Mehen is a board game which was played in ancient Egypt. The game was named in reference to Mehen, a snake deity in ancient Egyptian religion.

History
Evidence of the game of Mehen is found from the Predynastic period dating from approximately 3000 BC and continues until the end of the Old Kingdom, around 2300 BC. Aside from physical boards, which mostly date to the Predynastic and Archaic periods, a Mehen board also appears in a picture in the tomb of Hesy-Ra, and its name first appears in the tomb of Rahotep. Other scenes dating to the Fifth Dynasty of Egypt and Sixth Dynasty of Egypt show people playing the game. No scenes or boards date to the Middle Kingdom of Egypt or New Kingdom of Egypt, and so it appears that the game was no longer played in Egypt after the Old Kingdom. It is, however, depicted in tombs of about 700, because the tomb decorations are copied from Old Kingdom originals.

Mehen also appears to have been played outside of Egypt. It appears alongside other boards displaying the game of senet at Bab 'edh Dhra and in Cyprus. In Cyprus, it sometimes appears on the opposite side of the same stone as senet, and those from Sotira Kaminoudhia, dating to approximately 2250 BC, are the oldest surviving double-sided boards known. Mehen survived in Cyprus longer than in Egypt, showing that the game was indigenized upon its adoption into the island's culture.

The rules and gameplay of Mehen are entirely unknown.

Equipment

In Egypt, the gameboard depicts a coiled snake whose body is divided into rectangular spaces. Several boards have been found with different numbers of segments, without distinguishing marks or ornamentation. In Cyprus and the Levant, the games take the form of a spiral of depressions, sometimes with the central or outer depressions differentiated by their larger size. These also display a variable number of depressions. The variability suggests that the number of segments was of little importance to the game. Objects associated with the board may or may not be playing pieces. From archaeological evidence, the game seemed to have been played with lion- or lioness-shaped pieces, in sets of three or as many as six, and a few small spheres (marbles or balls).

See also
Phaistos Disc
Senet
Hyena chase, North African race game using near identical equipment

References

Sources
 Piccione, Peter A. (1991). Mehen, Mysteries and Resurrection. pp. 43–52.
 Rothöhler, Benedikt (1997). Ägyptische Brettspiele außer Senet, unveröffentlichte MA-Thesis. Philosophische Fakultät I der Bayerischen Julius-Maximilians-Universität, Würzburg. pp. 10–23. pdf file
 Tyldesley, Joyce A. (2008). Egyptian Games and Sports (= Shire Egyptology, Band 29). Osprey Publishing. pp. 15–16. .
 Tyldesley, Joyce A. (2010). The Penguin Book of Myths and Legends of Ancient Egypt. Penguin UK, Oxford. pp. 92–93. .

External links

Traditional board games
History of board games
Ancient Egyptian culture
African games
Egyptian inventions

Mehen (game)


مازرو ماور  (مواليد 8 أغسطس 1958) عازف بوق وملحن إيطالي. ولد بمدينة تريستي يوم 8 هانيبال (أغسطس) 1958 ف، ماورو ماور يعتبر أحد أكبر عازفي البوق في إيطاليا.

فاز بمسابقة البوق الأول بالفرقة الموسيقية الوطنية بمدينة تولوز بقيادة بلاسون وانطلق في رحلة فنية طويلة في الولايات المتحدة وكندا والنمسا وألمانيا وإيطاليا في حين تعاون مع كبار عازفي آلة الأورج وفرق موسيقية أخرى، كما واصل دراسته لدي جامعة «نورث وسترن يونيفيرسيتي- شيكاغو» مع موسيقاريين بحجم هيرست، تشيكووكيس وياكويس.

في عام 1981 تحصل علي الميدالية الذهبية في المسابقة الدولية بتولوز، وبعد مرور سنة تحصل علي جائزة بريكس بمعهد الموسيقي في باريس وبعدها مباشراً مسابقات مدينة ليل والأوبرا روما ومسرح سان كارلو بنابولي والأكاديمية الوطنية لسانتا سيسيليا.

خلال مسيرته عزف في أهم وأشهر القاعات الموسيقية في العالم: قاعة كارنيجي ومركز لينكولن في نيويورك، وصالة هوليوود في لوس أنجلس، قاعة السمفونية بوسطن، قاعة سانتوري بطوكيو، وصالة هرقل في مدينة موناكو بألمانيا، دار فيستيسبيل بفيينا، قاعة بلايل بباريس، مركز سيول للفنون، وفي إيطاليا أجرى حفلات موسيقية في قاعة المحاضرات الجديدة لسانت سيسيليا بروما، صالة فينيتشي باليندقية، مسرح لاسكالا بميلانو، مؤخراً عزف بصالة نيرفي بالفاتيكان في حضور البابا، وقد تجاوز الجمهور 8.000 شخص.
في عام 2008 ف، تحصل علي جائزة أورد للمسيرة الفنية ومنح لقب التميز للفارس الفخري بوسام الأستحقاق للجمهورية الإيطالية.

يشارك مع أوركسترا ديل اوبرا، أوركستا ناسيونال دي فرانس، أوركسترا راديو دي فرانس مع مجموعات مثل نوفا، لي سوليت دي فرانس، ايركام، الكوالرتيتوالأيطالي الجديد مع عازفين فرديين مثل هندريكس ايزوار، تيبود، فالدامبريني وسكوت، عادة يقوده موسيقاريون أمثال لايكاردو موتي، ليونارد برينستين، بير بولي، ولورين مازيل.
في السابق أدي لماستر كلاس بأكاديمية الموسيقي تشاكو فيسكي في موسكو وجامعة ميجيل في كندا وأكاديميات فلورنسا وروما وباليرمو وكان محاضر للدورة العليا في أكاديمية سانتا سيسيليا في روما.

يعتبر ماورو ماور عازف بوق فردي وأيضاً ضمن اوركسترا ذات شهرة عالمية وقد كرس حياته لتأليف الموسيقي للمسرح والسينما والتلفزيون، حضوره بات بارزاً في أكثر من مائة فيلم، من الموسيقي المؤلفة من قبل: أورتولانو، بيوفاني، موريكوني، ديليرو، قولد سميث وزامبريني.
عرف ماورو ماور العالم أجمع لبراعته في مزج الألوان، ورصيده الفني شمل سلسلة تبدأ من الحفلات الباروكية إلى الكلاسيكية حتى تصل إلى المعاصرة وموسيقى الأفلام، وعطائه اللامحدود في مجال الموسيقي مكنه من العزف مع جلوريا جينور، لاتشيدو دامينقو، وعازفوا إقليم فينيتوا لفرقة كلاوديوا سيموني.

أعمال يكرّر إلى ماورو ماور
 E. إنيو موريكوني: Ut (1991) per tromba e orchestra
 E. إنيو موريكوني:Quarto Concerto (1993) per organo, due trombe, due tromboni e orchestra
 M. Théodorakis:Adagio per tromba e orchestra d'archi
 S. Bussotti: Solfeggio in re della Regina per piccola tromba
 F. Grillo: Sol e Eius Umbra (1981) per tromba e contrabbasso
 F. : Atmosfere delle Notti Bianche di S. Pietroburgo (1987) op. 279 per tromba e orchestra
 A. D'Antò: Alone away (1988) per tromba sola
 D. Nicolau: Pathopoiia op.86 (1988) per tromba e percussioni
 W. Dalla Vecchia: Ouverture per tromba e orchestra d'archi
 R. Gervasio: Variazioni sulla "Preghiera del Mose" di Rossini per tromba e organo
 G. Farace: Cuor di Pagliaccio per flicorno e quartetto di sassofoni
 F. : Concerto op. 324 (1990) per tromba e archi
 V. Mortari: Divertimento (1990) per tromba e cello
 E. زانوني: Cadencia y Seguidilla per tromba e pianoforte
 E. زانوني: Sarabande Lyrique per tromba e pianoforte
 L. Ronchetti: Deserti per tromba e nastro magnetico
 G. Baldi: The Ancient City (1992-93) per sette trombe, pianoforte e percussioni
 F.E. Scogna: Trame (1993) per tromba sola
 R. Vlad: Melodie e Squilli (1993) per tromba e pianoforte
 J. Dashow: Morfologie (1993) per tromba e computer
 E. Chasalow: Out of Joint (1994) per tromba e suoni elettronici
 R. De Rossi Re: Quarto Nero per tromba e organo
 D. Nicolau: Rug Maur Short Music op. 89 per tre trombe e percussioni
 D. Nicolau: Ariette op.72 per tromba sola
 R. Chiesa: Kaddish (1998) per tromba sola
 P. Thilloy: Le Labyrinthe ou Le Chemin de Jerusalem (2000) per tromba, trombone e orchestra d'archi
 M. Frisina: Hymnus per tromba e organo
 M. Frisina: Suite Giovanni Paolo II per tromba e organo
 M. Sofianopulo: Varianti "Dal Tuo Stellato Soglio" (2004) per tromba e organo
 M. Pagotto: No More Seasons (2009) per tromba e pianoforte

الألبومات
 2008: On the Wings of Love, Solisti Veneti dir. C. Scimone, J.J. Mouret Due Sinfonie per tromba e archi Mauro Maur solista FABULA CLASSICA #12076-2
 2003: Concerto per Alberto, omaggio all'arte di بييرو بيتشيوني
 2001: A. Vivaldi Juditha Triumphans, Solisti Veneti dir. C. Scimone Warner Fonit #8573 85747-2
 2001:From the Screen to the Stage Rota & Morricone, I Filarmonici Italiani Denon #COCQ 83538
 1996: Mauro Maur e i suoi Solisti: Sony Columbia #COL 485352-2
 1994: Una Tromba in scena Mauro Maur Iktius Milano #C009P
 1993: La Tromba Classica Contemporanea : musiche di إنيو موريكوني، Flavio Emilio Scogna, Lucia Ronchetti, Aldo Clementi, Fabrizio De Rossi Re, Sylvano Bussotti, ميكيس ثيودوراكيس، Roman Vlad, James Dashow BMG #74321-16825-2
 1993: Torelli: Concerti, Sinfonie e sonate per tromba, archi e basso continuo RS-Darpro #6367-07
 1993: L'Orchestra Classica Contemporanea BMG #74321-17516-2
 1993: In the Line of Fire: musiche di إنيو موريكوني SONY #B000008GT8
 1992: City of the Joy: musiche di إنيو موريكوني EPIC SOUNDTRAX #EK 52750
 1991: Voyage of Terror: musiche di إنيو موريكوني BMG Ariola #OST 101
 1989: Improvvisto dell'Angelo: Mauro Maur tromba Luigi Celeghin organo Casa Musicale Bongiovanni
 1985: Orchestre Champetre 1900: Mauro Maur cornetta FR3 #BZ 62004
 1984: Sonates et Concertos pour trompette: musiche di Corelli, Manfredini, , هنري برسل، غيورغ فيليب تيليمان Orch. de Chambre de Picardie dir. J.P. François soloista Mauro Maur Jacinthe #N84.25.001

مراجع

وصلات خارجية
 Giulietta Masina «Il Corriere della Sera», 24 marzo 1994
 Mauro Maur «Diocesi di Roma»
  Youth Orchestra of the Americas
  Mauro Maur and Francoise Gadbois ; Italian Cultural Institute in Montreal
  ؛ Italian Cultural Institute in Egypt

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من ترييستي
إنيو موريكوني
خريجو جامعة نورث وسترن
عازفو بوق إيطاليون
عازفو بوق ذكور
ملحنون إيطاليون
ملحنون وملحنات إيطاليون
مواليد 1958
مواليد في ترييستي
موسيقيون كلاسيكيون إيطاليون
خريجو معهد باريس للموسيقى

ماورو ماور


An Trichotosia hirsutipetala in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Oakes Ames, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni André Schuiteman och De Vogel. An Trichotosia hirsutipetala in nahilalakip ha genus nga Trichotosia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichotosia

Trichotosia hirsutipetala


Pfeffer es un apellido alemán que significa "pimienta" y puede referirse a:
 Franz Felix Pfeffer von Salomon
 Fritz Pfeffer
 Karl Pfeffer-Wildenbruch
 Wilhelm Friedrich Philipp Pfeffer

 Hasenpfeffer

Pfeffer


Lanark dans le Lanarkshire était un Burgh royal qui a élu un Commissaire au Parlement d'Écosse et à la Convention des États.

Après les Actes d'Union de 1707, Lanark, Linlithgow, Peebles et Selkirk ont formé le district de Lanark, envoyant un membre à la Chambre des communes de Grande-Bretagne.

Liste des commissaires de burgh

 1661–63, 1665 convention, 1667 convention, 1669–74: Patrick Bissett, bailli
 1678 convention: Thomas Stoddart
 1681–82: William Wilkie, commissaire, bailli
 1685: James Weir, marchand
 1686: James Hair
 1689 convention, 1689–1702: Thomas Hamilton, bailli
 1702–07: William Carmichaell, avocat

Références

Article connexe
 Liste des circonscriptions au Parlement d'Écosse au moment de l'Union

Circonscription du Parlement d'Écosse (jusqu'en 1707)
Politique dans le South Lanarkshire

Lanark (circonscription du Parlement d'Écosse)


Inklinacija (lat. inclinatio: naginjanje) može značiti:
 inklinacija je općenito kut između ravnine u kojoj se nalazi putanja tijela i neke referentne ravnine.
 inklinacija u geofizici ili magnetska inklinacija je kut što ga slobodno obješena magnetna igla zatvara s vodoravnom ravninom. Inklinacija je pozitivna kada je sjeverni kraj magnetne igle priklonjen pod obzor (horizont), inače je negativna. Linije koje na zemljopisnoj karti spajaju mjesta jednakih vrijednosti magnetske inklinacije nazivaju se izokline, a linija koja spaja točke inklinacije 0° naziva se aklina (aklinički magnetski ekvator). Od akline inklinacije raste prema sjevernom magnetskom polu, gdje je +90°, a opada prema južom magnetskom polu, gdje je –90°.
 inklinacija orbite u astronomiji je nagib ravnine planetne putanje, to jest kut što ga ravnina u kojoj se planet giba zatvara s ravninom ekliptike. Na primjer, inklinacija je Merkura 7,005°, Venere 3,394 58°, Marsa 1,850°, Jupitera 1,305°, Saturna 2,485 24°. Kod prirodnih satelita inklinacija je kut što ga ravnina u kojoj se satelit giba zatvara s ekvatorskom ravninom planeta. Na primjer, inklinacija Mjeseca je 5,145°.
 inklinacija (etika)

Izvori

Inklinacija


Roseburg er en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Büchen under Kreis Herzogtum Lauenburg. Kreis Herzogtum Lauenburg ligger i delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Kommunen ligger ved Elbe-Lübeck-Kanal ca. 17 km nord for Lauenburg og omkring 38 km øst for Hamborg. Byen har station på jernbanen mellem Lübeck og Lüneburg, og i den nordlige del af kommunen går den øst-vest gående motorvej A 24 mellem Hamborg og Berlin.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Herzogtum Lauenburg

Roseburg (Slesvig-Holsten)


Das Mintabie-Opalfeld ist eines der großen Opalvorkommen in Australien. Es ist etwa 200 km² groß und befindet sich in South Australia in Australien, etwa 25 Kilometer von Marla und 980 Kilometer von Adelaide entfernt. Etwa 25 Kilometer von dem Opalfeld entfernt befinden sich eine Siedlung mit etwa 200 bis 250 Bergarbeitern und der Lake Mintabie. Über das Mintabie-Opalfeld halten die Aborigines der Anangu einen Native Title.

Das Mintabie-Opalfeld liegt an den Grenzen des Eromanga-Beckens, das vor etwa 1,5 Milliarden Jahren entstand und aus Graniten und Gneisen besteht. An den westlichen Grenzen liegen die Sedimente des Officer-Beckens, das aus über 500 Millionen Jahre alten Sandsteinen, Quarziten und Tonsteinen besteht. Die Sedimentgesteine bildeten Hügel wie die Mount Johns Range bei Marla. Die Opale von Mintabie kommen in einem Sandsteinkomplex vor.

Die Geologie von Mintabie unterscheidet sich von den anderen Opalfeldern in Australien, da die Opale in Gesteinen aus dem Paläozoikum liegen. Die Opale treten in Gesteinsstrukturen unterhalb der Schichten der frühen Kreide auf, die aus dem Ordovizium stammen. Die Opale werden oberflächennah bis zu einer Tiefe von 30 Metern abgebaut.

Um 1920 fand Larry O'Toole den ersten Opal in Mintabie. Dieser Fund machte klar, dass die Aborigines, die schon früher Schwarzopale verkauften, die solchen aus dem Gebiet von Coober Pedy glichen, aus Mintabie kamen.

Die Opalsucher, die nach dem Ersten Weltkrieg in das Gebiet von Mintabie eindrangen, hatten kein schweres Gerät zur Opalsuche, und der Sandstein widersetzte sich dem Abbau, weil er wesentlich fester als der von Coober Pedy war. Erst in den 1970er Jahren kam es zu einem Run auf Mintabie. Eingesetzt wurden dabei vor allem Planierraupen, die in der Lage sind, tief zu schürfen.

1986 produzierten die Mintabie-Opalfelder erstmals seit 65 Jahren mehr Opale als die von Coober Pedy.

Einzelnachweise

Geographie (South Australia)
Geologie Australiens
Opalfeld in Australien
Anangu Pitjantjatjara Yankunytjatjara

Mintabie-Opalfeld


ගුරුත්වජ ක්ෂේත්‍රය යනු අවකාශයේ ඕනෑම ස්ථානයක ඇති ඒකක ස්කන්ධයක් මත ඇතිවන ගුරුත්වජ බලය පැහැදිළි කරන දෛශික ක්ෂේත්‍රයකි. මෙම අගය එම අවස්ථාවේ ඇති ගුරුත්වර ත්වරණයට සමාන වේ.

මෙය වස්තූන් දෙකකට වඩා වැඩි ගණනක් භාවිතා වන විට (පොළව හා චන්ද්‍රයා අතර පවතින රොකට්ටුවක් මෙන්) අවශ්‍ය වන දෛශික ආකාරයෙහි සාධාරණීකරණය කළ ආකාරයකි. වස්තූන් දෙකක් සඳහා (පළමු වස්තුව වශයෙන් පොළවද, දෙවැනි වස්තුව වශයෙන් රොකට්ටුව ද) r12 වෙනුවට r වශයෙන් ද m2 වෙනුවට m ව‍ශයෙන් ද යොදා ගෙන ගුරුත්වජ ත්වරණය g(r) ලෙස පහත සඳහන් ලෙස අර්ථ දක්වයි.

එනිසා

ලෙස දැක්විය හැක.

මෙම සමීකරණය ක්ෂේත්‍ර සාදන වස්තූන් මත පරායත්ත වේ. ක්ෂේත්‍රයේ ඒකක ත්වරණයේ ඒකක වේ. SI ඒකකවලින් ms-2 වේ.

ගුරුත්වජ ක්ෂේත්‍රය ද සංස්ථිතික වේ. එනම් යම් ස්ථානයක සිට වෙනත් ස්ථානයකට ගුරුත්වජ බලය මගින් කෙරෙන කාර්ය එහි ගමන් මාර්ගයෙන් ස්වායත්ත වේ. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස V(r) වශයෙන් ගුරුත්වජ විභව ක්ෂේත්‍රයක් පවතී.

m1 යනු ලක්ෂීය ස්කන්ධයක් හෝ ඒකාකාරී ලෙස ස්කන්ධ ව්‍යාප්තියක් සහිත ගෝලයක් නම් ගෝලයෙන් පිටත බල ක්ෂේත්‍රය g(r) සමාවර්තනික වේ. එනම් ගෝලයේ කේන්ද්‍රයේ සිට වූ දුර (r) මත පමණක් රඳා පවතී.

ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යා‍ව

ගුරුත්වජ ක්ෂේත්‍රය


Fabrice Hervieu, né le  à Boulogne-Billancourt (Hauts-de-Seine), est un journaliste, auteur et éditeur français, expert des systèmes éducatifs et de l'égalité des chances.

Biographie

Un observateur du système éducatif français
Fabrice Hervieu est diplômé de l'université Paris-Nanterre (UPN) et du Centre de formation des journalistes de Paris (CFJ). Spécialisé sur les domaines de l'éducation, de l'enseignement et de l'égalité des chances, il travaille d'abord dix ans à Paris comme journaliste pour différentes rédactions de la presse magazine spécialisée, comme Phosphore, Enfant d'abord, Le Monde de l'éducation, Psychologies, Sciences humaines, Marianne et Le Monde diplomatique pour ensuite occuper le poste de rédacteur en chef de la revue L'École des parents.

De l'international à l'interculturel
Il mène des enquêtes sur les systèmes éducatifs étrangers à Rio, Berlin, Hong-Kong, San Francisco, La Havane, Parakou (Bénin), Moscou, Bangalore, Darwin, Belfast, Amsterdam, Dakar, Louvain-La-Neuve et Rurutu (Polynésie française).

Il réalise des missions de consultance pour les Nations unies, notamment pour l'Unesco et l'Unicef en Afrique de l'Ouest (Sénégal, Côte d'Ivoire, Mali). Par ailleurs, il devient rédacteur en chef Société de l'hebdomadaire Jeune Afrique. De cette expérience africaine, il publie une encyclopédie sur les 54 pays du continent intitulée L'Afrique. De l'Algérie au Zimbabwe (Gallimard Jeunesse, 2014). Un documentaire grand format incluant des éléments historiques, géographiques, culturels et journalistiques, qui a pour ambition de présenter le continent dans toute sa richesse, sa diversité et sa complexité à un public de lycéens et d'étudiants.

La transmission, une thématique centrale
Auteur d'une dizaine de livres, il publie le Guide du jeune enseignant aux éditions Sciences humaines qui connaît sa sixième réédition en 2019. Outil de travail des enseignants qui débutent le métier, l'ouvrage livre les bonnes pratiques et les références pédagogiques pour faire face à la situation d'enseignement. Il fait paraître Une grande école pourquoi pas moi ? Le droit au mérite (Armand Colin, 2011) pour le compte de l'ESSEC Business School, un ouvrage sur l'utilité et le succès des dispositifs d'égalité des chances en France. Où comment rendre possible des parcours d'excellence pour des jeunes qui n'auraient jamais imaginé les atteindre et faire en sorte que le droit au mérite redevienne réalité. Á ce titre, il intervient plusieurs années de suite comme formateur dans le programme Cap ESSEC (2011-2013), un dispositif mis en place par la grande école de management pour faire réussir les jeunes méritants de milieu populaire.

Il est aussi l'auteur d'Une boussole pour la vie. Les nouveaux rites de passage (Albin Michel, 2005), préfacé par l'ethnopsychiatre Tobie Nathan, un essai qui milite pour la réintroduction de l'initiation et de l'expérientiel dans nos approches éducatives contemporaines trop axées sur l'instruction. Pour donner la possibilité aux nouvelles générations de traverser un monde chargé de sens à l'aide d'expériences fortes et positives adaptées à notre époque et destinées à les faire grandir.

En 2018, il cofonde Le Grand Saut, la première maison d'édition dédiée à la réussite des jeunes méritants dans l'enseignement supérieur grâce aux soft skills. Résidant entre la France et l'Afrique de l'Ouest, en partenariat avec des centres de recherche universitaires, il opérationnalise aujourd'hui des solutions concrètes et durables pour contribuer à réparer l'ascenseur social.

Vie privée
Fabrice Hervieu est descendant direct de Philippe-Laurent Hervieu, titulaire de la Légion d'honneur et fait baron de l'Empire à la suite de la bataille de Wagram (1809), étant reconnu pour ses hauts faits d'arme lors des campagnes napoléoniennes  en Italie, Égypte, Autriche, Prusse, Pologne, Allemagne et Russie. Il est le petit-fils de Louis Hervieu, architecte, et fils de Jean-François Hervieu, architecte et compositeur.

Il est marié à l'entrepreneure Khady Touré Hervieu, fille de l'ancien ministre du Commerce du Sénégal Abdourahmane Touré, avec laquelle il a cofondé la maison d'édition Le Grand Saut - Le Laboratoire de l'ascenseur social.

Ouvrages

Publications
 Guide du jeune enseignant, Sciences humaines,  (2019)
 Une grande école, pourquoi pas moi ? Le droit au mérite, Armand Colin (2011)
 Une boussole pour la vie. Les nouveaux rites de passage, Albin Michel (2005)
 Pupitres de la Nation, Alternatives,  (1997)
 Demain, je serai journaliste, Gallimard Jeunesse (1999)
 L'Afrique. De l'Algérie au Zimbabwe, Gallimard Jeunesse,  (2014)
 Dakar, l'insoumise, Autrement (2008)
 Aujourd'hui au Sénégal, Gallimard Jeunesse (2005)
 Hoy dia en Senegal, Ediciones SM, Espagne (2007)
 Made in Dakar. Actualité de la culture sénégalaise, La Rochette, Sénégal (2011)
 Trente leçons d'hospitalité sénégalaise, Alternatives (2008)

Contributions à des ouvrages collectifs
 L'Atlas de la Révolution française, tome 4 : Le territoire, EHESS (1989)
 Ainsi change l'école, Autrement (1993)
 La Franc-maçonnerie, Desclée de Brouwer (1996)

Notes et références

Liens externes

Journaliste française du XXe siècle
Écrivain français du XXe siècle
Éditeur français du XXe siècle
Journaliste française du XXIe siècle
Écrivain français du XXIe siècle
Éditeur français du XXIe siècle
Naissance en octobre 1964
Naissance à Boulogne-Billancourt

Fabrice Hervieu


Catolicato de Todos os Armênios ou Santa Sé de Echemiazim (armênio: Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին, romanizado:  Mayr At'oř Surb Ēĵmiatsin) é a Sede espiritual e administrativa e Sé Matriz da Igreja Apostólica Armênia, estabelecida em 301 d.C. Está sediada em torno da Catedral de Echemiazim em Valarsapate (Echemiazim), Armênia e é a Sé do Patriarca Supremo e Católico de Todos os Armênios, o Primaz da Igreja.

História

Origens
Oficialmente o Catolicato do Armênia foi estabelecido em 301-303.

Quando o Rei Tirídates III fez do Cristianismo a religião do Estado da Armênia entre 301 e 314, não era uma religião inteiramente nova lá. Ele penetrou no país pelo menos desde o , e pode ter estado presente ainda mais cedo.

Tiridates nomeou Gregório como Católico da Igreja da Armênia e o enviou a Cesareia para ser consagrado. Em 302, Gregório recebeu a consagração como bispo dos armênios de Leôncio de Cesaréia. Ao retornar, Gregório derrubou santuários de ídolos, construiu templos e mosteiros e ordenou muitos padres e bispos. Enquanto meditava na antiga capital de Valarsapate, Gregório teve uma visão de Cristo descendo à terra e golpeando-a com um martelo. Daquele lugar surgiu um grande templo cristão com uma enorme cruz. Ele estava convencido de que Deus pretendia que ele construísse o principal templo armênio ali. Com a ajuda do Rei, ele o fez de acordo com sua visão, renomeando a cidade Echemiazim, que significa "o lugar da descida do Unigênito".

Inicialmente, a Igreja Armênia participou do mundo cristão mais amplo e foi sufragânea da Metrópole de Cesaréia (segundo fontes bizantinas, mas não armênias).

Com o estabelecimento do Catolicato, todas as comunidades cristãs armênias da Armênia Maior e Menor ficaram sob os cuidados do Católico. As Igrejas Georgiana e Albanesa foram "cuidadas" por ele, mas no início do séc. VII a Igreja Georgiana foi separada da Igreja Armênia e convertida em calcedônia, enquanto a Igreja Albanesa foi "armenizada" e mais tarde continuou como Catolicato de Ganzasar (até 1813, quando foi renomeado para metrópole, e suas dioceses ficaram sob a subordinação de Echemiazim). O Catolicato de Todos os Armênios existe desde o , quando as sés diocesanas se formaram na Armênia em diferentes épocas e os catolicatos rivais, assim como muitas dioceses da diáspora armênia, gradualmente reconheceram sua supremacia. Além dos assuntos religiosos, o Catolicato de Todos os Armênios participou da vida nacional, cultural, legal, econômica e muitas vezes política, e durante séculos assumiu a importante missão de sobrevivência da nação na ausência de um Estado.

Em 485, o catolicato foi transferido para a nova capital Dúbio. No  mudou-se de Dúbio para Zor e depois para Altamar (927), para Arlina (947) e para Ani (992). Após a queda de Ani e do Reino Bagrátida da Armênia em 1045, massas de armênios migraram para a Cilícia. O catolicato, junto com o povo, instalou-se ali. Em 1441, um novo Católico de Todos os Armênios foi eleito em Echemiazim na pessoa de Ciríaco I de Virape da Armênia.

Estrutura
A estrutura organizacional da Sé de Echemiazim é composta por órgãos espirituais e administrativos que representam a autoridade da Igreja Armênia, como se segue:

Assembleia Eclesiástica Nacional
Órgão legislativo supremo presidido pelos Católico de Todos os Armênios. Os membros da Assembleia Eclesiástica Nacional são eleitos pelas Assembleias Diocesanas individuais. A Assembleia Eclesiástica Nacional elege os Católicos de Todos os Armênios.

Conselho dos Bispos
Órgão administrativo-deliberativo presidido pelos Católicos de Todos os Armênios. Faz sugestões sobre questões dogmáticas, religiosas, eclesiásticas, paroquiais e canônicas a serem discutidas como itens da agenda da Assembleia Eclesiástica Nacional.

Supremo Conselho Espiritual
É o mais alto órgão executivo da Igreja Armênia e é presidido pelo Católico de Todos os Armênios. Os membros do Conselho podem ser eleitos pela Assembleia Eclesiástica Nacional ou nomeados pelos Católico de Todos os Armênios. O Católico de Todos os Armênios, Sua Santidade Jorge V estabeleceu o Conselho Espiritual Supremo em 1.º de janeiro de 1924, para substituir o Sínodo dos Bispos.

Assembleia Diocesana
É o mais alto órgão legislativo (canônico) de cada Diocese e é chefiado pelo Primaz da Diocese. Os delegados diocesanos (representantes de cada comunidade paroquial) elegem os delegados à Assembleia Eclesiástica Nacional, os membros do Conselho Diocesano, bem como discutem e decidem sobre questões administrativas dentro da Diocese, como comissões, orçamentos, construção, etc. Em algumas Dioceses , a Assembleia Diocesana elege o Primaz da Diocese.

Conselho Diocesano
É o mais alto poder executivo de uma diocese, presidido pelo Primaz da Diocese. Regula a atividade administrativa interna da Diocese sob a direção do Primaz. A Assembleia Diocesana elege os membros do Conselho Diocesano.

Irmandade Monástica
Composta pelo clero celibatário do mosteiro que é liderado pelo Abade. Atualmente, existem três irmandades na Igreja Armênia - a Irmandade da Santa Sé de Echemiazim, a Irmandade de São Tiago no Patriarcado Armênio de Jerusalém e a Irmandade da Sé da Cilícia. Cada sacerdote celibatário armênio torna-se membro da irmandade na qual estudou e se ordenou na jurisdição da qual serviu. A irmandade toma decisões sobre os assuntos internos do mosteiro. Cada irmandade elege dois delegados que participam da Assembleia Eclesiástica Nacional.

Assembleia Paroquial
É a assembleia geral da comunidade presidida pelo pastor espiritual. A Assembleia Paroquial elege ou nomeia os membros da Junta Paroquial e os representantes ou delegados à Assembleia Diocesana.

Junta Paroquial
É o órgão executivo-administrativo da comunidade. É presidida pelo pároco espiritual da comunidade que assume os assuntos administrativos internos da paróquia e se ocupa na realização de suas atividades administrativas e financeiras. Os membros da Junta Paroquial são eleitos ou nomeados na Assembleia Paroquial.

Católico de Todos os Armênios

Karekin II (armênio: Գարեգին Բ) (nascido em 21 de agosto de 1951) é o Católico de Todos os Armênios, o Patriarca Supremo da Igreja Apostólica Armênia, desde 1999.

Ver também

 Igreja Apostólica Armênia
 Catolicato da Grande Casa da Cilícia
 Catolicato de Altamar
 Catolicato de Ganzasar
 Patriarcado Armênio de Jerusalém
 Patriarcado Armênio de Constantinopla
 Diocese Armênia do Brasil

Referências
Cristianismo na Arménia
Sés apostólicas
Igrejas ortodoxas orientais autocéfalas
Igreja Apostólica Armênia
Reino da Armênia (Antiguidade)
Reino da Armênia (Idade Média)

Santa Sé de Echemiazim


Caraipa parvifolia est une espèce d'arbre méconnu, endémique du Nord de la Guyane, appartenant la famille des Calophyllaceae (anciennement des Clusiaceae). C'est l'espèce type du genre Caraipa Aubl..

Statut
Caraipa parvifolia est une espèce déterminante ZNIEFF en Guyane.

Description
Caraipa parvifolia est un arbre ou un arbuste à rameaux rougeâtres.

Ses feuilles sont simples alternes, entières, pétiolées penninervées, tomenteuses-canescentes en dessous, de forme ovales aiguës, avec de courtes stipules opposées et aiguës.
La nervure médiane est unie par de nombreuses nervures secondaires parallèles,

L'inflorescence est un panicule formé de petits bouquets de fleurs formant des grappes au sommet des rameaux.

Les fleurs sont hermaphrodites odorantes.
Les 5 sépales sont velus, imbriqués.
On compte 5 pétales libres.
Les nombreuses étamines ont de longs filets, et des anthères avec le large connectif terminé par une glande.
L'ovaire comporte 3 loges.

Le fruit est une capsule ligneuse, velue-cendrée sub-trigone à acumen incurvé, avec 3 valves persistantes s'ouvrant de haut en bas.

Répartition
Caraipa parvifolia est uniquement connu des forêts du nord de la Guyane (cf. ).

Écologie
Caraipa parvifolia est une espèce encore largement méconnue.

Protologue

En 1775, le botaniste Aublet propose le protologue suivant :

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des plantes décrites par Fusée-Aublet

Liens externes

Calophyllaceae
Espèce de Malpighiales (nom scientifique)
Flore endémique de la Guyane
Dicotylédone de Guyane
Plante décrite par Aublet

Caraipa parvifolia


Agave arcedianoensis ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Agaven (Agave). Ein englischer Trivialname ist "Jalisco Agave".

Beschreibung
Agave arcedianoensis wächst solitär mit einer Wuchshöhe bis 90 cm und ist bis 150 cm breit. Die kräftigen, grünen, variabel angeordneten, lanzettförmigen Blätter sind 60 bis 70 cm lang und 10 bis 12 cm breit. In der Mitte der Blätter sind parallel verlaufende hellgrüne Abdrücke sichtbar. Die Blattränder sind von der Basis bis zur Spitze unregelmäßig gezahnt. Der graue Enddorn wird 2 bis 4 cm lang.

Der traubige, gerade Blütenstand wird 1,8 bis 2 m hoch. Die purpurfarbenen, roten bis grünen zahlreichen Blüten erscheinen am Ende der variabel angeordneten, dichten, kurzen Verzweigungen, die sich von der Basis bis zum Ende des Blütenstandes bilden.

Die länglichen dreikammerigen Kapselfrüchte sind bis 30 mm lang.

Systematik und Verbreitung
Agave arcedianoensis wächst in Mexiko in begrenzten Regionen im Bundesstaaten Jalisco in tropischen Regionen, an felsigen Hängen, und in Waldland in 1250 bis 1400 m Höhe. Sie ist vergesellschaftet mit Agave vilmorinana, Stenocereus dumortieri und verschiedenen Sukkulentenarten.

Die Erstbeschreibung durch Miguel de J. Cházaro Basáñoez, Oscar Manuel Valencia Pelayo und J. Antonio Vázquez-García ist 2007 veröffentlicht worden.

Agave arcedianoensis ist ein Vertreter der Gruppe Marginatae und wächst begrenzt in der Barranca de Colimilla, Tonala Region in Jalisco in Mexiko. Typisch sind die kräftigen, grünen, variabel angeordneten, lanzettförmigen Blätter mit den in der Mitte der Blätter parallel verlaufenden hellgrünen Abdrücken. Die Blattränder sind unregelmäßig fein gezahnt. Der graue Enddorn wird 2 bis 4 cm lang. Agave arcedianoensis ist nahe verwandt mit Agave angustiarum. Jedoch sind Unterschiede in Größe und Blütenstruktur erkennbar.

Einzelnachweise

Agaven
Arcedianoensis

Agave arcedianoensis


Boş küme, matematikte hiçbir ögesi olmayan kümeye verilen addır. Boş kümeyi göstermek için ∅ simgesi kullanılır.

Ancak bir tane boş küme vardır. Bu yüzden ona özel bir ad takılmıştır. Boş kümenin biricik (eşsiz) olduğu rahatlıkla gösterilebilir:

Diyelim en az iki tane boş kümemiz var. Eşküme belitine göre iki küme sadece birinin her bir elemanı diğerinde varsa eşittir. Diğer bir deyişle birinde diğerinde olmayan hiç öge olmaması gerekir. Ancak boş kümelerin hiç ögesi yoktur. Yani biri için, diğerinde olmayan eleman bulunmamaktadır. Demek ki bu iki küme birbirine eşittir, yani tek bir boş küme vardır. Boş küme her kümenin alt kümesidir. Boş kümenin tümleyeni evrensel kümedir.

Kümeler teorisi

Boş küme


Glenea lineatocollis é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae. Foi descrita por James Thomson em 1860.

Referências

Borneo catalog 2005

lineatocollis
Coleópteros descritos em 1860

Glenea lineatocollis


Thyroxine-binding globulin (TBG) is a globulin protein that in humans is encoded by the SERPINA7 gene.  TBG binds thyroid hormones in circulation. It is one of three transport proteins (along with transthyretin and serum albumin) responsible for carrying the thyroid hormones thyroxine (T4) and triiodothyronine (T3) in the bloodstream. Of these three proteins, TBG has the highest affinity for T4 and T3 but is present in the lowest concentration relative to transthyretin and albumin, which also bind T3 and T4 in circulation.  Despite its low concentration, TBG carries the majority of T4 in the blood plasma.  Due to the very low concentration of T4 and T3 in the blood, TBG is rarely more than 25% saturated with its ligand. Unlike transthyretin and albumin, TBG has a single binding site for T4/T3. TBG is synthesized primarily in the liver as a 54-kDa protein. In terms of genomics, TBG is a serpin; however, it has no inhibitory function like many other members of this class of proteins.

Role in diagnosis
Thyroxine-binding globulin tests are sometimes used to find the cause of raised or lowered levels of thyroid hormone. This is done by measuring resin binding to labeled thyroid hormone, which happens only when the labeled thyroid hormone is free.

The patient's serum is mixed with the labeled thyroid hormone; next, the resin is added to the whole mixture to measure the amount of free labeled thyroid hormone.  So, for instance, if the patient is truly hypothyroid, and TBG levels are normal, then there are many sites open for binding on the TBG, since the total thyroid hormone level is low.  Therefore, when the labeled hormone is added, it will bind mostly to the TBG, leaving little of it left for binding to the resin.  In contrast, however, if the patient is truly hyperthyroid, and TBG levels are normal, the patient's endogenous hormone will saturate the TBG binding sites more, leaving less room for the labeled hormone, which allows greater binding to the resin.

In patients who are truly hypo- or hyperthyroid, TBG testing is not very useful.  However, if total thyroid hormone levels point to hypothyroidism or hyperthyroidism in the absence of accompanying symptoms, the utility of TBG testing becomes more evident, since TBG production can be modified by other factors such as estrogen levels, corticosteroid levels, or liver failure.  If, for example, the TBG level is high, which can occur when estrogen levels are high, the TBG will bind more thyroid hormone, decreasing the free hormone available in the blood, which leads to stimulation of TSH, and the production of more thyroid hormone.  In this case, the total thyroid hormone level will be high.  And so, when labeled hormone is added, since TBG is so high, once equilibrium between the binding of endogenous thyroid hormone and the labeled hormone is achieved, less free labeled hormone will be available for uptake into the resin.  On the converse, in the presence of corticosteroids, which lower TBG levels, the total thyroid hormone (bound and free) in the blood will be low.  Thus, when the labeled hormone is added, since so little TBG is available in the blood, after equilibrium is achieved, only a small portion of it will bind, leaving plenty available for uptake by the resin.

Further reading

External links

Blood proteins
Thyroid

Thyroxine-binding globulin


Thorkell, fue un caudillo vikingo y rey de Dublín, por lo menos hasta 1133 cuando los registros históricos hablan de su huida a Escocia debido a las embestidas de los normandos en Irlanda.<ref>The Medieval Irish Annals, Gearoid Mac Niocaill, Medieval Irish History Series, 3, Dublin, (1975)</ref>

Sus tres hijos, Ragnall, Brotar y Hasculf (irlandés: Asgall mac Torcáill'') también fueron reyes de Dublín, los últimos monarcas de la dominación vikinga en la isla.

Según los anales irlandeses, Thorkell y su estirpe tuvieron que competir contra los hiberno-nórdicos de las Hébridas por el control de Dublín.

Referencias

Historia medieval de Irlanda
Reyes vikingos de Dublín
Reyes vikingos del siglo XII

Thorkell de Dublín


Heimweh nach dir, mein grünes Tal ist ein österreichischer Heimatfilm aus dem Jahr 1960. Regie führte Hermann Leitner. Für die Hauptdarsteller Anita Gutwell und Rudolf Lenz, eines der Traumpaare des deutschsprachigen Heimatfilms der 1950er Jahre, war es ihr siebter gemeinsamer Film. Es war ihre letzte Zusammenarbeit.

Der Originaltitel, unter dem der Film auch in Österreich lief, lautet: Mein Vaterhaus steht in den Bergen. Der Film wurde am 21. Dezember 1960 in Würzburg uraufgeführt. In Österreich erlebte er seine Premiere am 13. Januar 1961.

Handlung
Nach vier Jahren Abwesenheit kehrt Gabriela von Hübner als frischgebackene Tierärztin auf den Sonnhof zurück. Ihr Großvater, Wilhelm von Hübner, erzählt ihr, dass es dem Gut in den vergangenen Jahren nicht sehr gut ergangen sei, als sie dem Großvater gegenüber ihre Verwunderung ausdrückt, wie heruntergewirtschaftet alles aussieht.

Als sie bei einem Essen, zu dem ihr Großvater auch den derzeitigen Verwalter Fred Schantl gebeten hat, die katastrophalen Verhältnisse auf dem Hof erneut anspricht, fühlt dieser sich persönlich beleidigt und verlässt unter einer fadenscheinigen Ausrede den Raum. Gabrielas Großvater macht ihr daraufhin Vorhaltungen.

Gabriela stellt bei ihren weiteren Erkundungen auf dem Gut und in der Umgebung fest, dass das einstige Verwalterehepaar Liebmann das Gutsverwalterhaus nicht mehr bewohnt und ist sehr verwundert. Später erfährt sie von den Liebmanns, dass sie das Haus für den neuen Verwalter räumen mussten. Frau Liebmann erzählt ihr unter Tränen, dass ihr Sohn Andreas einen Posten als Verwalter in einem Sägewerk in Kanada angenommen habe und wohl nicht mehr zurückkommen werde.

Schantl hat in der Zwischenzeit eine Verabredung mit dem Bankdirektor des Ortes und schlägt einen Kredit für sich heraus, indem er seine wahren Pläne, warum er das Gut absichtlich herunterwirtschaftet, offenlegt. Es solle nicht des Direktors Schaden sein, wenn er, Schantl, das Anwesen erst einmal in seinem Besitz habe.

Andreas Liebmann in Kanada hat wieder Post von zu Hause erhalten. Er bemerkt zwischen den Zeilen eine seltsame Traurigkeit der Eltern und ist beunruhigt. So entschließt er sich, in der Heimat selbst nach dem Rechten zu sehen und bespricht dies mit der Besitzerin des Sägewerks Draga Adamicz. Draga bittet ihn, schnell zurückzukommen, ihr Interesse an dem tüchtigen Mann ist nicht nur beruflicher Natur.

Liebmann ist bestürzt als er die Eltern nicht mehr im Verwalterhaus, seinem "Elternhaus" findet, sondern in einer weit entfernt vom Dorf liegenden Keusche. Auf dem Weg zu den Eltern begegnet er Gabriela, als beide Schutz vor einem Regenguss unter einem Heuschober finden, und natürlich kommen sie ins Gespräch. Gabriela erkennt sehr schnell den ehemaligen Gutsverwaltersohn Anderl Liebmann wieder. Beide mögen sich sofort.

"Unser Anderl" kann Frau Liebmann nur schluchzend stammeln, als ihr Sohn durch die Tür tritt und auch der Vater kann seine große Freude kaum verbergen. In einem Gespräch klären ihn die Eltern darüber auf, wie es dazu kam, dass sie das Gut verlassen mussten. Schantl hat dafür gesorgt. Dort erfährt er auch, dass Schantl vor seiner Tätigkeit auf dem Sonnhof Verwalter bei Herrn von Sommersfeld war. Von Sommersfeld und von Hübner hatten oft Streit miteinander, wobei Schantl sich einmal dazwischenstellte, als von Hübner auf Sommersfeld mit dem Gewehrkolben losging. Und dann kam die Nachricht, dass Sommersfeld bei der Jagd tödlich verunglückt sei und sein Universalerbe war Schantl. Dann wurde das kleine Gut von Sommersfeld mit dem großen Sonnhof zusammengelegt, und Schantl wurde der neue Verwalter.

Gabriela hat erneut eine Auseinandersetzung mit ihrem Großvater, der sich seltsamerweise stets vor seinen unverantwortlichen Verwalter stellt. Auf einem Dorffest trifft die junge Frau Andreas wieder und verabredet sich mit ihm für den nächsten Tag zu einem gemeinsamen Spaziergang. Dort öffnet sie ihm ihr Herz und erzählt von ihrem Kummer. Als Andreas ihr verspricht, ihr zu helfen, fällt sie ihm um den Hals und es kommt zum ersten Kuss zwischen den beiden.

Da Gabrielas Großvater nicht will, dass sie sich in die Arbeit des Verwalters einmischt, sieht sie nur den Ausweg, darauf zu verweisen, dass ihr nach dem Erbe ihrer Mutter die Hälfte des Sonnhofes gehöre und sie ihre Hälfte zusammen mit Andreas verwalten möchte. Der Großvater kann und will seiner Enkelin dieses Recht nicht verwehren. Schantl passt das natürlich ganz und gar nicht in seine Pläne. Er versucht Wilhelm von Hübner unter Druck zu setzen, wobei dieser einen Schwächeanfall erleidet. Selbst am Krankenbett hetzt er ihm noch einen windigen Notar auf den Hals, um zu erreichen, dass von Hübner ihm einen bestimmten Teil seines Grundstücks überschreibt.

Anderls Vater erzählt ihm inzwischen von einem Silberbergwerk, das zu Wilhelm von Hübners Besitztümern zählt; er ist sich ziemlich sicher, dass dort noch andere Mineralien wie Magnesium oder Kupfer zu finden sind. Das wäre vielleicht hilfreich, den heruntergewirtschafteten Sonnhof schneller voranzubringen. Bei dieser Gelegenheit erzählt Anderl seinen Eltern, dass er nicht nach Kanada zurückkehren werde, was große Freude bei ihnen auslöst. Andreas will sich den besagten Stollen genauer ansehen und gerät dabei in höchste Gefahr – und wieder hat Schantl seine unsauberen Finger im Spiel. Mit letzter Kraft gelingt es Andreas Liebmann, sich vor den einstürzenden Wassermassen in Sicherheit zu bringen. Dabei kommt es zu einem Missverständnis. Als Gabriela voller Sorge an die Unglücksstelle eilt, sieht sie wie eine fremde Frau "ihren Anderl" umarmt und abküsst. Enttäuscht wendet sie sich ab. Draga Adamicz hat sich nach dem Brief ihres Verwalters, dass er nicht zurückkomme, sofort ins Flugzeug gesetzt, um ihn umzustimmen. Sie ist die "fremde Frau".

Andreas wird von Rosa, der Wirtschafterin auf dem Sonnhof, über ein belauschtes Gespräch informiert, in dem Wilhelm von Hübner dem Pfarrer gegenüber offenlegte, warum Schantl eine solche Macht über ihn hat. Er erfährt, dass von Hübner jemanden erschossen haben soll und Schantl ihn damit erpresst. Andreas will unbedingt herausfinden, was damals wirklich passiert ist und stellt fest, dass Schantl Wilhelm von Hübner eingeredet hat, dass er auf der Jagd von Sommersfeld erschossen habe. Und dass ihm niemand glauben werde, dass er auf Wild gezielt habe, da die stetigen Streitigkeiten zwischen ihm und von Sommersfeld allgemein bekannt gewesen seien. Für sein Schweigen hat er den alten Mann nach seiner Pfeife tanzen lassen. Andreas findet heraus, dass von Sommersfeld in Wahrheit an einem Schlaganfall verstarb. Die Leiche wies keinerlei Schusswunde auf.

Als Andreas die Waffe von Hübners, die Schantl seinerzeit an sich genommen hatte, bei diesem sucht, kommt es zu einem letzten Kampf zwischen ihm und Schantl. Schantl – in die Enge getrieben – will ihn erschießen. Am Ende aber wird Schantl verhaftet und seiner gerechten Strafe zugeführt. Gabriela erkennt ihren Irrtum und meint zu Rosa: "Ich bin ja so glücklich, er hat mich doch lieb". Worauf diese entgegnet: "Schatzl, das weißt erst heut".

Bewegt lauscht nicht nur Wilhelm von Hübner den Worten des Pfarrers als seine Enkelin Gabriela und Andreas Liebmann vor den Traualtar treten. Ein Kinderchor untermalt die festliche Stimmung mit dem Lied "Liebe ist Ewigkeit, Liebe ist Licht".

Produktion

Produktionsnotizen
Der Film wurde von der Produktionsfirma Schönbrunn–Film Ernest Müller Wien in den Ateliers der Wien–Film hergestellt. Die Farbgebung stammt von Agfacolor. Weitere Schreibvarianten des Titels: Heimweh nach dir mein grünes Tal und Heimweh nach dir – mein grünes Tal.

Die Bauten entwarf Theo Harisch, für den Ton waren Herbert Janeczka und Rolf Schmidt-Gentner zuständig.

Musik
Musik und musikalische Leitung Hans Hagen unter Verwendung der Lieder:
 Mein Vaterhaus im grünen Tal – Musik: Gerhard Winkler, Text: F. Weingarten und
 Heimat deine Sterne ... – Musik: Werner Bochmann

Rezeption

Veröffentlichung
Der Film wurde am 1. September 2017 von Alive innerhalb der Reihe "Juwelen der Filmgeschichte" auf DVD veröffentlicht.

Kritik

Weblinks

 Heimweh nach dir mein grünes Tal Illustrierte Film-Bühne Nr. 05585 (Titelbild: Rudolf Lenz, Anita Gutwell)

Einzelnachweise

Filmtitel 1960
Österreichischer Film
Heimatfilm
Liebesfilm
Filmdrama

Heimweh nach dir, mein grünes Tal


La saison 2022 de l'équipe féminine Liv Racing-Xstra est la dix-huitième de la formation. L'effectif connaît de grand changement. Pas moins de huit coureuses sont recrutées, mais elle perd plusieurs leaders avec Lotte Kopecky, Sofia Bertizzolo, Soraya Paladin ou Pauliena Rooijakkers.

La troisième place de Valerie Demey à l'Open de Suède Vårgårda et la victoire sur le championnat de République Tchèque de Tereza Neumanová sont les seuls résultats significatifs de la saison.

Préparation de la saison

Partenaires et matériel de l'équipe
Liv, une marque de cycles du groupe Giant est le partenaire de la formation.

Arrivées et départs
L'effectif connaît de grand changement. Pas moins de huit coureuses sont recrutées.

Au niveau des départs, la leader de l'année précédente Lotte Kopecky quitte l'équipe, tout comme la spécialiste des classiques Sofia Bertizzolo, la puncheuse Soraya Paladin et la grimpeuse Pauliena Rooijakkers. Evy Kuijpers quitte aussi la formation.

Effectifs

Encadrement

Le représentant de l'équipe à l'UCI est Eric van den Boom. Giorgia Bronzini est la directrice sportive.
Elle est assistée d'Hugo Brenders et de Wim Stroetinga et Eric van den Boom.

Déroulement de la saison

Victoires

Sur route

Résultats sur les courses majeures

World Tour

Grands tours

Classement mondial

Références

Liens externes

2022
Équipe cycliste en 2022
Cyclisme aux Pays-Bas en 2022

Saison 2022 de l'équipe cycliste Liv Racing-Xstra


ඇබොට් (Abbott) 1996 දී දක්වන ආකාරයට සුනාමි යනු ජපන් වචනයක් වන අතර එහි අදහස "විශාල වරාය රළ යන්නයි." ඈත මුහුදේ පවතින උඩින් අඩු රළ වරායට පැමි‍ණෙන විට වරායේ පටු ස්වරූපය නිසා උඩින් වැඩි වීම සිදු වේ. මෙය ජපන් ජාතිකයෝ සුනාමි ලෙස හදුන්වති.

 රොජස් සහ ෆිසි විසින් සුනාමි හදුන්වන්නේ උදම් රළ වශයෙනි.

 ටෙල්ෆර්ඩ්ට අනුව සුනාමියක් යනු දිගින් වැඩි උසින් අඩු ගැඹුරු මුහුදේදී සුළු වශයෙන් දැකගත හැකි තරංග විශේෂයකි.

සුනාමි පිළිබඳ වෙබ් අඩවිය සඳහන් කරන්නේ සාගරික ජලකඳ ක්ෂණිකව කැළඹීමකට ලක්වී සිරස්ව නිර්මාණය වන ජල තීරුවක් නිසා සෑදෙන දිය රැල්ලක් හෝ දිය රළ කිහිපයක් එකතු වීමෙන් නිර්මාණය වන තරංග සුනාමි තරංග ලෙසයි.

සුනාමි ඇතිවීමට බලපාන සාධක

 සාගර පතුලේ ඇතිවන භූමිකම්පා
 නායයාම් ඇතිවීම ( උදා: 1958 ඇලස්කාවේ ලිතියා කඳු වල නායයෑමක් නිසා සුනාමි තරංග ඇතිවිය.)
 යමහල් විදාරණය (ගිනි කදු ක්‍රියාකාරිත්වය ) හේතු‍කොටගෙන පිටවන ද්‍රව්‍ය මගින් සාගර තරංග සුනාමි තරංග බවට පත්වීම
 උල්කාපාත කඩාවැටීම හා විශාල හිම කඳු සාගරයට කඩාවැටීමෙන්

සුනාමි පෙරනිමිති

සුනාමියක් පැමිණීමට පෙර බොහෝ විට අනතුරු ඇඟවීම් නොලැබේ. නමුත් සුනාමි සාමාන්‍යනේ හටගන්නේ ජලය ආශ්‍රිත සිදුවන භූමිකම්පාවකින්ය. නොගැඹුරු දියේ හට ගැනීම, වැඩි ප්‍රබලත්වය, ජලයේ ගැඹුර හා ප්‍රමාණවත් ජල ස්කන්ධයක් යන කරුණු සම්පූර්ණ නම් සුනාමියක් ඇති වීමට පුළුවන. ප්‍රබලත්වය 4.2 වූ භූමිකම්පාවක් ඇතිවී විනාඩි 15 තුළ සාමාන්‍යයෙන් ජපානයේ විශාල ප්‍රදේශයක් ජලයෙන් යට කළ හැකි සුනාමියක් ඇති විය හැකිය.

ගොඩබිමට ලඟාවන පළමු සුනාමි තරංගය නිම්නයක් (දෙකිඳ) ආකාර නම් වෙරළාශ්‍රීත ජලය පැහැදිලි ලෙස අඩුවී සාමානයෙන් දියේ ගිලී පවතින ප්‍රදේශ නිරාවරණය වේ. මෙය උවදුරෙන් දුරස්වයාමට පෙර කඩා වදින සුනාමියක පෙරනිමිත්තකි. වෙරළාශ්‍රිතව සිටින පුද්ගලයෙකුට හදිසියේම මුහුද පසුපසට ගමන් කිරීමක් දක්නට ලැබුණොත් (මේ සමඟම චූෂණ ශබ්දයක්ද ඇසුණු බව බොහෝ නොමැරී බේරුණු පුද්ගලයෝ වාර්තා කර ඇත) ඔහුට ගැලවීමට ඇති එකම අවස්ථාව වන්නේ උස් ප්‍රදේශයකට පළා යාම හෝ උස් ගොඩනැගිල්ලක ඉහළ මාලයට නැගීමයි.

2004 දී ඉන්දියන් සාගරයේ ඇතිවූ සුනාමියේදී නැගෙනහිරින් සුනාමි රළවලින් යටවුණු අප්‍රිකානූ හෝ අනෙක් බටහිර වෙරළ වලින් මුහුද පසුපසට යාමක් වාර්තා නොවිණි. එයට හේතුව එම රැල්ලේ ස්වාභාවයයි. එය නැගෙනහිර දෙසින් විභේද රේඛාවට පහළින් ගමන් කළ අතර බටහිරදී විභේද රේඛාවට ඉහළින් ගමන් කළේය. අප්‍රිකාව හා අනෙක් බටහර වෙරළ ගොදුරු වූයේ බටහිරින් ඇතිවූ රළ පහරිනි.

සාගරයේ හටගන්නා සුනාමි තත්ත්වයන්ගෙන් 80% ක්ම ඇතිවන්නේ පැසිෆික් සාගරයේය. නමුත් අභ්‍යන්තර විල් වැනි විශාල ජල ස්කන්ධයක් පවතින ඕනෑම ස්ථානයක සුනාමි ඇතිවිය හැකිය. නායයාම, ගිනිකදු පිපිරීම් හා භූ කම්පන මගින් මේවා ඇතිවිය හැකිය. ඉන්දියන් සාගරයේ ඇති වූ සුනාමිය පිළිබඳව 2008 අප්‍රේල් පළවූ Geogrophical සඟරාවට අනුව 2004 දෙසැම්බර් 26 දින ඉන්දියන් සාගරයේ ඇතිවූ සුනාමිය කලාපයකට බලාපොරොත්තු විය හැකි දරුණුතම සුනාමිය නොවේ. Geophysical journal Juternation හි සම ලේඛක දකුණු කැලිෆෝනියා සරසවියේ සුනාමි පර්යේෂණ ආයතනයේ මහාචාර්ය Cosrs synolakis ට අනුව අනාගතයේ ඇතිවන සුනාමියකින් ඉන්දියන් සාගර කලාපයේ මැඩගස්කරය, සිංගප්පූරුව, සෝමාලියාව,බටහිර ඔස්ට්‍රේලියාව යන රටවලට හානි පැමිණය හැකිය. නත්තල් දිනයට පසුදා සුනාමියෙන් 30,000 පමණ පුද්ගලයන් මියගිය අතර බොහෝ සිරුරු හඳුනාගැනීමට නොහැකි වූ අතර තවත් බොහෝ දෙනෙක් අතුරුදහන් විණි. නිල නොවන වාර්තා වලට අනුව මිලියනයකට ආසන්න ප්‍රමාණයක් මිනිසුන් සෘජුවම හෝ වක්‍රව සුනාමිය හේතුවෙන් මියගොස් ඇත.

සුනාමි ක්‍රියාකාරිත්වයේ ඓතිහාසික තොරතුරු
ලෝකයේ පැරණිම ගොඩගැලීම ලෙස සදහන් වන්නේ මීට වසර 2500 කට පෙරය. රාම-රාවණා යුද්ධයේදී දරුණු යුධ උපකරණ භාවිත කිරීමෙන් හිම දියවී යාම නිසා මුහුද ගොඩගැලීමක් සිදු වු බව සදහන් වේ. මෙම මුහුද ගොඩගැලීම නිසා ධීවර ගම්මාන 470 ක්ද,වරායවල් 970 ක්ද විනාශ වු බව රාජාවලියේ සදහන් වේ. මීට වසර 2000 කට පෙර කැළණි තිස්ස රජ විසින් භික්ෂුවක් මරාදැමු ශාපය නිසා මුහුඳ ගොඩගැලීම සිදු වු බව මහාවංශයේ සඳහන් වේ. සුනාමි පිළිබඳ අන්තර්ජාල‍යෙහි සඳහන් කරන ආකාරයට ක්‍රි:පු:500දී ස්කොට්ලන්තයේ සුනාමි තරංග වල බලපෑමක් සිදු වී අත. අත්ලන්තික් සාගරයේ ඇති වු හදිසි භූ චලනයක් මෙම සුනාමි තරංග නිර්මාණය වීම කෙරෙහි ඉවහල් වී ඇත.

ඉතිහාසය තුළ සුනාමි ක්‍රියාත්මක වු අවස්ථා

සුනාමි අනතුරු ඇඟවීම හා වැළැක්විම

සුනාමියක් වැළැක්වීමට හෝ නිරවද්‍යව අනවැකි පළකිරීමට හෝ නොහැක. අවශ්‍යතරම් විශාලත්වයක් සහිත භූමිකම්පාවක් නිවැරදි ස්ථානයක සිදුවුවද මෙය අපහසුවේ. සාගර විද්‍යාඥයෝ හා භූකම්පන විද්‍යාඥයෝ සෑම භූමිකම්පනයක්ම විශ්ලේෂණය කර වෙනත් සාධක බොහොමයක්ද, සැලකිල්ලට ගෙන එමඟින් සුනාමි අනතුරු ඇඟවීමක් නිකුත් කර සෑම භූමිකම්පනයක්ම විශ්ලේෂණය කර වෙනත් සාධක බොහෝමයක්ද සැලකිල්ලට ගෙන, එමඟින් සුනාමි අනතුරු  ඇඟවීමක් නිකුත් කර යුතු දැයි තීරණය කරතී. නමුත් සුනාමියක් සිදුවීමට ආසන්න වන විට අනතුරු සංඥා බොහෝමයක් ඇති අතර, සුනාමියෙන් සිදුවන හානිය අවම කර ගැනීමට ක්‍රමවේදයන් සකස් කර ති‍බේ. මෙලෙස යොදාගන්නා වැදගත්ම හා නිරතුරුවම නිරීක්ෂණයට ලක්වන පද්ධතිය වන්නේ සාගර පතුලේ පීඩන සංවේදකයයි. මේවා බෝයාවන්ට අමුණා මුහුදේ පිහිටුවා ඇත. මේවා ඉහළ ජල මට්ටමේ පීඩනය නිරතුරුවම නිරීක්ෂණය කරයි.

F= GDb

මෙහි F = ඉහළින් පවතින බලය හෝ පීඩනය වර්ගමිටරය නිව්ටන් මඟින්,

G = ගුරුත්වජ ත්වරණය,

D = ප්ලැස් ඝනත්වය ,

B= ජල මට්ටමේ උස G=9.8ms-2,

d=1.1 Í103 kg m3 හා  h  යනු ජලයේ ගැඹුර මීටර් වලින් ඒ අනුව 5000m ගැඹූරින් පවතින ස්ථානයක පීඩනය වන්නේ  9.8=1.1 Í103 Í5 Í103  හෝ 5.4 Í107 Nm2 හෝ වර්ග මීටරය ටොන් මිලියන 5.7

සුනාමියේ පළමුව පැමිණෙන කොටස රැල්ලේ නිම්නය නම්, ජල තරංගයේ කලාවර්තයට හරි අඩකට කලින් සාගරයේ වෙ‍රළෙන් පසු පසට ගමන් කරයි. වෙරළාශ්‍රීත මුහුදු පතුල නොගැඹුරු  නම් මෙම පසුපසට යාම මීටර් සිය ගණනක් පමණ විය හැක. මෙහිදී අනතුරු පිළිබඳ දැනුමක් නොමැතිවීම හේතුවෙන් කුතුහලයට පත්වන මිනිසුන් වෙරළ ආසන්නයට පැමිණීම හෝ නිරාවණය වු මුහුදේ මසුන් එකතු කිරීමට පෙළඹේ. 2004 දෙසැම්බර් 26 දි ඉන්දියන් සාගරයේ ඇති වු සුනාමියේදී මෙලෙස නිරාවණය වු මුහුදු පතුල විමර්ශනය කිරීමට පුද්ගලයන් බොහෝ ගණනක් පෙළඹුණි. මෙහිදි ගත් ඡයාරූපයක සාමාන්‍යයෙන් ජලයෙන් යටවු ප්‍රදේශවල රැදී සිටින මිනිසුන් හා පසුබිමින් ගලා එන සුනාමි රැල්ල පෙන්වයි. මෙලෙස වෙරළේ රැදි සිටි බොහෝ දෙනෙක් උස්බිම් වෙත පලා යාමට නොහැකි වී මියගියහ.

ජපානයේ කමතුරා මුහුදු බාධකයේ ඇති සුනාමි අනතුරු  ඇඟවීම් සංඥාව 2004 මරොමාඩි යුගයේදී කමතුරාවට බලපෑ සුනාමියකින් Kotoku හි පිහිටි අමිධා බුදුන්ගේ අතිවිශාල ප්‍රතිමාව සෙවන කළ දැව මන්දිරය විනාශ විය. එදා පටන් එම ප්‍රතිමාව එලිමහනේ පවති.

සුනාමි අනතුරු  ඇතිවීම වැඩි ඉඩක් පවතින කලාප සුනාමි හඳුනාගෙන රැල්ල ගොඩබිම‍ට ළගාවීමට පෙර මහජනතාව දැනුවත් කිරීමට සුනාමි අනතුරු  සංඥා පද්ධති භාවිතා කරති. එක්සත් ජනපදයේ පැසිෆික් සාගර සුනාමි ඇතිවීමට හැකියාව පවතින බටහිර වෙරළ තීරයේ මිනිසුන්ට ඉවත්විය හැකි මාර්ග දක්වන පුවරු  සවිකර ඇත.

පැසිෆික් සුනාමි අනතුරු  ඇඟවීම පද්ධතිය හොනලුල මත පදනම් ව ඇත. එය පැසිෆික් ප්‍රදේශයේ ඕනෑම ස්ථානයක ඇතිවන භූමිකම්පනයක් හදුනා ගනී. එහි විශාලත්වය හා තවත් තොරතුරු  මත සුනාමි අනතුරු  ඇගවීම් නිකුත් කෙ‍රේ. මෙහිදි සැලකිය යුතු වැදගත් කරු ණක් වන්නේ පැසිෆික් කලාපය භූකම්පන ක්‍රියාකාරී ප්‍රදේශයක් වුවද සැම භූකම්පනයකින්ම සුනාමි හට නොගනී. මේ නිසා පිගණක භාවිතා කරන්නේ සුනාමි අවදානම අධ්‍යයනය කිරීමට උපකාරීවන මෙවලමක් ලෙසය.

ඉන්දියන් සාගරයේ ඇති වු සුනාමියේ සෘජු ප්‍රතිඵලයක් ලෙස වෙරළාශ්‍රිත ප්‍රදේශවල සුනාමි තර්ජනය පිළිබද නැවත තක්සේරු වක් එක්සත්ජාතීන්ගේ ව්‍යසන අඩුකිරීමේ කොමිසම හා රජයන් මඟින් සිදුකර ඇති අතර ඉන්දියන් සාගරයේ සුනාමි අනතුරු  ඇගවීමට සංඥා පද්ධිතයක් ස්ථාපිත කරමින් පවතී.

සුනාමි අනාවැකි පළකිරිමට පරිඝනක ආකෘති භාවිතා කළ හැක. නිරීක්ෂණ මඟින් පෙන්වා දීඇති පරිදි අනාවැකි පළකෙරු ණු පතුලේ කාලය හා සුනාමිය පැමිණිමේ කාලය අතර වෙනස මිනිත්තු කිහිපයකි. සාගර පතුලේ පවතින සංවේදක මඟින් ලබාගන්න දත්ත හා සුනමි ඇතිවීමට හේතු වු භූකම්පනයේ ස්වභාවය පිළිබද තොරතුරු  සාගර පතුළේ ස්වභාවය (ආගාධ මිතිය) හා වෙරෙ‍ළේ (භූවිෂමතා) මලිව් විස්තරය හෙවත් රු ල්ලේ උස ගණනය කළ හැක. පැසිෆික් සාගර සීමාවේ පවතින සියළුම රටවල් සුනාමි අනතුරු ඇඟවීමේ පද්ධතිය හා සංයෝගිත්වයෙන් ක්‍රියාකරන අතර නොවැලැක්විය හැකි සුනාමියක් පැමිණි විට ක්‍රියාකල යුතු අන්දම පිළිබඳ මහජනයාට පුහුණුව ලබාදේ. ජපානයේ දි මෙම සුදානම් වීම රජය, දේශීය අධිකාරි හා හදිසි සේවා ආයතන හා මහජනයාට අනිවාර්ය වේ.
සමහර සත්ව විද්‍යාඥයෝ සතුන්ට භූමිකම්පාවකදී හෝ සුනාමියකදි ඇතිවන රේයිලි (Reyleign) උප ධ්වනි තරංග සංවේදනයට හැකියාවක් ඇති බව උපකල්පනය කරයි. සමහර සතුන්ට මෙවැනි ස්වභාවික සංසිද්ධීන් පිළිබඳව කල්තබා හඳුනා ගැනීමේ හැකියාවක් පවතින අතර අවධානයෙන් නිරීක්ෂණය කළහොත් මෙය සුනාමි හා භූමිකම්පන අනතුරු  ඇඟවීම් ලෙස යොදා ගත හැක. නමුත් මෙම සාක්ෂි මතභේදයට තුඩු දී ඇති අතර විද්‍යාත්මකව ඔප්පු කර නැත. සමහරක් නිල නොවන වාර්තා වලට අනුව ලිස්බන් භූ චලනයට පෙර බොහෝ සත්තු නොසන්සුන්ව හැසිරුනු අතර පහත් බිම් වල සිට උස් බිම් වෙත සංක්‍රමණය වුහ. නමුත් මෙම ප්‍රදේශයේම බොහෝ සත්තු දියේ ගිලිමෙන් මිය ගියහ. මෙම සංසිද්ධිය 2004 දී ඉන්දියන් සාගර භූකම්පනයේදී ශ්‍රීලංකාවෙන්ද වාර්තා විය. පහත දැක්වෙන කරුණු අදාළ වුවද විද්‍යාත්මක කරුණු නොව මාධ්‍ය මඟින් අනාවරණය වු කරුණය. (BBC [1]) (Kenneally [2] ) අලි වැනි සමහර සතුන්ට සුනාමිය වෙරළට ළඟා වන ශබ්දය ඇසීමෙන් ඔවුන් එයට ප්‍රතිචාර දැක්වීමක් ලෙස එම ශබ්දයෙන් ඉවතට එනම් රට තුළට ගමන් කර ඇත. නමුත් මනුෂ්‍යයෝ එය පරික්ෂා කිරීමට වෙරළට යාමෙන් ඔවුන් මරණයට පත්විය.

	සුනාමි වැලැක්වීමට නොහැක. නමුත් සුනාමී අවදානම සහිත සමහර රටවල් එයින් වෙරළට සිදුවන හානිය අවම කිරීමට ක්‍රම යොදාගෙන තිබේ. ජපානයේ 4.5 m (13.5අඩි) පමණ උස සුනාමි බාධක ජනාධික වෙරළ ප්‍රදේශවල ඉදිකිරිමේ පුළුල් වැඩපිළිවෙලක් ක්‍රියාත්මක කර තිබේ. අනෙක් ප්‍රදේශවල සුනාමි සමඟ පැමිණෙන ජලය නැවත හරවා යැවීමට අවශ්‍ය දිය දොර හා ඇල මාර්ග තනා ඇත. නමුත් මේවායේ ඵලදායීතාවය ගැටලුවක් වන්නේ සුනාමි රළ සාමාන්‍යයෙන් මෙම බාධක වලට වඩා උසින් වැඩිවීමයි. උදාහරණයක් ලෙස 1993 ජුලි 12 හටගත් භූමිකම්පාවෙන් විනාඩි කිහිපයකට පසුව ඔකුෂි දුපත, හොකයිඩෝ හි හටගත් බකුෂි, හොකයිඩෝ සුනාමියෙන් 30 m (100අඩි) පමණ උස රැල්ලක් ඇති වු අතර, මෙය තට්ටු 10 කින් යුත් ගොඩනැගිල්ලක් පමණ උසින් යුක්තය. Aonae නගරය සම්පුර්ණයන්ම සුනාමි බාධක වලින් වටවී තිබුනද සුනාමි රළ බාධකයට ඉහළින් පැමිණ නගරයේ තිබු දැවමය ගොඩනැගිලි සියල්ල විනාශයට පත් කළේය. මෙම බාධකය රළ පහරේ වේගය හා උස අඩු කිරීමට හේතු වුවද විශාල දේපල හානි හා ජීවිත හානි වැළැක්වීමට නොහැකි විය.

	සුනාමියෙන් බලපෑම් අවම කිරීම වෙරළතීරයේ ගස්වැල් ආවරණය වැනි ස්වභාවික සාධක වලට හැකියාව තිබේ. 2004 දී ඉන්දියන් සාගර සුනාමියෙන් එයට ගොදුරු  වු සමහර ප්‍රදේශ සම්පුර්ණයෙන්ම වාගේ බේරිමට ලක්විය. මෙයට හේතුව වන්නේ සුනාමියේ ශක්තිය පොල් හා කඩොලාන වැනි ශාක මඟින් අවශෝෂණය කර ගැනිමයි. මෙය සඳහා පැහැදිලි උදාහරණයක් වන්නේ ඉන්දියාවේ තමින්නාඩු ප්‍රදේශයේ නලුවේදාපති (Naluverdapathy)  ගම්මානයේ අවම හානියට පත් වු අතර, සුළු ජීවිත හානි කීපයක් පමණක් සිදුවිය. මෙයට හේතුව සුනාමි රළ පහර වැදුනේ 2002 දී ගිනස් වාර්තා පොතට ඇතුළත් වීම සඳහා ඔවුන් විසින් වෙරළ ආසන්නයේ පැළ කර තිබු ගස් 80,224 කින් යුත් වනාන්තරය වීමයි. පරිසරවේදියෝ සුනාමි අවදානම් සහිත ප්‍රදේශවල වෙරළතීරය දිගේ ගස් වැවීම පිළියමක් ලෙස යෝජනා කරති. ශාක ප්‍රයෝජනවත් ප්‍රමාණයක් වර්ධනය වීමට අවුරුදු කිහිපයක් ගතවුවද මෙය කෘත්‍රීම බාධක වලට වඩා ලාභදායී හා දීර්ඝ කාලීන සුනාමි හානි අවම කරගැනීමේ ක්‍රමයකි.

ශ්‍රි ලංකාවට ඇති වු සුනාමි ක්‍රියාකාරිත්වය

2004 දෙසැම්බර් 26 වන දින සිදු වු භූමි කම්පාවට ඉවහල් වුයේ ඉන්දු තලය උඩින් බුරුම තලය ලිස්සා යාමයි. මෙම ලිස්සා යාමේදී භූතලය මීටර් 30ක් පමණ ඉහළට එසවී ඇත. භූතැටි සිරස්ව චලනය වීමෙන් නිර්මාණය වන සුනාමි තරංගයක නිම්න කොටස පෙරමුණ ගනී. මෙම නිම්න කොටස වෙරළ තීරයට ලගා වු විට ජල මට්ටමේ පහළ යාමක් සිදු වේ. එවිට මුහුදු පත්ල විශාල ප්‍රමාණයකින් නිරාවරණය වේ. තරංගයේ නිම්න කොටස පැමිණීම නිසා ජල තීරය පහළ බැස ගියද සුළු මොහොතකින් ඊලඟ තරංගයේ ශීර්ෂ කොටස පැමිණේ. එවිට සුනාමි තරංගය විශාල ජල කඳක් සහිතව ඉහළ නැග ඉතා වේගයෙන් වෙරළ දෙසට ගමන් කරයි. මෙම ක්‍රියාකාරිත්වය සුනාමියක් ඇති වීමයි.

	 2004 දෙසැම්බර් 26 වන දින ඇති වු සුනාමි රළ හේතුකොට ගෙන ජිවිතක්ෂයට පත් වු ජන සංඛ්‍යාව

2004 දෙසැම්බර් 26 වන දින ඇති වු සුනාමි ක්‍රියාකාරිත්වයේ බලපෑම

පාරිසරික බලපෑම
		සුමාත්‍රා දුපත් වල ඇති වු භූමිකම්පාව හේතුකොටගෙන පෘතුවිය සිය කක්ෂය වටා භ්‍රමණය වීම කෙරෙහි බලපෑමක් සිදු වී ඇති බව කැලිෆෝනියා විශ්ව විද්‍යාලය මගින් කළ අධ්‍යයනයකින් හෙළි වී ඇත. මේ අනුව අගහරු ග්‍රහයා දෙසට මදක් තල්ලු වී ගොස් ඇත. භූගෝල විද්‍යාඥ  පවසන ආකාරයට පෘතුවිය කක්ෂය වටා භ්‍රමණය වීමට ගතවන කාලය මයික්‍රෝ තප්පර තුනකින් වෙනස් වී ඇත. මෙම වෙනස්කම් නිසා
පෘතුවිය කාළගුණික වෙනස්කම් රැසකට ලක් වී ඇත. සුමාත්‍රා දුපත් මීටර් 100 කින් නිරිත දෙසට තල්ලු වී ඇත.එමෙන්ම කොරල් පර ඇතුළු
වෙරළ පාරිසරික පද්ධතීන් රැසක් වෙනසකට ලක් වී ඇත.

සමාජීය බලපෑම

		සුනාමි රළ හේතුවෙන් ආසියානු රටවල් රැසක විශාල පිරිසක් ජිවිතක්ෂයට පත් වීම හා අවතැන් වීමට ලක් විය. වගු අංක 4.1 මගින් දැක්වෙන්නේ එම එක් එක් රටවල් වල ජිවිතක්ෂයට පත් වු ජනසංඛ්‍යාවයි.විශාල පිරිසක් මරණයට පත් වීම නිසා සමාජීය ගැටළු රැසක් බලපාන ලදි.

ආර්ථික බලපෑම

		සුනාමි රළ හේතුකොටගෙන ආසියාතික රටවල ආර්ථිකය කෙරෙහි දැඩි බලපෑමක් ඇතිවිය. ධීවර, සංචාරක හා වෙරළ ආශ්‍රිත සුළු පරිමාණ කර්මාන්ත රැසක් සුනාමි රළින් විනාශයට පත්විය. සුනාමි රළ ක්‍රියාකාරිත්වය හේතුවෙන් ධීවර කර්මාන්තයට සිදු වු බලපෑම පිළිබඳව සලකා බැලීමේදී සුනාමි රළ ක්‍රියාකාරිත්වය බලපෑ රටවල් 11තුළම ධීවර කර්මාන්තයේ නියැලෙන ධීවරයින්, ධීවර ආම්පන්න, ධීවර යාත්‍රා හා ධීවරයන්ගේ නිවාස විනාශයට පත්විය.

මේ වෙබ් අඩවිත් බලන්න
 2004 සුනාමිය

මුලාශ්‍ර

 ජන හා සංඛ්‍යා ලේඛන දෙපාර්තුමේන්තුව

ව්‍යසන
සුනාමි

සුනාමි


Et sygdomsmodificerende lægemidel (disease-modifying anti-rheumatic drugs, DMARDs) er et lægemiddel, der anvendes i behandling af gigtlidelse for at standse sygdomsaktiviteten og mindske hævelsen og smerterne i leddene, for at reducere ledskaderne.

Terminologi
Denne kategori opstod i slutningen af halvfjerdserne. Oprindelig blev flere begreber som remission-inducing drug (RID) og slow-acting anti-rheumatic drug (SAARD) brugt synonymt. I begyndelsen af halvfemserne blev der i WHO gjort forsøg på at afskaffe konceptet, fordi det blev opfattet som potentielt vildledende.

Undertyper og eksempler
I dag er der flere undertyper af sygdomsmodificerende lægemidler. Blandt de mest almindelige lægemidler, der omtales som sygdomsmodificerende, er methotrexat, sulfasalazin, guldkur, leflunomid og hydroxychloroquin - udover de nyere biologiske lægemidler.

Noter

Lægemidler
Rheumatologi
Lægevidenskab
Sundhedsvæsen
Medicinhistorie

Sygdomsmodificerende lægemidler


Diego Fernández (fl. 1020-c. 1046), también conocido como el conde Diego de Oviedo,, fue miembro destacado del linaje de los Flaínez como hijo del conde Fernando Flaínez y de su esposa Elvira Peláez, hija del conde Pelayo Rodríguez, todos miembros de la más alta nobleza asturleonesa. Fue el padre de Jimena Díaz, esposa del Cid. Era también primo segundo del rey Alfonso VI de León ya que ambos compartían como bisabuelo al magnate Fernando Bermúdez, conde de Cea.

Ostentó la dignidad condal desde muy joven y aparece por primera vez en la documentación el 26 de febrero de 1020 en la abadía de Santa María de Benevívere cuando sus padres, los condes Fernando Flaínez y Elvira, fundaron el monasterio de Pereda. Sus hijos confirman la dotación fundacional del monasterio en este orden: Flaino Fernandiz, Oueco Fernandiz, Petro Fernandiz, Pelagio Fernandiz, Munio Fernandiz y Diego Fernandiz, lo cual sugiere que Diego era el menor de los hijos varones.  En este documento también se confirma la filiación de su padre quien menciona a su abuelo Fernando Bermúdez y a su padre Flaín Muñoz.

Matrimonios y descendencia
El conde Diego Fernández contrajo dos matrimonios. Las hijas documentadas del primer matrimonio con Elvira Ovéquiz, hija del conde Oveco Sánchez y la condesa Elo, fueron:
 Onneca Mayor Díaz quien casó con Gundemaro Iohannes (Ibáñez);
 Aurovita Díaz, casada con Munio Godestéiz.

De su segundo matrimonio con una dama, posiblemente llamada Cristina, hija del conde Fernando Gundemáriz y nieta del conde Gundemaro Pinióliz, nacieron:
 Rodrigo Díaz, conde en Asturias (España). Según el registro del monasterio de Corias en Asturias, pudo haber casado con una Gontroda, padres de Sancha y de Mayor Rodríguez.
 Fernando Díaz, conde en Asturias al fallecimiento de su hermano. Casó en primeras nupcias con Godo González Salvadórez, hija de Gonzalo Salvadórez y Elvira Díaz, sin sucesión de dicho matrimonio. Contrajo segundo matrimonio entre 1090 y 1095 con Enderquina Muñoz, hija del conde Munio González y la condesa Mayor Muñoz, con dilatada sucesión.
 Jimena Díaz, esposa de Rodrigo Díaz de Vivar.

Notas

Referencias

Bibliografía

Nobles de España del siglo XI
El Cid
Personas de León (España)
Linaje Flaínez
Condes de León

Diego Fernández (conde)


SAT, Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde görev icra eden Su Altı Taarruz birlikleri
 SAT, Amerikan üniversitelerine girişte istenen sınav

SAT


Simon Jensen kan henvise til flere personer:
 Simon Jensen (født 1973) – dansk musiker, komponist og forfatter
 Simon Jensen (fodboldspiller) (født 1996) – dansk fodboldspiller fra Jammerbugt FC
 Simon Vagn Jensen (født 1956) – dansk skuespiller.
 Simon Nikolaj Corlin Jensen (1976-) – dansk atlet
 Simon Jensen (håndboldspiller) (født 1984) – dansk håndboldspiller fra bl.a. KIF Kolding København
 Simon Hald Jensen (født 1994) – dansk håndboldspiller fra Aalborg Håndbold

Simon Jensen (flertydig)


1920 ගිම්හාන ඔලිම්පික් (නිල වශයෙන් Games of the VII Olympiad ලෙස හඳුන්වනු ලබන) යනු 1920 දි බෙල්ජියමේ ඇන්ට්වර්ප් හිදී පැවති 7වන ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙලයි.  1912 දී IOC හි 13 වන සැසිවාරයේ දී, 1920 ඔලිම්පික් තරගාවලිය බෙල්ජියමේ පැවැත්වීමේ යෝජනාව ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ එවකට බෙල්ජියම් ඔලිම්පික් කමිටුවේ සහ බෙල්ජියම් රාජකීය පාපන්දු සංගමයේ ප්‍රධානියා වූ එදුවාර්ඩ් ඩි ලෙව්ලියෙ විසිනි. තරග පැවැත්වීමට අපේක්ෂිත නගරයක් එවකට යෝජනා නොවිණි.

පළමුවන ලෝක යුද්ධය නිසා ජර්මන් අධිරාජ්‍යයේ අගනගරය වූ බර්ලින් හි පැවැත්වීමට නියමිතව තිබූ 1916 ඔලිම්පික් තරගාවලිය අවලංගු වූ අතර යුද්ධයෙන් සිදු වූ හානි සහ 1919 පැරිස් සාම සමුළුව නිසා, 1920 ඔලිම්පික් තරගාවලියට ද අයහපත් බලපෑම් ඇති විය. නව රාජ්‍යයන් බිහිවීම මෙන්ම යුද්ධයෙන් පරාජයට පත් වූ ජාතීන්ට පැනවූ සම්බාධක සහ යුද්ධය ආරම්භ කිරීම පිළිබඳව ඔවුන්ට එල්ල වූ චෝදනා ද මෙයට හේතු විය. හංගේරියාව, ජර්මනිය, ඔස්ට්‍රියාව, බල්ගේරියාව සහ ඔටෝමන් අධිරාජ්‍යය යන රටවලට තරගාවලියට සහභාගී වීම තහනම් කරන ලදී. 1925 දක්වා ජර්මනියට එරෙහි තහනම ක්‍රියාත්මක විය. එම කාලයේ දී ඔවුහු Deutsche Kampfsiele නම් තරග මාලාවක් සංවිධානය කළහ. එය ආරම්භ වූයේ 1922 දී පැවති ශිත ඍතු තරගාවලියකිනි.

රුවල් ඔරු තරග බෙල්ජියමේ ඔල්ටෙන්ඩ් හිදී සහ නෙදර්ලන්තයේ ඇම්ස්ටර්ඩෑම් හිදී පැවැත්වුණි.

ඔලිම්පික්

1920 ගිම්හාන ඔලිම්පික්


دو فو  (بن-ين: Dù Fǔ) (ويد–جيلز: Tu Fu)  كان شاعرا صينيا لأسرة تانج. جنبا إلى جنب مع لي باي (لي بو)، كثيرا ما يطلق عليه أعظم الشعراء الصينيين. كان طموحه الأكبر هو خدمة بلاده كموظف مدني ناجح، لكنه أثبت عدم قدرته على توفير التسهيلات اللازمة. لقد دمرت حياته، مثل البلد كله، من قبل ثورة آن لوشان عام 755، وكانت سنواته الـ 15 الأخيرة وقتًا من الاضطرابات المستمرة تقريبًا.

انظر أيضا

 الشعر الصيني الكلاسيكي

مراجع

روابط خارجية

سياسيون من تشنغتشو
شعراء صينيون في القرن 8
شعراء من مقاطعة خنان
مواليد 712
مواليد في غونغيي
وفيات 770
وفيات في تشانغشا
كتاب من تشنغتشو

دو فو


Mănăstirea Sanahin este o mănăstirea armeană fondată în secolul 10 în provincia Lori din Armenia.

Numele Sanahin se traduce literal din armeană "ace(a)sta este mai vechi/e decât acela/aceia", aceasta exprimând probabil ideea că este o mănăstire mai veche decât , aflată în apropiere. Cele două sate și mănăstirile lor sunt asemănătoare în mai multe privințe și se află pe două platouri diferite, separate de o "crăpătură" adâncă pe unde curge un râu mic ce se scruge în râul .

Asemenea mănăstirii Haghpat, Sanahin este frecventată de un număr din ce în ce mai mare de turiști din cauza includerii recente a acesteia în itinerariile unui număr mare de agenții turistice armene, frumuseața complexului mănăstiresc egalând-o pe cea a mănăstirii Haghpat. Complexul aparține Bisericii Apostolice Armene, numeroase hacikare (pietre cu gravuri elaborate reprezentând cruci) și morminte ale episcopilor fiind  răspândite aici.

Galerie

Referințe

Legături externe
 Armeniapedia.org: Sanahin
 Armenica.org: Sanahin

Biserica Armeană
Mănăstiri din Armenia

Mănăstirea Sanahin


جوكهان تَبَه  مغني وكاتب أغاني وملحن وممثل تركي. ولد في 8 فبراير 1978 في إسطنبول.

سيرته الشخصية

كان أول ابن في أسرته. درس الموسيقى في سن العاشرة وبعدها التحق بأكاديمية (الكونسرفاتوار) في جامعة إسطنبول الفنية التركية قسم الموسيقى. وتعلم العزف على كثير من آلات الموسيقة الشعبية والعصرية. منها الجيتار والتار وهي آلة موسيقية شعبية شهيرة في أذربيجان. وبعد تخرجه أصدر أول البوم له عام 1996 باسم (اتحد معي). وفي عام 2000، اتجهت عيونه إلى التمثيل حيث أدى دور البطولة مع الممثلة التركية الشهيرة (فاطمة جيريك) واشترك بعدها في ثلاث مسلسلات أخرى كان آخرها مسلسل (لحظة وداع) كما أصدر البوما غنائيا جديدا عام 2009 نال قدرا كبيرا من النجاح. وكذلك أصدر أغنية منفردة في 2010 وهو يحضر لألبوم جديد سنه 2011 بالتعاون مع شركة سوني

أغانيه

 Çöz Beni (1996)
 Canözüm (1999)
 Belki Hüzün Belki De Aşk (2002)
 Yürü Yüreğim (2005)
 Vur (2009)
 Aşk Sahnede (2011)
 Kendim Gibi (2012)
 Seninle Her Yere (2015)
 Yaz 2018 (2018)

مسلسلاته وأفلامه

مسلسلات
 Benim İçin Ağlama
 Maçolari
 لحظة وداع

أفلام
 Ayazi

روابط خارجية
 الموقع الرسمي

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من إسطنبول
مغنو بوب أتراك
مغنون أتراك
مغنون من إسطنبول
ممثلو تلفزيون أتراك
ممثلون وممثلات أتراك
مواليد 1398 هـ
مواليد 1978
مواليد في إسطنبول

جوكهان تبه


La route régionale 420 () est une route régionale allant de Mäntyharju jusqu'à Rahikkala dans le quartier Ristiina de Mikkeli en Finlande.

Présentation
La seututie 420 est une route régionale dans la commune de Mäntyharju en Savonie du Sud.
La route part du nord du centre de Mäntyharju et se termine à Ristiina dans le municipalité de Mikkeli.

Entre Mäntyharju et Ristiina, la route régionale 420 fait parte de la route culturelle de l'or vert.

Parcours
 Mäntyharju
 Ollikkala
 Sydänmaanpohja
 Kuomiolahti
 Rahikkala

Références

Annexes

Liens externes

Articles connexes
 Seututie

420

Transport à Mäntyharju
Transport à Mikkeli

Seututie 420


Le Championnat du monde seniors 2022 est un tournoi de snooker sur invitation réservé aux joueurs de plus de 40 ans, ne figurant pas dans top 64 du classement mondial. Il est organisé par la World Professional Billiards and Snooker Association et a lieu du  au  au Crucible Theatre de Sheffield en Angleterre.

Il s'agit de la  édition du tournoi lequel se déroule annuellement depuis 1991. Le vainqueur se qualifie pour le tournoi champion des champions. Le tournoi est retransmis sur la BBC.

Participants

Membres permanents
  Jimmy White
  Ken Doherty
  Stephen Hendry
  Joe Johnson
  John Parrott

Joueurs invités
  David Lilley (champion en titre)
  Peter Lines (vainqueur du Championnat du Royaume-Uni seniors)
  Michael Holt
  Tony Knowles
  Maria Catalano
  Ahmed Aly Elsayed (nomination continentale)
  Wael Talaat (nomination continentale)
  Frank Sarsfield (nomination continentale)

Joueurs qualifiés
  Philip Williams ( tournoi qualificatif de décembre 2021)
  Stuart Watson ( tournoi qualificatif de décembre 2021)
  Nigel Bond ( tournoi qualificatif de février 2022)
  Lee Walker ( tournoi qualificatif de février 2022)

  Michael Judge (tournoi qualificatif de décembre 2019 pour le Masters d'Irlande seniors - annulé)
  Rory McLeod (tournoi qualificatif de décembre 2019 pour le Masters d'Irlande seniors - annulé)

  Wayne Cooper (tournoi qualificatif de février 2020 pour le Masters seniors - annulé)
  Darren Morgan (tournoi qualificatif de janvier 2021 pour le Masters seniors - annulé)

  Bob Chaperon
  Patrick Wallace
  Gary Filtness

Déroulement et faits marquants
David Lilley est le tenant du titre, lui qui s'était imposé 5-3 face à Jimmy White l'an passé. Il est éliminé en demi-finales par Lee Walker, le gallois renversant le score alors qu'il était mené 3-0. Walker remporte son premier titre sur le circuit seniors en battant Jimmy White en finale sur le score de 5 manches à 4, après avoir gagné les trois dernières manches avec des breaks de 79 et 83 points. White a malheureusement pour lui perdu en finale pour la deuxième année consécutive.

A la suite de sa défaite au premier tour, John Parrott annonce son retrait du circuit seniors.

Tableau principal

Finale

Centuries

Dans le tableau principal
 138, 132  Jimmy White
 121  Lee Walker

Pendant les qualifications
 122  Dharminder Singh Lilly
 105  Fergal O'Brien
 100  Richard Beckham

Notes et références

Notes

Références

2022
Snooker en Angleterre en 2022
Sport en mai 2022

Championnat du monde de snooker seniors 2022


جبال الكاربات (التشيكية والبولونية: Karpaty)، ، (بالهنغارية: Kárpátok)، (بالرومانية: Carpaţi)، (بالصربية والأوكرانية: Карпати أي Karpati)، ،  هي سلسة جبال تمتد في أوروبا الوسطى والشرقية بشكل قوس بطول 1,500 كم مما يجعلها أطول سلسلة جبلية في أوروبا وموطنا للعديد من الحيوانات المحلية كالدب البني والذئاب وغزلان الشامواه والقطط البرية. وبنسبة عالية في الجزء الروماني، تشكل سلسلة جبال الكاربات مصدرًا مُهمًا للمعادن كالذهب والفضة والرصاص والحديد وأيضًا غابات الصنوبر والبلوط والزان.

الاسم
في العصر الحديث، يُطلق على النطاق اسم "كارباتي" باللغة التشيكية والبولندية والسلوفاكية و (арпати) (Karpaty) باللغة الأوكرانية، و (арпати / Karpati) باللغة الصربية، وCarpați [karˈpat͡sʲ] باللغة الرومانية، وКарпаты in Rusyn، وKarpaten in German وKá المجرية.على الرغم من أن بطليموس قد سجل الاسم الجغرافي بالفعل في القرن الثاني من العصر المسيحي،فإن الشكل الحديث للاسم هو مصطلح جديد في معظم اللغات. على سبيل المثال، هافاسوك ("الجبال الثلجية") كان اسمها المجري في العصور الوسطى. أشارت السجلات الروسية إليها باسم "الجبال المجرية". أشارت المصادر اللاحقة، مثل ديميتري كانتيمير والمؤرخ الإيطالي جيوفاناندريا غرومو، إلى النطاق باسم "جبال ترانسيلفانيا"، بينما ترجم مؤرخ القرن السابع عشر كونستانتين كانتاكوزينو اسم الجبال في مسرد إيطالي روماني  إلى "الجبال الرومانية.

جغرافيا
سلسلة الجبال تبدأ من جمهورية التشيك، وتمتد إلى جهة الشمال الشرقي حتى سلوفاكياو بولندا وهنغاريا وأوكرانيا وأخيرًا بجهة الجنوب الشرقي رومانيا حيث تُشكل قوس لجهة الجنوب الغربي في منطقة البوابات الحديدية عند نهر الدانوب جنوبي رومانيا على الحدود مع صربيا. أعلى قمة تبلغ 2,655 م (8,711 قدم) تدعى قمة غيرلاكوفسكي في سلوفاكيا قرب الحدود مع بولندا، في حين في رومانيا تبلغ 2500 متر أعلى نقطة. أهم المدن قرب الكارابات: في سلوفاكيا (براتيسلافا وكوشيتسه)، في رومانيا (كلوج نابوكا وسيبيو وبراشوف). ينبع منها عدة أنهار أهمها نهر أولت، أرجيش وديمبوفيتسا.

على الرغم من أن الكاربات يشار إليها عادة باسم سلسلة الجبال، إلا أنها لا تشكل في الواقع سلسلة غير منقطعة من الجبال. بدلاً من ذلك، فهي تتكون من عدة مجموعات مميزة جغرافيًا وجيولوجيًا، تقدم تنوعًا هيكليًا كبيرًا مثل جبال الألب. تفتقر جبال الكاربات، التي يبلغ ارتفاعها أكثر من 2500 متر (8202 قدمًا) في أماكن قليلة فقط، إلى القمم الجريئة وحقول الجليد الواسعة والأنهار الجليدية الكبيرة والشلالات العالية والعديد من البحيرات الكبيرة الشائعة في جبال الألب. كان من المعتقد أنه لا توجد منطقة من سلسلة جبال الكاربات مغطاة بالثلوج على مدار السنة ولم تكن هناك أنهار جليدية، لكن الأبحاث الحديثة التي أجراها علماء بولنديون اكتشفت منطقة واحدة دائمة التجمد ومنطقة جليدية في جبال تاترا.

لا يتجاوز ارتفاع جبال الكاربات في أعلى نقطةٍ لها ارتفاع المنطقة الوسطى من جبال الألب، إذ تتماثلُ هاتان السلسلتان في المظهر والمناخ والنباتات. يفصل نهر الدانوب جبال الكاربات عن جبال الألب.  يلتقي النطاقان عند نقطة واحدة فقط: جبال ليثا في براتيسلافا. يفصلهم النهر أيضًا عن جبال البلقان في اورشوفا في رومانيا. يفصل وادي مارس واودر جبال الكاربات عن سلاسل سيليزيا ومورافيا، التي تنتمي إلى الجناح الأوسط لنظام الجبال المركزي العظيم في أوروبا. على عكس الأجنحة الأخرى للنظام، فإن الكاربات، التي تشكل مستجمعات المياه بين البحار الشمالية والبحر الأسود، محاطة من جميع الجوانب بالسهول، أي سهل بانونيا إلى الجنوب الغربي، وسهل الدانوب السفلي من الجنوب، مع  الجزء الجنوبي في بلغاريا، والشمال - في رومانيا، وسهل غاليسيا في الشمال الشرقي.

التوزيع الجغرافي

تنقسم سلسلة جبال الكاربات إلى ثلاثة أقسام رئيسة: الكاربات الغربية, والكاربات الشرقية والكاربات الجنوبية. والتي بدورها مقسم إلى تقسيمات أصغر على النحو التالي:
 (1) جبال الكاربات الغربية الخارجية
 (2) جبال الكاربات الغربية الداخلية
 (3) جبال الكاربات الشرقية الخارجية
 (4) جبال الكاربات الشرقية الداخلية
 (5) جبال الكاربات الجنوبية
 (6) جبال الكاربات الرومانية الغربية
 (7) الهضبة الترانسيلفانية
 (8) جبال الكاربات الصربية

معرض الصور

مراجع

 ABOUT THE CARPATHIANS - Carpathian Heritage Society

انظر أيضًا
 ترانسيلفانيا

جبال الكاربات
جغرافيا أوكرانيا
جغرافيا المجر
جغرافيا بولندا
جغرافيا جنوب شرق أوروبا
جغرافيا رومانيا
جغرافيا سلوفاكيا
جغرافيا وسط أوروبا
جغرافية أوروبا الشرقية
سلاسل جبلية في أوروبا
سلاسل جبلية في أوكرانيا
سلاسل جبلية في التشيك
سلاسل جبلية في المجر
سلاسل جبلية في بولندا
سلاسل جبلية في رومانيا
سلاسل جبلية في سلوفاكيا
كارابات
محافظات جغرافية طبيعية

كاربات


دبابة تايجر 1 تترجم إلى دبابة النمر 1 اسمها الكامل بانزر كامفاجن 6 تايجر أوسف أي  تترجم مركبة القتال المدرعة 6 الفئة أي هي دبابة ألمانية ثقيلة أُنتجت خلال الفترة ما بين عامي 1942 و1944 من قبل ألمانيا النازية اثناء الحرب العالمية الثانية وتم استبدالها لاحقا بالنمر 2 سنة 1944. كانت الحاجة لظهور هذه الدبابة بعد عملية غزو فرنسا في صيف 1940 بعد معاناة مدافع الدبابات الألمانية مارك3 ومارك4 من صعوبات جمة في ضرب دبابات الأس-35 الفرنسية ودبابات الماتيلدا البريطانية. كما فوجا الالمان اثناء عملية بارباروسا بان دباباتهم لم تكن قادر على خرق الدرع الأمامي للدبابة السوفيتية تي-34 فلجاو للمدفع فلاك المضاد للطائرات فلاك 88. وهنا تم العمل على تركيب مدفع فلاك على دبابة فتنافس كلا من شركتي بورش وصاحبها المصمم فارديناند بورشيه مصمم سيارة فولكس فاجن وشركة هنكل.

تقدم بورش بتصميم جديد وعبقري حيث أعتمد تصميمه علي محركات هجينة ديزل-كهربائية لا تستعمل أي ناقل حركة أما هنشل فاتى بتصميم تقليدي يعود لسنة 1937 لكنه كان أكثر اعتمادية ولم يصب باعطال عندما تنافس النموذجين في راشتنبرج في 20 أبريل 1942 أمام هتلر. لذلك تم اختيار تصميم هنشل لكن لان الدبابة كانت تعتمد على تصميم قديم لم يتم الاستفادة من دروس الحرب التي تعملت اثناء غزو الاتحاد السوفيتي مثل ان تكون مقدمة الدبابة مائلة لتصبح دروعها أكثر سمكا بل جائت مقدمتها مستوية.

اعتبرت دبابة تايجر من أقوى دبابات الحرب بحيث أن الأمريكان لم يقدروا على هزمها من ناحية قوة مدفعها وتحصينها وكبرها.
التسليح وتتميز دبابة التايغر1 بمدفعها ذو العيار 88 ملم. من حيث التدريع فتبلغ سماكة الدروع الأمامية لدبابة التايغر 100 ملم. والجوانب 80ملم. والمؤخرة 60 ملم. لم تكن دبابة التايغر الألمانية تضاهي الدبابات الخاصة بالحلفاء من حيث السرعة نظرا لثقلها الكبير أي ما يقارب ال59 طن. كانت دبابات التايغر تقوم بزرع الرعب في قلوب الحلفاء. وقد ظهر ما يسمى مرض الخوف من النمر وقد تفشى بشكل واسع في صفوف الحلفاء.

تاريخ التطوير
في أوائل العام 1937، طلبت وكالة سلاح الجيش الألماني (بالالمانية Waffenamt) من شركة هنشل وسون تطوير دبابة اقتحام من فئة 30-33 طن ثم أعقبت ذلك بطلب تصميم دبابة بدرع أمامي سماكة 50 مم وبوزن 36 طن. لم يبن من كل نوع أكثر من نموذج واحد استخدمت في الاختبارات حتى العام 1941. ثم طور تصميمان آخران مزودان بعجلات متداخلة وبوزن 33 طن للأول و 40 طن للثاني وبني منهما 4 نماذج اسستخدمت للتجارب وحول اثنان منهما إلى مدافع مضادة للدبابات ذاتية الحركة عيار 128 مم كما صمم برج لكلا التصميمين يحمل مدفع 75مم لكنها لم تركب على هياكل واستخدمت كأبراج دفاع ثابتة في جدار الأطلسي وتوقف مشروع التطوير عام 1942.

في العام 1940 وبعد تجربة القتال ضد الدبابات الفرنسية الثقيلة من طراز سوموا-اس 35 وشار-ب1 في معركة فرنسا، طلب من شركتي هنشل وبورش تصميم دبابة بوزن 45 طن وقامت هنشل ببناء نموذجين الأول مزود بمدفع 88 مم والثاني بمدفع 75 مم. في العام 1941 ومع بدء غزو الأراضي السوفيينية ضمن عملية بارباروسا، اكتشف الألمان أن الدبابتين السوفيتيتين المتوسطة T-34 والثقيلة KV-1 كانتا متفوقتين على أي دبابة يملكها الجيش الألماني ولم يكن بالإمكان تدميرهما من الأمام إلا باستخدام المدفع المضاد للطائرات من عبار 88 مم. عندها أضيف إلى المتطلبات ان يكون عيار مدفع الدبابة الجديدة من عيار 88 مم وحدد تاريخ تسليم النماذج الأولية ليكون 20 نيسان 1942 وهو يوم عيد ميلاد أدولف هتلر الـ53.

عرضت الشركتان نماذجها في الموعد المقرر وفاز نموذج شركة هنشل نظرا لاستخدام شركة بورش محركا هجينا يستلزم كميات كبيرة من النحاس.. قامت شركة هنشل بانتاج النموذج الفائز والذي عرف رسميا بـ Panzerkampfwagen VI Tiger Ausf بواقع 1347 دبابة حتى شهر آب 1944 عندما حول الإنتاج لصالح الدبابة تايغر-2. كانت بورش التي توقعت أن تفوز هي بالعقد قد بنت نحو 100 من الهياكل حوّل 91 منها في العام 1943 إلى قانص الدبابات فردينياند الذي عرف فيما بعد باسم اليفانت وعرف رسميا في الجيش الألماني باسم Panzerjäger Tiger (P).

وصف دبابة النمر

التدريع
تراوح تدريع الدبابة بين 120 مم لدرع المدفع (mantlet) مرورا ب 100 مم للدرع الأمامي للهيكل والسطح الأمامي للبرج، 80 مم لجوانب الهيكل والبرج ومؤخرة البرج، 40 مم لأعلى البرج و 25 مم لأسفل الدبابة. ساهم هذا التدريع السميك في حماية المركبة من الأمام من نيران معظم دبابات الحلفاء باستثناء دبابات شيرمان المعدلة المجهزة بمدفع 76 مم (3 انش) البريطاني ودبابة T-34-85 السوفييتية المجهزة بمدفع عيار 85 مم وقوانص الدبابات كـ SU-122 و SU-152 السوفييتيتين.

ساهم التدريع السميك في خلق أسطورة هذه الدبابة بين الحلفاء بأنها عصيّة على التدمير خصوصا بعد انزال النورماندي حيث انتشرت معلومة أن اعطابها يحتاج لـ 4-5 دبابات شيرمان المزودة بمدفع 75 مم قصير السبطانة وذلك بمشاغلتها من الأمام ريثما تتمكن إحدى الدبابات من المناورة حولها وضربها من الخلف. كما بقيت في الأذهان حتى الآن صورة قذائف الحلفاء وهي ترتد عن الدرع الأمامي لدبابة البانزر دون أن تؤذيها حسب روايات أطقم الدبابات الذين واجهوها.

المدفع
استخدم في هذه الدبابة المدفع KwK 36 عيار 8.8 سم وكان مدفعا طويل السبطانة عالي الدقة والفعالية مقارنة ببقية المدافع من نفس الفئة وخصوصا على المسافات التي تزيد عن 2500 م. أما على مدى أقل فقد تفوق عليه المدفع KwK 42 عيار 75 مم المستخدم في الدبابة بانثر-الفهد (بانزر 5).

استخدم هذا المدفع أربع أنواع من الذخائر (خارقة للدرع مغلفة، خارقة للدرع بنواة صلبة، خارقة للدرع متفجرة ومتشظية/حارقة ضد الأهداف الأقل تدريعا) وقد ساهم المدفع أيضا في خلق اسطورة الدبابة لمداه العالي وفعاليته ودقته خصوصا أنا رماة المدفع درّبوا على إصابة الهدف من القذيفة الأولى.

دبابة النمر في القتال
دخلت دبابة النمر في الخدمة في معركة كورسك عام 1943، والتي تعد أكبر معركة دبابات في التاريخ، حيث كان التقدم التقني لدبابة النمر جليا، ويعد (مايكل فيتمان) Michael wittman أكثر الضباط نجاحا في أرض المعركة وكان فعلا صائد دبابات بارع، حيث استطاع في ربع ساعة أن يحطم 13 دبابة من العدو.
عندما اخترقت دبابات الألمان صفوف السوفييت، لكنهم فوجئوا بدفاعات مدفعية مضادة للدبابات، إلى أن خسائر الدبابات الألمانية كبيرة لكنها لا تقارن بخسائر السوفيت الأكثر خسارة.
عندها دخلت دبابة النمر في فرنسا على جانب النورماندي ضد الجيوش الأمريكية والبريطانية والكندية والفرنسية، وأيضا في دفاعات برلين عام 1945، لكن إنتاجها لم يكن بالمستوى المطلوب بسبب زيادة الجبهات على الألمان.
دبابة النمر في كل ساحات المعارك كانت فعلا مرعبة، وفي اعتراف الأمريكان، انه إذا واجهو دبابة النمر، يخسرون اربع دبابات مقابل دبابة ألمانية واحدة.
هذا ويثبت مدى التقدم التقني لدبابة النمر.

معرض صور

مراجع

انظر أيضا
 دبابة النمر 2
 النمر (آلية)

تاريخ الدبابات
دبابات ألمانيا في الحرب العالمية الثانية
دبابات ألمانية ثقيلة
دبابات الحرب العالمية الثانية
دبابات الحرب العالمية الثانية الثقيلة
دبابات ثقيلة
عتاد عسكري مخترع في عقد 1940
مركبات عسكرية 1940–1944
مركبات عسكرية اخترعت في عقد 1940

دبابة النمر 1


City of Westminster, İngiltere parlamentosunu da içinde bulunduran kenttir. İngiltere'de Londra metropoliten alanında iç ilçe (inner borough). 1540'ta şehir olma statüsü verilmiştir.

Thames Irmağının kuzey yakasında, West End'ın merkezinde yer alır. Batıda Kensington ve Chelsea ilçesi, doğuda ise City of London'la çevrili olan ilçenin yüzölçümü 21.48 km²'dir.

Western Monastery (Batı Manastırı) olarak da anılan Westminster, başlangıçta, Thames kıyılarındaki bataklıkların ortasında yer alan bir adaydı. 785'te adaya bir grup keşiş yerleşti. İngiltere kralı Aziz Edward (hd 1042-1066) burada, sonradan Westminster Abbey adını alan yeni bir kiliseyle bir saray yaptırdı. 1512'deki yangından kısa bir süre sonra İngiliz kraliyet sarayı yakınlarındaki Whitehall Sarayı'na taşındı. Avam Kamarası ise 1834'teki yeni bir yangına değin eski saray bölgesindeki St. Stephen Şapeli'nde toplanmaya devam etti. Bugünkü Parlamento Binası ve Big Ben adlı 13 tonluk çanıyla ünlü Saat Kulesi yangından sonra yapıldı (1840-1867). Strand olarak bilinen yol üzerindeki adalet binalarının tamamlandığı 1870'e değin İngiltere'nin başlıca mahkemeleri Parlamento Binası'nın bitişiğindeki Westminster Hall'da toplanırdı. Westminster sınırları içinde kalan önemli merkezler arasında eski Charing Cross'un yerinde bulunan Trafalgar Meydanı ve birçok resmi binanın yer aldığı Whitehall sayılabilir. Inigo Jones'un yaptığı Şölen Evi (1619-1621), Atlı Muhafız Birliği Binası (1753), Yeni Scotland Yard ve Downing Sokağı Whitehall'dadır. Başbakan, Downing Sokağı 10 Numara'da oturur. Mall adlı gezinti alanı, Donanma Kemeri'yle Buckingham Sarayı arasındadır.

Victoria Sokağı'ndaki yeni devlet daireleri Victoria İstasyonu'na kadar uzanır. Belgravia Malikanesi Victoria'yla Hyde Park arasında Grosvenor Malikanesi ise Piccadilly'nin kuzeyindeki Mayfair'dedir. Portland ve Cavendish malikaneleriyle Regent's Park'taki Crown Malikanesi daha kuzeyde yer alır. Londra Üniversitesi'ne bağlı Bedforg College ve Londra Hayvanat Bahçesi de Regent's Park'tadır. Westminster ilçesinin yaklaşık dörtte biri parklar ve yeşil alanlarla kaplıdır. St. John's Wood'daki zarif Eyre Malikanesi ve Lord Kriket Alanı, aşırı kalabalığı ile dikkat çeken Paddington İstasyonu çevresiyle tam bir karşıtlık içindedir.

İlçedeki önemli yapılar arasında Katolik Westminster Katedrali (1895-1903) British Broadcasting Corporation (BBC) merkezi, Madame Tussauds müzesi, Londra Planetaryumu ve Albert Kraliyet Binası (Royal Albert Hall) sayılabilir. St. George, St. Mary, Middlesex ve Westminster hastanelerinin bulunduğu Westminster'da birçok tiyatro ve sinema, restoran, otel ve mağaza vardır.

Fotoğraflar

Dipnotlar

Dış bağlantılar

 Westminster'de sanal turizm
 Resmî site

Westminster


La Nueva es un lugar de la parroquia de Ciaño, en el concejo asturiano de Langreo, España. Se sitúa en el valle del río Samuño, afluente del Nalón.

Descripción

En el año 2010 tenía una población empadronada de 279 habitantes, cifra muy inferior a la de hace algunos años, ya que La Nueva debió su crecimiento a la minería del carbón. El área colindante a La Nueva llegó a albergar 4.000 vecinos. Realiza anualmente un "mercado tradicional", un importante certamen de tonada asturiana y jornadas gastronómicas del menú minero, coincidiendo con la festividad de santa Bárbara. La Nueva cuenta además con centro de salud, campo de futbol, centro cultural, pista de deporte, parque e iglesia. En el pasado contó con la primera piscina pública de Langreo (1955), cine, escuelas (aún en pie) y numerosos bares.
Contó con varios equipos de futbol como La Estrella o el C.D. San Luis

Ecomuseo
En el centro del pueblo se encuentra el pozo San Luis, que fue abierto en 2013 como sede principal del Ecomuseo minero del Valle de Samuño, y punto final del recorrido del ferrocarril turístico-minero que parte de la estación de El Cadavíu siguiendo el trazado del antiguo ferrocarril minero de Samuño.

Referencias

Enlaces externos
 Asociación Cultural San Luis de La Nueva
 Ecomuseo Minero Valle de Samuño

Langreo

La Nueva


Meow is an imitative word for a sound made in cat communication.

Meow or Miaow may also refer to:

Film and television
 Meow (2017 film), a 2017 Hong Kong science fantasy comedy film
 Meow (2021 film), a 2021 Indian Malayalam-language family drama film
 Meow (Dark Angel), an episode in the TV series Dark Angel
 Meow, a cat-like alien character in the anime Space Dandy
 Meeow!, a 2000-2003 British animated series, called Meusaidh in Gaelic

Music
 Miaow (band), an English band
 Miaow (album), a 1994 album by The Beautiful South
 Mew (band), a band from Denmark
 "Meow", a song from the Anamanaguchi album Endless Fantasy
 "Meow Meow" (song), a song from the Tamil film Kanthaswamy
 "Me-ow", a 1918 ragtime song by Mel B. Kaufman

Other uses
 Meow 104.8 FM, an FM Radio Channel in India
 Meow (cat), once the world's heaviest cat
 Miaow, or miaow miaow, a supposed slang name for the stimulant drug mephedrone
 Meow (Pillow Pal), a cat Pillow Pal plush toy made by Ty
 MEOW, a sarcastic initialism for the phrase Moral Equivalent of War

See also
 Colonel Meow, an individual cat with this name noted for its fur length
 Meow Wars, a series of flame wars on Usenet in the 1990s
 Meow Meow (disambiguation)
 Meowy (disambiguation)
 Miao (disambiguation)
 Miou Miou, a Czech pop band
 Miou-Miou, French actress
 Cat's meow (disambiguation)

Meow (disambiguation)


කුමන්ත්‍රණ න්‍යායක් හෝ කුමන්ත්‍රණයවාදය https://www.universalis.fr/encyclopedie/conspirationnisme/ යනු,  රහස් සැලසුම් සහ  හිතාමතා සිදු කල ක්‍රියාවන් ඔස්සේ,  නීතිවිරෝධි හෝ අනර්ථකාරී සිද්ධියක් හෝ තත්ත්වයක්  ඇති කල බවට, පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකු හෝ වැඩි ගණනක්,  කණ්ඩායමක් හෝ, සංවිධානයක් වෙත, දෝෂාරෝපණය එල්ල කෙරෙන විස්තරාත්මක ප්‍රස්තූතයකි.

සමහරක් පඬිවරුන් යෝජනා කරන පරිදී, මිනිසුන් විසින් කුමන්ත්‍රණ න්‍යායන් ඉදිරිපත් කරනුයේ, නිදසුනක් වශයෙන්, සමාජ කණ්ඩායම් වල බල සබැඳිතා සහ දුෂ්ට බලයන්ගේ ප්‍රත්‍යක්ෂ කර ගත් පැවැත්ම පැහැදිලි කෙරුමටය. සමහරක් චින්තකයන් විසින් යෝජනා කර සිටිනුයේ, කුමන්ත්‍රණ න්‍යායන් සඳහා, ප්‍රධාන ලෙසින්, මනෝවිද්‍යාත්මක හෝ සාමාජීය-දේශපාලනමය සම්භවයන් ඇති බවයි. යෝජිත මනෝවිද්‍යාත්මක සම්භවයන් අතර ප්‍රක්ෂේපණය; එය වනාහී, "සැලකිය යුතු සිද්ධියක්,  සැලකිය යුතු හේතුවක් වෙතින් පැහැදිලි කිරීමෙහි" පෞද්ගලික අවශ්‍යතාවයකි; සහ රෝග විනිශ්චයාත්මක මානසික රෝගයක් දක්වා උග්‍රතාව ඉහළ ගිය හැකි,  පීඩෝන්මාද ආතතිය වැනි, බොහෝ ආකාර සහ මට්ටම් වල පවතින චින්තන අක්‍රමතාවන් වල ප්‍රතිඵලයන්ද වෙති. අහඹු, පුරෝකථනය කල නොහැකි හෝ, නැතහොත් අවිබෝධ්‍ය සිද්ධීන්,  අනාරක්ෂිභාවයෙන් සමාසදය වීම සඳහා, සාමාජීය-දේශපාලන පැහැදිලි කිරීම්  භාවිතා කිරීමට සමහරක් පුද්ගලයන් අභිරුචියක් දක්වති.

ඉතිහාසය එළිදරවු කිරීමේදී, කේන්ද්‍රික ලෙසින්, කුමන්ත්‍රණ න්‍යායන් බහාලීමෙන් ඇතිවන ප්‍රතිවිපාක පිළිබඳ විවාද පවතින අතර, සමහරක් අයවළුන් පවසන්නේ,  "දේශපාලන ක්‍රියාවලිය පිළිබඳව පොදු ජන මනසෙහි ප්‍රමුඛ සුසමාදර්ශය බවට"  එය පත්ව ඇති බවයි. කාලය ගතවත්ම, "කුමන්ත්‍රණ න්‍යාය" යන පදය විසින් පරිභවාත්මක අර්ථයක්  ලබා ඇති අතර,  කුමන්ත්‍රණ පිළිබඳ විශ්වාසයන් නිශ්ප්‍රභ කිරීමට හෝ පරිභාස කිරීමට, එය බෙහෙවින් භාවිතා කෙරෙන මුත්, එ.ජ. ජනාධිපති රිචඩ් නික්සන් සහ ඔහුගේ ආධාරකරුවන් විසින්, වෝටර්ගේට් සිදිධිය වසන් කිරීමට සිදු කල කුමන්ත්‍රණය වැනි, සත්‍ය සහ ඔප්පු කෙරුණු කුමන්ත්‍රණ පිළිබඳ යොමුකිරීමට සමහරෙක් විසින් එය තවමත් භාවිතා වෙමින් පවතියි.

සටහන්

උපාන්ත සිද්ධාන්තය
කුමන්ත්‍රණ න්‍යායන්

කුමන්ත්‍රණ න්‍යාය


Ivo Ulich (født 5. september 1974) er en tidligere tjekkisk fodboldspiller.

Tjekkiets fodboldlandshold

|-
|1997||3||0
|-
|1998||2||0
|-
|1999||1||0
|-
|2000||2||1
|-
!Total||8||1
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Tjekkiet

Ivo Ulich


Draganić, naselje u Hrvatskoj u Karlovačkoj županiji.
 Draganić (plemstvo), šibenska plemićka obitelj

Draganić (razdvojba)


Jorge Juan Martín de San Pablo Sánchez de Rojas (Toledo, 24 de noviembre de 1975), más conocido futbolísticamente como Jorge, es un exfutbolista español. Actuaba como defensa central. Jugó durante siete temporadas en el CD Guadalajara, club en el que se retiró. Tras retirarse ha continuado ligado al club alcarreño, donde ha ejercido como Adjunto al Mánager General y entrenador del equipo filial. Posteriormente fue segundo entrenador del primer equipo. En la temporada 2016-2017 fue el secretario técnico del Club Deportivo Mirandés. En la temporada 2017-2018 fichó como entrenador de la Real Sociedad Deportiva Alcalá

Trayectoria

Jorge era un experimentado defensa, con una gran colocación y excelente al corte. Desarrolló la totalidad de su carrera deportiva en clubes modestos de Segunda B y Tercera División. En 2005 fichó por el CD Guadalajara, equipo del que fue capitán. Es uno de los jugadores más carismáticos de la historia del club, siendo junto a Jorge Sanmiguel e Iván Moreno el único jugador que ha participado en los dos mayores hitos de la historia del club: el ascenso a Segunda División B en el año 2007 y el ascenso a la Liga Adelante conseguido en 2011. Días después de conseguir el ascenso a la división de plata del fútbol español, Jorge renovaba su contrato con el equipo alcarreño. Disputa un total de 13 partidos en la temporada del debut del club en el fútbol profesional. Tras conseguir el objetivo de la permanencia, decide colgar las botas y pasa a formar parte del organigrama del club, como ayudante del mánager general, Carlos Terrazas. Meses después, es nombrado entrenador del equipo filial. En el verano de 2013, tras confirmarse el descenso administrativo a Segunda División B, se convierte en el segundo entrenador del primer equipo. En julio de 2016 se hace oficial su llegada como secretario técnico al Club Deportivo Mirandés.

Clubes

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial del CD Guadalajara

Futbolistas de la provincia de Toledo
Futbolistas del Yeclano Club de Fútbol
Futbolistas del Club Deportivo Mensajero
Futbolistas del Club Deportivo Toledo
Futbolistas del Deportivo Guadalajara
Entrenadores del Deportivo Guadalajara
Entrenadores de la Real Sociedad Deportiva Alcalá
Nacidos en Toledo
Futbolistas del Club Deportivo Torrijos

Jorge Martín de San Pablo


Hüseyinbeyoğlu, Karabük ilinin Yenice ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Hüseyinçavuşoğlu olarak geçmektedir. Daha önceleri, o zamanlar köy statüsüne sahip Döngeller'e bağlı bir mahalle iken, 17 Mayıs 1955'te yine aynı köye bağlı Çakıllı, Osmanusta, Uzunoğlu, Hatipoğlu, Abdioğlu ve Kurumeşe mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı.

Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 36 km, Yenice ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yenice (Karabük) belde ve köyleri

Hüseyinbeyoğlu


Excluderea din barou reprezintă eliminarea unui avocat dintr-un barou sau scoaterea sa din funcție, astfel fiindu-i abrogate licența de avocat sau dreptul de a profesa în domeniul juridic. De obicei, excluderea din barou este o pedeapsă pentru conduita imorală sau infracțională. Procedura diferă în funcție de organizația juridică implicată.

Australia
În Australia, statele reglementează profesia juridică conform dreptului de stat, în ciuda faptului că mulți participă la o schemă uniformă. Admiterea în calitate de avocat este obiectul comisiei de admitere și al Curții Supreme. Procedura disciplinară poate fi declanșată de către Barou sau de Societatea de Drept din care face parte sau chiar de consiliul de administrație.

Germania
În Germania, Berufsverbot este interdicția de a practica o profesie, care îi poate fi impusă unui avocat pentru comportament neadecvat, pentru Volksverhetzung (instigarea pulică) sau pentru gestionarea foarte proastă a finanțelor personale.

În aprilie 1933, guvernul nazist a emis un document de tipul Berufsverbot care le interzicea evreilor, comuniștilor și altor adversari politici, cu excepția celor protejați de Frontkämpferprivileg (scutire oferită între anii 1933-1935 soldaților evrei care au luptat în prima linie a frontului în Primul Război Mondial), să profeseze în domeniul juridic.

Statele Unite ale Americii

Privire de ansamblu
În general, excluderea din barou este impusă ca sancțiune pentru o conduită care arată că un avocat nu este apt să practice dreptul, ignoră voit interesele unui client sau săvârșește o fraudă care împiedică înfăptuirea justiției. Mai mult, orice avocat care este condamnat pentru o infracțiune este automat exclus din barou în majoritatea jurisdicțiilor. Chiar dacă această măsură este combătută de Asociația Baroului American, unii consideră că infractorii condamnați o merită.

În sistemul juridic din Statele Unite, excluderea din barou este specifică fiecărei regiuni; un avocat poate să fie exclus din unele instanțe și să fie in același timp membru al unui barou dintr-o altă jurisdicție. Totuși, conform Codului Deontologic al Asociației Baroului American, care a fost adoptat de majoritatea statelor, excluderea din barou dintr-un stat sau instanță poate fi considerată un motiv pentru excluderea din barou într-o jurisdicție care a adoptat Codul Deontologic.

Excluderea din barou este destul de rară (în 2011, doar 1,046 de avocați au fost excluși din barou). În schimb, avocații sunt, de obicei, sancționați de către propriii clienți prin intermediul cazurilor de malpraxis sau prin amenzi, cenzură, suspendare, sau alte pedepse ale comisiilor disciplinare. Excluderea din barou este considerată o mare rușine, chiar dacă persoana în cauză nu mai dorește o carieră în domeniul juridic.

Întrucât criteriile privind excluderea din barou variază de la o regiune la alta, se pot aplica diferite reguli în funcție de locul în care un avocat a fost exclus. Un aspect demn de menționat este acela că majoritatea statelor din SUA nu au o procedură pentru excluderea permanentă a unui avocat din barou. În funcție de jurisdicție, un avocat poate ori să aplice din nou la barou imediat, ori după 5-7 ani, ori poate avea interdicție pe viață.

Excluderi din barou notabile în SUA
În secolele XX și al XX-lea au fost excluși din barou un fost președinte și un fost vicepreședinte ai SUA, iar un alt președinte a fost suspendat, lucru care l-a determiant să-și dea demisia din alt barou, pentru a nu fi de asemenea exclus.

Fostul vicepreședinte Spiro Agnew, care a pledat nolo contendere (o apărare care nu diferă de pledoaria de vinovăție decât prin faptul că nu reprezintă o recunoaștere a vinovăției într-un caz civil) în fața acuzațiilor de luare de mită și evaziune fiscală, a fost exclus din baroul din Maryland, statul în care fusese înainte guvernator.

Fostul Președinte Richard Nixon a fost exclus din baroul din New York în 1976. pentru obstrucționarea justiției cu privire la Afacerea Watergate. Acesta a încercat să demisioneze din baroul din New York, așa cum a demisionat din Baroul Curții Supreme din California, dar demisia lui nu a fost acceptată, întrucât nu a vrut să recunoască că nu se poate apăra în fața acuzațiilor ce i-au fost aduse.

În 2001, după 5 ani de suspendare din baroul din Arkansas, Curtea Supremă a Statelor Unite l-a exclus din barou pe Bill Clinton, oferindu-i 40 de zile pentru a contesta acțiunea. Acesta a demisionat înainte de sfârșitul celor 40 de zile, evitând audierile pentru excluderea permanentă

Alger Hiss a fost exclus din barou pentru o condamnare, devenind însă mai apoi prima persoană repusă în funcție după excludere în baroul din Massachusetts.

În 2007, Mike Nifong, Procurorul Districtual din Comitatul Durham, Carolina de Nord, care a prezidat procesul membrilor echipei de lacrosse de la Universitatea Duke, din 2006, a fost exclus din barou pentru comportament inadecvat pentru un procuror, cu privire la modul în care a gestionat cazul .

În aprilie 2012, un consiliu de trei membri numitți de Curtea Supremă din Arizona a votat unanim pentru excluderea din barou a lui Andrew Thomas, fost prim-procuror al Comitatului Maricopa din Arizona, și un fost aliat important al șerifului Comitatului Maricopa, Joe Arpaio. Conform consiliului, Thomas a "exploatat puterea în mod abuziv, a creat teamă și a folosit legea in moduri disgrațioase" în timp ce era prim-procuror în Comitatul Maricopa. Consiliul a găsit "dovezi clare și convingătoare" că Thomas a adus acuzații civile și penale nefondate și cu intenție malițioasă adversarilor săi politici, printre care s-au numărat patru judecători de stat și un procuror general de stat. "Dacă ar fi fost un caz penal", a concluzionat consiliul,  "suntem de părere că în urma dovezilor pentru această consipirație nu ar rămâne nicio urmă de îndoială".

Jack Thompson, avocatul din Florida cunoscut pentru activismul său împotriva jocurilor video și a muzicii rap, a fost permanent exclus din barou, pentru mai multe acuzații de comportament inadecvat. Acțiunea a venit ca rezultat al mai multor plângeri conform cărora Thompson a făcut declarații calomnioase false și a încercat să își umiliească, hărțuiască și intimideze adeversarii. Verdictul a fost dat la 25 septembrie 2008, intrând în vigoare la 25 octombrie. Cu toate acestea, Thompson a încercat să facă apel la curțile mai înalte, pentru ca sentința să nu intre în vigoare.  Nici Curtea Districtuală a SUA și nici Curtea Supremă a SUA nu i-au acceptat apelul, astfel rămânând valabilă sentința Curții Supreme din Florida.

Ed Fagan, avocatul din New York care a reprezentat mai multe victime ale Holocaustului în procese împotriva băncilor elvețiene, a fost exclus din baroul din New York (în 2008) și din New Jersey (în 2009) pentru că nu a plătit taxe și amenzi judiciare și pentru că a deturnat fonduri fiduciare și de garanție ale clienților.

F. Lee Bailey, renumitul avocat al apărării în cazuri penale, a fost exclus din baroul din Florida în anul 2001, fiind exclus astfel și din baroul din Massachusetts în 2002. Excluderea din Florida a fost rezultatul modului în care a gestionat acțiunile în cazul DuBoc legat de marijuana. La Curtea Supremă din Florida, Bailey a fost găsit vinovat de 7 capete de acuzare ce vizau comportamentul inadecvat pentru un avocat. Bailey a transferat o mare parte din fondurile lui DuBoc în propriile conturi, folosind dobânda astfel câștigată pentru cheltuieli personale. În martie 2005, Bailey nu a reușit să își recapete licența de avocat în Massachusetts. Cartea Florida Pulp Nonfiction detaliază circumstanțele ciudate ale cazului DuBoc și oferă interviuri cu Bailey, inclusiv propria pledoarie de apărare. Bailey este de asemenea cunoscut pentru reprezentarea lui O. J. Simpson, suspectat de crimă, în 1994.

Note

Etică profesională
Drept

Excluderea din barou


Kamenjak je nenaseljeni otočić zapadno od otoka Molata. Od obale Molata je udaljen oko 600 metara, a nabliži otok je Trata, oko 150 metara jugoistočno.

Površina otoka je 	2.107 m2, a visina oko 7 metara.

Izvori

Sjevernodalmatinski otoci

Kamenjak (Molat)


Patagonya Cumhuriyeti, gerçekte var olmayan kurgusal bir yer.

Özellikle Türkçede cümle içinde; olağanüstü kötü, garip, ender görülen bir durum karşısında kıyaslama yaparak küçümsemek maksadıyla kullanılır. Örneğin, böylesi Patagonya cumhuriyetinde bile yok ya da  böylesi Patagonya cumhuriyetinde bile görülmemiştir tarzı benzetmelerle bahsi geçen olay, yer, kişi ya da nesne küçümsenerek yerilir. Bu tabir bazı durumlarda Patagonya ordusu olarak da kullanılabilir.

Patagonya Cumhuriyeti tabirinin Türkçeye nasıl girdiği tam olarak bilinmemektedir. Gerçekte ise Arjantin'in güneyindeki zorlu coğrafyası olan topraklarına verilen isimdir.

Kurgusal yerler

Patagonya Cumhuriyeti