Le mont Pilchuck est une montagne située dans le comté de Snohomish, dans l'État de Washington, aux États-Unis. Elle est située à  au nord-est de Seattle et fait partie de la chaîne des Cascades.

Toponymie
Le nom lushootseed de la montagne est bəlalgʷa.

Géographie
Le mont Pilchuck est situé dans le , et la zone entourant la montagne, y compris le départ de sentier, se trouve dans la forêt nationale du mont Baker-Snoqualmie.

Activités

Au sommet du mont Pilchuck se trouve une ancienne tour de guet d'incendie, maintenant utilisée comme abri pour les randonneurs. Cet ancien belvédère est entretenu conjointement par le Washington State Parks et la branche Everett du club The Mountaineers.

En vertu d'un accord, le sentier menant au sommet est entièrement entretenu par le service des forêts des États-Unis, même s'il se trouve dans un parc d'État. C'est l'un des sentiers les plus populaires de la région en raison de son accès facile et de ses vues panoramiques sur la chaîne des Cascades à l'est et le Puget Sound à l'ouest. Certaines années, il est recouvert de neige jusqu'à la fin de l'été.

Références

Liens externes

Sommet des Cascades
Sommet dans l'État de Washington
Comté de Snohomish

Mont Pilchuck


إير لينجوس  هي شركة الطيران الوطنية لجمهورية أيرلندا، تتخذ من مطار دبلن الدولي مركزاً لعملياتها، ويقغ المقر الرئيسي للشركة في العاصمة الأيرلندية دبلن، يبلغ عدد أسطول طائراتها ما يقارب 45 طائرة من مختلف الطرازات، وتقدم الشركة خدماتها لأكثر من 69 وجهة في العالم.

شؤون الشركة

الملكية
أدرجت إير لينغس في بورصتي الأوراق المالية الأيرلندية ولندن، تحت مؤشر EIL1 في البورصة الأيرلندية وشريط AERL في بورصة لندن. ولكن شطبت في 17 سبتمبر 2015 بعد أن استحوذت عليها مجموعة الخطوط الجوية الدولية. المساهمين () هم:

اتجاهات الأعمال
بعد استحواذ مجموعة الخطوط الجوية الدولية عليها في 18 أغسطس 2015، لم تعد تُنشر تقارير سنوية منفصلة للشركة، ولكن يتم عرض بعض البيانات بشكل منفصل في تقرير مجموعة الخطوط الجوية الدولية السنوي. الاتجاهات الرئيسية المتاحة للشركة خلال السنوات الأخيرة موضحة أدناه (كما في السنة المنتهية في 31 ديسمبر):

الوجهات
اعتبارًا من يناير 2023، تطير الخطوط الجوية لينغس إلى 93 وجهة في جميع أنحاء آسيا وأوروبا وأمريكا الشمالية؛ بما في ذلك وجهات في النمسا وبلجيكا وكندا وكرواتيا وفرنسا وألمانيا واليونان وأيرلندا وإيطاليا وهولندا وبولندا والبرتغال وإسبانيا وسويسرا وتركيا والمملكة المتحدة والولايات المتحدة.

أُعلن في أكتوبر 2022 أن عمليات إير لينغس بين مدينة بلفاست ولندن هيثرو ستنقل إلى إير لينغس المملكة المتحدة بسبب المتطلبات المتعلقة بخروج بريطانيا من الاتحاد الأوروبي التي لم يعد فيها بإمكان الناقل الأوروبي الطيران على مسارات داخل المملكة المتحدة.

اتفاقية الرمز المشترك
لدى أير لينغس اتفاقية الرمز المشترك مع الشركات التالية:

 طيران كندا
 خطوط آلاسكا الجوية
 الخطوط الجوية الأمريكية
 الخطوط الجوية البريطانية
 أيبيريا (شركة طيران)
 خطوط جيت بلو الجوية
 الخطوط الجوية المتحدة
 خطوط فيولينغ الجوية

الأسطول
سميت طائرات اير لينجوس على اسم القديسين الكاثوليك.

الأسطول الحالي

، تشغل إير لينجوس (باستثناء الشركات التابعة لها إير لينجوس الإقليمية وإير لينجوس المملكة المتحدة) أسطولًا من طائرات إيرباص بالكامل، يتألف من الطائرات التالية:

تطوير الأسطول
أعلنت شركة أير لينغس عن نيتها الانتهاء من طلب شراء ثماني طائرات إيرباص إيه 321 إل أر في يناير 2017 لتطوير مسارات عبر المحيط الأطلسي التي تشغيلها بطائرات إيرباص إيه 330 غير مربح. اعتبارًا من نوفمبر 2018، طلبت شركة الطيران أربعة عشر طائرة من طراز إيه 321 إل أر إس. وافقت مجموعة الخطوط الجوية الدولية في معرض باريس الجوي لعام 2019، على شراء 14 طائرة من طراز إيرباص إيه 321 إكس إل أر تسلم 8 منها للتسليم إلى أيبيريا و6 إلى أير لينغس. سيتم تسليم أول طائرة في عام 2023 لتحل محل طائرة بوينغ 757-200.

الأسطول التاريخي

الكسوة
كشفت شركة أير لينغس في 17 يناير 2019 النقاب عن كسوة جديدة. تتضمن العلامة التجارية التي حدثت نظام ألوان جديد. كان من المتوقع أن تتطلى جميع الطائرات الطلاء الجديد بحلول نهاية عام 2021.

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للشركة
 تفاصيل أسطول أير لينغس

أعضاء إياتا
تأسيسات سنة 1936 في أيرلندا
شركات طيران أسست سنة 1936
شركات طيران جمهورية أيرلندا
شركات مدرجة في بورصة لندن
علامات تجارية أيرلندية
مشغلو النقل في المملكة المتحدة
مطار دبلن الدولي
عمليات الدمج والاستحواذ 2015
شركات طيران سابقة في جمهورية أيرلندا

أير لينغس


Vaterpolska reprezentacija Dominikanske Republike predstavlja državu Dominikansku Republiku u međunarodnom športu muškom vaterpolu.

Nastupi na Panameričkim igrama

 2003.: 8. mjesto

Utakmice

 2. kolovoza 2003.: SAD-Dominikanska Republika 24:0
 3. kolovoza 2003.: Kanada-Dominikanska Republika 14:2
 4. kolovoza 2003.: Kolumbija-Dominikanska Republika 12:8
 5. kolovoza 2003.: Argentina-Dominikanska Republika 8:8
 6. kolovoza 2003.: Meksiko-Dominikanska Republika 8:5
 7. kolovoza 2003.: Brazil-Dominikanska Republika 19:4
 8. kolovoza 2003.: Dominikanska Republika-Portoriko 8:11

 9. kolovoza 2003.: Meksiko-Dominikanska Republika 9:4

 10. kolovoza 2003.: Kolumbija-Dominikanska Republika 10:6

Izvori

Dominikanska Republika
Vaterpolo


Krajobrazna arheologija se bavi time kako su ljudi u prošlosti gradili i služili se okolišem oko njih. Krajobrazna arheologija je multidisciplinarna u pristupu proučavanju kulture. Njome se služe arheolozi pretpovijesnog, klasičnog i povijesnog. Ključna osobna koja ju razlikuje od ostalih arheoloških pristupa lokacijama je ta što je eksplicitni naglasak na lokacijin odnos između materijalne kulture, ljudskog mijenjanja zemljišta odnosno kulturne modifikacije krajobraza i prirodnog okoliša. Krajobraznu arheologiju ponekad se naziva arheologijom kulturnog krajobraza. Proučavanja ove discipline razvila su se do tog kako su krajobrazi rabljeni za stvaranje i pojačavanje društvene nejednakosti i za objavljivanja društvenog statusa široj zajednici.

Krajobraz se općenito odnosi i na prirodne okoliše i na okoliše koje su izgradili ljudi.  Prirodni krajobrazi su oni krajobrazi koje ljudi nisu nikako mijenjali ni u kojem obliku.  Kulturni krajobrazi, u drugu ruku, jesu okoliši koji su ljudi izmijenili barem nekako i u nekoj mjeri, uključujući privremene strukture i mjesta, kako što su mjesta kampiranja. Među arheologzima, pojam krajobraz može se odnositi na značenja promjena koje ljudi čine svojim okružjima.  Kao takva, krajobrazna arheologija se često primjenjuje za proučavanje ljudske uporabe zemljišta tijekom dugih vremenskih razdoblja.

Slična je naseobinskoj arheologiji i ekološkoj arheologiji, ali krajobrazna pristupa lokacijama kao dinamičnim sudionicima u prošlom ponašanju, ne ograničavajući ih samo na mjesto koje pogađa ljudskog djelovanje niti na artefakt koje je pogođeno ljudskim djelovanjem.

Izvori

Daljnja literatura
Aston, M. & Rowley, T. 1974. Landscape Archaeology: an Introduction to Fieldwork Techniques on Post-Roman Landscapes. Newton Abbot.
Chapman, H. 2006. Landscape archaeology and GIS. Stroud.
Wagstaff, J.M. (ed.). 1987. Landscape and Culture: Geographical and Archaeological Perspectives. Oxford.
Yamin, R. & Metheny, K.B. (eds). 1996. Landscape Archaeology: Reading and Interpreting the American Historical Landscape. Knoxville.

Vanjske poveznice
 The Society for American Archaeology (eng.)
 The Society for Historical Archaeology (eng.)
 Video showing how landscape archaeology can be used to understand a castle's medieval setting (eng.)

Arheologija

Krajobrazna arheologija


Aleksandr Stepanovič Grin, (Slobodskoj, Vjatska gubernija, 23. kolovoza 1880. – Stari Krim, 8. srpnja 1932.), ruski književnik, zapažen po romantičnim pričama pustolovne i misteriozne tematike.

Životopis
Pravim prezimenom Griniewski, rusinizirano Grinevski(j), rođen je u obitelji poljskog ustanika iz 1863., koji je prognan na sjever. Djetinjstvo provodi u neimaštini u jednom sjevernom provincijskom gradu. S 15 godina odlazi na jug u Odesu, gdje ga fascinira more, istaknuta tema njegove književnosti. Radio je razne poslove, a zatim lutao europskim dijelom Rusije i Uralom. Početkom 20. stoljeća pridružuje se socijalističkoj revolucionarnoj stranci. Ubrzo je uhićen i prognan u Sibir. Nakon povratka se posvetio pisanju.

U proznim djelima kao što su "Grimizna jedra" (1923.); "Srce pustinje" (1923.), "Lutalica po valovima" (1928.), Akvarel (1929.) i dr. stvorio je fantastičan, egzotičan svijet toplih mora i šarenih luka. Pisao je i pripovijesti urbanih tema i motiva, s elementima halucinacija, tjeskobe i psihološke introspekcije. Tema "Štakoraša" (1923.) je grozničavo stanje u ruskom gradu nakon prevrata; po njemu je snimljen film "Izbavitelj" (1976.) Krste Papića. Pripisivali su mu književne utjecaje Poea i Stevensona.

Iako priznat u književnim krugovima Serapionove braće i Jurija Karloviča Oleše, Grin je dugo bio na margini ruske književnosti, u kojoj su pustolovni romani i fantastika smatrani trivijalnima. Kanoniziran je tek objavom "Sabranih djela" 1965.

Djela
Grimizna jedra (Alye parusa), 1923.
Srce pustinje (Serdce pustyni), 1923.
Štakoraš (Krysolov), 1923.
Lutalica po valovima (Beguščaja po volnam), 1928.
Akvarel, 1929.

Izvori

Vanjske poveznice
 Irina Lukyanova, "Born to Fly", Russkiy Mir Foundation

Ruska književnost

Aleksandr Grin


منى محمد سلمان مذيعة مصرية، التحقت بالإذاعة المصرية عام 1996 فور تخرجها في كلية الإعلام من خلال مسابقة كبرى أجرتها الإذاعة، لتلتحق بـإذاعة الشرق الأوسط كمذيعة هواء ومقدمة برامج، ثم انتقلت إلي القنوات المتخصصة لتكون أول مذيعة تظهر على شاشة قناة النيل للدراما أولي هذه القنوات، انتقلت إلي قناة النيل الثقافية التي قدمت من خلالها العديد من البرامج الهامة مثل: المنتدى، الوجه الآخر للتاريخ وقمر النيل.

في عام 2005 انضمت لـقناة الجزيرة عن طريق مسابقة أجرتها القناة في القاهرة، تقدم في قناة الجزيرة برنامج حديث الصباح، مباشر مع، ومنبر الجزيرة.

متزوجة من الروائي المصري وحيد الطويلة وأم لطفلتين.

في قناة الجزيرة
 مقدمة برنامج حديث الصباح
 تقدم برنامج منبر الجزيرة منذ مايو 2008
 تقدم برنامج مباشر مع على قناة الجزيرة مباشر منذ عام 2006، وأجرت من خلاله حورات مع شخصيات سياسية وثقافية وفنية مختلفة مثل الأمير الحسن بن طلال، مارسيل خليفة، غسان سلامة، طارق الهاشمي، عبد الرحمن الأبنودي، أسعد فضة، فارح عيديد، عبد المعطي حجازي، الشيخ الزنداني، نادية ياسين، والعديد من رموز الحكم والمعارضة في اليمن والصومال ومصر وتونس والمغرب وموريتانيا والسودان.
 كما أجرت لقاء مطولا (أكثر من ساعة ونصف)على الهواء مع الرئيس الفنزويلي هوجو تشافيز في أول أبريل 2009
 وكذلك لقاء مع رئيس جمهورية جزر القمر

تقدمت المذيعة المصرية، منى سلمان باستقالتها من قناة الجزيرة، بعد مسيرة حافلة قضتها مع القناة لأكثر من 8 سنوات. وأعلنت استقالتها من القناة عبر سلسلة من التغريدات على موقع التواصل الاجتماعي «تويتر» قائلة: «الأصدقاء الأعزاء: باستقالتي من قناة الجزيرة تنتهي مسيرة مهنية مع القناة تمتد لثماني سنوات أعتز بها وأثمنها قدمت خلالها برامج وحوارات وتغطيات حية، أضافت لى الكثير. وتشرفت بزمالة كوكبة متميزة من الصحفيين والعاملين في مهنة الإعلام الذين أقدرهم وأتمنى لهم دوام التوفيق، فشكرا لهم وشكرا لكل مشاهدي الجزيرة الذين تشرفت بمتابعتهم».

المصادر

مصادر إضافية
 حوار مع جريدة العرب القطري
 حوار مع جريدة المصري اليوم المصرية.
 الموقع الرسمي لاتحاد الإذاعة والتلفزيون المصري
 حوار مع مجلة الأهرام العربي

أشخاص على قيد الحياة
صحفيو قناة الجزيرة
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة (أشخاص أحياء)
مذيعات مصريات

منى سلمان


1609 වසරේ අවසාන භාගය වන විට ගැලීලියෝ ගැලලි විසින් තම දුරේක්ෂ නිරීක්ෂණයන් ආරම්භ කරන ලදී.ඉන් අනතුරුව 1610 මාර්තු වන විට ඔහු The Strray messenger නමින් එතෙක් දර්ශනවාදයේ පවා සාකච්ජා කර නොතිබුණු සොයාගැනීම් ඇතුළත් පොත් පිංචක් පළ කිරීමට පියවර ගත්තේය.චන්ද්‍රයාගේ කදු,බ්‍රහස්පතිගේ චන්ද්‍රයන් සහ සූර්යය ලප පිළිබදව ලියැවුණු පරිච්ජේදයක්ද ඊට ඇතුළත් විය.

එහෙත් මෙම කිසිදු සොයා ගැනීමකින් පෘථිවිය භ්‍රමණය වන බවට ඔප්පු කිරීමට හෝ ක්‍රිස්තියානි මතවාද සෘජුව අභියෝගයට ලක් කිරීමට හැකියාවක් නොලැබුණි. දේව ධර්මවාදීන්ගේ සහ ඇරිස්ටෝටලියානු මතවාද දැරූ ස්වභාවික දර්ශනවාදීන්ගෙන් ගැලීලියානු මතවාද දැරූවන්ට නොයෙක් කරදර සිදු වුණි.ඇරිස්ටෝටලියානු ඉගැන්වීම් බොහෝ සෙයින්ම කතෝලික පල්ලියේ ඉගැන්වීම් වලට සමාන විණි.රෝමානු කතෝලික සභාවට අයත් තාරකා විද්‍යාඥයෝ කතෝලික පල්ලියේ ඉගැන්වීම් මෙන්ම ස්වභාවික දර්ශනවාදය පිළිබදවද දැනුම ඇත්තෝ වූහ.

කෙසේ වෙතත් වර්ෂයක් හෝ දෙකක් ඇතුළත නවීන දුරේක්ෂයන් පරිහරිණයට පැමිණීමත් සමගම අලුත් නිරීක්ෂණ කටයුතුවලට මග පෑදිණි. වර්ෂ 1912 දී රෝමානු කතෝලික සභාවට අයත් වූවන් ගැලීලියෝගේ නිරීක්ෂණයන් නැවත කර තිබුණි. එහෙයින් ගැලීලියෝ රෝමයේ රෝමානු පාසලට පැමිණි අවස්ථාවේදී ඔහුට ගරුත්වයෙන් සලකන ලදී.මෙහිදී රෝමානු කතෝලික සභාවේ ශිෂ්‍යත්ව ධාරියෙකුව සිටි "ක්‍රිස්ටොපර් ග්‍රෙයින්බර්ග් " නැමැත්තා ගැලීලියෝගේ මතවාද මැදිහත් සිතින් අධ්‍යයනය කල අයෙකු විය. එහිදී ඔහු රෝමානු කතෝලික සභාවේ ප්‍රධාන පියතුමා වූ, ක්ලෝඩියෝ ගෙනහැර දක්වා තිබූ මතවාද බිද හෙලන ලෙස ගැලීලියෝගෙන් ඉල්ලා සිටියේය.කෙසේ හෝ ගැලීලියෝගේ මත සියල්ල පිළිගැනුනේ නැත.ඔහුගේ සමයේ සිටි අග්‍රගනයේ තාරකා විද්‍යාඥයෙකුව සිටි ක්‍රිස්ටොපර් ක්ලෝඩියස් පවා කිසි දිනක සඳේ කඳු ඇති බවට කී ගැලීලියානු මත වාදය පිළිගත්තේ නැත.

මේ අතර රෝමානු පාසලෙන් පිටත පවා ඉහත නිරීක්ෂණවල සත්‍යතාව පිළිබද මතවාද ඇති විණි.වර්ෂ 1610 දී ගැලීලියෝ විසින් කෙප්ලර්ට යැවූ ලිපියක තම මතයට විරුද්ධවන ඇතැම් දාර්ශනිකයන් ඒවා ඉවත දමන්නේ දුරේක්ෂයකින් කිසිදිනෙක නිරීක්ෂණයක් පවා නොකරන බවට චෝදනා කරයි.

මේ අතර දිගින් දිගටම රෝමානු කතෝලික සභාව සමග ගැටුම් ඇති විණි.සූර්යය ලප පිළිබඳව රෝමානු කතෝලික සභාවේ ප්‍රමුඛයකුව සිටි නැමැත්තා සමග වාදයකට පැටලුණු අතර,එය ඔහුගේ ජීවිත කාලය පුරාවටම පැතිරී ගිය ආරවුලක් විණි.නමුත් ඔවුන් දෙදෙනාම නිවැරදි නොවීය. ඩේවිඩ් හැබ්රිකන් සහ ඔහුගේ පුත්‍රයා වූ ජොහැන්සන්ගේ පළමු නිරීක්ෂණයන් අපැහැදිලි තත්වයක පැවතුණා විය හැකිය.

එසේම මේ කාලය වන විට වස්තූවක් ජලයේ පාවීම හෝ ගිලී යාම පිළිබඳව ආකිමිඩීස්ට එරෙහිව ඇරිස්ටෝටල් කළ අරගලයට විරුද්ධවද ගැලීලියෝ තර්ක කළේය. මෙම වාදයන් මිත්‍රශීලි බවෙන් තොර විය.මෙම මොට සහ උපහාසාත්මක විවේචනයන් එකල විවාදයන් අනුව බලන විට අසාමාන්‍ය තත්වයක් නොවුනද,එය ඔහුට සතුරන් ඇතිවීමට හේතුවිය.මෙහිදී ගැලීලියෝගේ මිතුරන් කණ්ඩායමක් ඔහුට දන්වා සිටියේ, දර්ශනවාදී මහාචාර්යයවරුන් පිරිසක් ගැලීලියෝට එරෙහිව කතෝලික පල්ලියේ මරණීය චෝදනා ගොනු කරන බවයි.පසුව විස්තර වන කැසිනි දේශනාවල ඒ බව විස්තර කෙරේ.1609 වසරේ අවසාන භාගය වන විට ගැලීලියෝ ගැලලි විසින් තම දුරේක්ෂ නිරීක්ෂණයන් ආරම්භ කරන ලදී.ඉන් අනතුරුව 1610 මාර්තු වන විට ඔහු The Strray messenger නමින් එතෙක් දර්ශනවාදයේ පවා සාකච්ජා කර නොතිබුණු සොයාගැනීම් ඇතුළත් පොත් පිංචක් පළ කිරීමට පියවර ගත්තේය.චන්ද්‍රයාගේ කදු,බ්‍රහස්පතිගේ චන්ද්‍රයන් සහ සූර්යය ලප පිළිබදව ලියැවුණු පරිච්ජේදයක්ද ඊට ඇතුළත් විය.

එහෙත් මෙම කිසිදු සොයා ගැනීමකින් පෘථිවිය භ්‍රමණය වන බවට ඔප්පු කිරීමට හෝ ක්‍රිස්තියානි මතවාද සෘජුව අභියෝගයට ලක් කිරීමට හැකියාවක් නොලැබුණි. දේව ධර්මවාදීන්ගේ සහ ඇරිස්ටෝටලියානු මතවාද දැරූ ස්වභාවික දර්ශනවාදීන්ගෙන් ගැලීලියානු මතවාද දැරූවන්ට නොයෙක් කරදර සිදු වුණි.ඇරිස්ටෝටලියානු ඉගැන්වීම් බොහෝ සෙයින්ම කතෝලික පල්ලියේ ඉගැන්වීම් වලට සමාන විණි.රෝමානු කතෝලික සභාවට අයත් තාරකා විද්‍යාඥයෝ කතෝලික පල්ලියේ ඉගැන්වීම් මෙන්ම ස්වභාවික දර්ශනවාදය පිළිබදවද දැනුම ඇත්තෝ වූහ.

කෙසේ වෙතත් වර්ෂයක් හෝ දෙකක් ඇතුළත නවීන දුරේක්ෂයන් පරිහරිණයට පැමිණීමත් සමගම අලුත් නිරීක්ෂණ කටයුතුවලට මග පෑදිණි. වර්ෂ 1912 දී රෝමානු කතෝලික සභාවට අයත් වූවන් ගැලීලියෝගේ නිරීක්ෂණයන් නැවත කර තිබුණි. එහෙයින් ගැලීලියෝ රෝමයේ රෝමානු පාසලට පැමිණි අවස්ථාවේදී ඔහුට ගරුත්වයෙන් සලකන ලදී.මෙහිදී රෝමානු කතෝලික සභාවේ ශිෂ්‍යත්ව ධාරියෙකුව සිටි "ක්‍රිස්ටොපර් ග්‍රෙයින්බර්ග් " නැමැත්තා ගැලීලියෝගේ මතවාද මැදිහත් සිතින් අධ්‍යයනය කල අයෙකු විය. එහිදී ඔහු රෝමානු කතෝලික සභාවේ ප්‍රධාන පියතුමා වූ, ක්ලෝඩියෝ ගෙනහැර දක්වා තිබූ මතවාද බිද හෙලන ලෙස ගැලීලියෝගෙන් ඉල්ලා සිටියේය.කෙසේ හෝ ගැලීලියෝගේ මත සියල්ල පිළිගැනුනේ නැත.ඔහුගේ සමයේ සිටි අග්‍රගනයේ තාරකා විද්‍යාඥයෙකුව සිටි ක්‍රිස්ටොපර් ක්ලෝඩියස් පවා කිසි දිනක සඳේ කඳු ඇති බවට කී ගැලීලියානු මත වාදය පිළිගත්තේ නැත.

මේ අතර රෝමානු පාසලෙන් පිටත පවා ඉහත නිරීක්ෂණවල සත්‍යතාව පිළිබද මතවාද ඇති විණි.වර්ෂ 1610 දී ගැලීලියෝ විසින් කෙප්ලර්ට යැවූ ලිපියක තම මතයට විරුද්ධවන ඇතැම් දාර්ශනිකයන් ඒවා ඉවත දමන්නේ දුරේක්ෂයකින් කිසිදිනෙක නිරීක්ෂණයක් පවා නොකරන බවට චෝදනා කරයි.

මේ අතර දිගින් දිගටම රෝමානු කතෝලික සභාව සමග ගැටුම් ඇති විණි.සූර්යය ලප පිළිබඳව රෝමානු කතෝලික සභාවේ ප්‍රමුඛයකුව සිටි නැමැත්තා සමග වාදයකට පැටලුණු අතර,එය ඔහුගේ ජීවිත කාලය පුරාවටම පැතිරී ගිය ආරවුලක් විණි.නමුත් ඔවුන් දෙදෙනාම නිවැරදි නොවීය. ඩේවිඩ් හැබ්රිකන් සහ ඔහුගේ පුත්‍රයා වූ ජොහැන්සන්ගේ පළමු නිරීක්ෂණයන් අපැහැදිලි තත්වයක පැවතුණා විය හැකිය.

එසේම මේ කාලය වන විට වස්තූවක් ජලයේ පාවීම හෝ ගිලී යාම පිළිබඳව ආකිමිඩීස්ට එරෙහිව ඇරිස්ටෝටල් කළ අරගලයට විරුද්ධවද ගැලීලියෝ තර්ක කළේය. මෙම වාදයන් මිත්‍රශීලි බවෙන් තොර විය.මෙම මොට සහ උපහාසාත්මක විවේචනයන් එකල විවාදයන් අනුව බලන විට අසාමාන්‍ය තත්වයක් නොවුනද,එය ඔහුට සතුරන් ඇතිවීමට හේතුවිය.මෙහිදී ගැලීලියෝගේ මිතුරන් කණ්ඩායමක් ඔහුට දන්වා සිටියේ, දර්ශනවාදී මහාචාර්යයවරුන් පිරිසක් ගැලීලියෝට එරෙහිව කතෝලික පල්ලියේ මරණීය චෝදනා ගොනු කරන බවයි.පසුව විස්තර වන කැසිනි දේශනාවල ඒ බව විස්තර කෙරේ.

අජටාකාශවිද්‍යාවේ විප්ලවය (1600)


لاجوس كو  ، من مواليد 5 يوليو 1948 ، لاعب كرة قدم هنغاري سابق.

لعب مع منتخب هنغاريا لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مجريون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في النمسا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلجيكا
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سيكشفهيرفار
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
حاصلون على ميداليات أولمبية في كرة القدم
رياضيون مجريون مغتربون في النمسا
رياضيون مجريون مغتربون في بلجيكا
فائزون بميداليات فضية أولمبية من المجر
لاعبو أيزنشتات
لاعبو الدوري البلجيكي للمحترفين
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1972
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
لاعبو كرة قدم مجريون
لاعبو كرة قدم مجريون أولمبيون
لاعبو كرة قدم مجريون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في النمسا
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا
لاعبو كلوب بروج
لاعبو منتخب المجر لكرة القدم
لاعبو نادي فيرينتسفاروشي
مواليد 1948
مواليد في سيكشفهيرفار

لاجوس كو


Svjetionik Pomorac i spomenik Neznanom pomorcu su spomenički kompleks u Splitu, Hrvatska. Svjetionik i spomenik nalaze se na Katalinića brigu, Katalinića prilaz.

Sagrađen je 1957. godine. Autori svjetionika su Ivan Carić i statičar-konstrukter Paško Kuzmanić (uz suradnju Bude Pervana), a autor reljefa je Andrija Krstulović. Svjetlo svjetionika ugašeno je 1991. godine.

Pod oznakom Z-5686 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano pod "ostalo".

Izvori

Vanjske poveznice

Građevine u Splitu
Zaštićena urbana oprema u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Promet u Splitu


Baron Rockley, of Lytchett Heath in the County of Dorset, is a title in the peerage of the United Kingdom. It was created on 11 January 1934 for the Conservative politician Sir Evelyn Cecil, who had earlier represented Hertfordshire East, Aston Manor and Birmingham Aston in the House of Commons. He was the son of Lord Eustace Cecil, fourth son of James Gascoyne-Cecil, 2nd Marquess of Salisbury. The first baron was married to the horticulturist Alicia Amherst.  the title is held by their great-grandson, the fourth baron, who succeeded his father in 2011.

Barons Rockley (1934)
Evelyn Cecil, 1st Baron Rockley (1865–1941)
Robert William Evelyn Cecil, 2nd Baron Rockley (1901–1976)
James Hugh Cecil, 3rd Baron Rockley (1934–2011)
Anthony Robert Cecil, 4th Baron Rockley (b. 1961)

The heir apparent is the present holder's son Hon. William Evelyn Cecil (b. 1996).

Arms

See also
Marquess of Salisbury
Marquess of Exeter
Viscount Cecil of Chelwood
Baron Quickswood
Viscount Wimbledon
Baron Amherst of Hackney

Notes

References
 Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

External links

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1934
Noble titles created for UK MPs
!

Baron Rockley


Pisces-Cetus superhobkomplekset er et galaksefilament (kompleks af superhobe) som indeholder Virgo-superhoben, som igen er en del af Laniakea-superhoben, hvor den lokale galaksegruppe med Mælkevejen er.

Pisces-Cetus superhobkomplekset er estimeret til at være omkring 1,0 milliarder lysår (Gly) langt og 150 millioner lysår (Mly) bredt.

Udforskning
Astronomen R. Brent Tully ved University of Hawaii astronomiinstitut beskrev Pisces-Cetus superhobkomplekset i 1987.

Kilder/referencer

Pisces-Cetus superhobkomplekset


La Roche-Maurice (; ) is a commune in the Finistère department of Brittany in northwestern France.

Population
Inhabitants of La Roche-Maurice are called in French Rochois.

International relations
La Roche Maurice's twin town is Bishopsteignton, a village between Newton Abbot and Teignmouth in Devon, England.

See also
Communes of the Finistère department
La Roche-Maurice Parish close
List of the works of the Maître de Thégonnec

References

External links

Official website

Mayors of Finistère Association

Communes of Finistère

La Roche-Maurice


Alfareras trashumantes de Fuerteventura designa al conjunto de mujeres que se dedicaban a la alfarería, conocidas como loceras, trasportando sus enseres de un pueblo a otro de esta isla, y fabricando las piezas por encargo directo allí donde se hallasen.

Historia
En Canarias, casi todos los focos loceros se formaron por reunión de diferentes familias, muchas veces emparentadas entre sí, que se asentaban en un barrio con mayor o menor tradición alfarera, para cubrir así las necesidades del entorno. En Fuerteventura y La Palma, quizá por ser más pequeños los poblados y mayores las distancias entre ellos, existió durante siglos un fenómeno paralelo al pastoreo: las alfareras trashumantes.

Dado lo delicado de la mercancía, y la escasez de medios de transporte (cuyo mantenimiento, por otra parte, no se hubiesen podido permitir estas humildes artesanas), las loceras se desplazaban de un caserío al siguiente, armando las barreras en cada parada y creando las piezas por encargo directo.

Alfareras del
Entre las maestras loceras trashumantes del , en la isla de Fuerteventura y en la zona de Valle de Santa Inés (del municipio de Betancuria), nos ha quedado noticia de la familia Brito: Salomé Brito (decana de la isla) y Eloísa Brito, fallecida en Tenerife en 1981; Josefa Acosta Rodríguez ("Fefita"), nuera de Salomé; y en la vecina Tindaya, Juana María Montelongo Reyes, alumna y familia de "Fefita".

Proceso de trabajo de la locera nómada
Allí donde se encuentre, la propia locera extrae a pico la tierra y la mezca con arena volcánica; tras purificarla y amasar el barro con las manos, se le da forma (urdido), alisando luego la pieza con un callao bruñéndola y aplicándole luego el almagre. Se asa al aire libre en el campo, sobre piedras, con leña de palma, higuera, trajales o cualquier árbol seco (la cocción dura lo que tarde en quemarse la carga de leña); a la media hora de consumirse el fuego, ya se pueden sacar las piezas del asadero (de 20 a 30 piezas por cocción: tofios para ordeño, ollas, asaderas, braseros, bernegales, hornos, lebrillos para amasar y tallas para beber, tostadores o jarrones, entre otros).

Referencias

Enlaces externos

Alfareros y ceramistas de Canarias
Alfarería y cerámica de Canarias
Alfareras
Fuerteventura

Alfareras trashumantes de Fuerteventura


Most software systems have installation procedures that are needed before they can be used for their main purpose. Testing these procedures to achieve an installed software system that may be used is known as installation testing. These procedure may involve full or partial upgrades, and install/uninstall processes.

Installation testing may look for errors that occur in the installation process that affect the user's perception and capability to use the installed software. There are many events that may affect the software installation and installation testing may test for proper installation whilst checking for a number of associated activities and events. Some examples include the following:
 A user must select a variety of options.
 Dependent files and libraries must be allocated, loaded or located.
 Valid hardware configurations must be present.
 Software systems may need connectivity to connect to other software systems.

Installation testing may also be considered as an activity-based approach to how to test something. For example, install the software in the various ways and on the various types of systems that it can be installed. Check which files are added or changed on disk. Does the installed software work? What happens when you uninstall?

This testing is typically performed in Operational acceptance testing, by a software testing engineer in conjunction with the configuration manager. Implementation testing is usually defined as testing which places a compiled version of code into the testing or pre-production environment, from which it may or may not progress into production. This generally takes place outside of the software development environment to limit code corruption from other future or past releases (or from the use of the wrong version of dependencies such as shared libraries) which may reside on the development environment.

The simplest installation approach is to run an install program, sometimes called package software.  This package software typically uses a setup program which acts as a multi-configuration wrapper and which may allow the software to be installed on a variety of machine and/or operating environments. Every possible configuration should receive an appropriate level of testing so that it can be released to customers with confidence.

In distributed systems, particularly where software is to be released into an already live target environment (such as an operational website) installation (or software deployment as it is sometimes called) can involve database schema changes as well as the installation of new software. Deployment plans in such circumstances may include back-out procedures whose use is intended to roll the target environment back if the deployment is unsuccessful. Ideally, the deployment plan itself should be tested in an environment that is a replica of the live environment. A factor that can increase the organizational requirements of such an exercise is the need to synchronize the data in the test deployment environment with that in the live environment with minimum disruption to live operation. This type of implementation may include testing of the processes which take place during the installation or upgrade of a multi-tier application. This type of testing is commonly compared to a dress rehearsal or may even be called a "dry run".

References

Software testing

Installation testing


This list of universities in the Czech Republic includes public, state, private and for-profit universities which exist in the Czech Republic.

Partial list

Old universities
Charles University in Prague (Charles University) - founded in 1348 by Bohemian king and Holy Roman Emperor Charles IV.
Palacký University of Olomouc (Olomouc University) - a college founded 1249 by Olomouc bishop, got university rights in 1573 when it was led by the Jesuit Order, in 18th century became state university. During oppressions of absolutism of the 1850s, most faculties were closed, only theological faculty remained. In 1946, other faculties were re-established.
Czech Technical University in Prague (Bohemian Polytechnica; České vysoké učení technické) - founded in 1707 by Bohemian nobility to provide better technical knowledge. Many important scholars have taught there, e.g. F. J. Gerstner or J. Ressel.
VŠB - Technical University of Ostrava  is a polytechnic university with a long history of high-quality engineering education and research was founded on 23 January 1849 in Příbram, moved to Ostrava in 1949.
Brno University of Technology (BUT) (Vysoké učení technické v Brně, VUT) founded in 1849 as a German-Bohemian Technical College (Německo-české technické učiliště) and transformed into Czech Technical University (České vysoké učení technické) in 1899 with Karel Zahradníček as its first rector. In 1956 transformed into Brno University of Technology (Vysoké učení technické v Brně) and after the Velvet Revolution in 1989 reorganized and new faculties were founded.
Czech University of Life Sciences Prague (Česká zemědělská univerzita v Praze, ČZU) founded with the charter for the agricultural department at the Czech Technical University in Prague October 1906 by Emperor Franz Josef, following a proposal by Gustav Marchet, Minister for Culture and Education. A government decree was passed in November 1952, establishing an independent University of Agriculture in Prague with the Faculties Agronomy, Economics and Mechanization. In the new millennium the university changed its name to Czech University of Life Sciences Prague (in English) with 5 faculties (Agrobiology, Food & Natural Resources, Economics & Management, Engineering, Environmental Sciences, Forestry, Wildlife & Wood Sciences) and 2 institutes (Tropics & Subtropics, Education & Communication).
Masaryk University in Brno - founded in 1919 by the state. Became one of the biggest universities during the 1990s.
Mendel University Brno (Mendelova univerzita v Brně) - founded in 1919 named after Gregor Mendel - the botanist and the "Father of Genetics"
Prague University of Economics and Business (Vysoká škola ekonomická v Praze, VŠE) founded in 1919 as Vysoká škola obchodní (the Commercial College) affiliated to Czech Technical University, and currently is the largest university in the field of economics, business and information technologies in the Czech Republic.

New universities
After 1989 most of separate faculties in regional cities became standalone universities. They usually bear name of the region. Technology universities in Ostrava, Pilsen and Liberec opened more faculties and branches of study, including humanities, and changed their names.

University of Pardubice - founded in 1950 as the Chemistry College later for 40 years known as the Institute of Chemical Technology.
University of West Bohemia - founded in 1990 (continuation of University of Mechanical and Electrotechnical Engineering, est. 1949 under ČVUT, independent 1953).
University of South Bohemia in České Budějovice - founded in 1991.
University of Ostrava - founded in 1991 (continuation of Higher School of Education, est. 1953).
Jan Evangelista Purkyně University in Ústí nad Labem - founded in 1991. Purkyně was a biologist, one of the best Bohemian scholars of 19th century.
University of Silesia, Opava - founded in 1991.
Technical University of Liberec - founded 1994 (continuation of University of Mechanical and Textile Engineering, est. 1953).
University of Hradec Králové - founded in 2000 (renamed in 2000, continuation of independent Faculty of Education, est. 1964).
Tomas Bata University in Zlín - founded in 2001.

Historical universities
(Universities that no longer exist)

Law University in Prague: established by separation of Law faculty of Prague University during the 1360s. In long-lasting religious wars in Bohemia (Hussite Wars, after 1420) Law University ended its being.
Prague German University: because of both-sided language chauvinism between Prague Bohemians and Germans, the old Prague University was divided into two Universities of two languages in 1882. Important scholars have taught there, e.g. Albert Einstein, Christian von Ehrenfels or Hans Kelsen. In the 1930s University got slowly under Nazi influence (rector San Niccolo). In 1945, University was closed by government.
Russian Free University in Prague:  this University was established in the 1920s and financed by Government of Czechoslovakia to help Russian emigrants who fled before Bolsheviks from their home country. The university was closed by the German occupiers in 1939 and by second time in 1945 by the new leftist government. Many Russian professors and other Russian emigrees, citizens of Czechoslovakia, were kidnapped to Soviet Russia by NKVD in 1945.
Ukrainian Free School in Prague: this university school was established in the 1920s for Ukrainians who fled before Bolsheviks. School followed the end of Russian Free University, many Ukrainian emigres were also kidnapped by NKVD.

Comprehensive list
This is a list of all universities in the Czech Republic . It also includes small ones.

Public
 Academy of Performing Arts in Prague (Akademie múzických umění v Praze, AMU)
 Academy of Fine Arts, Prague (Akademie výtvarných umění v Praze, AVU)
 Czech Technical University in Prague (České vysoké učení technické v Praze, ČVUT)
 Czech University of Life Sciences Prague (Česká zemědělská univerzita v Praze, ČZU)
 Janáček Academy of Music and Performing Arts (Janáčkova akademie múzických umění, JAMU)
 University of South Bohemia in České Budějovice (Jihočeská univerzita v Českých Budějovicích, JČU)
 Masaryk University (Masarykova univerzita v Brně, MU)
 Mendel University Brno (Mendelova univerzita v Brně, MENDELU)
 University of Ostrava (Ostravská univerzita v Ostravě, OU)
 Silesian University (Opava) (Slezská univerzita v Opavě, SU)
 Technical University of Liberec (Technická univerzita v Liberci, TUL)
 University of Hradec Králové (Univerzita Hradec Králové, UHK)
 Jan Evangelista Purkyně University in Ústí nad Labem (Univerzita Jana Evangelisty Purkyně v Ústí nad Labem, UJEP)
 Charles University in Prague (Univerzita Karlova v Praze, UK)
 Palacký University of Olomouc (Univerzita Palackého v Olomouci, UP)
 University of Pardubice (Univerzita Pardubice, UPA)
 Tomas Bata University in Zlín (Univerzita Tomáše Bati ve Zlíně, UTB)
 University of Veterinary and Pharmaceutical Sciences, Brno (Veterinární a farmaceutická univerzita v Brně, VFU)
 Technical University of Ostrava (Vysoká škola báňská – Technická univerzita Ostrava, VŠB – TUO)
 University of Economics, Prague (Vysoká škola ekonomická v Praze, VŠE)
 Institute of Chemical Technology in Prague (Vysoká škola chemicko-technologická v Praze, VŠCHT)
 College of Polytechnics Jihlava (Vysoká škola polytechnická Jihlava, VŠPJ)
 Institute of Technology and Business (Vysoká škola technická  ekonomická v Českých Budějovicích, VŠTE)
 Academy of Arts, Architecture and Design in Prague (Vysoká škola uměleckoprůmyslová v Praze, VŠUP)
 Brno University of Technology (Vysoké učení technické v Brně, VUT)
 University of West Bohemia (Západočeská univerzita v Plzni, ZČU)

State
 Police Academy (Policejní akademie České Republiky)
 University of Defence (Univerzita obrany) in Brno, Vyškov and Hradec Králové.

Private
 Anglo-American University
 Akademia Jagiellońska w Toruniu
 Collegium Humanum – Warsaw Management University
 Jan Amos Komensky University
 University of New York in Prague, s.r.o.
 New York University - NYU Prague
 Škoda Auto University
 International Prague University
AMBIS University
CEVRO Institute
European Academy of education (Evropská akademmie vzdělávání)
Metropolitan University Prague
Institute of Hospitality Management in Prague

For-profit private
 Architectural Institute in Prague
 Newton University (Vysoká škola Newton)
 Prague City University
 Unicorn College
 The University of Finance and Administration
 University of International and Public Relations Prague

See also
 Education in the Czech Republic
 List of colleges and universities by country
 List of colleges and universities
 List of schools in the Czech Republic

Universities
Czech Republic
Czech Republic

List of universities in the Czech Republic


ساطي أو السواطي، بيت من بيوت قبيلة الرملة الليبية. يعتبر من أكبر بيوت الرملة، ويقع موطنهم في قرية السواطي وقرية بلالة (الأراضي الممتدة ما بين قرية قصر أحمد وقرية الزروق). الجزء الأكبر منهم استوطن بنغازي.

عائلات السواطي
 ساطي.
 أعليلش.
 أقلوص..
 شابه.
 باكير.

كما أن ساطي وقلوص وباكير وشابة رجعون الي بيت واحد في الاصل عند الجد الأول.

المصادر

مجموعات عرقية في ليبيا

السواطي


Graurul de smarald (Lamprotornis iris) este o pasăre din familia Sturnidae, ordinul Passeriformes, care trăiește în vestul Africii (Coasta de Fildeș, Sierra Leone, Guineea și Liberia).

Referințe

Legături externe

 Avibase - the world bird database

Sturnidae
Păsări din Africa de Vest
Păsări descrise în 1879

Graur de smarald


Campionatul Internațional de Scrimă din 1926 s-a desfășurat în două locuri: probele de floretă și sabie au avut loc la Budapesta, Ungaria, în timp ca proba de spadă a fost organizată la Oostende, Belgia.

Rezultate

Masculin

Clasament pe medalii

Note

Referințe

1926
1926 în sport
Competiții de scrimă în Belgia
Competiții de scrimă în Ungaria
scrima


Via Regis este un film românesc din 1996 regizat de Radu Igazsag, Alexandru Solomon.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1996 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1996
Filme regizate de Radu Igazsag
Filme regizate de Alexandru Solomon
Filme documentare românești

Via Regis


Die Croatian International 2003 fanden vom 13. bis zum 16. März in Zagreb 2003 statt. Es war die fünfte Austragung dieser internationalen Meisterschaften von Kroatien im Badminton.

Medaillengewinner

Weblinks
 http://tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=12E025F9-8DCD-43E0-883C-9957332F2081

2003
Badminton 2003
Badmintonwettbewerb in Zagreb
EBU Circuit 2002/03

Croatian International 2003


كنيسة سانتا اندريا في الكويرينال (Santa Andrea al Quirinale) هي كنيسة في روما في ريونة مونتي.

مثال لعمارة بخطة إهليلجية
من العصر الباروكي (القرن السابع عشر) وما بعده، الشكل الأهليلجي أصبح عنصر ديكور الذي استخدامه المعماريين والفنانين بكثرة في أعمالهم. من الأمثلة على الأهليلجية خطة كنيسة س. اندريا كويرينالى من تصميم المعماري لورنزو بيرنيني (Lorenzo Bernini).

أعلام
 كارلو إمانويل الرابع ملك سردينيا

مراجع

أندراوس
تأسيسات سنة 1661 في الدولة البابوية
عمارة باروكية في روما
قباب
كنائس رومانية كاثوليكية اكتملت في 1661
كنائس رومانية كاثوليكية في روما
مبان كنائس رومانية كاثوليكية في إيطاليا القرن 17
مبان كنسية ذات قباب
مباني كنائس رومانية كاثوليكية القرن 17

كنيسة سانتا أندريا في الكويرينال


Mauricio Ugartemendia Lauzirika, surnommé Mauri, né le  à Guernica en Espagne et mort le  à Galdakao en Espagne, est un footballeur international espagnol qui occupe essentiellement le poste de milieu de terrain. Il évolue durant sa carrière dans plusieurs clubs et notamment à l'Athletic Bilbao pendant onze ans, un club dont il fait partie du « Once Aldeanos ». Il compte 5 sélections avec l'équipe d'Espagne.

Biographie

Carrière de joueur

En club
Mauri, né à Guernica le , commence le football dans le club de sa commune natale puis passe au CD Getxo où il évolue au poste d'ailier droit. Il intègre ensuite l'Athletic Bilbao où il découvre la Primera División et joue des matchs officiels durant onze saisons. Il y devient milieu centre sous l'impulsion de son entraîneur Ferdinand Daučík. Son association au milieu de terrain avec José María Maguregui est marquante dans l'histoire du club. Maguregui évolue légèrement en retrait de Mauri, son point fort est la technique alors que celui de Mauri est son impact physique. Les deux joueurs sont amis et leur relation perdure bien après la fin de leurs carrières respectives. Mauri compte près de 300 rencontres avec le club basque pour 72 buts inscrits. Champion d'Espagne en 1956, il remporte également trois coupes d'Espagne, en 1955 face au Séville FC, en 1956 face à l'Atlético de Madrid et en 1958 face au Real Madrid. Lors de la finale de 1958 disputée au stade Santiago-Bernabéu de Madrid, stade du club merengue, l'Athletic Bilbao réussit la performance de dominer le triple champion d'Europe en titre et champion d'Espagne et s'impose 2-0, Mauri inscrivant le deuxième but des Basques. Ce match rentre dans l'histoire de Bilbao comme étant la victoire du Once Aldeanos et Mauri devient une figure marquante de l'histoire du club. Au début de la saison 1964-1965, il est sollicité par d'autres clubs mais un transfert ne se concrétise pas. Selon Mauri, l'indemnité de transfert trop élevée réclamée par l'Athletic Bilbao en est la cause. Mauri reste alors sur le banc des remplaçants durant toute la première moitié de la saison avant de demander par voie de presse en janvier 1965 de le faire jouer ou de le laisser partir. Il ne joue pas durant le reste de la saison.

En juillet 1965, son transfert au Recreativo de Huelva est annoncé. Bilbao reçoit une indemnité de transfert estimée à 200 000 pesetas, Mauri s'engage pour deux saisons et perçoit 350 000 pesetas par an. Il retrouve dans ce club son ami et coéquipier à Bilbao Jesús Rentería. Mauri participe à trois rencontres en 1965-1966 en Segunda División. Il quitte prématurément ce club en cours de saison. S'entraînant à Bilbao en compagnie des joueurs de l'Athletic Club sans pour autant s'engager avec ce club, il s'engage le  avec le CE Sabadell, un club qui évolue en Primera División mais qui est privé de plusieurs joueurs en raison de blessures. Avec ce club qui lutte pour son maintien, son contrat porte jusqu'à la fin de la saison. Sabadell obtient son maintien en fin de saison après un barrage remporté face au Celta Vigo. Mauri quitte alors le club et dispute une dernière saison avec le Real Avilés en Tercera División.

En sélection
La première sélection en équipe nationale de Mauri a lieu le  lors de la réception à Madrid de l'Angleterre, un match qui se solde par un nul 1-1. Sa dernière sélection avec la Roja se déroule le  lors d'un déplacement à Lisbonne pour y affronter le Portugal. Cette rencontre est remportée par les Portugais 3-1. Ses cinq sélections en équipe nationale se soldent par une victoire, deux matchs nuls et deux défaites.

Il dispute également un match avec l'équipe d'Espagne B le  face à la Grèce pour une victoire espagnole 7-1.

Après-carrière
Mauri meurt le  à Galdakao à 87 ans. En guise d'hommage, les joueurs de l'Athletic Bilbao portent un brassard noir lors du match de championnat disputé quelques jours plus tard face à la Real Sociedad.

Palmarès
Mauri obtient l'essentiel de son palmarès de joueur lorsqu'il évolue à l'Athletic Bilbao. Il remporte en 1955, 1956 et 1958 la Coupe d'Espagne. Il gagne également en 1956 le championnat d'Espagne.

Statistiques
Le tableau ci-dessous résume les statistiques en match officiel de Mauri durant sa carrière de joueur professionnel.

Notes et références

Liens externes

Footballeur international espagnol
Joueur de l'Athletic Bilbao
Joueur du Recreativo de Huelva
Joueur du CE Sabadell
Joueur du Real Avilés
Naissance en avril 1934
Naissance à Guernica
Décès en février 2022
Décès à 87 ans

Mauri (football)


Chemical and Biochemical Engineering Quarterly, hrvatski znanstveni časopis za kemijsko i biokemijsko inženjerstvo. Izdaje ga HDKI. Danas godišnje izlaze četiri broja. Pokriva područja kemijskog inženjerstva i biotehnologije. Uredništvo čine suradnici iz Hrvatske, Austrije, Italije, Slovenije i dr., a savjetodavni odbor čine suradnici iz Hrvatske, Danske, SAD, Kanade, Češke i dr.

Počeo je izlaziti ožujka 1987. godine kao dio europske inicijative Alpe-Adria za unaprjeđenje regionalne suradnje. Vrlo brzo je postigao rezultate. Uz međunarodno uredništvo i klasifikaciju radova na kemijsko inženjerstvo i biokemijsko inženjerstvo, ostvario je faktor utjecaja od 0,4 te je ušao 2006. godine u bazu podataka Current Contents (Web of Science). Autori članaka u časopisu su stručnjaci iz gotovo svih europskih zemalja te SAD-a, Kanade, Indije i Kine. Zarana se pojavio na internetu. U portal Hrčak uključen je od 7. veljače 2006. godine. Od 2013. sprovodi politiku samoarhiviranja "Sherpa/ROMEO blue route". 2017. godine dosegao je faktor utjecaja 1,383 i Ministarstvo znanosti i obrazovanja Republike Hrvatske proglasilo ga je najbolje uređivanim hrvatskim časopisom u području tehničkih znanosti. Danas ga se referira u nizu međunarodnih sekundarnih publikacija i baza podataka: Current Contents, Web of Science – Science Citation Index Expanded, Science Direct, Scopus, EI Compendex, Inspec, PASCAL, Science Citation Index, Chemical Abstracts, Chemical Engineering Abstracts, Chemical Engineering and Biotechnology Abstracts, Current Biotechnology Abstracts, Chemischer Informationsdienst, Kurzberüchte Chemische Technik und Biotechnologie, Referativnyi Zhurnal, EBSCO Host – Academic Search Complete, J-Gate, Knovel®, Theoretical Chemical Engineering Abstracts, SHERPA/RoMEO, Biotechnology Citation Index, Directory of Open Access Journals (DOAJ), ULRICHSWEB i BIOSIS Previews. Časopis je otvorena pristupa. Besplatno se objavljuje na internetu, s cijelim člancima u obliku PDF-datoteka. Korisnici imaju pravo na "čitanje, preuzimanje, kopiranje, distribuiranje, tiskanje, pretraživanje ili stavljanje poveznice na cijeli tekst članaka" pod uvjetom da navedu punu referenciju izvora, odnosno pod licencijom Creative Commons Attribution 4.0 International License. Recenzija: vanjski recenzenti, pretežito inozemna, trostruka i više, samo znanstveni radovi, otvorena.
Kratica časopisa: Chem. Biochem. Eng. Q. ISSN: 0352-9568. EISSN: 1846-5153. UDK: 66. CODEN: CBEQEZ. Faktor utjecaja 2018. (IF 2018) = 0,859

Izvori

Vanjske poveznice
CABEQ
CABEQ
DOAJ
HRČAK
Hrvatski arhiv weba

Hrvatski stručni i znanstveni časopisi
Kemija
Biotehničke znanosti


Flygtningefundet i Østrig 2015 drejer sig om et fund af en efterladt lastbil, der blev fundet om morgenen torsdag den 27. august 2015 parkeret i vejsiden på Ost Autobahn A4 (Europavej E60) øst for Wien ved Parndorf. Lastbilen viste sig at indeholde ligene af 71 personer, der var døde af iltmangel, heraf var 59 mænd, 8 kvinder og 4 børn.
Flere af ofrene er konstateret at være flygtninge fra Syrien.

Lastbilen
Kølelastbilen bar reklamer for det slovakiske fjerkræ-firma Hyza, der benægter al kendskab til tragedien.
Efterforskning viste, at lastbilen var blevet set på et overvågningskamera onsdag den 26. august om morgenen ved den central-ungarske by Kecskemét og ankom til Parndorf torsdag efter kl. 5-6 om morgenen.

Dagen efter fundet bekendtgjorde politiet, at man i Ungarn havde anholdt ejeren af lastbilen og 2 formodede chauffører, de har helt eller delvist bulgarsk baggrund.

Andre ulykker på samme tid
Ulykken kom ovenpå to andre ulykker; den 24. august kom 37 flygtninge til skade i en ulykke uden for landsbyen Nickelsdorf i Østrig. Der var i mellem 70 og 90 flygtninge i de to lastbiler som var involveret. Den 21. august væltede en lastbil nær den østrigske landsby Amstetten, i den var 30 personer på et tidspunkt, 24 blev såret (3 alvorligt).

Se også
 Flygtningekrisen

Referencer

Begivenheder i 2015
Mord i Østrig
Fundet i Østrig 2015

Flygtningefundet i Østrig 2015


Remigius von Rouen († 771) war ein unehelicher Sohn Karl Martells von einer unbekannten Frau.

Der Mönch Adrevald von Fleury berichtet in seiner kurz nach 867 geschriebenen Miracula Sancti Benedicti, Pippin der Jüngere habe seinen Halbbruder Remigius im Jahr 750/751 damit beauftragt, die Reliquien des heiligen Benedikt von Nursia zurück in die Abtei Montecassino zu bringen. Im Jahr 755 wurde er zum Bischof von Rouen ernannt, was er bis 771 blieb. Im Jahr 760 wurde er zum Langobardenkönig Desiderius und zum Papst Paul gesandt. Bei seiner Rückkehr hatte er Simeo im Gefolge, einen der Leiter der römischen Kirchensängerschule, den er mit der Ausbildung seiner Mönche beauftragte. Als Simeo aber wieder nach Rom zurückgerufen wurde, musste er seine Mönche hinterherschicken, damit sie ihre Ausbildung auch abschließen konnten. Der letzte bezeugte Auftritt des Bischofs Remigius fand auf der Synode von Attigny im Jahr 762 statt, die zum Gebetsbund von Attigny führte.

Die Annales Mosellani berichten vom Tod von Remigius et Bernehardus im Jahr 787. Die Angabe wird bezüglich Remigius als Irrtum angesehen, das Jahr 771 als Jahr von Remigius Tod betrachtet.

Quellen
 Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, S. 302
 Annales Fontanellenses priores (Chronicon Fontanellense), 755, Jean Laporte (Hg.), in: Mélanges, 15. Reihe, Société d'Histoire de Normandie, Rouen-Paris, 1951, Seite 65–90.

 Annales Mosellani, MGH SS XVI, S. 497.

Literatur
 Pierre Riché: Les Carolingiens, une famille qui fit l'Europe (1983, Neudruck 1997), ISBN 2-01-278851-3
 Christian Settipani: La préhistoire des Capétiens. 1993, S. 178/179
 Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln Band I.1, 2005, Tafel 3–7

Einzelnachweise

Familienmitglied der Karolinger
Geboren im 7. oder 8. Jahrhundert
Gestorben 771
Mann

Remigius von Rouen


Juju, batıl inançlarla bağlanılan ve büyülü özellikler taşıdığına inanılan birer tılsım yahut fetiş olarak tanımlanabilecek nesnelerdir. Genellikle Batı Afrika'da yaygındır ve eğer bir bebek ateşlenirse o bebek juju büyücüsüne götürülür. Büyücü o bebeğin vücudunu özel bir bıçakla özel şekiller yaparak keser. İzler o kadar derindir ki hayat boyunca taşınır.

Uygulamalar
Batı Afrika'daki ihtimalen en yaygın jujulardan biri maymun kafatasıdır. Juju kullanımı iyi yahut kötü olmak üzere farklı amaçlara yönelik olabilir.

Kişinin saçları, tırnakları, giysi parçası, çorabı yahut takındığı mücehver parçası muhtemel jujulardır.

Kaynakça

Cadılık
Büyü
Afrika'da kültür
Batı Afrika

Juju (kültür)


Hermann Latzel (* 10. Januar 1942 in Schwarzwasser) ist ein ehemaliger deutscher Weitspringer.

1966 wurde er bei den Europäischen Hallenspielen in Dortmund und bei den Leichtathletik-Europameisterschaften in Budapest jeweils Sechster.

Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften 1970 in Wien wurde er Vierter.

1966 und 1968 wurde er Deutscher Meister. In der Halle holte er 1970 den nationalen Titel und wurde 1966 sowie 1967 Vizemeister.
Bei der Deutschen Hallenmeisterschaft 1971 wurden bei Latzel Amphetamine im Urin gefunden; er wurde vom Deutschen Leichtathletik-Verband wegen Dopings gesperrt sowie Titel und Platz aberkannt.

Hermann Latzel startete für den OSC Dortmund und von 1969 bis 1971 für den ASV Köln.

Persönliche Bestleistungen

 Weitsprung: 7,91 m, 15. Juli 1970, Stuttgart
 Halle: 7,91 m, 15. März 1970, Wien

Literatur
 Klaus Amrhein: Biographisches Handbuch zur Geschichte der Deutschen Leichtathletik 1898–2005. 2 Bände. Darmstadt 2005 publiziert über Deutsche Leichtathletik Promotion- und Projektgesellschaft

Einzelnachweise

Weitspringer (Deutschland)
Deutscher Meister (Leichtathletik)
Dopingfall in der Leichtathletik
Mann
Geboren 1942
Deutscher

Hermann Latzel


Homosexualität ist in Guyana illegal. Das Land ist das einzige in Südamerika, das noch homosexuelle Handlungen unter Strafe stellt.

Gesetzeslage

Während lesbische Kontakte straffrei sind, werden schwule Kontakte in Guyana nach § 352 des Criminal Law (Offences) Act als "grobe Unzucht" von einem Mann mit einem anderen Mann, entweder öffentlich oder privat, mit Freiheitsstrafe bis zu 2 Jahren bestraft. Für versuchten Analverkehr beträgt die Strafe 10 Jahre, für vollzogenen Analverkehr ist eine lebenslange Freiheitsstrafe nach §§ 353–354 möglich.

Gleichgeschlechtliche Paare werden staatlicherseits nicht anerkannt. In Guyana ist weder eine gleichgeschlechtliche Ehe noch eine eingetragene Partnerschaft gesetzlich zugelassen. Ein Antidiskriminierungsgesetz zum Schutz der sexuellen Orientierung existiert nicht.

Amnesty International hat das Land in seinen jährlichen Menschenrechtsberichten angemahnt, vor allem wegen der lebenslangen Freiheitsstrafen für Schwule sowie häufig auch deren Missbrauch von staatlicher Seite.

Das Parlament hält jedoch an dem Gesetz fest, denkt aber zugleich über ein Antidiskriminierungsgesetz nach, das unter anderem vor Diskriminierungen aufgrund der sexuellen Identität schützen soll.

Im Januar 2001 billigte das Parlament einstimmig eine Änderung der Verfassung, die ein (teilweises) Verbot von Diskriminierung aus Gründen der sexuellen Orientierung vorsah. Die Bemühungen religiöser Führer vor den Wahlen im März 2001 brachten Präsident Jagdeo dazu, seine Zustimmung zu versagen. Der ehemalige UN-Generalsekretär Kofi Annan sagte im November 2010, dass die ehemaligen Kolonien in der Karibik (einschließlich Guyana) noch "diskriminierende Gesetze haben und homophobe Praktiken herrschen, die verhindern, dass homosexuelle Männer Zugriff auf die Gesundheitsdienste haben" und forderte die Aufhebung dieser Bestimmungen.

Die Regierung kündigte im April 2012 an, Konsultationen über die Aufhebung der Anti-Homosexuellen-Gesetze aus der britischen Kolonialzeit aufzunehmen und homosexuelle Handlungen zu entkriminalisieren. Religiöse Gruppen haben aber bereits ihren Widerstand gegen jegliche Änderungen in den Gesetzen zum Ausdruck gebracht.

Stellung der Kirchen zu Homosexualität, HIV und Prävention
Im Land existieren zahlreiche Religionen, die zwar vielfach gegensätzliche Positionen einnehmen, aber sich in Bezug auf Verfolgung und Unterdrückung homosexueller Lebensweisen einig sind. Gegenwärtig gibt es in Guyana keine Kirche oder Religionsgemeinschaft, die die Rechte Homosexueller oder Transgender unterstützt. Im Bestreben, die viktorianischen Gesetze aus dem 19. Jahrhundert zu erhalten, haben (im Gegensatz zu Europa) die evangelischen Kirchen besonders ablehnende Haltungen zur Homosexualität, die darin eine "unakzeptable unnatürliche Sünde" sehen. Sie werden dabei von Vertretern des Islam unterstützt, der Homosexualität als "sexuelle Perversion" ablehnt. Die katholische Kirche in Guyana und die hinduistischen Vertreter zeigen sich einigen Reformbestrebungen gegenüber offener, wogegen die meisten Protestanten gegen eine Verfassungsänderung sind.

Bezüglich HIV und AIDS stellen fast alle Vertreter fest, wie wichtig Mitgefühl und Unterstützung für die Infizierten sind, und abgesehen vom islamischen Vertreter Kerry Arthur (Central Islamic Organisation of Guyana), der für eine Isolation nach kubanischem Muster ist, wollen sie diese auch in den ihnen angeschlossenen Institutionen gewähren. Bei der Frage bezüglich Prävention gaben die verschiedenen Religionsführer wieder Zeugnis davon, welche Möglichkeiten der Liberalisierung des Landes und zukünftigen Reformen von ihnen zu erwarten sind. Bischof Randolph George (Anglican Church in Guyana) gab im Januar 2006 Auskunft in einem Interview: "the church would not advocate the use of condoms as a form of protection from HIV. Should married persons want to use condoms it would be their decision, but … the Anglican Church would not advocate condom use to young people." (deutsch: "die Kirche würde die Verwendung von Kondomen als eine Form des Schutzes vor HIV nicht befürworten. Sollten verheiratete Personen Kondome nutzen wollen, sei es ihre Entscheidung sie zu verwenden, aber … die Anglikanische Kirche würde die Verwendung von Kondomen durch Jugendliche nicht befürworten.") Dem Vertreter der römisch-katholischen Kirche geht das nicht weit genug. Bischof Francis Alleyne erklärt zur Vorbeugung vor Unzucht oder Ehebruch niemals zum Gebrauch von Kondomen zu raten ("nevertheless it will never advise the use of condoms at any time.")

Siehe auch
 Gesetze zur Homosexualität

Weblinks
 Gay Guyana News & Reports 2001-2010
 SASOD - Society Against Sexual Orientation Discrimination

Einzelnachweise

Guyana
Gesellschaft (Guyana)

Homosexualität in Guyana


Mikael K alias Mikael Ryberg Kristensen (født 26. august 1964 i Aalborg) er en dansk sangskriver, sanger og musiker.

Mikael K har siden 2002 udgivet 6 albums. De 4 første under navnet Klondyke og de seneste 2 som Mikael K & Klondyke.

Mikael K er en "særdeles ekspressiv sanger og som sangskriver har han noget på hjertet, en vaskeægte historiefortæller med et godt øje til livet". Anmeldelse i Information okt. 2011

Karriere
Mikael K dannede i 2000 bandet Klondyke. På daværende tidspunkt boede Mikael K på Vesterbro i København. Her påbegyndte han for egen regning indspilningen af et debutalbum i januar 2001. Indspilningerne foregik i trommeslageren Per Langes studie i krypten i en nedlagt kirke på Nørrebro. (Det, der i dag hedder Litteraturhaus) Oktober samme år blev musikken afsat til pladeselskabet Bonnier Amigo, og måneden efter kom Klondyke med i DR's talentplatform Karrierekanonen, som efter nytår gav en del airplay på både P3 og P4 af singlen 'Sæbepulver Johnny'. April samme år deltog Klondyke i Spot 08-festivallen, som optakt til udgivelsen 15. april af det selvproducerede debutalbum 'Guld'. Anmeldelserne var overstrømmende ens i deres lovprisning i det, der blev hørt som et nyt dansk guldfund i rockens ørken af middelmådighed. "Klondykes debut er noget så underligt som en både meget moderne og gammeldags dansk plade. Den er helt speciel. Dan Turéll ville have nydt den, " skrev Politiken fx (Dansk Rock Leksikon 2002/Politikens Håndbøger s. 260 ) Mikael K blev tilbage i 1980erne kaldt 'stinkende talentfuld' af talentspejderen Jan Degner fra pladeselskabet CBS. Dengang i 1980erne dannede Mikael K sammen med tre skolekammerater bandet Boobs. De startede sammen Boobs i det frodige musikmiljø omkring Thulevejens Ungdomsklub i Aalborg. Gruppen blev et godt lokalt navn og inspirerede andre amatørgrupper i Nordjylland. Den vandt i juni 1983 en 'Battle Of The Bands' i Valencia i København og kvalificerede sig til den skandinaviske finale på Gröna Lund i Stockholm. Bandet blev landskendt, da det nytårsaften 1984 spillede på TV i Eldorado. (Dansk Rock Leksikon 2002/Politikens Håndbøger s. 261) Gruppen spillede på den 12. Verdensungdomsfestival i Moskva i 1985. I sangen 'Einar (Cirkusdirektøren)' fra albummet Sange fra Nord (2014) synger Mikael K om oplevelsen ved åbningsceremonien på det Olympiske Stadion, hvor cirkusgøgleren Einar Trie går på stylter foran præsident Gorbatjov. Boobs optrådte endvidere på Roskilde Festival samme år.

Diskografi
Albums
 2002: Guld (Som del af Klondyke)
 2003: Lille Vampyr (Som del af Klondyke)
 2006: Verdensmand (Som del af Klondyke)
 2008: Dejlig Dum (Som del af Klondyke)
 2010: Guldgravernes Opsamlingsheat (Som del af Klondyke)
 2011: Udkantsland (Sange Fra Skæve Danmark Vol. 1) (Som del af Klondyke)
 2014: Sange fra Nord (Som del af Klondyke)

Compilations:

Bæreklang – Klondyke medvirker med sangen Fra Bagdad Til Ground Zero

Værsgo 2 – Klondyke medvirker med sangen Guleroden Værsgo_2

De Største Er De Små - Sange Til Anker – Klondyke medvirker med sangen Friheden Flyver

Hjemstavn – Mikael K medvirker med sangen B 52

Guldgravernes Opsamlingsheat – Klondyke best of (20 sange)

Woody på dansk - Mikael K medvirker med sangen Ubuden gæst

Priser
2007

Modtager af Danmarks Radios P4-pris 2007

Modtager af Björn Afzelius Prisen 2008

2011

Modtager af Gelsted-Kirk-Scherfig-Prisen 2011

2012

Modtager af DANISH MUSIC AWARD FOLK som Årets Autor (sangskriver) 2012

2014

Nomineret til DANISH MUSIC AWARD FOLK 2014 som: Årets Sangskriver (Mikael K) / Årets Udgivelse (SANGE FRA NORD) Årets Traditionspris (Mikael K)

Artikler
2002

Kom, Kom til Klondyke i Information

2008

Samarbejde mellem Mikael K og Thomas Blachman: Bonderøven møder Blachman i Ekstra Bladet

Anmeldelser
2002

Guld ved regnbuens endestation af Klaus Lynggaard i Information

2011

Stemmer i det fjerne af Klaus Lynggard i Information

Noter

Musikere fra Danmark

Personer fra Aalborg

Mikael K


Den ungtyrkiske revolution var et internt oprør i det Osmanniske rige i juli 1908, hvor den ungtyrkiske bevægelse genindførte den tidligere Osmanniske forfatning og indvarslede en flerpartipolitik i et valgsystem med to stadier under Generalforsamlingen. I 1876 var der blevet etableret et konstitutionelt monarki under Sultan Abdul Hamid 2. i en periode kendt som den første forfatningsperiode, som kun havde varet i to år før sultanen suspenderede den og genvandt sin autokratiske magt. 24. juli 1908 kapitulerede Abdul Hamid og bekendtgjorde forfatningens genindførelse, hvilket indvarslede den anden forfatningsperiode.

Osmanniske Rige

Ungtyrkiske revolution


Maja Jul Larsen (født 26. september 1982 i København) er en dansk manuskriptforfatter. Hun har tidligere skrevet manuskript til de danske tv-serier Borgen (2010) og Arvingerne (2014) og senest Ulven kommer (2020). Derudover har hun skrevet manuskriptet til dokumentarfilmen Ambassadøren (2011) og senest har hun medvirket som manuskriptforfatter på den danske tv-serie Bedrag (2016).

Referencer

Eksterne henvisninger

Manuskriptforfattere fra Danmark
Personer fra København

Maja Jul Larsen


නාසික් ලෙන්, හෙවත් ඇතැම් අවස්ථාවල දී පාණ්ඩව්ලෙනී ලෙන්  (හෙවත් පාණ්ඩව ලෙන, පණ්ඩු ලෙන් හෝ ත්‍රිරශ්මී ලෙනී ලෙස ද හැඳින්වේ; ත්‍රිරශ්මී යනු ලෙන් පිහිටි කඳුවැටියයි. ලෙනී යනු ලෙන් යන අරුතැති මරාඨි වචනයයි), යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ක්‍රි.පූ. 1වන සියවස සිට ක්‍රි.ව. 3වන සියවස දක්වා කාලය තුළ නිර්මාණය වූ ලෙන් 24කින් යුත් සංකීර්ණයකි. මෙහි කැටයම් සහ ප්‍රතිමා නිර්මාණ ක්‍රි.ව. 6වන සියවස තෙක්ම අළුතින් එකතු වූ අතර එමඟින් බෞද්ධ පූජා විධීන් හි විකාසනය පෙන්වයි. මුල්කාලීනව හීනයාන සම්ප්‍රදාය අනුව යමින් නිර්මිත මෙහි කැටයම් ඉන්දීය ශෛලමය වාස්තු විද්‍යාවේ ප්‍රතිභාව කියපායි.  මෙහි බොහෝ ලෙන් විහාර ක්‍රමයට නිර්මාණය කොට ඇති අතර, ගුහා අංක 18 ක්‍රි.ක්‍රි.පූ. 1වන සියවසේ නිර්මාණය වූ චෛත්‍ය ශාලාවකි. ලෙන් අංක 3 සහ 10 හි අලංකාර කැටයම් සහිත කුළුණු දක්නට ලැබේ.  බෞද්ධයන්ගේ පූජනීය අඩවියක් වන මෙය ඉන්දියාවේ මහාරාෂ්ට්‍ර හි නාශික් (හෙවත් නාසික්) මධ්‍යයේ සිට 8 km පමණ දකුණින් පිහිටා ඇත. නාසික් ලෙන් හැඳින්වීම සඳහා භාවිතා වන "පාණ්ඩව්ලෙනී" යන්න මහභාරත වීරකාව්‍යයේ සඳහන් පාණ්ඩවයන් සමඟ කිසිදු සම්බන්ධයක් නොදක්වයි. මෙම ප්‍රදේශයේ පිහිටි වෙනත් ලෙන් වන්නේ කාර්ලා ලෙන්, භාජා ලෙන්, පතන් ලෙන් සහ බේද්සේ ලෙන් ය.

මේවාත් බලන්න

 බාදාමි ලෙන් විහාර
 උණ්ඩවල්ලි ලෙන්
 කාර්ලා ලෙන්

ආශ්‍රේයයන්

Inscriptions on Cave 10, 13, 15, 16
Maharashtratil Buddha Dhammacha Itihas
M.S.More
Leni Maharashtrachi
Dawood Dalvi
https://web.archive.org/web/20130926230100/http://asi.nic.in/asi_monu_tktd_maha_pandulenacaves.asp

මූලාශ්‍ර
Harle, J.C., The Art and Architecture of the Indian Subcontinent, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art,
 Michell, George, The Penguin Guide to the Monuments of India, Volume 1: Buddhist, Jain, Hindu, 1989, Penguin Books,

බාහිර සබැඳි

 Official (Government) website of Nashik District

ඉන්දියාවේ බෞද්ධ ලෙන්
මහාරාෂ්ට්‍රයේ ලෙන්
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ වන්දනා ස්ථාන
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ ආරාම
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ විහාර
ඉන්දියාවේ ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය

නාසික් ලෙන්


"Dance Macabre" é uma música da banda de rock sueca Ghost. Foi o segundo single do quarto álbum de estúdio Prequelle. Ela liderou a parada Mainstream Rock Songs da Billboard por duas semanas em fevereiro de 2019.

Antecedentes
"Dance Macabre" é uma música do quarto álbum de estúdio do Ghost, Prequelle. A música teve sua estreia ao vivo, sendo tocada em um show surpresa em 5 de maio de 2018. A versão de estúdio foi mostrada através do story do Instagram da banda em 17 de maio, um dia antes de ser lançada oficialmente. Além disso, uma versão separada da música, uma versão disco remix, foi lançada em 24 de agosto de 2018, feita pelo músico de synthwave Carpenter Brut. O remix foi solicitado pelo vocalista do Ghost, Tobias Forge, em abril de 2018, depois que Brut abriu para o Ghost em turnê em 2016.

A música foi lançada mais tarde como o segundo single de Prequelle, depois de "Rats". Um videoclipe foi lançado em 17 de outubro de 2018. Foi descrito pela Consequence of Sound como "uma homenagem ao The Rocky Horror Picture Show." Em fevereiro de 2019, a música liderou a parada Mainstream Rock Songs da Billboard por duas semanas. Foi a terceira música consecutiva da banda a liderar a parada, depois de "Rats" e "Square Hammer".

Composição e temas
Musicalmente, a música foi notada como tendo mais uma vibração de "música dançante" do que a maioria de seu trabalho. Forge observou que quando ele originalmente escreveu a música, ele não a imaginou como uma música do Ghost, mas uma vez que ele começou a escrever as letras, ele sentiu que poderia fazê-la funcionar como parte do álbum. Forge também compartilhou a faixa com alguns "amigos compositores" dele, que o encorajaram a usá-la como uma música do Ghost. Forge foi inspirado pela diversidade musical que o Queen teria com seus álbuns, sentindo que o Ghost também poderia ter alguma diversidade. Liricamente, a música é sobre a Peste Negra – um tema em todo o álbum Prequelle – especificamente sobre como as pessoas literalmente dançavam e festejavam até morrer para lidar com a doença.

Recepção
Metal Injection identificou a música como a faixa de destaque em Prequelle.

Lista de músicas

Lançamento de maio de 2018

Lançamento de agosto de 2018

No box set Prequelle Exalted

Pessoal
Créditos adaptados do encarte.

 Tobias Forge – vocais (creditado como "Cardinal Copia")
 Um grupo de Nameless Ghouls – guitarra solo, guitarra rítmica, baixo, teclados, bateria

Paradas

Paradas semanais

Paradas de final de ano

Referências

Singles de 2018
Canções de 2018
Canções gravadas por Ghost

Dance Macabre (canção)


ŽNL Šibensko-kninska u sezoni 2018./19. predstavlja ligu četvrtog ranga hrvatskog nogometnog prvenstva.
U ligi sudjeluje osam klubova, koji igraju dvokružnu ligu.
Prvak lige je bila momčad "Vodica".

Sudionici
 Dinara - Knin
 DOŠK -  Drniš
 Janjevo - Kistanje
 Mladost - Tribunj
 Rudar - Siverić, Drniš
 Šibenik II - Šibenik  -  natječe se van konkurencije
 Vodice - Vodice
 Zagora II - Unešić

Ljestvica

 Izvor za ljestvicu:
 facebook stranica lige od 27. svibnja 2019.

Rezultati

Unutrašnje poveznice
 ŽNL Šibensko-kninska
 Kup Nogometnog saveza Šibensko-kninske županije 2018./19.
 1. ŽNL Dubrovačko-neretvanska 2018./19.
 1. ŽNL Splitsko-dalmatinska 2018./19.
 1. ŽNL Zadarska 2018./19.
 3. HNL – Jug 2018./19.

Vanjske poveznice
 1. ŽNL Šibensko-kninska, facebook stranica
 forum sportnet.hr, 1.ŽNL Šibensko-kninska
 rsssf.com, Hrvatska 2018./19., 1. ŽNL
 sibenskiportal.rtl.hr, Sport
 sibenski.slobodnadalmacija.hr, Sport / Nogomet

Izvori
 rsssf.com, Hrvatska 2018./19., 1. ŽNL
 sibenskiportal.rtl.hr, Dinara se vratila u ŽNL, ali dva su kluba odustala od natjecanja, objavljeno 1. listopada 2018., pristupljeno 17. studenog 2018.
 sibenski.slobodnadalmacija.hr, NOGOMET Županijska liga starta s osam klubova: Počinje 'lov' na Vodičane, objavljeno 3. listopada 2018., pristupljeno 17. studenog 2018.

2018-19
Šibensko-kninska

ŽNL Šibensko-kninska 2018./19.


Cyrilla, biljni rod iz porodice Cyrillaceae, dio reda vrjesolike. Postoji deset vrsta u Sjevernoj, Srednjoj i Južnoj Americi, te na Karibima

Rod je opisan 1767.; tipična vrsta je Cyrilla racemiflora.

Vrste
 Cyrilla coriacea Berazaín
 Cyrilla cubensis P.Wilson
 Cyrilla lutgardae Berazaín
 Cyrilla macrocarpa Berazaín
 Cyrilla megaphylla Berazaín
 Cyrilla microareolata Berazaín
 Cyrilla nipensis Urb.
 Cyrilla nitidissima Urb.
 Cyrilla racemiflora L.
 Cyrilla silvae Berazaín

Izvori

Cyrillaceae

Cyrilla


Jordan Mechner (born June 4, 1964) is an American video game designer and former video game programmer who has also worked on writing and filmmaking projects. He began his career designing and programming the 1984 cinematic martial arts game Karateka for the Apple II while a student at Yale University. He followed that with the cinematic platform game Prince of Persia five years later; it was widely ported and became a hit. Both games used rotoscoping, where actors shot on film by Mechner were drawn over to create in-game animation.

In 1993, Mechner founded Smoking Car Productions to develop The Last Express, which required a large team and suffered budget overruns. Unlike his previous games, it did not sell well. Prince of Persia was revived by Ubisoft as a multi-game franchise, beginning with Prince of Persia: The Sands of Time in 2003. Mechner wrote the initial drafts of the screenplay for the 2010 film of the same name, directed by Mike Newell.

Early life
Mechner was born in New York City in 1964, into a family of European Jewish immigrants. His father is psychologist Francis Mechner, and his mother was a programmer. He attended Yale University in the 1980s.

Career
While at Yale, Mechner wrote several Apple II games that he submitted for publication, but which were rejected. Asteroid Blaster, an Asteroids clone, was submitted to Hayden Software and abstract arcade game Deathbounce to Broderbund. Mechner then spent two years at Yale writing his first published game, Karateka (1984), which went to number one on the Billboard software chart.

His second game, Prince of Persia, was released in 1989 after more than three years of work. He wrote both games in the 6502 assembly language for the Apple II, though that system was in decline through the late 1980s, and little new software was released by 1989. Initially, Prince of Persia sold poorly, but as it was ported to other systems, sales increased. Eventually, it was adapted for about thirty computer and console platforms.

Following the completion of Prince of Persia, Mechner took a break from the video game industry, during which he attended film school, wrote an unproduced screenplay, and traveled Europe for two years.

Mechner designed and directed the sequel, Prince of Persia 2: The Shadow and the Flame, released in 1993.

He founded independent developer Smoking Car Productions in 1993, where he led the production of the CD-ROM adventure game The Last Express. Smoking Car grew to sixty people, a huge team for the mid-1990s, and the game took longer to finish than anticipated. When finally released in 1997, it was positively reviewed but sold poorly. The Last Express was re-released in 2012 by French publisher DotEmu for mobile and other platforms.

In 2017, Mechner won the Honorific Award at the Fun & Serious Game Festival.

Prince of Persia revival
In 2001, Mechner worked with Ubisoft to reboot Prince of Persia. Developed at Ubisoft Montreal with Mechner as game designer, writer, and creative consultant, Prince of Persia: The Sands of Time was released in 2003. It received twelve nominations and eight awards at the Interactive Achievement Awards. Ubisoft has since published four more Prince of Persia sequels and several spinoffs.

Mechner became one of the few video game creators to adapt his own creation as a feature film, with Disney's Prince of Persia: The Sands of Time, produced by Jerry Bruckheimer, directed by Mike Newell, and starring Jake Gyllenhaal, Gemma Arterton, Ben Kingsley, and Alfred Molina. The film was released on May 28, 2010. Mechner wrote the first drafts of the screenplay and acted as executive producer.

Writing and directing

In 2003, Mechner wrote and directed the documentary film Chavez Ravine: A Los Angeles Story. It won the 2003 IDA award for Best Short Documentary, was  for an Academy Award nomination, and received its broadcast premiere on PBS Independent Lens in 2005.

Mechner collaborated with a team on the 2008 Prince of Persia graphic novel. The author's graphic novel Templar was published in July 2013. Templar became a New York Times best-selling book and was nominated for an Eisner Award. Mechner also wrote the graphic novel Prince of Persia: Before the Sandstorm, to tie in with the release of the film in 2010.

Mechner has written a screenplay for a film adaptation of Michael Turner's Fathom for Fox Studios.

He has self-published two volumes of his game development journals from the 1980s, one describing the making of Karateka and the other focusing on Prince of Persia. He was able to recover the source code of the Prince of Persia game from recently found 23-year-old 3.5" Apple ProDOS floppy disks, and posted it online.

Works

Games

Bibliography

Filmography
 Waiting for Dark (1993)
 Chavez Ravine: A Los Angeles Story (2003)
 Prince of Persia: The Sands of Time (2010) (screenwriter)

Personal life
Mechner married Whitney Hills in 2014. The couple divorced in 2017.

References

External links

 Chavez Ravine: A Los Angeles Story at PBS

1964 births
American video game designers
Jewish American writers
Jewish video game developers
Living people
Writers from New York City
Yale University alumni
Game Developers Conference Pioneer Award recipients
21st-century American Jews

Jordan Mechner


YUNITY Park (Novo Park) este un parc de business din București, dezvoltat de Genesis Property. Complexul are șapte clădiri cu o suprafață utilă totală de închiriat de 75.000 de metri pătrați de spații de birouri clasa A. .

In cadrul YUNITY Park au sediul companii multinationale precum: Hewlett-Packard Enterprise (HPE), HP Inc., Luxoft, Infineon Technologies , Garanti Bank, Bookster.

Amplasare
Novo Park se află în partea de nord a Bucureștiului, în zona Pipera

Complexul de birouri permite accesul atât din Blvd. Dimitrie Pompeiu, cât și de pe Strada Fabrica de Glucoză.

În Novo Park a fost deschisă prima cafenea Starbucks dintr-un parc de birouri din România.

Legături externe
Site web oficial

Note

Construcții în București

Novo Park


Lodewijk Schelfhout (* 23. August 1881 in Den Haag; † 5. November  1943 in Amstelveen) war ein niederländischer Maler und Grafiker.

Leben
Lodewijk Schelfhout war ein Enkel des niederländischen Landschaftsmalers Andreas Schelfhout, sein Vater Henri Schelfhout hatte als Opernsänger reüssiert, seine Mutter hatte das Taufkleid für das Niederländische Königshaus geschneidert. Die Familie Schelfhout war befreundet mit den Gebrüdern der Malerfamilie Maris.

Nach dem Besuch der Kunstschule in Haarlem musste Lodewijk Schelfhout selbst für seinen Lebensunterhalt sorgen und zog im Jahr 1900 als Kunstmaler und Klavierlehrer nach Lüdenscheid. Zwischen 1903 und 1913 hielt er sich unter den Künstlern des Café du Dôme am Montparnasse auf. Er schuf sich zunächst malerische Vorbilder in Paul Cézanne und Vincent van Gogh und adaptierte unter dem Einfluss von Henri Le Fauconnier den Kubismus. In Paris konnte er 1907 und im Folgejahr im Salon des Indépendants ausstellen, 1911 war er in den Salles cubistes vertreten. Mit Hermann Lismann malte er im Sommer 1911 in Les Angles in Südfrankreich. Er wohnte mit dem Maler Conrad Kickert in der Rue de Départ 26, als im Dezember 1911 Piet Mondrian bei ihnen einzog. 1912 führte ihn Jacobus Gerardus Veldheer in die Kaltnadelradierung ein.

Schelfhout ging 1913 zurück in die Niederlande, wohnte in Hilversum und war nun der erste niederländische Kubist. Herwarth Walden stellte von ihm 1913 in Berlin zwei Radierungen und das kubistische Bild Fantasie sur la Provence (1912) auf dem Ersten Deutschen Herbstsalon aus. Seine erste Einzelausstellung hatte er 1915 in Stedelijk Museum in Amsterdam.
Im Jahr 1919 hielt er sich für fünf Monate in Korsika auf. 1920 wurde er gemeinsam mit u. a. Jan Toorop, Bernard Essers, Henri van der Stok und Matthieu Wiegman in Domburg gezeigt. 1925 wurden Bilder von ihm bei der Weltausstellung, der Exposition internationale des Arts Décoratifs et industriels modernes, in Paris gezeigt. Schelfhout experimentierte nun auch mit Keramik im Stil des Art déco und erstellte über zweihundert graphische Arbeiten. Schelfhout hatte seit dem Ersten Weltkrieg vermehrt kirchliche Auftraggeber und konvertierte 1927 auch offiziell zum Katholizismus.

Von seinen Ölbildern, die 1920 noch in seinem Besitz waren, zerstörte er in dem Jahr die meisten. Das Kröller-Müller Museum besitzt das kubistische Bild Het meer (1913). Das Bild Der Traum (1918 oder 1919) wurde von der Berliner Nationalgalerie angekauft. Es wurde 1937 als Entartete Kunst beschlagnahmt und ging im Bestand des Reichspropagandaministeriums 1945 in Güstrow verloren.

Literatur
 Bernard Samuel Myers: McGraw-Hill dictionary of art. Band 5: Rouault–Zyl. McGraw-Hill, New York 1969, S. 121.

 Jan van Adrichem, Andreas Schelfhout, Denise Willemstein: Lodewijk Schelfhout en tijdgenoten. De komst van het kubisme in Nederland. Stichting Kunst aan de Dijk, Kortenhoef 2006.

Weblinks
  bei kubisme (niederländisch)
 Lodewijk Schelfhout bei Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie (niederländisch)

Einzelnachweise

Maler der Moderne
Maler (Niederlande)
Grafiker (Niederlande)
Bildhauer des Art déco
Niederländer
Geboren 1881
Gestorben 1943
Mann

Lodewijk Schelfhout


An Porroglossum echidna in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay. An Porroglossum echidna in nahilalakip ha genus nga Porroglossum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Porroglossum

Porroglossum echidna


Håkon Gundersen, né le  à Fredrikstad et mort le  à Sarpsborg, est un footballeur international norvégien. Il évoluait au poste de gardien de but.

Biographie

En club
Håkon Gundersen est joueur du Frigg Oslo FK durant sa carrière.

En équipe nationale
International norvégien, il reçoit 2 sélections en équipe de Norvège en 1936 et en 1937.

Son premier match en sélection a lieu le  contre la Suède (victoire 4-3 à Stockholm) en match amical.

Il fait partie du groupe norvégien médaillé de bronze aux Jeux olympiques de 1936 mais ne dispute aucune rencontre durant le tournoi.

Son dernier match en sélection a lieu le  contre le Danemark (défaite 1-5 à Copenhague) dans le cadre du Championnat nordique.

Palmarès

En sélection
 Norvège
 Jeux olympiques :
  Bronze : 1936.

Notes et références

Liens externes

Footballeur international norvégien
Gardien de but au football
Médaillé de bronze olympique norvégien
Footballeur aux Jeux olympiques d'été de 1936
Joueur du Frigg Oslo FK
Naissance en septembre 1907
Naissance à Fredrikstad
Décès en décembre 1986
Décès à Sarpsborg
Décès à 79 ans

Håkon Gundersen


Napolibugten ligger ved Italiens sydvestlige kyst ved provinsen Napoli (Campania). Den åbner sig i vest mod Det Tyrrhenske Hav. På kysten nord for bugten ligger byerne Napoli og Pozzuoli. Mod øst ligger vulkanen Vesuv, og mellem bugten og vulkanen ligger en lang række mindre byer som Portici, Ercolano (Herculaneum), Torre del Greco og Torre Annunziata. Ved bugtens sydside er Sorrentohalvøen med byerne Castellammare di Stabia og Sorrento. Sorrentohalvøen skiller Napolibugten fra Salernobugten.

Øerne Capri, Ischia og Procida ligger ved bugten.

Området er et vigtigt turistmål, og ruinerne efter de romerske byer Herculaneum og Pompeii er blandt attraktionerne.

Under Sommer-OL 1960 i Rom blev der arrangeret konkurrencer i kapsejlads på Napolibugten

Litteratur
 Purcell, N.; Talbert, R.; Elliott, T.; Gillies, S.: «Places: 433059 (Puteolanus Sinus/Crater)». Pleiades.

Kilder og henvisninger

 Officiel rapport for sommerolympiaden 1960 (PDF), bind 1, s. 86.
 Officiel rapport for sommerolympiaden 1960 (PDF), bind 1. Del 2. s. 963–1023.

Italiens geografi
Campania
Det Tyrrhenske Hav
Middelhavet
Napoli (provins)

Napolibugten


ElectricBrands est un constructeur allemand de quadricycles motorisés électriques.

Histoire
ElectricBrands présente en  le concept car eBussy, ainsi que sa plateforme modulable pouvant recevoir une carrosserie modulaire.

En 2021, le constructeur présente la version de série de son premier modèle, le XBUS.

En 2022, ElectricBrands rachète l'entreprise Artega.

ElectricBrands XBus

Le XBus est le premier véhicule du constructeur ElectricBrands.

Présentation
L'ElectricBrands XBus est un véhicule électrique modulable, pouvant recevoir plusieurs types de carrosserie (pickup, utilitaire, cabriolet ...) selon le besoin. Il existe 9 modules différents.

Caractéristiques techniques
Le XBus est homologué comme quadricycle léger à moteur.

Il est équipé d'un moteur électrique de  par roues (transmission intégrale) pour une puissance cumulée de  (jusqu'à  en crête). Ceux-ci sont alimentés par une batterie lithium-ion d'une capacité de  (8 modules de ) de série, et pouvant recevoir en option autant de modules supplémentaires jusqu'à une capacité de  maximum pour une autonomie de  dans ce cas,  en base.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Volkswagen ID.Buzz
 Dacia Spring

Lien externe

Constructeur automobile ayant son siège en Allemagne
Marque allemande
Entreprise fondée en 2020

ElectricBrands


پيپي الثاني نفر كا رع (2278 قبل الميلاد سادت جيم - ج. 2184 قبل الميلاد)كان فرعون من السلاله السادسة في المملكة المصرية القديمة.
بعد وفاة مري أن رع تولي الحكم أخوه الملك ببي الثاني. الذي ذكر عنه مانيتون أنه وصل الي العرش وعمره 6 سنوات بعد وفاة والده وانه حكم 94 عاما وأن امه كانت الوصية عليه كما أن خاله الأمير «جاو» ووزير في نفس الوقت صاحب اليد العليا في تصريف أمور البلاد.

عموما بعد حكم پيپي الثاني أطول فترة حكم لعاهل في التاريخ 94 (2278—2184)، على الرغم من أن هذا الرقم متنازع عليه من قبل بعض علماء المصريات الذين يؤيدون عهد أقصر مدة 64 عاما.

الحملات

ارتبط اسم هذا الملك بالحملات التي كان يرسلها الي الجنوب بقيادة حكام الفنتين. اشهرهم «حرخوف» و«بيبي-نخت» و«ميخو»
كانت مصر في هذه الفترة في حاجة الي الملك قوي يكون له من النفوذ والسلطان مايكبح بهما جماح حكام الأقاليم الذين ضعف ولاؤهم للحكومة المركزية وأصبح ولأهم لهم ألا الحصول علي مزيد من السلطة والمال دون اهتمام بأحوال رعيتهم ولكن الملك بيبي لم يكن قويا وبالتالي لم يكن قادراً علي تصريف الامور واخذ حكام الأقاليم يسلبونه سلطاته ماأمكنهم ذلك.
في ظل هذه الظروف عمت الفوضي أرجاء البلاد ولم يكن هناك من ضحية سوي العامل والفلاح الذين ذقوا الأمرين وما أن واتتهم الفرصة للتعبير عما تجيش به صدروهم حتي قاموا بثورة اجتماعية عارمة رافضين كل مافي المجتمع من ظلم وفساد.

نهاية الاسرة السادسة
انتهت الاسرة السادسة بملكة تدعي «نيت - أقرت» أو «نيتوكريس» التي ذكر مانيتون انها حكمت عامين.وحكي حول هذه الملكة العديد من الأساطير التي ذكرت أنها أجمل نساء عصرها وانها بانية الهرم الثالث وذكر هيرودوت بأنها حكمت البلاد وانها انتحرت بعد انتقاهما من الذين قتلوا اخاها ليضعوها مكانه
وبنهاية حكم هذه الملكة انتهت الأسرة السادسة وانتهي معاها عصر من ازهي عصور مصر القديمة ألا وهو عصر الدولة القديمة
وقبل أن ننتقل الي فترة زمنية جديدة نود ان نشير الي بعض المظاهر البارزة المرتبطة بهذه الفترة وهي اللامركزية وسلطات حكام الأقاليم وعلاقات مصر بالجنوب ثم الثورة الاجتماعية

انظر أيضًا
 قائمة ملوك مصر القديمة
 الأسرة المصرية السادسة

مراجع

وصلات خارجية

مصر في القرن 23 ق م
بيبي الثاني نفر كا رع
حكام أطفال قدماء
حكام في القرن 23 ق م
فراعنة الأسرة المصرية السادسة
مئويون رجال
مئويون مصريون
مواليد 2284 ق م
وفيات 2184 ق م
وفيات القرن 22 ق م

بيبي الثاني


Forsetaþingræði er fyrirkomulag stjórnarfars í lýðveldum þar sem forseti er kosinn með beinni kosningu og hefur umtalsverð völd, en er ekki jafnframt stjórnarleiðtogi eins og þar sem forsetaræði er við lýði. Í löndum sem búa við forsetaþingræði eru þannig bæði forseti og forsætisráðherra, en ólíkt lýðveldum þar sem ríkir þingræði, fer forsetinn með raunveruleg völd en ekki táknrænt hlutverk. Hugmyndin á bak við þetta kerfi er að forsetinn myndi mótvægi við vald stjórnmálaflokka sem ríkja á þinginu og sitja í ríkisstjórn.

Völd forseta í forsetaþingræðisríkjum geta verið af tvennum toga: forsetinn getur ráðið og rekið forsætisráðherra og ríkisstjórn að vild, að því gefnu að hann njóti stuðnings þingsins, annars vegar; og hins vegar að forsetinn getur leyst upp þing, en þingið eitt getur ráðið og rekið forsætisráðherra og ríkisstjórn. Dæmi um hið fyrrnefnda eru Aserbaísjan, Rússland og Perú; en dæmi um hið síðarnefnda eru Frakkland, Úkraína og Alsír.

Stjórnarfar

Forsetaþingræði


Joseph "Jo" Abbott (* 15. Januar 1840 bei Decatur, Alabama; † 11. Februar 1908 in Hillsboro, Texas) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1887 und 1897 vertrat er den Bundesstaat Texas im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Joseph Abbott besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat. Im Jahr 1853 kam er mit seinen Eltern in das Freestone County in Texas. Während des Bürgerkrieges diente er als Oberleutnant im Heer der Konföderation. Nach einem Jurastudium und seiner Zulassung als Rechtsanwalt begann er in diesem Beruf zu arbeiten. Gleichzeitig schlug er als Mitglied der Demokratischen Partei eine politische Laufbahn ein. In den Jahren 1870 und 1871 war er Abgeordneter im Repräsentantenhaus von Texas. Von 1879 bis 1884 fungierte er in drei Countys von Texas als Bezirksrichter.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1886 wurde Abbott im sechsten Wahlbezirk von Texas in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. März 1887 die Nachfolge von Olin Wellborn antrat. Nach vier Wiederwahlen konnte er bis zum 3. März 1897 fünf Legislaturperioden im Kongress absolvieren. Im Jahr 1896 verzichtete er auf eine weitere Kandidatur. Nach dem Ende seiner Zeit im US-Repräsentantenhaus praktizierte Joseph Abbott wieder als Anwalt. Er starb am 11. Februar 1908 in Hillsboro, wo er auch beigesetzt wurde.

Weblinks

 Artikel "Joseph Abbott" im Handbook of Texas

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Texas
Mitglied des Repräsentantenhauses von Texas
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
Richter (Texas)
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1840
Gestorben 1908
Mann

Joseph Abbott (Politiker)


Јevgenij Pavlovič Leonov (rus. Евгений Павлович Леонов); Moskva, 2. rujna 1926. – Moskva, 29. siječnja 1994.) bio je poznati sovjetski i ruski glumac, koji je igrao mnoge uloge u nekoliko poznatijih sovjetskih filmova, kao što su: Gentlemeni sreće, Mimino i Goli let. Smatra se "jednim od najpopularnijih ruskih glumaca", koji je također dao glas za mnoge sovjetske crtane likove, uključujući medvjedića Winnieja zvanog Pooh.

U mladosti, Leonov je želio postati vojni pilot. Na njega je sigurno utjecao i očev posao u tvornici zrakoplova. Tijekom Drugog svjetskog rata radio je s cijelom obitelji u tvornici oružja. Nakon rata upisao se u školu Moskovskog akademskog umjetničkog kazališta Čehov (MHAT), gdje je studirao kod Mihaila Mihajloviča Janšina i diplomirao 1947. Od 1948. igrao je u Moskovskom dramskom kazalištu Stanislavski. 1955. pridružio se Komunističkoj partiji SSSR-a. 1968. postao je članom Kazališta Majakovskog, a 1972. članom Moskovskog kazališta Lenjinovog komsomola (od 1990. Kazalište Lenkom).

Leonov se smatra vrlo popularnim sovjetskim i ruskim glumcem, koji je svojom igrom impresionirao nekoliko generacija. Također je posudio glas nekoliko likova iz crtića. Vjerojatno najpoznatiji od njih je Milneov lik medvjedića Winnieja zvanog Pooh u sovjetskoj crtanoj seriji snimljenoj između 1969. i 1972.

Leonov je poznat i po svojoj ljubavnoj pjesmi, koju je u Danelijinim filmovima predstavio u nekoliko inačica, od kavkaskih motiva do čatlandščine, izmišljenoga jezika u znanstveno-fantastičnom filmu "Kin-dza-dza".

U svom prvom filmu imao je samo manju zamjensku ulogu i njegov glumački talent nije primijećen. Kasnije ga je Danelija pozvao u gotovo sve svoje filmove, pa je Leonov glumio u njegovim filmovima kao što su: "Gentlemeni sreće" (1971.), "Jesenski maraton" (1979.) i "Kin-dza-dza". "Njegova kratka, okrugla tjelesna građa, izražajan pogled, široko i otvoreno lice, usporen pokret i pomalo nejasan govor" bili su, prema riječima "Vodiča za sve filmove", "idealna kombinacija za komične uloge na koje se usredotočio." Također je znao dobro i prirodno glumiti tragične likove. Uloga u Danelijinom "Jesenskom maratonu" donijela mu je nagradu za najboljeg glumca na Venecijanskom filmskom festivalu.

Pokopan je na moskovskom groblju Novodjeviči.

Izvori

Ruski glumci
Životopisi, SSSR
Televizijski glumci

Jevgenij Leonov


Les éditions Bibliothèque québécoise ou simplement BQ, sont une maison d'édition québécoise fondée en 1988 par trois autres maisons d'édition : Fides, Leméac et Hurtubise HMH.

Histoire
	En 1988, trois maisons d'éditions québécoises décident de s'unir pour créer une nouvelle maison d'édition, avec comme objectif de créer un « lieu dédié à la défense et à l'illustration de la littérature québécoise ». Cette nouvelle entité du monde littéraire va se spécialiser dans la réédition en format de poche d'œuvres parues chez les trois éditeurs et venant d'ailleurs. Parmi les buts, ils cherchent à s'assurer d'une force de frappe éditoriale et commerciale commune, d'un résultat sur presse de qualité pour le format, et d'un projet de garder en vie des œuvres publiés par le passé.

La collection Bibliothèque québécoise de chez Fides est choisie pour réunir les trois fonds des maisons d'édition et être le cœur de la nouvelle entité en devenant une société indépendante à parts égales entre les trois maisons. Cependant, à la suite de sa faillite et de son rachat en 2010, Fides cesse d'être impliqué et laisse la gestion aux deux autres maisons d'édition; les bureaux sont transférés chez Leméac.

Bibliographie
«Deux mille titres plus tard…», Le Devoir, 5 mai 2012, page 11 à 16
Daniel Lemay, «Fides: il était une foi», La Presse, 11 mai 2012
Isabelle Beaulieu, «Les 30 ans de Bibliothèque québécoise», 19 juillet 2018,
Jacques Michon. Fides : la grande aventure du père Paul-Aimé Martin, Saint-Laurent, Fides impression, 1998, 386 pages
Jacques Michon (dir.), Histoire de l'édition littéraire au Québec au  siècle, III: La bataille du livre, 1960-2000, Montréal, Éditions Fides, 2010, 368 pages
Lavoie, S. (2014). La Bibliothèque québécoise a 25 ans. Lettres québécoises, (153), 64–65

Notes et références

Maison d'édition ayant son siège à Montréal

Bibliothèque québécoise


A hamada (, ) is a type of desert landscape consisting of high, largely barren, hard rocky plateaus, where most of the sand has been removed by deflation. The majority of the Sahara is in fact hamada. Other examples are Negev desert in Israel and the  in Algeria.

Formation
Hamadas are produced by the wind removing the fine products of weathering: an aeolian process known as deflation. The finer-grained products are taken away in suspension, while the sand is removed through saltation and surface creep, leaving behind a landscape of gravel, boulders and bare rock.

Related landforms
Hamada is related to desert pavement (known variously as reg, serir, gibber or saï), which occurs as stony plains or depressions covered with gravels or boulders, rather than as highland plateaus.

Hamadas exist in contrast to ergs, which are large areas of shifting sand dunes.

See also
Hammada, a genus of flowering plants belonging to the family Amaranthaceae.

References

Deserts and xeric shrublands
Arabic words and phrases

Hamada


212176 Fabriziospaziani este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
212176 Fabriziospaziani este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Campo Catino de Franco Mallia și Mario Di Sora. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,64 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 14,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 212001-213000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2005
Centura de asteroizi

212176 Fabriziospaziani


Bushey es una villa del distrito de Hertsmere, en el condado de Hertfordshire (Inglaterra). Forma parte del área urbana del Gran Londres.

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Bushey tiene una superficie de 4,03 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Bushey tenía 17 001 habitantes (47,27% varones, 52,73% mujeres) y una densidad de población de 4218,61 hab/km². El 19,93% eran menores de 16 años, el 71,53% tenían entre 16 y 74 y el 8,54% eran mayores de 74. La media de edad era de 39,99 años.

El 85,14% eran originarios de Inglaterra y el 3,99% de otras naciones constitutivas del Reino Unido, mientras que el 3,54% eran del resto de países europeos y el 7,34% de cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 92,74% de los habitantes eran blancos, el 1,44% mestizos, el 3,91% asiáticos, el 0,94% negros, el 0,54% chinos y el 0,44% de cualquier otro. El cristianismo era profesado por el 55,86%, el budismo por el 0,28%, el hinduismo por el 2,55%, el judaísmo por el 19,28%, el islam por el 1,12%, el sijismo por el 0,12% y cualquier otra religión por el 0,5%. El 11,82% no eran religiosos y el 8,48% no marcaron ninguna opción en el censo.

Del total de habitantes con 16 o más años, el 24,8% estaban solteros, el 57,02% casados, el 1,97% separados, el 7,74% divorciados y el 8,48% viudos. Había 7000 hogares con residentes, de los cuales el 27,7% estaban habitados por una sola persona, el 7,72% por padres solteros con o sin hijos dependientes, el 41,81% por parejas casadas y el 6,8% sin casar, con o sin hijos dependientes en ambos casos, el 10,61% por jubilados y el 5,36% por otro tipo de composición. Además, había 164 hogares sin ocupar y 15 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Hertfordshire

Bushey


İmamlı, Samsun ilinin Asarcık ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahalle, 1926 yılından beri aynı adı taşımaktadır. İmamlı; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Coğrafya
Mahalle, Samsun il merkezine 80 km, Asarcık ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Asarcık'ın mahalleleri

İmamlı, Asarcık


Gregory Robert Choppin () a fost un chimist nuclearist american, codescoperitor – alături de  Albert Ghiorso, Bernard G. Harvey, Stanley G. Thompson și Glenn T. Seaborg – al elementului cu numărul de ordine 101.  Elementul a fost numit mendeleviu, în onoarea lui Dimitri Mendeleev.

Choppin a absolvit Universitatea Loyola din New Orleans și și-a obținut doctoratul la Universitatea din Texas în 1953.  În perioada 1953–1956 a lucrat ca cercetător postdoctoral la Universitatea din California din Berkeley. În timpul acestui stagiu a devenit co-descoperitor al mendeleviului.

În perioada 1956–2001 a predat la Universitatea de Stat din Florida, unde a ocupat pentru o perioadă și funcția de Șef al Departamentului de Chimie și Biochimie. A fost numit profesor "Robert O. Lawton", "cea mai înaltă distincție pe care o oferă Universitatea de Stat din Florida".

Aripa de chimie ale clădirii de științe a Universității Loyola poartă numele lui Choppin, iar Catedra de Chimie și Biochimie a Universității de Stat din Florida include o poziție de profesor "Gregory R. Choppin".

Choppin este uneori creditat ca fiind codescoperitor al elementelor einsteiniu și fermiu.

Note

Nașteri în 1927
Decese în 2015
Chimiști americani
Descoperitori de elemente chimice
Chimiști din secolul al XX-lea

Gregory Robert Choppin


Die N24 Media GmbH war bis zum 10. Juli 2014 alleiniger Betreiber des deutschen Fernsehkanals N24 (jetzt Welt). Ihre Aktivitäten wurden ab dem 11. Juli 2014 durch Verschmelzung mit den Aktivitäten der Welt-Gruppe in die WeltN24 GmbH überführt. Die bisherige Gesellschaft wurde zum Jahresende 2014 aufgelöst. Seit dem 1. Januar 2015 ist die WeltN24 GmbH alleiniger Betreiber von N24. WeltN24 (früher: N24 Media) ist ein Spezialanbieter für Nachrichten in verschiedenen Formaten (Fernsehen, Internet und Boulevard-Sendungen) und ist wirtschaftlich unabhängig von den beiden größten privaten Medienbetreibern RTL Group und ProSiebenSat.1 Media.

Die Tochtergesellschaft Maz & More TV Produktion GmbH produziert für Sat.1 werktäglich das Sat.1-Frühstücksfernsehen sowie werktäglich die Sendung Echt Gold – Mein Magazin.

Mit dem Fernsehsender N24 wurde ein Marktanteil von 1,4 Prozent in der Altersgruppe der 14- bis 49-jährigen Zuschauer im Jahr 2011 erreicht. Damit ist N24 Marktführer unter den deutschen Nachrichtensendern. Die Position als Marktführer unterhält N24 seit 2004. N24 produziert ein 24-stündiges Programm, darüber hinaus auch die Nachrichten für die TV-Sender ProSieben, SAT.1 und kabel eins.

N24 Media versuchte als Drittsendezeitenveranstalter bei Sat.1 Sendezeiten zu sichern, ist damit jedoch vorläufig gescheitert.

Unternehmensgeschichte
Im Februar 2011 wurde der Betrieb des Fernsehsenders N24 und der N24 Media rechtlich getrennt. Die Senderechte der damalige N24 GmbH wurde auf die Blitz B10-263 GmbH übertragen, welche später in N24 Gesellschaft für Nachrichten und Zeitgeschehen mbH umbenannt wurde. Damit wurde der Vermögensübergang des Fernsehsenders gewährleistet. Die N24 Media GmbH wurde in diesem Verfahren neuer alleiniger Eigentümer der neuen N24 Gesellschaft für Nachrichten und Zeitgeschehen mbH. Das Programm wechselte außerdem seine Sendelizenz vom Spartensender in ein Vollprogramm.

Eigentümer der N24 Media waren Torsten Rossmann und Stefan Aust mit Anteilen von jeweils 26 Prozent sowie Frank Meißner, Maria von Borcke, Thorsten Pollfuß und Karsten Wiest mit Anteilen von jeweils 12 Prozent. Alle Eigentümer sind zugleich Geschäftsführer von N24 Media.

Die ehemalige Tochter N24 Gesellschaft für Nachrichten und Zeitgeschehen mbH erreicht erstmals im September 2009, 1 Jahr früher als berechnet, die betriebswirtschaftliche Gewinnzone, damit zeigten die neuen Eigentümer, dass sich ein zweiter Nachrichtensender in Deutschland wirtschaftlich betreiben lässt.

Am 9. Dezember 2013 kündigte die Axel Springer AG an, die N24 Media GmbH zu 100 Prozent zu übernehmen und die Redaktionen von N24 und Die Welt zusammenzulegen.

Beteiligungen
Die N24 Media war mit 49 Prozent an der Agenda Media GmbH beteiligt. Weitere Eigentümer waren die Studio Hamburg Produktion (25,1 Prozent) sowie Stefan Aust (13,4 Prozent) und der Film-Autor Thomas Ammann (12,5 Prozent) beteiligt.

Einzelnachweise

Rundfunkveranstalter
Medienunternehmen (Berlin)
Aufgelöst 2014
Gegründet 2010

N24 Media


Robert Torrens (født 1780 i Derry, død 27. maj 1864 i London) var en irsk nationaløkonom.

Torrens var 1821 en af de 19 grundlæggere (hvoriblandt også Malthus, Ricardo, J.S. Mill og  Tooke) af Political Economy Club i London, forbilledet for alle senere økonomisk-videnskabelige foreninger. Han var en ivrig forkæmper for Peels bankakt af 1844 og arbejdede stærkt for ophævelsen af den engelske korntold. Af hans skrifter kan nævnes An Essay on the external corn trade (London 1815), der bidrog til at berede jordbunden for den 1839 stiftede Anti-Corn-Law-League, An Essay on the Production of Wealth (sammesteds 1821), On Wages and Combinations (sammesteds 1834) og The Principles and Practical Operation of Sir Robert Peel's Act of 1844 (2 bind, sammesteds 1847-1848).

Kilder

Nationaløkonomer fra Irland
Faglitterære forfattere fra Irland
Engelsksprogede forfattere
Personer fra Londonderry

Robert Torrens (nationaløkonom)


Eluvaitivu (en tamil: எழுவைதீவு; Eḻuvaitīvu; también escrito como Eluvaitheevu) es una pequeña isla del Océano Índico frente a las costas de la península de Jaffna en el norte de Sri Lanka. No está conectada a tierra firme por ningún puente o calzada. Administrativamente depende de la Provincia Norte que como su nombre lo indica esta en el extremo septentrional de ese país.

Véase también
 Geografía de Sri Lanka
 Geografía de Asia

Referencias

Enlaces externos

Archipiélagos e islas de Sri Lanka

Eluvaitivu


Kuća Machiedo odnosno kuća Bonini je kuća u gradiću Hvaru, na adresi Trg sv. Stjepana 28, 29 i 30, je barokna kuća izgrađena 1666. na glavnom hvarskom trgu. Kuću je podigla obitelj Bonini, a u obitelj Machiedo je kupuje u 19. stoljeću. Nastala je spajanjem dviju srednjovjekovnih kuća i ulice među njima što je čitljivo iz tragova na začelnom južnom zidu. Kući također pripada veliki ograđeni vrt u začelju. Posebno se ističe veliki barokni balkon na glavnom pročelju s balkonskim vratima nad kojima je istaknut grb Bonini.

Zaštita
Pod oznakom Z-5147 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "stambene građevine".

Izvori

Zaštićene stambene građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Hvaru

Kuća Machiedo (Bonini) u Hvaru