The Alutiiq people (pronounced  in English; from Promyshlenniki Russian Алеутъ, "Aleut"; plural often "Alutiit"), also called by their ancestral name  ( or ; plural often "Sugpiat"), as well as Pacific Eskimo or Pacific Yupik, are one of eight groups of Alaska Natives that inhabit the southern-central coast of the region.

Their traditional homelands date back to over 7,500 years ago, and include areas such as Prince William Sound and outer Kenai Peninsula (), the Kodiak Archipelago and the Alaska Peninsula (). In the early 1800s there were more than 60 Alutiiq villages in the Kodiak archipelago, with an estimated population of 13,000 people. Today more than 4,000 Alutiiq people live in Alaska.

Terminology
At present, the most commonly used title is  (singular),  (dual),  (plural). These terms derive from the names (, ) that Russian fur traders and settlers gave to the native people in the region. Russian occupation began in 1784, following their massacre of hundreds of Sugpiat at Refuge Rock () just off the coast of Sitkalidak Island near the present-day village of Old Harbor ().

Given the violence underlying the colonial period, and confusion because the Sugpiaq term for Aleut is , some Alaska Natives from the region have advocated use of the terms that the people themselves use to describe their people and language:  (singular),  (dual),  (plural) — to identify the people (meaning "the real people"), and , or  to refer to the language. All three names (Alutiiq, Aleut, and Sugpiaq) are used now, according to personal preference. Over time, many other ethnonyms were used to refer to this people.

Culture

Fishing and Subsistence
The people traditionally lived a coastal lifestyle, subsisting primarily on ocean resources  that were supplemented with rich land resources, such as berries and land mammals. The exact methods of subsistence would change throughout the seasons. Ugnerkaq, or spring, was often regarded as the most difficult season to survive in due to the winter's limiting of resources. During this time, the Alutiiq people would turn to the shore, collecting shellfish, hunting octopuses, and pick greens during low tide. As the season furthered, fish and sea mammals would gradually move closer to shore to feed. Alutiiq people would then hook cod and halibut, collect herring eggs, and hunt for seals. As Kiak, or summer, approached, activity increased out on the open ocean. Fishing for halibut and cod would continue to remain prevalent, along with the hunting and harvest at seal and sea lion haulouts, and bird rookeries even common feeding grounds for humpback whales. Trees and shrubs such as Cedar, Kenai birch, Sitka spruce, and other were harvested for their medical and nutritional value. During this time trade would emerge with the natives of mainland Alaska for materials such as antler, ivory, caribou pelts, and glassy stone, not available on Kodiak. During Uksuaq, or fall, much of the work that was in done was in preparation for winter. They pick berries sweetened by the first frosts; harvest large quantities of salmon spawning in local streams; hunt fat bears headed for hibernation, and shoot ducks migrating south for the winter. Much of there harvest would be preserve for winter. This was done a variety of ways from drying, smoking, storing in oil, or freezing foods. During the harsh storms of Uksuq, or winter, most of the season would be spent insides, with occasional breaks in the storms allowing for the trapping of fox and ermine, hunting ducks, or fishing through lake or river ice. While inside, celebrations and festivals would be held in honor of the harvest, and ancestors

Housing
Before contact with Russian fur traders, they lived in semi-subterranean homes called ciqlluaq. Today, in the 21st century, the Alutiiq live in coastal fishing communities in more modern housing. They work in all aspects of the modern economy, while also maintaining the cultural value of subsistence.

Cultural Arts
Traditional Alutiiq art are sources of pride for many as they typically highlight the importance of ancestors, the endurance and preservation of tradition, and  the beauty of the natural world that sustain Alutiiq life. Physical medians of expression include pinguat–beads (made from shell, bone, ivory, amber, coal, shale, slate and fish vertebrae), woodcarvings in relation to Alutiiq religion, skin sown articles of clothing for celebratory and traditional use, and grass weaving of both artistic expression and functional application. During festivals, story telling, singing and dancing were all important means of passing down history through generations as Alutiiq lacked a formal system of writing.

Language
In 2010 the high school in Kodiak responded to requests from Alutiiq students and agreed to teach the Alutiiq language. It is one of the Eskimo–Aleut languages, belonging to the Yup'ik branch of these languages. The Kodiak dialect of the language was being spoken by only about 50 persons, all of them elderly, and the dialect was in danger of being lost entirely.

Notable people
 Alvin Eli Amason, painter and sculptor
 Linda Infante Lyons, painter and muralist
 Cungagnaq, also known as Peter the Aleut, an Eastern Orthodox saint, reportedly from Kodiak Island.
 Loren Leman, Lieutenant-governor of Alaska, 2002-2006
 Sven Haakanson, executive director of the Alutiiq Museum, and winner of a 2007 MacArthur Fellowship.

See also
 Chugach
 Awa'uq Massacre
 Alutiiq Museum
 Alutiiq Museum Website

References

Further reading

 Braund, Stephen R. & Associates. Effects of the Exxon Valdez Oil Spill on Alutiiq Culture and People. Anchorage, Alaska: Stephen R. Braund & Associates, 1993.
 Crowell, Aron, Amy F. Steffian, and Gordon L. Pullar. Looking Both Ways; Heritage and Identity of the Alutiiq People. Fairbanks, Alaska: University of Alaska Press, 2001.
 Harvey, Lola. Derevnia's Daughters, Saga of an Alaskan Village. A story about the Old Village of Afognak up to and including the strongest earthquake ever recorded on the North American continent and the resulting tsunami of March 27, 1964. 1991
 Lee, Molly. 2006. ""If It's Not a Tlingit Basket, Then What Is It?": Toward the Definition of an Alutiiq Twined Spruce Root Basket Type", Arctic Anthropology. 43, no. 2: 164.
 Luehrmann, Sonja. Alutiiq Villages Under Russian and U.S. Rule. Fairbanks: University of Alaska Press, 2008.
 Mishler, Craig. 1997. "Aurcaq: Interruption, Distraction, and Reversal in an Alutiiq Men's Dart Game", The Journal of American Folklore. (Vol. 110, no. 436): 189–202.
 Mishler, Craig. 2003. Black Ducks and Salmon Bellies: An Ethnography of Old Harbor and Ouzinkie, Alaska. Donning Company Publishers. Distributed by the Alutiiq Museum & Archaeological Repository, Kodiak, Alaska.
 Mishler, Craig, and Rachel Mason. 1996. "Alutiiq Vikings: Kinship and Fishing in Old Harbor, Alaska", Human Organization : Journal of the Society for Applied Anthropology (Vol. 55, no. 3): 263–269.
 Mulcahy, Joanne B. Birth & Rebirth on an Alaskan Island; The Life of an Alutiiq Healer. Athens: University of Georgia Press, 2001.
 Partnow, Patricia H. Making History Alutiiq/Sugpiaq Life on the Alaska Peninsula. Fairbanks, Alaska: University of Alaska Press, 2001.
 Simeonoff, Helen J., and A. L. Pinart. Origins of the Sun and Moon Alutiiq Legend from Kodiak Island, Alaska, Collected by Alphonse Louis Pinart, March 20, 1872. Anchorage, Alaska (3212 West 30th Ave., Anchorage 99517-1660): H.J. Simeonoff, 1996.

External links
 Alaska Native Language Center: Alaska Native Languages Map
 Alaskan Orthodox Christian texts (Alutiiq)
 Alutiiq Museum
 List of Native American peoples in the United States

Alaska Native ethnic groups
Eskimos
Native American language revitalization

Alutiiq


Julia Jones (Boston, 23 de enero de 1981) es una actriz estadounidense conocida por interpretar a Leah Clearwater en la película de 2010 The Twilight Saga: Eclipse la tercera película basada en la serie Crepúsculo de Stephenie Meyer.

Biografía
Julia Jones nació en Boston, Massachusetts. Se crio en la ciudad pequeña llamada teh Jamaica Plain. Su ascendencia es el Inglés, África, Chickasaw, Choctaw de Mississippi. Frank Jones, su padre, es un conocido abogado de derechos civiles originarios de países del Sur. Penny Wells, su madre, es de origen inglés. Por el lado de su padre, el patrimonio de Jones es negro e indio.

Julia se graduó en la histórica ciudad de Boston Latin School, la escuela más antigua de América, y más tarde la Universidad de Columbia con un título en Filología Inglesa.

Carrera
Jones estudió en la Escuela de Ballet de Boston a la edad de 4. Comenzó a trabajar en comerciales y obras de teatro locales cuando tenía ocho años. Es también un modelo a tiempo parcial. Ha modelado para importantes marcas como Levi's, Gap, Esprit y L'Oréal.

Julia apareció en el vídeo musical de Chuck Wicks, "Hold That Thought". Ha estado en películas anteriores como Black Cloud por la que ganó el premio a la mejor actriz FAITA. Otras películas incluyen California Indian, The Look, Hellride, etc. También participó del popular programa E.R durante cuatro episodios como el personaje de Dr. Kaya Montoya. En 2009, Jones, apareció en la obra de teatro Culture Clash, Palestina, Nuevo México, en el Mark Taper Forum en Los Ángeles.

Jones, en 2010, participó de la tercera entrega de La Saga Crepúsculo de Stephenie Meyer, The Twilight Saga: Eclipse, en la cual interpretó el personaje de Leah Clearwater. La actriz repitió su personaje en las siguientes entregas de la Saga. También participó de la película de acción Jonah Hex, allí interpretaba el papel de Cassie la esposa del hexagonal. En esta película Jones trabajo con Megan Fox, Josh Brolin, John Malkovich y otros.

Julia también coprotagoniza la película Winter in the Blood con su compañero miembro de la manada de lobos, Chaske Spencer.

En 2021 caracteriza a Sally en la sitcom Rutherfard Falls.

Vida personal
Julia mantuvo una relación hasta 2013 con el actor de Como conocí a vuestra madre, Josh Radnor.

Filmografía

Referencias

Enlaces externos

Actrices de Estados Unidos

Julia Jones


Victor Guerin ist der Name folgender Personen:

* Victor Guérin (1821–1891), französischer Forschungsreisender und Archäologe
 Víctor Guerin (* 1992), brasilianischer Automobilrennfahrer

Victor Guerin


An Stipa munroana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Norman Loftus Bor. An Stipa munroana in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stipa

Stipa munroana


සර්වජන නේසන් (, 'සාර්වභෞම මිතුරා') යනුවෙන් හැඳින්වුනේ,  1886-1889 කාලයේදී ලංකාවේ, කොළඹදී ප්‍රකාශයට පත් කෙරුණු,  අරාබි දෙමළ සතිපතා පුවත්පතකි.  දේශපාලනය, ව්‍යාපාර සහ අධ්‍යාපනය පිළිබඳ පොදු කාරණා  සර්වජන නේසන් විසින් ආවරණය කරනු ලැබුවේය. එම්.කේ. සිත්තිලේවල් ට විරුද්ධ ලාංකික මුස්ලිම්වරුන් කණ්ඩායමක් විසින් සර්වජන නේසන් ප්‍රකාශයට පත් කෙරුණු අතර, සිත්තිලේවල් මයාගේ මුස්ලිම් නේසන් පුවත්පතට විරුද්ධ ලෙසින්  සර්වජන නේසන් ක්‍රියා කළේය.  සර්වජන නේසන් පුවත්පතෙහි මුද්‍රණය හා ප්‍රකාශනය කළේ ඒ.එල්.සී. මොහිදීන් මහතාය.

ආශ්‍රිත

සර්වජන නේසන්


Daniel Hahn () este un scriitor, editor și traducător britanic.

El este autorul unei serii de opere literare de non-ficțiune, inclusiv cartea de istorie The Tower Menagerie, și unul dintre editorii The Ultimate Book Guide, o serie de ghiduri de lectură pentru copii și adolescenți; primul volum al acestei serii a obținut Premiul de carte Blue Peter. A mai publicat Happiness Is a Watermelon on Your Head (o carte cu ilustrații pentru copii), The Oxford Guide to Literary Britain and Ireland (o carte de referință), scurte biografii ale poeților Samuel Taylor Coleridge și Percy Bysshe Shelley și o nouă ediție a Oxford Companion to Children's Literature.

Traducerea cărții The Book of Chameleons a lui José Eduardo Agualusa a câștigat Independent Foreign Fiction Prize în 2007. Traducerea cărții A General Theory of Oblivion, scrisă tot de José Eduardo Agualusa, a obținut în 2017 Premiul literar internațional al orașului Dublin, ceea ce i-a adus lui Hahn 25% din premiul de 100.000 de euro. Printre alte traduceri realizate de el se numără autobiografia lui Pelé și cărți ale romancierilor José Luís Peixoto, Philippe Claudel, María Dueñas, José Saramago, Eduardo Halfon, Gonçalo M. Tavares etc.

Fost președinte al Translators Associatiation și al  Society of Authors, precum și director de programe naționale al Centrului Britanic pentru Traduceri Literare, el face parte în prezent din consiliul de administrație al Society of Authors și dintr-o serie de alte organizații care activează în domeniul literaturii și promovării libertății de exprimare, inclusiv English PEN, Pop-Up și Modern Poetry in Translation.

Referințe

Legături externe
 Daniel Hahn's website
 Daniel Hahn's profile on Worldcat.org
 Daniel Hahn's profile in The Guardian

Nașteri în 1973
Scriitori britanici
Oameni în viață

Daniel Hahn


Regierung der nationalen Rettung steht für:

 Regierung der nationalen Rettung, andere Bezeichnung für Allparteienregierung
 Regierung der nationalen Rettung, Regierung im deutsch besetzten Serbien, siehe Liste der Kollaborationsregierungen Serbiens (1941–1944) #Regierung der nationalen Rettung (29. August 1941 bis Oktober 1944)

Regierung der nationalen Rettung


بلفور (بالفرنسية: Belfort) هي مدينة وكومونة (مركز إداري) في شرقي فرنسا، قرب الحدود مع ألمانيا، وهي عاصمة إقليم بلفور أحد أقاليم فرنسا في منطقة فرانش كومته الفرنسية وهي طريق إستراتيجي طبيعي بين نهر الراين ونهر الرون، بلغ مجموع سكانها بضواحيها العام 1999 نحو 60.000 نسمة.

توأمة
لبلفور اتفاقيات توأمة مع كل من:

 دوليمو
 ليونبرغ
 زاباروجيا (6 يوليو 1967 - )
  (1 يوليو 1999 - )
 باد لوبنشتاين
 سكيكدة
  (1 يوليو 1999 - )

أعلام
 فرنسوا جوزيف هايم
 جول برونيه
 إتيان ماتلر
 كاميلي لوفيفر
 فريديريك دوبلوس
 محمد سالم
 آرثر هرمان
 طاهر رحيم

انظر أيضا

 أسد بلفور

مراجع

وصلات خارجية

 موقع مجلس المدينة الإلكتروني (بالفرنسية)
 Tourist office website

بلفور
عمالات فرنسا

بلفور


වැව් බැදි රාජයේ කිසිවෙකුගේ නෙතට හසු නොවූ වනයේ සැගවී ගිය ඉතා විශිෂ්ට නිමැයුමකි. එය නමින් "ගල් පාළමයි".

පිහිටීම
වාරිතාක්ෂණයේ විශිෂ්ට නිර්මාණය සොයා යන ගමන් මග වැටී ඇත්තේ පරාක්‍රමපුර නගරය මධයේ සිට කිලෝමීටර 5 කට ආසන්න දුරකිනි. පරාක්‍රමපුර නගර මධයේ සිට කිලෝමීටර 1 1/2 ක දුරට උතුරු දෙසට තාර දැමූ මාර්ගය ඔස්සේ ගොස් එතැන් සිට බටහිර දිශාවට කිලෝමීටරයක දුරක් 11 වෙනි බෙදුම් ඇළට (ඩී 11) යාබද මාර්ගය ඔස්සේ ගොස් එතැන් සිට උතුරු දිශාවට කිලෝමීටර 2 1/2 පමණ දුරක් කටු පඳුරු වන ලැහැබවල් මැදින් වැටී ඇති පුංචි අඩිපාරක් දිගේ යා යුතුය. ඉතා දුෂ්කර වූ ගමනක වෙහෙස සංසිඳුවමින් අපි ලගාවූයේ රෑසියන්ගේ හඩ දෝංකාර දෙන විශාල ජල දහරාවක් ගලායන රූස්ස මහ වනය මැද පිහිටි විශ්මිත
"ගල් පාළම" අභියසටයි. උතුරු දිශාවෙන් 223 බලසේනා මූලස්ථානයට ද , දකුණු දෙසින් සමූහ ගොවිපළකට ද , නැගෙනහිරින් යාය 5-6 කෙත් යායට ද , බටහිරින් නිකවැව ගම්මානයට ද මායිම් ව පවතින මෙය අනුරාධපුර දිස්ත්‍රීක්කයත් වන්නි දිස්ත්‍රීක්කයත් වෙන් කරන ඉසව්වේ පිහිටයි.NPPI

ඉතිහාසය

විශාල රූස්ස වනයක් මැද විශාල ජල දහරාවක් හරස් කරමින් ප්‍රතාපවත් ලෙස නැගී සිටින මෙය දුටු හැම කෙනෙකුගේම සිත් ඇද ගන්නා බව නොරහසකි. අපි එතනට ලගාවන විට මධයහ්න 12 පසුවී තිබුනත් ඒ පරිසරය කියා පෑවේ සන්ධ්‍යාවක බිම් කරුවලට හුරු දසුනක්ය.ඒ රූස්ස ගස්වල අතු හිස් අවකාශයට වියන් බැඳ තිබූ බැවිනි. සතර දිශාවෙන්ම මහ වනයෙන් වටවී විහඟුන්ගේ නාදය දෙසවන් පිනවද්දී විටින් විට ඇසුණු වෙඩි හඩවල් කිහිපයක්අපේ සිත් බ්යට පත් කළෝය.එනමුත් මෙහි සුලමුල සොයා ගැනීමේ පරමාර්ථය මා සිත් දැඩි කොට බැඳ තබා තිබුණි. එබැවින් පරාක්‍රමපුර ගම්මානයේ මුල් පදිංචි කරුවෙකු වූ පේමචන්ද්‍ර මහතාගෙන් අපි මේ පිළිබද විස්තර විමසුවෙමු.ජනප්‍රවාදයේ පවතින ආකාරයට මීට වසර 2000 කටත් පෙර සිට මේ පාළම ප්‍රසිද්ධ ගමනාගමන මාර්ගයක් ලෙසද, විශාල වාරිමාර්ග පද්ධතියක් ලෙස ද, යොදාගෙන තිබේ. ක්‍රි:පූ 13 වන සියවසේ දී මහා පරාක්‍රමභාහු රජු විසින් ඉදි කරන ලද "පදවි වැවේ"වැඩි ජලය පහත් බිම් කරා ගෙන යාමේ ජල මාර්ගයක් ලෙස "මොර ඔය" යොදා‍ගෙන තිබේ.එසේම කෙත්වතු වලින් ගලායන වැඩි ජලය ද මෙම මොර ඔය දිගේ පහළට රැගෙන යයි.වැළිඔය ගම්මානයට ජලය සපයන මෙම මොර ඔය ද, ඊට බටහිර දිශාවෙන් පිහිටි කිවුල් ඔය ද,එකට එක්වන ස්ථානය ,එනම් දෙමෝදර හරස් කොට මෙම ගල් පාළම නිර්මාණය කොට තිබේ.පළලින් අඩි 2 ක් ද, දිගින් අඩි 7 ක් ද වන ගල් එකමත  එකතබා අඩි 8 කට ආසන්න උසකින් අඩි 6 කට ආසන්න  පළලකින් යුක්ත ෙව්.

වර්තමාන තත්වය
සෙන්ටිමීටර 100 කටත් වඩා වැඩි දුරකට විහිදී යනමෙහි ජලය පිට කිරීමට සෑදූ දොරටු දෙකක නටබුන් ද දක්නට ලැබේ.දැනට ස්ථාන තුනකින් කැඩී ගොස් ඇති මෙහි ගල් තනිකලු ගල්ය.පාළම ස්ථාන තුනකින් ම කැඩී යාමට හේතුව ලෙස  ජනප්‍රවාදයේ සඳහන් වන්නේ එක් වර්ෂයක දී "පදවි වැව" පිටාරගලා ගොස් "මොර ඔය" හරහා ආ ජල පහරේ වේගයට මෙම  පාළම මැදින් කැඩී ගොස් ඉවුරු දෙක අයිනෙන් බිදී ගියේ ඔයට එකතු වූ ජල දහරාවේ ප්‍රමාණයට ඔරොත්තු නොදුන් නිසා බවයි.මෙම පාළම මොර ඔය හා කිවුල් ඔය හරස් කොට අමුණක් ලෙස නිමවා එතැන් සිට" වැලි ඇල "දිගේ පහළ පිහිටි නිකවැව,කිරිඉබ්බන්වැව,ආදී වැව් පෝෂණයට යොදා ගත් බවයි.එමෙන්මමීට වසර 2000කට පෙර එනම් ක්‍රි:ව 07 දී  පමණ දැනට ගල්වංගුව ලෙසින් හදුන්වන ප්‍රදේශය හරහා වැටී තිබුන ගමන් මාර්ගයක් මේ පාළම හරහා ද ,ගිය බව ජනප්‍රවාදයේ එයි.ඒ  බව සනාථ කළ හැකි සාධක ද ඒ අවට ප්‍රදේශ වලින් හමුවී තිබේ.1961 වර්ෂයේ පදවිය ජනපදවාසීන් පිරිසක් විසින්කිවුල් ඔයට කෙත් බිම් හරහා යන වැඩි ජලය එක් කර ගැනීම සඳහා කුඩා ඇල මාර්ගයක් කපමින් සිටියදී පසට යටවී තිබී හමු වූ ලිග්ගල් තුනක් ද, හැන්දක් ද, අළු ද, මෙය සනාථ කරනු අස් හොඳම  ශේෂ වස්තූන්ය.ඒ ආකාරයටම අදටත් වැල්ලෙන් යටවී පවතින  විශාල පාදමක් ද , සමූහ ගොවිපළ ආසන්නයෙන් දැකගත  හැකිය. එම පාදම එදා මහසෙන් රජු විසින් පදවි වැව ආසන්නයේ ඉදි කළ පාදමකට ඉතා කිට්ටු නෑකම් කියන්නක් බව ජනපද වාසීන්ගේ අදහසයි.එලෙසම පාළම අවසන් වන ස්ථානයේ ඇති ස්ථුපයක නටඹුන් ද,දක්නට ලැබේ.එය ගමයි,පන්සලයි,වැවයි,දාගැබයි,යන සංකල්පය පසක් කරන  ස්ථානයක් වැනිය.කෙසේ නමුදු මෙම යෝධ නිර්මාණය  පිළිබදව  කිසිම පත පොතක හෝ සෙල්ලිපියක සඳහන් නොවීම නිසා කවදා, කෙදිනක,කවුරුන් විසින් මෙය නිර්මාණය කළාද, යන්න නිශ්චිතවම සඳහන් කළ නොහැක.එහෙත් ජනප්‍රවාදයේ   සඳහන් ආකාරයට පරාක්‍රමභාහු රජ දවස මෙය නිර්මාණය කරන්නට ඇතැයි විශ්වාසයක් පවතී.

මීට වසර2000 කට  පෙර ඈත අතීතයේ ඉතා දියුණු ශිෂ්ටාචාරයක් ව  පැවති මේ ප්‍රදේශය විජිතපුර රාජධානි කොට ගත් එළාර වැනි දකුණු ඉන්දියානු ජාතිකයන්ගේ ආක්‍රමණත් උතුරින් එල්ල වූ දමිළ ඊලාම් බලපෑමත් නිසා දෙකඩ වී විනාශ වී ගියේය.ඉන් පසු පසට යටවී වල් බිහිවුණු මේ අනර්ඝ ස්ථාන නැවත යන්තම් හෝ එළි පෙහෙළි වූයේ 1957 වර්ෂයේ පදවිය ජනපදය පිහිටු වීමත් සමඟය.එසේ ජනපද බිහි වූවත් කණගාටුවකට කරුන වී ඇත්තේ කිසිදු බලධරයෙකුගේ හෝ පුරාවිද්‍යා ගවේශකයෙකුගේ දෙනෙතට මෙවන් යෝධ නිර්මාණයන් හසු වී නොතිබීමයි.
" බැදනී ගඟ වැව්
සිරිලක ,කෙත් ද කරවා
සියල් දිය රඳවා
පැරකුම් නිරිඳු කළෙ මේ"
යනුවෙන් පදවි වැවේ සෙල්ලිපියේ සඳහන් වූවා සේ මෙම ස්ථානයේ ද,කුමන හෝ තැනක එවන් වැකියක් සඳහන් වූවා නම් ඒ ප්‍රෞඪ අතීතය පිළිබඳ අනාගත ලොවට දැනෙන හැගීම කියා නිමකල නොහැක. කෙසේ නමුදු අවසාන වශයෙන් ප්‍රකාශ කළ යුතුව ඇත්තේ වැසී යන ප්‍රෞඪ ශිෂ්ටාචාරයක නටඹුන් වනයෙන් වැසී ගිය ද අදත් ඒවා ශේෂව පවතී.එබැවින් ඒ ශේෂ වස්තූන් හෝ රැක ගැනීමට කාගේ හෝ දෙනෙත යොමු විය යුතු කාලය එළඹ ඇති බවයි.

පුරාවස්තු - ශ්‍රී ලංකා

ගල් පාළම,පදවිය


زانج هينج (بالصينية: 張衡) (78–139 م) هو موسوعي صيني ينتمي للهان من مدينة نانيانغ عاش خلال سلالة هان. تلقى تعليمه في مدينتي لويانغ وتشانغآن، حقق نجاحاً كعالم فلكي ورياضي وعالم ومهندس ومخترع وجغرافي وعالم خرائط وفنان وشاعر ورجل دولة وباحث أدبي.

بدأ تشانج هينج حياته المهنية كموظف حكومي صغير في نانيانغ. شغل في نهاية المطاف منصب رئيس الفلك وحاكم المقاطعات للعربات الرسمية ومن ثم القاضي في البلاط الإمبراطوري. وقد أدى موقفه الذي لا هوادة فيه بشأن القضايا التاريخية إلى أن يصبح شخصية مثيرة للجدل، مما منعه من أن يصل إلى منصب المؤرخ الكبير. أدى التنافس السياسي مع القصر جعلته يخصى في عهد الإمبراطور شون (125-144) ما حمله على التقاعد من المحكمة المركزية ليعمل كمسؤول عن هيجيان في خبي. وعاد تشانغ إلى نانيانغ لفترة قصيرة قبل ان يُستدعى للعمل في العاصمة مرة أخرى عام 138. وتوفي هناك بعد ذلك بعام في 139.

طبق زانج معرفته الواسعة في الآلات والتروس على عدد من اختراعاته. وتجلى ذلك باخترعه لأول آلة ذات الحلق تعمل بالماء في العالم للمساعدة في الرصد الفلكي؛ وعمله على تحسين تدفق الساعة المائية عبر إضافة خزان آخر؛ وقام باختراع أول مقياس للزلازل في العالم، واستطاع جازه التعرف على الاتجاه السماوي لزلزال على بعد . كما عمل على تحسين الحسابات الصينية السابقة لقيمة باي. بالإضافة لتوثيقه لحوالي 2,500 نجم في فهرس النجوم الموسع الذي عمل عليه، كما طرح زانج نظريات حول القمر وعلاقته بالشمس: ناقش بالتحديد كروية القمر ومصدر ضوءه القادم من أشعة الشمس المنعكسة على أحد جانبيه والطبيعة الخفية للجانب الآخر، وطبيعة الخسوف الشمسي والقمري. وجددت أشعاره فو (قصيدة ملحمية) وشعر شي خلال عصره ودرسها وحللها عدد من الكتاب الصينيين فيما بعد. تلقى زانج الكثير من الثناء بعد وفاته على بحثه وبراعته. وقارن بعض الباحثين الحديثين عمله في مجال الفلك بعمل بطليموس اليوناني-الروماني (86-161 م).

حياته

أولى سنوات حياته
ولد زانج هينج في بلدة شيأي في منطقة نانيانغ (الواقعة إلى الشمال من مدينة نانيانغ الحديثة في مقاطعة خنان)، في عائلة شهيرة وثرية للغاية. كان جده، تشانغ هان، حاكم إحدى المقاطعات، أحد القادة الذين دعموا استعادة الإمبراطور، غوانغو هان (الذي حكم في الفترة بين عامي 25 و 57) للسلطة، بعد وفاة الإمبراطور، وانغ مانغ من سلالة شين الحاكمة (الذي حكم بين 9 و 23 م) الذي اغتصب السلطة. توفي والد هينج عندما كان في سن العاشرة، وتكفلت جدته ووالدته برعايته بعد ذلك. غادر زانج الشاب، والكاتب البارع، منزله عام 95 لمتابعة دراسته في مدينتي تشانغآن ولويانغ. مر زانج، خلال رحلته إلى لويانغ، بينبوع مياهٍ حارة بالقرب من جبل لي وكرس واحدة من أولى قصائده الغنائية له. تصف هذه القصيدة، التي حملت عنوان «قصيدة غنائية على الينبابيع الساخنة»، حشود الأشخاص الذين يزورون الينابيع الساخنة، المنطقة التي أصبحت تعرف اليوم باسم بركة هاكينغ، والتي تعتبر المنتجعَ المفضل ليانغ غويفي، خليلة الإمبراطور خلال فترة حكم سلالة تانغ. أصبح هينج، بعد التحاقه بمعهد لويانغ ودراسته فيه لعدة سنوات، ضليعًا في النصوص الكلاسيكية الصينية، وبنى علاقات صداقة قوية مع العديد من الشخصيات البارزة، بما في ذلك عالم الرياضيات والخطاط سوي يوان (من مواليد عام 78، وتوفي عام 143)، والمعقب الرسمي والفلسفي، ما رونغ (من مواليد عام 79، وتوفي عام 166)، والفيلسوف وانغ فو (من مواليد عام 78، وتوفي عام 163). عرضت السلطات الحكومية على زانج تعيينه في عدة مناصب، بما في ذلك منصب أحد الأمناء الإمبراطوريين، لكنه رفض العرض بتواضع. عاد هينج في سن الثالثة والعشرين إلى منزله كـ «ضابط يحمل وسام الاستحقاق»، بعد أن عمل بصفته خبير وثائق تحت إدارة الحاكم باو دي (الذي حكم في الفترة ما بين عامي 103، و111). اكتسب هينج خبرة في كتابة الوثائق الرسمية، بعد تكليفه بتأليف الأغاني والترنيمات. كان هينج، بصفته ضابطًا يحمل وسام الاستحقاق، مسؤولًا عن التعيينات المحلية، وكتابة التوصيات للمرشحين لمناصب أعلى في العاصمة. قضى هينج معظم وقته في تأليف الأناشيد والقصائد الملحمية حول المدن الكبرى. استمر زانج بإنتاج أعماله الأدبية في منزله في بلدة شيأي بعد استدعاء الحاكم باو دي مرة أخرى إلى العاصمة عام 111 للعمل كوزير للمالية. بدأ زانج هينج دراسة علم الفلك في سن الثلاثين، وشرع في هذا السن بنشر أعماله حول علمي الفلك والرياضيات.

حياته المهنية الرسمية
في عام 112، استُدعي زانج إلى بلاط الإمبراطور آن من هان (الذي حكم في الفترة بين عامي 106، و 125)، بعد أن سمع عن خبرته في مجال الرياضيات. عندما رُشح هينج للخدمة في العاصمة، رافقته عربة –للدلالة على منصبه الرسمي- إلى لويانغ حيث أصبح رجل بلاطٍ نبيل يعمل في الأمانة العامة الإمبراطورية. تلقى هينج ترقية لمنصب رئيس مجمع علماء فلك البلاط، وقضى فترة خدمته الأولى (من عام 115 وحتى عام 120) تحت حكم الإمبراطور آن من هان، بينما قضى الفترة الثانية من خدمته تحت حكم الإمبراطور التالي (بين عامي 126 و حتى 132). كان زانج، بصفته رئيسًا لمجمع علماء الفلك، تابعًا لوزير الشعائر والمراسيم، الذي كان أحد الشخصيات التسعة التي تأتي في المرتبة الثانية مباشرة بعد أصحاب السعادة الثلاثة. بالإضافة إلى عمله في تسجيل الملاحظات المتعلقة بالأجرام السماوية، وإعداد التقويم، والإبلاغ عن الأيام المبشرة بالخير، والأيام المشؤومة، كان هينج مسؤولًا أيضًا عن الاخبتارات المتقدمة لمحو الأمية التي وجب على جميع المرشحين لشغل منصبي أمين الإمبراطورية والمراقب اجتيازها، وتطلب ذلك معرفة ما لا يقل عن 9 آلاف حرف، إضافة إلى جميع أنماط الكتابة الرئيسية. عمل زانج هينغ أيضًا، تحت حكم الإمبراطور آن، كمسؤول عن رائدي التنقلات الرسمية تحت إشراف وزارة الحرس، وتسلم مسؤولية استلام المذكرات (مقالات رسمية حول سياسة الإمبراطورية وإدارتها) وتسليمها للعرش الإمبراطوري بالإضافة إلى مسؤوليته عن المرشحين للتعيينات الرسمية.

عندما اقترح المسؤول الحكومي، دان سونغ، العمل بالتقويم الصيني عام 123 بهدف اعتماد تعاليم ملفقة معينة، عارض زانج الفكرة، بحجة الشك في صحة هذه التعاليم، ولإمكانية أن تنطوي على بعض الأخطاء. لم يكن زانج الوحيد الذي تبنى هذا الرأي، بل شاركه العديد من أصحاب النفوذ في البلاد. لم يُعتمد التقويم الجديد، ولكن، رُفض اقتراح زانج بشأن حظر الكتابات الملفقة. طلب المسؤولان ليو زهين و ليو تاوتو، العضوان في لجنة حفظ تاريخ السلالة الحاكمة، إذنًا للتشاور مع زانج هينغ. مُنع هينغ من مساعدة اللجنة بسبب أرائه المثيرة للجدل فيما يتعلق بقضية الكتب الدينية المُزورة ولاعتراضه على إسقاط حكم الإمبراطور جينغشي (الذي حكم بين عامي 23 و 25) لإحياء دور سلالة هان باعتباره أقل أهمية من دور الإمبراطور. كان ليو زهين وليو تاو الحليفين التاريخيين الوحيدين لزانج هينج في البلاط الملكي، ولم يبق له –بعد وفاتهما- أي فرصة في الارتقاء لمنصب مؤرخ البلاط.

على الرغم من تعرضه لهذه الانتكاسة في مسيرة حياته المهنية، أُعيد تعيين زانج هينج كرئيسٍ لمجمع علماء الفلك في عام 126 بعد وصول الإمبراطور شون من سلالة هان (الذي حكم بين عامي 125 و 144) إلى العرش. كوفئ هينج على عمله في الفلك بترقيته لشغل منصبٍ في البلاط الإمبراطوري وبراتب يقدر بـ 600 بوشل، أو ما يقابله بعملة الشي، أو بالمحاصيل الزراعية (التي تُستبدل عادًة بعملات نقدية أو بأقمشة حريرية). كان أعلى أجر في سلسلة الأجور -المكونة من عشرين رتبة رسمية في الإمبراطورية خلال فترة حكم سلالة هان- يقدر بـ 10 آلاف بوشل، فيما يُقدر أقل أجرٍ في سلسة الأجور بـ 100 بوشل. كان الأجر الذي يُقدر بـ 600 بوشل هو أقل أجر يمكن أن يحصل عليه الموظف المُعين من قبل الإمبراطور في الحكومة المركزية، وكان يُشرف على الموظفن الذين كانوا يتقاضون رواتب أقل من ذلك مسؤولون مركزيون أو إقليميون ذوي رتب عالية.

مراجع

وصلات خارجية

 Zhang Heng at Chinaculture.org
 Zhang Heng at the University of Maine, USA
 Zhang Heng at the University of St Andrews, Scotland
 The Early History of Seismology (to 1900)
 Seismoscope - Research References 2012

إنثوغرافيون صينيون
جغرافيون صينيون
جغرافيون في القرن 2
دارسون صينيون
رياضياتيون صينيون قدماء
رياضياتيون من مقاطعة خنان
سياسيون من نانيانغ
شعراء صينيون في القرن 1
شعراء صينيون في القرن 2
شعراء من مقاطعة خنان
علماء رسم الخرائط صينيون
علماء زلازل صينيون
علماء صينيون
علماء فيزياء الأرض
فلاسفة من مقاطعة خنان
فلكيون صينيون قدماء
فيزيائيون من مقاطعة خنان
كتاب غير روائيين صينيون
كتاب من نانيانغ
كونفوشيوسيون صينيون
مخترعون صينيون
مهندسو ميكانيك
مهندسو ميكانيك صينيون
مهندسو هيدروليك
مهندسون من مقاطعة خنان
مواليد 78
وفيات 139
وفيات في لويانغ
فلكيون صينيون في القرن 2

زانج هينج


Siegfried August Kähler ist der Name folgender Personen:

* Siegfried A. Kaehler (Siegfried August Kähler, 1885–1963), deutscher Historiker und Hochschullehrer
* Siegfried August Kähler (Theologe) (1800–1895), deutscher Theologe und Superintendent

Siegfried August Kähler


Alemka Markotić (Zagreb, 7. listopada 1964.) je hrvatska liječnica, znanstvenica, profesorica na Medicinskom fakultetu i ravnateljica Klinike za infektivne bolesti "dr. Fran Mihaljević" u Zagrebu.

U najširoj hrvatskoj javnosti je postala poznata kao članica Stožera Civilne zaštite Republike Hrvatske, tijekom Pandemije koronavirusa 2020. godine.

Životopis
Djetinjstvo i veći dio mladosti je A. Markotić provela u Zavidovićima u BiH.

Prvih godina Rata u Bosni i Hercegovini provela je radeći kao liječnica u opkoljenom Sarajevu, gdje je bila asistentica na Medicinskom fakultetu Sveučilišta u Sarajevu. Iz opkoljenog Sarajeva je izašla u veljači 1994. godine.

U Sarajevu je 1992. do 1994. godine pomogla u organizaciji i radu Caritasove "Zdravstvene skrbi" i ljekarne u Sarajevu. Tijekom 1994. je u Zagrebu bila i medicinski koordinator US Catholic Relief Services sudjelujući u osiguravanju lijekova za prognaničke i izbjegličke kampove u Republici Hrvatskoj.

Znanstvenu karijeru je započela surađujući sa Sveučilišta u Sarajevu, gdje je 1989. god. bila i diplomirala na Medicinskom fakultetu, na međunarodnom projektu straživanja učinkovitosti ribavirina u liječenju hantavirusnih infekcija u suradnji s US Army Medical Research Institute for Infectious Diseases (USAMRIID). Od tada dosta surađuje s raznim znanstvenim institucijama s područja SAD-a. 1999. godine je doktorirala u području infektivnih bolesti na Medicinskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, te je objavila (stanje 2020.) 98 recenziranih znastvenih radova i 13 poglavlja u knjigama na hrvatskom i stranim jezicima. Izlagala je na preko 100 domaćih i međunarodnih stručnih i znanstvenih konferencija.

Deset godina je radila na Imunološkom zavodu Zagreb, te je ondje bila voditeljica Odsjeka za kontrolu kvalitete virusnih cjepiva i interferona. 1997. god. je postala specijalistica imunologije, a 2007. godine je dodatno postala i specijalisticom infektologije.

Ravnateljica je (2020. god.) Klinike za infektivne bolesti "Dr. Fran Mihaljević", Zagreb,  pročelnica Zavoda za urogenitalne infekcije, te redovita profesorica Medicinskog fakulteta Sveučilišta u Rijeci. U Klinici "Dr. Fran Mihaljević" obnaša dužnosti voditeljice Znanstvene jedinice kao i Laboratorija za 3. stupanj biosigurnosti. Na Klinici je dr. Markotić osnovala Centar za emergentne i re-emergentne zarazne bolesti, a također je intenzivno sudjelovala u osnivanju i kreiranju prvog hrvatskog BSL-3 laboratorija za dijagnostiku opasnih uzročnika, te je 2014. g. osnovala Hrvatsko društvo za biosigurnost i biozaštitu pri HLZ-u.

A. Markotić je članica suradnica Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti od 2012. god.  Za svoja istraživanja je do sada ukupno dobila sedam nacionalnih i devet međunarodnih nagrada.

U kliničkom radu je zadnjih deset godina klinički intenzivno usmjerena na liječenje urogenitalnih infekcija u Zavodu za urogenitalne infekcije Klinike "Dr. Fran Mihaljević", te kroz urološku ambulantu Klinike.

Dr. Markotić također je predavač na poslijediplomskim studijima na Medicinskom fakultetu Sveučilišta u Rijeci, Zagrebu, a na Studiju forenzike u Splitu predaje predmet Bioterorizam. Članica je Vijeća Međunarodnog društva za hantaviruse i  Odbora za alergologiju i kliničku imunologiju te Odbora za genomiku Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti.

Od 2020. godine je članica Stožera civilne zaštite Republike Hrvatske, sa značajnom ulogom u obuzdavanju epidemije koronavirusa.

Izvori

Vanjske poveznice
 Hrvatska znanstvena bibliografija: Alemka Markotić
 Hrvatska akademija znanosti i umjetnosti, o članici suradnici Alemki Markotić
 Alemka Markotić izabrana za ženu godine: 'Heroina koja je znanjem smirivala naciju', Večernji list, 15. srpnja 2020.

Životopisi, Zagreb
Hrvatski liječnici

Alemka Markotić


Bladhønen () er en fugl, der lever i subsaharisk Afrika. Den tilhører jacana-familien i ordenen mågevadefugle.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Mågevadefugle

Bladhøne


Kenner Products, known simply as Kenner, was an American toy company founded in 1946. Throughout its history, the Kenner brand produced several highly recognizable toys and merchandise lines including action figures like the original series of Star Wars, Jurassic Park and Batman as well as die cast models. The company was closed and merged by its corporate parent Hasbro in 2000.

History
Kenner was founded in 1946 in Cincinnati, Ohio, by brothers Albert, Phillip and Joseph L. Steiner. The company was named after the street where the original corporate offices were located, just north of Cincinnati Union Terminal. It was a pioneer in the use of television advertisement for the marketing of merchandise across the United States, beginning in 1958.

In the early 1960s, Kenner introduced its corporate mascot, The Kenner Gooney Bird, which would be used in both its company logo ("It's Kenner! It's fun!") and TV ads, in both animated form and puppetry. One commercial was produced by Muppets creator Jim Henson and featured a puppet that would later become the Sesame Street character Little Bird. The Bird was phased out by 1974.

The company was purchased by General Mills in 1967. In 1971, General Mills merged its Rainbow Crafts division into Kenner, bringing Play-Doh into the Kenner product line. In 1985, General Mills would spin-off both its Kenner and Parker Brothers toy divisions to form Kenner Parker Toys, Inc. The following year Kenner Parker sold off its Lionel Trains division.

Kenner Parker was acquired by Tonka in 1987. Under Tonka management, Kenner Products was reconstituted as a division. Tonka (including Kenner) was purchased by the toy company Hasbro in mid-1991. Hasbro closed the Cincinnati offices of Kenner in 2000, and Kenner's product lines were merged into Hasbro's.

Products and product lines
One of Kenner's original products was the "Bubble-Matic," a toy gun that blew bubbles.  An "updated" version was available at least as late as the mid-1960s. Kenner introduced its popular Girder and Panel building sets construction toy in 1957, the Give-a-Show projector in 1959, the Easy-Bake Oven in 1963, the Electric Mold Master also in 1963, the Spirograph drawing toy in 1966, and the Starting Lineup sports action figure collectible line in 1988.

Kenner Products obtained the rights to produce Star Wars action figures and playsets for the Star Wars trilogy from 1976 through 1985. After Kenner acquired the license to produce Star Wars toys when the Mego Corporation rejected it in 1976, Kenner popularized the 3.75 inch action figure that became an industry standard that continues to dominate the action figure toy market. Kenner also produced toys related to the popular 1970s TV series The Six Million Dollar Man and the 1979 sci-fi movie Alien.  In 1981, Kenner belatedly entered the diecast toy car market, with a short-lived range called Fast 111's. The 1980s also saw the release of the "Fashion Star Fillies" line of model horses, a product discontinued by the end of the decade.

One of Kenner's most highly acclaimed lines was the Super Powers Collection, produced from 1984 to 1986. These action figures were based on the famed superheroes of DC Comics.  What made the line so successful was that the characters were modeled almost exactly from the style guide of the company; and also, each character performed some "action." For example, if Superman's legs are squeezed, he would throw a punch. Furthermore, Kenner was able to commission some of the characters' creators like Jack Kirby for his New Gods characters and George Perez for Cyborg to design the action figures. In 1985, DC Comics named Kenner as one of the honorees in the company's 50th anniversary publication Fifty Who Made DC Great for its work on the Super Powers Collection.

One of the more popular action figure lines in the late 1980s was Kenner's The Real Ghostbusters, based on the 1986-1991 animated series adaptation of the 1984 feature film Ghostbusters. The toy line debuted the same year as the cartoon and continued production through most of its run. Although the initial releases accurately resembled The Real Ghostbusters cartoon designs, unlike Super Powers, the toy line very soon stopped attempting to be faithful to the existing source material. Instead, new, original costumes, weapons and ghost characters were designed by Kenner, many of them centered on unique action features, similar to those popularized by Mattel's competing Masters of the Universe toy line as well as Kenner's earlier Super Powers toy line.

This idea of basing a toy line on well-known characters but then coming up with original designs that were not based on any published storylines represented a major shift in the design approach to action figure toy lines at the time. In previous years, one major approach to producing toy lines was to base them closely on popular, well-known characters from properties like Star Wars, Marvel Comics, or DC Comics. The other major approach was for the toy companies to invent their own original characters and then help produce comic books and cartoons that promoted those exact designs (e.g., Hasbro's G.I. Joe and Transformers and Mattel's Masters of the Universe). In a departure from this, Kenner did not have any arrangement to incorporate their new concepts and designs into The Real Ghostbusters cartoons or comic books.

This looser approach to the source material of licensed toy lines continued with Kenner's Dark Knight Collection, launched in 1990 and the first of their numerous lines based on the Batman character. This initial set was created to capitalize on the phenomenal success of the cinematic version of the character, releasing vehicles (such as the Batmobile or Batplane) inspired on the highly successful 1989 film. Kenner also made vehicles from the Batman Forever movie (1995). Later toy lines expanded beyond the movie series and took inspiration from Batman's animated series and comic book incarnations. Kenner went on to develop lines centered on Superman and other DC Comics characters as well. As with The Real Ghostbusters, most of these DC Comics lines incorporated multi-colored costumes, weapons and action features which were not based directly on any existing storylines, although the character names and likenesses were typically drawn from the source material. This design approach to the DC Comics toy lines was continued to a large extent by Mattel when they took over the DC Comics license and produced lines based on the movies Batman Begins, The Dark Knight and Superman Returns as well as the Justice League cartoons. Hasbro, Kenner's eventual buyer, has taken a similar approach with some of their action figure lines, most notably on their 2010 3.75" Spider-Man action figure line as well as some of their 2009 G.I. Joe: The Rise of Cobra product.

In 1998, the Jurassic Park: Chaos Effect line was released but sales were less than expected. The Night Hunter series, the second line of toys based on Chaos Effect, was planned for 1999, but was cancelled due to poor sales. The Jurassic Park series became more of an annoyance to Hasbro rather than a trademark brand name. Due to this, the overproduction of Star Wars: Episode I – The Phantom Menace toys, coupled with low sales, forced Hasbro to downsize by getting rid of the Kenner department in Cincinnati. 100 people were transferred and 420 were laid off. Among these 420 was the Jurassic Park design team (which also designed Batman among other toy lines), who had just started the very early concepts for Jurassic Park III. Because of this, Hasbro assigned the toys from Jurassic Park III to their Star Wars design team, who scaled the humans to be in size with Star Wars figures and made the style of the toys similar to the ones from Star Wars: Episode II – Attack of the Clones.

In 2010, Hasbro began releasing modern Star Wars action figures with packaging reminiscent of the original Kenner 1978–1984 Star Wars product line. Star Wars: The Vintage Collection is composed of new highly pose-able figures, with screen-accurate likenesses. Hasbro had done this twice before, with the 2004 "vintage" Original Trilogy Collection and the 2006–2007 "vintage" Saga Collection but this is the first time that their Star Wars line was entirely dedicated to replica Kenner carded figures.

List of product lines

 Alien
 Baby Alive
 Banjo-Matic
 Batman & Robin
 Batman Forever
 Batman Returns
 Batman: The Animated Series
 Batman Total Justice
 Battle Brawlers
 Beast Machines: Transformers
 Beast Wars: Transformers
 Beat the Buzz
 Beetlejuice
 Big Burger Grill
 Bill and Ted's Excellent Adventures
 The Bionic Woman
 Blythe
 Bone Age
 Bride Surprise
 Bubbl-Matic
 Building Blasters
 Building Boulders, Flintstones
 Butch and Sundance: The Early Days
 Capitol Critters
 Captain Planet and the Planeteers
 Care Bears
 Care Bear Cousins
 Cassette Movie Projector
 Centurions
 Chuck Norris: Karate Kommandos
 Close 'n Play
 Congo
 Daddy Saddle
 Darci Covergirl
 Dragonheart
 Duke
 Dusty
 Easy Bake Oven
 Fairy Winkles
 Fashion Star Fillies
 Fast 111's
 Finger Pops
 Fluppy Dogs
 G.I. Joe Extreme
 Gargoyles
 Girder and Panel building sets
  Give-A-Show Projector
 Glamour Gals
 Gun That Shoots Around the Corner
 Hardy Boys, The
 Home Workshop, Motorized
 Hugga Bunch
 Hugo
Ice Bird with 5 flavor packets
 Jurassic Park
 Knight Rider
 Li'l Loggers
 Littlest Pet Shop
 Mega Force
 Megabug Gladiators
 M.A.S.K.
 Milky, the Marvelous Milking Cow
 Movie Viewer
 Mummies Alive!
 My Magic Genie
 Pistol That Shoots Around the Corner
 Play-Doh
 Play 'n Play Back Organ
 Police Academy
 Power Sub
 Predator
 Raiders of the Lost Ark
 The Real Ghostbusters
 Red Line
 Robin Hood: Prince of Thieves
 RoboCop: The Animated Series
 Robotman & Stellar
 Rose Petal Place
 Rotodraw
 Run Joe Run
 Savage Mondo Blitzers
 Say It! Play It!
 Scuba Squad
 Sea Wees
 The Shadow
 Shadow Strikers
 SilverHawks
 Steel
 Technozoids (Zoids)
 Sip-Along Sam
 The Six Million Dollar Man
 Sky Commanders
 Small Soldiers
 Spirograph
 SSP (Super Sonic Power) Vehicles and Smash Up Derby
 Star Wars
 Starting Lineup
 Strawberry Shortcake
 Stretch Armstrong
 Super Powers Collection
 Superman: The Animated Series
 Swamp Thing
 Terminator 2: Judgment Day
 TTP (Turbo Tower of Power) Vehicles
 Turn-A-Tune
 VR Troopers
 Vor-Tech
 Waterworld
 Wish World Kids
 XRC
 Zippity Speedway
 Zoom-Loom Automatic Weaving Machine

See also
 Super Powers Collection

References

External links
 The History of Kenner on KennerToys.com (archived)
 Kenner Action Figures on The Old Toy Guide (archived)

Defunct companies based in Cincinnati
Toy companies of the United States
Toy companies established in 1947
Manufacturing companies disestablished in 2000
Former Hasbro subsidiaries
1947 establishments in Ohio
2000 disestablishments in Ohio
1967 mergers and acquisitions
1987 mergers and acquisitions
1991 mergers and acquisitions

Kenner Products


Le massacre d'Oting est survenu le  lorsque les forces d'Assam Rifles ont tiré sur des ouvriers civils alors qu'ils rentraient chez eux dans une camionnette d'une mine de charbon.

L'incident a suscité l'indignation au Nagaland et a été largement condamné.

Massacre
Le soir du 4 décembre 2021 aux environs de  à  de l'après-midi des soldats d'Assam Rifles ont ouvert le feu sur six civils non armés du village d'Oting du district de Mon du Nagaland (les soupçonnant d'être des insurgés du ) qui rentraient chez eux après avoir travaillé dans une mine de charbon à Tiru. Les six personnes ont été tuées sur place.

En entendant les coups de feu, les villageois se sont précipités sur place pour trouver les soldats emballant et chargeant les cadavres dans leur camion. Les jeunes du village arrivés sur place ont fouillé le camion et ont trouvé les cadavres après quoi des violences ont éclaté entre les villageois et l'armée. Les villageois ont incendié les camions de l'armée et ont commencé à les attaquer avec le Dao (machette) qu'ils transportaient avec eux. En représailles à l'attaque des villageois, l'armée a tiré sur eux, causant la mort de sept autres personnes et blessant grièvement plusieurs autres personnes.

Conséquences
Pour protester contre les meurtres, les Nagas ont hissé des drapeaux noirs sur tous leurs  sur le lieu du  en cours tandis que les  ont décidé de s'abstenir de sa troupe culturelle de participer au festival qui a été suivi par le reste des autres troupes culturelles Naga le 5 décembre. Un silence de deux minutes a également été observé sur le site le même jour. Plus tard dans la soirée, la capitale du Nagaland Kohima a observé une panne de courant pendant 30 minutes en respect pour les vies perdues.

Notes et références

Massacre du XXIe siècle
Décembre 2021
2021 en Inde

Massacre d'Oting


سوف بلدة أردنية تقع في لواء قََصَبَةِ جَرش في محافظة جَرش، وتَتْبع إدارياً لبلدية جَرش الكبرى في شمال الأردن وتبعد عن مدينة جرش 8 كم غرب مدينة وتقع على الطريق الرئيسي الذي يربط بين مدينتي جرش وعجلون، ونشأت سوف على سفاحِ جبال عجلون جبال تحطيها من شمال وجنوب وغرب.
يبلغ عدد سكان سوف 14.774 ألف نسمة حسب تعداد السكاني عام 2015 وتعدُ ثالثَ أكبر تجمع سكاني في محافظة بعد مدينة جرش ومخيمِ غزة.

تكثرُ في البلدة زراعة الزيتون ولوزيات وتشتهرُ سوف بغاباتها الحُرجية التي يوجد عليها محمية المأوى الطبيعية التي تعتبرُ الأولى من نوعها في الشرق الأوسط في غاباتِ جبل المنارة التي تمتاز بتنوع الأشجار مثل الصنوبر والبلوط والخروب والقيقب والارز واللزاب والنبق والسرو والملول في جنوب البلدة ويبلغ معدل الهطول المطري في سوف 650 ملم في المرتفعات ويسودها مناخ بارد في الشتاء وشبة معتدل في الصيف.

تعد سوف من أكبر بلدات محافظة جرش من حيث سكان ومساحة وحدث عليها الكثيرُ من الأحداث المهمة من تاريخ وزياراتِ الرحالة والملوك والسياسين، ويوجدُ في وسط البلدة قصرُ باشا علي الكايد ويعود تاريخ بناء القصر إلى بدايةِ العشرينيات من القرن الماضي وكان قصر الباشا مقر لحكم ومكان تداول الأحكام العشائرية في ماضي ويحتفي بجمال الأثري ومن معالمهُ أسطبلات الخيول والمطابخ كبيرة والشرف والحديقة.

برزت أهمية سوف في العصور القديمة حيث يوجد بلقرب البلدة العديدُ من الخرب ومنها خربةِ سوف التي تشتهرُ باراضيها فسيفسائية، يوجد في سوف العديدُ من المقامات الدينة مثل مقامِ ابنُ الأدهم ومقامِ شيخ غنام ومقامِ الشيخ أبو بلال ومقامِ شيخ علي أبو الوفا والشيخ نبهانِ.

تختلف أسباب تسمية البلدة وتشير الكتابات القديمة أن معنى كلمة سوف لاتينية ترمز إلى وفرة المياة لكنَّ فريدريك في كتابة تاريخ شرق نهر الأردن أشار أن سوف تدعى ديون حسب الأطلس قدم لآدم سميث وفي العصر العثماني اطلقو عليها الخانوقة.

سبب التسمية
تشيرُ الكتابات القديمة إلى أن اسم سوف هو كلمة لاتينية معناها النهر وبلدة الينابيع والمنتزة والمنتجع،  ولكنَّ رحالة فريدريك في رحلتةِ إلى شرق الأوسط وفي كتابةِ تاريخ شرقي الأردن وقبائلها يذكر أن سوف «ديون» القديمة، ويقول: حسب الخارطة 38 من الأطلس التاريخي للأرض المقدسة لآدم سميث تكون ديون هي بلدة سوف الحديثة، ولعل التسمية نسبة إلى وفرة المياة وأن وفرة المياة اقرب وصف لبلدة، وحيث تشتهر البلدة بينابيع الكثيرة وحتى أنه يمكن زيارة الكثير من عيون ماء فيها مثل: عين المغاسل وعين أم ظاهر وعين القرقة وعين عبود ونبع سوف، واطلق عليها في العصر العثماني «الخانوقة».

تاريخ البلدة

برزت أهمية سوف عبر العصور بسبب وفرةِ الماء وشهدت البلدة العديد من الأحداث عبر الزمن وزارها العديد من الرحالة منهم بيركات وبكنجهام والقس كلاين.

وذكرت سوف في دفتر الطابوو ودونت في سجلاتِ العثمانية وشهدت سوف في عصر الحيث الكثير من الأحداث، والوصف القديم الذي كان يطلق عليها في ماضي، بأنها تقع "في مشرق الشمس، ومن موقعها القديمة هناك في أراضي المنصورة وهي خربة قديمة داخل أراضي سوف الآن، واسمها خربةِ سوف ومن تتميز بالاراضي فسيفسائية وأبنية على طراز القديم وتاريخ تلك الآثار يرجع إلى فترة الرومانية والبيزنطيينية واليونانية.

العهد العثماني
ذكرت البلدة في دفتر مفصل لواء عجلون رقم 970، وذكر عنها: "قرية وادي شوف (سوف) تابع عجلون، تيمار موسى بن أوغور وبيرام وجاوش محمد، فيها  إحدى

وسبعون خانة وأربعة مجردين وإمامان، وعدد النصارى ثمانية أنفار، حاصل قسم من الربع: سبعة عشر ألفا وتسعمائة وثمان وتسعون آقجة. من الحنطة: ست عشرة غرارة

قيمتها ألفان وثمانون آقجة. من الشعير: ثمان غرارات قيمتها خمسمائة وستون آقجة. وخراج كروم العنب اثنا عشر ألفا وتسعمائة واثنتان وستون آقجة. يؤخذ عن كل مائتي دالية عشر آقجات، وخراج الزيتون: ألف وخمسمائة آقجة، عن كل شجرتين آقجة واحدة. وخراج الفواكه خمسمائة آقجة، عن كل خمس شجرات آقجة واحدة. ورسم المعزة (الماعز): ثلاثمائة آقجة. ورسم المعصرة ست وتسعون آقجة. وجزية النصارى (8 في 80) ستمائة وأربعون آقجة خاص شاهي (سلطاني)".

يذكر أن سوف وردت في دفتر مفصل لواء عجلون رقم 185، حيث كانت الإطالة عليه في ذلك الزمن على النحو التالي: "قرية حنوق (خندق) تابع بني علوان، وتدعى أيضا وادي سوف، فيها خمس وسبعون خانة وخمسة مجردين، وعدد جماعة النصارى في هذه القرية عشر خانات، جزيتهم تسعمائة آقجة. وحاصل قسم من الربع؛ من الحنطة: ثلاثون غرارة قيمتها أربعة آلاف وثلاثمائة آقجة. من الشعير: عشرون غرارة قيمتها ألف وستمائة آقجة. وخراج الأشجار وغيره: عشرة آلاف آقجة. ورسم المعز والنحل: ثلاثة آلاف وثلاثمائة وعشرون آقجة. ورسم المعصرة ثمانون آقجة. وبادهوا: ألف آقجة؛ فيكون المتحصل عشرون ألف ومائتي آقجة.

شهادات الرحالة
ذكر بيركهات سوف في رحلتة إلى حجاز والشام قال؛ بعد سبع ساعات وربع ساعة ابْتِداءُ من الرمثا وصلنا إلى نبع المغاسل واطفانا ظمانا من ماء بعد أن امضينا يومنا دون ماء وتقع سوف على سفح جبل منحدر وينبع الماء الغزير من داخل الصخر.

زار بكنجهام سوف في عام 1916 وقال أن سوف بلدة مهمة تارخيا وتظم تجمع سكاني جيد وسكانها يزرعون الزيتون والقمح وزارها القس كلاين وقال: أن يوجد بها عائلات مسيحية وزارها المندوب البريطاني لبيناء أول مدرسة في إمارة شرق الأردن لكن يتم.

قصر الباشا
يعد قصر علي الكايد العتوم من أبرز معالم مدينة سوف حيث يقع في قلب المدينة يحتفي بطراز البناء العثماني من أبرز معالمه سطبلات الخيول والحديقة والمطابخ كبيرة والشرف وكان مكان اجتماعات وديوان في السابق، ويعد قصر الباشا من أجمل البنايات في ذلك الزمان بسبب استخدام الطراز العثماني في البناء وكونة يقع على طريق السترايجي بين جرش وعجلون واربد زاد أهميتة، وشهد القصر زيارة الكثير من الباشوات والشيوخ ورجال السياسة والأدباء حيث زارها ملك فيصل وزيارة محمد رضا شاه بهلوي الذي استضافة سمو الأمير عبد الله هناك، وزيارة المندوب البريطاني على فلسطين ويمثل القصر أرث تاريخي وثقافي مهم ولذلك سوف يتم ترميمة حتى يكون أحد معالم البلدة السياحية.

الآثار
كانت سوف ذات أغلبية مسيحية في ماضي حيث يوجد كنيسة في منطقة البرج التي حصلت على اسمها من برج الكنيسة وهناك مقابر مسيحية ويوجد العديد من الخرب البيزنطية والرومانية منها خربة سوف حيث يوجد بها أراضي فسيفسائية ويرجع أصلها إلى العصر الروماني والبيزنطي، وهناك العديد الكنائس القديمة مثل كنيسة سوف التي تم تحويلها في عصر الإسلامي إلى مسجد سوف القديم والذي تم تغير اسمه لاحقا إلى مسجد الشيخ يوسف ومن إثار سوف في العصر الحديث قصر علي الباشا المبني على طراز العثماني ويوجد في سوف عديد من مقامات الدينية مثل: مقام لشيخ غنام ومقام ابن ألادهم ومقام الشيخ نهبان وقبر الفيومي ومقام الشيخ أبو بلال ومقام الشيخ علي أبو الوفا.

الخرب القديمة

يوجد في أراضي سوف العديد من الخرب القديمة منها خربة أم الدرج وخربة ظهر المدينة وخربة فاميا وخربة المصلى وخربة زقريط وخربة أبو المغر وخربة الماشوح خربة السبطة وخربة دير عامود وخربة عرامة وخربة الحجرين وخربة ظهر المدينة وخربة طرون وخربة المرج.

جغرافيا

الموقع
تقع سوف في شمال الغربي من محافظة جرش ويحدها من شمال وشرق والجنوب مناطق جرش ومن غرب مناطق عجلون وتبلغ مساحة سوف 46 ألف دونم.

الجبال ورتفاعات المناطق
تحيط جبال عجلون سوف من ثلاثة جوانب شمال الجنوب الغرب وبلغ معدل الارتفاع من 700 إلى 1247 ويعد جبل أم الدرج بين سوف وعنجرة ويعتبر أعلى قمة جبلية في شمال الأردن.

يوجد في البلدة عديد جبال ومن أهمها:

الوديان

يوجد في البلدة الكثير من الوديان من أشهرها وادي المصرية وادي سوف وادي السهلات وادي الدن وادي أم الدرج وادي قطيط وادي المنارة.

طور صخري

منهم طور عايد، وطور ابن الأدهم، وطور الأحمر، وطور غيث.

تلول

تل القمر في شمال غرب القرية.

المناخ
لا يختلف مناخ البلدة عن باقي مناطق جبال عجلون وفي الشتاء يكون مناخ بارد وفي الصيف معتدل بعض الشيء يبلغ معدل الهطول المطري 550 ملم سنوياً وتنوع التضاريس هناك أثر بشكل كبير في طبيعة المنطقة.
 فصل الربيع، وتمتد تلك فترة من نصف آذار وحتى بداية حزيران يكون المناخ شبة معتدل وبارد احياناً تبقى درجات الحرارة شبة متوسطة حتى نهاية ابريل.
 فصل الصيف، وتمتد تلك فترة من نهاية حزيران وحتى نصف تشرين الأول يكون المناخ شبة معتدل وحار.
 فصل الخريف، وتمتد تلك فترة من نصف ثاني تشرين الأول وحتى نهاية تشرين الثاني يكون مناخ بارد وجاف غالبا وتكون درجات حرارة شبة معتدلة.
 فصل الشتاء، وتمتد تلك فترة من نهاية تشرين الثاني وحتى نصف آذار تكون درجات حرارة دون صفر وتتساقط ثلوج على مرتفعات.

الأحياء والمناطق
المناطق

منها؛ المنصورة أبو رويس والمرج والمنارة والسهلات وسوف البلد وبيدر الحمص وأبو المغر وأم الدرج وبصاص الدب والفندق وبصة لوزة وتل القمر وباب أم الصفا والكوم وابن الأدهم وكرم الغولة وحاجب القرد ومقطع القرمية ومعيشة وطور الأحمر والمدابس وزقريط والسراب وادي المصرية ومكب السمن والعميدات ومقتل الاعرج والفنادق وأم العرور وأبو والوفاء ومقتل الجندي والبرج تضم كل من فاميا وعين أم جرن ومغاسل وحبسان.

سبب تسمية بعض الأماكن

يرجع سبب تسمية المنارة في ماضي حيث كان ناس يستخدمون القمة كوسيلة اتصال عن طريق أشعال نار على قمة الجبل، وأم الدرج وبنسب لخربة أم الدرج، وابن الأدهم بنسبة لابراهيم ابن الأدهم، ومقطع القرمية بنسبة لساق الأشجار، وكرم الغولة بنسبة لقصص الخرافية عن كائن الغولة، وجورة نمر بنسبة لشاعر نمر بن عدوان، وأم الصفا بنسبة لمكلة زارت سوف، وبرج بنسبة لبرج الكنيسة، وعين أم جرن بنسبة جرن ماء محيط بها.

الطبيعة
تشتهر بلدة سوف بجمال الطبيعة وفي فصل الصيف تعد غابات منفس لسكان وينمو في البلدة مختلف من النباتات البرية ومختلف إنواع الأشجار في جبال عجلون.

عيون الماء

تشتهر سوف بكثرة الينابيع حيث يسطيع الزائر رصد عدد منها ويقدر عدد الينابيع 20 ينبوع تعتبرعين المغاسل أكثرها تدفقاً ومن أشهر ينابيعها: نبع سوف وعين القرقة وعين أم ظاهر وعين أم فرج وعين وأم جرن وعين الذيبة وعين بصه لوزة وعين الخانوق ويجري في وادي سوف سيل ماء.

الأشجار البرية والنباتات

تتميز سوف بغطاء نباتي كثيف خاصة من جانب الجنوبي والغربي ومن أشهر غاباتها المنارة في جنوب سوف وعراق راجح وأم العرور ومن أنواع الأشجار: البلوط والفسطق الحلبي والارز والملول واللزاب والسرو والكينا والحور والخروب والقطلب والنبق وافتتحت محمية المأوى جنوب القرية في منطقة المنارة لحماية الطبيعة والحيوانات البرية وينمو في سوف مختلف أنواع النباتات البرية من أبرزها شقيقة النعمان ونرجس البري وأبو جريس وغفش وحنوة وقليقلان وليف ورقمة وعر ولسان الثور والقريص وزريع وبابونج وحوذان وأم حلق وقرص راعي وشوك البلان وبوبريسية وقرن غزال ونعنع مائي وبيلادونا وفطر البري وسوسن.

مشاكل طبيعية
تواجة سوف مشاكل طبيعية مثل تلوث المياة الجوفية وتلوث الغابات بسبب المتنزهين ومشكلة قطع الاشجار الغير قانونية لحصول على الوقود في شتاء.

محمية الطبيعية

يوجد في جنوب سوف في منطقة المنارة محمية المأوى يوجد بها حيوانات مثل الأسود والنمور ودب وذئب وقرد والضباع تعد المحمية الأولى من نوعها في شرق الأوسط.

الديموغرافيا والخدمات

السكان
تعد سوف ثالث أكبر تجمع سكاني في محافظة بعد مدينة جرش ومخيم غزة يبلغ عدد سكان 14.747ألف نسمة في عام 2015 ويقسم السكان إلى 7566 ألف ذكور و7208 إناث ويبلغ عدد الإسر 3250 ألف وزداد عدد السكان بشكل جيد حيث كان يبلغ عدد سكان البلدة 11 ألف نسمة عام 2004 تعد عشيرة العتوم أكبر عشيرة من حيث العدد ويتركز سكان سوف في منطقة البلد وأبو رويس وبيدر حمص ومنارة والبرج ومنصورة ومن إبرز عشائر سوف: الزطايمة بنات والعضيبات والزريقات والقواقزة وبني مصطفى والصمادية حوامدة البوريني والبطارسة وديري، وأغلب السكان مسلمين هناك إقليات صغيرة مسيحية في منطقة البرج.

الخدمات
تقع سوف على طريق جرش - مستشفى الأميرة هيا الذي منح المنطقة حركة مرورية ويبعد عن البلدة حوالي 3كم اتجاه شمال وهناك مبنى للبلدية وثلاثة مراكز صحية واربعة صيدليات وخط نقل إلى مدينة جرش أيضاً مركز لشباب ونادي رياضي ومركز امني ومكتب بريدي وعديد من مراكز تسوق والكثير من مدارس حكومية من أهمها.
 مدرسة سوف الثانوية الشاملة للذكور تأسست عام 1922
 مدرسة سوف الأساسية للذكور
 مدرسة سوف الأساسية الجديدة للذكور
 مدرسة البرج الثانوية للذكور
 مدرسة سوف الثانوية الشاملة للإناث
 مدرسة سوف الثانوية الجديدة للإناث
 مدرسة نفيسة بنت الحسن الأساسية المختلطة
 مدرسة البرج الثانوية الشاملة المختلطة
 مدرسة سوف الأساسية المختلطة
 مدرسة بيدر الحمص الأساسية المختلطة
 مدرسة معاذ الكساسبة الأساسية المختلطة.

المواصلات
تبعد سوف حوالي 8 كم عن مدينة جرش كما تربط سوف بطرق رئيسة بكل من جرش وعين جنا وعبين وريمون وطرق زراعية بكل من ساكب وكفرخل ومقبلة وثغرة عصفور وعنجرة.

الاقتصاد
يعتمد اقتصاد المدينة على الزراعة بمختلف أنوعها بشكل أساسي والسياحة الطبيعية والأثرية وثقافية.

السياحة

تتميز سوف بتنوع المسارات السياحية ومنها الطبيعية في محمية المأوى ونزهات الغابات الحرجية وشلالات سوف، ومناطق الأثرية منها خربة سوف ومسجد شيخ يوسف الذي كان كنيسة في سابق وقصر باشا، ودينية حيث تظم المدينة العديد من المقامات ومنها مقام ابن الأدهم ومقام شيخ أبو الوفا وشيخ أبو بلال، ومسار سياحة الثقافية ويعد بيت خيرات سوف التراثي أبرزها حيث يقام هناك مختلف نشاطات الثقافية الأردنية حيث يقدم وجبات الطعام الأردنية بمختلف أنواعها وأيضًَا يحتفي بفن العمارة تراثي الأردني القديم.

الزراعة

تنمو في البلدة مختلف أنواع المحاصيل والأشجار نظراً لتنوع أنواع التربة وتعد شجرة الزيتون من أكثر الاشجار شيوعا في البلدة ويزرع أيضاً لوز والكرز والمشمش والبرقوق والرمان والعنب واليمون والتفاح وجوزوتين وعديد من محاصيل الخضروات مثل: البازيلاء وفصوليا وفول وحمص والباتنجان والملفوف وبندورة والبصل والثوم والخيار وتتنوع بلدة بطبيعة التضاريس الذي سمح بزراعة واصناف مختلفة من الخضار والنباتات تشتهر المناطق المرتفعة بزراعة لوز وكرز وبرقوق ومشمش والعنب مناطق متوسطة الارتفاع يكثر زراعة زيتون وكرز ولوز وتين رمان ومنطقة وادي سوف الزراعي ينمو مختلف أنواع خضار بسبب توفر ماء مثل: فاصوليا وفول وبازيلاء وحمص وباذنجان وملفوف وطماطم وخيار وخبيزة وسبانخ يكثر زراعة شجرة الجوز.

الثقافة

الباس
كانت نساء سوف تلبسن الثوب الطويل، الأسود اللون مطرزا بخطوط ملونة جميلة معروفة باسم «حلي» أو «الشرشة».

وكان الرجال يرتدون رداء من نوع خاص ويأتي في شكلين: أسلوب مفتوح يدعى مزنوك التي شددت على الجسم باستخدام حزام من الجلد، ونمط مغلقة يدعى دشداش. يلبسون أيضا نوع خاص من سراويل واسعة، وغطاء رأس ويأتي باللونين الأبيض والأحمر ويدعى كوفية أو حطة أو سلك، ويثبت على الرأس باستخدام عقال أسود. في الاحتفالات الخاصة يتم ارتداء نوع خاص من عباءة مصنوعة من وبر الإبل يأتي باللون الأسود والبني والبيج. وهذا اللباس له شعبية في مناطق أخرى في شمال الأردن، ولكن هناك بعض الاختلافات الطفيفة التي تعتمد على المكان.

الأدب
أهتم سكان في ماضي بشعر عن لطبيعة البلدة بسبب وفرة الماء وتنوع التضاريس وكان لتلك المواصفات دور كبير في الهام الشعراء ومنهم من عبر عن أعجابة الشديد بكتابة الشعر وهناك نوع أخرى من الشعر التي تمدح النسب وعشائر.

الكتب

برزت الكثير من الؤلفات الأدبية التي تتحدث عن البلدة ومن تلك الؤلفات كتاب تاريخ سوف الاجتماعي وكتاب سوف البيئة والإنسان.

القصص

انتشرت بين شيوخ البلدة قصص عدة منها قصة كرم الغولة وقصة ابن الأدهم ونمر بن عدوان وقصة أم الصفا وعين الذيبة وادي المصرية.

دور العبادة
يوجد في سوف العديد من المساجد ويوجد في سوف كنيسة إثرية في منطقة برج.

الترفية
تتميز سوف بجمال طبيعي حيث تجذب الكثير من سياح في موسم الصيف بسبب عتدال مناخها تقام رحلات في غاباتها ويوجد في سوف شلالات مغاسل في منطقة البرج وتعد ذات جذب سياحي إلى جانب محمية المأوى الطبيعية في جنوب البلدة.

المطبخ
لا يتختلف مطبخ البلدة عن باقي مناطق الأردن. حيث تشتهر البلدة بمجموعة من الإطباق ومشروبات وكان لمحاصيل الزراعية دور كبير في تكوين هوية مطبخ البلدة حيث أغلب مكونات تنمو في هناك وفي عصر الحديث تطور المطبخ بشكل كبير عند افتتاح بيت خيرات سوف، ومن وصفات مطبخ البلدة التي تشمل العديد من أصناف الطعام منها الحلويات ومعجنات والمنتوجات التراثية ومخلالات والالبان وجموعة من الأكلات الشعبية ومواد الطبية وعطرية.اصناف الطعام هناك
 تمتاز البلدة بعديد من الإطباق يعد المنسف ومطبوخات الأرز مثل المندي ومقلوبة وكبسة الأكثر تناول في البلدة، وهناك العديد من الإطباق الثقافية الأردنية مثل الكعاكيل وشاكرية عبارة عن (فول وبطاطس مغطسة في البن) وملفوف وكبة ويبرق وفريكة ومعكرونة مأكولات الشعبية مثل حمص وفلافل وفول وقلاية البندورة ومسبحة.
 المخلالات ومربيات ومن أنواع المخلالات الخيار وباذنجان (المقدوس) ولفت وبنجر وزيتون ولوز، ويتم هناك أنتاج العديد من أنواع المربيات من محاصيل الموسمية في بلدة مثل: مشمش وتوت وكرز وبرتقال.
 منتوجات الالبان ومواد التراثية ومن منتوجات الالبان الكشك ولبنة الجرشية بعدة نكهات مثل سماق وحبة البركة، وجميد وحليب وشنينة ومن المنتوجات التراثية مثل كشك البندورة (عبارة عن طماطم مجففة).
 المواد الطبية وعطرية ومنها إكليل الجبل وزعتر المجفف وميرمية ويتم هناك تجفيف عديد من أنواع الاعشاب البرية وعطرية التي تنمو في محيط البلدة.
 المعجنات منها الشراك وقسماط ومطبق (عبارة عن خبز يتناول مع سكر)، ومختلف أنواع الفطائر مثل كشك البندورة ولحم وسبانخ وجبنة، ومعجنات غير تراثية مثل البيتزا.
 الحلويات: منها المعمول بجوز وتمر وفسدق الحلبي، وخبيصة معروفة بملبن (عبارة من عصير ثمار العنب المغلي وتضاف إليه المكسرات مثل القريش والجوز)، وعديد من حلويات الفواكة مثل البرتقال ورمان وتفاح ومشمش وكيوي.
 المشروبات لا تختلف عادات وتقاليد البلدة عن باقي بلدات المحافظة مثل الشاي بمختلف نكهاتة بنعنع وزعتر وميرمية، وقهوة العربية وقهوة البلوط (التي تصنع من ثمار شجرة البلوط بعد تحميصها وطحنها وإضافة البهارات الخاصة بها) والتي بدورها حسنت العلاقة بين أهالي المنطقة وشجرة البلوط من فائدة مما انعكس بالمحافظة على شجر البلوط من قبل الأهالي تلك الثروة الحرجية الثمينة والمفيدة.

معالم البلدة
التراثية
 بيت خيرات سوف
الدينية
 مقام إبراهيم الأدهم على قمة جبل ابن الأدهم
 مقبرة المسيحية في منطقة البرج
 كنيسة الأثرية في منطقة منصورة
 مقام لشيخ غنام
 مسجد سوف القديم (كنيسة سابقا)
الطبيعية
 شلالات سوف
 محمية المأوى الطبيعية
 غابات سوف
معمارية
 قصر الباشا
 خرب سوف
 علية برهان وتقع في حي الجامع العمري وهي بناء على الطراز العثماني القديم وقد تهدمت بعض أجزائة.

انظر أيضا
 جرش
 ساكب
 محافظة جرش
 محافظة عجلون

المراجع

مدن الأردن
مناطق مأهولة في محافظة جرش

سوف (بلدة)


محمد إبراهيم محمد الحماقي (مواليد 4 نوفمبر 1975 –)، والمعروف باسمه الفني محمد حماقي، وهو مغني مصري، وأحد المغنيين على الساحة الغنائية العربية. وهو أول فنان مصري يمثل أحد أعضاء لجنة تحكيم ذا فويس: أحلى صوت بنسخته العربية في الموسم الرابع والخامس، والذي عُرض على قنوات إم بي سي. وهو أيضا عضو في لجنه تحكيم ذا فويس كيدز: أحلى صوت في موسمه الثالث، والذي عُرض أيضا على قنوات إم بي سي.

حاز محمد حماقي على جائزة إم تي في الموسيقى الأوروبية العالمية لأفضل فنان في الشرق الأوسط لعام 2010. وحاز أيضا علي الأسطوانة البلاتينية لتحقيق ألبومه خلص الكلام أعلى المبيعات في الشرق الأوسط لعام 2006. وحاز أيضا على جائزة الباما العالمية كأفضل مطرب في الشرق الأوسط لعام 2016.

حياته

ولد محمد حماقي بتاريخ 4 نوفمبر 1975م في القاهرة. تخرج من كلية التربية الموسيقية جامعة حلوان. في يوليو 2011 تعرض محمد حماقي لأزمة قلبية مفاجئة. ولكنه تعافى منها بعد أن خضع لعملية جراحية. تزوج من نهلة الحاجري في 7 ديسمبر 2011، وهي من خارج الوسط الفني وانفصل عنها في يوليو 2014، وعاد إليها بعد سنتين من الانفصال. وفي 06 يونيو 2017 أنجبت زوجته نهلة طفلة سماها فاطمة.

المسيرة الفنية

البدايات

بدأت علاقة «حماقي» بالغناء في عام 1997 عندما قدم أول أغانيه «الحلو يحب الحنية» في ألبوم غنائي بعنوان «لقاء النجوم 3» والذي شارك فيه المغني «محمد منير» و «حميد الشاعري» والمطربة المعتزلة «حنان». صدرت له بعد ذلك عدة أغاني منفردة وعلى فترات متباعدة، في 2000 شارك «حماقي» في أوبريت «القدس هترجع لنا» والذي ساهم في معرفة الجمهور به. أصدر «حماقي» ألبومه الغنائي الأول عام 2003 بعنوان «خلينا نعيش» بعد أن قدمه الموزع الموسيقى «طارق مدكور» للمنتج الفني «نصيف قزمان» صاحب شركة صوت الدلتا للإنتاج الفني والذي تحمس له كثيرا، وحقق ألبوم «حماقي» نجاحا كبيرا.

النجاح

خرج حماقي للجمهور بأغنية منفردة بعنوان «يا أنا يا أنت» والتي تزعم بها الألبوم الغنائي المتنوع «دلتا هيتس» عام 2006 التي أنتجته شركة صوت الدلتا وشارك بالغناء فيه مجموعة من الأصوات الجديدة منهم كريم آدم وشاندو وحسين الجزائري. توالت بعد ذلك أعمال حماقي الناجحة، حيث تم إصدار ألبوم «بحبك كل يوم أكتر»، وكان هذا الألبوم خطوته الأخيرة نحو قمة نجاحه والتي وصل إليها بألبوم «ناويها» في 2008، ثم أصدر ألبوم «حاجة مش طبيعية» ومن بعده «من قلبي بغني» في 2012 وصولا لألبوم «كل يوم من ده» في 2019 وصولًا لأحدث اصداراته ألبوم «يا فاتني» في 2021

الألبومات

جوائزه

2003 - جائزة أفضل فنان من الفنون المصرية والعربية.

2005 - الأسطوانة الذهبية لعام 2005 من مجلة أخبار النجوم عن أغنية يانا يانتا.

2006 - جائزة أفضل مطرب شاب وأحسن ألبوم من موقع في الفن.

2006 - جائزة أفضل صوت شاب من مجلة ليالينا.

2007 - الأسطوانة البلاتينية عن تحقيق ألبومه خلص الكلام أعلى مبيعات لعام 2006 في الشرق الأوسط.

2007 - جائزة أفضل أغنية من موبينيل ميوزك أورد عن أغنية أحلى حاجة فيكى.

2008 - جائزة الموركس دور كنجم الشباب العربي.

2008 - جائزة أفضل مطرب عن إستفتاء مجلة الدير جيست.

2010 - جائزة أفضل مطرب عربي من مجلة الجرس

2010 - جائزة mtv العالمية كأفضل مطرب عربي.

2010 - جائزة نجوم إف إم ميوزك أورد كنجم 2010 أفضل مطرب.

2012 - جائزة أفضل مطرب عربي من مهرجان جوائز تايكي

2013 - جائزة أفضل مطرب وأفضل ألبوم من مهرجان جوائز مجلة دير جست.

2013 - جائزة أفضل مطرب وأفضل ألبوم (من قلبي بغني) من مهرجان جوائز Middle East Music Awards (MEMA

2015 - جائزه أفضل مطرب من مهرجان القنوات الفضائية.

2015 - جائزه أفضل مطرب وأفضل صانع جوده في مصر وهو أول مصري يحصل عليها. من مهرجان فرسان الجودة.

2015- جائزه أفضل مطرب وأفضل البوم من مهرجان الدير جيست.

2016 -جائزه أفضل فنان في الشرق الأوسط من مهرجان Big Apple Music Awards.

2018- جائزة 100 مليون استماع على تطبيق أنغامي

2019 - جائزة أفضل فنان من جوائز اختيار أطفال نكلوديون في أبو ظبي.

2019- جائزة أفضل مطرب مقدمة من مجلة "Dear guest" الإنجليزية، وأيضاً حصل ألبومه الغنائي" كل يوم من ده" على جائزة أفضل ألبوم غنائي في 2019 مقدمة أيضاً من "الدير جيست".

2019- حصد مؤخراً جوائز الأفضل 2019 كأفضل مطرب، وأفضل ألبوم غنائي «كل يوم من ده» مقدمة من مجلة وشوشة الإعلامية.

المراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
عازفو قيثارة مصريون
فنانو تسجيلات أوايكننغ
فنانو روتانا
فنانو مجموعة يونيفرسال الموسيقية
مغنون بالعربية الفصحى
مغنون باللهجة المصرية
مغنون ذكور مصريون في القرن 21
مغنون مصريون
مغنون من القاهرة
ممثلو أفلام مصريون
ممثلو تلفزيون مصريون
ممثلون مصريون
مواليد 1975
مواليد في القاهرة

محمد حماقي


Adenaria, monotipski biljni rod iz Južne i Srednje Amerike i Antila. Jedina vrsta je Adenaria floribunda, grm visok do 2.5 metara, koji raste po tropskim šumama. Cvate od ožujka do studenog.

Sinonimi
 Adenaria floribunda f. grisleoides (Kunth) Koehne
 Adenaria floribunda var. microphylla Koehne
 Adenaria floribunda var. parvifolia Koehne
 Adenaria floribunda var. purpurata (Kunth) Koehne
 Adenaria floribunda f. purpurata (Kunth) Koehne
 Adenaria grisleoides Kunth
 Adenaria lanceolata Beurling
 Adenaria parvifolia Hook.
 Adenaria purpurata Kunth
 Adenaria purpurata var. australis Griseb.
 Antherylium floribundum (Kunth) Spreng.
 Antherylium grisleoides (Kunth) Spreng.
 Antherylium nudiflorum Hemsl.
 Antherylium purpuratum (Kunth) Spreng.
 Ginora nudiflora Koehne

Izvori

Vrbičevke

Adenaria


Frankrig deltog ved Sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro som blev arrangeret i perioden 5. august til 21. august 2016.

Medaljer

Medaljevinderne

* – Indikerer at atleten konkurrererede i den indledende runde, men ikke i finalen.

Multiple medaljevindere
Følgende atleter vandt flere medalje ved sommer-OL 2016

Konkurrenter

|  style="text-align:left; width:78%; vertical-align:top;"|
Følgende er en liste over antallet af konkurrenter, der deltager i legene. Bemærk, at reserver i fægtning, hockey, fodbold, og håndbold ikke tælles som atleter:

Svømning

Resultater

Referencer

Lande ved sommer-OL 2016
2016

Frankrig ved sommer-OL 2016


آمال العريس (1926  - 11 يوليو 2009)، ممثلة لبنانية.

عن حياتها
عرفت بشكل خاص في فترة سبعينات وثمانينات القرن العشرين بأدوارها التلفزيونية، كما بتعاونها في العديد من الأعمال مع الفنان شوشو. بدأت حياتها الفنية باكراً وهي دون العشرين من عمرها. بعد ذلك خاضت كل أنواع الفنون على عادة أبناء الجيل المؤسس، من الغناء حيث اشتهرت بأغنيات خفيفة يغلب عليها الطابع الانتقادي الاجتماعي ما جعلها تلقب في خمسينات القرن العشرين في «مونولوجست لبنان»، إلى المسرح الشعبي وخاصة مع شوشو وأبو سليم الطبل وفرقته، إلى التلفزيون اللبناني منذ تأسيسه. وتنتسب إلى ذلك الجيل الذي أطل على الفن حين كان لا يزال رسالة ومغامرة حيث كانت بداياتها مع مسرح زوجها لاحقا الفنان علي العريس ثم أول فيلم تشارك بها «كوكب أميرة الصحراء». وحلّت ضيفةً على أحد حلقات مسلسل «أنا ومرتي» على شاشة المؤسسة اللبنانية للإرسال وكان آخر ظهور لها.

من أعمالها

من المسلسلات
 نوارة.
 يا مدير.
 مقالب غوار.
 جحا.
 مختار السبع بحرات.
 عجيب أفندي.
 مذكرات ممرضة.
 اليد الجريحة.
 الحاقد.
 يسعد مساكم.
 الدنيا هيك.
 سمرا.
 برير آغا.
 ليالة شهرازد.
 الأمانة.
 أبو الطيب.
 حكايات جدتي.
 البخلاء.
 ندم.
 السهام الجرحة.
 الضحية.

من الأفلام
 كوكب أميرة الصحراء.
 بدوية في باريس.
 سيدتي الجميلة.
 بئر.

من المسرحيات
 أهل الفن في جهنم.

روابط خارجية

المراجع

ممثلات لبنانيات في القرن 20
مواليد 1926
وفيات 1430 هـ
وفيات 2009
ممثلات أفلام لبنانيات
ممثلات تلفزيون لبنانيات
ممثلات مسرح لبنانيات

آمال العريس


Der Gasthof Zum Grünen Baum im oberschwäbischen Memmingen war ein unter Denkmalschutz stehendes Gebäude. Es wurde im Zuge der Stadterneuerung im unter Ensembleschutz stehenden Gebiet der ehemaligen Wegbachsiedlung in den 1990er Jahren abgebrochen und durch einen Neubau ersetzt.

Alter Gasthof
Der ehemalige Gasthof war ein erneuertes dreigeschossiges Giebelhaus mit vier Achsen. Es wurde im 16. und 17. Jahrhundert erbaut und besaß einen schmiedeeisernen Ausleger mit oval angelegten, gotisierenden Stabmotiven und vergoldeten Rosetten aus der ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts.

Neubau
Nach dem in den Medien heftig diskutierten Abriss wurde das Haus in alten, gotischen Formen wieder aufgebaut. Im Erdgeschoss befindet sich eine Gaststätte, die oberen Stockwerke werden zu Wohnzwecken genutzt.

Literatur

Baudenkmal in Memmingen
Gruner Baum
Ehemaliges Baudenkmal in Bayern
Abgegangenes Bauwerk in Memmingen
Wegbachsiedlung
Gasthaus in Europa
Zerstört in den 1990er Jahren

Zum Grünen Baum (Memmingen)


O bolo chorley () de massa achatados e recheados com frutas, tradicionalmente associados à cidade de Chorley em Lancashire, Inglaterra. Eles são um parente próximo do bolo Eccles mais conhecido, mas têm algumas diferenças significativas. O bolo Chorley é significativamente menos doce do que seu primo Eccles, e é comumente comido com uma leve camada de manteiga por cima e, às vezes, uma fatia de queijo Lancashire ao lado.

Um bolo Chorley é feito com groselhas, imprensadas entre duas camadas de massa quebrada sem açúcar, enquanto um bolo Eccles usa massa folhada escamosa, que após o cozimento é normalmente de cor marrom mais profunda.

A outra diferença é que as groselhas no bolo Eccles são frequentemente concentradas juntas no meio, enquanto no bolo Chorley a fruta geralmente é distribuída uniformemente. Não é incomum ver um pouco de açúcar adicionado à fruta, ou passas ou sultanas mais doces. Os moradores costumam se referir ao bolo Chorley como "Fly Pie".

Sad Cake
Também relacionado ao bolo Chorley está o "Sad Cake" de East Lancashire, feito com uma receita semelhante. Foi encontrado nas áreas de Darwen, Blackburn, Accrington, Burnley, Colne, Nelson e Padiham e em toda a área de Rossendale.

O Sad cake geralmente tem até 12 polegadas (30 cm) de diâmetro, em oposição ao bolo Chorley sendo de 3 a 5 polegadas (8 a 12 cm). É feito estendendo a massa e deixando passar passas e/ou groselhas uniformemente sobre ela, depois dobrando-a em vários lados e desenrolando-a novamente no tamanho desejado. O sad cake geralmente é redondo, mas pode ser quadrado.

Foi então cortado em seções triangulares semelhantes a uma seção de pão de ló e foi uma adição regular na lancheira de um trabalhador (a refeição inteira era conhecida como ensacamento, encaixe ou embalagem). O sad cake era um recheio para comer depois dos sanduíches ou como um lanche separado durante o dia de trabalho nas fábricas de algodão e minas de carvão de Lancashire. Por cima foi colocada uma barra de margarina, manteiga ou mesmo compota. Pode ser comido com sanduíches de geléia e queijo Lancashire macio e friável.

Bolo Chorley Street Fair
A "Chorley Cake Street Fair" de outubro, reiniciada em 1995, promove os bolos, com um concurso para confeiteiros locais para produzirem o maior bolo Chorley de todos os tempos.

Ligações externas
 The Green Chronicle - uma boa receita simples
 Receita Clayton Christian Fellowship
 Receita Cozinhe Simples

Culinária da Inglaterra
Bolos

Bolo chorley


Açlık grevi, katılımcılarının politik protesto davranışları olarak ya da diğerlerinde suçluluk duygusu yaratmak için genellikle bir yasanın değişmesi gibi belirli özel amaçlarda başarılı olmak için geliştirilmiş şiddet içermeyen bir direniş yöntemidir. Herhangi bir tutum, davranış, uygulama veya olayı benimsemediğini göstermek ya da bazı isteklerini yetkili kişi veya makamlara kabul ettirmek için su, tuz ve şeker dışında vücudun ihtiyaç duyduğu besin maddelerini almayarak aç kalma esasına dayanan bir protesto yöntemidir. Yemek yememe grevidir. 1991 tarihli Malta Bildirgesi'nde açlık grevi, "zihinsel olarak ehliyetli ve kendi iradesiyle açlık grevine karar vermiş kimsenin belirli bir zaman için yiyecek ve/veya
sıvı almayı reddetmesi" şeklinde tanımlanmıştır. Açlık grevi eyleminden farklı olarak, ölüm orucu eyleminde hiçbir gıda alınmaz. Genellikle açlık grevi eylemiyle sonuç alınamadığında, daha etkili bir eylem biçimi olduğu düşünülen ölüm orucu eylemine geçilir. Açlık grevleri süreli veya süresiz şekilde olabilir.

Erken tarihi

Örnekler

Rusya'da açlık grevleri
Temmuz 1921'de Taganka Hapishanesi'nde hiçbir makul neden olmaksızın tutuklu bulunduklarını ileri süren içlerinde Fanya Baron, Lev Çorni ve İvan Gavrilov gibi isimlerin bulunduğu on üç mahkûm özgür kalma talebiyle açlık grevi başlattı. Daha sonra Eylül ayında Çeka tarafından öldürüldüler.

Sibirya ve Sovyet Rusya'nın çeşitli bölgelerinde 1966'dan 1986'ya kadar tutuklu kalan Kırım Tatarları'ndan Mustafa Cemilev İnsan hakları tarihinde en uzun açlık grevi yapan kişi olarak bilinir. Birden fazla kere çeşitli nedenlerle tutuklanıp, çalışma kamplarına gönderildi. Son tutuklanmasından sonra tahliyesine üç gün kala ailesine gönderdiği mektuplar gösterilerek hakkında tekrar bir dava açıldı. Bunun üzerine yaklaşık on ay (303) gün Sovyetleri protesto etmek için açlık grevii yaptı fakat zorla besleme nedeniyle hayatta kaldı. Daha sonra 1986 Reykjavik Zirvesi'nde Pyotr Grigorenko gibi insan hakları hareketinden isimler serbest bırakılmaları yönünde istekler yaptı.

İngiliz ve Amerikan süfrajetler

20. yüzyılın başlarında İngiliz hapishanelerindeki süfrajetler sık sık açlık grevi yapıyorlardı. Bunlardan ilki 1909 yılında Marion Dunlop tarafından başlatıldı. Yetkililer O'nun bir kahraman olmasını istemedikleri için serbest bıraktılar. Diğer süfrajetler de açlık grevine başladılar. İngiliz yetkiler tarafından, süfrajetlerin şiddetin bir türü olarak gördükleri zorla besleme uygulaması başladı. Mary Clarke, Jean Hewart, Katherine Fry ve birkaç kişi daha zorla beslenmekten öldü.

1913'te Mahkûmların Geçici Tahliye yasası (Kedi ve Fare yasası olarak bilinir) değiştirildi. Açlık grevleri tolere edildi fakat mahkûmlar hastalandıklarında serbest bırakıldılar. İyileştiklerinde ise cezalarını tamamlamak için tekrar hapishaneye gönderildiler. İngiliz meslektaşları gibi Amerikalı süfrajetler de politik bir protesto yöntemi olarak açlık grevini kullandı. Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın 19. ek maddesinin değiştirilmesi

İrlandalı Cumhuriyetçiler
Açlık grevi İrlanda toplumunda uzun bir geçmişe sahiptir. Yaşanılan bir haksızlığa karşılık hissettikleri nedeniyle Tanrının dikkatini çekmek ve böylece onu bir çözüme zorlamak için erken İrlanda toplumunda toplumun ortak bir özelliğiydi. Bu taktik tamamıyla Berohan Yasaları ile bütünleşmişti. Gelenek büyük bir olasılıkla hala İrlanda'nın da parçası olduğu eski Hint-Avrupa geleneğinin bir parçasıdır.

Taktik 1917 yılında İrlandalı Cumhuriyetçiler tarafından ve daha sonra 1920'lerde Anglo İrlanda Savaşı sırasında kullanıldı. Cumhuriyetçiler tarafından 1917 yılında yapılan açlık grevi Thomas Ashe'nin Mountjoy Cezaevi'nde İngilizler tarafından zorla beslenerek ölümüyle karşılık buldu. 1920'de Cork belediye başkanı Terence MacSwiney, Brixton Cezaevinde açlık grevindeyken öldü. Diğer iki Cork IRA mensubu Joe Murphy ve Michael Fitzgerald ile aralarında Monaghan yerlisi Conor McElvaney'inde (79 gün sürdü) bulunduğu bir grup bu protesto sırasında açlık grevinden öldü. 11 Ağustos'tan 12 Kasım 1920'ye kadar Cork Cezaevi'nde John ve Peter Crowley, Thomas Donovan, Michael Burke, Michael O'Reilly, Christopher Upton, John Power, Joseph Kenny ve Seán Hennessy tarafından başlatılan 94 gün sürelik grev zorla besleme olmadan açlık grevinde dünya rekoru olarak Guinness Rekorlar Kitabı'na geçti. Arthur Griffith; MacSwiney, Murphy ve Fitzgerald ölümlerinden sonra greve son vermiştir.

Ekim 1923 İrlanda İç Savaşı'nın sonlanmasından sonra 8000 kadar IRA mensubu tutsak Bağımsız İrlanda Cumhuriyeti tarafından devam eden gözaltıları protesto etmek için açlık grevi yaptı (Bunlardan 12000'den fazlası Mayıs 1923'te etkisizleştirilmişti.) Denny Barry ve Andrew O'Sullivan açlık grevinde öldü. Grev daha fazla ölüm yaşanmadan bitirildi. Bağımsız Cumhuriyet daha sonra cumhuriyetçii kadın mahkûmları serbest bıraktı. Erkek cumhuriyetçiler ertesi yıla kadar serbest kalamadı.

İrlanda 1940'ta, Fianna Fáil hümüketi yönetimindeyken üç kişi (Sean McCaughey, Tony D'Arcy ve Sean (Jack) McNeela )açlık grevinden öldü. De Valera yıllarında yüzlerce kısa süreli açlık grevi yapıldı.

1980'de Maze Hapishanesi'nde yedi cumhuriyetçi mahkûm İngiliz hükûmeti tarafından yapılan Kuzey İrlanda'da paramiliterler için savaş tutsağı benzeri Special Category Status anlaşmanın iptali için bir açlık grevi başlattılar. Grevin başında Brendan Hughes vardı. İngilizler anlaşma talebinden vazgeçmiş gibi göründüğünde, grev herhangii bir ölüm olmadan durduruldu ancak anlaşmanın detaylarındaki değişiklik nedeniyle ertesi yıl tekrar bir grev başladı. Bu sefer mahkûmlar eş zamanlı grev yapmaktansa, propagandayı en üst düzeye çıkarmak için birinin ölümünden sonra diğerinin başlaması şeklinde sürdürdüler.

İrlanda Cumhuriyet Ordusu (IRA) üyesi siyasi tutukluların 1981 yılında gerçekleştirdiği açlık grevinde 10 IRA üyesi öldü. İrlandalı cumhuriyetçi paramiliter Bobby Sands on kişi içinde ilk ölen kişiydi. İrlandalı cumhuriyetçiler tarafından ve İrlanda sınırın her iki tarafından gelen daha geniş milliyetçi topluluk açlık grevindekiler için büyük bir destek oldu. On adam kırk altı günden yetmiş üç güne kadar yemek yemeden sadece tuz ve su alarak hayatta kaldı. On tutuklunun ölümü ve kamu düzeninin bozulması nedeniyle İngiliz yönetimi çeşitli tavizler verdi ve grev iptal edildi. Bu olay, İngiliz yönetmen Steve McQueen tarafında çekilen "Açlık" (Hunger) isimli sinema filminde de konu edildi.

Gandhi
Mohandas Gandhi  1922, 1930, 1933 ve 1942 yılında hapsedilmiştir. İngiliz otoriteler dünya tarafından tanınması nedeniyle Gandi'nin kendi ülkelerinde gözaltındayken ölmesini istemiyordu. İngiltere'nin böyle bir olayla zarar görmesi muhtemeldi. Gandhi İngiliz yönetimindeki Hindistan'ın bağımsızlığı için açlık grevi başlattı. Açlık grevi mesaj iletmenin şiddet içermeyen bir yolu ve protestonun başarıya ulaşmasının bir nedeniydi. Bu Satyagraha kurallarına riayet etmekti.

Gandhi'ye ek olarak, Hindistan bağımsızlık hareketi sırasında açlık grevi seçeneği çeşitli şekillerde Jatin Das ve Bhagat Singh gibi diğer figürlerce de kullanıldı.
Hindistan'ın bağımsızlığından sonra, özgürlük savaşçısı Potti Sreeramulu telegu dilini konuşan insanlar için ayrı bir devlet isteğini dile getirmek için açlık grevi kullanıldı.

Türkiye'de açlık grevi

Nazım Hikmet 29 Mart 1938'de askeri kişileri üstlerine karşı isyana teşvik suçuyla 15 yıl ağır hapse mahkûm edildi, aynı yılın Ağustos ayında ise askeri isyana teşvikten 20 yıla mahkûm edilrek toplamda 35 yıl ağır hapis cezası aldı sonradan 28 yıl 4 aya indirildi. Çeşitli ceza evlerinde 12 yıl tutuklu kaldıktan sonra, 1946 yılında TBMM'ne bir dilekçeyle başvurarak tahliyesini talep etti fakat bu isteği reddedildi. Bu arada Birleşmiş Milletler Örgütü'ne bağlı Uluslararası Hukukçular Derneği 9 Şubat 1950'de Nazım Hikmet'in serbest bırakılması dileğiyle TBMM başkanına, milli savunma ve adalet bakanlarına birer mektup gönderdi. Bu girişimlerden bir sonuç alamayan Hikmet, Bursa Cezaevi'nde 8 Nisan 1950'de bir açlık grevine başladı. Avukatı yaptığı çeşitli görüşmelere dayandırarak iki gün sonra 10 Nisan 1950'de ara vermesini istedi. 2 Mayıs 1950'de tekrar açlık grevine başladı. 20 mayıs 1996 yılında cezaevleri ve koşullarının tecrite dönüşmesi nedeniyle ölüm orucuna başlayan siyasi tutsaklardan 12 kişi öldü.

14 Temmuz 1982'de Diyarbakır Cezaevi'nde tutuklu bulunan PKK'nin kurucularından Kemal Pir, Mehmet Hayri Durmuş, Akif Yılmaz ve Ali Çiçek yaptıkları ölüm orucu sonucunda ölüm orucunun 55. gününde öldü.

19 Aralık 2000 tarihinde Hayata Dönüş Operasyonuyla Türkiye geneli cezaevleri ve dışarıda yapılan ölüm oruçlarında ise toplamda 122 kişi öldü.

2019 da Grup Yorum üyeleri Helin Bölek, İbrahim Gökçek
tutuklanan müzisyen arkadaşlarının serbest bırakılması ve Grup Yorum'un yasaklanan şarkılarını yeniden söylemek için girdikleri ölüm orucunun Helin Bölek 288. gününde öldü.  İbrahim Gökçek ise 5 Mayıs 2020'de, birçok sanatçı ve siyasetçinin devreye girmesi ve sürecin takipçisi olacaklarını duyurması üzerine ölüm orucunun 323. gününde kendi iradesiyle eylemini sonlandırdığını duyurdu. Sağlık durumu kritik olan ve 40 kiloya kadar düşen Gökçek, aynı gün kendi isteği ile Esenyurt Devlet Hastanesinde tedavi altına alındı. 7 Mayıs 2020 tarihinde hastanede yoğun bakımda tutulan Gökçek, ölüm orucundan kaynaklanan semptomlardan dolayı öldü.

Kübalı muhalifler
3 Nisan 1972'de  tutuklu şair ve muhalif Pedro Luis Boitel, açlık grevi yaptığını ilan etti. Sadece sıvı tüketiminin olduğu 53 günden sonra  25 Mayıs 1972'de öldü. Son günlerinde yakın arkadaşı şair Armando Valladares ilgilendi. Havana'da Cólon Mezarlığına isimsiz olarak gömüldü.

Guillermo Fariñas Küba'nın geniş çaplı internet sansürünü protesto etmek için yedi aylık bir açlık grevi yaptı. Bu grevi 2006 güzünde ciddi sağlık problemleri  nedeniyle bilinci yerindeyken sonlandırdı. Sınır Tanımayan Gazeteciler örgütü tarafından 2006'da siber özgürlük ödülüyle ödüllendirildi.

Bolivya
Bolivya'nın ilk yerli devlet başkanı Evo Morales, seçim yasasının Kongre tarafından onaylanması için 9 Nisan 2009'da bir açlık grevii başlattı. Seçim yasası, seçmen kayıtlarının güncellenmesi, yurtdışındaki Bolivyalılar'ın oy kullanmasına olanak sağlanması ve sandalye sayısı gibi konuları kapsamaktaydı. Referandımla kabul edilen anayasa senatoda çoğunluk oluşturan muhalefetçe kabul edilmedi. Devlet başkanlığı sarayında yere serdiği sünger üzerinde yatarken basına bir demeç verdi. 1998 yılında sendika başkanıyken Koko yasasını protesto etmek için 18 günlük bir açlık grevi olduğunu söyledi. Açlık grevine başladıktan beş gün sonra muhalefetle seçim yasası üzerinde uzlaşma sağlayarak grevi bıraktı. Morales'in grevine 14 işçi ve sosyal gruplar destek oldu.

Thileepan - Ölüm Orucu

15 Ağustos 1987 sabah 9.30'da Nallur Murugan Tapınağı'nda, Thileepan ölüm orucuna başladı. Temel amacı farkındalık yaratmak ve terörist bir grup olarak kabul edilen Tamil Kaplanları  ile kendi isteklerinin yer aldığı bir kamu talep listesinin yerine getirilmesini sağlamaktı.

O'nun açlık grevinin kamudan istediği hedefleri şunlardı

 Terörle Mücadele Yasası kapsamında gözaltına alınan tüm Tamiller serbest bırakılmalıdır.
 İyileştirme kisvesi altında bulunan Tamil bölgesinde Sinhalese Kolonizasyonu durdurulmalıdır.
 Geçici bir hükûmet kurulana dek tüm benzer iyileştirme çalışmaları durdurulmalıdır.
 Sri Lanka hükûmeti  Sri Lanka'nın kuzeydoğusunda yeni polis istasyonları kurmayı durdurmalıdır.
 Sri Lanka ordusu ve polisi Tamil köylerindeki okullardan çekilmesi ve Hindistan ordusunun gözetiminde kişisel savunma için Srii Lanka hükûmeti tarafından verilen silahlar geri çekilmelidir.

Yerel Hindistan Barış Gücü yöneticileri ve çeşitli grupların müdahale ve durdurma çabalarına rağmen 26 Eylül 1987'de Thileepan öldü. Ölüm haberinin duyulmasının ardından kuzeyden ve doğudan binlerce insan Jaffna'ya akın etti. Ölümü Jaffna'da anti Hint havasını yarattı.

Tibet Özgürlük Savaşçıları
Tibetliler Tibet sınırını geçmeye çalıştı ama durdurulmaları nedeniyle Nepal Katmandu'da oturma eylemiyle beraber bir açlık grevi başlattılar.

Çin'in Tibet işgalini protesto etmek amacıyla Hindistan'ın başkenti Yeni Delhi'de başlarını Tibetan Youth Congress'in çektiği bir grup 28 Temmuz 2008'de yiyecek ve içeceğin olmadığı bir açlık grevi başlattı. Açlık grevindeki altı keşişin durumunun kritikleşmesi üzerine Hindistan polisi tarafından zorla hastaneye götürüldüler.

Guantánamo Körfezi açlık grevi
2005'in ortalarındayken Amerika Birleşik Devletleri tarafında Guantanamo Körfezi'nde gözaltında tutulan makhumlar iki açlık grevi başlattı.

30 Aralık 2005 günü ordu raporlarına göre kırk altısı Noel'de katılan seksen dört kişi açlık grevindeydi.

New Yorker dergisinin 14 Nisan 2008 tarihli sayısında Jeffrey Toobin Guantanamo'da mevcut yaklaşık on açlık grevinin olduğunu belirtti.

Zorla besleme
The New York Times  9 Şubat 2006'da Guantanamo'daki açlık grevi yapanların günde bir saat sandalyelere bağlanıp zorla beslendiğini ve bir intihar girişimi olarak yiyecekleri kusmalarının engellendiğini bildirdi. Bir subay 11 Eylül 2005'te grevcilerin sayısının 131 civarına ulaştığını söyledi. Bir grevcinin ölmesi halinde yaşanılacak uluslararası etkinin endişeleri bildirildi. Tutukluların avukatları, yöntemlerin acımasız ve insanlık dışı olduğunu ve mahkûmları soğuk hava depolarına koyulması gibi, zorla yapılan uygulamaları belirtti. Sağlık bakanlığı savunma sekreteri yardımcısı sorulan bir soruya şöyle cevap verdi:"Bir kişinin intiharına izin verir misiniz? Yoksa sağlığını koruması için gerekli önlemleri alır ve hayatını mı korursunuz?"
Guantanamo'daki ordu komutatını 21 Şubat 2006'da daha önce bildirilen sandalye kullanımı ve zorla beslemeyi kabullendi.(NY Times 22 February)

New England Journal of Medicine'''' 28 Eylül 2006'da açlık grevindeki tutukluların gözetmen veya hekimlerce zorla beslenmesini tıbbi etik açıdan incelediği bir makale yayınladı. Makalede zorla beslemeye katılan hekimler için yasal ve etik bir sorgulamaydı: "...Askeri hekimler tutukluları zorla beslemek için askeri emirleri takip edemezler, tıbbi bilgi yoluyla onlara zarar vermek için hiçbir zaman tıbbi etiğin temel emirleri ihlal edemezler.

9 Nisan 2007'de New York Times askeri yetkililer ve tutukluların avukatlarına göre yeni bir açlık grevi başladığını bildirdi. Günde on üç  tutuklu zorla beslendi  The New Yorker, 14 Nisan 2008 sayısında Jeffrey Toobin iki tutuklunun zorla beslendiğini bildirdi.

 Sami Al-Arian
On December 6, 2005, a federal jury acquitted Dr. Sami Al-Arian on 8 of 17 counts against him, while deadlocking 10–2 in favor of acquittal on the other 9. On March 2, 2006, Al-Arian pled guilty to one count of conspiracy to contribute services to or for the benefit of the Palestine Islamic Jihad, a Specially Designated Terrorist organization, and was later sentenced to the maximum 57 months in prison  The deal came after 11 years of FBI investigations, wiretaps, and searches, 3 years of trial preparation by federal prosecutors, and a 5-month trial, during which time Al-Arian spent more than three years in jail, most of it in solitary confinement, which counted toward the time he was sentenced to.   Amnesty International said Al-Arian's pre-trial detention conditions "appeared to be 'gratuitously punitive' " and stated "the restrictions imposed on Dr Al-Arian appeared to go beyond what were necessary on security grounds and were inconsistent with international standards for humane treatment." These include: 23 hour cell-confinement, routine shackling, deprivement of tools and communication to prepare for his defense, and a third of the cell space required by UN international standards.

Al-Arian was subpoenaed three times to testify in terrorism-related investigations before Virginia federal grand juries between 2006 and 2008. Each time, he refused to testify. He maintained that in a verbal agreement that appears in court transcripts, federal prosecutors agreed that Al-Arian would not have to testify before the grand jury. He challenged the initial subpoena in four different federal courts, each of which held that he was in fact required to testify.  On January 22, 2007, Al-Arian began a hunger strike to "protest continued government harassment" after he was held in contempt of court for refusing to testify before a federal grand jury.Family says inmate's hunger strike not near end.  Wilmington Star (NC). February 17, 2007. He was imprisoned for 13 months for civil contempt for failing to testify in compliance with the first subpoena. He is awaiting trial as well for criminal contempt for his failure to testify in compliance with the second and third subpoenas.

 İran'da açlık grevleri
Akbar Ganji  22 Nisan 2000'den beri Evin Cezaevi'nde tutulan İranlı bir gazetecidir. Ganji 19 Mayıs 2005'ten
 Ağustos'un başlarına kadar, 2005 İran başkanlık seçimlerinde verilen 12 günlük izin hariç açlık grevi başlattı. Aralarında 2003 yılında Nobel Barış Ödülü kazanan Shirin Ebadi'ninde  bulunduğu bir grupp tarafından savunuldu. Ganji açlık grevindeyken dünyanın özgür insanlarına iki mektup yazdı.
1  2 . 12 Temmuz 2005'te, Beyaz Saray basın sekreteri Scott McClellan yaptığı açıklamada,  ABD başkanı George W. Bush'un İran'ı "hemen ve koşulsuz" Ganji serbest bırakmaya çağırdığını belirtti.

İran'da idam cezasına çarptırılan iki Kürt gazeteci Adnan Hesenpur ve Hîwa Botîmar, tutuklu bulundukları Sine Cezaevi'nde ölüm orucu eylemi gerçekleştirmiştir.

ABD doğumlu İranlı kadın gazeteci Roxana Saberi 8 Nisan 2009'da "ABD adına casusluk" yaptığı iddiasıyla tutuklandı.İran'da üç aydır cezaevinde tutulduğu için açlık grevine başladı.
Kırgızistan'da açlık grevi
16 Ocak 2012'de Bişkek'teki 1 numaralı cezaevinde güvenlik birimlerinin isyan girişimini bastırmasını protesto etmek amacıyla 1 no'lu cezaevinde 385, 3 no'lu cezaevinde 5 ve 8 no'lu cezaevinde ise 10 tutuklu ve hükümlü açlık grevi başlattı. Bu açlık grevinde yemek yemeyi reddeden cezaevindeki tutuklu ve hükümlüler ağızlarını iğne ve iplikle dikerek bir protesto başlattılar

 Diğer bazı açlık grevleri
 2009 yılının Kasım ayında toplanan Gıda Güvenliği Zirvesi öncesinde, Dünya Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) Başkanı Jacques Diouf tarafından "dünyada 1 milyar insanın aç olduğuna dikkat çekmek" amacıyla gerçekleştirilen açlık grevi eylemi, uluslararası kamuoyunda tartışma yaratmıştır.
 İngiliz Hayvan Hakları savunucusu  Barry Horne, 6 Ekim ile 13 Aralık 1998 arasında yaptığı dört açlık grevinin bir sonucu olan kısmi körlük ve böbrek hasarı nedeniyle 5 Kasım 2001'de öldü.

 Tıbbi etkiler
Vücutta, enerji depoları glikojen, protein ve yağdır. Açlığın tüm dönemlerinde amaç kan glikoz seviyelerini makul düzeylerde tutabilmektir. Kişinin açlığa yanıtı birçok değişkene bağlıdır. Bunlar; yaş, cinsiyet, boy, vücut ağırlığı, açlık öncesi yağ dokusu, karaciğer, kalp ve renal fonksiyon durumu, ile ek hastalıklar olarak sayılabilirYoğun Bakımda Beslenme Desteği Modül 18.1; Preiser JC, Chioléro R, Singer P (Çeviri: Uyar M). Strese Karşı Metabolik Yanıt ve Enerji Gereksinimi Yoğun Bakım Dergisi 2006;6(Ek 1):39-42.  Tam metin  Açlık, vücudun işleyişi için gerekli maddelerin eksikliğine neden olarak, vücutta ağır yıkımlara neden olmakta, bunun sonucunda da nörolojik sekeller ve ölüm gibi ciddi sonuçlara neden olabilmektedir. Mesela bir vitamin olan tiaminin eksikliği sonucunda Wernicke-Korsakoff sendromu görülebilir. Wernicke-Korsakoff sendromu, Wernicke ensefalopatisi bulgularına ek olarak öğrenme ve hafıza defektinin de eşlik ettiği bir komplekstir.

Açlık başlayınca ilk önce glikojen depoları kullanılır ve yaklaşık 24 saatte tüketilir. Ardından yağ depoları enerji kaynağı olarak kullanılmaya başlar. Son olarak proteinler kullanılır, proteinler normalde enerji kaynağı olarak kullanılmaz ancak uzun süren açlıklar sonrası yapı taşları olan proteinler de enerji kaynağı olarak kullanılmaya başlar.Tunca M. Uzun süreli açlıklarda karşılaşılan sorunlar ve tedavileri. Toplum ve Hekim cilt 11, sayı 71.  Tam metin  72 saatten sonra glikojen depoları tükenmiştir ve enerji üretimi için sadece yağ asitleri ve proteinler kullanılır. Yeterli sıvı alımı yoksa dehidratasyon nedeniyle kişi birkaç günde hayatını kaybeder, yeterli sıvı ve elektrolit alan kişiler ise birkaç ay yaşayabilir.

Açlık süresi ilk 24 saat, 24-72 saat ve sonrası olarak dönemlere ayırılabilir. İlk 24 saatte karaciğerdeki glikojen depoları enerji kaynağı olarak kullanılır. 6-12 saatlik açlıkta insülin düzeyi düşmeye, glukagon ise artmaya başlar. Glukagon düzeyinde artış karaciğer ve böbrekte glukoneogenezi uyarır. İnsülinin düşmesi ile ise beyin dışı dokularda glikoz kullanımı azaltılır, böylece sadece glikozu kullanabilen santral sinir sistemine kaynak ayrılır. 24-72 saatlerinde, çevre dokular glikoz yerine yağ asidini enerji kaynağı olarak kullanır. Enerji kaynağı için sonraki aşamada çevresel dokulara ait proteinler yıkılmaya başlar. Fizik muayenede belirgin bir değişiklik yoktur, erken dönemde hipoglisemiye bağlı sempatik sistem aktive olur; bu nedenle kan basıncı normal, hatta yüksek olabilir ve taşikardi gelişebilir. 72 saatten sonra glikojen depoları tükenmiştir ve enerji üretimi için sadece yağ asitleri ve proteinler kullanılır. Bu dönemde karaciğerin yağ yakımı ile ortaya çıkardığı keton cisimcikleri sayesinde kalp ve beyin aktivitelerine devam eder. Kan ve idrarda keton cisimciklerinin ve iştah kaybının başladığı dönem -ketozis- başlar. Uzun süre aç kalan bir kimsenin yağ ve kas kaybına uğrar ve buna bağlı olarak kas gücü azalarak hareket yeteneği azalır. 1-3 hafta süren açlıklarda, yağ asitleri ve keton cisimcikleri kas ve böbrekler için baskın kaynaklardır. Beyin için keton cisimcikleri glikozdan daha önemli konuma gelir. Yağ dokusu yıkımı ve hepatik ketogenez artar. Glikoz hepatik ve renal glukoneogenez ile üretilir. 3 hafta üzerindeki açlıklarda, kas ve böbrekler için başlıca enerji kaynağı yağ asitleri ve keton cisimcikleridir. Beyinde glukoz kullanımının yerini keton cisimciği kullanımı almıştır. Yağ dokusu trigliseridleri başlıca enerji kaynağıdır. Kas proteolizi ve hepatik glukoneogenez çok azalmıştır. Yeterli sıvı alımı yoksa dehidratasyon nedeniyle kişi birkaç günde hayatını kaybeder, yeterli sıvı ve elektrolit alan kişiler ise birkaç ay yaşayabilir. Açlık ilerledikçe kan basıncı düşer, nabız yavaşlar, kardiyak pompa gücü ve atım hacmi azalır, hipotermi olur. Hem kas hem de yağ dokusundaki kayıplara bağlı ekstermite, yüz, toraks ve batında zayıflık belirgindir. Deri soğuk, soluk ve kurudur. Gastrointestinal sistem, lenfatik sistem ve pankreasta atrofi görülür. Bağışıklık sisteminin bozulmasına bağlı enfeksiyonlara karşı vücut direnci azalır, sepsise kadar gidebilen ciddi enfeksiyonlar görülebilir. Konfüzyon ve komaya kadar giden ağır nörolojik sorunlar görülebilir.

İlk hafta genellikle %5-10 kilo kaybı görülür, sonraki dönemlerde %35-50'lere kadar varabilir. Öncesinde kalp ile ilgili sorunu bulunmasa da, uzun süren açlık sonucunda hastalar kardiyak nedenlere bağlı olarak ölebilir.

 Yasal durumlar

Dünya Tıp Birliği'nin 1975 yılında çıkarttığı Tokyo Bildirgesi'nin 6. maddesinde doktorların belli sınırlar dahilinde müdahale etmesi ve ikinci bir hekime danışarak hareket etmesi belirtilmiştir:

"Bir hükümlü beslenmeyi reddettiğinde, eğer hekim, beslenmeyi gönüllü olarak reddetmenin yol açacağı sonuçlar üzerinde kişinin tam ve doğru bir yargıya varacak yetenekte olduğu kanısında ise, bu kişiyi damardan beslemeyecektir. Hükümlünün böyle bir yargıya varma yeteneği ile ilgili karar, en azından bir başka bağımsız hekimce onaylanmalıdır. Beslenmeyi reddetmenin yol açacağı sonuçların hekim tarafından hükümlüye anlatılması gerekir."

Dünya Tıp Birliği son zamanlarda yeniden bir gözden geçirme ve güncelleme yaparak açlık grevleri konusunda Malta Bildirgesi'ni yayınladı. Birçok değişiklikle beraber, 21. maddesinde zorla beslemenin insanlık dışı ve aşağılayıcı bir hareket olduğu belirtilmiştir.

 Kaynakça
 Ahmet Taşkın, Türkiye'de ve Dünyada Açlık Grevleri, Ankara, 2006.
 Açlık Grevinde Hekim Tutumu Tıbbi Yaklaşım Broşürü , Türk Tabipleri Birliği yayını

 Dipnotlar

 Dış bağlantılar
 Tutukluluk Halindeki Açlık Grevlerinin Tıbbi ve Etik Yönleri ve İşkence Meselesi
  Striking Differences: Hunger strikes in Israel and the United States
 Infoshop News – Palestinian Strike
 Women's Suffrage
 How Long Can You Go Without Food? Hunger strikes 101 , Slate'' magazine, June 10, 2004
 Scandal of force-fed prisoners  Hunger strikers are tied down and fed through nasal tubes, admits Guantánamo Bay doctor (The Guardian, January 8, 2006)
 Guantanamo and Medical Ethics , JURIST
   Fasting as a Method To Demand International Protection For the People of Darfur, Sudan

Protesto yöntemleri
Oruç tutma
Grevler
Sivil itaatsizlik

Açlık grevi


Milwich es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Stafford, en el condado de Staffordshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Milwich tiene una superficie de 12,29 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Milwich tenía 382 habitantes (49,74% varones, 50,26% mujeres) y una densidad de población de 31,08 hab/km². El 15,18% eran menores de 16 años, el 77,49% tenían entre 16 y 74, y el 7,33% eran mayores de 74. La media de edad era de 44,73 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 21,3% estaban solteros, el 65,43% casados, y el 13,27% divorciados o viudos.

El 97,67% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 1,55% de la población, mientras que el 0,78% había nacido en cualquier otro lugar. Todos los habitantes eran blancos. El cristianismo era profesado por el 87,05%, el islam por el 0,78%, y cualquier otra religión, salvo el budismo, el hinduismo, el judaísmo y el sijismo, por el 0,78%. El 9,07% no eran religiosos y el 2,33% no marcaron ninguna opción en el censo.

Había 154 hogares con residentes y ninguno vacío.

Referencias

Localidades de Staffordshire
Parroquias civiles de Staffordshire

Milwich