Göstergebilim, semiyotik veya semiyoloji; göstergelerin yorumlanmasını, üretilmesini veya işaretleri anlama süreçlerini içeren bütün faktörlerin sistematik bir şekilde incelenmesine dayanan bir bilim dalıdır. Fransızlar semiyoloji terimini kullanmışlardır. Semiyotik disiplinlerarası bir sahadır. Anlam bilimi, dil bilimi, fonetik, mimarlık, sosyoloji, psikanaliz ve daha birçok bilim dalı ve disiplinin oluşturduğu disiplinler arası bir disiplindir. Kültürel kodlar, gelenekler ve metni anlam süreçlerine göre düzenlenmiş işaret sistemleri diye nitelenen her şey semiyotiğin inceleme alanına girmektedir.
Semioloji, yapısalcılığın modeli olarak düşünülmektedir.

Semiyotik eski Yunancada işaret anlamına gelen  kelimesinden gelir. Semiyotik bugünkü anlamda ilk defa John Locke tarafından "", (1690) başlıklı eserde kullanılmıştır. Modern semiyotik başlıca iki kaynağa dayanır. Bunlardan birincisi Ferdinand de Saussure'nin 1916'da yayımlanan Genel Dil Bilimi Dersleri, ikincisi ise Charles Sanders Peirce'nin yazılarıdır. En çok tanınan temsilcileri Roland Barthes, Umberto Eco ve Mihail Bahtin'dir. Roland Barthes ve Charles Sanders Peirce gibi isimler bu konuda yetkin yazarlar olarak anılabilinirler.

En çok mimari, sanat ve iletişim alanlarında kullanılan gösterge bilimi, psikanalizin dayanak noktalarından biridir. Göstergeler, kod çözme sürecinde, çözümlemeci tarafından belli bir mantık dizgesinde çözülür.

Gösterge biliminin genel bir tanımı
İnsanların birbirleriyle anlaşmak için kullandıkları doğal diller, davranışlar, görüntüler, trafik işaretleri, bir şehrin mahallî düzenlenişi, bir müzik eseri, bir resim, bir tiyatro gösterisi, bir film, reklâm afişleri, moda, sağır-dilsiz alfabesi, edebî eserler, çeşitli bilim dilleri, tutkuların düzeni, bir ülkedeki ulaşım yollarının yapısı, kısacası bildirim amacı taşısın taşımasın her anlamlı bütün çeşitli birimlerden oluşan bir sistemdir.

Gerçekleşme düzlemleri değişik olan bu sistemlerin birimleri de genelde, gösterge olarak adlandırılır. Yine çok genel itibarıyla belirtecek olursak, anlamlı bütünleri, bir başka deyişle gösterge sistemlerini betimlemek, göstergelerin birbirleriyle kurdukları bağıntıları saptamak, anlamların eklemleniş şekillerini bulmak, göstergeleri ve gösterge sistemlerini sınıflandırmak, dolayısıyla, insanla insan, insanla doğa arasındaki etkileşimi açıklamak, bu amaçla da bilgikuramsal, yöntembilimsel ve betimsel açıdan tümü kapsayıcı, tutarlı ve sade bir kuram oluşturmak, gösterge biliminin alanına girer.

Gösterge biliminin ana dalları
Gösterge biliminin genel itibarıyla üç ana dalı olduğu kabul edilir. Bunlar:

 Semantik: Simgeler ile onların "atıf ettikleri" veya "sembolu oldukları" gerçek nesnelerin arasındaki bağlantılar ve ilişkiler. Bu dilbilimde  "anlam" olarak tanımlanır.
 Sentaks: Formel bünyeler içinde bulunan simgeler arasındaki bağlantılar ve ilişkiler.
 Pragmatik: Simgeler ve simgelerin, onları kullanan kişiler üzerindeki etkileri arasındaki ilişki ve bağlantılar.

Alt dalları
Aşağıdaki liste gösterge biliminin içinde pratik olarak bulunan alt dalları sıralamaktadır ama bu listenin kapsamının tam olduğu iddia edilmemektedir:

 Biyosemiyotik (veya biyosemiyoloji): biyoloji bilimdalı kapsamında bulunan işaretler ve kodların üretilmesi, bunlar hakkında alınan tedbirler ve bunların anlamlarının anlanmaya çalışılması süreçlerini inceleyen araştırma ve incelemeler alanıdır. Biyosemiyoloji, bilimsel biyoloji ile felsefi semiyoloji bulgularinin birleştirilmesi tesebbus edilmesinde  ortaya çıkmıştır. Batı dünyasının hayat hakkındaki bilimsel görüşü yanında, hayat kavramınin içten ve değişmez bir kısmı olarak semiyotik işaret etme ve bu işaretleri tanımlanın anlanması sürecini de içerdiğinin kabul edilmesi dolayısıyla biyosemiyolojibilimsel olarak biyoloji biliminde bir paradigma değişimi olarak görülmektedir.
 Kognitif semiyoloji: Kognitif bilimler tarafından, anlam ortaya çıkartma çalışmaları hakkında geliştirilen teoriler ve metotların kullanılması ve birleştirilmesinin incelenmesidir. Deneysel ve etnografik araştırmalar ve kavramsal ve metinsel analiz de içermektedir.
 Berimsel (komputasyon) semiyoloji: Bilgisayar ile insanlar arasındaki karşılıklı bağlantıların tasarimlanmasi ve incelenmesi içinde bir semiyotik olarak işaretelenme sürecinin kurulup işletimi çalışmalarını inceleme uğraşları.
 Kültür semiyolojisi
 Desen yapım semiyolojisi
 Ürün semiyolojisi: Üretilen fiziksel nesnelerin tasarımlarının yapılması sırasında uygulanan işaretlerin kullanışının incelenmesi. Prof. Rune Mono tarafından İsveç Umea Üniversitesi'nden Tasarım Enstitüsü Endüstri ürünler tasarımı derslerinin verilmesi sırasında ilk defa geliştirilmiştir.
 Hukuk ve semiyoloji
 Edebiyat semiyolojisi: Kritik edebiyat incelemelerinde işaretler bilimi veya semiyoloji tarafından geliştirilen kavram ve yaklaşımların kullanılması. Bu 20. yüzyıl başlarında Ferdinand de Saussure tarafından ortaya atılan yapısalcılık  yaklaşımına çok dayanmaktadır ve aynı dönemde ortaya çıkartılan biçimcilik edebiyat teorisi üzerinde çok etkisi olmuştur.
 Müzik semiyolojisi
 Organizasyon semiyolojisi: Özel ve kamu sektöründe işletme organizasyonlarında enformasyonun nasıl ortaya çıktığını, nasıl işleme konulduğunu, nasıl dağıtıldığını, nasıl saklanıldığını ve nasıl kullanıldığını inceler.
 Antropoloji semiyolojisi: Charles Sanders Peirce ve Roman Jakobson tarafından geliştirilip antropolojiye uygulanan semiyoloji yaklaşımı.
 Mühendislik semiyolojisi: Tasarım yapımcısı mühendisler ve bu bilgi ve ürünlerin kullanıcıları arasında bilgisayar kullanarak yapılan iletişimlerin zaman içinde gelişmelerini inceler. Bu gelişmeler tasarimcıların nasıl olarak kullanıcılarain kim olduklarını anlamalari, kullanıcıların gereksimlerini ve isteklerini nasıl öğrendiklerini ve bunun nasıl istenilen ve amaca uygun bir halde yapılması gerektiğini ele alır.
 Enformasyon teorisi  semiyolojisi: Charles Sanders Peirce tarafından geliştirilmiş semiyoloji veya işaretlerle ilişkiler kurallarının kullanarak işaretlerin enformasyon içeriğini inceleme yaklaşımı.
 Sosyal semiyoloji: Çeşitli cemiyetler içinde konuşma, yazma, moda, enformasyonal medya ve ilanat gibi kültürel kodları içine alan cemiyetin semiyotik manzarasının incelenmesini geliştirmeye çalışır. Bu semiyotik manzara işaretlerini ayrı ayrı inceleme yanında, cemiyet içinde bunlarin sosyal anlamlarını, ideolojik etkilerini ve iktidar güçlerine bağlantılarını da inceler.
 Şehirleşme semiyolojisi: Şehirleşme içinde ortaya çıkan ișaret ve sembollerin anlamlarını ve şehirsel cemiyet tarafından bunların algılanmalarını inceler. Yapısallaşmış çevrede sokaklar, meydanlar, parklar ve binalar gibi fiziksel nesneler üzerine odaklandığı gibi şehir hakkında imar planları, şehirsel planlama belgeleri, resmi yapı yapma ve kullanma izinleri, emlak ilanları, yapılmamış bina planları ve halk arasında şehir kavramları hakkında konuşma konuları gibi abstre konulara da eğilmektedir.
 Tiyatro semiyolojisi: Semiyolojiyi tiyatro bilimleri incelemesi için kullanılışı. Ana teoricilerinin başında Keir Elam gelmektedir.
 Görsel semiyoloji: Görsel işaretlerin incelenmesi.

Göstergeler kuramının tarihçesi

Göstergeler kuramı tanımlanmasından önce görüşler

Bir başka şeyin yerini tutan, daha doğrusu, kendi dışında bir şey gösteren her çeşit biçim, nesne, olgu vb. gösterge diye adlandırılmaktadır. Bu kavram üstüne Eskiçağ'dan başlayarak çeşitli görüşler öne sürülmüş, bir göstergeler dizgesi olan dil üstüne çeşitli düşünceler ortaya atılmıştır. Stoacılar, gösterge üstüne düşünmüşler, özdeksel nesne, özdeksel simge ve anlamı birbirinden ayırt etmişlerdir. Ortaçağ'daki skolastik felsefe yapıtlarında da, anlamlama biçimleriyle ilgili önemli görüşler ileri sürülmüştür.

Göstergeler kuramı, XVII. ve XVIII. yüzyıllarda, usçu ve deneyci felsefe dönemlerinde de gündeme getirildi. Genel bir dil ve anlam kuramının tasarlandığı bu dönemde J. Locke, Essay Concerning Humane Understanding (İnsan Anlayışı Üstüne Bir Deneme) adlı yapıtında yer verir ve anlamına gelen «semeiotike» terimini kullanır.

Göstergeler kuramının Locke sonraki temsilcisi, Lambert'dir. Lambert, Neues Organon (Yeni Organon) (1764) adlı yapıtının bir bölümünü, düşüncelerin ve nesnelerin gösterilmesiyle ilgili öğretiye ayırmıştır.

Göstergeler öğretisi, Locke ve Lambert'in etkisiyle XIX. yüzyılda yeniden gündeme gelir: Özellikle, B. Bolzano'nun Wissenschaftslehre (Bilim Öğretisi) (1837) adlı yapıtıyla, E. Husserl'in 1890'da yazdığı ama ancak 1970'te yayımlanan Zur Logik der Zeichen "Semiotiik" (Göstergelerin Mantığı Üstüne "Gösterge bilimi") başlıklı incelemesi dilsel göstergelerle ilgili gözlemler içerir.

Göstergeler kuramının ilk dönemi olarak adlandırabileceğimiz bu çalışmalarda "semiotik" sözcüğüne rastlanmaktaysa da, genel göstergeler kuramından çok, bir dil kuramının, bir dil felsefesinin geliştirildiği görülür.

Çağdaş gösterge biliminin öncüleri

Gösterge biliminin bir bilim dalına dönüşmesini sağlayan kişi Ch. S. Peirce'tür. Peirce, bütün olguları kapsayan bir göstergeler kuramı tasarlamış ve mantıkla özdeşleştirdiği bu kurama «semiotic» adını vermiştir. Peirce'e göre, gösterge bilimi (her çeşit bilimsel inceleme için bir başvuru çerçevesi oluşturan genel bir kuramdır, Peirce, tasarladığı bu gösterge bilimi üçe ayırır:

 salt dilbilgisi
 mantık
 salt sözbilim

Gösterge bilimi kuramıyla ilgili yazılarını belli bir kitapta toplamamıştır Peirce Söz konusu yazılar, bilginin ölümünden yaklaşık yirmi yıl sonra Collected Papers (Bütün Yazılar) [1931-1958] adıyla yayımlanmaya başlamış ve Peirce'ün gösterge bilimi açısından değeri ancak bu yayınlardan sonra anlaşılmıştır. Yaklaşımının en belirgin özelliği, gösterge kavramı için önerdiği tanım ve sınıflandırma biçimidir. Gösterge bilimisel olguların eksiksiz bir sınıflandırmasını yapmak isteyen Peirce, sonunda üçlüklere dayalı altmış altı sınıftan oluşan bir göstergeler dizelgesi oluştur. Peirce'ün önerdiği üçlükler arasında en önemlisi de görüntüsel gösterge, belirti, simge üçlüsüdür.

Bunları şu örneklerle açıklayabiliriz: Görüntüsel gösterge, belirttiği şeyi doğrudan doğruya canlandıran bir göstergedir (resim, fotoğraf); belirti, nesnesiyle kurduğu gerçek ilişki gereği, bu nesne tarafından belirlenen bir göstergedir (duman ateşin belirtisidir); simge, uzlaşmaya dayanan bir göstergedir (terazi, adaletin simgesidir).

Bu üçlü ayrıma dayanılarak yapılmış birçok göstergebilimsel araştırma vardır. Söz gelimi, reklamcılığı ele alan araştırmaların şu tür bir sınıflandırma yaptıklarını görürüz: 1. Bir ürünün reklâmı doğrudan doğruya görüntüsü verilerek yapılabilir; 2. Bir ürünün reklamı, çeşitli toplumsal ekinsel belirtiler aracılığıyla (dayanıklılık, ucuzluk, üstünlük vb.) yapılabilir; 3. Bir ürünün reklamı, o ürün çeşitli simgeler gösterilerek yapılabilir.Pierce'ün getirdiği bir başka önemli ayrım da göstere, yorumlayan ve nesne üçlüsüdür.

Gösterge biliminin Avrupa'daki öncüsü ise F. de Saussure'dür. Saussure, soruna, bir felsefeci, bir mantıkçı olarak değil, bir dilbilimci olarak yaklaşır. Peirce, dil-dış gösterge dlzgelerinden kalkarak dilin bu dizgeler içindeki yerini saptarken, Saussure dilden kalkarak, başka göstergelerin işleyişini araştıracak bir bilim dalının kurulmasını öngörür. İleride kurulmasını istediği ve toplum içindeki göstergelerin yaşamını inceleyecek olan bu bilim dalım da sémioloji terimiyle adlandırır. Saussure'e göre, gösterge bilimi, genel göstergeler bilimi olacak, doğal dillere özgü göstergeleri inceleyen dil bilimi de gösterge bilimin bir dalı durumuna gelecektir. Saussure dilbilimi göstergebilime bağlarken, gösterge bilimi de toplumsal ruhbilimin, dolayısıyla genel ruhbilimin içine oturtur.

Peirce gösterge bilimin temelini attığına inanırken, Saussure gösterge biliminden, ileride kurulacak bir dal diye söz eder.

Peirce ve Saussure'den sonraki ilk gösterge bilimciler

1930 yıllarında, mantıktan esinlenerek gösterge bilimi geliştirmeye çalışanlar arasında Ch. W. Morris özel bir yer tutar. Gerçekten de Peirce'ün. R. Carnap'ın ve yeni-olgucu akımın etkisinde kalan Morris, Foundations of the Theory of Signs (Göstergeler Kuramının Temelleri) [1938] ve  (Göstergeler, Dil ve Davranış) [1946] adlı yapıtlarında, bütün göstergelerin genel kuramını oluşturmaya çalışır. Tasarladığı bu genel kuram içinde de üç bileşen ayırt eder:

 Söz dizimi: Göstergelerin birleşim kurallarını araştırır
 Anlam bilimi: Göstergelerin anlamını inceler
 Edim bilimi: Göstergelerin kaynağını, kullanılışını ve etkilerini davranış çerçevesi içi inceler.

Morris'e göre, gösterge bilimi bütün insan etkinliklerinin kavranmasını sağlayan bilimsel bir temeldir.

ABD'de Morris, Peirce'ün görüşlerini geliştirirken, Avrupa'da da çeşitli kuramcılar bir yandan, Saussure'ün görüşlerinden, bir yandan da mantıktan esinlenerek göstergebilime katkıda bulunmaya çalışıyorlardı.

Saussure'ün düşüncelerinden kalkan Prag Dil Bilimi Okulu üyeleri, yazınsal ve sanatsal olgulara yaklaştılar. Bu arada J. Mukarovsky de sanatı göstergebilimsel bir olgu olarak ele aldı ve estetik işlev ile bildirişim işlevini tanımladı.

Öte yandan, L. Hjelmslev, Dil Kuramının Temel İlkeleri adlı yapıtının son bölümlerinde, doğal dil dışındaki gösterge dizgelerini ele alarak, mantıksal biçimselleştirmeye dayalı tutarlı bir gösterge kuramının temellerini oluşturdu. Hjelmslev'e göre, bütün gösterge alanlarını kucaklayan gösterge bilimi konu dili (inceleme nesnesi) bilimsel olmayan bir üstdildir (bilimsel kavramlar bütünü). Ancak, bilimsel diller de gösterge bilimin inceleme alanına girebilir: Bu durumda da, Hjelmslev'e göre, bir üstgösterge bilimi söz konusudur.

Hjelmslev ayrıca, düzanlam ve yananlam kavramlarını, göstergenin iki değişik değeri olarak ortaya atar. Bilgine göre, herhangi bir sözce ilk anlamının dışında (düzanlam), daha başka anlamlar da taşıyabilir. Söz gelimi, bir konuşucunun sözleri, belli bir anlam taşırken (düzanlam), konuşma biçimi de hangi yöreden olduğunu gösterebilir (yan anlam).

Hjelmslev'in bir başka katkısı da, Saussure'ün kavramlarını yetkinleştirerek ortaya attığı anlatım ve içerik saptamasıdır. Hjelmslev, gösterge dizgelerine ilişkin olarak belirlediği bu iki düzeyi de kendi aralarında ikiye ayırır: Anlatımın tözü/anlatımın biçimi; içeriğin tözü/içeriğin biçimi.

Saussure'ün tasarısını geliştirmeyi amaçlayan bir başka dilbilimci de E. Buyssens 'tir. Buyssens, Les Langages et le discours (Diller ve Söylem) [1943] adlı yapıtında Saussure'ün temel kavramlarından esinlenerek, bildirişim amaçlı gösterge dizgelerini değerlendirmeye yönelik bazı kavram ve ayrılıklar saptar. Buyssens'e göre, gösterge bilimi, toplum yaşamı içindeki yalnızca istençli belirtileri (belirtkeler: Trafik belirtkeleri söz gelimi)
inceler.

Aynı dönemlerde, başka dilbilimciler de ( Sapir, Trubetskoy, Jakobson, Benveniste özellikle dilin başka gösterge dizgeleri içindeki yerini saptamaya yönelmişlerdir.
5. 1960 yıllarından sonraki bazı göstergebilimsel yaklaşımlar.

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki yıllarda, insan bilimleri alanındaki yöntemlerin gelişmesi sonucu, göstergebilimsel etkinlikler hızlandı.

196O' tan sonra da başta Fransa, ABD ve SSCB. olmak üzere gösterge bilimsel araştırmaların çeşitli ülkelere yayıldığı görüldü.

SSCB'de sibernetiğin, simgesel mantığın, matematiğin ve bildirişim kuramının etkisiyle şiir, söylen, söylence gibi anlamlı bütünler üstüne çalışmalar yapıldı (J. Lothman ve Tartu Okulu).

ABD'de, insan ve hayvan davranışlarını betimleyen çalışmalara başlandı. Bu çalışmaların öncüsü de Th. A. Sebeok oldu. Başlıca görüşlerini  (Göstergeler Öğretisinin Katkıları) [1976]  (Gösterge ve Gösterge Ustaları) [1978]  (Gösterge bilimi) [1979] adlı yapıtlarında ortaya koyan Sebeok'a göre, gösterge bilimi tarihinin üç temel dayanağı dil bilimi (Saussure), felsefe (Peirce) ve tıptır (Hippokrates).

Gösterge biliminin, bildirişim işlevi ile anlatım işlevini incelediğini belirten Sebeok, bu bilimi çeşitli alanlara ayırır: İnsanlara ilişkin göstergelerin incelenmesi; bedene iliş kin sibernetik dizgelerin incelenmesi; hayvan bildirişiminin incelenmesi.

Öte yandan Fransa'da, bilgikuramsal ve yöntemsel açıdan birbirinden değişik yaklaşımların varlığı göze çarpar. Saussure-Buyssens-A. Martinet doğrultusunda yer alan G. Mounin, L.J. Prieto ve J. Martinet gibi araştırmacılar, bildirişim amaçlı dil-dışı gösterge dizgelerini betimlemeye yönelirler: Trafik belirtkeleri, mors ve sağır-dilsiz abecesi, bazı davranışlar, diyagramlar, denizcilerin kullandıkları belirtkeler vb. Bu gösterge dizgelerinin toplum içindeki bildirişimi sağlayan dizgeler olması nedeniyle, söz konusu araştırmacıların Saussure'ün tasarısını bir açıdan yerine getirdikleri söylenebilir. Ama, öte yandan, bu dizgelere ilişkin araştırmalar Saussure'ün tasarısındaki bir başka özelliği (gösterge bilimin, dilbilimi de içine alan genel bir göstergeler bilimi olarak kurulması) yerine getirmekten uzaktır. Çünkü, bu araştırmacılarına çalışmalarında gösterge bilimi dilbilimin bir eklentisi durumuna gelmiş, dil dışı gösterge dizgelerini dilbilimsel yöntemlerle betimleyen yardımcı bir uygulayım biçimini almıştır. Bildirişim gösterge bilimi diye adlandırılan bu tür çalışmalar, çözümleyici bilimsel bir üstdil oluşturmak ve anlamları incelemek yerine, salt betimlemeyle, gösterge betimlemesiyle yetinmektedirler.

Gösterge bilimisel araştırmaların gelişmesine katkıda bulunmuş bir başka Fransız yazar da Roland Barthes'tır.  (Söylenler) [1957] Gösterge bilimi ilkeleri (1964) ve  (Moda Dizgesi) [1967] adlı yapıtlarında moda, mutfak, görüntü vb. dizgeleri özellikle Saussure ve Hjelmslev'in görüşlerinden yararlanarak çözümlemeye girişen Barthes, sonradan yazar ve denemeci yanının ağır basması nedeniyle, gösterge biliminden giderek uzaklaşmıştır. Barthes'ın gösterge bilimi açısından getirdiği önerilerin en ünlüsü, Saussure'ün tasarısını tersine çevirerek, gösterge bilimin, dil bilimi içinde yer aldığını söylemesidir. Barthes'a göre, insanların yararlandığı her gösterge dizgesi ancak dil aracılığıyla, dil desteğiyle gerçeklik kazanır. Bu nedenle de, Barthes, gösterge dizgelerini, salt dizgeleri inceleyerek değil, bu dizgelerden söz eden söylemleri inceleyerek değerlendirmektedir.

Günümüz (1980'li yıllar) gösterge bilimcileri arasında  Julia Kristeva, Umberto Eco ve Christian Metz de önemli bir yer tutar. Söylemleri, bireyin ruhsal özelliklerini göz önün de bulundurarak incelemeyi amaçlayan ve dili anlam üretimi ve dönüşü mü olarak ele almak isteyen Kristeva, gösterge bilimi eleştirel bir bilim ya da bilimin eleştirisi olarak görür. Eco, gösterge bilimi, ekinsel olguları gösterge dizgeleri olarak inceleyen bir bilim dalı biçiminde tanımlar. Metz ise sinema gösterge bilimine yönelir.

A.J. Greimas ve Paris Gösterge Bilimi Okulu

Gösterge bilimi kuramcıları arasında A.J. Greimas'ın apayrı bir yeri vardır; çünkü, gösterge bilimi, kendi kendine yeten, gerçekten özerk, bir bilim düzeyine yükseltmiştir. İlk çalışmalarını sözcük bilimi alanında başlatan, sonra anlambilime yönelen bilgin, l966'da yayımladığı Semantique structurale (Yapısal Anlambilim) adlı yapıtıyla, her çeşit anlamlama dizgelerinin incelemesini kapsayan genel bir anlam bilimi yöntemi oluşturdu. Bu açıdan, Greimas'ın genel anlam bilimi yöntemi, gösterge bilimi yöntemi demektir. Böylece, Greimas'ın doğrudan doğruya anlam sorunlarına yönelik bir 'kuram oluşturduğu ortaya çıkar. Nitekim, Greimas, 1970'te Du Sens (Anlam Üstüne) adlı yapıtıyla gösterge bilimin çeşitli kuramsal düzeylerini derinleştirir. Geliştirdiği yöntemi, çevresinde oluşturduğu araştırma topluluğuyla birlikte, yazınsal söylem, sözlü yazın, görüntü, müzik, masal, bilimsel söylem, uzamsal düzenleniş, tutkular, şiir, öğretim dili, dinsel söylem, hukuk dili, gibi değişik alanlara uygularken, kuramsal aygıtını da sürekli olarak geliştirir.

Bu arada, 1976'da yayımladığı iki yapıtla gerçek bir gösterge bilimin, bir başka deyişle, bir anlamlama kuramının oluşturulduğunu kanıtlar: Maupassant ve  (Gösterge bilimi ve Toplumsal Bilimler). 1979'da J. Oourtes ile birlikte yayımladığı  (Gösterge bilimi. Dil Kuramının Açıklamalı Sözlüğü) adlı yapıtıyla, 1960 yıllarında tasarladığı gösterge bilimi kuramının tümükapsayıcı, tutarlı ve yalın bir aşamaya ulaştığını da kanıtlar. Yine 1980'de E. Landowski ve başkalarıyla birlikte yayımladığı  (Toplumsal Bilimlerdeki Söylem Çözümleme Giriş) adlı yapıtla da bilim dillerini inceleme aşamasını başlatır.

Greimas'in çevresinde oluşturduğu araştırma topluluğu bugün Paris Gösterge Bilimi Okulu diye de adlandırılmaktadır Bu topluluğun önde gelen araştırmacıları arasında özellikle şu kişileri sayabiliriz J. Cl. Coquet, J. Courtes E. Landowski, P. Fabbri, I. Darrautlt, M. Arrivé, J.-M. Floch,Cl. Zilberberg, F. Bastide, C. Chabrol vd.

Greimas'ın ve Paris Gösterge Bilimi Okulu'nun amacı, ana çizgileriyle şöyledir:

Gösterge biliminin, anlamlı bütünlere özgü anlamsal ayrılıkları, anlamsal eklemlenişi (anlamlamayı), bir üstdil aracılığıyla yeniden üreterek açıklamayı amaçlar. Bu amaçla, salt bildirişim dizgelerini ya da göstergeleri değil, anlamlı bütünleri (anlamlama dizgeleri) ele alır. Simgesel mantıktan, matematikten, budun bilimi ve dilbilimden kaynaklanan bu anlamlama kuramının inceleme aygıtı çç aşamadan oluşur:
 Betimsel dil
 Yöntembilimsel dil
 Bilgikuramsal dil

Her üç aşamaya ilişkin, olarak da kavramsallaştırma ve mantıksal biçimselleştirme çabaları gerçekleştirilmiştir.

Paris Gösterge Bilimi Okulu'nun son yıllarda çalışmaları insanların gerek edimleriyle gerekse tutkularıyla birbirlerini etkileme düzenine yönelik olmuştur. İnsanlar arası ilişkilerde gerçek (doğru), yanlış, gizli, yalan gibi özellikler araştırılmış ve sınıflandırılmıştır. Ayrıca, yine son birkaç yıl içinde, istemek, bilmek, inanmak, yap yapmak, zorunda olmak gibi bireyler arası ilişkilerde önemli yer tutan ve kiplikler diye adlandırılan özelliklerin sınıflandırılmasına girişilmiştir.

Gösterge bilimi, deneysel bilimde ve Marksist teoride zımmen var olan toplumsal ilişki biçimi ve zihni çerçeve gibi konuları gösteren çeşitli alan ve disiplinleri çözümlemek suretiyle bir ötedil (metalanguage) olarak iş görür.

Kısaca belirtmek gerekirse dilbilimde nasıl çeşitli akımlar varsa gösterge biliminde de çeşitli akımlara rastlanmaktadır Bu akımlar arasında da söz konusu bilim dalını en üst aşamasına ulaştırmış kuram Greimas in öncülüğünde geliştirilmiş kuramdır.

Dil

Dil, gösterge biliminde göstergeler sistemi olarak incelenir. Yapısalcılığın kurucusu olarak Ferdinand de Saussure görülmektedir. Roman Jakobson ve Claude Levi-Strauss da önemli katkılar yapmışlardır. Yapısalcılığa karşı post yapısalcılık gelişmiştir. Michel Foucault, Jacques Derrida, Gilles Deleuze, Roland Barthes, Jacques Lacan ve Judith Butler post yapısalcılığın önemli temsilcileridir. Jacques Derrida ayrıca yapısökümü geliştirmiştir.

Kaynakça

Dıș bağlantılar

 Mehmet Rifat, (2009), Gösterge biliminin ABC'si İstanbul:Say Yayınları, 2009
 Mehmet Rifat, (2008), 20. Yüzyılda Dil Bilimi ve Gösterge Bilimi Kuramları 1, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları

Göstergebilim


ريب فان وينكل  هي قصة قصيرة للكاتب الأمريكي واشنطن إيرفينج نشرت في 1819، وكذلك اسم القصة الروائية الخيالية. كتبت في حين كان إيرفينج يعيش في برمنغنهام بانكلترا، كانت جزء من مجموعة بعنوان الكتاب الكروكي للجيوفري كرايون. على الرغم من أن القصة تدور أحداثها في جبال كاتسكيل في نيويورك، إيرفينج في وقت لاحق اعترف"، عندما كتبت القصة، أنا لم أكن قط على كاستكيلز.

ملخص الحبكة الدرامية
قصة ريب فان وينكل كتبت في سنوات ما قبل وبعد الحرب الثورية الأمريكية، والشخصية ريب فان وينكل، هو قروي من أصل هولندي، يعيش في قرية جميلة على سفح جبال كتسكيل في نيويورك. رجل ودود منزله ومزرعته تعاني من إهماله الكسول، فهو محبوب من الجميع ماعدا زوجته.

أحد أيام الخريف ترك زوجته المزعجة واثناء رحلته وتخبطه فوق الجبال واجه رجال يرتدوا ملابس غريبة، وتردد أنهم طاقم أشباح هنري هدسون، الذين يلعبون تسعة دبابيس، ولكن بعد الشرب من بعض خمورهم، استقر تحت شجرة ظليلة وأخذ غفوة. استيقظ وعاد إلى قريته، لكنه وجد عشرين عاما قد مرت. ثم تبين له أن زوجته قد ماتت، وأن أصدقائه المقربين لقوا حتفهم في الحرب، أو ذهبوا إلى مكان آخر. وهو على الفور دخل في المتاعب عندما أعلن عن نفسه موضع موالاة للملك جورج الثالث، إذ أنه لا يعرف أن الثورة الأميركية قد حدثت.

وعرفه رجل من القرية ومع ذلك، تعرفت عليه ابنته وساعدته، ثم أستأنف ريب تسيبه المعتاد، وحكايته تروى على نحو مقدس وكان يعتقد انها من وحي وتأليف بعض المستوطنين ذوي الأصول الهولندية القديمة، ومع بعض الاضافات لهوى الأزواج الراغبين أن يتقاسموا حسن حظ ريب.

الشخصيات
 ريب فان وينكل—الزوج الخاضع لزوجته الذي يحتقر 'العمالة المربحة'.
 دام فان وينكل—زوجة ريب فان وينكل المشاكسة.
 مزق—نجل ريب فان وينكل.
 جوديث جاردينير—ابنة ريب فان وينكل.
 ديريك فان بيمميل—مدير المدرسة المحلية في وقت لاحق، وعضوا في الكونغرس.
 نيكولاس فيدر—مالك خان المحلية.
 السيد دوليتل—مالك الفندق.
 الذئب—كلب ريب الكسول
 أشباح هنري هدسون وطاقمه—أشباح التي تشترك في الخمر المسحور مع فان وينكل.

التكوين وتاريخ النشر

بعد مشروع تجاري فشل مع أشقائه، إيرفينج تعرض للافلاس في 1818. القنوط، تحول إلى الكتابة للحصول على دعم مالي ممكن، رغم أنه كان لديه تفكير صعب لكتابة القصص. مكث في برمنجهام (إنجلترا) مع شقيقه من الأب هنري فان وارت. استغرق الاثنان في الذكريات في يونيو 1818 عندما ألهم إيرفنج فجأة من حديثهما الحنين. إيرفينج حبس نفسه في غرفته وكتب من دون توقف طوال الليل. كما قال، انه يشعر وكأنه رجل استيقظ من نوم طويل. قدم أول مشروع «ريب فان وينكل» لأسرة فان ورت بعد وجبة الإفطار.

«ريب فان وينكل» كانت واحدة من القصص الأولى التي اقترحها إيرفينج لكتابه الجديد، الكتاب الكروكي لجيفري كاربون. سئل إيرفينج شقيقه ايبينيزر لمساعدتة في النشر في الولايات المتحدة. كما كتب إيرفينج: «سأشعر بقلق بالغ للاستماع لنجاح أول محاولة للعودة ظهور على الساحة الأدبية، وهل ينبغي أن تكون ناجحة، وأنا على ثقة أنني من الآن فصاعدا يجب أن اكون قادر على مواكبة إطلاق نار المتقطع.» 2000 نسخة من أول حلقة بحجم قطع التمن التي تتضمن «ريب فان وينكل» قد اصدرت في 23 يونيو، 1819، في نيويورك وبوسطن وبالتيمور وفيلادلفيا، التي نشرتها كورنيليوس اس. فان وينكل وبيعت بسعر غالى إلى حد ما 75 سنتا. ونشرت الطبعة البريطانية بعد وقت قصير من قبل جون ميلر، الذي خرج من الأعمال التجارية على الفور بعد. بمساعدة من صديقه والتر سكوت، إيرفينج كان قادرا على اقناع جون موراي لتولي النشر البريطاني للكتاب كروكي.

رواد الأدب

القصة تشبه الحكاية الخرافية الألمانية "بيتر كلاوس" من قبل لجنة التنسيق المشتركة ناكتيجال، التي هي قصة قصيرة في القرى الألمانية.

القصة مماثلة أيضا إلى قصة اليهودي القديم حول هوني مأجيل الذي يغفو بعد أن سأل رجل لماذا هو يزرع شجرة الخروب التي تستغرق عادة 70 سنة إلى أن تنضج، مما يجعل من المستحيل عمليا الاستفادة من ثمار شجرة. بعد هذا التبادل، نام على الأرض، ويتم بأعجوبة تغطيه بالصخور ليبقى بعيدا عن الانظار لمدة 70 عاما. عندما استيقظ، وجد شجرة ناضجة تماما، وأن لديه حفيده. عندما لم يكن أحد يعتقد أنه هوني، فانه يبتهل إلى الله والله يأخذه من هذا العالم.

القصة مماثلة أيضا إلى القرن الميلادي الثالث حكاية الصينية رانكا، كما سرد في ليونيل جيلز في معرض الخالدون الصينية. كما أنها مماثلة أيضا لحكاية القرن الثامن اليابانية من "أوراشيما تارو".

في أوركني هناك حكاية مماثلة فولكلورية قديمة ترتبط بممتراس الدفن لسالت كنوي المتاخمة لحزام برودجار. سلطعون عابث مخمور في طريقه إلى منزله يسمع الموسيقى من التلة. يجد طريقه ويجد trowes (المتصيدون) عندهم حفلة. يبقى ويلعب لمدة ساعتين، ثم يمضي في طريقه إلى المنزل في ستينيس، حيث يكتشف أن خمسون سنة مرت. رينجرز أوركني يعتقد أن هذا قد يكون أحد مصادر لحكاية واشنطن إيرفينج، لأن والده كان اركادي من جزيرة شابينساى، ويكاد يكون من المؤكد وكثيرا ما قال لابنه الحكاية.

وهناك في أيرلندا يوجد قصة نيمه وأوسين، التي تتناول موضوعا مماثلا. أويسن يقع في حب جميلة من نيمه ويرحل معها على حصانها البيضاء الثلج لتير نا نوج—أرض لكل الشباب. افتقد اسرته واصدقائه ويسأل ليدفع لهم زيارة. نيمه تقرضه حصانها تحذره أبدا إلى إلغاء سفره والعودة إلى أيرلندا. لكن ثلاث مائة سنين مرت؛ عائلته وزملائه المحاربين جميعا في عداد الأموات. بعض الرجال يحاولون تحريك صخرة. أوسين يصل إلى أسفل لمساعدتهم. وحزام سرج الحصان أطلق ويقع على الأرض. أمام أعين الرؤية من الرجال أنه يصبح رجل قديم جدا جدا.

قصة أخرى كان من لايرنيس ديوجين، وهو الفيلسوف الأبيقورى حوالي نصف أوائل القرن الثالث، في كتابه على الحياة، وآراء واقوال الفلاسفة. القصة هي في الفصل العاشر له في قسم الحكماء السبعة الذين كانوا على سلائف الفلاسفة الأولى. وكان الحكيم ايبمينديس. يبدو ايبمينديس أخلد إلى النوم في كهف لسبعة وخمسين عاما. لكن لسوء الحظ، «أصبح من العمر على مدى عدة أيام في الوقت الذي كان ينامه سنوات». ومع ذلك وفقا لمصادر مختلفة أن تتصل ديوجين، ايبمينديس عاش ليكون مائة وسبعة وخمسون عاما ومائتان وتسعا وتسعين سنة، أو مائة وأربعة وخمسين عاما من العمر.

وهناك قصة مشابهة لالكهف من افسس، والقديسين المسيحيين الذين تغفو في كهف مع تجنب الاضطهاد الروماني، واستيقظوا أكثر من قرن من الزمان في وقت لاحق ليجدوا أن أصبحت المسيحية الديانة الرسمية للإمبراطورية.

التكيف
القصة تم تكييفها لوسائل الإعلام الأخرى على مدى القرنين الماضيين، من مرحلة لعب الأوبريت للرسوم المتحركة لللأفلام. الممثل جوزيف جيفرسون كان مرتبط أكثر مع الشخصية في مرحلة القرن التاسع عشر، وقدم سلسلة من الأفلام القصيرة في عام 1896 لإعادة مشاهد من مرحلة تكيفه، والتي هي مجتمعة في الأفلام التسجيلية القومية في الولايات المتحدة. توماس نجل جيفرسون اتبع خطى والده، وأيضا لعب الشخصية في عدد من الأفلام في أوائل القرن العشرين. القصة أيضا تم تكييفها بشكل فضفاض للعرض «منطقة الشفق» في الحلقة 1961 " مزحة ريب فان وينكل " بطولة أوسكار بيرجي.

هذة القضة تكررت في حبكة الرواية الرئيسية للكوميديا—سلسلة الرسوم المتحركة للخيال العلمي فوتثرما. بطل رواية العرض، فيليب جيه فراي، يقع في دائرة الركود القرية يوم 31 ديسمبر عام 1999، ويتم إحياءه حتى 31 ديسمبر 2999. مثل فان وينكل، فراي كان رجل كسول يكره وظيفته، وعندما يستيقظ كان يسعى إلى أن يعيش فقط لأحفاده 'تسكع قبالة'، على الرغم من انه أصبح لزاما عليه العمل (نوعا ما) بمشقة في أعمال العائلة.

حكاية الغزالون للأطفال سلسلة قياسية شملت المسرحه من قصة ريب فان وينكل ([أوك - 11034) التي فيها اسم ابنة ريب تم تغييره إلى «كاترينا» والشخصيات من نيكولاس فيدر وديريك فان بيمميل تم تزويدهم بمزيد من الأهمية.

في الحلقة السادسة عشر من المغامرات الشهيرة للسيد ماجو، الاي أصلا بثت في 16 يناير، 1965، السيد ماجو (التي عبر عنها صوتا جيم باكوس) يلعب دور ريب فان وينكل.

قصة مستوحاة أيضا حلقة من فلينستون بعنوان «ريب فان فلينتستون»، التي أصلا بثت يوم 5 نوفمبر، 1965. فيها، فريد يغفو نوما على لائحة شركة نزهة ويحلم انه أيقظ في بيدروك عشرين عاما في المستقبل—السكان 30,000. شركة سلات التي عمل فيها فريد لمرة واحدة، الآن قد خرجت من السوق. بارني أصبح أغنى ملوك الزيت، بيبليز قد تزوج بام بام، وويلما أصبحت أرملة مريرة قديمة (بيتي لا ينظر إليه، وهو ما يعني انها قد ماتت). فريد، في الوقت نفسه، يرى أنه وحده، ومنسي. عند نقطة واحدة خلال الحلقة، حتى فريد يقول: «ربما أكون قد غلبني النوم لمدة عشرين عاما. في مثل قصة ريب فان وينكلستون».

شريط جارفيلد صنداي ملك أحلام جارفيلد نفسه مثل ريب فان جارفيلد، استيقظ من غفوة 50 سنة، ورأي مدى تم (ول يتمم) تغيره. هذا الشريط في وقت لاحق تكييف في حلقة من جارفيلد وأصدقاء.

هناك أيضا حلقة من اتش بي أو تظهر سعادة وهناء بعد: الحكايات الخرافية لكل طفل. انهم سردوا حكايات شعبية من خلال وضعهم في مختلف الثقافات وأوضاع واصوات مميزة مقدمة من المشاهير. لريب فان وينكل فهم فعلوا رواية نسائية من القصة، في ضوء تطور الستينيات، وأخبر من وجهة نظر زوجة ريب (التي عبر عنها صوتا توم ارنولد) فانا (كاليستا فلوكهارت).

القصة أيضا أثرت في فيلم 2004 13 ذهاب في 30، والذي فيه فتاة تبلغ من العمر 13 عاما في الفترة من 1987 قدمت أمنية في يوم عيد ميلادها، مما أدى إلى استيقاظها ولها 30 عاما من العمر في عام 2004.

وهناك قسم من ريب فان وينكل يتم قراءته من قبل أحد أعضاء الفرقة في الخلفية لأغنيتهم «أنا يمكن أن أكون بحلم»، من قبل الفرقة الاسكتلندية، بيل وسيباستيان

قاموس التلميحات
أن تكون ريب فان وينكل، هو أن تستيقظ فجأة إلى تغييرات الإحداث العميقة في المناطق المحيطة بها. هذا قد يكون راجعا إلى الغياب الجسدي أو الغياب العقل.

هذا المصطلح نقل في يوم 3 كانون الثاني/يناير عام 1992، في صحيفة كريسشان ساينس مونيتور عن طريق فان لورا
تيول مثل الأسفل.

شخص ما ظل غافل عن التغيرات الاجتماعية والسياسية على مدى فترة طويلة يمكن أن يكون ريب فان وينكليش. أندرو هيجنز كتب في صحيفة الاوبزرفر، 1997

مراجع

الروابط الخارجية

مصادر
 «ريب فان وينكل»، موضحة من قبل نورث كارولاينا وايث (1921).
 «ريب فان وينكل» النص الإلكتروني، من بارتليبي.
 «ريب فان وينكل»، نسخة سمعية من عام 1946.
 «ريب فان وينكل»، 1896 الفيلم.
 «كارل كاتس»، والمقارنة.

مراجع أخرى
 ريب فان وينكل يدرس الدليل
 إيرفينج في برمنجهام
 «ريب فان وينكل» و«أسطورة الوادي الناعس» -- روايات الثورة لإيرفينج

أمريكيون خياليون
أمريكيون خياليون من أصل هولندي
شخصيات ذكور في الأدب
شخصيات في قصص قصيرة
قصص قصيرة 1819
قصص قصيرة حولت إلى أفلام
قصص قصيرة لواشنطن إيرفينج
نوم في الخيال
ولاية نيويورك في الخيال

ريب فان وينكل


O Campeonato de Europa de Futebol da UEFA de 2028, comumente conhecido como Euro 2028, será a decimo oitava edição do torneio europeu de selecções nacionais da UEFA para as selecções absolutas masculinas de suas federações membro. O torneio está programado para jogar-se de junho a julho de 2028.  Em 4 de outubro de 2023, a UEFA confirmou o Reino Unido e a Irlanda como sedes do torneio.

Eleição do país anfitrião
Os países devem apresentar uma oferta com 10 estádios, um dos quais deve ter 60.000 assentos, um dos quais (preferivelmente dois) deve ter 50.000 assentos, quatro dos quais devem ter 40.000 assentos e três dos quais devem ter 30.000 assentos.

Processo inicial
O 16 de dezembro de 2021, o Comité Executivo da UEFA anunciou que o processo de licitação levar-se-ia a cabo em paralelo com o da Eurocopa 2032 .  Os postores interessados podem oferecer por qualquer dos torneios.  O cronograma de licitação é o seguinte:

 27 de setembro de 2021: Solicitações formalmente convidadas
 23 de março de 2022: Data limite para registar a intenção de oferecer
 30 de março: Põem-se a disposição dos licitadores os requisitos da licitação
 5 de abril: Anúncio de licitadores
 28 de abril: Oficina de abertura de licitadores
 12 de outubro: Apresentação do expediente preliminar de oferta
 12 de abril de 2023: Apresentação do expediente de oferta definitiva
 Setembro 2023: Apresentação de ofertas e anúncio de sede

A UEFA recebeu três declarações de interesse para albergar o torneio (uma que depois se considerou não elegible) dantes da data limite do 23 de março de 2022.

Candidaturas confirmadas

  Inglaterra,  Irlanda do Norte,  Escócia,  Gales e  Irlanda: em 7 de fevereiro de 2022, as associações de futebol da Inglaterra, Irlanda do Norte, Escócia, País de Gales e República da Irlanda anunciaram uma oferta conjunta. A Inglaterra sediou o torneio em 1996 e doze partidas da multinacional Euro 2020 foram disputadas em Londres e Glasgow.
  Turquia: em 23 de março, a Federação Turca de Futebol confirmou que havia apresentado um pedido para sediar o Euro 2028 ou o Euro 2032.

Candidaturas descartadas

  Itália: Em fevereiro de 2019, o presidente da Federação Italiana de Futebol Gabriele Gravina contou a Sky Sport Italia que a federação estava considerando apresentar uma proposta. A candidatura foi proposta novamente pela Gravina poucos dias após a vitória da Itália na Euro 2020. Em fevereiro de 2022, a federação italiana anunciou que faria uma oferta para o Euro 2032, em vez de 2028, pois daria mais tempo para reformar as instalações.

Candidaturas recusadas

  Rússia: Também em 23 de março, a Rússia anunciou sua candidatura, apesar das atuais proibições da Uefa à participação de clubes russos e da seleção russa devido a Invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022. Em 2 de maio de 2022, a UEFA declarou as candidaturas de 2028 e 2032 inelegíveis.

direitos de radiodifusão

  NOVA
  ERT
  TVP
  PRO TV
  RTS
  Markíza
  Rai Sport

Referências

Eventos desportivos futuros
Campeonato Europeu de Futebol

Campeonato Europeu de Futebol de 2028


تصنف الجامعات السويسرية من أفضل جامعات العالم. تدرس الجامعات السويسرية باللغات الألمانية، الإنكليزية، الفرنسية والإيطالية. تصل نسبة الطلاب الاجانب في الجامعات السويسرية حتى 23%.

جامعات حكومية

جامعات العلوم التطبيقية

مواقع خارجية
 Swiss Universities handbook Web2.0 searchable database of Swiss Universities موقع يضم الجامعات السويسرية - بالإنجليزية

مراجع

جامعات سويسرا
سويسرا
سويسرا

قائمة جامعات سويسرا


Les 12 Heures de Sebring 2022 (2022 Mobil 1  presented by Advance Auto Parts), disputées du  au , ont été la  de l'épreuve et la deuxième manche du championnat WeatherTech SportsCar Championship 2022.

Contexte avant la course

Circuit

Les 12 Heures de Sebring 2022 se déroulent sur le Sebring International Raceway situé en Floride. Il est composé de deux longues lignes droites, séparées par des courbes rapides ainsi que quelques chicanes. Ce tracé a un grand passé historique car il est utilisé pour des courses automobiles depuis 1950. Ce circuit est célèbre car il a accueilli la Formule 1.

Engagés
La liste officielle des engagés était composée de 53 voitures, dont 7 en DPi, 8 en LMP2, 10 en LMP3, 11 en GTD Pro et 17 GTD.

Pilotes par nationalité

Essais libres

Qualifications

Course

Classements intermédiaires

Déroulement de l'épreuve

Classement de la course
Voici le classement provisoire au terme de la course.
 Les vainqueurs de chaque catégorie sont signalés par un fond jauni.
 Pour la colonne Pneus, il faut passer le curseur au-dessus du modèle pour connaître le manufacturier de pneumatiques.

Pole position et record du tour
 Pole position :  Sébastien Bourdais (#01 Cadillac Racing) en 1 min 45 s 166
 Meilleur tour en course :  Mike Conway (#31 Whelen Engineering Racing) en 1 min 47 s 018

Tours en tête
  Cadillac DPi-V.R - Whelen Engineering Racing : 127 tours (1-25 / 35-65 / 84-127 / 134-149 / 162-176)
  Acura ARX-05 - Konica Minolta Acura : 64 tours (22-34 / 132-133 / 152-153 / 177-223)
  Cadillac DPi-V.R - Ally Cadillac : 34 tours (66-83 / 128-129 / 226-231 / 245-252)
  Cadillac DPi-V.R - JDC Miller Motorsports : 27 tours (130-131 / 156-161 / 224-225 / 244 / 266 / 288 / 312-325)
  Cadillac DPi-V.R - Cadillac Racing : 97 tours (150-151 / 232-243 / 253-265 / 267-287 / 289-311 / 326-351)
  Acura ARX-05 - Meyer Shank Racing : 2 tours (154-155)

À noter
 Longueur du circuit :  ()
 Distance parcourue par les vainqueurs : 1 312,74 miles (2 112,32 km)

Voir aussi
 12 Heures de Sebring
 Sebring International Raceway
 WeatherTech SportsCar Championship 2022

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

2022
Sport en Floride en 2022
Sport aux États-Unis en mars 2022
WeatherTech SportsCar Championship 2022

12 Heures de Sebring 2022


An Dendrobium serena-alexianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jeffrey James Wood ngan Anthony L. Lamb. An Dendrobium serena-alexianum in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium serena-alexianum


Broderick Stephen "Steve" Harvey (født 17. januar 1957) er en amerikansk skuespiller og komiker.

Privatliv
Harvey har været gift tre gange og har syv børn (fire biologiske børn og tre stedbørn). Fra sit første ægteskab til Marcia Harvey har han to døtre (tvillingerne Brandi og Karli) og en søn (Broderick Harvey Jr.). Fra sit andet ægteskab, med Mary Shackelford, har Harvey en anden søn ved navn Wynton. Parret blev skilt i november 2005. [90

Kilder

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra West Virginia
Komikere fra USA

Steve Harvey


මධ්‍යතනයේදී කෙටිකාල පරිච්ඡේදයකට ලක්දිව බහිවතිබූ රාජධානියකි.ගංගා ශ්‍රි පුර ,ගග සිරි පුර ලෙසද හදුන්වයි.

ගම්පොළ යනු ශ්‍රී ලංකාවේ මධ්‍යම පළාතේ මහනුවර අසල පිහිටි නගරයකි. දහහතරවන සියවසේ මැද භාගයේ වසර හතරක් පාලනය කළ හතරවන බුවනෙකබාහු රජු විසින් එය දිවයිනේ අගනුවර බවට පත් කරන ලදී. හතරවන බුවනේකාබාහු රජු (සිව්වන විජයබාහු රජුගේ පුත්‍රයා) සිය පියාගෙන් පසු සිංහාසනයට නැඟී අගනුවර කුරුණෑගල සිට ගම්පොළ  දක්වා මාරු කළේය. ගම්පොල යුගයේ මෙරට කැපී පෙනෙන දේශපාලනික හා ආර්ථික ප්‍රගමනයක් ඇති විය.එමෙන්ම සාහිත්‍යට සිදුවූ සේවාවද අමතක කල නොහැක. මෙරට ප්‍රථම සංදේශ කාව්‍ය ලියවී ඇත්තේද ගම්පොල යුගයේය.ඉබන් බතූතා නම්  සංචාරකයා පැමින තැබූ දේශාටන වාර්තා ඉතිහාසය හැදැරීමට වැදගත් වේ.

ගම්පොල රාජධානිය උප කලාප 5කට බෙදී තිබූ අතර ඒවා පස් රට ලෙස හැඳින්විනි.
 ගම්පොල (Gampola)
 සිදුරුවාන (Sithuruwana)
 දෙනුවර බලවිට (Thenuwara Balawita)
 මාතලය පන්සිය පත්තුව (Manathalaya Pansiya Pahuwa)
 ඌව (Uwa)

ගම්පොල රාජධානිය

ගම්පොල රාජධානිය


]]
කයිරෝ යනු ඊජිප්තුවේ අගනගරය වන අතර අප්‍රිකාවේ හා අරාබි ලෝකයේ විශාලතම නගරයයි. තවද මෙය ලෝකයේ වැඩිම ජනගහන ඝනත්වයක් දක්නට ලැබෙන නගරවලින්ද එකකි. මෙයට පල්ලි දහස් නගරය යන විරුදාවලියද භාවිත කෙරේ. කයිරෝ නගරය ඉතාලියේ දේශපාලනික, සංස්කෘතික මධ්‍යස්ථානය ද වේ. එය දසවැනි ශතවර්ෂයේ පිහිට වු අතර එය වර්තමානය වන විට පුළුල් ප්‍රදේශයක් බවට පත්වි ප්‍රධානතම නගරය බවටද පත්වී ඇත. කයිරෝ නගරය අතීතයේ ඊජිප්තුවට ඒකාබද්ධව පැවතුණු අතර පිරමීඩවලට මෙම නගරය ප්‍රසිද්ධියක් උසුලයි.

ඉපැරණි විශාලතම චිත්‍රපට හා සංගිත කර්මාන්තය කයිරෝ නගරයේ පිහිටුවා ඇති අතර ලොව දෙවන පැරණිතම උසස් අධ්‍යාපන ආයතනය වන අල් අසාර් විශ්ව විද්‍යාල ද මෙහි පිහිටා ඇත. අන්තර්ජාතික මාධ්‍ය, වෙළෙදාම් හා සංවිධාන ද රාජ්‍ය අංශයේ ප්‍රධාන කාර්යාල රැසක් ද මෙහි පිහිටා ඇත. ඈත අතීතයේ සිට කයිරෝ නගරය අරාබි ජාතින්ගේ නිජ බිම බවට පත්ව ඇත.

සටහන්

{|

අගනගර

කයිරෝ


White Chiristmas puede referirse a:

Música
«White Christmas» (canción), una canción de 1942 escrita por Irving Berlin

Cine y televisión
White Christmas (película), una película musical de 1954
«White Christmas» (Black Mirror), el especial navideño de 2014 de Black Mirror

Véase también

 Blanca Navidad

White Christmas


Gérard Briend (1947-), un coureur cycliste français ;
 Jacques Briend (1932-2017), un théologien français ;
 Jean-Noël Briend (1969-), un ténor français.

Voir aussi
 Croix de chemin de la Ville-Briend, située au lieu-dit la Ville-Briend, sur la commune de  Montertelot dans le Morbihan

Briend


Lake Manapouri is located in the South Island of New Zealand. The lake is situated within the Fiordland National Park and the wider region of Te Wahipounamu South West New Zealand World Heritage Area.

Māori History
According to Māori legend Lake Manapouri was created by the tears of two sisters, Moturua and Koronae, who were daughters of an old chief in the region. Koronae journeyed deep into the forest one day only to become stranded after a fall. Her sister Moturua went looking for her and when she found Koronae she realised that Koronae could not be rescued.  Moturua lay with Koronae and there they lay until they died, their tears creating Lake Manapouri. Lake Manapouri means anxious or sorrowful heart because of the grief of the two sisters.  However, the present name was given by mistake.  An early settler accidentally called it by the name of one of the Mavora Lakes, which lie between Lake Te Anau and Lake Wakatipu.  The original name of the lake is believed to have been Roto-ua which translates to Rainy Lake and later Moturau which means Many Islands.  Māori have a long history in the area, finding the lake and its surroundings offering an abundance of food in the form of eels and birds such as pigeon and New Zealand kaka (forest parrot). Manapouri was discovered by Europeans in 1852, by the explorers Charles J Nairn and W H Stevens.

Geography
Lake Manapouri was formed by glaciers during the last Holocene. The lake is New Zealand's second deepest lake measuring  deep. Lake Manapouri is  above sea level however due to glaciers, Lake Manapouri has been cut deep into the ground and the bottom of the lake now lies  below sea level. The lake has four arms, North, South, West and Hope with the smaller indentations of Shallow Bay and Calm Bay. Lake Manapouri contains 33 islands in total  with 22 of these being wooded. Lying close to the centre of the lake is the largest island of Pomona Island. Other large islands include Holmwood Island, Rona Island and Mahara Island. The small settlement of Manapouri lies on the eastern shore.

The Waiau River (Southland) is both a natural inlet and outlet for the lake, flowing into the northeast of the lake from Lake Te Anau,  to the north and flowing out from Manapouri's south-eastern end. The outlet however has been diverted due to the development of Manapouri Hydroelectric Power Station. Water now flows unnaturally westward to the sea at Deep Cove. Rainfall in the area is high, however due to the mountains in the west rainfall is much higher in this area. The average rainfall for the western arm of Lake Manapouri is  annually, while Manapouri Township on the eastern arm of the lake receives less than a third at  annually. Lake Manapouri drains a large catchment area of . This includes the slopes of the Kepler Mountains, Turret Range and Hunter Mountains which surround all but the eastern shore of the lake. Water levels in the lake are predominantly high during spring due to snow melt and low in winter.

Lake Manapouri is often described as New Zealand's most beautiful lake.

Biodiversity
The area is well renowned for its fishing and high water quality. Both Lake Manapouri and Lake Te Anau lie within the ultra-oligotrophic index on the trophic state index with clear highly oxygenated waters of very low biological productivity. Both lakes along with the connecting Waiau River contain the New Zealand longfin eel and introduced brown trout and rainbow trout as well as some Atlantic salmon. The area is however free from macrophyte Lagarosiphon major an exotic and invasive species which has infiltrated many other New Zealand lakes.

Lake Manapouri provides 73% of New Zealand's longfin eel lake habitat protected from commercial fishing. However the lake has experienced a decline in numbers of longfin eels due to the construction of the hydro- electric dam blocking eel migration. The outflow passage is blocked by the hydro-electric dam which means that eels can be killed when passing through the turbines. A vertical slot fish pass was installed in 1999 and trap and transfer of elvers (young eels) was started in summer 1998/1999. Since the trap and transfer operation commenced in 1998/99 more than 407,000 elvers have been transferred upstream of the Maraoa Control structure. Catch totals in the trap and transfer system can vary in correspondence to surface water temperatures falling below . The trap and transfer technique was successful in improving fish distribution however operations had to be stopped in 2004 due to the concerns that transferring elvers to upstream habitats would spread the exotic invasive algae Didymosphenia geminata. The operation now transfers elvers just past the dam due to these concerns. There is concerns also that the trap and transfer operation does not trap enough silvers eels (eels of breading age) with an average of 200-400 annually. This however equates to only one silver eel per hectare within the lake which is much lower than standards recommended overseas. More research is needed to understand if trap and transfer is the best option in Lake Manapouri.

Submerged vegetation within Lake Manapouri is mostly native species. Lake Manapouri has a high diversity of submerged vegetation. The rare Hydatella inconspicua an endemic shallow water plant was found in many of the Fiordland lakes including Lake Manapouri in 1998, this was the first reporting of it being in the South Island. The finding meant that the plant was no longer considered endangered.

Surroundings

The shoreline in the North and West of the lake remains substantially unaltered since deglaciation. Beaches have formed on the lake where rivers bring sediment to areas where the near shore relief is not too steep allowing pocket beaches to form. The beaches around the lake show many similarities to ocean shores. The shape of the lake funnels wind and waves down the long axis which leads to longshore transport or littoral drift of sediment and size selective sorting. There are however a number of differences to ocean shores. The short fetch length produces a narrow range of wave conditions and this low energy limits the size of sediment in transport. Large changes to the beach profile are induced by fluctuations in lake level, major fluctuations can drown beaches. The beaches on the lake develop a distinctive shelf profile whereby beach sediments grade lakeward into fine sand. The outer edge of the shelf is marked by a shelf break and a transition to organic-rich muds on a steep offshore slope. There are a number of different types of beaches including pavement beaches, gravel, mixed sand and gravel beaches and sand beaches.

The islands around Lake Manapouri are of varying size and isolation. Many of the islands contain virtually unmodified vegetation. However, there is large diversity between islands in habitat biodiversity, with some islands being completely devoid of plants and soil and other rich in both. There is confusion as to some differences with some researchers finding that the area of an island plays a role in species richness  with others find no correlation at all. Red deer have greatly modified much of Fiordlands' vegetation  however only the two largest islands within Lake Manapouri contain introduced red deer while other islands are only occasionally visited by deer. The smaller islands around Lake Manapouri are extremely unusual as they contain natural vegetation which has not been harmed by red deer, as the red deer have not been able to reach the islands. On these islands palatable plants as well as deep moss mat on the forest floor persist under the dense understory layers of the forest.
The Australian brush-tail possum (Trichosurus vulpecula) is not present on the islands.

Hydro-power from the lake
The lake provides hydro-electric power via the Manapouri Hydroelectric Power Station, in the West Arm, which discharges water through two  tailrace tunnels to the sea at Deep Cove in Doubtful Sound. In 1959 it was proposed to raise the lake by up to  for an increase in power generation for the development of an aluminium smelter. This resulted in a strong nationwide protest, the Save Manapouri campaign, lasting over a decade, which prevented the raising of the lake from taking place. The Save Manapouri campaign is regarded as a major milestone in the history of New Zealand's environmental protection. As a result of the campaign, lake levels were required to be maintained at close to natural levels. The win also saw the establishment in 1973 of the Guardians of Lake Manapouri and Te Anau.

The water pumped through the station is discharged into Doubtful Sound, accounting for 41 percent of the fresh water consumed in New Zealand in 2010. In 2002, the Government - under pressure from the environmental movement - rejected an application of a business, Southland Water 2000, to bottle 40,000 cubic metres of water in 20 hours, twelve times a year, before the water from the power station is released into Doubtful Sound.

Integrated management of the lake
The environmental movement of Save Manapouri campaign is considered to be the first environmental movement in New Zealand. When this movement won the campaign to stop levels on the lake being raised, the government formed the Guardians of Lake Manapouri and Te Anau. This meant that main campaigners during the Save Manapouri campaign were appointed to advise the managers of the hydro-electric power plant on the management of both Lake Manapouri and Lake Te Anau. This holistic management between nature conservation and hydro-electric development was unprecedented in New Zealand.

The group was to "report and make recommendations of Government… on any matter arising from the environmental, ecological and social effects of the construction and operation of the Manapouri-Te Anau electric power scheme on the townships of Manapouri and Te Anau, the lakes and shorelines of Te Anau and Manapouri, and the rivers flowing in and out of these lakes with particular reference to the effects of lake levels on scenic values, conservation, recreation, tourism and other related activities and amenities". The guardians were entitled to reports from the Government on actions that had been taken that were deemed relevant so they could fulfil their jobs.

Defining the natural variation of lake levels was considered very important. The lake had already experienced slumping due to a lowered lake level. Also the forest that surrounded the lake was reliant on a variation of water levels. Shoreline beech forest extended almost 3m below the highest natural lake level. The roots of this forest could be submerged for a maximum of 50 days meaning that lake levels needed to be maintained within a range that did not exceed this maximum. The raising of the lake levels too high also had the potential to submerge low-lying islands, many of which contained natural vegetation unharmed by red deer.

Lake management guidelines were devised from geomorphological and ecological studies correlated with a 37-year lake level record. The concepts of High, Main and Low Operating Ranges were developed as a basis for management guidelines. The guidelines were verified in practice and incorporated into legislation in 1981. In 1987 the groundings for the Resource Management Act 1991 were being laid. The Government decided that all empowering legislation for hydro-electric stations should be re-issued. For Lake Manapouri this meant a public process was established whereby a working party was formed to examine and resolve a wide range of environmental issues. Lake management guidelines and shoreline monitoring were formalised under resource consents. Also included in the consents was the creation of regulation patterns through the Te Anau and Manapouri control structures to follow more closely to the natural fluctuations of the Waiau River. The resource consent set up legislation which could restore biological and recreational values to the lower river, particularly the section immediately below the dam.  Compensation was also granted for a range of adverse environmental effects associated with the diverting of water through the power station.

The Guardians of the Lake were given legal status in the 1990 amendment to the Conservation Act 1987 with additional and similar responsibility for Lake Monowai. The guardians are still active in 2012 and working alongside Meridian Energy, the current owner of the Lake Manapouri Hydroelectric Power Station.

See also
 List of lakes in New Zealand
 Lakes of New Zealand
 Manapouri Hydroelectric Power Station
 Department of Conservation (New Zealand)
 Save Manapouri campaign

References

Lakes of Fiordland

Lake Manapouri


An Eragrostis dayanandanii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ravich., Krishnan ngan N.P.Samson. An Eragrostis dayanandanii in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis dayanandanii


العشرة جنيهات فيلم روائي مصري قصير من إنتاج جهاز السينما، وإخراج هشام أنور عكاشة وبطولة جيهان راتب وعمرو سعد وتم إنتاجه عام 2003.

أفلام قصيرة
أفلام إنتاج 2003

العشرة جنيهات (فيلم)


Clasa experimentală CA Sudafricană este o locomotivă prototip produsă în 1978.

Între 1974-1975, fabrica Union Carriage & Wagon a produs 100 de locomotive din Clasa 6E1, Seria 5, fiind alimentate cu 3kV în Curent Continuu, tensiunea electrica standard folosită de către locomotivele de atunci. În 1978, locomotiva E1600 a fost retrasa și folosită ca un "cobai" pentru a experimenta cu tensiunea de 25 kV, 50 Hz, Curent Alternativ. Reconstruirea a fost făcută cu ajutorul Uniunii de Tracțiune 50 Hz (formată din consortiumul de companii ACEC, AEG, Alsthom-MTE (Material de Tracțiune Electrică), Siemens, Brown Boveri, Cie.

Locomotive electrice

Clasa experimentală CA (Africa de Sud)


Grupa E este una din cele 9 grupe UEFA din calificările pentru Campionatul Mondial de Fotbal 2018. Din această grupă fac parte: , , , ,  și .

Tragerea la sorți pentru prima fază (faza grupelor), a avut loc pe 25 iulie 2015, la Palatul Konstinovsky din orașul Sankt Petersburg, Rusia.

Câstigatorii de grupe se vor califica direct pentru Campionatul Mondial de Fotbal 2018. Cele mai bune echipe de pe locul doi se vor califica în play-off.

Clasament

Meciurile
Meciurile au fost confirmate de UEFA la 26 iulie 2015, în ziua următoare extragerii.

Matcatori
Au fost marcate 71 goluri în 30 meciuri.

6 goluri

 Aleksandar Mitrović

4 goluri

 Marko Arnautović
 James McClean
 Dušan Tadić
 Gareth Bale

3 goluri

 Louis Schaub
 Valeri Qazaishvili
 Daryl Murphy

2 goluri

 Martin Hinteregger
 Marc Janko
 Mijat Gaćinović
 Aleksandar Kolarov
 Filip Kostić
 Joe Allen
 Aaron Ramsey

1 gol

 Guido Burgstaller
 Martin Harnik
 Marcel Sabitzer
 Jano Ananidze
 Valerian Gvilia
 Nika Kacharava
 Giorgi Merebashvili
 Tornike Okriashvili
 Séamus Coleman
 Shane Duffy
 Jeff Hendrick
 Shane Long
 Jonathan Walters
 Igor Bugaiov
 Alexandru Dedov
 Alexandru Gațcan
 Radu Gînsari
 Branislav Ivanović
 Nemanja Matić
 Luka Milivojević
 Aleksandar Prijović
 Tom Lawrence
 Hal Robson-Kanu
 Sam Vokes
 Ben Woodburn

1 autogol

 Kevin Wimmer (Jucând contra Țării Galiei)

Referințe

Campionatul Mondial de Fotbal 2018

Calificările pentru Campionatul Mondial de Fotbal 2018 (UEFA) – Grupa D


Papas Töchter (russ. Папины дочки) ist eine russische Sitcom-Serie, von der von 2007 bis 2013 im russischen Fernsehsender STS insgesamt 410 Folgen ausgestrahlt wurden. Darüber hinaus wurde die Serie auch in der Ukraine sowie in Belarus (WTW), Kasachstan (Kanal 31), Moldawien (TV Dixi), Polen (ZipZap, Polonia 1), Estland (Viasat 3+ Estonia) Lettland (TV3, Viasat 3+), Finnland (MTV3) und in der Türkei (Canal D) ausgestrahlt.

Figuren
Die Hauptfigur Sergei Wasnezow, ein Familientherapeut aus einer kleinen Privatklinik, befindet sich in einer schwierigen Lebenssituation: Seine Frau hat ihn verlassen und die gemeinsamen fünf Töchter in seiner Obhut gelassen: Mascha, die älteste, ist Modenärrin und verdreht vielen Jungen den Kopf; die zweite, Dascha ist ein Goth-Girl; die dritte Tochter, Schenja, ist Sportlerin, sie pflegt freundschaftliche Kontakte zu Jungen, verliebt sich aber zunächst nicht; die vierte, Galina, spielt unentwegt Scrabble und ist ein hochbegabtes Wunderkind; die Jüngste, Polina, ist Vaters Liebling. Die Mädchen rivalisieren um die Gunst des Vaters. Die Geschichte bekommt eine unerwartete Wendung, als die Mutter Ludmila nach anderthalb Jahren zurückkehrt und Sergei nach einem Streit mit Ludmila zu seinen Eltern fährt. Ludmila muss sich nun auf sich allein gestellt um ihre fünf Töchter kümmern und auch für genug Geld in der Haushaltskasse sorgen.

Besetzung

 Andrei Leonow – Sergei Wasnezow, Vater
 Nonna Grischajewa – Ljudmila Wasnezowa, Mutter
 Miroslawa Karpowitsch – Mascha
 Anastassija Siwaewa – Dascha
 Darja Melnikowa – Schenja
 Jelisabeta Arsamassowa – Galina
 Jekaterina Starschowa – Polina "Knöpfchen"
 Olga Wolkowa – Großmutter
 Alexander Samoilenko – Doktor Antonow
 Tatjana Orlowa – Sekretärin Tamara
 Alexander Oleschko – Oligarch Wassil Fedotow
 Marija Semkina – Oksana Fedotowa, seine Frau
 Michail Kasakow – Ilja Poleschaykin
 Philip Bledny – Benjamin, Ehemann von Dascha

Adaption

Die deutsche Sitcom-Serie Ein Haus voller Töchter ist die Adaption der Sitcom Papas Töchter.

Weblinks
 Seite beim Fernsehsender STS (russisch)
 Offizielle Seite

Fernsehserie (Russland)
Comedy-Fernsehserie
Sitcom
Fernsehserie der 2000er Jahre
Fernsehserie der 2010er Jahre

Papas Töchter


زورق رعاد أو نَسَّافة أو زورق طربيد هو زورق صغير نسبياً وسريع صمم لتجهيزه بصواريخ الطربيد لمجابهة البارجات والسفن الكبيرة المثقلة بالدروع في الاساطيل البحرية، صممت أول زوارق الطربيد بعد عام 1860 بعد أن استفاد ضابط البحرية الإمبراطورية النمساوية المجرية من الطربيد، ثم شاع بعدها استخدام زوارق الطوبيد لا سيما في الحربين العالميتين حيث تمكنت زوارق الطربيد من اغراق القطع البحرية الضخمة، يتراوح طول زوارق الطربيد من 15 إلى 30 متر بسرعة قصوى تتراوح من 30 إلى 50 عقدة (56 إلى 93 كم/س).

مراجع

انظر أيضا
 زورق دورية
 زورق مدفعية
 زورق صواريخ

أنواع السفن
سفن حربية
زوارق طوربيد

زورق طربيد


Die HSO Wirtschaftsschule Schweiz ist eine Schweizer Bildungsgruppe.

Geschichte
Die erste HSO Schule wurde von Camille A. Bise gegründet und im Frühjahr 1954 im Zürcher Stadtteil Oerlikon als Handelsschule Oerlikon eröffnet. Der erste Lehrgang führte angehende Kaufleute in das Maschinenschreiben ein.

1959 entstand daraus eine Tageshandelsschule mit einem vollen KV-Lehrprogramm. "KV" (nach "Kaufmännischer Verband") steht in der Schweiz synonym für kaufmännische Themen und Ausbildung. Später wandelte sie sich zum Bildungszentrum "HSO Handels- und Kaderschule Oerlikon Zürich". 2004, 10 Jahre nach der Übernahme der Unternehmensleitung der HSO durch den heutigen Vize Verwaltungsratspräsidenten Beat Nägelin, hatte die HSO 1.500 Studierende in verschiedenen Ausbildungsgängen, darunter Kommunikation, Informatik, Handelsschule, KV College und Kaderschulung. 2007 begann die HSO gesamtschweizerisch zu expandieren und heisst heute "HSO Wirtschafts- und Informatikschule". Bildungszentren gibt es in Aarau, Baar, Basel, Bern, Chur, Luzern, Rapperswil, St. Gallen, Solothurn, Thun, Zürich.

Die HSO verfügte 2020 über 3'800 Studierende und einen Lehrkörper mit 450 Mitarbeitenden und Dozenten. Die Aus- und Weiterbildung umfasst 40 verschiedene Lehrgänge. Diese reichen von eidgenössischen Diplomen und Nachdiplomen über europäisch anerkannte Bachelorprogramme bis hin zu global akkreditierten Masterprogrammen. Dazu gehören die kaufmännische Grundausbildung und verschiedene Berufsprüfungen bis zur Höheren Fachschule und Fachhochschule, sowie weiterführende Studien bis zum Executive Master of Business Administration (EMBA).

Bildungsgänge
Die Lehrgänge sind strukturiert in KV College, Handelsschule, Kaderschule und Marketingschule.
Die einzelnen Bildungslehrgänge wurden 2013 neu präzisiert und wie folgt umrissen:

Das HSO KV College ist eine kaufmännische Berufsfach- und Maturitätsschule für Einsteiger.
Die HSO Handelsschule soll kaufmännische Zusatzbildung vermitteln.
Die HSO Kaderschule soll Handlungs- und Entscheidungskompetenz vermitteln.
Die HSO Executive Business School dient der Managementbildung.

Weblinks
 HSO-Website
 20 minuten, 17. März 2014, Karriereturbo zünden. Neuer Bildungsweg

Einzelnachweise

Berufsbildende Schule in der Schweiz
Höhere Fachschule in der Schweiz
Schule für wirtschaftliche Berufe

HSO Wirtschaftsschule Schweiz


Afrika
 Aksumitisches Reich
 König: Nezool (ca. 450–ca. 500)

 Reich der Vandalen
 König: Gunthamund (484–496)

Amerika
 Maya
 Palenque
 König: Butz'aj Sak Chiik (487–501)
 Tikal
 König: Chak Tok Ich'aak II. (486–508)

Asien
 Bagan
 König: Tharamunhpya (494–516)

 China
 Kaiser: Qi Yulin Wang Di (494)
 Kaiser: Qi Hailing Wang Di (494)
 Kaiser: Qi Ming Di (494–498)
 Nördliche Wei-Dynastie: Wei Xiaowendi (471–499)

 Iberien (Kartlien)
 König: Wachtang I. Gorgassali (452–502)

 Indien
 Gupta-Reich
 König: Budhagupta (476–495)
 Kadamba
 König: Mandhatri Varman (488–500)
 Pallava
 König: Nandi Varman I. (480–500)
 Vakataka
 König: Harishena (480–510)

 Japan
 Kaiser: Ninken (488–498)

 Korea
 Baekje
 König: Dongseong (479–501)
 Gaya
 König: Gyumji (492–521)
 Goguryeo
 König: Munjamyeong (491–519)
 Silla
 König: Soji (479–500)

 Sassanidenreich
 Schah (Großkönig): Kavadh I. (488–496)

Europa
 Britannien
 Kent
 König: Oeric (488–512)
 Sussex
 König: Ælle (477–um 500)

 Reich der Burgunden
 König: Godegisel in Genf (480–501)
 König: Gundobad in Lyon (480–516)

 Ostgotenreich
 König: Theoderich der Große (474–526)
 Konsul: Flavius Turcius Rufius Apronianus Asterius (494)

 Oströmisches Reich
 Kaiser: Anastasios I. (491–518)
 Konsul: Flavius Praesidius (494)

 Rheinfranken
 König: Sigibert von Köln (483–509)

 Salfranken
 König: Chlodwig I. (482–511)

 Westgotenreich
 König: Alarich II. (484–507)

Religiöse Führer
 Papst: Gelasius I. (492–496)
 Patriarch von Konstantinopel: Euphemios (489–495)

Liste der Staatsoberhäupter 494


Destroy All Humans! é uma franquia de jogo eletrônicos de ação e aventura e mundo aberto que é projetada como uma paródia dos filmes de invasão alienígena da era da Guerra Fria. Destroy All Humans! está disponível para PlayStation 2 e Xbox, Destroy All Humans! 2 está disponível para PlayStation 2 e Xbox, Destroy All Humans! Big Willy Unleashed está disponível para Wii, e Destroy All Humans! Path of the Furon está disponível para Xbox 360 e PlayStation 3 (na Austrália e na Europa). Destroy All Humans! e Destroy All Humans! 2 foram portados para o PlayStation 4 em 17 de outubro de 2016 e 28 de novembro de 2016 ambos sendo upscaled para 1080p. Em 23 de abril de 2018 Destroy All Humans! foi adicionado ao programa de retrocompatibilidade do Xbox. Destroy All Humans foi portado para o Google Stadia. Um remake do jogo original foi desenvolvido pela Black Forest Games e foi lançado em 2020. Um remake do segundo jogo foi lançado em 30 de agosto de 2022 com um título Destroy All Humans! 2 - Reprobed.

Os dois principais protagonistas da série são dublados por J. Grant Albrecht e Richard Steven Horvitz, com exceção do jogo Big Willy Unleashed, no qual os atores Sean Donnellan e Darryl Kurylo interpretam os personagens. A trilha musical para a série é realizada pelo compositor Garry Schyman.

Enredo
Os jogos acontecem principalmente na Terra, onde o Furon Cryptosporidium, também conhecido como Crypto, é encarregado por seus superiores de coletar DNA de Furon trancado dentro de troncos cerebrais humanos para salvar sua raça da clonagem até a extinção. Em Destroy All Humans!, os objetivos da Crypto também incluem investigar o que aconteceu com seu clone anterior. Destroy All Humans! 2 apresenta Crypto caçando por vingança, após a KGB tentar assassiná-lo e destruir com sucesso a nave-mãe e seu oficial de missão, Orthopox, além de exterminar o inimigo dos Furons da Guerra Marciana, o Blisk. Destroy All Humans! Big Willy Unleashed envolve Crypto protegendo a nova franquia de fast food da Pox usando um robô gigante disfarçado de mascote do restaurante, chamado "Big Willy".  Destroy All Humans! Path of the Furon está disponível no Xbox 360 (e PlayStation 3 apenas na Austrália e na Europa ), e envolve Crypto buscando esclarecimento para ajudá-lo a parar uma conspiração que ameaça o império Furon. Destroy All Humans!ocorre em 1959; Destroy All Humans! 2 ocorre em 1969; Destroy All Humans! Big Willy Unleashed ocorre em 1975; Destroy All Humans! Path of the Furon se passa em 1979.

Jogos

Destroy All Humans! (2005)

Durante o ano de 1959, Cryptosporidium 137 chegou à Terra pela primeira vez para investigar o planeta e procurar seu clone predecessor, Cryptosporidium 136, que desapareceu em 1947 depois que Orthopox 13 o enviou à Terra em uma missão semelhante. Pox envia Crypto em uma missão para coletar troncos cerebrais humanos (que contêm uma pequena quantidade de DNA puro de Furon devido a um encontro entre guerreiros Furon e humanos nos tempos antigos) para evitar que sua espécie seja extinta. Para cumprir sua missão, ele deve derrotar Majestic, uma organização governamental sombria liderada por uma figura vestida de preto chamada Silhouette. Depois de fazer isso, Crypto assume os Estados Unidos, posando como o presidente.

Destroy All Humans! 2 (2006)

Dez anos se passaram desde que a Crypto derrotou o Majestic e substituiu o governo dos EUA. Orthropox 13 morreu depois que um míssil nuclear soviético destruiu a nave-mãe Furon. Pox baixou sua consciência em um projetor holográfico pessoal projetado para se comunicar entre Furons em naves-mãe e superfícies de planetas. A unidade de Pox, apelidada de HoloPox, permite que ele se comunique, aconselhe e aborreça Crypto na Terra. Crypto 137 morreu de causas desconhecidas, mas aparece em Big Willy Unleashed e Crypto 138, um clone com DNA de Furon puro colhido de cérebros humanos, tomou seu lugar como presidente. Crypto 138 é o primeiro Furon em milênios a possuir genitália, pois seu DNA puro não foi corrompido pela radiação. Quando a KGB destrói a nave-mãe e Pox, Crypto deve encontrar uma maneira de impedi-los de destruir o que ele trabalhou tanto para conseguir. Ao longo do caminho, ele é apoiado por Natalya Ivanova, uma agente desonesta da KGB a quem ele constantemente encontra. Ele também se depara com o Blisk, o temido inimigo que os Furons pensavam ter derrotado na Guerra Marciana.

Destroy All Humans! Big Willy Unleashed (2008)

Big Willy Unleashed ocorre após Destroy All Humans! 2 . Crypto e Pox abrem um restaurante de fast food que serve carne humana de todas as pessoas que Crypto matou coletando mais DNA de Furon. Mais tarde, seu restaurante rival, Coronel Kluckin' (uma paródia do Coronel Sanders), descobre seu segredo, após isso Crypto deve proteger o restaurante com o mascote Big Willy.

Destroy All Humans! Path of the Furon (2008)

Usando o dinheiro ganho com a franquia de fast food Big Willy que a Orthopox começou em Big Willy Unleashed, Pox e seu destrutivo guerreiro Furon, Crypto, abriram um cassino "familiar" que eles usam para obter uma renda financeira estável e DNA humano. Crypto perdeu sua motivação por causa da morte de Natalya (que era um clone com vida útil de quatro anos), e esqueceu o que significa destruir humanos. Ele bebe muito álcool, assiste muita televisão e acabou se tornando preguiçoso. Mais tarde, Crypto é atacado por misteriosos ciborgues chamados Nexosporidium Warriors, que chegam de seu próprio planeta, o que assusta tanto Crypto quanto seu comandante Pox. Logo Crypto se encontra cara a cara com uma conspiração de seu próprio mundo natal que, se não for interrompida, pode destruir toda a sua raça. No meio de todo o caos, Crypto ouve uma voz em sua cabeça, dizendo-lhe para ir para a cidade de Shen Long. Mais tarde, Crypto, enquanto em Sunnywood, é baleado no pescoço, desmaia e depois acorda em um mosteiro de Kung Fu, onde é recebido por um especialista em artes marciais Furon conhecido como The Master. O Mestre implora que ele se submeta à sua tutela e treine em mente e poder de fogo, para ajudá-lo a derrotar essas novas ameaças. Agora Crypto está prestes a seguir o caminho da iluminação, moldar seu próprio destino e descobrir quem está por trás dessa conspiração assustadora.

Destroy All Humans! (2020)

O detentor da propriedade intelectual (IP) da franquia, THQ, faliu em 19 de dezembro de 2012 e seus muitos IPs foram posteriormente vendidos. Em 2013, a Nordic Games, agora conhecida como THQ Nordic, comprou os direitos de Destroy All Humans! entre outros IPs por US$ 4,9 milhões. No final de 2016, as versões PlayStation 2 de Destroy All Humans! e Destroyl All Humans! 2 foram lançados no PlayStation 4 como parte de uma seleção de jogos do PlayStation 2 emulados no PlayStation 4 e foram renderizados em 1080p com recursos adicionais que suportavam troféus e reprodução remota. Em 2018, a versão Xbox de Destroy All Humans! foi adicionado ao catálogo de retrocompatibilidade do Xbox One.

Em 2019, a THQ Nordic anunciou um remake de Destroy All Humans! através de um trailer de revelação mostrado na E3. O remake foi desenvolvido pela Black Forest Games e lançado em 28 de julho de 2020 para Microsoft Windows, PlayStation 4, Xbox One, em 8 de dezembro de 2020 para Stadia e em 29 de junho de 2021 para Nintendo Switch.

Destroy All Humans! Clone Carnage (2022)
Um spin-off multiplayer autônomo, intitulado Destroy All Humans! Clone Carnage foi lançado para Microsoft Windows via Steam e Epic Games Store, PlayStation 4 e Xbox One em 31 de maio de 2022.

Destroy All Humans! 2: Reprobed (2022)

Em 2021, a THQ Nordic anunciou um remake de Destroy All Humans! 2 através de um trailer de revelação mostrado com o desenvolvimento sendo tratado pela Black Forest Games. Foi lançado em 30 de agosto de 2022 para Microsoft Windows, PlayStation 5 e Xbox Series X/S.

Ligações externas
 Destroy All Humans! website oficial

Jogos eletrônicos de história alternativa
Jogos eletrônicos de paródia
Jogos eletrônicos sobre vida extraterrestre
Ficção sobre poderes psíquicos
Séries de jogos eletrônicos
Jogos eletrônicos de mundo aberto
Invasões alienígenas em jogos eletrônicos
Destroy All Humans!

Destroy All Humans!


Comoara samurailor (în ) este un roman scris de , apărut în limba română în decembrie 1937, apoi în 1940, la Imprimeriile "Frăția Românească" din București. Tema romanului este povestea reală a celor patruzeci și șapte de ronini credincioși, care și-au răzbunat seniorul cu prețul propriilor vieți. Această carte are propria sa poveste în România, constituind o scriere de căpătâi pentru legionarii urmăriți de autoritățile comuniste.

Note

Romane din 1937

Comoara samurailor


The Bosque del Apache National Wildlife Refuge ( , ; "Woodland of the Apache")  is located in southern New Mexico.  It was founded in 1939 and is administered by the U.S. Fish and Wildlife Service. It is a favorite spot to watch the migration of the sandhill cranes in the fall.  The reserve is open year-round and provides safe harbor for its varied wildlife.

Location

The name of the refuge means "woodland of the Apache" [] in Spanish, named for the Apache tribes that once camped in the forests along the Rio Grande.

The heart of the refuge comprises approximately  of Rio Grande floodplain and  of irrigated farms and wetlands. In addition to this, the refuge contains  of arid grasslands and foothills of the Chupadera and San Pascual Mountains. About  of this is designated as wilderness. A twelve-mile-long (19 km) loop road divided by a cutoff into a "Farm Loop" and "Marsh Loop" allows automobile drivers excellent views of wetland wildlife and raptors, and there are several short (1.5 to 10 miles) walking trails. The road affords good views of the fields where crops are grown for the benefit of the birds under cooperative agreements with farmers. Adjacent to the Visitor's Center, a desert plant garden is maintained.

Terrain
About 7,000 acres (28 km2) in the center of the refuge are made up of flood-plains watered by irrigation systems connected to the Rio Grande.  These flood-plains provide an essential habitat for cottonwood and honey mesquite trees, Goodings and coyote willows, and four-wing saltbushes.  The plains are flooded periodically to give these plants the best growing conditions.

The flood plains also grow foods for the wildlife that need marshlands to grow. These plants include smartweed, millet, chufa, bulrush, and sedge. These marshlands begin dry, and are burned or turned over before they are flooded in order to produce fresh soil for the new plants.  They are then flooded to become the breeding grounds for these marsh plants.

The Bosque del Apache is also made up of several acres of dry land. One unit contains 5,440 acres (23 km2) of scrubland and desert terrain that is connected to the Chihuahuan desert.  This area is called the Chupadera Peak Wilderness Unit. In addition to desert terrain, the Chupadera Peak Wilderness Unit is characterized by tall, reddish cliffs.

Birds

There have been 374 different bird species observed in the Bosque del Apache National Wildlife Refuge since 1981 according to eBird, making it one of the most diverse areas for bird species in the United States . The wetlands attract the huge flocks of wintering cranes and geese that are the refuge's most interesting feature. Many other species—notably waterfowl, shorebirds, and birds of prey—also winter in the refuge.  Striking vagrants such as a groove-billed ani and rufous-necked wood rail have been found there. In the Chihuahuan desert terrain outside of the Rio Grande riparian zone, the refuge also hosts three federally designated Wilderness areas (Chupadera, Little San Pascual, and Indian Well).

The diversity of birds is also high in spring, particularly the last week of April and first week of May, and in fall.  In summer the area is hot but many water birds can be found, including such New Mexico rarities as the least bittern and occasionally the little blue heron.  Late November to late February is the best time for large numbers of birds, typically over 10,000 sandhill cranes and over 20,000 Ross's and snow geese. An annual 'festival of the cranes' is held the weekend before Thanksgiving as large numbers of cranes begin arriving in the refuge. Winter visitors generally plan to be in the refuge at sunrise or sunset, when the flocks of cranes and geese that roost in the refuge "commute" to or from local fields where they feed.  Although winter sunsets and especially sunrises are chilly, the daily low temperature is seldom far below freezing. Visitors typically stay in the nearby RV park or in Socorro or San Antonio.

See also
Rio Grande Trail

References
Citations

Further reading
John E. Parmeter, New Mexico Bird Finding Guide.

External links

Bosque del Apache official website
Friends of the Bosque del Apache National Wildlife Refuge

National Wildlife Refuges in New Mexico
Protected areas of Socorro County, New Mexico
Protected areas established in 1939
1939 establishments in New Mexico
Wetlands of New Mexico
Landforms of Socorro County, New Mexico
Protected areas of the Chihuahuan Desert


La région de bien-être d'Uusimaa de l'Est (en ) est un organisme public indépendant des municipalités et de l'État chargé des services sociaux, de santé et de secours pour l'Ouest de l'Uusimaa.
C'est l'une des 23 régions de bien-être de Finlande.

Municipalités

La région de bien-être compte 7 municipalités, dont 2 villes.

  Askola
  Lapinjärvi
  Loviisa
  Myrskylä
  Porvoo
  Pukkila
  Sipoo

Services
La responsabilité légale de l'organisation des services sociaux et de santé et de secours passera des municipalités à la région de bien-être d'Uusimaa de l'Est à partir du 1er janvier 2023.

Soins de santé
Les municipalités font partie du District hospitalier d'Helsinki et de l'Uusimaa.
La région compte l'hôpital de Porvoo.

Opérations de secours
En termes d'opérations de secours d'urgence, les municipalités de la région de bien-être d'Uusimaa de l'Ouest dépendent du service de secours de l'Uusimaa de l'Est.

Politique et administration
Les élections régionales finlandaises de 2022 ont eu lieu le 23 janvier 2022 afin de désigner pour la première fois les 79 conseillers régionaux élus pour 3 ans pour administrer la région de services du bien-être d'Uusimaa de l'Est.
Les répartitions des voix et des sièges sont les suivantes :

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Régions de bien-être

Liens externes
 Pohjanmaanhyvinvointi

Région de bien-être d'Uusimaa de l'Est

Région de bien-être d'Uusimaa de l'Est


Liverpool Arena, poznata iz sponzorskih razloga kao i M&S Bank Arena, a prethodno Echo Arena, višenamjenska je zatvorena arena u središtu grada Liverpoola u Engleskoj. Mjesto održavanja glazbenih koncerata, komičnih nastupa i sportskih događaja, a dio je liverpoolskog kampusa događaja ACC Liverpool - međusobno povezanog arenskog, izložbenog i kongresnog centra. Mjesto opslužuje regionalno stanovništvo od 2,5 milijuna ljudi i preko 6,6 milijuna diljem sjeverozapada Engleske.

Arhitektura i dizajn
Arenu su dizajnirali Wilkinson Eyre i Sport Concepts. M&S Bank Arena je fleksibilan prostor koji nudi niz standardnih i prilagođenih rasporeda. Arena ima 7513 stalnih sjedećih mjesta oko tri strane središnjeg kata pogodnog za održavanje sportskih događaja u zatvorenom prostoru. Kapacitet za koncerte na završnoj pozornici i u krugu je 10.600, uključujući sjedala na podu. Sa stajanjem na podu, ukupni kapacitet arene povećan je na 11.000. Postoji nekoliko korporativnih loža smještenih sa strane arene.

Unutar arene postoji šest svlačionica, pet timskih svlačionica i dva ureda za promotore. Vozila teška do 38 tona mogu dobiti pristup podrumu arene.[1] Kompleks ima BREEAM ocjenu "vrlo dobro".

U rujnu 2015., otvaranje sestrinskog izložbenog centra Liverpool rezultiralo je širom ponudom za koncerte i međunarodne sportske događaje. Ovo mjesto ima 'Space by M&S Bank Arena', fleksibilan prostor za zabavu kapaciteta do 7000 stajaćih mjesta.

Izvori

Športski objekti u Ujedinjenom Kraljevstvu

Liverpool Arena


තාමත් ආදරේ නැත්නම් හිරු නාලිකාව තුල වික්ෂණය වූ සිංහල හඬ කැවූ තුර්කි කතා මාලාවකි

තරුල්
නතාෂා
සොන්ග්යූ යුතෙන්

තාමත් ආදරේ නැත්නම්


بلدية فالي دي زامانزاس , هي إحدى بلديات مقاطعة برغش, التي تقع في منطقة قشتالة وليون, والتي تقع في شمال غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 81 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في مقاطعة برغش
بلديات برغش

فالي دي زامانزاس


كُجيكي (باليابانية 旧事紀) وتعني السجل القديم وهو عبارة عن نص تاريخي ياباني. بقي الاعتقاد بحقيقة الأحداث المكتوبة في كُجيكي حتى منتصف فترة إدو.، ولكن بعض الباحثين مثل توكوغاوا ميتسوكوني (徳川 光圀) وإيماي جيكان (今井似閑) أشاروا إلى بعض الأخطاء فيه وبرهنوا أن محتوياته ليست موثوقة تماماً.

ينقسم كٌجيكي إلى عشرة مجلدات تغطي تاريخ اليابان القديمة حتى عهد الإمبراطورة سويكو البنت الثالثة للإمبراطور كيمي.

مراجع

أدب ياباني
كتب القرن 10

كجيكي


Paolo Boselli, (Savona, 8. lipnja 1838. — Rim, 10. ožujka 1932.), bio je talijanski pravnik i političar.

Boselli je studirao pravo u Torinu. Postao je 1870. član stalnog financijskog komiteta i zastupničkog doma, kao pripadnik desnog centra.
Postaje predsjednik 1881. uglavnom zbog svojih zasluge u novostvorenom vijeću trgovačke mornarice. Od kolovoza 1887. do veljače 1891. bio je ministar obrazovanja u vladi Francesca Crispia, a od prosinca 1893. do ožujka 1896. ministar financija. Bio je ministar državne blagajne od svibnja 1899. do lipnja 1900. u kabinetu Luigia Pellouxa. Obnašao je dužnost ministra obrazovanja od veljače do svibnja 1906., u vladi Sidneya Sonnina, a 1915. bio je predsjednik odbora, koji je bio za ulazak Italije u Prvi svjetski rat. Od lipnja 1916. do listopada 1917. obnašao je dužnost premijera. Za doživotnog senatora izabran je 1921.

Boselli je, između ostalog, napisao životopis Lorenza Pareta i Le droit maritime en Italie (1885.), kao i seriju manjih ekonomskih spisa, Discorsi e scrilti vari (1888).

Predsjednici vlade Kraljevine Italije
Talijanski političari
Ministri obrazovanja Italije

Paolo Boselli


القوات الجوية اللبنانية هي سلاح الجو التابع للجيش اللبناني. تم إنشاء القوات الجوية اللبنانية في 1 يونيو 1949. تابع للقوات الجوية اللبنانية أربع قواعد هي قاعدة بيروت الجوية، مطار الرئيس الشهيد رينيه معوض، قاعدة رياق الجوية، قاعدة حامات الجوية.

أسطول الطائرات

انظر أيضًا
 الجيش اللبناني.

وصلات خارجية
 صور عن القوات الجوية اللبنانية.

مراجع

الجيش اللبناني
الطيران في لبنان
تأسيسات سنة 1949 في لبنان
عسكرية لبنان
لبنانية
لبنانية
وحدات وتشكيلات عسكرية أسست في 1949

القوات الجوية اللبنانية


لوكا فيجياني  (مواليد 25 أغسطس 1976 في فلورنسا - إيطاليا) لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى بولونيا الإيطالي منذ 2009 في مركز الجناح الأيمن كما يجيد اللعب في مركز الوسط المهاجم .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
طاقم نادي واتفورد غير اللاعبين
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو بولونيا
لاعبو ريجينا
لاعبو فيورنتينا
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي بيستويسي
لاعبو نادي ليفورنو
مدربو كرة قدم إيطاليون
مواليد 1976
مواليد في فلورنسا

لوكا فيجياني


Grönlandca, Grönland'daki 57.000 Grönland İnuiti tarafından konuşulan Eskimo-Aleut dilidir. Kanada'da konuşulan Doğu Kanada İnuitçesi gibi İnuit dilleriyle benzerlik gösterir.

İnuit dilleri
Eskimo-Aleut dilleri
Doğal diller
Danimarka'daki diller

Grönlandca


ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ඨාචාරය - භූගෝලීය

ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ඨාචාර නිම්නය වටවී තියෙන්නේ වර්තමාන පකිස්ථානයෙන් බොහෝ ප්‍රමාණයකින් බලොචිස්ටාන් සිට ගුජරාටය දක්වා ඉන්දියාවේ බටහිර ප්‍රාන්ත වලින්, ඉහලින් පන්ජාබයේ සිට නැගෙනහිරින් ජෙලුම් නදියේ සිට උතුරු සුට්ලෙජ් හි රූපාර් දක්වායි. ඉන්දු  නිම්නයේ ප්‍රදේශ පකිස්ථානයේ වයඹ දිග දේශසීමාව ප්‍රදේශයෙන්ද හමුවි තිබෙනවා. බටහිර බලුචිස්ටන් හි සුටකගන් දෝර් සිට ගුජරාටයේ ලෝතල් දක්වා වෙරළබඩ ජනාවාස පැතිරෙනවා. උතුරු ඇෆ්ගනිස්ථානයේ ෂෝටුගායි හි ඔක්සස් නදිය ආසන්නයේද, වයඹ දිග පකිස්ථානයේ ගෝමාල් නදී ප්‍රදේශයෙන්, දිල්ලි සිට කි.මී 28ක් දුරින් අලම්පූර්හි හින්දන් නදිය ආසන්න ප්‍රදේශයෙන්ද ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ඨාචාරයට අයත් භූමිය හමුවී තිබෙනවා.  ඉන්දු නිම්නයේ භූමි භාගයන් බොහෝ විට හමුවන්නේ ගංගා ආශ්‍රිත ප්‍රදේශ වලින් වගේම පුරාන මුහුදු වෙරළාසන්න ප්‍රදේශවලින්. උදාහරණයක් වශයෙන් බලකොට් නැමති දිවයින සහ දෝලාවරි ප්‍රදේශ දැක්විය හැකියි.

සිඳුනු ගංගා පතුල් අතිඡාදනය වීම පිළිබඳ සාක්ෂි පකිස්ථානයේ හකාරා ඇළ මාර්ගයෙන් සහ ඉන්දියාවේ සෘතුමය ගැගාර් නදියෙන් හමුවනවා. රූපාර්, රාකිගාර්හි, සෝති, කලිබන්ගන් සහ ගන්වරිවලා ද ඒ අතර වනවා. ජේ.ජී.ෂැෆර් සහ ඩී.ඒ.ලිචිටෙන්ස්ටෙයින් ට අනුව හරප්පන් ශිෂ්ඨාචාරය බැගර්, හක්රා සහ කෝටි සම්ප්‍රදායන් හෝ ඉන්දියානු හා පකිස්තානු දේශසීමා වල සිටි ගැගර්-හකරා ජන වර්ග වල සිංයෝජනයක් වෙනවා.

සමහර පුරාවිද්‍යාඥයන්ට අනුව පන්සියයකට අසන්න හරප්පන් භූමි කොටස් ගගාර්-හකරා නදියේ වියළුනු ප්‍රදේශ වල සහ එහි අතු ගංගා වල තිබී හමුවී තිබෙනවා. ඔවුන්ගේ අදහසේ හැටියට මෙහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ඉන්දු ගගාර්-හකරා හෝ ඉන්දු සරස්වති ශීෂ්ඨාචාර නිවැරදි බව ඔප්පු වනවා. නමුත් මේයට විරුද්ධ වන තවත් පුරාවිද්‍යාඥයන් කොටසක් පවසන්නේ වගා කටයුතු සඳහා වත් පදිංචිය සඳහාවත් ගගාර්-හකරා ප්‍රදේශය ඉන්දු ශිෂ්ඨාචාර කාල සීමාවේදී භාවිතා නොවුන බවයි.

ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ඨාචාරය - භූගෝලීය


Auto i karting klub Zanatlija, hrvatski automobilistički i karting klub iz Zagreba. Uspješni član kluba je Željko Pavičić. Osnovan je 1951. kao AMD Zanatlija.

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice
Facebook AKK Zanatlija

Hrvatski automobilistički klubovi
Šport u Zagrebu

AKK Zanatlija


An Brachiaria praetervisa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Karel Domin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Edward Hubbard. An Brachiaria praetervisa in nahilalakip ha genus nga Brachiaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Brachiaria

Brachiaria praetervisa


Le patronyme Bial de Bellerade a été porté notamment par :
 Jean-Pierre Bial, colonel des armées napoléoniennes (1773-1859) ;
 Paul Bial de Bellerade son fils, chef d'escadron d'artillerie actif pendant la guerre de Crimée et la guerre franco-allemande de 1870, archéologue (1820-1903) ;
 Charles Paul Bial de Bellerade son fils, lieutenant et entomologiste français (1845-1918) ;
 Paul Bial de Bellerade son fils, historien et archéologue (1873-1944 en déportation).

Bial de Bellerade


Berkeley ( ) is a market town and civil parish in the Stroud District in Gloucestershire, England. It lies in the Vale of Berkeley between the east bank of the River Severn and the M5 motorway. The town is noted for Berkeley Castle, where the imprisoned King Edward II is believed to have been murdered, as well as the birthplace of the physician Edward Jenner, pioneer of the smallpox vaccine, the world's first vaccine. The parish includes the village of Berkeley Heath.

Geography
Berkeley lies midway between Bristol and Gloucester, on a small hill in the Vale of Berkeley. The town is on the Little Avon River, which flows into the Severn at Berkeley Pill. The Little Avon was tidal, and so navigable, for some distance inland (as far as Berkeley itself and the Sea Mills at Ham) until a 'tidal reservoir' was implemented at Berkeley Pill in the late 1960s.

Governance
An electoral ward in the same name exists. This ward stretches from Berkeley in the south to Hinton in the north. The total ward population taken at the 2011 census was 4,181.

History

Berkeley was first recorded in 824 as Berclea, from the Old English for "birch lea".

Berkeley was a significant place in medieval times. It was a port and market-town, and the meeting place of the hundred of Berkeley. After the Norman Conquest, a Flemish noble named Roger de Tosny was appointed Provost of the manor of Berkeley by his brother-in-law (or perhaps uncle) Earl William FitzOsbern. His family took the name "de Berkeley", and it was he who began the construction of Berkeley Castle, which was completed by his son, also Roger. A younger son of the elder Roger, John de Berkeley, went north to Scotland with Queen Maud, becoming the progenitor of the Scottish Barclay family.

The parish of Berkeley was the largest in Gloucestershire. It included the tithings of Alkington, Breadstone, Ham, Hamfellow and Hinton, and the chapelry of Stone, which became a separate parish in 1797.  Hinton became a separate civil parish, and the separate ecclesiastical parish of Sharpness with Purton, in the 20th century. Berkeley Town Hall dates from 1824.

Berkeley was the site of Berkeley nuclear power station, which had two Magnox nuclear reactors. This power station, the first commercial British reactor to enter operation, has since been decommissioned and all that remains are the two reactors encased in concrete. The administrative centre adjacent to the station is still active however – the centre was founded as Berkeley Nuclear Laboratories in the early 1960s and was one of the three principal research laboratories of the Central Electricity Generating Board. Since its decommission, SGS Berkeley Green UTC has opened nearby and serves as a technical college.

A local legend tells that the town was once home to the Witch of Berkeley, who sold her soul to the Devil in exchange for wealth. It is said that, despite taking refuge in the church, the Devil carried her off on a black horse covered with spikes.

Transport

The Gloucester and Sharpness Canal (originally known as the Gloucester and Berkeley canal) starts near here.

There are several bus services running to and from the town.

From 1876 to 1964 the town had a railway station, originally on a branch from a junction at Berkeley Road on the Bristol and Gloucester Railway.  From 1879 the branch became a through-route to Lydney when the Severn Railway Bridge was opened. In 1960 the bridge was damaged beyond repair by a ship collision. Some of the rail line is still used by the Power Station to transport low level nuclear waste by rail, and a railway preservation society is working to extend the line to Sharpness. Nearest station is now Cam and Dursley (5 miles).

Education
Berkeley has a small primary school. The Vale of Berkeley College, the town's secondary school, closed in 2011.
Since 2017 SGS Berkeley Green UTC has operated on the nearby site of Berkeley nuclear power station with a specialisation in engineering and cyber security.

Notable people

Edward Jenner, the originator of vaccination, was born in Berkeley. After studying medicine in London he returned home to work as the local doctor, and in 1796, realising that milkmaids didn't catch smallpox, he performed a pioneering experiment by inoculating his gardener's son James Phipps with cowpox, thus preventing infection from smallpox.  Jenner is buried in the family vault at the Church of St Mary, Berkeley; Phipps is also buried there. The Chantry, Jenner's home in Berkeley for 38 years, is now a museum. Jenner inoculated local people, free of charge, in a one-room hut in the garden, which he called the "Temple of Vaccinia". The hut is considered to be "the birth-place of public health".

Victoria Cross recipient John Fitzhardinge Paul Butler was born here.

See also
Berkeley Hunt
Berkeley Square

References

External links

St. Mary's 13th Century Church, Berkeley
BBC archive film of Berkeley from 1983

Towns in Gloucestershire
Stroud District
Populated places on the River Severn
Civil parishes in Gloucestershire

Berkeley, Gloucestershire


Don't Bother to Knock este un film noir thriller american din 1952 regizat de Roy Ward Baker. În rolurile principale joacă actorii Richard Widmark și Marilyn Monroe.

Rezumat

Distribuție
 Richard Widmark ca Jed Towers
 Marilyn Monroe ca Nell Forbes
 Anne Bancroft ca Lyn Lesley
 Donna Corcoran ca Bunny Jones
 Jeanne Cagney ca Rochelle
 Lurene Tuttle ca Ruth Jones
 Elisha Cook Jr. ca Eddie Forbes
 Jom Backus ca Peter Jones
 Verna Felton ca Emma Ballew
 Willis Bouchey ca Joe the Bartender
 Don Beddoe ca Mr. Ballew

Note

Vezi și
 Listă de filme străine până în 1989

Legături externe

Filme din 1952
Filme în limba engleză
Filme americane
Filme 20th Century Fox
Filme cu acțiunea în New York
Filme noir
Filme regizate de Roy Ward Baker

Don't Bother to Knock


Bulutçeşme, Balıkesir'e 146 km, Ayvalık'a 24 km mesafede olan 239 nüfuslu (2000 yılı), Ayvalık ilçesine bağlı bir mahalledir.

Bölgede ılıman Marmara iklimi görülür.

Kaynakça
https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.

Ayvalık'ın mahalleleri

Bulutçeşme, Ayvalık


جيوزيبي بيلوسكي  (مواليد 21 أغسطس 1989 في تريبيساكي - إيطاليا) لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى كاتانيا الإيطالي منذ 2009 في مركز الظهير الأيسر . .

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
رياضيون إيطاليون مغتربون في إنجلترا
رياضيون من قلورية
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو أسكولي
لاعبو إمبولي
لاعبو باليرمو
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم إيطاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إيطاليون
لاعبو كرة قدم رجالية إيطاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم من كالابريا
لاعبو ليدز يونايتد
لاعبو منتخب إيطاليا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم للشباب
لاعبو مونزا
لاعبو نادي كاتانيا
مدافعو كرة قدم رجالية
مواليد 1989

جيوزيبي بيلوسكي


Issa Hayatou (født 9. august 1946) er en camerounesisk fodboldpolitiker. Han var den 8.præsident i FIFA, hvor han tog over, da hans forgænger Sepp Blatter ikke måtte fortsætte. Han blev afløst af Gianni Infantino. Han var også præsident for CAF fra 1988 til 2017.

Referencer

FIFA-præsidenter
Personer fra Cameroun

Issa Hayatou


Michael Vogelius (født 20. februar 1826 i Skanderborg, død 7. oktober 1910 på Frederiksberg) var en dansk redaktør og politiker. I 1853 grundlagde han Frederikshavns Avis hvor han også selv var redaktør indtil 1886, hvor han overlod avisen til sønnen Rudolf Vogelius. Avisen er i dag en del af Nordjyske Stiftstidende efter en fusion med Vendsyssel Tidende i 1995, som så i 1999 blev en del af Nordjyske Stiftstidende. Han etablerede desuden i 1853 en boghandel med navnet M. Vogelius, som senere hed både C.A. Jepsen og Laages Boghandel efter de nye ejere. Som politiker var Vogelius byrådsmedlem i Frederikshavn, samt folketingsmedlem for partiet Højre. Hans politiske engagement i Folketinget er årsagen til at han ender sine dage på Frederiksberg i København, langt fra sine sønner og sin avis i Frederikshavn.

Vogelius blev gift med Abelone Christine Charlotte Amalie Kjer (1834 - 1913) i 1855 og sammen fik de sønnerne Rudolf Vogelius (1856 - 1933) og Johannes Vogelius (1864 - 1936). Rudolf overtog som sagt avisen efter sin far, mens Johannes forfulgte en succesfuld karriere som dommer.

M. Vogelius Vej i Frederikshavn er navngivet efter netop denne Michael Vogelius.

Se også
 Frederikshavn
 Vendsyssel
 Vogelius-slægten

Kilder
 Farvel til æra som avishus | LokalavisenFrederikshavn.dk
 Boghandlere i Danmark - Vogelius, Michael
 Maleri - Museernes Samlinger - Kulturarvsstyrelsen

Politikere fra Danmark
Redaktører fra Danmark

Michael Vogelius


Flemming Andersen (født 2. juni 1968 i København, Danmark) er en dansk tegneseriekunster, der er mest kendt for at tegne Anders And til Jumbobøgerne. Han laver også sin egen tegneserie Maageliv.

Siden 1999, har han også illustreret børnebøger.

Tegneserietegnere fra Danmark
Personer fra København

Flemming Andersen


Artă este un film românesc din 2014 regizat de Adrian Sitaru. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Emanuel Pârvu, Andrei Rus, Ioana Abur.

Prezentare

Distribuție

Note

Legături externe

Vezi și
 2014 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2014
Filme regizate de Adrian Sitaru
Filme dramatice românești

Artă (film din 2014)