චන්ද්‍රයා හා සූර්යයා අතරට පෘථිවිය පැමිණ ඒක රේඛීය වීමෙන් පෘථිවියේ සෙවනැල්ල චන්ද්‍රයා මතට වැටීමෙන් ඇතිවන සංසිද්ධිය චන්ද්‍ර ග්‍රහණයක් ලෙස හැඳින්වේ. චන්ද්‍ර ග්‍රහණයක් සිදු වන්නේ පුර පසළොස්වක දිනයකදී වන අතර සූර්ය ග්‍රහණයක් අමාවක දිනකදී සිදුවේ. සූර්ය ග්‍රහණයක් මෙන් නොව චන්ද්‍ර ග්‍රහණයක් එදින රාත්‍රිය පවතින සියළු ස්ථාන වලට දර්ශනය වේ.

හැඳින්වීම
අප දන්නා පරිදි චන්ද්‍රයා, චන්ද්‍ර මාසයකට දෙවරක් පෘථිවිය සූර්යයා වටා ගමන් කරණ කක්ෂය ඡේදනය කරමින් ගමන් කරයි. එමඟින් චන්ද්‍රයා වරක් සූර්යයා හා පෘථිවිය හා සූර්යයා අතරටද (අමාවක) තවත් වරක් සූර්යයාට හා පෘථිවියට පිටුපසින්ද (පුර පසළොස්වක) පිහිටයි. එම අවස්ථා නිෂ්පන්ද (Nodes) ලෙස හඳුන්වනු ලැබෙයි. කලින් කී පරිදි මෙම අවස්ථාවලදී
Hu පිළිවෙලින් සූර්ය ග්‍රහණයක් හා චන්ද්‍ර ග්‍රහණයක් සිද්‍රවිය යුතුය. නමුත් සැමවිටම එය එසේ සිදු නොවේ. මන්ද යත් චන්ද්‍රයා පෘථිවිය ව‍ටා ගමන් කරන කක්ෂය පෘථිවිය සූර්යයා වටා ගමන්කරන කක්ෂයට 5° 8' ක ආනතියක් පිහිටීම නිසා ය.

යම් අවස්ථාවකදී සූර්යයා හා පෘථිවිය සමඟ මේ නිෂ්පන්ද දෙක ඒක රේඛීය වේ. එවිට චන්ද්‍රයා පෘථිවියට පිටුපසින් පිහිටි නිෂ්පන්දයේ පිහිටන විට චන්ද්‍ර ග්‍රහණයක් සිදුවේ. (පෘථිවියට ඉදිරියෙන් ඇති නිෂ්පන්දයේ ඇති විට සූර්ය ග්‍රහණයක් ඇති වේ) මෙම තත්ත්වය වසරකට චන්ද්‍රග්‍රහණ දෙකේ සිට පහ දක්වා වු ප්‍රමාණයක් ඇති කිරීමට ඉඩ සලස්වයි. දළ වශයෙන් ඒවා අතර කාලාන්තරය වනුයේ මාස 6 කි. මේ නිෂ්පන්ද දෙක 180° ක කෝණික පරතරයකින් පිහිටන බැවින් එක් නිෂ්පන්දයක් පෘථිවිය සූර්යයා හා ඒක රේඛීය වූ විට අනෙක ද ඒක රේඛීය වීම සිදුවේ. එම නිසා බොහෝ විට එක් චන්ද්‍ර මාසයක් තුල සූර්ය ග්‍රහණයක් හා චන්ද්‍ර ග්‍රහණයක් යන දෙකම ඇති විය හැක. උදාහරණයක් ලෙස 2011 ජූනි 1 දින සූර්ය ග්‍රහණයක් සිදුවී ඉන්පසු ජූනි 15 දින පූර්ණ චන්ද්‍ර ග්‍රහණයක් සිදුවීම දැක්විය හැකිය.

පෘථිවියේ සිට බලන විට පෘථිවියෙහි සෙවනැල්ල ඒක කේන්ද්‍රික වෘත දෙකක් (අර්ධ ඡායාව හා පූර්ණ ඡායාව) ලෙස උපකල්පනය කළ හැක. (නමුත් සැබෑව නම් පෘථියේ සෙවැනැල්ල කේතුක ආකාරයක් ගන්නා බවයි.) රූප සටහන පෙන්වා දෙන පරිදි චන්ද්‍රග්‍රහණයේ වර්ගය අර්ථ දැක්වෙනුයේ එය පෘථිවියේ සෙවනැල්ල හරහා යාමේ යෙදෙන පථය අනුවය. සඳ අර්ධ ඡායාව හරහා යන නමුත් අභ්‍යන්තර වෘතයට ලඟා නොවේ නම් එය උප චන්ද්‍රගහණයකි (Penumbral). සඳ අභ්‍යන්තර වෘතයේ කොටසක් හරහා ගමන්ගනී නම් එය අර්ධ චන්ද්‍රග්‍රහණයකි (Partial). තවද මුළු චන්ද්‍රයාම අභ්‍යන්තර වෘත්තය හරහා ගමන් ගනී නම් එය පුර්ණ චන්ද්‍රග්‍රහණයකි (Total).

ග්‍රහණ කාලය සහ අඳුරු බව
තවද චන්ද්‍ර ග්‍රහණයකදී පූර්ණ චන්ද්‍ර ග්‍රහණය සිදු වන කාල සීමාව හා එහි අඳුරු භාවය කෙරෙහි කරුණු දෙකක් බලපායි.
 ග්‍රහණය සිදුවන අවස්ථාවේදී චන්ද්‍රයා හා පෘථිවිය අතර දුර
 උපරිම අවස්ථාවේදී චන්ද්‍රයාගේ කේන්ද්‍රයත් පෘථිවියේ කේතුක ඡායාවේ කේන්ද්‍රයත් අතර ඇති වෙනස (γ - ගැමා/Gamma)

ග්‍රහණය සිදුවන අවස්ථාවේදී චන්ද්‍රයා හා පෘථිවිය අතර දුර
චන්‍ද්‍රයා පෘථිවිය වටා ගමන් කරන ඉලිප්සාකාර මාර්ගයේ සමීපකය (Perigree) යනු පෘථිවියට ආසන්නම ලක්‍ෂ්‍ය වන අතර දූරකය (Apogee) පෘථිවියට දුරස්ථම ලක්‍ෂ්‍ය වේ. සමීපකයේදී හෝ එයට ආසන්න දිනයකදී චන්ද්‍රග්‍රහණය සිදුවන්නේ නම් චන්ද්‍රයා පෘථිවියේ කේතුක ඡායාව හරහා ගමන් කරන කාලය වැඩිවේ. එමෙන්ම දූරකයේ ඇති විට ඡායාව හරහා ගමන් කරන කාල අඩුවේ. චන්ද්‍ර ග්‍රහණයේ ග්‍රහණ කාලසීමාව තීරණය කරන ප්‍රධාන සාධකය මෙයයි.

එමෙන්ම අඳුරු භාවය ගැනද මෙමඟින් අදහසක් ලබා ගත හැකිය. එනම් සමීපකයේ ඇති විට ඉතා අඳුරු ග්‍රහණයකුත් දූරකයේ ඇති විට එතරම් අඳුරු වීමක් නොවීමටත් ඉඩ ඇත.

γ - ගැමා
චන්ද්‍ර ග්‍රහණයේ උපරිම අවස්ථාවේදී චන්ද්‍රයාගේ කේන්ද්‍රයත් පෘථිවියේ කේතුක ඡායාවේ කේන්ද්‍රයත් අතර ඇති වෙනස γ ගැමා නම් වේ. පෘථිවියේ සමක අරය γ ඒකක 1ක් වේ. චන්ද්‍ර ග්‍රහණයේ උපරිම අවස්ථාවේදී චන්ද්‍රයාගේ කේන්ද්‍රයත් පෘථිවියේ කේතුක ඡායාවේ කේන්ද්‍රයත් සමපාත වුවහොත් γ=0 වේ. එවිට ග්‍රහණය සිදුවන කාලය උපරිම වේ. මෙහි ප්‍රතිලෝමයද සත්‍ය වේ.

γ අඩු වන විට අඳුරු ස්වභාවය වැඩි වන අතර γ වැඩි වන විට අඳුරු ස්වභාවය අඩුවේ.

රතු පැහැය

සූර්ය ග්‍රහණයකදී මෙන් මෙහිදී චන්ද්‍රයා සම්පූර්ණයෙන්ම වැසී නෙ‍යන අතර රතු වර්ණයට හුරු අඳුරු පැහියකින් දිස්වේ. පෘථිවියේ ඇති ඝණ වායුගෝලය නිසා සූර්යයාගේ සිට පැමිණෙන සුදු ආලෝකය වර්තනය වීමකට භාජනය වේ. එහිදී නිල් වර්ණය රූපසටහනේ දැක්වෙන අයුරින් දෙපසට විසිරී යන අතර රතු වර්ණය මධ්‍යයට අභිසාරී වේ (කි මි 260,000කදී පමණ). පෘථිවියේ සිට චන්ද්‍රයාට සාමාන්‍යයෙන් කිමී 356,400ක් පමණ තිබේ. එම නිසා චන්‍ද්‍ර ග්‍රහණ අවස්ථාවකදී මෙම රතු පැහැ ආලෝකය චන්ද්‍රයා මතට පතිත වීමෙන් එය රතු පැහැයෙන් දිස්වේ.

පෘථිවි වායුගෝලයේ ඇති දූවිලි අංශු ප්‍රමාණය චන්ද්‍ර ග්‍රහණයේ අඳුරු පැහැය කෙරෙහි බලපායි. එනම් ධූලි අංශු වැඩි වන විට අඳුරු පැහැය වැඩිවේ.

මෑතකදීම සිදු වු චන්ද්‍රග්‍රහණය පුර්ණ එකක් වන අතර එය 2011 ජූනි 15 වනදා සිදු විය. මෑත යුගයේ සිදුවූ දීර්ඝතම සහ අඳුරුතම චන්ද්‍රග්‍රහණයක් වූ එය පැය 3 විනාඩි 39ක් පැවතුණි (පූර්ණ ග්‍රහණය පැය 1 විනාඩි 40). මෙහි අඳුරු බවට හේතු ගණනාවක් විය. එනම් චන්ද්‍රයා පෘථිවි සමීපක අවස්ථාවෙන් ඉවත් වී දින තුනක් වැනි කෙටි කලකින් සිදු වීම, γ අගය 0.0897 වැනි 0ට ඉතා ආසන්න අගයක තිබීම. 2011 මැයි 21 දින පුපුරා යෑම ඇරඹූ අයිස්ලන්තයේ ග්‍රිම්ස්වෝට්න් (Grímsvötn) ගිනිකන්ද නිසා ඇති වුනු ධූලි වලාව මගින් වායුගෝලයේ ඝණත්වය වැඩි වී තිබීම වැනි හේතු ද බලපෑවේය.

මීළඟ පූර්ණ චන්ද්‍රග්‍රහණය සිදු වන්නේ 2011 දෙසැම්බර් 10 වනදා වන අතර එයද ඉතා දීර්ඝ චන්ද්‍ර ග්‍රහණයක් වනු ඇත.එය පැය 3 විනාඩි 32 පවති.

චන්ද්‍රග්‍රහණය
චන්ද්‍රයා

චන්ද්‍ර ග්‍රහණය


Ubi primum es una encíclica del Papa León XII publicada el 5 de mayo de 1824; es la primera encíclica del Papa León XII, siendo promulgada al asumir éste su pontificado. Para algunos autores, fue el preludio de las encíclicas Mirari vos (Gregorio XVI) y Quanta cura junto con su documento complementario denominado Syllabus Errorum (Pío IX).

Este documento llama a los obispos a ser buenos pastores, deplorando por cierto la indiferencia religiosa; adicionalmente, se transforma en una respuesta de la Santa Sede a la difusión de la Biblia en lenguas denominadas "vulgares", considerada como una acción peligrosa latente en las nacientes repúblicas de América Latina, por lo que a través de su promulgación, condena las actividades llevadas a cabo por las Sociedades Bíblicas y prohíbe la distribución de Biblias en lenguas vernáculas, independiente de si éstas fueran traducciones católicas reconocidas.

En efecto, y haciendo alusión a la IV sesión realizada en el Concilio de Trento -que trató cuestiones sobre los Libros Sagrados y las tradiciones de los Apóstoles- indica en su punto 17º que:

Referencias

Encíclicas de León XII
Iglesia católica en 1824

Ubi primum (León XII)


Las cuevas de Nanumanga son unas cuevas submarinas de la costa norte de Nanumanga, en el pequeño archipiélago y nación de Tuvalu en el oeste de la Polinesia. Descubiertas por dos buzos en 1986, las cuevas se encuentran a 37 m y 46 m por debajo del nivel del mar, en la pared de un acantilado de coral. Manchas oscuras en el techo, las paredes ennegrecidas y fragmentos de coral en su planta sugieren el uso del fuego por sus ocupantes antiguos.

El descubrimiento de las cuevas de Nanumanga se hizo debido al interés despertado por una leyenda local. Según esta leyenda, existía "una gran casa en el mar". La existencia de esta leyenda dio lugar a la expedición de buceo de 1986, durante el cual las cuevas fueron descubiertas. Estas son conocidas a veces como las cuevas de Fuego de Nanumanga.

Véase también
Cuevas de Hércules (Tánger)
Cuevas de Hotton
Cuevas de Huluga
Cuevas de Leang-Leang

Referencias

Cuevas marinas
Cuevas de Tuvalu
Accidentes geográficos del océano Pacífico

Cuevas de Nanumanga


Knattspyrnufélag Akureyrar er en islandsk fodboldklub hjemmehørende i Akureyri. De spiller i den islanske liga .

Etableret i 1928
Fodboldklubber i Island

KA Akureyri


الخيران ، منطقة تقع في محافظة الأحمدي في الكويت. سميت بهذا الاسم لتواجد أكثر من خور فيها. تحتوي المنطقة على منتزه الخيران و مدينة الخيران السكنية

التسمية
سمية الخيران بهذا الاسم نسبة الى وجود أكثر من خور، أبرزهم خور العمي و خور المفتح.

تاريخ
تم اكتشاف العديد من الآثار التاريخية في منطقة الخيران، وأعلن المجلس الوطني للثقافة عن اكتشاف مدافن ركامية ومستوطنة ونقوش ثمودية. وتعود هذه الاكتشافات إلى 2500 سنة قبل الميلاد.

في عام 1987 تم افتتاح منتزه الخيران الذي يعد من أشهر الأماكن السياحية في الكويت.

المراجع

مناطق محافظة الأحمدي

الخيران


Bruce Harry Dinwiddy, CMG (1 February 1946 – 1 April 2021) was the Governor of the Cayman Islands from May 2002 to October 2005.

Born in Epsom, he worked for the Foreign and Commonwealth Office (FCO) from 1973 to 2005. Before becoming a colonial administrator, he was posted to many countries around the world, and also spent time working in England.  The following is a list of jobs he has had with the FCO in the past 30 years:

 1973–1974: FCO (Central and Southern African Dept.)
 1974–1974: UK Mission CSCE, Geneva (Second Secretary)
 1974–1975: FCO (Hong Kong and Indian Ocean Dept.)
 1975–1977: UK Delegation MBFR, Vienna (First Secretary)
 1977–1981: FCO (Permanent Under Secretary's Dept.)
 1981–1983: Cairo (Head of Chancery)
 1983–1984: FCO (Personnel Operations Dept.)
 1985–1986: FCO (Assistant Head, Personnel Policy Dept.)
 1986–1988: FCO (Counsellor on loan to Cabinet Office)
 1989–1989: FCO (Career Development Attachment, Stiftung Wissenschaft und Politik, Ebenhausen)
 1989–1991: Bonn (Counsellor)
 1992–1995: Ottawa (Deputy High Commissioner)
 1995–1998: FCO (Head, African Dept (Southern), also Commissioner British Indian Ocean Territory, 1996–1998)
 1998–2001: Dar es Salaam (High Commissioner)
 2001–2002: Secondment to Standard Chartered Bank
 2002–2005: Governor of the Cayman Islands and President of the Executive Council, Cayman Islands

He was married to Emma Victoria (née Llewellyn) and has one daughter (b. 1976) and one son (b. 1979).

He died on 1 April 2021 at the age of 75.

References

1946 births
2021 deaths
Companions of the Order of St Michael and St George
Governors of the Cayman Islands
High Commissioners of the United Kingdom to Tanzania
People from Epsom

Bruce Dinwiddy


O Canadá está programado para competir nos Jogos Pan-Americanos de 2023 em Santiago, no Chile, de 20 de outubro a 5 de novembro de 2023. Será a 18.ª aparição do Canadá nos Jogos Pan-Americanos, tendo participado de todas as edições desde a sua estreia dos Jogos, em 1955.

Atletas
Abaixo está a lista do número de atletas (por gênero) participando dos jogos por esporte/disciplina.

Badminton

O Canadá classificou dois atletas através dos Jogos Pan-Americanos Júnior de 2021 em Cali, Colômbia.

Basquetebol

5x5

Masculino

O Canadá classificou uma equipe masculina (de 12 atletas) após terminar em quarto na Copa América de Basquetebol Masculino de 2022.

Sumário

3x3

Masculino

O Canadá qualificou uma equipe masculina (de 4 atletas) após terminar entre as seis melhores nações do ranking mundial de 3x3 da FIBA, não qualificadas previamente.

Sumário

Feminino

O Canadá classificou uma equipe feminina (de 4 atletas) após vencer a Copa América de Basquetebol 3x3 Feminino de 2022.

Sumário

Boliche

O Canadá classificou uma equipe de dois homens através do Campeão dos Campeões da PABCON de 2022, realizado no Rio de Janeiro, Brasil.

Canoagem

Slalom
O Canadá classificou três canoístas de slalom (um homem e duas mulheres).

Velocidade
O Canadá classificou um total de 18 canoístas de velocidade (nove homens e nove mulheres).

Masculino

Feminino

Caratê

O Canadá classificou 6 caratecas (1 homem e 5 mulheres) através dos Jogos Pan-Americanos Júnior de 2021, da Copa Norte-Americana de 2023 e do Campeonato Pan-Americano de 2023.

Kumite

Kata

Ciclismo

O Canadá qualificou 30 ciclistas (15 homens e 15 mulheres).

BMX

Corrida

Estrada
O Canadá classificou três ciclistas no Campeonato Pan-Americano.

Mountain bike
O Canadá qualificou quatro atletas durante o Campeonato Pan-Americano de 2023.

Pista

Velocidade

Perseguição

Keirin

Madison

Omnium

Esgrima

O Canadá classificou uma equipe completa de 18 esgrimistas (nove homens e nove mulheres), após todas as seis equipes terminarem entre os sete primeiros no Campeonato Pan-Americano de Esgrima de 2022 em Assunção, Paraguai.

Individual
Masculino

Feminino

Equipe

Esqui aquático

O Canadá classificou dois wakeboarders (um de cada gênero) durante o Campeonato Pan-Americano de 2022.

O Canadá também classificou quatro esquiadores aquáticos após o Campeonato Pan-Americano de Esqui Aquático de 2022.

Esqui aquático
Masculino

Feminino

Wakeboard
Masculino

Feminino

Futebol

Feminino

O Canadá classificou uma equipe feminina (de 18 atletas) após terminar em segundo no Campeonato Feminino da CONCACAF de 2022.

Sumário

Ginástica

Artística
O Canadá qualificou uma equipe completa de 10 ginastas (cinco homens e cinco mulheres) no Campeonato Pan-Americano de 2023.

Masculino
Classificação individual e por equipes

Legenda de classificação: Q = Classificado para a final por aparelhos

Feminino
Classificação individual e por equipes

Legenda de classificação: Q = Classificado para a final por aparelhos

Rítmica
O Canadá qualificou duas ginastas rítmicas no individual e cinco ginastas para o evento de conjuntos (sete mulheres no total).

Individual

Conjunto

Trampolim
O Canadá qualificou quatro atletas (dois homens e duas mulheres) através do Campeonato Pan-Americano de 2023.

Handebol

Feminino

O Canadá qualificou uma equipe feminina (de 14 atletas) após vencer a Rodada Classificatória USA-CAN.

Sumário

Hóquei sobre grama

Masculino

O Canadá classificou uma equipe masculina (de 16 atletas) após terminar em terceiro na Copa Pan-Americana de 2022.

Sumário

Feminino

O Canadá classificou uma equipe feminina (de 16 atletas) após terminar em terceiro na Copa Pan-Americana de 2022.

Sumário

Levantamento de peso

O Canadá classificou seis halterofilistas (três homens e três mulheres).

Lutas

O Canadá classificou oito lutadores (Livre masculino: 57 kg, 65 kg, 97 kg e 125 kg) (Livre feminino: 50 kg, 57 kg, 62 kg e 76 kg) através do Campeonato Pan-Americano de Lutas de 2022 realizado em Acapulco, México.

Masculino

Feminino

Natação

Em 6 de abril de 2023, a Swimming Canada anunciou uma equipe de 36 atletas (18 por gênero), representando a maior equipe possível. Essa foi a primeira equipe completa a ser nomeada para a delegação canadense dos Jogos Pan-Americanos. A equipe foi nomeada com base nos resultados da Seletiva Canadense de Natação de 2023, realizada em Toronto. A equipe é composta por uma mistura de atletas novos e experientes, que estão usando o evento como preparação para os Jogos Olímpicos de Verão de 2024. Um total de 11 atletas olímpicos, incluindo a medalhista de ouro olímpica Maggie MacNeil, foram nomeados para os jogos. Em 17 de abril de 2023, a equipe de águas abertas foi nomeada para os Jogos após a seletiva de 14 de abril de 2023, nas Ilhas Cayman. Como parte do anúncio, foi informado que os nadadores de piscina Ben Miller e Rebecca Smith desistiram da equipe, sendo substituídos por Kevin Zhang e Julie Brousseau respectivamente. Emma Finlin e Benjamin Cote competirão em ambas as disciplinas, totalizando 38 atletas na equipe (19 por gênero).

Masculino
Javier Acevedo
Alex Axon
Jeremy Bagshaw
Timothe Barbeau
Stephen Calkins
Benjamin Cote
James Dergousoff
Raben Dommann
Édouard Fullum-Huot
Collyn Gagne
Finlay Knox
Gabe Mastromatteo
Hugh McNeill
Keir Ogilvie
Brayden Taivassalo
Blake Tierney
Yu Tong Wu
Kevin Zhang

Águas abertas
Benjamin Cote
Eric Hedlin

Feminino
Sophie Angus
Katrina Bellio
Julie Brousseau
Brooklyn Douthwright
Emma Finlin
Katie Forrester
Maddy Gatrall
Danielle Hanus
Mary-Sophie Harvey
Maggie Mac Neil
Rachel Nicol
Emma O'Croinin
Laila Oravsky
Sydney Pickrem
Katerine Savard
Ella Varga
Kelsey Wog
Mabel Zavaros

Águas abertas
Abby Dunford
Emma Finlin

Natação artística

O Canadá classificou automaticamente uma equipe completa de nove nadadoras artísticas.

Patinação sobre rodas

Skate
O Canadá qualificou uma equipe de quatro skatistas através do Ranking Olímpico Mundial.

Masculino

Feminino

Pentatlo moderno

O Canadá classificou seis pentatletas (dois homens e duas mulheres).

Polo aquático

Masculino

O Canadá classificou automaticamente uma equipe masculina (de 11 atletas).

Sumário

Feminino

O Canadá classificou automaticamente uma equipe feminina (de 11 atletas).

Sumário

Raquetebol

O Canadá classificou uma equipe de quatro atletas (dois homens e duas mulheres).

Remo

O Canadá classificou 15 remadores (sete homens e oito mulheres).

Masculino

Feminino

Rugby sevens

Masculino

A equipe masculina do Canadá está classificada automaticamente para os Jogos Pan-Americanos.

Sumário

Feminino

A equipe feminina do Canadá está classificada automaticamente para os Jogos Pan-Americanos.

Sumário

Softbol

O Canadá classificou uma equipe feminina (de 18 atletas) em virtude de sua campanha no Campeonato Pan-Americano de 2022.

Sumário

Squash

O Canadá classificou uma equipe completa de seis atletas (três homens e três mulheres) através do Campeonato Pan-Americano de Squash de 2023.

Surfe

O Canadá classificou oito surfistas (três homens e cinco mulheres).

Artístico

Corrida

Taekwondo

O Canadá classificou nove atletas (cinco homens e quatro mulheres) durante o Torneio Classificatório para os Jogos Pan-Americanos.

Kyorugi
Men

Feminino

Poomsae

Tênis de mesa

O Canadá qualificou uma equipe completa de seis atletas (três homens e três mulheres) através do Campeonato Norte-Americano de 2023.

Masculino

Feminino

Misto

Tiro com arco

O Canadá qualificou oito arqueiros durante o Campeonato Pan-Americano de 2022.

Masculino

Feminino

Misto

Tiro esportivo

O Canadá classificou um total de 17 atiradores esportivos no Campeonato das Américas de Tiro de 2022.

Masculino
Pistola e carabina

Masculino
Espingarda

Feminino
Pistola e carabina

Feminino
Espingarda

Vela

O Canadá classificou 9 barcos para um total de 12 velejadores.

Masculino

Feminino

Misto

Ver também
Canadá nos Jogos Olímpicos de Verão de 2024

Países nos Jogos Pan-Americanos de 2023
2023

Canadá nos Jogos Pan-Americanos de 2023


is a town located in Mii District, Fukuoka Prefecture, Japan.

As of April 30, 2017, it has an estimated population of 15,567 and a density of 680 persons per km2. The total area is 22.83 km2.

Tachiarai is divided into three neighborhoods: Ozeki, Hongō and Kikuchi. Much of the land is used for growing rice and other crops.

History
Tachiarai was home to an Imperial Japanese Army Air Force Base, established in 1919 and the Tachiarai Army Flight School, established in 1940, before American bombers destroyed them in 1945.

Tachiarai houses a Defense Intelligence Headquarters signals intelligence facility, which is used to monitor communications from transiting satellites, as part of a program codenamed MALLARD.

Kakure Kirishitan community
Tachiarai was home to a community of Japanese hidden Christians (Kakure Kirishitans) who were present in the area since the 16th century, centered in the village of Imamura. They were one of the very few Kakure Kirishitan communities in Kyushu outside present-day Nagasaki prefecture. The community was quite successful in remaining hidden, avoiding being targeted by any crackdowns during the Edo period (1603-1867), when Christianity was either partially or completely banned. As other Kakure Kirishitan communities, the so-called "Imamura Christians" had unique practices and beliefs, such as the cult of a saint-like figure called "Joan Mataemon" whose historicity remains unascertained.

In 1867, the community was "discovered" by Christians from Urakami, triggering a process of conversion to Roman Catholicism. This attracted attention from the local authorities as Christianity was still banned in Japan, resulting in a large number of arrests, although all Christians were released by 1868. By 1912, there were 2,712 Catholics in Tachiarai, but those began to emigrate en-masse to Brazil and later to other South American countries. In contrast to its centuries of hiding in Japan, Tachiarai's Catholic diaspora was highly active in Brazil, having participated in the foundation of the Colégio São Francisco Xavier in São Paulo, which for decades was the most renowned educational institution for Brazilian nikkeis, and of churches in the cities of Registro and Promissão.

The present-day Brick Gothic Imamura Church was constructed with materials donated from Germany and inaugurated in 1913. In 2006, it was declared as a Tangible Cultural Heritage of Fukuoka prefecture, and in 2015, an Important Cultural Property of Japan.

Attractions

Education
The Tachiarai Board of Education is located near Ozeki train station, and is titled "Dream Center".

There is one junior high school and four elementary schools in Tachiarai. There are also a number of nursery schools, and one private English school.

References

External links

Tachiarai official website

Towns in Fukuoka Prefecture

Tachiarai, Fukuoka


حمد بن لعبون يعد من كبار المؤرخين النجديين.

نسبه
حمد بن محمد بن ناصر بن عثمان بن لعبون بن ناصر بن حمد بن إبراهيم بن حسين بن مدلج بن حسين من بكر بن وائل من قبيلة عنزة النجدية.

ولادته ونشأته
ولد حمد في بلدة حرمة بسدير أحد الأقاليم الرئيسة لهضبة نجد في حوالي سنة 1182هـ/ 1768م. وفيها ترعرع وتلقى تعليمه حتى بلغ أشده، ولما تمكن سعود من عبدالعزيز بن محمد (الكبير) في سنة 1193هـ/ 1779م من ضم هذه البلدة إلى وحدة البلاد وجعلها بيت للمال خرج ابن لعبون منها مع عائلته ناحية القصب وبقي هناك حتى تزوج، ثم استوطن بعد ذلك منطقة ثادق حيث ولد أول محمد أول أبناءه، وأخيرًا استقر في عام 1238هـ/ 1823م في التويم بمنطقة سدير النجدية واشتهر بنسبته إليها.

مناصبه
تولى ابن لعبون أمر بيت المال في سدير لسعود الكبير وإبنه عبد الله، كما اضطلع بشأن الإمامة والخطابة في جامع التويم.

وفاته
انتقل حمد بن لعبون إلى التويم واستقر بها عام 1238هـ الموافق 1822م، وعدها بلده وفيها توفي عام 1260هـ الموافق 1844م على الأرجح، وذلك في عمر يقارب الثمانين عامًا.

مراجع

أشخاص من تاريخ نجد الحديث
أعلام بني ربيعة
بكر بن وائل
علماء عرب
مؤرخو نجد
مؤرخون اجتماعيون سعوديون
مؤرخون سعوديون في القرن 18
مؤرخون سعوديون في القرن 19
مؤرخون سياسيون سعوديون
مؤرخون عرب
مؤرخون من محافظة المجمعة
نجديون
وفيات 1260 هـ
وفيات 1844

حمد بن لعبون


Die Igreja do Santíssimo Nome de Jesus ist die katholische Pfarrkirche der portugiesischen Kreisstadt Odivelas.

Geschichte
Die Kirche wurde im 17. Jahrhundert im Stil des Barock errichtet. Weitere Arbeiten wurden im 18. und 20. Jahrhundert durchgeführt. Der Zugang liegt etwa drei Meter über dem Straßenniveau.

Am 11. Mai 1671 ereignete sich dort der Diebstahl zweier Vasen mit Hostien, der Anlass für die Errichtung des Padrão do Senhor Roubado war.

Die Kirche wurde per Dekret vom 23. Mai 2003 zum Imóvel de Interesse Publico erklärt.

Weblinks

Odivelas
Imóvel de Interesse Público
Bauwerk in Odivelas
Kulturdenkmal in Odivelas
Odivelas (Freguesia)
Odivelas
Erbaut im 17. Jahrhundert
Odivelas
Odivelas

Igreja do Santíssimo Nome de Jesus (Odivelas)


Lessenich/Meßdorf, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde, Bonn kentine bağlı semt. Bonn'un batısında yer alan semt, kent merkezine yaklaşık 5 kilometre uzaklıktadır. Dransdorf, Endenich ve Duisdorf semtleriyle komşudur. Batısında Alfter yer alır.

Dış bağlantılar
 Lessenich/Meßdorf Sanal Gezinti

Lessenich/Meßdorf


An Bromus danthoniae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Bernhard von Trinius. An Bromus danthoniae in nahilalakip ha genus nga Bromus, ngan familia nga Poaceae. Nag-uusahan nga subspecies: B. d. rogersii.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Bromus

Bromus danthoniae


Yuriy Bilonoh, (Latin harflerle Yuriy Bilonog şeklinde de yazılabilen, d. 9 Mart 1974, Bilopillya, Sumy) Atina 2004 Yaz Olimpiyatları'nda kendi dalından altın madalya almaya hak kazanan Ukraynalı güllecidir. 2000 Yaz Olimpiyatları'nı beşincilikle bitirmişti. 2002'de Avrupa Şampiyonu olmuştur. Şu an Odessa'da yaşayan Bilonoh, 2 metre boyunda 132 kilogramdır.

1974 doğumlular
Yaşayan insanlar
Ukraynalı gülle atıcılar
2000 Yaz Olimpiyatları atletleri
2004 Yaz Olimpiyatları atletleri

Yuriy Bilonoh


Bonn-Zentrum, Almanya'nın batısında Kuzey Ren-Vestfalya eyaleti Bonn kentine bağlı bölge. Bonn kentinin merkezini meydana getirir. Semtte bulunan bar, restoran ve meyhaneler Bonn'da gece hayatının canlılığını sağlar. Belediye başkanlığı, merkez tren garı ve Bonn Üniversitesi'nin binası da semtte yer almaktadır.

Bonn-Zentrum


في الصيف لازم نحب فيلم كوميدي مصري أُصدر عام 1974، من بطولة صلاح ذو الفقار، وإخراج محمد عبد العزيز.

القصة
ويدور حول د. نبيل (صلاح ذو الفقار) الطبيب النفسي الذي يصطحب مجموعة من نزلاء مستشفى للأمراض النفسية إلى أحد المصايف في مدينة الإسكندرية تحت إشراف ممرضه لإكمال العلاج وتحسين تفاعلهم مع الأسوياء ولكن يقعون في الحب ليتم شفاهم في نهاية الفيلم ويمتلكون القدرة على مواجهة مشكلاتهم.

بطولة
 صلاح ذو الفقار
 سمير غانم
 نور الشريف
 لبلبة
 ماجدة الخطيب
 عبد المنعم مدبولي
 أسامة عباس
 سمير صبري
 مديحة كامل
 توفيق الدقن
 إبراهيم سعفان
 وداد حمدي

روابط خارجية

المراجع

أفلام أخرجها محمد عبد العزيز
أفلام باللغة العربية في عقد 1970
أفلام صلاح ذو الفقار
أفلام عماد حمدي
أفلام عن أطباء نفسيين
أفلام عن ممرضات
أفلام كوميديا رومانسية مصرية
أفلام كوميدية رومانسية عقد 1970
أفلام مصرية إنتاج 1974
أفلام مصورة في مصر
أفلام نور الشريف
أفلام كوميديا رومانسية 1974

في الصيف لازم نحب (فيلم)


Carolina Sepúlveda Fonseca (Cúcuta; 15 de agosto de 1981 ), más conocida como Carolina Sepúlveda, es una actriz de televisión y teatro de Colombia.

Vida artística
Sus inicios como actriz comenzaron en el año 2004 donde protagonizó a Luisa Zapata en la serie Séptima puerta y desde ese entonces ha participado en diferentes novelas nacionales e internacionales como Sin senos no hay paraíso y Sin senos sí hay paraíso.

Filmografía

Televisión

Cine
 La tribu (2018) — Carol
 Sexo, mentiras y muertos (2011) — Lorena

Referencias

Enlaces externos
 Carolina Sepúlveda en Ceropolítica.com
 Carolina Sepúlveda en Colarte

Nacidos en Cúcuta
Actrices de Colombia
Actores de televisión de Colombia
Modelos femeninas de Colombia

Carolina Sepúlveda


Pleopeltis monoides é uma espécie de  planta do gênero Pleopeltis e da família Polypodiaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 2009 por Alexandre Salino.
O seguinte sinônimo já foi catalogado:
 Polypodium monoides  Weath.

Forma de vida
É uma espécie epífita, rupícola, terrícola e herbácea.

Descrição
Planta rupícola ou terrícola. Caule curto-reptante com escamas castanha,
ovado-lanceolada com ápice acuminado e margem com dentes esparsos. Folhas de 13-32
cm de comprimento, pinatífida a pinada. Pecíolo curto, escamoso com escamas castanha,
gonfóide, base orbicular, ápice filiforme, com dentes esparsos. As folhas têm lâmina linear-lanceolada
com base reduzida gradualmentea. Raque escamosa, escamas castanha, gonfóide,
base orbicular, ápice filiforme, com dentes esparsos. As pinas têm 24 a 40 pares
com aurícula e aeróforo, linear-oblonga a oblonga com ápice atenuado, margem verde
e inteira. Face adaxial com escamas esparsas, escamas castanha, gonfóide, base
orbicular, ápice filiforme, com dentes esparsos. Face abaxial esparsamente escamosa,
escamas castanha, gonfóide, base orbicular, ápice filiforme, com dentes
esparsos. Soros com 6-9 pares superficiais e medianos

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é endêmica do Brasil e encontrada nos estados brasileiros de Bahia, Espírito Santo, Minas Gerais e Rio de Janeiro.
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de campos de altitude, pradaria, campos rupestres, mata ciliar, floresta estacional semidecidual e floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Souza, F.S.; Salino, A. 2020. Pleopeltis  in Flora do Brasil 2020.

Ligações externas
 Pleopeltis monoides no projeto Flora e Funga do Brasil

Pleopeltis
Plantas descritas em 2009
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Pleopeltis monoides


Guinea-Bissau deltog første gang i olympiske lege under Sommer-OL 1996 i Atlanta og har siden deltaget i samtlige efterfølgende sommerlege. De har aldrig deltaget i vinterlege. Guinea-Bissau har aldrig vundet nogen medalje.

Medaljeoversigt

Eksterne henvisninger
 Guinea-Bissaus OL-statistik  på Sports-reference.com

Guinea-Bissau ved sommer-OL
OL

Guinea-Bissau ved OL


Nisko  is a town in Nisko County, Subcarpathian Voivodeship, Poland on the San River, with a population of 15,534 inhabitants as of 2 June 2009. Together with neighbouring city of Stalowa Wola, Nisko creates a small agglomeration. Nisko has been situated in the Subcarpathian Voivodship since 1999.

History

Nisko was first mentioned in a document dated 15 April 1439, in which King Władysław III of Varna handed the villages of Nysky, Zaoszicze and Pyelaskowicze to a local nobleman. Furthermore, Nisko was also mentioned by Jan Długosz, in his work Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis. The establishment of the village was probably the result of catastrophic Mongol Invasion of Poland, which decimated the population of Lesser Poland. Residents of burned villages and towns resettled in the areas north of the enormous Sandomierz Forest. Probably in the second half of the 13th century, a village was established on a hill near the San river. Nisko was a royal village administratively located in the Sandomierz County in the Sandomierz Voivodeship in the Lesser Poland Province of the Polish Crown.

Due to the location on the edges of the forest, local residents supported themselves by hunting and trade of timber, which was transported to other centers along the San and the Vistula waterways. In the 1570s, peasants from Nisko and other locations rebelled against the Starosta of Sandomierz, Andrzej Firlej. In 1578, they met with King Stephen Báthory, who stayed in Tarnogród, asking him for justice. The king supported the peasants, urging Firlej to come to Warsaw. On 10 November 1583, Batory issued a bill, in which he backed demands of the peasants.

For centuries Nisko remained a small village, whose development was halted during the Swedish invasion of Poland. On 28 March 1656, Stefan Czarniecki fought here Swedish troops, which advanced towards Lwow.

Following the First Partition of Poland, Nisko was annexed by the Habsburg Empire, and remained within Austrian Galicia until November 1918. In 1867 Count Eugene Kinsky bought the Nisko estate to give it to his daughter Countess Marie Kinsky of Wchinitz and Tettau as a wedding present, which took place in Vienna on 21 September 1868. From 1868 to 1912 under Count Oliver Rességuier de Miremont and his family, the village grew to become one of the largest estates in then Austrian Galicia. A railroad station, a hospital, a church (three in present-day Nisko), schools, factories, Austrian Army Base (currently Polish Army Base) and a palace (now used as a hospital building) were built. Most of these buildings are still in use. The village was also the capital of administration unit, Nisko County.

20th century
In 1914, when World War I began, many buildings in Nisko were destroyed by the Russian Army, which attacked Austria-Hungary. In 1918, local Poles gained control over the government in Nisko and the village became part of the new-formed Second Polish Republic. In newly restored Poland, Nisko was the seat of a county in Lwów Voivodeship, but remained a village until 20 October 1933. In 1921, its population was over 5,000. On 19 January 1937 in Warsaw, a bill was signed, which created Southern Works (Zaklady Poludniowe) – a large steel plant, part of the Central Industrial Region. On 20 March 1937, first pine trees were cut in a forest in the village of Pławo, a few kilometers north of Nisko. In two years, a brand new city of Stalowa Wola was established around the plant. It was a milestone in history of the town, because several projects were started in the area, such as a foundry and a power-plant in the forests on the western boundary of Nisko. The programme of industrialization was stopped with the invasion of Poland by Nazi Germany and Soviet Union in September 1939.

Already in the early stages of World War II, shortly after the German invasion of the town, the German Einsatzgruppe I entered the town to commit various atrocities against the population. As part of the Intelligenzaktion, on November 10, 1939, the Germans deceitfully gathered Polish teachers from the town and its surroundings for a supposed formal meeting, then arrested them and imprisoned them in Rzeszów. During the war, Nisko became the focus of the Nazi German Nisko und Lublin Plan of forcible relocation of about 95,000 Jews from all over occupied Poland and from abroad in the name of German Lebensraum. Chief architect of the Holocaust, Adolf Eichmann, set up a transit camp in Nisko, from which the deportees were to be expelled eastward. The town was an important center of the Polish resistance movement, including the Home Army and Bataliony Chłopskie. Since early 1940, underground Polish press was distributed in the town. In March 1941, the Germans carried out mass arrests of resistance members involved in the distribution of Polish press in Nisko and other nearby towns. Arrested resistance members were then mostly imprisoned, interrogated and tortured in the local prison. The Polish resistance made an unsuccessful attempt to liberate the prisoners, after which the Germans deported the prisoners to the infamous Montelupich prison in Kraków, and then to the Auschwitz concentration camp. In 1944–1945, the Red Army and the Soviet NKVD arrested here a number of Poles, executing members of anti-communist resistance.

Education

 Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania in Rzeszów, branch in Nisko

Entertainment
In Nisko there is organized the annual event Dni Niska (Nisko's Day) at the Stadion Miejski.

Sports
 Sokół Nisko – a football team, playing in IV liga
 Amatorski Klub Sportowy "Orkan"
 Klub Sportowy "Zarzecze"
 LZS Podwolina – a football team, playing in klasa B
 Stowarzyszenie Klub Sportowy "Galena" Racławice

Notable people
 Friedrich von Ledebur (1900–1986), Austro-Hungarian officer and actor
 Jadwiga Damse (born 1947), Polish luger
 Jan Maria Gisges (1914–1983), Polish poet, prose writer and dramatist
 Witold Karaś (born 1951), former Poland national football team international

Twin towns – sister cities

Nisko is twinned with:
 Fehérgyarmat, Hungary
 Hecklingen, Germany
 Horodok, Ukraine
 Semerovo, Slovakia

See also
 Nisko Plan, German Nazi's "territorial solution to the Jewish question"
 Nisko railway station

Notes

References

Cities and towns in Podkarpackie Voivodeship
Nisko County
Sandomierz Voivodeship
Kingdom of Galicia and Lodomeria
Lwów Voivodeship
Holocaust locations in Poland

Nisko


Le Médecin imaginaire est une comédie française réalisée par Ahmed Hamidi et sortie en 2022.

Synopsis
Alex, alias DJ Wethu, est une star du monde de la nuit. Au bord du burn-out, il enchaîne les concerts aux quatre coins de la planète... Jusqu'au jour où, en plein festival au Maroc, Alex fait une mauvaise chute et tombe de scène. Immobilisé sur place le temps de sa convalescence, il est placé sous la vigilance d'Abdel qui rêve de devenir aide-soignant. Le problème, c'est qu'il ne l'est pas tout à fait ! Une rencontre pour le moins inattendue.

Fiche technique

 Titre original : Le Médecin imaginaire
 Réalisation : Ahmed Hamidi
 Scénario : Ahmed Hamidi et Fatsah Bouyahmed
 Musique : Sinclair
 Décors : Chloé Cambournac
 Costumes : Hadjira Ben-Rahou
 Photographie : Yannick Ressigeac
 Montage : Guerric Catala
 Producteur : Bruno Levy
 Coproducteur : Gaëtan David et André Logie
 Producteur exécutif : Hicham El Ghorfi et Frantz Richard
 Sociétés de production : Move Movie, UGC, France 3 cinéma
 Société de distribution : Union générale cinématographique
 Pays de production :  et
 Langue originale : français
 Format : couleur — 2,35:1
 Genre : Comédie
 Durée : 85 minutes
 Dates de sortie :
 France :  (L'Alpe d'Huez) ;  (en salle)

Distribution

 Alban Ivanov : Alex "DJ Wethu"
 Fatsah Bouyahmed : Abdel Kader
 Clotilde Courau : Julie
 Smaïn : Inspecteur Bachir
 Booder : Inspecteur Mahmoud
 Saâdia Ladib : Nassima
 Rawane El Kadiri : Zaïna
 Brahim Bihi : Docteur Slimani
 Jeanne Arènes : L'experte en assurance
 Arno Chevrier : Le photographe sponsors
 Malek Akhmiss : Kamel Gnawa

Accueil

Critique
Le site Allociné donne une moyenne de  pour un ensemble de 5 critiques recensées.

 (Le Parisien).

 (Le Journal du dimanche).

 (Télérama).

Box-office
Le jour de sa sortie, le film est classé en  position dans le box-office français des nouveautés en engrangeant  entrées, dont  en avant-première, pour 397 copies, derrière La Ruse () et devant L'Affaire Collini ().

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Film français sorti en 2022
Comédie française

Le Médecin imaginaire (film)


මහජන එක්සත් පෙරමුණ යනු 1956 දී පිහිටුවාගන්නා ලද මැතිවරණ සංධානයකි. එය සමන්විත වූයේ එස්. ඩබ්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක විසින් නායකත්වය සැපයුණු ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය,  පිලිප් ගුණවර්ධන  විසින් නායකත්වය සැපයුණු විප්ලවකාරී ලංකා සම සමාජ පක්ෂය සහ   විජයානන්ද දහනායක විසින් නායකත්වය සැපයුණු සිංහල භාෂා පෙරමුණ යන පක්ෂ වලිනි .

මෙම සන්ධානය විසින් 1956 මැතිවරණය ජයගෙන රජයක් පිහිටුවන ලදි.

1959 මැයි මසදී පිලිප් ගුණවර්ධන සහ විලියම් ද සිල්වා රජයෙන් ඉල්ලා අස්වීමත් සමගම මඑපෙ සන්ධානය බිඳ වැටුණි. විලංසසප පක්ෂය විපක්ෂයට එක් විය.

1959දී  පිලිප් ගුණවර්ධන විසින් මහජන එක්සත් පෙරමුණ නමින් නව දේශපාලන පක්ෂයක් පිහිටුවීමත් සමගින් මහජන එක්සත් පෙරමුණ යන නාමය නොනැසී පවත්වා ගෙන යන ලදි.

ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන පක්ෂ

මහජන එක්සත් පෙරමුණ (1956)


Der Gerichtsbezirk Hernals ist ein dem Bezirksgericht Hernals unterstehender Gerichtsbezirk in Wien. Der Gerichtsbezirk umfasst den 16. Gemeindebezirk Ottakring und den 17. Gemeindebezirk Hernals.

Geschichte
Nach dem Anschluss Österreichs 1939 wurde das Gericht in Amtsgericht Hernals umbenannt und war nun dem Landgericht Wien nachgeordnet. 1945 erhielt es wieder den Namen Bezirksgericht.

Literatur
 Österreichische Akademie der Wissenschaften: Historisches Ortslexikon. Statistische Dokumentation zur Bevölkerungs- und Siedlungsgeschichte. Wien. Datenbestand: 30. Juni 2011 (PDF; 404 kB)
 Statistik Austria: Gemeindeverzeichnis 2011

Einzelnachweise

Ottakring
Hernals
Hernals

Gerichtsbezirk Hernals


El hipersueño o estasis es un concepto de ciencia ficción muy similar a la animación suspendida. Mientras que la animación suspendida por lo general se refiere a una reducción general de los procesos vitales, el hipersueño o estasis implica un cese completo de estos procesos, los cuales pueden ser reiniciados fácilmente o se reinician en forma espontánea cuando se detiene el hipersueño. Dependiendo del trabajo de ficción al que se refiera, el hipersueño tiene propiedades particulares que son útiles para las historias de ciencia ficción.

Generalidades
En el mundo de la ciencia ficción la estasis o hipersueño se puede «administrar» a personas o animales en forma específica (como en el caso de las películas Pandorum y "Passengers" o de la serie fílmica Alien) o en una región donde se encuentre la persona u objeto como un «campo de estasis».

En el caso de los campos de estasis, muchos trabajos de ciencia ficción utilizan dispositivos para crear estos campos. El tiempo, por lo general, se suspende dentro de los campos de estasis. Estos campos tienen además la propiedad de proteger a objetos no vivientes dentro del campo y evitar que se deterioren. En algunas historias donde estos campos son utilizados, los objetos y seres vivos que se encuentran dentro de los campos superan ampliamente sus periodos de vida normales, pudiendo alcanzar incluso miles o millones de años. En el caso del hipersueño enfocado, por lo general un hipersueño extendido tiende a causar daños físicos y psicológicos a las personas expuestas a ellos.

El objetivo principal de la estasis es el de suspender a la tripulación y/o carga de una nave espacial durante un viaje interestelar muy largo, y de esta forma contrarrestar los efectos negativos del mismo en los seres humanos o carga. En algunos casos, como en la trilogía The Night's Dawn, los campos de estasis son utilizados para proteger a naves espaciales de los efectos de la aceleración extrema.

Aunque el concepto es utilizado en ciencia ficción, actualmente existen esfuerzos importantes en el mundo científico para poder inducir animación suspendida en animales y eventualmente en seres humanos, incrementando sus efectos hasta llegar a situaciones cercanas a las del hipersueño. Las aplicaciones de lograr un estado similar en seres humanos van más allá de viajes estelares o protección, siendo aún más importante los beneficios que podría traer al mundo de la medicina.

Ejemplos del uso del hipersueño o estasis en trabajos de ciencia ficción
En la serie de películas de Alien y en muchos de sus spin-offs, los viajes interestelares involucran el uso de cápsulas de hipersueño para aliviar los largos viajes a las tripulaciones de las naves espaciales. La protagonista Ellen Ripley termina perdiéndose en el espacio entre la primera y segunda película y permaneciendo en hipersueño durante 57 años.
En la película Pandorum, decenas de miles de seres humanos son enviados a Próxima Centauri en una nave colonizadora. Debido a que se trata de un viaje de varias décadas, todas las personas a bordo se encuentran en estado de hipersueño durante la totalidad del viaje, con la excepción de la tripulación la cual rota cada cuatro años para mantener y controlar el curso y funcionamiento de la nave.
En la película Passengers, se utilizan las cámaras de sueño ya que deben de viajar por 120 años hacia un planeta apto y habitable para los humanos, pero debido a una falla en la nave, una cámara falla, haciendo que el paciente despertara 90 años antes del aterrizaje de la nave, quedando completamente solo, ya que las otras 4999 personas estaban dormidas.
En la película de James Cameron Avatar, el viaje a la luna del planeta Polifemo, Pandora, donde transcurre gran parte de la historia, toma aproximadamente cinco años y la mayoría de los tripulantes a bordo de las naves que viajan hasta allá pasan el trayecto en el hipersueño.
En la película Event Horizon, los tripulantes de la nave Lewis and Clarke viajan en unas cápsulas de hipersueño llenas de líquido durante el viaje a Neptuno.
En la serie de videojuegos Mass Effect, algunos personajes y algunos dispositivos pueden crear campos de estasis. Estos son utilizados más que todo en combate, tanto para protección como para inhabilitar a contrincantes.
En el videojuego Portal, Chell, la protagonista, es puesta en estado de estasis durante muchos años y es despertada al principio de Portal 2.
En el videojuego Half-Life, Gordon Freeman, el protagonista, es puesto en estado de estasis luego de una corta discusión con G-Man.
En la serie de videojuegos StarCraft, los seres humanos del juego, conocidos como Terrans, llegan al Sector Koprulu por error una vez que las naves donde estaban viajando en estado de estasis se desvían de su curso y acaban alejándonse mucho más lejos de la tierra de lo planeado. En la expansión del primer juego, el UED envía una fuerza expedicionaria desde la Tierra al Sector Koprulu, Brood War, donde indican que estuvieron en estado de hipersueño para soportar el largo viaje.
En la serie de videojuegos de rol, Star Wars: Knights of the Old Republic, tanto los Jedi como los Sith, al igual que ciertos dispositivos explosivos, pueden crear campos de estasis por cortos periodos de tiempo. Estos son usados en combate para inmovilizar a los oponentes.
En la película de Prometheus, de Ridley Scott los componentes de la tripulación de la nave Prometheus, utilizan el hipersueño en cápsulas de líquido «estasiante» para un viaje largo de 2 años y 4 meses hasta llegar a un planeta que se cree existen unos antepasados a los humanos.

Referencias

Dispositivos ficticios
Recursos de la ciencia ficción

Hipersueño


"With a Little Help from My Friends" pjesma je engleskog rock sastava The Beatles, s njihova albuma Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band iz 1967. godine. Napisali su je John Lennon i Paul McCartney, a otpjevao bubnjar Ringo Starr. Kao druga pjesma na albumu, počinje s aplauzom s kojim je naslovna pjesma završila.

Godine 1978., pjesma je zajedno sa "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" objavljena kao singl. Dostigla je 63. mjesto u UK-u i 71. mjesto u SAD-U. Starr redovito pjeva pjesmu na samostalnim koncertima. "With a Little Help from My Friends" našla se na 311. mjestu Rolling Stone'''ove liste 500 najboljih pjesama svih vremena

Prva obrada pjesme, koju je snimio glazbenik Joe Cocker postala je hit i tzv. "himna" Woodstock ere.

 Pozadina i kompozicija
Lennon i McCartney završili su pisanje pjesme sredinom ožujka 1967. godine, a napisali je posebno za Starrovu pjesmu na albumu. McCartney je rekao: "Više-manje smo je zajedno napisali, John i ja radili smo pjesmu za Ringa, mala rukotvorina." Godine 1970., Lennon je rekao: "Paul se dosjetio rečenice 'a little help from my friends.' ('mala pomoć mojih prijatelja') Imao je nekakvu strukturu za nju, pa smo pjesmu napisali pola-pola oko te ideje.", ali 1980. godine, Lennon je rekao: "Ovo je Paulova pjesma, s mojom malom pomoći. 'What do you see when you turn out the light/ I can't tell you, but I know it's mine...' ('Što vidiš kada upališ svijetlo/ Ne mogu ti reći, ali znam da je moje'...) je moja rečenica." Kratko vrijeme se zvala "Bad Finger Boogie" (što je kasnije poslužilo kao inspiracije za ime sastava Badfinger), navodno zato što je Lennon osmislio melodiju za glasovir sa srednjim prstom, nakon što je ozlijedio kažiprst.

Lennon i McCartney namjerno su napisali melodiju u ograničenom okružju – osim zadnje kitice, koju je McCartney pažljivo napisao zajedno sa Starrom. Starr je u dokumentarcu Anthology, objasnio kako je inzistirao da se prva rečenica u pjesmi promijeni, a ona je glasila "What would you think if I sang out of tune? Would you throw ripe tomatoes at me?" (Što bi mislio kada bih pjevao neskladno? Bi li me gađao rajčicama?) – Starr je inzistirao na promijeni kako, tijekom nastupa uživo, obožavatelji ne bi bacali rajčice na njega. (Tijekom početaka, George Harrison izjavio je kako jako voli žele bombone, pa su ih obožavatelji redovito gađali njima.)

Nakon što je ponovno objavljena u SAD-u, guverner Marylanda, i budući potpredsjednik Sjedinjenih Američkih Država Spiro T. Agnew htio je da se pjesma zabrani, jer je mislio da je o uporabi droga.

 Snimanje
The Beatles počeli su snimati pjesmu 29. ožujka 1967. godine, dan prije no što su pozirali za fotografiju za omot albuma Sgt. Pepper. Snimili su pjesmu deset puta, a završili su oko 5.45 ujutro. Na matrici je Starr svirao bubnjeve, McCartney glasovir, Harrison glavnu gitaru, a Lennon je udarao kravlje zvono. U zoru, Starr se jedva dovukao do stepenica kako bi krenuo kući – ali ostali Beatlesi su ga nagovorili da otpjeva pjesmu odmah. Jedva je pristao, a ostali Beatlesi bili su uz njega kao moralna podrška.  Sljedećeg dana su dodali tamburin, prateće vokale, bas-gitaru i još električne gitare. Urednica časopisa TeenSet'' Judith Sims intervjuirala je jednog-po-jednog tijekom snimanja. Dok se pjesma snimala, u studiju su bili tehničari Mal Evans i Neil Aspinall, publicisti Tony Barrow i Terry Doran, fotografi Leslie Bryce i Frank Herrmann, i Cynthia Lennon.

Osoblje
Prema Ianu MacDonaldu, osim gdje je drugačije naznačeno:

Ringo Starr – glavni vokali, bubnjevi, tamburin
John Lennon – prateći vokali, kravlje zvono, ritam gitara
Paul McCartney – prateći vokali, glasovir, bas-gitara
George Harrison – prateći vokali, ritam i glavna gitara
George Martin – hammond

Izvori

The Beatles
Britanske skladbe

With a Little Help from My Friends


was a town located in Miyoshi District, Tokushima Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 16,236 and a density of 96.76 persons per km². The total area was 167.8 km².

On March 1, 2006, Ikeda, along with the towns of Ikawa, Mino and Yamashiro, and the villages of Higashiiyayama and Nishiiyayama (all from Miyoshi District), was merged to create the city of Miyoshi.

External links

Dissolved municipalities of Tokushima Prefecture
Miyoshi, Tokushima

Ikeda, Tokushima


Stevica Ristić (født 23. maj 1982) er en makedonsk fodboldspiller.

Makedoniens fodboldlandshold

|-
|2007||4||1
|-
|2008||3||0
|-
|2009||1||0
|-
|2010||5||0
|-
|2011||2||0
|-
|2012||2||0
|-
!Total||17||1
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Nordmakedonien

Stevica Ristić


An Satyrium carneum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni William Aiton, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni John Sims. An Satyrium carneum in nahilalakip ha genus nga Satyrium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Satyrium (Orchidaceae)

Satyrium carneum


Peter Stadler (* 11. November 1925 in Zürich; † 19. März 2012 ebenda) war ein Schweizer Historiker. Er lehrte von 1970 bis 1993 als ordentlicher Professor für neuere und neueste Geschichte an der Universität Zürich.

Leben und Wirken
Sein Vater war Arzt in Zürich und seine Mutter die Schwester des Komponisten Arthur Honegger. Stadler absolvierte von 1939 bis 1945 das Freie Gymnasium in Zürich und studierte von 1945 bis 1952 Geschichte, Deutsche Literaturgeschichte und Kunstwissenschaft an den Universitäten Zürich und Göttingen. Er wurde 1952 in Zürich mit der von Leonhard von Muralt betreuten Arbeit Genf, die großen Mächte und die eidgenössischen Glaubensparteien 1571–1584 promoviert. Im Jahre 1957 erfolgte die Habilitation mit der Arbeit Geschichtschreibung und historisches Denken in Frankreich 1789–1871. Stadler übte einige Jahre eine Lehrtätigkeit an einer Mädchenschule aus und übernahm eine Stelle als Assistent. Von 1963 bis 1970 war er Assistenzprofessor an der Universität Zürich, von 1967 bis 1970 lehrte er als ordentlicher Professor an der Justus-Liebig-Universität Giessen. Ab 1970 war Stadler ordentlicher Professor für Neuere Allgemeine und Schweizer Geschichte an der Universität Zürich. Im Jahre 1993 wurde er emeritiert. Stadler betreute als akademischer Lehrer in Zürich an die 100 Dissertationen. Zum 150. Gründungstag der Universität Zürich gab er 1983 eine umfangreiche Schrift heraus.

Seit den 1980er Jahren stieg die Zuwanderung in die Schweiz. Stadler begann sich politisch zu betätigen. Es folgten politische Auftritte am Nationalfeiertag 1991 und 1996 auf der Jahresversammlung für die Gruppierung Aktion für eine unabhängige und neutrale Schweiz, die sich für eine restriktive Flüchtlings- und Einwanderungspolitik und eine enge Auslegung der Neutralität einsetzte.

Stadler veröffentlichte eine Biografie zu Karl Marx, die zwischen 1966 und 1971 zwei deutsche und eine italienische Auflage erlebte. Marx mass er grösste Bedeutung im 19. Jahrhundert zu. Für ihn war Marx nur noch mit dem Propheten Mohammed vergleichbar. Zu den bedeutendsten Arbeiten zählten ausserdem ein umfangreiches Werk zum Kulturkampf in der Schweiz. Er veröffentlichte 1988 und 1993 eine zweibändige Biografie zu Johann Heinrich Pestalozzi. Eine Biografie zum italienischen Politiker Camillo Benso von Cavour erschien 2001. Stadler veröffentlichte  gemeinsam mit seiner Frau 2008 eine Biografie über den deutschen Historiker Alfred Dove. Im Jahre 1980 wurde er Mitglied der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften.

Schriften (Auswahl)
Aufsatzsammlung
 Zwischen Mächten, Mächtigen und Ideologien: Aufsätze zur europäischen Geschichte. Verlag Neue Zürcher Zeitung, Zürich 1990, ISBN 3-85823-302-1.

Monographien
 Genf, die großen Mächte und die eidgenössischen Glaubensparteien 1571–1584 (= Zürcher Beiträge zur Geschichtswissenschaft. Bd. 15). J. Weiss, Affolter 1952 (zugleich: Dissertation, Universität Zürich, 1952).
 Geschichtschreibung und historisches Denken in Frankreich 1789–1871. Berichthaus, Zürich 1958 (zugleich: Habilitationsschrift, Universität Zürich, 1958).
 Karl Marx. Ideologie und Politik (= Persönlichkeit und Geschichte. Bd. 40/41). Musterschmidt, Göttingen u. a. 1966.
 Das Zeitalter der Gegenreformation. In: Handbuch der Schweizer Geschichte. Berichthaus, Zürich 1972, ISBN 3-85572-002-9, S. 571–671.
 Der Kulturkampf in der Schweiz. Eidgenossenschaft und katholische Kirche im europäischen Umkreis 1848–1888. Huber, Frauenfeld/Stuttgart 1984, ISBN 3-7193-0928-2.
 Pestalozzi. Geschichtliche Biographie. 2 Bde. Verlag Neue Zürcher Zeitung, Zürich 1988/1993, ISBN 3-85823-181-9, ISBN 3-85823-390-0.
 Memoiren der Neuzeit. Betrachtungen zur erinnerten Geschichte. Verlag Neue Zürcher Zeitung, Zürich 1995, ISBN 3-85823-571-7.
 Cavour. Italiens liberaler Reichsgründer. Oldenbourg, München 2001, ISBN 3-486-56509-5.
 Nachdenken über die Schweiz. Geschehene und geschehende Geschichte. Studien und Stellungnahmen. Novalis, Schaffhausen 2001, ISBN 3-907160-76-2.
 Epochen der Schweizergeschichte. Orell Füssli, Zürich 2003, ISBN 3-280-06014-1.
 Rückblicke in die Neuzeit. Streiflichter auf Menschen und Ereignisse. Orell Füssli, Zürich 2007, ISBN 978-3-280-06090-2.

Literatur
 Jörg Fisch: Geschichte, kosmopolitisch und politisch. Zum Tode des Historikers Peter Stadler. In: Neue Zürcher Zeitung. 28. März 2012, S. 50.
 Jörg Fisch: Nekrolog Peter Stadler (1925–2012). In: Historische Zeitschrift. Bd. 295 (2012), H. 3, S. 868–874, doi:10.1524/hzhz.2012.0651.
 Kürschners Deutscher Gelehrten-Kalender. 17. Ausgabe. De Gruyter, Berlin 1996, ISBN 3-11-014916-8, S. 1400.
 Helmut Meyer: Prof. Dr. Peter Stadler (1925–2012). Eine biografische Skizze. In: Zürcher Taschenbuch auf das Jahr 2014. Verlag Sihldruck AG, Zürich 2013, S. 177–204.
 Otto Sigg (Hrsg.): Mit der Geschichte leben. Festschrift für Peter Stadler. Verlag Neue Zürcher Zeitung, Zürich 2003, ISBN 3-03-823056-1 (mit Bibliografie).

Weblinks
 .

 Thomas Maissen: Nationalgeschichte après la lettre. In: Neue Zürcher Zeitung vom 3. März 2004.
 Urs Bitterli: Ein Gelehrter alter Schule. In: Neue Zürcher Zeitung vom 11. November 2005.
 Urs Rauber: Giessen als Sprungbrett nach Zürich. In: Neue Zürcher Zeitung vom 10. Juni 2007.

Anmerkungen

Neuzeithistoriker
Hochschullehrer (Universität Zürich)
Hochschullehrer (Justus-Liebig-Universität Gießen)
Mitglied der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften
Schweizer
Geboren 1925
Gestorben 2012
Mann

Peter Stadler


භාවිතා කරනු ලබන භාෂාව හා ගති පැවතුම් ආශ්‍රීත ව පෙ‌නෙන්‌නේ ඔවුහු වි‌දේශික සම්භවයකින් පැවත එන්නන් බව ය. ඔවුන්‌ගේ භාෂාව තෙලිඟු, සින්දි

ස්ථිර නිවාස සදා ගැනිමක් නොමැති හෙයින් ඔවුහු තැන තැන යන්‌නෝ වූ හ. අහිකුණ්ඨකහු තාවකාලික ලෙස අටවාගන්නා වූ අතුපැල ආශ්‍රීත ව ජීවත් වෙමින් ද, අතබලා සාස්තර කීම, වදුරුරැගුම් හෝ නයිනැටවීම වැනි මනුෂ්‍යයන් පිනවීමේ කර්මාන්තයන්හි යෙදී ස්වකීය ජීවිකාව සරිකර ගත් හ. අහි යන්නෙහි තේරුම නාගයා යන්නයි කුණ්ඨික යනු නටවන්නා යන තේරුමයි අහිකුණ්ඨික යනු නයි නටවන්නා යන තේරුමයි ඒ අනුව මොටුන් නයි නැටවීම ජීවිකාව කරගත් පිඑිසක් බව පැහැදිලිය මොවුන් සංචාරක ජීවිතයක් ගතළ ජන කොටසකි ලංකාවේ පමනක් නොව වෙනත් රටවල පවා මේ ආකාරයෙන් සංචාරක ජීවිතයක් ගතකරන ජන කොටස් ඇත මානව විද්‍යාඥයන් හා සමාජ විද්‍යාඥයන්ගේ අදහස මොවුන් එකම මූලයකින් පැවත එන ජන කොටසක් බවයි.

අහිකුණ්ඨික ජනයාගේ ආරම්භය
මානව විද්‍යඥයන්ට අනුව අහිකුණ්ඨිකයන් සම්භවය සිදුවී ඇත්තේ දකුණු ඉන්දියාව තුලයි මදුරා හා පාණ්ඩ්‍ය ප්‍රදේශවල ජීවත්වන කොරවර් නම් ගෝත්‍රිකයන්ට මොවුන් නෑකම් කියන බවයි මානව වංශව විද්‍යාත්මක දත්ත හා මානව රූපාකෘති විද්‍යාත්මක දත්ත අනුව මොවුන් ගේ දකුණු ඉන්දියානු සම්භවය පැහැදිළිය තවදුරටත් මොවුන්ගේ බස දකුණු ඉන්දීය දාවිඩ පවුලට අයත් භාෂාවක් බව වාග් විද්‍යාඥයන් පැහැදිලි කරයි මොවුන්ගේ බස දකුණු ඉන්දීය තෙළිගු බසට වඩාත් සමීප ලක්ෂණ දරයි.

අහිකුණ්ඨික ජනයාගේ සමාජ සංවිධානය
අහිකුණ්ඨික පවුල් ක්‍රමය න්‍යෂ්ටික පවුල් ක්‍රමයක්විය ඔවුන් පවුල් කිහිපයකින් සැදුනු කණ්ඩායමක් වශයෙන් වාසය කරයි මේ සෑම කණ්ඩායකම නායකයෙකු බැගින් සිටී කණ්ඩායමට නායකත්වය සැපයීම අධිකරණ තීරකයා ලෙස කටයුතු කිරීම ආදිය ඔහුට පැවරී ඇත මෙම නායකයාට මොවුන් ආරච්චි නමින් හදුන්වයි මෙම නම සිංහල බසෙන් බිදී ආ වචනයකි මොහුව පෙරිය මනුෂ්‍යම් යනුවෙන්ද හදුන්වයි කණ්ඩායම් කිහිපයක ප්‍රධානියා කොරළමාව නමින් හදුන්වයි සංචාරක දිවියක් ගතකරන මොවුන් එක් ස්ථානයක දින 07 කට වඩා වාසය නොකරයි මොවුන් බොහෝවිට දීපවාලි දින රාත්‍රියේ කොරළමාවගේ ප්‍රධානත්වයෙන් රැස්වෙයි මේ සදහා සියලු කණ්ඩායම් පැමිනේ පැමින ඉදිරි කාලයේ සංචාරය කරන පුදේශ කතිකාකරගනී එක් පෙදෙසකට එක් කණ්ඩායමක් පමනක් යෑමට වගබලාගනී.

අතීතයේ සිට ඔවුන් මහාසමාජය සමග සහයෝගයෙන් ක්‍රියා කලහ ඔවුනගේ නවාතැන් තාවකාලික කූඩාරම්විය ඒවා වාඩී නමින් හදුන්වයි ඔවුනෙග් වාඩි තනාගැනීම ආදී කටයුතු සදහා මහාසමාජයෙන් විරොධයක් නොවීය එයට හේතුව ඹවුන් ගේ නවාතැන් තාවකාලික වීමය වාඩි සාදාගැනීමට තල්කොළ බට ලී වේ වැල් පොල් අතු ආදිය භාවිතයට ගත්හ.

මොවුන්ගේ වෛද්‍ය ක්‍රමය සිංහල අයුර්වේද වෛද්‍ය ක්‍රමයෙන් ලබාගත්තකි වෙදකම දත් කණ්ඩායමේ වෙදෙරාළෙ කෙනකු ගෙන් ඔවුන් ප්‍රතිකාර ලබා ගනී විවිධ ශාන්ති කර්ම බහුල වශයෙන් යොදාගනී තෙල් මැතිරීම නූල් බැදීම ආදිය ප්‍රමුඛය සුවායි තෛලය නමින් ප්‍රකට අයුරිවේද ඖෂධයක් ඔවුන් අතර ප්‍රචලිතය සතුන් සදහා පුතුකම් නම් ඖෂධයක් ද භාවිත කරයි මීට අමතරව මොවුන් නිරන්තරයනේ නාගයින් හා සමීපව කටයුතු කරන බැවින් නයිගල නමින් හදුන්වන නාග විෂ අද්දවන ඖෂදීය ගලකට සමාන මෟෂධ පෙවු පාෂාණ කැබැල්ලක් වැනි යමක් විය නාග දෂ්ඨනයකදී එය මහෝපකාරී වනබව දැක්වේ මීට අමතරව නාග විෂට ඖෂධ ලෙස ගන්නා විවධ දෑ ඔවුන් අතර විය.

මොවුන්ගේ ආගම බෞද්ධ ආගමවිය එහෙත් ඔවුන් බෞද්ධවත් පිළිවෙත් අනුගමනය කරනු දක්නට ලැබෙන්නේ කලාතුරකිනි මොවුන් පන්සල් පල්ලි කෝවිල් ආදී හමුවන ඕනෑම සිද්ධස්ථානයකට යාම සිරිතය කෙසේ වෙතත් මොවුන් මුස්ළිම් පල්ලිවලට නොයයි ඊට හේතුව මුස්ළිම් ජාතිකයන් ගවඝාතනය කිරීම හා ගවමස් අනුභව කිරීමයි අහිකුණ්ඨික ජනයා ගව ඝෘතනය හා ගවමස් දැඩිලෙස පිළිකුල් කරයි අහිකුණ්ඨික වාර්ෂික එකතුවේ දී ඔවුන් සිකුරාදා විෂ්ණු දෙවියන්ටත් සෙනසුරාදා කතරගම දෙවියන්ටත් ඉරිදා පත්තිනි දේවියටත් වන්දනා කරති කිල්ල පිළිබද විශ්වාස කරන මොවුන් කූඩාරමක් ඉදිකල විගස මැතිරූ ගල් ඇතිරීම බාගෙට පිළිස්සූ රෙදි එල්ලීම ආදිය කරති.

ඔවුනගේ සම්මත ආර්ථික කටයුත්ත නයිනැටවීමයි මීට අමතරව රිළවුන් නැටවීම සාස්ත්‍රකීම යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර ගුරුකම් කරදීම සුලු වශයෙන් කරන දඩයම් ද මේ අතරවිය ඇතැම් අවස්තාවල නාගයින් ඇල්ලීම නාග විෂට ප්‍රතිකාර කිරීම නාග විෂට ගන්නා බෙහෙත් විකිණිමද කරකි.

අහිකුණ්ටිකයන් ආහාර ලෙස සිංහල සමාජයෙ සම්මත ආහාර මෙන්ම ඔවුන්ට ආවේණික ආහාරද ගනී මේවා මහාසමාජයේ පිළිකුලට භාජනය වන අවස්ථා ඇත උදාහරන ලෙස බටු මීයන් ගැරඩියන් ආදී සතුන්ද මොවුනගේ ආහාර වෙයි ආහර ගැනීමට පෙර මත්පැන් පානයද මොවුනගේ සිරිතකි ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපාර්ෂවයම මත්පැන් පානය කරයි එහෙත් අවිවාහක කාන්තාවන් හා ගැබිනි මවුවරුන් මත්පැන් නොගනී  එදිනෙදා හරහම්බ කරගත්දේ අනාගතය වෙනුවෙන් ඉතුරු නොකර එදිනෙදාම වියදම් කිරීම මොවුන්ගේ සිරිතයි ඔවුන්ට අනාගතය ගැන සිහින නැත වර්ථමානයේ පමණක් ජීවත් වෙයි.

අහිකුණ්ටික ද්වාර කර්ම
ද්වාර කර්ම හෙවත් උපත වැඩිවිය පැමිනීම විවාහය මරණය යන අවස්ථා වලදී අහිකුණ්ඨික ජනයා සිදුකරන චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර පිළිබද මීලගට සොයාබලමු මොවුන් කිල්ල නම් සංකල්පය විශ්වාස කරන ජන කොසක් වූ අතර වැදුම් කිල්ල මේ අතරින් වඩාත් බලවත් බව මොවුන් විශ්වාස කරති දරු ප්‍රසූතියක් ඇතිවූවිට ඇයට මත්පැන් පානය තහංචිය ප්‍රසූතියට ආසන්න කාලයේ මව වෙනම කූඩාරමක රදවයි ඇයගේ සහයට වින්ඹනඹු මාතාවක් හා ඥති කාන්තාවක්ද යොදවනු ලබයි.

අහිකුණ්ඨික වැඩිවිය පැමිනීමේ චාරිත්‍ර බොහෝවිට මහාසමාජයේ සම්මත වාරිත්‍රවලට අනුවම සිදුවිය එහෙත් හේනෙ මාමා ගේ හා රෙදි නැන්දාගේ සේවය ඔවුනට නොලුබුණි ඒ ඔවුන් මහාසමාජයෙන් වෙන්ව වෙනම කණ්ඩායමක් ලෙස සිටි නිසා විය හැක.

අහිකුණ්ඨික විවාහ බොහෝ දුරට නෑනා මස්සිනා විවාහයන්ය මීට අමතරව දෙමළ සමාජයේ දක්නට ලැබෙන මාමා ලේලී විවාහ ක්‍රමයද පැවතුණි එනම් තම වැඩිමල් සෙහා්දරියගේ දියණිය ආවාහ කරගැනීම සිදුවිය මෙම විවාහ ක්‍රමය මගින් ඔවුනගේ දකුණු ඉන්දීය ද්‍රවිඩ සම්භවය පැහැදිළි වෙයි අහිකුණ්ටික විවාහ උස්සවශ්‍රීයෙන් පවත්වනු ලබයි විවාහයට පෙර මනාලයා හා මනාලිය වෙනම පැල්පත් දෙකක වාසය කරයි විවාහ දින ඔවුන් කැදවා දෙදෙනාගේම සිරුරුවල කහ ආලේප කර කිරිකළ දෙකකින් නහවනු ලබයි පොරුව ධාන්‍ය වලින් අතුරයි කරඹ දං හා පලු අතුවලින් පොරුව සරසයි මෙම චාරිත්‍ර බොහෝවිට දකුණු ඉන්දීය දුවිඩ හින්දු මංගල චාරිත්‍ර වලට සමාන ලක්ෂණ දරයි විවාහයෙන් පසු මනාලියගේ පාර්ෂවයෙන් යුවතිපති දෙදෙනා වෙත දෑවැද්ද ලෙස පේලාවක බහාලන ලද නාගයෙකු රිලවෙකු බල්ලකු බූරුවකු හා අදුමු පැළදුම් ලබා දෙයි මේ සදහා මනාල පාර්ෂවයද දායකත්වය දරයි.

අහිකුණ්ටික අවමංගල උස්සවශ්‍රීයක් නොගනී මරණයක් වූවිට කිසිවකු හඩා නොවැටේ වහාම මියගිය පුදුගලයා සිටි කූඩාරමේ සිලින්ඩරාකාර වලක් කපා මළ සිරුර රෙද්දකින් ඔතා ඔලුව යටට සිටිව සේ වලට බස්සවා පස්දමා හොද්න් තදකර වසති පසුව එතැන තණ පිඩැළි අතුරා මියගිය පුද්ගලයා භාවිතකළ සියල්ල එතැන දමා ගිනි තබයි ඉන්පසු වහාම වාඩි හකුළාගෙන ඉක්මනින් එතැනින් ඉවත්වෙයි...

අහිකුණ්ටික සමාජ වෙනස් වීම
ජනගහනය වැඩිවීම නවීකරණය නාගරීකරණය ඉඩම් කැබලිවීම ආදිය නිසා ඔවුනට සාම්ප්‍රධායක හැසිරීම් පද්ධතිය ආරක්ෂා කිරීමට බාධක ගොඩනැගිනි අතීතයේ පටන්ම අහිකුණ්ඨික ජනයා සංක්‍රමණ ජීවිතයෙන් මුදවා ස්ථීර නිවාස වල රැදවීමට අතීතයේ පටන් චිචිධ රජවරුන් ගත් උස්සසාහයන් ගැන ඉතිහාසයේ දැක්වේ කෙසේ වෙතත් වර්ථමානයේ ඇතිවී තිබෙන තත්වයන් යටතේ ඔවුන් වේගයෙන් මහාසමාජය හා අනුගත වෙමින් පවතීරජය විසින්ද මොවුන් මහාසමාජයට අනුගත කිරීමට නොයෙක් උස්සාහ දරා ඇත 1980 න් පසු අහිකුණ්ඨික ප්‍රජාවට මහවැලි ව්‍යාපාරය යටතේ ස්ථීර ඉඩම් ලබාදී ගොවිතැනට හුරුකිරීමට කටයුතු කළහ අපනයන සැකසුම් කලාප ඉදිවීමත් සමග අහිකුණ්ඨික කාන්තාවන්ට රැකියා ලැබීම ඇතමුන් විදේශ සේවයට යොමුවීම හා අහිකුණ්ඨික තරුණයින් යුධහමුදා සේවයට බැදීම සිදුවිය මොවුන් තවදුරටත් තම සාම්ප්‍රධායිකත්වයෙන් මිදී මහාසමාජයට අනුගතවීම වේගයෙන් සිදුවෙමින් පවතී.

අහිකුණ්ඨක භාෂාවේ වචන
සතියේ දින

ඉරිදා ආයිතරම් ,      ස`දුදා සොවාරම් ,      අඟහරුවාදා මහලාරම් ,    බදාදා බුදාරම් ,   බ්‍රස්‌පතින්දා බ්‍රාහැස්‌තරම් ,    සිකුරාදා සුකරම් ,  සෙනසුරාදා  සෙනැරම්

එදිනෙදා කරන දේවල්

කනවා තීටර්  ,   බොනවා නාග්තාර් ,    අ`ඩනවා  එරස්‌තර ,  නානවා නීල් ලෙස්‌කී

සංඛ්‍යා

එක උගටු  ,  දෙක රොන්ඩු  ,   තුන මුඩු  , හතර නාල්ග් ,  පහ අයියිද්  ,  හය ආර් ,   හත යෝඩි ,  අට එනිමිදි  ,  නවය තොම්මිදි , දහය පදි

උපකරණ

මස්කන්  පිහිය  ,   රොලු   වන්ගෙඩිය ,  පස්රායි  ඇබරුම්ගල  ,   තාෙල්  බෙසම ,   ඉරමින් හිරමනය ,   සක් කුල්ල ,   කදව කලය ,  පී පෙට්ටිය  නයි පෙට්ටිය

ඥාතින්

අබ්බඩා=.....................   ,  මාමා = මාමා  ,   අට්ටම්මා= ........................  ,  පෙඩම්මා= ....................   , අන්නා= අයියා  ,    තාතා=  .................   , මුල්ලම්මා=.......................

බාහිර සබැදි
 http://www.divaina.com/2011/02/13/feature01.html
 http://www.divaina.com/2016/03/30/badada02.html
 http://www.silumina.lk/2014/05/04/_art.asp?fn=as1405041&p=1

මානව විද්‍යාව

අහිකුණ්ඨක


سلمى المصري (9 يناير 1958   -)، ممثلة سورية.

حياتها
تخرجت من كلية الحقوق في جامعة دمشق إلا إنها لم تمارس المحاماة بسبب دخولها العمل الفني وكانت بدايتها في أوائل سبعينيات القرن العشرين حيث كانت تشترك في السينما والتلفزيون والمسرح في العديد من الأعمال وكان من أول أعمالها السينمائية فيلم «مقلب في المكسيك» من بطولة دريد لحام وإخراج سيف الدين شوكت. حصدت شهرتها بعد ذلك من خلال المشاركة في العديد من الأعمال التلفزيونية الناجحة وقدمت البطولة في كثير منها، وهي عضو في نقابة الفنانين السوريين منذ 20 نوفمبر 1976.

حياتها الخاصة
سلمى المصري هي حفيدة العازف عمر النقشبندي، وهي الشقيقة الكبرى للممثلة مها المصري، وكانت متزوجة من المخرج شكيب غنام وأنجبت منه ابنين هما داني وهاني. بعد وفاته تزوجت من المذيع مصطفى الآغا إلا أنها انفصلت عنه.

أعمالها

في التلفزيون

في السـينما

في المسرح

الجوائز والتكريمات
 1983:  - جائزة أفضل ممثلة في «مهرجان اتحاد الإذاعات العربية».
 1985:  - الميدالية الذهبية من «نقابة الفنانين السوريين».
 1999:  - جائزة التميز والإبداع الذهبية من «نقابة الفنانين السوريين».
 1999:  - جائزة أفضل ممثلة في «مهرجان القاهرة التلفزيوني» عن دورها في مسلسل «الجمل».
 2000:  - جائزة العطاء من «النادي السوري الأمريكي» في مدينة لوس أنجليس.
  - جائزة كركلا التكريمية في «مهرجان الجزائر السينمائي».
 2005:  - جائزة «مهرجان دمشق السينمائي».
 2007:  - تكريم من «اتحاد المنتجين العرب».
 2019: -تكريم تحت رعاية الرئيس محمود عباس، حفل تكريم الفنانين السوريين "وسام النجمة الكبرى"
 2019 : - تكريم من مهرجان جرش للثقافة والفنون
 2021 : - تكريم من مهرجان الأردن للإعلام بدورته الرابعة

روابط خارجية

ملاحظات

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
مواليد في دمشق
سوريون من أصل تركي
سوريون من أصل كردي
ممثلات من دمشق
مواليد 1367 هـ
مواليد 1377 هـ
ممثلات سوريات في القرن 20
ممثلات سوريات في القرن 21

سلمى المصري


Sadri Alışık, kimlik adıyla Mehmet Sadrettin Alışık (5 Nisan 1925, İstanbul - 18 Mart 1995, İstanbul), Türk tiyatrocu, sinema oyuncusu ve komedyendir.

1964'ten başlayarak canlandırdığı Turist Ömer ve Ofsayt Osman tipleriyle tanındı. Yaşamı boyunca 200'ü aşkın filmde rol aldı.

Hayatı
5 Nisan 1925 yılında İstanbul'da, Paşabahçe, Beykoz'da doğdu. Annesi Saffet Hanım, babası Kaptan Rafet Bey'dir. Çocukluk yıllarında tiyatroya ilgi duydu; okul piyeslerinde rol aldı. Sahneye ilk defa 1939'da Eminönü Halkevi'nde amatör olarak çıktı. Beykoz Ortaokulundan (bugünkü adıyla Ziya Ünsel İlköğretim Okulu) ve ardından İstanbul Erkek Lisesinden mezun oldu.

Lise yıllarında Cağaloğlu Halkevi'nde tiyatro eğitimine başladı. Bu arada Ankara Devlet Konservatuvarı sınavına girip kazanmasına rağmen gözleri miyop olduğu için kayıt yaptıramadı ve İstanbul'a dönüp tiyatroya halkevinde devam etti. Bir süre Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümünde eğitim gördü.

Profesyonel oyunculuğa 1943'te Raşit Rıza Tiyatrosu'nda başladı. Onu halkevindeki bir oyunda izleyen ve beğenen sinema yönetmeni Faruk Kenç'in teklifi üzerine 1944 yılında Günahsızlar adlı filmde rol alarak sinemaya başladı. 19 yaşına iken çevirdiği bu film ile tanındı. Üç yıllık askerlik dönemi nedeniyle bu filmin ardından sinemaya ara verdi. 1950'li yıllarda sinemaya döndüğünde Yeşilçam filmlerinde daha çok yan rollerde görev aldı. Özellikle tarihî filmlerde küçük rollerde oynadı.

1951'de Küçük Sahne Tiyatrosu'nun kadrosuna girdi. Küçük Sahne'nin ardından Karaca, Site, Oda, Kent Oyuncuları ve Oraloğlu tiyatrolarında pek çok oyunda rol aldı. Bu dönemde ayrıca yerli ve yabancı filmlere seslendirme yaptı. 1951'de ilk evliliğini tiyatro sanatçısı Neriman Esen ile yaptı. Bu evlilik 1957'de sona erdi.

1950'lerin sonunda sinema filmlerindeki rolleri büyümeye başladı. Başrolde oynadığı ve bir sokak şarkıcısını canlandırdığı Hicran Yarası filmi o yılın en çok izlenen iki filminden biri oldu. Aynı yıl Kurtuluş Savaşı'nı anlatan Düşman Yolları Kesti ve Kalpaklılar filmlerinde birbirinden zıt karakterler canlandırdı. 1959 yapımı Zümrüt filmindeki "Doktor Fuat" rolü ile Gazeteciler Cemiyeti Türk Film Festivali'nde en iyi erkek oyuncu ödülüne değer görüldü. Aynı yıl Yalnızlar Rıhtımı filminde Çolpan İlhan ile başrolleri paylaştı ve rol arkadaşı Çolpan İlhan ile 20 Ağustos 1959'da evlendi. Bu evlilikten oğulları Kerem Alışık (1960) dünyaya geldi.

1960'ların başında ya paraya, kumara kadına düşkün kötü adam ya da salon komedilerinde sevimli delikanlı, jönün sempatik arkadaşı rollerinde oynadı. 1961'de çekilen Nejat Saydam'ın yönettiği, başrollerinde Ayhan Işık ve Belgin Doruk Küçük Hanımefendi filminde canlandırdığı Bülent Soysal karakteri Alışık'ın film yıldızlığına yükselişinde ilk basamak oldu. Filmin başarısı üzerine serinin diğer filmleri çekildi. Devam filmlerinde Bülent karakterinin hikâyedeki yeri ve önemi giderek arttı.

"Turist Ömer" serisi

Sadri Alışık'ın canlandırdığı Turist Ömer karakteri ilk defa 1963 yılında  Ayhan Işık'ın başrolde olduğu Helal Olsun Ali Abi adlı polisiye-komedide bir yan karakter olan "Turist Ömer" rolünü canlandırdırmasıyla başladı. Yönetmen Hulki Saner'in amcası Rasih Bey'den esinlenerek yarattığı bu karaktere Sadri Alışık da bir asker arkadaşından esinlendiği çarpık selamı ve kendi gözlemlerini kattı. Bu filmin başarısının ardından 1964'te Yeşilçam'ın popüler çocuk yıldızı Ayşecik ile Turist Ömer'i bir araya getiren ve Turist Ömer'in yine yan karakter olduğu Ayşecik Cimcime Hanım ve Ayşecik Çıtı Pıtı Kız filmleri çekildi. Bu filmlerin gişedeki başarısından üzerine Alışık, 1964 yılında Turist Ömer'in ana karakter olduğu Turist Ömer filminde başrol oynadı. Alışık, ilk Turist Ömer filminden sonra on yıl içinde 7 filme ulaşacak olan Turist Ömer serisinde başrol oynadı ve geniş kitleler tarafından tanınıp sevildi.

"Avare" karakteri

Toplam on yedi film çektiği 1964 yılı, Sadri Alışık'ın kariyerinin en üretken yılı idi. 1964 yılında başrolde oynadığı filmlerden birisi de 1951 yapımı Aware adlı Hint filminden uyarlanan Avare (1964) filmi idi. Alışık, bu filmle birlikte avare, gariban karakterler ile özdeşleşti. Bu filmdeki repliklerinden biri zaman içinde ikonlaşarak Sadri Alışık imajının bir parçası oldu:

"Ofsayt Osman" karakteri

1965'te Şaka ile Karışık filminde Ofsayt Osman karakterini canlandırdı. Özellikle filmin final sahnesindeki performansı çok beğenildi. Film, hiçbir işte başarılı olamamasından, "hiç gol atamamasından" dolayı adı Ofsayt'a çıkmış sevimli bir serseri tipi olan Osman'ın şu repliği ile hatırlandı:

"Haşmet İbriktaroğlu" karakteri

1966 yılında kara-komedi tarzındaki Ah Güzel İstanbul filminde Ayla Algan ile başrolü paylaştı. Alışık'ın canlandırdığı varını yoğunu miskinliği yüzünden kaybetmiş Haşmet İbriktaroğlu karakteri, Türk sinema tarihinin en kült karakterlerinden birisi haline geldi.

Müzisyenliği

Alışık, 1964-1970 yılları arasında filmlerde seslendirdiği şarkılardan oluşan üç kırkbeşlik plak çıkardı. 1968 yılında ise hem şarkı söylediği hem de hikâyeler anlattığı gazino programlarına başladı. Gösterisini tek kişilik bir piyese çeviren Alışık, 1980'e kadar sürdürdüğü gazino programlarını "dünün meddahını bugüne uyarlamak istedim" diye anlatmıştır. Sahne şovunda anlattığı "Müjgan" hikâyesi çok beğenilince 1970'te Ah Müjgan Ah adıyla sinemaya aktarılmıştır. Gazino programlarının ardından şarkıcılığını öne çıkardığı Acı İle Karışık (1969), Menekşe Gözler (1969), Üvey Ana (1971) gibi filmler çevirdi.

Son filmleri

Alışık, Afacan Küçük Serseri'''deki rolüyle 1971 Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü kazandı. 1970'li yılların ikinci yarısında Yeşilçam filmlerinin seyirci kitlesi azalmaya başlayınca gazino programlarına ağırlık verdi. 1977'de Atıf Yılmaz'ın yönettiği Acı Hatıralar filminden başrol oynadıktan sonra sinemaya 9 yıl ara verdi. Yakın dostu Ayhan Işık'ın 1979'da ölümü ile çok sarsıldı ve adeta hayat küsen sanatçı 1986'da Şalvar Bank filmi ile sinemaya geri döndü.

 Son zamanları

1986'nın ardından, geçirdiği karaciğer rahatsızlığı sebebiyle oyunculuğa yeniden ara verdi. 1990'da dönemin Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın sağladığı imkanlarla karaciğer nakli için ABD'ye gitti. Döndükten sonra bir özel televizyon kanalında Sadri Alışık Halk Show adlı bir program sundu ancak ilk sezonun tamamlanınca bu programdan ayrıldı.

Uzun bir hastalık döneminin ardından 1994 yılında son filmi Yengeç Sepeti'ni çekti. Bu filmindeki rolüyle de Mehmet Aslantuğ'la beraber 1994 Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü kazandı.

Alışık, ağırlıklı olarak İstanbul için yazdığı şiirlerinin toplandığı bir şiir kitabı yayımlamış ve yağlı boya ve kara kalem tablolara da imza atmıştır.

 Vefatı

Karaciğer, böbrek ve solunum yetmezliği ile kemik iliği hastalığı nedeniyle tedavi görmekte olan Alışık, 18 Mart 1995 tarihinde İstanbul'da 69 yaşında yaşamını yitirdi. Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.

Sanatçının anısına, eşi Çolpan İlhan tarafından kurulan Sadri Alışık Kültür Merkezi'nce her yıl Sadri Alışık Sinema ve Tiyatro Ödülleri verilmektedir.

Üzerine Yapılmış Akademik Çalışmalar
Sadri Alışık üzerine Türk Sinemasında Erkek Yıldız Olgusu ve Yeşilçam'da kural dışı bir yıldız: Sadri Alışık adlı yüksek lisans tezleri hazırlanmıştır. Turist Ömer ile ilgili olarak da Turist Ömer: Yeşilçam'da bir müphem adlı yüksek lisans tezi bulunmaktadır. Bir bölümü Turist Ömer ile ilgili olan Yeşilçam dönemi seri komedi filmleri: Cilalı İbo ve Turist Ömer örneği ve Türk sinemasında fantastik tür filmlerinin anlatı yapısı (Drakula İstanbul'da, Turist Ömer Uzay Yolunda ve Ulak filmleri üzerine bir inceleme) adlı yüksek lisans tezleri de mevcuttur.

Sadri Alışık ile ilgili olarak Tamer Bayrak'ın Sinemada Karakter Olgusu: Bir Karakter Oyuncusu olarak Sadri Alışık'' adlı makalesi bulunmaktadır.

Filmleri

Özel yaşamı
Bir süre sinema oyuncusu Neriman Esen'le evli kalan Alışık, ardından Çolpan İlhan'la evlendi. Bu evlilikten tek çocuğu Kerem Alışık dünyaya geldi.

Plakları
 1964: Avare / Dalgamıza Bakalım - Serengil Plak 10003
 1964: Tophane Rıhtımında / Turist Ömer - Melodi Plak 2161
 1970: Turist Ömer Arabistan'da / Turist Ömer - Saner Plak 1003

Ödüller
 1966: Sanremo Bodrig Hera Güldürü Filmleri Şenliği - Gümüş Ağaç Plakası Özel Ödülü - Ah Güzel İstanbul
 1971: 8. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu - Afacan Küçük Serseri
 1994: 31. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Erkek Oyuncu - Yengeç Sepeti

Ayrıca bakınız
 Türk komedyenler
 Türk oyuncu film listeleri
 Yeşilçam oyuncuları

Konuyla ilgili yayınlar
Tamer Bayrak, Sinemada Karakter Olgusu:Bir Karakter Oyuncusu Olarak Sadri Alışık

Kaynakça

Dış bağlantılar

 SinemaTürk Profili
 SinemaPark Profili
 Sadri Alışık (Filmden kesim)
 sinematik.blogspot.com
 (Gumusperde.com Online Sadri Alisik Filmleri)
 Sadri Alışık Filmlerinden Kesitler

 TSA´de Sadri Alışık

1925 doğumlular
Beykoz doğumlular
İstanbul doğumlu erkek oyuncular
İstanbul doğumlu erkek şarkıcılar
1995 yılında ölenler
İstanbul ilinde hastalıktan ölenler
Türkiye'de böbrek yetmezliğinden ölenler
Türkiye'de solunum yetmezliğinden ölenler
Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler
Türk komedyenler
Türk erkek sinema oyuncuları
Türk erkek tiyatro oyuncuları
Altın Portakal Ödülü sahibi oyuncular
İstanbul Erkek Lisesinde öğrenim görenler

Sadri Alışık


Slaget ved Skanør var en slag, der foregik under den dansk-norske konflikt, kaldet De fredløses krig, den 9. juli 1289.

Efter belejringen af København i 1289 blev byen Skanør angrebet af ledingsflåden med den norske kong Erik 2. i spidsen. Byerne på Hven og Amager var blevet nedbrændt dagen inden af flåden.

Skanør led ikke samme skæbne som de andre byer; den norske høvding Thord Krytter faldt i slaget sammen med 70 andre mænd, men byen blev ikke ødelagt.

Det vides at Grev Jakob af Halland og Stig Andersen Hvide deltog i slaget som en del af flåden, men det vides ikke, om det var hele flåden, der angreb.

Referencer

Begivenheder i 1289
Slag med deltagelse af Danmark

Slaget ved Skanør


Klis je predio u općini Konjicu. Obuhvaća područje između desne obale rijeke Neretve, od 1954. Jablaničkog jezera a jugu i planine Bitovinje na sjeveru, te rijeke Kraljuštice na istoku i planine Bokševice na zapadu. Naziv datira od 1537. godine kad su Osmanlije su vojno, upravno i sudski reorganizirali teritorij bivše Kraljevine Bosne. Župa Neretva u kojoj je ovo područje, izdvojena je iz Bosanskog sandžaka i uključena u sastav novoosnovanog Kliškog sandžaka. Ime Klis označava crkvu, i dolazi od lat. ecclesia, tur. kilise.

Na području općine Konjic, pripadnici muslimanske Armije RBiH prve ratne zločine nad hrvatskim civilima i pripadnicima HVO-a počinili su na području Klisa. Na prijevaru su u većinski bošnjačkomuslimanskom selu Jasenku muslimansko – bošnjačke vlasti uhitile oko 70 Hrvata, pozvavši ih da 13. ožujka 1993. godine dođu po humanitarnu pomoć. Početak krvave agresije i etničkog čišćenja hrvatskog naroda u općinama Konjic i Jablanica dogovoren je u Jablanici 20. ožujka 1993. godine na sastanku najviših vojnih i političkih predstavnika Muslimana Konjica, Jablanice i Hadžića, blagoslovljenog od Alije Izetbegovića, dr. Safeta Ćibe i Sefera Halilovića. Već istog dana u Konjicu je dignut eksplozivom u zrak automobil jednog Hrvata, a u Kostajnici su dvojica Muslmana bacila ručnu bombu na tri hrvatske djevojčice, i jednu od njih ranjavaju. Dan poslije Safet Ćibo zabranio je Hrvatima da se oglašavaju na Radio-Konjicu te dekretom smijenio Hrvaticu glavnu urednicu tog radija. 22. ožujka počela je blokada cijele konjičke općine. U Jaseniku su 23. ožujka 1993. godine pripadnici tzv. ARBIH okrutno su ubili zarobljenog pripadnika HVO-a, u Seonici snajperskim hicem pripadnika HVO-a, a na Žitačama u njegovoj kući hrvatskog civila, 24. ožujka ubili su pripadnika HVO-a Zvonimira Đopu, Perinog (1971. Mostar). Počinitelji ubojstava su iz brigade Neretvica.

Izvori

Konjic

Klis (Konjic, BiH)


Go Soo-hee ou Go Su-hee ou Go Su-hui est une actrice sud-coréenne.

Biographie

Filmographie
 2000 : Barking Dog
 2005 :
 2005 : Lady Vengeance
 2006 : The Host
 2006 :
 2007 : Souvenir
 2009 : Just Friends?
 2011 : Sunny
 2014 : Tazza: The Hidden Card

Références

Liens

Actrice sud-coréenne de cinéma
Actrice sud-coréenne de télévision
Naissance en juillet 1976

Go Soo-hee


El  XXXVI Campeonato Mundial de Halterofilia se celebró en Viena (Austria) entre el 20 y el 25 de septiembre de 1961 bajo la organización de la Federación Internacional de Halterofilia (IWF) y la Federación Austríaca de Halterofilia.

En el evento participaron 120 halterófilos de 33 federaciones nacionales afiliadas a la IWF.

Medallistas

Medallero

Enlaces externos
Resultados en la pág. web Lift Up .

1961
Halterofilia en 1961

Campeonato Mundial de Halterofilia de 1961


العظم الكلابي عظم متصل بمشط اليد ويرتبط به العظم السنعي الرابع والعظم السنعي الخامس وهو إحدى عظام الصف الثاني من عظام الرسغ وهو الأخير من جهة الإبهام.

مراجع

جهاز هيكلي
عظام الطرف العلوي
مقالات تتضمن نصوصا من الطبعة العشرين لكتاب تشريح جرايز (1918)
معصم

عظم كلابي


Periost veya diğer adıyla kemik zarı, kemiğin enlemesine büyümesini sağlayan zar. Ayrıca kemik kırıldığında kemiği onarır ve kemiğin besin ihtiyacını karşılar.

Kemik zarı görevini yerine getiremezse kemiklerin enine büyümesi gerçekleşmez, kırılan kemikler iyileşemez, kemikler beslenemez ve buna bağlı olarak kemik gelişiminde bozukluklar görülür.
Kemik zarı kemiği dış etkilerden korur.
Bağ dokudan köken alır.
Yapısında kan damarı bulundurur.

İskelet sistemi

Periost


Jan Rindom (født 21. juli 1961 i Herning) er en dansk tidligere professionel fodboldspiller, og nuværende målmandstræner for ungdomslandsholdene under Dansk Boldspil-Union.

Nu er han lærer på bl.a. Herningsholm Erhvervsskole han underviser 3.s i Afsætning på hhx i Ikast.

Eksterne henvisninger

 om Jan Rindom hos FC Midtjylland
 Jan Rindom på danskfodbold.com
 Jan Rindom på sport.de

Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra Herning Fremad
Fodboldspillere fra Viborg FF
Fodboldspillere fra Randers Freja
Fodboldspillere fra Lyngby Boldklub
Fodboldspillere fra Ikast Forenede Sportsklubber

Jan Rindom


Kenji Takagi (født 13. maj 1976) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Sagan Tosu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kenji Takagi


Velika nagrada Australije (2018 Formula 1 Rolex Australian Grand Prix) je bila prva utrka prvenstva Formule 1 2018. Trkači vikend vožen je od 23. ožujka do 25. ožujka na stazi Melbourne u Australiji, a pobijedio je Sebastian Vettel u Ferrariju.

Sudionici utrke

Izvještaj
Pirelli je za ovu utrku odabrao soft, supersoft i ultrasoft gume. FIA je promijenila poziciju startnih svjetala na stazi Albert Park kako bi ih vozači bolje vidjeli s halo zaštitom koja im pod određenim kutovima blokira vidno polje, te je odlučila dodati treću DRS zonu na stazi, čime je Australija postala prva staza Formule 1 s tri DRS zone. Ferrari je na prvu utrku sezone donio dvije različite konfiguracije prednjega krila za svoj SF71H bolid,  dok je McLaren aerodinamički doradio halo zaštitu za svoj MCL33 bolid.

Treninzi
Prvi slobodni trening

Na prvom slobodnom treningu vozači su odmah nakon zelenog svjetla požurili odraditi instalacijske krugove, a prvi na stazu je izašao Sebastian Vettel. Trening jedva da je počeo, a u McLarenu su već skidali poklopac motora nakon instalacijskog kruga Fernanda Alonsa. Sergej Sirotkin je postao prvi vozač sa zabilježenim vremenom sa 1.32.057. na ultrasoft gumama, a ubrzo zatim po prve ozbiljne krugove krenuli su i ostali vozači. McLarenovi vozači zajedno s Kevinom Magnussenom jedini nisu postavili vrijeme nakon 30 minuta treninga. Sirotkin je na ulasku u boks dotaknuo zid, a McLaren je potvrdio poteškoće s ispušnom cijevi na oba bolida. Vettel je 25 minuta prije kraja treninga prešao sa soft guma na supersoft gume, ali je u prvom brzom krugu otišao preširoko u 14. zavoju i time upropastio šanse za poboljšanje vremena. Brendon Hartley je također imao problema. Na Toro Rossovom bolidu radilo se skoro cijeli trening, a Novozelanđanin je zaostajao skoro četiri sekunde. Lewis Hamilton je bio najbrži ispred momčadskog kolege Valtterija Bottasa i Maxa Verstappena koji su vozili na ultrasoft gumama, dok su četvrti Kimi Räikkönen i peti Vettel u Ferrariju svoja vremena ostvarili na soft gumama.

Drugi slobodni trening

Uoči drugog slobodnog treninga u Melbourneu, mehaničari Red Bulla radili su na Verstappenovoj podnici. Nakon što je na prvom treningu izgubio nešto vremena, Magnussen je prvi izašao na stazu. Esteban Ocon i Bottas su završili u šljunku, ali obojica su se vratili na stazu. Ostali vozači su također imali poteškoće s kočenjem. Na polovici treninga izvješena je crvena zastava zbog kabla na startno-ciljnoj ravnini. Pola sata uoči kraja treninga vozači su krenuli sa simulacijama utrke i time završili prvi dan akcije na Albert Parku. Nitko nije imao većih tehničkih poteškoća, osim Lancea Strolla koji je na samom kraju treninga morao zaustaviti svoj Williams. Svi su vozači svoje najbrže krugove odradili na ultrasoft gumama, a Hamilton je uspio biti desetinku brži nego na prvom slobodnom treningu, iako su njegovi suparnici još više poboljšali svoja vremena i smanjili zaostatak s prvog slobodnom treninga. U vrlo zgusnutoj sredini poretka manje od sekunde dijelilo je šestoga Romaina Grosjeana i četrnaestog Strolla.

Treći slobodni trening

Vozače je na početku trećeg slobodnog treninga dočekala natopljena staza. Momčadi su oklijevale s izlascima na stazu i postavljanjem vremena, sve do 15 minuta nakon zelenog svjetla na izlazu iz pit lanea kada je prvo mjereno vrijeme odvozio Nico Hülkenberg na wet gumama. Ubrzo nakon toga vozači su se odlučili za intermediate gume jer se staza ubrzano počela sušiti. Vettel je prvi izašao na ultrasoftu te je odvozio 1:26.067, čime je popravio prethodno najbolje vrijeme za čak pet sekundi. Stroll je imao problem s mjenjačem te je propustio većinu treninga, a na stazu se vratio tek 15 minuta prije kraja, dok vozači Force Indije nisu izlazili na stazu.

Kvalifikacije
Prva kvalifikacijska runda - Q1

Nakon kišnog trećeg slobodnog treninga za prve ovogodišnje kvalifikacije, staza se osušila pa su svi vozači izašli na slick gumama. Prvi je izašao Nico Hülkenberg, a najbrže vrijeme nakon pola sesije postavio je Kimi Räikkönen. Lewis Hamilton je tri puta lovio najbrži krug dok su ostali bili u boksu. Prvi se spustio ispod 1:23 i pobjegao Räikkönenu na 2,7 sekunde prednosti. Velika borba odvijala se za ulazak u drugu rundu. Lance Stroll i Esteban Ocon su se provukli u zadnji trenutak. Sergej Sirotkin nije uspio dovoljno popraviti svoje vrijeme, dok je Pierre Gasly napravio pogrešku zbog koje je izletio na travu.

Druga kvalifikacijska runda - Q2

I u drugoj kvalifikacijskoj rundi vrlo brzo je na vrh zasjeo raspoloženi Räikkönen. Njegov momčadski kolega ovaj put se smjestio odmah iza njega, a Red Bullovi vozači bili su treći i četvrti. Temperatura zraka bila je 24°C, a staza gotovo idealnih 30°C. Ponajviše su se u drugoj rundi mučili Renaultovi vozači. Hülkenberg je imao jedno veliko blokiranje kotača pa se malo vozio i preko šljunka, a zbog blokiranja kotača je i Carlos Sainz uništio svoj krug. Pred sam kraj treninga u zonu ispadanja gurnut je Stoffel Vandoorne, a i Fernando Alonso je bio u opasnosti. Dobra vremena su odvozili Haasovi vozači, ali i Renaultovi su pronašli dosta brzine. Sebastian Vettel je postavio najbrže vrijeme.

Treća kvalifikacijska runda - Q3

U posljednjoj kvalifikacijskoj rundi Valtteri Bottas je u prvom zavoju na nekoliko rubnika otišao preširoko, a potom je izgubio kontrolu nakon izlaska iz zavoja te je udario u zid. Jako puno krhotina je bilo na stazi pa je runda prekinuta na neodređeno. Nakon desetak minuta pokazana je zelena zastava. Staza je bila očišćena i vozači su mogli krenuti u lov po najbolje krugove. Hamilton je prvi ušao u brzi krug i odmah postavio najbolje vrijeme po sektorima. Red Bullovi vozači nisu ga uspjeli prestići. Vettel je potom ozbiljno zaprijetio Hamiltonu, ali izgubio je dosta u zadnjem sektoru i zasjeo je na drugo mjesto s četiri tisućinke zaostatka za Britancem. Nakon najbolje šestorke, na stazu su izašli i ostali vozači. U svom drugom pokušaju Hamilton je odmah postavio pola sekunde brže vrijeme u prvom sektoru, dok je Räikkönen u tom dijelu bio sporiji desetinku. Vettel nije imao tako dobar krug kao u prvom pokušaju pa je završio iza momčadskog kolege, a Max Verstappen i Daniel Ricciardo su zauzeli četvrto i peto mjesto.

Utrka

Prema novom pravilniku utrka je počela 10 minuta kasnije nego ranijih godina i Lewis Hamilton je zadržao vodstvo kroz prve zavoje nove sezone, iako je bio pod pritiskom Kimija Räikkönena u trećem zavoju. Najveće iznenađenje starta je bio Kevin Magnussen koji je iskoristio Verstappenovo neuspješno napadanje Ferrarija, te došao do četvrte pozicije. Već u drugom krugu u boks je ušao Toro Rossov Brendon Hartley koji je prešao na soft gume. U petom krugu Sergej Sirotkin se zaustavio pored staze u trećem sektoru i nije se uspio vratiti na stazu, a krug kasnije Marcus Ericsson je parkirao svoj Sauber ispred garaže. Najbolji dan nije imao niti Valtteri Bottas koji je startao s 15. mjesta. Nakon osam krugova probio se tek jedno mjesto naprijed, a do 11. kruga je skočio na 13. U desetom krugu Verstappen je još malo zakomplicirao svoju utrku i izvrtio se u prvom zavoju slično kao Bottas dan prije u kvalifikacijama, ali je Max uspio ostati daleko od ograda. Nizozemac je u tom trenutku pao na osmu poziciju. Prestigli su ga Romain Grosjean, Daniel Ricciardo i Nico Hülkenberg. Do 16. kruga Hamilton je izgradio prednost od tri sekunde ispred Räikkönena. U istom krugu je Pierre Gasly završio svoju utrku.

U 19. krugu u Ferrariju su se odlučili na undercut. Povukli su Räikkönena u boks i Finac je prešao na mekane gume. Vratio se na treće mjesto, a odmah su iz Mercedesa u boks pozvali i Hamiltona. Sebastian Vettel je u tim trenucima ostao na stazi na ultrasoft gumama. Carlos Sainz u utrci je imao problema sa sustavom za pitku vodu, koji ga je natjerao da pije veće količine vode nego što je htio jer ga je voda prskala po licu. Na kraju Sainz više nije mogao piti količinu vode koju mu je sustav pumpao pa mu je voda počela curiti po cijelom tijelu, što ga je dekoncentriralo cijelu utrku, a želudac pun vode otežavao mu je vožnju bolida, zbog čega se nije osjećao dobro te je na kraju pogriješio i poklonio poziciju Fernandu Alonsu u 22. krugu. Nakon 23 briljantna kruga Kevin Magnussen, koji je sigurno držao četvrtu poziciju i obavio promjenu guma, bio je prisiljen zaustaviti svoj Haas pored staze zbog greške momčadi i nepravilno pričvršćenog stražnjeg kotača. Samo dva kruga kasnije, njegov timski kolega Grosjean odustao je zbog istog razloga, samo na različitom kotaču. Na snagu je tada stupio virtualni sigurnosni automobil zbog parkiranog bolida Haasa na pravcu između drugog i trećeg zavoja. Ferrari je pozvao Vettela na prvu i jedinu promjenu guma. Zbog ograničenja na stazi Hamilton nije mogao nadoknaditi vrijeme i Vettelov Ferrari je izašao na stazu ispred Lewisa Hamiltona. Nakon pet krugova pod virtualnim sigurnosnim automobilom koji nije bio dovoljan za pomicanje Haasa sa staze, izašao je sigurnosni automobil.

U 32. krugu se povukao sigurnosni automobil, a četiri kruga poslije Bottas je uspio prestići Stoffela Vandoornea u borbi za osmo mjesto. Istovremeno je Vettel pobjegao Hamiltonu na više od sekunde prednosti. Hamilton je u tim trenucima imao i problema s pregrijavanjem motora. Desetak krugova je Britanac hladio svoj motor, a onda je ponovno krenuo u napad. Približio se unutar zone aktivacije DRS-a i Vettel je bio u ozbiljnoj opasnosti. No, onda je Hamilton napravio grešku - blokirao je kotač i izgubio gotovo dvije sekunde prednosti. Oba Red Bulla su u posljednja tri kruga dobila dozvolu za korištenje dodatne snage motora te se Ricciardo približio Räikkönenu na trećem, a Verstappen Alonsu na petom mjestu. Ricciardo se uspio približiti Räikkönenu na manje od pola sekunde, ali je bio bezuspješan u napadu na podij. Pet krugova prije kraja, Hamilton je ponovno ušao unutar sekunde zaostatka za Vettelom, ali vrlo brzo je pao više od 2,5 sekundi iza vodećeg. Dva kruga prije kraja Hamiltona je počeo sustizati i Räikkönen. Finac je došao na dvije sekunde zaostatka samo krug prije kraja, ali do ciljne zastave nije više bilo vremena, a Sebastian Vettel je došao do svoje 48. pobjede u Formuli 1. Po završetku utrke, momčad Haasa je dodatno kažnjena s 10 000 dolara zbog nesigurnog puštanja svoja dva vozača na stazu nakon promjene guma.

Najbrža vremena treninga

Rezultati kvalifikacija

  – Daniel Ricciardo je dobio 3 mjesta kazne na gridu jer nije dovoljno usporio na drugom treningu za vrijeme crvene zastave dok su suci bili na stazi.
 – Valtteri Bottas je dobio 5 mjesta kazne na gridu zbog promjene mjenjača.

Rezultati utrke

Zanimljivosti

Vozači
 48. pobjeda i 100. postolje za Sebastiana Vettela.
 118. postolje i 72. najbolja startna pozicija za Lewisa Hamiltona.
 92. postolje za Kimija Räikkönena.
 1. utrka za Sergeja Sirotkina.
 1. utrka za Charlesa Leclerca.

Konstruktori
 230. pobjeda za Ferrari.
 89. najbolja startna pozicija za Mercedes.

Poredak nakon 1 od 21 utrke

Izvori

Vanjske poveznice
 2018 Australian Grand Prix StatsF1

Australija-2018
Australija
2018

Velika nagrada Australije 2018.


El Association Sportive Tefana Football es una asociación deportiva, principalmente futbolística fundada el 11 de mayo de 1933 en la ciudad de Faaa, Polinesia Francesa. Ha conquistado varias ediciones de la Primera División y la Copa de Tahití. En la Liga de Campeones de la OFC 2011-12 eliminó al Waitakere United en el Grupo A, y clasificó a la final frente al Auckland City, que lo derrotó por 3-1 en el resultado global.

Estadio

Disputa sus partidos en el Louis Ganivet, con capacidad para 10000 personas, inaugurado el 9 de enero de 2003.

Jugadores

Plantilla

Palmarés
Primera División de Tahití (5): 2005, 2010, 2011, 2015 y 2016.
Copa de Tahití (9): 2004, 2006, 2007, 2008, 2010, 2011, 2012, 2014 y 2017.
Supercopa de Tahití (2) : 2007 y 2014.
Copa de Territorios Franceses del Pacífico (1): 2006.

Referencias

Enlaces externos
AS Tefana en soccerway.com

Equipos de fútbol de la Polinesia Francesa
Equipos de fútbol fundados en 1933
Francia en 1933

AS Tefana


FIFA Konfederasyonlar Kupası, her dört yılda bir FIFA tarafından millî takım düzeyinde organize edilen futbol turnuvasıydı.

Son turnuvalardaki kurallara göre 2'si doğrudan, olmak üzere 8 millî takım turnuvaya davet usulü ile katılmaktadır. Doğrudan katılan 2 ülke,  ev sahibi ve FIFA Dünya Kupası'nın son şampiyonudur. Diğer 6 ülke takımı ise 6 Konfederasyon'un  (CAF, CONMEBOL, UEFA, AFC, OFC, CONCACAF) şampiyonlarından oluşmaktadır. Eğer Dünya Kupası şampiyonu aynı zamanda Konfederasyon'un şampiyonu olursa, bu durumda finale çıkan ülke kupaya katılma hakkı almaktadı.

Son şampiyon, 2017 Konfederasyonlar Kupası'nde finale ilk kez çıkan Şili'yi 1-0 skorla yenen Almanya olmuştur. 2019 Mart ayında FIFA tarafından, FIFA Kulüpler Dünya Kupasının 2021'de genişletilmesi nedeniyle Konfederasyonlar Kupası'nın bir daha düzenlemeyeceği onaylandı.

Tarihi
İlk olarak 1992 yılında Kral Fehd Kupası adıyla Suudi Arabistan'da düzenlendi. 1995 yılında da aynı ülkede düzenlendikten sonra FIFA organizasyonu bünyesine geçirerek uygulamaya koymuştur. 2005 yılına kadar 2 yılda bir düzenlenen turnuva, artık 4 yılda bir düzenlenecek ve FIFA Dünya Kupası'na ev sahipliği yapacak ülke dünya kupasından önce bu turnuvaya ev sahipliği yapacaktır. Bu sayede Dünya Kupası'nı organize edecek ülkeler bir yıl önceden eksiklikleri ve kusurlarını görme imkânına sahipti yani bir nevi prova niteliğindeydi.

2022 FIFA Dünya Kupası, Katar'da organize edileceği için 2021 Konfederasyonlar Kupası da Katar'da organize edilecekti. Katar'da, yaz mevsimindeki yüksek sıcakların olması endişelere yol açtı. FIFA, bunun üzerine Dünya Kupası takvimini Haziran - Temmuz'dan, Kasım Aralık ayına kaydırdı. 25 Şubat 2015 tarihinde FIFA, 2021 Konfederasyonlar Kupasının Asya Futbol Konfederasyonu'una bağlı bir ülkede yapacağını bildirdi, böylece yerel liglere ara verilmesi gerekmeyecekti ve turnuva normal takvimi olan 2021 Haziran / Temmuz ayında gerçekleşecekti. Telafi olarak, FIFA'nın diğer organizasyonu olan FIFA Kulüpler Dünya Kupası, 2021 yılı Kasım/Aralık aylarında Katar'da, 2022 Dünya Kupasında deneme amacıyla düzenlenmesini ele aldı. 2017 Ekim ayında, Konfederasyon Kupasının kaldırılması, yerine dört senede bir düzenlenecek 24 takımlı, Haziran ayında organize edilecek FIFA Kulüpler Dünya Kupasının planlandığı ortaya çıktı. 15 Mart 2019 tarihinde, FIFA Konfederasyon Kupasının kaldırıldığını ve yerine 2021 FIFA Kulüpler Dünya Kupası'nın yer aldığını duyurdu.

{| cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 0.5em 1em 0.5em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 90%;" width=100%
|- bgcolor=#C1D8FF
!rowspan=2 width=5%|Yıl
!rowspan=2 width=10%|Ev Sahibi
|width=1% rowspan=11 bgcolor=ffffff|
!colspan=3|Final
|width=1% rowspan=11 bgcolor=ffffff|
!colspan=3|Üçüncülük
|- bgcolor=#EFEFEF
!width=15%|Şampiyon
!width=8%|Sonuç
!width=15%|İkinci
!width=15%|Üçüncü
!width=8%|Sonuç
!width=15%|Dördüncü

|- align=center bgcolor=#F5FAFF
|1992Detaylar
|Suudi Arabistan
|Arjantin
|3:1
|Suudi Arabistan
|ABD
|5:2
||Fildişi Sahili

|- align=center bgcolor=#D0E7FF
|1995Detaylar
|Suudi Arabistan
|Danimarka
|2:0
|Arjantin
|Meksika
|1:1 (1)
||Nijerya

|- align=center bgcolor=#F5FAFF
|1997Detaylar
|Suudi Arabistan
|Brezilya
|6:0
|Avustralya
|Çek Cumhuriyeti
|1:0
||Uruguay

|- align=center bgcolor=#D0E7FF
|1999Detaylar
|Meksika
|Meksika
|4:3
|Brezilya
|ABD
|2:0
||Suudi Arabistan

|- align=center bgcolor=#F5FAFF
|2001Detaylar
| Güney Kore Japonya
|Fransa
|1:0
|Japonya
|Avustralya
|1:0
||Brezilya

|- align=center bgcolor=#D0E7FF
|2003Detaylar
|Fransa
|Fransa
|1:0 (2)
|Kamerun
|Türkiye
|2:1
||Kolombiya

|- align=center bgcolor=#F5FAFF
|2005Detaylar
|Almanya
|Brezilya
|4:1
|Arjantin
|Almanya
|4:3 (3)
||Meksika

|- align=center bgcolor=#D0E7FF
|2009Detaylar
|Güney Afrika
|Brezilya
|3:2
|ABD
|İspanya
|3:2
|Güney Afrika
|
|- align=center bgcolor=#F5FAFF
|2013Detaylar
|Brezilya
|Brezilya
|3:0
|İspanya
|İtalya
|2:2(3-2penaltılarla)
||Uruguay
|- align=center bgcolor=#F5FAFF
|2017Detaylar
|Rusya
|
|Almanya
|1:0
|Şili
|
|Portekiz
|2:1(Uzatmalarda)
||Meksika
|- align=center bgcolor=#F5FAFF

Tüm Şampiyonlar

Katılan ülkeler

{| class="wikitable sortable" border="0" cellspacing="1" cellpadding="3" width="500px" style="border: 1px solid #aaaaaa;"
|- bgcolor=#ccccff
!|Takım||1992||1995||1997||1999||2001||2003||2005||2009||2013||Toplam
|- bgcolor=#edf3fe
|style="min-width:13em"|
||-||-||bgcolor="#FFD700"|Şamp.||bgcolor="#C0C0C0"|Finalist||bgcolor="#9acdff"|4.||1. Tur||bgcolor="#FFD700"|Şamp.||bgcolor="#FFD700"|Şamp.||bgcolor="#FFD700"|Şamp.||7|- bgcolor=#ffffff
|
||-||bgcolor="#cc9966"|3.||1. Tur||bgcolor="#FFD700"|Şamp.||1. Tur||-||bgcolor="#9acdff"|4.||-||1. Tur||6|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||1. Tur||-||-||bgcolor="#C0C0C0"|Finalist||1. Tur||1. Tur||-||1. Tur||5|- bgcolor=#edf3fe
|
|bgcolor="#cc9966"|3.||-||-||bgcolor="#cc9966"|3.||-||1. Tur||-||bgcolor="#C0C0C0"|Finalist||-||4|- bgcolor=#ffffff
|
|bgcolor="#C0C0C0"|Finalist||1. Tur||1. Tur||bgcolor="#9acdff"|4.||-||-||-||-||-||4|- bgcolor=#ffffff
|
|bgcolor="#FFD700"|Şamp.||bgcolor="#C0C0C0"|Finalist||-||-||-||-||bgcolor="#C0C0C0"|Finalist||-||-||3|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||-||bgcolor="#C0C0C0"|Finalist||-||bgcolor="#cc9966"|3.||-||1. Tur||-||-||3|- bgcolor=#ffffff
|
||-||-||-||1. Tur||-||1. Tur||-||1. Tur||-||3|- bgcolor=#ffffff
|
||-||-||-||1. Tur||-||-||bgcolor="#cc9966"|3.||-||-||2|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||-||-||-||bgcolor="#FFD700"|Şamp.||bgcolor="#FFD700"|Şamp.||-||-||-||2|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||-||1. Tur||-||-||-||-||bgcolor="#9acdff"|4.||-||2|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||-||-||-||-||-||-||bgcolor="#cc9966"|3.||bgcolor="#C0C0C0"|Finalist||2|- bgcolor=#ffffff
|
||-||-||-||-||-||-||-||1. Tur||bgcolor="#cc9966"|3.||2|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||-||bgcolor="#9acdff"|4.||-||-||-||-||-||bgcolor="#9acdff"|4.||2|- bgcolor=#ffffff
|
||-||bgcolor="#9acdff"|4.||-||-||-||-||-||-||1. Tur||2|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||-||-||-||1. Tur||bgcolor="#C0C0C0"|Finalist||-||-||-||2|- bgcolor=#ffffff
|
||-||-||-||1. Tur||-||-||-||1. Tur||-||2|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||bgcolor="#FFD700"|Şamp.||-||-||-||-||-||-||-||1|- bgcolor=#ffffff
|
||-||-||bgcolor="#cc9966"|3.||-||-||-||-||-||-||1|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||-||-||-||-||bgcolor="#cc9966"|3.||-||-||-||1|- bgcolor=#ffffff
|
||-||-||-||-||-||bgcolor="#9acdff"|4.||-||-||-||1|- bgcolor=#edf3fe
|
|bgcolor="#9acdff"|4.||-||-||-||-||-||-||-||-||1|- bgcolor=#ffffff
|
||-||-||-||1. Tur||-||-||-||-||-||1|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||-||-||-||1. Tur||-||-||-||-||1|- bgcolor=#ffffff
|
||-||-||-||-||-||-||1. Tur||-||-||1|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||-||-||-||-||-||-||1. Tur||-||1|- bgcolor=#edf3fe
|
||-||-||-||-||1. Tur||-||-||-||-||1|- bgcolor=#ffffff
|
||-||-||-||-||-||-||1. Tur||-||-||1|- bgcolor=#ffffff
|
||-||-||1. Tur||-||-||-||-||-||-||1|- bgcolor=#ffffff
|
||-||-||-||-||-||-||-||-||1. Tur||1'|}

En skorer oyuncular

Altın TopAltın Top ödülü turnuvanın en değerli oyuncusuna verilir.

Altın AyakkabıAltın Ayakkabı ödülü turnuvanın en skorer oyuncusuna verilir. Birden fazla oyuncu aynı eşit sayıda gol atmışsa, oyuncuların turnuvada yaptığı asistlere göre seçilir.

Altın eldivenAltın eldiven'' ödülü turnuvanın en iyi kalecisine verilir.

FIFA Konfederasyonlar Kupası hat-trick listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF)

Konfederasyon

FIFA Konfederasyonlar Kupası


La línea Verde (en inglés: Green line) del Metro de Chicago comúnmente conocido como Chicago "L", consiste en 29 estaciones. La línea inicia en la estación Harlem en Forest Park/Oak Park a la estación Ashland/63rd y Cottage Grove en Engleewood y Woodlawn. La línea opera las dos secciones más antiguas del sistema, con segmentos que datan desde 1892.

Historia
La Línea Verde opera en las dos secciones más antiguas del Metro de Chicago. La sección del South Side (Lado Sur) comenzó a funcionar en 1892 cuando Chicago se estaba preparando para el Exposición Colombina Mundial de 1893 en Jackson Park. La sección inicial se construyó para dar servicio entre el centro de Chicago y el sitio de la exposición. Esta primera sección del Ferrocarril de Tránsito Rápido de Chicago y South Side entre la Avenida Wabash y la Calle State entró en servicio el 6 de junio de 1892. Se extendía desde la Calle Congress hasta el Sur de la Calle 39 (Pershing Road).

El esarrollo de la zona se vio reflejado gracias a la construcción de los ramales Englewood, Normal Park, Kenwood y ramales de patios de depósitos del Metro de Chicago en el South Side entre 1905 y 1908. De éstos, sólo el Ramal Englewood y el Ramal Jackson Park siguen operando: Debido al poco flujo de pasajeros, el ramal de Normal Park, el patio de depósitos y el ramal de Kenwood tuvieron que ser cerrados en la década de 1950.

Puntos de interés

La línea Verde provee servicios a los siguientes destinos: Garfield Park Conservatory (Conservatory-Central Park Drive), United Center (Ashland) James R. Thompson Center, Richard J. Daley Center y el Ayuntamiento de Chicago (Clark/Lake), Millennium Park (Randolph/Wabash and Madison/Wabash), el Instituto de Arte de Chicago (Adams/Wabash), el Auditorium Building de la Universidad Roosevelt, Museum Campus y Soldier Field (Roosevelt/Wabash), el U.S. Cellular Field (White Sox Park) (35th–Bronzeville–IIT), la Universidad de Chicago (Garfield) y Kennedy-King College (Halsted/63rd). Las paradas Clinton/Lake y Randolph/Wabash son usadas para transferirse a los metros de Metra en la línea South Shore en la estación Ogilvie Transportation Center y Estación Millennium.

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial de la línea Verde

Metro de Chicago
Infraestructuras de Estados Unidos de los años 1890
Arquitectura de Estados Unidos de 1892

Línea Verde (Metro de Chicago)