වතසුදු ශාරිකාවා, (Sturnornis albofrontatus) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ශාරිකා කුලයට අයත් පක්ෂියෙකි. මෙම පක්ෂියා ශ්‍රී ලංකාවට ආවේණික නේවාසික පක්ෂියෙකි. දිගු කාලයක් පුරා මෙම පක්ෂියා S. senex ලෙස වරදවා වටහාගෙන තිබිණි. එම විශේෂය අනතුරුව රතු-හොටැති ශාරිකාවාගේ කනිෂ්ඨ පර්යාය නාමයක් ලෙස හඳුනා ගැනිණි (මීස් 1997).

මෙම පක්ෂියාගේ වැඩුණු සතුන් සෙන්ටිමීටර 22ක් පමණ දිගැති අතර, සිරුරේ ඉහළ කොටම දීප්තිමත්-කොළ පැහැති අඳුරු අළු වර්ණයක් ගන්නා අතර, පහළ කොටස් සුදු පැහැයට හුරු ය. හිස සිරුරේ පහත කොටස්වලට වඩා ලා පැහැයෙන් යුක්ත ය. ස්ත්‍රී පුරුෂ පක්ෂීන් දෙදෙනාම පෙනුමින් සමාන නමුත්, නැහැඹි පක්ෂීන් අඳුරු පැහැ වන අතර, ඔවුන්ගේ ඉහළ පෙදෙස දුඹුරු පැහැයක් ද, පහළ පෙදෙස් අළු පැහැයක් ද ගනියි.

Sturnus ගණය අතිශයින් පාරවංශික ගණයක් බැවින්, මෙම විශේෂය තවුදරටත් එම ගණය යටතේ රැඳවිය හැකි ද යන්න අවිනිශ්චිත ය. මෑතකාලීන අධ්‍යනවල (ජොන්සන් සහ ෆ්ජෙල්ඩ්සා 2006, සුකොන් ඇතුළු පිරිස 2006) තුළ එය ඇතුළත් නොකෙරුණ ද, එහි බාහිර ස්වරූපය අනුව පෙනීයන්නේ මෙම පක්ෂීන් Sturnus ගණයේ දර්ශීය විශේෂය වන යුරෝපීය ශාරිකාවාට සමීපත්වයක් නොපෙන්වන බවයි. එසේම බොහෝවිට (සහ බොහෝදුරට නිවැරදිව) Acridotheres යටතේ ඇතුළත් කෙරෙන විශේෂ සාමාන්‍යයෙන් මෙම විශේෂ අතරට ඇතුළත් නොකෙරේ. බොහෝ වර්ගීකරණ අධිකාරීත්වයන් විසින් මෙම විශේෂ එයටම අනන්‍ය Sturnornis ගණයට ඇතුළත් කොට ඇත.

සංස්කෘතිය තුළ
ශ්‍රී ලංකාව තුළ මෙම පක්ෂියා සිංහල බසින් හිස සුදු ශාරිකාවා, හිස සුදු මයිනා වැනි නම්වලින් ද හඳුන්වයි. මෙම පක්ෂියා ඉංග්‍රීසි බසින් White-faced Starling නම් වේ.

ආශ්‍රේයයන්

 Database entry includes brief justification for why this species is Vulnerable.
Grimmett, Richard; Inskipp, Carol, Inskipp, Tim & Byers, Clive (1999): Birds of India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Bhutan, Sri Lanka, and the Maldives. Princeton University Press, Princeton, N.J.. ISBN 0-691-04910-6
Jønsson, Knud A. & Fjeldså, Jon (2006): A phylogenetic supertree of oscine passerine birds (Aves: Passeri). Zool. Scripta| 35(2): 149–186.  (HTML උපුටනය)
Mees, G.F. (1997): On the identity of Heterornis senex Bonaparte. Bull. B. O. C. 117(1): 67-68.
Zuccon, Dario; Cibois, Alice; Pasquet, Eric & Ericson, Per G.P. (2006): Nuclear and mitochondrial sequence data reveal the major lineages of starlings, mynas and related taxa. Molecular Phylogenetics and Evolution 41(2): 333-344.  PMID 16806992 (HTML උපුටනය)

වතසුදු ශාරිකාවා
ශ්‍රී ලංකාවට ආවේණික පක්ෂීන්
වතසුදු ශාරිකාවා

වතසුදු ශාරිකාවා


Andesceder (Austrocedrus chilensis) er et mellemstort, stedsegrønt træ med en kegleformet krone. Bladene er skælformede og koglerne er små med blot to frø i hver. Træet er forholdsvist sjældent og ikke fuldt hårdført, men ses dog i nogle botaniske haver og større parker.

Kendetegn
Andesceder er et mellemstort, stedsegrønt træ med en smalt kegleformet krone og en kort stamme. Grenene er korte og opstigende. Barken er først grøn, men bliver snart rødbrun. Senere bliver den rødbrun og glat. Gamle grene og stammer får efterhånden en strimlet, opsprækkende bark med kobberrød underbark synlig i revnerne. Knopperne sidder skjult under de stedsegrønne blade, som sidder parvist med indadbøjede spidser ud langs skuddet. Oversiden er blank og grågrøn, mens undersiden er gulgrøn med hvidkantede spalteåbninger, der tilsammen danner et hvidt bånd Koglerne består af fire skæl: to små, ufrugtbare og to store, som er frugtbare. Koglen rummer derfor kun to frø.

Rodsystemet er kraftigt med grove hovedrødder og trævlede finrødder.

Træet når en højde på over 30 m (i Danmark: 15 m) og en kronediameter på 4 m.

Hjemsted
Andesceder er hjemmehørende i regnskove og skovstepper på Andesbjergene, både på vestiden (i Chile) og på østskråningerne (i det vestlige Argentina). Her indgår de i blandede nåleskove eller i plantesamfund sammen med abetræ og arter af sydbøg. I de argentinske departementer Futaleufú og Languiñeo, som ligger i den nordvestlige del af provinsen Chubut findes subantarktiske, løvfældende skove. Her findes arten sammen med bl.a. Acaena argentea og Acaena ovalifolia (begge er arter af slægten tornnød), Berberis microphylla (en art af berberis), chilejordbær, Chiliotrichum diffusum, Chusquea culeou, darwinberberis, Elymus andinus (en art af kvik), fru Heibergs hår, Galium hypocarpium og Galium richardianum (begge er arter af slægten snerre), glat ærenpris, gul inkalilje, Hierochloe redolens (en art af festgræs), hvid eskallonia, Hydrocotyle chamaemorus (en art af frøbid), krybende kambregne, Lathyrus magellanicus (en art af fladbælg), lenga, Luzula chilensis (en art af frytle), magellankorsrod, magellannellikerod, Maytenus boaria og Maytenus chubutensis (begge er arter af en slægt i ananas-familien), ñire, Ribes cucullatum og Ribes magellanicum (begge er arter af Ribs-slægten), Schinus patagonicus (en art af pebertræ), Senecio filaginoides og Senecio neaei (begge er arter af slægten brandbæger), Sisyrinchium patagonicum (en art af slægten blåøje), Solidago chilensis (en art af slægten gyldenris), trefliget gummipude, Vicia magellanica (en art af slægten vikke) og Viola maculata (en art af slægten viol).

Galleri

Note

Stedsegrønne
Nåletræer
Chiles flora

Andesceder


Ferenc Zsigmond () a fost istoric literar maghiar, membru titular al Academiei Maghiare de Științe. Opera sa principală este formată dintr-o serie de monografii literare ale unor importanți scriitori maghiari precum Mór Jókai, Kálmán Mikszáth și Endre Ady.

Cariera
A absolvit liceul la Mezőtúr. În 1902 s-a înscris la Universitatea Regală Maghiară "Franz Joseph" din Cluj, obținând aici licența în filologie maghiară și latină în 1905 și doctoratul în filologie în 1906. Începând din 1906 a predat la Liceul Reformat din Karcag, iar în 1922 a devenit profesor la Colegiul Reformat din Debrețin. În paralel cu activitatea didactică de la colegiu, a colaborat începând din 1923 ca profesor asociat de istoria literaturii maghiare la Universitatea Tisza István din Debrețin, iar din 1930 a fost profesor universitar extraordinar.

În 1934 a demisionat din posturile de profesor la colegiu și la universitate și s-a mutat în capitala Ungariei. În 1942 a refuzat invitația de a preda istoria literaturii maghiare la Universitatea din Debrețin și s-a întors în satul său natal,  Kunhegyes. S-a sinucis acolo în 1949.

Activitatea profesională
În cercetările sale privind istoria literaturii maghiare a fost preocupat de cercetarea biografiilor scriitorilor, a operelor lor și a tehnicilor creative folosite. Teza sa de doctorat se referă la opera poetului József Lévay, care începuse să fie uitat în acea perioadă. Ulterior, a consacrat aproximativ un deceniu și jumătate activității didactice și cercetărilor de istorie literară. A dedicat studii separate lui Gereben Vas (1919), Géza Gárdonyi (1921), a elaborat primul studiu al vieții și operei lui Kálmán Mikszáth (1923, 1927), precum și un studiu dedicat receptării operei lui Endre Ady și a influenței sale literare (1928). A publicat monografii literare dedicate scriitorilor Mór Jókai (1924), Miklós Jósika (1927), Ferenc Herczeg (1928), András Dugonics (1936) și Mihály Vörösmarty (1940). El a elaborat o ediție critică a romanului romantic Abafi al lui Miklós Jósika.

Monografia Jókai, publicată în 1924 la Budapesta de editura Academiei Maghiare de Științe, este considerată de istoricul literar clujean György Kristóf drept prima biografie sistematică și detaliată a scriitorului maghiar Jókai care înglobează rezultatele cercetărilor științifice și este în același timp ușor de citit.

Ferenc Zsigmond a desfășurat cercetări aprofundate privind problemele teoretice ale traducerii (1939) și influența literaturii ruse asupra literaturii maghiare (1945).

Activitatea sa editorială și de elaborare de manuale a fost, de asemenea, semnificativă. Începând din 1926 a desfășurat o activitate de editare a seriei Magyar Iskolakönyvek Sorozata, publicată de editura Franklin. În 1932 a publicat un manual universitar intitulat A magyar nemzeti irodalom története ("Istoria literaturii naționale maghiare") și în 1940 a publicat un manual de literatură pentru clasele superioare ale școlilor generale intitulat Magyar irodalmi olvasókönyv ("Lecturi literare maghiare").

Afilieri științifice
A fost ales membru corespondent al Academiei Maghiare de Științe în 1925 și membru titular în 1942. În anul 1944 a devenit membru al comitetului executiv al Societății Literare Protestante Maghiare.

Lucrări principale
 Lévay József élete és költészete, Grill, Budapesta, 1906
 Jókai, Magyar Tudományos Akadémia, Budapesta, 1924
 Jókai Mór élete és művei, Bethlen ny., Budapesta, 1924, în seria Bethlen-könyvtár, nr. 8
 Az Ady-kérdés története idézetekben, Török, Mezőtúr, 1928
 Herczeg Ferenc, Csokonai Kör, Debrețin, 1928, în seria Csokonai Könyvtár, nr. 2
 A debreceni református kollégium története 1538 (?) – 1938, Tiszántúli Református Egyházkerület, Debrețin, 1937
 Orosz hatások irodalmunkban, Magyar Tudományos Akadémia, Budapesta, 1945, în seria Értekezések a nyelv- és széptudományok köréből

Note

Bibliografie
 Magyar irodalmi lexikon III. (S–Z). Főszerk. Benedek Marcell. Budapesta: Akadémiai. 1965. 608–609. o.
 Kenyeres Ágnes
 Új magyar irodalmi lexikon III. (P–Zs). Főszerk. Péter László. 2. jav., bőv. kiad. Budapesta: Akadémiai. 2000. 2508. o. ISBN 963-05-7747-X
 A Magyar Tudományos Akadémia tagjai 1825–2002 III. (R–ZS). Főszerk. Glatz Ferenc. Budapesta: MTA Társadalomkutató Központ. 2003. 1439. o.
 Új magyar életrajzi lexikon VI. (Sz–Zs). Főszerk. Markó László. Budapesta: Helikon. 2007. 1511. o. ISBN 963-547-414-8

Nașteri în 1883
Decese în 1949
Istorici literari maghiari
Membri ai Academiei Maghiare de Științe
Sinucideri

Ferenc Zsigmond (istoric literar)


Alexis Touably Youlo (Béréblo, Tabou Department, Costa do Marfim, 17 de novembro de 1959) é o bispo católico romano de Agboville.

Youlo estudou no seminário menor de Saint Dominique Savio em Gagnoa, de 1978 a 1981 no seminário "St. Josef von Mukassa" em Yopougon e depois estudou filosofia e teologia católica no seminário maior do Sagrado Coração de Maria em Anya até 1987. Em 8 de agosto de 1987, em Tabou, recebeu o sacramento da Ordem das mãos do Arcebispo de Gagnoa, Noël Kokora-Tekry. Ele completou sua educação em 1995 com uma licenciatura em filosofia em Paris e em 2001 com uma licenciatura em direito canônico em Roma. De 1987 a 1990 foi professor no Seminário Menor Saint Dominique Savio de Gagnoa e até 1992 professor no Seminário de Yopougon.

Depois da criação da diocese de San Pedro em 1989, na qual foi incardinado em 1992, foi o primeiro vigário da catedral e de 1997 a 1999 professor de filosofia no Seminário Menor de St. Peter em Daloa. De 2001 a 2002 foi administrador paroquial da paróquia de St. Andrew em Sassansra, e de 2003 a 2006 vigário geral da diocese.

Em 14 de outubro de 2006, o Papa Bento XVI o nomeou ao primeiro bispo de Agboville. O arcebispo de Gagnoa, Barthélémy Djabla, concedeu-lhe a consagração episcopal em 16 de dezembro de 2006; Os co-consagradores foram Laurent Akran Mandjo, Bispo de Yopougon, Costa do Marfim, e Boniface Nyema Dalieh. Bispo de Cape Palmas, Libéria.

Ver também

Bispos católicos da Costa do Marfim

Alexis Touably Youlo


"Beau" este un cântec al cântăreței de origine moldovenească Irina Rimes. Melodia a fost creată de Irina alături de Sebastian Barac și Marcel Botezan. Piesa a fost lansată împreună cu un videoclip pe 2 aprilie 2018 și este inclusă pe cel de-al doilea album de studio al interpretei, Cosmos (2018).

Clasamente

Referințe

 Discografia Irinei Rimes
 Discuri single lansate de Irina Rimes
 Discuri single din 2018
 Cântece din 2018

Beau (cântec)


Gliese 49 est une étoile naine rouge de la constellation boréale de Cassiopée. Sa magnitude apparente est de 9,56 et elle est donc tout juste visible avec des jumelles ou un petit télescope. L'étoile présente une parallaxe annuelle de , ce qui permet d'en déduire qu'elle est distante de  de la Terre. Elle se rapproche du Système solaire à une vitesse radiale héliocentrique de . Visuellement, l'étoile est localisée à  au nord de la brillante γ Cassiopeiae.

Propriétés
Gliese 49 est une naine rouge de type spectral , beaucoup plus petite que le Soleil. Sa luminosité totale est équivalente à 4,9 % de la luminosité solaire ; elle est cependant plus lumineuse que d'autres naines rouges proches telles que Proxima Centauri ou Wolf 359. Sa température effective est de . Sa masse vaut 52 % de la masse solaire et son rayon est équivalent à 51 % de celui du Soleil.

L'étoile tourne sur elle-même à une vitesse de rotation projetée de moins de  et sa période de rotation est de . Son contenu en métaux est similaire à celui du Soleil, avec un indice de métallicité [M/H] de +0,03.

Gliese 49 possède un mouvement propre similaire à la naine rouge éruptive V388 Cassiopeiae. La séparation visuelle entre les deux étoiles est de , ce qui implique que la distance qui les sépare est de plus de . Elles sont associées à l'amas des Hyades, comme le suggèrent leur jeune âge et leur niveau d'activité chromosphérique.

Système planétaire
En 2019, une exoplanète a été découverte en orbite autour de Gliese 49 par la méthode des vitesses radiales. Désignée Gliese 49 b, il s'agit d'une super-Terre qui orbite autour de son étoile en un peu moins de  et à une distance moyenne de  :

Notes et références

Liens externes

Constellation de Cassiopée
Étoile de type spectral MV
Système planétaire
0049
004872
0094
1179
10363

Gliese 49


Servet Çetin (d. 17 Mart 1981, Iğdır), Azeri kökenli Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör. Süper Lig takımlarından Sivasspor'u çalıştırmaktadır.

Kulüp kariyeri

Denizlispor, Göztepe ve Kartalspor
30 Temmuz 1999'da Kartalspor'da profesyonel oldu. 3 sezon Kartalspor'da oynadıktan sonra Göztepe ve Denizlispor'da oynadı. Göztepe takımı ile 1. Lig'e çıkma başarısı gösteren Servet Çetin, 2002 yılında Denizlispor'a transfer oldu. Denizlispor'da istikrarlı bir grafik çizdi. Özellikle 2002-2003 sezonunda Denizlispor'un UEFA Kupasında 4.tur oynamasında payı vardır. 3. Tur rövanş maçında Fransa'da Lyon karşısında gösterdiği performansla hem 3 büyüklerin hem de Lyon'un transfer listelerine girdi.

Fenerbahçe
2003-2004 sezonunun 1 Eylül 2003 tarihinde Fenerbahçe'ye transfer oldu ve 2 defa Süper Lig şampiyonluğu sevinci yaşadı. Kısa sürede ilk 11'de kendine yer buldu ve Türkiye millî takımdaki yerini aldı. Fakat geçirdiği sakatlıktan dolayı sonra uzun süre kadro dışında kaldı

Fenerbahçe'nin savunma bölgesine Uruguaylı Lugano ve Brezilyalı Edu'yu transfer etmesinden dolayı forma bulma şansı azaldı ve 2006-2007 sezonu 30 Ağustos 2006 tarihinde 2 yıllığına Sivasspor'a transfer oldu.

Sivasspor
Sivasspor'da oynadığı 2006-2007 sezonunda savunmadaki bel kemiklerinden olan Servet, aynı zaman da Sivasspor takım kaptanıydı. O yıl Sivasspor'da gösterdiği başarılı performansının karşılığını tekrar Türk millî takımına davet edilerek almış ve bir sonraki sezonda da Galatasaray'a transfer olmuştur.

Galatasaray

17 Nisan 2007'de Galatasaray ile sözleşme imzalayan Servet, takımdan ayrılıp Rusya'ya transfer olan Stjepan Tomas'ın görevini devraldı ve Rigobert Song ile birlikte Galatasaray savunmasının göbeğinde oynamaya başladı. Galatasaray'daki ilk sezonunda oynadığı 61 resmî maçın 59'unda forma giyerek büyük bir başarıya imza atan Servet aynı sezon Galatasaray formasıyla Şampiyonluk sevinci yaşamıştır.

2009-2010 sezonunda Frank Rijkaard ile yaşadığı tartışma sonucu kadro dışı kalan Servet, Frank Rijkaard hakkında şu açıklamalarda bulunmuştur; Ben bu takıma Rijkaard'tan daha çok hizmet verdim. Yakında o gidecek ben kalacağım. O zaman herkes gerçek Servet'i görecek Almanya ve Fransa liginden birçok takımdan teklif alan ve Galatasaray'da kadro dışı kalan Servet, 2010-2011 sezonunda şans bulmuş ve teknik direktörlüğe Gheorghe Hagi'nin getirilmesinin ardından 31 maçta forma giymiş ve 5 gol atma başarısını göstermiştir. Galatasaray'ın eski stadı Ali Sami Yen'de oynanan Galatasaray - Beypazarı Şekerspor maçında röveşata ile gol atan Servet takımının 3-1 galip gelmesinde büyük pay sahibi olmuştur. Çetin ayrıca, 23 Ocak 2011 tarihinda Ali Sami Yen Spor Kompleksi Türk Telekom Arena'da oynanan Sivasspor maçında takımının tek golünü atarak bu statta gol atan ilk futbolcu olma unvanını da kazanmıştır.

2011-2012 sezonunda takımın başına Fatih Terim'in gelmesiyle Stoper mevkiinde Tomas Ujfalusi ile görev yapan Servet, Galatasaray'ın 2-4 kaybettiği Gaziantepspor maçında kırmızı kart görmüş ve takımını 10 kişi bırakmıştır. İlerleyen maçlarda formasını Galatasaray'ın genç stoperi Semih Kaya'ya kaptıran Servet bu konuda şu açıklamaları yapmıştır; Hiçbir hoca hiçbir takımda iyi giden defansı bozmak istemez. Fatih hoca doğru yapıyor. Kart cezaları olduğunda Gökhan Zan ve ben şans buluyoruz.

Uzun boyu (1.92 m.) sayesinde, duran top organizasyonlarında da görev alan, özellikle kornerlerde rakip kalelere gol için giden Servet, kafa toplarındaki performansıyla dikkatleri üzerine çekmektedir. Galatasaray'da giydiği "76" numaralı forma memleketi Iğdır'ın plaka numarasını temsil etmektedir.

Servet'in sözleşmesi 31 Mayıs 2012'de bitmiştir ve Sarı-kırmızılı kulüp ile yolları ayrılmıştır.

Eskişehirspor

2012-13
Galatasaray ile yollarını ayıran Servet Çetin, 1 Temmuz 2012 tarihinde, Eskişehirspor ile 2 yıllık anlaşma sağladı. İlk maçına ise Akhisar Belediyespor karşısında çıktı. İlk golünü 10. haftada Gaziantepspor'a atan oyuncu, 26 Kasım 2012'de ise Eskişehirspor'un, Hüseyin Avni Aker Stadyumu'nda Trabzonspor'u 3-0'lık bir galibiyetle geçtiği maçta, savunmadan çıkarak Trabzonspor'un yarı sahasının ortasından aldığı topla ceza sahasına doğru ilerledi. Rakiplerini çalımlayan Servet, son rakibini de vücut çalımı ile geçti. Ceza sahasının içine girer girmez şutunu çıkaran Servet, topu kalecinin üzerinden filelere gönderdi bu gol Servet'in kariyer golü olarak tanımlandı. Böylelikle Servet takımında ikinci golünü atmış oldu. Genelde Diego Ângelo ile savunmanın ortasında görev yapan Servet, sezonu ligde 26 maç ve 2 gol ile kapattı. Aynı sezon takımıyla Avrupa kupalarında da 4 maça çıkan Servet, Türkiye Kupası'nda ise 7 maça çıktı.
2013-14

2013-14 sezonunda ise teknik direktörlüğe Ertuğrul Sağlam'ın gelmesiyle formasını Jerry Akaminko'ya kaptırdı. Sezonunilk yarısında yalnızca 3 maça çıkan Servet, Çaykur Rizespor ve Elazığspor ile görüştü ancak son anda Jerry Akaminko'nun sakatlığı üzerine takımda kaldı ve Türkiye Kupası maçlarıyla birlikte formasını geri aldı. 25 Ocak 2014'te ise Bursaspor karşısında ilk 11 başlayan Servet, 75. dakikada Ruud Boffin'in kırmızı kart görmesiyle ve takımının oyuncu değişiklik hakkının bitmesiyle kaleye geçti. Kalede olduğu süreçte birçok topu çelen ve rakibine gol izni vermeyen Servet, maçın 83. dakikasında ise Dedê'nin penaltı yaptırması sonucu Taye Taiwo'nun penaltısını çıkarttı ve bu kurtarışıyla akıllara eski takım arkadaşı Felipe Melo'yu getirdi. Bu kurtarışın üzerine birçok kurtarış yapan Servet, 90+4'te Stanislav Sestak'ın golüne engel olamadı ve maç 3-1 Bursaspor lehine sonuçlandı. O sezon Süper Lig'de 13, Türkiye Kupası'nda da 7 maça çıktı. Sezon sonunda sözleşmesi uzatılmadı.

Mersin İdman Yurdu
2014-15 transfer dönemi öncesinde adı birçok kulüp ile anılan Servet, Rıza Çalımbay'ın çalıştırdığı ve Serkan Balcı, Marko Futacs ve Welliton gibi isimleri transfer eden Mersin İdman Yurdu ile 1 yıllık sözleşme imzaladı.

Teknik direktörlük kariyeri
2017'den 2023'e kadar Rıza Çalımbay'ın çalıştırdığı takımlarda yardımcı antrenör olarak görev yapmıştır.

Sivasspor
26 Haziran 2023 tarihinde Rıza Çalımbay'ın Sivasspor'dan ayrılmasının ardından takımın yeni teknik direktörü oldu.

Millî takım kariyeri

2 gol kaydettiği Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımıda ilk kez 2003 yılının Şubat ayında Çek Cumhuriyeti ile yapılan hazırlık maçında forma giydi. Türkiye millî futbol takımıda ilk golünü ise 8 Eylül 2007 tarihinde yapılan ve 2-2 biten Malta maçında kafayla kaydetti.

A millî takımın defansında göbekte, kendisi gibi 1.92'lik stoper Gökhan Zan ve 1.91'lik kaleci Volkan Demirel'le birlikte görev almaktadır. Gökhan Zan'la ikili olan Servet Çetin, millî takımın değişmez oyuncularından biri olarak kabul edilmektedir. Millî futbol takımının 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası başarısındaki pay sahiplerinden biridir.

2 kez U-17, 2 kez U-18, 17 kez U-21, 1 kez A2 Milli ve 67 kez A Milli olmak üzere toplam 89 kez millî takımlara çağrıldı ve 5 kez fileleri havalandırdı. A Millî takımda genelde 2 numaralı formayı giymektedir.

Millî takım istatistikleri

Millî takım golleri
NOT:Evsahibi olarak Türkiye baz alınmıştır.

Kurtardığı penaltılar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 "Servet'e Ada kancası" haberi
 "Servet Çetin: Hakem Maçın Önüne Geçti" haberi

Yaşayan insanlar
1981 doğumlular
Iğdır doğumlular
Azeri asıllı Türkler
Türk erkek futbolcular
Türk teknik direktörler
Mersin Talim Yurdu SK futbolcuları
Eskişehirspor futbolcuları
Galatasaray SK futbolcuları
Fenerbahçe SK futbolcuları
Denizlispor futbolcuları
Göztepe SK futbolcuları
Sivasspor futbolcuları
Kartalspor futbolcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Defans futbolcuları
Süper Lig teknik direktörleri
Sivasspor teknik direktörleri
Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye A2 millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 17 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları

Servet Çetin


The Arthurian legend features many characters, including the Knights of the Round Table and members of King Arthur's family. Their names often differ from version to version and from language to language. The following is a list of characters with descriptions.

 Indicates a Knight of the Round Table.

See also
 List of characters named Ywain in Arthurian legend

References

Arthurian|Arthurian characters

List of Arthurian characters


Margie Elizabeth Neal (Clayton, 20 de abril de 1875 – Carthage, 19 de dezembro de 1971) foi uma jornalista e política do Texas. Ela foi a primeira mulher eleita para o Senado do Estado do Texas, em 1926.

Vida pessoal e carreira
Neal nasceu perto de Clayton, no Texas, e era filha de William Lafayette e Martha (Gholston) Neal, que vieram da Geórgia para o Texas em busca de melhores oportunidades. Segunda de quatro filhos, ela morou nas proximidades de Cartago durante grande parte de sua vida. Foi em Cartago que ela teve seu primeiro encontro com a política estadual, quando o governador do Texas, John Ireland, veio falar em 1885 ou 1886; mais tarde ela falaria da impressão que a visita dele lhe causara. Ela participou Sam Houston State Teachers College, mas não se formou. Ela passou um curto período de tempo dando aulas no Condado de Panola e em Fort Worth, antes de retornar a Carthage em 1903; mesmo assim, ela manteve o interesse pela educação pelo resto de sua vida. Seu retorno foi devido principalmente à saúde debilitada de sua mãe. Seu pai havia comprado o semanário local, o Texas Mule, e ela se tornou seu editor e editor. Ela o renomeou para East Texas Register e o dirigiu até sua venda em 1911. Ela foi uma das primeiras mulheres no Texas a publicar um jornal e era conhecida por seu progressismo. Neal foi fortemente ativa em assuntos cívicos locais desde o início de sua carreira. Em 1921 tornou-se a primeira mulher a integrar o conselho de regentes das State Teachers Colleges, permanecendo no cargo até 1927. Ela presidiu os esforços em seu distrito para obter o sufrágio feminino e foi a primeira mulher do condado a votar. Primeira mulher no Comitê Executivo Democrata do Estado, ela foi delegada da Convenção Nacional Democrata de 1920 em São Francisco. Ela também foi membro do conselho da Sociedade do Texas para Crianças Aleijadas.

Em 1926, Neal foi eleita pelo condado de Panola como Senadora do estado do Texas; ela iria cumprir quatro mandatos. Foi sua paixão pela educação que a levou a Austin; sua frustração com a incapacidade da legislatura de elevar o padrão dos acadêmicos levou à sua decisão de concorrer, que foi apoiada por sua família. Dela foi o projeto de lei que criou o Conselho Estadual de Educação do Texas, e ela patrocinou um projeto de lei que introduz a educação física nas escolas. Ela também ajudou a criar a Comissão do Centenário do Texas, e foi membro do comitê que escolheu "Texas, Nosso Texas" como a música do estado. Ela apoiou o estudo obrigatório das constituições estaduais e nacionais e foi crucial para a aprovação da legislação que destina fundos para escolas rurais. Ela ajudou na elaboração de legislação para ajudar na reabilitação de deficientes. Neal foi a única mulher em toda a legislatura no primeiro de seus quatro mandatos; ela permaneceu a única mulher no Senado até sua partida. Durante grande parte de sua carreira política, ela apoiou o trabalho do governador Dan Moody.

Neal foi um suplente delegado geral na Convenção Nacional Democrata de 1928; embora ela não tenha apoiado a indicação de Al Smith como candidato do partido, ela o apoiou uma vez que sua indicação foi garantida; muitos de seus colegas texanos não. Ela foi uma delegada novamente na convenção em 1932, e com Henry Pomeroy Miller liderou os esforços da chapa Roosevelt-Garner no Texas. Em seguida, ela viajou para Washington, DC, em 1935, para iniciar uma carreira na Administração Nacional de Recuperação e na Administração da Previdência Social. Ela garantiu uma transferência de volta para seu estado natal, trabalhando em San Antonio e Dallas como analista de instalações comunitárias na Comissão de Manpower. Após sua renúncia em 1945, ela retornou a Cartago, onde permaneceu ativa na comunidade. Ela nunca se casou. Em 15 de junho de 1952, foi realizada uma festa em sua homenagem em sua cidade natal; entre os palestrantes estavam o então senador Lyndon B. Johnson, o governador Allan Shivers e Oveta Culp Hobby; Hobby a conhecia desde seu tempo no Senado Estadual.

Neal morreu em Cartago em 1971. Ela está enterrada lá no Cemitério Oddfellows. Seu arquivo está no Dolph Briscoe Center for American History da Universidade do Texas em Austin. Um marcador histórico do Texas em Cartago homenageia suas realizações, assim como uma grande placa marcando seu túmulo.

Ligações externas

Sufragistas dos Estados Unidos
Democratas do Texas
Mulheres jornalistas dos Estados Unidos
Mortos em 1971
Nascidos em 1875
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)

Margie Neal


Ruka Norimatsu (født 30. januar 1996) er en japansk fodboldspiller. Hun har tidligere spillet for Japans kvindefodboldlandshold.

Japans fodboldlandshold

Referencer

Eksterne henvisninger

Kvindelige fodboldspillere fra Japan

Ruka Norimatsu


Se întorc pelicanii este un film românesc din 1985 regizat de Ion Bostan.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1985 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1985

Se întorc pelicanii


ميامي هي قبيلة هندية في أمريكا الشمالية من عرق ألغونكين، وكان الإنكليز قد سموهم توايتويز Twightwees وهو تحريف لاسمهم الأصلي الذي يعني صياح الكركي، وكانوا يعيشون في جنوب شرق ويسكنسن وفي عام 1764 كان عددهم حوالي 1750. وكانوا متقدمين وعاشوا في بلدات مطوقة، وكانوا ضمن مؤامرة بونتياك عام 1764 حرب التحرير الأمريكية وحرب 1812 حيث حاربوا في هاتين الحربين مع الإنكليز، وبعدها بدأت أعدادهم تتناقص، والآن يعيشون في المحميات في أوكلاهوما ومحافظة واباش في إنديانا.

مراجع

ميامي (قبيلة)
أمريكيون أصليون

السكان الأصليين في الولايات المتحدة في الثورة الأمريكية
تاريخ الأمريكيين الأصليين في أوهايو
شعوب ألجونقويان
قبائل أمريكية أصلية في أوهايو
قبائل أمريكية أصلية في إنديانا
مجموعات عرقية في الولايات المتحدة

ميامي (قبيلة)


Baron Shuttleworth, of Gawthorpe in the County Palatine of Lancaster, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created on 15 July 1902 for the Liberal politician Sir Ughtred Kay-Shuttleworth, 2nd Baronet. Both his sons were killed in the First World War and he was therefore succeeded by his grandson, the second Baron (eldest son of Hon. Lawrence Ughtred Kay-Shuttleworth, eldest son of the first Baron). However, both he and his brother, the third Baron, were killed in action during the Second World War. On the death of the third Baron in 1942 the titles passed to his first cousin, the fourth Baron (eldest son of the Hon. Edward Kay-Shuttleworth, second son of the first Baron), who survived the Second World War although he was badly wounded.  the titles are held by the latter's son, the fifth Baron, who succeeded in 1975. He has been Lord Lieutenant of Lancashire since 1997.

The Kay-Shuttleworth Baronetcy, of Gawthorpe in the County Palatine of Lancaster, was created in the Baronetage of the United Kingdom in 1849 for the first Baronet, the physician, social reformer and educationalist James Kay-Shuttleworth. Born James Kay, he assumed by Royal licence the additional surname of Shuttleworth on his marriage in 1842 to Janet Shuttleworth, only child and heiress of Robert Shuttleworth of Gawthorpe Hall.

Two of the first Baronet's brothers also gained distinction. Joseph Kay was a noted economist while Sir Edward Kay was a Lord Justice of Appeal.

The family seat was Gawthorpe Hall at Padiham near Burnley, Lancashire. The house was sold by the family in 1970. It is now financed and run by the National Trust in partnership with Lancashire County Council. The present Baron lives at Leck Hall near Kirkby Lonsdale in north Lancashire.

Kay-Shuttleworth Baronets, of Gawthorpe (1849)

Sir James Phillips Kay-Shuttleworth, 1st Baronet (1804–1872)
Sir Ughtred James Kay-Shuttleworth, 2nd Baronet (1844–1939) (created Baron Shuttleworth in 1902)

Barons Shuttleworth (1902)
Ughtred James Kay-Shuttleworth, 1st Baron Shuttleworth (1844–1939)
Richard Ughtred Paul Kay-Shuttleworth, 2nd Baron Shuttleworth (1913–1940)
Ronald Orlando Lawrence Kay-Shuttleworth, 3rd Baron Shuttleworth (1917–1942)
Charles Ughtred John Kay-Shuttleworth, 4th Baron Shuttleworth (1917–1975)
Charles Geoffrey Nicholas Kay-Shuttleworth, 5th Baron Shuttleworth (b. 1948)

The heir apparent is the present holder's son the Hon. Thomas Edward Kay-Shuttleworth (b. 1976)

Notes

References

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1902
Noble titles created for UK MPs

Baron Shuttleworth


Johann Peter Gustav Lejeune Dirichlet (; 13 Şubat 1805 - 5 Mayıs 1859), sayı teorisi (analitik sayı teorisi alanını oluşturmak da dahil) ve Fourier serileri teorisi ile matematiksel analizdeki diğer konulara derin katkılarda bulunan Alman bir matematikçiydi. Bir fonksiyonun modern biçimsel tanımını veren ilk matematikçilerden biri olarak kabul edilmektedir.

Soyadı Lejeune Dirichlet olmasına rağmen, özellikle onun adını taşıyan buluşlar için genellikle Dirichlet olarak anılır.

Biyografi

Erken dönem (1805-1822)
Gustav Lejeune Dirichlet, 13 Şubat 1805'te Ren Nehri'nin sol yakasında, o zamanlar Birinci Fransız İmparatorluğu'nun bir parçası olan Düren'de doğdu ve 1815'teki Viyana Kongresi'nden sonra Prusya'ya geri döndü. Babası Johann Arnold Lejeune Dirichlet posta müdürü, tüccar ve belediye meclis üyesidir. Babasının dedesi Düren'e Belçika'daki Liège'nin 5 km kuzey doğusunda küçük bir topluluk olan Richelette'den (veya daha çok Richelle'den) gelmişti, soyadı "Lejeune Dirichlet" de ("), "Richelette'li gençler"in Fransızcasından türetilmiştir.

Ailesi zengin olmamasına ve yedi çocuğun en küçüğü olmasına rağmen, ailesi eğitimini destekledi. Daha sonra bir tüccar olacağı umuduyla onu bir ilkokula ve ardından özel okula kaydettirdiler. 12 yaşından önce matematiğe büyük ilgi gösteren genç Dirichlet, ailesini çalışmalarına devam etmesi için ikna etti. 1817'de onu, ailesinin tanıdığı bir öğrenci olan Peter Joseph Elvenich'in gözetimi altında 'a gönderdiler. 1820'de Dirichlet, Köln'deki Cizvit Spor Salonu'na geçti ve burada Georg Ohm'dan aldığı dersler matematikteki bilgisini genişletmeye yardımcı oldu. Bir yıl sonra spor salonundan sadece bir sertifika ile ayrıldı, çünkü akıcı Latince konuşamaması Abitur'u kazanmasına engel oldu.

Paris'teki çalışmaları (1822–26)
Dirichlet, hukuk alanında kariyer yapma arzusuna karşın anne babasını matematik alanındaki çalışmaları için daha fazla mali destek sağlamaya tekrar ikna etti. Almanya, o zamanlar yüksek matematik eğitimi almak için çok az fırsat sağladığından, yalnızca Göttingen Üniversitesi'nde astronomi profesörü olan ve her halükarda öğretmekten hoşlanmayan Gauss ile, Dirichlet Mayıs 1822'de Paris'e gitmeye karar verdi. Orada, Collège de France ve Paris Üniversitesi'ndeki derslere katıldı, diğerlerinin yanı sıra Hachette'den matematik öğrenirken, hayatı boyunca yanında tuttuğu bir kitap olan Disquisitiones Arithmeticae'nin özel çalışmasını üstlendi. 1823'te, onu çocuklarına Almanca öğretmesi için özel öğretmen olarak işe alan General Maximilien Foy'a tavsiye edildi ve bu, sonunda Dirichlet'in ebeveynlerinin mali desteğinden bağımsız olarak maaş almasını sağladı.

 durumu için Fermat'nın son teoreminin ; kanıtının bir parçasını içeren ilk orijinal araştırması,  durumu için Fermat'ın kendi ispatından ve Euler'in  için ispatından bu yana teoremdeki ilk ilerleme olarak ona hemen ün kazandırdı. Hakemlerden Adrien-Marie Legendre bu durumun ispatını kısa sürede tamamladı; Dirichlet, Legendre'den kısa bir süre sonra kendi ispatını tamamladı ve birkaç yıl sonra  durumu için tam bir kanıt üretti. Haziran 1825'te Fransız Bilimler Akademisi'nde  durumu için kısmi kanıtı üzerine ders vermesi kabul edildi, bu, 20 yaşındaki bir öğrenci için olağanüstü bir başarıydı. Akademi'deki dersi, Dirichlet'i teorik fiziğe, özellikle de Fourier'in analitik ısı teorisine olan ilgisini artıran Fourier ve Poisson ile yakın bir temasa sokmuştu.

Prusya, Breslau'ya dönüş (1825–28)
General Foy Kasım 1825'te öldüğünden ve Fransa'da para kazanacağı herhangi bir pozisyon bulamadığından, Dirichlet Prusya'ya dönmek zorunda kaldı. Fourier ve Poisson, onu Kral III. Friedrich Wilhelm'in sarayına davet edilen Alexander von Humboldt ile tanıştırdı. Berlin'i bir bilim ve araştırma merkezi yapmayı planlayan Humboldt, derhal Dirichlet'e yardım teklif etti, Prusya hükûmetine ve Prusya Bilimler Akademisi'ne lehine mektuplar gönderdi. Humboldt ayrıca Gauss'tan bir tavsiye mektubu aldı ve Fermat teoremi hakkındaki anılarını okuduktan sonra alışılmadık miktarda övgü ile "Dirichlet'in mükemmel bir yetenek gösterdiğini" yazdı. Humboldt ve Gauss'un desteğiyle Dirichlet'e Breslau Üniversitesi'nde öğretmenlik pozisyonu teklif edildi. Ancak, doktora tezini geçemediği için, Fermat teoremine ilişkin anılarını tez olarak Bonn Üniversitesi'ne sundu. Yine, Latinceyi akıcı şekilde kullanamaması nedeniyle, teziyle ilgili gerekli halka açık münazarayı savunamamasına neden oldu; uzun tartışmalardan sonra, Üniversite ona Şubat 1827'de fahri doktora vererek sorunu aşmaya karar verdi. Ayrıca, Eğitim Bakanı, Habilitasyon için gerekli olan Latince tartışması için ona bir muafiyet verdi. Dirichlet Habilitasyonu kazandı ve 1827/28 yılında Breslau'da Privatdozent olarak ders verdi.

Dirichlet, Breslau'dayken, o zamanlar Gauss'un araştırmasının odak noktası olan bikuadratik karşılıklılık yasasına önemli katkılar yayınlayarak sayı teorisindeki araştırmasına devam etti. Alexander von Humboldt, Friedrich Bessel'den de coşkulu övgüler alan bu yeni sonuçlardan istifade etti ve Berlin'e istenen transferi ayarlamak için yararlandı. Dirichlet'in genç yaşı (o sırada 23 yaşındaydı) göz önüne alındığında, Humboldt, Breslau Üniversitesi'nde kadrolu olarak çalışırken ona Berlin'deki Prusya Askeri Akademisi'nde sadece bir deneme pozisyonu alabildi. 1831'de pozisyon kesinleşene kadar deneme süresi üç yıl uzatıldı.

Rebecka Mendelssohn ile evliliği

Dirichlet'in Berlin'e taşınmasının ardından Humboldt, onu bankacı Abraham Mendelssohn Bartholdy ve ailesinin düzenlediği büyük salonlarla tanıştırdı. Evleri, her ikisi de seçkin müzisyenler olan Abraham'ın çocukları Felix ve Fanny Mendelssohn ile ressam Wilhelm Hensel (Fanny'nin kocası) dahil Berlinli sanatçılar ve bilim adamları için haftalık bir buluşma noktasıydı. Dirichlet, 1832'de evlendiği Abraham'ın kızı Rebecka'ya büyük ilgi gösterdi.

Rebecka Henriette Lejeune Dirichlet (evlilik öncesi soyadı Rebecka Mendelssohn; 11 Nisan 1811- 1 Aralık 1858) Moses Mendelssohn'un torunu ve Felix Mendelssohn ile Fanny Mendelssohn'un en küçük kız kardeşiydi. Rebecka, Hamburg'da doğdu. 1816'da ailesi onun vaftiz edilmesini ayarladı ve bu noktada Rebecka Henriette Mendelssohn Bartholdy adını aldı. Ebeveynleri Abraham Mendelssohn ve eşi Lea'nın önemli salonunun bir parçası oldu ve Alman entelektüel yaşamının son derece yaratıcı bir döneminde önemli müzisyenler, sanatçılar ve bilim adamlarıyla sosyal ilişkileri vardı. 1829'da Felix'in Singspiel Die Heimkehr aus der Fremde filminin Mendelssohn evinde verilen prömiyerinde küçük bir rol seslendirdi. Daha sonra şunları yazdı:
1832'de, Alexander von Humboldt tarafından Mendelssohn ailesine katılan Dirichlet ile evlendi. 1833'te ilk oğulları Walter doğdu. Göttingen'de öldü.

Berlin (1826–55)
Dirichlet Berlin'e gelir gelmez Berlin Üniversitesi'nde ders vermek için başvurdu ve Eğitim Bakanı transferini onaylayarak 1831'de onu felsefe fakültesine atadı. Fakülte ondan yenilenmiş bir habilitasyon yeterliliği almasını istedi ve Dirichlet gerektiği gibi bir Habilitationsschrift yazmasına rağmen, zorunlu dersi Latince olarak vermeyi 1851'e kadar 20 yıl daha erteledi. Bu resmi koşulu tamamlamadığı için, sınırlı maaşlar dahil olmak üzere tam haktan daha azıyla fakülteye bağlı kaldı ve onu Askeri Okuldaki öğretim görevini paralel olarak sürdürmeye zorladı. 1832'de Dirichlet, 27 yaşındaki en genç üye olan Prusya Bilimler Akademisi'nin bir üyesi oldu.

Dirichlet, açıklamalarının netliği knusunda öğrenciler arasında iyi bir üne sahipti ve özellikle Üniversite dersleri, araştırma yaptığı daha ileri konular üzerine olma eğiliminde olduğundan, öğretmenlik yapmaktan zevk aldı: sayı teorisi (sayı teorisi konusunda ders veren ilk Alman profesördü.), analiz ve matematiksel fizik. Gotthold Eisenstein, Leopold Kronecker, Rudolf Lipschitz ve Carl Wilhelm Borchardt gibi birçok önemli Alman matematikçinin doktora tezlerine danışmanlık yaparken, Elwin Bruno Christoffel, Wilhelm Weber, Eduard Heine, Ludwig von Seidel ve Julius Weingarten dahil olmak üzere birçok bilim adamının matematiksel oluşumunda etkili oldu. Askeri Akademide Dirichlet, müfredata diferansiyel ve integral hesabı getirmeyi başardı ve buradaki bilimsel eğitim seviyesini yükseltti. Ancak, yavaş yavaş Harp Akademisi ve Üniversite'deki çifte öğretim yükünün araştırmalarına ayırdığı zamanı sınırladığını hissetmeye başladı.

Dirichlet, Berlin'deyken diğer matematikçilerle iletişimini sürdürdü. 1829'da bir gezi sırasında, Königsberg Üniversitesi'nde matematik profesörü olan Carl Jacobi ile tanıştı. Yıllar geçtikçe araştırma konularında görüşmeye ve yazışmaya devam ettiler, zamanla yakın arkadaş oldular. Dirichlet, 1839'da Paris'i ziyareti sırasında Joseph Liouville ile tanıştı; iki matematikçi arkadaş oldu, birkaç yıl sonra ailelerle iletişim halinde kaldı ve hatta birbirlerini ziyaret etti. 1839'da Jacobi, Dirichlet'e o sırada öğretmen olan Ernst Kummer tarafından yazılmış bir makale gönderdi. Kummer'in potansiyelini fark ederek, Berlin Akademisi'ne seçilmesine yardım ettiler ve 1842'de onun için Breslau Üniversitesi'nde tam bir profesör pozisyonu elde ettiler. 1840'ta Kummer, Rebecka'nın kuzeni Ottilie Mendelssohn ile evlendi.

1843'te, Jacobi hastalanınca, Dirichlet ona yardım etmek için Königsberg'e gitti, sonra onun için Kral IV. Friedrich Wilhelm'in kişisel doktorunun yardımını aldı. Doktor, Jacobi'nin İtalya'da biraz zaman geçirmesini tavsiye ettiğinde, Dirichlet ailesiyle birlikte geziye katıldı. İtalya'ya tercüman olarak gelen Ludwig Schläfli eşlik etti; matematikle yakından ilgilendiği için hem Dirichlet hem de Jacobi gezi sırasında ona ders verdiler ve daha sonra kendisi de önemli bir matematikçi oldu. Dirichlet ailesi, İtalya'daki kalışlarını 1845'e kadar uzattı, kızları Flora orada doğdu. Jacobi 1844'te tamamen emekli olarak Berlin'e taşındı ve dostlukları daha da yakınlaştı. 1846'da Heidelberg Üniversitesi Dirichlet'i işe almaya çalıştığında Jacobi, von Humboldt'a Dirichlet'in Berlin'de kalması için Üniversite'deki maaşının iki katına çıkması için gereken desteği sağladı; ancak, o zaman bile kendisine tam bir profesör maaşı ödenmedi ve Harp Okulu'ndan ayrılamadı.

Liberal görüşlere sahip olan Dirichlet ve ailesi 1848 devrimini destekledi; hatta bir tüfekle Prusya Prensi'nin sarayını korudu. Devrim başarısız olduktan sonra, Harp Akademisi geçici olarak kapandı ve bu onun için büyük bir gelir kaybına neden oldu. Yeniden açıldığında, öğretmenlik yaptığı memurların kurulan hükûmete sadık olması beklendiğinden, ortam ona karşı daha düşmanca bir hale geldi. Devrimden yana olmayan bazı basın mensuplarının yanı sıra, Jacobi ve diğer liberal profesörler gibi onu "kırmızı grupta personel" olarak işaret etti.

1849'da Dirichlet, arkadaşı Jacobi ile birlikte Gauss'un doktorasının yıl dönümüne katıldı.

Göttingen (1855–59)
Dirichlet'in uzmanlığına ve aldığı onurlara rağmen, 1851'de bir profesör için tüm resmi şartları nihayet tamamlamış olmasına rağmen, üniversitede maaşını yükseltme meselesi hala sürüyordu ve Harp Akademisi'nden ayrılamıyordu. 1855'te Gauss'un ölümü üzerine Göttingen Üniversitesi, Dirichlet'i halefi olarak çağırmaya karar verdi. Berlin'de karşılaşılan zorluklar nedeniyle teklifi kabul etmeye karar verdi ve hemen ailesiyle birlikte Göttingen'e taşındı. Kummer, Berlin'de matematik profesörü olarak görevine çağrıldı.

Dirichlet, Göttingen'de geçirdiği zamandan zevk aldı, çünkü daha hafif öğretim yükü ona araştırma için daha fazla zaman verdi ve yeni nesil araştırmacılarla, özellikle Richard Dedekind ve Bernhard Riemann ile yakın temasa geçti. Göttingen'e taşındıktan sonra, Riemann'ı buradaki öğretim kadrosunda tutması için küçük bir yıllık maaş aldı. Dedekind, Riemann, Moritz Cantor ve Alfred Enneper, hepsi zaten doktoralarını kazanmış olsalar da, Dirichlet'in derslerine onunla çalışmak için katıldılar. Matematik eğitiminde boşluklar olduğunu hisseden Dedekind, Dirichlet ile çalışma fırsatının onu "yeni bir insan" yaptığını düşünüyordu. Daha sonra Dirichlet'in derslerini ve sayı teorisindeki diğer sonuçlarını  (Lectures on Number Theory, Sayı Teorisi Üzerine Dersler) başlığı altında düzenledi ve yayımladı.

1858 yazında, Montrö'ye yaptığı bir gezi sırasında Dirichlet kalp krizi geçirdi. 5 Mayıs 1859'da, karısı Rebecka'nın ölümünden birkaç ay sonra Göttingen'de 54 yaşında öldü. Dirichlet'in beyni, Gauss'un beyni ile birlikte Göttingen Üniversitesi fizyoloji bölümünde korunmaktadır. Berlin Akademisi, onu 1860 yılında Kummer tarafından sunulan resmi bir anma konuşmasıyla onurlandırdı ve daha sonra Kronecker ve Lazarus Fuchs tarafından düzenlenen toplu çalışmalarının yayınlanmasını emretti.

Matematik araştırmaları

Sayı teorisi
Sayı teorisi, Dirichlet'in temel araştırma ilgi alanıydı, birçok derin sonuç bulduğu ve bunları kanıtlarken birçoğu daha sonra onun adını taşıyan bazı temel araçları tanıttığı bir alandı. 1837'de Dirichlet'in aritmetik ilerlemeler üzerine teoremini yayınladı, cebirsel bir problemi çözmek için matematiksel analiz kavramlarını kullandı ve böylece analitik sayı teorisi dalını yarattı. Teoremi kanıtlarken Dirichlet karakterlerini ve L-fonksiyonlarını tanıttı. Ayrıca makalede, serinin mutlak ve koşullu yakınsaması arasındaki farkı ve daha sonra Riemann serisi teoremi olarak adlandırılan şeydeki etkisini kaydetti. 1841'de aritmetik ilerleme teoremini tam sayılardan,  Gauss tam sayıları halkasına genelleştirdi.

1838 ve 1839'daki birkaç makalede, ikinci dereceden formlar için birinci sınıf sayısı formülünü kanıtladı (daha sonra öğrencisi Kronecker tarafından geliştirildi). Jacobi'nin "insan zekasına en fazla dokunan" sonuç olarak adlandırdığı formül, daha genel sayı cisimleri açısından da benzer sonuçların yolunu açtı. Kuadratik cisimlerin birim grubunun yapısı üzerine yaptığı araştırmaya dayanarak, cebirsel sayı teorisinin temel bir sonucu olan Dirichlet birim teoremini kanıtladı.

İlk olarak, temel bir sayma argümanı olan güvercin deliği prensibini, daha sonra Dirichlet yaklaşım teoremi olarak adlandırılan, Diyofant yaklaşımını bir teoremin ispatında kullandı.  ve  durumlarını ispatladığı Fermat'nın son teoremine ve bikuadratik karşılıklılık yasasına önemli katkılar yayınladı. İlk sonuçlarını bulduğu Dirichlet bölen problemi, diğer matematikçilerin daha sonraki katkılarına rağmen sayı teorisinde hala çözülmemiş bir problemdir.

Analiz

Dirichlet, akıl hocasının Paris'teki çalışmasından esinlenerek, 1829'da Fourier serisinin yakınsamasının hangi fonksiyonlar için geçerli olduğunu gösteren koşulları veren ünlü bir inceleme yazısı yayınladı. Dirichlet'in çözümünden önce, sadece Fourier değil, Poisson ve Cauchy de kesin bir yakınsama kanıtı bulmayı başaramadılar. İnceleme yazısı, Cauchy'nin hatasını işaret etti ve serilerin yakınsaması için Dirichlet testini tanıttı. Dirichlet fonksiyonunu, integrallenemeyen bir fonksiyonun bir örneği olarak tanıttı (belirli integral o zamanlar hala gelişmekte olan bir konuydu) ve Fourier serisi için teoremin ispatında Dirichlet çekirdeği ve Dirichlet integralini tanıttı.

Dirichlet ayrıca Laplace denklemi için ilk sınır değer problemini inceledi ve çözümün benzersizliğini kanıtladı; Kısmi diferansiyel denklemler teorisindeki bu tür problem daha sonra Dirichlet problemi olarak adlandırıldı. Dirichlet sınır koşullarına tabi bir kısmi diferansiyel denklemi karşılayan bir fonksiyon, sınırda sabit değerlere sahip olmalıdır. İspatta, çözümün sözde Dirichlet enerjisini en aza indiren fonksiyon olduğu ilkesini kullandı. Riemann daha sonra bu yaklaşıma Dirichlet prensibi adını verdi, ancak bunun Gauss ve Lord Kelvin tarafından da kullanıldığını biliyordu.

Modern fonksiyon kavramının tanıtımı
Dirichlet, Fourier serisinin yakınsamasının gösterilebileceği fonksiyonların aralığını ölçmeye çalışırken, "herhangi bir 'e tek bir sonlu 'ye karşılık gelir" özelliğiyle bir fonksiyonu tanımlar, ancak daha sonra dikkatini parçalı sürekli fonksiyonlara sınırlar. Buna dayanarak, analitik formül olarak bir fonksiyonun daha eski belirsiz anlayışının aksine, bir fonksiyon için modern kavramı tanıtmakla tanınır. Imre Lakatos, Hermann Hankel'den bu atıfın erken kökeni olarak alıntı yapıyor, ancak "Bu kavram hakkında hiçbir fikri olmadığına dair pek çok kanıt var [...] örneğin, parça parça sürekli fonksiyonları tartışırken, süreksizlik noktalarında fonksiyonun iki değeri olduğunu söylüyor." diyerek iddiaya itiraz ediyor.

Diğer alanlar
Dirichlet ayrıca matematiksel fizik alanında çalıştı, potansiyel teorisinde (yukarıda bahsedilen Dirichlet problemi ve Dirichlet prensibi dahil), ısı ve hidrodinamik teorisinde araştırma yayınladı ve ders verdi. Lagrange'ın konservatif sistemler üzerindeki çalışmasını, denge koşulunun potansiyel enerjinin minimum olduğunu göstererek geliştirdi.

Dirichlet ayrıca olasılık teorisi ve en küçük kareler üzerine ders verdi, özellikle limit teoremleri ve  merkezî limit teoremiyle ilgili yaklaşım Laplace yönteminin iyileştirilmesi için bazı orijinal yöntemler ve sonuçlar tanıttı. Dirichlet integralini temel alan Dirichlet dağılımı ve Dirichlet süreci onun adını almıştır.

Onurlandırılması
Dirichlet birkaç akademinin üyesi olarak seçildi:

 Prusya Bilimler Akademisi (1832)
 Saint Petersburg Bilimler Akademisi (1833) - ilgili üye
 Göttingen Bilimler Akademisi (1846)
 Fransız Bilimler Akademisi (1854) - yabancı üye
 İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi (1854)
 Belçika Kraliyet Bilim ve Sanat Akademisi (1855)
 Royal Society (1855) - yabancı üye

1855'te Dirichlet'e, von Humboldt'un tavsiyesi üzerine Pour le Mérite madalyası verildi. Ay üzerindeki Dirichlet krateri ve 11665 Dirichlet asteroiti onun ismini taşıyor.

Bazı yayınları

Ayrıca bakınız
 Adına olan Dirichlet teoremi:
 Dirichlet yakınsama teoremi (Diyofant yakınsaması)
 Dirichlet teoremiyle aritmetik ilerleme (Sayı teorisi, Asal sayılar'ın özellikleri)
 Dirichlet teoremiyle diofantin yaklaşıklığı (sayı teorisi ve yaklaşıklığı)
 Dirichlet birim teoremi (cebirsel sayılar teorisi ve halka)
 Dirichlet beta fonksiyonu
 Dirichlet hücresi, poligon
 Dirichlet karakteri (sayı teorisi, Zeta'nın özellikleri ve L-fonksiyonu. 1831)
 Dirichlet koşulları (Fourier dönüşümü)
 Dirichlet konvolüsyonu (sayı teorisi ve Aritmetik fonksiyon)
 Dirichlet yoğunluğu (sayı teorisi)
 Dirichlet dağılımı (olasılık teorisi)
 Dirichlet formu
 Dirichlet çekirdeği (fonksiyonel analiz, Fourier serisi)
 Dirichlet problemi (kısmı diferansiyel denklem)
 Dirichlet serisi (analitik sayı teorisi)
 Dirichlet testi (analiz)
 Dirichlet tessellation, Voronoi diagramı (geometri olarak adlandırılır.)
 Dirichlet sınır koşulu (diferansiyel denklem)
 Dirichlet fonksiyonu (topoloji)
 Güvercin deliği ilkesi / Dirichlet kutusu (veya çekmecesi) prensipleri (kombinatorik)
 Dirichlet bölme problemi (şu anda çözülmemiş) (sayı teorisi)
 Dirichlet eta işlevi (sayı teorisi)
 Latent Dirichlet allocation
 Sayı formülü sınıfları
 Dirichlet integrali
 Dirichlet prensipleri
 Genelleştirilmiş Dirichlet dağılımı (olasılık teorisi)
 Dirichlet süreci

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Johann Peter Gustav Lejeune Dirichlet – Œuvres complètes – Gallica-Math
 O. Ore, Biography  in Dictionary of Scientific Biography (New York 1970-1990).
 Biography  in Encyclopaedia Britannica.

1805 doğumlular
1859 yılında ölenler
19. yüzyılda Almanlar
Alman matematikçiler
Belçika asıllı Almanlar
Berlin Humboldt Üniversitesi öğretim üyeleri
Göttingen Üniversitesi öğretim üyeleri
Göttingen Üniversitesinde öğrenim görenler
İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi üyeleri
Ren Friedrich Wilhelm Üniversitesinde öğrenim görenler
Royal Society'nin yabancı üyeleri
Sayı teorisyenleri

Peter Gustav Lejeune Dirichlet


Incidentul Altmark (în limbile engleză: Altmark Incident; norvegiană: Altmark-affæren; germană: Altmark-Zwischenfall) a fost un incident naval din timpul celui de-al Doilea Război Mondial dintre distrugătoarele britanice și  petrolierul german Altmark, care a avut loc pe 16-17 februarie 1940. Incidentul s-a petrecut în ceea ce era în acel moment, apele neutre norvegiene.
La bordul petrolierului Altmark se aflau 300 de prizonieri de război aliați, ale căror vase fuseseră scufundate de cuirasatul Admiral Graf Spee în zona de sud a Oceanului Atlantic. Distrugătoarele britanice au blocat vasul cisternă iar, mai târziu, distrugătorul HMS Cossack a atacat petrolierul și a eliberat toți prizonierii, ucigând opt marinari germani și rănind alți zece, dintre care cinci foarte grav. În timpul atacului au fost grav răniți un marinar britanic și unul norvegian. Germania a declarat că atacul era încălcare gravă a legilor dreptului internațional și o violare a neutralității norvegiene.

Contextul general
În februarie 1940, petrolierul german Altmark se îndrepta spre Germania având la bord 299 de marinari din flota comercială Aceștia erau prizonieri de război care fuseseră salvați după ce vasele lor fuseseră scufundate de cuirasatul "de buzunar" Admiral Graf Spee.

În drumul său din sudul Atlanticului spre Germania, Altmark a traversat apele teritoriale norvegiene. Legea internațională nu interziceau transferul de prizonieri de război prin apele neutre. La insistența ofițerilor britanici care urmăreau vasul, Altmark a fost verificat de trei ori pe 15 februarie de  Marina Regală Norvegiană (Kongelige Norske Sjøforsvaret). Prima oară,   Altmark a fost verificat de ofițerii de pe vedeta torpiloare HNoMS Trygg în largul Insulelor Linesøy]], apoi de ofițerii de pe vedeta torpiloare HNoMS Snøgg în Sognefjord și, în cele din urmă, de amiralul Carsten Tank-Nielsen și ofițerii de pe distrugătorul HNoMS Garm în Hjeltefjord. De fiecare dată, ofițerii care au efectuat inspecția s-au limitat la un control superficial și au acceptat declarația germanilor, care afirmau că execută o misiune pur comercială. Prizonierii britanici ținuți prizonieri în cala navei au făcut eforturi mari ca să își facă simțită prezența, dar ofițerii norvegieni nu au inspectat și magaziile, iar Altmark și-a continuat cursul.

După cea de-a treia inspecție, petrolierul Altmark a fost escortat în drumul lui spre Germania de vedetele torpiloare Skarv și Kjell și de vasul apărării de coastă Firern.

Interceptarea și abordajul
Altmark a fost reperat în după amiaza aceleiași zile în largul portului Egersund de către avioanele de recunoaștere, care au alarmat vasele  Royal Navy. Aceste avioane decolaseră de pe aeroportul RAF Thornaby, din nord-estul Angliei. După ce a fost interceptat de distrugătorul HMS Cossack, comandat de Philip Vian, Altmark s-a refugiat în Jøssingfjord, dar Cossack l-a urmărit îndeaproape. Vasele norvegiene de escortă au reușit într-o primă fază să blocheze încercările de abordaj al petrolierului german și și-au direcționat tuburile lanstorpile spre Cossack. Căpitanul Vian a cerut în acest moment instrucțiuni de la Londra și a primit următoarele ordine de la Primul Lord al Amiralității, Winston Churchill:

Guvernul britanic nu avea nicio obiecție față de traversarea apelor teritoriale de către vase care transportau prizonieri. De fapt, în documentele oficiale cu privire la incident, este notat faptul că Royal Navy a transportat prizonieri de război prin ape teritoriale neutre. De exemplu, în decembrie 1939, crucișătorul HMS Despatch a traversat Canalul Panama, care avea statutul de ape neutre, având la bord prizonieri germani de la bordul cargobotului Düsseldorf. Britanicii au considerat că ruta lui Altmark, care a făcut un ocol de sute de kilometri ca să treacă prin apele teritoriale norvegiene spre Germania,  constituie un abuz clar al neutralității Norvegiene și o încălcare a legilor internaționale. În afară de aceasta, guvernul norvegian nu permitea germanilor să transporte prizonieri prin apele teritoriale norvegiene, iar echipajul lui Altmark a mințit atunci când a fost întrebat natura încărcăturii și a misiunii.

Forțele norvegiene au refuzat să ia parte la o escortă unificată, reafirmând că inspecțiile lor de până atunci de la bordul Altmark nu descoperiseră nimic suspect. Vian a afirmat că dorește să urce la bordul Altmark și i-a invitat pe norvegieni să ia parte la o nouă inspecție, dar a fost refuzat de aceștia. În timpul acțiunii britanicilor, Altmark avea să  eșueze. Britanicii au abordat vasul german la ora 22:20 pe 16 februarie și, după o scurtă luptă corp-la-corp, au învins echipajul britanic și au coborât în cală. Unul dintre prizonierii eliberați a declarat că a fost conștient de operațiunea conaționalilor săi atunci când a auzit apelul militarilor care participau la abordaj: "E vreun englez aici?". Atunci când prizonierii au strigat "Da! Suntem toți britanici!", miliarii englezi au răspuns "[null Well, the navy's here]! (Ei bine, marina a ajuns aici!)".

Acest incident este considerat de unii istorici militari drept ultima luptă cu săbiile ale militarilor Royal Navy. Membrii Asociației "HMS Cossack" nu sunt de acord cu aceasta. Autorii British Naval Swords and Swordmanship, Barton și McGrath, consideră la rândul lor că nu este adevărată această afirmație și subliniază că Frischauer și Jackson, autorii cărții The Altmark Affair, au intervievat pe mulți dintre membrii echipajului și nici unul dintre ei nu a amintit de folosirea săbiilor. Barton și McGraph consideră că această idee ar putea să aibă originea în acuzațiile de "piraterie pe mare" ale germanilor făcute la adresa britanicilor.

Pe de altă parte, Jim Rhodes, un fost membru al echipajului Cossack,  a trimis o informare Asociației "HMS Cossack". El a afirmat că a fost martor unui atac cu sabia a unui marinar britanic în timpul unei abordări. Rhodes nu a luat parte la acțiune, ci a urmărit lupta de pe puntea B a tunurilor și nu a fost suficient de aproape ca să vadă cine era cel care purta sabia. Rhodes a amintit că la bord erau păstrate patru săbii de ceremonie.

Șapte marinari germani au fost uciși, iar alți unsprezece au fost răniți, dintre care șase foarte grav. Trupurile germanilor uciși au fost înmormântate în cimitirul Sogndal Cemetery, în zona superioară a firotului Jøssing. Acest incident a fost folosit fără succes de avocații apărării în timpul Proceselor de la Nürnberg, care au încercat să demonstreze că, în loc să fie pedepsit, comandantul britanic a fost decorat pentru acțiunea lui.

HMS Cossack a părăsit Jøssingfjord imediat după miezul nopții pe 17 februarie. Echipajele navelor de escortă norvegiene au protestat, dau nu au intervenit. Explicația oficială oferită de guvernul norvegian a fost aceea că, în conformitate cu legile internaționale, o țară neutră nu este obligată să reziste unei forțe cu mult mai puternice.

Impactul incidentului
Norvegienii au fost foarte furioși pentru că neutralitatea le-a a fost încălcată, dar nu au trecut în mod oficial de partea niciunei tabere, nedorind să fie atrași într-un război european. Pe de altă parte, incidentul Altmark a generat neîncredere atât în rândurile aliaților, cât și a germanilor, fiecare dintre tabere ajungând să se îndoiască de neutralitate Norvegiei. Ambele tabere își făcuseră planuri pentru acțiuni militare împotriva Norvegiei, în principal pentru controlarea traficului de minereu de fier, de care industria germană de armament a depins foarte mult în primele faze ale războiului.

Incidentul Altmark l-a convins pe Adolf Hitler că aliații nu vor respecta neutralitatea norvegiană. Cum el decisese încă de pe 14 decembrie 1939 să invadeze Norvegia, a ordonat pe 19 februarie anul următor să fie intensificate pregătirile pentru atacarea Norvegiei și Danemarcei. Pe 9 aprilie, a fost declanșată Operațiunea Weserübung.

Incidentul Altmark le-a asigurat britanicilor un motiv pentru îmbunătățirea efemeră a moralului în timpul Războiului ciudat. Incidentul a avut pe de altă parte un efect propagandistic de durată în Norvegia ocupată de germani în timpul războiului. Guvernul colaboraționist norvegian a încercat să opună calificativului "quislingi" (sinonim pentru mulți cu cel de trădător) pe cel de "jøssing", asociat cu luptătorii antinaziști și proaliați, cu referire la locul în care a avut loc incidentul, Jøssingfjord. După ce termenul a căpătat o conotație pozitivă în ochii publicului, folosirea termenului jøssing a fost interzisă în mod oficial în 1943.

Expresia "The navy's here" a devenit populară și a fost  utilizată ca titlu pentru o cate publicată la scurtă vreme după aceea. Editorul cărții avea să declare că expresia a fost "declarația simplă care a stârnit imaginația lumii". Ross Parker și Hughie Charles aveau să compună un cântec prin care glorificau incidentul, comparând reușita marinarilor contemporani cu cele ale comandaților Drake, Nelson, Beatty și Fisher.

Note

Bibliografie
  Ediția americană apărută sub titlul The Altmark Affair. Macmillan, New York 1955.
 Janusz Piekałkiewicz: Der Zweite Weltkrieg mit Vorwort von Sebastian Haffner. Düsseldorf 1985,

Bibliografie suplimentară
 Martin A. Doherty: The attack on the Altmark - A case study in wartime Propaganda, Journal of Contemporary History 38/2003, pp. 187-200.
 Geirr H. Haarr: The Gathering Storm – The Naval War In Europe September 1939 -April 1940, (pp. 352-389.) Seaforth Publishing, Barnsley/UK 2013, . (parțial online)

Legături externe
 German Supply Ship Altmark and an Unlikely Meeting Llanelli Community Heritage
 IWM Interview with Altmark prisoner William Melville-Evans
Incidente ale istoriei
Bătălii navale
Incidente maritime
Bătăliile Regatului Unit
Bătăliile Germaniei
Al Doilea Război Mondial – Teatrul de război european

Incidentul Altmark


Pavetta hongkongensis,  es una especie de arbusto perteneciente a la familia de las rubiáceas. Se encuentra en  Asia.

Descripción
Es un arbusto o árbol pequeño, que alcanza un tamaño de 1-4 m de altura, las ramas comprimidas, glabras, de color verde o casi verde, a menudo secada ennegrecida. Pecíolo de 1-2 cm, glabro, la lámina de las hojas  membranosas, elíptico-oblongas a elíptico-oblanceoladas,de  8-15 × 3-6.5 cm, a menudo con nódulos, el haz glabro, el envés glabro, glabrescentes o pubescentes a lo largo de nervio central, la base cuneada a acuminado agudo, el ápice agudo, venas secundarias 6 o 7 pares; las estípulas ampliamente ovado-triangulares, de 1-3 mm. Las inflorescencias terminales en las ramas laterales, corimbosas, de 9.7 x 15.7 cm, con muchas flores. Corola blanca, con tubo de 12-19 mm. Los frutos en forma de drupas globosas, de 6-7 mm. Florece en Mar-julio, fructifica en julio-noviembre.

Distribución y hábitat
Se encuentra en matorrales; a una altitud de 200-1300 metros, en Guangdong, Guangxi, Hainan, Yunnan en China y en Vietnam.

Taxonomía
Pavetta hongkongensis fue descrita por Cornelis Eliza Bertus Bremekamp y publicado en Repertorium Specierum Novarum Regni Vegetabilis 37(961–973): 104, en el año 1934.
SinonimiaTarenna kwangsiensis'' Hand.-Mazz.

Referencias

Enlaces externos

hongkongensis

Pavetta hongkongensis


Bordierung steht für:
 bei Kleidung das Versehen mit dem Zierrat der Paspel
 bei Raumtextilien das Versehen mit einer Bordüre
 in der Heraldik ein Zierstreifen um das Wappenbild, siehe Bord (Heraldik)

Bordierung


دخيل

الدخيل

 علم دخيل
 الدخيل عند أهل القوافي، هو الحرف المتحرك المسبوق بألف مد (التأسيس) الواقع قبل حرف القافية (الروي). وتسمى حركته الإشباع.

دخيل (توضيح)


Der Große Preis von Deutschland 1976 fand am 1. August auf dem Nürburgring statt und war das zehnte Rennen der Automobil-Weltmeisterschaft 1976.

Berichte

Hintergrund

Zwei Wochen nach dem kontrovers diskutierten Großen Preis von Großbritannien fand der Deutschland-GP 1976 trotz immer größer werdender Vorbehalte seitens der Fahrer gegenüber der hinsichtlich Sicherheitseinrichtungen und Streckenlänge als nicht mehr zeitgemäß eingestuften Nürburgring-Nordschleife ein letztes Mal auf dieser traditionsreichen Strecke statt.

Nach der Kündigung von Jacky Ickx nahm Arturo Merzario dessen Platz bei Walter Wolf Racing ein. Daraufhin trat March Engineering mit nur noch drei Werkswagen an. Das italienische Privatteam Gulf Rondini trug sich mit einem Tyrrell 007 und dem Formel-1-Neuling Alessandro Pesenti-Rossi erstmals in die Meldeliste eines Grand Prix ein.

Rolf Stommelen wurde vom Brabham-Kundenteam RAM Racing als Gaststarter für seinen Heim-Grand-Prix gemeldet. Er qualifizierte sich daraufhin mit einem der beiden vom Team eingesetzten Brabham BT44B für den 15. Startplatz. Aufgrund einer gerichtlichen Klage, die Loris Kessel wegen ausstehender Gehaltszahlungen für seine vier bereits für das Team absolvierten Einsätze eingereicht hatte, wurde eines der Fahrzeuge während des Trainings von der Polizei beschlagnahmt. Brabham-Teamchef Bernie Ecclestone stellte Stommelen daraufhin kurzfristig den Ersatzwagen des Werksteams zur Verfügung.

Training
James Hunt erzielte die beste Trainingszeit und war dabei rund eine Sekunde schneller als der Zweitplatzierte Niki Lauda. Die Rundenbestzeit des Vorjahres wurde um rund acht Sekunden verfehlt. Die zweite Startreihe bildeten Patrick Depailler im Tyrrell P34 sowie Hans-Joachim Stuck, der im March 761 vor heimischem Publikum eine gute Trainingsleistung zeigte, indem er die stärker eingeschätzten Clay Regazzoni, Jacques Laffite, Carlos Pace und Jody Scheckter hinter sich ließ.

Rennen

Bis kurz vor dem Start des Rennens hatte es geregnet. Daraufhin entschieden sich alle Fahrer außer Jochen Mass für den Einsatz von Regenreifen.

Regazzoni ging von Startplatz fünf aus in Führung vor Hunt und dem gut gestarteten Mass. Laffite profitierte als Viertplatzierter davon, dass Stucks Fahrzeug wegen eines Kupplungsschadens aus der Startaufstellung genommen worden war. Stuck nahm das Rennen dennoch mit kurzer Verzögerung auf, indem er sich am Ende des Feldes von Mechanikern anschieben ließ.

Während der ersten Runde drehte sich Regazzoni und fiel dadurch auf den vierten Rang zurück. Bereits nach wenigen Kilometern stellten nahezu alle Piloten fest, dass dank abtrocknender Streckenverhältnisse keine Regenreifen mehr benötigt wurden. Rund die Hälfte des Feldes steuerte daraufhin am Ende der ersten Runde die Boxengasse an, um die Reifen wechseln zu lassen. Dadurch befand sich Mass, der diese rapide Verbesserung der Streckenverhältnisse als einziger geahnt hatte, auf dem zweiten Rang hinter Ronnie Peterson, der eine weitere Runde auf Regenreifen zurücklegte. Nachdem auch Peterson am Ende des zweiten Umlaufs stoppte, übernahm Mass die Führung vor Gunnar Nilsson, der als einer von wenigen zu diesem Zeitpunkt nach wie vor mit Regenreifen bestückt war, und James Hunt.

Lauda, der nach einem schlechten Start und einem vergleichsweise langsamen Boxenstopp mehrere Plätze eingebüßt hatte, verlor in der zweiten Runde im Bereich des Streckenabschnitts "Bergwerk" möglicherweise durch einen Aufhängungsschaden die Kontrolle über seinen Ferrari. Der Wagen durchbrach mehrere Fangzäune, wurde gegen einen Erdwall geschleudert und rutschte anschließend mehrere Meter unkontrolliert über die Strecke, während sich das aus den nahezu vollen Tanks austretende Benzin entzündete. Guy Edwards, der unmittelbar folgte, konnte knapp ausweichen. Die nachfolgenden Fahrer Brett Lunger und Harald Ertl hingegen rammten das Wrack. Die Strecke war dadurch blockiert. Edwards, Lunger und Ertl sowie der ihnen zu Hilfe eilende Arturo Merzario retteten Lauda, der durch die Wucht des Aufpralls seinen Helm verloren hatte, aus dem brennenden Wagen. Die nachfolgenden Rennwagen kamen trotz der Unübersichtlichkeit der Situation ohne Kollisionen rechtzeitig vor der Unfallstelle zum Stehen. Das Rennen war somit abgebrochen. Die übrigen Fahrer, die zum Zeitpunkt des Unfalls vor Lauda gelegen hatten, erhielten diese Information durch die rote Flagge der Rennleitung.

Wenig später trafen ein Sicherheitsfahrzeug der ONS sowie ein Rettungswagen am Unfallort ein. Auf Initiative von Hans-Joachim Stuck brachte der Rettungswagen den verletzten Lauda, der zeitweise bei Bewusstsein war, entgegen der sonst üblichen Fahrtrichtung durch die zweite, weniger bekannte Ausfahrt der Rennstrecke auf direktem Weg ins Krankenhaus nach Adenau. Von dort wurde Lauda zunächst ins Bundeswehrzentralkrankenhaus Koblenz und schließlich in eine auf Brandwunden spezialisierte Klinik nach Ludwigshafen am Rhein geflogen.

Zum Neustart des Rennens traten nur noch 20 Fahrzeuge an. Chris Amon hatte sich angesichts der Ereignisse spontan für einen Ausstieg aus der Formel 1 entschieden. Bei nun gänzlich trockenen Bedingungen ging Hunt vor Regazzoni, Scheckter, Depailler und Pace in Führung. Im Bereich des Streckenabschnitts "Flugplatz" verunglückte Peterson kurz drauf, blieb aber unverletzt. Regazzoni drehte sich abermals und Depailler kam beim Versuch, dem Ferrari auszuweichen, von der Strecke ab. Pace beendete die erste Runde nach einem Überholmanöver gegen Scheckter als Zweitplatzierter hinter Hunt, fiel jedoch im Verlauf der folgenden Runde wieder hinter Scheckter sowie hinter Regazzoni auf den vierten Rang zurück. Unterdessen verunglückte Vittorio Brambilla durch einen Bremsdefekt im Bereich der Adenauer Brücke, ohne sich zu verletzen.

Mass, der beim Rennabbruch in Führung gelegen hatte, überholte nacheinander den Fünftplatzierten Nilsson sowie den Viertplatzierten Pace. Als Profiteur eines erneuten Drehers von Regazzoni in der zwölften Runde beendete er das neu gestartete Rennen auf dem dritten Platz. Carlos Pace, Gunnar Nilsson und Brabham-Gastfahrer Rolf Stommelen komplettierten die Punkteränge.

Ab dem folgenden Jahr wurde der Große Preis von Deutschland auf dem Hockenheimring ausgetragen, dessen Streckensicherheit sich aufgrund der im Vergleich zur Nordschleife deutlich geringeren Streckenlänge wesentlich einfacher gewährleisten ließ. Diese Entscheidung stand allerdings bereits vor dem Rennen 1976 fest. Es war demzufolge keine Entscheidung, die erst infolge des Unfalls von Lauda getroffen wurde.

Meldeliste

1 Rolf Stommelen war ursprünglich im Brabham BT44B mit der Startnummer 36 des Teams RAM Racing gemeldet und absolvierte damit die Qualifikation. Im Rennen fuhr er den Brabham BT45 mit der Startnummer 77, der dem Brabham-Werksteam als T-Car zur Verfügung stand.

Klassifikationen

Startaufstellung

Rennen

2 Chris Amon, Niki Lauda, Brett Lunger und Harald Ertl nahmen nur am ersten Start des Rennens teil.

WM-Stände nach dem Rennen
Die ersten sechs des Rennens bekamen 9, 6, 4, 3, 2 bzw. 1 Punkt(e).

Fahrerwertung

Konstrukteurswertung

Einzelnachweise

Weblinks

 Rennergebnis auf der offiziellen Website der Formel 1

1976
Deutschland
Nürburgring
Sportveranstaltung in Rheinland-Pfalz

Großer Preis von Deutschland 1976


Stick es un personaje ficticio de la editorial Marvel Comics.

Biografía del personaje

Stick es un misterioso maestro de artes marciales quien entrenó al joven pero inexperto Matt Murdock (Daredevil). Perteneciente al clan ninja de asesinos La Casta, prohibió a otro de sus estudiantes destacados, Elektra Natchios, permanecer entre sus líneas debido a su personalidad vengativa a pesar de su progreso formidable.

Stick es bastante castigador y arrogante con sus cargos. Se encontró con Wolverine en su estado salvaje y lo trajo de vuelta al razonamiento, en parte debido a la continua maltrato de su bō y duro de nariz en asesoramiento.

Con el tiempo, la Mano trató de acabar con Stick y los buenos guerreros de la Casta en total. Stick, frustrado un intento de asesinato por cuatro agentes de la Mano; Luego convocó a los otros miembros de su orden a la ciudad de Nueva York. Con la ayuda de su clan, Stick ha derrotado a Kirigi, ninja más letal de la Mano en el momento. La Mano se reagrupó y atacaron a Stick y su banda de guerreros (Shaft, Stone y Claw) que ahora se incluye a Daredevil y examante de Daredevil, Black Widow. La Mano casi había dominado la pequeña banda de guerreros, cuando Stick y Shaft recurrieron a una técnica antigua que drena la fuerza vital de todo ninja presentes. Por desgracia, la técnica dio lugar a la explosión y muerte de Stick y su compañero como resultado del exceso de energía que habían absorbido. A pesar de sus pérdidas y el escape de los superhéroes, la Mano consideró la destrucción de su némesis y líder de su enemigo, una victoria y se volvió su atención a otros esquemas.

Años después, la Mano se volvió de nuevo su atención en la Casta sin su líder, una vez más intentar en destruirlos. Esta vez se trató de evitar que los miembros de la Casta de localizar al niño recién nacido que llevaría alma reencarnada de Stick. La Mano seco gravemente a los soldados de Stick, reduciendo su número a un puñado de guerreros. Los pocos de la Casta restante viajó a Nueva York, en busca de la ayuda de Daredevil. A regañadientes, el hombre sin miedo ayudó a los discípulos de su antiguo mentor, regresando con ellos a Japón. Una vez allí, la Mano atacó al Daredevil y la Casta y sin descanso. Luchando junto a Daredevil, La Casta apenas logró escapar y salvaguardar el espíritu reencarnado de su amo.

Como parte del Todo-Nuevo, todas diferentes de Marvel , el Coleccionista resucita a Stick para competir por él en la tercera iteración del Concurso de Campeones. Durante la cuarta batalla en el panel, se adhieren secretamente aliados con el Sentry de la Tierra-1611, un miembro de reacios del equipo contrario ensamblada por el Gran Maestro. Cuando se reveló su alianza, los dos se vaporizan por el desintegrador Molecular de Punisher 2099. Si bien la experimentación con el Iso-Sphere, el Maestro trae sin querer volver a pegar en forma de un anciano Rick Jones . En la batalla final, Stick arroja su disfraz, distrae al Maestro mediante el uso de su habilidad para manipular la energía para resucitar al Centinela, y da instrucciones fuera de la ley sobre el uso de la norma ISO-Sphere para poner fin al Concurso de Campeones. Stick se muestra posteriormente en la Tierra, donde se forma un nuevo equipo de superhéroes con Outlaw, Ares, Guillotine y White Fox.

Otras versiones

Ultimate Stick
En Ultimate Marvel, Stick es introducido en el  volumen de Mark Millar's Ultimate Avengers. Stick se ve entrenando a un niño ciego de 13 años, Ray Connor que será el nuevo Daredevil después de su estudiante, Matt Murdock (que Stick entreno, junto con Blade, Shaft, y Stone) muerto en el NY Ultimátum wave. Stick ha entrenado a Ray por semanas y está a punto de graduarse, pero más tarde fue mordido y se convirtió en un vampiro.

En otros medios

Televisión
 Se muestra en un episodio de Spider-Man: El episodio de la serie animada "Inculpado". Fue visto en retrospectiva, como Matt Murdock, recuerda su educación bajo la tutela del sensei.
 Aparece como un personaje recurrente en las dos temporadas de la serie de televisión Daredevil, transmitida por la plataforma en línea Netflix. En la serie se revela que fue él quien entrenó a Matt Murdock desde niño para usar sus habilidades.
 En la primera temporada, fue el mentor de Matt Murdock cuando era joven. Stick enseñó a Matt Murdock para dominar sus habilidades, pero lo dejó cuando supo Matt lo vio como una figura paterna, porque lo consideró débil. Muchos años más tarde, Stick pide ayuda a Matt en la destrucción del Cielo Negro, un arma que la Mano, dirigida por Nobu, están trayendo a la ciudad de Nueva York. Stick acepta a regañadientes a abstenerse de matar, pero rompe su promesa cuando mata el Cielo Negro, que es en realidad una niña. Después de luchar en el apartamento de Matt, derrota a Stick, que se impresionó y se compromete a abandonar la ciudad. Stick más tarde conversa con un hombre muy marcado sobre el papel de Matt en los eventos venideros.
 Stick toma un papel más destacado en la segunda temporada, en la que aparece por primera vez el rescate de Matt y Elektra de la mano. Durante la recuperación de Elektra, que revela más sobre la historia de la Mano y cómo criado y entrenando a Elektra cuando era una niña. Elektra le envía fuera de la habitación cuando Matt convence a su ella no necesita a seguirlo. Stick envía un asesino detrás de ella, pero el hombre falla y ella viene después de él. Matt se detiene una pelea entre los dos antes de ser emboscados por la Mano donde es secuestrado. Se revela que Elektra es el Cielo Negro y Stick la elevó a luchar contra su destino. Cuando ella llegó a ser demasiado peligroso alrededor de sus colegas, que la envió a vivir con un embajador griego. Stick es rescatado por Matt y Elektra, que está convencido por Matt de no matarla. Matt lo ata en su apartamento, pero él escapa y decapita a Nobu después de que Matt lo derrota para asegurarse de que no vuelva. Matt y Stick van en buenos términos después de visitar la tumba de Elektra.
 Glenn repetirá su papel en la nueva miniserie, Los defensores. Él recluta a Matt, Jessica Jones, Luke Cage y Danny Rand en su guerra contra la Mano. Pero luego al final del episodio 6, es asesinado por Elektra.

Películas
 En la película de Marvel Comics Elektra, Stick fue interpretado por el veterano actor Terence Stamp. A diferencia de los cómics, la versión cinematográfica de Stick no tiene ninguna conexión conocida con Daredevil. Él fue el que trajo a Elektra a la vida después de lo ocurrido en Daredevil.

Referencias

Enlaces externos
 Stick en Marvel.com

Héroes de Marvel Comics

Stick (Comic)


An Andropogon munroi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Baron Clarke. An Andropogon munroi in nahilalakip ha genus nga Andropogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Andropogon

Andropogon munroi


→ İsveç'te bir şehir olan Sala için, Sala, İsveç sayfasına bakınız.
Sala veya Selâ, Cuma ezanından önce cuma günleri minareden okunan salavat-ı şerifeler. Ayrıca bir vefat duyurusu olarak her zaman vakit namazlarından önce okunur. Perşembe gecelerinde yatsı ezanından önce. Cuma günleri öğle ezanından yaklaşık bir saat önce, bazı camilerde de Ramazan ayında sabah ezanından önce okunur.

Misal:
Es salâtü ves selâmü aleyke yâ Rasûlallâh
Es salâtü ves selâmü aleyke yâ Habiballâh
Es salâtü ves selâmü aleyke yâ seyyidel evveline vel âhirîn.Ve selâmün alel murselîn
Velhamdü lillâhi rabbil âlemîn.

Selam (esenlik, barış) ve dua senin üzerine olsun ey Allah'ın elçisi
Selam (esenlik, barış) ve dua senin üzerine olsun ey Allah'ın sevgilisi
Selam (esenlik, barış) ve dua senin üzerine olsun ey geçmişin ve geleceğin efendisi.
Selam olsun tüm elçilere (Peygamberlere)
''Övgüler yalnızca alemlerin rabbi (yaratıcısı,öğreticisi,terbiyecisi) Allah'adır.

Namaz
Ölüm
Ölüm gelenekleri

Sala


Maršal Francuske (marescallus Franciae)  je, od vremena ukidanja dostojanstva francuskog konstabla
 1627., postalo najveće francusko vojno odlikovanje. Titula Maršala Francuske ili Admirala Francuske - što je ekvivalent u mornarici - predstavlja dostojanstvo u državi. Od smrti Maršala Juina 1967. godine, Francuska nema živog Maršala Francuske.

Kroz francusku povijest

Od vremena otkako je naslov nastao 1185. godine pa do danas, titulu Maršala Francuske su nosila 342 maršala.

Maršal Francuske bio je vrhovni vojni čin u Francuskoj koji se koristio tijekom 19. stoljeća u operativnom svojstvu, dok tijekom 20. stoljeća dobiva značaj titule i ima ceremonijalna ulogu. Čin Maršala Francuske bila je uzvišena verzija već postojećeg vojnog vrhovnog čina maršala.

Prvi Maršal Francuske bio je Alberic Clément, kojeg je imenovao Filip II. 1190., a nosilac čina maršala je postao velikim časnikom krune. Posljednji Maršal kojem je dodijeljena ova titula je Marie-Pierre Kœnig, što je ceremonijalno obavljeno postumno 1984. godine.

Izvori

Vojni činovi i titule

Maršal Francuske


La rue du Docteur-Berger est une voie de Sceaux dans les Hauts-de-Seine.

Situation et accès
Orientée nord-sud, cette rue commence son tracé au carrefour de la rue Houdan et de l'avenue du Président-Franklin-Roosevelt, et rencontre la rue des Écoles (anciennement rue du Petit-Chemin) puis la rue des Imbergères. Elle se termine rue Paul-Couderc (anciennement voie de Sceaux à Chatenay), près de l'emplacement de l'ancienne manufacture de Sceaux.

Elle est accessible par la gare de Sceaux.

Origine du nom
Cette rue a été nommée en hommage au docteur Paul Berger (1845-1908), chirurgien de l'Académie de Médecine.

Historique
Cette voie s'est tout d'abord appelée rue Saint-Jean puis rue du Marché. Elle prend son nom actuel entre les deux guerres.

Bâtiments remarquables et lieux de mémoire

 Au 1, église Saint-Jean-Baptiste de Sceaux et presbytère.
 Au 9, petit château de Sceaux.
 Emplacement d'une fontaine établie par Colbert vers 1675. Alimentée par les eaux du ru d'Aulnay, elle a été démolie en 1955. Le dauphin de fonte qui l'ornait est conservé au musée du Domaine départemental de Sceaux.
 Au 10, une maison datant du , recensée à l'inventaire général du patrimoine culturel.
 Ancienne manufacture de porcelaine.

Notes et références

Docteur Berger

Rue du Docteur-Berger


A Copa Pan-Americana de Voleibol Masculino de 2009 foi a 4ª edição deste torneio organizado pela Confederação da América do Norte, Central e Caribe de Voleibol (NORCECA), realizado no período de 15 a 20 de junho, com as partidas realizadas no Polyforum Chiapas, na cidade de Chiapas, no México.

A seleção dos Estados Unidos conquistou seu terceiro título da competição ao vencer na final única a seleção canadense. O oposto norte-americano Dean Bittner foi eleito o melhor jogador do torneio.

Seleções participantes

Formato da disputa
O torneio foi dividido em duas fases: fase classificatória e fase final.

Fase classificatória

Grupo A

|}

Resultados

|}

Grupo B

|}

Resultados

|}

Fase final
 Chaveamento

 Quartas de final

|}

 Quinto lugar

|}

 Semifinais

|}

 Sexto lugar

|}

 Terceiro lugar

|}

 Final

|}

Classificação final

Premiações

Individuais
Os atletas que se destacaram individualmente foramː

Most Valuable Player (MVP)
  Dean Bittner
Maior pontuador
  Gavin Schmitt
Melhor ataque
  Juan Figueroa
Melhor saque
  Iván Pérez
Melhor bloqueador
  Adam Simac

Melhor defesa
  Mario Becerra
Melhores levantador
  Fernando Morales
Melhor recepção
  Luis Maclao
Melhor líbero
  Mario Becerra

Ver também
 Copa Pan-Americana de Voleibol Feminino de 2009

Ligações externas

Copa Pan-Americana de Voleibol Masculino
Desporto no México em 2009
2009 no voleibol


Bree, J. R. R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde bir şehirdir.

Güneşin İkinci Çağında Bozdiyar'dan gelen insanlar tarafından kurulan Bree, Bree eli'nin başköyü idi; diğer köyler ise Koyak, Tokay ve Staddle adını taşıyordu. Shire'ın doğusunda ve bir zamanlar Arnor krallığının merkezini oluşturan topraklarda Büyük Doğu Yolu ile Kuzey Yolunun kavşak noktasında bulunan köyde sayısı yüze yaklaşan Hobbit ve İnsan yaşıyordu. Yüzük Savaşı dönemine gelindiğinde Bree oldukça küçülmüş ve Arnor krallığının güçlü döneminde sahip olduğu önemi fazlasıyla yitirmişti. Fakat, Angmarlı Cadı Kral'ın Arnor'a vermiş olduğu zararın büyüklüğü göz önüne alındığında, Bree'nin tamamen yokolmaması epey şaşırtıcıdır. Yokolmayışının nedenlerinden en önemli iki tanesi kuşkusuz, Kuzeyli Kolcuların sağladığı koruma ile iki ana ticaret yolunun kavşak noktasında bulunmasıdır. Bu yollarda seyahat edenler için Bree'nin ünlü olmasının nedeni, bölgenin en eski hanı ve hem yakın hem uzak bölgelerden gelen haber ve dedikoduların duyulabileceği tek yer olan, Sıçrayan Midilli Hanı idi.

Orta Dünya şehirleri

Bree (Orta Dünya)


الشيخ محمد جمعة بادي (1971 - الآن). رجل دين شيعي وخطيب حسيني وأديب وشاعر كويتي معاصر اشتهر بظهوره إعلامياً في بعض القنوات الفضائيَّة الشيعيَّة كالأنوار والزهراء من خلال مجالسه التي يلقيها بحسينية الرسول الأعظم في الكويت على وجه الخصوص.

ولادته ونشأته
ولد في الكويت عام 1971، ودخل المدارس الحكوميَّة، وشرع خلال دراسته الثانوية في دراسة مواد المقدمات الحوزويّة، وكان في تلك الفترة مواظباً على حضور المجالس الحسينية كما تذكر المصادر التي ترجمت له، وقرر بعد ذلك أن ينخرط في سلك طلبة الحوزة، وهاجر لذلك إلى إيران.

هجرته إلى إيران
سافر إلى إيران عام 1987 م للالتحاق بالحوزة العلميَّة في مدينة قم، ومكث فيها حتّى سنة 1998 م، وتدرَّج أثناء إقامته في قم في دراسته الحوزوية من المقدمات إلى السطوح، ودرس علم الكلام والرّجال والتفسير والعقيدة والحديث، وكان من أساتذته في مدينة قم: محمد رضا الجلالي، وعلي المروجي القزويني، وباقر الإيرواني، ومحمد مهدي الروحاني، عادل العلوي، عبد الله اللنكراني، وجعفر علم الهدى.

وحصل بعد دخوله في سلك رجال الدين وفي خلال أيام دراسته في الحوزة العلميَّة على شهادات علميَّة خاصةً، وإجازات رواية من العديد من أساتذة الحوزة، ووكالات من معظم المراجع المعاصرين في النجف وقم.

عودته إلى الكويت
عاد إلى الكويت بعد سنين من المكوث في قم للتعلم في حوزتها العلميَّة، وابتدأ ظهوره في سلك الخطابة الحسينيَّة إذ ارتقى العديد من منابر حسينيات الكويت كحسينية الرسول الأعظم، والحسينية الجعفرية، والحسينية العباسية، وحسينية الياسين، وحسينية سيد محمد، وحسينية الهاشمية، والحسينية الحيدرية، وحسينية دار الحسين، وغيرها. كما ارتقى بعض منابر العراق، وكان له حضور بارز في منابر كثير من حسينيات البحرين.

مؤلفاته وأعماله
ساهم بالاشتراك مع غيره في تحقيق بعض الكتب التراثيَّة وإخراجها للطبع ككتاب أسرار الشهادة للدربندي، وشرح ميمية أبي فراس الحمداني لأبي جعفر محمد الحسيني، وديوان الجمرات الوديَّة لملَّا عطية الجمري، ومن مؤلفاته وكتبه:

 الدمعة الساكبة.
 المصيبة الراتبة.
 من فقه النساء.
 لا تصوموا عاشوراء.

 تحريف القرآن.
 الشعائر الحسينية.
 منتقى العقد الجماني في نسب السيد الكاشاني.

مصادر

مراجع
 معجم الخطباء. داخل السيد حسن، طبع بيروت - لبنان، عام 1996 م، منشورات المؤسسة العربية للطباعة والإعلام.

علماء دين شيعة كويتيون
مواليد 1971
مواليد 1391 هـ
أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
خطباء حسينيون كويتيون

محمد جمعة بادي


Drive Thru puede hacer referencia a:
 Drive Thru, episodio de la serie de animación Bob Esponja.
 Drive Thru Records, banda de rock estadounidense.

Drive Thru (desambiguación)


El HMS Sheldrake fue un cañonero a vapor de la Royal Navy.

Historia
El HMS Sheldrake, segundo de ese nombre en la marina británica, fue construido en los astilleros de W & H Pitcher, en Northfleet, Inglaterra y botado el 1 de septiembre de 1855.

Cañonero de la clase Albacore, tenía casco de madera, 32 m de eslora, 6.7 de manga, 2 m de puntal, 2.4 m de calado, 284 toneladas de desplazamiento y una tripulación de entre 30 y 40 hombres. Montaba 4 cañones.

Era impulsado por una máquina de vapor de expansión simple y acción directa, alimentada por tres calderas cilíndricas, que impulsaba una única hélice y le permitía alcanzar una velocidad de 7.5 nudos.

En diciembre de 1855 recibió su primera comisión al mando del teniente Cortland Herbert Simpson.

Para 1861 se encontraba ya afectada a la estación naval británica en el Atlántico Sur, durante los inicios de la llamada Cuestión Christie, grave conflicto que llevó a la ruptura de relaciones diplomáticas entre el Imperio de Brasil y Gran Bretaña.

Fue dado de baja y vendido en Montevideo el 30 de junio de 1865.

Referencias

Bibliografía utilizada
 Foreign Office, British and foreign state papers, 1863-1864, Volumen LIV, William Ridgway, Londres, 1869
 The Brazil correspondence in the cases of the Prince of Wales and officers of the Forte, William Ridgway, Londres, 1863

Enlaces externos
 Sheldrake (1855), en pdavis.nl

Sheldrake

HMS Sheldrake (1855)


El Monte Bangeta también conocido como el Monte Sarawaget, es la montaña más alta de la provincia de Morobe, en Papúa Nueva Guinea en Oceanía. Se encuentra en la Cordillera de Saruwaged y alcanza los 4.121 metros (13.520 pies) lo que lo convierte en una de las montañas más altas del país.

Véase también
 Geografía de Oceanía
 Geografía de Papúa Nueva Guinea

Referencias

Enlaces externos
Mapa de localización

Montañas de Papúa Nueva Guinea

Monte Bangeta


فاليريانوفسك  هي مدينة في مقاطعة سفيردلوفسك أوبلاست في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 2135 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة سفردلوفسك

فاليريانوفسك (سفيردلوفسك)


Kaleigh Rafter (Guelph, 18 de agosto de 1986) é uma jogadora de softbol canadense.

Carreira

Rafter compôs o elenco da Seleção Canadense de Softbol Feminino nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio, onde conquistou a medalha de bronze após confronto contra a equipe mexicana na disputa pelo pódio na competição.

Jogadores de softbol olímpicos do Canadá
Jogadores de softbol nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas olímpicos do softbol

Kaleigh Rafter


Der Golf von Tomini () ist eine Meeresbucht im Westen der Molukkensee, die zwischen der Minahassa-Halbinsel im Norden und der Halbinsel Semenanjung Timur (Ostarm der indonesischen Insel Sulawesi) im Süden eingebettet ist. Die engste Stelle des Golfs mit nur 95 Kilometern Breite befindet sich zwischen Tanjung Tambalilatu an der Südküste der Minahassa-Halbinsel und der dem Ostarm vorgelagerten Bualemo-Halbinsel. Weiter westlich weitet sich der Golf auf etwa 200 Kilometer.

Zum Golf von Tomini gehören das westliche liegende Tomini Basin mit einer Wassertiefe von etwas mehr als 1500 Metern und das östlich liegende Gorontalo Basin, das etwas mehr als 4000 Meter tief ist. Die Togianinseln und die Insel Una Una trennen das Tomini vom Gorontalo Basin. Im Golf von Tomini befinden sich unterschiedliche Typen von Korallenriffen, die zu denen mit der größten Artenvielfalt Indonesiens zählen.

Einzelnachweise

Tomini #Golf Von
Bucht (Australasiatisches Mittelmeer)
Gewässer Sulawesis
Molukkensee
Geographie (Sulawesi Tengah)
Geographie (Gorontalo)

Golf von Tomini


إسماعيل سرور (12 ديسمبر 1969 -)، ممثل كويتي. كانت بدايته كممثل بعام 1985 من خلال مسرحية الشاطر حسن، و شكل ثنائي مع طارق العلي وشعبان عباس.

أعماله

من المسلسلات والبرامج
 سليمان الطيب.
 غنائيات - برنامج كوميدي.
 مسرحيات 2000 - مسرحية تلفزيونية.
 الخطر معهم - أكثر من موسم.
 داووديات - برنامج كوميدي.
 سوق المقاصيص.
 سر الحياة.
 ديوان السبيل.
 مصنع الرجال.
 شمس القوايل.
 جامعه أي شي.
 بين عصرين.
 غطاية وغناية.
 سدرة البيت.
 زوارة خميس.
 فص كلاص.
 بي بي - برنامج كوميدي.
 سعيد الحظ.
 جدر الوالدة.

من المسرحيات
 الشاطر حسن.
 المدرسة العجيبة.
 طاح مخروش.
 لعيونك.
 لن أعيش في جلباب زوجتي.
 إلي يدري يدري.
 آه يا درب الزلق.
 مايصح الا الصحيح.
 سوبر صطار.
 الريموت - عرضت في السعودية.
 جزيزة الكنز.
 واتساب.
 فضيحة.

روابط خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
ممثلون كويتيون
مواليد 1389 هـ
مواليد 1969

إسماعيل سرور


Campillo de Arenas, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin güneyinde bulunan Endülüs otonom bölgesinin Jaén eyaletine bağlı doksan yedi belediyesinden biridir. 2002 yılı sayımlarına göre belediyenin nüfusu 2.054 kişidir.

Campillo de Arenas


Die Bundessteuerberaterkammer (BStBK) ist eine Körperschaft des öffentlichen Rechts mit Sitz in der Behrenstraße 42 in Berlin-Mitte. Sie ist die gesetzliche Spitzenorganisation der 21 Steuerberaterkammern in Deutschland.
Die Bundessteuerberaterkammer vertritt die Gesamtheit von über 96.000 Steuerberatern, Steuerbevollmächtigten und Steuerberatungsgesellschaften in Deutschland (Stand 1. Januar 2018). Ihre Aufgaben sind im § 86 des Steuerberatungsgesetzes geregelt. Die Rechtsaufsicht über die BStBK hat das Bundesministerium der Finanzen.

Geschichte
Mit dem Inkrafttreten des Steuerberatungsgesetzes am 1. November 1961 wurde die berufsständische Selbstverwaltung der Steuerberater geschaffen.

Damit konnte der steuerberatende Beruf zum ersten Mal seine Tätigkeit bundesweit unabhängig von der Finanzverwaltung ausüben. Ziel war es, die Freiberuflichkeit und die Unabhängigkeit des Steuerberaters zu sichern.

im Jahr 1990 wurden die Steuerberaterkammern Brandenburg, Mecklenburg-Vorpommern, Sachsen, Sachsen-Anhalt sowie Thüringen gegründet. Die Berufskammer der im Ostteil der Stadt tätigen Berufsträger wurde der Steuerberaterkammer Berlin zugeteilt.

Seit dem 1. Januar 1991 ist mit dem Inkrafttreten der Regelungen aus dem Einigungsvertrag das Steuerberatungsgesetz auch in den neuen Bundesländern anzuwenden. Nachdem die Bundesregierung und das Parlament von Bonn nach Berlin umgezogen sind, erfolgte auch der Umzug von Köln nach Berlin im Jahr 2001.

Organisationsstruktur

Präsidium
Das Präsidium wird für vier Jahre von der Bundeskammerversammlung gewählt und leitet die BStBK. Es setzt sich aus dem Präsidenten, den Vizepräsidenten und weiteren Mitgliedern zusammen, die ausschließlich Vorstandsmitglieder der Steuerberaterkammern sind.
Seit September 2019 übt Hartmut Schwab das Amt des Präsidenten aus.

Vizepräsidenten
 Holger Stein (StB)
 Karl-Heinz Bonjean (StB)
 Volker Kaiser (StB)

Geschäftsführer
 Bettina Bethge

 Claudia Kalina-Kerschbaum

Vorherige Präsidenten
 1962–1964: Gerhard Thoma
 1964–1968: Franz Hörstmann
 1968–1975: Edmund Wehler
 1975–1983: Hubertus Möckershoff
 1983–1999: Wilfried Dann
 1999–2003: Volker Fasolt
 2003–2007: Klaus Heilgeist
 2007–2015: Horst Vinken
 2015–2019: Raoul Riedlinger

Satzungsversammlung
Die Satzungsversammlung der Bundessteuerberaterkammer hat die Aufgabe, die Berufsordnung der Steuerberater als Satzung zu erlassen und Änderungen der Berufsordnung der Steuerberater zu beschließen. Sie ist zudem für den Erlass und die Änderung der Fachberaterordnung, die Bestandteil der Berufsordnung der Steuerberater ist, zuständig.

Die Satzungsversammlung setzt sich aus dem Präsidenten der Bundessteuerberaterkammer, den Präsidenten der Steuerberaterkammern und weiteren von den Kammermitgliedern direkt gewählten Delegierten zusammen. Die Satzungsversammlung hat 95 Mitglieder. Jedes Mitglied der Satzungsversammlung entscheidet unabhängig und verfügt über eine Stimme.

Bundeskammerversammlung
Die Bundeskammerversammlung ist die Versammlung der Steuerberaterkammern und oberstes Organ der Bundessteuerberaterkammer. Sie tritt in der Regel zweimal im Jahr zusammen.

Aufgaben der Bundeskammerversammlung (Auswahl)
 Wahl und Entlastung des Präsidiums
 Beschlussfassung über die Satzung, Beitragsordnung und Wahlordnung sowie den Wirtschaftsplan der Bundessteuerberaterkammer
 Wahl der Rechnungsprüfer
 Feststellung der mehrheitlichen Auffassung der Steuerberaterkammern
 Entscheidung über die nationale und internationale Zusammenarbeit mit anderen Berufskammern und Verbänden
 Beschlussfassung über Verlautbarungen der Bundessteuerberaterkammer

Zusammensetzung der Bundeskammerversammlung
Die Bundeskammerversammlung setzt sich aus Vertretern der Steuerberaterkammern zusammen. Jede Steuerberaterkammer wird durch höchstens drei Delegierte vertreten, die Mitglieder des Vorstands ihrer Kammer sein müssen. Als Begleiter der Delegierten können höchstens zwei weitere Vorstandsmitglieder oder Geschäftsführer einer Steuerberaterkammer mit beratender Stimme teilnehmen.

Durchführung der Bundeskammerversammlung
Die Bundeskammerversammlung wird unter Mitteilung der Tagesordnung vom Präsidenten der Bundessteuerberaterkammer einberufen und von ihm geleitet. Zeitpunkt und Ort der Bundeskammerversammlung bestimmt das Präsidium. Sie ist einzuberufen, wenn dies mindestens fünf Steuerberaterkammern beantragen.

In der Bundeskammerversammlung haben die Steuerberaterkammern je nach Mitgliederzahl unterschiedliche Stimmen (mindestens zwei, höchstens vier Stimmen). Die Stimmen der Steuerberaterkammern können nur einheitlich je Kammer abgegeben werden. Änderungen der Satzung, Beitragsordnung und Wahlordnung sowie die Abberufung von Mitgliedern des Präsidiums bedürfen einer Mehrheit von zwei Dritteln der abgegebenen Stimmen; für sonstige Beschlüsse reicht die einfache Mehrheit aus.

Mitglieder
Folgende 21 Steuerberaterkammern existieren:

Publikationen

Bundessteuerberaterkammer Report
Der KammerReport ist das offizielle Publikationsorgan der Bundessteuerberatungskammer. Die monatlich erscheinende steuerrechtliche Fachzeitschrift informiert über die Arbeit der Bundessteuerberaterkammer und über aktuelle steuer- und berufsrechtliche Themen. Sie wird innerhalb des Deutschen Steuerrechts (DStR) veröffentlicht.

Jahresbericht
Die jährlich erscheinende Publikation gibt einen Überblick über die Arbeit der Bundessteuerberaterkammer und die berufs- und steuerpolitischen Entwicklungen im vergangenen Jahr.

Themen und Aufgaben

Themen der BStBK

Steuerrecht
Die Bundessteuerberaterkammer stellt als sachkundige Organisation ihre Fachkompetenz zur Optimierung des deutschen Steuerrechts zur Verfügung. Steuerrechtsänderungen sollten sich stets an Steuergerechtigkeit, Planbarkeit und Praktikabilität orientieren.

Rechnungslegung
Ziel der Bundessteuerberaterkammer ist es, das modernisierte HGB als dauerhafte Alternative zu den internationalen Rechnungslegungsvorschriften zu erhalten. Dies hat die Bundessteuerberaterkammer durch ihren maßgebenden Beitrag zum Bilanzrechtsmodernisierungsgesetz erreicht.

Berufsrecht
Die Bundessteuerberaterkammer vertritt die Interessen des steuerberatenden Berufs auf Bundesebene sowie gegenüber den EU-Institutionen und wirkt bei der Gestaltung und praxisgerechten Fortentwicklung des Berufsrechts mit. Darüber hinaus gehört es zu den Aufgaben der Bundessteuerberaterkammer, aktuelle berufspolitische und -rechtliche Entwicklungen zu beobachten und die Berufsangehörigen hierüber zu informieren.

Aufgaben

Aufgaben der Bundessteuerberaterkammer
§ 86 des Steuerberatungsgesetzes regelt die Aufgaben der Kammer. Entgegen der weitläufigen Auffassung ist die Bundessteuerberaterkammer keine übergeordnete Einrichtung, die den einzelnen Steuerberaterkammern Anweisungen erteilen kann. Nach § 86 Abs. 1 Nr. 1 Steuerberatungsgesetz obliegt der Bundessteuerberaterkammer die Befassung mit Angelegenheiten, welche die Gesamtheit der Steuerberaterkammern angehen. Sie hat die Auffassung der einzelnen Kammern zu ermitteln und im Wege gemeinschaftlicher Aussprache die Auffassung der Mehrheit festzustellen. Demnach ist die Bundessteuerberaterkammer ein Zusammenschluss aller Steuerberaterkammern, die die Angelegenheiten aller Kammern bündelt und gegenüber Politik und Öffentlichkeit vertritt.

Zahlreiche Umfragen zur Bekanntheit und zum Image der Steuerberater, die Kennwerte des steuerberatenden Berufs und dessen Rolle bei der zunehmenden Digitalisierung des Besteuerungsverfahrens sind in die Überlegungen zur Marke eingeflossen. Aus all diesen Diskussionen und Gedankengängen ist folgender Markenkern entstanden:

"Wir Steuerberater üben unseren Beruf unabhängig, zuverlässig und vorausschauend aus. Durch die gesetzlich geschützte Verschwiegenheit, unsere staatlich geprüfte Kompetenz und die langjährige detaillierte Kenntnis der wirtschaftlichen und persönlichen Verhältnisse unserer Mandanten haben wir eine besondere Vertrauensstellung. Darauf basierend beraten und vertreten wir unsere Mandanten partnerschaftlich in allen steuerlichen und wirtschaftlichen Angelegenheiten. Als attraktiver Arbeitgeber unterstützen wir mit unseren kompetenten Mitarbeitern bei der Analyse komplexer Aufgaben, bei unternehmerischen Entscheidungen und deren Umsetzung. Wir sind Wegbereiter der Digitalisierung bei betrieblichen Prozessen und gestalten Zukunft."

Zukunftsinitiative "Steuerberatung 2020"
Die Bundessteuerberaterkammer hat im Jahr 2014 Empfehlungen für Steuerberatungskanzleien entwickelt, die Perspektive für die zukünftige Entwicklung des Berufsstandes aufzeigen. In vier Zukunfts-Workshops wurde das Thema "Steuerberatung 2020 – Veränderungsnotwendigkeit, Veränderungsmöglichkeiten und Handlungsfelder" analysiert. Die Bundessteuerberaterkammer arbeitet mit den 21 Steuerberaterkammern vehement daran, den Berufsstand der Steuerberater für die folgenden Jahre zukunftsfest aufzustellen. Mehr als 60 Vertreter aller Steuerberaterkammern haben stellvertretend für den mehr als 92.000 Mitglieder starken Berufsstand die von der Bundeskammerversammlung verabschiedeten "Sieben Thesen zur Zukunft des Berufs" in den Workshops "Wettbewerb um Mitarbeiter – Steuerberater als attraktiver Arbeitgeber" und "Wettbewerb um Mandanten – Steuerberater als attraktiver Problemlöser" diskutiert.

Nachwuchskampagne "Mehr als Du denkst"
Im Jahr 2009 hat die Bundessteuerberaterkammer die Nachwuchskampagne "Mehr als Du denkst" ins Leben gerufen, um Jugendlichen bei der Berufswahl zu unterstützen und Ausbildungsplätze für die Berufsausbildung zum/zur Steuerfachangestellten zu finden. Mit der Neuauflage der Kampagne im Jahr 2014 konnte Jennifer Hof, Gewinnerin der 3. Staffel von "Germany's Next Topmodel" als das neue Gesicht der Nachwuchskampagne gewonnen werden.

Mitgliedschaften

DWS-Institut
Das als eingetragener Verein organisierte Deutsche wissenschaftliche Institut der Steuerberater unterstützt Steuerberater bei der täglichen Berufspraxis. Es führt Fortbildungsveranstaltungen durch, gibt Fachschriften heraus und informiert zu konkreten steuerrechtlichen Zweifelsfragen und Problemen.

Weblinks
 Offizielle Website

Einzelnachweise

Berufsständische Körperschaft des öffentlichen Rechts
Körperschaft des öffentlichen Rechts (Deutschland)
Berufsrecht der Steuerberater (Deutschland)
Berufsverband (Berlin)
Gegründet 1961

Bundessteuerberaterkammer