The Combat Action Ribbon (CAR, ), is a United States Navy, United States Coast Guard, and United States Marine Corps military decoration awarded to United States sea service members "who have actively participated in ground or surface combat." Coast Guardsmen, Navy sailors, and Marines active in clandestine, stealth or special operations are deemed eligible for consideration of the award.  The ribbon is awarded to members of the Navy and Marine Corps with a rank no higher than captain and colonel, respectively.

The U.S. Navy first authorized the Combat Action Ribbon on 17 February 1969. The Navy ribbon was originally retroactive to March 1961; in 1999 it was made retroactive to 7 December 1941.

The Coast Guard Combat Action Ribbon was authorized on 16 July 2008, and may be awarded to members of the Coast Guard in the rank of captain and below, "who have actively participated in ground or maritime combat." The Coast Guard ribbon is retroactive to 1 May 1975 (during the Vietnam war Coast Guard members were awarded the Navy Combat Action ribbon). Coast Guardsmen in Vietnam riverine warfare operations were deemed eligible for award of the Navy Combat Action Ribbon.

Air combat does not meet the criteria for the Combat Action Ribbon; naval aviators, naval flight officers and enlisted naval aircrewmen, while in the performance of aerial flight, are instead eligible for consideration for the Air Medal.

Eligibility criteria
For a military member to be awarded a Combat Action Ribbon evidence must establish the member engaged the enemy, was under hostile fire, or was physically attacked by the enemy. The service member must have demonstrated satisfactory performance under enemy fire while actively participating in a ground or surface engagement. The Combat Action Ribbon will not be awarded to personnel for aerial combat, since the Strike/flight Air Medal provides recognition for aerial combat exposure; however, a pilot, flight officer/navigator, or other crew member forced to escape or evade, after being forced down, may be eligible for the award. Direct exposure to the detonation of an Improvised Explosive Device (IED) used by an enemy, with or without the immediate presence of enemy forces, constitutes active participation in a ground or surface engagement. Eligibility under this criterion is retroactive to 7 October 2001.

The Combat Action Ribbon is awarded to individuals only.  The CAR is not awarded to a military unit, station, or group, although multiple individual service members (e.g., those stationed on a boat or ship) may be nominated for the award arising from combat action in which all participated.

A military member does not automatically qualify for the Combat Action Ribbon. The CAR is awarded after the service member's command takes into consideration the evidence and specified criteria. The evidence must show a service member was engaged in direct combat, not indirect or in an area where combat is occurring; mere presence in a designated combat zone does not qualify a service member for the award.

Only one Combat Action Ribbon is awarded to a service member per theater of war. The CAR is a positive assessment of a service member's battle effectiveness during a combat engagement within a specific theater of war and is not awarded for additional combat interactions therein. Colloquially speaking, it's one CAR per war.

A military member who serves in special operations, who by the nature of their mission, are restricted in their ability to return fire, and who are operating in conditions where the risk of enemy fire was great and expected to be encountered, may be eligible for the Combat Action Ribbon.

The Combat Action Ribbon is a ribbon-only decoration in contrast to military branches that award a badge or medal. Compare: the U.S. Army awards the Combat Infantryman Badge, Combat Action Badge, or Combat Medical Badge. U.S. Air Force and U.S. Space Force combat participant is awarded the Air Force Combat Action Medal (AFCAM), which includes both full and miniature size suspension medals and a ribbon.

The Combat Action Ribbon is worn in order of precedence on a member's "ribbon rack" displayed on the left (or right) side of a service member's uniform. The outermost blue stripe is always to the wearer's center, with the central colors in order of red, white, and blue (left to right when worn on left side of uniform; right to left when worn on right side of uniform); only one Combat Action Ribbon is authorized for wear, with each additional CAR award signified with a  inch gold or silver star device attached to the center of the ribbon. For example, two CAR awards are signified with the CAR ribbon and the addition of one gold star device. Three awards are signified with the ribbon and two gold star devices.

In full dress uniform medals are worn on the member's left side. The CAR ribbon is therefore worn on the right side of the uniform.  The CAR is the highest rated ribbon award in the U.S. military decorations order of precedence and is superseded only by medals of meritorious achievement and combat valor.

An individual whose eligibility has been established in combat in any of the following listed operations may be authorized award of the Combat Action Ribbon. Only one award per operation is authorized. This listing is not all-inclusive, as the Combat Action Ribbon has been awarded in minor operations, as well as for specific actions.
Southeast Asia: 1 Mar 61 to 15 Aug 73.

Dominican Republic: 28 Apr 65 to 21 Sep 66.

USS LIBERTY (AGTR 5): 8 Jun 67 to 9 Jun 67.

USS PUEBLO (AGTR 2): 23 Jan 68.

Operation FREQUENT WIND (Saigon evacuation): 29 to 30 Apr 75. (No ships qualified. )

Operation MAYAGUEZ: 15 May 75. (No ships qualified.)

Grenada: 240ct83 to 2 Nov 83.  (No ships qualified.)

Lebanon: 20Aug82 to 1 Aug 84.  (No ships qualified.)

Persian Gulf COMNAVSPECWAR Task Unit Tango: 22 Sep 87.
USS SAMUEL B. ROBERTS (FFG 58) : 14 Apr 88.
Operation PRAYING MANTIS: 18 Apr 88.
USS ELMER MONTGOMERY (FF 1082) and USS VINCENNES (CG 49) : 3 Jul 88.
<li>Persian Gulf MCM Operations: Specific units during the periods 19 Nov 87 to 1 Apr 88; 14 to 20 Apr 88; 20 to 23 Apr 88; and 2 Aug 90 to 10 Sep 91.

HM-14 Persian Gulf MCM
Operations: 2 Aug 90 to 10 Sep 91.

Operation JUST CAUSE (Panama) : 20 Dec 89 to 31 Jan 90.  (No ships qualified. )

Operation SHARP EDGE: 5 to 24 Aug 90.  (No ships qualified.)

Operation DESERT STORM: 17 Jan 91 to 28 Feb 91. The Secretary of the Navy approved the CAR as an
 exception to policy for the following ships that operated north
 of 28.30N.and west of 49.303 from 17 Jan 91 to 28 Feb 91
The following ships were approved for the dates indicated

El Salvador: 1 Jan 81 to 1 Feb 92.

Operation RESTORE HOPE (Somalia): 5 Dec 92 to 31 Mar 95.  (No ships qualified. )

Cambodia: 1 Jun 92 to 15 Nov 93.

Operation ASSURED RESPONSE (Monrovia, Liberia) : 7 to 18 Apr 96. (No ships qualified.)

Kosovo Campaign: 24 Mar 99 to 27 Jan 00.

Operation ENDURING FREEDOM: 11 Sep 01 to 28 Dec 14.

Operation IRAQI FREEDOM: 19 Mar 03 to 18 Dec 11.

Combat Action Ribbon versions

The Combat Action Ribbon is currently authorized with a U.S. Navy/Marine Corps design, and as of 2008, a U.S. Coast Guard version.

The Navy CAR covers the Navy and Marine Corps since the establishment of the CAR in 1969. Additionally, the award was made retroactive to 7 December 1941.

Prior to 2008, eligible U.S. Coast Guardsmen were awarded the Navy Combat Action Ribbon (because in most conflicts and wars Coast Guard members usually operated with or under the U.S. Navy). From 2009 forward, Coast Guard members who engage in combat are now awarded the Coast Guard Combat Action Ribbon.

Award inquiries

Navy, Marine Corps, and Coast Guard veterans are advised to submit requests about eligibility or other matters to their respective branches to inquire about the Combat Action Ribbon or other awards of this nature.

Navy CAR

The Navy Combat Action Ribbon ("CAR") was established during the Vietnam War by a Secretary of the Navy Notice, dated February 17, 1969, with retroactive award to 1 March 1961. The Navy CAR is awarded to members of the Navy and Marine Corps (and Coast Guard, when operating under the control of the Navy during a war or national emergency), with the grade of captain/colonel and below, who have actively participated in ground or surface combat.

Marines, Navy sailors, or Coast Guardsmen who are awarded the Combat Infantryman Badge, Combat Medical Badge, Combat Action Badge, or Combat Action Medal while assigned to United States Army, United States Air Force, and United States Space Force units, or who earned such for prior service in the U.S. Army, Air Force, or Space Force, may be authorized to wear the Combat Action Ribbon upon application to the Department of the Navy (or Department of Homeland Security, as applicable).

After the destroyer  was attacked by suicide bombers in 2000, the entire crew of the ship was awarded the Combat Action Ribbon a year later.

In January 2013, the awarding criteria were expanded to include dangerous exposure to IEDs, mines, and scatterable munitions, be it the detonation of such or direct action taken to disable, render safe, or destroy such; servicemembers may be deemed eligible if the IEDs are detonated or specifically emplaced by the enemy. Previous eligibility applied only to exposure to IEDs actually detonated by the enemy. Eligibility under this criterion is retroactive only to 7 October 2001.

Blanket lists of units and operations whose members or participants are deemed to be "in-combat", and thus potentially eligible, can be found in OPNAVNOTE 1650 (for specific units and ships) and in chapter 2, appendix E, of recent SECNAVINSTs (for specific operations and ships) though, "Neither service in a combat area nor being awarded the Purple Heart Medal automatically makes a service member eligible", and specific sailors and marines may receive the ribbon in recognition of individual actions or various minor operations.

In 2017, sailors from , , , and  were awarded the Combat Action Ribbon after their ships were fired upon by rebels off the coast of Yemen in 2016, one of the few instances in the 21st century when U.S. Navy sailors aboard a commissioned warship were awarded the ribbon for combat occurring at sea. In 2005, the crew of the  were awarded the CAR as well.

World War II and Korean War

In October 1999, World War II and Korean War veterans became retroactively eligible for the Navy Combat Action Ribbon by Public Law 106-65 on 5 October 1999, which permitted the Secretary of the Navy (SECNAV) to award the Combat Action Ribbon to a member of the Navy or Marine Corps for participation in ground or surface combat during any period on or after 7 December 1941, and before 1 March 1961, if the Secretary determines that the member has not been previously recognized in an appropriate manner for such participation. Two specific blocks of time were later designated by then SECNAV Danzig: Dec. 7, 1941 – Apr. 14, 1946 (World War II), and June 25, 1950 – July 27, 1954 (Korean War)

Coast Guard CAR
In 2009, the U.S. Coast Guard began awarding a Coast Guard Combat Action Ribbon (CGCAR), that is stylized similarly in design to the Navy Combat Action Ribbon.

Prior to 2008 Coast Guard members awarded the Combat Action Ribbon received the U.S. Navy CAR because in times of conflict and war the Coast Guard in combat areas typically operated with or under the U.S. Navy. For example, in the Vietnam War's Operation Market Time the U.S. Coast Guard had at any one time approximately 1,200 Coast Guard members participating in brown water navy riverine warfare operations. Those Coast Guard members were awarded the U.S. Navy Combat Action Ribbon by the Commander U.S. Naval Forces Vietnam.

The U.S. Coast Guard Combat Action Ribbon (CGCAR) was established by the approval of the Secretary of Homeland Security on 16 July 2008, in ALCOAST 361/08. The CGCAR is awarded to members who have actively participated in ground or maritime combat. Satisfactory performance under fire with the enemy is required.

From 2009 forward U.S. Coast Guard members will receive the CGCAR regardless if a member is operating in conjunction with or under the control of the U.S. Navy. Those USCG members awarded the U.S. Navy CAR prior to 2009 are authorized to continue wearing the Navy award, or at the member's option can choose to wear the CGCAR.

Eligibility for the CGCAR also includes personnel having direct exposure to the detonation of an enemy's improvised explosive device, and to personnel who served in clandestine/special operations and were restricted in their ability to return fire, where the risk of enemy fire was great.

The Coast Guard Combat Action Ribbon is authorized for:

Operation Allied Force (Kosovo)
Operation Desert Storm
Operation Enduring Freedom
Operation Iraqi Freedom

Other minor operations and specific actions may allow the award, as determined by the Commandant of the Coast Guard. Only one award per operation is authorized.

Initially, all other similar military awards from other services were required to be converted to the Coast Guard Combat Action Ribbon in order to be worn on the Coast Guard uniform, but the policy was modified effective January 1, 2009 to allow wearing the Navy Combat Action Ribbon, Air Force Combat Action Medal, and Army Combat Infantry/Medical/Action Badge for service prior to May 1, 1975, and which cannot be converted to the Coast Guard Combat Action Ribbon.

Additional awards of the Coast Guard Combat Action Ribbon are denoted by  inch gold stars on the ribbon.

References

1969 establishments in the United States
Awards and decorations of the United States Navy
Awards and decorations of the United States Marine Corps
Awards and decorations of the United States Coast Guard
Awards established in 1969
Military ribbons of the United States
US Coast Guard ribbon symbolism

Combat Action Ribbon


Scuderia Ambrosiana je bila talijanska automobilistička momčad, koju su 1937. osnovali Giovanni Lurani, Luigi Villoresi, Franco Cortese i Eugenio Minetti, a ime je dobila po Svetom Ambroziju.

 Momčadi Formule 1
Formula 1 u Italiji
Šport u Milanu

Scuderia Ambrosiana


නිරුක්ති විද්‍යාව යනු වචනයන්ගේ ඉතිහාසය, ඒවායේ මූලෝත්පත්තිය, සහ කාලයත් සමග ඒවායේ ස්වරූපය හා අර්ථය වෙනස් වී තිබෙන ආකාරය අධ්‍යයනය කිරීම වේ.

නිරුක්ති විද්‍යාව


موريس بونيان  لاعب ومدرب كرة قدم إنجليزي معتزل كان يجيد اللعب في مركز المهاجم .

المسيرة الرياضية

اللاعب
بدأ بونيان مسيرته الرياضية في نادي راسينغ بروكسل البلجيكي في سنة 1902 . في موسمي 1911/1912 و1913/1914 توج هدافا لبطولة الدوري برصيد 33 و28 هدف . في سنة 1923 انتقل إلى نادي فرنسا الفرنسي واستمر فيه حتى اعتزاله النهائي للعب كرة القدم في سنة 1926 .

التدريب
تم تعيينه مدربا لنادي بوردو سنة 1945 وخلال موسمه الأول في النادي 1945/1946 حقق المركز الرابع عشر ولكن في الموسم التالي 1946/1947 حقق المركز الثامن عشر وبالتالي هبط النادي إلى الدرجة الثانية . نتيجة لذلك تمت إقالته وتعيين أندريه جيرارد مكانه .

بسبب خبرته الواسعة ألف كتاب بعنوان (كرة القدم البسيطة) .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم رجالية إنجليز مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إنجليز
مهاجمو كرة قدم رجالية
رياضيون إنجليز مغتربون في بلجيكا
رياضيون إنجليز مغتربون في فرنسا
لاعبو رودين فيريفينك
لاعبو كرة قدم إنجليز
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1920
لاعبو كرة قدم مغتربون إنجليز
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو منتخب بريطانيا العظمى الأولمبي لكرة القدم
لاعبو نادي فرنسا
مدربو كرة قدم إنجليز
مدربو كرة قدم إنجليز مغتربون
مدربو كرة قدم مغتربون في فرنسا
مدربو نادي بوردو
مواليد 1893
وفيات 1967

موريس بونيان


Giovanni Antonio Astori, né le  à Venise et mort dans cette même ville le , est un érudit italien du commencement du .

Biographie

Né à Venise, le , il s'adonna de bonne heure à l'étude de la langue latine, des belles-lettres, du dessin et de la musique. Après avoir fait son cours de philosophie, il étudia la langue grecque, dans laquelle il fit les plus grands progrès. Ayant perdu ses parents en 1698, il entra dans les ordres ; son mérite lui attacha des protecteurs, qui lui offrirent des places que l'amour des lettres lui fit refuser ; il fut membre, et même secrétaire de l'Académie des Animosi de Venise ; il fut aussi de celle des Arcades de Rome, sous le nom de Demade Olimpico. Il était en commerce de lettres avec un grand nombre de savants, tant italiens qu'étrangers, et compta au nombre de ses amis Alessandro Burgos, évêque de Catania, Domenico Guglielmini, Michelangelo Fardella, l'abbé Domenico Lazzarini, Apostolo Zeno, le marquis Scipione Maffei, Giovanni Poleni, Giovanni Battista Morgagni, etc. Astori fut d'abord maître de chœur et de cérémonies, ensuite chanoine de l'église ducale de St-Marc ; il mourut le , et fut enterré dans l'église des pères de l'oratoire.

Œuvres

 Commentarium in antiquum Alcmanis poetæ laconis monuntentum, Venise, 1697, in-fol. Cet ouvrage, dédié par l'auteur au célèbre Magliabechi, se trouve encore dans le tome 2 de la Galleria di Minerva, Venise, 1697, in-fol., et fut de nouveau publié par Sallengre, tome 2 du Novus Thesaurus antiquitatum romanarum, la Haye, 1718, in-fol.
 De Deo Brotonte Epistola, dans le tome 2 de la Galleria di Minerva. Cette dissertation fut faite à l'occasion d'un buste de marbre qui portait cette inscription : Bono Deo Brotonti, qu'on doit lire Brontonti. c'est-à-dire Jovi Tonanti, Deo Domestico sacrum. Cette dissertation a aussi été réimprimée dans Sallengre, tome 2 du recueil ci-dessus.
 Plusieurs lettres en forme de dissertations, sur des médailles, des staturines, telles que sur le dieu Télesphore, sur les dieux Cabires, etc., insérées dans diverses collections.
 Mantui, tragœdia sacra musice recitanda, etc., Venise, 1713, sans nom d'imprimeur.
 Supplices, tragœdia sacra, ibid., 1713, sans nom d'imprimeur.
 Enfin, plusieurs opuscules grecs, latins et italiens, en prose, et même en vers, épars dans divers recueils ; on croit aussi qu'il avait traduit en italien le Traité du Sublime de Longin : cette traduction était même annoncée dans le tome  de la Galleria di Minerva, mais elle n'a jamais paru.

Bibliographie

Liens externes

Philologue italien
Naissance en janvier 1672
Décès en juin 1743
Membre de l'Académie d'Arcadie
Naissance à Venise
Décès à Venise
Décès à 71 ans

Giovanni Antonio Astori


قوالب القياس  : وتسمى أيضًا  أو  أو . وهي أدوات تمثيل للأبعاد بدقة عالية جدًا. وتعدّ قوالب القياس من الدعامات الأساسية في عمليات القياس الصناعي، إذ أنها تعد مراجع (أو معايير) لمعايرة واختبار وفحص دقة أجهزة قياس الأبعاد مثل القدمة ذات الورنية والميكرومتر. كما تستعمل قوالب القياس في المختبرات وورش التشغيل في القياس المباشر وفي مـقارنة القياسات قصـد الـتفتـيش عـن جـوده الـمنـتجـات.

قوالب القياس هي عبارة عن متوازي مستطيلات ذات أبعاد ثابتة ومصنعة من الصلب السبائكي المعالج حراريًا بحيث أنها لا تتأثر بظروف محيط العمل من درجه حرارة ورطوبة.

تعدّ قوالب القياس الأساس الدقيق لجميع أجهزة قياس الأبعاد الموجودة بالمختبرات وورش التشغيل. فهي مصنعة بدقة عالية جدا قد تصل إلى 0.05 ميكرومتر.

وهي مصممة ومتوفر بتدريجات نختلفة بحسب الاستخدام المخصص لها.. وحسب المواصفات الدولية يمكن تصنيف قوالب القياس إلى أربع رتب وهذا حسب دقتها وهي كالتالي:
 المعيار (AAA) - ذو تسامح (±0.00005 مم أو 0.000002 بوصة) ويستخدم في المعايرة.
 المعيار (AA) - ذو تسامح (±0.00010 مم إلى -0.00005 مم) ويستخدم لمعايرة وتفتيش المعايير، والمقاييس عالية الدقة.
 المعيار (A) - ذو تسامح (±0.00015 مم إلى -0.00005 مم) ويستخدم كمرجع لمعايرة أدوات القياس الأخرى.
 المعيار (B) - ذو تساح كبير (+0.00025 مم إلى -0.00015 مم) ويستخدم كمعيار في المحلات التجارية للقياسات الدقيقة.

مراجع

 الصفحة الالكترونية لمادة القياسات - د. محمد أحمد عيشوني

أجهزة قياس
اختراعات سويدية

قوالب القياس


Peter Thorsboe (nascido em 9 de agosto de 1946) é um roteirista e diretor dinamarquês. Ele é conhecido por ter escrito e desenvolvido as séries de televisão Rejseholdet, The Eagle e The Protectors. Várias delas junto com seu irmão Stig Thorsboe e sua esposa Mai Brostrøm.

Carreira
Peter Thorsboe criou várias séries policiais dinamarquesas de sucesso. Com Rejseholdet (2000-2004), The Eagle (2004-2006) e The Protectors (2009-2010) ele ganhou três Emmys internacionais. Ele e sua esposa, Mai Brostrom, escreveram a série policial The Team (2015) estrelada por Lars Mikkelsen, e mais recentemente, a série de suspense psicológico Modus (2015-2017), baseada nos romances da escritora norueguesa Anne Holt. A série se tornou o maior sucesso de audiência da TV4 sueca em vinte e cinco anos.

Filmografia
På rundrejse med Niels Skousens Vincent (1974)
Blomsten og forræderiet (1975)
Den otteøjede skorpion (1979)
Kurt og Valde (1983)
Hver dag forsvinder (1984)
Station 13 (1988-1989)
Blændet (1992)
Landsbyen (1995)
Krystalbarnet (1996)
Taxa (1997-1999)
Morten Korch - Ved stillebækken (1999-2000)
Rejseholdet (2000-2002)
The Eagle (2004-2006)
The Protectors (2009-2010)
Modus (2015-2017)
The Team (2015)

Prêmios e indicações

Ligações externas
Peter Thorsboe no IMDb

Nascidos em 1946
Roteiristas da Dinamarca
Diretores de televisão
Roteiristas premiados com o Emmy Internacional

Peter Thorsboe


Jovica Stanojević (srp.: Јовица Станојевић; Beograd, 7. ožujka 1952. – Beograd, 18. svibnja 1984.), srbijanski gimnastičar i majstor borilačkih vještina. Nositelj je 3. Dana u aikidu. Jedan je od prvih aikido majstora u SFR Jugoslaviji.

Životopis
Jovica Stanojević rodio se 7. ožujka 1952. godine u Beogradu. Osnovnu školu Petar II. Petrović Njegoš završio je 1967. godine. S 11 godina se počeo baviti gimnastikom (1963) da bi 1968. godine osvojio prvo mjesto na prvenstvu Beograda za juniore u vježbama na spravama. Sljedeće, 1969. godine postaje prvak Srbije.

Ubrzo poslije gimnastike počinje da vježba aikido u sali Osnovne škole Siniša Nikolajević na Crvenom križu kod učitelja Dragana Miloševića. Rujna 1970. prelaze na stadion JNA i osnivaju Aikido sekciju pri Judo klubu Partizan. Gimnaziju završava 1971. godine i upisuje matematiku na Prirodno-matematičkom fakultetu Sveučilišta u Beogradu. Ubrzo napušta taj fakultet i upisuje Fakultet za fizički odgoj na istom sveučilištu. Aikido mu postaje preokupacija a najvažniji u njegovom razvoju nastaje poslije sudjelovanja na Međunarodnom seminaru u Dessenzano pokraj Verone u Italiji 1973. godine koji je vodio Hiroshi Tada. Ubrzo nakon tog seminara on postaje učitelj Aikido sekcije Judo kluba Partizan, u svojoj 21. godini. To je bio prvi aikido klub u SFR Jugoslaviji, koji je blizu dva desetljeća radio i razvijao ideju aikida, u prostorijama Društva za tjelesno vaspitanje i rekreaciju Partizan u Beogradu. Iz tog su kluba najstarije aikidoke osnivale svoje klubove, koji su nastavili surađivati s matičnim klubom stvarajući prvu aikido organizaciju na prostoru SFR Jugoslavije, Aikido društvo Beograd.

Stanojević se usavršavao na brojnim seminarima u inozemstvu (Rim, Firenze, Milano, Lausanne, Paris, Zürich) i tako izrastao u jednog od najvažnijih europskih majstora aikida. Na seminarima se trudio što više zapamtiti, a po povratku je to s deshijima (učenicima) uvježbavao. SFR Jugoslavija je bila četvrta država u Europi u kojoj se započeo razvijati aikido, i to poslije Njemačke, Italije i Ujedinjenog Kraljevstva. U Jugoslaviji su se, zahvaljujući najviše njemu, održavala dva puta godišnje seminari s japanskim majstorima tako da se aikido brzo razvijao i postajao sve popularniji. Kolovoza 1974. godine Stanojević postaje jedan od prvih majstora aikida u Jugoslaviji; 2. Dan. je položio kolovoza 1977., a za 3. Dan kolovoza 1980. godine, oba puta Firenzi kod Hiroshi Tade.

U siječnju 1981. diplomirao je na Fakultetu za fizički odgoj, s temom: Primjena aikida u obrani od napada nožem. Radio je kao profesor fizičkog odgoja u Osnovnoj školi Kosta Abrašević u Resniku i Ekonomskoj školi u Rakovici, a jedno vrijeme je proveo i u Dječjem dramskom studiju Školigrica. Godine 1983. se zaposlio kao polukvalifikovani limar u OOUR-e Pano grijanje RO Janko Lisjak, odakle je, poslije nekoliko mjeseci, premješten na rad u kartoteku.

Jovica Stanojević je preminuo 18. svibnja 1984. godine, u 33. godini života. Od 1993. godine njegovo ime nosi klub u Beogradu.

Djela
 Aikido: Put ljubavi (uvod u aikido) (Beograd, 1985.)

Izvori

Vanjske povezice
 Aikido klub Jovica Stanovijević

Športaši iz Beograda
Srbijanske aikidoke

Jovica Stanojević


Lamborghini Urus je SUV koji proizvodi talijanski proizvođač automobila Lamborghini. Predstavljen je 4. prosinca 2017. i stavljen na tržište za modelsku 2018. godinu.

Koncept

Koncept Lamborghinija Urusa predstavljen je na Auto Showu u Pekingu 23. travnja 2012. Kasnije je SUV bio prikazan i na Pebble Beachu 2012. godine. Pokreće ga V10 motor. Prema izvješćima, Urus ima najniže emisije ugljičnog dioksida u usporedbi s konkurentima (npr. Porsche Cayenne, Bentley Bentayga i Audi Q7). Urus je zamišljen kao svakodnevno vozilo za razliku od ostalih ponuda marke. Na oštro izveden vanjski dizajn SUV-a snažno je utjecao vodeći model tvrtke Aventador. Proizvodna inačica SUV-a predstavljena je 2017. s velikim promjenama na vanjštini i različitim pogonskim sklopom od koncepta.

Pogon

Lamborghini Urus ne koristi Lamborghinijeve poznate V10 (kao što se koristi u konceptu) ili V12 motore. Umjesto toga, Urus pokreće dvostruki turbo 4.0 L V8 od 650 KS (478 kW). Motor je izmijenjena inačica Audijevog 4.0L V8 koji se primjenjuje i u drugim vozilima VW grupe, uključujući i Porsche Cayenne Turbo i Panamera Turbo, kao i neke Audi S i RS modele, A8, Bentley Continental V8 i Flying Spur V8. Motor je ipak znatno prerađen i daje okretni moment od 100 KS (74 kW) i 80 Nm (59 lbfft) više od Cayenne Turbo, s promjenama kao što su nove glave motora. Motor se proizvodi u Volkswagenovoj tvornici u Mađarskoj i isporučuje se Lamborghiniju kako bi ga stavili u terenac.

Odlike
Lamborghini Urus je s 2 200 kg mnogo lakši od većine svojih konkurenata (npr. Bentley Bentayga, Porsche Cayenne i Rolls-Royce Cullinan), uglavnom zbog opsežnog korištenja polimera ojačanog ugljičnim vlaknima. Temelji se na istoj platformi kao Audi Q7, Bentley Bentayga, Porsche Cayenne i Volkswagen Touareg. Motor ima maksimalnu izlaznu snagu od 478 kW (641 KS; 650 KS) pri 6.000 okretaja u minuti i maksimalni okretni moment od 850 Nm (627 lb⋅ft) pri 2250–4500 o/min. Urus ima motor smješten naprijed, pogon na svim kotačima i najveću brzinu od 305 km/h, što ga čini jednim od najbržih SUV vozila na svijetu. Urus može ubrzati od 0 do 100 km/h za 3,6 sekundi i od 0 do 200 km/h za 12,8 sekundi. Lamborghini je razvio najveći skup ugljično-keramičkih disk kočnica za Urus, s diskovima od 440 mm sprijeda i diskovima od 370 mm na stražnjim kotačima pomoću deset-klipnih cilindara na prednjoj strani i jednim klipom na stražnjoj strani. Sustav pogona na sve kotače kod Urusa pri normalnoj vožnji šalje 40 posto okretnog momenta motora na prednje kotače, a 60 posto na stražnje kotače. Koristi vektoriranje okretnog momenta kako bi poslalo čak 70 posto na prednju stranu ili 87 posto na stražnje kotače. SUV također ima sustav zračnog ovjesa koji može pružiti maksimalno 250 mm razmaka od tla za terensku uporabu. SUV je dostupan s opcionalnim off-road paketom, koji uključuje izmijenjene prednje i stražnje odbojnike koji su bolje prilagođeni. Urus će, kao i sve Lamborghinijeve trenutne ponude, imati izbor načina vožnje koji prilagođavaju ovjes kako bi poboljšali odlike automobila u različitim uvjetima vožnje. Ima Strada (ulica), Sport, Corsa (staza), Terra (prljavština), Sabbia (pijesak) i Neve (snijeg) načine vožnje, a posljednja tri moguća su samo u off-road paketu. Urus ima osnovnu cijenu od 200.000 USD i imat će kapacitet od četiri do pet osoba.

Proizvodnja

Dne 4. prosinca 2017., automobil je predstavljen u sjedištu Lamborghinija u Sant'Agata Bolognese, što ga čini prvim SUV-om od LM002. Proizvodnja je započela u veljači 2018. godine, a Lamborghini planira izgraditi 1.000 jedinica u prvoj godini proizvodnje, a 3500 u 2019. Lamborghini je proširio svoju tvornicu u Sant'Agata Bolognese u Italiji kako bi proizvodio Urus.

Etimologija imena
Urus je naziv izumrlih divljih bikova koji su daleki preci današnje domaće stoke.

Izvori

 Automobili Lamborghini S.p.A.
 BBC, The Top Gear car review: Lamborghini Urus

Lamborghini
Terenci

Lamborghini Urus


Dor Yeshorim () also called Committee for Prevention of Jewish Genetic Diseases, is a nonprofit organization that offers genetic screening to members of the Jewish community worldwide. Its objective is to minimize, and eventually eliminate, the incidence of genetic disorders common to Jewish people, such as Tay–Sachs disease. Dor Yeshorim is based in Brooklyn, New York, but has offices in Israel and various other countries.

History
In both the Ashkenazi and Sephardi Jewish communities, there is an increased rate of a number of genetic disorders such as Tay–Sachs disease, an autosomal recessive disorder that goes unnoticed in carriers, but is fatal within the first few years of life in almost all homozygotes. (The exception is the rare adult-onset Tay–Sachs, which is normally not fatal but is incapacitating.)

Orthodox Judaism generally opposes selective abortion. Although preimplantation genetic diagnosis (PGD) is often approved by Halakha, it is a difficult and costly process. By avoiding marriages between "carriers", the incidence of the disorders decreases without having to resort to such methods.

Dor Yeshorim was founded in 1983 by Rabbi Josef Ekstein in Brooklyn. Its name, meaning "upright generation," comes from Psalms 112:2.

In a 2006 interview, Ekstein said that while four of his first five children died of Tay-Sachs disease, none of his children born subsequent to the founding of Dor Yeshorim suffered the condition. The same interview quotes a New York neurologist who credits the near-total disappearance of the condition from the ultra-orthodox community due to Dor Yeshorim's involvement.

In 2005, a subsidiary of Dor Yeshorim called Kehila Cord was created for the collection and storing of umbilical cord blood.

In 2016, Dor Yeshorim received media attention when a rap video of two schoolgirls beat-boxing about their marriage prospects was shared in the Orthodox Jewish community. The organisation claimed to be "very disturbed by the whole thing" and that "...it is below our dignity as an organization to promote such a thing". Subsequently, Dor Yeshorim also issued an official statement distancing itself from the video.

Operations
Dor Yeshorim screens only for recessive traits that give rise to lethal or severely debilitating disorders, providing prophylactic, rather than diagnostic services. They do not screen for disorders arising from dominant gene mutations, as these cannot be prevented by informed mate selection. Only conditions which can be reliably reported as a positive or negative genetic match are tested.

Three panels of tests are offered: the original Standard Ashkenazi Panel, the Sephardi/Mizrahi Panel, and the Optional Ashkenazi Panel (offered for an additional fee). Since January 2016, people who indicate that they are of Sephardic descent are automatically tested with both the Ashkenazi and Sephardi panels. The Standard Ashkenazi Panel includes testing for the following diseases:

 Tay–Sachs disease
 Familial dysautonomia
 Cystic fibrosis
 Canavan disease
 Glycogen storage disease (type 1)
 Fanconi anemia (type C)
 Bloom syndrome
 Niemann–Pick disease
 Mucolipidosis type IV
Spinal muscular atrophy

The samples collected by Dor Yeshorim are anonymized; the only personal information associated with each sample is date of birth. A randomized ID number that identifies the sample is provided to the submitter. When two Dor Yeshorim clients contemplate marriage, they exchange sample ID numbers and birth dates and each contacts the organization. When both carry a gene for the same disorder, they are informed that the match is not recommended. In that case, a client can optionally contact Dor Yeshorim separately for counseling and support services. In this way, complete privacy is guaranteed; not even Dor Yeshorim employees are aware of who was found to be genetically incompatible unless the clients desire otherwise. Dor Yeshorim does not report to the clients which disease was indicated, in order to avoid "unnecessary emotional burden" and "stigmatization of families". In the context of shidduchim, this genetic compatibility check is commonly run within the first three dates or even before the first date, to avoid disappointments and heartbreak.

In the United States, testing costs range from $225 to $500. One-half of the actual testing costs is subsidized by private donors and governments.

For convenience, Dor Yeshorim provides yearly testing sessions at Orthodox Jewish schools for students who are approaching marriageable age. Samples can also be provided privately.

Reception
The system has received praise and criticism from both within as well as outside the community.

By March 2006, Dor Yeshorim had achieved wide support in the Orthodox Jewish community and among its leaders, and had become household name that was taken for granted. By that time, they had tested over 200,000 individuals, and had responded "incompatible" to 750 suggested matches.

There has been criticism leveled against the method used by Dor Yeshorim by Moshe Dovid Tendler, a professor of medical ethics at Yeshiva University.

The question arises, when do you stop? There are close to 90 [homozygous] genes you wouldn't want to have. Will this lead to people showing each other computer print outs of their genetic conditions? We'll never get married.

Tendler feels the system is "affirming eugenics" which he sees as "the idea that Jews are the repository of bad genes".

Fred Rosner, a professor of medicine at Albert Einstein College of Medicine, said that "I think Dor Yeshorim performs a tremendous service...screening is a wonderful thing to do, and if you can avoid the birth of a potentially lethally affected child, that is a good thing."

Dor Yeshorim has been criticised for withholding patient results, for declining to publish its financial records and for not testing anyone who has already been tested elsewhere, by Geoffrey Alderman, who says that Dor Yeshorim fails some fundamental tests itself. Critics including the Association for the Prevention of Jewish Genetic Diseases, have described Dor Yeshorim in the UK as a "Wedding tax".

Dor Yeshorim was also criticised for allegedly seeking to convince the Jewish community it must, for "religious reasons," use its service, by circulating a letter from Bezalel Rakow. Rakow was a signatory to a subsequent letter stating that "Every individual has the privilege to perform the test in a manner consistent with his desires." In 2012, the Jewish Chronicle published a letter by a Tay–Sachs carrier, who was hurt by a Dor Yeshorim organiser's insinuation that there was stigma attached to being a Tay–Sachs carrier.

See also
 Medical genetics of Jews

References

External links

Ashkenazi Jews topics
Eugenics
Jewish genetics
Jewish medical organizations

Dor Yeshorim


Ernst Andreas Büchel (* 7. November 1896 in Ruggell; † 11. Juli 1960 ebenda) war ein liechtensteinischer Politiker (FBP).

Im Februar 1953 wurde der aus Ruggell stammende Büchel für die Fortschrittliche Bürgerpartei im Wahlkreis Unterland in den Landtag des Fürstentums Liechtenstein gewählt. Im Juni desselben Jahres erfolgte seine Wiederwahl. Büchel blieb somit bis 1957 Landtagsabgeordneter.

Weblinks

Landtagsabgeordneter (Liechtenstein)
FBP-Mitglied
Liechtensteiner
Geboren 1896
Gestorben 1960
Mann

Ernst Andreas Büchel


Maliyet, bir ünite malın (veya daha fazla) elde edilmesi için harcanan üretim faktörleri (emek, sermaye, toprak) toplamına denir.

Bir işletmenin ürettiği mal ve hizmetler için katlanılan maliyetin genelde iki kaynağı bulunmaktadır. Bunlardan birincisi değişken giderler, ikincisi sabit giderlerdir. Bu iki gider türünün, üretilen mal birimine düşen payına ortalama maliyet denilir. Bir işletmede en son üretilen birimin maliyetine marjinal maliyet adı verilmektedir.

Maliyet kelimesi, çeşitli gayelere göre bedel ve karşılık anlamında kullanılmakla birlikte, çoğunlukla bir işletmeye belli bir mal, hizmet veya faktör şeklinde sunulan girdilerin, işletmeye olan yükü anlamını taşır. Sermaye maliyeti, emek maliyeti, kredi maliyeti gibi. Diğer taraftan iktisadi bakımdan bir kaynağın belli bir işe tahsisi sonucu kaybolan başka üretim imkânlarına da alternatif maliyet veya fırsat maliyeti denilmektedir.

Maliyetler türlerine göre şöyle bir ayrıma tabi tutulabilir: Tedarikten başlayıp, üretim, araştırma ve geliştirme, pazarlama, genel yönetim ve finansman maliyetleri. Diğer taraftan maliyetler,üretime yüklenme şekline göre direkt ve endirekt maliyetleri olarak da ayrıma tabi tutulabilir.

Bunun yanında maliyetler, kullanılan maliyet sistemine göre fiili ve standart olarak ayrıma tabi tutulabilirler. Öte yandan maliyetler, işletmelerde sorumluluk merkezi başta olmak üzere karar verme amaçları doğrultusunda da ayrıma tutulmaktadır.

Maliyet


Anastasia Pawlowna Tyurina (en russe ), née le  à Tambov, est une joueuse de balalaïka russe.

Biographie

Enfance et première notoriété
Anastasia Tyurina naît le  à Tambov, en Russie. À l'âge de deux ans, elle est marquée par une audition de balalaïka et réclame à ses parents d'en jouer. Dès ses quatre ans, elle se forme à l'instrument ; ses premières expériences en public ont lieu à partir de l'âge de cinq ans.

Le , elle est invité par Maxime Galkine sur le plateau de l'émission «  » (« Mieux que tout ! ») et s'y fait connaître. La chanteuse  lui propose de l'accompagner pour son spectacle du Nouvel An suivant.

Prestations nationales et internationales
À partir de 2017, Anastasia Tyurina devient boursière de la , et participe notamment à plusieurs festivals où elle joue avec Les Virtuoses de Moscou. Son interprétation de la chanson Valenki avec l'orchestre académique national des instruments populaires russes est particulièrement remarquée.

En 2020, elle participe à un concert de gala de la fondation « New Names » rassemblant d'autres musiciens considérés comme de jeunes prodiges.

Notes et références

Liens externes

Joueur de balalaïka
Musicienne russe
Naissance en octobre 2010
Naissance à Tambov

Anastasia Tyurina


ලෝකය තුළ ස්ත්‍රීවාදය පැන නගින්නේ පුරුෂයා මගින් ස්ත්‍රිය අසමානත්වයට පත් කෙරෙතියි  තර්ක කරමින් ස්ත්‍රියට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වන පුරුෂයන්ගේ පීඩනයට විරෝධය දැක්වීමටත් ඒ සඳහා විකල්ප ක්‍රියාමාර්ග අනුගමනය කිරීමටත්ය. ස්ත්‍රීවාදය  () යන පදය  ඉංග්‍රීසි භාෂාවේදී භාවිතා කිරීම 19 වන සියවස අගදී ආරම්භ විය. නූතන ර්ථයෙන් ගත් විට ස්ත්‍රීවාදය න්‍යායාත්මක අදහස් මාලාවක්, විග්‍රහාත්මක දෘෂ්ටිවාදයක්, විචාරාත්මක හා විවාදාත්මක අදහස් හෝ මතවාද සමූහයක් මෙන්ම සමාජ හා දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් වශයෙන්ද හැඳින්විය හැකිය. සමාජයේ ස්ත්‍රී-පුරුෂ අසමානත්වය හා එහි ස්වභාවය පීතෘමූලිකත්වය ස්ත්‍රී-පුරුෂ බල සබඳතාවය හා ලිංගිකත්වය පිළිබඳ නිවැරදි හා විස්තරාත්මක අර්ථකථනයක් සැපයීම ස්ත්‍රීවාදී න්‍යායන්හි මූලික අරමුණය"(ලියනගේ,වළාකුලුගේ : 37).
ධාරා තුනකින් යුත් ස්ත්‍රීවාදයේ විවිධ ප්‍රවේශ දැකිය හැකිය. ලිබරල්වාදී, මාක්ස්වාදී, සමාජවාදී, රැඩිකල්, පශ්චාත් නූතනවාදී ස්ත්‍රීවාදයන් ඉන් ප්‍රධාන වේ.මෙම ලිපිය තුළින් සාරාංශ ගතකොට ඇත්තේ පීතෘමූලිකත්වය පිළිබද ස්ත්‍රීවාදී පොදු මතයයි.

මාතෘමූලික සමාජය

	අතීත යුගයන්හිදී ඒක විවාහ සම්ප‍්‍රදායක් නොතිබුණු අතර බහු විවාහ ක‍්‍රමයක් පැවතී ඇත. එනම්; ස්ත‍්‍රී, පුරුෂ දෙපාර්ශවයටම තමන් කැමති  ඕනෑම පුද්ගලයන් ප‍්‍රමාණයක් සමඟ ලිංගික සම්බන්ධතා පැවැත්වීමේ අවකාශ තිබී ඇත. එහි ප‍්‍රතිඵලය වූයේ දරුවන්ගේ පියා කවරෙක් ද යන්න නිශ්චිතවම නිගමනය කළ නොහැකි වීමයි. නමුත් මවගේ අයිතිය පිළිබඳව ගැටළු මතු නොවූයේ ස්ත‍්‍රීන් විසින් දරුවන් බිහි කරන බැවිනි. එහෙයින් දරුවන්ගේ අයිතිය මව් පාර්ශවයෙන් තීරණය විය.

මේ අනුව සමාජ සංවර්ධන ඉතිහාසයේ ආරම්භකම, වනචාරී හා ම්ලේච්ඡ අවධි වලදී ලිංග අසමානත්වයේ වැඩි වාසි අත්වූයේ පුරුෂයාට නොව ස්ත‍්‍රියට ය. මෙම සමාජවල ද ලිංග භේදයට අනුව සැකසුන ශ‍්‍රම විභජනයක් ක‍්‍රියාත්මක විය. ආහාර රැස් කර ගැනීම පුරුෂයාට පැවරුණ ප‍්‍රධාන කාර්යය වූ අතර ස්ත‍්‍රීන්ට භාර වූයේ ගෘහස්ථ රාජකාරිය. නමුත් ස්ත‍්‍රිය හා පුරුෂයා සමාන තත්ත්වයෙන් සැලකූ අතර කිසිඳු පාර්ශවයක් අඩුතක්සේරුවට ලක්ව නොසිටි බව මාක්ස්වාදී ෆෙඞ්රිච් එන්ගල්ස් (Freidrich Engels) තම "පවුල, පෞද්ගලික දේපොළ හා රජය ඇති වූ සැටි" යන ග‍්‍රන්ථයෙන් පෙන්වා දෙයි. මෙම සමාජවල පෞද්ගලික දේපොළ ක‍්‍රමය පැවතියේ නාමමාත‍්‍ර තලයකය. පැවති නිෂ්පාදන ක‍්‍රියාවලියට ඉතා සරල ආම්පන්න පමණක් යොදා ගනු ලැබීය. දරුවන්ගේ අයිතිය මව් පාර්ශවයට අනුව තීරණය වීම නිසා පැවති සරල දේපොළ උරුමය වුවද අවරෝහණය වූයේ ස්ත‍්‍රියගේ පාර්ශවයෙනි. ඒ අනුව ස්ත‍්‍රිය භාරයේ පැවති දේපොළ ඇගේ අභිමතය පරිදි ගැහැණු දරුවන් හට පවරා දෙනු ලැබීය.

"එන්ගල්ස්ගේ මතයට අනුව කාන්තාව පීඩනයට ගොදුරු කර ගැනීමට මුල පුරන සර්ව විශ්වීය ඓතිහාසික පරාජය ඇයට අත්වන්නේ ම්ලේච්ඡ අවධියේ දී ය. මෙහි දී වන සතුන් අල්වා හීලෑකොට රංචු වශයෙන් පාලනය කිරීමට පටන් ගන්නා ලදී. ඒ කටයුතුවල මූලිකත්වය පුරුෂයා විසින් දරන ලද අතර එය පෞද්ගලික දේපොළ ක‍්‍රමයේ ආරම්භය විය. කාන්තාව මත සිය ආධිපත්‍යය ව්‍යාප්ත කිරිමේ අවකාශය ක‍්‍රමානුකූලව ඒ හරහා පුරුෂයා විසින් තහවුරු කර ගන්නා ලදී. එමෙන්ම එතැන් සිට මස් මාංශ හා අනෙකුත් සත්ව නිෂ්පාදන ආරම්භක සමාජවල අර්ථ ක‍්‍රමයේ තීරණාත්මක සාධක බවට පත් වේ" ( ජයසිංහ 2006: 78,79 ).

ක‍්‍රමයෙන් නිවස තුළ තම ආධිපත්‍යය පතුරුවාලීමට අර්ථ ක‍්‍රමයේ කේන්ද්‍රය, සතුන්ගේ අයිතිය වීම විශේෂයෙන් වැදගත් විය. මේ පරිවර්තන හමුවේ ස්ත‍්‍රියගේ තත්ත්වය පහත වැටුණු අතර ඇය හුදෙක් පුරුෂයාගේ ලිංගික අවශ්‍යතා ඉටුකරන වස්තුවක් බවටත් දරුවන් බෝ කිරීමේ උපකරණයක් බවටත් පත් වූ බව එන්ගල්ස් පෙන්වා දෙයි.

පෞද්ගලික දේපොළ හිමිකාරිත්වය පුරුෂයා සතුවනවාත් සමඟම එය තමාගේ පාර්ශවයෙන් ඉදිරියට ගලා යාම ඔහුට අවශ්‍ය විය. ඒ අනුව ස්වකීය දරුවන් වෙන්කර හඳුනාගැනීමේ අවශ්‍යතාවය මතු විය. එය තහවුරු කරගනු පිණිස ස්ත‍්‍රියට එතෙක් හිමි ව තිබූ ලිංගික නිදහස සීමා කරන්නට විය. අවසානයේ ශිෂ්ටාචාර අවදියේ දී "ඒක විවාහ සම්ප‍්‍රදාය" ස්ථාපිත විය. එතැන් සිට පවුල පාලනය කිරීමේ බලය පුරුෂයා අත සංකේන්ද්‍රනය වන අතර මෙය "පීතෘ මූලික පවුල" වශයෙන් හඳුනාගත හැකිය.

පීතෘමූලිකත්වය

පීතෘමූලිකත්වය හෙවත් patriarchy යන්න ග‍්‍රීක බසින් බිඳී ආවකි. "පුරුෂ මූලිකත්වය සහිත පවුල" විස්තර කෙරෙන පදයක් ලෙස "පීතෘමූලිකත්වය" හඳුනාගත හැකිය. මෙම සංකල්පය මානව ශිෂ්ටාචාරයේ වර්ධනයත් සමඟ වර්ධනය වූවකි. ක‍්‍රිස්තු පූර්ව යුගවල දී පැවති මානව ශිෂ්ටාචාරවල ද ස්ත‍්‍රීන්ට කටයුතු කිරිමට සිදු ව ඇත්තේ පුරුෂ ආධිපත්‍යයට නතුව බව ඓතිහාසික මූලාශ‍්‍ර පෙන්වා දෙයි. මෙසපොතේමියානු ශිෂ්ටාචාරයේ සමහර දිළිඳු පවුල්වල ආර්ථිකය නඟා සිටුවීම සඳහා පියවරුන් සිය දියණිවරුන්ව වෛශ්‍යා වෘත්තියට, ශ‍්‍රමයට හෝ විවාහය සඳහා විකිණූ බව සඳහන් වේ.

"පුරෝගාමී සමාජ විද්‍යාඥයෙකු වූ මැක්ස් වෙබර් (Max Weber) පවසන ආකාරයට පීතෘමූලිකත්වය යන සංකල්පයෙන් පවුලේ වැඩිමහල් පුරුෂයා, වයසින් අඩු පිරිමි සාමාජිකයන්, ස්ත‍්‍රීන් හා දැසි දස්සන් මත පතුරුවන ආධිපත්‍යය විස්තර කෙරේ. එහෙත් ස්ත‍්‍රීවාදී අර්ථකථනයට අනුව පීතෘමූලිකත්වය යන්නෙන් විස්තර කෙරෙන්නේ ස්ත‍්‍රින් මත පැටවෙන පුරුෂයන්ගේ ආධිපත්‍යය, පුරුෂයන් විසින් ස්ත‍්‍රීන් පාලනය කරනු ලබන ආකාරය හා ස්ත‍්‍රීන්ට සමාජය සලකන ආකාරය මෙන්ම කාලාන්තරයක් තිස්සේ එය වර්ධනය වූ ආකාරයත් ය. බොහෝමයක් ස්ත‍්‍රීවාදීන් වෙබර්ගේ අදහස තුළ ඇති "වැඩිමහල් පුරුෂයෙකු විසින් පාලනය කරනු ලැබීම" යන්න නොසලකා හැර, සමස්ථයක් ලෙස සියලුම පුරුෂයින් විසින් සෑම ෙක්‍ෂ්ත‍්‍රයක් තුළ දී ම ස්ත‍්‍රීන්ව පාලනය කරනු ලැබීම හා පුරුෂයා ස්ත‍්‍රියට වඩා ඉහළ ස්ථරයක ස්ථානගත කිරීම පීතෘමූලිකත්වය ලෙස විස්තර කරන අතර එය විශ්වීය දෙයක් ලෙසද පෙන්වා දී ඇත. පීතෘමූලික සමාජයේ පවුල තුළ දී මෙන්ම එයින් පිටතදීත්, ස්ත‍්‍රිය සූරාකෑමට ලක්වන බවත්, සම්ප‍්‍රදායික විරුද්ධ ලිංගික විවාහය හා ප‍්‍රචණ්ඩත්වය වැනි දෑ පුරුෂයා විසින් ස්ත‍්‍රින්ව සූරාකෑමට හා පාලනයට කිරීමට යොදාගනු ලබන දෑ බවත් ස්ත‍්‍රීවාදීහු පෙන්වා දෙති" (ලියනගේ, වළාකුළුගේ 2006 : 30,31).

මේ අනුව පවුල තුළ පමණක් නොව, සමාජ, ආර්ථික, ආගමික හා දේශපාලන ඇතුළු අනෙකුත් ක්‍ෂේත‍්‍ර තුළ දී ද  පීතෘමූලිකත්වය  නිසා ස්ත‍්‍රිය පුරුෂයාට වඩා අප‍්‍රධාන තත්ත්වයකට පත් වේ . එසේම නිරතුරුවම පුරුෂයාගේ ආධිපත්‍යයට නතු වීමට ඇයට සිදු වේ. විරුද්ධලිංගිකයන් අතර වන සමාජ සබඳතා තීරණය කරනු ලබන්නේත් ස්ත‍්‍රී පුරුෂ දෙපාර්ශවය අතර සියලූම සමාජ අසමානකම් නිර්මාණය වීම සඳහා මූලික වන්නේත් පීතෘමූලිකත්වය  බව රැඩිකල් ස්ත‍්‍රීවාදීන්ගේ මතයයි.

මෙම පීතෘ මූලික සමාජ සබඳතා නිර්මාණය කර ඇත්තේ ධනවාදය විසින් බවට සමාජවාදීන්ගේ මතයයි. ධනපති සමාජය තුළ ධනපතීන්ගේ අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීමේ අරමුණින් ස්ත‍්‍රීන්ව සූරාකෑමට ලක් කරන බව ඔවුන් පෙන්වා දෙයි. එහෙයින් ස්ත‍්‍රීන්ට විමුක්තිය උදාකර ගැනීමට නම් ධනවාදී සමාජක‍්‍රමය වෙනස් කළ යුතුබව ඔවුන් පෙන්වා දෙයි.

"ස්ත‍්‍රිය සහ පුරුෂයා අතර අසමානත්වය නිර්මාණය වී පුරුෂයාගේ ආධිපත්‍යය ස්ත‍්‍රිය මත පැටවීම, දෙපාර්ශවය අතර වන ලිංග භේදය මත ආරම්භ වන බව ෂුලාමිත් ෆයර්ස්ටෝන් (Cshulamith Firestone - 1972) තම   නමැති කෘතියෙන් පෙන්වා දෙයි" (ජයසිංහ. 2006: 65,66). ස්ත‍්‍රිය හා පුරුෂයා අතර ඇති අසමානතාවන් මෙන්ම ශ‍්‍රම විභජනයද සෘජුවම ජීව විද්‍යාත්මක සාධක මත ඇරඹෙන බව ඇයගේ මතයයි. ස්ත‍්‍රිය සිය ජීව විද්‍යාත්මක උරුමයේ ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස අඩු වරප‍්‍රසාද ලබන බව ඇය පෙන්වා දෙයි. මාසික ඔසප් වීම, දරුවන් දැරීම හා මව්කිරි ලබාදීම යන සියල්ලක්ම ස්ත‍්‍රියට එරෙහිව පවතින කායික බාධාවන්ය. මෙම කාල සීමාවන් තුළ දී විශේෂයෙන් ම ගැබිනි කාල සීමාවේදී මෙන්ම මව්කිරි ලබාදෙන සමයේ දී ඇයට පුරුෂයා මත යැපීමට සිදුවේ. එහිදී ඇයගේ කායික රැකවරණය පිළිබඳ වගකීම කිනම් ඥාති සබඳතාවය මත වුවද පුරුෂයා විසින් හෝ, රජය විසින් දැරිය යුතුය. අනෙකුත් සත්ත්ව විශේෂයනට සාපේක්‍ෂව මනුෂ්‍ය දරුවා වැඩිහිටියන් මත යැපෙන කාලය වැඩි නිසා ඒ හා සමාන කාලයක් ස්ත‍්‍රියට ද පුරුෂයා මත යැපීමට සිදුවේ. මෙම අන්තර් රැඳියාවේ ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස පුරුෂයා තුළ අධිපතිවාදී මානසිකත්වයක් නිර්මාණය වන අතර එමඟින් ස්ත‍්‍රිය හා පුරුෂයා අතර අසමානත්වයක් ගොඩනැගෙන බව ෆයර්ස්ටෝන් පෙන්වා දෙයි.

පීතෘමූලිකත්වය පිළිබඳ මෙම අදහස් එකිනෙකට සමාන නොවූවත් මෙකී කිනම් ආකාරයෙන් වුවද නිර්මාණය වූ පීතෘමූලික සමාජය විසින් ස්ත‍්‍රිය පහත්, අප‍්‍රධාන, පුරුෂයාට අවනත විය යුතු හා ඔහු මත යැපිය යුතු තත්ත්වයට පත් කරනු ලැබ ඇති බව පොදු මතයයි. මේ අනුව පුරුෂයා විසින් මූලිකත්වය හා බලය ලබා ගැනීමෙන් ස්ත‍්‍රිය සූරාකෑම හා වෙනස් කොට සැලකීම සිදු කරනු ලබයි.

"පීතෘ මූලික සමාජ ක‍්‍රමයේ පවුල් ඒකකය සලකා බැලූ විට පවුල තුළ සියළු වැඳගත් තීන්දු, තීරණ ගැනීම පුරුෂයා විසින් සිදු කරනු ලැබේ. එහිදී ද වැඩිමහලු බව විශේෂ වේ. ස්ත‍්‍රියට සිදු වන්නේ කිසිඳු අදහස් දැක්වීමකින් තොරව ඊට එකඟ වීමටය. පීතෘ මූලික පද්ධතියක් තුළ ස්ත‍්‍රී ජීවිතයේ, පහත  සඳහන් ෙක්‍ෂ්ත‍්‍ර පුරුෂයන් විසින් පාලනය කරනු ලැබේ" (භාසින් 1994: 5-10).

1.ස්ත‍්‍රීන්ගේ නිෂ්පාදන හෙවත් ශ‍්‍රම ශක්තිය

ස්ත‍්‍රිය විසින් ගෘහය තුළ සිදු කරනු ලබන කාර්යයන් සඳහා කිසිඳු වටිනාකමක් හිමි නොවන අතර කුටුම්භය තුළ ප‍්‍රධාන ආදායම් උපයන්නා බවට පත් වන්නේ පුරුෂයාය. බොහෝ විට රැකියාවක් සඳහා පිටතට යාමට ස්ත‍්‍රියට අවසර නොලැබෙන අතර රැකියාවක් සිදු කළ ද, ඒ සඳහා සාපේක්‍ෂ වශයෙන් අවම වටිනාකමක් හිමි කර දෙනු මෙන්ම රැකියාවට අමතරව ගෘහස්ථ කර්තව්‍යන් නිසි ලෙස සිදු කිරීමේ පූර්ණ වගකීම ද ඇය මත පැටවේ.

"සිල්වියා වොල්බි විසින්, 'පීතෘමූලික නිෂ්පාදන විධිය' යනුවෙන් හඳුන්වනු ලැබ ඇති ක‍්‍රමය යටතේ, කාන්තාවන්ගේ ශ‍්‍රමය, ඔවුන්ගේ සැමියන්ද, නිවසේ ජිවත් වන වෙනත් අය විසින්ද පැහැර ගනු ලබයි" (භාසින් 1994: 6).

රැකියාව සම්බන්ධව සලකා බැලූ කල, පුරුෂයන් විසින් අඩු මුදලට තම ශ‍්‍රමය විකිණීමට ස්ත‍්‍රින්ට බල කෙරෙන අවස්ථා ඇත. නැතහොත් උසස් රැකියාවලින් ස්ත‍්‍රීන් බැහැර කෙරෙනු හෝ ගෘහ නිෂ්පාදනය යටතේ සූරා කෑමට ලක් කරනු ලැබේ. රැකියා ස්ථානවලදී පුරුෂයාට සාපේක්‍ෂව අවම වැටුපක් ස්ත‍්‍රියට ලැබෙන අතර උසස් වීම් සඳහා ලැබෙන ඉඩප‍්‍රස්ථා අවමය. පහළ හෝ මධ්‍යම මට්ටමේ රැකියා ඔවුන්ට හිමි වන අතර තීරණ ගන්නා මට්ටමේ තනතුරු සුලභ වශයෙන් දරන්නේ පුරුෂයන් ය.

2.ස්ත‍්‍රීන්ගේ ලිංගිකත්වය

ලිංගික කටයුතුවලදී ද පුරුෂයා, මූලික වන අතර ඒ සඳහා ස්ත‍්‍රියගේ කැමැත්ත හෝ අකමැත්ත බොහෝ විට සලකා නොබැලේ. ස්ත‍්‍රිය, පුරුෂයාට අවැසි විටෙක ලිංගික කටයුතු සඳහා යොදා ගැනෙන උපකරණයක් බවට පත්ව තිබේ. පුරුෂයන්ගේ අභිලාෂයන් හා අවශ්‍යතාවයන් අනුව ලිංගික සේවා සැපයීම ගැහැණුන් මත පැවරී ඇති, බැඳීමකින් යුතු අවශ්‍යයෙන්ම කළ යුතු කාර්යයක් බවට පත් කර තිබේ.

"මගේ සැමියාට වුවමනා වන  ඕනෑම විටෙක මගේ සිරුර ඔහුට අවනත කළ යුතුය. ඒ ගැන කැමැත්ත හෝ අකැමැත්ත පළ කිරීමේ අයිතියක් මට නැත. මෛථුන්‍යයට මම බිය වෙමි. එයින් මට කිසි ප‍්‍රීතියක් ගෙන නොදෙයි" (භාසින් 1994 : 3).

විවාහයෙන් පරිභාහිර ස්ත‍්‍රී ලිංගිකත්වය ක‍්‍රියාත්මක කිරීම වළකාලන සදාචාරමය හා නෛතික පාලන පද්ධතියක් පීතෘමූලික සමාජය පුරා ක‍්‍රියාත්මක වන අතර පුරුෂ අනාචාරය පිළිබඳ එවැනි තහනමක් දක්නට නොමැත. ස්ත‍්‍රී ලිංගිකත්වය පාලනය කරනු උදෙසා ඔවුන්ගේ ඇඳුම්, හැසිරීම්, සංචලතාව ආදී සෑම කටයුත්තක්ම දැඩිව පරිපාලනය කරනු ලැබේ. ස්ත‍්‍රීන් කෙරෙහි වූ පුරුෂයන්ගේ ලිංගික පාලනය තුළින් ස්ත‍්‍රීන් දූෂණයට ලක් කිරීමත් ගණිකා වෘත්තියෙහි යෙදවීමත් සිදු කෙරේ.

3.ස්ත‍්‍රී ප‍්‍රජනන ශක්තිය

පුරුෂ මූලික සමාජ ක‍්‍රමයක් තුළ ස්ත‍්‍රියට තම ශරීරය කෙරෙහි වූ පාලනය ද ඉවත් කෙරේ. තමන්ට දරුවන් අවශ්‍ය ද, කී දෙනෙකු අවශ්‍යද, ඔවුන් බිහි කරන්නේ කුමන කාලයේ ද, උපත් පාලන ක‍්‍රම උපයෝගී කර ගන්නවාද, ගබ්සාවක් සිදු කර ගැනීම අවශ්‍යද යනාදිය තීරණය කිරීමේ නිදහසක් ස්ත‍්‍රියට නොමැත. මෙම කරුණු තීරණය කරනු ලබන්නේ පුරුෂයන්ගේ පාලනය සහිත වූ රාජ්‍ය නීති සම්පාදන ආයතන, ආගමික ස්ථාන හෝ පුරුෂයන් මඟින් නිර්මාණය කරන ලද සිරිත්, විරිත් ආදිය මඟිනි.

"පවුල් සැලසුම් ක‍්‍රම පාවිච්චි කිරීමට මට උවමනා බැව් සැමියාට කීවෙමි. ඔහු එය ප‍්‍රතික්‍ෂේප කළේ ය. උපත් පාලන සැත්කමක් කර ගැනීමට හෝ ඔහු මට අවසර නොදුන්නේය" (භාසින් 1994: 3).

ආර්ථිකය මඟින් ශ‍්‍රමය සඳහා කෙරෙන ඉල්ලුම අනුව, පීතෘමූලික රාජ්‍යයෙහි ප‍්‍රතිපත්ති හා දෘෂ්ටිය වෙනස් කරනු ලබයි. ඒ අනුව ස්ත‍්‍රියගේ ප‍්‍රජනන ශක්තිය පාලනය කිරීමට හෝ දරුවන් වැඩි වශයෙන් බිහි කිරිමට අනුබල ලබා දෙයි. එසේම පීතෘමූලිකත්වය තුළින් මව්වරුවන් වන සේ ස්ත‍්‍රීන්ට බලකෙරෙන අතර මාතෘත්වය පිළිබඳ තත්ත්වයන් ද නිර්ණය කරනු ලබයි. මාතෘත්වය පිළිබඳ වූ මෙම දෘෂ්ටිය ද ස්ත‍්‍රී පීඩනයේ එක් පදනමක් ලෙස සැලකිය හැකි ය. මන් ද එමඟින් නැවත වරක් ස්ත‍්‍රී, පුරුෂ චරිත බිහිකෙරෙන අතර පීතෘමූලිකත්වය ඉදිරියට ගෙන යාමට උපකාරී වන බැවිනි.

4.ස්තී‍්‍රන්ගේ සචලතාවය

ස්ත‍්‍රීන්ගේ සචලතාව සීමා කරනු ලබන්නේ, එය අනෙකුත් සෑම ආකාරයකින් ම ස්ත‍්‍රිය පාලනය කිරීමේ උපක‍්‍රමයක් ලෙස ය. ස්ත‍්‍රියට අවශ්‍ය විටෙක අවශ්‍ය තැනක යාමට නොහැකි අතර ඒ සඳහා සකස් කරන ලද සමාජීය නීති පද්ධතියක් පවතී. රාත‍්‍රී කාලයේ දී නිවසින් බැහැරව ක‍්‍රියා කිරීමේ අවකාශය ඔවුන්ට නොමැති අතර දහවල් කාලයේ දී ද ඔවුන්ගේ යාම්, ඊම් සිදු කළ හැක්කේ යම් යම් සීමාවන්ට යටත්වය. එසේ ම නිවසින් බැහැරව යාමට පුරුෂයාගේ අනුමැතිය ලබාගැනීම අවශ්‍ය වේ. මුස්ලිම් ස්ත‍්‍රීන්ට මුහුණු ආවරණ පැලදීමට බල කිරීම, වෙනත් පුරුෂයන් සමඟ ආශ‍්‍රය සීමා කිරීම මඟින් ද ස්ත‍්‍රී සචලතාවය සීමා කෙරෙයි. නමුත් පුරුෂයන් කෙරෙහි මෙම කිසිඳු නීතියක් හෝ තහංචියක් ක‍්‍රියාත්මක නොවන බව ස්ත්‍රීවාදීහු පෙන්වා දෙති.

"මිතුරු මිතුරියන් හමුවීමට හෝ සෙල්ලම් කිරීමට පිටතට යාමට මට අවසර නොතිබිණ."

"මගේ සහෝදරයන්ට  ඕනෑම වේලාවක ආපසු ගෙදරට පැමිණිය හැකි විය. එහෙත් මා කළුවර වීමට කලින් ආපසු පැමිණිය යුතුවිය" (භාසින් 1994 : 2).

5.දේපොළ හා වෙනත් ආර්ථික සම්පත්

දේපොළ හා වෙනත් සම්පත් පුරුෂයන්ගේ පාලනයට අයත් වන අතර සාමාන්‍යයෙන් පියාගෙන් පුතාට දේපොළ හිමිවීමේ    ක‍්‍රමයක් පවතී. ව්‍යාපාර, ආර්ථික සංවිධාන සහ දේශපාලන උරුමය පුරුෂ මූලිකව ගලායන බව ස්ත්‍රීවාදීන්ගේ මතයයි. බොහෝ විට තම ස්වාමිපුරුෂයාගේ දේපොළ ස්ත‍්‍රියට අහිමි වේ.මේ අනුව දේපොළ පිළිබඳ අයිතිය ද තීරණය වන්නේ ස්ත‍්‍රියට අවාසිසහගත ආකාරයටය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංගමය ඉදිරිපත් කරන දත්ත අනුව ලෝකයේ මුළු වැඩ පැය ගණනින් 60% සඳහා ස්ත‍්‍රීන් දායක වුවද ඇයට හිමි වන්නේ මුළු ලෝක ආදායමින් 10% ක් පමණි. ලෝකයේ දේපොළවලින් ඔවුන්ට අයත් වන්නේ 1% පමණි.

"මගේ පියාගේ දේපොළවලින් කොටසකට මට හිමිකමක් නැත. මගේ සැමියාගේ දේපොළ ද මට අයත් නොවේ. ඇත්ත වශයෙන්ම මගේ යැයි කිව හැකි නිවසක් මට නැත" (භාසින් 1994 : 3).

සමාජයේ තිබෙන ප‍්‍රධාන ආයතන විශ්ලේෂණය කිරීමේ දී ද ඒවා පීතෘමූලික ස්වරූපයක් දරයි. පවුල, ආගම, සන්නිවේදන මාධ්‍යයන් නීතිය යන සියල්ල පුරුෂයන්ගේ ආධිපත්‍ය යටතේ පවතී. මේවා තුළින් පීතෘමූලික දෘෂ්ටිවාදය පවත්වාගෙන යන අතර එය ස්වභාවික දෙයක් යයි ද පෙන්නුම් කෙරේ. ඒ අනුව පීතෘමූලික සමාජ ක‍්‍රමයක  ඕනෑම තත්ත්වයක් තුළ ස්ත‍්‍රිය සමාජානුයෝජනය වන්නේ පවතින ක‍්‍රමය, සාමාන්‍ය හා ස්වාභාවික තත්ත්වයකි යි සලකාය. ඒ තුළින් ඇය නොදැනුවත්වම පීතෘමූලික ආකල්ප, විශ්වාස හා අගය කිරීම් අනුගමනය කරන අතර ඒවා මතු පරපුරට ද දායාද කරයි. මේ අනුව පීතෘමූලික සමාජ ක‍්‍රමයේ අඛණ්ඩ පැවැත්ම අරබයා ස්ත‍්‍රීන් ද අනිවාර්යයෙන්ම දායක වන බැව් පැහැදිළි වේ.

සන්නිවේදන මාධ්‍යයන් ද ස්ත‍්‍රී - පුරුෂ විභේදන දෘෂ්ටිය හෝ පීතෘමූලික දෘෂ්ටිවාදය පැතිර වීම සඳහා පුරුෂයන් විසින් යොදා ගනු ලබයි. මේ අනුව බලන කල පෙනී යන්නේ ජීව විද්‍යාත්මක වෙනස්කම්වලට වඩා, පීතෘමූලික සමාජක‍්‍රමය තුළින් ස්ත‍්‍රිය හා පුරුෂයා අතර අසමානත්වයක් නිර්මාණය කර ඇති බව යයි ස්ත්‍රීවාදීහු පෙන්වා දෙති. එනම්; ස්ත‍්‍රිය හා පුරුෂයා අතර සංස්කෘතිකමය ආකාරයෙන් විභේදනයක් නිර්මාණය කර ඇති බවත් එය සමාජගත කර 'සාමාන්‍යයක්' බවට පත් කර ඇති බවත් එමඟින් පුරුෂයා විසින් ස්ත‍්‍රිය පීඩනයට පත් කර ඇති බවත්ය.

මේ අඩවිත් බලන්න
.පීතෘමූලිකත්වය
What is patriarchy?
http://www.experiencefestival.com/patriarchy_-_feminist_view ]
Feminism and Patriarchy

ආශ්‍රිත මූලාශ්‍ර

1.භාසින්, කමලා. 1994. පීතෘමූලිකත්වය යනු කුමක්ද?. කොළඹ 05 : සමාජ විද්‍යාඥයන්ගේ සංගමය.

2.රුද්රිගු , වී. දැදිගම .එන්ගල්ස් : පවුල පෞද්ගලික දේපොළ හා රජය ඇති වු සැටි . මොස්කව් : ප‍්‍රගති ප‍්‍රකාශන මන්දිරය.

3.ජයසිංහ, ඒ.කේ.පී. 2006. ස්ත‍්‍රි පුරුෂ සමාජභාවය (බටහිර සංකල්පය). කඩවත: කඩුල්ල ප‍්‍රකාශන.

4.ජයවර්ධන, කුමාරි. 2004. ස්තී‍්‍රවාදය සහ ජාතිකවාදය. කොළඹ 05: සමාජ විද්‍යාඥයන්ගේ සංගමය.

5.මනුරත්න, එම්.ජී. 2004. ස්ත‍්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය හා පවුල. වරකාපොල : ආරිය ප‍්‍රකාශන.

6.ලියනගේ, වළාකුළුගේ. 2006. ස්ත‍්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය හා ස්ත‍්‍රීවාදය. කොළඹ 04 : ෆෙඞ්රික් ඊබට් පදනම.

ස්ත්‍රීවාදය
මානව විද්‍යාව
සමාජ විද්‍යාව

ස්ත්‍රීවාදය


L'epsilon lunaire latin, est une lettre additionnelle utilisée dans l'alphabet slovène de Franc Serafin Metelko et la transcription phonétique d'Otto Bremer utilisée en dialectologie allemande à la fin du  et au début du . Il a la forme d'une variante de l'epsilon, toutes deux dérivées de formes de la lettre grecque epsilon.

Utilisation

En 1898, Otto Bremer utilise l'epsilon lunaire   dans sa transcription phonétique. Gesinus Gerhardus Kloeke en 1913 et 1914 et Hugo Larsson en 1917 utilise  dans une variation de la transcription de Bremer, avec les caractères romains contraiement à l'italique de Bremer.

Hans Ludwig Rauh utilise aussi l'epsilon lunaire et l'epsilon pour représenter deux sons différents dans une description du dialecte de Francfort.

Représentation informatique
L'epsilon lunaire latin n'a pas été ajouté dans un codage informatique standardisé.
Il peut être représenté par le caractère du symbole grec epsion lunaire U+03F5 ϵ, ou d'autres caractères similaires comme les caractères de la lettre cyrillique ié ukrainien U+0404 Є et U+0454 є.

Lorsque l'epsilon lunaire latin n'est pas distingué sémantiquement de l'epsilon, il peut être représenter par les caractères de la lettre latine epsilon U+0190 Ɛ et U+025B ɛ.

Notes et références

Bibliographie

Lettre latine additionnelle

Epsilon lunaire latin


Quiina, rod južnoameričkog bilja iz porodice Ochnaceae, dio je potporodice Quiinoideae. Rod je opisan 1775., priznate su 32 vrste iz tropske Amerike a tipična je Q. guianensis.

Vrste

 Quiina amazonica A. C. Sm.
 Quiina attenuata J. V. Schneid & Zizka
 Quiina berryi J. V. Schneid. & Zizka
 Quiina blackii Pires
 Quiina cidiana J. V. Schneid. & Zizka
 Quiina cruegeriana Griseb.
 Quiina florida Tul.
 Quiina gentryi J. V. Schneid. & Zizka
 Quiina glaziovii Engl.
 Quiina grandifolia Mildbr.
 Quiina guianensis Aubl.
 Quiina indigofera Sandwith
 Quiina integrifolia Pulle
 Quiina jamaicensis Griseb.
 Quiina leptoclada Tul.
 Quiina longifolia Spruce ex Planch. & Triana
 Quiina macrophylla Tul.
 Quiina maguirei Pires
 Quiina maracaensis J. V. Schneid. & Zizka
 Quiina negrensis A. C. Sm.
 Quiina obovata Tul.
 Quiina oiapocensis Pires
 Quiina paraensis Pires & Fróes
 Quiina parvifolia Lanj. & v. Heerdt ex Pulle
 Quiina piresii J. V. Schneid. & Zizka
 Quiina pteridophylla (Radlk.) Pires
 Quiina rhytidopus Tul.
 Quiina sessilis Choisy, Planch. & Triana
 Quiina tinifolia Planch. & Triana
 Quiina wurdackii Pires
 Quiina yatuensis J. Schneid. & Zizka
 Quiina zamorensis J. V. Schneid. & Zizka

Izvori

Ohnovke

Quiina


Lymantriini (uneori ortografiat greșit ca Lymantrini) este un trib de molii din  familia Erebidae. Acest trib este un grup de  molii polyphagous care locuiesc în cea mai mare parte în regiunile tropicale din Afro-Eurasia, dar și în America de Nord.

Genuri
Tribul include următoarele genuri. Lista este incompletă.
Dura
Euproctoides
Imaus
Lymantria
Psilochira
Kunusara

Referințe
 Holloway, J.D. (2006): Moths of Borneo The Moths of Borneo, part 5: Family Lymantriidae. Accessed Jan. 24, 2011.

Legături externe
Imagini cu Lymantriini

Lymantriinae
Molii

Lymantriini


În stereochimie, epimerii sunt stereoizomerii care diferă în configurație doar la un singur centru stereogen. Toți ceilalți stereocentrii din moleculă, dacă există, au aceeași configurație pentru cei doi epimeri.

Exemple
Doxorubicina și epirubicina sunt doi epimeri, cu proprietăți diferite, care sunt utilizați ca și medicamente.

Proprietăți
Epimerizarea este procesul chimic prin care un epimer este converetit la celălalt diastereoizomer. Procesul poate fi spontan (în general, foarte lent) sau catalizat de enzime, precum sunt epimerizările ce se produc la N-acetilglucozamină și N-acetilmanozamină, care sunt catalizate de proteina de legare a reninei. De asemenea, există și epimeraze.

Vezi și
 Anomer

Referințe

Stereochimie

Epimer


The little blue heron (Egretta caerulea) is a small heron of the genus Egretta. It is a small, darkly colored heron with a two-toned bill. Juveniles are entirely white, bearing resemblance to the snowy egret. During the breeding season, adults develop different coloration on the head, legs, and feet.

They have a range that encompasses much of the Americas, from the United States to northern South America. Some populations are migratory. Climate change will probably cause their distribution to spread north. They can be found in both saltwater and freshwater ecosystems. Their preference for either one depends on where they live.

Nesting behaviors are documented by numerous sources. The adults build nests in trees, in colonies with other bird species. The number of eggs laid varies from place to place. The young mature quickly, requiring little attention from adults after about nineteen days of age. Both young and adults are sometimes preyed on by other species. Adults hunt fish, crabs, and other small animals. As with clutch sizes, diet can vary regionally.

The population of E. caerulea is declining. Many possible reasons for this have been proposed. Exposure to heavy metals has been found to have detrimental effects on young birds.

Taxonomy
The little blue heron is part of the family Ardeidae, a group whose members can be found throughout much of the world, including the Americas, Africa, Asia, and Oceania. It was first described as Ardea caerulea by Carl Linnaeus in his 10th edition of Systema Naturae. It is now a member of the genus Egretta. It may be closely related to the snowy egret, another member of its genus, which it greatly resembles when young. Variations of the name include Ardea coerulea, Florida caerulea, and Hydranassa caerulea.

Young birds found in a little blue heron nest in North Dakota, at a site heavily populated by cattle egrets (Bubulcus ibis), which displayed traits of both the former and latter, are believed to be an example of hybridization between the two species. Other species they are known to hybridize with include the tricolored heron, little egret, snowy egret, and black-crowned night heron. Of these four, only the black-crowned night heron is not a member of Egretta.

Description

Males and females have the same coloration. The adults are darkly colored, with purple-maroon heads and blue bodies. During the breeding season, their heads turn dark red. They have two-toned bills, which are a light blue at the base, with black tips. Their eyes are yellow and their legs are greenish. Juveniles are almost completely white, although the upper primaries are somewhat dark in color. Like adults, their bills are two-toned. Immature birds transitioning from the juvenile to adult phase have a combination of light and dark feathers. Both sexes are about , with a wingspan of . They weigh about .

The lores, which are normally a dull green become a shade of turquoise. They also develop long plumes on the crest and back, which can stretch  past the tail. The legs and feet become black. The eggs are typically smooth, light blue, and unmarked. In size, they are about , with a weight of around .

Distribution and habitat

Egretta caerulea can be found regularly in the United States, Mexico, Central America, northern South America (including Venezuela, Colombia, and Peru), and numerous Caribbean islands (including Cuba, Jamaica, and Hispaniola). They have been recorded as a vagrant (a species that appears far outside its natural range) in Greenland, Portugal, and South Africa. Whether or not their range is declining is unknown. In the United States, they can be found from Missouri to Virginia to Florida. They are more common in peninsular Florida than the Florida Panhandle. They can occasionally roam as far north as Canada.

Individuals in central Alabama tend to migrate towards South America and the Caribbean, while those from the Mississippi River west travel to Mexico and Central America. One study found that of seven migratory wading bird species, the little blue heron had the greatest mean dispersal distance, of .

Future climate change is projected to increase its overall range. If global warming continues at its current rate, by the year 2080, its summer range will have increased by 87%. Of its current range, it is expected to lose only 1%. These gains would spread its summer distribution well into more northern parts of the US, such as Michigan and Minnesota, and even into southern Canada.

The little blue heron can be found in freshwater and marine environments. These include mangrove forests, bogs, swamps, salt marshes, tidal flats, estuaries, streams, and flooded fields. They are usually found at low elevations, but can be seen at heights of  in the Andes.

In North America, they tend to favor freshwater habitats, while in the Caribbean, they are more often found in saltwater. Towards the southern extent of their range, in Brazil, they are found almost exclusively along the coast, rarely venturing inland at all.

Regional variations
Juveniles in San Blas, in the Mexican state of Nayarit have an atypical color-scheme. In these birds, the top of the head is chestnut colored and the wings tips are much darker. Initially, it was suggested that they may be hybrids, however further study concluded they were most likely a natural variation. No other geographic varieties have been observed.

Behavior and ecology

Little blue herons prefer to stand still and wait when hunting, rather than chase after prey. They walk slowly and search for fish and other prey items, flying to different spots if needed. They tend to move slower than other related species, which can help distinguish them. They are not usually found in large numbers at any body of water. Occasionally, however, they will gather with other herons, especially if they have found a school of fish trapped in shallow water. They sometimes also feeds in grassy fields.

Reproduction and life cycle
During courtship, both males and females practice bill-nibling. Males also use a neck-stretch to attract mates.

Nesting
Little blue herons typically nest in trees alongside other roosting birds. They are colonial nesters (nesting in groups). Examples of species they may nest alongside include the scarlet ibis, yellow-crowned night heron, great egret, black-crowned night heron, and snowy egret.

During nest construction, males bring twigs to females, who use them to build the nest. Both males and females help incubate their clutch. They begin incubation after two eggs have been laid, which will cause any later eggs to hatch out of sync. The chicks that hatch later tend to not receive as much food as early-hatching ones, which limits their growth. Clutch sizes vary significantly throughout their range. In Trinidad, there are usually 2–5 eggs, while in Costa Rica, only 2–4 are laid on average. In North America, the mean is 2.67–4.4. The very lowest values are seen in southeastern Brazil and the US states Florida and Georgia, where no more than three are generally laid.

Young herons are able to start climbing around the branches by their nests at 15 days old. Due to the young age at which they develop motor skills in their legs, the young do not rely on their parents for anything besides feeding after 19 days, at which point the adults begin foraging away from the nest. By 20–25 days, they can climb to the very top of the tree their nest is built on, or even into other trees. They can fly short distances at around 30 days of age (some take 35–38), but will still be dependent on adults for about two weeks after that. It is in their second year of life that juveniles begin to lose their white feathers.

Predation
There is circumstantial evidence that young black-crowned night herons and crab-eating raccoons prey on nestling little blue herons. Adults have been observed driving a yellow-headed caracara away from their nests. In the presence of a Harris' hawk, however, the little blue herons fled.

Parasites
Twenty-four different species of parasitic worms were found on 33 of 35 little blue herons examined in South Florida. These included trematodes, nematodes, acanthocephalans, and one cestode. The most common trematode was Posthodiplostomum macrocotyle, and the most common nematodes were Contracaecum multipapillatum and Contracaecum microcephalum. The acanthocephalan and cestode species could not be identified (in the latter, neither could the genus).

Prey
On the eastern coast of North America, little blue herons primarily feed on fish, however their diet varies significantly throughout their range. In a study of individuals in mangrove forests in southeastern Brazil, 80% of their diet during the breeding season was found to consist of crabs. Compared to the scarlet ibis, the herons preferred arboreal or semi-arboreal species, such as Aratus pisonii and Metasesarma rubripes, while the former preferred to take burrowing species. This demonstrates their different feeding strategies—scarlet ibises being foragers who hunt using their sense of touch and little blue herons being visual hunters. In another mangrove forest in southwestern Puerto Rico, the entire diet was found to consist of fiddler crabs.

Conservation

The little blue heron is listed as a least-concern species by the International Union for the Conservation of Nature, although its numbers are decreasing. Historically, they were not hunted for their feathers as much as other heron species due to their lack of visually attractive plumes.

The dangers faced by Egretta caerulea are not well researched. They could include development along coastlines, habitat disturbance, predators, pesticide exposure, and parasites. The metals cadmium and lead have been found to lead to slower growth rates and higher death rates, respectively, of young birds. In Sepetiba Bay, Rio de Janeiro, Brazil, little blue herons were found to have relatively high levels of metal contamination in the liver and kidneys.

In areas with cattle egrets, little blue herons have been found to nest for shorter amounts of time, and produce fewer young that survive to adulthood. Cattle egrets only begin pairing when most little blue herons already have eggs or live young in their nests. The former species has been observed stealing twigs from nests of the latter. This behavior sometimes leads to the young falling out of the nest or the cattle egrets removing them.

References

Notes

External links

 Field guide on Flickr
 Florida Bird Sounds - Florida Museum of Natural History

little blue heron
Little blue heron
Native birds of the Southeastern United States
Birds of the Dominican Republic
Birds of the Americas
Birds described in 1758
Taxa named by Carl Linnaeus
Articles containing video clips

Little blue heron


{| class="infobox vcard" style="font-size:90%; width:21em; text-align:left;"
Daito-rju Aiki-džiju-džicu大東流 合気柔術

Znak klana Takeda
Obnovitelj  Sokaku Takeda
|-
!
SjedišteTokio
Država podrijetla Japan
PodrijetloDžiju-džicu
Olimpijski šport-
|}

Daito-rju Aiki-džiju-džicu (jap. 大東流 合気柔術; Daitō-ryū Aiki-jūjutsu), izvorno poznata kao Daito-rju džiju-džicu (大東流柔術 Daitō-ryū Jūjutsu), škola japanske borilačke vještine džiju-džicu.

Povijest
Daito-rju Aiki-džiju-džicu je postala poznata u ranom 20. stoljeću, pod vodstvom majstora Sokaku Takede, koji ju je prvi i otkrio javnosti. Takeda je poznavao nekoliko borilačkih vještina, a podučavao je stil zvan kao "Daitō-ryū" (Velika istočna škola). Iako se tradicija stila proteže stoljećima unatrag u japanskoj povijesti, nema poznatih postojećih zapisa o Daito-rju prije Takede. Bez obzira smatra li se Takeda obnoviteljem ili utemeljiteljem vještine, poznata povijest Daito-rju započinje s njim. Takedin najpoznatiji učenik bio je Morihei Ueshiba, osnivač aikida.

Izvori

Vanjske poveznice
 Daito-ryu Aiki-jujutsu

Džiju-džicu

Daito-rju Aiki-džiju-džicu


Pavlinski zbornik je kajkavski obredni priručnik sačuvan u prijepisu iz 1644. Sastoji se od evanđeoskih tekstova i pjesmarice.

Povijest djela

Zborniku se ne pozna autor ni redaktor. Sudeći po jeziku i ortografskim osobinama djelo je prepisano iz starijih pavlinskih lekcionara i pjesmarica, ili zbornika, koji se nisu sačuvali. Grafijski, morfološki i leksički nastank zbornik valja smjestiti prije 17. st. jer pokazuje karakteristike koje se vežu uz kajkavski jezik 16. st. Prepisivačem djela se na osnovu bohemizama koji se zatiču u zborniku smatra moravski redovnik Franjo Mlinec koji je u to vrijeme upravljao zborom pavlinskog samostana u Lepoglavi.

Jezik i grafija
Djelo je pisano kajkavskim i latinskim jezikom. Odlike kajkavskoga su tipične za književnu kajkavštinu 17.st. s primjesom riječi i izraza koji su već izumrli u tadanjim kajkavskim organskim govorima, npr. broj trije, nominativ množine Židove, sinove, itd. Uz kajkavski izričaj nalaze se i odlike štokavskog jezika, poneka čakavskog, te češkog ili slovačkog.
Kao odraz praslavenskog jata pronalaze se primjeri s kajkavskim <e>, ali i oni koji imaju <i'>, npr. "devojka", "svojemi", "dobremi", ali i "divojka", "tvojim", "čistim".

U nekim položajima se čuva i palatalno "r", npr. "morje", "zorja", "večerja".

Pristune su i kontrakcije zamjenica "kum" za "kojum", "tva" – "tvoja", "me" – "moje". Kratki oblik glagola "biti" "bum", "buš" je rjeđi od "budem", "budeš".

Od nekajkavskih karakteristika treba zamijetiti zamjenice "ča" i "što", oblike "kada", "sada", "jedan", "zažgal", "iliš", "vidili".

U grafiji su zamjetne dublete za glasove /i/ – /j/, /u/ – /v/. Neujednačenost bilježenja /c/, /d͡ʒ/, /ʎ/, /ɲ/. Nerazlikovanje <š> i <ž> u grafiji.

Moderna izdanja
Zbornik je izdan u dvotomnom izdanju 1991. godine u HAZU-u. Prvi tom sadrži faksimil djela, a drugi kritičko izdanje i raspravu. Izdao ga je Milan Moguš, koautorica je bila Koraljka Kos.

Izvori

Literatura
Antun Šojat, "Kulturološko-jezične značajke Pavlinskog zbornika (1644)", KAJ, 4 (1992), str. 21–28.
Janko Barle, "Pavlinska pjesmarica iz god. 1644", Sveta Cecilija, 10 (1916) (http://dnc.nsk.hr/journals/LibraryTitle.aspx?id=227b974b-8745-45da-a033-6e08fc3367a0#)
Milan Moguš et al., Pavlinski zbornik. 1644, Zagreb, 1991.

Hrvatska književna djela

Pavlinski zbornik


إدوارد جين رندل  من مواليد 5 كانون الثاني - يناير من سنة 1944 هو سياسي أميركي ينتمي إلى الحزب الديمقراطي وحاكم ولاية بنسلفانيا منذ عام 2003 ولد في نيويورك لأبوين يهوديين حصل على شهادته الجامعية الأولى في جامعة بنسلفانيا وشهادة في القانون من كلية الحقوق في فيلانوفا كان ضابطا في الجيش الاميركي الاحتياطي ما بين الأعوام 1968 إلى عام 1974 انتخب إدوارد جين رندل لمنصب المدعي العام في مدينة فيلادلفيا في سنة 1977 وهو كان المرشح المحافظ في عام 1986 لكنه خسر في الانتخابات التمهيدية للديمقراطيين كان رندل رئيسا لبلدية فيلادلفيا ما بين الأعوام 1992 إلى عام 1999 ورئيس اللجنة الوطنية الديمقراطية ما بين الأعوام 1999-إلى عام 2001. جدير بالذكر إلى أن إد ريندل ينتمي إلى الديانة اليهودية.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص مصابون بمرض باركنسون
أعضاء هيئة تدريس جامعة بنسلفانيا
أعلام أمريكيون يهود في سياسة بنسيلفانيا
أمريكيون من أصل يهودي روسي
حكام ولايات أمريكيون يهود في الولايات المتحدة
حكام ولايات أمريكية من الحزب الديمقراطي
حكام ولاية بنسيلفانيا
خريجو جامعة بنسيلفانيا
ديمقراطيون من ولاية بنسيلفانيا
رؤساء بلديات يهود في الولايات المتحدة
شخصيات تلفزيون من مدينة نيويورك
شخصيات تلفزيونية أمريكية
ضباط الجيش الأمريكي
عسكريون أمريكيون يهود
عمدات فيلادلفيا
محامون من ولاية بنسيلفانيا
مواليد 1944
مواليد في نيويورك
يهود أمريكيون في القرن 21

إد ريندل


Agentive may refer to:
An agentive suffix
The agentive case
A grammatical agent

Agentive


Code Canary (ehem. Starpost) ist eine 2008 in Nürnberg gegründete Düster-Pop-Band.

Geschichte
Die Band um den Sänger David Gabelaia fand sich im Sommer des Jahres 2008 in Nürnberg zusammen. Anfang 2009 veröffentlichten sie ihre erste EP The Future Is Now, jedoch zu diesem Zeitpunkt noch ohne Label.
Es kamen diverse Auftritte, unter anderem auch auf dem weltweit bekannten Nürnberger "Bardentreffen" und auch zum ersten Mal außerhalb Bayerns. Ende 2010 hatten sie die Chance im Rahmen des BY-on Projekts mit der namhaften Band Fehlfarben aufzutreten und es gelang ihnen vom  Bayerischen Rundfunk als "Bayerische Band der Woche" ausgezeichnet zu  werden, womit sie ihren ersten Fernsehauftritt bekamen. Zudem sind sie nun schon zum zweiten Mal auf den Mercedes-Benz Mixed Tapes vertreten.

Im Februar 2011 brachte die Band ihr erstes Album Opticks über das eigens gegründete Label Starpost Records heraus. Unter der darauffolgenden Tour fanden sich Konzerte mit Bands wie The Airborne Toxic Event, Woven Hand, den Parlotones und Trouble Over Tokyo.

Am 23. März 2012 veröffentlichte die Band einen weiteren Tonträger, die EP Chromatics. Neben der Tatsache, dass Code Canary mit Chromatics ihr musikalisches Spektrum erweitern, ist der Sound auch insgesamt definierter und gitarrenlastiger.

Code Canary war Preisträger und Sieger des John Lennon Talent Awards 2012/2013.

Seit dem 13. März 2014 ist die EP Wolves im Handel erhältlich. Wolves ist das erste Werk, welches die Band unter dem Namen Code Canary herausgeben hat. Auch auf dieser EP ist ein musikalischer Wandel der Band von Indie-Rock zu Elektro zu erkennen.

Ebenfalls am 13. März 2014 machte die Band ihre Namensänderung von Starpost zu Code Canary publik.

Im März 2014 tourten Code Canary zwei Wochen durch Europa und promoteten ihre EP Wolves.

Diskografie

Alben
 2011: Opticks (Starpost Records)

EPs
 2009: The Future Is Now
 2012: Chromatics (Starpost Records)
 2014: Wolves (Starpost Records)

Weblinks
 Offizielle internationale Webpräsenz (englisch)

Einzelnachweise

Alternative-Rock-Band
Indie-Band
Band (Nürnberg)
Elektropop-Band
Deutsche Band

Code Canary


Vuelta a España 2015 var den 70. udgave af Vuelta a España og blev kørt i Spanien fra 22. august til 13. september 2015. Løbet startede med en holdtidskørsel på 7,4 km i Marbella og sluttede i Madrid. Løbet bestod blandt andet af ni etaper, der sluttede på toppen af et bjerg. Ingen af de ni bjerge var blevet brugt i tidligere udgaver af løbet. Sidste års vinder var Alberto Contador, der imidlertid ikke deltog i dette løb.

Deltagende hold
Der deltog 22 hold i løbet. De 17 af dem var World Tour-hold. Dertil kom fem gæstehold.

UCI World Teams

Gæstehold

Etaper

Resultater

Trøjerne dag for dag

Noter
Skal oversættes

 In stage three, Tom Dumoulin, who was second in the points classification, wore the green jersey, because first placed Esteban Chaves wore the red jersey as leader of the general classification. For the same reason, Walter Pedraza, second in the mountains classification and Nicolas Roche, third in the combination classification (second placed Dumoulin already wore the green jersey) wore the polka dot jersey and the white jersey, respectively.
 In stages four and eight, Peter Sagan, who was second in the points classification, wore the green jersey, because first placed Esteban Chaves wore the red jersey as leader of the general classification. For the same reason, Tom Dumoulin, second in the combination classification wore the white jersey.
 In stages five and seven, eight and nine, Tom Dumoulin, who was second in the combination classification, wore the white jersey, because first placed Esteban Chaves wore the red jersey as leader of the general classification.
 In stage nine, Alejandro Valverde, who was second in the points classification, wore the green jersey, because first placed Esteban Chaves wore the red jersey as leader of the general classification.
 In stages ten and eleven, Joaquin Rodríguez who was third in the combination classification, wore the white jersey because first place Tom Dumoulin wore the  red jersey as leader of the general classification and second placed Esteban Chaves wore the green jersey as leader of the points classification.
 In stages sixteen, Tom Domoulin who was third in the combination classification, wore the white jersey because first place Joaquim Rodriguez wore the green jersey as leader of the points classification, and second place Fabio Aru wore the red jersey as leader of the general classification.
 In stage seventeen, Esteban Chaves who was second in the points classification, wore the green jersey because first place Joaquim Rodriguez wore the red jersey as leader of the general classification. Fabio Aru who was second in the combination classification, wore the white jersey because first place Joaquim Rodriguez wore the red jersey as leader of the general classification.
 In stage eighteen, Fabio Aru who was third in the combination classification, wore the white jersey because first place Joaquim Rodriguez wore the green jersey as leader of the points classification, and second place Tom Domoulin wore the red jersey as leader of the general classification.

Se også

Referencer

2015
UCI World Tour 2015

Vuelta a España 2015


Alberto Víctor Cardaccio Traversa (26. august 1949 - 28. januar 2015) var en uruguayansk fodboldspiller (midtbane).

Cardaccio spillede 19 kampe for Uruguays landshold. Han var en del af landets trup til VM 1974 i Vesttyskland, og spillede én af uruguayanernes tre kampe i turneringen. På klubplan spillede han blandt andet hos Danubio i hjemlandet, og tilbragte desuden adskillige år i Mexico hos blandt andet Puebla og Monterrey.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Uruguay
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1974

Alberto Cardaccio


A Liga de Elite de 2022 foi a 50ª edição oficial do Campeonato Macauense de Futebol. Foi organizada pela Associação de Futebol de Macau e contou com 9 times participantes na Primeira Divisão, após a desistência do Polícia de Macau.

A primeira partida da temporada foi realizada em 14 de janeiro de 2022, entre o defensor do título Chao Pak Kei e o Ka I.

A equipa vencedora foi o Chao Pak Kei, que conquistou o tricampeonato e qualificou-se para a Copa da AFC de 2023.

Sistema de Disputa
Os 9 times jogam entre si em turno e returno. A equipe campeã será aquela que somar mais pontos nas partidas. Ao final do torneio, a pior equipe do campeonato será rebaixada para a Segunda Divisão.

Critérios de desempate
Ocorrendo igualdade em pontos ganhos entre 2 (dois) ou mais clubes aplicam-se, sucessivamente, os seguintes critérios técnicos de desempate:
 a) resultados dos confrontos diretos
 b) maior saldo de gols
 c) maior número de gols marcados

Premiação

Ver Também
Futebol de Macau
Taça da Associação de Futebol de Macau

Ligações Externas
Macau Football Association - Página oficial no Facebook

Futebol de Macau

Liga de Elite de 2022


කඩදාසි ප්‍රතිචක්‍රකරණය යනු  නව කඩදාසි නිෂ්පාදිතයන් බවට ඉවතලන කඩදාසි පෙරලන ක්‍රියාවලිය වෙයි.ප්‍රතිචක්‍රකෘත කඩදාසි නිපැයීම සඳහා පෝෂණ-මූල ලෙසින් භාවිතා කල හැකි කඩදාසි වර්ග තුනක් පවතියි: මෝල් අවශේෂය, පූර්ව-පාරිභෝගික අපතය, සහ අපර-පාරිභෝගික අපතය මේවා වෙති.  මෝල් අවශේෂය යනු කඩදාසි නිෂ්පාදනයේදී ඇතිවන කඩදාසි අහුකොන් සහ අනෙකුත් කඩදාසි සුන්බුන් වන අතර ඒවා කඩදාසි මෝලක අභ්‍යන්තර ලෙසින් ප්‍රතිචක්‍රකරණය කෙරෙයි. පූර්ව-පාරිභෝගික අපතය යනු කඩදාසි මෝලෙන් ඉවතට නිකුත්කෙරුණු මුත් පාරිභෝගික භාවිතයට සූදානම් වීමට ප්‍රථම බැහැර ලන ලද ද්‍රව්‍යය වෙති.

ආශ්‍රිත

කඩදාසි ප්‍රතිචක්‍රකරණය


Romildo Santos Rosa (født 25. oktober 1973) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Nagoya Grampus Eight.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Romildo Santos Rosa


An Kyllinga squamulata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Vahl. An Kyllinga squamulata in nahilalakip ha genus nga Kyllinga, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kyllinga

Kyllinga squamulata


Lejeuneoideae, potporodica jetrenjarki (Marchantiophyta), dio porodice Lejeuneaceae. Sastoji se od  1 759 vrsta unutar 47 rodova, a ime je dobila po rodu Lejeunea.

Rodovi

 Acanthocoleus R.M. Schust.
 Anoplolejeunea (Spruce) Schiffn.
 Aphanotropis Herzog
 Blepharolejeunea S.W. Arnell
 Brachiolejeunea (Spruce) Schiffn.
 Bromeliophila R.M. Schust.
 Calatholejeunea K.I. Goebel
 Capillolejeunea S.W. Arnell
 Ceratolejeunea (Spruce) J.B. Jack & Steph.
 Cheilolejeunea (Spruce) Steph.
 Cololejeunea (Spruce) Steph.
 Colura (Dumort.) Dumort.
 Cyclolejeunea A. Evans
 Dactylophorella R.M. Schust.
 Dicranolejeunea (Spruce) Schiffn.
 Diplasiolejeunea (Spruce) Schiffn.
 Drepanolejeunea (Spruce) Steph.
 Echinolejeunea R.M. Schust.
 Haplolejeunea Grolle
 Harpalejeunea (Spruce) Schiffn.
 Hattoriolejeunea Mizut.
 Kymatolejeunea Grolle
 Leiolejeunea A. Evans
 Lejeunea Lib.
 Lepidolejeunea R.M. Schust.
 Leptolejeunea (Spruce) Steph.
 Lindigianthus Kruijt & Gradst.
 Luteolejeunea Piippo
 Macrocolura R.M. Schust.
 Metalejeunea Grolle
 Microlejeunea (Spruce) Steph.
 Myriocoleopsis Schiffn.
 Nephelolejeunea Grolle
 Neurolejeunea (Spruce) Schiffn.
 Odontolejeunea (Spruce) Schiffn.
 Otigoniolejeunea (Spruce) Schiffn.
 Otolejeunea Grolle & Tixier
 Pictolejeunea Grolle
 Prionolejeunea (Spruce) Schiffn.
 Pycnolejeunea (Spruce) Schiffn.
 Rectolejeunea A. Evans
 Schusterolejeunea Grolle
 Siphonolejeunea Herzog
 Stictolejeunea (Spruce) Schiffn.
 Taxilejeunea (Spruce) Steph.
 Tuyamaella S. Hatt.
 Vitalianthus R.M. Schust. & Giancotti

Vanjske poveznice

Izvori

Lejeuneaceae

Lejeuneoideae


සංඛ්‍යායනයෙහි, කේන්ද්‍රික ප්‍රවණතාව යන පදය වෙතින් අදහස් වන්නේ ප්‍රමාණාත්මක දත්ත කිසියම් අගයක් වටා රොක් වීමට නැඹුරු වීමේ ආකාරයයි. මෙම "කේන්ද්‍රිය අගය" විස්තර කිරීමේ ක්‍රම කිහිපයෙන් ඕනෑම එකක් කේන්ද්‍රික ප්‍රවණතාවයෙහි මිම්මක් වන්නේය. ප්‍රායෝගික සංඛ්‍යායන විශ්ලේෂණයෙහිදී, යමෙකු විශ්ලේෂණයෙහි ප්‍රාරම්භක ආකාරයක් තෝරාගැනීමට හෝ පෙර මෙම පද බොහෝ විට භාවිතා වෙති: මෙලෙසින්, "කේන්ද්‍රික ප්‍රවණතාවයෙහි සුදුසු මිම්මක් තෝරාගැනීම " ප්‍රාරම්භ   අරමුණක් විය හැක.

සරලතම උදාහරණයන්හිදී, කේන්ද්‍රික ප්‍රවණතාවයෙහි මිම්ම වන්නේ මිනුම් කට්ටලයක සාමාන්‍යය වන අතර, සාමාන්‍යය යන පදය, සන්දර්භය ප්‍රකාර, මධ්‍යයනය,  මධ්‍යස්ථය හෝ නිවේෂණයෙහි වෙනයම් මිම්මක් ලෙසින් විවිධ ආකාරයෙන් සම්ප්‍රයෝජනය කෙරෙයි.  සාමාන්‍ය අගය ගණනය කරනු ලබන්නේ මිනිසුන් සමූහයක් හෝ වස්තු සමුහයක් පාදක කොට ලබාගන්නා දත්තයන් එකතු කොට එම අගය අදාල වස්තු හෝ මිනිසුන් අගයෙන් බෙදීමෙනි.

ආශ්‍රිත

සංඛ්‍යානය

කේන්ද්‍රික ප්‍රවණතාව


Two ships of the Royal Navy have been named HMS Leonidas after Leonidas I, king of ancient Sparta.

The first , launched in 1807, built by John Pelham of Frindsbury was a 36-gun fifth-rate frigate, used as a powder hulk from 1872 and sold in 1894.
The second , launched in 1913, was a  destroyer. She served with the 3rd Destroyer Flotilla and as a convoy escort in World War I and was broken up in 1922.

References

Royal Navy ship names
Leonidas I

HMS Leonidas


El Grupo de Observadores Militares de las Naciones Unidas para Irán e Irak (también conocido como UNIIMOG por sus siglas en inglés) fue una misión internacional de mantenimiento de la paz desplegada entre 1988 y 1991 para "verificar, confirmar y supervisar la cesación del fuego y el retiro de las fuerzas" tras la guerra que mantuvieron ambos países.

El UNIIMOG fue establecido formalmente con la aprobación de la resolución 619 del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas del 9 de agosto de 1988. Previamente, en la resolución 598 del 20 de julio de 1987 (en la cual se exigió un alto el fuego a ambas partes), el Consejo de Seguridad ya había solicitado al Secretario General el envió de un grupo de observadores para supervisar el cese del fuego y la retirada de fuerzas.

El UNIIMOG tuvo desplegados 400 militares, los cuales estuvieron apoyados por personal civil local e internacional de las Naciones Unidas. La misión, que duró de agosto de 1988 a febrero de 1991, sólo tuvo una baja mortal. En 1991, después de la retirada total de las fuerzas iraníes e iraquíes a las fronteras reconocidas internacionalmente, la misión militar multinacional se dio por finalizada permaneciendo en Bagdad y Teherán sendas oficinas civiles para cuestiones políticas todavía no resueltas. Dichas oficinas se mantuvieron hasta 1992.

Véase también
Guerra Irán-Irak.

Referencias

Guerra Irán-Irak
Misiones de la Organización de las Naciones Unidas
Relaciones internacionales de Irak
Relaciones internacionales de Irán