Radyo astronomi, gök cisimlerinin radyoelektrik dalgaları alanındaki elektromanyetik ışımasını inceleyen astronomi dalı.

1931 de Karl G. Jansky cisimlerinin radyo dalgaları ile ışıma yaptığını keşfetti. Evren'de hiçbir cisim mutlak sıfır denilen sıcaklıkta veya onun altında bir sıcaklıkta olamaz. Mutlak sıfır, 0 Kelvin ya da -273,15 °C'dir. Her cisim mutlak sıfırın üzerinde bir sıcaklığa sahip olduğundan elektromanyetik enerji üretir. Sıcaklığa bağlı olarak bu enerji artar ya da azalır. Sıcaklık arttıkça Evren'de frekans dağılımı değişir ve yüksek enerjili paketlerin sayısı artar. Kuramsal olarak Evren'deki tüm cisimlerden çıkan elektromanyetik enerji ölçülebilir.

Galaksimizin (Samanyolu) radyo ışınımının tespiti ilk kez 1931'de gerçekleştirilmişse de radyo astronomi, ancak II. Dünya Savaşı'ndan sonra radar tekniğinden yararlanılarak geliştirilmiştir. Günümüzde radyo teleskopların, Bonn radyo teleskobunda olduğu gibi çapları 100 m'yi bulan parabol biçimi, hareketli antenleri vardır ve atmosferi aşabilen 10 m'den 0,5 milimetreye kadar dalga boyundaki bütün radyo dalgalarını gözlemleyebilmektedirler. Ayrıca farklı kıtalardaki birçok teleskobun gruplandırılmasıyla gökyüzünün bazı bölümlerinin radyo haritaları çıkarılabilmekte ve saniyenin binde biri kadar daire yaylarındaki ayrıntılar incelenebilmektedir. Bütün bu teknik çabalar, radyo gözlemlerinin astronomiye katkısıyla açıklanabilir. Güneş dışındaki yıldızların kolayca gözlemlenmelerini sağlayacak yoğunlukta radyo ışınımları bulunmamakla birlikte yıldızlararası uzay bölgesi radyo astronominin önemli inceleme alanlarından biridir.

Samanyolu'nu kaplayan iyonlaşmamış çok büyük boyutlu hidrojen bulutları, ancak hidrojenin 21 cm'lik tayf çizgisiyle saptanabilir. Bu çizginin gözlemlenmesi, Samanyolu'nun sarmal biçimli olduğunu göstermeyi (gözlemciler, Samanyolu'nun içerisinde bulunduğundan o tarihe kadar gösterilemiyordu) ve dönme hızını incelemeyi sağlamıştır.

Astronomlar tarafından yıldızların doğduğu bölgeler sayıldıkları için son yıllarda büyük ilgi çeken karanlık bulutsular da yalnızca radyo dalgaları aracılığıyla incelenebilir. Santimetre ve milimetre uzunluklarında radyo dalgalarının incelenmesiyle söz konusu bölgelerde CO, OH gibi, hattâ etil alkol vb. organik moleküller gibi karmaşık moleküller bulunmuş, bazı uzmanlar buna dayanarak yaşamın kaynağının Samanyolu içinde olduğunu ileri sürmüşlerdir.

Radyo astronomi, ayrıca ışınları normal galaksilerden çok daha güçlü olan kuasarların bulunmasını sağlamış, böylece Evren'in gözlemlenebilir sınırları daha da geriletilmiştir.

Radyo teleskopların en önemli avantajı, birbirlerine bağlanabilmeleridir. Buna interferometri denir. SETI adında bir program, radyo teleskoplarla gökyüzünden gelecek yapay radyo dalgalarını arıyor ve Evren'de tek olup olmadığımızı araştırıyor.

Türkiye'de radyo astronomi 1995 yılında Ukrayna Bilimler Akademisi'nden 2 m'lik 1 mm'lik bir radyo teleskop kısmen BM tarafından finanse edilerek 38.000 USD'ye alınmıştır. Fakat 1997 Ağustos'unda ani elektrik kesintisi yüzünden bozulmuş ve tamiratı için 15.000 USD bulunamadığı için hâlâ çalışmamaktadır.

Tarihçe

Gök cisimlerinin radyo dalgaları yayabileceği düşüncesi bu olgu ispatlanmadan önce üzerinde tartışılan bir konuydu.1860'lı yıllarda James Clerk Maxwell'in elektromanyetik olayları açıklamak için ortaya attığı denklemler, yıldızlardan kaynaklanan ışınımın dalga boyunun herhangi bir uzunlukta olabileceğini gösterdi. Thomas Edison, Oliver Lodge ve Max Planck gibi birçok tanınmış bilim insanı güneşin radyo dalgaları yayabileceği öngürüsünde bulunmuştu. Logde güneşten kaynaklanabilecek radyo sinyallerini gözlemlemeye çalışmış ancak o zamanki teknik yetersizliklerden dolayı başarılı olamamıştı.

Gözlemlenebilen ilk astronomik radyo sinyali 1931 yılında Bell Telefon Laboratvuarlarında çalışan Karl Guthe Jansky adındaki bir mühendisin, okyanus aşırı kısa dalga ses iletimi esnasında meydana gelen parazitleri incelemesi sırasında kaydedildi. Jansky büyük doğrusal bir antenle meydana gelen girişimi araştırırken kayıt cihazının bilinmeyen bir kaynaktan gelen ve sürekli kendini tekrar eden bir sinyali tespit ettiğini gördü. Sinyalin günde bir defa tepe değeri yapması Jansky'e girişim kaynağının güneş olabileceğini düşündürdü. Devam eden incelemeler ışınım kaynağının güneşin doğuş ve batışını tam olarak takip etmediğini ancak 23 saat 56 dakika süren bir döngüde kendini tekrar ettiğini ortaya çıkardı. Gözlemlerini o zamana kadar optik gözlemlerle elde edilmiş gökbilim haritalarıyla karşılaştıran Jansky ışınımın Samanyolu'ndan kaynaklandığını ve gökadanın merkezine doğru Yay Takımyıldızı yönünde en güçlü değerine ulaştığını gördü. 1933 yılında bu keşfini tüm dünyaya duyurdu. Jansky, Samanyolu gökadasından kaynaklanan radyo dalgalarını araştırmaya devam etmek istedi ancak Bell şirketi kendisini başka bir projeye atayınca çalışmalarını bırakmak zorunda kaldı ve gökbilim alanında başka araştırma yapmadı.

1937 yılında Grote Reber 9 metre çaplı parabolik bir radyo teleskop inşa ederek bu bilim dalının gelişmesine büyük katkıda bulundu ve ilk defa gökyüzünün radyo frekansları yardımıyla haritasının çıkarılması projesini yürüttü. 27 Şubat 1942 yılında İngiliz Ordusunda çalışan J.S. Hey adındaki bir araştırma subayı güneşin radyo dalgaları yaydığını keşfetti. 1950'lerin başında Cambridge Üniversitesinden iki bilim insanı Martin Ryle ve Antony Hewish Cambridge İnterferometresini kullanarak ünlü 2C ve 3C kataloglarını oluşturdular.

Ayrıca bakınız
 Atacama Large Millimeter Array

Astronomik görüntüleme

Radyo astronomi


Circuit Gilles Villeneuve er et motorsportsanlæg beliggende i Montreal, Quebec, Canada. Siden banens åbning i 1978, har den hvert år med få undtagelser, lagt asfalt til Canadas Grand Prix i Formel 1-serien.

12. juni 1982 blev banen opkaldt efter den netop afdøde canadiske racerkører Gilles Villeneuve, hvor den inden hed Île Notre-Dame Circuit.

Historie
Banen blev i 1978 opført på den kunstige ø Île Notre-Dame. Noget af den 4,361 kilometer lange strækning er en gadebane, hvor der normalt er offentlig adgang.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Circuit Gilles Villeneuves officielle hjemmeside

Formel 1-baner
Motorsportsanlæg i Canada
Etableret i 1978
Montreal

Circuit Gilles Villeneuve


Die Route nationale 782, kurz N 782 oder RN 782, war eine französische Nationalstraße, die von 1933 bis 1973 in zwei Teilstücken zwischen einer Kreuzung mit der Route nationale 164 südlich von Cléguérec und Rosporden verlief. Ihre Gesamtlänge betrug 64 Kilometer.

Weblinks
 Route nationale française auf WikiSara, eine Auflistung aller Nationalstraßen (französisch)

782

Route nationale 782


Hvítaskur (fræðiheiti: Fraxinus americana) er tegund af aski sem vex í suðurhluta Kanada og austurhluta Bandaríkjanna, frá Nova Scotia vestur til Minnesota, og suður til norður-Flórída og suðvestur-Texas. Var áður algengur en hefur á síðari árum fækkað mjög vegna sníkjudýrsins Agrilus planipennis.

Lýsing
Hvítaskur er meðalstórt tré, verður allt að 26 metra hátt, einstaka sinnum að 40 m. Börkurinn er dökkgrár, þykkur sprunginn með aldri. Vetrarbrum eru dökkbrún með mjúkri áferð. Blöðin eru gagnstæð og samsett með oftast 9 smáblöðum. Blómin koma að vori, rétt á undan blöðunum, í gisinni blómskipan, þau eru lítt áberandi og án krónublaða, enda vindfrjóvguð. Hvert tré er einkynja, annað hvort karl eða kvenkyns. Fræin eru 3-5 cm löng með væng. Hann líkist mjög kvekaraaski sem er frá sömu slóðum.

Á Íslandi
Þessi tegund hefur lítið eitt verið reynd hérlendis og kelur lítið.

Tilvísanir

Lauftré
Smjörviðarætt

Hvítaskur


Peter Street (batizado em 1 de julho de 1553, maio de 1609) foi um carpinteiro e construtor inglês em Londres nos séculos XVI e XVII. Ele construiu o Fortune Playhouse, e provavelmente o Globe Theatre, dois estabelecimentos significativos na história do palco em Londres. Ele participou da construção da Casa de Banquetes do Rei James no Palácio de Whitehall e pode ter sido responsável pelos cenários das máscaras reais do rei.

Carpintaria

Peter Street


Juleønsket er en dansk julekalender fra 2015, som er skrevet af Ina Bruhn og instrueret af Carsten Myllerup og produceret af Cosmo Film for TV 2.  Julekalenderen blev sendt for første gang i december 2015 på TV 2 og blev genudsent på samme kanal i december 2020.<ref>[https://omtv2.tv2.dk/nyheder/2020/10/juleoensket-magisk-gensyn-med-populaer-familiejulekalender-paa-tv-2/ Juleønsket' - magisk gensyn med populær familiejulekalender på TV 2''] af Lone Leth-Larsen. omtv2.tv2.dk, 6. oktober 2020. Hentet 4. december 2020.</ref> Serien består af 24 afsnit af ca. 25 minutters varighed og medvirkende er bl.a. Olivia Hillingsøe, Jonathan Lindinger, Helmer Solberg, Marie Hammer Boda og Pelle Falk Krusbæk. Julekalenderen følger pigen Julie, hvis store ønske om at holde jul med hele sin familie, bliver hørt af den unge engleaspirant Rafi, som i følgeskab med andre engle forsøger at bekæmpe en farlig dæmon.

Julekalenderen blev modtaget med positive anmeldelser og flere afsnit blev set af over 1 million seere.

Den er optaget i Nyborg på Fyn, og markerer 25-året for TV 2's første tv-julekalender. Optagelserne startede den 2. marts 2015.

 Karakterer
I Juleønsket medvirker følgende:
 Julie (spilles af Olivia Hillingsø) er hovedperson, der har et brændende ønske om at holde jul med sin familie.
 Rafi (spilles af Jonathan Lindinger) er en ung engel, som bliver sendt til menneskenes verden for at hjælpe Julie.
 Willy (spilles af Helmer Solberg) er Julies bedste ven.
 Mie (spilles af Marie Hammer Boda) er Julies pap storesøster.
 Toke (spilles af Pelle Falk Krusbæk) er Julies 9-årige halv lillebror.
 Vigdis (spilles af Signe Skov) er Julies mor.
 Karsten (spilles af Esben Dalgaard Andersen), Julies papfar, som hun indtil episode 7 troede var hendes biologiske far.
 Gabi (spilles af Marijana Jankovic), vogter-engel.
 Michael (spilles af Allan Hyde), vogter-engel
 Mette (spilles af Lærke Winther Andersen), Willys mor
 Jack/Asbjørn (spilles af Johan Olsen), pedel på skolen og Julies biologiske far.
 Signe (spilles af Neel Rønholt), klasselærerOle Pehrsson (spilles af Troels Malling), idrætslærer
 Saraquel (spilles af Sonja Oppenhagen), ærkeengel.
 Zacharias (spilles af Morten Suurballe), ærkeengel.
 Uriel (spilles af Donald Andersen), ærkeengel.
 Atlas Berg (spilles af Christian Tafdrup) er skuespiller.
 Baalios (spilles af Rasmus Botoft), dæmon.
 Charlotte''' (spilles af Mia Lyhne) er Mies mor.

Afsnit

Kilder

Eksterne henvisninger

TV2 familie-julekalendere
Julekalendere
Børneserier fra Danmark
Danske tv-serier fra 2010'erne

Juleønsket


La publicidad en el lugar de venta (PLV) es cualquier forma de publicidad en un establecimiento comercial destinada a inducir al consumidor a la compra de un producto.  Hace para ello uso de expositores, carteles, displays, pantallas digitales, regalos y otros elementos que sean portadores de un mensaje promocional y que estén colocados en un sitio concreto de dicho establecimiento, o en sus inmediaciones.

Denominada también publicidad en el punto de venta (del inglés point of sale y abreviado POS), o en el punto de adquisición (del inglés point of purchase y abreviado POP), la publicidad en el lugar de venta es una de las principales herramientas del merchandising (marketing en el lugar de venta).

Características principales
Su principal objetivo es favorecer la venta de los productos publicitados por una empresa, llamando la atención del cliente que se encuentra dentro del establecimiento comercial y, fundamentalmente, apelar a una decisión impulsiva de compra. Los elementos de publicidad en el punto de venta, conocidos a veces como materiales POP (de point of purchase), se encuentran en todo tipo de establecimientos, desde el comercio especializado (perfumería, relojería, boutique, farmacia, etc.) hasta comercio en régimen de autoservicio como supermercados, hipermercados, grandes superficies especializadas (juguetes, bricolaje, muebles, etc.), grandes almacenes y tiendas de conveniencia.

Utilidad
Este tipo de publicidad se utiliza principalmente para dos funciones:
 Cuando una empresa fabricante está haciendo su aparición en el mercado, desea hacerse conocida rápidamente y no posee los suficientes recursos para promocionarse en radio y televisión.
 Cuando una empresa ya es reconocida y se encuentra posicionada en el mercado, pero el material POP se entrega para fidelizar al cliente y que se sienta más comprometido con el producto.

Ventajas
Algunas de las ventajas que tiene el material POP son:
 Aumenta la imagen del producto.
 Aumenta la cantidad de ventas.
 Requiere menores gastos en publicidad.

Para los vendedores
La mayor ventaja que ofrece el POP a los vendedores es que pueden contar con mejores materiales, dispositivos más completos y exhibidores más atractivos en las tiendas, que ellos mismos pueden diseñar. Ya que la empresa fabricante del producto produce los materiales en amplias cantidades, estos son ofrecidos a los vendedores a muy bajo coste. Además, un buen material POP ayuda a introducir el mensaje promocional en el punto de venta para ayudar a que ésta se efectúe. Por último, este material contribuye a reforzar las ventas por impulso.

Para los productores
Para la mayoría de las empresas, los materiales POP son el lazo más vital en la cadena de venta. Ya que la publicidad para la mayoría de los productos está limitada por el alto coste de los medios, los mensajes promocionales deben ser reforzados en las tiendas. El material POP ofrece este lazo de unión. Así, una campaña publicitaria que el consumidor haya visto u oído es expuesta de nuevo, justo en el punto de venta. El material POP es el último mensaje que el consumidor usualmente recibe antes de la compra, por lo que sus decisiones pueden ser cambiadas justo ahí. Finalmente, la publicidad en el punto de venta es en la mayoría de los casos el medio publicitario menos costoso para el anunciante.

Tipos de publicidad en el lugar de venta
Algunos elementos que engloba la publicidad en el lugar de venta son estands, expositores de mostrador o de suelo, tenderetes, cajas expositoras, displays, portafolletos, rótulos luminosos, banderolas, etiquetas adhesivas, etc. Los materiales utilizados para su fabricación son muy variados: metal, cartón, papel, plástico, luces de neón, etc. Un clásico ejemplo de POS son los muebles o soportes ubicados al lado de las cajas registradoras de los supermercados, donde se colocan artículos pequeños y a bajo precio; mientras el cliente espera a ser atendido, pasa la mirada por el mueble, recuerda un artículo de último momento y lo añade a su compra. La adaptación de la publicidad en el lugar de venta al formato digital, con señalización específica, es conocida como narrowcasting.

Elementos habituales
 Expositor de mostrador: es un pequeño mueble adaptado especialmente para contener y ofrecer artículos de compra impulsiva. Puede ser de un solo uso o permanente. Suele proporcionarlos el fabricante e incorporan su publicidad (Chupa Chups, las especias, los huevos Kinder...). Con frecuencia, contienen un envase de prueba para examinar o contrastar los atributos del artículo expuesto.
 Expositor de suelo: es un expositor de gran tamaño y duración limitada, generalmente de cartón, que presenta ofertas o acciones de corta duración. Se coloca directamente sobre el suelo del punto de venta o algunas veces en el escaparate.
 Caja expositora: es un embalaje que, abierto de forma determinada, se coloca en una estantería de la góndola y se convierte en un expositor del fabricante, de un solo uso.
 Expositor enrollable: es un expositor con una base que incluye un sistema de tensión, sujeto en la parte superior con un perfil mediante adhesivo o pinza de presión y anclado en una barra vertical que muestra una gráfica impresa. Sistema portátil de fácil instalación para campañas publicitarias fijas o móviles.
 Expositor en forma de X: es un expositor en forma de X con sistema de fijación con ollados en las esquinas que muestra una gráfica impresa. También es un sistema portátil de fácil instalación para campañas publicitarias fijas o móviles.

Véase también
 Merchandising (marketing en el lugar de venta).
 Promoción de ventas.
 AIDA
 Planograma
 Estand

Referencias

Enlaces externos
Tipologías de publicidad en punto de venta
Ejemplos de publicidad en punto de venta

Mercadotecnia
Merchandising
Publicidad

Publicidad en el lugar de venta


Apollo 15 (26 Temmuz - 7 Ağustos 1971), Amerika Birleşik Devletleri'nin Apollo programındaki dokuzuncu mürettebatlı ve Ay'a iniş yapan dördüncü görevi olmuştu. Bu görev, Ay'da daha uzun süre kalınan ve daha önceki inişlere göre bilime daha fazla odaklanan ilk J göreviydi. Apollo 15, Ay taşıtının ilk kez kullanıldığı görev oldu.

Mürettebat

Kaynakça

Mürettebatlı Ay görevleri
Apollo Projesi görevleri
Ay keşif araçları
Örnek getirme görevleri

Apollo 15


Prednisone is a glucocorticoid medication mostly used to suppress the immune system and decrease inflammation in conditions such as asthma, COPD, and rheumatologic diseases. It is also used to treat high blood calcium due to cancer and adrenal insufficiency along with other steroids. It is taken by mouth.

Common side effects may include cataracts, bone loss, easy bruising, muscle weakness, and thrush. Other side effects include weight gain, swelling, high blood sugar, increased risk of infection, and psychosis. It is generally considered safe in pregnancy and low doses appear to be safe while the user is breastfeeding. After prolonged use, prednisone must be stopped gradually.

Prednisone is a prodrug and must be converted to prednisolone by the liver before it becomes active. Prednisolone then binds to glucocorticoid receptors, activating them and triggering changes in gene expression.

Prednisone was patented in 1954 and approved for medical use in the United States in 1955. It is on the World Health Organization's List of Essential Medicines. It is available as a generic medication. In 2020, it was the 30th most commonly prescribed medication in the United States, with more than 19million prescriptions.

Medical uses
Prednisone is used for many different autoimmune diseases and inflammatory conditions, including asthma, gout, COPD, CIDP, rheumatic disorders, allergic disorders, ulcerative colitis and Crohn's disease, granulomatosis with polyangiitis, adrenocortical insufficiency, hypercalcemia due to cancer, thyroiditis, laryngitis, severe tuberculosis, hives, eczema, lipid pneumonitis, pericarditis, multiple sclerosis, nephrotic syndrome, sarcoidosis, to relieve the effects of shingles, lupus, myasthenia gravis, poison oak exposure, Ménière's disease,  autoimmune hepatitis, giant-cell arteritis, the Herxheimer reaction that is common during the treatment of syphilis, Duchenne muscular dystrophy, uveitis, and as part of a drug regimen to prevent rejection after organ transplant.

Prednisone has also been used in the treatment of migraine headaches and cluster headaches and for severe aphthous ulcer. Prednisone is used as an antitumor drug. It is important in the treatment of acute lymphoblastic leukemia, non-Hodgkin lymphomas, Hodgkin's lymphoma, multiple myeloma, and other hormone-sensitive tumors, in combination with other anticancer drugs.

Prednisone is often also prescribed as a form of treatment for Sudden Sensorineural Hearing Loss (SSNHL).

Prednisone can be used in the treatment of decompensated heart failure to increase renal responsiveness to diuretics, especially in heart failure patients with refractory diuretic resistance with large doses of loop diuretics. In terms of the mechanism of action for this purpose: prednisone, a glucocorticoid, can improve renal responsiveness to atrial natriuretic peptide by increasing the density of natriuretic peptide receptor type A in the renal inner medullary collecting duct, thereby inducing a potent diuresis.

At high doses it may be used to prevent rejection following organ transplant.

Side effects

Short-term side effects, as with all glucocorticoids, include high blood glucose levels (especially in patients with diabetes mellitus or on other medications that increase blood glucose, such as tacrolimus) and mineralocorticoid effects such as fluid retention. The mineralocorticoid effects of prednisone are minor, which is why it is not used in the management of adrenal insufficiency, unless a more potent mineralocorticoid is administered concomitantly.

It can also cause depression or depressive symptoms and anxiety in some individuals.

Long-term side effects include Cushing's syndrome, steroid dementia syndrome, truncal weight gain, glaucoma and cataracts, diabetes mellitus type 2, and depression upon dose reduction or cessation. Long-term steroids can also increase the risk of osteoporosis, but research has found that few of these people were taking medications to protect bones. Prednisone also results in leukocytosis.

When used as treatment for sudden deafness or sudden sensorineural hearing loss, it can cause or exacerbate tinnitus or a ringing in the ears.

Major
Source:

 Steroid myopathy
 Increased blood sugar for individuals with diabetes
 Difficulty in regulating emotion
 Difficulty in maintaining linear thinking
 Weight gain due to increased appetite
 Immunosuppression
 Corticosteroid-induced lipodystrophy (moon face, central obesity)
 Depression, mania, psychosis, or other psychiatric symptoms
 Unusual fatigue or weakness
 Mental confusion
 Memory and attention dysfunction (steroid dementia syndrome)
 Muscle atrophy
 Blurred vision
 Abdominal pain
 Peptic ulcer
 Painful hips or  shoulders
 Steroid-induced osteoporosis
 Stretch marks
 Osteonecrosis – same as avascular necrosis
 Insomnia
 Severe joint pain
 Cataracts or glaucoma
 Anxiety
 Black stool
 Stomach pain or bloating
 Severe swelling
 Mouth sores or dry mouth
 Avascular necrosis
 Hepatic steatosis

Minor
Source:

 Nervousness
 Acne
 Skin rash
 Appetite gain
 Hyperactivity
 Increased thirst
 Frequent urination
 Diarrhea
 Reduced intestinal flora
 Leg pain/cramps
 Sensitive teeth
 Headache
 Induced vomiting

Dependency
Adrenal suppression will begin to occur if prednisone is taken for longer than seven days. Eventually, this may cause the body to temporarily lose the ability to manufacture natural corticosteroids (especially cortisol), which results in dependence on prednisone. For this reason, prednisone should not be abruptly stopped if taken for more than seven days; instead, the dosage should be gradually reduced. This weaning process may be over a few days if the course of prednisone was short but may take weeks or months if the patient had been on long-term treatment. Abrupt withdrawal may lead to an Addisonian crisis. For those on chronic therapy, alternate-day dosing may preserve adrenal function and thereby reduce side effects.

Glucocorticoids act to inhibit feedback of both the hypothalamus, decreasing corticotropin-releasing hormone (CRH), and corticotrophs in the anterior pituitary gland, decreasing the amount of adrenocorticotropic hormone (ACTH). For this reason, glucocorticoid analogue drugs such as prednisone down-regulate the natural synthesis of glucocorticoids. This mechanism leads to dependence in a short time and can be dangerous if medications are withdrawn too quickly. The body must have time to begin synthesis of CRH and ACTH and for the adrenal glands to begin functioning normally again.

Prednisone may start to result in the suppression of the hypothalamic-pituitary-adrenal (HPA) axis if used at doses 7–10 mg or higher for several weeks. This is approximately equal to the amount of endogenous cortisol produced by the body every day. As such, the HPA axis starts to become suppressed and atrophy. If this occurs the patient should be tapered off prednisone slowly to give the adrenal gland enough time to regain its function and endogenous production of steroids.

Withdrawal
The magnitude and speed of dose reduction in corticosteroid withdrawal should be determined on a case-by-case basis, taking into consideration the underlying condition being treated, and individual patient factors such as the likelihood of relapse and the duration of corticosteroid treatment. Gradual withdrawal of systemic corticosteroids should be considered in those whose disease is unlikely to relapse and have:

 received more than 40 mg prednisone (or equivalent) daily for more than one week
 been given repeat doses in the evening
 received more than three weeks of treatment
 recently received repeated courses (particularly if taken for longer than three weeks)
 taken a short course within one year of stopping long-term therapy
 other possible causes of adrenal suppression

Systemic corticosteroids may be stopped abruptly in those whose disease is unlikely to relapse and who have received treatment for three weeks or less and who are not included in the patient groups described above.

During corticosteroid withdrawal, the dose may be reduced rapidly down to physiological doses (equivalent to prednisolone 7.5 mg daily) and then reduced more slowly. Assessment of the disease may be needed during withdrawal to ensure that relapse does not occur.

Pharmacology
Prednisone is a synthetic glucocorticoid used for its anti-inflammatory and immunosuppressive properties. Prednisone is a prodrug; it is metabolised in the liver by 11-β-HSD to prednisolone, the active drug. Prednisone has no substantial biological effects until converted via hepatic metabolism to prednisolone.

Pharmacokinetics
Prednisone is absorbed in the gastrointestinal tract and has a half-life of 2–3 hours. it has a volume of distribution of 0.4–1 L/kg. The drug is cleared by hepatic metabolism using cytochrome P450 enzymes. Metabolites are excreted in the bile and urine.

Lodotra
"Lodotra" is the brand name of an oral formulation, which releases prednisone four hours after ingestion. It is indicated for rheumatoid arthritis with morning stiffness. Taken at 10 p.m., it releases the drug at around 2 a.m. The plasmic peak level is reached at 4 a.m., which is considered to be the optimal time for relieving morning stiffness. The drug was approved in the European Union, in January 2009.

Industry

The pharmaceutical industry uses prednisone tablets for the calibration of dissolution testing equipment according to the United States Pharmacopeia (USP).

Chemistry
Prednisone is a synthetic pregnane corticosteroid and derivative of cortisone and is also known as δ1-cortisone or 1,2-dehydrocortisone or as 17α,21-dihydroxypregna-1,4-diene-3,11,20-trione.

History
The first isolation and structure identifications of prednisone and prednisolone were done in 1950 by Arthur Nobile. The first commercially feasible synthesis of prednisone was carried out in 1955 in the laboratories of Schering Corporation, which later became Schering-Plough Corporation, by Arthur Nobile and coworkers. They discovered that cortisone could be microbiologically oxidized to prednisone by the bacterium Corynebacterium simplex. The same process was used to prepare prednisolone from hydrocortisone.

The enhanced adrenocorticoid activity of these compounds over cortisone and hydrocortisone was demonstrated in mice.

Prednisone and prednisolone were introduced in 1955 by Schering and Upjohn, under the brand names Meticorten and Delta-Cortef, respectively. These prescription medicines are now available from a number of manufacturers as generic drugs.

References

External links

 The National Center for Biotechnology Information: Prednisone
 National Inventors Hall of Fame induction of Arthur Nobile

Antiasthmatic drugs
Appetite stimulants
CYP3A4 inducers
Glucocorticoids
Mineralocorticoids
Prodrugs
Triketones
World Health Organization essential medicines
Wikipedia medicine articles ready to translate

Prednisone


القوباء أو الحصف  هو التهاب جرثومي في الطبقات السطحية من الجلد يصيب في أغلب الأحيان الأطفال من عمر 2 - 6 سنوات. المرض يمكن أن يصيب الأشخاص الذين يمارسون رياضات تتطلب تلامسا مثل الرجبي، كرة القدم الأمريكية والمصارعة بغضّ النظر عن العمر.

المسببات
مكانه المفضل هو الوجه خاصة حول الانف والفم لكنه ممكن ان يحدث في أي مكان في الجسم. تسببه في الأغلب بكتيريا المكورة العنقودية الذهبية والسبحية المقيحة.معدي جدا ولذلك ينتقل إلى افراد العائلة والطلاب في المدرسة أو تراها في الأماكن حيث يزيد الازحام مثل في الجيش وأماكن لعب الرياضة والمدرسة ومكان رعاية الأطفال.
الحكة تؤدي إلى انتشار الإصابة.

يبدا الالتهاب بهذه الجرثومة فيظهر بشكل فقاعة لا يلاحظها الإنسان وتنفجر فيخرج منها الصديد الأصفر فيجف ويصبح قشرة يابسة صفراء أحيانا مخلوطة بدم فيكو ن لونها بني أو اسود، ثم تتوسع الإصابة إلى أكثر وتتحد الأماكن المصابة ويكون الجلد مجمرا تعلوه قشرة صفراء مثل الشمع، وقد تنتفخ الخلايا اللمفية في المنطقة وحتى حمى وتعب.

ممكن ان تشفى من نفسها في اسبوعين أو ثلاثة، لكن إذا كان هناك مرض جلدي موجود معها مع الاكزيما أو قمل أو الجرب فان الإصابة صعب ان تشفى من نفسها، ونسمي الإصابة بثانوية لان الاكزيما مثلا هي الإصابة الأولية.

ممكن ان تكون البكتيريا من النوع الذي يذهب إلى الكلية ويسبب مرض الكلية الحاد لكن هذا لا يحدث في كثير من الأحيان.

العلاج
المضادات الحيوية الموضعية وكذلك النظافة:

الغسل بصابون معقم طبي

يعالج الجلد ب 5% كبريت مع زنك اوكسايد

أو يعطى حامض الفيوسيدين ثلاث مرات يوميا لمدة اسبوع واحد

في حالة الإصابة بالبكتيريا التي تؤذي الكلية (نوع من عائلة العقدية المقيحة) فيحبذ استعمال المضادات الحيوية بالفم لتفادي المشاكل

وصلات خارجية
 NIH/Medline
 Photo (University of Iowa)
 Dermnet NZ

المراجع

أمراض جلدية
حالات جلدية مرتبطة ببكتيريا
طب الأطفال

قوباء


Bois Blanc may refer to:

 One of two islands in the Great Lakes:
Bois Blanc Island (Michigan)
Bois Blanc Island (Ontario)
Bois Blanc Township, Michigan, United States
Bois Blanc Pines School District
Bois Blanc Light, on the island in Michigan
Bois Blanc Island Lighthouse and Blockhouse, National Historic Site of Canada, on the island in Ontario

Bois Blanc


دقة تفاصيل الصورة (resolution) تصف كمية التفاصيل التي تعرضها هذه الصورة. وينطبق هذا التعبير على الصور الرقمية، صور الأفلام، والأنواع الأخرى من الصور. فكلما زادت دقة تفاصيل الصورة يعني هذا زيادة التفاصيل.
يمكن قياس دقة تفاصيل الصورة بطرق مختلفة، ولكن بشكل أساسي فإن دقة التفاصيل تعبر عن أكبر مدى من التقارب يمكن أن تكون عليه خطوط الصورة بحيث تبقى واضحة ومرئية. ووحدات قياس الدقة يمكن أن ترتبط بالوحدات المادية (مثلا الخطوط في كل ملليمتر أو الخطوط لكل بوصة)، أو المقاس الكلي للصورة (عدد الخطوط بالنسبة لارتفاع الصورة، وتعرف بشكل أبسط بعدد الخطوط أو خطوط التلفزيون). غير ذلك، يمكن أيضا أن تستخدم أزواج الخطوط بدلا من الخطوط. زوج الخطوط هو زوج من خطين متجاورين أحدهما مضيء والآخر مظلم، حيث يحسب عدد الخطوط كل من الخطوط المضيئة والمظلمة. وكمثال فإن دقة تفاصيل 10 خطوط في الملليمتر تعني 5 خطوط مظلمة بالتناوب مع 5 خطوط مضيئة.
وغالبا ما تقاس الدقة في العدسات الفوتوغرافية والأفلام بأزواج الخطوط لكل ملليمتر.

دقة التفاصيل في الصور الرقمية
يمكن وصف دقة التفاصيل في الصور الرقمية بالعديد من الأساليب.

دقة التفاصيل بالعنصر بيكسل
عادة ما يستخدم مصطلح دقة التفاصيل ريزولوشين في التصوير الرقمي على أنه تعداد العناصر (بيكسلز)، رغم أن المعايير الدولية الأمريكية واليابانية حددت أنه لا يجب أن يستعمل كذلك. على الأقل في مجال آلات التصوير الرقمية.
وكمثال فإن صورة بارتفاع ن بكسل وعرض م بكسل قد يكون لها أية دقة تفاصيل أقل من عدد خطوط ن لارتفاع الصورة، أو عدد خطوط تلفزيون ن.
ولكن عندما يستخدم تعداد العنصورات كتعبير عن دقة التفاصيل، فإن المتفق عليه أن توصف دقة التفاصيل في رقمين صحيحين موجبين. حيث يكون الرقم الأول هو عدد أعمدة العنصورات (العرض) والثاني هو عدد صفوف العنصورات (الارتفاع)، على سبيل المثال 640 × 480.
هناك طريقة أخرى متفق عليها، وهي التعبير عن دقة التفاصيل بالعدد الإجمالي للعنصورات في الصورة، وتحديداً كعدد الميجابكسل، والذي يمكن حسابه بضرب عدد أعمدة العنصورات بعدد صفوفها ثم القسمة على 1000000.
ومن الطرق الأخرى المتفق عليها أن يعبر عن الدقة بعدد العنصورات لكل وحدة طول أو وحدة مساحة، مثلا العنصورات لكل بوصة أو كل بوصة مربعة.
ولكن ليست أي من هذه التعبيرات لدقة التفاصيل بالعنصورة هي دقة التفاصيل الحقيقية.

الشكل التوضيحي التالي يوضح كيف يمكن أن تبدو الصورة في مستويات مختلفة من دقة التفاصيل بالعنصورة، وذلك إذا تم إخراج الصورة (عرضها) في أجزاء مربعة حادة. (عادة ما يفضل إعادة إنشاء الصورة من العنصورات بشكل ناعم، ولكن لتوضيح فكرة العنصورات فإن المربعات الحادة تكون أفضل).

الصورة التي لها 2048 عنصورة عرضاً و1536 طولاً يكون لها إجمالاً 2048×1536=3,145,728 عنصورة أو 3.1 ميجا بكسل. ويمكن التعبير عنها كصورة 2048×1536 أو 3.1 ميجا بكسل. وكلما زاد عدد الميجابكسل للكاميرا كلما زادت قدرتها على إنتاج صور أكبر مقاساً، فكاميرا 5 ميجا بكسل قادرة على التقاط صور أكبر مقاساً من كاميرا 3 ميجابكسل.
وشاشات العرض الأكبر مقاسا عادة ما يكون لها دقة تفاصيل أكبر مقاسة بالعنصورة .

دقة التفاصيل الفراغية

إن مقياس مدى إمكانية رؤية الخطوط المتقاربة منفصلة في صورة يسمي دقة التفاصيل الفراغية (المعتمدة على الفراغات والمسافات)، وهي تعتمد على خصائص النظام الذي ينشئ الصورة وليس فقط دقة التفاصيل بالعنصورة في العنصورات لكل بوصة (ppi). ولأغراض عملية فإن وضوح الصورة يتحدد من دقة تفاصيلها الفراغية، وليس عدد العنصورات في صورة ما. وتطبيقيا فإن دقة التفاصيل الفراغية تمثل عدد قيم العنصورات المستقلة لكل وحدة طول.
دقة التفاصيل الفراغية لشاشة الحاسوب عامة تكون من 72 إلى 100 خط في البوصة، بما يناظر دقة العنصورة من 72 إلى 100 عنصورة لكل بوصة (ppi).
في أنظمة المعلومات الجغرافية (GISs)، دقة التفاصيل الفراغية تعبر عادة عن مسافة النموذج الأرضي (GSD)، أو بمعنى آخر كم من مساحة سطح الأرض يغطي العنصورة الواحدة.

دقة التفاصيل الطيفية
الصور اللونية تفرق بين الألوان ذات الأطياف المختلفة. الصور ذات الأطياف المتعددة لديها القدرة حتى أن تحدد الفروق في الطيف بشكل أدق مما هو مطلوب لإعادة إنتاج اللون. وعلى هذا يكون لها دقة تفاصيل طيفية أعلى.

دقة التفاصيل الوقتية
آلات تصوير الأفلام والكاميرات عالية السرعة يمكنها أن تميز بوضوح بين الأحداث في نقاط زمنية مختلفة. الدقة الوقتية المستخدمة في الأفلام عادة ما تكون 15 إلى 30 إطاراً في الثانية (fps). بينما يمكن للكاميرات عالية السرعة أن تميز من 100 إلى 1000 fps.
تقوم العديد من الكاميرات وأجهزة العرض بتعديل مكونات اللون بالتناسب مع بعضها البعض، أو تقوم بمزج الدقة الوقتية مع الفراغية.

دقة تفاصيل القياسات الإشعاعية
وهي تحدد إلى أي مدى يمكن لنظام ما أن يمثل أو يميز بدقة بين اختلافات الكثافة، وعادة ما يعبر عنها كعدد المستويات أو عدد البتات. على سبيل المثال 8 بت أو 256 مستوى وهو النموذجي لملفات صور الحاسوب. كلما زادت دقة تفاصيل القياسات الإشعاعية كلما أمكن تمثيل الاختلافات الغير ملحوظة في الكثافة أو الانعكاس بشكل أفضل، على الأقل نظرياً. وتطبيقياً فإن دقة تفاصيل القياسات الإشعاعية الفعلية تكون محدودة بمستوى التشويش وليس بعدد البتات للتمثيل.

دقة التفاصيل في وسائط متنوعة
هذه قائمة بالقياسات الرقمية المعاصرة (والتقليدية، أنواع دقة التفاصيل التناظرية الأفقية) لوسائط متنوعة. تحتوي القائمة فقط على الأنواع الشائعة وليس النادرة، وجميع القيم تقريبية (مقربة لأقرب 10) حيث أن الجودة الحقيقية قد تختلف من آلة لآلة أو من شريط لشريط. ولتسهيل المقارنة، كل القيم بنظام NTSC، لأنظمة PAL تستبدل "480" بـ"576".
 350×240 (260 خطاً): قرص فيديو مدمج
 330×480 (250 خطاً): Umatic, Betamax, VHS, Video8
 400×480 (300 خطاً): Super Betamax, Betacam (pro)
 440×480 (330 خطاً): بث تناظري
 560×480 (420 خطاً): LaserDisc, Super VHS, Hi8
 670×480 (500 خطاً): Enhanced Definition Betamax
 Digital:
 720×480 (520 خطاً): D-VHS, DVD, miniDV, Digital8, Digital Betacam (pro)
 720×480 (400 خطاً): Widescreen DVD (anamorphic)
 1280×720 (720 خطاً): D-VHS, HD DVD, Blu-ray, HDV (miniDV)
 1440×1080 (810 خطاً): HDV (miniDV)
 1920×1080 (1080 خطاً): D-VHS, HD DVD, Blu-ray, HDCAM SR (pro)
 10,000×7000 (7000 خطاً): IMAX, IMAX HD, OMNIMAX

راجع أيضاً
 دقة شاشة
 المدرج التكراري لصورة

مراجع

رسوميات الحاسوب
معالجة رقمية للصور
تقنية شاشات

دقة الصورة


An Gongora truncata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Gongora truncata in nahilalakip ha genus nga Gongora, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Gongora

Gongora truncata


Kuusisaarentie est une rue allant de Munkkiniemi à Helsinki jusqu'à Keilaniemi à Espoo en Finlande.

Présentation
Kuusisaarentie part du pont entre Munkkiniemi et Kuusisaari puis traverse Kuusisaari et Lehtisaari, et se termine en croisant la Kehä I à Keilaniemi.

À Munkkiniemi Kuusisaarentie est prolongée par Pikkuniementie et Ramsaynranta, qui mènent à la place de Munkkiniemi, par laquelle passe la valtatie 1 sous les noms de  Paciuksenkatu et Huopalahdentie.

Transports publics
Kuusisaarentietä est empruntée par de nombreux bus de la région d'Helsinki, dont la Runkolinja 510, qui circule de l'Itäkeskus jusqu'à la gare routière de Westend.

Bibliographie

Galerie

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

carte des rues d'Helsinki

Liens internes

Rue à Helsinki
Rue à Espoo
Otaniemi
Munkkiniemi

Kuusisaarentie


Cecil John Rhodes (5. júlí 1853 – 26. mars 1902) var breskur stjórnmálamaður og athafnamaður. Hann var stofnandi Breska Suður-Afríkufélagsins og gegndi embætti forsætisráðherra bresku Höfðanýlendunnar í núverandi Suður-Afríku frá 1890 til 1896. Hann stofnaði jafnframt demantanámufélagið De Beers, sem enn starfar í dag. Rhodes var ötull hvatamaður breskrar heimsvaldastefnu og varð á ævi sinni sjálfur nokkurs konar táknmynd nýlendustefnu Evrópumanna.

Ýmsar nýlendur Breta í Afríku voru nefndar eftir Rhodes, meðal annars Norður-Ródesía (nú Sambía) og Suður-Ródesía (sem síðar varð sjálfstæða ríkið Ródesía og heitir nú Simbabve). Í seinni tíð hefur Rhodes mikið verið gagnrýndur sem boðberi kynþáttahyggju og herskárrar heimsvaldastefnu og aðgerðasinnar og mótmælendur hafa gjarnan krafist þess að minnisvarðar um hann séu fjarlægðir.

Æviágrip
Cecil Rhodes fæddist í sveitaþorpinu Bishop's Stortford í Hertfordshire á Englandi. Faðir hans, F. W. Rhodes, var prestur í sveitinni. Cecil var settur í almenningsskóla í sveitinni þegar hann var átta ára og lauk námi þar árið 1869. Faðir hans vonaðist til að senda Cecil til náms í Oxford-háskóla en vegna veikinda Cecils var honum ráðlagt að fara í langa sjóferð til að ná aftur heilsu sinni. Ákveðið var að senda Cecil til að búa með bróður sínum, Herbert, í bresku nýlendunni Natal í Suður-Afríku.

Cecil Rhodes lagði af stað til Durban í júní árið 1870 og kom á áfangastað sautján dögum síðar. Bróðir hans vann við landbúnað í Natal en ákvað árið 1871 að freista gæfunnar og gerast námuverkamaður í demantanámunum sem þá höfðu nýlega fundist nálægt Kimberley. Bræðurnir fluttu því til bæjarins Colesberg í nýlendunni Vestur-Griqualandi til að stunda þar námugröft en áttu fyrst um sinn erfitt uppdráttar. Heilsa Rhodes hafði batnað við veruna í Suður-Afríku og árið 1873 ákvað hann því að ferðast heim til Bretlands og ganga þar í Oriel-skólann í Oxford. Næstu árin ferðaðist Rhodes á milli Bretlands og Suður-Afríku og dvaldist í hálft ár í senn á hvorum staðnum. Í Bretlandi sinnti hann náminu en í Suður-Afríku fór hann að fjárfesta í demantanámum og kaupa þær upp. Hann hagnaðist brátt verulega á fjárfestingunum.

Rhodes útskrifaðist úr Oriel-skólanum árið 1881. Hann varð snemma hugfanginn að mögulegri sameiningu evrópsku nýlendanna í sunnanverðri Afríku í eitt ríki og var mjög í mun að þetta ríki skyldi verða hluti af breska heimsveldinu. Rhodes vildi sjálfur koma þessu til leiðar og hafði þessar áætlanir hugfastar í auðsöfnun sinni á næstu árum. Hann stefndi að því að sameina öll námufélög á svæðinu í eitt til þess að það gæti haft alla námuframleiðsluna í höndum sér og þannig stýrt verði á demöntum á heimsmarkaðinum. Áætlanir Rhodes báru ávöxt árið 1888 þegar námufélagið De Beers var stofnað undir hans stjórn.

Stjórnmálaferill
Árið 1880 sameinaðist Vestur-Griqualand Höfðanýlendunni. Rhodes var í kjölfarið kjörinn á þing Höfðanýlendunnar fyrir kjördæmið Vestur-Barkly. Eftir stríð Breta gegn innfæddum Basótum var Rhodes skipaður í nefnd til að ákvarða skaðabætur fyrir Basóta sem höfðu staðið með breskum stjórnvöldum í átökunum en liðið fjártjón af hernaðinum. Hann varð jafnframt hvatamaður að byggingu járnbrautar frá Kimberley suður á bóginn. Árið 1882 var Rhodes skipaður í nefnd til að ákvarða norðurmörk kjördæmisins Vestur-Griqualands, sem var umdeilt þar sem landamæri þess lágu að Búalýðveldinu Transvaal. Rhodes vildi auka verslun á svæðinu til að styrkja yfirráð bresku krúnunnar þar á kostnað Búa en tókst ekki að sannfæra bresk stjórnvöld um að stofna sérstakt ríkisstjóraumdæmi norðan við Vestur-Griqualand.

Umskipti urðu hins vegar í stefnu breskra stjórnvalda stuttu síðar er Þjóðverjar köstuðu eign sinni á þýsku Suðvestur-Afríku. Til að sporna við auknum áhrifum Þjóðverja í álfunni og bandalagi þeirra við Búa veittu bresk stjórnvöld leyfi fyrir því að Bechuanaland (nú Botsvana) yrði lýst breskt verndarsvæði líkt og Rhodes vildi. Rhodes var mjög í mun að tengja nýja breska verndarsvæðið við Höfðanýlenduna svo hægt yrði að koma á sameiningu þeirra. Hann reyndi að sannfæra Paul Kruger, forseta Transvaal-lýðveldisins, um ágæti þess að koma á auknum tengslum milli þessara ríkja og stakk meðal annars upp á byggingu járnbrautar frá Höfðaborg til Pretoríu til að auka viðskipti á milli þeirra. Kruger, sem treysti ekki Rhodes og óttaðist ágang Breta gagnvart Búalýðveldunum, féllst ekki á tillögurnar. Árið 1886 fannst gull í Witwatersrand-fjallgarðinum og vegna flutninga fjölda gullgrafara til Búalýðveldanna í kjölfarið urðu stjórnvöld þar að endingu að láta undan þrýstingi Rhodes og Breta um að leyfa byggingu járnbrauta þangað frá bresku nágrannanýlendunum.

Árið 1890 var Rhodes falið að mynda eigið ráðuneyti og hann varð forsætisráðherra Höfðanýlendunnar aðeins 37 ára gamall. Á stjórnartíð sinni jók hann breskt yfirráðasvæði í sunnanverðri Afríku um rúma 90.000 km² á kostnað innfæddra Afríkumanna. Á stjórnartíð Rhodes heimilaði hann herforingjanum Leander Starr Jameson að gera árás á Transvaal-lýðveldið í von um að árásin myndi koma af stað uppreisn gegn stjórn Krugers í Pretoríu og að landið myndi gangast undir stjórn Breta. Árás Jamesons misheppnaðist og engin uppreisn var gerð gegn Kruger. Árásin, sem hafði ekki verið formlega heimiluð af breskum stjórnvöldum, þótti hin mesta hneisa og leiddi til þess að Rhodes neyddist til að segja af sér sem forsætisráðherra Höfðanýlendunnar.

Andlát
Árás Jamesons sannfærði Kruger enn frekar um að Búum stæði ógn af ágangi Breta og leiddi til þess að Búar tóku að vígbúast. Aukin spenna milli ríkjanna leiddi til seinna Búastríðsins á árunum 1899 til 1902 en Rhodes hafði engin bein afskipti af þeirri deilu. Hann var staddur í Kimberley allan þann tíma sem Búar sátu um bæinn árin 1899 til 1900 og talið er að reynsla hans af umsátrinu hafi haft slæm áhrif á heilsu hans. Rhodes lést árið 1902, aðeins 48 ára að aldri.

Tilvísanir

Breska heimsveldið
Breskir stjórnmálamenn
Breskir athafnamenn
Heimsvaldastefna

Cecil Rhodes


Akyamaç, Zonguldak ilinin Çaycuma ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1919 yılı kayıtlarında Ayangöz, 1928 yılı kayıtlarında ise Ayağur olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 50 km, Çaycuma ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Çaycuma belde ve köyleri

Akyamaç, Çaycuma


Duha Koca Oğlu Deli Dumrul veya kısaca Deli Dumrul, Dede Korkut Kitabı'nın bölümlerinden birini oluşturan öykü. Destansı bir varlık olan Dumrul, köprüsünden geçenlerden de geçmeyenlerden para aldığı hikâyesi ile ünlenmiştir.

Konusu
Deli Dumrul adlı bir er vardır, kuru bir çayın üstüne köprü yaptırır. Geçenden 33 akçe, geçmeyenden döve döve 40 akçe alır. Bir gün köprüsünün yanına bir bölük oba yerleşir. Bu obada bir yiğit ölür ve feryatlar üzerine Deli Dumrul atıyla oraya gelir. Feryatların nedenini sorunca bir yiğidin öldüğünü öğrenir. Azrail'e kızar ve ona meydan okur. Onunla dövüşmek için Tanrıya yalvarır. Sonra evine döner.

Deli Dumrul bir toy düzenler ve bu toya Azrail de gelir. Deli Dumrul kılıcını Azrail'e savurur ve Azrail güvercin olup kaçmaya başlar. Deli Dumrul atına binip Azrail'i kovalarken Azrail birden ata gözükür. At ürker ve Deli Dumrul attan düşer. Azrail Deli Dumrul'un üzerine gelince Deli Dumrul yalvarmaya başlar. Bunun üzerine Azrail kendisine değil Tanrıya yalvarmasını söyler. Deli Dumrul Tanrıya yalvarır ve Tanrı Deli Dumrul'a kendi canı yerine can bulmasını söyler. Deli Dumrul annesine ve babasına gider ama onlar canlarını vermezler. Can bulamadığı için karısına gider. Karısı da onsuz bu hayatın hiçbir önemi olmadığını söyler ve kendi canını vermeye razı olur. Deli Dumrul Tanrıya yalvarır ya ikimizin canını al ya da ikimizi de bağışla diye. Bunun üzerine Tanrı onları bağışlar, onlara 140 yıl ömür verir ve annesinin, babasının canını alması için Azrail'e emir verir. Deli Dumrul ve eşi 140 yıl ömür sürerler.

İnceleme
Deli Dumrul öyküsü Türk halk inancında "Aylanu" motifinin en güzel ve en yetkin olarak işlendiği öyküdür.

Dış bağlantılar
 Alkestis ve Deli Dumrul, Ayşen Sina
 http://m.kitapyurdu.com/index.php?route=products/productdetail&product_id=393149

Dede Korkut hikâyeleri
Türk mitolojisi

Duha Koca Oğlu Deli Dumrul


Backster etkisi parapsikoloji'de bitkisel algılamayı ya da bitkilerdeki psişik algılamayı ifade eden bir terimdir. Bu alanda ilk incelemeleri gerçekleştiren ve bitkilerin de belli ölçülerde paranormal bir duyarlılığa sahip olduğu varsayımını ilk ortaya atan Cleve Backster'a ithafen bitkisel duyarlılık tepkileri onun adıyla adlandırılmıştır.

Aynı zamanda "yalan makinesi" olarak bilinen aygıtın da mucidi olan Backster'ın bu alandaki ilk önemli çalışması, 1966'da bir ev bitkisinin yapraklarına bağladığı elektrotlar aracılığıyla bitkilerde bir bellek bulunup bulunmadığını deneysel olarak anlama çalışmasıdır. Bir süre sonra daha güvenilir ve daha ayrıntılı bilimsel ölçümler elde etmek üzere, poligraf verileri yerine kalp ve beyin elektrolarını dikkate almaya başladı. Çalışmalarının ilk sonuçlarını "Journal of Parapsychology"nin 1968 kış sayısında yayımladı. Çalışmalarına tıp dünyası ilgisiz kalmamış ve Medical World News dergisi 21 Mart 1969 sayısında Backster'in çalışmalarından övgüyle söz ederek, çalışmalarının tümüyle bilimsel olduğunu bildirmiştir.

Backster'in "hücresel düzeyde ilgel algılama" olarak sözünü ettiği bitkisel duyarlılık günümüzde Backster etkisi ve bitkisel psişizm adları altında incelenmektedir.

Backster'in yalan makinesinin elektrotlarını bitkilere bağlayarak yaptığı ilk deneylerde, makinenin ibresinin insanların heyecan halleri sırasında çizdiği çizgilere benzer çizgiler çizdiğini saptamıştır. Örneğin bir tehdit veya yaşamsal bir tehlike karşısındaki insan ve bitkinin heyecan halleri esnasında ibre aynı zikzakları çizmekteydi. Ayrıca bir bitki önceden bir yaprağını kesmiş olan insan tekrar kendisine yaklaştığında ibre yine bu zikzakları çizmekteydi; yani bitki o kişinin kendisine yaklaşmakta olduğunu hem hissedebiliyordu, hem de o kişiyi unutmamış olduğunu gösteren bir belleğe sahip olduğunu gösteriyordu.

Ayrıca bakınız
 Bitkisel psişizm

Dış bağlantılar
 skepdic.com/plants
 derrickjensen.org/backster
 en.epochtimes.com/news/
 theastralworld.com/psychic_powers

Parapsikoloji
Bitkiler
Paranormal terminolojisi

Backster etkisi


was a town located in Oku District, Okayama Prefecture, Japan.

Overview
It faces Okayama City to the west, Ōku town to the north, and the Seto Inland Sea to the east and south. In particular, it is focused on tourism, and is called the "Aegean Sea of Japan". It is also one of okayama prefecture's leading mushroom producers and one of Japan's two largest olive producing areas, as well as Shodoshima, Kagawa Prefecture.

History
As of 2003, the town had an estimated population of 7,545 and a density of 274.36 persons per km2. The total area was 27.50 km2.

On November 1, 2004, Ushimado, along with the towns of Oku and Osafune (all from Oku District), was merged to create the city of Setouchi.

Dissolved municipalities of Okayama Prefecture
Populated places disestablished in 2004
2004 disestablishments in Japan
Setouchi, Okayama

Ushimado, Okayama


Afghanistan deltog ved sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro, Brasilien i perioden 5. august til 21. august.

Referencer

Lande ved sommer-OL 2016
2016

Afghanistan ved sommer-OL 2016


ක්‍රීඩා එන්ජිම යනු

ක්‍රීඩා එන්ජිම මඟින් දෘශ්‍ය උපකරණ (Development tools) මෙන්ම නැවත භාවිතා කළ හැකි මෘදුකාංග සැපයීමක් ද සිදු කරයි. සාමාන්‍යයෙන් මෙම උපකරණය නිසා එම නිපදවන පරිසරය තුලදීම වඩාත් සරලව මෙන්ම වේගවත් සංවර්ධනයක් කිරීමේ හැකියාව ලැබී ඇත. සමහර අවස්ථා වලදී ක්‍රීඩා එන්ජිම් ගේම් මිඩ්ඩිල්මන් (Game Middleman) ලෙසද හඳුන්වනු ලබයි. ඊට හේතුව වී ඇත්තේ ව්‍යාපාරික මානයෙන් බලන විට මෙම සංකල්පය නැවත භාවිතා කල හැකි ලෙස අවශ්‍ය අංග සියල්ලන්ගෙන්ම සපිරි ක්‍රීඩා නිර්මාණය තුලින් අඩු වියදම් හා සරල භාවයෙන් යෙදවීමට හැකි වීමයි.

අනෙක් Middle ware මෙන්ම ක්‍රීඩා එන්ජිම් තුලින් එකම ක්‍රීඩාව  Game Middleman සාමාන්‍ය පරිගණක වැනි විවිධ තත්වයන් යටතේ භාවිතයට හැකියාව ලබාදේ. මෙයට කළ යුතු වන්නේ ප්‍රභව කේතයට (Source cord) සියුම් වෙනස්කම් කිහිපයක් කිරීම පමණයි. බොහෝ විට  game middle ware ක්‍රමවේදය අංග උපාංග මත පදනම් වු නිර්මාණ ශිල්ප යොදා ගනිමින් තෝරාගත් අංග වැඩි දියුණු කිරීමටත් හෝ ඉවත් කිරීමටත් හැකියාව ලබා දේ මෙහිදී (Havok), Fmod , speed tree වැනි අංග ඇතුලත් කළ හැක. තවද රෙන්ඩර් වෙයාර් (Render ware)  වැනි ක්‍රීඩා එන්ජිම මඟින් ඉතා සරලව සම්බන්ධ වී ඇති middle ware අංග තුලින් තමන් කැමති ආකාරයට නම්‍යශිලි එන්ජිමක් සාදා ගැනීමේ අවස්ථාව ලබා දේ. කෙසේ වූවත් දිගු කිරීම් හැකියාව පවත්වා ගැනීම ප්‍රධාන අරමුණක් වන්නේ මෙම ක්‍රමය බොහෝ දෙනා විසින් භාවිතා කරන නිසාය. තවද කිනම් එන්ජිමක් තෝරා ගත්තද ක්‍රීඩා එන්ජිම මඟින් වෙනත් දෘශ්‍ය වැඩසටහන්, වෙළඳ හැදින්වීම් (Marketing demos)  වැනි අංග නිර්මාණය ද කිරීමක් සිදුකරයි.

සමහර එන්ජිම මඟින් ත්‍රිමාණ අංග යෙදීමට අවස්ථාව ලබා දේ. මෙම එන්ජිම් ක්‍රීඩා නිශ්පාදකයාගේ හැකියාව මත අනෙකුත් අංග එක් කිරීමක් සිදු කරයි. මේ අන්දමේ එන්ජිම් දෘශ්‍ය එන්ජිම් (grabic engine)ලෙස හඳුන්වයි. කෙසේ වෙතත් මෙම නාමය සම්පූර්ණ ත්‍රිමාණ සජීවිකරණ වැඩසටහන් වලට ද එක හා සමාන ලෙස භාවිතා වේ.දෘශ්‍ය එන්ජිම් වලට උදාහණයක් ලෙස රෙලම් ෆෝර්ජ් (Realm forge) ඕග් (orge) පවුඩර් රෙන්ඩර්(power render) ක්රිස්ටල් ස්පෙස් (Crested space) ඉර්ලින්ච් (irrlich) ජේ මන්ජි එන්ජින්(Jmonkey Engneer) දැක්විය හැක. නාවික ක්‍රීඩා එන්ජින් මඟින් සාමාන්‍යයෙන් යම් සිද්ධියක දෘෂ්ඨියක් (Scene Graph) ලබා දෙනු ලැබේ. මෙය අරමුණු මත පදනම් වන හඳුන්වාදීමක් බැවින් බොහෝ විට ත්‍රිමාණ ක්‍රීඩා නිර්මාණය වඩාත් පහසු වී  ඇත.

ක්‍රීඩා එන්ජීමේ ඉතිහාසය

ක්‍රීඩා එන්ජිම හඳුන්වා දීමට පෙර, ක්‍රීඩා ලියවෙන ලද්දේ එක් සරල ක්‍රමයකිනි. උදාහරණයක් ලෙස අටාරී  (Atari 2600) ක්‍රීඩාව නිපදවන ලද්දේ දර්ශන දෘඩකාංගයේ උපරිම ඵල ලබා ගැනීම අටියෙනි. පෙර කාලීන නිර්මාණකරුවෝ දර්ශනය වීමේ හරය  (core display routine) මෙහි සාරය ලෙස හඳුන්වන ලදි. අනෙකුත් වේදිකා  (Platforms) පිරිමැසිය හැකි වුවත්, දර්ශනය වීම නොසලකා හැරිය විට, දත්ත මතක තබා ගැනීමේ ඉඩ නොමැතිනම් (memory constraints) නිසා විශාල නිර්මාණ කිරීමේ හැකියාව නැති කරයි. වේදිකා වැඩිපුර භාවිතා කළත් නැවත නැවත භාවිතා කළ හැකි වන්නේ ඉතා සුළු කොටසකි. ආකේඩ්  (Arcade) දෘඩාංගවල  දැවැන්ත දියුණුවත් සමඟ කියැවෙන්නේ, දැනට  භාවිතා කරන  කේත  සංග්‍රහය  (code)  පසු කාලීනව ඉවත දමනු ලබන්නේ, එම කාල වකවානුව වන විට වැඩිපුර ඇති සම්පත් භාවිතයෙන් වෙනස් වූ නවීන නිර්මාණ එළි දැක්වෙන නිසාය. මෙසේ 80 දශකයේ ක්‍රීඩා නිර්මාණය වුයේ සෘණ- කේත (Hard – coded) ක්‍රමයක් භාවිතයෙන්  අවම ප්‍රස්ථාරික දත්ත   (graphics –data) මඟිනි.

'ක්‍රීඩා එන්ජිම  (Game Engine) යන නාමය ගොඩනැගුනේ 90 දශකයේ මැද පරිච්ඡේදයේ දීය. විශේෂයෙන් ම මෙය ත්‍රිමාණ ක්‍රීඩාවක් වන ෆස්ට් පර්සන් ෂුටර්ස්  (First person shooters) හා සබැඳි වේ. 'id' මෘදුකාංග (id software) මඟින් නිර්මාණය කරන ලද ඩූම්  (Doom) හා ක්වේක්  (Quake) වැනි ක්‍රීඩා ඉතා ජනප්‍රිය  වූ අතර ඒවායේ හරයෙන් හා සාරයෙන් වෙනත් නිර්මාණකරුවෝද, වෙනස් ආකාරයේ ආයුධ, චරිත හා උසස් තත්වයේ රූප සහිත නිර්මාණ බිහිකරන ලදි. මුලික සංකල්ප වන ඝට්ඨන නිරාවරණ  (collision detection) හා ක්‍රීඩා සංයුතිය  (game entity) හැරුණු කොට නව සංකල්ප බිහිවීමත් සමඟ පරිගණක ක්‍රීඩාවල ඉදිරි පැවැත්ම වඩාත් යහපත් විය.

එම ඇවෑමෙන් පසුකාලීනව ක්වේක්  III එරීනා  (Quake III Arena) සහ අන්රියල්  (unreal) යන ක්‍රීඩා නිර්මාණය වුයේ ක්‍රීඩා එන්ජිම හා අනුගතය වෙන වෙනම පිහිටන  පරිදිය. මෙම ක්‍රීඩා බලපත්‍ර ලබාගැනීම මඟින් නිර්මාණකරුවන්ට විශාල ආදායම් උපදවා දීමට සමත් විය. වැඩි වාණිජමය  වටිනාකමක් ඇති ක්‍රීඩා බලපත්‍රයක් ඇමරිකානු ඩොලර් 10,000 සිට 3,750,000 දක්වා ආදායම් ලබයි. (උදා:- වෝර් ක්‍රාෆ්ට් III). එමෙන්ම බලපත්‍ර හිමියන් විවිධ සමාගම් හා සම්බන්ධ වීම ද සිදුවේ. (උදා:- අන්රියල් එන්ජිම). නැවත නැවත භාවිතා කළ හැකි ක්‍රීඩා එන්ජින් මඟින් දියුණු වන ක්‍රීඩා  ඉක්මන් හා පහසු කරයි. එය තරඟකාරී ක්‍රීඩා කර්මාන්තයට ජවයකි.

නවීන ක්‍රීඩා එන්ජින් ඉතා සංකීර්ණ ක්‍රම මඟින් ලියැවී ඇති අතර බොහෝ විට හොඳින් සකස් කරන ලද පද්ධති යොදා ගැනීමෙන් භාවිතා කරන්නාගේ රසාස්වාදය ඉහළ මට්ටමක පවත්වාගනී. දිගටම සිදුවූ මෙම දියුණු වීම මඟින් ක්‍රීඩා එන්ජිමට "පරිවර්තනය"  (rendering), පිටපත් ලිවීම  (scripting), කලාව හැඩ ගැස්වීම් (Art work) වෙන වෙනම වඩා ක්‍රමානුකූලව සිදු කළ හැක. එය දැන් බොහෝ ප්‍රචලිත පොදු ක්‍රමය බවට පත්ව ඇත. (2003 වන විට)ෆර්ස්ට් පර්සන් ෂුටර්  (First person shooter) ක්‍රීඩා තවමත් ඉතා ප්‍රබලව තුන්වන පාර්ශවයේ ක්‍රීඩා එන්ජින් වල භාවිතා වේ. නමුත් දැන් ඒවා අනෙකුත් විශේෂ වලත් භාවිතා වේ.උදාහරණ ලෙස  RPG Morrowind  හා MMORPG Dark Age of Camelot යන ඒවා Net Immerse එන්ජින්  මත පදනම් වන අතර, MMORPG Lineage II අන්රියල්  (unreal) එන්ජින් මත පදනම් වේ. ක්‍රීඩා එන්ජින් නිවාසවල භාවිතා කිරීමට ගන්නා ක්‍රීඩා වලට ද යොදා ගනියි. උදාහරණයක් ලෙස රෙන්ඩර් වෙයාර් (Render ware) එන්ජින්, ග්‍රැන්ඩ් තෙෆ් ඔටෝ  (Grand Theft Auto) හා බර්න්අවුට් (burnout) යන ඒවායේ භාවිතා වේ.

නවීන මල්ට්-කෝ පද්ධති  (Multi – core) හා යතාර්ථය සඳහා වන ඉල්ලුම වැඩි වීම නිසා ත්‍රෙඩින්ග් (threading) ඉතා වැදගත් ස්ථානයක් ගනියි. නියම සම්බන්ධතා  (threads) සඳහා පරිවර්තනය (rendering), ප්‍රවාහනය (streaming), ශබ්දය (audio) හා භෞතිකය  (physics) ඇතුලත් වේ. රේසින් ගේම්(racing games) ත්‍රෙඩින් වලින් ඉදිරියෙන්ම පැවතියේය. එනම් භෞතිකව එන්ජිම වෙනත් ත්‍රෙඩ් එකකින් යෙදීමයි. උදාහරණයක් ලෙස නිඩ් ෆෝ ස්පීඩ් (Need for speed) ක්‍රීඩාව ප්ලේස්ටේෂන්  (play station). එහි භෞතිකය 100Hz යෙදවු අතර ඊට සාපේක්ෂව ෆෝර්සා මෝටර් ස්පෝර්ට් 2  (furza motorsport 2) ක්‍රීඩාව එහි භෞතිකය 360H2 මට්ටමක පවත්වා ගත්තේය.

නමුත් මෙම යෙදුම මුලින්ම 1990 දී පමණ භාවිතා කරන ලදි. ඊට පෙර ද එනම් 1980 දී පමණ සියෙරාස් එජිඅයි (sierra's AGI) හා එස් සි අයි  (SCI System)  (scumm) වැනි එන්ජින් පැවතිනි. කෙසේ වුවද වර්තමානයේ මෙන් එම ක්‍රීඩා තුන්වන පාර්ශව අංගවල නොයොදවන ලදි.

සටහන්
|-

|3D engine History
|-

kimaki
{|

පරිගණක ක්‍රීඩා
පරිගණක ක්‍රීඩා

ක්‍රීඩා එන්ජිම (Game Engine)


El distrito de Naryn (en kirguís: Нарын району) es uno de los rayones (distrito) de la provincia de Naryn en Kirguistán. Tiene como capital la ciudad de Naryn.

N

Distrito de Naryn


7. yüzyıl, 601'den 700'e kadar sürmüş olan yüzyıldır.

Olaylar

 İslam, Arabistan'da ortaya çıkar ve Kur'an kayıtları başlar.
 Bedir Muharebesi, Muhammed bin Abdullah önderliğindeki Müslümanların Mekkeli paganlara karşı elde ettiği ilk askeri zafer.
 Uhud Muharebesi, Müslümanların Mekkeli paganlara karşı aldığı tek yenilgi.
 Hendek Muharebesi, Müslümanların son savunma, paganların ise son saldırı savaşı.
 Hudeybiye Antlaşması, Müslümanlar ve paganlar arasında yapılan ilk antlaşma.
 Mekke'nin Fethi, Müslümanların ilk saldırı, paganların ise ilk savunma savaşı ve fazla bir kan dökülmeden Mekke'nin Müslümanlarca ele geçirilmesi.
 Huneyn ve Taif Muharebeleri.
 Tebük Seferi, İslam peygamberi Muhammed'in Veda Haccı ve ölümü. İslam tarihinde Asr-ı Saadet adı verilen, Muhammed'in hayatta olduğu dönemin kapanması.
 Ebu Bekir'in halife seçilmesi ve İslam tarihindeki Dört Halife döneminin başlaması.
 Ebubekir dönemi (632-634), Kur'an'ın toplanması ve kitap haline getirilmesi. Dinden dönenler, zekât vermek istemeyen kabileler ve yalancı peygamberle mücadele edildi.
 Ömer dönemi (634-644), Mısır, Suriye, Lübnan, Filistin, Irak ve İran feth edildi. Ömer bin Hattab İranlı Mecusi bir köle tarafından öldürüldü.
 Osman dönemi (644-656), İran'ın fethi tamamlandı, Trablusgarp ve Tunus feth edildi. Kafkaslar'a giren İslam orduları Hazarlara yenilerek Kafkasların güneyine çekilmiştir. Şam'da ilk kez donanma kurulmuş, Kıbrıs bu donanmanın seferleri sonucunda vergiye bağlanmış, Rodos fethedilmiştir. Kur'an çoğaltılarak önemli merkezlere gönderildi. Osman bin Affan Mısırlı isyancı bir grup tarafından evinde Kur'an okurken öldürüldü.
 Ali bin Ebu Talib dönemi (656-661), İslam tarihindeki İlk Fitne döneminin patlak vermesi. Halifeliği Ayşe, Talha ve Zübeyr tarafından reddedilen Ali'nin muhalifleriyle yaptığı Cemel Savaşı ve daha sonra Şam valisi Muaviye ile gerçekleşen Sıffin Muharebesi. Ali Kûfe'de El Mescid-ül Camide sabah namazını kılarken daha önce ordusunda yer almış olan Haricilerden biri tarafından hançerlenerek öldürüldü. Oğlu Hasan bin Ali bazı şartlarla halifeliği Muaviye'ye bıraktı. Böylece İslam tarihindeki Dört Halife Dönemi sona erdi ve Emevîler dönemi başladı.
 Roma-Pers Savaşları sona erer.
 Sindh'deki düzensiz Budist yönetimi sona erer.
 Teotihuacan yağmalanır ve yakılır.
 Shugendo dini ortaya çıkar.
 Bulgarlar Balkanlara ulaşır.
 Kerbelâ Olayı, Kûfelilerin davetiyle Mekke'den Kufe'ye doğru yola çıkan Hüseyin bin Ali ve beraberindeki 72 kişi hicri 61. senesinin Muharrem ayının onuncu gününde miladi 10 Ekim, 680 tarihinde Kerbelâ'da Emevî halifesi Yezid'in ordusu tarafından öldürüldü.
 İskenderiye Kütüphanesi tekrar yıkılır.
 Çin'de Tang Hanedanı.

Önemli Kişiler
 Muhammed (570/571-632), İslam peygamberi.
 Ebu Bekir, Sünni İslam'ın ilk halifesi.
 Ömer bin Hattab, Sünni İslam'ın ikinci halifesi.
 Osman bin Affan, Sünni İslam'ın üçüncü halifesi.
 Ali bin Ebu Talib (600-661), Muhammed'in amcası oğlu ve damadı, Sünni İslam'ın dördüncüsü halifesi, Şia'ya göre ilk imam.
 Hasan bin Ali (624-669), Muhammed'in kuzeni Ali ile kızı Fatma'dan olan ilk torunu, Sünni İslam'ın beşinci halifesi, ikinci Şia imamı.
 Hüseyin bin Ali (626-680), Muhammed'in kuzeni Ali ile kızı Fatma'dan olan ikinci torunu, üçüncü Şia imamı.
 Li Shimin, Çin imparatoru
 Antara İbn Şaddad
 Brahmagupta
 Büyük Gregory
 Herakliyus
 Asparuh, Bulgarların hanı
 Eulji Mundeok

İcat ve Keşifler
 Hicri takvim, Miladi 639'da, Hicretin gerçekleştiği sene 1 kabul edilerek oluşturuldu.
 Üzengi, 7. yüzyılın sonlarında, Çin'den İran'a girer.
 Satrancın atalarından "Chatrang" oyununun bilinen ilk kaydı.

Kaynakça

7. yüzyıl


Mafya (İtalyanca: Mafia), yasa dışı işlerle uğraşan, zor kullanarak birtakım gizli çıkarlar sağlayan, çoğunlukla gizli ve hiyerarşik bir teşkilatlanmaya dayalı örgüt ya da bu örgütün mensubu kişiler anlamına gelir. Kumar, uyuşturucu, finans, inşaat, kaçakçılık, insan/kadın ticareti, fuhuş, tefecilik, karaborsacılık, gasp, adam kaçırma/öldürme, fidyecilik, çek ve senet tahsilatı gibi yüzlerce legal ve illegal sektörde faaliyet gösterebilir.

1860'ta Sicilya'ya gelen Napoli Kralı IV. Ferdinand, Fransız Devrimi'nden sonra olası bir Fransız işgaline karşı 1283'lerdeki bir savaş çağrısından esinlenerek MAFIA'yı (Morte alla Francia İtalia anela: İtalya, Fransa'ya ölüm diye bağırıyor) kurdu.

Fransızcada gizli teşkilat anlamına gelen mafia veya maffia kelimeleri Sicilya lehçesinde de aynı şeyi ifade etmektedir. Mafya şeklinde de söylenen bu kelime, orta çağ sonlarında kullanılmaya başladı. Orta çağ sonlarında Müslüman ve İspanyol idarelerini devirmeye yönelik bir teşkilat olarak ortaya çıkan mafyanın kökü, mafie denen küçük silahlı gruplara dayanır. Bu gruplar Sicilya'daki toprak sahiplerinden ürünlerini koruma karşılığında haraç almaya başladılar. İdarecilerin keyfî tutum ve davranışlarından yılmış olan halk da mafyaya sığınmaya başladı. Sicilya'nın batısındaki köylerde yerleşik çeşitli mafya aileleri ve aile grupları bir konfederasyon altında birleştiler. 1900'lü yıllarda kendi yörelerinde ekonomik faaliyetlerin hemen hepsini denetim altına aldılar. Mafya, Sicilya'daki büyük toprakların idaresini hızla ele geçirdi. Mafya üyeleri Benito Mussolini'nin baskıcı idaresi zamanında geniş çapta tutuklandılar. pek çok mafya üyesi uzun süreli hapis cezasına çarptırıldı. Ağır bir darbe indirilen mafya mensupları II. Dünya Savaşı'ndan sonra serbest bırakıldılar. Yeniden toparlanan mafya, Sicilya'nın orta ve batı kesimlerindeki kırsal alanlarda tutunamayarak Palermo'ya yöneldi ve burayı kendine merkez üssü olarak seçti.

Sanayi, ticaret ve inşaat sektörlerine, ayrıca rüşvet, şantaj, haraç ve kaçakçılık işlerine girdi. İtalya'dan ABD'ye olan göç hareketi sırasında Amerikan Suç Teşkilatlarıyla yakın münasebet kuran mafya, ABD'ye gönderilen eroinin işlenmesi ve taşınması işiyle uğraşmaya başladı. Bu işten elde edilen yüksek miktarda para, mafya içindeki çeşitli gruplar arasında şiddetli bir rekabet doğurdu. Bunun neticesinde cinayetler arttı. Resmi makamlar mafya üyelerinin üzerine yeniden gittiler. Sicilya ve İtalya'dan göç eden gruplar içindeki mafya üyeleri, ABD ve Güney Amerika ülkelerinde benzer bir teşkilatlanmaya girdiler. Bu ülkelerde meydana gelen kanundışı faaliyetler, mafya tarafından yürütüldü. İçki yasağının kaldırılmasından sonra Amerikan mafyası; kumar, sarı sendikacılık, dolandırıcılık, tefecilik, uyuşturucu kaçakçılığı ve fuhuş gibi işlere girdi. ABD'deki en büyük ve en güçlü suç teşkilatı durumuna gelen mafya, kanundışı yollarla kazanılan paraları otel, lokanta ve eğlence yeri gibi yerlere yatırdı.

ABD idaresi mafya hakkında yaptığı takibat ve soruşturma neticesinde, ülkenin dört bir yanına dağılmış pek çok bağımsız grup veya aile tarafından mafya faaliyetlerinin yürütüldüğünü tespit etti. Buna göre her şehirde bir veya birkaç aile hakimdir. Her ailenin başında bulunan don adı verilen patronlar ve her patronun altında yardımcılık vazifesini yürüten bir ikinci don ile kurmay olarak güçlü ve nüfuzlu konumu olan bir consigliere (danışman) bulunur. Patron yardımcısına bağlı olarak çalışan coporegimeler (teğmen), patronun teşkilatın kanundışı işleriyle doğrudan ilişkiye girmemesini sağlar. Ailenin kanuni olan işleri, otomatik satış makineleri (marketler, lokantalar vb.) ile fuhuş, kumar ve uyuşturucu kaçakçılığı gibi kanundışı işleri caporegimelere bağlı askerler tarafından yürütülür.

Bugün çeşitli ülkelerde faaliyet gösteren mafyanın ABD'deki ağırlığı giderek azalmaktadır. İtalyan ve Sicilyalı azınlıkların ABD toplumuyla kaynaşması ve mafyanın kolayca eleman bulamaması bu neticeyi doğurmuştur.

Dünya'daki önemli mafya örgütleri
 Amerikan mafyası
 Arnavut mafyası
 Bulgar mafyası
 Çeçen mafyası
 Hırvat mafyası
 Kore mafyası
 Meksika mafyası
 Nijerya mafyası
 Rumen mafyası
 Rus mafyası
 Sırp mafyası
 Triad
 Türk mafyası
 Yakuza
 Yunan mafyası
 İtalyan ve Sicilya mafyası
 Azerbaycan mafyası

Ayrıca bakınız
 Gangster

Dış bağlantılar

Mafya


Tsukuba se poate referi la:

 Municipiul Tsukuba, o localitate în Japonia.
 Asteroidul 7788 Tsukuba, un corp ceresc numit după municipiul Tsukuba.

Tsukuba (dezambiguizare)


ولد برايان شوايتزر  في 4 أيلول - سبتمبر من سنة 1955 في مدينة هافري في ولاية مونتانا، وقد أصبح برايان شوايتزر حاكما على ولاية مونتانا في 3 كانون الثاني - يناير من سنة 2005 والجدير بالذكر أن برايان شوايتزر هو عضو في الحزب الديمقراطي الأمريكي.

مراجع

خريجو جامعة ولاية مونتانا
أشخاص من هافري (مونتانا)
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من وايتفيش (مونتانا)
أمريكيون من أصل أيرلندي
أمريكيون من أصل روسي ألماني
حكام ولايات أمريكية من الحزب الديمقراطي
حكام ولاية مونتانا
خريجو جامعة كولورادو الحكومية
رومان كاثوليك أمريكيون
سياسيون أمريكيون
فلاحون من مونتانا
مواليد 1955
مواليد في هافري (مونتانا)
ديمقراطيون من ولاية مونتانا
موظفو إدارة كلينتون
مسؤولو وزارة الزراعة الأمريكية

برايان شوايتزر


Onthophagus tricorniger é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Boheman em 1860.

Referências

Ligações externas

tricorniger
Coleópteros descritos em 1860

Onthophagus tricorniger


Nogometni klub "Čikola" (NK "Čikola"; Čikola Kričke; Čikola) je bio nogometni klub iz Kričaka, Grad Drniš, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.

O klubu
Klub je pod imenom NK "Kričke" osnovan 1973. godine. Od 1986. godine se naziva NK "Čikola".
klub je ligaški nastupao u "Općinskoj ligi Šibenik" ("Liga NSO Šibenik"; "Šibenska nogometna liga"), "Međuopćinskoj ligi Zadar – Šibenik", te "Dalmatinskoj ligi - Sjever".
Za vrijeme Domovinskog rata Kričke se nalaze na okupiranom području Republike Hrvatske, hrvatsko stanovništvo je potjerano, a lokalni Srbi mijenjaju naziv kluba. te se kao takav natjecao u natjecanjima organiziranim na području tzv. RSK.
Kričke su oslobođene u kolovozu 1995. godine u VRO Oluja. Većina srpskog stanovništva napušta mjesto, te takav klub prestaje s djelovanjem.

Uspjesi

Pregled po sezonama

Poznati igrači

Unutrašnje poveznice
 Kričke

Vanjske poveznice
 zalagaonicazagreb.com, Stara značka NK Kričke Drniš 1973
 facebook stranica Knin, jedno vrijeme

Izvori
 arhiv.slobodnadalmacija.hr, "Slobodna Dalmacija", br. 12681, god. XLIII, izdano 12. veljače 1986., str. 6 (Više od nogometa), preuzeto 9. kolovoza 2020.
 arhiv.slobodnadalmacija.hr, "Slobodna Dalmacija", br. 13364, god. XLIV, izdano 8. veljače 1988., str. 20 (Srce uz DOŠK-a), preuzeto 9. kolovoza 2020.
 Franjo Frntić, Dragutin Hripko i dr: Sto godina nogometa u Hrvatskoj : 1880-1980., Zagreb, 1983., UDK: 796.332(497.13)"1880/1980", str. 118

Nogometni klubovi u Šibensko-kninskoj županiji
Bivši hrvatski nogometni klubovi
Drniš

NK Čikola Kričke


كنانة بن خزيمة بن مدركة، الجد الثالث عشر للنبي محمد. يكنى بأبي النضر. وإليه تُنسب قبيلة كنانة.

نسبه
 هو : كنانة بن خزيمة بن مدركة بن إلياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان.
 أمه : عوانة بنت سعد بن قيس عيلان بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان،
 وقيل ابنة عمها هند بنت عمرو بن قيس عيلان بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان.

زوجاته
تزوج كنانة من:
 برة بنت مر بن إد بن طابخة أخت تميم فأنجبت له جميع أبنائه ما عدا عبد مناة.
 هالة بنت سويد بن الغطريف بن امرؤ القيس بن ثعلبة بن مازن بن الأزد أم عبد مناة وقال الطبري قولا آخر أنها: الذفراء فكهة بنت هني بن بلي بن عمرو بن الحاف بن قضاعة.

أولاده

وأبناء كنانة هم:

 النضر بن كنانة
 عبد مناة بن كنانة
 مالك بن كنانة
 ملكان بن كنانة

وزاد أبو جعفر الطبري ومن أخذ عنه عليهم:

 الحدال بن كنانة وقيل أنهم كانوا قليلا في اليمن.
 عمرو بن كنانة وقيل أنهم كانوا قليلا في فلسطين.
 مجربة بن كنانة وقيل أن بني ساعدة منه قبل دخلوهم في الخزرج.
 الحارث بن كنانة
 عامر بن كنانة
 غنم بن كنانة
 عوف بن كنانة
 سعد بن كنانة
 النضير بن كنانة
 غزوان بن كنانة
 جرول بن كنانة

المراجع

طالع كذلك

أشخاص عرب
جاهليون
نسب النبي محمد
أسلاف النبي محمد

كنانة بن خزيمة


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Hruboňovo enthält das eine nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützte Objekt in der Gemeinde Hruboňovo im Okres Nitra.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Hrubovovo


Alpaslan Kartal (* 23. Juni 1977 in Sakarya) ist ein türkischer Fußballspieler, der zuletzt für Kasımpaşa Istanbul spielte.

Karriere

Vereinskarriere
Alpaslan Kartal begann mit dem Vereinsfußball in der Jugendabteilung von Eskişehirspor. Mit 17 Jahren ermöglichte man ihm neben seiner Tätigkeit in den Jugendmannschaften auch mit den Profis zu trainieren. Er wurde auch in einigen Spielen in den Mannschaftskader aufgenommen. So debütierte er für die Profis am 5. Oktober 1994 im Pokalspiel gegen Boluspor. In der Saison 1995/96 machte er auch drei Ligaspiele in der Süper Lig.

Zur Saison 1996/97 unterschrieb er mit seinem Verein einen Profivertrag, nach dem Vorbereitungscamp für die anstehende Saison wurde er an den Drittligisten Çerkezköy Belediyespor ausgeliehen.

Im Sommer 1997 wechselte er dann zum damaligen Zweitligisten Gaziosmanpaşaspor. Die folgenden Spielzeiten spielte er für diverse Vereine in den unteren türkischen Profiligen.

Für die Spielzeit 2010/11 einigte er sich mit dem Zweitligisten Samsunspor. Mit diesem Verein erreichte er zum Saisonende die Vizemeisterschaft der TFF 1. Lig und damit den direkten Aufstieg in die Süper Lig.

Nachdem sein Vertrag nicht verlängert wurde, blieb er vereinslos und einigte sich am letzten Tag der sommerlichen Transferperiode mit Süper-Lig-Absteiger Kasımpaşa Istanbul. Hier war er ausschließlich für die Reservemannschaft aktiv. Nach dem Ablauf seines Vertrages zum 2012 trennte er sich von diesem Verein.

Weblinks

Fußballspieler (Adanaspor)
Fußballspieler (Denizlispor)
Fußballspieler (Diyarbakırspor)
Fußballspieler (Elazığspor)
Fußballspieler (Eskişehirspor)
Fußballspieler (Gaziosmanpaşaspor)
Fußballspieler (Kasımpaşa Istanbul)
Fußballspieler (Kayseri Erciyesspor)
Fußballspieler (Kayserispor)
Fußballspieler (Mersin İdman Yurdu)
Fußballspieler (Samsunspor)
Türke
Geboren 1977
Mann

Alpaslan Kartal


LGBT Ordbog er en ordbog af LGBT Danmark. Den kan enten downloades som PDF på LGBT Danmarks hjemmeside eller læses online. 2. udgave blev udgivet i marts 2015.

Referencer

Eksterne henvisninger

Ordbøger
Ordbog
LGBT-kultur

LGBT Ordbog


Danmark i Europa er en dansk dokumentarfilm fra 1962 med instruktion og manuskript af Tørk Haxthausen.

Handling
Opkald, der skal få danskerne til at gøre deres indsats, når Danmark skal opgraderes til fremtiden. Der er også en kort gennemgang, der viser forskellighederne i det europæiske fællesmarked.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1962

Dokumentarfilm fra Danmark

Danmark i Europa


Voronezh State University is one of the main universities in Central Russia, located in the city of Voronezh. The university was established in 1918 by professors evacuated from the University of Tartu in Estonia. The university has 18 faculties and an enrollment of 22,000 students from Russia, Europe, Africa, the Americas and Asia. Besides, the university has 6 research institutes and 16 research laboratories administered by the Russian Academy of Science. The university is composed of 10 buildings and 7 resident halls situated throughout the city. For over 90 years the University has trained more than 100,000 professionals.

History
In 1802 following a decree of Russian Emperor Alexander I the University of Tartu in Estonia was re-established. As a result of the German occupation of Estonia during World War I in March 1918, Russian students and professors had to leave the Estonian territory for their own safety. It was decided that a new university would be established in central Russia. In July and September 1918 from Dorpat (now Tartu), 39 professors, 45 lecturers, 43 staff and about 800 students arrived in Voronezh. The first rector of the university was Basil E. Regel.

On 12 November 1918 four faculties started working, namely the faculty of Medicine, the faculty of Physics and Mathematics, the faculty of History and Philology and the Law faculty. In the beginning of 1919, the University had an enrollment of 10,000 students. Anyone could study there, only 4 years later in 1923 that entrance exams were introduced. In 1920, after the Treaty of Tartu, the properties of the University of Tartu (libraries, archives, manuals, documents and other objects) were returned to Estonia. However, most of the teachers who have left due to the onset of the army of Imperial Germany and the occupation of Estonia, did not return to Estonia.

In the early 1920s,  Voronezh Institute of Education was added to the university, which marked the beginning of pedagogical faculties, departments that prepares teachers of mathematics, physics, chemistry, natural science, Russian language and literature, social and economic disciplines for schools. In 1930, the Medical Faculty was transformed into an independent institute. During World War II the university was relocated in Yelabuga in the Republic of Tatarstan for a period of two years from 1941 to 1943.

Faculties
Applied Mathematics, Informatics and Mechanics
Mathematics
Computer Sciences
Physics
Chemistry
Pharmaceutics
Medicine and Biology
Economics
Geography, Geoecology & Tourism
Geology
History
Institute of International Education
International Relations
Journalism
Law
Philology
Philosophy and Psychology
Romance and Germanic Philology
Military education

Buildings and infrastructures

Voronezh State University has 10 academic buildings and 7 residence halls located primarily in the city centre.

Fundamental research

research centres

Wave Processes in Inhomogeneous and Non-Linear Media ( Director: Prof. Aleksandr S. Sidorkin http://www.rec.vsu.ru/eng/)
Innovative Technologies (Director: Prof. Boris A. Zon )
Spacecraft and Rocket Engineering (Co-Director: Prof. Sergey A. Zapryagayev )
Radio Engineering and Electronics (Co-Director: Prof. Ivan I. Borisov )
Scientific and technological cooperation with the EU ( Director: Prof. Igor N. Zornikov )
Shared use of research equipment ( Director: Dr. Mikhail V. Lesovoy )
Technology Transfer ( Director: Dr. Igor V. Aristov )
Geography, Land use and Geo-ecology( Co-Director: Prof. Vladimir I. Fedotov )
Geology ( Co-Director: Prof. Sergey A. Zapryagayev )
Human ecology ( Co-Director: Prof. Semyon A. Kurolap )
Biology ("Venevitino")
Chemical Physics ( Co-Director: Prof. Ivan I. Borisov )

research laboratories

Wave Processes (Co-Director: Prof. Boris A. Zon http://www.vsu.ru/english/depts/research/labs/waveproc.html )
X-ray Crystallography (Co-Director: Dr. Kseniya B. Aleynikova )
Electron Spectroscopy for Solid-State Physics (Academic Director: Prof. Evelina P.Domashevskaya Administrative Director: Dr. S.V. Ryabtsev http://www.vsu.ru/english/depts/research/labs/spectroscopy.html)
Mathematical Simulation of Complex Nonlinear Processes and Structures (Co-Director: Prof. V.V. Obukhovskiy http://www.vsu.ru/english/depts/research/labs/mathsim.html)
 Theoretical Physics (Director: Kopitin I.V. )
 Biodiversity and Ecosystems Monitoring
Conjugated Processes in Electrochemistry and Corrosion
Economics and Management
Ellipsometric Materials Research
Geodynamics and Seismic Monitoring Academic
Geology and Minerals
History of Archaeological Research and Records in Eurasia
Institute of Geology, Mineralogy and Geo-Chemistry of Russian Academy of Sciences, Voronezh Branch ( Director: Prof. Nikolay M. Chernyshov )
Ion Exchange and Chromatography
Photostimulated Processes in Crystals (Co-Director: Prof. Anatoly N. Latyshev )
Physics and Chemistry of Nanoscale Structured Systems ( Co-Director: Prof. Irina Ya. Mittova )
Systematics and Ecology of Insects ( Co-Director: Prof. Oleg P. Negrobov )

research institutes

Chemistry and Pharmacy
Geology
Mathematics (Director: Prof. Victor G. Zvyagin)
Physics
Social Sciences

Alumni
 Svitlana Bilyayeva, archaeologist
 Anna Bogomazova, Russian kickboxer, professional wrestler and valet
 Pavel Cherenkov, a Nobel Prize in Physics winner
 Bridget Kendall, a British journalist
 Mark Krasnosel'skii, Soviet mathematician
 Sally Laird, British writer, editor and translator
 Lev Pavlovich Rapoport Soviet (Russian) theoretician physicist
 Ali Mohamed Shein, 7th President of Zanzibar

See also
 List of modern universities in Europe (1801–1945)

References

External links
Voronezh State University homepage
Word University Ratings

Voronezh State University
Buildings and structures in Voronezh Oblast
Universities and colleges established in 1918
1918 establishments in Russia

Voronezh State University


دوبلياني (Дубляни) هي مدينة في مقاطعة بلاغويفغراد في أوكرانيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 9752 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة لفيف

دوبلياني


Takuya Sugiyama (født 1. januar 1983) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Thespa Kusatsu, FC Gifu, V-Varen Nagasaki og Fukushima United FC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takuya Sugiyama


Tepeli güvercin (Ocyphaps lophotes), güvercingiller (Columbidae) familyasında sınıflanan Ocyphaps cinsinin içerdiği yegane türdür.

Taksonomiyle ilgili internet kaynaklarında, tepeli güvercinin şu iki alt türü olduğu gösterilir:
 Ocyphaps lophotes lophotes
 Ocyphaps lophotes whitlocki
Bu kaynaklardan ITIS ve Wikispecies'de, tepeli güvercinin bilimsel adı Ocyphaps lophotes'in eş anlamlısının Geophaps lophotes olduğu belirtilmektedir ama bu adın günümüzde geçerliliği yoktur. Geophaps lophotes bilimsel adı bu türün Geophaps cinsinde sınıflanmasına neden olur ki, bir başka internet kaynağı olan Taxonomicon'da tepeli güvercini bu şekilde sınıflamıştır.

Kaynakça

Asgari endişe altındaki hayvanlar
Güvercingiller
Kuş cinsleri
Güney Avustralya'daki kuşlar
Batı Avustralya'daki kuşlar
1822'de tanımlanan kuşlar

Tepeli güvercin


Tromeđa
Tromeđa (Makedonija)
Tromeđa, predio kod Međugorja, Hercegovina, BiH
Tromeđa (glazbeni sastav)
Turistička staza Tromeđa, u Sloveniji
Tromeđa, zaseok kod Donjih Smrtića, Derventa, na obali rijeke Ukrine, BiH
Tromeđa, vrh (466 m) u općini Srijemskoj Mitrovici,  Vojvodina, Srbija
Tromeđa, pećina u općini Beranama, Crna Gora

Tromeđa (razdvojba)


Bernard Saisset () was an Occitan bishop of Pamiers, in the County of Foix in the south of France, whose outspoken disrespect for Philip IV of France incurred charges of high treason in the overheated atmosphere of tension between the King and his ministry and Pope Boniface VIII, leading up to the papal bull Unam sanctam of 1302.

Biography
Saisset is famous in French history for his opposition to Philip IV. As an ardent Occitan aristocrat of an old noble family, he despised the northern "Frankish" French, and publicly demonstrated it by decrying the Parisian bishop of Toulouse, Pierre de la Chapelle-Taillefer, as "useless to the Church and the country, because he was of a speech that was always an enemy... because the people of the country hate him because of that language."
Further, Saisset was sent in 1301 as a papal legate to Philip IV to protest the king's anticlerical measures. But on his return to Pamiers he was denounced to the king as having tried to raise a rebellion of Occitan independence, associated with Navarre, under the banner of the Count of Foix (with whom Saisset had until very recently been embroiled in the courts). The king charged two northerners, Richard Leneveu, archdeacon of Auge in the Roman Catholic Diocese of Lisieux, and Jean de Picquigni, vidame of Amiens, to make an investigation, which lasted several months. Philip's ministry had a well-earned reputation for judicial violence, and Saisset was on the point of escaping to Rome when the vidame of Amiens surprised him by night in his episcopal palace at Pamiers. He was brought to Senlis, and on October 24, 1301 he appeared before Philip and his court. The chancellor Pierre Flotte charged him with high treason, and the old charges of heresy<ref>The crisis of church and state: 1050-1300 by Brian Tierney </</ref> and blasphemy that were always easily levelled against 13th century Occitans, and for saying that Saint Louis was in Hell and should never have been canonized, and other less than credible charges. By a judicial fiction he was placed in the comparative safe keeping of his own metropolitan, the archbishop of Narbonne, Gilles I Aycelin de Montaigu.

Philip IV tried to obtain from the pope the canonical degradation of Saisset that was necessary before proceeding against him. Boniface VIII, instead, ordered the king to free the bishop, in order that he might go to Rome to justify himself, which opened a new stage in the quarrel between the pope and king that had been simmering since the Bull Clericis laicos of 1296. In the heat of the new struggle, Saisset was fortunately forgotten. He had been turned over in February 1302 into the keeping of Jacques des Normands, the papal legate, and was ordered to leave the kingdom at once. He lived at Rome until after the incident at Anagni.

In 1308, with a more tractable new pope (Clement V) in residence at Avignon, the king pardoned Saisset, and restored him to his see. He died in Pamiers, still bishop of Pamiers, about 1314.

References

Bibliography
 Jeffrey H. Denton, "Bernard Saisset and the Franco-papal Rift of December 1301", in Revue d'histoire ecclésiastique, 102/2, 2007, .
 Joseph R. Strayer, The Reign of Philip the Fair, Princeton, 1980.
 Julien Théry, "The Pioneer of Royal Theocracy. Guillaume de Nogaret and the conflicts between Philip the Fair and the Papacy", in The Capetian Century, 1214-1314, ed. by William Chester Jordan, Jenna Rebecca Phillips, Turnhout, Brepols, 2017, p. 219-259.
  Jean-Marie Vidal, "Bernard Saisset, évêque de Pamiers (1232-1311)", Revue des Sciences religieuses 5 (1925),  et 565-590, 6 (1926), , 177-198 et 371-393, réimpr. en volume sous le titre Bernard Saisset (1232-1311), Toulouse, Paris, 1926.

1232 births
1314 deaths
Philip IV of France
Occitan people
Bishops of Pamiers

Bernard Saisset


Viscount of Oxfuird is a title in the Peerage of Scotland. It was created in 1651 for Sir James Makgill, 1st Baronet, along with the subsidiary title of Lord Makgill of Cousland, also in the Peerage of Scotland, with remainder to his "heirs male of tailzie and provision whomsoever". He had already been created a Baronet, of Makgill, in the Baronetage of Nova Scotia on 19 July 1625, with remainder to heirs male whatsoever. The remainder to heirs male whatsoever was a Scottish concept that permitted inheritance by persons not descended from the original grantee, but descended in the male line from male-line ancestors of the grantee. However, on the death of the first Viscount's son, the second Viscount, the Lordship and Viscountcy were assumed (wrongfully according to a 1977 decision by the House of Lords) by his daughter Christian, as heir of tailzie and provision. Her son Robert Maitland Makgill also voted as Viscount of Oxfuird at the election of Scottish Representative Peers in 1733.

However, according to a decision by the Committee for Privileges of the House of Lords in 1977 the rightful heir to the Baronetcy, Lordship and Viscountcy was the second Viscount's kinsman David Makgill, the de jure third Viscount of Oxfuird (d. 1717). He was the eldest son of Sir James Makgill (d. 1661), grandson of Sir James Makgill (d. 1579), great-uncle of the first Viscount of Oxfuird. His son, the fourth Viscount, attempted to prove his claim, but was unsuccessful. Thereafter, the matter was generally left alone.

However, according to the decision by the Committee for Privileges, the rightful descent of the titles was to have been as follows. On the death of the fourth Viscount the claim passed to his kinsman John Makgill, the de jure fifth Viscount. He was the grandson of Reverend John Makgill, third son of the aforementioned Sir James Makgill (d. 1661). His younger son George Makgill, the de jure seventh Viscount, fought in the Jacobite army of Bonnie Prince Charles, was attainted but later pardoned. His great-grandson John Makgill, the de jure tenth Viscount, resumed the claim to the Baronetcy, Lordship and Viscountcy. Shortly after his death in 1906 the matter was resolved in his favour in regard to the Baronetcy, but the Lordship and Viscountcy still remained dormant. Consequently, his son George Makgill, the de jure eleventh Viscount, became the eleventh Baronet, of Makgill. He continued to petition for the revival of the lordship and viscountcy.

However, it was not until 1977 that his son Sir Donald Makgill, 12th Baronet, of Makgill, had the claim admitted by the Committee for Privileges of the House of Lords and was issued with a writ of summons to the House of Lords as the twelfth Viscount of Oxfuird. His nephew, the thirteenth Viscount, was a Deputy Speaker of the House of Lords and was until his death in 2003 one of the ninety elected hereditary peers that were allowed to remain in the House of Lords after the passing of the House of Lords Act 1999. He was succeeded by his eldest twin son.  he is the present holder of the titles.

Holders of the title often style themselves, technically incorrectly, as 'Viscount Oxfuird', although the correct form 'Viscount of Oxfuird' is also used.

The title of the Viscountcy is pronounced "Oxfurd". The Viscounts' seat was the original Oxenfoord Castle in Midlothian, built by the MakGills in the 16th century.

The Viscount of Oxfuird is the hereditary Clan Chief of Clan Makgill.

Viscounts of Oxfuird (1651)
James Makgill, 1st Viscount of Oxfuird (d. 1663)
Robert Makgill, 2nd Viscount of Oxfuird (1651–1706) (dormant 1706)
David Makgill, de jure 3rd Viscount of Oxfuird (d. 1717)
James Makgill, de jure 4th Viscount of Oxfuird (d. 1747)
John Makgill, de jure 5th Viscount of Oxfuird (1676–1762)
Arthur Makgill, de jure 6th Viscount of Oxfuird (1709–1777)
George Makgill, de jure 7th Viscount of Oxfuird (1723–1797)
John Makgill, de jure 8th Viscount of Oxfuird (c. 1790–1817)
George Makgill, de jure 9th Viscount of Oxfuird (1812–1878)
John Makgill, de jure 10th Viscount of Oxfuird (1836–1906)
George Makgill, de jure 11th Viscount of Oxfuird, 11th Baronet (1868–1926) (confirmed as 11th Baronet, of Makgill, in 1906)
(John) Donald Arthur Alexander Makgill, 12th Viscount of Oxfuird (1899–1986) (confirmed in titles 1977)
George Hubbard Makgill, 13th Viscount of Oxfuird (1934–2003)
Ian Alexander Arthur Makgill, 14th Viscount of Oxfuird (b. 1969)

The heir apparent is the present holder's son the Hon. Max George Samuel Makgill, Master of Oxfuird (b. 2012).

Notes

References
Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

External links

Viscountcies in the Peerage of Scotland
1651 establishments in Scotland
Noble titles created in 1651

Viscount of Oxfuird


An Oreobolus furcatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Horace Mann. An Oreobolus furcatus in nahilalakip ha genus nga Oreobolus, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Hawaiian Is.. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oreobolus

Oreobolus furcatus


Dimitrios Varouchas (; * 1770 in Agios Thomas, Kreta; † 6. März 1811 in Agios Ioannis, Kreta) war ein griechischer Freiheitskämpfer. Er war auch unter dem Namen Logios ( = Gelehrter) bekannt.

Leben

Als er zehn Jahre alt war, wurde sein Vater Giannis Varouchas von den Osmanen getötet und er floh zu dem Bruder seines Vaters Ierotheos, der Mönch im Kloster Apezanon bei Lendas war. Als sie von dort von den Türken vertrieben wurden, übersiedelten sie nach Padua in Italien. Dort studierte Dimitrios Varouchas Medizin und kehrte 1800 nach Agios Thomas als Arzt zurück.

Ein Janitschar tötete den Ehemann seiner Schwester Dimitri Kosmadaki. Dimitrios Varouchas rächte den Mord und tötete wiederum den Janitscharen. Daraufhin schickte der Pascha 50 Elite-Janitscharen, um Varaouchas festzunehmen, doch diesem gelang die Flucht.

Am 6. März 1811 plante Dimitrios Varouchas den verhassten Agha der Janitscharen Agriolidis zu töten. Er verabredete mit dessen Diener Mertzanis, dass dieser ihn nachts in dessen Wohnturm in Agios Ioannis lassen würde. Doch als er den Turm betreten hatte und die Treppe hochstieg, alarmierte der Diener die Wachen, die auf ihn das Feuer eröffneten. Varouchas tötete den Diener und verließ den Ort. Er war so stark am Bein verletzt, dass er schließlich verblutete.

Sein Grab befindet sich etwa einen Kilometer westlich von Kalyvia an der Straße nach Tymbaki in der Nähe des Ausgrabungsgeländes von Phaistos.

Weblinks
 Turm des Agriolidis bei cretanbeaches.com
 Δημήτριος Λόγιος (1770 - 1811) bei logios.gr (griechisch)
 Agios Thomas bei candia.wordpress.com (griechisch)

Militärperson (Griechenland)
Geboren 1770
Gestorben 1811
Mann

Dimitrios Varouchas


Cestrum auriculatum, hierba hedionda del Perú o hierba santa del Perú,  es una especie de la familia de las solanáceas.

Descripción
Es un arbusto perenne de hasta 2,5 m de altura, silvestre. Tallo delgado y ramificado desde la base. Hojas alternas, simples, lanceoladas y de ápice agudo. Flores amarillas y tubulares, reunidas en panículas. Fruto en forma de bayas ovoides, violáceo-negruzco, en racimos. Semillas negras, reticuladas.

Distribución
Se desarrolla de manera silvestre o cultivada en la costa, sierra y amazonía del Perú, junto a los canales de riego entre 200 y 3400 m s.n.m.

Taxonomía
Cestrum auriculatum fue descrita por Charles Louis L'Héritier de Brutelle y publicado en Stirpes Novae aut Minus Cognitae 1: 71, t. 35 en 1788.

Etimología

Cestrum: nombre genérico que deriva del griego kestron = "punto, picadura, buril", nombre utilizado por Dioscórides para algún miembro de la familia de la menta.

auriculatum: epíteto latino que significa "con orejas".

Sinonimia

 Cestrum affine Pers.
 Cestrum bonariense Dunal
 Cestrum diurnum Dombey ex Dunal
 Cestrum foetidum Salisb.
 Cestrum hediunda Lam.
 Cestrum hediunda Matr. ex Dunal
 Cestrum hediundinum Dunal
 Cestrum lasianthum Dunal
 Cestrum leptanthum Dunal
 Cestrum leptanthum var. majus Dunal
 Cestrum leptanthum var. micranthum Dunal
 Cestrum lucidum Pav. ex Dunal
 Cestrum serratum Dunal

Importancia económica y cultural

Usos en la medicina tradicional
La hierba santa se utiliza desde la medicinal tradicional para tratar el reumatismo, fiebre, cólicos, resfríos, sarampión, heridas de la piel, diarrea, bronwuitis, insomnio y otitis. Además actúa contra el salpullido de bebés, hemorroides, estomatitis, dispepsia, caspa, inflamaciones bucofaríngeas, y sirve como emenagogo, astringente, sudorífico, vulnerario, sedante, analgésico muscular, depurativo y digestivo.

Farmacología
Se han identificado alcaloides indólicos y compuestos fenólicos. También flavonoides (rutina), ácido ursólico, nicotiflorina y glucósido del β-sitosterol. entre otros. Estudios del 2009 en Japón mostraron efectos analgésicos in vivo y antiinflamatorios in vitro en roedores.

Vestido
Es una planta cuyo fruto es usado como tinte en la confección de diferentes tejidos por la gente del ande.

Nombres comunes

 Hierba Santa, hierba hedionda, eckuack, chamo, tundio

Referencias

auriculatum
Flora de América del Sur
Plantas descritas en 1788
Plantas descritas por L'Héritier
Plantas usadas en la medicina tradicional peruana

Cestrum auriculatum


29346 Mariadina este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
29346 Mariadina este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Cima Ekar de Maura Tombelli. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,74 ua, o excentricitate de 0,24 și o înclinație de 12,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 29001-30000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

29346 Mariadina


La Copa del Rey de Fútbol sala 2011/12 es la segunda edición de la Copa del Rey de fútbol sala en España, que organizan conjuntamente la Liga Nacional de fútbol sala y la Real Federación Española de Fútbol. Comenzó el 12 de octubre de 2011 y concluirá el 23 de mayo de 2012 en una final disputada en Antequera, en el Pabellón Fernando Argüelles.

El vigente campeón es el FC Barcelona Alusport, que venció en la final de 2011 al Inter Movistar por 3-2.

Equipos participantes
{|
|- style="vertical-align: top;"
|
 Primera División (16 equipos)
 Autos Lobelle de Santiago
 Azkar Lugo FS
 Benicarló Aeroport Castelló
 FC Barcelona Alusport
 Caja Segovia FS
 Carnicer Torrejón
 ElPozo Murcia
 Fisiomedia Manacor
 Inter Movistar
 Marfil Santa Coloma
 OID Talavera
 Puertollano FS
 Reale Cartagena
 Ríos Renovables Navarra
 Triman Navarra
 Umacon Zaragoza

</td>

 Segunda División (14 equipos)

 BP Andorra
 CD Burela
 Fuconsa Jaén
 Gáldar Gran Canaria
 L'Hospitalet Bellsport
 Manzanares FS
 Melilla FS
 Oxipharma Granada
 Playas de Castellón FS
 Sala 5 Martorell
 Space Gasifred Ciutat d'Eivissa
 Unión África Ceutí
 UMA Antequera
 UPV Maristas Valencia

 Segunda División "B" (24 equipos)

 A.A. Pilaristas-Flex
 AD Ebrosala
 Alamín-Grupo Ballesteros
 Albacete FS
 Arcebansa Zamora
 Área 99 Zalatambor
 Auzoak Zierbena
 Azulejos y Pavimentos Brihuega
 CD Burela Pescados Rubén
 Cidade de Narón
 Coinasa O'Parrulo Ferrol
 Extremadura Cáceres 2016
 Famegonza
 Finques Centelles
 FS Bar Mi Casa
 Gestesa Guadalajara
 Incosur Coineña FS
 Kirol Sport CD
 Leganés FS
 Levante UD - Dominicos
 Mutrayil Mercomotril
 Noia FS
 Sicoris Club
 Uruguay Peruanos

|}

De Segunda División, no se inscribieron los filiales de clubes en Primera División (FC Barcelona "B" y ElPozo Ciudad de Murcia), que quedaron excluidos. El reparto de los equipos de Segunda División "B" se realizó con invitaciones, por parte del Comité Nacional de Fútbol Sala.

Primera ronda
La primera fase se disputó el 12 de octubre de 2011 e incluyó a equipos de Segunda División "B". Los encuentros fueron a partido único. Jugó en casa el rival que quedó peor posicionado la temporada anterior.

En negrita, figuran los equipos que pasaron de ronda.

Segunda ronda
La segunda fase se disputó el 1 de noviembre de 2011, y en ella entraron los equipos de Segunda División, que jugaron frente a los vencedores de la primera ronda y el resto de equipos de Segunda División "B" exentos de la primera rona, y se disputan a partido único. Se configuraron por división geográfica, por lo que no existió un sorteo puro. Jugó en casa el rival que quedó peor posicionado la temporada anterior.

En negrita, figuran los equipos que pasaron de ronda.

Tercera ronda

Se disputó los días 5 y 6 de diciembre de 2011 a partido único, y en ella entraron los equipos de Primera División. Se jugaron en el estadio del rival de menor categoría y que quedó peor posicionado la temporada anterior en el caso de ser de la misma. Se configuran por división geográfica.

En negrita, figuran los equipos que pasaron de ronda.

Octavos de final

Se disputó los días 28 y 29 de diciembre de 2011, y 11 de enero de 2012 a partido único, entre los clasificados de la Tercera Ronda. Se jugaron en el estadio del rival de menor categoría y que quedó peor posicionado la temporada anterior en el caso de ser de la misma. Se configuran por división geográfica.

En negrita, figuran los equipos que pasaron de ronda.

Fase final

Cuartos de final
Para configurar los cuartos de final y semifinales, se hizo un sorteo puro. Esta ronda se disputó el 21 y 22 de febrero de 2012, en el estadio del equipo que quedó peor clasificado la pasada temporada. Sólo un participante no jugaba en Primera División, el Oxipharma Granada de la Segunda División.

Ríos Renovables Navarra - Autos Lobelle de Santiago

Caja Segovia FS - ElPozo Murcia

Oxipharma Granada - Inter Movistar

Fisiomedia Manacor - FC Barcelona Alusport

Semifinales
Las semifinales de la Copa del Rey son a partido doble, y en caso de empate se resuelve por el doble valor de los goles fuera de casa, prórroga y penaltis. Las rondas se disputarán el 20-21 de marzo y el 3 de abril de 2012.

Autos Lobelle de Santiago - ElPozo Murcia

FC Barcelona Alusport - Inter Movistar

Final
La final de la Copa del Rey de fútbol sala se disputó el 15 de mayo de 2012, en el Pabellón Fernando Argüelles de Antequera (Málaga).

FC Barcelona Alusport - ElPozo Murcia

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web de la Liga Nacional de Fútbol Sala (LNFS)
 Sitio web del Comité Nacional de Fútbol Sala

Copa del Rey de fútbol sala
Fútbol sala en 2011
Fútbol sala en 2012

Copa del Rey de fútbol sala 2011-12


Franz Ignaz Oefele, né le  à Posen et mort le  à Munich, est un peintre et aquafortiste allemand.

Biographie
Franz Ignaz Oefele naît le  à Posen. Jeune cousin de l'historien et bibliothécaire munichois Andreas Felix von Oefele, il est le fils du petit horloger Sebastian Oefele de Schrobenhausen en Bavière. Son père étant mort alors qu'il n'a que six mois, Franz Ignaz Oefele est élevé par son oncle, un brasseur de bière de Landsberg am Lech.

Franz Ignaz Oefele apprend les bases de l'art à Landsberg sous  et arrive ensuite à Augsbourg chez Gottfried Bernhard Götz. Plus tard, il se forme à Munich chez le peintre de la cour de l'électeur .

Après avoir travaillé quelque temps encore chez différents artistes bavarois, il se rend à Venise, où Giuseppe Nogari le prend en charge et fait son portrait en 1758 (Franz Xaver Jungwirth grave ce tableau en 1765). Il y reste six ans et étudie encore à Rome chez un peintre anglais "Johann Barca", comme on l'appelle. Après un séjour de huit ans en Italie, Franz Ignaz Oefele retourne à Munich, où le prince électeur Maximilien III le nomme peintre de cour et, après la fondation de l'Académie des beaux-arts, devient professeur dans cette même académie.

Franz Ignaz Oefele meurt le  à Munich, laissant sa famille dans une situation difficile.

Œuvre

Franz Ignaz Oefele acquiert un grand renom par des peintures qui rappellent la manière de Jouvenet. Les tableaux qui lui font le plus d'honneur sont une Assomption de la Vierge, gravée par Andreas Seidl, qu'on voit à l'église San-Cajetan, à Munich, et la Flagellation du Christ, popularisée par la gravure de Jungwirth. Franz Ignaz Oefele peint en outre un grand nombre de portraits, parmi lesquels on cite celui du roi de Bavière et de deux jeunes filles dans le même cadre.

Franz Ignaz Oefele était un peintre compétent, sa couleur est assez forte, son dessin un peu doux mais solide ; en général, il était encore un rejeton de l'ancienne école italienne, telle qu'elle s'était développée progressivement à partir des Carraccistes, mais le classicisme qui s'était introduit à son époque ne l'avait pas non plus laissé indifférent ; il représente ainsi une sorte d'artiste de transition, avec cependant une plus grande affection pour la manière antérieure. Ses traits dans le portrait de Nogari mentionné plus haut sont ouverts et séduisants. Franz Ignaz Oefele a peint des tableaux d'autel, des tableaux de chevalet et des portraits ; il a notamment réalisé en 1780 pour la prévôté de Mattikofen le chœur gravé à l'eau-forte par Andreas Seidl, un Eccehomo et un Christ dévêtu pour la flagellation pour le monastère de Polling, un Christ avec la Samaritaine au puits pour l'église de Winhöring, etc. Dans la sacristie de l'église des Théatins à Munich, on peut voir le genou grandeur nature de la princesse électrice Henriette-Adélaïde de Savoie, et dans la galerie de Schleißheim, l'autoportrait de l'artiste (de 1791). Jungwierth a gravé sur cuivre ses portraits de B. A. Albrecht, son professeur (peint en 1765), Matthias Ettenhueber (1770), J. B. Straub, sculpteur, (1779), et Söckler celui de l'académicien  (1775). On connaît également quelques gravures d'Franz Ignaz Oefele, comme les tableaux de Pollinger cités plus haut, ainsi qu'une feuille intitulée la fille de Dibutade à Corinthe dessine l'ombre de son amant sur le mur, etc.

Notes et références

Notes

Références

Annexes

Bibliographie

  Johann Heinrich Füssli, Allgemeines Künstlerlexikon, 1779, p. 475.
  Georg Kaspar Nagler, Neues allgemeines Künstler-Lexicon, vol. 11, p. 418.
  Johann Georg Meusel, Teutsches Künstlerlexikon oder Verzeichnis der jetztlebenden teutschen Künstler, 1809, p. 104.

Liens externes

Peintre allemand du XVIIIe siècle
Miniaturiste allemand
Peintre de cour
Graveur allemand du XVIIIe siècle
Aquafortiste allemand
Naissance en juin 1721
Naissance à Poznań
Décès en septembre 1797
Décès à Munich
Décès dans le royaume de Bavière
Décès à 76 ans

Franz Ignaz Oefele


Trenčianske Bohuslavice este o comună slovacă, aflată în districtul Nové Mesto nad Váhom din regiunea Trenčín. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 934 de locuitori.

Istoric
Localitatea Trenčianske Bohuslavice este atestată documentar din 1208.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Trenčianske Bohuslavice


An Isolepis ludwigii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl Sigismund Kunth. An Isolepis ludwigii in nahilalakip ha genus nga Isolepis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Isolepis

Isolepis ludwigii