Bob Kelly Abreu (; ; born March 11, 1974), nicknamed "El Comedulce" and also "La Leche", is a Venezuelan former professional baseball outfielder, who played in Major League Baseball (MLB) for the Houston Astros, Philadelphia Phillies, New York Yankees, Los Angeles Angels of Anaheim, Los Angeles Dodgers, and New York Mets.

Abreu is a two-time All-Star, and has won a Gold Glove Award and a Silver Slugger Award. He has been a single-season league leader in games played (twice), doubles, and triples. He had two seasons in which he collected thirty home runs and thirty stolen bases, making him one of thirteen players to have achieved the 30–30 club twice in a career. Through 2014, Abreu led active ballplayers in doubles (565), walks (1,456), and outfield assists (136), was fifth in runs scored (1,441) and stolen bases (400), seventh in extra-base hits (911) and on-base percentage (.396), and tenth in runs batted in (1,363). He is also one of only seven players ever to record at least 900 career extra-base hits and steal at least 400 bases along with Barry Bonds, Ty Cobb, Tris Speaker, Craig Biggio, Honus Wagner, and Paul Molitor. Of these, five are in the National Baseball Hall of Fame.

Career

Houston Astros
Abreu was signed as an amateur free agent by the Houston Astros on August 21, 1990.  He was the Astros Minor League Player of the Year in 1996 and made his Major League debut on September 1, 1996, against the Pittsburgh Pirates.  He was announced as a pinch hitter but did not get to bat because he was subsequently pinch hit for himself with Mike Simms.  He had his first official at-bat the following day against the St. Louis Cardinals when he flied out to left field as a pinch hitter in the top of the sixth inning.  After a few more appearances as a pinch hitter or late inning defensive replacement, he made his first start in left field against the Colorado Rockies on September 6, going hitless in four at-bats with two strikeouts. Abreu's first Major League hit was a single to right field as a pinch hitter against Bobby Jones of the New York Mets on September 24. He finished his first season with five hits in 22 at-bats. He hit his first two home runs in the same game on April 28, 1997, against Jamey Wright and Steve Reed of the Colorado Rockies. He played in 59 games for the Astros in 1997, hitting .250 with three home runs and 26 RBI.

Left unprotected in the 1997 MLB Expansion Draft when the Astros decided to keep fellow Venezuelan outfielder Richard Hidalgo, Abreu was selected by the then Tampa Bay Devil Rays, only to be dealt hours later to the Phillies for shortstop Kevin Stocker, a trade regarded among the worst in MLB history.

Philadelphia Phillies

1998–2003 seasons
In 1998, his first season with the Phillies, Abreu led the team with a .312 batting average and collected 17 home runs, 74 RBI, and 19 stolen bases in 151 games, with 271 putouts and 17 assists in right field.

In 1999, he made a brief run at the batting title. His .335 career-high average that season ranked third in the National League and was the highest posted by a Phillies player since outfielder Tony González hit .339 in 1967. His .446 career-high OBP was third in the league and he tied for the league lead in triples with 11.

In 2000, he finished fourth in the league in triples (10), sixth in doubles (42), seventh in walks (100), and ninth in OBP (.416). Abreu became the first Phillie outfielder since Greg Luzinski with back-to-back 20 homer seasons.

In 2001, Abreu led the NL in games played (162), and was third in walks (106), fourth in stolen bases (36) and doubles (48), and eighth in runs (118) and sacrifice flies (9). He also hit a career-high 31 home runs and had a career-high 110 RBI.

In 2002, he led the league in doubles (50), and was sixth in walks (104), seventh in stolen bases (31) and intentional walks (13), eighth in OBP (.413), ninth in hits (176), and tenth in runs (102).

In 2003, Abreu was fourth in the league in walks (109), seventh in sacrifice flies (7), eighth in OBP (.409), and ninth in stolen bases (22).

2004 season
In 2004, Abreu got his first All-Star berth, being voted in as the National League All-Star Final Vote winner in online voting on MLB.com.

Abreu hit the first home run at Citizens Bank Park on Opening Day, April 12, 2004. He finished the season with a .301 average, 30 home runs, and 105 RBI, and ranked among the National League top five in five offensive categories: runs (fourth, 118) -- the third time in six years that he scored 118 runs, doubles (fourth, 47), stolen bases (third, 40—a career high), walks (second, 127—a career high) and on-base percentage (fifth, .428). Abreu became the first player in major league history to record 30 home runs, 40 doubles, 40 stolen bases, and 100 walks in a single season. He also led the Major Leagues in pitches-per-plate-appearance (4.32) and number of pitches seen (3,077), was eighth-highest in the league in total bases (312), and posted the league's tenth-best OPS (.971).

2005 season
In May, Abreu was honored as the Player of the Month in the National League, after he hit .396 and 11 home runs. He also led the NL for the month in slugging average (.792), on-base percentage (.535), and walks (30) and was tied for the league lead with 30 RBI. He became the first player in Major League history to hit at least one home run in nine out of ten team games.

He was voted a starter in the NL outfield for the All-Star Game, finishing second in fan voting, behind St. Louis Cardinals outfielder Jim Edmonds. Prior to the All-Star Game at Comerica Park in Detroit, Abreu won the Home Run Derby as he set records with 24 home runs in a single round (since broken by Josh Hamilton in 2008), and 41 overall, topping Miguel Tejada's previous marks of 15 and 27 set one year earlier. Abreu's longest homer was measured at 517 feet, the third longest in Derby history.

New York Yankees

2006 season

On July 30, 2006, Abreu was traded along with Cory Lidle to the New York Yankees for minor league shortstop C. J. Henry (a 2005 first-round draft pick), left-hander Matt Smith (a seven-year minor league veteran), catcher Jesus Sanchez, and right-hander Carlos Monasterios—all low-level prospects in the Yankee organization. Philadelphia Daily News columnist Bill Conlin called the trade "the Great Gillick Giveaway" and declared it "an unvarnished disaster." The Phillies actually improved after the Abreu trade and made a run for the National League wild card, only to be eliminated on the second to last day of the season.

Abreu fit well into the Yankees lineup. He batted .297 with 15 home runs and 107 RBI in the 2006 season. The Yankees ran away with the AL East division title by mid-September 2006, but were eliminated by the Detroit Tigers in the 2006 American League Division Series.

In 2006, Abreu led the major leagues in walks (124), pitches per plate appearance (4.45), and number of pitches seen (3,056), and was second in the major leagues in percent of plate appearances that were walks (18.5%), and led the AL in percentage of pitches taken (66.2), and in walks per plate appearance (.181), third in batting average on balls in play (.375), eighth in on-base percentage (.424), 18th in stolen bases (30), and 19th in doubles (41).

On September 12, 2006, Abreu drove in six runs in the first inning of the Yankees' 12–4 victory over the Tampa Bay Devil Rays. Abreu began the 9-run inning by homering with Johnny Damon and Derek Jeter on base, then concluded it with a bases-loaded double that scored Hideki Matsui, Melky Cabrera and Jeter. The six RBIs tied Gil McDougald's 55-year franchise record for most in one inning (McDougald batted in six runs in one inning in 1951, his rookie season). Alex Rodriguez broke the record shared by Abreu and McDougald by driving in seven runs in the sixth inning of 2009 regular season finale, also against Tampa Bay.

2007 and 2008 seasons
After getting off to a slow start in (2007), Abreu finished the season strong putting up 101 RBI, 16 home runs and a .283 batting average. In 2007, Abreu was second in the AL in runs (123), third in pitches per plate appearance (4.38), ninth in games (158) and times on base (258), and tenth in walks (84) and plate appearances (699).

Abreu hit a walk-off double on July 9, 2008 against the Tampa Bay Rays. On September 18, Abreu hit two home runs and had 6 RBI in a game versus the Chicago White Sox and Javier Vázquez. He finished the season with a .296 average, 20 home runs, and 100 RBI.  He had the last stolen base in the original Yankee Stadium on September 21, 2008.

Los Angeles Angels of Anaheim

2009 season
On February 12, 2009, Abreu signed a $5 million, one-year deal with the Los Angeles Angels of Anaheim, and was expected to play left field. However, after Vladimir Guerrero was moved to DH due to injury, Abreu saw more action at his natural position in right field.

After struggling early in the season, Abreu hit .380 with 28 RBI in 26 games in July and was named the American League Player of the Month. Abreu became the first Angels player to reach those figures in batting average and RBI in one calendar month since Tim Salmon, who hit .390 with 32 RBI in 27 games in July 1997.

On August 6, Abreu hit his 250th career home run when he led off the fifth inning with a solo home run off Chicago White Sox pitcher John Danks. Abreu became one of only six players in major league history to collect 250 home runs, 2,000 hits, 1,000 runs, 1,000 runs batted in, 1,000 walks and 300 stolen bases. In 2009, he led the AL in errors by an outfielder, with 8.

Though Abreu stated that he enjoyed his season with the Angels and was credited with helping many of the team's younger players to improve their swings and patience at the plate, he turned down a two-year, $16 million extension on his contract on October 15.

2010–2012 seasons
On November 5, 2009, the first day eligible players could file for free agency, Abreu accepted a two-year deal with the Angels, with a club option for 2012.  He cited the Angels manager, Mike Scioscia as one of the reasons, saying "He's one of those managers that lets you play the game, and he gives you big support." He also noted the organization publicly recognized his career achievements and consistently delivered opportunities to succeed in the postseason, saying, "This is a team that gives you an opportunity always to be in the playoffs. This time, my first time with them, I was very close to getting to the World Series, so why not stay? Of course you want a team that is going to give you opportunities to be in the World Series and win the World Series. I don't want to take a chance with someone else."

During the 2011–2012 offseason, the New York Yankees proposed a trade to the Angels that would have sent starting pitcher A. J. Burnett to Anaheim for Abreu. Abreu would have become the Yankees' regular designated hitter, but Burnett vetoed the trade. On February 20, 2012, Burnett was traded to the Pittsburgh Pirates and the Yankees signed Raúl Ibañez to be the DH. Abreu was already annoyed that he would not be playing every day for the Angels, and when he learned what Burnett had done, he ordered Angels' management to either play him every day as the designated hitter or trade him. Another proposed trade, which would have sent Abreu to the Cleveland Indians for Lou Marson, fell through. Abreu was released by the Angels on April 27, 2012 and replaced on the roster by future Rookie of the Year and MVP Award winner Mike Trout.

Los Angeles Dodgers

On May 4, 2012, Abreu signed a contract with the Los Angeles Dodgers. He was designated for assignment on August 1, 2012. Abreu cleared waivers and accepted an assignment to AAA Albuquerque. He had six hits in his 17 at-bats for the Isotopes before rejoining the Dodgers as a September call-up, spending the last month of the season as a pinch hitter. He played in 92 games with the Dodgers, hitting .246 with three home runs and 19 RBI.

Second stint with Phillies
After sitting out the 2013 season, Abreu participated in the 2013–14 Venezuelan Winter League and logged a .322 batting average in 180 plate appearances with Leones del Caracas. On January 21, 2014, Abreu signed a minor league contract with the Phillies. He was released before the season on March 27.

New York Mets

On March 31, 2014, Abreu signed a minor league deal with the New York Mets. On April 21, the Mets promoted Abreu from the Triple-A Las Vegas 51s, after trading Ike Davis to the Pittsburgh Pirates. He was designated for assignment on August 4 and officially released on August 10. However, just four days later on August 14, the Mets re-signed Abreu to another minor league contract. He was called back up to the majors on September 9, 2014. Abreu announced his retirement from baseball on September 26. He singled in his final at-bat on September 28.

Batting style
Abreu was noted for his plate discipline. In 2009, he led the American League in percent of pitches taken at 67.5%, while also having the fourth lowest percentage of swinging at the first pitch at 9.5%.

Career statistics
In 2,425 games over 18 seasons, Abreu posted a .291 batting average (2,470-for-8,480) with 1,453 runs, 574 doubles, 59 triples, 288 home runs, 1,363 RBI, 400 stolen bases, 1,476 bases on balls, .395 on-base percentage and .475 slugging percentage. Defensively, he recorded a .982 fielding percentage at all three outfield positions. In 20 postseason games, he hit .284 (19-for-67) with nine runs, six doubles, one home run, 9 RBI, two stolen bases and 12 walks.

Abreu logged in Wins Above Replacement (WAR) of 60.2. Among right fielders, this is 19th best alltime, and he is one of 191 players as of  with a WAR over 60.

Awards

1996 Houston Astros Minor League Player of the Year
1999 Venezuelan Winter League All-Star OF
1999 Venezuelan Winter League Player of the Year
1999 Philadelphia Phillies Player of the Year
2000 Philadelphia Phillies Player of the Year
2001 Philadelphia Phillies Player of the Year
2004 NL Silver Slugger Award (OF)
2004 MLB All-Star
2005 NL Player of the Month (April)
2005 NL Gold Glove Award (OF)
2005 MLB All-Star
2005 Winner of the Home Run Derby at the MLB All-Star game (41 home runs over 3 rounds)
2009 AL Player of the Month (July)

Abreu was listed on 2020 Baseball Hall of Fame balloting; other than Derek Jeter, he was the only first-year candidate to receive at least 5% of the vote, enabling him to appear on the 2021 ballot, when he garnered 8.7%, thus qualifying him to appear on the 2022 ballot, where he fell to 8.6%. In 2023, he rose to 15.4%.

Personal life
Abreu dated former Miss Universe Alicia Machado; the couple later split, calling off their engagement.

In the community
Abreu was involved in many events in the Philadelphia and Delaware Valley communities. In 2001, he was the Honorary Chairman for the American Red Cross Blood Drive.

Abreu bought $10,000 worth of tickets to most Friday night games for children in his "Abreu's Amigos" organization during the 2003 and 2004 seasons. In this program, the children got jerseys, coupons for concessions, and chances to meet Abreu on the field during batting practice.

Abreu was the 2004 recipient of the Phillies Community Service award and the Phillies' representative for MLB's Roberto Clemente Award.

In 2008, Abreu made a contribution to the Police Athletic League of New York City through his Abreu's Finest charity to provide boys and girls with recreational, educational, cultural and social programs.

Abreu is known as "El Comedulce" in Venezuela. The name translates roughly to "the candy-eater", which had been his father Nelson Abreu's nickname. Following Nelson's death, Abreu "began asking people to call him the same name as a way of honoring his father's memory."

See also
 30–30 club
 List of Major League Baseball career home run leaders
 List of Major League Baseball career hits leaders
 List of Major League Baseball career runs scored leaders
 List of Major League Baseball career runs batted in leaders
 List of Major League Baseball career doubles leaders
 List of Major League Baseball career stolen bases leaders
 List of Major League Baseball career total bases leaders
 List of Major League Baseball annual doubles leaders
 List of Major League Baseball annual triples leaders
 List of NL Silver Slugger winners at outfield

References

External links

Bobby Abreu at Baseball Almanac
Bobby Abreu at Astros Daily
Bobby Abreu at Ultimate Mets Database
Bobby Abreu at Pura Pelota (Venezuelan Professional Baseball League)

1974 births
Living people
Albuquerque Isotopes players
Asheville Tourists players
Gold Glove Award winners
Gulf Coast Astros players
Houston Astros players
Jackson Generals (Texas League) players
Las Vegas 51s players
Leones del Caracas players
Los Angeles Angels players
Los Angeles Dodgers players
Major League Baseball players from Venezuela
Major League Baseball right fielders
National League All-Stars
New Orleans Zephyrs players
New York Mets players
New York Yankees players
Osceola Astros players
People from Turmero
Sportspeople from Aragua
Philadelphia Phillies players
Silver Slugger Award winners
Tucson Toros players
Venezuelan expatriate baseball players in the United States
World Baseball Classic players of Venezuela
2006 World Baseball Classic players
2009 World Baseball Classic players

Bobby Abreu


Hauptschule je niža srednja škola u Njemačkoj i Austriji u kojoj učenici izučavaju različite zanate stjecanjem praktičnog znanja i vještina. Obrazovanje u nižoj srednjoj školi traje pet godina, nakon kojih učenici dobivaju potvrdu o završetku niže srednje škole. Osim potvrde, učenici mogu polagati stručni ispit za svoj zanat i time steći preduvjet za polaganje majstorskog ispita i zapošljavanje bez pohađanja neke visokoškolske ustanove. Stoga se Hauptschule smatra temeljem stručne naobrazbe u njemačkom i austrijskom školskom sustavu te je jedna od najcjenjenijih obrazovnih ustanova.

Prve Hauptschule pojavile su se u Zapadnoj Njemačkoj početkom 1950-ih, kada su zajedno s gimnazijom i realnom školom uvrštene u njemački obrazovni sustav kao srednjoškolske obrazovne ustanove. Iako se i u realnoj školi učenici obrazuju za neko obrtničko zanimanje, u njoj postoji mogućnost učenja drugog stranog jezika (najčešće francuskog ili talijanskog), kao i stjecanje šireg znanja iz više predmeta.

Njemačke i austrijske niže srednje škole odgovaraju američkim i britanskim sveobuhvatnim srednjim školama (tzv. comprehensive schools).

Poveznice
 Obrazovanje u Njemačkoj
 Obrazovanje u Austriji
 Realna škola (realka)
 Gimnazija

Izvori

Odgoj i obrazovanje u Njemačkoj
Odgoj i obrazovanje u Austriji
Srednje obrazovanje

Hauptschule


Electrónica Steren, S.A. de C.V. es una empresa multinacional mexicana fundada en el año 1956 en la Ciudad de México, dedicada a comercializar productos electrónicos y tecnología. Cuenta con alrededor de más de 400 tiendas, 1,500 puntos de venta en autoservicios en México; Centros de Distribución tanto en México, Centroamérica y Sudamérica, además, oficinas de control de calidad para todos los productos en México y en la ciudad de Shanghái, China.

La expansión internacional de Steren también llegó a la República Dominicana, Guatemala, Costa Rica y Colombia.

Historia

Electrónica Steren se fundó en Pino Suárez en el centro de la Ciudad de México en 1956, iniciando como una tienda de bocinas de su propia marca y su giro principal era la venta de bulbos, accesorios electrónicos, ensamblado de bocinas hasta la fabricación de las mismas.

En los siguientes años abrieron las primeras sucursales en México (Guadalajara, Monterrey y Tijuana). Con su crecimiento, en 1996 inauguraron sus primeras oficinas corporativas.

Productos
Steren cuenta con un catálogo de más de 4,000 productos, clasificados en las siguientes categorías:

Audio.
 Casa y Oficina.
Computación.
Energía.
Iluminación.
Herramientas.

 Móvil, Telefonía y Celulares (accesorios).

Seguridad y Vigilancia.

Video y televisión.
 Pico Digital.
Cables y Accesorios.
 Proyectos de Electrónica.
 Componentes.

Expansión Internacional
La expansión internacional de Steren comenzó en 2012 con la apertura de tiendas en República Dominicana, Guatemala, Costa Rica y Colombia.

Certificaciones
Actualmente están certificados por ISO 9001:2015, lo que garantiza la continuidad y seguridad en sus procesos, los cuales replican en su esquema de negocio en cada país.

En el 2012, 2013 y 2014 fueron certificados por el Instituto Great Place to Work como una de las mejores empresas para trabajar en México. Actualmente ya no solicitan el distintivo, sin embargo, continúan manteniendo  el certificado como Empresa Socialmente Responsable.

Reconocimientos

La empresa ha sido reconocida Al Ries a mejor empresa PYME de 2008, otorgado por la Universidad Anáhuac, y también se le incluyó entre las 25 mejores franquicias en México del 2008 y 2009, según se publicó en la revista Expansión. Además, fue reconocida como Best Place To Work en la categoría retail.

Véase también
 RadioShack
 Allied Electronics
 Componente electrónico.
 Digi-Key
 Franquicia.
 Hardware abierto
 Mouser Electronics
 Newark Electronics
 RS Components
 Showroom.

Referencias

Enlaces externos
 Grupo Steren

Empresas de electrónica
Empresas de México

Electrónica Steren


Coğrafya
Dilekkaya (Yunanca: Αγία / Agia), Lefkoşa'nın güneydoğusunda, Ercan Uluslararası Havaalanı'nın yakınında bulunan bir Türk köyü.

Nüfus
2019 yılında yapılan nüfus sayımına göre 750 kişilik nüfusa sahiptir.

Ekonomi
Köy geçimini tarım ve hayvancılıktan sağlamaktadır. Başlıca ürünü, büyükbaş hayvanların sütünden elde edilen Hellimdir .Ayrıca bu köyde zeytin ağaçları da mevcuttur.

Kaynakça

Lefkoşa kazasındaki yerleşim birimleri
Lefkoşa'daki (ilçe) yerleşim birimleri

Dilekkaya, Lefkoşa


Diese Liste gibt den Fortschreibungsstand vom 15. April 2020 wieder und enthält 11 Baudenkmäler.

Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Wiesen (Unterfranken)

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

Wiesen
!

Liste der Baudenkmäler in Wiesen (Unterfranken)


Johann Christian Jacobi, auch John Christian Jacobi (* 1670; † 14. Dezember 1750 in London) war ein deutsch-englischer Küster, Buchhändler, Übersetzer und Kantor in London.

Leben

Jacobi soll an der Universität Halle studiert und engen Kontakt zu den Hallenser Pietisten um August Hermann Francke gehabt haben. Anfang des 18. Jahrhunderts kam er nach London, wo er 1708 zum Keeper (Küster, Verwalter) der Chapel Royal, der deutschen lutherischen Hofkapelle im St James's Palace ernannt wurde und 1709 am Strand einen Buchladen mit vorwiegend pietistischer Literatur eröffnete. 1710 erlangte er die Einbürgerung in England, 1719 übernahm er zusätzlich zum Amt des Küsters, das er bis zu seinem Tod innehatte, auch das des Kantors an der Chapel Royal. Da sein Buchladen wohl nur bis 1717 oder 1718 bestand, betätigte er sich in der folgenden Zeit überwiegend als Übersetzer. Er übersetzte vor allem pietistische Literatur aus dem Deutschen, aber auch die französische Werke wie den Märtyrerbericht des Hugenotten Élie Neau.

Von besonderer Bedeutung waren seine Übersetzungen deutscher Kirchenlieder ins Englische. Sie erschienen zuerst 1720 und waren den Töchtern König Georgs II., den Prinzessinnen Anne, Amalia und Carolina, gewidmet. Die Sammlung enthielt 15 Lieder. Eine zweite erweiterte Auflage erschien 1722. Sie enthielt 62 Lieder, darunter auch zwei original englische Kirchenlieder von Isaac Watts. Eine dritte Auflage erschien 1732, und eine vierte, wiederum erweiterte Auflage wurde nach Jacobis Tod 1765 herausgegeben.

Im Sommer 1735 reiste Jacobi, der mit der Herrnhuter Brüdergemeine sympathisierte, nach Deutschland, um Herrnhut zu besuchen. Nach seiner Rückkehr war er wieder als Übersetzer und Herausgeber tätig, unter anderem für John Byrom.

Er wurde auf dem Kirchhof von St. Paul's Covent Garden begraben.

Werke
 A Collection of Divine Hymns, Translated from the High Dutch. London 1720
 2. Auflage: Psalmodia Germanica; or, a specimen of Divine Hymns, translated from the High Dutch Together with their proper tunes and thorough bass. London: J. Young 1722 (Digitalisat)
 3. unveränderte Auflage 1732
 4. Auflage: Psalmodia Germanica; or the German Psalmody Translated from the High German. Together with their proper tunes, etc. with Supplement, Edited by J Haberkorn; Third edition, London: J. Haberkorn 1765
 Memoirs of the life and death of the late Reverend Mr. Anthony William Boehm. By Johann Jakob Rambach, now made English by John Christian Jacobi. London: Richard Ford 1735

Literatur
 Donald Burrows: German Chorales and English Hymns: The work of three Germans in London (Jacobi, Lampe and Handel). In: Händel-Jahrbuch 51 (2005), S. 235–251.

 Graham Jefcoate: "The German Bookseller in the Strand". Johann Christian Jacobi und der pietistische Druck in London, ca. 1705–1725. In: Ders.: Deutsche Drucker und Buchhändler in London 1680–1811. Strukturen und Bedeutung des deutschen Anteils am englischen Buchhandel (= Archiv für Geschichte des Buchwesens; Studien, 12). de Gruyter, Berlin u. a. 2015.

Weblinks
 Eintrag zu Johann Christian Jacobi in der Datenbank der Franckeschen Stiftungen

Einzelnachweise

Pietist
Deutscher Emigrant im Vereinigten Königreich
Musiker (London)
Christlicher Kantor
Kirchenliedübersetzer
Buchhändler
Person des Christentums (London)
Übersetzer aus dem Deutschen
Übersetzer ins Englische
Deutscher
Engländer
Brite
Geboren 1670
Gestorben 1750
Mann

Johann Christian Jacobi (Küster)


Hami varlık, (protector spirit), pek çok tradisyonda, eski uygarlıklarda ve çeşitli dinlerde çeşitli adlarla sözü edilen, her insana yaşamı boyunca yardım eden, ona rüyalar, sezgiler ve olaylar yoluyla mesajlar vererek yardımlarda bulunan, görünmez koruyucu varlığa verilen addır.

Kaynakça
 Dictionary of Mysticism, Nevill Drury

Spiritüalizm

Hami varlık


Gregory Arthur Phillinganes (Detroit, Míchigan, 12 de mayo de 1956) es un teclista, músico de sesión y compositor estadounidense.

Biografía
Aunque se le conoce más como músico de sesión, de 1976 a 1981, Phillinganes fue miembro de la banda Wonderlove, de Stevie Wonder, y durante la década de 1980, de la banda de Eric Clapton.

A partir de 1979, Phillinganes participó en todos los álbumes de Michael Jackson.

De 2004 a 2008, Phillinganes fue miembro de la banda Toto, habiendo sustituido a David Paich.

Como compositor, ha escrito canciones para los Brothers Johnson y Lionel Richie, y coescrito canciones con Paulinho Da Costa.

Discografía

En solitario
 1981 Significant Gains
 1984 Pulse

Como músico de sesión
 1976 Songs in the Key of Life (Stevie Wonder)
 1979 Off the Wall (Michael Jackson)
 1981 The Dude (Quincy Jones)
 1982 The Nightfly (Donald Fagen)
 1982 Thriller (Michael Jackson)
 1983 Hearts and Bones (Paul Simon)
 1983 Can't Slow Down (Lionel Richie)
 1986 August (Eric Clapton)
 1987 Bad (Michael Jackson)
 1987 E.S.P. (Bee Gees)
 1989 Journeyman (Eric Clapton)
 1991 Dangerous (Michael Jackson)
 2006 Falling In Between (Toto)
 2007 Falling In Between Live (Toto)
 2009 More to Say (Terri Lyne Carrington)

Referencias

Enlaces externos
 Web oficial de TOTO
 Entrevista en Allaboutjazz.com

Personas de Detroit
Tecladistas de Estados Unidos
Miembros de Toto
Músicos de sesión de Estados Unidos
Nacidos en Detroit

Greg Phillinganes


اصطدام مجرة اندروميدا ودرب التبانة عبارة عن اصطدام مجري متوقع أن يحدث بعد 4.5 بليون سنة تقريبا بين كل من مجرة اندروميدا ومجرتنا درب اللبانة.

بسبب ظاهرة الانزياح نحو الأحمر يعلم الفلكيون الآن أن جميع المجرات تبتعد عنا بشكل دائم وذلك بسبب نظرية توسع الكون. لكن هناك استثناء واحد هام هو «مجرة اندروميدا» الهائلة (المعروفة بـ«م31»). التي تتجه نحونا بسرعة تبلغ 120 كيلومتر/الثانية (تم اكتشاف ذلك بواسطة ظاهرة الانزياح نحو الأزرق) وتبعد عنا الآن مجرة اندروميدا 2.5 مليون سنة ضوئية وبعد 4.5 مليارات سنة تقريباً سوف تصدم المجرتان مع بعضهما البعض. وسينتهي علم الفلك خارج المجرة الجديدة لأن باقي المجرات سوف تبتعد عنا بسرعة الضوء.

قام العالمان (T.J.Cox) و (إبراهام لويب) من معهد هارفارد سمثسون للفيزياء الفلكية بعمل ورقة بحث رياضية معنونة باسم الاصطدام بين مجرة درب اللبانة واندروميدا، وفي هذا البحث، قام العالمان بتخطيط محاكاة لهذا الاصطدام الهائل، وقد خمنا المصير المستقبلي لنظامنا الشمسي.

مجرتنا درب التبانة، واندروميدا (M31) هما العضوان الأكبر ضمن المجموعة المحلية للمجرات. وبينما تندفع أكثر المجرات بعيداً عنا كجزء من عملية توسع الكون، إلا أن المجموعة المحلية ترتبط فيما بينها بالجاذبية، وستواصل التفاعل فيما بينهم على مدار السنوات القادمة.

عندما ولدت شمسنا قبل 4.7 مليار سنة، كانت مجرة اندروميدا ودرب اللبانة يبعدان عن بعضهما 4.2 مليون سنة ضوئية، وكانتا ينتقلان سوية بثبات خلال مليارات السنين، وهما الآن يبعدان عن بعضهما 2.5 مليون سنة ضوئية فقط، ويتوجهان بشكل واضح نحو الاصطدام. ولكنه لن يكون اصطدما مباشراً، إذ سيوجه المجرتان في البدء ضربات شديدة لبعضهما البعض.

وعندما تحدث الضربة الأولى خلال أقل من ملياري سنة من الآن، وفي ذلك التفاعل الأول فإن هناك احتمالية 12% أن يُقذف النظام الشمسي خارج قرص درب اللبانة، وقد تلتحم مع المد الذيلي الطويل للمواد التي ستخرج خارج درب اللبانة. وهناك احتمال آخر بعيد وبنسبة تبلغ 3% فقط، أن تنقذف شمسنا إلى مجرة اندروميدا.

وإذا بقيت الأرض موجودة حول شمسنا، فإن الفلكيين المستقبليين قد يتمكنون من مشاهدة الاصطدام في قمة مجده.
وبعد أن ترجع المجرتان للضربات فيما بينهما وبضربات تلو الأخرى، فإنها في النهاية سوف تستقر، ويتركز حشد هائل من النجوم حول مركز مشترك للجاذبية. والثقبان الأسودان التوأميان الهادئان نسبيا سيندلعان فجأة مشكلين نوى مجرية نشطة، تلتهم سيلاً جارفاً من المادة التي دخلت منطقة للثقب الأسود.

وهذه المجرة المستقبلية ستكون مجرة إهليلجية هائلة وستفقد كل أذرعها الحلزونية. ومناطق التشكيل النجومية العنيفة ستستقر وستعيش هذه المجرة الجديدة سنواتها الباقية وتستهلك مادتها الخام الباقية ببطئ.

وخلال 100 مليار سنة من الآن، فإن كل المجرات التي تبتعد عنا ستنحسر عن الرؤية، وستسافر عنا بسرعة أعلى من سرعة الضوء.وسوف ينتهي علم الفلك خارج المجرة وستكون مجرتنا الجديدة (ميلكوميدا) هي المجرة الوحيدة - باستثناء المجرات القزمة التابعة لها - التي ستكون ضمن الكون المرئي.

مراجع

أحداث فلكية
أحداث مستقبلية
المجموعة المحلية
المرأة المسلسلة (مجرة)
المستقبل
تفاعل مجري
فرضيات أحداث الاصطدام
مجرة درب التبانة

اصطدام أندروميدا ودرب اللبانة


The Power and the Glory is a 1940 novel by British author Graham Greene. The title is an allusion to the doxology often recited at the end of the Lord's Prayer: "For thine is the kingdom, the power, and the glory, forever and ever, amen." It was initially published in the United States under the title The Labyrinthine Ways.

Greene's novel tells the story of a renegade Catholic 'whisky priest' (a term coined by Greene) living in the Mexican state of Tabasco in the 1930s, a time when the Mexican government was attempting to suppress the Catholic Church. That suppression had resulted in the Cristero War (1926–1929), so named for its Catholic combatants' slogan "Viva Cristo Rey ("Long live Christ the King").

In 1941, the novel received the Hawthornden Prize British literary award. In 2005, it was chosen by TIME magazine as one of the hundred best English-language novels since 1923.

Plot
During the period when Catholicism was outlawed in Mexico, the state of Tabasco enforces the ban rigorously, while many other states follow a don't-ask-don't-tell policy. But in Radical Socialist Tabasco, priests have been settled by the state with wives (breaking celibacy) and pensions in exchange for their renouncing the faith and being strictly banned from fulfilling pastoral functions. Those who refuse are on the run and liable to be shot.

A scene-setting introduction to some of the characters, who are enduring a barely satisfactory existence in the provincial capital, now gives way to the story of the novel's protagonist: a fugitive priest returned after years to the small country town that was formerly his parish. The narrative then follows him on his journey through the state, where he tries to minister to the marginalised people as best he can. In doing so, he is faced by many problems, not least of which is that Tabasco is also prohibitionist, with the unspoken prime objective to hinder celebration of the Sacrifice of the Mass, for which actual wine is an essential. Otherwise it is fairly easy to obtain beer or hard liquor, despite their being forbidden.

The unnamed "traitor to the state" is a 'whisky priest' who, among his other personal failings, had fathered a child in his parish some years before. Now he meets his daughter during a brief stay, but is unable to feel repentance. Rather, he feels a deep love for the evil-looking and awkward little girl and decides to do everything in his power to save her from damnation. His chief antagonist is the police lieutenant, who is morally irreproachable but unbending in outlook. While he is supposedly "living for the people", he puts into practice a plan of taking hostages from villages and shooting them if he discovers the priest has sojourned there without being denounced. On account of bad experiences with the church in his youth, there is a personal element in his pursuit.

For his part, the priest has remained on the run in order to serve the religious needs of the poverty-stricken agriculturists he meets, despite his deep sense of unworthiness. In order to save them from harm at the hands of the vengeful lieutenant, he now feels compelled to cross the mountainous border to the less stringent, neighbouring state. During this time, he twice encounters the lieutenant - once during a round-up in his village and then after he is imprisoned as a drunk – but is not recognised and allowed to go on his way. Near death after a perilous journey, he is rescued by the workers of the Lehrs, Protestant land-owners from the US, who nurse the priest back to health and help him make plans to reach the local capital.

As he sets out, the priest meets again a mestizo whom he has earlier learned to mistrust and who eventually reveals himself to be a Judas figure. The mestizo persuades the priest to return to hear the confession of a dying man just over the border, an American gunman who is the lieutenant's second target. Though suspecting that it is a trap, the priest feels compelled to fulfil his sacramental duty. Urged by the dying man to escape and save himself, the priest falls into the hands of the waiting lieutenant nevertheless. Though the lieutenant admits that he has nothing against the priest as a man, and rather admires him, the lieutenant persists that he must be shot "as a danger". On the eve of the execution, the lieutenant shows mercy and attempts to enlist the renegade Padre José to hear the condemned man's confession (which in extremis the Church would allow), but the effort is thwarted by Padre José's domineering wife.

The lieutenant is now convinced that he has "cleared the province of priests", but in the final chapter another covert priest arrives in the capital. A faithful Catholic woman, who has previously figured as reading pious tracts about the lives of native saints to her children, has added the protagonist to her repertoire of Christian martyrs and now agrees to harbour this new arrival.

Secondary characters
Maria: The mother of Brigitta, the priest's daughter.

Brigitta: Maria's illegitimate daughter.

Padre José: A despised priest who obeyed the government's instructions and took a wife.

Mr. Tench: A dissatisfied English dentist who cannot return home because devaluation of the peso affects his savings.

Captain Fellows: The English owner of a banana plantation in whose barn the priest takes refuge.

Mrs. Fellows: The valetudinarian wife of Captain Fellows.

Coral Fellows: The thirteen-year-old daughter of Captain and Mrs. Fellows.

The Chief of Police: The lieutenant's inefficient superior, mostly concerned with playing billiards and assuaging his toothache.

Composition
Greene visited Mexico from January to May 1938 to research and write a nonfiction account of the persecution of the Catholic Church in Mexico, that he had been planning since 1936. The persecution of the Catholic Church was especially severe in the province of Tabasco, under anti-clerical governor Tomás Garrido Canabal. His campaign succeeded in closing all the churches in the state. It forced the priests to marry and give up their soutanes. Greene called it the "fiercest persecution of religion anywhere since the reign of Elizabeth." He chronicled his travels in Tabasco in The Lawless Roads, published in 1939. In that generally hostile account of his visit he wrote "That, I think, was the day I began to hate the Mexicans" and at another point described his "growing depression, almost pathological hatred ... for Mexico." Pico Iyer has marveled at how Greene's responses to what he saw could be "so dyspeptic, so loveless, so savagely self-enclosed and blind" in his nonfiction treatment of his journey, though, as another critic has noted, "nowhere in The Power and the Glory is there any indication of the testiness and revulsion" in Greene's nonfiction report. Many details reported in Greene's nonfiction treatment of his Tabasco trip appeared in the novel, from the sound of a revolver in the police chief's holster to the vultures in the sky. The principal characters of The Power and the Glory all have antecedents in The Lawless Roads, mostly as people Greene encountered directly or, in the most important instance, a legendary character that people told him about, a certain "whisky priest", a fugitive who, as Greene writes in The Lawless Roads, "existed for ten years in the forest and swamps, venturing out only at night".

Another of Greene's inspirations for his main character was the Jesuit priest Miguel Pro, who performed his priestly functions as an underground priest in Tabasco and was executed without trial in 1927 on false charges.

In 1983, Greene said that he first started to become a Christian in Tabasco, where the fidelity of the peasants "assumed such proportions that I couldn't help being profoundly moved."

Despite having visited Mexico and published an account of his travels, in the novel Greene was not meticulous about Tabasco's geography. In The Power and the Glory, he identified the region's northern border as another Mexican state and its southern border as the sea, when Tabasco's northern border is actually the Bay of Campeche and its southern border is Chiapas.

Adaptations
In 1947, the novel was freely adapted into a film, The Fugitive, directed by John Ford and starring Henry Fonda as the priest. It was faithfully dramatized by Denis Cannan for performance at the Phoenix Theatre in London in 1956, the whisky priest acted by Paul Scofield, and in 1958 at the Phoenix Theatre in New York City. The dramatization was The Play of the Week on US television in 1959, with James Donald as the priest. A highly acclaimed 1961 US television version, released theatrically overseas, featured Laurence Olivier in the role.

Criticism
The Power and the Glory was somewhat controversial and, in 1953, Cardinal Bernard Griffin of Westminster summoned Greene and read him a pastoral letter condemning the novel. According to Greene:The Archbishop of Westminster read me a letter from the Holy Office condemning my novel because it was "paradoxical" and "dealt with extraordinary circumstances." The price of liberty, even within a Church, is eternal vigilance, but I wonder whether any of the totalitarian states ... would have treated me as gently when I refused to revise the book on the casuistical ground that the copyright was in the hands of my publishers. There was no public condemnation, and the affair was allowed to drop into that peaceful oblivion which the Church wisely reserves for unimportant issues.

Evelyn Waugh in Greene's defence wrote, "It was as fatuous as unjust – a vile misreading of a noble book." Greene said that when he met Pope Paul VI in 1965, he assured Greene, "some aspects of your books are certain to offend some Catholics, but you should pay no attention to that." Many novelists consider the novel to be Greene's masterpiece, as John Updike claimed in his introduction to the 1990 reprint of the novel. On its publication, William Golding claimed Greene had "captured the conscience of the twentieth century man like no other."

See also
Red Shirts (Mexico)

Notes

References

External links

1940 British novels
British novels adapted into films
Novels by Graham Greene
Novels set in Mexico
Catholic novels
Novels about alcoholism
Novels about Christian clergy
Memoirs about alcoholism
Hawthornden Prize-winning works
Catholicism in fiction
Heinemann (publisher) books

The Power and the Glory


Emerson Bernardes (Coqueiral, 23 de setembro de 1984) é um cavaquinista e compositor brasileiro. Sua musicalidade engloba o choro, o forró e o samba.

Acompanhou diversos artistas da música popular brasileira, como Fabiana Cozza, Nei Lopes, Dona Ivone Lara, Diogo Nogueira, Xangô da Mangueira, Sombrinha, Luiz Carlos da Vila, Mauro Diniz, Monarco, Velha Guarda da Camisa Verde e Branco, Velha Guarda da Nenê da Vila Matilde.

É integrante dos grupos Pegada de Gorila (samba) e Quarteto Pizindim (chorinho). Participa da roda de samba mensal "Samba na Coxia", criada pela atriz Denise Fraga.

Biografia

Início e Mestres

Aos sete anos, se mudou com a família para o bairro de São Mateus, na Zona Leste de São Paulo, onde viveu até os 22. Seu irmão mais velho, Vanderlei, tinha um grupo de samba e choro que era instruído por Everson Pessoa (violão e voz do Quinteto em Branco e Preto), também morador de São Mateus. Aos 15 anos, Emerson Bernardes começou a frequentar a casa de Everson Pessoa, que promovia rodas de samba e choro, e lhe orientava através de testes de percepção auditiva e teoria musical.

Posteriormente, Everson Pessoa formalizou a Orquestra de Samba e Choro de São Mateus, da qual Emerson Bernardes participou como cavaquinista aos 16 anos. A orquestra projetou a música da Zona Leste de São Paulo pela cidade, inclusive no Sesc.

Emerson Bernardes iniciou os estudos profissionais em cavaquinho em 2003, aos 19 anos, com o professor Luizinho 7 cordas (considerado um dos maiores instrumentistas do samba e do choro no Brasil e no mundo). Em 2004, cursou a Escola de Música do Estado de São Paulo – Tom Jobim (EMESP) onde teve aulas com Edmilson Capelupi. Em 2016, realizou uma master class com o professor Messias Brito, tornando-se especialista em cavaquinho.

Carreira Musical
Em março de 2023, participou do programa Encontro com Patrícia Poeta, da TV Globo, ao lado de Alemão do Cavaco. Passou três vezes pelo Programa Ensaio (transmitido pela TV Cultura e apresentado por Fernando Faro) junto com a Velha Guarda do Império Serrano, o cantor Roberto Silva e o cantor e compositor Mário Sérgio. Em dezembro de 2022, participou do programa Metrópolis, da TV Cultura, ao lado de Nei Lopes.

Na atualidade, participa do grupo de samba Pegada de Gorila com o qual lançou o álbum "Divina Canção" em 2019 e do Quarteto Pizindim, especializado em chorinho e que foi premiado com o 1º lugar Festival Jorge Assad, no ano de 2014. Com o Pizindim, lançou os álbuns "O som que vem do leste" em 2017 e "Memorando", em 2021.
Pelos palcos do Brasil, acompanhou nomes como: Dona Ivone Lara, Fabiana Cozza, Nei Lopes, Xangô da Mangueira, Diogo Nogueira, Sombrinha, Luiz Carlos da Vila, Mauro Diniz, Monarco, Velha Guarda da Camisa Verde e Branco, Velha Guarda da Nenê da Vila Matilde, entre outros. Em 2019, participou do Festival Viola Praieira, em Cumuruxatiba-BA.

Em 2013, participou de duas turnês na Espanha e na Rússia. Em 2016, esteve na Argentina participando do evento "Buenos Aires celebra Brasil" na companhia da cantora Verônica Ferriani.

Educação Musical
Iniciou em 2003 as atividades na área educacional, como instrutor assistente em oficinas de choro no Sesc Itaquera, durante o projeto Usina de Ideias, de Everson Pessoa, (violão e voz do Quinteto em Branco e Preto).

Atualmente, ministra cursos "Cavaquinho para iniciantes" em parceria com o Sesc Guarulhos.

Discografia

Álbuns
 O Som Que Vem Do Leste (Quarteto Pizindim) (2017)
 Divina Canção (Grupo Pegada de Gorila) (2019)
 Memorando (Quarteto Pizindim) (2021)

Álbuns de outros artistas
 Berço do Samba de São Mateus (com Berço do Samba de São Mateus) (2009)

 Na Gafieira (com Thiago França) (2009)

 Nas Cordas de um Cavaquinho (com Grazzi Brasil) (2013)

 Agora, Eterno Presente (com Dolores Marques) (2014)

 Expressão Popular (com Delei Martins e Robson Capela) (2016)

 Cangalha (com Railidia) (2016)

 Terreiro de Vovó (com Thiago Nunes) (2018)

 As Vertentes do samba (com Grupo Vertentes do Samba) (2019)

  Pimenta e Tempero (com Grazzi Brasil) (2019)

 Tesouro que não paga (com Rodrigo Arandas) (2020)

 Familiaridad Valsas Brasileiras (com Rafael Esteves) (2020)

 Moleque do Bem (com Ton Marques) (2021)

 Chamada Geral (com Leandro Matos) (2021)

 Aprenda a Viver (Graça Braga e Quarteto Pizindim) (2021)

 Colcha de retalhos (com Marcos Santos) (2021)

 Cris (com Cris Bosch) (2021)

 Louco Amor (com Dri Lima) 2023

 Espalha Brasa: Zequinha de Abreu na Viola Caipira (com Caio de Souza Quarteto) (2023)

 Nei Lopes 80 anos (com Nei Lopes) (2023)

Sambistas

Emerson Bernardes


Zwickau, Almanya'nın Saksonya eyaletinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2020 tarihi itibarıyla 87,516'dir.

Kardeş şehirler
 Jablonec nad Nisou, Çekya
 Zaanstad, Hollanda
 Dortmund, Kuzey Ren-Vestfalya

Dış bağlantılar
 Resmi web sitesi

Saksonya'daki belediyeler
Saksonya Krallığı

Zwickau


Das Damendoppel der French Open 1993 war ein Tenniswettbewerb in Paris.

Titelverteidigerinnen waren Gigi Fernández und Natallja Swerawa. Das Finale bestritten Gigi Fernández und Natallja Swerawa gegen Larisa Neiland und Jana Novotná, das Gigi Fernández und Swerawa in zwei Sätzen gewann.

Setzliste

Hauptrunde

Viertelfinale, Halbfinale, Finale

Obere Hälfte

Obere Hälfte 1

Obere Hälfte 2

Obere Hälfte 3

Obere Hälfte 4

Untere Hälfte

Untere Hälfte 1

Untere Hälfte 2

Untere Hälfte 3

Untere Hälfte 4

Weblinks

Damendoppel
1993

French Open 1993/Damendoppel


صحراء أتَكَامة أو (نقحرة: أتاكاما) هي صحراء في تشيلي بأمريكا الجنوبية تمتد على شكل شريط يبلغ طوله 966 كم ويوازي المحيط الهادي الذي يحصرها من الغرب بينما تحدها جبال الأنديز من الشرق، وهي عبارة عن هضبة مرتفعة تغطي مساحة 105000 كم مربع.

تتميز هذه الصحراء عن غيرها بالبرودة العالية حيث يمكن أن تصل درجة الحرارة فيها إلى الصفر المئوي، وتنعدم في هذه المنطقة الأمطار بشكل شبه تام لذا فهي المنطقة غير القطبية الأجف في العالم، حيث تمنع الجبال المرتفعة التي تحدها من الشرق والغرب وصول الأمطار إليها.

يمكن إيجاد المياه فيها عن طريق أحد المصادر التالية :

 البحيرات الملحية
 الضباب والندى
 الثلج
 تحت الأرض

انظر أيضا

 حادثة انهيار منجم كوبيابو
 إقليم أتكامة
 تجربة مستكشف أتكامة

مراجع

أقاليم تشيلي
أقاليم جغرافية طبيعية
تضاريس إقليم أتاكاما
جغرافيا إقليم أتاكاما
صحاري وأراضي جنبات جافة
عروق (جغرافيا)
كثبان رملية في أمريكا الجنوبية
مناطق الإقليم المداري الجديد
مناطق بيئية في تشيلي
مناطق طبيعية في أمريكا الجنوبية
هضاب تشيلي
أرقام قياسية عالمية

أتاكاما


Gırtlak (larinks veya larenks), boynun ön soluk borusunun üst kısmında yer alan bir solunum ve ses organı. Boynun ön tarafında; yetişkinlerde 3. ve 6., bebeklerde ise 2. ve 4. boyun omurları hizasında bulunur. Basit bir kutu görünüşünde olan gırtlak; kıkırdak, zar ve bağlardan yapılmış önemli vazifeleri bulunan bir organdır. Solunum yolunun üst kısmını teşkil eder ve aynı zamanda ses organıdır. Bu sebeple gırtlağın yapısı solunum borusunun diğer kısımlarından daha farklı ve karışıktır.

Gırtlağın üst deliği solunum yolunu daraltabilecek ve hatta icabında tamamıyla kapatabilecek bir mekanizmaya sahiptir. Bilhassa sesin meydana gelmesi ile ilgili olan bu mekanizma, icabında solunum yolunu kapatmak suretiyle yabancı maddelerin daha içerilere girmesine mani olur. Bu suretle organizma kendini ölüme bile götürebilecek olan bir hadiseden kurtulma imkânına sahip bulunmaktadır.

Büluğ çağında erkek çocukların gırtlağı hızla büyümeye başlar. Bütün kıkırdaklarda ve her yönde cereyan eden bu büyüme sonucunda bir sene zarfında mizmar aralığının uzunluğu hemen hemen iki misline çıkar. Ses kıvrımlarının (ses tellerinin) uzaması neticesinde bu çağda erkek çocuklarının sesi değişir ve kalınlaşır. Kız çocuklarında gırtlağın büyümesi büluğ çağında da yavaştır. Bu yüzden gırtlak erkeklerde hem genişlik hem de uzunluk bakımından kadınlardan daha büyüktür. Gırtlağın çevresi erkeklerde ortalama 136, kadınlarda 112 milimetre kadardır. Cins ve yaş durumlarından başka, çeşitli şahıslarda da gırtlak büyüklük ve şeklinde çeşitli farklılıklar görülebilr. Bundan dolayı insanların sesleri de birbirinden çok farklıdır. 20 yaşından itibaren gırtlak kıkırdakları kemikleşmeye başlar ve elastiki kıkırdaktan yapılmış olan epiglot ve ses tellerinin bağlandığı çıkıntılar hariç diğer kıkırdakların büyük kısmı yaşlılarda kemikleşmiş olur.

Gırtlağın iskeletini meydana getiren kıkırdaklar dokuz tanedir. Bunların üçü çift, üçü tektir. Tek olanlar tiroit kıkırdak (kalkansı kıkırdak), krikoit kıkırdak (yüzüksü kıkırdak) ve epiglot (gırtlak kapağı kıkırdağı)tur. Çift olanları ise aritenoit, corniculat ve cuneiform kıkırdaklarıdır. Tiroit kıkırdağın boynun ön tarafında yaptığı çıkıntıya halk arasında adem elması ismi verilir. Gırtlağın kasları da beş tanedir. Bunlardan dört tanesi çift, bir tanesi de tektir. Bunların kimisi ses tellerini uzatır, kimisi de kısaltır. Yine kasların bazıları mizmar aralığını daraltırken, bazıları da genişletir. Gırtlak kaslarının vazifelerinden ikincisi ise, yabancı cisim ve zararlı maddelerin alt solunum yollarına geçmesini önlemek için gırtlağı kapatmaktır. Bu kasları harekete geçiren uyarı, yabancı zararlı maddelerin gırtlak iç yüzeyine teması neticesinde meydana gelen reflekstir.

Gırtlağın iç yüzü, bütün solunum yollarında olduğu gibi, çok katlı titrek tüylü epitel ile örtülmüştür. Yalnızca fazla mekanik tesirler altında kalan ses tellerinin üzeri boynuzsu (çok katlı yassı) epitel ile örtülmüştür. Gırtlak mukozasının altında her tarafta çeşitli salgı bezleri bulunur. Bunların vazifeleri gırtlak iç yüzünün daima nemli kalmasını sağlamaktır. Bu durum, burun boşluğunda olduğu gibi buradan geçen havanın temizlenmesi ve neminin arttırılmasında önemli rol oynar. Larinks aynası denilen bir alet ile gırtlağın üst ve orta bölümleri görülebilir. Gırtlağın sinirleri vagus sinirinin iki dalından gelir. Bunların dallarının kesilmesi veya kanser hücreleri tarafından buraların istila edilmesi neticesinde ses kısıklığı meydana gelir.

Gırtlağın kendi özel isimleriyle anılan çeşitli hastalıkları vardır. Gırtlak difterisi, gırtlak veremi, larenjit (gırtlak iltihabı), gırtlak felci en önemlileridir.

Gırtlak tümörleri
Bütün organlarda olduğu gibi, gırtlak tümörleri de iyi huylu (selim) ve kötü huylu (habis) olmak üzere ikiye ayrılır.

Gırtlağın iyi huylu tümörleri sıklık sırasına göre papillomlar, fibromlar, anjiomlar ve poliplerdir. Papillomlar virüslerle meydana gelirken, ses teli nodülleri sesin kötü kullanılmasından ileri gelir. Bir kısmı da doğuştan beri mevcuttur.

Selim gırtlak tümörlerinin en sık rastlanılan belirtisi ses kısıklığıdır. Gelip geçici veya daimi ses kısıklığı olabildiği gibi bir kısmı ses kısıklığı husule getirmeyebilir. Ağrı çok nadir görülür. Çok büyük tümörler nefes darlığına sebep olabilirler. Tedavileri tümörlerin cerrahi olarak çıkarılmalarından ibarettir. Çıkarılmasalar bile ses kısıklığı ve nefes darlığından başka zararları olmaz.

Gırtlak kanserleri

Gırtlağın habis tümörleri denilince gırtlak kanserleri akla gelir. Kanser dışında habis tümörü varsa da bunların oranı % 1'i geçmez. Gırtlak kanserleri bütün vücud kanserlerinin % 2'sini teşkil eder. Daha ziyade 45-50 yaşları arasında görülür. 20 yaşın altında görülmesi çok nadirdir. Erkeklerde sık görülür. Yaklaşık on erkeğe karşı bir kadında görülür. Hazırlayıcı sebepler arasında ilk sırayı tütün alır. Müzmin iltihaplar, aşırı ses tahrişi, tahriş edici gazlar ve alkolizm diğer sebepler arasında yer alırlar.

Gırtlak kanserlerinin belirtileri erken ve geç belirtiler olarak ikiye ayrılır.

Erken belirtiler Kanserin yerleşim yerine bağlı olarak meydana gelen ses kısıklığı, nefes güçlüğü, yutkunurken takılma hissi ve kulağa doğru vuran ağrı. Bunların dışında gırtlakta rahatsızlık hissi, balgam çıkarmada artma, seste ton değişiklikleri, bazen bir gıcık öksürüğü ilk belirtiler olarak karşımıza çıkabilir.

Geç belirtiler Nefes darlığı, yutma güçlüğü, iştahsızlık, aşırı zayıflama, öksürük, kanlı balgam, boyun lenf bezlerinin büyümesi, şiddetli ağrılar.

Tedavisi Cerrahi tedavi ve şua tedavisi en önemli iki tedavi usulüdür. Gırtlağın cerrahi olarak çıkarıldığı durumlarda hasta ses tellerini de kaybettiğinden, ses rehabilitasyonuyla yuttuğu havayı yemek borusu vasıtasıyla sese çevirerek konuşur. Bunu beceremeyen hastalara tek tonda ses çıkaran elektronik bir aletle yardım edilir. Şahıs bu aleti çene altına dayar ve aletin çıkardığı sesi ağız içinde harflere çevirip konuşur. Son yıllarda teknolojinin ilerlemesi ile bu cihaz korkutucu, rahatsız edici olduğu için ve psikolojik problemler gibi sebeplere neden olduğu için genellikle önerilmemekte ve kullanılmamaktadır. Bunun yerine konuşma kanülü adında valf olan Nefes ve Yemek borusu arasına bir aparat yerleştirilir. Bu aparat hava geçişine izin verir hasta deliği kapatarak konuşur çıkardığı ses ise gırtlak alınmadan önce olan konuşma sesiyle ses tellerinden çıkan doğal insan sesi ile oldukça yakındır.

Erken teşhis edilen gırtlak kanserinde tedavi oldukça başarılıdır. İki haftayı geçmiş her ses kısıklığı vakası veya yukardaki belirtileri gösteren her şahıs hele sigara içiyor ve yaşı 45'in üzerindeyse, muhakkak bir kulak-burun-boğaz doktoruna muayene olmalıdır.

Otolarengoloji
Sesbilim
Kafa ve boyun

Gırtlak


Regius Professor of Medicine henviser til:

 Regius Professor of Medicine (Aberdeen)
 Regius Professor of Medicine (Oxford)

See also
 Regius Professor of Medicine and Therapeutics (Glasgow)
 Regius Professor of Physic

Regius Professor of Medicine


Marco Misciagna nascido em 5 de fevereiro de 1984) é um violinista e violista italiano.

Biografia

Educação musical
Marco Misciagna nasceu em Bari, Itália. Aos 15 anos graduou se em violino e viola no Conservatório N. Piccinni de Bari e mais tarde diplomou-se pela Accademia Nazionale di Santa Cecilia em Roma. Como melhor aluno do conservatório foi convidado pelo ex-presidente da República Italiana Carlo Azeglio Ciampi ao Palácio do Quirinal em Roma. Estudou com Corrado Romano e com Đorđe Trkulja (antigo violino I do Zagreb Quartert). Progrediu para estudar com Salvatore Accardo na Accademia Stauffer em Cremona, com Boris Belkin e com Jury Bashmet na Accademia Chigiana em Siena, onde recebeu dois Diplomas de Honra e ganhou duas vezes o Prêmio Monte dei Paschi di Siena, como melhor violinista e melhor violetista da escola (primeira vez na história da Academia).

Carreira
Em 1999 venceu o Primeiro Prémio para jovens talentos "M.Benvenuti" de Vittorio Veneto.

Durante anos foi solista da orquestra espanhola de cordas de Málaga e foi convidado das maiores salas e instituições internacionais como a Berliner Philarmonie, Essen Philarmonie, Hamburg Laieszahalle, Mannheim Rosengarten, Meistersingerhalle Nuremberg, Prinzeregententheater de Mônaco, Teatro Arriaga em Bilbao, Musikverein em Viena, Teatro Victoria Eugenia em San Sebastian, Komitas Chamber Music Hall, Ópera de Kiev, Dar Sebastian na Tunísia, Sala Sinopoli Auditorium Parco della Musica em Roma, Balboa Theatre em San Diego na Califórnia, Fox Tucson Theatre, St. e Carnegie Hall em Nova York.

Colaborou com Uto Ughi, Alexander Rudin,  Sergey Stadler, Alexander Markov, Mariana Sirbu, Gianluigi Gelmetti, Ramin Bahrami, Antony Pay,  Franco Petracchi, José Serebrier e Vladimir Zubitsky.

É professor honorário do Conservatório Estadual S.Rachmaninov em Tambov, na Far Eastern State Academy of Art de Vladivostok (Rússia), no Institut Supérieur de Musique de Sousse (Universidade de Sousse, Tunísia), no Conservatório Estaban Salas de Santiago de Cuba, na Pettman National Junior Academy of Music (Auckland, Nova Zelândia), no Komitas State Conservatory of Yerevan (Armênia).

É solista principal honorário da Arkhangelsk State Chamber Orchestra, da Camerata Esteban Salas e da Orquestra Sinfônica de Oriente (Cuba).

Em 2018, recebeu a Medalha de Ouro do Vice-Primeiro Ministro Ucraniano aquando da commemoração do 150º Aniversário da Ópera de Kiev.

É tenente-comissário do Corpo Militar Voluntário da Cruz Vermelha italiana, auxiliar das forças armadas, com decreto do Presidente da República .

Discografia
Gravou um cd editado pela Dynamic Record Company e patrocinado pelo Lions Clubs International, tendo as receitas revertido a favor da construção de um centro multifuncional dedicado às crianças. Com a DAD-Records, fez a primeira gravação mundial do Quinteto op. 128 e da Rapsódia op. 88 de R.Gervasio.

 Christmas In Classic - Marco Misciagna, Vito Vilardi - Editora: Terramiamusic - 2010
 Carulli, Giuliani, Paganini - Marco Misciagna, Vito Vilardi - Editora: Digressione Music - DCTT113 - 2018
 Sette, Vittorio Pasquale - Marco Misciagna - Editora: Digressione Music
 The Curve Of A Day - Marco Misciagna
 Beautiful Melodies para Viola e Piano - Marco Misciagna - Editora: IMD - IMD100 - 2021
 Obras Solo de Câmara e Piano, vol. 3 - Marco Misciagna
 The Greatest Movie Soundtracks para viola e piano - Marco Misciagna - Editora: IMD - IMD200 - 2022
 Maurice Vieux Complete Music for Unaccompanied Viola (World Premiere Recording) - Marco Misciagna - Editora: Digressione Music - DCTT129 - 2022
 Bartolomeo Campagnoli : 41 Caprichos para Viola, Op. 22, arranjado para viola e piano por Carl Albert Tottmann - Marco Misciagna - Editora: Brilliant Classics - 96551 - 2022

Composições originais e arranjos
Composições originais :

 Dois Caprichos Flamencos para viola solo - El vito / Malagueña (também uma versão para violino solo);

 Introdução e Variações sobre o Tema Mer Hayrenik (Hino Nacional da Armênia) para viola solo;

 Morricone Film Suite para viola solo (Suíte em 8 movimentos, homenagem a Ennio Morricone);

 Viola Blues para viola solo;

 6 Jazz Viola Preludes para viola solo (1-Ragtime, 2-Cafè Concerto, 3-Ragtime Boogie, 4-Ballade, 5-JSBach Joke, 6-Jazz Viola Prelude);

 Fantasia de Jerusalém para viola solo (homenagem a A.Vinitsky);

 Samba para viola solo (homenagem a A.Vinitsky);

 Suíte Star Wars para viola solo (homenagem a John Williams);

 Caprichos do Jazz para viola solo;

 3 Peças, Homenagem a Charlie Byrd para viola solo (1-Swing'59, 2-Blues for Felix, 3-Spanish Viola Blues);

 Fantasia na canção folclórica irlandesa "A última rosa do verão" : para violino e piano / Romolo Pio Misciagna ; (revisão e cadência de violino por Marco Misciagna)

Arranjos :

 Isaac Albéniz : Asturias (de: Suite española No. 1, para piano, op. 47) / Rumores de la caleta (de: Recuerdos de viaje, para piano, op. 71)
 Francisco Tárrega : Tango para guitarra
 Fernando Sor : Andante (de: 24 leçons progressivos, para guitarra, op. 31)
 Manuel De Falla : Danza del molinero aus El sombrero de tres picos
 Julio Salvador Sagreras : El colibrí - Imitación al vuelo del picaflor
 Jacques Bittner : Suíte para Viola
 Carl Philipp Emmanuel Bach : Pedal Excercition, para Viola
 Carl Philipp Emmanuel Bach : Sonata em lá menor, para Viola

Prêmios

 2017 - Prêmio "Arte, Sport e territorio" – Excelência da Puglia.
 2019 - Prêmio Internacional "Fontane di Roma" (37ª edição)
 2019 - Prêmio Elmo "Histórias da Cultura Ordinária"
 2019 - Prêmio Internacional - Medalha de Ouro "Maison des Artistes" ( Universidade Sapienza de Roma );
 2019 - Prêmio Internacional Constantinus Magnus (Constantinian Nemagnic Order of St.Stephen);
 2019 - Prêmio "Vigna d'Argento" ( Palazzo Montecitorio, Câmara dos Deputados, Roma);
 2019 - Prêmio Internacional "Duquesa Lucrezia Borgia"
 2019 - Prêmio Internacional Cidade de Nápoles de Arte, Cultura e Moda, 9ª Edição do Óscar Académico.
 2019 - "Prêmio Cicero" (Fondazione "Marco Tullio Cicerone")
 2019 - Prêmio Vincenzo Crocitti ("VINCE International", Roma)
 2019 - Prêmio "Histonium d'Oro"
 2019 - Prêmio Mona Lisa 2019
 2020 - Prêmio Ubaldo Lay
 2020 - Prêmio "Silver Chimera" 2020
 2021 - Prémio Nacional "Silver Eagle"

Honras

 Medalha de Mérito do Jubileu de Prata da Sagrada Ordem Militar Constantiniana de São Jorge conferida em 16/04/2016;
 Medalha de Mérito de Prata pelo 300º aniversário da Bolla Militantis Ecclesiae promulgada pelo Papa Clemente XI" da Sagrada Ordem Militar Constantiniana de São Jorge conferida em 27/05/2018;
 Medalha de Ouro - Comemoração do 150º Aniversário da Ópera Nacional da Ucrânia (maio de 2018);
 Cidadão Honorário da Cidade de Ayvalık – Turquia (fevereiro de 2018);
 Medalha de Cooperação na Ucrânia. Nº 988 - 2 de novembro de 2020;
 Medalha da Ordem de São Jorge da Ucrânia. Nº 1725 - 2 de novembro de 2020;
 Honorável Visitante da Cidade de Santiago de Cuba.

Referências

Links externos

 Site Oficial da Misciagna
 MAURICE VIEUX
 Campagnoli: 41 Caprichos para Viola Op.22, arranjos para Viola & Piano de Carl Albert Tottmann - Brilliant Classics
 Marco Misciagna
 Марко Мишанья
 Festival de Música Alion Báltico | Marco Misciagna
 Marco Misciagna e Marco Cianella
 Pantonale Musikveranstaltungen des Pantonale e. V. Berlin - PHILHARMONIKA 2016
 IL CONSOLE ONORARIO MARCO GINESI PRESENZIA ALLA VIII EDIZIONE DEL "CONSTATINUS MAGNUS".
 Fahri Ayvalıklı Misciagna'dan çılgın İspanyol dansları

Violistas
Pessoas vivas
Nascidos em 1984
!Artigos com microformatos hAudio

Marco Misciagna


An Biarum dispar in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Wilhelm Schott, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Salvador Talavera. An Biarum dispar in nahilalakip ha genus nga Biarum, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Biarum

Biarum dispar


Baron Churchill, of Wychwood in the County of Oxford, is a title in the Peerage of the United Kingdom and held by a branch of the Spencer family. It was created in 1815 for Lord Francis Spencer, younger son of the 4th Duke of Marlborough (see Duke of Marlborough for earlier history of the family). He had previously represented Oxfordshire in Parliament.

From 1902 to 2017, the barony was subsidiary title of the viscountcy of Churchill. The title of Viscount Churchill, of Rolleston in the County of Leicester, was created in the Peerage of the United Kingdom on 15 July 1902 for the first baron's grandson Conservative politician Victor Spencer, 3rd Baron Churchill. The viscountcy became extinct in 2017 on the death of the first Viscount's youngest son, the third Viscount, who had succeeded his half-brother, the second Viscount, in 1973.

The barony was inherited by the last Viscount's second cousin once removed, the great-grandson of General Sir Augustus Almeric Spencer, the third son of the 1st Baron Churchill.

Baron Churchill (1815)
Francis Almeric Spencer, 1st Baron Churchill (1779–1845)
Francis George Spencer, 2nd Baron Churchill (1802–1886)
Victor Albert Francis Charles Spencer, 3rd Baron Churchill (1864–1934, created Viscount Churchill in 1902)

Viscount Churchill (1902)
Victor Albert Francis Charles Spencer, 1st Viscount Churchill (1864–1934)
Victor Alexander Spencer, 2nd Viscount Churchill (1890–1973)
Victor George Spencer, 3rd Viscount Churchill (1934–2017)

Baron Churchill (1815; reverted)
Richard Harry Ramsay Spencer, 6th Baron Churchill (1926–2020)
Michael Richard de Charrière Spencer, 7th Baron Churchill (born 1960)

The heir presumptive is the present holder's brother, the Hon. David Anthony de Charrière Spencer (born 1970).

Male-line family tree

References

Books
 Alt URL

External links

See also
Duke of Marlborough
Earl Spencer

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1815
Noble titles created for UK MPs
Baron

Baron Churchill (1815 creation)


Das Olimpia Bălți Stadium ist ein Fußballstadion in der Republik Moldau. Der Heimklub ist FC Zaria Bălți. Das Stadion umfasst rund 5953 mögliche Sitzplätze. Das Stadion wurde nach der Trennung der Sowjetunion komplett erneuert.

Weblinks
 http://www.transfermarkt.de/olimpia-balti/startseite/verein/21508
 http://www.soccerway.com/teams/moldova/fc-olimpia-balti/venue/
 http://www.worldstadiums.com/stadium_pictures/europe/moldova/balti_olimpia.shtml

Fußballstadion in der Republik Moldau
Fußballstadion in Europa
Sport (Bălți)
Erbaut in den 1950er Jahren

Stadionul Olimpia Bălți


O NApOc Iguatemi (G-151) é um navio de apoio oceânico da classe Mearim, pertencente à Marinha do Brasil. A embarcação é a segunda integrante classe e a segunda belonave a ser nomeada desta forma na frota. O Iguatemi, junto com seus companheiros de classe, foi comissionado a 9 de julho de 2018, sendo entregue subsequentemente ao 5° Distrito Naval.

Navios da Marinha do Brasil
Marinha Indiana

NApOc Iguatemi (G-151)


Die Unicredit Leasing GmbH wurde 1963 als Hanseatische Industriemaschinenvermietung GmbH gegründet und hat seither ihren Sitz in Hamburg. Sie ist eine herstellerunabhängige Mobilien-Leasinggesellschaft und eine hundertprozentige Tochter der Unicredit Bank. Als Teil des Unicredit Konzerns gehört sie zum Leasingnetzwerk, das 17 Länder umfasst. Die Unicredit Leasing gehört zu den führenden Leasinggesellschaften Europas.

Neben Leasing und Mietkauf können auch Investitionsfinanzierungen über die Tochtergesellschaft Unicredit Leasing Finance GmbH angeboten werden. Weitere Tochtergesellschaften sind die Unicredit Leasing Aviation GmbH, sowie die Mobility Concept GmbH.
Die Unicredit Leasing GmbH ist Mitglied im Bundesverband Deutscher Leasing-Unternehmen.

Geschichte
Die Gründung des Unternehmens erfolgte 1964 mit einem Gründungskapital von 30.000 DM als Hanseatische Industriemaschinenvermietung GmbH in Hamburg. 1966 wurde sie in Hanseatische Leasing GmbH umbenannt. Zunächst wurde insbesondere das Industriemaschinen-Leasing verfolgt. In den Jahren nach der Gründung wurde das Unternehmen ausgeweitet. Es kamen Niederlassungen hinzu: Zuerst im Süden Deutschlands, nach 1990 auch in Berlin, Dresden und Erfurt. Heute hat die Unicredit Leasing GmbH elf Standorte in ganz Deutschland.

Die Hanseatische Leasing GmbH wurde 2001 in HVB Leasing GmbH umfirmiert. Nach der Fusion der Gesellschafterin, der heutigen UniCredit Bank AG, mit der Unicredit Group im Jahr 2005, wurde im Oktober 2009 ein Rebranding von HVB Leasing GmbH auf Unicredit Leasing GmbH vorgenommen.

Produkte
Die Unicredit Leasing GmbH bietet sowohl klassische Leasinggeschäfte als auch die Erarbeitung von Konzepten für strukturierte Geschäftsmodelle an. Ergänzt wird diese Produktpalette durch Finanzierungsmodelle ihrer Tochtergesellschaften.

Das Objektportfolio der Unicredit Leasing umfasst Maschinen und Anlagen, PKW, Nutzfahrzeuge, EDV und weitere Mobilien. Außerdem bietet sie für Hersteller und Händler Absatzfinanzierungen an.

Einzelnachweise

Leasinggesellschaft
Finanzdienstleister (Hamburg)
Gegründet 1963
Unicredit

Unicredit Leasing


Ryuta Sasaki (født 7. februar 1988) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kashima Antlers, Shonan Bellmare og Tochigi SC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Ryuta Sasaki


7500 Sassi este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7500 Sassi este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la observatorul astronomic din Farra d'Isonzo. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,29 ua, o excentricitate de 0,09 și o înclinație de 6,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1996
Centura de asteroizi

7500 Sassi


Ramdurg war ein Fürstenstaat Britisch-Indiens auf dem Dekkan-Plateau im heutigen Bundesstaat Karnataka. Seine Hauptstadt war Ramdurg im heutigen Distrikt Belagavi (Belgaum).

Mit einer Fläche von 438 Quadratkilometern und 37.848 Einwohnern (1901) gehörte Ramdurg zu den kleineren Fürstenstaaten. Er lag am Ufer des Malprabha-Flusses zwischen den Distrikten Bijapur, Dharwad und Belgaum der Provinz Bombay und einer zu Kolhapur gehörigen Exklave.

Ramdurg wurde von einer brahmanischen Marathen-Dynastie beherrscht. Die Herrscher trugen den Titel Sachiv, ab 1907 Meherban Raja Shri. Die Vorfahren der Herrscherdynastie von Ramdurg hatten beiden Festungen Ramdurg und Nargund von den Peshwas als Lehen zugeteilt bekommen, nachdem das Gebiet im 17. Jahrhundert vom Marathenherrscher Shivaji erobert worden war. Zwischen 1778 und 1799 war Ramdurg durch Tipu Sultan von Mysore besetzt. Nach Ende des Dritten Marathenkriegs (1817–1818) wurde Ramdurg ein britisches Protektorat. Nach der indischen Unabhängigkeit 1947 schloss sich Ramdurg mit 15 weiteren Fürstenstaaten zu den United Deccan States zusammen, die am 5. Februar 1948 in den Bundesstaat Bombay eingegliedert wurden. Durch den States Reorganisation Act kam das Gebiet von Ramdurg 1956 zum Bundesstaat Mysore (1973 umbenannt in Karnataka).

Literatur
 Rāmdurg State. In: The Imperial Gazetteer of India. Band 21: Pushkar to Salween. New Edition. Clarendon Press, Oxford 1908, S. 172–173.

Weblinks

 iiNet: Ramdurg (Princely State)
 http://www.worldstatesmen.org/India_princes_K-W.html

Fürstenstaat in Indien
Geschichte (Karnataka)
Distrikt Belagavi

Ramdurg (Staat)


Detroits Grand Prix var et Formel 1-løb som i - blev arrangeret på Detroit street circuit i Detroit, USA.

Vindere af Detroits Grand Prix

Eksterne henvisninger
 Chicane F1 – Detroit

Detroits Grand Prix


Daniel Friedrich (* 1949 in Berlin) ist ein deutscher Schauspieler.

Leben
Daniel Friedrich wurde als Sohn eines Kammersängers und einer Musiklehrerin in Berlin geboren und wuchs in Tutzing am Starnberger See auf. 1966 gründete er u. a. mit Michael Schanze seine Quarter Deck Combo. Nach dem Abitur erhielt er von 1970 bis 1973 seine Schauspielausbildung an der Neuen Münchner Schauspielschule. Nach Engagements an den Städtischen Bühnen Bielefeld und den Städtischen Bühnen Graz in den Jahren 1973 bis 1975 wechselte er 1975 an die Freie Volksbühne Berlin und 1976 an das Staatstheater am Gärtnerplatz in München. Er spielte am Bayerischen Staatsschauspiel, am Ulmer Theater, am Düsseldorfer Schauspielhaus, bei den Salzburger Festspielen, bei den Wiener Festwochen, am Schauspielhaus Zürich und am Residenztheater in München.

Bei den Bad Hersfelder Festspielen 2012 hat er die Rolle des Hofrats Behrens in Der Zauberberg nach Thomas Mann übernommen.

Bekannt wurde er dem deutschen Fernsehpublikum durch seine Hauptrolle als "Tobias Sandmann" 1995 bis 1999 in der vom Bayerischen Rundfunk produzierten Serie Aus heiterem Himmel. Dort spielte er an der Seite von Michael Fitz und Jule Ronstedt. Auch in Serien wie Die glückliche Familie, Der Alte, Siska, Ein Fall für zwei, Polizeiruf 110 und Um Himmels Willen war er zu sehen. Ab 2009 trat er in den drei Folgen der Serie Kommissar LaBréa als Roland Thibon, Kommissar LaBréas Vorgesetzter, auf.

Daniel Friedrich ist mit Heidrun Gärtner verheiratet und wohnt in Icking.

Filmografie (Auswahl)
 1977: Mr. Carlis und seine abenteuerlichen Geschichten (Fernsehserie)
 1978: Vorhang auf, wir spielen Mord
 1978: Kommissariat 9 (Folge: Gewusst wie)
 1979: Die seltsamen Methoden des Franz Josef Wanninger (Fernsehserie, Folge Hausmusik)
 1979: Die seltsamen Methoden des Franz Josef Wanninger (Fernsehserie, Folge Alter Plunder, junges Blut)
 1985: Tatort: Doppelspiel
 1987: Die glückliche Familie (Fernsehserie, unbek. Anz. Folgen)
 1987: Anna und Franz
 1990: Eine Frau namens Harry
 1991, 1997: Derrick (Fernsehserie, verschiedene Rollen, 2 Folgen)
 1992: Happy Holiday (Fernsehserie, 1 Folge)
 1995–1999: Aus heiterem Himmel (Fernsehserie, 55 Folgen)
 1996–2000: Männer sind was Wunderbares (Fernsehreihe, 3 Folgen)
 1996–2008: Der Alte (Fernsehserie, verschiedene Rollen, 10 Folgen)
 1999–2006: Siska (Fernsehserie, verschiedene Rollen, 5 Folgen)
 2000: Ein Fall für zwei (Fernsehserie, Folge Schmutzige Wäsche)
 2001: Und morgen Italien
 2001: Wilder Hafen Ehe
 2001: Utta Danella – Der Blaue Vogel (Fernsehreihe)
 2002: Zwei Profis (Fernsehserie)
 2002: Entscheidung auf Mauritius
 2003: Donna Leon – Feine Freunde (Fernsehreihe)
 2004: Tausendmal berührt
 2005: Mama und der Millionär
 2006: Sie ist meine Mutter
 2006: Pfarrer Braun – Kein Sterbenswörtchen (Fernsehreihe)
 2007: Polizeiruf 110 – Jenseits (Fernsehreihe)
 2008, 2016: SOKO Leipzig (Fernsehserie, verschiedene Rollen, 2 Folgen)
 2008: Das Traumpaar
 2008: Im Namen des Gesetzes (Fernsehserie, Folge Herzlos)
 2008–2010: Kommissar LaBréa (Fernsehreihe)
 2008: Tod an der Bastille
 2010: Mord in der Rue St. Lazare
 2010: Todesträume am Montparnasse
 2009: Inga Lindström – Sommermond (Fernsehreihe)
 2010: SOKO 5113 (Fernsehserie, verschiedene Rollen, 2 Folgen)
 2011: Tage die bleiben
 2011: In aller Freundschaft (Fernsehserie, Folge Aus heiterem Himmel)
 2011, 2014: Die Rosenheim-Cops (Fernsehserie, verschiedene Rollen, 2 Folgen)
 2011: Inga Lindström – Die Hochzeit meines Mannes
 2011: Utta Danella – Wachgeküsst
 2012: Danni Lowinski (Fernsehserie, 3 Folgen)
 2013: Hattinger und die kalte Hand – Ein Chiemseekrimi
 2013: Paradies 505. Ein Niederbayernkrimi
 2013: SOKO Stuttgart (Fernsehserie, verschiedene Rollen, 2 Folgen)
 2013: Seegrund. Ein Kluftingerkrimi
 2014: Dr. Klein (Fernsehserie, 2 Folgen)
 2014: Unter anderen Umständen – Falsche Liebe (Fernsehreihe)
 2015: Schattenwald
 2015: Großstadtrevier (Fernsehserie, Folge Wer du wirklich bist)
 seit 2016: Helen Dorn (Fernsehreihe)
 2016: Gefahr im Verzug
 2016: Die falsche Zeugin
 2017: Gnadenlos
 2017: Verlorene Mädchen
 2018: Schatten der Vergangenheit
 2018: Prager Botschaft
 2020: Atemlos
 2017: Rosamunde Pilcher – Wenn Fische lächeln (Fernsehreihe)
 2018: Cecelia Ahern – Dich zu lieben (Fernsehreihe)
 2019: Kreuzfahrt ins Glück – Hochzeitsreise auf die Kykladen (Fernsehreihe)
 2019: Song für Mia
 2021: Friedmanns Vier (Fernsehserie)
 2021: Katakomben (Fernsehserie)
 2022: Der Bergdoktor – Im Frieden (Fernsehserie)

Theater
 1993: William Shakespeare: Coriolan (Tullus Aufidius) – Regie: Deborah Warner (Salzburger Festspiele – Felsenreitschule)

Weblinks

 Daniel Friedrich bei castupload.com
 Daniel Friedrich bei seiner Agentur

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Theaterschauspieler
Deutscher
Geboren 1949
Mann

Daniel Friedrich


පුරාතන ඊජිප්තු ගණිතය යනු ක්‍රිපූ 3000  පමණ සිට ක්‍රිපූ 300  පමණ දක්වා පුරාතන ඊජිප්තුවෙහි ප්‍රවර්ධනය කොට භාවිතා කෙරුණු ගණිතය වෙයි.

සමාලෝචනය
ඇබිඩුස් හී යූ-ජේ සොහොන් ගැබෙහි  තිබී සොයාගත් ඇත් දළ නම්පත් හා සමග ගණිතය භාවිතා කිරීම අවම වශයෙන් ක්‍රිපූ 3000 දක්වා දිවෙන බවට  ලිඛිත සාක්ෂි දක්වයි.

පුරාතන ඊජිප්තු ගණිතය


Ellen Emma Augusta Kleman, née le  à Karlskrona et morte  à Stockholm, est une écrivaine, journaliste et militante féministe suédoise.

Après un roman historique publié en 1907, Kleman abandonne la fiction et se tourne vers le journalisme, afin de militer en faveur du féminisme et du droit de vote des femmes. Elle devient rédactrice en chef du journal féministe Dagny de 1907 à 1913, puis de Hertha de 1914 à 1932. Ce journal, affilié à la , devient le principal organe de défense des droits des femmes en Suède. À Stockholm, Kleman côtoie de nombreuses personnalités féministes, dont la journaliste Klara Johanson, qui devient sa compagne jusqu'à sa mort.

Kleman participe à des congrès internationaux, écrit de nombreux articles dans la presse et publie plusieurs travaux remarqués sur Fredrika Bremer. À partir de 1932, elle s'engage en faveur des réfugiés intellectuels victimes du nazisme et, devenue une célébrité en Suède, elle reçoit la médaille  en 1942.

Biographie

Jeunesse et premiers écrits
Ellen Emma Augusta Kleman naît à Karlskrona en 1867. Elle est la fille du commandant Carl Kleman (1820-1872) et de Johanna Augusta Grahm (1825-1904). Elle a trois frères et deux sœurs, dont Anna Kleman, qui deviendra elle aussi militante féministe. Après des études dans une école pour filles de 1880 à 1885, Kleman devient employée de banque, d'abord à Karlskrona puis à Uppsala et Stockholm. Elle s'installe avec sa sœur Anna, et rencontre à Stockholm la journaliste Klara Johanson, avec qui elle partage sa vie de 1912 à sa mort.

Elle publie un roman historique en 1907,  (La Femme de Fabian Wendt), sa seule œuvre de fiction. Elle y raconte l'histoire d'une femme qu'elle décrit comme  (). Peu après, elle écrit le Chant civique des femmes suédoises (), mis en musique par Emil Sjögren en 1909, qui devient un hymne pour les suffragettes suédoises.

Journalisme et féminisme
À Stockholm, Kleman fréquente des cercles féminins, où elle côtoie des célébrités et d'autres féministes (, ). Étant une militante active, Kleman remplace  à la tête de l'hebdomadaire Dagny en 1907. Kleman y publie de nombreux articles, dont des comptes rendus de conférences tenues par des femmes ou des biographies de femmes notables. Pour des raisons financières, le journal cesse d'être publié en 1913 ; il est remplacé de 1914 à 1932 par Hertha, affilié comme le précédent à la , une association de défense des droits des femmes. Kleman en est la rédactrice en chef, et le journal devient le principal organe de défense des droits des femmes en Suède. De 1922 à 1931, Kleman préside la branche de Stockholm de la Fredrika Bremer Association. Elle participe à plusieurs conférences de l'Alliance internationale des femmes, notamment à Budapest en 1913, Genève en 1920 et Rome en 1922.

Travaux sur Fredrika Bremer
Grâce au soutien de Klara Johanson, Kleman publie une série de travaux sur Fredrika Bremer : une partie de sa correspondance, en quatre tomes annotés, ainsi qu'un ensemble d'essais écrits par différentes autrices, dont Selma Lagerlöf, Emilia Fogelklou,  et . En 1925, Kleman est remarquée pour la publication d'une biographie de Bremer. Kleman fait partie d'un comité soutenant l'élévation d'une statue en l'honneur de Bremer, finalement réalisée par la sculptrice  et érigée en 1927.

Engagement auprès des réfugiés intellectuels
Après avoir pris sa retraite en 1932, Kleman poursuit ses engagements, notamment en faveur des réfugiés intellectuels et contre le nazisme. Entre 1934 et 1940, elle est trésorière et secrétaire d'une organisation de soutien des réfugiés intellectuels (), qui milite pour leur faciliter l'entrée en Suède et l'obtention de permis de travail.

Dernières années
En 1942, âgée de , Kleman reçoit la médaille . Elle est alors une célébrité pour le public suédois. Kleman meurt en 1943 à Stockholm, alors qu'elle travaillait à un nouveau livre sur Fredrika Bremer. Celui-ci est publié en 1944, sous le titre  (Lettres de Fredrika Bremer : une sélection), avec une préface de Johanson.

Œuvre

 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Bibliographie

 .
 .

Liens externes

Femme de lettres suédoise
Féministe suédoise
Journaliste suédoise
Naissance en juillet 1867
Naissance à Karlskrona
Décès en septembre 1943
Décès à Stockholm
Décès à 76 ans

Ellen Kleman


Rosen er en dansk stumfilm fra 1907 instrueret af Viggo Larsen.

Medvirkende

 Gustav Lund, Kongen
 Viggo Larsen, Frier
 Robert Storm Petersen
 Viking Ringheim, Frier
 Clara Nebelong

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Stumfilm fra Danmark

Rosen (film fra 1907)


Örümceğimsiler veya araknidler (), Chelicerata alt şubesine ait omurgasız eklembacaklıları kapsayan bir sınıftır.

Araknidler, Yunan mitolojisindeki Arakne simgesinden dolayı bu adı almışlardır. 2020 yılı itibarıyla, keliserli eklembacaklılar, örümcekler, akrepler, keneler ve maytların da içinde bulunduğu 110,615 kadar tanımlanmış türe sahiptirler. Bazı türleri zehirlidir.

Sınıflandırma
 Trigonotarbida - tükenmiş
 Amblypygi
 Araneida - örümcekler
 Mesothelae
 Opisthothelae
 Araneomorphae
 Mygalomorphae - tarantula ve tarantula benzeri örümcekler
 Phalangiotarbida - tükenmiş
 Opiliones - uzun bacaklı örümcekler (6,300 tür)
 Palpigradi
 Pseudoscorpionida - yalancıakrepler
 Ricinulei
 Schizomida
 Scorpiones - akrepler (2,000 tür)
 Solifugae - böğler (900 tür)
 Haptopoda - tükenmiş
 Uropygi - (100 tür)
 Acarina - maytlar ve keneler (30,000 tür)
 Acariformes
 Sarcoptiformes
 Trombidiformes
 Opilioacariformes
 Parasitiformes

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Video: Giant Tarantula - National Geographic

Örümceğimsiler


ලීසා මනෝබන් (උපත : මාර්තු 27, 1997) තායි රැප් ගායක, හා නර්තන ශිල්පිනියක වන අතර දකුණු කොරියානු සංගිත කණ්ඩායමක් වන Blackpink හි සාමාජිකයෙකි හා Y.g entertainment යටතේ වැඩ කරයි.

ජීවිතය සහ වෘත්තිය

ළමා අවධිය
මාර්තු 27, 1997 දින ප්‍රන්ප්‍රියා මනෝබන් ලෙස බුරිරාම් පළාත,තායිලන්තය හි උපත ලැබුවේය,ඇය පසුව නනීත්‍යානුකූලව Lalisa ලෙස ඇගේ නම වෙනස්ක කලේය. එකම දරුවෙකු ලෙස ඇය හැදී වැඩුණේ ඇගේ තායි මව සහ ස්විට්සර්ලන්ත පිය සමගිනි. ලීසාගේ මවගේ නම චිතිප් බ්‍රෂ්විලර් ය. ඇගේ සුළු පියා වන්නේ දැනට තායිලන්තයේ ක්‍රියාකාරීව සිටින ස්විට්සර්ලන්තයේ සුප්‍රසිද්ධ සූපවේදියෙකු වන මාකෝ බ්‍රෂ්විලර් ය. ඇගේ ජනවාර්ගිකත්වය සහ ජාතිකත්වය තායි ය.ලීසා ද්විතීයික අධ්‍යාපනය සම්පූර්ණ කළේ I සහ II ප්‍රෆමන්ට්‍රි පාසලේ ය..

වයස අවුරුදු හතරේදී නර්තන පන්ති පැවැත්වීම ආරම්භ කිරීමෙන් පසු ඇය සිය ළමා කාලය පුරාම "To Be one" ඇතුළු නර්තන තරඟ සඳහා නිතිපතා තරඟ කළ අතර සාමාජිකයින් එකොළොස් දෙනෙකුගෙන් යුත් නර්තන කණ්ඩායමක් We Zaa Cool පසෙකන් BamBam of Got7. 2009 සැප්තැම්බරයේදී, කණ්ඩායම චැනල් 9 හිLG Entertainment Million Dream Sanan World විකාශනය සඳහා තරඟයට අවතීර්ණ වී "විශේෂ කණ්ඩායම්" සම්මානය දිනා ගත්තේය.ලීසා 2009 මුල් භාගයේ සදාචාර ප්‍රවර්ධන මධ්‍යස්ථානය විසින් සත්කාරකත්වය ලබා දුන් "තායිලන්තයේ හොඳම 3 හොඳ සදාචාරය" සඳහා පාසල් නියෝජිතයෙකු ලෙස ගායන තරඟයකට සහභාගී වූ අතර එහිදී ඇය අනුශූරතාව දිනා ගත්තාය.

2016 - වර්තමානය: වෘත්තීය ආරම්භය සහ බ්ලැක්පින්ක් සමඟ ආරම්භය

2010 දී ලීසා තායිලන්තය Y. G ENTERTAINMENT. අයදුම්කරුවන් 4,000 දෙනා අතර, ඇය සමත් වූයේ වයස අවුරුදු 13 දී ය. ඇය එම තරඟයෙන් පළමු ස්ථානය ලබා ගත් අතර යැං හියුන්-සුක් විසින් YG එන්ටර්ටේන්මන්ට් අභ්‍යාසලාභියෙකු වීමට ඉදිරිපත් වූ අතර එයට ලීසා එකඟ විය. එම වසරේ විගණනය දක්ෂ තායි තරුණයින් පමණක් නොව එහි වාසය කළ බොහෝ විදේශිකයන් ද ආකර්ෂණය කර ගත්තේ නැත. විගණනය සඳහා තරඟකරුවන් විශාල ප්‍රමාණයක් අත්සන් කර ඇති නමුත් 1TYM හි ඩැනී ඉම්ගේ සිත් ඇදගැනීමට සමත් වූයේ එක් අයෙකු පමණි. ඒ ලීසා. ඔහු ඇයව තෝරාගත්තේ ඇයිදැයි ඇසූ විට ඩැනී මෙසේ පැවසුවා. "ඇය හොඳ බලාපොරොත්තුවක් ඇති කෙනෙක්. ඇය වේදිකාවෙන් පැන මගේ මොහොත ඉදිරිපිටට පැන්නා මොහොත මට කවදාවත් අමතක වෙන්නේ නැහැ. එය කළ හැක්කේ ප්‍රමාණවත් ධෛර්යයක් හා විශ්වාසයක් ඇති අයට පමණක් බව මට වැටහුණි. " එපමණක් නොව, ඩැනී ඉම් ද ලීසාගේ වේදිකා ආකල්පයට කැමති වූ අතර එය ඉතා නිහතමානී හා මනා හැසිරීමකි.   වසර පහක් පුරා පැවති ඇගේ කේ-පොප් අයිඩල් වෘත්තිය සඳහා විධිමත් පුහුණුවක් ලබා දීම සඳහා 2011 දී ඇය දකුණු කොරියාවට ගියාය. ඇය නිල වශයෙන් අප්රේල් 11, 2011 තම පළමු ජනවාර්ගික නොවන කොරියානු අභ්යාසලාභී ලෙස ලේබලය එක්

2013 නොවැම්බර් මාසයේ දී, ඇය පෙනී BIGBANG Taeyang ගීතය සඳහා මෙරට සංගීත වීඩියෝ Ringa ලින්ග . අයිසාන් සහ වින්නර් හි සාමාජිකයින් සමඟ ලීසා පසුබිම් නර්තන ශිල්පිනියකි.

2015 මාර්තු මාසයේ දී, ලීසා ඇගේ ප්රථම ආකෘති නිර්මාණය රැකියා වීදි ඇඳුම් සන්නාමය සඳහා භාරගත් Nona9on, දකුණු කොරියානු රූපලාවන්ය සන්නාමය පහත Moonshot 2016 දී

2016 අගෝස්තු මාසයේදී ලීසා දකුණු කොරියානු ගැහැනු ළමයින් කණ්ඩායමක් වන බ්ලැක්පින්ක් හි සාමාජිකයින් හතර දෙනෙකුගෙන් එක් අයෙකු ලෙසත්, ඒජන්සිය යටතේ ආරම්භ වූ පළමු ජනවාර්ගික නොවන කොරියානු ජාතිකයා ලෙසත් ආරම්භ විය.   ඇය සමඟ එකට සිම්සන් Jisoo, Jennie කිම් සහ Rose . බ්ලැක්පින්ක් තනි ඇල්බමය වන ස්ක්වර් වන් සමඟ ඊයම් කේවල " විස්ල් " සහ " බූම්බයා " සමඟ ආරම්භ විය. "විස්ල්" පරිපූර්ණ "Kill this love" ලබා ගත් අතර, දකුණු කොරියානු ප්‍රස්ථාරවල පළමු ස්ථානයට පත්විය.  2020 ඔක්තෝබර් වන විට සමූහය විසින් එක් කොරියානු ඇල්බමයක් වන ඇල්බමය, එක් ජපන් චිත්‍රාගාර ඇල්බමයක්, බ්ලැක්පින්ක් ඉන් යුවර් ඒරියා, දීර් extended නාට්‍ය තුනක්, බ්ලැක්පින්ක්, චතුරස්රය සහ කිල් මේ ආදරය, සහ තනි ඇල්බම දෙකක් වන චතුරස්ර 1 සහ චතුරස්ර දෙක නිකුත් කර ඇත.

කොරියාවේ හමුදා ඇකඩමි සංස්කරණයේ කොටසක් ලෙස 2018 සැප්තැම්බර් 21 සිට මේ දක්වා ලීසා MBC මිලිටරි විවිධ වැඩසටහනක් වන Real man 300 හි ස්ථිර සාමාජිකාවක් ලෙස ඉදිරිපත් කරන ලදී. මෙම ප්‍රසංගය රූපවාහිනී වැඩසටහනක ආරම්භයේ සිටම ඇයගේ පළමු ස්ථිර භූමිකාව සනිටුහන් කළේය.  ඇයගේ පෙනුම නිසා 2018 MBC එන්ටර්ටේන්මන්ට් සම්මාන තුළින් "වසරේ චරිතය" නමින් නිල නොවන සම්මානයක් ඇයට හිමි විය.  2018 නොවැම්බර් 5 වන දින ඇය සිය යූ ටියුබ් නාලිකාව වන lilifilm official එළිදැක්වූ අතර එය සංචාරක හා ජීවන රටාව කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි.  2019 ජූලි වන විට ඇය මිලියන 1.3 කට අධික ග්‍රාහකයින් සංඛ්‍යාවක් සිටි අතර ඇයට යූ ටියුබ් gold play button ලැබී තිබුණි.  2020 මාර්තු මාසයේදී ලීසා iQiyi හි චීන ගැහැණු ළමයින්ගේ දිවි ගලවා ගැනීමේ වැඩසටහන වන යූත් විත් යූ සීසන් 2 පුරා නර්තන උපදේශක ලෙස සේවය කළාය.  2021 පෙබරවාරියේදී ඇය යූත් විත් යූ සීසන් 3 නම් චීන පිරිමි කණ්ඩායම් දිවි ගලවා ගැනීමේ වැඩසටහනේ නර්තන උපදේශකවරිය ලෙස නැවත පැමිණියාය .

පෞද්ගලික ජීවිතය
ලීසා බහුභාෂා වන අතර මූලික ජපන් හා චීන භාෂා සමඟ තායි, ඉංග්‍රීසි, කොරියානු භාෂාව චතුර ලෙස කථා කරයි.

වෙනත් ව්‍යාපාර

අනුමත කිරීම්
දකුණු කොරියාවේ රූපලාවණ්‍ය සන්නාමයක් වන Moonshot සඳහා නිරූපිකාවක් ලෙස ඇය කළ සේවය තුළින් ඇය 2018 මාර්තු 21 වන දින චීනයේ ඔවුන්ගේ සන්නාම තානාපතිනිය බවට පත්විය.

2019 ජූලි 25 වන දින ලීසා තායිලන්තයේ දියත් කරන ලද නව එකතුව සඳහා පමණක් සන්නාම තානාපතිනිය සහ ඉදිරිපත් කරන්නිය බවට පත්විය. නිෂ්පාදන හයක් ඇසුරුම්කරණයේ කොටසක් ලෙස මනෝබන්ගේ අත්සන ඇතුළත් වේ.  2019 මාර්තු 28 වන දින තායිලන්තයේ විශාලතම ජීඑස්එම් ජංගම දුරකථන මෙහෙයුම්කරු වන ඒඅයිඑස් තායිලන්තය සඳහා ලීසා සිය පළමු ඒකල අනුමත කිරීමේ ගිවිසුමට අත්සන් තැබීය. AIS සඳහා වැඩිම මුදලක් ගෙවන සන්නාම ඉදිරිපත් කරන්නා බවට ලීසා පත්විය. තවද, ඇගේ වෙළඳ ප්‍රචාරණ ව්‍යාපාරය තායිලන්තයේ ඉහළම ශ්‍රේණිගත වෙළඳ දැන්වීම බවට පත්විය.  2019 මැයි 11 වන දින තායිලන්තයේ Samsung Galaxy s10 සඳහා සන්නාම ඉදිරිපත් කරන්නා බවට ලීසා පත්විය. සන්නාමය සඳහා ඇයගේ පළමු ප්රවර්ධන ද්රව්ය මැයි 14 දා නිකුත් කරන ලදී  ජංගම ක්‍රීඩාව වන රග්නරොක් එම්: සදාකාලික ප්‍රේමය ලීසා ඔවුන්ගේ අනුමත කිරීමේ ආකෘතිය ලෙස භාවිතා කරන අතර 2019 ජූලි 24 සිට ඔවුන්ගේ "මිඩ්නයිට් පාටි" සේවාදායකයේ චරිතයක් ලෙස පෙනී යයි.

ජනවාරි 2020 දී, ලීසා labelmate එක් ජයග්රාහකයා ගේ Mino ක්රීඩා සන්නාමය සඳහා සහතික කිරීමක් ආදර්ශයක් ලෙස අඩිඩාස් හි SS20 සමය මගේ නිවාස පහසුකම් සැලසීම ඇඳුම් පරාසයක. '  අයිසීඅයි යූත් විත් යූ 2 හි නර්තන උපදේශිකාවක් ලෙස පෙනී සිටීම තුළින් ලීසා චීනයේ අලුතෙන් ජනප්‍රිය වූ ජනප්‍රියත්වය තුළින් ඇය මැයි 13 වන දින රෙදි මෘදුකාරක සමාගමක් වන ඩී ඇන්ඩ් ජී ඩව්නි සඳහා චීනයේ නව සන්නාම ප්‍රකාශිකාව ලෙස අනාවරණය විය.  පසුව එම මාසයේ, ඇය ඉක්මනින් චීනයේ විශාලතම කිරි සමාගම එකක් සඳහා නව වෙළෙඳ මාධ්ය ප්රකාශක බවට පත් කිරීමට ගොස් Mengniu කිරි ගේ චීන යෝගට් වෙළඳ නාමය, Zhengouli.  ජුනි 27 වන දින ටෙන්සෙන්ට් ගේම්ස් විසින් ඔවුන්ගේ ජංගම වීඩියෝ ක්‍රීඩාව වන බ්‍රෝල් ස්ටාර්ස් සඳහා චීනයේ සුපර්සෙල් හි නවතම ප්‍රකාශිකාව ලෙස ලීසා ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී .

2020 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී ලෝඩර් සතු MAC විසින් එහි නව ගෝලීය සන්නාම තානාපති ලෙස ලීසා නම් කර ඇති බව නිවේදනය කරන ලදී. ඇය ආශා කරන ලද පළමු කේ-පොප් පිළිමයයි. වේශ නිරූපණ සන්නාමයේ කීර්තිමත් එකතු කිරීම් සහ ප්‍රධාන ව්‍යාපාරවල මෙන්ම නවෝත්පාදන ව්‍යාපෘති සඳහා කෞතුකාගාරයේ මුහුණුවර ඇයයි. ගනුදෙනුවේ කොටසක් ලෙස ඇය සිය රූපලාවණ්‍ය රහස්, සම රැකවරණ ක්‍රම සහ ජීවන රටාව MAC රසිකයන් සමඟ බෙදා ගනී. කේ-පොප් 'පවර්හවුස්' පොප් සංස්කෘතිය තුළ ප්‍රබල ගෝලීය බලපෑමක් ඇති කරයි, පුළුල් පරාසයක පාරිභෝගිකයින් සමඟ කථා කරයි.

විලාසිතා සහ ඡායාරූපකරණය
2019 ජනවාරි මාසයේදී ලීසා ප්‍රංශ සුඛෝපභෝගී සන්නාමයක් වන සෙලීන් හි කලාත්මක, නිර්මාණාත්මක හා රූප අධ්‍යක්ෂක හෙඩි ස්ලිමනේගේ කෞතුකාගාරය බවට පත්විය.  2020 සැප්තැම්බර් මාසයේදී ඇය ඔවුන්ගේ ගෝලීය තානාපතිනිය ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. නිර්මාණාත්මක අධ්‍යක්ෂක හෙඩි ස්ලිමනේ විසින් රූගත කරන ලද 2020 ජුනි මාසයේදී ඇය සන්නාමයේ එසෙන්ශල් ව්‍යාපාරයට සහභාගී විය. ඇය සන්නාමයේ ධාවන පථ සංදර්ශන සහ ඉදිරිපත් කිරීම් කිහිපයක ඉදිරිපස පේළියේ දැක ඇති අතර, සෙලීන් ඇඳුම් සහ උපාංගවල පුළුල් ලෙස ඡායාරූප ගත කර ඇත. නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් සන්නාමය කියා සිටියේ, "ගෝලීය තානාපති ලෙස නිවස නියෝජනය කරන ලීසා සමඟ සෙලීන් සමඟ අඛණ්ඩව සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම පිළිබඳව අපි සතුටු වන්නෙමු".

එම වසරේම නොවැම්බරයේදී පෙන්ෂොප් හෙළි කළේ ලීසා ඔවුන්ගේ නවතම තානාපති ලෙස පෙන්ෂොප් පවුලට එක් වූ බවයි.  තවද, 2020 ජූලි 24 වන දින ඉතාලි සුඛෝපභෝගී සන්නාමයක් වන බල්ගේරියාව නියෝජනය කරමින් නවතම සන්නාම තානාපතිනිය ලෙස ලීසා නිල වශයෙන් තෝරා ගන්නා ලදී. බල්ගේරියාවේ තානාපතිවරියක ලෙස ඇය "සර්පෙන්ටි" සහ "බෙසෙරෝ වන්" එකතුව සඳහා ඩිජිටල් ව්‍යාපාරවලට සහභාගී වූවාය.

වයි.ජී. එන්ටර්ටේන්මන්ට් හරහා ලීසා විසින් සීමාසහිත "0327" නම් වූ ඡායාරූප පොතක් සම්පුර්ණයෙන්ම ස්වයං-ඡායාරූප සහිත චිත්‍රපට කැමරාවක් හරහා නිකුත් කරන ලදී. ඡායාරූප පොත 2020 දී ඇගේ උපන් දිනය වෙනුවෙන් නිකුත් කරන ලදී.

පරිත්‍යාගශීලිත්වය
සැප්තැම්බර් 17, 2019 දින, ගෙන එන ධාරානිපාත වැසි පසු මෝසම් තායි පළාත් 32 පුරා ජල ගැලීම් හේතුවෙන්, තායි සුන්දරත්වය හින්දලු Koi Onusa, ලීසා ඥාතියෙකු, ලීසා පරිත්යාග ඇති බව අනාවරණය ฿ තායි නළුවා 100,000 බින් Bunluerit ඉවත් අයට උදව් කරන්න ගේ අරමුදල ආපදා සහන ලෙස ගංවතුරේ.

බලපෑම සහ බලපෑම

2019 අප්‍රියෙල් මාසයේදී ලීසා ඉන්ස්ටග්‍රෑම් හි වැඩිපුරම අනුගමනය කරන ලද කේ-පොප් පිළිමය බවට පත් වූ අතර ඒ වන විට මිලියන 17.4 ක් අනුගාමිකයන් සිටියහ.  2020 ජූලි වන විට ලීසාට මිලියන 35.4 ක් අනුගාමිකයන් සිටී.

ලීසා සඳහා පළමු ඒකල සඟරාව ආවරණය ඇය ගොඩ බට අතර හාර්පර්ගේ බසාර් තායිලන්තයේ මැයි 2019 ප්රශ්නය වන්නේ, මැයි, හාර්පර්ගේ බසාර් ක බෙදාහැරීමේ, කොටස් සියල්ල 120,000 මුද්රණය පිටපත් විකුණා ඇති බව වාර්තා. සාමාන්‍යයෙන් පිටපත් 30,000 ක් මුද්‍රණය වන අතර ප්‍රසිද්ධ පුද්ගලයින්ගේ සාමාන්‍ය පිටපත් 60,000 ක් මුද්‍රණය කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, පිටපත් 120,000 ක් විකුණා ඇතත්, මහජනතාවගේ ඉල්ලීම තවමත් සපුරා නැත.

දී ලීසා ගේ පැමිණීම පහත සෙලීන් දී පිරිමි වසන්තය ගිම්හාන 2020 එකතුව සඳහා විලාසිතා දැක්ම පැරිස් තුළ, ප්රංශය, පැරිස් විලාසිතා සතිය, Lyst සෙලීන් ගේ Triomphe මල්ලක් සඳහා ගෝලීය සෙවුම් ඇය විලාසය රූපයක් පළ පසු, ජූනි 28, 2019 66% යනාකාරයෙන් බව වාර්තා ඇයගේ සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ මහජනයා අතර අවධානය දිනා ගනී.

සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී, නේචර් ගැහැනු කණ්ඩායමේ හිටපු සාමාජිකාවක් වන ගගා, ලීසා ආදර්ශවත් චරිතයක් ලෙස සඳහන් කළාය.

සංස්කෘතික, ක්‍රීඩා හා සංචාරක අමාත්‍යාංශය සහ කොරියාවේ ඉන්ටර්නැෂනල් පදනම විසින් පවත්වන ලද "2021 විදේශීය කොරියානු තරංග සමීක්ෂණය" අනුව ලීසා විදේශයන්හි වඩාත් ජනප්‍රිය ගායිකාවන්ගෙන් කෙනෙකි. සංස්කෘතික හුවමාරුව. මෙම සමීක්ෂණය සඳහා විදේශීය කලාකරුවෙකු පෙනී සිටි පළමු අවස්ථාව මෙයයි. ශ්‍රේණිගත කිරීම්වල පළමු 20 දෙනා අතරට පැමිණි එකම බ්ලැක්පින්ක් සාමාජිකාව ද ඇයයි.

ගෝලීය වෙළඳනාම තානාපතිවරියක ලෙස පත් කරන ලද MAC විලවුන් නිෂ්පාදනයේ පළමු කාන්තා කේ-පොප් පිළිමය ලෙස ලීසාගේ නිවේදනය MIV® හි ඩොලර් මිලියන 1.83 ක් උපයා ඇති අතර MAC හි නිවේදන සටහන MIV® හි ඩොලර් 506K උත්පාදනය කරයි - 2020 දී ඔවුන්ගේ ඉහළම සන්නාමය සහිත තනතුර නියෝජනය කරමින් ඒවායින් එකක් බවට පත් විය. වසරේ වඩාත්ම සාර්ථක රූපලාවන්‍ය සහයෝගීතාව. ලීසාට ඉන්ස්ටග්‍රෑම් හි පමණක් මිලියන 44.5 ක් අනුගාමිකයන් සිටින අතර එය වේදිකාවට බෙහෙවින් බලපායි - MAC ආලේපන සඳහා ගෝලීය තානාපතිවරියක ලෙස ඇයගේ නිවේදනයට මිලියන 5.6 කට වඩා වැඩි කැමැත්තක් සහ අදහස් 74,000 ක් ලැබුණි.  අන්තර්ජාලය තුළ විශාල වශයෙන් පෙනී සිටින අතර, ඇයගේ හවුල්කාරිත්වයට අව්‍යාජ බවක් දැනේ ඇය නිතරම එකම වෙළඳ නාමයන් ඇගේ සමාජ මාධ්‍ය නාලිකා හරහා විදහා දක්වයි. ඇයගේ අනුමත කිරීම් සහ හවුල්කාරිත්වයේ සාර්ථකත්වයට අර්ධ වශයෙන් හේතු වී ඇත්තේ මෙම සත්‍යතාවයි.  ලීසා ඇගේ බලය සහ අලෙවිකරණ ශක්‍යතාව කෙරෙහි බලපෑම් කිරීම නිසා විලාසිතා සහ වේශ නිරූපණ ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රවර්ධන උපාය මාර්ග වෙනස් කිරීම සඳහා උදාහරණයක් ලෙස ලීසා භාවිතා කර ඇත.

චිත්‍රපටකරණය

රූපවාහිනිය

සම්මාන හා නාමයෝජනා

යොමුව

ජීවමාන ජනයා
1997 උපත්
Articles with hCards
Category:කොරියානු
Category:දකුණු කොරියානු
Category:දකුණු කොරියානු අද්‍යතන කලා ශිල්පීන්
Category:දකුණු කොරියානු චිත්‍රපට නිළියන්
Pages with unreviewed translations

ලීසා මනෝබන් (රැප් ගායිකාව)