Heterodelphis croatica vrsta je kita koja je živjela prije 12,7 – 11,608 milijuna godina. Ostatci ove vrste jedino su pronađeni u zagrebačkom kvartu Podsused gdje su također pronađeni ostatci vrste Mesocetus agrami i neidentificirane vrste roda Champsodelphis.

Izvori

Kitovi
Prapovijesna fauna Hrvatske

Heterodelphis croatica


Cruzmaltina es un municipio brasileño situado en el estado de Paraná. Según el censo de 2022, tiene una población de 2892 habitantes.

Fue creado a través de la Ley Estatal nº 11.222, del 13 de diciembre de 1995, y separado de Faxinal.

Geografía
Posee un área de 312,30 km². Se localiza a una latitud 24°00'46" sur y a una longitud 51°27'32" oeste, a una altitud de 686 metros sobre el nivel del mar.

Demografía
Datos del Censo - 2000

Población total: 3459
 Urbana: 1181
 Rural: 4068
 Hombres: 1841
 Mujeres: 1618

Índice de Desarrollo Humano (IDH-M): 0,678
 IDH-M Salario: 0,585
 IDH-M Longevidad: 0,667
 IDH-M Educación: 0,781

Administración
 Alcalde: Natal Casavechia (2021-2024)
 Vicealcalde: José Fernando Tomé Cordeiro

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Paraná

Cruzmaltina


Drjenolike (lat. Cornales),  biljni red iz razreda dvosupnica kojemu ime dolazi po rodu pulugrmova i drveća, Cornus (drijen) (četiri vrste rastu u Hrvatskoj), koje svoje ime daje i porodici drjenovki, nazivana i svibovine ili svibovače (Cornaceae). Ostale porodice su Curtisiaceae (jedini rod i vrsta kurtisija; Curtisia), Grubbiaceae (jedini rod Grubbia), Hydrangeaceae (3 vrste u Hrvatskoj), Hydrostachyaceae (rod Hydrostachys), Nyssaceae (tupelovke) i Loasaceae.

Redu drjenolikih pripada preko 660 vrsta, a plod je koštuničavo voće. Cvjetovi drijenova su skupljeni u cvatove, drvo je tvrdo i koristi se u tokarstvu. Pravi drijenovi rašireni su uglavnom u istočnoj Aziji, a u Hrvatskoj su najčešći tvrdi drijen ili crveni drijen (Cornus mas) i sviba ili svibovina (Cornus sanguinea) s podvrstom C. s. subsp. hungarica, i bijeli drijen ili bijeli svib (Cornus alba).

Cornales je najbazalniji red jezgre asteridne klade (organizama s jednim zajedničkim pretkom), ili simpetalne loze cvjetnica, u botaničkom klasifikacijskom sustavu Angiosperm Phylogeny Group III (APG III). Biljke u ovom redu uglavnom su drvenaste, s četverostrukim cvjetnim dijelovima i nespojenim laticama.

Porodice i rodovi

 Familia Hydrostachyaceae Engl. (20 spp.)
 Hydrostachys Thouars (20 spp.)
 Familia Loasaceae Juss. (329 spp.)
 Subfamilia Eucnidoideae ined.
 Eucnide Zucc. (14 spp.)
 Subfamilia Schismocarpoideae ined.
 Schismocarpus S.F.Blake (2 spp.)
 Subfamilia Loasoideae Gilg
 Huidobria Gay (2 spp.)
 Kissenia R. Br. ex T. Anderson (2 spp.)
 Plakothira Florence (3 spp.)
 Xylopodia Weigend (2 spp.)
 Nasa Weigend (98 spp.)
 Aosa Weigend (8 spp.)
 Presliophytum (Urb. & Gilg) Weigend (5 spp.)
 Blumenbachia Schrad. (10 spp.)
 Loasa Adans. (23 spp.)
 Grausa Weigend & R. H. Acuña (6 spp.)
 Klaprothia Kunth (2 spp.)
 Pinnasa Weigend & R. H. Acuña (7 spp.)
 Scyphanthus [D. Don] (1 sp.)
 Caiophora J. Presl (38 spp.)
 Subfamilia Mentzelioideae (Rchb.) Gilg
 Mentzelia L. (97 spp.)
 Subfamilia Gronovioideae (Rchb.) M. Roem.
 Gronovia L. (2 spp.)
 Fuertesia Urb. (1 sp.)
 Cevallia Lag. (1 sp.)
 Subfamilia Petalonychoideae Weigend
 Petalonyx A. Gray (5 spp.)
 Familia Hydrangeaceae Dumort. (220 spp.)
 Subfamilia Jamesioideae L. Hufford
 Jamesia Torr. & A. Gray (2 spp.)
 Fendlera Engelm. & A. Gray (4 spp.)
 Subfamilia Hydrangeoideae Burnett
 Tribus Philadelpheae DC. ex Duby
 Fendlerella A. Heller (4 spp.)
 Whipplea Torr. (1 sp.)
 Deutzia Thunb. (64 spp.)
 Kirengeshoma Yatabe (1 sp.)
 Philadelphus L. (54 spp.)
 Carpenteria Torr. (1 sp.)
 Tribus Hydrangeeae DC.
 Hydrangea L. (89 spp.)
 Familia Curtisiaceae (Harms) Takht. (1 sp.)
 Curtisia Aiton (1 sp.)
 Familia Grubbiaceae Endl. ex Meisn. (3 spp.)
 Grubbia P.J.Bergius (3 spp.)
 Familia Nyssaceae Juss. ex Dumort. (38 spp.)
 Subfamilia Mastixioideae Harms
 Mastixia Blume (22 spp.)
 Subfamilia Davidioideae Harms
 Davidia Baill. (1 sp.)
 Subfamilia Nyssoideae Arn.
 Nyssa L. (11 spp.)
 Diplopanax Hand.-Mazz. (2 spp.)
 Camptotheca Decne. (2 spp.)
 Familia Cornaceae Bercht. & J. Presl (108 spp.)
 Subfamilia Alangioideae Burnett
 Alangium Lam. (58 spp.)
 Subfamilia Cornoideae Endl.
 Cornus L. (50 spp.)

Vanjske poveznice

Izvori

Asteranae
Biljni redovi

Drjenolike


Marc Hester Hansen (født 28. juni 1985 i København) er en dansk cykelrytter. I 2017 kørte han for Team Wiggins, og tidligere har han kørt for  og . Hans foretrukne disciplin er banecykling.

På banen har han vundet danmarksmesterskabet i scratch, ligesom han sammen med Iljo Keisse vandt Københavns seksdagesløb i 2012.

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Danmark
Vindere af Københavns seksdagesløb
Personer fra København

Marc Hester


لغة لاك (لاكّو ماز؛ lakku maz؛ лакку маз؛ في الماضي كانت تسمى هازي-قوموق؛ 'Hazi-Q'umuq؛ Гьази-Кьумукь) - إحدى اللغات الرسمية في جمهورية داغستان، يتحدث بها شعب اللاك.

لهجات
ثمت بضع عشرة لهجة من لهجات لغة لاك، متقاربة فيما بينها، ومنقسمة في شقين:

 المجموعة الشرقية:
 ڤخلين
 كايالين-ماشيخين
 څوكل
 المجموعة الغربية:
 لاك (أدبية)
 شالي
 ڤڅخي (بقسميها الشمالي والجنوبي)
 كمخ
 أشتيكلين
 أراكل
 برتخين
 شدني

أبجديات

كانت لغة لاك مسفورة بحروف الأبجدية العربية قبل 1928، العام الذي اتخذت فيه الأبجدية اللاتينية. منذ 1938، صارت الأبجدية السيريلية مستخدمة لكتاب لغة لاك.

 ضرب من الأبجدية العربية اللاكية

 صورة مقربة لحروف أبجدية لاك الرومية، التي تلت العربية

 الأبجدية السيريلية حلت محل الأبجدية الرومية

مراجع

لغة لاك
داغستان
لغات داغستان
لغات روسيا
لغات مهددة بالانقراض
وسائل الإعلام حسب لغة روسيا

لغة لاك


Temparena est un genre d'holothuries (concombres de mer) de la famille des Sclerodactylidae.

Liste des espèces
Selon  :
 Temparena chuni (Ludwig & Heding, 1935)
 Temparena trouspetita Thandar, 2018

Références taxinomiques

Notes et références

Échinoderme (nom scientifique)
Holothuroidea

Temparena


Crkva sv. Ante, crkva u Postirima, zaštićeno kulturno dobro

Opis dobra
Crkvica sv. Ante smještena je u dnu uvale Postira. Kameno pročelje je okrenuto prema moru, a sa strane vrata su dva manja kvadratna prozora. Na vrhu pročelja je zvonik na preslicu. Jednobrodna crkvica s četvrtastom apsidom presvođena je slomljenim svodom. Podignuta je u 17. st. i tipološki pripada lokalnoj baroknoj arrhitekturi.

Zaštita
Pod oznakom Z-5346 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Vanjske poveznice

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Ante

Crkva sv. Ante u Postirima


APA – Austria Presse Agentur eG este cea mai mare agenție de știri și de presă din Austria, cu sediul în Viena. Ea este deținută de către cotidianele austriece și de ORF.

Istoric
Actuala APA își are originea în agenția Österreichische Correspondenz, care a fost fondată la Viena pe 10 octombrie 1849 de Franz Tuvora. În alte state fuseseră deja înființate rețele de corespondenți și de telegrafie private, cum ar fi Agence Havas (acum AFP) din Paris în 1835, Wolff'sche Telegraphische Bureau din Berlin în 1849, Associated Press din New York în 1848 sau Mr. Reuter's Cabled Messages (acum Reuters) din Londra în 1851.

Österreichische Correspondenz, deși înființat ca o agenție particulară, a devenit de la acel moment purtător de cuvânt al guvernului. În 1859 agenția a fost naționalizată pentru un acces mai eficient al guvernului la k.k. Telegraphen-Korrespondenz-Bureau și încorporată în k.u.K. Kriegspressequartier. Ea a devenit astfel prima agenția de știri de stat din lume. Ea a lucrat la nivel internațional prin acorduri de schimb cu Reuters și Agence Havas.

Primul și al Doilea Război Mondial
După încheierea Primului Război Mondial și prăbușirea Austro-Ungariei, agenția a fost reorganizată și redusă, fiind orientată la nivel național. Din 1919 până în 1926 a fost condusă de Joseph C. Wirth. Ea a negociat, de asemenea, ca membru al delegației austriece la Tratatul de la St. Germain reluarea relațiilor întrerupte de război dintre agenția austriacă și agențiile Reuters și Havas. În 1922 a fost redenumită Amtliche Nachrichtenstelle (ANA) și subordonată celei mai înalte autorități media, Serviciul Federal de Presă. Anterior, ea a fost subordonată Ministerului de Finanțe. A continuat să fie deținută de stat și a servit ca purtător de cuvânt al guvernului austriac - așa că, începând cu 1933, a răspândit și ideile austro-fasciste. În 1938 a fost înlocuită cu agenția național-socialistă Deutsche Nachrichtenbüro. Angajații evrei și susținătorii statului austriac au fost concediați, iar o parte din ei au fost deportați. Restul personalului a depus jurământul de credință față de Adolf Hitler.

A Doua Republică
În 1945 agenția a fost redenumită ANA și a intrat în proprietatea statului, dar numai pentru un an. Încă din 1942, agențiile cele mai influente din lume, Associated Press și Reuters, au decis să nu încheie contracte cu agențiile de stat. Astfel, ANA a fost privatizată: în 1946 ziarele cotidiene austriece și-au unit forțele și au înlocuit-o cu cooperativa "Austria Presse Agentur" (APA), care este independentă de stat.

APA azi
La 1 ianuarie 2017 Austria Video Platform (AVP), operată de APA, a intrat în funcțiune. Este o platformă de schimb de conținut video de înaltă calitate între companiile media din Austria.

Membrii cooperatori
Membrii cooperatori ai APA sunt:
 compania de drept public ORF cu 45,78 %, precum și
 Styria Media Group AG (hier: Kleine Zeitung), Graz & Klagenfurt, 10,97 %
 Kurier Zeitungsverlag und Druckerei Ges.m.b.H., Viena, 10,42 %
 grupul media Österreich GmbH, Viena, 10,62 %
 OÖN Redaktion GmbH & Co KG, Linz, 4,0 %
 Die Presse Verlags-Ges.m.b.H. & Co KG, Viena, 3,83 %
 Standard Verlags-Gesellschaft m.b.H., Viena, 3,51 %
 Schlüsselverlag J.S. Moser Ges.m.b.H. (Tiroler Tageszeitung), Innsbruck, 3,41 %
 Salzburger Nachrichten Verlagsges.m.b.H. & Co KG, Salzburg, 2,89 %
 Russmedia Immobilien GmbH & Co KG (Vorarlberger Nachrichten), Schwarzach, 2,20 %
 Wiener Zeitung GmbH, Viena, 0,83 %
 Oberösterreichische Media Data Vertriebs- und Verlags GmbH (Neues Volksblatt), Linz, 0,81 %
 Neue Zeitungs GmbH, Schwarzach (Neue Vorarlberger Tageszeitung), 0,73 %

Angajați
 Otto Schönherr a fost redactor-șef din 1959 până în 1987.
La APA, activitatea editorială de bază (munca editorială) este desfășurată de aproximativ 165 de editori, care produc aproximativ 560 de rapoarte pe zi și transmit aproximativ 200.000 de mesaje pe an. Un total de 572 de angajați lucrează pentru APA.

Note

Bibliografie

 Edith Dörfler, Wolfgang Pensold: Die Macht der Nachricht. Die Geschichte der Nachrichtenagenturen in Österreich. Molden Verlag, Wien, 2001, ISBN 3-85485-065-4

Legături externe
 Webseite der APA – Austria Presse Agentur eG

Fondări în 1849
Agenții de presă

Austria Presse Agentur


Harmony Kendall, Buffy the Vampire Slayer dizisinde yer alan bir kurgusal karakterdir.

Harmony Kendall, okulun en popüler kızlarından biridir. Cordelia Chase'in de en iyi arkadaşıdır. Kendisi gibi tanınmayan kişilere karşı çok umursamazdır. Onları kendine göre küçük insanlar olarak görür.

Üçüncü sezonun yirmi ikinci bölümü olan Graduation Day Part:2 bölümünde bir vampir tarafından vampire dönüştürülmüştür. Dördüncü sezonda geri dönen Harmony, Spike'ın kız arkadaşı olmuştur. Ama Spike onu terk eder ve ortak gibi çalışmaya başlarlar. Harmony, Spike'ı beşinci sezonun Crush adlı bölümünde temelli terk eder.

Angelın beşinci sezonunda ana karakterlerden biri olur ve jeneriğe geçer. Artık Wolfram & Hart'ta çalışmaya başlar. Angel'in final bölümünde Wolfram & Hart'ı terk eder ve bir daha görünmez.

Göründüğü bölümler

Buffy the Vampire Slayer

Sezon 1:
 The Harvest
 Out of Mind, Out of Sight

Sezon 2:
 Surprise (Bu bölümde Harmony'nin gözüktüğü kısım yayınlanmadı)
 Bewitched, Bothered and Bewildered

Sezon 3:
 The Wish
 Graduation Day Part:1
 Graduation Day Part:2

Sezon 4:
 The Harsh Light of Day (İlk kez vampir olarak görünüyor)
 Wild at Heart
 The Initiative
 Pangs
 Restless

Sezon 5:
 Real Me (Kötü olmaya karar verip Dawn Summers'ı kaçırır)
 Out of My Mind
 Family
 Fool for Love
 Crush (Spike'ı terk eder)

Angel
Sezon 2:
 Disharmony (Angel'in ekibine girmeye çalışır)

Sezon 5:
 Conviction (Bu bölümden itibaren her bölümde gözüktü)

Ayrıca bakınız
 Kurgusal Vampirler Listesi

Buffy karakterleri
Angel karakterleri
1996'da tanıtılan kurgusal karakterler
Buffy evreni vampirleri

Harmony Kendall


Dies ist eine Auflistung und Beschreibung der Figuren der US-amerikanischen Fernsehserie Law & Order.

Übersicht

(HR: Hauptrolle, NR: Nebenrolle, GA: Gastauftritte)

Max Greevey
Sergeant Greevey war in den 1960er Jahren der Partner von Donald Cragen. Er arbeitete beim 27. New Yorker Polizeirevier. Ende der 1980er und Anfang der 1990er Jahre arbeitete er unter der Leitung von Captain Cragen mit Mike Logan zusammen. 1991 wurde Greevey während einer Ermittlung ermordet. Er war mit seiner Frau Marie verheiratet und hatte drei Kinder. Er war Anhänger des konservativen katholischen Glaubens. Max ist zudem gegen Abtreibung.

Mike Logan

Detective Mike Logan wurde New York City geboren und wuchs bei einer irisch-katholischen Familie auf. Er hat eine dunkle Vergangenheit, da er als Kind missbraucht wurde und seine Mutter alkoholkrank war. Er kam als junger Polizist in den 1980er Jahren zum 27. Revier und wurde der Partner von Max Greevey. Dieser wurde 1991 erschossen und Phil Cerreta wurde sein neuer Partner, der ebenfalls nach mehr als einem Jahr angeschossen wurde. Anschließend war Lennie Briscoe sein Partner, bis Logan 1995 nach Staten Island strafversetzt wurde. Erst 1998 kehrt er für einen Mordfall nach Manhattan zurück. 2005 wurde er zum Major Case Squad versetzt.

Donald Cragen
In den 1960er Jahren war Cragen im Militärdienst und hatte einen Einsatz im Vietnamkrieg. Danach ging er zur New Yorker Mordkommission, wo er Partner von Max Greevey wurde. Er arbeitete sich zum Captain hoch und übernahm Ende der 1980er Jahre den Posten als Leiter des 27. Polizeireviers.

In seiner Vergangenheit hatte Cragen ein Alkoholproblem. Dieses führte dazu, dass er, betrunken, einen Taxifahrer mit seinem Dienstrevolver bedrohte. Danach drohte Greevey damit, nicht mehr mit ihm zusammenzuarbeiten, wenn er sein Problem nicht in den Griff bekam. Seitdem rührte er keinen Tropfen Alkohol mehr an. Seine Frau starb bei einem Flugzeugabsturz. 1991 wurde wegen Korruption gegen Cragen ermittelt, jedoch wurde seine Unschuld bewiesen. 1993 verließ er das Revier und wechselte zur Anti-Korruptions-Task-Force. 1998 arbeitete er mit seinem ehemaligen Revier zusammen, bis er dann 1999 Leiter der Special Victims Unit wurde.

Benjamin Stone
1985 wurde Benjamin Stone zum ausführenden Staatsanwalt. Zunächst arbeitete er unter dem Staatsanwalt Alfred Wentworth, bis dieser von Adam Schiff 1990 abgelöst wurde. Stone befürwortet die Todesstrafe. Nachdem er 1994 eine Zeugin trotz versprochenen Schutzes verloren hatte, kündigte er bei der Staatsanwaltschaft und machte eine Europareise. 2018 verstarb Stone, wobei Jack McCoy die Trauerrede hielt. Sein Sohn, Peter Stone, arbeitet ebenfalls bei der Staatsanwaltschaft. Zunächst in Chicago, und nach dem Tod seines Vaters, in New York für die Special Victims Unit. Benjamin Stone hatte außerdem eine Tochter, die 2018 erschossen wurde.

Paul Robinette

Der Assistentsstaatsanwalt Paul Robinette arbeitete von 1990 bis 1993 mit Benjamin Stone zusammen. Er ist in Harlem aufgewachsen. Paul ist ein Verfechter der Gleichberechtigung der Rassen. Er verabscheut außerdem Rassismus. Schließlich wechselte er 1993 die Seiten: Er wurde Verteidiger und tritt in einer Folge gegen Staatsanwalt John Michael McCoy  auf, wo er eine ehemalige Crack-Süchtige verteidigte (6. Staffel, Folge 14). So vertritt er mehrere Mandanten 1996, 2005 und 2006. Robinette wurde von Claire Kincaid bei der Staatsanwaltschaft ersetzt.

Adam Schiff
Adam Schiff ist der Nachfolger von Alfred Wentworth. Er wurde 1990 Leiter der Staatsanwaltschaft von Manhattan. Er ist Absolvent der Columbia University. Er ist ein pragmatischer Demokrat. Er hat gute freundschaftliche Beziehungen zu seinen Assistenten, wie Benjamin Stone oder Jack McCoy. Des Öfteren pflegt er Unterhaltungen über politische Themen mit ihnen. Zu seinem Freundschaftskreis gehören Geschäftsleute, Politiker und Richter.

1997 stirbt Schiffs Ehefrau bei Komplikationen nach einem Schlaganfall. Schiff verlässt 2000 das Büro der Staatsanwaltschaft, um mit Simon Wiesenthal zusammenzuarbeiten.

Phil Cerreta

Sergeant Cerreta wurde 1961 Polizist und kam 1991 zur Mordkommission. Er ist ein italienisch-amerikanischer Katholik. Er ist verheiratet und hat fünf Kinder. Bevor er zur Polizei ging, war er beim Militär. Während eines Undercover-Einsatzes im Jahr 1992 wurde er niedergeschossen und überlebte. Nach der Attacke wurde bekannt, dass er nicht mehr im Außendienst arbeiten kann. Ihm wurde die Leitung des 110. Revier angeboten, die er annahm. Ersetzt wurde Cerreta durch Lennie Briscoe.

Lennie Briscoe

Detective Lennie Briscoe wurde am 2. Januar 1940 geboren. Er wuchs in der Meatpacking District von Manhattan auf. Er war zweimal verheiratet und hat zwei Töchter. Er hat außerdem einen Neffen, der ebenfalls Detective ist. Lennie ist trockener Alkoholiker. Nachdem er 1996 einen Autounfall hatte, wobei Staatsanwältin Claire Kincaid gestorben ist, rührte er keinen Tropfen Alkohol mehr an. Lennie ist sehr gut mit Det. John Munch (in Law & Order: Special Victims Unit) befreundet, den er bei einer Mordermittlung zwischen New York City und Baltimore kennengelernt hat. Lennie hatte früher mit einer von Munchs Ex-Frauen geschlafen. Auch Briscoe war beim Militär, bevor er zum NYPD ging. Eine seiner Töchter wurde erschossen (Folge 8x22) und nach jüdischem Ritus beerdigt. 2004 ging Briscoe in Pension. Briscoe starb zwischen 2004 und 2007.

Anita van Buren
Lt. Anita van Buren ist die Nachfolgerin von Cpt. Cragen und die Leiterin des 27. Reviers von Manhattan. Das NYPD entschied sich gegen eine Beförderung zum Captain. Dagegen wehrte sich van Buren erfolglos. Anita van Buren hat zwei Kinder und ist geschieden. Sie ist Absolventin des John Jay College.

2009 wurde bei ihr Gebärmutterhalskrebs diagnostiziert. Durch die Chemotherapie, die sie darauf begann, hatte sie ihre Haare verloren. 2010 war sie auf dem Weg der Besserung und schien fast geheilt zu sein.

Claire Kincaid
Die Assistantsstaatsanwältin Claire Kincaid ist die Nachfolgerin von Paul Robinette. Sie ist gegen die Todesstrafe und hat ambivalente Gefühle gegenüber Drogenprohibition. Sie ist Absolventin der Harvard Law School. Ihr Stiefvater Mac Geller war einer ihrer Professoren. Sie zieht in den drei Jahren, die sie bei der Staatsanwaltschaft ist, oft in Erwägung, die Staatsanwaltschaft zu verlassen.

1996 stirbt sie bei einem Autounfall: Während sie den betrunkenen Det. Briscoe nach Hause fuhr, rammte ein ebenfalls betrunkener Autofahrer das Auto und Kincaid starb dabei; Lennie überlebte und irrte auf der Straße herum.

Jack McCoy

Staatsanwalt John Michael "Jack" McCoy ist seit 1970 bei der Staatsanwaltschaft. 1994 kam er zur Staatsanwaltschaft Manhattan. Dort war er bis 2007 der ausführende Staatsanwalt, bis er dann 2008 Leiter der Staatsanwaltschaft wurde. McCoy ist nicht so politisch interessiert wie Adam Schiff oder Arthur Branch, seine Vorgänger. Jedoch muss er, seitdem er das Amt des Staatsanwaltes innehat, sich politisch engagieren. Er ist für die Todesstrafe und strebt diese bei abscheulichen Verbrechen an. Während seiner Zeit bei der Staatsanwaltschaft hatte McCoy viele Konflikte mit seinen Vorgesetzten und mit seinen Assistenten. Er hatte außerdem mehrere Meinungsverschiedenheiten mit der Polizei.

McCoys Vater war Polizist in Chicago und war außerdem ein Rassist. Daher nahm McCoy oft Fälle, die u. a. mit Rassismus zu tun hatten, persönlich. Seine Mutter ist früh an Krebs gestorben. Jack ist zweimal geschieden und hat eine Tochter. Er hatte vor seiner Zeit bei der Staatsanwaltschaft Manhattan drei Affären mit seinen Assistentinnen.

Rey Curtis
Detective Rey Curtis war der Nachfolger von Det. Logan und wurde 1995 neuer Partner von Det. Lennie Briscoe. Curtis war verheiratet und hat drei Kinder. Seine Frau Deborah starb 2009 an einer jahrelangen MS. Bereits 1999 wurde ihre MS schlimmer, so dass Curtis den Polizeidienst verließ. Während seiner Partnerschaft mit Briscoe, betrog Curtis seine Frau mehrmals, so dass er vorübergehend von zu Hause auszog. Später kehrte er wegen der MS seiner Frau zurück.

Nachdem er den Polizeidienst 1999 verließ und nach Los Angeles ging, meldete er sich 10 Jahre später bei Lt. van Buren, um über den Tod seiner Frau zu informieren. Seine Frau wurde in New York beerdigt.

Jamie Ross

Jamie Ross kam 1996 als Assistantsstaatsanwältin nach Manhattan. Vorher war sie bei der Verteidigung. Sie studierte Jura an der Columbia University. 1997 bis 1998 hatte sie es schwer, sich auf die Arbeit zu konzentrieren, da sie sich mit ihrem Ex-Mann um das Sorgerecht für ihr Kind gestritten hatte. Dieser Grund war auch einer, dass sie 1998 die Staatsanwaltschaft wieder verließ. Sie ging zurück zur Verteidigung und nahm einen Job an, der ihr mehr Zeit gab, um sich um ihr Kind zu kümmern.

1999 und 2001 trat sie als Verteidigerin gegen Jack McCoy an. 2005 wurde sie zur Richterin befördert.

Abbie Carmichael
Abbie Carmichael ist die direkte Nachfolgerin von Jamie Ross und kam 1998 zur Staatsanwaltschaft von Manhattan. Sie studierte an der University of Texas. Sie ist Pro-Life, gegen Waffenkontrolle, begünstigt die Todesstrafe und hat wenig Vertrauen in kriminelle Rehabilitationsprogramme. Sie hatte daher oft Konflikte mit ihrem Boss McCoy. 1999 wurde ihr Freund und Kollege Toni Ricci von russischen Gangstern ermordet. 2001 verließ sie die Staatsanwaltschaft.

Abbie vertrat viele Fälle von der Sondereinheit für Sexualdelikte.

Ed Green

Detective Ed Green wurde 1999 neuer Partner von Det. Lennie Briscoe. Zunächst hatten beide starke Meinungsverschiedenheiten, jedoch später wurden sie enge Freunde. 2004 ging Briscoe in den Ruhestand und Ed musste sich mit einem neuen Partner abfinden. Zunächst war Green skeptisch, was seinen Partner, Joe Fontana, anging. Später verstanden sich beide sehr gut. Im April 2005 wurde Green während der Ausübung seiner Pflicht niedergeschossen. Er musste darauf mehrere Monate durch Det. Falco ersetzt werden. Er erholte sich und kam im September 2005 wieder zurück in den Polizeidienst. Nachdem Fontana in den Ruhestand gegangen war, wurde Green Senior Detective und bekam ein Jahr eine Partnerin, die sehr unerfahren war. Anschließend bekam er einen Partner, der im Ausland für die New Yorker Polizei arbeitete. 2008 wurde Green in eine Schießerei verwickelt, woraufhin er angeklagt wurde. Er wurde zwar von allen Tatvorwürfen freigesprochen, verließ jedoch den Polizeidienst.

Nora Lewin
Nora Lewin übernahm 2000, nach der Pensionierung von Adam Schiff, die Leitung der Staatsanwaltschaft. Zunächst sollte sie nur übergangsweise eingesetzt werden, wurde jedoch später voll eingesetzt. Vor ihrer Zeit als Staatsanwältin war sie Juraprofessorin. Schon 2002 stellte sie sich nicht wieder zur Wahl, um für den Posten bei der Staatsanwaltschaft zu kandidieren. Sie verließ darauf die Staatsanwaltschaft.

Serena Southerlyn
Serena Southerlyn kam 2001 als neue Assistantsstaatsanwältin zu McCoys Team. Sie ersetzte Abby Carmichael. Auch sie hatte oft Konflikte mit McCoy und hatte unterschiedliche Meinungen, wenn es um Anklagen von Verdächtigen ging. 2005 zeigte sie große Sympathie für einen Verdächtigen, worauf sie von Arthur Branch gefeuert wurde. Southerlyn war der Meinung, dass sie aufgrund ihrer sexuellen Orientierung gefeuert wurde. Branch verneinte dies jedoch.

Arthur Branch

Arthur Branch war der Nachfolger von Nora Lewin bei der Staatsanwaltschaft. Er ist Absolvent der Yale University und war später sogar Professor dieser Universität. Außerdem ist Branch ein knallharter Politiker und kommt daher immer wieder in Konflikt mit seinem Stellvertreter Jack McCoy. Trotzdem war er ein guter Freund McCoys. 2007 verließ er die Staatsanwaltschaft nach fünf Jahren und stellte sich nicht zur Wiederwahl. Sein Nachfolger wurde der seit langem bei der Manhattaner Staatsanwaltschaft ansässige Jack McCoy.

Joe Fontana

Nach der Pensionierung von Lennie Briscoe kam Detective Joe Fontana 2004 aus der Bronx nach Manhattan und wurde neuer Partner von Det. Ed Green. Ursprünglich kommt Fontana aus Little Italy in Chicago. Fontana ist so reich, dass er gar nicht arbeiten müsste. Er trägt maßgeschneiderte Anzüge und fährt einen Mercedes-Benz SL500. Er trägt außerdem ständig mehrere tausende Dollar mit sich. Det. Fontana setzt bei seinen Ermittlungen oft auf die "alte Schule" der Polizeiarbeit und wird daher auch mal gewalttätig gegenüber Verdächtigen. Dabei setzt er oft Folter ein, indem er beispielsweise einen Täter den Kopf in eine Toilettenschlüssel steckt. 2006 ging er in Pension.

Alexandra Borgia
Alexandra Borgia wurde 2005 neue Assistentin von Jack McCoy, nachdem Arthur Branch seine vorherige Kollegin Serena Southerlyn gefeuert hatte. Sie arbeitete vorurteilsfrei mit Jack und Arthur zusammen. Sie setzte sich für jeden Fall mit voller Konzentration ein und musste dafür 2006 mit ihrem Leben bezahlen, nachdem sie von einer Gruppe Gewalttätiger entführt und gefoltert wurde. Infolge von Fesselungen und des Eingesperrtseins in einem Kofferraum erstickte sie an ihrem eigenen Erbrochenen. Ihre Nachfolgerin wurde Connie Rubirosa.

Nick Falco

Nachdem Det. Ed Green während einer Ermittlung niedergeschossen wurde und ins Koma fiel, wurde Det. Nick Falco vorübergehend neuer Partner von Det. Joe Fontana. Er und Fontana hatten während ihrer kurzen Partnerschaft keine Auseinandersetzungen oder Konflikte. Nach einem Jahr war Falco in einem Mordfall verwickelt, den Fontana und Green untersuchten. In Falcos Wohnung wurde eine Frau erstochen, und er konnte sich an nichts mehr erinnern. Später stellte sich heraus, dass er betäubt und eigentlich beraubt werden sollte. Er wurde von allen Vorwürfen freigesprochen.

Nina Cassady
Det. Nina Cassady kam als Anfängerin zum 27. Revier. Sie arbeitete ein Jahr mit Det. Green zusammen. Sie war schon im Vorfeld durch die Boulevardpresse als "Detective Beauty Queen" bekannt geworden und kam damit nicht gut bei Lt. van Buren an. Sie wurde letztendlich wieder entlassen.

Connie Rubirosa

Connie Rubirosa absolvierte ihr Jurastudium am Swarthmore College. Sie arbeitete anschließend als Kindergärtnerin, bis sie zur Staatsanwaltschaft nach Manhattan kam. Sie arbeitete zunächst mit Jack McCoy zusammen. Als dieser zum neuen Leiter der Staatsanwaltschaft wurde, war sie Assistentin von Mike Cutter. Sie arbeitete ca. fünf Jahre bei der Manhattaner Staatsanwaltschaft, bis ihre Mutter krank wurde und sie nach Los Angeles ziehen musste. Dort arbeitete sie nun als stellvertretende Bezirksstaatsanwältin.

Cyrus Lupo
Bevor Det. Lupo zum 27. Revier kam, arbeitete er fürs NYPD' Terrorismusbekämpfung. Er war dafür im Irak und in Marokko. Er wurde zunächst Partner von Ed Green, der den Tod Lupos Bruder untersuchte. Es kam heraus, dass er Selbstmord begangen hatte. Nachdem Ed Green den Polizeidienst verließ, wurde Det. Bernard sein neuer Partner. Nebenbei studiert Lupo Jura an einer Abendschule.

Michael Cutter
Michael "Mike" Cutter wurde 2008 stellvertretender Staatsanwalt, nachdem McCoy der Leiter der Dienststelle wurde. Cutter setzt sich durch und widersetzt sich oft den Anweisungen von McCoy. Er war einmal so gestresst und machte Fehler, so dass McCoy ihm Urlaub verordnete. 2011 wurde Cutter Bureau Chief der Staatsanwaltschaft und erhebt des Öfteren Anklagen für die Special Victims Unit.

Kevin Bernard

Det. Bernard war zunächst bei der Dienstaufsicht und ermittelte gegen Ed Green, der einen Verdächtigen erschossen hatte. Nachdem Green, trotz seines Freispruchs, den Dienst verlassen hatte, wechselte Bernard von der Dienstaufsicht zum Morddezernat. Dort arbeitet er mit Det. Lupo zusammen. Bernard und Lupo haben sich schnell angefreundet und kommen gut miteinander aus. Lupo nennt ihn immer nur "B".

Episodennachweise

Figuren

Figuren aus Law & Order


Dimapur (en hindi: दीमापुर ज़िला) es un distrito de la India en el estado de Nagaland. Código ISO: IN.NL.DI.

Comprende una superficie de 926 km².

El centro administrativo es la ciudad de Dimapur.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 379 769 habitantes, de los cuales 181 606 eran mujeres y 198 163 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Dimapur

Distrito de Dimapur


Alkazar Sineması, İstiklal Caddesi No: 111 adresinde 1923'ten itibaren hizmet vermiş sinema.

Beyoğlu'nun ve sinema tarihinin önemli yapılarından biridir. Kısa aralıklarla kapalı kalan sinemada, 1994-2010 yılları arasında  estetik kaygı ile çekilen ve sinema sanatına katkıda bulunan filmler sergilendi.1 Mart 2010 tarihinde perdelerini son kez kapatan sinema, 2016'da başlayan restorasyon çalışmalarının ardından 2021 yılında, spor ve kültür sanat alanında etkinliklerin gerçekleştirileceği bir mekan olarak "Hope Alkazar" adıyla hizmet vermeye başladı.

Geçmişi
1918-1920 yılları arasında inşa edildiği sanılmakta olan Alkazar Sineması, Safvet ve Naci Beyler tarafından 1923'te Cine Salon Electra adıyla işletilmeye başlandı. 1925'te Alkazar ismini aldı. Cumhuriyetin ilk yıllarında daha çok kovboy ve korku filmleri gösterilen bir sinema idi. Türk sinemasındaki seks furyasıyla 1970'lerden itibaren ağırlık seks filmlerine kaydı.

Sinemanın bulunduğu binanın mülkiyeti 1955-1956 yıllarında Doğubank`a geçti, daha sonra Kadri ve İzzet Cemali kardeşler tarafından işletildi.  1950'lerde fantastik seri filmlere ağırlık verdi.

Tamamen yenilendikten sonra 28 Şubat 1994 tarihinde "Germinal" filminin gösterimi ile yeniden açıldı. Estetik kaygı ile çekilen ve sinema sanatına katkıda bulunan filmlerle izleyiciyi buluşturan bir sinema olarak hizmet verdi. Maddi sıkıntılar nedeniyle 1 Mart 2010 tarihinde kapandı.

Mekan on yıl sonra Nike firması öncülüğünde  "Hope Alkazar " adında bir etkinlik mekanı olarak yeniden açıldı.

Mimari
Alkazar sinemasının binası, Koloğlu ve Ahududu sokakları arasındaki alanda, İstiklal Caddesi`ne bakan dar cepheli bir binadır. Dört katlı olan binanın zaman içerisinde geçirdiği onarımlar nedeniyle, yapım sistemi hakkında kesin bir yargıda bulunmak mümkün değildir. Yarım daire kemerli giriş kapısının açıldığı koridorun tonoz örtüsü, alçı kasetlerle bezemelidir. Parsel üzerinde, koridorun sonunda yer alan sinema salonuna giriş, fuayenin de bulunduğu birinci kattan sağlanmaktadır. İkinci katta da bir diğer salon girişi bulunmaktadır. Yapıldığı dönemin eklektik anlayışını yansıtan cephesi, kilit taşı yerindeki barok kartuş ile üçüncü katın geriye çekilmiş, taş parmaklıklı küçük balkonu, barok bezeme öğeleri cepheyi zenginleştirmektedir.

Ayrıca bakınız
Atlas Pasajı
Emek Sineması

Kaynakça

 Bu yazının belirli bölümlerinin hazırlanmasında İstanbul Ansiklopedisi Cilt:1 Sayfa:205'ten yararlanılmıştır.

İstanbul'daki sinemalar
İstiklal Caddesi

Alkazar Sineması


වී සැදිල්ලක්  යනු පාත්තයන්ගේ, තාරාවන්ගේ, සහ අනෙකුත් සංක්‍රමණික පක්ෂීන්ගේ සමමිතික වී-හැඩැති පියාසැරි සැදුමකි. හමුදාමය පියාසැරි මෙහෙයුමන්හිදීද වී සැදිලි භාවිතා කෙරෙයි.

වායුගතිවිද්‍යාව
විශේෂයෙන්ම දිගු සංක්‍රමණික ගමන් පථ ඔස්සේ, පියාසැරි පක්ෂීන්ගේ කාර්යක්ෂමතාවය හා පරාසය,  වී සැදිල්ල විසින් මහත් ලෙසින් අභිවෘධි කොට දෙයි . පළමුවැන්නා හැර ඉතිරි සියල්ලන් පියාසර කරන්නේ ඉදිරියෙන් පියාසර කරන පක්ෂියාගේ  පියාපත්තුඩ සුළි වෙතින් පැන නගින උඩුගැසුමෙහිය. පියාසැරියෙහිදී තම තමන්ගේ බර දරාගැනුමට එක් එක් පක්ෂියාට උඩුගැසුම වෙතින් පිටිවහල සැපයෙන්නේ,  සැහැල්ලු ගුවන්යානයකට ඉහල නැගුමට හෝ උස රඳවා ගැනුමට හෝ ඉහල නගින වාතයෙහිදී සීමා විරහිතව හැකි වන පරිද්දෙන්මය. සාමාජීකයන් 25 දෙනෙකුගෙන් සැදුම් ලත් වී සැදිල්ලකදී , ප්‍රේරිත රෝධයෙහි 65%  ක අඩුවීමක් සාක්ෂාත් කරගැනුමට එක් එක් පක්ෂියාට හැකි වන අතර එම නිසාවෙන් ඔවුන්ගේ පියාසැරි පරාසය 71% කින් වර්ධනය කරගැනුමට හැකියාව ලබා දෙයි. සැදිල්ලෙහි තුඩෙහි සහ ඉදිරියෙහි පියාසර කරන පක්ෂීන් කාලානුරූප චක්‍රීය ආකාරයකින් මාරු කරනු ලබන්නේ පියසැරි විඩාව සියළු රංචු සාමාජීකයන් අතර සම සේ බෙදී යන පරිද්දෙන්ය. සන්නිවේදනය පහසුවෙන් පවත්වාගෙන යෑමටද  එක් එකා අතර දෘශ්‍ය සම්බන්ධය තබා ගැනුමටද මෙම සැදිල්ල විසින් පක්ෂීන්ට ඉඩ සලසයි.

ආශ්‍රිත

පරිහරණය කල යුතු පුස්තක
Holmes, Tony. Spitfire vs Bf 109: Battle of Britain. Oxford, UK/ New York: Osprey, 2007. ISBN 1-84603-190-7.

කුරුලු සංක්‍රමණය
කුරුලු පියාසැරිය
උපායමාර්ගික සැදිලි

වී සැදිල්ල


Laurence Kerr Olivier, Baron Olivier (Liyakat Nişanı) (d. 22 Mayıs 1907 - ö. 11 Temmuz 1989), Oscar, Altın Küre, BAFTA ve dört Emmy ödüllü İngiliz tiyatro ve sinema yönetmeni, oyuncusu ve yapımcısı. Birçok kişi tarafından Anglofon dünyada, 20. yüzyılın en büyük oyuncusu olarak kabul edilmektedir.

Olivier'in kariyeri hem tiyatroda hem de sinemada oldukça üretken onlarca yıla yayılmıştır. İki alanda da Shakespeare'in Othello'sundan Vahşi Koşu'daki Nazi dişçisine ve Onikinci Gece'deki Sir Toby Belch'e kadar birçok farklı rol oynamıştır.

Kilisede görevli bir babanın oğlu olan ve şöhreti Londra West End'deki profesyonel tiyatro sahnelerinde bulan Olivier, Shakespeare uzmanı olmayı kafasına koydu ve ozanın 20. yüzyılda başı çeken yorumcularından biri oldu. Daha sonraki yıllarda, Olivier ikinci karısı Vivien Leigh'i terk etmenin suçluluğu altında ezilerek kendini işine adadı. Olivier 120'den fazla tiyatro oyununda rol aldı. Bunlardan bazıları: Macbeth, Romeo ve Juliet, Hamlet, Othello ve Vanya Dayı'dır. Yaklaşık 60 filmde rol aldı: William Wyler'ın Uğultulu Tepeler, Alfred Hitchcock'un Rebecca, Stanley Kubrick'in Spartaküs, Otto Preminger'in Bunny Lake is Missing, Richard Attenborough'nın Oh! What a Lovely War, Joseph L. Mankiewicz'in Sleuth, John Schlesinger'in Vahşi Koşu ve kendisinin Hamlet filmleri gibi.

1999'da, Amerikan Film Enstitüsü Olivier'i 100 Yıl 100 Yıldız - En İyi Erkek Yıldızlar listesinde 14. sıraya koydu.

Hayatının ilk yılları
Olivier 1907'de Dorking, Surrey'de doğdu. Anglikan rahibi olan babası Gerard Kerr Olivier'in aile reisi olduğu katı, tutucu ve dindar bir ortamda büyüdü. Genç Laurence annesi, Agnes'de teselli buldu ve daha o 12 yaşındayken annesi  öldüğünde (48 yaşında) yıkıldı. Oxford'da St Edward's Okulu'nda öğrenim gördü ve 15 yaşında, okulunda sahnelenen Hırçın Kız'da Katherine rolünü oynadı. Abisi Richard'ın arkasından Hindistan'a gitti. Laurence'ın  — ya da ailesinin kullandığı isimle "Kim"— aktör olmasına babası karar verdi.

Kariyerinin ilk yılları
Olivier 17 yaşında Central School of Dramatic Art'a yazıldı. 1926'da, Birmingham Repertuvar Tiyatrosu'na katıldı. Önceleri tiyatroda zili çalmak gibi önemsiz işler verildi. Zamanla daha önemli roller almaya başladı. 1937'de Hamlet ve Macbeth gibi roller oynuyordu. Kariyeri boyunca oyunculuğunun tamamen teknik olduğunda üsteledi ve çağdaşlarının Lee Strasberg tarafından yaygınlaştırılan "metod"u kullanmalarını eleştirdi. Olivier oyuncu Jill Esmond ile 1930 yılında tanıştı ve evlendi. Oğulları Tarquin 1936 yılında doğdu.

Ama başından beri bu evlilikten memnun değildi. Dindar yetiştirilme tarzıyla bastırılmış olan Olivier, otobiyografisinde düğün gecesi yaşadığı hayal kırıklıklarının cinsel açıdan başarısız olmasına neden olduğundan bahseder. Olivier sonsuza dek dini inkâr etti. Kısa sürede karısıyla arası bozulmuş olmasına rağmen evlilikleri 10 yıl sürdü.

Filme girişi The Temporary Widow ile olmuştur ve ilk film başrolünü The Yellow Ticket ile almıştır. Ama filmi çok önemsememektedir. Sahne başarısı Noël Coward'ın 1930'daki Private Lives ve John Gielgud ile dönüşümlü olarak Mercutio ve Romeo'yu oynadıkları, 1935'teki Romeo ve Juliet ile gelmiştir. Olivier, Gielgud'ın Shakespeare oyunculuğunu beğenmemektedir  ve onun kendinden daha iyi yorumlar almasından hoşlanmamaktadır. Filmi sürekli eleştirmesine rağmen düzenli olarak Alexander Korda ile çalışmıştır. Yine de kendini en çok sahnede rahat hissetmiştir. İlk Shakespeare filmi, Paul Czinner ile yaptığı Size Nasıl Geliyorsa'yı Shakespeare'in filme uymadığını düşünerek beğenmemiştir. Daha sonra The Mask of Virtue adlı oyunu görmüş ve özellikle bir kişi dikkatini çekmiştir: Vivien Leigh.

Vivien Leigh
Olivier, Leigh'i performansından dolayı kutlar ve arkadaşlıkları başlar. Bir öğle yemeğinde arkadaşlıkları ilerler. Alexander Korda ikisini Fire Over England için başrole koyar ve film bittiğinde ilişkileri başlar. Beraber iki filmde daha rol almışlardır: 21 Days ve  Olivier'in Lord Nelson'ı oynadığı Korda'nın epiği, That Hamilton Woman. Evlenmek istediler, ama hem Leigh'in kocası hem de Olivier'in karısı boşanmayı reddetti. Sonunda önceki eşlerinden boşanarak 31 Ağustos 1940'ta, Santa Barbara, Kaliforniya'daki San Ysidro Çiftliği'nde evlendiler. Gelinin nedimesi olarak Katharine Hepburn düğüne katıldı.

Olivier ve Leigh New York'ta Romeo ve Juliet'i oynamak istediler. Çok harcama yapılan bir yapımdı ve ticari olarak başarısız oldu.

Uğultulu Tepeler
Olivier filmin sadece çabuk para kazanmak için kolay bir yol olduğunu iddia ederek sinemayı eleştirmeyi sürdürdü. Samuel Goldwyn'in Uğultulu Tepeler filmindeki Heathcliff rolüyle Hollywood'a girdi. Merle Oberon ile ikinci kez beraber çalışıyorlardı (ilki The Divorce of Lady X), ama ilk filmde birbirlerine ne kadar tahammül etseler de Uğultulu Tepelerde ortam gergindi. Buna neden olarak, Olivier'in rolün Leigh'a verilmesini istemesi ama Leigh'in reddedilmesi varsayılabilir.

Yönetmen William Wyler, Olivier ile oyunculuğu hakkında birçok konuda anlaşamıyordu. Özellikle sürekli bağırması hoşuna gitmiyordu. Tiyatroda gerekli olan bu teknik sinemaya uymuyordu ve Olivier'i tarzını değiştirmeye zorluyordu. Olivier daha sonra bunu kabullendi ve performansı ona ilk Oscar adaylığını getirdi. Ama yine de mutsuzdu ve kendini sahnede daha rahat hissediyordu. Bu başarısı ona Alfred Hitchcock'un Rebecca filminde Maxim de Winter ve MGM'in Gurur ve Önyargı filminde Bay Darcy gibi başka başroller de getirdi.

 Savaş
II. Dünya Savaşı başladığında Olivier Hava Kuvvetleri'ne katılmayı düşündü ama başkalarıyla hâlen sözleşmesi vardı. Charles Laughton ve Cedric Hardwicke gibi savaş seferberliği için hayırsever kriket maçları düzenleyen aktörleri sevmiyordu. 200 saat kadar uçuş dersleri aldı. İki yıllık hizmetten sonra Deniz Kuvvetleri'nin Hava kolunda çavuş oldu ama hiç savaş görmedi.

Londra'ya ve sahneye döndüğünde insanlar onda bir değişiklik fark etti. Olivier'in tek cevabı: "Belki de yaşlanıyorumdur" oldu.

 Shakespeare Üçlemesi
Sinemada popüler olan Olivier'e sahne yapımlarına dayanan Shakespeare filmleri yapmak için bazı yatırımcılar yanaştı (Filippo Del Giudice, Alexander Korda ve Joseph Arthur Rank). Olivier yönetmenliği denedi ve sonuç olarak oldukça başarılı üç film yaptı: V. Henry, Hamlet ve III. Richard.

 V. Henry

Olivier yönetmenlikteki ilk adımını Shakespeare'in V. Henry oyunu ile attı. İlk başlarda bunu yapabileceğine inanmıyordu ve teklifi William Wyler, Carol Reed ve Terence Young'a götürmeye çalıştı. Film  İrlanda yaylalarının Agincourt alanları haline geldiği İrlanda'da (tarafsız olduğu için) çekildi. Bir savaş sahnesinin çekimleri sırasında, bir at Olivier'in kullandığı kamera ile çarpıştı. Olivier vizörden bakmaktaydı. At kameraya çarptığında kamera üzerinde parçalandı ve dudağını kesti. Bıraktığı yara izi daha sonraki rollerinde etkin oldu.

Olivier'in baştaki isteksizliğine rağmen film gösterime girdiğinde oldukça olumlu eleştiriler aldı. Başarılı olan ilk Shakespeare filmiydi ve birçok kişi tarafından başyapıt olarak görüldü. En iyi film ve en iyi aktör dallarında Oscar'a aday oldu ama Olivier'e göre, Akademi bütün önemli ödüllerini bir yabancıya vermek istemedi. Bu yüzden ona özel bir Onur Ödülü verildi. Olivier ödülü bir kandırmaca olarak gördü.

 Hamlet

Olivier başarısını bir Hamlet uyarlaması ile devam ettirdi. Bu rolü Henry'den daha çok oynamıştı ve bu melankolik Danimarkalıyı iyi tanıyordu. Yine de Hamlet rolüyle o kadar da rahat değildi çünkü canlandırmakta ünlü olduğu dışa dönük karakterlerin aksine Hamlet oldukça içe dönüktü. Hamlet'in 2,5 saati geçmemesi gerekiyordu. Bu yüzden Olivier, Shakespeare'in metninin hemen hemen yarısını kesmek zorunda kaldı. Bu nedenle de püristler tarafından şiddetle eleştirildi, özellikle Ethel Barrymore tarafından. Barrymore'a göre, Olivier'in uyarlamasının, Shakespeare'e bağlılık bakımından kendi kardeşi John Barrymore'un 1922'de sahnelediği yapımının yanına bile yaklaşamıyordu. İronik olarak, Barrymore o sene En İyi Film Oscar'ını sunuyordu ve Hamlet yazısını görünce gözle görülür bir şekilde bozulmuştu.

Film Britanya ve ötesinde hem ticari hem de eleştirel başarı kazanmıştı ve Olivier'e 1948'de hem En İyi Film hem de En İyi Aktör Oscar'ını getirdi. Bu En İyi Film Oscar'ını kazanan ilk İngiliz filmi ve Olivier'in En İyi Aktör ödülünü aldığı tek zamandı. Ölümüne dek beş kere daha aday gösterilmişti. Olivier ayrıca kendini, Oscar getiren bir performans sergilemek yolunda yönlendiren ilk kişi oldu. Bu durum 1999'da Hayat Güzeldir'le En İyi Aktör ödülünü alan Roberto Benigni'ye kadar tekrarlanmadı. Ayrıca Olivier bugün bir Shakespeare rolü ile Oscar alan tek aktördür. O yıl, Olivier En İyi Yönetmen ödülünü alamadı. Aksi takdirde bu bütün büyük ödüllerin toplandığı gerçek anlamda bir temizlik sayılabilirdi.

 III. Richard

Olivier'in yönetmen ve yıldız olarak üçüncü büyük Shakespeare projesi III. Richard'ın uyarlamasıydı. Alexander Korda Olivier'e öncelikle 1940'larda Old Vic'te başarıyla oynadığı rolü filmde tekrarlaması için yanaştı. Bu rol Olivier'in en iyi performansı olarak görülüyordu (1955'te Macbeth'in sahnelenmesine dek). İspanya'da savaş sahneleri çekilirken okçulardan biri Olivier'i ayak bileğinden yaraladı. Film için zaten topallaması gerektiğinden bu çok sorun yaratmadı.

Film iyi eleştiriler almasına rağmen ticari açıdan başarısız oldu. Korda haklarını Amerikalı televizyon kanalı NBC'ye sattı ve film hem televizyonda hem de sinemalarda aynı anda gösterime giren ilk film oldu. NBC'nin aldığı yüksek izlenme oranları III. Richard'ı tek gösterimde televizyondan izleyenlerin sayısının daha önce görmeye gidenlerden çok daha yüksek olduğunu gösterdi.

Macbeth Olivier'in bir sonraki Shakespeare filmi olacaktı, fakat ''III. Richardın başarısızlığından, Alexander Korda ve Mike Todd'un ölümlerinden sonra film yapılamadı. Olivier bunu en büyük hayal kırıklıklarından biri olarak kabul etti çünkü Macbeth'i en büyük başarısı olarak gösteriliyordu.

 The Entertainer
Olivier, İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Shakespeare Üçlemesi dışında, çok az filmde göründü. 1950'lerin sonlarına doğru İngiliz tiyatrosu, "Angry Young Men"in yükselişiyle değişime uğramıştı. İngiliz tiyatrosunun II. Dünya Savaşı sonrası değişimine büyük etkisi olduğu kabul edilen "Öfke" adlı kitabın yazarı John Osborne, Olivier için The Entertainer diye bir oyun yazdı. Oyun modası geçmiş sahne komedyeni Archie Rice karakteri üzerineydi. Olivier daha sonraları, "Ben Archie Rice'ım. Hamlet değilim" demiştir. The Entertainerın provaları esnasında Olivier Joan Plowright ile tanıştı. Vivien Leigh'ı Plowright için terk eden Olivier, hayatının sonuna kadar bu kararından dolayı suçluluk duydu. Olivier Plowright ile 1961'de Aziz Patrick gününde evlendi. Leigh 1967'de öldü.

 Ulusal Tiyatro
Olivier Ulusal Tiyatro'nun kurucularından biridir. Kurucu yönetmeni olmasına rağmen tiyatrodaki kariyeri ihanet ve trajediyle sona erdi.

 Othello

Olivier Othello için büyük bir değişimden geçti. Venedikli zenci karakteri oynayacak fiziğe sahip olabilmek için vücudunu geliştirdi ve rol üzerinde uzun araştırmalar yaptı. Gerekli olan ses derinliğini elde edebilmek için bir saat boyunca ineklere bağırdığı söylenir. 1965'te John Dexter'in yapımcılığını üstlendiği film Olivier'in 6. kez, en iyi aktör dalında, Oscar'a aday gösterilmesini sağladı.

 Üç Kızkardeş

Olivier'in yönetmen olarak çalıştığı son filmi, 1970 yılında çektiği ve aynı isimli Çehov oyunundan ve Ulusal Tiyatro yapımından uyarlanan Üç Kızkardeştir. Olivier'in yönetmen olarak en iyi eseri kabul ettiği filmdir.

 Kariyerinin Sonraki Yılları

Olivier romantik imajını bırakarak, karakter rolleriyle beyaz perdede daha sık görünmeye başladı. Othello oyununun Ulusal Tiyatro yapımından uyarlanan filminde tanınamayacak kadar çok değişmişti. Ulusal Kraliyet Tiyatrosu'ndaki yönetmenliğinden zamanla uzaklaştırılınca ölümünden sonra ailesine kalacakları ön planda tutmaya başladı. Sonuç olarak 1973 ve 1986 yılları arasında, yani sağlığı bozuluncaya kadar, para getirecek birçok sinema ve televizyon projesinde çalıştı. Tek şartı, filmlerin tanıtımlarının onun tarafından yapılmamasıydı. Bu filmlerin bazılarından, örneğin Inchon, sonradan nefret ettiği bile söylenir.

1967'de  Olivier prostat kanseri için radyasyon tedavisi görmeye başladı. Aynı yıl zatürreden de hastaneye kaldırıldı. Hayatının sonuna kadar, bronşit, amnezi ve plörezi gibi farklı sağlık problemleriyle uğraşmak zorunda kaldı. 1974'te bir çeşit kas hastalığı teşhisi kondu ve bir sonraki yıl az kalsın ölüyordu. Fakat 10 yıl daha hastalıkla savaşıp para kazanmayı başardı.

Olivier'in en kalıcı başarılarından biri ne tiyatro ne de sinemayla alakalıydı. 1974'te İngiliz Thames Televizyon şirketi The World at War dizisini yayınladı. Bu oldukça detaylı, 26 bölümlük bir II. Dünya Savaşı belgeseliydi. Olivier, biraz gönülsüz de olsa, bu belgeseli seslendirdi. Anlatımı savaşın yarattığı yıkım karşısında derin bir yas tutan Tanrı'nın sesi oldu.

1985 yılında Oscar ödüllerini sunarken, En İyi Film Ödülünü adayları açıklamadan, sahneye çıkıp sadece "Amadeus" diyerek sundu. Oldukça unutkan olmuştu.

Olivier Sussex, İngiltere'de, 1989 yılında, 82 yaşında, polimiyozit hastalığından dolayı yaşamını yitirdi. Mezarı Londra'da Westminster Manastırı'nda Şairler Köşesi'nde bulunmaktadır. Bu onura sahip ikinci oyuncudur. (Birincisi David Garricktir.)

 Biseksüellik Yakıştırmaları
Olivier'in ölümünden sonra birçok biyografisi yazıldı. Bunlardan bazıları Olivier'in biseksüel olduğunu iddia ediyordu. Joan Plowright konuda şunları söyledi:  Donald Spoto'nun yazdığı biyografideki Kaye ve Olivier'in ilişkileri olduğuna dair iddiasına gönderme yapıyor. Sör Noël Coward'a göre, cinsellik açısından, Olivier'in her türlü deneyime "yavru bir köpek benzeri boyun eğişi söz konusuydu." Terry Coleman'ın Olivier resmi biyografisi Olivier ve eski bir aktör, Henry Ainley'nin ilişkisi olduğundan bahseder. Bunu Olivier ve Ainley arasında geçen yazışmalara dayandırmaktadır. Olivier'in oğlu Tarquin bu "affedilemez saçmalığı" reddetmiş <ref name="amazonmfllo">[http://www.amazon.com/gp/product/0747206112/103-6064748-5570220?v=glance&n=283155 amazon.com Tarquin'in Olivier kitabı, My Father Laurence Olivierin tanıtımından.]</ref> ve bastırmaya çalışmıştır. Bunu takiben Joan Plowright'ın özel olarak şunları söylediği kaydedilmiştir: "Eton'a giden ve Kraliçe'nin askerlerinden olan bir adamın daha açık görüşlü olmasını beklerdim."

Ağustos 2006'da, Desert Island Discs adlı radyo programında, Plowright kendisine Olivier'in biseksüelliği üzerine sorulan soruya cevabı: "Eğer bir adam dahiyse, sıradan bir adam değildir. Sıradan bir hayat sürmez. Aşırı uçlara giden davranışları olur. Siz bunları anlar ve elinizden geldiği kadar bunların sizi savurmasını engellemeye çalışırsınız. Biraz uzakta durursunuz. Kendinizi işinize ve ailenize verirsiniz. Ve sonunda bu diğer şeyler çok da önemli değildir."  .

 Onur Nişanları
Olivier Chichester Festival Tiyatrosu (1962–1966) ve Birleşik Krallık'ın Ulusal Kraliyet Tiyatrosu'nun kurucu yönetmeniydi (1962–1973). Bunlar için ömür boyu asilzade ilan edildi. 1947'de şövalyelik unvanı aldı. 1970'te Sussex bölgesindeki Brighton'ın Baron'u olarak asilzade ilan edildi. Bu onurun verildiği ilk aktördür. 1981'de Liyakat Nişanı verildi. Londra Tiyatro Birliği tarafından verilen ödüller 1984'te Laurence Olivier Ödülleri olarak yeniden adlandırıldı. Asilzade ilan edilmesi ve sektörün en saygı duyulan adamı olmasına rağmen insanların onu Lord ve Sör gibi unvanlarla değil "Larry" diye çağırmasını isterdi.

Ölümünden on beş yıl sonra tekrar bir filmin yıldızı olarak adı geçti. Bilgisayar grafikleri ve gençlik döneminden görüntüler 2004'te çekilen Sky Captain ve Yarının Dünyasında kullanıldı. Bu filmde Olivier kötü adamı "canlandırdı."

 Ödülleri
Laurence Olivier'in kazandığı ve aday gösterildiği ödüller:

 Akademi Ödülleri

 Diğer Ödüller
{| class="wikitable"
|- bgcolor="#cccccc"
! Yıl
! Ödül
! Eser
|-
| 1944
| Ulusal İtalyan Film Gazetecileri Sendikası Gümüş Kurdelesi - Yabancı Film dalında En İyi Yönetmen (Kazandı)Kinema Junpo En İyi Yabancı Film Ödülü (won)NBR En İyi Aktör Ödülü (Kazandı)NYFCC En İyi Aktör Ödülü (Kazandı)
| V. Henry
|-
| 1948
| Bodil En İyi Avrupa Film Ödülü (Kazandı)Altın Küre - En İyi Erkek Oyuncu (Kazandı)NYFCC En İyi Aktör Ödülü(Kazandı)Venedik Film Festivali Altın Aslan (Kazandı)
| Hamlet
|-
| 1952
| BAFTA (aday)
| Carrie
|-
| 1955
| BAFTA Ödülleri En İyi İngiliz Aktör (aday)Berlin Uluslararası Film Festivali Gümüş Berlin Ayısı (Kazandı)David di Donatello En İyi Yabancı Film Ödülü (Kazandı)Jussi En İyi Yabancı Aktör Ödülü (Kazandı)
| III. Richard
|-
| 1957
| BAFTA En İyi İngiliz Aktör Ödülü (aday)
| Prens ve Şovkızı
|-
| 1959
| BAFTA En İyi İngiliz Aktör Ödülü (aday)
| The Devil's Disciple|-
| 1960
| Altın Küre Drama dalında En İyi Film Ödülü (aday)
| Spartaküs|-
| 1960
| Emmy En İyi Performans Ödülü (Kazandı)
| The Moon and Sixpence (TV)|-
| 1960
| BAFTA  En İyi İngiliz Aktör (aday)
| The Entertainer|-
| 1963
| BAFTA  En İyi İngiliz Aktör (aday)
| Term of Trial|-
| 1966
| Sonning Ödülü
|
|-
| 1968
| Emmy En İyi Drama Ödülü (aday)
| Vanya Dayı|-
| 1969
| BAFTA  En İyi Yardımcı Aktör (Kazandı)
| Oh! What a Lovely War|-
| 1970
| Emmy En İyi Performans Ödülü (aday)
| David Copperfield|-
| 1973
| Emmy En İyi Performans Ödülü (Kazandı)
| Long Day's Journey Into Night (1973 TV)|-
| 1972
| BAFTA En İyi Erkek Oyuncu Ödülü (aday)David di Donatello En İyi Yabancı Aktör Ödülü (Kazandı)Altın Küre -  En İyi Drama Ödülü (aday)NYFCC En İyi Aktör Ödülü (Kazandı)
| Sleuth|-
| 1974
| Emmy Drama dalında En İyi Başrol Oyuncusu Ödülü (aday)
| Venedik Taciri (1973 TV)|-
| 1975
| Emmy Drama veya Komedi dalında En İyi Başrol Oyuncusu Ödülü (Kazandı)
| Love Among the Ruins|-
| 1977
| BAFTA Akademi Üyeliği
|
|-
| 1976
| Altın Küre - En İyi Yardımcı Oyuncu Ödülü (aday)
| Vahşi Koşu|-
| 1978
| Saturn En İyi Aktör Ödülü (aday)NBR En İyi Aktör Ödülü (Jon Voight ile beraber - Coming Home)

| The Boys from Brazil|-
| 1980
| Altın Küre - En İyi Yardımcı Oyuncu Ödülü (aday)
| A Little Romance|-
| 1980
| Razzie En Kötü Yardımcı Oyuncu (John Adames ile birlikte Gloria (film, 1980))
| The Jazz Singer|-
| 1982
| Emmy Özel Yapım - En İyi Yardımcı Oyuncu Ödülü (Kazandı)
| Brideshead Revisited (TV)|-
| 1983
| BAFTA En İyi Aktör Ödülü (aday)
| A Voyage Round My Father|-
| 1983
| Altın Küre Cecil B. DeMille Ödülü (Kazandı)
|
|-
| 1981
| Razzie En Kötü Oyuncu Ödülü (Kazandı)
| Inchon|-
| 1984
| Emmy Özel Yapım - En İyi Yardımcı Oyuncu Ödülü (Kazandı)
| Kral Lear (film, 1983)|-
| 1984
| CableACE Tiyatro veya Drama Yapımı - En İyi Aktör Ödülü
| Mr. Halpern and Mr. Johnson|-
| 1985
| Banff Televizyon Festivali Mükemmeliyet Ödülü
|
|-
| 1987
| Emmy Özel Yapım - En İyi Yardımcı Oyuncu Ödülü (aday)
| Lost Empires|}

 Diğer Kaynaklar
 Coleman, Terry (2005). Olivier: The authorised biography. Bloomsbury. ISBN 0-7475-7798-6. İngilizce Kaynak
 Olivier, Laurence (1987). Confessions of an Actor. Sceptre. ISBN 0-340-40758-1. İngilizce Kaynak'''''

Notlar

Dış bağlantılar

 IMDb'de Laurence Olivier

 Laurence Olivier.com
 Olivier Entry Page

1907 doğumlular
1989 yılında ölenler

İngiliz erkek dizi oyuncuları
İngiliz erkek oyuncular
İngiliz erkek tiyatro oyuncuları
İngiliz film yönetmenleri
İngiliz tiyatro yönetmenleri
Emmy Ödülü sahipleri
En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahipleri
Akademi Onur Ödülü sahipleri
Liyakat Nişanı (Birleşik Krallık)
Böbrek yetmezliğinden ölenler
İngiliz Anglikanlar
Cecil B. DeMille Onur Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Erkek Film Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Britanyalı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
Altın Küre Ödülü sahipleri
BAFTA Ödülü sahipleri
National Board of Review Ödülü sahipleri
En İyi Erkek Oyuncu National Board of Review Ödülü sahipleri
İngiliz yapımcılar
New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği En İyi Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
En İyi Erkek Drama Filmi Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
BAFTA Akademi Bağlılık Ödülü sahipleri
David di Donatello En İyi Yabancı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
David di Donatello Ödülü sahipleri
David di Donatello Ödülü sahibi oyuncular
En Kötü Erkek Oyuncu Altın Ahududu Ödülü sahipleri
Mini dizi ya da Filmlerde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Emmy Ödülü sahipleri

Laurence Olivier


Alfred State College (ASC, SUNY Alfred, SUNY Alfred State) is a public college in Alfred, New York.  It is part of the State University of New York (SUNY) system. The college, formerly the Technical College at Alfred, offers bachelor's and associate degree program. It is accredited by the Middle States Commission on Higher Education and is a member of the Rochester Area Colleges consortium.

History
Both Alfred University and Alfred State have their roots in an early teaching college called the Alfred Select School. The school was visionary in its equal opportunity policy. In 1908 President Boothe C. Davis of Alfred University persuaded the New York State legislature to locate the New York State School of Agriculture at the Alfred University Campus; the resulting allocation of $75,000 for three buildings, a farm, livestock, and machinery would set plans for the school in motion.

In 1937, the School of Engineering Technologies was founded by the original three academic faculty members; Al French, Bill Harrison and Herm Sickler. Four years later, the school was given junior college status and renamed the New York State Agricultural and Technical College at Alfred.

By 1948, the enrollment grew to such large numbers that the state government decided to allow it room to expand, moving the school across Main Street from Alfred University, where it remains today. In addition to a new campus would come greater autonomy, meaning that Alfred would now have two state-funded schools.

Schools and departments
Alfred State offers 80 majors in the arts, applied technology, architecture and management and engineering technology. Teaching staff  are in a 17:1 ratio to students, and are generally well-educated in their field, while maintaining ties to their profession.

The college is divided into the following schools:

 The School of Arts & Sciences
 The School of Applied Technology (located at the Wellsville campus)
 The School of Architecture, Management and Engineering Technology

Annual festivals
In 1972 two Alfred University students started a charity festival titled "Hot Dog Day." This festival was to be a charity fundraiser for the area. Now held in the third weekend of April, Hot Dog Day is a yearly celebration coordinated through both Alfred University and Alfred State.

Beginning in the fall of 2008, Alfred State began hosting its annual Homecoming and Family Weekend Celebration.

Student government
The Student Senate of Alfred State administers over half a million dollars in club and administrative funds through the Student Activity Fee. Student Senate supports, facilitates, and leads its clubs and organizations through an annual Leadership Retreat, weekly leadership seminars, and various special projects. In addition to funding, Student Senate allows students of both Wellsville and Alfred main campus to participate in collaborative decision-making processes. The Student Senate General Assembly has voting rights on the board of trustees of the college, known as the College Council, through its College Council Representative. The Student Senate General Assembly also has a voice on the Faculty Senate with a non-voting member but has voting members on many committees including the Academic Affairs Committee. They also have three members on the Auxiliary Campus Enterprises and Services board of directors.

Facilities and construction
Founded with three buildings, a farm, and some livestock, Alfred State has expanded to include 13 residence halls, state-of-the-art smart classrooms, a motorsports facility, an organic farm, the Orvis Activities Center, as well as a second campus of Applied Technology located in Wellsville, NY.

Pioneer Stadium accommodates Soccer and Football, and is surrounded by an 8-lane running track. Facilities also include a Central Dining Hall, a 150-bed townhouse complex, an Engineering Technology Building, and a Student Leadership Center.

Greek life
Currently 6 fraternities and 6 sororities are recognized by the college and Greek Senate: Pi Rho Zeta (ΠΡΖ) Fraternity Mu Theta (ΜΘ) fraternity, Psi Sigma Psi (ΨΣΨ) sorority, Alpha Beta Chi (ABX) sorority, Pi Nu Epsilon (ΠΝΕ) sorority, Delta Chi Omega (ΔΧΩ) sorority, Alpha Sigma (ΑΣ) sorority, and Zeta Psi Omega (ΖΨΩ) sorority are all fully recognized by the college.

Greek Senate has developed an autonomous Greek Judicial Board which allows for the full self-governance of the Alfred Greek System, adjudicating cases of organizational misconduct. Hazing is not allowable by any organization on campus (enforced by state law), but most especially in any fraternity or sorority. Regardless of recognition status all members of the campus community are expected to abide by college policy and all applicable laws.

Museums and galleries
The Brent Llewellyn Art Gallery at SUNY Alfred State in Alfred, NY, founded in 2010, is located in the campus Engineering Technology Building.

Athletics

Alfred State athletic teams are the Pioneers. The college is a member of the Division III level of the National Collegiate Athletic Association (NCAA), primarily competing in the Allegheny Mountain Collegiate Conference (AMCC) for most of its sponsored sports since the 2019–20 academic year. The Pioneers also compete as a member of the Eastern Collegiate Athletic Conference, the Eastern Collegiate Football Conference (ECFC) for football, the Colonial States Athletic Conference (CSAC) for men's and women's indoor and outdoor track & field, and the Empire Collegiate Wrestling Conference (ECWC) for wrestling. They also previously competed in the short-lived American Collegiate Athletic Association (ACAA) from 2017–18 to 2018–19; and as an NCAA D-III Independent from 2013–14 to 2016–17.

Alfred State competes in 17 intercollegiate varsity sports: Men's sports include baseball, basketball, cross country, football, soccer, swimming & diving, track & field (indoor and outdoor) and wrestling; while women's sports include basketball, cross country, soccer, softball, swimming & diving, track & field (indoor and outdoor) and volleyball.

Throughout its athletics history, the college was a longtime member of the National Junior College Athletic Association (NJCAA), primarily competing in the Western New York Athletic Conference (WNYAC) until after the 2012–13 school year. The NCAA Division III Management Council announced in April 2013 that Alfred State has been accepted as provisional members. The announcement moved Alfred State into NCAA Division III competition, effective in the 2013–14 school year. Alfred State became a full member of Division III of the NCAA in the summer of 2018.

References

External links

 Official athletics website

Universities and colleges in Allegany County, New York
1908 establishments in New York (state)
Universities and colleges established in 1908
USCAA member institutions
Public universities and colleges in New York (state)

Alfred State College


Jörg Michael (Dortmund, Njemačka, 27. ožujka 1963.) njemački je heavy metal-bubnjar.

Svirao je s raznim sastavima, među kojima su Running Wild, Rage, Grave Digger, Stratovarius i Mekong Delta. Također je surađivao s Axelom Rudijem Pellom. Treutačno svira u skupini Heavatar.

Smatra se jednim od najvažnijih i najutjecajnijih bubnjara power metala.

Diskografija

 Rage

 Reign of Fear (1986.)
 Execution Guaranteed (1987.)
 10 Years in Rage (1994.)

 Grave Digger

 The Reaper (1993.)

 Running Wild

 Black Hand Inn (1995.)
 Masquerade (1995.)
 The Rivalry (1996.)

 Stratovarius

 Episode (1996.)
 Visions (1997.)
 Destiny (1998.)
 Infinite (2000.)
 Elements Pt. 1 (2003.)
 Elements Pt. 2 (2003.)
 Stratovarius (2005.)
 Polaris (2009.)
 Elysium (2011.)

 Heavatar

 All My Kingdoms (2013.)
 The Annihilation (2015.)

 Mekong Delta

 Mekong Delta (1986.)
 The Music of Erich Zann (1988.)
 Toccata (1989.)
 Principle of Doubt (1989.)
 Dances of Death (1990.)
 Classics (1993.)

 Axle Rudi Pell

 Wild Obsession (1989.)
 Nasty Reputation (1991.)
 Eternal Prisoner (1992.)
 The Ballads (1993.)
 Between the Walls (1994.)
 Black Moon Pyramid (1996.)
 Magic (1997.)
 Oceans of Time (1998.)
 The Ballads II (1999.)

 Saxon

 Lionheart (2004.)

Izvori

Njemački bubnjari heavy metala

Jörg Michael


Die Autobahn Ningbo–Jinhua oder Yongjin-Autobahn (), chin. Abk. G1512, ist eine regionale Autobahn in der Provinz Zhejiang im Osten Chinas. Die 185 km lange Autobahn führt von der Metropole Ningbo aus in westlicher Richtung über Shengzhou, wo sie die G15W kreuzt, nach Jinhua und mündet dort in die Autobahn G60 ein.

Einzelnachweise

Autobahn in der Volksrepublik China
Straße in Asien
Straße in Zhejiang

Autobahn Ningbo–Jinhua


Draschen ist der Name folgender Orte:

 Draschen (Gemeinde Himmelberg), Ortschaft von Himmelberg, Bezirk Feldkirchen, Kärnten
 Draschen (Gemeinde Sankt Peter), Ortsteil von Sankt Peter am Ottersbach, Bezirk Südoststeiermark, Steiermark
 Draschen, deutscher Name von Dražejov, Ortsteil der Stadt Dubá, Liberecký kraj, Tschechien

Draschen


Kosmos 2505, ruski izviđački satelit za optičko izviđanje (fotografski, vrsta koja se vraća s filmom) iz programa Kosmos. Vrste je Jantar-4K2M (Kobaljt-M br. 565 / (91 L)).

Lansiran je 5. lipnja 2015. godine u 15:23 s kozmodroma Pljesecka s mjesta 43/4. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Sojuz-2.1a. Orbita mu je bila 177 km u perigeju i 285 km u apogeju. Orbitne inklinacije je 81,42°. Spacetrackov kataloški broj je 40667. COSPARova oznaka je 2015-027-A. Zemlju je obilazio u 89,12 minuta. Pri lansiranju bio je mase oko 6700 kg.

Imao je servisni modul s mogućnošću ponovnog paljenja i dva solarna panela, veliko konično kapsule za spuštanje (za ponovni ulazak u atmosferu) s kamerom i dvije male sferične kapsule za spuštanje (SpK, "spuskajemaja kapsula").

Vratio se na Zemlju 18. rujna 2015. godine. Iz misije je ostalo jedan dio (Blok-I) koji je ostao kružiti u niskoj orbiti pa se vratio u atmosferu.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
N2YO Satellite Database - Tehnical Details - Real Time Satellite Tracking and Predictions (engl.)
Gunter's Space Page Yantar-4K2M (Kobalt-M, 11F695M) (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2505


ශාක්‍යයන්ගේ මායා රැජින (මායාදේවී) ගෞතම බුදුන් වහන්සේගේ නැතහොත් බුද්ධාගමේ ශාස්තෲ ගෞතම නම් ගෝත්‍රයේ සිද්ධාර්ථයන්ගේ මව වූවාය. එමෙන්ම ඇය පළමුවෙන්ම බුදුන් වහන්සේ විසින්  භික්ෂුණි ශාසනයට ඇතුළත් කර ගන්නා ලද මහා ප්‍රජාපති ගෝතමියගේ සොහොයුරියයි.<ref name=Shaw45> Buddhist Goddesses of India by Miranda Shaw (Oct 16, 2006)  pages 45-46</ref>මායා යනු සංස්කෘත බසින් "මායාව" යන්නයි. ඇය මහා මායා සහ මායාදේවී ලෙසින්ද හැඳින්වේ. ටිබෙට් භාෂාවෙන් ග්‍යුතෘල්මා නම් වන ඇය ජපන් බසින් මායා-බුනින් (摩耶夫人) ලෙස හඳුන්වයි. සිංහලයෝ ඇයව මහාමායා දේවී'' ලෙස හඳුන්වති. පුරාණ නේපාල රාජ්‍යයේ දෙව්දහ හි ඇය උපන්නාය.

විවාහය සහ දරු උපත

මායා දේවිය කපිල වස්තු හි ශාක්‍ය වංශ පාලකයා වූ සුද්ධෝදන රජු හා විවාහ වූවාය. ඇය සුද්ධෝදන රජුගේ මාමාගේ දියණියයි. එහෙයින් රජුගේ නෑනාය. දෙව්දහ හි රජතුමා ඇයගේ පියා වූවේය.

ආශ්‍රේයයන්

මායා දේවිය (බුදුන් වහන්සේගේ මෑණියන්)


Windward Islands er de sydlige, generelt større øer i de Små Antiller, i Vestindien. De ligger syd for Leeward Islands. Som gruppe starter de med Dominica og forstætter mod syd til nord for Trinidad & Tobago.

Geografi
Dominica danner skillelinjen mellem Windward og Leeward islands. Guadeloupe og øerne sydd der for blev oprindeligt defineret son "Windward Islands". Senere blev alle øer nord for Martinique regnet for "Leeward Islands".

Fartøjer i den Atlantiske slavehandel afgik fra British Gold Coast and Guineabugten i Afrika ville først støde på de sydligste "Windward" islands i de Små Antiller på deres vest-nordvestliger rute til deres bestemmelsessteder i Caribien og Nord og Centralamerika. Kæden af øer danner den østlige grænse af det Caribiske Hav.

De fleste af de nuværende "Windward Islands" var tidligere franske koloniterritorier kendt som de Franske Antiller.

Hovedøerne

Der er mere end 90 øer i øgruppen Windward Islands men hovedøerne er:

  Dominica (formerly administered as part of the colonial Leeward Islands)
  Martinique
  Saint Lucia
  Saint Vincent og Grenadinerne
  Grenada

Eksterne kilder og henvisninger

Caribiske øer
Dominica
Martinique
Saint Vincent og Grenadinerne
Saint Lucia

Windward Islands


Hugs (Sistemul Gofer al utilizatorului Haskell), de asemenea, Hugs 98, este un interpret bytecode pentru limbaj de programare funcțională Haskell. Hugs este succesorul lui Gofer și a fost inițial derivat din Gofer versiunea 2.30b. Hugs și Gofer au fost inițial dezvoltate de Mark P. Jones, acum profesor la Portland State University.

Hugs vine cu o bibliotecă simplă de grafică. Ca o implementare completă Haskell, care este portabilă și ușor de instalat, Hugs este uneori recomandat pentru noii utilizatori Haskell.

Hugs se abate de la specificația Haskell 98 în câteva moduri minore. De exemplu, Hugs nu acceptă module reciproc recursive. Există o listă de diferențe.

Interfața Hugs (un Haskell REPL) acceptă expresii pentru evaluare, dar nu definiții de module, tip sau funcții. Îmbrățișările pot încărca modulele Haskell la pornire.

Exemple

Înregistrări extinse
Un exemplu de "înregistrări tipărite cu extensibilitate", o caracteristică non-standard unică pentru Hugs.
module Main where

import Hugs.Trex

type Coord = Double
type Point2D = Rec (x::Coord, y::Coord)
type Point3D = Rec (x::Coord, y::Coord, z::Coord)

point2D = (x=1, y=1) :: Point2D

-- emptyRec :: Rec EmptyRow  -- predefined

-- (x=1 | (y=1))   -- rec. extension
-- (x=v | rec)     -- record value decomposition, pattern fields must be non empty
-- (x::type | rec)   -- record type decomposition

-- (rec\z) in the context means ''rec'' does not contain field ''z''

-- add a field z with the same type as field x
addZCoord :: (r\z, r\x) => t -> Rec ( x::t | r) -> Rec ( x::t, z::t | r)
addZCoord z ( x = x | other) = (x = x, z = z | other)

point3D = addZCoord 3 point2D   -- :: Point3D

-- admit any record with ''showable'' fields x and y
printXY :: (Show t, r\x, r\y) => Rec (x::t, y::t | r) -> IO ()
printXY point = putStrLn xy
  -- with SML style field accessors ('#' prefix)
  where xy = show (#x point) ++", "++ show (#y point)

incrementX :: (Num t, r\x) => Rec (x::t | r) -> Rec (x::t | r)
incrementX  (x=v | rest) = (x=v+1 | rest)

main = do
  let point3D' = incrementX point3D
  printXY point2D
  printXY point3D'

Rularea cu compatibilitatea H98 oprită pentru a activa extensiile de limbă:
runhugs -98 test.hs

Note

Legături externe
 site oficial

Software liber

Hugs


Johan Jacob Ferguson, né en 1630 à La Haye et mort le 6 octobre 1691 à Amsterdam, est un mathématicien néerlandais, correspondant de Gottfried Wilhelm Leibniz.

Œuvres

Notes et références

Liens externes

Naissance à La Haye
Naissance en 1630
Décès à Amsterdam
Décès en octobre 1691
Mathématicien néerlandais du XVIIe siècle

Johan Jacob Ferguson


Aslı Erdoğan, (8 Mart 1967, İstanbul), Türk fizikçi ve yazar.

Fizik doktorasını yarıda bırakarak yazarlığı seçti; hikâyeci kimliği ile tanındı. Hikâyenin yanı sıra roman,  düzyazı, deneme türlerinde da eserler verdi; çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. Birçok ulusal ve uluslararası ödüle lâyık görülen Erdoğan'ın eserleri, özellikle Avrupa ülkelerinde ilgi görmüş ve pek çok dile tercüme edilmiştir.

Hayatı
Erdoğan, 8 Mart 1967 tarihinde İstanbul'da dünyaya geldi. İstanbul'da Robert Lisesi'nin ardından Boğaziçi Üniversitesi'nde bilgisayar mühendisliği ve fizik bölümlerinden mezun oldu. Aynı üniversitenin fizik bölümünde yüksek lisans eğitimi aldı ve asistanlık yaptı. 1991-1993 yıllarında Cenevre'de Avrupa Nükleer Araştırma Merkezi'nde Higgs bozonu üzerine çalıştı.

Türkiye'ye döndükten sonra bir süre İstanbul'da Afrikalı göçmenlerle yaşadı. Fizik doktorası yapmak üzere Rio de Janeiro'ya giden Erdoğan, iki yıl sonra doktora çalışmasını yarıda bırakarak yazarlığı seçti ve iki yıl daha Güney Amerika'da kaldı.

1994'te ilk kitabı Kabuk Adam, 1996'da ilk öykü kitabı Mucizevî Mandarin yayımlandı. İsveç'te büyük yankılar uyandıran Mucizevî Mandarin, Haruki Murakami, Joyce Carol Oates ve Vaclav Havel ile birlikte yılın kitapları arasında yer aldı. 1997'de Deutsche Welle'nin düzenlediği yarışmada Tahta Kuşlar öyküsüyle birincilik ödülü aldı. Öykü, dokuz dile çevrildi.

Erdoğan, 1998'de Türkiye'ye döndü ve ikinci romanı Kırmızı Pelerinli Kent yayımlandı. Brezilya'ya giden bir Türk kızının Rio de Janeiro'da yabancılık çekmektense şehri keşfetmesini anlatan eser, özellikle İskandinav ülkelerinde ilgi gördü; Norveçli yayınevi Gylendal'ın "popüler olmayan ama edebiyatın omuriliğini oluşturacak kadar önemli eserler veren" yazarların yapıtlarına yer veren Marg (Omurilik) serisine girdi.

1999-2000 yıllarında Radikal gazetesinde köşe yazarlığı yaptı. Köşe yazıları Bir Delinin Güncesi ve Bir Kez Daha başlıklı kitaplarında toplandı.

MEET bursunu kazanarak Fransa'ya  St. Nazaire'deki Yabancı Yazarlar Evi'ne davet edildi.  Üzerinde çalıştığı Hayatın Sessizliğinde başlıklı metni burada tamamladı. Hayatın Sessizliğinde metninin bir bölümü kitap haline getirilmeden önce Milano'da Piccolo Tiyatrosu'nda sahnelendi. Ayrıca kitaptan bölümler, dans tiyatrosuna dönüştü. Birçok okuma günü, bienal, festival ve toplantıya katılan Erdoğan, 2005 yılında Fransız edebiyat dergisi Lire tarafından "geleceğin 50 yazarı" arasında gösterildi. Aynı yıl kitap olarak yayımlanan ve Erdoğan'ın yazarlığında bir dönüm noktası kabul edilen  Hayatın Sessizliğinde, Dünya Yayınları tarafından düzenlenen yılın kitabı ödülünü kazandı.

2010 yılında yayımlanan Taş Bina ve Diğerleri başlıklı bir kitapta, işkenceyi anlattığı öyküleri bir araya getirdi. Bu eseriyle Sait Faik Hikâye Armağanı'nı kazandı.

2010-2011 yıllarında tekrar Radikal'de köşe yazarlığı yapan Erdoğan, Nisan 2011'de Özgür Gündem gazetesinde köşe yazarlığına başladı.

Literaturhaus ve Uluslararası PEN Kulübü'nün değerlendirmesiyle 2012'de "Zürih kent yazarı" seçildi ve altı aylık bir burs alarak kent üzerine yazıp okuma günlerine katılmak üzere Zürih'te yaşadı. 2013 yılında Norveç'te kadınların seçme ve seçilme hakkını elde edişinin 100'üncü yılı adına konan Sınırda Sözcükler Ödülü'ne (Norveççe: Ord i Grenseland Prisen) lâyık görüldü.

2016 yılında Özgür Gündem gazetesine yönelik yapılan soruşturmada silahlı terör örgütü üyeliği ve halkı kışkırtmak iddiasıyla tutukland.ı Bir süre sonra "devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma" yönündeki suçlamalardan delil yetersizliği sebebiyle tahliyesine karar verilirken, "terör örgütü üyeliği" suçlaması ile de tutukluğu devam etti. Aslı Erdoğan, 133 gün süren tutukluluğunun ardından 29 Aralık 2016 tarihinde tahliye edildi.

Ödülleri
Tutukluluğu sırasında İsveç Pen tarafından sürgünde, tehdit altında ya da cezaevinde bulunan yazar ve gazetecilere verilen Tucholsky Ödülüne layık görülen Erdoğan, tahliye olduktan sonra Avusturya'daki Bruno Kreisky İnsan Hakları Vakfı'nın 2016 Bruno Kreisky İnsan Hakları Ödülü'nü; merkezi Amsterdam'da bulunan Avrupa Kültür Vakfı'nın 2017 Princess Margriet Kültür Ödülünü; Almanya'da AnStifter Derneği'nin 2017 Stuttgart Barış Ödülünü; Theodor Heuss Vakfı'ndan Theodor Heuss Madalyasını; Alman Kitap Basım ve Yayıncıları Derneği ile Osnabrück Belediyesi'nin 2017 Erich-Maria-Remarque Barış Ödülü'''nü, Leipzig Medya Özgürlüğü Ödülünü; Almanya'nın ünlü feminist kadın dergisi Emmanın 2018 Simone-de-Beauvoir Kadın Hakları Ödülünü aldı.

2018'de Fransa'da Chevalier des Arts et des Lettres madalyasına; 2019'da daha önce de aday gösterildiği Václav Havel Kütüphane Vakfı'nın 2019 Risk Altındaki Cesur Yazara Huzuru Bozma Ödülüne layık görüldü.

13 Temmuz 2020'de Frankofon Kadın Yazarlar Parlamentosu, kendisine onur üyeliği verdi.
 Kitapları

 Kabuk Adam 1994
 Mucizevi Mandarin 1996
 Kırmızı Pelerinli Kent 1998
 Hayatın Sessizliğinde 2005
 Bir Yolculuk Ne Zaman Biter 2000 (Gazete Yazıları)
 Bir Delinin Güncesi 2006 (Denemeler - I)
 Bir Kez Daha 2006 (Denemeler - II)
 Taş Bina ve Diğerleri 2009 (Öykü)
 Artık Sessizlik Bile Senin Degil'' 2017

Dış bağlantılar
 Aslı Erdoğan'ın kişisel internet adresi

Kaynakça

20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
1967 doğumlular
Yaşayan insanlar
Robert Lisesinde öğrenim görenler
Boğaziçi Üniversitesinde öğrenim görenler
Türk köşe yazarları
Sait Faik Hikâye Armağanı sahipleri
CERN kişileri
Terörizm suçlamasıyla tutuklananlar
Türk fizikçiler
İstanbul doğumlu yazarlar
20. yüzyıl Türk kadın yazarları

Aslı Erdoğan


Lartet est un nom de famille.

Patronymes
Les personnes notables portant le nom de famille comprennent:
 Édouard Lartet (1801-1871), géologue et paléontologue français.
 Louis Lartet (1840–1899), géologue et paléontologue français, découvreur des squelettes originaux de Cro-Magnon, fils d'Édouard Lartet.

Lartet


අඟහරු ග්‍රහලොව (සංකේතය: ), සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ඇති ග්‍රහයන්ගෙන් සූර්යයාගේ සිට හතරවැන්නා වේ. එයට රතු ග්‍රහයා යන නම භාවිතා වන්නේ පෘථිවියේ සිට බලන කල එය රතු පැහැයෙන් දිස්වන බැවිනි. මාස් (Mars) යන ඉංග්‍රීසි නාමය එයට ලැබී ඇත්තේ යුද්ධයට අධිපති රෝම දෙවිවරයා සිහිපත් කරමිනි.

අඟහරු ග්‍රහයා තුනී වායුගෝලයක් සහිත භෞමික ග්‍රහයෙකු වන අතර චන්ද්‍රයාගේ දක්නට ඇති ගැටීම් නිසා ඇති වූ ආවාට සහ පෘථිවියේ දක්නට ඇති ගිනි කඳු, තැනිතලා, කාන්තාර සහ ධ්‍රැවවල ඇති අයිස් තොප්පිවල නෂ්ඨාවශේෂ අඟහරු පෘෂ්ඨය මතද දක්නට ලැබේ. සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ උසම කන්ද ලෙස දැනට හඳුනාගෙන ඇති ඔලිම්පස් මොන්ස් කන්ද පිහිටා ඇත්තේ අඟහරු ග්‍රහයාගේ ය. තවද විශාලතම අගාධය වන වැලිස් මැරියිනරීස් ද පිහිටා ඇත්තේ මෙහිය. මෙම භූගෝලීය ලක්ෂණ හැරුණු කොට අඟහරුගේ භ්‍රමණ කාලය සහ දේශගුණික සෘතු රටාවද පෘථිවියට සමානය.

1965 දී මැරිනර් 4 යානය අඟහරු අසලින් ගමන් ගන්නා තුරුම අඟහරු ග්‍රහ පෘෂ්ඨය මත ද්‍රව ජලය ඇති බව අනුමාන කෙරුණි. මෙම අනුමානය පදනම් වුයේ විශේෂයෙන් ම ධ්‍රැවාශිත අක්ෂාංශ වල දක්නට ලැබුණු අඳුරු සහ ලා පැහැති පැල්ලම් හේතුවෙනි. මෙම පැල්ලම් සමුද්‍ර සහ අර්ධද්වීප ලෙස පෙනී ගිය අතර අඳුරු පැහැති ඉරි, ඇතැම් නිරීක්ෂකයින් විසින් අර්ථකථනය කළේ ද්‍රව ජලය සහිත ජල මාර්ග ලෙසය. කෙසේ නමුත් පසු කලක මෙවැනි අඳුරු ඉරි දෘෂ්ටි මායාවක් ලෙසට පැහැදිලි කෙරුණි. සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ග්‍රහලෝක අතුරින් පෘථිවියේ හැරුණු විට ද්‍රව ජලය සහ ජීවය හමුවන්නට වඩාත් ම ඉඩ කඩ ඇත්තේ අඟහරු ග්‍රහයා මතය.

අඟහරු ග්‍රහයා වටා මේවන විට ක්‍රියාකාරී අභ්‍යාවකාශ යානා තුනක් කක්ෂ ගත කොට ඇත. මාර්ස් ඔඩිසි, මාර්ස් එක්ස්ප්‍රස් සහ මාර්ස් රෙකොනයිසන්ස් ඕබිටර් එම යානා තුනයි.

සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ග්‍රහයන් අතුරින් පෘථිවියට පසු වැඩිම යානා ගණනක් කක්ෂ ගත වී ඇත්තේ අඟහරු වටාය. තවද ස්පිරිට් සහ ඕපර්ච්නිටි නමැති අඟහරු ගවේෂණ යානා දෙකක් ද එහි පෘෂ්ඨය මත තිබේ. මේවායින් ලබා ගන්නා භූගෝලීය සාක්ෂි වලින් යෝජනා වන්නේ අඟහරු ග්‍රහයා මින් පෙර විශාල ලෙස ජලයෙන් වැසී තිබෙන්නට ඇති බවත් මෑත කාලයේ දී කුඩා ජල දහරා ඒ මත ඇති වී තිබෙන බවත් ය.NASA (නාසා) ආයතනයේ අඟහරු විශ්ව ගවේෂණය මඟින් පෙනීගොස් ඇත්තේ දකුණු ධ්‍රැවයේ කොටසක ඇති අයිස් තට්ටු අඩු වෙමින් පවතින බවය.

අඟහරු ග්‍රහයා සතුව ෆෝබොස් සහ ඩෙයිමෝස් නමින් චන්ද්‍රයන් දෙදෙනෙක් සිටී. මේවා අඟහරු වෙත හසුවුනු ග්‍රහකයන් විය හැකිය. පෘථිවියේ සිට පියවි ඇසින් අඟහරු ග්‍රහයා දැකගත හැකි අතර එහි විශාලත්වය 2.9 ක් වේ. එහි දීප්තිමත් බව දෙවැනි වන්නේ සිකුරු ග්‍රහයාට, චන්ද්‍රයාට සහ සූර්යයාට පමණි. කෙසේ නමුත් බොහෝ අවස්ථාවල දී බ්‍රහස්පති ග්‍රහයා අඟහරුට වඩා දීප්තිමත්ව දිස්වේ.

කෙසේ වුවත් වර්තමාන තාක්ෂනය හමුවේ අඟහරු ජනාවාසගත කිරීම කල හැක්කක්ද? මෙය තීරණය කිරීමටනම් අප මුලින්ම කල යුත්තේ මෙහිදී ඇතිවන ගැටළු සොයා බලා ඒවාට විසදුම් සෙවීමයි. පෘතුවියෙන් පිටත වෙනත් ග්‍රහලොවක් ජනාවාස ගත කිරීමේදී ප්‍රධාන ගැටළු කිහිපයක් පැනනගී.

1. දුර්වල හෝ ඝනත්වයෙන් වැඩි වායුගෝලයක් යටතේ ගොඩ බැසීම.

2. මිනිසුන්ට අවශ්‍ය ඔක්සිජන් වායුව සපයා ගැනීම

3. ආහාර හා ජලය සපයා ගැනීම

1. දුර්වල හෝ ඝනත්වයෙන් වැඩි වායුගෝලයක් යටතේ ගොඩ බැසීම

 ග්‍රහලොවකට යානකයක් ගොඩබැස්සවීමේදී යොදාගත හැකි පහසුම ක්‍රමයක් වන්නෙ පැරෂුට යොදා ගැනීමයි. නමුත් පෘතුවියේ වායුගෝලයෙන් 1% වන තරම් අති දුර්වල වායුගෝලයක් සහිත අඟහරුගේ වායුගෝලයේදී පැරෂුට වැනි දෙයක් මගින් ස්කන්ධය අදික යානාවකට අවශ්‍ය තරම් තෙරපුමක් ලබාගත නොහැක. එසේනම් අඟහරු වෙත ගොඩ බැසීමේදී අවශ්‍ය තරම් තෙරපුමක් ලබාගැනීමට වෙනත් උපක්‍රම භාවිත කිරීමට සිදුවේ.

 ග්‍රහලොවක් මතට ගොඩ බැසීම සදහා නාසා වැනි ආයතන වලින් වෙනත් උපක්‍රම බොහොමයක් ක්‍රියාවට නංවා ඇත. එනම්, තෙරපුම් කාරක, වායු මලු, කුඩා රොකට්ටු ආදියයි. අඟහරු මතට ගොඩබැසීමේදී භාවිතා කිරීමට යෝජනා වී ඇත්තේ තෙරපුම් කාරක 8කි.

 අඟහරු මතක ගොඩ බැසීම මතුපිටින් පෙනෙන තරම් පහසු කාර්යයක් නොවන්නේය. මෙතෙක් ගොඩබා ඇති යානාවලින් භාගයක්ම මෙම ශාපලත් රතු ග්‍රහයා විසින් ගිලගෙන ඇත.

2. මිනිසුන්ට අවශ්‍ය ඔක්සිජන් වායුව සපයා ගැනීම

 ඔක්සිජන් යනු ජීවයට අත්‍යවශ්‍යම දෙයකි. මිනිසුන්ට පෘතුවියෙන් පිට ස්ථානයකදී ඔක්සිජන් ලබාගැනීමට ප්‍රධාන ක්‍රම දෙකක් පවතී.

01.පෘතුවියෙන් ඔක්සිජන් ආනයනය කිරීම :- මෙය අධික පිරිවැයක් දැරීමට සිදුවන ක්‍රියාවලියකි. මෙහිදී යොදාගත හැකි සාපේක්ශව පහසුම ක්‍රමය වන්නේ පෘතුවියෙන් ද්‍රව ඔක්සිජන් අපනයනය කොට ඒවා අඟහරු මතදී වායු ලෙසට පරිවර්තනය කිරීමයි.

02.එම ස්ථානයේදීම ඔක්ස්ජන් නිපදවීම :- මෙය පලමු ක්‍රමයට සාපෙක්ශව අඩු පිරිවැයක් වැයවන ක්‍රමයක් වන නමුත් මේ සදහා දියුණු තාක්ෂනයක් අවශ්‍ය වේ.මේ වන විට විද්යාඥයන් උත්සහ කරන්නේ කාබන්ඩයොක්සයිඩ් වායුවේ කාබන් අණුව කඩා දැමිය හැකි කුඩා උපකරණයක් සෑදීමටයි. එවිට එය අභ්‍යවකාශ ඇඳුමට සවි කළ විට ප්‍රාශ්වාස කරන කාබන්ඩයොක්සයිඩ් නැවත් ඔක්සිජන් ලෙස ආශ්වාස කළ හැකි වේ. මෙමගින් අභ්‍යවකාශයේ රැදී සිටිය හැකි කාලය වැඩි කරගත හැකි අතර අභ්‍යවකාශ ඇදුමේ ඔක්සිජන් ටැංකිය සදහා වැයවන ඉඩ ප්‍රමානයද ඉතුරු කරගත හැක.

3. ආහාර හා ජලය සපයා ගැනීම

 මෙහිදීද අපට පෙර සේම ආහාර හා ජලය සපයා ගැනීම කොටස් දෙකකට බෙදා දැක්විය හැකිය. එනම්, පෘතුවියෙන් ආනයනය කිරීම හා එම ස්ථානයේදීම ඔක්ස්ජන් නිපදවීමයි.

 ආහාර :- අඟහරු මත නිපදවීමේදී වඩාත්ම ලාභදායී ක්‍රමය වන්නේ අඟහරු මත හරිතාගාර සාදා ඒවා තුල ශාක වගා කිරීමයි. මෙහිදී ඇතිවන ගැටළු හා ඒවාට විසදුම් ගැන වෙනත් ලිපියකින් ගෙන ඒමට බලාපොරුත්තු වෙමි. එසේ නොමතිනම් අහාරද පැකට් වශයෙන් හෝ තොග ලෙස පෘතුවියෙන් ආනයනය කිරීමට සිදු වමු ඇත.

 ජලය :- ජලය අගහරු මතදී නිශ්පාදනයට අවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය ලබා ගැනීම තරමක් අසීරුය, එනම් ජලයේ සංඝටක වන ඔක්සිජන් සහ හයිඩ්‍රජන් අඟහරු මතදී ලබා ගැන

භෞතික ලක්ෂණ

භූගර්භ විද්‍යාව
කක්ෂීය නිරීක්ෂණ හා අඟහරු උල්කාෂ්ම පරීක්ෂණ ප්‍රතිඵල අනුව, අඟහරුගේ පෘෂ්ඨයේ මූලික සංයුතිය වී ඇත්තේ බැසෝල්ට්වලින් බව පැහැදිලිය. අඟහරු පෘෂ්ඨයේ කොටසක් සාමාන්‍ය බැසෝල්ට්වලට වඩා සිලිකාවලින් පොහොසත් බව සමහර සාක්ෂිවලින් ඉඟි කෙරෙන අතර පෘථිවියේ ඇන්ඩසයිට් පාෂාණවලට සමාන වීමට ඉඩ ඇත. කෙසේ වුව ද මෙම නිරීක්ෂණ සිලිකා වීදුරු මඟින් ද පැහැදිලි කළ හැක. පෘෂ්ඨයෙන් විශාල කොටසක් ටැල්කම් කුඩු ගහන අයන් (III) ඔක්සයිඩ්වලින් ආවරණය වී ඇත.

අඟහරු නිසඟ චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් නොමැති වුව ද ග්‍රහලොවේ පෘෂ්ඨයේ සමහර ෙකාටස් චුම්භකත්වයකට ලක්වී ඇති බව නිරීක්ෂණයට ලක් වී ඇති අතර මෙම විකල්ප ධ්‍රැවනය නිසා එහි ද්වී ධ්‍රැව මඟින් ඇති කෙරෙන ක්ෂේත්‍රය වෙනසකට ලක් වී ඇත. මෙම පාෂාණවල පෘථිවි සාගර පත්ලෙන් හමු වූ ප්‍රත්‍යාවර්ත තීරු (alternating bands ) වලට බොහෝ සමාන ලක්ෂණ ඇත. 1999 දී ප්‍රකාශයට පත්කෙරුණු 2005 ඔක්තෝබර් හි දී නැවත අධ්‍යයනට ලක් කෙරුණු එක් සිද්ධාන්තයකින් කියැවෙන්නේ (Mars Global Surveyor හි උදව් සහිතව) මෙම තීරු මඟින් ග්‍රහ ඩයිනමෝව ක්‍රියා විරහිත වී එහි චුම්භක ක්ෂේත්‍රය තුනී වී යාමට පෙර (අවු : බිලියන 4කට පෙර) අඟහරු මත තිබූ භුචලන තැටි ආදර්ශනය කෙරෙන බවයි.
ග්‍රහලොවේ වර්තමාන අභ්‍යන්තර පිළබඳ ආකෘති මඟින් කිලෝ මීටර් 1480 පමණ අරයකින් යුක්ත හරයක් දක්වයි. ඒ 14% - 17% පමණ සල්ෆර් හා යකඩ සහිතවය. මෙම අයන් සල්ෆයිඩ් හරය කොටසක් තරල වශයෙන් පවතින අතර මෙහි වඩා සැහැල්ලු මූලද්‍රව්‍යවල සාන්ද්‍රණය පෘථිවි හරයේ මෙන් දෙගුණයක් පමණ වේ. මෙම හරය අතීතයේ බොහෝ භූචලන හා ගිනි කඳු ක්‍රියාකාරකම්වලට හේතු වූ , දැන් අක්‍රියව පවතින සිලිකේට් වැස්මකින් ආවරණය වී ඇත. ග්‍රහලොවේ පි‍ටපොත්තේ මධ්‍යන්‍ය ඝනකම 50 km පමණ වන අතර එහි වැඩිම ඝනකම 125 km පමණ වේ. 40 km පමණ මධ්‍යන්‍ය පිට ඝනකමක් ඇති පෘථිවියේ පිට පොත්ත , ග්‍රහලෝකයන්හි ප්‍රමාණයන්ට සාපේක්ෂව බලන කල්හි අඟහරුගේ පිටපොත්ත මෙන් 3 ගුණයක් පමණ ඝනකම්ය.
අඟහරුගේ භූගර්භ ඉතිහාසය කාල පරිච්ඡේද බොහෝ ගණනකට බෙදිය හැකි වුව ද පහත දැක්වෙන්නේ ප්‍රධාන ඒවායි.
Noachian යුගය -	 (Noachis Terra ගේ නමින් උපුටා ගනිමින්) : අඟහරුගේ විද්‍යාමාන පෘෂ්ඨවලින් පැරණිතම ආකාරය, (අවු: බිලියන 3.8 පෙර කාලයේ සිට අවු: බිලියන 3.5 පෙර දක්වා ) Noachian යුගයේ පෘෂ්ඨය බොහෝ විශාල ගිනි කඳු මුඛ මඟින් පලුදු වී ඇත. නෙරා ගිය Tharsis ඉහළ ගිනිකඳු භූමිය මෙම කාලයේ දී සකස් වී ඇති බවට විශ්වාස කෙරෙන අතර ඒ සමඟම යුගයේ අවසාන කාලයේ දී විශාල ද්‍රව ජලය ගැල්මක් ද සහිත වූ බවට සැක කෙරේ.
Hesperian යුගය - (Hesperia Planum ගෙන් උපුටා ගනිමින්) : (අවු: බිලියන 3.5 පෙර සිට අවු: බිලියන 1.8 ක් පෙර කල දක්වා ) Hesperia යුගය විශාල ලාවා භූමි සකස් වීම් මඟින් සලකුණු වී ඇත.
Amazonian යුගය - (Amazonis Planitia ගෙන් උපුටා ගනිමින්) : (අවු බිලියන 1.8 සිට වර්තමාන‍ය දක්වා ) Amazonian ප්‍රදේශවල උල්කාෂ්ම ගැටීම් නිසා ඇති වූ විවර හැරෙන්නට තරමක විවිධත්වයක් දක්වයි. අඟහරු මත විවිධ ප්‍රදේශවල ලාවා ගැලීම් සමඟම Olympus Mons නිර්මාණය වූයේ ද මෙම කාල පරිච්ඡේයේය.

අඟහරුගේ ජල විද්‍යාව

අඟහරුගේ පහත් වායුගෝලීය පීඩනය නිසා එහි පෘෂ්ඨය මත ද්‍රව ජලය තිබිය නොහැක. නමුත් එහි ධ්‍රැව ප්‍රධාන වශයෙන් සෑදී ඇත්තේ අයිස් තොප්පි වලින් බැවින් ඝන තත්වයේ ඇති ජලයෙන් නම් කිසිම හිඟයක් නැත. අඟහරුගේ දක්ෂිණ ධ්‍රැවයේ ඇති අයිස් තොප්පිය දියවී ගියහොත් එහි මුළු ග්‍රහ පෘෂ්ඨයම මීටර 11 ක් ගැඹුරට ජලයෙන් යට වී යනු ඇති බව 2007 මාර්තු මාසයේ දී නාසා ආයතනය විසින් නිවේදනය කරන ලදි.

අඟහරුගේ ඝනකම් සයිටොස්පියරයට යටින් ජලය විශාල ප්‍රමාණයක් සිර වී ඇති බව විශ්වාස කෙරේ. ගිනි කඳු පිපිරිමක් වැනි යමකින් එම ද්‍රව ජලය නිදහස් වීමට ඉඩ ඇත. අඟහරුගේ ඉතිහාසයේ දී මෙලෙස ද්‍රව ජලය නිදහස් වන්නට ඇති බවට මතයක් පල වී තිබේ.

මෑතක දී අඟහරු විශ්ව ගවේෂක යානාව මඟින් ගනු ලැබූ ඡායාරූප වලින් අඟහරු පෘෂ්ඨය මත ද්‍රව ජලයේ ඉතිහාසය පිළිබඳ විස්තර වඩා හොඳින් ඉදිරිපත් කරයි. විශාල ගංගා මාර්ග සහ ඒවා ආශ්‍රිත අතු බෙදුනු ශාඛා ජල මාර්ග තිබුණු බවට සාක්ෂි හමුවුවත් ඒවායේ ආරම්භය සනිටුහන් කරන කුඩා ජල මාර්ග පිළිබඳ සාක්ෂි තවමත් හමු වී නැත.

දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ පැවති කාළගුණික විපර්යාස හේතුවෙන් පැරණි ගංගා නිම්නවල ලක්ෂණ යටපත් වී ගොස් ඇති බවට යෝජනා ඉදිරිපත් වී ඇත. අඟහරු විශ්ව ගවේෂකයා වැනි අභ්‍යාවකාශ යානා මඟින් කරන ලද අධි විභේදන නිරීක්ෂණවලින් ආවාට හා ආගාධ බිත්තිවල ඇති ලක්ෂණ සිය ගණනක් සනාථ කොට තිබේ.

අඟහරු පෘෂ්ඨය මත කලක් ද්‍රව ජලය පැවති බවට තවත් සාක්ෂියක් වන්නේ හෙමටයිට් හා ගොයිතයිට් නමැති විශේෂිත ඛනිජ ලවණ දෙක එහි පෘෂ්ඨයෙන් සොයා ගැනීමය. මේවා ජලය ඇති ඇතැම් අවස්ථාවලදී සෑදෙන ඛනිජ ලවණ දෙකකි.

වායු ගෝලය

අවුරුදු බිලියන 4කට පෙර එහි චුම්බකගෝලය අඟහරු හට අහිමි වූ අතර එම නිසා සූර්ය සුළං කෙලින්ම අඟහරු අයන ගෝලයට බැලපෑම් ඇති කරයි. මෙම ක්‍රියාවලිය බාහිර ස්ථරයෙන් පරමාණු ඉවත් කරමින් වායුගෝලය වඩාත් තුනී බවට පත් කර ඇත. මෙම අයනීකරණය වූ වායුගෝලීය අංශු අඟහරු පිටුපසින් ඇදී යනු Mars Global Surveyor හා Mars Express යන 2ම මඟින් අනාවරණය කරගන්නා ලදී. අඟහරුගේ වායුගෝලය දැන් සාපේක්ෂව ඉතා තුනීව පවතී. ඔලිම්පස් මොන්ස් සිට හෙලාස් ප්ලැනිෂියාහි අභ්‍යන්තරය දක්වා පෘෂ්ඨය මත වායු ගෝල පීඩනය 30 Pa (0.03 kPa) සිට 1155 Pa (1.155 kPa) දක්වා වෙනස් වේ. අඟහරුගේ මධ්‍යන්‍ය පෘෂ්ඨ වායුගෝල පීඩනය 600 Pa (0.6 kPa) පමණ වේ. මෙය පෘථිවි පෘෂ්ඨ වායුගෝල පීඩනයෙන් (101.3 kPa) සියයෙන් එකකටත් වඩා අඩු ප්‍රමාණයකි. අඟහරුගේ මධ්‍යන්‍ය පෘෂ්ඨ වායුගෝල පීඩනය පෘථිවි පෘෂ්ඨයෙන් 35 km ඉහළ පවතින පීඩනයට සමාන වෙයි. වායුගෝලයේ පරිමානීය උස, 11 පමණ, පෘථිවියට වඩා වැඩි අතර (6 km) මෙයට හේතුව අඩු ගුරුත්වයයි.
අඟහරුගේ වායුගෝලයේ 95% කාබන් ඩයොක්සයිඩ්, 3% නයිට්‍රජන්, 1.6% ආගන් හා ඔක්සිජන්, ජලය අංශු මාත්‍ර වශයෙන් පවතී. වායුගෝලය දුහුවිලි සහිත වන අතර 1.5 µm පමණ විශ්කම්භයක් ඇති අංශුවලින් ගහනය. මෙම නිසා පෘෂ්ඨයේ සිට බලන කළ අඟහරු අහසට දුඹුරු  වර්ණයක් ලැබී ඇත.අඟහරු වායුගෝලයේ පරිමාව අනුව 10 ppb(අංශු බිලියනයට) සාන්ද්‍රණයක් සහිතව මෙතේන් පවතින බවට සමහර පරීක්ෂකයන් ප්‍රකාශ කරති. මෙතේන් පාරජම්බුල කිරණ මගින් බිඳ වැටෙන, ආකෘතික වශයෙන් අවුරුදු 340 ක් අඟහරු වායුගෝලයේ ජීව කාලයක් පවතින, අස්ථායී වායුවක් නිසා එහි පැවැත්ම ග්‍රහලොව මත වර්තමාන හෝ මෑත කාලීන ප්‍රභවයක් පිළිබඳ ඉඟි කරයි. ගිනි කඳු ක්‍රියාකාරකම් , ධූමකේතු ගැටීම් හා මෙතේන් නිපදවන ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ පැවැත්ම මෙලෙස පැවතිය හැකි ප්‍රභවයන්ය. පසු කාලීනව අඟහරු මත බහුලව ඇති ඛනිජමය ඔලිවයින්, කාබන් ඩයොක්සයිඩ් හා ජලය එක්ව සිදුවිය හැකි ජීව විද්‍යාත්මක නොවන සංසිද්ධියක් වන "සර්පන්ටයින්කරණය" නම් ක්‍රියාවලිය මගින් ද මෙතේන් නිපදවෙන බව පෙන්වා දෙන ලදී.
ධ්‍රැව ශීත කාලවලදී මෙය දිගු අඳුරක පවතින අතර පෘෂ්ඨය සීතල කරමින් මුළු වායුගෝලයෙන් 25-30% පමණ ඝන  CO2 (වියළි අයිස්) ඵලක බවට මිදීමට ලක්වේ. ධ්‍රැවය සූර්යාලෝකයට නැවත නිරාවරණය වූ පසු මිදුණු CO2 ඌර්ධවපාතනය වී ධ්‍රැව හරහා 400 km/h වේගයෙන් හමායන වේගවත් සුළං ඇති කරයි. මෙම සෘතුමය ක්‍රියාකාරකම් දූවිලි හා ජල වාෂ්ප විශාල ප්‍රමාණවලින් ප්‍රවාහනයකට ලක් කරන අතර පෘථිවියේ මෙන් තුෂාර හා කෙඳි වළාකුළු ඇති කරයි. ජල අයිස්වලින් සැදුම් ලත් වළාකුළු 2004 ඔපචුනිටි රෝවරය මගින් ඡායාරූපගත කරන ලදී.

දේශගුණය
සියලුම ග්‍රහයින්ගෙන් පෘථිවියට වඩාත් සමාන සෘතු විපර්යාස දක්වන්නේ අඟහරුය. ඒ ග්‍රහලෝක දෙකෙහි භ්‍රමණ අක්ෂ දෙකෙහි ඇලවීමෙහි ඇති සමානතාවය නිසාය. කෙසේ වුවද අඟහරුගේ සිට සූර්යයාට ඇති දුර, පෘථිවියේ සිට සූර්යයාට ඇති දුරට වඩා වැඩි නිසා අඟහරුගේ වසරක් පෘථිවි වසර දෙකක් පමණ වන අතර එම නිසා අඟහරුගේ ඍතු අතර කාල ප්‍රාන්තර පෘථිවියේ මෙන් දෙගුණයක් පමණ වේ. අඟහරුගේ මතුපිට උෂ්ණත්වය ධ්‍රැව ශීත කාලයේදී -1400C (-2200F) පමණ අඩු අගයක සිට ග්‍රීස්ම ඍතුවේදී 200C(680F) දක්වා වැඩි අගයකට විචලනය වේ. අඟහරුට පවතින එතරම් සූර්ය තාපය දරා ගත නොහැකි තුනී වායු ගෝලය, අඩු වායුගෝලීය පීඩනය, හා අඟහරුගේ පස සතු අඩු තාපධාරිතාව මෙතරම් පුළුල් පරාසයක උෂ්ණත්වය විචලනයකට හේතු වේ.

අඟහරුටද පෘථිවියට සමාන කක්ෂයක් තිබුණි නම් එහි සෘතුද පෘථිවියේ සෘතුවලට සමානවීමට ඉඩ තිබේ. මන්ද, එහි අක්ෂයේ ඇලවීමද පෘථිවියට සමාන බැවිණි. කෙසේ වුවද සංසන්දනාත්මකව වැඩි විකේන්ද්‍රිකතාවක් ඇති අඟහරුගේ කක්ෂයේ සුවිශේෂී ලක්ෂණයන් ඇත. අඟහරු සූර්යයාට වඩාත්ම ආසන්න ලක්ෂ ආසන්නයේදී දක්ෂිණ අර්ධ ගෝලයට ග්‍රීෂ්ම සෘතුවද උත්තර අර්ධ ගෝලයට ශීත සෘතුවද ඇති අතර සූර්යය‍ාට වඩාත් ඈත ලක්ෂයේදී දක්ෂිණ අර්ධ ගෝලයට ශීත සෘතුවද උතුරු අර්ධ ගෝලයට ග්‍රීෂ්ම සෘතුවද ඇති වේ. මේනිසා උතුරේ සෘතු වඩාත් සෞඛ්‍යමය හා දක්ෂිණ අර්ධ ගෝලයේ සෘතු වඩාත් තියුණු වේ. දක්ෂිණ ග්‍රීස්ම සෘතු උෂ්ණත්වය උතුරට වඩා 300C (240F) පමණ ඉහළ අගයක් ගත හැක.

අප සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ  දක්නට ඇති විශාලතම ධූලිකුණාටු ඇත්තේ අඟහරු මතය. මේවා කුඩා පෙදෙසක් ආවරණය කෙරෙන ධූලි කුණාටුවක සිට සමස්ත ග්‍රහලොවම ආවරණය කෙරෙන කුණාටුවක් දක්වා පරාසයක විචලන‍ය වේ. අඟහරු සූර්යයාට සමීපවත්ම මේවා ඇති වීමේ ප්‍රවණතාවක් ඇති අතර, ගෝලීය උණුසුම වැඩිකිරීමටද හේතුවන බව පෙනී ගොස් ඇත.

ධ්‍රැව ආසන්නව ඇති ධ්‍රැව ආවරණ මූලික වශයෙන් ජල අයිස්වලින් සමන්විතය. කෙසේ වුවද එහි මතුපිට වියළි අයිස් ද යම් ප්‍රතිශතයක් ඇත. උත්තර ධ්‍රැවයේ ශීත කාලයේදී පමණක් මිදුණු කාබන් ඩයොක්සයිඩ් (වියළි අයිස්) මීටර් එකක් පමණ ඝනකම තුනී තට්ටුවක් ලෙස පැතිරෙන අතර දක්ෂිණ ධ්‍රැවයේ මීටර් 8 ක් ඝනකම ඇති නිත්‍ය අයිස් තට්ටුවක් ඇත. අඟහරුගේ උතුරු ග්‍රීෂ්ම ඍතුවේදී උතුරු ධ්‍රැව වැස්මට 1000Km පමණ විශ්කම්භයක් ඇති අතර එහි අයිස් කියුබික් කිලෝමීටර මිලියන 1.6 පමණ ඇත. මෙම අයිස් ප්‍රමාණය වැස්ම පුරා සමානව ඇතිරුවහොත් 2km පමණ ඝනකම් වේ. (මෙය අයිස් කියුබික් කිලෝමීටර මිලියන 2.85 ක් සහිත ග්‍රීන්ලන්ත අයිස් තට්ටුව සමග සැස‍ඳේ) දක්ෂිණ ධ්‍රැව වැස්ම සතු මුළු අයිස් අයිස් පරිමාව හා යාබද අයිස් තට්ටු වල මුළු අයිස් පරිමාව කියුබික් ක්ලෝමීටර් මිලියන 1.6 බවට ගණන් බලා ඇත. ධ්‍රැව වැස්මවල් දෙකම සර්පිලාකාර නිම්න පෙන්වන අතර මෙයට හේතුව ලෙස සූර්ය තාපනයේ ඇති වෙනස්කම් සමගම අයිස් ඌර්ධවපාතනය හා ජල වාෂ්ප ඝණීභවනය බවට විශ්වාස කෙරේ. අඟහරු ඍතු විපර්යාසවල උෂ්ණත්වය උච්ඡාවචනය අනුව ධ්‍රැව වැස්ම දෙකම හැකිලීමකට හා වර්ධනයකට භාජනය වේ.

අඟහරුගේ කක්ෂය සහ භ්‍රමණය

අඟහරුගේ සිට සූර්යයාට සාමාන්‍ය දුර දළ වශයෙන් කිලෝමීටර මිලියන 230 ක් වන අතර එහි කක්ෂගත වීමේ කාලය පෘථිවි දින 687 ක් වේ. අඟහරුගේ සූර්ය දිනයක් පැය 24 මිනිත්තු 39 තත්පර 35.244 ක් වන බැවින් එය පෘථිවියේ සූර්ය දිනයකට වඩා වැඩි වන්නේ සුළු වශයෙනි. අඟහරුගේ වසරක් පාථිවි වර්ෂ 1.8809 කට නැතිනම් වසරක් දින 320 ක් සහ පැය 18.2 කට සමාන වේ.

අඟහරුගේ අක්ෂයෙහි අංශක 25.19 ක ආනතියක් ඇති අතර එය පෘථිවි අක්ෂයේ ආනතියට ආසන්න වශයෙන් සමාන වේ. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අඟහරු ග්‍රහයාගේ ද පෘථිවියේ මෙන් සෘතු දක්නට ලැබෙන අතර අඟහරු ග්‍රහයාගේ වර්ෂය පෘථිවි වර්ෂයට වඩා දීර්ඝ බැවින් එහි සෘතු කාල පරාසයන් ද දීර්ඝ වේ. අඟහරු ග්‍රහයා සූර්යයාට සමීපතම ලක්ෂයට 2007 ජුනි මාසයේ දී පැමිණුන අතර සූර්යයාගෙන් දුරස්තම ලක්ෂයට පැමිණුනේ2008 මැයි මාසයේ දීය.

අඟහරු ග්‍රහයා සතුව 0.09 ක කක්ෂි විකේන්ද්‍රීයතාවයක් දක්නට ලැබෙන අතර සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ අනෙක් ග්‍රහයන්ගේ මීට වැඩි විකේන්ද්‍රීයතාවයක් පෙන්නුම් කරන්නේ බුධ ග්‍රහයා පමණි. කෙසේ නමුත් අතිතයේ දී අඟහරු ග්‍රහයාගේ කක්ෂය දැනට වඩා වෘත්තාකාරව පැවති බව සොයා ගෙන තිබේ. පෘථිවි වර්ෂ මිලියන 1.35 කට පෙර එහි විකේන්ද්‍රීයතාවය 0.002 ක්ව පැවති අතර එය අද පෘථිවියේ දක්නට ලැබෙන විකේන්ද්‍රීයතාවයට වඩා අඩුය. අඟහරු පෘථිවි චක්‍රය වන වසර 100,000 සමඟ සසඳන විට අඟහරු ග්‍රහයාගේ විකේන්ද්‍රීයතා චක්‍රය පාථිවි වර්ෂ 96,000 ක් වේ. කෙසේ නමුත් අනෙක් ග්‍රහලෝක වල ගුරුත්වාකර්ෂණ බලපෑම නිසා අඟහරු ග්‍රහයාගේ විකේන්ද්‍රීය බව වැඩිවෙමින් පවතී. පෘථිවිය සහ අඟහරු ග්‍රහයා අතර ආසන්නතම දුර තවත් වසර 25,000 ක් ඇතුලත අඩු වී යනු ඇති බවට අනාවැකි පල වේ.

කක්ෂයේ ලක්ෂණ

ඉහත රූපයේ ෆෝබෝස්  (Phobos) හා ඩෙයිමෝස් (Deimos) කක්ෂ පිහිටා ඇත.  අඟහරුගේ උතුරු ධ්‍රැවයේ සිට එය දැකිය හැකය.
('ෆෝබෝස්' හා ඩෙයිමෝස්'යනු අගහරුගේ උපග්‍රහයන් 2කකි.)
ෆෝබෝස් හි කක්ෂය අගහරුට ඉතා ආසන්නව පිහිටයි.  මේ නිසා අසාමාන්‍ය ප්‍රතිඵල දැකිය හැකිය.
අගහරුගේ සිට බලන විට ෆෝබෝස් චන්ද්‍රයාගේ දර්ශනය පෘථිවියේ චන්ද්‍රයා පෙනෙන විශාලත්වය මෙන් 6400 ගුණයක් විශාලව පෙනේ.  එමෙන්ම පෘථිවියේ චන්ද්‍රයා මෙන් 2500 ගුණයක් දීප්තිමත් වේ.  අගහරුගේ අහසේ ¼ ක ප්‍රමාණයක් මෙම චන්ද්‍රයාගේ දර්ශනයෙන් වැසෙයි.
ෆෝබෝස් චන්ද්‍රයා පරිභ්‍රමණය වන්නේ අගහරු ග්‍රහයා භ්‍රමණය වන දිශාවටයි.  නමුත් පරිභ්‍රමණ වේගය අගහරුගේ භ්‍රමණ වේගයට වඩා ඉතා වැඩි වේ.  මේ හේතුවෙන් ෆෝබෝස් චන්ද්‍රයා බටහිරින් පායා, පැය 4 කින් පමණ නැගෙනහිරින්  බැස යයි.  දිනකට දෙවරක් මෙය සිදුවේ. (පැය 11 විනාඩි 6 කට වතාවක්)  ෆෝබෝස් අක්ෂය සමකයට ආසන්න වේ.  මේ හේතුවෙන් අංශක 70.4 ට ඉහළ අක්ෂාංශයන්ට මෙම චන්ද්‍රයා දැකිය නොහැකිය.
අගහරුගේ සමකයේ සිට ෆෝබෝස් චන්ද්‍රයාගේ විෂ්කම්භය පෘථිවියේ සිට, පෘථිවිය චන්ද්‍රයා දකින ආනතියෙන් 1/3 ක වෙනසක් දක්වයි.  අක්ෂාංශවල අගය ඉහළ වන විට මෙම ආනතිය අඩු වේ.  මෙ හේතුවෙන් ෆෝබෝස් හි දර්ශනය වන විශාලත්වය 45% ක පරාසයක විචලනය වේ.  දෘෂ්‍ය ආනතිය ෆෝබෝස් පායන විටදී 0.140 ද, බැස යන විට 0.200 ද වේ.  සූර්යයාගේ ආනතිය අගහරුට 0.350 ක් වේ.

සූර්යග්‍රහන
ෆෝබෝස් චන්ද්‍රයාගේ සමීප පිහිටීම නිසා නිරන්තර සූර්යග්‍රහන ඇතිවේ. නමුත් මේ සියල්ල අර්ධ සූර්යග්‍රහන වේ.  පූර්ණ සූර්යග්‍රහණයක් සිදු කිරීමට තරම් ෆෝබෝස් විශාල නොවේ.  මෙම අර්ධ සූර්යග්‍රහන අභ්‍යවකාශ යානාවලින් හා අගහරු මත ඇති රොබෝ යන්ත්‍ර වලින් ඡායාරූපගත කොට ඇත.

ෆෝබෝස් හි අනාගත ව්‍යසනය
ෆෝබෝස් ගේ ඉතා සමීප කක්ෂගත වීම නිසා අගහරුගේ ගුරුත්වය මගින් කක්ෂය තව ලං කරමින් තිබේ.  එය වසර 100 කට මීටර් 1.8 ක ප්‍රමාණයක් වේ.  උදම් බලයන්ගෙන් තුලනය වන සීමාව (Roche limit) ඉක්ම වූ විට ෆෝබෝස් හි අභ්‍යන්තර කුහර හා බිඳවැටීම් ඇති වේ.  ඉන්පසු මෙම කැබලි අගහරු වටා කක්ෂ ගත වේ.  නමුත් එයට තව වසර මිලියන 30 – 80 අතර කාලයක් ගත වේ.

සෞරග්‍රහ මණ්ඩලය
සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ග්‍රහලෝක
අඟහරු
තාරකා විද්‍යාව

අඟහරු ග්‍රහලොව


Le Protocole contre le trafic illicite de migrants par terre, air et mer, additionnel à la Convention des Nations Unies contre la criminalité transnationale organisée, est adopté par l'Assemblée générale des Nations unies en l'an 2000. Il forme l'un des trois instruments de la Convention de Palerme, les deux autres étant le Protocole additionnel à la Convention des Nations Unies contre la criminalité transnationale organisée visant à prévenir, réprimer et punir la traite des personnes, en particulier des femmes et des enfants et le Protocole contre la fabrication et le trafic illicites d'armes à feu, de leurs pièces, éléments et munitions.

Le Protocole contre le trafic illicite de migrants entre en vigueur le . En mai 2020, 112 pays en étaient signataires et 149 l'ont ratifié.

Généralités

Ce protocole vise à protéger les droits des travailleurs migrants et à éroder le pouvoir et l'influence des groupes de crime organisé qui maltraitent les migrants. Le document insiste sur l'obligation de traiter les migrants avec humanité et d'instaurer des approches internationales et globales pour lutter contre le trafic illicite de personnes (ou trafic de migrants), y compris en réglant les causes socio-économiques qui sous-tendent les migrations.

Les États qui ont ratifié le protocole doivent s'assurer que le trafic de migrants est inscrit dans le droit pénal, conformément à ses dispositions et à celles figurant dans le protocole contre la criminalité transnationale organisée.

Compte tenu de l'attention politique portée au trafic illicite de personnes dans les années 2010, il peut sembler surprenant d'apprendre qu'un effort international concerté pour définir et réguler ce trafic ne remonte qu'aux années 1990. Cet effort a suivi une importante recrudescence des migrations irrégulières aux États-Unis et en Europe dans les années 1980 et 1990. Pour y remédier, les nations se sont concentrées sur les gens qui favorisent l'immigration illégale, plutôt que sur les migrants. Le cadre légal issu de ces réflexions est le Protocole contre le trafic illicite de migrants par terre, air et mer, qui complète l'instrument précédent, à savoir le protocole contre la criminalité transnationale organisée.

Le protocole sur le trafic illicite des personnes ne fournit pas un régime juridique exhaustif ; au contraire, il s'inscrit dans un .

Contrairement à la traite des êtres humains, le trafic illicite de personnes est une transaction consentie entre le client et le passeur : il s'agit d'un accord contractuel qui s'achève en général quand le migrant parvient à destination. Néanmoins, les procédés du trafic de personnes peuvent se dégrader au point de constituer, au mieux, des atteintes extrêmes aux droits de l'homme, car les migrants transportés peuvent être victimes de menaces, de maltraitance, d'exploitation, de torture et même de meurtre aux mains des trafiquants.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Trafic illicite de personnes
 Immigration illégale
 Traite des êtres humains

Liens externes
Text of protocol
UNODC Smuggling of Migrants
UNODC, Model Law on Smuggling of Migrants
Ratifications SOM Protocol - UN Treaty Collection
programmes regarding the protocol

Traité des Nations unies
Convention internationale en vigueur
Traité de droit pénal international
Traité relatif à la traite des êtres humains


Dido abandonada (título original en italiano, Didone abbandonata) es una ópera en tres actos del compositor italiano Niccolò Piccinni (Bari, 1728 — Passy (París), 1800) basado en el libreto de Pietro Metastasio pero llevado más tarde al francés por Jean-François Marmotel. Su estreno tuvo lugar en el Teatro della Torre Argentina de Roma, el 8 de enero de 1770.

Producción operística y Antecedentes de Didon
La reina María Antonieta llamó a Niccolo  para que fuese a París, pero esto provocó una fuerte rivalidad con Gluck, la cual acabó resuelta con el encargo a ambos músicos de Ifigenia en Táuride. Gluck la realizó en el año 1799 y Piccini en 1785; también es autor de Roland (1778) y Didon (1783), es triunfo de esta rivalidad fue Piccini, el cual fue nombrado director de una compañía italiana en París.

Tras la rivalidad con Gluck vino otra con Sacchini, pero la vuele a ganar el compositor italiano con Didon, pero a partir de este momento se comienza un declive en su producción musical. Regresa a Nápoles, donde en el año 1702 estrena Gionata y la Serva onorata, pero tuvo una gran rivalidad con la corte napolitana, por lo que decide irse a Francia, lugar donde es nombrado inspector de enseñanza del conservatorio, falleciendo a los pocos años.

El libreto de Didone abandonata fue escrito por Metastasio para que fuera utilizado por el compositor italiano Domenico Natale Sarro para componer una ópera homónima en tres actos, cuyo estreno tuvo lugar en el Teatro San Bartolomé de Nápoles, el 1 de febrero de 1724. Posteriormente a Sarro fueron más de 70 los compositores que crearon óperas sobre el mismo libreto, entre ellos Händel, Hasse, Paisiello o Päer, siendo el último Carl Gottlieb Reissiger cuya Dido se estrenó en Dresde justo 100 años después, en 1824.

Libreto
Las fuentes a las que acudió Metastasio para escribir el libreto fueron La Eneida  y  Los Fastos  de los poetas romanos Virgilio y Ovidio respectivamente.
El libreto es el segundo de la producción de Metastasio, estando comprendido entre Siface, re di Numidia  (1723) y  Siroe, re di Persia (1726).

Personajes

Versión París

El 16 de octubre 1783 en el Teatro del Palacio de Fontainebleau y bajo el título de Didon, Piccinni presentó una segunda versión de Dido abandonada con libreto en francés de Jean-François Marmontel sobre Metastasio. La representación estuvo presidida por el rey de Francia Luis XVI que la hizo repetir 3 veces en el mismo día y María Antonieta.

Fue de toda su producción operística francesa la obra que llegó a tener mayor reconocimiento.

Personajes

Argumento

Dido, viuda de Siqueo, tras serle asesinado el marido por su hermano Pigmalión, rey de Tiro, huyó con inmensas riquezas a África donde, comprando suficiente territorio, fundó Cartago, ciudad situada en lo que consideramos el actual Túnez y donde se va a desarrollar la trama.

Fue allí solicitada como esposa por muchos, particularmente por Jarbas, rey de los moros, rehusando siempre, pues decía querer guardar fidelidad a las cenizas del extinto cónyuge, nos aparece disfrazado como el embajador Arbace por comodidad de la representación.

Mientras tanto, el troyano Eneas, habiendo sido destruida su patria por los griegos, cuando se dirigía a Italia fue arrastrado por una tempestad hasta las orillas de África, siendo allí recogido y cuidado por Dido, la cual se enamoró de él ardientemente; pero mientras éste se complacía y se demoraba en Cartago por el cariño de la misma, los dioses le ordenaron que abandonara aquel cielo y que continuara su camino hacia Italia donde le prometieron que habría de resurgir una nueva Troya. Él partió, y Dido, desesperadamente, después de haber intentado en vano retenerlo, vio como Cartago fue incendiada por Jarbas y se sintió tan sola que decidió arrebatarse la vida.

También nos encontramos en esta historia a personajes como el de Selene (hermana de Dido), la cual está secretamente enamorada de Eneas, a Araspe, confidente de Jarba y enamorado de Selene; además también tenemos a Osmida, ministro traidor y confesor de Dido.

Todo esto lo cuenta Virgilio, uniendo el tiempo de la fundación de Cartago a los errores de Eneas, en un bello anacronismo y Ovidio que en el tercer libro de sus Fastos, recoge que Jarbas se apoderó de Cartago tras la muerte de Dido, y que Ana, hermana de la misma, a la que llamaremos Selene, estaba ocultamente enamorada de Eneas.

Influencia
Metastasio tuvo gran influencia sobre los compositores de ópera desde principios del  a comienzos del . Los teatros de más renombre representaron en este período obras del ilustre italiano, y los compositores musicalizaron los libretos que el público esperaba ansioso. Didone abbandonata fue utilizada por más de 70 compositores para componer otras tantas óperas de las que casi ninguna de ellas ha sobrevivido al paso del tiempo.

 No es de extrañar su éxito dada a la cantidad de personajes (cargados de una gran fuerza dramática), de acciones y de tramas.

Véase también
 Anexo: Óperas tituladas "Dido abandonada"
 Anexo: Óperas con libreto de Metastasio
 https://opac.rism.info/metaopac/singleHit.do?methodToCall=showHit&curPos=1&identifier=251_SOLR_SERVER_1979876132
 http://imslp.org/wiki/Didone_abbandonata_(Piccinni,_Niccol%C3%B2)
 https://www.youtube.com/watch?v=AVSDcIzgakY

Referencias

 New Grove Dictionary of Music and Musicians, 2ª Ed. (2001)

Óperas de Niccolo Piccinni
Óperas en italiano
Óperas de 1770
Óperas estrenadas en Roma
Piccinni

Dido abandonada (Piccinni)