Kasım Paşa (d.?-ö.?) Rumeli beylerbeyi ve vezirlik görevlerinde bulunmuş Osmanlı devlet adamı.

Kasım Paşa Vezir olarak görevliyken 1442 yılında Vazag Muharebesinde Osmanlı güçlerinin yenilgisi sonucu görevden alınan Hadım Şehabettin Paşa'nın yerine Rumeli Beylerbeyi oldu. Macar Kralı János Hunyadi ile 3 Kasım 1443 tarihinde Niş Muharebesinde ve aynı yıl içerisinde İzladi derbendinde yapılan savaşta ağır mağlubiyet aldı. Bu başarısızlıklarından dolayı beylerbeyliği görevinden alındı. Hammer'e göre 1444 yılında yapılan Yalvaç Muharebesinde esir düştü.

II. Mehmed döneminde yeniden Rumeli Beylerbeyi olan Kasım Paşa, II. Bayezid döneminde de vezirlik görevinde bulundu.

Edirne'de kendi adına 1478/79 yılında yaptırdığı Evliya Kasım Paşa olarak adlandırılan cami haziresindeki türbeye gömüldü. Ancak bazı kaynaklarda bu Kasım Paşa'nın Dudumazakoğlu Kasım Paşa olduğu da belirtilmektedir.

Kaynakça

Osmanlı devlet görevlileri
Osmanlı paşaları
Doğum tarihi bilinmeyenler
Osmanlı Rumeli valileri

Kasım Paşa


Falco, (1957. – 1998.) austrijski glazbenik.
 Edie Falco (* 1963.), američka glumica.
 Falco, naziv za rod sokolova

Falco

Falco (razdvojba)


Osman Özdemir (* 1. September 1961 in Adapazarı) ist ein ehemaliger türkischer Fußballspieler und aktueller Trainer.

Karriere

Als Spieler
Osman Özdemir spielte in den 80er und 90er Jahren bei diversen Süper-Lig- und TFF-1.-Lig-Vereinen. Durch seine langjährige Tätigkeit bei Gençlerbirliği Ankara wird er mit diesem Verein assoziiert. Er wird sowohl von den Fans wie auch von dem Verein als einer der bedeutendsten Spieler der Vereinsgeschichte aufgefasst. Mit Gençlerbirliği konnte er in der Spielzeit 1986/87 den türkischen Fußballpokal gewinnen.

Mit Adanaspor erreichte er in der Saison 1987/88 die Meisterschaft der TFF 1. Lig und damit den Aufstieg in die Süper Lig.

1996 beendete er beim damaligen Istanbuler Drittligisten Mithatpaşaspor seine Laufbahn als aktiver Spieler.

Als Trainer
Im Anschluss an seine Spielerkarriere entschied er sich, eine Trainerlaufbahn zu starten. Als erste Tätigkeit übernahm er bei Sakaryaspor den Posten des Co-Trainers. Anschließend übernahm er den gleichen Posten bei Gençlerbirliği Ankara und Çaykur Rizespor.

2002/03 übernahm er Kırıkkalespor und war somit das erste Mal als Cheftrainer tätig. Bereits nach kurzer Zeit trennte er sich aber von diesem Verein.

Im Anschluss an diese Tätigkeit arbeitete er der Reihe nach bei Gençlerbirliği Ankara und Diyarbakırspor wieder als Co-Trainer.

Im Februar 2006 wurde er der Cheftrainer von Çankırıspor. Diese Tätigkeit übte er etwa ein Jahr aus.

Am 27. Spieltag  der Saison 2006/07 ersetzte er beim Zweitligisten Gençlerbirliği Oftaş den zurückgetretenen Trainer Metin Diyadin. Er konnte mit diesem Verein die Tabellenspitze halten und erreichte am Saisonende die Meisterschaft der TFF 1. Lig und damit den direkten Aufstieg in die Süper Lig. Nach einigen schlechten Ergebnissen in der Süper Lig wurde er vom Posten des Cheftrainers entfernt.

In den nachfolgenden Spielzeiten trainierte er Orduspor und Adanaspor.

Im Sommer 2011 übernahm er den finanziell stark angeschlagenen Absteiger Konyaspor. Dieser Verein wurde von der UEFA mit einem Transferverbot bestraft. Darüber hinaus trennten sich die meisten gestandenen Profis von diesem Verein. Özdemir war hier gezwungen, mit einigen Profis und mit vielen Nachwuchsspielern eine schlagkräftige Mannschaft für die anstehenden TFF 1. Lig-Saison zu formen. Entgegen den Erwartungen setzte er sich mit der Mannschaft früh an der Tabellenspitze fest und erreichte zum Saisonende die Playoffs der 1. Lig. Zum Saisonende wurde bekannt gegeben, dass Özdemir den Verein verlassen wird.

Wenige Tage vor dem Beginn der PTT-1. Lig 2012/13-Spielzeit wurde er als Nachfolge des zurückgetretenen Trainers Güvenç Kurtar vorgestellt. Mit dieser Mannschaft gelang ihm keine gute Start in die Saison. Nachdem seine Mannschaft am 5. Spieltag 1:5 gegen Kayseri Erciyesspor verlor und die Mannschaft mit zwei Punkten aus fünf Spielen sich auf dem vorletzten Tabellenplatz befand, trat Özdemir von seinem Amt zurück. Drei Tage nach seinem Rücktritt wurde Mustafa Uğur als Nachfolge vorgestellt.

Am 31. Januar 2013 wurde er beim Zweitligisten Kartalspor als Nachfolger des zuvor zurückgetretenen Özcan Kızıltan vorgestellt. Er sollte die Mannschaft vorerst bis zum Saisonende betreuen. Nach dem 28. Spieltag trat er von seinem Amt zurück und wurde wenig später durch Mehmet Altıparmak ersetzt.

Erfolge

Als Spieler
 Mit Gençlerbirliği Ankara:
 Türkischer Pokalsieger (1): 1986/87

 Mit Adanaspor:
 Meisterschaft der TFF 1. Lig (1): 1987/88
 Aufstieg in die Süper Lig (1): 1987/88

Als Trainer
 Mit Gençlerbirliği Oftaş:
 Meisterschaft der TFF 1. Lig (1): 2006/07
 Aufstieg in die Süper Lig (1): 2006/07

Weblinks

 Spieler-Profil bei tff.org der Website des türkischen Fußballverbandes (englisch)
 Trainer-Profil bei tff.org der Website des türkischen Fußballverbandes (englisch)
 Spieler-Profil bei mackolik.com (türkisch)
 Trainer-Profil bei mackolik.com (türkisch)

Einzelnachweise

Fußballspieler (Adanaspor)
Fußballspieler (Gençlerbirliği Ankara)
Fußballspieler (Konyaspor)
Fußballspieler (Sakaryaspor)
Fußballspieler (Yozgatspor)
Fußballtrainer (MKE Kırıkkalespor)
Person (Adapazarı)
Türke
Geboren 1961
Mann
Fußballtrainer (Orduspor)
Fußballtrainer (Adanaspor)
Fußballtrainer (Hacettepe SK)
Fußballtrainer (Kartalspor)
Fußballtrainer (Adana Demirspor)
Fußballtrainer (Konyaspor)
Türkischer Fußballpokal-Sieger

Osman Özdemir


الشيخ بوعمامة هو فيلم جزائري تم إنتاجه عام 1985 للمخرج الجزائري بن عمر بختي. قام في بطولته الممثل عثمان عريوات بالاشتراك مع أحمد بن عيسى، روني روسال وغيرهم.

نبذة عن الفيلم
تدور قصة الفيلم حول ملحمة الشيخ بوعمامة أحد زعماء المقاومة الوطنية في الجزائر زمن الاستعمار الفرنسي. تجري الأحداث في جنوب غرب الجزائر، كما يروي الفيلم مراحل مختلفة من المقاومة وخاصة عن واحدة من انتفاضات الشعب الجزائري وهي معركة أولاد سيدي الشيخ بوعمامة والتي تم تعيين الجنرال الفرنسي ليوتي لمحاولة قَمعها وإنهاء هذه المقاومة.

أفلام إنتاج 1985
أفلام جزائرية

الشيخ بوعمامة (فيلم)


A repeating rifle is a single-barreled rifle capable of repeated discharges between each ammunition reload. This is typically achieved by having multiple cartridges stored in a magazine (within or attached to the gun) and then fed individually into the chamber by a reciprocating bolt, via either a manual or automatic action mechanism, while the act of chambering the round typically also recocks the hammer/striker for the following shot.  In common usage, the term "repeating rifle" most often refers specifically to manual repeating rifles (e.g. lever-action, pump-action, bolt-action, etc.), as opposed to self-loading rifles, which use the recoil, gas, or blowback of the previous shot to cycle the action and load the next round, even though all self-loading firearms are technically a subcategory of repeating firearms.

Repeating rifles were a significant advance over the preceding single-shot breechloading rifles when used for military combat, as they allowed a much greater rate of fire. The repeating Spencer rifle saw use by cavalry during the American Civil War and the subsequent American Indian Wars, and the first repeating air rifle to see military service was the Windbüchse rifle.

Early repeaters
 Kalthoff repeater (about 1630)
 Lorenzoni repeater (about 1650)
 Lagatz Rifle: a modification of the Lorenzoni System, designed by Danzig gunsmith Daniel Lagatz around the year 1700.
 Harmonica gun (1742)
 Cookson repeater (1750)
 Fafting Rifle: In 1774 a rifle was invented by a Norwegian colonel by the name of Fafting capable of firing 18 to 20 shots a minute and being used as an ordinary rifle by taking off a spring-loaded container attached to the gun's lock. It was also stated that the inventor was working on a gun capable of firing up to 30 times in a minute on more or less the same principles.
 The Belton flintlock was a repeating flintlock design using superposed loads, conceived by Philadelphia, Pennsylvania, resident Joseph Belton some time prior to 1777. The musket design was offered by Belton to the newly formed Continental Congress in 1777. Belton wrote that the musket could fire eight rounds with one loading.
 Girardoni air rifle (1779)
 1789 French Rifle: In 1791 it was mentioned in a book published in France that there existed since at least 1789 a rifle that held 5 or 6 shots and was capable of being reloaded three times in a minute for a total of 15 or 18 shots a minute. A rifle similar in type to this was also stated to be kept at the Hotel de la Guerre(fr).
 Church and Bartemy/Bartholomew gun: A repeating rifle designed by the Americans William Church and Chrostus Bartemy or Bartholomew in 1813 with three separate magazines for containing up to 42 charges of ammunition and capable of firing 25 shots a minute. It could be reloaded in one minute.
 Thomson Rifle: a flintlock repeating rifle patented in 1814, using multiple breeches to obtain repeating fire.
 Leroy Rifle: In 1815 (sometimes incorrectly dated as 1825) a French inventor called Julien Leroy patented a flintlock and percussion revolving rifle with a mechanically indexed cylinder and a priming magazine.
 Lepage Guns: In 1819 a French gunsmith called Lepage invented and presented at the French industrial exposition of that year percussion 2-shot and 4-shot turn-over rifles In 1823 he exhibited a volley rifle that fired 7 rifled barrels simultaneously as well as a turning carbine. In 1827, the same inventor exhibited at another French industrial exposition 11 percussion and 1 flintlock firearms which included a 4-shot revolving rifle, a 'double rifle' with a cylinder with 5 charges and a 'single rifle' and a pair of pistols also with a cylinder with 5 charges.
 Pirmet-Baucheron Revolving Rifle: In 1822 a French gunsmith called Pirmet-Baucheron presented a revolving rifle with 7 shots and a single lock.
 Hewson Magazine Gun: In 1824 an English gunsmith called W. P. Hewson advertised, amongst other firearms and one air gun, a magazine gun.
 Jobard Rifle: a turret rifle with 14 shots patented in Belgium in 1826 and presented to the government in 1835.
 Henry Rifle: a French 14 shot flintlock rifle in the style of the Kalthoff and Lorenzoni rifles patented in 1831 (granted in 1835) by Francois-Antoine Henry though possibly based on an earlier design published in 1809 by the same author.
 Silas Day Magazine Gun: A percussion revolving rifle to which was attached a loose-powder-and-ball magazine patented in the US in 1837.
 Colt Ring Lever rifles (1837)
 Bailey, Ripley and Smith Magazine Rifle: In 1838 the Americans Lebbeus Bailey, John B. Ripley and William B. Smith patented a percussion repeating rifle with a gravity-operated tubular magazine which could hold up to 15 re-useable steel cartridge-chambers.
 Eaton Rifle: In 1838 a percussion rifle invented in America by James Eaton was described as being capable of holding 24 rounds in a rotating magazine and discharging them all in four minutes for a rate of fire of 6 rounds per minute.
 Kratsch Rifle: In 1839 it was reported that a mechanic called Kratsch from Bayreuth had invented a rifle capable of firing 30 times in a minute and being reloaded in one minute.
 Devisme Guns: In 1844 a French gunsmith known as Devisme presented a variety of repeating firearms for the French Industrial Exposition of 1844 including an 18 shot pistol with no visible hammer or lock, a 6 shot pistol, a rifle with 6 shots and a 'revolving thunder' and a four shot 'double acting' rifle.
 Jennings Magazine Rifle: in 1847 Walter Hunt patented in Britain a repeating rifle he called "the Volitional Repeater". He would patent it again in the United States in 1849.  This rifle featured a tubular magazine beneath the barrel and a lever mechanism to raise cartridges into the chamber.  Unable to finance the building of the rifle, Hunt sold the rights to George Arrowsmith who in turn had an employee, Lewis Jennings, improve the lever mechanism. Courtland Palmer placed the first order for the "Jennings Magazine rifle" for his hardware store: Robbins & Lawrence. The rifle did not sell well as the ammunition was a hollow based bullet containing gunpowder. Most of the guns were later converted to single shot rifles. Two employees working at Robbins & Lawrence: Horace Smith and Daniel B. Wesson improved the design and sold it as the "Smith-Jennings Repeating Rifle".  At first they used a slightly modified Flobert cartridge, patented in 1853, but later they would switch to a modified Rocket Ball type of ammunition altered so as to function as a self-contained centerfire cartridge.
 Cass Repeating Belt Gun: A percussion repeating rifle patented in 1848 in the US using a chain or belt in the stock which carried paper cartridges to the breech of the gun.
 Buchel Cartridge Magazine Gun: The first tubular cartridge magazine gun to be patented in the United States in February 1849.
 Perry 'Faucet-Breech' Gun: A hinged or tilting breech repeating rifle patented in the US in December 1849 by Alonzo Perry using paper cartridges contained in several gravity-operated tubular magazines in the stock and a separate magazine for fulminate pills which were used for ignition.
 Porter Self-Loading Gun: In February 1851 a loose-powder-and-ball percussion magazine gun invented by a Parry W. Porter, better known for the turret rifle he invented and to which the magazine for his loose-powder-and-ball gun was to be attached, was reported on in American newspapers and later in the same year a patent was procured by the inventor.
 Needham Self-Loading Carbine: A self-loading carbine demonstrated in June 1851 at the Great Exhibition by Joseph Needham.
 Dixon Self-Loading and Self-Priming Gun: A repeating gun demonstrated by a C. S. Dixon which won a silver award at the Annual Fair of the American Institute in October 1851.
 The first slide action patent: Issued in Britain in 1854, to Alexander Bain who modified the mechanism of a harmonica gun.
 1854 Lindner Revolving Rifle: In 1854 the German Edward Lindner patented in the United States and Britain a repeating rifle which used a revolving cylinder to elevate the cartridges, which were paper and could be either self-contained needlefire cartridges or use external percussion caps for ignition, to the breech from a tubular magazine located under the barrel.
 Colette Gravity Pistol: a repeating saloon gun premiered at the 1855 World's Fair. Despite popularly being known as the Colette Gravity Pistol its original inventor was actually a Belgian called Jean Nicolas Herman.
 Colt revolving rifle (1855)
 Leroux Magazine Gun: At the Exposition Universelle (1855) in France a French gunsmith called Leroux demonstrated a repeating carbine with a magazine for 36 Flobert cartridges and which featured a novel cartridge extractor.
 Spencer repeating rifle (1860)
 Roper repeating shotgun (1882/1885)

Mechanisms

Manual

Revolver action

While some early long guns were made using the revolver mechanism popular in handguns, these did not have longevity. Even though the revolver mechanism was fine for pistols, it posed a problem with long guns: without special sealing details, the cylinder produces a gas discharge close to the face when the weapon is fired from the shoulder, as was the common approach with rifles.

Falling block action

Although most falling-blocks were single-shot actions, some early repeaters used this design, notably the Norwegian Krag–Petersson and the U. S. Spencer rifle.  The former loaded from a Henry-style underbarrel magazine; the latter fed from a tubular magazine in the buttstock.

Lever action

In a classic lever-action firearm of the Henry-Winchester type, rounds are individually loaded into a tubular magazine parallel to and below the barrel. A short bolt is held in place with an over center toggle action. Once closed, the over center action prevents opening solely by the force on the bolt when the weapon is fired. This toggle action is operated by a hand grip that forms part of the trigger guard. When operated, a spring in the tubular magazine pushes a fresh round into position. Returning the operating lever to the home position chambers the round and closes the breach. An interlock prevents firing unless the toggle is fully closed. The famous Model 1873 Winchester is exemplary of this type. Later lever-action designs, such as Marlin leverguns and those designed for Winchester by John Browning, use one or two vertical locking blocks instead of a toggle-link. There also exist lever-action rifles that feed from a box magazine, which allows them to use pointed bullets.

A one-off example of Lever action reloading on automatic firearms is the M1895 Colt–Browning machine gun. This weapon had a swinging lever beneath its barrel that was actuated by a gas bleed in the barrel, unlocking the breech to reload. This unique operation gave the nickname "potato digger" as the lever swung each time the weapon fired.

Pump action

With a pump-action firearm, the action is operated by a movable fore-end that the shooter moves backwards and forwards to eject a spent round, and extract and chamber a fresh round of ammunition. Pump-actions are usually associated with shotguns, but one example of a pump-action rifle is the Remington Model 7600 series. Rifles with pump action are also called slide-action. This style of rifle is still popular with some local law enforcement branches as a rifle that is easy to train officers who are already familiar with the pump shotgun.

Bolt action

The bolt is a mechanism that is operated by hand to extract a fired cartridge, move a fresh round into the chamber and reset the firing pin, readying the weapon to fire again. The bolt closes the breech end of the barrel and contains the firing pin. The bolt is held in place with a lever that fits into a notch. Moving this lever out of the notch will release the restraint on the bolt, allowing it to be drawn back. An extractor removes the spent cartridge, which is then ejected through the lever slot. A spring at the bottom of the magazine pushes up the reserve rounds, positioning the topmost between the bolt and the chamber at the base of the barrel. Pushing the bolt lever forward chambers this round and pushing the lever into the notch locks the bolt and enables the trigger mechanism. The complete cycle action also resets the firing pin. The Mauser rifle of the late 19th and early 20th centuries is the most famous of the bolt-action types, with most similar weapons derived from this pioneering design, such as the M1903 Springfield and the Karabiner 98 Kurz rifle (abbreviated often as Kar98k or simply K98). The Russian Mosin–Nagant rifle, the British Lee–Enfield, and the Norwegian Krag–Jørgensen are examples of alternate bolt-action designs.

Autoloading

Blowback

In blowback operation, the bolt is not actually locked at the moment of firing. To prevent violent recoil, in most firearms using this mechanism the opening of the bolt is delayed in some way. In many small arms, the round is fired while the bolt is still travelling forward, and the bolt does not open until this forward momentum is overcome. Other methods involve delaying the opening until two rollers have been forced back into recesses in the receiver in which the bolt is carried. Simple blowback action is simple and inexpensive to manufacture, but is limited in the power it can handle, so it is seen on small caliber weapons such as machine pistols and submachine guns. Lever-delayed blowback, as seen in for example the French FAMAS assault rifle, can also handle more powerful cartridges but is more complicated and expensive to manufacture.

Recoil-operated

In a recoil-operated firearm, the breech is locked, and the barrel recoils as part of the firing cycle.  In long-recoil actions, such as the Browning Auto-5 shotgun, the barrel and breechblock remain locked for the full recoil travel, and separate on the return; in short-recoil actions, typical of most semiautomatic handguns (e.g. the Colt M1911), the barrel recoils only a short distance before decoupling from the breechblock.

Gas-operated

In a gas-operated mechanism, a portion of the gases propelling the bullet from the barrel are extracted and used to operate a piston. The motion of this piston in turn unlocks and operates the bolt, which performs extraction of the spent cartridge and via spring action readies the next round. Almost all modern military rifles use mechanisms of this type.

See also
 Repeating firearm
 Belton flintlock
 Cookson repeater
 Kalthoff repeater
 Nordenfelt Gun

References

Firearm actions

Repeating rifle


Symbios Logic era un fabricante de chipsets para adaptadores de host SCSI y subsistemas de almacenamiento en disk array. Se creó originalmente como una división de NCR Corporation en 1972, antes de la compra de NCR por AT&T en 1991.

En 1995, AT&T vendió la división a Hyundai. En 1998 Hyundai vendió Symbios a LSI Logic.

Referencias

Empresas de electrónica de Estados Unidos
Empresas de informática de Estados Unidos

Symbios Logic


Memos Ioannou, en griego: Μέμος Ιωάννου , (nacido el 15 de abril de 1958 en Atenas, Grecia) es un exjugador  griego de baloncesto. Con 1.90 de estatura, jugaba en el puesto de base. Después de retirarse se convertiría en entrenador de baloncesto.

Trayectoria
1974-1990  Panathinaikos BC
1990-1991  PAOK Salónica BC
1991-1993  Aris Salónica BC

Palmarés
 Liga de Grecia:
 Panathinaikos BC: (1975, 1977, 1980, 1981, 1982, 1984)
 Copa de Grecia:
 Panathinaikos BC: (1982, 1983, 1986)
 Recopa
 PAOK Salónica BC: (1991)
 Aris Salónica BC: (1993)

Enlaces externos
 Ficha en griego

Baloncestistas de Grecia
Baloncestistas de la selección de Grecia
Baloncestistas del Aris Salónica
Baloncestistas del PAOK Salónica
Baloncestistas del Panathinaikos Atenas
Entrenadores de baloncesto de Grecia
Entrenadores del Aris Salónica BC
Entrenadores del Ilisiakos BC
Entrenadores del Panionios BC
Nacidos en Atenas

Memos Ioannou


Koç katımı, hayvan yavrularının, kışın soğuğa ve açlığa dayanıksız oluşlarından dolayı, yavrulama zamanlarının denetim altına alınması amacıyla sürülerden ayrılan erkek hayvanların sürüye geri salındığı zamandır. Bir tür mevsimlik bayram niteliğindedir.Koç katımı genellikle Ekim ile Kasım ayları arasında olur. Gündönümünde (21Haziran) bir köyün bütün koçları sürüden ayrılıp ayrı bir otlakta koçları çobanın gütmesine verilir. Sürülerde ortalama 25-30 koyun için bir koç beslenir.

Dış bağlantılar
 Koç Katımı

Geleneksel törenler

Koç katımı


Lina Hurtig (født 5. september 1995) er en svensk fodboldspiller, der spiller som midtbanespiller eller angriber for Juventus. Før skiftet til Juventus, spillede hun for Damallsvenskan klubben Linköpings FC. Hun har også spillet for Umeå IK og Gustafs GoIF. Hun er en del af Sveriges landsholdstrup.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Sverige
Kvindelige fodboldlandsholdsspillere fra Sverige
Fodboldspillere fra Juventus F.C. (kvinder)
Fodboldspillere ved sommer-OL 2020
Medaljevindere fra Sverige ved sommer-OL 2020
Olympiske sølvmedaljevindere fra Sverige
Olympiske medaljevindere i fodbold

Lina Hurtig


An Sorghum bulbosum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Michael Lazarides. An Sorghum bulbosum in nahilalakip ha genus nga Sorghum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sorghum

Sorghum bulbosum


جداء اتجاهي أو ضرب المتجهات,
 جداء قياسي كضرب الأعداد الحقيقية,
 جداء ديكارتي,
 جداء الأعداد الحقيقية.

جداء (توضيح)


Tercer riel, tercer carril o triple carril se utiliza para definir las vías férreas que utilizan un riel o carril extra, además de los dos de apoyo. Se emplea principalmente por dos motivos:
 Proporcionar energía eléctrica al tren: Usual en países como Gran Bretaña y en varias redes de metro.
 Permitir la circulación de trenes con anchos de vía diferentes: Usual en España y en otros países con redes de varios anchos.

Tercer riel


Olaylar

Doğumlar
 Hasan bin Ziyad, Hanefi fıkıh bilgini (ö. 814)

Ölümler
 Bilge Kağan, İkinci Göktürk Kağanlığı'nın kağanı (d. 683)

734


المعرفة  هو فيلم أمريكي انتج في عام 2009 من إخراج أليكس بروياس وبطولة نيكولاس كيج.

القصة

في مدرسة ابتدائية في أمريكا في عام 1959، وفي احتفال بمناسبة تأسيس المدرسة، طلب من التلاميذ أن يرسموا لوحات تعبر عن تصورهم لشكل العالم بعد خمسين سنة (أي في عام 2009)، ثم جمعوا كل الرسومات، وحفظوها بظروف وكتب على كل ظرف اسم الطالب راسم اللوحة، وتم وضع كل الظروف في كبسولة في باطن الأرض، ليأتوا الطلاب بعد خمسين عاماً ويفتحون الظروف ويعرفون كيف كانت النظرة المستقبلية للسابقين لهم للعالم. ولكن كانت هناك ورقة مكتوب فيها أرقام تبدو عشوائية، ويكتشف والد هذا الطالب وهو - أستاذ فيزياء فلكية - بجامعة إم آي تي أن الأرقام هي شفرة فبدأ بحلها واكتشف أن بها التنبؤ بالكوارث التي حدث خلال خمسين سنة بالتفصيل ولكن وجد أنها تحتوي على حوادث سوف تحدث في المستقبل.
و تنتهي أحداث الفيلم بحدوث نشاط كبير في التركيب الداخلي للشمس مما يؤدي إلى انفجار شمسي يصل إلى كل الكواكب في المجموعة الشمسية مما يؤدي إلى احتراق كل الكائنات الحية والأشياء على سطح الأرض.

وصلات خارجية

أفلام أخرجها أليكس بروياس
أفلام أمريكية في عقد 2000
أفلام أمريكية
أفلام إثارة خيال علمي أمريكية
أفلام إثارة وخيال علمي في عقد 2000
أفلام إنتاج 2009
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام تقع أحداثها في 1959
أفلام تقع أحداثها في بوسطن
أفلام تقع أحداثها في سنة 2009
أفلام تقع أحداثها في ماساتشوستس
أفلام تقع أحداثها في مانهاتن
أفلام حركة إنتاج عقد 2000
أفلام حركة مغامرات أسترالية
أفلام حركة مغامرات أمريكية
أفلام خيال علمي أمريكية
أفلام خيال علمي إنتاج عقد 2000
أفلام خيال علمي في 2009
أفلام دراما إنتاج عقد 2000
أفلام سجلها ماركو بلترامي
أفلام سمت إنترتاينمنت
أفلام عن الأرامل
أفلام عن الحياة خارج الأرض
أفلام عن حوادث الطيران
أفلام غموض
أفلام كوارث أمريكية
أفلام كوارث عقد 2000
أفلام مصورة رقميا
أفلام مصورة في أستراليا
أفلام مصورة في ماساتشوستس
أفلام مصورة في مدينة نيويورك
أفلام مصورة في ملبورن
أفلام من إنتاج أليكس بروياس
أفلام نهاية العالم

المعرفة (فيلم)


Jamestown er bær á eyjunni Sankti Helenu í Atlantshafi og höfuðstaður breska handanhafssvæðisins Sankti Helenu, Ascension og Tristan da Cunha. Bærinn var stofnaður af Breska Austur-Indíafélaginu árið 1659. Napoleon Bonaparte bjó þar um stutt skeið í upphafi útlegðar sinnar 1815.

Íbúar í Jamestown eru rúmlega 600 talsins og fer fækkandi. Bærinn er ekki lengur stærsta byggðin á eyjunni.

Sankti Helena

Jamestown (Sankti Helenu)


Konunglega klaustrið í San Lorenzo de El Escorial er bygging sem inniheldur konungshöll, basilíku, pantheon, bókasafn, skóla og klaustur. Það er staðsett í spænska bænum San Lorenzo de El Escorial á Madrídarsvæðinu og var byggt á 16. öld; milli 1563 og 1584.

Sjálfstjórnarhéraðið Madríd

Monasterio de El Escorial


Burty James Molia (* 25. Juni 1976) ist ein Badmintonspieler von den Fidschi-Inseln. Filivai Molia ist sein Cousin.

Karriere
Burty Molia gewann bei den Fiji International von 2001 bis 2007 sieben Titel. 2003 war er bei den Pazifikspielen erfolgreich, wo er sich 2007 und 2011 weitere Medaillen erkämpfen konnte. 1998 und 2006 nahm er an den Commonwealth Games teil.

Sportliche Erfolge

Referenzen

Badmintonspieler (Fidschi)
Geboren 1976
Mann
Fidschianer
Teilnehmer an den Commonwealth Games (Fidschi)

Burty Molia


Ca, kimyada kalsiyumun simgesi.
 CA (Citric Acid), sitrik asit kısaltması.
 Kanada'nın uluslararasıkısaltması.
 CA, Siyanoakrilatın (Japon yapıştırıcı) endüstriyel kullanımdaki kısaltması.

Harf Kombinasyonları

Ca


Red Bluff(s) may refer to several places in North America:

Places

Canada
Red Bluff, British Columbia, a community near Quesnel, British Columbia, Canada
Red Bluff First Nation, a First Nations band government headquartered near Quesnel, British Columbia

United States
Red Bluff, Arkansas, a former village in Jefferson County
Red Bluff, California, a city in and the county seat of Tehama County
Red Bluff, South Carolina, an unincorporated community in Marlboro County

Other uses

Red Bluff (Mississippi landmark), a geologic formation in Mississippi
Red Bluff Reservoir, a reservoir on the Texas-New Mexico border

See also

Red Bluff Creek (disambiguation)

Red Bluff


Confirmation (Confirmação, no Brasil) é um filme estadunidense de 2016, do gênero suspense policial, dirigido por Rick Famuyiwa e escrito por Susannah Grant. O filme trata da indicação de Clarence Thomas para a Suprema Corte e a controvérsia que se desenrolou quando Anita Hill alegou que foi assediada sexualmente por Thomas. É estrelado por Kerry Washington como Hill e Wendell Pierce como Clarence Thomas, com Erika Christensen, Jennifer Hudson, Greg Kinnear, Jeffrey Wright, Bill Irwin e Eric Stonestreet em papéis coadjuvantes. O filme foi ao ar na HBO em 16 de abril de 2016.

Filmes dos Estados Unidos de 2016
Filmes dos Estados Unidos

Confirmation


Dorstenija (lat. Dorstenia), biljni rod iz porodice dudovki kojemu pripada 120 vrsta trajnica iz tropske Amerike, Afrike, Arapskog poluotoka i Indije, dio je tribusa Dorstenieae.

Vrste

 Dorstenia acangatara M.D.M.Vianna, Al.Santos, A.F.P.Machado, Mansano & Romaniuc
 Dorstenia africana (Baill.) C.C.Berg
 Dorstenia afromontana R.E.Fr.
 Dorstenia albertii Carauta, C.Valente & Sucre
 Dorstenia annua Friis & Vollesen
 Dorstenia appendiculata Miq.
 Dorstenia arifolia Lam.
 Dorstenia aristeguietae Cuatrec.
 Dorstenia astyanactis Aké Assi
 Dorstenia bahiensis Klotzsch ex Fisch. & C.A.Mey.
 Dorstenia barnimiana Schweinf.
 Dorstenia barteri Bureau
 Dorstenia belizensis C.C.Berg
 Dorstenia benguellensis Welw.
 Dorstenia bergiana Hijman
 Dorstenia bicaudata Peter
 Dorstenia bonijesu Carauta & C.Valente
 Dorstenia bowmanniana Baker
 Dorstenia brasiliensis Lam.
 Dorstenia brevipetiolata C.C.Berg
 Dorstenia brownii Rendle
 Dorstenia buchananii Engl.
 Dorstenia caatingae R.M.Castro
 Dorstenia caimitensis Urb.
 Dorstenia carautae C.C.Berg
 Dorstenia cayapia Vell.
 Dorstenia choconiana S.Watson
 Dorstenia christenhuszii M.W.Chase & M.F.Fay
 Dorstenia ciliata Engl.
 Dorstenia colombiana Cuatrec.
 Dorstenia conceptionis Carauta
 Dorstenia contensis Carauta & C.C.Berg
 Dorstenia contrajerva L.
 Dorstenia convexa De Wild.
 Dorstenia crenulata C.Wright ex Griseb.
 Dorstenia cuspidata Hochst.
 Dorstenia dinklagei Engl.
 Dorstenia dionga Engl.
 Dorstenia djettii Guillaumet
 Dorstenia dorstenioides (Engl.) Hijman & C.C.Berg
 Dorstenia drakena L.
 Dorstenia elata Gardner
 Dorstenia ellenbeckiana Engl.
 Dorstenia elliptica Bureau
 Dorstenia embergeri Mangenot
 Dorstenia erythrandra C.Wright ex Griseb.
 Dorstenia excentrica Moric.
 Dorstenia fawcettii Urb.
 Dorstenia flagellifera Urb. & Ekman
 Dorstenia foetida Schweinf.
 Dorstenia gigas Schweinf. ex Balf.f.
 Dorstenia goetzei Engl.
 Dorstenia grazielae Carauta, C.Valente & Sucre
 Dorstenia gypsophila Lavranos
 Dorstenia hildebrandtii Engl.
 Dorstenia hildegardis Carauta, C.Valente & O.M.Barth
 Dorstenia hirta Desv.
 Dorstenia holstii Engl.
 Dorstenia horwoodii Rzepecky
 Dorstenia indica Wight
 Dorstenia involuta Hijman & C.C.Berg
 Dorstenia jamaicensis Britton
 Dorstenia kameruniana Engl.
 Dorstenia lanei R.A.Howard & W.R.Briggs
 Dorstenia lavrani T.A.McCoy & M.Massara
 Dorstenia letestui Pellegr.
 Dorstenia lindeniana Bureau
 Dorstenia luamensis M.E.Leal
 Dorstenia lujae De Wild.
 Dorstenia mannii Hook.f.
 Dorstenia mariae Carauta, J.M.Albuq. & R.M.Castro
 Dorstenia marijan-matokii Eb.Fisch. & Killmann
 Dorstenia milaneziana Carauta, C.Valente & Sucre
 Dorstenia nummularia Urb. & Ekman
 Dorstenia nyungwensis Troupin
 Dorstenia oligogyna (Pellegr.) C.C.Berg
 Dorstenia panamensis C.C.Berg
 Dorstenia paucibracteata De Wild.
 Dorstenia peltata Spreng.
 Dorstenia peruviana C.C.Berg
 Dorstenia petraea C.Wright ex Griseb.
 Dorstenia picta Bureau
 Dorstenia poinsettiifolia Engl.
 Dorstenia prorepens Engl.
 Dorstenia psilurus Welw.
 Dorstenia ramosa (Desv.) Carauta, C.Valente & Sucre
 Dorstenia richardii Baill.
 Dorstenia rocana Britton
 Dorstenia roigii Britton
 Dorstenia romaniucii A.F.P.Machado & M.D.M.Vianna
 Dorstenia schliebenii Mildbr.
 Dorstenia setosa Moric.
 Dorstenia socotrana A.G.Mill.
 Dorstenia soerensenii Friis
 Dorstenia solheidii De Wild.
 Dorstenia stellaris Al.Santos & Romaniuc
 Dorstenia subdentata Hijman & C.C.Berg
 Dorstenia subrhombiformis Engl.
 Dorstenia tayloriana Rendle
 Dorstenia tenera Bureau
 Dorstenia tentaculata Fisch. & C.A.Mey.
 Dorstenia tenuiradiata Mildbr.
 Dorstenia tenuis Bonpl. ex Bureau
 Dorstenia tessmannii Engl.
 Dorstenia thikaensis Hijman
 Dorstenia triseriata A.F.P.Machado, Fontella & Carauta
 Dorstenia tuberosa C.Wright ex Griseb.
 Dorstenia turnerifolia Fisch. & C.A.Mey.
 Dorstenia ulugurensis Engl.
 Dorstenia umbricola A.C.Sm.
 Dorstenia urceolata Schott
 Dorstenia uxpanapana C.C.Berg & T.Wendt
 Dorstenia variifolia Engl.
 Dorstenia vivipara Welw.
 Dorstenia warneckei Engl.
 Dorstenia yambuyaensis De Wild.
 Dorstenia yangambiensis J.Léonard
 Dorstenia zambesiaca Hijman
 Dorstenia zanzibarica Oliv.
 Dorstenia zenkeri Engl.

Sinonimi
 Craterogyne Lanj.
 Ctenocladium Airy Shaw
 Ctenocladus Engl.
 Kosaria Forssk.
 Sychinium Desv.

Izvori

Dorstenieae

Dorstenia


SMSC may refer to:

 Seoul Metro (Seoul Metropolitan Subway Corporation)
 Shakopee Mdewakanton Sioux Community, a federally recognized tribe of Dakota people in Minnesota
 Short message service center
 Southwest Minnesota State College, now a university
 Spiritual, moral, social and cultural development, provided in schools through the National Curriculum for England.
 Standard Microsystems Corporation, a company acquired by Microchip Technology
 Smithsonian-Mason School of Conservation, a partnership between George Mason University and the Smithsonian Conservation Biology Institute

SMSC


İlahi Komedya (İtalyanca: Divina Commedia), Dante tarafından 1308 civarında yazılmaya başlanan ve 1321 civarında, yazarın ölümünden kısa bir süre önce tamamlanan epik şiir. İtalyan edebiyatının en önemli örneği ve dünya edebiyatının en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilir.

İlahi Komedyada Dante, ölüm sonrası sırasıyla Cehennem, Araf ve Cennet'te geçen seyahati, hikâyenin kahramanı da olan kendisinin ağzından anlatır. Orta Çağ'da "komedya", "tragedya"nın aksine, sonu iyi biten hikâye anlamına gelirdi. Burada eserin adındaki "komedya" kelimesi, öyküsünün güldürü unsurları taşıdığı anlamına gelmez.

Orta Çağ ile Rönesans arasındaki geçiş döneminde yazılmış bu şiir, hayalgücü ve alegorik tasavvuru, ölüm sonrası hayatı anlattığı öyküsü ile Hristiyan batı kiliseleri tarafından benimsendi. Eserin orijinal adı Comedìa''' olmakla birlikte, daha sonra modern İtalyancaya uyarlanarak Commedia adını aldı. Divina (ilahi) sıfatı ise 1360 yılında Giovanni Boccaccio tarafından, şiirin konusu ve muğlak üslubu nedeniyle eklendi.

Toskana lehçesi ile yazılan eser, bu lehçenin modern İtalyan dili olarak gelişmesine yardım etmiştir.

 Arka planı ve yapısı

 Arka planı
Dante, İlahi Komedya'yı İtalya'nın Ortaçağ ile Rönesans arasındaki geçiş döneminde yazdı. Komedya'da bu durum açıkça yansıtılır: Hem Orta Çağ hem de klasik temalar kuvvetle ifade edilir. Dante'nin çalışması Hristiyanlıkla ilgilidir ve yaşam sonrası kurgusal seyahatleri içerir.

Dönemin Kuzey İtalya'sının Guelfo ve Ghibellinolar arasındaki siyasi mücadele ortamında Dante, Kutsal Roma İmparatoru karşısında Papalığı destekleyen Guelfler arasında yer alır. Floransalı Guelfler 1300 yıllarında iki hizbe bölünmüşlerdi: Papa VIII. Bonifacius tarafından yürütülen laik idareye muhalif ve Floransa'nın bağımsızlığını savunan Beyaz Guelfler ve Floransa'da Papanın egemen olmasını savunan Siyah Guelfler. Dante 1302 yılında, Siyahlar ile ittifak halinde olan Papa VIII. Bonifacius'un buyruğu ile Charles of Valois'nın kumandasındaki askeri birliklerin şehre girmesi ile Şehremini Lord Cante de' Gabrielli di Gubbio tarafından sürgün edilen Beyaz Guelfler arasında yer alıyordu. Papa eğer sürgünden dönerse Dante'nin kazığa bağlanıp yakılacağını söyledi. Dante'nin geri kalan hayatı boyunca süren bu sürgün, Komedya'nın birçok bölümünde Dante'nin sürgününün kehanetlerinden, Dante'nin siyasi görüşlerine ve bazı düşmanlarının sonsuza kadar lanetlenmesi şeklinde tesirini gösterir.

Dante muhtemelen Komedya'sını sürgünde olduğu ve hiç geri dönemediği 1308 yılları ile öldüğü 1321 yılı arasında yazmıştı. Cehennem ve Arafta, Dante sırasıyla günah ve tövbekarlık içinde başından geçenleri anlatır.

 Yapısı İlahi Komedya, Cehennem (İtalyanca: Inferno), Araf (İtalyanca: Purgatorio) ve Cennet (İtalyanca: Paradiso) isimlerindeki her biri 33 kıtadan (İtalyanca: Cantica-Kanto) müteşekkil 14,233 satırdan meydana gelir. Başlangıç kıtası şiire giriş bölümü olarak hizmet eder ve genellikle ilk bölüm içinde sayılmaz, böylece 33 kıtalık 3 bölüm ve bir ilave giriş kantosuyla toplam 100 kantodan oluşur. Eserde 3, 7, 22, 33  sayıları dikkat çeker, mesela şiirin bölümleri bu sayıların katları halinde kuruludur.

Şiir Terza Rima nazmına göre yazılmıştır, mısra sonlarında kafiyeler aba, bcb, cdc, ded,... şeklinde gider. Şiirin uyak yapısına uygun olarak Türkçeye aktarılmasının güçlüğü dolayısıyla uzun yıllar Türkçe çevirisi yayınlanamamıştır.

Eserdeki terza rima örgülü uyağının örneği:

İlahi Komedya'nın biçimi rastlantı eseri ortaya çıkmamıştır, diğer Orta Çağ çalışmaları gibi semboller ve sayılarla kuruludur. İlahi Komedya'daki her üç paragrafın son kelimesi "yıldızlar"'dır. Mısraların terza rima uyağıyla örülü olması ve 3 parça olması Hristiyanlıktaki teslise, Kantoların 33 kıtadan oluşması İsa Peygamber'in öldüğü zamanki yaşına işaret eder. Giriş kantosuyla birlikte elde edilen 100 sayısı ise kutsal ve mükemmel sayı olarak bilinirdi.

Luigi Valli gibi kimi araştırmacılara göre Fede Santa ya da Fedeli D'Amore (Aşk Sadıkları) adlı ezoterik örgütün bir üyesi olan ve  "Tapınak Şövalyesi" unvanını almış olan Dante'nin "İlahi Komedya" adlı yapıtı baştan aşağı ezoterik bilgilerin sembolizm içinde verildiği bir yapıttır. Dante sembolizmi tam anlamıyla çözülememiş yapıtının cehennem adlı bölümünde bunu kendisi şöyle dile getirmektedir: "Sağlıklı bir akla sahipseniz, şu tuhaf dizelerin arasında saklı öğretiyi kavrayınız."  Dante'nin yapıtındaki "cehenneme iniş" aslında inisiyasyonlarda yaşanan bir deneyimdir. İnisiyasyonlardaki ilk aşamanın sonunda yaşanan bir deneyimi ifade eder. Kimi inisiyasyonlarda bir tabutta geçirilen, tüm inisiyasyonlarda mevcut  bu deneyimi yaşayan inisiye adayı, nefsani öğelerden ya da karmik tortulardan arınarak "ikinci doğuş" diye adlandırılan saf bilinç halini elde eder. Dante'nin göklerin kat kat olduğunu belirtmesi de pek çok tradisyonda rastlanan bir sembolizmdir. Kimilerine göre Dünyanın kozmik tabakalaşmasını, dünyanın esîrî maddelerinin gitgide süptillik göstermek üzere derecelenmesini simgelemektedir. Dantenin bu yapıtında kullandığı sayısal sembolizm incelendiğinde en çok kullandığı sayılar, profesör Rodolfo Benini'nin de saptadığı gibi 3, 7 ve 22'dir. Yani Dante "İlahi Komedya" adlı yapıtını 3, 7 ve özellikle 22 sayısını esas alan bir sistem üzerine kurmuştur. 22 sayısı Kabala'da, tarotta, ezoterizmde önem verilen bir üstad sayıdır. Bu yapıtta geçen, anlamı çözülememiş "Can Grande della Scala" sözüyle de kimilerine göre "Merdivenin Büyük Köpek Takımyıldızı" ya da "Merdivenin Büyük Kaanı" demek istemişti.

 Dili
Komedya, Floransa lehçesinde (Toskana lehçesi) ve İtalyan anadilinde yazılan ilk önemli edebi yapıttır. Dante'nin zamanında İtalya'da eserler çoğunlukla Latince yazılmaktaydı. Bu eser, Floransa lehçesinin standart İtalyanca olarak yerleşmesinde önemli rol oynamıştır. Bu durum hala geçerlidir ve standart İtalyanca Floransa lehçesindedir.

 Kâinatı tanımlaması
Komedya'nın arz merkezli, Batlamyus tarzı evren görüşüne göre arz yarıküre üzerine oturmuş bir küredir ve geri kalanı hemen hemen tamamen denizlerle kaplanmıştır. Kudüs yarı kürenin merkezindedir. Burada sunduğu tamamen Batlamyus modeline dayanan Evren Dizgesine göre, yer Evren'in merkezindedir ve hareketsizdir. Yer'in etrafında sırasıyla, Ay, Merkür, Venüs, Güneş, Mars, Jüpiter ve Satürn'ün küreleri bulunur. Satürn küresinden sonra, sabit yıldızlar küresi ve ondan sonra da ilk hareket ettirici küre gelir. Onuncu küre ise, en yüksek küre, yani Tanrının Evi'dir. Küreler, meleklerin yardımı ile hareket eder. Dante, Aristoteles'in etkisi ile ortakmerkezli küreler dizgesi'ni benimsemiş, dışmerkezli kürelerin olmadığını savunmuştur.

İçinde yaşanılan dünyanın altında yer alan  cehennem bir huni şekilli dehliz biçimindedir ve merkezinde isyankâr melek İblis bulunur. Bütün bunlar insan için yaratılmıştır. Arzın tam merkezinde bulunan İblis aynı zamanda kâinatın da merkezindedir. Burada sembolik olarak İblisin evrendeki en dünyevi ve gökyüzünden (yani cennetten) en uzaktaki yaratık olduğu anlatılmak istenir.

Denizlerle çevrili yarı kürenin ortasında, dairesel olarak karşı tarafta Araf dağı arzın içinden cehennemin içinden çıkar. Araf dağının zirvesinden Adem ve Havva'nın kovulduğu cennet yer alır.

 İçeriği

Dante okuyucuyu ölüm sonrası bir seyahat macerasına davet eder. Seyahatin öyküsü 1300 yılının Paskalya haftasında geçer. İlk sahnede arzın derinliklerindeki cehenneme (Inferno) doğru yol alır. Bu esnada mitolojik karakterler ile ve Toskano'nun tanınmış eski güçlü insanları ile karşılaşır. Sonra Araf'a (Purgatorio) tırmanırken eski ileri gelen kişilerle konuşur. Bu kişiler cennete (Paradiso) girmeden önce Araf'ta beklemektedirler.

Şiir birinci şahsın ağzından yazılmıştır ve Dante'nin ölümün üç krallığında Hristiyanlıkça Paskalyanın üç kutsal gününde (Easter Triduum) 1300 yılının ilkbaharında geçer. 1300 yılının 7 Nisan gecesi başlayan seyahat bir hafta sürer. İmparator Augustus döneminde yaşamış, Romalı şair Vergilius ona Cehennemde ve Arafta rehberlik ederken Arafın tepesinde Virgil bu görevini Dante'nin idealindeki kadın Beatrice'e bırakır. Dante'nin ilk eserlerinden La Vita Nova'daki Beatrice Portinari karakterinden esinlenen Beatrice, gençliğinde sadece iki kere karşılaştığı, unutamadığı ve uzaktan hayranlık duyduğu Floransalı kadındır. Beatrice Dante'ye rehberlik ederek onu semaya, ilahi ışığın kaynağına ulaştırır.

 I. Bölüm: Inferno (Cehennem)
 Giriş

1300 yılının cuma günü Dante 35 yaşındadır. Dante, şiirde bunu "Yaşam yolumuzun yarısında" (Nel mezzo del cammin di Vita Nostra, kanto 1:1) mısrasıyla dile getirir. Derin kişisel bunalımın bir alegorisi olan ve muhtemelen 13. kantoda bir intihar girişimi olarak verilen karanlık ormanda yolunu kaybeder. Ormanda günahlarını sembolize eden vahşi hayvanların saldırısına uğrar. Burada şehveti simgeleyen leopar ve kötü hırs ve günahkar nefsi simgeleyen arslan ve dişi kurt ile karşılaşır. Vahşi hayvanların yani günahlarının ve nefsinin kötü isteklerinin elinden kaçmayı, doğru yola ulaşmayı, dağın arkasında parlayan güneş ile simgelenen ilahi kurtuluşa ermeyi murat eder.

Vergilius tarafından kurtarılır (2. kanto) ve onunla birlikte yeraltına, güneşin erişemediği derin karanlığa doğru giderler ve cehenneme inerler.

 Cehenneme iniş

Cehennem 9 iç içe daireye bölünmüştür. Eşmerkezli daireler gittikçe artan günahkarlığı temsil eder. Her dairenin günahkarları işledikleri kötülükler gereğince ebediyete kadar cezalandırılır. Mesela hayattayken gelecekten haber verenler kafaları arkalarına dönük vaziyette dolaşırlar bu nedenle önlerini hiçbir zaman göremezler. Dış dairelerde şehvet ve nefislerinin kurbanı olan ve nefislerine söz geçiremeyen kimseler, merkeze doğru ise küfre sapanlar ve yalancılar vardır. Günah işleyen ama ölmeden önce tövbe edip af dileyen insanlar günahları nedeniyle çile çektikleri Arafta bulunurlar, cehenneme atılmazlar. En iç dairede arzın merkezinde Şeytan'ın buzların içinde hapsolduğu en son noktaya ulaşılır. Günümüzde cehennemde cezalandırma şekli ateşte yanma olarak bilinse de Ortaçağ'da cehennemde cezalandırmada ateşte yanma figürü daha nadirdir onun yerine buzun içinde acı çekme daha sıklıkla tanımlanır. Bu yüzden Dante de Şeytanı buzun içinde hapsolmuş şekilde resmetmiştir.

Dante cehennemi çok politik bir tabiatta tasvir eder, çoğu siyasi hasmını ve hatta bazı Papaları ancak ayrıca aynı zamanda bazı dostlarını da cehenneme koyar.

Acheron nehri kıyıları cehenneme girişin geçitindedir. Mitolojik kayıkçı Kharoon tarafından ölü ruhlar cehenneme taşınır. Burada geçidin kıyısında hayattayken iyi ve kötü arasında bir seçim yapamamış bazı kimseler kalmıştır. Onlar hala gerçek bir cehennemde değildirler ancak bu bölgede sonuza kadar hapsolmuş olarak deliler gibi etrafta bir flamanın peşinde koşturan ve eşek arıları tarafından sokulan ve bazı kurtçuk ve böcekler tarafından kanları sürekli emilen kimselerdir. Dante, Vergilius'un rehberliğinde cehennemin kıyısındaki Acheron nehrinin kıyısına gelir. Kayığı kullanan Kharon, Dante'yi karşı kıyıya, cehenneme geçirmeyi kabul etmez.

 Limbus
Cehennemdeki ilk daire limbus. Burada vaftiz edilmemiş eski erdemli ve günahkâr olmayan ama İsa'yı da tanımayan şair Vergilius gibi putperestler bulunur. Gerçekten cezalandırılmazlar ama Tanrıdan ayrı olarak ve bağışlanma ümidinden mahrum elem içinde kalırlar.  Limbo ile Yunan mitolojisindeki Elysion çayırları ile ironik bir ilgi kurulmuştur. Suçsuz olup da İsa'yı tanımayanlar, şeytanlar tarafından eziyete uğramazlar ve kendilerine bir zarar verilmez ama lanetlenmiş olarak karanlıklar içinde kutsal ışıktan uzak bir şekilde yaşamaya mahkûm kılınarak cezalandırılırlar.

Limbus'da hem Cicero, Öklid (Euclides), Homeros gibi kişiler ve ayrıca İbn Rüşd ve İbn-i Sina gibi bazı Müslüman filozoflar ve hatta şaşırtıcı bir şekilde Selahaddin Eyyübi (VI. Kanto) bile vardır. Dante burada bulunan bir kalede Homeros, Horatius, Ovidius, Lucan gibi ünlü şairler ile ve Aristoteles ve Sokrates gibi filozoflar ile konuşur. Dante bütün meşhur tarihe malolmuş paganların kendilerini burada bulduklarını anlatmasına rağmen daha sonra ikisi ile Araf ve Cennette de karşılaşmıştır (Sato ve Utica).

Dante, İlahi Komedya'da Limbus'u iki katlı olarak göstermektedir. Limbus'un bir alt, bir de üst katı bulunur. Üst kat karanlıktır. burada tarafsızlar bulunur. Yani yaşadıklarında kötülük yapmamışlardır ancak iyilik de yapmamışlardır zaten onun için buradadırlar. Limbusun bu bölümünde bir de yansız melekler vardır. Tanrı, Adem'i yarattıktan sonra meleklerine ve Lucifer'e (Şeytan) " Adem'in önünde eğilin" demiştir. Bunun üzerine Lucifer isyan etmiştir. İşte tam o sırada bazı melekler Lucifer'e destek çıkar, bazı melekler Adem'in önünde eğilir. Ancak az da olsa birkaç melek ise ne Adem'in önünde eğilmeyi kabul ederler, ne de Lucifer'e destek çıkmayı isterler. Bunun için bunlara yansız melekler denir.

Alt Limbus ise aydınlıktır. Cehennemdeki tek aydınlık yer burasıdır. Burada bulunanlar insanlığa çok büyük faydası dokunmuş ancak Hristiyan olmadıkları için burada bulunan kişilerdir. Bunların Başlıcaları: Homeros, Horatius, Ovidius, Lucanus, Electra, Hektor, Salahattin Eyyubi, Sokrates, Platon, Aristoteles, Diogenes, Thales, Herakleitos, Demokritos ve Zenon gibi şahsiyetler vardır

 Kral Minos
Kral Minos ölü ruhları yargılar ve günahlarına göre cehennemin hangi dairesine konacağı hükmünü verir. Kral Minos, Yunan mitolojisinde de yeraltı dünyasında bulunan üç yargıçtan birisidir.

Bu sonsuz dairede şehvet düşkünleri ve Francesca da Rimini, VII. Kleopatra ve Kartaca Kraliçesi Dido gibilerin de aralarında bulunduğu erotik arzularını kontrol edemeyen ruhlar, öfkeli bir şekilde esen ebedi bir fırtına altında cezalandırılır.

Ebedi yağmurların yağdığı üçüncü dairede Kerberos tarafından gözetlenen ve işkence gören oburlar vardır (6. Kanto).

Dördüncü çemberde maddiyata düşkünlükte ortalamadan sapmış açgözlüler cezalandırılır. Bu çemberde mitolojideki bolluğun kişileştirilmişi zenginlik tanrısı Plutos, cimriler, para ve maddiyat hırsı ile mal mülk toplayan veya savurganlık yapanlar gardiyanlık yapar. Bu gruptakiler birbirlerine doğru ağır bir yükü iterler yük parçalandığında tekrar başa dönüp aynı yükü birbirlerine doğru iterler.

 Segui il tuo corso, e lascia dir le genti
Segui il tuo corso, e lascia dir le genti (Türkçe: Sen kendi yolundan git; bırak diğerleri konuşsunlar), bu eserden bir replik olup Karl Marx'ın Das Kapital'' 'in birinci cildi bu sözle başlar.

Video oyunu uyarlaması
Visceral Games'in yapımını üstlendiği ve Electronic Arts tarafından dağıtılmış olan Dante's Inferno, İlahi Komedya'yı konu alarak hazırlanmıştır. PlayStation 3, Xbox 360 ve PSP platformları için geliştirilen oyun 5 Şubat 2010 tarihinde Avrupa'da piyasaya sürülmüştür. Ayrıca CAPCOM'un Yaptığı Devil May Cry Adlı oyun serisinde ana karakterimiz Dante'nin ismi yazardan alıntıdır ana karakterimiz Dante'nin kardeşi Vergil'ın ismi ise bizzat esere ait olan Vergilius'dan gelmekdedir eserde Vergilus Dante'ye cehennemi gezdirirken oyunda Vergil babasının bi zamanlar yeraltı dünyasına hapsettiği şeytani güçlerin ve cehennemin kapısının anahtarı olan ve aynısı kendisindede bulunan annelerinin kendilerine 8. Yaş günü hediye olarak verdiği yarım bir kolyeyi kardeşinden alıp hem babasının kılıçını full potansiyele çevirip hemde onun güçlerine sahip olup cehennemin kapısını insanlık dünyasına açmak için kardeşini şeytani güçlerin anahtarı olan yer olan Underworld yani yeraltı dünyasında gezdirir ve Dante orda babasının orayı zamanında korumak için bekçi diktiği korumalar olan bir buz köpeği Cerberus, ikiz kardeş olan Agni & Rudra, bir fahişe olan Nevan ve zamanında şeytanlar alemine ihanet edip insanlığı korumayı tercih ettiği için kendisine kin tutan ve Spardanın bu sebepten bir gözünü kör ettiği, Beowulf'u alt eder ve en sonunda kendi kardeşi Vergil'ıda alt eder

Ayrıca bakınız
 Cehenneme iniş
 Esîr

Kaynakça

Dış bağlantılar
 İlahi Komedya hakkında Türkçe kaynaklar
 İlahi Komedya ve İslam, Akşam, Gülenay Börekçi (17 Temmuz 2008), 30 Eylül 2008 tarihinde erişildi
 İlahi Komedya bilgi- Word dosyası

Vergilius
İtalyanca edebiyat
Ölümden sonra yaşam
1300
14. yüzyılda Hristiyanlık metinleri

İlahi Komedya


An Oncidium silvanoi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Willibald Königer. An Oncidium silvanoi in nahilalakip ha genus nga Oncidium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oncidium

Oncidium silvanoi


Scripps College is a private liberal arts women's college in Claremont, California. It was founded as a member of the Claremont Colleges in 1926, a year after the consortium's formation. Journalist and philanthropist Ellen Browning Scripps provided its initial endowment.

Scripps is a four-year undergraduate institution and enrolled 958 students . It offers instruction in the liberal arts with an emphasis on the humanities, and is known for its extensive interdisciplinary core curriculum. Its  campus was designed by Gordon Kaufmann in the Spanish Colonial Revival style and is listed on the National Register of Historic Places.

Scripps is regarded as the premier women's college in the West Coast of the United States. It is a top producer of Fulbright students. Its athletes compete on the Claremont-Mudd-Scripps Stags and Athenas joint team in the SCIAC, a Division III conference.

History

Founding era
In November 1908, Ellen Browning Scripps, a philanthropist and prominent figure in the worlds of education, publishing, and women's rights based in La Jolla, Calif., first visited Pomona College in Claremont for its Dedication Day. Scripps met many notable members of the young college, particularly James A. Blaisdell, the new president of Pomona College. Scripps continued to stay involved with Pomona College's community and kept in touch with Blaisdell in the years following the event, funding some of the college's lecture series.

Following an increase in enrollment of female students at Pomona College in 1919, Blaisdell turned to Scripps for the possibility of funding a "Woman's Campus." Scripps was willing to invest money into creating a college campus that would preserve her values of education. Over the next several years, she bought surrounding lots of land in Claremont and funded the construction of a new set of dormitories in what would become "Scripps College for Women." According to Scripps, "The paramount obligation of a college is to develop in its students the ability to think clearly and independently, and the ability to live confidently, courageously, and hopefully." To provide a liberal arts experience with both an all-women's education and co-education, she wanted the college to "to stress the essentials, reduce the size of the curriculum instead of increasing it."

Scripps initially did not want the college to be named after her, but Blaisdell convinced her that her name would help grow and publicize the college.

The development of Scripps College marked the start of Claremont's "group-college" system, similar to that of the Oxford Colleges, to which Scripps received much publicity. Scripps was featured on the cover of Time magazine for establishing this new consortium of colleges, which became known as the Claremont Colleges.Scripps College was founded in 1926, following the coeducational Pomona College and Claremont Graduate University. Soon after, the first dormitory, created in 1927, was dedicated in memory of trustee Eleanor Joy Toll. Ernest J. Jaqua was inaugurated as the first president of Scripps College in the same dedication ceremony of Toll Hall. The second dormitory, established as a "sister building" to Toll Hall, was dedicated to Grace Scripps Clark, the niece of Ellen Browning Scripps and daughter of James E. Scripps, in November 1928. Balch Academic Hall and Browning Residence Hall, named for trustee Janet Jacks Balch and founder Ellen Browning Scripps, respectively, were dedicated in a joint ceremony in September 1929. Despite being designed by different architects, both halls adopted a "'Mediterranean' motif" unique to the campus.

At the age of 89, Scripps founded the college as one of the first institutions in the West dedicated to educating women for both professional careers and personal growth. Scripps's "experiment in education" called for a setting with an artistic connection between buildings and garden landscape on an intimate scale.

Postwar era

Over time, the college has moved away from its finishing school–esque origins.

In 1968, students occupied a grove of olive trees to save them from being cut down to make space for construction of the humanities building.

21st century

In 2000, the college opened a centralized dining facility, Malott Commons, ending the practice of serving meals in the residence halls.

In 2014, the college began admitting transgender women.

Campus

Scripps College is frequently described as one of America's most beautiful college campuses and has been listed in the National Register of Historic Places since 1984.  In its 2017 edition of The Best 379 Colleges, the Princeton Review cited the campus as the twelfth most beautiful in the United States, and has been corroborated by Forbes, U.S. News & World Report, The Huffington Post, and others.

Scripps College was the first recipient of the Getty Campus Heritage Initiative Program, which documented different aspects of the college that were deemed historically significant and at risk of change. The original historic precinct was recorded and the history of each site (such as residence hall or garden) was given, an original appearance was described, and a recording of changes over time was taken. Different courtyards on site, such as the Sicilian Court, Iris Court, and Margaret Fowler Garden were surveyed and adjusted to resemble their initial designs wherever possible.

Scripps is located in the center of the Claremont Colleges, surrounded by Harvey Mudd College to the north, Pitzer College to the east, Claremont McKenna College and Pomona College to the south, and Claremont Graduate University to the west. The original campus was designed by Gordon Kaufmann in the Spanish Colonial Revival style, featuring extensive use of domestic spaces that catered to a 1920s conception of femininity. In general, his 1926 campus plan has been carefully preserved, with major vistas linking the central areas. The overall planting schemes and landscaping devised by Edward Huntsman-Trout are still followed.

The campus also offers a number of interactive landscaping elements, including a rose garden to the north designated for community cutting and fruit trees available for picking. Oranges, grapefruits, pomegranates, kumquats, and loquats are available to students. Scripps also harvests olives from its olive trees and presses it into award-winning olive oil.

Several facilities are shared by the members of the Claremont Consortium. Scripps shares the Keck Science Center with Pitzer College.  The consortium also owns the Robert J. Bernard Field Station north of Foothill Boulevard.

Ruth Chandler Williamson Gallery
Scripps College is also the home of the Ruth Chandler Williamson Gallery, which maintains Scripps College's permanent art collection of some 14,000 objects spanning 3,000 years of art history. Objects are available for use in classes, displayed in campus exhibitions, and loaned to other exhibiting institutions. Among the holdings in the collection are works by American artists Andy Warhol, Ansel Adams, Winslow Homer, Mary Cassatt, Childe Hassam, and John James Audubon, and an extensive collection of paintings by the California artist and Scripps Professor Emeritus Millard Sheets. The gallery also holds an extensive collection of Japanese woodblock prints.

Margaret Fowler Garden

Originally designed as a European medieval-style cloister garden to be located east of a proposed (but never built) chapel, the Margaret Fowler Garden is a walled garden located on the Scripps College Campus. The garden is laid out in two distinct sections: the western area contains a sculpture by Albert Stewart called "Eternal Primitive".  The western area of the garden also contains a central pool and four walkways extending in the cardinal directions. The eastern end has a Mediterranean style tiled wall fountain and open flagstone area. Arcades run along the north and south sides of the garden.

On the south wall of the Margaret Fowler Garden are murals by Alfredo Ramos Martínez. The college commissioned Martinez in 1945 to paint a mural (entitled "The Flower Vendors" on the south wall of the Fowler garden. Martínez sketched in the entire composition on the plaster wall and began working on several panels before dying unexpectedly on November 8, 1946, at the age of 72, leaving the mural unfinished. In 1994, a grant from the Getty Endowment allowed the mural to be conserved.

Environmental sustainability
Scripps College has several sustainability initiatives underway, from energy conservation to green building practices. On the conservation front, the college has seen monetary and energy savings through use of a new energy management system, and has designed water systems to cut down on waste. Turning "Alumnae Field" into a natural surface also helped in efforts to conserve water. Scripps has also downsized trash bins and made "to-go" containers recyclable, in order to divert more waste from landfills. On the emissions reductions front, maintenance staff use electric blowers and carts (as opposed to gas powered equipment), while a ride-sharing program is available for students, faculty and staff.

For its practices regarding sustainability, Scripps earned a B− on the College Sustainability Report Card 2011, published by the Sustainable Endowments Institute. This grade reflects a quantitative analysis of the effectiveness of the institution's policies. The college received positive recognition for student involvement, on-campus transportation, its food and recycling programs, water programs, and LEED buildings, but fared poorly on the shareholder involvement evaluation category of the report.

Organization and administration

Scripps is governed as a nonprofit organization by a board of trustees responsible for overseeing the long-term interests of the college.

The college has an endowment of $ .

The motto of the college is "Incipit Vita Nova" ("Here Begins New Life") from Dante's New Life.

Academics

Scripps is a member of the Claremont Colleges, and much of student life revolves around the five colleges, or "5Cs." Scripps College, Claremont McKenna College, Pomona College, Pitzer College, and Harvey Mudd College not only interact socially, but also share dining halls, libraries, and other facilities spread throughout the bordering campuses. All five colleges, along with Claremont Graduate University and Keck Graduate Institute of Applied Life Sciences, are part of the Claremont University Consortium.

Scripps students can cross-register for classes at or enroll in the majors of any of the undergraduate schools at The Claremont Colleges.  Classes average 16 students, with an overall student-to-teacher ratio of 10:1. More than 21% choose to double or dual major by the time they graduate. All courses are taught by faculty.

Academics are focused on interdisciplinary humanities, combined with rigorous training in the disciplines. General requirements include classes in mathematics, fine arts, letters, natural sciences, social sciences, foreign language, women's/gender studies, and race/ethnic studies. Scripps also requires first-year students to take a writing course in their first semester. Each graduating student must complete a senior thesis or project. Its most popular majors, by number out of 227 graduates in 2022, were:
Political Science and Government (23)
Research and Experimental Psychology (18)
Biology/Biological Sciences (17)
English Language and Literature (15)
Environmental Science (15)
Neuroscience (13)
Mass Communication/Media Studies (13)
Econometrics and Quantitative Economics (12)

A key part of the Scripps experience is the Core Curriculum in Interdisciplinary Studies, a sequence of three classes that encourage students to think critically and challenge ideas. Every first-year student takes Core I in the fall, which introduces students to major ideas. Core II seminars focus on specific ideas introduced in Core I. The seminars are usually team-taught by two professors from different fields, such as physics and art. The concluding Core III classes culminate in individual projects that often lead to students' senior thesis or project.

Reputation and rankings

Scripps is regarded as the premier women's college in the American West.

The 2023 annual ranking by U.S. News & World Report categorizes Scripps as 'more selective', and ranks it tied for 33rd best liberal arts college in the nation, 82nd out of 102 for "Best Value, tied for 178th out of 216 in "Top Performers on Social Mobility", and the third best women's college after Wellesley College and Smith College.  Forbes in 2019 rated it 60th in its "America's Top Colleges" ranking of 650 schools, which include military academies, national universities, and liberal arts colleges. Kiplinger's Personal Finance places Scripps at 39th in its 2019 ranking of 149 best value liberal arts colleges in the United States.  Washington Monthly ranked Scripps 116th in 2020 among 218 liberal arts colleges in the U.S. based on its contribution to the public good, as measured by social mobility, research, and promoting public service.

Admissions

For the Class of 2023 (enrolling fall 2019), Scripps accepted 967 of the 3,022 applicants (32.0%).

Scripps College does not require the SAT or ACT exams for students applying for admission. For the Class of 2023, of the 62.2% of enrolled freshmen submitting SAT scores the middle 50% range was 673-740 for evidence-based reading and writing, 660-750 for math, while the ACT Composite middle 50% range was 30-33 for the 50.9% who submitted scores.  The average high school GPA of incoming freshmen was 4.20.

Study abroad
Scripps College also maintains a robust study abroad program. The program, which more than 60% of students take advantage of, offers access to more than 120 approved programs in 86 cities in 47 countries (including domestic exchanges with Spelman College and George Washington University and internships in Silicon Valley and Washington, D.C.).

Student life

The Scripps student body consists of 1109 students as of 2019. Roughly half of students are white, and nearly all are female. The median family income of Scripps students is $160,700, with 49% of students coming from the top 10% highest-earning families and 15% from the bottom 60%.

Residential life

Scripps is a residential campus, with nine halls and on-campus apartments providing living arrangements for all four years of undergraduate study. In 2017, The Princeton Review included Scripps in several of their rankings, such as "Best College Dorms" (#5), "Most Beautiful Campus" (#12), and "Best Campus Food" (#13).

All residence halls are mixed-class halls; first-year students, sophomores, juniors, and seniors live in one shared community. The number of residents in each hall ranges from 70 to 120, and each is governed by a Hall Council made up of five officers elected by the residents of that hall.

In October 2014, an anonymous donor gifted Scripps College with $10 million to support the construction of a tenth residence hall named Nan Elizabeth Walsh Schow Hall.

Student organizations

There are a number of registered clubs and organizations (abbreviated CLORGs) at Scripps. Scripps students also frequently participate in 5C clubs alongside students from the other Claremont Colleges. In total, there are nearly 300 clubs and organizations across the 5Cs.

A student-run feminist coffeehouse known as The Motley is a popular hangout spot and focal point for social life at the college.

Athletics

Scripps varsity athletes compete alongside athletes from Claremont McKenna College and Harvey Mudd College (other consortium members) as the Claremont-Mudd-Scripps Stags and Athenas. The teams participate in NCAA Division III in the Southern California Intercollegiate Athletic Conference.

Athletics history
According to the Division III Fall Learfield Director's Cup Standings for the 2016-2017 year, CMS ranks 12th among all Division III programs, and first among SCIAC colleges. The CMS golf team ranked first among NCAA Division III teams according to Golf Digest, and 17th overall (including Division 1 schools). The rankings are based on the "Balanced" category which is "for students who place equal emphasis on school and sports".

Sports

Female Scripps athletes compete on the 11 CMS women's teams:

Basketball
Cross Country
Golf
Lacrosse
Soccer
Softball
Swimming and Diving
Tennis
Track and Field
Volleyball
Water Polo

There are also 10 CMS men's teams, but these have few if any Scripps athletes.

Rivals
The other sports combination of the Claremont Colleges, and CMS' primary rival, is the team made up of Pomona College and Pitzer College known as the Pomona-Pitzer Sagehens (P-P).

Notable alumni

References

Bibliography

External links

Website of The Student Life, the Claremont Colleges newspaper

Claremont Colleges
Universities and colleges in Los Angeles County, California
Women's universities and colleges in the United States
Claremont, California
Buildings and structures on the National Register of Historic Places in Los Angeles County, California
School buildings on the National Register of Historic Places in California
Universities and colleges established in 1926
Schools accredited by the Western Association of Schools and Colleges
San Gabriel Valley
Women in California
Mediterranean Revival architecture in California
Mission Revival architecture in California
Spanish Colonial Revival architecture in California
Spanish Revival architecture in California
1926 establishments in California
Liberal arts colleges in California
Private universities and colleges in California

Scripps College


الغندورية هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء بنت جبيل في محافظة النبطية.

المراجع

أماكن مأهولة في لبنان
أماكن مأهولة في محافظة النبطية
تجمعات شيعية في لبنان
قرى جبل عامل
قضاء بنت جبيل
أماكن مأهولة في قضاء بنت جبيل

الغندورية


An Rhaphidophora todayensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Kurt Krause. An Rhaphidophora todayensis in nahilalakip ha genus nga Rhaphidophora, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhaphidophora (Araceae)

Rhaphidophora todayensis


Klein ist ein Einschlagkrater auf der Mondvorderseite östlich des Mare Nubium, der den südwestlichen Rand des größeren Kraters Albategnius überlagert.
Der Kraterrand ist erodiert, das Innere ist eben und weist einen Zentralberg auf.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem deutschen Astronomen Hermann Joseph Klein offiziell benannt.

Weblinks

 Klein auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Klein (Mondkrater)


Hermanovce este o comună slovacă, aflată în districtul Prešov din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.942 de locuitori.

Istoric
Localitatea Hermanovce este atestată documentar din 1320.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Hermanovce


NGC 201 este o galaxie spirală situată în constelația Balena, membră a grupului NGC 192 (care include galaxiile NGC 173, NGC 196, NGC 197, NGC 201, NGC 237) și a grupului HCG 7 (care include galaxiile NGC 196, NGC 197, NGC 201). A fost descoperită în 28 decembrie 1790 de către William Herschel. De asemena, a fost observată încă o dată în 20 decembrie 1827 de către John Herschel.

Note

Vezi și
 NGC 200
 NGC 202

Legături externe
 NGC 201 pe spider.seds.org
 NGC 201 pe WikiSky

Galaxii spirale
Obiecte NGC
Constelația Balena
Obiecte astronomice descoperite în 1790
Obiecte astronomice descoperite de William Herschel

NGC 201


Flomochóri, en , est un village du dème du Magne-Oriental, district régional de Laconie, en Grèce.

Selon le recensement de 2011, la population du village compte  .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village dans le Péloponnèse (périphérie)
Laconie

Flomochóri


O Índice de Desenvolvimento Humano (IDH) é uma medida resumida da realização média nos pontos chave para o desenvolvimento humano: uma vida longa e saudável, conhecimento e um padrão de vida decente . É um meio padrão de medir o bem-estar. É usado para distinguir se o país é desenvolvido, em desenvolvimento ou subdesenvolvido, e também para medir o impacto das políticas econômicas na qualidade de vida . Os países dividem-se em quatro grandes categorias com base no seu IDH: desenvolvimento humano muito elevado, elevado, médio e baixo.

 A lista dos países da América Latina em 2021 é organizada da seguinte forma:

A tabela abaixo apresenta o Índice de Desenvolvimento Humano (IDH) mais recente para os países da América Latina, conforme incluído no Relatório de Desenvolvimento Humano do Programa das Nações Unidas para o Desenvolvimento (divulgado em 2022). Os valores e classificações anteriores do IDH são recalculados retroativamente usando os mesmos conjuntos de dados atualizados e metodologias atuais, conforme apresentado na Tabela. As classificações e valores do IDH no Relatório de Desenvolvimento Humano 2021-22

Lista

Ver Também

 Lista de países da América Latina e Caribe por crescimento do PIB
 Lista de países da América Latina e Caribe por IDH
 Lista de países da América Latina e Caribe por índice de inflação
 Lista de países da América do Sul por área
 Lista de países por Índice de Desenvolvimento Humano

America Latina
América Latina

Referências

Lista de países da América Latina por IDH


Kryvyj Rih (, ; , ) er en by i Dnipropetrovsk oblast i det centrale Ukraine med  indbyggere. Byen ligger hvor floderne Inhulets og Saksahan flyder sammen, sydvest for oblastets administrative center i byen Dnipro.

Kryvyj Rih er en vigtig stålindustriby og centrum for jernmalms-udvindings-regionen Kryvbas, hvor en af verdens største forekomster af båndet jernmalm findes.

Byen blev grundlagt i 1600-tallet af Zaporozje-kosakkerne. Byens industrihistorie begynder i 1880, da de første vesteuropæiske investorer grundlagde et netværk af miner. Under den russiske borgerkrig gennemførte anarkisten Nestor Makhno en opstand i byen. Den metallurgiske aktivitet i byen udvikledes specielt under sovjettiden, og i dag er stålindustrien en af de vigtigste i verden.

Referencer

Eksterne henvisninger

Byer i Dnipropetrovsk oblast
Etableret i 1775

Kryvyj Rih