Le Corps Saxonia Göttingen est une association étudiante combattante  du Kösener Senioren-Convents-Verband (KSCV). Le Saxonia réunit des étudiants et anciens étudiants de l'Université Georges-Auguste de Göttingen. Les membres du corps sont appelés Göttinger Sachsen (Gö-Sachsen).

Armoiries et couleur
Les armoiries du corps montrent les  entre les couleurs et les cercles (un champ divisé neuf fois par le noir et l'or avec une couronne de diamants verte en diagonale), qui remonte aux armoiries de l'ancien royaume de Saxe.

La Saxonia a les couleurs bleu foncé-blanc-bleu clair avec des percussions argentées. De plus, un petit bonnet bleu foncé est porté à l'arrière de la tête. Comme les autres corps de Göttingen, la Saxe n'a pas de Band de Fux.

La devise est Vivant fratres intimo foedere iuncti !

Histoire
Le Corps Saxonia est fondé à l'origine en tant que Landsmannschaft le 12 décembre 1840 par des étudiants de l'université de Göttingen. Le jour officiel de fondation du Corps est le 28 juillet 1844. La Saxe est membre de la Kösener Seniors Convents Association (KSCV) depuis la création de l'association en 1848.

En 1889 et 1968, la Saxeonia préside le corps de banlieue et préside l'oKC.

Maison corporative
Le Corps Saxonia a la plus ancienne  à Göttingen au 5 Theaterplatz. L'architecte est l'urbaniste de Göttingen . La première pierre est  posée le 16 mai 1888 posé par le prince Albert. À l'époque, il est régent du duché de Brunswick et représente son cousin en phase terminale Frédéric III en tant que recteur Magnificentissimus de l'Université de Göttingen. Le prince Albert a des relations privilégiées avec les Saxons de Göttingen, car il appartient lui-même au Corps Borussia Bonn, qui fait partie du cartel avec la Saxonia depuis 1858. La maison du corps est transférée à la ville de Göttingen en 1935 et est temporairement utilisée comme archives de la ville. Après la Seconde Guerre mondiale, les Saxons acquièrent un nouveau bâtiment dans la partie orientale de la ville.

Relations extérieures
Le Corps Saxonia est membre de la Kösener Seniors Convents Association (KSCV) et est l'un des signataires du  de Göttingen. La  se compose aujourd'hui de six corps Kösener.

Avec le Corps Borussia Bonn et le Corps Saxo-Borussia Heidelberg, le Corps Saxonia forme le  au sein du KSCV en raison des cartels mutuels. Il existe également un cartel avec le , dont la Saxonia reprend le parrainage lors de la division allemande. Le cartel de longue date avec le  est rompu en 1930. De plus, depuis le rétablissement après la Seconde Guerre mondiale jusqu'en 1965, il y a une relation officielle avec le Corps Hannovera Göttingen (cartel local).

Les relations de cartel avec les corps longtemps suspendus et éteints  et  sont ininterrompues.

Membres connus
Trié par année de naissance

Princes et nobles

  (1837-1906),  prince d'Isembourg-Büdingen, président de la
  (1846-1924), greffier de la , maréchal héréditaire de Hesse, membre de la première chambre des États du grand-duché de Hesse et de la chambre des seigneurs de Prusse
 Victor II de Hohenlohe-Ratibor (1847-1923), officier de l'état civil
 Hermann, duc de Trachenberg, prince von Hatzfeld (1848-1933), haut président de la province de Silésie
 Adolphe-Frédéric V (1848-1914), grand-duc de Mecklembourg-Strelitz
 Charles de Ratibor et Corvey (1860-1931), haut président de la province de Westphalie
  (1864-1940), chef de la maison de Stolberg
  (1865-1946), officier de l'état civil
  (1877-1920),  et dernier prince d'Isembourg-Büdingen

Parlementaires et ministres
  (1825-1902), conseiller privé d'État, chambellan et directeur financier du ministère princier de Schwarzbourg
  (1826-1915) avocat, député du Reichstag, ministre d'État de la principauté de Schwarzbourg-Sondershausen
  (1830-1902), député de la chambre des seigneurs de Prusse et de
  (1830-1895), propriétaire de manoir, membre du  et du Conseil provincial
 Adolf von Arnim-Boitzenburg (1832-1887), député du Reichstag
  (1839-1903), sénateur et maire de Brême
  (1839-1919), diplomate, député du Reichstag, député de la chambre des seigneurs de Prusse
  (1839-1912), propriétaire de manoir, député de la chambre des seigneurs de Prusse
  (1841-1906), administrateur de l', membre du
  (1843-1921), député de la chambre des seigneurs de Prusse, administrateur de l'
 Hans Hermann von Berlepsch (1843-1926),
  (1843-1913), député du Reichstag
  (1843-1919), propriétaire de manoir, chambellan de l'empereur, député du  et président du comité provincial de la province de Saxe
  (1844-1914), ministre d'État de la principauté de Lippe, haut président de la province de Hohenzollern, président du
  (1844-1911), ministre de Hesse et envoyé à Berlin, représentant autorisé au Conseil fédéral
  (1844-1913), député du Reichstag, député de la chambre des seigneurs de Prusse
  (1846-1899), seigneur majorat, député de la chambre des représentants de Prusse
  (1846-1903), administrateur de l', député du Reichstag, député de la chambre des représentants de Prusse
  (1846-1918), président de la Chambre des représentants de Prusse
  (1847-1914), conservateur de l', homme politique prussien
  (1848-1928), propriétaire de manoir, administrateur de l', député de la chambre des représentants de Prusse
  (1850-1918), administrateur de l' et de l', gouverneur de la province de Hesse-Nassau, député de la chambre des représentants de Prusse
  (1851-1914), propriétaire de manoir, chambellan, député de la chambre des seigneurs de Prusse
  (1852-1898), propriétaire de manoir, gouverneur de Poméranie, député de la chambre des représentants de Prusse
  (1854-1933), député du Reichstag
  (1855-1897), ministre d'État princier de Schaumbourg-Lippe
  (1856-1908), député de la chambre des représentants de Prusse, député de la chambre des seigneurs de Prusse
  (1856-1922), propriétaire terrien, député de la chambre des seigneurs de Prusse
  (1856-1925), administrateur de district et homme politique prussien
  (1856-1937), ministre d'État prussien
  (1858-1945), propriétaires de manoirs, député du Reichstag, député de la chambre des seigneurs de Prusse
  (1860-1930), haut président de la province de Brandebourg et de la province de Saxe, député de la chambre des seigneurs de Prusse
  (1863-1930), seigneur majorat, député de la chambre des seigneurs de Prusse
  (1865-1921), envoyé en Abyssinie, ministre d'État de Saxe-Altenbourg
  (1866-1913), administrateur de l', député de la chambre des représentants de Prusse
  (1867-1941), député de la chambre des seigneurs de Prusse
  (1868-1933), grand propriétaire terrien, administrateur de l', maître de cuisine héréditaire de Poméranie-Occidentale, membre du
  (1869-1925), propriétaire de manoir, administrateur de l', chef de la police de Breslau et de Berlin, député du parlement provincial de Brandebourg et du Conseil d'État prussien
  (1872-1926), propriétaire de manoir, administrateur de l' et de l', directeur général et vice-président de l'Association des arrondissements prussiens, juge en chef directeur, représentant autorisé au Reichsrat
  (1876-1943), homme politique de l'État et de l'Église de Thuringe, membre de l'Église confessante de Thuringe
 Magnus von Braun (1878-1972), ministre de l'Alimentation et de l'Agriculture du Reich (père de Wernher von Braun)
  (1878-1928), administrateur de l', député du  et du Parlement prussien
 Wilhelm von Gayl (1879-1945), ministre de l'Intérieur du Reich
  (1880-1958), propriétaire de manoir, député de la chambre des représentants de Prusse
  (1882-1953), propriétaire terrien et homme politique
  (1885-1968), homme politique
  (1885-1955), président du Landtag du Territoire de Memel
  (1906-1985), président du Landtag et ministre de la Culture du Schleswig-Holstein

Juristes administratifs et commerciaux
  (1828–1910), administrateur de l'
  (1828–1896), membre de la Chambre et du Collège forestier du grand-duché de Mecklembourg-Schwerin
  (1831–1911), chef d'arrondissement, puis administrateur de l'arrondissement d'Osterholz
  (1833–1893), chambellan et administrateur
  (1833–1874), administrateur de l'
  (1834–1924), administrateur de l'arrondissement de Stendal, Landeshauptmann de l'Altmark
  (1834–1907), administrateur de l'
  (1834–1882), administrateur de l'arrondissement de Sarrelouis
  (1836–1911), commissaire impérial de la Nouvelle-Guinée allemande
  (1838–1877), administrateur de l' et de l'arrondissement de Plön
  (1843–1905), haut président de la province de Hanovre
  (1845–1924), directeur général des paysages de la province de Saxe, député de la chambre des représentants de Prusse
  (1845–1917), administrateur de l' et député du
  (1847–1920), président du district de Köslin et du district de Mersebourg, administrateur de l'
  (1848–1908), président du
  (1851–1930), président du district de Posen et administrateur de l'
  (1851–1925), administrateur de l'arrondissement de Northeim
  (1852–1914), haut président de la province de Brandebourg
  (1853–1931), administrateur de l'
  (1853–1906), administrateur de l' et de l'arrondissement d'Allenstein
  (1855–1933), administrateur de l'
  (1856–1907), administrateur de l'
  (1863–1948), administrateur de l'arrondissement d'Hofgeismar, président de la police de Francfort-sur-le-Main
  (1863–1945), administrateur de l'
  (1864–1941), administrateur de l'arrondissement de Plön
  (1864–1917), administrateur de l'arrondissement d'Œls
  (1865–1941), président de la police de Berlin et du district de Breslau
  (1865–1936), administrateur de l'
  (1865–1945), administrateur de l'
  (1866–1938), administrateur de l' et de l'
  (1866–1935), administrateur de l', vice-président du district d'Erfurt
  (1866–1914), administrateur de l'
  (1867–1935), administrateur de l'arrondissement de Stendal
  (1868–1947), président du district de Potsdam, administrateur de l'
  (1868–1949), administrateur de l'
  (1869–1928), administrateur de l'
  (1869–1946), président du district de Potsdam et administrateur de l'
  (1869–1905), administrateur de l'
  (1870–1934), administrateur de l' et de l'
  (1871–1933), administrateur de l' et de l'
  (1872–1931), administrateur de l'
  (1872–1952), administrateur de l' et de l'
  (1872–1937), administrateur de l' et de l'
  (1873–1915), administrateur de l'
  (1873–1924), président du district d'Allenstein
  (1873–1963), administrateur de l' et de l', député du parlement de la province de Brandebourg
  (1874–1940), administrateur de l'arrondissement d'Iburg et de l', député du
  (1874–1938), administrateur de l'
  (1874–1948), administrateur de l'
  (1874–1955), administrateur de l'arrondissement de Cassel
  (1875–1936), administrateur de l'
  (1876–1945), administrateur de l'
  (1876–1945), administrateur de l'
  (1876–1952), administrateur de l'
  (1877–1937), administrateur de l'
  (1878–1934), administrateur de l'
  (1878–1969), haut président de la province de Basse-Silésie
  (1878–1960), administrateur de l' et de l'
  (1878–1943), administrateur de l'
  (1878–1966), administrateur de l'
  (1879–1959), administrateur de l'arrondissement de Demmin
  (1880–1944), administrateur de l'
  (1880–1946), administrateur de l'
  (1880–1945), administrateur de l'
  (1880–1918), administrateur de l'
  (1881–1946), administrateur de l'
  (1881–1972), administrateur de l'
  (1882–1960), administrateur de l'arrondissement de Stallupönen
  (1884–1947), administrateur de l'
  (1886–1970), administrateur de l' et de l'arrondissement du duché de Lauenbourg
  (1886–1967), administrateur de l'
  (1887–1968), administrateur de l'arrondissement de Stallupönen
  (1890–1920), administrateur de l'
  (1897–1987), administrateur de l'
  (1900–1985), administrateur de l'
  (1904–1984), administrateur de l' et de l'

Diplomates
  (1843-1905), ambassadeur au Chili et au Japon
  (1851–1936), ministre résident au Venezuela
  (1856-1924), envoyé prussien à Weimar, envoyé allemand en Grèce, en Serbie et au Portugal, ambassadeur d'Allemagne en Espagne
  (1857-1940), ambassadeur au Pérou
 Claus von Below-Saleske (1866-1939), ambassadeur allemand en Bulgarie et en Belgique, chef de la cour et de l'administration des biens du prince Frédéric-Henri de Prusse
  (1868-1941), ambassadeur au Brésil
  (1868-1965), ambassadeur à Tokyo
  (1880-1941), ambassadeur au Luxembourg
  (1897-1979), ambassadeur à Oslo, représentant de la République fédérale d'Allemagne auprès des Nations unies
  (1900-1989), ambassadeur à Londres
  (1902-1980), ambassadeur au Costa Rica
 Adam von Trott zu Solz (1909-1944), membre du cercle de Kreisau, participant à la planification de la tentative d'assassinat d'Hitler le 20 juillet 1944
  (1913-1984), ambassadeur à Lima et Bogotá
  (né en 1937), ambassadeur en Colombie

Militaires
 Eugène de Wurtemberg (1846-1877), officier d'état-major de Wurtemberg
  (1849-1936), général de cavalerie, adjudant d'escadre du Kaiser Wilhelm II.
  (1850-1911), général d'infanterie, chef d'état-major de l'armée saxonne
 Adolphe de Schaumbourg-Lippe (1859-1916), général de cavalerie
  (1860-1922), général de division
  (1870-1962), lieutenant-colonel, propriétaire terrien et député
  (1899-1944), titulaire de la croix de chevalier
  (1900-1971), général, titulaire de la croix de chevalier
 Fritz-Dietlof von der Schulenburg (1902-1944), président de district, colonel
  (1913-1945), colonel, porteur des feuilles de chêne de la croix de chevalier de la croix de fer
 Frédéric-Ferdinand de Schleswig-Holstein-Sonderbourg-Glücksbourg (1913-1989), titulaire de la croix de chevalier

Médecins
  (1826-1898), médecin et fondateur de la clinique
  (1831-1892), histologue
 August Friedrich von Froriep (1849-1917), anatomiste
  (1855-1930), interniste
  (1871-1925), interniste et radiologue
  (1909-1998), gynécologue, recteur fondateur de l'Académie de médecine de Lübeck
  (1943-2007), chirurgien buccal

Ecclésiastiques
  (1889-1971), avocat de l'église et président du consistoire
  (1908-1991), professeur d'université d'archéologie chrétienne et d'histoire de l'art
  (1932-2016), pasteur et historien de l'église
  (né en 1957), président consistorial de l'Église évangélique de Poméranie

Autres
  (1823-1884), avocat, industriel du charbon et de l'acier, fondateur de l'Ilseder Hütte
  (1825-1883), professeur à l'Université technique de Hanovre
  (1826-1912), écrivain
  (1826-1908), mathématicien, professeur de mécanique, astrophysicien
  (1829-1912), maréchal du duc de Cumberland
  (1832-1904), notaire, banquier, membre de la citoyenneté hambourgeoise
  (1833-1887), romaniste et historien de la culture
  (1834-1905), agronome
 Georg Ebers (1837-1898), égyptologue (Papyrus Ebers)
  (1862-1938), explorateur
  (1870-1933), maréchal de Courlande
  ("Seydlitz") (1888-1976), écrivain
  (1902-1974), écrivain chasseur
  (1906-1977), propriétaire foncier, maire de Hitzacker, administrateur du district de Lüchow-Dannenberg
  (1937-2019), professeur de théorie culturelle et d'esthétique
  (né en 1940), économiste
  (1940-2015), ingénieur, directeur industriel
  (né en 1942), physicien et neurobiologiste

Bibliographie
 : Verzeichnis der Mitglieder des Corps Saxonia zu Göttingen 1844 bis 2006 sowie der Landsmannschaft Saxonia zu Göttingen 1840 bis 1844. Stand vom 31. Mai 2006. von der Groeben, Düsseldorf 2006.
 Wolfgang von der Groeben (Hg.): Pomerania! Saxonia! Ein gelebtes Kartell. Die Saxonia zu Göttingen i./lb. Pomerania zu Greifswald zum 200. Stiftungsfest 2010. Corps Saxonia u. a., Göttingen 2010.
 Manuel Weskamp: "Ehre – Frohsinn – Eintracht". Selbstverständnis, Mitgliederrekrutierung und Karrieremuster von Akademikern am Beispiel des Corps Saxonia Göttingen (1840–1951), Göttingen: Wallstein 2018, .
 Wilhelm von Goertzke-Großbeuthen, Claus-Ulrich von Koschembahr, Arnold von Hirschheydt: Ergänzungsband zum Alt-Herrenverzeichnis vom Mai 1925 der Angehörigen des Corps Saxonia zu Göttingen nach dem Stande vom November 1958, Dieterichsche Universitäts-Buchdruckerei, 1958, 58 Seiten

Liens externes

Références

Corps du Kösener Senioren-Convents-Verband
Université de Göttingen
Organisme fondé en 1840

Corps Saxonia Göttingen


A-busser er en type bybusser i Ringsted, Holbæk og Helsingør, der kører forholdsvis ofte og er let tilgængelige i kraft af mange stoppesteder. A-busserne er gule og kan kendes på deres røde hjørner.

Konceptet med A-busser blev oprindeligt indført i København i 2002-2003 men blev udbredt af Movia til andre byer på Sjælland i 2009-2011. Siden 11. december 2016 har de tre ovennævnte byer hver en A-buslinje, der kører hvert kvarter i dagtimerne og hver halve time udenfor. I alle byer blev og bliver linjerne endvidere suppleret af almindelige bybuslinjer med lavere frekvens.

Der er også A-busser i Køge og Roskilde, men de har deres egne artikler og er derfor kun kort omtalt i denne artikel. Det samme er tilfældet for Næstved, der havde en A-buslinje fra 2010 til 2016, og som fik det igen fra juni 2022. A-busnettet i København har en samlet artikel og artikler for hver enkelt linje.

Generelt
A-busser er oprindelig HUR Trafik og nu Movias udgave af begrebet stambusser, der også findes i flere andre større byer under forskellige betegnelser, f.eks. Berlin (metrobusser) og Stockholm (blåbusslinjer). De er tænkt som linjer af høj kvalitet med hyppig drift og direkte linjeføringer, der udgør et attraktivt grundnet. Med deres røde hjørner i højre side foran og venstre side bagpå er de let genkendelige. På stoppestedsstanderne er de markeret med røde skilte, ligesom der en del steder er automatisk nedtælling til næste bus på de linjer, der stopper der.

I Ringsted, Holbæk og Helsingør er der hver en A-buslinje, der suppleres af almindelige bybuslinjer. Som udgangspunkt køres hvert kvarter i dagtimerne mandag-fredag og hver halve time aften og weekend. Det er en noget lavere frekvens end de københavnske A-buslinjer, hvor timinuttersdrift er minimum på de centrale strækninger, men sammenlignet med bybussystemer i lignende provinsbyer er det højt. A-busserne i Roskilde og Køge falder lidt udenfor, da de har strækninger med enten hyppigere eller sjældnere drift end i de andre provinsbyer med A-busser.

Historie

Konceptet med A-busser kommer fra København, hvor de første kom på gaden 20 oktober 2002. Baggrunden for indførelsen af dem var etableringen af metroen i København, der medførte en række ændringer og reduktioner af busnettet. I den forbindelse valgte man at nytænke nettet med seks stambuslinjer med så høj hyppighed, at køreplaner kunne undværes, og suppleret af et antal almindelige linjer med lavere hyppighed. Konceptet havde svenske og nederlandske forbilleder og ville være overskueligt og attraktivt for passagererne. Navnet A-busser blev valgt med den begrundelse, at "A står for det bedste vi har (A-klasse)"

A-busserne blev indført af HUR Trafik, en del af det daværende Hovedstadens Udviklingsråd. Det blev imidlertid nedlagt ved Strukturreformen i 2007, hvor HUR Trafik samtidig blev fusioneret med Vestsjællands Trafikselskab og Storstrøms Trafikselskab til Movia. Det nye selskab valgte efterfølgende at udbrede konceptet med A-busser til en række provinsbyer rundt om på Sjælland i løbet af 2009-2011.

Som den første oprettedes linje 401A i Ringsted 13. december 2009 som forbindelse mellem byens ender. Linjen svarede i store træk til den hidtidige linje 401 men blev dog afkortet fra Benløse Skole til Benløseparken i nord og fra Høm til Campus i syd. Samtidig blev driften udvidet fra hver halve time i dagtimerne mandag-lørdag og timedrift i øvrigt til kvarterdrift i dagtimerne mandag-fredag og hver halve time i øvrigt.

Ved køreplansskiftet 12. december 2010 kom A-busserne også til Næstved, da linje 601A blev etableret som en del af et nyt bybusnet. Den nye linje kom til at køre fra Holsted i den nordlige del af byen via Næstved Storcenter og Næstved st. til Dyssegårdsvej i den sydlige del af byen. Den erstattede dele af linje 1, 1A, 2 og 2A. Ved samme køreplansskifte kom der desuden A-busser til Køge, da linje 101A og 102A blev etableret i forbindelse med en omlægning af busnettet i byen.

Hermed var vokseværket dog ikke slut. 11. december 2011 fik tre nye byer A-busser i form af linje 201A og 202A i Roskilde, 501A i Holbæk og 801A i Helsingør. I alle tre tilfælde hang det sammen med etableringen af nye bybusnet. Linje 501A i Holbæk kom til at køre fra Højvang i sydøst via Holbæk st. til Ladegårdsparken i sydvest, hvorfra der kørtes skiftevis til Stenhus og i en sløjfe ved Tveje Merløse. Linjen erstattede dele af linje 101, 102, 105, 106 og 112. Linje 801A i Helsingør kom til at køre fra Prøvestenscentret via Helsingør st. til Nordsjællands Hospital Helsingør. Ved Vapnagaard kom den til at køre nordom i retning mod hospitalet og sydom i retning mod Prøvestenscentret. Den nye linje erstattede dele af linje 803 og 805. Linje 201A i Roskilde kom til at køre fra Svogerslev via Roskilde st. til Trekroner st., mens linje 202A kom til at køre fra Margrethehåb via Roskilde st. til Musicon.

Planer og ændringer

Oprettelsen af de fire nye linjer i 2011 blev de foreløbigt sidste. Til gengæld er nogle af linjerne blevet ændret i større eller mindre grad i de følgende år. I Helsingør blev linje 801A således omtrent halveret 30. juni 2013, idet den blev afkortet fra Nordsjællands Hospital Helsingør til Helsingør st. og herefter kun kører mellem stationen og Prøvestenscentret. Afkortningen skyldtes at hospitalet var blevet nedlagt 1. februar 2013.

Samme år fremlagde Movia Trafikplan 2013, hvor der blandt en række indsatsområder blev nævnt etablering af en A-buslinje mellem Slagelse og Korsør. Det fremgik dog ikke nærmere, hvordan det skulle ske. I praksis blev linjen da heller ikke til noget.

Tre år senere blev der til gengæld åbnet op for, at Hillerød kunne få en A-buslinje, idet Movia foreslog at lægge de eksisterende linjer 301 og 302 sammen til en i Trafikplan 2016. Baggrunden var etableringen af et nyt supersygehus i byudviklingsområdet Favrholm, hvor en ny Favrholm Station forventes åbnet i 2023, hvilket vil medføre flere ændringer af buslinjerne i området.

Næstved Kommune valgte imidlertid at gå den modsatte vej i forbindelse med de kommunale trafikbestillinger for 2017. Her blev der reduceret på driften af linje 601A, med det resultat at den fik frataget sin A-busstatus 11. december 2016 og kom til at fortsætte som en almindelig buslinje med nummer 601. Køreplansskiftet påvirkede også linje 501A i Holbæk, men det skyldtes en ændring af bybusnettet. For linje 501A betød det, at den i stedet for at køre skiftevis til Stenhus og Tveje Merløse ikke længere kom til at betjene nogen af dem men i stedet fik endestation ved Ladegårdsparken.

1. marts 2021 besluttede byrådet i Helsingør at ændre bybusnettet med virkning fra køreplansskiftet 12. december 2021. Det betød at linje 801A blev forlænget fra Helsingør st. ad linje 802's hidtidige rute ad Gurrevej, Abildgaardsvej mv. til en ny endestation ved Esrumvej/Klostermosevej, hvor der anlagdes en rundkørsel. Desuden forlængedes linje 801A fra Prøvestenscentret via Snekkersten st. og ad linje 802's hidtidige rute ad Agnetevej - Hovvej - Kofod Anchers Vej til Espergærde st. Endelig ændredes den ensrettede trafik rundt om Vapnagaard, så linje 801A kom til at køre sydom i begge retninger, mens linje 353 omlagdes til at køre nordom. I den forbindelse anlagdes der syv nye stoppesteder til de to linjer.

I marts 2021 offentliggjorde Movia et mulighedsstudie, hvor der blev set på mulige forbedringer af linje 801A mellem Prøvestenscentret og Helsingør st. Løsningsforslagene er inspireret af Bus rapid transit (BRT). Det omfatter blandt andet busbaner og prioritering i lyskryds på Kongevejen, hvor biltrafikken til og fra Helsingborg-færgerne er med til at give trængsel. Terminalen ved Prøvestenscentret og stoppestedet på Rønnebær Allé foreslås opgraderet til BRT-standard med gode ventefaciliteter, cykelparkering og sammenhæng med omgivelserne. Derudover foreslås sammenlægning af stoppesteder ved Helsingør Gymnasium og Ryesvej, mens flere andre stoppesteder foreslås opgraderet i mindre omfang. Det anslås at en fuld udførelse af forslagene vil koste 28,2 mio. kr. Til gengæld vil busserne komme hurtigere frem, og passagertallet forventes at stige. Endelig vil det kunne virke sammen med byudvikling ved Prøvestenscentret og Cinemabyen.

Den 12. oktober 2021 besluttede byrådet i Næstved Kommune atter at opgradere linje 601 til en A-bus. Ruten kom til at ligne den, som den havde ved den første oprettelse i 2010. Teatergade og Jernbanegade blev dog ikkebetjent af den genoprettede linje, og linjen vil fortsatte fra Næstved Station ad Farimagsvej til Indre Vordingborgvej. Opgraderingen fandt sted i forbindelse med køreplansskiftet 26. juni 2022. I mellemtiden blevet indsat elbusser på linje 601 og de øvrige bybusser i Næstved 10. april 2022.

22. marts 2022 blev der indsat to elbusser på linje 501A og 502 i Holbæk på initiativ af operatøren DitoBus, der selv betalte for det. Det var byens første elbusser, der kom til at spare den for 90 tons CO2 om året og gjorde 15 % af kørslen emissionsfri. Resten udførtes af dieselbusser, herunder tre der var nødvendige til at dække resten af kørslen på linje 501A på hverdage. Da linje 501A og de øvrige bybusser i Holbæk kom i udbud i foråret 2023 var det imidlertid med krav om, at alle busserne skulle være emissionsfri. Det vil for eksempel sige, at der skal være el- eller brintbusser. Derudover er det en del af udbuddet, at linje 501A skal forlænges til Holbæk Sportsby, mens den nuværende linje 507 dertil til gengæld nedlægges.

A-busnettene
Nedenfor er A-buslinjerne i de sjællandske provinsbyer blevet oplistet. For overblikkets skyld er Køge, Roskilde og Næstved også med.

Passagertal
Nedenfor er passagertallene for A-buslinjerne i de sjællandske provinsbyer gengivet for årene 2019-2022. Linje 101A og 202A i Køge og linje 201A og 202A i Roskilde er taget med for sammenligningens skyld. I 2020 faldt passagertallene på alle linjer som følge af coronaviruspandemien. Forlængelserne af linje 801A 12. december 2021 gav til gengæld en kraftig stigning på den linje. Tallene for linje 601A er inklusive tiden som linje 601 den første halvdel af 2022.

Passagerne tælles stikprøvevis ved hjælp af såkaldte tællebusser, der er udvalgte busser med indbygget computer, der blandt andet tæller antallet af passagerer, der står på og af. Konceptet med tællebusser er ikke specielt for A-busserne men blev indført generelt efter forsøg med det i begyndelsen af 1980'erne. I 2008 var der 92 tællebusser i hele Hovedstadsområdet, der var indsat, så alle ture blev talt mindst en hverdag om måneden og tilsvarende for lørdag og søndag hvert kvartal. Ved den efterfølgende opregning af tallene tilføjes desuden ekstrakørsel og et tillæg for 0-2-årige børn, der ikke tælles automatisk.

Historisk oversigt over A-buslinjerne
Nedenfor er gjort rede for både permanente og længerevarende midlertidige ændringer på A-buslinjerne i Ringsted, Holbæk og Helsingør. Ved de midlertidige ændringer hersker der dog til tider en vis usikkerhed om de konkrete datoer, hvorfor angivelserne må tages med forbehold. Der er set bort fra omlægninger af få dages varighed og i forbindelse med forskellige arrangementer. Desuden er der set bort fra oprettelser og nedlæggelser af stoppesteder.

Ved datoangivelserne er generelt gået ud fra driftsdøgnet, der går fra ca. kl. 5 om morgenen den pågældende dag til ca. kl. 5 næste dags morgen. Permanente ændringer vil typisk være trådt i kraft ved begyndelsen af driftsdøgnet. Midlertidige ændringer kan være trådt i kraft ved begyndelsen af driftsdøgnet, men det kan også være sket i løbet af det. Tilsvarende kan midlertidige ændringer være afsluttet i løbet af driftsdøgnet, men de kan også have fortsat til slutningen af det, dvs. til om morgenen dagen efter den angivne dato.

Ringsted

Linje 401A

 Overordnet linjevariant
 Benløseparken Øst – Campus
 Vigtige knudepunkter
 Ringsted station, Torvet, Ringstedet.

Holbæk

Linje 501A

 Overordnede linjevarianter
 Højvang - Holbæk st. - Ladegårdsparken
 Vigtige knudepunkter
 Holbæk st.

Helsingør

Linje 801A

 Overordnet linjevariant
 Klostermosevej Nord - Espergærde st.
 Vigtige knudepunkter
 Helsingør st., Prøvestenscentret, Snekkersten st., Espergærde st.
 Materiel
 4 12 m-busser af typen VDL Citea LLE 120 garageret hos Umove, Kvistgård (før 12. december 2021).

Kilder
 Køreplaner, trafikkort og løbende meddelelser om omlægninger fra HUR Trafik og Movia.
 Løbende oversigter over linjeændringer i Busfronten, medlemsblad for foreningen Busfronten.
 A-busserne fylder 10 år af Jesper Kiby Denborg. Busfronten 245/2012, s. 3-14.

Noter

Eksterne henvisninger

 Movia

Sjælland
Transport i Helsingør
Transport i Holbæk
Transport i Ringsted
Etableret i 2009

A-bus (Sjælland)


Opatovská Nová Ves este o comună slovacă, aflată în districtul Veľký Krtíš din regiunea Banská Bystrica. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 685 de locuitori.

Istoric
Localitatea Opatovská Nová Ves este atestată documentar din 1323.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Opatovská Nová Ves


An Philodendron venosum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Ludwig von Willdenow, Schult. ngan Julius Hermann Schultes, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Thomas Bernard Croat. An Philodendron venosum in nahilalakip ha genus nga Philodendron, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Philodendron

Philodendron venosum


The Football League Second Division was the second level division in the English football league system between 1892 and 1992. Following the foundation of the FA Premier League, the Football League divisions were renumbered and the third tier became known as the Football League Second Division, while the second level was branded "First Division," below the Premiership. After the rebranding of the Football League in 2003–04, the second tier became known as the Championship, and the third tier became known as Football League One.

Early history

In 1888, Scotsman William McGregor a director of Aston Villa, was the main force between meetings held in London and Manchester involving 12 football clubs, with an eye to a league competition. These 12 clubs would later become the Football League's 12 founder members. The meetings were held in London on 22 March 1888. The main concern was that an early exit in the knockout format of the FA Cup could leave clubs with no matches for almost a year; not only could they suffer heavy financial losses, but fans did not wait long without a game, when other teams were playing. Matters were finalised on 17 April in Manchester.

McGregor had voted against the name The Football League, as he was concerned that it would be associated with the Irish Land League. But this name still won by a majority vote and was selected. The competition guaranteed fixtures for all of its member clubs. Geographically, these were split equally between the North and the Midlands.

A rival English league called the Football Alliance operated from 1889 to 1892. In 1892 it was decided to formally merge the two leagues, and so the Football League Second Division was formed, consisting mostly of Football Alliance clubs. The existing League clubs, plus three of the strongest Alliance clubs, comprised the Football League First Division.

Overview
The Second Division was formed in 1892 with 12 clubs, most of which had previously played in the Football Alliance. The original members were: Ardwick (now Manchester City), Bootle, Burton Swifts, Crewe Alexandra, Darwen, Grimsby Town, Lincoln City, Northwich Victoria, Port Vale, Sheffield United, Small Heath (now Birmingham City), and Walsall. Manchester City and Leicester City jointly hold the record for most second tier championships (7).

It expanded over the years to its final total of 24 clubs, as follows:

 1893 – 15 clubs
 1894 – 16
 1898 – 18
 1905 – 20
 1919 – 22
 1987 – 23
 1988 – 24

For the first few years, there was no automatic promotion to the First Division. Instead, the top few teams in Division Two, including the winners, contested a series of test matches against the bottom teams in Division One. Small Heath, Second Division champions in 1892–93, were denied promotion after losing in test matches to Newton Heath. However, runners-up Sheffield United beat Accrington to become the first team to win promotion to the First Division. Test matches were abolished in 1898 after Burnley and Stoke conspired to deliberately draw their test match 0–0, which resulted in Burnley being promoted and Stoke being saved from relegation.

Relegation to the Football League Third Division was in place in the season before the latter even started, as Grimsby Town (last place in 1919–20) made way for Cardiff City and formed the new Third Division with southern clubs. For subsequent seasons, two clubs were relegated into either the Third Division North or Third Division South depending on their geographical location. When the Third Division was reunified in 1958–59, the relegation arrangement was kept; a third club began being relegated in 1974.

Previous League champions
See List of teams promoted from the English Football League Championship and predecessors for winners from 1893 to 1992 and List of winners of English Football League One and predecessors for winners from 1993 to 2004.

References

2
England
England

Football League Second Division


El Paseo Cuauhnahuac es una avenida que corre de oriente a poniente desde la ciudad de Cuernavaca, hasta la ciudad de Jiutepec, en el estado de Morelos. Tiene una longitud de 12.0 km y en ella se encuentra el complejo industrial CIVAC.

Descripción

Es una avenida de 6 carriles, corre horizontalmente de oriente a poniente de las ciudades y tiene una longitud de 12.0 km; comenzando con la Avenida Plan de Ayala (Cuernavaca) (entronque con la Autopista del Sol (México)), en la colonia Chapultepec; hasta la unión con la carretera federal Jiutepec - Yautepec de Zaragoza (Cañón de Lobos), en la colonia Independencia.

Actualidad

Hoy en día, el Paseo Cuauhnahuac es el polo central industrial del Estado de Morelos, atraviesa una pequeña parte de la ciudad de Cuernavaca, pero, atraviesa toda la ciudad de Jiutepec (principalmente en la zona de Tejalpa): el complejo industrial llamado CIVAC, la famosa zona comercial de Zumiya y colonias populares de Jiutepec hasta unir con la carretera federal Jiutepec - Yautepec de Zaragoza.

CIVAC

CIVAC (acrónimo de "Ciudad Industrial del Valle de Cuernavaca") está situado en el municipio de Jiutepec en el estado mexicano de Morelos, a 10 minutos al sur de lo que se conoce como el Valle de Cuernavaca. Esta ciudad fue construida para albergar a los trabajadores de la industria.

Con más de 42 años desde su creación en 1966, la Ciudad Industrial del valle de Cuernavaca, CIVAC, es el polo de desarrollo más importante del estado mexicano de Morelos, ubicado en el municipio de Jiutepec. Con 230 hectáreas colindantes con Cuernavaca, CIVAC es uno de los parques industriales mejor planeados y organizados del país.

Parque Alameda de la Solidaridad
Es un gran parque ubicado en la ciudad Cuernavaca. En ella se encuentra también la biblioteca más grande del Estado: "Biblioteca 17 de Abril" (en honor a la fecha en la que se creó el Estado de Morelos).

Véase también
 Cuernavaca
 Zona Metropolitana de Cuernavaca
 CIVAC
 Avenida Plan de Ayala (Cuernavaca)

Calles de Cuernavaca

Paseo Cuauhnahuac


American Heritage es una revista trimestral dedicada a la difusión de información sobre la historia de Estados Unidos. Hasta el año 2007 la revista fue publicada por el grupo Forbes. Desde esa fecha, Edwin S. Grosvenor es su editor.

Historia

Entre 1947 y 1949, la Asociación Americana de Historial local y estatal publicó el órgano oficial American Heritage: A Journal of Community History. En septiembre de 1949, la revista trimestral se editó para el público en general, pero manteniendo ciertas características orientadas hacia los educadores. Aunque el esfuerzo no tuvo gran éxito, un grupo de personas preocupadas formaron la American Heritage Publishing Company e introdujeron la tapa dura para la revista, con 120 páginas sin publicidad. El 1 de diciembre de 1954 se editó una revista prácticamente nueva, manteniendo la numeración del volumen. Forbes compró la revista en 1986.

El 17 de mayo de 2007, la revista anunció que cesaba la publicación temporalmente, con la edición abril/mayo de 2007. En 27 de octubre de 2007, el bisnieto de Alexander Graham Bell, Edwin S. Grosvenor, compró la revista a Forbes por 500.000 dólares en efectivo y 10 millones en los pasivos de suscripción. La publicación se restableció en diciembre de 2007 con la edición de invierno 2008.

Contenido

Además de los artículos regulares, la revista incluye:

 Ahora en la Web: Lo que publica en su página Web
 Correspondencia: Cartas de los lectores
 Historia actual: Lo que sucede en los museos, sitios históricos, cultura pop, TV, películas
 En las noticias: Una mirada histórica de publicaciones corrientes políticas y sociales.
 Historia de aquí: Que ver, hacer y donde alojarse o comer en ciudades históricas americanas.

Miembros notables y editores de la revista
 Stephen Ambrose
 Kevin Baker
 Alan Brinkley
 Bruce Catton
 Henry Steele Commager
 John A. Garraty
 T. A. Heppenheimer
 David McCullough
 Arthur Meier Schlesinger
 Jean Strouse
 Geoffrey Ward
 John Steele Gordon

Referencias

 Historia de la publicación en su página oficial Consultado el 14-11-11

Revistas de Estados Unidos
Revistas en inglés

American Heritage


Schrödinger's Kittens and the Search for Reality  is a 1995 book by John Gribbin, in which the author attempts to explain the mysteries of modern quantum mechanics in a popular-scientific way. It is a sequel to his earlier book, In Search of Schrödinger's Cat (1984).

In his epilogue, Gribbin touches on what were then the most recent developments of string theory, and introduces the transactional interpretation of quantum mechanics as the new "mythology" of our time.  His argument does not refute the theory, but demonstrates how all theories can be true and mythological (depending on one's perspective).

1995 non-fiction books
Books by John Gribbin
English-language books
Popular physics books
Kittens and the Search for Reality


බිමාරාන් කරඬුව හෙවත් බිමාරාන් ධාතු කරඬුව ලෙස හැඳින්වෙන්නේ නැගෙනහිර ඇෆ්ගනිස්ථානයේ ජලාලාබාද් අසල බිමාරාන්හි ස්තූප අං.2න් හමුවූ බෞද්ධ පුරාවස්තු ඇතුළත් කුඩා රන් කරඬුවකි.

අනාවරණය

1833 සහ 1838 අතර කාලයේ ඇෆ්ගනිස්ථානයෙන් පුරාවිද්‍යාඥ චාල්ස් මැසන් විසින් මෙය සොයාගන්නා විට, මෙම කරඬුව තුළ ඉන්දු-සිතියානු රජ IIවන ඒසස්ගේ කාසි ඇතළත් විය. මෑතක දී සීනියර් විසින් සිදුකළ පර්යේෂණවල දී IIවන ඒසස් න්ම රජකු ජීවත්ව සිට නොමැති බව හෙළිවීමත් සමග මෙම සොයාගැනීම් Iවන ඒසස් යුගයට අයත් යැයි සලකන ලදී. වඩාත් මෑතක දී (2015) සිදුකළ පර්යේෂණවලින් මෙම කාසි ඉන්දු-සිතියානු රජකු වූ ඛරාහොස්තෙස් හෝ ඔහුගේ පුත් මුජාත්‍රියාගේ සමයයට අයත් යැයි යෝජනා විය. ඔහු විසින් ඒසස්ගේ වම් භාවිතයෙන් මරණාපරව කාසි නිකුත් කොට ඇත.

කාසි මත පදනම්ව බිමාරාන් කරඬුව ඇතැම්විට ක්‍රි.ව.0-15 (ෆස්මන්), සාමාන්‍යයෙන් ක්‍රි.ව. 50-60 (බ්‍රිතාන්‍ය කෞතුකාගාරය), හෝ කලාත්මක ලක්ෂණ සලකා ඇතැම්විට පසුකාලීන (ක්‍රි.ව. 2වන සියවස) යුගයකට අයත් යැයි විවිධ අයුරින් කාලනිර්ණය කෙරේ. මෙය වර්තමානයේ බ්‍රිතාන්‍ය කෞතුකාගාරයේ එකතුවේ තබා ඇත.
 මෙම අනන්‍ය කලාකෘතියේ දිනනිර්ණය බෞද්ධ කලාවේ දිශානතිය සහ බුද්ධ ප්‍රතිමා නිර්මාණය කෙරෙහි තීරණාත්මක වේ. එහි ඇති වැඩිදියුණු වූ ප්‍රතිමා ලක්ෂණ හේතුවෙන් බුද්ධ ප්‍රතිමා නිර්මාණය මෙයට මඳ කාලයකට පෙර සිදුවන්නට ඇතැයි සිතිය හැක.

විස්තරය

මෙම කරඬුව සම්භාව්‍ය ලෝකයේ පික්සිස් බඳුන් සිහි ගන්වන කුඩා බහාලුමකි. මෙය හමුවන විට පියනක් දක්නට නොලැබිණි. මෙහි පත්ළේ නෙළුම් මල් මෝස්තර දක්නට ලැබේ.

මෙම කරඬුවෙහි බුදුන් වහන්සේගේ රුව හෙලනිස්තික ස්වරූපයෙන් දැක්වේ. (ප්‍රතිවර්ත විලාසයෙන්, ග්‍රීක බැඳි කේශකලාපය, උඩු රැවුල, යතාර්ථවාදී නිරූපණය) බුදුන් වහන්සේගේ රුව දෙපස ග්‍රීක-රෝමානු ගෘහනිර්මාණ ශෛලියෙන් යුත් අරුක්කු සහිත විමානවල ඉන්දියානු දේවතාවුන් වන බ්‍රහ්ම සහ ශක්‍ර රූ දක්නට ලැබේ. මෙහි අධි-උන්නත ස්වරූපයෙන් යුත් කැටයම්වල රූප අටක් (ඉන් දෙකක් බුදුන්-බ්‍රහ්ම-ඉන්ද්‍ර ලෙස හඳුනාගෙන ඇත. එසේම බැතිමතුන් හෝ බෝධිසත්ත්වයින් දෙදෙනකු ද වේ) සහ බදාඛ්ෂාන්වලින් ගෙන්වූ රතු මැණික් පේළි දෙකක් ද වේ.

ග්‍රීවාභරණ, අත් පළඳනා, වළලු සහ රශ්මි මාලාවන් මත පදනම්ව මෙහි දැක්වෙන බැතිමතුන් දෙදෙනා නිරූපිත රූ බෝධිසත්ත්ව රූ යැයි විශ්වාස කෙරේ. ඔවුහු වන්දනාමාන ඉරියව්වෙන් යුතුව අංජලී මුද්‍රාවෙන් දෑත් පිහිටුවාගෙන සිටිති.

මෙම කරඬුව රන්-තලි කැටයම්වලින් යුක්ත අතර, එය ඉතා කුඩා ය. අහි උස 7 cm (අඟල් 2.75) පමණ වේ. මෙය ගන්ධාරයේ ග්‍රීක-බෞද්ධ කලාවේ අග්‍රකෘතියක් ලෙස සැලකේ.

බුද්ධ රූපය: විරළ රුවකි
බුදුන් වහන්සේගේ රුව පසෙකට සක්මන් කරන අයුරින් නිරූපිත ය. උන් වහන්සේගේ දකුණු හස්තය අභය මුද්‍රාවෙන් යුතු ය. වම් හස්තය ඉණෙහි තබාගෙන ඇත. ශාක්‍යමුණි බුදුන් වහන්සේගේ චීවරය සිටගත් සෙසු බුද්ධ ප්‍රතිමා (බලන්න සිටගත් බුද්ධ ප්‍රතිමාව (ටෝකියෝ ජාතික කෞතුකාගාරය)) හා සැසඳීමේ දී ඉතා සැහැල්ලු ය. එය වඩාත් සැහැල්ලු අයුරින් සිරුරට ඇලී ඇත. මේවා භික්ෂූන්ගේ වස්ත්‍රයෙහි පළමු ස්තර දෙක වන අන්තරවාසක සහ උත්තරසංග නිරූපණය වේ යැයි සිතිය හැක. මීට අමතරව බරැති පිටත වස්ත්‍රයක් වන සංඝාටිය දණෙන් පහළට ඇද වැටේ. බුදුන් වහන්සේගේ චීවරය දකුණු සහ වම් හස්තයට ඉහළින් නැවී ඇත. (සම්භාව්‍ය බුද්ධ රූපවල එය වමතෙහි දරා සිටිනු දැක්වේ) එය උත්තරිය වැනි සළුවක ආකාරය ගනියි. බුදුන් වහන්සේගේ ශිර්ෂයෙහි උෂ්ණීෂය දක්නට ලැබෙන අතර, හිස වටා සරල රශ්මි මාලාවක් දැකගත හැක. මෙවැනි ලක්ෂණ (ඉරියව් සහ වස්ත්‍ර) දුර්ලභ අතර, මෙවැනි රූ කණිෂ්කගේ (ක්‍රි.ව. 150 පමණ),හමුවේ. එම කාසිවල "ශාක්‍යමුණි බුද්ධ" යන අභිලේඛනය සහිත අතර, , "බුද්ධ" යන අභිලේඛනය සහිත ඔහුගේ කාසිවල බුද්ධ රූපය බරැති පිටත ලෝගුවක් හැඳසිටිනු දැක්වේ. මෙම ඉරියව්ව ගන්ධාර බුද්ධ සහ බෝධිසත්තව ප්‍රතිමාවල දක්නට ලැබෙන නමුත්, මෙහි බෝධිසත්ත්ව රූ ඉන්දියානු ධෝතියක් සහ රාජකීය ජටාවක් හැඳිසිටිනු නිරූපිත ය.

ස්ටීටයිට් බහාලුම

බිමාරාන් කරඬුව තැන්පත් කොට තිබුණේ ස්ටීටයිට් මංජුසාවක ය. එහි අභිලේඛනයෙහි සඳහන් වූයේ මෙහි බුදුන් වහන්සේගේ ධාතූන් තැන්පත් කොට ඇති බවකි. 19වන සියවසේ දී එය විවෘත කරනු ලැබූ විට මංජුසාව තුළ කිසිදු හඳුනාගත හැකි ධාතුවක් නොවී ය. නමුත් ඒ වෙනුවට පිළිස්සූ මුතු, වටිනා සහ අර්ධ-වටිනා පාෂාණයෙන් නිමකළ පබළු සහ IIවන ඒසස් රජුගේ කාසි හතරක් දක්නට ලැබිණි.

මංජුසාවෙහි ලියා ඇති අභිලේඛනය පහත පරිදි වේ:

බහාලුමේ ප්‍රධාන බඳ:
"ශිවරක්ෂිත මුම්ජාවම්දාපුත්‍රස දනමුහේ නියදිදේ භගවාත ශරීරේහි සර්වබුධාන පූයේ"
"මුන්ජාවම්දගේ පුත් ශිවරක්ෂිතගේ පූජනීය ත්‍යාගය; සියලු බුදුන් වහන්සේලා වෙත ගෞරවයෙන් භාග්‍යවතුන්ගේ ධාතූන් වෙනුවෙන් පූජාකරන ලදී" (පරිවර්තනය ෆස්මන් විසිනි)

බහාලුමේ පියන:
"ශිවරක්ෂිත මුම්ජාවම්දාපුත්‍රස දනමුහේ භගවාත ශරීරේහි"
"මුන්ජාවම්දගේ පුත් ශිවරක්ෂිතගේ ත්‍යාගයයි; භාග්‍යවතුන්ගේ ධාතූන් වෙනුවෙන් පූජාකරන ලදී"

කාසිවල දිනනිර්ණය

ඒසස් II

කරඬුව තුළ තිබී IIවන ඒසස්ගේ කාසි හමුවීම හේතුවෙන් පුරාවිද්‍යාත්මකව මෙම කරඬුව ක්‍රි.පූ. 30 සිට ක්‍රි.පූ. 10 දක්වා වූ කාලයට අය්ත යැයි යෝජනා වී ඇත. IIවන ඒසස් විසින් තමන් පෙර ආක්‍රමණය කළ පෙදෙස්වලින් ඉන්දු-ග්‍රීක කලාකරුවන් රැගෙන විත් ස්තූපයට පූජා පවත්වන්නට ඇත. මෙම කාසි බොහෝ ගෙවීගොස් නැත. ඉන් අදහස් වන්නේ මේවා නිර්මාණය කොට මඳ කලකට පසුව පූජාකෙරුණු බවයි. මථුරා සිංහ කුළුණු ශීර්ෂය හේතුවෙන් ඉන්දු-සිතියානුවන් නිසැකවම බුදු දහම හා සම්බන්ධව සිටි බව හඳුනාගෙන තිබිණි. එවැනි දිනයක් හේතුවෙන් මෙම කරඬුව බුදුන් වහන්සේ නිරූපිත ආදිම හඳුනාගත් නිරූපණය වනු ඇත:

"ගන්ධාරයේ කලාව තුළ, ආසන්න වශයෙන් දිනනිර්ණය කළ පළමු හඳුනාගත් සිටි බුද්ධ රුව වන බිමාරාන් කරඬුවේ රුව විශේෂඥයින් විසින් ඉන්දු-සිතියානු යුගයට, වඩාත්ම නිශ්චිතව කිවහොත් IIවන ඒසස් යුගයට අයත් යැයි සලකනු ලබයි" (ක්‍රිස්ටීන් සැච්ස්, "De l'Indus à l'Oxus").

කෙසේනමුත්, මෙම කාසිවල ඇති සමහර ලක්ෂණ ඒසස්ගේ කාසිවල දක්නට නොලැබේ: පසුපස පිහිටි ටයිචි රුව, රජුහට පසු මුහුණතෙහි ඛරෝෂ්ඨි අභිලේඛ‍නයෙහි ලබා දී ඇති ධ්‍රාමික පදවි නාමය සහ පසුකාලීන සිතියානු රජ ඛාරාහොස්තෙස් විසින් භාවිතා කළ සංකේත භාවිතා කොට තිබීම එවැනි ලක්ෂණ වේ.

ඛාරාහොස්තෙස්
[[File:Kharahostes Northern Satrap with Azes and Tyche Nandipada behind king.jpg|thumb|upright=1.5|ඒසස්ගේ නාමයෙන් යුත් ඛාරාහොස්තෙස්ගේ කාසියක්.ඉදිරි. අසු පදවන ඒසස්, ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΑΖΟΥ "රජුන්ගේ රජ ඒසස්" යන්න සඳහා යෙදෙන ග්‍රීක පාඨයේ විකරණයක් (WEIΛON WEOΛΛWN IOCAAC), රජුගේ හිස පසුපස ඇති බෞද්ධ ත්‍රිරත්න සංකේතය.පසු. වමතින් සමෘද්ධශෘංගයක් දරා සහ දකුණත ඔසවාගෙන සිටින ටයිචි දේවතාවිය. ඛරෝෂ්ඨි ආදර්ශ පාඨය මහාරාජස මහාතස ධ්‍රාමකිස රාජාතිරාජස ආයස" "ධර්මයේ අනුගාමික මහා රජ, රජුන්ගේ රජ ඒසස්"]]
2015දී ජෝ ක්‍රීබ් විසින් සිදුකළ පසුකාලීන අධ්‍යයනවල දී සලකා ඇත්තේ ඉහත කාසි ඛාරාහොස්තෙස් හෝ ඔහුගේ පුත් මුජාත්‍රියා විසින් නිකුත් කළ ඒවා බවයි. බිමාරාන් කරඬුවෙහි ඇති බොහෝ ලක්ෂණ IIවන ඒසස්ගේ අනුප්‍රාප්තිකයකු වූ ඛාරාහොස්තෙස් (ක්‍රි.පූ. 10–ක්‍රි.ව. 10) නිකුත් කළ කාසි සමග ගැළපේ. ඔහු බොහෝ කාසි IIවන ඒසස්ගේ නාමයෙන් නිකුත් කොට ඇත.

බිමාරාන් කාසියෙන් හමුවූ කාසි සතර එකම වර්ගයේ ඒවා වේ: බාල රිදියෙන් කළ ඒසස්ගේ නාමය සඳහන් චතුර්ඩ්‍රැමා කාසියකි. එහි ඉදිරිපස අසු පිට සිටින රජු සිය දකුණු හස්තය ඔසවාගෙන සිටින අයුරුත්, වක්‍රාකාර ග්‍රීක ආදර්ශ පාඨයක් සහ ත්‍රිපත්‍රික රාජවංශික ලාංඡනයක් දැකගත හැක. එම ආදර්ශ පාඨය කැඩීගිය ග්‍රීක බසින් WEIΛON WEOΛΛWN IOCAAC (එය ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΑΖΟΥ යන්නයි) එනම් "රජුන්ගේ රජ ඒසස්" ලෙස සඳහන්ව ඇත. කාසියේ පසුපස සමෘද්ධශෘංගයක් දරා සිටින ටයිචි දේවතාවිය සමග ඛරෝෂ්ඨි ආදර්ශ පාඨයක් දැක්වේ. එම පාඨය මහාරාජස මහාතාස ධ්‍රාමකිස රාජාතිරාජස ආයස "ධර්මයේ අනුගාමික මහා රජ, රජුන්ගේ රජ ර්සස්" ලෙස වේ.

බ්‍රිතාන්‍ය කෞතුකාගාරය නිකුත් කළ සමීප ඡායාරූවල දිස්වන්නේ එම කාසිවල ඒසස්ගේ නාමය සහිත නමුත්, ඒවායේ "ත්‍රිපත්‍රික" සංකේතයක් දක්නට ලැබෙන බවයි. සිය කාසිවල නිතරම ඒසස්ගේ නාමය යෙදූ ඛාරාහොස්තෙස්ගේ කාසිවල ද මෙමලක්ෂණය දැකගත හැක. මේ අනුව බිමාරාන් කාසිවල කාසි වර්ගය ද ඛාරාහොස්තෙස්ගේ ප්‍රධාන කාසිවලට (අසරුවා සහ ටයිචි ප්‍රභේදයේ) සමාන බැව් පෙනේ.

Tමෑතක දී පාකිස්ථානයේ බාජෞර්හි ෂින්කොට්වලින් හමුවූ බෞද්ධ රිදී කරඬුවක ද ඛාරාහොස්තෙස්ගේ නාමය සඳහන් වේ. මේ අනුව යෝජනා වී ඇත්තේ ඛාරාහොස්තෙස් ද බිමාරාන් කරඬුවට සමාන බෞද්ධ පූජාවන් සිදුකොට ඇති බවයි.

මේ අනුව බිමාරාන් කරඬුව ඛාරාහොස්තෙස් (ක්‍රි.පූ. 10 – ක්‍රි.ව. 10) රාජ්‍ය සමයේ, බොහෝවිට මුල් කාලයේ නිර්මාණය වන්නට ඇතැයි සිතිය හැක. කරඬුවට ඇතුළත් කරන විටත්, කාසි ගෙවී නොතිබීම මෙයට හේතු වශයෙන් දැක්වේ. මේ අනුව බිමාරාන් කරඬුව ක්‍රි.පූ. 10 හෝ ක්‍රිස්තු වර්ෂයේ ආරම්භයට අයත් යැයි සිතීමට සිදුවේ.

කුජුල කැඩ්ෆයිසිස්

කුෂාණ පාලක කුජුල කැඩ්ෆයිසිස් සිය කාසි අතුරින් එක් ප්‍රභේදයක ("සම්මානනීය හිස සහ හිඳගත් රජු" ප්‍රභේදයේ) ඛාරාහොස්තෙස්ගේ ත්‍රිපත්‍රික ලාංඡනයට සමාන ලාංඡනයක් භාවිතා කොට ඇත. මේ නිසා බිමාරාන් කරඬුවේ කාසි මෙම යුගයට, එනම් ක්‍රි.ව. 60ට පමණ අයත් යැයි යෝජනාවක් ඉදිරිපත් විය. කෙසේනමුත් මෙම කාසිය බිමාරාන් කරඬුවේ කාසි ("අසරුවා සහ ටයිචි" ප්‍රභේදයේ) සමග නොසැස‍ඳේ. කුජුල කැඩ්ෆයිසිස් විසින් ඒසස් ගේ නාමය සහිත සිතියානු-ආරේ කාසි නිකුත්කළ බවට වාර්තා නැත.

ත්‍රිපත්‍රික සංකේතය වෙනත් කිසිදු පාලකයකුගෙන් (ඛාරාහොස්තෙස්ගේ පුත් මුජාත්‍රියාගෙන් හැර) හමුවී නැත. මේ නිසා 2015දී ජෝ ක්‍රීබ් සිය අධ්‍යයනයේ දී නිගමනය කළාක් මෙන් එය ඛාරාහොස්තෙස්ගේ හෝ ඔහුගේ පුත්‍රයාගේ සමයට අයත් යැයි පමණක් සිතිය හැක.

බිමාරාන් කරඬුවේ දින නිර්ණය
බුද්ධ රූපය පළමු වරට දක්නට ලැබෙන දිනය පිළිබඳ නොයෙකුත් මතභේද පවතියි.

ෆස්මන් සිතන්නේ බිමාරාන් කරඬුව නිර්මාණය වූයේ ක්‍රි.ව. 1-15 පමණ බව ය. මේ ඕනෑම මතයකින් කියැවෙන්නේ එය ක්‍රි.ව. 60ට පෙර නිමවූ බවයි. මෙය කාසිවලට දිය හැකි උපරිම දිනයයි. බ්‍රිතාන්‍ය කෞතුකාගාරයේ (ජෝසෆ් ඊ. හෝටන්ග් ගැලරිය) ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇති බිමාරාන් කරඬුව ක්‍රි.ව. 60ට අයත් යැයි එහි දක්වා ඇත.

ඇතැමුන් මෙම කරඬුව එහි ශෛලිමය අනුමාන සලකා ක්‍රි.ව. 2වන සියවස වැනි පසු කාලයට අයත් යැයි පවසා ඇත. සුසෑන් හන්ටිංටන් මේ පිළිබඳ මෙසේ ලුහුඬින් දක්වයි:"ඇෆ්ගනිස්ථානයේ බිමාරාන්වලින් හමුවූ සුප්‍රකට රන් සහ රතු කැට කරඬුව අවිවාදිත විද්‍යාත්මක සාක්ෂි අනුව ක්‍රි.පූ. පළමු සිවසේ පමණ නිර්මාණය වූ බවට යෝජනා වී තිබුණත්, සාමාන්‍යයෙන් එය ක්‍රි.ව. දෙවන සියවසට අයත් යැයි ද යෝජනා වී ඇත. කරඬුවට ලබා දී ඇති මුලාකාලීන දිනයන්වලට විරුද්ධව ඉදිරිපත් වී ඇති කරුණ නම් ක්‍රිස්තු වර්ෂයේ මුල් සියවස් වන තෙක්ම බුද්ධ රූ කලාව බෞද්ධ කලා සමාහාරයට හඳුන්වා දී නොතිබීමයි. එම නිසා බුදුන්ගේ රුව සහිත ඕනෑම කලා කෘතියක් සාපේක්ෂව පසු කාලයකට අයත් විය යුතු ය." (S. L. Huntington, Art Journal, Vol. 49 No. 4 Winter.1990, pp.401-408)

මෙම මතවාදයන්ට මූලබීජය වී ඇත්තේ ක්‍රි.ව. 1වන සියවස පඹන හෝ ඉන් පසුව වනතෙක්ම බුදුන් වහන්සේගේ පළමු නිරූපණයන් සාමාන්‍යයෙන් හමුනොවූ බවට වන පිළිගැනීමයි. මෙය IIවන ඒසස්ගේ පාලන සමයෙන් වසර පනහේ සිට සියයක් දක්වා කාලයකට පසුව කුෂාණ පාලන සමයේ සිදු විය. බිමාරාන් කරඬුවේ දියුණු බුද්ධ ප්‍රතිමා ලක්ෂණ දක්නට ලැබෙන හෙයින් මෙය ක්‍රිස්තු වර්ෂයේ ආරම්භක සමයේ ඉදිවන්නට ඇතැයි යෝජනා වී ඇත. එසේවුව ද ක්‍රි.පූ. 1වන සියවස තරම් පැරණි කාලයේ බුදුන් වහන්සේගේ රුවේ ආදිතම නිරූපණයන් බිහිවූවා වන්නට ද ඉහළ සම්භාවිතාවක් ඇත.

ව්‍යංගාර්ථය

කරඬුව වැඩිදියුණු වූ ශෛලියකින් යුතුව විදග්ධ ප්‍රතිමා කලාවක් (බ්‍රහ්ම සහ ඉන්ද්‍ර සහායකයින් ලෙස දක්වා තිබීම, බෝධිසත්ත්ව රූප) ප්‍රදර්ශනය කරන හෙයින්, යෝජනා වන්නේ බිමාරාන් කරඬුව තැන්පත් කළ කාලයේ (ක්‍රි.පූ. 10 - ක්‍රි.ව. 10) බුදුන්ගේ රුව නිරූපණය තවත් ඈතට විහිදී ගිය බවයි. මෙය ක්‍රි.පූ. 1වන සියවසේ ඉන්දු-ග්‍රීකවරුගේ පාලන සමයයට අයත් විය හැක. අවසන් ඉන්දු-ග්‍රීක රජවරුන් වූ IIවන ස්ට්‍රේටෝ සහ IIIවන ස්ට්‍රේටෝ ක්‍රි.ව. 20 තෙක් පාලනය කොට ඇත. මෙම මතය අනුව, ක්‍රි.පූ. 1වන සියවස වනවිටත් ඉන්දු-ග්‍රීක රජවරුන්ගේ අනුග්‍රහය යටතේ ග්‍රීක-බෞද්ධ කලාව වැජඹෙමින් පැවතී ඇත. මෙම මතය මුලින්ම ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ ඇල්ෆ්‍රඩ් ඒ. ෆූෂර් සහ අන්‍යයන් විසිනි. නමුත් මෙයට පක්ෂව ඇත්තේ පුරාවිද්‍යා සාක්ෂි අල්ප වූ ප්‍රමාණයකි.

ශෛලිය අතින් සැලකූ විට, කරඬුව (වටිනා පාෂාණ ඇල්ලූ රත්රන්) සිතියානු කලාව සමග අතිශයින් ගැළපේත උදාහරණයක් වශයෙන් උතුරු ඇෆ්ගනිස්ථානයේ ටිල්‍ල්‍යා ටෙපේ පුරාවිද්‍යා භූමියෙන් හමුවූ වස්තූන් දැක්විය හැක. ටිල්ල්‍යා ටෙපේ වස්තූන් ද ක්‍රි.පූ. 1වන සියවසට කාලනිර්ණය කෙරේ. එහි බුදුන් වහන්සේගේ ආදිතම නිරූපණයන් යැයි සැලකිය හැකි ටිල්ල්‍යා ටෙපේ බෞද්ධ කාසිය වැනි කෞතුක වස්තූන් හමුවේ.

බිමාරාන් කරඬුව සහ කණිෂ්ක කරඬුව අතර කිසියම් සමානත්වයක් ඇත. නමුත් කණිෂ්ක කරඬුව ක්‍රි.ව. 127 අයත් යැයි ආරක්ෂිතව කාලනිර්ණය කොට ඇත.

වෙනත් දර්ශන

මේවාත් බලන්න

 කණිෂ්ක කරඬුව

පාදක සටහන්

ආශ්‍රේයයන්
 De l'Indus à l'Oxus, Archéologie de l'Asie Centrale, Osmund Bopearachchi, Christine Sachs, ISBN 2-9516679-2-2
 The Greeks in Bactria and India, W.W. Tarn, Cambridge University Press.
 Monnaies Gréco-Bactriennes et Indo-Grecques, Catalogue Raisonné, Osmund Bopearachchi, 1991, Bibliothèque Nationale de France, ISBN 2-7177-1825-7.
 Susan L. Huntington (with contributions by John C. Huntington), Art of Ancient India (Tokyo and New York: John Weatherhill, 1985).
 Senior, R. C, (2008). "The Final Nail in the Coffin of Azes II." Journal of the Oriental Numismatic Society 197 (2008),
pp. 25–27.
 "The Bimaran casket", Reginald Le May, The Burlington Magazine'', 482 (1943), p. 116-123.

සටහන්
 බිමාරාන් ස්ටීටයිට් බඳුනේ අභිලේඛනය

බාහිර සබැඳි

බෞද්ධ කලාව
බ්‍රිතාන්‍ය කෞතුකාගාරයේ ආසියානු අංග
කරඬු
රන් භාණ්ඩ
ඇෆ්ගනිස්ථානයේ බුදු දහම
ජලාලාබාද්

බිමාරාන් කරඬුව


Hohenberge steht für
Hohenberge (Schöneiche bei Berlin)
Hohenberge (Varel)
Siehe auch:
Hochberg
Hohenberg
Hohenberger
Hoher Berg
Höhenberg
Hoberge

Hohenberge


سليمان عبد الرزاق طوقان (1893—1958) سياسي فلسطيني ولد في مدينة السلط . شغل منصب زعيم مدينة نابلس وزعيم المقاومة للصهيونية، في فلسطين خلال أواسط القرن العشرين ومؤسس حزب الدفاع. وكان من الداعمين للثورة الفلسطينية الكبرى عام 1936 ورئيساً لبلدية نابلس (1925- 1950). كما كان عضوا في مجلس الأعيان الثاني والثالث والرابع والخامس بعد ضم الأردن للضفة الغربية.

حياته
درس الحقوق والعلوم العسكرية في اسطنبول. كان يعد آنذاك من الزعامات الفلسطينية المعارضة للمفتي الحاج أمين الحسيني. تولى منصب وزير الدفاع في الاتحاد الهاشمي الذي جمع النظامين الملكيين في العراق والأردن من 1958 وحتى ثورة عبد الكريم قاسم في تموز من نفس العام، اغتيل في بغداد عام 1958 م أثناء ثورة عبد الكريم قاسم.

جاء إلى نابلس وأصبح رئيساً للبلدية (1925-1950) من مؤسسي حزب (الدفاع) الذي خاض نزاعاً طويلاً مع الحزب (العربي) مما عاد بأسوأ النتائج على الجميع. اتهمه خصومه بأن مواقفه مساومة للإنكليز. وصفته الموسوعة الفلسطينية بأنه (سياسي ورجل دولة فلسطيني- أردني تقليدي). عين عضواً في مجلس الأعيان بعد الوحدة مع مملكة شرق الأردن، ثم أصبح نائباً لرئيس المجلس. وزير للدفاع من من 1951-1957 ووزير للبلاط 1953-1955.

عين حاكماً عسكرياً لثلاثة أشهر من نيسان- تموز 1957. عين وزيراً للبلاط مرة أخرى 57-1958. وزير الدفاع في حكومة الاتحاد العربي الهاشمي التي وحدت بين القطرين العراقي والأردني في وحدة اندماجية. قتل في بغداد ونائب رئيس وزراء الاتحاد (إبراهيم هاشم) في غمرة استيلاء الجيش العراقي على مقاليد الحكم في بغداد بتاريخ 14/7/1958 " ووصفه دروزة:" وفي أثناء الإضراب كانت له مواقف قوية أكسبته شعبية وعطفاً وقد اغتر بعد الإضراب بما صار له من هذه الشعبية فتطلع إلى زعامة فلسطين وفرض نفسه ووقف موقف الانتفاد والتهديد بالانشقاق حينما أصرّت اللجنة العربية العليا على عدم التعاون مع اللجنة الملكية. ثم كان من أقوى العوامل على انسحاب ممثلي حزب الدفاع من اللجنة العربية العليا".

مراجع

أشخاص من نابلس
أشخاص من ولاية بيروت
سياسيون فلسطينيون مغتالون
مواليد 1893
وفيات 1958

سليمان طوقان


هي قريه تقع بين دير الزور، والرقة على ضفاف نهر الفرات، ومن أشهر معالم هذه القرية آثار المملكتين (حلبية وزلبية).

قرى محافظة دير الزور

الكبر (دير الزور)


Adonis, Yunan mitolojisine göre Afrodit'in âşık olduğu ölümlüdür.

Kıbrıs kralı Cinyras'ın kızı Myrrha, Afrodit'e yeterli derecede tapınmadığı için Afrodit tarafından cezalandırılır ve kıza asla baş edemeyeceği bir baba arzusu verir. Dadısının yardımıyla babası ile 7 gün 7 gece beraber olur (bazı kaynaklarda 40 gün 40 gece olarak geçer). Babası son gece birlikte olduğu kişinin kızı olduğunun farkına varır ve onu öldürmek ister. Tanrılar kıza acıyarak onu mersin ağacına dönüştürürler. Ağacın gövdesinden 9 ay sonra ölümlülerin en güzeli olan Adonis dünyaya gelir.

Afrodit çocuğu görür görmez ona aşık olur ve onu saklaması için Persephone'ye verir. Fakat Persephone de zamanla büyüyüp yakışıklı bir genç olan delikanlıya vurulmuştur ve onu daha sonra geri vermek istemez. İki tanrıça arasında kavga çıkar. Zeus araya girer ve Adonis'in 4 ay Afrodit'in, 4 ay Persephone'nin yanında kalmasına karar verir. Geri kalan 4 ay ise onun kararına bırakılmıştır ve Adonis Afrodit ile olmayı seçer. Adonis avlanırken tanrıça Artemis'in korumasındaki bir yaban domuzunun saldırısına uğrayarak ölür. Onun ölümünden kendine pay çıkaran Afrodit, Zeus'tan onu geri getirmesini ister.

Buna çok üzülen Afrodit güzelliğini kaybetmeye başlayınca tanrılar Olimpos Dağı'nın zirvesinde toplanırlar ve Adonis'e yeniden can verirler. Adonis can bulduğunda hava ısınmış, çiçekler açmaya başlamıştır. Bu nedenle, Adonis çiçekli ve güzel baharın temsilcisidir.

Dış bağlantı
 Mitolojide Adonis ve Adonis Kompleksi

Yunan tanrıları
Yunan mitolojisi kahramanları
Orta Doğu mitolojisi

Adonis (mitoloji)


Championnat de France de Football Féminin, oftest omtalt som Division 1 Féminine og forkortes som D1F, er den højeste division i fodbold for kvinder i Frankrig. Ligaen er kvindernes svar på mændenes Ligue 1 og består af 12 klubber. Sæsonerne løber fra september til juni, hvor holdene spiller 22 kampe hver, der tilsammen giver 132 kamp i sæsonen. De fleste kampe spilles lørdage og søndage, med nogle få kampe der spilles andre ugedage om aftenen. Der holdes en pause efter anden uge i december til tredje uge i januar. Division 1 Féminine er rangeret som den næstbedste kvindeliga i Europa ifølge UEFA.

Hold

Holdene i 2020–2021

Følgende 12 klubber konkurrerer i Division 1 Féminine i 2020–21 sæsonen.

FFF Mesterskaber (fra 1974-75)

 1975 Stade Reims (1)
 1976 Stade Reims (2)
 1977 Stade Reims (3)
 1978 AS Etroeungt (1)
 1979 AS Etroeungt (2)
 1980 Stade Reims (4)
 1981 AS Etroeungt (3)
 1982 Stade Reims (5)
 1983 VGA Saint-Maur (1)
 1984 ASJ Soyaux (1)
 1985 VGA Saint-Maur (2)
 1986 VGA Saint-Maur (3)
 1987 VGA Saint-Maur (4)
 1988 VGA Saint-Maur (5)
 1989 CS Saint-Brieuc (1)

 1990 VGA Saint-Maur (6)
 1991 FC Lyon (1)
 1992 FCF Juvisy (1)
 1993 FC Lyon (2)
 1994 FCF Juvisy (2)
 1995 FC Lyon (3)
 1996 FCF Juvisy (3)
 1997 FCF Juvisy (4)
 1998 FC Lyon (4)
 1999 Toulouse OAC (1)
 2000 Toulouse OAC (2)
 2001 Toulouse OAC (3)
 2002 Toulouse FC (4)
 2003 FCF Juvisy (5)
 2004 Montpellier HSC (1)

 2005 Montpellier HSC (2)
 2006 FCF Juvisy (6)
 2007 Olympique Lyonnais (1)
 2008 Olympique Lyonnais (2)
 2009 Olympique Lyonnais (3)
 2010 Olympique Lyonnais (4)
 2011 Olympique Lyonnais (5)
 2012 Olympique Lyonnais (6)
 2013 Olympique Lyonnais (7)
 2014 Olympique Lyonnais (8)
 2015 Olympique Lyonnais (9)
 2016 Olympique Lyonnais (10)
 2017 Olympique Lyonnais (11)
 2018 Olympique Lyonnais (12)
 2019 Olympique Lyonnais (13)
 2020 Olympique Lyonnais (14)

Topscorere
Nedenfor ses en oversigt over topscorere for hver sæson siden 2001-02 sæsonen.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Officiel side
 FootoFeminin
 Officiel YouTube kanal

Fodbold i Frankrig
Kvindefodboldligaer

Division 1 Féminine


ويس أندرسون هو مخرج وكاتب ومنتج وممثل أمريكي. اسمه الكامل هو ويزلي ويلز أندرسون ، ولد في 1 مايو 1969. رشح في عالم 2001 لجائزة أوسكار أفضل سيناريو عن فيلم عائلة تيننباوم.

النشأة والحياة الشخصية
ولد في هيوستن، لعائلة لديها ثلاثة أبناء، ترتيبه الثاني بينهم. أخوه الأصغر إيريك يقوم يقوم بتصميم ديكورات أفلامه، بينما أخوه الأكبر ميل طبيب. والده مليفر لينارد أندرسون كان يعمل في مجال الدعاية والإعلان ولديه شركة علاقات عامة حالياً. أمه كانت عالمة أثار وتعمل حالياً سمسارة عقارات.

تلقى تعليمه في المدارس الخاصة، واختار مدرسته الثانية (مدرسة سانت جون) لتصبح موقع تصوير ثاني أفلامه، الذي يحمل عنوان رشمور. ومثل شخصية ماكس فيشر بطل فيلمه رشمور، كان أندرسون يقوم بكتابة المسرحيات وإخراجها في المدرسة.

درس الفلسفة في جامعة تكساس، وهناك قابل شريكه الفني الممثل أوين ويلسون. قاما سوياً بعمل فيلم قصير بعنوان الصاروخ الصغير، ثم جذب الفيلم انتباه أحد المنتجين وبمساعدة هذا المنتج استطاعا ادخال الفيلم لمهرجان صن دانس الشهير للبحث عن تمويل لنسخة طويلة من الفيلم.

يقسم أندرسون حياته بين نيويورك وباريس. أصدقاؤه هم الكاتب نواه بومباخ، الذي شاركه كتابة بعض أفلامه، أوين ويلسون الذي شاركه كتابه أفلامه. والمخرجة الممثلة صوفيا كوبولا.

أعماله

أفلامٌ طويلةٌ
 1996 الصاروخ الصغير
 1998 رشمور
 2001 عائلة تيننباوم
 2004 عالم البحار مع ستيف زيسو
 2007 قطار دارجيلينج
 2013 مملكة بزوغ القمر (بالإنجليزية: Moonrise Kingdom)
 2014 فندق بودابست الكبير (بالإنجليزية: The Grand Budapest Hotel)
 2018 جزيرة الكلاب (بالإنجليزية:Isle of Dogs)
2021 الوفد الفرنسي (بالإنجليزية: the french dispatch)

أفلامٌ قصيرةٌ
 1994 الصاروخ الصغير
 2007 أوتيل شيفالييه

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من هيوستن (تكساس)
حائزون على جائزة آني
حائزون على جائزة بافتا (أشخاص)
رسامو رسوم متحركة بتقنية إيقاف الحركة
كتاب سيناريو أمريكيون
كتاب سيناريو من تكساس
كتاب من أوستن (تكساس)
مخرجو أفلام باللغة الإنجليزية
مخرجو أفلام من تكساس
مغتربون أمريكيون في فرنسا
منتجو أفلام من تكساس
مواليد 1969
مواليد في هيوستن (تكساس)

ويس أندرسون


Der er flere regenter med navnet Georg 2. Se:

 Georg 2. (1454-1509) – fyrste af Anhalt-Dessau 1474-1509.
 Georg 2. (1605-1661) – landgreve af Hessen-Darmstadt 1626-1661.
 Georg 2. Rákóczi (1621-1660) – fyrste af Transsylvanien 1648-1660.
 Georg 2. (1683-1760) – konge af Storbritannien og Irland 1727-1760.
 Georg 2. (1890-1947) – konge af Grækenland 1922-1924 og 1935-1947.

Georg 2.


Josechu el vasco es una serie de historietas cómicas creadas a partir de 1963 por Muntañola para la revista TBO.

Trayectoria editorial
Tres años antes, el valenciano Carbó había creado un personaje similar para "Jaimito": Robustiano Fortachón.

Características y argumento
Su protagonista, Josechu, muestra una iconografía arquetípica acorde con su doble condición de forzudo (antebrazos y cuello enormes, mentón prominente) y de vasco (ropa blanca, boina y faja roja). La serie, como las demás de Muntañola, no destaca por su gran calidad humorística, pero muestra un estilo mucho más suelto que el habitual en el TBO.

Bibliografía

Referencias

Enlaces externos

 Josechu el Vasco, en Tebeosfera.

Secciones y personajes de TBO
Obras de ficción ambientadas en el País Vasco
Historietas de 1963

Josechu el Vasco


An Calamovilfa brevipilis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Torrey, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Frank Lamson Scribner. An Calamovilfa brevipilis in nahilalakip ha genus nga Calamovilfa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Calamovilfa

Calamovilfa brevipilis


Castagnaro ist eine nordostitalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Verona in Venetien. Die Gemeinde liegt etwa 48,5 Kilometer südöstlich von Verona an der Etsch und grenzt unmittelbar an die Provinz Rovigo.

Geschichte
Im März 1387 kam es bei Castagnaro zur gleichnamigen Schlacht zwischen den Truppen Veronas und Paduas, die von Padua gewonnen wurde. Die Schlacht wurde fast ausschließlich durch Söldner, den sogenannten Condottieri, ausgefochten.

Gemeindepartnerschaften

Verkehr
Die Gemeinde liegt mit einem Bahnhof an der Bahnstrecke von Verona nach Rovigo. Durch Castagnaro führt ferner die Strada Statale 434 Transpolesana in etwa parallel zur Bahnstrecke.

Weblinks

Gemeinde Castagnaro

Einzelnachweise

Ort in Venetien
Ort an der Etsch

Castagnaro


Carl Pedersen er en dansk dokumentarfilm fra 1947 instrueret af Torben Anton Svendsen.

Handling
Brudstykker af Tivoli-pantomimerne: Harlekin mekaniske statue, Guldnøglen, Harlekin Kok og Den uheldige Frier.

Medvirkende

 Carl Pedersen som Pjerrot
 Lisa Kæregaard
 Elsebeth Rex
 Erik Bidsted
 Poul Brockdorff
 Max Freytag
 Axel Schultz

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1947
Tivoli

Pjerrot (film fra 1947)


Speichersdorf ist ein Ortsname:
 Speichersdorf, Gemeinde im Landkreis Bayreuth, Bayern
 Speichersdorf, Kreis Königsberg/Stadt Königsberg, Ostpreußen, seit 1946: Juschny (Kaliningrad, Moskau), Siedlung im Moskauer Rajon, einem Stadtbezirk von Kaliningrad, Oblast Kaliningrad, Russland

Speichersdorf (Begriffsklärung)


An Leymus karelinii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Porphir Kiril Nicolai Stepanowitsch Turczaninow, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Nikolai Nikolaievich Tzvelev. An Leymus karelinii in nahilalakip ha genus nga Leymus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Leymus

Leymus karelinii


Anatomia peștilor studiază structura corpului peștilor, folosind ca metodă disecția. Termenul anatomie provine din două cuvinte grecești : ana = prin și tome = acțiunea de a tăia. Anatomia peștilor este o ramură a ihtiologii. Ihtiologia se ocupă cu studiul structurii corpului peștilor, adică morfologia și anatomia lor; studiază, de asemenea, funcțiunea diverselor organe și aparate - fiziologia; apoi, biologia, adică felul de viață al peștilor; ecologia, studiul mediului în care-și duc viața peștii, distribuția lor geografică, felul de pescuit al diverselor specii, precum și importanța lor economică. Ihtiologia se mai ocupă cu împărțirea peștilor în grupe zoologice și biologice - sistematica și, în fine, cu derivarea peștilor actuali din formele vechi – paleoihtiologia, precum și cu evoluția peștilor în decursul timpurilor - filogenia, discipline care completează studiul acestei grupe de animale.

Morfologie externă

Forma corpului
Capul peștilor poate avea forma conică, ascuțită, rotunjită și de sabie.

Ochii

Nările

Gura

Aparatul opercular
Trunchiul este turtit lateral și are solzi rotunjiți, care se acoperă unii pe alții.

Linia laterală

Coada

Înotătoarele

Tegumentul

Solzii

Scheletul

Scheletul axial

Coloana vertebrală

Coastele

Craniul

Scheletul înotătoarelor

Centura scapulară

Centura pelviană

Musculatura

Sistemul nervos

Organele de simț

Tubul digestiv

Aparatul respirator

Aparatul circulator

Glandele endocrine

Aparatul excretor

Aparatul genital

Bibliografie
 Sergiu I. Cărăușu. Tratat de ichtiologie. Editura Academiei Republicii Populare Române, București 1952, 804 p.
 Petru Bănărescu. Fauna Republicii Populare Române. Vol. XIII: Pisces - Osteichtyes (Pești ganoizi și osoși). București. Editura Academiei Republicii Populare România, 1964.
  Petru Bănărescu. Fauna Republicii Socialiste România. Vol. XII: Fascicula 1: Cyclostomata și Chondrichthyes (Cyclostomi și selacieni). București: Editura Academiei Republicii Socialiste România, 1969, 102 p.
 Victor Pop. Curs de zoologia  vertebratelor. Volumul I. Procordatele, caracterele generale ale vertebratelor, peștii și amfibienii. Universitatea "Victor  Babeș"  Cluj. Facultatea de științe naturale și geografie. Litografia Învățămîntului Cluj 1957
 Z. Feider, Al. V. Grossu, St. Gyurkó, V. Pop. Zoologia vertebratelor. Autor coordonator: Prof. Dr. Doc. Al. V. Grossu. Editura didactică și pedagogică, București, 1967, 768 p.
 G.T. Dornescu, O. C. Necrasov. Anatomia comparată a vertebratelor. Vol. I. Editură Didactică și Pedagogică. București, 1968
 O. C. Necrasov, G.T. Dornescu. Anatomia comparată a vertebratelor. Vol. II. Editură Didactică și Pedagogică. București, 1971.
 D. Mișcalencu, Florica Mailat-Mișcalencu. Anatomia comparată a vertebratelor. Editura Didactică și Pedagogica. București. 1982.
 Don Evan McAllister.  The evolution of branchiostegal rays in teleostome fishes. A Thesis Submitted in Partial Fulfilment of the Requirements for the Degree of  Doctor of Philosophy in the Department of Zoology. The University of British Columbia March, 1964
  William K. Gregory. Fish Skulls: A Study of the Evolution of Natural Mechanisms. Eric Lundberg, 1959

Anatomia peștilor

Anatomia peștilor


Øster Løgum () er en landsby i Sønderjylland, beliggende 3 km sydøst for Hovslund Stationsby, 6 km vest for Genner, 7 km nord for Rødekro og 11 km nordvest for Åbenrå. Øster Løgum hører til Aabenraa Kommune og ligger i Region Syddanmark.

Øster Løgum hører til Øster Løgum Sogn. Øster Løgum Kirke ligger i landsbyen. Oksevejen går gennem Øster Løgum, og Hærulfstenen ved Oksevejen 1½ km nordøst for Hovslund Stationsby kaldes også Øster Løgum-stenen efter sognet.

Faciliteter
Øster Løgum Sogns Lokalråd har siden 2015 udgivet "Vores blad" i samarbejde med sognets foreninger. Øster Løgum Bryghus er et hobbybryggeri, der er indrettet i det tidligere vandværk.

Historie
Øster Løgum er en gammel forteby med gårdene samlet omkring en åben plads, der var fælleseje og samlingspunkt midt i landsbyen.

Aabenraa Amts Jernbaner
Øster Løgum fik trinbræt med sidespor (tysk: Haltestelle) på Aabenraa Amts Jernbaners linje Aabenraa-Løgumkloster 1901-26. Trinbrættet lå ved kroen. Mod øst fra Fabriksvej 2 er et lille stykke af banens tracé bevaret.

Kommunen
Sognets kommunekontor fik til huse i den gamle skole, da den blev nedlagt tidligt i 1950'erne. Ved kommunalreformen i 1970 indgik Øster Løgum Sogn sammen med 4 andre sogne i Rødekro Kommune, som ved kommunalreformen i 2007 blev en del af Aabenraa Kommune.

De senere årtier
Indtil 1960'erne var Øster Løgum en levende og levedygtig landsby. Der var to købmænd, som lukkede hhv. omkring 1980 og i 2001, samt en bager, der lukkede i midten af 1980'erne. Der var smed og hjulmager. Navnet Fabriksvej minder om at Brødrene Friis' Maskinfabrik (BEFA) har ligget i landsbyen.

I dag er der en del parcelhuse i Øster Løgum, men indtil for få årtier siden var der kun landbrugsejendomme og aftægtsboliger. Der var en halv snes landbrug, og 6-7 af dem producerede mælk. Nu er der kun ét landbrug tilbage.

Noter

Eksterne kilder/henvisninger
 Sognepræst Hans Peter Erbs: Om Øster Løgum  – på lokalrådets hjemmeside

Byer i Aabenraa Kommune
Byer i Sønderjylland (under den danske stat)

Øster Løgum


Svijet

Zgrade i druge građevine

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Zgrade i druge građevine

 Početak gradnje zgrada HNK u Splitu (dovršena )

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Arhitektura u 1891.


Peter Roy Maxwell Drummond, né le  à Perth et mort le  aux Açores, est un officier supérieur et as de l'aviation australien, ayant fait carrière dans la Royal Air Force (RAF). Engagé en tant que soldat pendant la Première Guerre mondiale, il réussit à se hisser au grade d' durant la Seconde Guerre mondiale. En 1914, Peter Drummond s'enrôle dans la Première force impériale australienne et prend part à la campagne de Gallipoli au poste d'auxiliaire sanitaire. Il rejoint la Royal Flying Corps en 1916 et devient as de l'aviation dans le théâtre du Moyen-Orient, exploit pour lequel il est récompensé de la Croix militaire ainsi que de l'Ordre du Service distingué. En 1918, Peter Drummond est transféré dans la Royal Air Force, récemment établie après la fusion de la Royal Flying Corps et de la Royal Naval Air Service. Il sert dans les forces aériennes britanniques jusqu'à sa disparition en 1945.

Durant l'entre-deux-guerres, Peter Drummond participe aux combats au Soudan, dans le cadre de la révolution égyptienne de 1919. À son retour en Grande-Bretagne, il est nommé officier de l'Ordre de l'Empire britannique. Il est par la suite affecté en Australie en détachement auprès de la Royal Australian Air Force (RAAF) en tant que directeur des opérations et du renseignement. De retour en Grande-Bretagne, il est chargé du commandement des bases aériennes de Tangmere et de Northolt. Au début de la Seconde Guerre mondiale, il est promu air commodore et nommé officier adjoint de l' Arthur Tedder, commandant en chef du Middle East Command. Peter Drummond est nommé Compagnon de l'Ordre du Bain en 1941 et Chevalier de l'ordre du Bain deux ans plus tard. Le gouvernement australien lui propose à deux reprises de prendre le commandement de la RAAF durant la guerre mais la Royal Air Force refuse de le libérer pour occuper ce poste. Peter Drummond meurt dans un accident d'avion en 1945.

Références

Liens externes

Commandeur de l'ordre du Phénix
Aviateur australien de la Première Guerre mondiale
Récipiendaire australien de la croix militaire (Royaume-Uni)
Militaire australien de la Première Guerre mondiale
Naissance en juin 1894
Décès en mars 1945
Pages avec des traductions non relues
Disparu au combat pendant la Seconde Guerre mondiale
Décès à 50 ans

Peter Drummond (officier)


La provincia de Jaime Zudáñez es una provincia boliviana que se encuentra en el Departamento de Chuquisaca, que tiene como capital provincial a Villa Zudáñez. Tiene una superficie de 3.738 km² y una población de 39.009 habitantes (según el Censo INE 2012). Debe su nombre a Jaime de Zudáñez, prócer de la independencia americana que nació en la ciudad de Chuquisaca (hoy Sucre).

Geografía
La provincia es una de las diez provincias que componen el departamento de Chuquisaca. Limita al norte con el departamento de Cochabamba, al oeste con la provincia de Oropeza y la provincia de Yamparáez, al suroeste con el departamento de Potosí, en el sur limita con la provincia de Juana Azurduy de Padilla y al este con las provincias de Belisario Boeto y Tomina.

Organización administrativa
La provincia de Jaime Zudáñez está compuesta de 4 municipios, los cuales son:
 Villa Zudáñez - 11.362 habitantes
 Presto - 12.385 habitantes
 Villa Mojocoya - 8.068 habitantes
 Icla - 7.774 habitantes

Demografía

Población

Véase también
 Provincias de Bolivia

Referencias

Jaime Zudáñez

Provincia de Jaime Zudáñez


Büyükburhaniye, Adana ilinin Ceyhan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Yerleşim yerinin 1928 yılına ait Türkçe kaynaklardaki adı Büyükburhaniye'dir. Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı'nın 1968 yılındaki kaynaklarında ise mahallenin adı Yeşilhöyük olarak geçmektedir. Köy günümüzde Büyükburhaniye ismiyle köy statüsünü sürdürmektedir. Şu anda Ceyhan ilçesine bağlı bir mahalle statüsündedir.

Coğrafya ve ulaşım
Adana il merkezine 42 km, Ceyhan ilçesine 4 km uzaklıktadır.

Nüfus

Altyapı bilgileri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Yerelnet

Ceyhan'ın mahalleleri

Büyükburhaniye, Ceyhan


Oleksandr Oleksandrovytch Martchenko (en ), né le  et mort le , est un homme politique ukrainien.

Membre de Svoboda, il est député de la Rada de 2014 à 2019.

Il meurt le , à l'âge de , alors qu'il combat l'invasion russe de l'Ukraine à , au nord-ouest de Kiev, il s'était engagé dans l'armée de son pays.

Références

Liens externes

Naissance en janvier 1965
Naissance en RSS d'Ukraine
Personnalité politique ukrainienne
Décès à 57 ans
Mort lors de l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022
Décès dans l'oblast de Kiev
Décès en mars 2022
Militaire ukrainien mort lors de la guerre russo-ukrainienne

Oleksandr Martchenko


ප්‍රකාශ විද්‍යාවේ දී (විශේෂයෙන් එය චිත්‍රපට හා ඡායාරූප ශිල්පයට සම්බන්ධ වන විට) ක්ෂේත්‍ර ගැඹුර (DOF) යනු රූපයේ තියුණු ලෙස පෙනෙන දර්ශන කොටසයි. කාචයකට නියමාකාරයෙන් නාභිගත කළ හැක්කේ යම් එක් දුරක් පමණක් වුවත් නාභිගත කළ දුරෙන් දෙපසට වන දුරවල්වලදී තියුණු බව ක්‍රමයෙන් අඩු වේ. එමනිසා DOF තුළ දී සාමාන්‍ය දර්ශන තත්ත්ව යටතේ දී තියුණු නොවීම අදෘශ්‍යමාන වේ.

භූ දර්ශන වැනි සමහරක් රූපවලදී විශාල DOF සුදුසු වන අතර අනෙක් කාර්යයන්හි දී ආලේඛ වැනි කුඩා DOF යොදා ගැනීම වඩාත් යෝග්‍ය වේ.

DOF නිර්ණය කරනු ලබන්නේ වස්තු දුර, කාචයේ නාභීය දුර හා කාචයේ f අංකය (සාපේක්ෂ විවරය) මතය. සමීප දුරවලදී හැර DOF දළ වශයෙන් නිර්ණය කරනු ලබන්නේ වස්තු විශාලනය හා කාචයේ නාභීය දුර මතය. දී ඇති නාභීය දුරක් සඳහා වස්තුව සමීපයට චලනය කිරීමෙන් හෝ වැඩි නාභීය දුරක් සහිත කාචයක් යොදා ගැනීමෙන් විශාලනය ඉහළ නැංවීමෙන් DOF අඩු වන අතර විශාලනය අඩු කිරීමෙන් DOF වැඩි වේ. දී ඇති වස්තු විශාලනයක් සඳහා f අංකය ඉහළ නැංවීම (විවර විෂ්කම්භය අඩු කිරීම) DOF වැඩි කරයි. f අංකය පහළ දැමීම DOF ද පහළ දමයි.

නාභිගත කිරීම අති නාභි දුරකට සකස් කළ විට අති නාභි දුරෙන් අර්ධයක සිට අනන්තය දක්වා DOF ව්‍යාප්ත වේ. මෙය දී ඇති f අංකයක් සඳහා තිබිය හැකි විශාලම DOF වේ.

ඡායාරූපකරණයේ ඩිජිටල් තාක්ෂණය හඳුන්වාදීම මඟින් රූපයේ තියුණු බව පාලනය කිරීමට අතිරේක ක්‍රම සපයා දී තිබේ. සමහරක් ක්‍රම සාම්ප්‍රදායික ක්‍රමවලින් කිසිසේත් කළ නොහැකි DOF සඳහා ඉඩ ලබා දෙන අතර සමහරක් රූපය නිපදවීමෙන් පසු DOF තීරණය කිරීමට ඉඩ ලබා දේ.

ක්ෂේත්‍ර ගැඹුර


Der Ehrenring der Stadt Minden ist eine Auszeichnung der ostwestfälischen Stadt Minden und wird seit 1964 an Persönlichkeiten vergeben, die sich in erhöhtem Maße um das Wohl und Ansehen der Stadt Minden auf kommunalpolitischem, wirtschaftlichem, sozialem, kulturellem und sportlichem Gebiet verdient gemacht haben. Er ist eine der höchsten Auszeichnungen der Stadt Minden.

Gestaltung und Geschichte
Der Ehrenring der Stadt Minden ist aus Gold und zeigt das Stadtwappen. In den Ring werden die Worte eingraviert: "Ehrenring der Stadt Minden für (Name des Geehrten)". Der Ehrenring der Stadt Minden wurde in der Satzung vom 11. Oktober 1963 bekannt gegeben. Die Satzung trat am Tage nach ihrer Veröffentlichung in Kraft. Geändert am 21. Dezember 2000.

Das Recht zum Tragen des Ehrenringes steht nur dem/der Beliehenen zu und erlischt mit dessen/deren Tod. Die Auszeichnung darf von dem/der Beliehenen bzw. den Erben weder verschenkt oder veräußert werden. Der Ehrenring fällt nach dem Tode des/der Beliehenen an die Stadt Minden zurück.

Träger des Ehrenringes

Quelle: Homepage der Stadt Minden. Die Stadt Minden beschränkt die Träger des Ehrenrings auf 25 lebende Personen.

Entscheidergremium
Vorschlagsberechtigt sind der/die Bürgermeister(in) und die Fraktionen des Rates der Stadt Minden. Die Stadtverordnetenversammlung der Stadt Minden entscheidet in nichtöffentlicher Sitzung mit einfacher Mehrheit.

Einzelnachweise

Minden
Kultur (Minden)
 Ehrenring

Ehrenring der Stadt Minden


ووردبريس  هو نظام إدارة محتوى إلكتروني مفتوح المصدر، مبنيّ بلغة بي إتش بي وقواعد بيانات ماي إس كيو إل، تُوزّعه شركة أوتوماتيك تحت رخصة جنو العمومية الإصدار رقم 2 أو أعلى؛ ويساهم في تطويره مجموعة من المطورين المتطوعين. تتيح الوظائف التي يتوفّر عليها ووردبريس إدارة أيّ موقع ويب خصوصًا المدونات.

تشير الإحصاءات إلى أن ووردبريس يشغّل حوالي 33% من مواقع الويب.

تحمل أول نسخة من ووردبريس، التي أُعلن عنها في مايو 2003، رقم الإصدار 0.70؛ وكانت من تطوير مات مولينغ ، ومايك ليتل. والآن الإصدار الأخير 6.0.

نظرة عامة

يستخدم ووردبريس نظام قوالب يعتمد على (معالج القالب) وحديثا أصبح وردبريس يستعمل نظام واجهة برمجة التطبيقات حيث أصبح من الأمكان أستخدام وردبريس كتطبيق خلفي وربطه بتطبيقات مختلفة أمامية.

القوالب

يستطيع مستخدمو ووردبريس تركيب القوالب (Themes) أو التبديل بينها. يسمح القالب بتغيير مظهر المواقع التي تُنشَأ بووردبريس. يمكن تركيب القالب أو حذفه بدون الخوف من تغير أي محتويات في الموقع. كل موقع تم إنشاؤه بواسطة وردبريس يحتاج إلى قالب (Theme) واحد على الأقل ليعمل وأي قالب يجب أن يُصمم بمعايير قياسية (Standards) يعمل برنامج وردبريس بلغة بي اتش بي (PHP) ولغة النص التشعبي (HTML) ولغة تنسيقات النصوص والصفحة (CSS). القوالب يمكن تركيبها مباشرة عن طريق المتجر الموجودة في لوحة تحكم وإدارة برنامج ووردبريس أو يمكنك تحميل القالب كمجلد باستخدام بروتوكول نقل الملفات (FTP) المشهور لرفع الملفات الفولدرات.

لغة وأكواد بي إتش بي ولغة النص التشعبي والستيل شيت الموجودة في أي قالب يمكن تحريرها وإضافتها بسهولة وبميزات أكثر تقدما وتطورا. يمكن تصنيف قوالب ووردبريس إلى تصنيفان وهما قوالب مجانية وقوالب احترافية تحتوي على خيارات أكثر (غير مجانية)، معظم القوالب الموجودة في موقع ووردبريس (WordPress.org)، أما القوالب الاحترافية الممتازة فيجب شراءها من مواقع البيع المشهورة أو من خلال مواقع مطوريها.مستخدمي ووردبريس يمكنهم أيضا إنشاء وتطوير قوالبهم الخاصة بأنفسهم إذا كان لديهم بعض المعرفة والمهارة بكيفية عمل ذلك. إذا لم يكن لدى مستخدم ووردبريس معرفة بكيفية إنشاء وتطوير قالب فيمكنه تنزيل أحد القوالب المجانية من القوالب المتوفرة على موقع وردبريس الرسمي وهي قوالب رائعة يتم فحصها عن طريق فريق فحص القوالب باستمرار.

الإضافات

الإضافات هي برامج مساعدة لمعمارية ووردبريس، وهي تقدم العديد من الوظائف المخصصة لتمكين إحتياجات المستخدميين الخاصة وزيادتها، الإحتياجات الخاصة مثل تقوية تواجد موقع المستخدم على محركات البحث لتحسينها SEO ومثل مداخل العملاء لإظهار المعلومات الخاصة للعميل للمستخدمين المسجليين Logged in users في نظام إدارة المحتوى (كـ ووردبريس) لمزيد من ظهور المحتويات كالويدجات وشريط الإبحار navigation bar .
ليس كل الإضافات المتوفرة تعمل بصوره جيدة إذا ما تم التحديث للووردبريس وربما لاتعمل على الإطلاق إلا إذا قام مطوريها بتحديثها بما يتناسب مع الإصدار الحديث من ووردبريس وتنوه دائما منظمة ووردبريس عن ذلك في موقعها الرسمي أسفل أي برنامج مساعد تقوم بتنزيله أو تركيبه في موقعك.

الميزات الأخرى

من الميزات الأخرى إدارة الإرتباطات المتكاملة Integrated links ومحرك البحث وديا search engine وبنية واضحة للإرتباطات الدائمة Permanent link أو بإختصار Permalinks والقدرة على خصخصة العديد من التصنيفات للمقال الواحد ودعم الوسوم للمقالات. الووردبريس لا يتطلب معرفه بلغات البرمجة مثل HTML، أيضًا تستخدم 90% من المدونات الـ ووردبريس لإدارة مواقعهم ومدوناتهم.

نبذة تاريخية

سلف ووردبريس كان برنامج بي 2 \ كفي لوج (b2/cafelog)، وكان التخمين المقدر له تواجده على 2000 مدونة في مايو سنة 2003، وقد كتب بلغة بي إتش بي للإستخدام مع قواعد بيانات ماي إس كيو إل بواسطة ميشال فلدرجي (Michel Valdrighi) وهو الآن مطور مساهم في منظمة ووردبريس.

ومع أن وردبريس خير خلف فيوجد خلفاء آخرين مثل  (b2evolution).

الخصائص والمميزات

 نظام القوالب: حيث يمكنك تغيير التصميم بسهولة وابتداءً من الإصدار 3.4 تم دعم تعديل القالب والمعاينة بشكل حي ومباشر.
 إدارة متكاملة للنظام: توفر لوحة تحكم لإدارة النظام بشكل متكامل.
 روابط صديقة لمحركات البحث.
 تدعم الإضافات Plugins، وهي أحد أهم الميزات التي تتمع بها الووردبريس وتضم أكثر من 30 ألف إضافة.
 إمكانية إنشاء التصنيفات بشكل شجري (متداخل).
 التنبيهات والتعقيبات: تنبهيك في حال تم ربط موضوع مع موقع آخر.
 إمكانية إنشاء صفحات ثابتة.
 إمكانية مشاركة الكتابة مع عدد من الأشخاص.
 إنشاء قائمة بالزوار الذين كتبوا تعليقات في المدونة.
 يمكن إيقاف بروتوكول إنترنت محدد من كتابة أي تعليق.
 دعم للوسوم (Tags).
 إمكانية إنشاء مربعات في القائمة الجانبية بسهولة.
 تطبيقات خاصة لأنظمة الجوالات والأجهزة اللوحية.
 تقديم المحرر الجديد Gutenberg مع إنطلاقة الإصدار 5.0

التدوين المتعدد
يمكن لووردبريس تقديم خدمة المدونات المتعددة أو شبكة المدونات، كانت تسمى هذه الميزة بووردبريس ملتي يوزر (باللاتينية Wordpress MU) قبل أن يُنبذ استعمال هذه التسمية عندما أصبحت الميزة مدمجة في النسخة الرسمية بدأً من الإصدار 3.0
وأصبح بإمكان المستخدم إنشاء أكثر من مدونة على موقع واحد وعلى نفس قاعدة البيانات وعلى نطاق فرعي أو في مجلد فرعي، وهذا من أشهر الحلول التي يستعملها من يريد إنشاء استضافة مدونات خاصة وتقديمها كخدمة، ويمكن مراقبة المدونات والتعديل بمحتواها بحرية تامة للمدير من لوحة تحكم واحدة.

الإصدارات

معظم إصدارات الووردبريس يكون اسمها الرمزي هو اسم عازف جاز معروف، ابتداء من الإصدار رقم 1.0.

إحصاءات

حسب إحصائيات أليكسا إنترنت فإن 14.7% من أفضل مليون موقع يستخدم ووردبريس، كما أن 33% من المواقع الجديدة تستخدم ووردبريس.

انظر أيضًا

 ووردبريس.كوم
 مات مولينغ
 نظام إدارة المحتوى
 قائمة بنظم إدارة المحتوى
 ووكمرس
 إدارة المحتوى
 إدارة المحتوى التعليمي
 قائمة نظم إدارة المحتوى
 محتوى الويب
 نشر إلكتروني
 نظام إدارة محتوى الويب
 نظام تحكم بالمراجعات
 إليمنتور

مراجع

وصلات خارجية

أنظمة إدارة المحتوى
أوتوماتيك
انشقاقات برمجية
إدارة مواقع الويب
برمجيات 2003
برمجيات أندرويد حرة ومفتوحة المصدر
برمجيات التدوين
برمجيات تستخدم رخصة جنو العمومية
برمجيات حرة بلغة بي إتش بي

ووردبريس


Izvori

 Sportsko društvo GRAFIČAR Osijek 1926. – 1981., monografija NK Grafičar Osijek

1967-68
1967-68
Osijek

Područna nogometna liga NSP Osijek 1967./68.


قمة ريو أو قمة الأرض هي قمة نظمتها الأمم المتحدة بريو دي جانيرو بالبرازيل من أجل البيئة والتقدم. وكان ذلك من 3 يونيو حتى 14 يونيو 1992.

شارك في المؤتمر 172 حكومة، منها 108 دول أرسلت رؤساءها أو رؤساء حكوماتها. وحوالي 2400 ممثل لمنظمات غير حكومية و 17,000 شخص في المنتدى العالمي للمنظمات غير الحكومية  الذي عقد موازيا للقمة وأطلق عليه المركز الاستشاري.

قمة الأرض
مؤتمر قمة الأرض في ريو دي جانيرو لم يسبق له مثيل على مستوى مؤتمرات الأمم المتحدة من حيث حجمه ومجال الاهتمام. وبعد مضي عشرون عاماً على أول مؤتمر عالمي عن البيئة، تسعى الأمم المتحدة إلى مساعدة الحكومات على إعادة التفكير والتنمية الاقتصادية، وإيجاد السبل الكفيلة لوقف تدمير الموارد الطبيعية وتلوث الكوكب. اتجه مئات الآلاف من الناس العاملين في شتى المجالات إلى ريو دي جانيروا لاتخاذ القرارات الصعبة اللازمة لضمان كوكب صحي للأجيال القادمة.

رسالة القمة كانت أنه لا شيء أقل من تغيير وتعديل سلوكياتنا وتصرفاتنا - والذي نقله ما يقارب 10 ألاف إعلامي وسمعه الملايين في أنحاء العالم. إن الرسالة تعبر عن مدى تعقيد المشاكل التي تواجهنا: إن الفقر، وكذلك الاستهلاك المفرط تسبب الضرر المؤكد للبيئة. سلمت الحكومات بالحاجة إلى إعادة توجيه الخطط والسياسات الوطنية والدولية لضمان أن جميع القرارات الاقتصادية راعت الآثار البيئية. وللرسالة نتائج مثمرة، الأمر الذي جعل الكفاءة الإيكولوجية مسؤولية الحكومات والأنشطة التجارية.
 أنماط الإنتاج للمكونات السامة — وخاصة إنتاج مثل الرصاص في البنزين أو المواد السامة والنفايات — يجري فحصها بطريقة منتظمة من الأمم المتحدة والمنظمات الشبه حكومية.
 العثور على مصادر بديلة للطاقة، والاستعاضة عن استخدام الوقود الأحفوري المرتبط بالتغيرات المناخية.
 الاعتماد بشكل أكبر على وسائل النقل العامة لتقليل انبعاثات المركبات والاختنقات المرورية في المدن، والتي تسبب مشاكل صحية ناجمة عن تلوث الهواء أو الضباب والدخان.
 القلق المتنامي والوعي إزاء تنامي مشكلة ندرة المياه.

ولمدة أسبوعين، وتتويجاً لعملية بدأت في ديسمبر 1989 للتخطيط والتعليم وإجراء المفاوضات بين جميع الدول الأعضاء في الأمم المتحدة، بما يؤدي إلى اعتماد جدول أعمال القرن الحادي والعشرين، كعملية واسعة النطاق وتخطيط للعمل على تحقيق التنمية المستدامة عالميا. الأمين العام للمؤتمر موريس سترونغ أطلق على القمة «لحظة تاريخية بالنسبة للبشرية». وعلى الرغم من أن أجندة القرن الواحد والعشرين قد ضعفت بسبب المفاوضات والتسويات، فإن الأمين العام للمؤتمر قال: أنه لا تزال الأجندة في حال تنفيذها برنامج فعال على مستوى المجتمع الدولي. اليوم، والجهود المبذولة لضمان التنفيذ السليم يستمر، ويتم مراجعتها من قبل الجمعية العامة للامم المتحدة في دورتها الاستثنائية التي ستعقد في يونيو 1997.

مؤتمر قمة الأرض أثرت في جميع مؤتمرات الأمم المتحدة لاحقا، والتي بحثت في العلاقة بين حقوق الإنسان والسكان والتنمية الاجتماعية والمرأة والمستوطنات البشرية—والحاجة إلى التنمية المستدامة بيئيا. المؤتمر العالمي لحقوق الإنسان الذي عقد في فيينا عام 1993، على سبيل المثال، أكدت على حق الشعوب في بيئة سليمة والحق في التنمية، والمطالب المثيرة للجدل التي قد اجتمع مع مقاومة من بعض الدول الأعضاء حتى ريو.

معلومات أساسية
العلاقة بين التنمية الاقتصادية والتدهور البيئي لأول مرة وضعت على جدول الأعمال الدولي في عام 1972، في مؤتمر الأمم المتحدة المعني بالبيئة البشرية، الذي عقد في ستوكهولم. بعد المؤتمر، تم إنشاء منظمة الأمم المتحدة للبيئة (يونيب)، وهي اليوم لا تزال تعمل كمحفز عالمي للعمل من أجل حماية البيئة. ببطء في السنوات اللاحقة بدأ إدماج الاهتمامات البيئية في التخطيط الاقتصادي الوطني وصنع القرار. عموما، والبيئة لا تزال تتدهور، والمشاكل، مثل استنفاد طبقة الأوزون، والاحترار العالمي وتلوث المياه نمت أكثر جدية، في حين أن تدمير الموارد الطبيعية تسارع بمعدل ينذر بالخطر.

بحلول عام 1983، عندما شكلت الأمم المتحدة اللجنة العالمية المعنية بالبيئة والتنمية، التدهور البيئي الذي كان ينظر إليه على أنه أثر جانبي للثروة الصناعية وليس سوى أثر محدود، بينما هو مسألة حياة أو موت بالنسبة للدول النامية. بقيادة غرو هارلم برونتلاند في النرويج، وضعت اللجنة قدما في مفهوم التنمية المستدامة، كنهج بديل قائم على النمو الاقتصادي -- «تلبية احتياجات الحاضر دون المساس بقدرة الأجيال المقبلة على تلبية احتياجاتها الخاصة».

بعد النظر في تقرير برونتلاند لعام 1987، دعت الجمعية العامة للامم المتحدة لمؤتمر الأمم المتحدة المعني بالبيئة والتنمية (مؤتمر ريو). الأهداف الرئيسية لمؤتمر القمة تم التوصل إلى تفاهم «التنمية» التي من شأنها دعم التنمية الاقتصادية والاجتماعية والحيلولة دون استمرار تدهور البيئة، وإلى إرساء الأساس لشراكة عالمية بين البلدان النامية والبلدان الصناعية الأكثر تقدما، يرتكز على الاحتياجات المتبادلة والمصالح المشتركة، التي من شأنها ضمان مستقبل صحي لكوكب الأرض.

اتفاقات مؤتمر قمة الأرض
في ريو دي جانيرو، الحكومات - 108 ممثلا من رؤساء الدول أو الحكومات -اعتمدت ثلاث اتفاقيات رئيسية تهدف إلى تغيير النهج التقليدي في التنمية:
 جدول الأعمال القرن 21: وضع برنامج عمل شامل للعمل العالمي في جميع مجالات التنمية المستدامة.
 إعلان ريو بشأن البيئة والتنمية: سلسلة من المبادئ التي تحدد حقوق ومسؤوليات الدول.
 بيان مبادئ الغابات: وهي مجموعة من المبادئ التي تقوم عليها الإدارة المستدامة للغابات في جميع أنحاء العالم.

بالإضافة إلى ذلك، تم فتح باب التوقيع على اثنين من الاتفاقيات الملزمة قانونا التي تهدف إلى منع تغير المناخ العالمي والقضاء على تنوع الأنواع البيولوجية، وإعطاء لمحة عالية لهذه الجهود:
 اتفاقية الأمم المتحدة الإطارية بشأن تغير المناخ.
 اتفاقية التنوع البيولجي.

جدول أعمال القرن 21 يتناول المشاكل الملحة اليوم، ويهدف إلى تحضير العالم لمواجهة تحديات القرن المقبل. وهو يتضمن مقترحات مفصلة للعمل في المجالات الاجتماعية والاقتصادية (مثل مكافحة الفقر وتغيير أنماط الإنتاج والاستهلاك، ومعالجة الديناميات الديمغرافية)، ولحفظ وإدارة الموارد الطبيعية التي هي أساس الحياة—حماية الغلاف الجوي والمحيطات والتنوع البيولوجي، ومنع إزالة الغابات، وتعزيز الزراعة المستدامة على سبيل المثال.

وافقت الحكومات على أن التكامل بين البيئة والشواغل الإنمائية سيؤدي إلى تلبية الاحتياجات الأساسية، وتحسين المعايير للجميع، وتحسين حماية النظم البيئية وإدارتها على نحو أفضل وأكثر أمانا ومستقبل أكثر ازدهارا. تنص الديباجة على أن «ليس هناك أمة تستطيع تحقيق هذا من تلقاء نفسها. معا يمكننا إقامة شراكة عالمية من أجل التنمية المستدامة».

برنامج العمل أوصى أيضا بسبل تعزيز الدور الذي تقوم به المجموعات الرئيسية: النساء، ونقابات العمال والمزارعين والأطفال والشباب، والشعوب الأصلية، والأوساط العلمية، والسلطات المحلية وقطاع الأعمال والصناعة والمنظمات غير حكومية في تحقيق التنمية المستدامة.

إعلان ريو بشأن البيئة والتنمية يعتمد جدول أعمال القرن 21 من خلال تحديد حقوق ومسؤوليات الدول فيما يتعلق بهذه القضايا. من مبادئه:
 على أن البشر هم في صميم الاهتمامات المتعلقة بالتنمية المستدامة. يحق لهم أن يحيوا حياة صحية ومنتجة في وئام مع الطبيعة.
 أن عدم اليقين العلمي لا ينبغي أن تؤخر اتخاذ تدابير لمنع التدهور البيئي حيث توجد تهديدات بأضرار خطيرة أو لا رجعة فيها.
 أن يكون للدول الحق السيادي في استغلال مواردها الخاصة ولكن لا تسبب ضررا لبيئة الدول الأخرى.
 أن القضاء على الفقر وتقليل التفاوت في مستويات المعيشة في جميع أنحاء العالم هي «لا غنى عنه» من أجل التنمية المستدامة.
 أن المشاركة الكاملة للمرأة أمر ضروري لتحقيق التنمية المستدامة.
 أن تعترف البلدان المتقدمة بالمسؤولية التي تتحملها في السعي الدولي لتحقيق التنمية المستدامة في ضوء الضغوط التي تلقيها مجتمعاتها على كاهل البيئة العالمية والتكنولوجيات والموارد المالية التي تحت تصرفها.

بيان المبادئ المتعلقة بالغابات، وغير ملزم قانونا بيان المبادئ من أجل الإدارة المستدامة للغابات، وكان التوافق العالمي الأول الذي تم التوصل إليه في مجال الغابات. من أحكامه:
 أن جميع البلدان، ولا سيما البلدان المتقدمة، ينبغي أن تبذل جهداً ل«العالم الأخضر» من خلال إعادة التشجير والحفاظ على الغابات.
 أن الدول لها الحق في تطوير الغابات وفقا لاحتياجات الاجتماعية والاقتصادية، وتمشيا مع السياسات الوطنية للتنمية المستدامة.
 وينبغي أن يخصص موارد المالية محددة تقدم لتطوير البرامج التي تشجع السياسات الاقتصادية والاجتماعية البديلة.

كما دعت الأمم المتحدة في مؤتمر القمة للتفاوض على اتفاق قانوني دولي حول التصحر، لاجراء محادثات حول منع استنزاف المخزونات السمكية، لوضع برنامج عمل لتحقيق التنمية المستدامة للدول النامية، وإنشاء آليات لضمان تنفيذ اتفاقات ريو.

مراجع

الأمم المتحدة في 1992
البرازيل في 1992
البيئة في 1992
أحداث يونيو 1992 في أمريكا الجنوبية
اتفاقية الأمم المتحدة المبدئية بشأن التغير المناخي
ريو دي جانيرو في القرن 20
بيئة طبيعية
تنمية مستدامة
سياسة ولاية ريو دي جانيرو
مؤتمرات 1992
مؤتمرات بيئة
مؤتمرات دبلوماسية في البرازيل
مؤتمرات دبلوماسية في القرن 20

قمة ريو


Podsavezna nogometna liga NP Osijek je s ostalim podsaveznim ligama predstavljala 4. rang nogometnog natjecanja u SFRJ. Prvenstvo se igralo dvokružno. Prvak je igrao kvalifikacije za Slavonsku nogometnu zonu, dok su dvije posljednjeplasirane momčadi ispadale u niži rang.

Kvalifikacije za Slavonsku nogometnu zonu
22. lipnja 1969.: NK Elektra Osijek - NK Radnički Županja 1:1
29. lipnja 1969.: NK Radnički Županja - NK Požega Slavonska Požega 4:0
6. srpnja 1969.: NK Požega Slavonska Požega - NK Elektra Osijek 1:1
13. srpnja 1969.: NK Radnički Županja - NK Elektra Osijek 2:1
20. srpnja 1969.: NK Požega Slavonska Požega - NK Radnički Županja :
27. srpnja 1969.: NK Elektra Osijek - NK Požega Slavonska Požega :

Promociju u Slavonsku nogometnu zonu je izborio NK Radnički Županja.

Izvori
 Sportsko društvo GRAFIČAR Osijek 1926. – 1981., monografija NK Grafičar Osijek

1968-69
1968-69
Osijek

Područna nogometna liga NSP Osijek 1968./69.


Parthenocissus dalzielii es una especie de planta trepadora perteneciente a la familia Vitaceae. Se encuentra en el Este de Asia y Sudeste de Asia.

Descripción
Parthenocissus dalzielii crece con tres hojas anchas de color verde desde abril a julio. Se adhiere bien a las paredes y superficies inclinadas. Tiene pequeños frutos que parecen uvas y son de color azul oscuro casi negro cuando están maduros.

Distribución
En China se encuentran en Anhui, Fujian, Guangdong, Guangxi, Henan, Hubei, Hunan, Jiangsu, Jiangxi, Sichuan and Zhejiang. Es usado en Hong Kong por el gobierno como parte de la estabilización de taludes.

Taxonomía
Parthenocissus dalzielii fue descrita por Gagnepain y publicado en Notulae Systematicae. Herbier du Museum de Paris 2: 11, en el año 1911.
Sinonimia
 Landukia landuk Planch.
 Parthenocissus landuk Gagnep.
 Vitis landuk Miq.

Referencias

Enlaces externos

dalzielii

Parthenocissus dalzielii


Stadionul "Anghel Iordănescu" (fost Niță Pintea) este un stadion din Voluntari, actualmente folosit de clubul de fotbal FC Voluntari. Are o capacitate maximă de 4600 de locuri.

Note

Stadioane de fotbal din România
Voluntari

Stadionul Anghel Iordănescu


Manuel Antonio Román Madariaga (Doñihue, 1858-Valparaíso, ) fue un sacerdote, lexicógrafo y académico de la lengua chileno.

Biografía

Recibió las órdenes sacerdotales en 1881. A partir de 1899, fue vicario general del arzobispado.

Además de distintas obras de temática religiosa propias de los cargos que ostentó, es autor del Diccionario de chilenismos y de otras voces y locuciones viciosas, publicado en 5 volúmenes desde 1901 hasta 1918. Se trata de un diccionario de carácter prescriptivo, centrado en el vocabulario del español de Chile.

Entre sus aficiones, se hallaba la de escribir poemas y algunas composiciones teatrales.

En 1915, fue elegido miembro de número de la Academia Chilena de la Lengua, en la que ocupó hasta su muerte el sillón número 2.

Referencias

Enlaces externos

 Diccionario de chilenismos y de otras voces y locuciones viciosas (en Internet Archive):
 1901-1908: Vol. 1: A - C.
 Vol. 1. Facsímil electrónico.
 1908-1911: Vol. 2: CH - F.
 Vol. 2. Facsímil electrónico.
 Juicios sobre los Tomos 1 y 2.
 1913: Vol.3: G - M.
 Vol. 3. Facsímil electrónico.
 Juicios sobre el Tomo 3.
 1913-1916: Vol.4: N - Q.
 Vol. 4. Facsímil electrónico.

Nacidos en Doñihue
Fallecidos en Valparaíso
Académicos numerarios de la Academia Chilena de la Lengua
Lexicógrafos de Chile
Sacerdotes católicos de Chile

Manuel Antonio Román


Carpenter Brut er en fransk elektronisk musiker, hvis rigtige navn er Franck Hueso, der har bopæl i Poitiers, Frankrig. Meget få personlige oplysninger er kendt om ham, bortset fra hans nationalitet. Hans anonymitet er et bevidst kunstnerisk valg for at lægge mere vægt på selve musikken end musikeren bag den. Hidtil har han udgivet tre EP'er, som blev samlet sammen og udgivet sammen under titlen Trilogy i 2015. Han har også bidraget med originalmusik til en række computerspil. Han begyndte at skrive musik som Carpenter Brut med det formål at blande lyde fra horrorfilm, metal, rock og elektronisk musik. Han har turneret i USA og Europa. Han var blandt andet på turné i USA sammen med det svenske heavy metal-band Ghost i 2016.

Diskografi

Album
 Trilogy (2015, en samling af EP I, II ogIII)
 CARPENTERBRUTLIVE (2017)

EP'er
 EP I (2012)
 EP II (2013)
 EP III (2015)

Musik til computerspil
 The Crew (bidrag til soundtracket)
 Hotline Miami 2 (bidrag til soundtracket)
 Furi (bidrag til soundtracket)
 Hacknet (bidrag til soundtracket)

Referencer

Elektroniske musikere
Musikere fra Frankrig

Carpenter Brut


In den Vereinigten Staaten werden als Bundesrichter (engl. federal judge) normalerweise diejenigen Richter bezeichnet, welche gemäß Artikel III der Verfassung der Vereinigten Staaten vom Präsidenten ernannt und vom Senat bestätigt wurden.

Gemäß Artikel III Absatz 1 der Verfassung liegt die rechtsprechende Gewalt beim Obersten Gerichtshof der Vereinigten Staaten sowie weiteren unter ihm stehenden und vom Kongress einzurichtenden Bundesgerichten. Aktuell sind dreizehn Bundesberufungsgerichte (engl. courts of appeals), 94 Bundesbezirksgerichte (engl. district courts) und ein Gericht für Internationalen Handel (engl. Court of International Trade) eingerichtet. Jeder Richter, welcher an eines der vorgenannten Gerichte (einschließlich des Obersten Gerichtshofes) berufen worden ist, wird als Bundesrichter bezeichnet.

Es existieren einige weitere Bundesgerichte, die jedoch nicht gemäß Artikel III der Verfassung eingerichtet wurden, sondern ihre Entscheidungsgewalt als teilweise von der Legislative abhängige Institutionen aus Artikel I der Verfassung herleiten. Der Oberste Gerichtshof hat entschieden, dass die Einrichtung solcher Gerichte zwar zulässig ist, ihre Entscheidungsmacht jedoch teilweise beschränkt ist. Dennoch werden gelegentlich auch die Richter an diesen Gerichten als Bundesrichter bezeichnet. Um sie von den Richtern an den oben genannten Gerichten zu unterscheiden, werden sie häufig "Nicht-Artikel-III-Richter" (engl. Non-Article III judges) genannt.

Amtszeit und Gehalt
"Artikel-III-Richter" werden grundsätzlich auf Lebenszeit ernannt, scheiden also erst mit ihrem Rücktritt oder Tod aus dem Amt aus. Allerdings können sie bei schweren Verstößen vom Kongress durch Amtsenthebung (engl. Impeachment) aus dem Amt entfernt werden. Ob darüber hinaus die Möglichkeit besteht, einen Bundesrichter wegen Amtsvergehen vor einem Bundesgericht anzuklagen und von diesem aus dem Amt entfernen zu lassen, ist in der amerikanischen Rechtswissenschaft umstritten.

Artikel III der Verfassung verbietet es dem Kongress, die Amtsbezüge der Bundesrichter während ihrer Amtszeit zu kürzen. Die Bezüge eines Richters an einem Bundesbezirksgericht betragen (Stand 2022) 223.400 Dollar im Jahr, die eines Richters an einem Bundesberufungsgericht 236.900 Dollar und die eines Richters am Obersten Gerichtshof 274.200 Dollar. Zusätzlich erlaubt sind Einnahmen von maximal 21.000 Dollar für Lehrtätigkeiten.

Chief Justice John Roberts hat wiederholt eine Erhöhung der Bezüge gefordert, da seiner Meinung nach die Unterbezahlung der Bundesrichter zu mangelnder Kompetenz auf der Richterbank führt. Tatsächlich verdient ein guter Anwalt in seinem ersten Jahr als Associate in einer namhaften amerikanischen Großkanzlei bereits ähnlich viel wie ein Bundesrichter, später als Partner in einer Großkanzlei deutlich mehr. Wenn sich dann die Frage stellt, ob man einen Wechsel ins Richteramt anstreben sollte, steht die Aussicht auf das damit verbundene Renommee der Aussicht auf ein Gehalt wie in den ersten Berufsjahren gegenüber. Daher befürchtet Roberts, dass viele gute Anwälte, wenn überhaupt, nur für kurze Zeit Richter werden möchten, was das Richteramt zu einer Stufe auf der Karriereleiter verkommen lasse und die Unabhängigkeit der Gerichtsbarkeit gefährden könne.

Ruhestand
Tritt ein Richter in den Ruhestand, nachdem er das erforderliche Lebensalter und Dienstalter erreicht hat, erhält er für den Rest seines Lebens Bezüge in voller Höhe seines letzten Gehalts, gegebenenfalls zuzüglich eines Ausgleichs für gestiegene Lebenshaltungskosten. Das hierfür erforderliche Lebensalter bei mindestens 15 Dienstjahren als Artikel-III-Richter ist 65 Jahre. Für jedes Dienstjahr weniger ist ein Lebensjahr mehr erforderlich, sodass beispielsweise ein 70-Jähriger nach 10 Dienstjahren ebenfalls die vollen Bezüge erhält. Da somit die erforderliche Summe von Lebensjahren und Dienstjahren immer 80 ist, wird die Regelung auch "Rule of 80" genannt.

Zahl der Richter
Die genaue Anzahl an Bundesrichtern ändert sich ständig, da frei werdende Stellen meist erst nach einiger Zeit neu besetzt werden und zudem gelegentlich neue Stellen geschaffen (oder seltener Stellen gestrichen) werden, um dem veränderten Arbeitsaufkommen in einem Gerichtsbezirk gerecht zu werden.

2009 gab es 874 Bundesrichterstellen: neun am Obersten Gerichtshof, 179 an den Berufungsgerichten, 677 an den Bezirksgerichten und neun am Gericht für Internationalen Handel. Während die Zahl der Richter am Obersten Gerichtshof immer die gleiche war, hat sich die Zahl der Berufungsrichter allein seit 1950 verdoppelt, die der Bezirksrichter sogar verdreifacht.

Nicht-Artikel-III-Richter
Bundesgerichte, die vom Parlament nach Artikel I der Verfassung eingerichtet wurden und deren Richter somit im engeren Sinn keine Bundesrichter sind, sind unter anderem die Insolvenzgerichte (engl. United States bankruptcy courts), das Steuergericht (engl. United States Tax Court) und das Gericht für Ansprüche gegen den Staat (engl. United States Court of Federal Claims). Die Richter an diesen Gerichten werden, anders als die Artikel-III-Richter, nicht auf Lebenszeit, sondern für eine festgelegte Amtsperiode berufen.

Siehe auch
 Bundesgerichte der Vereinigten Staaten

Weblinks

 Häufige Fragen zu Gerichten der Vereinigten Staaten (englisch)

Einzelnachweise

Beruf (Rechtspflege)
Judikative (Vereinigte Staaten)

Bundesrichter (Vereinigte Staaten)


7504 Kawakita este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7504 Kawakita este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Oizumi de Takao Kobayashi. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,17 ua, o excentricitate de 0,20 și o înclinație de 1,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

7504 Kawakita


NGC 143 este o galaxie spirală, posibil și barată, situată în constelația Balena. A fost descoperită în anul 1886 de către Frank Muller. De asemenea, a fost observată încă o dată de către Herbert Howe.

Note

Vezi și
 NGC 142
 NGC 144

Legături externe
 NGC 143 pe WikiSky
 NGC 143 pe spider.seds.org

Galaxii spirale
Obiecte NGC
Constelația Balena
Obiecte astronomice descoperite în 1886
Obiecte astronomice descoperite de Frank Muller (astronom)

NGC 143