Mats Rosseli Olsen (* 29. April 1991 in Oslo) ist ein norwegischer Eishockeyspieler, der seit Januar 2012 beim Frölunda HC in der Svenska Hockeyligan unter Vertrag steht.

Karriere
Mats Rosseli Olsen begann seine Karriere als Eishockeyspieler in seiner Heimatstadt in der Nachwuchsabteilung von Furuset IF, für dessen Profimannschaft er in der Saison 2008/09 sein Debüt in der GET-ligaen, der höchsten norwegischen Spielklasse, gab. In seinem Rookiejahr erzielte er insgesamt 50 Spielen je zehn Tore und zehn Vorlagen. In der Relegation stieg er mit seiner Mannschaft in die zweitklassige 1. divisjon ab. Er selbst blieb jedoch in der GET-ligaen, in der er einen Vertrag beim Spitzenklub Vålerenga IF erhielt. Nach zweieinhalb Jahren beim norwegischen Rekordmeister, wurde er im Januar 2012 vom Frölunda HC aus der schwedischen Elitserien (jetzige Svenska Hockeyligan) verpflichtet. Für diesen erzielte er bis zum Ende der Spielzeit 2015/16 in insgesamt 242 Spielen 27 Tore. In der Saison 2015/16 gewann er mit Frölunda die Champions Hockey League und den schwedischen Meistertitel.

International
Für Norwegen nahm Mats Rosseli Olsen im Juniorenbereich an der U18-Junioren-Weltmeisterschaft der Division I 2008, der U18-Junioren-Weltmeisterschaft 2009 sowie den U20-Junioren-Weltmeisterschaften der Division I 2009 und 2010 und der U20-Junioren-Weltmeisterschaft der Top-Division 2011 teil.

Im Seniorenbereich stand er im Aufgebot seines Landes bei den Weltmeisterschaften 2012, 2013, 2015 und 2016. Zudem vertrat er seine Farben bei den Olympischen Winterspielen in Sotschi 2014 und beim Qualifikationsturnier für die Winterspiele in Pyeongchang 2018.

Erfolge und Auszeichnungen
 2016 Champions-Hockey-League-Gewinn mit dem Frölunda HC
 2016 Schwedischer Meister mit dem Frölunda HC
 2017 Champions-Hockey-League-Gewinn mit dem Frölunda HC
 2019 Champions-Hockey-League-Gewinn mit dem Frölunda HC

International
 2008 Aufstieg in die Top-Division bei der U18-Junioren-Weltmeisterschaft der Division I, Gruppe B
 2010 Aufstieg in die Top-Division bei der U20-Junioren-Weltmeisterschaft der Division I, Gruppe B

Statistik

(Stand: Ende der Saison 2015/16)

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Norwegen)
Eishockeyspieler (Furuset Ishockey)
Eishockeyspieler (Vålerenga Ishockey)
Eishockeyspieler (Frölunda HC)
Olympiateilnehmer (Norwegen)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 2014
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 2018
Schwedischer Meister (Eishockey)
Norweger
Geboren 1991
Mann

Mats Rosseli Olsen


NGC 6527 je spiralna galaktika sa zvijezdom u zviježđu Herkulu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 6527
  Auke Slotegraaf: NGC 6527 Deep Sky Observer's Companion
   DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 6500 - 6549

6527

NGC 6527


උපුල්වන් දෙවියන්

ශ්‍රී උත්පලවන්න දිව්‍ය රාජයා වූ කලී නිල් පැහැයක් ගන්නා උපුල් මලක පැහැය ගත් දේශීය දේවතාවෙකි. උන් වහන්සේ ලංකාරක්ෂක දේවතාවා ලෙසින් අතීතයේ මහ ජනතාව අතර ගෞරවයට පාත්‍රවූවෙකි.

ගෞතම බුදු රජාණන් වහන්සේ පිරිනිවන් මණ්චකයේදි මාගේ සසුණ වසර පන්දහසක් පුරා වැඩිම කාලයක් පවතින්නේ හෙළදීපයේ බැවින් එය ආරක්ෂ කිරීමේ වගකීම සක්‍ර දේවේන්ද්‍රයාට පැවරිය. එතුමා විසින් එය උපුල්වන් දෙවියන්ට පැවරූ බව කියවේ.

විවිධ විදේශික සතුරු විපත් වලින්ආරක්ෂා වීමට උපුල්වන් දෙවියන් සරණ ගිය බව දැක්වේ. ලක්වැසියන්ට මහත් ලැදිකමක් දක්වන මෙම දෙවියන් බෞද්ධ සම්‍යක්දෘශ්ඨික දේවතාවෙකි. සමන්, උපුල්, මහසෙන්, නාථ යන පැරණි ලාංකීය සතරවරම් දේව සංකල්පයට ඇතුලත් දේවතාවෙකි.

උපුල්වන් දෙවියන් වෙනුවෙන් මුහුදුකරයේ හැදූ දේවාලයන්ට නාවිකයන් පමනක් නොව ධීවරයින් පවා භාරහාරවූ විය.

උපුල්වන් දෙවිදුන් ගැන මුලින් ම සඳහන් වන්නේ දීපවංස, මහාවංස යන කෘතිවලය. බුදුන් වහන්සේ වදාළ මෙහෙවරින් සක් දෙවිඳුන් විසින් සිරිලක රැකුම උපුල්වන් වෙත පවරන ලදී. මේ අනුව විජය කුමරුන් මෙහි පැමිණි කල්හි උත්පලවර්ණ ඒ පිරිසට සියලු ආරක්ෂාව සලසා දුන් බව වංස කථා වාර්තා කරයි. ඉක්බිති, දීර්ඝ නිශ්ශබ්දතාවකින් පසු ඔවුන් ගැන සඳහන් වන්නේ සත් වන සියවස මැද භාගයේ දාපුලු සෙන් ( පලමු දප්පුල) රජු දවසය. උපුල්වන් දෙවි  රත් සඳුන් කඳක වෙසින් දෙවිනුවර වෙරළට ගොඩ බට බව පැරකුම්බා සිරිතේ ද ජනප්රනවාදයේ ද වාර්තා වෙයි.දාපුලු රජු බදිරාලි විහාරය කරවා දෙවියන් පිදූ බව මහාවංශය කියයි. උපුල්වන් නමට කිහිරැළි යන කොටසක් එකතු වූයේ දෙවිනුවරට භාවිත කල ගිරිහෙළ යන නාමය නිසා හෝ ඛදිරාලේපනයක් එනම් කිහිරි ආලේපනයකින් නිල් පැහැ ගැන්වූ  දේවරූපයක් නිසාවෙන්ද යන ලෙස මත පවතී.කිහිරැළි යන්න කිහිරෙළි, කිරැළි, කිරොළ යන රූපවලින් ද යෙදේ. පූර්වෝක්ත දාපුලු සෙන් රජුගෙන් පසු දඹදෙණි පරාක්රිමබාහු, යාපහු භුවනෙකබාහු, කුරුණෑගල පරාක්රිමබාහු යනාදි රජුන් සම්බන්ධයෙන් උපුල්වන් දෙවිඳුන්ගේ කටයුතු සඳහන් වී ඇත්තේය.මයුර ආදී සන්දේශ ලියවුණ ගම්පොළ - කෝට්ටේ යුගවල දී කවීන්ට මෙන් ම රාජමහාමාත්යාරදීන්ට ද මේ දෙවියන්ගේ ආරක්ෂාව හා අශිර්වාදය අවශ්යග වූ බව පැහැදිලිය.උපුල්වන් දෙවිඳු ගේ විකුම් වනන කොවුල් අසුන් කරුවා:- 'විසේස වන විකුමෙන් සදිසි දිය බඳ' යැයි පවසයි. දිය බඳ යනු, වෙන් (විෂ්ණු) දෙවියාට නමෙකි. 'වෙසෙස් වූ රුපුන් මැඬීමේ සමත් කමින් වෙනු (විෂ්ණු) බඳු යැ'යි උපුල්වන් දෙවිඳු සඳහා කිමෙන් කොවුල් අසුන් කරුවා ගේ අවදියේ බුදුනුවන් උපුල්වන් දෙවිඳු වෙනු (විෂ්ණු) නො වන බව දැනැ සිටි තියා පෙනේ.එහෙත් ඊට ආසන්න යුගයකම ලියවුනු පහතරට සින්දු වන්නම්වල හා ගාලු ත්‍රිභාෂා ලිපිය තුල උපුල්වන් යනු විෂ්ණු ලෙස දක්වා තිබීමෙන් එකලද මේ එක් දෙවිකෙනෙකු ද යන්න ගැටලුවක්ව තිබී ඇති බව පෙනේ.

රයිගම් කෝරළයට අධිපති දෙවියන් ලෙසින්ද හදුන්වන්නේ උපුල්වන් දෙවියන්ය. ගොරකාන කන්දේ විහාරයේ, උඩගම දෙගන් තිලකාරාමයේ වැනි විහාරවල උපුල්වන් දේවප්‍රතිමා දක්නට ලැබේ. රයිගම් කෝරළයේ පුරාණතම උපුල්වන් දෙවොලක් කුඹුක පත්තුවේ ඔළබොඩුවේ පැවති බව කියවේ. මෙහි නටබුන්ද දක්නට ලැබේ.

දෙවුන්දර මහ උපුල්වන් දේවාලය පැවති අතර ආරම්භයේ පටන් එහි වූයේ බ්‍රාහ්මණ පාලනයකි.

උපුල්වන් දෙවියා ලංකාවට ආවේනික සමන් මහසෙන්, දැඩිමුණ්ඩ වැනි බෞද්ධ දේවතාවෙකි.ඇතැමුන් ඔහුට විෂ්ණු යැයි කීවද උපුල්වන් දෙවතාවා වෙනුවෙන්ම වෙන් වූ වෙනම දේශීය සාහිත්‍යක් ඇත. විශේෂයෙන් රයිගම් කෝරළයේ පවතී.

විශ්වාසය යනු එකකි. නමුත් සංකෘතිය නම් අනෙකකි. උපුල්වන් දේවතාවාගේ බැතිමතෙක් වුවද නොවුවද, උපුල්වන් දෙවියන් වටා හෙළ සංකෘතික දහරාවක් පවතී.

කිණිහිරි උපුල්වන් නමින් හැදින්වෙන්නේ එතුමාගේ ප්‍රතිමා අතීතයේ කිණිහිරි නම් ලී වර්ගයෙන් නිර්මානය කළ බැවින්ය. ඇතැම් විද්වතුන්ගේ මතය කිණිහිරි යනු රත්හදුන් බවය.

රයිගම් කෝරළයට අධිපති දෙවියන් ලෙසින්ද හදුන්වන්නේ උපුල්වන් දෙවියන්ය. ගොරකාන කන්දේ විහාරයේ, උඩගම දෙගන්තිලකාරාමයේ වැනි විහාරවල උපුල්වන් දේවප්‍රතිමා දක්නට ලැබේ. රයිගම් කෝරළයේ පුරාණතම උපුල්වන් දෙවොලක් කුඹුක පත්තුවේ ඔළබොඩුවේ පැවති බව කියවේ. මෙහි නටබුන්ද දක්නට ලැබේ.

සිද්ධාර්ථ බෝසතානෝ පාරමි පුරා බුදු බවට පත්වීමට ආසන්න බව තේරුම් ගත් වසවර්ථී දිව්‍ය ලෝකයේ මාර දිව්‍ය පුත්‍රයා භයානක රූපී සේනාවන් එවා උන්වහන්සේව බිය ගැන්වීමට උත්සාහා කළේය. මෙය කෙතරම් භයන්කාර ස්වරූපයක් ගත්තේද යත් පහළ දිව්‍යෙලෝකවල දෙවිවරු පලාගියහ. නමුත් එසේ පලානොගියේ උපුල්වන් දේවතාවා බව පැවසේ. ධර්මය කෙරෙහි කෙතරම් ලැදියාවක් පැවතියේද යත් බුදුන් වැඩසිටින සමයේ ජේතවනාරාමයේ මුර දේවතාවුන් දෙදෙනාගෙන් අයෙක් ලෙස සිය වාසස්තානය ලෙස තෙළඹු ගසක් තෝරාගත්තේය.

අනෙක් මුර දේවතාවා සුමන නම්විය. මෙම විශ්වාසය මත පංසල්වල විහාර ගෙයි බුද්ධ ප්‍රතිමා දෙපස සුමන සමන් දෙවියන්ගේ හා උපුල්වන් දෙවියන්ගේ ප්‍රතිමා ඇඹීම හෝ චිත්‍රණය කර තිබෙනු දැක ගත හැකිය.උපුල් සහ සමන් යන නාම දෙකම හෙළ බසෙහි මල් විශේෂ දෙකක් හැදින් වීමට යොදා ගනී. මෙම නාමයන් දරන දෙවිවරුන්ගේ ප්‍රතිමා හා චිත්‍රවල දෙවිවරුන් එම මල්වල වර්ණයෙක් වර්ණවත් කර ඇත.

බුදුන් වහන්සේගේ පිරිණිවන් මංචකයේදී සිදු කරන ඉල්ලිම අනුව ශක්‍ර දේවේන්ද්‍රයා හෙළදිවත්, හෙළ ජාතියත්, සම්බුදු සසුණේ ආරක්ෂාවත් භාර ගන්නා උපුල්වන් දෙවිදු පිරිත් පැන් සහිත කෙණ්ඩියක්ද රැගෙන හෙළදිවට පැමිනේ. එදවස පටන් හෙළයේ වැසින්ගේ දුකට සැපට පිහිටවන බව විශ්වාසයයි. උපුල්වන් දේව වන්දනය රයිගම් කෝරළයේ ඇතුළු මායා රටේ ප්‍රචලිත විය.

උපුල්වන් යනු විෂ්ණු යැයි මතයක් වුව ද සියළු පුද සිරිත් සහ සංකල්ප මතුබුදුවන උපුල්වන් දෙවියන් උදෙසාය. නමුත් නාමිකව හා ප්‍රතිමා ශිල්පයෙන් විෂ්ණු කරනය වී පවතී.

ගම්පළ ලංකාතිලක විහාරයේ විෂ්ණු හා උපුල්වන් දේව රූප වෙන වෙනම නම්කර දක්වා ඇත. එහි අරුත ගම්පල යුගය වන විටත් උපුල්වන් සහ විෂ්ණු යන දේව සංකල්ප ද්විත්වයක් ලෙස ද පැවති බවයි.

අතීත පංසල්වල බ්‍රහ්ම, විෂ්ණු, ශිව යන හිංදු ත්‍රිමූර්තිය සේම දේශීය දේවතාවන්ද යන කොටස් දෙකම සිටි බව ලංකාතිලක විහාරය,ගඩලාදෙණි විහාරය සේම ඒ විහාරයෙනහී සෙල්ලිපි තුලින්ද පෙනී යයි.

කට යුතු නිදෙස
ය ස ඟ පොරණැ ගුණ මිතුරනට කළ තමා

ස ස ඟ වුවත් උන් අත් පත් වේ යැ ඇමා

නි ස ඟ පුරුදු තම හට ඉන් කියනු කිමා

අ ස ඟ මඳක් ව-තෙපල තා සවන් නමා

ස ව් දිගු බිතැ කිරණව් යස උදුල් වන

සැ ව් බල පෑ එ දිනෙව් බුදු මඟුල් වන

දෙ ව් නුවරෙහි හට දෙව් රජ උපුල් වන

දෙ ව් මේ හසුන් මතු සව් සිරි විපුල් වන

මහත් තෙදැති පුල්වන් සුරිඳු මුල් කොට"-හංස සන්දේශය

"ලංකාවට අරකගත් කිහිරැලි උපුල්වන් දෙවි මහ රජ්ජුරුවන්වහන්සේ"-ලංකාතිලක සෙල්ලිපිය

"උත්පලවන්න දෙව් රජ්ජුරු සාමින් සන්තක කොට..."-දෙවිනුවර මහ දෙවොලේ රන් සන්නස

"සව් දිගුබිත කිරණෙව් යස උදුල්වන-සැව් බලපෑ එදිනෙහි බුදු මඟුල්වන"-මයුර සඳෙස

"පමා නොවී පැමිණෙත යුදට වසවතු-ත මා මැ සැව් බල පෑ සිටි නොබා සිතු"-කෝකිළ සඳෙස

උපුල්වන් දෙවියන් පිළිබඳ ඉහතින් කී සියලු සන්දේශ කාව්‍ය අනුව එතුමා ලෝකයාටම සෙත සලසන කල්ප වෘක්ශයකි. එතුමන් සිහි කල පමනින් හැම සම්පත්ති පහලවෙයි. සිහිනයෙන් දුටුවාක් මෙන් ඔහු පිරිපත දුරලයි,යස,තෙද නැණ,සැපත් ආසිරි ලබා දේ.

කෝකිළ සන්දේශය අනුව උන්වහන්සේ විශේෂ වූ වික්‍රමස්ථානයෙන් තුන්ලොව තුන් පියවර සමාරට මැන මහා බලි අසුරේන්ද්‍රයා පාතාලයට යැවූ ජයභද්‍ර නාරයනයන් හට සමානය. "විසේස වූ විකුමෙන් සදිසි දියබඳ"-කෝකිළ සඳෙස

උපුල්වන් සුරේන්ද්‍රයා යනු අසුරයන්ට එරෙහි දෙවියෙකි."රොසේ රැපෑ පෙර-අසුර කුරිරු මන් බිඳ"ලෙස කොකිළ සන්දේශය උපුලවන් දෙවිඳුන් පෙර අසුරයන්ගේ ක්‍රෑර වූ මාන්නය බිඳ දැමූ බව කියන අතර එයින් පෙනෙන්නේ උන්වහන්සේ පෙර පැවති(ධජග්ග සූත්‍රයේ හා සෘග් වේදයේ සඳහන්) සුර අසුර යුද්ධයේදි සුරයන්ගේ පක්ශය ගත් වීර දෙවියෙකු ලෙස මේ සියවල් තුලදි ලක්වැසියන් සැළකූ බවයි.එය කෝකිළ සන්දේශය තවත් මෙසේ විස්තර කරයි.

"පැහැති සිපත් මින් පටහළ කුමු පෙළ ද

නැමැති සක`වි උදු රුදු දිය සලා බද

දිගති නො`සළ දන්වා රද සෙන් මුහුද

නැවති මෙසුර රද වද නිය වෙලළ වැද"

මෙය සුර-අසුර යුද්ධයේදි උපුල්වන් දෙවිඳුන් අසුරයන් යටත් කරගැනීම හා දෙවිනුවර මහා දේවාලය අසල ඇති රළ නැගෙන මහා සමුද්‍රය එකට සංකලනය කල අලංකාර කවියකි. ප්‍රභාවත් වූ අසිපත් නමැති මත්ස්‍යයන් හා පලිස් නමැති කැස්බාවන්ද සහිතව චක්‍රායුධ නමැති ප්‍රචන්ඩ දියසුළිද සහිතව දිශාන්තයෙන් ගොඩබට දානව(අසුර.) රාජයන්ගේ සේනා නමැති මුහුද මේ සුරේන්ද්‍රයගේ පාදනඛ නමැති වෙරළට පැමින නතරවේ.මීට ඉතාම සමාන අදහසක් මයුරයේ 146 පද්‍යයද කියයි.

"දැඩියෙන් අසුරසෙන් යස ඇලුණා සෙයිනි-තෙවුනෙය සතන සරණත නියකැන් සිරිනි"අසුර සේනා උපුල්වන් සුරිඳුන් අභිමුව අවනතව වැඳ වැටුණෝය.එවිට ඔවුන්ගේ කීර්තිය උපුල්වන් දෙවිඳුගේ පාදයේ නියකැන් වල වැදීමෙන් එතුමාගේ පාදය නිතර බබලන බව මෙහි අදහසයි.

මෙසේ අසුරයන් පරාජය කිරීම නිසා සුර-අසුර යුද්ධයේ අසුරයන්ට නායකත්වය දුන් වේපචිත්ති (විප්‍රචිත්ති-පද්ම පුරාණය.) අසුරේන්ද්‍රයා උපුල්වන් දෙවිඳුන්ට බියෙන් අසුර භවනය පිහිටි ත්‍රිකූට පර්වතාභ්‍යන්තරයේ සැඟවී සිටී.

"විකු මට පසිඳු මොහු වෙපසිත් අසුර රද

දැකුමට බියෙන් සැඟවී බල කොට මෙරද

තිකු ළත වෙසෙයි හිතෙනුය වට කර නිරද"-කෝකිළ සඳෙස

"දුනු පෙර සුරන් ගනරන් දුනු සර දරව

දුනු පුල්වන් දෙව් රජ කුළ ගරු තරව"පරවි සන්දේශය -206 පද්‍යය

දීර්ග සාහිත්‍යක් පවතින උපුල්වන් දෙවියා වනාහී බුදු දහමට අනුකූල දේශීය දෙවිකෙනෙකි.

දෙව්නුවර හා උපුල්වන් දෙවියෝ

වේද ව්‍යසර මෙකුන් පුත් තේනුවරපෙරුමා හස්තිනා

හාද වී විත් දෙවුන්දර දෙවාලේ අධිපති වීමෙනා

පෑද සිත තම කොඩිය ඉරහඳ පෙරටුකර ආවා විනා

ඒ ද මානය එයින් සිව්කෝරළේ හට ඇන්නෑ හිනා

-සතර කෝරළේ ලේකම් මිටියේ කවියකි-

උපුල්වන් යනු උත්පලවර්ණ හෙවත් නිල් මානෙල් පැහැති යනුයි.ආචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන මහතා "උදක-පාල-වරුණ" යැයි ඒ නම නිරුක්ති කලද සියලු උපුල්වන් දේව ප්‍රථිමා සහ සිතුවම් මානෙල් මල් පැහැයෙන් තනා තිබීමත් ගම්පොළ යුගයේ මයුර සන්දේශය තුල උපුල්වන් දෙවිඳුන් "ගතිනුපුලේ" ලෙස වර්ණනා කර තිබීමෙනුත් උපුල්වන් යනු උත්පල වර්ණයෙන් යුතු දෙවියන් බවම පැහැදිලිවේ.

මෙම උපුල්වන් දෙවියන් පිළිබඳ මුල්ම වරට සඳහන්වන්නේ ක්‍රි.ව3-4 සියවස තර ලියවුනු දීපවංසයේය(පරි.7 ගාථා 5-9).ඒ මෙසේය; "දීපදෝත්තම සර්වඥයන් වහන්සේ වනාහී පරිනිර්වාන සමයෙහි...විජය නම් ක්ශත්‍රියයෙක් ලක්දිව රජ වන බව ප්‍රකාශ කල සේක.එසේ ප්‍රකාශ කල ඉක්බිතිව ඒ ශාස්තෘන් වහන්සේ "එම්බා කෝසිය(ශක්‍රය) තොප ලංකාද්වීපය රැක ගැනීමට උත්සහ ගැනීමෙහි පමා නොවේ වැයි" දේවේශ්වර අමතා පැවසීය.සුජම්පති නාම දාර ශක්‍රයා සම්‍යක් බුදුන්ගේ වදන් අසා උපුල්වන් දේවයන් හට ලක්දිව ආරක්ෂා කිරීමට කරුණු කීයේ ය.මහත් වූ සෘද්ධි ඇත්තා වූ ඒ උපුල්වන් දෙවි පුත් තෙමේ(දේව පුත්තෝ මහිද්ධිකෝ) සක් රජ වදන් අසා පරිවාර දෙවියන් සහිතව ලක්දිව ආරක්ෂාවට එලඹ සිටියේය."

5න සියවසේ රචිත මහාවංසයේදි මේ විස්තරය තවත් සංවර්ධනය කරමින්(පරි.7 ගාථා 5-9) උපුල්වන් දිවි‍ය පුත්‍රයා පරිබ්‍රාජක වේශයක් ගෙන ලක්දිවට ගොඩබට විජය කුමරුන් හමුවී ඔහු අත පිරිත් නූල් බැඳ පිරිත් පැන් ලබාදුන් බව සඳහන් වෙයි.

ක්‍රි.ව.8-9 සියවස්වල හෝ පරණවිතාන මහතා කියන පරිදි ක්‍රි.ව11 සියවසේය.සීරිසවත්ථු නගරයෙහි විවාහ මඟුලකට රැස්වුනු යකුන් නසා දැමීමට පෙර විජය උපුලවන් දෙවිඳුන්ගේ පිහිටාරක්ශාව යැද සිටි බව එහි මෙසේ කියයි. "පළමුව උපුල්වන් හට බලි කරමාන්ත කිරීමෙන් හා ආයුධ සෙලවීම ආදි තම සියළු පිළිවෙල නොයික්මවා කොට ඒ දිව්‍ය පුත්‍රයාගේ ආනුභාවයෙන්..." (ව.-19135-පිටු.260)මේ විස්තරයෙන් පැහැදිලිවන්නේ වංසත්ථප්පකාසිනීය රචනා වූ සමයේ තිබූ උපුල්වන් දේව විශ්වාසයයි.බලි කර්මාන්ත කිරීම,ආයුධ සෙලවීම ආදි යාග රටාවක් මගින් උපුල්වන් දෙවිඳුන් පිදීමට අනුරාධපුර යුගයේ ජනයා සිදු කල බව ඉන් ඔප්පුවේ.විශේෂයෙන්ම "සියලු වත් පිළිවෙත් නොයික්මවා"(නයංච සබ්බං අවිරජ්ජෙත්වා) යන මේ පාඨය මගින් උපුල්වන් දේව වන්දනාව පිළිබඳ පිළිගත් පිළිවෙත් සම්ප්‍රදායක් ගොඩනැගී තිබූ බව හෙලිවේ.ආයුධ සෙලවීම යාග රටාවට අයත් බැවින් මෙය යුධ ජයග්‍රහණ පතා සිදුකරන පූජා විදියක් වන්නටද ඉඩ ඇත.

ක්‍රි.ව660-661 අතර රුහුණේ රජකම් කල 1න දප්පුල රජ විසින් ඛදිරාලි විහාරය කරවා දෙවියන් පිදු බව මහාවංසය කියයි.මේ මහාවංස පාඨය පැහැදිලි කිරීමට තවත් මූලාශ්‍ර පසු පස යා යුතුයි:15න සියවසේ රචිත පැරකුම්බා සිරිතත්, අලුත්නුවර දේවාලය කරවීම යන ග්‍රන්ථයත්,තුඩුගල විසිදාගම බණ්ඩාරවලියත් දෙවිනුවර ප්‍රදේශයේ ජනප්‍රවාදත් අනුව දප්පුල රජ දවස මහා සමුද්‍රයේ සිට දෙවිනුවරට (ගිරිහෙළපුරට.) පාවි ආ උපුල්වන් දෙවිඳුන් අධිගෘහිත යැයි විශ්වාස කල සඳුන් කොටයකින් උපුල්වන් දේව රූපයක් කරවා දෙවිනුවර මහා දේවාලය ආරම්භ කල බව සඳහන් වෙයි.ඛදිර දේහලී වංශෝද්භූත...-යන්නත් කිහිරැලි හෙවත් මාගධි ඛදිරාලි පදයත් උපුල්වන් දෙවිඳුන්ට නිතර යෙදුනු අභිදානයෝය.මේ සියල්ල සැලකූ කල ඉහතින්ම දැක්වූ මහාවංස සටහනින් මේ කියන්නේ දෙවිනුවර දෙවොලේ ආරම්භය ලෙස දෙවියන්ගේ නමින්;කිහිරැලි/ඛදිරාලි නමින් විහාරයක් සහ දේවාලයක් ඉදිවීම බව පෙනී යයි.උපුල්වන් දෙවිඳුන් උදෙසා දෙවිනුවර ආරම්භ වූ මේ මහා දේවාලය මෙම දේව ඇදහිල්ල සමාජය තුල ව්‍යාප්ත වීමට බලපෑ ප්‍රබලතම සංසිද්ධියයි.

මෙයින් කාලාන්තරයකට පසු දඹදෙණියේ අභිසෙස් ලැබූ 2න පරාක්‍රමබාහු රජු උපුල්වන් දෙවොල සම්පූර්ණ ප්‍රති සංසකරණ්යකට ලක් කොට ඇසළ පෙරහැර පැවැත්වීමට නියෝග කල බව මහාවංසය කියයි(පරි-83 ගාථා-85-89).මේ යුගයේදීද පෙර විජය රජ මෙන් යුධ ජයග්‍රහණ පතා උපුල්වන් දෙවියන්ට පුදපූජා පැවැත්වූ බව වීරබා ආදිපාද චන්ද්‍රභානු හා කල යුධයෙන් ජයගෙන කල උපුල්වන් පූජාවෙන් පෙනේ(පරි-81 ගාථා-36-47).

බලි යාග හා පූණමඩු හා උපුල්වන් දෙවි හා බැදි ජනශ්‍රැති

බලි ශාන්තිකර්මයේ උපත ගැන  බටුගම්පළ සුනිල් ප්‍රේමලාල් මහතා දක්වන්නේ අපූරු කතාවකි. සිංහලයේ පළමු රජු ලෙසින් මහාසම්මත මනු රජුව සිංහලේ ගම් නියෝජනය කළ ගමරාලලාගේ සම්මේලනයකදී මහාසම්මතයෙන් පත්කර ගනී. එතුමාගේ බිසව වන්නේ උපුල්වන් දෙවියන්ගේ නැගනිය වූ මැණික්පාලියයි. අතිශය රූමතියක්වූ මෑ ගැන සය දෙව්ලොවේම කීර්තිය පතලව තිබින. වසවර්තියට අධිපති මාරයාද ඇය ගැන සිතක් පහළවී තිබිණ.

නමුත් ඇය මහාසම්මත මනු රජුට අයත්වීම නිසා ඉරිසියාවෙන් ලෝකයට අණ සහ විණ එවූ බව කියැවේ. මේ අණවිණ වලින් ගැලවෙන්නට මගක් ඇදුරන් සොයන විට ඉසිවර දෙවියෝ නොයිදුල් සළුවක් හා පුහුලක් ඉල්ලා සිටියෝය. බලි ශාන්ති කර්මය හා පූණමඩු ශාන්තිකර්මය මෙලොවට කියාදුනි.

උපුල්වන් දෙව් රද වැනුම්- මයුර සංදේශය

134. සැ දූ සඳෙව් යස සිරි11 පිරිසුදු සු දු

මු දු කුලුණු සිලිලින් සිලිලඳු බ ඳු

මි දූ ගිමන් වන් නව මේ රදූ රු දූ

ව ඳු සුරිඳු සඳ දිය12 සෙත යෙදූ උ දූ

135. සිරි ලත පැවැරු11 හැගි පුරඳර දැරැ14 මුඳුනි

සැදු තෙද දළ උදුළ සියපා15 සිය සෙයිනි

එ සුරිඳු පැළැදි රන් මිණි ගිහිණි කිරුළිනි

සෙලඳුන් සුනිල් මතැ සිහ රද රඳන16 වැනි

136. ගති නුපුලේ පැහැ ගත හිමි නළල් තෙලේ

රැඳැ17 නිමලේ රන් පට වොරඳනෙකතුසේ18

උදු සුනිලේ ගන පැහැන'වල ගන වෙලේ

කිව විදුලේ කිම දිළියෙනු ද ඇම කලේ

1.තනවන(ගු) 2.උන් 3.කරවත 4.කතුන්(ගු) 5.පැතුරුණු 6.අඹුවන්නේ(ගු) 7.නළුවන්නේ(ගු); ලේවට රගන නෙක නළුවන්නේ (දි) 8.රූ රැය සීලස කැනතෙන වන්නේ(ගු); සීලසයෙන් තෙත ලන්නේ(ද)9.පව්තුට 10.දුටුවන්නේ11.දිය 12.පද ලොව(ගු) 13.පවර 14.ගෙන 15.සිය පත 16.සුදුල් වර සිහ රද රැඳුණු(දි) 17.රැද 18.රදන ඇම කලේ

137. සුර'ඹ නෙතා මින් ඇදි බිළි පෙළ වැ1 ගතා

දෙ බැම ලතා2 සිරි දැකැ උලෙළ කැලුමැතා

සහස නෙතා සැවු සරි නො වත විළි සිතා

පෙනෙන ඉතා කලෙකිනි නො දිසැ ගිය අතා

138. අ න ත යු රේ රිසි යැදි යැදි සතන් කෙරේ

ඉ සු රු ත රේ දෙන බැලු මතිනි3 නොවිතරේ

ව න ත තු රේ පුරනුව නෙතට4 එක'යුරේ

ක ව ර ව රේ මේ සිරි දිසි ද ඉඳුවරේ

139. දිලි රත්5 තෝඩු යුග රිවි මඬලෙකි වෙතළ6

හිමි මුව තඹරැ ඉන් ඇම කල් සිරි දිසිළ

එත එක රිවි දුරිනි පුබුදින සිනැ දි කෙළ7

සියපත් නේ පත් ගඳ ගුණ සිය8 අසිතසළ9

140. අ ත ළ10 කුලුණු දිය පිරි උර විලැ11 වතළ

ල ක ළ දිමුතු මුතු වැළ වම් තරඟ වැළ

අ ස ළ නුර'ඹ නරඹන ලොළ නුවන් පෙළ

එ ර ළ12 ඇතුළැ පැයි පැනැ කෙළන මින් රළ12

141. යු ග බා සොඳුරු විසිතුරු සිරි සුලබාය

සු ර 'ඹා ගෙලෙහි පළදන මන පොලඹාය

ස සොබා සිනිඳු ඉඳුවර දම් පසු බාය

නොතබා වනත හොත් අනත ද කර බාය

142. සිරි කමලේ වන්14 රඳනුයෙනි නිති නෙළේ

වත විපුලේ දෙත15 උර බිතැ බියෙනැලැළේ16

ඉති අතුලේ නම් පද'රුතනුරූ17 කළේ

හිමි අතුලේ සිරි සරි කෝ ද මේ ලේ තුළේ18

1.පෙළෙව්(ගු) බැඳි වන් නිලිපුලෙයි(දි) 2තදෙ මළ කතා 3.බැලුමකිනි (ගු) 4.වනන්තුරේ සර නුවනතට 5.රන් 6.රිවි යුග මඩලෙන් වතුල(ගු) රිවි යුග මඩලෙකි වෙතළ 7.එක රිවි දුරින් යන පුබුසුන දින සියල(ගු) එක රිවි දුරිනි යන පුබුදන නෙක කමල(දි) 8.තුන්සිය සැට(ගු)නඳ නිති සිය(දි) 9.ගුණෙන සල(දි) 10.අතුල 11.උර බිතැ 12.එ දල(ගු) 13.ලකල ම්න් රැලය පැයි කෙළෙන රල වැල(දි) 14.මෙන් 15.වැණ(ගු) 16.රුතින් ඇලේ(ගු) සතත් ඇලේ(දි)බියෙන් ඇලේ17.නන් සදරුත් දැරු කලේ(ගු)18 මෙ තුන් කලේ(ගු).

143. ළ ක ල් කලුන්1 නරඹන නෙත් කැලුම් බර

සි ලි ල් වමන තුනු යටියට නැඟි පවර

සුනි ල් වසා ලිය යට වටැ රැඳි නිතොර

වි ම ල් සොඳුරු තෝ තැන්නෙකි නැබ ගැඹර

144. දිය සෙත නියුත හිමි උර බිතතුරුල්පත2

නිරතුරු උතුරුවනුතුරු කුලුණු බර'නත3

උසුලන බැවින් ලෙළ සිතු වලහින්4 සතත

ගත5 රැළි සෙයන් තුන් විලි දිසිනේ එ මත6

145. පසිඳු සිඳුරු කර සිදුරැ යි දුරැ ම තමා

සොඳුරු සිනිඳු රසුදුළ යුවළ දඟ7 තමා

උසස පෙදෙස සිහිනැ යි යනු අඩුව8 තමා

මොනර කර යැ සරි නම්9 යම්තමත් තමා

146. සිරි කත මතිනි මුත10 මලිගිය මල'යුරිනි11

පැහැ රළ පැහැරැ නැඟි තුනු යිඳු මුතු ලෙසිනි

දැඩියෙන් අසුර සෙන් යස ඇලුණා සෙයිනි

තෙවුනේ යැ සතත සරණත නිය කැන් සිරිනි

147. වි  ස් මය කැරැ දුටු සඳැ නො මැ ඇරෙන ලොබා

තොස් වඩවන රූ රස සමුදුරෙයි පබා

ඇ ස් පිල් පෙළ දිටු තට නො කළ කලැ බඹා

ඇ ස් දෙකෙකින් නැරැඹියැ හැකි ද ඇති සුබා

148. සුරනිඳු කුලුණු සඳ යදි සිඳු වැන්නේ යැ

සිහි කළ සඳැ යැ ඇම සිරි පමුණන්නේ යැ

සිහි‍නෙන් දුටෙව්13 පිරිපත දුරු ලන්නේ යැ

යස තෙද සුව නුවණ14 ආ සිරි දෙන්නේ යැ

1.වරඹ(ගු() 2.බිත රතුරු පත(ගු) බිත තුරේ පත(දි) 3.වත කුළුණේ බර අනත(ගු) 4.වලඟෙහි(දි) 5.ගණ(ගු) ගන(දි) 6.දිමුත 7.දග යුගට 8.වෙසෙස (ගු) 9.කර ද සරි වත(ගු) කර ම සරි වෙය(දි) 10.මත ද්රපමුත 11.මල් සෙයිනි 12.සතක දිය සෙත මුල් වන්නේය(ගු) සෙත දෙන්නේය(දි) 13.දුට ද (ගු) 14. නැණ සැපත්.

149. සිතු මණි සුරබි ළඟ

නෙ වත කිව කිවි කෙ ලෙසේ

සිතු යුරු සුර ඉසුරු හිමි1

සිරි දෙනු වනනු කුම් සේ2

150. කු ළි න් කුළැ තුඟු සුනෙර හිය ගිරි මුඳුන

මු ලි න් මුලැ නඳුනුයන කප් රුක් සදන3

තෙරි න් තෙරෙහි සුර ගඟැ සුර'ඟන රඟන4

තෙනෙන් තෙන5 ඉති කියති යස ගී නදින6

151. සෙත යදි සක් හට දෙන දිගු බිතැ ඉසිරි7

පිරි මුලු සක් වළැ පුල් සුරිඳු යස සිරි

ලෙස වෙසෙසක් කැරැ8 නත නා හටත් සරි

වත දහසක් තව ලදුවත් වනත9 බැරි

ආශ්‍රිත ලිපි
 විෂ්ණු දෙවියෝ

තිස්තුන්කෝටියක් දෙවි දේවතාවියෝ

උපුල්වන් දෙවියෝ


Eren Albayrak (født 23. april 1991) er en tyrkisk fodboldspiller. Han har tidligere spillet for Tyrkiets landshold.

Tyrkiets fodboldlandshold

|-
|2015||1||0
|-
!Total||1||0
|}

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Tyrkiet

Eren Albayrak


دانكن دونتس  سلسلة محلات قهوة عالمية، بدأت منذ 1950 في كوينسي بالولايات المتحدة الأمريكية.

نظرة تاريخية

قام ويليام روزبيرغ بافتتاح مطعم يبيع القهوة والدونات عام 1948، في كوينسي (ماساتشوستس) وأطلق عليه اسم The Open Kettle أي المقلاة المفتوحة. بعد أن لاقى المشروع النجاح، وبعد فترة قام بافتتاح أول محل للقهوة والدونت عام 1950، عرف باسم دانكن دونتس حيث ما زال قائما حتى يومنا هذا. وفي 1954 افتتح روزنبورق خمسة فروع أخرى من محلات دانكن دونتس مع إضافة بعض المنتجات الأخرى إلى قائمة الطلبات.

بدأ روزنبيرغ في بيع حقوق الامتياز التجاري لعلامته التجارية منذ عام 1955 بهدف توسيع أنشطته وإدخال علامته التجارية إلى المزيد من الأسواق.

في 1980 اشترت شركة دانكن دونتس باسكن روبنز وبعض الشركات الأخرى لتأسيس شركه تحالفيه تسمى علامة دانكن Dunkin' Brands وانتشرت بعدها في جميع أنحاء العالم.

توسعت دانكن دونتس في تسعينيات القرن العشرين، واستحوذت على سلسلتي المقاهي المنافستين لها وهما داون دونتس، ومستر دونت. وأصبحت تمتلك بحلول عام 1998 نحو 2500 مقهى حول العالم، وتحقق مبيعات سنوية بلغت حوالي 2 مليار دولارًا أمريكيًا.

أعلنت دانكن دونتس في فبراير 2018 عن خططها للتخلص التدريجي من استعمال أكواب مصنوعة من مادة البوليسترين عالميًا بهدف الحفاظ على البيئة بحلول أبريل 2020.

دخلت دانكن دونتس في يونيو 2019 في شراكة مع شركة غراب هب لبدء طرح خدمة توصيل دانكن الجديدة. ثم تعاقدت في يوليو 2019 مع شركة بيوند ميت المصنعة لمنتجات بدائل اللحوم النباتية لتقديم شطيرة إفطار خالية من اللحوم في مدينة مانهاتن لتصبح أول علامة تجارية لمطعم في الولايات المتحدة تقدم أطعمة من بدائل اللحوم.

استحوذت شركة إنسباير براندز المدعومة من أصحاب الأسهم الخاصة في 15 ديسمبر 2020 على شركة دانكن دونتس والشركات والعلامات التجارية التابعة لها مقابل 11.3 مليار دولارًا أمريكيًا.

الفروع والمواقع

يوجد حاليًا ما يقرب من 12900 مطعمًا تابعًا لسلسلة دانكن دونتس في 42 دولة حول العالم، وبذلك تعد دانكن دونتس واحدة من أكبر سلاسل المقاهي ومحلات بيع الكعك في العالم. وتعتبر كوريا الجنوبية هي أكبر سوق دولي لسلسلة مطاعم ومقاهي دانكن دونتس في العالم خارج الولايات المتحدة الأمريكية، حيث تحتوي على حوالي 900 مقهى ومطعم من سلسلة دانكن دونتس، وتحقق نحو 40 في المائة من إجمالي مبيعات السلسلة الدولية.

افتتحت دانكن دونتس موقعها المائة في عام 1963.

أعلنت دانكن دونتس في يوليو 2020 عن نيتها لإغلاق 800 مطعم لها في الولايات المتحدة الأمريكية بشكلٍ دائم بحلول نهاية العام بسبب انخفاض المبيعات بنسبة 20 في المائة في الربع الثاني من العام خلال جائحة فيروس كورونا.

الإيرادات
بلغت مبيعات دانكن دونتس حول العالم نحو 6 مليارات دولارًا أمريكيًا في عام 2010.

أرقام وحقائق

دانكن دونتس كما تقول انها نجحت بأن تكون من سلسلة الأكثر مقاهي والسلع المخبوزه انتشاراً في العالم،
وتخدم أكثر من 2.7 مليون زبون باليوم الواحد، وتملك تقريباً 8,000 محل بأكثر من 30 دولة حول العالم.

في السنوات الماضية، اظهرت الشركة إعلانات منتجات القهوة بكثره وبأنها تتعلق بمنتجات السلع المخبوزه لديها. في 2003 قامت شركة دانكن دونتس بإضافة شعار الشركة بكأس القهوة. وفي السنوات الأخيرة الشركة أصبحت تبيع القهوة أكثر من الدونت.

والان الشركة تقدم العديد من أنواع واشكال القهوة، بأشكالها الحارة والمثلجة ومنها

 اسبريسو، كابتشينو، لاتيه - وهذه مشروبات القهوة الإيطاليا المختلفة، متوفره في أغلب محلات دانكن دونتس.
 قهوة بالنكهات - وخيارات النكهات وهي : الفانيليا الفرنسية، البندق، سينامون، اللوز المحمص، كراميل، جوز الهند، توت، العنب، والشوكولاتة، والعديد من النكهات الأخرى، كل هذه النكهات يمكن أن تضاف إلي أي من قهواتهم، وكذلك إمكانية مزج أكثر من نكهة بقهوة واحده.
 لاتيه المثلج - وهناك نوعين من تشكيلاتها وهي بالكارميل أو بالموكا، كل من هذه القهوتين تحتوي على الاسبريسو، نكهة موكا\ كراميل، حليب وعلى سطحها الأعلى كريم مخفوق وبعض النكهات.
 لاتيه اسبريسو الخفيفه - ممزوجه مع الحليب، ونوع خاص من السكر يسمى سبليندا لجعل طعمه مميز.
 اسبريسو الإضافيه، يضاف عليه الكثير من الاسبريسو وشعارهم يقول على هذا المنتج (يزودك بالطاقة خلال يومك)

 المشروبات الساخنة الأخرى :

 هوت شوكليت (الشوكولاتة الساخنة)
 شاي
 وايت هوت شوكليت (الشوكولاتة الساخنة البيضاء)

والعديد من المشروبات الساخنة الأخرى

المواقع الرسمية
موقع دانكن دونتس الرسمي

موقع علامة دانكن

مراجع

امتيازات الوجبات السريعة
تأسيسات سنة 1950 في ماساتشوستس
شركات أمريكية أسست في 1950
شركات مقرها في ماساتشوستس
شركات مقرها في مقاطعة نورفولك (ماساتشوستس)
علامات تجارية للقهوة
مطاعم أسست في 1948
مطاعم أسست في 1950
مطاعم في ماساتشوستس
مطاعم وجبات سريعة من الولايات المتحدة

دانكن دونتس


سيدي منصور قرية تونسية تقع شمال ولاية قابس على الحدود مع ولاية قفصة، شمال شرقي سبخة سيدي منصور.

قرى ولاية قابس

سيدي منصور (قابس)


The Franklin Center is a 60-story supertall skyscraper completed in 1989 as the AT&T Corporate Center to consolidate the central region headquarters of the American Telephone & Telegraph Company (AT&T). It stands at a height of  and contains  in the Loop neighborhood of downtown Chicago. It is located two blocks east of the Chicago River and northeast of the Willis Tower with a main address of 227 West Monroe Street and an alternate address of 100 South Franklin Street in the Loop community area of downtown Chicago.

The supertall building is the tallest constructed in Chicago in the last quarter of the 20th century. It is the 6th tallest building in Chicago and the 23rd tallest in the United States. It contains office and retail space and a 350-space garage.

Tishman Speyer acquired the property in 2004 and renamed the adjacent USG Building as Franklin Center in 2007 after USG relocated its offices. The name was later applied to the entire complex.

History
A 1982 consent decree split the American Telephone & Telegraph Company monopoly into several entities with local service providers becoming part of a Regional Bell Operating Company. In the decade that followed, AT&T erected new buildings across the country including the AT&T Building in New York City. April 5, 1985, AT&T issued a request for proposals that produced eleven respondents. Stein and Co., the winning realtor, sought Skidmore, Owings and Merrill as designers for the purpose of distinguishing a proposal from the nearby Willis Tower. AT&T employees began to occupy the office space April 3, 1989.

The building was built under a self-imposed comprehensive minority contracting and affirmative action package that met the city's 1985 30% hiring rule for public sector projects. Chicago mayor Harold Washington's administration issued a directive that 30% of the work for public sector projects be set aside for minority and women-owned businesses. In a show of support for this rule, Stein & Co. and AT&T adopted the rule for its private development.

Architecture

Designed by Adrian D. Smith of Skidmore, Owings & Merrill, the Franklin Center is one of the most famous and recognized buildings in Chicago. The building's form features setbacks at the 15th, 30th and 45th floors. Designed in the postmodern architectural style, it is a granite-clad steel-framed building resting on pile foundations. The structure is characterized by strong vertical lines, spiked roof pinnacles, granite cladding and setbacks. The granite is a deep red color at the base, but changes shade to rose-beige at the top. Above the 5th floor, the lighter rose-beige granite is protected by silk-screened aluminum panels. The building relies on Gothic detailing to showcase verticality. The building's verticality evokes images of 1920s buildings, and the sturdiness of the structure is reminiscent of the Chicago Board of Trade Building. In addition to its design, the building relies on its location at the farthest corner from the Willis Tower to set it apart.

Interior
The Otis elevators are spanned by a series of neo-deco light bands extending wall to wall. The lobby extends completely through the block, with a giant entrance hall at Monroe Street and a 16-story full-height atrium in the link between the AT&T and USG towers (also designed by Smith) as both towers share a common appearance. The building boasts two public lobbies and a mezzanine-level lobby. The lobbies are among the most lavish in Chicago, and they are all decorated with patterned marble floors and walls, bronze, gold-leaf oak trim, and stylized lighting fixtures.

Features
The building features a lobby-level 650-seat restaurant, a  retail concourse on two levels, and a 170-car 24-hour parking facility on the lower two levels. The building lobby extends all the way through the block to connect with the USG Building and an atrium links the two structures.

Exterior lighting
As with other downtown buildings, the tower's setbacks and spires are accented by colored lights at night. The building's managers were praised for dimming their lights during bird migrations, reducing bird mortality 80%.

USG Building

The USG Corporation developed the 35-story  structure originally known as the USG Building as its corporate headquarters building immediately adjacent to and connected to the AT&T Corporate Center in 1992. Located at 125 South Franklin Street, the same developers, architects and design teams were chosen, and the two buildings were built jointly as a block-long complex on an  site. They share a 16-story atrium which houses a grand arcade and serves as a common base to the two separate towers. When USG Corporation moved to a new facility in 2007, the building was renamed Franklin Center.

Proximity to transit
Positioned near the southwest corner of the Loop, the building is near two elevated stations of the Chicago 'L'. The Quincy station is one block to the south and the Washington and Wells station is located two blocks to the north, both on Wells Street. Union Station stands three blocks to the west on Jackson Boulevard, providing terminal service for Amtrak and select service for Metra. Additional Metra service is provided at the LaSalle Street Station, four blocks to the south and Ogilvie Transportation Center station four blocks to the north-west.

Tenants

 A.T. Kearney
 Amazon
 Centurylink
 Citigroup
 Credit Agricole
Glanbia Nutritionals
KeyBank
Options Clearing Corporation
 Cantor Fitzgerald
 Credit Suisse
 Eris Exchange
 FTI Consulting
 General American Transportation Corporation
 Guggenheim Partners
 HSBC
 John Crane Group
 Robert W. Baird & Co.
 The Cambridge Group
 TGG Group
 The Trade Desk
 Baird capital
 Zekelman Industries

Awards
 1990 - Award of Excellence for Urban Development, from the Chicago Chapter of the National Association of Industrial and Office Properties
 1992 - Best New Building, from the Chicago civic group Friends of Downtown
 1997 - Most Valuable Property National Top Ten, from The Wall Street Journal
 1998 - Prix d'Excellence, Office Properties Worldwide, from FIABCI International

Position in Chicago's skyline
The Center is the 6th tallest completed building in Chicago, trailing the Willis Tower, Aon Center, John Hancock Center, and Trump International Hotel and Tower (Chicago) in height. The building's official height measurement increased to from  to  when the Council on Tall Buildings and Urban Habitat changed measurement conventions to include ornamental spires during the Willis Tower - Petronas Tower height controversy.

See also
 List of buildings
 List of tallest buildings in the world
 List of tallest buildings in the world by continent
 List of tallest buildings in Chicago
 List of tallest buildings in the United States
 List of tallest buildings and structures in the world
 List of tallest buildings and structures in the world by country
 List of tallest structures in the world
 List of tallest structures in the world by type of use
 List of tallest structures in the United States

Notes

External links
 Franklin Center - North Tower on CTBUH Skyscraper Center
 Franklin Center at tishmanspeyer.com

Skidmore, Owings & Merrill buildings
Telecommunications company headquarters in the United States
Skyscraper office buildings in Chicago
Office buildings completed in 1989
AT&T buildings
1989 establishments in Illinois

Franklin Center (Chicago)


Le BYD Tang est un modèle de crossover fabriqué par BYD Auto, disponible en tant que véhicule électrique, hybride rechargeable ou thermique. Il s'agit du second modèle de véhicules de tourisme de la série "Dynasty" de BYD, et tire son nom de la dynastie Tang.

Le BYD Tang de première génération a été présenté au salon de l'automobile de Pékin de 2014 et n'était disponible qu'en version hybride rechargeable. Les ventes ont commencé en Chine en juin 2015. Le Tang était la voiture électrique rechargeable la plus vendue en Chine en 2016. De plus, le Tang s'est classée au troisième rang des voitures rechargeables les plus vendues au monde cette année-là.

Le BYD Tang de seconde génération a fait ses débuts à Auto China en avril 2018. Dans la version électrique, connue sous le nom de BYD Tang 600 et 600D, la capacité de la batterie est de 82.8 kWh.

Première génération

Le BYD Tang est un crossover hybride rechargeable développé par BYD sur la base du BYD S6. Sa batterie au lithium fer phosphate de 18,4 kWh offre une autonomie tout électrique de 80 km. Le Tang a été présenté au salon de l'auto de Pékin.

Caractéristiques
Le Tang est propulsé par un moteur à combustion interne de 2L qui délivre 151 kW et 320 Nm de couple, et deux moteurs électriques, avant et arrière, chacun évalué à 110 kW et 250 kW pour le modèle d'entrée de gamme, et 300 Nm dans le modèle de performance. La sortie totale du système est de 371 kW et 820 Nm pour le modèle d'entrée de gamme, et 411 kW et 870 Nm pour le modèle de performance conceptuel. Ce dernier accélère de 0 à 100 km/h en 4,5 secondes et le niveau d'entrée en 4,9 secondes. Le Tang est équipé du système Dual Mode (DM) de deuxième génération de BYD qui permet aux conducteurs de basculer entre le mode tout électrique (mode EV) et le mode électrique hybride (mode HEV). Il s'agit d'une version électrique du BYD S7.

Seconde génération

Présentant le nouveau langage de conception familiale de BYD et présenté en avant-première par le concept-car BYD Dynasty en 2017, le BYD Tang de deuxième génération dispose d'un extérieur et d'un intérieur entièrement repensés, il a fait ses débuts à Auto China en avril 2018. La nouvelle gamme de modèles comprendra des versions essence et électriques (Tang EV600 et EV600D) en plus des hybrides rechargeables, avec des groupes motopropulseurs exactement identiques à ceux de la première génération. Le Tang est également le premier véhicule à être exporté vers l'Europe, à commencer par la Norvège à la "fin de l'été" 2021.

Lifting de 2021 et DM-i
Le Tang DM a fait peau neuve pour l'année 2021, parallèlement à l'introduction du groupe motopropulseur hybride DM-i. Le groupe motopropulseur BYD DM-i est construit avec un système hybride rechargeable alimenté par un moteur turbocompressé de 1,5L. Le Tang DM-i est disponible en deux modèles avec une autonomie électrique pure de 52 kilomètres et 112 kilomètres respectivement, avec une autonomie totale combinée de 1,050 kilomètres. Le BYD Tang DM-i est équipé d'une batterie "Blade" au lithium fer phosphate. La consommation de carburant est de 5.3 L au 100 kilomètres et 5.5 L/100 kilomètres pour les deux modèles respectivement, et son temps d'accélération de 0 à 100 km/h est de 8,5 secondes.

Le moteur turbo de 1,5L est spécialement conçu pour accueillir la technologie hybride DM-i de l'entreprise. Afin d'atteindre une efficacité thermique élevée, BYD a conçu le moteur avec un taux de compression (CR) de 15,5, un rapport B/S (Bore to Stroke) accru, un cycle Atkinson pour une meilleure efficacité de combustion, un système de recirculation des gaz d'échappement (EGR), et une série de mesures de réduction des frottements.

Ventes
Les livraisons au détail du BYD Tang ont commencé en Chine en juin 2015.

Un total de 18 375 unités ont été vendues en Chine en 2015 et avec 31 405 unités livrées en 2016, le Tang s'est classée comme la voiture électrique rechargeable la plus vendue en Chine cette année-là. Le BYD Tang s'est également classée comme l'hybride rechargeable la plus vendue au monde et comme la troisième voiture rechargeable la plus vendue en 2016. Jusqu'en décembre 2016, la BYD Tang était la dixième voiture électrique rechargeable la plus vendue au monde. Les ventes du Tang en Chine ont totalisé 14 592 unités en 2017, et sont passées à 37 146 en 2018.

Références

Liens externes
 Site officiel (en chinois)

Crossover
Automobile BYD
Automobile des années 2010
Automobile des années 2020

BYD Tang


La gare de Montfort - Saint-Philbert est une gare ferroviaire, fermée, de la ligne d'Évreux-Embranchement à Quetteville, située sur le territoire de la commune de Saint-Philbert-sur-Risle, dans le département de l'Eure en région Normandie.

Situation ferroviaire
Établie à  d'altitude, la gare de Montfort - Saint-Philbert était située au point kilométrique (PK) 158,395 de la ligne d'Évreux-Embranchement à Quetteville, entre la gare de Glos - Monfort et la halte d'Appeville.

Elle disposait de deux voies et d'un quai.

Histoire
La section de Glos - Montfort à Pont-Audemer a été déclarée d'intérêt public le , et a été mise en service le , comprenant la gare de Montfort - Saint-Philbert. La ligne fut prolongée jusqu'à Évreux en 1888. La ligne est fermée aux voyageurs le . Le trafic marchandises perdure jusqu'en décembre 2011 entre Glos-Montfort et Quetteville, toutefois la gare de Montfort - Saint-Philbert semble avoir perdu son activité plus tôt.

La section n'a jamais été déclassée, ainsi l'infrastructure ferroviaire subsiste à Montfort - Saint-Philbert, bien qu'en très mauvais état.

Patrimoine ferroviaire
Le bâtiment voyageurs d'origine est toujours présent. Réaffecté, il est devenu une médiathèque communale.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de gares en France
 Ligne d'Évreux-Embranchement à Quetteville

Liens externes
Le blog sur les gares SNCF : la gare de Montfort - Saint-Philbert

Gare mise en service en 1867
Gare fermée dans l'Eure

Gare de Montfort - Saint-Philbert


Björn Halldórsson (født 5. december 1724, død 24. august 1794) var en islandsk præst.

Björn Halldórsson, der var provst til Sauðlauksdalur (det vestlige Island), var en mand af mange interesser og en stor patriot. Særlig interesserede han, der selv var en dygtig landmand, sig for landbrug og havedyrkning (en særlig pjece herom: Beretninger til Landvæsenets, især Havedyrkningens Forbedring paa Island (1765]) og var utrættelig til at virke for sagen og udbrede kendskab til nytteplanters brug og behandling. Hans hovedværk i så henseende er Grasnytjar (1783), en dygtig og velskrevet bog. For unge Bønder forfattede han sin Atle (1780, oftere trykt) og en afhandlinger Arnbjörg (om en god husmoder, trykt 1843). Ligeledes udgav han sin svoger, den berømte Eggert Ólafssons, Lachanologia (1774). Også på andre områder var Björn Halldórsson virksom. Fra hans hånd stammer den kendte islandske ordbog: Lexicon islandico-latino-danicum, udgiven af Rasmus Rask (1814). Det er ikke nogen kritisk ordbog, men den er overmåde righoldig, og det er sjælden, man der søger forgæves, særlig når det gælder det senere sprog. Den har i lange tider gjort fortrinlig Nytte og vil endnu længe kunne hævde sig en plads ved siden af andre leksikalske arbejder. De danske oversættelser stammer fra Rask; men da disse er tilføjede før hans rejse til Island, er enkelte unøjagtigheder indløbne. De latinske oversættelser er i reglen fortrinlige. Björn Halldórssons virksomhed var i alle tilfælde særdeles fortjenstfuld.

Kilder

Provster
Præster fra Island
Leksikografer
Faglitterære forfattere fra Island
Islændinge i 1700-tallet

Björn Halldórsson


Tom Danielsen (født 6. februar 1951) er dansk arkitekt, partner i Arkitektfirmaet C.F. Møller.

Tom Hagedorn Danielsen er søn af Cand. oecon Tage Hagedorn Danielsen og Møbelarkitekt Kirsten Danielsen (f. Møller) ; er barnebarn af arkitekt C.F. Møller.Tom Danielsen er uddannet på Byggeteknisk Højskole, København, Arkitektskolerne, København, Aarhus. Arkitekt i 1977.

Tom Danielsen har haft ansættelser hos Arkitekterne Friis og Moltke, (1977-1981) District Architect, Ministry of Local Government, Kenya. (1981-1983). Ansat hos C.F. Møller i 1983,  Partner i C.F.Møller, 1987. Medlem af Kunstnersamfundet, Royal Institute of British Architects, Akademisk Arkitektforening.Medlem af Vrå-udstillingen.

Tom Danielsen har deltaget i organisatoriske og faglige sammenhæng som udvalgsmedlem, formand, censor og fagdommer i regi Akademisk Arkitektforening, Danske Arkitektvirksomheder, Arkitekt-Ingeniør Rådet (AI-Rådet), Akademirådet, m.fl.

Han har været partner på rammeaftalen for Aarhus Universitet, år 2000 og frem. Arkitekt på Nyt Væksthus, Botanisk Have Aarhus. Forskerparkerne Incuba Science, Katrinebjerg, Skejby, Aarhus. Det Nye Universitetshospital, Skejby, Aarhus, Poul Due Jensen Academy, Syddansk Universitet, Esbjerg, Statens Museum for Kunst, Natural History Museum, Darwin Centre II, Springfield Hospital, London.

Udstillet på bl.a. Biennalen i Venedig, RIBA, London, Institut français d'architecture, Paris, The Chicago Athenaeum, Charlottenborg, Kbhvn. Arkitektskolen, Aarhus.

Priser:

Københavns Murerlaugs Arkitekturpris, 1998, Nykredits Arkitekturpris 2006. Priser for smukt byggeri i kommunernes, Aarhus, København, Kolding, Vejle, aalborg, Herning, Esbjerg.

Kilder og eksterne henvisninger :

Weilbachs Kunstnerleksikon, www.cfmoller.com, Arkitektfirmaet C.F.Møller. Se også Tom Hagedorn Danielsen.

Arkitekter fra Danmark

Tom Danielsen


La gouttière unciformienne (ou gouttière uncibullaire ou hiatus semi-lunaire ou gouttière infundibulaire) est une rainure de l'os ethmoïde en forme de croissant située dans la paroi latérale de la cavité nasale juste en dessous de la bulle ethmoïdale. Elle prolonge l'infundibulum ethmoïdal.

Description
La gouttière unciformienne est délimitée en bas et en avant par le bord concave du processus unciforme de l'os ethmoïde, en haut par la bulle ethmoïdale et en arrière par la cornet nasal moyen.

C'est l'emplacement des ouvertures du sinus maxillaire.

Il débouche dans l'infundibulum du canal frontonasal qui draine le sinus frontal.

Les cellules ethmoïdales antérieures du sinus ethmoïdal s'ouvrent également dans la partie antérieure de l'infundibulum.

L'ostium du sinus maxillaire s'ouvre en arrière dans cette rainure et c'est le plus grand ostium du hiatus semi-lunaire.

Variation
Chez un peu plus de 50 % des sujets, la gouttière unciformienne est directement en continuité avec le conduit frontonasal depuis le sinus aérien frontal. Cependant, lorsque l'extrémité antérieure du processus unciforme fusionne avec la  apartientérieure de la bulle, cette continuité est interrompue et le canal frontonasal se draine alors directement dans l'extrémité antérieure du méat nasal moyen.

Notes et références

Crâne

Gouttière unciformienne


قناة الحوار هي قناة تلفزيونية عربية تبث من العاصمة البريطانية لندن، تبث باقة من البرامج الحوارية والتحليلية، وتناقش المواضيع السياسية والاجتماعية والاقتصادية التي تهم المواطن العربي وكذلك القضايا التي تخص حياة المهاجر والمواطن المسلم في الغرب، وتهدف لإذكاء قيمة الحوار في كل المواضيع.

أهداف القناة
قناة الحوار هي خدمة إعلامية عربية تسعى للمساهمة في بناء غد أفضل للمجتمعات العربية... تنطلق القناة من أهمية الحوار بين الأفراد والمجتمعات كوسيلة أساسية في التواصل والتفاهم وتكوين جسورا للفهم. وهي صوتٌ للعرب في المهجر وجسر للتواصل بين العرب وبقية الشعوب والثقافات، ومنبرٌ لتعزيز قيم التسامح والديمقراطية واحترام الحريات وحقوق الإنسان.

رؤية القناة
حسب الوصف الذي تضعه قناة الحوار على صفحتها على فيسبوك فإن، قناة الحوار هي خدمة إعلامية عربية تسعى للمساهمة في بناء غد أفضل للمجتمعات العربية، وهي صوتٌ للعرب في المهجر وجسر للتواصل بين العرب وبقية الشعوب والثقافات، ومنبرٌ لتعزيز قيم التسامح والديمقراطية واحترام الحريات وحقوق الإنسان

وهي وسيلة للتواصل بين الناطقين باللغة العربية في كل مكان، وترفع شعار أن الحوار له أبعاد لا تنتهي، وهو مطلوب بين الأجيال المختلفة، وبين المجتمعات والأفراد والسياسيين والمجتمعات.

الحوار تهتم بالتفاعل بين الجاليات العربية في المهجر من أجل معالجة أفضل لهمومها وللقضايا التي تواجهها في المهجر، وهي وسيلة لدمج الجاليات العربية في مجتمعاتها الجديدة بشكل فاعل وإيجابي يحول دون الذوبان وفقدان الهوية والقيم الأصيلة.

وهي عربية بمعنى أنها موجهة للعرب سواء في العالم العربي أو في المهجر، وهي وسيلة لتلاقي الآراء وتعددها ضمن منهجية تقوم على مراجعة المعروض والمطروح في سبيل معرفة الآخر ضمن التعايش المجتمعي في الوطن العربي.

وهي أداة للتواصل بين العرب ومجتمعاتهم الجديدة للتعريف بما يحملون من قيم حضارية، ولتفعيل دورهم الإيجابي في الحياة العامة وفي أوساط المجتمعات في تلك البلاد، ولخدمة تطلعات الشعوب العربية في بناء علاقات إيجابية مع هذه الدول وشعوبها وإيجاد تفهم أكبر للقضايا العربية.

وهي كذلك منبر للتفاعل بين الجاليات العربية والوطن الأم ... من أجل المساهمة في البناء والإصلاح والتطوير ونقل الخبرات والتجارب الإيجابية والتغيير نحو الأفضل.وهي قناة عربية بمعنى أنها تبث معظم برامجها باللغة العربية.

البرامج
مراجعات

هو برنامج هو عبارة عن سلسلة حوارات يستضيف فيها الدكتور عزام التميمي نخبة من الزعماء وقادة الفكر السياسي من تيارات مختلفة، وتستعرض حلقات البرنامج مسارات هذه الشخصيات التي أثرت وساهمت في أحداث كبرى شهدها العالم العربي والإسلامي أو كانت شاهدة عليها، وهي بمثابة شهادات للتاريخ تدونها حلقات برنامج مراجعات.

أضواء على الأحداث

برنامج تحليلي يومي لأهم الأحداث العربية والعالمية، يستضيف في فقراته خبراء ومحللين من مختلف مناطق العالم، لإعطاء أبعاد أكثر عمقا للأخبار والتطورات التي يعرفها العالم، ويركز على القضايا التي تهم المواطن العربي بالدرجة الأولى، مع تنوع في المحتوى بين القضايا الاقتصادية والسياسية والاجتماعية.
الرأي الحر

برنامج تفاعلي مدته ساعتان يوميا، يقدم للمشاهد منبرا للتعبير عن رأيه في القضايا ذات الراهنية والتي تهم حياة المواطن العربي، ويمكن للمشاهد الاتصال بالبرنامج وإبداء رأيه في المواضيع المطروحة في البرنامج والتفاعل مع مقدم البرنامج، في احترام تام لحرية التعبير.

حوار لندن

برنامج أسبوعي تفاعلي بين ضيوف البرنامج، يخرج عن نمطية البرامج التقليدية من حيث الشكل، حيث ليس فيه مذيع ولا مقدمات، وإنما يناقش الحاضرون عددا من أهم القضايا التي مرت خلال الأسبوع، بشكل مفتوح وبشكل تفاعلي يجعل النقاش ينتقل بين الضيف والآخر ومن محور لآخر بشكل عفوي ودون تحضير مسبق.

أحداث
منع القناة من البث في النايل سات

قامت الحكومة المصرية بمنع بث القناة علي القمر نايل سات في 1 أبريل 2008 ، أوعزت المنظمات الحقوقية هذا القرار إلى وثيقة «مبادئ تنظيم البث والاستقبال الفضائي في المنطقة العربية» التي اعتمدها وزراء الاعلام العرب خلال اجتماع للجامعة العربية في القاهرة في فبراير 2008.

مصادرة برنامج أبعاد خليجية

في 2 يونيو 2008 قامت السلطات الإماراتية في مطار دبي بمصادرة أشرطة بعض الحلقات المسجلة لبرنامج «أبعاد خليجية» الذي تبثه قناة الحوار مساء يوم الأحد من كل أسبوع. وقد كان من المفترض أن تبث قناة الحوار حلقة حول «الهوية الوطنية في الإمارات» مساء يوم الأحد الموافق 1 يونيو 2008 في الساعة الحادية عشر بتوقيت الإمارات (السابعة مساء حسب توقيت جرينتش)، إلا أن المشاهدون تفاجئوا بعدم بث الحلقة المنتظرة وتم بث حلقة أخرى عوضا عنها. عمدت السلطات في مطار دبي إلى مصادرة الأشرطة المسجلة للبرنامج السالف الذكر لعدة أيام قبل أن تعيدها للقناة، مما حال دون بث الحلقة في موعدها المحدد.

شارك في حلقات البرنامج الذي تم تسجيله في دبي كل من الناشطة في المجال السياسي والحقوقي الدكتورة ابتسام الكتبي والمحامي عبد الحميد الكميتي، والكاتبة عائشة سلطان والسيد إبراهيم إسماعيل. يذكر أن أيضاً أن دولة الإمارات هي إحدى الدول الموقعة على وثيقة تنظيم البث الفضائي الذي لاقى انتقادات واسعة.

وصلات خارجية
 موقع قناة الحوار
 بث الحوار المباشر على الإنترنت
 مقدمو البرامج في قناة الحوار:
 ، قناة الجزيرة الفضائية

مراجع

الإعلام في الوطن العربي
تلفزة باللغة العربية
قنوات إخبارية
قنوات تلفزيونية إخبارية تبث 24 ساعة
قنوات ومحطات تلفازية أسست في 2006
محطات تلفزيونية باللغة العربية

الحوار (قناة فضائية)


OpenGL (Open Graphics Library) er forritunarviðmót eða API fyrir forrit sem nota 2D og 3D vektor grafík. Slík grafík er oft tengd tölvuleikjum en þjónar margvíslegum öðrum tilgangi og er notuð í tölvuaðstoðarhönnunarhugbúnaði og svo framvegis.

Það sem gerir OpenGL svo öflugt er að hugbúnaðarverkfræðingar geta forritað það á þann hátt sem er óháður þeim vettvangi og vélbúnaði sem þeir eru að forrita fyrir. Það þýðir að hægt er að nota OpenGL til að búa til tölvuleik sem keyrir á Microsoft Windows, MacOS og Linux sem og eitt annaðhvort Nvidia, AMD eða Intel.

Leikjahönnuðir þurfa ekki að veita leyfi fyrir OpenGL því það er frjáls hugbúnaður. Framleiðendur vélbúnaðar þurfa þó að leyfa það með annað hvort opnu leyfi eða vörumerkisleyfi. Leikjahönnuður tengir einfaldlega við viðeigandi bókasafn frá söluaðila vélbúnaðar.

Silicon Graphics, Inc. (SGI) byrjaði að þróa OpenGL árið 1991 og gaf það út 30. júní 1992; forrit nota það mikið á sviði tölvustuddrar hönnunar (computer-aided design á ensku eða CAD), sýndarveruleika, vísindalegrar sýnileika, upplýsingamyndun, flughermi og tölvuleikir. Frá árinu 2006 hefur OpenGL verið stjórnað af tæknifyrirtækinu Khronos Group.

Uppsetning
Uppsetning OpenGL er fljótleg og einföld en að byrja að nota það getur verið miklu flóknara. Það er engin fljótleg leiðarvísir og heildarskjölin eru kannski ekki mikil hjálp fyrir byrjendur. Það er líka mikilvægt að hafa í huga að OpenGL er bara bókasafn. Ef þú hleður því niður með það í huga að búa til leiki þarftu líka þýðanda, önnur bókasöfn og kannski jafnvel fjölda annarra þróunarverkfæra.

OpenGL


Fernando Prado Ayuso, C.M.F (Bilbau, ), é um missionário claretiano e sacerdote basco. Atualmente é Diretor da Editora Claretiana de Madri (editora de grande parte dos escritos do Papa Francisco na Espanha) e professor de teologia no Instituto Teológico de Vida Religiosa de Madri. Em 31 de outubro de 2022, foi nomeado Bispo de San Sebastián

Biografia

Primeiros anos e treinamento
Sua infância e juventude foram passadas no bairro de Las Arenas (Getxo). Vinculado desde criança à Paróquia Nuestra Señora de las Mercedes. Estudou o EGB, o BUP e o COU na Escola Andrés de Urdaneta (Loiu-Bizkaia). Com estudos avançados em Jornalismo, em 1992 ingressou na Congregação dos Missionários Claretianos. Depois de completar o Noviciado (Vitoria), fez os primeiros votos em 27 de agosto de 1994 e se mudou para o Teologado Claretiano de Bilbao para continuar sua formação inicial. Lá ele realizou seus estudos teológico-sacerdotais (Universidade de Deusto) e aperfeiçoou seu basco, obtendo o EGA (Euskararen Gaitasun Agiria).

Depois de completar seus estudos, fez a profissão perpétua (27 de setembro de 1998) e ingressou em sua primeira missão na comunidade claretiana de Donostia-San Sebastián. Lá se dedicará à educação escolar (Mariaren Bihotza Ikastola) e à pastoral infanto-juvenil (Mariaren Bihotza-Paróquia Coração de Maria).

Sacerdócio
Em 7 de maio de 2000, recebeu a ordenação sacerdotal de Dom Juan María Uriarte e continuou a trabalhar pastoralmente na paróquia Ikastola Mariaren Bihotza. Em 2002 foi destinado à comunidade geral claretiana de Buen Suceso em Madri.

O então superior geral, Aquilino Bocos Merino, nomeou-o diretor da editora Publicaciones Claretianas. A partir de então, seu trabalho permaneceu fundamentalmente ligado à animação e formação da vida consagrada através do trabalho editorial e do ensino. Capelão na residência universitária das Irmãs da Caridade do Sagrado Coração (2003-2014) e das Missionárias da Docência Concepcionistas (2015-). Da mesma forma, desde a sua abertura em 2014 tem colaborado como sacerdote voluntário na Igreja de San Antón em Madrid. De 2003 a 2016 colaborou durante o verão como sacerdote visitante na Arquidiocese de Los Angeles (Califórnia) e Chicago (Illinois), a serviço do ministério hispânico, fundamentalmente.

Licenciado em Ciências da Informação (Jornalismo) pela Universidade do País Basco (UPV/EHU) e mestre em Editoração (Universidade de Salamanca) e licenciado em Ciências Eclesiásticas (Baccalaureatus in Theologia) pela Universidade de Deusto e Licenciado em Teologia (Vida Religiosa) pela Universidade Pontifícia de Salamanca.

Sua tese de bacharelado em teologia, publicada posteriormente, centrou-se no ministério ordenado dos religiosos na Igreja.

Desde 2004 é professor na Aula do Noviciado e em outros programas de formação voltados à vida consagrada na Escola Regina Apostolorum (Madri) , onde leciona as disciplinas de Redes Sociais e Teologia da missão . Desde 2010 é professor visitante no Instituto Teológico da Vida Religiosa de Madri, onde leciona a disciplina de Teologia da Missão no Biênio Teológico para licenciaturas, além de outros cursos e seminários.

Autor de vários livros e artigos especializados, em 2018 publicou A Força da Vocação, livro-entrevista com o Papa Francisco  , publicado sob o selo de 15 editoras internacionais e traduzido para 10 idiomas, inclusive chinês. Desde 2004 é editor do conhecido blog de notícias masdecerca.com voltado para a vida consagrada em língua espanhola e desde 2018 colabora no talk show La lantern de la Iglesia  na rede COPE .

Episcopado

Bispo de São Sebastião
Em 31 de outubro de 2022, é nomeado bispo da diocese de San Sebastián, sede onde receberá a ordenação episcopal e assumirá o cargo nos próximos meses.

Ligações externas

Naturais de Bilbau
Claretianos
Alunos da Universidade de Deusto
Alunos da Universidade do País Basco
Alunos da Universidade de Salamanca
Alunos da Universidade Pontifícia de Salamanca
Bispos católicos da Espanha

Fernando Prado Ayuso


was a town located in Yosa District, Kyoto Prefecture, Japan.

In 2005, the town had an estimated population of 6,692 and a population density of 554 per km². The total area was 12.09 km².

On March 1, 2006, (after years of debate), Iwataki, along with the towns of Kaya and Nodagawa (all from Yosa District), was merged to create the town of Yosano.

Economy
Tango-chirimen, a special silk fabric with a unique texture known as crêpe is a major business for the region. A nickel processing plant located along the Nodagawa River provides employment for some of the local population. Tourism is also an important industry as many tourists come to visit the world-famous Amanohashidate, a natural land bridge that crosses the bay.

Education
Iwataki has one elementary school (K-6) and one junior high school (7–9). A free public library is also open to the community.

The elementary school has science rooms, computer laboratories, a library, a kitchen for student cooking and a hot lunch program for students. The school has a good view of the town and the Amanohashidate.

External links
 Yosanocho website

Dissolved municipalities of Kyoto Prefecture
Yosano, Kyoto

Iwataki, Kyoto


Det nationale Čiurlionis kunstmuseum () er et konglomerat af kustmuseer i Litauen. Museerne er primært dedikeret til at udstille og formidle værker af den litauiske komponist og maler Mikalojus Konstantinas Čiurlionis.

Museerne blev oprettet i Kaunas i 1921, åbnede et midlertidigt galleri i 1925. Museet blev omdøbt Vytautas den Stores kulturmuseum i 1936 og fik sit nuværende navn i 1944. Museet blev udvidet i 1969.

M. K Čiurlionis Kunstmuseum i Kaunas indeholder mere end 355.000 udstillingsgenstande. Museets samling omfatter Mikalojus Konstantinas Čiurlionis kreative arv, litauisk folkekunst fra det femtende til det tyvende århundrede, litauisk kunst og brugskunst, bl.a. Mykolas Elvyras Andriolis' og Jono Rustemos malerier, antik verdenskunst, udenlandsk kunst og brugskunst, folkekunst og de litauiske kunstneriske arkiver.

Museets afdelinger
Museet har afdelinger såvel i Kaunas som Druskininkai.
 Mykolo Žilinskos kunstgalleri () (Kaunas)
 Litauens historiske præsidentpalads () (Kaunas)
 Kaunas billedgalleri () (Kaunas)
 Keramik museum () (Kaunas)
 Mikalojus Konstantinas Čiurlionis' mindesmuseum () (Druskininkai)
 Antanas Žmuidzinavičius' mindesmuseum () (Kaunas)
 Djævelens museum () (Kaunas)
 Adele og Paulius Galaunės hus () (Kaunas)
 Liudas Truikys' og Marijona Rakauskaitės mindesmuseum () (Kaunas)
 Juozas Zikaras mindesmuseum () (Kaunas)
 Vytautas Kazimieras Jonynas' galleri () (Druskininkai)

Galleri

Noter

Eksterne henvisninger

 Hjemmeside for Det nationale Čiurlionis kunstmuseum

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Litauen
Kultur i Litauen
Litauens historie
Etableret i 1921
Kaunas

Det nationale Čiurlionis kunstmuseum


Josip Šarac (Ljubuški, 24. veljače 1998.) hrvatski je reprezentativni rukometaš koji trenutno nastupa za slovenski RK Celje.

Spada u širi popis hrvatskih reprezentativaca. Hrvatski izbornik Lino Červar uvrstio ga je u travnju 2017. na popis igrača za reprezentativno okupljanje dogovoreno za početak svibnja 2017. godine.

S kadetskom reprezentacijom Hrvatske osvojio drugo mjesto na europskom prvenstvu koje se održavalo u Hrvatskoj.

Sa seniorskom reprezentacijom osvojio je drugo mjesto na Europskom prvenstvu 2020.

Izvori

Hrvatski rukometaši iz Bosne i Hercegovine
Rukometaši Izviđača

Josip Šarac


Nidovirales je red virusa s životinjskim i ljudskim domaćinima. Red uključuje obitelji Coronaviridae, Arteriviridae,Roniviridae i Mesoniviridae.

Nidovirusi su jednolančani RNK virusi s pozitivnim osjećajem. Nazvani su latinskim Nidus, što znači gnijezdo, jer svi virusi ovog reda stvaraju 3 'ko-terminalni ugniježđen skup subgenomskih mRNK tijekom infekcije.

Virologija
Red Nidovirales sastoji se od virusa koji imaju jednolančane RNK genoma s pozitivnim osjećajem. Virusi pripadaju grupi IV baltimorskog klasifikacijskog sustava. Kao genomi pozitivnog smisla, virusi mogu koristiti neke proteinske stanice domaćina tijekom replikacije i ekspresije gena koji se događaju u citoplazmi stanice domaćina.

Genom
Ovaj redoslijed virusa može se razlikovati od ostalih RNK virusa po konstalaciji sedam sačuvanih domena - 5'-TM2-3CLpro-TM3-RdRp-Zm-HEL1-NendoU-3'- pri čemu su prva tri kodirana u ORF1a, a preostali četiri u ORF1b. TM2 i TM3 i transmembranske domene; RdRp je RNA polimeraza; Zm je domena vezanja Zn-klastera pripojena helikazom (HEL1); 3CLpro je 3C slična proteaza; a NendoU je endridukleaza specifična za uridilat. 3CLpro ima katalitičku dijagnozu His-Cys, a koristi se i kao glavna proteinaza koronavirusa SARS-a.

Taksonomija
Poredak Nidovirales može se podijeliti u dva sloja, ovisno o veličini genoma: oni s velikim genima (26,3–31,7 kilobaza) koji uključuju Coronaviridae i Roniviridae (veliki nidovirusi) i oni s malim genomima (mali nidovirusi) -a klada koja uključuje udaljeno srodne Arteriviridae (12,7–15,7 kb). Veliki nidovirusi kodiraju i 2'-O-metiltransferazu i 3'-5 'eksoribonukleazu (ExoN) - potonji su vrlo neuobičajeni za RNK virus. Oni također kodiraju superamiljenu 1 helikazu, specifičnu za uridilat endonukleazu (enzim jedinstven za nidoviruse) i nekoliko proteaza.

Vidi još

 Coronavirus
 Virus
 Riboviria
 Arterivirus

Izvori

Nidovirales


මහ එගොඩගේ ජයලාල් රෝහණ පෙරේරා (උපත 1 නොවැම්බර් 1964 - විපත 11 පෙබරවාරි 2021), හෙවත් ජයලාල් රෝහණ; යනු ශ්‍රී ලංකා සිනමාවේ, වේදිකාවේ සහ රූපවාහිනියේ නළුවෙකි. නාට්‍යයේ සිට හාස්‍යය දක්වා ඉහළ බහුවිධ නළුවෙකු වූ රෝහණ නාට්‍ය අධ්‍යක්ෂකවරයෙකු, ලේඛකයෙකු, වේශ නිරූපණ ශිල්පියෙකු සහ ගුවන් විදුලි නාට්‍ය රචකයෙකු ද විය. "ඉසුරු යෝගය" ටෙලිනාට්‍යයෙහි රගපෑ "මුතුමිණ" චරිතය සඳහා සුමති සම්මාන හි හොඳම නළුවාට හිමි සම්මානය දිනා ගැනීමෙන් පසු රූපවාහිනී නළුවෙකු ලෙස ඔහුගේ දීප්තිමත් වෘත්තීය ජීවිතයෙන් ඔහු වැඩි කීර්තියක් ලබා ඇත.

රෝහණ ශ්‍රී ලංකාවේ නිදහස් නාට්‍යකරුවෙකු ලෙස සිසුන්ට නාට්‍ය හා රංග කලාවද ඉගැන්වීය.

පෞද්ගලික ජීවිතය
ජයලාල් රෝහණ 1964 නොවැම්බර් 1 වැනිදා කොළඹදී උපත ලැබීය. ඔහු පවසන්නේ තම පියා කෝට්ටේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ භාණ්ඩාගාරික ලෙස කටයුතු කළ බවයි. ඔහු 1976 දී කෝට්ටේ ආනන්ද ශාස්ත්‍රාලයේ ඉගෙනුම ලැබීය. ඔහු 2007 දී පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ශාස්ත්‍රවේදී බාහිර උපාධිය ලබා පසුව 2009දී නාට්‍ය හා රංග කලාව පිළිබඳ ශාස්ත්‍රපති උපාධිය කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ලබා ගත්තේය.

2006 දී ඔහු දරුණු අනතුරකට මුහුණ දුන් අතර එහිදී ඔහු දුම්රියක ගැටුණි. ඔහුව වහා රෝහලට ගෙන යන ලද අතර එහිදී ජයලාල් සිටියේ හදුනාගත නොහැකි ඉදිමුණු සිරුරක බටයක් සහ යන්ත්‍රයකින් යාන්ත්‍රික හුස්ම ගැනීමකිනි. කෙසේ වෙතත්, දැඩි සත්කාර ඒකකයේ දින දෙකක් ගත කිරීමෙන් පසු ඔහුගේ තත්වය යහපත් විය. ඉන්පසු පිටකොටුවේ බෝධිය අසල සහ මරදාන දුම්රිය ස්ථානය අසල සිදුවූ බෝම්බ පිපිරීම් වලින්ද ඔහු යන්තම් දිවි ගලවා ගත්තේය.

ඔහු දිගුකාලීන සහකරු මේනකා සමඟ විවාහ වූ අතර එක් ගැහැණු ළමයෙකුගේ සහ එක් පිරිමි දරුවෙකුගේ පියෙකි.

2018 දෙසැම්බර් 18 වැනි දින හදිසි හෘදයාබාධයක් හේතුවෙන් රෝහණ රෝහල් ගත කරන ලදී. රාගම රෝහලේදී ඔහු මිය ගිය බවට බොහෝ කටකතා පැතිර ගිය නමුත් පසුව එය ප්‍රතික්ෂේප විය. මේ අතර රෝහණ තමා ජීවතුන් අතර සිටින බවට වීඩියෝවක් පළ කළේය.

ඔහු 2021 පෙබරවාරි 11 වන දින වයස අවුරුදු 56 දී රාගම උතුරු කොළඹ ශික්ෂණ රෝහලේ හදිසි හෘදයාබාධයකට ප්‍රතිකාර ලබමින් සිටියදී මිය ගියේය. ඔහුගේ දේහය ගණේමුල්ල, කොස්සින්න ප්‍රදේශයේ පිහිටි ඔහුගේ නිවසේ සිට මහජන ගෞරවය සඳහා 2021 පෙබරවාරි 13 වන දින සුදර්ශි ශාලාව වෙත ගෙන එන ලදී. 3.00 ට බට කණ්ඩායම සුදර්ශි ශාලාවෙන් පිටත් විය. සහ ආදාහනය 2021 පෙබරවාරි 14 වන දින බොරැල්ල කනත්තේදී සිදු කරන ලදී.

වෘත්තීය ජීවිතය
1976 දී ඔහු කියන සමස්ත ලංකා අන්තර් පාසල් නාට්‍ය තරගයේදී සෝමා පෙරේරා අධ්‍යක්ෂණය කළ ''මුහුදු ගිය'' නාට්‍යයේ චරිතයක් රඟපෑවේ වයස අවුරුදු 13 දීය. ඔහු සයිමන් නවගත්තේගම සහ සුගතපාල ද සිල්වා වැනි සිංහල නාට්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රසිද්ධ අධ්‍යක්ෂවරුන් කිහිප දෙනෙකු සමීපව ඇසුරු කර ඇත. ඔහු නවගත්තේගමගේ ගංගවක් සපත්තු කබලක් සහ මරණයක් නම් නාට්‍යයේ රඟපෑවා. 1982 දී ඔහු අර්නස්ට් පෝරුතොට පියතුමන් විසින් පවත්වන ලද ඕ.සී.අයි.සී ඩිප්ලෝමා පාඨමාලාවකට සහභාගී විය. ඉන්පසුව ඔහු බෙල්ජියමේ සිට මහාචාර්ය රූඩි කොරන්ස් සහ ගොතේ ආයතනයේ ඒ.ජී. ගුණවර්ධන යටතේ කෙටිකාලීන නාට්‍ය වැඩමුළුවක් අත්විඳ ඇත. 1986 දී ඩග්ලස් සිරිවර්ධන නිෂ්පාදනය කළ හිට්ලර් වේදිකා නාට්‍යයේ රඟපෑවා.

1986 දී රූපවාහිනී නාට්‍යයට පිවිසි ඔහු තනි කථාංග රැසකට රංගනයෙන් දායක විය. 1992 දී ඔහුගේ ලෝකා නාට්‍යය වෙනුවෙන්, ජාතික නාට්‍ය සම්මාන උළෙලේදී තිර රචනය සහ හොඳම නළුවා ලෙස ජයලාල් සම්මාන ලැබීය. සුසිරන් ද සිල්වා විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද ඉසුරු යෝගය කතාමාලාවේ "මුතුමිණ" චරිතය හරහා රූපවාහිනියේ ඔහුගේ ප්‍රධාන පෙරළිය සිදුවිය. මේ කතාමාලාව හැම ඉරිදාවකම රෑ 8.30ට රූපවාහිනියේ විකාශය වු අතර එම චරිතය සඳහා ඔහු 2006 දී හොඳම ටෙලිනාට්‍ය නළුවාට හිමි සුමති සම්මානය ද දිනා ගත්තේය.

ඔහුගේ මංගල සිනමා රංගනය 1995 පරාක්‍රම නිරිඇල්ල විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද අයෝමා චිත්‍රපටය හරහා පැමිණියේය.  ඉන්පසු ඔහු නිම්නයක හුදකලාව, ටිකිරි සුවඳ, සිංහාවලෝකනය වැනි චිත්‍රපට කිහිපයකම රඟපෑවා. ඔහු ITN නාලිකාවේ විකාශය වූ ''දොරමඩලාව'' සහ ''ටෙලිවිෂන් ඉස්කෝලේ'' වැනි රූපවාහිනී අධ්‍යාපනික වැඩසටහන්වල නිතර සම්පත් දායකයකු ලෙසද කටයුතු කළේය. ඔහු මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ නාට්‍ය හා රංග කලාව සඳහා සම්පත් දායකයෙකු ලෙස කටයුතු කර ඇති අතර විශ්වවිද්‍යාල කිහිපයක ආරාධිත කථිකාචාර්යවරයෙකු ලෙසද කටයුතු කර ඇත.

2019 දී ඔහු එංගලන්තය සහ නවසීලන්තය අතර පැවති ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන අවසන් මහා තරඟය පාදක කරගනිමින් ලන්ඩනයේ සංගීත වීඩියෝවක් නිර්මාණය කළේය. රංගන සම්මාන හැරුණු විට වේදිකා පසුතල නිර්මාණය, වේදිකා නිර්මාණය, තනු නිර්මාණය, ඇඳුම් නිර්මාණය, වේදිකා කළමනාකරණය, නාට්‍ය නිෂ්පාදනය යන ක්ෂේත්‍රවල සම්මාන කිහිපයක්ම ඔහු දිනා ගත්තේය.

තෝරාගත් වේදිකා නාට්‍ය
 ගංගාවක්
 ගරු කටනායකතුමානි (2019)
 ගොන්ඩෝලා (2014)
 හංකිති දහතුන
 හිට්ලර්
 අදෘශ්‍ය වේල්ස් (1992)
 ජුරියා
 ලීටා (2011)
 ලෝකා (1987)
 කළු සහ සුදු
 කැලණි පාලම
 මැක්බෙත්
 මාත් එක්ක නටන්න
 පාදඩයා
 පණ්ඩුකාභය
 සක්විති මෝල (2003)
 සපත්තු කබලක් සහ මරණයක්
 සෙනෙහෙබර ඩොලි
 සිකුරා
 Socrates
 සුබ සහ යස
 උක්දඬු ගින්න
 උත්තමාවි
 වර්ණ
 වෙනිසියේ වෙලෙන්දා
 විකල් සමයම
 යක්ෂාගමනය

ප්‍රකාශන
 සබේ විදුලි විලක්කුව (1997)
 සැබෑ මුහුනේ වෙස්මුහුණු '(2000)
 හඳ වැඩුම (2007)
 වෙස් මුහුණ සැබෑ මුහුනද '(2016)

තෝරාගත් රූපවාහිනී කතාමාලා
 අහසට තව ආදරෙයි
 බොරළු පාර
 දෙවෙනි ගමන
 ගජමුතු
 ඉහිරුණු කිරි
 ඉසුරු යෝගය
 එකට ගැටුම
 මහතල හටන
 මිනිස්සු
 නැට්ටුක්කාරයෝ
 නිල් අහස ඔබ
 නිර්සත්වයෝ
 රති විරති
 රිදී දූවිලි
 සල්මල් ලන්ද
 සඳගල තැන්න
 සාරා

චිත්‍රපටකරණය

References

External links
 නිල YouTube නාලිකාව
 මම දැන් සුව වෙමින් ඉන්නේ
 අසත්‍ය ප්‍රචාරයන්ට නොරැවටෙන්න – ජයලාල් රෝහණ

ශ්‍රී ලාංකික නළුවෝ
සිනමාවේ හාස්‍ය නළුවෝ
ශ්‍රී ලාංකික හාස්‍ය නළුවෝ
සිංහල ජනයා

ජයලාල් රෝහණ


Ihor Kostetsky (en  ; en ), de son vrai nom Ivan Viatcheslavovytch Merzliakov (en ), né le  à Kiev (Empire russe) et mort le  à Schwaikheim (Allemagne de l'Ouest), est un écrivain, dramaturge, traducteur, critique littéraire et éditeur ukrainien.

Biographie
Né le  à Kiev, alors dans l'Empire russe, Kostetsky grandit dans cette ville et Vinnytsia. Au cours des années 1930, il étudie la mise en scène et le jeu d'acteur à Leningrad et à Moscou, passant deux ans comme acteur dans les monts Oural. Kostetsky commence sa carrière littéraire à cette époque en écrivant des critiques en langue russe de représentations théâtrales ; sa première publication signée de son pseudonyme, qui reprend le nom de jeune fille de sa mère, est rédigée à Vinnytsia en 1941. Au début des années 1940, après le déclenchement de la Seconde Guerre mondiale, il retourne à Vinnytsia occupée par l'Allemagne et y vit jusqu'à l'automne 1942, date à laquelle il est déporté en Allemagne pour y effectuer des travaux forcés. Après la guerre, Kostetsky poursuit activement sa carrière littéraire dans les camps de réfugiés en Allemagne de l'Ouest, continuant à écrire et à publier des œuvres dans un style combinant tradition et modernité, publiant brièvement une revue artistique et littéraire éphémère et devenant l'un des fondateurs du  (MUR, en ).

De 1949 à 1969, Kostetsky est le rédacteur en chef de L'Ukraine et le Monde (, Oukraïna i svit), une revue d'affaires culturelles, littéraires, savantes et politiques publiée par Ilia Sapiha à Hanovre. Avec son épouse, la poétesse et traductrice allemande , Kostetsky fonde au milieu des années 1950 la maison d'édition Na Hori , littéralement « Sur la montagne »), qui publie plusieurs dizaines de livres dont des traductions ukrainiennes de classiques littéraires.

Œuvres notables
 Contes des vainqueurs (1946)
 Là où le miracle commence (1948)
 Politique théâtrale soviétique et système de Stanislavsky (1956)
 Le théâtre à votre porte (1963)
 Le monde entier vous appartient (2005) [publié à titre posthume]

Notes et références

Liens externes

  Kostetsky, Ihor dans l'Encyclopédie de l'Ukraine (mise à jour 2008)
  Ukraïna i svit dans l'Encyclopédie de l'Ukraine, vol. 5, 1993

Écrivain ukrainien du XXe siècle
Dramaturge ukrainien
Acteur ukrainien de théâtre
Critique littéraire ukrainien
Traducteur ukrainien du XXe siècle
Traducteur depuis l'ukrainien vers l'allemand
Traducteur d'œuvres littéraires de William Shakespeare
Déporté de la Seconde Guerre mondiale
Naissance en mai 1913
Naissance à Kiev
Naissance dans le gouvernement de Kiev
Décès en juin 1983
Décès en Bade-Wurtemberg
Décès à 70 ans

Ihor Kostetsky


Hustle is a British television crime drama series starring Adrian Lester, Robert Glenister and Robert Vaughn. Created by Tony Jordan, it was produced by Kudos Film and Television, and broadcast on BBC One in the United Kingdom. The show premiered on 24 February 2004, and ran for eight series, with its final episode aired on 17 February 2012. The show's premise is on a group of con artists who specialise in "long cons" – extended forms of deceptive frauds that require greater commitment, but offer higher rewards than simple confidence tricks. The show's most notable qualities are plots that involve behind-the-scenes action that the viewers are unaware of until near the end of an episode, along with fantasy scenes and occasional breaches of the fourth wall by the main actors.

The show achieved consistently high viewing figures throughout its eight-year run and was received favourably by critics.

Premise

Each episode's plot focuses on a team of grifters who conduct the art of the "long con", often targeting a "mark" whose activities are immoral and/or illegal, or whose character retains a fundamental negative personality with others they dislike, or who they make suffer, while adhering to the credo that "you can't cheat an honest man". Although con artists, the team display a moral, honourable code within their team, which include sometimes helping others who have been victims of their mark, often with anonymous financial compensation to them, and never stealing anything that doesn't belong to them, instead borrowing them for the con and then returning them afterwards. For each mark, the team focuses on background research to uncover any issues they may face, as well as a weakness in the mark that they can exploit, such as a passion for something, or an issue they are facing. Once they have a plan, the team set up a scenario, employ a "convincer" to rope in their mark, and then hit them with the sting in which they take them for a sizeable amount of cash, within the tens of thousands, before conducting a "blow-off" to ensure the mark will not come after them, either because they won't if they have to admit to conducting something illegal, or because the team has convinced them it will be impossible to do so.

Characters

 Michael "Mickey Bricks" Stone (Adrian Lester – Series 1–3, 5–8) – the lead 'inside man', Mickey is an ambitious and intelligent conman, known for being a world-renowned long-con expert with a careful eye for detail and ensuring that every part of his plan is covered, including a back-up plan for when things go wrong. While smart, his success has given him a considerable ego that he is unbeatable, while he has a severe dislike of being told what to do. He firmly hates the system that benefits wealthy people who are immoral, corrupt and greedy, which stems from the emotional trauma of watching his father dying prior to the retirement he had worked hard for all his life. During the show's first two series, the writers made notable implications that Lester's character had previously had romantic relations with Stacie, and during the fifth and sixth series, created romantic tensions between him and Emma Kennedy. He was initially married to another woman, but divorced her during the first series. Lester departed from the show after the third series, with his character written out as a result, before returning to take part in the fifth series, staying with the show until the end of its final series.
 Albert Stroller (Robert Vaughn – Series 1–8) – the 'roper', Stroller is a semi-retired, legendary 'old-school' grifter, who has a fondness for gambling and cheating at cards, frequents many private clubs, has professional friendships with hotel concierges, and specialises in identifying potential marks and ensnaring them. Vaughn's character is mainly portrayed as a mentor and grandfather figure, responsible for training Mickey to be who he is. Despite his experience, he has served time for his crimes, doing so again after the fourth series until the midpoint of the fifth series. Although his backstory puts it that he began his life as a grifter by conning his former employers at a shoe factory and spreading his proceeds among his former co-workers before leaving the States, the third series revealed that he served in the US Army during World War II, while the seventh series revealed that he had a daughter from a previous relationship.
 Ash "Three Socks" Morgan (Robert Glenister – Series 1–8) – the 'fixer', Morgan is a resourceful, all-round grifter, capable of finding and setting up locations and securing people, items and websites that are needed to help with convincing a mark that the con is anything but, and gifted at impersonating various people ranging from anything such as elderly pensioners and utility workers to sophisticated upper-class businessmen and politicians. Part of his character includes his love of conducting 'the flop', thanks mainly to an old skull fracture he obtained in a bar brawl, passing it off as a fresh injury. During the first series, the writers had him doing the short con with a female partner who suffered brain damage as a direct result; although this was written to have an impact on his character, the plot device was rarely used again in later series. Glenister is the only actor in the show to have appeared in every episode of the show, with the writers later giving his character a lead part in the eighth series on a story that Lester wrote and directed.
 Stacie Monroe (Jaime Murray – Series 1–4, Guest in Series 8) – a charmer, Monroe specialises in using her sex appeal to manipulate potential marks, assisting Morgan in acquiring what is needed, and conducting short cons to help raise funds for the long con they are performing. While extremely intelligent and accomplished, she prefers not to be involved in a romantic connection with another man since her ex-husband left her and took all their life savings with him; this plot device was explored further during the second series. Throughout her appearance between the first and fourth series, the writers created romantic tensions between her and Blue. After she and Warren decided not to return for the fifth series due to scheduling conflicts, her character was written out of the show as a direct result, though the writers later wrote her back in as part of the show's finale after Murray agreed to reprise her role.
 Danny Blue (Marc Warren – Series 1–4, Guest in Series 8) – a seasoned short-con artist, Blue is somewhat brash but enthusiastic and imaginative, often wishing to prove he has the talent to pull off long cons and dreaming of being the best grifter in London. As part of his backstory by the writers, Blue's family were mostly crooks who were somewhat dishonourable; none of his family are shown, except for his grandmother, whom he deeply loves. During the first three series, he was relegated to the role of second 'inside man' and being taught what he needed to know about the long con, maintaining a firm rivalry with Mickey with a petty competitive nature between the two, though with each of them respecting the other. After Lester departed from the show, the writers upgraded Warren's character to the leader of the team, with the whole series focused on the development of Blue in his new role. Like Murray, Warren decided not to return to the show for the fifth series due to conflicts in his schedule, and thus his character was written out of the show, though he later agreed to reprise his role as his character, alongside Murray, for the show's finale.
 Billy Bond (Ashley Walters – Series 4) – a young rookie, whom the writers devised to take on the role of Warren's character for the fourth series – astute, with a talent for short cons, though his backstory reveals him to have prior involvement with drug-dealing and street gangs. Despite his past, he is a likeable character among his peers, with a deep respect for Blue and a passion to learn what he needs to about the long con. While Walters decided not to return for the fifth series, the writers wrote off his character without any explanations of what became of him afterwards, though speculation by fans is that he joined with Blue and Monroe in the States; while Walters' character did not appear for the show's finale, it is unclear whether the production staff asked him to reprise this role again.
 Sean Kennedy (Matt Di Angelo – Series 5–8) – a talented young man and one half of a duo along with his sister Emma, Sean originally aspired to be an actor, but later chooses to be an understudy of Mickey and learning to be the 'inside man', with additional mentoring by Morgan. He was created as a replacement for Blue, after Warren chose not to return for the fifth series, and his backstory shows him to be eager yet overprotective of his sister while having a firm hatred of his father for abandoning his family when he was young; the emotional impact further increased when he and his sister were put into foster care after their mother died.
 Emma Kennedy (Kelly Adams – Series 5–8) – a talented woman and the brains behind the duo made up of her and her brother Sean, Emma endured to be the stronger of the Kennedy children after they were put into foster care. Like Di Angelo, Adams' character was created by the writers as a replacement for Murray, after she chose not to return for the fifth series, with her character having the same role as Monroe. In her backstory, alongside having no love for her father, she originally held a previous relationship during her childhood and maintains a firm dislike for men who are sexist, being skilful at drinking games.
 Eddie (Rob Jarvis – Series 1–8) – the owner and proprietor of a local London bar frequented by the team for socialising and planning cons, Eddie is somewhat gullible and at times deluded over his skills and is rather shy when talking to women he likes, yet he maintains respect for Mickey and the others and adopts an attitude of ignorance of what they are doing, sometimes helping out if needed. Despite the team playing tricks and short cons on him, usually to get out of paying drinks or winning money from him, the team hold a deep affection for him and occasionally help him out when he's in trouble.

Production

Conception
Hustle was largely born from the same production team that created and popularised the early series of Spooks, a similarly styled drama series first broadcast in 2002. Bharat Nalluri, that series' Executive Director, conceived the idea in early 2002 while filming for the first Spooks series was ongoing. Nalluri pitched the concept to Jane Featherstone, managing director of Kudos Film & Television which was the production company behind Spooks, in the back of a taxi while returning from a day's filming. Intrigued by the idea, Featherstone recruited Tony Jordan, the lead scriptwriter of the soap opera EastEnders, to develop it into a workable proposal.

Jordan quickly produced some initial script drafts, which Featherstone took to the BBC; Gareth Neame, Head of Drama Commissioning, rapidly approved a six-part series. Featherstone assembled a production team that had considerable overlap with the Spooks crew, including Simon Crawford Collins as producer and Matthew Graham as co-writer. In creating the first episodes, Jordan drew inspiration from the long tradition of confidence tricks and heists in Hollywood and television, including The A-Team, The Sting and The Grifters (and in a similar vein, the films and TV series of Mission Impossible). Featherstone remarked that "Ocean's Eleven was on around the time Bharat and I first spoke, and I think it helped to inspire us, but really we took our inspiration from a whole catalogue of movies and books... we wanted to make something that had the energy, verve, style and pure entertainment value of those sorts of films" At the same time, the writers attempted to draw on the success of recent blockbusters such as Ocean's Eleven and Mission: Impossible; speaking in an interview in December 2003, Crawford explained that "[such shows] worked because of the interaction within the group – the plotlines were almost irrelevant".

Casting
With Hustle greenlit for filming, the production team began searching for actors to play both the main characters and the marks for each episode. The process was initially quite difficult; Crawford described his "immediate thought [as] 'this is so good, how the hell are we going to get a cast to live up to these characters?' ... Tony had created incredibly strong characters, each with their own particular style and panache, but they also had to form a believable, if unusual, 'family' unit". Robert Vaughn, the Academy Award-nominated star of The Man from U.N.C.L.E., was soon suggested as a natural choice to play Albert Stroller, the elderly 'roper' responsible for ensnaring potential marks. After meeting Vaughn over lunch, Crawford "[recognised] straight away that he could bring a whole new dimension to the part of Albert". Vaughn was immediately offered the role, and asked to begin filming the following day.

Jordan's script called for a group of five con artists or "grifters", with a wide range of ages, appearances and experience. The production team cast Adrian Lester, at the time playing Henry V at the National Theatre, as Michael Stone, the leader of the group; Marc Warren as Danny Blue, Stone's younger protégé; and Robert Glenister as Ash Morgan, the "fixer"; in August 2003. Although having numerous credits in film and on the stage, Lester was an unknown face in television, having had less than two hours' broadcast screen time prior to the first Hustle series. Lester explained that he "couldn't imagine playing the same character for years, but Hustle was completely different. In the very first rehearsal we were doing a dance routine and then the next thing I know I'm whacking out several different accents and I just thought, 'I'm in heaven, this is great!'"

Jaime Murray completed the lead actors, playing Stacie Monroe who, as the grifters' only female member, is self-styled as "the lure". Murray, described by one of the Hustle production team as "that rare specimen – a stunningly beautiful actress who can actually act", and who auditioned in platform shoes to match her 5 ft 7in height with Stacie's description as having "legs that go on for miles", was reportedly "terrified" to be working with the more famous actors Vaughn and Lester, saying "when we were filming the first couple of episodes I was absolutely petrified and was convinced that it would be really obvious on screen. So when I watched some of it on tape I was totally amazed that you couldn't see how frightened I really was. I kept thinking, 'Oh my God! I'm working with Adrian Lester and Robert Vaughn. Any time now someone is going to tap me on the shoulder and ask me to get my coat!'"

In addition to the lead actors, the production team recruited a number of actors, both major and minor, to play the marks in each episode; including David Haig, Tamzin Outhwaite, and David Calder.

Filming
With the cast and crew in place, filming for the first Hustle series took place in London between August and November 2003. The lead actors were given professional instruction in sleight-of-hand and pick-pocketing; "all the tricks of the trade from card-shuffling to stealing watches", according to Lester. The cast found the experience informative; Murray explained, "I realised that most cons are all about diversion – while you're trying to con somebody you're doing something to distract them in the opposite direction so they don't notice and that's exactly how pickpockets work".

Several members of the cast described Hustle's filming schedule as incredibly hectic. Vaughn said that "[the role] was offered to me, and I was told to get on a plane an hour after I got the phone call and start shooting the following day." Speaking in 2009 after filming four series of the show, Lester explained that "when we start shooting Hustle we film two episodes concurrently, with the scenes out of sequence. Knowing where you are in the intricate plots at any one moment is... challenging". Murray, by contrast, claimed that the hardest scene to film was from the fourth episode, when Danny loses spectacularly to Stacie in strip poker and ends up entirely naked. "It was the toughest scene for me of the entire six months we spent filming the series... Stacie is supposed to be calm, cool and collected... she looks down, checks him out and casually and suavely makes a comment. I kept looking down, dissolving into fits of laughter and was almost unable to deliver my line. So all you'll see is me laughing".

Although the programme typically contains few non-trivial stunts or dramatic special effects, the first episode includes an example of Ash Morgan's favourite con, known as "The Flop": having previously received a fractured skull in a bar brawl, Morgan deliberately steps in front of moving cars and exaggerates the accident. Although not actually hurt, X-ray scans show his fractured skull, and the driver's insurance company pays out a compensation claim. Glenister balked at doing the entire stunt himself, saying "I got a stunt man who did all the smashing against the windscreen stunts but I did everything else... We all like doing the stunts involving driving fast because it's boy's-own stuff but when it comes to the dangerous stunts I'm quite happy to leave it to someone else!"

Release
The first episode of the series of Hustle was broadcast on BBC One on 24 February 2004, driven by a strong advertising campaign organised by Abbott Mead Vickers, surrounding its slogan, "The Con is On", the same name as that of the initial episode's title. The programme was an immediate success, attracting over 6.7 million viewers, and attracting favourable reviews (see below). Before the first series had finished airing, the BBC had sold rebroadcast licences to TV channels in twelve countries, including Italy, Norway, Germany, Israel, Russia and the Netherlands. Anita Davison, Commercial Director for BBC Worldwide, claimed that "The series [had] all the hallmarks of a huge international hit". The series was later licensed to broadcasters in India and South America.

Series overview

In response to the extremely positive reaction, the BBC recommissioned the show for a second series on 17 March 2004, after just three episodes had aired. The second series retained much of the initial production team including Jordan as lead scriptwriter, and introduced Karen Wilson as producer.

Series two
Filming for the second Hustle series took place in mid-2004, again in and around central London. Lester described the second shoot as "much easier" than the chaotic first series.  "On the first series we didn't know each other... we were trying to work out what roles we were going to play and the scripts were still being written as we were shooting it; it was all a case of finding out what exactly Hustle was going to be.. second time around it was much easier, much quicker... when we were reading the script you could really hear the other actors doing their lines because you knew kind of how they were going to do them..." With the success of the first series, Hustle's team of writers were able to be more inventive in creating new plots for the second six-episode run, including issues some of the characters had to deal with, and stories which could keep the audience guessing until the end.

The programme retained all of the lead actors from the first series; guest actors appearing in the second run included Lee Ingleby, Fay Ripley, and Robert Llewellyn. The second series was broadcast on BBC One from 29 March 2005, to a first-night audience of 6.7 million.

Series three
In the wake of the equally successful second series, the BBC took Hustle to the American market, securing a licensing deal with AMC. In addition to exclusive broadcast rights to the first and second series in the United States, AMC also took the position of co-production partner on the third series, already in pre-production, with the option to take the same position on a fourth series. The BBC described the move as "Securing the right platform... essential for a series to succeed in the competitive US market...". The first two series premiered in the US in January 2006 on AMC The BBC also secured new licensing deals with broadcasters in Australia and New Zealand.

Capitalising on Hustle's international success, the BBC created a spin off series, The Real Hustle, which premiered on 10 February 2006. The documentary follows three genuine hustlers – a magician and professional gambler, a glamorous actress, and a professional sleight-of-hand artist and crooked gambling consultant – as they pull short-cons on unsuspecting businesses and members of the public.  The BBC described the series as an attempt "to reveal how the scams work so that the viewer can avoid being ripped off by the same con".

All five of the lead actors again reprised their roles in the third series, which featured guest stars including Richard Chamberlain, Linford Christie, Sara Cox and Paul Nicholls. The series premiered on 10 March 2006, running until 14 April. The second episode, featuring Danny and Mickey running naked through Trafalgar Square, attracted a viewing audience of 6 million. Lester described the scene as one of his most embarrassing moments on-set, saying "you forget just how many phone cameras there are... we thought [the Square] was fairly deserted, but as soon as someone shouted 'Action' there was a tour bus behind us and the whole top deck suddenly started filming".

Series four
With the backing of AMC, a fourth series of Hustle was virtually guaranteed, and by late 2006 it was clear that the cable network was taking a commanding role in the show's development. Despite the increased funding AMC provided, which allowed the writers to set episodes in Las Vegas and Los Angeles, the series was quickly mired in casting concerns. The BBC confirmed Adrian Lester's departure in September 2006, elevating Marc Warren's character to the lead role and casting Ashley Walters as a new member of the group. The BBC was quick to dispel any suggestion that Lester's resignation was connected to the shift in production focus, stating "it is a shame that, due to his current filming commitments, Adrian cannot join us this time round...", while Lester explained his action as "need[ing] to do something else, be associated with something else". However, Lester also admitted that he felt that the series "just got a little bit too 'light'".

Series five
Despite concerns over ratings, the BBC commissioned for a fifth series in early 2008, airing on 28 October 2008, with the return of Adrian Lester, the departure of cast members Marc Warren and Jaime Murray, and the arrival of Matt Di Angelo and Kelly Adams as their replacements. With the return of Lester's character, Mickey Bricks, Ashley Walters's Billy Bond was removed. Patricia Hodge was written to return in the 5th series, however production issues resulted in her departing the show, subsequently delaying the release of the series.

Series six
Series Six started 4 January 2010. All of the fifth series cast returned with production that moved to Birmingham, despite the show retaining its London setting. The series once again consisted of 6 episodes.

Series seven
The seventh series of Hustle began airing on 7 January 2011. All main cast members from series 6 reprised their roles.

Series eight
The eighth series started airing on 13 January 2012 on BBC1 at 9 pm after being pushed back from 6 January. Creator Tony Jordan said that it would be the last series for at least a while; later, the BBC announced that there would not be a series 9. Guest stars featuring this series include Sheila Hancock, Martin Kemp and Paterson Joseph and former Liverpool footballer Ian Rush. Peter Polycarpou and John Barrowman also revealed on Twitter that they had guest roles in series eight. This was the third series to be filmed in Birmingham, the fifth in HD and the fourth series featuring all of the current cast. Adrian Lester directed an episode, in which Mickey is kidnapped.

Broadcast history
Following much media speculation, including reports of the programme being cancelled and a motion picture spin-off, the BBC announced on 12 June 2008 that Hustle had been recommissioned for a fifth series with series 1–3 star, Adrian Lester returning to the show alongside Robert Glenister and Robert Vaughn. Due to scheduling conflicts, Marc Warren and Jaime Murray did not feature in series five, with Matt Di Angelo and Kelly Adams joining the cast. It was also reported that Patricia Hodge who guest starred as Veronica Powell in the 4th series, would return in the 5th, however due to issues with on-set production, the episode her character was featured in was scrapped and never aired. This subsequently delayed the release of the 5th series, which instead aired in October 2008.

Film
In June 2006, 20th Century Fox acquired the film rights to Hustle; and creator, Tony Jordan, wrote several drafts. In February 2009, executive producer, Simon Crawford Collins stated that the movie was to be produced by a major United States studio. But the film was never made.

DVD releases
The Australian (Region 4) releases of series 1 to 4 use NTSC format. The first six seasons were distributed by Roadshow Entertainment. Below is Region 4 (Australia) Releases:

 Season 1 - 11 February 2008 (Re-Release 1 February 2012)
 Season 2 - 7 May 2008 (Re-Release 1 February 2012)
 Season 3 - 11 December 2008 (Re-Release 1 February 2012)
 Season 4 - 2009 (Re-Release 1 February 2012)
 Season 5 - 2 March 2010 (Re-Release 1 February 2012)
 Season 6 - 16 August 2011 (Re-Release 1 February 2012)
 Season 7 - 7 March 2012
 Season 8 - 14 November 2012
 Season 1-8 - 1 March 2013

Reception

Critical response
The first series of Hustle, broadcast from 24 February to 30 March 2004, attracted generally favourable reviews and audience figures. The Guardian described it as "defiantly high-concept, tightly plotted, knowing stuff... a laugh; slick, glossy, and smart certainly, but a laugh all the same", and The Times remarked that it had "the snap and style of a series that has been cryogenically frozen in the 1960s and brought back to life, like The Clangers... The wonderfully absurd result is a drama series that takes itself far less seriously than almost anything since The Persuaders". A later review from the same paper summarised the series as "an engaging, well-acted, snappily directed drama... sleekly edited, flatteringly lit, and stylishly executed... Will you remember a single moment of it five minutes after you've watched an episode? Probably not. But who cares?" The first three episodes attracted an average audience of 6.2 million, peaking at over 30% of the total audience.

Viewership

Awards and nominations
The title sequence, created by Berger & Wyse, was nominated for a Royal Television Society Award (2005), a BAFTA (2006) and an Emmy (2007).

References

External links

2004 British television series debuts
2012 British television series endings
2000s British drama television series
2010s British drama television series
BBC television dramas
AMC (TV channel) original programming
Television shows set in London
Articles containing video clips
English-language television shows
Fraud in television

Hustle (TV series)


Das 37. Indianapolis 500 fand am 30. Mai 1953 am Indianapolis Motor Speedway statt und war das zweite von neun Rennen der Automobil-Weltmeisterschaft 1953 sowie das erste Rennen der AAA-Saison 1953.

Hintergrund

Nachdem 1952 mit Alberto Ascari zum ersten Mal ein europäischer Fahrer im 500-Meilen-Rennen angetreten war, versuchte man 1953 vergebens Ferrari für einen erneuten Start zu gewinnen.

Training
Während des Vortrainings verunglückte Chet Miller, der Schnellste im Training des Vorjahres, tödlich. Die für den europäischen Zuschauer ungewöhnlichen Qualifikationsregeln besagten, dass der schnellste Fahrer des ersten Trainingstages die Pole-Position bekam, sollten an anderen Qualifikationstagen Fahrer schneller sein, so würden sie dennoch von hinteren Startpositionen aus ins Rennen gehen müssen. Dies war in den vergangenen Jahren meist der Fall gewesen. Mit Bill Vukovich hatte dieses Jahr auch wirklich der Fahrer die beste Startposition inne, der die schnellste Trainingszeit erzielt hatte.

Rennen
Das Rennen war vor allen durch die enorme Hitze gekennzeichnet, die viele Fahrer zwang, sich ablösen zu lassen. Carl Scarborough starb am Abend sogar infolge eines während des Rennens erlittenen Hitzschlags. Zahlreiche Zuschauer mussten ebenfalls wegen der Hitze behandelt werden. Das Rennen selbst stand ganz im Zeichen von Bill Vukovich. Er nutze seine Pole-Position und ging in Führung. Bis auf jene fünf Runden, in denen er an den Boxen tankte, lag er stets vorn. Dahinter entwickelte sich ein Rennen, bei dem selbst die Offiziellen bedingt durch die vielen Fahrer- und Positionswechsel etwas den Überblick verloren. Bis ungefähr zur Hälfte des Rennens bildeten Agabashian, Cross, Ayulo und Parsons die Verfolgergruppe, die sich aber bedingt durch Fahrerwechsel auflöste. Pat Flaherty kam infolge eines Hitzekollapses von der Strecke ab und fuhr heftig in die Begrenzungsmauer. Es dauerte eine Zeit, ihn aus dem Wagen zu befreien, er war aber nicht schwer verletzt. Art Cross, der sich nicht hatte ablösen lassen, lag an zweiter Stelle, verfolgt von Russo, der Agabashians Wagen fuhr. Nachdem Cross in der 187. Runde gestoppt hatte, glaubte man, Russo läge an zweiter Stelle, nachträgliche Untersuchungen aller Aufzeichnungen ergaben aber, dass Cross zweiter wurde, während Russo lediglich den vierten Platz belegte.

Meldeliste

Klassifikation

Startaufstellung

Rennergebnis

WM-Stand nach dem Rennen
1953 erfolgte die Punktevergabe nach folgendem Schema:

 Es zählten nur die vier besten Ergebnisse aus neun Rennen. Streichresultate sind in Klammern gesetzt.
 Die mit * gekennzeichneten Zahlen schließen den Punkt für die schnellste Runde ein.
 gleichfarbig markierte Felder weisen auf geteilte Fahrzeuge hin.

Weblinks

Einzelnachweise

Indianapolis
1953

Indianapolis 500 1953


La Centrale thermique de Sumqayıt (en ) est une centrale thermique située à Sumqayıt en Azerbaïdjan. Elle est exploitée par la société Azərenerji et à une capacité électrique de .

Notes et références

Sumqayıt
Sumqayıt

Centrale thermique de Sumqayıt


Objektbesetzung oder einfach Besetzung, auch Kathexis ( 'Besetzung') genannt, ist nach Freuds Theorie der psychischen Ökonomie eine Verknüpfung seelischer Energie mit einer bestimmten Vorstellung, einem Gegenstand oder auch einem Körperteil. Das Objekt wird mit Energie "besetzt". Der aus der militärischen Sprache entlehnte Begriff spielt eine Rolle bei der Beurteilung vielfältiger psychodynamischer Gesichtspunkte der Energieverstärkung, Unifizierung oder Verschiebung und setzt somit topische Konzepte voraus. Der Versuch, eine begriffliche Trennung zwischen dem allgemeinen, rein psychodynamischen sowie psychophysiologischen Besetzungskonzept und dem der Objektbesetzung im Sinne der Bindung an bestimmte Bezugspersonen durchzuführen, und es von der Besetzung des eigenen Selbst im Sinne des Narzissmus abzugrenzen, ist in der Schizophrenieforschung erfolgt. Dabei ist jedoch zu bedenken, dass gerade bei den frühen narzisstischen Entwicklungsstufen eine solche Differenzierung des Selbsts noch nicht erfolgt ist. Bei der Verdrängung wird ein vorübergehend gebundener Energiebetrag wieder abgezogen, eventuell verschoben oder in ein anderes topisches System übertragen. Objektbesetzung kommt dem Lernen von Befriedigungswerten gleich. Diese Werte beziehen sich auf Situationen, Dinge, Personen und deren Erinnerungen bzw. Vorstellungen.

Siehe auch
Libido
Objektbeziehungstheorie
Triebtheorie
Instinkt

Einzelnachweise

Psychoanalyse

Objektbesetzung


Ludwig Michalek, né le  à Timișoara et mort le  à Vienne, est un peintre, dessinateur et graveur autrichien.

Biographie
Ludwig Michalek naît le  à Timișoara, dans l'empire d'Autriche (aujourd'hui en Roumanie). Il est le fils d'un ingénieur ferroviaire. Après avoir fréquenté l'école secondaire de Brno, il entre à l'Académie des Beaux-Arts de Vienne en 1873. Là, il devient l'élève d'August Eisenmenger, Christian Griepenkerl et de Carl Wurzinger. En 1876, il poursuit ses études auprès du graveur Louis Jacoby. Après ses études, il devient assistant à l'école générale de peinture de l'Académie de Vienne de 1884 à 1887 pour le dessin de nus. De nombreux voyages d'études le conduise en Italie, en France, en Angleterre, en Hollande et en Allemagne.

Ludwig Michalek est l'un des fondateurs de la classe de gravure à l', où il dispense à partir de 1898 le cours principal de « Tête et nu » et d'autres cours de « Nu diurne et demi-nu » ainsi que d'« Études de la nature en vue de la préparation d'objectifs artistiques ». Pour l'année scolaire 1909/1910, le ministère du travail le nomme professeur à l'. Il exerce cette fonction jusqu'en 1919/1920, tout en donnant parallèlement des cours secondaires de gravure à l'école d'art féminine.

Ludwig Michalek réalise de nombreuses séries de gravures au burin et à l'eau-forte, comme des compositeurs, des poètes, des chemins de fer alpins autrichiens, des paysages et des sujets techniques. Il réalise également des reproductions d'après des vieux maîtres. Parallèlement à ces travaux, il réalise un grand nombre de portraits, dont la plupart sont des dessins au pastel.

En 1888, il reçoit la Mention honorable au Salon de Paris, en 1896 la Médaille d'or à l'Exposition internationale d'art de Berlin et en 1936 la Médaille d'argent du jubilé de la Künstlerhaus à Vienne. En 1940, il reçoit la médaille Goethe pour l'art et la science.

Ludwig Michalek épouse la pianiste Lili Bailetti en 1883, le couple a deux filles. Il meurt le  à Vienne. Son héritage artistique est mis en vente en  lors de la  aux enchères du Dorotheum à Vienne.

Une rue de Vienne est nommée en son honneur en 1943, la Michalekgasse à Ottakring.

Notes et références

Annexes

Bibliographie
 .

 .
 .
 .

Liens externes

Naissance en avril 1859
Naissance à Timișoara
Décès en septembre 1942
Décès à Vienne (Autriche)
Peintre autrichien du XIXe siècle
Peintre autrichien du XXe siècle
Graveur autrichien du XIXe siècle
Graveur autrichien du XXe siècle
Décès à 83 ans

Ludwig Michalek


Phebalium whitei, es una especie de arbusto perteneciente a la familia de las rutáceas. Es un endemismo de  Queensland en Australia. La especie se encuentra en la región de Darling Downs, donde se encuentra en zonas húmedas, como las grietas en extensiones planas de granito o de las orillas de los arroyos y también brezales abiertos.

Descripción
Crece hasta una altura de unos 50 cm, y tiene color verde oscuro, las hojas son oblongas de hasta 6 cm de longitud. Las flores, que son las más grandes en el género, son de color amarillo brillante y se producen a partir de mediados de invierno hasta finales de la primavera (julio a noviembre en Australia).

Phebalium whitei es considerada una especie vulnerable en Australia bajo la protección del medio ambiente y Conservación de la Biodiversidad 1999. Australia Post publicó un sello de correos de 50c  en febrero de 2007 que representa la especie.

Referencias

Enlaces externos

 Australian National Botanic Gardens: : Phebalium whitei (photo)

whitei

Phebalium whitei