A tartaruga Bolson (Gopherus flavomarginatus), também chamada de tartaruga gigante mexicana ou tartaruga de margem amarela, é uma espécie de tartaruga da América do Norte. Das seis espécies de tartarugas norte-americanas, é a maior, tendo um comprimento de carapaça de cerca de . Ele vive em uma região do deserto de Chihuahuan conhecida como Bolsón de Mapimí, que está localizada no centro-norte do México.

Descoberta
A tartaruga Bolson foi descoberta apenas em 1959. A lenda é que um grupo de biólogos que trabalhavam no Bolsón de Mapimí estava em uma fazenda e viu galinhas comendo uma grande carapaça de tartaruga. Eles perguntaram sobre a origem da concha e os moradores responderam dizendo que era "la tortuga grande del desierto", a grande tartaruga do deserto.

Em 1979, a Reserva da Biosfera Mapimi de 340.000 hectares foi criada para proteger a tartaruga Bolson e outras flora e fauna únicas do Bolsón de Mapimí. Apesar dessa designação, a pecuária e a mineração ainda ocorrem na reserva. Se isso é prejudicial para a tartaruga não é conhecido.

População em declínio
A pesquisa mais recente, publicada em 1991 a partir de dados coletados em 1983, estima que menos de 10.000 tartarugas permanecem na natureza. As populações diminuíram principalmente devido à coleta excessiva de alimentos e ao comércio de animais de estimação. A incursão de estradas, ferrovias e desenvolvimento agrícola aceleraram o declínio da espécie nos últimos 40 anos. Na parte central de seu alcance, os moradores estão cientes do status de proteção da tartaruga e ajudam na sua conservação. No entanto, na porção nordeste de sua faixa, perto de La Sierra Mojada, as populações da tartaruga são baixas. Acredita-se que as tartarugas ainda são coletadas e comidas nesta área. Além disso, estão sendo realizadas extensas operações de limpeza de arbustos para abrir caminho para o gado pastando. Em 2008, após a construção de usinas de etanol subsidiadas pelo governo federal, iniciaram-se as operações de cultivo extensivo de milho dentro da Reserva da Biosfera Mapimi. As fazendas foram cultivadas em habitat de tartarugas, apesar de seu status protegido. Em 2018, o Grupo de Especialistas em Tartarugas e Tartarugas de Água Doce da IUCN recomendou uma reavaliação e reclassificação de todas as seis espécies de Gopherus Essa reclassificação moveria G. flavomarginatus de Vulnerável (VU) para Criticamente Ameaçado (CR)

Tartarugas Appleton
No outono de 2006, 26 tartarugas Bolson foram translocadas do Audubon Appleton-Whittell Research Ranch em Elgin, Arizona para o Ted Turner's Armendaris Ranch no centro-sul do Novo México, um ambiente desértico de Chihuahuan dentro da faixa pré-histórica desta espécie  Essas tartarugas, conhecidas como tartarugas Appleton em comemoração a Ariel Appleton, um campeão da conservação da tartaruga Bolson, foram originalmente trazidas para o Arizona de Durango, México pelo Dr. David Morafka em 1973. Quatro tartarugas da população de Appleton foram estabelecidas no Living Desert Museum em Carlsbad, Novo México. Ambos os locais têm programas de reprodução ativos em vigor.

Renaturalização
A tartaruga Bolson foi recentemente trazida à atenção do mundo quando, em agosto de 2005, um artigo sobre a renaturalização do Pleistoceno apareceu na revista Nature (Donlan, et al., 2005) propondo que a megafauna que se extinguiu na América do Norte no final do Pleistoceno (~12.800 anos atrás) ser reintroduzido no continente para criar um Parque Pleistoceno. A tartaruga Bolson foi a primeira espécie proposta para este esforço de restauração. A tartaruga é única porque, ao contrário dos mamutes, gatos com dentes de sabre e preguiças gigantes, não está extinta.  O Turner Endangered Species Fund, que reintroduziu a tartaruga no Novo México, deixou claro que a restauração da tartaruga ao sudoeste é um projeto de recuperação de espécies ameaçadas e não um projeto de renaturalização, embora existam elementos de renaturalização.

Referências

  Listed as Vulnerable (VU A1d, B1+2bc, C1 v2.3)

Ligações externas

Gopherus
Répteis descritos em 1959
Répteis do México
Répteis dos Estados Unidos

Gopherus flavomarginatus


Pasila (Böle en sueco) es un distrito de Helsinki. Está a 3,5 km del centro de Helsinki. Tiene 8000 habitantes y un área de 4,29 km². Pasila se divide en cuatro zonas que son, Keski-Pasila, Itä-Pasila, Länsi-Pasila y Pohjois-Pasila. En Pasila está la estación de trenes del distrito.

Distritos de Helsinki

Pasila


Ichaso (Itsaso en euskera y de forma oficial) es una localidad española y un concejo de la Comunidad Foral de Navarra perteneciente al municipio de Basaburúa Mayor.

Está situado en la Merindad de Pamplona, en la comarca de Ultzamaldea,  y a 31 km de la capital de la comunidad, Pamplona. Su  población en  fue de  habitantes (INE), su superficie es de  km² y su densidad de población de  hab/km².

Geografía física

Situación
La localidad de Ichaso está situada en la parte suroeste del municipio de Basaburúa Mayor a una altitud de 514  Su término concejil tiene una superficie de  km² y limita al norte con los concejos de Beruete y Jaunsarás; al este con el de Yaben; al sur con el de Udave-Beramendi y al oeste con el de Aldaz y Arruiz ambos pertenecientes al municipio de Larráun.

Demografía

Evolución de la población

Véase también
 Basaburúa Mayor
 Lista de concejos de Navarra

Referencias

Enlaces externos
 Datos del Concejo de Ichaso - Gobierno de Navarra - Información y datos de entidades locales de Navarra.

Concejos de Basaburúa Mayor
Localidades de Basaburúa Mayor
Municipios desaparecidos de Navarra

Ichaso (Navarra)


Hugo Bänziger (Zúrich, 3 de enero 1956 - ) es un banquero, miembro del Consejo de Administración del Deutsche Bank. Ejerce como Chief Risk Officer.

Carrera profesional
Estudió Historia moderna, Derecho y Economía en la Universidad de Berna, doctorándose en Historia Económica.
De 1985 a 1996 trabajó para Credit Suisse y en 1996 se unió al Deutsche Bank, donde ha mantenido puestos de diversa responsabilidad; en la actualidad es miembro del Consejo de Administración del Banco, como responsable de la política de riesgos.

Desde esta posición de responsabilidad, sus opiniones sobre los mercados son recogidas por diversos medios con relevancia en Alemania y a nivel internacional, llegando a ser un referente de opinión para hechos de contingencia que afectan al mercado alemán y que son publicados en Der Spiegel, además de publicar algunas columnas de opinión en la sección "Insiders" del Financial Times; en este contexto, son conocidas sus intervenciones para calmar a los mercados tras el escándalo del Banco UBS AG, o respecto a la estabilidad del Deutsche Bank tras la crisis subprime.

En 2010 fue elegido gestor de riesgos del año por GARP (Asociación global de gestores de riesgo).

Referencias

Enlaces externos
 Miembros del Consejo de Administración (En inglés).
 Perfil en Forbes (En inglés).
 Perfil en Businessweek de Bloomberg (En inglés).

Banqueros de Suiza
Nacidos en Zúrich

Hugo Banziger


Indenfor filosofi, systemteori, videnskab og kunst er emergens processen hvorved større entiteter, helheder, mønstre og regulariteter opstår gennem vekselvirkning mellem mindre eller simplere entiteter, selvom disse ikke selv udviser eller besidder sådanne egenskaber.

Emergens er central i teorier af integrationsniveauer og af komplekse systemer. Fx bliver fænomenet liv studeret i biologi almindeligvis opfatter som et emergent egenskab af interagerende molekyler, som studeres i kemi - og molekylers fænomener skyldes interaktioner mellem elementarpartikler, som igen modelleres i partikelfysik. Neurobiologiske fænomener bliver ofte opfattet som grundlag for psykologiske fænomener, som økonomiske fænomener derfor baserer sig på.

Indenfor filosofi refererer emergens typisk til emergentisme. Næsten alle former for emergentisme omfatter en form for epistemisk eller ontologisk irreducibilitet til de lavere niveauer.

Definitioner
Ideen om emergens har eksisteret siden i hvert fald Aristoteles.
John Stuart Mill
og Julian Huxley
er to af mange videnskabsfolk og filosoffer, som har skrevet om begrebet.

Termen "emergens" blev navngivet af filosoffen G. H. Lewes, som skrev:

"Every resultant is either a sum or a difference of the co-operant forces; their sum, when their directions are the same -- their difference, when their directions are contrary. Further, every resultant is clearly traceable in its components, because these are homogeneous and commensurable. It is otherwise with emergents, when, instead of adding measurable motion to measurable motion, or things of one kind to other individuals of their kind, there is a co-operation of things of unlike kinds. The emergent is unlike its components insofar as these are incommensurable, and it cannot be reduced to their sum or their difference."

Økonomen Jeffrey Goldstein gav den nuværende definition af emergens i tidskriftet Emergence.
Goldstein definerede oprindeligt emergens som: "the arising of novel and coherent structures, patterns and properties during the process of self-organization in complex systems".

Goldstein's definition kan yderligere udvide detajleringsgraden i beskrivelsen:

"The common characteristics are: (1) radical novelty (features not previously observed in systems); (2) coherence or correlation (meaning integrated wholes that maintain themselves over some period of time); (3) A global or macro "level" (i.e. there is some property of "wholeness"); (4) it is the product of a dynamical process (it evolves); and (5) it is "ostensive" (it can be perceived)." For good measure, Goldstein throws in supervenience.

System videnskabsmanden Peter Corning siger at levende systemer ikke kan reduceres til de underliggende fysiklove:

Rules, or laws, have no causal efficacy; they do not in fact "generate" anything. They serve merely to describe regularities and consistent relationships in nature. These patterns may be very illuminating and important, but the underlying causal agencies must be separately specified (though often they are not). But that aside, the game of chess illustrates ... why any laws or rules of emergence and evolution are insufficient. Even in a chess game, you cannot use the rules to predict "history" — i.e., the course of any given game. Indeed, you cannot even reliably predict the next move in a chess game. Why? Because the "system" involves more than the rules of the game. It also includes the players and their unfolding, moment-by-moment decisions among a very large number of available options at each choice point. The game of chess is inescapably historical, even though it is also constrained and shaped by a set of rules, not to mention the laws of physics. Moreover, and this is a key point, the game of chess is also shaped by teleonomic, cybernetic, feedback-driven influences. It is not simply a self-ordered process; it involves an organized, "purposeful" activity.

Se også

Kilder/referencer

Bibliografi

Yderligere læsning

 Alexander, V. N. (2011). The Biologist's Mistress: Rethinking Self-Organization in Art, Literature and Nature. Litchfield Park AZ: Emergent Publications.

 Bedau, Mark A. (1997)."Weak Emergence" .
 Blitz, David. (1992). Emergent Evolution: Qualitative Novelty and the Levels of Reality. Dordrecht: Kluwer Academic.

 Chalmers, David J. (2002). "Strong and Weak Emergence" http://consc.net/papers/emergence.pdf  Republished in P. Clayton and P. Davies, eds. (2006) The Re-Emergence of Emergence. Oxford: Oxford University Press.
 Philip Clayton (2005). Mind and Emergence: From Quantum to Consciousness Oxford: OUP,
 Philip Clayton & Paul Davies (eds.) (2006). The Re-Emergence of Emergence: The Emergentist Hypothesis from Science to Religion Oxford: Oxford University Press.
 Corning, Peter A. (2005). "Holistic Darwinism: Synergy, Cybernetics and the Bioeconomics of Evolution." Chicago: University of Chicago Press.

 Felipe Cucker and Stephen Smale (2007), The Japanese Journal of Mathematics, The Mathematics of Emergence

 *

 Haag, James W. (2008). Emergent Freedom: Naturalizing Free Will Goettingen: Vandenhoeck & Ruprecht,

 Holman, Peggy. (2010). Engaging Emergence: Turning upheaval into opportunity. San Francisco: Barrett-Koehler.

 Hopper, P. 1998. Emergent Grammar. In: Tomasello, M. eds. 1998. The new psychology of language: Cognitive and functional approaches to language structure. Mahwah, NJ: Earlbaum, pp. 155–176.

 Ignazio Licata & Ammar Sakaji (eds) (2008). Physics of Emergence and Organization , , World Scientific and Imperial College Press.

 Jackie (Jianhong) Shen (2008), Cucker–Smale Flocking Emergence under Hierarchical Leadership In: SIAM J. Applied Math., 68:3,

 Solé, Ricard and Goodwin, Brian (2000) Signs of life: how complexity pervades biology, Basic Books, New York.

Eksterne henvisninger

 The Emergent Universe : An interactive introduction to emergent phenomena, from ant colonies to Alzheimer's.
 Exploring Emergence : An introduction to emergence using CA and Conway's Game of Life from the MIT Media Lab
 ISCE group : Institute for the Study of Coherence and Emergence.
 Towards modeling of emergence : lecture slides from Helsinki University of Technology
 Biomimetic Architecture - Emergence applied to building and construction

Emergens


A holdfast is a root-like structure that anchors aquatic sessile organisms, such as seaweed, other sessile algae, stalked crinoids, benthic cnidarians, and sponges, to the substrate.

Holdfasts vary in shape and form depending on both the species and the substrate type. The holdfasts of organisms that live in muddy substrates often have complex tangles of root-like growths. These projections are called haptera and similar structures of the same name are found on lichens. The holdfasts of organisms that live in sandy substrates are bulb-like and very flexible, such as those of sea pens, thus permitting the organism to pull the entire body into the substrate when the holdfast is contracted. The holdfasts of organisms that live on smooth surfaces (such as the surface of a boulder) have flattened bases which adhere to the surface. The organism derives no nutrition from this intimate contact with the substrate, as the process of liberating nutrients from the substrate requires enzymatically eroding the substrate away, thereby increasing the risk of organism falling off the substrate.

The claw-like holdfasts of kelps and other algae differ from the roots of land plants, in that they have no absorbent function, instead serving only as an anchor.

References

Plant morphology

es:Rizoide

Holdfast (biology)


Birthday Cake ist ein Lied der barbadischen Sängerin Rihanna. Ein Remix, bei dem Chris Brown als Gastmusiker mitwirkte, wurde am 6. März 2012 als vierte Singleauskopplung aus Rihannas sechstem Studioalbum Talk That Talk veröffentlicht, woraufhin er bis auf Platz 24 der Billboard Hot 100 stieg.

Hintergrund
Das Lied wurde von The-Dream, Rihanna, Marcos Palacios und Earnest Clark geschrieben, wobei die Produktion von Da Internz. übernommen wurde. The-Dream trat als Co-Produzent in Erscheinung. Der Titel wurde in Zimmer 1306 im Radisson Blu Royal Hotel in Kopenhagen, Dänemark, aufgenommen.  Vor der Veröffentlichung des Albums leakte der Titel im Internet und erreichte eine hohe Beliebtheit bei den Anhängern Rihannas. Allerdings wurde alsbald bekanntgegeben, dass das Musikstück sich nicht auf dem neuen Album der Sängerin befinden würde. Da Fans enttäuscht auf diese Bekanntmachung reagierten, äußerte der Songwriter The-Dream sich in einem Interview zu der Problematik und bestätigte, dass "Birthday Cake" lediglich ein Interlude sei, nicht jedoch ein richtiges Lied. Aufgrund der Reaktionen von Rihannas Fans unter anderem auf sozialen Netzwerken wie Twitter gab The-Dream schließlich bekannt, dass der Titel zu einem richtigen Lied verarbeitet und schließlich als Single veröffentlicht werde. Letztlich fand das Lied auch für das Album Talk That Talk Verwendung.

Komposition
Das Lied ist ein Interlude, welches Bass, das Geräusch von Klingelläuten, Klatschgeräusche und einen elektronischen Beat beinhaltet. Der Gesang Rihannas wird durch einen sinnlichen Tonfall dem anzüglich Liedtext angepasst. Außerdem rapt sie einen großen Teil des Liedes. In verschiedenen Rezensionen wurde der Gesang zudem als heißblütig und verspielt beschrieben.

Das Lied beinhaltet wenig Text und basiert hauptsächlich auf dem Wort Cake (deutsch: Kuchen), welches Rihanna im Refrain mehrmals wiederholt. Neben diesen Wiederholungen besteht der Text noch aus mehreren Metaphern mit sexuellem Hintergrund. So beziehen sich die Zeilen I know you wanna bite this/ It's so enticing/ Nothing else like this, I'ma make you my bitch/ And it's not even my birthday/ But you wanna put your name on it zum Beispiel auf eine Vagina. Außerdem singt Rihanna über ihr Verlangen nach spontanem Sex. Durch die Zeilen I'ma make you my bitch stelle sie zudem dar, ihren Liebhaber gefügig zu machen. Der Titel endet mit einem Fade-out, was von Rezensenten negativ aufgenommen wurde. Katherine St. Asaph beschrieb dies zum Beispiel als ungraziös und war der Meinung, dass das Lied hierdurch wirke, als sei es unvollständig. Auf das Fade-out folgen die Worte Ooh, I wanna fuck you right now, was ebenso kritisiert wurde. Es wurde als unverfroren beschrieben, zudem würde die Absicht des Liedes durch das Fluchen offensichtlich.

Live-Auftritte
Das Lied wurde am 5. Mai 2012 erstmals live gesungen. Damals trat Rihanna bei Saturday Night Live auf und trug den Titel als Teil eines Medleys zusammen mit dem ebenfalls als Single veröffentlichten Lied "Talk That Talk" vor. Dabei sang sie zu Beginn die Version des Interludes von "Birthday Cake", ehe sie "Talk That Talk" ohne den auf der Single-Version als Gastmusiker mitwirkenden Rapper Jay-Z vortrug.

Erfolg

Rezeption
Das Interlude erhielt von Rezensenten durchschnittliche Kritiken. Jason Lipshutz von Billboard lobte das Lied und schrieb, dass jeder Unarten in Popmusik-Form, die sich thematisch mit Geburtstagen auseinandersetzt, gut findet. Allerdings sei 78 Sekunden nicht genug an Feierlichkeit. Sam Lansky von MTV Buzzworthy war ebenfalls von dem Lied überzeugt und sagte, dass der einzige Fehltritt des Titels sei, dass er zu kurz ist. Außerdem war er der Meinung, dass Rihanna durch Co-Produzent The-Dream, welchen man als sinnlichen R&B-Meister bezeichnete, mehr Schmutz offenbare.

Viele Rezensenten bewerteten "Birthday Cake" zusammen mit dem Lied "Cockiness (Love It)", das ebenfalls auf Rihannas Album Talk That Talk zu finden ist und sich auf der Titelliste direkt vor "Birthday Cake" befindet. Dabei schrieb einer, dass beide Titel beim Zuhörer keine Zweifel hinterlassen würde, dass Rihanna genauso sexy wie immer in ihrer Karriere ist. Melissa Maerz von der Zeitschrift Entertainment Weekly verglich die beiden Lieder ebenfalls miteinander und nannte sie die provokativsten Musikstücke des Albums. Des Weiteren bezeichnete sie diese als Ich-mag-es-grob-Lieder (englisch: I-like-it-rough tracks) und vertrat die Meinung, dass sie lediglich Album-Füller seien, deren Zweck es ist, den Zuhörer aus dem Bett und auf die Tanzfläche zu bringen. Die Daily Mail schrieb, dass die Zweideutigkeit ermüdend sei, nachdem man beide Titel gehört habe.

Verschiedene Autoren waren weniger von der Qualität des Interludes überzeugt und nannten es beispielsweise entsetzlich, wobei Rezensent Giovanny Caquias ironisch anmerkte, dass man aufgrund der geringen Länge des Liedes nur minimal Zeit verschwende. Auch bei BBC Music nahm man den Titel negativ auf und schrieb, dass dieser ein gänzlich sinnloses ein-Minuten-Etwas (englisch: minute-something) in Gemeinschaft mit Starproduzent The-Dream sei, welcher an die langweiligen Profanitäten eines Geburtstagskuchens (englisch: Birthday Cake) verschwenden worden sei. In anderen Bewertungen wurden der Liedtext und die Botschaft des Liedes kritisiert. So schrieb man, dass man zwar nicht genau sagen kann, dass es sich bei "Birthday Cake" um ein schlechtes Musikstück handelt, der Autor sich allerdings mittlerweile genervt von den sexuellen Aussagen der Sängerin zeigte. Er gab Rihanna den Hinweis, mehr Substanz in ihren Liedern zu übermitteln. Ein Rezensent schrieb, dass das Album Talk That Talk durch den offenkundig sexuellen Liedtext einen Parental-Advisory-Aufkleber erhalten habe. Außerdem ließe das kurze Interlude Zweifel offen, ob Rihanna selbst glauben würde, was sie mit ihrer Musik verkaufe.

Kommerzieller Erfolg
Obwohl das Interlude selbst nie als Single erschien, platzierte es sich nach der Veröffentlichung des Albums Talk That Talk in einigen Ländern in den Charts. In den USA erreichte es 2012 mit 36.000 Downloads Platz 30 der Hot Digital Songs sowie Rang vier der Hot R&B/Hip-Hop Songs und Position 39 der Billboard Hot 100.

Mitwirkende Personen
Quelle: Album-Booklet

Orte:
 Aufnahme: Radisson Blu Royal Hotel (Raum 1306), Kopenhagen, Dänemark
 Abmischung: The Boom Boom Room, Los Angeles, USA

Personal:
 Songwriter: Terius Nash, Robyn Fenty, Marcos Palacios, Earnest Clark
 Produktion: Da Internz., The-Dream (Co-Produzent)
 Toningenieur: Kuk Harrell, Marcos Tovar, Jennifer Rosales (Assistentin)
 Abmischung: Kevin "KD" Davis, Calvin Bailiff (Assistent)

Remix mit Chris Brown

Hintergrund
Aufgrund der großen Beliebtheit des Interludes bei den Anhängern der Sängerin verkündete Rihanna im Dezember bei Twitter, dass sie eine vollständige Version aufnehmen und anschließend veröffentlichen wird. Dieses Vorhaben wurde teilweise kritisiert, da das Interlude hierdurch eher als eine unvollkommene Version denn als ein Interlude wahrgenommen würde. Dies führe dazu, dass das Album Talk That Talk eigentlich unvollständig sei. In einem anderen Artikel wertete man die geplante Veröffentlichung als zweifelhaft und spielte damit auf den zweifelhaften Liedtext des Interludes an. Diese verkürzte Version sei bereits schmutzig. Deshalb zog man einen Vergleich zu Rihannas ebenfalls aufgrund des stark sexuellen Textes kritisch gesehener Single "S&M", welche im Januar 2011 als vierte Auskopplung des Albums Loud erschienen war und später unter anderem in den Billboard Hot 100 Platz eins erreichte. Dabei fragte man ironisch, ob überhaupt irgendetwas zu pikant für das Radio sei.

Entstehung und Veröffentlichung

Im Februar 2012 begannen Spekulationen um einen möglichen Gastmusiker für die Single, nachdem Rihanna auf ihrem Twitter-Account eine Nachricht gepostet hatte: I need somebody #DIRRRTY on my Birthday #CAKE. Aufgrund der Wortwahl vermutete man zunächst, dass die Wahl auf Christina Aguilera gefallen sei, da diese 2002 einen Titel mit dem Namen "Dirrty" veröffentlicht hatte. Später wies sie diese Gerüchte jedoch zurück, als sie ihre Anhänger aufforderte, ihr einen männlichen Künstler als Gastmusiker vorzuschlagen. Ebenfalls im Februar gab Kosine, Teil des Produzententeam Da Internz., bekannt, dass die Single zwischen dem 16. und 20. Februar Premiere haben wird und der auserwählte Musiker die Welt schocken wird. Kurz nach dieser Bekanntgabe begannen Spekulationen um Rihannas ehemaligen Partner Chris Brown. Die Gerüchte entstanden, als die beiden zu unterschiedlicher Zeit die Westlake Recording Studios in West Hollywood, Kalifornien verließen. Zusätzlich angeheizt wurden sie, als bekannt wurde, dass Brown Gast auf der Geburtstagsfeier Rihannas war. Durch die gemeinsame Vergangenheit der beiden Musiker erhielt das Thema weltweit große mediale Aufmerksamkeit. Brown hatte seine damalige Lebensgefährtin Rihanna 2009 vor den Grammy Awards 2009 körperlich angegriffen und sie verprügelt.

Der offizielle Remix feierte am 20. Februar 2012, Rihannas 24. Geburtstag, Premiere, wobei tatsächlich Brown als Gastmusiker in Erscheinung trat. Für diese Wahl erhielt die Sängerin seither große Kritik, da sie ein falsches Signal an junge Menschen sende und ihrer Rolle als Vorbild nicht gerecht würde. Co-Produzent The-Dream nahm Rihanna jedoch in Schutz und sagte, dass man die Vergangenheit der beiden nicht verurteilen sollte und der Remix nur ein Lied sei. Es handele sich einfach nur um zwei talentierte Musiker, welche gemeinsam ein Lied aufnehmen, nicht um einen Vorfall, der passiert ist. Auch Rihanna selbst rechtfertigte sich in der Radioshow von Ryan Seacrest für ihre Entscheidung. Sie hätte Kontakt zu ihm aufgenommen, da er die einzige Person ist, die Sinn ergeben hat. Nur als Musiker, ungeachtet allem anderen. […] Ich habe über Rapper nachgedacht, und ich habe das so oft gemacht, und der heißeste R&B-Künstler, den es momentan gibt, ist Chris Brown. Deshalb wollte ich, dass er bei dem Lied dabei ist. Weiter erklärte sie, warum sie auf dem Remix seiner Single "Turn Up the Music" zu hören ist: "Dann wiederum sagte er: "Warum machst du keinen Remix zu meinem Lied?" Es war wie ein Ausgleich. Wir machten zwei Titel. Einen für meine Fans, einen für seine. Das ist der Weg, wie unsere Anhänger zusammenkommen können. Es sollte keine Kluft geben. Es ist Musik, und es ist unschuldig."

Komposition
Gegenüber der ursprünglichen Version veränderte sich die Komposition nur unwesentlich, allerdings wurden neben dem Vers Browns auch ein neuer Rihannas hinzugefügt. Browns Text beginnt mit den Worten Girl, I wanna fuck you right now, welches einen Gegensatz zu den Worten Ooh, I wanna fuck you right now darstellt, mit denen Rihanna das Interlude beendete. Anschließend führt der Sänger seinen Text mit den Sätzen Been a long time I've been missing your body/ Turn the lights down/ When I go down it's a private party sowie Give it to her in the worst way, can't wait to blow her candles out fort, wobei er dies in einer aggressiven manipulativen Art vorträgt. Am Ende singt Rihanna eine neue Zeile: Remember how you did it/ If you still wanna kiss it/ Then come and get it. Insgesamt dreht sich der Text um sadomasochistisch Sexualität und Dominanz über Männer, wobei dies durch Metaphern für Oralverkehr dargestellt ist.

Erfolg

Rezeption
Der Remix erhielt durchschnittliche Kritiken. Bety Hardie vom Daily Mirror beispielsweise kommentierte, dass der Remix ein Schock sei, da Brown sie [Rihanna] vor drei Jahren genau vor den Grammys nahezu bewusstlos geschlagen habe; zudem vermutete sie, dass Rihanna sich mit herber Kritik ebenso von Journalisten und Fans werde auseinandersetzen müssen, da sie ein schlechtes Beispiel für junge Mädchen abgebe. Allerdings gab sie zu, dass es ein ziemlich staunenswerter Geniestreich bezüglich öffentlicher Aufmerksamkeit sei, sich mit der Denkweise der Menschen anzulegen. Auch Jo Usmar, Rezensent des Daily Mirrors, zog einen Vergleich zu dem Vorfall von 2009 und reagierte in ironischer Weise auf die Veröffentlichung: Falls du die letzten zwei Jahre in einer Höhle gelebt hast, das ist außergewöhnlich brisant, da Brown für schuldig befunden wurde, Rihanna 2009 tätlich angegriffen zu haben.

In einer Rezension für die The New York Times bescheinigte der Autor, dass sowohl das Original als auch der Remix gute Lieder seien. Trotzdem stand auch er der Zusammenarbeit der beiden Künstler kritisch gegenüber und gab Rihanna einen Rat: Du willst vergessen? Okay. Aber verzeihe nicht. Weiter erläuterte er seine Abneigung und war der Meinung, dass es ein fortgeschrittenes Verständnis für Vermarktung und ein Verständnis für moralische Verpflichtungen und Ethik zur Schau stelle, welche nicht viel mehr als elementar sei. Seiner Meinung nach würde eine Frau öffentlich einen Täter akzeptieren – nicht mehr, nicht weniger.

Kommerzieller Erfolg
Der Remix erreichte außerhalb der USA keine Platzierung. In der Charts Hot 100 Airplay stieg er auf Platz 89 ein und erlangte später Rang zwei als seine Höchstposition. Bei den Hot R&B/Hip-Hop Songs platzierte das Lied sich ebenfalls auf Position zwei. Im März stieg der Titel zudem auf Rang 63 in den Billboard Hot 100 ein und erreichte im Mai erstmals seine Höchstplatzierung, Position 24. Diesen Rang hatte er schließlich insgesamt vier Wochen hintereinander inne, ehe er im Juni auf Position 32 fiel.

Andere Remixversionen
2012 veröffentlichte der US-amerikanische Rapper Fabolous eine eigene Version des Remixes und fügte einen weiteren Vers zu dem von Brown hinzu.
Außerdem fertigte auch Hip-Hop-Musiker in Zusammenarbeit mit Reek da Villian eine eigene Version des Liedes an. Auch Rick Ross veröffentlichte eine neue Version des Remixes, zudem drehte er auch ein Musikvideo zu seiner Version.

Einzelnachweise

Lied 2011
Contemporary-R&B-Lied
Dubstep-Song
Rihanna-Lied
Chris-Brown-Lied
Lied von Rihanna
Mehrfach-Platin-Lied (Vereinigte Staaten)

Birthday Cake


සී.එම්.එල්.එල්.(Campeonato Mundial Semi Completo de CMLL in Spanish) ලෝක සැහැල්ලු බර පංති ශූරතාවය යනු  1991 සිට "කොන්සෙජො මුන්ඩයල් දි ලුචා ලිබ්‍රෙ"  විසින් හඳුන්වා දුන් වෘත්තීමය ලෝක රෙස්ලින් ශූරතාවයකි. වෘත්තීමය රෙස්ලින් ශූරතාවය යනු තරඟාවලියක් ජයග්‍රහණය කිරීම නොව පෙර පිටපතකට අනුව දිවෙන තරඟ මාලාවක අවසානයකි. සැහැල්ලු බර පංතිය සඳහා මෙක්සිකෝවේ පිළිගත් නිල බර වනුයේ කිලෝ ග්‍රෑම් 92ත් 97 ත් අතරය.නමුත් මෙම සීමාවන් තදින්ම පිලිපැදීමක් සෑම විටම සිදු නොවේ.එයට හේතු වන්නේ "ලුචා ලිබ්‍රෙ" විසින් අවධාරණය කර ඇති පරිදි බර පහල පංතීන් වඩා වැදගත් කොට සැලකීමයි.

ශූරතා ඉතිහාසය

විශයයන්

තරඟාවලි නාම

1991 ලෝක සැහැල්ලු බරපංති තරඟාවලිය

ක්‍රීඩා

ලෝක සැහැල්ලු බර පංති ශූරතාවය


Le massacre de Palmiry est une série de tueries de masses perpétrées par les forces allemandes de répression (S.S. et police régulière) , pendant la Seconde Guerre mondiale, près du village de Palmiry dans la forêt de Kampinos au nord-ouest de Varsovie.

Massacres
Entre décembre 1939 et juillet 1941, plus de 1 700 Polonais non juifs et Polonais d'origine juive, qui étaient la  plupart des détenus de la prison de Pawiak à Varsovie, sont exécutés par les SS et l'Ordnungspolizei dans une clairière de la forêt de Kampinos près du village de Palmiry.

Le pic du massacre s'est déroulé les 20 et 21 juin 1940, lorsque 358 membres de l'élite politique, culturelle et sociale polonaise sont assassinés en une seule opération.

Palmiry est l'un des sites les plus tristement célèbres des crimes allemands en Pologne et « l'un des lieux les plus notoires d'exécutions de masse » en Pologne.

Avec le massacre de Katyń, cet événement devint emblématique du martyr de l'intelligentsia polonaise pendant la Seconde Guerre mondiale.

Sorts des responsables
Certains des auteurs du massacre de Palmiry furent traduits en justice. Ludwig Fischer, gouverneur du district de Varsovie en 1939-1945, et le  colonel SS ou  Standartenführer SS Josef Meisinger, qui occupait le poste de commandant de la police allemande (Si-Po) et du service de sécurité (SD)  à Varsovie entre 1939 et 1941, ont été arrêtés après la guerre par les forces soit anglaises soit américaines et ont été remis aux autorités polonaises. Leur procès s'est tenu entre le 17 décembre 1946 et le 24 février 1947. Le 3 mars 1947, le Tribunal national suprême de Varsovie les condamna tous deux à mort. Meisinger et Fischer furent pendus dans la prison de Mokotów en mars 1947.

Le général de division SS ou S.S.-Gruppenführer Paul Moder, chef supérieur de la SS et de la Police du district de Varsovie en 1940-1941, fut tué au combat sur le front de l'Est en février 1942.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Crimes de guerre en Pologne occupée pendant la Seconde Guerre mondiale

Bibliographie

Crime de guerre du Troisième Reich en Pologne
Massacre ou atrocité de la Seconde Guerre mondiale
Massacre en Pologne
Histoire de Varsovie
1939 en Pologne
1940 en Pologne
1941 en Pologne
Lieu d'exécution de la Shoah en Pologne

Massacre de Palmiry


Al- Qarawiyyin (în arabă: جامعة القرويين) este o universitate situată în orașul Fes, Maroc. Conform UNESCO, este cea mai veche universitate în activitate din lume. Inițial o simplă moschee, aceasta a contribuit, prin aportul științific și patrimoniul intelectual, la formarea identității islamice . Printre altele, prestigiul său se datorează numărului mare de savanți și  personalități ale căror nume se leagă de această moschee-universitate. Printre aceștia se numără Ibn Khaldun, Muhammad al-Idrisi, Ibn Rushd (Averroes), Ibn Tufayl, Ibn Arabi etc.

Istoric
În secolul IX a fost construită la Fes  moscheea Al- Qarawiyyin, în timpul dinastiei idriside, la cererea regelui Idris II.

Conform tradiției, construcția complexului ce va include, pe lângă moscheea deja existentă, o bibliotecă și o universitate începe în anul 859. Fondarea sa îi este atribuită unei tinere pe nume Fāṭima al-Fihrī, fiica unui negustor bogat ajuns la Fes în secolul IX, Muḥammad al-Fihrī.  Aceasta se folosește de moștenirea lăsată de tatăl său pentru a consolida și lărgi moscheea, căreia i se adaugă o școală (madrasa sau Medresă). Datorită numărului mare de migranți veniți din Tunisia la Fes, populația orașului a crescut semnificativ, motiv pentru care moscheea a fost extinsă și restaurată.

Ulterior, între secolele X-XII, devine un real centru de studiu și una din primele universități ale lumii.  Deși sursele istorice nu permit datarea precisă a momentului în care moscheea a devenit universitate, se știe că, încă de la începuturi, această madrasa  a avut un statut aparte datorită faptului că savanții care o frecventau , susțineau aici cursuri de religie și științe islamice. Ulterior, totul a fost organizat pentru a face din moschee și școală o instituție a cunoașterii: au fost aduși profesori, studenți, s-au fixat disciplinele predate și s-au stabilit programele. De asemenea, a fost dotată cu o bibliotecă. Foarte curând, datorită activitității  intense, a ajuns să concureze cu înaltele centre de cultură din Córdoba și Bagdad. Totodată, a început sa ofere diplome universitare și să pună la dispoziție catedre specializate pentru diverse domenii ale științei.

Activitatea științifică atinge apogeul în timpul conducerii  Almoravizilor și mai ales a Merinizilor. În secolul XIV și mai târziu, majoritatea savanților și intelectualilor din Maghreb au intrat în contact cu orașul Fes și Al- Qarawiyyin, fie ca profesori, fie ca elevi, fie ca auditori. Nume precum Ibn Khaldun (istoric), Ibn Tufayl (filosof), Ibn al-Yasamin (matematician) s-au făcut remarcate în Universitatea Al-Qarawiyyin. Alături de alte mari personalități ale vremii, aceștia au adus un real aport în răspândirea culturii arabe, pe lângă formarea unei identități. De exemplu, Ibn al-Wazzan, cunoscut ca Leo Africanus a contribuit, prin cartea sa intitulată Descrierea Africii, la introducerea acestui spațiu în Occident.

Pentru a menține prestigiul acestui mediu intelectual, sultanii Marocului au avut grijă să promoveze cunoașterea, creând un mediu favorabil învățării  atât elevilor, cât și profesorilor. Discipolii au depus un efort remarcabil. Ei au contribuit la menținerea unității lingvistice prin promovarea limbii arabe cu tot mecanismul său.

Învățământul la Al-Qarawiyyin

Reputația și prestigiul instituției Al-Qarawiyyin se datorează în primul rând studierii științelor juridice și a Islamului ca religie , aceasta fiind preocuparea majoră a venerabilei instituții. Încă de la început, Al-Qarawiyyin s-a specializat în difuzarea cunoașterii religioase conform școlii malekite (Școli juridice în islam). Pe lângă Coran și Jurisprudența islamică , constituiau obiect de studiu gramatica, retorica, logica, medicina, matematica și astronomia.

La început o simplă madrasa, metoda de învățare utilizată era cea cunoscută în toată lumea islamică și consta în lecții publice ținute de un šayḥ în fața elevilor așezați în semicerc, în interiorul moscheii. Shayḥ-ul le oferea elevilor explicații legate de text, fiind atinse probleme de gramatică, drept ori interpretare. Lecțiile publice erau ținute pe tot parcursul zilei, fără întrerupere. Metodele de învățare erau cele tradiționale, bazate pe memorarea textelor. Ulterior, devenită universitate, standardele acesteia au crescut considerabil. Pe lângă obligativitatea de a fi musulman, un viitor student al universității Al-Qarawiyyin trebuia să fi memorat Coranul în întregime, precum și alte texte de gramatică sau drept malekit. De asemenea, era obligatorie buna cunoaștere a arabei clasice.

Reforme

După căderea dinastiei Merinide în 1465, Al-Qarawiyyin cunoaște o perioadă de decădere.

Odată cu venirea la putere a dinastiei alaouite însă, sultanul Muḥammad III (1710-1790) ia seamă de necesitatea reformării Al-Qarawiyyin, fără de care  aceasta ar fi rămas în trecut. Acesta emite un decret ce cuprinde o serie de reglementări legate de materiile predate și în special de Coran.

A doua reformă a universității a fost inițiată de sultanul Mūlāy Yūsuf ( 1882-1927). Acesta decretă instituirea unui consiliu administrativ la Al-Qarawiyyin, ce avea ca principală atribuție elaborarea unei programe școlare moderne, cu o subdiviziune clară între învățământul primar, secundar și universitar. De asemenea, sultanul a impus introducerea examenelor ca mijloc de evaluare a elevilor și validare a cursurilor. Noua organizare se concretizează abia în timpul conducerii fiului lui Mūlāy Yūsuf, Mūlāy Muḥammad V ( 1906-1927), sultan apoi rege al Marocului. Sunt reglementate practicile pedagogice și detaliate materiile predate de-a lungul celor 3 etape de școlarizare. Durata studiilor a fost fixată la 12 ani, 3 ani pentru învățământul primar, 6 ani pentru cel secundar și 3 ani pentru cel universitar. În ceea ce privește ultima perioadă, elevii puteau alege între Facultatea de Litere și cea consacrată exclusiv religiei. De asemenea, s-a prevăzut introducerea în programă a unor noi materii precum istoria și geografia. S-au stabilit datele vacanțelor și a zilelor de curs, precum și salariile profesorilor.

În perioada Protectoratul francez al Marocului , rolul universității începe să se diminueze, din cauza restricțiilor impuse de conducerea franceză și a opoziției pe care o manifesta față de reformă.

Odată cu obținerea independenței Marocului, în anul 1956, s-au reluat lucrările de restaurare și reafirmare în plan cultural a prestigioasei instituții. Abia în 1963 însă, printr-un decret regal, madrasa a fost oficial transformată în universitate.

În prezent, universitatea Al-Qarawiyyin numără 4 facultăți:
 Facultatea de šarīʿa ( Șaria- legea islamică) , Fes
 Facultatea de Litere, Marrakech
 Facultatea de Teologie, Tetouan
 Facultatea de šarīʿa, Agadir

Biblioteca Al- Qarawiyyin
Biblioteca Al-Qarawiyyin este una dintre cele mai mari biblioteci ale Marocului. A fost fondată în 1349 de sultanul merinid Abu-ʿInān Fāris. A fost dotată cu nenumărate opere  din diverse ramuri ale cunoașterii, precum și manuscrise importante. Aici se regăsește manuscrisul original al ʺkitābu al-ʿibarʺ de Ibn Khaldun, precum și o copie  a Coranului din secolul IX, scris în stilul caligrafic cufic pe piele de cămilă.

După o perioadă de 4 ani de restaurare condusă de Aziza Chaouni, aceasta s-a redeschis în anul 2016. Restaurarea bibliotecii al-Qarawiyyin face parte dintr-un plan cultural mai amplu de a readuce orașul Fes la statutul său de odinioară, de capitală culturală și spirituală a Marocului.

Note

Bibliografie
Pierre Vermeren, Une si difficile réforme : La réforme de l'université Qarawiyyin de Fès sous le Protectorat français au Maroc, 1912-1956, Cahiers de la Méditerranée, no 75  Islam et éducation au temps des réformes , 2007, p. 119-132 ( http://cdlm.revues.org/3773)
Encyclopaedia Britannica, https://www.britannica.com/topic/Qarawiyin , 2010
Foundation for Science Technology and Civilisation,  Al-Qarawiyyin Mosque and University  http://www.muslimheritage.com/article/al-qarawiyyin-mosque-and-university
Fauzi M. Najjar (April 1958).The Karaouine at Fez. The Muslim World: Volume 48, issue 2, p. 104-112
ISESCO, Fes:Capital of Islamic culture for Arab Region 2007, http://www.isesco.org.ma/blog/2015/06/11/fes-capital-of-islamic-culture-for-arab-region-2007/

Universități din Maroc
Fondări în 859

Universitatea Al-Qarawiyyin


Ethel Krauze (ciudad de México, 1954) es una escritora y presentadora de televisión mexicana.

Biografía
Ethel Krauze nació en 1954 en la ciudad de México, hija de la filósofa Rosa Krauze y el médico Luis Kolteniuk. Cursó sus estudios de lengua y literatura hispánicas en la Universidad Nacional Autónoma de México (UNAM). Tiempo después, fungió como conductora del programa Cara al Futuro transmitido por Canal Once-TV México. Suele colaborar en periódicos de circulación nacional como El Universal y Excélsior.

Su novela Infinita (1992) fue una de las primeras en hablar abiertamente del lesbianismo y se le considera un hito dentro de la literatura homosexual de México.

Obra
Entre sus obras más notables están:
 Intermedio para mujeres. Editorial Océano (1982)
 Para cantar. (1984)
 Donde las cosas vuelan (1985)
 El lunes te amaré (1987)
 Canciones de amor antiguo (1988)
 Ha venido a buscarte (1989)
 Entre la cruz y la estrella (1990)
 Cómo acercarse a la poesía (1992)
 Infinita (1992)
 Mujeres en Nueva York (1992)
 Juan (1994)
 Houston (1996)
 Amoreto (1999)
 El secreto de la infidelidad (2000)
 Desnudando a la musa: ¿qué hay detrás del talento literario? (2011)
 Todos los hombres (2012)
 El país de las mandrágoras (2016)

Referencias

Enlaces externos
 Entrevista a Ethel Krauze en Redescolar.ilce.edu.mx
  traducción de La Casa de la Literatura.

Nacidos en Ciudad de México
Escritores de la Ciudad de México
Escritoras de México del siglo XX
Presentadores de televisión de México
Mujeres periodistas de México
Escritores en español del siglo XX
Escritores en español del siglo XXI
Judíos de México
Escritoras de México del siglo XXI
Ensayistas de México del siglo XX
Ensayistas de México del siglo XXI
Poetas de México del siglo XX
Poetas de México del siglo XXI
Cuentistas de México del siglo XX
Cuentistas de México del siglo XXI
Dramaturgas de México
Poetisas de México
Alumnado de la Facultad de Filosofía y Letras de la UNAM

Ethel Krauze


Die Liste von Burgen und Schlössern in Unterfranken ist ein Verzeichnis von historischen Anwesen, wie Burgen, Schlössern, Herrensitzen, Festungen, Motten, Burgställen und Wehrkirchen auf dem Territorium des heutigen Regierungsbezirks Unterfranken im Bundesland Bayern, aufgeteilt in kreisfreie Städte und Landkreise. Nicht aufgeführt sind Zier- und Nachbauten, die nie als Wohngebäude oder zur Verteidigung genutzt wurden. Es gibt weitere Listen für die Regierungsbezirke Oberbayern, Niederbayern, Oberpfalz, Oberfranken, Mittelfranken, und Schwaben.

Regierungsbezirk Unterfranken

Aschaffenburg

Schweinfurt

Würzburg

Landkreis Aschaffenburg

Landkreis Bad Kissingen

Landkreis Haßberge

Landkreis Kitzingen

Landkreis Main-Spessart

Landkreis Miltenberg

Landkreis Rhön-Grabfeld

Landkreis Schweinfurt

Landkreis Würzburg

Literatur
 Heinz Rötter: Schlösser in Unterfranken. Verlag Neue Presse, Coburg 1991, .
 Walter Schilling: Die Burgen, Schlösser und Herrensitze Unterfrankens. Echter Verlag, Würzburg 2012, ISBN 978-3-429-03516-7.
 Anton Rahrbach, Jörg Schöffl, Otto Schramm: Schlösser und Burgen in Unterfranken – Eine vollständige Darstellung aller Schlösser, Herrensitze, Burgen und Ruinen in den unterfränkischen kreisfreien Städten und Landkreisen. Hofmann Verlag, Nürnberg 2002, ISBN 3-87191-309-X.
 Martina Amkreutz-Götz: Burgen und Schlösser in Unterfranken. (Das Buch zur Serie der Mediengruppe Main-Post). Band 1, Würzburg 2008, ISBN 978-3-925232-61-9.

Weblinks

 Burglandschaft Main4Eck Eine Zeitreise im Main4Eck - Burgen und Befestigungen im Bereich Spessart-Miltenberg-Amorbach bis in den bayrischen Odenwald mit einem "Bildungs- und Informationszentrum Burglandschaft" im Historischen Rathaus von Eschau

Einzelnachweise

!
!
!Bayern, Liste historischer Orte in
Unterfranken, Liste der Burgen und Schlosser in


Un vehicul cu propulsie alternativă este un vehicul propulsat altfel decât prin motoare alimentate cu combustibili petrolieri convenționali (benzină sau motorină), sau a căror tehnologiile de propulsie nu se bazează doar pe combustibilii petrolieri (ex. automobile electrice, , ). Datorită unui complex de factori, cum ar fi cerințele de mediu și epuizarea zăcămintelor de petrol, urmată de creșterea prețului petrolului, dezvoltarea unor sisteme de propulsie alternative a devenit o prioritate pentru producătorii de autovehicule și guverne.

Vehiculele electrice hibride, cum ar fi Toyota Prius, nu sunt vehicule cu propulsie alternativă, dar prin utilizarea tehnologiilor avansate privind acumulatorii și motoarele electrice folosesc mai economic combustibilii petrolieri. Alt domeniu de cercetare se ocupă de dezvoltarea vehiculelor electrice și a celor cu pile de combustie, și chiar a celor propulsate de energia stocată în aerul comprimat.

În 2011, în lume erau mai mult de un miliard de vehicule în uz, comparativ cu peste 100 de milioane de vehicule cu propulsie alternativă, de tipul:
 Circa 48 de milioane de automobile, motociclete și  produse în lume până la mijlocul anului 2015, dintre care în Brazilia 29,5 milioane (la mijlocul anului 2015), în SUA 17,4 milioane (la sfârșitul anului 2014), în Canada peste 600 000 (în 2008), iar în Suedia 243 100 (până în decembrie 2014). Parcul brazilian de  cuprinde peste 4 milioane de motociclete produse între 2009–2015. În Brazilia 65% din utilizatorii vehiculelor poicarburant foloseau în 2009 etanolul regulat.
 22,7 milioane de , din care în China 4,4 milioane, în Iran 4,00 milioane, în Pakistan 3,70 milioane, în Argentina 2,48 milioane, în India 1,80 milioane și în Brazilia 1,78 milioane.
 24,9 milioane pe GPL în decembrie 2013, din care în Turcia 3,93 milioane, în Coreea de Sud 2,4 milioane, în Polonia 2,75 milioane.
 Până în iulie 2015 în lume au fost comercializate peste 10 milioane de vehicule electrice hibride, Toyota Motor Company (TMC) cu peste 8 milioane de Lexus și alte tipuri hibride, și Ford Motor Company cu peste 424de mii de vahicule hibride vândute în SUA. Cel mai vândut tip de vehicul electric hibrid este din familia Toyota Prius, cu 5,264 milioane vândute, din care 3,527 milioane din modelul modernizat și 1,08 milioane modelul clasic, respectiv 582 de mii alte variante. Japonia și SUA sunt cele mai mari piețe de desfacere, Japonia cu 4 milioane și SUA cu peste 3,5 milioane. În Europa vânzările până în 2014 au fost de peste 925 000.
 5,7 milioane de vehicule pe etanol produse în Brazilia din 1979, dintre care în 2003 erau încă în uz 2,4–3,0 milioane. and 1.22 million units as of December 2011.
 În 2015 existau în lume peste un milion de vehicule electrice cu performanțe care le permit circulația pe autostradă, dintre care în SUA peste 363 000 livrate după 2008, în China peste 157 000 din 2011, iar în Japonia peste 121 000 din 2009. În Europa există 66 000 în Norvegia, 61 000 în Olanda și 59 000 în Franța. Cel mai vândut tip de mașină este Nissan Leaf, 200 000 de bucăți, urmat de hibridul reîncărcabil Chevrolet Volt, care, comercializat în Europa sub denumirea de Opel/Vauxhall Ampera a fost produs în circa 100 000 de bucăți. Al treilea este Tesla Model S, cu 85 000 de bucăți vândute.
În domeniul vehiculelor grele, în 2015 în China există peste 65 000 de autobuze și autogunoiere.

O analiză din septembrie 2015 privind impactul de mediu a indicat că ansamblul principiilor ecologice primează asupra orientării spre un singur obiectiv, de exemplu tipul de combustibil.

Note

Legături externe
Clean Cities - 2014 Vehicle Buyer's Guide, National Renewable Energy Laboratory (NREL), U.S. Department of Energy, Clean Cities program. December 2013.
EERE:
Alternative Fuels for Automobiles - Infographic
Alternative Fuel Price Report.
U.S. Alternative Fueling Stations .
Green Car Guide
Popular Mechanics describes the pros and cons of various alternative fuels and what the future looks like for each .
Powering Ahead - The future of low-carbon cars and fuels, the RAC Foundation and UK Petroleum Industry Association, April 2013.
 Questions and Answers about Trev. , UniSA, Division of Information Technology, Engineering and the Environment.
 Sustainable Green Fleets EU-sponsored Dissemination project for alternative propelled cars and alternative fuels
 Transitions to Alternative Vehicles and Fuels, National Academy of Sciences (2013),  ISBN 978-0-309-26852-3

Tehnologia vehiculelor
Vehicule ecologice
Combustibili alternativi

Vehicul cu propulsie alternativă


La data de 20 decembrie 2013, la cea de-a 68-a sesiune, Adunarea Generală a Organizației Națiunilor Unite (AGOA) a decis să proclame 3 martie, Ziua Mondială a Faunei Sălbatice în urma adoptării Convenției privind comerțul internațional cu specii sălbatice de faună și floră pe cale de dispariție (CITES), care a fost propusă de Thailanda, pentru a celebra și a crește gradul de conștientizare a faunei și florei sălbatice din lume.

Referințe

Legături externe

 World Wildlife Day page on UN.org
 Official website of Worlhbeje ed Wildlife Day
 Official Facebook page of World Wildlife Day
 Official Flickr page of World Wildlife Day
 Under Secretary Novelli Delivers Remarks at a World Wildlife Day Event 2016

Zile ale Organizației Națiunilor Unite
3 martie
Faună

Ziua Mondială a Faunei Sălbatice


ماسيج ستانيسلو زوراويسكي ، من مواليد 12 سبتمبر 1976 في بوزنان في بولندا ، لاعب كرة قدم بولندي.

يلعب مع نادي لاريسا منذ عام 2008.

يلعب مع منتخب بولندا لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية بولنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية بولنديون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسكتلندا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في اليونان
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون بولنديون مغتربون في اليونان
رياضيون بولنديون مغتربون في إسكتلندا
رياضيون بولنديون مغتربون في قبرص
رياضيون من بوزنان
لاعبو الدوري الإسكتلندي الممتاز
لاعبو الدوري البولندي الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري البولندي الدرجة الثانية
لاعبو الدوري البولندي الدرجة الرابعة
لاعبو الدوري البولندي الممتاز
لاعبو الدوري القبرصي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري اليوناني
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو فيسوا كراكوف
لاعبو كأس العالم 2002
لاعبو كأس العالم 2006
لاعبو كرة قدم بولنديون
لاعبو كرة قدم بولنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في قبرص
لاعبو كرة قدم مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسكتلندا
لاعبو كرة قدم مغتربون في قبرص
لاعبو كرة قدم من بوزنان
لاعبو لخ بوزنان
لاعبو منتخب بولندا لكرة القدم
لاعبو نادي أومونيا
لاعبو نادي سلتيك
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1976
مواليد في بوزنان

ماسيي زورافسكي


La Caisse nationale de prévoyance du Vanuatu (CNPV) est un régime de retraite obligatoire au Vanuatu. Il a été créé en 1986 et est entré en vigueur en 1987.

La CNPV a pour objectif principal de maximiser et de protéger les avantages de la caisse de prévoyance pour tous ses membres.

De 1992 à 1995, la CNPV a été impliquée dans une controverse en raison de son programme de prêts au logement.

Notes et références

Liens externes

Association ou organisme ayant son siège au Vanuatu


دالني كونستانتينوفو  هي مدينة في مقاطعة نيجني نوفغورود أوبلاست في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 4640 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة نيجني نوفغورود

دالني كونستانتينوفو (نيزنيج نوفغورود)


Die Route nationale 751, kurz N 751 oder RN 751, war eine französische Nationalstraße.

Geschichte
Die Straße verlief von 1933 bis 1973 in mehreren unterbrochenen Abschnitten zwischen einer Straßenkreuzung mit der Nationalstraße 455 westlich von Cosne-Cours-sur-Loire und dem Pointe de Saint-Gildas. Sie folgte dabei der Loire auf der linken Uferseite auf sehr langen Strecken. Die drei Seitenäste, die sie hatte, führten alle über die Loire zu Nationalstraßen auf der anderen Uferseite.

Seitenäste

N 751a

Die Route nationale 751A, kurz N 751A oder RN 751A, war eine französische Nationalstraße und ein Seitenast der N 751 innerhalb von Orléans. Sie verband ab 1933 die N 751 mit der Nationalstraße 152 über eine Loirebrücke. Diese wurden 1940 von der französischen Armee gesprengt und 1959 wiedererrichtet. 1970 erfolgte die Abstufung der Straße. Heute wird sie als Départementsstraße 2020 gekennzeichnet.

N 751b

Die Route nationale 751B, kurz N 751B oder RN 751B, war eine französische Nationalstraße und von 1933 bis 1973 ein Seitenast der N 751, der von dieser in Gennes abzweigte und über eine Loirebrücke zur N 152 in Les Rosiers-sur-Loire führte.

N 751c

Die Route nationale 751C, kurz N 751C oder RN 751C, war eine französische Nationalstraße und von 1933 bis 1973 ein Seitenast der N 751, der von dieser in Champtoceaux abzweigte und über eine Loirebrücke zu einer Straßenkreuzung mit der Nationalstraße 23 in Oudon führte.

Weblinks
 Route nationale française 751 auf WikiSara (französisch)

751
Straße in Centre-Val de Loire
Straße in Pays de la Loire

Route nationale 751


Yerleşim yerleri
 Asarcık - Samsun ili ilçesi
 Asarcık, İskilip - Çorum ili İskilip ilçesine bağlı köy
 Asarcık, Şebinkarahisar - Giresun ili Şebinkarahisar ilçesine bağlı köy
 Asarcık, Devrekani - Kastamonu ili Devrekâni ilçesine bağlı köy
 Asarcık, Sivas - Sivas ili merkez ilçesine bağlı köy

Asarcık (anlam ayrımı)


هوارد دروسين  هو ملحن والموسيقي أمريكي للفيلم والتلفزيون والإعلانات التجارية و ألعاب الفيديو.

أعماله في ألعاب الفيديو
 سونيك أند ذا بلاك نايت
 سونيك ذا هيدجهوج سبين بول
 سونيك وناكلز

المراجع

الوصلة الخارجية

الموقع الرسمي

أشخاص على قيد الحياة
ملحنو ألعاب فيديو
مواليد 1970
موسيقيون وموسيقيات أمريكيون
مؤلفو موسيقى أفلام
مؤلفو موسيقى أفلام أمريكيون
مؤلفو موسيقى أفلام أمريكيون ذكور

هوارد دروسين


Gandhismo é um conjunto de ideias que expressa a inspiração, a visão e a obra de vida de Mohandas Karamchand Gandhi. Está particularmente associado às suas contribuições para a ideia de resistência não violenta, às vezes também chamada de resistência civil. O termo gandhiano pode se referir tanto a uma pessoa que adota, quanto a uma doutrina específica que se atribui ao gandhismo.

Gandhi, porém, não concordava com o termo "gandhismo". Ele esclareceu que:

Gandhismo
Anti-imperialismo na Ásia
Ideologias políticas epônimas
Conceitos filosóficos hindus

Gandhismo


Die Nordnordost-Südsüdwest-orientierte Steinreihe von Saith Maen SE (engl. Alignement Saith Maen SE, auch Ystradgynlais genannt) liegt östlich der Straße A4067 oberhalb von Abercraft im Tal des Tawe in Powys in Südwales am Hang des 423 m hohen Cribarth ("Schlafender Riese") mit Blick auf "Craig y Nos Castle".

Saith Maen ist eine in Wales eher seltene Steinreihe von sieben (vielleicht einst acht) Steinen, sechs aus Karbon-Silicaten, einer aus Old-Red-Sandstein, von denen noch fünf stehen. Die stehenden Steine variieren in der Höhe zwischen 0,8 und 1,5 m. Sie sind kürzer als die liegenden, von denen einer 2,9 m misst. Die Ausrichtung weist etwa in Richtung des 5,5 km entfernt im Tal gelegenen Steinkreises von Cerrig Duon.

In der Nähe liegt die Steinreihe The Saith Maen NW.

Weblinks
 Kurztext und Bild
 Bild

Saith Maen
Saith Maen
Bauwerk in Powys
Saith Maen

Steinreihe von Saith Maen


Lucius Tettius Iulianus (în unele pasaje ale lui Tacit este numit "Titius", în altele "Tertius", dar Tettius este probabil forma corectă) a fost legat sau comandant al , una dintre cele trei legiuni staționate în Moesia sub , și împreună cu colegii săi a fost distins cu ornamente consulare de către Otho, ca urmare a unei victorii pe care au câștigat-o asupra roxolanilor, un trib sarmat.

La scurt timp după aceea, Aponius Saturninus a încercat să îl asasineze pe Tettius, aparent din cauza unei vechi dușmănii. Tettius a fugit pe muntele Haemus, iar Lucius Vipstanus Messalla, comandantul uneia dintre cohorte, l-a înlocuit. Tettius nu a luat parte la luptele sau intrigile din Anul celor patru împărați, deși legiunea pe care o comanda a luat partea lui Vespasian și a pretextat diverse întârzieri care l-au împiedicat pe Tettius să revină la trupele sale. Odată cu triumful facțiunii lui Vespasian el a fost totuși numit ca unul dintre pretori; dar Senatul roman nu i-a permis să ocupe funcția, pe care a conferit-o lui Plotius Grypus, la 1 ianuarie 70. Totuși, imediat după aceea, Domițian l-a repus în funcția de pretor.

Tettius a fost legat al legiunii Legio III Augusta, de la 80 la 82, ceea ce îl făcea efectiv și guvernator al Numidiei din acei ani; a urmat avansarea sa la consul pentru perioada (nundinium) mai-iunie 83, avându-l pe Terentius Strabo Erucius Homullus drept coleg. Ultima funcție pe care se știe că a ocupat-o Tettius a fost cea de guvernator al Moesiei Superior de la 88 la 90.

Lucius Tettius Iulianus ar fi putut fi fratele lui Gaius Tettius Africanus, prefect al Egiptului, care s-a căsătorit cu Funisulana Vettulla, fiica lui Lucius Funisulanus Vettonianus, consul în 78.

Bibliografie
 Bowman et. al.: The Cambridge Ancient History XI, The High Empire A.D. 70-192, Cambridge University Press, 2000, ISBN 0-521-26335-2., pp. 52-53.
 Groag, E., "Tettius Iulianus", RE, Stuttgart, 1934, vol. V, cols. 1107-1110.
 Der Neue Pauly, Stuttgart, 1999, vol. 12/1, col. 203.

Legături externe
 Lucius Tettius Iulianus -  A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology. By various writers. Ed. by William Smith. Illustrated by numerous engravings on wood

Romani din secolul I
Generali romani
Consuli romani

Lucius Tettius Iulianus


Mythimna decisissima es una polilla de la familia Noctuidae. Se encuentra desde la India a través del sur de Asia, incluyendo Hong Kong, Japón, Taiwán y Australia en Queensland y Nueva Gales del Sur. También está presente en el sur de África.

Referencias

Enlaces externos

decisissima

Mythimna decisissima


Cep bilgisayarı - PDA (Personal Data Assistant - Kişisel Veri Yardımcısı), taşınabilir küçük cep bilgisayarları.

Küçük boyutlu bu bilgisayarlarda isim ve adreslerin saklanabildiği bir veritabanı, not defteri ve iletişim kurmayı sağlayan bölümler yer alır. Gelişen elektronik ve bilgisayar teknolojisi cihazların boyutlarını küçültmüş ve özelliklerini arttırmıştır. Cep telefonu, video ve fotoğraf çekimi, GPS gibi özellikleri olan örneklerinin üretilmesi ile cep bilgisayarlarının kullanımı yaygınlaşmıştır.

Tarihçe
PDA kelimesi ile ilk kez 1993 yılında Apple şirketi tarafından üretilen Newton OS sistemli MessagePad cihazı için kullanılmıştır. Ancak Message Pad'dan önce de PDA özelliklerine sahip olduğu söylenebilecek cihazlar bulunmaktaydı (Psion ve Sharp Wizard gibi). PDA'ların yaygınlaşması Palm tarafından 1996'da üretilen Palm Pilot'la birlikte başladı. Palm'in ilk modeli, kısa sürede PDA pazarının en popüler ürünü haline geldi. 90'lı yılların sonunda Microsoft tarafından üretilen modeller ise Pocket PC (Cep Bilgisayarı) adı ile anılmaya başladı. Microsoft için ilk Pocket PC 2000 yılında HTC tarafından tasarlandı ve üretildi.

İlk Örnekler

Cep bilgisayarlarının ilk örneklerinde; renksiz ekran, sınırlı işlem gücü ve düşük enerji tüketimleri sayesinde uzun pil ömrü özellikleri öne çıkar. Bu tür cihaz üretiminin öncülerinden Japon şirketi Casio'yu daha sonra birçok üretici takip etmiştir.

İşletim sistemi basit ve alete özeldir. Genelde telefon defteri, adres defteri olarak ya da hesap makinesi olarak kullanılır. Casio FX-880P, PB-1000 ve PB-2000C gibi BASIC, Prolog, CASL, Assembler ve C dillerinde programlanabilir örnekleri de üretilmiştir. PB-2000C farklı ROM modülleri takılarak programlama dilinin değiştirilebildiği tek Casio ürünü olmuştur. PB-2000C sonrasında üretilen FX-890 modelinde tüm diller ROM'un içinde hazır halde bulunmaktadır. PB-1000 ve PB-2000C modellerinde hafızadaki programlar, diğer ürünlerden farklı olarak bir dosya sistemi içinde saklanırlar. Böylelikle programların içinden dosya üretmek, ekran görüntülerini hafızada saklamak ve hafızadan geri okumak mümkün olmuştur. Bu özellikleri ile Casio zamanının ötesinde ürünler ortaya çıkarmıştır.

Palm ve türevleri

Monokromik ile başlayan renkli ekranlar, artan işlem gücü, görece uzun pil suresi ile karakterize edilir. Pocket PC'lerin piyasaya girmesi ile rekabet sonucu ekran renklenmiş, işlem gücü artmıştır. Doğal olarak da pil ömru azalmıştır. PalmOS denilen özel bir işletim sistemi kullanmaktadır. Palm'dan sonra birçok firma da bu tarz cep bilgisayarı üretimine yeltenmiş ama başarılı olamamıştır. En son Sony bu tür cihazların üretimini durdurduğunu duyurmuştur

Pocket PC
Microsoft'un PocketPC işletim sisteminin desteği ile piyasada yer bulmuştur. Renkli ekran ve güclü işlemci, multimedya işlemlerine (video gösterme müzik çalma) navigasyon ve cep telefonu olarak kullanılabilmesi nedeni ile yoğun ilgiyle karşılanmıştır.

Yapı

Veri Girişi ve Kullanıcı Arayüzü
Tipik bir cep bilgisayarında veri girişi, duyarlı ekran üzerine kalem (stylus) ile veya sadece dokunmak sureti ile yapılır. 320x240 (QVGA), 640x480 (VGA) veya 800x480 (WVGA) piksel gibi çözünürlükteki duyarlı ekran sayesinde el yazısı veya ekran tuş takımı ile veri girişi yapılabilir. Ayrıca sesle komut alma gibi sabit görevleri algılayabilecek programlarda mevcuttur. Gelişen teknoloji ve günümüz kullanıcı isteklerine bağlı olarak yeni modellerde yer alan kayar klavyeler ile veri girişi daha da kolaylaştırılmıştır.

İletişim
Cep bilgisayarları, masa üstü bilgisayarlar veya diğer birimler ile USB üzerinden kablolu iletişim yapabilirler. Yeni nesil cihazlar Bluetooth veya Wi-Fi üzerinden ya da dahili GSM birimleri sayesinde bu protokol üzerinden kablosuz olarak da iletişim kurabilmektedir.

Cep bilgisayarları; Wi-Fi, GSM veya Bluetooth üzerinden internet bağlantısı kurabilirler. Dosya, doküman ya da e-posta alıp gönderme, internet sayfalarını görüntüleme gibi işlemleri yababilirler.

3G (3. Nesil) Görüntülü telefon görüşmeleri, EDGE, HSDPA 'da yeni teknoloji ile orataya konulmuş bağlantı seçenekleridir.

İşletim Sistemi
Cep bilgisayarları yaygın olarak Windows Mobile işletim sistemleri ile çalışırlar. Android, iOS, PalmOS gibi diğer mobil işletim sistemlerini kullanan cihazlar için tam bir Pocket PC tanımlaması yapılamamakla beraber farklı bir kategoride değerlendirilmektedir.
16 Şubat 2009'da Microsoft CEO'su Steve Ballmer Barselona'daki Mobile World Congress'de yaptığı açıklamada bu tarihten sonra Windows Mobile olarak geçen işletim sistemi isminin cihazlar ile bütünleştirilerek Windows Telefonu (Windows Phone) olarak anılacağını açıkladı.

Windows Mobile işletim sistemi sürümleri;

 Windows CE Serisi
 Windows Mobile 2002
 Windows Mobile 2003
 Windows Mobile 2003 Second Edition
 Windows Mobile 5
 Windows Mobile 6
 Windows Mobile 6.1
 Windows Mobile 6.5
 Windows Mobile 6.5.3
 Windows Phone 7
 Windows Phone 7.5 Mango
 Windows Phone 7.5 Refresh Tango
 Windows Phone 8 Apollo
 Windows Phone 8.1
 Windows 10 Mobile

İşlevler
Cep bilgisayarlarında, uygun yazılım kullanarak neredeyse bir masa üstü bilgisayarında yapılabilen her işi yapabilmek olasıdır.

Sıradan bir cep bilgisayarında standart olan özellikler; not defteri, kelime işlemci (Pocket Word vb.), hesaplama tablosu (Pocket Excel vb.), hesap makinesi, zamanlayıcı, çoklu ortam oynatıcı (Windows Çoklu Ortam Oynatıcı vs.), resim gösterici olarak sıralanabilir.

Programlama
Yeni teknolojiler ile PocketPC, PDA gibi cihazlar mevcut sunucular ile veri alışverişinde kullanılarak çok kullanışlı hale gelmiştir.

Büyük işletmeler üretimlerini stoklarını müşteri ilişkilerini rahatlıkla takip edebilmektedir.

Bu tip cihazlara program hazırlamak için Appforge firmasının üretmiş olduğu visual studio.net ile birlikte çalışan crossfire kullanılabilir.

Not : Appforge firmasının sitesi oracle'a gitmektedir. http://www.appforge.com

Ayrıca bakınız
 Araç seyir sistemi
 Cep bilgisayarları listesi
 El terminali
 Elektronik organizatör
 Kalem bilgisayar
 Kişisel konumlandırma yardımcısı
 Kurumsal dijital asistan
 Palm OS Graffiti

Kaynakça
Windows Telefonları Resmi Sitesi
Microsoft Windows Telefonu Resmi Blogu
Windows Phone Uygulama Geliştiricileri Sitesi

Kişisel dijital yardımcılar
Bilgi cihazları

Taşınabilir bilgisayarlar
Bilgisayar türleri
Bilgisayar
Windows Mobile aygıtları
Windows Mobile Classic aygıtları
Windows Mobile Standard aygıtları
Windows Mobile Professional aygıtları
Zaman yönetimi

Cep bilgisayarı


An Dendrochilum pallidiflavens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Ludwig von Blume. An Dendrochilum pallidiflavens in nahilalakip ha genus nga Dendrochilum, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 D. p. brevilabratum
 D. p. oblongum
 D. p. pallidiflavens

Mga kasarigan

Dendrochilum

Dendrochilum pallidiflavens


Mads Davidsen (født 4. oktober 1982) er en dansk tidligere fodboldtræner og -direktør.

Mads Davidsens trænerkarriere startede, da hans spillerkarriere sluttede. Han spillede Danmarksserie i FC Helsingør under den senere Mainz 05-assistent og nuværende cheftræner for FC Nordsjælland Flemming Pedersen og skiftede senere til Østerbro IF i samme række, men en drilsk og langvarig lyskeskade gjorde, at han stoppede som aktiv, da han var i starten af tyverne.

Mads Davidsen har en fortid som ungdomstræner i B.93 og cheftræner for Brøndby IFs U19-hold. Han var også med omkring Aurelijus Skarbalius' Superligahold som kampanalytiker. Han blev i 2012 chef på Ebbe Sands kinesiske akademi i Shanghai og var derefter assistenttræner i Guangzhou R & F, men tog 2015 til Shanghai SIPG, hvor han var U23-cheftræner og som i Guangzhou assistent for førsteholdet under den tidligere engelske landstræner Sven-Göran Eriksson. Han gik efter 2016 fra denne rolle til teknisk direktør, som han havde til udgangen af 2018.Han afsluttede sin UEFA Pro-trænerlicens 2015. Han har også arbejdet som fodboldekspert for de kinesiske tv-kanaler Titan Sport og HUPU samt i Danmark for DR, Eurosport Denmark og har skrevet for Tipsbladet.

I april 2019 tiltrådte Davidsen som konsulent i Brøndby og den aftale ophørte i oktober samme år. I den forbindelse meddelte Davidsen, at han nu ville flytte til Malaga, Spanien.

Referencer

Fodboldledere fra Danmark
Fodboldtrænere fra Danmark
Fodboldspillere fra FC Helsingør
Fodboldspillere fra Østerbro IF
Fodbold i Kina
Sportsjournalister fra Danmark
Sportskommentatorer
Ansatte i DR
Danskere i 2000-tallet

Mads Davidsen (direktør)


Patricia Alice Albrecht ( - ) était une actrice, écrivain et poète américaine. Elle était surtout connue pour son rôle de Phyllis "Pizzazz" Gabor, la chanteuse antagoniste du groupe fictif The Misfits dans la série télévisée d'animation Jem de 1985 à 1988. Son autre travail de voix off comprenait la série animée The New Yogi Bear Show, The Snorks et New Kids on the Block .

Biographie

Albrecht est né à Détroit dans le Michigan le . Elle a obtenu un baccalauréat en beaux-arts en théâtre de la Wayne State University. Elle est apparue dans une série de films d'action en direct et de séries télévisées tout au long des années 1970 et au début des années 1980 avant de passer à de doublage. Parmi ses rôles dans des films et à la télévision on peut noter ses rôles d'invités dans Remington Steele et le film comique de 1980, Une nuit folle, folle (Midnight Madness). Dans le cadre de la promotion du film Une nuit folle, folle, elle est mentionnée dans le Detroit Free Press début janvier 1980 à cause de ses origines locales. Elle est décrite comme une mince jeune femme blonde d'1m60 et 45 kg (5.3 pieds et 100 livres) aux grand yeux bleus semblant avoir moins de 20 ans et ayant des aspirations de starlette mais son expérience professionnelle donne à penser qu'elle a plus. La journaliste précise que son âge est secret mais qu'après son diplôme en d'art obtenu en 1976 elle s'est installée en 1978 à Los Angeles. Elle indique aussi avoir ajouté son second prénom pour la différencier d'une actrice portant déjà le nom Patricia Albrecht.

En 1985, Albrecht a été choisi pour le rôle de Pizzazz dans la série d'animation Jem et les Hologrammes, diffusée de 1985 à 1988. Son personnage était la chanteuse principale du groupe fictif, The Misfits, les rivaux des personnages principaux, Jem et les Hologrammes. Elle a ensuite donné sa voix à un certain nombre de personnages dans des films et des séries d'animation tout au long des années 1980 et 1990, notamment Yogi , Les Snorky, New Kids on the Block, Droopy: Master Detective, Batman et Titi et Grosminet mènent l'enquête.

Albrecht a ensuite déménagé à Nashville pour se consacrer à l'écriture et la poésie. Ses œuvres, dont une grande partie était axée sur la fiction, comprenaient Wind Eyes, A Woman's Reader and Writing Source, The Crone Chronicles, National Library of Poetry . Elle a également fondé un groupe d'écrivains basé à Nashville. Albrecht a également sorti un CD audio de poésie intitulé A Touch of Pizzazz en 2009 pour les fans de sa série des années 1980, Jem et les Hologrammes.

Patricia Alice Albrecht est décédée chez elle à Nashville, Tennessee, le , à l'âge de 66 ans. Sa collègue et membre de la distribution de Jem, Samantha Newark était présente chez elle lorsqu'elle est décédée.

Filmographie

Références

Liens externes

Poétesse américaine du XXe siècle
Poétesse américaine du XXIe siècle
Actrice américaine de télévision
Actrice américaine de cinéma
Étudiant de l'université de Wayne State
Naissance en janvier 1953
Naissance à Détroit (Michigan)
Décès en décembre 2019
Décès à Nashville
Décès à 66 ans

Patricia Alice Albrecht


نقولا حداد (1878-1954م) هو صحفي وعالم وشاعر، ولد في صيدا بلبنان ودرس الصيدلة في «الكلية البروتستانتية السورية» (الجامعة الأميركية في بيروت فيما بعد) ثم هاجر من بعد إلى مصر واستقر بها. عمل في الصحافة فحرّر في جريدة الأهرام وغيرها. سافر إلى نيويورك عام 1907 واشترك مع فرح أنطوان في إصدار الجامعة. عاد إلى القاهرة واشترك مع زوجته روز أنطوان حداد في إصدار مجلة السيدات والرجال التي ظلت تصدر اثني عشر عاماً. رأس تحرير المقتطف (1949- 1950)، وله طائفة كبيرة من المؤلفات أبرزها «علم الاجتماع» و«هندسة الكون بحسب ناموس النسبية». له مجموعة كبيرة من الروايات والمسرحيات بين المؤلفة والمترجمة. عمل على ترويج أفكاره من خلال مطبوعتي المقتطف والهلال اللتان تأسّستا على التوالي عامي 1876 و1892م. وقد وصف نقولا حداد بأنه «من طلائع النهضة العربية».

مسيرته
ولد عام 1878م في قرية «جون» بلبنان، تلقّى تعليمه الابتدائي في مدرسة صيدا الأمريكية، حيث درس مبادئ العلوم والتاريخ والهندسة واللغة العربية نحوًا وصرفًا، ثم عَلَّم نفسه اللغة الإنجليزية، ثم درس الصيدلة ونال شهادتها 1902 م، وبعدها تفرّغ لدراسة نظرية النسبية.

عَمِل مدرسًا في المدارس الأمريكية القروية بريف لبنان، ثم في مدارس «صيدا»، وعمل بعدها مُحررًا في جريدة «الرائد المصري» بالقاهرة مدة ثلاث سنوات، ثم مُحررًا في عدد من الصحف المصرية، كالأهرام والمحروسة. أنشأ جريدة المحبة المدرسية في «صيدا»، وجريدة الحكمة المدرسية في «بيروت».

سافر حداد إلى الولايات المتحدة الأمريكية برفقة «فرح أنطون» لإصدار جريدة «الجامعة» اليومية في نيويورك، ولكنهما لم يوفّقا، فعمل في التجارة مدة سنتين، ثم عاد إلى مصر فأنشأ صيدلية، فضلًا عن عمله بالتحرير في الأهرام و«مجلة السيدات والرجال» التي أنشأتها زوجته «روز أنطون»، كما عاون «يعقوب صروف» في تحرير «المقتطف». ووفقا للباحث محمد أبو بكر، فقد كان نقولا حداد صاحب مشروع تنويري، و«أحد المبشرين بأفكار الحداثة الأوروبية في العلم والفكر والفلسفة»، واعتبر أن الانقلاب العثماني وتمكين الدستور قد مثلا له أهميةً خاصة جعلته يقرر العودة من الولايات المتحدة الأمريكية إلى مصر «أملاً في انطلاقةٍ جديدة صوب التنوير والحرية للشعوب العربية».

عندما تأسس الحزب الاشتراكى المصري لم ينضم نقولا حداد إليه بل اكتفى بالتأييد من بعيد، فهو -وفقا لرفعت السعيد- رجل لا يحب أن يقيد نفسه بقيود حزبية، ويخمن السعيد أنه على الأرجح لم يكن معجبا بتركيبة القيادة الحزبية فيه أو لم يعتقد بإمكانية استمراره ملتزما بالبرنامج الذي أصدره.

توفي «نقولا حداد» في عام 1954م، ونعاه بعض الأدباء بالكتابة عنه مثل وداد سكاكيني ووديع فلسطين. وصدر في سنة 2013 كتاب لسلمى مرشاق عن نقولا حداد بعنوان «نقولا الحداد: الأديب العالم». ويشكل الكتاب «رؤية بانورامية لمسيرة نقولا الحداد العلمية والأدبية، ترصد أهم كتاباته ومساهماته في النهضة الثقافية العربية والمصرية، وأهم الكتابات التي تناولت أعماله».

شعره
وفقا لمعجم البابطين، فقد غلب الطابع الفلسفي العلمي على قصائد نقولا حداد، «فنظم بعض حقائق العلم واصفًا ومفصلاً القول في عدد من الموضوعات ذات الصفة التشريحية كالعين والدماغ والقلب وغيرها، باسطًا كل ما يدور في عالم كل منها، وراصدًا المجال الإبداعي لها والخيوط الواصلة بين طبيعتها المادية والمعنوية. عبارته قوية، ومعانيه محكمة، ومع حرصه على استقلال البيت فإن الرابطة بين الأبيات محكومة بمنطق وخيال في تواز بديع، وتدل منظوماته على اتساع معجمه وإحكام قوافيه». وترى سلمى مرشاق سليم أن: "الحداد نظم ما نظم استكمالاً منه لصورة الأديب الذي يجمع بين الشعر والنثر". وبينما خصص الحداد بعض منظوماته لأغراض علمية كوصف العين والقلب، فإن الغالب عليه، حتى في مواضع العاطفة هو تغليب العقل على ما سواه ويتجلى ذلك بوضوح في رثائه لإبراهيم الجمال أو لفرح أنطوان على سبيل المثال، حيث يتقدم "الحزن العقلي" على الحزن".

مؤلفاته
له العديد من الكتابات الروائية والدراسات بلغت نحو 60 كتابا، فهو صاحب إنتاج أدبي وفير، وله عدد من المقالات نشرت في جرائد «المقتطف»، و«الهلال»، و«الجامعة»، و«الأديب»، و«الرائد المصري»، وله قصائد نشرت جميعها في مجلة الضياء منها؛ «الحمامة المفقودة»، و«عالم العين»، و«عالم الدماغ»، و«عالم القلب»، ومن بين كتبه ومقالاته المنشورة:

 «فرعونة العرب عند الترك».
 أسرار الحياة الزوجية (ترجمة)
 تاريخ أساس الشرائع الإنجليزية أو سنة الارتقاء في نظام الحكومة الإنجليزية (ترجمة)
 حركات السيدات في الإنتخابات، أو، أي هو بني، المطبعة العربية، القاهرة، 1927.
 مناهج الحياة: السعي، العمل، الاقتصاد: بهذه الثلاثة تنال الثروة، وكالة الصحافة العربية، القاهرة.
 «جمعية إخوان العهد: تبحث في انشقاق العرب عن الترك استعدادا لتكوين الاتحاد العربي العام وتاهبا لانشاء دولة عربية عظمى في المستقبل»، 1923.
 الحقيبة الزرقاء، رواية عصرية أدبية غرامية.
 «وداعًا أيها الشرق: الترك يتركون الخلافة للعرب والشرق لاهله ويبتغون الاندماج بالغرب».
 ثورة في جهنم.
 فاتنة الإمبراطور: فرانسوا جوزيف انبراطور النمسا السابق وعشيقته كاترين شراط، وكالة الصحافة العربية.
 «آدم الجديد»، الابتكار للنشر والتوزيع.
 رواية نبية لبنان وملك فينيقيا الجديد، مصر، 1925.
 زغلولات مصر، أو، مظاهرات السيدات: أبطالها سيدات، جمعت بين الفكاهة والدرس الأخلاقي الاجتماعي، وقائع مدهشة وحوادث غريبة ومفاجآت مؤثرة ومباغتات غير منتظرة ومواقف حرجة، أخلاق نبيلة ومبادئ سامية، المطبعة اليوسفية، القاهرة.
 من عرابي إلى زغلول: ابلغ درس في الوطنية على يد الحب الطاهر، مطبعة ومكتبة الشباب، 1928.
 الحب والزواج بحث فلسفي في شرائع الحب والزواج ومبادئهما الطبيعية والأدبية، 1901.
 علم الاجتماع: حياة الهيئة الاجتماعية وتطورها، دار الرائد العربي، بيروت، 1982.
 تيار الرأي العام: هل هناك رأى عام حقيقي، 1936.
 «الصديق المجهول»
 بنت من يهوى، 1906.
 التفاضل والمساواة بين الناس: الحق والبطل فيهما: في الاجتماع. والشريعة. والدستور. والاقتصاد: التفاضل الاجتماعي، 1906.
 الحرب العوان في جسم الإنسان: اكتشاف غريب للدكتور ريط الإنكليزي، 1907.
 حقوق العمال وأصحاب المال: توزيع الثروة، 1907.
 حب: فلسفة الأزياء في حرفين، 1934.
 قيمة العملة والسلع والأجور تسير على ناموس النسبية، 1933.
 مخترع سوري: باشمهندس جبل لبنان سابقا: «الحركة الدائمة في اختراع صغير في كوني آيلند كاختراعه»، 1907.
 تأثير المهاجرة على العقول القاصرة: (يوسف وندى بين أمريكا والشام)، 1906.
 العائلة في أمريكا: إما التضامن العائلي أو الفساد، 1907.
 حواء الجديدة.
 دولة سيدات في مملكة نساء.
 علم أدب النفس: أوليات الفلسفة الأدبية، المكتبة العصرية، بغداد، 1928.
 هوكر المحتال الأمريكي العظيم.
 «جذور الاشتراكية»، دار الطليعة، بيروت، 1964.
 ترانيم ميلادية.
 ذكرا وأنثى خلقهم، أو، مرشد الشبيبة، القاهرة، 1927.
 تطور الأمم بحسب النواميس الطبيعية العامة وما يكون من هذا التطور بعد الحرب، 1914.
 المقدس: سر ما هو كائن وما سيكون، القاهرة، 1930.
 عقاب الحب وصفح الحنو، 1906.
 الضرائب عدالتها وحيفها : بحث اقتصادي عمراني، 1906.
 «هندسة الكون حسب ناموس النسبية»، 1937.
 فقرنا في الثقافة العلمية لا يعوضه غنانا في الثقافة الأدبية، 1934.
 مناظرة في التفاضل والمساواة، 1906.
 «فلسفة الوجود»، وكالة الصحافة العربية.
 عقيدتي في الأحلام، 1934.
 ليت الشباب يعود : ذاتيتان في شخص واحد، 1950.
 شر أقوى من الحب، 1906.
 سند الديمقراطية : الزمام بيد الأقلية، 1936.
 العالم الجديد : رواية العجائب والغرائب الأمريكية، القاهرة، 1925.
 عالم الذرة، أو، الطاقة الذرية والقنبلة الذرية، 1948.
 جاذبية نيوتن.
 الزهرة الحمراء، مكتبة ومطبعة الشعب، القاهرة.
 «الديمقراطية مسيرها ومصيرها».

انظر أيضًا
 لوري هايتايان
 صحافة المهجر

مراجع

وصلات خارجية

 قائمة مقالاته في أرشيف الشارخ

 نقولا حداد - مؤسسة هنداوي للتعليم والثقافة

أعلام النهضة
خريجو الجامعة الأمريكية في بيروت
صحفيون لبنانيون
صيادلة لبنانيون
عثمانيون مهاجرون إلى مصر
لبنانيون مغتربون في مصر
مسيحيون لبنانيون
مغتربون لبنانيون في الولايات المتحدة
مهاجرون لبنانيون إلى مصر
مواليد 1870
مواليد 1872
مواليد في صيدا
وفيات 1954

نقولا حداد


Mary Kinnaird ou Mary Jane Kinnaird, Lady Kinnaird ; Mary Jane Hoare ( - ) est une philanthrope anglaise et cofondatrice de la Young Women's Christian Association.

Biographie
Kinnaird est née Mary Jane Hoare en 1816 à Blatherwick Park dans le Northamptonshire. Ses parents William Henry et Louisa Elizabeth sont morts respectivement en 1819 et 1816, la laissant orpheline alors qu'elle est encore enfant. Elle vit avec son grand-père paternel  jusqu'à sa mort en 1828, puis son frère aîné  devient son tuteur légal. Ses soins quotidiens sont confiés à des tantes et des oncles et à une gouvernante. Elle est inspirée par la lecture des œuvres de l'évangéliste William Romaine pour l'étude biblique, les prières quotidiennes et l'évangélisation. En 1837, elle devient secrétaire de facto de son oncle, le révérend Baptist Wriothesley Noel qui est basé à la chapelle St John à Bedford Row à Londres. Elle établit ses propres projets et fonde la St John's Training School for Domestic Servants en 1841. Un autre projet est d'aider à financer une salle commémorative de Calvin à Genève. Elle et le révérend Noël voulent encourager la diffusion du protestantisme européen et elle reçoit la visite à plusieurs reprises du pasteur suisse Jean-Henri Merle d'Aubigné et du pasteur français Frédéric Monod.

Militante
Son travail est renforcé lorsqu'elle épouse en 1843 Arthur Kinnaird (10e Lord Kinnaird), qui est le Lord Kinnaird d'Inchture, et le deuxième baron Kinnaird de Rossie à partir de cette année-là. Ils s'installent à Londres et tous les mercredis, ils invitent à discuter de projets philanthropiques. Elle est timide et n'entreprend pas de parler en public, mais elle est la force motrice. Son projet personnel est de collecter des fonds en achetant des livres de prières. Les fonds recueillis sont destinés au Lock Hospital and Asylum, qu'elle et son mari soutiennent. Son mari est un fervent partisan du droit de vote des femmes, mais elle estime que cela ne correspond pas à son idée du rôle de la femme. Elle ne parle pas en public, mais on pense qu'elle écrit les discours de son mari.

Kinnaird travaille avec Florence Nightingale pour former des infirmières pour la guerre de Crimée. Dans le cadre de ce travail, elle créé le North London Home où les femmes peuvent séjourner. La maison a sa propre bibliothèque. La même année, elle donne naissance au plus jeune de ses enfants, Emily.

Ecoles au Pakistan
En 1856, elle et ses cinq enfants vont vivre au-dessus de la banque où son mari travaille à Pall Mall East. Cette nouvelle maison devient un autre centre de bonnes œuvres. Sa passion principale est l'Inde et elle fonde l'Indian Female Normal School and Instruction Society, qui créé plus de soixante écoles en Inde et aurait visité plus de  zenanas. Vers 1907, une école de Lahore, au Pakistan, change son nom en Kinnaird Christian Girls 'High School pour reconnaître sa contribution. L'école est maintenant le Kinnaird College for Women.

YWCA
Kinnaird s'appuie sur son travail à la North London Home pour fonder l'Association unie pour l'amélioration chrétienne et domestique des jeunes femmes, qui en 1871 compte quatre instituts et deux maisons. Voulant élargir ce projet en 1878, elle décide de le combiner avec la Prayer Union, un groupe d'étude biblique créé par Emma Robarts. Robarts est décédé, et l'organisation devient la Young Women's Christian Association.

Kinnaird est également l'une des fondatrices de la Women's Emigration Society qui s'arrange pour que les femmes obtiennent de bons emplois et se rendent dans les colonies.

En 1884, la YWCA est restructurée - jusque-là, Londres avait presque une organisation distincte, mais il n'y a plus qu'une seule organisation nationale de la YWCA. En dessous, il y a différents présidents et membres du personnel pour Londres, l'Angleterre et le Pays de Galles, l'Écosse, l'Irlande, «étranger» et colonial et missionnaire. Cette organisation est impliquée dans la diffusion de textes et de littérature chrétienne, mais elle interroge également des jeunes femmes dans le but d'améliorer leurs conditions de vie. En 1884, elles travaillent parmi les pêcheuses écossaises, publient leur propre magazine et exploitent un restaurant pour dames à Londres. Ce travail est lancé lors de discours sur l'esclavage des blanches, où des femmes auraient été kidnappées pour se prostituer. En 1886, le gouvernement britannique relève l'âge du consentement de treize à seize ans.

Enfants
En 1887, Kinnaird est veuve et son fils Arthur devient le  Lord Kinnaird. Elle meurt en 1888, laissant Arthur et Frederica Georgina (1845-1929), Louisa Elizabeth (1848-1926), Agneta Olivia (1850-1940), Gertrude Mary (1853-1931) et Emily Cecilia Kinnaird. Frederica et Agneta se marient toutes les deux, mais les trois filles célibataires, Louisa, Gertrude et Emily, continuent les bonnes œuvres de leur mère. Louisa est active à Londres mais Gertrude et particulièrement Emily sont des missionnaires.

Références

Liens externes

Naissance en mars 1816
Militant britannique
Décès en décembre 1888
Décès à 72 ans
Pages avec des traductions non relues

Mary Jane Kinnaird


Manaf Younis (en ), né le  à Tikrit, est un footballeur international irakien. Il joue au poste de défenseur central à Al-Shorta SC.

Carrière

En club

En sélection
En , il fait partie de la liste des 23 joueurs retenus par Željko Petrović pour aller disputer la Coupe arabe de la FIFA qui se déroule au Qatar. Il connait sa première sélection internationale en étant titulaire lors du premier match de l'Irak, face à Oman (1-1).

Remplaçant lors de la Coupe du Golfe 2023 (première édition de la compétition à se dérouler en Irak depuis 1979), il entre en jeu dans le temps additionnel de la  face à Oman et inscrit, à la toute dernière minute des prolongations, le but du 3-2 qui permet à son pays de s'arroger le titre pour la première fois depuis 1988.

Palmarès

En club

En sélection

Références

Liens externes

Naissance à Tikrit
Naissance en novembre 1996
Footballeur international irakien

Manaf Younis


Maïmouna Mariko Konaté est une femme politique malienne.

Biographie
Maimouna Mariko a fait ses études au Mali.

Elle est candidate sur la liste MPR / CODEM / RTD à Bougouni aux élections législatives maliennes de 2013 mais ne passe pas le premier tour.

Elle est élue députée à l'Assemblée nationale dans le cercle de Bougouni aux élections législatives maliennes de 2020. L'Assemblée nationale est dissoute le 19 août 2020 après un coup d'État.

Références

Député malien
Femme politique malienne

Maïmouna Mariko


154865 Stefanheutz este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
154865 Stefanheutz este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Altschwendt de Wolfgang Ries. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,85 ua, o excentricitate de 0,13 și o înclinație de 15,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 154001-155000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2004
Centura de asteroizi

154865 Stefanheutz


The Universities at Shady Grove began in 1992 as part of the University of Maryland University College. In 2000, it reformed under its present name. Daytime, evening and weekend classes are offered at Shady Grove to students studying in 80 undergraduate, graduate, degree and certificate programs.

Established in 2000, The Universities at Shady Grove (USG) is a regional higher education center of the University System of Maryland that offers students access to undergraduate and graduate degree programs from nine universities on one campus in Rockville, Maryland.

There is no separate application for USG; prospective students seeking to enroll in a program at USG apply directly to the university offering their desired program. Students are taught by the same professors, take the same courses, and have the same curriculum as students enrolled in that program at their university's main campus. Students take their classes at USG, but earn their degree from the university offering their program.

There is an on-campus library, the Shannon and Michael Priddy Library.

Academics
As a regional higher education center of the University System of Maryland, undergraduate and graduate degree programs are offered on the USG campus from nine Maryland universities:

Bowie State University
Ed.D in Education
M.Ed in Education
Salisbury University
B.S. in Exercise Science
M.S. in Applied Health Physiology
B.F.A. in Art, Graphic Design
Towson University
 B.S. in Early Childhood Education
 B.S. in Elementary Education/Special Education
M.A.T. in Special Education
 M.Ed. in Early Childhood Education
 M.Ed. in Special Education
University of Baltimore
 B.S. in Health Systems Management
 B.S. in Simulation and Game Design
M.A. in Integrated Design
M.P.A. in Public Administration
M.P.S. in Justice Leadership and Management
M.S. in Forensic Science - High Technology Crime
M.S. in Health Systems Management
Doctor of Public Administration
 Graduate Certificate in Government Financial Management
University of Maryland, Baltimore
B.S. in nursing (RN-to-BSN)
B.S. in nursing (Traditional Option)
M.S. in Medical Cannabis Science and Therapeutics
M.S. in Pharmaceutical Sciences
Masters in Social Work
Doctor of Nursing Practice | Family Nurse Practitioner
University of Maryland, Baltimore County
B.A. in History
B.A. in Political Science
B.A. in Psychology
B.A. in Social Work
B.S. in Computer Science
B.S. in Mechanical Engineering
B.S. in Translational Life Science Technology
M.P.S. in Biotechnology
 M.P.S. in Cybersecurity
 M.P.S. in Data Science
 M.P.S. in Geographic Information Systems
 M.P.S. in I/O Psychology
 M.P.S. in Technical Management
University of Maryland, College Park
 B.A. in Communication
 B.A. in Criminology and Criminal Justice
 B.S. in Accounting
 B.S. in Biological Sciences
 B.S. in Information Science (BSIS)
 B.S. in Management
 B.S. in Marketing
 B.S. in Public Health Science
 M.Ed. in Human Development
 M.Ed. in Math Education: Special Studies in Middle School Math
 M.Ed. in Special Education/Severe Disabilities with a focus on Autism Spectrum Disorders for Teachers, Professionals, and Professional Staff
 M.Ed. in Teacher Leadership: Special Studies in STEM Education
 Master of Business Administration
 Master of Information Management (MIM)
 Master of Library and Information Science (MLIS)
 Professional Master in Engineering
 Graduate Certificate in Engineering (GCEN)
 Post Baccalaureate Certificate in Global Health
University of Maryland Eastern Shore
B.S. in Construction Management Technology
B.S. in Hospitality and Tourism Management
University of Maryland Global Campus
B.A. in Communication Studies
B.S. in Accounting
B.S. in Business Administration
 B.S. in Computer Networks and Cybersecurity
 B.S. in Cybersecurity Management and Policy
 B.S. in Digital Media and Web Technology
 B.S. in Human Resource Management
 B.S. in Information Systems Management
 B.S. In Investigative Forensics
 B.S. in Public Safety Administration
 B.S. in Software Development and Security
 B.T.P.S. in Biotechnology
 B.T.P.S. in Laboratory Management
 M.S. in Biotechnology
 M.S. in Health Care Administration
 M.S. in Information Technology
 M.S. in Management

References

External links
Official site

Bowie State University
Towson University
University of Baltimore
University of Maryland, Baltimore
University of Maryland, Baltimore County
University of Maryland, College Park
University of Maryland Eastern Shore
University of Maryland Global Campus
University System of Maryland
Two year upper class colleges
Salisbury University
Educational institutions established in 2000
Universities and colleges in Montgomery County, Maryland
2000 establishments in Maryland

Universities at Shady Grove


Uzovská Panica este o comună slovacă, aflată în districtul Rimavská Sobota din regiunea Banská Bystrica, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 789 de locuitori. Se învecinează cu Veľký Blh, Vyšné Valice, , , , Rimavská Sobota și .

Istoric
Localitatea Uzovská Panica este atestată documentar din 1427.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Uzovská Panica


<noinclude>

Juraj III. Frankopan (*Slunj(?), ? – †Slunj, 1553.), hrvatski velikaš, pripadnik slunjskog ogranka knezova Frankopana, moćnog, bogatog i utjecajnog roda u srednjovjekovnom Hrvatsko-ugarskom kraljevstvu. Posjedovao je osim Slunja i druge utvrde, među kojima i Cetingrad, u kojemu je, nakon katastrofalnog poraza hrvatsko-ugarske vojske i pogibije kralja Ljudevita II. u Mohačkoj bitki u rujnu 1526. godine, bio potkraj iste godine organizator i domaćin sabora hrvatskog plemstva, na kojem je Cetingradskom poveljom austrijski nadvojvoda Ferdinand Habsburški izabran za hrvatskog kralja dana 1. siječnja 1527. godine. Juraj je pretposljednji izdanak loze Frankopana Slunjskih, jer je njegov jedini sin Franjo (*1536. - †1572.), hrvatski ban 1567-1572., umro mlad, bez potomaka.

Životopis

Knez Juraj je bio sin Mihovila I. Frankopana i unuk Dujma IV. Frankopana, baštinika slunjskog vlastelinstva nakon podjele frankopanskih posjeda 1449. godine. Imao je braću Matiju (koji je poginuo u bitki na Mohačkom polju) i Petra, te sestre Doroteju i Anu. Bio je oženjen Anom Babonić, kneginjom Blagajskom. Naslijedio je utvrđeni Cetingrad i još neke posjede cetinske loze Frankopana, jer je njihov vlasnik Ivan Frankopan Cetinski smrtno stradao u okršaju s Turcima u sudbinskoj bitki na Krbavskom polju 1493. godine (kada su poginuli mnogi hrvatski plemići), a sin potonjeg Ivan Franjo se zaredio i postao kaločki nadbiskup.

Poslije Mohačke bitke hrvatsko plemstvo trebalo je izabrati novoga kralja, ali je pritom bilo podijeljeno. Juraj je, kao i većina Frankopana, bio pristaša Ferdinanda Habsburškog, za razliku od modruško-ozaljskog ogranka obitelji, predvođenog Bernardinom Frankopanom i njegovim sinom Krstom, koji je, kao i većina plemstva iz Slavonije, bio zagovornik habsburškog protukandidata Ivana Zapolje. Upravo je u Cetingradu Juraj bio domaćin zasjednja hrvatskog sabora, na kojem su se krajem 1526. okupili hrvatski velikaši, niže plemstvo te crkveni dostojanstvenici. Tu je prvi dan godine 1527. odlučeno da će Ferdinand biti novi hrvatski kralj. Na dnu Cetingradske povelje nalazi se i Jurjev pečat, i to s desne strane od pečata s hrvatskim grbom.

Imao je Juraj troje djece - Franju, Anu i Katarinu. Kćeri su bile udane za ugarske plemiće, a sin Franjo bio je pred ženidbom, kada je u tridesetšestoj godini života iznenada obolio i ubrzo umro. Iako mlad, banovao je oko pet godina, i bio poznati vojskovođa u borbama protiv Turaka.

Knez Juraj III. Frankopan Slunjski umro je 1553. i pokopan najvjerojatnije u crkvi Presvetog trojstva u Slunju, gdje se nalazi uzidana nadgrobna ploča, djelomično oštećena, s tekstom "…jacet in tumba magnificus…" i grbom Frankopana. Godine 2016. u crkvenom je dvorištu postavljen knežev spomenik, čiji je autor Josip Turkalj (1924-2007.), hrvatski kipar rođen u nedalekoj Rakovici i suradnik Ivana Meštrovića, s dugogodišnjim prebivalištem u Clevelandu, SAD.

Vidi još

 Obiteljsko stablo knezova Frankopana
 Cetingradska povelja
 Slunj
 Franjo I. Frankapan Slunjski

Vanjske poveznice

Juraj III. Frankopan Slunjski – pripadnik značajnog hrvatskog plemićkog roda
Jurjeva nadgrobna ploča u Slunju
Postavljen spomenik Jurju Frankopanu
Autor Jurjevog spomenika je Josip Turkalj, hrvatsko-američki kipar
Juraj Frankopan, Vuk Frankopan i Ivan Karlović pisali su pismo nadvojvodi Ferdinandu Habsburškom 29. kolovoza 1526.
Naseljavanje Vlaha na posjedima Jurja Frankopana tridesetih godina 16. stoljeća

Juraj
Hrvatsko plemstvo
Povijest Hrvatske (1102. – 1527.)
Hrvatska povijest (1527. – 1790.)
Hrvatski vojni zapovjednici
Životopisi, Slunj

Juraj III. Frankopan


Flammes est une mélodie pour voix et piano d'Albert Roussel composée en 1908 sur un poème de G. Jean-Aubry.

Présentation
Composé en 1908 sur un poème non publié de G. Jean-Aubry, vraisemblablement offert par le poète à Roussel, Flammes est une mélodie écrite pour chant (soprano) et piano.

Le manuscrit autographe porte la date « Paris,  ».

La partition est dédiée à  Madeleine Aubry et publiée en 1910 par Rouart-Lerolle. Une version en anglais existe, due à , sous le titre de .

Création
L'œuvre est créée au Havre le , au Cercle de l'art moderne, lors du premier festival consacré aux œuvres de Roussel, avec la chanteuse Suzanne Balguerie et le compositeur au piano.

Analyse
Pour le musicologue Gilles Cantagrel, c'est une .

Dans une forme strophique, les différentes sections du poème . L'accompagnement au piano imite les flammes . Sur la fin, Cantagrel relève le postlude qui .

La durée moyenne d'exécution de l'œuvre est de trois minutes environ.

Flammes porte le numéro d'opus 10 et, dans le catalogue des œuvres du compositeur établi par la musicologue Nicole Labelle, le numéro L 11.

Discographie

 Albert Roussel : les mélodies (intégrale) — Marie Devellereau (soprano), Yann Beuron (ténor), Laurent Naouri (baryton), Billy Eidi (piano), Timpani 2C2064 (2001).
 Albert Roussel Edition (CD 8) — Colette Alliot-Lugaz (soprano), Dalton Baldwin (piano), Erato 0190295489168 (2019).

Bibliographie

Ouvrages généraux

 .

Monographies
 .

 .
 .
 .

Notes discographiques

Références

Liens externes

Mélodie d'Albert Roussel
Mélodie française

Flammes (Roussel)


Hans Peter Carlsen (født 30. november 1855 i Ubberud Sogn, død 10. juli 1950 i Odense) var en dansk maler.

H.P. Carlsen var ud af en fattig familie, hans talent blev opdaget på Teknisk Skole i Odense, og han blev hjulpet ind på Kunstakademiet i 1875. Han var med i vennekredsen af malere fra akademitiden sammen med L.A. Ring, H.A. Brendekilde, Julius Paulsen og Søren Lund, som frekventerede gårdejer Lars Ebbesen i Rågelund. Han forlod Kunstakademiet i 1878 sammen med L.A. Ring, begge uden at tage afgang. Ring brød efter en svær tid igennem som maler, Carlsen gjorde det ikke og endte som 24-årig på Københavns Fattiggård og kom senere til Odense. På grund af drikfældighed tilbragte han 52 år bag lås og slå i Odense Arbejdsanstalt, hvor han udførte tegninger i en original teknik, han selv havde udviklet. Han malede på posepapir, karton eller pap med limfarve, som oversmurtes med en kulopløsning. Derpå udførte han sine tegninger i en slags skrabe- og gnubbeteknik. Næsten alle hans billeder er sort-hvide, kommunen tillod ikke ham at bruge farver. Hans anseelige produktion, anslået til ca. 5000 tegninger, og består næsten udelukkende af landskaber, skov- og søbilleder malet efter hukommelsen.

Referencer

Kilder og eksterne henvisninger

 Pressemedelelser hentet 13. marts 2019 på www.boernehjem.nu
  Et talent af en drukkenbolt | Svendborg | fyens.dk

Malere fra Danmark

H.P. Carlsen


ගෝලීයකරණය යනු ගෝලීය වීමේ ක්‍රියාදාමයයි. යම් දේවල් හෝ විද්‍යාමාන දේවල් ගෝලීය දේවල් බවට පත් වී‍මේදී සිදුවන . එය විශ්ව ප්‍රජාව එකම සමාජයක් බවට ඒකාබද්ධ වීමේ සහ එකට වැඩ කිරීමේ ක්‍රියාදාමයක් ලෙසද විස්තර කළ හැකිය. මෙම ක්‍රියාදාමය ආර්ථික, තාක්ෂණික, සමාජීය සංස්කෘතික හා දේශපාලනික බලවේගවල සම්මිශ්‍රණයකි. ගෝලීයකරණය යන වචනය බහුලව භාවිතා වන්නේ වෙළඳාම, විදේශීය ඍජු ආයෝජනය, මුදල් ගලනයන්, සංක්‍රමණ සහ තාක්ෂණ ව්‍යාප්තිය යනාදීන් හරහා ජාතික ආර්ථිකයන් අන්තර්ජාතික ආර්ථිකය බවට එක්වීම හඟවන ආර්ථික ගෝලීයකරණය අර්ථ දැක්වීම සඳහාය. තෝමස් එල්. ෆ්‍රයිඩ්මන් ගෝලීය ආර්ථික බිඳවැටීමේ බලපෑම පිළිබඳ පර්යේෂණ කරන අතර ඔහු, ගෝලීයකරණය වූ වෙළඳාම, සැපයුම් දාම සහ දේශපාලනික බලවේග විසින් ලෝකය, වඩා හොඳ සහ වඩා නරක යන දෙයාකාරයෙන්ම වෙනස් කොට ඇති බවට තර්ක කරයි. තවද, ඔහු ගෝලීයකරණයේ විචලන වේගය ඉක්මන් බවද ව්‍යාපාර සංවිධානයේ සහ ව්‍යවහාරයේ ඝට්ඨන වර්ධනය තව දුරටත් පවතිනු ඇතැයිද කියා සිටියි.

නෝර්ම් චොම්ස්කි තර්ක කරන්නේ ගෝලීයකරණය යන වචනය ආර්ථික ගෝලීයකරණයේ නව නිදහස් ආකෘතිය විස්තර කරන ආගමික අර්ථයකින් ද යුක්ත බවයි.

ගෝලීයකරණය යනු ප්‍රජාව සහ සමාජයන් තොරතුරු යැවීමේ හා බෙදා වෙන් කිරීමේ පටිපාටියේ විප්ලවයක් යැයි ගෝඩන් මැතිස් "පශ්චාත් නවමු ලෝකයේ තේරුම් ගැනීම" නම් වූ ඔහුගේ, වි‍ශේෂ සිදුවීම් රැගත් ව්‍යාපෘතියේ අවිවාදයෙන් පිළිගෙන ඇත. හර්මන් ඊ ඩාලි කියා සිටින්නේ යම් අවස්ථාවන්හිදී ජාත්‍යන්තරීකරණය සහ ගෝලීයකරණය යන පද ද්විත්වය එකම අර්ථ ගෙන දෙන්නක් ලෙස හැඟවෙන්නා වුවද එහි ඉතා සුළු වෙනසක් ඇති බවයි.

ජාත්‍යන්තරීකරණය යන වදන අදාල වන්නේ ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම, සම්බන්ධතා ගිවිසුම් යනාදියේ වැදගත්කමටයි. අන්තර්ජාතික යන්නෙන් අදහස් වන්නේ ජාතීන් දෙකක් හෝ කිහිපයක් අතර යන්නය. ගෝලීයකරණය යනු, ආර්ථිකමය අරමුණු වෙනුවෙන්, ජාතික යන සීමාව ඉවත් කිරීමයි.

ගෝලීයකරණය නිසා ඇතිවන බලපෑම්
ගෝලීයකරණය නිසා ලෝකයට සිදුවන බලපෑම්

 කාර්මීකරණය - නිෂ්පාදන ද්‍රව්‍ය වල ඇති අවශ්‍යතාව හා වෙනත් රට වලින් ආනයනය කිරීමේ අවශ්‍යතාව
මුල්‍යමය - ලොවපුරා ඇති මුල්‍යමය ආයතන හා මුදල් හුවමාරුවේ අවශ්‍යතාව
 ආර්ථික - වෙළෙදපොල තත්ත්වය සහ භාණ්ඩ හා මුදල් හුවමාරැව
 දේශපාලනමය - ගෝලීයකරණය හේතුවෙන් සමාජීය හා ආර්ථිකමය හේතූන්ගේ අයිතින් ගැන රජයන් විසින් වගා බලා ගනී. දේශපාලන වශයෙන් ඇමරිකානුවන් ආර්ථිකමය ප්‍රබලභාවයක් පෙන්වයි. එමෙන්ම චීනයේද පැහැදිලි ආර්ථික වර්ධනයක් පෙන්වන්නේ සියලුම තාක්ෂණ හා සම්පත් එරට සතු නිසාය. තවත් අවුරුදු 20 ක් තුළ ලෝකයේ බලවත්ම රාජ්‍ය කුමක්දැයි යන්න ප්‍රශ්නයක් විය හැකිය. යුරෝපානු සංගමය, රුසියාව හා ඉන්දියාවද මේ අතර සිටී.
 තොරතුරු ලබා ගැනිම් - දුරස්ථ ප්‍රදේශ වලින් ඉක්මණින් තොරතුරු ලබා ගැනීම
 සංස්කෘතික මත - විවිධ සංස්කෘතීන් එකතුවන නිසා එක් පොදු භාෂාවක් භාවිතය.
 පාරිසරික බලපෑම - ජාත්‍යන්තර සමාගම් සමග සබදතා අවශ්‍ය වීම, ගෝලීය උණුසුම ඉහළයාම, පරිසරය දුෂණය වැනි ගැටලුවලට පිළියම් සෙවීම.
 සාමාජීය - ජනතාවගේ ව්‍යාප්තිය සහ ඒ සදහා ඇති අඩු නීති මාලා
 ප්‍රවාහනය - යුරෝපය තුළ යුරෝපිය වාහන අඩු වීම, තාක්ෂණය ස්ථානගත කිරීම.
 ජාත්‍යන්තර සංස්කෘතික වෙනස් වීම්.
 බහු සංස්කෘතිකවාදය සහ සංස්කෘතික විවිධත්වය
 ජාත්‍යන්තර ගමනාගමනය හා සංචාරය
 ආගමනය, නීති විරෝධී ආගමනය
 දේශීය භාණ්ඩ ජාත්‍යන්තරට යැවීම(අපනයනය)
 කාර්මික - ලෝකයේ ගෝලීය සන්නිවේදනයේ, යටිතල පහසුකම් දියුණු කිරීම, ඒ සදහා අන්තර්ජාලය, චන්ද්‍රිකා, ජංගම දුරකථන යොදා ගැනිම, එමෙන්ම ලෝකයේ ඇති ප්‍රමිතීන් වැඩි කිරීම, පිටපත් කිරීමේ නීති, අයිතිවාසිකම් සහතිකය ආදිය.
 නීති - ජාත්‍යන්තර දුෂණ මර්දන ආයතන පිහිටුවීම , දුෂණය නැති කිරීම හා දැනුවත් කිරීම.මේ අතර නීති රීති පිළිපදින විට අපට සිදුවන ඕනෑම කරදරයකට මෙම අංකය ඇමතිය හැක. 119 මතක තබා ගන්න නීති රීති පිළිපදින විට පමණි

තවදුරටත් බලන්න
 බටහිර ජනමාධ්‍ය සහ ගෝලීය සමාජය

ගෝලීයකරණය