Jeffrey Nero "Jeff" Hardy (d. 31 Ağustos 1977), Amerikalı profesyonel güreşçi ve şarkıcı.

Hardy'nin güreş dışındaki başlıca hobileri ise Motokros, müzik, resim ve değişik hobilerdi. Hardy şu anda  adlı müzik grubunun bir üyesi.

WWE'deki şöhretini kazanmadan önce OMEGA adlı bir federasyonda kardeşi Matt ile boy gösterdi. WWE ile sözleşme imzaladıktan sonra kardeşi ile beraber bazı büyük isimlere maç kaybederek o güreşçiyi yükseltirken kendileri tecrübe kazandı. Takım olarak güreştiklerinde aksiyonlu maçlarda yaptıkları zor hareketlerle ünlendiler. Özellikle TLC maçlarında ünlenen bu takım Lita'nın onlara katılmasıyla Team Xtreme oldu. Hardy 6 kere World Tag Team Kemeri ve 1 kere WCW Tag Team Kemeri kazandı. Ocak 2010 itibarıyla TNA'de yer almaya başlamıştır.TNA onu heel yapınca hayran sayısında düşüş olmuştur.2012 Bound For Glory serisini kazanıp aynı ismi taşıyan PPV'de Austin Aries'i yenerek bir kez daha TNA World Heavyweight Champion olmuştur. Günümüzde AEW'de kariyerine devam etmektedir.

Kariyer öncesi

Hardy güreşe girmeden önce çocukluğunda The Ultimate Warrior, Shawn Michaels ve Sting'i örnek aldı. Hardy 16 yaşında WWF'te güreşmeye başladı. İlk maçı 24 Mayıs 1994'te Razor Ramon'a oldu, Razor maçı kazandı. Sonraki gün 1-2-3 Kid'e karşı yaptığı maç 25 Haziran'daki Superstars şovunda yayınlandı. 1997-1998 arası ilk çıkışını yapana kadar diğer güreşçilere yenildi. Hardy bu sırada kardeşi Matt ve birkaç kişiyle beraber trambolin üstünde güreşmeye başladı ve sonunda adı birçok kez değiştirilerek Kuzey Karolina'ya yayıldı. Sonrasında kardeşler ve arkadaşları ACW başta olmak üzere Amerika'nın doğusundaki birçok bağımsız federasyon için güreşti.

WWF'e gelmeden önce kardeşi Matt Hardy Thomas Simpson ile OMEGA federasyonunu açtı. Bu federasyon trambolin üstünde yaptıklarının daha iyi bir versiyonuydu ve Gregory Helms, Shannon Moore, Joey Matthews gibi isimler yer alıyordu. Federasyonda kardeşler birçok değişik karaktere büründü. İkili Nisan 1998'de WWF'ten kontrat teklifi aldıklarında bu federasyon kapandı.

World Wrestling Federation/Entertainment (WWF-WWE)

The Hardy Boyz (1998–2002)

İki kardeş kısa sürede World Wrestling Federation (WWF)'in dikkatini çekti. 1998 yılında kontrat imzalanınca bir süre  Dory Funk, Jr. tarafından Funkin' Dojo'da Kurt Angle, Christian, Test, ve A-Train gibi güreşçilerle beraber eğitildiler. Jobber olarak güreştikleri ve sadece canlı şovlara çıktıktan sonra WWF'de debut yaptılar ve akrobatik iki kardeş olan Hardy Boyz olarak tanıtıldılar. 1999'un ortalarında The Brood adlı takımla çekişirken taraflarına Michael Hayes'ı menajer olarak eklediler. İlk WWF Tag Team Championship kemerlerini 5 Temmuz'da The Acolytes takımını yenerek kazandılar, ama bir ay sonra kemeri geri kaybettiler. The Brood takımı dağıldıktan sonra Hardyz takımlarına eski The Brood üyesi Gangrel'i kattılar ve The New Brood olarak Edge ve Christian ile çekiştiler. Bu takım fazla uzun sürmedi. 17 Ekim, 1999 tarihinde No Mercy Hardyz Terri Runnels'ın servislerini Terri Invational turnuvasının finalinde Edge ve Christian ikilisini merdiven maçında yenerek kazandılar.

2000 yılında Hardy Boyz gerçek hayattan arkadaşı Lita'yı menajeri yaptı. Sonrasında bu üçlü "Team Xtreme olarak bilinmeye başladı". Edge ve Christian ile çekişmelerine 2000'in ortalarına kadar devam ettiler ve iki kere WWF Tag Team Championship'i kazandılar. SummerSlam'de Hardy Boyz ilk Tables, Ladders, and Chairs maçında (TLC maçı) Tag Team Championship için Dudley Boyz ve Edge & Christian'a karşı karşılaştılar ama maçı kazanamadılar.

Hardy 2000 ve 2002 arasında yaptığı tehlikeli hareketlerle ve merdiven maçlarıyla dikkat çekti. 2001, Yaptığı tehlikeli hareketlerle WWE'nin en çok risk alan güreşçilerinden birisi oldu. 2001 yılında Hardy tekli mücadelelerde push almaya başladı ve Triple H'i yenerek WWF Intercontinental kemerini, Jerry Lynn'i yenerek Light Heavyweight kemerini, birinde Mike Awesome'u ve diğerinde Rob Van Dam'i yenip iki kez Hardcore kemerini kazandı. 2001 sonlarında Hardy ikilisi kavga ettikleri bir hikâyede yer aldılar ve Lita'nın hakemlik yaptığı bir maçta Vengeance şovunda karşılaştılar. Jeff Matt'i Vengeance'da Matt'in ayaklarının ipte olmasına rağmen yenmesi sonrası Matt Jeff ile Lita'ya karşı saf aldı. Çekişmenin sürdüğü sırada Jeff The Undertaker ile Hardcore kemeri için bir maç yaptı ve kaybetti.. Maçtan sonra The Undertaker Jeff ve Lita'ya saldırarak onları sakatladı. Ondan sonra gelen SmackDown! şovunda The Undertaker bu sefer Matt'e saldırarak onu da hikâye gereği sakatlığa uğrattı. Hardys ve Lita onlar için başka hikâye olmadığından Royal Rumble şovuna kadar gözükmedi. Hardy ikilisi bu dönüşten sonra yine takım olarak dövüşmeye başladı ve ayrılıkları bir daha konu olmadı.

Nisan 2002'nin başlarında Brock Lesnar'ın Matt'i demirin üstüne F-5 ile yollaması sonucu Jeff intikam almak için Lesnar ile çekişmeye girdi. Backlash'de Hardy Lesnar ile televizyonda gösterilen ilk maçını yaptı. Lesnar Hardy'i çok fazla döverek nakavt sonucu maçı kazandı. Lesnar ve Hardys çekişmeye birkaç hafta daha devam etti ancak Hardys bir diskalifiye sonucu galibiyet dışı hep yenildi. Judgment Day'de Lesnar ve Paul Heyman Hardys ile maç yaptı, Lesnar Hardy ikilisini dövüp etkisiz hale getirinceye kadar Paul Heyman tag almadı, sonrasında maçı takımına kazandırdı. Temmuz 2002'de Hardy Bradshaw'ı yenerek üçüncü kez Hardcore kemerini kazandı.

Tekli Mücadeleler (2002–2003)
Hardy Tag Team maçlarında yıllarca boy gösterdikten sonra The Undertaker ile Undisputed kemeri için bir merdiven maçı yaptı. Hardy maçı kazanamadı ancak Undertaker'ın saygısını kazandı. Hardy bu maçtan sonra William Regal ile WWE European kemeri için birkaç maç yaptı ve kemeri kazandı. Hardy birkaç hafta sonra Intercontinental kemeri ile European kemerinin birleştirildiği maçta Rob Van Dam'e yenilerek kemerini kaybetti ve kemer WWE'den kaldırıldı. Sonrasında Hardys Jeff'in Raw şovuna ve kardeşi Matt'in SmackDown!'a draft ile yollanmasıyla ayrıldı.

Ocak 2003'te, Rob Van Dam ve Shawn Michaels'a saldırarak heel (kötü) oldu. Bir ay sonra Jeff Stacy Keibler'ı kötü olan Christian'dan kurtardıktan sonra yeniden iyi oldu. Hardy bundan sonra birkaç kez Shawn Michaels ile takım oldu. Hardy Mart ayında Trish Stratus'u Steven Richards ve Victoria'dan kurtararak onunla beraber oldu. Hardy ile Trish'in ekran önünde yaşadıkları ilişkide öpüşmesi ve maçlarda beraber olması gibi birkaç durum vardı. Bundan kısa süre sonra, 22 Nisan 2003 tarihinde Hardy'nin WWE ile olan kontratı sona erdirildi. Hardy'nin ayrılışına verilen nedenler Hardy'nin izin verilmeyen ilaçları kullanmasına rağmen rehabilitasyona gitmemesi ve şovlarda bulunmamasıydı. Ayrıca Hardy bazı nedenlerden dolayı bir süre dinlenmesi gerektiğini belirtti.

Mola ve Bağımsız Federasyonlar (2003)
Hardy WWE'den ayrıldıktan sonraki ilk güreş karşılaşmasını 24 Mayıs'ta OMEGA federasyonunda yaptı. Eski karakteri olan "Willow the Wisp" adını kullanarak Krazy K ile OMEGA Cruiserweight kemeri için karşılaştı ancak maçı kaybetti. Ayrıca Ring of Honor (ROH) federasyonunda bir maç için gözüktü. ROH federasyonunun 2003'te olan Death Before Dishonor şovunda "Willow the Wisp" karakteriyle gözüktü ve bir maske ile maça çıktı. Hardy kısa sürede maskesini kaybetti ve WWE'deki giyim tarzına geri döndü. Hardy bundan sonra Joey Matthews ve sonunda yendiği Krazy K ile olan maçı sırasında "Matt'i istiyoruz!" ve "Sen kovuldun!" tezahüratları ile yuhalandı. Bu yuhalanmalardan sonra Hardy güreşe 1 yıl ara verdi ve Motokros ile uğraştı, bu süre içerisinde pistini tamamladı.

Total Nonstop Action (TNA) Wrestling (2004–2006)

Hardy Total Nonstop Action Wrestling (TNA) federasyonunun 23 Haziran 2004 tarihli ikinci yıldönümü şovunda AJ Styles ile TNA X Division kemeri için yaptığı maç ile TNA'e geldi. Ayrıca "Modest" adlı kendi söylediği şarkıyı giriş müziği olarak kullandı ve müziği ilk kez yayınlanmış oldu. TNA'de yeni kazandığı lakap "The Charismatic Enigma" oldu. Kid Kash ve Dallas arasında geçen maça karışmasıyla maç sonuçsuz kaldı. Hardy 21 Temmuz'da TNA'e geri döndü ve NWA World Heavyweight kemeri için bir maç ile ödüllendirildi. Hardy 8 Eylül'de kemer için bir maç yaptı ve NWA World Heavyweight şampiyonu Jeff Jarrett'a karşı yaptığı maçı kaybetti. Hardy 2004'ün Ekim ayında NWA World Heavyweight kemeri için olan ve kazananın 7 Kasım tarihindeki ilk aylık izle ve öde şovu Victory Road'da maça çıkacağı turnuvayı kazandı. Hardy Kevin Nash ve Scott Hall'un maça karışması yüzünden Jeff Jarrett ile yaptığı merdiven maçını kaybetti. Bir ay sonrasında Turning Point'de Hardy, Styles ve Randy Savage Jarrett, Hall ve Nash'i yendi. (Kings of Wrestling takımlarının adıydı). Hardy 16 Ocak 2005 tarihinde, Final Resolution şovunda Héctor Garza'nın yerini aldığı maçta Scott Hall'u yendi.

World Wrestling Federation/Entertainment'e dönüşü ve WWE Şampiyonluğu ve ardından Dünya Ağırsiklet Şampiyonluğu ve ayrılışı 2006-2009

Hardy, 14 Aralık 2008 tarihli Armegeddon PPV'inde Triple H ve Edge ile çıktığı üçlü tehdit maçını kazanarak ilk ve tek WWE şampiyonluğunu kazanmıştır. (28 gün elinde tuttu) Daha sonra Extreme Rules 09' PPV'inde Edge ile karşılaşan Hardy maçı kazanarak ilk kez World Heavyweigt Champion oldu fakat aynı gece Mr.Money in the Bank olan CM Punk'tan cash-in yedi ve şampiyonluğu aynı gece kaybetti. Punk ile feud içerisine giren Hardy birkaç kez Punk ile karşılaştı fakat kemeri Night of Champions'ta 2. kez kazanabildi. Summerslam'da TLC maç türünde karşılaşan ikiliden kazanarak ayrılan Punk oldu ve 3 kez kemeri kazanmış oldu, aynı gece Undertaker return yaptı ve CM Punk'ı chokeslam'ledi. Hardy o dönemde uyuşturucu olaylarına bulaşmış, WWE'nin performans testini geçememişti. Senaryo üstünde oynamalar yapıldı, Punk ve Hardy bir Steel Cage (kafes) maçında "kaybeden WWE'den ayrılır" koşuluyla WHC kemerinin ortada olduğu maçta karşı karşıya geldi. Maçı kaybeden Hardy WWE'den ayrıldı.

Total Nonstop Action Wrestling (TNA) 2010–2013

Jeff Hardy 2010 yılında TNA'ya geri döndü. Dönüşünün ardından TNA şampiyonu olur. Ardından IMMORTAL'a katılır ve 2012 yılına kadar kötü adam olur. 2012 yılında tekrar iyi adam olan Hardy bir süre sonra TNA şampiyonluk kemerini Austin Aries'ten alır. (Kemeri 147 gün elinde tutar.) Kemeri o dönem TNA'nın baş belası Aces & Eights üyesi Bully Ray'e kaybeder. Kemeri geri almak için 2 hafta boyunca kemer için maç yapar ancak kaybeder. Kemer birçok kişinin eline geçmesinin ardından Aj Styles'a geçer fakat kemeri kazandı sayılmayan Aj Styles itiraz etmesine rağmen kontratı biter ve TNA'dan ayrılır. Kemeri tekrar eline geçirebileceğini düşünen Jeff Hardy de kemer için Magnus'la maç yapar rockstar spud'un maça karışmasıyla Magnus TNA kemerini alır. Sonraki hafta Jeff Hardy, Dixie Carter'a tekrar kemer için maç yaptırmasını ister. Dixie Carter o gece Sting'in maçına katılmasını ister. Eğer maçı kazanırsa Jeff Hardy kemer için maç yapacak kazanamazsa TNA'dan ayrılacaktı. Jeff Hardy maçı kaybeder TNA'dan ayrılır. Ancak tekrar maça çıkmaya devam eder Matt Hardy ile çekişmeye girer ardından Matt Hardy ile maç yapar ve bu maçı Jeff Hardy kazanır. Ondan sonra ise Aj Styles ile maç yapar ve bu maçı kaybeder. Matt Hardy, Reby Sky ile Jeff Hardy tamamen düşman olmuştur. Bu olayların ardından Jeff Hardy, Matt Hardy'nin evine gider ama Matt Hardy, Jeff Hardy'nin kafasında şişe patlatır. ve Jeff Hardy'yi Slammiversary'ye katmıştır ve Hardcore Match yapmışlardır bu maçın sonunda Jeff Hardy kazanmıştır. Matt Hardy maçı kaybettiği için çok üzülmüştür, sırtı kanamıştır ve ayrıca da ringden ayrılırken ağlamıştır. Jeff Hardy de bu duruma çok üzülmüştür.

Willow (2013–2014)

Şubat 2014'te garip vinyetler, Hardy'nin OMEGA karakteri Willow'un altındaki TNA'ya dönüşünü yayınlamaya başladı. TNA, Lockdown'da Lethal Lockdown maçında takım MVP'nin bir parçası olarak döndü. Daha sonra, Rockstar Spud'la yüzleşen Impact Wrestling bir sonraki bölümünde göründü. Önümüzdeki haftalarda Ethan Carter III ve Rockstar Spud ile kavga etmeye devam ederek aralarında (Kurt Angle ile Kurt Angle'ın kurduğu Willow Edgar'ın Willow ettiği maçta) 27 Nisan'da Willow Edildi ve Angle da kazanacaktı. Maç. Impact Wrestling 1 Mayıs bölümünde Willow, Storm'un hakemi itmesi ve Storm'un rampaya çıkması üzerine James Storm'u diskalifiye ederek yenmişti, Anderson ortaya çıktı ve Mic kontrolüyle Storm'u vurdu. Darwinizm'in 8 Mayıs bölümünde Willow'un Magnus'a karşı oynadığı maç, Drama sırasında sona erdi; Bram, Willow'u alttaki ipe müdahale edip kelepçeledi ve metal bir turnbuckle ona vurmaya başladı. Impact Wrestling 15 Mayıs bölümünde Willow, hem Magnus hem de Bram'ı bir handikap maçında iki karşılaşmada yenerek yenerek oynadı. Impact Wrestling 22 Mayıs bölümünde Willow, Magnus'u Falls Count Anywhere match karşısında bozguna uğrattı. Impact Wrestling'in 5 Haziran bölümünde Willow, Magnus ringe geldiğinde Steel Pry Bar ile saldırıya geçtiğinde DQ ile Bram karşıtı maçını kazandı.

Brother Nero (2016–2017)

Etki Güreşi'nin 12 Ocak 2016 bölümünde Hardy, Ethan Carter III'ün katıldığı ve TNA Dünya Ağır Siklet Şampiyonasında bir fırsattan mahrum eden bir bölümde ring içi dönüşünü yaptı; bunun yerine Hardyn ile yüzleşmek için Shynron'u ortaya çıkararak maçı kazandı. Darwinizm'in 26 Ocak bölümünde, Hardy, maçın başlayacağı Eric Young ve Bram tarafından yapıldığı için, TNA Dünya Ağır Siklet Şampiyonası için kötü Matt Hardy'ye karşı bir meydan okudu.

Hardy, Matt Hardy ve Ethan Carter III'ün yer aldığı şovun ana olayında TNA Dünya Ağır Siklet Şampiyonası için üçüncü meydan okuyucuyu belirlemek için bir maçta kazanan bir çaba karşısında Eric Young'la yüzleşen Impact Güreş 15 Mart bölümünde dönüşünü yaptı. Ancak Eric Young ve Bram'ın müdahalesi sonrasında kaybetti. Maçtan sonra, Drew Galloway Feast or Fired evrak çantasında para ödülü kazandı ve Matt Hardy'yi TNA Dünya Ağır Siklet Şampiyonasını ele geçirmek için mağlup etti.

Impact Wrestling'in 12 Nisan bölümünde Jeff kardeşi Matt ile yüzleşti, Matt, Jeff'in Hardy adına layık olmadığını ilan ettikten sonra. Matt, Jeff'e bir Tam Metal Mayhem maçı önermekle birlikte, Jeff'i I Çıkma maçına iterek ertesi haftanın Etki Güreşinde yer almasını istedi. Ana olayda, Jeff, Drew Galloway ile takımı kaybetme çabasıyla Matt Hardy ve Tyrus'a bir tag team kurarak, kazanan Hardy'nin bir sonraki hafta  Impact Wrestling eşleme türünü alacağı şartına uyuyor. Impact Wrestling konusunda ertesi hafta, Jeff, Quit maçında Matt ile karşılaşacaktı, ki bu da hiç kimseye devam edemeden bir yarışma yapmadı. Darbe Güreşi'nin 10 Mayıs bölümünde, Hardy, James Storm'la bir Çürüyen Willow sonra Hardy'yi dağıttı. Maçtan sonra Hardy Sahtekâr Willow Sahnesi'nde sahne arandı ve Willow kıyafeti giymiş üç farklı kişi tarafından saldırıya uğrayacaktı. Impact Wrestling 17 Mayıs bölümünde Hardy, yenilgiye uğrattığının bir maskesini çıkarmaya çalışırken nihayetinde başka bir İmpater Söğüt tarafından saldırıya uğramak için İthalatçı Söğüt'ünden biriyle karşı karşıya kalacaktı; daha sonra İlerleyen Willows liderini ortaya çıkaracaktı. Kimin şimdi "broken" Matt Hardy olduğu ortaya çıkarılacak Imposter Willows. Impact Wrestling 24 Mayıs bölümünde Jeff, Slammiversary'de Matt'e karşı bir Full Metal Mayhem maçı kazanmak için 2 Numaralı Handikap Merdiveni maçı kazandı. 12 Haziran'da Slammiversary'de Jeff Matt'i yendi. Darbe Güreşi'nin 5 Temmuz bölümünde Matt, Hardy adını kullanmanın yasaklandığı Hardy hanesinde geçen final maçına Jeff'e meydan okudu. 5 Temmuz'da Broken Matt Hardy tarafından "Son Silme" kazandı ve Jeff'in Hardy adını bırakması ve "Brother Nero" ya geçmesi için baskı yapması sağlandı (Matt'ın orta adı Nero'dan türettiği yeni takma ad). Maçtan sonra Matt, Matt'e cesaretini kanıtlamak için bir dublör yaparken, Jeff'i (kayfabe) motosikletine çarparak Jeff'i kırmak için hafta sonra uğraşmayı deneyecekti.

Impact Wrestling'nin 11 Ağustos bölümünde Jeff ve Matt, The Tribunal yenerek. Daha sonra, Jeff sonunda The Tribunal üyeleri üzerinde Kaderin Birleşmiş Hikâyeleri'ni çalıyordu. Ardından başka bir masaya Swanton Bomb uygulamasını yapmadan önce Al Snow'ın üst ipi üzerine bir masa atarak ilerledi ve süreç içinde delirdi. Matt güldü ve Jeff ona katıldı, onun Brother Nero olduğunu ve Matt'in Jeff'in kırıldığını ilan ettiğini itiraf etti. Etkili Güreş 18 Ağustos bölümünde, Broken Matt ve Brother Nero ekibi, "Yükseliş Cehenneme" Ölümcül Dört Yönlü Bir Numaralı Bir Rakibin Merdiven Maçında Bromanlar, Mahkeme ve Helms Hanedanı'nı (Trever Lee ve Andrew Everett) bozguna uğrattı TNA Dünya Takım Ekibi Şampiyonaları için Çürümeye meydan okuma fırsatı. Matt merdivene tırmandı ve Nero'nun merdivenden atlayıp Trevor Lee'ye kurban ederek sözleşmeyi yakaladı.

Sonraki haftalar boyunca Hardys Decay ile çatışacak ve 8 Eylül'de Brother Nero'nun Matt'i Abyss'ten kurtarmak için kendini feda edeceği "Delete or Decay" adı verilen Hardy bileşiminde yapılan bir maçta Decay ile karşı karşıya kaldı. Bound for Glory'de "Broken" Matt Hardy ve Brother Nero, Matt'ın Brother Nero'ya "bağımlılığı" na maruz kalmasına ve Crazzy Steve'de bir Swanton Bomb gerçekleştirmesine izin verdikten sonra "Büyük Savaş" olarak adlandırılan şeyde Çöküşü yendi ve TNA kazandı. Tag Team Championship'i ikinci kez tekrarla. Maç sırasında, Brother Nero, önceden kaydedilmiş sahne arkasında savaş sırasında Willow ve onun Hardy Kişiliğini göster Itchweed "dönüştü".

Darwinizm'in 3 Kasım bölümünde, Hardys'in the Tribunal karşı kendi tag team başlıklarını başarılı bir şekilde savunduktan sonra, Brother Nero ve Matt, DCC olarak bilinen bir üçlü tarafından saldırıya uğradılar. Onu forkliftten attıktan sonra Matt acı amnezi geçirdi. DCC ile ve Matt'in hafıza kaybıyla uğraşırken Jeff gerçek adını kullanmaya geri döndü ve takım için iki başlık taşıdı. O, Dünya Şampiyonu Eddie Edwards ile 3'lü 2'lik bir takımda DCC'ye karşı bir maç çıkaracaktı, sadece kaybedecekti. Impact Wrestling 24 Kasım bölümünde Jeff, DCC'yi, karakoldaki herkesi kendisine karşı savaşmak için zorladı. DCC, James Storm ve Kingston'un diğer üyeleri tarafından defalarca müdahale edilen hiçbir diskalifiye maçında Bram ile karşılaşacaktı. Fırtına, Jeff'i Son Çağrı ile vurdu ve Bram'ın Şampiyonanın Daha Yüksek Tarafıyla maçı kazanmasına izin verdi. Impact Wrestling'nin 1 Aralık bölümünde Jeff, kulis arkasından röportaj yaparak kardeşi gelmemiş olsa da DCC ile karşı karşıya kalacağından emin oldu. Kardeşinin yanına geldiğinde yanında değildi ve yalnızmış olduğu düşünülürse DCC tarafından abartılıyordu. Bununla birlikte, DCC'nin giriş teması oynamaya başladı, üyelerine dikkatini dağıttı ve ışıklar tekrar yanmaya başladığında Matt çıktı ve karaya saldırdı. Mizahi bir şekilde, Jeff, "Brother Nero'ya, geldiğinizi biliyordum" alıntı yaparak Matt'e "Brother Moore" olarak atıfta bulundu. Jeff, Bram ve Kingston'a karşı bir tag team şampiyonasında, Brother Nero persona geri döndü; Matt, Kingston'ı başarıyla savundu.

ROH'a Dönüşü (2017)
4 Mart 2017'de Hardy, Manhattan Mayhem VI'da Ring of Honor'a döndü ve kardeşiyle bir araya geldiğinde ROH World Tag Team Championship için The Young Bucks'ı mağlup etti. Daha sonra 1 Nisan'da Supercard of Honor XI'da bir merdiven maçında The Young Bucks'a kaybettiler. Maçtan sonra Jeff, ringde kalıp "Solgunluğumuz ortadan kaybolacağız ve eskimiş olarak sınıflandırdık" dedi. "," Broken "karakterlerine saygı göstererek. Maçın ardından hem Matt hem de Jeff Hardy'nin sözleşmelerinin geçerliliğini olduğunu söyledi.

WWE dönüşü (2017–2021)

Raw
Kardeşi Matt ile birlikte Jeff, 2 Nisan'da WrestleMania 33'de Sürpriz bir dönüş yaptılar ve WWE Raw Tag Team Championship için merdiven maçında son dakika katılımcıları olarak yer aldılar takımları karşısında Luke Gallows. Ve Karl Anderson Cesaro Sheamus ve Enzo Amore ve Big Cass. Hardy Boyz, WrestleMania'da Jeff'in ilk galibiyetinin yanı sıra WWE'de sekizinci tag team unvanını da kazanan galip geldi. Daha sonra, Extreme Rules'ta Hardy Boyz, çelik kafes maçında Cesaro ve Sheamus'a karşı unvanlarını kaybetti.

Smackdown
Hardy, Birleşik Devletler Şampiyonluğunu kazanmak için Jinder Mahal'i yendi. Extreme Rules'ta Hardy, Nakamura'nın maç öncesi darbesinden sonra Shinsuke Nakamuraya karşı unvanını kaybetti ve saltanatını 90 günde sona erdirdi. Daha sonra kardeşi Matt ile Smackdown Takımlar Kemerini kazanmıştır. Daha sonra sakatlanan Jeff uzun süre güreşmemiştir.

13 Mart 2020'de SmackDown'da Hardy, King Corbin'i yenerek geri dönüşünü gerçekleştirdi. Money in the Bank şovunda Cesaro ile maça çıkmıştır ve kazanmıştır.

Kaynakça

1977 doğumlular
Yaşayan insanlar
Amerikalı erkek profesyonel güreşçiler
21. yüzyıl erkek şarkıcıları
21. yüzyılda Amerikalı şarkıcılar
Amerikalı erkek şarkıcı-şarkı yazarları

Jeff Hardy


Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi (kısaca DTCF), Atatürk'ün adını koyduğu ve özel görev yüklediği bir bilim merkezidir.

Atatürk, fakültenin kurulmasını önerirken, çağdaş Türkiye'nin yapacağı atılımla hem ulusal bilincin gelişmesi hem de özgür düşünceli bireylerin doğru ve ülkesine yararlı yetişebilmesi için, Türk dilinin, Türk tarihinin ve Türk kültürünün derinliğine araştırılmasının en başta gelen koşul olduğuna inanıyordu. Türkiye'de sosyal bilimler alanında seçkin bir yeri bulunan bu fakültenin kuruluş yasası Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 14 Haziran 1935'te kabul edilmiş ve karar 22 Haziran 1935 tarih ve 3035 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmıştır.

1935-1940 yılları arasında Evkaf Apartmanı'nda faaliyetini sürdüren fakültenin bugünkü binasının planı Alman mimar Bruno Taut tarafından çizilmiştir.

1936 yılında 195 öğrenci ile öğretime başlayan Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, 13 Haziran 1946'ya kadar Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığına bağlı olarak faaliyet göstermiş, bu tarihten itibaren 4936 sayılı Üniversiteler Kanunu ile Ankara Üniversitesi'nin bünyesinde yer almıştır.

Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türk ve Türkiye tarihinin incelenmesine kaynaklık edecek olan Sümerce ve Hititçeden Latince ve Yunancaya, antik Doğu ve Batı dillerinin yanında modern diller ile coğrafya, felsefe, psikoloji, sosyoloji, tarih ve antropoloji gibi çeşitli sosyal bilimlerin farklı alanlarında eğitim veren bir bilim kurumudur. Türkiye'de tiyatro eğitiminin konservatuvarlar dışında, bilimsel düzeyde verildiği ilk bölüm olan DTCF Tiyatro Bölümü'nü de bünyesinde barındıran fakültede hem temel kaynaklara inen hem de çağdaş dünyaya ayak uydurmayı hedefleyen 18 bölüm ve 71 ana bilim dalı mevcuttur. Bunlardan 17 bölüm ve 65 ana bilim dalında eğitim-öğretim yapılmaktadır.

1942'de yayına başlayan Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi günümüzde de yayına devam etmektedir.

Fakülte binası
1937 yılında Alman mimar Bruno Taut tarafından planı çizilen ve yapılan Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin eğitim ve öğretim binasının projesi Ankara İmar Planı'nı gerçekleştiren Hermann Jansen tarafından eleştirilmiş ve karşı çıkılmışsa da Nevzat Tandoğan başkanlığındaki İmar İdare Heyeti gösterilen sakıncaları yerinde bulmayarak projeyi uygulamaya karar vermiştir.

Bodrum üzerine dört katlı olan yapı, ana caddeye paralel dikdörtgen prizmatik kütlesi ile bunun iki ucuna eklenmiş küçük bloklardan meydana gelir.Girişin yer aldığı ön cephenin orta bölümü öne ve yukarı doğru küçük çıkıntılar yapılarak vurgulanmıştır.

Yapının mimarı Mimar Sinan'a ve Osmanlı mimarisi hayranlığı nedeniyle giriş cephesinde taş ve tuğla birlikte kullanılmış, yan ve arka cepheler ise sıva ile kaplanmıştır.

Ön cephe alınlıkta yer alan Atatürk maskı Avusturyalı heykeltıraş Joseph Thorak'ın çalışmasıdır. Orta bloğun alınlığında Atatürk'ün Hayatta En Hakiki Mürşit İlimdir özdeyişi yer almaktadır.

Fakülte bahçesinde yer alan Mimar Sinan Anıtı ise Hüseyin Anka Özkan tarafından yapılmıştır.

Fakülte Bölümleri ve Ana Bilim, Ana Sanat ve Bilim Dalları

Antropoloji Bölümü
 Fizik Antropoloji Ana Bilim Dalı
 Paleoantropoloji Ana Bilim Dalı
 Sosyal Antropoloji Ana Bilim Dalı
 Arkeoloji Bölümü
 Klasik Arkeoloji Ana Bilim Dalı
 Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Ana Bilim Dalı
 Tarih Öncesi Arkeolojisi Ana Bilim Dalı
Batı Dilleri ve Edebiyatları Bölümü
 Alman Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Amerikan Kültürü ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Çağdaş Yunan Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Hollanda Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Fransız Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Hungaroloji Ana Bilim Dalı
 İngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 İspanyol Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 İtalyan Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Romen Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü
Coğrafya Bölümü
 Beşeri ve İktisadi Coğrafya Ana Bilim Dalı
 Bölgesel Coğrafya Ana Bilim Dalı
 Fiziki Coğrafya Ana Bilim Dalı
 Türkiye Coğrafyası Ana Bilim Dalı
Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümü
 Güney-Batı Türk Lehçeleri ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Güney-Doğu Türk Lehçeleri ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Kuzey-Batı Türk Lehçeleri ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Kuzey-Doğu Türk Lehçeleri ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Dilbilim Bölümü
 Genel Dilbilim Ana Bilim Dalı
 Uygulamalı Dilbilim Ana Bilim Dalı
Doğu Dilleri ve Edebiyatları Bölümü
 Arap Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Fars Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Hindoloji Ana Bilim Dalı
 Japon Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Kore Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Sinoloji Ana Bilim Dalı
 Urdu Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Eskiçağ Dilleri ve Edebiyatları Bölümü
 Hititoloji Ana Bilim Dalı
 Latin Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Sumeroloji Ana Bilim Dalı
 Yunan Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Felsefe Bölümü
 Bilim Tarihi Ana Bilim Dalı
 Sistematik Felsefe ve Mantık Ana Bilim Dalı
 Felsefe Tarihi Ana Bilim Dalı
Halkbilim Bölümü
 Etnoloji Ana Bilim Dalı
 Halkbilim Ana Bilim Dalı
Kafkas Dilleri ve Kültürleri Bölümü
 Ermeni Dili ve Kültürü Ana Bilim Dalı
Psikoloji Bölümü
 Deneysel Psikoloji Ana Bilim Dalı
 Gelişim Psikolojisi Ana Bilim Dalı
 Sosyal Psikoloji Ana Bilim Dalı
 Uygulamalı Psikoloji Ana Bilim Dalı
Sanat Tarihi Bölümü
 Slav Dilleri ve Edebiyatları Bölümü
 Bulgar Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Polonya Dili ve Kültürü Ana Bilim Dalı
 Rus Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Sosyoloji Bölümü
 Genel Sosyoloji ve Metodoloji Ana Bilim Dalı
 Kurumlar Sosyolojisi Ana Bilim Dalı
 Toplumsal Yapı ve Değişme Ana Bilim Dalı
 Uygulamalı Sosyoloji Ana Bilim Dalı
Tarih Bölümü
 Eskiçağ Tarihi Ana Bilim Dalı
 Genel Türk Tarihi Ana Bilim Dalı
 Orta Çağ Tarihi Ana Bilim Dalı
 Türkiye Cumhuriyeti Tarihi Ana Bilim Dalı
 Yakın Çağ Tarihi Ana Bilim Dalı
 Yeniçağ Tarihi Ana Bilim Dalı
Tiyatro Bölümü
 Dramatik Yazarlık Anasanat Dalı
 Oyunculuk Anasanat Dalı
 Tiyatro Tarihi ve Teorisi Teorisi Ana Bilim Dalı
Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü
 Eski Türk Dili Ana Bilim Dalı
 Eski Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı
 Yeni Türk Dili Ana Bilim Dalı
 Yeni Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı

Kaynakça

Dış bağlantılar

Franz Hillinger'ın eserleri


Villamassargia (sardisk: Bidda Matzràxia) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 121 meters højde og har 3.604 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 91,39 km² og grænser til kommunerne Domusnovas, Iglesias, Musei, Narcao og Siliqua.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sud Sardegna

Villamassargia


Søbøl (dansk), Seebüll (tysk) eller Seebel (nordfrisisk) er en bebyggelse i det nordlige Tyskland, beliggende i Nykirke Kommune. Bebyggelsen ligger i Nykirke Sogn cirka en kilometer syd for den dansk-tyske grænse i det nordvestlige Sydslesvig. Oprindelig var stedet et ubeboet værft i det nordfrisiske marskområde beliggende mellem Hyltoft Dyb (Hülltofter Tief) i vest og åen Vidå med Rudbøl Sø i nord.

Tæt på lå gården Hyltoft (på tysk: Hülltoft). I 1926 købte den dansk-tyske maler Emil Nolde stedet og byggede her sin bolig som kunstnerisk refugium. Bygningen opførtes i en funktional byggestil og rummede både malerens bolig og atelier. Nolde valgte bevidst en placering på et værft som en arkitektonisk kontrast til de omkringliggende lave, stråtækte frisergårde. Nolde stod også for indretningen af Søbøls have. Bygningen blev i 1957 omdannet til Nolde-Museet og viser skiftende udstillinger. Kunstmuseet udstiller overvejende Noldes malerier, men også andre arbejder fra hans hånd. Bygningen er fredet.

Området er præget af landbrug med overvejende græsarealer til kvæg og får. Turismen koncentrerer sig om Nolde-Museet og og den tilhørende Nolde-have.

Landevejen L6 går i nordvest forbi Søbøl. Til husene fører bi-og markveje. Søbøl kan nås med linjebusser fra Nibøl (Niebüll).

Eksterne henvisninger
 Nolde-Museet
 Graenseforeningen: Noldemuseet
 Nykirke Kommunens hjemmeside (tysk)
 Emil Noldes hus (tysk)

Byer i Kreis Nordfriesland
Byer i Slesvig-Holsten

Søbøl


Publius Ovidius Naso (20 Mart MÖ 43, Sulmona - MS 17, Constanţa (bugün Köstence)) Romalı şair. Genelde aşk, terkedilmiş kadınlar ve mitolojik temalı şiirler yazan Naso, Publius Vergilius Maro ve Horatius ile beraber, Latin edebiyatının üç kanonik şairinden biriydi. Genelde hüzün beyitlerinin en büyük hocası olarak kabul ediliyordu. Şiirleri, orta çağ'ın sonuna kadar Avrupa sanatı ve edebiyatını önemli ölçüde etkilemiştir.

Ovidius'un kariyeri üç kısma ayrılır. Bunların ilki, MÖ 20'lerin ortasından MS 2'ye kadar sürdü. Bu dönemde Amores, kadın mitolojik kahramanların hayalî mektuplarından oluşan Heroides ve Ars Amatoria ("Aşk Sanatı") gibi eserler kaleme aldı. MS 2 ile 8 yılları arasında Metamorfozlar (Metamorphoses) ve Fasti olmak üzere iki büyük proje gerçekleştirdi. MS 8 yılında sürgüne yollanması sonrası ölümüne dek süren üçüncü döneminde Tristia ve Epistulae Ex Ponto gibi eserler üretti.

Aynı zamanda İstanbul'daki ünlü Kız Kulesi hakkında bir efsaneye sahiptir. Hero ile Leandros adlı iki gencin hüzünlü aşkını anlatan hikâyenin mekanı Türkiye'deki Kız Kulesi'dir.

En ünlü yapıtı, dünyanın oluşumunu ve yaratımını anlattığı 15 kitaptan oluşan Metamorfozlardır. Metamorfoz'un 6. cildinde Trakya kralı Tereus ile ilgili efsane anlatılır. Aşk Sanatı adlı eserinde ise genç Romalı erkeklere, kadınlara nasıl yaklaşmaları gerektiğine dair şiirsel bir dille ve çoğu zaman Roma mitolojisi'nden örneklerle öğütler verir.

Hayatı
Ovidius, diğer Romalı şairlere göre kendi hayatından daha çok bahseder. Biyografisi hakkındaki bilgiler genellikle şiirlerinden elde edilir, özellikle Tristia adlı eserinde kendi hayatına dair uzun bir otobiyografik içerik bulunur.

Ovidius, Roma'nın doğusundaki bir Apenin vadisinde bulunan Sulmo şehrinde, equites sınıfına mensup önemli bir ailenin çocuğu olarak 20 Mart MÖ 43'te doğmuştur. Kardeşiyle birlikte Roma'da ünlü Arellius Fuscus ve Porcius Latro tarafından eğitim görmüştür. Babası onun hukuk konuşma sanatını çalışmasını istemiştir. Kardeşinin 20 yaşında ölmesinden sonra, kanunlara karşı çıkmış ve Atina'dan Anadolu'ya birçok yerleri dolaşmış ve babasının hiç de onaylamadığı bir şekilde şiire yönelmiştir.

Edebiyat hayatının ilk 25 yılında elegia vezniyle erotik şiirler yazdı. Bu ilk çalışmalarının kronolojisi hakkında kesin bilgi olmamakla birlikte, uzmanlar tahminî sıralamalar yapmışlardır. İlk gerçek anlamda eseri olarak Heroides olarak gösterilir. Mitolojik kahramanların olmayan aşıklarına mektuplarından oluşan bu eserin MÖ 19'da yazıldığı tahmin edilmektedir. Amoresin beş ciltlik ilk yayınının MÖ 16-15'te gerçekleştiği düşünülür. Bununla birlikte, bu kitabın günümüze sadece MÖ 8-3 yıllarında yayımlandığı düşünülen üç ciltlik kısaltılmış hâli ulaşabilmiştir.

İlk eserlerinden sonra çok popüler olmuş fakat Augustus tarafından MS 8'de sürgüne gönderilmiştir.

30 yaşına geldiğinde 3 kere evlenmiş, 2 kere boşanmış birisiydi; fakat sadece bir kızı vardı.

Edebi üslubu
Ovidius'a dair edebiyat tarihçisi L.P. Wilkinson'ın genel değerlendirmesi şu şekilde aktarılmıştır:

Kaynakça
Özel

Genel

MÖ 43 doğumlular
17 yılında ölenler

MÖ 1. yüzyıl Romalıları
1. yüzyıl Romalıları
MÖ 1. yüzyıl yazarları
1. yüzyıl yazarları
Roma dönemi şairleri
Latin edebiyatı
Edebiyat tarihi
Sürgün
Epik şiir

Ovidius


محمد صلاح الدين زيتون معماري مصري وُلد في عام 1345هـ / 1917م. أحد كبار المعماريين المصريين الذين ساهموا بدور كبير في النهضة المعمارية في مصر منذ الأربعينيات، وترك بصماته على العديد من المباني الهامة في مصر والخارج. كرس حياته لمهنته وعمل بصمت ليقدم للجيل الجديد من المعماريين نماذج ممتازة عن العمارة في المباني العامة أو السكنية وقد عرف عنه بين أقرانه بهدوئه الذي ظهر على عمارته وبدقته التي انعكست على التفاصيل المرهفة في اختيار المادة واللون وباستيعابه للبعد الثالث في العمارة. فهو من القلائل الذين اهتموا بالكليات بقدر اهتمامهم بالجزئيات حتى خرجت أعماله متكاملة التصميم محكمة التنفيذ وهو من المعماريين المعاصرين الذين تبنوا فكر الحداثة الغربية. وقد كان له موقف معارض من توجهات المعماري المصري حسن فتحي، حيث دارت بينهما سلسلة من السجالات على صفحات جريدة الأهرام

المؤهلات العلمية
 بكالوريوس العمارة - كلية الهندسة – جامعة القاهرة – عام 1939.
 ماجستير العمارة من جامعة ألينوى بالولايات المتحدة - عام 1947. حيث أتيحت له فرصة العمل في مكتب المعماري العالمي المعروف فرانك لويد رايت.

التدرج الوظيفى
 مهندس للتصميمات المعمارية بوكالة الشئون البلدية والقروية بوزارة الصحة، عام 1939.
 رئيس القسم الهندسى بإدارة المشروعات بوزارة الصحة، عام 1948.
 رئيس قسم المشروعات الصحية بإدارة المبانى، عام 1955.
 مفتش عام للعمارة والتصميمات المعمارية بالإدارة العامة للمبانى، عام 1958.

أشهر أعماله
 عمارة مراد وهبة بشارع قصر النيل عام 1954م مع زميل عمره المعماري مصطفى شوقي.
 مبنى المركز الثقافي في بني غازي بليبيا مع زميله مصطفى شوقي عام 1960.
 فندق أطلس قرب ميدان الاوبرا 1963.
 تطوير المستشفى العام بنيقوسيا بقبرص عام 1964.
 تصميم معامل الأمصال في بيروت عام 1965.
 مبنى الكلية الأمريكية بالمعادي 1966.
 تصميم مبنى المقر الجديد لمعهد أبحاث البناء (الهيئة العامة لبحوث البناء والتخطيط والإسكان حاليا) عام 1959.
 المجزر الآلي للدواجن بالمطرية، أول مجزر أُنشئ بمصر 1970.
 تصميم البنك المركز اليمني في صنعاء، وتم الانتهاء من تنفيذ هذا المبنى عام 1980.
 ساحة الألعاب والمؤتمرات باستاد القاهرة 1984
يعتبر هذا المبنى من المشروعات الهامة التي اضطلع بها المعماري صلاح زيتون وكان الهدف من إقامة هذا المشروع هو إستكمال مجموعة المباني الرياضية حول استاد القاهرة لاستضافة دورة الألعاب الرياضية للدول الأفرو-آسيوية وهو أحد قرارات مؤتمر باندنج عام 1964 الذي دعا إلى إقامة هذه الدورات على أن تكون بدايتها في القاهرة.
واستغرق تصميم وتنفيذ هذا المشروع قرابة عشرين عاما بسبب نشوب الحرب مرتين مع إسرائيل وقد كلف صلاح زيتون بتصميم المشروع في أوائل عام 1965 وبدأ تنفيذ أساساته عام 1967. ولكنه سرعان ما توقف واستؤنف العمل فيه من جديد في أوئل الثمانينيات ليتم ويفتتح في نوفمبر عام 1984.

مؤلفاته
 عمارة القرن العشرين
 البحث عن اصول العمارة في الإسلام
 دلائل أعمال التخطيط (12 مجلد)

الجوائز والأوسمة
 وسام الجمهورية من الدرجة الرابعة تقديرا لأعماله في مجلس الخدمات العامة، وتقديرا لخدماته بوزارة الصحة 1955م.
 جائزة الدولة التشجيعية في الفنون من المجلس الأعلى لرعاية الفنون والآداب والعلوم الاجتماعية، عام 1962.
 نوط الامتياز من رئاسة جمهورية مصر العربية عام 1986م.
 شهادة تقدير من المؤتمر الثاني للمعماريين المصريين 1986م.

خريجو جامعة القاهرة
صفحات تحتاج تصنيف سنة الوفاة
مصريون حائزون على جائزة الدولة التشجيعية
مصريون حائزون على نوط الامتياز
مصريون حائزون على وسام الجمهورية
معماريون مصريون
مواليد 1345 هـ
مواليد 1917

صلاح زيتون


Æren tabt alt tabt er en stumfilm fra 1907 instrueret af Viggo Larsen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1907

Æren tabt alt tabt


Cometa Lovejoy puede referirse a cualquiera de los cinco cometas descubiertos por el astrónomo aficionado Terry Lovejoy:
 C/2007 E2 (Lovejoy), descubierto en marzo de 2007.
 C/2007 K5 (Lovejoy), descubierto en mayo de 2007.
 C/2011 W3 (Lovejoy), descubierto en noviembre de 2011, y que sorprendió a la comunidad científica al sobrevivir a una visita al Sol.
 C/2013 R1 (Lovejoy), descubierto en septiembre de 2013.
 C/2014 Q2 (Lovejoy), descubierto en agosto de 2014.

Cometa Lovejoy


Scor alb este un film românesc din 2015 regizat de Marius Olteanu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Ioana Flora, Alexandru Potocean, Smaranda Caragea.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 2015 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2015
Filme dramatice românești

Scor alb


تسوكيساغه  هو نوع من الكيمونو النسائي. لتسوكيساغه نقوش ورسوم متواضعة كما لا يوضع عليه كامون، وتغطي مناطق قليلة من الثوب بشكل أساسي يكون تحت الخصر وهو أقل رسمية من الهوومونغي، ويمكن للنساء المتزوجات وغير المتزوجات ارتداءه.

اقرأ أيضا
 كومون

مراجع

ملابس يابانية

تسوكيساغه


حسيب بن عمار ولد بتونس العاصمة عام 1924 وتوفي في 15 ديسمبر 2008. وهو سياسي تونسي انتمى إلى السلطة ثم إلى المعارضة.

في الحزب الحاكم والدولة

ولد في عائلة أصيلة العاصمة برز منها أيضا شقيقته الناشطة النسائية راضية حداد ولدت بن عمّار، كما تربطه علاقة قرابة (ابنة عمه) بوسيلة بن عمار سيدة تونس الأولى بين 1962 و 1986. انضم منذ شبابه إلى الحزب الحر الدستوري الجديد وفي منتصف الأربعينات ساهم في تأسيس منظمة الهلال السرية صحبة أحمد بن صالح والطيب المهيري.
تولّى عدة مهام عليا في صلب الحزب الحاكم والدولة التونسية بعد الاستقلال وهي على التوالي الكتابة العامة للشبيبة الدستورية، إدارة الشباب والرياضة، رئاسة بلدية تونس بين 1963 و 1969، سفير تونس في روما (1969)، إدارة الحزب الاشتراكي الدستوري (نوفمبر 1969 - نوفمبر 1970) ووزارة الدفاع الوطني (جوان 1970 - أكتوبر 1971) وهو آخر منصب تولاه قبل استقالته من الحزب. أسس أيضا عام 1967 جمعية صيانة مدينة تونس التي تولى رئاستها إلى 1969 كما كان له نشاط في غرفة تونس للصناعة والتجارة وفي جمعية النادي الإفريقي.

في المعارضة

استقال من مهامه السياسية لينتمي إلى المعارضة الناشئة التي ستؤسس فيما بعد حركة الديمقراطيين الاشتراكيين. وساهم في هذه الفترة في تأسيس الرابطة التونسية للدفاع عن حقوق الإنسان التي ظهرت عام 1977، كما أسس وترأس المعهد العربي لحقوق الإنسان الذي يوجد مقره بتونس. تحصل سنة 1993 أثناء رئاسته المعهد على جائزة الأمم المتحدة في ميدان حقوق الإنسان  وعلى جائزة رئيس الجمهورية لحقوق الإنسان. في 15 ديسمبر 1987 عينه الرئيس زين العابدين بن علي عضوا في المجلس الدستوري للجمهورية المكون حديثا.
على الصعيد الإعلامي بعث حسيب بن عمار أول جريدة رأي بعد الاستقلال هي جريدة الرأي بالإضافة إلى مجلة ديمكراسي (Démocratie) الناطقة بالفرنسية.

أوسمة تحصل عليها
 وسام السابع من نوفمبر.

مراجع

وصلات خارجية
 حسيب بن عمار.. و«الرأي»، في، الصباح 17/12/08
 رحل حسيب بعد أن «عمّر» البلاد بتجربة «الرأي» ومنجز الرابطة ومكسب المعهد العربي لحقوق الإنسان...، في، الصباح 17/12/2008

أشخاص من مدينة تونس
عمدات تونس
سفراء تونس لدى إيطاليا
سياسيو الحزب الاشتراكي الدستوري
سياسيو الحزب الحر الدستوري الجديد
سياسيو حركة الديمقراطيين الاشتراكيين
عائلة بن عمار
مواليد 1342 هـ
مواليد 1924
مواليد في مدينة تونس
وزراء تونسيون
وزراء دفاع تونسيون
وفيات 1429 هـ
وفيات 2008
ولاة الجمهورية التونسية
مدفونون في مقبرة الجلاز

حسيب بن عمار


Le samedi 17 mai 1952 est le 138 jour de l'année 1952.

Naissances
 Alberto Cairo, physiothérapeuthe et gestionnaire de programme
 Bernhard Brink, chanteur et animateur de télévision allemand
 Boudjemaa Talai, homme politique algérien
 Francis Décamps, musicien français
 Howard Hampton, hockeyeur sur glace canadien
 Jorge Olguín, footballeur argentin
 Josep-Lluís Carod-Rovira, homme politique catalan
 Leonel Almeida, chanteur cap-verdien
 Marguerite Deprez-Audebert, femme politique française
 Marianne Eriksson, député européen
 Marianne Eriksson, député européen
 Norv Turner, joueur américain de football américain
 Philippe Chazal, dirigeant français de télévision
 Victor Boștinaru, personnalité politique roumain
 Walter Mantegazza (mort le 20 juin 2006), footballeur uruguayen

Décès
 Henry Bérenger (né le 22 avril 1867), diplomate français, sénateur de la Guadeloupe
 Vladimir Pravdich-Neminsky (né le 14 juillet 1879), physiologiste ukrainien

Événements
 Fin de Coupe d'Europe FIRA de rugby à XV 1952
 Début de Tour d'Italie 1952

Voir aussi
 17 mai et mai 1952

17 mai 1952


John Paul Kline Jr. (born September 6, 1947) is an American politician who served as a member of the United States House of Representatives from  from 2003 to 2017. The district included most of the southern suburbs of the  Twin Cities. A member of the Republican Party, Kline served as the Chairman of the House Committee on Education and the Workforce from 2011 until 2017. Kline retired from Congress at the end of his term in January of 2017.

Early life and education
Kline was born in Allentown, Pennsylvania, the son of Litta Belle (née Rodman) and John Paul Kline, Sr. He is a 1965 graduate of W. B. Ray High School in Corpus Christi, Texas. He earned a B.A. in biology at Rice University in 1969 and a Master of Public Administration from  Shippensburg University of Pennsylvania in 1988.

Career
Before his election to Congress, Kline was a 25-year career commissioned officer in the U.S. Marine Corps, where he was a senior military aide to Presidents Carter and Reagan and was responsible for carrying the President's football. During his military career, Kline was a Naval Aviator who served as a helicopter pilot in Vietnam, commanded all Marine aviation forces in Operation Restore Hope in Somalia, flew "Marine One," the Presidential helicopter, in HMX-1, and served as Program Development Officer at Headquarters Marine Corps. He received numerous medals and commendations, including the Defense Superior Service Medal, four awards of the Legion of Merit, the Meritorious Service Medal, the Navy Commendation Medal, three awards of the Vietnam Service Medal, the Vietnam Campaign Medal, and the Presidential Service Badge.  Kline retired from the Marine Corps as a colonel.

Personal life
Kline and his second wife, Vicky, live in Burnsville, Minnesota. Kline has two children and four grandchildren. Kline was previously married to Christine Lewis.

U.S. House of Representatives

Committee assignments
 Committee on Armed Services
 Subcommittee on Emerging Threats and Capabilities
 Committee on Education and the Workforce (Chairman)
 As Chairman of the full committee, Rep. Kline may serve as an ex officio member of all subcommittees of which he is not already a voting member.
 Subcommittee on Early Childhood, Elementary and Secondary Education
 Subcommittee on Workforce Protections
 Subcommittee on Higher Education and Workforce Training

Caucus memberships
 Congressional Constitution Caucus

Political positions
Kline supported President Bush's plan to increase troop levels in Iraq in January 2007.

During Kline's 2008 bid for reelection he discussed his opposition to earmarks and his refusal to request them for his district.

In 2006, Kline voted to maintain the legal definition of marriage as between one man and one woman. He voted for the Violence Against Women Reauthorization Act of 2013.

Kline opposed restrictions on gun ownership. He voted to repeal parts of the firearms ban for Washington, D.C. He described himself as "a collector of antique guns and a staunch supporter of the Second Amendment".

Kline stated, "Job creation is our nation's no. 1 challenge and Congress must make it our no. 1 priority." He spoke in support of education reform designed to encourage parent involvement and teacher accountability. He opposed any tax increases and stated that such strategies must be taken "off the table." In remarks made to fellow representatives, Kline said, "we are watching a massive growth of government power, size, and spending, and I deem that unacceptable."

In 2013 Kline proposed a bill that, among other adjustments, changed the rate on subsidized Stafford loans from 3.4% to 5.9%. The bill linked the rate of interest to the rate of US borrowing.

Kline voted to repeal the Affordable Care Act. His campaign site stated that "he opposed Obamacare because it is a seriously flawed law that was too big, was passed too fast, and does too much harm."

Legislation
On April 1, 2014, Kline introduced the Success and Opportunity through Quality Charter Schools Act (H.R. 10; 113th Congress), a bill that would amend and reauthorize both the Charter School Programs and the Credit Enhancement for Charter School Initiatives under Title V of the Elementary and Secondary Education Act of 1965 through fiscal year 2020 and combine them into a single authorization. It was intended to streamline and improve the grants process and increase the funding for these programs from $250 million to $300 million. The bill passed in the House on May 7, 2014.

Political campaigns
Kline made his first run for office in 1998, when he challenged 6th District Democratic incumbent Bill Luther and lost, taking 46% of the vote. He sought a rematch in 2000 and lost by only 5,400 votes, while George W. Bush narrowly carried the district.

After the 2000 census, Minnesota's congressional map was radically altered, though the number of districts was unchanged.  The old 28-county 2nd District was dismantled, and a new 2nd District was created in the Twin Cities' southern suburbs. At the same time, the 6th District was pushed slightly north and made significantly more Republican than its predecessor. The remapping left the home of the 2nd District's freshman incumbent, Republican Mark Kennedy, just inside the reconfigured 6th District. Realizing this, Kline immediately filed for the Republican nomination in the new 2nd District; his home had been drawn into this district. After some consideration, Luther opted to run in the 2nd as well, even though it was thought to lean slightly Republican.

During the campaign, Luther came under fire when one of his supporters, Sam Garst, filed for the race under the banner of the "No New Taxes Party." This was done in retaliation for an ad the National Republican Congressional Committee ran in support of Kline that accused Luther of being soft on crime. Luther subsequently admitted that his campaign had known about Garst's false flag campaign. Kline gained considerable momentum from this, and ultimately won handily, taking 53% of the vote to Luther's 42%.

Kline then defeated Democratic Burnsville City Councilwoman Teresa Daly to win a second term in 2004 and former FBI Special agent and whistleblower Coleen Rowley, one of Time magazine's "Persons of the Year", with 56% of the vote in 2006. In 2008 Kline defeated former Watertown mayor Steve Sarvi and increased his margin of victory to over 57% of the vote.

Kline accepted $11,000 in political contributions from former congressman Randy "Duke" Cunningham's PAC. After Cunningham's indictment on fraud charges, Kline donated the money to charity.

Kline's reelection in 2012 made him the 40th U.S. Representative from Minnesota to win six House terms.

On September 3, 2015, Kline announced that he would not seek reelection in 2016.

Campaign finance
In the 2014 election cycle, Kline's largest campaign contributor was the Apollo Group, a corporation that owns several for-profit educational institutions. The corporation gave $33,100 to Kline's campaign.

Bill Maher's "Flip a District" contest
In 2014, he was the "winner" of comedian Bill Maher's "Flip a District" from a group of 16 semifinalists nominated by viewers nationwide.

The Star Tribune reported Kline planned to raise $100,000 to counteract the notoriety brought by Maher's campaign. Kline's spokesman said, "Minnesotans are tired of sleazy and slimy politics" but Kline's opponent "certainly isn't." Kline's opponent, Mike Obermueller, reported a 700% increase in fundraising.

Electoral history

2014

In 2014 Kline again faced Democrat Mike Obermuller. This time incumbent Kline defeated Obermuller by a 17-point margin.

2012

In 2012, Kline defeated Democrat Mike Obermueller by 8%.

2010

2008

See also

 List of United States representatives from Minnesota
 United States congressional delegations from Minnesota

References

External links

 Biography at Ballotpedia
 Congressional profile at GovTrack
 Congressional profile at OpenCongress
 Congressional profile at Roll Call
 Fact-checking at PolitiFact.com
 Financial information (federal office) at OpenSecrets.org
 Financial investments (personal) at The Washington Post
 Staff salaries, trips and personal finance at LegiStorm.com
 Issue positions and quotes at On the Issues
 Appearances on C-SPAN programs
 Collected news and commentary at Bloomberg News
 Collected news and commentary at The Washington Post
 Campaign 2006: John Kline profile from Minnesota Public Radio

|-

|-

1947 births
Living people
21st-century American politicians
Carter administration personnel
Methodists from Minnesota
Military aides to the President of the United States
Military strategists
Politicians from Corpus Christi, Texas
People from Burnsville, Minnesota
Politicians from Allentown, Pennsylvania
Reagan administration personnel
Recipients of the Defense Superior Service Medal
Recipients of the Legion of Merit
Republican Party members of the United States House of Representatives from Minnesota
Rice University alumni
Shippensburg University of Pennsylvania alumni
United States Marine Corps colonels
United States Marine Corps personnel of the Vietnam War

John Kline (politician)


Prof. Marijan Pavliček (4. prosinca 1980.), hrvatski profesor i političar, saborski zastupnik iz redova Hrvatskih suverenista predsjednik stranke Hrvatskih Suverenista i bivši dogradonačelnik grada Vukovara.

Životopis

Marijan Pavliček rođen je 1980. godine u Vukovaru. Završio je fakultet u Zagrebu te se zaposlio kao profesor njemačkog jezika i povijesti. Od 2014. do 2021. godine bio je dogradonačelnik Vukovara i zamjenik gradonačelnika Ivana Penave iz Domovinskog pokreta. Do siječnja 2015. godine bio je članom Hrvatske stranke prava dr. Ante Starčević kada je napustio stranku i prešao u Hrvatsku konzervativnu stranku. Prigodom ujediniteljskog sabora Hrvatske konzervativne stranke i Akcije za bolju Hrvatsku u zagrebačkoj koncertnoj dvorani Vatroslava Lisinskog, 4. ožujka 2017. godine, izabran je za predsjednika HKS-a, čime je naslijedio bivšu predsjednicu stranke Ružu Tomašić. Pavliček je jedan od suosnivača političke platforme Hrvatski suverenisti koja je okupljala hrvatske konzervativne stranke te je osvojila jedan mandat na izborima za Europski parlament, a natjecala se i na hrvatskim parlamentarnim izborima 2020. godine.

Privatni život

Marijan Pavliček živi i radi u Vukovaru. Oženjen je i otac je troje djece. Aktivno govori njemački i engleski jezik.

Izvori

Hrvatska konzervativna stranka (2014.)
Hrvatski političari od 1989.

Marijan Pavliček


Marie Elisabeth af Sachsen, (født 22. november 1610, død 24. oktober 1684) var hertuginde af Slesvig-Holsten-Gottorp, datter af Kurfyrst Johan Georg 1. af Sachsen og Magdalena Sibylla af Preussen.

I 1630 blev hun gift med Frederik 3. af Slesvig-Holsten-Gottorp. Hun blev enke i 1659 og flyttede året efter til Wittum Husum slot, som hun gjorde til et kulturcentrum som mæcenat for kunstnere. Hun skrev en tolkning af Bibelen i 1664.

Ægteskab og børn
Marie Elisabeth giftede sig den 21. februar 1630 i Dresden med Hertug Frederik 3. af Slesvig-Holsten-Gottorp (1597–1659), søn af Hertug Johan Adolf af Slesvig-Holsten-Gottorp og Augusta af Danmark. I ægteskabet blev der født 16 børn:

Litteratur

Eksterne henvisninger

Adelige tyskere
Albertinske linje af Huset Wettin

Marie Elisabeth af Sachsen


Helmut Hong-Huan La (* 27. Mai 1981 in Bregenz, Vorarlberg) ist ein österreichischer Schauspieler.

Biographie
Helmuts Eltern stammen aus Vietnam. Er hat eine Schwester. Helmut La war drei Jahre Mitglied der Boyband "Whatz up", mit Manuel Ortega. Nach der Zeit in Wien zog er in seine Heimatstadt zurück, um die Matura nachzuholen. Es folgten ein Aufenthalt in New York und mehrere berufliche Stationen, bevor Helmut La kleinere TV-Rollen spielte. Einem größeren Publikum ist er durch die Verkörperung des asiatischen Imbissbuden-Besitzers Fritz aus der Krimi-Fernsehserie Schnell ermittelt bekannt.

Filmographie
 seit 2009: Schnell ermittelt (TV-Serie)
 2010: Vitasek? (TV-Serie, 1 Episode)
 2006: Kupetzky (TV-Serie, 1 Episode)

Weblinks

 Helmut Las offizielle Homepage

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Österreicher
Geboren 1981
Mann

Helmut La


Hint Okyanusu, kuzeyde Asya, batıda Afrika ve Arabistan Yarımadası, doğuda Malay Yarımadası, Sunda Adaları ve Okyanusya tarafından çevrilen, dünyanın üçüncü büyük okyanusudur. Agulhas Burnu'nun güneyinde 20° Doğu boylamının geçtiği yerde Atlas Okyanusu'ndan; 147° Doğu boylamının geçtiği yerde de Pasifik Okyanusu'ndan ayrılır. En kuzeyde Basra Körfezi'nde, 30° enlemine kadar uzanır. Dünya sularının %20'sini kapsar. Afrika'dan Avustralya'ya kadar okyanusun genişliği 10.000 kilometre kadardır. Bu alanda yaklaşık olarak 73.566.000 km² yer kaplar. Hacminin yaklaşık olarak 292.131.000 km³ olduğu tahmin edilmektedir.

Okyanus içerisindeki ada ülkeler Madagaskar, Komorlar, Seyşeller, Maldivler, Mauritius, Sri Lanka ve Endonezya'dır. Asya ve Afrika arasında önemli bir geçiş yolu niteliğinde olması nedeniyle ülkeler arasında anlaşmazlıklar çıkmaktadır. Bağlantı bölgesi Hindistan'ın kuzeyinde kıta sahanlığından çıkarak güneye doğru ilerleyen bir sap ve iki koldan oluşan ters bir Y şeklindeki Orta Hint Okyanusu Sırtı'dır. Doğu, batı ve güney havzaları bu sırtlar yüzünden bir kez daha bölünmüştür. Kıta sahanlığı ortalama olarak 200 km genişliğe kadar uzanır. Bunun yanı sıra Avustralya'nın batı kıyılarında 1000 km'ye kadar çıkmaktadır. Ortalama derinlik 3.890 metredir. En derin nokta Java çukurunda deniz seviyesinin yaklaşık 7.450 m altındadır. 50° güney enleminin kuzey bölümü %86 oranında pelajit çökeltilerle; diğer %14'lük bölüm ise toprak tortularıyla kaplanmıştır. Bu enlemin altında kalan bölgeler ise daha çok buzul alanlardır. IHO (International Hydrographic Organisation) 2000'de aldığı bir kararla Hint Okyanusu'nun bir bölümünde beşinci bir okyanusun daha sınırlarını belirledi. Bu yeni okyanus Antarktika kıyılarından 60° güney enlemine kadar uzanıyor. (Bkz. Güney Okyanusu)

Hint Okyanusu'ndaki önemli geçiş noktaları ve boğazlardan bazıları Babülmendep Boğazı, Hürmüz Boğazı, Malakka Boğazı, Süveyş Kanalı'nın güney girişi ve Sunda Boğazı'dır. Andaman Denizi, Umman Denizi, Bengal Körfezi, Büyük Avustralya Körfezi, Aden Körfezi, Mozambik Kanalı, Kızıldeniz okyanusun diğer bölümlerindendir.

Muson Rüzgarları
Kuzey kesimlerde iklime muson rüzgâr sistemleri etki etmektedir. Ekimden nisana kadar güçlü kuzeydoğu rüzgârları eser; mayıs-ekim ayları arasında ise güney ve batı rüzgârları hüküm sürer. Bu rüzgârlar Umman Denizi'nden Hindistan alt kıtasına şiddetli muson yağmurları getirirler. Güney Yarımküre'de rüzgârlar genellikle daha yumuşaktır ama Mauritius yakınlarında şiddetli yaz fırtınaları yaşanabilir. Muson rüzgârlarının yönü değiştiğinde ise kasırgalar Arap Denizi ve Bengal Körfezi'nin kıyılarını vurmaktadır.

Okyanus akıntıları genel olarak musonlar tarafından kontrol edilir. Biri Kuzey Yarımküre'de saat yönünde, diğeri ise ekvatorun güneyinde saat yönünün tersi yönde olmak üzere iki büyük dairesel akıntı hakim akış şeklini belirler. Kış musonları etkisini gösterdiği sırada kuzey akıntılarını da tersine döndürür. Derin sulardaki dolaşım ise Atlantik, Kızıldeniz ve Antarktika'dan gelen akıntıların kontrolündedir. 20° güney enleminin kuzey bölgelerinde deniz suyu sıcaklığı minimum 22 °C değerlerindedir. Doğu bölgelerde bu 28 °C'ye kadar çıkmaktadır. 40°güney enleminin güneyinde ise sıcaklık çok hızlı bir şekilde düşer.

Suyun tuzluluk oranı 1000'de 32 ila 37 arasında değişmektedir. Tuzluluk oranı en yüksek olan yerler  Arap Denizi ile Güney Afrika ve Güneybatı Avustralya arasındaki bölgelerdir.

45° Güney enleminden sonra su yüzeyinde irili ufaklı buz kütleleri ve buz dağları görülmeye başlanır. 60° Güney enleminin güneyindeki bölgelerde ise yıl boyunca bu kütlelere rastlanabilir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Okyanusların sınırları

Dış bağlantılar

 NOAA In-situ Ocean Data Viewer
 The Indian Ocean in World History: Educational Website
 The Regional Tuna Tagging Project-Indian Ocean with details of the importance of Tuna in the Indian Ocean
 Detailed maps of the Indian Ocean
 The Indian Ocean Trade: A Classroom Simulation
 CIA – The World Factbook, Oceans: Indian Ocean

Okyanuslar

Hint Okyanusu


2011 නත්තල් දින ශ්‍රී ලංකාවේ තංගල්ල ප්‍රදේශයේ නිවාඩු නිකේතනයක් තුළ බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික කුරාම් ෂෙයික් සමාන් ඝාතනය කර ඔහුගේ රුසියානු පෙම්වතිය සමූහ දූෂණයට ලක් විය.

පසුබිම
කුරාම් ෂෙයික් සමාන්, වයස අවුරුදු 32, ග්‍රේටර් මැන්චෙස්ටර් හි මිල්න්රෝ හි රතු කුරුස සේවකයෙකි. ඔහු පසුගිය මාස කිහිපය තුළ ගාසා තීරයේ කෘත්‍රිම පාද සවි කර ඇති අතර නත්තල් සහ අලුත් අවුරුද්ද දිවයිනේ ගත කිරීමට බලාපොරොත්තුවෙන් ඔහුගේ 23 හැවිරිදි රුසියානු පෙම්වතිය වන වික්ටෝරියා ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රොව්නා සමඟ නිවාඩුවක් ගත කරමින් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ සිටියේය. ඔවුන් නවාතැන් ගෙන සිටියේ එවකට ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ දේශපාලන සගයෙකු වූ සහ ප්‍රාදේශීය සභා නායකයෙකු වූ සම්පත් චන්ද්‍ර පුෂ්ප විදානපතිරණට අයත් තංගල්ලේ පිහිටි නිවාඩු නිකේතනයකය.

සිදුවීම
නත්තල් දිනය උදාවන විට නර්තන වේදිකාවේ දෙස් විදෙස් පුද්ගලයන් 60ක් පමණ සිටියහ. මිනිසුන් පිරිසක් අතර ගුටිබැට හුවමාරුවක් ඇති වන විට ෂෙයික් සහ ඔහුගේ පෙම්වතිය එහි සිට ඇත. මිනිසකුට පහරදීමෙන් උපකාර කිරීමට ෂෙයික් මැදිහත් වූ විට සම්පත් විදානපතිරණ ප්‍රමුඛ පිරිමි හය අටක් පමණ පහර දී කුරාම් ෂෙයික් මරා දමා ඇඳුම් ඉරා සිරුරේ තැලීම් සහිතව වෙරළේ සිටි පෙම්වතියට ලිංගික අතවර කළේය. මාතර රෝහලට ඇතුළත් කළ ඇය ඉන් කරාපිටිය රෝහලට මාරුකර යවා ඇත.

නඩු විභාගය සහ වරදකරු කිරීම
සම්පත් විදානපතිරණගේ දේශපාලන සබඳතා නිසා ඇඟිලි ගැසීම් චෝදනා මධ්‍යයේ වරදකරුවන් පිළිබඳ නඩු විභාගය වසර දෙකකට වැඩි කාලයක් ප්‍රමාද විය. නමුත් එක්සත් රාජධානියේ රජයේ දැඩි රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික පීඩනය යටතේ සම්පත් විදානපතිරණ අපරාධයෙන් වසර දෙකකට පමණ පසු 2014 ජූලි මාසයේදී තවත් පුද්ගලයන් තිදෙනෙකු සමඟ මිනීමැරුමක් නොවන සාපරාධී මිනීමැරුමක් සම්බන්ධයෙන් බරපතල වැඩ ඇතිව වසර 20කට සිරගත කරන ලදී.

හිටපු සභානායකවරයා සමඟ ෂෙයික් මහතාගේ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් වරදකරුවන් වූ ලහිරු කැළුම්, යූ. සමන් දේශප්‍රිය සහ ප්‍රනීත් චතුරංග යන තිදෙනාද කාන්තාවක් දූෂණය කිරීමේ චෝදනාවට වරදකරුවන් වූහ. තවත් විත්තිකරුවන් දෙදෙනෙකුට එරෙහි චෝදනා සනාත කිරීමට ප්‍රමාණවත් සාක්ෂි නොමැති බැවින් ඔවුන් නිදොස් කොට නිදහස් කිරීමට අධිකරණය නියම කළේය.

විනිසුරුගේ විශේෂ ප්‍රකාශය
තීන්දුව දීමට පෙර විශේෂ ප්‍රකාශයක් කළ විනිසුරු රෝහිනී වල්ගම, තමන් මෙම නඩු විභාගය පමා කරන බවට ඇතැම් මාධ්‍යවලින් එල්ලකළ චෝදනා මෙම තීන්දුවත් සමගම බිඳ වැටෙන බව කියා සිටියාය.

විත්තියේ අභියාචනය
කෙසේ නමුත් තීන්දුවට එරෙහිව අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීම සදහා ප්‍රබල නීතිමය පසුබිමක් නිර්මාණය වී තිබෙන බව විත්තියේ නීතිවේදී උදය රොහාන් ද සිල්වාද සඳහන් කළේය.

නඩු තීන්දුව දැක බලා ගැනීම පිණිස විශාල පිරිසක් අධිකරණ භුමියට රැස්ව සිටි අතර පොලිස් ආරක්ෂාවද තර කොට තිබුණි.

පසු විපාක
අධිකරණ තීන්දුවට ප්‍රතිචාර දක්වමින් කොළඹ බ්‍රිතාන්‍ය මහ කොමසාරිස් කාර්යාලයේ ප්‍රකාශයක් මෙසේය:

මෙම සිදුවීම සහ එවැනි සිදුවීම් රැසක් විපක්ෂය විසින් උලුප්පා දැක්වූයේ අධිකරණයට දේශපාලන මැදිහත්වීමෙන් රට තුළ පැතිරී ඇති අවනීතිය ප්‍රදර්ශනය කිරීමටය.

යොමු කිරීම්

කුරාම් ෂයික් ඝාතනය


Cet article présente la liste des épisodes de la série documentaire britannique Planète insolite.

Saison 1 (1994)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 2 (1995)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 3 (1996)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 4 (1997)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 5 (1998)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
 :

Saison 6 (1999)

 Première diffusion :
 i :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 7 (2000)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 8 (2001)
L'émission prend le nom de Globe Trekker à partir de cette saison.

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 9 (2002)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 10 (2003)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 11 (2004)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 12 (2005)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 13 (2006)

 Première diffusion :
  :
  :
  :

Saison 14 (2007)

 Première diffusion :
  :
  :
  :

Saison 15 (2008)

 Première diffusion :
 i :
  :
  :

Saison 16 (2009)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Saison 17 (2010)

 Première diffusion :
  :  sur Channel 4
  :
  :

Notes et références

Liens externes

Saisons de Planète insolite sur www.traveldocumentaries.co.uk
 Saisons de Planète insolite sur trakt.tv

Liste d'épisodes d'émission de télévision

Liste des épisodes de Planète insolite


Banco Patagonia (BCBA: BPAT) es un banco comercial con casa central en la ciudad de Buenos Aires, y 200 puntos de atención distribuidos en las principales ciudades y capitales de las provincias de Argentina. La compañía brinda servicios financieros a clientes individuos, pymes, micropymes y grandes empresas. Actualmente, es el sexto Banco en importancia del país.

Banco Patagonia cotiza en la Bolsa de Comercio de Buenos Aires y en el Bovespa, en Sao Paulo. Actualmente, forma parte del índice de referencia de la Bolsa de Buenos Aires.

Historia

El primer grupo de accionistas controlantes, los hermanos Jorge y Ricardo Stuart Milne juntamente con Emilio González Moreno, comenzaron sus actividades en el sistema financiero argentino, a través de diversas compañías especializadas en el mercado bursátil, extra bursátil y cambiario. Sin embargo, la actividad bancaria comenzó en 1988 con la creación de Banco Mildesa.

Banco Patagonia es continuador de una serie de bancos de histórica presencia en Argentina como fueron el Banco de Río Negro, Banco Mercantil Argentino, Banco Caja de Ahorro, estos dos últimos fusionados con el Banco Sudameris Argentina, y finalmente Lloyds TSB Bank Sucursal Argentina, con más de 140 años de presencia en el país. Los legados de estas instituciones y las demás que forman parte de Banco Patagonia, presentan un activo de gran valor para la entidad y un elemento competitivo diferenciador.

A su vez, dentro de la estrategia de crecimiento de la institución, en el año 2010 se adquirió GPAT Compañía Financiera S.A., una sociedad constituida en Argentina y autorizada a funcionar como entidad financiera, especializada en el financiamiento mayorista y minorista, para la adquisición de automotores 0 KM, tanto a concesionarios –en especial de la red General Motors de Argentina- como a clientes particulares.

En abril de 2011, Banco do Brasil, el mayor banco de América Latina, adquiere el 51 % del paquete accionario del grupo controlante. En octubre del mismo año Banco do Brasil hace una oferta pública de acciones y aumenta a 58,96% su participación en el Banco Patagonia.

Actualmente, el paquete accionario se compone de la siguiente manera (información al 06.09.18):

Banco do Brasil: 80,39%

Provincia de Río Negro: 3,17%

Acciones de terceros: 16,44%

Total: 100%

Más información
 Préstamos por $ 31.398 millones (2015)
 Depósitos por $ 41.651 millones (2015)
 Patrimonio Neto por $ 7.682 millones (2015)

Enlaces externos
 Sitio oficial del Banco Patagonia
 Banco Patagonia: Historia

Referencias

Banco do Brasil
Patagonia
Empresas fundadas en 1976
Empresas cotizadas en la Bolsa de Buenos Aires
Empresas de la ciudad de Buenos Aires

Banco Patagonia


Alien Terror ist der Titel von
 Alien Terror (1971), mexikanischer Horrorfilm von Juan Ibanez und Jack Hill
 Alien Terror (1989), US-amerikanischer Science-Fiction-Film von Richard W. Haines

Alien Terror


Kârgâzstanul a participat pentru prima dată la Jocurile Olimpice ca țară independentă în 1994, și de atunci și-a trimis sportivii să concureze la toate Jocurile Olimpice de vară și la toate Jocurile Olimpice de iarnă. Codul CIO este KGZ.

Medalii după olimpiadă

Medalii la Jocurile de vară

Medalii la Jocurile Olimpice de iarnă

Medaliați

Referințe
  Kârgâzstan la Comitetul Internațional Olimpic
  Rezultate olimpice ale Kârgâzstanului  pe Sports Reference

Kârgâzstan la Jocurile Olimpice


Der Naxalitenaufstand ist ein seit den späten 1960er Jahren stattfindender Kampf zwischen der indischen Regierung und maoistisch orientierten, als Naxaliten bekannten Gruppen und von ihnen unterstützten Volksgruppen.

Naxaliten
Naxaliten ist ein Sammelbegriff für unterschiedliche kommunistische Bewegungen und Gruppierungen, die politisch, ideologisch und organisatorisch maoistisch ausgerichtet sind. Ihr Ursprung kann auf die Aufspaltung der Marxistischen Kommunistischen Partei Indiens im Jahr 1967 zurückgeführt werden, die zur Bildung der Kommunistischen Partei Indiens (Marxisten-Leninisten) führte. Zunächst hatte die Bewegung ihr Zentrum in Westbengalen. In neuerer Zeit hat sie sich durch die Aktivitäten von Untergrundgruppen wie der Kommunistischen Partei Indiens (Maoisten) in weniger entwickelte Gebiete des ländlichen mittleren und östlichen Indiens wie Chhattisgarh und Andhra Pradesh verbreitet.

Im Jahr 2007 wurde geschätzt, dass Naxaliten quer durch "die Hälfte der 28 Staaten Indiens", die etwa 40 % der Fläche ausmachen, ein als "Roter Korridor" (Red corridor) bekanntes Gebiet, wo sie nach Schätzungen 92.000 km² kontrollierten, aktiv waren. 2009 waren Naxaliten in etwa 180 Distrikten in zehn Staaten Indiens aktiv. Im August 2010 wurde Karnataka von der Liste der naxalitisch betroffenen Staaten entfernt. Im Juli 2011 wurde die Zahl der naxalitisch betroffenen Gebiete auf (einschließlich der vorgeschlagenen 20 Distrikte) 83 Distrikte in neun Staaten reduziert.
2006 nannte der Premierminister Manmohan Singh die Naxaliten "die für sich größte Herausforderung der Inneren Sicherheit, mit der unser Land jemals konfrontiert war". Im Juni 2011 äußerte er: "Entwicklung ist der Königsweg, Menschen auf seine Seite zu ziehen" und fügte hinzu, dass die Regierung "die Entwicklungsarbeit in den 60 maoistisch betroffenen Distrikten stärke".

Naxaliten werden von den ärmsten ländlichen Bevölkerungen, insbesondere Adivasi unterstützt.
Im Jahr 2011 beschuldigte die indische Polizei die chinesische Regierung, Führungspersönlichkeiten der Bewegung Unterschlupf, und die pakistanische ISI, finanzielle Unterstützung zu gewähren.
Die Naxaliten haben oft Stammes-, Polizei- und Regierungsbeschäftigte zur Zielscheibe, was nach ihrer Aussage ein Kampf für verbesserte Landrechte und mehr Arbeitsplätze für vernachlässigte Landarbeiter und die Armen ist. Die Naxaliten folgen dabei einer der des langwierigen Volkskriegs ähnlichen Strategie gegen die Regierung.

Bewertung seitens der indischen Regierung
Der frühere Innenminister der Indischen Regierung Gopal Krishna Pillai sagte, dass er es anerkenne, dass es berechtigte Beschwerdegründe bezüglich des Zugangs der einheimischen Bevölkerung zu Waldland und zu produzieren und der Verteilung von Gewinnen aus Bergbau und Wasserkraftanlagen gibt, aber behauptet, dass das langfristige Ziel der Naxaliten sei, einen indischen marxistischen Staat zu etablieren. Der Innenminister äußerte, dass die Regierung beschlossen habe, die Naxaliten frontal anzugreifen und viele der verlorenen Gebiete wieder einzunehmen.

Im Februar 2009 verkündete die indische Zentralregierung eine neue landesweite Initiative für breite, koordinierte Aktionen, die das Ziel hatten, sich mit dem Naxalitenproblem in allen betroffenen Staaten (Karnataka, Chhattisgarh, Orissa, Andhra Pradesh, Maharashtra, Jharkhand, Bihar, Uttar Pradesh und Westbengalen) zu befassen und die "Integrated Action Plan" (IAP) heißen sollte. Bedeutenderweise schloss dieser Plan Finanzierung Graswurzelwirtschaftsprojekte in von Naxaliten betroffenen Gebieten, wie auch erhöhte Finanzierung der Spezialpolizei für bessere Eindämmung und Reduzierung naxalitischen Einflusses in diesen Gebieten ein.

Im Jahr 2009 waren Naxaliten in ungefähr 180 Distrikten in zehn Staaten Indiens aktiv.
Im August 2010 wurde Karnataka nach dem ersten vollen Jahr der Erfüllung des nationalen IAP-Programms von der Liste der naxalitisch betroffenen Staaten entfernt. Im Juli 2011 wurde die Zahl der naxalitisch betroffenen Gebiete auf (Zahl schließt die vorgeschlagene Hinzufügung von 20 Distrikten ein) 83 Distrikte in neun Staaten reduziert. Im Dezember 2011 meldete die nationale Regierung, dass die Zahl von Todesfällen und Verletzungen mit naxalitischem Bezug im Land insgesamt um fast 50 % im Vergleich zu 2010 zurückgegangen sei.

Betroffene Region
Die Naxaliten sind in 60 Distrikten in Indien aktiv, hauptsächlich in den Staaten Orissa (15 betroffene Distrikte), Jharkhand (14 Distrikte), Bihar (7 Distrikte), Andhra Pradesh, Chhattisgarh (10 Distrikte), Madhya Pradesh (8 Distrikte), Maharashtra (2 Distrikte) und Westbengalen (1 Distrikt). In Westbengalen sind Gebiete westlich von Howrah vom Aufstand betroffen. Chhattisgarh ist das Epizentrum des Konflikts (2007).

Von der kommunistischen Partei Indiens (Marxisten) regierte Gebiete in Indien wie Westbengalen, insbesondere Jangalmahal und Lalgarh, gehören zu den am stärksten von Gewalt gegen den Staat betroffenen. Hier sind Maoisten aktiv, die wegen der nicht ausgewiesenen Ansammlung von Vermögen durch CPI-M-Führungspersönlichkeiten gewählt worden waren; auch der Kampf gegen die Kastendiskriminierung und Armut gehört zu ihren politisch-sozialen Themen.

Es gibt eine Korrelation zwischen Gebieten mit extensiven Kohlevorkommen und dem Ausmaß des Aufstands. Naxaliten führen detaillierte sozioökonomische Untersuchungen durch, bevor sie Operationen in einem Zielgebiet durchführen.
Es wird behauptet, dass die Aufständischen 14 Milliarden Indische Rupien (mehr als 300 Millionen US$) pro Jahr erpressen.

In Chhattisgarh wurde die Miliz Salwa Judum, von der die BBC behauptet, sie werde von der Regierung des Bundesstaats unterstützt – eine vom Bundesstaat allerdings zurückgewiesene Behauptung – in Reaktion auf naxalitische Aktivitäten gebildet und ist durch pro-maoistische Aktivistengruppen wegen "Greueltaten und Missbrauch von Frauen", die Verwendung von Kindersoldaten sowie Plünderung und Zerstörung von Eigentum unter Beschuss geraten. Diese Behauptungen wurden von einem durch das Oberste Gericht Indiens ernannten Untersuchungsausschuss der Nationalen Menschenrechtskommission Indiens (Human Rights Commission of India; NHRC), der besagte, dass Salwa Judum eine spontane Reaktion von Stammesangehörigen gegen maoistische Gräueltaten, die gegen sie begangen worden waren, war, zurückgewiesen. Jedoch erklärte das Oberste Gericht im Juli 2011 die Salwa Judum für verfassungswidrig.

In Bihar ist die Ranvir Sena – eine paramilitärische Gruppe von Landbesitzern aus den oberen Kasten, welche von der indischen Regierung als terroristische Vereinigung verboten wurde – dafür bekannt, Dalit-Zivilisten als Rache für naxalitische Aktivitäten zu töten. Ähnliche paramilitärische Gruppen sind während des letzten Jahrzehnts in Andhra Pradesh entstanden. Einige dieser Gruppen sind Fear Vikas, Green Tigers, Nalladandu, Red Tigers, Tirumala Tigers, Palnadu Tigers, Kakatiya Cobras, Narsa Cobras, Nallamalla Nallatrachu (Cobras) und Kranthi Sena. In den Jahren 1998 und 2000 wurden von der Nayeem-Gang Bürgerrechtsaktivisten ermordet. Am 24. August 2005 töteten Mitglieder der Narsi Cobras im Distrikt Mahbubnagar einen Individualrechtsaktivisten und Schullehrer.

Geschichte
 2002
Die People's War Group (PWG) intensivierte 2002 in Reaktion auf ein im Juli von der Regierung von Andhra Pradesh gegen die Gruppe verhängtes Verbot ihre Angriffe gegen Politiker, Polizeibeamte, sowie Land- und Geschäftseigentümer. Die Regierung reagierte, indem sie die Sicherheitsvorkehrungen verschärfte und befahl angeblich Angriffe auf als PWG-Mitglieder verdächtigte durch die Polizei des Bundesstaats und die "Green Tigers". Polizeikräften wurde Straflosigkeit für die Tötung von PWG-Rebellen bei Zusammenstößen mit der Polizei gewährt. Die Rebellen des Maoist Communist Center intensivierten ihren bewaffneten Feldzug gegen indische Sicherheitskräfte nach der Tötung ihres Anführers durch die Polizei im Dezember.

 2003
Der Konflikt in Andhra Pradesh intensivierte sich, da naxalitische Rebellengruppen, insbesondere die PWG, Guerrillaangriffe auf Polizei- und Regierungsziele fortsetzten, während Sicherheitskräfte ihre Bemühungen zur Bekämpfung der Aufstände stufenweise erhöhten. Ein Attentatsversuch gegen den Chief Minister N. Chandrababu Naidu war in Einklang mit der Praxis der PWG, Beamte als Zielscheiben zu verwenden, um Aufmerksamkeit auf ihre Sache zu richten.

 2004
Der sporadische Kampf niedriger Intensität zwischen der PWG und Regierungskräften setzte sich für den überwiegenden Teil des Jahres fort. Angriffe auf Polizei und TDP-Parteiamtsträger, von denen man glaubt, dass sie von der PWG ausgeführt worden seien, machten die meisten größeren Vorfälle. Eine dreimonatige Waffenruhe, die Ende Juni verkündet worden war, führte zu gescheiterten Verhandlungen zwischen der Regierung und der PWG. Ein paar Tage nach Beginn der Waffenruhe setzte eine der PWG zugerechnete Attacke die Waffenruhe aufs Spiel.

 2005
Gewaltsame Zusammenstöße zwischen maoistischen Rebellen sowie Sicherheitskräften und paramilitärischen Gruppen nahmen nach dem Abbruch der Friedensgespräche zwischen der PWG und der Regierung des Bundesstaates Andhra Pradesh zu. Die Rebellen setzten vielfältige Guerillataktiken gegen Regierungsinstitutionen, Beamte, Sicherheitskräfte und paramilitärische Gruppen ein. Zum ersten Mal in neuerer Zeit landeten maoistische Rebellen zwei Angriffe großen Ausmaßes gegen offizielle städtische Ziele. Aus 12 Staaten, des südlichen, zentralen und nördlichen Indiens mit Ausnahme Indiens Nordostens und Nordwestens, wurden Kämpfe berichtet.

 2006
Maoistische Angriffe gingen weiter, in erster Linie auf Staats- und Polizeiziele. Zivilisten waren auch Ziele bei Landminenattacken auf Eisenbahnwagen und LKW-Konvois. Zusammenstöße zwischen der Polizei des Bundesstaats und Rebellen führten auch zum Tod von Angehörigen beider Seiten und von Zivilisten, die ins Kreuzfeuer gerieten. Der Kampf unterscheidet sich von Bundesstaat zu Bundesstaat, je nach Reaktionen der Sicherheits- und Polizeikräfte. Im Bundesstaat Andhra Pradesh waren Sicherheitskräfte etwas erfolgreicher bei der Aufrechterhaltung der Kontrolle und der Bekämpfung maoistischer Rebellen. Chhattisgarh, der andere Bundesstaat, der am stärksten betroffen ist, hat einen Anstieg der Gewalt zwischen maoistischen Rebellen und Dorfbewohnern, die von der Regierung unterstützt werden, erlebt.

 2007
Die meisten Feindseligkeiten fanden in Chhattisgarh statt, als über 400 Naxaliten eine Polizeiwache in Chhattisgarh angriffen, wobei sie Dutzende Menschen töteten. Zivilisten sind mit dem Druck von beiden Seiten konfrontiert. Im November 2007 wurden Berichte bekannt, dass Anti-SWZ (Sonderwirtschaftszone)-Bewegungen wie das Bhoomi Uchched Pratirodh Committee in Nandigram in Westbengalen sich seit Februar mit den Naxaliten zusammengetan hatten, um die Polizei herauszuhalten. Die Polizei fand bei Nandigram Maoisten gehörende Waffen.

 2008
Von den 16 von diesem Konflikt berührten Bundesstaaten, waren Chhattisgarh und Jharkhand am stärksten betroffen. Ein positives Zeichen für Chhattisgarh war, dass die Todesfälle, obwohl immer noch hoch, deutlich niedriger waren als 2007. Ähnlicherweise hat sich in Andhra Pradesh die Sicherheit mit einem entsprechenden Rückgang von Todesopfern verbessert. Anscheinend haben, da sich die Bedingungen in Chhattisgarh und Andhra Pradesh verbessert haben, die maoistischen Kräfte ihre Aktivitäten in den Bundesstaat Orissa verlagert, wo sich die Bedingungen verschlechtert haben.

 2009
Im September 2009 gestand der indische Premierminister Manmohan Singh ein, dass Maoisten eine wachsende Anziehungskraft bei einem großen Teil der indischen Gesellschaft, einschließlich Stammesgemeinschaften, den ländlichen Armen wie auch Teile der Intelligentsia und der Jugend hatten. Er fügte hinzu, dass "mit dem Linksextremismus fertig zu werden eine nuancierte Strategie – eine ganzheitliche Herangehensweise benötigt. Es kann nicht nur als Problem von Recht und Ordnung behandelt werden". In der ersten Hälfte 2009 wurde von 56 maoistischen Angriffen berichtet.

 2010
Im Februar tötete der Lagerangriff in Silda 24 Paramilitärpersonen der Eastern Frontier Rifles in einer Operation, die die Guerillas als Beginn der "Operation Peace Hunt", der maoistischen Reaktion auf die "Operation Green Hunt" der Regierung, die kurz davor gegen sie gestartet worden war, bezeichneten.

Am 6. April töteten Naxalitische Rebellen 76 Menschen beim Angriff in Dantewada, darunter 74 Paramilitärpersonen der CPRF und zwei Polizisten. Fünfzig weitere wurden in einer Angriffsserie auf Sicherheitskonvois in Distrikt Dantewada im mittelindischen Staat Chhattisgarh verwundet. Der Angriff führte zum bisher größten Verlust von Leben der Sicherheitskräfte, seitdem sie eine Offensive großen Ausmaßes gegen die Rebellen gestartet hatten.

Am 17. Mai zerstörte eine naxalitische Landmine im Distrikt Dantewada einen Bus und tötete bis zu 44 Menschen, darunter Beamte der Sonderpolizei (SPOs) und Zivilisten. Am 28. Mai tötete die Entgleisung eines Kolkata–Mumbai-Nachtzuges 150 Personen. Maoisten waren für die Sabotage, die das Desaster verursacht hatte, verantwortlich. Am 29. Juni wurden mindestens 26 Polizisten in einer maoistischen Attacke im zentralindischen Staat Chhattisgarh getötet.

Am 29. August wurde ein gemeinsames Team der BSF und der Distriktpolizei von Rebellen im Dorf Bhuski (Chhattisgarh) unter der Polizeistation Durg Kondal im Distrikt angegriffen, als sie in den frühen Morgenstunden gewöhnliche Untersuchungsarbeiten durchführten. Nach dem Angriff rächten sich die Sicherheitskräfte, im Gefecht verloren sie fünf Personen, darunter drei BSF-Infanteristen.
Am 29. und 30. August, überfielen Rebellen aus dem Hinterhalt ein gemeinsames Team aus Paramilitär und Polizei in Bihar, wobei 10 getötet und 10 weitere verwundet wurden. Vier wurden gefangenen genommen und mehr als 35 automatische Schusswaffen von den Streitkräften des Bundesstaats geraubt. Die Naxaliten befreiten später 3 der Polizisten, nachdem sich der naxalitische Führer Kishenji mit besorgten Familienmitgliedern getroffen hatte.

Am 12. September töteten Naxaliten 3 Polizisten und nahmen 4 weitere Personen als Geiseln in einem Hinterhalt in Chhattisgarh. Die 4 Polizisten wurden später bedingungslos freigelassen, nachdem naxalitische Führer auf die dringenden Bitten von Familienmitgliedern gehört hatten. Die befreiten Polizisten versprachen den Naxaliten, nie wieder gegen den Aufstand zu den Waffen zu greifen. Am 5. Oktober töteten Rebellen 4 Polizeibeamte, als sie auf dem Weg zu einem Markt in Maharashtra waren. Am 7. Oktober versuchten Naxaliten eine Entgleisung des Triveni-Express, eines Zugs der Strecke Singrauli-Bareilly, indem sie 4 Laschen und 42 Spannklemmen entfernten. Am 8. Oktober ließen Naxaliten im Grenzgebiet zwischen Chhattisgarh und Maharashtra eine Landmine explodieren. Der Angriff tötete 3 Indo-Tibetische Grenzpolizisten, verwundete 2 weitere und zerstörte einen militärischen Geländewagen.

 2011
Im Mai töteten und zerstückelten Naxaliten zehn Polizisten, darunter einen höheren Beamten in der Gegend von Gariyaband, Chhattisgarh an der Grenze nach Orissa. Im Juni war die Zahl der Todesfälle der Polizei und des Paramilitärs 43. Am 21. Juli 2011 jagten maoistische Rebellen im zentralindischen Staat Chhattisgarh eine Brücke in die Luft, wobei vier Menschen getötet und fünf weitere verwundet wurden. Der Angriff ereignete sich, als der Kongressparteichef des Bundesstaates, Nandkumar Patel, von einer Parteiveranstaltung zurückkehrte.
Trotz der fortgesetzten Gewalt 2011, konnte die neueste Kampagne der Zentralregierung, die militante naxalitische Präsenz verringern, es gab getötete 447 Zivilisten und 142 getötete Sicherheitspersonen was fast 50 % weniger als 2010 ist. Manche Staaten, die diesen Rückgang naxalitischer Feindseligkeiten erleben, wie Madhya Pradesh, führen ihren Erfolg auf ihre Verwendung der IAP-Mittel für ländliche Entwicklung zurück.

 2012
Mitte März entführten maoistische Rebellen zwei Italiener in Orissa.
Am 27. März tötete eine Explosion, für die Maoisten verantwortlich gemacht wurden, 15 indische Polizisten in Maharashtra.

 2013
Bei einem Hinterhalt von ca. 250 maoistischen Naxaliten gegen einen Konvoi des INC in Sukma wurden 28 Personen getötet und 37 weitere verletzt.

Todesopfer
Die ersten Toten im Kampf des Aufstandes gab es im Jahr 1980; 2009 starben bereits 1100 Menschen. Die Zahl schließt ca. 600 Zivilisten, 300 Sicherheitspersonen und 200 Rebellen ein. Es gab 2006 mehr als 40.000 Verschleppte. Nach dem Institute of Peace and Conflict Studies haben naxalitische Gruppen in unterschiedlichem Umfang Kinder rekrutiert und sie Verletzung und Tod ausgesetzt. Jedoch wurde dieselbe Anschuldigung gegen die vom Staat finanzierte antimaoistische Gruppe Salwa Judum und Beamte der Sonderpolizei, die den Sicherheitskräften assistieren, gerichtet.

Tote durch Gewalt

Laut der BBC starben während des 20-jährigen Kampfes der Rebellen zwischen 1990 und 2010 mehr als 6000 Menschen. Auf Grundlage der oben angegebenen Statistik kann berechnet werden, dass seit dem Beginn des Aufstandes 1980 mehr als 11.500 getötet wurden, von denen mehr als die Hälfte in den letzten zehn Jahren gestorben ist.

Weblinks
 Living on the edge of a disappearing world

Literatur
 Shivaji Mukherjee: Colonial Institutions and Civil War: Indirect Rule and Maoist Insurgency in India. Cambridge University Press, Cambridge 2021, ISBN 978-1-108-84499-4.

Einzelnachweise

Maoismus
Politikgeschichte (Indien)
Aufstand in Indien

Naxalitenaufstand


El 2.º Regimiento Panzer SS Das Reich (2. SS-Panzer-Regiment Das Reich) fue una unidad de la Waffen-SS durante la Segunda Guerra Mundial.

Historia
Fue formado el 14 de octubre de 1942 con partes de la 2º División Panzer SS Das Reich:

 Regimiento de Estado Mayor
 II Batallón (dos ligeras y una Compañía Media)

El I Batallón fue formado desde el renombrado 2º Batallón Panzer SS en octubre de 1942. La Compañía Pesada Panzer/2º Regimiento Panzer SS fue formada el 15 de noviembre de 1942. En abril de 1943 la Compañía Pesada Panzer fue renombrada 2º Compañía/Batallón Pesado Panzer del General del Cuerpo Panzer SS, pero permaneció con el regimiento como la Compañía Pesada Panzer hasta abril de 1944.

El I Batallón fue enviado de vuelta a Alemania para convertirse en los Panthers el 1 de mayo de 1943, y el III Batallón se formó con dos T-34 y una Compañía Ligera. El I Batallón se reunió con el regimiento en agosto de 1943. En septiembre de 1943, SS-Oberscharführer Ernst Barkmann se unió a la 4º Compañía/II Batallón/2º Regimiento Panzer SS Das Reich. El 22 de octubre de 1943 al III Batallón se le ordena su disolución, debido a las pérdidas en combate, el regimiento fue reducido a un Batallón con una Compañía, equipado con los Pzkpfw V, Pzkpfw IV, y el 4 de diciembre de 1943 fue equipado con los Pzkpfw VI. Este Batallón se mantuvo en el Oriente como parte de la 2º División Panzer SS Das Reich (Kampgruppe), mientras que el resto de la división fueron transferidos al Oeste para el descanso y el reacondicionamiento. El 11 de abril de 1944 el Grupo de Combate recibió la orden de unirse a la División del Oeste. El 11 de abril de 1944 el regimiento recibió la orden de reorganizar dos Batallones cada uno con cuatro Compañías. El regimiento fue diezmado en la Bolsa de Falaise, en agosto de 1944. El I Batallón fue reconstruido en cuatro Compañías Panther y el II Batallón fue reconstruida con dos Pzkpfw IV y dos Compañías StuG, en noviembre de 1944.

Condecoraciones

Oficiales y Soldados Condecorados Por su Valor en Combate

Cruz de Caballero de la Cruz de Hierro con Hojas de Roble
 Karl Klowski - (11 de agosto de 1944)
 Christian Tychsen - (10 de diciembre de 1943)

Cruz de Caballero de la Cruz de Hierro
 Karl-Heinz Boska - (16 de diciembre de 1943)
 Friedrich Holzer - (10 de diciembre de 1943)
 Dieter Kesten - (12 de noviembre de 1943)
 Willi Simke- (16 de diciembre de 1943)
 Johann Thaler - (14 de agosto de 1943)
 Karl-Heinz Worthmann - (31 de marzo de 1943)
 Hans Albin Freiherr von Reitzenstein - (13 de noviembre de 1943)
 Karl Klowski - (11 de julio de 1943)
 Christian Tychsen - (31 de marzo de 1943)
 Ernst Barkmann - (27 de agosto de 1944)
 Rudolf Enseling - (23 de agosto de 1944)
 Franz Frauscher - (31 de diciembre de 1944)
 Fritz Langanke - (27 de agosto de 1944)
 Karl Muhleck - (4 de junio de 1944)
 Adolf Reeb - (23 de agosto de 1944)
 Horst Gresiak - (25 de enero de 1945)
 Johann Veith - (14 de febrero de 1945)
 Emil Seibold - (6 de mayo de 1945)

Enlaces externos
 Feldgrau - 2. SS-Panzer-Regiment Das Reich

Waffen-SS
Regimientos Panzer SS
Unidades militares alemanas de la Segunda Guerra Mundial

2.º Regimiento Panzer SS Das Reich


The Holy League (, , ) of 1571 was arranged by Pope Pius V and included the major Catholic powers of southern Europe (Iberian Peninsula and Italian Peninsula), specifically the Spanish Empire as well as the Italian maritime powers.
It was intended to break the Ottoman Empire's control of the eastern Mediterranean Sea and was formally concluded on 25 May 1571. Its members were:
 the Papal States under Pius V,
 Spanish Empire under Philip II (including Naples and Sicily),
 the Republic of Venice,
 the Republic of Genoa,
 the Knights of Malta,
 the Grand Duchy of Tuscany and the Order of Saint Stephen under Cosimo I de' Medici,
 the  Duchy of Savoy under Emmanuel Philibert,
 the Duchy of Urbino under Guidobaldo II della Rovere,
 the Duchy of Parma under Ottavio Farnese.

These Christian states were to have a force of 200 galleys, 100 other ships, 50,000 infantry, 4,500 cavalry and adequate artillery ready by 1 April each year. John of Austria, illegitimate half-brother of King Philip II of Spain, was designated supreme commander.
The League kept membership open for the Holy Roman Empire, France and Portugal, but none of them joined. The Empire preferred to maintain its truce with Istanbul, while France had an active anti-Spanish alliance with the Ottomans. Portugal had no forces to spare, owing to its heavy engagement in its own Moroccan campaign, its ongoing maritime confrontations with the Ottomans in the Red Sea and the Indian Ocean, and colonial conflicts with the Malaccan and Johorean Sultanates.

The League initially assembled a fleet to aid the Venetian defenders of Cyprus which was invaded by Ottoman forces under the command of Lala Mustafa in July 1570, but was too late to prevent the island's capture by the Ottomans.

On 7 October 1571, the League won a decisive victory over the Ottoman fleet at the Battle of Lepanto in the Gulf of Patras. The fleet of the Holy League in this engagement consisted of 212 warships (206 galleys and 6 galleasses, the modern large galleys developed by Venice) with 1,815 guns and carrying 28,500 infantry soldiers. The majority of warships were Venetian (6 galleasses, 109 galleys), the next largest contingent were Spanish (49 galleys, including 26 galleys from Naples, Sicily and other Italian territories), and Genoese (27 galleys), with additional warships from the Papal States (seven galleys), the Order of Saint Stephen from the Grand Duchy of Tuscany (five galleys),  the Duchy of Savoy and the Knights of Malta (three galleys each), and some privately owned galleys in Spanish service.

The victory at Lepanto confirmed the de facto division of the Mediterranean, with the eastern half under firm Ottoman control and the western half under the Habsburgs and their Italian allies.

The following year, as the allied Christian fleet resumed operations, it faced a renewed Ottoman navy of 200 vessels under Kılıç Ali Pasha, but the Ottoman commander actively avoided engaging the allied fleet and headed for the safety of the fortress of Modon. The arrival of the Spanish squadron of 55 ships evened the numbers on both sides and opened the opportunity for a decisive blow, but friction among the Christian leaders and the reluctance of Don John squandered the opportunity. the holy league attempted to capture Navarino but failed.

Pius V died on 1 May 1572. The diverging interests of the League members began to show, and the alliance began to unravel. In 1573, the Holy League fleet failed to sail altogether; instead, Don John attacked and took Tunis, only for it to be retaken by the Ottomans in 1574. Venice, fearing the loss of her Dalmatian possessions and a possible invasion of Friuli, and eager to cut her losses and resume the trade with the Ottoman Empire, initiated unilateral negotiations with the Porte. The Holy League was disbanded with the peace treaty of 7 March 1573, which concluded the War of Cyprus.

See also
 Holy League of Pope Clement VIII
 Great Siege of Malta
 Ottoman–Venetian War (1570–73)
 Battle of Lepanto order of battle
 Siege of Navarino (1572)

References

 Loretta Turner Johnson, The Holy League of 1571: The Diplomatic Background of the Battle of Lepanto (1969).
 Luis Coloma, The Story of Don John of Austria, trans. Lady Moreton, (New York: John Lane Company, 1912), pp. 265–71 (online transcription ).
 Braudel, Fernand,  trans. Siân Reynolds,  The Mediterranean and the Mediterranean World in the Age of Philip II, 2 volumes, London: Collins (1972/3).

External links
 Robert Wilde, Holy Leagues Of The 16th Century  about.com (2001).

1571 establishments in Europe
1573 disestablishments
16th-century military alliances
1571 in Italy
Ottoman–Venetian War (1570–1573)
Pope Pius V
Holy Leagues

Holy League (1571)


بلدية بني سهلون أو (نقحرة: بينايزالون) , هي بلدية تقع في مقاطعة المرية. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 308 نسمة.

وصلات خارجية
  (بالإسبانية)

مراجع

أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية
أماكن مأهولة في المرية
بلديات المرية

بينايزالون


Ross Denizi, Güney Okyanusu'nda Antarktika'nın önünde Victoria Toprakları ile Marie Byrd Toprakları arasında kalan bir kenar denizi.

Ross Denizi'nin yarısı, sürekli, sıkı kalın ve 500.000 km² lik bir buz örtüsü ile kaplıdır. Adını 1841'de burayı keşfeden James Clark Ross'dan alır.

Ross Denizi'nin batısında, hâlen faal bir volkan olan  Erebus Dağı'nın ve Antarktika yazında alışılmış olarak buzdan arınmış doğal bir liman oluşturan McMurdo Boğazı'ın (McMurdo Sound) bulunduğu Ross Adası yer alır. Bu boğazın doğusunda Franklin Adası, onun kuzeydoğusunda da Coulman Adası bulunur.

Tüm adelie penguenilerinin yaklaşık  üçte biri burada yaşar. Kuvvetli fırtınalar, buzu kenarlara iterek polynya adı verilen, dağınık olarak bulunan ve birkaç kilometrekare büyüklüğünde, buzdan arınmış su alanları oluşturur. Bunlar, penguenlerin temel yaşam esaslarını oluşturur. Güneşin suyun üzerinde parıldamasıyla, kril denen küçük deniz canlılarının temel besin kaynağı olan mikroalgler yetişir. Minyatür karideslere benzeye krilller de aynı şekilde penguenlerin en sevdikleri besinleri ve avlarıdır.

Ayrıca bakınız
 Ross Buz Sahanlığı
 Türkiye'deki körfezler listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Geology of the Ross Sea area

Koylar
Güney Okyanusu'ndaki denizler
Antarktika'daki yeryüzü şekilleri

Ross Denizi


Tromsø (Kuzey Sami dilinde "Romssa") Norveç'te Troms eyâletinin içinde yer alan kuzey sami şehri ve bu eyâletin başkenti. Şehir dışında, Tromso ve Tromsö şehrin alternatif telaffuzlarındandır. Tromsø 50,000 nüfusu geçen şehirler içerisinde, dünya üzerinde en kuzeyde bulunan şehir olarak düşünülmektedir. Kuzeyinde bulunan en kalabalık şehir 14,272 (2013) nüfusuyla Alta, Norveç'tir.

Tromsø, Kuzey Norveç'te bulunmaktadır. Nüfusu 2021 sonu itibarıyla 77 binin biraz üzerindedir. Kuzey Norveç'te bulunan en büyük şehirsel alan ve Kuzey Kutup Dairesi'nde bulunan üçüncü büyük kent (Murmansk ve Norilsk'in ardından). Şehir merkezi dahil Tromsø'nün çoğu, Kuzey Kutup Dairesi'nin  kuzeyindeki Tromsøya adasında bulunmaktadır. Şehirsel alanın önemli kısmı hem doğudaki anakara kısmında hem de batıdaki Kvaløya adasının kısımlarında yer almaktadır. Tromsøya anakaraya Tromsø Köprüsü ve Tromsøysund Tüneli ile bağlanmakta, Kvaløya adasına ise  Sandnessund Köprüsü ile bağlanmaktadır. Tromsø Havalimanı şehri Avrupa'daki uçuş noktalarına bağlamaktadır. Şehir, Gulf Stream'in ısı etkilerinden dolayı aynı enlem üzerinde yer alan çoğu diğer şehirden daha sıcaktır.

Tromsø; şehir merkezi Kuzey Norveç'teki en çok sayıda eski ahşap evlerden bulundurmakta, bunlardan en eskisi 1789'a dayanmaktadır. Arktik Katedral, 1965'te yapılmış modern kilise, muhtemel olarak Tromsø şehrindeki en önemli şehir simgesi mekandır. Şehir, her yazın gerçekleşen festivaller dolayısıyla  kendi bölgesi içindeki kültürel merkezdir. Norveç'in en çok bilinen müzisyenleri Röyksopp elektronika ikilisi Torbjørn Brundtland ve Svein Berge ile Lene Marlin Tromsø'de büyümüştü ve kariyerlerine başlamıştı.

Şehirdeki en çok bilinen Futbol takımı şu anda Eliteserien'de oynayan Tromsø IL takımıdır.

Coğrafyası
Tromso Norveç'te nüfusu bakımından 8.şehridir ve üniversite, Tromsø Üniversitesi, bira fabrikası, Botanik parkı'na  ev sahipliği eder. planetarium.

Şehir merkezi Tromso'nün batı tarafında bulunmaktadır — 400 km içeride yer almaktadır Arktik Kutup Dairesi ve  koordinatlarında. Varoş bölgeleri  Tromsdalen (Ana karada, Doğu tarafındaki adada), Geri kalan Tromso adaları, ve doğu tarafında kalan Kvaløya nın çoğu batı tarafındaki Tromso adaları. Tromsø Köprüsü ve Tromso'nün anakarası dört şeritli bir tünelle bağlanmıştır ve şehrin batı tarafında  Sandnessund Köprüsü Tromsøya adasıyla  Kvaløya adasını bağlar.

İklim
Tromsø kışın çok fazla kar yağdığından dolayı Norveç'in en az bilinen şehridir. Bu verilerin bir yıldan başka bir yıla değişiklik göstermesine rağmen. 1996–1997 yılında yeni bir dünya rekorunu 240 cm kar yüksekliği ile kırdı bu rekor 29 Nisan 1997 tromso meteoroloji merkezi tarafından çok güç durumda kaydedilmiştir. En soğuk ortalama sıcaklığı ocak ayında –18.4 °C, ve en sıcak ortalama ise -4 °C dir. Bu Kuzey Atlantikte sera etkisine neden olmaktadır. North Atlantic Drift, Gulf Stream.
Yazın biraz olsun ılık geçer, haziran ayındaki ortalama 24 saat ortalaması 12 °C'dir; Aydınlık saatlerinde biraz daha sıcak olabilir, fakat sıcaklık (9 ile 25 °C) arası değişmektedir. 1972 yılında yazın sıcaklık 30 °C  kadar çıkmıştır. ([1]).

Aydınlık ve karanlık

Coğrafi olarak Kuzey Arktik çemberinin 350 km yakınlarında bulunur.Bu hem geceyarısı güneş ve polar (kutup) gecesini aynı anda geçirmesi demektir.

Geceyarısı Güneşi kuzey yarım küreye dik geldiği sürece bulunur. Bu süre 18 Mayıs ile 26 Temmuz arasında olur. Kuzey blokundaki dağları az geceyarısı ışığı almasına rağmen buradan optik aracılığıyla 21 Mayıs 21 Temmuz tarihleri arasında görülebilir. Dünyanın en üst bölgesinde yer almasından dolayıdır. Alaca karanlık uzundur. Bu da Nisan ile Ağustos arasında gerçek bir gölgenin olmamasına neden olur.

Güneş ufuk dairesi içinde 26 Kasım ile 15 Temmuz arasında bulunur. Fakat dağlarla çevrelenmesinden dolayı Güneş 21 Kasım ve 21 Temmuz arasında görünmez. Güneşin geri gelişi törenle kutlanır. Alaca karanlıktan dolayı, kışın ortasında bile günışığı görmek mümkündür. Genelde mavimsi bir ışık olur bu. Geceler çabuk kısalır, ve 21 Şubatda Güneş sabah 07:45 ile 16:10 arası ufukta bulunur. Ve 1 Nisan da 05.50 ile 19:50 arasında (yazsaati) ufukta yer alır.

Karın yağması ve günışı birlikte karların erimesine neden olur .Taki Şubattan Nisana kadar (Alçak kesimlerde), ve güneş gözlüğü kayak yaparken gereklidir. Kışın olan çapsal ışık farklılıklarından dolayı Norveçliler kayak sezonunu 2'ye böler. Mørketida(Karanlık zaman) ve Seinvinter(Geç Kış)

Tromso Aurora Borealis (northern lights) bölgesinin içinde yer alır ve aslında Dünyanın rotasyonundan dolayı bu olayın izlenebileceği en iyi yerdir. Akşam 6 da Tromso Aurora bölgesine girer ve ardından geceyarısı tekrar çıkar bu bölgeden. Işıktan dolayı Aurora Nisan ve Ağustos arası görünmez duruma gelir.

Tarih
Tromso de buz devrinden beri yerleşik bir hayat olduğu bilinmektedir. Einar Osmo bunu fitilli eşya kalıntıları'ından kanıtlamaktadır. Bu geç neolotik ve tunç döneminin başlangcına rastlar. Demir çağı boyunca kıyı kesimlerin dış taraflarında Sami ve Norse halkı yaşamıştır. Fakat bugünkü Tromso  sınırları içinde tamamen Sami halkı yaşardı.

2005 yazında varoş bölgede yaşayan bir çocuk top oynarken bir gümüş gömü buldu ve bunun Viking döneminde lanetlenmiş olduğu belirtildi.(source).

İlk kilise 1252 de yapılmıştır ve dünyanın en kuzeyindeki kilisedir. Adı Sancta Maria Juxta paganos'dur veya "Saint Mary nin paganlara yakınlığı" dır. Muhtemelen aynı sürede çimenlerden sur yaparak bölgelerini Rusve Kırım saldırılarından korumak istemişlerdir.

Tromsø bugünkü karakterine 1794'te gelmiştir; O ana kadar 80 kişi yaşamıştır. 19. yüzyıl boyunca papaz'ın koltuğu 1834 olduğundan dolayı şehir önemini arttırdı, bir öğretmen eğitim üniversitesi (1848), bir tersane (1848), Tromso Müzesi (1872)

İkinci Dünya Savaşı sırasınca Norveçin Başkenti olarak tanıtılmıştır. II. Dünya Savaşında Alman savaş gemileri Tirpitz'e 12 Kasım, 1944'te gelmelerine rağmen şehir hiçbir hasar almamıştır. Ve Almanya'dan 1000 asker ölmüştür. Savaşın ardından Finnmark'tan binlerce mülteci gelmiştir. Çünkü o sıralar Alman ordusu tarafından Kızıl Ordu'nun geleceği varsayılıyordu, bundan dolayı şehirdeki insanları Tromso'ye gönderdiler.

II. Dünya Savaşı'nın genişlemesi çok çabuk oldu. Hava alanı 1964'te Tromso Üniversitesi1972 de Norveç Kutup Enstitüsü 1998 de Oslo da açıldı. Tromso hava alanı 2004 yılında 1,447,000 yolcu kapasitesiyle çalışmıştır. Nüfus artışı çokdur. Bazı yıllar 1000 kişiden fazla olur.

Politika
Politikada şehir meclisinde en büyük oluşum ('Bysryret')'e aittir öyle ki yönetici kişileri Formannskap ve 5 politik komiteyi seçerler.

En büyük parti ise Norveç İşçi Partisi'dir. Parti başkanı  Reinhold Fieler olmasına rağmen. Tromso'nün belediye başkanı Herman Kristoffersen'dir. Belediye başkan yardımcısı ise Pia Svensgaard'dir.

Şehri tanıtma bakımından parlamenterler arasında tartışma vardır. İşçi Partisi Tromsø'nün en büyük Norveç şehri olduğunu savunurken Sosyalist sol parti buna karşıdır.

Spor

Tromso şehrinin Norveç 1. Ligi'nde oynayan futbol takımı vardır: Tromsø IL.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Tromsø International Film Festival
 Tromsø 2018 - Olympic bid official site (English version)
 46664 Arctic - The official site of the Tromsø 46664 Nelson Mandela concert
 Destinasjon Tromsø - Destinasjon Tromsø Tourist information Office
 Tromsø Airport: Facts and pictures from Avinor
 VirtualTourist.com with some good Tromsø pictures
 Link with many pictures from Tromsø
 Climate statistics Tromsø municipality
 Fjellheisen
 Auroral Observatory (Nordlysobservatoriet)

Tromsø


Vječno djevičanstvo blažene Marije je apologetsko djelo svetog Jeronima, koje je ovaj napisao kao odgovor Helvidiju.

Helvidije je bio autor djela napisanog oko godine 383., u kojem je iznio mišljenje da Marija, Isusova majka, nije ostala djevicom doživotno.

Sveti Jeronim je protiv Helvidija napisao:
Da je Josip bio Marijin suprug samo duhovno, ne i tjelesno
Da su Gospodinova "braća" zapravo njegovi bratići
Da je djevičanstvo bolje i od seksa u braku

Poveznice
Isusova braća

Izvori i bilješke

Marija (majka Isusova)

Vječno djevičanstvo blažene Marije