حبوب اللقاح أو حبوب الطلع أو صُوَاح أو الجَدَرَة  هو لقاح الأزهار وهو المسحوق الموجود في الزهور، هذا المسحوق يعلق في الأهداب في جسم النحلة ويوجد في أرجل النحلة الخلفية جيوب تسمى سلة اللقاح. تقوم النحلة بجمع ما علق في جسمها من هذه المسحوق في تلك الجيوب وتأتي بها إلى الخلية، كما أن في الخلية مصايد خاصة بحبوب اللقاح يتجمع بها هذا الأخير ثم يستخرج من الخلية.

وتعتبر غذائا مثاليا إذ تحتوي على 18 فيتامين، أكثر من 25 معدن وما نسبته ثلاثون بالمائة أحماضاً أمينية ومثلها سكريات. يمكن أن تستعمل كغذاء مكمل بسبب كثرة العناصر الغذائية الأساسية بها، كما يمكن أن تستعمل كدواء مضاد للالتهاب حسب دراسة أمريكية حديثة كما أنه يعتقد أن لها تأثيراً مضاداً للاكتئاب [1]

تتكون حبوب اللقاح من:
1- الماء 10-12%. 2-السكريات 35%. 3- الدهون 5%.
4- البروتينات 35% وبها نسبة كبيرة من الأحماض الأمينية.
5- الفيتامينات ب1، ب2، ب3، ب5، ب6، ب9، ب12، جـ، د، هـ.
6- المعادن مثل: الكالسيوم والكلور والمغنزيوم حتى 28 عنصر.
7- تحتوى حبوب اللقاح على عدد كبير من الإنزيمات والخمائر.
8- وأيضا على بعض العناصر الأخرى.
مثل مادة الروبين التي تدخل في تركيب الشعيرات الدموية وتزيد من قوه التصاق خلاياها بعضها ببعض وفي حالة نقص هذه المادة الثغرات الموجودة بين الخلايا تصبح واسعة مما يزيد ارتشاح السوائل منها وهو ما يعرف بالارتشاح المائي.

الفوائد العامة

 يزيد من مناعة الجسم ضد الأنفلونزا، التهاب المثانة.
 تقوية وظيفة الكبد، تنشيط الميتابوليزم وأمراض البروستات والأنيميا.
 لعلاج حالات الإمساك المستعصية والإسهال.
 مانع للإصابة بسقوط الشعر لاحتوائه على مادة الروتين.
 يقلل من الحموضة لدى المرضى الذين يشكون من زيادة حموضة المعدة لا سيما إذا خلط بعسل النحل.
 حبوب اللقاح بكميات قليله مع خلطها بغذاء ملكات النحل مع العسل يعطل نمو الخلايا السرطانية.
 يعالج حالات تصلب الشرايين والقلب ويقلل من أعراض الشيخوخة المبكرة.
 يعتبر علاجا لأعراض سن اليأس من صداع مستمر وتوتر والعصبية وتوهج الجسم.
 تعويض من نقص في الأحماض الأمينية، الفيتامينات والعناصر المعدنية لدى النساء الحوامل والمرضعات.
 للإناث الحصول على جلد رقيق أملس ويستخدم في مستحضرات التجميل ويزيل جميع الأعراض أثناء فترة الدورة الشهرية.
 حبوب اللقاح مع غداء الملكات معا يعطيان تحسنا واضحا لأمراض الجهاد النفسي الجسمي، الإرهاق، التعب والخمول والسبب هو احتواؤه على بعض العناصر المعدنية النادرة من الزنك والسيلينيوم والسيليكون.

تخزين النحل لحبوب اللقاح
تدخل الجانية إلى القفير فتفرغ حملها في حجرات النخاريب المحضرة حوالي عش الحضنة. بينما تتقدم فرقة متخصصة من نحل الداخل فتقوم برص هذه الكرات بأدخال رأسها في النخاريب في ضربات متتالية حتى تمتلئ وعندها تضع فوقها قليلا من العسل لتمنع الهواء من الوصول إليها وأفسادها. وهنا وبسبب غنى حبوب اللقاح والعسل بالخمائر فأن تغيرات كيميائية هامة جدا تبدأ في التفاعل فيها بحيث يتحول جزء من السكر إلى حمض اللبن (اسيد لكتيك) الذي يحمي حبوب الطلع من الفساد وبنهاية هذا التحول يصير الطلع ما نسميه خبز النحل الذي يختلف في مكوناته عن العسل والطلع. ومن هنا يمكننا التأكيد أن الملكة تتوقف عن وضع البيض فور نفاد خبز النحل من القفير. وبالطبع تنتفي أيضا الحاجة لبناء الأساسات الشمعية. لهذا السبب ننصح النحالين بأعطاء نحلهم بديلا عن حبوب اللقاح كلما انفقدت هذه المادة من القفران. وتتيح حبوب اللقاح الموجودة في العسل الفحص والتحقق من مصادر أزهاره وبلد أنتاجه ولهذا منعنا في المواصفة القياسية الجديدة للعسل اللبناني تصفية العسل في مصافي جبارة ذات ثقوب رفيعة جدا لا تسمح بمرور حبوب اللقاح التي فيه والتي تشكل هويته الشخصية من حيث الأزهار التي جني منها وبلد المنشأ.

الخصائص العلاجية

لا بد من الإقرار أنه بالرغم من ثبوت صحة الخصائص العلاجية لغبار الطلع فأنه لم يدخل حتى اليوم في وصفات الأطباء المجازين. لكن الطب الشعبي على العكس من تردد الطب الأكاديمي قد اندفع وبشدة في استعمالات متنوعة لفوائد حبوب الطلع لمعالجة امراض مختلفة. مثلا أجرى البروفسور ريمي شوفان في مركز تربية النحل في بور سير أيفيت عدة تجارب على مجموعات من الفئران غذاها بقليل من الطلع فأذا بوزنها يزداد ونموها يتسارع وبرازها يخلو من اية جراثيم. وعندما انتقل ليجري تجاربه على الأنسان وجد ان الطلع ينظم المعدة فأن كانت ممسكة تلين وأن كانت لينة تمسك وبسبب ما يحويه من ليكوبين فالطلع يمنع تكاثر الكولسترول السيء (LDL) كما يشفى ألتهاب القولون ويزيد عدد كريات الحمر في الدم ويعطى مزيدا من القوة والنشاط إلى جانب تحسين المزاج.كما تبين له ان الطلع يحوي مضادات حيوية ضد السلمونيلا مثلا أقوى وأفعل من أي مضاد حيوي آخر. وله مفعول ثابت على القصبة التنفسية كالنزلات الصدرية والسينوزيت ونزلات البرد. وأكدت الأبحاث التي جرت مؤخرا ان غبار الطلع يؤخر الشيخوخة ويجدد الشباب ويعالج بفعالية مشاكل سن اليأس عند المرأة. وقد أكد ألين كاياس انه عالج بنجاح بواسطة 15 جرام من الطلع يوميا – الموثة وسرطان البروستات وينصح كل الذين تجاوزوا سن الخامسة والأربعين بتناول ملعقة كبيرة من حبوب اللقاح يوميا.
وفي مجال الحساسية ثبت أنه بتناول العسل ممزوجا بحبوب اللقاح طوال فترة شهر قبل موسم تطاير غبار طلع الأزهار يحمى المريض بالحساسية من أصابته المزمنة. أما في الأمراض الجلدية فقد أدخل العلماء الفرنسيون المداواة بحبوب اللقاح في معظم العلاجات التجميلية للبشرة حيث أثبت فعاليته في تجديد الخلايا ومعالجة القروح والبثور وحبوب الزؤان.
كما أدخله الأطباء السويسريون في معالجة تصلب الشرايين بمعدل واحد إلى واحد مع العسل. وثبت أيضا أن الطلع يعالج فقر الدم بما انه يحوي كثيرا من الأحماض المفيدة وفيتامين ب 12 التي لا يستطيع الجسم أن ينتجها. وهو ينظم المعدة من الأمساك وأو الأسهال المزمن والتهابات القولون والتهابات الموثة وأورام البروستات واضطرابات الغدد الصماء والتهابات الدماغ وتساقط الشعر.
ويمكن الأختصار أن الطلع هو الغذاء الطبيعي الأكمل في الدنيا لأنه يحتوي على نبع من المعادن الأساسية بشكل مركز بالأضافة إلى كل الفيتامينات التي تتحلل وعلى الأخص بي وثي و22 حمضا أمينا و27 من المعادن بما فيها الكالسيوم والمغنيزيوم والزنك والنحاس والحديد والكثير الكثير من الأنزيمات. ويكفي أنه يقوي الشرايين الرفيعة وأنه الأغنى أطلاقا بما يحتويه من RNA و DNA.

أماكن انتشار حبوب اللقاح
إن حبات اللقاح متناهية الصغر ونحتاج إلى 14000 حبة من حبوب اللقاح حتى تزن غراماً واحداً.
وإذا تناول الإنسان العسل الطبيعي فيكون قد تناول كميات كبيرة من حبوب اللقاح، وقد اشار العديد من الباحثين في المملكة العربية السعودية إلى وفرة حبوب اللقاح في العسل البري الجبلي السعودي وتنوعها عن باقي الأنواع الأخرى المستوردة، ويتميز العسل المصري بوفرة حبوب اللقاح ولكن يفتقر إلى تنوعها.

استعمال حبوب اللقاح
أفضل وقت لتناول حبوب اللقاح في الصباح الباكر بمعدل 30 غرام في اليوم ويستحسن تناوله مع العسل.

الاستعمال للأغراض الروحية
في بعض الديانات الأمريكية الأصلية، تم استخدام حبوب اللقاح في الصلوات والطقوس لترمز للحياة والتجديد من خلال تقديس الأشياء، والرقص، والرسم على الرمال. يمكن أيضًا رشها على الرؤوس أو في الأفواه. يعتقد الكثير من الناس في نافاجو أن الجسد يصبح مقدسًا عندما يسافر على درب ممتلئ باللقاح.

الاستعمال لأغراض الزراعة
لأغراض البحث الزراعي، قد يكون تقييم صلاحية حبوب اللقاح ضروريًا. هناك طريقة شائعة وفعالة للقيام بذلك تعرف باسم بقعة الإسكندر. تتكون هذه البقعة من الإيثانول، والأخضر الملكيت، والماء المقطر، والجلسرين، والفينول، وهيدرات الكلورال، وحمض الفوشسين، والبرتقال، وحمض الخليك الجليدي.تظهر حبوب اللقاح غير المجهض حمراء أو وردية اللون في حبوب البذور الوعائية واللحوم العظمية، وقد تظهر حبوب اللقاح المجهض باللون الأزرق أو الأخضر قليلاً.

الهيكل والتكوين
حبوب اللقاح نفسها ليست الأمشاج الذكورية.  إنه طور مشيجي ، شيء يمكن اعتباره كائنًا كاملًا ، والذي ينتج بعد ذلك الأمشاج الذكرية.

انظر أيضا
 نحلة
 حشرات
 عسل
 نسبة الجنس
 رمد ربيعي
 نبات رحاقي

المراجع

وصلات خارجية
 موقع للتنبؤ بـ 4 أيام بغبار الطلع في الولايات المتحدة الأمريكية
 التداوي بحبوب اللقاح
 صور بالمجهر الإلكتروني لحبوب الطلع

أجزاء النبات
تأبير
تشريح النبات
علم الحساسية
علم تشكل النبات
علم حفريات حبوب اللقاح

حبوب اللقاح


جوردي كودينا رودريغيز , كودينا (، من مواليد 27 أبريل، 1982 في برشلونة - إسبانيا), هو حارس كرة قدم إسباني يلعب بريال مدريد وهو الحارس الثالث للفريق ولكنه انتقل في صيف 2009 إلى فريق خيتافي.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في قبرص
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
حراس مرمى كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون إسبان مغتربون في قبرص
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية ب
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري القبرصي الدرجة الأولى
لاعبو ريال مدريد
لاعبو ريال مدريد كاستيا
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم كتلونيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في قبرص
لاعبو كرة قدم من برشلونة
لاعبو منتخب كتالونيا لكرة القدم
لاعبو نادي أبويل
لاعبو نادي خيتافي
مواليد 1982
مواليد في برشلونة
لاعبو بافوس
لاعبو فوينلابرادا
لاعبو رييوس ديبورتيو

جوردي كودينا


Administrația austro-ungară în Bosnia și Herțegovina (oficial: Condominiul Bosniei și al Herțegovinei, în 1878–1918) a început după ce Armata comună a Austro-Ungariei a ocupat Bosnia și Herțegovina de la otomani în 1878, potrivit acordurilor de la Berlin. De la 1908, teritoriul a fost oficial anexat la noul imperiu, stârnind Criza bosniacă, și stăpânirea austro-ungară s-a încheiat după prăbușirea Dublei Monarhii la sfârșitul Primului Război Mondial, în 1918.

Referințe
Note

Bibliografie

Vezi și
 Istoria Bosniei și Herțegovinei
 Criza bosniacă

Istoria Bosniei și Herțegovinei
Armata Austro-Ungară
Regate și țări ale Austro-Ungariei

Bosnia și Herțegovina în Austro-Ungaria


Doğu Asya Mali Krizi Temmuz 1997'nin ikinci yarısından itibaren ortaya çıkan ve Tayland'da başlayan bir domino etkisi ile tüm Asya'yı sarmış ve Güneydoğu Asya krizi adını almış finans krizidir. Asya Kaplanları olarak bilinen birçok Doğu Asya ülkesinin para birimleri, borsaları ve diğer kıymetleri ekonomik krizden etkilenmiştir. Yerel olarak IMF Krizi olarak da bilinir ama bu isim tartışmalıdır. Krizin varlığı ve sonuçları üzerinde görüş birliği olsa da nedenleri, kapsamı ve çözümleri tartışmalıdır. Uluslararası fon akımlarının yön değiştirmesine sebep olan ekonomik bir krizdir.

Doğu Asya Mali Krizi hakkındaki tartışmaların bir kaynağı kriz tanımından kaynaklanmaktadır. Kriz, önceden bilinemeyen, etkisi öngörülemeyen ya da hangi noktaların kriz olarak adlandırılması gerektiğiyle karşı karşıya kalınmadan fark edilemeyen bir olaydır. Krizlerin etkisi kişiden kişiye, ülkeden ülkeye değişiklik gösterse de krizler kötü sonuçlar doğurur. Bazı durumlar ortamın krize daha açık bir hale gelmesine neden olabilir; küreselleşme, dış ticarette serbestleşme, büyük yeni pazarların oluşması, işsizlik, üretim, istihdam ve fiyat dalgalanmaları, enflasyon, vergi politikaları ekonomik krizlere neden olmaktadır. Ekonomik kriz ülkeleri doğrudan ya da dolaylı bir şekilde etkilemektedir. Böyle bir durumdan üçüncü ülkeler de olumsuz etkilenebilir. Doğu Asya mali krizinin gerçekleştiği ülkelerin krizleri atlatamamasının birçok sebebi vardır. Örneğin ekonomiyi doğru kullanamamak, kriz sırasında yanlış yollar izlemek, ekonomi içerisindeki orantısızlık ve daha birçok sebep krizin önünü açan mali sıkıntıları artırır.

Endonezya, Güney Kore ve Tayland krizden en çok etkilenen ülkelerdir. Asya ülkelerinin ve bu ülkelere yatırım yapan, borç veren ülkeler ve şirketlerin hataları bu krizde önemli rol üstlenmiştir. Krizden en çok etkilenen ve krizin başladığı ülke olan Tayland sıkı ekonomik ilişkileri olduğu çevre ülkelerden çıkmaya çalışması tüm bölge ülkelere krizin dağılmasına sebebiyet vermiştir. Tayland'ın Asya krizini tetiklemesinin birkaç sebebi vardır. Tayland'ın para birimi bahttaki değer kaybı ve Tayland'daki siyasi kriz, ekonomik krizi çıkmasına neden olan iki büyük sorundur. Hong Kong, Malezya, Laos ve Filipinler de bu krizden oldukça etkilenmiştir. Çin, Tayvan, Singapur ve Vietnam ise görece az etkilenen ülkelerdendir. Japonya bu krizden fazla etkilenmemiştir ama kendi içinde uzun dönem sürecek olan mali zorluklarla karşı karşıyaydı. Bütün bunlara rağmen tüm bu ülkelerin para birimleri dolara karşı oldukça fazla değer yitirdiler. Etkilenen tüm ülkeler arasında Güney Kore en fazla zarar gördü. Bazıları, Güney Kore'nin bu krizden çıkarak dünyanın en büyük 9. ekonomisi olmasını bir mucize olarak görür. Krizin daha iyi anlaşılabilmesi için kriz patlak vermeden önceki dönemde ülkelerin ekonomik yapıları incelenmelidir. Bu kriz dünya mal ve finans dengesini bozmuştur. 1997 yılına kadar Asya ülkeleri hiç beklenmedik, çok yüksek büyüme oranları kaydettiler. Asya ülkelerinin, her ne kadar farklı ülkeler olsalar da, ekonomilerinde kullandıkları faktörler çoğunlukla aynıdır. İhracat bu ülkelerin ekonomilerinin büyümesindeki kilit unsurdur. Ucuz iş gücü, nispeten eğitimli işçi, ihracat odaklı ekonomiler, uluslararası ticarette sınırları kaldırma ve özellikle Malezya'ya yabancı yatırımcıların ağır sanayi yatırımları yapması gibi tüm unsurlar bir araya geldiğinde Asya ülkelerine 'ihracat santrali' ülkeler adı verildi. 1990-1996 yılları arasındaki dönemde ihracat oranı Malezya'da yıllık yüzde 18, Tayland'da yüzde 16, Singapur'da yüzde 15, Hong Kong'da yüzde 14 ve Güney Kore'de yüzde 12 büyüme gerçekleştirdi.

Kriz daha çok "Doğu Asya" krizi olarak bilinip adlandırılsa da etkileri tüm dünyada hissedildi ve küresel bir mali krize neden oldu. Bu etkiler Rusya ve Brezilya gibi ülkelerde hissedildi, yatırımcılar gelişen pazarlara güvenlerini yitirdi. Yatırımcı olarak Birleşik Devletler bu krizden bir miktar etkilendi. 1997'de meydana gelen bu kriz birçok ülkeyi etkilemesinin yanı sıra Türkiye'yi de etkilemiştir. Sanayi üretimi ve ihracat azalıp işsizlik artmış, kapasite olarak talep ve büyüme daralmıştır.

Tarihi ve nedenler
1997 yılına kadar Asya, gelişmekte olan ülkelere akan sermayenin neredeyse yarısına yakınını çekmekteydi. Özellikle Güney Asya ekonomileri yüksek faiz politikası izleyerek yüksek kar elde etmek isteyen yabancı yatırımcıları kendilerine çektiler. Bunun sonucu olarak bu ekonomiler yüksek miktarda sıcak para çektiler ve değerli kıymetlerin fiyatları yükseldi. Bu yıllarda, yani 1980'lerin sonları ve 1990'ların başlarında, Tayland, Malezya, Endonezya, Filipinler, Singapur ve Güney Kore ekonomileri %8 ile %12 arasında yüksek büyüme gerçekleştirdiler. Bu başarı IMF ve Dünya Bankası gibi çeşitli uluslararası kurumlar tarafından sahiplenildi ve Asya mucizesinin bir parçası olarak görüldü. 1990'ların belli bir döneminden sonra ticaretin dışa dönük kısmında ve cari açıklarda büyüme yaşandı. Cari açıklar finanse edilmeye başlandığında kontrol altına alındığı düşünülmüş olsa da açıklar büyüdükçe kontrolü zorlaşmaktaydı. Ülkeye giren yabancı fonlar nedeniyle kısa vadeli borçlar krizi çıkmaza sürüklemişti. Kriz sürecinde yeterince güçlü finans sektörü gözetimi olmaması, sektörün yeterince şeffaf olmaması ve kuralların uygulanmamasından dolayı durum daha da kötüleşmiştir.

Nedenleri ne olursa olsun, Asya krizi 1997'nin ortalarında başladı ve çeşitli Doğu Asya ülkelerinin para birimi, borsa ve diğer kıymetlerinin büyük miktarda değer kaybetmesine yol açtı. 1997'nin başından itibaren iç ve dış spekülatörlerde Tayland bahtının aşırı değerlendiği, ülkenin ihracat olanaklarını arttırmak için bahtın değerinin düşürüleceği beklentisi hakim olmaya başlamıştı. Güney Amerika'daki olaylar, özellikle 1994 Meksika peso krizi yüzünden güvenlerini kaybeden batılı yatırımcılar Doğu Asya ülkelerinde tuttukları portföy yatırımlarını çekmeye başladılar. Oluşan domino etkisi sayesinde bir süre sonra küresel bir kriz oluştu.

1994 yılında, Princeton Üniversitesi'nden (daha sonra MIT'e geçecektir) ekonomist Paul Krugman, Asya mucizesini eleştiren bir makale yayınladı  . Krugman'a göre Doğu Asya ekonomileri yüksek büyüme hızlarını verimlilik artışına yol açan sermaye yatırımlarına borçluydular. Ancak, toplam faktör verimliliği çok az artmıştı. Krugman'a göre sermaye yatırımları değil, toplam faktör verimliliğindeki artış sürdürülebilir büyüme sağlayabilirdi. Krizden sonra Krugman iyi bir gelecek tahmincisi olarak görüldü ancak kendisi krizi ve büyüklüğünü önceden tahmin etmediğini belirtti.

Bu yıllarda Tayland, Endonezya ve Güney Kore'nin büyük miktarda özel sektör cari hesap açığı vardı ve düşük kur politikası borç almayı teşvik ederek sektörlerin dış dünyaya karşı kırılganlıkları arttırdı. 1990'ların ortalarında iki olay ekonomideki konjonktürün değişmesine yol açtı. ABD ekonomisi 1990'ların başlarındaki durgunluğun etkilerinden kurtulmaya başlayınca Alan Greenspan'ın başkanlığındaki Federal Rezerv faizleri yükselterek enflasyonu düşürme fırsatını ele geçirmiş oldu. Bunun üzerine ABD, yüksek kısa vadeli faiz oranları sayesinde sıcak para çeken Doğu Asya ekonomilerine göre daha çekici bir yatırım hedefi haline geldi, ABD doları değer kazandı ve ABD dolarına bağlı olan Doğu Asya para birimleri de bunun sonucunda değerlendi. Değerlenen Doğu Asya para birimleri yüzünden bu ülkelerden ihracat yapmanın maliyeti arttı ve bu ülkelerin rekabet güçleri azaldı. 1996 ilkbaharında Doğu Asya ihracatı büyük bir düşüş gösterdi. Bu bölgedeki ülkelerin cari açıkları daha da kötüleşti.

Bazı ekonomistler krizin asıl nedeninin gayrimenkul spekülasyonu olduğunu belirtseler de Kıta Çin'inin ASEAN ülkeleri ihracatlarının yavaşlamasında büyük rolü olduğunu belirtmektedirler. Çin, özellikle 1990'larda ihracatı destekleyen çeşitli reformların uygulanması ile birlikte diğer Asya ekonomileri ile rahat rekabet edebilir hale gelmişti. Daha önemli bir neden de dolara bağlı olan Tayland ve Endonezya para birimleri doların değer kazanması ile birlikte değer kazandı. Batılı ithalatçılar daha ucuz üreticiler aramaya yöneldiler ve para birimi Yuan'ı dolara karşı düşük değerde tutan Çin'de ucuz üreticileri buldular. Başka ekonomistler bu iddiayı desteklemeyerek 1990'larda hem Çin'in hem de ASEAN ülkelerinin ihracatlarının çok hızlı miktarda yükseldiğini belirtmektedirler.

Bazı ekonomistler, örneğin Cato Enstitüsü'ndekiler, Asya krizinin piyasa psikolojisi (sürünün yaptığını yapmak) veya teknoloji (daha doğrusu kapitalizmin daha verimli bir biçimi, daha hızlı ve ucuz bir şekilde bilgi edinme ve hızlı tepki süresi) yüzünden değil de bilgiyi çarpıtan ve bunun sonucu olarak kırılganlık yaratıp spekülatörleri çeken yanlış makroekonomi politikaları yüzünden çıktığını öne sürmektedirler. "Sürü psikolojisi" olarak gösterilen hareketler spekülatörlerin mantıklı hareketlerinin sonuçlarıydı ve hükûmetin uyguladığı sabit döviz kuru merkezli para politikasının sürdürülemez olduğunun yatırımcılar tarafından görülmesi sonucunda oluşmuştu. Bu tür ekonomistlere göre krizin nedeni, piyasa bozukluklarını düzeltmek için uygulanan sürdürülemez makroekonomik/korumacı politikaların düzeltmek istenilen bozuklukları bizzat yaratmasıdır.

Joseph Stiglitz ve Jeffrey Sachs gibi diğer ekonomistlere göre reel ekonominin krizdeki etkisi finansal piyasaların etkisine göre sınırlı kalmıştı. Bu iddiaya temel olarak krizin hızı gösterilmektedir. Sachs ve diğerleri krizin oldukça hızlı gelişmesini ani risk şoku sonucu oluşan klasik para kaçışına benzettiler. Sachs bu iddiayı temellendirmek için krizin hemen sonrasında IMF önerisi ile uygulanan sıkı para politikasını, Frederic Mishkin ise piyasalardaki bilgi asimetrisinin yatırımcılarda "sürü psikolojisi"ne yol açtığını ve reel ekonomideki küçük riski büyüttüğünü öne sürmektedir. Kriz aynı zamanda "piyasa psikolojisi"ne ilgi duyan davranış ekonomistlerinin de ilgisini çekmiştir.

10 ASEAN ülkesinin dışişleri bakanlarına göre para birimlerinin koordineli manipülasyonu ASEAN ekonomilerini destabilize etmek için yapılan kasıtlı bir plandı. Eski Malezya Başbakanı Mahathir Mohamad ünlü borsa spekülatörü George Soros'u Malezya ekonomisini spekülasyonlarla krize sokmakla suçladı. Malezya'daki Subang Jaya'da toplanan 30. ASEAN Toplantısı'nda 25 Temmuz 1997'de ASEAN ülkelerinin işbirliğinin arttırılması ve ASEAN çıkarlarının korunmasına dair ortak bir bildiri yayınlandı. ASEAN ülkeleri kriz öncesinde yeterli finansal birikimi sağlama konusunda görüş birliğine varmalarına rağmen bunu başaramamışlardı. Bu açıdan Asya krizinin, yeterli kaynağın zamanında biriktirilip manipülasyonların önlenememesi sonucu ortaya çıktığı söylenebilir.

Krizin önemli nedenlerinden biri bölge ekonomilerindeki yabancı sermayedir. Tüm bu ülkelerin krizden önceki durumları ve krize yönelik yaklaşımları göz önünde bulundurulduğunda krizin nedenini tek bir başlık altında toplamak mümkün değildir. Bundan dolayı Asya krizinin nedenlerini açıklamak için pek çok noktaya değinilmelidir. İlk olarak kambiyo ve borçlanma politikalarının niteliği incelendiğinde Asya ülkelerinin bu konuda yanlış politikalar izlediği görülebilir. Güney Doğu Asya ülkeleri kriz başlamadan önceki yıllarda yabancı sermaye girişine dayalı büyüme politikası izledikleri ve bunun sürekliliğini sağlamak istedikleri için kendi yerel para birimlerini uzun bir süre sabit kur ile ABD dolarına bağladılar. Ancak 1990'ların ikinci yarısında doların değer kazanmasıyla bu durum sorun yaratmaya başladı. Tayland'ın en büyük sorunu para biriminin değer kaybetmesiydi. Bu gidişat fark edildiğinde para biriminin değerini korumak ve krizi atlatmak için IMF'e başvurdu. Malezya'da büyüme ve enflasyon oranları her yıl hesaplanmamış, hesaplansa da göz ardı edilmiştir. Bir ülkede büyümeyle birlikte enflasyon oluşması genel kabul görmüş bir görüştür. Buna bağlı olarak büyüme ve enflasyon arasındaki denge korunmalıdır. Malezya'daki önemli bir sorun, toplam nüfusun iş hacmiyle dengede olmamasıdır. Bu da iş gücü açığına yol açmıştır. Güney Kore, Kore Savaşı'ndan sonraki 30 yıl içerisinde ekonomik olarak önemli ölçüde büyüyerek dünyanın en büyük 11. ekonomisi olmuştur. 1997 krizinin bu kadar derinden ve çok hissedilmesinin sebebi krizin merkezinde bankaların yer almasıdır. Endonezya'da krizin oluşmasındaki en büyük neden bankalarda yaşanan hatalardır ve bu hatalar Endonezya'yı krizden en çok etkilenen 4. ülke yapmıştır. Endonezya'nın para birimi rupi %35, borsa %50 değer kaybına uğramıştır. 1997 Doğu Asya Mali Krizinin Tayland'da başlaması tıpkı bir bulaşıcı hastalık gibi diğer ülkelere de yayılmış onları krizden en çok etkilenenler sırasına koymuştur. Başlangıç noktasının Tayland olduğu bu krizde en önemli nokta kriz patlak verince  yabancı yatırımcılar paralarını Asya'dan çektiler.

IMF ve tartışmalar
IMF'in kriz sırasındaki tutumu oldukça tartışma yarattı ve yerel ülkelerde bu krizin "IMF krizi" olarak adlandırılmasına yol açtı. IMF gelişmekte olan ülkelerin hızlı bir kapitalistleşme yolunda gitmesini teşvik etmişti. Bunun sonucu olarak mali sektör liberalleşti (para üzerindeki sınırlamalar kaldırıldı ve sıcak para serbestleşti), yüksek faiz politikası ile portfolyo ve banka yatırımları arttı, para birimleri dolara sabitlenerek yabancı yatırımcının para birimi riski azaltıldı. IMF's Role in the Asian Financial Crisis

Kriz öncesi tutumun yanında krizin çıkması ile birlikte IMF'in tutumu da çok tartışıldı. IMF'in, bu krize hızlı müdahale etmesine rağmen beklenen sonuçların alınamaması, IMF yöntemlerini de tartışmaya açtı. IMF'in borçlarını ödeyemeyen şirketlerin kapatılmasını şart koşması ülkelerdeki halkta hoşnutsuzluk yarattı. 1997'deki kriz dünyadaki çoğu ülkelerin ekonomik dengelerini değiştirdi, gelir dağılımında yüksek derecede farklılıklar meydana geldi. Tek başına ayakta durmaya çalışan ülkeler, bireyler birleşmek zorunda kaldılar ya da finansal olarak borca girip ekonomilerini daha kötü hale getirdiler ve IMF'in kriz sırasındaki durumu da krizin çıkmasına, tartışılmasına ve sonuçların olumlu olmamasına neden oldu. 1997 Doğu Asya mali krizi Dünya ekonomisi üzerinde olumsuz etkiler yaratmıştır. Gelişmiş veya gelişmekte olan ülkelerde benzer şekilde krizden finansal olarak etkilenmiştir. Bu bölgede yaşanan kriz yabancı yatırımcılar tarafından farkına varıldığını ve finansal eksikliklerin gün yüzüne çıktığı söylenebilir. Bu tür krizler IMF ve Dünya Bankası tarafından desteklenir ve çözüme kavuşturulmaya çalışılmaktadır. Bu kriz ülkelerin de mikro ve makro dengesizlikler ortaya çıkmıştır. Bunların dışında bu kriz beraberinde birçok şeyi ortaya çıkartmıştır. Örneğin; Bütçe açığı, işsizlik, enflasyon, cari açık, dış borç, para ve maliye politika farklılıkları, uluslararası rezervler beraberinde gelen sorunlardır. 1997 Doğu Asya Mali Krizi finansal bir panikten ibarettir.

Krizin çıkması ile çok araştırma yapılmış ancak özellikle küreselleşme nedeniyle artan dinamik uluslararası ticaret ve mali sistemin, kötü yönetilen yerel mali kurumların çatışması üzerinde durulmuştur.

IMF bu krizi 4 temel başlık üzerinde özetlemiştir:
 Ülkeye gelen yabancı sermayenin verimli alanlara yönlendirilmesinde yaşanan zorluk
 Kısa vadeli borçlarda artış
 Dış faktörler ve tutarsız makro ekonomik politikalar
 Uygulanan döviz kuru politikaları ile finans kesimindeki yapısal zayıflıklar

Kaynakça

Asya ekonomisi
Asya tarihi
Japonya ekonomisi
Ekonomik krizler
Doğu Asya Mali Krizi
1990'larda Singapur
Doğu Asya Mali Krizi
Doğu Asya Mali Krizi

1997 Asya mali krizi


Sibilly, connu aussi sous le nom d'Auguste Acajou, est un Africain vivant au . Déporté en esclavage, vivant en France métropolitaine à Bordeaux, il intente un procès à son maître pour recouvrer sa liberté, et obtient des tribunaux son affranchissement en 1782.

Biographie
Sibilly naît vers 1755 sur la côte de Guinée, où il est capturé, vendu et réduit en esclavage. Il débarque en 1774 à Lorient, propriété d'un sieur Bois de Chiron. Celui-ci le revend à un bourgeois de Bordeaux, propriétaire à Saint-Domingue. Selon les lois d'alors, cette transaction est illégale en ce qu'elle intervient sur le sol métropolitain, mais Sibilly va donc vivre chez son maître à Bordeaux :

Le  le roi Louis XVI signe une déclaration par laquelle il ordonne notamment l'interdiction de faire entrer des personnes de couleur en France métropolitaine (l'objectif est de ne pas priver ainsi les colonies antillaises de leur main d'œuvre). La déclaration dispose en outre (article 9) que les maîtres devront faire recenser tous ceux qui s'y trouveraient « en service » sous peine de ne . Les Noirs enregistrés ont cependant vocation à ne séjourner en France que transitoirement (comme domestique d'un maître en voyage, par exemple) et à repartir à court terme aux colonies.

Un certain Guillaume Yon, parfois mentionné sous le nom de Huon de l'Étang et probable parent de la propriétaire de Sibilly  le déclare à l'enregistrement de Bordeaux le .

Le  Sibilly demande sa liberté à l'Amirauté de Guyenne, arguant que même s'il a été enregistré dans le délai imparti, son maître ne l'a pas renvoyé aux colonies à temps. Yon quant à lui affirme que Sibilly est un libertin, que lui-même, infirme, est incapable de surveiller ; il demande aux autorités de le faire enfermer au Dépôt des Noirs et le renvoyer aux Antilles. À l'été 1781, un arrêt du roi ordonne son expulsion vers les colonies. Mais un Bordelais du nom de Camplaitz prend parti pour Sibilly et rédige un mémoire en sa faveur : l'affaire non tranchée est renvoyée devant un tribunal parisien. Là, le Bureau des colonies tranche en sa faveur le , et Sibilly est affranchi.

Voir aussi

Articles connexes
 Traite négrière à Bordeaux
 Dominique Toscan
 Louis Belard Saint-Silvestre
 Marie-Louise Charles
 Jean-François Février
 Casimir Fidèle

Bibliographie

Références

Histoire de Bordeaux
Commerce des esclaves
Gironde au XVIIIe siècle
Esclave français

Sibilly


لمحة عن العلاقات
كان الاتحاد السوفياتي السابق من أولى الدول التي اعترفت باستقلال سوريا وأقامت علاقات دبلوماسية معها في عام 1944. وتعززت العلاقات السورية الروسية بشكل كبير لترتقي إلى مستوى التحالف الاستراتيجي في وصول الرئيس السوري الراحل حافظ الأسد إلى سدة الحكم في 1970 وإعلانه انطلاق ما عرف بالحركة التصحيحية التي كرست حكمه في استفتاء عام 1971.
بعد طرد السوفيات من مصر اضطر الكريملين للبحث عن بدائل أخرى في الشرق الأوسط، آنذاك كان كل من العراق وسوريا الذين يحكمهما حزب البعث العربي الاشتراكي أفضل تلك البدائل فتدفق السلاح إلى هذين البلدين، وبالإضافة إلى الدعم العسكري قدمت القيادة السوفياتية دعم سياسي مشهود لسوريا في المحافل الدولية وساهم الاتحاد السوفياتي في بناء البنية التحتية للاقتصاد السوري لاسيما في فروعه الإستراتيجية كالطاقة والتعدين والري واعتبر البلدان التعاون بينهما متجاوب مع مصالحهما المشتركة، إلا أن ثمة خلافات كانت قائمة بين الطرفين في بعض المجالات، هذه الخلافات كانت تتعلق بدرجة الدعم الذي يمكن أن يقدمه الاتحاد السوفياتي لسوريا، فالسوريون كانا يطمحون إلى كما ونوع أكبر من الدعم السوفياتي.
كان الاتحاد السوفيتي يقدم لسوريا الدعم السياسي والعسكري في مواجهتها لإسرائيل تحديا للدعم الكبير التي كانت تتلقاها إسرائيل من الولايات المتحدة الأمريكية وبعض الدول الغربية. وفي عام 1963 اقيم مركز الدعم المادي التقني للاسطول البحري السوفييتي في ميناء طرطوس السوري. وكان الاتحاد السوفييتي يورد إلى سوريا أسلحة وغيرها من السلع بكميات كبيرة مما أدى إلى تراكم المديونية الكبيرة (في عام 1992 كان دين سوريا لروسيا يتجاوز مبلغ 13 مليار دولار). وفي عام 2005 وقعت بين البلدين اتفاقية شطب 73 % من الديون السورية آخذا بالحسبان ان المبلغ المتبقي وقدره 2.11 مليار دولار سيتم صرفه لتنفيذ العقود الروسية. وتم ابرام هذه الاتفاقية في يونيو / حزيران عام 2008، وتمتد روسيا الاتحادية على 17 مليون كيلومتر مربع في آسيا وأوروبا وتعتبر سورية نافذتها على البحر الأبيض المتوسط.

العلاقات الثقافية والتعليمية

تأسست «جمعية العلاقات الثقافية» مع الخارج لعموم الاتحاد السوفيتي التي تعد أصل هذا المركز في عام 1925, وقامت سورية وما تزال بارسال المئات من الطلاب السوريين للدراسة في روسيا في شتى المجالات وعززت الروابط الثقافية عن طريق سفارتي كلا من البلدين وخصوصا القنصليات الروسية والمركز الثقافي الروسي في مدينة دمشق وجمعية الصداقة السورية الروسية،

العلاقات العسكرية
قدمت روسية منذ أيام الاتحاد السوفياتي الدعم العسكري الكبير لسورية وتوقف الدعم في التسعينيات في عهدي الرئيسين غورباتشوف ويلتسين وعاد الدعم الروسي لسوريا في عهد الرئيس فلاديمير بوتين وكان باعادة افتتاح القاعدة البحرية الروسية في ميناء طرطوس وعقد الصفقات العسكرية مع سوريا منها تقديم خبراء عسكريين وأسلحة وتجديد عتاد القوات المسلحة السورية من أسلحة حديثة.

العلاقات الاقتصادية

نذ منتصف الستينيات وحتى بداية التسعينيات من القرن الماضي. فقد بلغ عدد المشاريع الكبيرة المنفذة بمساعدة الاتحاد السوفييتي السابق أكثر من ستين مشروعاً، ساعدت على ضمان ركائز إستراتيجية لسورية في الحفاظ على أمنها الاقتصادي. ومن هذه المشاريع سد الفرات الذي حصلت سورية بموجبه على قرض بمبلغ /120/ مليون روبل عام 1966، وهو من أهم المشاريع المائية الكهربائية. كما شهدت الاتفاقيات اللاحقة مشاريع لبناء مصانع مختلفة كمصنع لإنتاج الأنابيب من الحديد والصلب، ومصنع لإنتاج قضبان وصفائح الألمنيوم، ومصانع للنسيج، والسكر، والكونسروة، والإطارات وغيرها.
واستناداً لاتفاقية التعاون الاقتصادي الفني الموقعة في 1972، تعهدت موسكو بتقديم قرض قدره /25/ مليون روبل، لتمويل مشاريع النفط وتسوية قيمة التجهيزات والمواد وقطع التبديل المشتراة من الاتحاد السوفييتي. كما أدى التعاون إلى إنشاء خطوط حديدية يبلغ طولها أكثر من 1500كم، وتجهيز القطر بشبكة من السكك الحديدية، ربطت بين مناطق الإنتاج الزراعي والموانئ في طرطوس واللاذقية، وقامت الحكومة السورية بشراء قاطرات الديزل والعربات الخاصة بنقل المسافرين، وعربات الشحن من موسكو. كما ساهمت مجموعة من الخبراء السوفييت في إقامة مركز لتدريب عمال السكك الحديدية بحيث تتوفر الخدمة الفنية والميكانيكية محلياً. لقد استمر ازدياد وتنامي حجم التبادل التجاري بين البلدين بوتائر عالية، ووصلت قيمة الصادرات السورية إلى روسيا في عام1989 و1990 أكثر من مليار و400 مليون جنيه إسترليني، وكانت السلع السورية من مواد نسيجية (الأقمشة القطنية والحريرية والممزوجة والغزول القطنية والستائر والمناشف والألبسة الداخلية)، ومنتجات مواد التجميل والشامبو والكونسروة بأنواعها، وغيرها من المواد الأولية والمصنعة تغزو الأسواق الروسية وغيرها من دول الرابطة المستقلة، والشرقية.ارتفعت صادرات روسيا الاتحادية إلى سورية من 95 مليون دولار عام 2000 إلى 138 مليون دولار عام 2002. في حين ارتفعت صادرات سورية إلى روسيا الاتحادية من 11 مليون دولار عام 2000 إلى 16 مليون دولار عام 2002. .....وفي عام 2005 تم توقيع اتفاق روسي ـ سوري للتعاون الصناعي والتكنولوجي.في الزيارة التي تمت عام 2005 للرئيس السوري بشار الأسد إلى موسكو تم الإبرام على اتفاقيات ضخمة ومشاريع كبيرة زادة على 100 مشروع تجاري واقتصادي وتم بموجب هذه الزيارة شطب 73 % أي 9.8 مليار دولار من صافي ديون سوريا لموسكو، البالغة 13.4 مليار دولار.

المصادر

الوكالة العربية السورية للأنباء - سانا - سوريا

السورية الروسية

علاقات سورية الخارجية

العلاقات السورية الروسية
سوريا
روسيا

العلاقات الروسية السورية


ابن الشَمّاع أو أبو عبد الله محمد بن أبي العبّاس أحمد بن محمد الهنتاتي كان قاضي الأمحال في عهد السلطان الحفصي ، ألف كتاب الأدلة البينة النورانية في مفاخر الدولة الحفصية عام 1457 م\861 هـ.

حفصيون
قضاة تونسيون
مؤرخون تونسيون

ابن الشماع


බඩී දින දසුන (බඩී යන්නෙහි අරුත මවිත කරවන හෝ අනන්‍ය යන්නයි) ලෙසින්ද හැඳින්වෙන, බහායි දින දසුන යනු,  බාබි ආගම සහ බහායි විශ්වාසය විසින් භාවිතා කරනු ලබන, සූර්ය දින දසුනක් වන අතර, සාමාන්‍ය අවුරුදු වල දින  365 ක් සහ, අධික අවුරුදුවල දින 366 ක් අඩංගු වෙයි. එක් එක් අවුරුදු සමන්විත වන්නේ  එකක් දින 19 ක් වන මාස 19 කින් වන අතර, (දින 361) "අන්තර්ස්ථාපන දින" (සාමාන්‍ය අවුරුදු වල4 සහ අධික අවුරුදු වල 5) කාල සීමාවක්ද එයට එක් වෙයි.

සටහන්

දින දසුන්
සූර්ය දිනදසුන්

බහායි දිනදසුන


Aleksandr Fiódorovich Batalin (a veces conocido como Alexander Theodorowicz Batalin; translitera al cirílico Баталин, Александр Фёдорович) (13 de agosto de 1847 – 13 de octubre de 1896), fue un botánico. Fue Jefe Botánico y Director del Imperial Jardín Botánico en San Petersburgo.

Honores

Epónimos
 (Asteraceae) Cousinia batalinii C.Winkl.

 (Lamiaceae) Dracocephalum batalinii Krasn. ex Lipsky

 (Liliaceae) Tulipa batalinii Regel

 (Orchidaceae) Cattleya batalinii Sander & Kraenzl.

 (Poaceae) Agropyron batalinii Roshev.

 (Poaceae) Elymus batalinii (Krasn.) Á.Löve

 (Poaceae) Elytrigia batalinii (Krasn.) Nevski

 (Poaceae) Kengyilia batalinii (Krasn.) J.L.Yang, C.Yen & B.R.Baum

 (Poaceae) Triticum batalinii Krasn.

 (Ranunculaceae) Delphinium batalinii Huth

 (Rosaceae) Prunus batalinii Koehne

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en San Petersburgo
Fallecidos en San Petersburgo
Botánicos de Rusia del siglo XIX

Aleksandr Batalin


Hoya rotundiflora er fjölær jurt í vaxblómaættkvísl.  Útbreiðslan er í Myanmar.

Tilvísanir

Vaxblómaættkvísl

Hoya rotundiflora


Furcifer voeltzkowi est une espèce de sauriens originaire de Madagascar de la famille des Chamaeleonidae.

Cette espèce a été décrite en 1893 par Boettger, et n'avait pas été observée depuis, jusqu'à ce qu'elle soit redécouverte en 2018. Son statut de conservation n'est pas encore donné par l'UICN, mais il est demandé qu'il soit classé dans la liste rouge car sa population doit être extrêmement fragmentée et que la qualité de son habitat est en perpétuel déclin.

Description

Il est ovipare.

Répartition
Ce lézard se rencontre dans la partie nord-ouest de Madagascar.

Publication originale
 Boettger, O. 1913. Reptilien und Amphibien von Madagascar, den Inseln und dem Festland Ostafrikas. . In: Voeltzkow, A. Reise in Ostafrika in den Jahren 1903-1905. Wissenschaftliche Ergebnisse. . Systematische Arbeiten. Schweizerbart' sche Verlagsbuchhandlung, Nägele und Sproesser, Stuttgart.

Voir aussi

Références biologiques

Références

Saurien (nom vernaculaire)
Chamaeleonidae
Faune originaire de Madagascar

Furcifer voeltzkowi


A wink is a facial expression made by briefly closing one eye. A wink is an informal mode of non-verbal communication usually signaling shared hidden knowledge or intent. However, it is ambiguous by itself and highly dependent upon additional context, without which a wink could become misinterpreted or even nonsensical. For example, in some regions of the world, a wink may be considered rude or offensive. Depending on the relationship of the people involved, a wink could possibly constitute a sexual gesture.

General overview and meanings
Winking is one of the more subtle gestures, usually involving eye contact between those involved. In most cases it is only meant to be known by the sender and their intended receivers, but in some cases can be more widely intended.

Single wink

A single wink is usually a friendly gesture implying a degree of solidarity or intimacy.

A typical use of the wink is to quietly send a message that third parties are not aware of. For example, while person A is lying to person B or deliberately teasing them, they might wink at person C as a means of indicating the fact to C and incorporating them in the "conspiracy". Alternatively, if person A is joking or teasing person B in a friendly way, person A may wink directly at person B as a way to suggest to them that their own (A's) words are to be taken as a joke. It is also possible for person A to use winking in order to secretly imply to person B that the words or actions of some third party should not be taken seriously (for example, because the third party is joking or lying).

A wink could also be used as a somewhat humorous way to express sympathy, solidarity, and encouragement, especially when the winker is trying to put the receiver at ease in a situation where they might feel nervous or uncomfortable. In such cases a wink has a meaning very similar to that of a "thumbs up".

In some cultures it is often a sexual interest, or flirtatious manner, during momentary eye contact. This is often followed by a smile and usually a smile from the receiver if it is accepted or approved by them, sometimes combined with blushing if they are embarrassed. A smile from the receiver sometimes—but not always—indicates (sexual) interest in the winker. For example, in the Wodaabe tribe in the Niger area, someone who wants to engage in sexual activities can wink at a person. If the person continues to look at them, they will slightly move their lip corner, showing the way to the bush the person is expected to have sex with them in.

In particularly difficult or strenuous situations, Person A may wink at Person B to non-verbally communicate that Person B can trust Person C. An extreme example of this could be undercover cops when one does something otherwise questionable.

Double wink
Like a single wink but more emphatic, two winks in a row may be used by the sender as a subtle way to imply that something said by the sender, immediately beforehand, was "sneaky", "tricky", "misleading", or "untrue" to the receiver. In English-speaking countries, this has also given rise to the expression of vocally saying "wink wink" while winking—or sometimes while not even winking at all, in which case the sender is not communicating the "trickiness" of their words to a third party, but to the receiver, and is thus signalling that their words should not be taken literally but as a hint or euphemism.

Both eyes (bat/flutter)
To close and open, or "wink", both eyes is usually an involuntary action known as a "blink". Though if done intentionally, in a particular way (such as once slowly or a few times in a row quickly), while giving a sweet or suggestive look with the eyes, often with the head tilted or at an angle in combination with the shoulders, is known as to "bat an eyelash", "bat/batting eyelashes", or "flutter/fluttering eyelashes". This is done as a way of flirting, showing interest, or in an attempt to persuade the receiver. Depending on the context, it may also be used ironically. For instance, if person A says something outrageous, or obviously a lie. Person B will "bat their eyelash" at person C, letting person C know that they think what person A said was foolish, lazy, obvious, etc.

Cultural specific differences

The Western world (including Eastern Europe and Latin America)

Winking in Western culture can be used as a way of letting someone else know that the winker or some other person is joking or lying (e.g., a parent tells their child a story about a fairy princess, and then winks at the child's older sibling, the sibling thus knows the parent is lying to the younger child). It may also be used to communicate sexual intentions, ranging from flirtation to an explicit invitation.

Asia
In China and reportedly to some extent in India, winking to anyone other than family or a friend who a person wishes to have sex with may be seen as an offensive or at least an impolite gesture. This is demonstrated in the commotion caused by Sarah Palin in a number of Asian countries during the 2008 vice presidential debate, where she winked several times while debating Joe Biden. When Frederick Spencer Chapman was training Chinese guerillas in Malaya to shoot rifles, he found that a large proportion of them were unable to close only one eye at a time.

However, winking in the Indian subcontinent often has similar connotations as in the West. It can be used to signal an "inside" joke, a sly gesture shared between two people privately, unbeknownst to those around them, as in a social gathering. It can also be a naughty "come on" towards the attractive sex.

Africa
West African parents may wink to signal children to leave the room, especially when there is a guest, or another adult coming in. It is considered rude for children to stay in a room where adults or elders want to have a conversation, and so winking is used as a more discreet way to tell the children to leave the room. Parents also try not to embarrass themselves in front of guests, because their children do not understand immediately when it is time to leave the room.

Noted examples
In the famous Monty Python sketch Nudge Nudge, a younger man slyly asks an older gentleman about sex through innuendo, reiterating the phrase "nudge nudge wink wink" after his questions in an attempt to indicate that his innocent-sounding questions are intended to be double entendres, i.e., of a sexual nature.
During the 2008 United States vice-presidential debate, Republican candidate Sarah Palin winked at the audience several times. Her behaviour was considered to be highly unusual in the context of a formal political debate and received considerable media attention.  While some conservative pundits defended Palin, other individuals were critical of and even offended by her conduct.
In online dating, a 'wink' is a way of communicating approval of another member (sometimes from a non-member) without sending email. It is used at sites such as Match.com.

Physiological aspects
Not all humans are able to wink voluntarily, and some can only wink one (usually the non-dominant) eye. Others are far better at winking one eye and find it awkward to wink the other.

Some people, especially children and adolescents, show a habit of winking involuntarily under stress, often without their own knowledge. It is considered a symptom of Tourette syndrome.

Animal winks

Animal winks are thought to be just as meaningful as humans'. Dogs are said to wink as a sign of non-aggression due to the fact they see extended eye contact as a challenge for dominance. So, when dogs don't want to fight, they will wink/blink in submission.

Although usually blinking slowly to show affection, cats are also more rarely known to wink to humans and other cats, communicating that it sees the other as trustworthy. This has led some people to refer to this action as a "cat kiss", since the cat is showing love, like human kisses do.

See also
 Blinking
 Body language
 Face
 Forty winks
 List of emoticons

References

External links

Human eye
Facial expressions
Gestures

Wink


A Nissen hut is a prefabricated steel structure originally for military use, especially as barracks, made from a half-cylindrical skin of corrugated iron. It was designed during the First World War by the Canadian-American-British engineer and inventor Major Peter Norman Nissen. It was used also extensively during the Second World War and was adapted as the similar Quonset hut in the United States.

Description

A Nissen hut is made from a sheet of metal bent into half a cylinder and planted in the ground with its axis horizontal. The cross-section is not precisely semi-circular, because the bottom of the hut curves out slightly. The exterior is formed from curved corrugated steel sheets 10 feet 6 inches by 2 feet 2 inches (3.2 × 0.7 m), laid with a two-corrugation lap at the side and a 6-inch (15 cm) overlap at the ends. Three sheets cover the arc of the hut. They are attached to five 3 × 2 inch (7.5 × 5 cm) wooden purlins and 3 × 2 inch wooden spiking plates at the ends of the floor joists.

The purlins are attached to eight T-shaped ribs (1¾ × 1¾ × ⅛ inch; 4.5 × 4.5 × 0.5 cm) set at 6 feet 0.5 inch (1.8 m) centres. Each rib consists of three sections bolted together using splice plates, and each end is bolted to the floor at the bearers. With each rib are two straining wires, one on each side, and a straining ratchet (or in some cases a simple fencing wire strainer). The wires are strained during construction. The straining wires do not appear in the original Nissen patent.

The purlins are attached to the ribs using a "hook" bolt, which hooks through a pre-drilled hole in the rib and is secured into the purlin. The hook bolt is a unique feature of the Nissen design.

Interior lining could be horizontal corrugated iron or material like hardboard attached to the ribs. Sometimes corrugated asbestos cement sheeting was used. If required, the space between the lining and the exterior may be used for insulation and services.

The walls and floors rest on foundations consisting of 4 × 4 inch (10 × 10 cm) stumps with 15 × 9 inch (38 × 23 cm) sole plates. On these are 4 × 3 inch (10 × 8 cm) bearers and 4 × 2 inch (10 × 5 cm) joists at 2 feet 10 inch (86 cm) centres. The floor is made from tongue and groove floorboards.

At each end the walls are made from a wooden frame with weatherboards nailed to the outside.

Windows and doors may be added to the sides by creating a dormer form by adding a frame to take the upper piece of corrugated iron and replacing the lower piece with a suitable frame for a door or window.

Nissen huts come in three internal spans (diameters)—16 ft (4.9 m), 24 ft (7.3 m) or 30 ft (9.2 m). The longitudinal bays come in multiples of 6 ft (1.8 m), allowing the length of the cylinder to be any multiple of 6 ft.

The corrugated steel half-circles used to build Nissen huts can be stored efficiently because the curved sheets can be cupped one inside another. However, there is no standard model of Nissen hut, because the design was never static and changed according to demand.

History
Between  16 and 18 April 1916, Major Peter Norman Nissen of the 29th Company Royal Engineers of the British Army began to experiment with hut designs. Nissen, a mining engineer and inventor, constructed three prototype semi-cylindrical huts. The semi-cylindrical shape was derived from the drill-shed roof at Queen's University, Kingston, Ontario (collapsed 1896). Nissen's design was subject to intensive review by his fellow officers, Lieutenant Colonels Shelly, Sewell and McDonald, and General Clive Gerard Liddell, which helped Nissen develop the design. After the third prototype was completed, the design was formalized and the Nissen hut was put into production in August 1916. At least 100,000 were produced in the First World War.

Nissen patented his invention in the UK in 1916 and patents were taken out later in the United States, Canada, South Africa and Australia. Nissen received royalties from the British government, not for huts made during the war, but only for their sale after the conflict. Nissen received some £13,000 and was awarded the Distinguished Service Order (DSO).

Two factors influenced the design of the hut. First, the building had to be economical in its use of materials, especially considering wartime shortages of building material. Second, the building had to be portable. This was particularly important in view of the wartime shortages of shipping space. This led to a simple form that was prefabricated for ease of erection and removal. The Nissen hut could be packed in a standard Army wagon and erected by six men in four hours. The world record for erection is 1 hour 27 minutes.

Production of Nissen huts waned between the wars, but was revived in 1939. Nissen Buildings Ltd. waived its patent rights for wartime production during the Second World War (1939–45). Similar-shaped hut types were developed as well, notably the larger Romney hut in the UK and the Quonset hut in the United States. All types were mass-produced in the thousands. The Nissen hut was used for a wide range of functions; apart from accommodation, they functioned as churches and bomb stores among other uses. Accounts of life in the hut generally were not positive. Huts in the United Kingdom were frequently seen as cold and draughty, while those in the Middle East, Asia and the Pacific were seen as stuffy and humid.

Use as family housing

Although the prefabricated hut was conceived to meet wartime demand for accommodation, similar situations, such as construction camps, are places where prefabricated buildings are useful. The Nissen hut was adapted into a larger prefabricated two-storey house and marketed by Nissen-Petren Ltd. Four of the original prototypes survive in Queen Camel in Somerset.  The standard Nissen hut was often recycled into housing. A similar approach was taken with the U.S. Quonset hut at the end of the war, with articles on how to adapt the buildings for domestic use appearing in Home Beautiful and Popular Mechanics.

In Aultbea on Loch Ewe, in Scotland, a large Nissen hut cinema built by the Royal Navy was donated to the village after the Second World War, and remains in use as a community hall.  Nissen hut houses survive in Hvalfjörður, Iceland. They were built to house naval personnel during the war.

However, the adaptation of the semi-cylindrical hut to non-institutional uses was not popular. Neither the Nissen nor the Quonset developed into popular housing, despite their low cost. One reason was the association with huts: a hut was not a house, with all the status a house implies. The second point was that rectangular furniture does not fit into a curved-wall house very well, and, thus, the actual usable space in a hut might be much less than supposed.

In the UK, after the Second World War many were converted for agricultural or industrial purposes, and numerous examples have since been demolished.

In Pune, India, some Nissen huts were provided to persons who lost their homes due to floods caused by the Panshet Dam burst in 1961. Some of these huts are still occupied and in use as homes.

Use in Australia

In Australia, after the war, Nissen huts were erected at many migrant camps around the country.

Most post-Second World War Nissen huts were used by governments. However, there is one block that was built as private housing. Fifty Nissen huts were constructed in Belmont North, a suburb of Newcastle, New South Wales, Australia. They were designed to provide cheap, ready-made housing for post-war British migrant families. Seventeen of the huts have been demolished over the years, but the remainder have been refurbished, improved and extended and remain popular with their owners. However attempts to have the remaining huts heritage listed in 2009 failed in the face of opposition from some owners.

The story of Western Australia's post-War migrants has been marked with the state heritage-listing of the remaining parts of the former Main Roads Migrant Camp in Narrogin, Western Australia. The camp housed European migrants who had been displaced by the war and resettled in Western Australia, then employed in road construction. The Australian Government worked with the United Nations to accept, resettle and provide employment for many thousands of Europeans after the Second World War.

Main Roads was one of three migrant camps set up in Narrogin in the late 1940s and used until the mid-1950s. The camp's conditions were basic, with migrants living in tents and Nissen huts. The three Nissen huts are the only ones to survive. Post-war migrants played a vital role in the development of the state through the construction of state and local government buildings, roads and railways. Today, the place is used by Main Roads Western Australia as its Wheatbelt South Region Headquarters.

Gallery

See also
 B hut
 Dymaxion deployment unit
 Earthquake engineering
 Iris hut
 Rubb hall
 Tin tabernacle, prefabricated churches made from corrugated galvanised steel
 Patera Building

Notes

Citations

Bibliography
 Engineer in Chief (Army). 1966. Handbook of Nissen Huts: 16′0″ and 24′0″ Span, issued December 1944, Revised March 1966 Army Code No 14867. (Probably a British Army publication.)
 Francis, P. 1996. British Military Airfield Architecture: from Airships to the Jet Age. Yeovil: Patrick Stephens Limited.
 Innes, G. B. 1995. British Airfield Buildings of the Second World War. Earl Shinton: Midland Publishing Limited
 Innes, G. B. 2000. British Airfield Buildings Volume 2: The Expansion & Inter-War Periods. Hersham: Midland Publishing.
 McCosh, F. 1997 Nissen of the Huts: A biography of Lt Col. Peter Nissen, DSO. Bourne End: B D Publishing.
 Pullar, M. 1997. Prefabricated WWII Structures in Queensland. Report to National Trust of Queensland.
 Stuart, I. M. 2005. "Of the Hut, I bolted: A preliminary account of prefabricated semi-cylindrical huts in Australia". Historic Environment, Vol. 19 (1):51–56.
 John Huxley, "History goes full semi-circle to save Nissen Town", Sydney Morning Herald, 14 March 2009

External links

Barracks
Huts
Iron and steel buildings
Military equipment of the United Kingdom
Prefabricated houses
United Kingdom in World War I
United Kingdom in World War II
World War I military equipment of the United Kingdom

Nissen hut


Willkit Greuèl (* 15. März 1918 in Köln; † 12. Februar 2018) war ein deutscher Theaterschauspieler und Regisseur.

Leben
Nach dem Abitur 1937 studierte Greuèl Jura, Germanistik und Theaterwissenschaften in Köln, Paris und Hamburg. 1937 und 1938 absolvierte er zudem ein Rollenstudium bei Adolf Manz an der Schauspielschule Köln. Anschließend verlagerte er seinen beruflichen Schwerpunkt auf die Bühne und gab 1938 als "Paul Miecke" in Axel Ivers' Parkstraße 13 am Altmärkischen Landestheater Stendal sein Bühnendebüt. Dort spielte er im Bühnenfach des Naturburschen und jugendlichen Komikers bis 1939. Nach einer kurzen Tätigkeit am Freilichttheater Thale war Greuèl bis zum Ende des Zweiten Weltkrieges Soldat. Nach Kriegsende spielte und inszenierte er an Hamburger Bühnen, ehe 1945 ein fester Vertrag als erster Spielleiter und Schauspieler am Rheinischen Landestheater in Solingen folgte. 1946 Moderationen beim Nordwestdeutschen Rundfunk in Hamburg. 1950 wechselte er von Solingen an die Vereinigten Städtischen Bühnen Krefeld-Mönchengladbach. Weitere Bühnenstationen waren Dresden und Karlsruhe. Gastspielreisen führten Greuèl außerdem nach Basel, Paris, Aarhus, Luxemburg, Wien, Salzburg, Klagenfurt, nach Tiflis an das georgische Nationaltheater, an das Rustaweli-Theater, wo er Lessings "Nathan" verkörperte, sowie an das Mardschanischwili Theater. Darüber hinaus bekleidete der 1986 zum Staatsschauspieler ernannte Künstler von 1979 bis 1981 die Position des Schauspieldirektors und Leitenden Intendanten am Saarländischen Staatstheater.

Greuèl verkörperte im Laufe seiner Bühnenkarriere zahlreiche klassische Rollen. Während seiner Zeit in Solingen gab er den "Franz Moor" in Schillers Räubern, den "Jago" in Shakespeares Othello, die Titelrollen im Orest sowie im Fiesco zu Genua und den "Tod" in Hofmannsthals Jedermann. In den Jahren in Krefeld-Mönchengladbach folgten Charakterrollen wie der "Sakini" in John Patricks Kleinem Teehaus, der "Junker von Bleichenwang" in Shakespeares Was ihr wollt, der "Wurm" in Schillers Kabale und Liebe sowie der "Mortimer" in Schillers Maria Stuart. Darüber hinaus inszenierte Greuèl Bühnenfassungen von George Bernard Shaws Pygmalion, Goethes Iphigenie auf Tauris, Hans Müller-Schlössers Schneider Wibbel, Heinrich Spoerls Maulkorb, Shakespeares Was ihr wollt und Calderóns Richter von Zalamea.

In Film- und Fernsehproduktionen war Greuèl ein seltener Gast. Hier konnte man ihn beispielsweise im Fernsehkrimi Wer andern eine Grube gräbt aus der Reihe Tatort sehen. Dagegen arbeitete er seit den 1940er Jahren auch umfangreich als Sprecher für Hörspiel und Filmsynchronisation bei der Internationalen Filmunion Remagen sowie am Marcadet-Studio in Paris.

Auszeichnungen
 1985: Ernennung zum Ehrenmitglied des Saarländischen Staatstheaters
 1986: Ernennung zum Staatsschauspieler

Filmografie
 1974: Wir pfeifen auf den Gurkenkönig (Regie: Hark Bohm)
 1977: Tatort – Wer andern eine Grube gräbt …

Hörspiele
 1946: Die Affaire Dreyfus; Regie: Kurt Reiss, mit Johannes Thienelt, Franz Schafheitlin, NWDR.
 1962: Lester Powell: Die Dame schreibt – Regie: Albert C. Weiland (Kriminalhörspiel (8 Teile) – SWR)
 1964: Der sechste Mann; Regie: Jörg Franz, mit Rüdiger Renn, Arnold Richter, SR.
 1964: Satans Ende; Regie: Otto Kurth, mit Götz von Langheim, Kaspar Brüninghaus, SR.
 1964: Der Mann auf der Insel; Regie: Klaus Groth, mit Wolfgang Kieling, Alf Tamin, SR:
 1964: Otto Heinrich Kühner: Die Übungspatrone (als Sanitätsoffizier) – Regie: Otto Kurth (Hörspiel – SR/BR)
 1972: Vom frühen Altern des Thomas S.; Regie: Rudolf Debiel, mit Hanns Dieter Hüsch, Liesel Hambach, SR
 1973: Eduard und Kunigunde; Regie: Jochen Senf, mit Gunter Cremer, Antje Roosch, SR.
 1974: Die Beerdigung; Regie: Jochen Senf, mit Willy Semmelrogge, Hans Timerding, SR.
 1976: Ich bin Jolly Ballinger; Regie: Raoul Wolfgang Schnell, mit Tobias Lelle, Angelika Bender, SR.
 1982: Ein Morgen im Dienst der Schule; Regie: Volker Kühn, mit Jochen Busse, Gerdi Weißenbach, SR.
 1983: Lenchen Demuth; Regie: Wolfgang Schenck, mit Werner Rundshagen, Götz von Langheim, SR.
 1984: Der Professor und die Kernenergie; Regie: Gottfried von Einem, mit Paul-Albert Krumm, Jochen Schröder, SR.
 1985: Dr. John Federbaums Reise durch die Bundesrepublik im August des Jahres 2040, während der beginnenden Eiszeit, von ihm selbst erzählt; Regie: Richard Hey, mit Peter Lieck, Karin Schröder, SR.
 1986: Der verwaltete Engel. Eine Familiengeschichte in 11 Teilen; Regie: Norbert Schaeffer, mit Alois Garg, Erika Wackernagel, SR.
 1987: Der Unterschied; Regie: Bernd Lau, mit Walter Gontermann, Ludwig Thiesen, SR.
 1991: Roberte und Gulliver; Regie: Norbert Schaeffer, mit Christine Davis, Wolfgang Höper, SWF
 1992: Kontrollierte Gefühle; Regie: Manfred Hess, mit Christoph Eichhorn, Christine Heiß, Andreas Hackert, Moritz Stoepel, Andrea Kopsch, Hans Mittermüller, Walter Renneisen, Willkit Greuèl, HR

Literatur
 Herbert A. Frenzel, Hans Joachim Moser (Hrsg.): Kürschners biographisches Theater-Handbuch. Schauspiel, Oper, Film, Rundfunk. Deutschland, Österreich, Schweiz. De Gruyter, Berlin 1956, , S. 225.

Weblinks

  Hier wird er fälschlich "Greuél" geschrieben.

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Theaterschauspieler
Hörspielsprecher
Theaterregisseur
Theaterintendant
Deutscher
Geboren 1918
Gestorben 2018
Mann

Willkit Greuèl


Elmely Kro er en landevejskro beliggende nord for Ugerløse på Midtsjælland. Kroen blev etableret i 1964 af Otto Rasmussen og hans hustru, Anna Magrethe Rasmussen.

Navn
Kroen fik i sin tid navnet Elmely Kro grundet et stort elmetræ, der dengang stod ved kroen ud til Holbæk landevej. Den kendte arkitekt og professor ved kunstakademiet i København, Kaj Gottlob kom jævnligt på kroen og spiste deres Elmely Platte, derfor valgte han at male og forære et skilt til kroen med det karakteristiske elmetræ, som sidenhen blev kroens varemærke.

Historiske ejerforhold
 1865 Oprindeligt var ejendommen på Holbæk landevej 63 fæstested under Løvenborg. Ifølge BBR-registret er bygningen opført i 1865.
1908 Christian Laurits Rasmussen overtager sit barndomshjem, der på daværende tidspunkt betegnes som et boelsmandssted (et landbrug, der er mindre end en gård, men større end et husmandssted).
1947 Brøndborer, Poul Helmer Rasmussen køber husmandsstedet af sin farbror Christian L. Rasmussen og driver forsat stedet som landbrug.
 1961 Poul Helmer Rasmussen omkommer ved en arbejdsulykke som blot 43-årig, hvorefter P. H. Rasmussens bror, frisørmester Otto Rasmussen køber ejendommen sammen med hans hustru smørrebrødsjomfru, Anna Magrethe Rasmussen.
 1964 Otto Rasmussen og hans hustru etablerer Elmely Kro, der snart bliver kendt for sin Elmely Platte. Stedet fungerer samtidig som et populært spillested med musikbox for de lokale unge. I en periode er Otto Rasmussen selv krovært på stedet, men senere forpagter han kroen.
1995-2006 Kroejer Otto Rasmussen dør og kroen bliver solgt til Jane og Finn Duelund og senere til en tømrermester fra Dianalund.
2006 Dorte Carlé købte kroen. I dag er hun og Jørgen Carlé stadig er medejere af kroen.
 2010 Kroen forpagtes af to kokke, Henrik Nielsen og Poul Bøje Nielsen. Poul B. Nielsen er tredje generation på Elmely Kro og barnebarn af Otto og Anne Margrethe Rasmussen.
2019 Henrik Kjær købte Kroen, Kroen bestyres af kokken Allan Kristiansen.
2023 Poul Bøje Nielsen vender tilbage som ejer.

Eksterne henvisninger
 Tølløse Lokalarkiv
 http://elmelykro.dk/

Kroer i Danmark
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Holbæk Kommune

Elmely Kro


In the mathematical area of order theory, every partially ordered set P gives rise to a dual (or opposite) partially ordered set which is often denoted by Pop or Pd. This dual order Pop is defined to be the same set, but with the inverse order, i.e. x ≤ y holds in Pop if and only if y ≤ x holds in P. It is easy to see that this construction, which can be depicted by flipping the Hasse diagram for P upside down, will indeed yield a partially ordered set. In a broader sense, two partially ordered sets are also said to be duals if they are dually isomorphic, i.e. if one poset is order isomorphic to the dual of the other.

The importance of this simple definition stems from the fact that every definition and theorem of order theory can readily be transferred to the dual order. Formally, this is captured by the Duality Principle for ordered sets:

 If a given statement is valid for all partially ordered sets, then its dual statement, obtained by inverting the direction of all order relations and by dualizing all order theoretic definitions involved, is also valid for all partially ordered sets.

If a statement or definition is equivalent to its dual then it is said to be self-dual. Note that the consideration of dual orders is so fundamental that it often occurs implicitly when writing ≥ for the dual order of ≤ without giving any prior definition of this "new" symbol.

Examples

Naturally, there are a great number of examples for concepts that are dual:
 Greatest elements and least elements
 Maximal elements and minimal elements
 Least upper bounds (suprema, ∨) and greatest lower bounds (infima, ∧)
 Upper sets and lower sets
 Ideals and filters
 Closure operators and kernel operators.

Examples of notions which are self-dual include:
 Being a (complete) lattice
 Monotonicity of functions
 Distributivity of lattices, i.e. the lattices for which ∀x,y,z: x ∧ (y ∨ z) = (x ∧ y) ∨ (x ∧ z) holds are exactly those for which the dual statement ∀x,y,z: x ∨ (y ∧ z) = (x ∨ y) ∧ (x ∨ z) holds
 Being a Boolean algebra
 Being an order isomorphism.

Since partial orders are antisymmetric, the only ones that are self-dual are the equivalence relations (but the notion of partial order is self-dual).

See also
 Converse relation
 List of Boolean algebra topics
 Transpose graph
Duality in category theory, of which duality in order theory is a special case

References

Order theory
Order theory

Duality (order theory)


Veter hattı, veter çizgisi veya kord hattı, bir kanat profilinin hücum ve firar kenarlarından geçen doğrudur. Hücum ve firar kenarı arasındaki uzaklığa ise veter uzunluğu denir. Kanat profiline bağlı olarak, veter hattının bir kısmı kanat üzerinde bulunmayabilir.

Aerodinamik merkezin üzerinde bulunduğu noktayı ihtiva eden vetere, ortalama veter denir. Ortalama veter uzunluğu birçok hesaplamada bileşen olarak yer aldığından hava araçları tasarımı ve/veya uçuş mekaniği analizlerinde büyük önem taşır.

Aerodinamik (havacılık)

Veter hattı


خمسة باب فيلم مصري عرض عام 1983، بطولة عادل إمام ونادية الجندي وفؤاد المهندس وفؤاد أحمد ومن إخراج نادر جلال، قصة الفيلم مأخوذة من فيلم إيرما لا دوس للمخرج بيلي وايلدر.

قصة الفيلم
ترسل الشرطة أحد أفردها إلى بار ليحقق في جريمة قتل ولكن تتم رشوته في البار فترسل الشرطة شرطي مستقيم بحيث لا يقبل الرشاوي وبالفعل يهب هذا الشرطي إلى البار وهناك يتم رشوته إلا أنه يرفض ويصبح هذا البار محض إهتمامه لوجود راقصة تعمل لحساب رئيس عصابة ولكن الفتاة في البداية تحاول إبعاد هذا الشرطي عن طريقها فيبتكر الشرطي شخصية أجنبية ليغرق الفتاة في حبه وماله فيقضي على العصابة وأفرادها.

طاقم التمثيل
 عادل إمام: (منصور)/(الخواجة كرياكو)
 نادية الجندي: (تراجي)
 فؤاد المهندس: (كله ماشي)
 فؤاد أحمد: (عباس)
 رشاد عثمان
 حسني عبد الجليل: (الخضري)
 سميحة محمد: (سميرة صديقة الطلبة)
 هندام محمد
 إبراهيم قدري: (بوبي)
 يوسف العسال: (جوني)
 سيد رستم
 وسيلة حسين
 سامي عطايا: (مأمور القسم)
 شكري منصور
 مطاوع عويس
 سيد الحناوي
 عمران بحر
 جميل غالي
 عزيز حافظ
 صلاح علام
 طوسون معتمد
 محمد أبو حشيش
 لويس يوسف
 مصطفى كمال
 يوسف عيد
 مؤمن حسن: (عزيز ابن تراجي)

فريق العمل
 إخراج: نادر جلال
 سيناريو وحوار: شريف المنباوي
 مدير التصوير: إبراهيم صالح
 مونتاج: صلاح عبد الرازق
 إنتاج: أفلام محمد مختار
 موسيقى تصويرية: حسن أبو السعود
 توزيع داخلي: شركة مصر للتوزيع ودور العرض
 توزيع خارجي: المؤسسة العربية للإنتاج والتوزيع الفني (ألبير حداد)

عن الفيلم
 تم تناول نفس القصة بمعالجة مختلفة نسبيا خلال فيلم شوارع من نار عام 1984، بطولة نور الشريف ومديحة كامل وإخراج سمير سيف.
 الفيلم مأخوذ من فيلم إيرما لا دوس الذي عرض عام 1963، بطولة جاك ليمون وشيرلي ماكلين وإخراج بيلي وايلدر.
 اشترط عادل إمام حصوله على ضعف أجره مقابل ظهور اسمه متداخلا مع اسم نادية الجندي بتتر المقدمة وليس منفردا كما اعتاد كنجم شباك وبطل أوحد .. ووافق المنتج محمد مختار على ذلك.
 منع الفيلم من العرض بعد أسبوع واحد من عرضه بدور السينما بأوامر من وزير الثقافة وقتها عبد الحميد رضوان، لأنه "مخل بالآداب"، رغم أنه حصل على موافقة الرقابة، وهو ما دفع منتج الفيلم إلى رفع قضية في المحاكم وربحها بعد ثماني سنوات.

مراجع

وصلات خارجية

أفلام عادل إمام
أفلام فؤاد المهندس
أفلام مصرية إنتاج 1983
أفلام مصرية فوق 18 سنة
أفلام نادية الجندي
أفلام دراما مصرية
أفلام تشويق وإثارة مصرية
أفلام عن ضباط شرطة
أفلام عن راقصات
أفلام من إنتاج محمد مختار

خمسة باب (فيلم)


Wikipedia în thailandeză (thailandeză: วิกิพีเดียภาษาไทย) este o versiune thailandeză a Wikipediei, o enciclopedie cu licență gratuită.

Referințe

Enciclopedii online

Wikipedia în thailandeză


السرو بلدية تقع في لواء بني كنانة التابع لمحافظة إربد وهي مركز بلدية السرو التي تتبعها ثلاث مناطق وهي منطقة سما الروسان ومنطقة حاتم ومنطقة إبدر.

المناطق
يبلغ مجموع عدد سكان في هذه المناطق الثلاث ما يزيد عن 15 ألف نسمة.
 منطقة سما الروسان وتضم:
 قرية سما الروسان
 قرية عزريت
 قرية المزيريب
 قرية البرز
 منطقة حاتم وتضم:
 قرية حاتم
 قرية الظهر
 قرية ضرامه
 قرية الخرانبه
 قرية بني جدعان
 منطقة إبدر وتضم:
 قرية إبدر
 قرية الفرجة
 قرية الميل
 قرية الكنسيه

مراجع

قرى الأردن
قرى محافظة إربد

بلدية السرو


Alisha Chinai (born 18 March 1965) is an Indian pop singer known for her Indi-pop albums as well as playback singing in Hindi cinema. She began her singing career with the album Jadoo in 1985, and by the 1990s she had become known as the 'Queen of Indipop'. Her best known songs were with producers Anu Malik and Biddu during the 1990s. Her best known song is Made in India.

Career
Chinai's initial albums include Jaadoo, Babydoll, Aah... Alisha!, Madonna, Kamasutra, Alisha - Madonna of India and Made in India. Alisha was introduced to Hindi film music by the veteran music director and composer Bappi Lahiri. They had many disco hits together in many films in the 1980s including Adventures of Tarzan, Dance Dance, Commando, Guru, Love Love Love, etc. When she started her career with him, she was playback singing for many leading actresses, such as Karisma Kapoor, Smita Patil, Mandakini, Sridevi, Juhi Chawla, Madhuri Dixit, Divya Bharti. In 1985, Alisha sang two songs with Remo Fernandes, in Konkani, for the album Old Goan Gold. She also recorded a song for Pankuj Parashar's film Jalwa (1987), composed by Anand–Milind. One of her biggest hits during the 1980s was "Kaate Nahin Katthe" (Mr. India), which she recorded in 1987 with Kishore Kumar under the music direction of Laxmikant–Pyarelal. Another successful track, in 1989, was "Raat Bhar Jaam Se" from the film Tridev, which had music by Kalyanji-Anandji and Viju Shah.

In the 1990s, Chinai took on working in different films, collaborating with other music directors, such as Anu Malik, Anand–Milind, Rajesh Roshan and Nadeem-Shravan. Throughout these years, she had several Bollywood hit songs, including "Dhak Dhak Dhak" with Aditya Pancholi (Maha-Sangram), "Jalta Hai Badan" (Balwaan), "Tere Ishq Mein Nachenge" (Raja Hindustani), "Chaa Raha Hain Pyaar Ka Nasha" (Chandra Mukhi), "Roundhe" (Pyar Tune Kya Kiya), "Sona Sona Roop Hai" (Bollywood/Hollywood), "Mouje Mein" (Karobaar), "De Diya" (Keemat), "Ruk Ruk Ruk" (Vijaypath) and the controversial "Sexy Sexy Sexy Mujhe Log Bole" (Khuddar).

Chinai recorded an album with Lesle Lewis under the title Bombay Girl, which included the hit song "De De" released in 1994.
Simultaneously, she recorded many songs as a pop singer, with accompanying album releases. Chinai was noted for her 1995 hit single and album, titled Made in India, which was composed by Biddu and went on to become one of the highest-selling pop albums of its time, making Alisha became a household name. It contains well-known songs such as "Aaja Mere Dil Mein", "Ek Baar Do Baar", "Sun O Meri Dhadkan", "Tu Kahan", "Ooh La La", "Tu Jo Mila", "Dhokha Diya Hai Re Tune Mere Dil" and "Lover Girl". With its success, Chinai announced her departure from playback singing and wanted to concentrate only on private pop albums. However, her follow-up releases were less successful. This was also the period when she got into a major controversy with the man who recorded several hit songs with her, Anu Malik. During the release of Made in India, Chinai had accused Anu Malik of molesting her. Anu Malik and Chinai did not work for several years, only to reunite in 2003 with Ishq Vishk.

Chinai's comeback to film music was with the song "Oh My Darling" in the Yash Raj film Mujhse Dosti Karoge!. From 2000 to 2009, she recorded primarily with Himesh Reshammiya, Shankar–Ehsaan–Loy and Pritam. After her controversy with Anu Malik in the 1990s, she patched up with him to record for a number of films, starting with Ishq Vishk, Fida, No Entry, Love Story 2050, Maan Gaye Mughle Azam, Ugly Aur Pagli, Chehraa and Kambakht Ishq.

In 2005, Chinai's career reached a new high when she sang "Kajra Re" (Bunty Aur Babli). The song was a hit and won her a Filmfare Award for Best Female Playback Singer. She was also a judge on Indian Idol 3 and is a judge on Zee TV's Star Ya Rockstar with Anu Malik.

Awards
 Chinai received the Filmfare Best Female Playback Award for the song "Kajra Re", from Bunty Aur Babli (2005).
 Previously, she received the International Billboard Award in 1995, around the time Made in India came out, and also won the Freddie Mercury Award for Artistic Excellence.
Following are the list of awards and nominations in different categories.

Personal life
Chinai is a Gujarati. She was married to her manager Rajesh Jhaveri and is now separated.

Discography

Studio albums

Compilation albums

Soundtrack albums
The following are sales of Bollywood soundtrack albums featuring songs by Alisha Chinai.

Other albums

Selected hit songs

 "Made in India" (Made in India, 1995)
 "Dil Ye Kehta Hai (I Love You)"(Phool Aur Kaante, 1991)
 "Jumbalakka" (Thakshak, 1999)
 "Panch Vorsam" (Konkani, Old Goan Gold, 1985)
 "Rajan Ani Prema" (Konkani, Old Goan Gold, 1985)
 "Dil Mera Todo Na" (Dance Dance)
 "Zooby Zooby" (Dance Dance)
 "Let's Do It" (Jalwa)
 "Kaate Nahin" (Mr. India)
 "Raat Bhare Jaam se" (Tridev)
 "Dhak Dhak" (Maha Sangram)
 "Cha Raha Hain" (Chandra Mukhi)
 "Sexy Sexy" (Khuddar)
 "Tu Shama Main Parwana Tera" (Khiladi)
 "Ruk Ruk Ruk" (Vijaypath)
 "Bambai Se Rail Chali" (Zaalim)
 "My Adorable Darling" (Main Khiladi Tu Anari)
 "Ure Baba" (Bambai Ka Babu)
 "Tere Ishq Main Nachenge" (Raja Hindustani)
 "Krishna Krishna" (Insaaf)
 "De Diya Dil Piya" (Keemat)
 "Tinka, Tinka" (Karam)
 "Pyaar Aaya" (Plan)
 "Mehboob Mere" (Plan)
 "Oh My Darling!" (Mujhse Dosti Karoge, 2002)
 "Rang Rang Mere Rang Rang Mein" (Bollywood/Hollywood, 2002)
 "Chot Dil Pe Lagi" (Ishq Vishk, 2003)
 "Dil Ko Hazar Bar" (Murder, 2004)
 "Maine Jisko Chaha" (Fida, 2004)
 "Hamnasheen" (Dobara, 2004)
 "Kajra Re" (Bunty Aur Babli, 2005)
 "Ishq Di Gali" (No Entry, 2005)
 "Dil Chura ke Mere" (No Entry, 2005)
 "Yeh Ishq Mein" (No Entry, 2005)
 "Abhi toh mein" (The Killer,2006)
 "Aaj Ki Raat" (Don, 2006)
 "Touch Me" (Dhoom 2, 2006)
 "It's Rocking" (Kya Love Story Hai, 2007)
 "Ticket To Hollywood" (Jhoom Barabar Jhoom, 2007)
 "Lover Boy" (Love Story 2050, 2008)
 "Bebo" (Kambakkht Ishq, 2009)
 "Tera Hone Laga Hoon" (Ajab Prem Ki Ghazab Kahani, 2009)
 "Jiyara Jiyara" (Prince, 2010)
 "Dilruba" (Namastey London, 2007)
 "Dil Tu Hi Bataa" (Krrish 3, 2013)
 "You Are My Love" (Krrish 3, 2013)
 "Gori chori cori" (Aflatoon, 1997)
  Jalta Hai Kyun Tan Badan Bandh Darwaza 1991

References

External links
 The Official Alisha Chinai Website

Living people
Indian women pop singers
Konkani-language singers
Women musicians from Gujarat
Singers from Ahmedabad
Indian women playback singers
Bollywood playback singers
21st-century Indian women singers
21st-century Indian singers
Gujarati playback singers
20th-century Indian women singers
20th-century Indian singers
1965 births
Filmfare Awards winners
International Indian Film Academy Awards winners

Alisha Chinai


Ferdinand Berthelot est un peintre-sculpteur normand né à Blainville-Crevon (Seine-Inférieure) le 15 décembre 1862 et mort au même endroit le 4 février 1952. Il est particulièrement renommé pour ses paysages des environs de Rouen.

Biographie

Il naît à Blainville dans une petite maison du bourg. Son père est serrurier, sa mère, lingère. D'origine modeste, ses études se limitent à l'école communale. D'abord clerc de notaire (saute-ruisseau), il démarre la peinture en suivant des cours du soir à l'École des Beaux-Arts de Rouen. Remarqué par ses professeurs, il reçoit une bourse de la ville de Rouen qui lui permet de se perfectionner à l'Académie Julian (1891).

Excellent marcheur, il parcourt la campagne autour de Rouen. Il travaille sur le motif, ou fait des croquis, parfois très avancés, qui l'aident à œuvrer dans son atelier. Son style figuratif et la qualité de ses esquisses permettent souvent d'identifier avec précision les lieux représentés. Il expose à Rouen et à Paris.

En 1896, il se lie d'amitié avec Francis Yard qu'il introduit auprès de ses amis de l'École de Rouen. Avec lui, d'autres peintres, tels Louvrier, Couchaux, ou Tirvert, Dumont et Pinchon, le journaliste Pierre Varenne, formeront un petit cénacle d'artistes qui se réunissaient souvent à Blainville.

Il était aussi sculpteur. On lui doit plusieurs monuments aux morts et des bustes, dont celui de Georges Dubosc, exposé boulevard de la Marne à Rouen.

Il est nommé officier d'Académie le 12 mars 1922. Les insignes lui sont remis par Maurice Nibelle.

N'ayant jamais fait fortune, il termine sa vie dans une maison, mise à sa disposition par la municipalité blainvillaise. Cette maison lui servait aussi d'atelier, et était partagée avec une des classes de l'école communale.

Sources
 Journal de Rouen Archives Départementales de la Seine-Maritime
 Le Travailleur normand Gallica
 "Ferdinand Berthelot  (1862-1952)", 2020
 F. Lespinasse, "L'École de Rouen", Fernandez Frères, Editions d'Art (1980, 1995)

Galerie

Notes et références

Peintre français du XIXe siècle
Peintre français du XXe siècle
Naissance dans la Seine-Inférieure
Naissance en décembre 1862
Décès dans la Seine-Inférieure
Décès à 89 ans
Décès en février 1952

Ferdinand Berthelot


Sally Amaki(jap.天城サリー) je američka pjevačica i glasovna glumica. Oba roditelja su joj Japanci koji su emigrirali u Los Angeles, gdje se i rodila.

Članica je glasovne idolske grupe 22/7 koja je debitirala 2017. godine. Pobornica za prava LGBT-osoba

Izvori

Vanjske poveznice
 22/7 Službeni profil
 Amaki Twitter račun
 Amaki Instagram račun

Američki pjevači

Sally Amaki


Dietikon, İsviçre'nin Zürih Kantonunun 4. büyük ilçesidir. Nüfusu 22.000 olan bu ilçenin tarihi 12. yüzyıla dayanmaktadır. İsmi ise Dieto isimli bir kabile başkanından gelmektedir.

Özellikle bu ilçede çok sayıda Türk gurbetçi de yaşamaktadır.

Zürih kantonundaki belediyeler

Dietikon


Gamalı Haç ile Kızıl Yıldız Arasında, 23 Ocak 2006'da TRT 2 kanalında gösterime giren belgesel film. II. Dünya Savaşı'nda ölen, kaybolan, sürgüne gönderilen Sovyet Doğu halklarının; Kazak, Kazan Tatar, Kırım Tatar, Kırgız, Türkmen, Kafkas halkları, Karaçaylar ve Malkarlar'ın hayatlarını konu almaktadır.

Künye
 Yapım-Yönetim: Neşe Sarısoy Karatay
 Metin Yazarı: Neşe Sarısoy Karatay
 Genel Danışman: Zafer Karatay
 Danışman: Prof. Nadir Devlet, Patrik Von Zur Mühlen
 Görüntü Yönetmeni: Tevfik Öber
 Sadık Turan Karakterini Canlandıran Oyuncu: Engin Geldikaya
 Yapım Yönetim Yardımcıları: Gökhan Taygan, Zeliha Aydın
 Sanat Yönetmeni: Uluhan Hasdal
 Kurgu: Deniz Çankaya Salmanlı, Tufan Bilgen, Adem Yılmaz, Sıdıka Eralp, Nuray Belen
 Seslendiren: Emin Baykırkık, Kemal Kocatürk
 Bölüm Sayısı: 8 (her biri 30 dk.)
 Web Sitesi: http://www.gamalihac-kizilyildiz.com

Dış bağlantılar
 http://www.trt.net.tr/wwwtrt/devtrtden.aspx?did=398  - TRT: İki ateş arasında
 http://www.sabah.com.tr/2005/12/19/cp/gnc101-20051218-102.html  - Sabah Gazetesi: Nazi kamplarındaki Türkler
 http://www.vatanim.com.tr/root.vatan?exec=gulumse_detay&hkat=1&hid=8172  - Vatan Gazetesi: Hitler ve Stalin arasında kalan tarih
 https://web.archive.org/web/20120807180437/http://www.zaman.com.tr/?bl=turkuaz&alt=haberler&trh=20060206s&hn=253292 - Zaman Gazetesi: Stalin'in ayırdığı kardeşleri TRT buluşturdu
 http://www.internethaber.com/mays/yazi_view.php?idx=5378 - Kemal Çapraz: Gamalı Haç ile Kızılyıldız arasında
 http://www.ufukotesi.com/yayinlar.asp  - [Kitap]: Gamalı Haç ile Kızıl Yıldız Arasındaki Yazar Cengiz Dağcı

Belgesel filmler (televizyon)
II. Dünya Savaşı
Konusu Sovyetler Birliği'nde geçen filmler
Kırım tarihi
Kazakistan tarihi

Gamalı Haç ile Kızıl Yıldız Arasında


eFSH is a follicle-stimulating hormone obtained from equine species, used to stimulate fertility.

Clinical Studies
The effects of eFSH on mares is observed by creating a treatment group that received 12.5 milligrams of eFSA injections twice a day when the follicle of the mare was 25 mm in diameter then received human chorionic gonadotropin(hCG) at 35 mm follicle diameter while a control group only receives hCG at 35mm follicle diameter.

Embryo Transfer
The application of utilizing eFSH to increase the efficiency of equine embryo transfer was tested at the University of Saskatchewan. Embryos from 12 donor mares at 8 days of ovulation were recovered, scored, then transferred to 37 recipients mares who were tested for pregnancy after 7-10 days. 5 pregnancies resulted from the 15 embryos were recovered from the eFSA treatment group and 4 pregnancies occurred from the 6 embryos collected from the control. The usage of eFSA in the study had a correlation with a lower score.

Equine Chorionic Gonadotropin (eCG) Production
The study conducted by the Department of Veterinary Sciences at the University of Kentucky has found that eFSH injections increase the probability superovulation occurring in mares and that carried twin result in a greater eCG concentration than one. Weekly blood samples were examined for eCG levels and the mares were compared gestation, twin pregnancy, and test grouping.  9 of the 10 mares in the eFSH group carried twin pregnancies and 1 of the 9 mares in the control groups carried twins. The mares carrying twins averaged around twice the eCG concentration of a regular pregnancy.

Effects of Progesterone and Estradiol
The aim of this experiment was to determine whether administration of progesterone and estradiol for 10 days eFSH would enhance the response to eFSH administration. The experiment was carried out with two groups. Group 1 was the control and group were injected with progesterone and estradiol. From this experiment it was concluded that there is no benefit to treating mare with progesterone and estradiol before eFSH treatment.

References

Horse hormones

EFSH


Bárcena de Cicero, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzey sahilinde Kantabria Denizi olarak da anılan Atlas Okyanusu'nun Fransa ile İspanya arasındaki bölümüne kıyısı bulunan, Kantabria otonom bölgesine bağlı belediye. Bárcena de Cicero belediyesinin nüfusu 2008 yılı nüfus sayımlarına göre 3,613 kişidir.

Kantabria'nın belediyeleri

Bárcena de Cicero


Çekoslovakya, Orta Avrupa'da 1918 ile 1992 arasında varlığını sürdürmüş ülke. 1 Ocak 1993'te Slovakya ve Çekya adlı iki bağımsız devlete bölünmüştür.

Dağılmadan önceki başkenti Prag'dı. Denize kıyısı olmayan bir ülke olan Çekoslovakya 127.903 km²'lik bir alanı kaplıyordu. Güneydoğuda Avusturya ve Macaristan, doğuda Ukrayna, kuzeydoğuda Polonya, kuzeybatı ve batıda da Almanya ile çevriliydi.

Çekoslovakya, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı'nda yenilmesinden sonra, 28 Ekim 1918'de Prag'daki Çekoslovak Ulusal Konseyi tarafından bağımsızlığın ilan edilmesiyle, bugünkü Çek ve Slovakya topraklarında kuruldu. II. Dünya Savaşı'ndan önce Münih Antlaşması ile Nazi Almanyası tarafından işgal edildi. Savaş sonrasında, 1945-1990 arası Doğu Bloku'na katılmış, 1980'lerin sonlarında Doğu Avrupa'daki demokratikleşme dalgası sırasındaki Kadife Devrim ile komünizm sona erdirerek demokrasiye dönmüştür. Václav Havel Devlet Başkanı seçildi.

25 Aralık 1991 tarihinde Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Çek ve Slovak siyasetçileri arasında ülkenin birliği konusunda büyük bir tartışma başladı. Václav Havel ülkenin parçalanmasına karşı olup, Çeklerin ve Slovakların federal bir yapı olarak kalmalarını desteklediği için görevinden istifa etti. Çek siyasetçi Václav Klaus ve Slovak siyasetçi Vladimír Mečiar arasındaki görüşmeler sonucunda iki ülkenin ayrılması konusunda anlaşmaya varıldı. Böylece 31 Aralık 1992 tarihi itibarıyla ülke, barışçıl bir şekilde dağılarak, 1 Ocak 1993'te Çekya ve Slovakya olarak ikiye ayrılmıştır. Çekoslovakya'nın tüm hakları ayrı ayrı Slovakya ve Çekya'ya geçmiştir. Çekoslovakya'nın yaşadığı bölünme; dünyada hiçbir sorun yaşanmadan ve tek bir kurşun atılmadan ortaya çıkan tek hükümranlık bölünmesidir. Bu modele Çekoslovakya tipi bölünme modeli denmektedir.

Çekya bayrağı, eski Çekoslovak bayrağı ile aynıdır. Çekoslovakya'nın dağılmasının ardından Slovakya yeni bir bayrak kabul ederken, Çekya bu bayrağı tarihsel bağları nedeniyle sürdürdü.

Resmî isimler
 1918-1920: Çekoslovakya Cumhuriyeti
 1920-1938: Çekoslovak Cumhuriyeti
 1938-1939: Çeko-Slovak Cumhuriyeti
 1945-1960: Çekoslovak Cumhuriyeti
 1960-1990: Çekoslovak Sosyalist Cumhuriyeti
 1990-1992: Çek ve Slovak Federal Cumhuriyeti

Haritalar

Ayrıca bakınız
 Çekoslovakya'nın dağılması

Kaynakça

Çekoslovakya