Aulus Vitellius Germanicus (24 Ekim 15 – 22 Aralık 69), Dört İmparator Yılı olarak bilinen MS 69 yılınds 17 Nisan'dan aynı yılın 22 Aralık tarihine kadar görev yapan Roma İmparatorudur (diğerleri Galba, Otho ve Vespasian). Lucius Vitellius'un oğlu olup Sextilia ile evlidir ve Genç Lucius Vitellius adında bir kardeşi vardır.

Vitellius ilk evliliğini Petronia ile yaptı (Publius Petronius'un kızı, babası Lucius Vitellius Suriye yönetimi sırasında). Bu evliliğinden bir gözü kör olan oğlu Petronianus Vitellius doğdu. İkinci evliliğini yaptığı Galeria Fundana'dan 69'da öldürülecek olan bir oğlu ve kızı oldu.

Hayatı

İmparatorluk öncesi
48 yılında Roma, sonra bir ihtimale göre 60-61 de dahil olmak üzere Afrika Prokonsül'lüğü görevlerinde bulundu. 68'de Galba, herkesi şaşırtan bir kararla, Vitellius'u Germania Inferior eyaleti ordu komutanlığına seçti. Vitellius burada  astları ve askerlerinin gözünde sınırsız savurganlığı ve aşırı iyi doğasıyla oldukça popüler hale geldi.

İmparatorluğu
İmparatorluğa seçilmesini Ren'deki iki lejyonun komutanları Caecina ve Valens'e borçludur. Bu iki adam sayesinde askeri devrim hızlı bir şekilde başarıldı; 1 Ocak 69'da, İmparator Galba'ya olan sadakatlarını yenilemekten vazgeçtiler ve 69'un başlarında Vitellius'u Colonia Agrippinensis'''de (Köln) imparator ilan ettirdiler. Aslında tam olarak Germania Inferior (aşağı Germanya) ve Germania Superior (yukarı Germanya) ordularının imparatoru ilan edildi. Galya, Britanya ve Raetia orduları kısa bir süre sonra onların tarafına geçti. Bir süre sonra Roma üzerine yürüdüler, her nedense, onlara karşı koyan İmparator Galba değil Otho'ydu.

Aslında Vitellius, Roma Senatosu tarafından kabul edilip bilinen imparatorluk yetki ve unvanları verilse de hiçbir zaman bütün Roma Dünyasında bir imparator olarak kabul görmedi. İtalya'ya, şehvet düşkünü ve kaba bir asker sınıfın başı olarak girdikten sonra Roma, bir kargaşa ve kılıçtan geçirme, gladyatör şovları ve müsrif şölenler sahnesi haline geldi. Vitellius, zafer kazanmış lejyonları ödüllendirdi, mevcut Praetorian Muhafızlarını terhis etti ve yerlerine kendi adamlarını yerleştirdi.

Temmuz 69'da, Vitellius doğu ordularının, komutanları Titus Flavius Vespasianus'u rakip imparator olarak ilan ettiklerini öğrendi. Doğudaki ordunun yaptıkları öğrenilir öğrenilmez Dalmatia ve Illyricum eyaletleri Vespasian'ı destekledi. Taraftarlarınca terk edilen Vitellius, imparatorluk unvanından istifa etti.

Vitellius'un Vespasian'ın ordusunu Mevania'da beklediği söylenir. Yine söylendiğine göre Vitellius'un istifa şartları aslında Vespasian'ın baş destekçilerinden birisi olan Pannonia'daki altıncı lejyondan Marcus Antonius Primus tarafından kabul edilmiş ancak praetorian'lar onu Concordia tapınağına imparatorluk nişanlarını bırakmaya giderken anlaşmadan vazgeçirmeyi başararak sarayına geri dönmek zorunda bırakmışlardır. Vespasian'ın birlikleri Roma'ya girerken sefil bir halde saklandığı yerden (Tacitus'a göre kapıcının kulübesi) sürüklenerek çıkarıldı, ölümcül Gemonian Merdivenleri'ne getirildi ve orada öldürüldü. Cesedi Tiber Nehri'ne atıldı. "Henüz sizin imparatorunuzdum" son ve bilindiği kadarıyla Vitellius'un en asil sözü oldu.

Kısa yönetimi boyunca Vitellius, akıllıca bir yönetim arzusu gösterdi ancak onu kendi amaçları için geçmişindeki daha iyi özelliklerinden, kötü aşırılıklar yönüne cesaretlendiren Valenler ve Caecina'nın tam kontrolü altındaydı.

 Kurgu (edebiyatta)
Vitellius, Simon Scarrow'un Vespasian ve Lejyonlarının Britanya'daki yiğitliklerini anlattığı "Eagle" (Kartal) adlı kitabında düşman olarak anlatılır.

 Kaynaklar
Eldeki kaynaklar, özellikle de Suetonius'un Oniki Sezarın Hayatı'', Vitellius hakkında olumsuz bir resim çizer; ancak Suetonius'un babasının Otho'nun ordusunda bir subay olduğu ve Vitellus'a karşı ilk Bedriacum Savaşı'nda dövüştüğü akıldan çıkarılmamalıdır.

Entrikadan ve hırslı olmaktan uzak biri olarak, tembel ve kendiyle barışık, yeme içmeye düşkün, günde dört defa ziyafet çeken obur bir şişman olarak dikkat çeker. Kaynaklar bir ziyafette 2.000 balık ve 4.000 kuşla birlikte en sevdiği yemekler olan Turna balığı ciğeri, Sülün beyni ve flamingo dili olduğunu, az bulunan malzemelerin tedariki içinse Roma Donanması'nı gönderdiğini yazar. Söylendiğine göre kendi annesi açlıktan ölmüştür.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Birincil kaynaklar
 Life of Vitellius  (Suetonius;Latince orijinali ve İngilizce çevirisi)
 Cassius Dio, Book 64
 http://de.wikipedia.org/wiki/Vitellius  (Almanca)

İkincil kaynaklar
 Vitellius  Büyük Biyografisi
 De Imperatoribus Romanis

15 doğumlular
69 yılında ölenler
1. yüzyıl Roma imparatorları
Vitellii
Antik Romalı prokonsüller
Antik Romalı Afrika valileri
Antik Romalı Germania Inferior valileri
Dört İmparator Yılı
İdam edilen Roma imparatorları
1. yüzyılda suçlar
1. yüzyılda idam edilmiş kişiler

Vitellius


El Regimiento Logístico N.º 5 "Magallanes" del Coronel José de los Santos Mardones perteneciente a la V División del Ejército de Chile. Su origen data de 1969 con la creación de la Compañía de Maestranza. El 14 de febrero de 1972, conllevaría al nombramiento de su primer comandante (Teniente Coronel Alcides Lagos Rozas) e inaugurando el 11 de abril sus dependencias, por el entonces Comandante en Jefe General Carlos Prats González y el Comandante en Jefe de la V División, General División Manuel Torres de la Cruz, a fin de dar satisfacción a las necesidades logísticas de las unidades de las guarniciones de Punta Arenas y Coyhaique. Posteriormente, con la fusión de las unidades de los servicios, el 11 de abril de 1972, nace como Batallón Logístico N.º 5 "Magallanes" (imagen 1). Entre sus misiones destacan efectuar el apoyo a la fuerza a través de la entrega y retiro de bastimentos y pertrechos, la asistencia y ejecución de servicios veterinarios, el transporte operativo y ejecutar el mantenimiento a todos los vehículos pertenecientes de la institución, tales como son al material blindado, de artillería, telecomunicaciones e ingenieros entre otros. Es reconocido como la Unidad Logística más austral del mundo, estando compuesto por las siguientes unidades:

 Batallón Logístico y     Administrativo.
 Compañía de Abastecimiento.
 Compañía de Mantenimiento.
 Compañía de Transporte.
 Compañía de Atención.
 Compañía de Protección y     Escalón de Salud Pública Veterinaria
 Unidad de Cuartel.
 Sección de Policía Militar     Divisionaria.

El estandarte de la Unidad fue donado por la comunidad Yugoslava de Magallanes (Imagen 2), en un importante acto cívico militar en la Plaza Muñoz Gamero de la capital regional, en donde el comandante de la Unidad, Teniente Coronel Alcides Lagos Rozas, recibió de manos del Presidente del Club Yugoslavo de Magallanes, Esteban Marinovic el estandarte que se mantiene como reliquia en el regimiento.

El 11 de abril de 2010 se procedió con la instauración de la denominación definitiva de esta unidad como Regimiento Logístico N.º 5 "Magallanes" (Imagen 3), en el entorno de la preponderante e importante labor de apoyo a la fuerza, que se traduce en mantener y acrecentar el estado de alistamiento operacional de la totalidad de la fuerza terrestre.

Es importante y por lo demás significativo llevar el nombre de "Magallanes" que nos identifica no tan solo como un gran explorador de los océanos y descubridor de importantísimos y bastos escenarios de nuestra geografía terrestre, sino que indudablemente como un excelente planificador logístico que fue capaz de organizar, dirigir y controlar con sus escasos recursos de acuerdo a la época, el soporte de vida para sus tripulaciones y naves, siendo por lo tanto, si los miramos desde estos tiempos un genio logístico.

Como un importante factor integrador a las capacidades de su organización, el Regimiento está dotado en su mayoría con personal de los servicios logísticos, contando también con unánime cantidad personal de todas las armas y especialidades que, junto a los oficiales especialistas primarios, optimizan la ejecución de una logística moderna a la luz de las experiencias acumuladas en su anterior desempeño en las tropas de combate, conformando así un equipo que abnegadamente desarrolla cada una de las tareas en beneficio de mantener, la potencialidad de los sistemas operativos de la V División de Ejército.

Importancia en operaciones militares

En el marco de operaciones de despliegue por la Crisis del Canal Beagle en 1978, la unidad tuvo que establecer el sistema de abastecimiento y sostenimiento de la fuerza terrestre desplegada en el Teatro de Operaciones Austral Conjunto, llegando con diferentes medios a los diferentes frentes establecidos, como fueron el Frente Puerto Natales, Frente Punta Arenas el cual involucraba el sector de Monte Aymond, así como el apoyo al Frente Tierra del Fuego, siendo partícipes activos de las operaciones en defensa de los intereses territoriales nacionales, trabajando en forma incansable con los recursos existentes en un amplio territorio, en donde se fueron sumando distintas unidades de Ejército y también Carabineros durante el tenso año de 1978, lo cual conllevó al desarrollo de sistemas innovadores para la época, siendo parte activa de la movilización más grande de las Fuerzas Armadas hasta ese momento.

El 5 de mayo de 1979 y producto de la experiencia de las últimas maniobras, el Comandante en Jefe de la División impuso que el entonces, Batallón Logístico Divisionario, contará con un cuartel propio, agrupando todas las unidades frente al histórico Estrecho de Magallanes, en ventajas de apoyar desde el concepto de centralización de los medios y bajo los parámetros de una logística organizada, las necesidades de vida y de combate de las tropas, esto mediante la incorporación de unidades de intendencia, material de guerra, sanidad, veterinaria y transporte.

Durante el periodo comprendido entre los años 1983 y 2003, el Batallón guarnece en su cuartel de "Río de los Ciervos", a unidades de fuerzas especiales de la V División, tales como: la Compañía de Comandos N.º 10 y N.º 11, unidades que aportaron al entorno logístico una mística especial.

Hitos

Entre los hitos de la unidad se pueden mencionar el éxito obtenido por la primera expedición científica militar al polo sur realizada durante meses de noviembre y diciembre del año 2004, donde esta unidad sirvió como base de apoyo, a través del personal y medios de la Compañía de Mantenimiento.

En el mismo tenor, el buen nivel técnico alcanzando por el personal especialista al comenzar en forma activa con la servidumbre logística y con mantenimiento de equipos y vehículos de la Base Antártica "Libertador Bernardo O´Higgins", que nos ha permitido ser la base para la cuadrilla de reparación que acude a la base en la fase previa a la Campaña Antártica, siendo parte del esfuerzo en el Desarrollo Nacional y presencia del Estado en el Territorio Chileno Antártico.

La Unidad estuvo activamente desplegado en el denominado "Terremoto Blanco" en el año 1995, cumpliendo labores de apoyo fundamental a las diferentes fuerzas desplegadas, apoyando al complejo ciclo logístico establecido debido a la emergencia, apoyando al esfuerzo Inter agencial y conjunto activado, siendo fundamental al mantenimiento de las líneas de suministro de alimentos, equipo y combustible, en uno de los momentos más críticos de la Región de Magallanes.

Contribución al desarrollo nacional

nuestro personal también ha participado activamente en las plazas ciudadanas, organizadas por el municipio de Punta Arenas, y en forma importante, apoyando en la región con el convenio de cooperación institucional a través del programa "Chile Solidario", actividad que junto con ayudar a los más necesitados tiene la virtud de hacer sentir nuestro personal, como partícipe directo de esta obra. Además, también en el marco de Septiembre amigo, las unidades apoyan diversas localidades, ayudando así a los vecinos a mejorar sus condiciones en su diario vivir y de ese modo acercarlos a la institución.

Fuentes
 Página oficial del Ejército de Chile
 www.ovejeronoticias.cl

Logístico 5
Punta Arenas
Unidades militares creadas en 1969

Regimiento Logístico n.º 5 "Magallanes"


Kızılderililer ya da Amerika Yerlileri veya kısaca Yerliler, Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan Kızılderililer için kullanılan ortak birleştirici ad. Dilce birbiriyle akraba olmayan en az iki ayrı grupta toplanırlar: Sibirya kökenli olan Na-Dene dilleri ile Na-Dene dilleri dışındaki bütün Kızılderili dillerini içeren Amerind dilleri.

Amerika Birleşik Devletlerinde American Indian («Amerikalı Hint») adı hem Kızılderililer hem de ABD vatandaşı olan Hintler (Indian American olarak da geçer) için kullanılır. ABD Nüfus Sayım Dairesi (Amerika Birleşik Devletleri Sayım Bürosu) ülkedeki yerlileri American Indian and Alaska Native adı altında topluca ele alır ve American Indian («Amerikalı Hint») terimiyle Kıta ABDsi'ndeki yerliler (ki hepsi de Kızılderilidir) kastedilirken, Alaska Native («Alaska Yerlisi») terimi Alaska'daki yerlilerin tamamı (Aleutlar, Alaska Eskimoları, Alaska Kızılderilileri) için kullanılır.

Kıta ABD'si'nde Kızılderili rezervasyonu (Indian reservation) adı verilen sınırları belirli kısıtlayıcı özel yerleşimlerde yasal olarak toplanırlar. Metlakatla hariç Alaska'daki bütün rezervasyonlar ANCSA (Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası) yasasıyla kaldırılmıştır.

Bilginler Kuzey Amerika yerlilerinin 1492 yılındaki nüfuslarının yaklaşık 10 milyon olduğunu ve bu nüfusun %90 kadarının 19. yüzyıl ortalarında azaldığını söylerler.

Devletçe tanınma
ABD tarafından yasal olarak devletçe tanınan Kızılderililer üç ana grupta toplanır:

1. ABD Kızılderilileri federal kabileleri: Kıta ABD'sinde federal olarak tanınan kabile birlikleridir ve Kızılderili İşleri Bürosu tarafından takip edilirler.
2. ABD Kızılderilileri eyalet kabileleri: Amerika Birleşik Devletleri'nin eyaletleri tarafından eyalet çapında tanınan kabile birlikleridir ve eyaletçe takip edilirler.
3. Alaska yerlileri kabile birlikleri: Alaska eyaletinde federal olarak tanınan kabile birlikleridir ve Alaska Kızılderilileri ile birlikte Alaska Eskimoları ve Aleutları da kapsayacak biçimde bütün Alaska yerlilerinin içerir ve Kızılderili İşleri Bürosu tarafından takip edilirler.

Eyaletlerine göre ABD Kızılderilileri:
 Alaska Kızılderilileri
 Teksas Kızılderilileri

İlk Amerikalılar
Buzul Çağı'nın en şiddetli döneminde, M.Ö. 34000 - M.Ö. 30000 yıllarında, dünyadaki suyun önemli bir bölümü büyük kıtasal buz katmanları halindeydi. Bunun sonucunda, Bering Denizi bugünkü düzeyinden yüzlerce metre daha aşağıdaydı ve Asya ile Kuzey Amerika arasında, adına Beringia denilen, bir kara köprüsü oluştu. Beringia'nın en geniş döneminde 1.500 kilometre kadar olduğu sanılıyor. Nemli ve ağaçsız bir tundra olan bölge, otlar ve diğer bitkilerle kaplıydı ve bu da ilk insanların yaşamak için avladıkları büyük hayvanları çekiyordu.

Kuzey Amerika'ya ilk erişen insanlar, yeni bir kıtaya ayak bastıklarını muhtemelen tahmin bile edemezlerdi. Atalarının binlerce yıldır yaptığı gibi Sibirya kıyılarında av peşinde koşmaya devam etmişlerdir.

M.S. ilk yüzyıllarda, bugünkü Arizona'da Finiks kentinin bulunduğu yöreye yakın yerleşim birimlerinde, top oynamak için alanların ve Meksika'da bulunanlara benzeyen piramit biçimli kümbetlerin yanı sıra kanal ve sulama sistemleri kuran Hohokumlar yaşıyordu.

İlk yerleşimciler Seminoller, Çerokiler ve Mişuki kabileleri ile karşılaştılar. İspanyol kaşifler ise Kaliforniya'da Şoşon, Payitu, Kahula, Mevuk ve diğer bazı kabilelerle karşılaşmışlardır. 19. yüzyılda, Avrupalı kaşifler batıya doğru göç ederken Kızılderili kabileleri kendi topraklarından sürmüşlerdir. Bu dönem batıda Apaçi, Siyu ve Komançi ve diğer kabilelerle yapılan utanç verici savaşlar dönemidir. Bu savaşlardan geriye kalan çok az sayıda yerli ise, Rezervasyonlar (kızılderililer için ayrılmış araziler) olarak bilinen küçük bir alanda yaşamaya mecbur edilmişlerdir.Yani bu halkın büyük bir kısmı soykırım'a uğradı.

Bugün ABD'de hükûmet tarafından resmen tanınan 554 Kızılderili kabilesi vardır.

Kızılderililer 1952 yılına kadar Rezervasyon denilen toplama kamplarında yaşamaya zorlanmışlardır. Kizilderililerin halen önemli miktardaki kısmı bu bölgelerde yaşamaktadır.

1626 yılında Hollandalıların satın aldığı New York'ta günümüzde 85.000'den fazla Kızılderili yaşamaktadır.

2007 yılının Aralık ayında, en önemli Kızılderili kabilelerinden biri olan Lakota Siyuları ABD vatandaşlığından çekildiklerini ve kendi devletlerini kuracaklarını ilan etmişlerdir. Toprakları beş ayrı ABD eyaletinin sınırları içerisinde olan Lakotalar'ın bu girişiminin sonuçları henüz kesinleşmemekle birlikte, Kızılderililerin büyük soykırımdan bu yana ilk bağımsızlık girişimleri olarak tarihe geçmiştir.

Toplama kampları

Amerika'da ilk kızılderili yerleşim bölgeleri, 1840'lı yıllarda oluşturuldu. O yıllarda, Avrupa kökenli Amerikalılar, ülkenin batı bölgelerine yerleşmek için kızılderili kabilelerini de önlerine katarak ilerliyordu. Kızılderililer, doğup büyüdükleri toprakları terk etmek ve "rezervasyon" adı verilen, anavatanlarından çok daha küçük bölgelere yerleşmek zorunda bırakıldı.

Günümüz ABD'sinde Kızılderililerin yaklaşık % 85'i rezervasyonların dışında yaşamaktadır ve her büyük kentin kendi Kızılderili toplumları vardır. Amerika'da 300'den fazla kızılderili yerleşim bölgesi bulunmaktadır.

Ekonomi
ABD'de ekonomik olarak 3 büyük kabile bulunmaktadır: Mississippi Choctawlar (5 bin kişi. kumarhane, hoparlör işleri yapıyor) Oklahoma Choctawlar (35 bin kişi. Kumarhane, benzin istasyonu ve oteller zincirleri var) ve Oklahoma Chickasawlar (200 bin kişi).

Amerikan Bayanlar Ulusal Basketbol Birliği'''nde (WNBA) tek bağımsız takım, sahibi bir Kızılderili kabilesi olan Connecticut San. Connecticut eyaletinin Mohegan Kabilesi 2003'te Orlando Miracle kulübünü satın aldı ve Connecticut'a taşınan takım artık maçlarını Mohegan Sun adlı devasa kumarhane ve eğlence kompleksindeki salonda oynamaya başladı. O zamana kadar her WNBA profesyonel takımı bir NBA kulübüne aitti.

Rezervasyon bölgeleri dışındaki ilk yatılı okulda 1879'dan 1918'e kadar okuyan yaklaşık 10.000 Kızılderili çocuk; medenileştirilme hedefi ile kendi yerli dillerini konuşan ve kültürlerinin diğer yönlerini korumaya çalışan öğrencilerin cezalandırmaya dayandığı bir ortamda yetiştirilmişlerdir.

 Şükran Günü'nün anlamı
1620'lerde Avrupa'dan yerleşim için ilk kez May Flower (Mayıs Çiçeği) gemisiyle ABD'ye gelen Pilgrimler (yerleşimci ve hacı) ilk geldiklerinde aylarca süren yolculuklarından dolayı yorgun, hasta ve açtırlar. Kızılderililer onları karşılar ve yiyecek verir, hindi avlamasını, mısır ekmesini öğretirler. Üç yıl sonra İngiliz Vali William Bradford büyük bir yemek hazırlar ve Kızılderililer'i çağırır. Kızılderililerin şefi Massoit 90 kişiyle bu törene katılır.

O günden sonra her hasat sonrasında yemek geleneği sürer. 1863'de Başkan Abraham Lincoln Şükran Günü'nün ulusal bayram olmasını önerir, ancak bu öneri Kongre'de 1941'de karara bağlanır ve her yılın Kasım ayının son Perşembesi Şükran Günü olarak ulusal bayram ilan edilir.

 ABD yayılmacılığı altında yok olan kabilelerin ürünlerde yaşayan isimleri

Amerikalılar ise tüm dünyaya pazarladıkları ürünlerinden birkaçına Kızılderili kabileleri isimleri vermiştir. Örnek olarak;
 Cherokee: Chrysler tarafından üretilen bir SUV aracı.
 Apache: ABD Hava Kuvvetleri tarafından kullanılan bir helikopter modeli, bir bilgisayar donanım ürünleri üreten marka, bir server ismi.
 Comanche: ABD Hava Kuvvetleri tarafından kullanılan bir helikopter modeli, Chrysler'in ürettiği bir kamyonet modeli.
 Pontiac (Ünlü Kızılderili Şefi): 80'li yılların ABD kaynaklı en meşhur spor araba markalarından biri.
 Cayenne: Porsche'nin ilk kez ürettiği SUV aracına verdiği isim.
 Fox: ABD'de bir TV kanalı.
 Black Hawk: Sikorsky firması tarafından üretilen bir helikopter modeli.
 Kentucky: Kökeni; Iroquois Kızılderililerinin kullandıkları dilde "ken-tah-ten" sözcüğünden gelen ve "Yarının Ülkesi" anlamına gelen kelime. Aynı zamanda tüm dünyaya yayılmış bir restoranlar zincirinin ismidir. (Kentucky Fried Chicken).
 Kiowa: Bell firması tarafından üretilen askeri keşif ve gözlem helikopteri.
 Tomahawk: Fırkateyn ve destroyer tipi savaş gemilerinden fırlatılan uzun menzilli güdümlü seyir füzesi.
 Chinook: Boeing firması tarafından üretilen ağır nakliye sınıfı askeri helikopter.
 Iroquois: Bell firması tarafından üretilen genel maksat helikopteri.
 Milwaukee: Elektrikli el aletleri üreten ABD kökenli bir firma.

 Koloni dönemi ve Kızılderililer

Avrupalı kaşifler Amerika'ya geldiğinde, Amerika'da yüzlerce farklı kabile bulunmaktaydı. Bu kabilelerden birçoğu ortak bir dili ve kültürü paylaşıyorlardı. Önce İspanyol asıllı denizciler İspanyol Kraliçesi adına bu topraklara ayak basmış daha sonra başta İngiltere olmak üzere diğer Avrupa sömürgeci devletleri de aynı rotayı izleyerek Amerika'ya askerlerini, kaşiflerini göndermişlerdir. Avrupalı beyaz adamın şiddet düşkünlüğünden haberdar olmayan yerliler onları sevinçle karşılamış, ellerindeki altın gibi şeyleri onlarla paylaşmak istemişler ancak sömürge güçlerinin baskısı hatta katliamı altında soykırıma uğramışlardır.

13 Haziran 2008'de Kanada Başbakanı Stephen Harper, Kanada Parlamentosunda düzenlenen bir törende Kızılderililerden resmen özür dilemiştir.

 Sağlık
2002 yılında ABD Kızılderilileri ve Alaska yerlilerinde (American Indians & Alaska Natives) ölüme yol açan ilk 10 neden:
 Kardiyovasküler hastalıklar
 Kanser
 Kasıtsız yaralanmalar (unintentional injuries)
 Şeker hastalığı
 İnme (stroke'')
 Kronik karaciğer hastalığı & siroz
 Kronik obstrüktif akciğer hastalığı
 İntihar
 Grip & Zatürre
 Cinayet

Ayrıca bakınız
 ABD Kızılderilileri kabile birlikleri
 Alaska yerlileri kabile birlikleri
 ABD Kızılderili ajanı
 Kızılderili Savaşları
 Kızılderili soykırımları
 Kızılderili Tehcir Yasası
 Kızılderili Tehciri
 Indiana Kızılderili tehcirleri
 ABD Kızılderili katliamları
 ABD Kızılderililerinin kültürel asimilasyonu
 ABD Kızılderili yatılı okulları
 Kızılderili Soykırım Müzesi
 Kafa derisi yüzme

Kaynakça

 (Erken iç Asya Tarihi- Prof. Dr. Sinor- S. 102)" (Tanrının Türkleri- Cilt.1- S.314- Semih Tufan Gülaltay)
 H. Cemil Tanju-Tunç derililer. S.106 (Age.s.316)
 Süleyman Nazif, Hz.İsa'ya Açık Mektup, -Eski ve Yeni Harflerle- Lamure, 2006 (Kitabın ilk baskısı 1924 tarihinde eski Türkçe harflerle yapılmıştır)

Dış bağlantılar

 American Indian Biographies, Revised Edition. Edited by Carole Barrett and Harvey Markowitz. Project Editor R. Kent Rasmussen. 2005, by Salem Press, Inc. Pasadena, California Hackensack, New Jersey
 Kızılderili Net Kabilesi
 Siyular ABD'yi Reddediyor
 Black Elk's World
 Native Languages

Ülkelerine göre Kızılderililer

Amerika Birleşik Devletleri Kızılderilileri


Bergenia ciliata  je biljka koja se kod nas uzgaja u vrtovima kao ukrasna biljka. Biljka potječe iz Indije, a raste i u Nepalu te na Tibetu. U spomenutim zemljama se smatra za ljekovitu biljku, koristi se u tibetanskoj i mongolskoj medicini.

Sastav

Sadrži velike količine tanina ( u korijenu do 28 %,u listovima do 20 %),bergenin, katehin, galnu kiselinu ,u listovima i do 22 % arbutina ,te do 4 % hidrokinona,galicin, katehin-7-O-glukozide i β-sitosterol .

Dodatna literatura
Putirskij,I.,Prohorov,V. Enciklopedia lekarstvenih rastenii,Moskva 2000

Izvori

Vanjske poveznice
http://www.pfaf.org/user/plant.aspx?latinname=Bergenia+ciliata

Bergenija
Ljekovito bilje
Flora Mjanmara
Flora Nepala
Flora Pakistana
Flora Đamu i Kašmira
Flora Butana
Flora Sikkima

Bergenia ciliata


Diego Armando Maradona (, 30 Ekim 1960 - 25 Kasım 2020), Arjantinli profesyonel futbolcu, teknik direktör ve menajerdi. Birçok uzman, futbol eleştirmenleri, eski futbolcular, faal futbolcular ve futbol taraftarlarınca tüm zamanların en iyi futbolcularından biri olarak görülmektedir. Ayrıca Pelé ile beraber FIFA 20. Yüzyılın Oyuncusu ödülü almıştır.

Transferde iki kez en yüksek ücret rekoru kıran iki futbolcudan ilkidir, ikincisi Ronaldo'dur. Barcelona'ya 5 milyon £ karşılığında transfer olup rekor kırdıktan sonra Napoli'ye 6,9 milyon £'a transfer olarak yeni rekor kırmıştır. Maradona profesyonel futbol kariyeri boyunca Argentinos Juniors, Boca Juniors, Barcelona, Napoli, Sevilla ve Newell's Old Boys takımlarında oynamıştır. Kulüp seviyesinde en ünlü olduğu Napoli takımında çok sayıda övgü almıştır. Arjantin adına 91 millî maça çıkmış ve 34 gol atmıştır.

Dört FIFA Dünya Kupası turnuvasında oynamıştır ve Arjantin adına kaptanlık yaptığı 1986 Dünya Kupası'nda, Batı Almanya'yı finalde 3-2 yenip kupaya uzanmışlardır. O maçtan sonra Altın Top ödülü almıştır. Aynı turnuvada çeyrek finalde İngiltere'ye iki gol atarak 2-1'lik galibiyeti sağlamıştır ve iki gol de tarihe geçmiştir. İlk golü eliyle atmıştır ve ceza verilmemiştir, o gole "Tanrı'nın Eli" denmiştir. İkinci golü ise topu 60 metre sürerken beş oyuncuyu geçerek atmıştır. Bu gol 2002 yılında FIFA.com tarafından "Asrın Golü" seçilmiştir.

Maradona, sporun en tartışmalı ve haber değeri taşıyan figürlerinden biri olarak kabul edilir. İtalya'da 1991 yılında başarısız geçen bir kokain testinden sonra 15 ay boyunca futboldan uzaklaştırılmıştır. ABD'de efedrin testinin pozitif çıkması sonucu 1994 FIFA Dünya Kupası'nı evinde izlemek zorunda kalmıştır. 2005 yılında önemli miktarda kilo vermiş ve kokain bağımlılığının üstesinden gelmiştir. Açık sözlülüğüyle, basın ve spor yöneticileriyle anlaşmazlıklarıyla çokça gündeme gelmiştir. Teknik direktörlük tecrübesinin çok az olmasına rağmen Kasım 2008 tarihinde Arjantin teknik direktörlüğüne getirilmiş ve 15 ay sonra 2010 FIFA Dünya Kupası'nda istifa etmiştir.

İlk yılları
Diego Armando Maradona, 30 Ekim 1960 tarihinde Corrientes'ten fakir bir ailenin çocuğu olarak Buenos Aires, Lanús'ta Evita Hastanesi'nde dünyaya geldi. Üç kızından sonra ilk oğullarıydı. İki erkek kardeşi Hugo ve Raúl (Lalo) da kendisi gibi profesyonel futbolcuydu. Maradona İtalyan ve yerli kökenlidir.

İtalyan kökenli olan Diego Armando Maradona'nın soyu Calabria'dan gelmektedir.

Maradona 10 yaşındayken bir yetenek avcısı tarafından fark edildi ve mahalle kulübü olan Estrella Rojada amatör olarak oynamaya başladı. Kısa bir süre sonra Los Cebollitas adlı kulübe geçti ve orada üç sezon geçirdikten sonra Buenos Aires'in Argentinos Juniors kulübünün altyapısına girdi. 12 yaşındayken devre aralarında top ile cambazlık yaparak seyircileri eğlendiriyordu.

Kulüp kariyeri

İlk yılları
20 Ekim 1976 tarihinde Maradona Argentinos Juniors adlı kulüple ilk profesyonel sözleşmesini imzalarken 16 yaşına girmesine on gün kalmıştı. 1976 ve 1981 yılları arasında çıktığı 167 maçta 115 gole imza attıktan sonra 1 milyon £ karşılığında Boca Juniors kulübüne transfer oldu. 1981 sezonunun yarısında Boca Juniors'a transfer olan Maradona, 1982 yılında ilk kez lig şampiyonluğu madalyasını aldı.

Barcelona

1982 FIFA Dünya Kupası'ndan sonra Haziran ayında Maradona, İspanyol kulübü Barcelona'ya 5 milyon £ ($7.6m) karşılığında transfer oldu ve en pahalı oyuncu unvanını aldı. 1983 yılında César Luis Menotti teknik direktörlüğünde Maradonalı Barcelona, Real Madrid'i eleyerek Copa del Rey'i, Athletic Bilbao'yu yenerek Supercopa de España'yı aldı. Ancak, Maradona'nın Barcelona macerası kısa sürdü. Athletic Bilbaolu oyuncu Andoni Goikoetxea ile mücadelesinde ayak bileği kırıldı ve futbol kariyeri tehlikeye girdi. Ama tedaviden sonra sahalara geri döndü.

Sakatlık geçirmesine rağmen Maradona 58 maçta 38 gol attı. Ancak daha sonra kulübün başkanı Josep Lluís Núñez ile sık sık anlaşmazlık yaşayan Maradona 1984 yılında transfer listesine kondu. İtalya Serie A takımı Napoli'ye 6.9m £ ($10.48m) karşılığında transfer olarak yeni rekor kırdı.

Napoli
Maradona Napoli'de profesyonel kariyerinin zirvesine ulaştı. Kısa sürede taraftarların sevgisini kazandı ve takım en başarılı dönemini yaşadı. Maradona önderliğinde Napoli, 1986/87 ve 1989/90 sezonlarında lig şampiyonu oldu. 1987/88 ve 1988/89 sezonlarında ise lig ikincisi oldu. Ayrıca 1987 yılında Coppa Italia, 1989 yılında Coppa Italia ikinciliği, 1989 yılında UEFA Kupası ve 1990 yılında Supercoppa Italiana'yı aldılar. Maradona 1987/88 sezonunda Serie A'da gol kralı oldu.

İtalya'da yaşadığı süre boyunca Maradona'nın kişisel sorunları arttı. Stresten kokain kullanmaya başladı ve kaybettiği maçlar ve turnuvalardan dolayı kulüp tarafından 70.000 $ para cezası aldı.

Daha sonra Maradona'nın Napoli'deki başarılarının şerefine giydiği 10 numaralı forma emekliye ayrıldı.

Son dönemleri
Kokain ve uyuşturucu testlerinde başarısız olan Maradona 15 ay futboldan men edildikten sonra 1992 yılında Napoli'den ayrıldı. İspanya'dan Real Madrid ve Fransa'dan Marseille kulüplerinin ilgilenmesine rağmen Sevilla'yı seçti ve bir yıl orada oynadı. 1993 yılında Newell's Old Boys'a transfer oldu. 1995 yılında Boca Juniors'a geri döndü ve iki yıl orada oynadı. Maradona'nın Boca Juniors taraftarları için efsaneleşmesi ile La Bombonera stadyumunun girişine İspanyolca Boca es mi religion, Maradona es mi dios, la Bombonera es mi iglesia (dinim Boca, tanrım Maradona, mabedim La Bombonera) satırları yazılmıştır.

Maradona ayrıca 1986 FIFA Dünya Kupası öncesinde Tottenham Hotspur formasıyla Internazionale karşısında bir hazırlık maçına çıktı. Tottenham maçı 2-1 kazandı. Daha sonra birlikte oynadığı Glenn Hoddle için Arjantin'de on numaralı formayı giymekten vazgeçti.

Millî takım kariyeri
Diego Maradona, Arjantin millî takımı ile çıktığı 91 maçta 34 gol attı. İlk millî maçına 27 Şubat 1977 tarihinde daha 16 yaşındayken, Macaristan karşısında çıktı. 18 yaşındayken Dünya Genç Şampiyonası'nda oynadı ve finalde karşılaştıkları Sovyetler Birliği maçında parladı ve 3-1 kazandılar. 2 Haziran 1979 tarihinde Maradona, A millî takımdaki ilk golünü Hampden Park'ta 3-1 kazandıkları İskoçya maçında attı. 1979 ve 1986 yıllarında FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası ve FIFA Dünya Kupası'nda Altın Top alarak bunu başaran tek futbolcu oldu.

1982 FIFA Dünya Kupası
Maradona'nın millî takım bazında oynadığı ilk turnuva 1982 yılındaki Dünya Kupası oldu. Barselona'daki turnuvanın açılış maçı Arjantin ve Belçika arasındaydı. 3. gruba düşen Arjantin, Belçika ile yaptığı maçta 1-0 yenildi. Grubun diğer maçlarında Macaristan ve El Salvador'u yenen Arjantin, ikinci tura yükseldi. C grubunda Brezilya ve o senenin şampiyonu İtalya ile eşleşti. Claudio Gentile'in Maradona'ya karşı agresif bir şekilde oynadığı İtalya maçını, İtalya 2-1 kazandı. Maradona Beş maçın tamamında forma giydi ve Macaristan'a iki gol attı, ancak Brezilya maçında maçın bitmesine 5 dakika kala kırmızı kartla oyun dışı kaldı. O maçta 3-1 yenilen Arjantin kupaya veda etti.

1986 FIFA Dünya Kupası

Maradona'nın kaptanlık yaptığı Arjantin millî takımı, 1986 FIFA Dünya Kupası'nda Meksika'da oynanan finalde Batı Almanya'yı yenerek kupanın sahibi oldu. 1986 Dünya Kupası boyunca Maradona'nın turnuvanın en dinamik oyuncusu olduğu söylendi. Tüm maçlarda forma giyen Maradona 5 gol atıp 5 asist yaptı. Turnuvadaki ilk rakibi olan Güney Kore'ye karşı üç asist yaptı. Turnuvadaki ilk golünü ise bulunduğu grubun ikinci maçında İtalya'ya attı. Sonraki iki golünü ise çeyrek finalde İngiltere'ye atarak takımının 2-1 kazanmasına katkıda bulundu. Maçın arka planında hâlâ Falkland Savaşı'ndan kalan duygular vardı. Maradona maçtaki ilk golünü "Tanrı'nın Eli" olarak bilinen golü attı. Maradona bu golle ilgili olarak "Maradona'nın kafasıyla ve Tanrı'nın eliyle gelen küçük bir gol" dedi. 22 Ağustos 2005 tarihinde Maradona bir televizyon programında golü bilerek eliyle attığını ve topun kafasına isabet etmediğini itiraf etti. Bu gol Dünya Kupası tarihinin uluslararası bir fiyaskosu olarak tanındı.

Maradona eliyle attığı golden sadece dört dakika sonra ikinci golünü attı. Bu gol FIFA tarafından FIFA Dünya Kupası tarihinin en iyi golü seçildi. Kendi yarı sahasında topu alan Maradona, topu etrafında döndürerek ve topa 11 kez dokunarak altı İngiliz oyuncuyu (Peter Beardsley, Steve Hodge, Peter Reid, Terry Butcher, Terry Fenwick ve kaleci Peter Shilton) geçerek golü attı. Bu gol 2002 yılında FIFA tarafından yapılan çevrimiçi ankette "Asrın Golü" seçildi.

Yarı finalde Belçika'ya iki gol daha attı. Finalde Batı Almanya defanslarının uyguladığı çifte markaja rağmen Jorge Burruchaga'ya gol pası vererek takımının galibiyet golüne katkıda bulundu. Arjantin'in 3-2 yendiği maçta, Azteca Stadyumu'nda 115.000 seyirci vardı.

Turnuva boyunca Maradona, 90 kez, Arjantin'in herhangi bir oyuncusundan üç kat daha fazla top sürdü. Ayrıca 53 kez faule maruz kalarak diğer oyunculara göre takımına iki kat daha fazla serbest vuruş kazandırdı. Maradona, turnuva boyunca Arjantin'in 14 golünün 10'u kendisinden geldi veya kendi asistiyle gerçekleşti.

Turnuva sonunda yapılan oylamayla turnuvanın en iyi oyuncusu seçilerek Altın Top ödülünü aldı. Azteca Stadyumu'nun girişine heykeli dikildi.

1990 FIFA Dünya Kupası
Maradona kaptanlığında Arjantin, 1990 FIFA Dünya Kupası'nda finalist oldu. Ayak bileğinden geçirdiği bir sakatlık onun performansını etkiledi. Arjantin grubunda üçüncü olmuştu ve neredeyse eleniyordu. Arjantin, son 16'da karşılaştığı Brezilya'yı, Maradona'nın yaptığı atakta Claudio Caniggia'nın attığı golle yendi.

Çeyrek finalde Yugoslavya ile yaptığı maçta 120 dakikada 0-0 biten maçın sonunda penaltı atışlarıyla Arjantin, maçı kazandı. Maradona maçta sağa doğru zayıf bir şut çekerek penaltıyı kaçırdı. Yarı finalde de ev sahibi İtalya ile 1-1'in sonunda maç berabere kaldı ve penaltılara gitti. Maradona bu sefer penaltıyı gole çevirdi. Finalde Batı Almanya ile karşılaşan Arjantin 1-0 yenildi ve maçın tek golü, Rudi Völler'in faulüyle gelen tartışmalı penaltıyı gole çeviren Andreas Brehme'den geldi.

1994 FIFA Dünya Kupası
1994 FIFA Dünya Kupası'nda sadece iki maçta oynadı. Yunanistan'a bir gol attı. Maç sonrasında kendisine yapılan doping testinde başarısız olan Maradona evine gönderildi. Maradona otobiyografisinde dopingin çıkmasının nedeninin antrenörünün verdiği Rip Fuel adlı bir güç içeceği olduğunu savundu. Antrenörü ise farkında olmadan farklı bir kimyasal verdiğini söyledi. Arjantin o sene ikinci turda elendi.

O doping testi, Maradona'nın millî futbol kariyerinin sonu oldu. 17 yaşından beri millî takımda oynayan Maradona 91 maçta 34 gol kaydetmişti.

Teknik direktörlük kariyeri

Kulüp takımları
Maradona, Argentinos Juniors'tan takım arkadaşı Carlos Fren ile birlikte antrenörlüğe başladı. Corrientes'in Mandiyú takımını ve Racing adlı takımı çalıştırdı ve küçük başarılar elde etti. Mayıs 2011 tarihinde Birleşik Arap Emirlikleri'nin Dubai kulübü Al Wasl'da teknik direktörlüğe başlayan Maradona, 10 Temmuz 2012 tarihinde takımdan kovuldu.

Millî takım

Arjantin millî futbol takımı teknik direktörü Alfio Basile'in 2008 yılında istifa etmesiyle, boşalan koltuğa, Diego Maradona geçti.

29 Ekim 2008 tarihinde AFA başkanı Julio Grondona, Maradona'nın Aralık 2008'den itibaren teknik direktör olacağını doğruladı. 19 Kasım 2008 tarihinde, Diego Maradona Arjantin teknik direktörlüğündeki ilk maçına Glasgow'da Hampden Park'ta İskoçya karşısında çıktı ve ilk maçını 1-0 kazandı.

Üç maçlık bir galibiyet serisinden sonra Bolivya'ya 6-1 yenilen millî takım en farklı mağlubiyetini egale etti. 2010 FIFA Dünya Kupası elemelerinde son iki maç kala beşinci olan Arjantin'in FIFA Dünya Kupası'na gidememe tehlikesi bulunuyordu. Ama son iki maçta finallere gitmeyi başardılar.

Arjantin'in finallere gitmesi sonrasında maç sonrası basın toplantısında küfürlü dil kullandığı gerekçesiyle FIFA tarafından tüm futbol aktivitelerinden 15 Ocak 2010 tarihine kadar iki aylık bir men cezası aldı. Bunun yanında CHF 25.000 para cezasına çarptırıldı. Arjantin'de 15 Aralık'ta  ile evde yapılması planlanan hazırlık maçı ceza nedeniyle iptal edildi. Arjantin, Maradona'nın cezası sırasında deplasmanda  ile yaptığı deplasman maçını 4-2 kaybetti.

Haziran 2010 tarihinde Dünya Kupası finallerine kalan Arjantin ilk maçında Nijerya'yı 1-0 yendi. 4-1 kazandıkları Güney Kore maçında Gonzalo Higuaín hat-trick yaptı. Gruptaki son maçını Yunanistan ile yapan Arjantin maçı 2-0 kazanarak gruptan lider çıktı ve ikinci turda Meksika ile eşleşti. Meksika'yı da 3-1 ile geçen Arjantin çeyrek finalde Almanya'ya 4-0 yenildi ve turnuva dışı kalarak beşinci oldu. Almanya yenilgisinden sonra Maradona Arjantin teknik direktörlüğü geleceği hakkında "Yarın bırakabilirim" dedi. 15 Temmuz 2010 tarihinde Arjantin Futbol Federasyonu 2014 yazındaki Dünya Kupası'na kadar geçerli olabilecek dört yıllık bir sözleşme teklifi yapabileceğini açıkladı, ancak 27 Temmuz'da AFA sözleşme yenilememe kararı aldı. 29 Temmuz 2010 tarihinde Maradona AFA başkanı Julio Grondona ve millî takımlar direktörü Carlos Bilardo'nun kendisini görevden aldığını söyledi.

Özel hayatı

Ailesi

Roma Katoliği bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Maradona'nın ebeveynleri Diego Maradona Senior ve Dalma Salvadora Franco idi. Maradona, uzun süredir nişanlısı Claudia Villafañe ile Buenos Aires'te 7 Kasım 1984'te evlendi ve bu evliliğinden Dalma Nerea (2 Nisan 1987 doğumlu) ve Gianinna Dinorah (16 Mayıs 1989 doğumlu) adında iki kızı doğdu. Maradona, 2009'da torunu Sergio Aguero Junior'ın doğmasıyla dede oldu.

Maradona ve Villafañe 2004 yılında boşandılar. O zamandan beri kızı Dalma, ebeveynleri dostça ayrıldığı için boşanmalarının herkes için en iyi çözüm olduğunu söyledi. Haziran 2005'te saygı duruşunda bulunmak için birlikte Napoli'ye gittiler ve 2006 Dünya Kupası'nda Arjantin maçları da dahil olmak üzere başka durumlarda birlikte görüldüler.

Boşanma davası sırasında Maradona, Diego Sinagra'nın (20 Eylül 1986 Napoli doğumlu) babası olduğunu itiraf etti. İtalyan mahkemeleri, Maradona'nın babalığını kanıtlamak veya çürütmek için DNA testlerine girmeyi reddetmesinin ardından 1993 yılında zaten karar vermişti. Diego Junior, Maradona'nın oynadığı İtalya'daki bir golf sahasına giderek, Mayıs 2003'te ilk kez Maradona ile tanıştı. Sinagra artık İtalya'da oynayan bir futbolcudur. Boşanmanın ardından Claudia, tiyatro yapımcısı olarak bir kariyere başladı ve Dalma oyunculuk kariyeri yapma arayışındaydı; Los Angeles'taki Actor's Studio'ya katılmak istediğini ifade etmişti.

Maradona'nın ailesiyle ilişkisi yakındı ve 1990'da Sports Illustrated ile yaptığı bir röportajda, ebeveynlerini ve kardeşlerini aramak için ayda en az 15.000 ABD doları harcadığı telefon faturalarını gösterdi. Maradona'nın annesi Dalma, 19 Kasım 2011'de öldü fakat o sırada Maradona Dubai'deydi ve çaresizce onu görmek için zamanında geri dönmeye çalıştı, ama çok geçti. Annesi, öldüğünde 81 yaşındaydı. Babası "Don" Diego da 25 Haziran 2015'te 87 yaşında öldü.

Maradona'nın büyük yeğeni Hernán López profesyonel bir futbolcudur.

Uyuşturucu kullanımı ve sağlık sorunları

1980'lerin ortalarından 2004'e kadar Maradona kokain bağımlısıydı. Bu uyuşturucuyu 1983'te Barselona'da kullanmaya başladığı iddia ediliyor. Napoli takımında oynadığı sırada, futbol oynama yeteneğini engelleyen tam gelişmiş bir bağımlılığı vardı. 1991'deki uyuşturucu krizinin ortasında, gazeteciler Maradona'ya hit şarkısı Mi enfermedad'ın (Benim Hastalığım) kendisine ithaf edilip edilmediğini sordu.

Maradona kilo alma eğilimindeydi ve bir noktada 280 lb (130 kg) ağırlığa çıkarak obeziteye yakalandı. 6 Mart 2005'te Kolombiya'daki Cartagena de Indias'ta bir klinikte midesinden baypas ameliyatı geçirene kadar kariyerinin sonunda bir obezdi. Cerrahı, Maradona'nın normal kilosuna dönmek için üç ay boyunca sıvı diyet uygulayacağını söyledi. Maradona kısa bir süre sonra halkın önüne çıkmaya başladığında, belirgin şekilde daha da zayıfladığı görüldü.

29 Mart 2007'de Maradona, Buenos Aires'teki bir hastaneye kaldırıldı. Hepatit ve alkol bağımlılığının etkileri nedeniyle tedavi edildi ve 11 Nisan'da taburcu edildi, ancak iki gün sonra yeniden hastaneye kaldırıldı. Sonraki günlerde, bir ay içinde ölümüne dair üç asılsız iddia da dahil olmak üzere sağlığı hakkında sürekli söylentiler dolaştı. Alkolle ilgili sorunlar konusunda uzmanlaşmış bir psikiyatri kliniğine nakledildikten sonra 7 Mayıs'ta taburcu edildi. 8 Mayıs 2007'de Arjantin televizyonuna çıkan Maradona, iki buçuk yıldır içkiyi bıraktığını ve uyuşturucu kullanmadığını söyledi. Maradona, Arjantin ve Nijerya arasındaki 2018 Dünya Kupası maçında, televizyon kameralarının önünde son derece dengesiz davranırken, tribünlerindeki koltuğunun önündeki camda bol miktarda beyaz kalıntı görüldü. Lekeler parmak izi olabilirdi ve daha sonra bu davranışını çok fazla şarap tüketmekle ilişkilendirdi. Ocak 2019'da Maradona, midesindeki iç kanama nedeniyle ameliyat oldu.

Siyasi Görüşleri

Daha önce neoliberal Arjantin Cumhurbaşkanı Carlos Menem ve Harvard Üniversitesi'nden eğitim almış ekonomist Domingo Cavallo'ya verdiği destekte sesini duyuran Maradona, sol görüş ideolojilerine sempati gösterdi. Bağımsız bir Filistin devletinin kurulmasını destekledi ve İsrail'in 2014 İsrail-Gazze çatışması sırasında Gazze'ye yönelik askeri saldırılarını kınadı: "İsrail'in Filistinlilere yaptığı utanç verici" dedi. Ada'da tedavi görürken Küba lideri Fidel Castro ile arkadaş oldu ve Castro, "Diego çok iyi bir arkadaş ve çok asil. Onun harika bir sporcu olduğuna ve Küba ile hiçbir maddi kazanç sağlamadan dostluğunu sürdürdüğüne şüphe yok" dedi. Maradona'nın sol bacağında Castro'nun, sağ kolunda ise Fidel'in ikinci komutanlarından biri olan Arjantinli Che Guevara'nın bir portresinin dövmesi vardı.

Maradona, Bolivya'nın devrik devlet başkanı Evo Morales'e destek verdi ve aynı zamanda eski Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chávez'in de destekçisiydi. 2005'te kendisini Miraflores Sarayı'nda kabul eden Chavez'le buluşmak için Venezuela'ya geldi. Toplantıdan sonra Maradona, "büyük bir adam" (un grande, İspanyolca'da "büyük adam" anlamına da gelir) ile tanışmaya geldiğini, ancak bunun yerine devasa bir adamla tanıştığını söyledi. Ayrıca, "Chávez'e inanıyorum, ben bir Chavistim. Fidel'in yaptığı her şey, Chavez'in yaptığı her şey, benim için en iyisidir" dedi. Maradona, Venezuela'da düzenlenen 2007 Copa América'nın açılış maçında Chavez'in onur konuğu oldu.

2004'te ABD'nin Irak'ı işgal etmesine karşı bir protestoya katıldı. Maradona, emperyalizm olarak tanımladığı şeye muhalefetini, özellikle Arjantin'in Mar del Plata kentinde 2005 Amerika Kıtası Zirvesi'nde ilan etti. Orada George W. Bush'un Arjantin'e gelişini protesto etti, üzerinde "DUR BUSH" yazan bir tişört ("Bush" daki "s" harfleri gamalı haç ile değiştirildi) ve Bush'tan "insan çöpü" olarak söz etti. Ağustos 2007'de Maradona daha da ileri giderek Chávez'in haftalık televizyon programı Alo Presidente'de göründü ve "Amerika Birleşik Devletleri'nden gelen her şeyden nefret ediyorum. Tüm gücümle ondan nefret ediyorum" dedi. Ancak, Aralık 2008'e gelindiğinde, Maradona daha ABD yanlısı bir tutum benimsemişti ve Bush'un ardılı, o zamanki başkan seçilen Barack Obama'ya büyük beklentileri olan hayranlığını dile getirmişti.

Gecekondu kasabasında yetişen Maradona, bir halk adamı kişiliği geliştirdi. Papa II. John Paul ile 1987'de Vatikan'da yaptıkları bir görüşmede, servet eşitsizliği konusunda çatışmaya girdiler. Maradona "Onunla tartıştım çünkü Vatikan'daydım ve tüm bu altın tavanları gördüm ve daha sonra Papa'nın Kilise'nin fakir çocukların refahı konusunda endişelendiğini söylediğini duydum. Tavanını sat amigo, sonra bir şeyler yap!" Eylül 2014'te Maradona, Roma'da Papa Francis ile bir araya geldi ve Francis'e yıllar sonra dine dönmesinde ilham verdiği için teşekkür etti; "Hepimiz Papa Francis'i taklit etmeliyiz. Eğer her birimiz bir başkasına bir şey verirsek, dünyadaki hiç kimse açlıktan ölmez."

Aralık 2007'de Maradona, İran halkına destek mesajı içeren imzalı bir gömlek sundu: Gömlek, İran Dışişleri Bakanlığı müzesinde sergilenmektedir. Nisan 2013'te Maradona, Hugo Chávez'in mezarını ziyaret etti ve Venezuelalıları, sosyalist liderin mirasını sürdürmek için merhum liderin tayin ettiği halefi Nicolas Maduro'yu seçmeye çağırdı; Maradona televizyonda "Mücadeleye devam edin" dedi. Maradona, Maduro'nun Caracas'taki son kampanya mitingine katıldı, futbolcularla sözleşme imzaladı ve Maduro'ya Arjantin forması hediye etti. Maradona ile Chavez'in mezarını ziyaret eden Maduro, "Diego ile konuşmak çok duygusaldı çünkü komutan Chávez de onu çok seviyordu dedi." Maradona, Venezuela'daki 2018 başkanlık seçimleri sırasında seçim kampanyası mitingine katıldı ve dans etti. 2019 Venezuela başkanlık krizi sırasında, Meksika Futbol Federasyonu, etik kurallarını ihlal ettiği ve Nicolás Maduro'ya bir takım zaferi adadığı için ona para cezası verdi.

Maradona, Yo Soy El Diego adlı 2006 otobiyografisinde, 1986 FIFA Dünya Kupası'nda İngiltere'ye karşı Tanrı'nın Eli ("Hand of God") golünü Falkland Savaşı'na bağladı: "Maçtan önce futbolun Malvinas (Falkland Adaları'nın İspanyolca adı) Savaşı ile hiçbir ilgisi olmadığını söylemiştik. Orada pek çok Arjantinli çocuğu öldürdüklerini, onları küçük kuşlar gibi öldürdüklerini biliyorduk. Ve bu intikamdı" dedi. Ekim 2015'te Maradona, Kraliçe II. Elizabeth ve Londra'daki Parlamento Binası'na, küçük çocuklara yardım etmek için tasarlanmış bir örgütün başkanı olarak "gerçek adaleti" sağlama şansı verdikleri için teşekkür etti. Resmi Facebook sayfasında yayınlanan bir videoda Maradona, sivil toplum kuruluşu Football for Unity'nin Latin Amerika direktörü olması için aday isteklerini kabul edeceğini doğruladı.

Finansal problemleri
Mart 2009'da İtalyan yetkililer, Maradona'nın İtalyan hükûmetine hala 37 milyon € vergi borcu olduğunu açıkladı ve bunun 23.5 milyon €'sunun orijinal borcuna faiz tahakkuk ettirildi. Bu noktada, Maradona'nın sadece 42.000 € ödediğini, iki lüks saat ve bir küpe taktığını bildirdi.

Ölümü
2 Kasım 2020'de Maradona, psikolojik nedenlerle La Plata'daki bir hastaneye kaldırıldı. Eski futbolcunun bir temsilcisi durumunun ciddi olmadığını söyledi. Bir gün sonra, subdural kanamasını tedavi etmek için acil beyin ameliyatı geçirdi. Başarılı bir ameliyattan sonra 12 Kasım'da taburcu edildi ve poliklinikte doktorlar tarafından denetlendi. Geçirdiği beyin ameliyatının ardından Tigre'deki evinde tedavi sürecini geçiren Maradona, 25 Kasım 2020'de kalp krizi geçirerek hayatını kaybetti. Yakın dostu Fidel Castro ve bir başka futbol efsanesi George Best ile aynı gün (25 Kasım) ölmüştür.

Saygı
Arjantin Futbol Federasyonunun sosyal medyada yaptığı açıklamada, "efsanemizin ölümünden en derin üzüntülerimizi dile getiriyoruz, "Her zaman kalbimizde olacaksın" ifadesi yer aldı. Cumhurbaşkanı Alberto Ángel Fernández üç günlük ulusal yas ilan etti. UEFA, UEFA Şampiyonlar Ligi ve UEFA Avrupa Ligi'ndeki her maçın başlama vuruşundan önce bir dakikalık saygı duruşunda bulunacağını duyurdu.

Napoli'de San Paolo Stadyumu geceleri Maradona'nın şerefine aydınlatıldı ve çok sayıda taraftar stadyumun dışında toplanarak duvar resimlerini yerleştirdi. Hem Napoli kulübünün sahibi Aurelio De Laurentiis hem de Napoli Belediye Başkanı Luigi de Magistris, statlarının adını Maradona'dan sonra yeniden adlandırmak istediklerini dile getirdi. Maradona'nın vefatından sonraki gün Napoli'nin Rijeka'ya karşı oynadığı Avrupa Ligi maçından önce, tüm Napoli oyuncuları bir dakikalık saygı duruşunda bulunmadan önce arkasında "Maradona 10" yazan forma giydiler.

Kariyer istatistikleri

Kulüp
Yerel maçlardaki gol ortalaması 0,526.

Millî takım
Art arda dört Dünya Kupası (1982, 1986, 1990, 1994) 21 maçta 11'de başladı.
Dünya Kupası'nda millî takımda 16 maçta kaptanlık yaparak rekor kırdı.
21 Dünya Kupası maçında 8 gol attı ve 8 asist yaptı. 1986 Dünya Kupası'nda 5 gol attı, 5 asist yaptı.
Dünya Kupası finallerinde Arjantin'in en golcü oyuncusu (1994 yılında Guillermo Stábile'in rekorunu egale etti. 1998 yılında rekoru Gabriel Batistuta'nın elinden aldı.)

İstatistikler

Diğer – Lig Kupası (İspanya) ve Süper Kupası (İtalya)

Teknik direktörlük istatistikleri

Başarıları

Oyuncu
Kulüp
  Argentinos Juniors
 Primera División (Arjantin) ikinciliği: 1980 Metropolitano
  Boca Juniors
 Primera División (Arjantin) şampiyonluğu: 1981 Metropolitano
 Primera División (Arjantin) ikinciliği: 1997 Apertura
  Barcelona
Supercopa de España şampiyonluğu: 1983
Copa del Rey şampiyonluğu: 1983
İspanya Lig Kupası şampiyonluğu: 1983
  Napoli
Serie A şampiyonluğu: 1987, 1990
Serie A ikinciliği: 1988, 1989
Coppa Italia şampiyonluğu: 1987
Coppa Italia ikinciliği: 1989
UEFA Kupası şampiyonluğu: 1989
Supercoppa Italiana şampiyonluğu: 1990

Millî takım
 Arjantin
FIFA Dünya Kupası şampiyonluğu: 1986
FIFA Dünya Kupası ikinciliği: 1990
FIFA Dünya Genç Şampiyonası şampiyonluğu: 1979
FIFA Kupası 75. yıl şampiyonluğu: 1979
Güney Amerika Genç Şampiyonası: 1979
Artemio Franchi Ödülü: 1993

Teknik direktör
  Al-Wasl
 Gulf Club Şampiyonlar Ligi ikinciliği: 2012

Kişisel
Primera División Argentine gol kralı (5): 1978 Metropolitano, 1979 Metropolitano, 1979 Nacional, 1980 Metropolitano, 1980 Nacional
FIFA Dünya Gençler Şampiyonası Altın Top: 1979
FIFA Dünya Gençler Şampiyonası Gümüş Ayakkabı: 1979
Dünya'da Yılın Oyuncusu (Guerin Sportivo): 1979
Arjantin Spor Yazarları Yılın Futbolcusu (4): 1979, 1980, 1981, 1986
Güney Amerika'da Yılın Futbolcusu (2): (resmî ödül) 1979, 1980
Olimpia de Oro (2): 1979, 1986
Guerin d'Oro (Serie A Yılın Futbolcusu): 1985
Onze de Bronze (2): 1985, 1988
FIFA Dünya Kupası Altın Top: 1986
FIFA Dünya Kupası Gümüş Ayakkabı: 1986
FIFA Dünya Kupası Asist Kralı: 1986
FIFA Dünya Kupası Turnuvanın Takımı (2): 1986, 1990
Onze d'Or (2): 1986, 1987
Arjantin Spor Yazarları Yılın Sportmeni: 1986
L'Équipe Şampiyonlar Şampiyonu: 1986
United Press Yılın Uluslararası Atlet Ödülü: 1986
World Soccer Ödülleri Yılın Futbolcusu: 1986
Güney Amerika Yılın Oyuncusu (4): (resmî olmayan ödül) 1986, 1989, 1990, 1992
Serie A gol kralları listesi: 1987-88
Coppa Italia gol kralı: 1987-88
FIFA Dünya Kupası Bronz Top: 1990
Onze d'Or (Onze Mondial Fransız gazetesinde yılın en iyi oyuncusu): 1994
FIFA Dünya Kupası Tüm Zamanların Kadrosu: 1994
Futbola hizmetleri için Altın Top (France Football): 1996
20. Yüzyıl Dünya Takımı: 1998
20. Yüzyılın En İyi 100 Futbolcusu: (#2) 1999
Arjantin Spor Yazarları Yılın Sportmeni: 1999
Marca Leyenda: 1999
Napoli kulübünde giydiği 10 numara emekliye ayrıldı: 2000
FIFA Yüzyılın Oyuncusu: 2000
FIFA Dünya Kupası Yüzyılın Golü (1986 (2-1) v. İngiltere; ikinci gol): 2002
FIFA Dünya Kupası Rüya Takımı: 2002
FIFA 100 Yaşayan En İyi Futbolcular: 2004
Argentine Senate "Domingo Faustino Sarmiento" ömür boyu başarı: 2005
World Soccer Tüm Zamanların En İyi 11'i: 2013
Napoli tüm zamanların Gol Kralı

Kaynakça

Dış bağlantılar

 ESPN Profili
 Maradona'nın Uluslararası Maç ve Gollerinin Listesi
 Video: Maradona "Yüzyılın Golü"
 Gary Lineker Maradona röportajı  – BBC News 30 Nisan 2006
 Diego admires Del Piero and Lavezzi
 Arjantin Efsanesi Hakkında 50 Gerçek
 Maradona's new soon
 MARADONA BELGESELİ TÜRKÇE ALT YAZILI
 Maradona'nın resmi internet sitesi
 Viva Diego 10
 Homenaje al 10 Maradona'ya övgü sayfası
 Futbol Factory profile

1960 doğumlular
Arjantinli futbolcular
1982 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1986 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1990 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1994 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1979 Copa América futbolcuları
1987 Copa América futbolcuları
1989 Copa América futbolcuları
FIFA 100
Arjantinli teknik direktörler
Arjantin millî futbol takımı teknik direktörleri
Arjantin millî futbol takımı futbolcuları
2010 FIFA Dünya Kupası teknik direktörleri
FIFA Dünya Kupası kazanan futbolcular
La Liga futbolcuları
CA Newell's Old Boys futbolcuları
SSC Napoli futbolcuları
Serie A futbolcuları
Sevilla FC futbolcuları
Primera División (Arjantin) futbolcuları
Arjantinli gurbetçi futbolcular
CA Boca Juniors futbolcuları
İtalya'daki gurbetçi futbolcular
İspanya'daki gurbetçi futbolcular
FC Barcelona futbolcuları
Orta saha futbolcuları
Forvet futbolcular
Arjantinli Roma Katolikleri
Hırvat asıllı Arjantinliler
İtalyan asıllı Arjantinliler
AA Argentinos Juniors futbolcuları
Birleşik Arap Emirlikleri'ndeki gurbetçi teknik direktörler
Racing Club teknik direktörleri
Güney Amerika'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
El-Vasl teknik direktörleri
Küba'daki Arjantinli gurbetçiler
Birleşik Arap Emirlikleri'ndeki Arjantinli gurbetçiler
İlahlaştırılan kişiler
Lanús doğumlular
UEFA Kupası'nı kazanan futbolcular
World Soccer Dergisi Dünya'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
2020 yılında ölenler
Kalp krizinden ölenler
Anti-Amerikancılık
Arjantin 20 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Arjantinli gurbetçi teknik direktörler
Bask asıllı Arjantinliler
Arjantinli sosyalistler
Diego Maradona
Futbolda doping vakaları
Meksika'daki gurbetçi teknik direktörler
Uyuşturucu suçlarından hüküm giymiş kişiler
Partido de Lomas de Zamora doğumlular

Diego Maradona


أبو سعيد العفيف هو أحد أسماء الطب المصري في 1300م في القاهرة وهو أحد أبناء مصر من الطائفة السامرية.

من مؤلفاته «لمحة في الطب» مشهور بالعفيفة أو العفيف أو «اللمحة العفيفة في الطب» وهو في الامراض الجزئية اختصره الايلاقي وغيره، شرحه مظفر الدين محمود العينتابي المعروف بابن الامشاطي وسماه «تأسيس الصحة»

المصادر

أشخاص في القرن 15
أشخاص من القاهرة
أطباء القرن 15
أطباء مصريون
أطباء مصريون في العصور الوسطى
أطباء من القاهرة
أطباء يهود في العصور الوسطى
سامريون
سنة الوفاة غير معروفة
سنة الولادة غير معروفة
مواليد في القاهرة
يهود مصريون

أبو سعيد العفيف


إي أم دي 580  وهي مجموعة شرائح صممتها شركة إي تي آي التابعة لشركة إي أم دي لوحدات المعالجة المركزية التابعة لشركة إي أم دي. وهي صُممة لتعمل بنظام كروس فاير عن طريق منفذي الملحقات الإضافية السريع بسرعة 16x لكل واحد منهما.

مراجع

إي أم دي
عتاد الحاسوب

إي أم دي 580


ريا وسكينة السفاحتان المصريتان، وصاحبتا أحد أشهر قضايا السفاحين في تاريخ مصر.

قُدمت عنها مجموع من الأعمال الفنية، منها الجاد، ومنها الهزلي. ومن هذه الأعمال:

مسرحيات

  مسرحية لنجيب الريحاني وبديعة مصابني.

أفلام

مسلسلات

برامج
 برنامج تلفزيوني أُنتج عام 2008 بعنوان : ريا وسكينة، تقديم هالة فاخر وغادة عبد الرازق.

ريا وسكينة

ريا وسكينة (توضيح)


Weichenberg ist ein Ortsteil des Marktes Aindling im schwäbischen Landkreis Aichach-Friedberg.
Der Weiler liegt circa drei Kilometer südöstlich von Aindling im Donau-Isar-Hügelland. Der Ortsteil hatte am 1. Januar 2023 52 Einwohner.

Geschichte
Weichenberg liegt in der Gemarkung von Hausen und gehörte seit dem zweiten Gemeindeedikt von 1818 auch zur Gemeinde Hausen. Im Zuge der Gebietsreform in Bayern wurde die Gemeinde Hausen mit dem Ortsteil Weichenberg am 1. Oktober 1971 in die Gemeinde Aindling eingegliedert.

Sehenswürdigkeiten

Siehe auch: Liste der Baudenkmäler in Weichenberg
 Katholische Filialkirche St. Ulrich – eingebettet in einen romantischen Landschafts- und Baumschulgarten

Literatur

 Gertrud Diepolder: Historischer Atlas von Bayern, Altbayern, Reihe 1, Heft 2, Das Landgericht Aichach, München 1950 Digitalisat

Weblinks

 Gemeinde Aindling

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Aichach-Friedberg
Weiler in Schwaben (Bayern)
Aindling

Weichenberg (Aindling)


Philippe Takla (3 de febrero de 1915 - 10 de julio de 2006) fue un abogado, diplomático y político libanés.

Philippe Takla nació en 1915. Su padre era el político Youssef Takla. Philippe estudió en el Colegio de Antoura. Se matriculó en el Instituto Francés de Derecho, obteniendo su título de abogado, cuando no tenía ni siquiera veinte años.

A la muerte de su hermano mayor Salim en 1945, fue candidato por el asiento católico de Monte Líbano, siendo elegido por primera vez miembro del parlamento. En 1947 fue reelegido por Chouf y en 1957 por Baalbek.

Entre 1946 y 1952 fue ministro de economía de Líbano. Fue gobernador del Banco de Líbano entre 1965 y 1967 y Embajador en Francia entre 1967 y 1975. Fue siete veces ministro de relaciones exteriores del país: 1952; 1958; 1960-1964; 1964-1965; 1966; 1974-1975; 1975-1976. Ese último año se retiró de la vida política.

En 1950 visitó Argentina y recibió la Medalla Peronista de parte del presidente Juan Domingo Perón.

Su velatorio tuvo lugar en la Iglesia Católica Griega en Beirut, 12 de julio de 2006. Está enterrado en su panteón familiar en Zouk Mikael.

Referencias

 Philippe Biografía de Philippe Takla en Rulers.org

Políticos del Líbano del siglo XX
Ministros de Economía
Ministros de Relaciones Exteriores del Líbano
Caballeros grandes cruces de la Orden de Isabel la Católica
Embajadores del Líbano en Francia

Philippe Takla


سابع حرف لاتيني H.
 اسم الإصدار رقم 4.0 من دبيان لينكس، سمي etch.
 اسم شخصية كرتونية في فيلم توي ستوري

أسماء مختصرة

إتش (توضيح)


The Inland Northwest, historically and alternatively known as the Inland Empire, is a region of the American Northwest centered on the Greater Spokane, Washington Area, encompassing all of Eastern Washington and North Idaho. Under broader definitions, Northeastern Oregon and Western Montana may be included in the Inland Northwest. Alternatively, stricter definitions may exclude Central Washington and Idaho County, Idaho.

, the U.S. Census Bureau estimated the combined population of eastern Washington and north Idaho alone to be 2,240,645, comparable to that of New Mexico. Its Canadian counterpart, north of the border, is the British Columbia Interior, which together comprise the inland portion of the broader Pacific Northwest. Significant urban centers include the Spokane–Coeur d'Alene area and the Tri-Cities.

There have been several proposals to politically unite the Inland Northwest.  In the mid and late 1860s, there was a proposal centered on Lewiston in northern Idaho for a Columbia Territory to be formed in the region from parts of what is now eastern Washington, northern Idaho and western Montana.  In 1901, another proposal was made, this time to combine the Idaho Panhandle with Eastern Washington to create the State of Lincoln. A third proposal was popularized in the late 1920s to consist of eastern Washington, northern Idaho and western Montana to the Continental Divide.

Counties

Washington Adams, Asotin, Benton, Chelan, Columbia, Douglas, Ferry, Franklin, Garfield, Grant, Kittitas, Klickitat, Lincoln, Okanogan, Pend Oreille, Spokane, Stevens, Walla Walla, Whitman, and Yakima
Idaho Benewah, Bonner, Boundary, Clearwater, Idaho, Kootenai, Latah, Lewis, Nez Perce, and Shoshone

Oregon (often included)
 Morrow, Umatilla, Union, and Wallowa

Montana (sometimes included; never included as part of the Inland Empire)
 Flathead, Lake, Lincoln, Mineral, Missoula, Ravalli, and Sanders

Geography
The region is bounded by the Cascade Mountains on the west and the Rocky Mountains (following the spine of the remote and rugged Cabinet Mountains) on the east, the Blue Mountains of Oregon and foothills of the Wallowa Mountains to the south, southeast, and encompasses the Columbia river basin (or Columbia Plateau). Between the three mountain ranges are large, sweeping areas of semi-arid steppe, part of which has been irrigated due to the Columbia Basin Project, resulting in expansive farmland in central Washington. The Palouse, original home of the Appaloosa, is another major agricultural region located in the gently rolling hills of southeastern Washington and extending into Idaho. In northern Idaho, the precipitation from the Pacific Ocean over the North Central Rockies forests, create the North American inland temperate rainforest. The Coeur d'Alene Mountains of this range is noted for its natural resource wealth, particularly the Silver Valley with its mining heritage dating back to the 1880s.

Spokane, the region's largest city, is located near where the arid, and largely unforested Columbia plateau meets the lush forests of the Selkirk Mountains. The urban area stretches east into Idaho along the I-90 corridor through the Spokane River valley. Across the border in Idaho the suburbs stretch into the cities of Post Falls and Coeur d'Alene on the north shore of Lake Coeur d'Alene. The Northeastern Washington and North Idaho portion of the Inland Empire are mountainous and forested, and the crest of the Bitterroot Range of the Rocky Mountains forms part of the eastern boundary of the Inland Empire region, while the Columbia River forms a significant part of its southern boundary.

Climate
The Washington side is generally semi-arid, while the Idaho side experiences a mostly dry summer continental climate.

Demographics

Population Centers
The Inland Northwest is home to seven Metropolitan Statistical Areas (MSA), eight if Western Montana is included, as defined by the U.S. Census Bureau. The two largest centers of population are formed out of multiple neighboring MSAs that are classified as Combined Statistical Areas. The largest in the region is the conurbation formed by the Spokane and Coeur d'Alene MSAs, the Spokane-Coeur d'Alene combined statistical area, which ranks 70th in the nation. The second largest center is the Kennewick-Richland-Walla Walla combined statistical area, which is made up of the Tri-Cities and Walla Walla and ranks as the 103rd largest in the nation.

Statistical Areas
 Spokane-Spokane Valley-Coeur d'Alene CSA (pop. 773,225)
 Spokane-Spokane Valley MSA (pop. 593,466)
 Coeur d'Alene MSA (pop. 179,789)

 Kennewick-Richland-Walla Walla CSA (pop. 370,395)
 Kennewick-Richland MSA (pop. 308,293)
 Walla Walla MSA (pop. 62,682)

 Yakima MSA (pop. 256,035)

 Wenatchee-East Wenatchee MSA (pop. 123,342)

 * Missoula MSA (pop. 119,533)

 Lewiston MSA (pop. 64,851)

Largest Cities by Population
 Spokane, Washington (pop. 228,989)
 Spokane Valley, Washington (pop. 102,976)
 Yakima, Washington (pop. 96,968)
 Kennewick, Washington (pop. 83,921)
 Pasco, Washington (pop. 77,108)
 *Missoula, Montana (pop. 73,489)
 Richland, Washington (pop. 60,560)
 Coeur d'Alene, Idaho (pop. 54,628)
 Post Falls, Idaho (pop. 38,485)
 Wenatchee, Washington (pop. 35,508)
 Lewiston, Idaho (pop. 34,203)
 Walla Walla, Washington (pop. 34,060)
 Pullman, Washington (pop. 32,901)
 Moscow, Idaho (pop. 25,435)
 Moses Lake, Washington (pop. 25,146)
 *Kalispell, Montana (pop. 24,558)
 *Hermiston, Oregon (pop. 19,354)
 Ellensburg, Washington (pop. 18,666)
 *Pendleton, Oregon (pop. 17,107)
 Sunnyside, Washington (pop. 16,375)
 West Richland, Washington (pop. 16,295)
 Hayden, Idaho (pop. 15,570)
 East Wenatchee, Washington (pop. 14,158)
 Cheney, Washington (pop. 13,255)
 *La Grande, Oregon (pop. 13,026)
 Liberty Lake, Washington (pop. 12,003)
 Grandview, Washington (pop. 10,907)
 Airway Heights, Washington (pop. 10,757)

*Sometimes considered to be in the region

Economy
Agriculture dominates the economy across large swaths of the region. The Palouse is a major producer of wheat and lentils. The Columbia Basin Project opened up 670,000 acres of the Columbia Plateau to irrigated farming. The Yakima Valley is the nation's leading grower of hops as well as a major wine producing region. Washington is second to only California nationally in terms of wine production, with Eastern Washington being home to 19 of the state's 20 recognized American Viticultural Areas.

Culture

Arts and theater
In Spokane, the Davenport Arts District has the largest concentration of art galleries and is home to many of Spokane's main performing arts venues, including the Knitting Factory, Fox Theater, and Bing Crosby Theater. The Knitting Factory is a concert house that serves as a setting for many mainstream touring musicians and acts. The Martin Woldson Theater at the Fox, restored to its original 1931 Art Deco state after years of being derelict, is home to the Spokane Symphony Orchestra. The Metropolitan Performing Arts Center was restored in 1988 and renamed the Bing Crosby Theater in 2006 to honor the former Spokanite. Touring stand-up comedians are hosted by the Spokane Comedy Club. Theater is provided by Spokane's only resident professional company, The Modern Theater, though there are also the Spokane Civic Theatre and several other amateur community theaters and smaller groups. The First Interstate Center for the Arts often hosts large traveling exhibitions, shows, and tours.

In the Tri-Cities, the Richland Players Theater has offered live performances annually for over 70 years. Originally known as The Village Players, the theater group was created in 1944 to bring music, comedy, and cultural opportunities to the local community. Today, the theater has more than 7,500 attendees annually attracting audiences from across the region such as Spokane, Yakima, and Walla Walla. The theater also serves the local community by bringing local retirees to shows and accommodating the visually and hearing impaired (with the participation of non-profit United Blind).

Sports
The Inland Northwest is home to the Spokane Indians and Tri-City Dust Devils, professional teams in Minor League Baseball's Northwest League; the Western Hockey League's Spokane Chiefs and Tri-City Americans; and beginning in 2024 the USL1 Spokane and USL W League teams in soccer.

Media
The Spokane area is served by The Spokesman-Review, a daily newspaper, as well as the Inlander, an alternative weekly, and the bi-weekly Spokane Journal of Business. Spokane is the 73rd largest TV market in the nation according to Nielsen. KREM carries CBS on channel 2, KXLY carries ABC on channel 4, KHQ carries NBC on channel 6 and KAYU carries FOX on channel 28.

The Tri-Cities is served by the Tri-City Herald, a daily newspaper. Yakima is served by the Yakima Herald-Republic, a daily newspaper. The Tri-Cities and Yakima are considered one media market by Nielsen, the 122nd largest in the country. KNDU carries NBC, KVEW carries ABC, KEPR carries CBS and KFFX carries Fox.

Gallery

See also
 Palouse
 Columbia Plateau (ecoregion)
 Inland Empire Highway
 Silver Valley, Idaho
 Lincoln (proposed Northwestern state)
 Appaloosa
 Okanagan Country

Notes

References

Geography of Idaho
Regions of Washington (state)
Regions of the United States

Inland Northwest


Ivan Sabanov (en ), né le  à Subotica, est un joueur de tennis croate naturalisé serbe, professionnel depuis 2012.

Carrière

Spécialiste du double, il fait équipe depuis le début de sa carrière avec son frère jumeau Matej.

Détenteur d'une invitation, il remporte son premier titre ATP en 2021 au tournoi de Serbie avec son frère. Au mois de novembre, il prend la nationalité serbe dans l'espoir d'intégrer l'équipe de Coupe Davis.

Palmarès

Titre en double messieurs

Finale en double messieurs

Parcours dans les tournois du Grand Chelem

En double

|-
|2021
|
|
|
|
|-
|2022
|
|
|
|
|-
|2023
|
|colspan=2|
|colspan=2|
|colspan=2|

Classements ATP en fin de saison

Notes et références

Liens externes

Joueur serbe de tennis
Joueur croate de tennis
Naissance en juin 1992
Naissance à Subotica
Jumeaux
Naissance en Yougoslavie

Ivan Sabanov


بلدية بيكون ، هي إحدى بلديات مقاطعة ثيوداد ريال إحدى مقاطعات إسبانيا، والتي تقع في منطقة قشتالة لا منتشا وسط إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 681 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

أماكن مأهولة في ثيوداد ريال
بلديات سيوداد ريال

بيكون (ثيوداد ريال)


Lins Lima de Brito (født 11. september 1987) er en brasiliansk fodboldspiller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Lins Lima de Brito


Salmon Bay is a portion of the Lake Washington Ship Canal, which passes through the city of Seattle, linking Lake Washington to Puget Sound, lying west of the Fremont Cut. It is the westernmost section of the canal and empties into Puget Sound's Shilshole Bay. Because of the Hiram M. Chittenden Locks, the smaller, western half of the bay is salt water, and the eastern half is fresh water (though not without saline contamination: see Lake Union). Before the construction of the Ship Canal, Salmon Bay was entirely salt water.

East of the locks, Salmon Bay is spanned by the Ballard Bridge, a bascule bridge that carries 15th Avenue traffic between Ballard and Interbay. West of the locks, it is spanned by the Salmon Bay Bridge that carries the BNSF Railway railroad tracks between Ballard and Magnolia.

References

Landforms of Seattle
Bays of Washington (state)
Bays of King County, Washington

Salmon Bay


Gerce, Nevşehir ilinin Kozaklı ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı 1928 yılından beri aynıdır.

Coğrafya
Nevşehir iline 88 km, Kozaklı ilçesine 17 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Kozaklı belde ve köyleri

Gerce, Kozaklı


A patrol boat (also referred to as a patrol craft, patrol ship, or patrol vessel) is a relatively small naval vessel generally designed for coastal defence, border security, or law enforcement. There are many designs for patrol boats, and they generally range in size. They may be operated by a nation's navy, coast guard, police, or customs, and may be intended for marine ("blue water"), estuarine ("green water"), or river ("brown water") environments.

Per their name, patrol boats are primarily used to patrol a country's exclusive economic zone (EEZ), but they may also be used in other roles, such as anti-smuggling, anti-piracy, fishery patrols, immigration law enforcement, or search and rescue. Depending on the size, organization, and capabilities of a nation's armed forces, the importance of patrol boats may range from minor support vessels that are part of a coast guard, to flagships that make up a majority of a navy's fleet. Their small size and relatively low cost make them one of the most common naval vessels in the world.

Classification

The classification of a patrol boat is often subjective, but they are generally small naval vessels that are used to patrol national waters or a certain jurisdiction. They may be as large as a frigate or a corvette, though the term may also be used for vessels as small as a yacht or rigid inflatable boat. They can include fast attack craft, torpedo boats, and missile boats. They may be broadly classified as inshore patrol vessels (IPVs) or offshore patrol vessels (OPVs). OPVs are usually the smallest ship in a navy's fleet that are large and seaworthy enough to patrol off-shore in the open ocean, while IPVs are typically too small to do so and are instead kept in lakes or rivers, or close to coasts; IPVs specifically used in rivers can also be called "riverine patrol vessels".

Seagoing patrol boats are typically around 30 m (100 ft) in length and usually carry a single medium caliber artillery gun as main armament, and a variety of lighter secondary armament such as machine guns or a close-in weapon system. Depending on their role, vessels in this class may also have more sophisticated sensors and fire control systems that would enable them to carry torpedoes, anti-ship missiles, and surface-to-air missiles.

History

During both World Wars, in order to rapidly build up numbers, all sides created auxiliary patrol boats by arming motorboats and seagoing fishing trawlers with machine guns and obsolete naval weapons. Some modern patrol vessels are still based on fishing and leisure boats.

The United States Navy operated the  of armed hydrofoils for years in a patrol boat role. During the Vietnam War, the U.S. Navy ordered 193 aluminum hulled  Patrol Craft, Fast (PCFs),  also known as Swiftboats, for brown water naval operations. The Patrol Boat, River (PBR, sometimes called "Riverine" and "Pibber") was a fiberglass hulled vessel also designed and used for inland river operations during the Vietnam War, and became an icon of water operations during the war due to its use in the 1979 film Apocalypse Now.

Most modern designs are powered by gas turbine arrangements such as CODAG, and speeds are generally in the  range. The largest OPVs might also have a flight deck and helicopter embarked. In times of crisis or war, these vessels are expected to support the larger vessels in a navy, though some smaller navies are mostly composed of just patrol boats.

Specific nations

Albania

Albanian Naval Force

Algeria

Algerian National Navy

 Ocea FPB98 MKI

Argentina

Argentine Naval Prefecture

 Z-28-class patrol vessel
 Shaldag-class patrol boat

Argentine Navy
 Gowind-class vessel
 Murature-class vessel
 Intrépida-class boat
 Zurubí-class patrol boat
 Baradero class patrol boat
 Punta Mogotes class patrol boat

Australia

Royal Australian Navy

  (1967–1985)
  (1979–2007)
  (2005–present)
  – lead ship expected to enter service in 2022

Australian Border Force Marine Unit
  (1999–present)
 Australian Customs Vessel Triton (2000–2016)
  (2013–present) – replaced the Bay-class

Others
  (1987–2023) – Australian-built, gifted by the Australian Government to 12 Pacific Island countries ( appears to be the last boat in service as of November 2022)
  (2018–present) – Australian-built replacements for the , gifted to the same 12 Pacific Island nations and Timor-Leste

Bahamas

Royal Bahamas Defence Force

Bahrain

Royal Bahrain Naval Force
35m Fast Patrol Vessels- USA -built by Swiftships, Commissioned in 2021

Bangladesh
The Bangladesh Navy classified its medium size patrol ships as large patrol craft (LPC) which are armed with either anti-ship missiles or torpedoes. Those ships typically have heavier armaments but less range than OPVs.

Bangladesh Navy
Large patrol craft

Offshore patrol vessel

 ARES 150
Inshore patrol vessel

ASW patrol boat
 Kraljevica class
 Haizhui class
 Hainan class
Patrol gunboat

Bangladesh Coast Guard

Offshore patrol vessel
Leader class
Inshore patrol vessel

Fast patrol vessel

Coastal patrol vessel
 Tawfique class (former PLAN Shanghai II class)
Riverine patrol craft

Border Guard Bangladesh
Patrol vessel
 Shah Jalal class

Barbados

Barbados Coast Guard

Belgium
 Castor  (2014–present)
 Pollux  (2015–present)

Brazil
 Grajaú-class offshore patrol vessel
 Bracuí-class patrol vessel – ex-
 Imperial Marinheiro-class offshore patrol vessel
 Piratini-class patrol vessel
 J-class patrol vessel
 Roraima-class river patrol vessel
 Pedro Teixeira-class river patrol vessel
  offshore patrol vessel

Brunei
  offshore patrol vessel
  patrol vessel
 KH 27-class patrol boat
 FDB 512-class patrol boat
 Bendaharu-class patrol vessel
 Perwira-class patrol vessel
 Saleha-class patrol vessel
 Pahlawan-class patrol vessel

Bulgaria
 Obzor

Canada

Royal Canadian Navy
  (1996–present)
  (2006–present)
  (2016–present) – Icebreakers based on the Norwegian

Canadian Coast Guard

Cape Verde

Cape Verdean Coast Guard
 Kondor-class
 Guardiao (P511)

Chile

Chilean Navy

  (1979/1980–2001/2002)
  (1982–2014?)
  (1990–present)
  (1993–present)
  (1996–2017/2020)
  (1999–present)
  (2007–present)
  (2007–present)
  (2008–present)

China (PRC)

People's Liberation Army Navy
 Harbour security boat (PBI) – four newly built 80-ton class harbour security / patrol boats, and more are planned in order to take over the port security / patrol duties currently performed by the obsolete Shantou, Beihai, Huangpu, and Yulin-class gunboats, which are increasingly being converted to inshore surveying boats and range support boats
 Shanghai III (Type 062I)-class gunboat – 2
 Shanghai II-class gunboat
 Shanghai I (Type 062)-class gunboat – 150+ active and at least 100 in reserve
 Huludao (Type 206)-class gunboat – 8+
  – less than 25 (in reserve, subordinated to naval militia)
  – less than 30 (in reserve, subordinated to naval militia)
  – less than 15 (in reserve, subordinated to naval militia)
  – less than 40 (being transferred to logistic duties)

China Coast Guard
  (Type 718)

Colombia

Colombian Navy
 Diligente-class patrol boat
 Nodriza-class patrol boat
 PAF-I-class patrol boat
 PAF-II-class patrol boat
 PAF-III-class patrol boat
 PAF-IV-class patrol boat
 Patrullera Fluvial Ligera-class patrol boat
 Riohacha-class gunboat
 Fassmer-80 class – built in Colombia by COTECMAR

Croatia
 Šolta (OB-02)
 Omiš (OB-31)

Denmark

Royal Danish Navy
  OPV – 3 vessels
  IPV – 6 vessels
  patrol vessel
  OPV – 4 ships (classed as ocean patrol frigates)
  IPV – 3 vessels
  IPV – 9 vessels (in Danish)
 Hvidbjørnen-class OPV (link in Danish) – 4 ships (classed as ocean patrol frigates)

Ecuador

Ecuadorian Navy
 Damen Stan Patrol 5009

Egypt

Egyptian Navy
 35m Fast Patrol Vessels- USA -built by Swiftships

Eritrea

Eritrean Navy
 Eritrea-class 60m patrol vessel

Others
 Protector-class patrol boat

Finland

Finnish Navy
  – formerly Finnish Border Guard, now Finnish Navy

Finnish Border Guard
 VL Turva – an offshore patrol vessel built at STX Finland Rauma shipyard in 2014

France

French Navy
 D'Estienne d'Orves-class
 Félix Eboué-class
 Confiance-class

 P400-class

Maritime Gendarmerie
 Trident-class patrol boat
 Géranium-class patrol boat
 Jonquille-class patrol boat
 Vedette-class patrol boat
 Pétulante-class patrol craft
 Pavois-class patrol craft

Germany

 Potsdam class (2019–present)
  (2002–present)
 Helgoland class (2009–present)
  (1943–1945)
 R boats (1929–1945)
 Type 139 patrol trawler (1956 to mid-1970s)

Greece

Hellenic Navy
 s and derivatives  and
 s
 Nasty-class coastal patrol vessels – formerly torpedo boats
 Esterel-class coastal patrol vessels

Hellenic Coast Guard
  – acting as offshore patrol vessels (OPV)
 Stan Patrol 5509 OPV
 Vosper Europatrol 250 Mk1 OPV
 Abeking & Rasmussen patrol vessels – class Dilos
 POB-24G patrol vessels – class Faiakas
 CB90-HCG
 Lambro 57 and derivatives – all being boats for coastal patrols

Honduras

Honduran Navy
 Damen Stan Patrol 4207

Hong Kong (SARPRC)

Hong Kong Police Force
 Sea Panther-class large command boat

Iceland

Icelandic Coast Guard

India

Indian Navy

Indian Coast Guard

Indonesia

 FPB 28, Indonesian Police and Indonesian Customs, 28 meter long patrol boat made by local shipyard PT PAL.
 FPB 38, Indonesian Customs, 38 meter long aluminium patrol boat made by local shipyard PT PAL.
 FPB 57, Indonesian Navy, 57 meter long patrol boat designed by Lurssen and made by PT PAL, ASM and heli deck equipped for some version.
 PC-40, Indonesian Navy, 40 meter long FRP/Aluminum patrol boat, locally made by in house Navy's workshop.
 PC-60 trimaran, Indonesian Navy, 63-meter-long composite material, is armed with 120 km range of anti-ship missile, made by PT Lundin industry
 OPV 80 - 80 meter long, designed by Terafulk and made by PT Citra Shipyard
 OPV 110 (Tanjung Datu-class) - 110 meter long, made by PT Palindo Marine Shipyard

Iraq

Iraq Navy
35m Fast Patrol Vessels- USA -built by Swiftships, during the period 2010 - 2014

Ireland
List of Irish Naval Service vessels;
  Offshore Patrol Vessels
  (1972–2001)
  (1978–2013)
  (1979–2015)
  (1980–2016)
  Helicopter Patrol Vessel
  (1984–2022)
  Coastal Patrol Vessels
  (1984–2022)
  (1985–2022)
  Offshore Patrol Vessels
  (1999–present)
  (2001–present)
  Offshore Patrol Vessels
  (2014–present)
  (2015–present)
  (2016–present)
  (2018–present)

Israel

 s
 Dvora class fast patrol boat
 s

 s
 Shaldag Mk II
 s (Stingray Interceptor-2000)

Italy

 Zara class, (Italian Guardia di Finanza)
 Saettia class, (Italian Coast Guard)
 Diciotti – CP 902 class, (Italian Coast Guard)
 , (Italian Coast Guard)
 , (Italian Marina Militare)
Cassiopea II class, (Italian Marina Militare)
Esploratore class, (Italian Marina Militare)
 , (Italian Marina Militare)

Jamaica

JDF Coast Guard

Japan

  (Japan Coast Guard), the largest patrol boat
  (Japan Coast Guard), large patrol vessel with helicopter deck and hangar
  (Japan Coast Guard), large patrol vessel with helicopter deck and hangar
  (Japan Coast Guard), high-speed large patrol vessel with helicopter deck
  (Kunisaki class)

  (Japan Coast Guard), high-speed large patrol vessel
  (Japan Coast Guard), medium-sized patrol vessel
  (JMSDF, Japanese Navy), corvette type patrol vessel
 , (Japan Coast Guard), icebreaker
 Next-Generation Offshore Patrol Vessel (OPV) program (JMSDF, Japanese Navy)

Latvia
 Skrunda class, world's first SWATH patrol boat (Latvian Naval Forces)

Malaysia
 Kedah class offshore patrol vessel, (Royal Malaysian Navy)
 Keris-class littoral mission ship,(Royal Malaysian Navy)
 Gagah Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Ramunia Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Nusa Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Sipadan Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Rhu Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Pengawal Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Peninjau Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Pelindung Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Semilang Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Penggalang Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Penyelamat Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Pengaman Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Kilat Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Malawali Class Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency
 Langkawi Class Patrol Ship, Malaysian Maritime Enforcement Agency

Malta

 Protector class offshore patrol vessel (Maritime Squadron of the Armed Forces of Malta) – 2002–present
 Diciotti class offshore patrol vessel (Maritime Squadron of the Armed Forces of Malta) – 2005–present
 P21 class inshore patrol vessel (Maritime Squadron of the Armed Forces of Malta) – 2010–present
 Emer class offshore patrol vessel (Maritime Squadron of the Armed Forces of Malta) – 2015–present

Mexico

Mexican Navy
Coastal patrol boat

Offshore patrol vessel

Montenegro

 Kotor class frigate

Morocco

OPV-70 class, offshore patrol vessel (Royal Moroccan Navy)
OPV-64 class, offshore patrol vessel (Royal Moroccan Navy)

Namibia
 Grajaú-class offshore patrol vessel

Netherlands

Royal Netherlands Navy

 Holland class offshore patrol vessels

Netherlands Coastguard
 Visarend
 Zeearend
 Barend Biesheuvel

Dutch Caribbean Coast Guard
 Damen Stan Patrol 4100

New Zealand
 Protector OPV (Royal New Zealand Navy) (2008)
 Lake-class inshore patrol vessel (Royal New Zealand Navy) (2008)
  (Royal New Zealand Navy)(1983–2008)

Nicaragua

Nicaraguan Navy

Norway

Royal Norwegian Navy
 Rapp-class
 Tjeld-class
 Storm-class
 Snøgg-class
 Hauk-class
 Skjold-class

Norwegian Coast Guard

 Barentshav class OPV
 Harstad class OPV
 Nordkapp class OPV
 Nornen class
 Svalbard class icebreaker
 Jan Mayen-class - Planned replacement for the Nordkapp-class

Peru
 Río Zarumilla class, Peruvian Coast Guard
 Rio Cañete class, Peruvian Coast Guard

Philippines

Philippine Navy
 Alberto Navarette-class
 Jose Andrada class
 Nestor Acero-class
 Malvar-class patrol vessel
 Jacinto-class patrol vessel
 HDP-2200 offshore patrol vessel
 Gregorio del Pilar-class offshore patrol vessel

Philippine Coast Guard
 Boracay-class patrol boat
 Ilocos Norte-class patrol boat
 Parola-class patrol vessel
 San Juan-class patrol vessel
 Gabriela Silang-class offshore patrol vessel
 Teresa Magbanua-class patrol vessel, offshore

Portugal

Portuguese Navy
Viana do Castelo class
Tejo-class
Centauro-class
Argos-class
Rio Minho-class
Cacine-class

Maritime Police

 Bolina-class
 Levante-class
 Tufão-class
 Calmaria-class

National Republican Guard
 Bojador-class
 Ribamar-class
 Zodíaco-class
 Mar Creta-class

Qatar

Qatari Emiri Navy
 Musherib class

Qatari Ministry of Interior
 ARES 75
 ARES 110
 ARES 150

Romania
 SNR-17 class patrol boats, Romanian Border Police
 Stefan Cel Mare patrol vessel, Romanian Border Police

Russia

 Stenka class patrol boat (Project 02059), Russian Navy and Russian Coast Guard
 Bogomol Class patrol boat (Project 02065), Russian Navy
 Mirage class patrol vessel (Project 14310), Russian Coast Guard
 Svetlyak class patrol boat (Project 10410),  Russian Coast Guard
 Ogonek class patrol boat (Project 12130), Russian Coast Guard
 Mangust class patrol boat (Project 12150, Russian Coast Guard
 Sobol class patrol boat (Project 12200), Russian Coast Guard
 Terrier class patrol boat (Project 14170), Russian Navy and Russian Coast Guard
 Rubin class patrol boat (Project 22460), Russian Coast Guard
 Okean class patrol vessel (Project 22100), Russian Coast Guard
 Vosh class river patrol craft (Project 12481), Russian Coast Guard
 Piyavka class river patrol craft (Project 1249), Russian Coast Guard
 Ogonek class river patrol craft (Project 12130), Russian Coast Guard

Senegal

 Fouladou (OPV 190), Senegalese Navy
 Kedougou (OPV 45), Senegalese Navy
 Ferlo (RPB 33), Senegalese Navy
 Conejera (Class Conejera P 31), Senegalese Navy
 Fouta (Osprey 55), Senegalese Navy
 Njambuur (PR 72), Senegalese Navy

Singapore

 , Republic of Singapore Navy
 PK class Interceptor Craft, Police Coast Guard
 1st Generation PT class patrol Craft, Police Coast Guard (decommissioned)
 2nd Generation PT class patrol Craft, Police Coast Guard (decommissioned)
 3rd Generation PT class patrol Craft, Police Coast Guard
 4th Generation PT class patrol  Craft, Police Coast Guard
 PC class patrol Craft, Police Coast Guard

 ,  Republic of Singapore Navy

Slovenia
 Slovenian patrol boat Triglav

South Africa

 Warrior class (modified Saar 4 Open Sea Patrol Vessels)
 Namacurra class

South Korea (ROK)
 Chamsuri-class (Republic of Korea Navy)
 Yoon Youngha-class patrol vessel

Spain

 Meteoro class
 Descubierta class
 Serviola class
 Anaga class
 Barceló class
 Toralla class
 Conejera class
 Chilreu class
 P111 class patrol boat
 Cabo Fradera class

Sri Lanka

 Jayasagara  class (Sri Lanka Navy)
 Colombo class (Sri Lanka Navy)

Suriname
 Ocea Type FPB 98 class fast patrol boat
 Ocea Type FPB 72 class fast patrol boat

Sweden

 Hugin-class (based on the Norwegian Storm-class, decommissioned) – 16 ships
 Kaparen-class (Hugin-class modified with better subhunting capacity, decommissioned) – 8 ships
 Stockholm-class (commissioned as corvettes, later converted to patrol boats) – 2 ships
 HMS Carlskrona (commissioned as minelayer, later converted to ocean patrol vessel)

Additionally, the Royal Swedish Navy also operates smaller types of patrol boats (Swedish: bevakningsbåt = "guard boat"):
 Typ 60-class (decommissioned) – 17 ships
 Tapper class – 12 ships

The Swedish Coast Guard operate an additional 22 patrol vessels for maritime surveillance.

Thailand
 Pattani class (Royal Thai Navy)
 River class (Royal Thai Navy)
 T.991 class (Royal Thai Navy)
 krabi class (Royal Thai Navy)

Trinidad and Tobago

Trinidad and Tobago Coast Guard
 Damen Stan Patrol 5009

Turkey

Turkish Naval Forces
 Kılıç II class
 Kılıç I class
 Yıldız class
 Rüzgar class
 Doğan class
 Kartal class
 Türk class
 Tuzla class

Coast Guard Command
 KAAN 15 class
 KAAN 19 class
 KAAN 29 class
 KAAN 33 class
 SAR 33 class
 SAR 35 class
 80 class
 Corvette

United Kingdom

 Kingfisher-class patrol vessel of 1935
 Motor Launch of World War II
 Harbour Defence Motor Launch of World War II
 Bird class patrol vessel
 Ford-class seaward defence boat
 River class patrol vessel
 Castle class patrol vessel
 Archer class patrol vessel
 Island class patrol vessel
 Scimitar class patrol vessel
 UKBF 42m Customs Cutter
 Cutlass-class patrol vessel with the Gibraltar Squadron from 2022

United States

United States Navy

 Combatant Craft Medium - (2015–present)
  - (1993–2022)
 Mark VI patrol boat - US Navy (2016–present)

United States Coast Guard

  - (2000–2011) - four boats were transferred to the Coast Guard for a temporary loan, three (2004–2011) have since been returned, while the fourth (2000–2004) was donated to the Philippine Navy
 Marine Protector-class patrol boat – (1998–present)
 Island-class patrol boat – (1985–present)
  – (2012–present)

Venezuela

  (GC-23)

Vietnam
 Type TT-120 patrol boat, Vietnam Coast Guard
 Type TT-200 patrol boat, Vietnam Coast Guard
 Type TT-400 patrol boat, Vietnam Coast Guard
 DN 2000(Damen 9014 class) offshore patrol vessels, Vietnam Coast Guard

References

Patrol vessels
Ship types

Patrol boat


Derepazarı, Rize ilinin bir ilçesidir.

Tarihçe
İlçenin adı, 1583 yılı kayıtlarında Filandoz, 1902 yılı kayıtlarında ise Filyandos olarak geçmektedir olarak geçmektedir.1949 yılında bucak statüsü alan Derepazarı, 13 Mart 1954'te Sarıyâr, Tersane, Lazkoz ve Eriklimanı köyleri ile birleşerek belediye statüsü aldı ve beldeye dönüştü. Derepazarı, 20.05.1990 tarih ve 20523 sayılı resmi gazetede yayımlanan kanun ile ilçe statüsüne kavuştu.

Coğrafya
Rize'nin Trabzon tarafında ana sahil yolu üzerinde bulunur. Rize il merkezine 10 km uzaklıktadır.

Ekonomi

İlçe ekonomisi genellikle çay üretimine ve Çay Fabrikasında çalışan işçilerin mevsimlik işine bağlıdır. Özellikle yaz aylarında Çay Fabrikalarının mevsimlik çalışmaya başlamasından sonra ekonomide bir canlılık dikkat çeker. Rize'nin çok yakın ve ulaşımının ekonomik olmasından dolayı halkın birçoğu ihtiyaçlarını vilayetten karşıladığından, ticaret olması gerektiği noktadan çok geride kalmıştır. İlçede sanayi ağaç ürünlerine daha baskındır.

Derepazarında Devletin himayesinde olan 2 Çay-kur çay fabrikasının yanında, 4 tane de özel sektör çay fabrikası bulunmaktadır. Derepazarı küçük bir ilçe olmasına rağmen 6 adet çay fabrikasından ve çay üretiminden dolayı özellikle yaz aylarında ekonomik hayat canlanmaktadır. Dolayısıyla Çay sanayi İlçe ekonomisinin can damarı durumundadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Derepazarı Belediyesi
 Rize Valiliği
 Rize Belediyesi

Derepazarı


Iván Vladimir Banista Castillo (El Chorillo, Distrito de Panamá, Panamá, 7 de agosto de 1977) más conocido como El Roockie en América Latina y The Roockie en Estados Unidos, es un cantante de Reggae en español y Dancehall, inició su carrera musical en la década de los 90 y trabaja actualmente con Andier, DJ Bomber, Free Zone Music y su mánager es Irving Ramos. Es también conocido por su exitoso tema "Sigue Bailando Mi Amor".

Biografía
Nació en el barrio de El Chorillo, hijo de Anayansi del Carmen Castillo y de Ricardo Máximo Banista, a la edad de 6 años se muda a San Miguel en Panamá. Su primera participación como artista musical es en la producción OVERLOAD 1 (1996) de DJ PABLITO y luego gana fama al participar en varias otras producciones de varios artistas.

Aunque no es hasta el mes de noviembre de 1999, cuando sale a la venta su primera producción titulada "Revelation Lyrics", una recopilación de la mayoría de sus canciones hasta ese entonces, y también nuevos temas. Rápidamente lograría un éxito increíble en su país, convirtiéndose en una figura reconocible de talento nacional e internacionalmente ganó fanes en América Central, América del Sur y ciertos círculos en Estados Unidos y España.

En el 2002 realiza trabajos junto a banda Raíces y Cultura, siendo éste uno de los elementos clave para la promoción de la producción Formula Cruda, en la que se adapta a un estilo más root, rompiendo paradígmas permitiendo enfocar el reggae nacional de otra forma.

Su fama es comparada con sus compatriotas del reggae en español como lo es Nando Boom y El General, con este último en 2003 por su canción titulada "Sigue bailando" lo llevó a ser nominado para un Grammy Latino por álbum del año en la categoría de Mejor Rap / Hip-hop. Además de un reconocimiento en sus letras musicales.

En 2004 hizo featurings (colaboraciones); como el que realizó con la estrella jamaicana Anthony B y su intervención en la producción del astro estadounidense Prince, para el álbum de Liza Lena a finales del 2005, logrando fusionar estilos y romper barreras, cosa que también ha hecho durante sus más de 30 presentaciones a nivel internacional, viajando desde el Prince Hall de Los Ángeles, hasta España, pasando por New York, Washington y otras ciudades de los Estados Unidos y América Latina.

En una entrevista Vico C elogiaba a El Roockie por sus letras y el mega productor del género reguetón, Luny Tunes dijo: El Roockie "tiene lírica que corta venas"

En marzo del 2006, firma bajo el sello Machete Music, para la producción de su próximo material discográfico, que será dirigido precisamente por los consagrados productores Luny Tunes de Más Flow Inc., en lo que será su primera producción incursionando en el género de Reguetón.

Ha realizado presentaciones en diferentes países como: Costa Rica, Guatemala, Colombia, Estados Unidos (pasando por las ciudades de Las Vegas, Los Ángeles, Carolina del Norte y New York), Ecuador, Honduras, El Salvador y en 2010 visitó Argentina y pasó por Chile. El Roockie, apunta a nuevos horizontes y a escalar otras cimas como el ranking en Billboard.

En 2011 graba junto a Mach & Daddy y Nigga el tema "Si decides regresar" producido por Predikador; de la disquera Factory Corp. Además graba "En Silencio" de Eddy Lover con Joey Montana, Mach & Daddy, Nigga & Mr. Phillips producido por Predikador.

Actualmente trabaja en su nuevo disco el cual contará con las colaboraciones de Zion y Lennox, Farruko, Alkilados, J Quiles, De La Ghetto, Martin Machore y Kafu Banton, en este incluirá sus más recientes éxitos (envidia, amiga mía, alucino, amiga mía remix, yo te quiero ver) producidos por Andier y Dj Bomber.

Su última participación fue en la versión remix de "Una Cita" de Alkilados junto a Nicky Jam y J. Álvarez, el cual ya cuenta con vídeo oficial y está sumando mucha audiencia en Youtube

Adaptaciones de sus temas
En Argentina sus temas fueron adaptados a la cumbia por Damas Gratis, El Original, entre otros. En la escena del reggae, artistas como Fidel Nadal interpretan algunas de sus pistas. En España también han sido sus temas interpretados por Morodo y además en Perú y otras latitudes de Suramérica.

Vida personal
En una entrevista destaca que José Luis Perales e Isabel Pantoja eran sus ídolos de pequeño

Discografía

Discos
 1999: Revelation Lyrics
 2001: Máquina de Lírica (disco doble)
 2002: Fórmula cruda
 2003: En tus manos
 2005: Humanidad
 2008: Semblante Urbano
 2009: Semblante Urbano: La otra cara de la calle
 2010: The Roockie Is Back (contiene el sencillo "Imprescindible" de octubre del año 2009)
 2018: Panamá Flow

Varios artistas
Participaciones en producciones de varios artistas:
 La Rosca Vol. 1 (1996) por Elián Davis
 La Rosca Vol. 2 (1998) por Elián Davis.
 Reggae Overload Vol.1 (1996) por DJ Pablito - con su tema "Más violencia no"
 Reggae Overload Vol.2 (1997) por Gummy Récords
 Reggae Overload Vol.3 "A true reggae experience" (1997) por Gummy Récords
 Reggae Overload Vol.4 (1998) por Gummy Récords
 Reggae Overload Vol.5 (1999)
 Reggae Overload Vol.6 (2000
 Da' Crew Vol. 1 (1999) por Pucho Bustamante
 Ghetto 3:16 Vol. 1 "Rompiendo reglas" (1999)
 La Mafia vol 1 (1998) por El Chombo
 Reggae Overload Slow (1999)
 La Raza "Evolución" (1999) por Gummy Récords
 Da Lightta "100.5 % Lírica" (2000) por La Chief
 Da' Crew Vol. 2 "It's back" (2000)  por Pucho Bustamante
 Las Propias Vol. 1 (1999) Pesadilla Vol. 3 "The last nightmare" (2000) Chalice "First level" (2000) Ghetto 3:16 Vol. 2 "La otra cara" (2000) Sin nombre Vol. 1 (2000) The creation Vol. 6 "Elaborando el plan Y-2K" (2000) por Ramón "Pucho" Bustamante
 El Comando Vol. 1 "La primera misión" (2000) por Ramón "Pucho" Bustamante
 Scaredem Crew (2001) Por "Irving Diblasio" Panamá Entertainment Corp.
 Bashment "Volumeone" (2001)
 Boombastik "Reggae - Ragga - Muffin' En tu idioma" (2003) por Dímelo! Latín Dance Récords

Premios y nominaciones

Premios Grammy Latinos

Notas

Referencias

Véase también
 Reguetón
 Reggae en español

Enlaces externos
 Twitter
 Instagram

Músicos de reggae en español
Personas de Ciudad de Panamá
Cantantes de reggae de Panamá

El Roockie


Kablosuz uygulama protokolü (İngilizce: Wireless Application Protocol, WAP) kablosuz iletişim kullanan uygulamalar için kurulmuş uluslararası bir standarttır. En genel kullanımı bir cep telefonu ya da avuç içi bilgisayardan internet erişimi sağlanmasıdır.

GSM mobil aboneleri, WAP destekli cep telefonlarıyla kablosuz işaretleme dili (Wireless Markup Language, WML) ile kodlanmış web sitelerini kullanabilirler.

WAP "Wireless Application Protocol / Kablosuz Uygulama Protokolü" mobil telefonlar, avuç içi bilgisayarlar (pda) gibi mobil iletişim araçları üzerinde internet içeriği sağlayan bir teknolojidir. Çoğu internet sayfası, cep telefonundan düzgün olarak görüntülenemez. WAP ile hazırlanmış sayfalar, cep telefonlarına uygun olarak tasarlanmış özel sayfalardır. Bu yönüyle kullanımı pratiktir.

WAP tarayıcı, bilgisayarlarımızda kullandığımız web tarayıcılar gibi tüm basit servisleri sağlar ancak bir cep telefonunun neden olduğu tüm kısıtlamalarla (örneğin küçük ekran) baş edebilecek şekilde tasarlanmıştır. Ekranlar daha sadedir.

WAP nedir?

WAP (Wireless Application Protocol/Kablosuz uygulama Protokolü) mobil telefonlar, avuç içi bilgisayarlar (pda) gibi mobil iletişim araçları üzerinde İnternet içeriği sağlayan bir teknolojidir. Arkasında yepyeni bir sosyo-ekonomik dönemi de beraberinde getirir. İnternetle dünyanın bilgisine, eğlencesine ve alışverişine evden, işyerinden ya da herhangi bir internet kafeden erişilebilir. WAP bunu bir adım daha ileri götürerek, bu imkânları hareket halindeyken, yani kabloyla bir yere bağlı olmadan, her yerde, her zaman kullanıcıya özel bir şekilde verebilir.

Gelecekte ne gelişmeler var?

WAP teknolojisinin hızlı data platformları ile desteklenmesiyle (HSCSD, GPRS) mobil rezervasyon, mobil ticaret, mobil bankacılık, alışveriş, fatura ödemeleri, check-in servisleri, lokasyona yönelik hizmetler vb. uygulamalar artacak ve kullanıcılar cep telefonlarını konuşmak kadar, bu tip işlemler içinde kullanır hale gelecekler. WAP ayrıca, intranet, eğlence, televizyon/film, gezi, acil tıbbi yardım konularında da kullanıcılara geniş çözümler sunacak.

Kablosuz İnternetin son kullanıcılara faydaları nelerdir?

1. Bilgilere istediğiniz anda, bir bilgisayarın başına gitmeden, hareket halinde olsanız bile ulaşabilirsiniz.

2. WAP'ta, tasarlanacak olan portallar ile sistemin sizi tanımlaması ve bilgilerin, tercih ve zevklerinize uygun bir şekilde gönderilmesi söz konusudur. Örneğin sisteme kendinizle ilgili bilgiler verdiğinizde, bir restoran adresi sorduğunuzda, eğer kebap seviyorsanız, öncelikli olarak kebapçıların, pizza seviyorsanız pizzacıların adresleri gelecektir.

3. Yakın bir gelecekte, bilgilerin, bulunduğu yerin özelliklerine göre gönderilmesi mümkün olacak. Sistemin bulunduğuz yeri anlaması ve bu yer bilgisine göre en yakındaki en uygun lokantanın bilgisini verebilmesi, hatta nasıl gideceğinizin tarif edilmesi gerçekleşecek. Örneğin hava durumunu sorduğunuzda, eğer Antalya'da tatildeyseniz, sistem sizin orada olduğunuzu anlayacak ve sadece o bölgeye özel hava durumunu gönderecek. Ya da denizi çok sevdiğinizi bildiğinden, deniz suyu sıcaklığı, dalga durumu gibi bilgileri de ekleyebilecek. Hatta bir adım ileri giderek, başka bir örnek daha verelim: Cep telefonunuzdan WAP'layarak bir taksi çağırmak istediniz: Sadece "taksi" demeniz yeterli olacak! Sistem sizin nerede olduğunuzu anlayacak ve taksiyi oraya gönderecek. Acil durumlarda ve kazalarda, polis ve ambulans çağırırken, bunun ne kadar faydalı olacağını düşünebiliyor musunuz? İhtiyacınız olan bütün bilgilere anında, cebinizden ulaşabileceksiniz. Türkiye bu gelişmeleri dünyayla aynı zamanda yaşıyor. Bir bilgi toplumu olma yolunda çok önemli bir adım olan WAP teknolojisi, çok yakın bir gelecekte, bu hizmetlerin ötesinde mobil ticaretin de başlamasıyla, kullanıcılara zaman tasarrufu ve verim konusunda çok önemli avantajlar sağlayacak.

WAP'ın getireceği bu olanakların tümü elbette ki hemen gerçekleşmeyecek. Ama çok yakın bir gelecekte, birkaç yıl gibi kısa bir sürede, cep telefonunuz WAP desteğiyle sizi tanıyan bir kişisel asistan gibi çalışacak. Çünkü WAP ve GSM teknolojisi buna imkân vermek için geliştiriliyor.

Kaynakça
 Hacettepe Üniversitesi  | Derleme: Wap Siteleri

İnternet protokolleri
OSI protokolleri

Kablosuz erişim

Kablosuz uygulama protokolü


Eugen Bujoreanu (n. 14 decembrie 1951) este un politician român, fost primar al sectorului 4 în perioada februarie 1992 - iunie 1996 din partea PSDR. A fost primul primar al sectorului 4 ales prin alegeri locale libere după 1989.

Referințe

Vezi și
 Lista primarilor sectoarelor bucureștene aleși după 1989

Legături externe
 Primarul sectorului 4, dl. Eugen Bujoreanu, consideră de maximă importanță înființarea caselor de toleranță - evz.ro

Nașteri în 1951
Primari ai sectoarelor Bucureștiului
Politicieni români în viață
Politicieni români din secolul al XX-lea
Membri ai Partidului Social-Democrat Român

Eugen Bujoreanu