DQ Corp., mais comumente conhecida como Dairy Queen e, por vezes referida como DQ, é uma cadeia de  sorvete soft serve e restaurantes fast-food americana de propriedade da Dairy Queen International, Inc., uma subsidiária da Berkshire Hathaway. A International Dairy Queen, Inc. também é proprietária da Orange Julius e, anteriormente, da Karmelkorn e da Golden Skillet Fried Chicken.

O primeiro restaurante DQ estava localizado em Joliet, Illinois. Era operado por Sherb Noble e inaugurado em 22 de junho de 1940. Servia uma variedade de produtos congelados, como sorvetes cremosos.

Os escritórios corporativos da empresa estão localizados em Bloomington, Minnesota.

História
A fórmula de sorvete "soft serve" foi desenvolvida pela primeira vez em 1938 por John Fremont "JF" "Grandpa" McCullough e seu filho Alex. Eles convenceram o amigo e cliente fiel Sherb Noble a oferecer o produto em sua sorveteria em Kankakee, Illinois. No primeiro dia de vendas, Noble serviu mais de 1.600 porções da nova sobremesa em duas horas. Noble e os McCulloughs abriram a primeira loja Dairy Queen em 1940 em Joliet, Illinois. Embora este Dairy Queen não esteja em operação desde a década de 1950, o edifício ainda se encontra na 501 N Chicago Street como um marco designado pela cidade.

Desde 1940, a rede tem usado um sistema de franquia para expandir suas operações globalmente de dez lojas em 1941 para cem em 1947, 1.446 em 1950 e 2.600 em 1955. A primeira loja no Canadá foi inaugurada em Melville, Saskatchewan, Canadá, em 1953. Nos Estados Unidos, o estado com mais restaurantes Dairy Queen é o Texas. Usando o censo de 2010, o estado com mais restaurantes Dairy Queen por pessoa é Minnesota.

Na década de 1990, os investidores compraram lojas Dairy Queen de propriedade individual, com a intenção de aumentar a lucratividade por meio de economias de escala. Vasari, LLC tornou-se a segunda maior operadora de Dairy Queen no país e operava 70 Dairy Queens no Texas, Oklahoma e Novo México. Quando as lojas não eram lucrativas, essas firmas de investimento fechavam lojas que não atendiam às suas metas de lucratividade. Em 30 de outubro de 2017, a Vasari LLC pediu concordata e anunciou que estava fechando 29 lojas, incluindo 10 no Texas Panhandle.

A International Dairy Queen, Inc. (IDQ) é a empresa-mãe da Dairy Queen. Nos Estados Unidos, opera sob a American Dairy Queen Corp.

No final do ano fiscal de 2014, a Dairy Queen relatou mais de 6.400 lojas em mais de 25 países; cerca de 4.500 de suas lojas (aproximadamente 70%) estavam localizadas nos Estados Unidos.

O símbolo vermelho do Dairy Queen foi introduzido em 1958.

A empresa se tornou International Dairy Queen, Inc. (IDQ) em 1962.

Em 1987, a IDQ comprou a rede Orange Julius. A IDQ foi adquirida pela Berkshire Hathaway em 1998.

Dairy Queens eraM um elemento constante da vida social em pequenas cidades do meio-oeste e do sul dos Estados Unidos durante as décadas de 1950 e 1960. Nesse papel, eles costumam ser referenciados como um símbolo da vida em uma pequena cidade da América, como em Walter Benjamin no Dairy Queen: Reflexões em Sixty and Beyond de Larry McMurtry, Dairy Queen Days de Robert Inman e Chevrolet Summers, Dairy Queen Nights de Bob Greene.

Lojas
As lojas da empresa são operadas por várias marcas, todas com o distintivo logotipo Dairy Queen e com o sorvete soft-service da empresa (junto com os restaurantes da marca registrada eram locais "Brazier" com um segundo andar para armazenamento, reconhecível por seus tetos de mansarda vermelhos.

No final de 2014, a Dairy Queen tinha mais de 6.400 lojas em 27 países, incluindo mais de 1.400 locais fora dos Estados Unidos e Canadá.

A maior Dairy Queen dos Estados Unidos está localizada em Bloomington, Illinois. A maior loja do mundo foi construída em Riade, na Arábia Saudita. A loja mais movimentada do mundo está localizada em Charlottetown, na Ilha do Príncipe Eduardo.

Lojas padrão
Enquanto algumas lojas servem um menu muito resumido, principalmente com sobremesas congeladas DQ e podem abrir apenas durante a primavera e o verão, a maioria dos restaurantes DQ também serve comida quente e está aberta durante todo o ano.

Os locais chamados de "Limited Brazier" podem oferecer adicionalmente cachorros-quentes, sanduíches de churrasco bovino (ou porco) e, em alguns casos, batatas fritas e frango, mas não hambúrgueres. Os restaurantes Dairy Queen Full Brazier servem um menu normal de fast-food com hambúrgueres, batatas fritas e frango grelhado e crocante, além de guloseimas congeladas e cachorros-quentes.

Em alguns locais construídos na década de 1990, o slogan "Hot Eats, Cool Treats" (refeições quentes, guloseimas geladas) pode ser visto impresso nas janelas ou perto do telhado do edifício. Um exemplo disso foi um ex-Dairy Queen Brazier em Woodinville, Washington, onde o slogan foi impresso perto do topo das janelas. Este local foi convertido em uma loja Grill & Chill no final de 2016–2017.

Histórico de franquia
O capital líquido necessário para investir em uma franquia da Dairy Queen é de $ 400.000 e o patrimônio líquido mínimo é de $ 750.000. A taxa de franquia inicial é de $ 45.000, enquanto o valor total do investimento necessário varia de $ 1,1 milhão a $ 1,8 milhão. Existem 5.700 unidades Dairy Queen em operação. Além dos custos iniciais de investimento, a taxa de royalties para os franqueados do Dairy Queen é de 4%, e a taxa de royalties do anúncio é de 5 a 6%. O contrato de franquia tem prazo de 20 anos, sendo o contrato renovável.

A Dairy Queen não oferece opções de financiamento interno, ela apenas oferece financiamento de terceiros. Este financiamento de terceiros cobre a taxa de franquia, custos iniciais, equipamentos, estoque, contas a receber e folha de pagamento.

DQ / Orange Julius
Também conhecido como conceito "Treat Center", uma versão aprimorada das lojas originais também serve bebidas e comidas do cardápio Orange Julius. Esse foi o conceito preferido da empresa para novos locais de pequena escala, principalmente em praças de alimentação de shopping centers. Alguns dos primeiros Centros de Tratamento também incluíam Karmelkorn.

Dairy Queen Brazier

O nome "Brazier" surgiu em 1957, quando um dos franqueados da empresa, Jim Cruikshank, decidiu desenvolver o sistema alimentar padronizado. Quando ele testemunhou as chamas subindo de uma grelha aberta a carvão (um braseiro) em um restaurante de Nova York, ele soube que havia encontrado o conceito Brazier.

O nome "Brazier" foi lentamente eliminado da sinalização e publicidade desde 1993, embora não tenha sido removido de toda a sinalização existente, especialmente em muitas cidades menores e locais rurais. Desde o início dos anos 2000, locais novos ou renovados que são semelhantes aos restaurantes Brazier em termos de tamanho e seleção de menu, mas foram atualizados com o logotipo atual e / ou exterior, geralmente levam o nome de "Restaurante DQ", embora o localizador de lojas do site ainda lista as lojas que não levam o nome "Grill & Chill" como "Dairy Queen Brazier" e as lojas menores "Dairy Queen Ltd Brazier" e "Dairy Queen Stores".

No entanto, o site da empresa ainda considera suas linhas de hambúrgueres e cachorros-quentes como "Brazier Foods", de acordo com a seção de história e alguns tópicos de FAQ listados no site.

DQ Grill & Chill

Os locais do DQ Grill & Chill oferecem comida quente, guloseimas, entrega na mesa e refrigerantes self-service. É o novo conceito para restaurantes de serviço completo novos e renovados. As lojas são maiores do que os locais de estilo antigo e apresentam um design de loja completamente novo. Na maioria dos casos, eles oferecem um menu expandido incluindo café da manhã, hambúrgueres grelhados e sanduíches grelhados, bem como serviço de mesa limitado (os clientes ainda fazem os pedidos no balcão). Eles também contêm fontes de refrigerantes self-service, permitindo recargas gratuitas. Algumas das lojas mais antigas foram atualizadas para o novo formato. No entanto, ainda existem lojas mais antigas que não foram atualizadas para o novo formato. Em dezembro de 2001, Chattanooga, Tennessee, foi o local dos primeiros dois restaurantes Dairy Queen Grill e Chill nos Estados Unidos. O maior DQ Grill & Chill do país está localizado em Bloomington, Illinois .

Texas Country Foods

A maioria dos locais no Texas, incluindo aqueles que se assemelham aos formatos Brazier ou DQ Grill & Chill, usam um menu separado de comida quente com a marca Texas Country Foods . Entre outras diferenças, hambúrgueres "Hungr-Buster" estão disponíveis no lugar das ofertas Brazier e GrillBurger. Outras ofertas de comida não encontradas fora do Texas incluem o sanduíche de filé frito com frango "Dude", cestas de dedo de carne, tacos T-Brand e um hambúrguer duplo de carne de meio quilo, o "BeltBuster".

O Texas abriga o maior número de Dairy Queens nos Estados Unidos. Todos os restaurantes Texas Dairy Queen pertencem e são operados por franqueados. O Conselho de Operadores do Texas Dairy Queen (TDQOC) administra um site de marketing separado do site nacional. Bob Phillips, apresentador da popular série de televisão Texas Country Reporter, foi por muitos anos o porta-voz da DQ no Texas, já que o restaurante era co-patrocinador do programa na época.

Productos
Os produtos da empresa se expandiram para incluir maltes e milkshakes em 1950, banana splits em 1951, Dilly Bars em 1955 (introduzida na franquia por Robert Litherland, o co-proprietário de uma loja em Moorhead, Minnesota), Mr. Misty slush trata em 1961 (mais tarde renomeado como Misty Slush e, em seguida, novamente para Arctic Rush ; a partir de 2017, DQ novamente os chama de Misty Slush, como visto em milkqueen.com), Jets, Curly Tops, Freezes em 1964 e uma variedade de hambúrgueres e outros alimentos cozidos sob a bandeira Brazier em 1958. Em 1962, a Buster Bar, consistindo em um saque macio de baunilha em forma de uma pequena xícara com uma camada de amendoim e chocolate, foi inventada por David Skjerven em 1962 em Grafton, Dakota do Norte . Em 1971, o Peanut Buster Parfait, consistindo de amendoim, calda quente e baunilha soft serve, foi introduzido por Forrest 'Frosty' Chapman em sua franquia de St. Peter, Minnesota. Em 1990, o Breeze foi lançado, como um Blizzard, mas era feito com iogurte desnatado e sem colesterol. Isso foi retirado das lojas em 2000. Em 1995, foi lançada a cesta de tiras de frango, que consistia em tiras de frango, torradas Texas (somente nos EUA), batatas fritas e molho cremoso (molho no Canadá). Outros itens incluem sundaes e a bebida de café misturado, o MooLatte.

A maioria dos locais da Dairy Queen serve produtos Pepsi-Cola, mas, ao contrário da maioria dos outros restaurantes, esses contratos não são obrigatórios para o franqueado e, como resultado, alguns locais servem produtos da Coca-Cola. Wendy's (até 1998), Subway (até 2003), Arby's (até 2006; voltou à Coca em 2018), IHOP (até 2012) e Applebee's (até 2012) também permitiram tal leniência na escolha de bebidas antes de assinar acordos exclusivos de refrigerantes com Coca-Cola e Pepsi-Cola, fazendo da Dairy Queen a última grande rede de restaurantes sem um contrato exclusivo de refrigerantes até 2015, quando todas as lojas DQ mudaram para a Coca-Cola.

Um item de Dairy Queen popular é o Nevão, que é suave servem mecanicamente misturado com mistura-em ingredientes, tais como coberturas Sundae e / ou pedaços de biscoitos, bolos, doces ou. Tem sido um grampo no menu desde seu lançamento em 1985, um ano em que Dairy Queen vendeu mais de 100 milhões de Blizzards. Os sabores populares incluem biscoitos Oreo , hortelã Oreo, massa de biscoito de chocolate, M & M's, Reese's Peanut Butter Cups, Heath Bar ( Skor no Canadá) e Butterfinger (Crispy Crunch no Canadá). Sabores sazonais também estão disponíveis, como torta de abóbora de outubro e algodão doce de junho. Tem sido argumentado que o Dairy Queen se inspirou no concreto servido por Ted Drewes, com sede em St. Louis. Em 26 de julho de 2010, a Dairy Queen lançou um novo tamanho "mini" da Blizzard, servido em 6 onças. xícaras. Durante o 25º aniversário da Blizzard, dois sabores especiais foram lançados: Strawberry Golden Oreo Blizzard e Buster Bar Blizzard. Salted Caramel Truffle foi lançado em 2015 durante o 30º aniversário da Blizzard e 75º aniversário do Dairy Queen, mas desde então foi removido do menu.

As nevascas derivam seu nome de serem tão completamente frias que podem ser seguradas de cabeça para baixo sem qualquer derramamento. Os funcionários frequentemente demonstram isso aos clientes. Há uma política da empresa segundo a qual um Blizzard por pedido deve ser virado de cabeça para baixo pelo funcionário. Se isso não ocorrer, o cliente pode solicitar um cupom para uma Blizzard grátis para usar em sua próxima visita, embora isso fique a critério do proprietário da franquia.

Antes da reintrodução da Blizzard em 1985, a Dairy Queen servia milkshakes "grossos" convencionais chamados "Blizzards" na década de 1960. Esses eram os milkshakes originais da Blizzard, tão grossos e cremosos que o atendente demonstrava de forma surpreendente inclinando-os de cabeça para baixo. Eles foram vendidos pelo preço premium de 50 centavos em 1962. Estes foram servidos em sabores tradicionais como baunilha, chocolate e morango, com ou sem adição de malte a pedido. A Blizzard também foi inventada por Samuel Temperato.

Além disso, a Dairy Queen oferece um Bolo Blizzard em sabores como Oreo e Reese's. Muito parecido com o bolo de sorvete convencional do restaurante, esta variação é voltada para festas e aniversários.

Iogurte congelado
Em 1990, a Dairy Queen começou a oferecer iogurte congelado como uma alternativa de baixa caloria ao seu sorvete soft serve. O produto foi denominado Breeze. De acordo com um representante da empresa, o soft serv regular de Dairy Queen tem 35 calorias por onça, enquanto o iogurte congelado tem 25 calorias por onça. No entanto, em 2001, a empresa eliminou a opção de iogurte congelado em todas as suas lojas, alegando falta de demanda.

Em 2011, a International Dairy Queen Inc. entrou com um pedido de liminar para impedir a Yogubliz Inc, uma pequena rede de iogurte congelado com sede na Califórnia, de vender "Blizzberry" e "Blizz Frozen Yogurt", alegando que os nomes poderiam confundir os consumidores devido a sua semelhança com a Blizzard de Dairy Queen. O juiz distrital dos EUA, R. Gary Klausner, negou o pedido de Dairy Queen.

Anúncio
De 1979 a 1981, a rede de restaurantes usou o slogan "É um verdadeiro mimo!" . Por muitos anos, o slogan da franquia foi "Nós tratamos você bem". Do início a meados de 1990, os slogans "Hot Eats, Cool Treats" e "Think DQ" foram usados e precederam a linha mencionada no jingle do Dairy Queen. Mais tarde, foi alterado para "Meet Me at DQ" e "DQ: Something Different". Outro slogan, introduzido no início de 2011, foi "So Good It's RiDQulous", com o logotipo atual do Dairy Queen infundido na palavra "ridículo". Em meados da década de 2010, seu slogan era "Fan Food, Not Fast Food". A partir de 2019, a DQ passou a usar o slogan "Happy Tastes Good". O slogan Isto é Fan Food e não Fast Food ainda é usado em xícaras, embalagens e cestas de papel.

No Texas, no final dos anúncios, frequentemente há uma bandeira do Texas tremulando e o novo logotipo e slogan da DQ abaixo dizendo: "Coma como um texano". Slogans anteriores incluem "Isso é o que eu gosto no Texas", "Para comida quente e guloseimas legais, pense DQ", "Ninguém supera DQ Treats & Eats", "DQ é um país de valor" e "Este é um país DQ". Esses anúncios apresentavam Bob Phillips , apresentador do Texas Country Reporter, como porta-voz, uma vez que seu programa era patrocinado principalmente pela Dairy Queen.

Dennis the Menace apareceu no marketing da Dairy Queen de 1971 até dezembro de 2002, quando foi dispensado porque a Dairy Queen sentia que as crianças não podiam mais se relacionar com ele. De 2006 a julho de 2011, a publicidade se concentrou em uma grande boca com a língua lambendo seus grandes lábios, que se transformam no logotipo Dairy Queen. A boca caiu em 2011 depois que Gray New York produziu anúncios estranhos apresentando um homem elegante, interpretado por John Behlmann, ostentando um bigode, realizando façanhas loucas para Dairy Queen substituí-lo. Depois de anunciar as saborosas ofertas do menu, ele fazia algo ultrajante, como soprar bolhas com gatinhos nelas, esquiar aquático no boxe ou quebrar uma piñata, da qual cai a grande ginástica olímpica Mary Lou Retton . Mais tarde, a mesma empresa fez comerciais adicionais baseados em títulos de situações estranhas com o logotipo DQ colocado em algum lugar neles, como "Gary DQlones Himself", "Now That A Lunchtime DQuandary!" , "After The DQonquest" e "Well, This Is A Bit DQrazy!" . Todos foram narrados por um homem com sotaque inglês.

Em 2015, a Dairy Queen e a empresa ferroviária modelo de Milwaukee, Wm. K. Walthers lançou um modelo Walthers Cornerstone HO 1:87 em escala de um restaurante - um dos anos 1950 com o logotipo original e outro de 2007 com o logotipo atual. Os modelos são réplicas oficialmente licenciadas.

Logos

O logotipo original do Dairy Queen era simplesmente um sinal de texto estilizado com um cone macio em uma das pontas. No final dos anos 1950, o amplamente conhecido desenho de elipse vermelha foi adotado. A forma inicial era assimétrica, com uma das pontas laterais tendo uma extensão maior do que a outra, especialmente quando combinada com o sinal do Braseiro - um ovoide amarelo de tamanho semelhante, dobrado diagonalmente abaixo de seu companheiro. Na década de 1970, os dois lados estavam mais próximos, tornando-se simétricos com a atualização de 2007 (veja as imagens online para comparação). Alguns dos novos sinais da década de 1950 continuaram exibindo um cone macio projetando-se do lado direito.

"Little Miss Dairy Queen" começou a aparecer na sinalização da Pensilvânia em 1961. Ela usava um boné holandês, que lembrava o logotipo da elipse, com um avental avental sobre o vestido e sapatos de madeira.

Um sinal trapézio amarelo Brazier, colocado abaixo do logotipo vermelho do Dairy Queen, foi desenvolvido no final dos anos 1960. Combinava com a linha do teto do novo design de loja da época.

A década de 1990 viu um novo estilo de design, mais quadrado com tiras vermelhas contendo o slogan "Hot Eats, Cool Treats" da época perto da linha do telhado (algumas lojas removeram isso); ocupando o centro da fachada, havia uma grande placa azul que era uma versão modernizada do design de cone macio do início dos anos 1950, com listras brancas e vermelhas saindo de baixo do nome Dairy Queen completo, embaixo do cone; o cone em si estava agora voltado para o prédio, para acomodar o logotipo da elipse física; a placa continuava descendo a parede, com um ângulo e uma faixa com o logotipo "Braseiro". Sinais cônicos adicionais foram usados para marcar a entrada e saída da loja para os motoristas. Este projeto foi amplamente usado em novas lojas, mas às vezes era usado para remodelar locais mais antigos.

Embora tenha sido usado alternadamente com o nome Dairy Queen por muitas décadas, "DQ" se tornou o nome oficial da empresa em 2001. A fonte permaneceu a mesma da sinalização original introduzida 60 anos antes. Ao longo desse período, a empresa colocou o símbolo da marca registrada à direita, na parte inferior da logomarca. Quando a empresa modernizou sua sinalização e logotipos no início de 2007, ela modificou a fonte e colocou as letras em itálico, além de adicionar linhas em arco, uma laranja para representar seus alimentos quentes acima e uma azul abaixo para representar seus produtos de sorvete. No novo design, o símbolo da marca registrada foi movido para ficar ao lado da letra "Q". A primeira revisão de seu logotipo em quase 70 anos, a empresa afirmou que o novo logotipo mostraria o crescimento da marca e refletiria a "diversão e prazer" associados a seus produtos. Os observadores da indústria de publicidade notaram que o novo logotipo era uma atualização desnecessária de uma marca conhecida e confiável da indústria e que seus novos recursos eram uma distração.

A sinalização original ainda está em uso em locais mais antigos ou em locais que usam um motivo de design "retro" no design da propriedade. Um exemplo foi a placa usada no Dairy Queen em Ottawa, Ontário, que foi destruída e substituída em 2013.

Operações globais
Países atualmente com operações Dairy Queen:

Países e regiões anteriormente com operações Dairy Queen:

Veja também

 Fosters Freeze
 Dia Milagroso (Dairy Queen)
 Lista de cadeias de restaurantes de fast food
 Lista de hamburguerias
 Sonic Drive-In

Leitura adicional

Ligações externas

Cadeias de fast-food dos Estados Unidos
Cadeias de fast-food do Canadá
Berkshire Hathaway

Dairy Queen


Die Saison 2012 war eine Spielzeit der zweithöchsten Liga im deutschen Inline-Skaterhockey und begann am 26. Februar 2012 in der Nordstaffel mit der Partie Fireballs Sterkrade gegen die Mendener Mambas. Es nehmen 19 Mannschaften an der von der ISHD organisierten Liga teil. Davon zehn in der Nordstaffel und neun in der Südstaffel.

Teilnehmer

2. Bundesliga Nord

2. Bundesliga Süd

Hauptrunde

2. Bundesliga Nord

2. Bundesliga Süd

Trivia
 Bei den Engelbostel Devils spielt der ehemalige deutsche Eishockeynationalspieler und langjähriger Center der Hannover Scorpions, Len Soccio.
 Die Rostocker Nasenbären steigen als Nachrücker für die verzichtenden Aufsteiger aus der Südgruppe in die 1. Bundesliga 2013 auf.

Einzelnachweise

Weblinks
 Offizielle Homepage der ISHD

Sportsaison 2012
2. Inline-Skaterhockey-Bundesliga

2. Inline-Skaterhockey-Bundesliga 2012


La Estación Ferroviaria de Cacia, más conocida como Estación de Cacia, es una plataforma de la Línea del Norte, que sirve a la localidad de Cacia, en Portugal.

Caracterización

Localización y accesos
La estación se localiza junto a la localidad de Cacia, teniendo acceso directo por la Avenida de la Estación de los Ferrocarriles.

Servicios
La estación apenas acogía, en diciembre de 2010, servicios de pasajeros del tipo Urbano, gestionados por la división de Porto de la operadora Comboios de Portugal.

Descripción física
En enero de 2011, tenía 4 vías de circulación, con longitudes entre los 1.379 y 228 metros; las plataformas tenían 219 metros de extensión y 90 centímetros de altura.

Historia
El tramo de la línea del Norte entre Estarreja y Taveiro, en el cual la estación se encuentra, abrió a la explotación el 10 de abril de 1864.

En 1926, esta plataforma tenía la clasificación de apeadero.

Véase también
 Historia de la línea del Norte

Referencias

Enlaces externos

Fotografía de la Estación de Cacia, en la web Panoramio
Página oficial de la Estación de Cacia, en la web de la Red Ferroviaria Nacional

Cacia
Aveiro

Estación de Cacia


Jerzy Kosinski'nin 1965 yılında yazdığı tartışmalı romanıdır. II. Dünya Savaşı sırasında Doğu Avrupa'da (muhtemelen Polonya) dolaşan bir çocuğun hikâyesini anlatmaktadır. Roman, şiddet unsurları barındırmak ile beraber, otobiyografik özellikler taşımaktadır.

Konusu
Kitap; J. Kosinski'nin küçük çocuğu tanıtmasıyla başlar. 20 bölümden oluşan kitapta, ilerleyen Alman işgalinden kurtulabilmesi için aile, 6 yaşındaki küçük çocuğu doğudaki bir köye yollarlar. Çocuk, yollandığı yaşlı teyzenin ölmesinin sonunda kendi başının çaresine bakmak zorunda kalacak, reddedilecek ve dışlanacaktır. Kitap, büyük bir oranda küçük çocuğun gözünden etrafındaki yeni hayatı işlemektedir.

Kahramanları
 Yaşlı Marta
 Bilgiç Olga
 Değirmenci ve karısı
 Lekh
 Deli Ludmilla
 Gavrila
 Mitka
 Ewka

Dış bağlantılar
 ODTÜ Kitap Topluluğu

Jerzy Kosinski romanları
Savaş romanları
1965 romanları
II. Dünya Savaşı konulu romanlar
Sinemaya uyarlanmış romanlar

Boyalı Kuş


Honduras millî futbol takımı, Honduras'ı uluslararası arenada temsil eden futbol takımıdır. Dünya Kupaları'ndaki ilk katılımını 1982'de gerçekleştiren Honduras, en büyük başarısını Orta ve Kuzey Amerika ülkelerinin katıldığı CONCACAF Altın Kupa'da 1991'de final oynayarak elde etti. Honduras aynı kupada 2005 ve 2009'da birer de üçüncülük kazandı.

Tarihçe
1969'da Yaklaşan Dünya Kupası finallerine katılabilmek için El Salvador ile Homnduras karşılaştığında ilk maç 8 Haziran 1969'da Honduras'ta yapıldı. Fanatik Honduraslı taraftarların gece uyumalarına izin vermediği El Salvador millî futbol takımı maçı 1-0 kaybetti. El Salvadorlu genç bir kız son dakika golünün ardından babasının tabancasıyla canına kıydı.

Bu olay üzerine, iki ülke arasındaki gergin olan ilişkiler iyice gerildi. 15 Haziran 1969'daki rövanşta aynı tarife Honduras millî futbol takımına uygulandı. Ölen kızın posterleri ellerinde taşıyarak sahaya giren El Salvadorlular, maçı 3-0'lık skorla kazanıp 1970 FIFA Dünya Kupası için avantaj yakaladı. Ama Honduraslı futbolcular da El Salvador ordusu yardımıyla ülkeyi terk ettikten sonra iki ülke arasında 27 Haziran 1969'da play-off maçı oynandı ve Meksika'da tarafsız sahada yapılan maçı El Salvador, uzatmlarda bulduğu golle 3-2 aldı. İki ülke arasındaki olaylar artarak devam etti ve 14 Temmuz 1969'da savaş çıktı. "Futbol Savaşı" adı verilen bu savaş 100 saat sürdü. Savaşın bilançosu 4 bin ölü, 12 bin yaralı oldu.

İspanya'da düzenlenen 1982 FIFA Dünya Kupası'na katılma hakkı elde eden Honduras, İspanya ve Kuzey İrlanda'yla berabere kalıp Yugoslavya'ya 1-0 yenilerek grup sonuncusu oldu ve kupadan elendi.

2010 FIFA Dünya Kupası elemelerinde, 4. ve son aşaması olan altı takımlı final grubuna kalıp ABD, Meksika, El Salvador, Kosta Rika, Guatemala ve Trinidad & Tobago ile bu grupta yer alan Honduras, 16 puanla üçüncü olarak Kosta Rika'yı geçti ve Dünya Kupası finallerine kaldı. Dünya Kupası grup maçlarında Şili'ye 1-0, İspanya'ya 2-0 mağlup olan Honduras, İsviçre ile 0-0 berabere kalarak ilk turda elendi.

2014 FIFA Dünya Kupası elemelerine, 2010′a katıldığı için bu kez 3. aşamadan dahil olan Honduras, Kanada, Küba ve Panama ile mücadele ettiği gruptan lider çıkıp final grubuna kaldı. Son aşamada ise ABD, Meksika, Kosta Rika, Jamaika ve Panama ile birlikte yer aldığı final grubunda üçüncü sırayı Meksika'nın önünde almayı başararak 2014 FIFA Dünya Kupası'na katılma hakkı elde etti.

Turnuva tarihi

FIFA Dünya Kupası tarihi

Gold Cup Tarihi
 1991 - İkinci
 1993 - 1. Tur
 1996 - 1. Tur
 1998 - 1. Tur
 2000 - Çeyrek final
 2002 - Elemeleri geçemedi
 2003 - 1. Tur
 2005 - Yarı final
 2007 - Çeyrek final
 2009 - Yarı final

Copa América Tarihi
1993'ten beri CONMEBOL CONMEBOL dışındaki takımları Copa América için davet ediyor. Honduras ise 2001'de davet edildi.

 1916 - 1999 arası - Davet edilmedi
 2001 - Üçüncü
 2004 - 2011 arası - Davet edilmedi

Takım kadrosu
Aşağıdaki 25 oyuncu sırasıyla 5 ve 10 Eylül 2019 da Porto Riko ve Şili'ye karşı dostluk maçına çağırıldı.

Ayrıca bakınız
Futbol Savaşı

Kaynakça

Honduras millî futbol takımı


Vicky e a Musa é uma série de televisão brasileira de comédia muscial produzida pelo Globoplay. A primeira temporada foi lançada no streaming em 19 de julho de 2023.

Criada por Rosane Svartman, e escrita em parceria com Bia Corrêa do Lago, Juliana Lins, Rafael Souza Ribeiro e Sabrina Rosa. Tem direção de Ana Paula Guimarães e direção artística de Marcus Figueiredo. A série irá ganhar duas versões: a primeira exclusivamente no Globoplay e a segunda no canal de televisão por assinatura infantil Gloob esta versão, com direcionado ao público infantil.

Enredo
A série fala sobre a história de uma jovem que deseja transformar seu bairro por meio da arte e para isso conta com a ajuda de Euterpe, musa da música grega. Vicky, uma estudante apaixonada por música e dança, que tenta encontrar seu lugar no mundo durante a adolescência. Sua melhor amiga Luara passa a ignorá-la, após a morte da mãe durante a pandemia, rompendo o círculo de amizade entre elas. Vicky se dedica aos estudos de História da Arte, despertando o interesse pela mitologia grega. Um desabafo de Vicky é ouvido por Euterpe, musa da música e filha de Zeus, que chega à Terra para inspirar Vicky e impactar todo o bairro de Canto Belo.

Exibição

Divulgação
Para promover o lançamento da série, a TV Globo exibiu os três primeiros episódios, no dia 19 de julho de 2023 na Sessão da Tarde. Em 15 de julho, o Globoplay exibiu o primeiro episódio em uma sessão exclusiva para atores e a imprensa, no dia 29 de maio de 2023, no Kinoplex Leblon Globoplay.

Na plataforma de streaming, a série foi dividida em dois blocos semanais e a cada semana foi lançado uma parte com 7 episódios em cada, com o último sendo disponibilizados em 26 de julho de 2023.

Elenco

Episódios

1.ª Temporada (2023)

Produção
Em setembro de 2021, a sinopse desenvolvida por Rosane Svartman foi aprovada pela Globo, inicialmente com o título provisório de Musa Música foi escrita paralelamente com Vai na Fé novela para a faixa das 19h. A série musical é a primeira a ter duas versões destinadas a públicos diferentes, uma versão para o Globoplay voltado ao público adulto e outro corte para o Gloob designado ao infantil. A pré-produção começou no primeiro trimestre de 2022, e as gravações sob comando de Marcus Figueiredo, começaram em abril, no Rio de Janeiro.

Dan Ferreira, Cris Vianna e Márcio Machadinho foram  os primeiros integrantes do elenco adulto confirmados na produção. Stella Freitas também foi escalada para interpretar uma avó que toma conta das duas netas órfãs. Em maio Bel Lima e Cecília Chancez foram escaladas para interpretarem a musa Euterpe e a sonhadora Vicky respectivamente, como protagonistas da trama. Maria Ceiça e Leonardo Miggiorin integrarem o elenco, ela em uma participação especial e ele um fotógrafo reconhecido internacionalmente. Mart'nália também foi confirmada em uma participação como ela mesma.

Música
Original
 "É você e mais ninguém",
 "Meu lugar", Malu Rodrigues e Nicolas Prattes
 "Fumaça", Túlio Starling
 "Nada sei", Túlio Starling e Dandara Ferreira
 "Um segundo", Nicolas Prattes
 "A doce luz do luar", Bel Lima
 "Segredos de bailarina", Manu Estevão
 "Brigadeiro divertido", Manu Estevão, Pedro Guilherme e Rosa Marya Colin
 "Fantoche", Manu Estevão, Pedro Guilherme e Stefano Mion

Covers
 "Palco", Bel Lima e Túlio Starling (Tema de abertura)
 "O Sol", Cecília Chancez
 "Agora Só Falta Você", Cecília Chancez e Bel Lima
 "Pôr do Sol na Praia", Henry Fiuka e Diogo Luiz + Coro
 "Malandragem (canção)", Cecília Chancez e Gabriela Medeiros
  "É Preciso Saber Viver", Cecília Chancez
  "Só os Loucos Sabem", Malu Rodrigues e Nicolas Prattes
  "Não quero dinheiro", Coro
  "Vagalumes", Pedro Guilherme e Pedro Caetano
  Evidências, Dan Ferreira,  Malu Rodrigues e Letícia Isnard
  Do Lado de Cá, Coro
  Monte Castelo, Milena Melo + Coro
 Comida, João Guilherme + Coro
 Será, Dan Ferreira e Malu Rodrigues

Programas de televisão em língua portuguesa
Séries de televisão de comédia
Séries de televisão da década de 2020
Programas do Gloob
Programas do Globoplay
Programas de televisão do Brasil que estrearam em 2023

Vicky e a Musa


Presidente Castello Branco es un municipio brasileño del estado de Santa Catarina. Tiene una población estimada al 2022 de 1689 habitantes. Pertenece a la Región metropolitana de Contestado.

Toponimia
El nombre es en honor a Humberto de Alencar Castelo Branco, 26° Presidente de Brasil.

Historia
La localidad que dió origen al municipio era llamada Dois Irmãos (Dos Hermanos) y fue fundada en 1935, con la llegada de dos hermanos inmigrantes italianos provenientes de Río Grande del Sur. El territorio de esta localidad pertenecía a los municipios de Cruzeiro y Campos Novos. Y desde 1963, pasó a ser distrito de Ouro. Se emancipó como municipio el 11 de noviembre de 1963, y adoptó el nombre de Presidente Castello Branco en 1965.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio del municipio
 Sitio de la cámara del municipio

Localidades de Santa Catarina
Localidades establecidas en 1963
Brasil en 1963
Lugares con nombres de personas

Presidente Castelo Branco (Santa Catarina)


An Festuca sinomutica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Xiang Chen ngan Sylvia Mabel Phillips. An Festuca sinomutica in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca sinomutica


Beto (født 7. januar 1975) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Brasiliens fodboldlandshold

|-
|1995||2||0
|-
|1996||2||0
|-
|1997||0||0
|-
|1998||0||0
|-
|1999||8||0
|-
!Total||12||0
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Beto


Cecil Louis Troughton Smith (), cunoscut sub pseudonimul Cecil Scott "C. S." Forester, a fost un romancier englez care a scris povestiri cu bătălii navale, cea mai notabilă fiind seria de 12 cărți despre căpitanul britanic Horatio Hornblower, serie care descrie aventurile unui ofițer din Marina Regală Britanică  în timpul Războaielor Napoleoniene (ecranizare Captain Horatio Hornblower în 1951, regia Raoul Walsh). A mai scris romanul The African Queen (1935; ecranizare ca The African Queen în 1951, regia John Huston). C. S. Forester a fost, de asemenea, istoric militar și scenarist  la Hollywood.

Biografie
Născut în Cairo, a avut o viață plină de necazuri, inclusiv părinți adoptivi, căsătorie secretă și paralizie. A studiat medicina la Guy's Hospital din Londra. În 1926 s-a căsătorit cu Kathleen Belcher, cu care a avut doi fii, în 1945 au divorțat. În timpul celui de-al doilea război mondial s-a mutat în Statele Unite, unde a creat texte de propagandă. În 1947, s-a căsătorit în secret cu Dorothy Foster.

Lucrări scrise

Seria Hornblower
 The Happy Return (1937)
 A Ship of the Line (1938)
 Flying Colours (1938)
 The Commodore (1945)
 Lord Hornblower (1946)
 Mr. Midshipman Hornblower (1950)
 Lieutenant Hornblower (1952)
 Hornblower and the Atropos (1953)
 Hornblower in the West Indies (1958)
 Hornblower and the Hotspur (1962)
 Hornblower and the Crisis (1967)
 The Last Encounter (1967)
 Hornblower and the Widow McCool (1967)

Alte romane
 A Pawn Among Kings (1924)
 Payment Deferred (1926)
 Love Lies Dreaming (1927)
 The Wonderful Week (1927)
 The Shadow of the Hawk (1928)
 Brown on Resolution (1929)
 Plain Murder (1930)
 Death to the French (1932)
 The Gun (1933)
 The Peacemaker (1934)
 The African Queen (1935)
 The General (1936)
 To the Indies (1940)
 The Earthly Paradise (1940)
 The Captain from Connecticut (1941)
 The Ship (1943)
 The Bedchamber Mystery (1944)
 The Sky and the Forest (1948)
 Randall and the River of Time (1950)
 The Good Shepherd (1955) - ecranizare ca USS Greyhound: Bătălie în Atlantic în 2020
 The Last Nine Days of the Bismarck (1959)

Note

Legături externe

 C. S. Forester Society, which publishes the e-journal Reflections

 C. S. Forester on You Bet Your Life in 1956

Nașteri în 1899
Decese în 1966
Scriitori englezi

C. S. Forester


Frances Baard es un distrito municipal de Sudáfrica en la provincia de Provincia Septentrional del Cabo.

Comprende una superficie de 12,349 km².

El centro administrativo es la ciudad de Kimberley

Demografía
Según datos oficiales contaba con una población total de 353 200 habitantes.

Referencias

Frances Baard

Distrito Municipal de Frances Baard


Sunna Angelíka er persóna í norsku bókaseríunni Sagan um Ísfólkið eftir Margit Sandemo. Sunna birtist fyrst sem aukapersóna í bókinni Álagafjötrar árið 1982. Hún birtist síðar sem aðalpersóna í bókinni Hyldýpið sem kom út sama ár.

Sunna er einn af þeim sem verða fyrir áhrifum af bölvun hins illa forföður fjölskyldunnar, Þengli hinum illa. Hann seldi sál sína til myrkaflana fyrir gríðarlegan mátt, en í skiptin fólu í sér að einn einstaklingur af hverri kynslóð afkomenda hans skyldi fæddur til að þjóna hinu illa, auðkenni þeirra væru gul augu sem minntu á kött og einstakt illt innræti. Sunna Angelíka fannst munaðarlaus þegar hún var aðeins 2 ára, þar sem hún grét yfir líki móður sinnar, Sunnevu eldri af ætt Íslfólksins. Fundarmaður hennar og seinna uppalandi var Silja Arngrímsdóttir. Sunna var ein af þeim þjáðust illa af fjölskyldubölvun forföðusins, en finnur samt góðmennsku í hjarta sínu þegar hún stendur frammi fyrir því að þurfa að hjálpa ættingjum sínum.

Sunna Angelíka


Langbølger (forkortet LB) eller lavfrekvens (med forkortelsen LF efter det engelske tekniske begreb Low frequency) er radiobølger i frekvensintervallet (fra men ikke med) 30 kHz – 300 kHz, der har følgende korresponderende bølgelængdeinterval i vakuum (fra men ikke med) 10 km - 1 km. Derfor kaldes langbølger også kilometerbølger.

Svaret på hvorfor disse radiobølger både kaldes ved deres bølgelængde i meter og frekvens i Hertz skyldes, at radiobølger i radiofoniens barndom før 1920'erne, kalder radiobølger ved deres bølgelængde i meter. Mellem ca. 1923 til 1960 anbefales det at angive radiobølgers frekvens i cycles-per-second (cps). Fra 1960 angives frekvens i Hertz.

Langbølger omfatter langbølgebåndet.

Kilder/referencer

Radioteknik
Radiospektrum

Langbølger


Ivana Marie "Ivanka" Trump (/ɪˈvɑːŋkə/; fædd 30. október 1981) er bandarísk kaupsýslukona og aðstoðarmaður föður síns Donalds Trump, bandaríkjaforseta frá 2017 til 2021. Þá gegndi hún embætti stjórnanda Frumkvöðlastofnunar Bandaríkjanna, The Office of Economic Initiatives and Entrepreneurship.

Hún er næst elst barna Donalds Trump og fyrstu eiginkonu hans, Ivönu Trump, kaupsýslukonu, fyrirsætu og rithöfundar. Hún er fyrsti gyðingurinn sem er hluti af fjölskyldu bandaríkjaforseta, en hún snerist til gyðingdóms þegar hún giftist eiginmanni sínum, Jared Kushner.

Hún gegndi stöðu aðstoðarstjórnanda í fjölskyldufyrirtækinu Trump Organization. Hún var einnig dómari í raunveruleikaþætti föður síns The Apprentice. Hún sagði upp starfi sínu hjá Trump Organization í mars 2017 til að taka við embætti innan ríkisstjórnar föður síns ásamt eiginmanni sínum. Ivanka var gagnrýnd vegna aðgengis að trúnaðarupplýsingum á sama tíma og hún hafði frjálsari hendur en aðrir opinberir starfsmenn. Í kjölfarið bauðst hún sjálfviljug til að senda hinu opinbera "gögn sem krafist var af opinberum starfsmönnum samhliða því að gegna sömu siðareglum og aðrir."

Samhliða stöðu sinni í Hvíta húsinu starfaði hún einnig við eigið tískufyrirtæki, allt fram í júlí 2018. Sú ákvörðun var gagnrýnd vegna hagsmunaárekstra. Hún var ætíð talin tilheyra innsta hring forsetans, líka áður en hún tók við opinberri stöðu.

Uppvöxtur
Ivanka er fædd á Manhattan í New York og er næst-elsta barn Tékknesk-amerísku fyrirsætunnar Ivönu Trump (áður Zelníčková) og Donalds Trump, sem í júlí 2017 varð 45. forseti Bandaríkjanna.

Hún hefur alltaf notað nafnið Ivanka, sem er slavnesk útgáfa af nafninu Ivana. Foreldrar hennar skildu árið 1992 þegar hún var 10 ára gömul. Hún á tvo bræður, Donald Jr. og Eric, auk hálfsysturinnar Tiffany og hálfbróðurins Barron.

Hún gekk í Chapin stúlknaskólann á Manhattan til 15 ára aldurs, en þá skipti hún yfir í Choate Rosemary Hall-einkaskólann í Wallingford í Connecticut. Hún segist hafa upplifað námsárin í Choate eins og fangavist, á meðan vinir hennar voru að skemmta sér í New York.

Eftir útskrift frá Choate árið 2000 hóf hún nám við Georgetown háskóla í tvö ár, áður en hún færði sig yfir í Wharton-viðskiptaskólann við háskólann í Pensyllvaníu. Hún útskrifaðist með  bakkalárgráðu í hagfræði árið 2004.

Viðskiptaferill
Eftir útskrift frá Wharton starfaði Ivanka stuttlega hjá Forest City Enterprises sem verkefnastjóri fasteignaviðskipta áður en hún gekk til liðs við Trump Organization árið 2005. Hún gegndi þar stöðu framkvæmdastjóra þróunarsviðs.

Árið 2007 hóf hún samstarf með Dynamic Diamond Group, fyrirtæki demantabraskarans Moshe Lax, til að framleiða Ivanka Trump Fine Jewelry, skartgripalínu demanta og gullskartgripa sem seld var í samnefndri verslun á Manhattan. Í nóvember 2011 fluttist verslunin frá Madison Avenue til 109 Mercer Street, í stærra húsnæði í hinu vinsæla SoHo hverfi borgarinnar.

Í desember 2012 kusu konur 100 vogunarsjóða Ivönku Trump í í stjórnarnefnd. Í október árið 2015 sögðu fjölmiðlar frá því að Ivanka Trump skartgripaverslunin á Mercer Street virtist lokuð og bættu við að allt liti út fyrir að húsnæðið stæði autt. Í október 2016 fengust skartgripir Ivönku aðeins til sölu í verslunarhúsnæði í Trump Tower á Manhattan, en vörurnar fengust einnig í verslunum Hudson's Bay og í öðrum skartgripaverslunum um Bandaríkin og Kanada. Einnig voru vörur hennar til sölu í Barein, Kúveit, Katar, Sádi Arabíu og Arabísku furstadæmunum.

Gagnrýni og pólítískir hagsmunaárekstrar
Ivanka Trump átti einnig fata- og aukahlutalínu sem sem seld var í vöruhúsum í Bandaríkjunum og Kanada, meðal annars Macy's og Hudson's Bay. Ivanka var sökuð um hönnunarþjófnað auk þess sem PETA og önnur dýraverndunarsamtök létu í sér heyra vegna notkunar hennar á kanínufeld. Árið 2016 voru treflar úr línu Ivönku innkallaðir en flíkurnar uppfylltu ekki skilyrði Bandarísku neytendasamtakanna um eldhættu.  Árið 2016 leiddi athugun í ljós að stærstur hluti af vörunum var framleiddur utan Bandaríkjanna. Ivanka Trump skórnir hafa verið framleiddir af Chengdu Kameido skóverksmiðjunni í Sichuan og Hangzhou HS Fasion (innan G-III samsteypunnar) í Zhejiang.

Í febrúar árið 2017, vegna dræmrar sölu og sniðgöngu viðskiptavina, hættu vöruhúsin Neimann Marcus og Nordstrom viðskiptum með vörur Ivönku Trump, og tilgreindu "lélega frammistöðu" sem ástæðu ákvörðunarinnar. Aðrar stórverslanir á borð við Marshall's, TJ Maxx og Hudson's Bay Company tóku vörurnar einnig úr hillum sínum.

Í febrúar 2017 hvatti ráðgjafi forsetans, Kellyanne Conway, áhorfendur Fox News sjónvarpsstöðvarinnar til að kaupa vörur Ivönku Trump, og sætti gagnrýni fyrir. Í júní 2017 voru þrír starfsmenn samtakanna China Labor Watch, sem berjast gegn þrælkun, handteknir við rannsókn á Huajian International, sem framleiðir vörur fyrir ýmis amerísk fyrirtæki, þar á meðal tískulínu Ivönku Trump. Bandarísk stjórnvöld, undir stjórn Donalds Trump, fóru fram á að þeir yrðu leystir úr haldi. Í júlí 2018 tilkynnti Ivanka síðan að hún hyggðist loka fyrirtækinu og sinna stjórnmálaferli sínum í staðinn.

Tilvísanir

Bandarískir athafnamenn
Ráðgjafar Bandaríkjaforseta
Repúblikanar

Ivanka Trump


القصارة أو البلاستر هو مادة بناء تستخدم في الطلاء الواقي أو الزخرفي للجدران والأسقف، ولقولبة وصب العناصر الزخرفية. تعني كلمة «البلاستر» في اللغة الإنجليزية عادةً المواد المستخدمة في التصميمات الداخلية للمباني، بينما يشير مصطلح «الرندر» عادةً إلى التطبيقات الخارجية. يستخدم مصطلح آخر غير دقيق للمادة هو ستوكو، والذي غالبًا ما يستخدم أيضًا في النثر بالمونة التي تستخدم بطريقة ما لإنتاج زخرفة النقوش البارزة، بدلًا من الأسطح المستوية.

تحتوي الأنواع الأكثر شيوعًا من البلاستر بشكل أساسي إما على الجص أو الجير أو الأسمنت، ولكن جميعها تعمل بطريقة مماثلة. يُصنع البلاستر كمسحوق جاف، ويخلط مع الماء ليشكل معجونة جامدة ولكن قابلة للتطبيق مباشرة قبل وضعها على السطح. يحرر التفاعل مع الماء الحرارة من خلال التبلور والبلاستر المطفأ والتصلب.

يمكن استخدام البلاستر بسهولة نسبية مع الأدوات المعدنية أو حتى ورق الصنفرة، ويمكن قولبته، إما في الموقع أو لصنع مقاطع مسبقة التشكيل، توضع في مكانها بمادة لاصقة. لا يعد البلاستر مادة قوية؛ إنه مناسب للتشطيب، أكثر من كونه مادة حاملة، وعندما يطبق بكثافة للزينة قد يتطلب إطارًا داعمًا مخفيًا، عادةً يكون من المعدن.

لأشكال البلاستر استخدامات أخرى عديدة. ففي الطب ما يزال البلاستر مستخدمًا غالبًا لدعم مجموعة العظام المكسورة. يستخدم البلاستر في طب الأسنان لصنع طبعات الأسنان. يصنع من البلاستر أنواع مختلفة من النماذج والقوالب. في الفن، الجص الجيري هو القالب التقليدي للتصوير الجصي، تُطبق الأصباغ على الطبقة العليا الرقيقة المرطبة بالبلاستر، وتندمج معها بذلك تكون اللوحة في الواقع من البلاستر الملون. في العالم القديم، استخدِم البلاستر على نطاق واسع لإنشاء نقوش تصويرية كبيرة على الجدران، على الرغم من أن القليل منها قد نجا، بالإضافة إلى نوع من تصاميم الزخرفة في النقوش البارزة المشكلة من البلاستر والتي ما تزال مستخدمة.

الأنواع

البلاستر الطيني
البلاستر الطيني هو خليط من الطين، والرمل، والماء مع إضافة ألياف نباتية لمقاومة الشد فوق اللوح الخشبي.

استخدِم البلاستر الطيني منذ العصور القديمة. استخدم المستوطنون في المستعمرات الأمريكية البلاستر الطيني في التصميمات الداخلية لمنازلهم: «طبقة البلاستر للتصميمات الداخلية في شكلها الطيني تسبق زمنيًا بناء المنازل ذات الإطار، ويجب أن تكون مرئية في الداخل لتعبئة السياج في تلك المنازل ذات الإطار الأقدم... والتي لم تنغمس بكسوة من الجدران الخشبية، استمر استخدام الطين بعد فترة طويلة من اعتماد الألواح الخشبية، وتعبئة الطوب للإطار». عندما لا يكون الجير متاحًا أو يسهل الوصول إليه، يُقتصد باستخدامه أو يُستبدل بأربطة أخرى. يقول مارتن إي. ويفر في عمله الأساسي: «يتكون بلاستر الطمي من الطين أو التراب الممزوج بالماء لإعطاء تماسك عملي أو «لدونة». إذا كان خليط الطين لدنًا جدًا، ينكمش ويتشقق عند التجفيف. ومن المحتمل أيضًا أن يسقط عن الحائط. يُضاف الرمل والحصى الناعمة لتقليل تركيز جزيئات الطين الدقيقة التي تسبب الانكماش المفرط». أضيف القش أو العشب في بعض الأحيان مع إضافة السماد.

معرض صور

انظر أيضًا
 تصيير أسمنتي

مراجع

مواد الطبع
تمليط
خامات نحت
مركبات الكالسيوم
مواد بناء

قصارة


Claudia Nicoleta Ștef (nume de fată Claudia Iovan; ) este o atletă română, specializată în marș. Deține recordul mondial la 3.000 m în sală.

Carieră
S-a apucat de atletism la vârsta de 11 ani, practicând în special triplusalt. Totuși, a început să sufere de probleme la spate și a trebuit să înceteze atletismul de teamă de a deveni paralizată. În anul 1995 a încercat marșul, care nu solicită coloană vertebrală în același mod, pentru a o urma pe cea mai bună prietenă. Într-o perioadă de cinci luni a devenit campioană națională la vârsta, apoi a cucerit medalia de bronz la Campionatul Mondial de juniori din 1996 la proba de 5.000 m. Un an mai târziu, a câștigat Campionatul European de Juniori.

În anul 1999 a stabilit un nou record mondial în sală la proba de 3.000 m cu timpul de 11:40,33. În același an, s-a căsătorit cu Sebastian Ștef, șeful de la CSM Craiova și fiul antrenorului ei, Horia Ștef, apoi a luat medalia de aur la Campionatul European de tineret (U23) și la Universiada de la Palma de Mallorca. Totuși, a fost controlată pozitivă cu nandrolonă în anul 2000 și a fost suspendată timp de doi ani.

S-a calificat la Jocurile Olimpice de vară din 2004 de la Atena, dar nu a putut să participă din cauza așa-numitei "regulii Țiriac", prin care un sportiv sancționat pentru dopaj nu mai poate reprezenta România la Jocurile Olimpice. Decizia Comitetului Olimpic Român a rămas în vigoare din cadrul Jocurilor Olimpice din 2008 de la Beijing, apoi a fost ridicată. Astfel Claudia Ștef a participat ca debutantă la proba de 20 km marș la Jocurile Olimpice de vară din 2012 de la Londra. S-a clasat pe locul 38 cu timpul de 1:33:56, o mare dezamăgire pentru ea.

În mai 2015 a reușit timpul de 1:34:31 la Cupa Europeană de la Murcia, îndeplinind baremul de calificare pentru Jocurile Olimpice din 2016 de la Rio de Janeiro. În luna mai 2016 a fost depistată pozitiv cu meldonium, o substanță interzisă la începutul aceluiași an de Agenția Mondială Antidoping, dar ea a fost declarată nevinovată.

In prezent, este antrenoare la Clubul Sportiv Municipal Craiova.

Realizări

Recorduri personale

Note

Legături externe

Nașteri în 1978
Nașteri pe 25 februarie
Craioveni
Atleți olimpici români
Oameni în viață
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2012
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2016
Sportivi români implicați în cazuri de dopaj
Mărșăluitori
Campioni naționali de atletism ai României

Claudia Ștef


Mušmulasti glog (Azorski glog, velška mušmula, mediteranska mušmula, lat. Crataegus azarolus), vrsta u rodu gloga, mediteransko korisno drvo iz porodice ružovki.

Rasprostranjeno je po mediteranskim zemljama. Naraste do 10 metara visine. plodovi su jestivi, i sirovi i kuhani.

Izvori

Vanjske poveznice

Maleae

Mušmulasti glog


Thud oder Thud! steht für:

 Klonk!, ein Scheibenwelt-Roman von Terry Pratchett
 Thud!, ein geplantes aber nicht verwirklichtes US-amerikanisches Medienunternehmen; siehe Elon Musk#Thud (2018–2022)
 thud, eine metasyntaktische Variable

Thud


Der ab 1973 als Stocznia Gdanska B437 von der Danziger Werft (Stocznia Gdańska im. Lenina) gebaute Schiffstyp war eine Baureihe von Kühlschiffen.

Einzelheiten
Der Entwurf gehört mit 20 gebauten Einheiten sowohl zu den erfolgreichsten Entwürfen der Danziger Leninwerft als auch zu den erfolgreichsten Entwürfen des betreffenden Segments.

Knapp drei Viertel der Baureihe wurden an Sudoimport, den Außenhandelsbetrieb der UdSSR, geliefert, jeweils drei Schiffe des Typs gingen an die polnische Reederei Polskie Linie Oceaniczne (Polish Ocean Lines) und eine honduranische Tochtergesellschaft der United Brands Company.

Die Schiffe waren als herkömmliche Kühlschiffe ausgelegt. Sie besaßen ein durchlaufendes Hauptdeck mit Back und mittschiffs angeordnete Aufbauten mit unter dem Deckshaus liegender Maschinenanlage. Die Schiffe verfügten über vier 7430 m³ große isolierte Kühlladeräume mit Zwischendecks. Je zwei der Laderäume lagen vor und hinter dem Deckshaus. Die Umschlageinrichtungen bestanden aus acht herkömmlichen 5-Tonnen-Ladebäumen. Die leistungsfähige Antriebsanlage bestand aus einem Achtzylinder-Zweitakt-Dieselmotor des Typs Sulzer 8RND68 mit 13.200 PS Leistung bei 150 Umdrehungen in der Minute. Daneben waren vier 750 PS starke Hilfsdiesel des Typs Sulzer 5A25 verbaut. Alle Motoren wurden in Lizenz bei H. Cegielski – Poznań in Posen gebaut.

Die Schiffe

Weblinks
 Beschreibung bei soviet-trawler (russisch, englisch)
 Bauliste bei soviet-trawler (russisch, englisch)

Einzelnachweise

Frachtschiffstyp
Stocznia Gdańska

Stocznia Gdanska B437


ගෘහස්ථ දූවිලි මයිටාවන් ( හෝ හුදෙක් දූවිලි මයිටාවන්) විවිධ වාසස්ථාන වල දූවිලි සමග බැඳුන මයිටාවන් වර්ග වේ.

ප්‍රධාන විශේෂ පහත ලෙස හඳුනාගෙන ඇත:
 Dermatophagoides farinae (ඇමරිකානු ගෘහස්ථ දූවිලි මයිටා)
 Dermatophagoides microceras
 Dermatophagoides pteronyssinus (යුරෝපීය ගෘහස්ථ දූවිලි මයිටා)
 Euroglyphus maynei (Mayne ගේ ගෘහස්ථ දූවිලි මයිටා)

ජීව විද්‍යාව

වර්ගීකරණය
දූවිලි මයිටාවන් Pyroglyphidae මයිටා (කීඩෑ) පවුලේ සාර්වභෞමික සාමාජිකයන් වේ.

ලක්ෂණ

ගෘහස්ථ දූවිලි මයිටාවන්  ඔවුන්ගේ ඉතා කුඩා ප්‍රමාණය හා පාරභාසක සිරුරු නිසා පියවි ඇසට පෙනෙන්නේ යන්තමින්ය. සාමාන්‍ය ගෘහස්ථ දූවිලි මයිටාවෙක්   පමණ දිගය. නිවැරදි හඳුනා ගැනීමක් සඳහා අවම වශයෙන් 10× විශාලනයක් වත් අවශ්‍ය වේ.

ආහාර
ඔවුන් මිනිසුන්ගේ සහ සතුන්ගේ සම් කැබලි හා සමහර පුස් වර්ග ආහාරයට ගනියි.

විලෝපිකයන්
දූවිලි මයිටාවන්ගේ විලෝපිකයන් වන්නේ වෙනත් මයිටාවන් (Cheyletiella), Silverfish හා pseudoscorpions වේ.

ප්‍රජනනය
ගෘහස්ථ දූවිලි මයිටා පිරිමි සතකුගේ සාමාන්‍ය ජීවන චක්‍රය දින 10–19 වේ. ගැහැණු සතෙකු දින 70ක් පමණ ජීවත්  වන අතර  අවසාන සති 5 තුල බිත්තර 60 සිට 100 දක්වා ප්‍රමාණයක් දමනු ලැබේ.

සෞඛ්ය ගැටළු

අසාත්මිකතා

ගෘහස්ථ දූවිලි මයිටා ආසාත්මිකතා
මයිටාවන් තුල අඩංගු බලසම්පන්න ආහාර ජීර්ණ එන්සයිම (විශේෂයෙන්ම Peptidase 1)  ඔවුන්ගේ අසූචිවල ද දිගටම රැඳී තිබේ. ඒවා ප්‍රධාන ලෙසම අසාත්මිකතාකාරක වේ.

Oral mite anaphylaxis
පිටිවල සිටින Dermatophagoides spp. විසින් oral mite anaphylaxis (පෑන්කේක් සින්ඩ්රෝමය) රෝග තත්වය ඇතිකරයි.

දූවිලි මයිටා පාලන ක්‍රම

ඇඳ රෙදි

සතිපතා වෙනස් ඇඳ රෙදි භාවිතා කිරීමෙන් දූවිලි මයිටාවන්ට නිරාවරණය වීමේ අවදානම අඩුකරගත හැක.

මූලාශ්‍ර

දූවිලි

දූවිලි මයිටාවෝ


Tomoyoshi Ikeya (født 17. juni 1962) er en tidligere japansk fodboldspiller og træner.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Hitachi.

Han har tidligere trænet Kashiwa Reysol og Roasso Kumamoto.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Tomoyoshi Ikeya


Anput je božica iz staroegipatske religije, poznata i kao Anupet, Input i Yineput. Njezino je ime ženska inačica imena njezinog supruga Anubisa, s kojim ima kćer Kebehet. Anput je božica pogrebâ i mumifikacije.

Često je prikazivana kao ženka šakala. Prikazivana je i kao žena s likom šakala iznad glave. Veoma rijetko je prikazana kao žena s glavom šakala. Bila je i božica 17. nome Gornjega Egipta.

Izvori i bilješke

Egipatske božice

Anput


Phytophthora alni est un complexe d'espèces d'Oomycètes du genre Phytophthora. Ce sont des parasites obligatoires phytopathogènes  qui provoquent une pourriture létale des racines et du collet des aulnes nommée « dépérissement des aulnes ». Cette maladie émergente se répand en Europe depuis les années , sa cause principale étant l'hybridation nouvelle entre deux espèces proches. Elle est considérée comme une menace sérieuse pour les ripisylves européennes.

Taxonomie
Depuis le début du , des dépérissements exceptionnels d'Aulnes sont signalés en Europe sans que leurs causes ne soient éclaircies, les Aulnes étant alors considérés comme des arbres indemnes de problèmes sanitaires. Ce n'est qu'en  que Phytophythora alni est isolé dans le sud de la Grande-Bretagne à partir de spécimens morts d'une maladie inconnue. L'espèce et ses proches parentes sont formellement décrites en  par les scientifiques forestiers britanniques Clive Brasier et Susan A. Kirk.

Systématique
En , Brasier & Kirk considèrent que P. alni se compose de trois sous-espèces, P. alni subsp. alni qui est la plus fréquemment isolée et la plus agressive, P. alni subsp. uniformis peu fréquente et peu agressive et P. alni subsp. multiformis également peu fréquente. Plusieurs études montrent dans les années  que la sous-espèce alni est le résultat d'une hybridation entre la sous-espèce uniformis et la sous-espèce multiformis générée à de nombreuses occasions distinctes, ce qui a structuré géographiquement sa population. Néanmoins, son génotype dominant reste plus proche de celui de la sous-espèce uniformis. De même, la sous-espèce multiformis est le fruit d'une hybridation mais ses parents sont inconnus. Ces résultats sont corroborés par une étude de  qui affirme qu'il s'agit d'espèces distinctes et les reclasse respectivement en Phytophthora ×alni, Phytophthora uniformis et Phytophthora ×multiformis. Selon ces études, c'est l'hybridation qui est la principale cause de cette maladie émergente.

Liste des sous-taxons requalifiés
Liste des sous-espèces selon Brasier & Kirk (2004) et accepté par MycoBank et modifications ultérieures de Husson  (2015):
 Phytophthora alni subsp. alni Brasier & S.A.Kirk
Requalifié en Phytophthora ×alni (Brasier & S.A.Kirk) Husson, Ioos & Marçais
 Phytophthora alni subsp. multiformis Brasier & S.A.Kirk
Requalifié en Phytophthora ×multiformis (Brasier & S.A. Kirk) Husson, Ioos & Marçais
 Phytophthora alni subsp. uniformis Brasier & S.A.Kirk
Requalifié en Phytophthora uniformis (Brasier & S.A. Kirk) Husson, Ioos & Marçais

Symptômes
L'arbre infecté présente des feuilles anormalement petites, jaunes et clairsemées qui tombent souvent prématurément. La couronne de l'arbre infecté depuis de nombreuses années montre de nombreux branches mortes, le houppier est clairsemé mais reste souvent homogène. Des taches noirâtres ou de rouille peuvent apparaître à la base du tronc parfois accompagnées d'exsudats sous la forme de coulures goudronneuses. Ces dernières indiquent des nécroses sous l'écorce signifiant la mort du phloème. L'évolution de la maladie est variable, de nombreux arbres meurent rapidement dès l'apparition des symptômes, mais d'autres peuvent se détériorer lentement pendant de nombreuses années.

Distribution
Phytophthora ×alni est attesté en Grande-Bretagne, aux Pays-Bas, en Allemagne, en Suède, en Belgique, en Autriche, en Hongrie, en France, en Tchéquie, en Italie, en Pologne, en Espagne et au Portugal.

Phytophthora uniformis est présent en Suède en Espagne, en Alaska et en Oregon. En Alaska, cette espèce n'est pas pathogène.

Phytophthora ×multiformis est présent aux Pays-Bas, en Allemagne, en Grande-Bretagne et en Espagne.

Impact parasitaire

Phytophtora ×alni est l'agent d'une maladie émergente, létale, à évolution rapide et qui a un fort impact sur l'écologie des cours d'eau depuis les années . Les espèces d'Aulnes impactées sont Alnus cordata, Alnus glutinosa, qui s'avère être le plus sensible, Alnus incana, qui s'avère être le plus résistant et Alnus viridis. Les seuls arbres décrits comme étant affectés dans la nature sont les aulnes ; cependant, des essais d'inoculation en serre ont suggéré que les Noyers (Juglans regia), les Châtaigniers (Castanea sativa) et les Cerisiers sauvages (Prunus avium) peuvent également y être sensibles

Les dégâts sont particulièrement importants sur l'Aulne glutineux en Europe de l'Ouest le long des cours d'eau où des taches de mortalité sont fréquemment observées. Toutes les classes d'âge d'aulnes sont susceptibles d'être atteintes. L'infection aboutit le plus souvent à la mort de l'arbre mais dans des délais variables selon son âge. Chez les semis et les jeunes plants, la mort peut survenir une année seulement après apparition des premiers symptômes alors que les arbres adultes peuvent rester en sursis pendant plusieurs années.

Les facteurs de risque d'infection comprennent : la température de l'eau (le risque de maladie est plus élevé dans les eaux plus chaudes), le type de sol (le risque de maladie est plus élevé dans les sols à texture fine, en particulier les loams argileux) et le type de cours d'eau (le risque de maladie est plus élevé dans les cours d'eau à débit lent).

En , que ce soit en Allemagne, en Belgique, en Angleterre ou en France, les taux de présence de la maladie sont inquiétants. En Bavière, la maladie est observée dans un tiers des parcelles forestières et plus de 50 % des cours d'eau présentent des arbres infectés. En Wallonie, 28 % des aulnes de rivières dépérissent. Dans le sud de l'Angleterre, plus de 15 % des arbres de ripisylves sont infectés ou morts. Enfin, en France, dans le bassin Rhin-Meuse, près de 20 % des arbres sont malades et 71 % des rivières infestées. Des taux de mortalité annuels de l'ordre de 5 % sont observés dans certains secteurs de la Sarre et en Charente. En Allemagne comme en France, Phytophthora ×alni a clairement été mis en cause dans 90 % des sites infestés.

Biologie

Comme les autres espèces du genre Phytophthora, Phytophthora ×alni peut se reproduire de façon sexuée et asexuée. Il est dit homothallique et est donc présent dans le sol sous forme de mycélium ou d'oogonies. Au contact de l'eau, il forme des organes de reproduction asexuée, les sporanges qui libèrent des spores nageuses, les zoospores. En milieu naturel, il infecte les plants par pénétration via l'ensemble des racines, les lenticelles à la base des troncs ou encore via les blessures au niveau de l'écorce.

Sa dissémination se fait à la fois par voie d'eau et par le sol. Le mycélium est transporté par l'intermédiaire de la terre collée aux engins de travaux forestiers ou agricoles, à la faune et aux chaussures, le bois contaminé des résidus d'abattage ou des chablis. Mais c'est surtout par l'eau de rivière coulant en aval que l'infection se propage, principalement lorsque l'eau est calme ou que les inondations sont fréquentes. Néanmoins, le mycélium provenant du sol est plus agressif que celui provenant de l'eau qui l'est lui-même plus que celui provenant de troncs infectés.

La conservation de P. ×alni dans le sol et l'eau varie au cours de l'année. C'est en été qu'il est présent en plus grande quantité dans le sol en raison des températures plus élevées. En effet, la température de l'eau affecte la sporulation, une eau plus chaude étant favorable à la production de sporanges, les températures de  et moins limitant leur production. À l'opposé, une eau estivale dépassant les 21- lui est défavorable. L'incidence de la maladie augmente lors des hivers doux situés au dessus de  favorisent la survie du mycélium de P. ×alni, celui-ci ne présentant pas de structure de survie hivernale (chlamydospores ou oospores). Inversement, le phénomène de guérison des arbres est favorisé par des températures hivernales basses et par des températures estivales élevées. L'émergence de la maladie ne peut pas être expliquée par le changement climatique. Cependant, une augmentation des températures hivernales dans le futur dans le cadre du changement climatique aggraverait très probablement l'épidémie.

Conséquences
Les dépérissements des aulnes et particulièrement de l'Aulne glutineux peuvent être extrêmement préjudiciables pour l'écologie des ripisylves des plaines et des vallées. La présence de cet arbre étant importante, sa disparition entraînerait des désordres écosystémiques du point de vue hydraulique en favorisant les crues, du point de vue biologique par la perte d'une biodiversité riche et souvent spécifique et du point de vue de la qualité de l'eau. En effet, l'Aulne joue un rôle primordial à plusieurs niveaux. Il stabilise les berges en limitant l'érosion, il favorise l'auto-épuration des eaux par la fixation d'éléments polluants, il la limite contre le réchauffement des eaux par son feuillage et l'évapotranspiration et stimule la diversification de l'habitat aquatique par la présence de niches à poissons. Par ailleurs, l'aulne glutineux est une essence pionnière essentielle dans la succession végétale et qui résiste aux longues périodes de crues.

Moyens de lutte
Il n'existe pas de lutte curative pour éliminer Phytophthora ×alni, les dessouchages et les produits phytosanitaires étant inefficaces et dégradants. Seuls des moyens prophylactiques afin de prévenir son apparition, sa propagation sont envisageables comme le nettoyage à l'eau du matériel de chantier afin d'éliminer l'essentiel du sol et des débris végétaux et le brûlage des déchets d'abattage.

Notes et références

Bibliographie

Liens externes

Peronosporaceae
Oomycète phytopathogène

Phytophthora alni


පූජ්‍ය කිරිබත්ගොඩ ඤාණානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ විසින් සදහම් වැඩසටහන් වලදී පවත්වන ලද ධර්ම දේශනා ඇසුරෙන්

සකස් කළ 'සිතට සුව දෙන භාවනා' සදහම් ග්‍රන්ථයෙන් උපුටා ගන්නා ලදී.

සතර සතිපට්ඨාන සූත්‍රයෙහි ධම්මානුපස්සනාවේ ධම්මානුපස්සනා බොජ්ඣඞ්ගපබ්බං කොටසෙහි සප්ත බොජ්ඣංග ගැන දැක්වේ. (දීග නිකාය - මහා සතිපට්ටාන සූත්‍රය)
 සති සම්බොජ්ඣංග - මානව සිහියෙන් යුතුව වාසය කිරීම. එනම් සතර සතිපට්ඨානය තුල සිහිය පිහිටුවාගෙන වාසය කිරීම.
 ධම්මවිචය  සම්බොජ්ඣංග - ධර්මය පිලිබදව නුවණින් විමසා බැලීම.එනම් සතර සතිපට්ඨානය පිලිබදව නුවණින් විමසා බැලීමයි.
 වීරිය  සම්බොජ්ඣංග - කුසල් ධර්මයන් වඩවා ගැනීමට ගන්න වීරිය  වීරිය  සම්බොජ්ඣංගයයි , එය නොනවතින මග නතර කරන්නේ නැති වීරියක් තිබිය යුතුයි. සත්තිස් බෝධිපාක්ෂික ධර්ම කරුණු වල සෑම විටම මෙම වීරිය පිලිබදව බුදුරජාණන් වහන්සේ වදාරා ඇත.(සතර සම්‍යක් ප්‍රධාන වීරිය, සතර ඉර්ධි පාද තුල, පංච ඉන්ද්‍රිය තුල, ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය තුල,පංච බල තුල)
 ප්‍රීති  සම්බොජ්ඣංග - නිරාමිස ප්‍රීතිය, සතර සතිපට්ඨානය තුල සිටීමෙන් කුසල් දහම් වඩවා ගැනීම නිසා ඇතිවන ප්‍රීතිය.
 පස්සද්ධි  සම්බොජ්ඣංග - ධර්මයේ හැසිරීමෙන්, සතර සතිපට්ඨානය තුල වාසය කිරීමෙන් සිතේ සහ කයෙහි ඇතිවන සැහැල්ලු භාවය.
 සමාධි  සම්බොජ්ඣංග - සිතේ ඇතිවන එකග භාවය.සතර සතිපට්ඨානය තුල වාසය කරන විට සිතේ ඇතිවන සමාධිය.
 උපෙක්ඛා  සම්බොජ්ඣංග - සිතේ ඇතිවන මැදහත් භාවය, සතර සතිපට්ඨානය තුල හැසිරෙන විට සිතේ ඇතිවන උපේක්ෂාව.

සප්ත බොජ්ඣංග
බුදුරජාණන් වහන්සේ වදාළ සතිපට්ඨාන භාවනාවේ ධම්මානුපස්සනාවේ අවසාන කොටස් දැන් අපි ඉගෙන ගනිමින් සිටින්නේ. මේකෙ තියෙනවා සප්ත බොජ්ඣංග කියල කොටසක්. බොජ්ඣංග කියල කියන්නේ චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කරගැනීමේ අංග. චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කරගැනීමට උපකාර වන අංග හතක් තියෙනවා. ඒ හත තමයි සති, ධම්මවිචය, විරිය, පීති, පස්සද්ධි, සමාධි, උපේක්ඛා. මේ ඔක්කොම ඔබ තුළ වැඩෙන්නේ සතිපට්ඨානය වැඞීම තුළ. සතිපට්ඨානය වැඩුවෙ නැත්නම් මේ බොජ්ඣංග ධර්ම ඔබතුළ වැඩෙන්නෙ නෑ.

අධිෂ්ඨාන කරල ලබන්න බැහැ….

එහෙම නම් පින්වතුනි, බොජ්ඣංග ධර්ම අධිෂ්ඨාන කරල, "මට සති සම්බොජ්ඣංගය පහළ වේවා" කියල වඩන්නට පුළුවන් එකක් නෙවෙයි. "මට ධම්මවිචය සම්බොජ්ඣංගය පහළ වේවා" කියල වඩන්නට පුළුවන් එකක් නෙවෙයි. ඒ විදිහට ප‍්‍රාර්ථනා කරල යමක් ලබන්නට පුළුවන් නම් අපට බුදුරජාණන් වහන්සේලා ඕනෙ නෑනෙ. අපට එහෙනම් සද්ධර්මය ශ‍්‍රවණය කරන්නට ඕනෙ නෑනෙ. එහෙනම් මහරහතන් වහන්සේලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පිරිනිවන් පා වදාළ වෙලාවෙ ධර්මය සංගායනා කරල, ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් මේ ධර්මය ආරක්ෂා කරන්නට කැපවෙන්න ඕනෙ නෑනෙ. රහතන් වහන්සේලා බාරගත්තා ධර්මයේ කොටස්. දීඝ නිකාය ආනන්ද මහරහතන් වහන්සේගේ ශිෂ්‍ය පිරිස භාරගත්තා. මජ්ඣිම නිකාය සාරිපුත්ත මහරහතන් වහන්සේගේ ශිෂ්‍ය පිරිස භාරගත්තා. සංයුත්ත නිකාය මහා කාශ්‍යප මහරහතන් වහන්සේගේ ශිෂ්‍ය පිරිස භාරගත්තා. අංගුත්තර නිකාය අනුරුද්ධ මහ රහතන් වහන්සේගේ ශිෂ්‍ය පිරිස භාරගත්තා. එහෙම භාර ගත්තේ ධර්මය හදාරන්නට අවශ්‍ය නිසයි.ධර්මයෙන් බැහැර වෙච්ච ප‍්‍රායෝගික දෙයක් නෑ. අත්දැකීමක් නෑ. යමක් ඔබ අවබෝධ කරනවද ඒක තමයි ධර්මයේ තියෙන්නෙ. යමක් ධර්මයේ තියෙනවද ඒක තමයි අවබෝධ කරන්නෙ. ඒ නිසා අවබෝධයයි ධර්මයයි එකයි. ඒක දෙකක් නෙවෙයි. ඒ නිසා යමෙක් සතර සතිපට්ඨාන ධර්මයන් මනා කොට ප‍්‍රගුණ කරගෙන යද්දී එයාට අවබෝධ වෙන්නේ සප්ත බොජ්ඣංග ධර්මයන්මයි.

සති සම්බොජ්ඣංගය…

සති කියල කිව්වේ සතර සතිපට්ඨානයට. සතර සතිට්ඨානය චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධයේ අංගයක් විදිහට සකස් වෙන කොට ඒක සතිසම්බොජ්ඣංගය.

ධම්මවිචය සම්බොජ්ඣංගය…

ඊළඟට ධම්මවිචය සම්බොජ්ඣංගය. ධම්මවිචය කියල කිව්වෙ බුදුරජාණන් වහන්සේ වදාළ ධර්ම කරුණු සම්බන්ධයෙන් අනිත්‍ය දේ අනිත්‍ය වශයෙන්, දුක් දේ දුක් වශයෙන්, අනාත්ම දේ අනාත්ම වශයෙන්, හේතු ඵල වශයෙන්, හේතු නැතිවීමෙන් ඵල නැතිවී යන ධර්මතාව මේ ඔක්කොම නුවණින් විමස විමස බලනකොට, ඔබ තුළ ඇතිවෙනවා ධම්මවිචය. එතකොට මේ ධම්මවිචය ඇතිවෙන්නේ චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධය ඉලක්ක කරගෙනයි. චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධයට උපකාර වශයෙන් ධම්මවිචය සම්බොජ්ඣංගය ඔබ තුළ වැඩෙනව.

බුදුරජාණන් වහන්සේ සතිපට්ඨාන සූත‍්‍රයේදී විස්තර කරන්නේ, (සන්තං වා අජ්ඣත්තං ධම්මවිචය සම්බොජ්ඣංගං අත්ථි මේ අජ්ඣත්තං ධම්මවිචය සම්බොජ්ඣංගෝති පජානාති) තමන් තුළ මේ චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධයට අංගයක් වශයෙන් ධම්මවිචය සම්බොජ්ඣංගය වැඩෙනවා කියල දන්නව නම්, තමන් තුළ ධම්මවිචය සම්බොජ්ඣංගය තියෙනවා කියල දැනගන්නවා. එතකොට බලන්න සිහිය කියන එක කොච්චර සියුම් විදිහට දියුණු කරන්නට පුළුවන් එකක්ද?

තමන් තුළ චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මයේ අවබෝධයක් විදිහට ධම්මවිචය සම්බොජ්ඣංගය වැඩිල නැත්නම්, ඒකත් දන්නව. එහෙනම් එයා කරන්නේ තවදුරටත් ධම්මවිචය සම්බොජ්ඣංගය වැඞීම පිණිස නුවණින් විමසනවා. චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධය ඉලක්ක කරගෙන.

විරිය සම්බොජ්ඣංගය…

ඊළඟට විරිය සම්බොජ්ඣංගය. විරිය සම්බොජ්ඣංගය කියල කියන්නේ වීරිය. වීරිය තමයි උපන්නා වූ අකුසල් ප‍්‍රහාණය කරන්න තියෙන වීරිය. නූපන් අකුසල් නූපදවීමට තියෙන වීරිය. උපන් අකුසල් තමයි ආසාව, තරහ, ඉරිසියාව, පළිගැනීම, එකටෙක කිරීම, බද්ධ වෛරය, කළකෝලාහල කිරීම, හිතුවක්කාරකම. මේ සියල්ලම අකුසල්. මේ උපන්නා වූ අකුසල් ප‍්‍රහාණය කරන්න වීරිය තියෙනව. ඒ වගේම මේ අකුසල් අලූතින් හටගන්න දෙන්නෙත් නෑ. ඉපදිච්ච අකුසල් ප‍්‍රහාණය කරන්නට කල්පනා කරනව.

ඊළඟට නූපන් කුසල් උපදවා ගැනීම. දැන් සීලය නූපන් කුසලයක් නම් ඒක හොඳට දියුණු කරගන්න ඕනෙ. ඊළඟට සමාධිය ඇතිවෙලා නෑ. ඒ කියන්නේ නූපන් කුසලයක්. සමාධිය දියුණු කරගන්නට ඕනෙ. ප‍්‍රඥාව ඇතිවෙලා නෑ. අන්න කුසල් දියුණු වෙලා නෑ. එහෙනම් ප‍්‍රඥාව ඇති කරගන්න එයා කල්පනා කරල දියුණු කරගන්නව. අලෝභය, අද්වේෂය, අමෝහය ඇතිවෙලා නැත්නම්, ඒවා ඇතිකරගන්න මහන්සි ගන්නව. නුවණින් කල්පනා කරනවා. එතකොට නූපන් කුසල් උපදවා ගන්නට වීරිය කරනවා.

ඊළඟට උපන් කුසල් වැඩිදියුණු කරන්නට වීරිය කරනවා. සීලසම්පන්න නම් එයා සීලය කඩාගන්න නෙවෙයි මහන්සි වෙන්නෙ. සීලය රැකගෙන අවබෝධය පිණිස සකස් කරගන්න. සමාධිය රැකගෙන අවබෝධයට සකස් කරන්න. ප‍්‍රඥාවත් එහෙමයි. මේ විදිහට උපන් කුසල් දියුණු කරගන්න මහන්සි ගන්නව භාවනා වශයෙන්. ඉලක්කය තමයි චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මය අවබෝධ කරගැනීම. අන්න එතකොට එයාට ආර්ය සත්‍යය අවබෝධයට උපකාරී අංගයක් හැටියට වීරිය දියුණු වෙනව.

පීති සම්බොජ්ඣංගය…

මෙහෙම වීරිය දියුණු වෙද්දි ඒ කිව්වෙ අකුසල් ප‍්‍රහාණය වෙද්දි, කුසල් දියුණු වෙද්දි, මෙයාට චිත්ත සමාධියක් ඇතිවෙනවා, හිතට මහා බලවත් ප‍්‍රීතියක් හටගන්නවා. අනේ මා තුළ අකුසල් ප‍්‍රහාණය වෙවී යනව නේද කියල සතුටක් ඇතිවෙනවා. මා තුළ කුසල ධර්මයන් දියුණු වෙවී යනව නේද කියල සතුටක් ඇතිවෙනවා. ඒක ඇතිවෙන්නෙ තමන්ගේ ගුණධර්ම මතමයි.

සාමාන්‍යයෙන් ධර්මයේ හැසිරෙන කෙනෙක් පුරුදු කළ යුත්තේ නිහතමානීකමයි. විශේෂයෙන්ම මේ ධර්ම මාර්ගය දියුණු වෙන්න කරුණු දෙකක් ප‍්‍රධාන වෙනවා. පළවෙනි එක තමයි නිහතමානීකම. දෙවෙනි එක තමයි කැපවීම. ධර්මයේ හැසිරීමේදී කවදාවත් අත්තුක්කංසන පරවම්භනයේ යෙදෙන්න එපා. එතකොට තමන්මයි මේ ධර්ම මාර්ගයේ බිඳ වැටෙන්නෙ. අත්තුක්කංසනය කියන්නේ තමා උසස් කොට සැලකීමත්, පරවම්භනය කියන්නේ අනුන් ගරහා කොට සැලකීමත්. ඒක නෙවෙයි අප කළ යුත්තේ, තමන් නිහතමානීව මෙවැනි ධර්මයක් පුරුදු කරන්න පුළුවන් කියලා ප‍්‍රකාශ කරලා, ඒ ධර්මය තුළට නිහතමානීව පිවිසීම.

මේ තුළ එයා ලොකු ප‍්‍රීතියක් ඇති කරගන්නවා. මේ ප‍්‍රීතිය ඇතිවෙන්නෙ කුසල් දියුණුවීමත්, අකුසල් දුරුවීමත් නිසා. එතකොට එයා ප‍්‍රීතිය තුළ අවබෝධය කරා යනවා. එතකොට චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධයේ අංගයක් හැටියට ප‍්‍රීතිය සකස් වෙනවා.

පස්සද්ධි සම්බොජ්ඣංගය…

මේ ප‍්‍රීතිය වැඩෙන කොට කායිකව සැහැල්ලුවක් ඇතිවෙනවා. මානසිකව ලොකු සැහැල්ලුවක් සංසිඳීමක් ඇතිවෙනවා. එතකොට එයාට කාය පස්සද්ධි, චිත්ත පස්සද්ධි තියෙනවා. පස්සද්ධි කියන්නෙ සැහැල්ලු බව. එතකොට කායිකව සැහැල්ලුවක් තියෙනවා, මානසිකවත් සැහැල්ලුවක් තියෙනවා. හේතුව තමයි අකුසල් ප‍්‍රහාණය වෙලා, කුසල් දියුණු වෙලා ඇතිවෙච්ච ප‍්‍රීතියකින් යුතුවීම. එතකොට චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මය අවබෝධයේ අංගයක් විදිහට මේ සැහැල්ලූ බව මෙයා දියුණු කරනවා. තමා තුළ සැහැල්ලු බව චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මය අවබෝධයේ අංගයක් හැටියට තියෙනවා නම්, ඒ බව දැනගන්නවා. නැත්නම් ඒ බවත් දැනගන්නවා.

සමාධි සම්බොජ්ඣංගය…

ඊළඟට චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධයේ අංගයක් හැටියට ඒක දියුණු කරනවා. සමාධියක් ඇති කරගැනීම බොජ්ඣංග ධර්මයක්. ඔබ දන්නවා සමාධිය නැති රහතන් වහන්සේලා බිහිවෙන්න බැහැ. සමාධිය නැති අනාගාමී උතුමන් බිහි වෙන්න බැහැ. සමාධිය නැති සකදාගාමී අය හෝ සෝතාපන්න අය හෝ බිහිවෙන්න බැහැ. මොකද හේතුව, සමාධිය ටික ටික නමුත් සෝතාපන්න අයටත් තියෙනවා, සකදාගාමී අයටත් තියෙනවා. අනාගාමී වෙනකොට සමාධිය හතරවෙනි ධ්‍යානය දක්වා දියුණු වෙන්න ඕනෙ සාමාන්‍යයෙන් පොදු වශයෙන්. ඊළඟට රහතන් වහන්සේ කියන්නේ සමාධිය සම්පූර්ණ වෙච්ච කෙනෙක්.

එතකොට ඒ සමාධිය භාවනාවට සම්බන්ධ අංගයක්. චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධයට උපකාරී වෙන අංගයක්. සමාධිය කියන්නේ චිත්ත ඒකාග‍්‍රතාවය. 1 වෙනි ධ්‍යානය, 2 වෙනි ධ්‍යානය, 3 වෙනි ධ්‍යානය, 4 වෙනි ධ්‍යානය. ඒ ඔක්කොම චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධයට උපකාරී වන අංගයි. චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධයේ අංගයක් විදිහට සමාධිය තියෙන කොට, ඒ කෙනා දන්නව මේ සමාධිය තියෙන්නේ චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මය අවබෝධ වීමට උපකාරී අංගයක් හැටියටයි. ඒ වගේම එයා දන්නවා මේ සමාධිය එයා තුළ නැත්නම්, මා තුළ චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධය අනුව සකස්වෙච්ච සමාධියක් නෑ කියල. අන්න ඒ කෙනා නැති සමාධිය දියුණු කරගන්න කල්පනා කරනවා. මහන්සි වෙනවා. ආර්ය සත්‍යය අවබෝධ වීම පිණිස කල්පනා කරනවා.

උපෙක්ඛා සම්බොජ්ඣංගය…

ඊළඟට මෙයා කල්පනා කරනවා මේ සමාධිය මනාකොට දියුණු කිරීමේදී, සමාධියත් එයා දකිනව නම් චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධයේ මාර්ග අංගයක් හැටියට එයා සමාධියේ ඇලෙන්නේ නෑ. එයා සමාධිය අභිනන්දනය කරන්නෙ නෑ. සමාධිය සතුටින් පිළිගන්නවා වෙනුවට සමාධිය තුළ වෙනස් වන්නා වූ පංච උපාදානස්කන්ධයක් දකිනවා. එයා දකිනවා අනිත්‍ය වූ සමාධියක් එතන තියෙන්නේ කියල. අන්න එතකොට එයාගෙ හිත උපේක්ෂාවට පත්වෙනවා. එතකොට එයා ඒ උපේක්ෂාවත් ග‍්‍රහණය කරන්නෙ නෑ. උපේක්ෂාවට මුලා වෙන්නෙ නෑ. උපේක්ෂාවට රැවටෙන්නෙ නෑ. ඒ උපේක්ෂාව එයා දියුණු කරන්නේ චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මයේ අවබෝධයක් විදිහටයි.

චතුරාර්ය සත්‍යය කියන්නේ මොකක්ද? දුක නැමති ආර්ය සත්‍යයක් තියෙනවා. ඒක අවබෝධ කළ යුතුයි. මේ දුක සකස් වෙන්නෙ ඒ දුකට ඇලෙන නිසා. දුකට ඇලීම දුක්ඛ සමුදය ආර්ය සත්‍යය. එතකොට මේ දුකට ඇලෙන ගතිය නැතිකරල දාන්න ඕනෙ. ඒකට කියනවා දුක්ඛ සමුදය ප‍්‍රහාණය කරනවා කියලා. ඒක ආර්ය සත්‍යයක්. මේ දුකට ඇලෙන ගතිය නැතිවුනා නම්, එයා දුකින් නිදහස්. ඒකට කියනවා දුක්ඛ නිරෝධය කියලා. දුකට ඇලෙන එක නිකං නැතිවෙන්නෙ නෑ. ඒකට දුක අවබෝධය වෙන්නට ඕනෙ. දුක අවබෝධ වීම පිණිස ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය වැඩෙන්නට ඕනෙ. ඒකට කියනව දුක්ඛ නිරෝධ ගාමිනී පටිපදා කියලා.

මේ විදිහට චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධයේ අංගයක් විදිහට උපේක්ෂාව වැඩෙන්නට ඕනෙ. එතකොට ඒක උපේක්ෂා සම්බොජ්ඣංගය.

දැන් පින්වතුනි, බොජ්ඣංග භාවනා කියල කියන්නේ චතුරාර්ය සත්‍යාවබෝධය ඉලක්ක වෙලා තියෙන කරුණු හත තමා තුළ දියුණු කර ගැනීම. ඒ හත තමයි සති, ධම්මවිචය, විරිය, පීති, පස්සද්ධි, සමාධි, උපේක්ඛා. මේ බොජ්ඣංග ධර්මයන් හත මනා කොට තමා තුළ වර්ධනය වීමෙන් තමයි, තමන් නිකෙලෙස් භාවයට පත්වෙන්නේ. ඒ සඳහා සතර සතිපට්ඨානයේ සිහිය පිහිටන්නට ඕනෙමයි. සතර සතිපට්ඨානයේ සිහිය නොපිහිටා බොජ්ඣංග ධර්ම වැඩෙන්නේ නෑ.

එහෙනම් අපට පැහැදිලිව පේනවා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මේ ධර්මය තුළ තියෙන්නේ අවබෝධය ඉලක්ක කරපු වැඩපිළිවෙලක්. දැන් ඔබට මේ ගැන සෑහෙන අවබෝධයක් තියෙනවා.

(පූජ්‍ය කිරිබත්ගොඩ ඤාණානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ විසින් සදහම් වැඩසටහන් වලදී පවත්වන ලද ධර්ම දේශනා ඇසුරෙන් සකස් කළ 'සිතට සුව දෙන භාවනා' සදහම් ග්‍රන්ථයෙන් උපුටා ගන්නා ලදී)

බොජඣඞග,  බොජ්ජංග, බෝධි අංග යනු කුමක්ද ?

මීවනපලානේ සිරි ධම්මාලංකාර සිව්පිළිසිඹියාපත් මහඅරහතුන් වහන්සේ පවත්වන ලද ධර්ම දේශනා ඇසුරෙන්:

නිවන් අවබෝධ කර ගැනීමේදී අනිවාර්යෙන්ම සම්පූර්ණ කරගත යුතු සත්තිස් බෝධිපාක්‍ෂික ධර්මයන් අතරින් සත්ත බොජ්ජංග ධර්මයන් ඉතාමත්ම වැදගත් දෙයකි. බොජ්ජංග – බෝධි අංග බුද්ධ අංග – යන පදවලින් විග්‍රහකර පෙන්වූ පදයන්හි ධර්ම අර්ථය නිවැරදිව තේරුම් ගැනීමත්, ප්‍රායෝගික වශයෙන්ම මෙහිදි කරගත යුතු කෙලෙස් ප්‍රහාණයට උපකාර වන කරණීය ධර්මයනුත් තේරුම් ගත් කෙනෙකුට පමණක්ම මගඵල අධිගමයට උපකාර වන සේ නිවන් මග සම්පූර්ණ කරගත හැකිවෙයි.මේ නිසා ත්‍රිපිටකයේ – පටිසම්භිදා මග්ගප්පකරණයේදී- බෝජජංග විග්‍රහය පැහැදිලිකර දුන් ආකාරය කෙරෙහි අවධානය යොමුකල යුතුය.

"බොජඣඞගාති කේනටේඨ්න බොජඣඞගා"  (කිනම් ධර්ම අර්ථයකින් බොජ්ජංග යන පදය විග්‍රහ කෙරේද ?)
බෝධාය සංවත්තන්තීති බොජඣඞගා

බුජ්ඣන්තීති බොජඣඞගා

අනුබුජ්ඣන්තීති බොජඣඞගා

පටිබුජ්ඣන්තීති බොජඣඞගා

සම්බුජ්ඣන්තීති බොජ්ඣඞගා

මේ පස් (5) ආකාරයෙන් බොජ්ජංගයන් වැඩීම යන්න මෙහිදී අර්ථ ගන්වා ඇත.

මෙසේ පටිසම්භිදාමග්ග ප්‍රකාරණයේදී කළ විග්‍රහය සිංහලයට ත්‍රිපිටකය පරිවර්තනය කළ අය මේ සඳහා භාවිතා කළ (විග්‍රහ කළ) සිංහල පදයන් ද තේරුම් ගැනීම කළ යුතුය.

අවබෝධය පිණිස පවතිත්නුයි.
අවබෝධ කෙරෙත්නුයි.

අනුබෝධ කෙරෙත්නුයි.

ප්‍රතිබෝධ කෙරෙත්නුයි.

මොනවට අවබෝධ කරණුයි.බොජ්ජංග නම්වේ.

මෙහිදී බොජ්ජංග (බෝධි අංග) යනු අවබෝධ කිරීම, අවබෝධ කරගැනීම, යන සිංහල භාෂාවේ එන පදය භාවිත කර විග්‍රහ කරදී ඇත. "බොජ්ඣඞග" බෝධි අංග යන පදයෙහි අවබෝධය, අවබෝධ කරගැනීම යනාදී අර්ථයක් කිසිසේත්ම ගැබ් වී නැත. බොජ්ජංග යනු බුද්ධ අංග බෝධි අංග පුර්ණ කරගැනීම යන අර්ථයයි. භව උදුරා දැමීම යන්න බෝධි අංග නම්වෙයි.

මේ ජීවිත පැවැත්ම යලි යලිත් නිර්මාණය කර මතු මතුත් "පුනබ්බවෝති" තත්ත්වයට පත් කරවන්නේම භව (සංභව, සංභූතං) සකස් කර ගැනීම හේතුකොට ගෙනයි. භව යනු රාග බව, ද්වේෂ බව, මෝහ බව යන දෛනිකව අලුතින් නිර්මාණය කරගන්නා කෙලෙස් සහගත (අනුසය) ධර්මයෝය. මෙසේ ජීවිත පැවැත්ම දිගටම පවත්වාගෙන යන්නට උපකාර වන, අලුතින් නිර්මාණය කර ගන්නා මේ කෙලෙස් ගති (භව) අලුතින් නොඋපදවා වර්තමාන මොහොත සහමුලින්ම ඒවායින් මිදී නිදහස් වීම කළ හැක්කේ – භව උදුරා දැමීමෙනි. මේ ආකාරයට භව උදුරා දැමීම යන අර්ථයෙන් බොජ්ඣඞග නම් විය.

භව උදුරා දැමීම පිණිස ක්‍රියාකිරීම. (සංවත්තන්ති)

භව උදුරා දැමීම ප්‍රායෝගිකව දිගටම කරගෙන යාම.

අලුතින් උපත ලබන (අනුසය) භව උදුරා දැමීම.

භව උදුරා දැමීම නිසා බැමි (සසර බැමි) කැපීම.

යලි මතුවට භව නොඉපදවීම. (බැමි සකස් නොකිරීම) "රාග අනුසයං න අනුසේති

පටිඝ අනුසයං න අනුසේති

අවිජ්ජා අනුසයං න අනුසේති" යන අර්ථයෙන් බොජ්ජංග විය. බුද්ධ අංග නම් විය.

සත්ත බොජ්ජංග ලෙස ධර්මයේ පෙන්වා දෙනු ලබන,

සති සංබොජ්ජංග
ධම්ම විචය සම්බොජ්ජංග

විරිය සම්බොජ්ජංග

පීති සම්බොජ්ජංග

පස්සදි සම්බොජ්ජංග

සමාධි සම්බොජ්ජංග

උපේක්‍ඛා සංබොජ්ජංග යනුවෙන් අංග හතකි.

මේ අංග හතම සම්පූර්ණ කර ගැනීමෙන් රාග බව, ද්වේෂ බව, මෝහ බව සහමුලින්ම උදුරා ඉවත් කර දැමීම කළ හැකිය. එය කෙලෙස් යලි නොඋදවන්නටමත් හේතු වෙයි.මෙසේ රාග බව, ද්වේෂ බව, මෝහ බව උදුරා දමන්නට උපකාර වන ප්‍රතිපදාවක් නිසාම බොජ්ජංග නමින් නම් කළ බව ඉතාම පැහැදිලිය. මේ බව පටිසම්භිදා මග්ගප්‍රකරණ විග්‍රහයේ තව දුරටත් විග්‍රහ වෙයි.

පච්චයටෙඨන බොජ්ජංගා (කර්ම හේතු උදුරා දමන්නට උපස්ථම්බක වන බැවින් බොජ්ජංග නම්වේ.

විශුද්ධටෙඨන බොජ්ජංගා (සප්ත විශුද්ධිය පරිපූර්ණ වන්නට උපකාර වන නිසා බොජ්ජංග විය.)

අනවජ්ජටෙඨන බොජ්ජංග (වැරදි දේ, කෙලෙස් ගති, ඉවත් කර දමන්නට උපකාරවන නිසා බොජ්ජංග විය.

නෙක්ඛම්මටෙඨන බොජ්ජංගා (කය රමනය කිරීමේ ක්‍රියාවලියෙන් නිදහස්වන හෙයින් බොජ්ජංග නම් විය.

විමුක්තටෙඨන බොජ්ජංගා (කෙලෙස් වෙන්කර කලෙස්වලින් මිදී නිදහස් වන අර්ථයෙන් බොජ්ජංග විය.)

අනාසවටෙඨ්න බොජ්ජංගා (ආසය අනුසය නැතිකරන, ප්‍රහාණය කරන, නොඋපදවන අර්ථයෙන් බොජ්ජංග ණම් විය.

විවේකටේඨන බොජ්ජංගා (කාය (ක්‍රියාව) වේදනාවන්ගෙන් වෙන්වන ස්වභාවයක් ඇතිවන නිසා බොජ්ජංග නම් විය.

වොස්සග්ගටේඨන බොජ්ජංගා (උපාදානය කරගත් සියලු උපධීන් මුලින් ගලවා නැවත නොඋපදින ලෙස හැරපීම් කරන අර්ථයෙන් බොජ්ජංග නම් විය.

මේ හැම අවස්ථාවකදීම විග්‍රහ කර පෙන්වුයේ රාග, ද්වේෂ, මෝහ බව (යලි යලිත් මේ ගති අලුතින් සිතක උපත ලැබීම.)නවතා දමන්නට උපකාර වන අර්ථයෙන් මේ සියලු ක්‍රියාකාරකම් කිරීම බොජ්ජංග නම් වූ බවයි. බොජ්ජංග, බුද්ධ අංග, බෝධි අංග යන මේ පදවලින් අර්ථ ගැන්වුයේ භව උදුරා දමන්නට උපකාර වන දේ යන අර්ථයෙනි.

මීවනපලානේ සිරි ධම්මාලංකාර සිව්පිළිසිඹියාපත් මහඅරහතුන් වහන්සේ පවත්වන ලද ධර්ම දේශනා ඇසුරෙනි.

සප්ත බොජ්ඣංග


Antisthenes (MÖ 446 - MÖ 366), Kinik okulu kurmuş olan Yunan düşünür.

Önce sofist filozof Gorgias'ın ve ardından da Sokrates'in öğrencisi olmuştur. Sokrates'ten sonra okulunu kurmuş ve felsefesinin örnek kişisi olarak Sokrates'i referans almıştır. Köpeksi anlamında olduğu belirtilen Kyon sözünden türetilmiş Kinik okulunun kurucusudur ve bu akımın önemli açılımlarını yapmıştır.

Antisthenes'e göre önemli olan erdemdir ve erdem de bilgelikle elde edilebilen kendine yeterlilik durumudur. İnsan her tür gereksinimden kendini kurtararak, yalnızca kendi kendine dayanarak var olabilmelidir. Özgürlük bu anlamda gereksinimlerden kurtulmak, toplumsal bağları aşabilmektir. Antistenes'in felsefi düşünceleri bu anlamda uygarlık değerlerinin eleştirisini ve yadsınmasını içerir.

Gorgias'tan da önemli ölçüde etkilenmiş olan Antisthenes, felsefesinde sofiszmin etkilerini taşır. Varlığın birliği ve tanımlarımızın yetersizliği konularında önemli ölçüde Gorgias'ın yaklaşımına yakındır. Bilgi, nesnelerin adlandırılması için ortaya konulan sözlerdir ve yargılarımız da bu sözlerin bir araya getirilmesinden başka bir şey değildir. Platon'un kavramları gerçek sayan yaklaşımından farklı olarak, bir tür nominalist düşüncesi söz konusudur burada.

Yaşamın amacı mutluluktur (endaimonia) ve buna ancak erdemle ulaşılabilir. Erdem ise bilgeliktir, yani kişinin kendine yeterliliğidir. Bu anlamda erdem ruhun özgürlüğüdür ya da ruhsal özgürlüktür. Sağlık, güzellik, şan, ün, şeref, namus, vb. şeyler şüpheyle karşılanması gereken, kuruntu ve yapmacık şeylerdir; kinik düşüncede olsa olsa bunların karşıtları bir değer ifade eder. İhtiyaçsızlık, adsızlık, mülksüzlük, bilinen toplumsal ahlaki kodlardan yoksunluk, gerçek anlamda insanın kendine yeterliliği ve özgürlüğünü sağlar.

Bu değer eleştirisinde Antisthenes hazcı bir eğilime sahip değildir, aksine hazcılığa sert bir tepki gösterir. Haz, insanın köleleşmesinin sebebidir çünkü. Mutluluk amacı için, erdemin kendi başına fazlasıyla yeterli olduğunu ve başka hiçbir şeye gerek bulunmadığını savunan Antisthenes'e göre erdem; arzunun yokluğu, isteklerden bağımsızlıktır. Doğrudan doğruya yaşamın korunmasına ve sürdürülmesine yaramayan her şeyi kinik filozoflar reddederler, daha doğrusu bunlara karşı aldırışsızlık gösterirler. Bu tutum onları uygarlık karşıtlığına götürmüştür. Bilinen ahlaka, toplumsal değerlere, dine, aileye ve devlete karşı kayıtsız kalırlar ya da bunları yadsırlar. Antisthenes, devletin kendisiyle hiçbir ilişkisi olsun istemez.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Sofistler
 Etik
 Kirene Okulu

MÖ 446 doğumlular
MÖ 366 yılında ölenler

Antik Yunan filozoflar

Sokrates'in öğrencileri

Antisthenes


Miniatürk er en miniaturepark i den tyrkiske by Istanbul på den europæiske side i bydelen Beyoğlu. Med et areal på seks hektar hører den til verdens største af sin slags.

Parken er en af Istanbuls seværdigheder og ligger for enden af Det gyldne Horn. I parken kan de besøgende fra en sti se mere end 105 skalamodeller fra forskellige tidsperioder fra Anatolien. Ved modellerne er der skilte med beskrivelser på flere sprog. Parken råder desuden over en restaurant og en hovedbygning med salg af merchandise.

Miniatürk er som normalt for miniatureparker anlagt udendørs. Hovedindgangen er placeret lidt højere end modellerne, hvilket gør det muligt at se hele parken derfra. Til de mest berømte modeller hører mange seværdigheder og vigtige bygningsværker fra det nuværende Tyrkiet som Anıtkabir, Atatürk Stadion, Topkapi-paladset og Hagia Sophia. Også modeller af forsvundne bygningsværker som mausoleet i Halikarnassos og Artemistemplet i Efesos er repræsenteret. Dertil kommer enkelte modeller af seværdigheder fra andre lande som Alabastermoskeen i Egypten og Klippehelligdommen i Israel.

Eksterne henvisninger

 Officiel hjemmeside

Miniatureparker
Istanbul

Miniatürk


Cecílio Gomes da Silva (Funchal, Ilha da Madeira, 21 de Março de 1923 — Lisboa, 29 de Novembro de 2005), foi um engenheiro silvicultor português.

Biografia

Nasceu em 1923, no concelho do Funchal, na freguesia de São Pedro, filho de José Gomes da Silva e de Maria Capitolina  de Sousa e Silva. Concluiu o Curso Geral dos Liceus no Funchal e a licenciatura em Silvicultura no Instituto Superior de Agronomia da Universidade Técnica de Lisboa.

A sua profissão principal foi como engenheiro silvicultor. Tendo começado a trabalhar para os Serviços Florestais na Madeira, pediu poucos anos depois a transferência para o Continente, pelo que a sua carreira foi desempenhada sobretudo em Portugal Continental. Casou, em 1951, com Maria do Carmo Silva Coelho Gomes da Silva. O casal teve três filhos. Residiu a partir do final da década de 1950 em Lisboa. Nos meses de Verão, conciliando a sua ativividade profissional com as férias escolares dos filhos, residia em Vila Nova de Poiares, onde o casal tinha algumas parcelas de terreno.

Em 1981, foi o autor da primeira carta de risco de incêndios florestais em território nacional, documento de grande importância no contexto nacional, e que só foi substituída nos finais de 2003, por uma equipa liderada pelo professor José Miguel Cardoso Pereira, do Instituto Superior de Agronomia.

Ainda no âmbito da sua atividade profissional nos Serviços Florestais, colaborou na elaboração e durante muitos anos envolvido no cumprimento da primeira Lei dos Baldios de 1976 que devolveu os baldios às comunidades locais.

Escreveu com regularidade para a imprensa da Ilha da Madeira, principalmente sobre temas técnicos e científicos, mas igualmente sobre assuntos relacionados com a sociedade e a cultura. Nos princípios da década de 1990, colaborou na revista madeirense Islenha.

Em vários artigos publicados, Cecílio Gomes da Silva atribuiu satiricamente o nome de «Portucalipal»  a Portugal – pois que considerava que o território do país se ia transformando num imenso «estaleiro» de «talhadia de eucalipto». Escreveu sobre fogos florestais, relevando as suas causas e sugerindo medidas de prevenção e combate aos mesmos. Procurou por meio de artigos de opinião publicada, defender alternativas à tendência de destruição da floresta nativa portuguesa. Entre as suas obras destaca-se o artigo Eu tive um sonho, publicado em 1985 no Diário de Notícias do Funchal, onde previu que iria suceder um grande aluvião na área do Funchal. A sua descrição revelou-se muito semelhante ao desastre que atingiu a Ilha da Madeira em 2010.

O seu artigo «Eu tive um sonho», publicado em 1985, no Diário de Notícias do Funchal, sobre a iminência de enxurradas desastrosas nesta cidade, antecipou o que de facto viria a acontecer no Funchal em 2010.

Depois de se aposentar, para além da escrita, fez o projeto de reflorestação da Quinta da Fonte Santa do Banco de Portugal e acompanhou a sua manutenção técnica até ao seu falecimento em Novembro de 2005.

Faleceu em 2005, na cidade de Lisboa. Os seus livros Era assim no Funchal e Viveiros foram publicados após a sua morte, pela editora Textiverso.

Obras publicadas

Livros
O problema dos altos-chãos da Madeira: Floresta ou pastorícia?, Direção Geral dos Assuntos Culturais da Região Autónoma da Madeira, Coleção Cadernos Madeirenses, 1996, ISBN 972-648-109-0.
Era Assim no Funchal, Editora Textiverso, 2009, 1ª edição ISBN 978-989-8044-16-7 (póstumo)
Viveiros, Editora Textiverso, 2009 ISBN 978-989-8044-15-0 (póstumo)

Artigos em jornais e revistas
Floresta ou fábrica de material lenhoso. Planos de arborização necessários ao equilíbrio biológico, A Capital, 31 de Outubro de 1983
Floresta e ordenamento do território. Indústria sacrifica os melhores solos, A Capital, 24 de Fevereiro de 1984
Sucupira e a floresta portuguesa, Expresso, 11 de Agosto de 1984
Mais um Dia Mundial da Floresta, O Tempo, 29 de Março de 1984
Mais um Dia Mundial da Floresta, Expresso, 24 de Março de 1984
Eucaliptus globulus. Exploração desta espécie florestal, O Poiarense, 24 de Julho de 1995
Eu tive um sonho, Diário de Notícias do Funchal, 13 de Janeiro de 1985
Os Incêndios na Floresta, Revista Florestal: Revista de divulgação. número 1, 1987. Lisboa: Jerónimo Simões, pp. 8-9
Atribulações de um contribuinte, O Jornal, 4 de Dezembro de 1987
Portucaliptal, Expresso, 8 de Abril de 1989
A relação Água-Árvore e o Balanço Hídrico no Ecossistema Floresta, Islenha, Nº9 Jul.-Dez. 1991, Direção Regional dos Assuntos Culturais da Região Autónoma da Madeira, págs 81 -87
Andam chamas pelos bosques, Magazine do Jornal de Notícas, Nº 16, 3 de Dezembro de 1994
Tanta Água Perdida no Mar e que Tanta Falta Faz, Islenha, Nº20 Jan.-Jun. 1997, Direção Regional dos Assuntos Culturais da Região Autónoma da Madeira, págs 103 -117
Poiares na senda do progresso ou um tratamento forçado de sauna, O Poiarense, 12 de Setembro de 1997
A Floresta Madeirense Património Mundial. Narrativa de Mistério, Ficção e Realidade, Islenha, Nº27 Jul.-Dez. 1991, Direção Regional dos Assuntos Culturais da Região Autónoma da Madeira, págs 27-39
Fisiologia: relação água/árvore e balanço hídrico. Ecossistema florestal, Revista Floresta e Ambiente, D. G. do Ambiente (CNEFF), Outubro-Dezembro de 2001
A Floresta Madeirense Património Mundial. Narrativa de Mistério, Ficção e Realidade- 2ª Parte, Islenha, Nº31 Jul.-Dez. 2002, Direção Regional dos Assuntos Culturais da Região Autónoma da Madeira, págs 131-144
A Floresta Madeirense Património Mundial. Narrativa de Mistério, Ficção e Realidade-3ªParte, Islenha, Nº34 Janeiro-Junho 1991, Direção Regional dos Assuntos Culturais da Região Autónoma da Madeira,págs 147-157

Ligações externas
«Textiverso, secção autores, Cecílio Gomes da Silva»
Silva, Cecílio Gomes, Biblioteca Nacional, Catálogo Digital

Floresta laurissilva
Ilha da Madeira
Escritores da Madeira
Engenheiros silvicultores de Portugal

Cecílio Gomes da Silva


L'archidiocèse de Lahore (en latin Archidioecesis Lahorensis) est une circonscription ecclésiastique de l'Église catholique au Pakistan. En 1886 le vicariat apostolique du Pendjab est érigé en diocèse de Lahore. il fut élevé au rang d'archidiocèse en 1994. Sébastien F. Shaw OFM,  en est l'archevêque depuis 2013.  L'archidiocèse métropolitain a comme diocèses suffragants : Faisalabad, Islamabad-Rawalpindi et Multan. Il s'étend sur le Pendjab pakistanais et plusieurs districts environnant.

Histoire

Au XVIe siècle
En 1581, partant en campagne contre son frère rebelle qui fait sécession en Afghanistan l'empereur Akbar prend avec lui le père Antoine Montserrate, un des fondateurs de la 'Mission jésuite de Moghol', comme précepteur de son fils. Attaché à la cour d'Akbar qui cantonne à Lahore, capitale du Pendjab, Montserrate est autorisé à y ouvrir une église. Une petite communauté chrétienne y voit le jour.

Nouvelle mission
La mission moderne du Pendjab commence à la fin du . Le Pendjab, alors sous domination britannique est confié aux missionnaires capucins belges. Le 'Vicariat apostolique du Pendjab' est créé en 1880, son territoire étant détaché du vicariat apostolique d'Agra (aujourd'hui archidiocèse métropolitain).

Dès le 1 septembre 1886, le vicariat est érigé en diocèse avec siège épiscopal à Lahore, capitale historique du Pendjab, et haut lieu du Sikhisme.  Le missionnaire capucin français Symphorien Mouard (ou Monard), consacré le 29 octobre 1882, en est le premier évêque (10 août 1888).

Le très vaste territoire du diocèse, couvrant une large partie des Indes britanniques occidentales (avec Afghanistan) est divisé de nombreuses fois durant le  pour former les diocèses de : Simla,  dans l'Inde actuelle (13 septembre 1910), Multan, au Pakistan (17 décembre 1936), Jullundur, au Pendjab indien (17 janvier 1952), Jammu et Cachemire, en Inde ().

Le 23 avril 1994 le diocèse est érigé en archidiocèse métropolitain, avec trois diocèses suffragants:  Faisalabad, Islamabad-Rawalpindi et Multan.

En 2019 l'archidiocèse compte un demi-million de catholiques répartis sur 29 paroisses, avec 99 prêtres (séculiers et religieux) à leur service.  De nombreuses institutions éducatives et hospitalières sont au service de toute la population sans distinction de religion ou caste.

Le sanctuaire marial (national) de Mariamabad considéré comme l'emplacement historique de la  première communauté chrétienne des temps modernes (fondée en 1893) se trouve dans l'archidiocèse de Lahore, à une centaine de kilomètres à l'ouest de la ville de Lahore. Tous les ans, en septembre, un pèlerinage marial y rassemble une grande foule.

Supérieurs ecclésiastiques

Vicaire apostolique
1880-1886 : Paolo Tosi, O.F.M.Cap. (démission)

Evêques
1888-1890 : Symphorien Charles-Jacques Mouard, O.F.M.Cap.
1890-1892 : Emmanuel van den Bosch, O.F.M.Cap. (nommé archevêque d'Agra)
1893-1904 : Godefroid Pelckmans, O.F.M.Cap.
1905-1925 : Fabien Antoine Eestermans, O.F.M.Cap. (démission)
1925-1928 : siège vacant
1928-1946 : Hector Catry, O.F.M.Cap. (démission)
1947-1967 : Marcel Buyse, O.F.M.Cap. (démission)
1967-1975 : Alphonse Raeymaeckers, O.F.M.Cap. (démission)
1975-1994 : Armando Trindade

Archevêques
1994-2000 : Armando Trindade
2001-2011 : Lawrence J. Saldanha (démission)
2013-    : Sebastian Francis Shaw

Voir aussi

Article connexe
 Église catholique au Pakistan

Liens externes

Lahore
Catholicisme au Pakistan
Lahore
Lahore
Lahore

Archidiocèse de Lahore