Mesud Hafizović (Srebrenica, 1947. − Sarajevo, 26. svibnja 2001.), bosanskohercegovački je jezikoslovac, znanstvenik i prevoditelj bošnjačkog podrijetla. Predmet njegovog znanstvenog interesa bila je islamistika i arapsko jezikoslovlje. Sestrić je Ahmedu Smajloviću.

Životopis

Mesud Hafizović je rođen u Potočarima pokraj Srebrenice 1947. godine. Osnovnu školu završio je u rodnom mjestu i Bratuncu, a srednju Gazi Husrev-begovu medresu, u Sarajevu 1968. godine. Diplomirao je na Fakultetu arapskog jezika na Sveučilištu Al-Azhar u Kairu 1975. godine. Povratkom u Bosnu i Hercegovinu upisao je postdiplomski studij na Filološkom fakultetu u Beogradu. Na tom fakultetu je magistrirao na temi Lingvističko djelo Ibrahima Enisa.

Hafizović je jedno vrijeme bio imam u Bratuncu i Zagrebu. Radio je i kao prevoditelj arapskog jezika u Iraku u građevinskoj firmi Hidrogradnja iz Sarajeva. Bio je nastavnik i na  Gazi Husrev-begovoj medresi u Sarajevu. Tu je predavao arapski jezik i islamsku filozofiju, zatim je prešao na Islamski teološki fakultet, prvo kao asistent 1980. godine, a kasnije kao predavač na predmetu Arapski jezik. Bio je i profesor Pedagoške akademije u Mostaru.

Svoje radove objavljivao je u: Preporodu, Glasniku VIS-a, Islamskoj misli, Oslobođenju i Zborniku radova Fakulteta islamskih znanosti u Sarajevu. Bio je urednik Islamske misli i član redakcije Glasnika VIS-a, Muallima i Kewsera, prvog islamskog lista za djecu.

Učestvovao je na Prvoj konferenciji o  islamskom informiranju u Jakarti 1980. godine, na Seminaru imama i hatiba u Sarajevu 1980. godine, na Međunarodnoj konferenciji o islamskim manjinama u Mekki 1984. godine, na Konferenciji o  izazovima u svijetu u Kairu 1993. godine, na Seminaru imama u dijaspori u Kölnu 1994. godine, na Međunarodnoj konferenciji o baštini i dijalogu u Kairu 1995. godine i na simpoziju život i djelo Huseina Đoze u Sarajevu 1997. godine.

Preminuo je u Sarajevu, 2001. godine. U povodu njegove smrti Nastavno-znanstveno vijeće Fakulteta islamskih znanosti u Sarajevu održalo je izvanrednu sjednicu u prostorijama Fakulteta, a zatim su profesori i studenti Fakulteta, nakon obavljene dženaze pred Begovom džamijom i ukopa na Alifakovcu, u džamiji i amfiteatru Fakulteta uz prisustvo velikog broja građana pomolili se za dušu umrlog znanstvenika.

Djela

Autor
 Lingvističko djelo Ibrahima Enisa (Sarajevo, 1994)
 Udžbenika arapskog jezika za  I, II, III i IV razred osnovne škole (sa Omerom Nakičevićem i Jusufom Ramićem) (Sarajevo, 1995)
 Udžbenici arapskog jezika za VI, VII i VIII razred osnovne škole (Sarajevo, 1998)

Znanstveni radovi
 Predislamska proza (Sarajevo, 1982)
 Počeci izučavanja jezika kod Arapa (Sarajevo, 1987)
 Fonetske studije u ranom islamu (Sarajevo, 1990)
 Jugoslovenska lingvistička arabistika (Sarajevo, 1990)
 Arapska gramatička literatura klasničnog perioda (Sarajevo, 1994)
 Klasična arapska leksikografija (Sarajevo, 1997)

Prijevodi
 Vjerovanje u Boga, dž.š. (Sarajevo, 1977)
 Allah (Sarajevo, 1980)
 Ramazanski post (Sarajevo, ?)
 Islam u službi čovječanstva (Sarajevo, 1982)
 Islamska ličnost u svjetlu Kur'ana (Sarajevo, 1982)
 Humanost Muhammeda, a.s (Sarajevo, 1983)
 U okviru Kur'ana (sa Omerom Nakičevićem i Jusufom Ramićem) (Sarajevo, 1997)
 Arapsko-islamski uticaj na evropsku renesansu'' (Ahmedom Smajlovićem, Jusufom Ramićem i Sabinom Izetbegović) (Sarajevo, 1997)

Izvori

Vanjske povezice
 Mesud Hafizović

Životopisi, Srebrenica
Bosanskohercegovački jezikoslovci
Odgoj i obrazovanje u Bosni i Hercegovini

Mesud Hafizović


Mehmed Esat Safvet Paşa (d. 1815 - ö. 1883), Osmanlı hükûmetinde çeşitli nazırlıklarda ve II. Abdülhamit döneminde 4 Haziran 1878 - 4 Aralık 1878  arasında altı ay sadrazamlık görevinde bulunmuş bir Osmanlı devlet adamıdır. Tanzimat döneminin en mühim simalarındandır. Hürriyet gazetesinin kurucusu Sedat Simavi'nin annesinin dedesidir.

Yaşamı
Babası kaza Voyvodalığında bulunmuş Sürmene eşrafından Mehmet Hulusi Ağa olan Mehmed Esad Safvet Paşa 1815 yılında İstanbul'da doğdu. Öğrenimine mahalle mektebinde başlamış, Bayezid Medresesi'nde devam etmiştir. Devlet memurluğuna 1831 yılında 16 yaşındayken Divan-ı Humayun kalemine girerek başladı. Burada asıl adına geleneklere uygun olarak Safvet mahlası verildi.

Dürüst ve değerli bir devlet adamı olarak tarihe geçmiştir. Nüktedan esprili bir kişiliğe sahiptir. Eğitime çok önem verdiği bilinmektedir, torunlarının eğitime gitmek istememesi üzerine "Bu gençlere ne oluyor biz çocukken Haydar (semt)inden kar demez kış demez yürüyerek Beyazit Camisi'ne medrese eğitimine giderdik." demiştir. Safvet Paşa'nın torunu Aliye hanım Samsun Mutassarrıfı Halil Hamdi Bey'le evlenmiştir. Bu evlilikten karikatürist ve Hürriyet gazetesinin kurucusu Sedat Simavi doğmuştur. Sedat Simavi anne tarafından Safvet Paşa'nın torunudur yani anne tarafından Sürmenelidir.

Hükümet Nazırlıkları ve sadrazamlığı
Altı defa Hariciye Nazırlığı, üç defa da Maarif Nazırlığı yapmıştır. 1868 yılında Maarif Nazırı iken Şimdiki Galatasaray Sultanisini (Mekteb-i Sultanî) kurmuştur, Galatasaray Lisesi o dönemde Fransızca eğitim veren bir okuldu.  1869 yılına kadar kurumsal kimliği yerleşmemiş olan Maarif Nezâreti ilk defa onun zamanında  "Maarif-i Umumiye Nizamnamesi" ile  toparlanmıştır. İlk defa bu devrede eğitim hizmeti halk işi olmaktan çıkıp devlet hizmeti olarak algılanmaya başlanmıştır.

Toplam 14 defa çeşitli nazırlık görevlerinde bulunmuştur. 4 Haziran 1878-4 Aralık 1878 tarihleri arasında da 6 ay süreyle sadrazamlık görevini yerine getirmiştir.

Safvet Paşa'nın Hazırlanmasına Katkı Sağladığı Maarif-i Umumiyye Nizamnamesi
1869 Maarif-i Umûmiye Nizamnâmesi Fransa'nın Babıali'ye yaptığı tavsiye ve uyarılar neticesinde bu ülkenin eğitim yapısı dikkate alınarak  hazırlanmıştır. Ülke gerçekleri ve uygulama imkanları göz önünde tutulmadan hazırlandığından hedeflerine ulaştırılamamıştır. Bu Nizamname ile devletin eğitim sistemi yeniden yapılandırılarak yeni bir düzene tabi tutulmuştur. Yapılan yeni düzen değişikliğine göre :

 Öğretim mecburiyetini korudu
 Okulları kısımlara ve derecelere ayırdı
 Eğitim ve öğretim usulünü düzenledi
 Öğretmenlerin bilgilerini arttıracak ve terfillerini sağlayacak çareleri getirdi
 Maarif Nazırlığı ve Vilayet bazında şubelerini teşkilatlandırdı
 Sınav yöntemleri geliştirildi.
 Eğitim masrafları için gelir kaynağı (Halktan toplanan paralar) buldu

Aynı Nizamnameye göre okul teşkilatı da şöyle oluyor;

 Köylerde ve mahallelerde sıbyan mektepleri
 500 evli kasabalarıyla rüştiye mektepleri
 Ev sayısı 1000'i geçen kasabalarda idadi mektepleri
 Valilik merkezlerinde sultani mektepleri
 İstanbul'da biri erkekler, diğeri kızlar için iki öğretmen okulu kuruldu
 Darülfünun kuruldu.
 Lazım ve münasip olan yerlerde kız üniversiteleri kuruldu.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Buz, Ayhan (2009) "Osmanlı Sadrazamları", İstanbul: Neden Kitap, ISBN 978-975-254-278-5
 Danişmend, İsmail Hâmi (1971),Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul: Türkiye Yayınevi
 Kuneralp, Sinan (1999) Son Dönem Osmanlı Erkan ve Ricali (1839 - 1922) Prosopografik Rehber,  İstanbul:ISIS Press,, ISBN 9784281181.
 İnal, İbnülemin Mehmet Kemal, (1964) Son Sadrazamlar 4 cilt, Ankara: Millî Eğitim Basimevi,  (Dergah Yayinevi 2002) (Google books ,
 Tektaş, Nazim (2002), Sadrâzamlar Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı, İstanbul:Çatı Yayınevi (Google books:

Osmanlı sadrazamları
1814 doğumlular
1883 yılında ölenler
İstanbul doğumlu askerler
İstanbul'da ölenler
Osmanlı İmparatorluğu'nun Paris Büyükelçileri
II. Mahmud Türbesi haziresine defnedilenler

Mehmed Esad Safvet Paşa


Ouest (French) or Lwès (Haitian Creole; both meaning "West") is one of the ten departments of Haiti and located in Centre-Sud of the country linking the Great-North and the Tiburon Peninsula.

It is the jurisdictional seat of the national capital, the city of Port-au-Prince.

It has an area of  and a population of 4,029,705 (2015 Estimate). Due to the Ouest being the biggest and most populated department.

History

Taino Period
The department was part of the Xaragua kasika under the leadership of Anacaona.

There are many native settlements in the department notably around Akaya, Azuei Lake, Yaguana, the island of Guanabo and Goava. It is understood that the Azuei Plaine region was used as a hunting ground for the natives.

The island of Gonave is the last point of refuge for the Taino natives.

Spanish Period
One of the only Spanish settlements in the area was a destroyed Spanish town called Santa-Maria-de-la-Paz-Verdadera, the actual city of Tabarre.

French Period
The earliest French settlement in the area was a hospital named Morne L'Hopital. In the second half of the 18th century, the French wanted to build a new colonial capital outside the troubled North. One of the suggestions was Petit-Goâve but later they chose the region of l'Hopital building which would become the City of Port-au-Prince.

English Period
In 1793 the city fell to the British troops where they built the Fort-National until Toussaint gained it back for the French government.

Haitian Period

Haitian Revolution
Many maroon troops controlled the mountain around Port-au-Prince mainly Romaine-la-Prophetesse and Lamour Dérance and Cangé.

Around 1772, Romaine-la-Prophétesse acquired a plantation named Trou Coffy in the department (likely in what is now Fondwa), becoming a prominent coffee grower and trader. In 1791 and 1792, during the early Haitian Revolution, Romaine led some thirteen thousand slaves and rebels in freeing slaves from and burning the provinces plantations and briefly controlling two major cities, Léogâne and Jacmel.

First Ogé and Chavannes organized more than 300 blacks the Suisses to rebel against their so-called master. Caradeux the rough slave master in the region orderer their execution in Omòl.

Then in 1791, Pétion, Pinchinnat, Beauvais, and more rebelled against the French authority and reclaimed their civil rights. After the Battles of Pernier, Croix-des-Bouquets, and Mirebalais they gained a Concordat, although the slaves did not gain anything.

In Arcahaie, on May 18, 1803, the generals of the North and West and Maroons met for a Congress and chose Jean-Jacques Dessalines as commander of the Armée Indigènes and chose the Haiti Flag designed by Catherine Flon.

Independence
According to Thomas Madiou's recount of the Haitian Revolution, the fight for Port-au-Prince is one of the most important fights. After Gabart gained control of St-Marc, the entire Artibonite region was under the control of Dessalines and the Armée Indigène. In the south, only the major port town of Les Cayes was still under French control. In the north, Cap-Haitian and Mole-St-Nicolas are still under French control. Rochambeau anticipated that the next step for Dessalines would be the conquer of Port-au-Prince, so he moved the capital of the colony back to Cap-Francois which would be harder for the British Navy to put under blockade versus Port-au-Prince located in the Gulf of Gonave. Leaving Petite-Rivière-de-l'Artibonite on September 15, the general stopped in St-Marc by Gabart and was in Arcahaie by Pétion on September 17. The same night for Croix-des-Bouquets where he camped by Frère. Pétion continued to march toward P-au-P and was by habitation Drouillard the next day. The French general of Croix-des-Bouquets Lux left the arrondissement to go help the French troops in P-au-P, he passed by Damien, Sarthe and the convoy was attacked by the Indigènes. By September 23, Cangé left Léogane, marched toward Port-au-Prince, and attacked the Fort-Bizoton in Carrefour, Gabart was at the St-Joseph gate and Dessalines camped in Turgeau a neighborhood located east of the city. The city of Port-au-Prince is officially sieged by the Armée Indigénes. The very next day Pétion was located in the habitation Philippeaux and started bombarding the French troops. By October 5, an aide-de-camp of Lavalette brought a letter to Dessalines with the terms of their capitulation. Dessalines accepted with an exchange of prisoners and adjuvant-general Bonnet came back to the Haitians and gave the French 4 days to leave the city. Thus on September 9 Port-au-Prince was freed from the French troops and Dessalines enter the city proudly with Pétion on his right and Gabart on his left.

Pétion, Germain Frère and Yayou are signatories of the Haitian Declaration of Independence.
Ouest was part of the Second Military Division of the West with Pétion as commander.

Pétion build the twin forts Jacques and Alexandre on the order of Dessalines.

On October 17, 1806, coming from Dessalinesville, Emperor Jacques 1st was ambushed and assassinated plunging the country into a civil war. His body was buried in St-Anne Cemetery. On January 2, 1904, he received state funerals and later on his body was moved to the Autel de la Patrie in Champs-de-Mars along with Pétion's body.

On January 1, 1807, only three years after the Haitian Declaration of Independence, the northern troops fought the western troops in the Sibert Battle, where Pétion almost died. Cabaret was the de facto border between the two states.

Under Jean-Pierre Boyer, fearing the return of the French boat, he ordered the construction of a city in the heights like Toussaint with Ennery, Dessalines with Dessalines and Christophe with Milot and naming it after his mentor Pétionville.

Being the political center of the country, most of Haiti's political instability and economical fight happen in the Port-au-Prince area since 1749 until today.

Geography
The department is bordered to the north by Artibonite and Centre and the Mattheux mountain chain, the west by the Gulf of Gonave, the south by the Sud-Est department and the La Selle Mountain Chain, and the Dominican Republic to the east through the province of Independencia.

It is the second largest department in Haiti after Artibonite. Gonâve Island is also part of the Ouest department. The department's stretch of coastline lies entirely in the Gulf of Gonâve.

A part majority of the department lies in the Plaine-de-Cul-de-Sac which continues to the Dominican Rep. as the Hayo de Enriquillo. Two other plains that lie in the region are the Plain of Arcahaie-Cabaret and the Plain of Léoganes.

Gulf and Coast
The Golfe is more than 500 km in length from Mole-Saint-Nicolas to Abricots and it consists of more than a dozen bays and harbors.
The Bay of Port-au-Prince is the largest in the country and one of the biggest in the Caribbean harboring many islands, cays, and reefs. The island of Gonave is the largest
satellite island on Hispaniola being the size of Singapore.

Environment
The largest lake in the country is a salty lake in a depression in the plain of the same name, Azuei Lake. A smaller lake lies next to it Caiman Lake. Both lakes form a national park harboring flamingos and caimans.

The hills of Port-au-Prince consist of a mountain from the Massif de la Selle-Cordillera Meridional, where one can find multiple forests such as Foret-des-Pins and Parc-la-Visite.

The most important rivers in the department are Blanche River, Froide River, Monance River, and Bois-de-Chène Ravine.

Geology
The earthquake activities in the area are a result of the Enriquillo-Plantain-Garden fault going from Jamaica to the Dominican Rep passing through the Xaragua Peninsula and the Gonave Microplate. Two well-documented earthquakes happen in the area.
 1751 Earthquake
 2010 Earthquake or Goudougoudou. The epicenter was in Léoganes affecting Jacmel, Léoganes, and Port-au-Prince and causing millions in damages and counting hundreds-thousand of casualties.

On 12 January 2010, a magnitude 7.0 earthquake struck in the department, the largest in Haiti in two centuries. In the Port-au-Prince Arrondissement, many areas suffered damage. In the Léogâne Arrondissement, the city of Léogâne suffered 80-90% destruction. Other places in Léogâne were also affected.

Economy
This is the richest department in Haiti with economic poles in different sectors.

Tourism
In the Haitian metropolis, the tourism sector touch on different branches such as leisure tourism in the Cotes-des-Arcadins, eco-tourism with Park Azuei-Caiman and Park La Selle, historical tourism with the countless historical monuments especially the National Museum, and cultural tourism.

Agriculture
For so long agriculture was a part of the economy of the department with the Arcahaie plain being a center for plantain, the Cul-de-Sac and Léogane being known for large sugar-cane plantations mostly for the production of rum, and the hills of Kenscoff cultivating different vegetables. Unfortunately, over-construction and the ever-expansion of the city, those areas see their fertile land now covered with asphalt and concrete.

Transport
Much of Haiti's road network extends out of the Ouest
The RN1 connects the West to the North by the coast
The RN2 connects the West to the South
The RN3 connects the West to the North through the mountains
The RN4 connects the West to the South-East
The RN8 connects the West to the Jimani, in the Dominican Rep.

The bay harbors many ports of sizable capacity owned or operated by the state or private parties.

Haiti's biggest airport is the Toussaint Louverture Airport located in Delmas.

Administrative divisions
The Department of Ouest is subdivided into five arrondissements, which are further subdivided into twenty communes.

(with 2009 Population Estimates in parentheses)

Arcahaie Arrondissement (180,564)
Arcahaie (118,501)
Cabaret (62,063)
Croix-des-Bouquets Arrondissement (431,789)
Cornillon (54,254)
Croix-des-Bouquets (227,012)
Fonds-Verettes (45,491)
Ganthier (56,869)
Thomazeau (48,163)
La Gonâve Arrondissement (79,188)
Anse-à-Galets (56,890)
Pointe-à-Raquette (22,298)
Léogâne Arrondissement (463,140)
Grand-Goâve (124,135)
Léogâne (181,709)
Petit-Goâve (157,296)
Port-au-Prince Arrondissement (2,509,939)
Carrefour (465,019)
Cité Soleil (241,055)
Delmas (359,451)
Gressier (33,152)
Kenscoff (52,232)
Pétion-Ville (342,694)
Tabarre (118,477)
Port-au-Prince (897,859)
 × —  The communes of Cité Soleil and Tabarre are newly constituted, and did not exist at the time of the 2003 census

References

Departments of Haiti

ht:Lwès

Ouest (department)


Kapela sv. Mihalja, rimokatolička crkva u Gradu Samoboru, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Kapela sv. Mihalja, podignuta u podnožju brda Tepec ispod samoborskog starog grada, srednjovjekovna je barokizirana građevina, sagrađena u 15. st., a dograđivana i obnavljana u 16. i 17. stoljeću. Tip je jednobrodne crkve s užim, poligonalno završenim svetištem, a slikovito razveden volumen dopunjuju sakristija, ulazni trijem, natkriti mostić za ulaz na kor s vanjske strane te masivni zvonik s baroknom lukovicom. Bridovi zvonika i pročelja oslikani su crveno-sivim kvaderima. Sačuvano je više gotičkih, kamenih detalja, prozorskih i vratnih okvira, kustodija, stepenasto uvučen šiljati luk portala glavnog ulaza, reljef "Raspeće" iz 1589. g. te tri vrijedna, drvena, barokna oltara.

Zaštita
Pod oznakom Z-1460 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Vjerski objekti u Samoboru
Katoličke crkve u Hrvatskoj

Kapela sv. Mihalja u Samoboru


Forum Geometricorum ist eine online verfügbare wissenschaftliche Fachzeitschrift auf dem Gebiet der klassischen euklidischen Geometrie. Sie wird seit 2001 vom Department of Mathematical Sciences der Florida Atlantic University in Boca Raton im US-Bundesstaat Florida publiziert.

Forum Geometricorum ist kostenlos und ohne weitere Registrierung über die Webseite (siehe Weblinks) verfügbar. Die Autoren kommen aus der ganzen Welt, die Zeitschrift erscheint jedoch ausschließlich in englischer Sprache. Beiträge müssen Aspekte der euklidischen Geometrie zum Gegenstand haben, sie werden nach dem Verfahren des Peer-Review begutachtet und ggf. für die Publikation ausgewählt. Anschließend werden sie im PostScript- und im Portable Document Format (PDF) auf der Webseite veröffentlicht.

Obwohl Forum Geometricorum eine wissenschaftliche Zeitschrift ist, richtet sie sich ebenso an interessierte Laien wie auch an Schüler und Lehrer höherer Schulen.

Weblinks
 Forum Geometricorum

Mathematikzeitschrift
Onlinemagazin
Englischsprachiges Medium
Zeitschrift (Vereinigte Staaten)

Forum Geometricorum


فيلم أدهم الشرقاوي فيلم مصري لعام 1964. يتحدث عن سيرة بطل شعبي مصري بنفس الاسم أيام الاحتلال البريطاني لمصر، وقام بدور أدهم الشرقاوي عبد الله غيث.

يتخلل الفيلم مجموعة من المووايل المنفصلة غناها عبد الحليم حافظ، وألفها مرسي جميل عزيز، ولحنها محمد الموجي، وقد جمعت تلك المووايل في أغنية واحدة، وتم توزيعها تجارياً.

مراجع

وصلات خارجية

 أدهم الشرقاوي على موقع الدهليز
 أدهم الشرقاوي على موقع كاروهات

أفلام شويكار
أفلام مصرية إنتاج 1964
أفلام مصرية بالأبيض والأسود
أفلام لبنى عبد العزيز
أفلام أخرجها حسام الدين مصطفى
أفلام عبد الله غيث

أدهم الشرقاوي (فيلم)


Matthäus Kurz OCist (* 26. August 1865 in Traisen, Niederösterreich als Johannes Baptist Kurz; † 20. Jänner 1952 in Lilienfeld, Niederösterreich) war Konventuale des Stiftes Lilienfeld. Er wirkte als Seelsorger, Priesterbildner und Publizist.

Leben
Der Sohn einer Arbeiterfamilie besuchte das Stiftsgymnasium Seitenstetten und machte 1885 die Matura. Im selben Jahr begann er in Lilienfeld das Noviziat unter dem Ordensnamen Matthäus; am 23. August 1886 legte er die zeitliche, am 25. August 1889 die Feierliche Profess ab und wurde am 4. Juli 1890 durch Bischof Matthäus Binder zum Priester geweiht. In den Jahren 1890 bis 1912 war er Kooperator, Aushilfspriester und Seelsorger im Spital und im Gefängnis bei Lilienfeld. In dieser Zeit gründete er (1905) den christlichen Arbeiterverein in Traisen.

1912 wurde er als Professor für Pastoraltheologie an das Institutum Theologicum in Heiligenkreuz berufen, wo er bis 1940 wirkte. Während dieser Jahre diente er auch als Präfekt der Theologiestudenten in Heiligenkreuz, die zu der Zeit ausschließlich aus den niederösterreichischen Stiften Heiligenkreuz, Zwettl und Lilienfeld kamen.

Seine Publikationen in klerikalen Zeitschriften und Zeitungen reichten in die Hunderte; er widmete sich vor allem Themen der katholischen Frömmigkeit. Am meisten schrieb er für die Reichspost, die Cistercienser Chronik und das Korrespondenzblatt für den Katholischen Klerus, aber etwa zehn weitere Zeitungen druckten mehrere Artikel von ihm. Seine Beiträge behandelten die priesterliche Lebenskultur,  Verkündigung und Sakramentenspendung, hier vor allem auf die Heilige Messe und die Beichte bezogen. Ebenso war er ein überzeugter Verehrer der bayerischen Mystikerin Therese von Konnersreuth und schrieb einiges über sie.

Literatur
 Alkuin Schachenmayr: Prägende Professoren in der Entwicklung des theologischen Lehrbetriebes im Cistercienserstift Heiligenkreuz 1802-2002 (Langwaden 2004), S. 183–199, ISBN 3-937634-08-8.
 Eugen Müller: Profeßbuch des Zisterzienserstiftes Lilienfeld (Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktinerordens und seiner Zweige, Ergänzungsband 38). EOS Verlag, St. Ottilien 1996, ISBN 3-88096-628-1, S. 382–383. Mit Literaturhinweisen.

Weblinks
 Eintrag auf Biographia Cisterciensis

Einzelnachweise

Römisch-katholischer Theologe (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Heiligenkreuz)
Römisch-katholischer Geistlicher (20. Jahrhundert)
Journalist (Österreich)
Zisterzienser
Person (Stift Lilienfeld)
Österreicher
Geboren 1865
Gestorben 1952
Mann

Matthäus Kurz


Svampur Sveinsson (enska: SpongeBob SquarePants) er bandarísk kvikmyndasería, fyrsta kvikmyndin kom út árið 2004 og sú síðasta árið 2020.

Kvikmynd
 Svampur Sveinsson Kvikmyndin (2004)
 Svampur Sveinsson: Á þurru landi (2015)
 Svampur Sveinsson Myndin: Svampur á Flótta (2020)

Kvikmyndagerð í Bandaríkjunum
Kvikmyndir
Bandarískar kvikmyndir
Paramount Pictures-kvikmyndir

Svampur Sveinsson (kvikmyndasería)


Verbs constitute one of the main parts of speech (word classes) in the English language. Like other types of words in the language, English verbs are not heavily inflected. Most combinations of tense, aspect, mood and voice are expressed periphrastically, using constructions with auxiliary verbs.

Generally, the only inflected forms of an English verb are a third person singular present tense form ending in -s, a past tense (also called preterite), a past participle (which may be the same as the past tense), and a form ending in -ing that serves as a present participle and gerund. Most verbs inflect in a simple regular fashion, although there are about 200 irregular verbs; the irregularity in nearly all cases concerns the past tense and past participle forms. The copula verb be has a larger number of different inflected forms, and is highly irregular.

For details of the uses of particular verb tenses and other forms, see the article Uses of English verb forms. For certain other specific topics, see the articles listed in the adjacent box.

Inflected forms

Principal parts
A regular English verb has only one principal part, from which all the forms of the verb can be derived. This is the base form or dictionary form. For example, from the base form exist, all the inflected forms of the verb (exist, exists, existed, existing) can be predictably derived. The base form is also called the bare infinitive; that is, the infinitive without the to.

Most irregular verbs have three principal parts, since the simple past and past participle are unpredictable. For example, the verb write has the principal parts write (base form), wrote (past), and written (past participle); the remaining inflected forms (writes, writing) are derived regularly from the base form. Some irregular verbs have identical past tense and past participle forms (as the regular verbs do), as with send–sent–sent.

The infinitive, simple past and past participle are sometimes referred to as First (V1), Second (V2) and Third (V3) form of a verb, respectively. This naming convention has all but disappeared from American and British usage, but still can be found in textbooks and teaching materials used in other countries.

Some speakers have only two forms, collapsing the distinction between V2 and V3, though this is considered non-standard. For most verbs the forms are V1 and V2 (have they went yet?, with 'gone' never being used, or a corporate-ran company rather than corporate-run), but for a few verbs they are V1 and V3 (I seen it, he done it, with 'saw' and 'did' not being used).

The verbs do, say and have additionally have irregular third person singular present tense forms (see below). The copular verb be is highly irregular, with the forms be, am, is, are, was, were, been and being. On the other hand, modal verbs (such as can and must) are defective verbs, being used only in a limited number of forms. For details on the forms of verbs of these types, see  below.

Base form
The base form or plain form of an English verb is not marked by any inflectional ending.

Certain derivational suffixes are frequently used to form verbs, such as -en (sharpen), -ate (formulate), -fy (electrify), and -ise/ize (realise/realize), but verbs with those suffixes are nonetheless considered to be base-form verbs. Also, many base-form verbs contain prefixes, such un- (unmask), out- (outlast), over- (overtake), and under- (undervalue). Some verbs are formed from nouns and adjectives by conversion, as with the verbs snare, nose, dry, and calm.

The base form is used in the following ways:
It serves as the bare infinitive, and is used in the to-infinitive (e.g. to write); for uses see  below.
It serves as the simple present tense, except in the third person singular: I/you/we/they write regularly (and except for the highly irregular to be).
It is used as an imperative: Write these words.
It is used as a subjunctive: I suggested that he write a novel.
For the verb be, which uses different forms for the simple present, and modal verbs, which are not used in the infinitive, imperative or subjunctive, see  below.

Third person singular present
Almost all verbs have a third person singular present indicative form with the suffix -[e]s. In terms of spelling, it is formed in most cases by adding -s to the verb's base form: run → runs. However if the base form ends in one of the sibilant sounds (, , , , , ) and its spelling does not end in a silent e, then -es is added: buzz → buzzes; catch → catches. Verbs ending in a consonant plus o also typically add -es: veto → vetoes. Verbs ending in a consonant plus y add -es after changing the y to an i: cry → cries.

In terms of pronunciation, the ending is pronounced as  after sibilants (as in lurches), as  after voiceless consonants other than sibilants (as in makes), and as  otherwise (as in adds). These are the same rules that apply to the pronunciation of the regular noun plural suffix -[e]s and the possessive -'s. The spelling rules given above are also very similar to those for the plural of nouns.

The third person singular present of have is irregular: has  (with the weak form  when used as an auxiliary, also contractable to -'s). The verbs do and say also have irregular forms, does  and says , which however look like regular forms in writing.

For the verb be, modal verbs and other auxiliaries, see  below.

The form described in this section is used with third person singular subjects as the simple present tense (in the indicative mood): He writes novels all the time. (This tense has other uses besides referring to present time; for example, in I'll be glad if he writes, it refers to future time.)

Past tense

The past tense, or preterite, may be formed regularly or irregularly.

With regular verbs, the past tense is formed (in terms of spelling) by adding -ed to the base form (play → played). Normal rules for adding suffixes beginning with a vowel apply: If the base form ends in e then only d is added (like → liked); if the base form ends in a consonant followed by y then the y is changed to i before adding the ending (try → tried; an exception is the verb sky (a ball), which can form skied or skyed). Three words ending in -ay (lay, pay and say) change y to i and add -d (laid, paid, said).

Various rules apply for doubling final consonants. If the base form ends in a single vowel followed by a single consonant (except h, silent t,  w, x or y), then unless the final syllable is completely unstressed the consonant is doubled before adding the -ed (ship → shipped, but fathom → fathomed). In general this is considered something to keep the vowel before the final consonant short (i.e. if the word were spelled shiped it would have a long i.) However, there are 2 words, control and patrol, which follow this rule even though the vowel before the final consonant is long. For most base forms ending in c, the doubled form used is ck, used regardless of stress (panic → panicked; exceptions include zinc → zincked or zinced, arc → usually arced, spec → specced or spec'ed, sync → sometimes synched). In British English, the doubling of l occurs regardless of stress (travel → travelled; but paralleled is an exception), and when two separately pronounced vowels precede the l (dial → dialled, fuel →  fuelled). If the final syllable has some partial stress, especially for compound words, the consonant is usually doubled: backflip → backflipped, hobnob → hobnobbed, kidnap →  kidnapped etc. In some cases both alternatives are acceptable, e.g. dialog → dialogued or dialogged†, hiccup → hiccupped or hiccuped, program → programed† or programmed. However catalog → cataloged†, pyramid →  pyramided, format →  formatted (but combat →  combat(t)ed). Other variations not entirely consistent with these rules include bus → bused† or bussed, bias →  biased or biassed† and focus → focused or focussed. (The forms marked † are not used in British English, and the doubled consonant is not used for many words of non-Anglo-Saxon origin.)

The pronunciation of the past tense ending follows similar rules to those for the third person present tense ending described above: if the base form ends in  or  then a new syllable  or  is added (as in drifted, exceeded); if the base form ends in an unvoiced consonant sound other than  then the ending is pronounced  (as in capped, passed); otherwise the ending is pronounced  (as in buzzed, tangoed). Consequently, in the 17th and 18th centuries, the latter two pronunciations were routinely spelled -'d, but -ed was later restored.

For the past tense of irregular verbs, see English irregular verbs. Some of these can be classed as Germanic strong verbs, such as sing (past sang), while others are weak verbs with irregularly pronounced or irregularly spelt past forms, such as say (past tense said ).

The verb be has two past tense forms: was (first and third person singular) and were (plural and second person).

The past tense (preterite) form is used in what is called the simple past, in sentences such as We lit the fire and He liked to dance. One of the uses of this tense is to refer not to a past situation, but to a hypothetical (present or future) situation in a dependent clause: If I knew that, I wouldn't have to ask. This is sometimes called the "past subjunctive", particularly in the case of were, which can replace was in such sentences; see English subjunctive.

Past participle
The past participle of regular verbs is identical to the preterite (past tense) form, described in the previous section.

For irregular verbs, see English irregular verbs. Some of these have different past tense and past participle forms (like sing–sang–sung); others have the same form for both (like make–made–made). In some cases the past tense is regular but the past participle is not, as with show–showed–shown.

For uses of the past participle, see  below.

Present participle
The present participle form, which is also used for the gerund, is formed by adding the suffix -ing to the base form: go → going. A final silent e is dropped (believe → believing); final ie changes to y (lie → lying), and consonant doubling applies as for the past tense (see above): run → running, panic → panicking.

Some exceptions include forms such as singeing, dyeing, ageing, rueing, cacheing and whingeing, where the e may be retained to avoid confusion with otherwise identical words (e.g. singing), to clarify pronunciation (for example to show that a word has a soft g or ch), or for aesthetic reasons.

In standard English the ending is pronounced , although in many regional dialects the final consonant sound is pronounced , sometimes represented in eye dialect by spellings such as huntin (see g-dropping).

For uses of the present participle and gerund, see  below.

Copular, auxiliary and defective verbs
The copular verb be has multiple irregular forms in the present tense: am for first person singular (which together with the subject pronoun is often contracted to I'm), is for third person singular (often contracted to 's), and are for plural and second person (often contracted to 're chiefly after the pronouns you, we, they). It also has two past tense forms: was for first and third person singular, and were for plural and second person (also used as a past subjunctive with all persons; see English subjunctive). The past participle is been, and the present participle and gerund is the regular being. The base form be is used regularly as an infinitive, imperative and (present) subjunctive. For archaic forms, see the next section.

English has a number of modal verbs which generally do not inflect (most of them are surviving preterite-present verbs), and so have only a single form, used as a finite verb with subjects of all persons and numbers. These verbs are can and could, may and might, shall and should, will and would, as well as must, ought (to), need and dare (when used with a bare infinitive), and in some analyses used (to) and had better. The modals could, might, should and would were historically the past tense forms of can, may, shall and will respectively, though they are not always used as such. These verbs do not have infinitive, imperative or participle forms, although in some cases there exists a synonymous phrase that can be used to produce such forms, such as be able to in the case of can and could. The negation of can is spelled as a single word, cannot. There are contracted forms 'll and 'd for will and would (in some cases possibly from shall and should).

Other verbs used as auxiliaries include have, chiefly in perfect constructions (the forms has , have and had can contract to 's, 've and 'd); do (does, did) in emphatic, inverted and negated constructions (see do-support).

For more detail of the above, including contractions of negated forms (isn't, won't, etc.), see English auxiliaries and contractions.

Another example of a defective verb is beware, which is used only in those forms in which be remains unchanged, namely the infinitive, subjunctive and imperative.

 Archaic forms

Formerly, particularly in the Old English period, the English language had a far greater degree of verb inflection than it does now (some other Germanic languages retain a greater variety of inflected forms than English does). Some of the forms used in Early Modern English have now fallen out of use, but are still encountered in old writers and texts (e.g. Shakespeare, the King James Bible) and in archaisms.

One such form was the third person singular form with the suffix -eth , pronounced as a full syllable. This was used in some dialects rather than the modern -s, e.g. he maketh ("he makes"), he runneth ("he runs"), he goeth ("he goes").  In some verbs, a shortened form -th appears: he hath ("he has"), he doth ("he does"; pronounced as if written duth), he saith or he sayeth ("he says"). The forms hath and doth are found in some proverbs ("Hell hath no fury like a woman scorned", "The lady doth protest too much").

Another set of forms are associated with the archaic second person singular pronoun thou, which often have the ending -est, pronounced as a full syllable, e.g. thou makest ("you make"), thou leadest ("you lead"). In some verbs, a shortened form -st appears: thou hast ("you have"), thou dost ("you do"; rhymes with must). In the case of the verb be, such forms included art (present tense), wast (past), wert (past subjunctive) and beest (present subjunctive; pronounced as two syllables). In all other verbs, the past tense is formed by the base past tense form of the word (e.g. had, did, listened) plus-'st, not pronounced as a full syllable, e.g. thou had'st ("you had"), thou did'st ("you did"), thou listened'st ("you listened"). Modal verbs except must also have -t or -st added to their form, e.g. thou canst ("you can"), thou wilt ("you will"), thou wouldst ("you would"), thou mightst ("you might"), except may, which is thou mayest ("you may").

For example, several such forms (as well as other archaic forms such as yea for "yes", thy for "your", and mine enemies for "my enemies") appear in Psalm 23 from the King James Bible:

 The LORD is my shepherd; I shall not want.
 He maketh me to lie down in green pastures: he leadeth me beside the still waters.
 He restoreth my soul: he leadeth me in the paths of righteousness for his name's sake.
 Yea, though I walk through the valley of the shadow of death, I will fear no evil: for thou art with me; thy rod and thy staff they comfort me.
 Thou preparest a table before me in the presence of mine enemies: thou anointest my head with oil; my cup runneth over.
 Surely goodness and mercy shall follow me all the days of my life: and I will dwell in the house of the LORD for ever.

For more information see Old English verbs, English subjunctive, and Indo-European copula (for the history of the verb be).

Syntactic constructions

Expressing tenses, aspects and moods
Besides the synthetic (inflected) forms described above, there are a number of periphrastic (multi-word) constructions with verb forms that serve to express tensed, aspectual or modal meanings; these constructions are commonly described as representing certain verb tenses or aspects (in English language teaching they are often simply called tenses). For the usage of these forms, see  below. More detail can be found in the article Uses of English verb forms.

Progressive
The progressive (or continuous) aspect is expressed with a form of be together with the present participle of the verb. Thus present progressive (present continuous) constructions take forms like am writing, is writing, are writing, while the past progressive (past continuous, also called imperfect) forms are was writing, were writing. There is a progressive infinitive (to) be writing and a progressive subjunctive be writing. Other progressive forms, made with compound forms of be, are described below.

Perfect
The perfect aspect is expressed with a form of the auxiliary have together with the past participle of the verb. Thus the present perfect is have written or has written, and the past perfect (pluperfect) is had written. The perfect can combine with the progressive aspect (see above) to produce the present perfect progressive (continuous) have/has been writing and the past perfect progressive (continuous) had been writing. There is a perfect infinitive (to) have written and a perfect progressive infinitive (to) have been writing, and corresponding present participle/gerund forms having written and having been writing. A perfect subjunctive (have written) is also sometimes used. Future and conditional perfect forms are given below.

Future and conditional
What is often called the future tense of English is formed using the auxiliary will. The simple future is will write, the future progressive (continuous) is will be writing, the future perfect is will have written, and the future perfect progressive (continuous) is will have been writing. Traditionally (though now usually in formal English only) shall is used rather than will in the first person singular and plural; see shall and will.

The conditional, or "future-in-the-past", forms are made analogously to these future forms, using would (and should) in place of will (and shall).

 Imperative
In the second person, the imperative mood is normally expressed with the base form of the verb but without a subject: Take this outside! Be good! It is possible to add the second person pronoun you for emphasis: You be good! The first person plural is normally expressed with the contraction let's (let us) and the base form.

More details can be found in the article imperative mood.

Expressing passive voice
The passive voice in English is normally expressed with a form of the copula verb be (or sometimes get) together with the past participle of the main verb. In this context be is not a stative verb, so it may occur in progressive forms. Examples:
The house was built last year.
The house is being built at the moment.
The house will be built by our firm. (a prepositional phrase with by expresses the performer of the action)
I was given a blueprint. (here the subject of the passive corresponds to the indirect object of the active)
He was said to know the house's dimensions. (special construction related to indirect speech)

For details, see English passive voice.

Questions, negation, inversion and emphasis
Questions are formed by subject–auxiliary inversion (unless the interrogative word is part of the subject). If there is otherwise no auxiliary, the verb do (does, did) is used as an auxiliary, enabling the inversion. This also applies to negation: the negating word not must follow an auxiliary, so do is used if there is no other auxiliary.

Inversion is also required in certain other types of sentences, mainly after negative adverbial phrases; here too do is used if there is no other auxiliary.

The construction with do as auxiliary is also used to enable emphasis to be added to a sentence.

For details of the above constructions, see do-support.

Use of verb forms
This section describes how the verb forms introduced in the preceding sections are used. More detail can be found in the article Uses of English verb forms and in the articles on the individual tenses and aspects.

Finite forms
In referring to an action taking place regularly (and not limited to the future or to the past), the simple present is used: He brushes his teeth every morning. For an action taking place at the present time, the present progressive construction is used: He is brushing his teeth now. With some verbs expressing a present state, particularly the copula be and verbs expressing a mental state, the present simple is generally used: They are here; I know that. However other state verbs use the present progressive or present simple depending on whether the state is considered temporary or permanent: The pen is lying on the table; Paris lies on the Seine.

For past actions or states, the simple past is generally used: He went out an hour ago; Columbus knew the shape of the world. However, for completed actions for which no past time frame is implied or expressed, the present perfect is normally used: I have made the dinner (i.e. the dinner is now ready). For an action in the course of taking place, or a temporary state existing, at the past time being referred to (compare uses of the present progressive above), the past progressive is used: We were sitting on the beach when... For an action that was completed before the past time being referred to, the past perfect is used: We had sat down on the blanket when...

For actions or events expected to take place in the future, the construction with will can be used: The president will arrive tomorrow. Future events are also often expressed using the be going to construction: She is going to arrive tomorrow. Planned events can also be referred to using the present progressive (She is arriving tomorrow) or, if precisely scheduled, the simple present (She arrives tomorrow). The future progressive and future perfect can be used analogously to the past equivalents: We will be sitting on the beach this afternoon; We will have left the house by 4 o'clock. However, in subordinate clauses expressing a condition or a time reference, present forms are used rather than the forms with will: If/When you get (not will get) there...

When expressing actions or events lasting up to a specified time, the appropriate perfect construction is used (with the progressive if expressing a temporary state that would generally be expressed with a progressive form): We have been having some problems lately; I have lived here for six years; We had been working since the previous evening; We will have been working for twelve hours by the time you arrive.

The use of tense and aspectual forms in condition and conditional clauses follows special patterns; see conditional mood. For use of tenses in indirect speech, see sequence of tenses. For the use of subjunctive forms, see English subjunctive.

Non-finite forms

The bare infinitive, identical to the base form of the verb, is used as a complement of most modal verbs and certain other verbs (I can write; They made him write; I saw you write), including in negated and inverted sentences formed using do-support (He doesn't write; Did you write?).

Preceded by to, it forms the to-infinitive, which has a variety of uses, including as a noun phrase (To write is to learn) and as the complement of many verbs (I want to write), as well as with certain adjectives and nouns (easy to ride; his decision to leave), and in expressions of purpose (You did it to spite me).

The past participle has the following uses:
It is used with the auxiliary have in perfect constructions: They have written; We had written before we heard the news. (With verbs of motion, an archaic form with be may be found in older texts: he is come.)
It is used as a passive participle, with be or get, to form the passive voice: This book was written last year; Trees sometimes get gnawed down by beavers.
It is used to form passive participial phrases, which can be used adjectivally or adverbially (a letter written on his computer; Beaten to a pulp, he was carried away) and as complements of certain verbs (I got my car mended; They had me placed on a list).
It may be used as a simple adjective: as a passive participle in the case of transitive verbs (the written word, i.e. "the word that is written"), and as a perfect active participle in the case of some intransitive ones (a fallen tree, i.e. "a tree that has fallen").

The present participle has the following uses:
It is used with forms of be, in progressive (continuous) constructions: He is writing another book; I intend to be sitting on the beach.
It can form participial phrases, which can be used adjectivally or adverbially: The man sitting over there is drunk; Being a lawyer, I can understand this; I saw her sitting by the tree.
It can serve as a simple adjective: It is a thrilling book.

The same form used as a gerund has the following uses:
It forms verbal phrases that are then used as nouns: Lying in bed is my favorite hobby.It forms similar phrases used as a complement of certain verbs: He tried writing novels.

The logical subject of a phrase formed with a gerund can be expressed by a possessive, as in I do not like your/Jim's drinking wine, although a non-possessive noun or pronoun is often used instead, especially in informal English: I do not like you/Jim drinking wine. The latter usage, though common, is sometimes considered ungrammatical or stylistically poor; it is given names like fused participle and geriple since it is seen to confuse a participle with a gerund. For more information see fused participle.

Gerund forms are often used as plain verbal nouns, which function grammatically like common nouns (in particular, by being qualified by adjectives rather than adverbs): He did some excellent writing (compare the gerund: He is known for writing excellently). Such verbal nouns can function, for instance, as noun adjuncts, as in a writing desk.

 Objects and complements
Verbs are used in certain patterns which require the presence of specific arguments in the form of objects and other complements of particular types. (A given verb may be usable in one or more of these patterns.)

A verb with a direct object is called a transitive verb. Some transitive verbs have an indirect object in addition to the direct object. Verbs used without objects are called intransitive. Both transitive and intransitive verbs may also have additional complements that are not considered objects.

A single (direct) object generally follows the verb: I love you. If there is an indirect object, it precedes the direct object (I gave him the book), although an indirect object can also be expressed with a prepositional phrase following the direct object (and this method is usual when the direct object is a personal pronoun): I gave the book to John; I bought them for you.

Other complements may include prepositional phrases, non-finite clauses and content clauses, depending on the applicable verb pattern. These complements normally follow any objects. For example:I insist on coming. (this use of the verb insist involves a prepositional phrase with on)I expect to arrive tomorrow. (this use of expect involves a to-infinitive phrase)I asked him whether he was coming. (this use of ask involves a direct object (him) and an interrogative content clause)

More examples can be found at Verb patterns with the gerund.

English has a number of ergative verbs: verbs which can be used either intransitively or transitively, where in the intransitive use it is the subject that is receiving the action, and in the transitive use the direct object is receiving the action while the subject is causing it. An example is sink: The ship sank (intransitive use); The explosion sank' the ship (transitive use). Other common examples include open, sink, wake, melt, boil, collapse, explode, freeze, start, sell.

For more details on how verbs are built up into clauses, see English clause syntax.

Phrasal verbs

Many English verbs are used in particular combinations with adverbial modifiers such as on, away, out, etc. Often these combinations take on independent meanings. They are referred to as phrasal verbs. (This term may also include verbs used with a complement introduced by a particular preposition that gives it a special meaning, as in take to (someone).)

The adverbial particle in a phrasal verb generally appears close after the verb, though it may follow the object, particularly when the object is a pronoun: Hand over the money or Hand the money over, but Hand it over.

See also
Conditional sentence
English grammar
English irregular verbs
English modal verbs
English passive voice
Wiktionary appendix: Irregular English verbs
Northern subject rule
Conversion (word formation)
 Uses of English verb forms

Notes

References
Gilman, E. Ward (editor in chief) Merriam Webster's Dictionary of English Usage (Merriam-Webster, 1989)
Greenbaum, Sidney. The Oxford English Grammar. (Oxford, 1996)
McArthur, Tom, The Oxford Companion to the English Language (Oxford, 1992)

 English Verb Forms With Search Bar  all verb V1 V2 V3 listed here - Verb Forms

Sequence of Tenses at the Online Writing Lab at Purdue University
Modals and auxiliary verbs in English
The English Verb Tense System: A dynamic presentation using the Cuisenaire Rods
English verbs - Verb Forms

English verbs
Verbs by language

English verbs


An Carex graminifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henri Chermezon. An Carex graminifolia in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Madagascar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex graminifolia


The Remix Album er et remixalbum af den britiske pigegruppe All Saints og det blev remixet af DJ'en Pete Tong. Det udkom i 1998 efter succesen med deres selvbetitlede debutalbum, og den indeholder remix af sangene fra dette album, hvoraf de fleste ikke havde været udgivet før.

Spor

På tidlige udgaver af albummet, var Timbalands navn ved en fejl skrevet som Timberland.

Hitlister

Referencer

Eksterne henvisninger
 Official site

All Saints
Album fra Storbritannien
Opsamlingsalbum fra 1998

The Remix Album (All Saints album)


Safety car (kendt som pace car i USA) er i motorsport en bil, der kommer på banen under racerløb, hvis der er behov for at de konkurrerende biler skal sænke hastigheden, ved blandt andet ulykker eller andet der obstruere sikkerheden på banen.

Funktion
Safety car bliver sendt ud på banen, når der indtræffer en situation, som indebærer at løbet ikke kan fortsætte på normalt vis under trygge forhold. Banemarshalls vil også vifte med gule flag, og vise skilte med bogstaverne «SC».
I Formel 1 er safety car udstyret med gule og grønne lys. De grønne lys signalere at køren lige bagved kan passere. Når den førende kører er bagved safety car, ændres lysene til gult. Safety car køres af en professionel racerkører, og må holde en jævn høj hastighed, så dækkene på racerbilerne holdes på en rigtig temperatur, og samtidig undgå at bilenes motorer overophedes.

Eksterne henvisninger

 The Safety Car and its Driver på formula1.com
 The art and science of race car/pace car 'interaction' på nascar.com

Motorsport

Safety car


Lacydes of Cyrene (), Academic Skeptic philosopher, was head of the Platonic Academy at Athens in succession to Arcesilaus from 241 BC. He was forced to resign c. 215 BC due to ill-health, and he died c. 205 BC. Nothing survives of his works.

Life
He was born in Cyrene, the son of Alexander. In his youth he was poor, but remarkable for his industry, as well as for his affable and engaging manners. He moved to Athens, and attached himself to the Middle Academy, according to a silly story quoted by Eusebius from Numenius, because the ease with which his servants robbed him without being detected, convinced him that no reliance could be placed on the evidence of the senses. He was a disciple of Arcesilaus, and succeeded him as head (scholarch) of the school in 241 BC, over which he presided for 26 years. The place where his instructions were delivered was a garden, named the Lacydeum (), provided for the purpose by his friend Attalus I of Pergamon. He resigned his position in 216/5 BC, because of ill-health, and for the final ten years of his life the Academy was run by a council led by Evander and Telecles, who succeeded him to jointly run the Academy after his death in 206/5 BC. According to Diogenes Laërtius he died from excessive drinking, but the story is discredited by the eulogy of Eusebius that he was in all things moderate.

Philosophy
In his philosophical views he followed Arcesilaus closely. He is said to have written treatises, including one entitled On Nature, but nothing survives. Apart from a number of anecdotes distinguished for their sarcastic humour, Lacydes has the reputation of a man of refined character, a hard worker, and an accomplished orator.

Notes

References

Attribution

Cyrenean Greeks
3rd-century BC Greek philosophers
Hellenistic-era philosophers in Athens
Hellenistic-era philosophers from Africa
200s BC deaths
Year of birth unknown
Year of death unknown
Academic skeptics

Lacydes of Cyrene


Liège () is a station on Line 13 of the Paris Métro. Opened in 1911, it is located the border of the 8th and 9th arrondissements.

History
It was built as part of the Nord-Sud Company's Line B from Saint-Lazare to Porte de Saint-Ouen and opened on 26 February 1911 as Berlin, named after the nearby Rue Berlin. As the Rue d'Amsterdam, which the line runs under at this point, is too narrow to accommodate platforms across from each other, the station was built with offset platforms. It was closed on 1 August 1914 at the beginning of World War I. It reopened on 1 December 1914, when it and the street it was named after had been renamed after the Belgian city of Liège, paying homage to the heroic Belgian resistance during the Battle of Liège who surely saved French and British armies. On 27 March 1931 the Nord-Sud Company was taken over by the Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris and line B became line 13 of the Métro.

The station was closed at the beginning of World War II, when many stations were closed for economic reasons. Unlike all but eight of the closed stations, its reopening was significantly delayed, in this case until 1968. Even then its opening hours were limited, being closed on Sunday and closing at 8pm on the other days, with all trains running through without stopping. Although Rennes station, which also reopened in 1968 began to operate normal opening hours in 2004, the authorities refused to agree to Liège working normal hours. Changing lifestyles and increasing redevelopment of the area, with residences replacing offices, inspired a sustained political campaign. Eventually it was agreed to operate normal hours from 4 December 2006.

In 1982, Liège was refurbished with new ceramic decorations made in Welkenraedt, Belgium, which evoke the landscapes and monuments of the Province of Liège. It had further renovation work in December 2006.

Passenger services

Access
The station has only one entrance, a staircase on the median strip opposite no. 21, Rue de Liège.

Station layout

Note: The side platforms are offset.

Platforms
Its geographical location explains one of its peculiarities. It has two platforms that do not face each other. The Rue d'Amsterdam, being too narrow to accommodate the traditional station on network, the trains stop at the first half-station encountered. The Commerce metro station, on line 8, is the only other station in the capital built as this model for the same reasons, the trains stopping there on in the second half-station encountered.

The station was originally decorated, like all the non-connecting stations of the Société du Chemin de Fer Électrique Nord-Sud de Paris, simply known as the 'North-South', with its name advertised on vast mosaics and friezes of brown ceramic bearing the initials 'NS'. This decoration was supplemented with a new one based on the framework of cultural exchanges between France and Belgium in 1982. This is based on ceramics made from photos of Welkenraedt  and installed in the advertising frames of the right wall facing the single platforms of each half-station. It evokes landscapes and monuments of the province of Liège. This modification also saw the installation of new tiles on the entrance tunnels of each platform, with the coat of arms of the city of Liège on one of the two entrances. The ceramics on the two platforms are the work of two scenographers from Liège, Marie-Claire Van Vuchelen for the southern direction and Daniel Hicter for the northern direction. The eighteen frescoes, nine in each direction, are painted in color in northern direction and blue duotone in the southern direction.

Bus connections
The station is served by lines 21 and 95 of the RATP Bus Network.

Gallery

References

Roland, Gérard (2003). Stations de métro. D'Abbesses à Wagram. Éditions Bonneton.

Paris Métro stations in the 8th arrondissement of Paris
Paris Métro stations in the 9th arrondissement of Paris
Railway stations in France opened in 1911

Liège station (Paris Métro)


En la mitología griega, Corono (Κόρωνος / Kórōnos: «encorvado»; lat.: Coronus), hijo de Céneo, fue rey de los lápitas. Vivió en Girtón (Tesalia).

Tomó parte en la expedición de los Argonautas. Tuvo dos hijos: Leonteo y Lisídice.

Cuando surgieron los conflictos entre los lápitas y los dorios, su rey Egimio (o Egincio) solicitó la ayuda de Heracles, con lo que consiguió derrotar a los lápitas. Corono fue muerto por Heracles.

Fuentes

 Biblioteca mitológica 1, 112; 2, 154; 3, 130.

Enlaces externos

 Corono, en el sitio del Proyecto Perseus.

Reyes mitológicos
Argonautas
Personajes muertos por Heracles

Corono (hijo de Céneo)


Toru Hasegawa (født 11. december 1988) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Tokushima Vortis.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Toru Hasegawa


La Liga Lombarda (Lega Lombarda) (LL) es un partido político italiano de la región de Lombardía. Dirigido actualmente por Matteo Salvini, el partido es el segundo partido más votado en la región y es miembro del gobierno regional.

La Liga Lombarda es una de las federaciones de la Liga Norte y, junto con la Liga Véneta, uno de sus pilares. Entre sus miembros más destacados están Roberto Maroni y Umberto Bossi.

Historia

La Liga Lombarda fue fundada oficialmente el 12 de abril de 1984 por Umberto Bossi, quien tomó el nombre de la histórica Liga Lombarda. Originalmente se llamó Liga Lombarda Autonomista (Lega Lombarda Autonomista) (LAL), adptando el nombre actual en 1986. Su debut electoral fueron las elecciones generales de Italia de 1987, obteniendo un 2,6% de los votos en Lombardía; Bossi fue elegido senador y Giuseppe Leoni diputado.

El partido participó en las elecciones al Parlamento Europeo de 1989 como el miembro principal de la coalición Liga Lombarda-Alianza Norte, logrando un 8,1% de los votos en Lombardía y dos eurodiputados electos. Entre 1989 y 1990, justo antes de las elecciones regionales, participó en el proceso que originó la Liga Norte en febrero de 1991 a partir de la unión de varios partidos regionalistas del norte de Italia; desde entonces es la federación de ésta en Lombardía.

En 1995 su entonces secretario desde 1993, Luigi Negri se escindió y creó la Liga Italiana Federalista, siendo reemplazado como secretario por Roberto Calderoli. Calderoli llevó el partido a su mejor resultado hasta ese momento en las elecciones generales de Italia de 1996, cuando obtuvo un 25,5%. En 2002 Calderoli fue reemplazado por Giancarlo Giorgetti, mientras que Roberto Castelli fue elegido presidente. En las elecciones regionales de 2010 el partido logró un 26.2% de los votos, su mejor resultado hasta la fecha.

En junio de 2012 la LL eligió a una nueva dirección: Matteo Salvini se presentó como candidato afín a Roberto Maroni, mientras que Cesarino Monti fue el candidato de los partidarios de Umberto Bossi. Finalmente Salvini ganó las elecciones con el 74% de los votos, convirtiéndose en el nuevo secretario.

Liderazgo
 Secretario Nacional: Umberto Bossi (1984–1993), Luigi Negri (1993–1995), Roberto Calderoli (1995–2002), Giancarlo Giorgetti (2002–presente)
 Presidente Nacional: Augusto Arizzi (1986–1987), Silvana Bazzan (1987–1989), Franco Castellazzi (1989–1991), Francesco Speroni (1991–1993), Roberto Calderoli (1993–1995), Giuseppe Leoni (1995–1999), Stefano Galli (1999–2002), Roberto Castelli (2002–presente)

Referencias

Enlaces externos

Partidos independentistas de Italia
Partidos políticos fundados en 1984
Partidos políticos disueltos en 1991
Liga Norte

Liga Lombarda (partido político)


شبكة الأنابيب هي شبكة من الأنابيب تستخدم لنقل الموائع من الغازات والسوائل؛ وغالباً ما تنصب شبكة الأنابيب في المنشآت الصناعية، حيث يعمل المهندسون على تصميمها بحيث يتم نقل المواد بأكثر كفاءة ممكنة.

قنوات العادم الصناعية
قنوات العادم الصناعية عبارة عن أنظمة أنابيب تصل بين الأغطية والمداخن الصناعية من خلال مكونات أخرى لأنظمة العادم مثل المراوح والمجمعات وما إلى ذلك. و القنوات عبارة عن ناقلات هوائية منخفضة الضغط تستخدم لنقل الأتربة أو الجسيمات أو الرقاقات أو الأبخرة أو المكونات الكيميائية الخطيرة من الهواء بالقرب من أرضية المتجر أو أي مواقع خاصة أخرى مثل الدبابات أو ماكينات الصقل والسنفرة أو أغطية المعامل. ويمكن تصنيع القنوات من مجموعة من المواد التي تشتمل على الفولاذ الكربوني و الفولاذ المقاوم للصدأ.

ولا تشتمل أنظمة التدفئة والتهوية و تكييف الهواء (HVAC) على هذه الفئة من فئات التطبيقات الصناعية، أي أنظمة العادم. و يكمن الفارق عن قناة نظام التدفئة والتهوية وتكييف الهواء في أن المائع (الهواء) المنقول عبر أنظمة القنوات قد لا يتسم بالتجانس. ويكون نظام قنوات العادم الصناعي في الأساس عبارة عن نظام نقل هوائي ويخضع بشكل رئيسي لقوانين تدفق الموائع.

تدفق الموائع
المائع الناقل الذي يتدفق عبر النظام هو الهواء. حيث يقوم الهواء بنقل المواد من الغطاء إلى وجهته. كما أنه يكون ضروريًا كذلك لالتقاط المواد وتوصيلها إلى نظام التدفق. ويعد الهواء مائعًا قابلاً للضغط، ولكن بالنسبة للحسابات الهندسية، يتم اعتبار الهواء على أنه غير قابل للضغط كنوع من التبسيط، بدون أي أخطاء هامة.

التصميم
تصميم العملية لنظام العادم يشتمل على
 تعريف الملوثات وكثافتها وحجمها،
 تحديد تدفق الهواء
 مقاس الأنابيب،
 حساب المقاومة،
 إنهاء سعة المنفاخ وما إلى ذلك. والهدف هو الإبقاء على الملوثات بعيدًا باستخدام الحد الأدنى من تدفق الهواء. ومن المقدر أن أي زيادة بمقدار بوصة من الماء أو الغاز للضغط السائل يمكن أن يضيف عدة آلاف من الدورات لتكلفة التشغيل كل عام

مراجع

سباكة
صناعة
هندسة كيميائية
هندسة معمارية
هندسة الميكانيك

شبكة أنابيب


An Neottia papilligera in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Neottia papilligera in nahilalakip ha genus nga Neottia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Neottia

Neottia papilligera


Legenda o Sarili (engleski izvornik: The Legend of Sarila), kanadski animirani film iz 2013. godine.

Sažetak
Lovci iz inuitskog klana sve teže ulove nešto i sve češće se vraćaju bez ulova, zbog čega klanu prijeti glad. Nitko iz klana ne zna da je za to kriva crna magija otkako se njome bavi plemenski šaman Croolik. Saya, mudra žena iz plemena sjetila se legende o Sarili, obećanoj zemlji sakrivenoj među ledenjacima, gdje je obilje divljači. Prema legendi samo osobe čista srca mogu ući u ovo posvećeno mjesto. Radi spašavanja svog klana od gladi, pripadnici su izabrali troje mladih Inuita koji će potražiti Sarilu.

Glumci posuditelji glasova
Glasove su posudili Christopher Plummer, Rachelle Lefevre, Dustin Milligan, Tim Rozon i drugi.

Izvor
MojTV Legenda o Sarili (The Legend of Sarila, 2013)

Kanadski animirani filmovi
Animirani filmovi 2010-ih

Legenda o Sarili (2013.)


Xiuhtezcatl Roske-Martinez ( /tʃuːtɛzkɔːt / ; né le ), également connu sous l'initial X, est un activiste écologiste américain et musicien hip hop. Martinez a été le directeur jeune de Earth Guardians, une organisation environnementale mondiale, jusqu'à 2019.

Martinez est l'un des 21 plaignants impliqués dans Juliana c. États-Unis, un procès intenté contre le gouvernement américain pour ne pas avoir agi sur le changement climatique. Le procès a été déposé en 2015. En novembre 2016, un tribunal fédéral a rejeté la décision du gouvernement de rejeter l'affaire. Martinez est aussi l'un des sept plaignants dans le procès Martinez c. Colorado Oil and Gas Conservation Commission; c'est un procès au niveau de l'état, similaire à Juliana c. États-Unis.

Famille
Martinez est né au Colorado, mais il déménage au Mexique à ses débuts. Depuis 2019, il vit avec sa famille à Boulder, Colorado puis à Portland, Oregon. Sa mère, Tamara Roske, est l'une des fondatrices du Earth Guardian Community Resource Center, un lycée de Maui, Hawaï, et elle est directrice exécutive de Earth Guardians jusqu'à mai 2021. Martinez a quatre frères et sœurs. Son père, Siri Martinez, est d'origine aztèque, et il a élevé ses enfants dans la tradition du Mexica (un des peuples indigènes du Mexique). Sa famille lui a appris la connaissance traditionnelle de l'individu comme faisant partie d'un tout plus grand et des liens entre tous les aspects du monde naturel. Par conséquent, Martinez voit l'abus de la nature comme «la rupture d'un système fragile et vénéré» .

Activisme

Alors qu'il est adolescent, Martinez prononce trois discours TED et est invité à s'exprimer devant les Nations unies sur la politique environnementale . En juin 2015, il s'exprime, à l'âge de , sur le changement climatique en anglais, espagnol et nahuatl devant l'Assemblée générale des Nations unies. Martinez pousse à une action climatique immédiate, disant: «Ce qui est en jeu actuellement, c'est l'existence de ma génération.».

La même année, il concourt avec de jeunes musiciens du monde entier, avec de la musique autoproduite "pour inspirer les négociations" à la Convention-cadre des Nations Unies sur les changements climatiques avec leur musique. La production de Martinez, "Parlez pour les arbres", est choisie comme le gagnant du prix du jury.

Martinez affirme que l'éducation et les jeunes sont les pièces clés des mouvements pour des changements social et environnemental: «Les marches dans les rues, les changements de mode de vie n'ont pas été suffisants donc quelque chose de drastique doit se produire. Le changement dont nous avons besoin ne viendra pas d'un politicien, d'un orang-outan en poste, il viendra de quelque chose qui a toujours été le moteur du changement - le pouvoir des gens, le pouvoir des jeunes». Dans un entretien avec Bill Maher en 2016, en répondant à la critique que les jeunes abusent de la technologie, Martinez remarque que la technologie réunit les gens également pour se concentrer sur des préoccupations communes: «Je pense que c'est un outil important que nous avons pour réseauter et communiquer avec les gens. Les médias sociaux et la technologie - c'est soit une chute et une distraction pour notre génération, soit un outil puissant que nous pouvons utiliser.»

Earth Guardians
Earth Guardians est une organisation activiste environnementale que la mère de Martinez, Tamara Roske, fonde en 1992, se concentrant sur les questions environnementales. Martinez en est le directeur de la jeunesse jusqu'à 2019. Ensuite, il devient le co-directeur avec Marlow Baines, qui prend le poste du directeur en 2020. La mission des Earth Guardians est d'«inspirer et former divers jeunes à être des leaders efficaces dans les mouvements environnementaux, climatiques et de justice sociale. Grâce à la puissance de l'art, de la musique, de la narration, de l'engagement civique, et de l'action en justice, nous créons des solutions percutantes à certains des problèmes les plus critiques auxquels nous sommes confrontés comme un communauté mondiale.».

Poursuites contre le changement climatique
En 2015, Martinez et 21 autres jeunes lancent un procès, Juliana et al. c. États-Unis et al, contre le gouvernement fédéral américain. Ils allèguent que le gouvernement fédéral, en ignorant les changements climatiques, nie leur droit constitutionnel à la vie, à la liberté, et à la propriété. Aussi, comme les plaignants, ils incluent des parties de l'industrie des combustibles fossiles comme défendeurs dans le procès, mais lesdites parties sont écartées en tant que défendeurs au cours de la procédure préliminaire. Les demandeurs sont âgés de 9 à , et dix de ces enfants sont d'origine noire ou autochtone. Le procès débute alors qu'Obama est encore en fonction, mais en 2017.

En 2018, lui et 13 autres jeunes intentent une autre action en justice, Martinez c. Colorado Oil and Gas Conservation Commission, cette contre le gouvernement de l'état du Colorado, dans lequel Martinez est le principal demandeur. Le 14 janvier 2019, ce procès est rejeté par le juge Michael Scott de la Cour supérieure du comté de King, avec la mise en garde que le plaignant et toutes les autres entreprises faisant la même métier (le développement et production des combustibles fossiles) respectent la loi et son intention, comme exposé dans le Colorado Oil and Gas Conservation Act (COGCA), qui stipule que la Commission est tenue «(1) d'encourager le développement des ressources pétrolières et gazières, protégeant et faisant respecter les droits des propriétaires et des producteurs, et (2) en ce faisant, de prévenir et atténuer les impacts environnementaux négatifs importants dans la mesure nécessaire pour protéger la santé, la sécurité et le bien-être publics, mais seulement après avoir pris en considération le coût-efficacité et la faisabilité technique».

La sous-section 2 de la COGCA est considérée une cible possible pour des futurs procès et changements législatifs, si les coûts de production locaux dépassent les coûts régionaux, ou si la volonté publique se détournerait du développement et de la production de combustibles fossiles locaux. Ces facteurs sont surveillés par des laboratoires d'idées et des groupes de surveillance de l'industrie et de l'environnement pour les prochaines étapes des défis juridiques dans l'état du Colorado .Remezcla classe Martinez dans sa liste des «30 Latinx qui ont un impact dans leurs communautés en 2018» en décembre 2018.

 Appuis politiques

En avril 2019, Martinez écrit un éditorial dans Teen Vogue qui soutient Bernie Sanders à la présidence, déclarant: "Je crois que Bernie Sanders ait notre dos ([il] ait notre dos" (anglais: [he] has our back) est un expression idiomatique anglais; c'est-à-dire "[il] nous soutienne") sur le changement climatique" . En décembre 2018, Martinez parle avec Sanders dans un événement de la mairie, appelé «Résoudre la Crise Climatique» .

 Récompenses
En 2013, Martinez reçoit le Prix 2013 du président pour service bénévole du président Barack Obama .

En 2017, il est sur la «liste des 25 moins de » des jeunes qui changeraient le monde de Rolling Stone.

En 2018, il reçoit le prix du changement de la génération aux MTV Europe Music Awards .

 Livres

 Frontières imaginaires (Penguin Workshop Pocket Change Collective 2020) We Rise: The Earth Guardians Guide to Building a Movement that Restores the Planet (Rodale Books 2017)

 Films
En 2020, il apparaît dans le documentaire anglais Youth v Gov, qui traite de l'affaire Juliana et al. c. États-Unis et al.

En 2021, il est un des 7 activistes adolescents dans le film français Bigger Than Us (2021)''.

Voir aussi

 Atténuation du changement climatique

Références

Liens externes

 Discussion TEDx
 Discours des Nations Unies
 Entrevue en temps réel avec Bill Maher
 «Guerrier : L'histoire de Xiuhtezcatl Martinez»

Naissance en mai 2000
Militant américain
Personnalité amérindienne
Écologiste
Personnalité liée au Colorado
Rappeur américain
Personnalité américaine du XXIe siècle
Hispaniques et latino-américains

Xiuhtezcatl Martinez


Schedae ad Herbarium Florae Rossicae, (abreviado Sched. Herb. Fl. Ross.), es un libro con descripciones botánicas, escrito por Dmitri Litvínov y editado en 8 volúmenes en los años 1898-1922.

Referencias

Enlaces externos
Descripción en Google
Descripción en IPNI

Libros de botánica
Publicaciones científicas

Schedae ad Herbarium Florae Rossicae


Paul Bailleu (né le  à Magdebourg et mort le  à Berlin) est un historien et archiviste allemand.

Biographie
Paul Bailleu est le fils du gantier Julius Bailleu (dont les ancêtres appartiennent à une congrégation réformée wallonne qui s'est déplacée de Mannheim à Magdebourg à la fin du 17e siècle) et sa femme Ida Ohage.

Il fait ses études à l'école élémentaire de Magdebourg; déjà à cette époque, il souffre d'une maladie de l'articulation de la hanche. De 1860 à 1870, il étudie au lycée de l'abbaye Notre-Dame de Magdebourg. Il étudie ensuite la philologie à l'université de Göttingen à partir de 1870 et l'histoire à l'université de Berlin l'année suivante. En 1873, il commence son service de trois ans en tant que secrétaire de Leopold von Ranke. En 1876, après avoir obtenu son doctorat en philosophie en 1874, il devient archiviste aux  à Berlin. Promu secrétaire aux archives en 1880, il devient quatre ans plus tard archiviste secret d'État, en 1890 conseiller aux archives et en 1900 conseiller aux archives secrètes. Enfin, en 1906, il est nommé deuxième directeur des archives de l'État prussien. En 1921, il prend sa retraite.

Paul Bailleu est mort à Berlin en 1922 à l'âge de 69 ans. Il est connu pour ses recherches d'archives et sa biographie de Louise de Mecklembourg-Strelitz, pour laquelle il reçoit le  en 1913.

Bailleu collabore à l'Allgemeine Deutsche Biographie, pour laquelle il écrit 20 articles. Il occupe également plusieurs postes au sein de l', de l' et de la .

Travaux
 Quomodo Appianus in bellorum civilium libris II–V usus sit Asinii Pollionis historiis (Göttingen 1874)
 Talleyrands Briefwechsel mit Ludwig XVIII. während des Wiener Congresses (1881)
 Preußen und Frankreich von 1795 bis 1807. Diplomatische Correspondenzen (zwei Bände; 1881 bis 1887)
 Der preußische Hof im Jahre 1798 (1897)
 Briefwechsel König Friedrich Wilhelms III. und der Königin Luise mit Kaiser Alexander I. (1900)
 Königin Luise. Ein Lebensbild (1908) (online)
 Aus dem Literarischen Nachlaß der Kaiserin Augusta (zwei Bände; 1912)

Bibliographie

Liens externes

Historien allemand
Naissance en janvier 1853
Naissance à Magdebourg
Naissance dans la province de Saxe
Décès en juin 1922
Décès à Berlin
Décès à 69 ans

Paul Bailleu


Demet Akalın (23 Nisan 1972, Kocaeli), Türk şarkıcı, oyuncu ve eski manken. 2000'lerin ortalarından bu yana çıkardığı popüler şarkılar sayesinde günümüzde Türk pop müziğinin en tanınan isimlerinden biri hâline geldi.

Gölcük, Kocaeli'de doğan Demet Akalın, ilk başta mankenlik odaklı bir kariyerin peşine düştü ve Neşe Erberk'in ajansında mankenliğe başladı. Ek olarak 1990'larda çeşitli sinema filmlerinde ve televizyon dizilerinde oyunculuk yaptı. Mankenlikle eş zamanlı olarak gazinolarda şarkı söylemeye başladı ve bunun bir sonucu olarak 1996'da ilk stüdyo albümü Sebebimi piyasaya sürdü ancak çalışma çok ses getiren bir çıkış yapmasına yardımcı olamadı. Daha sonradan çıkış şarkısı "Aşkın Açamadığı Kapı" ile Kral TV Video Müzik Ödülleri'nden Yılın Şarkısı ödülünü kazanan Banane (2004), MÜ-YAP'tan altın sertifika alan Kusursuz 19 (2006) ve Dans Et (2008) gibi 2000'ler boyunca çıkardığı albümlerle başarı yakaladı. Yayımlandığı yıl Türkiye'nin en çok satan albümü olan Pırlanta (2015) dahil olmak üzere satış başarısı elde eden albümlerle 2010'larda Türk pop müziğinde ön planda kalmaya devam etti. Türkiye'de liste başı olan "Afedersin", "Mucize", "Toz Pembe" ve "Hayalet" hitlerinin yanı sıra "Tecrübe", "Çanta", "Olacak Olacak", "Sabıka", "İlahi Adalet" ve "Ders Olsun" şarkıları da ilk beş başarısı gösterdi.

Albümlerinde yer verdiği "biten bir ilişkinin ardından eski sevgiliye meydan okuyan" şarkılarla müzik eleştirmenleri tarafından kendi tarzını oluşturduğu kabul edilen Akalın, magazinsel kişiliğiyle de sık sık öne çıktı. 2007'den itibaren Hande Yener ile yaptığı sözlü tartışmalar geleneksel bir hâl alarak on yıl boyunca tekrarlandı ve magazin gündemini meşgul etti. 2006'da Oğuz Kayhan'la ve 2010'da Önder Bekensir'le yaptığı birkaç aylık evliliklerden sonra 2012'de Okan Kurt ile evlenerek 2014'te ilk çocuğu Hira'yı dünyaya getirdi. Bugüne kadar iki Altın Kelebek Ödülü ve dört Kral Türkiye Müzik Ödülü dahil olmak üzere birçok ödül kazandı.

Hayatı ve kariyeri

1972-96: İlk yıllar ve kariyer başlangıcı
Demet Akalın, 23 Nisan 1972 tarihinde Ali ve Şenay Akalın çiftinin kızı olarak Gölcük, Kocaeli'de doğdu. Boşnak, Tatar ve Laz kökenli bir aileye doğdu. Aynı zamanda Roman kökenli olduğunu da söylemiştir. İlk öğretimini Gölcük'de ve lise eğitimini buradaki Gölcük Barbaros Hayrettin Lisesi'nde tamamladı. Annesinin desteği ile Yaşar Alptekin'in mankenlik kursuna girdi. Ardından Neşe Erberk'te mankenlik yapmaya başladı. O dönemde bazı filmlerde de rol aldı. Bunlar: 1992 yılında "Günlerden Pazar", 1994 yılında "Tele Anahtar" ve aynı yıl Hülya rolüyle "Sensiz Olmaz" filmlerinde rol aldı. Ece Sükan ile beraber Hayatın Anlamı isimli TV Filminde rol aldı.

1996-2005: Sebebim, Unuttum ve Banane
Demet Akalın, mankenliğe devam ederken gazinolarda sahne almaya başladı. Eylül 1996'da ilk stüdyo albümü Sebebim, Elenor Plak tarafından yayımlandı. Pop ve arabesk tarzlarını birlikte barındıran albüm, Hürriyetten Naim Dilmener'e göre "acemiliklerden acemilik beğenememiş Akalın'ın titrek vokalinden dolayı ses getiremedi." Seda Akay ile Niran Ünsal'ın birlikte ortaya çıkardığı albümle aynı adı taşıyan şarkı, hem Akalın'ın hem de albümün çıkış şarkısı olarak tanıtıldı. Bu şarkıya çekilen video klibin gösterime girmesinin ardından "Asla Affedilmez" ve "Sakın Vazgeçme" şarkılarının klipleri de gösterime girdi. 1998'de Akalın, Kanal D'de yayınlanan on bir bölümlük Sibel dizisinde Deniz rolünü canlandırarak yer aldı.

Haziran 2000'de ilk EP'si Yalan Sevdanı Şahin Özer Müzik etiketiyle yayımladı. EP'nin klip çekilen tek şarkısı "Senin Anan Güzel mi?", Akalın'ın ilk hit parçası olarak değerlendirildi ve Habertürkten Sırma Karasu tarafından Türk pop müziğindeki "giderli şarkıların ilk örneklerinden biri" olarak tanımlandı. İkinci Demet Akalın stüdyo albümü Unuttum, Peker Müzik tarafından Haziran 2003'te piyasaya sürüldü. Neredeyse tamamı Ersay Üner'in yazıp bestelediği şarkılardan oluşan albümdeki aynı adlı şarkının yanı sıra "Gazete" ve "Allahından Bul" şarkılarına klip çekildi.

Aralık 2004'te şarkıcı, Ersay Üner'in yanı sıra Serdar Ortaç ve Yıldız Tilbe tarafından yazılan şarkıları seslendirdiği üçüncü stüdyo albümü Bananeyi Seyhan Müzik etiketiyle yayımladı. 40 bin kopya satan albümdeki sekiz şarkıya klip çekildi: "Bittim", "Aşkın Açamadığı Kapı", "Banane", "Vuracak", "Bir Anda Sevmiştim", "Tamamdır", "Pembe Dizi" ve "Adam Gibi". Bunlardan ikincisi 12. Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde Yılın Şarkısı kategorisinde ödüle layık görülürken üçüncüsünün klibi, Madonna'nın 2002'de yer aldığı BMW kısa filmi "Star" ile taşıdığı benzerlikler yüzünden haberlere konu oldu. Yedincisinde ise Akalın'a gelecekteki eşi Oğuz Kayhan eşlik etti.

2006-09: Kusursuz 19 ve Dans Et
Akalın, ilk kez şarkı sözü yazarı olarak da görev aldığı dördüncü stüdyo albümü Kusursuz 19u Seyhan Müzik etiketiyle Haziran 2006'da satışa sundu. Albümle Türk pop müziğinde öne çıkmayı hedeflediğini "Hande Yener, kaseti çok Avrupai olduğu için bayağı bir geriledi, Gülşen de yapımcısıyla yaşadığı ilişki yüzünden sarsıldı, yara aldı. Hazır onlar bu kadar kan kaybetmişken ben yeni albümümle müzik piyasasındaki yerimi alacağım." sözleriyle ifade etti. 147 bin kopya satarak MÜ-YAP'tan altın sertifika alan albümün çıkış şarkısı "Afedersin", Türkiye'de bir hit olarak Türkçe Top 20'de bir numaraya yükseldi. Şarkının klibinin gösterime girmesinin ardından albümdeki "Herkes Hakettiği Gibi Yaşıyor", "Mantık Evliliği" ve "Alçak" şarkılarının klipleri de gösterime girdi. 13. Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde Akalın'a En İyi Kadın Sanatçı kategorisinde ödül verilirken "Afedersin"e Yılın Şarkısı ödülü verildi. Temmuz 2006'da şarkıcı, restoran zinciri sahibi Oğuz Kayhan ile evlense de birliktelik, Kasım'da tek celsede biten boşanma davasıyla sona erdi. Akalın, Kayhan ile çocuk sahibi olma konusunda fikir ayrılığına düştükleri için ayrıldıklarını belirtti.

2007'de herhangi bir çalışma yayımlamayı düşünmese de şarkıcı, "yazı geçirmek amacıyla" ve hayranlarının isteği üzerine Haziran'da "Tatil" single'ını yayımladı. Aynı dönem Hande Yener ile "bakkal müziği" tartışmasına girişti. Yener'in söylediği "Ben Batı müziği yapıyorum, bu yüzden fantezi müzikle uğraşanlarla zaten rakip olamam. Demet'in yaptığı iş tarzım değil." sözlerine kendisinin "Beni beğenmiyorsa neden benim yetişemediğim işlere gidiyor. Yoğunluktan dolayı yetişemediğim ya da kabul etmediğim işleri kendisi kaptı." cevabını vermesiyle tartışma ilerledi. Yener, kişilik haklarına saldırdığı gerekçesiyle Akalın'a 50 bin tutarında manevi tazminat davası açtı ancak mahkeme sözlerin hakaret içermediğine karar verdi. Daha sonra Akalın, Yener'in kendisi için söylediği "Demet mi? Bakkal şarkıcısı, çamur ve densiz. Yaptığı da 'bakkal müziği'. Kalıcılığı yok. Bunlar Serdar Ortaç'ın müritleri." sözlerine "Elektronik müzik mi yapıyor? Onu elektrik çarpmış." şeklinde bir cevap verdi ve atışmalar, Akalın'ın Yener'e açtığı davayı kazanıp 10 bin tazminat alması ile devam etti. Hürriyet, bakkal müziği tanımlamasını 2007'nin özlü sözleri arasına koyarken Habertürkten Sırma Karasu ise bakkal müziği tartışmasını Türk pop müziğinin kırılma noktalarından biri olarak nitelendirdi. Bu noktadan sonra ikili arasındaki tartışma hâli gelenekselleşerek devam etti ve sık sık tekrarlandı.

Mart 2008'de Demet Akalın, beşinci stüdyo albümü Dans Eti Seyhan Müzik aracılığıyla yayımladı. Yıl sonuna kadar Türkiye'de 128 bin kopya satarak MÜ-YAP'tan altın sertifika alan albümde Ersay Üner ile iş birliğini devam ettirdi, Üner albümdeki şarkıların yarıdan fazlasını tek başına yazıp besteledi. Eleştirmenler albümün dans şarkılarını överken yavaş tempolu şarkılarına olumsuz tepkiler verdiler, şarkı sözlerinde Akalın'ın tekrar "arkasına bakmadan çekip gitme hâlinin" hâkim olduğuna dikkat çektiler. Türkiye'de hit olan çıkış şarkısı "Mucize", Billboard Türkiyenin Türkçe Top 20 listesinde aralıksız yedi hafta bir numarada kaldı. Albümün ilk klibi olarak da vizyona giren "Mucize"den sonra sırasıyla "Bebek", "Gururum" ve "Dans Et" şarkılarına da klip çekildi. Bunlardan "Bebek", Türkiye'de 2008'de radyoların en çok çaldığı üçüncü şarkı oldu. Mayıs'ta Akalın, Bodrum'daki bir konserinde söylediği "Ağabey Diyarbakır'dan mı geldiniz hepiniz? Dağdan mı? Nereden geldiniz anlamadım yani. Moron moron bakıyorsunuz ağabey. İnsan bir tempo, bir alkış bir şey yapar yani." sözleri yüzünden geniş çaplı tepkilere maruz kaldı. Gafın hemen ardından "Söylediğim sözler, ön masada beni izlemeye gelen Diyarbakırlı arkadaşlarımla aramdaki bir espriden ibarettir. Arkadaşlarıma yönelik, bütün samimiyetimle yaptığım espri yanlış anlaşıldıysa, bütün Diyarbakırlı sevenlerimden özür dilerim." şeklinde bir açıklama yaptı ancak tepkiler devam etti ve Diyarbakırlı yedi iş insanı "Halkın bir kesimini sosyal sınıf mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağıladığı" iddiasıyla kendisi hakkında suç duyurusunda bulundu. 2010'da görülen davada mahkeme, hükmün açıklanmasının ertelenmesine ve tedbir cezası olarak şarkıcının İstiklâl Marşı'nın sözlerini bir sayfaya yazması ve marş hakkında beş sayfalık bir yorum yapmasına karar verdi.

Nisan 2009'a gelindiğinde şarkıcı, Türkçe Top 20'de zirveye yerleşen hit single'ı "Toz Pembe"yi yayımladı. Şarkı, kimi eleştirmenler tarafından olumlu karşılanırken kimleri tarafından şarkıcının önceki çalışmalarının bir tekrarı olarak değerlendirdi.

2010-14: Zirve, Giderli 16 ve Rekor
Ocak 2010'da Akalın, ikinci evliliğini yaparak iş insanı Önder Bekensir ile evlense de bu evliliği de ilkine benzer şekilde aynı yıl içinde sonlandı. Temmuz'da çift, şiddetli geçimsizlik gerekçesiyle mahkemeye başvurdu ve yirmi dakikada tamamlanan dava sonucunda boşandılar. Nisan'da şarkıcı, 83 bin kopya satarak yılın en çok satan sekizinci çalışması olan altıncı stüdyo albümü Zirveyi yayımladı ve bu albümde "dibine kadar bakkal" olduğunu söyledi. Eleştirmenler albümü genel anlamda överek "düz pop müzik mantığı" içerdiğine ve ticari olduğuna dikkat çektiler. Çıkış şarkısı "Tecrübe", Türkiye Resmî Listesi'nde iki numaraya kadar yükseldi. Şarkının Teoman Topçu yönetmenliğinde çekilen 40 bin tutarındaki ilk video klibinin Corenell'in "Keep on Jumpin'" klibinden alıntı olduğu ortaya çıkıncı Akalın, klibi çöpe atarak Tamer Aydoğdu yönetmenliğinde yeni bir klip çektirdi. Ardından albümdeki "Evli, Mutlu, Çocuklu", "Çanta", "Bozuyorum Yeminimi", "Umutsuz Vaka" ve "Olacak Olacak" şarkılarının klipleri de gösterime girdi. İlkinin klibinde Akalın'ın o zamanki eşi Bekensir de yer alırken Demet Akalın'ın ilk kez yönetmenlik yaptığı ikincisinin klibinde Tan Taşçı da oynadı. "Çanta" ve "Olacak Olacak" şarkıları Türkiye'de liste başarısı yakalayarak ülkenin resmî listesinde sırasıyla üçüncü ve ikinci sıraya kadar yükseldiler. 3 Ağustos 2010'da Akalın, ilk kez Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu'nda konser verdi, sahnesinde kendisine Murat Dalkılıç da eşlik etti.

Mayıs 2011'de Akalın, yeni stüdyo albümü hazırlıkları yaparken Türkiye'de yaz aylarını şarkı yayımlamadan geçirmemek için ikinci EP'si Aşkı, yeniden seslendirdiği Ferdi Tayfur şarkısı "Ben de Özledim" ve üç ay önce Fettah Can ile birlikte seslendirerek yayımladığı "Yanan Ateşi Söndürdük" eşliğinde piyasaya sürdü. 40 bin kopya satan EP'nin ikinci klibi "Sabıka", Türkiye Resmî Listesi'nde beş numaraya kadar yükseldi. Temmuz'da Akşehir, Konya'daki 52. Uluslararası Nasrettin Hoca Anma ve Mizah Günleri kapsamında verdiği konserde, protokolde oturan ilçenin kaymakamı Ahmet Katırcı'ya sahneden söylediği "Bir saattir ellerinle kulaklarına tıkamışsın. Rahatsız mı oldun amca? Benim konsantremi bozuyorsun." sözleri, kaymakamın tepkisini çekti. Katırcı yaptığı açıklamada vertigo hastası olduğu için gürültüden rahatsız olduğunu belirterek Akalın'ı saygısızlıkla suçladı ve "Yıllardır sahnelere çıkan profesyonel bir sanatçının sahnedeyken onu izleyen bir insana 'amca' diye hitap etmemesi gerektiğini bilmesi gerekir." dedi. Sonraki ay şarkıcının Beykoz'daki evi soyuldu ve evinden nakit 100 bin ve bir miktar ziynet eşyası çalındı. Olaydan sonra yakalanan zanlılara Akalın'ı toplamda 600 bin zarara uğrattıkları gerekçesiyle dava açıldı ve beş tanesi hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından hapis cezasına çarptırıldı. Ekim'de şarkıcı, TNT dizisi Yıldız Masalında konuk oyuncu olarak yer alırken peşinden gelen ay Alişan'la düet yaptığı "Melekler İmza Topluyor" single'ını tanıttı.

Mart 2012'de bir küsüp bir barıştığı Hande Yener ile birlikte Morhipo reklamlarında oynayarak tanıtılan kıyafetlerle ilgili fırsatlara ulaşabilmek için Yener'le mücadeleye girişti. Reklam teklifini kabul etmesinin sebebini "Çok para verdiler, hayır diyemedik!" sözleriyle açıkladı. Aynı ay çıkan Erdem Kınay'ın Proje albümünde "Rota" ve "Emanet" şarkılarını seslendirerek yer aldı. Sonraki ay Okan Kurt ile evlenerek üçüncü evliliğini yapmış oldu. Mayıs'ta Lefkoşa'daki bir konserinde sahneye atılan pet şişelerle protesto edilince konseri yarıda kesti ve bu protestonun sebebinin kendisinin 2008'deki Diyarbakır gafı olduğu öne sürüldü. Bu olay sonrası Twitter hesabına yazdığı "Doğmamış bebek katilleri! Bütün lanetim, bedduam beni üzenler için." sözleri, üzüntüden bebeğini düşürdüğüne dair haberler çıkmasına yol açtı. Şarkıcının yedinci stüdyo albümü Giderli 16, Kasım 2012'de çıktı ve 69 bin kopya satarak Türkiye'de yılın en çok satan dokuzuncu albümü oldu. Eleştirmenler, albümde Akalın'ın önceki çalışmalarından gelen tarzını devam ettirerek kendini tekrarladığını belirtti ve bunu şarkıcının ticari bir müzik yapmasına bağladı. Çıkış şarkısı "Yılan"da Ersay Üner düet sanatçısı olarak yer aldı. Türkân Şoray'a ithafen yazılan ikinci klip şarkısı "Türkan" ise 1. Türkiye Müzik Ödülleri'nden ve 40. Altın Kelebek Ödülleri'nden En İyi Şarkı ödülünü kazandı. Bu iki şarkının kliplerinin ardından "Giderli Şarkılar", Gökhan Özen'ın eşlik ettiği "Yıkıl Karşımdan", "Kalbindeki İmza", "Sepet", Özcan Deniz'in eşlik ettiği "Nasip Değilmiş" ve "Felaket" şarkılarının klipleri de gösterime girdi.

Akalın, Mart-Haziran 2013 arasında Popstar 2013te Bülent Ersoy, Orhan Gencebay ve Serdar Ortaç ile birlikte 13 bölüm boyunca jüri üyesi olarak görev aldı. Hamile olduğunu öğrendikten sonra yaklaşık 410 bin hasılat elde etmeyi planladığı yıl sonundaki on konserlik Avrupa turnesini iptal etti. Şubat 2014'te ilk çocuğu Hira'yı İstanbul'da dünyaya getirdikten iki ay sonra sekizinci stüdyo albümü Rekoru Seyhan Müzik aracılığıyla piyasaya sürdü. Türkiye'de bir numara olan ve 89 bin kopya satan albümden "İlahi Adalet", "Rekor", "Koltuk", "Nefsi Müdafaa" ve "Yeminim Var" şarkılarına video klip çekildi. Bunlardan ilki Türkiye'de iki numaraya kadar yükseldi, dördüncüsünde ise Gökhan Özen düet şarkıcısı olarak yer aldı. Müzik eleştirmeni Yavuz Hakan Tok, kendini aşıp farklılıklarla müzikte çığır açmak gibi bir kaygısı olmadığını iddia ettiği Akalın'ın, mevcut popülerliğinin devamını sağlamayı hedefleyen çizgisinin Rekorda devam ettiğini gördü ve albümün hit potansiyelini önceki albümlere kıyasla düşük buldu. Ekim'de şarkıcı, Show TV'de yayınlanan moda yarışması Bu Tarz Benimde konuk jürilik yaptı. Aynı ay 2004'ten bu yana çalıştığı Seyhan Müzik ile artık çalışmayacağını duyurdu.

2015-günümüz: Pırlanta, Rakipsiz ve Ateş
Demet Akalın, Aralık 2014'te DMC ile albüm başına 750 bin fiyat koyan bir kayıt anlaşması imzaladı. 2015 başlarında bu şirketin etiketini taşıyacak dokuzuncu stüdyo albümünün hazırlıklarını sürdürürken Emrah Karaduman'ın Toz Duman albümündeki "İntikam" ve Sinan Akçıl'ın Ayıp Yani albümündeki "Vazgeçilmezim" şarkılarını seslendirdi. Haziran'da dokuzuncu stüdyo albümü Pırlantayı Türkiye'de iki numaraya kadar yükselen çıkış şarkısı "Ders Olsun" eşliğinde yayımladı. Albümün kendisi ise ülkede liste başı oldu, ayrıca 105 bin kopya satarak yılın en çok satan albümü oldu ve DMC tarafından altın sertifika ile ödüllendirildi. Albümün tanıtımı için "Ders Olsun"un ardından "Gölge", "Çalkala", "Beş Yıl", "Pırlanta" ve "Şerefime Namusuma" şarkılarının video klipleri de gösterime girdi. Akalın, aynı yıl Ağustos'ta başlayıp sonraki ay sona eren TV8 ses yarışması Rising Star Türkiyenin ilk sezonunda Gülben Ergen, Fuat Güner ve Mustafa Sandal ile jüri koltuğunu paylaştı.

Şubat 2016'da Osman Pazarlama filminde eski eşi Okan Kurt ile birlikte konuk oyuncu rol aldı. Kasım'da onuncu stüdyo albümü Rakipsizi çıkış şarkısı Türkiye'de peş peşe iki hafta bir numara olan "Hayalet" ile birlikte yayımladı. 11 Eylül 2018'de eşi Okan Kurt'tan boşandı. Kurt'un aile şirketi Martaş Lojistik'in borçları nedeniyle Beykoz'daki evlerinde haciz işlemi gerçekleştirildi. Yıl sonunda, on bir yıldır birçok farklı konuda polemik yaşayarak magazin gündeminde birlikte yer aldığı meslektaşı Hande Yener ile barıştı.

Akalın'ın onbirinci stüdyo albümü Ateş, 18 Nisan 2019 tarihinde DMC tarafından yayınlandı. Albümün ilk video klibi, "N'apıyorsan Yap", 19 Nisan 2019 tarihinde albümün dijital platformlarda yayınlanmasından dört gün önce yayınlandı. Ardından albümdeki "Ağlar O Deli", "Esiyor", "Yekten", ''Söz'' ve ''Ödül'' şarkılarının video klipleri de gösterime girdi.

Sosyal yardım faaliyetleri
Demet Akalın, 2016'da Mehmetçik Vakfı'na 50 bin, 2017'de 10 bin bağışladı. 2019 yılında Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu'ndaki konserinden gelirlerini aynı vakfa bağışladı. Aralık 2019'da ise Hande Yener ve yapımcı Polat Yağcı ile birlikte Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile bir görüşme gerçekleştirdi; görüşmede çocuk istismarının ve kadına yönelik şiddetin engellenmesi konuları konuşuldu.

Diskografi

 1996: Sebebim
 2003: Unuttum
 2004: Banane
 2006: Kusursuz 19
 2008: Dans Et
 2010: Zirve
 2012: Giderli 16
 2014: Rekor
 2015: Pırlanta
 2016: Rakipsiz
 2019: Ateş

Filmografisi

Filmleri
 1992: Günlerden Pazar
 1994: Sensiz Olmaz
 1994: Tele Anahtar
 2016: Osman Pazarlama

Dizileri
 1998: Sibel
 2006: En İyi Arkadaşım

Programları
 2007: Daha Ne Olsun
 2010: Evlilik Hayatı
 2020: Demet ve Alişan ile Sabah Sabah
 2021: Gelinim Mutfakta
 2023-: Gel Konuşalım

Ödüller

Ayrıca bakınız
 Türk pop müziği kronolojisi
 Klasik Türk müziği şarkıcıları listesi
 Türk arabesk müziği şarkıcıları listesi
 Türk halk müziği ses sanatçıları listesi
 Türk pop şarkıcıları listesi
 Türkiye merkezli müzik şirketleri

Konuyla ilgili yayınlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar

1972 doğumlular
Gölcük doğumlular
Türk kadın modeller
Gölcük Barbaros Hayrettin Lisesinde öğrenim görenler
Türk kadın pop şarkıcıları
Türk dans müzisyenleri
Türk kadın dizi oyuncuları
Boşnak asıllı Türkler
Tatar asıllı Türkler
Laz asıllı Türkler
21. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
Elenor Müzik sanatçıları
Şahin Özer Müzik sanatçıları
Peker Müzik sanatçıları
Seyhan Müzik sanatçıları
DMC sanatçıları
Altın Kelebek Ödülü sahipleri
Kral TV Video Müzik Ödülü sahipleri
Radyo Boğaziçi Müzik Ödülü sahipleri

Demet Akalın


La IX edición del Festival de Eurovisión de Jóvenes Músicos se celebró en Viena (Austria) el 4 de junio de 1996.

Los 8 participantes estuvieron acompañados por la Austrian National Symphony Orchestra bajo la dirección de Dennis Russel Davies.

Lidia Baich,la representante de Austria se convirtió en la ganadora de esta edición tocando el violín.

Ronda preliminar

Participantes y Clasificación

Artistas que regresan
  Lidia Baich: Representó a Austria en la edición anterior, quedando en la segunda posición.

Enlaces externos

 Página web oficial

Predecesor y sucesor

Referencias

Festival de Eurovisión de Jóvenes Músicos
Festivales de música de 1998
Austria en 1998
Cultura de Viena

Festival de Eurovisión de Jóvenes Músicos 1998


Rhizophyllidaceae, porodica crvenih algi, dio reda Gigartinales. Postoji 20 priznatih vrsta unutar pet rodova

Rodovi
 Contarinia Zanardini
 Nesophila W.A.Nelson & N.M.Adams
 Ochtodes J.Agardh
 Portieria Zanardini
 Rhizophyllis Kützing

Izvori

Gigartinales

Rhizophyllidaceae


El copetón colirrufo o atrapamoscas de cola rufa (Myiarchus validus) es una especie de ave paseriforme de la familia Tyrannidae perteneciente al numeroso género Myiarchus. Es endémico de Jamaica.

Distribución y hábitat
Se encuentra únicamente en Jamaica, donde es considerado bastante común en una variedad de hábitats naturales: varios tipos de bosques y colinas boscosas; también en matorrales secos y bosques secundarios. Principalmente en altitudes medias, por arriba de los 300 m, hasta los 2000 m; es menos frecuente en altitudes mayores.

Sistemática

Descripción original
La especie M. validus fue descrita por primera vez por el ornitólogo alemán Jean Cabanis en 1847 bajo el mismo nombre científico; su localidad tipo es: «isla de las Indias Occidentales = Jamaica».

Etimología
El nombre genérico masculino «Myiarchus» se compone de las palabras del griego «μυια muia, μυιας muias» que significa 'mosca', y «αρχος arkhos» que significa 'jefe'; y el nombre de la especie «validus», en latín significa 'fuerte', 'poderoso'.

Taxonomía
Debido a sus características morfológicas bien diferenciadas dentro del género, llegó a ser colocado en un género propio Hylonax (e inadvertidamente en la familia Cotingidae). Es monotípica.

Referencias

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Myiarchus validus en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Myiarchus validus en xeno-canto.

Aves del Caribe
validus
Taxones descritos por Jean Cabanis
Animales descritos en 1847

Myiarchus validus