Dubai veya Dübey (Arapça: دُبَيّ Dübeyy), Arap Yarımadası'nda Birleşik Arap Emirlikleri'ni oluşturan yedi emirlikten birisidir. Emirlik'in yönetim biçimini ve kapladığı tüm alanı ifade eden Dubai Emirliği'nden; Dubai Kenti tanımlaması ile ayırt edilir.

Dubai, 1900'lü yıllarda küçük bir balıkçı ve liman kasabasıydı. 1930'larda Dünya Genel Ekonomik Krizinin, Dubai İnci Piyasasını da etkileyerek çökmesine yol açmasından uzun bir süre sonra 1969'da Dubai'de petrol bulunarak ihraç edilmeye başlandı. Bölgeyi himayesinde bulunduran İngiltere 1968'de bölgeden çekileceğini açıkladı. İngiltere'nin bölgeden çekilmesinden sonra Dubai, 2 Aralık 1971'de Abu Dabi, Şarika, Acman, Füceyre ve Ummül Kayveyn emirlikleri monarşik bir federasyon yapılanması ile birleşerek Birleşik Arap Emirlikleri'ni kurdular. 1972'nin başlarında Resü'l-Hayme de diğer altı emirliğe katıldığında Birleşik Arap Emirlikleri'nin bugünkü yedi emirlikten müteşekkil yapısı oluştu. Bölgede petrolün bulunmasından sonra Dubai'nin geliri devamlı ve hızla yükseldi ve emirlik bir ticaret, alışveriş ve turizm kenti hâline geldi.

Dubai, Birleşik Arap Emirlikleri'nin en yüksek nüfusuna ve Abu Dabi'den sonra ikinci en geniş yüz ölçümüne (4.114 km²) sahip emirliğidir. Dubai ve Abu Dabi ülkenin yasama organı Federal Ulusal Konseyi içinde ulusal önem taşıyan kritik konularda veto etme hakkına sahip bulunan iki emirliğidir. Dubai, Emirlikler'in kuzey kıyısında, Abu Dabi ve Şarika emirlikleri arasında yer almakta ve Şarika ve Acman ile birlikte Dubai-Şarika-Acman metropolitan alanını oluşturmaktadırlar.

Dubai'den ilk bahis 1095 ve bölgedeki ilk kaydedilen yerleşim 1799 tarihlidir. Dubai Şeyhliği 1833'te, şimdiki Suudi Arabistan'da bulunan, o günlerde İkinci Suudi Devletinde yaşamakta olan Şeyh Maktum bin Butti El-Maktum'un Beni Yas kabilesinden 800 kişi ile birlikte bugünkü Dubai Koyu'nun (Dubai Creek) bulunduğu yere yerleşmeleri ile Beni Yas'ın Ebu Falasa boyu tarafından kuruldu. 1892'de İngiltere'yle bir himaye anlaşması imzalamalarıyla bölge kontrolleri altında kaldı ve 1971'de bağımsızlıklarını almalarından sonra yeni doğan Birleşik Arap Emirlikleri'ne katıldı. Stratejik coğrafi alanının, kenti önemli bir ticaret merkezi yapmasından önce 20. yüzyılın başlarında Dubai önemli bir bölgesel limana sahipti.

Bugün, Dubai Orta Doğu ve Basra Körfezi bölgesinde sürekli gelişen dünya çapında bir kent olarak ticari ve kültürel bir merkez, kozmopolit bir metropol kentidir. Aynı zamanda yolcu ve kargo taşımacılığı bakımından taşımacılık merkezlerinden birisidir. Dubai ekonomisi tarihsel olarak petrol sanayisi üzerine kurulmuş olsa da, Emirlik batı tipi işletmecilik usulleriyle yürüttüğü turizm, havayolları, gayrimenkul işlemleri ve mali hizmetler alanında önemli gelir kalemlerini oluşturmuştur.

Dubai son zamanlarda geniş ölçekli inşaat projeleri ve sportif karşılaşmaları ile dünyanın ilgisini çekmektedir. Dubai, aralarında dünyanın en yüksek binası olan Burç Dubai'nin de bulunduğu çok sayıda gökdelen ve yüksek binaları, iddialı bir proje olan insan yapımı Palmiye Adaları, otelleri ve bölgenin ve dünyanın en geniş ölçekli alışveriş merkezleriyle bir sembol durumuna gelmiştir. Palmiye Adaları; Palm Deyra, Palm Cumeyra ve Palm Cebel Ali olmak üzere üç ayrı adadan oluşmakta ve Palm Deyra ile Palm Cumeyra arasında Dünya Adacıkları yer almaktadır. Yükselen bu ekonomisiyle Güney Asya'dan bir iş gücünü çekmiştir. Dubai emlak piyasası, dünya çapındaki 2008-2009 krizinin bir sonucu olarak 2008-2009'da önemli bir bozulma yaşadı. Bununla birlikte, 2013 tarihli Oxford Bussiness Group tarafından düzenlenen bir rapor, Dubai'nin komşu emirliklerden gelen katkılarla tedrici bir iyileşme gösterdiğini belirtmektedir.

2012 yılı verilerine göre, Dubai en pahalı kentler sıralamasında Orta Doğu'da birinci, dünya sıralamasında ise yirmi ikinci kenttir. 2011'de Dubai, Amerikan danışma firması Mercer tarafından Orta Doğu'da yaşanabilecek en iyi kentlerden birisi olarak değerlendirilmiştir.

2012'de Ekonomist Bilgi Toplama Ünitesi'nin indeksine göre, toplam 55,9 miktarla 40. sırada yer almıştır. Aynı firmanın 2013 yılı ekonomik araştırma raporunun, geleceğin rekabetçi kentleri sonucuna göre; Dubai 2025'te aynı indekste 23. sıraya yükselecektir. Hintler Dubai emlak piyasasında en başta gelen yabancı yatırımcılar olmaktadır.

Etimoloji
1820'lerde Dubai, İngiliz tarihçiler tarafından El Vasl olarak adlandırılmaktaydı. BAE'nin kültürel tarihine veya Emirlikler'in oluşumuna ait olan az sayıda kayıt bulunmakta olup mevcut bilgilerin çoğu bölgenin geleneksel, folklor ve efsaneleri yazılı olmayan sözel anlatımlara dayanmaktadır. Bir BAE tarih ve kültür araştırmacısı Fedel Handhal'e göre Dubai sözcüğü, kayma anlamına gelen Yadub sözcüğünden türeyen Daba sözcüğünden gelmekte olabilir ve bu şekliyle Dubai Koyu'nun hafif akıntısına bir gönderme yapılmış olmasından ortaya çıkmış olabilir. Şair ve akademisyen Ahmed Muhammed Ubeyd, Dubai sözcüğünün kökünü aynı sözcüğe dayandırır ancak bir çekirge türü olan locust'tan geldiğini öne sürer.

Tarihçe
Ana Madde: Dubai'nin tarihi

Bir takım taştan yapılmış gereçler bulunmuş olsa da ancak birkaç yerleşim yeri bulunabildiğinden BAE'nin erken dönem sakinleri hakkında çok az şey bilinmektedir. Bölgedeki yerleşim yerinin çoğu Doğu ve Batı dünyası arasında bir ticaret merkeziydi. MÖ 7.000 yıllarına ait antik Mangrov Bataklıklarının kalıntıları, Dubai İnternet Kenti yakınlarında yapılan kanalizasyon çalışmaları esnasında bulundu. Alan yaklaşık 5.000 yıl önce kıyı şeridinin karaya doğru çekilmesiyle birlikte kentin bugünkü kıyı şeridini oluşturan kumla kaplanmıştı.
 İslamiyet Öncesi dönemden 3. ve 4. yüzyıllara ait seramikler bulundu. İslam' dan önce bu bölgede yaşayanlar Bajir (veya Bajar)' e tapınmaktaydılar. Bizans, Yunan ve Sasani Pers imparatorlukları bu dönemde büyük bir güce ulaştılar, Sasaniler bölgenin büyük bir kısmını denetimleri altına aldılar. Bölgede İslam' ın yayılmasından sonra Doğu İslami Coğrafyasının Ümeyye Halifeliği güneydoğu Arabistan'ı ele geçirdiler ve Sasanileri buradan çıkardılar. El Cumeyra bölgesinde Dubai Müzesi tarafından yapılan kazılarda Ümeyyeler dönemine ait bazı eserler bulundu.

Dubai'den bahis bulunan 1095 tarihli ilk kayıt, Endülüslü-Arap coğrafyacı Ebu Abdullah el-Bekri' nin Coğrafya Kitabı'nda yer almaktadır. Venedikli inci taciri Gaspero Balbi, 1580 yılında bölgeyi ziyaret etti ve Dubai'den bir inci toplayıcılığı alanı olması yönüyle bahsetti.  1799'dan bu yana, bölgede Dubai adı ile bir kasaba bulunduğu bilinmektedir. 19. yüzyılın başlarında Bani Yas kabilesinden El Ebu Falasa kabilesi, 1833'e kadar önemli derecede Abu Dabi'ye bağımlı kalan Dubai kasabasını kurdular. 8 Ocak 1820'de Dubai Şeyhi bölgedeki diğer şeyher ile birlikte Denizlerde Genel Barış Antlaşması'nı imzaladılar. 1853 yılında İngiltere ile Denizlerde Kalıcı Ateşkes Antlaşması'nın imzalanmasıyla bölgeye İngilizler tarafından "Ateşkes Kıyısı" adı verildi. 1833'te Beni Yas kabilesi El Falasi neslinden gelen El Maktum hanedanı Abu Dabi'nin güneybatısında Liva Vahası'nda bulunan yurtlarını bir kabile içi anlaşmazlık sonrası terk ettiler ve Dubai'nin kontrolünü bir direnme olmaksızın Ebu Falasa kabilesinden aldılar.

Fransa, Almanya ve Rusya'nın Basra Körfeziyle artan ilgisine karşı olarak 1892 tarihli bir antlaşma ile Dubai İngiltere korumasına girdi. 1800'lü yıllarda kasabayı iki büyük felaket etkiledi. Birincisi, 1841'de ortaya çıkan çiçek salgını Bur Dubai'de ortaya çıktı ve burada yaşayanların doğu yönündeki Deyra'ya taşınmasına yol açtı. Ardından, 1894'te, Deyra' da başlayan yangın evlerin birçoğunu yok etti. Bununla birlikte, kasabanın coğrafi alanı dünyanın her yanından tacir ve iş sahiplerini bölgeye çekmeye devam etti. Dubai Emiri, yabancı tacirleri bölgeye çekmekte kararlı idi ve bu nedenle ticari vergi miktarlarını düşürdü. Fars tacirleri doğal olarak karşı kıyılarındaki Arap ülkesine yöneldiler ve nihayet Dubai'ye yerleştiler. Lingah ile bugün Dubai Koyu'nda hâlen görülebilen dhov tekneleriyle ticaret yapmaya devam ettiler ve bölgelerine İran'daki Bastak bölgesinden geldiklerinden dolayı Bastakiya adını verdiler.

Dubai'nin İran'a coğrafi yakınlığı onu önemli bir ticari bölge yaptı. Dubai kasabası, yabancı tacirler için özellikle de İran'lılar için önemli bir liman oldu, nihayet bunlardan birçoğu kasabaya yerleştiler. 20. yüzyılın başlarında Dubai önemli ve işlek bir limana sahipti. Dubai 1930'lara kadar inci ihracatı ile tanındı; inci ticareti I. Dünya Savaşıyla ve takip eden 1930 Ekonomik Kriziyle birlikte onarılmaz bir hasar aldı. İnci ticareti sektörünün çökmesiyle Dubai derin bir ekonomik krize girdi ve ortaya çıkan açlık sonucu birçok sakin Basra Körfezi'nin diğer bölgelerine göç ettiler.

2 Aralık 1971'de Dubai, İngiltere'nin himayesinin ardından diğer emirliklerle birlikte Birleşik Arap Emirlikleri'ni oluşturdular. 1973'te, Dubai diğer emirliklerle birlikte ortak para birimi olarak belirlenen BAE Dirhemi para birimini kabul etti. Katar ve Bahreyn bağımsız devletler olarak kalmayı tercih ettiler. 1973'te, Katar ortak para biriminden ayrıldı ve BAE Dirhemi Emirliklerde piyasaya sürüldü.

1970'ler boyunca, petrol ve ticaretten elde ettiği gelirler ile büyümeye başladı ve aynı zamanlarda Lübnan Savaşı nedeniyle ülkeye gelenlerin oluşturduğu bir göçmen akını yaşadı. Cebel Ali Limanı 1979'da kuruldu. Yabancı şirketlere sınırsız ithalat ve ihracat olanakları sunan Cebel Ali Gümrüksüz Bölgesi (JAFZA) liman etrafında 1985 yılında oluşturuldu.

1990 Körfez Savaşı kent üzerinde olumsuz etki oluşturdu. Sermaye yatırımcıları paralarını geri aldılar ve tacirler ticaretten çekildiler ama sonuç olarak kent değişen politik iklimle uyuşarak gelişimini geri kazandı. 1990'ların sonunda, ilk önce Kuveyt Körfez Savaşı esnasında, ardından Bahreyn Şia karışıklıkları esnasında işlerini Dubai'ye naklettiler. Dubai, Körfez Savaşında ve 2003 Irak' ın İşgalinde müttefiklere Cebel Ali Gümrüksüz Bölgesinde yakıt ikmal üsleri tedarik etti. Irak Savaşı'nın ardından yüksek miktarda artan petrol fiyatları Dubai Emirliğini ticaret ve turizme odaklanmaya devam etmesine sevk etti.

Coğrafya

Dubai, Birleşik Arap Emirlikleri' nin Basra Körfezi kıyısında, kabaca 16 m. rakımda ve deniz seviyesinde bulunmaktadır. Dubai Emirliği, güneyinde Abu Dabi Emirliği, kuzeydoğusunda Şarika Emirliği ve güneydoğusunda Umman Sultanlığı ile sınırlara sahiptir. Hatta, Emirliğin Umman sınırları içerisinde bulunan toprak parçası olup üç yönü Umman ile batısında Acman ve kuzeyinde Reis el-Hayme ile çevrilidir. Basra Körfezi emirliğin batı kıyısında bulunur. Dubai,  koordinatlarındadır ve başlangıçtaki 1500 km²'lik alanın denizin doldurulması ile elde edilen fazlalıklar ile birlikte 1588 km²'lik bir alanı kaplamaktadır.

Dubai, arkasında bulunan Arap Çölü'ne bitişiktir. Dubai, BAE' nin güney yönündeki kısımdan oldukça farklı bir görünüme sahip olmakla birlikte birçok Dubai manzarasında kumlu çöl görünümleri ortaya çıkmaktadır. Kum çok miktarda ezilmiş midye kabuğu ve mercan parçalarıdan oluşur, temiz ve açık renktedir. Kentin doğusu, tuz tortulu kıyı düzlükleri Sabha (Sabkha) olarak bilinir, hareketli kum tepecikleri arasından kuzeydoğu yönüne geçit verir. Daha uzak doğu yönünde daha geniş kum tepecikleri büyür ve demir oksitlenmesinin neden olduğu kırmızı rengi almaya başlar.

Düz kum çölü, Umman ve Hatta ile Dubai sınırınca uzanan Batı Hacar Dağları'na doğru yol verir. Batı Hacar dağları; bazı yerlerde 1.300 m. yüksekliğe ulaşmakla birlikte kurak, sarp ve parça parça bir görünümdedir. Dubai'de, dibi geniş yük gemilerinin geçişi için temizlenmekte olan doğal Dubai Koyu (Creek) bulunmasına rağmen doğal bir ırmak veya vaha bulunmamaktadır. Dubai'de, Batı Hacar Dağları içinde canlıların su ihtiyaçlarını karşıladıkları çok sayıda gölcük ve geçitler bulunmaktadır. Dubai'nin güney bölgesi geniş kum tepeleri ile kaplıdır ve nihayet Boş Mahalle adı verilen çöl alanına kadar uzanır. Sismik bakımdan Dubai oldukça sabit bir zemine sahip olmakla birlikte en yakın sismik alan, 200 km uzaklıktaki Zagros Fayı'dır ve Dubai'ye etkisi bulunmamaktadır. Uzmanlar bölgede bir tsunami görülesinin küçük olasılık olduğunu, Basra Körfezi sularının bir tsunami tetiklemeye yetecek kadar derin olmadığını tahmin etmektedirler.

Kenti çevreleyen çöl yaban otları ve ender hurma ağaçlarını barındırır. Kentin Batı El Hacar Dağları yakınlarındaki düz ovalarda akasya ve ghaf ağaçları yetişirken doğusunda Sabha ovalıklarında çöl sümbülü yetişir. Hurma palmiyesi ve Neem Ağacı ve ithal edilen okaliptüs gibi ağaçların yanı sıra çok sayıda bölgeye özgü ağaç türü Dubai doğal parklarında yetiştirilmektedir. Hubara Kuşu, Çizgili Sırtlan, Karakulak, Çöl Tilkisi, şahin ve Arap Afrika Antilobu Dubai çölünde rastlanan canlılardır. Dubai, Avrupa, Asya ve Afrika arasında kalan bir göç yoludur. 320'den fazla kuş türü ilkbahar ve sonbahar aylarında Dubai' den geçer. Dubai suları aralarında en bilineni olan Hamur da bulunmak üzere 300'den fazla balık türüne ev sahipliği yapmaktadır. Tipik Dubai deniz yaşamı tropikal balık türleri, denizanaları, mercanlar, dugonglar, yunuslar, balinalar ve köpekbalıklarını barındırmaktadır. Aralarında tehlikeli türler olarak nitelenen Hawksbill Kaplumbağası ve Yeşil Kaplumbağa'nın da bulunduğu birçok çeşit kaplumbağa cinsi bölgede görülebilmektedir.

Dubai Koyu kentin kuzeydoğu-güneybatı yönü boyunca uzanır. Kentin doğu bölümünde Deyra bölgesi yer alır doğu yönünde Şarika Emirliği, güney yönünde ise El Avir ile sınırlıdır. Palm Deyra adı ile bilinen yapay palmiye adası Deyra'nın kuzey yönünde Basra Körfezi içinde bulunmaktadır. Dubai Uluslararası Havalimanı Deyra'nın güney yönündedir. Birçok Dubai gayrimenkul şirketi Dubai Koyu'nun batı yakasında, Cumeyra kıyı şeridinde bulunmaktadır. Port Raşid, Cebel Ali, Burç El Arap, Palm Cumeyra ve İş Körfezi gibi konu tabanlı çok sayıda gümrüksüz bölge bu mıntıkada yer almaktadır.

İklim
Dubai sıcak çöl iklimine sahiptir. Dubai'de yazlar ortalama 42 °C yükseklikte çok sıcak, rüzgârlı ve nemli olup geceleri 29 °C'ye kadar düşer. Yıl boyunca neredeyse tüm günleri güneşlidir. Kışları ortalama 23 °C sıcaklığa sahip olup geceleri 14 °C'ye kadar düşer. Yağış, son birkaç on yıldır artmakla birlikte yıllık 250 mm²' dir. Dubai yazları sıcaklığının yanı sıra aşırı yüksek nem oranına sahip olması ile bilinir.

Yönetim ve politika
Dubai Hükûmeti anayasal monarşi çerçevesinde işletilmekte ve 1833'ten beri El Maktum ailesi tarafından yönetilmektedir. Şimdiki yöneticisi Şeyh Muhammed Raşid El Maktum aynı zamanda Birleşik Arap Emirlikleri Başkan Yardımcısı, Başbakanı ve Üst Konsey Birliği üyesidir. Dubai, BAE üst federal yasama organı olan Federal Ulusal Konseyine iki devrelik dönem için sekiz üye atamaktadır.

Dubai Belediyesi, 1954'te kent planlaması, vatandaş hizmetleri ve yerel tesislerin bakım masrafları ile ilgilenmek üzere Raşid bin Said El Maktum tarafından kuruldu. DB, Dubai delege yönetici Hamdan bin Raşid El Maktum'un başkanlığında yönetildi. Dubai Belediyesi, Yol Departmanı, Planlama ve Etüt Departmanı, Çevre ve Kamu Sağlığı Departmanı ve Mali İşler Departmanlarını bünyesinde barındırmaktadır. 2001'de Dubai Belediyesi 40 adet hizmet alanının elektronik ortamda internet sitesi dubai.ae  üzerinden sürdürülmesi için çalışma başlattı. Bu tasarıya uygun olarak on üç hizmet türü Ekim 2001'de oluşturuldu. Diğer hizmet birimlerinin gelecekte uygulamaya geçilmesi planlandı. Dubai Belediyesi, aynı zamanda sağlıklı hâle getirme hizmetleri ve kanalizasyon altyapı hizmetlerinin yürütülmesi işlerinde de görevli bulunmaktadır.

Yasal sistem ve kolluk güçleri
Dubai Polis Gücü, 1956'da Naif semtinde, bütün bir emirlik sınırları içinde kolluk gücü görevlisi olarak ve Şeyh Muhammed bin Raşid El Maktum' un komutasına doğrudan bağlı olarak kuruldu.

Sadece Dubai ve Resü'l-Hayme emirlikleri Birleşik Arap Emirlikleri federal yargı sistemine bağlı olmayan iki emirliktir.

Dubai Emirliğinin yargı mahkemeleri;

1- Birinci Derece Mahkemeler;
1.1 Sivil Mahkeme: Bütün sivil vatandaş davalarına,
1.2 Ceza Mahkemesi: Polis şikayetlerinden gelen davalara,
1.3 Şeriat Mahkemesi: Müslüman nüfus arasındaki davalara bakar. Müslüman olmayanların davaları şeriat mahkemesinde görülmez.
2- Temyiz Mahkemesi

3- İptal Mahkemesi: Emirliğin en üst derece mahkemesidir ve sadece yasa konularındaki anlaşmazlıklar yönünden incelemeler yapar.

Dubai Karayolu ve Taşımacılık Otoritesi (RTA) kent nüfusunun trafik kurallarını takip etmesi ve iyi düzenlenmiş bir sistem yürütmesi için düzenlenmiştir. Dubai polisinin internet sitesinde de belirtildiği üzere ağır para cezaları ve bir dizi para cezaları listesi bulunmaktadır. Herhangi bir kişi internet ortamında kendisine yazılmış cezayı kontrol edebilmekte ve aynı ortamdan ödemesini gerçekleştirebilmektedir.

Düşük suç oranı
Dubai birçok önemli araştırma kurumu tarafından dünyanın en güvenli kenti olarak gösterilmiştir. Güçlü kolluk kuvvetleri ve yasalar ve ihtiyatlı polis gücü Emirliklerde suç oranının düşük seviyede olmasında önemli yer tutmaktadır.

Demografi

Göçmenler ve diller
Dubai İstatistik Merkezi tarafından elde edilen bilgilere göre, Emirliğin 2009 yılına göre toplam nüfusu 1.771.000 olup bunlardan 1.370.000 kişi erkek, 401.000 kişisi kadındır. Nüfusun cinsiyetler arasındaki göze çarpan biçimde orantısızlığı ülkeye çalışmak üzere gelen yüksek miktarda göçmen nüfusu bulundurmasından kaynaklanmaktadır. Bölge 1.287.5 km² alan üzerinde bulunmaktadır. Nüfus yoğunluğu ise 408.18/km² ile ülke geneline göre sekiz kat yüksektir. Dubai, bölgenin ikinci en pahalı kentidir ve dünyanın en pahalı kentleri sıralamasında 20.' dir.

2005 yılı verilerine göre, %17'si yerel Arap (Emirati) olup geri kalan nüfusu farklı ülke vatandaşı olan göçmenlerden oluşmaktadır. Göçmen nüfusun ise yaklaşık olarak %85' ini (BAE toplam nüfusunun %71' ini) Asyalılar; en başta %51 ile Hindistanlılar ve %16 ile Pakistanlılar, %9 Bangladeşliler ve %3'ünü Filipinliler oluşturmaktadır. Ayrıca yaklaşık 30.000 kişiyle Somalililer ve diğer ülkelerden göçmenler bulunmaktadır. Nüfusun yaklaşık dörtte birinin İran kökenli olduğu da belirtilmektedir. Ek olarak nüfusun çoğunluğu Asyalılardan oluşan %16' sının (ya da 288.000 kişi) BAE' nde müşterek işçi barınma alanlarında yaşamakta olduğu belirtilmektedir. Dubai' de yaklaşık olarak 100.000 İngiliz göçmen diğer Avrupalılara göre büyük bir farkla daha çok sayıda bulunmaktadır. Emirlikteki yaş ortalaması 27' dir. 2005 yılına göre kaba doğum oranı %13,6 ve kaba ölüm oranı %1' dir.

Birleşik Arap Emirliklerinde ulusal ve resmî dil Arapçadır. Emirati yerel nüfusu tarafından Arapça' nın Körfez lehçesi konuşulmaktadır. İngilizce ikinci dil olarak konuşulmaktadır. Göç durumlarına göre, Urduca, Hintçe, Farsça, Bengalce, Malayca, Tuluca, Tamilce, Kannadaca, Sinhalaca, Teluguca, Tagalogca ve Çince dilleri de diğer başka dillerle birlikte konuşulmaktadır.

Din

BAE' nin Geçici Anayasası BAE' nin dininin İslam olduğunu belirtir. Devlet, camilerin yaklaşık %95' ini ve tüm İmam' ları mali bakımdan desteklemektedir. Camilerin yaklaşık olarak %5' i tümüyle özeldir ve birkaç büyük caminin geniş özel bağış geliri bulunmaktadır.

Dubai'de Müslümanların yanı sıra geniş bir Hristiyan, Hindu, Sih, Bahai, Budist ve diğer dinlerden topluluklar bulunmaktadır. Müslüman olmayanlar inanç ve dinlerinin gereklerini özgürce uygulabildikleri kendi tapınaklarını bir toprak hibesi talebinde bulunduktan ve bir kompleks oluşturma izni aldıktan sonra açabilirler. Kendi binalarına sahip olmayan gruplar başka organizasyonların dinsel tesislerini kullanmalıdırlar veya kendi özel mülklerinde tapınabilirler. Müslüman olmayan dinsel gruplara grup faaliyetlerini açıkça tavsiye etmeleri izni verilmiştir. Bununla birlikte dini yayma adına misyonerlik faaliyetleri ve dinsel literatürü karıştırmak kesinlikle yasaklanmış olup ceza kovuşturmasına tabidir. Bunun gibi İslam'a saldırı içeren davranışlar da ceza kovuşturmasıyla hapis veya sınır dışı cezalarına tabidir.

Ekonomi

2011 verilerine göre Dubai'nin Gayri Safi Yurt içi Hasılası 83.4 milyar Amerikan Dolarıdır. Dubai ekonomisi petrol sanayisi tabanında kurulmuş olsa da petrol ve doğal gazdan elde edilen gelir toplam gelirinin %7'sinden daha azını oluşturmaktadır. Dubai'nin günlük 50.000 ile 70.000 (varil) civarında petrol ürettiği tahmin edilmektedir. Petrolün önemli bir kısmı kıyıdan uzak denizin iç kısımlarından çıkarılmaktadır. Dubai ekonomisine gayri menkul ve inşaatçılık %22.6, ticaret %16, antrepo %15 ve mali hizmetler %11 oranında katkı sağlamaktadır. Dubai en başta gelen ihracat yönünü Hindistan (5.8 milyar ABD&), İsviçre (2.37 milyar ABD&) ve Suudi Arabistan (0.57 milyar ABD&) oluşturmaktadır. Dubai yeniden ihraç (yurt dışından ithal edilen ürünlerin ihraç edilmesi) miktarlarının en yüksek olduğu ülkeler Hindistan (6.53 milyar ABD&), Çin (11.52 milyar ABD&) ve ABD (7.57 milyar ABD&) ülkeleridir. 2009 yılı verilerine göre Hindistan emirliğin en geniş ticari ortağıdır.

Tarihi olarak Dubai ve Dubai Koyu'nun karşısında bulunan Deyra (Deyra o günlerde Dubai Kentinden ayrı bir yerleşimdir) Batı üreticilerini çeken önemli limanlara sahipti. Yeni kentin pek çok bankacılık ve finans merkezinin ana binası liman alanında bulunmaktadır. Dubai, 1970 ve 1980'lerde bir ticaret merkezi olarak önemini sürdürdü. Dubai'de vergisiz altın ticareti yapılmaktadır. Dubai aynı zamanda bilgi ve finans teknolojileri, Gümrüksüz Bölgeler ile hizmet sanayisi merkezidır. Dubai İnternet Kent; Dubai Medya Kent ile bir olarak TECOM (Teknoloji, elektronik, Ticaret ve Medya Gümrüksüz Bölge Yönetimi)' nin bir parçasını oluşturmakta ve üye işletmecileri arasında HP, EMC, Oracle Corp., Microsoft ve IBM gibi internet teknolojisi firmaları ile MBC, CNN, BBC, Reuters, Sky News ve AP gibi medya şirketleri bulunmaktadır.

Hükûmetin petrole dayalı ekonomiyi bir ticari tabana dayalı ekonomi olarak çeşitlendirme, hizmet ve turizm odaklı gayri menkul piyasasını daha değerli kılma yönünde kararı 2004 ve 2006 arasında gayri menkul piyasasının değer kazanması ile sonuçlandı. Dubai emlak piyasası daha uzun dönemli vergilendirilse de bazı mülkler 2001' den Kasım 2008' e kadar değerlerinin %64' e varan miktarını yitirdi. Geniş ölçekli gayri menkul piyasasının gelişimi, aralarında Emirates Kuleleri, Burç Dubai, Palmiye Adaları gibi çok yüksek bazı en yüksek gökdelen ve en büyük projeler ile Burç el Arap gibi en pahalı otel projelerinin inşa edilebilmesine yol açtı. Dubai Gayri Menkul Piyasası 2008'de büyük bir çöküş yaşadı ve 2009'da yavaş bir ekonomik iklim ile sonuçlandı. 2009'un başlarında büyük resesyon ile inşaat ve istihdam sektörü daha da kötüleşti. Bu kriz bölgedeki gayri menkul yatırımcılarına büyük bir etki yaptı, bazı yatırımcılar gayrimenkul projelerini devam ettirebilmek için gerekli fonları sağlamayı başaramadılar. Şubat 2009 verilerine göre Dubai dış borcu; dünya çapındaki etkilerine göre küçük sayılabilecek bir miktar olarak kabul edilse de yaklaşık olarak $80 milyar dolar olarak tahmin edildi. Dubai ve BAE gayri menkul uzmanları geçmişteki hatalardan kaçınılarak gelecekte emlak piyasasında bir sabitlik sağlanabileceğini düşünmektedirler.

Dubai Finans Pazarı, hem yerel hem dış piyasa tahvil ve bono ikincil piyasası olarak Mart 2000'de kuruldu. 2006'da ticaret hacmi 400 milyar & hisseye ulaştı. Diğer Dubai merkezli piyasa 'NASDAQ Dubai' Ortadoğu uluslararası hisse senedi borsasıdır.

Turizm ve ticaret
Ana Madde: Dubai'deki alışveriş merkezlerinin listesi

Turizm Dubai hükûmetinin emirliğe yabancı nakit para akışını sürdürme stratejisinin önemli bir parçasıdır. Dubai öncelikli olarak alışveriş merkezleri ile turistler için bir çekim alanıdır fakat bununla birlikte diğer antik ve çağdaş cazibe alanları da bulunmaktadır. 2006 yılı verilerine göre Dubai, yıllık 7.6 milyon ziyaretçi ile dünyada 7. en çok ziyaret edilen kenttir. Dubai'nin 2015 yılında 15 milyon turisti misafir etmesi beklenmektedir.

Dubai, Birleşik Arap Emirliklerinin yedi emirliği içinde en popüler olanıdır. Ülkedeki diğer emirliklerden, emirlik gelirinin büyük bir kısmının turizm gelirlerinden oluşması ile farklılık gösterir.

2012'de %16.4'lük enflasyon oranı kentteki lokanta ve otelcilik söktürünü etkiledi. Ağustos 2013'ün başlarında ilk sualtı oteli Water Discus Hotel'in planlandığı ilk kez kamuoyuna açıklandı. Polonya şirketi Deep Ocean Techonogy tarafından üstlenilen projenin üstlenicisi firma Water Discus' ın alanında en geniş otel olacağını açıkladı.

Dubai Orta Doğunun alışveriş başkenti olarak tanımlanmaktadır. Sadece Dubai'de aralarında dünyanın en geniş alışveriş merkezi olan Dubai Mall' un da bulunduğu 70'ten fazla alışveriş merkezi bulunmaktadır. Kent, bölgeden ve Doğu Avrupa, Afrika ve Hindistan gibi ülkelerden çok sayıda alışveriş amaçlı gelen turistleri ağırlamaktadır. Birçok butik, elektronik eşya satış mağazası, sabit ücret politikası ile iş yapan süpermarket ve mağazalar çok sayıda müşteriyi çekmektedir.

Dubai, koyun her iki yakasında bulunan suk adı ile bilinen geleneksel alışveriş yerleri ile de tanınır. Geleneksel olarak devam ettirilen dhov taşımacılığı ile Doğu Asya, Çin, Sri Lanka ve Hindistan kargo ve malları taşınır ve suk'ların hemen üst tarafında bulunan rıhtımlardan yapılan pazarlıklar sonucu satın alınır. Bunun yanı sıra kentte birçok butik ve mücevher mağazası da bulunmaktadır. Dubai Altın Kenti olarak da bilinir. Deyra' da buluna Dubai Altın Suk'u içerisinde yaklaşık olarak perakende satış yapan 250 kuyumcuyu barındırır. Dubai Uluslararası Havalimanında bulunan Dubai Vergisiz İşletmesi havalimanını kullanan çok sayıda uluslararası yolcuya satış hizmetlerini sunar.

Uyuşturucu yasaları çok kesin bir yaptırımı öngermektedir. Bu yüzden ayakkabıları, elbiseleri ve cepleri içinde bu tür madde bulunup tutuklananlar ve dört yıl hapis cezasına çarptırılanlar olmuştur.

Dubai Expo 2020 adayı
Ana Madde: Expo 2020
2 Kasım 2011'de Dubai'nin son dakika katılımı ile İzmir, Dubai, São Paulo ve Yekaterinburg olmak üzere toplam dört kent Expo 2020'ye ev sahipliği yapmak üzere aday oldular. Dubai' yi Şubat 2013'te ziyaret eden Uluslararası Sergiler Bürosu, Emirliğin en geniş fuar için hazırlığını test etti. Emirliğin bu konu için altyapı tesislerinden ve ulusal desteğin yüksekliğinden etkilendi. Mayıs 2013'te, kentin kazanmak için büyük bir şansa sahip olduğunu gösteren Dubai Expo 2020 Hakim Planı açıklandı. Eğer kent fuarı alırsa kent fuardan büyük ekonomik fayda elde edecek ve milyarlarla ifade edilen gelir sağlayacaktır. Oxford Economics araştırmasına göre Dubai Expo 2020 270.000'in üzerinde iş olanağı yaratacağı belirtildi. 27 Kasım 2013 günü Paris'te yapılan oylamanın üçüncü turunda 116 oy alan Dubai, Expo 2020'ye ev sahipliği yapma hakkı kazandı. Dubai, dünyayı etkisi altına alan Covid-19 salgınının ardından 1 Ekim 2021 tarihine ertelenen fuarın 31 Mart 2022'e kadar ev sahipliğini yapacak.

Kentin görünümü

Mimari
Ayrıca Bakınız: Dubai'deki en yüksek binaların listesi

Dubai birçok farklı mimari tarzda bina ve yapı koleksiyona sahiptir. İslami mimarinin çağdaş tasarımlarla, yalnız El Hashemi Grup ve Aedas gibi büyük Arap veya uluslararası mimari ve inşaat firmaları tarafından değil aynı zamanda büyük New York ve Chicago firmaları tarafından oluşturulmuş çok sayıdaki örneklerini genel olarak bütün Arap ülkelerinde ancak özellikle Dubai'de görmek mümkündür. Yaşanan bu mimari patlaması sonucu olarak, çağdaş İslami ve dünya mimarisi muntazam olarak gökdelen inşaat ve tasarımında yeni düzeylere ulaşmıştır. Dubai bugün çoğu bitmiş veya bir kısmı son noktaya yaklaşmış bulunan 2/3 km, 1/3 km veya 1/4 km'den daha uzun gökdelenleri ile övünmektedir. 2010'da Burç Dubai (Burç Halife)'nin bitirilmesiyle doruk noktasına ulaşıldı. Gökdelen sahip olduğu 829.8 m (2.722 ft) uzunluğu ile açık ara ile dünyanın en yüksek binasıdır. Burç Halife İslami mimari örnek alınarak; bir çöl çiçeği çeşidi olan ve Dubai'de görülebilen hymenocallis çiçeği soyutlaması olarak üç parçalı ayak üzerine tasarlanmıştır. Burç Dubai'nin tamamlanması, 1980'lerde başlayan, 1990'larda artan ve 2000'lerde hızlı bir yarış hâlini alan çağdaş insanlık tarihinin benzersiz inşaatçılığının sonucu 4 Ocak 2010'da gelinen son noktasıdır.

Burj el Arap
Ayrıca bakınız:Dubai'deki otellerin listesi

Burç El Arap (Arapça: برج العرب, Arap Kulesi) dünyanın 7 yıldızlı olarak derecelendirilen tek oteli olarak bilinmektedir. Burç El Arap Oteli yapay bir ada üzerinde, Dubai Cumeyra kıyısından 280 m. uzaklıkta olup özel eğimli bir köprü üzerinden ulaşılmaktadır. Otelde her biri lüks mobilyalarla döşeli 170 ile 780 m² arasında değişen, Dubai ve Basra Körfezi manzaralı 202 adet dubleks oda bulunmaktadır. Deniz ürünlerinin bulunduğu El Mahara ve şık El Muntaha gibi yemek salonları bulunmaktadır.

Tasarım özelliği olarak çelik bir dış iskeletin etrafı güçlendirilmiş beton kuleyle çevrilmiştir. İki kanat V şeklinde yayılırken arasındaki boşluk teflon kaplı fiberglas dokuma ile kapatılmıştır. Gün boyunca, beyaz dokuma otelin içine yumuşak, süt rengi bir ışık verir. Oysa şeffaf, cam malzemeden müteşekkil bir ön cephe olsaydı göz kamaştırıcı miktarda parıltı ve sürekli artan miktarda sıcaklık oluşturacaktı. Gece olduğunda, hem iç hem de dış yüzey değişen renklerle ışıklandırılır. Binanın zirvesine yakın bir noktada asma bir helikopter pisti bir konsol ile destekli olarak yerleştirilmiştir.

Otelin içi Kunan Chew tarafından tasarlanmıştır ve 180 m. ile dünyanın en geniş orta avlu lobisine sahiptir. Orta avlu lobisi V şekilli kiriş ile biçimlenmiş olup otelin iç bölümüne hakimdir. Bu ölçülerine rağmen otel, 202 yatak odası suitine, 28 çift-kat'a sahiptir. Dünyadaki en pahalı otellerden birisidir. Otelde bir gecelik konaklama ücreti 1.000 &'dan başlamaktadır. En yüksek oda ücreti 28.000 & ile kral dairesidir.

El Muntaha adlı lokantası Basra Körfezinden 200 m. yüksekliktedir ve Dubai manzarasını verir. Tam bir konsol ile desteklenmiş olarak otel gövdesinden ayrılır ve her bir cephesinden 27 m. olup buraya geniş açılı manzaraya sahip bir asansör ile ulaşılır. Diğer bir lokanta olan El Mahara 'ya ise bir denizaltı yolculuğu simülasyonu ile ulaşılır, geniş bir deniz suyu akvaryumu özelliğindedir ve kabaca 35.000 m³ su bulundurmaktadır. Suyun bulunduğu tank teknik olarak cam olmayan ancak akrilik cam adı verilen, içinde bulundurduğu suyun baskısına dayanabilen, 18 cm. kalınlığında, düşük ağırlıklı ve kırılmaya dayanıklı şeffaf termoplastikten yapılmıştır.

KE2

Dubai meşhur Cunard Line firmasının eski okyanus aşırı yolcu gemisi Kraliçe Elizabeth 2 gemisine ev sahipliği yapmaktadır. Bu gemi şimdi sahibi İstithmar World tarafından 100 milyon dolara satın alındı. İstithmar bu gemiyi Singapur Merkezli Oceanic World şirketine satmaya karar verdi. Dubai şirketinin gemi hakkında bundan önceki planı KE2' yi Palm Cumeyra yapay adasında demirli lüks yüzen bir otel olarak işletmekti. Gemi, 2008' in sonlarında hizmetten çekilmesinden bu yana Port Raşid'de demirli olarak durmaktadır. Gemi KE2 internet sitesi haberine göre Cunard Line firmasından 60 milyon Euro karşılığında satın alınmıştı.

17 Ocak 2013'te KE2'nin sahipleri geminin yüzen lüks bir otel olarak kullanılmak üzere gönderileceğini açıkladı. Geminin yenilenmesi Singapur firması Oceanic World işbirliği ile bitirilecek.

Dubai Mucize Bahçe
2013 Sevgililer gününde, 72.000 m² alan üzerinde, Umm el Sukeym Caddesi kenarında, Dubailand'de, bulunan Dubai Mucize Bahçesi'nin açılışı yapıldı. Bahçe, bugün dünyanın en geniş çiçek bahçesidir. Tamamlandığında 45 milyon çeşit çiçek suyun yeniden kullanılması ve damlama yöntemiyle sulanacak. Mayıs sonlarından Eylül ayına gelindiğinde, sıcaklığın 40 °C' ye yükseldiği yaz döneminde bahçe kapalı olacak.

Taşımacılık

Dubai' de taşımacılık, bir kamu kurumu olan Yol ve Taşımacılık Kurumu (RTA) tarafından yürütülmektedir.

Karayolu
Ana hatlar olarak E11 Şeyh Zayid Caddesi, E311 Şeyh Muhammed Bin Zayid Caddesi, E44 Hatta otoban yolu, E77 El Habab Caddesi ve E66 Oud Metha Caddesi yönlerine ulaşım vermektedir.

Bütün taksicilik hizmetleri RTA belgesiyle işletilmektedir. Dubai taksileri diğerlerinden krem gövde rengi ve çeşitli tavan renkleriyle kolayca ayırt edilebilir.RTA' ya bağlı Dubai Taksi Kurumu emirliğin en fazla sayıda taksisi bulunan işletmecisidir ve tavan rengi kırmızıdır. Dört özel işletmeci firması bulunur: Metro Taksileri; portakal renkli tavan, Cars Taksileri; Mavi Tavan ve Arabistan Taksileri firması yeşil tavan rengine sahiptir. Ek olarak yalnızca kadınlara hizmet veren pembe tavanlı Bayanlar Taksi servisi de bulunmaktadır.

Havayolu
Dubai Uluslararası Havalimanının havalimanı kodu IATA ve Dubai'nin havacılık kodu DXB' dir ve Emirates Havayolları'nın şirket merkezidir. Liman, dünyanın en işlek havalimanları sıralamasında 15. sırada bulunmaktadır. 2009 yılı verilerine göre 40.9 milyon yolcusu olmuştur.

Metro hattı

3.89 milyar dolarlık Dubai Metro projesi işletilmektedir. Hâlen kırmızı ve yeşil olmak üzere iki hattı bulunmaktadır. Metro projesi 09.09.2009'da kısmi olarak işletilmeye başlamıştır. İngiltere merkezli Serco Group adlı uluslararası hizmet şirketi metronun işletilmesinden sorumludur. Dubai Metro, Tahran Metro' sundan sonra dünyanın ikinci en ucuz metro taşımacılığını sağlamaktadır.

Palm Cumeyra tek raylı hattı

Palm Cumeyra tek raylı hattı, Palm Cumeyra yapay adası üzerinde işlemekte ve adayı anakaraya bağlamakta ve Dubai Metro'nun işlediği Kırmızı hatta uzatılması planlanmaktadır. Hat, 30 Nisan 2009' da açılmıştır.  Şehirmerkezi ve el Sufouh yönleri için iki tramvay sisteminin yapılması planlanmıştır.

Bütün Körfez ülkelerini bağlayacak, yolcu ve kargo taşımacılığı hizmetleri verecek bir hızlı tren hattının yapılması da mevcut planlar arasında bulunmaktadır.

Denizyolu
Dubai'de Port Raşid ve Cebel Ali Limanları olmak üzere iki ticari liman bulunmaktadır. Cebel Ali Limanı dünyanın en geniş insan yapımı limanı ve Ortadoğu'nun en geniş, dünyanın ise 7. en işlek limanıdır.

Dubai'den Deyra'ya Dubai Koyu (creek) üzerinden geçmek için kullanılan geleneksel yol, Abra tekneleridir ve istasyonları Bastakiya ve Beni Yas Caddesi üzerindedir. Deniz Taşımacılık Ajansın bağlı Dubai Deniz Otobüsü seferleri de bulunmaktadır. Son seçenek ise Deniz Taksilerinin kullanılmasıdır.

Şindega tüneli
Şindega Tüneli, Dubai Koyu'nun iki yakasında yer alan El Ras ve Deyra ile Cumeyra ve Bur Dubai semtlerini karayolunda seyreden araçların doğrudan geçebilmesi için denizin içine inşa edilmiş denizin iki yakasını birbirine bağlayan, 4 şeritli, 5 m. yükseliğinde su altı tünelidir.

Kültür

BAE kültürü İslam dini ve geleneksel Arap ve Bedevi kültürü etrafında biçimlenmiştir. Buna karşın, Dubai kenti çeşitlilikler içinde yüksek bir kozmopolit toplum ve canlı bir kültüre sahiptir. İslam etkisi ve Arap kültürünün mimari, müzik, giyim, mutfak ve yaşam tarzında görülebilmektedir. 2006'dan, 2021 yılına kadar Cuma ve Cumartesi günleri hafta sonu tatili yapılmaktaydı. 2021 yılı Aralık ayından itibaren ise Cumartesi ve Pazar günleri hafta sonu tatili yapılmaktadır.

2005 verilerine göre Dubai nüfusunun %84'ünü yabancı ülke doğumlular oluşturmakta olup bunların yaklaşık olarak yarısı Hindistanlılardan oluşmaktadır. Kentin kültürel yapısı küçük, etnik olarak homojen yapısı, 1900'lerin başlarında İranlılar ve sonra 1960'larda Hindistan ve Pakistanlıların gelmesi ise kozmopolit bir yapıya doğru değişmiştir.

Birleşik Arap Emirliklerinin kuruluşunun yıldönümü olan 2 Aralık her yıl geleneksel olarak tatil günüdür. Her yıl bugünlerde düzenlenen 4 milyon ziyaretçi nin bölgeyi ziyaret ettiği Dubai Alışveriş Festivali (DAF)' nde 2.7 milyar Dolardan fazla gelir elde edilir. DAF ve Dubai Yaz Sürprizleri 4 milyondan fazla ziyaretçi çekmekte ve 2.7 milyar dolardan fazla gelir getirmektedir.

Dünyanın önde gelen ticari sergiler birliği olan Uluslararası Festivaller ve Olaylar Birliği Dubai'yi, nüfusu bir milyonu geçen kentler kategorisinde "2012, Dünya Festival ve Ticari Sergiler Kenti" olarak duyurmuştur.

Deyra Kent Merkezi, Mirdiff Kent Merkezi, BurJuman, Emirates Mall, Dubai Mall ve Batuta Mall kentteki en büyük alışveriş merkezleri olmakla birlikte
geleneksel 'suk' (Pazar) yerleri de turistlerin ilgisini çekmektedir.

Arapçası ile Hur Dubai veya İngilizcesi ile Dubai Creek, yani Dubai Koyu eski geleneklerin görülebildiği birkaç yerden birisidir. Bu durumda Emirlik, Büyük Kanyon Ulusal Parkı, Sarıtaş Ulusal Parkı ve Stonehenge gibi uluslararası ün kazanan sit alanına sahip olacaktır.

Dubai mutfağı
Arap mutfağı oldukça tutulmakta olup kentin her yerinde; Deyra ve Karama' daki küçük şevirme (döner) lokantalarından Dubai otellerinin lüks lokantalarına kadar her yerde bulunabilmektedir. Hızlı yiyecekler, Güney Asya ve Çin mutfakları da oldukça popüler olup geniş miktarda bulunabilmektedir. Domut eti satış ve tüketimi yasal olmakla birlikte belirli süpermarket ve havalimanlarında sadece gayri müslimlere satılabilmektedir. Benzer bir biçimde, Dubai Emirliğinde alkol satışı da yasal düzenlemeye tabi olarak sadece gayri müslimlere karne ile satılabilmektedir. Bu kişilerin alkol satın alabilmesi için ise bir belgenin ilgili resmî merciden başvuru yoluyla temin edilmesi gerekmektedir. Bununla birlikte, Dubai bar, otel ve lokantalarında içki sunumu da yapılmaktadır. Nargile ve Kahve salonları Dubai' de oldukça popülerdir. Nargileye huka veya şişe adı verilmektedir. Dubai gece yaşamı ile de tanınmaktadır. Otellerin birçoğunda içki satışının bulunduğu kulüp ve barlar bulunmaktadır. New York Times, Dubai' yi şu biçimde anlatmaktadır: Dubai, Michael Jordan'a Budha Bar' da rastlayabileceğiniz veya Naomi Campbell ile O' nun günaşırı süren bir doğum günü kutlaması cümbüşünde karşılaşabileceğiniz türden bir yerdir.

Biryani de popüler mutfak ürünlerinden birisi olup en çok Hindistan ve Pakistanlılar arasında tutulmaktadır. Dubai' de dünyanın her yerinden kişiler için çok değişik mutfak ürünleri bulunmaktadır. Hindistan mutfağı en çok tutulan mutfaklardan birisidir. Bununla birlikte Dubai'de, Mata'am El Mendi adı verilen otantik salonlarda; baharatlı basmati pirinci, kuzu veya piliç etiyle hazırlanan bir yemek olan mendi sunumu yapılmaktadır.

Giyim ve kurallar
Dubai'de giyim bakımından bir zorlayıcılık yoktur. Emirati erkeklerinin birçoğu; ayak bileğine kadar inen tunik yapıda, beyaz renkli, yün veya ketenden imal edilebilen kandura giyerler. Emirati kadınlarının birçoğu ise; abiye adı verilen, siyah renkli bir üst giysisi olan, boydan ayak bileği hizasına kadar inen, bedenin neredeyse tamamını örten bir üst giysisi giyerler. Bir Emirati vatandaşının, giysisinin sürekli temiz olmasını sağlayabilmek için değiştirerek giymek üzere 50 adete kadar çok sayıda kandura'sı olabilmektedir. Bu giyim biçimi, Dubai'nin çok sıcak ve nemli olan iklimine uygun bir giysi olarak değerlendirilir. Erkeklerin giydiği kandura'nın beyaz renkte olması ışığı tümüyle yansıtmasını sağlar. Yaz döneminde beyaz renkli olanı tercih edilirken kış zamanlarında farklı renklerde olanları da giyilir. Bunun tersine kadınların giymek zorunda olduğu siyah renkli abiye güneş ışığını tümüyle çeker. Yoğun göçmen nüfus nedeniyle batı tipi giyim yaygın olmakla birlikte bu tür giyimler Emirlikte popülerlik kazanmaktadır.

BAE' nde ziyaretçilerin giydiği rahat kıyafetler, "Uygunsuz kıyafetler" olarak yasak giyimler arasında değerlendirilebilmektedir. Bu nedenle bölgeye gidecek ziyaretçilere kıyafetlerinde yöresel yapıya aykırı düşmeyecek tarzda bir giyim biçimi seçmeleri tavsiye edilmektedir. Dubai' de turistler için giyim konusunda bir kısıtlama bulunmamaktadır.

Camileri ziyaret edecek turistlerin dikkat etmesi gereken kıyafet kuralları mevcut. Erkekler alt giyim olarak, kapri, şort, dar pantolanla cami içine giremezler. Üst giyimde ise sıfır kollu tişört ve dar kıyafetler yasaklanmıştır. Bayanlar içinde bazı kısıtlamalar mevcut. Dize yakın sayılabileccek etek, dar pantolon ve kısa kollu kıyafetlere izin verilmiyor.

Eğlence
Birleşik Arap Emirlikleri körfez (halici) kültüründen bir parça olup en çok da Bedevi halk müziği ile bilinir. Çeşitli kutlamalar boyunca şarkılar söylenerek danslar yapılır ve böylece de bugüne kadar birçok geleneksel şarkı ve dans günümüze ulaşmıştır. Zafer dansı adı da verilen Yovalah dansı galibiyet alınan bir savaştan veya bir inci toplama dalışından dönüşten sonra oynanan bir kutlama dansıdır. Bu, erkeklerin ellerinde silah ve kılıç bulundurarak, kadınların ise saçları açık olarak dans ettikleri bir gösteridir. Genç kızlar, uzun siyah saçlarını sallayarak ve bedenlerini güçlü müziğin ritmiyle hareket ettirerek dans eder. Erkekler günümüzde bu dansı yaparken ellerinde silah veya kılıçları temsil eden sembolik çubuklar bulundurur.

Hollywood ve Hindistan filmleri Dubai'de popüler olan sinema yapımlarıdır. Dubai' de 2004'ten bu yana, Arap film yapımcılığının hünerinin vitrini olma amacını taşıyan Dubai Uluslararası Film Festivali düzenlenmektedir. Amr Diab, Diana Haddad, Tarkan, Aerosmith, Santana, Mark Knopfler, Elton John, Pink, Shakira, Celine Dion, Coldplay, Keane, Phil Collins, Kavita Krishnamurthy, A R Rahman ve Roxette kentte konser vermiş sanatçılardandır. Yapay Palm adasında inşa edilen, Atlantis Otel'in 20 Kasım 2008' deki açılışına katılması için Kylie Minogue' a 3.5 milyon dolar ödendiği bildirilmiştir. Dubai Çölü Rock Festivali, heavy metal ve rock müzisyenlerini ağırlayan bir diğer büyük festivaldir.

Dubai'nin daha az bilinen bir yönü çağdaş sanat galerilerine verdiği önemdir. 2008'den beri, Karbon 12 Dubai, Yeşil Sanat, İsabelle van den Eynde ve Üçüncü Hat galerileri kente uluslararası sanat haritasını taşımaktadır.

Dubai'deki en geniş sinema salonu, 22 adet perde ve toplamda 2800 koltukla hizmet veren Reem Sinemaları'dır.

Spor

Futbol ve Kriket Dubai' de en popüler sporlardır. El Vasl, El Ehli, El Nasr, Eş Şebab ve Dubai Kulüp; Dubai' yi BAE profesyonel liginde temsil eden takımlardır. El Vasl, El Ayn' dan sonra BAE şampiyonluğunu en çok elde eden ikinci takımdır. Dubai, Dubai Tenis Şampiyonası ve Rock Efsaneleri Dubai tenis şampiyonalarına da ev sahipliği yapmaktadır. Yanı sıra Dubai Çölü Klasik Golf Turnuvası ve Dubai Dünya Şampiyonası dünyanın değişik yerlerinden sporcuları Dubai' ye getirmektedir. Dubai Dünya Kupası, her yıl Meydan Pistinde yapılmakta olan bir safkan at yarışıdır.

Dubai geleneksel Rugby Birliği turnuvasının Yedi Dünya Serisi' nden birisi olan Dubai Sevens' a ev sahipliği yapmaktadır. 2009' da, Dubai, Rugby Dünya Kupası Yedilerine ev sahipliği yapmıştır. Dubai Autodrome' da yıl boyunca birçok araba yarışı düzenlenmektedir.

Kriket
Sri Lanka, Bangladeş, İngiltere, Avustralya ve Güney Afrikalı oyuncuların katıldığı kriket maçları Hindistan ve Pakistanlı geniş bir izleyici kitlesi tarafından takip edilmektedir. 2005'te, Uluslararası Kriket Kurulu Londra'da bulunan merkezini Dubai'ye taşıdı. Kent, çok sayıda Pakistan maçına ev sahipliği yaptı. Yeni çimenli zeminler, Dubai Sports City tarafından geliştirilmektedir.

Eğitim
Ayrıca Bakınız: Dubai'deki üniversiteler ve kolejler listesi

Dubai'de okul sistemi Birleşik Arap Emirlikleri gibidir. 2009 yılı itibarı ile Eğitim Bakanlığı tarafından işletilen ve yerel Emirati nüfusa ve göçmen Araplara hizmet eden 79 devlet okulu ve 145 özel okul bulunmaktadır. Genel olarak okullar Arapça eğitim vermekte ve İngilizce ikinci dil olarak öğretilmekteyken özel okulların çoğunda İngilizce dilinde eğitim verilmektedir. Özel okulların çoğunluğu bir veya daha fazla göçmen ülke nüfusuna hizmet vermektedir.

Dubai'deki okullardan bazıları:
 Yeni Hindistan Modeli Okulu,
 Delhi Özel Okul Okulu,
 Bizim Kendi İngilizcemiz Lisesi (Our Own),
 Dubai Çağdaş Lisesi,
 Hindistan Lisesi' dir.

Dubai'deki bu okullar CBCE veya Hindistan Ortaöğretim Müfredatı Sertifikaları sunmaktadır. Benzer biçimde, bazı ünlü Pakistan okulları da FBISE müfredatını göçmen ailelerin çocuklarına sunmaktadır.

İngiliz müfredatına göre 7. yıla kadar eğitim veren ilkokullar:
 Dubai İngilizce Konuşma Okulu
 Cumeyra İlkokulu
 Cebel Ali İlkokulu
 Cambridge Uluslararası Okulu
 Cumeyra İngilizce Konuşma Okulu
 Dubai King's Okulu
 Dubai Horizon Okulu

İngilizce Müfredatına göre 7. yıldan itibaren eğitim veren okullardan bazıları:
 Dubai Gem Özel Okulu,
 Dubai İngiliz Okulu,
 Dubai Koleji,
 İngiliz Dubai Koleji,
 İngilizce Dil Okulu.

Nüfusun yaklaşık %10'u üniversite veya lisans üstü eğitimine sahiptir. Göçmen ailelerinden birçoğu çocularını kendi ülkelerine veya batı ülkelerine göndermekle birlikte son on yıl içinde yabancı üniversitelerle ile akredite üniversiteler açılmıştır. Bazıları:
 Hult Uluslararası İşletme Okulu Dubai ,
 Manchester İşletme Okulu Dubai ,
 RIT Dubai ,
 Michigan Devlet Üniversitesi Dubai

Evrim Teorisi, Biyolojik Ayrışma başlığıyla anlatılmaktayken Eğitim Bakanlığı, Müfredat Geliştirme Merkezi, Biyoloji Sorumlusu Abdul Kadir İsa tarafından 2007 yılında ertesi yıldan itibaren müfredattan çıkarılacağı açıklanmıştır.

Sağlık hizmetleri
Ayrıca Bakınız: Dubai'deki hastaneler listesi

Dubai'de sağlık hizmetleri kamu ve özel sektör olarak iki ayrı türde işletilmektedir. İlk devlet hastanaleri 1950'lerde açılmıştır. 80'ler ve 90'larda 20'den fazla medikal klinik açılmıştır.

Medya
Ayrıca Bakınız: Dubai radyo ve televizyon kanalları listesi

Dubai'de kente hizmet veren çok sayıda radyo, televizyon ve elektronik medya kuruluşu bulunmaktadır.

Radyo istasyonlarından bazıları:
 Dubai Eye, 103.8
 Radio 1, 104.1
 Radio 2, 99.3
 Dubai 92, 92.0
 El Halic, 100.9
 Channel 4, 1997'de açılmış ilk özel, İngilzce radyo istasyonudur.

Etisalat, devlete ait telekomünikasyon şirketidir. Etisalat, internet içeriğinde bulunan buluşma siteleri ile eşcinsel sitelerini filtrelemek için bir proxcy sunucusu kullanır. Birleşik Arap Emirliklerinde devlet, politik ve kültürel hassasiyetleri zedeleyi olarak değerlendirdiği internet içeriklerini kontrol etmektedir.

Kardeş kasaba ve kentler
Dubai aşağıda listesi verilenlerle kardeş kenttir:

Görseller

Kaynakça

:en:Dubai

Daha geniş bilgi için yazılı kaynaklar
Syed Ali. Dubai: Gilded Cage (Yale University Press; 2010) 240 pages. Focuses on the Arab emirate's treatment of foreign workers.
Heiko Schmid: Economy of Fascination: Dubai and Chicago as Themed Urban Landscapes, Berlin, Stuttgart 2009, ISBN 978-3-443-37014-5.
John M. Smith: Dubai The Maktoum Story, Norderstedt 2007, ISBN 3-8334-4660-9.

Ayrıca bakınız
Dubai Health Insurance
Dubai'deki en yüksek binaların listesi
Dubai'deki alışveriş merkezlerinin listesi

Dış bağlantılar
www.Dubai.ae Dubai Government Official Website
www.DM.gov.ae Dubai Municipality website
www.dsc.gov.ae Dubai Statistics Centre
French website about Dubai
Dubai Health Insurance
Dubai Interactive Map

Dubai


Ön Bulgarlar veya  Protobulgarlar, asıl kitlesini Ogur (Otuz-Ogur, On-Ogur) kitlelerinin oluşturduğu, 7. yüzyılda Karadeniz'in kuzeyi ile daha sonra İdil Nehri ve Tuna nehri bölgelerinde de yaşamış, Türkçe konuşan, yarı göçebe Türk kökenli bir halk. Sabir, Uz, Hazar v.b diğer Türk kökenli halklardan kalıntıları da içlerinde barındırmakla birlikte, bazı Fin-Ugor boylarının da (Çeremiş, Mordva, Zuryaken, Voltyake) Ön Bulgarların içinde yer aldığı bilinmektedir. Ayrıca aralarında Sarmat ve Alan kökenli kitlelerin de var olduğu düşünülmekte. İdil Tatarları ve Çuvaşlar, Ön Bulgarların ya da İdil Ön Bulgarlarınının soyundan gelen torunlarıdır.

Etimoloji
Bulgar sözcüğünün kökeninin Türkçe olup anlamının genellikle Türkçenin (Eski Türkçe döneminde) bulga- (bugünkü bula- fiili "bulamak, bulaştırmak") fiilinin -r ekiyle genişlemesiyle oluşturulmuş, "karışık, karışan, karıştırılmış (bulanık)" olduğu düşünülmektedir. Talât Tekin Türkçede bulamak fiili geçişsiz olmadığı için sözün "karışık (/karıştırılmış)" anlamına gelemeyeceğini, Bulgar (bular) sözünün ancak "karıştıran" anlamına gelebileceğinden söz eder. Eski Türk yazıtlarında bulga- "karışıklık çıkarmak", bulgak "düzensiz, karışık" ve bulganç "karışıklık, düzensizlik", iyi anlama sahip değildir. Dolayısıyla Bulgar "karışıklık çıkaran" anlamına gelmelidir. Bir diğer varsayım ise bel gur,  "beş kabile/boy" anlamına geldiği yönündedir.

Tarih

Büyük Bulgar Hanlığı

Ön Bulgarlar Karadeniz'in kuzeyinde çoğunluğunu Onogurların oluşturduğu (Kutrigur-Utrigurlar); Sabirler, Hazarlar, Uzlar, Suvarlar gibi birçok diğer küçük Türk ve Hun topluluğunun parçalarını da aralarına alarak 632-668 arası Magna Bulgaria (Büyük Bulgarya) da denen  Büyük Bulgar Hanlığı'nı kurmuşlardır. Kurucularının adı Kobrat, Kobratos, Kuvratos şekillerinde de geçen "Kurt"tur. Anlamının "birleştiren", "halk ile devleti bir araya getiren" olduğu düşünülmektedir. Kobrat, Doulo sülalesindendi. Yapılan araştırmalar bu hanedanın Mete Han ("Mo-Tu"- MÖ 209-174)'dan beri Hun hükümdarlarını yetiştiren "Tu-kı" ailesi olduğu yönünde olup, Ön Bulgar hükümdarları Asya Hun hükümdarları ile aynı sülaleye bağlanmaktadır.

560'ta Avarlara yenik düşmüşler, Balkanlar ve Doğu Avrupa'da nüfuslarını büyük ölçüde yitirmişlerdir. Bazıları Avarlara katılıp onlarla birlikte daha da batıya göç etmişlerdir. Ön Bulgarların çoğu Karadeniz'in kuzeyinde kalmışlardır.

Bizans ile aralarında sıkı ilişkiler kurmuşlardır. Kurucularının 665'te ölümünün ardına çıkan, kağanın oğulları arasındaki taht kavgalarını fırsat bilen Hazarlar'ın baskıları sonucu parçalanmışlardır. Kubrat'ın büyük oğlu Batbayan, Onogurların ve Macarların başında, Hazarların hükümdarlığı altına girmiştir. Otuz-Ogurların çoğunluğu Kuzeye göç edip İdil Ön Bulgarları'nı, Asparuh Han'ın emri altında güneybatıya göç eden bölüm ise 681 yılında Tuna Ön Bulgarları'nı oluşturmuşlardır. Asparuh Han'ın devleti, Balkanlar'ın Bizans'a ait olan küçük bir kısmı dışında tüm Balkan yarımadasını içine almıştır.

Ön Bulgarlar, Balkanlar'da uzun süre, mağlup ettikleri dört büyük Slav kavmi ve bazı diğer yerli kavimlerden oluşan halkın hükümdarları olmuş ama devletleri içindeki halkın karşısında aslında azınlıkta oldukları için, zamanla Slav kadınlarla evlenip, Slavca konuşmaya başlamaları ve Slav isimleri kullanmaları ile Slavların arasında erimişlerdir.

Günümüzün tarihçileri "Ön Bulgar" ve "Bulgar" isimlerinin ayrımını 9. yüzyılda Ön Bulgarların (Tuna Ön Bulgarları) Hristiyanlığı kabul etmelerinden sonra başlatırlar. Böylece 864 yılından önceki halka Ön Bulgarlar ve bundan sonrakilere Bulgarlar denilir.

İdil Ön Bulgarları

Ayrıca Bakınız: İdil Ön Bulgarları

Büyük Bulgar Hanlığı'nın yıkılışının ardına İtil-Çolman bölgesine yerleşip devlet kurmuş, çoğunluğunu Otuz-Ogurların oluşturduğu Ön Bulgar grubudur. 7-15. yüzyıllar arasında varlıklarını sürdürmüşlerdir. İtil Ön Bulgarlarının hakkında Bizans kaynaklarında bilgi yoktur. Haklarındaki bilgiler Arap kaynaklarıyla birlikte 9. yüzyıldan itibaren başlamaktadır. Ön Bulgarların 7-9. yüzyıllardaki yaşamlarına ait bilgiler çok azdır. İlk dönemlerinde Göktürklere bağlı oldukları düşünülmektedir. Daha sonra Hazarlar'ın egemenliği altına girmişlerdir.

Tuna Ön Bulgarları

Ayrıca Bakınız: Birinci Bulgar İmparatorluğu

668'te Büyük Bulgar Hanlığının yıkılışının ardına dağılan Bulgarların bir kolu, 670'lerde Asparuh'un liderliğinde balkanlara geçmiş, 681 yıllarında da Birinci Bulgar İmparatorluğu'nu kurmuşlardır. Tuna Ön Bulgarları kısa sürede güçlenmiş, Bizans direnişe rağmen Besarabya ve Dobruca dışında, bütün Kuzey Bulgaristanı, doğuda Karadenizi, güneyde Balkan geçitlerini ve batıda İsker Irmağına kadar olan bölgeyi egemenliği altına almışlardır.

Dil ve yazı

Akademik çevrelerin çoğu tarafından Ön Bulgarların konuştuğu dil, Hazarca ve Çuvaşça (Birçok kaynağa göre Hunca da dahil) ile birlikte Türkçenin Ogur koluna ait bir dil olarak kabul edilir. Bu görüş çeşitli bulgularla da desteklenmiştir. Ön Bulgarlardan kalan yaklaşık 100 civarında yazılı taş bulunmuştur. Bunların birçoğu Orhun alfabesi ile yakın benzerlik gösteren runik yazıyla yazılmıştır ile Grek ve Kiril alfabesi ile yazılan yazıtlar da vardır. Bu yazıtlar ilk kez S. Baichorov tarafından incelenmiştir ve dillerinde birçok Türkçe sözcük saptanmıştır. F. Altheim, Oğur Ön Bulgarlarının Grek ve Latin yazısından tamamen farklı, bir çeşit runik yazı türü kullandıklarını, bu Tuna Ön Bulgar yazısının, Batı Hunlarının yazı şeklinin devamı niteliğinde olduğunu belirtmiştir. Buna göre dillerinde sıkça rastlanan "Tarkan", "Batur", "Han" gibi unvanlar, Han isimleri ve diğer birçok Türk dilindeki karşılığı "Tengri" olan "Tangra" gibi sözcükler de bu görüşü desteklemiştir. Ayrıca o döneme ait Prokopius, Agathias ve Menander Protektor gibi Bizanslı tarihçiler de Ön Bulgarları Hun olarak tanımlamıştır. Bizanslı Patrik, 2. Michael Ön Bulgarları İskit veya Sarmat olarak tanımlamışsa da, bunun klasik bir Bizans geleneği olan halkları bölgesel olarak adlandırmaktan kaynaklandığı düşünülmektedir. Modern bilim adamları tarafından Ön Bulgarların kökenini açıklamakta kesinlik içermediği için bu bilgi kabul görmez.

Buna rağmen bazı Bulgar akademisyenler, bir takım bulgulara dayanarak Ön Bulgarların konuştuğu dilin İran dillerine ait olduğu hipotezini ortaya atmıştır (özellikle 1990'larda bu tez bazı akademik çevrelerde ünlenmiştir). Bugün bu iddiayı destekleyenlerin çoğu, bunun nedeninin aslında Ön Bulgarlar arasında bulunmuş olması gereken İrani unsurların dillerinin, Türk dilleri üzerindeki etkisinden kaynakladığı gibi "ortada" bir duruş sergilerken, diğer bazı Bulgar akademisyenler bu görüşe karşı çıkmaktadırlar.

İnançları

Ön Bulgarların dini Tengricilik idi ve "Tangra" Ön Bulgarların en büyük tanrılarına verdiği addı. Tangra, eski Türk tanrısı Tengrinin Ön Bulgarlardaki adıdır. Neredeyse bulunan her yazılı taşta adı geçmektedir. Ön Bulgarlardan kalan yazıtlardaki Tangra/Tengri runik harflerle () şeklinde yazılmıştır.

Ön Bulgarlar da diğer Türk topluluklarında gibi doğa güçlerinin kutsallığına, ataların ruhlarına saygı gerektiğine ve Gök Tanrı'ya (Tangra/Tengri) inanmışlardır. Onlara göre Tanrı ebedîdir. Her şeyi görür, bilir ve doğruyu yalanı ayırt ederdi.
Can verir, ömür uzatır, kötüleri cezalandırırdı. Tanrı tekti ve kendilerine han gönderirdi. Hanlar, Tanrının kendilerine verdiği "Kut"la yönetirdi.

Tengricilikte büyük dağların güçlü ruhları barındırdıklarına inanılır ve bereket duaları bu kutsal sayılan büyük dağlara yöneltilirdi. Ön Bulgarlar, Balkanlar'ın en yüksek dağına "Tangra" adını vermişler ve onu kutsal saymışlardır. Bu 2925 yüksekliğindeki dağın adı, Osmanlıların 15. yüzyılda Balkanlar'ı ele geçirmelerine kadar değişmemiş, daha sonra "Maşallah" adını vermişlerdir.

Bu dağın yanında bazı diğer dağları da kutsal saydıkları düşünülür. Örneğin Perpenikon Dağı'nın zirvesinde, Tengriciliğin verimlilik tanrıçası olan Umay'ın resmi rölyef olarak bir dikili taşa kazınmıştır.

Ön Bulgarlar semavi objeleri de kutsal saymışlardır; güneşi, ayı ve o zamanlarda tanıdıkları beş gezegeni: Jüpiter, Venüs, Merkür, Merih ve Satürn. Ön Bulgar hanlarının mühürleri "Tangra" anlamına gelen run işaretinin, bu beş gezegenin işaretleri ile çevrili bir simgedir.

Gök tanrısı Tangra'ya kurban etmek için beyaz atları tercih etmişlerdir. Kurban edilen hayvanın iç organları ile şamanlarının geleceği okudukları bilinir.

Daha sonra 864'te Tuna Ön Bulgarları Hristiyanlığa geçmiş, 10. yüzyılın başlarındaysa İdil Ön Bulgarları İslam dinini kabul etmiştir.

Galeri

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 The New Cambridge Medieval History. Bd. 2. Cambridge 1995, S. 915ff. (ausführliche Bibliographie zum Thema Protobulgaren und Slawen)
 Bojidar Dimitrov, Bulgaria Illustrated History, Februar 1994, ISBN 954-500-091-0
 Suren Eremian, Orta Asya'nın rekonstrüksiyonlu haritası ('Ashharatsuyts')
 Anania Shirakatsi, The Geography of Ananias of Sirak (Asxarhacoyc): The Long and the Short Recensions. Introduction, Translation and Commentary by Robert H. Hewsen. Wiesbaden: Reichert Verlag, 1992. 467 pp. ISBN 978-3-88226-485-2
 Georgi Bakalov, Eski Bulgarlar hakkında az bilinen gerçekler. Science Magazine. Union of Scientists in Bulgaria. Vol. 15 (2005) Issue 1. (Bulgarca)
 Petar Dobrev, Unknown Ancient Bulgaria. Sofia: Ivan Vazov Publishers, 2001. 158 pp. (Bulgarca) ISBN 954-604-121-1

Dış bağlantılar

 ADİLHAN APPA (Ön Bulgarlar ve Hunlar başlığı altına bakınız)
 Ön Bulgarlar
 Bulgarlar
 Ön Bulgarlar araştırma tarihi  Rüdiger Schmidt
 Bulgaristan'ın tarihi - Bojidar Dimitrov
 Encyclopaedia Britannica Online - Ön Bulgarlar
 Encyclopaedia Britannica Online - Bulgarlarin ortaya çıkması

Tengricilik
Bulgarlar (etnik grup)
Orta Çağ'da Bulgaristan
Kavimler Göçü

Ön Bulgarlar


Kimmelmann ist der Familienname folgender Personen:

 Alois Kimmelmann (1886–1946), deutscher Lehrer und Politiker (SPD)
 Andreas Kimmelmann (* 1979), deutscher Schriftsteller und Jurist
 Julia Kimmelmann (* 1993), deutsche Tennisspielerin

Kimmelmann


Pterosiphonieae, tribus crvenih algi, dio porodice Rhodomelaceae. Priznato je 14 rodova sa 61 vrstom.

Rodovi
 Aphanocladia Falkenberg
 Dictyomenia Greville
 Heterostroma Kraft & M.J.Wynne
 Jeannerettia J.D.Hooker & Harvey
 Pentocladia Huisman
 Periphykon Weber Bosse
 Pollexfenia Harvey
 Pterosiphonia Falkenberg
 Pterosiphoniella E.Y.Dawson
 Savoiea M.J.Wynne
 Symphyocladia Falkenberg
 Symphyocladiella D.E.Bustamante, B.Y.Won & T.O.Cho
 Womersleyella Hollenberg
 Xiphosiphonia Savoie & G.W.Saunders

Izvori

Rhodomelaceae

Pterosiphonieae


وليام بيغلر  (5 يناير 1814 - 9 أغسطس 1880) كان سياسياً أمريكياً ينتمي إلى الحزب الديمقراطي. ولد وليام بيغلر في 11 كانون الثاني من سنة 1814 في ولاية بنسلفانيا الأمريكية كان بيغلر حاكما على ولاية بنسلفانيا ما بين عام 1852 إلى عام 1855 وعضوا في مجلس الشيوخ الأمريكي ما بين عامي 1856 إلى عام 1861 توفي وليام بيغلر في 9 آب من سنة 1880 في ولاية بنسلفانيا.

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص من مقاطعة بيري (بنسيلفانيا)
أعضاء مجلس الشيوخ الأمريكي من الحزب الديمقراطي من بنسيلفانيا
أعضاء مجلس الشيوخ الأمريكي من بنسيلفانيا
أعضاء مجلس شيوخ الحزب الديمقراطي الأمريكي
أعضاء مجلس شيوخ ولاية بنسيلفانيا
حكام ولايات أمريكية من الحزب الديمقراطي
حكام ولاية بنسيلفانيا
ديمقراطيون من ولاية بنسيلفانيا
سياسيون أمريكيون في القرن 19
مدافن في بنسيلفانيا
مدراء سكك حديدية أمريكيون في القرن 19
مواليد 1814
مواليد في مقاطعة بيري (بنسيلفانيا)
وفيات 1880

وليام بيغلر


Bishnupur (en bengalí: বিষ্ণুপুর ) es una ciudad de la India, en el distrito de Bankura, estado de Bengala Occidental.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 68  a 138 km de la capital estatal, Calcuta, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 66 150 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bengala Occidental

Bishnupur (Bankura)


Homework, Daft Punk'ın 1997 yılında yayınladığı ilk müzik albümüdür. Elektronika severlerin baş tacı ettiği albüm, 90'lı yılların en önemli dans kayıtlarından bazılarını içeriyor.Albümden Around The World 90'lı yılların hitleri arasında yer almıştır . D.A.F.T.: A Story About Dogs, Androids, Firemen and Tomatoes filminde albüm içinde yer alan bazı şarkılar kullanılmıştır.Film Da Funk adlı şarkıya yapılmış kliple başlamaktadır.

Albümdeki şarkılar
 "Daftendirekt" – 2:44
 "WDPK 83.7 FM" – 0:28
 "Revolution 909" – 5:26
 "Da Funk" – 5:28
 "Phœnix" – 4:55
 "Fresh" – 4:03
 "Around the World" – 7:07
 "Rollin' & Scratchin'" – 7:26
 "Teachers" – 2:52
 "High Fidelity" – 6:00
 "Rock 'n' Roll" – 7:32
 "Oh Yeah" – 2:00
 "Burnin'" – 6:53
 "Indo Silver Club" – 4:32
 "Alive" – 5:15
 "Funk Ad" – 0:50

1997 albümleri
Elektronik müzik albümleri
Daft Punk albümleri
Çıkış albümleri

Homework (Daft Punk albümü)


Bronte International University (formerly known as Trinity College and University) is an unaccredited post-secondary educational institution formerly in South Dakota. It is widely considered to be a diploma mill, operated from an unknown location. Its website offers "fast" degrees for "life experience."

The Trinity College and University that was based in South Dakota and later became Bronte International University is currently based in Tortola, the British Virgin Islands, and is registered as a corporation with the United Kingdom.

Location
The Skeptical Inquirer described it as "a British institution with no building, campus, faculty, or president, and run from a post office box in Sioux Falls, South Dakota." According to the Oregon State Office of Degree Authorization, it is "probably" operated in the Caribbean and "also operated in Louisiana and maybe elsewhere."

Academics and accreditation status

The institution claims to be accredited by the Association for Online Academic Excellence (AOAE), but this is not a recognized accreditation association of higher learning. It has been listed as a diploma mill by the American Association of Collegiate Registrars and Admissions Officers.

Course descriptions found on the institution's now defunct website were copied verbatim from the course offerings of Thomas Edison State College of Trenton, New Jersey.

Other institutions with similar names
Bronte International University was originally known as "Trinity College and University." It should not be confused with a number of mainstream academic institutions with similar names (see Trinity College).

Trinity College and University offered bachelor's degrees on the basis of "Prior Learning Assessment," advertising that a degree awarded on this basis could be completed in as little as two days' time. Bachelor's degrees were priced at $675.

The name "Trinity College and University" is also used by a distance education institution based in Dover, Delaware, United States, with offices in Málaga, Spain and Islamabad, Pakistan. This institution is a known diploma mill now. and advertises that it awards degrees "in any subject" on the basis of "practical experience".

United Nations scandal
In February 2007, the Associated Press reported that several employees of the United Nations had lost their jobs when it was revealed they had listed Trinity College and University degrees on their resumes. A representative of the UN  was quoted as saying that one staff member's misrepresentation of his Trinity credentials as being from a legitimate university was considered "serious misconduct." The article described Trinity as a "diploma-sales business" and noted that the institution was "actively pursuing the soldiers in Iraq" as customers for college degrees.

See also
List of unaccredited institutions of higher learning
Educational accreditation

References

External links
 Bronte International University website, archived September 28, 2007

Unaccredited institutions of higher learning in the United States

Bronte International University


Kunti K. (1974) est un ancien commandant de la faction armée ULIMO, actif lors de la première guerre civile libérienne. Né au Liberia, il a obtenu la nationalité hollandaise par après.

Procédure

Arrestation
En juillet 2018, l'ONG suisse Civitas Maxima a déposé une plainte à son égard auprès du Procureur de Paris, au nom de victimes libériennes. Kunti K. a été arrêté peu après, en septembre 2018, soupçonné d'avoir commis des crimes contre l'humanité et des actes de tortures, d'utilisation d'enfants-soldats, de meurtres, d'actes de cannibalisme et de mise en esclavage, entre 1993 et 1997.

Libération provisoire
Kunti K. a été libéré de sa détention provisoire en raison d'une erreur de procédure soulevée par son avocat Me Tarek Koraitem.

Nouvelle arrestation
Kunti K. a été arrêté une deuxième fois après avoir manqué à une des conditions de sa remise en liberté. Son procès s'est tenu à Paris du 10 octobre au 2 novembre 2022.

Notes et références

Personnalité libérienne du XXe siècle
Personnalité libérienne du XXIe siècle
Militaire libérien

Kunti K


Fıstıklı, Kahta - Adıyaman ili Kâhta ilçesine bağlı köy
 Fıstıklı, Artvin - Artvin ili merkez ilçesine bağlı köy
 Fıstıklı, Ömerli - Mardin ili Ömerli ilçesine bağlı mahalle
 Fıstıklı, Suruç - Şanlıurfa ili Suruç ilçesine bağlı mahalle
 Fıstıklı, Akçaabat - Trabzon ili Akçaabat ilçesine bağlı mahalle
 Fıstıklı, Armutlu - Yalova ili Armutlu ilçesine bağlı köy

Fıstıklı


An Aloe marlothii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Alwin Berger. An Aloe marlothii in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 A. m. marlothii
 A. m. orientalis

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aloe

Aloe marlothii


Ölkofra þáttr es una historia corta islandesa (þáttr). Fue compuesta en la segunda mitad del  por un autor desconocido. Se trata de una sátira sobre el sistema judicial medieval del Estado Libre Islandés y relata la historia de un cervecero que accidentalmente provoca el incendio de unos valiosos bosques (Goðaskógr) pertenecientes a seis poderosos jefes tribales islandeses: Snorri Goði, Gudmundur Eyjólfsson, Skapti Þóroddsson, Þorkell Geitirsson, Eyjólfur Þórðarson y Þorkell Bjarnason. Todos ellos presentan una demanda en contra del cervecero en el Althing en un esfuerzo de proscribirlo, pero gracias a Skegg-Broddi Bjarnasson (un hijo de Bjarni Brodd-Helgason, pero aquí aparece como cuñado de Þorsteinn Síðu-Hallsson) que inesperadamente acude en su ayuda, Ölkofri se las ingenia para escapar a su destino. El argumento es similar a la saga de Bandamanna.

Referencias

Traducciones
 Olkofri's saga. Translated by John Tucker. In: Viðar Hreinsson (general editor): The Complete Sagas of Icelanders including 59 Tales. Volume V, pp. 231-237. Reykjavík: Leifur Eiríksson Publishing, 1997. ISBN 9979-9293-5-9 (en inglés)
 Ölkovres saga. I tolkning från fornisländskan, med skaldevers och kommentar av Åke Ohlmarks. Med teckningar av Uno Stallarholm. I: De isländska sagorna. Band 5 (Sagorna från Öst- och Sydisland), s. 17. Stockholm: Steinsviks bokförlag, 1964.
 La Saga de Þórir, la Saga de Ǫlkofri y el Cuento de Brandr. Trad. Santiago Barreiro. Tres relatos medievales nórdicos. Consejo Nacional de Investigaciones Científicas y Técnicas. Instituto Multidisciplinario de Historia y Ciencias Humanas. Buenos Aires: Imhicihu-Cocinet (ed.), 2018. ISBN 978-987-46360-6-5

Bibliografía
 Austfirðinga Sögur, Íslenzk fornrit XI, ISBN 9979-893-11-7 (sec. Ölkofra þáttr)
 Bachman, W. Bryant, Jr. (tr): Forty Old Icelandic Tales, 1992, ISBN 0819184993 (sec. Ölkofra þáttr)
 Hrafnkel's Saga and Other Histories, Penguin Classics, ISBN 978-0-14-044238-0

Enlaces externos
 (en islandés) Texto completo en Icelandic Saga Database.
 (en francés) Las sagas y el derecho - un ensayo de Sebastián Nowenstein.
 (en francés) Sagas islandesas clasificadas por fecha de publicación de sus traducciones - dossier bibliográfico de la Librairie Compagnie.

Þáttr

Ölkofra þáttr


«Ya te olvidé» es el primer sencillo del álbum titulado Para Mí de la cantante mexicana Yuridia. Fue lanzado el lunes 31 de octubre del año 2011. La canción fue escrita por el cantautor mexicano Marco Antonio Solís y originalmente interpretada por la cantante hispanamexicana Rocío Dúrcal en 1988.

La canción también forma parte del primer álbum en vivo de la cantante, Primera fila: Yuridia. «Ya te olvidé» fue uno de los 17 temas incluidos.

En 2022, la cantante puertorriqueña Ivy Queen grabó la canción para el álbum Piano y Mujer  de Arthur Hanlon.

Vídeo

El vídeo fue estrenado oficialmente el miércoles 7 de diciembre de 2011 en el canal oficial VEVO de Yuridia en Youtube. En el videoclip se ve a la intérprete a la vera de un pequeño lago, rodeado de árboles frondosos, la intérprete sale en el trascurso del vídeo con dos vestidos, primero con uno floreado y un segundo vestido de color blanco.

El 7 de noviembre de 2015, la cantante confirmó por su cuenta oficial de Twitter, que el vídeo llegaba a más de 108 millones de reproducciones. Actualmente este videoclip es el que más reproducciones tiene, superando los 506 millones de visualizaciones, sólo en la plataforma digital Youtube.

Recepción

El sencillo llegó a vender más de 120 000 copias en todo México, certificándolo como doble disco de platino según AMPROFON.

Versión de Ivy Queen
En el 2022, la cantante puertorriqueña Ivy Queen grabó la canción para el álbum Piano y Mujer  de Arthur Hanlon. Interpretó la canción en los 2023 Premios Lo Nuestro.

Posición en listas

Certificaciones

Referencias

Sencillos de 2011
Sencillos de Yuridia
Sencillos de Participantes de La Academia
Vídeos musicales certificados por VEVO

Ya te olvidé


Ousmane Dieng (Villeneuve-sur-Lot, 21 de maio de 2003) é um jogador francês de basquete profissional que atualmente joga no Oklahoma City Thunder da National Basketball Association (NBA).

Ele foi selecionado pelo New York Knicks como a 11ª escolha geral no draft da NBA de 2022. Antes disso, ele jogou por Centre Fédéral da França e pelo New Zealand Breakers da Nova Zelândia.

Início da vida e carreira juvenil
Dieng cresceu em Lot-et-Garonne, onde seu pai, Ababacar, jogava basquete. No nível juvenil, ele jogou pelo Villeneuve Basket Club e JSA Bordeaux. Ele competiu pela sua equipe Sub-18 no Torneio Next Generation.

Carreira profissional

Centre Fédéral (2020–21)
Na temporada de 2020-21, Dieng teve médias de 12,6 pontos, 5,8 rebotes e 2,9 assistências pelo Centre Fédéral no Nationale Masculine 1.

New Zealand Breakers (2021–22)
Em 1 de junho de 2021, Dieng anunciou que jogaria pelo New Zealand Breakers da National Basketball League (NBL) na temporada de 2021-22 ao lado de Hugo Besson. Ele se tornou o primeiro jogador europeu a ingressar no programa Next Stars da liga para desenvolver perspectivas do draft da NBA. Dieng também foi recrutado pelos principais programas de basquete universitário e pelo Ignite da G-League. Em 17 de abril de 2022, Dieng deixou os Breakers para se preparar para o draft da NBA de 2022.

Oklahoma City Thunder (2022–Presente)
Dieng foi selecionado pelo New York Knicks como a décima primeira escolha geral no draft da NBA de 2022 e foi imediatamente negociado com o Oklahoma City Thunder em troca de três escolhas de primeira rodada no draft da NBA de 2023.

Carreira da seleção nacional

Dieng representou a Seleção Francesa no EuroBasket Sub-16 de 2019 na Itália. Ele teve médias de 8,9 pontos, 3,6 assistências e 2,7 rebotes e ajudou sua equipe a conquistar a medalha de prata.

Estatísticas da carreira

NBA

Temporada regular

Fonte:

Ligações externas

 Perfil NBL

Pessoas vivas
Nascidos em 2003
Basquetebolistas da França
Basquetebolistas do Oklahoma City Thunder

Ousmane Dieng


Los Angeles Football Club este un club profesionist de fotbal din Statele Unite ale Americii, cu sediul în Los Angeles, California, care joacă in Major League Soccer. Echipa a fost înființată în anul 2014 și a început sa joace în 2018. LAFC joacă meciurile de acasă pe Banc of California Stadium.

Istorie
Pe 30 octombrie 2014, Major League Soccer a acordat o nouă franciză pentru Los Angeles, pentru ocuparea locului rămas vacant după desființarea echipe Chivas USA. Pe 15 septembrie 2015, clubul a anunțat că Los Angeles Fotbal Club va fi numele oficial al echipei.

LAFC a anunțat că Bob Bradley va fi antrenorul principal, alăturându-se directorului general John Thorrington în căutarea de jucători. Mijlocașul mexican Carlos Vela a fost primul jucător care a semnat în calitate de designated player.

Pe 4 martie 2018, LAFC a jucat primul meci în MLS împotriva echipei Seattle Sounders FC.

În 2019, Los Angeles FC a câștigat primul trofeu din istorie, MLS Supporters' Shield, trofeu acordat echipei cu cel mai bun punctaj la finalul sezonului regulat din MLS.

În 2020, a ajuns până în finala Ligii Campionilor CONCACAF, unde însă a fost învinsă de formația mexicană Tigres UANL.

În sezonul 2022, a fost din nou echipa cu cel mai bun punctaj după sezonul regulat, primind încă o dată trofeul MLS Supporters' Shield. Ulterior, LAFC a învins pe Los Angeles Galaxy și pe Austin FC în meciurile din playoff-ul Conferinței de Vest și a ajuns în premieră în finala MLS. În finală, LAFC a învins pe Philadelphia Union după lovituri de departajare. Fusese 2-2 după 90 de minute. În prelungiri, portarul lui LAFC, Maxime Crépeau, a fost eliminat în minutul 116. Cu un jucător în plus pe teren, Philadelphia a trecut la conducere în urma golului marcat în minutul 120+4 de Eliott, însă Gareth Bale a egalat pentru LAFC în minutul 120+8. La lovituri de departajare, John McCarthy, portarul intrat pe teren după eliminarea lui Crépeau, a parat trei șuturi, iar Los Angeles s-a impus cu 3-0. McCarthy a fost desemnat MVP-ul partidei.

Antrenori

Note

Legături externe

Cluburi de fotbal din SUA

Los Angeles FC


Petrópolis (), also known as The Imperial City, is a municipality in the Southeast Region of Brazil. It is located in the state of Rio de Janeiro,  northeast of the city of Rio de Janeiro. According to the 2010 National Brazilian Census, Petrópolis municipality had 295,917 inhabitants that year, an increase from the 286,537 inhabitants at the previous census. Besides being the largest and most populous city in the Fluminense Mountain Region, the city also has the largest GDP and HDI in the region.

The town's name ("City of Peter") honors Pedro II, the last Emperor of Brazil, who is entombed there at the Cathedral of Saint Peter of Alcantara. The city was the summer residence of the Brazilian Emperors and aristocrats in the 19th century, and was the official capital of the state of Rio de Janeiro during the First Brazilian Republic, between 1894 and 1902.

There are projects to annex Petrópolis again to the Metropolitan Region of Rio de Janeiro, because it is linked to the capital by political and economic ties and contains one of the state's highest HDIs.

History

Colonial period

Until the 18th century, the region was inhabited by the índios coroados (crowned Indians), which earned it the Portuguese name of "Sertão dos Índios Coroados". It was only with the discovery of gold in Minas Gerais and the consequent opening of the new way of the mines that passed through Petrópolis in that century that the region began to be occupied by non-Indians. The town's origins can be traced to Bernardo Soares de Proença, who between 1722 and 1725 opened an alternative route between Rio de Janeiro and Minas Gerais, across the Serra da Estrela called "Caminho Novo das Minas" (New Road to Mines).

Imperial period

While traveling to Minas Gerais along this route in 1822, Emperor Pedro I stayed at a farm owned by a Catholic priest, named Correia, and found the region's climate pleasant. As the priest's sister and heiress refused to sell his property, the Emperor bought the neighboring one, called the Córrego Seco Farm, in 1830. He had his summer palace built there, but never saw it finished, because he stepped down from the throne on April 7, 1831. Other Brazilian aristocrats eventually followed suit.

His son, Emperor Pedro II, on March 16, 1843, signed an imperial decree ordering the construction of a settlement (to be formed with the arrival of German immigrants) and the construction of the dreamy summer palace on his outlying lands, the cornerstone of which was settled by the Emperor in May 1845, and that was ready in 1847. Conceived by Major Julius Friedrich Koeler, it is considered to be the second planned city in Brazil (after Recife, designed during the Dutch period), being composed of an urban nucleus – the city (now the center), where the Imperial Palace, Public buildings, commerce and services.

From then on, the city became the de facto capital of the Empire of Brazil during the summer, with the whole court moving. Large numbers of well-to-do inhabitants of the city of Rio de Janeiro also spent the summer in Petrópolis to escape the outbreaks of yellow fever. Emperor Pedro II ruled for 49 years, and remained in Petrópolis for at least forty summers, for up to five months. On 29 September 1857, the town was elevated to the status of a city. In 1861, the first Macadamized Highway in Brazil, Estrada União e Indústria, was inaugurated, connecting Petrópolis to the city of Juiz de Fora in Minas Gerais. In 1883, a railroad arrived at the city on the initiative of the Baron of Mauá. Also in 1877, the first telephone line in Brazil (and the first outside of the United States) was built, connecting Pedro's summer palace to his farm headquarters.

Regardless of the time of year, foreign diplomatic representatives lived in Petrópolis for most of the imperial period.

Republican period

Even after the establishment of the Republic and the exile of the Imperial family in 1889, the city continued to play a significant role in Brazilian history. It was a frequent choice as a summer residence for Presidents of the republic, who lodged at the Palácio Rio Negro (Black River Palace). The most frequent of them was Getúlio Vargas, whose stays, during Estado Novo, lasted up to three months.

Between 1894 and 1902, the city was capital of the State of Rio de Janeiro, replacing Niterói, due to the two Navy Revolts. Also in this period, was chosen Hermogênio Silva, the only Deputy Governor of Rio de Janeiro whose political base was in Petrópolis. In 1897, the first cinema session took place in the city, with a cinematographer showing the Lumière brothers' first films. In 1903, the Treaty of Petrópolis, which gave Brazil the Acre territory, was signed between Brazil and Bolivia, at the residence of the Baron of Rio Branco. The sanitarian Oswaldo Cruz was named its first mayor in 1916. On the premises of the Quitandinha Palace, the declaration of war of the American countries to the Axis Powers was signed during World War II (1939–1945).

During the Brazilian military government in the 1970s, there was a center for torture, called the house of death.

In 1973 the remains of Isabel, Princess Imperial of Brazil (1846–1921), and her husband, the Count of Eu, were brought to be buried in the Imperial Mausoleum. The Princess received a funeral of the Head of State with the presence of the most important leaders of the Republic and the Brazilian Imperial Family and it was declared a public holiday.

On 15 February 2022, over 150 people were killed by floods in Petrópolis following intense rainfall that caused mudslides.

Geography

Nestled among the forested hills of the Serra dos Órgãos, in the valley of the Quitandinha and Piabanha rivers, Petrópolis is a popular winter holiday spot. Besides the climate and surroundings, the main attraction is the former Summer Palace of the last Brazilian Emperor, which is now the Imperial Museum, specializing in Imperial history and memorabilia.

Petrópolis is home to the National Laboratory for Scientific Computing, a research unit of the Ministry of Science and Technology of the Brazilian Federal Government. The municipality holds part of the Central Rio de Janeiro Atlantic Forest Mosaic of conservation units, created in 2006.
The  Petrópolis Municipal Nature Park is in the historical center of the city of Petrópolis. It is part of the Petrópolis Environmental Protection Area and the Atlantic Forest Biosphere Reserve. The municipality also contains the  Pedra do Elefante Natural Monument.

Climate
Petrópolis has a humid subtropical climate (Köppen climate classification: Cwa) caused by elevation with humid summers. The rainfall is approximately  per annum.

The municipality contains part of the  Tinguá Biological Reserve, a strictly protected Atlantic Forest conservation unit created in 1989.

The temperatures are mild. The annual average is around . In warmer months, the average temperature is  and the average of the coldest month is . According to the National Institute of Meteorology (:pt: Instituto Nacional de Meteorologia), the lowest temperature recorded was  on August 2, 1955, and the highest temperature recorded was , on November 6, 2009.

Demography

Petrópolis experienced a strong population growth in the late nineteenth century, which remained less significant throughout the twentieth century. Its population began to stagnate and then contract (even if in a mild way) around the beginning of 2000. According to 2010 data, 52.3% (approximately 155 thousand people) of the population belong to the female sex and 48.7% (about 145 thousand people) to the male sex.

Religion
According to the 2012 census of IBGE, Petrópolis is composed by:

 Roman Catholic Apostolic – 56.98%
 Protestants – 26.72%
 Kardecist Spiritists – 4.25%
 No Religion (Including Atheists, and Agnostics) – 9.32%
 Others – 2.73%

Ethnic composition
According to the 2010 demographic census, Petrópolis was home to 186,642 White people (63.5%), 75,025 Mixed people (25.4%), 31,463 Black people (10.6%), 970 Asian people (0.4%) and 281 Amerindian people (0.1%).

The main peoples to participate in the ethnic/cultural formation of Petrópolis were the Germans and the Portuguese (mainly from the region of the Azores). Other ethnic groups like Italian, French, English, and Lebanese also had expressive participation in the formation of the city.

City districts

Petrópolis is divided into five districts, which are subdivided into smaller neighborhoods. These districts are subdivided into neighborhoods and/or urban and rural locations.

Petrópolis
 Downtown
 North zone: Quissamã, Retiro, Jardim Salvador, Itamarati (parte), Atílio Marotti, Quarteirão Brasileiro, among others.
 South zone: Valparaíso, Quitandinha, Duques, Taquara, Parque São Vicente, Coronel Veiga, Castelânea, Siméria, Duas Pontes, Ponte Fones, Quarteirão Suíço, Quarteirão Italiano, Independência, São Sebastião, Saldanha Marinho, Alto Independência, Mauá, among others.
 West zone: Bingen, Mosela, Duarte da Silveira, Capela, Castrioto, Pedras Brancas, Vila Militar, Rócio, Bataillard, Moinho Preto, Fazenda Inglesa, Quarteirão Ingelhein, Quarteirão Nassau, among others.
 East Zone: Morin, Alto da Serra, 24 de Maio, Vila Felipe, Vila Real, Campinho, Chácara Flora, Sargento Boening, Oswero Vilaça, Meio da Serra, among others.

Districts
 Cascatinha – Araras, Vale das Videiras, Bonsucesso, Carangola, Vila Manzini, Castelo São Manoel, Corrêas, Bairro da Glória, Itamarati, Estrada da Saudade, Nogueira, Samambaia, Jardim Salvador, Roseiral, Alcobacinha and Humberto Rovigatti.
 Itaipava – Madame Machado, Mangalarga, Vila Rica, Jardim Americano, Vale do Cuiabá, Benfica, Laginha, Gentio, Catubira, Ribeirão, Castelo, Reta, Sumidouro, Santa Mônica, Arranha-Céu, Parque Santa Maria, Parque dos Eucaliptos, Estrada das Arcas and centro de Itaipava
 Pedro do Rio – Secretário, Fagundes, Taquaril, Barra Mansa, among others.
 Posse – Brejal, Rio Bonito, Tremedeira, Granjas Raposo, Nossa Senhora de Fátima, Jacuba among others.

Economy
Petrópolis' economy is based on tourism, services and industry. It is the 2nd largest beer production center in the country and the headquarters of major Brazilian brewery companies such as Grupo Petrópolis (which owns the beer brands Itaipava, Crystal, Lokal, Black Princess, and Petra) Bohemia, and also a Brasil Kirin Factory.

Other companies also have their headquarters in the city, such as the Mundo Verde network (Brazilian retailer of natural products) and the chocolate maker Katz. Currently, the project is being developed for the Industrial District of Posse, which aims to encourage industries in the 5th district of the city. Petrópolis has the 9th largest GDP of the state of Rio de Janeiro, in front of cities such as Nova Friburgo and Teresópolis, and, in national scope, more than six state capitals, such as Aracaju, Palmas, and Macapá.

The city's economy is still larger than entire states of the federation, such as Roraima and Acre.

Tourism

The high season of tourism in Petrópolis begins in July, with the beginning of Bauernfest, and the beginning of winter, which attracts tourists to the city with the cold weather. In 2014, some attractions increased by more than 30%, compared to the same period in 2013, due to the FIFA World Cup Brazil 2014.

It is the city of the mountain region of Rio de Janeiro that receives more tourists per year. Petrópolis was the non-capital that progressed most in the Competitiveness Index of National Tourism in 2014, prepared by the Ministry of Tourism. According to the developers, the city is among the 15 best placed in Brazil in the overall ranking of competitiveness in tourism.

The main attractions of the city are:

 Açu Hill (Serra dos Órgãos National Park)
 Casa Stefan Zweig
 Castle of the Baron of Itaipava, (currently under reformation)
 Crystal Palace
 District of Itaipava, containing many popular attractions such as the "orto" market, vilareijo, and the municipal park located in the heart of the district.
 Fatima's Throne
 Grão-Pará Palace
 House of Ipiranga ("House of the Seven Mistakes")
 House of Joaquim Nabuco
 House of Princess Isabel
 House of Rui Barbosa
 House (chalet) of Santos-Dumont
 House of the Baron and Viscount of Arinos
 House of the Baron and Viscount of Mauá
 House of the Viscount of Caeté
 Imperial Museum of Brazil
 Monastery of the Virgin
 Petrópolis City Park
 Petrópolis Wax Museum
 Quitandinha Palace
 Rio Negro Palace
 Rural touristic tours of Taquaril, Brejal and Araras
 Saint Peter of Alcantara Cathedral (Cathedral of Petrópolis) with the Imperial Mausoleum
 Valparaíso (Gastronomic and Entertainment Center of Petrópolis)
 Bauernfest (Annual Festival in honor to the German immigrants)

Education

In the city, there are two public universities, the University of the State of Rio de Janeiro (UERJ), and the Fluminense Federal University (UFF), both of which have nationally recognized excellence levels, respectively, offering Architecture and Production Engineering courses. In the city, there is also a unit of the Federal Center of Technological Education Celso Suckow of Fonseca (CEFET-RJ), with courses such as Degree in Physics, Bachelor in Tourism, and Computer Engineering.

In addition to these, the city has the Catholic University of Petrópolis, the Petrópolis Medical School, Arthur Sá Earp Neto College, Estácio de Sá University, FAETERJ – Faculty of Technological Education of the State of Rio de Janeiro (Faculdade Estadual do Rio de Janeiro), which offers courses in Information Technology and Communication, and private higher education institutions that offer several undergraduate courses and also postgraduate courses (lato sensu and stricto sensu).

The municipality houses one of the teaching centers of the Distance Learning Center of the State of Rio de Janeiro, a consortium formed by public institutions of higher education in the state of Rio de Janeiro. This consortium offers free undergraduate courses in Pedagogy, Mathematics, Biology and Public Safety. The National Laboratory of Scientific Computing offers free masters and doctorate courses in the areas of Computation, Mathematics, Biology, Physics and Engineering.

In the field of basic education, the municipal education network reached the goal of the IDEB for 2011 and had its mark above the averages of the state and the country.

Transport

According to the IBGE census, in the year 2014 the total fleet of Petrópolis had 142,576 vehicles, approximately 1 vehicle per 2.1 inhabitants.

Of these were: 96,384 automobiles; 21,133 motorcycles; 8,048 pickup trucks; 6,753 vans; 3,092 heavy trucks; 2,769 scooters; 1,289 utilities; 926 buses; 680 micro-buses; 290 tractor-trucks; And 1,232 other types of vehicles. The public transport in the city is made by several companies, being the greater one, Petrolta.

The main public transport in Petrópolis is the bus along with taxis.

Culture

The culture of Petrópolis is directly linked to the imperial period of Brazil. Being nicknamed as Imperial City, the city has a large collection of theaters, museums, and palaces that refer to the period. In addition, much of the culture of the city was influenced by the immigration that participated in the formation of the identity of Petrópolis, where the German, Portuguese, Syrian, Lebanese, and Italian groups stand out. Even today the city has the second largest festival of German culture in Brazil, the Bauernfest, only losing to the Oktoberfest in the south of the country. In addition, festivals are held every year that bring back the culture of other peoples, such as the Serra Serata, in honor of Italian immigration, and Bunka-Sai, a celebration of Japanese culture. The Cultural Foundation promotes every year (since 2009) the Maestro Guerra-Peixe de Cultura Prize, which honors the most outstanding artists and cultural agents during the year; The patron César Guerra-Peixe was an illustrious composer Petropolitan.

Architecture

The city has unique architecture, such as the Palácio Quitandinha, the Petropolitan Academy of Letters, the House Museum of Santos Dumont, the Imperial Museum of Brazil, the Dom Pedro Theater, the Casa do Colono Museum, and the Cathedral of Saint Peter of Alcantara. The palace is the main building of the so-called "historic center", where Koeler Avenue stands out, surrounded by mansions and palaces of the 19th century. The road is perpendicular to the facade of the Cathedral of Saint Peter of Alcantara and, in the other direction, the Ruy Barbosa Square and the facade of the Catholic University.

In the so-called "historic center", there are also buildings such as "Encantada" (summer house of Santos Dumont); The Crystal Palace; The Yellow Palace (City Council); The Rio Negro Palace, bordering the city hall (Sérgio Fadel Palace) and curious buildings, such as the "castelinho" of the self-proclaimed "Duke of Belfort", on the corner of Koeler and Ruy Barbosa Square, or the old house of the Rocha Miranda family, on Avenida Ipiranga – same address of another residence of the same family, in a sixties style. Modern lines are also present in the house of Lúcio Costa, in the neighborhood of Samambaia.

Theatres
Petrópolis has 2 theaters. The Teatro Dom Pedro, created in Art Deco style and inaugurated in 1933 by D'Angelo & Cia, is one of the largest in the state. The place was created with different styles, with mythological and futuristic references, making the theater considered an eclectic style, becoming a cultural and artistic reference for Petrópolis. The city also owns the Teatro Santa Cecília, built in 1955, located in Rua Aureliano Coutinho in the center of the city.

Museums

Petrópolis has great traditions as an imperial city. For this reason, today it owns one of the most important museums of the history of Brazil, the Imperial Museum. Built between 1845 and 1862 as the summer Palace of the Imperial Family, it has a collection of pieces linked to the Brazilian monarchy, including furniture, documents, works of art, and personal objects belonging to the Imperial Family. The Palace was turned into a museum in 1943 by decree of the then president Getúlio Vargas. In addition, the city has the Petrópolis Wax Museum, Casa Santos Dumont Museum, Casa do Colono Museum, Princess Isabel House, and Rio Negro Palace, all located in the city center.

With more than 321,000 visitors, the Imperial Museum in Petrópolis was the most visited museum in Brazil in 2016, according to data from the Brazilian Institute of Museums (Ibram) of the Ministry of Culture.

Festivals

The Petropolis culture is directly linked to German immigration. Since 1989, Bauernfest, a typical feast in honor of German immigrants, is held every year. The festival in 2012 lasted 11 days, had the participation of 368,000 visitors, and raised R$55 million. The festival welcomes foreign tourists from all over Brazil, especially from the city of Rio de Janeiro. It is the most influential party of the city and includes competitions of chope the meter, presentations, typical cuisine, exhibition of chocolates, among other attractions.

The city also holds the Serra Serata, an annual festival that celebrates immigration and Italian culture.

Petrópolis also hosts the Winter Festival, promoted by SESC, with several attractions for this period of the year, which usually happens in the Quitandinha Palace. The festival is already traditional in the cities of Petrópolis, Nova Friburgo, and Teresópolis. In 2014, the 13th edition was held, counting on concerts, theatrical presentations, and cultural events.

The city also hosts Bunka-Sai, the annual festival of Japanese culture, which had its first edition in 2009. It has cultural presentations, in addition to the Japanese gastronomic festival.

Carnival
In 2013, the carnival of the city was canceled, for the application of funds in the approximate amount of R$1 million, previously used in the parades, in the area of health, thus making Petrópolis a refuge of Cariocas of the Carnival. The decision was made during a meeting between the mayor and the Foundation for Culture and Tourism.

Sport
Serrano Football Club was founded on 29 June 1915 and was Garrincha's first professional team.

Media

The main television station transmitting news related to the city is InterTV Serra + Mar, as well as other local broadcasters such as SBT Rio and Band Rio, which present news from the mountain region of Rio de Janeiro, mainly related to Petrópolis and Nova Friburgo. The city also has local television networks with a certain influence: Rede Petrópolis de Televisão, TV Vila Imperial, and TV Cidade de Petrópolis, with headquarters located in the center.

The city's main written newspaper is the Tribuna de Petrópolis, one of the oldest in the country, created in 1909, published from Tuesday to Sunday, whose headquarters are in the center. Also worthy of note is the newspaper Diário de Petrópolis, published daily, of great influence in the city.

The main and most listened to radio stations with headquarters in Petrópolis are Radio Tribuna FM (88.5 MHz), Radio UCP (106.3 MHz), Radio Supernova FM (98.7 MHz), and Radio Imperial (1550 AM). In addition, radio stations based in the city of Rio de Janeiro, such as the MIX FM Rio Radio, which already owned an exclusive domain of Radio MIX in Petrópolis and was later purchased by Rádio UCP, are also very much listened to.

In recent years, the internet has proved to be one of the main sources of news. In Petrópolis, some include the G1 of the Serrana Region, the online portal of the Tribuna de Petrópolis, and the Diário de Petrópolis, besides the site Acontece in Petrópolis and the portal with live broadcast of TVC 16 (TV Cidade de Petrópolis). Also worth mentioning is the online portal of the RPT (Rede Petrópolis de Televisão).

Sister cities
Petrópolis is twinned with:

  Blumenau, Brazil

Notable people
 Dom Pedro de Alcântara, Prince of Grão-Pará
 Prince Luís of Orléans-Braganza
 Rafael da Silva, Olympique Lyonnais footballer
 Michel de Souza, operatic baritone, born in Petrópolis
 Guilherme Fontes, Brazilian Actor
 Edwin V. Morgan, United States Ambassador to Brazil 1912–1933
 Fiorella Mattheis, Brazilian Actress
 Peter Brian Medawar, Winner of the Nobel Prize in Physiology or Medicine, among other awards.
 Camila Morgado, Brazilian Actress
 Rodrigo Santoro, Actor who has appeared in many successful movies, including 300, What to Expect When You're Expecting, among others
 Magda Tagliaferro, Brazilian Pianist
 Stefan Zweig, Austrian author, lived in Petrópolis from 1940 until his suicide in the same city on February 23, 1942.
 Bruno Sutter, a brazilian humorist, famous por his character "Detonator" in the band Massacration and his work in Hermes & Renato.
 Elizabeth Bishop, American poet and short-story writer, lived partly in Petropolis for 17 years (1944–1961) with Lota de Macedo Soares, architect and landscape designer.
 Cristiane Brasil, Brazilian politician was born in Petrópolis
 Jorge Henrique Papf, a German-Brazilian photographer and painter
 Andreas Mattheis, Brazilian racing driver

Petrópolis is also the home of Meninas Cantoras de Petrópolis, an all-girl singing group.

Gallery

References

External links

 Petrópolis City Hall

1843 establishments in Brazil
Populated places established in 1843
German-Brazilian culture

Petrópolis


Det amerikanske hardcore punk-band Black Flags første LP. Betragtes af mange kritikere og fans som bandets bedste album, såvel som et af de bedste hardcore punk-albums i det hele taget. Flere musikere har også gjort udtryk for deres kærlighed til albummet, bl.a. Thurston Moore som inkluderede albummet på en liste over sine Top 5 yndlingsalbums.

Noter

Album fra 1981

Damaged


Phlake er en dansk musikgruppe, der består af Mads Bo Iversen og Jonathan Elkær, som begge kommer fra Albertslund.

Gruppens debutsingle "So Faded" udkom i maj 2015, og i september 2015 blev nummeret "Pregnant" Ugens Uundgåelige på P3 . Nummeret "Angel Zoo" har ligget på tredjepladsen på singlelisten.

Ifølge gruppen laver de musik inden for genren "Rhythm & Balls", som er en kombination af R&B og hiphop.

Phlake udsendte deres debutalbum Slush Hours, den 10. juni 2016. Albummet modtog i september 2016 guld for 10.000 solgte eksemplarer. Slush Hours vandt priserne som Årets danske udgivelse og Årets danske popudgivelse ved Danish Music Awards 2016. Jonathan Elkær, Mads Bo Iversen og Gisli Gislason modtog desuden prisen som Årets danske sangskriver, mens Elkær ligeledes blev Årets danske producer.

Forsanger Mads Bo Iversen går desuden under artist-navnet Wads.png, når han optræder som solo artist. Her har han bl.a. gæstet Benal på singlen "Tænker Lidt På dig"

Diskografi

Album

Singler

Noter

Popgrupper fra Danmark

Phlake


Rabina je naseljeno mjesto u općini Nevesinje, Republika Srpska, BiH.

Povijest

U Rabini je postojala katolička zajednica. Drugi svjetski rat bio je vrlo tegobno razdoblje za Hrvate nevesinjskog kraja. Mnogi su otišli, već 1941. planištarima je opao broj, a kobne 1942. slijedi krvavo opadanje i propadanje. Već od siječnja četnički pohodi okrvavili su Neretvu, u koje su četnici u prvom pohodu bacali ljude, žene i djecu, ubijene i žive koje su onda s obale puškom gađali. Preživjele su spasili muslimani kroz čija ih je sela Neretva nosila. Zbog višekratnog četničkoga koljačkog pohoda nevesinjska župa izgubila je oko 300 članova. U poraću je val iseljavanja zahvatio čitav ovaj kraj, no odseljenici su održavali cijelo vrijeme vezu s rodnim krajem.

Nakon potpisivanja Daytonskog mirovnog sporazuma izdvojeno je istoimeno naseljeno mjesto koje je pripalo gradu Mostaru koji je ušao u sastav Federacije BiH.

Stanovništvo

Popisi 1961. – 1991.

Popis 2013.

Izvori

Naselja u Republici Srpskoj
Nevesinje

Rabina (Nevesinje, BiH)