Tung An - Skib uden havn er en film instrueret af Philip Sadolin, Ib Makwarth.

Handling
Det danske filmhold var det første, der fik de fillipinske myndigheders tilladelse til at filme bådflygtninge på den betingelse, at der ikke blev lavet interviews. Da filmen bliver lavet, er der stadigvæk 1800 mennesker tilbage på det synkefærdige skib, og de har været der i fire måneder i 40 graders varme og 90% luftfugtighed. Filmen tager ikke stilling til skyldsspørgsmål eller de politiske forhold, der har bragt disse mennesker ud i dette mareridt. Den er alene en beskrivelse af een flygtningelejr blandt verdens utallige. Og der er stadigvæk 12 millioner flygtninge i verden.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1979

Dokumentarfilm fra Danmark
Flygtninge

Tung An - Skib uden havn


Las elecciones federales de México de 1876 se llevaron a cabo en dos jornadas, las elecciones primarias el 25 de junio de 1876 y las elecciones secundarias el 10 de julio de 1876, en ellas se eligieron los siguientes cargos de elección popular:

Presidente de la República . Jefe de Estado y de Gobierno, electo por un periodo de 4 años, con posibilidad de reelección inmediata, para cubrir el periodo 1876 - 1880 y del que tomaría posesión el 1 de diciembre de 1876. El candidato electo fue Sebastián Lerdo de Tejada (quien se desempeñaba como presidente desde 1872 y buscaba la reelección). Sin embargo no logró tomar posesión del cargo pues luego del triunfo de la Revolución de Tuxtepec tuvo que renunciar a la presidencia y abandonar la capital el 20 de noviembre de ese mismo año. De acuerdo con lo pactado, el general Porfirio Díaz asumió el cargo de manera interina.

Presidente

Véase también
 Porfirio Díaz
 Sebastián Lerdo de Tejada
 Plan de Tuxtepec
 José María Iglesias
 Revolución de Tuxtepec

México en 1876
1876
1876
Mexico

Elecciones federales de México de 1876


Charles Parnell may refer to:

 Charles Parnell (actor) (born 1964), American actor
 Charles Stewart Parnell (1846–1891), Irish nationalist politician

See also
 Charles Purnell, New Zealand soldier, lawyer, and publisher

Charles Parnell


Fernanda Pessoa (São Paulo, Brasil) é uma cineasta e artista visual brasileira, que trabalha principalmente com documentário, cinema experimental e videoinstalações.

Biografia
Fernanda Pessoa é uma cineasta e artista visual brasileira, que trabalha principalmente com documentário, cinema experimental e videoinstalações. Doutoranda na ECA/USP com pesquisa sobre o cinema experimental feito por mulheres na América Latina, mestre em Audiovisual na Sorbonne Nouvelle, sob orientação de Philippe Dubois.

Em 2017, lançou seu primeiro longa-metragem documental, Histórias que nosso cinema (não) contava, exibido e premiado em diversos festivais internacionais. Seu segundo longa documental, Zona Árida recebeu Menção Honrosa no Dok Leipzig. Participou da Berlinale Talents 2019. Seus trabalhos passaram em festivais como IDFA, RIDM, DOC NYC, DocLisboa, Festival du Nouveau Cinéma, Cinélatino Toulouse, Mostra de Tiradentes, Festival de Brasília, e em instituições como BIENALSUR, REDCAT/CalArts, IMS - Instituto Moreira Salles, MIS-SP, Paço das Artes, entre outros.

Hoje, trabalha no projeto de documentário experimental "Vai e Vem", financiado pelo fundo Visions Sud Est e selecionado para  o Sheffield Doc Arts Talent Market, para o Arché/DocLisboa e para o Ji.hlava New Visions Forum, além de finalizar a videoarte "A ordem reina", premiada no Edital de Videoarte da FUNDAJ.

Filmografia

Premiações

Ligações externas

 Site oficial

Naturais do estado de São Paulo
Cineastas do estado de São Paulo
Documentaristas do Brasil
Atrizes de São Paulo (estado)

Fernanda Pessoa (cineasta)


هنري جون تيمبل ، يعرف أيضاً بلقب فيسكونت بالميرستون الثالث  سياسي بريطاني (20 أكتوبر1784-18 أكتوبر1865). بدأ حياته كمصمم أزياء ورجل فكاهي في مقاهي لندن ثم تمكّن لاحقاً من تولي منصب وزير الخارجية البريطاني في ثلاث مناسبات وخدم مرتين كرئيس وزراء كان له شأن كبير في توسيع دائرة بريطانيا الدبلوماسية الخارجية.
فترتا حكمه:
 من 6 فبراير 1855 إلى 19 فبراير 1858.
 من 12 يونيو 1859 إلى 18 أكتوبر 1865.

ساعد بلجيكا واليونان على نيل استقلالهما. وقف ضد محمد علي باشا والى مصر في توسعاته (1839-1841). واجه حرب القرم ببراعة وساعد في استقلال إيطاليا. دبلوماسيته المتهورة رفعت مقام بريطانيا بين الدول.

وزارة الخارجية: 1830-1841
دخل بالمرستون مكتب وزارة الخارجية باندفاع كبير ومارس نفوذه فيه مدة عشرين عامًا؛ تولى وزارة الخارجة من 1830 إلى 1834 – سنواته الأولى – ومن 1835 إلى 1841، ومن 1846 إلى 1851. بشكل عام، كان بالمرستون المسؤول عن السياسة الخارجية البريطانية بكاملها منذ الثورتين الفرنسية والبلجيكية في عام 1830 وحتى ديسمبر 1851. أكسبه أسلوبه القاسي لقب «اللورد حجر الخفاف»، وشكلت طريقته في التعامل مع الحكومات الأجنبية التي تعامل معها، خاصة في سنواته الأخيرة، «دبلوماسية مدفع الأسطول».

أزمات عام 1830
هزت ثورات 1830 النظام الأوروبي المستقر الذي أُرسي في 1814-1815. كانت مملكة هولندا المتحدة مقسومة نصفين بسبب الثورة البلجيكية، وكانت مملكة البرتغال مسرحًا للحرب الأهلية، وكاد الإسبان يضعون أميرة رضيعة على العرش. كانت بولندا في نزاع مسلح مع الإمبراطورية الروسية، في حين شكلت القوى الشمالية (روسيا وبروسيا والنمسا) تحالفًا أوثق بدا مهددًا للسلام والحريات في أوروبا. دعا المنفيون البولنديون بريطانيا إلى التدخل ضد روسيا خلال انتفاضة نوفمبر 1830.

هدفت سياسة بالمرستون العامة إلى حماية المصالح البريطانية، والحفاظ على السلام، والإبقاء على توازن القوى، والاحتفاظ بالوضع الراهن في أوروبا. ولم يكن لديه أي مشكلة مع روسيا، ومع أنه تعاطف سرًا مع القضية البولندية، رفض المطالب البولندية باعتباره وزيرًا للخارجية. ومع وجود قضايا كبيرة في بلجيكا وإيطاليا، ومشاكل أصغر في اليونان والبرتغال، سعى إلى تخفيف حدة التوترات الأوروبية عوضًا عن تأجيجها، مفضلًا سياسة عدم التدخل عالميًا. ولذلك ركز بشكل رئيسي على تحقيق تسوية سلمية للأزمة في بلجيكا.

بلجيكا
ناشد وليام الأول ملك هولندا القوى الكبرى التي سلمته العرش بعد الحروب النابليونية للحفاظ على حقوقه. ودُعي إلى عقد مؤتمر لندن عام 1830 لمعالجة هذه المسألة. تمثل الحل البريطاني باستقلال بلجيكا، ورأى بالمرستون أن هذا الحل سيسهم بشكل كبير في الحفاظ على أمن بريطانيا، لكن لم يظهر أي حل مباشر. من جهة، كانت القوى الشمالية حريصة على الدفاع عن وليام الأول. ومن جهة أخرى، أيد الكثير من الثوار البلجيكيين، مثل تشارل دي بروكر وتشارلز روجير، ضم المقاطعات البلجيكية إلى فرنسا، بينما فضلت بريطانيا النفوذ الهولندي، وليس الفرنسي، على دولة بلجيكية مستقلة.

تحالفت السياسة البريطانية الناشئة مع فرنسا، ولكنها ظلت تخضع لتوازن القوى في القارة، خاصة في شأن استقلال بلجيكا. إذا دعمت القوى الشمالية وليام الأول بالقوة، ستواجه مقاومة فرنسية بريطانية مسلحة. إذا سعت فرنسا لضم بلجيكا، ستخسر الدعم البريطاني وتجد نفسها في مواجهة مع أوروبا بأكملها. سادت السياسة البريطانية في النهاية. على الرغم من أن القارة كانت قريبة من الحرب، أُبقي على السلام وفق شروط لندن ووُضع الأمير ليوبولد من ساكس كوبرغ، وهو أرمل أميرة بريطانية، على عرش بلجيكا. يقول فيشمان إن مؤتمر لندن كان «مؤتمرًا ناجحًا بشكل غير عادي» لأنه «وفر الإطار المؤسسي الذي صانت من خلاله القوى الرئيسية في ذلك الوقت سلام أوروبا.» على الرغم من الغزو الهولندي والغزو الفرنسي المضاد في عام 1831، صاغت فرنسا وبريطانيا اتفاقية تسوية بين بلجيكا وهولندا ووقعتا عليها، ما دفع قوى الشمال الثلاث إلى الانضمام إليها أيضًا. في فترة وزارة بالمرستون الثانية، وبسبب تعاظم سلطته، تمكن من تسوية العلاقات بين بلجيكا وهولندا من خلال معاهدة في 1838-1839 تؤكد على استقلاله (واستقلال بريطانيا) من خلال الميل لصالح هولندا والقوى شمالية، ضد المحور البلجيكي/الفرنسي.

زواجه
في عام 1839، تزوج لورد بالمرستون بعشيقته التي احبها لسنوات، إيميلي لامب، بعد ان توفي زوجها.

إعفاؤه من منصبه ثم إعادته
وافق بالمرستون على مقترحات نابليون الثالث من إبقاء الحال في أوروبا دون استشارة الملكة فيكتوريا أو رئيس الوزراء، وقد أدى هذا إلى إعفائه من منصبه، على أنه لم يلبث أن عاد من جديد بل وتولى رئاسة الوزارة سنة 1856.

اتجاهاته
اشتهر بالمرستون باتجاهاته الاستعمارية وإصراره على الإبقاء على المستعمرات الإنجليزية في أميريكا الشمالية.

وفاته
مات بالمرستون في مكتبه يوم 18 أكتوبر سنة 1865 وهو في الحادية والثمانين من عمره، وبذلك أصبح آخر رئيس وزراء بريطاني حتى الآن يتوفى أثناء بقاءه في المنصب.

روابط خارجية

مراجع

الثورة البلجيكية
أشخاص توفوا أثناء شغلهم لمنصب
أشخاص متعلمون في مدرسة هرو
أشخاص من العصر الفيكتوري
أشخاص من وستمينستر
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1806–07
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1807–12
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1812–18
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1818–20
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1820–26
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1826–30
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1830–31
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1831–32
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1832–35
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1835–37
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1837–41
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1841–47
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1847–52
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1852–57
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1857–59
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1859–65
أعضاء برلمان المملكة المتحدة في جامعة كامبريدج
أعضاء مجلس الشورى البريطاني
أمراء الأميرالية
خريجو جامعة إدنبرة
خريجو كلية سانت جونز (كامبريدج)
رؤساء وزراء المملكة المتحدة
رؤساء وزراء المملكة المتحدة القرن 19
زملاء الجمعية الملكية
سياسيون توفوا أثناء شغلهم لمنصب
عمدات جامعة غلاسكو
فرسان الرباط
قادة مجلس العموم البريطاني
مدفونون في دير وستمنستر
مواليد 1784
وزراء خارجية بريطانيا
وفيات 1865

لورد بالمرستون


إلى أبي وأمي مع التحية، مسلسل كويتي عرض الجزء الأول في أكتوبر 1980 بينما تم تصوير الجزء الثاني في نهايات عام 1981 وعرض بعام 1982، وهو من بطولة خالد النفيسي، حياة الفهد، عبد الرحمن العقل، هدى حسين، بدر المسباح، سحر حسين، أسمهان توفيق، منصور المنصور، فيحان العربيد، وأخرج المسلسل حمدي فريد.

القصة
مسلسل يناقش قضايا عائلية من جزئين وهو من الأعمال التي لها بصمة وما زالت تتابع بشغف الماضي.يتمحور المسلسل حول عائلة «سعود» المتزوج من «عائشة» ولديهم ولدان «أحمد» الكبير و«ناصر» الأصغر منه وبنتين «ليلى» الكبيرة و«هدى» الصغيرة.

لا شك في أن الجميع شاهد مسلسل «إلى أبي وأمي مع التحية» العمل الأكثر نجاحاً في الدراما الكويتية، وقد قدم العمل في جزأين كل جزء يتكون من 13 حلقة، إنتج وعرض الجزء الأول عام 1980، وإنتج الجزء الثاني نهايات عام 1981 وليبث مع مطلع عام 1982، كتب العمل طارق عثمان وأخرجه حمدي فريد وإنتاج مؤسسة البدر للسيدة عواطف البدر، أبطال الجزء الأول هم: خالد النفيسي، حياة الفهد، عبد الرحمن العقل، هدى حسين، سحر حسين، بدر المسباح، منصور المنصور، علي المفيدي، حسين المنصور، حسين المفيدي، حسين المنصور، عبدالمحسن الخلفان، فيحان العربيد، أحمد العامر، فتحي القطان، وكان العمل من أوائل الأعمال ان لم يكن الوحيد أيضاً الذي يعالج قضايا الأسرة بابعاد تربوية جادة تحت إشراف أساتذة في جامعة الكويت بالتربية، وحاولت الحلقات ان تغطي جميع سلوكيات ومشاكل الأسرة اليومية من مشاكل الزوجين في تربية الأبناء وعلاقة الأبناء مع والديهما، بالإضافة إلى استعراض قضايا الأبناء في جميع مراحلها.. النشأة، الطفولة، المراهقة.

وتقول السيدة عواطف البدر المنتجة للعمل إنها كانت حريصة كل الحرص على الإشراف في تقديم الأعمال التلفزيونية الدرامية، ولكن مسلسل «إلى أبي وأمي مع التحية» حقق النجاح الأكبر بين أعمالها لعدة أسباب أبرزها أن العمل تربوي كلاسيكي يصلح لجميع الأزمنة، وحتى لو تم عرضه بعد عشرين عاماً من تاريخنا هذا سيبقى مُشاهَداً أيضاً، فعلى الرغم من أن كل عائلة في العالم العربي تشاهد نفسها من خلال العمل أيضاً، فان القضايا والمشاكل التي تمت معالجتها هي ثابتة لا تتغير عبر الأزمنة، منها تربية الأبناء والامتحانات والدراسة والتغيرات السلوكية التي تظهر على الأبناء في فترة المراهقة، مثل هذه القضايا والأمور تبقى ثابتة مع مرور الزمن والأجيال المتعاقبة، والجدير بالذكر أن المخرج الراحل حمدي فريد تعرض لوعكة صحية بعد الانتهاء من تصوير العمل وأجبرته على التوقف عن الإخراج لمدة تزيد عن العام، وكان من المفترض ان يقوم بإخراج العديد من الأعمال التي صورت بعد هذا العمل منها «وعد مرزوق»، «درس خصوصي»، «دنيا الدنانير»، وجاءت المصادفة ليعود إلى العمل عام 1982، وتكون عودته من خلال الجزء الثاني من «إلى أبي وأمي مع التحية»، وقد كان إصرار عواطف البدر على التمسك بحمدي فريد هو سبب تأجيل تصوير الجزء الثاني لأكثر من مرة، وفي الجزء الثاني يسترسل طارق عثمان في التطرق إلى معالجة القضايا التربوية ولكن بشكل موسع أكثر وتحديداً بعد إدخال عائلة موازية إلى العائلة الرئيسية وهي الجيران، وقد دخل إلى الجزء الثاني ممثلون آخرون، مثل أسمهان توفيق، هيفاء عادل، كاظم القلاف، سكينة حسين، حمد ناصر، وخرج منه علي المفيدي، عبد المحسن الخلفان، حسين المفيدي.

ومن الأمور التي يجهلها المشاهدون أن دور شيخة الجارة المتطفلة التي ادتها الفنانة أسمهان توفيق بعبقرية كانت ضيفة شرف ودورها محصور في ثلاث حلقات فقط، ولكن اسمهان توفيق أثناء البروفات الأولية للعمل وقبل الانتهاء من كتابة النص بالكامل فاجأت فريق العمل قبل أن تفاجئ المشاهدين بقدراتها المذهلة في الأداء الكوميدي، وهي الفنانة التي اعتاد عليها الجميع في الأدوار التراجيدية المأساوية، لذلك ارتأت عواطف البدر بأن دور الجارة المشاكسة من الممكن أن يكون أكثر عمقاً وطولاً في الحلقات ليكسب العمل جواً من الحيوية وخفة الظل، وطلبت من الكاتب طارق عثمان على الفور أن يجعل من بيت الجارة محوراً رئيسياً ومكملاً للعائلة الأخرى، ودائما ما تصرح أسمهان توفيق بأن دور شيخة في «إلى أبي وأمي مع التحية» يعتبر نقطة مضيئة ومحطة مشرقة في مشوارها الفني.

ورغم مرور ما يقارب الثلاثين عاماً على إنتاج المسلسل المذكور بجزأيه فإن المحطات لا تزال تعرضه باستمرار ودون توقف، وقد انتهى عرضه قبل مدة قصيرة عبر شاشة قناة دبي، لذا يسجل مسلسل «إلى أبي وأمي مع التحية» أكثر الأعمال الكويتية التي تتصف بالخلود عبر تاريخ.

الجزء الأول:

الجزء الثاني:

جزء ثالث لأبي وأمي مع التحية
أعلنت الكاتبة والمنتجة عواطف البدر في عام 2011 عن أنتاج جزء ثالث لمسلسل إلى أمي وأبي مع التحية أملا إلى إخراج جيل جديد كما اخرجوا في الأجزاء السنوات السابقة من خلال الأجزاء السابقة لهذا العمل.
أجازت لجنة رقابة النصوص في وزارة الأعلام الكويتية نص إلى أبي وأمي مع التحية (الثالث) في عام 2013.
ومن المحتمل تنفيذه ليصبح جاهزا للعرض في 2014 بثوب جديد ليس له علاقة ب ممثلين الجزء الأول والثاني.
فقد ذكرت بعض الصحف أسماء ستتواجد في الجزء الثالث مثل سليمان ياسين وهيفاء عادل وغيرهم.

مراجع

وصلات خارجية

مسلسلات تلفزيونية كويتية بدأ عرضها في 1980
مسلسلات تلفزيونية كويتية بدأ عرضها في 1982

إلى أبي وأمي مع التحية (مسلسل)


Gissur Þorvaldsson (Thorvaldsson, 1208 – 12 de enero de 1268) fue un caudillo medieval, goði del clan Haukdælir de Islandia, primer y único «jarl de Islandia» bajo la corona noruega. Era bisnieto de Jón Loftsson, e hijo de Þorvaldur Gissurarson. Las sagas le citan como höfðingi mikill o poderoso caudillo.

Gissur jugó un papel principal en el periodo de la guerra civil de la Mancomunidad Islandesa conocido como Sturlungaöld, luchando al lado de Kolbeinn el Joven contra las fuerzas de Sturla Sighvatsson del clan Sturlungar en la batalla de Örlygsstaðir en 1238. También fue responsable de enviar a Árni beiskur que encabezó al grupo que asesinó al escaldo y escritor de sagas nórdicas Snorri Sturluson en 1241, por orden de Haakon IV de Noruega. En 1258, fue elegido jarl por sus leales servicios a la corona y mantuvo el título hasta su muerte y desde entonces no hubo más jarls islandeses.

El jarl Gissur pagó muy caro su servicio a la corona noruega, tras los cruentos acontecimientos de Flugumýrarbrenna, donde 25 personas murieron quemados o asesinados en su hacienda, entre ellas su esposa Gróa y sus hijos.

Gissur impulsó la firma del Gamli sáttmáli, o declaración de vasallaje prestada al rey de Noruega en 1264, mencionada algunas veces como Gissurarsáttmáli o tratado de Gissur.

Matrimonios e hijos
Hay constancia de tres matrimonios según las sagas:
Ingibjörg Snorradóttir (n. 1198), una hija de Snorri Sturluson, con quien no tuvo descendencia.
Gróa Álfsdóttir (1212 - 22 de octubre de 1253), madre de tres de sus hijos: Hallur Gissurarson, Ísleifur Gissurarson, Ketilbjörn Gissurarson (n. 1238).
Ingibjörg Gunnarsdóttir (n. 1241), con quien tendría una hija, Þóra Gissurardóttir (n. 1255).

Jarl de Islandia
En otras fuentes aparecen dos personajes históricos como jarls de Islandia, pero se considera improbable que realmente ejercieran poder sobre la isla u ostentaran el título como tal:
 Audun Hugleiksson (c. 1240 – 2 de diciembre de 1302), influyente barón al servicio de Magnus VI de Noruega y posteriormente mano derecha de Erico II de Noruega.
 Kolbeinn Bjarnason (c. 1250 – 24 de mayo de 1309), un caballero (riddari) islandés de Auðkúla, Austur-Húnavatnssýsla, pero se supone que el apelativo de jarl fue un apodo más que un título.

Ambos fueron ejecutados a principios del .

Véase también
 Abadía de Reynistaðar

Referencias

Bibliografía
 Björn Þorsteinsson: Íslensk miðaldasaga, 2. útg., Sögufélagið, Rvk. 1980.
 Byock, Jesse L.: Medieval Iceland: Society, Sagas, and Power, University of California Press, USA 1990.
 Gunnar Karlsson: "Frá þjóðveldi til konungsríkis", Saga Íslands II, ed. Sigurður Líndal, Hið íslenzka bókmenntafélag, Sögufélagið, Reykjavík 1975.
 "Goðar og bændur", s. 5-57, Saga X, Sögufélagið, Reykjavík 1972.
 Vísindavefurinn: Hvað var Sturlungaöld?

Gobernantes de Islandia
Sturlungaöld
Saga Sturlunga
Islandeses del siglo XIII
Haukdælir

Gissur Þorvaldsson


Zece căței este un film românesc din 1968 regizat de Laurențiu Sîrbu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1968 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1968

Zece căței


Das Derenmoor ist ein Naturschutzgebiet in der niedersächsischen Gemeinde Bokensdorf in der Samtgemeinde Boldecker Land im Landkreis Gifhorn.

Das Naturschutzgebiet mit dem Kennzeichen NSG BR 032 ist 81,6 Hektar groß. Nach Westen und Norden grenzt es an das Landschaftsschutzgebiet "Ostheide". Das Gebiet steht seit dem 16. Juni 1981 unter Naturschutz. Zuständige untere Naturschutzbehörde ist der Landkreis Gifhorn.

Das Naturschutzgebiet liegt nordöstlich von Gifhorn auf einer dem Hauptmoränenzug der Lüneburger Heide vorgelagerten Sanderfläche. Das relativ schmale und langgezogene Naturschutzgebiet umfasst den trockenen Geesthang im Osten und feuchte bis nasse Niedermoorshy;flächen im Talraum des Beverbachs, einem Nebengewässer der Aller, der das Naturschutzgebiet nach Westen begrenzt.

Der Geesthang ist von Kiefern- und Birkenwald mit eingestreuten Grünlandflächen geprägt. Die Niedermoorflächen im Talraum sind von Torfmoos-Schwingrasen, Röhrichten und Seggenrieden geprägt. Daneben sind Kiefern-Birken-Moorwälder und Erlenbruchwälder zu finden. Die aufgelassenen Torfstiche in den Moorflächen bilden kleinflächige Wasserflächen, die langsam verlanden. Auf den alten Torfdämmen wächst Pfeifengrasrasen.

Das Naturschutzgebiet ist größtenteils von bewaldeten Flächen umgeben. Kleinflächig grenzt es an landwirtschaftliche Nutzflächen.

Weblinks

Naturschutzgebiet im Landkreis Gifhorn
Moor in Niedersachsen
FDerenmoor
Bokensdorf
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa

Derenmoor


Kuća Dujmović u gradiću Supetru, Porat 32, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Kuća Dujmović, smještena na zapadnoj strani supetarske luke, široka je dvokatnica u nizu objekata na obali. Izvorno se sastojala od tri zgrade oko manjeg unutrašnjeg dvorišta. Vrata u prizemlju su postavljena uz rubove pročelja, lijeva imaju kameni okvir sa štapom i vode u unutrašnje dvorište, a desna u konobu. U središtu prvog kata je balkon na dvostruko profiliranim konzolama, a ispod balkona je uzidana ploča s natpisom o gradnji kuće 1734. g. koji dokazuje da pripada najstarijem sačuvanom sloju stambene arhitekture Supetra.

Zaštita
Pod oznakom Z-4333 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "javne građevine".

Izvori

Zaštićene javne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Supetru

Kuća Dujmović u Supetru


Agnozi, duyusal bilgiyi işleme yetersizliğidir. Genellikle özel bir duyu ya da hafıza kaybının olmadığı durumlarda nesneleri, kişileri, sesleri, şekilleri, kokuları tanıma yeteneğinin kaybıdır.

Ventral akışın bir bölümü olan oksipitotemporal sınırın zarar görmesinden kaynaklanan beyin hasarı ya da nörolojik hastalıklarla ilişkilidir. Agnozi, görme ya da duyma gibi sadece tek bir modaliteyi etkiler.

Türleri

Görsel Agnozi

Görsel agnozi, nesneleri tanımlamadaki yetersizlik anlamına gelir ve geniş bir kategoriye sahiptir. İki farklı türe ayrılabilir: özalgısal agnozi ve ilişkilendirme agnozisi.

Özalgısal agnozisi olan kişiler onlara bir nesne gösterildiğinde nesnenin dış hatlarını ve taslağını görürler fakat gördükleri nesneyi kategorize etmede zorluk yaşarlar. Özalgısal agnozi beynin bir yarım küresinin zarar görmüş olmasıyla ilgilidir, özellikle sağ yarımkürenin arka kısmındaki oluşmuş hasarla ilgilidir.

Bunun tersine, ilişkilendirme agnozisi olan kişiler bir nesneyi adlandırmaları istendiğinde zorluk yaşarlar. İlişkilendirme agnozisi oksipitotemporal sınırdaki her iki (sağ ve sol) yarım kürenin hasar gömüş oluşuyla ilgilidir.

Prosopagnozi ise ilişkilendirme agnozisinin bir türüdür ve yüzleri tanıyamama, bilememeyle ilgilidir. Örneğin, bu kişiler arkadaşlarını, ailelerini ve iş arkadaşlarını tanımada zorluk yaşarlar. Fakat, prosopagnozisi olan kişiler diğer bütün görsel uyarıcıları tanımlayabilirler.

Konuşma Agnozisi

Konuşma agnozisi, diğer bir deyişle işitsel sözel agnozi, kişilerde iyi bir şekilde duyma, konuşma ve okuma sağlanmasına rağmen konuşulan kelimeleri kavrayamamaları anlamına gelir. Hastalar bir sesi gerçekten duyduklarını fakat onları anlamlandıramadıklarını ifade etmişlerdir.

1. Denetmen: Kahvaltıda ne yedin?

2. Hasta: Kahvaltı, kahvaltı, tanıdık geliyor ama bu kelime bana bir şey ifade etmiyor.

Konuşmacının söylediği şeyin ne olduğunun anlaşılmamasına rağmen, bazı hastalar konuşmacının sesi hakkında bazı karakteristik bilgileri (örneğin, konuşmacının cinsiyeti) tanımlayabildiklerini söylediler.

Nedenleri
Agnozi, felç, bunama veya diğer nörolojik rahatsızlıklar kaynaklı olabilir. Travma, beyin enfeksiyonu kaynaklı ya da kalıtımsal da olabilir. Ek olarak bazı agnozi türleri, gelişimsel rahatsızlıklardan da kaynaklanabilir. Hasar nedenli agnoziler genellikle beynin ya oksipital ya da yan lobunda meydana gelir. Bir duyu etkilense de, diğer bölümlerdeki bilişsel yetenekler korunabilir.

Körlükten belirgin bir iyileşme sağlamış hastalarda agnozi riski kaydadeğerdir.

Hasarın üst kısımdaki temporal oluğa etkisi birkaç türden nörolingustik yetersizlikle ilgilidir, ve agnozi onlardan biridir. Konuşmayı kavramak adına üst kısımdaki temporal oluk hayati bir görev üstlenir çünkü bu bölge temporal arabirimle yakından ilgilidir. 1985 Trace II Modeline göre temporal arabirim, anlamlı kelimeler üretmede görevli morfolojik özelliği olan ses birimleriyle ilgilidir. Bu birleşme süreci kişilerin kelime haznelerindeki bazı kelimelerin engellenmesiyle tamamlanır. Örneğin, eğer deneyi yapan kişi yüksek sesle KÖPEK derse, bu telafuz kişinin anlamsal arabirimindeki çeşitli kelimeleri harekete geçirecek ve engelleyecektir:

-Köpek: 5 harfi harekete geçirir, ve 0 harf engellenir => Köpek -- +5

-Köpek: 4 harfi harekete geçirir, ve 1 harf engellenir => Kötek -- +4

-Köpek: 3 harfi harekete geçirir, ve 2 harf engellenir => Döşek -- +3

Bu modelin agnozi ile tutarlılığı iki yönlü doku zedelenmesinin üst temporal oluğa söz sağırlığı ya da bugünkü deyişle "konuşma agnozisi" oluşturması kanıt gösterilerek sağlanır (Kussmall, 1877). Söz sağırlığı olan hastalar korteks seviyesinin altındaki konuşma içermeyen sesler için işitsel süreci olan konuşma seslerinin işlemesinde ve tanınmasında yetersizlik gösterir.

Teşhisi
Bir kişiyi agnozi hastası olarak değerlendirmek için, kişinin bir duyu kaybına sahip olmadığına ve hem dil becerisinin hem de zekâ durumunun işler olduğuna emin olmak gerekmektedir. Bir kişiye agnozi teşhisi konulması için, kişinin sadece belirli bir modalitede duyu kaybı yaşaması gerekmektedir. Teşhis koyabilmek için, özalgısal agnozi ve ilişkilendirme agnozisi arasındaki ayrım yapılmalıdır. Bu ayrım, kişiye kopyalama ve eşleştirme görevleri tamamlatılarak yapılabilir. Eğer kişi özalgısal agnozi hastasıysa görünüşü aynı iki nesneyi eşleştirmede başarılı olamaz. Bunun aksine, eğer kişi ilişkilendirme agnozisi hastasıysa değişik nesneleri eşleştirmeyi başaramaz. Örneğin, görsel modalitede ilişkilendirme agnozisi teşhisi konmuş bir kişi açık ve kapalı iki dizüstü bilgisayarı fotoğrafını eşleştiremez.

Saf Aleksi
Saf aleksi hastaları genellikle kelimeleri okumakta ve harfleri ayırt etmekte zorluk yaşarlar. Bir kişinin saf aleksi hastası olup olmadığını anlayabilmek için kopyalama ve tanımlama testi yapılmalıdır.

Prosopagnozi
Kişilere genellikle ünlü aktörler, şarkıcılar, politikacılar veya aile üyeleri gibi tanıdık oldukları insan yüzleri gösterilir. Gösterilen resimler yaş ve kültürel açıdan uygun seçilir. Görevde gözlemci, kişiden her yüzün ismini söylemesini ister. Eğer kişi fotoğraftaki yüzün ismini söyleyemezse, gözlemci kişiye yüzü tanımlayabilmesine yardımcı olabilecek bir soru sorar.

Tedavisi
Bütün pratik amaçlar için doğrudan bir tedavi yoktur. Bilgi, hasarlı olmayan modelite haricindeki modalitelerden verilirse hastalar gelişebilir. Farklı türdeki terapiler agnozinin etkilerini tersine çevirmeye yardımcı olabilir. Bazı durumlarda hastalığın etiyolojisine bağlı olarak mesleki terapi veya konuşma terapisi agnoziyi düzeltebilir.

Başlarda agnoziye sahip olan çoğu birey algılama veya tanıma bozukluğundan hangisine sahip olduklarından habersizlerdir. Bu durum bir bozukluğun farkında olunmasının eksikliği olan anosognoziden kaynaklanabilir. Bu farkında olmama durumu genellikle inkâr veya herhangi bir biçimde tedaviye direnmeye sebep olur. Bireyin sahip olabileceği algı veya tanıma bozukluklarını fark etmesine yardımcı olabilmek için kullanılabilecek birçok yöntem vardır. Hastanın sadece kusurlu modalitesine uyarıcı verilerek, hastanın kendisindeki bozukluğuna olan farkındalığını artırmaya yardımcı olunabilir. Alternatif olarak, bireyin eksiklikten kaynaklanan her bir sorunu görebilmesi için bir görev bileşenlerine ayrılabilir. Birey, algısal veya tanıma kusurunu kabul ettiği zaman, terapi çeşitlerinden birisi önerilebilir. Değişimli modeliteler, sözsel stratejiler, yardımcı ipuçları ve organizasyonel stratejileri olan telafi edici yöntemler gibi birçok tedavi biçimleri vardır.

Sözsel Stratejiler
Belirli agnozi tipi olan bireylerler için sözel tasvirler kullanmak yardımcı olabilir. Prosopagnozikler gibi hastalar, kendi arkadaş veya aile bireylerinin tasvirini dinlemeyi işe yarar bulabilir ve onları görsel ipuçlarına nazaran bu tasvirler üzerinden daha kolay bir şekilde ayırt edebilirler.

Yardımcı İpuçları
Özellikle çevresel agnozisi veya prosopagnozisi olan bireylerde yardımcı ipuçları kullanmak yararlı olabilir. Çevresel agnozisi olan bireylerde yardımcı ipuçları, yeni bir odayı sembolize eden veya bir alanı hatırlatan renksel ipuçları veya dokunsal işaretleri kapsayabilir. Prosopagnozikler, bir bireyi tanımak için o bireyin çarpık dişleri veya yüzündeki yara izi gibi yardımcı ipuçlarını kullanabilir.

Organizasyonel Stratejiler
Görsel agnozisi olan bireyler için organizasyonel stratejiler yoğun ölçüde yardımcı olabilir. Örneğin, kıyafetleri farklı askılara göre organize etmek bireye dokunsal ipuçları verir ve sadece görsel ipuçlarına dayanmanın aksine, belirli biçimlerdeki kıyafetleri tanımlamayı daha kolay hale getirir.

Alternatif Tıp
Bu stratejiler etkilenmemiş olan modelitelerin kullanımını ortaya çıkarır. Örneğin, görsel agnozikler dokunsal bilgileri görsel bilgilerin yerine kullanabilir. Alternatif olarak, prosopagnozisi olan bireyler işitsel bilgileri görsel bilgilerin yerine kullanabilirler. Örneğin, prosopagnozisi olan bir birey, başka bir bireyi konuşması için bekleyebilir ve bu sayede bireyi konuşmasından tanıyabilir.

Tarihi
Agnozi sözcüğü, Antik Yunanca'da "bilgi yoksunluğu, bilgisizlik" anlamına gelen ἀγνωσία (agnosia) teriminden türetilmiştir. Terim, Sigmund Freud tarafından 1891 [24] yılında şu şekilde tanımlanmıştır: "Finkelnburg'un asemboli olarak adlandırdığı, nesnelerin tanınmasındaki bozukluk durumları için "agnozi" terimini sunmak isterim." Freud'un bu terimi sunmasından önce, agnozi hakkında tarihteki ilk bilgilerden birkaçı, reseptif afazi üzerine teoriler kuran Wernicke tarafından 1984 yılında ortaya atıldı. Wernicke; reseptif afazili bireylerin, konuşmaları anlama ve kelimeleri tekrar etme yetisi gösteremediğini belirtmiş ve reseptif afazinin, sol üst temporal girus'un arka üçüncü kısmındaki lezyonlardan kaynaklandığını düşünmüştür. Wernicke, reseptif afazili bireylerin, beyinlerindeki bu lezyonlar sebebiyle belli ses ve konuşma içi ses frekansları için bazı seviyelerde duyma yetmezliği yaşadıklarını düşünmüştür. [7]

Wernicke'in ardından, "söz sağırlığı" olarak da bilinen "işitsel sözel agnozi" durumunun niçin ortaya çıktığını 1877 yılında açıklamaya çalışan Kussmaul gelmektedir. Wernicke'in açıklamalarının aksine Kussmaul, işitsel sözsel agnozinin birinci sol temporal girustaki büyük çaplı hasarların bir sonucu olduğunu düşünmüştür. Ayrıca Kussmaul, okuma yitimi olarak da bilinen Aleksi'nin (edinilmiş aleksi) kökenleri hakkında da çıkarımlarda bulunmuş ve okuma yitiminin sol anguler ve supramarjinal giruslardaki lezyonların bir sonucu olduğunu düşünmüştür.

Heinrich Lissauer ise agnozi hakkındaki fikirlerini Wernicke ve Kussmaul'un ardından dile getirmiştir. [7] 1890 yılında, nesne tanıma bozukluğunun oluşumunu açıklayan iki teori öne sürmüştür. Bozukluğun meydana gelmesinin ilk yolu, erken algısal işlemde bir hasarın oluşması veya mevcut nesne temsilinde hasar oluşmasıdır. Mevcut nesne temsilinde hasar meydana gelirse, bu durum nesnelerin görsel hafızada tutulmasını engelleyecek ve bu yüzden kişi nesneleri tanıyamayacaktır. [25] Wernicke, Kussmaul ve Lissauer döneminde serebral korteks hakkında bilinenler oldukça sınırlıydı. Bugün ise yeni ortaya çıkan nörogörüntüleme teknikleri ile birlikte agnozi hakkındaki bilgilerimizi etkili bir şekilde arttırmamız mümkün olmuştur. [3]

Kaynakça

Dış bağlantılar

Tıp terimleri
Nörolojik bozukluklar
Demans

Agnozi


An Potamogeton subobtusus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hagstr.. An Potamogeton subobtusus in nahilalakip ha genus nga Potamogeton, ngan familia nga Potamogetonaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Potamogeton

Potamogeton subobtusus


Olaylar
 1331 - Stefan Dušan, kendini Sırbistan Krallığı Hükümdarı ilan etti.
 1380 - Kulikovskaya Muharebesi: Rus Knezlik Ordusu, Tatar ve Moğollardan oluşan Altın Orda Devleti Ordularını yendi ve ilerlemelerini durdurdu.
 1449 - Tumu Kalesi muharebesi: Moğollar, Çin İmparatoru Zhengtong'u esir aldı.
 1504 - Michelangelo'nun Davut Heykeli, Floransa'da açıldı.
 1514 - Orsha muharebesi: Litvanyalılar ve Polonyalılar Rusları yendi.
 1529 - Budin Kuşatması: Kanuni Sultan Süleyman Budapeşte'yi fethetti.
 1609 - Mimar Sedefkar Mehmet Ağa, I. Ahmed'in isteği üzerine, Sultanahmet Külliyesi'nin inşasına başladı. Külliye, 8 yıl sonra tamamlandı ve kullanıma açıldı.
 1664 - İngiltere Kralı'nın kardeşi York Dükü, Hollanda sömürgesi olan Yeni Amsterdam'ı İngiltere'ye bağladı. Amerika'nın doğusundaki kentin adı, Dük'ün unvanından esinlenerek New York (Yeni York) oldu.
 1688 - Belgrad, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu önderliğindeki kuşatma sonrasında, Osmanlı hakimiyetinden çıktı.
 1831 - IV. William, Büyük Britanya Kralı oldu.
 1862 - Osmanlı Devleti ile Büyük Avrupa devletleri arasında İstanbul Protokolü imzalandı.
 1886 - Johannesburg'un temeli atıldı.
 1888 - İngiliz futbol liginde ilk maç oynandı.
 1888 - Karındeşen Jack, ikinci kurbanı olan Annie Chapman'ı öldürdü.
 1900 - Teksas'ın Galveston şehrinde şiddetli kasırga: yaklaşık 8000 kişi öldü.
 1922 - Türk Kurtuluş Savaşı: Türk Ordusu, Yunan İşgali altındaki Manisa'ya girdi.
 1926 - Almanya'nın Milletler Cemiyeti'ne girmesine izin verildi.
 1930 - 3M şirketi, şeffaf yapışkan bantın satışına başladı.
 1931 - Bulgaristan'da yayımlanan "Yüzellilikler"in gazetesi "Açık Söz" kapatıldı
 1934 - Bir yolcu gemisi, New Jersey açıklarında yandı; 135 kişi öldü.
 1941 - II. Dünya Savaşı: Alman Ordusu tarafından Leningrad'ın son kara bağlantısının da kesilmesiyle, 872 gün sürecek olan Leningrad Kuşatması başladı.
 1946 - Bulgaristan'da referandum sonucu monarşi sona erdi.
 1951 - San Francisco Barış Antlaşması: 48 BM üyesi ile Japonya arasında resmi barış anlaşması imzalandı.
 1952 - Ernest Hemingway'in İhtiyar Adam ve Deniz adlı romanı basıldı.
 1954 - SEATO (Güney Asya Paktı) kuruldu.
 1968 - Atina'da yapılan Balkan Atletizm Yarışmaları'nda maraton dalında; İsmail Akçay birinci, Hüseyin Aktaş ikinci oldu.
 1974 - ABD Başkanı Gerald Ford, eski Başkan Richard Nixon'u Watergate skandalı'ndaki sorumluluğundan dolayı affetti.
 1977 - İkinci Milliyetçi Cephe Hükûmeti, "Ekonomik İstikrar Önlemleri Paketi"ni açıkladı.
 1991 - Makedonya bağımsızlığını ilan etti.
 2009 - Trakya'da sel felaketi: 31 kişi öldü.
 2014 - Uçankuş TV yayın hayatına başladı
 2020 - Bosna Savaşı'nda Boşnak sivillere karşı savaş suçu işlemekten aranan eski Sırp komutan Ratko Djurkovic, Bosna Hersek'in kuzeydoğusundaki Ugljevik kasabasında yakalandı.
2021 - Liberal Parti (Türkiye) kuruldu.
 2022 - III. Charles, annesi II. Elizabeth'in ölümü üzerine Birleşik Krallık kralı oldu.
 2023 - Fas'ta Marakeş-Safi depremi oldu.

Doğumlar
 685 - Xuanzong, Çin'in Tang Hanedanı'nın yedinci imparatoru (ö. 762)
 1157 - I. Richard (Aslan Yürekli Richard), İngiliz Kralı (ö. 1199)
 1209 - II. Sancho, Portekiz kralı (1207-1248; hd. 1223-1248) (ö. 1248)
 1271 - Charles Martel, Macaristan eski kralı (1290–1295) (ö. 1295)
 1413 - Bolognalı Katerina, eski İtalyan yazar, öğretmen, ressam ve azize (ö. 1463)
 1474 - Ludovico Ariosto, İtalyan şair (ö. 1533)
 1588 - Marin Mersenne, Çalışmaları çok çeşitli alanlara dokunan Fransız bilge (ö. 1648)
 1593 - Toyotomi Hideyori, Tüm Japonya'yı ilk birleştiren general olan Toyotomi Hideyoshi'nin oğlu ve atanan halefi (ö. 1615)
 1633 - IV. Ferdinand, 1646 yılında Bohemya Kralı, 1647 yılında Macaristan ve Hırvatistan Kralı ve 31 Mayıs 1653 tarihinde Romalıların Kralı (ö. 1654)
 1706 - Antoine de Favray, Fransız ressam (ö. 1798)
 1749
Yolande de Polastron, Fransa Çocukları Mürebbiyesi  (ö. 1789)
Marie Louise of Savoy, İtalyan asıllı Fransız soylu ve prens (ö. 1792)
 1752 - Carl Stenborg, İsveç opera sanatçısı (ö. 1813)
 1767 - August Wilhelm Schlegel, Alman edebiyat tarihçisi, çevirmen ve yazar (ö. 1845)
 1774 - Anne Catherine Emmerich, Alman Augustinian kanonluğu, mistik, Marian vizyon sahibi, kendinden geçmiş ve damgalayıcı (ö. 1724)
 1779 - IV. Mustafa, Osmanlı Devleti'nin 29. Padişahı (ö. 1808)
 1783 - N. F. S. Grundtvig, Danimarkalı filozof, din bilgini, öğretmen, tarihçi ve şair (ö. 1872)
 1804 - Eduard Mörike, Alman şair (ö. 1875)
 1812 - Natalya Gonçarova, Rus şair Aleksandr Puşkin'in eşi (ö. 1863)
1815 - Giuseppina Strepponi, İtalyan şarkıcı  (ö. 1897)
 1827 - Heonjong, Joseon Krallığının 24. kralı (ö. 1849)
 1830 - Frederic Mistral, Fransız şair ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (ö. 1914)
 1831 - Wilhelm Raabe, Alman romancı (ö. 1910)
 1841
Antonín Dvořák, Çek besteci ve keman virtüözü (ö. 1904)
Charles J. Guiteau, Amerikan suikastçı, yazar ve avukat (ö. 1882)
 1848 - Viktor Meyer, Alman kimyacı (ö. 1897)
 1852 - Gojong, Joseon Krallığı'nın 26. kralı ve Kore'nin ilk imparatoru (ö. 1919)
 1857 - Georg Michaelis, Alman siyaset adamı ve şansölye (ö. 1936)
 1863 - Mary of the Divine Heart, İyi Çoban'ın Asil ve Dini, dünyanın İsa'nın Kutsal Kalbine adanmasını sağlamak için Papa XIII. Leo'yu etkilemesiyle tanınır (ö. 1899)
 1867 - Aleksandr Parvus, Alman aktivist (ö. 1924)
 1873
Alfred Jarry, Fransız oyun yazarı, romancı, şair, avangard, gerçek üstücü ve saçma tiyatrosunun kurucusu (ö. 1907)
David O. McKay, İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi'nin 9. başkanı (ö. 1970)
 1881 - Refik Saydam, Türk hekim, Türkiye Cumhuriyeti'nin 4. Başbakanı ve  2. Sağlık Bakanı (ö. 1942)
 1897 - Jimmie Rodgers, Amerikalı Country, blues ve halk müziği şarkıcısı (ö. 1933)
 1900
Tilly Devine, İngiliz-Avusturalyalı mafya patronu (ö. 1970)
Miha Marinko, Sloven eski başbakan (ö. 1983)
 1901 - Hendrik Frensch Verwoerd, Güney Afrika Başbakanı (ö. 1966)
 1905 - T. Keith Glennan, Amerikalı NASA yöneticisi (ö. 1995)
 1906 - Fritz Schilgen, Alman atlet ve ilk Olimpiyat meşalesi görevlisi (ö. 2005)
 1910
Cafer Şerif İmami, İranlı siyasetçi ve İran eski Başbakanı (ö. 1998)
Jean-Louis Barrault, Fransız sinema ve tiyatro oyuncusu, pandomim sanatçısı, yönetmen (ö. 1994)
 1914
Hillary Brooke, Amerikalı sinema oyuncusu (ö. 1999)
I. Demetrios, Fener Rum Ortodoks Patrikhanesi Patriği (ö. 1991)
 1918 - Derek Barton, İngiliz kimyager (ö. 1998)
 1920
James F. Calvert, Amerikalı komutan (ö. 2009)
Madeleine Rebérioux, Fransız etnolog ve tarihçi (ö. 2005)
Refat Appazov, Ukraynalı bilim insanı ve yazar (ö. 2008)
 1921 - Dinko Šakić, Hırvat savaş suçlusu (ö. 2008)
 1922
Lyndon LaRouche, "LaRouche Hareketi" kurucusu olan Amerikalı aktivist, siyasetçi ve yazar (ö. 2019)
Sid Caesar, Amerikalı oyuncu ve komedyen (ö. 2014)
 1923 - Resul Hamzatov, Dağıstanlı şair ve yazar (Avarca yazan yazar) (ö. 2003)
 1924 - Mimi Parent, Kanadalı sürrealist sanatçı (ö. 2005)
 1925 - Peter Sellers, İngiliz aktör ve komedyen (ö. 1980)
 1927
Gabdulhay Ahatov, Sovyetler tatarı ve dil öğrenme uzmanı (ö. 1986)
Mehmet Turan Yarar, Türk şair ve söz yazarı (ö. 2021)
 1928 - Semahat Arsel, Türk iş insanı
 1932
Herbert Leuninger, Alman katolik rahip ve ilahiyatçı (ö. 2020)
Müşfik Kenter, Türk tiyatro oyuncusu ve seslendirme sanatçısı (ö. 2012)
Patsy Cline, Amerikalı şarkıcı (ö. 1963)
 1933 - Michael Frayn, İngiliz oyun yazarı
 1934
Peter Maxwell Davies, Britanyalı opera, batı klasik müzik bestecisi ve orkestra şefi (ö. 2016)
Jacques Lanxade, Fransız asker ve diplomat
 1936 - Indu Jain, Hint medya patronu (ö. 2021)
 1937
Barbara Frum, Kanadalı radyo ve televizyon gazetecisi (ö. 1992)
Les Wexner, Amerikalı milyarder iş insanı
 1938 - Wibke Bruhns, Alman gazeteci, televizyon sunucusu ve yazar (ö. 2019)
 1939 - José Murilo de Carvalho, Brezilyalı tarihçi, akademisyen, yazar ve eğitimci (ö. 2023)
 1941 - Bernie Sanders, Amerikalı siyasetçi ve Amerika Birleşik Devletleri Vermont Senatörü
 1942
Judith Hann, İngiliz televizyon sunucusu
Želimir Žilnik, Alman senalist ve yapımcı
 1944
Ali Benflis, Cezayir eski başbakanı
Daryuş Mustafevi, İranlı eski milli futbolcu
 1945 - Sheikh Md Abdullah, Bangladeşli politikacı ve avukat (ö. 2020)
 1946
Cristina Stamate, Rumen oyuncu (ö. 2017)
Aziz Sancar, Türk doktor, akademisyen, moleküler biyolog ve Nobel Kimya Ödülü sahibi
Halil Ergün, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 1947
Ann Beattie, Amerikalı yazar
Rémi Brague, Fransız filozof
Halldór Ásgrímsson, İzlanda eski başbakanı (ö. 2015)
Yakov Gorelnikov, Kazak aktör ve siyasetçi (ö. 2022)
 1948
Rudolf Kowalski, Alman oyuncu
Mustafa Yurtkuran, Türk hekim ve Uludağ Üniversitesi eski rektörü
 1950 - James Mattis, 26. Amerika Birleşik Devletleri savunma bakanı
 1951
Gundi Ellert, Alman oyuncu
Nikos Karvelas, Yunan söz yazarı, prodüktör ve şarkıcı
 1952
Djoko Santoso, Endonezyalı asker ve siyasetçi (ö. 2020)
David R. Ellis, Amerikalı film yönetmeni ve eski dublör, oyuncu (ö. 2013)
 1954
Jon Scieszka, Amerikalı çocuk edebiyatı yazarı
Pascal Greggory, Fransız oyuncu
Mark Lindsay Chapman, İngiliz oyuncu
Ivo Watts-Russell, İngiliz müzik yapımcısı
Raymond T. Odierno, ABD nin 38. Kara Kuvvetleri Komutanı (ö. 2021)
 1955 - Valeri Gerasimov, Rus asker, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı ve Rusya Savunma Birinci Bakan Yardımcısı
 1956 - David Carr, Amerikalı köşe yazarı ve gazeteci (ö. 2015)
 1957
Heather Thomas, Amerikalı oyuncu, senarist ve yazar
Ricardo Montaner, Arjantin-Venezuelalı şarkıcı ve söz yazarı
 1958
Ayhan Kahya, Türk seslendirme sanatçısı (ö. 2022)
Gulamhüseyn Alibeyli, Azerbaycanlı siyasetçi
 1959 - Katherine Barber, Kanadalı bir sözlükbilimci ve Kanada İngilizcesi hakkındaki tek sözlük olan Kanada Oxford Sözlüğü'nün Genel Yayın Yönetmeni (ö. 2021)
 1960
Aguri Suzuki, Japon eski yarışçı
Hikmet Renan Şekeroğlu, Türk büyükelçi
 1962 - Thomas Kretschmann, Alman aktör ve Hollywood aktörü
 1963 - Dunja Mijatović, Avrupa Konseyi İnsan Hakları Komiseri
 1966
Carola Häggkvist, İsveçli şarkıcı
Akiyoshi Yoshida, Japon eski futbolcu
 1967 - İlyas Busaab, Lübnanlı siyasetçi
 1968
Saffet Akbaş, Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör
Donald Khuse, Güney Afrikalı eski futbolcu
Marcus Siepen, Alman gitarist
 1969
Yonca Gündüz Özçeri, Türk eski Abidjan büyükelçisi
Rachel Hunter, Yeni Zelandalı manken, oyuncu ve reality TV şov sunucusu
Tetsuo Nakanishi, Japon eski futbolcu
Gary Speed, Galli millî futbolcu ve teknik direktör (ö. 2011)
 1970
Aisha Tyler, Amerikalı oyuncu, komedyen, yazar, yapımcı ve yönetmen
Timur Taymazov, Ukraynalı halterci
Dimitris İtudis, Yunan basketbol koçu
 1971
Tamar Iveri, Gürcü soprano
Martin Freeman, İngiliz oyuncu
Yoichi Kajiyama, Japon eski futbolcu
David Arquette, Amerikalı oyuncu, film yönetmeni, yapımcı ve senarist
 1972
Ioamnet Quintero, Kübalı yüksek atlamacı
Markus Babbel, Alman teknik direktör ve eski milli futbolcu
Tomokazu Seki, Japon seslendirme sanatçısı
 1973
María Eugenia Vidal, Arjantinli politikacı (Buenos Aires eyalet valisi)
Ali Kemal Tüfekçi, Türk yelkenci
Hamis ed-Dusari, Suudi futbolcu (ö. 2020)
 1974
Tanaz Eshaghian, Amerikalı belgesel film yapımcısı
Marios Agatokleus, Kıbrıslı eski futbolcu
Yaw Preko, Ganalı eski futbolcu
Takaaki Nakamura, Japon eski futbolcu
Marius van Heerden, Güney Afrikalı orta mesafe koşucusu (ö. 2021)
 1975
Julie Le Breton, Kanadalı oyuncu
Elena Likhovtseva, Rus tenisçi
Larenz Tate, Amerikalı sinema oyuncusu
Kobi Farhi, İsrailli ses sanatçısı ve Oryantal metal grubu Orphaned Land'in kurucusu
Lee Eul-yong, Güney Koreli eski futbolcu
 1976
Roman Şaronov, Rus milli futbolcu ve teknik direktör
Jervis Drummond, Kostarikalı eski milli futbolcu
 1977
Tetsuharu Yamaguchi, Japon eski futbolcu
Marcello Cottafava, İtalyan eski futbolcu
 1978
Alicia Rhodes, Büyük Britanyalı porno yıldızı
Lucilla Agosti, İtalyan oyuncu, radyo ve televizyon sunucusu
Masahiro Koga, Japon eski futbolcu
 1979
Susana Rivadeneira, Ekvadorlu model
Pink, Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı
Medine Saduakasova, Kazak şarkıcı
Péter Lékó, Macar satranç oyuncusu
 1980
Jun Kokubo, Japon eski futbolcu
Slim Thug, Amerikalı rapçi
Mbulaeni Mulaudzi, Güney Afrikalı koşucu (ö. 2014)
 1981
Kate Abdo, İngiliz spor yayıncısı
Koji Nakao, Japon eski futbolcu
Daiki Takamatsu, Japon eski futbolcu
Nozomu Kanaguchi, Japon eski futbolcu
Dan Fredinburg, Amerikalı mühendis (ö. 2015)
Tsuyoshi Yoshitake, Japon eski futbolcu
Teruyuki Moniwa, Japon milli futbolcu
Morten Gamst Pedersen, Norveçli futbolcu
 1982
Kazuya Maeda, Japon futbolcu
David Quiroz, Ekvadorlu milli futbolcu
 1983
Kate Beaton, Kanadalı karikatürist ve çizgi roman yazarı
Elena Semikina, Kanadalı manken ve oyuncu
Sarah Stup, Amerikalı yazar ve savunucu
Diego Benaglio, İsviçreli milli futbolcu
Christian Vargas, Bolivyalı milli futbolcu
Peter Kauzer, Sloven kanocu
Shosuke Katayama, Japon futbolcu
Ryoi Fujiki, Japon eski futbolcu
 1984
Vitali Petrov, Rus yarış pilotu
Noriyuki Sakemoto, Japon futbolcu
 1985
Yendi Phillips, Jamaikalı manken
Shōhei Ogura, Japon eski futbolcu
 1986
Mine Sarı, Türk gazeteci ve haber sunucusu
Johan Dahlin, İsveç milli kalecisi
Kirill Nababkin, Rus milli futbolcu
João Moutinho, Portekizli milli futbolcu
Carlos Bacca, Kolombiyalı futbolcu
Kim Dong-soo, Güney Koreli futbolcu
Abdulkadir Özgen, Türk futbolcu
Keita Goto, Japon futbolcu
Ryohei Hayashi, Japon futbolcu
 1987
Ecesu Sertesen, Türk müzisyen
Danielle Frenkel, İsrailli yüksek atlama sporcusu
Ángel Trujillo Canorea, İspanyol futbolcu
Derrick Brown, Amerikalı profesyonel basketbolcu
Gabriel Donizette de Santana, Brezilyalı eski futbolcu
Mexer, Mozambikli milli futbolcu
Onur Doğan, Tayvanlı milli futbolcu
Robinho, Brezilyalı futbolcu
Víctor Sánchez Mata, İspanyol futbolcu
Wiz Khalifa, Amerikalı rapçi
 1988
Camila Dávalos, Amerikalı model
Mariana Dávalos, Amerikalı model
Chantal Jones, Amerikalı model ve oyuncu
Gustav Schäfer, Alman müzisyen ve Tokio Hotel'in bateristi
Rafael Ramazotti de Quadros, Brezilyalı futbolcu
Adrián Bone, Ekvadorlu milli futbolcu
Licá, Portekizli milli futbolcu
Maxime Barthelmé, Fransız futbolcu
 1989
Avicii, İsveçli DJ ve müzik prodüktörü (ö. 2018)
Gylfi Sigurðsson, İzlandalı milli futbolcu
Tabaré Viudez, Uruguaylı futbolcu
Henik Luiz de Andrade, Brezilyalı futbolcu
Sérgio Manoel Barbosa Santos, Brezilyalı eski futbolcu
 1990
Musa Nizam, Türk futbolcu
José Manuel Velázquez, Venezuelalı futbolcu
Tokelo Rantie, Güney Afrikalı milli futbolcu
Takuya Nagata, Japon futbolcu
Matthew Dellavedova, Avustralyalı futbolcu
 1991
Joe Sugg, İngiliz YouTuber, vlogger ve yazar
Tyler Stone, Amerikalı basketbolcu
Ignacio González, Meksikalı futbolcu
Yasin Kocatepe, Türk futbolcu
 1992
Bernard Anício Caldeira Duarte, Brezilyalı futbolcu
Simon Thern, İsveçli futbolcu
Koki Takenaka, Japon eski futbolcu
Sakiko Ikeda, Japon milli futbolcu
 1993
Amanda Zahui, İsveçli profesyonel basketbolcu
Piotr Parzyszek, Polonyalı futbolcu
Gabriel Castellón, Şilili futbolcu
Braian Toledo, Arjantinli cirit atıcısı (ö. 2020)
Magdalena Eriksson, İsveçli milli defans oyuncusu
 1994
Melis Hacic, Türk model ve oyuncu
Jeon Minju, Güney Koreli müzisyen
Lily Sullivan, Avustralyalı oyuncu ve model
Cameron Dallas, İnternet ünlüsü, müzisyen ve oyuncu
Ćamila Mičijević, Boşnak kökenli Hırvat hentbolcu
Alayna Treene, Amerikalı gazeteci
Azumi Waki, Japon şarkıcı ve seslendirme sanatçısı
Oleksandr Korpan, Ukraynalı askeri pilot (ö. 2022)
Alina Li, Çinli pornografik film oyuncusu
Bruno Fernandes, Portekizli milli futbolcu
Ghayas Zahid, Norveçli futbolcu
Yassine Benzia, Cezayirli futbolcu
Marco Benassi, İtalyan futbolcu
Stuart Moore, İngiliz profesyonel futbolcu
Daiya Maekawa, Japon milli futbolcu
 1995
Ellie Black, Kanadalı artistik jimnastikçi
Nicolai Hvilshøj Reedtz, Danimarkalı Counter-Strike: Global Offensive profesyonel oyuncu
Julian Weigl, Alman millî futbolcu
Hayao Kawabe, Japon hentbolcu
 1996 - Tim Gajser, Slovenyalı motokros sürücüsü
 1997
Yasemin Yazıcı, Türk oyuncu
Yağmur Bul, Türk basketbolcu
 1998
Sierra Capri, Amerikalı oyuncu
Steven Alzate, Kolombiyalı milli futbolcu
Daiki Sugioka, Japon milli futbolcu
 2002 - Gaten Matarazzo, Amerikalı aktör ve rapçi

Ölümler
 780 - IV. Leo Hazar, Bizans İmparatoru (d. 750)
 1134 - I. Alfonso, Aragon ve Navarra Kralı (d. 1073)
 1148 - Saint-Thierryli Guillaume,  Sistersiyenlere katılmış Benediktin bir keşiş ve Hristiyan mistizminin bir teorisyeni. (d. 1075 ila 1085 arası)
 1560 - Amy Robsart, İngiliz soylusu Robert Dudley'in eşi (d. 1532)
 1654 - Pedro Claver, Kolombiya'da yaşayan bir Katalan Cizvit rahip ve misyonerdi (d. 1580)
 1727 - Giuseppe Bartolomeo Chiari, İtalyan ressam (d. 1654)
 1811 - Peter Simon Pallas, 1767 ve 1810 yılları arasında Rusya'da çalışmış Prusyalı zoolog ve botanikçi (d. 1741)
 1814 - Maria Karolina, Avusturya Arşidüşesi ve müteakiben Napoli kraliçesi (d. 1752)
 1849 - Amariah Brigham, Amerikalı psikiyatrist (d. 1798)
 1894 - Hermann von Helmholtz, Alman fizikçi (d. 1821)
 1933 - I. Faysal, Irak Kralı (d. 1883)
 1942 - Rıza Nur, Türk hekim, yazar ve siyasetçi (d. 1879)
 1943 - Julius Fučík, Çek gazeteci (d. 1903)
 1949 - Richard Strauss, Alman besteci (d. 1864)
 1952 - William Frederick Lamb, Amerikalı mimar (d. 1883)
 1954 - André Derain, Fransız ressam ve heykeltıraş (d. 1880)
 1965 - Dorothy Dandridge, Amerikalı sinema oyuncusu ve şarkıcı (d. 1922)
 1965 - Hermann Staudinger, Alman kimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1881)
 1969 - Curt Bräuer, Alman diplomat (d. 1889)
 1970 - Percy Spencer, Amerikalı mühendis (mikrodalga fırının mucidi) (d. 1894)
 1977 - Zero Mostel, Amerikalı oyuncu (d. 1915)
 1978 - Tarık Levendoğlu, Türk sahne tasarımcısı, tiyatro yönetmeni, çevirmen ve fresk ressamı (d. 1913)
 1980 - Willard Libby, Amerikalı fiziksel kimyager (d. 1908)
 1981 - Nisargadatta Maharaj, Hint filozof ve ruhsal önder (d. 1897)
 1981 - Hideki Yukawa, Japon fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (d. 1907)
 1983 - Antonin Magne, Fransız bisikletçi (d. 1904)
 1985 - John Franklin Enders, Amerikalı virolog ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (d. 1897)
 1991 - Alex North, Amerikalı müzisyen ve besteci (d. 1910)
 1991 - Brad Davis, Amerikalı oyuncu (d. 1949)
 2003 - Leni Riefenstahl, Alman film yönetmeni (d. 1902)
 2003 - Recep Yazıcıoğlu, Türk kaymakam ve vali (d. 1948)
 2008 - Şerif Benekçi, Türk yazar (d. 1950)
 2009 - Aage Niels Bohr, Danimarkalı fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (d. 1922)
 2010 - İsrail Tal, İsrail Savunma Kuvvetleri (IDF) generali (d. 1924)
 2012 - Işık Yurtçu, Türk gazeteci ve yazar (d. 1945)
 2014 - Sencer Divitçioğlu, Türk akademisyen (Asya tipi üretim tarzı fikirleriyle tanınan) (d. 1927)
 2014 - Sean O'Haire, Amerikalı profesyonel güreşçi ve kickboksçu (d. 1971)
 2014 - Magda Olivero, İtalyan opera sanatçısı ve soprano (d. 1910)
 2015 - Ferenc Kiss, Olimpiyat Üçüncüsü eski Macar güreşçi ve eğitici (d. 1942)
 2016 - Hannes Arch, Avusturyalı akrobasi pilotu (d. 1967)
 2016 - Prince Buster, Jamaikalı reggae ve rock müzisyeni, şarkıcı ve besteci (d. 1938)
 2016 - Arif Ahmet Denizolgun, Türk mimar ve 55. Türkiye Hükûmeti Ulaştırma Bakanı (d. 1955)
 2016 - Hazel Douglas, İngiliz oyuncu (d. 1923)
 2017 - Pierre Bergé, Fransız iş insanı ve hayırsever (d. 1930)
 2017 - Isabelle Daniels, Amerikalı siyahi kadın atletizm sporcusu (d. 1937)
 2017 - Blake Heron, Amerikalı oyuncu (d. 1982)
 2017 - Jerry Pournelle, Amerikalı bilimkurgu, deneme yazarı, romancı ve gazeteci (d. 1933)
 2017 - Onur Şenli, Türk şair ve söz yazarı (d. 1940)
 2017 - Don Williams, Amerikalı country tarzı şarkıcı ve söz yazarı (d. 1939)
 2018 - Gennadi Gagulia, Abhaz siyasetçi (d. 1948)
 2018 - Ramin Hüseyin Penahi, İranlı Kürt siyasi tutuklu (d. 1995)
 2018 - Chelsi Smith, Amerikalı eski güzellik kraliçesi, model ve şarkıcı (d. 1973)
 2019 - Henri de Contenson, Fransız arkeolog (d. 1926)
 2019 - Lito Legaspi, Filipinli oyuncu (d. 1941)
 2019 - Olav Skjevesland, Norveçli Lüteriyan episkopos ve din adamı (d. 1942)
 2020 - Ronald Harwood, Güney Afrikalı doğumlu İngiliz yazar ve senaristti (d. 1934)
 2020 - Taner Olgun, Türk halk müziği sanatçısı (d.1976)
 2020 - Alfred Riedl, Avusturyalı eski millî futbolcu ve teknik direktör (d. 1940)
 2020 - Vexi Salmi, Fin söz yazarı (d. 1942)
 2021 - Antony Acland, Britanyalı diplomat (d. 1930)
 2021 - Uno Loop, Eston şarkıcı, müzisyen, sporcu, aktör ve eğitimci (d. 1930)
 2021 - Art Metrano, Türk ve Yunan kökenli Amerikalı aktör ve komedyen (d. 1936)
 2022 - Marciano Cantero, Arjantinli şarkıcı, söz yazarı ve müzisyen (d. 1960)
 2022 - II. Elizabeth, Birleşik Krallık Kraliçesi (d. 1926)

Tatiller ve özel günler

 Dünya fizyoterapistler günü
 Uluslararası Okuryazarlık Günü
 Kuzey Makedonya bağımsızlık günü
 Manisa'nın kurtuluş günü

Kaynakça

0908
08

8 Eylül


Otto Anker Nielsen er professor i gruppen for transportmodellering ved DTU's Institut for Teknologi, Ledelse og Økonomi (DTU Mangement).

Han er uddannet civilingeniør fra DTU, hvor han senere også modtog sin Ph.d.-titel.

Nielsen er i redaktionsgruppen for Dansk Tidsskrift for Transportforskning.

Henvisninger

Eksterne henvisninger
 Om Otto Anker Nielsen på dtu.dk

Professorer fra Danmarks Tekniske Universitet
Civilingeniører fra Danmark
Alumni fra Danmarks Tekniske Universitet

Otto Anker Nielsen


ضياء الدين التركستاني وهو الفقيه أبو الفضل ضياء الدين أحمد بن مسعود بن علي التركستاني. قدم إلى بغداد وجالس وناظر علماؤها، وسمع منه جماعة من الفقهاء، وأختص بخدمة الوزير ناصر الدين ابن مهدي العلوي، وكان الوزير يعرف فضله ونبله وحسن سيرته، وحلاوة منطقه، فكان يرسله إلى الأطراف يحمل رسائله إلى الحكام والولاة، وجعل إليه النظر في المظالم، وكان رجلاً قوياً عادلاً.

لما عزل الوزير ناصر الدين ابن مهدي عام 604 هـ/ 1207م، لم يصب التركستاني بسوء، لما يعرف عنه من النزاهة والنبالة، وتوجه نحو تدريس الفقه في مدرسة أبي حنيفة النعمان، ثم عهد إليهِ النظر في أوقافها، وخلع عليه خلعة سوداء بطرحة وذلك يوم 21 ذو القعدة عام 604 هـ / 1207م، كما خصص راتب شهري له، وقدره عشرة دنانير وثلاثون قفيزاً من كيل الحنطة شهرياً، وقد ذكر ابن الساعي نص التوقيع الصادر بتعينه وكما ذكر أهم واجبات المدرس ومواد درسه.

كما كان التركستاني رفيقاً للشيخ أبو الفرج البغدادي في التدريس في مدرسة أبي حنيفة النعمان، وكان يدرس يومين وبقية الأيام لأبي الفرج. وكان الفقيه التركستاني قد نال الإجازة في الحديث النبوي من الخليفة الناصر لدين الله.

وفاته
توفي الشيخ ضياء الدين التركستاني ليلة السبت 26 ربيع الآخر عام 610 هـ/1213م، وصلوا على جنازته في اليوم التالي في المدرسة النظامية، ودفن في مقبرة الخيزران، قرب مشهد الإمام أبي حنيفة النعمان ببغداد.

مصادر

أشخاص من بغداد
فقهاء عراقيون
وفيات 610 هـ
وفيات 1213
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة
علماء دين سنة
مدفونون في مقبرة الخيزران

ضياء الدين التركستاني


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 Genç Julia, Marcus Vipsanius Agrippa ve Yaşlı Julia'nın en büyük kızı ve annesi tarafından İmparator Augustus'un torunu (d. MÖ 19)
 Livia, Roma İmparatorluğunun ilk imparatoru Augustus'un karısı (d. MÖ 58)

als:20er#29

29


الفُوَّة الزهري : هو عصير جذور نبات الفوة الشائع (Rubia Tinctorium). استخدمه قدماء المصريين لصناعة أصبغة النسيج ذات اللون القرنفلي. اسم هذا الصباغ في فهرس الألوان والذي يستخدمه كيميائيي النسيج والدهان هو (Natural Red 9 NR9).

من طرائف هذا اللون كونه اللون الرسمي للجنود المشاة الفرنسيين في بداية الحرب العالمية الأولى، والذي سهل رؤيتهم، وعرضهم لإطلاق النار من الجنود الألمان الذين كانوا يلبسون ألوان حيادية.

أليزارين القرمزي: الشكل الاصطناعي للفوة الزهري

لم يعد يستخدم الفوة الزهري كلون زيتي خلال عصر النهضة الأوربية بسبب اعتباره لوناً ضعيفاً. في القرن التاسع عشر، استطاع الكيميائيون تصنيع خضاب جعل الفوة الزهري أقوى ولون زيتي ثابت. ولكن خلال أواخر القرن التاسع عشر، اخترع الأليزارين القرمزي، واعتبر كبديل أفضل للفوة الزهري. واسمه في فهرس الألوان هو (Pigment Red 83). وعرفه الرسامون كلون رائع على لوحة ألوان الرسم، حيث يعطي اللون البنفسجي عند مزجه مع الأزرق، واللون الأسود أو الألوان الحيادية عند مزجه مع الأخضر الداكن مثل فيريديان (Viridian) وأخضر بالو (Pthalo Green).
يعتبر كلا الفوة الزهري والأليزارين القرمزي من الخضب أو الألوان قصيرة الأجل. ويعتبر الفوة الزهري الحقيقي الأطول عمراً. إن كلمة حقيقي إلحقت باسم فوة زهري إذا كان اللون الزيتي مصنّع بالوسيلة التقليدية (باستخدام جذور نبات الفوة). وما زال هذا اللون الزيتي يستعمل من بعض الرسامين رغم اعتباره للكثير منهم قصير الأجل.

مراجع

أصبغة
خضاب عضوي
درجات الأحمر
صباغات حيوية
صناعة كيمياء النسيج

زهري الفوة


Fra Sø og Land er en dansk dokumentarfilm fra 1910 med ukendt instruktør.

Handling

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1910

Fra Sø og Land


Single Mothers Association er en oplysningsfilm fra 2005 instrueret af Nilas Nordberg Heinskou og Andreas Koefoed.

Handling
Teenage-mødre er et stort problem i Afrika. I Kampala, Uganda, tager en gruppe kvinder sig af problemet på eget initiativ. Hvordan kan de hjælpe de unge mødre? Filmen følger to piger. Vi møder dem på kontoret hos Single Mothers Association, og de beretter om deres skæbne.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2005

Oplysningsfilm fra Danmark

Single Mothers Association


Društvena ili socijalna fizika, ponegdje i fizika društvenih mreža kvantitativna je društvena znanost koja opisuje pouzdane, matematičke poveznice između obavijesti, informacija i protoka ideja s jedne, i ljudskoga ponašanja s druge strane. Društvena fizika koristi znanstvene spoznaje i dostignuća s područja biologije, informatike, matematike i biheviorizma za objašnjavanje i razumijevanje protoka ideja između osoba, utjecaja komunikacije preko društvenih mreža na ljude i njihovo ponašanje te uporabu mehanizama društvenoga razvoja s ciljem poboljšanja proizvodnosti i kreativnosti tvrtki, gradova pa i samih država.

Jedno od temeljnih načela društvene fizike jest tzv. protok ideja. Budući da se može analizirati, protok ideja je sastavni dio informatičkih naredbi i programa; tako se nalazi u obrascima telefonskih razgovora, razmjeni poruka preko društvenih mreža i oblicima svakodnevne međuljudske komunikacije. Pomoću protoka ideja i razmišljanja, Facebook svojim korisnicima na temelju odabira (preferencija) i sviđanja pojedinih stranica preporučuje mjesta ili događaje koje treba posjetiti ili ljude s kojima korisnik dijeli nešto zajedničko. Protok ideja posljedično je iznjedrio ime "socijalna fizika", jer ona nastoji razumjeti kako protok ideja i informacija utječe na ljudsko ponašanje.

Utemeljitelj društvene fizike jest Auguste Comte, koji ju je prema svojim proučavanjima podijelio na dvije grane:

 društvenu statiku - proučava pojedince, obitelj i društvo, čvrste uvjete preživljavanja društva, uvjete ravnoteže društvenog organizma,
 društvenu dinamiku - proučava napredak (čiji su pokretač ideje) i njegove zakonitosti.

Brzo i sporo mišljenje
Brzo i sporo mišljenje u društvenoj je fizici opisano pomoću Sustava 1 (Kahneman) i Sustava 2 (Tversky):

Razlika između ova dva sustava prikazuje se pitanjem upućenom ispitaniku. Primjerice, ono može glasiti "Hoćeš li uložiti u Fordove dionice?". Budući da je to pitanje teško, ispitaniku automatski na pamet pada jednostavnije pitanje, poput "Sviđaju li mi se Fordovi automobili?" Tako ljudski um odgovorom na jednostavnije pitanje određuje izbor ispitanika odnosno bilo kojeg pojedinca pred nekom dvojbom. Brzo razmišljanje uključuje dvije vrste razmišljanja - ekspertno i heurističko, kao i potpuno automatske moždane aktivnosti predodžbe i pamćenja.

Izvori

Sociologija
Psihologija

Društvena fizika


Dojč este o comună slovacă, aflată în districtul Senica din regiunea Trnava, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.266 de locuitori.

Istoric
Localitatea Dojč este atestată documentar din 1392.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Dojč


شركة الخطوط الجوية اليابانية المحدودة  وتعرف إختصاراً بـ"JAL" هي شركة الطيران الوطنية في اليابان، تتخذ من مطار ناريتا الدولي مركزاً لعملياتها الدولية، ومن مطار طوكيو هانيدا الدولي مركزاً لعملياتها الداخلية، بالإضافة إلى مراكزها الأخرى في مطار أوساكا الدولي ومطار كانساي الدولي، تقدم الخطوط الجوية اليابانية خدماتها لأكثر من 125 وجهة في آسيا، أستراليا، أوروبا وأمريكا الشمالية، تأسست الشركة في 1 أكتوبر 1950، وتعد الشركة عضو في تحالف عالم واحد.

الوجهات
تخدم الخطوط الجوية اليابانية 60 وجهة محلية و39 وجهة دولية في آسيا والأمريكيتين وأوروبا وأوقيانوسيا، باستثناء اتفاقيات الرمز المشترك. المحاور الدولية للخطوط الجوية هي مطار ناريتا الدولي بطوكيو ومطار طوكيو هانيدا الدولي ومطار أوساكا الدولي ومطار كانساي الدولي. تقوم الخطوط الجوية اليابانية والشركات التابعة لها حاليًا بتشغيل أكثر من 4500 رحلة دولية و26000 رحلة محلية شهريًا.

اتفاقيات الرمز المشترك
لدى الخطوط اليابانية اتفاقية الرمز المشترك مع الشركات التالية:

 إيروفلوت
 طيران المكسيك
 الخطوط الجوية الفرنسية
 Air Tahiti Nui
 إيركالين
 خطوط آلاسكا الجوية
 Amakusa Airlines
 الخطوط الجوية الأمريكية
 طيران بانكوك
 الخطوط الجوية البريطانية
 كاثي باسيفيك
 الخطوط الجوية الصينية
 خطوط شرق الصين الجوية
 خطوط جنوب الصين الجوية
 طيران الإمارات
 خطوط فيجي الجوية
 فين إير
 Fuji Dream Airlines
 غارودا إندونيسيا
 خطوط هاواي الجوية
 أيبيريا (شركة طيران)
 خطوط جيت بلو الجوية
 خطوط جيت ستار الجوية
 Jetstar Japan
 طيران كاليتا
 كوريا للطيران
 خطوط تام الجوية
 خطوط لان الجوية
 الخطوط الجوية الماليزية
 الخطوط الجوية المنغولية
 Oriental Air Bridge
 كانتاس
 الخطوط الجوية القطرية
 خطوط رويال بروناي الجوية
 الملكية الأردنية
 خطوط شانغهاي الجوية
 الخطوط الجوية السريلانكية
 خطوط إس سفن
 خطوط فيت جيت
 فيستارا
 WestJet
 خطوط زيامن الجوية

الشركات المحاصة
للخطوط الجوية اليابانية تعاون مع مع شركات الطيران التالية في مجال الشركات المحاصة:
 الخطوط الجوية الأمريكية
 الخطوط الجوية البريطانية
 فين إير
 أيبيريا
 الخطوط الجوية الماليزية

الشعار

الأسطول

الأسطول الحالي
، تشغل الخطوط الجوية اليابانية الطائرات التالية:

الأسطول التاريخي
استخدمت الخطوط الجوية اليابانية سابقًا أنواع الطائرات التالية:

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للشركة
 تفاصيل أسطول الخطوط الجوية اليابانية

أعضاء إياتا
تأسيسات سنة 1951 في اليابان
شركات خطوط جوية مقرها في طوكيو
شركات طيران أسست سنة 1951
شركات مدرجة في بورصة طوكيو
علامات تجارية يابانية

الخطوط الجوية اليابانية


The Manicure Girl, film américain réalisé par Burton L. King sorti en 1916
 The Manicure Girl, film américain réalisé par Frank Tuttle sorti en 1925

The Manicure Girl


Ivan Pađen (u. 18. rujna 2020.), hrvatski poduzetnik, visoki lokalni dužnosnik i nogometni djelatnik, a okušao se i u medijima. Bio je poznati poduzetnik, ali i vlasnik lokalne karlovačke televizije.

Životopis
Rodio se je u Tounju. Sredinom 1980-ih javnosti je postao poznat kad je vrativši se iz inozemstva osnovao u Gornjem Mrzlom Polju suvremenu vulkanizersku radnju koja je postala poznata. Sredinom 1990-ih postao je vlasnik kamenoloma u Tounju gdje je pokrenuo tvrtku IGM Tounj koja se uz eksploataciju kamena bavila i niskogradnjom. IGM Tounj je u njegovo vrijeme zapošljavao više stotina radnika. Osnovao je TV 4 rijeke. Bio je dugogodišnji predsjednik nogometnih klubova Karlovac i Ogulin. Prvo je bio predsjednik NK Ogulina, a zatim i NK Karlovca, čiji je najuspješniji predsjednik u povijesti. Pod njegovim je mandatom (2006. – 2009.) NK Karlovac ostvario povijesni uspjeh, t.j. plasirao se je prvi put u najviši stupanj natjecanja. Politički je bio vezan uz HDZ čiji je županijski vijećnik bio u nekoliko navrata te načelnik općine Tounja i kao takav nesebično pomagao klubovima kojima je predsjedao. Zadnje je godine života provodio u Lešću, gdje je uz pomoć obitelji vodio Toplice. Umro je 18. rujna 2020. godine u 72. godini. Pokopan je na karlovačkom Katoličkom groblju Dubovcu.

Izvori

Životopisi, Karlovac
Hrvatski političari od 1989.
Hrvatski poduzetnici
Hrvatski športski djelatnici

Ivan Pađen


Europas vestkyst er - på trods af at der ofte refereres til den - ikke en entydigt afgrænset kyststrækning. Den kan dog defineres som det europæiske fastlands samlede kyst mod Norskehavet, Engelske Kanal og Atlanterhavet fra Norge i nord til Portugal i syd - eller videre langs Spaniens kyst mellem Portugal og Gibraltar til Gibraltarstrædet, der afgrænser Atlanterhavet fra Middelhavet.

Forfatteren og fotografen Jens Fink-Jensen udgav i 2008 fotorejsebogen Europas vestkyst - en fotorejse fra Skagen til Gibraltar, der for første gang skildrer den i alt 10.597 km lange kyststrækning - fra Skagen på Jyllands nordspids til Gibraltar - som et hele.

Strækningen fordeler sig med Danmark (481 km), Tyskland (1.180 km), Holland (451 km), Belgien (64 km), Frankrig (3.800 km), Spanien mellem Frankrig og Portugal (2.429 km), Portugal (1.793 km), Spanien mellem Portugal og Gibraltar (387 km) samt Gibraltar (12 km).

Atlantvolden
Karakteristisk for Europas vestkyst er Atlantvolden, som er en forsvarslinje opført langs Europas vestkyst under 2. verdenskrig fra Norge til Spanien. De mange bunkeranlæg langs Jyllands vestkyst blev opført som en del af Atlantvolden.

Fugletræk
Danske kortdistancetrækkere som fx stær, sanglærke og vibe trækker typisk ned langs Europas vestkyst til fx Storbritannien, Holland og Frankrig.

Europas vestkyst


Büyükerikli, Çorum ilinin Uğurludağ ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1907 yılı kayıtlarında Büyük Yamadı olarak geçmektedir. Daha önceleri Sungurlu ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Uğurludağ ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 78 km, Uğurludağ ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Uğurludağ belde ve köyleri

Büyükerikli, Uğurludağ


Olga Aleksandrovna Ladyženskaja, rus. Óльга Алекса́ндровна Лады́женская , (7. ožujka 1922. – 12. siječnja 2004.) bila je ruska matematičarka poznata po svom radu oko parcijalnih diferencijalnih jednadžbi (osobito Hilbertov devetnaesti problem ) i dinamici fluida.  Pružila je prve stroge dokaze za konvergenciju metode konačnih razlika za Navier-Stokesove jednadžbe.  Bila je učenica Ivana Petrovskog, Dobitnica je Zlatne medalje Lomonosova 2002. godine.

Biografija
Ladyženskaja je rođena i odrasla u Kologrivu.  Bila je kći učitelja matematike kojemu se pripisuje njezina rana inspiracija i ljubav prema matematici.  U listopadu 1939. godine njezin je otac uhićen od strane NKVD-a i ubrzo ubijen.  Mlada Olga uspjela je završiti srednju školu, ali joj je, zbog toga što je njezin otac bio "neprijatelj naroda", bilo zabranjeno pohađati Lenjingradsko sveučilište.

Nakon smrti Josipa Staljina 1953. godine, Ladiženskaja je predstavila svoju doktorsku disertaciju i dobila je diplomu koju je davno zaradila. Nastavila je predavati na sveučilištu u Lenjingradu i na Institutu Steklovu, pri čemu je ostala u Rusiji i nakon raspada Sovjetskog Saveza i velike deflacije plaća za profesore.

Ladiženskaja je ušla u uži izbor za potencijalne primatelje Fieldsove medalje iz 1958., koja je kraju dodijeljena Klausu Rothu i René Thomu.

Publikacije

  ,
    ,
    ,
     (u prijevodu Jack Lohwater).

Počasti
Dana 7. ožujka 2019. godine, na 97. obljetnicu rođenja Ladiženskaje, tražilica Google je izdala Google Doodle u znak sjećanja na nju.  U popratnom komentaru piše: "Današnji Doodle slavi Olgu Ladyzhenskaya, rusku matematičarku koja je trijumfirala nad osobnom tragedijom i preprekama da postane jedan od najutjecajnijih mislilaca svoje generacije."

Vidi također

 Eliptičke jednadžbe
 Nejednakost Ladyženskaje
 Navier-Stokesove jednadžbe
 Parcijalna diferencijalna jednadžba

Izvori

Ruski matematičari

Olga Ladiženskaja


Die Radohima () ist ein Berg in den Albanischen Alpen im Norden Albaniens. Mit einer Höhe von  zählt sie zu den höchsten Bergen Albaniens hinter dem Korab () und Nebengipfeln, der nahegelegenen Jezerca () mit Nebengipfel und dem Poplluk (), ebenfalls im Jezerca-Massiv. Die Radohima ist Teil des eindrücklichen Bergpanoramas von Theth und liegt im Nationalpark Theth.

Lage und Aufbau
Die Radohima erhebt sich zwischen dem Shala-Tal und dem Tal des Cem i Nikçit. Sie bildet den südöstlichen Abschluss der Bjeshkët e Namuna, eines schroff-karstigen, menschenleeren und praktisch wasserlosen Gebirgszugs, deren höchste Erhebung sie ist. Die Radohima ist ein massiver Block mit zahlreichen Nebengipfeln. Der Hauptgipfel Maja e Radohimës weist in der Gipfelregion einen flachen Grat auf, so dass der Eindruck einer großen Kuppe entsteht. Die Flanken sind hingegen steil: Auf der Ostseite fällt die Radohima sehr steil über 1500 Meter ins Shala-Tal ab. Auf der Westseite ist der Höhenunterschied weniger weit.

Der Berg besteht zur Gänze aus Dolomitkalk. Im karstigen Gebiet gibt es zwei große Dolinen respektive Poljen: im Westen der Radohima die rund zwei auf einen Kilometer großen Livadhet e Bogës auf rund 1800 Metern Höhe, an der Südflanke die kleinere Gropa e Radohimës auf nicht ganz 2000 Metern Höhe, die zwischen den nach Südwesten und Süden verlaufenden Grate liegt. Zwischen dieser Doline und dem Shala-Tal erhebt sich ein rund 2313 Meter hoher Vorgipfel.

Die Radohima beherbergt auch zahlreiche Höhlen. Bulgarische Höhlenforscher haben eine mehr als 500 Meter tiefe Höhle erkundet, deren Eingang sie auf 2225 Meter Höhe fanden. Am Fuß des Berges im Shala-Tal entspringen mächtige Karstquellen.

Frühe Besteigungen
Der ungarische Baron Franz von Nopcsa erkundigte 1907 die nordalbanischen Alpen, um sie geologisch zu erfassen. Dabei erklomm er mit zwei albanischen Begleitern auch die Radohima, die er für den höchsten Punkt des Gebirges gehalten hatte.

Am Folgetag erstieg er den Berg nochmals über den Nordostgrat, um seine geologischen Untersuchungen fortzusetzen.

Nächste Besteiger waren wohl italienische Vermesser, die Ende der 1920er Jahre auf dem Gipfel einen großen Steinmann errichteten. Ihnen folgten als erste "touristische" Bergsteiger die Österreicher Georg Heinsheimer, Heid, Egon Hofmann und Heinrich Schatz aus Innsbruck und Linz im Sommer 1930. Im darauffolgenden Jahr passierte eine weitere österreichische Bergsteigergruppe den Gipfel. 1933 erkletterten die Österreicher Lothar Fink und Rudl Tinsobin aus dem Kar Livadhi i Bogës die Nordwand in möglichst direkter Falllinie.

Nachbarberge
Die Radohima bildet einen von Nordost nach Südwest verlaufenden Bergrücken, in dessen weiteren Verlauf sich viele weitere hohe Bergspitzen aufreihen, darunter im Westen die Maja e Thatë () und die Maja e Livadhit (), im Nordosten die Maja e Vishnjës (), der Arapi (), die Maja e Madhe (), die Maja e Langojve () und die Spitzen des Karanfili (), die bereits in Montenegro liegen. Ein weiterer, weniger markanter und kleinerer Grat geht nach Süden ab und trennt im weiteren Verlauf die Täler der Shala und des Përroi i Thatë, wo er vom Pass Qafa e Thorës überwunden wird.

Literatur

Weblinks

 Radohina auf SummitPost.org (en)
 Expedition Radohines 2011 (en)

Anmerkungen

Einzelnachweise

Berg in Albanien
Qark Shkodra
Prokletije

Radohima


Paradise Lost deseti je studijski album britanskog gothic metal sastava Paradise Lost. Diskografska kuća GUN Records objavila ga je 17. ožujka 2005.

O albumu

Album je snimljen od siječnja do lipnja 2004. u Chapel Studiosu u Lincolnshireu i Hollypark Lane u Los Angelesu; miksan je i masteriran u studiju Green Jacket.

Prvi je album sastava s Jeffom Singerom, koji pridružio se sastavu nakon što je pisanje albuma uglavnom bilo gotovo i pridonio je kreativnom procesu u manjoj mjeri od sljedećeg In Requiem.

Sastav imao je pjesme kao što je "Sedative God", koja je napisana za ovaj albumu, ali nije završila ni na jednom od izdanja ovog albuma (kao što su singlovi), već je umjesto toga završila na In Requiem, dok su ostale pjesme poput " Through the Silence" i "Sanctimonious You", iako nisu objavljene ni na jednom od reizdanja ovog albuma, završile su na CD-u singla "Forever After" i albumu B-Sides & Rarities. Spomenuti singl ima i spot.

Popis pjesama

Osoblje

Paradise Lost
 Nick Holmes – vokal
 Greg Mackintosh – solo gitara, klavijature
 Aaron Aedy – ritam gitara, akustična gitara
 Steve Edmondson – bas-gitara
Dodatni glazbenici
 Jeff Singer – bubnjevi
 Chris Elliott – klavijature, gudački aranžmani
 Heather Thompson – prateći vokal (na pjesmima 5. i 12.)
 Leah Randi – vokal (zborovi; na pjesmi "Forever After")

Ostalo osoblje
Seth Siro Anton – grafički dizajn
 Ewan Davies – inženjer zvuka (asistent)
 Will Bartle – inženjer zvuka (asistent)
 Rhys Fulber – klavijature, produkcija
 Sam Scott-Hunter – fotografije
 Greg Reely – snimanje, miks, mastering

Izvori

Albumi sastava Paradise Lost
Albumi iz 2005.

Paradise Lost (album)


Birchwood Park ist der Name folgender Orte in den Vereinigten Staaten:

 Birchwood Park (Delaware), im New Castle County
 Birchwood Park (New York), im Dutchess County
 Birchwood Park (North Carolina), im Onslow County
 Birchwood Park (Virginia), im James City County

Birchwood Park steht für:
 Birchwood Park (Birchwood), Park in Birchwood (Warrington), Vereinigtes Königreich

Birchwood Park


Daniel Boysen (født Pedersen den 28. maj 1986 i Sydvestjylland), er en dansk forfatter. Daniel Boysen er født og opvokset i Stenderup, men er i dag bosat i København.

Daniel Boysen arbejdede tidligere som litteraturformidler på Hovedbiblioteket Dokk1 i Aarhus.

Han veksler mellem prosa og poesi i sit forfatterskab. Han har udgivet romaner, digte og noveller. Et gennemgående træk i hans skrift er et impressionistisk blik med elementer af fantastik.

Bibliografi
 Forudsat, at du har lyst til at fortsætte, mellemgaard, 2012, .
 Efterhånden blot dages genklang (noveller) Mellemgaard, 2013,
 Røntgen, Det Poetiske Bureaus Forlag, 2015, .
 Alt kan sam l e s igen, privattryk, 2015.
 Fordi ilden er vores, Jensen & Dalgaard, 2016, .
 En vase i brystet, Silkefyret, 2018, .
 På sit yderste, Jensen & Dalgaard, 2019, .
 Står på tæer under vand, Silkefyret, 2020, .
 gå til grunde, Jensen & Dalgaard, 2021, .

Referencer

Eksterne henvisninger

 Daniel Boysen på Litteratursiden.dk

Personer fra Vejen Kommune
Digtere fra Danmark

Daniel Boysen


Grindau ist ein Ortsteil der Gemeinde Schwarmstedt in der Samtgemeinde Schwarmstedt im Landkreis Heidekreis in Niedersachsen.

Geographie
Grindau liegt an der L 193, die von Schwarmstedt in südlicher Richtung nach Esperke führt.

Wenige hundert Meter südlich des Dorfes mündet die 11 km lange ortsnamengebende Grindau in die Leine.

Geschichte
Der spätere Kaiser Otto III. ließ um 990 eine Grenze mitten durch den Ort Grindau ziehen und teilte so den Ort. Erst 1495 entstanden durch die Erbteilungen im Welfenland die Fürstentümer Calenberg und Wolfenbüttel und die bisherige Bistumsgrenze durch den Ort Grindau wurde zur Landesgrenze mit realer Bedeutung für die hier lebenden  Menschen.

Die durch die Grenzziehung entstandenen und nun so genannten Ortsteile Groß-Grindau und Klein-Grindau bestanden getrennt voneinander bis 1859. Dabei entwickelte sich Groß-Grindau entlang der Dorfstraße als Reihendorf, wogegen Klein-Grindau einem wendländischen Rundlingsdorf ähnelt.

Obwohl Grindau durch regelmäßige Überschwemmungen der Leine beeinträchtigt war, konnte die hier betriebene Landwirtschaft aufgrund des fruchtbaren Leinemarschbodens sehr erfolgreich betrieben werden und zum erkennbaren Wohlstand des Ortes beitragen. Die preußische Karte von 1897 belegt für das im nordöstlich gelegenen Eichenwäldchen gelegene Scheunenviertel 18 Scheunen, die heute jedoch durch Abbrand und Verfall auf vier Gebäude in schlechtem Zustand geschrumpft sind.

Am 1. März 1974 wurde Grindau in die Gemeinde Schwarmstedt eingegliedert.

Kultur und Sehenswürdigkeiten
 Das dem Rundlingsdorf des Wendlands ähnelnde Ensemble Klein-Grindau steht unter Denkmalschutz.

 "Hof Grindau" ist ein denkmalgeschütztes, ehemals bäuerliches Anwesen, welches seinen Gästen heute ein Seminarhaus und ein Ferienhaus anbietet.

Siehe auch: Liste der Baudenkmale in Grindau

Vereine
 Schützenverein Felsenkeller Grindau von 1923 e.V.

Weblinks

 Seite der Gemeinde Schwarmstedt

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Heidekreis
Schwarmstedt
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Heidekreis)
Ersterwähnung 990
Gemeindeauflösung 1974

Grindau (Schwarmstedt)


A 9.ª etapa da Volta a Espanha de 2022 teve lugar a 28 de agosto de 2022 entre Villaviciosa e Las Praeres sobre um percurso de 171,4 km. O vencedor foi o sul-africano Louis Meintjes do Intermarché-Wanty-Gobert Matériaux e o belga Remco Evenepoel manteve a liderança antes da segunda jornada de descanso.

Classificação da etapa

Classificações ao final da etapa

Classificação geral

Classificação por pontos

Classificação da montanha

Classificação dos jovens

Classificação por equipas

Abandonos
Sepp Kuss, com febre, Pieter Serry e Wout Poels, ambos depois de ter dado positivo em COVID-19, não tomaram a saída. Por sua vez, Henri Vandenabeele e Gerben Thijssen não completaram a etapa, este último por uma queda.

Referências

Ligações externas

 Página oficial

Etapas da Volta a Espanha de 2022

9.ª etapa da Volta a Espanha de 2022


Einen jener klassischen ist ein Gedicht von Rolf Dieter Brinkmann und wurde 1975 im Gedichtband Westwärts 1&2 veröffentlicht. Es gilt heute als eines der populärsten Beispiele für die Lyrik der siebziger Jahre.

Inhalt
Das Gedicht berichtet von einem alltäglichen Wunder in den Randgebieten der Großstadt Köln. Brinkmann erschafft dazu die Impression einer abendlichen ("kurz nach Laden/Schluß"), einsamen Szenerie, die durch das Geöffnetwerden einer Türe zu einer Wirtschaft, aus der noch Musik zu hören ist, unterbrochen wird.

Es lässt sich eine Unterteilung in drei aufeinanderfolgende Abschnitte vornehmen: Im ersten beschreibt Brinkmann die Umstände und den Anlass für das Gedicht. Die verstaubte Trostlosigkeit eines Kölner Spätsommerabends wird überraschend von einem "klassischen // schwarzen", einem bitter lebensfreudigen Tango durchbrochen. Der zweite Abschnitt zeigt den Versuch, dieses zeitlich auf einen Augenblick begrenzte "Wunder" literarisch zu fassen. Brinkmann streckt die subjektiv wahrgenommene Zeit durch das Bild des Atemholens und durch Wiederholung des Indikators "für einen Moment". Der letzte und entscheidende Teil ist der Akt des Niederschreibens und Festhaltens des Augenblicks durch den beobachtenden Zeugen, der das Glückserlebnis schnell in Worte fassen musste, bevor es "in der verfluchten // dunstigen Abgestorbenheit Kölns wieder erlosch".

Form und Sprache
Wie üblich in poetischen Texten der Popliteratur wird hier auf eine feste Metrik verzichtet, trotzdem lassen sich einige strukturelle Auffälligkeiten herausarbeiten. So verwendet Brinkmann exzessiv Vers- und Strophenenjambements, die dem Gedicht eine sehr spezielle Dynamik und den einzelnen Versanfängen eine aussagekräftige Betonung ("schwarzen", "dunklen", "Überraschung", "Aufatmen" etc.) verleihen. Leserhythmus und Versaufbau verlaufen infolgedessen sehr widersprüchlich, so dass ein Spannungseffekt erzeugt wird. Die insgesamt unregelmäßige, spontane Form unterstreicht den überraschenden Charakter des im Gedicht beschriebenen Augenblickes.

Deutung
Gemäß Hermann Korte wird das Phänomen Wahrnehmung in Brinkmanns Gedicht doppelschichtig betrachtet. In einem ersten Anlauf bedeutet Wahrnehmung hier einfach nur Reflexion eines musikalischen Reizes, was als Reaktion "für einen Moment eine / Überraschung" provoziert. In diesem ersten Sinne nimmt das lyrische Ich also Musik wahr und befasst sich mit ihrem Effekt. In der sechsten oder siebten Strophe führt Brinkmann dann einen Autor ein, der das Geschehene schnell aufschreiben will, und schafft so eine weitere Betrachtung der Wahrnehmung. Sie ist nunmehr nicht nur Reflexion, sondern Muse und Anlass zu poetischer Arbeit. So nimmt das lyrische Ich in einem zweiten Sinne die eigene Wahrnehmung wahr und fasst diese in Poesie; es ist die Reflexion der Reflexion. Daraus lässt sich schließlich folgern, dass sich der Protagonist des Gedichtes selbstreflexiv mit Wahrnehmung, Reaktion und Verarbeitung auseinandersetzt.

Einzelnachweise

Gedicht
Literarisches Werk
Literatur (Deutsch)
Literatur (20. Jahrhundert)

Einen jener klassischen


An Enteropogon minutus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Michael Lazarides. An Enteropogon minutus in nahilalakip ha genus nga Enteropogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Enteropogon

Enteropogon minutus


An Poa alsodes in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Asa Gray. An Poa alsodes in nahilalakip ha genus nga Poa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Poa

Poa alsodes


කැරොලයින් කොටුව යනු වර්තමාන එක්සත් ජනපදයෙහි පළමු  ප්‍රංශ ජනාවාසය විය. වර්තමානයේ එක්සත් ජනපදයේ ෆ්ලොරිඩාවේ ජැක්සන් විල්හි දක්නට ඇත. මුලින් පිහිටුවන ලද්දේ 1564 දීය. ස්පාඤ්ඤවරුන් විසින් එය විනාශ කිරීමට පෙර තිබුණේ එක් අවුරුදු කාලයක් පමණි.

ඉතිහාසය
ප්‍රොතෙස්තන්ත නායක අද්මිරාල් ගැස්ටාර් ද කොලිග්නි විසින් සංවිධානය කරන ලද නොර්මන්ඩ් ජාතික ජින් රිබොල්ට්ගේ නායකත්වයෙන් යුතුව ප්‍රංශ ගවේශක කණ්ඩායමක් මේ (May) ගඟ ආශ්‍රිත පෙදෙසකට (දැනට ශාන්ත ජෝන් නදිය) ගොඩබැස්සාහ. 1562 පෙබරවාරි මස එසේ එම ස්ථානයට ඔවුන් ගොඩ බැස්සේ උතුරේ පිහිටි පොර්ට් රෝයල් සවුන්ඩ් වෙත පසුව යාමේ අදහසිනි. වර්තමානයේ පැරිස් අයිලන්ඩ් නමින් හැඳින්වෙන එහි 'චාර්ල්ස් පොර්ට්' නමින් හැඳින්වෙන ජනාවාසයක් ගොඩනැංවීම පිණිස තම පිරිසෙන් විසි අට දෙනෙකු නවත්වා රිබොල්ට් අලුත් ජනපදයට අවශ්‍ය දෑ ගෙන ඒම පිණිස නැවතත් යුරෝපයට ගියේය. එහෙත් එවකට පැවති ප්‍රංශ ආගමික යුද්ධ හේතුවෙන් ඇතිවූ  අවුල් සහගත තත්වය මත රිබෝල්ට් එංගලන්තයේදි අත්අඩංගුවට පත් වීම නිසා ඔහුගේ ආපසු ගමන වැළකුනි.

නායකත්වය සහ අවශ්‍ය බඩු බාහිරාදිය පහසුකම් නොමැති වීමත් ස්වදේශික ජනයාගේ තනතුරු වෛරයට පාත්‍ර වීමත් යනාදී හේතු නිසා අවුරුද්දකට පසු එම පිරිසෙන් එකෙකු හැර අන් සියලු දෙනාම යුරෝපය බලා ආපසු යාත්‍රා කළහ. ඔවුන් විවෘත යාත්‍රාවකින් එසේ ආපසු යන අවස්ථාවේදී ඉංග්‍රිසි මුහුදු සීමාවේදී ඒ වන විට දිවි රැක ගෙන සිටි අය බේරා ගන්නා විට අනෙකුත් අය මිනී මස් කන්නන්ට ගොදුරු වී තිබුණි. මේ අතර වාරයේ 1562 දී, කලින් චාරිකාව සංවිධානය කළ රිබෝල්ට්ගේ දෙවැනියා ලෙස සිටි රෙනෙ ගුලෙන් ඩි ලෞඩොනියර් නැමැත්තා 200 ක නව පදිංචිකාර බල ඇණියක් සමග ෆ්ලොරිඩාව බලා පැමිණියේය. එහි ශාන්ත ජෝන් නම් කන්ද මත 1564 ජුනි 22 වෙනි දින කැරොලිනා නම් බලකොටුව තැනූහ. එවකට රජකම් කරමින් සිටි 9 වෙනි චාර්ල්ස් රජු වෙනුවෙන් කොටුව නම් කරන ලදී. අවුරුද්දක කාලයක් මුලුල්ලේ මෙම ජනපදය ඉන්දියානු පහර දීම්වලට වෙනත් කැරලිවලට හා ආහාර හිඟයට ගොදුරු විය. පසුව ස්පාඤ්ඤ බලධාරින්ගේ ද අවධානයට යොමු විය. ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයින් කල්පනා කළේ මොවුන් එම පෙදෙ‍ස ඔවුන්ගේ පාලනයට තර්ජනයක් වෙතැයි යනුවෙනි.

1565 ජුනි මාසයේදී රිබොල්ට් එංගලන්තයෙන් නිදහස් කරන ලදී. කොලිග්නි විසින් ඔහු නැවත වරක් ෆ්ලොරිඩාවට පිටත් කර හරිනු ලැබීය. අගෝස්තු අවසානයේ විශාල නැව් සමූහයක් ද සෙබලු සිය ගණනක් ද පදිංචිය සඳහා යන පිරිසක් ද කැටුව රිබොල්ට් කැරොලිනා කොටුව වෙත පැමිණ එම ජනාවාසයේ පාලනය සියතට ගත්තේය. කෙසේ වුවද එම දිනවලම ෆ්ලොරිඩාවේ ස්පාඤ්ඤ ආණ්ඩුකාරයා ලෙස පත් කරනු ලැබූ දොන් පෙද්රෝ මෙනෙන්ඩෙස් ඩි අවිලෙස් ෆ්ලොරිඩාවට පිටත් කර යවා තිබුණේය. ඔහුට නියම කර තිබුනේ ප්‍රංශ මුර පොළ ඉවත් කිරීමයි. ඔහුද රිබොල්ට් පැමිණි දිනවලම එම පෙදෙසට පැමිණියේය. රිබොල්ට් ගේ සහ මෙනෙන්ඩෙස්ගේ නෞකා අතර සිදු වූ කෙටි සටනකින් පසු මෙනෙන්ඩස් සැතපුම් 35 ක් පමණ දකුණු දෙසට පසු බැස්සේය. එම ප්‍රදේශයේ ඔහු සෙන්ට් ඔගස්ටන් නම් ජනාවාසයක් පිහිටෙව්වේය. නැව් කිහිපයක් සහ ඔහුගේ භට කණ්ඩායමේ වැඩි පිරිසක් ද ගෙන රිබොල්ට් ස්පාඤ්ඤවරුන් ලුහු බැන්දේය. එහෙත් හදිසියේම ඔහුට දරුණු කුණාටුවකට  මුහුණ දීමට සිදු විය. එය දින කිහිපයක් තිස්සේ පැවතුණි. මෙන්ඩෙනෙස් ඔහුගේ භටයින් ගොඩබිමින් ඉදිරියට යවමින් කැරොලින් කොටුවට පහර දුන්නේය. එම අවස්ථාවේ එහි සිටියේ 200 ත් 250 ටත් අතර පිරිසකි. එයින් ස්ත්‍රීන් හා ළමුන් 50 ක පමණ සංඛ්‍යාවක් ඉතිරි වූ අතර ඔවුන් සිරකරුවන් ලෙස අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී. ලෞඩනියර් ඇතුලු කීප දෙනෙක් පලා ගියහ. ඉතිරි අය මරා දැමූනි.

රීබෝල්ට්ගේ නැව් හමුදාවේ සියලුම නැව් කුණාටුව හේතුවෙන් එක්කො මුහුදේ ගිලි ගියේය. නැතහොත් ශාන්ත ඔගස්ටින් හි දකුණේ ගොඩබිමෙහි කා වැදුණි. යාත්‍රාවල සිටි බොහෝ ප්‍රංශ ජාතිකයින් මුහුදට බිලි වුණි. නන්නත්තාරව සිටි රිබොල්ට් සහ ඔහුගේ පිරිස මෙනෙන්ඩෙස් සහ ඔහුගේ හමුදාව විසින් දකින ලදුව යටත් වන ලෙස දන්වා සිටින ලදී. තමනට හොඳින් සළකනු ලැබේ යයි විශ්වාස කළ රිබොල්ට් සහ පිරිස යටත් වූහ. එවිට මෙනෙන්ඩෙස් කළෙ රිබොල්ට් සහ ඔහුගේ පිරිස රෙපරමාදු මිථ්‍යා දෘෂ්ඨිකයින් යැයි සලකා මැටන්සාස් (Matansasa) නම් ස්ථානයේදි මරා දැමීමයි. මෙම කෲර ක්‍රියාව ආගමික ආරවුල් පැවති අභාග්‍ය සම්පන්න කාලයේදී පවා යුරෝපීයයන් කම්පාවට පත් කළ කරුණක් විය. පසු කලෙක ඉදි කළ "මැටන්සාස්" නම් බල කොටුවෙන් අද කාලයේ එම ප්‍රදේශය හඳුනාගත හැක. මෙම සමූල ඝාතන නිසා උතුරු ඇමෙරිකාවේ ගිණිකොන පෙදෙසෙහි ජනාවාස ඇති කිරීම ගැන තිබුණු ප්‍රංශ ජාතිකයින්ගේ අදහසට නැවතීමේ තිත තැබුණේය.

ස්පාඤ්ඤවරු කැරොලින් බලකොටුව විනාශ කොට එම ස්ථානයේ ඔවුන්ගේම බලකොටුවක් තැනූහ. 1568 අප්‍රේල් මාසයේදි ඩොමිනික් ඩි ගුර්ගුස් (Dominique de Gourgues) ප්‍රංශ හමුදාවක් ද කැටිව පැමිණ බලකොටුවට පහර දී අල්ලා ගෙන එයට ගිණි තැබූහ. ඉන්පසුව ඔහු කළේ ස්පාඤ්ඤ සිරකරුවන් සියලු දෙනා මරා දැමීමයි. එය 1565 දි සිදු වූ සමූල ඝාතනයට පළිගැනීමක් විය. ස්පාඤ්ඤයින් නැවත බල කොටුව ගොඩ නැංවු නමුත් ඊළඟ අවුරුද්දේ ස්ථිර වශයෙන්ම එය අතහැර දමනු ලැබිනි. පෙර කී ජනාවාස තිබුණු ස්ථානය අප්‍රකටය.

කැරොලින් කොටුව
ප්‍රංශය

කැරොලයින් කොටුව


Hoeryong concentration camp (or Haengyong concentration camp) was a death camp in North Korea that was reported to have been closed in 2012. The official name was Kwalliso (penal labour colony) No. 22. The camp was a maximum security area, completely isolated from the outside world.

In 2012, satellite image analysis and reports indicated major changes including its reported closure.

Location

Camp 22 was located in Hoeryong County, North Hamgyong province, in northeast North Korea, near the border with China. It was situated in a large valley with many side valleys, surrounded by  high mountains. The southwest gate of the camp was located around  northeast of downtown Hoeryong, while the main gate was located around  southeast of Kaishantun in China's Jilin province. The western boundary of the camp runs parallel to, and at a distance of  from, the Tumen River, which forms the border with China. The camp was not included in maps until recently and the North Korean government has always denied its existence.

History
The camp was founded around 1965 in Haengyong-ri and expanded into the areas of Chungbong-ri and Sawul-ri in the 1980s and 1990s. The number of prisoners increased sharply in the 1990s when three other prison camps in North Hamgyong province were closed and the prisoners were transferred to Camp 22. Kwan-li-so No. 11 (Kyongsong) was closed in 1989, Kwan-li-so No. 12 (Onsong) was closed in 1992 and Kwan-li-so No. 13 (Changpyong) in 1992.

Description
Camp 22 was around  in area. It was surrounded by an inner 3300 volt electric fence and an outer barbed wire fence, with traps and hidden nails between the two fences. The camp was controlled by roughly 1,000 guards and 500–600 administrative agents. The guards were equipped with automatic rifles, machine guns, hand grenades, clubs, whips, and trained dogs.

In the 1990s, there were an estimated 50,000 prisoners in the camp. Prisoners were mostly people who criticized the government, people deemed politically unreliable (such as South Korean prisoners of war, Christians, returnees from Japan) or purged senior party members. Based on the guilt-by-association principle (Korean: 연좌제, yeonjwaje) they are often imprisoned together with the whole family including children and the elderly, and including any children born in the camp. All prisoners were detained until they died; they were never released.

The camp was divided into several prison labour colonies:
 Haengyong-ri  was the camp headquarters with administration offices, a food factory, a garment factory, detention center, guards' quarters, and prisoner family quarters.
 Chungbong-ri was a mining section with a coal mine, loading depot, railway station, hospital, guards' quarters, and single prisoners' quarters.
 Naksaeng-ri, Sawul-ri, Kulsan-ri, and Namsok-ri were farming sections with prisoner family quarters.
There was an execution site in Sugol Valley, at the edge of the camp.

Conditions in the camp
Former guard Ahn Myong-chol describes the conditions in the camp as harsh and life-threatening. He recalls the shock he felt upon his first arrival at the camp, where he likened the prisoners to walking skeletons, dwarfs, and cripples in rags. Ahn estimates that about 30% of the prisoners had deformities, such as torn off ears, smashed eyes, crooked noses, and faces covered with cuts and scars resulting from beatings and other mistreatment. Around 2,000 prisoners, he says, had missing limbs, but even prisoners who needed crutches to walk were still forced to work.

Prisoners received  of corn per meal (two times a day), with almost no vegetables and no meat. The only meat in their diets was from rats, snakes, frogs, or even insects that they caught. Ahn estimated that 1,500–2,000 people died of malnutrition there every year, mostly children. Despite these deaths, the inmate population remained constant, suggesting that similar numbers of new inmates arrived each year.

Children received only very basic education. From the age of 6 onward they were work assigned, such as picking vegetables, peeling corn, or drying rice, but received very little food — only  in all per day. Consequently, many children died before the age of ten years. Elderly prisoners had the same work requirements as other adults. Seriously ill prisoners were quarantined, abandoned, and left to die.

Single prisoners lived in bunkhouses with 100 people in one room. As a reward for good work, families were often allowed to live together in a single room inside of a small house, without running water. Houses were in poor condition; walls were made from mud and typically had many cracks. All prisoners were allowed access only to dirty and crowded communal toilets.

Prisoners had to do hard physical labor in agriculture, mining, and inside factories from 5:00 a.m. to 8:00 p.m. (7:00 p.m. in winter), followed by ideological re-education and self-criticism sessions.  New Year's Day was the only holiday for prisoners. The mines were not equipped with safety measures and, according to Ahn, prisoners were consequently killed almost every day. Prisoners could use only primitive tools such as shovels and picks and were forced to work to exhaustion. If a fire occurred or a tunnel collapsed, prisoners were simply abandoned inside and left to die. Kwon Hyuk, a former security officer in Camp 22, reported that corpses were loaded into cargo coaches together with the coal, to be burnt in a melting furnace. The coal was delivered to the Chongjin power plant as well as to Chongjin and Kimchaek steel mills, while the food was delivered to the State Security Agency or sold in Pyongyang and other parts of the country.

Human rights violations
Ahn explained how the camp guards are taught that prisoners are factionalists and class enemies that have to be destroyed like weeds down to their roots. They are instructed to regard the prisoners as slaves and not treat them as human beings. Based on this, the guards may at any time kill any prisoner who does not obey their orders. Kwon reported that as a security officer he could decide whether or not to kill a prisoner if he or she violated a rule. He admitted that once he ordered the execution of 31 people from five families in a collective punishment, because one member of a family tried to escape.

In the 1980s, public executions took place approximately once a week according to Kwon. However Ahn reported that in the 1990s they were replaced by secret executions, as the security guards feared riots from the assembled crowd. Kwon was required to visit the secret execution site a number of times; there, he saw disfigured and crushed bodies.

In case of serious violations of camp rules, the prisoners are subjected to a process of investigation, which produced human rights violations such as reduced meals, torture, beating, and sexual harassment. In addition, there is a detention center;  many prisoners die in detention and even more leave the detention building crippled.

Ahn and Kwon reported about the following torture methods used in Haengyong-ri:
 Water torture: The prisoner must stand on his or her toes in a tank filled with water to his or her nose for 24 hours.
 Hanging torture: The prisoner is stripped and hung upside down from the ceiling to be violently beaten.
 Box room torture: The prisoner is detained in a very small solitary cell, in which there is barely enough room to sit, but not stand or lie, for three days or a week.
 Kneeling torture: The prisoner must kneel down with a wooden bar inserted near his or her knee hollows to stop blood circulation. After a week, the prisoner cannot walk and may likely die some months later.
 Pigeon torture: The prisoner is tied to the wall with both hands at a height of  and must crouch for many hours.
Prisoners are beaten every day, if, for example, they do not bow quickly or deeply enough before the guards, if they do not work hard enough, or do not obey quickly enough. It is a frequent practice for guards to use prisoners as martial arts targets. Rape and sexual violence are very common in the camp, as female prisoners know they may be easily killed if they resist the demands of the security officers.

Ahn reported about hundreds of prisoners each year being taken away for several "major construction projects", such as secret tunnels, military bases, or nuclear facilities in remote areas. None of these prisoners ever returned to the camp. Ahn is convinced that they were secretly killed after finishing the construction work to keep the secrecy of these projects.

Human experimentation

Kwon reported about human experimentation carried out in Haengyong-ri. He described a sealed glass chamber,  wide,  long and  high, where he witnessed a family with two children dying from being test subjects for an asphyxiant gas. Ahn explained how inexperienced medical officers of Chungbong-ri hospital practiced their surgery techniques on prisoners. He heard numerous accounts of unnecessary operations and medical flaws, killing or permanently crippling prisoners.

Reports on mass starvation and closure
Satellite images from late 2012 showed the detention centre and some of the guard towers being razed, but all other structures appeared operational. It was reported that 27,000 prisoners died of starvation within a short time and the surviving 3,000 prisoners were relocated to Hwasong concentration camp between March and June 2012. It was further reported that the camp was shut down in June, security guards removed traces of detention facilities until August and then miners from Kungsim mine and farmers from Saebyol and Undok were moved into the area. According to another report the authorities decided to close the camp to cover its tracks after a warden defected.

See also

Kaechon internment camp
Yodok concentration camp
Kwalliso
Prisons in North Korea
Human rights in North Korea
Extermination through labour

References

Further reading
 안명철, 완전통제구역-북한 정치범수용소 경비대원의 수기, 시대정신 (서울, 2007-09-20), 287쪽,   (Ahn Myong-chol, "Maximum Security Camp", Zeitgeist, Seoul 2007, 287 p.)
 안명철, 그들은 울고있다, 천지미디어(서울, 1995-08-01), 354쪽,   (Ahn Myong-chol, "They are weeping", Chonji Media, Seoul 1995, 354 p.)

External links
 – Overview of North Korean prison camps with testimonies and satellite photographs
 – Comprehensive analysis of various aspects of life in political prison camps
 – Document on camp conditions (torture, executions, hunger, child labor, forced labor) in North Korean prison camps
 – Analysis of the phenomena of repression associated with North Korea's political labor camps
 – Report to emphasize the urgent need to mass killings, arbitrary imprisonment, torture and related international crimes
 – Eye-witness accounts from North Korean prison camps
 – Summary and Analysis of the North Korea Witness on the Crimes against Humanity in North Korea
 – Satellite imagery and witness accounts of Camp 22
 – Annotated satellite imagery of Camp 22
 – NBC News investigation uncovers horrific, extensive atrocities

Concentration camps in North Korea
North Hamgyong
1960s establishments in North Korea
2012 disestablishments in North Korea

Hoeryong concentration camp


Kom, vremenski prilog u hrvatskom jeziku. Značenje i istoznačnice su upravo, netom, jedva. Vrlo sličan vremenskom prilogu stoprv koji je značenja upravo sada, netom, tek.

U živoj uporabi u starom hrvatskom jeziku. U starijih hrvatskih pisaca je u uporabi, te se njime služi Marin Držić u Dundu Maroju, kad Pomet replicira kom k njemu dođoh' (današnjim hrvatskim "upravo, jedva k njemu dođoh"). Prilog kom i danas je živ u uporabi u pojedinim sjeverozapadnim čakavskim govorima. U Vrbniku na Krku je u inačici komać. Također je živ i u kajkavskim govorima.

Izvori

Riječi
Hrvatski jezik

Kom (vremenski prilog)


Iracema do Oeste es un municipio brasileño del estado de Paraná. Su población estimada en 2010 era de 2.951 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Paraná

Iracema do Oeste


El arroyo Cuaró Chico es un curso de agua uruguayo que atraviesa el departamento de  Artigas perteneciente a la cuenca hidrográfica del Río de la Plata.

Nace en la Cuchilla de Belén  y desemboca en el arroyo Cuaró Grande.

Referencias

Cuaró Chico
Cuaró Chico
Cuaró Chico

Arroyo Cuaró Chico


Kajplads 114 var en ugentligt tilbagevendende tv-udsendelse på Danmarks Radio i midten af 1980'erne, produceret af Ungdomsredaktionen. Programmet var meget politisk, og inddrog ofte politikere, bl.a. var Københavns tidligere overborgmester, Egon Weidekamp, en fast gæst i programmet, på grund af den kritiske situation mht. mangel på ungdomsboliger i København.

Poul Nesgaard var fast vært på programmet, der foregik på Færgen Sjælland, der lå fortøjet i Københavns Havn på kajplads 114, på sjællandssiden, umiddelbart nord for Langebro.

Et andet fast indslag var en blå boks, opstillet på kajen foran færgen, hvor alle kunne gå ind og blive optaget på video, mens de sagde deres mening om et eller andet aktuelt (eller uaktuelt) emne. Redaktionen viste udvalgte indslag i aftenens program.

Når programmet var slut, fortsatte programmet Dødssejleren i radioen, hvor man kunne ringe ind på telefonnummer 01 12 12 13.
Tv-programmer fra Danmark
Danske tv-serier fra 1980'erne

Kajplads 114


Drahoma, Yahudilerde gelin tarafının damada götürdüğü mal veya para.

Avrupa ülkeleriyle Türkiye'deki Rum, Ermeni ve Museviler arasında, ailesinin kız evlada ayırdığı drahoma bir işletmeyi yönetmek, sürdürmek, ailesine bağlı olmadan yaşayabilmek amacıyla da verilir. Avusturya Medeni Kanunu'nda drahoma zorunlu kılınmış; İsviçre ve Alman Medeni Kanunları'nda kabul edilmemiştir. Ailenin kızlarına verdikleri drahoma genellikle damada geçer. Türkiye'deki geçerli usul çeyizdir.

Kaynakça
Özel

Genel
 Atay, Mahmut. "Hint Toplumunda Drahoma Geleneği ve Sosyal Mobilite ". Sosyoloji Dergisi.
 Emiroğlu, Kudret (2003). "Antropoloji Sözlüğü" içinde 'drahoma' maddesi. Bilim ve Sanat Yayınları

Evlilik ve din

Drahoma


Aljibejli (azerski: Alıbəyli) naseljeno mjesto u Azerbajdžanu. Od 1999. godine središte je Agdamskoga rajona, zamijenivši Agdam koji je nakon Bitke za Agdam ostao nenaseljen. Prema popisu stanovništva iz 1999. Aljibejli ima 3,366 stanovnika.

Stanovništvo

Izvori

Naselja u Azerbajdžanu

Aljibejli, Agdam


Nieblum (Danca: Niblum, Frizce: Njiblem), Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 7.86 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2003 itibarıyla yaklaşık 672 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hans-Jürgen Sievers tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-foehr-amrum.de

Nordfriesland iline bağlı yerleşim birimleri

Nieblum


Los proborhiénidos (Proborhyaenidae) son una familia extinta de marsupiales del orden Sparassodonta, que vivieron en Sudamérica desde el Eoceno (Casamayorense) hasta el Oligoceno (Deseadense). En ocasiones han sido incluidos como subfamilia de sus parientes los borhiénidos (Borhyaenidae). Fueron metaterios carnívoros. Las estimaciones de masa corporal sugieren que los proborhiénidos podían llegar a pesar más de 150 kilogramos, lo que los coloca entre los mayores metaterios conocidos. Los restos de proborhiénidos se han encontrado en el oeste de Bolivia, Uruguay, el sur de Brasil, y las provincias de Mendoza, Salta y Chubut en Argentina.

Los proborhiénidos se caracterizaban por un cráneo grande y macizo, similar al de las hienas, con molares especializados en el consumo de carne (carnasiales) y sus colmillos carecían de esmalte dental en los ejemplares conservados; debió de ser muy delgado o restringido a las puntas en vida. En el género Aminiheringia los colmillos están además orientados hacia adelante. Estos dientes, igual que en los tilacosmílidos presentaban una raíz abierta incluso de adultos, con lo que estos colmillos podían crecer continuamente. Bond y Pascual (1983) afirmaron que los caninos de los proborhiénidos detenían su crecimiento ya en la madurez avanzada, basándose en un espécimen hallado en la provincia de Mendoza, Argentina, pero la identidad de este espécimen como proborhiénido se encuentra en discusión. Esta característica fue sugerida como evidencia de su parentesco cercano con Thylacosmilus, pero dicha hipótesis es controvertida.

Géneros
 Familia †Proborhyaenidae
 Género Arminiheringia (Ameghino, 1902)
 Género Callistoe (Babot, Powell & Muizon, 2002)
 Género Paraborhyaena (Hoffstetter & Petter, 1982)
 Género Proborhyaena (Ameghino, 1897)

Referencias

Enlaces externos

Sparassodonta
Familias de mamíferos
Mamíferos del Eoceno
Mamíferos del Oligoceno
Mamíferos fósiles de América del Sur

Proborhyaenidae


An Coix gasteenii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Bryan Kenneth Simon. An Coix gasteenii in nahilalakip ha genus nga Coix, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Coix

Coix gasteenii


Ludwig Georg Karl Pfeiffer (født 4. juli 1805 i Kassel, død 2. oktober 1877 sammesteds) var en tysk læge og naturforsker.

Pfeiffer studerede medicin i Göttingen og Marburg, virkede fra 1826 som praktiserende læge i sin fødeby og rejste 1831 til Warszawa som stabslæge; snart opgav han dog denne virksomhed for ganske at hellige sig videnskaben. Som zoolog beskæftigede han sig især med molluskerne og udgav adskillige dygtige og til dels smukt illustrerede arbejder over denne dyreklasse. Hans fleste afhandlinger er optagne i det af ham og Karl Theodor Menke redigerede "Zeitschrift für Malakozoologie", som fra 1854 fortsattes under Titelen: "Malakozoologische Blätter". Også som botaniker publicerede han en række ansete arbejder, for eksempel Abbildungen und Beschreibungen blühender Kakteen (1843—50).

Kilder

Zoologer fra Tyskland
Botanikere fra Tyskland
Militærlæger
Læger fra Tyskland
Faglitterære forfattere fra Tyskland
Tysksprogede forfattere
Tyskere i 1800-tallet
Personer fra Kassel

Ludwig Georg Karl Pfeiffer