Ezzedin Abd al-Qadar ibn Mustafa ibn Yusuf ibn Muhammad al-Qassam (n. 1881 sau 19 decembrie 1882
 – d. 20 noiembrie 1935) (în  / translit. ʿIzz ad-Dīn ibn Abd al-Qāder ibn Mustafa ibn Yūsuf ibn Muhammad al-Qassām), transliterat și Ezzedeen Al-Qassam, Izzedine al Qassam, Izz Al-Din Al-Qassam sau Izz Ad-Din Al-Qassam, a fost un predicator musulman sirian, conducător al revoltelor locale împotriva regimului mandatar britanic și francez în Levant și un oponent militant al sionismului în anii 1920 și 1930.

Al-Qassam a studiat la Universitatea Al-Azhar din Cairo, în Egipt, iar ulterior a devenit un predicator musulman renascentist în orașul său natal Jableh din Siria, în perioada ultimilor ani ai regimului otoman. După întoarcerea sa în oraș, el a devenit un sprijinitor activ al rezistenței libiene față de ocupația libiană, strângând fonduri și luptători pentru a-i ajuta pe libieni și compunând un imn pentru ei. Mai târziu, Al-Qassam însuși a condus un grup de rebeli, în alianță cu Ibrahim Hananu, pentru a lupta împotriva forțelor mandatare franceze în nordul Siriei, în anii 1919–1920.

După înfrângerea rebelilor, el a imigrat în Palestina, unde a fost numit oficial al unui waqf musulman (fundație religioasă) și a devenit din ce în ce mai preocupat față de situația grea a țăranilor arabi palestinieni. În anii 1930, Al-Qassam a înființat formațiuni alcătuite din luptători locali și a lansat atacuri împotriva unor ținte britanice și evreiești. El a fost în final ucis după o urmărire declanșată de presupusul său rol în uciderea unui polițist britanic. Istoricul israelian Tom Segev l-a numit "un Iosef Trumpeldor arab". Campania și moartea lui Al-Qassam au fost factorii care au condus la Revolta arabă din Palestina din 1936–1939.

Moștenire
Cinci luni după moartea lui Al-Qassam, membri ai mișcării sale, cunoscuți drept "Qassamiyun", "Qassamiți" sau Ikhwan al-Qassam ("Frații lui al-Qassam"), sub conducerea lui Farhan al-Sa'di, moștenitorul spiritual al lui Al-Qassam, au ucis doi pasageri evrei dintr-un autobuz  și au împușcat trei șoferi, ucigând doi dintre ei, pe șoseaua Anabta–Tulkarem, act care a avut o contribuție majoră la izbucnirea revoltei arabe din 1936–1939. Facțiuni de gherilă rurale și urbane (fasa'il) conduse de Qassamiyun au jucat un rol semnificativ în răspândirea revoltei pe tot întinsul Palestinei. La începutul revoltei, discipolii apropiați ai lui Ezzedin al-Qassam, Farhan al-Sa'di, Abu Ibrahim al-Kabir și Attiyah Ahmad Awad, au condus fiecare fasa'il în regiunea Jenin, Galileea de Sus, respectiv Balad al-Sheikh.

Conform istoricului palestiniano-american Rashid Khalidi, Al-Qassam

Primul prim-ministru israelian, David Ben-Gurion, a comparat gloria pe care acțiunile lui Al-Qassam au dobândi-o în anii 1930 cu faima câștigată în mediul sionist de activistul Iosef Trumpeldor, care a murit într-o luptă împotriva forțelor arabe. Rememorând acest lucru, istoricul israelian Tom Segev a argumentat că "teroriștii pe care Al-Qassam i-a condus și luptătorii mai recenți ai intifada pot fi asemănați cu teroriștii pe care i-a condus Menahem Begin".

Deși revolta lui Ezzedin al-Qassam a fost înfrântă în vremurile sale, exemplul său a inspirat mai multe organizații militante. Funeraliile lui, la care au asistat mii de persoane, s-au transformat într-o demonstrație de masă a unității naționale. Fedainii palestineni apăruți în anii 1960 l-au considerat pe Al-Qassam drept creatorul lor. Fondatorii mișcării naționaliste palestiniene armate Fatah au intenționat inițial să-și numească gruparea "Qassamiyun". Leila Khaled, o foarte cunoscută membră a Frontului Popular pentru Eliberarea Palestinei, a declarat la un moment dat că organizația a început "de unde a rămas Al-Qassam: generația sa a pornit revoluția, generația mea intenționează să o termine".

Aripa militară a mișcării islamiste palestiniene armate Hamas, Brigăzile Ezzedin Al-Qassam, poartă numele său, la fel și Qassam, niște rachete cu rază scurtă de acțiune pe care gruparea le produce și utilizează.

Referințe

Bibliografie

Nașteri în 1882
Absolvenți ai Universității Al-Azhar
Arabi otomani
Militanți palestinieni
Oameni din Jableh
Oameni ai Războiului franco-sirian

Ezzedin Al-Qassam


ORICON (オリコン, Orikon), som også går under navnet ORICON STYLE, er et japansk firma som står for musikindustri-relateret information i Japan. Firmaet er bedst kendt for sine musikhitlister. Ordet ORICON er afledt de engelske ord "Original" og "Confidence". I 2016 havde selskabet 198 ansatte.

"ORICON-året" begynder i starten af december og afsluttes i slutningen af november året efter. ORICON kombinerer den sidste uge af desember med den første uge i januar. Derfor varer et "ORICON-år" 51 uger i modsætning til et normalt år som varer 52 uger. Til trods dette tælles denne tidsperiode 2 uger og ikke 1 når det gælder albums og singlers tid på listerne.

Det har siden 1967 kun været en håndfuld #1-singler af europæiske eller amerikanske kunstnere. Den mest solgte singlen i Japan af en ikke-japansk kunstner er "Beautiful Sunday" af Daniel Boone som blev udgivet i 1976, 4 år efter den blev udgivet i USA. Siden 1980 er lim 5 singler med europæiske eller amerikanske kunstnere nået toppen af ORICON-listen for flest solgte singler: "I'm in the Mood For Dancing" af The Nolans (1980), "Flashdance... What a Feeling" af Irene Cara (1983), "To Love You More" af Celine Dion med Kryzler & Kompany (1995), "La-La-La Love Song" af Toshinobu Kubota med Naomi Campbell og "Candle in the Wind '97" af Elton John (1997).

Ejere
(per 31. marts 31, 2012)
 LitruPond LLC – 29.34%
 Yoshiaki Yoshida (DHC Corp. direktør) - 8.94%
 Hikari Tsushin, Inc. – 4.94%
 Ko Koike (CEO) – 2.75%
 Lawson, Inc. - 1.98%
 Hidekō Koike - 1.89%
 Naoko Koike - 1.87%
 DHC Corp. – 1.59%
 Yumi Koike - 1.55%

Kunstnere med størst salg efter år

Referencer

Eksterne henvisninger

Medievirksomheder fra Japan
Etableret i 1967

Oricon


Gillian Joanna Merron, Baroness Merron  (born 12 April 1959) is a British politician and life peer serving as Chief Executive of the Board of Deputies of British Jews since 2014. A member of the Labour Party, she has been a shadow spokesperson for Health and Social Care since 2021. She was previously Member of Parliament (MP) for Lincoln from 1997 to 2010 and held several ministerial offices in the Blair and Brown governments.

Early life and career
Merron was born in Ilford, Essex to a Jewish family, and was educated at Wanstead High School in Wanstead in east London. She attended Lancaster University Management School, gaining a BSc (Hons) in Management Sciences. She worked in local government and as a NUPE (later UNISON) union official.

Merron joined the Labour Party in 1984. Before becoming an MP, Merron was the vice-chair for the regional Labour Party executive. She co-ordinated the shadow cabinet central region campaign in the 1992 general election and the 1994 European Parliament election.

Parliamentary career
Merron was made a prospective parliamentary candidate (PPC) through an all-women shortlist, and was elected to the House of Commons in May 1997 with a majority of 11,130. From July 1998 to July 1999, she served as Parliamentary Private Secretary (PPS) to Doug Henderson as Minister of State for the Armed Forces and, from July 1999 to June 2001, she was PPS to Baroness Symons as Minister of State for Defence Procurement.

From June 2001 to October 2002, Merron served as PPS to John Reid as Secretary of State for Northern Ireland. From October 2002 to May 2006, she was a government whip and was a Lord Commissioner of the Treasury from December 2004. At the 2005 general election, her majority was 4,613.

Merron was appointed to the Department for Transport in May 2006, where she worked until the reshuffle on 29 June 2007, when she became Parliamentary Secretary for the Cabinet Office and the first ever minister of the East Midlands.

Following Peter Hain's resignation on 24 January 2008, Merron was reshuffled again, becoming a Parliamentary Under-Secretary of State in the Department for International Development, leaving both of her previous roles. Following Gordon Brown's next reshuffle on 5 October 2008, Merron was moved to the Foreign Office and Commonwealth Office. A promotion to Minister of State for Public Health soon followed.

Merron followed the party whip in votes on equal gay rights, the hunting ban, foundation hospitals, a ban on smoking in public places, the Iraq war, preventative laws to stop climate change, and The Digital Economy Bill. She lost her seat to the Conservative candidate Karl McCartney in the 2010 general election. From 1997 until 2007, when Quentin Davies defected to the Labour Party, she had been Lincolnshire's only Labour MP – and the first since Margaret Beckett had the seat from 1974 to 1979.

Expenses
Merron expenses as MP were higher than average. She is one of 98 MPs who voted to support Conservative MP David Maclean's bill to keep their expenses and correspondence secret.

On 19 June 2009, MPs' expenses were revealed (heavily edited) on the internet. Merron received criticism for purchasing a television, television stand, home theatre kit, and numerous other goods. She wrote on her website: "The majority of claims I make directly pay for professional staff, office costs, communication with constituents, and travel. I do not have a second job, do not employ any family members or friends, nor have I taken the annual increase in ministerial salary."

In the aftermath of the United Kingdom Parliamentary expenses scandal, Sir Thomas Legg recommended that Gillian Merron repay £6,305.17.
 She repaid this amount in full.

Post-parliamentary career
Since her defeat at the 2010 general election, Merron has become Chair of Bus Users UK (formerly known as The National Federation of Bus Users).

In May 2014, it was announced that Merron would become Chief Executive of the Board of Deputies of British Jews the following July. Since February 2013, she has served as a Vice-President of the Jewish Leadership Council. She served as external affairs officer on the board of Liberal Judaism from July 2012 to May 2014.

House of Lords
In December 2020, it was announced Merron would be conferred a life peerage after a nomination by Labour Party leader Keir Starmer. She took her seat on 8 February 2021, and made her maiden speech on 13 May during that year's Queen's Speech debate.

In the May shadow cabinet reshuffle, she was appointed to the Shadow Health Team. In the November shadow cabinet reshuffle, she became Shadow Culture Minister.

References

External links

 Guardian Unlimited Politics – Ask Aristotle: Gillian Merron MP
 TheyWorkForYou.com – Gillian Merron MP

1959 births
Living people
Alumni of Lancaster University
Labour Party (UK) MPs for English constituencies
Female members of the Parliament of the United Kingdom for English constituencies
British trade unionists
English Jews
People from Ilford
UK MPs 1997–2001
UK MPs 2001–2005
UK MPs 2005–2010
Politics of Lincoln, England
Jewish British politicians
Jewish women politicians
Labour Party (UK) life peers
Members of the Parliament of the United Kingdom for Lincoln
British women trade unionists
20th-century British women politicians
21st-century British women politicians
20th-century English women
20th-century English people
21st-century English women
21st-century English people
Life peeresses created by Elizabeth II

Gillian Merron


නත්තල් පෙරරැය යනු, ලොව පුරා පුළුල් ලෙසින් සැමරෙන වාර්ෂික නිවාඩු දිනයක්  වන නත්තල් දිනයට පෙර, සම්පූර්ණ දිනය හෝ  සැඳෑව හෝ වෙයි. බටහිර ක්‍රිස්තියානි සභාවෙහි එය සැමරෙන්නේ දෙසැම්බර් 24 දිනදී වන අතර, නත්තල් දිනය බලාපොරොත්තුවෙන්  සම්පූර්ණ හෝ භාගික හෝ නිවාඩු දිනයක් ලෙසින් ක්‍රිස්තියානි ලෝකයේ සහ බටහිර ලෝකයේ පුළුල් ලෙසින් සැමරෙන එය, ඉතා වැදගත් සංස්කෘතික උත්සවයන්ගෙන් එකක් ලෙසින් සැලකෙයි.

නත්තලට පෙර දින උත්සව සැමරීමට එක් හේතුවක් වන්නේ, සාම්ප්‍රදායික ක්‍රිස්තියානි ජනවන්දනාමය දිනය ඇරඹෙන්නේ ඉරුබැසීමත් සමග බැවින් වන අතර, මෙම සංකල්පය යුදෙව් සම්ප්‍රදායයෙන් ලැබූ දායාදයකි.  මෙම ප්‍රගුණනය පදනම්ව ඇත්තේ උප්පත්ති පොතෙහි මැවීමේ කතාන්තරයෙහි: "සවස ගතවිය, උදය උදාවිය, ඒ පළමු වන දවසය " යන්න සමගිනි. නැගෙනහිර සම්ප්‍රදායයෙහිදී වසර පුරා සියළුම මංගල්‍යය දිනයන් සඳහා ජනවන්දනාමය දිනය අරභයා මෙම ආකෘතිය භාවිතා කරන අතර  සාමාන්‍යයෙන් ජනවන්දනාමය දිනය මධ්‍යම රාත්‍රියෙහි ඇරඹෙන බටහිර සම්ප්‍රදායයෙහි, මෙය නත්තල (මෙන්ම ඉරිදා දිනයන් සහ අනෙකුත් ප්‍රධාන උත්සව) සඳහා පවත්වාගෙන යනු ලැබෙයි.  නිවාඩු දිනයට පෙර සන්ධ්‍යාවේ බොහෝ දේවස්ථානවල  දේවස්ථාන සීනු නාද කරන අතර යාච්ඤා සිදු කරනු ලැබේ; නිදසුනක් වශයෙන්, ස්කැන්ඩිනේවියානු (ලූතරානු) දේවස්ථාන.  ස්කැන්ඩිනේවියානු වැනි සමහරක් භාෂා වලින්, නත්තලට පෙර දිනට ව්‍යවහාර වන්නේ "නත්තල් සන්ධ්‍යාව" යන නමය.

ක්‍රිස්තියානු සම්ප්‍රදායය අනුව ජේසුස් වහන්සේ උපන්නේ රාත්‍රියේ බැව් සැලකෙන හෙයින් ( ලූක් 2:6-8 පදනම් කොට ගෙන), නත්තලට පෙර දිනයේදී මධ්‍යම රාත්‍රි මෙහෙයය, සාම්ප්‍රදායික ලෙසින් මධ්‍යම රාත්‍රියේදී, පැවැත්වෙන්නේ උන්වහන්සේගේ උපත සිහිකිරීම සඳහාය.  ජේසුස් වහන්සේ රාත්‍රියේ උපත ලද බවට සංකල්පය හුවා දැක්වෙන්නේ, ජර්මානු භාෂාවෙන් නත්තලට පෙර දිනය  "හයිලිගේ නාට්" ("ශුද්ධවූ රාත්‍රිය") ලෙසින් හැඳින්වීමෙන්ද, ස්පාඤ්ඤ භාෂාවෙන් "නොචෙවුයෙනා" ("සුභ රාත්‍රිය") ලෙසින් හැඳින්වීමෙන් සහ, "සයිලන්ට් නයිට්,ඕ හෝලි නයිට්" ගීතය වැනි අනෙකුත් නත්තල් අධ්‍යාත්මික ප්‍රකාශයන් වෙතින් වෙති.

මූලාශ්‍ර

නත්තල් පෙරරැය


Yvon Charbonneau,  (July 11, 1940 – April 22, 2016) was a Canadian politician.

Charbonneau was born in Mont-Saint-Michel, Quebec and was a member of the Liberal Party of Canada in the House of Commons of Canada, representing the constituency of Anjou—Rivière-des-Prairies from 1997 to 2004. He is a former administrator, consultant, professor, and unionist. In Parliament, he was Parliamentary Secretary to the Deputy Prime Minister and Minister of Public Safety and Emergency Preparedness with special emphasis on Emergency Preparedness, and Parliamentary Secretary to the Minister of Health.

He did not run in the 2004 election.

Charbonneau was also a member of the National Assembly of Quebec as a Liberal in the riding of Bourassa from 1994 to 1997.

Electoral record (partial)

External links

Foreign Affairs and International Trade Canada Complete List of Posts
Yvon Charbonneau was the conscience of Quebec's union movement Globe and Mail obituary by Lisa Fitterman, 25 May 2016

1940 births
2016 deaths
Trade unionists from Quebec
Liberal Party of Canada MPs
Members of the House of Commons of Canada from Quebec
Members of the King's Privy Council for Canada
Quebec Liberal Party MNAs
21st-century Canadian politicians

Yvon Charbonneau


غابرييل بونور شانيل  أو كوكو شانيل  (مواليد 19 أغسطس/آب 1883 - 10 ديسمبر/كانون الثاني 1971). مصممة أزياء فرنسية رائدة أدخلت «البساطة الراقية» إلى عالم الأزياء وتعد من أهم شخصيات القرن العشرين. أثرها كان كبير جداً وكانت من بين الأشخاص المتواجدين في لائحة أهم 100 شخصية عالميا والأكثر تأثيراً في القرن عشرين، والتي أُصدرت من قبل مجلة تايم الشهيرة. وحاليا تعد علامة شانيل هي من أهم علامات الأزياء عالمياً. وكانت تعرف شانيل بالعزم مدى الحياة، والطموح، والطاقة التي طبقت في حياتها المهنية والاجتماعية، حيث أنها حققت كل من النجاح المالي كسيدة أعمال وقفزت إلى مكانة اجتماعية عالية في المجتمع الفرنسي وذلك بفضل الاتصالات التي قد قدمت من خلال عملها ويشمل ذلك كونها المدير للعديد من الفنانين والحرفيين، فقد كان لها صافية في عام 1970 بقيمة $ 19 بیلیون (ما يعادل مبلغ 118 بیلیون في عام 2015)، مما يجعلها واحدة من أغنى النساء في كل العصور. ظهرت علاقاتها الاجتماعية لتشجع نظرة شخصية متحفظة جداً. فقد ظهرت الشائعات حول أنشطة شانيل خلال الاحتلال الألماني لفرنسا في الحرب العالمية الثانية، حيث انتقدت لكونها مستريحة مع الألمان لكن عادت إلى باريس بعد عدة سنوات بعد الحرب في سويسرا وأحيت منزل الأزياء الخاص بها. فقد نشر هال فوقان كتابا عن شانيل في عام 2011 استنادا إلى الوثائق التي رفعت عنها السرية حديثا في تلك الحقبة، يكشف عن أنها قد تعاونت مع الألمان في أنشطة الاستخبارات، وكانت إحدى هذه الخطط في أواخر عام 1943 وكان عليها أن توصل سلاما منفصل لرئيس الوزراء البريطاني وينستون تشرتشلر لإنهاء الحرب.

حياتها المبكرة
ولدت غابرييل شانيل في عام 1883 من أم عزباء غير متزوجة تدعى أوجيني جين ديفولا والتي تعرف بجين امرأة الغسيل وذلك في مستشفى خيري تديره «راهبات العناية الإلهية» في سومور، مين-إي-لوار، فرنسا. فهي كان الابنة الثانية لجين من ألبرت شانيل، أما اختها جوليا فتصغرها بعام تقريباً. كان ألبرت شانيل بائع شوارع للمتوجلين الذي روجتها ملابس كلا من العمل والملابس الداخلية للذين يعيشون حياة الترحال والسفر من وإلى بلدان السوق، فكانت الأسرة تقيم في المساكن المتهدمة. تزوج ألبرت بجين ديقولا في عام 1884 محاولا إقناع عائلتها بذلك حيث كانوا متحدين على نحو فعال ليدفعوا لألبرت مقابل زواجها به. سُجل اسم شانيل عند ولادتها بـ«تشانسيل» كسجيل رسمي حيث كانت جين غير راضية تماما ومع غياب كل من الوالدين كان هناك خطأ إملائي في اسم العائلة وربما ذلك بسبب خطأ كتابي. فكان لدى الزوجان خمسة من الأطفال الناجين – صبيان وثلاث فتيات – الذي عاشوا تحت سقف غرفة واحدة مزدحمة في بلدة بريف-لا-غايلارد.

توفيت والدت غابرييل بسبب التهاب شعبي وهي في عمر 32 عندما كانت غابرييل في عمر الـ12. وقام والدها بإرسال أبنائه الذكور إلى الخارج للعمل كعمال مزارع وبناته الثلاثة إلى ملجأ الأيتام «أوبازيتي» مدينة كوريز في وسط فرنسا والذي كانت تتضمن أجلا دينيا «جماعة قلب مريم المقدسة» الذي قد أُسس لرعاية الفقراء بما في ذلك تشغيل المنازل للفتيات المتخلى عنهم واليتامى، فقد كانت حياة قاسية وورخيصة تطالب بالانضباظ الصارم. ولما كانت في عمر الـ18 وهو أعلى من السن القانونوي لـ«أوبازيتي» فقد اظطرت للذهاب للعيش في منزل داخلي مع فتيات كاثوليكيات في بلدة مولان.

و بعد مدة من حياتها تود شانيل أن تروي قصة طفولتها بشكل مختلف نوعا ما حيث تود أن تضيف بعض الحسابات البراقة والتي هي في الأساس غير صحيحة بشكل عام. فقالت أن والدها أبحر لأمريكا للحصول على ثروته بعد وفاة والدتها، وأُرسلت لتعيش مع اثنتين من عماتها. وادعت أيضا أنها ولدت بعد عقد من الزمن من 1883 وأن والدتها توفيت عندما كانت أصغر سنا بكثير من عمر الـ12 .

الحياة الشخصية والمهنية المبكرة

تطلعات لمهنة المسرح
تعلمت شانيل فن الخياطة والحياكة خلال سنواتها الست في ملجأ الأيتام أوبازيني، كانت قادرة على العثور على عمل كخياطة فقد غنت في ملهى يرتاده ضباط سلاح الفرسان ومن ذلك اليوم نجحت شانيل في إنشاء مسرح لها فقد غنت في ملهى يرتاده ضباط سلاح الفرسان وقدمت لنفسها مرحلة الغناء لأول مرة في مقهى الحفل (مكان الترفيه الشعبي في ذاك العصر) في جناح يطلق عليه اسم  المؤدين«البهو»، وكانت من بين فتيات أخريات يطلق عليهن اسم poseuses  وهن من أطلقوا الترفيه آنذاك بين الحشد والمنعطفات، فقد تمكنوا من كسب المال عندما رفعت صحيفة بين الجمهور تقديرا لأدائهم، فقد كان ذاك الوقت الذي اقتبست فيه غابرييل اسم «كوكو» استنادا إلى اثنين من الأغاني الشعبية المعروفة "Ko Ko Ri Ko", and "Qui qu'a vu Coco"، أو كان إشارة إلى كلمة فرنسية تعني cocotte. خطفت شانيل الأضواء من ذلك الحين كفنانة مقهى وأشعت الأحداث لمشاركي العسكر للكاباريه.

في عام 1906 كانت تعمل شانيل في منتجع سبا التابع لفيشي، وكان وفرة الحفلات الموسيقية والمسارح والمقاهي حيث أعربت الأمل في تحقيق النجاح كفنانة فأدى شبابها ووجسدها الفاتن إعجاب الكثير من الحضور، ولكن كان لها صوت هامشي في الغناء مما أدى إلى فشلها في مجال المسارح. فقد أجبرت على على العثور على عمل في ذلك الحين حيث عملت في "Grande Grille" كواحدة من الإناث المسؤولين عن توزيع أكواب المياه المعدنية وهذا ماعرف عن فيشي. وعند انتهاء موسم الفيشي عادت شانيل إلى مولان وإلى وكرها السابق«البهو». أدركت بعد ذلك أن مرحلة المهنة الجدية لم تكن في مستقبلها أبدا.

بالسان وكابيل
قابلت شانيل ضابط الفرسان السابق الفرنسي ووريث النسيج الثري اتيان بالسان وأصبحت عشيقته وهي في عمر الـ 23 بدلا من إيميليان آلانسون حيث أصبحت شانيل المفضلة لديه، وبعد 3 سنوات عاشت معه في قلعته Ryoallieu بالقرب من كومبيين وهي منطقة معروفة بمساراتها الفروسية المشجرة والحياة المؤرقة، فكان نمط حياة مغمور بالملذات حيث سمحت ثروة بالسان ووقت فراغه برعاية  اجتماعات توفر المتعة في الحفلات وإرضاء شهوات الإنسان، وبالرغم من كل الانحطاط آنذاك أغرق بالسان شانيل بمحاسن الحياة الغنية والسخاء من فساتين، والمجوهرات، واللؤلؤ. أيضا كتب لها كاتب السير جوستين بيكاردي، في دراستها 2010 «الأسطورة والحياة، هاربر كولينز،»: كوكو شانيل يشير إلى أن ابن شقيق مصمم الأزياء أندريه بلاسي أن الطفل الوحيد  لشقيقتها جوليا-بيرت الذي انتحر كان في الواقع -طفل شانيل من بالسان.

بدأت شانيل علاقتها الغرامية مع الكابتن أرثر أدوادر كابيل"الصبي" أحد أصدقاء بالسان في عام 1908، وكانت تحكي ذكرياتها طوال ذلك الوقت قائلة: " كان هناك رجلان من السادة من كانوا يزايدون في الثمن مقابل جسدي كان من ضمنهم كابيل الرجل الثري الأنجليزي من الطبقات الراقية، فهو من ساهم بمبايعة شانيل في باريس ومن مول أول أعمال شانيل في ذاك الحين، فقد قيل أن نمط باسي في كابيل أثرت في تصور مظهر شانيل. وكان تصميم زجاجة شانيل رقم 5 أصول المحتملة اثنين، على حد سواء يمكن أن تعزى إلى حساسيات التصميم المتطور كابيل. ويعتقد شانيل تكييف خطوط مستطيلة، مشطوف من زجاجات الزينة Charvet أنه يحمل في جلد له السفر القضية، أو أنها تكييف تصميم المصفق ويسكي كابيل المستخدمة؛ أنها معجبة كثيرا وأنها أعربت عن رغبتها في إعادة إنتاجه في "الزجاج رائعة ومكلفة وحساسة". للزوجين قضى وقتاً معا في منتجعات المألوف مثل دوفيل، ولكن على الرغم من الآمال التي كانت تحملها شانيل لكابيل في الاستقرار معا فهو لم يكن مخلصا لها أبدا، فقد دامت علاقتهم لمدة 9 سنين، وفي حين أن تزوج بسيدة إنكليزية ارستقراطية وهي ديانا يندهام في عام1918 فهو لم يقطع اتصاله تمام بشانيل فد توفي كابيل في حادث سير في 21 ديسمبر 1919. فقد أقيم نصب تذكاري على جانب الطريق في موقع الحادث الذي توفي فيه في كابيل بتكليف من شانيل. استقرت شانيل في سويسرا بعد  خمسة وعشرين عاماً من الحدث حيث أسرت إلى صديق لها يدعى بول موران قائلة: "لا بد القول أن وفاته كانت ضربة رهيبة بالنسبة لي، فقد فقدت كل شيء بمجرد فقداني لكابيل، وما يتبع ذلك لم تكن حياة سعيدة."

وقد بدأت شانيل تصميم القبعات بينما كانت تعيش مع بالسان، ففي البداية كان هذا التحويل الذي تطورت لتصبح مؤسسة تجارية. أصبحت مصصمة قبعات مرخصة في عام 1910 حيث فتحت بوتيك في شارع كامبون 21 في باريس أطلقت عليه اسم "Chanel Modes"  الفعل يضم هذا الموقع شركة ملابس راسخة، حيث ازهر مجال شانيل المهني في تصنيع القبعات النسائية في عام 1912 بعد أن ارتدت ممثلة المسارح غابرييل دورزيات في أحد مسرحيات فيرناند نوزييغ "Bel Ami"، حيث عرضت دورزيات بعد ذلك قبعات شانيل تم نشرها في في مجلة تسمى" Les Modes".

دوفيل وبياريتز
فتحت شانيل بوتيك في دوفيل  في عام 1913 بتمويل من كابيل آرثر حيث عرضت ديلوكس عارضة ملابس مناسبة للترفيه والرياضة، وشيدت الأزياء من أقمشة متواضعة مثل جيرسي وتريكو، في الوقت ذاته تستخدم في المقام الأول للملابس الداخلية للرجال. [33] وكان الموقع رئيسي في وسط المدينة على  شارع مألوف يتضمن الأزياء. ومن هنا باعت شانيل marinière، بلوزة بحار وكنزة، القبعات والسترات. أيضا تلقت شانيل الدعم المتفاني لاثنين من أعضاء الأسرة من بينهم شقيتها انطوانيت وخالتها الأب أدريان التي كانت في سن مماثلة لها حيث كانوا يطوفون عبر البلدة والممرات يعرضون إبداعات شانيل على أساس يومي.

استعدت شانيل على إعادة إنشاء نجاح اخر كنجاح قد تمتعت به في دوفيل، فافتتحت مؤسسة في بياريتز في عام 1915، حيث تقع Côte Basque" بالقرب من عملاء أثرياء إسبانيو الجنسية. كان الوضع حيادي خلال الحرب العالمية الأولى مما يسمح لها بأن تصبح ملعب وفرا لأولئك المنفيين من بلدانهم الأصلية من الأعمال العدائية، فلم يثبت متجر "بياريتز" كمحل من المحلات، ولكن ثبت في فيلا مقابل الكازينو. أثبتت الأعمال المربحة جداً بعد سنة واحدة من العملية أن شانيل كانت قادرة على تعويض كابيل في استثماره الأصلي في عام 1916. وكان هذا القرار الوحيد لها؛ وقالت أنها لم تتشاور مع كابيل، فقد تم ذلك التعارف الارستقراطي مع المغتربين في بياريتز مع الدوق الأكبر لروسيا الديمتري بافلوفيتش، فقد كانت فترة فاصلة رومانسية تبقي ارتباط وثيق لسنوات عديدة بعد ذلك. وفي عام 1919 أطلقت من نفسها مصممة ومخيطة فأنشأت مبنا للخياطة والحياكة في شارع 31 كامبون، باريس.

إنشاء مقر الخياطة
اشترت شانيل المبنى بأكمله في شارع 31 كامبون في عام 1918 الذي كان يقع في واحدة من المناطق الأكثر عصرية لباريس. فقد افتتحت بوتيك يمكن اعتباره التجسيد المبكر للأزياء  في عام 1921 يتميز بالملابس والقبعات والاكسسوارات، وتوسعت بعد ذلك لعرض المجوهرات والعطور، ففي عام 1927 ملكت شانيل ممتلكات خمسة أيضا في شارع كامبون تشمل المباني المرقمة من 23 إلى 31.

قُدمت شانيل للمحلن الروسي إيغور سترافينسكي عن طريق سيرجي ديغليف متعهد الباليه الروسي في الربيع في عام 1920 (حوالي أيار/مايو)، واكتشفت شانيل خلال فصل الصيف أن أسرة سترافينسكي تسعى للبحث عن مكاناً للعيش تاركين خلفهم الاتحاد السوفياتي بعد الحرب، حيث دعتهم إلى منزلها الجديد «ريسبيرو بلحاج»، في ضاحية باريس جركس حتى يتمكنوا من العثور على مكان أكثر ملاءمة، فقد وصلوا إلى «ريسبيرو بلحاج» خلال الأسبوع الثاني من أيلول/سبتمبر وبقوا آنذاك حتى أيار/مايو 1921. ضمنت شانيل أيضا إنتاج مجموعة Le Sacre du Printemps (طقوس الربيع) الجديدة الخاصة بسترافينسكي للباليه الروسي (1920) ضد خسارة مالية مع هدية مجهولة لي ديغيلف وقيل أنها 300,000 فرنك فرنسي. بالإضافة إلى استبدال مبنى بضائع الخياطة الخاص بها إلى مبنى متطور وحديث لتصميم ملابس الرقص الخاصة بالباليه الروسي. ومابين سنة 1923 حتى 1937 فقد تعاونت على إنتاجات أخرجها ديغيلف والراقص فاسلاف نغنيسكاي لا سيما رقصة Le Train bleu، و رقصات الأوبرا: (Orphée)، و أوديب الملك (Oedipe Roi).

عرض تيوفيل بدر مؤسس باريس جاليري لافاييت شانيل لرجل أعمال بيير ويرثيمير  في عام 1922، في سباقات لونغشام، وكان بدر مهتم بتدشين بيع العطر شانيل رقم 5 في متجر له، ففي عام 1924 أدلت شانيل اتفاقا مع أخوة ويرثيمير وهم بيار وبول أصحاب العطور البارزة ومستحضرات التجميل للبيت البرجوازي  منذ عام 1917 حيث أنهم خلقوا كيان اعتباري كـ«عطور شانيل،» مما جعل وويرثيميرس يوافقوا على توفير تمويل كامل لإنتاج وتسويق وتوزيع منتج شانيل رقم 5 حيث سيتلقى ويرثيميرس سبعين في المئة من الأرباح، وبدر تيوفيل حصة العشرين في المئة، بينما رخصت شانيل نفسها في عطر شانيل وانسحبت من المشاركة في جميع العمليات التجارية بنسبة عشرة بالمئة من الأسهم، وعملت شانيل لأكثر من عشرين عاماً للحصول على تحكم كامل لعطر شانيل حيث أوضحت أن بيير ويرثيمير كان سببا في فشلها.

كانت علاقة شانيل بميزيا سيغ وهي عضو بارز من النخبة البوهيمية في باريس وزوجة الرسام الإسباني خوسيه-ماريا واحدة من أطول العلاقات ترابطا، وقد قيل أن لهم سندات فورية من مثل النفوس، وقد جذبت شانيل اهتمام الجميع بعبقريتها، وخفة دمها القاتلة، وسخريتها، وهوسها التدميري.  فكان كلا من الامرأتين شخصيتين تقليديتين حيث حافظوا على صداقة المصالح المشتركة والثقة، كما تقاسموا تعاطي المخدرات. فبحلول عام 1935 أصبحت شانيل تستخدم المخدرات الاعتيادية حيث كانت تقوم بحقن نفسها مع المورفين على أساس يومي، فقد كانت كعادة تحافظ عليها حتى نهاية حياتها. واستنادا إلى إمبراطورية الرائحة لتشاندلر بيغ  كانت لوكا تورين المتعلقة بقصة ملفق في التداول فقد قالت شانيل أن " شانيل تسمى كوكو لأنها ألقت الكثير من الكوكايين الرائع في حفلات باريس.

وأخيرا قدم الكاتب كوليت وصفا غريبا عن شانيل وهو الذي انتقل في الأوساط الاجتماعية نفسها اللتي انتقلت اليها في العمل في ورشتها قائلا:«إذا كان كل وجه إنساني يحمل شبها لبعض الحيوانات، فالآنسة شانيل هي ثور أسود صغير، تلك الخصلة من شعرها الأسود المجعد وسمة من الثور العجول، تقع على جبينها ومن ثم على جفونها حيث ترقص مع كل مناورة من رأسها.» حيث ظهر ذلك في «السجون والجنة»(1932).

مراجع

 http://www.biography.com/people/coco-chanel-9244165
 ^ Vaughan, Hal. Sleeping With the Enemy, Coco Chanel's Secret War. Alfred A. Knopf, 2011: pp. 160–164

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي لشانيل
 Coco Chanel in the 1920s

 Coco Chanel in the Art Deco Era
 Sewing patterns by Chanel
 Coco Chanel, Boy Capel and the Monsignor
 كوكو شانيل صاحبة الاسم الأشهر بعالم الأزياء

المرأة في الحرب العالمية الثانية
أشخاص إل جي بي تي من فرنسا
أشخاص من سومور
أصحاب أعمال فرنسيون في القرن 20
سيدات أعمال فرنسيات
سيدات أعمال فرنسيات في القرن 20
سيدات أعمال في القرن 20
شانيل
شخصيات أعمال فرنسيون في تاريخ الموضة
شخصيات إل جي بي تي
فرنسيات في القرن 19
فرنسيات في القرن 20
فرنسيون متعاونون مع ألمانيا النازية
فرنسيون معادون للشيوعية
فرنسيون مغتربون في سويسرا
فنانون من باريس
مدفونون في سويسرا
مصممات أزياء فرنسيات
مصممو أزياء فرنسيون
معاداة السامية في فرنسا
مواليد 1883
مؤسسات شركات فرنسيات
نساء أسسن شركات
نساء ثنائيات الميول الجنسية
وفيات 1971
وفيات في باريس
وفيات في فرنسا

كوكو شانيل


An Schizochilus zeyheri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Otto Wilhelm Sonder. An Schizochilus zeyheri in nahilalakip ha genus nga Schizochilus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schizochilus

Schizochilus zeyheri


Guillaume Hulot, né vers 1652 à Paris et mort après 1722, est un sculpteur baroque français.

Biographie
Son œuvre principale est la sculpture architecturale de l'Arsenal de Berlin.

Bibliographie
 .

Liens externes

Sculpteur français du XVIIe siècle
Sculpteur français du XVIIIe siècle

Guillaume Hulot


An Catopsis juncifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez ngan Karl Carl Wercklé. An Catopsis juncifolia in nahilalakip ha genus nga Catopsis, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Catopsis

Catopsis juncifolia


අකිටා යනු ජපානයේ උතුරැ කදුකර ප්‍රදේශ වලින් සම්භවය වුනු උසස් සුනඛ මුහුමකි.ජපන් අකිටා සහ ඇමෙරිකානු අකිටා ලෙස අකිටාවන් විශේෂ 2ක් හදුනාගත හැකිය.මොවුන්ගෙන් ජපන් අකිටාවන් වර්ණ කීහිපයකින් පමණක් දැක ගත හැකි වුවද ඇමෙරිකානු අකිටාවන් සුනඛයන් දැකිය හැකි සියලුම වර්ණයන්ගෙන් දැකගත හැක.සයිබීරියන් හස්කිනමැති උතුරැ කලාපෙය් වෙසෙන සුනඛ විශේෂෙයේ මෙන් අකිටා විශේෂයේ ඇත්තේ කෙටි ලෝම ස්ථරයකි.නමුත් නිලීන ජාන වල ප්‍රථිඵලයක් වශයෙන් දිගු ලෝම ස්ථරයක් සහිත අකිටාවන්ද ඇතැම් විට දක්නට හැක.

අකිටා විශේෂය ඉතා ශක්තිමත්, ස්වාධීන සත්ව  විශේෂයක් වන අතර ආගන්තුකයින්ගෙන් වෙන්ව සිටීමට කැමති නමුත් පවුලේ සමාජිකයන් සමග ඉතා සමීපව හුරතල් වීමට කමැත්තක් දක්වයි.වංශයක් වශෙයන් අකිටා වංශය ඉතා ශක්තිමත් වුවද මොවුන්ට ජානමය රෝග සදහා බහුලව මුහුණ දීමට සිදුවන අතර ඇතැම් ඖෂධ සදහාද දැඩි ලෙස සංවේදී වේ.

ඕස්ට්‍රෙලියාව, ඇමෙරිකාව හා කැනඩාව වැනි රටවල අකිටාවන්ගේ දැකිය හැකි සැළකිය යුතු විශේෂතා නිසා වර්තමානෙය් ලොව ඇතැම් රටවල ඇමරිකානු අකිටාවන්, ජපන් අකිටාවන්ගෙන් වෙන්වු විශේෂයක් ලෙස සළකනු ලැබේ.... කෙටි කාලසීමාවකදී ඇතැමි රටවල ඇමරිකානු අකිටාවන් ශ්‍රේෂ්ඨ ජපන් අකිටා "Great Japanese Dog" ලෙසද හදුන්වනු ලැබුවේය.මෙම විශේෂ 2කම ලොවපුරා අතිශය ජනප්‍රිය වුයේ දෙවන ලෝක යුද්ධයට පෙර ජපානෙය් ජීවත් වු  Hachiko හචිකෝ නම් සුනඛයාගේ සත්‍ය කථාව නිසාය.

පෙළපත් නාමය ආශ්‍රිත ගැටලු : ඇමරිකානු අකිටා, අකිටා සහ අකිටා ඉනු
,

ප්‍රදර්ශනය සදහා සුනඛයන් ඇති කරන පිරිස් අතර ඇමරිකානු අකිටා සහ ජපන් අකිටා ලෙස අකිටා වන් වර්ග 2ක් ඇත්ද යන් පිළිබදව මතවාද පවතී.අද වන විට,American Kennel Club, Canadian Kennel Club,and the Australian National Kennel Council යන සුනඛ සමාජ පමණක් ඇමරිකානු අකිටාවන් සහ ජපන් අකිටාවන් එකම වංශයක සුනඛයින් වර්ග 2ක් ලෙස සළකන අතර එම දෙවර්ගය අතර නිදහස් අන්තර් අභිජනනය සදහා ඉඩදී ඇත. නමුත් Federation Cynologique Internationale,, The Kennel Club, New Zealand Kennel Club, සහ Japan Kennel Clubයන සුනඛ සමාජ ජපන් අකිටා සහ ඇමරිකානු අකිටාවන් එකිනෙකට වෙනස් වංශ 2ක් ලෙස සළකයි. ඇතැම් රටවල් ඇමරිකානු වර්ගයේ අකිටාවන් සදහා ඇමරිකානු අකිටා යන්න වෙනුවට "අකිටා" යන නාමය පමණක් භාවිතා කරයි.මෙම ගැටලුව වඩාත් මතභේදකාරී වී ඇත්තේ ජපානය තුළයි. 1999 ජුනි මස FCI සංවිධානය විසින් ඇමරිකානු අකිටාගේ නම "ශ්‍රේෂ්ඨ ජපන් අකිටා" The great Japanese Dog ලෙස වෙනස් කිරීමට තීරණය කළවිට FCI සංවිධනායේ රටවල් 84 අතර මෙම අකිටාවන් වර්ග පිළිබදව මත භේදයක් ඇති විය.පසුව මෙම නාමය ඇමරිකානු අකිටා ලෙස 2006 ජනවාරි මස සංශෝධනය විය.

ඉතිහාසය

ජපන් ඉතිහාසය

ජපන් ඉතිහාසයේ වාචික හා ලිඛිත මුලාශ්‍ර වල අකිටාවන්ගේ මුතුන් මිත්තන් පිළිබදව විස්තර කරන අතර  මතාගි සුනඛයා Matagi පැරණිම දේශීය සුනඛයා ලෙස එම මුලාශ්‍ර වල සදහන් කර ඇත.
අද සිටින අකිටාවන් ප්‍රධාන වශයෙන් සම්භවය වී ඇත්තේ අකිටා ප්‍රාන්තයේ , හෝන්ෂු දුපතේ උතුරැ ප්‍රෙද්ශ වලිනි.මේනිසාම ඔවුන්ට අකිටා යන පෙළපත් නාමයද ලැබී ඇත.  මතාගි සුනඛයා වල් ඌරන්, සිකා මුවන් හා ආසියානු කලු වලසුන් දඩයම් කරයි. මෙම පුරෝගාමි සුනඛයා විශාල ගොදුරැ අල්ලා ගෙන ඒවා කලපු වල රදවා ගනිමින් දඩයම් කරැවන් පැමිණ ගොදුර මරා දමන තුරැ බලා සිටි. මෙම වංශයේ සුනඛයින් ඉතා වේගයෙන් වර්ධනය වන සටන්කාමී සුනඛයින් ලෙස 20 වන සියවසේ ඕඩේට් නගරයේ  දක්නට ලැබෙන සුනඛ සටන් ක්ෂේත්‍රයට යොදා ගැනීමේ අරමුණින් යුතුව ඉංග්ලිෂ් මස්ටීෆ් ,ග්‍රේට් ඩේන් , සේන්ට් බර්නාඩ්  යන ආසියාවේ හා යුරෝපයේ සිටින ප්‍රමාණයෙන් විශාල සුනඛ වංශ සමග දෙමුහුම් කර ඇත. දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී රජය විසින් හමුදාවට අයත් නොවන දුර්වල සුනඛයින් මරා දැමීමට අණ ලබා දුන් අතර එයින් අකිටා වර්ගයේ සතුන් බේරා ගැනීම සදහා ඔවුන් ජර්මන් ෂෙපර්ඩ් වර්ගයේ  සුනඛයින් සමග දෙමුහුන් කරන ලදී. ඇමරිකානු අකිටාවන් ආරම්භයේදී ජපන් අකිටාවනගේ ප්‍රෙභ්දයේම වු අතර එම ස්වරෑපය නිසා ඔවුන් තරග හා ප්‍රදර්ශන සදහා සුදුස්සන් නොවුහ.හචිකෝ  නමැති ඉතා සම්මානනීයත්වයට පත්වු අකිටා වර්ගයේ සුනඛයා නිසා අකිටාවන්ට ජාත්‍යාන්තර තලයට ඇතුල් විමට හැකි විය. හචිකෝ 1923 දී උපත ලැබු අතර ටෝකියෝ නුවර  මහාචාර්ය හිඩෙසාබියුරෝ  ඔහුගේ හිමිකරැ විය. මෙම මහාචාර්යවරයා ෂිබුයා දුම්රිය ස්ථානය  ආසන්නයේ ජිවත් වු අතර දිනපතා දුම්රියෙන් රැකියාවට පිටත් විය. හචිකෝද තම ස්වාමියා සමග දිනපතාම එම ගමනට හවුල් විය.
1925 මැයි මස 25 හචිකොගේ වයස මාස 18ක් වනවිට ඔහු තම ස්වාමියා එන තුරැ දුම්රිය ස්ථානයේ රැදි සිටියද මහාචාර්යවරයා රැකියා ස්ථානයේදී ඇතිවු මාරාන්තික හෘදායාබාධයක් නිසා මරණයට පත්විය. නමුත් හචිකෝ දිගින් දිගටම තම ස්වාමියා එනතුරැ බලා සිටියේය.ඔහු අවරැදු 9ක් යනතුරැ සෑම දිනකම දුම්රිය ස්ථානයට පැමිණ ගියේය. මහාචාර්ය වරයාගේ ඥාතීන් ඔහුව රැක බලා ගත්තද ඔහු තම ස්වාමියා එනතුරැ බලා සිටීම අත් හැරියේ නැත. මොහුගේ මෙම බලා සිටීම 1934 දී ලෝකයේම ප්‍රසිද්ධ වු අතර ඔහුට ගෞරවයක් ලෙස ඔහු මියගිය පසු එම දුම්රිය ස්ථානයේ හචිකෝගේ ලෝකඩ ප්‍රතිමාවක් දුම්රිය ස්ථානයේ ඉදි කරවීය.යුද්ධ කාලසීමාවේදී එම ප්‍රතිමාව යුද්ධෝපකරණ නිසා විනාශ වී ගිය අතර නැවතත් එම ප්‍රතිමාව යුද්ධය අවසන් වු පසු ඉදිකරන ලදී.1936න් පසු සෑම අප්‍රෙල් 8 වෙනිදාම හචිකෝගේ කැප කිරීම මහත් ගරැ ගාම්භීරව ටෝකියෝ දුම්රිය ස්ථානයේදී අනුස්මරණය කෙරේ.හචිකෝගේ ඓත්හාසික විශ්වාසනීයත්වය ජාතියේම විශ්වාසනීයත්වය හා පක්ෂපාතීත්වය සදහා සංකේතයක් බදු විය. 1931දී අකිටාවන් ස්වභාවික ජපන් ස්මාරකයක් ලෙස නිල වශයෙන් ප්‍රකාශ කරන ලදී.1934 දී අකිටා ඉනු වංශය සදහා ජපන් ප්‍රමිතීන් ලයිස්තු ගත කරන ලදී.1967දී අකිටාවන් සංරක්ෂණය කිරීමේ සංගමයේ 50 වන සංවත්සර සැමරැමේදී අකිටා සුනඛයින් සදහා කෞතුකාගාරයක් ඉදි කෙරිණි.
1937 දී Hellen Keller  ජපානයේ සංචාරය කළාය.ඇය අකිටා වංශය කෙරෙහි විශාල උනන්දුවක් දැක්වු අතර ඇය නැවත එක්සත් ජනපදය වෙත යනිවිට ඇයට අකිටාවන් දෙදෙනකු තෑගි වශයෙන් පිරිනැමුනී. ඔගසවේරා මහතා විසින් ඇයට පිරිනැමුනු ලැබු එක් සුනඛයකු නමින්  Kamikaze-go වන අතර ඔහු මාස 5දී සිත් තැවුල නිසා මියගියේය.ඇය නැවත එක්සත් ජනපදයට පැමිණියේ මාසයකට පසුය. ඒ අනුව  Kamikaze-go ගේ සහෝදරයා Kenzan-go වු අතර ඔහුද 1940 මැද භාගයේදී මිය ගියේය. 1939 වන විට මෙම වංශයේ ප්‍රමිතීන් ස්ථාපනය වුනු අතර සුනඛ සංදර්ශනද පැවැත්විණි. නමුත් එවැනි සංදර්ශන දෙවැනි ලෝක යුද්ධයේ ආරම්භයත් සමග නැවතිණි. Hellen Keller විසින් වරෙක සගරාවකට මෙසේ ලීවේය.

තම උපන් භූමිය තුළ බෝවීමේ ස්ථාවර වීම ආරම්භ වීමත් සමගම දෙවන ලෝක යුද්ධය නිසා අකිටාවන් වද වීමට ලක්විය. දෙවන ලෝක යුද්ධයේ ආරම්භයත් සමගම පෝෂ්‍යදායී ආහාර අඩු වීම නිසා සුනඛයින් මහත් පීඩාවට පත්විය. ඉන්පසු සාගතයෙන් පෙලුනු ජනයා විසින් ඔවුන්ව ආහාර වශයෙන් හා ඔවුන්ගේ සම් ඇදුම් වශයෙන් යොදාලන්නා ලදී. අවසානයේ රජය විසින් රෝග ව්‍යාප්තිය පාලනය සදහා ඉතුරැ වී සිටින සුනඛයින්ද මරා දමන ලෙස නියෝග කළේය.තම ආදරණිය අකිටාවන් රැක ගැනීමට ඔවුන් කෙරහි ආදරයක් දක්වන හිමිකරැවන්ට කළ හැකි එකම දෙය වුයේ ඔවුන් තම මුතුන් මිත්තන් සමග කදුකර ප්‍රෙද්ශ වල නිදහසේ සැරිසැරීමට ඉඩ හැරීමයි.

මුලාශ්‍ර

අකිටා


NGC 7256 (NGC 7254) je prečkasta spiralna galaktika u zviježđu Vodenjaku. Naknadno je utvrđeno da je NGC 7254 ista galaktika.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7256
  Auke Slotegraaf: NGC 7256 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7256 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7250 - 7299

7256

NGC 7256


The following is a list of international rugby union teams:

National teams – band classification
Starting in 2008, in addition to the existing tier system, the IRB introduced a four-band system of classification in which unions are classified based on "their development status and record on the international stage". The new structure is:

High performance
All countries previously in Tiers 1 and 2.

Development One
These are countries earmarked for increased developmental funding and include:

Targeted
The IRB did not release a list of unions in this category, but named several as World Cup hopefuls being in this band:

Developmental

World Rugby associates in italics

Other teams

Multinational teams

 The British and Irish Lions.

 Established in 1950, East Africa conducted seven tours between 1954 and 1982 and played against incoming international, representative and club touring sides including twice against the British Lions; perhaps the only example of representative (as opposed to invitational) multinational teams playing against each other. They also played against the Barbarians.

  (formerly Tanganyika)

 A similar development in 2004 has been the Pacific Islanders team.

 The South American Jaguars were a combination team who played South Africa during the early 1980s.

 The African Leopards are a development side drawn from across Africa, they have played representative rugby union against South African students.
 The Arabian Gulf rugby union team combined various teams from Arab countries in the Persian Gulf and competed in World Cup qualification. The Arabian Gulf Rugby Union has now been dismantled and responsibility for the game devolved to each of the member nations, although the team may be revived in the future.

 There was also a West Indies side, which first toured when the Caribbean Rugby Union sent a team (managed by Gavin Clark) to tour England in 1976. Their last tour was also to England in October and November 2000.
 The Commonwealth of Independent States played during the early 1990s.

Defunct national sides
Various national sides have ceased to exist for political reasons. In the case of the Soviet Union, Czechoslovakia and Yugoslavia, there is more than one successor team. In the case of Catalonia, the Spanish Civil War and Franco's crackdown put an end to it, and in the case of East and West Germany, reunification led to their amalgamation into a single German side.

  Arabian Gulf* – dissolved by the end of 2010 and replaced by separate unions and national teams

  CIS*

 * – a combination of Kenya, Tanzania/Tanganyika and Uganda.  It has not played since 1982 but the Rugby Football Union of East Africa (RFUEA) still exists and there have been recent talks to resurrect the team

* For more information on these teams see above.

Women's rugby

Defunct women's national sides

Invitation sides
 Nomads

Notes and references

International

List of international rugby union teams


Afşar aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Afşarlar, Avşar boyu, Oğuz Türkleri'nin 24 boyundan biri.
 Afşarca, Oğuz boylarından Bozoklar'ın Yıldızhan dalına mensup ve günümüze kadar uzanan en büyük soyudur.
 Afşar Hanedanı, İran'a 18. yüzyılda hakim olmuş Horasan'lı bir Türk hanedanı.

Yerleşim yerleri
 Afşar, Bala, Ankara ili Balâ ilçesine bağlı mahalle
 Afşar, Dinar, Afyonkarahisar ili Dinar ilçesine bağlı köy
 Afşar, Ağaçören, Aksaray ili Ağaçören ilçesine bağlı köy
 Afşar, Elmalı, Antalya ili Elmalı ilçesine bağlı mahalle
 Afşar, Güdül, Ankara ili Güdül ilçesine bağlı mahalle
 Afşar, Mengen, Bolu ili Mengen ilçesine bağlı köy
 Afşar, Bolu, Bolu ili merkez ilçesine bağlı köy
 Afşar, Yenişehir, Bursa ili Yenişehir ilçesine bağlı mahalle
 Afşar, Çerkeş, Çankırı ili Çerkeş ilçesine bağlı köy
 Afşar, Gelendost, Isparta ili Gelendost ilçesine bağlı köy
 Afşar, Eflani, Karabük ili Eflani ilçesine bağlı köy
 Afşar, Dulkadiroğlu, Kahramanmaraş ili Dulkadiroğlu ilçesine bağlı mahalle
 Afşar, Taşköprü, Kastamonu ili Taşköprü ilçesine bağlı köy
 Afşar, Çavdarhisar, Kütahya ili Çavdarhisar ilçesine bağlı köy
 Afşar, Çumra, Konya ili Çumra ilçesine bağlı mahalle
 Afşar, Sarıgöl, Manisa ili Sarıgöl ilçesine bağlı mahalle
 Avşar, Amasya, Amasya ili merkez ilçesine bağlı köy
 Avşar, Polatlı, Ankara ili Polatlı ilçesine bağlı mahalle
 Avşar, Söke - Aydın ili Söke ilçesine bağlı mahalle
 Avşar, Tosya, Kastamonu ili Tosya ilçesine bağlı köy
 Avşar, Turgutlu, Manisa ili Turgutlu ilçesine bağlı mahalle
 Avşar, İmranlı, Sivas ili İmranlı ilçesine bağlı köy
 Avşar, Kargı, Çorum ili Kargı ilçesine bağlı köy
 Avşar, Zara, Sivas ili Zara ilçesine bağlı köy
 Avşar, Milas, Muğla ili Milas ilçesine bağlı mahalle
 Avşar, Akıncılar, Sivas ili Akıncılar ilçesine bağlı köy
 Kocaavşar, Karesi, Balıkesir ili Karesi ilçesine bağlı köy

Kişiler
 Mustafa Kemal Atatürk, (1881 - 1938), Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ve ilk Cumhurbaşkanı.
 Afşar Timuçin, (d. 1939), felsefeci , şair
 Esin Afşar, (1936 - 2011) ses sanatçısı, yazar, çevirmen, tiyatro ve sinema oyuncusu.
 Evren Avşar, (d. 1983), Türk futbolcu
 Galip Avşar, (1906 - 1979), Türk bürokrat ve siyasetçi.
 Hülya Avşar, (d. 1963) Sinema ve dizi film oyuncusu, şarkıcı, sunucu.
 Kerim Afşar, (1930 - 2003) Tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 Yalçın Avşar, (d. 1966) tiyatro , sinema ve dizi oyuncusu.

Diğer
 Afşar otu, (Asarum europaeum), lohusa otugiller (Aristolochiaceae) familyasından bitki türü
 Afşar kilimleri, Yün ve kök boya ile ıstar denilen dokuma
 1742-1746 Osmanlı-Afşar Savaşı, Osmanlı-İran savaşı olarak bilinen savaş
 Avşar Film, film ithalatı, dağıtımı, sinema ve TV dizisi yapımcılığı yapan şirket
 Hülya Avşar Show, sunuculuğunu Hülya Avşar 'ın yaptığı, Birkan Uz ve Uğur Aksay yönetmenliğinde ekranlarda yer alan talk show programı

Afşar


ياكوب روغيفين  مستكشف هولندي عاش بين عامي 1659 – 1729. تخرج سنة 1690 من جامعة هاردرفيك، تقاعد من عمله في القانون في باتافيا في جاكارتا وأسس أسطوله الخاص للبحث عن القارة الجنوبية المجهولة بين عامي 1721 – 22 ورغم أنه دار حول العالم إلا أن اكتشافه المهم الوحيد هو جزيرة الفصح.

انظر أيضًا
 ألونسو مارموليخو

وصلات خارجية

مصادر

مراجع
 Who's Who in Pacific Navigation, John Dunmore Melbourne University Press 1972
 The Journal of Jacob Roggeveen, edited by Andrew Sharpe, Oxford University Press, 1970
 Extract from the Official log of Jacob Roggeveen reproduced in Bolton Glanville Corney, ed. (1908), The voyage of Don Felipe Gonzalez to Easter Island in 1770-1, Hakluyt Society, p. 3, retrieved 13 January 2013
 The Times Atlas of World History, Edited By Geoffrey Barraclough, Book Club Association, London 1983.

أشخاص من ميديلبورخ
مستكشفو أمريكا الجنوبية
مستكشفو تشيلي
مستكشفون هولنديون في القرن 17
مستكشفون هولنديون في القرن 18
مستكشفون هولنديون للمحيط الهادئ
مواليد 1659
مواليد في ميديلبورخ
وفيات 1729
وفيات في ميديلبورخ
خريجو جامعة هاردرفايك

ياكوب روغيفين