Tuber brumale (Carlo Vittadini, 1831) din încrengătura Ascomycota în familia Tuberaceae și de genul Tuber, denumit în popor trufă neagră de iarnă, trufă de toamnă sau trufă brumală, este o ciupercă comestibilă care coabitează cu rădăcinile de arbori, formând micorize. Acest soi se dezvoltă în România subteran în grupuri de 3-5 exemplare în soluri lutoase, calcaroase, bine drenate dar de asemenea cu umiditate ridicată, în păduri de foioase (alun, carpen, stejar, tei) dar și de rășinoase (molid, pin negru). Apare de la câmpie la munte din (octombrie) noiembrie până în martie, dar lunile cele mai productive sunt decembrie și ianuarie.

Taxonomie
Specia a fost descoperită de savantul francez Pierre Bulliard și publicată sub titlul Tuber moschatum în volumul 10 al marii sale opere Herbier de la France ou, Collection complette des plantes indigenes de ce royaume etc… din 1790. Probabil independent de el, micologul italian Carlo Vittadini a descris specia precis sub denumirea valabilă până în prezent (2019), de verificat în lucrarea sa Monographia Tuberacearum din 1831. Toate celelalte încercări de redenumire nu au fost folosite niciodată și sunt astfel neglijabile.

Descriere

 Corpul fructifer: se dezvoltă subteran, de obicei la o adâncime de 3-30 cm, uneori chiar la suprafața solului. El are în mod general un diametru de 3-10 (12) cm, fiind sferic până turtit neregulat. Peridia (înveliș al corpului de fructificație la unele ciuperci cu o grosime de 2-3 mm care nu poate fi decojită, este verucoasă, acoperită cu solzi cu 4-6 vârfuri, împărțite în 4-5 linii transversale. Mărimea și proeminența solzilor variază. Ei sunt mai mici și reduși fâță de cei de la trufa de vară, uneori chiar lipsesc, dar se găsesc și exemplare cu solzi mari și proeminenți. Coloritul este  brun-negricios, aproape negru, dar poate purta și nuanțe de albăstrui închis. Gleba este inițial albicioasă, apoi se schimba în gri, gri-violaceu și brun-negricios, interiorul fiind străbătut de nervuri groase și labirintice de culoare crem-albicioasă până bej. Gleba devine la bătrânețe permanent neagră.
 Piciorul:  nu există.
 Carnea (gleba): este la exemplarele tinere fermă și compactă. Mirosul este aromatic, amintind de nucșoară și mosc, dar la bătrânețe neplăcut înțepător, gustul fiind foarte savuros.
 Reacții chimice: nu sunt cunoscute.
 Caracteristici microscopice: are spori elipsoidali, hialini (translucizi), dens țepoși, având o mărime de 22-40 x 16-27  microni. Pulberea lor este brun-negricioasă.

Specificitate
Datorită dezvoltării parțiale adânc în pământ, este nevoie de câini sau porci (aceștia cu botniță, de altfel ar mânca bureții) dresați pentru descoperirea soiului, vânătoarea de trufe negre de iarnă sub zăpadă fiind deosebit de spectaculoasă. Din cauza anotimpului, exemplarele mai apropiate de suprafață nu pot fi depistate după prezența a lui Leiodes cinnamomea (gândac de trufă) sau a muștelor de trufă de genul Heleomyza (Heleomyza serrata, Helomyza tuberivora) sau de genul Suillia (Suillia affinis, Suillia fuscicornis).

Confuzii
Această specie poate doar fi confundată cu specii asemănătoare ale acestui gen, cu toate comestibile, cum sunt: Tuber aestivum, Tuber indicum, Tuber macrosporum, Tuber melanosporum, Tuber mesentericum sau Tuber uncinatum.

Specii asemănătoare în imagini

Valorificare

Trufa neagră de iarnă reprezintă cam 8-12% din cantitatea de trufe recoltată anual în România. Trufa neagră de iarnă, bogată în polizaharide care au importanță deosebită prin faptul că întăresc rezistența sistemului imunitar, se situează ca valoare gastronomică între Tuber aestivum (trufa de vară) respectiv Tuber uncinatum (trufa burgundă) și Tuber melanosporum (trufa de Perigord).

Aceste ciuperci sunt foarte apreciate în gastronomie, nu în ultimul rând datorită prețului mai scăzut între 100-500 € pe kilogram în comparație cu Tuber melanosporum. Se pot consuma crude sau fierte, în omlete sia jumări de ou, paste făinoase, rizoto, salate, pe pâine prăjită sau ca unt trufat.

În ultimul timp se fac mari eforturi pentru cultivarea acestei specii.

Note

Bibiliografie
 Bruno Cetto, volumele 1-7
 J. E. și M. Lange: "BLV Bestimmungsbuch - Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München, Berna Viena 1977, p. 116, ISBN 3-405-11568-2
 Gustav Lindau, Eberhard Ulbrich: "Die höheren Pilze, Basidiomycetes, mit Ausschluss der Brand- und Rostpilze", Editura  J. Springer, Berlin 1928
 Meinhard Michael Moser: "Kleine Kryptogamenflora der Pilze – vol. II a.: "Höhere Phycomyceten und Ascomyceten", Editura Gustav Fischer, Jena 1963
 Carlo Vittadini: "Monographia Tuberacearum, Editura Carlo Benzoni, Milano 1831

Legături externe

 Tuber brumale, film
 Câini caută Tuber brumale, film

Tuber
Ciuperci comestibile
Micoriză
1790 în știință

Tuber brumale


Floorballligaen 2006-2007 var den 15. sæson af den bedste danske herrerække i floorball, og blev styret af Dansk Floorball Union. Vestrækken kunne kun mønstre 5 hold til de 6 pladser. Slutspillet blev afviklet bedst af 5 kampe med finalen afgjort over 1 kamp.

Finalen blev afviklet under landsstævnet i floorball og havde over 1.500 tilskuere i Arena Nord. Vinderne fra Frederikshavn Bulldogs FK mønstrede et hold, hvor alle spillerne havde deres floorballopdragelse i Frederikshavn, på nær keeperen Anders Kjær. Frederikshavn Bulldogs præsterede udover DM-guldet at gå gennem hele sæsonen med sejre i samtlige kampe i både DM-turneringen og pokalturneringen.

Stilling vest

Kampe vest

Stilling øst

Kampe øst

Topscorer grundspil

Vest

Øst

Slutspil

Kvartfinaler[redigér | redigér wikikode]

Semifinaler[redigér | redigér wikikode]

Finale[redigér | redigér wikikode]

Topscorer Slutspil

Floorball-Ligaen

Floorballligaen 2006-07


خورخي البرتو فرانسيسكو فالدانو كاستيلانوس  هو لاعب كرة قدم أرجنتيني سابق من مواليد 4 أكتوبر 1955 في سانتا في لعب في كأس العالم لكرة القدم 1982 وكان من ضمن الفريق الأرجنتيني الفائز بكأس العالم لكرة القدم 1986.
لعب في ريال مدريد ودربه في التسعينات وومديره التنفيذي حاليا. يعتبر من المقربين من رئيس الريال فلورنتينو بيريز رجل الأعمال المعروف.

فالدانو هو من اكتشف راؤول غونزاليس الهداف التاريخي لريال مدريد وأيضاً اكتشف غوتي.

وساهم بشكل كبير في جمع (الجلاكتكوس)

هو من أفضل لاعبي خط الوسط في تاريخ المنتخب الأرجنتيني لعب لريال مدريد الأسباني ودرب النادي من عام 94 حتى عام 96 وحصل معه على بطولة الدوري الإسباني كما قدم للعالم وقتها الأسطورة الحية راؤول جونزاليس ثم ترك مقعد المدير الفني للمخضرم فابيو كابيللو.
وعاد للريال مع حقبة فلورنتينو بيريز الأولى عام 2000 ولكن كمدير رياضي للفريق حيث عمل مع بيريز على تكوين الجلاكتيكوس وجلب أعظم لاعبي العالم في ذلك الوقت بداية من فيجو ثم زيدان ثم رونالدو ثم ديفيد بيكهام ثم مايكل أوين.
ولكنه رحل مع رحيل بيريز عن الفريق عام 2006 وعاد مرة أخرى في الحقبة التالية لبيريز عام 2009 ونجحا في جلب كاكا ب65 مليون يورو من ميلان الإيطالي وكريستيانو رونالدو من مانشستر يونايتد ب94 مليون يورو كما جلب الفرنسي كريم بنزيما من ليون ب 35 مليون يورو وجلب ألبيول من فالنسيا وألونسو وأربيلوا من ليفربول ليكون مجموع ما صرفه 250 مليون يورو خلال سوق انتقالات واحدة ليحطم جميع الأرقام القياسية في أسعار اللاعبين.
وعاد في الميركاتو الصيفي لعام 2010 لعقد الصفقات القوية بجلب الداهية البرتغالي جوزيه مورينهو مدرب الإنتر والفائز بثلاثية نفس العام كما جلب الأرجنتيني أنخيل دي ماريا من بنفيكا والألمانيان الذين تألقوا في كأس العالم لذات السنة مسعود أوزيل وسامي خضيرة وجلب البرتغالي كارفالهو من تشيلسي والأسبانيان بيدرو ليون وكناليس.
ويشكك البعض في قدراته في جلب اللاعبين لأنه لا يجلب مواهب صغيرة بأسعار رخيصة وإنما يجلب اللاعب النجم وينسبون هذه القوة الشرائية لبيريز وأمواله.
و في الآونة الأخير تعرض فالدانو لضغط كبير من رئيس ريال مدريد نتيجة ضغط مورينهو مدرب ريال مدريد الحالي على الثاني مما تسبب بترك فالدانو إدارة النادي الملكي.

مسيرته الكروية
لعب خورخي فالدانو خلال مسيرته الاحترافية مع 4 أندية في خمسة عشر موسمًا وسجل خلالها 118 هدف ضمن 379 مباراة. ولم يفز بأي موسم بالكأس وفاز في ثلاثة مواسم بالدوري.

خاض خورخي فالدانو مسيرته مع  في موسم 1973 واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم، مشاركًا في 46 مباراة سجل خلالها 11 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي ديبورتيفو ألافيس في موسم 1975–76 ليلعب معه أربعة مواسم، حيث شارك في 105 مباراة سجل خلالها 20 هدف. لينتقل بعدها إلى نادي ريال سرقسطة في موسم 1979–80 ليلعب معه خمسة مواسم، مشاركًا في 143 مباراة سجل خلالها 47 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي ريال مدريد في موسم 1984–85 واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم، مشاركًا في 85 مباراة سجل خلالها 40 هدف.

روابط خارجية

مراجع

أرجنتينيون من أصل إسباني
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في إسبانيا
رياضيون من محافظة سانتا
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو المنتخبات الفائزة بكأس العالم
لاعبو دوري الدرجة الأولى الأرجنتيني
لاعبو ديبورتيفو ألافيس
لاعبو ريال سرقسطة
لاعبو ريال مدريد
لاعبو كأس العالم 1982
لاعبو كأس العالم 1986
لاعبو كرة قدم أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم من محافظة سانتا
لاعبو كوبا أمريكا 1975
لاعبو منتخب الأرجنتين في كأس العالم 1986
لاعبو منتخب الأرجنتين لكرة القدم
لاعبو نيولز أولد بويز
لاعبون فائزون بكأس الاتحاد الأوروبي
مدربو الدوري الإسباني
مدربو ريال مدريد
مدربو كرة قدم أرجنتينيون
مدربو كرة قدم أرجنتينيون مغتربون
مدربو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
مدربو نادي تنريفه
مدربو نادي فالنسيا
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1955

خورخي فالدانو


Constantin Nistor () a fost un general român, activ în timpul celui de-al Doilea Război Mondial.

A fost înaintat la gradul de locotenent-colonel în 24 ianuarie 1936 și la gradul de colonel în 8 iunie 1940. Prin decretul regal nr. 2.241 din 21 noiembrie 1944 i s-a rectificat vechimea în grad astfel: locotenent-colonel (10 mai 1934) și colonel (27 februarie 1939).

Colonelul Constantin Nistor a fost înaintat pe 21 noiembrie 1944 la gradul de general de brigadă, începând cu data de 23 martie 1944.

Generalul de brigadă Constantin Nistor a fost trecut în cadrul disponibil la 9 august 1946, în baza legii nr. 433 din 1946, și apoi, din oficiu, în poziția de rezervă la 9 august 1947.

Decorații
  Ordinul "Steaua României" în gradul de ofițer (8 iunie 1940)

Note

Legături externe
  Generals.dk

Generali români din Al Doilea Război Mondial
Decorați cu Ordinul Steaua României

Constantin Nistor


Mene tjera neki vrag drugi je studijski album Željka Bebeka. Album sadrži 10 pjesama. PGP RTB objavio ga je 1984. Bebek je odmah nakon izlaska albuma službeno napustio Bijelo dugme.

O albumu
U stvaranju albuma sudjelovalo je nekoliko poznatih glazbenika. Među njima su Alka Vuica, Saša Habić, Ipe Ivandić i Laza Ristovski.

Izvori

Albumi iz 1984.

Mene tjera neki vrag


Real Sociedad, İspanya'da bir Bask şehri olan San Sebastian'ın futbol takımıdır. Mavi-beyaz renklere sahip olan takım La Liga'da mücadele etmektedir. Maçlarını 32.000 kişilik Anoeta Stadyumunda oynamaktadır. Ezeli Rakibi Bask Bölgesinin diğer önemli takımı Athletic Bilbao'dur.

2002-03 sezonunda La Liga'da Nihat Kahveci, Darko Kovačević, Aitor López Rekarte, Xabi Alonso ve Sander Westerveld gibi önemli oyuncularıyla haftalarca liderlik koltugunda oturmuş. 4-2 mağlup ettikleri Real Madrid takımıyla son ana kadar şampiyonluk mücadelesini sürdürmüş ancak rakiplerinin 29. lig şampiyonluğunu kazanmalarına engel olamayıp ligi 2. sırada tamamlamışlardır. 2003-04 UEFA Şampiyonlar Ligi'nde gruptan 2. olarak çıkmışlar ve 2. turda Olympique Lyonnais takımına elenmişlerdir.

Real Sociedad özellikle Nihat Kahveci gittikten sonra büyük bir düşüşe geçti. 2006-07 sezonunu çok kötü geçiren takım La Liga'dan düşmüştür. Sociedad, La Liga 2'de geçirdiği üç sezonun ardından 2010-11 sezonunda yeniden La Liga'ya döndü. Bu sezon da zor günler geçiren takım, ligi düşme hattının 2 puan üzerinde tamamlayabildi.

Takım kadrosu

Sezonlar

Son sezonu
{|class="wikitable"
|-bgcolor="#efefef"
! Sezon
!
! Sıra
! MS
! G
! B
! M
! AG
! YG
! Puan
!Kupa
!colspan=2|Avrupa
!Notlar
|-
|1997-1998
|1D
|align=right bgcolor=red|3
|align=right|38||align=right|16||align=right|15||align=right|7
|align=right|60||align=right|37||align=right|63
||Son 16
|||||
|-
|1998-1999
|1D
|align=right |10
|align=right|38||align=right|14||align=right|12||align=right|12
|align=right|47||align=right|43||align=right|54
||
||UC|||Son 16
|
|-
|1999-2000
|1D
|align=right |13
|align=right|38||align=right|11||align=right|14||align=right|13
|align=right|42||align=right|49||align=right|47
||
|||||
|-
|2000-2001
|1D
|align=right |13
|align=right|38||align=right|11||align=right|10||align=right|17
|align=right|52||align=right|68||align=right|43
||
|||||
|-
|2001-2002
|1D
|align=right |13
|align=right|38||align=right|13||align=right|8||align=right|17
|align=right|48||align=right|54||align=right|47
||1. tur
|||||
|-
|2002-2003
|1D
|align=right bgcolor=silver|2
|align=right|38||align=right|22||align=right|10||align=right|6
|align=right|71||align=right|45||align=right|76
||1.tur
|||||
|-
|2003-2004
|1D
|align=right |15
|align=right|38||align=right|11||align=right|13||align=right|14
|align=right|49||align=right|53||align=right|46
||3.tur
||UCL|||Son 16
|
|-
|2004-2005
|1D
|align=right |14
|align=right|38||align=right|13||align=right|8||align=right|17
|align=right|47||align=right|56||align=right|47
||Son 32
|||||
|-
|2005-2006
|1D
|align=right |16
|align=right|38||align=right|11||align=right|7||align=right|20
|align=right|48||align=right|65||align=right|40
||3.tur
|||||
|-
|2006-2007
|1D
|align=right |19
|align=right|38||align=right|8||align=right|11||align=right|19
|align=right|32||align=right|47||align=right|35
||Son 64
|||||Küme düştü
|-
|2007-2008
|2D
|align=right |4
|align=right|42||align=right|18||align=right|14||align=right|10
|align=right|55||align=right|39||align=right|68
||2. tur
|||||
|-
|2008-2009
|2D
|align=right |6
|align=right|42||align=right|17||align=right|16||align=right|9
|align=right|48||align=right|38||align=right|67
||3.tur
|||||
|}

Tüm sezonlar

 Real Sociedad de Fútbol adıyla

 75 sezon La Liga
 16 sezon La Liga 2

Başarıları
La Liga:2
 1981, 1982
 La Liga:Finalist:3
 1980, 1988, 2003
Copa del Rey:3
 1909, 1987, 2020
 Copa del Rey:Finalist:5
 1910, 1913, 1928, 1951 ve 1988
 Supercopa de España::1
 1983

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmî site

Real Sociedad
1909'da kurulan futbol kulüpleri
Bask Bölgesi'ndeki futbol kulüpleri
La Liga kulüpleri
Copa del Rey şampiyonları

Real Sociedad


El término tapicero tiene dos acepciones. La primera acepción refiere al artesano que elabora tapices. La segunda acepción refiere al artesano que recubre con tapices, tela o piel asientos domésticos, de automóviles, motocicletas o barcos, fijando el material con tachuelas o grapas. También se dedica a mejorar la comodidad de los mismos instalando muelles, espumas o fibras vegetales en su interior. El tapicero es un artesano con conocimiento en estructuras y materiales.

Historia
Los primeros tapiceros fueron egipcios del año 5.000 A.C. que dejaron sillas tapizadas que se han encontrado en las tumbas de los faraones y son los vestigios más antiguos de este oficio.

A lo largo de la historia los pueblos nómadas cubrían el suelo de sus tiendas con alfombras y cojines, buscando la comodidad. También fue en estas circunstancias que se crearon las primeras sillas y mesas plegables, probablemente fabricadas por los mismos artesanos que hacían las tiendas de campaña. Todo esto podemos verlo en grabados antiguos que se han conservado hasta nuestros días.

En la edad media fue cuando reyes y nobles tenían a su servicio artesanos que fabricaban para ellos butacas y sillas de madera con asientos de cuero al principio y más adelante con asientos rellenos de pelo de animal o fibras vegetales recubiertos con tela.

Fue en la época del Renacimiento cuando las butacas, sillas y sofás adquirieron su mayor elegancia y sofisticación. Para ello los ebanistas trabajaban en contacto muy cercano con los tapiceros para lograr realizar sus encargos por parte de la nobleza.

Desde los años 70 los tapiceros utilizan espumas sintéticas para los rellenos de sillas, taburetes, butacas y sofás. Aunque siguen teniendo mucho valor los rellenos de pluma de oca y fibras naturales.

Técnicas
Hay tres técnicas de llenado:
La técnica tradicional utiliza crin de caballo a menudo colocada en resortes sujetos a correas.
La técnica contemporánea utiliza espuma sintética y perfiles.
La técnica semi-tradicional utiliza ambas técnicas: una primera parte en la técnica tradicional (flejes y resortes), la segunda en la técnica contemporánea (relleno de espuma).

En la tapicería de mobiliario se realiza la operación en muebles para el hogar y otras instalaciones domésticas o industriales (como restaurantes, hoteles y centros hospitalarios). En la operación se tapiza y coloca fundas a sillas, butacas, sofás, taburetes, cabeceros de cama y otras piezas habituales en el ámbito doméstico. Además confecciona e instala cortinas. Dentro de esta categoría hay especialistas en muebles clásicos o de época, muy solicitados por anticuarios y restauradores de antigüedades.

En la tapicería de automóviles se tapiza y repara los asientos de los coches con textil, cuero sintético o cuero. También cubre con estos materiales todas las partes interiores como puertas, techo, salpicadero, guardapolvos de las palancas de cambio y molduras interiores.

Dentro de la tapicería de asientos de motocicletas se confecciona y monta tapizados en asientos y sillines de moto. Los materiales que utiliza para ello tienen resistencia a condiciones climatológicas adversas.

Usualmente son tapizados de vinilo con tratamientos especiales para no deteriorarse con la luz solar, la lluvia o los cambios bruscos de temperatura. El tapicero de asientos de motocicletas también realiza trabajos de modificación de espumas para conseguir mejorar la comodidad del motorista, dependiendo de su anatomía personal. Las espumas que utiliza en estas modificaciones son espumas de poliuretano de alta densidad, para que el resultado sea un asiento cómodo y firme.

El tapicero de barcos confecciona tapizados para los asientos y colchonetas de las embarcaciones. Además hace cubiertas de lona para protegerlas cuando no se usan y forra cualquier zona del interior que lo necesite, como paredes o techos. Los materiales que utiliza para tapizar partes de una embarcación son resistentes a los ambientes salinos, los hongos y los rayos ultravioleta. Para el relleno de colchonetas y asientos utiliza espuma estanca, que no absorbe el agua y alarga la vida útil de los mismos.

Materiales
Utiliza distintos tipos de taller verías, como chenilla, terciopelo, raso, cuero sintético (polipiel), cuero (piel)...

Herramientas

 Compresor
 Tiza para marcar telas
 Alicates
 Escuadra

Referencias

Bibliografía
Tapicería, Parramón Ediciones S.A. ISBN 84-342-2219-1

Artesanos (ocupaciones)

Tapicero


In functional analysis, a branch of mathematics, an operator algebra is an algebra of continuous linear operators on a topological vector space, with the multiplication given by the composition of mappings.

The results obtained in the study of operator algebras are often phrased in algebraic terms, while the techniques used are often highly analytic.  Although the study of operator algebras is usually classified as a branch of functional analysis, it has direct applications to representation theory, differential geometry, quantum statistical mechanics, quantum information, and quantum field theory.

Overview

Operator algebras can be used to study arbitrary sets of operators with little algebraic relation simultaneously. From this point of view, operator algebras can be regarded as a generalization of spectral theory of a single operator. In general operator algebras are non-commutative rings.

An operator algebra is typically required to be closed in a specified operator topology inside the whole algebra of continuous linear operators. In particular, it is a set of operators with both algebraic and topological closure properties. In some disciplines such properties are axiomized and algebras with certain topological structure become the subject of the research.

Though algebras of operators are studied in various contexts (for example, algebras of pseudo-differential operators acting on spaces of distributions), the term operator algebra is usually used in reference to algebras of bounded operators on a Banach space or, even more specially in reference to algebras of operators on a separable Hilbert space, endowed with the operator norm topology.

In the case of operators on a Hilbert space, the Hermitian adjoint map on operators gives a natural involution, which provides an additional algebraic structure that can be imposed on the algebra. In this context, the best studied examples are self-adjoint operator algebras, meaning that they are closed under taking adjoints. These include C*-algebras, von Neumann algebras, and AW*-algebra. C*-algebras can be easily characterized abstractly by a condition relating the norm, involution and multiplication. Such abstractly defined C*-algebras can be identified to a certain closed subalgebra of the algebra of the continuous linear operators on a suitable Hilbert space. A similar result holds for von Neumann algebras.

Commutative self-adjoint operator algebras can be regarded as the algebra of complex-valued continuous functions on a locally compact space, or that of measurable functions on a standard measurable space. Thus, general operator algebras are often regarded as a noncommutative generalizations of these algebras, or the structure of the base space on which the functions are defined. This point of view is elaborated as the philosophy of noncommutative geometry, which tries to study various non-classical and/or pathological objects by noncommutative operator algebras.

Examples of operator algebras that are not self-adjoint include:
nest algebras,
many commutative subspace lattice algebras,
many limit algebras.

See also

References

Further reading

 M. Takesaki, Theory of Operator Algebras I, Springer, 2001.

Functional analysis
Operator algebras
Operator theory

Operator algebra


Clive Frederick Palmer (* 26. März 1954 in Melbourne, Victoria) ist ein australischer Geschäftsmann und Milliardär aus der Bergbau-Branche.

Leben
Palmer begann als Immobilienmakler an der Gold Coast. Er ist Besitzer der Bergbaufirma Mineralogy Pty Ltd., die die Lizenzen für die Ausbeutung der weltweit größten Eisenerzvorkommen in den Pilbara Ranges in Western Australia besitzt und darüber hinaus zum Beispiel Kohlevorkommen. Bei seinen Bergbauaktivitäten arbeitet er mit (staatlichen) chinesischen Unternehmen zusammen. Er übernahm 2008 Waratah Coal und 2009 Queensland Nickel. Sein Vermögen wird auf 3 bis 6 Milliarden Dollar geschätzt; laut Forbes Magazine 2012 auf rund 800 Millionen Dollar (mit Potential nach oben, sobald die Ausbeutung seiner Bergbaulizenzen voranschreitet).

Von 2008 bis 2012 war er Besitzer des Fußballclubs Gold Coast United, der in der ersten australischen Liga spielte. 2012 verlor er seine Lizenz wegen ständiger Verstöße gegen die Richtlinien der australischen Liga.

2012 gründete er die Blue Star Line Pty Ltd und kündigte den Bau der Titanic II an, die von der chinesischen Werft CSC Jinling Shipyard nach dem Vorbild der Titanic gebaut wird. Die Jungfernfahrt war ursprünglich für 2016 geplant, wurde aber 2014 um 2 Jahre verschoben, der Bau zwischenzeitlich pausiert und die Jungfernfahrt für 2022 angesetzt. Sie soll von China nach Dubai führen.

Palmer war früher in der Liberalen Nationalpartei politisch aktiv. Im April 2013 gründete Palmer nach dem Vorbild der historischen United Australia Party die Palmer United Party. Diese trat landesweit bei der Parlamentswahl in Australien 2013 an und gewann 5,5 % der Stimmen und einen der 150 australischen Wahlkreise.

Am 19. August 2014 kam Palmer in die internationalen Schlagzeilen, nachdem er in einer hitzigen Fernsehdiskussion von den "Chinese mongrels" (chinesischen Bastarden) sprach, die Kommunisten seien, ihre eigenen Leute erschießen würden und das Ziel hätten, dieses Land (Australien) zu übernehmen. Daraufhin protestierte der chinesische Botschafter in Canberra gegen diese "absurden und unverantwortlichen Bemerkungen", die von "Unwissenheit und Vorurteilen" zeugten. Wenig später entschuldigte sich Palmer in einem an die chinesische Botschaft in Australien gerichteten Schreiben für seine Bemerkungen.

Palmer ist verheiratet und hat drei Kinder.

Weblinks
 CV (PDF) beim Brisbane Mining Club

Einzelnachweise

Unternehmer (Australien)
Australier
Geboren 1954
Mann

Clive Palmer


හමුදා විද්‍යාව යනු යුද්ධ හා අවිගත් සටන් වලදී හමුවන ක්‍රමවේද, මනෝවිද්‍යාව, පුහුණුව වැනි කරණු වලින් සමන්විත වන ක්ෂේත්‍රයන් හිදී කරන අධ්‍යනයයි. නිවැරදිව භාවිත කලහොත් ඕනෑම සතුරකු සමඟ ඇති වන සටනකදී භාවිත කරන්නාට විද්‍යාත්මක ක්‍රමයක් බවට මෙය පත්වේ. මෙහිදී සතුරා විරුද්ධවාදී හමුදාමය බලවේගයක්ද, ගරිල්ලා හෝ වෙනත් අසම්මත කණ්ඩායමක්ද, හමුදා විද්‍යාව දන්නා හෝ භාවිත කරන කණ්ඩායමක්ද යන්න වැදගත් නොවේ. හමුදා (භෞමික සටන්) විද්‍යාව පහත දැක්වෙන පරිදි ප්‍රධාන කරුණු 6 කින් සමන්විත වේ.

හමුදා සංවිධානය
සම්පූර්ණ හමුදාවට මෙන්ම හමුදා ඒකක පාලනය හා සංවිධානයට අවශ්‍ය ප්‍රශස්ථ ක්‍රමවේදයන් සංවර්ධනය කරයි. මෙයට අමතරව මෙම ක්ෂේත්‍රය මඟින් හමුදා ස්ථානගත කිරීම් හා මෑතකදී ජයගත් ප්‍රදේශ හෝ සතුරන්ගෙන් මුදාගත් ප්‍රදේශ වල හමුදා ආණ්ඩු පත්කිරීමද අධ්‍යනය කරයි.

හමුදා අධ්‍යාපනය හා පුහුණුව
හමුදා භටයන්, නිල නොලත් නිලධාරීන් ( උදා: සාජන්වරු ) පුහුණු කිරීම සම්බන්ධ ක්‍රමවේදයන් අනුගමනය කරයි. මෙය කුඩා හා විශාල ඒකක තනි තනිව හෝ එක්ව,  සාමාන්‍ය හා අතිරේක සංවිධාන සඳහා පුහුණු කිරීම දක්වා විහිදේ. විශේෂයෙන්ම නිලධරයන්ට, සාමාන්‍ය අධ්‍යාපනය හා හමුදාවල බලපවත්නා දේශපාලනය සම්බන්ධව දැනුම ලබා දීමට හමුදා පුහුණුව උපයෝගී වේ.

හමුදා ඉතිහාසය
හමුදා ක්‍රියාකාරකම් අවුරුදු දහස් ගණනක් තිස්සේ ඒකාකාරීව ක්‍රියාත්මක වූ ක්‍රියාවලියකි. මේ සඳහා බලපවත්නා ප්‍රධාන උපායමාර්ග, සැලසුම් හා අවසාන අරමුණු ඉතිහාසය තුළ නොවෙනස්ව පවතී. උදාහරණයක් වශයෙන් "ඩබල් එන්විලොප්මන්ට්" නම් ක්‍රියා මාර්ගය දැක්විය හැක. මෙය ප්‍රධාන හමුදාමය උපායමාර්ගයක් වන අතර මුලින්ම ක්‍රි.පූ. 216 දී "කේනාර්" සටනේදී හැනිබල් විසින් යොදාගත් අතර,  ඛලීඩ් ඉබ්න් අල්-වාලිඩ් විසින් "වලජ" සටනේදී ක්‍රි.ව. 633 දී යොදා ගන්නා ලදී. හමුදා ඉතිහාසය අධ්‍යනය මඟින් අතීතයේදී සිදුවූ වැරදි නැවත නොවීමටත්, උගත් පාඩම් තම වාසියට හරවා ගැනීමටත් ඉතිහාසයේ වූ සමානතා සහිත සටන් පිළිබඳව අදහසක් ලබා ගැනීමට තම ආඥාපතීන්ට හැකියාව ලබා දීම මගින් වර්තමාන ක්‍රියාකාරීත්වය ඉහල නැංවීමට හමුදා ක්‍රියා කරයි. හමුදා ඉතිහාසය තුළ දක්නට ලැබෙන ප්‍රධානතම ක්ෂේත්‍ර වන්නේ යුද්ධ හා සටන් පිළිබඳ ඉතිහාසය, යුධ කලාව සම්බන්ධ ඉතිහාසය හා එක් එක් විශේෂ හමුදා සේවාවේ ඉතිහාසයයි.

හමුදා භූගෝල විද්‍යාව
උස් බිම් අල්ලා ගැනීමට සුළු විරෝධතා ව්‍යාපාරයකට වඩා ඉතා වැඩි දෙයක් මෙයට ඇතුලත් වේ. හමුදාමය භූගෝල විද්‍යාව මඟින් ප්‍රත්‍යක්ෂව පෙනෙන යුද්ධයට අදාල වේදිකාවේ භූගෝලය මෙන්ම දේශපාලනය, ආර්ථික සහ ගැටුම් ඇති වීමට ඉඩකඩ ඇති ප්‍රදේශයන්හි ඇති අනෙකුත් ස්වාභාවික කරුණු වැනි අතිරේක ලක්ෂණද අධ්‍යනය කරයි. උදාහරණයක් ලෙස ඇෆ්ගනිස්ථානයේ සිදුවූ සෝවියට් යුද්ධය සඳහා ඇෆ්ගනිස්ථානුවන්ගේ සාර්ථක ආක්‍රමණ මෙන්ම ඉස්ලාමීය ජනරජයට පක්ෂ වීම යන කාරණා දෙකම බලපෑවේය.

හමුදා තාක්ෂණය සහ උපකරණ
හමුදා තාක්ෂණය යනු හමුදා බලය වැඩිකිරීමට භාවිතා කල හැකි තාක්ෂණය හා ව්‍යවහාරික භෞතීය විද්‍යාවන් ගැන කෙරෙන අධ්‍යනයන් පමණක් නොවේ. මෙය හමුදා උපකරණ නිපදවීම, ඒවා නිපදවීමට අවශ්‍ය කරන තාක්ෂණය සහ අමුද්‍රව්‍ය අවම කිරීම හා ක්‍රියාකාරීත්වය වැඩි කිරීම වැනි කරුණු ඇතුලත් වේ. උදාහරණයක් ලෙස ආනයනය කරන ලද රබර් හා පෙට්‍රෝලියම් හා ලිහිස්සි තෙල් වලට දක්වන යැපීම අඩුකිරීමට කෘතිම රබර් හා ඉන්ධන නිපදවීමට නාසි ජර්මනිය දැක්වූ උත්සාහය පෙන්වාදිය හැක.  හමුදාමය තාක්ෂණය ආවේණික වන්නේ එහි යෙදීම් වලදී පමණක් වන අතර ප්‍රධාන විද්‍යාත්මක හා තාක්ෂණික මුදුන්පත්වීම් වලදී එසේ නොවේ. මෙම ආවේණික භාවය නිසාම පරිණාමික හා දුර්ලභ විප්ලවකාරී තාක්ෂණයන් ඒවායේ නියමිත හමුදා ව්‍යවහාරයන්ට භාවිත කිරීමට හමුදාමය තාක්ෂණික අධ්‍යනයන් උත්සුක වේ

හමුදා විද්‍යාව


بيكوف  هي مدينة في مقاطعة ساخالين أوبلاست في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 4683 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة ساخالين

بيكوف (مقاطعة ساخالين)


ඩ්‍රයිවර් වෙරිෆයර් යනු උපාංග ධාවක දෝෂයන් අසු කර ගැනීම පිණිස සාමාන්‍ය මෙහෙයුම් පද්ධති උප රූටිනයන් නිරූපිත වශයෙන් දියුණු කෙරූ ඒවා සමග ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම සඳහා මයික්‍රොසොෆ්ට් වින්ඩෝස් මෙහෙයුම් පද්ධති තුල අඩංගු මෙවලමකි.

ඩ්‍රයිවර් වෙරිෆයර්


عمود التجزئة في الكيمياء هو جزء أساسي في عملية فصل المخاليط السائلة وتقطير مخلوط سوائل بغرض فصل المكونات عن بعضها. ويتم ذلك بفصل مكونات الخليط السائل أو أجزائه عن طريق استغلال اختلاف تطايرية المكونات المكونة للمخلوط. ويستخدم عمود التجزئية إما معمليا في نطاق صغير؛ وعندما يطبق على نطاق صناعي كبير مثل مصافي تكرير النفط يسمى برج التقطير.

التقطير والتجزئة معمليا
في المختبر، يتم تجزئ برج التقطير إلى أجزاء تستخدم لفصل مكونات السائل القريبة من بعض في الخصائص ومن الممكن أيضا أن يسمى برج التجزئة.

اقرأ أيضا
 تقطير جزئي
 تقطير النفط
 تقطير إتلافي
 تقطير جاف
 معادلة فينسك
 طبق نظري

المراجع

تجزئة (كيمياء)
تغيرات الطور
تقطير
معدات كيميائية

عمود تجزئة


Krupski (, , , , ) — apellido de la familia de nobleza de Bielorrusia (apellido de la nobleza perenne de alto linaje – en polaco llamados "szlachta odwieczna").

La etimología del apellido

Hasta el  era la práctica común para todos los nobles de Europa: El apellido proviene de la agregación del nombre del lugar al nombre personal de los miembros de la familia noble que poseían por herencia la hacienda Krupe, que era el nido del linaje, lo que los convertía en cabezas del linaje de Krupski. De acuerdo a los documentos en latín y en polaco ellos se apellidaban «de Krupe». En latín Iván de Krupe — "Johannis de Crupe" (hasta el ). En el  bajo la influencia de la cultura eslava en los textos en idioma polaco aparece de manera definitiva la forma contemporánea de apellido «Krupski». En polaco Iván Krupski — "Jan Krupski (Krupskij)". Hasta un texto en latín del año 1534 contiene la forma de — "Crupsky" (El Acta de lotificación a favor de Jerónimo Krupski), en 1550 — "Crupski" (El Acta de graduación en la Universidad de Cracovia de Valerio Krupski). En los textos antiguos en bielorruso y en ruso hasta el  aparecen formas con variación en escritura pero de la misma pronunciación «Krupski»: "Крупскій (Крупскі)" o "Крупский".
En el Imperio Ruso el uso del apellido se hizo común a partir de la abolición de la servidumbre en 1861, cuando también empezaron a apellidarse así las personas de procedencia baja.

En el manuscrito del eminente historiador de Polonia, el obispo católico Yan Dlugosh (1415—1480) en la descripción del escudo del linaje "Korczak" vemos: los ancestros de los Krupski son los Korchak (), que por su nacionalidad y origen étnico son de tierras rusas ().

El primer ancestro conocido del linaje de "Korczak" es de procedencia rusa, diplomático y jefe militar Jerzy Krupski (años de su vida: 1472-1548), dueño de la hacienda Krupe en Chervona (roja) Rusia, en Jolmschina (ahora todas las tierras de la entonces hacienda Krupe se encuentran en la comunidad Krasnystaw del condado Krasnystavsky de la provincia (województwo) de Lublin de la república de Polonia), donde él había construido un castillo y una fortaleza en 1492. Ascendió al rango de la ciudad a la comunidad de Orhovo del cual era dueño. En la batalla con húngaros cerca de las ciudades Koszyce y Preszów (que ahora pertenecen al territorio de Eslovaquia) en 1491-1492 salvó la vida del rey Jan-Olbraht al entregarle su caballo y su espada, cuando el rey fue perseguido por el enemigo. Fue Castellano de la ciudad de Leópolis en 1513, Castellano en la ciudad de Belz en 1513, Canónigo de la ciudad de Lviv a partir del 1509 y Canónigo de Cracovia y Belz en 1518, con sus propios recursos había restaurado los castillos de las ciudades Holm y Belz, fue alcalde de la ciudad de Holm (Belz, Gorodok, Grubeshov en 1507) y Jefe Militar de la ciudad de Belz en 1533; dueño de haciendas prósperas en Chervona (roja) Rusia (ahora es Ucrania); Senador de Polonia, Comisario del Servicio Diplomático del rey Segismundo I de Polonia durante la ceremonia de juramento de lealtad del gobernante de Valaquia, Bogdan, en 1509; en 1514 fue Embajador enviado al Sultán del Imperio Otomano Selim I el Terrible (1467-1520) y firmó con él el Acuerdo de tres años. Fue él mismo que en 1525 en nombre de Polonia firmó tregua con los príncipes de Pomorye (litoral), o sea entre Geh, Barnim y Segismundo I; él firmó la tregua en la Asamblea «Petrakovsky». Él fue consejero de los reyes Jan-Olbraht (rey de Polonia en 1492-1501) y Segismundo el Viejo (rey de Polonia en 1506-1548)

El Escudo familiar del Linaje
Los Krupski entre los nobles del distrito de Vítebsk en el
Diferentes ramas de la familia de Krupski usaron los escudos de
 Escudo «Korczak»
 Escudo «Lewart»
 Escudo «Szeliga»
 Escudo «Kopacz»
 Escudo «Lew II»
La identificación de los cuales (o sea, cuál de los escudos usaban exactamente) presupone la descendencia de aquel representante del linaje que en el pasado tuvo el reconocimiento documentado (de acuerdo a las reglas comúnmente aceptadas en genealogía y heráldica).
Los descendientes del antiguo linaje de Krupski que tienen parentesco comprobado con el ancestro se denominan La Casa de Krupskiy ( - En mi época la Casa de Krupskiy tenía importancia en Chelm).

A las familias del linaje les pertenecían las siguientes propiedades
 Hacienda Novoselki del condado de Igumen del distrito de Minsk del Imperio Ruso;
 Hacienda Kaverlyany de la provincia (województwo) de Minsk del Gran Ducado de Lituania (hasta 1742)
 Krupe (Krupe), Orhovo (Orchowo), Strzelec (Strzelce), Dubna (Dubne), Gatsy (Gaci, Gaj), Belobozhnitsa (Bialo Boznica), Yastrabli (Jastrabli), Kiselina (Kisielina), Osovki (Osowki), Lihanovki (Lychanowki), Ustilug (Uscilug), Lyudzin (Ludzin), Ometynets (Ometyniec), Usvyaty (Uswiacie), Uzbloche (Uzblocia), Kasza Krupenina (Krupie Krupienina ) Chashichi (Czaszyc), Kasza Shilovich (KRUP Szylowicz), Pilonek (Pilonek), Białynicze (Bialynicz), Babinichi (Babnina), Hizy (Chizy) y otras.

Las familias del linaje fundaron las siguientes iglesias
 En 1507 – Iglesia Católica, "Madre de Dios de la Consolación" (pertenece a la Orden de los Frailes Menores Capuchinos) en la ciudad de Orhuvek (cerca de Wlodawa). Jerzy Krupski y Christina Krupski.
 En 1727 - Monasterio católico con la iglesia de la Orden de los Dominicos en la ciudad de Grodno. Krupski Estanislao (financiándolo con 1283 y 10 centavos de zlotys (monedas de oro), lo que consta en el Acta número 6986), etc.

El linaje en la época del Gran Ducado de Lituania así como de Rzeczpospolita
El Linaje de Krupskiy fue inscrito en los libros Heráldicos de Rzeczpospolita (nombre del estado) después de la unión en 1413 del Gran Ducado de Lituania con Polonia.

En el registro del Ejército de Zaporozhie en 1649 el 16 de octubre, durante el gobierno del rey Juan II Casimiro y el Hetman de la Nobleza Bogdan Jmelnitski, fueron inscritos a la tropa de los cosacos los jóvenes de la nobleza:
 Krupski Vasil (en el regimiento de Kanev) en la centuria con Iván Bogun;
 Krupski Olexa (en el regimiento de Kropivnyansk);
 Krupski Leontiy (en el regimiento de Novitskiy), portaestandarte del Hetman de la Nobleza Iván Mazepa (1697).
 Krupski Yuri Afanasyevich - en la clase acomodada Smolensk de origen bielorruso (19 de septiembre de 1654), noble católico (libro "llevarlos a la Cruz" inscritos de los polacos y los moscovitas).
 Krupski - regimientos cosacos Venitskoy cientos Kalnitsky (Registro de Zaporizhia ejército en 1649).
 Krupski Timis - cosaco batallón Baturinsky (Zaporizhia ejército Registro de 1756).
 Krupski Ivan - Oshmyany Chashniki, privilegio (carta del rey 17/04/1763).
 Krupski Michael - Minsk El juez (1817)
Etc.

El linaje en la época del Imperio Ruso

El linaje fue reconocido entre la nobleza del distrito de Moguiliov el 16 de marzo de 1799 y el 12 de noviembre de 1811 como «antiguo linaje de nobleza», siendo inscrito en la 6-ta parte del Libro de Genealogías de Familias Nobles. Una gran parte de las familias del linaje no fue aprobada entre la nobleza rusa y fue inscrita entre los gremios sociales que pagaban tributos. Otras ramas del árbol genealógico fueron inscritas en los Libros de Genealogías de Familias Nobles de los distritos de Minsk, Vítebsk, Vilna, Kovno, Volhynia, Podolia y Kiev. También había representantes del linaje en el Imperio Austro-Húngaro.

Los descendientes del linaje de Krupski profesaban la religión: Iglesia católica (latina y greco-católica) y ortodoxa. En el Imperio ruso después de la represión de la fe de los uniatas, algunos se han convertido en sacerdotes y feligreses ortodoxos. Pero en muchos países del mundo los descendientes del linaje siguen siendo católicos. Como consecuencia de la influencia del protestantismo y ateísmo en este último periodo histórico aparecieron algunos representantes del linaje que profesan protestantismo o no practican de todo el cristianismo.

El linaje en la época de la URSS
 772 personas apellidados «Krupski» cayeron en combates siendo miembros del ejército activo durante la Segunda Guerra Mundial (1939-1945).
 90 personas apellidados «Krupski» fueron víctimas del régimen comunista, siendo rehabilitados póstumamente and subsequently rehabilitated (posthumously).
 Krupski Román – oficial polaco fue víctima de represalias de la NKVD (policía política) de la URSS en Katyn (en marzo-mayo del 1940)

Las formas del apellido
En género masculino en idioma bielorruso es — «Крупскі», en polaco es — «Krupski», en ruso es — «Крупский», en ucraniano es — «Крупський» (se pronuncia Krupski). En género femenino el apellido se escribe con la terminación –aya (Krupskaya). Cabe notar que en los países angloparlantes (los emigrantes) no escriben el apellido en género femenino, usando la misma forma tanto para varones, como para mujeres - «Krupski».

Geografía
Los representantes contemporáneos del linaje cuentan más de 2000 descendientes (Krupski) La mayor parte vive en Bielorrusia, Lituania, Ucrania, Polonia, Federación Rusa, una minoría se exilió en - Letonia, Estonia, Gran Bretaña, Irlanda, Alemania, Suecia, Suiza, Francia, Italia, EE.UU. (primer registro de inmigrantes Krupski de Europa en 1880), Canadá, Australia, Moldavia, Tayikistán, Uzbekistán, Kazajistán, Georgia, Israel.

Topónimos derivados del apellido del linaje de los Krupski
 Krupski – región en el distrito de Minsk de la República de Belarrús.
 Krupski Mlyn – comunidad y toda la región de Tarnogursk de la provincia (województwo) de Silezia de Polonia.
 Krupski Ostrov - comunidad Krasnystaw del condado Krasnystavsky de la provincia (województwo) de Lublin de Polonia.
 Krupski Ostrov – isla del archipiélago Severnaya Zemlya en la región Taimyr Dolgan-Nenetsky del distrito territorial de Krasnoiarsk de Rusia.
 Krupskaya – aldea de los cosacos de Kuban en la región de Vyselkovskiy del distrito de Krasnodar de Rusia.
 Krupski - jútor de la región de Gulkevich (asentamiento rural Ventsy-Zarya) del distrito de Krasnodar de Rusia.
 Krupski - jútor de la región de Salsk (asentamiento rural Sandatovskoye) del distrito de Rostov de Rusia.
 Krupskoye – pueblo de la región de Nagaibak del distrito de Cheliábinsk de Rusia (código postal 457660)
 Krupskoye – pueblo de la región de Novomirgorodskiy del distrito de Kirovograd de Ucrania.
 Krupskoye – pueblo de la región de Kirovogradskiy del distrito de Kirovograd de Ucrania.
 Krupskoye – pueblo de la región de Konotopskiy del distrito de Sumy de Ucrania.
 Krupskoye – pueblo de la región de Globinskiy del distrito de Poltava de Ucrania.
 Krupskoye – pueblo de la región de Nikolayevskiy del distrito de Lvov de Ucrania (liquidado en 1990).
 Krupskoye – pueblo de la región de Zolotonoshskiy del distrito de Cherkassi de Ucrania (código postal 81636)
 Krupskaya – estación del ferrocarril de Krasnoiarsk en la región de Minusinskiy del distrito de Krasnoiarsk de Rusia.
 Krupskói - raión de Primorsko-Ajtarsk, del krai de Krasnodar en el sur de Rusia (Cáucaso Norte).
Krupskói - Krasnoarméiskaya, Krasnodar.
Krupskoi - Timashovsk, Krasnodar.
Etc.

Conocidos los representantes del linaje
 príncipe Andrey Kurbsky - llevaba el apellido de Krupski en el Gran Ducado de Lituania;
 Krupski Bernardus - un fraile franciscano, un sacerdote católico, teólogo, autor de "La declaración de misterios celestiales Brígida Santa" (1698);
 Krupski Joachim-Stephan (de la provincia de Vitebsk) - Elector del rey Ladislao IV (1595 a 1648);
 Krupski Christopher (de Rus provincia) - Elector del rey Ladislao IV (desde 1595 hasta 1648);
 Doctor en Educación Nadezhda Krúpskaya;
 Doctor (PhD) Medicina Veterinaria, profesor asociado y profesor de la Universidad de Zúrich (Suiza) - Krupski Antoni (1889 hasta 1948);

Notas

Bibliografía
 "Ogrod krolewski", Paprocki Bartlomiej, D. Siedlczanski, Praga, 1599 r.
 str.93, Tom 8, "Rodzina Herbarz szlachty polskiej", S. Uruski, Poznan, 1997.
 str.222, t.1, "Urzednicy Wielkiego ksiуstwa Litewskiego (Spisy)", Warszawa-2001; t.1 "Wojewodstwo Wilenskie. XIV-XVIII wiek", pod red. A. Rachuby; t.4, Warszawa-2003; "Ziemia Smolenska i wojewodstwo Smolenskie XIV-XVI wiek").
 выпуск 1-31, "Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске и изданные", Созонов, Дм. Ив.Довгялло, губернская типо-литография, г. Витебск, 1871-1903.
 том I-XXXIX, "Акты издаваемые Виленскою Археографическою Комиссиею для разбора Древних Актов", г. Вильна, 1865-1915.
 :ru:Дворянская родословная книга
 :pl:Herbarz (heraldyka)
 Herbarz Wołyński - opracowanie: Towarzystwo "Pro Archivo", Kraków (Krupski 1866-1909, Krupski 1839-64, Krupski 1802-48)
 str. 123-156, S. Dumin, S. Górzyński. Spis szlachty wylegitymowanej w guberniach grodzieńskiej, mińskiej, mohylewskiej, smoleńskiej i witebskiej. - Warzsawa: DiG, 1993 r. (стр. 123-156, С. Думин, С. Гуржинский. Список дворянства, утвержденного в Витебской, Гродненской, Минской, Могилевской и Смоленской губерниях. - Варшава: DiG, 1993 г.)
 стр. 25, "Смоленская шляхта", под редакцией Б. Г. Федорова, том II, издательство "Русское экономическое общество", 2006 г.
 str. 58-59, "Herbarz szlachty prowincyi Witebskiej", wydanie Herolda Polskiego, w Krakowie, 1899 r.
 str. 93, tom IX, "Herbarz Polski", Kaspra Niesieckiego S.J., w Lipsku, 1842 r.
 str. 223-227, str. 396, tom 5, "Herbarz Polski", Kaspra Niesieckiego S.J., w Lipsku, 1840 r.
 str. 349-351, tom XII, cz. 1, "Herbarz Polski", Adam Boniecki, Warszawa, 1908 r.
 str. 189, "Spis nazwisk shlachty Polskiey", Jerzy Sewer Hr. Dunin-Borkowski, Lwow, 1887 r.
 str. 240, "Zbior nazwisk szlachty", P.N. Małachowski, Lublin, 1803 r.
 str. 177-182, tom 1, "Herby szlachty Polskiej", Zbigniew Leshchyc, w Poznaniu, MCMVIII r.
 str. 53, cz. 1, "Wiadomość o kleynocie szlacheckim oraz herbach domów szlacheckich w Koronie Polskiey i Wielkim Xięstwie Litewskim", E.A. Hr. Kuropatnicki, Warszawa, 1789 r.
 str. 194-230, t.1, "Monografie historyczno-genealogiczne niektórych rodzin polskich", S.K. Kossakowski, Warszawa, 1859 r.
 str. 376-387, t.1, "Herbarz wielu domow Korony Polskiey y W. X. Litewskiego", Stanislaw Jozef (A Duneburg) Duńczewski, "Zamoicii in Collegio Universitatis", z drukarni B. Jana Kantego (Krakow), (Menfis) 1756 r.
 Brzezina Winiarski A. Herby Szlachty Rzeczypospolitej. - Warszawa, 2006.
 Znamierowski A. Herbarz rodowy. - Warszawa, 2004.
 "Перапiс войска Вялiкага княства Лiтоускага 1528 года", г. Мінск, 2003 г.

Escudos de Polonia
Escudos históricos
Historia de Polonia (1569-1795)
Nobleza de Bielorrusia
Nobleza de Lituania
Nobleza de Rusia
Casas nobiliarias de Polonia

Krupski


දළ වශයෙන්  නැනෝමීටර 520–570 පමණ  තරංග ආයාමයක් සහිත ශක්තිය ප්‍රමුඛත්වය දරණ වර්ණාවලීයකින් හෙබි ආලෝකය විසින් උපදවනු ලබන සංජානනය කොළ නමැති  වර්ණය වෙයි. ව්‍යාකලන වර්ණ පද්ධතියෙහි, එය  ප්‍රාථමික වර්ණයක් නොවන අතර, කහ සහ නිල් මිශ්‍රණයකින් හෝ, කහ සහ සයන් වර්ණ මිශ්‍රණයකින් නිපැයෙනු ලබයි; ආකලන ප්‍රාථමික වර්ණ අතුරින් එකක් ලෙස එය සැලකෙයි.

පාට

කොළ පාට


est une ballade du groupe de rock britannique The Rolling Stones parue d'abord en single le , puis sur l'album Black and Blue le .

Historique et description

La chanson a été écrite par Mick Jagger et Keith Richards. Ballade introspective, atypique face au répertoire du groupe, elle met en scène Mick Jagger, le cœur brisé, qui trouve le réconfort d'abord auprès de sa fille, puis de sa maîtresse.

Mick Taylor venant de quitter le groupe, les Rolling Stones se sont retrouvés sans second guitariste. L'enregistrement de Black and Blue a agi comme une sorte d'audition pour de nouveaux guitaristes, ce qui a conduit Wayne Perkins à jouer de la guitare sur ce morceau. Jagger y joue du piano électrique et Nicky Hopkins joue du piano acoustique et du synthétiseur à cordes.

Parution et réception
Sorti en tant que premier single extrait de Black and Blue en 1976, Fool to Cry a atteint la sixième place du classement britannique des singles et la dixième place du Billboard Hot 100 américain. La face B du single est Crazy Mama, sauf aux Etats-Unis où c'est Hot Stuff. Le single américain ressortira en juin 1976 avec ses faces A et B inversées (en single promotionnel). Fool to Cry est l'unique véritable single extrait de l'album.

Fool to Cry est la seule chanson de Black and Blue à figurer sur les principales compilations à succès du groupe, Forty Licks en 2002 et GRRR! en 2012.

Personnel

 Mick Jagger: chant, chœurs, piano électrique
 Keith Richards: guitare principale, chœurs
 Bill Wyman: basse
 Charlie Watts: batterie
 Wayne Perkins: guitare rythmique, chœurs
 Nicky Hopkins: piano acoustique et synthétiseur

Classements

Classements hebdomadaires

Classement de fin d'année

Reprises
Lena Dunham, créatrice et actrice principale de la série Girls de la chaine HBO primée aux Golden Globes, a demandé à Tegan and Sara de reprendre Fool to Cry des Rolling Stones pour la bande son de la série. La chanteuse et compositrice américaine Taylor Dayne a repris la chanson pour son album studio Satisfied en 2008.

Références

Liens externes

Single musical sorti en 1976
Chanson interprétée par les Rolling Stones
Chanson écrite par Jagger/Richards

Fool to Cry


Heart Medicine er en dansk kortfilm fra 2007, der er instrueret af Gregers Heering.

Handling

Medvirkende
 James Karen - Mac
 Alba Francesca - Lynn
 Laura Christensen - Iben
 Mads Wille - Martin
 Mille Hoffmeyer Lehfeldt - Beate

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2007

Kortfilm fra Danmark

Heart Medicine


Hitoshi Sasaki (født 9. juli 1973) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Bellmare Hiratsuka og Avispa Fukuoka.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Hitoshi Sasaki (fodboldspiller, født 1973)


දශක ගණනාවක් තිස්සේ  ඉතා පැහැදිලි ලෙස දීප්තිමත්ව දැකගත හැකි වූ හේල්-බෝප් ධූමකේතුව (නිල නාමකරණය C/1995 O1)20 වැනි සියවසයේදී වැඩි කතාබහට ලක්වූ වල්ගාතරුවකි.මහා ධූමකේතුව (හැලීගේ ධූම කේතුව) 1811 තැබූ  වාර්තාව බිඳ  දමමින් පුරා මාස 18 තිස්සේ පියවි ඇසට පෙනෙන අයුරින් මෙම හේල්-බෝප් ධූමකේතුව දිස්විය.

හේල්-බෝප් ධූමකේතුව පළමුව නිරීක්ෂණය කරන ලද්දේ 1995 ජූලි මස  23 දි,ඒ සූර්යයාට ඉතා ඈතින් පිහිටන අවස්ථාවක බව සඳහන් වේ.විද්වතුන්ගේ මතය වූයේ ධූමකේතුව පෘථිවිය ආසන්න වනවිට එහි දීප්තිය වැඩිවිය හැකි බවයි.නමුත් අනාවැකිවල නිරවද්‍යතාව අවිනිශ්චිත බව සනාථ කරමින් හේල්-බෝප් ධූමකේතුව තම කක්ෂයේ සූර්යයාට ආසන්නතම ලක්ෂය 1997 අප්‍රේල් මස 1 දින  පසුකරගෙන යාමේදී එහි දීප්තිය නොසිතු තරම් විය.

අනාවරණය

මෙම ධූමකේතුව සොයාගන්න ලද්දේ 1995 ජුලි මස 23 දින එක්සත් රාජධානියේ ගවේෂකයන් දෙදෙනෙකු වන ඇලන් හේල් හා තෝමස් බෝප් වේ.හේල් මෙම නන්නාඳුනන ආකාශ වස්තුව ගැන අවධානය යොමුවන කාලවකවානුව වනවිට ඔහු  වල්ගාතරු සොයමින්  නිෂ්ඵල පැය සියගණනින් වැය කල පුද්ගලයෙක් විය. සගිටේරියස්(Sagittarius) තාරකා මණ්ඩලයේ  ග්ලොබියුලර් ක්ලස්ටර් M70(globular cluster M70) තරු පොකුර අසලින් 10.5ක සැලකියයුතු  තරම් විශාලත්වයකින් යුත් ආකාශ වස්තුවක් නිරීක්ෂණය කල හේල් එම තරු පොකුර අසල එවැනි අකාශ වස්තුවක් නොමැති බව‍ට සනාථ කරගත්තේය.ඒ සඳහා ඔහු ඒ වනවිට භාවිතයට ගත් දන්නා වල්ගාතරු සහිත නාමාවලිය පරීක්ෂාවට ලක් කරන ලදී. පසුබිම් තාරකා වලට සාපේක්ෂව මෙම වස්තුව චලනය වනබව හේල් සොයාගත් විගස ඔහු තාරකා විද්‍යාව සඳහා ගවේෂණය කල Central Bureau for Astronomical Telegrams ආයතනය වෙත විද්‍යුත් තැපෑල මගින් දන්වා සිටියේය.

බෝප් හට තමන්ටම වූ දුරේක්ෂයක් නොතිබිණි. යහළුවෙකුගේ දුරේක්ෂයකින් මෙම ආකාශ වස්තුව නිරීක්ෂණය කරන මොහෙතේ ඔහු තම මිතුරන්  සමග ඇරිසෝනා හි ස්ටෑන්ෆීල්ඩ් අසල තරු පොකුරු හා චක්‍රාවාට ගවේෂණය කරමින් සිටියේය.බෝප් තමාගේ තාරකා සිතියම අනුව M70 තරු පොකුර අසල එවැනි වස්තුවක් ඈත අභ්‍යවකාශයේ පැවතිය නොහැකි බව සනාථ කරගත් විගස ඔහු එම පිහිටුම් ඛණ්ඩාoක වහාම Central Bureau for Astronomical Telegrams  වෙත යැවීය.

පසුදා උදැසන එය නව ධූමකේතුවක් බවට ජාත්‍යන්තර තාරකාවිද්‍යා සංගමය විසින් ප්‍රකාශයට පත්කරන ලදී.ඒ සමගම එයට C/1995 O1 යන අලුත් නාමයද ලැබිණි.
තවද මෙම ධූමකේතුව ඉපැරණි ඊජිප්තු යුගයේ (පුරාණ ඊජිප්තුව)(2332–2283 ක්‍රි.පූ) Pepi I Meryre පාරාවෝ රජු සමයේ සොයාගත් බවටද මත පවතී.මෙයට හේතුව වූයේ සකාරා (Saqqara) නම් පුරාණ ඊජිප්තු භූමදාන භුමියේ පිහිටි පෙපී පිරමීඩය තුල මෙම වල්ගාතරුව යැයි සැක සහිත රූපාක්ෂර (සංකේත) පැවතීමයි.

පෙර ගවේෂණ

අභ්‍යවකාශ ගවේෂක ආධුනිකයන් සොයාගන්නා ලද දුරින් වැඩිම ධූමකේතුව ලෙස මෙම හේල්-බෝප් වල්ගාතරුව හැඳින්විය හැක.එය සූර්යයාගේ සිට නක්ෂත්‍ර ඒකක 7.2(AU) දුරින් පිහිටන අතර එය විශාලත්වයෙන් බ්‍රහස්පති ග්‍රහයාට වඩා කුඩා වන අතර සෙනසුරු ග්‍රහයාට වඩා විශාල වේ.බොහෝ ධූමකේතු මෙතරම් දුරකදී කිසිදු දීප්තියක් නොදක්වන අතර කිසිදු අසාමාන්‍ය චලන රටාද පෙන්නුම් නොකරයි.නමුත් මෙම හේල්-බෝප් වල්ගාතරුව ඉතා විසල් දුරකදී වුවද ඉතා පැහැදිලිව ධූමකේතුවේ න්‍යෂ්ටිය වටා වූ දුහුවිලි වළාව දැකගත හැකිවිය .1993දී ඔස්ට්‍රේලියන් -ඇන්ග්ලෝ දුරදක්නය මගින් ගන්න ලද ඡායාරූපයකට අනුව එහි හඳුනානොගත් ධූමකේතුවක් සූර්යයාගේ සිට නක්ෂත්‍ර ඒකක 13 (AU) ඇති බව තහවුරු කිරීමට සමත්විය.මෙවැනි දුරකදී වල්ගාතරුවක් ඉඳුරාම හඳුනාගැනීම ඉතා අපහසු වේ.(හැලීහේ වල්ගාතරුව සුර්යයාට  මේ හා සමාන දුරකදී සිය ගුණයකින් දීප්තිය අඩු බව සැලකේ.) පසුව කරන ලද විශ්ලේෂණ වලදී හේල්-බෝප් ධූමකේතුවේ න්‍යෂ්ටික විෂ්කම්භය කිලෝමීටර් 60±20බව සනාථ කරගත් අතර එය හැලීගේ වල්ගාතරුවේ විශාලත්වය මෙන් හයගුණයක් තරම් විය.

මෙවැනි වූ පුදුමාකාර ක්‍රියාකාරිත්වයක් පෙන්නුම්කළ මෙම හේල්-බෝප් ධූමකේතුව වර්ෂ 1997 දී උපහේලිකයට ලංවත්ම උපරිම දීප්තියක් පෙන්නුම්කරනු ඇති බව විද්වතුන්ගේ මතය විය.කෙසේවෙතත් තාරකා විද්‍යාඥයන් ඉතා සුපරීක්ෂාකාරීව සිටියද ධූමකේතුවල හැසිරිම්රටාව අතිශය අවිනිශ්චිත වේ.

උපහේලිකය

1996 මැයි මාසය වනවිට හේල්-බෝප් වල්ගාතරුව පියවි ඇසට හොඳින් පෙනෙනා තරම් දීප්තියකින් යුතුව දිස්වූ අතර අවුරුද්දේ අවසාන භාගය වනවිට ක්‍රමයෙන් එම දීප්තිය අඩුවී ගිය බව සඳහන් වේ.1996 දෙසැම්බර් මාසය වනවිට වල්ගාතරුව සූර්යයාට ඉතා ආසන්නව නිරීක්ෂණය කළහැකි වූ අතර එය 1997 ජනවාරි මසදීත් ආලෝකයෙන් දූෂිත වූ අහසක වුවත් පියවි ඇසට පෙනෙන තරම් එය දීප්තියෙකින් යුතුවිය.

මෙම කාලය වනවිට අන්තර්ජාලය ඉතා සිඝ්‍රයෙන් පැතිරීගෙන යන සමයක් වූ අතර බොහෝ වෙබ් අඩවි ධූමකේතුවේ දත්ත වාර්තා සහ ඡායාරූප තම වෙබ් පිටුවල සටහන් කරන්නට විය.එම නිසා හේල්-බෝප් ධූමකේතුවේ තතු ලොවපුරා ඉතා සිඝ්‍රයෙන් පැතිර ගියේය.තවද මහජනයාගේ පෙර නොවූ විරූ කුතුහලයක් වල්ගාතරු කෙරෙහි ඇතිකිරීමෙහිලා අන්තර්ජාලයෙන් මගඟු සේවයක් ඉටුවිය.

ධූමකේතුවක් සූර්යයාට ආසන්නවත්ම එහි දීප්තිය ක්‍රමයෙන් වැඩි වේ. හේල්-බෝප් 1997 පෙබරවාරි මාසය වනවිට එහි දීප්තියෙහි උපරිම නැග්මට පැමිණ තිබුණු අතර එහි හොඳින් වර්ධනය වූ වල්ගා දෙකක් පැහැදිලිව දැකගත හැකිවිය.එහි නීල වල්ගය සූර්යාගෙන් එක එල්ලේ ඉවතටද කහ දුහුවිලි වල්ගය කක්ෂයෙන් ඉවතට නැමී ඉතා අලංකාර ලෙස දිස් විය. හේල්-බෝප්  වර්ෂ 1997 මාර්තු 22 වන දින පෘථිවියට ඉතා ආසන්නයට පැමිණි අතර එයට පෘථිවිය සිට දුර නක්ෂත්‍ර ඒකක 1.315 (AU) විය.
මෙම වල්ගාතරුව 1997 ජනවාරි 1 වන දින උපහේලිකය පසුකරයත්ම ඉතා අලංකාර වූ දර්ශනයක් අහසෙහි මැවීය. එවිට එහි දීප්තිය සීරියස් තරුවට පමණක් දෙවැනි වූ අතර එහි  දුහුවිලි වල්ගය අංශක 40-45 අතර ප්‍රමාණයකට අහසෙහි විසිරී දිවෙන්නට වූ බව සඳහන් වේ.බොහෝ විශාල ධූමකේතු උපහේලිකය පසුකරයත්ම අහස මුළුමුනින්ම අඳුරු වන්නට ප්‍රථම පැහැදිලිව දැකගත හැකි වුවත් මෙම හේල්-බෝප් වල්ගාතරුව උත්තරාර්ධ ගෝලයේ ගවේෂකයන්ට මුළු රාත්‍රිය පුරාවටම නැරඹීමට අවස්ථාව උදවිය.

උපහේලිකයෙන් පසු

උපහේලිකයෙන් පසුව මෙම වල්ගාතරුව දක්ෂිණ අර්ධගෝලය දෙසට ගමන්ගන්නට විය. දක්ෂිණ අර්ධගෝලයේ නිරීක්ෂකයන්ට උත්තර අර්ධගෝලයේ නිර්ක්ෂකයන්ට මෙන් ඉතා අලංකාර ලෙස මෙම ධූමකේතුව දිස් නොවූවත් ඔවුන්ට ධූමකේතුව විවර්ණ වන අයුරු 1997 අගභාගය වනතුරු දැකගත හැකිවිය. පුරා දින 569ක් එනම් පුරා මාස 18ක කාලයක් කිසිදු ආධාරකයක් නොමැතිව පියවි ඇසට දර්ශනය වූ හේල්-බෝප් ධූමකේතුව අවසන් වරට 1997 වසරේ දෙසැම්බර් මාසයදී දැකගත හැකිවිය.මෙම වාර්තාවට පෙර හිමිකම් කියූවේ 1811 වර්ෂයේ දිස් වූ මහා ධූමකෙතුවයි,එය පුරා මාස 9ක කාලයක් දිස්වූ බව වාර්තා වේ.

මෙසේ හේල්-බෝප් පියවි ඇසින් නොපෙනී ගියද තාරකා විද්‍යාඥයෝ 2007 වසරේ ඔක්තෝබර් මාසයේදීද මෙම වල්ගාතරුව නිරීක්ෂණය කිරීමට සමත්ව වූහ.ඒ උපහේලිකයෙන් අවුරුදු 10කට පසු සූර්යයාගේ සිට නක්ෂත්‍ර ඒකක 25.7ක(AU)දුරකදීය.ඒ වන විටත් ධූමකේතුවේ දුහුවිලි වළාව ක්‍රියාකාරී තත්වයේ පසු වූ බව සඳහන් වේ.2010දී හර්ෂෙල් අභ්‍යවකාශ නිරීක්ෂණාගාරය මගින් ගන්නා ලද ඡයාරූපයක සටහන් වී තිබුණේ හේල්-බෝප් වල්ගාතරුව තුෂර ස්තරකින් වැසීඇති බවයි. නැවතත් වර්ෂ 2010දී සහ 2012 දී සූර්යයාට නක්ෂත්‍ර ඒකක 30.7 (AU) හා 33.2(AU)ක දුරකදී නිරීක්ෂණය කරන ලදී.තාරකා විද්‍යාඥයන්ගේ මතය වුයේ වර්ෂ 2020 දක්වා අතිප්‍රබල දුරේක්ෂ මගින් හේල්-බෝප් නිරීක්ෂණය කළහැකි බවයි.තවද මේ කාලය වනවිට දීප්තිය අනුව ධූමකේතුව හා අනෙකුත් චක්‍රාවාට වෙන්කර හඳුනාගැනීම අපහසු වන බව ඔවුන්ගේ මතයයි.

කක්ෂීය අපගනය

හේල්-බෝප් ධූමකේතුව අවසන් වරට උපහේලියකයක් පසුකරන ලද්දේ මීට වසර 4,200කට ඉහතදීය.තවද මෙම වල්ගාතරුව අප සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ග්‍රහලොවකට ආසන්නව ගමන්කිරීම සිදු නොවිය හැකි තරම් වේ.මන්දයත් හේල්-බෝප් වල්ගතරුවේ කක්ෂ තලය අප සූර්යයා සහ ග්‍රහයින් ගමන්ගන්නා කක්ෂ තලයට අසන්න වශයෙන් ලම්භක වීමයි. කෙසේවුවත් වර්ෂ 1996 මැයි මාසයදී වල්ගාතරුව බ්‍රහස්පති ග්‍රහයාට ඉතා ආසන්නව ගමන්කළ අතර එම දුර නක්ෂත්‍ර ඒකක 0.77(AU)කට වඩා අඩුවිය.එම දුර වල්ගාතරුව බ්‍රහස්පතිගේ ගුරුත්වාකර්ෂණයට හසුවීමට තරම් ප්‍රමාණවත් බව සැලකේ.හේල්-බෝප් මීළගට අප සූර්යයා ආසන්නයට පැමිණීමට පෙර අවස්ථාවට වඩා වසර 2,533කින් අඩුවන අතර නැවත වරක් එය දැකගත හැකිවන්නේ වර්ෂ 4385දි වේ.එම අවස්ථාව වනවිට උපහේලිකයේදී සූර්යයාට පවතින දුර නක්ෂත්‍ර ඒකක 370(AU)ක් පමණවේ යැයි සැලකේ.

හේල්-බෝප්ගේ මෙයට පෙර පැමිණීම සිදුවී ඇත්තේ ව  ක්‍රි:පූ 2215 ජූලි මාසයේ බව ගණනය කිරීම් වලට අනුව තහවුරුකර ඇත. එහිදී ධූමකේතුව 1997දී මෙන් පෘතුවියට දිස්වන්නට ඇතැයි බොහෝදෙනාගේ මතය වූ අතර එය පෘතුවියට නක්ෂත්‍ර ඒකක 1.4 (AU)ක් තරම් ඉතා ආසන්නයට පැමිණ ඇති බව සදහන් වේ.තවද එය හේල්-බෝප් ධූමකේතුව  පළමුව අප සෞරග්‍රහ මණ්ඩලය තුළට පැමිණි පළමු අවස්ථාව ලෙසද,එහිදී බ්‍රහස්පති ග්‍රහයා හා ආසන්න ගැටීමක් සිදුවන්නට ඇතිබවද, එම ගැටුම ධූමක්තුවේ කක්ෂ මාර්ගයේ යම් වෙනසක් ඇතිකිරීමට අවස්ථාව තිබු බවද විද්වතුන්ගේ මතය විය.

කෙසේ වුවද  අනාගත කාලය තුලදී මෙම කක්ෂීය වෙනස හේතුවෙන් හේල්-බෝප් එක් කක්ෂීය වාරකදී පෘතුවිය හා ගැටීමේ සම්භාවිතාව 2.5 ×10-9 තරම් අඩු අගයක පවතී.වීස්මන් නමැති පුද්ගලයකු විසින් කරන ලද ගණනය කිරීම් වලට අනුව මෙම වල්ගාතරුවේ විෂ්කම්භය කි:මි 35ක් ද ඝනත්වය  ඝන සෙන්ටිමීටරයට  ග්රෑම් 0.6(g/cm3) ක් සහ මුළු ස්කන්ධය  ග්රෑම් 1.3×1019 බව සොයාගෙන ඇත.තවද ධූමකේතුවේ තම කක්ෂය මත ගමන්ගන්නා ප්‍රවේගය තත්පරයට කිලෝමීටර් 52 ක තරම් විශාල අගයක් ගන්නා අතර ගැටුම් ශක්තිය ජූල1.9×1025 (1.9×1032 ergs) කි.

විද්‍යාත්මක හෙළිදරව්ව

ධූමකේතුක විද්‍යාවේ නව පියවරක් ඉදිරියට යාමට තාරකා විද්‍යාඥයින් හේල්-බෝප් අනාවරණය කරගැනීමත් සමග හැකියාව ලැබිණි.සොයාගන්නා අවස්ථාවේදී ධූමකේතුවේ දුහුවිලි නිපදවීමේ හැකියාව උපරිමය තත්පරයට කිලෝග්රෑම් 2.0×106 තරම් ඉහල අගයක පැවති අතර එය ධූමකේතුවේ න්‍යෂ්ටිය වටා වූ දුහුවිලි වළාව ප්‍රකාශමය වශයෙන් පාරදෘශ්‍ය නොවීමට හේතුවිය. ධූමකේතුවේ දුහුවිලිවල ගුණ පදනම් කරගනිමින් (අධික උෂ්ණත්වය,සලිකේට විමෝචන හැකියාව  සහ ආලෝකය පතිත ප්‍රමාණය හා පරාවර්තන ප්‍රමාණය අතර අනුපාතය)මෙම හේල්-බෝප් වල්ගාතරුවේ දුහුවිලි සොයාගත් අනෙකුත් වලගාතරු හා සසඳන විට ඉතා කුඩා බව තාරකා විද්‍යාඥයින් අවසන් නිගමනය විය.

හේල්-බෝප් අනෙකුත් වල්ගාතරුවලට වඩා ඉහල රේඛිය ධ්‍රැවීකරණයක් පෙන්නුම් කිරීමට සමත්විය.මෙවැනි ධ්‍රැවිකරණයකට, න්‍යෂ්ටික දුහුවිලි වළාවට සූර්ය විකිරණයේ බලපෑම හා  න්‍යෂ්ටික දුහුවිලිවල ගුණ මහත් සේ  බලපාන බව විද්වතුන්ගේ මතයයි.

සෝඩියම් වල්ගය

හේල්-බෝප් ධූමකේතුව සම්බන්ධයෙන් කරන ලද විශේෂිතම අනාවරණය වූයේ එයට තුන්වන වර්ගයේද වල්ගයක් පවතින බව සොයාගැනීමයි. දුහුවිලි හා වායු වළාවන්වලට අමතරව එහි විශේෂිත උපකරණ හා පෙරනයන් මගින් පමණක් දැකියහැකි දීප්තියෙන් අඩු සෝඩියම් වල්ගයක්ද පවතී.මෙයට පෙර සොයාගනු ලැබූ වල්ගාතරුවලද සෝඩියම් විමෝචනයක් දක්නට ලැබුනද එය වල්ගයක් ලෙස අනාවරණය වූ පළමු අවස්ථාව මෙය විය.හේල්-බෝප්ගේ මෙම සෝඩියම් වල්ගයේ අන්තර්ගත වූයේ උදාසීන සෝඩියම් පරමාණුවලින්  වූ අතර එම වල්ගය කිලෝමීටර් මිලියන 50ක් තරම් දිගුවිය.

පාරජම්බූල කිරණ නිසාවෙන් දුහුවිලි මගින් සෝඩියම් පිපිරීමට ලක්වීම,න්‍යෂ්ටිය වටා වූ දුහුවිලි අංශුවල ඝට්ටනය වැනි යාන්ත්‍රණයන් සහ තවත් ක්‍රියාදාමයන් සෝඩියම් මූලාශ්‍රයක් උත්පාදනය වීම කෙරෙහි බලපාන්නට ඇතැයි විද්වතුන්ගේ මතයයි.නමුත් හේල්-බෝප්හි සෝඩියම් වල්ගයක් තිබීමට මූලිකම සාධකයක් අනාවරණය කරගැනීමට නොහැකි වූ අතර වල්ගයේ පටුහා විසිරුණු සංරචක සඳහා වෙනස් වූ මූලාරම්භයන් පැවතිය හැකි බවටද මත පලවිය.

ධූමකේතුක දුහුවිලි වල්ගය සාමාන්‍යයෙන් ධූමකේතුවේ  කක්ෂීය ගමන් මාර්ගය අනුගමනය කරන අතර වායු වල්ගය සූර්යයාගෙන් ඉවතට දිශානත වේ, සෝඩියම් වල්ගය මෙම වල්ග දෙක අතරින් දිශානත වේ.මෙයින් නිගමනය වන්නේ විකිරණ පීඩනය මගින් සෝඩියම් පරමාණු ධූමකේතුක හිසෙන් ඉවතට එලවාහරින බවයි.

ඩියුටීරියම් බහුලත්වය
මෙම හේල්-බෝප් ධූමකේතුව තුල ඩියුටීරියම් ඉතා අධික ලෙස ඇති බව ඒවන විට හඳුනාගෙන තිබිණි.ඩියුටීරියම් හයිඩ්‍රජන්හි සමස්ථානිකයක් වන අතර ධූමකේතුව තුල එම පරමාණු බැර ජලය ලෙස තිබූ අතර තිබූ එම ඩියුටීරියම් ඔක්සයිඩ්(D2O) ප්‍රමාණය  පෘතුවිය මත ඇති සාගර ජලප්‍රමාණය මෙන් දෙගුණයක් තරම් විය.මෙලෙස හේල්-බෝප් මෙන් අනෙකුත් වල්ගාතරුවලද මෙසේ ඩියුටීරියම් බහුලත්වයක් තිබුණේ නම්, පෘථිවිය මත සැලකියයුතු තරම් ජලය පැවතීමට එම වල්ගාතරු මුලාශ්‍ර වන්නට ඇති බව බොහෝදෙනාගේ මතයයි.

මෙම වල්ගාතරුව තුල ඩියුටීරියම්, ඩියුටීරියම් ඔක්සයිඩ් ලෙස පමණක් නොව අනෙකුත් හයිඩ්‍රජනී සංයෝග තුලද දක්නට ලැබිණි.සාමාන්‍ය හයිඩ්‍රජන් හා ඩියුටීරියම් අතර අනුපාතය එහි වූ සංයෝගයෙන් සංයෝගයට වෙනස්කම් දැක්වීය.එයට හේතුව ලෙස තාරකා විද්‍යාඥයන් විශ්වාසය තැබුවේ මෙම ධූමකේතුක  අයිස් සෑදෙන්නට ඇත්තේ සූර්ය නිහාරිකාව තුලදිටත් වඩා ඉන්ටර්ස්ටෙලා වළාව තුලදී  බවයි.එම ඉන්ටර්ස්ටෙලා වළාව තුල අයිස් නිපදවීමේ සිද්ධාන්තමය නිරුපණය අනුව හේල්-බෝප් වල්ගාතරුව ඉන්ටර්ස්ටෙලා වළාව තුල කෙල්වින් 25ත් 45ත්අතර උෂ්ණත්වකදී උපදින්නට ඇතැයි සැලකේ.

කාබනික සංරචකය
වර්නාවලීක්ෂ ගවේෂණ මගින් හඳුනාගත් අන්දමට හේල්-බෝප් වල්ගාතරුව තුල මෙතෙක් හඳුනානොගත් කාබනික රසායනයට අදාල ද්‍රව්‍ය විශාල ප්‍රමාණයක් අනාවරණය කරගෙන ඇති අතර සමහර ඒවා එතෙක් කිසිදු වල්ගාතරුවක තිබුණේ දැයි සොයාගෙන නැත.මෙවැනි සංකීර්ණ වූ අණු ධූමකේතුක න්‍යෂ්ටියේ පැවතීමට හෝ එහි අභ්‍යන්තර ක්‍රියාකාරීත්වය නිසා හටගැනීමටද හැකියාව ඇත.

ආර්ගන් අනාවරණය

හේල්-බෝප්  උච්ච වායුවක් වූ ආර්ගන්  අනාවරණය කරගත් පළමු වල්ගාතරුවයි. උච්ච වායූන් රසනනික වශයෙන් උදාසීන හා වාෂ්පශීලිබව ඉහල අගයක් ගනී.තවද විවිධ උච්ච වායූන් සඳහා වෙනස් වූ ඌර්ධවපාතන උෂ්ණත්ව පවතින බැවින් එම දත්තයන් ධූමකේතුක අයිස් නිර්මාණය වීම පිළිබඳව හා ඉතිහාසය පිළිබඳව තොරතුරු අනාවරණය කරගත හැක.අප සූර්ය නිහාරිකාව තුල වඩා බහුලව ආර්ගන් පවතින අතර ක්‍රිප්ටන් වායුව ඇත්තේ විරල වශයෙනි.තවද මෙම හේල්-බෝප් විශ්ලේෂණයේදී එහි අභ්‍යයන්තර උෂ්ණත්ව ව්‍යාප්තිය අනුව හා ඉහත වායු පිලිබඳ නිරීක්ෂණ මගින් මෙම වල්ගාතරුව නෙප්චූන් ග්‍රහලොවට එහා වූ කුයිපර් පටිය කලාපයේ උපත ලද බවත් ඉන් අනතුරුව ඌට් වළාව දෙසින් ඉවතට සංක්‍රමණය වූ බවත් තාරකා විද්‍යාඥයන්ගේ මතය විය.

භ්‍රමණය

හේල්-බෝප්ගේ න්‍යෂ්ටිය අවට ක්‍රියාකාරිත්වය, වායු විමෝචනය  ඒකාකාරී වූවක් නොවීය. නමුත් මෙම වේගයෙන් නික්මෙන ද්‍රව්‍ය නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් විද්‍යාඥයන් මෙම වල්ගාතරුවේ භ්‍රමණ කාලය පැය11කුත් විනාඩි 46ක් බව සොයාගන්නා ලදී.

ද්වි න්‍යෂ්ටි අනාවරණය
1995 ඔක්තෝබර් අනාවරණය කරගත් හේල්-බෝප්ගේ දුහුවිලි විමෝචන රටා විග්‍රහ කිරීම සදහා 1997 පුවත්පතක් විසින් ද්වි න්‍යෂ්ටි පැවතීම සම්බන්ධව උපකල්පනයක් ඉදිරිපත් කළේය.මෙම පුවත්පත සිද්ධාන්තමය වශයෙන් න්‍යෂ්ටි දෙකක් පවතින ඇති අතර එක් න්‍යෂ්ටියක විෂ්කම්භය කිලෝමීටර් 30ක් හා ප්‍රධාන න්‍යෂ්ටියේ විෂ්කම්භය කිලෝමීටර් 70ක් බවද ප්‍රකාශ කළේය.තවද එක් න්‍යෂ්ටියක් වට අනෙක භ්‍රමණය වන අතර ඒ සදහා දින තුනක් කිලෝමීටර් 180ක දුරක් ගෙවායන බවද ප්‍රකාශ කර සිටියේය.නමුත් මෙහිදී පුවත්පත මෙම ද්වි න්‍යෂ්ටි අනාවරණය පිළිබඳව තම අයිතිවාසිකම් කියාපෑමෙන් වැලකී සිටි බව කියවේ.එම ගවේෂණ දත්ත 1996දි හබල් අභ්‍යවකාශ දුරේක්ෂය හා පුළුල් ක්ෂේත්‍ර කැමරා මගින් ලබාගත් ඡායාරූප මගින් වැඩිදුරටත් සනාථ කරගැනීමට හැකිවිය.

කෙසේ වුවත් 1997 හා 1998 කරන ලද නිරීක්ෂණ මගින් හේල්-බෝප් න්‍යෂ්ටිය තුල දීප්තිමත් ලප දෙකක් ඇති බව සොයාගන්න ලදී.මෙම අනුගාමික න්‍යෂ්ටි සංසිද්ධිය බැහැර ක‍ර එම දීප්තිමත් ලප පිලිබඳ විග්‍රහ කිරීමට විද්වතුන්ට නොහැකිවිය. නමුත් අනෙකුත් ගවේෂණ මගින් මෙම ද්වි න්‍යෂ්ටික අනාවරණයක් කරගැනීමට ගවේෂකයෝ  අපොහොසත් වූහ.

යූ.එෆ්.ඕ. අනාවරණය

1996දී   ටෙක්සාස් ප්‍රාන්තයේ හූස්ටන්හි  ආධුනික තාරකා විද්‍යාඥයකු වූ චක් ශ්‍රමෙක් ධූමකේතුවේ ගත්  සී.සී.ඩී. ඡායාරුපයක එය අසලින්ම ගමන් ගන්නා හඳුනානොගත් දිගටි හැඩයේ වස්තුවක් දැකගත හැකි විය.ඉන් අනතුරුව ඔහු ආර්ට් බෙල් නම් රේඩියෝ වැඩසටහනට දුරකථන ඇමතුමක් දෙමින් කියා සිටියේ ඔහු හේල්-බෝප් පසුපස සෙනසුරු තරම් දීප්තියෙන් යුතු වස්තුවක් ලුහුබඳින බවයි.මෙම පුවත දැනගත් මෙම හඳුනානොගත් පියාසර වස්තූන් පිළිබඳව වැඩි උනන්දුවක් දැක වූ කර්ට්නි බ්‍රව්න් නම් පුද්ගලයෙක් මෙය  හේල්-බෝප් පිටුපස ගමන්කරන පිටසක්වළ යානාවක් බව නිගමනය කළේය.

ඇලන් හේල් හා තවත් තාරකා විද්‍යාඥයන් කිහිපදෙනෙකු කරන ලද ගවේෂණ මගින් එම වස්තුව පිටසක්වළ යානාවක් නොවන බවත් එය SAO141894 නම් තාරකාව  බවත් තහවුරුකල අතර ශ්‍රමෙක්ගේ පරිඝනක වැඩසටහනේ එය නොපෙනුනේ පරිශීලක අභිරුචින් වැරදි ලෙස සකසා ඇති නිසා බවද තවදුරටත් කියා සිටියේය.කෙසේවුවත් ආර්ට් බෙල් තම සාවද්‍ය නිගමනය තහවුරු කිරීම සඳහා නිර්නාමික තාරකා භෞතික විද්‍යාඥයකුගෙන් ලැබුණු ඡායාරූපයක් යොදාගත්තේය.නමුත් හවාඊ විශ්වවිද්‍යාලයේ ඔලිවර් හේනෝට් සහ ඩේවිඩ් ජේ.තෝලෙන් ප්‍රකාශකර  සිටියේ එම ඡායාරූපය  ඔවුන්ගේ ධූමකේතුවල ඡායාරූප එකතුවේ එකක් බවත් එය වෙනස්කර ඇති බවත්ය.

මෙම හේල්-බෝප් ධූමකේතුවත් සමගම විවිධාකාර වූ මනඃකල්පිතයන් ගොඩනැගුණු අතර විශාල පරිස් අතර මතගැටුම් වලටද මෙය හේතුවක් විය.1997 මාර්තු මාසයේදී හෙවන්ස් ගේට් ආගමික කණ්ඩායම තුල විශාල සියදිවි නසාගැනීම් ගණනක් වාර්තා විමටද මෙම  පිටසක්වළ යානා කල්පිතය හේතු වූ බව කියවේ.

හේල්-බෝප් පිළිබඳව ගොඩනැගුණු තවත් කල්පිතයක් වූයේ,නිබිරු නම් විශාල ග්‍රහලොවක්  පෘතුවිය අසලට පැමිණෙන බවත් ඒ මගින් අප පෘතුවියේ භ්‍රමණයට බාධා එල්ලකර ලෝකව්‍යාප්ත ව්‍යසන සිදුවන බවත්ය. තවද මෙම ධූමකේතුව හුදෙක් එම ව්‍යසනයෙන් මිනිසුන් නොමගට යවන මායාවක් බවද වැඩිදුරටත් සඳහන් වේ.නැන්සි ලීඩර්  හට මෙම පිටසක්වලින් ලද පණිවිඩය අනුව මෙම ලෝකවිනාසය සිදුවීමට නියමිතව තිබුණේ වර්ෂ 2003 මැයි මාසයේ වුවත් එම කාලයේ එවැනි කිසිදු සිදුවීමක් වාර්තා නොවිණි.කෙසේවෙතත් නැන්සි ලීඩර්ගේ එම අනාවැකිය සාවද්‍ය වුවද විවිධාකාර වූ වෙබ් අඩවි මගින් මෙම නිබිරු ග්‍රහලොව හා බැඳුනු  කල්පිතය තව දුරටත් ගෙනයන්නට වූ අතර බොහෝ වෙබ් අඩවි එය  2012 ලෝකවිනාශය හා සම්බන්ධ කර ප්‍රචාරණය කළේය.

සමාලෝචනය

ඉතිහාසයේ වැඩිම කාලවකවානුවක් දිස් වූ හා වැඩිම කතාබහට ලක්වූ ධූමකේතුව හේල්-බෝප් විය.1986 හැලීගේ වල්ගාතරුවෙන් පසු වැඩිම පිරිසකගේ දෘෂ්ටියට හසුවූ වල්ගාතරුව මෙය බව කිවහැක.නිදසුනක් ලෙස 1997 අප්‍රේල් 9වන  දින  ඇමෙරිකාවේ 69% දෙනා මෙම හේල්-බෝප් ධූමකේතුව නිරීක්ෂණය කර ඇත.

හේල්-බෝප්, ආධුනිකයන් දෙදෙනෙකු විසින් සූර්යයාගෙන් ඉතා ඈත පිහිටන අවස්ථාවකදී හඳුනාගත්  අතීත වාර්තා බිඳ දැමීමට සමත් වූ වල්ගාතරුවකි.95/P chiron වලට පසු විශාල වූ ධූමකේතුක න්‍යෂ්ටියකට හිමිකම් කියූ මෙය පෙර තිබූ වාර්තාව මෙන් දෙගුණයක කාලයක් පියවි ඇසට දර්ශනය විය.තවද පෙර කිසිඳු වල්ගාතරුවක තරම් නොවූ දීප්තියක් මෙය සතු වූ අතර උපරිම දීප්තියකින් සති 8ක් පුරාවට දර්ශනය වූ බවද සඳහන්වේ.

ආශ්‍රිත

භාහිර සබැඳුම්

Cometography.com: Comet Hale-Bopp
NASA Hale-Bopp page

Shadow and Substance.com: Static orbital diagram
Comet Nucleus Animation

වල්ගාතරු
තාරකා විද්‍යාව

හේල්-බෝප් ධූමකේතුව


A Supercopa Brasileira de Voleibol de 2022 foi a oitava edição desta competição organizada pela Confederação Brasileira de Voleibol. Participaram do torneio duas equipes em ambas categorias (masculina e feminina), os campeões da Superliga e da Copa Brasil.

Sistema de disputa

O torneio foi disputado em um jogo único. As sedes das partidas foram o Ginásio Paulo Skaf, em Bauru, na variante feminina e, no naipe masculino, o Ginásio de Esportes Geraldo Magalhães, em Recife.

Equipes participantes

As equipes que disputaram a Supercopa de Voleibol de 2022 foram:

Masculino

Feminino

Resultados

Masculino

Feminino

Premiações

Ver também
 Superliga Brasileira de Voleibol Masculino de 2021–22 - Série A
 Superliga Brasileira de Voleibol Feminino de 2021–22 - Série A
 Copa Brasil de Voleibol Masculino de 2022
 Copa Brasil de Voleibol Feminino de 2022

Supercopa Brasileira de Voleibol


Seaforth is a suburb of Northern Sydney, in the state of New South Wales, Australia. Seaforth is located 12 kilometres north-east of the Sydney central business district in the local government area of Northern Beaches Council and is part of the Northern Beaches region.

Seaforth overlooks Middle Harbour and is linked south to Mosman by the Spit Bridge. To the west, Seaforth overlooks Sugarloaf Bay across to the suburbs of Northbridge, Castlecrag and Castle Cove. The Garigal National Park sits on the northern border.

History
Seaforth was named after Loch Seaforth and Seaforth Island in Scotland. The land in this area was once owned by Henry Halloran, who subdivided it in 1906.

The Seaforth library was built in 1887 and protected by heritage listing by Manly Council in 1995. It stands outside the former Seaforth TAFE. Seaforth celebrated its centenary on Sunday 12 November 2006 with a historical display in the town centre.

Commercial area
The Seaforth shopping district is located off Sydney Road and offers a wide variety of services, including niche market products. It is also home to Balgowlah RSL Memorial Club.

Demographics

At the 2016 census, the suburb of Seaforth recorded a population of 7,139.  Of these:
 There are more families with young children than typical.  While the median age was 40 years, compared to the national median of 38 years, children aged under 15 years made up 25.5% of the population (national average is 18.7%) and people aged 65 years and over made up 12.8% of the population (national average is 15.8%).
 64.8% of people were born in Australia. The most common countries of birth were England 10.4%, New Zealand 2.3%, China 1.9% and South Africa 1.7%.
 82.4% of people only spoke English at home. Other languages spoken at home included Mandarin at 2.2%.
 The most common responses for religion were No Religion 34.4%, Catholic 26.9% and Anglican 18.7%
 The median household weekly income was $3,384, compared to the national median of $1,438.
 Separate houses made up the great majority (85.9%) of residences, 9.0% were semi-detached and 4.7% were flats, units or apartments. The average household size was 3.2 people.

Schools
Seaforth is home to Seaforth Public School. There is currently an aged care facility where a TAFE used to be.

References

External links

Suburbs of Sydney
Northern Beaches Council

Seaforth, New South Wales


زيادة الله الثالث أو أبو مضر زيادة الله بن عبد الله هو الأمير الحادي عشر والأخير من الأمراء الأغالبة بإفريقية، تولى الحكم من عام 290 هـ \ 903 م إلى عام 296 هـ \ 909 م كان ذلك بعد مقتل والده أبو العباس عبد الله الثاني، وتوفي عام 916 م بفلسطين بعد أن هرب من الفاطميين ليستنجد بالعباسيين.

سقوط دولة الأغالبة
كان في صقلية حين تنازل له أبوه عن الإمارة، ويمكن عدّ عهده القصير استمراراً لعهد والده. وكان ساعد أبيه الأيمن في حروبه في مختلف الأقاليم، ولاسيما في قيادة الجيوش في صقلية، كما كان شجاعاً عالماً بالحرب، حسن النظر في الجدل. أعاد النظر في أعمال أبيه، وقام بتغييرات في ولاية الأقاليم، واصطدم مع داعي دعاة الفاطميين الذي استولى على ميلة.

تغيرت أحوال عبد الله بعد مدة قصيرة، فأظهر التقشف، ولبس الصوف، وأظهر العدل والإحسان والإنصاف، وجالس أهل العلم وشاورهم، فكان يجلس معهم على الأرض، وترك قصر الرقادة وسكن داراً مبنية بالطوب، وكان لا يركب إلا إلى الجامع. سجن ابنه زيادة الله سنة 290هـ/ 903م في داره، لأنه وصل إلى علمه أنه ينوي الخروج عليه، ولكنه ما لبث أن اغتيل في منزله بمدينة تونس على يد غلمانه في السنة نفسها. وآلت الولاية والإمارة إلى ابنه المقيد زيادة الله بن أبي العباس (290-296هـ/ 903-909م) الذي خرج من السجن إلى سرير الملك، وكان آخر أمراء الأغالبة في بلاد المغرب، فأخذ البيعة لنفسه من أهله وأقاربه، وقرأ كتاب البيعة على منبر المسجد الجامع بتونس، ولكنه، نتيجة للطريقة التي وصل بها إلى الحكم بدأ عهده بإراقة الدماء، فغدر بأعمامه وإخوته، وقتل بعض فتيانه وقادته، واشترى بعضهم بالمال، وشهد عهده انتصارات داعي دعاة الفاطميين أبي عبد الله الشيعي المتوالية، على كثرة الحشود التي حشدها لقتاله، فاستولى أبو عبد الله على سطيف، ثم قسنطينة سنة 292هـ/ 905م بعد معركة حامية، خسر فيها زيادة الله جنده وسلاحه وماله، وتوالت هزائم الأغالبة يوماً بعد يوم، فاستولى أبو عبد الله على بَلْزَمة وطَبْنة، وألغى نظام الضرائب الأغلبي، كما سقطت بيده تيجَس وتبعتها باغاية في شعبان سنة 294هـ/ 907م ثم مجانة وقصر الإفريقي وتيفاش وقالمة أو قالة ومسكيانة وتبسَّا ومديرة (حيدرة) ومرماجنة والقصرين ثم توزر وقفصة، ثم سقطت الأرْبُس في 24 جمادى الآخرة سنة 296هـ/ 18 آذار 909م بعد معركة حاسمة. وهكذا أخفق زيادة الله في وقف المد الفاطمي، على الرغم من محاولاته الاتصال بالخلافة العباسية طالباً النجدة من الخليفة المكتفي بالله أولاً ثم من الخليفة المقتدر بالله، وتوثيق صلاته بالحسنيين أقارب الأدراسة في المغرب الأوسط، وتحريضه الفقهاء في إفريقيّة وعامة الشعب على الفاطميين، وإعادته العاصمة إلى رقّادة. فدب اليأس إلى قلبه وانغمس في اللهو والشراب. وبعد سقوط الأرْبُس في يد الفاطميين فر إلى طرابلس ومنها إلى مصر ففلسطين، وتوفي في الرملة. فبايع الأغالبة ابن عمه إبراهيم بن أبي الأغلب، ولكن الناس ثاروا عليه بعد أخذه البيعة مباشرة مطالبين بالأمن والسلام، واضطروه إلى الخروج من العاصمة ودخل الفاطميون القيروان ثم رقادة. كذلك خلع الصقليون طاعة الأغالبة، وأعلنوا طاعتهم للفاطميين وبذلك سقطت دولة الأغالبة.

ملكيون في إفريقيا القرن 10
تونسيون في القرن 10
أغالبة
أمراء إفريقية الأغالبة
حكام القرن 10
حكام في إفريقيا في القرن 10
سنة الولادة غير معروفة
عرب في القرن 10
وفيات 916
ولاة إفريقية

زيادة الله الثالث


Škoda Auto, češki proizvođač automobila
 Škoda (plemstvo), hrvatska plemićka obitelj
 Škoda (prezime), hrvatsko prezime

Škoda (razdvojba)


Treći anglo-burmanski rat (1885. – 1886.), odigrao se zbog uvjerenja u Velikoj Britaniji da su sazreli uvjeti za okupaciju cijele Burme. Povod za akciju dalo je loše postupanje burmanskih vlasti prema nekoj britanskoj tvrtci.

Tijek oružanog sukoba
General Harry Prendergast je s oko 12,000 vojnika, 67 topova i riječnom flotilom bio već spreman za akciju te je 11. studenog krenuo uz rijeku Irrawaddy da Burmanci ne bi mogh organizirati otpor. Britanska riječna flotila je 28. studenog stigla pred starim gradom Avā. Kralj Thibaw Min je naredio da se položi oružje, ali se veliki dio snaga razišao s oružjem te je gerilskim djelovanjem godinama produžio otpor. Kralj je zarobljen, a monarhija i samostalnost Burme je ukinuta.

Burma je proglašena britanskom kolonijom kao dio britanskog Indijskog Carstva. Ovaj status je imala sve do 1937. godine

Literatura

 "Anglo-burmanski ratovi", U: Vojna enciklopedija, sv. 1., Beograd: Izdanje redakcije Vojne enciklopedije, 1970., str. 150.
 D. Cole, British Military History, London, 1937.
 A. Ch. Banerjee, Annexation of Burma, Calcutta, 1944.
 R. C. Majumdar i dr., An Advanced History of India, London, 1961.

Mjanmarski ratovi
Povijest Ujedinjenog Kraljevstva (1707. – 1914.)
Indijska vojna povijest

Treći anglo-burmanski rat


Ñ (küçük harf ñ) modern Latin alfabesinin, diyakritik tilde işaretiyle birleşmiş N harfinden oluşan harfidir. En sık olarak İspanyolcada kullanılır. (IPA: ) karakterinin nazal biçimi olarak da kullanıldığı gibi, İspanyolcada ise ny harf bileşiğidir. Örneğin Español (İspanyolca) sözcüğü "Espanyol" diye okunur.

Türkçede kullanımı
Ñ harfi, Latin harfleri kullanan Türk lehçeleri arasında Tatarca'da kullanılır. (Türkmencede Ň harfi ile, Uniform Türk Alfabesi'nde ise Ņ ile gösterilir.) Genizden çıkarılan N ve G karışımı bir sestir (IPA: ). Bazen de NG/NĞ olarak öngörülür. Pek çok ağızda N veya Ğ sesine dönüşmüştür. Orhun Yazıtları'nda rastlanan çift sesli damgalardan biri; bu sesi karşılar. Osmanlıca'daki üç noktalı Kaf-ı Nûnî (ڭ) harfinin karşılığıdır. Örneğin: İç Anadolu'da özellikle Sivas, Yozgat, Kayseri ile Akdeniz Bölgesi'nin Göller Yöresi'nde (Isparta, Burdur) ve Antalya'da "Saňa, Baňa, Deňiz" sözcükleri. Pek çok kaynakta Tengri veya Tengiz olarak yazılan sözcükler aslında Teñri ve Teñiz şeklinde okunur.  Kiril alfabesini kullanan lehçelerde ise "ñ" yerine "ң" harfi kullanılır. Özbekçe, Azerice ve Türkçede ses olarak yaşayan genizcil n sesi, bu lehçelerin yazı dilinde yoktur. Sadece Özbekçede "ng" şeklinde gösterilmektedir.

Ayrıca bakınız
 Ňň : Gırtlaksı N
 Ņņ : Damaksı N
   : Genizcil N

N
Tildeli harfler

Ñ


Eddie Murphy Raw este un film american de stand-up comedy din 1987 cu Eddie Murphy. Este regizat de Robert Townsend. Raw este al doilea film de  stand-up comedy al lui Murphy după Eddie Murphy Delirious și primul care a fost lansat cinematografic. Filmul de 90 de minute a fost realizat la  Felt Forum din   Manhattan New York City, un complex din Madison Square Garden.  Raw este încă cel mai bun film de stand-up din toate timpurile în ceea ce privește box office-ul, cu încasări de 50,5 milioane $. Filmul a fost lansat la 18 decembrie 1987 în Statele Unite.

Prezentare

Filmul începe cu un segment (sketch) înregistrat anterior care înfățișează o scenă din copilăria lui Murphy. În timpul unei petreceri în familie de Ziua Recunoștinței, în noiembrie 1968, copiii își prezintă pe rând talentele lor rudelor adunate în jurul mesei (inclusiv o rudă jucată de Murphy însuși). Tânărul Eddie (Deon Richmond) își șochează familia cu o glumă nepoliticoasă despre o maimuță și un leu.

După ce începe spectacolul live pe scenă, Murphy începe să discute despre reacțiile furioase ale unor celebrități parodiate anterior în Delirious, mai ales reacțiile lui Mr. T și ale lui Michael Jackson, precum și despre opiniile homosexualilor spectatori supărați pe glumele sale despre "poponari." Murphy prezintă apoi un așa zis apel telefonic primit de la Bill Cosby care îl ceartă pentru folosirea injuriilor pe scenă. Înfuriat de presupunerea lui Cosby că întregul său joc actoricesc a fost doar o "murdărie murdărie," Murphy îi cere sfatul lui Richard Pryor. Pryor îi spune că singura sa preocupare ar trebui să fie ceea ce face publicul să râdă și să dea bani și să-i spună lui Cosby: "Ia o Cola, zâmbește și taci dracului din gură." Murphy prezintă apoi cu vocea lui Pryor o glumă din adolescență despre defecare. El continuă apoi să vorbească despre ce înțeleg din spectacolul său oamenii care nu știu bine limba engleză (străinii), aceștia aud doar înjurăturile și i le strigă în față când îl întâlnesc pe stradă.

Distribuție

Diverse
În film este folosit cuvântul "fuck" de 223 de ori, acesta fiind un record pentru filmele lansate cinematografic, depășind filmul Scarface. Raw a fost și el pe primul loc la acest capitol înainte de a fi depășit de Goodfellas.

Producție
Cheltuielile de producție s-au ridicat la 8 milioane $.

Primire
The New York Times și Los Angeles Times au lăudat interpretarea lui Eddie Murphy.

A avut încasări de 50,5 milioane $.

Note

Legături externe

Vezi și
 Listă de filme produse de Paramount Pictures
 Listă de filme de comedie din anii 1980
 Listă de filme după frecvența utilizării cuvântului "fuck"

Filme din 1987
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Robert Townsend
Filme de comedie din anii 1980
Filme Paramount Pictures
Michael Jackson
Filme Bill Cosby
Eddie Murphy

Eddie Murphy Raw


Ølsby Kirke ligger nord for landsbyen Ølsby på en høj omgivet af Ølsby Å (Uelsbyer Au) og Kvastrup Å (Quastruper Au).

Den senromanske landsbykirke fra 1200-tallet er opført af mursten, den vestre gavl af kampesten. Skibet er 17 skridt lang og 13 skridt bredt. Der er ikke noget tårn, men på taget sidder en tagrytter med klokke fra 1754. Døbefonten er fra 1858, knæfaldet fra 1971. Altertavlen består af fritstående, overmalede træfigurerer med krucifikset i midten. På korbuen er to rødmalede englefigurer.

Kirken skal efter folkelegenden være bygget af en adelig dame i sognet, fordi hendes skødehund var blevet bidt af en anden i Strukstrup Kirke, hvorhen menigheden i Ølsby tidligere søgte. Den er viet til Jakob den Ældre, som er pilgrimmenes skytshelgen.

Ølsby Sogn omfatter også en mindre del af landsbyen Holmølle omkring gården Stade, som administrativ hører til Strukstrup Kommune. Menigheden i Ølsby er i dag sammenlagt med menigheden i Bøglund (Kirchengemeinde Böklund und Uelsby). Menigheden hører til Slesvig-Flensborgs kirkekreds i den nordtyske evangelisk-lutherske landskirke.

Eksterne henvisninger
 Menigheden s hjemmeside

Referencer

Kirker i Slesvig-Holsten
Angel

Ølsby Kirke


(10415) Mali Lošinj, denumire internațională (10415) Mali Losinj, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
10415 Mali Lošinj este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Visnjan de Korado Korlević. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,99 ua, o excentricitate de 0,03 și o înclinație de 14,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 10001-11000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1998
Centura de asteroizi

10415 Mali Lošinj


Acoustic impedance and specific acoustic impedance are measures of the opposition that a system presents to the acoustic flow resulting from an acoustic pressure applied to the system. The SI unit of acoustic impedance is the pascal-second per cubic metre (), or in the MKS system the rayl per square metre (), while that of specific acoustic impedance is the pascal-second per metre (), or in the MKS system the rayl. There is a close analogy with electrical impedance, which measures the opposition that a system presents to the electric current resulting from a voltage applied to the system.

Mathematical definitions

Acoustic impedance
For a linear time-invariant system, the relationship between the acoustic pressure applied to the system and the resulting acoustic volume flow rate through a surface perpendicular to the direction of that pressure at its point of application is given by:

or equivalently by

where
 p is the acoustic pressure;
 Q is the acoustic volume flow rate;
  is the convolution operator;
 R is the acoustic resistance in the time domain;
 G = R −1 is the acoustic conductance in the time domain (R −1 is the convolution inverse of R).

Acoustic impedance, denoted Z, is the Laplace transform, or the Fourier transform, or the analytic representation of time domain acoustic resistance:

where
  is the Laplace transform operator;
  is the Fourier transform operator;
 subscript "a" is the analytic representation operator;
 Q −1 is the convolution inverse of Q.

Acoustic resistance, denoted R, and acoustic reactance, denoted X, are the real part and imaginary part of acoustic impedance respectively:

where
 i is the imaginary unit;
 in Z(s), R(s) is not the Laplace transform of the time domain acoustic resistance R(t), Z(s) is;
 in Z(ω), R(ω) is not the Fourier transform of the time domain acoustic resistance R(t), Z(ω) is;
 in Z(t), R(t) is the time domain acoustic resistance and X(t) is the Hilbert transform of the time domain acoustic resistance R(t), according to the definition of the analytic representation.

Inductive acoustic reactance, denoted XL, and capacitive acoustic reactance, denoted XC, are the positive part and negative part of acoustic reactance respectively:

Acoustic admittance, denoted Y, is the Laplace transform, or the Fourier transform, or the analytic representation of time domain acoustic conductance:

where
 Z −1 is the convolution inverse of Z;
 p −1 is the convolution inverse of p.

Acoustic conductance, denoted G, and acoustic susceptance, denoted B, are the real part and imaginary part of acoustic admittance respectively:

where
 in Y(s), G(s) is not the Laplace transform of the time domain acoustic conductance G(t), Y(s) is;
 in Y(ω), G(ω) is not the Fourier transform of the time domain acoustic conductance G(t), Y(ω) is;
 in Y(t), G(t) is the time domain acoustic conductance and B(t) is the Hilbert transform of the time domain acoustic conductance G(t), according to the definition of the analytic representation.

Acoustic resistance represents the energy transfer of an acoustic wave. The pressure and motion are in phase, so work is done on the medium ahead of the wave. Acoustic reactance represents the pressure that is out of phase with the motion and causes no average energy transfer. For example, a closed bulb connected to an organ pipe will have air moving into it and pressure, but they are out of phase so no net energy is transmitted into it. While the pressure rises, air moves in, and while it falls, it moves out, but the average pressure when the air moves in is the same as that when it moves out, so the power flows back and forth but with no time averaged energy transfer. A further electrical analogy is a capacitor connected across a power line: current flows through the capacitor but it is out of phase with the voltage, so no net power is transmitted into it.

Specific acoustic impedance
For a linear time-invariant system, the relationship between the acoustic pressure applied to the system and the resulting particle velocity in the direction of that pressure at its point of application is given by

or equivalently by:

where
 p is the acoustic pressure;
 v is the particle velocity;
 r is the specific acoustic resistance in the time domain;
 g = r −1 is the specific acoustic conductance in the time domain (r −1 is the convolution inverse of r).

Specific acoustic impedance, denoted z is the Laplace transform, or the Fourier transform, or the analytic representation of time domain specific acoustic resistance:

where v −1 is the convolution inverse of v.

Specific acoustic resistance, denoted r, and specific acoustic reactance, denoted x, are the real part and imaginary part of specific acoustic impedance respectively:

where
 in z(s), r(s) is not the Laplace transform of the time domain specific acoustic resistance r(t), z(s) is;
 in z(ω), r(ω) is not the Fourier transform of the time domain specific acoustic resistance r(t), z(ω) is;
 in z(t), r(t) is the time domain specific acoustic resistance and x(t) is the Hilbert transform of the time domain specific acoustic resistance r(t), according to the definition of the analytic representation.

Specific inductive acoustic reactance, denoted xL, and specific capacitive acoustic reactance, denoted xC, are the positive part and negative part of specific acoustic reactance respectively:

Specific acoustic admittance, denoted y, is the Laplace transform, or the Fourier transform, or the analytic representation of time domain specific acoustic conductance:

where
 z −1 is the convolution inverse of z;
 p −1 is the convolution inverse of p.

Specific acoustic conductance, denoted g, and specific acoustic susceptance, denoted b, are the real part and imaginary part of specific acoustic admittance respectively:

where
 in y(s), g(s) is not the Laplace transform of the time domain acoustic conductance g(t), y(s) is;
 in y(ω), g(ω) is not the Fourier transform of the time domain acoustic conductance g(t), y(ω) is;
 in y(t), g(t) is the time domain acoustic conductance and b(t) is the Hilbert transform of the time domain acoustic conductance g(t), according to the definition of the analytic representation.

Specific acoustic impedance z is an intensive property of a particular medium (e.g., the z of air or water can be specified); on the other hand, acoustic impedance Z is an extensive property of a particular medium and geometry (e.g., the Z of a particular duct filled with air can be specified).

Acoustic ohm

The acoustic ohm is a unit of measurement of acoustic impedance. In SI units, pressure is measured in pascals and flow in m3/s, so the acoustic ohm is equal to 1 Pa·s/m3.

The acoustic ohm can be applied to fluid flow outside the domain of acoustics.  For such applications a hydraulic ohm with an identical definition may be used.  A hydraulic ohm measurement would be the ratio of hydraulic pressure to hydraulic volume flow.

Relationship
For a one dimensional wave passing through an aperture with area A, the acoustic volume flow rate Q is the volume of medium passing per second through the aperture; if the acoustic flow moves a distance dx = v dt, then the volume of medium passing through is dV = A dx, so:

If the wave is one-dimensional, it yields

Characteristic acoustic impedance

Characteristic specific acoustic impedance
The constitutive law of nondispersive linear acoustics in one dimension gives a relation between stress and strain:

where
 p is the acoustic pressure in the medium;
 ρ is the volumetric mass density of the medium;
 c is the speed of the sound waves traveling in the medium;
 δ is the particle displacement;
 x is the space variable along the direction of propagation of the sound waves.

This equation is valid both for fluids and solids. In
 fluids, ρc2 = K (K stands for the bulk modulus);
 solids, ρc2 = K + 4/3 G (G stands for the shear modulus) for longitudinal waves and ρc2 = G for transverse waves.

Newton's second law applied locally in the medium gives:

Combining this equation with the previous one yields the one-dimensional wave equation:

The plane waves

that are solutions of this wave equation are composed of the sum of two progressive plane waves traveling along x with the same speed and in opposite ways:

from which can be derived

For progressive plane waves:

or

Finally, the specific acoustic impedance z is

The absolute value of this specific acoustic impedance is often called characteristic specific acoustic impedance and denoted z0:

The equations also show that

Effect of temperature

Temperature acts on speed of sound and mass density and thus on specific acoustic impedance.

Characteristic acoustic impedance
For a one dimensional wave passing through an aperture with area A, Z = z/A, so if the wave is a progressive plane wave, then:

The absolute value of this acoustic impedance is often called characteristic acoustic impedance and denoted Z0:

and the characteristic specific acoustic impedance is

If the aperture with area A is the start of a pipe and a plane wave is sent into the pipe, the wave passing through the aperture is a progressive plane wave in the absence of reflections, and the usually reflections from the other end of the pipe, whether open or closed, are the sum of waves travelling from one end to the other. (It is possible to have no reflections when the pipe is very long, because of the long time taken for the reflected waves to return, and their attenuation through losses at the pipe wall.) Such reflections and resultant standing waves are very important in the design and operation of musical wind instruments.

See also

 Acoustic attenuation
 Earthquake bomb
 Impedance analogy
 Mechanical impedance

References

External links
 The Wave Equation for Sound
 What Is Acoustic Impedance and Why Is It Important?

Acoustics
Physical quantities
Sound
Sound measurements

Acoustic impedance


Baudenkmäler nach Ortsteilen

Unterthingau

|}

Brandeln

|}

Eichelschwang

|}

Eschenau

|}

Heuwang

|}

Oberthingau

|}

Osterberg

|}

Reinhardsried

|}

Ried

|}

Ehemalige Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Unterthingau

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

 In dieser [ Kartenansicht] sind Baudenkmäler ohne Koordinaten mit einem roten bzw. orangen Marker dargestellt und können in der Karte gesetzt werden. Baudenkmäler ohne Bild sind mit einem blauen bzw. roten Marker gekennzeichnet, Baudenkmäler mit Bild mit einem grünen bzw. orangen Marker.

Unterthingau
Baudenkmaler Unterthingau
!

Liste der Baudenkmäler in Unterthingau


San Miguel es el distrito número dos del cantón de Desamparados, de la provincia de San José, en Costa Rica, fundado en el año de 1913.

Toponimia
El nombre del distrito proviene en honor a San Miguel Arcángel, patrono del distrito de San Miguel y de la Iglesia de San Miguel Arcángel, localizada en el centro del distrito.

Historia
Las primeras ocupaciones recordadas de este territorio fueron por indígenas del antiguo Reino Huetar de Occidente, el cual se encontraba encabezado por el Cacique Garabito. Los indígenas que habitaron esta región fueron los mismos que habitaron la región de Aserrí, sobresaliendo entre ellos el Cacique Accerrí, originario de la tribu Quepoa.

Los primeros pobladores ubicaron sus casitas a lo largo de un camino que unía San José con Aserrí, y separaron sus propiedades con cercas, ya sea de piedra o árboles naturales, por lo que antiguamente se llamó a esta región Dos Cercas.

En aquella época, Dos Cercas, que era un distrito de San José, se conformaba por los barrios de Patarrá, Salitral (hoy San Antonio), San Felipe (hoy San Miguel), Palo Grande (hoy San Rafael) y El Molino (hoy San Juan de Dios).

En 1821, el caserío Dos Cercas ya tenía gran importancia y se había planificado muy bien sus primeros cuadrantes, de conformidad con las normas que ordenaba la vetusta "Ley de Indias para la formación de cabildos", además de que ya contaba con más población que otros asentamientos como Patarrá, San Antonio, Aserrí y el mismo Curridabat.

En 1841, Desamparados ya era un barrio de San José, y se conformaba por los cuarteles de El Centro, El Molino (hoy San Juan de Dios), Palo Grande (hoy San Rafael), Patarrá, San Antonio y San Felipe (hoy San Miguel).

El 4 de noviembre de 1962, se funda el cantón de Desamparados, número tres de la provincia de San José, mediante la Ley de Ordenanzas Municipales.

El 2 de junio de 1913, mediante el acuerdo n.º 980 del diario La Gaceta n.º 126, se funda el distrito de San Miguel con el nombre de Jericó de La Yerbabuena y El Hoyo.

Ubicación
Se ubica en el centro del cantón y limita al norte con los distritos de Los Guido, Gravilias y Desamparados, al oeste con el distrito de San Rafael Arriba y el cantón de Aserrí, al suroeste con el distrito de Rosario, al sureste con el cantón de Cartago y al noreste con el distrito de Patarrá.

Geografía

Demografía

Para el censo de 1920, el distrito de San Miguel incluía los hoy también distritos de Patarrá y Damas (donde tenía una extensión territorial de 43,93 km²). Después de la segregación de estos distritos, San Miguel de Desamparados pasó a tener un área de 23,25 km², hasta el período 2000-2010, donde tras un ordenamiento territorial pasó a medir el área actual.

Según el Censo Nacional del año 2011, el cantón contaba con una población de 31 573 habitantes, residiendo en más de 8 897 viviendas, aproximadamente.

Concejo de distrito
El concejo de distrito de San Miguel vigila la actividad municipal y colabora con los respectivos distritos de su cantón. También está llamado a canalizar las necesidades y los intereses del distrito, por medio de la presentación de proyectos específicos ante el Concejo Municipal. El presidente del concejo del distrito es el síndico propietario del partido Liberación Nacional, Vinicio Alberto Valverde Chacón

El concejo del distrito se integra por:

Organización territorial
El distrito de San Miguel se conforma por las siguientes comunidades o barrios:

 Barrio Calle Ciénagas
Barrio Calle Lajas (comparte con Salitrillos)
 Barrio Capri
 Barrio Cruce
 Barrio Damas Israelitas
 Barrio El Hoyo
 Barrio El Huazo
 Barrio El Llano
 Barrio Emperador
 Barrio Fátima
 Barrio Girasol
 Barrio Guatuso
 Barrio Jericó
 Barrio Jiménez (comparte con Los Guido)
 Barrio La Pradera
 Barrio Las Américas
 Barrio Lindavista
 Barrio Los Ángeles
 Barrio Los Pinos
 Barrio Peñascal
 Barrio Rinconada
 Barrio Roblar
 Barrio Rodillal
 Barrio Sabanilla
 Barrio San Gerardo
 Barrio San Miguel (centro)
 Barrio San Martín
 Barrio Santa Bárbara
 Barrio Santa Eduviges
 Barrio Santísima Trinidad
 Barrio Valverde

Economía
El distrito de San Miguel ha vivido un crecimiento exponencial en su economía, basada en una economía de servicios.
En el período 2008-2020 el desarrollo de tiendas de ropa, restaurantes, supermercados, peluquerías han traído empleo a la zona que han solventado las necesidades de los consumidores.
Se ha agrandado de la estructura del comercial, en el centro del distrito atrayendo inversiones como la de Grupo Monge y Casa Blanca (sector de electrodomésticos). El cual ha impactado severamente en la economía ya que se desencadenado todo tipo de sectores a lo largo y ancho del Centro de San Miguel.
El PIB per cápita de la zona pasó de $5500 en 2008 a $8860 en 2019, dado al crecimiento económico no sólo de sus locales comerciales sino del potenciamiento salarial y de ingresos de sus pobladores.

Educación
Ubicadas propiamente en el distrito de San Miguel se encuentran los siguientes centros educativos:

 Escuela de Finca Capri
 Escuela de Higuito
 Escuela José María Zeledón Brenes
 Escuela Dr. Calderón Muñóz
 Escuela República de Honduras
 Escuela Sor María Romero Meneses
 Escuela de Las Letras
 Escuela San Miguel Arcángel
 Escuela Bilingüe Llama del Bosque
 Satëblök School
 Liceo de San Miguel
 Liceo de Higuito
 Colegio Técnico Profesional (C.T.P.) José María Zeledón Brenes

Transporte

Carreteras
Al distrito lo atraviesan las siguientes rutas nacionales de carretera:
 Ruta nacional 206
 Ruta nacional 304

Referencias

Enlaces externos
 Municipalidad de Desamparados

Distritos del cantón de Desamparados

San Miguel de Desamparados


stil
Stil (glazbeni sastav), glazbeni sastav iz Splita
 Stil, napitak
ST!llness

Stil (razdvojba)


رشيد طه الخوجة وهو سياسي عراقي ولد في بغداد عام 1884 وتوفي عام 1962.

أكمل الدراسة العليا في إسطنبول، حيث درس في المدرسة الحربية ومدرسة أركان الحرب، وقد تخرج سنة 1906 برتبة نقيب واشترك في حرب القفقاس مع الجيش التركي ووصل في هذا الجيش إلى رتبة عميد، وبانتهاء الحرب العالمية الأولى عاد إلى دمشق سنة 1919.

عاد إلى بغداد سنة 1920، وكان أول متصرف (أي محافظ) للواء بغداد، حيث شغل هذا المنصب منذ 10 كانون الأول 1920 حتى 13 أيلول 1921، حيث نقل إلى منصب متصرف لواء الموصل لحساسية اللواء والذي كانت تطالب به تركيا آنذاك، وعاد إلى بغداد سنة 1923، فعين متصرفا لبغداد مرة ثانية في 11 أيار 1923، واستمر في هذا المنصب حتى 15 أيلول 1924، حيث كان ثاني أمين لمدينة بغداد، فقد شغل المنصب خلفا لصبيح نشأت عام 1924.

شغل منصب وزير الدفاع في فترة 3 نوفمبر 1932 إلى 18 مارس 1933 وكذلك في فترات عامي 1934 و1935، وشغل منصب رئيس مجلس النواب العراقي 1933-1934 و1934-1935. وفي سنة 1938، شغل منصب رئيس الديوان الملكي.

المصادر

وزراء دفاع عراقيون

رشيد طه الخوجة


Bartolomeo Pacca (o Jovem) (Benevento, Reino das Duas Sicílias,  - Grottaferrata, ) foi um cardeal da Cúria italiana .

Vida
Pacca, cujo tio-avô Bartolomeo Pacca também era cardeal, primeiro estudou em Roma e Velletri. Em 1838 ele se tornou o eunuco privado do Papa Gregório XVI, que o enviou para a França como apto no ano seguinte.

Quando retornou a Roma, foi ordenado sacerdote em 6 de junho de 1841 por seu tio-avô, que provavelmente também participou de sua ascensão anterior. Imediatamente depois, Pacca assumiu importantes cargos na Cúria, por exemplo, foi membro da Congregação para o Clero. A partir de 1851 trabalhou no Tribunal Apostólico e foi vice-presidente do Tribunal do Crime Romano até 1853. Em 16 de junho de 1858, o Papa Pio IX o nomeou. mestre de câmara, que permaneceu até 1868. A partir daí, como prefeito, Pacca assumiu a administração da casa papal.

Finalmente, em 15 de março de 1875, foi admitido no Colégio dos Cardeais. A criação do cardeal foi feita in pectore e só foi anunciada quatro meses depois. O Cardeal Pacca participou do Conclave de 1878 em que Papa Leão XIII foi escolhido. Ele morreu dois anos depois, aos 63 anos.*

Link Externo

Cardeais da Itália
Cardeais nomeados pelo papa Pio IX
Naturais de Benevento

Bartolomeo Pacca (1817-1880)


USS Fargo has been the name of two ships of United States Navy, the first of which was not completed as originally planned.  Hence, there has been only one commissioned ship named for the city of Fargo, North Dakota.

  was originally laid down as a  light cruiser; it was completed as , an  light aircraft carrier
  was the lead ship of her class of light cruisers

United States Navy ship names

USS Fargo