هنا قائمة بالبلديات في مقاطعة قرطبة إحدى مقاطعات إسبانيا، و التي تقع في منطقة الأندلس جنوب إسبانيا.

بلديات قرطبة
قوائم بلدية في إسبانيا

قائمة البلديات في قرطبة


An Gorgonidium striatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hett., Ibisch ngan Eduardo G. Gonçalves. An Gorgonidium striatum in nahilalakip ha genus nga Gorgonidium, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Bolivia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Gorgonidium

Gorgonidium striatum


Karaoke Revolution and its sequels are video games for the PlayStation 2, PlayStation 3, GameCube, Wii, Xbox, and Xbox 360, developed by Harmonix and Blitz Games and published by Konami in its Bemani line of music games. The original concept for the game was created by Scott Hawkins and Sneaky Rabbit Studios. Technology and concepts from the game were subsequently incorporated into Harmonix's game Rock Band.

The Japanese versions of the game are developed by Konami themselves. The gameplay also differs significantly. Rather than a game per se, it is merely a karaoke system for the PlayStation 2, with no judgments.

The game does not attempt to understand the singer's words, but instead detects their pitch. As such, singers can hum to a song or sing different lyrics without penalty. The game adapts to the player singing in a different octave than the song, to accommodate players whose vocal ranges do not fit the song.

The songs in the game are covers of pop hits frequently sung in karaoke bars. This contrasts with the SingStar series from Sony Computer Entertainment Europe, which features only original artist recordings along with the music videos. However, the 2009 remake of the game (titled Karaoke Revolution, just like the original) features all master tracks.

Gameplay
The player is depicted as a character on-screen performing at a public location. The words to the song scroll bottom to top at the bottom of the screen, above a piano roll representation of the relative pitches at which they are to be sung (the game calls these "note tubes"). At the left end of this area, a "pitch star" shows the pitch which the player is singing and provides feedback on whether they're hitting the notes. A "crowd meter" shows the mood of the crowd as the player sings; if they do a good job of hitting notes on-pitch then the crowd will cheer more loudly and clap in rhythm with the song, and the scene will become more vividly animated. If the crowd meter falls all the way to the lowest rating, the audience will boo the character off-stage and the game is over.

Each song is divided into approximately 30 to 50 "phrases". A meter will fill up and turn from red to green for each phrase, based on how well the player sings the right notes; if the player can fill the meter to green, they will score more points, and getting several greens in a row will create a "combo" and award a 2x score multiplier until the player fails to make green on another phrase. This blue meter resembles how long you should hold the note for and at what pitch. The game can be set at higher difficulties which make this meter larger and require the player to hit the right notes more precisely to fill it to green.

Since maximum scores for each song are normalized 50,000 regardless of difficulty, overall scores on songs can be compared. To achieve the gold record for a song, 12,500 points must be achieved. To achieve the platinum record for a song, 20,000 points must be achieved. Winning records will unlock additional characters, outfits, and songs. In Karaoke Revolution Party, Karaoke Revolution Country, Karaoke Revolution Presents: American Idol, and American Idol Encore, 50,000 points (a perfect score) earns a diamond record. In Karaoke Revolution Presents: American Idol Encore 2 the point system was changed so that 60,000 points gives a platinum record for a song and 100,000 points is a perfect score (diamond record).

Karaoke Revolution Volume 2 introduces a "medley mode" which challenges the player to sing a string of short clips from various songs.

Karaoke Revolution Volume 3 introduces "duet mode" which lets two singers play simultaneously. It also revised scoring so that perfect performances result in exactly 50,000 points (with the exception of the Jackson 5's "ABC").

Karaoke Revolution Party features minigames, support for the EyeToy camera, and a "Sing and Dance" mode which utilizes the dance pad controller.

Karaoke Revolution Presents: American Idol utilizes American Idol judges, commentary, and stages.

Releases
Many expansion discs are available for the Japanese version of the game, including an anime song collection and several volumes of J-Pop.

The North American version of Karaoke Revolution was released in November 2003 on PlayStation 2 version in a bundle with the Logitech headset attachment. The game was sold without the headset in February 2004. The European version of the game, titled Karaoke Stage, was released on April 22, 2005. Karaoke Stage 2 contains the same songs as Karaoke Revolution Party. The Xbox version was released in November 2004 featuring four more songs that were present in Karaoke Revolution Volume 2 and 10 exclusive Motown songs which are the original non-cover versions. The Xbox version also supported Xbox Live for downloads of more songs.

Karaoke Revolution Volume 2 was released in North America on July 13, 2004, on PlayStation 2; Volume 3 came in November 9 for the same platform.

Karaoke Revolution Party was released in North America on November 8, 2005, on PlayStation 2, Xbox and GameCube. The Xbox version was the only version to feature downloadable songs.

CMT Presents: Karaoke Revolution Country was released in North America on March 28, 2006, on PlayStation 2.

Karaoke Revolution Presents: American Idol was released in North America on January 2, 2007, on PlayStation 2.

 Simon Cowell, Randy Jackson, and Ryan Seacrest lent their voices and allowed their names and likenesses to appear in the game, but Paula Abdul did not and was replaced by a judge named Laura who was voiced by voice actress Kenna Kelly.

Karaoke Revolution Presents: American Idol Encore was released in the North America on PlayStation 2, Wii, and Xbox 360 on February 5, 2008, then to Canadian retailers on February 17, with the PlayStation 3 version released in North American on March 4. The PlayStation 3 and Xbox 360 versions were the only ones that featured downloadable songs, but after May 14, no more new downloadable songs came for either version. New downloadable songs will continue with the sequel, Karaoke Revolution Presents: American Idol Encore 2.

 In addition to Simon Cowell and Randy Jackson, Paula Abdul's name, voice, and likeness appear in this title for the first time. Ryan Seacrest did not return to voice himself as the host. He is replaced with a lesser known voice actor Johnny Jay to voice as the host of American Idol for this game.
 The PlayStation 3 version is the only one that had all downloadable songs available on the PlayStation Network marketplace. The Xbox 360 version had six songs discontinued from the Xbox Live marketplace for undisclosed reasons. On November 18, 2008, the downloadable song "I'll Make Love To You" became available again in the Xbox Live marketplace.

Karaoke Revolution Presents: American Idol Encore 2 was released on November 18, 2008, in the United States on PlayStation 3, Wii, and Xbox 360. This is the final Karaoke Revolution game to use the American Idol likeness and features. Konami will no longer use anymore American Idol likeness or license for upcoming future Karaoke Revolution sequels after this game. Songs downloaded from Xbox Live Marketplace for the first Encore game on Xbox 360 are compatible with Encore 2. The previous downloadable songs for the first Encore game on PlayStation 3 downloaded from the PlayStation Store will be automatically imported to Encore 2. Recently for the first time, Konami has released 5 new downloadable songs that never appeared in any of the previous Karaoke Revolution series before. However, these songs originally appeared from one of Konami's other musical game Rock Revolution.

In 2009, Konami released a new version for the Xbox 360, Wii, and PS3 as a reboot of the franchise. It features enhanced career and multiplayer modes, the ability to record footage for venues with the Xbox Live Vision and PlayStation Eye cameras, and a soundtrack with 50 tracks, all original versions rather than the covers used in previous versions.

Four different microphones were released for the game:
 The original microphone included with the first Karaoke Revolution game is a headset model, and is compatible with the PlayStation 2, PlayStation 3, Wii, and Xbox 360.
 An updated microphone model was included with future Karaoke Revolution games, and is also used for Karaoke Stage, the European edition, and is compatible with the PlayStation 2, PlayStation 3, Wii, and Xbox 360. It is a standardized microphone that is also compatible with other games (such as Rock Band, Boogie, and High School Musical: Sing It!).
 An Xbox-compatible microphone was included with versions of Karaoke Revolution for Xbox. It plugs into a memory card/headset port on the controller.
 A GameCube-compatible microphone was included with Karaoke Revolution Party for GameCube. It plugs into the memory card slot. It is a standardized microphone that is also compatible with other games (such as Mario Party 6).

The SingStar microphones are not compatible with Karaoke Revolution but, unofficially, the SingStar microphones works on the PS3 version of the game.

Reception

IGN called the 2003 game the 99th best PlayStation 2 game due to the involvement of Harmonix. Karaoke Revolution Volume 3 received a runner-up position in GameSpot's 2004 "Best Puzzle/Rhythm Game" award category across all platforms, losing to Katamari Damacy.

See also
List of Karaoke Revolution songs
 Battle Rap Stars
 SingStar
 Def Jam Rapstar

References

External links

2003 video games
Karaoke video games
Konami games
Konami franchises
GameCube microphone games
PlayStation 2 games
PlayStation 2-only games
PlayStation 3 games
Video game franchises
Video games developed in the United States
Wii games
Xbox games
Xbox 360 games
Video game franchises introduced in 2003
Harmonix games

Karaoke Revolution


Darwin sözcüğü ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:

 İngiliz biyolog ve doğa tarihçisi Charles Darwin (1809-1882)'in bitki bilim mahlası.
 Darwinizm, Charles Darwin'in evrim teorisi için kullanılan terim.
 Darwin, Kuzey Toprakları, Avustralya'nın kuzeyinde bir şehir.
 Erasmus Darwin
Darwin (işletim sistemi), 2000 yılında Apple firması tarafından yayınlanmış olan Unix benzeri, açık kaynak bir işletim sistemi.

Darwin


Das Möbelkombinat Jonava (lit. Jonavos baldų kombinatas, JBK) war ein Kombinat der Möbelindustrie in Jonava, im Stadtteil Baldininkai; ein historisches Unternehmen in Sowjetlitauen.

Leitung
 bis 1968: Kazimieras Miniotas (* 1936)
 Antanas Morkevičius
 1995–1998: Juozas Jokimas.

Geschichte
1946 wurde aus der Streichholzfabrik Jonava ein Möbelbaufabrik, die 1958 zum "Möbelkombinat Jonava" umgewandelt wurde. Am Kombinat entstand eine neue Siedlung. Der Betrieb entwickelte aktive kulturelle Tätigkeit.
Das Kombinat hatte eigenes Kulturhaus (Club). Es war das Kulturzentrum der Stadt. Im Club hatte die Musikschule Jonava ihre Räume.

In den 1970er Jahren war das Kombinat einer der größten Betriebe Litauens und hatte 1100 Mitarbeiter (im Jahr 1977). Der Produktionswert betrug 11,2 Mio. Rubel. Das Kombinat verkaufte Möbel in die Unionsrepubliken Lettland, Estland, Russland, Weißrussland und exportierte nach Ungarn, in die Mongolei, Dänemark und den Jemen. Produkte des Kombinats bekamen Preise auf Ausstellungen in Paris, London und Leipzig.
Ab 1980 förderte das Kombinat die örtliche Basketballmannschaft "Jonavos SK Malsta" der zweiten Basketballliga Litauens.

Nach der Unabhängigkeitserklärung Litauens wurde das Kombinat privatisiert. Nachfolgefirmen waren "Jonavos baldai" sowie ab 1994 einige Privatunternehmen. "Jonavos baldai" ging 2000 bankrott. Auf dem Unternehmensgelände siedelten sich UAB "Baldai Jums" und andere Firmen an. UAB "Baldai Jums" erzielte 2002 5 Mio. Euro. 98 % der Möbel werden exportiert.

Weblinks

Einzelnachweise

Unternehmen (Litauische Sozialistische Sowjetrepublik)
Unternehmen (Rajongemeinde Jonava)
Möbelhersteller
Geschichte (Jonava)
Industriegeschichte (Litauen)
Produzierendes Unternehmen (Sowjetunion)

Möbelkombinat Jonava


Baron Beaverbrook, of Beaverbrook in the Province of New Brunswick in the Dominion of Canada and of Cherkley in the County of Surrey, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created in 1917 for the prominent media owner and politician Sir Max Aitken, 1st Baronet. He had already been created a baronet, of Cherkley in the County of Surrey, on 3 July 1916. When Aitken died, his son disclaimed the barony three days later, stating that "there shall only be one Lord Beaverbrook in my lifetime". Since 1985, the title has been held by the latter's son, the third Baron.

The first Baron Beaverbrook's daughter, Janet Gladys Aitken, was the mother of John Edward Aitken Kidd. He is the father of Jemma Wellesley, Marchioness of Douro, and Jodie Kidd. Another member of the Aitken family is the Conservative politician Jonathan Aitken, who is the great-nephew of the first Baron Beaverbrook.

The family seat is Denchworth Manor, near Wantage in Oxfordshire. Replicas of the first Baron's two favourite cats can be viewed in the public research room of the Provincial Archives of New Brunswick.

Barons Beaverbrook (1917)
William Maxwell "Max" Aitken, 1st Baron Beaverbrook (1879–1964)
John William Maxwell "Max" Aitken, 2nd Baron Beaverbrook (1910–1985) (disclaimed 1964)
Maxwell William Humphrey Aitken, 3rd Baron Beaverbrook (b. 1951)

The heir apparent is the present holder's son, Maxwell Francis Aitken (b. 1977). The heir apparent's heir apparent is his son, Maxwell Alfonso Aitken (b. 2014).

Line of succession

  William Maxwell Aitken, 1st Baron Beaverbrook (1879–1964)
  Sir John William Maxwell Aitken, 2nd Baronet (1910–1985) (disclaimed 1964)
  Maxwell William Humphrey Aitken, 3rd Baron Beaverbrook (b. 1951)
 (1) Maxwell Francis Aitken (b. 1977)
 (2) Maxwell Alfonso Aitken (b. 2014)
 (3) Alexander Rory Aitken (b. 1978)
 Captain Peter Rudyard Aitken (1912–1947)
 (4) Timothy Maxwell Aitken (b. 1944)
 (5) Theodore Maxwell Aitken (b. 1976)
 (6) Charles Howard Filstead Aitken (b. 1979)
 (7) Peter Michael Aitken (b. 1946)
 (8) James Aitken
 (9) Jason Aitken

References

Bibliography

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1917
Noble titles created for UK MPs

Baron Beaverbrook


NGC 7005 je zvjezdana skupina u zviježđu Vodenjaku.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7005
  Auke Slotegraaf: NGC 7005 Deep Sky Observer's Companion
   DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7000 - 7049

7005

NGC 7005


Strip ist ein Lied des US-amerikanischen Musikers Chris Brown. Es erschien am 18. November 2011 als erste Single aus Browns viertem Mixtape Boy in Detention, woraufhin sie bis auf Platz 37 in den Billboard Hot 100 stieg. In Deutschland erreichte es keine Chartplatzierung. Kevin McCall ist bei dem Titel als Gastmusiker beteiligt. Außerdem diente die Veröffentlichung als Buzz-Single für Browns fünftes Studioalbum Fortune, auf dem es ebenfalls enthalten ist.

Hintergrund und Veröffentlichung

Das Lied wurde von Brown, McCall, Amber Streeter, Lonny Bereal, Whitacre und Henderson geschrieben, während Tha Bizness als Produzenten in Erscheinung traten. Ursprünglich sollte der Titel zusammen mit einem Lied namens "Biggest Fan" als Lead-Single von Browns fünftem Studioalbum Fortune fungieren. Nachdem im Januar allerdings die Single "Turn Up the Music" Premiere feierte, wurde bekannt, dass dies die erste Singleauskopplung des Albums sein wird, während "Strip" lediglich eine Buzz-Single des Albums darstelle und eine Veröffentlichung des Mixtapes ist. Am 5. April 2012 veröffentlichte Brown im Internet einen Remix des Liedes, auf dem auch McCall zu hören ist.

Musikvideo
Das Musikvideo wurde im November 2011 gedreht, dabei führte Colin Tilley, der sich auch bereits für die Visualisierung der Lieder "Deuces", "Yeah 3x" und "Look at Me Now" verantwortlich zeigte, Regie. Vor der Veröffentlichung des Clips wurde ein Bild gezeigt, welches Brown, umgeben von Weihnachtslichtern, zeigte. Am 15. Dezember 2011 feierte das Video schließlich Premiere.

Der Clip besteht hauptsächlich aus Szenen, in denen sowohl McCall als auch Brown zu Gast auf einer Party sind, und einzelnen Sequenzen, in denen Brown in einem Raum singt, welcher von Weihnachtsliedern erleuchtet wird. Außerdem sieht man ihn in kurzer Hose und Jacke auf einem Berg stehen.

Kommerzieller Erfolg
In den Billboard Hot 100 stieg das Lied auf Platz 85 der Charts ein und erreichte später mit Rang 37 seine Höchstposition. In der Liste der Hot R&B/Hip-Hop Songs der USA erlangte der Titel Position 3. Im Vereinigten Königreich stieg die Single lediglich auf Platz 78 ein und verweilte eine Woche.

Einzelnachweise

Lied 2011
Contemporary-R&B-Lied
Rapsong
Chris-Brown-Lied
Lied von Chris Brown
Mehrfach-Platin-Lied (Vereinigte Staaten)

Strip (Lied)


Patan (en guyaratí: પાટણ ) es una ciudad de la India, capital del distrito de Patan, en el estado de Guyarat. Patan, una antigua ciudad fortificada, fue fundada en el año 745 por Vanraj Chavda, el rey más prominente del reino Chavda. Llamó a la ciudad «Anhilpur Patan» o «Anhilwad Patan» en honor a su amigo íntimo y primer ministro Anhil Gadariya. Es un lugar histórico ubicado en la orilla del río Saraswati.

Destaca en la ciudad el Rani ki vav, un baori o pozo escalonado añadido a la lista del Patrimonio de la Humanidad por la  UNESCO el 22 de junio de 2014.

Historia

Patan fue establecida por el gobernante de los chapotkatas Vanaraja en el  como Anahilapataka. Durante los siglos -, la ciudad fue la capital de los chaulukyas, quienes sucedieron a los chapotkatas. El historiador estadounidense Tertius Chandler estima que Anhilwara (Patan fue construida sobre esta antigua ciudad) era la décima ciudad más grande del mundo en el año 1000, con una población de aproximadamente .

El general de Muhammed y más tarde sultán de Delhi, Qutb-ud-din Aybak, saqueó la ciudad entre 1200 y 1210, y fue destruido por Allauddin Khilji en 1298. La moderna ciudad de Patan surgió más tarde cerca de las ruinas de Anhilwara. Entre 1304 y 1411, primero Patan fue la sede de la Suba en el sultanato de Delhi y ciudad capital del sultanato de Gujarat después del colapso del sultanato de Delhi a fines del . Estos Subas construyeron una nueva fortaleza, una gran parte de la cual (junto con algunas de las puertas) sigue intacta. El antiguo fuerte del reino hindú está casi derruido y solo se puede ver un muro en el camino desde Kalka a  Rani ki vav. En 1411, el sultán Ahmed Shah I trasladó la capital a Ahmedabad.

Patan formó parte del estado de Baroda desde mediados del  hasta la independencia de la India en 1947, cuando Baroda se convirtió en parte del estado de Bombay, que en 1960 fue separado en Gujarat y Maharashtra.

Se ve la valentía de Vanaraja Sinh y su imperio en 700-800: construyó la capital del estado sobre llanuras del norte de Gujarat. No hay colinas, no hay grandes fortificaciones. Se dijo que durante su mandato en el oeste y norte de la India no había un eje de poder similar.

Rani ki vav

Durante el período de la dinastía Chaulukya o los Solanki de Patan, se construyó la cisterna o pozo escalonado llamado Rani ki vav o Ran-ki vav  ('cisterna escalonada de la reina'). Es un monumento ricamente esculpido, construido por Udaymati en memoria de su esposo,  (1022-1063).
Probablemente fue completado por Udaymati y Karna después de su muerte. Una referencia a la construcción por Udaymati del monumento se encuentra en el  'Prabandha-Chintamani'  compuesto por Merutunga Suri en 1304.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 87  a 110 km de la capital estatal, Gandhinagar, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de  habitantes.

Referencias

Localidades de Guyarat
Localidades con bienes declarados Patrimonio de la Humanidad en India
Antiguas capitales nacionales de India
Localidades establecidas en el siglo VIII

Patan (Guyarat)


Værlandet er en ø i Askvoll kommune, Vestland fylke i Norge, ved mundingen af Aldefjorden og Vilnesfjorden.

Øen er 4,4 km lang og 3,5 km bred. Den har et areal på 9 km² og 200 indbyggere. Værlandet har broforbindelse med Bulandet længere mod vest. Mod nordøst ligger øen Alden. På østsiden af øen ligger Austnes fyr. På fyrstationen Geita (= Geden) er det muligt at overnatte.

Øen har færgeforbindelse til Askvoll på fastlandet.

Navnet kommer af det norrøne ver som i fiskevær (= fiskeleje).

På Værlandet installerede man en 220 meter høj mast tilknyttet navigationssystemet Loran-C, som fiskerbådene og anden skibstrafik navigerede efter. I 2015 besluttede Stortinget at nedlægge Loran-C-systemet med virkning fra 1. januar 2016, selv om det kunne tjene som reserve for GPS, og selv om USA og Storbritannien udbygger jordbaserede systemer i stedet for at nedlægge dem. Værlandet mistede ved nedlæggelsen to arbejdspladser. I 2017 blev masten på Værlandet sprængt i luften.

Kilder og henvisninger

Eksterne lænker
Værlandet  på norgeskart.no

Øer i Vestland
Askvoll

Værlandet


Olaylar

Doğumlar
 21 Ocak - Claudia Augusta, Roma İmparatoru Nero'nun kızı (ö. 63)

Ölümler
 Claudia Augusta, Roma İmparatoru Nero'nun kızı (d. 63)
 Marcus Antonius Pallas, Yunan azatlı köle (d. 1)

als:60er#63

63


Miscodera arctica es una especie de coleóptero adéfago de la familia Carabidae. Es el único miembro del género monotípico Miscodera.

Referencias

Broscina

Miscodera arctica


Sjeverni Donjec (ukrajinski:  Сіверський Донець, ruski: Северский Донец) je četvrta po duljini rijeka u Ukrajini, te desni pritok Dona. Važna je za prijevoz ugljena iz Donjeckog bazena.

Hidrografija
Sjeverni Donjec izvire na Srednjoruskoj visoravni u Belgorodskoj oblasti, zatim teče prema jugu kroz Istočnoeuropsku nizinu. Nakon što prođe grad Belgorod ulazi u Ukrajinu, dotiče istočno od Harkova, gdje naglo zavija prema jugozapadu i ponovo se vraća u Rusiju. Nakon toga ponovo pravi veliki luk i teče na jugoistok praveċi velike meandre kroz istočnu Ukrajinu.

U svom donjem dijelu toka, nekih 50 km, rijeka tvori granicu između Ukrajine i Rusije, sve do grada Donjecka kod kojeg ulazi u Rusiju. Kod mjesta Ust-Donjeck u Rostovskoj oblasti ulijeva se u rijeku Don.

Slijev rijeke s pritokama zauzima površinu od oko 98.900 km2 i proteže se od Belgorodske Oblasti u Rusiji, preko istočne Ukrajine do Rostovske Oblasti i drugi je po površini riječni slijev u Ukrajini.

Zbog pomanjkanja dotoka vode u ljetnim mjesecima duž rijeke su izgrađena brojna akumulacijska jezera, a 1970-ih izgrađen je sustav kanala do Dnjepra, kojim se dio voda prebacuje u Sjeverni Donjec.

Rijeka je zaleđena od prosinca do kraja ožujaka.

Plovnost
Izgradnjom 6 ustava omoguċena je plovnost ove rijeke sve do ukrajinskog grada Sjeverodonjecka, nekih 220 km prije svog ušća u Don.

Izvori

Vanjske poveznice
 Sjeverni Donjec na Encyclopædiji Britannici

Rijeke u europskom dijelu Rusije
Rijeke u Ukrajini
Pritoke Dona

Sjeverni Donjec


Sitara Achakzaï (sau Sitara Atschiksai în transcrierea germană; ) a fost o politiciană și activistă pentru drepturilor femeilor, cu dublă cetățenie, afgană și germană, asasinată în 12 aprilie, în Kandahar, în sudul Afganistanului, la vârsta de 52 de ani. A trăit mult timp în Germania, dar era, de asemenea, cunoscută în Canada, unde locuiește o parte din familia sa.
Sitara Achakzaï este una dintre victimele emblematice precum Safia Amajan și Malalaï Kakar ale terorismului talibanilor afgani și paștuni, care urmărește să elimine femeile din spațiul public în Afganistan și Pakistan.

Biografie
Sitara Achakzaï s-a născut în Afganistan în 1957, într-o familie paștună (Achakzaï, literalmente " descendenții Achak ", este numele uneia din ramurile tribului Durrani).
Sitara a primit de la tatăl său o educație relativ liberală, permițându-i, de exemplu, practicarea ciclismului. Se conforma, cu toate acestea, regulilor îmbrăcăminții tradiționale, după ce o prietenă din tinerețe, îmbrăcată occidental, a fost ucisă lângă ea.
A devenit profesoară, și și-a părăsit țara natală în anii 1980.
În timp ce alți membri ai familiei emigrau în Canada, Sitara Achakzaï se stabilea în Germania. Acolo l-a întâlnit pe soțul ei, Darweza, un medic și universitar. În Bergisch Gladbach, au înființat împreună o asociație care a lucrat pentru alfabetizarea, formarea și crearea de infrastructuri în provincia Kandahar, strângerea de fonduri pentru deschiderea de școli și educația copiilor. La scurt timp, cuplul a decis să se întoarcă în Afganistan pentru a participa la reconstrucția țării după căderea regimului talibanilor, lăsând copiii în Germania.

Militantă pentru egalitatea între sexe
Aleasă în adunarea provincială, Sitara Achakzaï s-a declarat public pentru munca femeilor și pentru egalitatea în drepturi între sexe. Aceste pozitii au condus-o, până la urmă, să se opună intrării în vigoare a unei legi privind căsătoria dintre șiiți care permitea violul marital. Mai mult decât atât, ea a continuat să călătorească în mod regulat în Canada pentru a-și vizita mama, sora și nepoții săi stabiliți în suburbiile orașului Toronto.

Asasinată de talibani
S-a întâmplat chiar în fața casei ei, pe când cobora dintr-o ricșă, la întoarcerea de la o ședință a adunării provinciale: Sitara Achakzaï a fost asasinată de la mică distanță, de către patru bărbați pe motociclete. Body gardul său, neînarmat, nu a putut să o protejeze. Crima a fost imediat revendicată de talibani, care au explicat pur și simplu că ea nu avea un " trecut sănătos".

Note

Nașteri în 1957
Decese în 2009
Drepturile femeii
Feministe germane
Paștuni
Afgani
Decese prin împușcare
Femei din secolul al XX-lea
Femei din secolul al XXI-lea

Sitara Achakzaï


Sobralieae, tribus orhideja, dio potporodice Epidendroideae. Postoje tri roda; tipični je sobralija (Sobralia) Ruiz & Pav. s 169 vrsta iz Srednje i Južne Amerike.

Rodovi
 Tribus Sobralieae Pfitzer
 Sertifera Lindl. & Rchb. fil. (10 spp.)
 Elleanthus C. Presl (132 spp.)
 Sobralia Ruiz & Pav. (169 spp.)

Izvori

Epidendroideae

Sobralieae


حاكوم وي أو وي ريموت  هو الحاكوم الرئيسي للعب بجهاز وي من شركة نينتندو. أهم ميزات هذا الجهاز هو قابلية استشعار الحركة والتي تسمح للمستخدم بالتفاعل مع العناصر في اللعبة الموجودة على الشاشة من خلال تحريك الجهاز والإشارة باستخدام تقنيتي جهاز قياس التسارع، ومستشعر بصري. تم الإعلان عن جهاز تحكم وي في معرض طوكيو للألعاب في 16 سبتمبر، 2005. وقد تلقى الكثير من الاهتمام بسبب ميزاته الفريدة من حينها.

انظر أيضًا

 بلاي ستيشن موف
 كنيكت

مراجع

التعرف على الإيماءات
أجهزة التأشير
عتاد ألعاب فيديو
منتجات عرضت في 2006
منتجات وخدمات توقفت في 2017
وي

وي ريموت


TrainOSE SA (în , pronunție Trenosé) este o companie feroviară din Grecia care operează în prezent toate trenurile de călători și de mărfuri pe liniile OSE. TrainOSE a fost achiziționată în septembrie 2017 de compania națională de căi ferate italiene, Ferrovie dello Stato Italiane. Anterior, compania a fost o filială a Organizației Căilor Ferate Elene (OSE) până în 2008, când a devenit o companie independentă de stat până la privatizarea acesteia în 2017. TrainOSE angajează toate garniturile de trenuri, operatorii și gestionează serviciile feroviare în întreaga rețea feroviară din Grecia, dar nu deține niciun material rulant, în schimb, are în leasing material rulant deținut de OSE.

Privatizare
Fondul pentru Dezvoltarea Activelor din Republica Elenă (HRADF; în , Tameio Axiopoiisis Idiotikis Periousias tou Dimosiou) a fost unicul acționar al societății din aprilie 2013. În iulie 2013, Fondul pentru Dezvoltarea Activelor din Republica Elenă a lansat o licitație internațională pentru privatizarea programului TrainOSE. Grupul italian de stat de căi ferate Ferrovie dello Stato Italiane a prezentat singura ofertă obligatorie pentru o participație de 100% operatorului național de trenuri de călători și de marfă din Grecia, TrainOSE, a anunțat la 6 iulie 2016 Fondul pentru Dezvoltarea Activelor din Republica Elenă. La 14 iulie 2016, agenția de privatizare a acceptat oferta Ferrovie dello Stato Italiane, în valoare de 45 de milioane de euro, pentru a cumpăra 100% din acțiunile TrainOSE. Acțiunile companiei TrainOSE au fost transferate integral la 14 septembrie 2017 și în prezent TrainOSE este o filială deținută integral de Ferrovie dello Stato Italiane.

Servicii interne

Principalele servicii de transport de călători

TrainOSE operează trei tipuri de servicii regionale de transport feroviar de călători, printre care trenurile regulate (, tren regulat/comun/personal), trenuri expres () și trenuri Intercity (IC).

Serviciul feroviar regulat este cel mai lent, trenurile făcând frecvent opriri, în timp ce acesta este și cel mai ieftin disponibil. Trenurile expres sunt trenuri mai rapide, făcând mai puține opriri în stații în comparație cu trenurile regulate. Trenurile Intercity (IC) sunt cele mai rapide, dar și cele mai scumpe. Suplimentul necesar pentru trenurile Intercity (IC) este de obicei dublu sau triplu față de tariful de bază, dar astăzi acest lucru este determinat mai mult de diferitele forme concurente de transport, în special de transportul aerian. Transportul auto este disponibil și cu servicii de noapte pe linia principală de la Atena la Salonic.

Vagoanele de dormit sunt similare la toate clasele de trenuri de distanță lungă. Rezervarea locurilor, facilitățile de la bar și restaurant sunt disponibile pe distanțe lungi pe trenurile express și pe trenurile Intercity (IC).

Numărul trenului este determinat de tipul trenului. Trenurile regulate (și, de asemenea, trenurile de servicii feroviare sub-urbane/ Proastiakos) au numere din patru cifre, trenurile express au numere din trei cifre și trenurile Intercity (IC) au numere din două cifre, precedate de simbolul IC.

Următorul tabel prezintă situația din august 2011. Numerele indică trenurile în fiecare direcție în zilele săptămânii (luni-vineri), cu excepția sărbătorilor legale.

Serviciile feroviare suburbane între Pireu - Aeroportul Internațional Atena - Atena și Kiato nu sunt prezentate în listă. În plus față de serviciile feroviare regionale de mai sus din rețeaua OSE, TrainOSE operează, de asemenea, două servicii feroviare suburbane / de călători ale fostei rețele de ecartament metric peloponeze:

 Katakolo către Olympia  prin Pyrgos
 Patras - Agios Georgios (Rio)

Un serviciu sezonier / turistic limitat de un tren pe zi operează și ca parte a căii ferate Pelion.

Serviciul feroviar de tren Proastiakos
Proastiakos (în , adică suburban) este numele folosit pentru serviciile suburbane (feroviare de călători) ale TrainOSE în zonele Atena și Salonic. Proastiakos a fost inițial o filială independentă în cadrul grupului OSE, dar a fost ulterior unită cu TrainOSE SA. Infrastructura rețelei, chiar dacă este parțial construită pentru serviciul Proastiakos, face parte din rețeaua feroviară națională a OSE și, ca atare, este utilizată de către serviciile feroviare regionale, chiar și de transportul feroviar  de marfă.

Proastiakos este o dezvoltare relativ nouă, cu primul serviciu inaugurat pentru Jocurile Olimpice de vară de la Atena din 2004, între Aeroportul Internațional Atena și Atena (prin stația Neratziotissa, aproape de Stadionul Olimpic). Serviciile feroviare de navetiști, care sunt în prezent operate de Proastiakos includ liniile de pe "coridorul principal" din Pireu–Atena–Ano Liosia, Ano Liosia–Aeroportul International Atena, Ano Liosia–Corint–Kiato; și între orașele Salonic și Larissa.

Materialul rulant al serviciilor de transport feroviar de călători Proastiakos include clasa 460 Siemens Desiro cu unități electrice multiple utilizate pe liniile electrificate ale liniilor Ano Liosia-Aeroportul internațional Atena, Áno Liosia-Corint-Kiato și Salonic-Larissa; în timp ce Stadler GTW 2/6 DMU și MAN-2000 DMU sunt utilizate pe secțiunea ne-electrificată între Pireu-Atena-Ano Liosia.

În Atena, Proastiakos oferă legături cu ISAP (linia 1 de metrou) la gara Neratziotissa, linia de metrou 2 la gara Atena Centru (stația Larissa) și linia de metrou din Atena 3 la gara Plakentias; în timp ce este și singurul serviciu de transport feroviar de călători de la Atena către Regiunea Peloponez, oferind conexiuni cu rețeaua de ecartament peloponeză la stațiile Corint și Kiato. Aceste legături feroviare regionale au extins rolul Proastiakos de la a fi doar un serviciu feroviar suburban-de navetă.

Transport feroviar
Începând cu februarie 2011, serviciile regulate de transport de marfă ale TrainOSE constau în:

 Un serviciu de noapte de la Agios Ioannis Rentis din Atena până la triajul din Salonic
 Un serviciu de la triajul Salonic spre Agios Ioannis Rentis
 Un serviciu de noapte de la Agios Ioannis Rentis până la Agioi Anargyroi și retur

Există, de asemenea, alte servicii neregulate de transport feroviar național și internațional.

Servicii internaționale

La 13 februarie 2011, din cauza crizei datoriei publice grecești și a reducerilor bugetare ulterioare de către guvernul grec, toate serviciile internaționale au fost suspendate. Sistemul feroviar grec a folosit legătura cu căile ferate din țările vecine Bulgaria la Promahonas (Koulata) și la Ormenio, cu Turcia la Pythio și cu căile ferate din Macedonia de Nord la Idomeni .

Serviciile de transport de călători din Grecia care ajungeau în țările vecine în februarie 2011 au fost:

 Salonic - Skopje - Belgrad
 Salonic - Sofia - București
 Salonic - Istanbul ( Dostluk / Filia Express )
 Atena - Sofia

Cu toate acestea, în mai 2014, unele servicii internaționale au fost reintroduse pe următoarele linii:

 Salonic - Skopje - Belgrad
 Salonic - Sofia - București
 Salonic - Sofia * Sosirea trenului în Salonic, conectată cu serviciul de la 23:00 spre Atena, care vizează conectarea pasagerilor de la Sofia la Atena.

Vezi și
Transportul feroviar după țară
 Organizația Căilor Ferate Elene
 Proastiakos
 Căile ferate din Grecia
 Budapesta-Belgrad-Skopie-Atena

Referințe

Legături externe

 http://www.trainose.gr/en Site-ul oficial

Fondări în 2008
Transport feroviar
Transport feroviar în Grecia
Companii feroviare

TrainOSE


කා'ආ (හෙවත් ක්වා හෝ ක්වා'ආ) යනු ඊජිප්තුවේ පළමු රාජවංශයේ අවසන් පාලකයායි. ඔහු ක්‍රි.පූ. 30වන සියවස අග කාලයේ වසර 33ක් රාජ්‍ය පාලනය ගෙනගියේ ය.

අනන්‍යතාව

මැනතෝ කා'ආ හඳුන්වන්නේ බියෙනෙචස් පෙස ය. එසේම ඔහු වසර 26ක රාජ්‍ය සමයයක් ද දක්වා ඇත. මැනතෝගේ විස්තරයේ සෙසු ප්‍රභේදවල හෙලනීකෘත නාමය ලෙස ඖබියෙන්තිස් සහ විබෙන්තිස් යන නාමයන් ලබා දී ඇත.

පවුල
කා'ආගේ දෙමාපියන් නොදනී. නමුත් ඔහුගේ පූර්වප්‍රාප්තිකයා වූ අනෙඩ්ජිබ් හෝ සෙමෙර්ඛෙට් ඔහුගේ පියා විය හැකි යැයි සැලකෙන්නේ සිහසුන වැඩිමහල්ම පුත්‍රයාට හිමිවීමේ සම්ප්‍රදායයක් පැවති බැවිනි. මැනතෝ එය නිවැරදිව යෝජනා කළේ නම් (සම්ප්‍රදාය සිහි වී) සෙමෙර්ඛෙට් ඔහුගේ පියා විය හැක.

රාජ්‍ය සමය
කා'ආගේ රාජ්‍ය සමය පිළිබඳ ශේෂ වී ඇත්තේ තොරතුරු ස්වල්පයකි. නමුත් ඔහු දීර්ඝ කාලයක් (වර්ෂ 33ක් පමණ) රාජ්‍ය පාලනය කොට ඇති බැව් පෙනේ. පාෂාණ බඳුන් කිහිපයක කා'ආගේ දෙවන සෙඩ් උත්සවයක් පිළිබඳ සටහන්ව ඇත. මේ නිසා ඔහුට අවම වශයේන වර්ෂ 33ක රාජ්‍ය සමයයක් පැවතිය යුතු ය. සැබැවින්ම ප්‍රථම උත්සවය රාජ්‍ය සමයේ 30වන වර්ෂයට පෙර සාමාන්‍යයෙන් පවත්වනු නොලැබේ. අනුයාත උත්සව පැවැත්විය යුත්තේ වසර තුනකට වරක් ය. පැලර්මෝ පාෂාණය සඳහන් කරන්නේ අභිෂේක වර්ෂය සහ ඇතැම් සාමාන්‍ය ආගමික උත්සව සෑම රජකුම විසින් සමරා ඇති බව පමණකි. මොහුගේ රාජ්‍ය සමයයට අයත් ඇත්දත් ඵලක ගණනාවක් තුළ ද සාමාන්‍ය උත්සව පිළිබඳ පමණක් සඳහන් වේ. උදාහරණයක් වශයෙන් භූමදාන පූජා සහ රජු සඳහා පෞද්ගලික දේපළ අත්කර ගැනීම ආදිය දැක්විය හැක. කා'ආගේ රාජ්‍ය සමයයට අයත් උසස් නිලධාරීන්ගේ මස්ටාබා සොහොන්ගැබ් කිහිපයක් ද හමුව ඇත: මෙම නිලධාරීන් අතරට මර්කා (S3505), හෙනුකා (භූමදානය නොදනී), නෙෆරෙෆ් (භූමදානය නොදනී) සහ සබෙෆ් (කා'ආගේ රාජකීය සුසාන භූමියේ භූමදානය කරන ලදී) අයත් වේ.

රාජ්‍ය සමයේ අවසානය
කා'ආගේ දීර්ඝ සශ්‍රීක රාජ්‍ය සමයයක් පැවතිය ද, ඔහුගේ මරණින් පසු හිස්වූ සිහසුනට වෙනස් රාජකීය වංශ අතර රාජවංශික යුද්ධයක් පැවති බවට සාක්ෂ්‍ය ඇත. උසස් නිලධාරී මර්කාගේ සොහොන්ගැබෙහි, ස්නෙෆෙර්කා රජුගේ නම සඳහන් ශිලා භාජනයක් හමු විය. "ස්නෙෆෙර්කා" යුන කා'ආගේ අන්වර්ථ නාමයක් ද, නැතහොත් වෙනම කෙටි කාලීන පාලකයකු ද යන්න පැහැදිළි නැත. වුල්ෆ්ගැං හෙල්ක් සහ ටෝබි විල්කින්සන් වැනි ඊජිප්තුවේදීන් "හොරස් බර්ඩ්" නම් අභිරහස් පාලකයකු පිළිබඳ දක්වයි. මෙම පාලකයාගේ නාමය පළමු රාජවංශයේ අවසන් කාලයට අයත් බඳුන් කොටසක තිබී හමු විය. එමගින් උපකල්පනය කෙරෙන්නේ ස්නෙෆෙර්කා සහ හොරස් බර්ඩ් බලය වෙනුවෙන් සටන් වැදුණු බවත්, එම සටන අවසන් කළ හොටෙප්සෙඛෙම්වි අවසානයේ ඊජිප්තුවේ සිහසුනට පත්ව දෙවන රාජවංශය අරඹන්නට ඇති බවත් ය. මෙම මතයට ඇති ප්‍රබල ඉඟි නම්, ඇබයිඩොස්හි රාජකීය සොහොන් කොල්ලකෑම් සහ ගිනිතැබීම්වලට ලක්ව තිබීමයි. කා'ආගේ සොහොන්ගැබෙන් හමුවූ මැටි මුද්‍රා අනුව යෝජනා වී ඇත්තේ ඔහු විසින් සොහොන්ගැබ ප්‍රතිසංස්කරණය කළ බව හෝ කා'ආව භූමදාන කළ බව ය. මෙය ඇතැම්විට ඔහුගේ පාලනය නීත්‍යානුකූල කර ගැනීමට සිදු කළ ක්‍රියාමාර්ගයක් වන්නට ඇත.

සොහොන්ගැබ

කා'ආ හ‍ට ඇබයිඩොස්හි අඩි 98.5 X 75.5 ප්‍රමාණයේ හෙවත් මීටර 30 X 23 ප්‍රමාණයේ තරමක් විශාල සොහොන්ගැබක් ඇත. ඇබයිඩොස්හි මෙම පාලකයාගේ සොහොන්ගැබේ ඇති විශාලත්වය මගින් ද ඔහුට දීර්ඝ රාජ්‍ය සමයයක් පැවති බවට ඉඟි කරයි. 1993දී ජර්මානු පුරාවිද්‍යාඥයින් විසින් මෙම සොහොන්ගැබේ කැනීම් කටයුතු සිදුකළ අතර, මෙහි පරිවාර (බිලිපූජා) භූමදාන කුටි 26ක් ඇත. 1990 දශකයේ මැද කාලයේ ජර්මානු පුරාවිද්‍යා ආයතනය විසින් හොටෙප්සෙඛෙම්විගේ නාමය ඇතුළත් මුද්‍රාවක් කා'ආගේ සොහොන්ගැබේ (Q සොහොන්ගැබ) පිවිසුම අසලින් සොයාගන්නා ලදී. මෙම මුද්‍රාව සො‍යාගැනීම හේතුවෙන් කා'ආ භූමදාන කෙරුණු බවට සාක්ෂි ලැබේ. ඒ අනුව මැනතෝ පවසන පරිදි දෙවන රාජවංශයේ ආදිකර්තෘවරයා වූ හොටෙප්සෙඛෙම්වි අනුප්‍රාප්තියට පත් වන්නට ඇත. කා'ආගේ අලංකෘත සොහොන් ශිලාව වර්තමානයේ පෙන්සිල්වේනියා විශ්වවිද්‍යාලීය පුරාවිද්‍යා සහ මානවවිද්‍යා කෞතුකාගාරය තුළ ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇත.

සකාරාහි ඇති කා'ආගේ රාජ්‍ය නිලධාරියකුගේ—මර්කා නැමැති වංශවතකුගේ—සොහොන්ගැබක පදවි නාම ගණනාවක් ඇතුළත් ශිලා ස්තම්භයක් ඇත. මෙහි දෙවන සෙඩ් මංගල්‍යයක් පිළිබඳව ද සාක්ෂ්‍ය දක්වා ඇත. මෙම කරුණ සහ රජු නිරූපිත රාජකීය ශිලාවන්හි ඇති උසස් ගුණාත්මය හේතුවෙන් හැඟවෙන්නේ කා'ආගේ රාජ්‍ය සමය සාමාන්‍යයෙන් ස්ථාවර සහ සමෘද්ධිමත් යුගයක් වූ බවයි.

ඇබයිඩොස්හි උම් එල්-කා'අබ්හි පළමු රාජවංශ සුසාන භූමියෙන් මොහුගේ රාජ්‍ය සමයයට අයත් වර්ෂ ඵලක ගණනාවක් ද හමුවී ඇත. කා'ආ විසින් ක්‍රි.පූ. 2916 අවට ඊජිප්තුව පාලනය කරන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. කා'ආගේ නාමය සහ පදවි නාම ඇතුළත් තැටියක් සෙත්-පෙරිබ්සෙන්ගේ සොහොන්ගැබෙන් (පෙට්‍රීගේ P සොහොන්ගැබ) හමු විය.

මෙයත් බලන්න
 පාරාවෝවරුන්ගේ ලැයිස්තුව

ආශ්‍රේයයන්

ඊජිප්තුවේ පළමු රාජවංශයේ පාරාවෝවරුන්
ඊජිප්තුවේ ක්‍රි.පූ. 30වන සියවස
ක්‍රි.පූ. 30වන සියවසේ පාලකයින්

කා’ආ


تشير حساسية الضوء أو الحساسية للضوء إلى تفاعل ملحوظ أو متزايد من بعض الكائنات الحية والإنسان لبعض أنواع الضوء بصرف النظر عن صحة الرؤية، لدى البشر العديد من الاستجابات الفسيولوجية والنفسية للضوء لكن في حالات نادرة، قد تؤدي الاستجابة غير النمطية إلى إزعاج خطير أو صداع أو صرع. الحساسية للضوء يمكن أن تسبب عند بعض الاشخاص نوبات صرع، أو حصول شذوذ ارتيابي على جهاز موجات الدماغ الالكتروني أثناء الملامسة الضوئية، تشمل خصائص الضوء الطبيعي أو الاصطناعي التي قد تؤثر بشكل غير طبيعي على الأشخاص ما يلي:

 توقيت الضوء (إذا تسبب في اضطراب إيقاعات الساعة البيولوجية الطبيعية واضطرابات النوم)
 شدة الضوء (رهاب الضوء، حروق الشمس، سرطان الجلد)
 الطول الموجي للضوء (الموجات الفوق البنفسجية)
 معدل نبض الضوء (قد تؤدي الومضات السريعة في شدة الضوء إلى أو تفاقم الصرع الحساس للضوء أو نوبات الصرع أو الصداع النصفي. كما في أجهزة التلفاز ولوحات الإعلانات)

وميض مصابيح الفلورسنت والليد

اللجنة العلمية المعنية الناشئة والمخاطر التي تم تحديدها حديثا الصحة (SCENIHR) في عام 2008 استعرض  الاتصالات بين الضوء من مصابيح الفلورسنت، وخاصة من مصابيح الفلورسنت المدمجة، والعديد من الأمراض البشرية، وكانت النتائج بما في ذلك:

 يمكن أن تتفاقم حالة الأذن الداخلية مرض منير بسبب الوميض. ينصح الذين يعانون من الدوار بعدم استخدام مصابيح الفلورسنت.
 الاندفاع الضوئي متعدد الأشكال هو حالة تؤثر على الجلد يُعتقد أنه ناتج عن رد فعل سلبي للأشعة فوق البنفسجية. انتشاره في جميع أنحاء أوروبا هو 10-20 ٪ من السكان. قد تثير مصادر الضوء الاصطناعي هذه الحالة، وقد ثبت أن ضوء الفلورسنت المضغوط ينتج عنه ثوران بركاني.
 التهاب الجلد الشعاعي المزمن هو حالة يصاب فيها جلد الشخص بالتهاب بسبب رد فعل لأشعة الشمس أو الضوء الاصطناعي. انتشاره في اسكتلندا هو 16.5 لكل 100,000 نسمة. هناك أدلة على أن ضوء الفلوريسنت المضغوط يؤدي إلى تفاقم الحالة.
 مع مرض الذئبة من أمراض المناعة الذاتية، قد يكون التعرض المزمن لمصابيح الفلورسنت المدمجة مشكلة.
 هناك أدلة على أن الحكة الشعاعية تتفاقم بسبب ضوء الفلورسنت المضغوط. يصيب هذا المرض 3.3٪ من عامة السكان.
 3.1٪ من السكان تعاني من الشرى الشمسية، وهو اضطراب الجلد المصاب بواسطة الأشعة فوق البنفسجية. يتأثر بعض المرضى بشكل مباشر بضوء الفلورسنت المضغوط.
 قد يتفاقم التهاب الجلد الضوئي النباتي بسبب المستويات الإضافية من الضوء فوق البنفسجي المنبعث من ضوء الفلورسنت المضغوط.
 المرضى الذين يخضعون للعلاج الضوئي معرضون لخطر إضافي من ردود الفعل السلبية الحساسة للضوء الناتجة عن ضوء الفلوريسنت المضغوط.
 أحد أسباب إعتام عدسة العين هو التعرض للأشعة فوق البنفسجية. بشرط أن يكون مستوى انبعاث الأشعة فوق البنفسجية من المصابيح ضمن الحدود الآمنة، وأن يكون المصباح على بعد مسافة كافية من الفرد، فلا ينبغي أن يكون هناك خطر متزايد للإصابة بإعتام عدسة العين.
 رهاب الضوء هو أحد أعراض الحساسية المفرطة للضوء والتي تؤثر على 5 إلى 20٪ من السكان. أظهرت الدراسات أن الإضاءة الفلورية (التي تومض 100 مرة في الثانية) من المرجح أن تسبب الصداع في العاملين في المكاتب بمقدار الضعف مثل الأضواء غير الخافتة.
 لم يتم إجراء دراسات مماثلة حول تأثير مصابيح LED (الصمام الثنائي الباعث للضوء) على الأشخاص الذين يعانون من رهاب الضوء، ولكن نظرًا لأن وميض LED «أكثر وضوحًا»، فمن المحتمل أن تكون مصابيح LED «أكثر احتمالية للتسبب في الصداع».
 هناك دليل على أن الوميض يمكن أن يسبب نوبات في المرضى الذين يعانون من صرع حساس للضوء، ولكن لا يوجد حتى الآن أي دليل يعزو النوبات إلى مصابيح الفلورسنت المدمجة.
 يشير الإبلاغ الذاتي إلى أن مصابيح الفلورسنت تؤدي إلى تفاقم عسر القراءة.

ضوء الشمس
يمكن أن يتسبب ضوء الشمس، وخاصة مكونه من الأشعة فوق البنفسجية، في حدوث أنواع متزايدة أو إضافية من الضرر لدى الأفراد المعرضين للإصابة، مثل أولئك الذين يتناولون بعض الأدوية، أو أولئك الذين يعانون من حالات معينة مرتبطة بالحساسية للضوء، بما في ذلك:

 الصدفية
 الأكزيما التأتبية
 عدم تحمل الهستامين
 التهاب الجلد الدهني
 المناعة الذاتية الأمراض الفقاعية (الأمراض immunobullous)
 الفطريات الفطرية
 متلازمة سميث ليملي أوبيتز
 البورفيريا الجلدية المتأخرة

أيضًا، تتفاقم العديد من الظروف بسبب الضوء القوي، منها:

 الذئبة الحمامية الجهازية
 متلازمة سجوجرن
 متلازمة سينير أوشر
 الوردية
 التهاب الجلد والعضلات
 مرض داريير
 متلازمة كيندلر ويري

مقالات ذات صلة
 المستقبلات الضوئية
 مصباح فلوري مدمج
 بيرنار كورتوا، الذي اكتشف اليود الذي يتفاعل مع الفضة والذي يُنتج يود الفضة الحساس للضوء.
 زجاج حساس للضوء
 البوليمر الضوئي
 عدسة متلونة بالضوء

مراجع

صرع
علم الأدوية السريري
فزيولوجيا عصبية
فسيولوجيا الجلد
فيزيولوجيا كهربائية
كيمياء
هندسة الإلكترونيات

حساسية للضوء


Hlučínsko sau Ținutul Hlučín (, ) situat în Okres Opava în nord-estul Cehiei, la granița cu Polonia, este o parte a Sileziei cehești. Numele îi vine de la orașul Hlučín (), care e cea mai mare localitate a regiunii. În ciuda faptului că în partea estică a ținutului, la nivelul dealului Landek din Petrzkowitz (din 1939 până în 1945 Petershofen, azi Ostrava-Petřkovice), se găsesc zăcăminte de huilă, mica regiune (cu o suprafață de doar 286 km²) nu a jucat niciodată un rol economic însemnat.

Geografie
Cele 38 de localități (orașe și comune) ale Ținutului Hlučín:

Silezia
Geografia Cehiei

Hlučínsko


رينيه بوتشي  (3 أبريل 1957 في نيس) لاعب كرة قدم فرنسي معتزل كان يجيد اللعب في خط الوسط . انضم إلى أندية نيس ، ليل ، ليون ، واختتم مسيرته الرياضية كلاعب في نادي باستيا .

شارك بوتشي في صفوف منتخبات فرنسا المدرسي ، للشباب تحت 21 سنة ، والعسكري ولكنه لم يستطع أن يثبت جدارته مع منتخب الكبار بسبب تألق الرباعي الذهبي في حقبة الثمانينات وهم ميشيل بلاتيني ، ألاين غيريسي ، جان تيغانا ، وبيرنارد جينغيني وأيضا بسبب كثرة تعرضه للإصابة .

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو باستيا
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو ليل
لاعبو أولمبيك ليون
لاعبو نيس
مواليد 1957
مواليد في نيس

رينيه بوتشي


NGC 5992 est une galaxie spirale (elliptique?) relativement éloignée et située dans la constellation du Bouvier. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de (), ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5992 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en .

NGC 5992 présente une large raie HI. Elle renferme également des régions d'hydrogène ionisé. De plus, c'est une galaxie à sursaut de formation d'étoiles. NGC 5992 est une galaxie dont le noyau brille dans le domaine de l'ultraviolet. Elle est inscrite dans le catalogue de Markarian sous la cote MRK 489 (MRK 489).

La vitesse de récession de NGC 5992 et de NGC 5993 sont presque les mêmes. Elles sont donc à la même distance de la Voie lactée. De plus, il existe un indice d'un flux stellaire entre les deux galaxies, un pâle pont stellaire que l'on perçoit sur l'image des deux galaxies obtenues des données du relevé SDSS. Il s'agit donc presque certainement d'une paire de galaxies en interaction gravitationnelle. De plus, selon Abraham Mahtessian, NGC 5992 et NGC 5993 forment une paire de galaxies.

Notes et références

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5992 sur le site du professeur C. Seligman

5992
Constellation du Bouvier
Galaxie spirale
Galaxie à sursaut d'étoiles
Galaxie en interaction
Galaxie de Markarian
Galaxie découverte en 1787
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 5992


Der Tagoloan (eng.: Tagoloan River) ist ein Fluss, der in der Provinz Bukidnon und Miamis Oriental auf den Philippinen fließt. Seine Quelle entspringt in dem Tago-Gebirgszug in ca. 2000 Metern Höhe auf der Insel Mindanao. Der Fluss mündet in der Stadtgemeinde Tagoloan in die Mindanaosee. Der Tagoloan hat eine Länge von 106 km und ein Wassereinzugsgebiet von 1778 km², zu dem unter anderem die Gemeinden Impasug-ong, Manolo Fortich, Sumilao und Malitbog gezählt werden. Seine wichtigsten Nebenflüsse sind der Manolo Fortich, der Siloo, der Ipaon und der Calamuan. Diese haben ihre Quellgebiete teilweise im Kitanglad-Gebirge.

Der Tagoloan fließt an seinem Oberlauf in einem engen, sehr gewundenen canyonartigen Tal, das sich durch einige Hochplateaus schlängelt. Nach dem Zusammenfluss mit seinen wichtigsten Nebenflüssen an der Grenze zur Provinz Misamis Oriental wird der Flusslauf weiter.

Einzelnachweise

Bukidnon
Misamis Oriental
Gewässer von Mindanao
0Tagoloan

Tagoloan (Fluss)


Janick « Jan » Krugier (né le  à Radom en Pologne et décédé le  à Genève en Suisse) est un marchand d'art moderne suisse d'origine polonaise, connu pour sa relation avec les œuvres de Pablo Picasso (1881-1973) et survivant de l'Holocauste.

Biographie
Krugier a été élevé par son père (sa mère est décédée quand il avait cinq ans), qui gagnait sa vie en représentant des sociétés minières mais dont la passion était l'art français. À la maison, se souvient le marchand, il y avait « de mauvais impressionnistes, beaucoup d'Utrillos ».

Pendant la Seconde Guerre mondiale, il a servi en tant que membre de la résistance polonaise, a été capturé puis envoyé à Auschwitz. Après la fin du conflit, Krugier a étudié l'art avec le peintre Johannes Itten (1888-1967). Il s'installe ensuite à Paris en  afin de peindre mais abandonne son rêve de carrière artistique pour ouvrir une galerie. Le galeriste attribuera plus tard sa décision au fait d'avoir été poussé dans cette direction par les artistes Alberto Giacometti (1901-1966) et Henri Matisse (1869-1954). C'est en  à Genève qu'il a finalement réalisé cet objectif et ouvert son espace inaugural. « Krugier » a été le premier galeriste à organiser une exposition de l'œuvre de Pablo Picasso après la mort de l'artiste en .

Marchand d'art
Krugier fut le marchand exclusif des œuvres de Pablo Picasso héritées par sa petite-fille Marina Picasso (née en 1950) et des œuvres de Joaquín Torres García provenant de la collection de ses petits-enfants. Il a également entretenu des liens commerciaux étroits avec les artistes suisses Alberto Giacometti et Balthus. Sa galerie représentait également des œuvres de Francis Bacon, Balthus, Jean-Michel Basquiat, Pierre Bonnard, Georges Braque, Alexander Calder, Paul Cézanne, Marc Chagall, Edgar Degas, Eugène Delacroix, Jean Dubuffet, Max Ernst, Théodore Géricault, Alberto Giacometti, Philip Guston, Michel Haas, Victor Hugo, Paul Klee, Franz Kline, Wifredo Lam, Henri Matisse, Giorgio Morandi, Zoran Music, Odilon Redon, Germaine Richier, Georges Seurat, Paul Signac, Yves Tanguy, J. M.W. Turner et Édouard Vuillard, entre autres.

« Ce qui distinguait Krugier - qui était dans le métier depuis l'époque où il s'asseyait à la table d'un café avec Alberto Giacometti et Jean Dubuffet - c'était une capacité de résistance que ses concurrents ne partageaient pas ». « Il faisait partie d'une toute petite minorité - André Emmerich, Stephen Hahn, Klaus Perls, Eugene V. Thaw, Ernst Beyeler », déclare le marchand de dessins et de gravures new-yorkais David Tunick, citant des géants du métier de la génération de Krugier, tous retraités ou décédés. Et aucun d'entre eux n'a montré (ou vendu) la gamme de travaux qu'il a réalisés : Picasso, Cézanne, Klee, Giacometti et d'autres grands noms de la modernité, une sélection d'élite de contemporains, dont le peintre chinois Zao Wou-Ki, ainsi que des antiquités et de l'art tribal autrefois relégué dans la catégorie des « primitifs ». (On ne trouvait pas d'installations dans ses galeries, ni de vidéo, ni beaucoup de photographie) ».

Cependant, la dernière exposition de Krugier à la Fondation Dactyl, intitulée « Dialogues », présentait une installation de la dernière palette et de la dernière table à peindre utilisées par Picasso. Avant la clôture de l'exposition, il est « décédé à l'âge de 80 ans » . Le monde de l'art a perdu le dernier membre de la génération des connaisseurs-marchands de l'après-guerre. Krugier a rassemblé une importante collection privée d'œuvres d'art impressionnistes et modernes qui ont été vendues aux enchères par Christies à New York en 2013  et par Sotheby's à Londres en 2014.

Références

Liens externes

Marchand d'art
Naissance en mai 1928
Décès en novembre 2008
Survivant d'Auschwitz
Décès à 80 ans

Jan Krugier


جامعة بول الحكومية  هي جامعة بحثية حكومية تقع في مدينة منسي، ولاية إنديانا، الولايات المتحدة الأمريكية. وكما تعرف أيضاً باسم Ball State أو BSU ببساطة.
تقع على الجانب الشمالي الغربي من المدينة، والحرم الجامعي لجامعة بول الحكومية يمتد 731 فدان (2.96 2 كم) وتشمل مبانيها 106 مبنىً. الجسم الطلابي يتكون من أكثر من 22 ألف طالباً وطالبة، منهم ما يقرب من 4000 من طلاب الدراسات العليا. كانت في الأصل جامعة عادية، ثم نمت وتوسعت الجامعة على مر السنين. وتصنف جامعة بول الحكومية الآن حسب تصنيف كارنيجي حول مؤسسات التعليم العالي والبحث العلمي كجامعة بحثية (RU / H) Research University).

يوجد أكثر من 400 منظمة ونادي طلابي في الحرم الجامعي، منها 31 أخوية وجمعية نسائية. تتنافس فرق الجامعة الرياضية في القسم الأول من الرابطة الوطية لرياضة الجامعات وتُعرف باسم كرادلة جامعة بول الحكومية. الجامعة عضو في مؤتمر منتصف أمريكا ورابطة الغرب الأوسط للكرة الطائرة بين الكليات. في خريف 2020، شكلت الجامعة فريقًا للرياضات الإلكترونية.

التاريخ

1961 – حتى الآن
في عام 1961، أصبحت بول ستايت مستقلة عن جامعة ولاية إنديانا من خلال إنشاء مجلس أمناء كلية بول ستايت. تم تغيير الاسم الرسمي للمدرسة أيضًا إلى كلية بول ستايت. وافقت الجمعية العامة لولاية إنديانا على تطوير برنامج معماري بمساعدة الدولة، وإنشاء كلية الهندسة المعمارية والتخطيط، التي افتتحت في 23 مارس 1965. افتتح مركز الإذاعة والتلفزيون (الذي أصبح اسمه الآن كلية الاتصالات والمعلومات والإعلام) في عام 1966.

كما اعتمدت الجامعة الاستدامة البيئية كمكون أساسي في الخطة الإستراتيجية للجامعة ورؤيتها. بدءًا من منتصف العقد الأول من القرن الحادي والعشرين، تم تصميم جميع إضافات وتجديدات المباني لتلبية معايير شهادة الريادة في تصميم الطاقة والبيئة (LEED). أعلنت الجامعة في عام 2009 أنها ستبدأ البناء في أكبر مشروع لتحويل الطاقة الحرارية الأرضية في تاريخ الولايات المتحدة.

خريجون بارزون

تضم جامعة بول الحكومية حوالي 197000 خريج في جميع أنحاء العالم. ومن بين أبرز خريجي بول ستيت:
 ديفيد ليترمان، المُضيف السابق لبرنامج عرض متأخر.
 أنجيلا أهرندتس، الرئيس التنفيذي السابق لشركة بربري والمدير التنفيذي السابق لشركة أبل.
 جيم ديفيس، مبتكر شريط غارفيلد الهزلي.
 دوغ جونز ممثل.
 جويس ديويت ممثلة.
 كينت سي «أوز» نيلسون، الرئيس السابق والمدير التنفيذي لشركة يو بي إس.
 جيفري دي فيلتمان، وكيل الأمين العام للأمم المتحدة للشؤون السياسية، سفير الولايات المتحدة السابق في لبنان.
 أنجلين تشانغ، عازف البيانو الكلاسيكي الحائز على جائزة جرامي.
 جون صفرين الرئيس التنفيذي السابق لجمعية السرطان الأمريكية.
 جيسون ويتلوك، كاتب رياضي ومضيف برنامج «تتحدث عن نفسك» لبرنامج فوكس سبورتس 1.
 وبريان غالاغر، الرئيس والمدير التنفيذي لشركة يونايتد واي وورلد وايد.

المراجع

جامعات وكليات أسست في 1918
التعليم في مقاطعة ديلوير (إنديانا)
تأسيسات سنة 1918 في الهند
تأسيسات سنة 1918 في إنديانا
جامعات حكومية في الولايات المتحدة الأمريكية
جامعات وكليات في إنديانا
جامعات وكليات في الولايات المتحدة
مبان ومنشآت في مونسي (إنديانا)
مواقع جذب سياحي في مونسي (إنديانا)
هيئات تعليمية أسست في 1918
جامعات وكليات سابقة في إنديانا

جامعة بول الحكومية


Le Yellow Red Koninklijke Voetbalclub Mechelen, couramment appelé KV Malines, est un club de football belge basé à Malines. C'est la section féminine du KV Malines.

Histoire
La section féminine du KV Malines est fondée en 2003, peu après la mise en liquidation du club. Au départ, cette section était considérée comme un moyen approprié pour les supporters féminins du KV Malines de jouer au football. Sur le site web du KV Malines, un appel est lancé pour recruter des joueuses partageant les mêmes idées, auquel 44 supportrices du club ont répondu. La première année, des matchs amicaux ont été joués.

En 2004, les dames se sont inscrites auprès de la Fédération royale belge de football, où elles débutent en troisième provinciale. La première saison est un succès immédiat : l'équipe première devient championne. Les Malinoises remportent le championnat deux saisons de suite et accèdent à la première provinciale. Le 20 août 2005, le club fait la une de la presse, lorsque celui-ci remporte un match de coupe contre le SK Berlaar par 50-1. L'équipe permet aux adversaires de Berlaar de marquer un but à la dernière minute sans opposition, en guise de "sauvetage honorifique".

Après une longue série sans promotion, le KV Malines remporte le titre en première provinciale lors de la saison 2013-2014 et est promu en Division 3 pour la première fois de son histoire. Lors de la première saison dans les divisions nationales, les Malinwa terminent deuxième de la série, à un point du champion, le KVK Svelta Melsele. Un an plus tard, le club est champion et est promu en Division 2. En 2019, elles sont promues pour la première fois en Division 1, le deuxième niveau du football féminin belge.

Palmarès

Titres et trophées

Personnalités du club

Entraîneurs

Effectif actuel

Structures du club

Aspects juridiques et économiques

Sponsors

Annexes

Notes

Références

Liens externes

Club féminin de football en Belgique
Club belge de football de la province d'Anvers
Yellow Red KV Malines (féminines)

Yellow Red KV Malines (féminines)


نسرين زيجه Nasrin Siege (ولدت في عام 1950 في طهران بإيران) هي مؤلفة كتب أطفال وجامعة للأساطير الإفريقية، تعمل في مجال المساعدات التنموية وتعيش في أفريقيا.

حياتها

قدمت الإيرانية المولد في سن التاسعة إلى ألمانيا. ونشأت في هامبورغ وفلينسبورج. درست علم النفس والتربية في كيل ثم عملت معالجة نفسية للمدمنين. شاركت في تأسيس اتحاد «العون لإفريقيا» Hilfe für Afrika وتعمل في مجال مساعدات التنمية مع زوجها منذ عام 1983.

كتبت زيجه كتبا للأطفال وجمعت أساطير إفريقية، كما أنها كتبت عديد من المقالات في الأنتولوجيات وفي الكتب السنوية وفي مجلة الأطفال «الكلب المتعدد الألوان» Der Bunte Hund. حصلت في عام 2006 على جائزة تو وينجز Two Wings Award في مجال المساعدات التنموية.

من أعمالها
 زمبو فتاة النهر 1990
 كالولو وخرافات إفريقية أخرى 1993
 كالنهر في قريتي 1994
 يوم قوس قزح 1995
 شيرين (رواية 1996)
 يوما..طفل شوارع من تنزانيا 1998

انظر أيضاً
 سيران أطيش
 ياد كارا
 تيريزه فون باخراخت
 دورس رونجه

روابط إضافية
موقع الكاتبة

أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
ألمان من أصل إيراني
كاتبات ألمانيات
كتاب أدب أطفال ألمان
مواليد 1950
مواليد في طهران
نساء إيرانيات

نسرين زيجه


Kittilä (nordsamisk: Gihttel) er en kommune i landskabet Lapin maakunta i det nordlige Finland. I marts 2016 var der 6.386 indbyggere.

Områdene Levi og Sirkka nogle kilometer nord for hovedbyen Kittilä er populære feriesteder for vintersport. Kommunen er en indlandskommune, som kun grænser til finske kommuner. Her ligger blandt andet Kittilä Lufthavn.

Eksterne henvisninger

 Kittiläs officielle websted

Kommuner i Lappi

Kittilä


Tebeut tabiin (Arapça: ; Tâbi'ûn'a tâbi olanlar), İslâm'da tâbiûnu gördüğüne inanılan kimselere verilen isim. Sünnîlere göre sahabe ve tabiinlerle birlikte Dünya'ya gelmiş en iyi nesillerden biridir.

Sünnîliğe göre tanımı
Sünnî İslâm'a göre tebeut tabiin olan bir insanın şartları
 Müslüman olmak,
 En az bir tabiinle görüşmüş olmak,
 Âdil olmak. (Sünnîlere göre bu, Ehli Sünnet ve Cemaat'in itikat ve icraatlarına uymak demektir.)

Sünnîlerin bir hadisinde Peygamber "En iyi insanlar kuşağımda yaşayanlar, sonra kendilerinden gelenler (Tabi'in) ve daha sonra gelenlerdir (ikinci nesil)" Sahih-i Buhârî

Tebeut tabiinler

Büyük Sünnî imamlarının dördü
 İmam Ebu Hanife (Ebu Hanife, bazılarınca Enes bin Malik'i gördüğü, ondan ve başka sahabelerden hadis rivayet ettiği için tâbi'înden sayılır.)
 İmam Şafiî
 İmam Mâlik bin Enes
 İmam Ahmed bin Hanbel

Başka tebeut tabiinler
 Ebû Yûsuf
 Muhammed bin Hasan eş-Şeybanî
 El-Avza'i (d. H.S. 158)
 Abdullah bin Mübarek
 Muhammed el-Buhârî
 Ahmed bin Hanbel
 El-Leys bin Sa'd
 Hammad bin Zeyd
 Mekkî bin İbrahim (H.S. 125–210; M.S. 742–825)
 Fudail bin Iyad
 Davud Et-Tai
 Cafer-i Sâdık
 El Evzaî (ö. H.S. 158)
 Süfyan bin Uyeyne (ö. H.S. 198)
 Süfyan es-Sevrî (H.S. 97–161)

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Ehl-ül Beyt
 Sahabe
 Tabiin

İslam alimleri

Tebeu't-tâbiîn


Varšavski ustanak (poljski: powstanie warszawskie; njemački: Warschauer Aufstand) bio je oružani ustanak protiv njemačkih okupacijskih vlasti kojeg je pokrenula poljska Domovinska vojska (na poljskom: Armia Krajowa) u kasno ljeto 1944. godine. Ustanak je podignut tijekom njemačkog povlačenja iz Poljske pred ofanzivom sovjetske Crvene armije koja je u ljeto iste godine u Operaciji Bagration istjerala Nijemce s teritorija Sovjetskog Saveza i nastupala dalje prema Berlinu. Unatoč početnim uspjesima i zbog pasivnog držanja Crvene armije, Nijemci su ugušili ustanak a zatim iz odmazde sravnili Varšavu sa zemljom.

Kontekst
Do ljeta 1944. godine, njemačka okupacija Poljske, ušla je gotovo u svoju petu godinu. Iako su Poljaci već duže vremena planirali ustanak protiv Nijemaca, u čemu su očekivali pomoć zapadnih saveznika, do ljeta 1944. godine postalo je očito da će Poljsku oslobađati sovjetska Crvena armija koja je tijekom ljeta 1944. godine u Operaciji Bagration razbila njemačku grupu armija Centar te bila u ofanzivi na zapad, prema granicama Trećeg Reicha. Poljsko – sovjetski odnosi do tada su već bili su narušeni zbog Masakra u Katinskoj šumi iz travnja 1940. a niti poslijeratne vizije Poljske nisu im se poklapale, budući da je Domovinska vojska namjeravala nakon rata ustrojiti kapitalističku Poljsku a Sovjeti pod Staljinovim vodstvom komunističku, jednostranačkwu. Zbog svega ovoga vodstvo Domovinske vojske nije na Sovjete gledalo kao na iskrene saveznike, nego tek na "saveznike naših saveznika". Iako je poljska Vlada u egzilu smatrala da je pametnije još čekati s ustankom, zapovjednik Domovinske vojske na terenu Tadeusz Bor-Komorowski krenuo je početkom 1944. godine s Operacijom Oluja, u kojoj su odredi Domovinske vojske počeli prepade na njemačke snage u povlačenju. Nijemci su, utvrđujući svoju obranu, namjeravali od Varšave stvoriti utvrdu na kojoj bi se branili od nadiruće sovjetske ofanzive, pa su u svojim proglasima pozvali stanovništvo Varšave na radove, izgradnju bunkera i sl. Stanovništvo je ove pozive uglavnom ignoriralo, što je onda zabrinulo vodstvo Domovinske vojske koje je očekivalo da bi se Nijemci zbog slabog odaziva mogli početi osvećivati na stanovništvu, što bi im onda ugrozilo mogućnosti uspješne mobilizacije na ustanak.

Ustanak
Nakon nekoliko dana nećkanja, Poljaci su se odlučili krenuti s ustankom 31. srpnja u 17:00 sati. Kodni naziv za početak bio je "sat w", prema poljskoj riječi za eksploziju (wybuch). Ovo se kasnije pokazalo kao strateška pogreška jer su ustanici bili pripremljeni za koordinirane napade u ranu zoru a zbog nagle mobilizacije mnogih Varšavljana, njemačkom garnizonu postalo je jasno da se nešto sprema. Iako su Nijemci očekivali mogući ustanak, jednom kada je ustanak buknuo, ostali su zaprepašteni masovnošću i intenzitetom. U 16:30 sati, njemački namjesnik Fischer dao je staviti gradski garnizon u stanje najviše pripravnosti.

Nakon što su počele borbe, ustanici su iste večeri uspjeli ostvariti djelomične uspjehe, međutim različite skupine ustanika nisu uspjele spojiti vlastite sektore, tako da su bivali odsječeni u nekoliko džepova. Do 4. kolovoza i unatoč svim problemima, Poljaci su uspjeli staviti većinu grada pod svoju kontrolu, ali je nekoliko strateški važnih točaka u gradu ostalo u njemačkim rukama. Poljaci su istoga dana uspješno formirali linije bojišnica prema Nijemcima u zapadnim kvartovima Varšave Wola i Ochota. Istoga dana, general SS-a Erich von dem Bach naznačen je zapovjednikom zaduženim za gušenje ustanka. Protunapadi koje su Nijemci tada pokrenuli imali su za cilj spajanje s vlastitim snagama koje su ustanici izolirali unutar grada. Iako su Poljaci s vremenom uspjeli zaustaviti napredovanje njemačkih napadnih grupa, na području gdje su SS i Wehrmacht uspostaviti kontrolu, posebni odredi u kojima su osobito notornu ulogu odigrali Oskar Dirlewanger i Bronislav Kaminski, krenuli su sa sustavnim ubijanjem svih poljskih civila bez obzira na dob i spol, te spaljivanjem njihovih tijela. Na ovaj način željeli su slomiti volju Poljaka za daljnjim otporom bez da se moraju upuštati u teške ulične borbe, no s vremenom su shvatili da njihova zvjerstva samo pojačavaju otpor ustanika, te da će vjerojatno morati ići na neku vrstu političkog kompromisa. Njemačkim zapovjednicima postalo je jasno da unatoč svoj sili koju imaju na raspolaganju, ne mogu učinkovito slomiti otpor u ovakvom urbanom okruženju. Do sredine rujna Nijemci su na mjestu strijeljali svakog ustanika kojeg bi zarobili no kako je vrijeme prolazilo, nekim Poljacima su počeli davati statuse ratnih zarobljenika.

Dana 26. kolovoza, Crvena je armija pod zapovjedništvom Konstantina Rokosovskog, obnovila napadna djelovanja na područjima istočno od Varšave, odbacivši nazad 4. oklopni korpus SS-a, koji je u povlačenju digao u zrak mostove preko rijeke Vistule. U nastavku su se u pomoć ustanicima priključila tek Prva poljska armija Zigmunta Berlinga, koja su se borila u sklopu snaga Crvene armije. Oni su pokušali prijeći rijeku Vistulu, no tijekom pokušaja spajanja s borcima Domovinske vojske pretrpili su teške gubitke, a njihovog zapovjednika Berlinga je Staljin nedugo potom dao smijeniti.

Predaja
Do početka rujna i njemačkom i poljskom zapovjedništvu postalo je jasno da se Crvena armija neće ozbiljnije uključivati u Varšavski ustanak. Nakon što je general Rohr predložio Poljacima pregovore, Bor-Komorowski je poziv prihvatio. Pregovori su prekidani pa ponovno počinjani ovisno o razvoju situacije ne terenu, no budući da su Nijemci krajem rujna sve više stezali obruč, 2. listopada 1944. dvije su strane zaključile dogovor o predaji. Prema dogovoru, Wehrmacht se nominalno obavezao tretirati borce Domovinske vojske kao ratne zarobljenike u skladu sa Ženevskom konvencijom, te na human odnos prema civilima. Poljski zarobljenici su kasnije otpravljani u razne logore na teritoriju pod kontrolom Trećeg Reicha. Nakon što je stanovništvo Varšave deportirano, nacisti su se odlučili na totalno uništenje grada Varšave, za što su bile zadužene posebne grupe opremljene bacačima plamena i eksplozivom koje su išle od kuće do kuće i tako ga sustavno uništavale. Do početka 1945. godine, 85% grada Varšave bilo je potpuno uništeno.

Galerija slika

Vidi još

 Ustanak u varšavskom getu

Izvori

Povijest Poljske
Poljska u Drugom svjetskom ratu
Progoni i ratni zločini u Drugom svjetskom ratu

Varšavski ustanak


Amphasia es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Tienen élitros pubescentes que los diferencian del género similar, Anisodactylus. Hay dos especies en el Neártico.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Amphasia interstitialis (Say, 1823)
 Amphasia sericea (T.W. Harris, 1828)

Referencias

Enlaces externos

 ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Anisodactylina

Amphasia


An Vriesea graciliscapa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Wilhelm Weber. An Vriesea graciliscapa in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vriesea

Vriesea graciliscapa


An Hypolytrum mauritianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck ngan Carl Sigismund Kunth. An Hypolytrum mauritianum in nahilalakip ha genus nga Hypolytrum, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hypolytrum

Hypolytrum mauritianum


Albert Fert (Carcassonne, 7. ožujka 1938.), francuski fizičar. Diplomirao (1963.) i doktorirao (1970.) na Pariškom sveučilištu, gdje je bio i profesor (od 1976. do 2010.). Bavio se fizikom čvrstoga stanja i istraživanjem kondenzirane tvari. Otkrio je (1988.) da se vanjskim magnetskim poljem znatno može mijenjati električni otpor tijela načinjenog od slojeva materijala magnetskih i nemagnetskih svojstava debljine oko 1 nanometar. Takvi se otpornici danas primjenjuju u senzorima magnetskoga polja, na primjer za čitanje podataka pohranjenih na računalnim tvrdim diskovima. Za otkriće divovskoga magnetootpora s P. A. Grünbergom 2007. dobio je Nobelovu nagradu za fiziku. Surađuje s Prirodoslovno-matematičkim fakultetom u Zagrebu i počasni je doktor Sveučilišta u Zagrebu (od 2008.).

Divovski magnetootpor

Divovski magnetootpor ili gigantski magnetootpor (također GMR, od eng. Giant MagnetoResistance) je pojava velike ovisnosti električnoga otpora o vanjskome magnetskom polju u otpornicima načinjenima od tankih slojeva naizmjenično postavljenoga materijala magnetskih i nemagnetskih svojstava. Za njegovo otkriće dobili su Nobelovu nagradu za fiziku A. Fert i P. A. Grünberg 2007.

A. Fert je 1970. pokazao kako raspršenje elektrona, a s njime i električni otpor, ovisi o relativnoj orijentaciji spina vodljivog elektrona i smjera magnetizacije feromagneta: ako su spin elektrona i magnetizacija feromagneta paralelni, raspršenje nije veliko pa je i električni otpor malen; ako je pak njihova orijentacija antiparalelna, raspršenje je veliko pa je i otpor velik. Time je Fert našao kako se može upravljati strujom elektrona promjenom smjera magnetizacije feromagneta. Za taj je postupak nužno da debljina feromagneta ne prelazi nekoliko slojeva atoma, a metoda dobivanja tankih, nanometarskih slojeva materijala razvijena je sredinom 1980-ih.

Grünberg je, istražujući troslojne materijale, otkrio kako su smjerovi magnetizacije slojeva željeza koji su razdvojeni tankim nemagnetičnim slojem uvijek antiparalelni, ako nema vanjskoga magnetskog polja. Djelovanjem vanjskoga magnetskog polja smjerovi magnetizacije slojeva željeza mogu se promijeniti u međusobno paralelnu orijentaciju.
Fert je 1988. istraživao električna i magnetska svojstva otpornika sastavljenih od desetaka izmjeničnih slojeva željeza i kroma. Bez djelovanja vanjskoga magnetskog polja magnetizacije feromagnetičnih slojeva bile su antiparalelne pa je električni otpor bio velik. Djelovanjem vanjskoga magnetskoga polja orijentacije svih feromagnetičnih slojeva su se izjednačavale, a električni otpor se smanjivao do 80%.

Izvori

Francuski fizičari
Francuski znanstvenici
Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku

Albert Fert