Editorial Dólar fue una editorial española, ubicada en Madrid, que desde 1958 hasta principios de la década de los setenta del siglo pasado se especializó en traducciones de tiras de prensa estadounidense.

Trayectoria editorial
Entre 1964 y 1965 intentó competir con la mexicana Novaro, reproduciendo su formato afín al comic book en las colecciones Comic Boy y Danger Man, pero sin mucho éxito. Editorial DOLAR comenzó con la publicación "Héroes Modernos" en 1958, que tenía dos series Flash Gordon y El Hombre Enmascarado. Eran de peor calidad que los mexicanos de Novaro, en formato alargado grapado, impresión en B/N no muy cuidada y mala traducción. Posteriormente incorporó más personajes como El Príncipe Valiente y Rip Kirby. Los cuadernos valían 3 pts., pasando a 4 pts. finalmente. Trató luego de pasar estas colecciones al formato de libro pequeño horizontal, pero el resultado fue penoso pues las viñetas eran muy pequeñas. Fue una forma barata de conocer aquellos personajes pero la calidad de los originales se perdió. Hoy cotizan a altos precios las colecciones completas originales.

Colecciones de tebeos

Referencias

Bibliografía

Editoriales de historieta de España

Editorial Dólar


Hurriler veya Hurri Devleti, MÖ 3. binyıldan itibaren, Sümer, Akkad, Hitit, Ugarit ve Mısır kaynaklarında hakkında bilgiler bulunan, Mezopotamya ve Yukarı Dicle bölgelerinde hüküm süren, konuştukları dil itibarıyla (Hurrice) Asya kökenli olduğunu kabul edilen ve MÖ 7. yüzyıla kadar varlığını sürdüren devlet.

Hurrilerin Ortaya Çıkışı

Erken Tunç Çağı'na ait Doğu Anadolu Bölgesi'ndeki kültür yerleşimlerinden olan Karaz Kültürü'nde ve Suriye'de bulunan çanak - çömlek türlerinin Hurrilere ait olduğu kabul edilmektedir. Hurillerle ilgili Akkad dönemi belgelerinden MÖ 3. binyılın sonlarında Güneydoğu Anadolu Bölgesi ve Mezopotamya'da yaşadıkları anlaşılmaktadır.. Bir müddet Akad hakimiyetine giren ve Akatça yazı dilini kullanan Hurriler, Akkadlar'ın yıkılmasından sonra bağımsızlığına kavuşmuşlar, bir takım beylikler kurmaya çalışmışlardır. Ancak Sümerler'in Üçüncü Ur Hanedanı zamanıda, Şulgi'nin bölgeye hakim olması sonucu Hurriler bağımsızlığını yeniden yitirmişlerdir. Mari'de bulunan mektuplarda, Hurri kökenli bir topluluk olan Turukkiler'in yiyecek maddeleri yağmaladıkları yazılmıştır. Kayseri yakınlarında bulunan Kültepe'de bulunan çivi yazılı belgelerde çok sayıda Hurrice belgeye rastlanmıştır. Bu belgelerde Hurrice sözcükler bulunması, bu dönemde Hurrilerin Orta Anadolu'ya kadar etkisini sürdürdüğünü göstermektedir.

 Babil kaynaklarında, Hitit Kralı I. Murşili'nin, Babil seferinin dönüşünde Hurriler ile savaştığı yazmaktadır.

Artan nüfusun bir sonucu olarak MÖ 2500'lerde bölgedeki otlakların yetersiz kalması nedeniyle güney yönünde yayılma göstermişlerdir. Bu göçler iki ana hat üzerinden, Urmiye Gölü çevresinden Mezopotamya ve Elazığ - Malatya üzerinden Kuzey Suriye ve Filistin'e olmuştur.

Mitanni Göçleri ve Hititlerle Mücadele

Mitannilerin MÖ 16. yüzyılda Doğu Anadolu Bölgesi, Güney Doğu Anadolu ve Kuzey Suriye'ye olan göçleri vardır. Bu göçler Hurrilerin yaşadıkları yerlere olduğundan, Hurriler batıya doğru kaymışlardır. Bu kaymalar sonucu Hititler ile mücadeleler başlamıştır. Bazı Hurri kabileleri ise Mitanni egemenliğini kabul ederek onların yeni bir devlet kurmalarına yardım etmiştir. Mitannilerin ikinci göçü ile birlikte, yine batıya kayma olmuş ve Hurriler Hitit denetimindeki Çukurova bölgesini ele geçirerek burada Kizzuvatna Devleti'ni kurmuşlardır. I. Murşili'nin ölümünden sonra Hititler uzun süren bir taht kavgasına başlamışlardır. Bu durumdan yararlanan Hurriler Hattuşaş'a kadar ilerlemiştir. Burada kraliçe ve çocuklarını esir almışlardır. Hitit Kralı I. Zidanta zamanında Hititler bu devleti tanımış ve kral Pilliya ile barış anlaşması yapmıştır.

Hurri - Mitanni Devleti

Mitanniler, Kizzuvatna dışında yaşayan Hurrilerin önemli bir kısmını hakimiyeti altına alarak, toprakları bugünkü Kerkük bölgesinden Akdeniz'e kadar uzanan bir devlet kurmuşlardı. Türkiye - Suriye sınırına yakın bir yerde Resulayn civarında olduğu kabul edilen Vaşşuganni şehrini başkent yapmışlardı. Hurri - Mitanni Devleti'nin nüfusunun çoğunluğunu Hurriler oluşturmaktaydı. Devlet soyluları Hurrice isimler kullanmaktaydı. Mitani kralı Tuşratta'nın Mısır firavununa gönderilen ve Amarna'da bulunan mektupların çivi yazısı kullanılarak Hurrice yazılması, Tuşratta'nın Akatça yazılmış diğer mektuplarda, karşılığı bilinmeyen kelimeler için Hurrice kullanılması ve Tuşratta'nın bazen kendinen Hurri Kralı olarak bahsetmesi Mitanni Devleti'nin resmi dilinin Hurrice olduğunu göstermektedir. Ayrıca, Mısırlarla yapılan yazışmalarda, Hurri - Mitanni Devleti'nin Hititler'e karşı başarılar kazanıldığı öğrenilmektedir.

Devletin Yıkılışı
Hititler'in tahtına I. Şuppiluliuma'nın gelmesiyle Hititler bölgede yeniden güçlenmeye başlamışlardır. Şuppiluliuma ilk önce Kizzuvatna Devleti'ni bir anlaşmayla Hititler'e bağlamış, daha sonra Vaşşuganni üzerine bir sefer yaparak Hurri - Mitanni Devleti'ne son vermiştir. Fakat Şuppiluliuma'nın ölümünden sonra bölgede Hitit egemenliği azalmış ve Hurri - Mitanni devleti kendini toparlamıştır. Devletin varlığı Asur kralı I. Tukulti-Ninurta dönemine (MÖ 1244 - 1208 ) kadar sürmüştür.

Hurri Dili

Sondan eklemeli ve son derece ergatif olan Hurri dili, antik Urartu krallığının dili olan Urartucayla akrabadır. Bu iki dil birlikte Hurro-Urartu dillerini oluştururlar. Hurro-Urartu dillerinin bağlantılı olduğu diller tartışmalıdır. Hurro-Urartu dillerinin diğer dil aileleriyle (örneğin, Kuzeydoğu Kafkas dilleri) dilbilimsel bir ilişki içinde bulunduğuna dair çeşitli hipotezler var, ancak bunların hiçbiri genel olarak kabul görmemekte.

Hurrice, Hint-Avrupa ve Sami dilleri benzememektedir. Ayrıca eklerden oluşan Hattice'den de farklıdır. Hurrice'nin başlıca özelliği kelimelerin arkasına eklenen eklerle oluşturulması iken bilinen hiçbir sondan eklemeli dile benzememektedir.

Hurrice, göçler sonucu oluşan Mitanni Devleti ve Hititler tarafından benimsenmiş, günlük yaşamdan kralların aldığı unvanlara kadar kullanmışlardır.

Ayrıca bakınız
 Mittani Devleti (Hurri - Mittani Devleti ana maddesi)
 Hitit Devleti
 Karaz Kültürü
 Hurrice (Hurri dili ana maddesi)
 Amarna mektupları (Hurri - Mitanni kralı Tuşratta'nın mektupları)
 Kizzuvatna (Çukurova'da kurulan Hurri Devleti)
 Vaşşuganni (Hurri - Mitanni Devleti başkenti)
 I. Murşili (Hitit Kralı)
 I. Şuppiluliuma (Hitit Kralı)

Dış bağlantılar
 MÖ III. Binde Kuzeydoğu Anadolu (Yrd. Doç. Dr. Veli Ünsal)
 Hurriler (Dr. Adil Alpman)
  Üçüncü Arami Göçü'nün Anadolu'nun Güneydoğusuna Yaptığı Etnik ve Siyasi Etkiler (Yrd. Doç. Dr. Ercüment Yıldırım, Arş. Gör. Okan Pekşen)

Kaynakça

Hurriler


التعليم الإلكتروني وسيلة من الوسائل التي تدعم العملية التعليمية وتحولها من طور التلقين إلى طور الإبداع والتفاعل وتنمية المهارات، ويجمع كل الأشكال الإلكترونية للتعليم والتعلم، حيث تستخدم أحدث الطرق في مجالات التعليم والنشر والترفيه باعتماد الحواسيب ووسائطها التخزينية وشبكاتها. ولقد أدت النقلات السريعة في مجال التقنية إلى ظهور أنماط جديدة للتعلم والتعليم، مما زاد في ترسيخ مفهوم التعليم الفردي أو الذاتي؛ حيث يتابع المتعلم تعلّمه حسب طاقته وقدرته وسرعة تعلمه ووفقا لما لديهِ من خبرات ومهارات سابقة. ويعتبر التعليم الإلكتروني أحد هذهِ الأنماط المتطورة لما يسمى بالتعلم عن بعد عامة، والتعليم المعتمد على الحاسوب خاصة. حيث يعتمد التعليم الإلكتروني أساسا على الحاسوب والشبكات في نقل المعارف والمهارات. وتضم تطبيقاته التعلم عبر الويب والتعلم بالحاسوب وغرف التدريس الافتراضية والتعاون الرقمي. ويتم تقديم محتوى الدروس عبر الإنترنت والأشرطة السمعية والفيديو والأقراص المدمجة وكذلك يتم الرد على جميع الأسئلة وإرسال الاختبارات النهائية والنصف نهائيه وكذلك الأبحاث من خلال برامج أو الايميل.

تعريف التعليم الإلكتروني

التعليم الإلكتروني هو نظام تفاعلي للتعليم يُقدم للمتعلم باستخدام تكنولوجيات الاتصال والمعلومات، ويعتمد على بيئة إلكترونية رقمية متكاملة تعرض المقررات الدراسية عبر الشبكات الإلكترونية، وتوفر سبل الإرشاد والتوجيه وتنظيم الاختبارات وكذلك إدارة المصادر والعمليات وتقويمها.

تكمن أهمية التعليم الإلكتروني في حل مشكلة الانفجار المعرفي والإقبال المتزايد على التعليم وتوسيع فرص القبول في التعليم، إضافة إلى التمكين من تدريب وتعليم العاملين دون ترك أعمالهم والمساهمة في كسر الحواجز النفسية بين المعلم والمتعلم وكذلك إشباع حاجات وخصائص المتعلم مع رفع العائد من الاستثمار بتقليل تكلفة التعليم.

خصائص التعليم الإلكتروني
يمكن اختصار خصائص التعليم الإلكتروني في كونه يقدم عبر الحاسوب وشبكاته، محتوى رقميا متعدد الوسائط (نصوص مكتوبة أو منطوقة، مؤثرات صوتية، رسومات، صور ثابتة أو متحركة، لقطات فيديو) بحيث تتكامل هذه الوسائط مع بعضها البعض لتحقيق أهداف تعليمية محددة. يدار هذا التعلم إلكترونيا، حيث يوفر عددا من الخدمات أو المهام ذات العلاقة بعملية إدارة التعليم والتعلم فهو قليل التكلفة مقارنة بالتعليم التقليدي.كما يساعد المتعلم على اكتساب معارفه بنفسه فيحقق بذلك التفاعلية في عملية التعليم (تفاعل المتعلم مع المعلم، مع المحتوى، مع الزملاء، مع المؤسسة التعليمية، مع البرامج والتطبيقات) كونه يوفر إمكانية الوصول إليه في أي وقت ومن أي مكان.

أنواع التعليم الإلكتروني
تصنف أنواع التعليم الإلكتروني على وجود المتعلم والمعلم في نفس الوقت أو العكس، وكذلك مكان تواجدهم إلى ثلاثة أنواع رئيسة، وهي:

التعليم الإلكتروني المتزامن
التعليم الإلكتروني المتزامن (Synchronous learning) وهو التعليم على الهواء أو البث المباشر، والذي يحتاج إلى وجود المتعلمين في نفس الوقت أمام أجهزة الحاسوب، لإجراء النقاش والمحادثة بين المتعلمين أنفسهم، وبينهم وبين المعلم، ويتم هذا النقاش بواسطة مختلف أدوات التعليم الإلكتروني وهي: اللوح الأبيض – الفصول الافتراضية – المؤتمرات عبر (الفيديو، الصوت) - غرف الدردشة.

إيجابياته
 حصول المتعلم على تغذية راجعة فورية.
 تقليل التكلفة.
 الاستغناء عن الذهاب إلى مقر الدراسة.
سلبياته
 حاجته إلى أجهزة حديثة وشبكة اتصال جيدة.
 الإلتزام والتقيّد بالوقت المحدّد للدروس لوجود المُتَعَلِّم والمُعَلِّم بنفس الوقت.
 في بعض الأحيان، إجراء بحث خارج منطقة التعلُّم كون المتعلم علي الإنترنت، مما يُشتته عن الدراسة.

التعليم الإلكتروني غير المتزامن
التعليم الإلكتروني غير المتزامن (Asynchrones e-Learning) هو تعليم غير مباشر، لا يحتاج إلى وجود المتعلمين في نفس الوقت
حيث يتمكن المتعلم من الحصول على الدراسة حسب الأوقات المناسبة له وبالجهد الذي يرغب في تقديمه. يستعمل أدوات مثل البريد الإلكتروني والويب والقوائم البريدية ومجموعات النقاش وبروتوكول نقل الملفات والأقراص المدمجة.
إيجابياته
 حصول المتعلم على الدراسة حسب الأوقات المناسبة له.
 تلقي التعليم حسب المجهود الذي يرغب المتعلم في تقديمه.
 التمكن من إعادة دراسة المادة والرجوع إليها إلكترونيا حسب الحاجة.
سلبياته
 عدم حصول المتعلم على تغذية راجعة فورية من المعلم.
 يؤدي إلى الإنطوائية في التعليم؛ لأنه يقوم بعزله عن المجتمع والاصدقاء من حيث التعليم.
 يؤدي إلي حرمان المتعلم من سؤال المعلم عن نقطة ما بداخل العملية التعليمية، مما يجعلهُ مقيد بما معه من معلومات.

التعليم المختلط (المدمج)
يستعمل المتزامن تارة وغير المتزامن تارة أخرى، حسب النشاطات المقترحة من طرف المعلم، فهو يعطي للمتعلم أكثر حرية ويحقق نوعا من الاجتماعية في التعليم.

شروط نجاح التعليم الإلكتروني
من أجل انجاح هذا النوع من التعليم هناك عدة شروط، من أهمها الآتي:

- تحديد الأهداف التعليمية الواجب تحقيقها.

- قبول إجابات وأفكار ونتائج متنوعة.

- تقديم المعرفة بدلا من توصيلها ونقلها.

- تقويم المهمة التعليمية بدلا من تقويم مستوى المعرفة، وهو يمثل أهم شرط مع تشجيع المجموعات المتباعدة بدلا من المحلية.

معايير جودة برامج التعليم الإلكتروني
لإعطاء برامج التعليم الإلكتروني ذات جودة أكبر يجب مراعاة وتحقيق العناصر الآتية:

الأهداف التعليمية
يتم تحديد الأهداف التعليمية في بداية العمل، وصياغتها في أسلوب واضح وقابلة للقياس، اختيار إستراتيجية التعليم التي تساعد في تحقيق الأهداف التعليمية.
واجهة الدرس
تتميز واجهة التفاعل بسهولة الاستخدام، ومساعدة المعلم على تشخيص وإلغاء الأخطاء، اتسام محتوى الصفحة بالبساطة والدقة وعدم التكلف، تنظيم المادة العلمية بعناصرها المختلفة في تنسيق مناسب، وضع الأفكار الرئيسية في اعلي الصفحة، تضمين نشاطات فردية وجماعية يقوم بها المتعلمون.

الشكل والمظهر أدوات التنقل واضحة ويتعرف عليها بسهولة وتمييز الوصلات أو الارتباطات (مثلًا بلون موحد أزرق) الكتابات لا تغطي أكثر من ثلث الشاشة، يستحسن استخدام خلفية ذات ألوان متناسقة دون كتابات مع نوع واحد أو اثنان فقط من خطوط الكتابة، عدم استخدام أكثر من سبعة ألوان في كل شاشة اماستخدام الفيديو عند الضرورة فقط.

توظيف التعليم الإلكتروني في التدريس
تتم الاستفادة من التعليم الإلكتروني في التدريس بتوظيفه بعدة طرق

النموذج المساعد (المكمل) يستخدم بعض تقنيات التعليم الإلكتروني كتدعيم للتعليم التقليدي، ويكون ذلك داخل حجرة الدراسة أو خارجها ومن أمثلة تطبيقاته 	قبل التدريس يوجه المعلم الطالب للاطلاع على درس معين على شبكة الإنترنت أو على قرص مدمج، قيام المعلم بتكليف الطلاب بالبحث عن معلومات معينة في شبكة الإنترنت.

النموذج المخلوط يتضمن هذا النموذج الدمج بين التعليم التقليدي والإلكتروني، داخل غرفة الدراسة أو الأماكن المجهزة بتقنيات التعليم الإلكتروني، ويمتاز بالجمع بين مزايا التعليم التقليدي والإلكتروني إلا أن دور المعلم في هذه الحالة هو التوجيه وإدارة الموقف التعليمي والمتعلم يكون دوره ايجابي.

النموذج الخالص
يستخدم التعليم الإلكتروني بديلا للتعليم التقليدي بحيث يتم التعلم من أي مكان وفي أي وقت من قبل المتعلم، تعمل الشبكة كوسيط أساسي لتقديم كامل عملية التعليم، ومن أمثلة تطبيقاته الدراسة الذاتية المستقلة (يدرس الطالب المقرر الإلكتروني انفراديًا).أن يتعلم الطالب مع مجموعة زملاءه، من خلال درس أو انجاز مشروع بالاستعانة بأدوات التعليم الإلكتروني التشاركية مثل غرف المحادثة والمنتديات.

مدرسة إلكترونية
هي غرفة إلكترونية للتعلم المبني على الإنترنت، وتستخدم الحواسيب وشبكات الاتصال، بهدف توصيل المعلومات الرقمية الإلكترونية إلى المتعلمين، سواء كانوا متواجدين داخل أسوار المدرسة أو خارجها.

خصائص المدرسة الإلكترونية
تتمثل خصائص مدرسة إلكترونية في تحقيق التعليم (المادة التعليمة وسيلة وليس هدفًا) وتقوم بنقل مركز المنظومة التعليمية من المعلم إلى المتعلم مع تطوير المستمر في برامج ومناهج تعليم وهو أحد اهدافها، تحقق تعليما يعتمد على فهم خصائص الطلاب ومراعاة الفروق بينهم.

وحدات المدرسة الالكترونية
تتمثل وحداتها في الأقسام الالكترونية وهي مجموعة من الأنشطة، وتشبه أنشطة القسم التقليدي، يقوم بها المعلم والطالب معا في الوقت نفسه بغض النظر عن أماكنهم أيضا، والمقرر الإلكتروني هو مقرر يستخدم في تصميمه أنشطة ومواد تعليمية تعتمد على الحاسوب، وهو محتوى غني بمكونات الوسائط المتعددة التفاعلية في صورة برمجيات معتمدة أو غير معتمدة على شبكة محلية أو شبكة الإنترنت، تخضع عملية إنتاج المقررات الالكترونية لمجموعة من المعايير، ومن أهمها معيار addie) (والذي حظي باهتمام كبير في عملية إنتاج المقررات حيث تمر هذه العملية ثلاثة مراحل وهي أولًَا: التطوير بحيث يعمل المطورون على تحويل وتطبيق الأفكار التي وضعها خبير المادة ومصممي المحتوي، على شكل منتج تعليمي متكامل (خطط المصادر وإعداد المواد التعليمية) ويكون ذلك من خلال التحليل الذي يشمل المقرر بصفة عامة ومعرفة احتياجات المؤلف، وتحليل شخصية المتعلم، والتغلب على معيقات التعلم، تحليل التدريس بالاعتماد على تحليل المحتوى والذي يتم فيه تحديد أنواع ومستويات الأهداف التعليمية ثم التصميم ويتمثل في تصميم المحتوى التعليمي حسب مواصفات تفاعل ومرونة وتوازن، ثم ترجمة المحتوى التعليمي إلى تطبيق عملي (إعداد الصفحة)، ثانيًا: التطبيق ويعتمد على مساعدة المتدربين على التعرف على المحتوى الإلكتروني الجديد، والعمل على تدريبهم، والتأكد من قدرتهم على استخدام المحتوى، ثالثًا: التقييم من أجل التحقق من مدى فاعلية وجودة المقرر ويتم ذلك على مرحلتين اولا التقييم البنائي ويشمل تقييم المقرر، وجمع الملاحظات بداية من المراحل الأولى من إنتاج وبناء المقرر، ثانيا التقييم الإحصائي ة الذي يكون بعد مرحلة تطبيق المقرر، بإجراء اختبارات عليه، ثاني وحدة من وحدات المدرسة الالكترونية هي المكتبات الالكترونية وهي نظام يحتوي على قاعدة بيانات شاملة، تسمح لأمين المكتبة بعمل أرشفة كاملة للمصادر الورقية، أو الالكترونية مثل الكتب والموسوعات الملفات الصوتية، بالإضافة إلى الموقع الإلكتروني للمستعيرين لتوفير عملية البحث وحجز المصادر باستخدام الإنترنت، وحدة أخرى تتمثل في المخابر الافتراضية أو معامل الالكترونية وتعد من أجهزة المحاكاة، التي تسمح للطلاب بإجراء التجارب الكيميائية والبيولوجية، وهو وسيلة تعليم واسعة النطاق.

متطلبات المدرسة الالكترونية
تتطلب المدرسة الالكترونية التقويم المدرسي وهو تقويم شهري يمكن استخدامه لتحديد مواعيد الاختبارات والاجتماعات وتسليم الواجبات، معلومات عن أعضاء هيئة التدريس المستخدمين للمقرر، كذلك لوحة الاعلانات يضع فيها المعلم الرسائل المكتوبة والموجهة للطلبة تتعلق بالمقرر، تتطلب أيضا الصفحات الشخصية للمعلم والطلبة نجد فيها المعلومات الخاصة بكل من المعلم والمتعلم، بالإضافة إلى المتطلبات المذكورة نضيف أخرى منها	قائمة المراجع الالكترونية بها مواقع إنترنت تتعلق بالموضوع المقرر، صندوق الواجبات حيث يرفق الطلبة واجباتهم أو يؤدون الاختبارات والاستبيانات الخاصة بالمقرر، آلية إعداد الاختبارات وتتكون من أدوات لإعداد الأسئلة وتحديد الدرجات المختصة لها من قبل المعلم،
سجل الدرجات وفيه يطلع الطلبة على نتائجهم ودرجاتهم مع طريقة توزيعها، السجل الإحصائي للمقرر لتقديم إحصائيات عن تكرار مكونات المقرر والاطلاع على صفحات الزوار والوصلات التي يستخدمونها، مركز البريد الإلكتروني من اجل توفيرإمكانية تبادل الرسائل الخاصة أو أي مرفقات مع الأستاذ أو الزملاء،
الملفات المشتركة وهي الملفات الموجودة على الموقع التعليمي التي يقوم الطلبة بتحميلها، صفحة الملاحظات التي تسمح للطلبة بتسجيل أفكارهم وملاحظاتهم ووضع الأستاذ بعض الواجبات، الدليل الإرشادي الإلكتروني يقدم إجابات على استفسارات المستخدم وإعطاء وصفا مفصلا لمكونات المقرر وطريقة استخدامه.

معيقات التعليم الإلكتروني
التطور السريع في المعايير القياسية العالمية، مما يتطلب تعديلات كثيرة في المقررات الإلكترونية، عدم وجود وعي كافي لأفراد المجتمع بهذا النوع من التعليم، الشهادات المتحصل عليها من خلال التعليم الإلكتروني غير معترف بها من طرف بعض الجهات الرسمية، الخصوصية والسرية حيث يوجد اختراق للمحتويات والامتحانات.

التعريف في المصادر العربية
 التعليم الإلكتروني هو التعليم الذي يهدف إلى إيجاد بيئة تفاعلية غنية بالتطبيقات المعتمدة على تقنيات الحاسب الآلي والشبكة العالمية للمعلومات، وتمكّن الطالب من الوصول إلى مصادر التعلم في أي وقت ومن أي مكان. (العويد وحامد، 1424هـ)
 طريقة للتعليم باستخدام آليات الاتصال الحديثة من حاسب وشبكاته ووسائطه المتعددة من صوت وصورة، ورسومات وآليات بحث، ومكتبات إلكترونية، وكذلك بوابات الشبكة العالمية للمعلومات سواء كان من بعد أو في الفصل الدراسي، فالمقصود هو استخدام التقنية بجميع أنواعها في إيصال المعلومة للمتعلم بأقصر وقت وأقل جهد وأكبر فائدة. (الموسى، 1423 هـ)
 تقديم المحتوى التعليمي مع ما يضمنه من شروحات وتمارين وتفاعل ومتابعة بصورة جزئية أو شاملة في الفصل أو من بعد بواسطة برامج متقدمة مخزنة في الحاسب أو عبر الشبكة العالمية للمعلومات. (العريفي، 1424 هـ)
 هو توسيع مفهوم عملية التعليم والتعلم للتجاوز حدود الفصول التقليدية والانطلاق لبيئة غنية متعددة المصادر، يكون لتقنيات التعليم التفاعلي من بعد دورا أساسيا فيها بحيث تعاد صياغة دور كل من المعلم والمتعلم (الراشد، 1424هـ)
 هو نظام تعليمي يستخدم تقنيات المعلومات وشبكات الحاسب الآلي في تدعيم وتوسيع نطاق العملية التعليمية من خلال مجموعة من الوسائل منها: أجهزه الحاسب الآلي، الشبكة العالمية للمعلومات والبرامج الإلكترونية المعدّة إما من قبل المختصين في الوزارة أو الشركات (غلوم، 1424هـ)
 هو التعلم باستخدام الحاسبات الآلية وبرمجياتها المختلفة سواء على شبكات مغلقة أو شبكات مشتركة أو الشبكة العالمية للمعلومات (الغراب، 2003م)
 التعليم الإلكتروني هو أسلوب من أساليب التعلم في إيصال المعلومة للمتعلم يعتمد على التقنيات الحديثة للحاسب والشبكة العالمية للمعلومات ووسائطهما المتعددة، مثل: الأقراص المدمجة، والبرمجيات التعليمية، والبريد الإلكتروني وساحات الحوار والنقاش. (المبارك، 1424 هـ)الموضوع هنا معروض بشكل غير جيد

التعليم الإلكتروني هو اسلوب يوظف التقنيات التوظيف الصحيح في خدمة التربية والتعليم

التطور التاريخي للتعليم الإلكتروني
عند الحديث عن التسلسل التاريخي لظهور التعليم الإلكتروني فإننا لابد أن نطرق مجالين يعتبران الدعامتين لنشوء التعليم الإلكتروني واستمراره في الوقت ذاته. وهما:
 التطور التاريخي للتعليم عن بعد
 التطور التاريخي لتقنيات التعليم عن بعد

انظر أيضا
 تعليم عن بعد
 تكنولوجيا التعليم
 تعلم مدى الحياة
 نظام إدارة التعلم
 درس
 هوتاغوجيا
 أندراغوجيا
 تقييم إلكتروني
 تعليم الكبار
 تعلم مدمج
 مساق هائل مفتوح عبر الإنترنت
 تعليم غير متزامن

مراجع مساندة
 العويد، محمد صالح والحامد، أحمد بن عبد الله (1424هـ) التعليم الإلكتروني في كلية الاتصالات والمعلومات بالرياض: دراسة حالة، ورقة عمل مقدمة لندوة التعليم المفتوح في مدارس الملك فيصل، الرياض
 الموسى، عبد الله بن عبد العزيز (1423هـ) التعليم الإلكتروني مفهومه، خصائصه، فوائده، عوائقه، ورقة عمل مقدمة لندوة مدرسة المستقبل، جامعة الملك سعود كلية التربية
 العريفي، يوسف بن عبد الله (1424هـ) التعليم الإلكتروني تقنية واعدة وطريقة رائدة، ورقة عمل لندوة التعليم الإلكتروني، مدارس الملك فيصل، الرياض
 الراشد، فارس بن إبراهيم 1424هـ التعليم الإلكتروني واقع وطموح، ورقة عمل مقدمة لندوة التعليم الإلكتروني، مدارس الملك فيصل، الرياض
 غلوم، منصور 1424هـ التعلم الإلكتروني في مدارس وزارة التربية بدولة الكويت ورقة عمل مقدمة لندوة التعليم الإلكتروني مدارس الملك فيصل، الرياض
 الغراب، إيمان محمد 2003م التعلم الإلكتروني: مدخل إلى التدريب غير التقليدي، المنظمة العربية للتنمية الإدارية، مصر، القاهرة.
 المبارك، أحمد بن عبد العزيز (1424هـ)أثر التدريس باستخدام الفصول الافتراضية عبر الشبكة العالمية الإنترنت على تحصيل طلاب كلية التربية في تقنيات التعليم والاتصال بجامعة الملك سعود، رسالة ماجستير، الرياض
 التعليم الالكترونى طريقة مبتكرة للتعليم وزيادة المعرفة ومستقبل مشرق نحو تقنيات أكثر تفاعلية في التعليم. محمد سعد الدين، مصر 2008
 نشرة تعريفية عن التعليم الإلكتروني / السيد المعداوي.
 مجلة التعليم الإلكتروني / د.فاطمة الزهراء ابوشادي / العدد الخامس.
 مذكرة التعليم والتكوين عن بعد / تحت إشراف الدكتور فارس بوباكور / 2007 -2008.

وصلات خارجية
 موقع وفاق: ما هو التعليم الإلكتروني؟

المراجع

التقانة في المجتمع
تقنية المعلومات
علم النفس التربوي
مصطلحات تعليم

تعليم إلكتروني


Pigesoldaten er en oplysningsfilm fra 2009 instrueret af Trine Berg-Hansen og Anni Lyngskær.

Handling
Den unge kvinde Lamrana har fået nok af det hårde og usikre liv i slumbyen, Big Wharf helt ude ved havet. Hun har besluttet sig til at rejse hjem til moderen under mere ordnede forhold. Men Lamrana gemmer på en uhyggelig fortid, der gør det svært for hende at tilpasse sig.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2009

Oplysningsfilm fra Danmark

Pigesoldaten


Die litauische Davis-Cup-Mannschaft ist die Herren-Tennisnationalmannschaft Litauens.

Geschichte
Seit 1994 nimmt Litauen am Davis Cup teil, allerdings spielten litauische Spieler zuvor für das Team der Sowjetunion. Bislang kam die Mannschaft nicht über die Europa/Afrika Gruppenzone II hinaus. Erfolgreichster Spieler ist Rolandas Muraška mit 56 Siegen, gleichzeitig ist er mit 49 Teilnahmen innerhalb von zwölf Jahren auch Rekordspieler.

Aktuelles Team
Folgende Spieler traten im Davis Cup 2012 für ihr Land an:
Ričardas Berankis
Laurynas Grigelis
Lukas Mugevičius
Dovydas Šakinis

Weblinks

Davis-Cup-Mannschaft
Daviscup
Davis Cup

Litauische Davis-Cup-Mannschaft


Helianthostylis, biljni rod iz porodice dudovki smješten u tribus Dorstenieae. Postoje dvije vrste ograničene na tropsku Južnu Ameriku.

Vrste
 Helianthostylis sprucei Baill.
 Helianthostylis steyermarkii C.C.Berg

Sinonimi
 Androstylanthus Ducke

Izvori

Dorstenieae

Helianthostylis


Det svenske mesterskab i ishockey 1926 var det femte svenske mesterskab i ishockey for mandlige klubhold. Mesterskabet havde deltagelse af otte klubber og blev afviklet i perioden 5. - 14. februar 1926.

Mesterskabet blev vundet af Djurgårdens IF, som dermed vandt mesterskabet for første gang på trods af at holdet i samme sæson sluttede som nr. 8 og sidst i ligaen. I SM-finalen vandt holdet med 7-1 over Västerås SK, som dermed tabte i finalen for anden sæson i træk. Folke Andersson scorede fem af sejrherrernes syv mål, mens VSK's trøstmål blev sat ind af "Lolle" Jonsson. Finalen blev spillet på Stockholms Stadion, og vinderne fik efter kampen overrakt Le Mat-pokalen, som dermed blev uddelt for første gang.

For første gang i mesterskabets historie blev der endvidere afviklet en kamp om tredjepladsen mellem de to tabende semifinalister, hvor de forsvarende mestre fra Södertälje SK besejrede Nacka SK med 8-1.

Resultater

Første runde

Anden runde

Semifinaler

Finale

Kamp om tredjepladsen

Mesterholdet

Djurgårdens IF's mesterhold bestod af følgende spillere, der alle vandt mesterskabet for første gang:
 Ruben Allinger
 Folke Andersson
 Sune Andersson (reserve)
 Wilhelm Arwe
 Nils Johansson
 Ernst Karlberg
 Erik Lindgren
 Walter Söderman

Se også
 Klasse 1 i ishockey 1926

Kilder
 Passionhockey - Championnat de Suède 1925/26
 Svenska Ishockeyförbundet - Historik - Nationellt
 Svenska Dagbladets Årsbok - 1926 - s. 217
 DIF Hockey - Historia - 1920-29
 Västerås SK - Historia - Ishockey

Noter

1926
Sport i 1926

Svensk mesterskab i ishockey 1926


An inspection is, most generally, an organized examination or formal evaluation exercise. In engineering activities inspection involves the measurements, tests, and gauges applied to certain characteristics in regard to  an object or activity. The results are usually compared to specified requirements and standards for determining whether the item or activity is in line with these targets, often with a Standard Inspection Procedure in place to ensure consistent checking. Inspections are usually non-destructive.

Inspections may be a visual inspection or involve sensing technologies such as ultrasonic testing, accomplished with a direct physical presence or remotely such as a remote visual inspection, and manually or automatically such as an automated optical inspection. Non-contact optical measurement and photogrammetry have become common NDT methods for inspection of manufactured components and design optimisation.

A 2007 Scottish Government review of scrutiny of public services (the Crerar Review) defined inspection of public services as "... periodic, targeted scrutiny of specific services, to check whether they are meeting national and local performance standards, legislative and professional requirements, and the needs of service users."

A surprise inspection tends to have different results than an announced inspection. Leaders wanting to know how others in their organization perform can drop in without warning, to see directly what  happens. If an inspection is made known in advance, it can give people a chance to cover up or to fix mistakes. This could lead to distorted and inaccurate findings. A surprise inspection, therefore, gives inspectors a better picture of the typical state of the inspected object or process than an announced inspection. It also enhances external confidence in the inspection process.

Specific inspection

Manufacturing

Quality related in-process inspection/verification is an essential part of quality control in manufacturing. characteristics of a product or process and comparing the results with specified requirements to determine whether is the requirements are met for each characteristic.  Common examples of inspection by measurement or gauging include using a caliper or micrometer to determine if a dimension of a manufactured part is within the dimensional tolerance specified in a drawing for that part, and is thus acceptable for use.

Design for inspection (DFI) is a concept that should complement and work in collaboration with design for manufacturability (DFM) and design for assembly (DMA) to reduce product manufacturing cost and increase manufacturing practicality.

Photogrammetry is a modern way of visual inspection, delivering high accuracy and traceability for various industries. The portable 3D system is a versatile optical coordinate measuring machine (CMM) with a wide range of capabilities.  Highly accurate point measurements can be taken with inspection carried out directly to CAD models, geometry or drawings.(DFI)

Fire equipment
Most fire equipment needs to be inspected to make sure in the event of a fire, every effort has been taken to make sure it doesn't get out of control. Extinguishers are to be inspected every month by law and inspected by a servicing company at least once a year. Fire extinguishers can be heavy, so it's a good idea to practice picking up and holding an extinguisher to get an idea of the weight and feel.

Business
In international trade several destination countries require pre-shipment inspection. The importer instructs the shipper which inspection company should be used. The inspector makes pictures and a report to certify that the goods that are being shipped and produced are in accordance with the accompanying documents.

Commodity inspection is other term that is used between buyers and sellers. The scope of work for commodity inspection depends to the buyers. Some buyers hire the inspection agencies only for pre-shipment inspections i.e. visual quality, quantity, packing, marking and loading inspections and some others request for higher level inspections and ask inspection agencies to attend in the vendor shops and inspect commodities during manufacturing processes. Normally inspection is done based on an agreed inspection and test plan (ITP).

Government
In government and politics, an inspection is the act of a monitoring authority administering an official review of various criteria (such as documents, facilities, records, and any other assets) that are deemed by the authority to be related to the inspection. Inspections are used for the purpose of determining if a body is complying with regulations. The inspector examines the criteria and talks with involved individuals. A report and evaluation follows such visits.

In the United States, the Food Safety Inspection Service is charged with ensuring that all meat and egg products are safe to consume and accurately labeled. The Meat Inspection Act of 1906 authorized the Secretary of Agriculture to order meat inspections and condemn any found unfit for human consumption.

The United Nations Monitoring, Verification and Inspection Commission is a regulatory body that inspects for weapons of mass destruction.

The Scottish Commission for the Regulation of Care regulates and inspects care services in Scotland.

A labour inspectorate is a government body that executes checks on compliance to the labour law. It performs inspections on the workplace or building site.

Road vehicles
A vehicle inspection, e.g., an annual inspection, is a necessary inspection required on vehicles to conform with laws regarding safety, emissions, or both.  It consists of an examination of a vehicle's components, usually done by a certified mechanic. Vehicles pass a pre-warranty inspection, if, and only if, a mechanic provide evidence for the proper working condition of the vehicle systems specified in the type of inspection.

Engineering, mechanics

A mechanical inspection is usually undertaken to ensure the safety or reliability of structures or machinery.

In Europe bodies involved in engineering inspection may be assessed by accreditation bodies according to ISO 17020 "General criteria for the operation of various types of bodies performing inspection". This standard defines inspection as "examination of a product, process, service, or installation or their design and determination of its conformity with specific requirements or, on the basis of professional judgment, with general requirements".

Non-destructive examination (NDE) or nondestructive testing (NDT) is a family of technologies used during inspection to analyze materials, components and products for either inherent defects (such as fractures or cracks), or service induced defects (damage from use). Some common methods are visual, industrial computed tomography scanning, microscopy,  dye penetrant inspection, magnetic-particle inspection, X-ray or radiographic testing, ultrasonic testing, eddy-current testing, acoustic emission testing, and thermographic inspection. In addition, many non-destructive inspections can be performed by a precision scale, or when in motion, a checkweigher. Stereo microscopes are often used for examining small products like circuit boards for product defects.

Pipeline inspection is a crucial process in ensuring the integrity and safety of pipelines used in various industries such as oil and gas, fertilizer, process industries, food and beverages, water distribution, and transportation. This systematic examination involves the assessment of pipeline materials, structural integrity, corrosion levels, and potential defects using advanced technologies like ultrasonic testing, magnetic flux leakage, and visual inspections. Regular inspections help identify issues early, allowing for timely maintenance and reducing the risk of leaks or catastrophic failures, thus ensuring the efficient and safe operation of these vital infrastructure components.

Inspection and technical assistance during turnarounds helps to decrease costly downtime as well as ensures restart of operations quickly and safely.

Medical
A medical inspection is the thorough and unhurried visualization of a patient, this requires the use of the naked eye.

Military
An examination vessel is a craft used to inspect ships entering or leaving a port during wartime.

Railroad
The railroad's inspection locomotive were special types of steam locomotives designed to carry railroad officials on inspection tours of the railroad property.

Real estate
A property condition assessment is the examination for purposes of evaluating a commercial or business property's condition often as a part of a due diligence investigation for a company to know what it is buying. Building code officials do a building inspection to determine code compliance in new or altered buildings before issuing a certificate of occupancy. Residential inspections not for code compliance are called a home inspection. There are numerous types of more specific real estate and infrastructure inspections such as windstorm inspection, energy audit, and pipeline video inspection.

Software inspection
Software inspection, in software programming, refers to peer review of any work product by skilled individuals who look for bugs using a defined test protocol.

See also
 Digital Product Passport
 Issue tracking systems in government
 Maintenance (technical)
 Pre-purchase inspection
 Review
 Site survey
 Third-party inspection company
 United States Postal Inspection Service
 Workers and Peasants Inspection

References

Quality

Inspection


ලොව විශාලතම මස්සයින්

ලොව විශාලතම මත්ස්‍ය වර්ග

01. තල්මස් මෝරා (whale shark)
ලොව වෙසෙන විශාලතම මත්ස්‍යයන් අතර උඩින්ම ඉන්නේ තල්මස් මෝරා. නම කොහොම වුණත්, මොවුන් තල්මසුන් නොවෙයි, මෝරුන්. නමුත් තල්මසුන්ට සමානකම් රාශියක් දක්වනවා. මොවුන් ප්‍රමාණයෙන් මීටර 13කට පමණ ආසන්න දිගකින් යුතු වෙන්න පුළුවන් නමුත්, සාමාන්‍ය දිග මීටර 5.5ත් - 10ත් අතර වෙනවා. මොවුන්ගේ බර සාමාන්‍යයෙන් මෙට්‍රික් ටොන් 18.7ක් පමණ. තල්මස් මෝරුන්ගේ මුඛය මීටර 1.5ක පමණ දිගකින් යුතුයි. ඔවුන්ගේ මුව තුල දත් 300ක් පමණ පවතිනවා.

තල්මස් මෝරුන් තරමක් උණුසුම් ජලය සහිත ප්‍රදේශවල විසීමට විශාල කැමැත්තක් දක්වනවා. එවැනි ජලය සහිත ලොව ඕනෑම තැනක මේ මත්ස්‍යයින් දකින්න පුළුවන්. නමුත් තරමක් ශීත ජලයේ ද මොවුන් වාසය කරන නිසා නවසීලන්තය ආශ්‍රිත මුහුදේ දකින්න පුළුවන්. මනුෂ්‍යයන්ගේ අත්ල සලකුණු එකිනෙකට වෙනස් වෙනවා වගේම මේ මත්ස්‍යයින්ගේ ශරීරයේ ඇති රටාවන් ද එකිනෙකාට වෙනස්. මොවුන්ගෙන් 75%ක්  පමණ ඉන්දියානු හා පැසිෆික් සාගරය ආශ්‍රිතව දකින්නට පුළුවන්. 25%ක් පමණ අත්ලාන්තික් සාගරය අවට වාසය කරනවා.

02. යෝධ හබල්මත්ස්‍යයා (Giant Oarfish)
අස්ථික මත්ස්‍යයන් අතරින් විශාලතම මත්ස්‍යයා ලෙසයි යෝධ හබල්මෝරාව සලකන්නේ. එමෙන්ම ලොව හොඳම ශ්‍රවන හැකියාවක් සහිත මත්ස්‍යයා ලෙස ද මොවුන් සැලකෙනවා. මෙම මත්ස්‍යයින්ව මුලින්ම සොයාගනු ලැබුවේ 1772 වසරේ දී යි. මොවුන් සාමාන්‍යයෙන් වාසය කරනු ලබන්නේ මීටර 1000ක් පමණ ගැඹුරු මුහුදේ වන නිසා දැකගන්නට නම් අපහසු යි.

යෝධ හබල්මත්ස්‍යයා දිගින් මීටර 17ක් පමණ විශාල වීමේ හැකියාව පවතිනවා. ඔවුන්ගේ බර කිලෝ 270ක් පමණ වෙනවා. මෙම මත්ස්‍යයින් ගැන අපූරු ජපාන ජනකතාවක් ද තිබෙනවා. එයට අනුව මේ මත්ස්‍යයන් මුහුදු දෙවියන්ගේ මාළිගාවේ පණිවිඩකරුවන්. අතීත විශ්වාසයන්ට අනුව මේ මසුන් භූමිකම්පා වලට පෙර දර්ශනය වන බව කියනු ලබනවා.

03. තපින මෝරා (Basking Shark)
ලොව දැනට සිටින ප්‍රමාණයෙන් දෙවනියට විශාලම මෝර මත්ස්‍යා ලෙස ද තපින මෝරා සැලකෙනවා. මෙම මත්ස්‍යයාගේ විශේෂිතම අංගය ලෙස සැලකෙන්නේ ඔහුගේ මුඛය යි. ප්‍රමාණයෙන් එය මීටරයක් පමණ විශාල වෙනවා. කේතු ආකාර ශරීරයකින් යුතු මේ මත්ස්‍යයාගේ සම ශ්ලේෂ්මලය තට්ටුවකින් වැසී පවතිනවා. අළු හෝ දුඹුරු පැහැති ශරීරයක් හා කළු හෝ සුදු පැහැති උදරයක් මේ සත්ත්වයා යුතුයි. මෙම මත්ස්‍යයාගේ ශරීරයේ බරින් 25%ක් වෙන් වන්නේ ඔහුගේ අක්මාවට යි. සාමාන්‍යයෙන් කිලෝ 3000-6000ත් අතර බරකින් යුතු වෙන ඔවුන් දිගින් මීටර 6.7-8.8ත් අතර වෙනවා. මෙම මසුන් ආහාර සොයාගැනීමට තරමක් අලස බවක් දක්වනවා. තමන්ගේ මුව විවිර කර පිහිනා යන මේ මසුන්, ඒ අතර මුවෙන් ඇතුල් වෙන ඕනෑම දෙයක් ආහාරයට ගන්නවා. පසුගිය සියවසක පමණ කාලයක් තිස්සේ තෙල් හා අක්මාව ලබා ගැනීම සඳහා මේ මසුන් ඝාතනය වෙනවා. ඒ නිසා අද වනවිට මොවුන් සීඝ්‍රයෙන් වඳ වී යන තත්ත්වයක් ද උදා වී තිබෙනවා.

04. අළු මෝරා (Greenland Shark )
ග්‍රීන්ලන්ත මෝරා ලෙස ද හඳුන්වන මේ මසුන් මිනිසුන්ගේ ඇසට ඉතාමත් විරලව හසුවන මසුන් කොටසක්. මොවුන් බොහෝවිට ගැඹුරු ආර්ටික් සාගරයේ ජීවත්වීම එයට ප්‍රධානතම හේතුවක්. මෙම මසුන්ගේ පළමු පින්තුරය 1995 වසරේ ලබාගෙන තිබූ අතර 2003 වසර වන විට ප්‍රථම වරට ඔවුන් නිදහසේ පිහිනන දර්ශන වීඩියෝ වුණා. සාගර විද්‍යාඥයන් පවසන ආකාරයට මේ සතුන් අවුරුදු 200ක පමණ ආයු කාලයකට හිමිකම් කියනවා. මොවුන් සාමාන්‍යයෙන් මීටර 7ක් පමණ දිගට වර්ධනය වෙනවා. තරමක් සෙමින් පිහිනන මසුන් වර්ගයක් වන මොවුන්ට මීටර 2200ක් පමණ ගැඹුරු මුහුදේ පිහිනීමේ හැකියාවක් පවතිනවා. ලොව අපූරුතම ආහාර රටාවක් සහිත සතුන් විශේෂයක් ලෙස මේ මෝර මසුන් සැලකෙන්නේ යූරියා අධික ආහාර ගැනීමට මොවුන් දැඩි කැමැත්තක් දක්වන නිසා යි. තව ද ඇතැම් අවස්ථාවන්හි මොවුන්ගේ උදරයේ තිබී ධ්‍රැව වලසුන්, අශ්වයන්, හා මුවන් පවා හමුව තිබෙනවා.

05. සුදු තල්මසා (බෙලුගා)
බෙලුගා තල්මසා ආර්ටික් සහ ආර්ක්ටික් ආශ්‍රිත මුහුදුවල වාසය කරන සත්ත්වයෙක්. මොවුන් තනිකරම සුදු පැහැතියි. මෙතෙක් සොයාගෙන ඇති අන්දමට මේ මත්ස්‍යයා අවුරුදු 30 - 50 අතර පමණ කාලයක් ජීවත් වෙනවා. මේ මසුන් වසර මිලියන 200ක් පමණ පැරණියැ යි අනුමාන කෙරෙනවා. මීටර 6ක් පමණ දිගකට හා කිලෝ 1000ක පමණ බරකින් මොවුන් විශාල වෙන්න පුළුවන්.

බෙලුගා තල්මසුන් "Sea Canary" නමින් ද හැඳින්වෙන්නේ ඔවුන්ගේ උච්ච ස්වරයෙන් කෙරෙන හඬගෑම නිසා යි (කැනරි කියන්නේ ගී ගයන කුරුළු විශේෂයක්). සාමාන්‍යයෙන් 10කගේ පමණ කණ්ඩායම් සැදී පිහිනන මොවුන් වේගවත් පිහිණුම්කරුවන් නම් නොවෙයි. නමුත් මුහුද යට මීටර 700ක් පමණ පහළට කිමිදෙන්නට මොවුනට පුළුවන්

සංස්කරණය:-දසුන් කල්හාර

විසාල මසුන්


Brauerhoch ist der Familienname folgender Personen:

 Annette Brauerhoch (* 1955), deutsche Filmwissenschaftlerin und Filmkritikerin
 Jürgen Brauerhoch (* 1932), deutscher Texter und Buchautor
 Ulrike Brauerhoch (gebürtig Ulrike Magdalene Seebauer; * 1949), deutsche Musikpädagogin, Musikdidaktikerin und Fachautorin

Brauerhoch


Benjamin James Chilwell (født 21. december 1996 i Milton Keynes, England) er en engelsk fodboldspiller der spiller som venstre back hos Chelsea F.C.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra England
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 2020
Fodboldspillere fra Leicester City F.C.
Fodboldspillere fra Huddersfield Town F.C.
Personer fra Milton Keynes

Ben Chilwell


Fiksacija ili fiksiranje (lat. fixatio: ustaljivanje) može značiti:
 fiksacija je općenito učvršćenje, učvršćivanje; postupak kojim se nešto čini trajnim, nepromjenljivim, postojanim.
 fiksacija (psihologija), u psihologiji općenito, je uporno ponavljanje neke reakcije, za koju je očito da nije uspješan način rješavanja problema. Fiksacija je proces kojim nešto postaje nepromjenljivo, učvršćeno u određenom položaju. U psihodinamskoj teoriji, zastoj psihoseksualnog razvoja u nekoj od razvojnih faza, najčešće izazvan traumom. Ovisno o stupnju izraženosti, taj se zastoj može pretvoriti u abnormalnu fiksaciju, koja se očituje u prividno besmislenom, ustrajnom, prisilnom i ponavljajućem ponašanju.
 fiksacija (biologija), u biologiji, je konzerviranje, postupak kojim se cijeli organizam ili dijelovi organa i tkiva tako sačuvaju da zadrže i najfiniju strukturu. Fiksirani objekti (preparati) obično služe za različite demonstracije i mikroskopska promatranja. Kao sredstvo za fiksaciju (fiksatori) najčešće se upotrebljavaju alkohol, formaldehid, različite kiseline i lužine te mješavine tih tvari u različitim omjerima.
 fiksacija (tekstil), u tekstilnoj tehnologiji, je obrada tekstila nakon bojenja ili tiska radi povećanja postojanosti obojenja. Fiksacija, također, je obrada vunenih tkanina u vodenoj pari radi popuštanja unutarnjih napetosti, povećanja stabilnosti izmjera i otpornosti na gužvanje. Termofiksacija je kratkotrajna toplinska (termička) obrada tijekom koje su filamentna vlakna lagano napeta kako bi se spriječilo njihovo skupljanje. Neizostavno se obavlja u proizvodnji sintetskih vlakana, i to radi stabilizacije vlakana nakon istezanja, fiksacije njihovih tkanina i pletiva te fiksacije trajnih nabora i oblika proizvoda.
 fiksacija (fotografija), u fotografiji, je postupak kojim se s filma ili s papira nakon razvijanja uklanja neosvijetljeni srebrni halogenid otapanjem u fiksiru (obično otopina natrijeva tiosulfata, Na2S2O3), čime slika postaje postojana ("fiksna") na svjetlost.

Izvori

Fiksacija


Le KRI Cakra (401) est le navire de tête de la classe Cakra, formée de deux sous-marins d'attaque conventionnels diesel-électriques exploités par la marine indonésienne.

Nom
Le navire est nommé d'après le Cakra, une arme en forme de roue avec des dents ressemblant à des fers de lance qui appartenait à Batara Wisnu, un personnage récurrent du théâtre de marionnettes wayang.

Construction
Le KRI Cakra a été commandé le , sa quille a été posée le  et il a été achevé le . Le navire a été conçu par Ingenieurkontor Lübeck de Lübeck, construit par Howaldtswerke-Deutsche Werft de Kiel et vendu par Ferrostaal d'Essen, tous agissant ensemble comme un consortium ouest-allemand.

Historique opérationnel
Les deux sous-marins de classe Cakra, le Cakra et le KRI Nanggala (402), furent les seuls sous-marins actifs dans la marine indonésienne entre le démantèlement du KRI Pasopati en 1994 et la mise en service du KRI Nagapasa (403) en 2017.

Les deux navires de la classe Cakra ont subi d'importants carénages à HDW pendant trois ans, de 1986 à 1989. Le Cakra a été réaménagé à nouveau à Surabaya de 1993 à avril 1997, y compris le remplacement des batteries et la mise à jour des Sinbad TFCS.

Le Cakra a commencé un autre carénage au chantier naval de Daewoo, en Corée du Sud, en 2004. Celui-ci a été achevé en 2005. Les travaux auraient inclus de nouvelles batteries, la révision des moteurs et la modernisation du système de combat.

Notes et références

Bibliographie

Liens externes

Voir aussi

Liens internes
 Liste des sous-marins de l'Indonésie

Sous-marin d'attaque conventionnel
Sous-marin de la marine indonésienne
Navire construit à Kiel
Bateau lancé en 1981
Cakra

KRI Cakra (401)


Ambarvalia este denumirea unor serbări romane ale vegetației. Evenimentele aveau loc la sfârșitul lunii mai, întâi în cinstea lui Marte, apoi în cinstea Diei, zeița fecundității. Preoții ceremoniilor se numeau arvali și organizau procesiunea de-a lungul câmpurilor și implorau zeilor recolte bogate.

Mitologia romană

Ambarvalia


Duroc-svin er en amerikansk svinerace, der udgør en basisrace, som benyttes til krydsninger indenfor svineavl. Duroc grise er rød-brune, mellem længde, muskuløse, nedadstående ører og med et roligt temperament. Det er en højtydende svinerace.

Den første gris, der fik sin arvemasse kortlagt, var en Duroc hungris ved navn T.J. Tabasco.

Oprindelse
Racen stammer fra Nordamerika, hvor den udgjorde en blandt flere strenge med rød-brune svin fra omkring år 1800 i New England. Hvor racen der før kom fra, det er ukendt.

Den moderne Duroc svinerace stammer fra cirka 1850 og fra krydsninger af Jersey Red og New Yorks ældre Duroc. Racen blev benyttet som dyrskuedyr omkring 1950. Duroc bruges primært som orner til krydsavl med andre svineracer som Yorkshire og Landrace.

Dansk Duroc
Dansk Duroc stammer fra USA og Canada, hvorfra den blev importeret i perioden 1977-1979. I Danmark benyttes den som handyrrace til krydsningsprogrammer med hundyr af Dansk Yorkshire og Dansk Landrace. Ved krydsavl med Duroc opnås fuld krydsningsfrodighed, god kødkvalitet og forbedrede produktionsresultater.
Dansk Duroc er gennem årene blevet forbedret med hensyn til kødprocent og daglig tilvækst. I dag har DanAvl den største population af renracede Duroc i Europa.

Referencer

 National Swine Registry: Duroc

Svineracer

Duroc-svin


Niels Faurholdt (Copenhague, 1956) es un naturalista botánico y curador danés. Es profesor asociado del Jardín Botánico de la Universidad de Copenhague, perteneciente al Museo de Historia Natural de Dinamarca.

Algunas publicaciones
  (2009). Notes on the orchid flora of Thailand. 6 pp.

Libros
  (2010). Danmarks Vilde Orkideer. Editor Gyldendal A/S. 291 pp. ISBN 87-02-06386-7.
 —, — (2000). Ophrys: the bee orchids of Europe. Edición ilustrada de Royal Botanic Gardens, Kew. 296 pp. ISBN 1-84246-152-4.
  (1992). Bevaringsplan for overdrev i Storstrøms amt. 80 pp.

Honores
Miembro de
 Comité para la asignación de la Flora de Europa
 Monitoreo de las Orquídeas danesas
 Asesoría nacional de Flora Nórdica

Referencias

Enlaces externos

Botánicos de Dinamarca del siglo XX
Curadores de Dinamarca
Escritores en danés
Escritores en inglés
Botánicos de Dinamarca del siglo XXI
Nacidos en Copenhague

Niels Faurholdt


امكبيشيه قرية يمنية تقع في جنوب اليمن. تتبع لمحافظة البيضاء. كانت قبل الوحدة تتبع لمحافظة أبين.

قرى محافظة البيضاء

امكبيشيه


Best Of..., de asemenea menționat ca Sia: Best Of..., este primul album greatest hits al cantautoarei Sia, lansat în Australia pe 30 martie 2012 prin intermediul casei de discuri independentă Interia. Compilația include cele patru piese anterioare al Siei de pe albumele de studio: Healing Is Difficult (2001), Colour the Small One (2004), Some People Have Real Problems (2008) și We Are Born (2010).

Lista pieselor

Albume din 2012
Albume lansate de Sia
Albume produse de Greg Kurstin
Compilații

Best Of... (album de Sia)


An Ehrharta bulbosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni James Edward Smith. An Ehrharta bulbosa in nahilalakip ha genus nga Ehrharta, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ehrharta

Ehrharta bulbosa


Pacífico Sur puede referirse a:
una región del océano Pacífico;
la Bolsa del Pacífico Sur, bolsa de valores de las islas Fiyi.
la Universidad del Pacífico Sur, una universidad pública situada en varios pequeños archipiélagos de la Oceanía Lejana.
el Mandato del Pacífico Sur, un grupo de islas situada en Micronesia y administrada por el Imperio de Japón como Mandato de la Liga de Naciones, durante los años de 1914 y 1947.
los Juegos del Pacífico, evento multideportivo.
Pacífico Sur, un documental de la BBC.

Pacífico Sur (desambiguación)


Tranny is a derogatory term for a trans person.

Tranny or trannie may also refer to:

Technology
Transformer, an electrical device
Transistor radio, a small portable radio receiver using transistor-based circuitry
Transmission (mechanics), a component of a motor vehicle
Ford Transit (slang), a range of Ford panel vans, minibuses, and pickup trucks
Photographic transparency, made using reversal film

Other uses
Middlesbrough Transporter Bridge, a bridge across the River Tees, England
 Transition, the rounded section of the sidewall of a half-pipe used for skating, skiing, snowboarding, telemarking
 Tranny: Confessions of Punk Rock's Most Infamous Anarchist Sellout, a memoir by Laura Jane Grace
 Tranny Lee Gaddy (1894–1975), American football player and coach

See also

Tranny (disambiguation)


Volvo Ocean Race (hed tidligere Whitbread Round the World Race) er en Jorden rundt havkapsejlads, der afholdes hvert tredje år. Kapsejladsen er etape-baseret og starter typisk i oktober med startby i Europa, i de seneste årgange i Alicante, Spanien. Slut-destinationen er typisk også i Europa, dog har mål-byen, i de seneste sejladser, været varierende.

Fra den første kapsejlads i 1973–74, deltog 17 både. Siden 1997-98 har mellem 9-10 både deltaget. Siden 2005-06 er der indlagt havne-regattaer i etapemåls byerne, så publikum kan komme helt tæt på og ikke kun følge med på diverse medier som tv og internet.

Alle deltagende både er enkelt skrogede sejlbåde med en besætning på 9-11 personer. Bådklassen der benyttes har varieret gennem årene. Selvom bådkonstruktørene har visse muligheder for at designe båden, så skal de overholde nogle på forhånd bestemte specifikationer.

Volvo Ocean Race kom for første gang nogensinde til Danmark, da havkapsejladsen den 22. juni 2018 lagde ruten omkring Aarhus' inderhavn.

Liste over kapsejladser

Kilder

Eksterne henvisninger
Officiel hjemmeside, findes også på spansk, fransk og kinesisk.

Volvo Ocean Race


Emmy Destinn ( (); 26 February 1878 – 28 January 1930) was a Czech operatic dramatic soprano. She had a career both in Europe and at the New York Metropolitan Opera. She was one of the greatest opera singers of the 19th and 20th centuries.

Biography

Destinn was born Emílie Pavlína Věnceslava Kittlová () in Prague, in what was then Austria-Hungary. Her family soon left Prague and until the age of 14, Emmy grew up in Milešov, where her father owned mines. In 1892, she was sent to a German boarding school in Prague to learn German, playing the piano and the violin, but Anna Adamcová, a member of the National Theatre, advised her to improve her singing.

Her voice teacher since age thirteen had been Marie von Dreger Loewe-Destinn, and the young singer began using her teacher's surname as a tribute. She was let go after the short engagement at the Dresden Opera and declined by Prague National Theatre in 1897. She debuted on 19 July 1898 at the Berlin Court Opera as Santuzza in Cavalleria rusticana. She made such progress that the intendant of the Berlin Court Opera engaged her at once when she was brought to intendant's notice. She was only nineteen at the time, but her voice and her acting soon won the Berlin public. Her engagement in Berlin lasted until 27 October 1909. She sang in 54 operas, including 12 premieres.

Her fame became international in 1901 when she was invited to sing the part of Senta in Der fliegende Holländer at Germany's Bayreuth Festspielhaus. She returned to sing the same role the next year.

Destinn made her London debut at Covent Garden's Royal Opera House on 2 May 1904, as Donna Anna in Don Giovanni. She appeared there in several operas for the next two seasons, including the London premiere of Madama Butterfly with Caruso. Her Metropolitan Opera debut came in 1908 with an acclaimed performance of Aida, after she was released from her contract with the Berlin Court Opera. Two years later at the Met, she created the role of Minnie in the premiere of Puccini's La fanciulla del West, again opposite Caruso, and under the direction of Arturo Toscanini.

While she was highly successful in the lighter roles of Wagner's operas, her spinto voice—although large in size, with a ringing top register—was better suited to German music of a less declamatory type. She also excelled in the French part of Carmen, in which she was said to rival Calvé, and in the Italian roles of Aida, Madama Butterfly and Leonora (in Il trovatore).

Destinn's career suffered a fatal blow in World War I. She returned to her homeland after the start of the war in 1914, but her links with the patriotic Czech resistance caused her passport to be revoked. She was interned at her chateau for the remainder of the conflict. By the time that she returned to the Met in 1919, her voice had become rusty and she had been replaced in the hearts of New York audiences by a new generation of singers, although she did still continue to sing with the company until 1921.

Last years and death
Destinn returned to Czechoslovakia, where she married Joseph Halsbach, a Czech air-force officer, in 1923. She retired from the stage in 1926 and died from a stroke in České Budějovice, Czechoslovakia, a month before her 52nd birthday. She is interred in the Vyšehrad cemetery in Prague.

Legacy

Her likeness appeared in 1996 on the 2,000 Czech koruna banknote. The main-belt asteroid 6583 Destinn is named after her.

Notes

References

External links

 Biography, discography, bibliography from the Kapralova Society
 The Emmy Destinn Foundation, with a biography
 Biography by Alan Bilgora for Prima Voce
 Biography from Opera-Gems.com

1878 births
1930 deaths
Czech operatic sopranos
Czech women writers
Czech poets
Singers from Prague
Fonotipia Records artists
Czech women in World War I
19th-century Czech women opera singers
20th-century Czech women opera singers
Burials at Vyšehrad Cemetery

Emmy Destinn


الدورة 2 من بطولة العالم للعدو الريفي التي ينظمها الاتحاد الدولي لألعاب القوى، والتي أقيمت في مدينة منزا بإيطاليا سنة 1974.

النتايج

سباقات العدو الطويل رجال

فردي

فرق

سباقات العدو للشباب فتيان

فردي

فرق

سباقات العدو الطويل نساء

فردي

فرق

ألعاب القوى (المضمار والميدان) في 1974
أحداث مارس 1974 الرياضية في أوروبا
الرياضة في مونزا
العدو الريفي في إيطاليا
بطولة العالم للعدو الريفي
رياضة إيطالية في 1974
منافسات ألعاب قوى دولية تستضيفها إيطاليا

بطولة العالم للعدو الريفي 1974


David Michael O'Connell, C.M. (Filadelfia, Estados Unidos, 21 de abril de 1955) es un obispo católico estadounidense. Desde 2010 es el obispo de Trenton.

Infancia y juventud
O'Connell nació en Filadelfia (Pensilvania) y creció en Langhorne. Posteriormente estudió high school en el colegio St. Joseph Preparatory de Princeton (Nueva Jersey) e ingresó en la Universidad de Niágara, donde consiguió el Bachelor of Arts en filosofía en 1978. Realizó estudios de postgrado en el Mary Immaculate Seminary, un seminario de Northampton (Pensilvania), recibiendo el M.Div. (magister divinitatis) en 1981 y el M.Th. en 1983.

El 29 de mayo de 1982 se ordenó sacerdote de la Congregación de la Misión.

En 1987 se licenció (título de Juris Canonici Licentia, J.C.L.) y en 1990 se doctoró (título de Juris Canonici Doctor, J.C.D.) en Derecho Canónico por la Universidad Católica de América.

Sirvió como profesor en el Archbishop Wood Catholic High School de  Warminster, en el Mary Immaculate Seminary, y en la Universidad St. John's. Trabajó como juez eclesiástico y como asesor canónigo en las diócesis de Harrisburg, Birmingham y Scranton.

Presidente de la Universidad Católica de América
O'Connell fue nombrado presidente de la Universidad Católica de América el 10 de marzo de 1998, y el 2 de octubre de 2009 anunció que dejaba el cargo al finalizar el curso académico 2009-10.

Obispo de Trenton
El 4 de junio de 2010 el Papa Benedicto XVI le nombró obispo coadjutor de la diócesis de Trenton (Nueva Jersey), sucediendo a John Mortimer Smith en el cargo el día 1 de diciembre de 2010. El 30 de julio de 2010 fue consagrado obispo en la catedral de Santa María de la Asunción de Trenton. Eligió como lema: "Ministrare non ministrari" (Marcos 10:45).

Referencias

Enlaces externos
 Web de la Diócesis de Trenton

Alumnado de la Universidad de Niágara
Obispos de Estados Unidos
Obispos paúles
Personas de Pensilvania
Rectores y presidentes de la Universidad Católica de América
Nacidos en Filadelfia
Obispos nombrados por Benedicto XVI
Obispos católicos del siglo XXI
Religiosos católicos de Estados Unidos

David Michael O'Connell


{{Infobox film
| name           =
| image          = Sinhavalokanaya.jpg
| alt            =
| caption        =
| film name      =
| director       = සුනෙත් මාලිංග ලොකුහේවා
| producer       =
| writer         =
| screenplay     =
| story          =
| based on       =
| starring       = ඩෙලොන් ජයසිංහ
රයිනි චාරුකා
මේනක රාජපක්ෂ
තිලකරත්න දිල්ෂාන්
| narrator       =
| music          =
| cinematography =
| editing        =
| studio         =
| distributor    =
| released       =
| runtime        =
| country        = ශ්‍රී ලංකා
| language       = සිංහල
| budget         =
| gros

සිංහාවලෝකණය


A Permissão de Lavra Garimpeira (PLG) é um regime de licença de exploração mineral instituido pela lei nº 7.805, em 18 de julho de 1989, que alterou o Código de Mineração e estabeleceu critérios e mecanismos de concessão da permissão, criando, assim, os termos legais para um tipo de exploração mineral que independe de pesquisas extensas e avaliação ambiental.

Critérios

A permissão demanda o pagamento de uma taxa e a autorização do proprietário do terreno onde se desenvolverá a atividade. Além disso, determina um limite de área explorável, que não pode exceder 50 hectares, exceto nos casos em que há uma "cooperativa de garimpeiros" outorgada, podendo chegar à 10 mil hectares. No texto da lei, fica proibida a requisição da permissão em terras indígenas, regiões de fronteira, áreas militares, unidades de conservação integral, sítios arqueológicos, entre outros. Tem duração de 5 anos, com possibilidade de renovação da permissão por mais cinco anos.

Uso no garimpo ilegal

A não obrigatoriedade da pesquisa mineral prévia dispensa a apresentação de uma avaliação de capacidade produtiva da área, o que gera uma lacuna na informação disponível aos órgãos reguladores sobre a quantidade de minerais extraidos, como consequencia, a permissão de lavra funciona, no garimpo, como um mecanismo para fraudar informações sobre a origem de minérios ilegalmente explorados, prática conhecida como "esquentar".
O Tribunal de Contas da União declarou, em 2019, a tendência de "descaracterização do regime de PLG", com explorações que acumulam irregularidades em comparação à letra da lei, como também pelos indícios de concentração de permissões por pessoas físicas e jurídicas. No Pará, por exemplo, existiam, na época, 787 permissões outorgadas, dessas, 66,07% estavam nas mãos de 15 pessoas. A concentração de permissões coincidia com a existência de 'garimpos fantasmas', locais requisitados para exploração mas ociosos, através dos quais era feito o processo de lavagem e fraude de minerais ilegalmente explorados.

Principais gemas e minerais considerados garimpáveis

 Ouro
 Diamante
 Cassiterita
 Columbita
 Tantalita
 Wolframita
 Scheelita
 Rutilo
 Quartzo
 Berilo
 Moscovita
 Espodumênio
 Lepidolita
 Feldspato
 Mica

Referências

Bibliografia

Licenças do Brasil
Garimpo no Brasil

Permissão de Lavra Garimpeira


La alondra (L'Alouette) es una obra de teatro escrita por el autor francés Jean Anouilh y estrenada en 1953.

Argumento
La obra se centra en el juicio, condena y ejecución de Juana de Arco. Durante el proceso, Juana recuerda los momentos más importantes de su vida. Sin embargo, cuando la hoguera ya se ha prendido, el obispo de Beauvais, Pierre Cauchon, se da cuenta de que la condenada no ha relatado el proceso que llevó a la coronación de Carlos VII de Francia y ordena que se extinga el fuego. Para su mala suerte, Juana ya había muerto.

Representaciones destacadas
 Théâtre Montparnasse, París (Estreno, 15 de octubre de 1953).
 Dirección: Roland Piétri
 Elenco: Suzanne Flon (Juana), Marcel André (Cauchon), Michel Etcheverry (Inquisidor), Michel Bouquet (Carlos VII).

 Teatro Español, Madrid, 1954.
 Adaptación: José Luis Alonso Mañés.
 Dirección: José Tamayo.
 Decorados: Sigfrido Burmann.
 Elenco: Mary Carrillo (Juana), Guillermo Marín (Cauchon), Adolfo Marsillach, Juanjo Menéndez, Társila Criado, Amparo Soler Leal, José Luis Pellicena, Lola Lemos.

 Teatro Liceo, Buenos Aires, 1954
 Dirección: Luisa Vehil-Juan Vehil
 Elenco: Antonia Herrero, Paquita Vehil, Alberto Bello, Fernando Labat, Rafael Salvatore, Marcos Zucker, Antonio Testa, Enrique Chaico, Cayetano Biondo, etc

 Longacre Theatre, Broadway, 1955. (The Lark)
 Adaptación: Lillian Hellman
 Dirección: Joseph Anthony
 Música: Leonard Bernstein
 Elenco: Julie Harris (Juana), Boris Karloff (Cauchon), Joseph Wiseman (Inquisidor), Christopher Plummer (Warwick), Theodore Bikel (Robert de Beaudricourt).

 Teatro Salón Cervantes, Alcalá de Henares, 1994.
 Dirección: Esteve Polls.
 Intérpretes: Karmele Aramburu (Juana), Jaime Blanch, Enrique Ciurana, Juan José Otegui y Antonio Iranzo.

En España, se emitió en 1969 en Estudio 1 de TVE una versión dirigida por Gustavo Pérez Puig e interpretada por Concha Velasco, Carlos Larrañaga y Juanjo Menéndez. En la emisión del 29 de enero de 1971 del mismo programa, se vio la obra interpretada por Ana María Vidal, Manuel Galiana, José Calvo, Mayrata O'Wisiedo, Alicia Hermida, Mónica Randall, Carlos Lemos, Emiliano Redondo, Carlos Ballesteros, Francisco Merino, Tomás Blanco, Mario Álex y Jacinto Martín.

Referencias

Enlaces externos

 La alondra (L'Alouette).
 Texto francés: reproducción, en Word.

 La alondra, en la emisión de 1971 del programa de TVE Estudio 1.
 Otra copia.
 Otra copia.

Obras de teatro de 1953
Obras de Jean Anouilh
Obras de teatro ambientadas en el siglo XV
Obras de teatro adaptadas a la televisión
Juana de Arco

La alondra (obra de teatro)


Kösem (tur. Muhteșem Yüzyıl: Kösem; lit. "Secolul magnific: Kösem") este un serial turcesc dramatic și istoric, care prezinta era în care a domnit Sultana Kösem. Serialul are premiera originală în Turcia la data de 12 noiembrie 2015 cu denumirea Muhteșem Yüzyıl: Kösem, iar în România la 23 ianuarie 2017 cu denumirea Kösem.

Sinopsis

Descrierea oficială a serialului:

Serialul recreează, in detaliu, o întreagă lume,  personajul central fiind de această dată sultana Kosem, una dintre cele mai puternice figuri feminine din istoria Imperiului Otoman. Costume și bijuterii spectaculoase, concepute special pentru aceasta magnifică producție, decoruri care recreează palatele și interioarele haremului Sultanei Kosem, scenariștii și consultanții istorici implicați în acest proiect ambițios au făcut din serialul "Kosem" un produs de excepție, difuzat in foarte multe țări, printre care Ungaria, Grecia, Rusia, Indonezia, Lituania, Polonia, teritorii din Africa de Nord etc. Aventurile, intrigile din harem, trădările, crimele și nu in ultimul rând poveștile romantice vor face deliciul fanilor genului și mai ales al celor care au urmărit intens "Suleyman Magnificul: Sub domnia iubirii". Serialul conține aceleași teme muzicale si interpretări care i-au cucerit în coloana sonoră de la "Suleyman Magnificul".

Născută pe o insulă grecească, in 1590 (după unele surse, in 1589), Kosem avea să devină favorita sultanului Ahmed I. In calitate de regentă pentru un timp și apoi mamă de sultan, ea s-a afirmat drept una dintre cele mai puternice femei din istoria Imperiului Otoman. Kosem era renumită pentru acțiunile ei caritabile, dar a fost considerată și cea mai temută sultană-mamă, o veritabilă maestră în intrigi in perioada Sultanatului Femeilor.

Introducere

Sezonul 1

Sezonul 2

Sezoane

Distribuția

Familia Sultanului

Note

Legături externe

 Muhteșem Yüzyıl: Kösem – Official Website
 Muhteșem Yüzyıl: Kösem at FOX
 Muhteșem Yüzyıl: Kösem Official YouTube channel

Seriale turcești
Seriale de televiziune din 2015
Seriale istorice de televiziune

Kösem (serial)


was a town located in Haibara District, Shizuoka Prefecture, Japan.

As of September 1, 2005, the town had an estimated population of 6,022 and a density of 49.65 persons per km². The total area was 121.37 km². The area is famous for its green tea production.

On September 20, 2005, Nakakawane, along with the town of Honkawane (also from Haibara District), was merged to create the town of Kawanehon.

Dissolved municipalities of Shizuoka Prefecture
Kawanehon, Shizuoka

Nakakawane, Shizuoka


El almacenamiento nuclear en contenedores secos, almacenaje de barrica seca (traducción literal del inglés dry cask storage) o embalaje nuclear es un método de almacenamiento de residuos de alta actividad radiactiva como el combustible nuclear gastado que ya ha permanecido en la piscina de combustible por lo menos por un año.

Normalmente estas barricas son cilindros de acero sellados con soldadura o mediante uniones atornilladas. Los elementos combustibles permanecen en una atmósfera de gas inerte, normalmente de helio. El cilindro de acero proporciona una buena contención de la radiactividad y mantiene la refrigeración del combustible gastado. Cada cilindro está rodeado adicionalmente por más acero, hormigón u otros materiales para proporcionar protección contra la radiación a los trabajadores, al público y al medio en el que se encuentre. Algunos diseños de la barrica permiten el almacenamiento y el transporte del contenido.

Referencias

Centrales nucleares
Componentes de una central nuclear
Gestión de residuos
Contaminación radiactiva
Procesos industriales
Ingeniería ambiental
Radiactividad
Tecnología nuclear

Almacenaje nuclear en contenedores secos


An Cercestis congoensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adolf Engler. An Cercestis congoensis in nahilalakip ha genus nga Cercestis, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cercestis

Cercestis congoensis


Paul Willis (Birmingham, 1950.) je britanski društveni znanstvenik poznat po svom radu u sociologiji i kulturnim istraživanjima. Paul Willisov rad je čitan u područjima sociologije, antropologije i edukacije, njegov rad naglašava kulturu potrošača, socijalizacije, glazbe i popularne kulture. Rođen je u Wolverhamptonu i završio Sveučilište u Cambridgeu i Sveučilište u Birminghamu. Radio je u Centru za suvremene kulturne studije i zatim na Sveučilištu u Wolverhamptonu. Bio je profesor socijalne/kulturne etnografije na Sveučilištu Keele. Na jesen 2010. godine, napustio je Sveučilište Keele i sada je profesor na Sveučilištu Princeton.

Pozadina

Rad Paula Willisa uglavnom je fokusiran, ali ne isključivo, na etnografsko proučavanje živih kulturnih oblika u širokom rasponu konteksta. Od jako strukturiranih do slabo strukturiranog konteksta, Willis proučava kako korištenje `neformalne kulturne proizvodnje` pomaže u stvaranju i izgradnji kulturnog svijeta `odozdo`.

Obučen za književnu kritiku na Cambridgeu, Paul Willis je dobio svoju PhD nagradu 1972. godine od Centra za suvremene kulturne studije u Birminghamu gdje je ostao znanstveni savjetnik do 1972. godine. Izdao je članak na 9. Simpoziju Nacionalne devijantne konferencije u siječnju 1972. godine pod naslovom 'Subkultura motocikala'. Tijekom 1980-tih Willis je služio kao savjetnik za mlade za Wolverhamptonsko vijeće u Engleskoj Midlands. Tamo je izradio The Youth Review (objavljeno od strane vijeća i Ashgate) koji je formirao temelje za politiku mladih i za formiranje demokratski izabranog vijeća mladih, koji i dalje funkcioniraju. Tijekom 1990-tih bio je voditelj Odjela za medije, komunikacije i kulturnih studija, a zatim član grupe profesora na Sveučilištu u Wolverhamptonu. Godine 2000. Willis je suosnivač časopisa Sage,  etnografija (časopis)|etnografija . Willis je 2003. godine zaposlen kao voditelj profesora društvene i kulturne etnografije na Sveučilištu Keele.

Nedavno je Paul Willis postao predavač s titulom profesora na Odjelu sociologije na Sveučilištu Princeton, održavajući Clifford Geertz Komemorativna predavanja na Princetonu 2011. godine. Osim toga, osnivač i urednik je međunarodnog časopisa Ethnography of Sage Publishing. Na Princetonu predaje seminare za mlađe i starije osobe na području istraživačkih metoda, sociologija posla, isto kao i potrebne kolegije za koncentratore, "Tvrdnje i dokazi u sociologiji." Objavio je mnoge članke vezane uz posao, kulturu, edukaciju i metode. Među mnogim njegovim djelima se nalaze i Learning to Labour: How Working Class Kids Get Working Class Jobs i The Ethnographic Imagination.

Poznati radovi

Paul Willis je najviše poznat po svojim bogatim etnografskim studijima kulture mlade radne klase. Willis je istaknuti član slavnog Birmingham Centra za suvremene kulturne studije, a zajednički je urednih časopisa Ethnography. Njegova najpoznatija djela su Learning to Labour, Profane Culture, i The Ethnographic Imagination. Williove studije razvijale su na raznim terenskim iskustvima dobivenih od običnih ljudi.

U 'Learning to Labour', Willis proveo je duboku etnografiju na skupini radne klase u gradu u West Midlands poznatom po nazivu 'Hammertown'. Objavljeno 1975. godine, Learning To Labour je postao standard u području sociologije i prikazuje relevantnost klase u kognitivnim i simboličkim dimenzijama. U ovoj knjizi, Willis provodi niz intervjua i promatranja unutar škole, s ciljem da otkrije kako i zašto djeca radne klase dobivaju poslove radne klase. Williovi surovi intervjui s 'buntovnim' studentima sugerira da ova protu-školska kultura otpora i vlasti ima snažnu sličnost s kulturom koju se može naći na industrijskim radnim mjestima, ironično na istom mjestu na koje su 'buntovnici' krenuli. Willis naglašava da strukturni uvjeti ograničavaju simbolički rad na rigorozne granice, točnije stalno pokretna, nepopustljiva struktura 'klase'. Willis navodi da je simbolički otpor kratkotrajan, ali ipak, može se favorizirati, ali i potkopati uz pomoć strukturnih uvjeta koji mogu uključivati javnu politiku.

Willis navodi da je motiv njegovog etnografskog snimanja života bilo pokazati oblike humanističke kreativnost, a to je i danas slučaj. "Kao humanist, pokušavam napraviti terorizirani humanizam koji će uvijek čuvati neke elemente kreativnosti."

Knjige i literatura

 Learning to Labour in New Times, (uređeno uz pomoć Nadine Dolby i Greg Dimitriadis). New York: Routledge, 2004,
 The Ethnographic Imagination, Cambridge: Polity, 2000
  Nuevas Perspectivas Criticas en Educacion. (uređeno u suradnji s M Castells) et al. Barcelona: Paidós Educador, 1994
  Moving Culture, London: Gulbenkian Foundation, 1990
 Common Culture (s S Jones, J Canaan i G Hurd). Milton Keynes: Open University, Press 1990, reprinted 1994 & 1996
 The Youth Review (s A Bekenn, T Ellis i D Whitt). Aldershot: Gower, 1988
 The Social Condition of Young People in Wolverhampton in 1984 (s A Bekenn, T Ellis i D Whitt). Wolverhampton: Wolverhampton Borough Council, 1985
 Learning to Labour|Learning to Labor: How Working Class Kids Get Working Class Jobs Stanley Aronowitz (Introduction), Columbia University Press, 1977,
 Profane Culture, London: Routledge & Kegan Paul, 1978
 Marvel of Nature

Kritike Willisovog rada
Joan McFarland tvrdi u Britanskom časopisu o sociologiji da u mnogim Willisovim radovima, pa čak i u Learning to Labor, zaključci i mišljenja dolaze s muškog stajališta. Ona navodi da je važno naglasiti nezaposlenost kao glavni oblik nejednakosti, kao što mnogi njegovi radovi prikazuju, njegova muška orijentacija ima efekt marginaliziranja i pogrešnog predstavljanja interesa žena. Isto tako navodi da Willisove preporuke su u jednu ruku anakronističke i previše klasne orijentacije. McFarland konstatira "Dok bi klasa trebala biti središnja analiza nezaposlenosti, važno je naglasiti da su rod i rasa (razvrstavanje ljudi)|rasa isto tako središnji problemi kada se raspravlja o ovoj temi".

Ostali argumenti sugeriraju da Willisov rad trpi od dvije bitne pogreške: esencijalizam i dualizam (filozofija uma)

Međutim, Willis drugačije interpretira svoj rad. Godine 2003., u jednom intervjuu, Willis navodi "Vidim "Learning to Labour" - i moj najnoviji rad – kao studije o kulturnoj proizvodnji značenja u svakodnevnom životu. U tom pogledu, uvijek se osjećam gurnut u sociološku jaknu kada ljudi uzmu rezultate mojih radova u smislu otpora ili anomije, jer je moja točka gledališta opća proizvodnja značenja unutar konteksta."

Izvori

Britanski znanstvenici

Paul Willis


Nemetropolitanska grofovija, ili kolokvijalno, shire okrug (shire county), entitet je na nivou grofovije u Engleskoj koji nije metropolitanska grofovija. Izraz shire county je, međutim, neslužbena upotreba. Jedna od najčešćih riječi korištenih kao sufiks u imenima grofovija u Ujedinjenom Kraljevstvu je sufiks -shire; zapadnosaksonska riječ koja znači udio/podjela.

Karakteristike

Grofovije obično imaju 300 000 do 1,4 milijuna stanovnika. Mnoge nemetropolitanske grofovije nose povijesna imena, a većina, kao što su Wiltshire i Staffordshire, završavaju se sufiksom "-shire". Od ostalih grofovija, neke su završavale sufiksom "-shire", ali su ga vremenom izgubile, poput Devona (Devonshire) i Somerseta (Somersetshire).

Podrijetlo

Prije 1974. lokalna je uprava bila podijeljena između unitarnih grofovijskih okruga (najvećih gradova) i dvorazinskih (a two tier authority) upravnih grofovija koje su bile podijeljene na općinske gradske četvrti te urbane i seoske oblasti. Zakon o lokalnoj samoupravi iz 1972., (Local Government Act 1972) koji je stupio na snagu 1. travnja 1974., podijelio je Englesku, isključujući Veliki London i šest najvećih konurbacija, na trideset i devet nemetropolitanskih grofovija. Svaka grofovija bila je podijeljena na okruge; njih između dva i četrnaest nemetropolitanskih okruga. Postojao je jedinstveni dvorazinski sustav lokalne uprave s grofovijskim vijećima koja su pokrivala široki spektar usluga, poput obrazovanja, vatrogasnih službi i policije, te okružnim vijećima koja su vršila više lokalnih ovlasti nad područjima poput planiranja, stanovanja te prikupljanja i odvoza smeća.

Geografija i kategorije

Kao što su prvotno konstituirane, nemetropolitanske grofovije uglavnom su se temeljile na postojećim grofovijama, iako su uključivale brojne inovacije. Neke su se grofovije temeljile na područjima koja okružuju velike grofovijske okruge ili su pak nastale spajanjem manjih grofovija. Primjeri prve kategorije su Avon (zasnovan na Bathu i Bristolu) i Cleveland (na temelju Teessidea). Primjeri druge kategorije su Hereford i Worcester i Cumbria. Ove grofovije su usvojene zakonom propisanim svrhama koji su obvezni za svaku. U svaku grofoviju je imenovan Lord-namjesnik i Visoki šerif, a ovlašteni su i za sudsku upravu i definiranje područja policijskih snaga.

Lista nemetropolitanskih grofovija

Sljedeći popis prikazuje izvornih trideset devet grofovija osnovanih 1974. godine te naknadne promjene koje su se uvodile od1990-ih pa nadalje.

Izvori

Nemetropolitanske grofovije


Velika nagrada Meksika (službeno:Formula 1 Gran Premio de México 2017) utrka je bolida Formule 1. Održana je 29. listopada 2017. godine na stazi Hermanos Rodríguez u Meksiku. Bila je to osamnaesta utrka sezone 2017.

Sudionici utrke

* Zamjena, treći vozač

Izvještaj

Treninzi
Finac Valtteri Bottas u Mercedesu je bio najbrži na prvom slobodnom treningu u petak, dok je na drugom slobodnom treningu najbrže vrijeme ostvario Australac Daniel Ricciardo u Red Bullu. Najbrži vozač na posljednjem treningu u subotu, bio je Ricciardov momčadski kolega, Nizozemac Max Verstappen.

Kvalifikacije
Nijemac Sebastian Vettel u Ferrariju je stigao do svoje pedesete najbolje startne pozicije. Verstappen je, s osam stotinki zaostatka, osvojio drugo mjesto, dok je treći u kvalifikacijama bio Britanac Lewis Hamilton. Bottas je bio četvrti, a njegov sunarodnjak Kimi Räikkönen peti. Ricciardo je odvozio sedmo najbrže vrijeme, ali je zbog kazne startao tek kao šesnaesti.

Utrka
Na samom startu utrke, Verstappen je u prvom zavoju prošao s vanjske strane Vettela, nakon čega je došlo i do kontakta. Svoju priliku je nakon toga vidio i Hamilton koji je napao Nijemca. Hamilton je prošao, a onda je došlo do dodira između Britanca i Nijemca u kojem je Hamilton završio s probušenom gumom. Britanac je padao u poretku i morao je u boks, ali isto je morao i Vettel zbog ozbiljno slomljenog prednjeg krila. Bottas je imao dobar start, te se probio na drugo mjesto. Dobar start imali su i Esteban Ocon koji se probio na treće mjesto te Nico Hülkenberg koji se probio na četvrto mjesto. Puno je izgubio Räikkönen koji je pao na šesto mjesto. Ricciardo je morao odustati već u prvom krugu zbog kvara na motoru, iako mu je prije utrke ugrađena nova pogonska jedinica.

Nakon uvodnih drama, situacija na stazi se smirila. Najveći dvoboj je tad bio za 15. mjesto između Vettela i Felipea Masse. Nijemac je prošao Massu i imao je prednost pri ulasku u zavoj. Međutim, Brazilac je pustio bolid preko zavoja i izgurao je Vettela sa staze. Vettel se nakon toga nastavio probijati kroz poredak i nakon 20 krugova bio je na 13. mjestu, dok je Hamilton držao posljednju, 19. poziciju. U 24. krugu vodeći Verstappen je prošao Hamiltona za puni krug.

U 32. krugu se zapalio motor Brandona Hartleyja. Nakon odustajanja Hartleyja na snagu je stupio Virtualni sigurnosni automobil. Boks su tada odradili Hamilton, Verstappen i Vettel te drugi vozači. Nakon 40 krugova, Vettel se vozio na 7. mjesto, dok je Hamilton držao 14. mjesto. Verstappen je na vrhu mirno vozio. Imao je prednost od 12 sekundi ispred Bottasa te više od 35 sekundi ispred Räikkönena.

U bodove je Hamilton ušao u 58. krugu, a to je značilo kako Vettel mora biti drugi kako bi ostao u igri. Nijemac se na četvrto mjesto probio u istom krugu. Taj 58. krug nije dobro došao  Marucusu Ericssonu koji je morao odustati iz utrke. Ušao je u boks, a mehaničari su odmah krenuli s vatrogasnim aparatima prema bolidu. I na njegovom bolidu došlo do zapaljenja. Hamilton je u 67. krugu pretekao Fernanda Alonsa za 9. mjesto, te na kraju ugrabio dva boda, dok je Vettel osvojio 12 bodova. Nijemcu to nije bilo dovoljno, pa je Hamilton dvije utrke prije kraja ostvario prednost od 56 bodova što je značilo da je osvojio i novi naslov svjetskog prvaka. Verstappen je mirno priveo utrku kraju i ostvario svoju treću pobjedu u karijeri i drugu ove sezone.

Najbrža vremena treninga

Rezultati kvalifikacija

 – Daniel Ricciardo je dobio 20 mjesta kazne na gridu zbog promjene elemenata pogonske jedinice.
 – Brendon Hartley je dobio 20 mjesta kazne na gridu zbog promjene elemenata pogonske jedinice.
 – Fernando Alonso je dobio 20 mjesta kazne na gridu zbog promjene elemenata pogonske jedinice.
 – Stoffel Vandoorne je dobio 35 mjesta kazne na gridu zbog promjene elemenata pogonske jedinice.

Rezultati utrke

Zanimljivosti

Vozači
 4. naslov prvaka za Lewisa Hamiltona.
 3. pobjeda za Maxa Verstappena.
 20. postolje za Valtterija Bottasa.
 90. postolje za Kimija Räikkönena.
 50. najbolja startna pozicija za Sebastiana Vettela.

Konstruktori
 55. pobjeda za Red Bull.
 213. najbolja startna pozicija za Ferrari.

Ukupan poredak nakon 18 od 20 utrka

 Velika nagrada SAD 2017. - Prošla utrka ← Formula 1 – sezona 2017. → Sljedeća utrka -  Velika nagrada Brazila 2017.

Izvori

Vanjske poveznice
 2017 Mexican Grand Prix StatsF1

Meksiko-2017
Meksiko

Velika nagrada Meksika 2017.


El XI Campeonato Mundial de Tiro al Plato se celebró en Santiago (Chile) en el año 1965 bajo la organización de la Federación Internacional de Tiro Deportivo (ISSF) y la Federación Chilena de Tiro Deportivo.

Resultados

Masculino

Medallero

Enlaces externos
Resultados oficiales (en inglés).

P 1965
Competiciones deportivas mundiales celebradas en Santiago de Chile
Chile en 1965

Campeonato Mundial de Tiro al Plato de 1965


Kemankeş Kara Mustafa Paşa (ö. Ocak 1644) IV. Murad saltanatının son yıllarında ve Osmanlı Padişahı İbrahim saltanatının ilk yıllarında, 23 Aralık 1638 - 31 Ocak 1644 tarihleri arasında beş yıl bir ay sekiz gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamıdır.

Hayatı

Arnavut asıllı olup Elbasan'lı veya Avlonya'lıydı. Devşirme olarak İstanbul'a getirildi. Yeniçeri Ocağı'na katıldı. Bu ocakta iken Ferhad Ağa'dan okçuluk dersleri aldı ve okçulukta büyük bir yetenek göstererek "Kemankeş" lakabı ile anılmaya başlandı. Bu ocakta çorbacılığa, kul kethüdalığına terfi ettirildi. Önce kul kethüdalığından azledildi ise de 1634'te Sekbanbaşı yapıldı.

IV. Murat'ın Revan Seferi'ne iştirak etti. Abaza Mehmet Paşa, af edildikten sonra padişaha intisab ettiği sırada Kara Mustafa Ağa'nın ehliyeti hakkında bazı sözler söylendiğini bilen IV. Murat ocakta temizlik yapmak istediğinde, Revan Seferi'ne başlarken Nisan 1635'te Mustafa Ağa'yı Yeniçeri Ağası olarak tayin etmiş ve onun vasıtasıyla Yeniçeri Ocağı'nda istediği gibi temizliğin yapılmasını sağlamıştır.

Revan seferinden dönüşten sonra 17 Ekim 1635'te Kara Mustafa Ağa, Deli Hüseyin Paşa'nın yerine kaptan-ı derya görevine getirilmiştir. Burada da temizlik yapmıştır. Sultan Murat'ın Bağdat Seferi'ne başlamasından önce sadrâzam Bayram Paşa'nın padişahtan önce Anadolu'ya, geçmesi sırasında da kaptan-ı deryalık üzerinde kalmak üzere sadaret kaymakamı olmuştur. Kaptan-ı derya görevi yine üzerinde bulunduğu halde padişahla birlikte Bağdat seferine hareket etmiştir.

Sadrazam Bayram Paşa'nın Urfa civarında vefat etmesi ile sadaret görevi açılmıştır ve bu göreve en uygun kişinin Kemankeş Kara Mustafa olduğu bilinmekle beraber Silâhtar Mustafa Paşa ile Ruznameci İbrahim Efendi IV. Murat üzerinde etkili olarak sadrazamlık görevi Tayyar Mehmet Paşa'ya verilmiştir. Aralık 1638'de ise Tayyar Paşa'nın Bağdat kuşatması sırasında şehit olması üzerine Kemankeş Kara Mustafa Paşa vezir-i âzam yapılmıştır. Bağdat kalesinin düşmesi Kemankeş Kara Mustafa Paşa'nın sadrazamlık zamanında olmuştur. Padişahın İstabul'a dönüşünden sonra sadrazam arkada kalarak Mayıs 1639'da İranlılarla Kasr-ı Şirin Antlaşması'nı imzalamıştır. Aynı zamanda sınır kalelerini tamir ettirmiş, hudut işlerini düzeltmiş ve gerekli idari reformları tamamladıktan sonra İstanbul'a dönmüştür.

Kara Mustafa Paşa, IV. Murat altındaki sadaret döneminde Silahdar Mustafa Paşa ile Deli Hüseyin Paşa rekabeti ile karşılaşmıştır. Bu iki rakip Kara Mustafa Paşa'nın azledilerek ya Yemen valiliğine veya kadılık görevine getirilmesi için padişahı etkilemeye çalışmışlar ama başarılı olamamışlardır.

IV. Murat'ın ölümünden sonra Sultan İbrahim dönemi başlangıcında da Kemankes Kara Mustafa Paşa sadrazamlık görevine devam etmiştir. Bu sırada eski iki rakibinden intikam aldığı belgelidir. Silahdar Mustafa Paşa'yı önce Budin valiliğine tayin ettirmiş ve ardından idam edilmesine neden olmuştur. Deli Hüseyin Paşa'ya ise Özi valiliği verdirip onu İstanbul'dan uzaklaştırmıştır.

Bundan sonra çok kapsamlı askeri, idari ve mali reformlar uygulamaya girişmiştir. Askeri reform olarak kapıkulu askeri sayılarının azaltılması ile uğraşmış; sadareti zamanında yeniçeri mevcudu 17,000'e ve sipahi ocağı mevcudu da 12,000'e inmiştir. Donanma için ise her yıl 40 kadırga yapılması kanununu uygulamaya geçirmiştir.

Uyguladığı parasal ve mali reformlar gününde kabul edilen klasik ve Merkantalist ekonomi kurallarına göre başarılı olmuştur. Ama modern ekonomi bilimine göre Osmanlı ekonomisini geriye götürdüğünün kabul edilmesi gerekir. Modern ekonomi bilimi prensiplerine göre piyasalarda fiyatlar her ne kadar (monopoli yaratmadan) serbestçe tayin edilirlerse o ülkenin ekonomik refahı o kadar fazla artacağı beklenmektedir. Halbuki Kemankeş Kara Mustafa Paşa piyasalarda fiyatların antik Romalılardan kalma narh usulüne göre merkezi olarak idare edilmesini zorlamak hedefi almıştır. Böylece "narh meselesi" olarak gördüğü merkezi sabit fiyatlama için gereken yasal kuralları daha sıkı uygulanmasını başarı olarak görmüş ve narhlarda düzenlemeler yaparak alım-satım fiyatlarını denetleme altına almıştır. Hedefinin piyasada ucuzluk ve bolluk sağlamak olmasına rağmen, modern ekonomi bilimine göre bu sabit fiyatların sabitliğinin geçici olacağı ve çok geçmeden ortaya darlıklar çıkacağı aşikardır. Kendi anlayışına göre eşya ve hayvan satışlarını "normal şekle" sokmuştur. Bu uygulamayı müfettişler kullanmak suretiyle ve nizam ve kanuna aykırı hareket edenleri pek ağır cezalara çarptırmak suretiyle, ekonomi bilimi esaslarına aykırı olarak, zorlamaya çalışmıştır. Ekonomide sirküle eden sikkelerin ayarını değiştirmemeye kararlı olarak yeni ve tam ayarlı sikkeler kestirmiştir. Devletin en önemli harcamalarından olan kapıkulu ocaklarının maaşlarını her biri 80 "akçeye" eşit olan safi "riyal kuruş" üzerinden vermiş ve kesinlikle ne akça ne de riyal kuruş sikkelerinde bulunan maden alışımı karışım oranlarını değiştirmemiştir.

O maliye meselelerine gelince bunda paralı devlet işlemlerinde modern devlet maliyesine esas sağlayan hazine senetleri kullanılmasından ayrılarak eski ekonomi anlayışına uygun olarak tüm devlet işlemlerinin nakit ile yapılmasını sağlamıştır. Vergi tahsilinde de adaletli düzen sağlamak ve halka büyük acımasızlık yapılmasını önüne geçmek için tüm ülkeyi yeniden tahrir ettirmiştir. Bu suretle devlet bütçesinin gelir ve giderini dengeli hale sokmaya çalışmıştır. Bu reformları başında uzun zamandır ilk defa Osmanlı devleti bütçesi 6 bin kese "fazla gelir" sağlamıştır. Bu sağlanan fazla geliri iç hazineye koydurmak suretiyle harcama fırsatlarını atıl yapıp, battal edip hazineyi doldurmuştur. Bu kadar parayı piyasadan çekip, piyasalarda para darlığı ve bunun neticesinde eksik toplam talep yaratması ve bu paranın hiç ekonomiye katkısı olmadan atıl olarak hazinede saklanması ile modern ekonomi bilimi kurallarına göre büyük istihdam problemleri yaratması gayet aşikardır. Modern iktisat bilimi kurallarına uygun olarak bakılırsa, sonradan Sultan İbrahim'in hiç rasyonel olmayan saray harcamalar yapması ortaya çıkmasaydı,  Kemankeş Kara Mustafa Paşa'nın "reformlar"ının  Osmanlı ekonomisini büyük işsizliğe ve darlıklara sokması ihtimal dahilindeydi.

Bu dönemde de kendine rakip olan diğer devlet adamları ile uğraşmaya başlamıştır. Bunlar Sultan İbrahim'in silâhdarı olan "Yusuf Paşa" ile meşhur Cinci Hoca Hüseyin'dir. Kemankeş Kara Mustafa Paşa gerek bu iki rakibinin ve gerekse asabi ve rasyonel olmayan Sultan İbrahim'in her işe karışmasından dolayı iki defa vezir-i âzamlıktan istifa etmiştir ama bu istifalar kabul edilmemiştir.

Rakiplerini saf dışı bırakmak için bu sefer kapıkulu askerini isyana teşvik etmiştir. Bu isyan teşviki gerçeği Sultan İbrahim'e yetişince padişah Kemankeş Kara Mustafa Paşa'yı 31 Ocak 1644 sadrazamlıktan azletmiş ve idam edilmesini emretmiştir. İdam edildiğinde 50 yaşlarındaydı. İki padişah döneminde yaptığı sedareti 5 yıl 1 ay sürmüştür.

Cenazesi İstanbul'da Bayezid semtindeki Parmakkapı'da, Çarşıkapısı'nda 1641 yılında yaptırmış olduğu medresesi yanındaki türbesine gömülmüştür. Günümüzde hem türbesi ve hem de medresesi İstanbul'da 1950'lı yıllarda "imar" adıyla genişletilen yol dolayısıyla ortadan kaybolmuşlardır.

Değerlendirme

Sicill-i Osmani'de şöyle değerlendirilmektedir:
Yiğit, cesur, tedbirli, ummî idi

Uzunçarşılı şöyle değerlendirme yapmaktadır:
Yüksek himmetli, hamiyyetli ve faal bir vezir olduğunda tarihler müttefik gibidir. Bazı hasımlarını affetmemek gibi hataları felâketine sebep olmuştur.

Hadıselerin tetkiki neticesinde kendisine hasım olanlarla kendisine üstün gelecek olanları birer suretle İstanbul'da uzaklaştırdığı görülüyor.

Tarihsel belgelere göre Kemankeş Kara Mustafa Paşa, "Körkadı" diyecek kadar doğru sözlü, aynı zamanda asabi ve hırçın, işlerinde titiz olduğundan dolayı epey düşman peydah etmişti; kendisi okumak yazmak bilmediği için -lüzumu halinde pâdişâh tarafından huzura kabul âdeti olmadığından- pâdişâha gizli olarak arzedilecek şeyleri başka birisine yazdırmak suretiyle bunun duyulmasından sıkılır ve :
Ben bu makama lâyık değilim; bir kaht-i rical (adam kıtlığı) olduğu için beni tayin ettiler; zira sadaret makamının şartı okuyup yazmaktır, pâdişâh ile vezir arasında esrara müteallik nice umur vardır ki kâtibin ona vakıf olmaması icap eder"
derdi.

Eserleri
İstanbul'da Çarşıkapı'da bir medrese ve türbe yaptırmıştı. Ama günümüzde bu medrese ve türbe, meydan ve yol açılmak gereği ile hiç iz bırakılmadan yıkılıp yok edilmiştir. Galata'da Kurşunlu Mahzen'de bulunan kapalı kiliseyi camiye dönüştürtmüştür. Karagümrük ile Balat arasında bulunan "Salma-tomruk" semtinde yaptırdığı bir başka mescid de vardır. Bu camii Odalar Camii ismi ile de anılmakla beraber, bugün harabe halindedir.

Sivas ile Tokat arasında bulunan "Mehmed Paşa Hanı (Yenihan)"'nın onarlanmasını sağlamış ve bunun yanına cami ve hamam yaptırmıştır. Buraya 500 yeni göçmen getirip yerleştirek "Yenişehir" adı ile yeniden bir kadılık kurmuştur. Edirne'de Kösemihal Köprüsü'nü yeniden inşa ettirmiştir. Macaristan'da Eğri kalesinde büyük bir hamam, mektep ve baruthane yaptırmıştır. Çok sayıda çeşmeler yaptırmıştır. Üsküdar'da ve Pendik'te çeşmeler yaptırmıştır. Kıztaşı yakınındaki İskender Paşa Camii karşısındaki 1637 tarihli çeşme de hayır eserlerindendir. Mekke'ye Arafat'tan gelen suyu akıttıran da bu kişidir. Anadolu ve Rumeli'de yollar, köprüler yaptırmıştır. Hicaz'da Zerka kalesini yaptırıp buraya koyduğu muhafızlarla Harameyn fukarasına kendi vakfından maaş tahsis etmiştir.

Kendisinden sonra, vakfına kızı Fatma Hanım mütevelli olmuştur. Serezli Şeyhzâde Mehmed Abdurrahman Efendi, Nahlistan-ı turab fî mehaşin-i arzu'l-arab isimli Mısır tarihini Kemankeş Kara Mustafa Paşa adına yazmıştır.

Kemankeş Kara Mustafa Paşa'nın kardeşi Elbasanlı Mevlevi ve şair Sinecâk Munzevî Osman Dede (1640 veya 1645), Gülşen-i İrfan isminde hüsn-i ahlâk ve nasihatlardan bahseden 10 cüzlük bir eserini Mustafa Paşa'ya hediye etmiştir. Kara Mustafa Paşa, kardeşini görmek istemişse de Munzevi Osman Dede kabul etmemiştir.

Karaçelebizâde Abdülaziz Efendi, "Zafer-nâme" ismindeki tarihî risalesini Kemankeş Kara Mustafa Paşa'ya ithaf etmiş ise de sonradan yazdığı tarih eserinde Mustafa Paşa'yı yermiştir. Yine Kara Mustafa Paşa'yı yakından tanıyan Kâtip Çelebi ile şair Vecihi onu övmüşlerdir.

Popüler kültürdeki yeri
Muhteşem Yüzyıl Kösem adlı tarihi-Türk dizisinde İsmail Demirci tarafından canlandırılmaktadır.

Ayrıca bakınız

IV. Murat
Sultan İbrahim
Duraklama Dönemi Osmanlı Sadrazamları listesi

Kaynakça

Dış kaynaklar
 Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954, Altıncı Bas: 2011) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (ISBN 978-975-16-0010) say.387-391
 Buz, Ayhan, (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, ISBN 978-975-254-278-5, say.109.
 Danışmend, İsmail Hami, (2011), İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi 6 Cilt, İstanbul:Doğu Kütüphanesi, ISBN 9789944397681
 Yılmaz, Mehmet "Mustafa Paşa (Kemankes, Kara)" (1999) Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi, Cild.2 Sayfa.310-311, İstanbul:Yapı Kredi Kültür Yayıncılık A.Ş. ISBN 975-08-0071-01.

Dış bağlantılar

 Mehmed Süreyya (haz. Nuri Akbayar) (1996), Sicill-i Osmani, İstanbul:Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 975-333-0383 C.IV s.390
  Özcan, Abdülkadir (2002)  "Kemankeş Kara Mustafa Paşa"  Türk Diyanet Vakfı İslam Ansiklopesi Cilt:25 Sayfa:248-280, Ankara: TDV  Online:

Osmanlı sadrazamları
Kaptan-ı deryalar
1644 yılında ölenler
İdam edilmiş Osmanlılar
17. yüzyılda Osmanlılar
Osmanlı Arnavutları
Doğum tarihi bilinmeyenler
İstanbul'da ölenler

Kemankeş Kara Mustafa Paşa


Morgenglanz der Ewigkeit ist ein Kirchenlied aus dem 17. Jahrhundert. Der Text der ursprünglich 7 Strophen stammt von Christian Knorr von Rosenroth (1636–1689) und wurde um 1690 für Hausandachten vertont. Angeregt wurde es durch ein Gedicht von Martin Opitz (1597–1639) mit dem Titel O Licht, geboren aus dem Lichte. Durchgesetzt hat sich eine zweite Melodie aus dem Halle-Liederbuch von 1704 nach einer Arie aus dem Jahre 1662 von Johann Rudolph Ahle (1625–1673). Diese Arie trägt den Titel Seelchen, was ist Schöneres wohl. Ein genauerer Vergleich zeigt jedoch, dass nur das charakteristische Kopfmotiv identisch ist.

Das Lied fand rasch Eingang in evangelische Gottesdienste, während es in katholischen Gemeinden erst um 1930 stärkere Verbreitung fand. In beiden Konfessionen wird es auch als Christus- und Morgenlied gesungen. Im Evangelischen Gesangbuch ist es als Nr. 450 im Bereich "Morgenlieder" zu finden.

Liedtext
Die erste Strophe Rosenroths ist fast unverändert in Gebrauch, während die weiteren Verse je nach Konfession und Verwendungszweck variieren. Im Folgenden der Liedbeginn im Original:
Morgen-Glantz der Ewigkeit
Licht vom unerschöpften Lichte
Schick uns diese Morgen-Zeit
Deine Strahlen zu Gesichte:
Und vertreib durch deine Macht
unsre Nacht.

Die bewölckte Finsternis
Müsse deinem Glantz entfliegen
Die durch Adams Apfel-Biß
Uns die kleine Welt bestiegen:
Daß wir, Herr, durch deinen Schein
Selig seyn.

und im heutigen Sprachgebrauch (aus dem Gotteslob Nr. 84, 2. Strophe von Maria Luise Thurmair 1969)
Morgenglanz der Ewigkeit,
Licht vom unerschaffnen Lichte,
schick uns diese Morgenzeit
deine Strahlen zu Gesichte,
und vertreib' durch deine Macht
unsre Nacht.

Such uns heim mit deiner Kraft,
o du Aufgang aus der Höhe,
dass der Sünde bittre Haft
und des Zweifels Not vergehe.
Gib uns Trost und Zuversicht
durch dein Licht.

Religiöse Aussage
Der "Morgenglanz" der für alle Ewigkeit aufgehenden Sonne bezieht sich allegorisch auf Jesus Christus, der als Sohn Gottes ("Licht vom unerschöpften Lichte") die Nacht vertreiben soll. Strophe 2 variiert das Gleichnis und bezieht die Finsternis auf die Sünde bzw. Erbschuld. Die folgenden (hier nicht angeführten) Strophen bitten um ein gottgefälliges Leben, stellen aber nicht wie heute die Ethik, sondern geistliche Güter in den Vordergrund. Die Strophen 6 und 7 besingen die "Gnaden-Sonne" (Christus), die den Gläubigen auch das Jenseits erhellen wird.

Literatur

 Gotteslob, kath. Gebet- und Gesangbuch, 2013, Lied Nr. 84.

Weblinks

Einzelnachweise

Kirchenlied (protestantisch)
Christentum (17. Jahrhundert)
Knorr von Rosenroth (schlesisches Adelsgeschlecht)

Morgenglanz der Ewigkeit


An Tillandsia bochilensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Renate Ehlers, Werner Rauh ngan Elvira Angela Gross. An Tillandsia bochilensis in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia bochilensis


Der 8. Leichtathletik-Weltcup fand vom 11. bis zum 13. September 1998 im Johannesburg-Stadion von Johannesburg (Südafrika) statt.

Es nahmen 334 Athleten aus 59 Nationen teil. Sieger wurde bei den Männern die Mannschaft von Afrika und bei den Frauen die Mannschaft der Vereinigten Staaten.

Punktevergabe

Endstand

Männer

Frauen

Literatur

 Mark Butler (Hrsg.): IAAF Statistics Handbook. 1st IAAF/VTB Bank Continental Cup Split 2010. IAAF, 2010 ()

Weblinks
 8th IAAF World Cup in Athletics auf der Website der IAAF
 Ergebnisse auf trackfield.brinkster.net

1998
Leichtathletikveranstaltung 1998
Weltcup 1998
Sportveranstaltung in Johannesburg

Leichtathletik-Weltcup 1998


Nagrada Janko Polić Kamov, nagrada je koja se od 2014. godine dodjeljuje "za najbolje književno djelo (roman, zbirka kratkih priča, poezija, drama), čije prvo izdanje mora biti objavljeno na hrvatskome jeziku i izdano kod izdavača registriranog u Republici Hrvatskoj". Nagrada je nazvana u čast hrvatskoga književnika, Janka Polića Kamova. Nagrada promiče i inovativnost, bilo u stilsko-jezičnom ili u tematskom smislu.

Nagradu je utemeljilo i dodjeljuje ju Hrvatsko društvo pisaca, a prvu nagradu 2014. godine dobio je Luka Bekavac za roman Viljevo.

Dobitnici
 2014.: Luka Bekavac, za roman Viljevo.
 2015.: Marko Dejanović, za roman Karte, molim!.
 2016.: Ivana Rogar, za zbirku priča Tumačenje snova.
 2017.: Zoran Roško, za roman Minus sapiens.
 2018.: Igor Mandić, za knjigu Predsmrtni dnevnik.
 2019.: Borivoj Radaković, za roman Hoćemo li sutra u kino.
 2020.: Neven Ušumović, za knjigu Zlatna opeklina.
 2021.: Martina Vidaić, za zbirku poezije Trg, tržnica, nož.
 2022.: Tomislav Ribić, za zbirku poezije Dve rali zmeržnjenoga jognja.

Izvori

Hrvatske književne nagrade

Nagrada Janko Polić Kamov


පොටෑසියම් () යනු පරමාණුක ක්‍රමාංකය 19 වූ මූලද්‍රව්‍යයයි. එහි රසායනික සංකේතය K ය. පොටෑසියම් ඒක පරමාණුක ඝණයකි. ආවර්තිතා වගුවේ I (1) කාණ්‍ඩයේ සිටී. පොටෑසියම් හි ඉලෙට්‍රොනික වින්‍යාසය 2,8,8,1 වේ. ආවර්තය 4 වන අතර කාන්ඩය I වේ. සාදන ප්‍රධාන අයනය +1 වේ. ප්‍රධාන සංයුජතාව 1 වේ. පොටෑසියම් ලෝහයකි. මෙය ගබඩා කරන්නේ භූමිතෙල් තුල ගිල්වාය.

මූලද්‍රව්‍යය

පොටෑසියම්


باب النصر في القاهرة الإسلامية: هو بوابة حجرية ضخمة محصنة بنيت في الجنوب من باب الفتوح، شيدها القائد العسكري الفاطمي جوهر الصقلي . وقد أطلق الوزير بدر الجمالي عليه لاحقاً اسم باب العز، وبرغم ذلك؛ فضل سكان القاهرة الاسم الأصلي 'بوابة النصر'، والتي ظلت مستخدمة حتى يومنا هذا. ولعل سبب هذا التمسك أن هذا الباب كان بوابة دخول الجيوش المصرية المنتصرة، وهو ما فضل المصريون معه استخدام هذا الاسم، حيث مر بهذا الباب سلاطين مصريون مثل الظاهر بيبرس والمنصور قلاوون والأشرف خليل والناصر قلاوون بأسرى أعداء مصر.

وقد نقل الوزير بدر الدين الجمالي هذا الباب بالإضافة إلى باب الفتوح من أماكنهم الأصلية بجوار زاوية القاضي لأماكنهم الحالية.

ويعتبر هذا الباب من أهم الآثار ذات الطبيعة العسكرية اللى بقيت في مصر من تلك الفترة التي حكم الفاطميون فيها مصر. وتمتاز البوابة بالزخرفة على الجناحين وجبهات الأبراج، والتي ترمز إلى النصر في جهود حملات حماية المدينة من الغزاة. وبين جناحي البوابة يوجد باب ضخم عال تعلوه فتحة محاطة بإفريز يمتد ليحيط ببرجي الباب، نقشت عليه كتابات تذكر اسم من قام ببنائه (الخليفة المستنصر وأمير الجيوش أبو النجم بدر) وتاريخ البناء. وفوق هذا الإفريز توجد فتحات المزاغل. ويوجد بالبوباة سلم حجري يصل لسطح البوابة، هذا السلم ذو تصميم يعتبر الأول من نوعه في تاريخ عمارة هذه الفترة، ويقود هذا السلم إلى الأبراج، كما يقود لمجموعة من الحجرات التي تحتوي على أهم مجموعة من العقود الحجرية.

وقد قام قائد الحملة الفرنسية على مصر نابليون بونابرت بتسمية هذه الأبراج من الجدار الشمالي علي اسم الضباط الفرنسيين المسؤولين عن أمنها. ولا تزال هذه الأسماء منحوتة قرب أعلى مستوى البوابات.

وتذكر السيرة الشعبية الخاصة بالملك الظاهر بيبرس أن هذا الباب كان البوابة التي دخل منها الظاهر بيبرس القاهرة لأول مرة في حياته.

معرض صور

مصادر

آثار القاهرة
القاهرة الوسيطة
أبواب القاهرة
بوابات في القاهرة
شارع المعز (القاهرة)
عمارة فاطمية في القاهرة
مبان ومنشآت في القاهرة
معالم إسلامية

باب النصر (القاهرة)