Boniface, Aziz Boniface, Latince: Bonifacius, Almanca: Bonifatius, zaman zaman Almanların Havarisi olarak da anılır. İngiltere'de doğmuş, ona Winfrid veya Wynfrith adı verilmişti. 8. yüzyılda Frenk İmparatorluğu'nda misyonerlik yapmış ve Hristiyanlığın Frenk İmparatorluğu'nda yayılmasına büyük katkıda bulunmuştur. Almanya ve Hollanda'nın koruyucu azizidir.  754 yılında Frisia'da öldürülmüştür.

Kaynakça

Hristiyan aziz ve azizeleri
İngiliz aziz ve azizler
Katolik aziz ve azizeleri
Hristiyan şehitler
8. yüzyıl Hristiyan aziz ve azizeleri
Hristiyan misyonerler

Bonifacius


The Churchill Rocket Research Range is a former rocket launch site located  outside Churchill, Manitoba. The facility was used by Canada and the United States beginning in 1954 for sub-orbital launches of sounding rockets to study the upper atmosphere. The site was scientifically beneficial due to lying in the center of a zone containing high aurora activity. Over 3,500 sub-orbital flights were launched from the site.

The site is sometimes referred to as Fort Churchill after the nearby former military base (now Churchill Airport) and is connected by an all-weather gravel road to the town of Churchill.

History

The complex was first built in 1954 by the Canadian Army's Defence Research Board to study the effects of auroras on long distance communications. The programme shut down in 1955, but the site was re-opened and greatly expanded in 1956 as part of Canada's participation in the International Geophysical Year. Launches for the IGY experiments started in 1957, and the site was closed again in December 1958 when the IGY, which was actually two years long, ended.

The site was reopened again in August 1959 by the US Army, in collaboration with the Canadian government, as part of its network of sounding rocket stations. In September 1959 it was used to test CARDE's new solid fuel propellant systems with PVT-1, the vehicle that would evolve into the Black Brant. However, in late 1960 a fire destroyed many of the facilities. It was announced that the Black Brant test series would be continued with an additional twelve launches at NASA's Wallops Flight Facility during 1961-62, while the facilities at Churchill were rebuilt.

The US Army ended its involvement at Churchill in June 1970, and the site was taken over by the Canadian National Research Council to support the Canadian Upper Atmosphere Research Program. The site was used sporadically during the 1970s and 1980s, and was largely deserted by 1985.

SpacePort Canada: 1994-1998
Akjuit Aerospace, a Canadian company founded in 1992, signed a 30-year lease with the Canadian government for the Churchill Rocket Research Range in 1994 with the goal of developing the world's first commercial spaceport. Akjuit assembled a "technical team" of 21 firms led by the American aerospace contractor Raytheon to plan the development of the site into SpacePort Canada, including polar orbital launch capability. Akjuit planned to launch commercial polar-orbiting payloads using Russian-made Start-1 rockets (so named as they were made of repurposed Soviet-era SS-25 ICBMs made redundant by the Strategic Arms Reduction Treaty). Churchill's location in the western hemisphere combined with its range-safety for firing northwards made it an ideal location, with the exception of the extremely cold weather which would limit launch seasons.

Akjuit's first and only rocket launch took place at 7:10a.m. Central Time on April 28, 1998: a suborbital Black Brant IXB research rocket containing a physics payload for the Canadian Space Agency.

Akjuit Aerospace ceased operations in May 1998.

Current uses

The site is no longer used for rocket launches and is currently the location of the Churchill Northern Studies Centre, a non-profit and multi-disciplinary research facility that is also open for educational tourism.

References

External links
 Astronautix

1954 establishments in Manitoba
1998 disestablishments in Manitoba
Buildings and structures on the National Historic Sites of Canada register
Military research installations of Canada
National Historic Sites in Manitoba
National Research Council (Canada)
Rocket launch sites in Canada
Space program of Canada
Spaceports
Closed research facilities of the United States Army
Buildings and structures in Churchill, Manitoba
Science and technology in Manitoba

Churchill Rocket Research Range


El cantón de Le Châtelet-en-Brie era una división administrativa francesa, que estaba situada en el departamento de Sena y Marne y la región de Isla de Francia.

Composición
El cantón estaba formado por trece comunas:
 Blandy
 Chartrettes
 Châtillon-la-Borde
 Échouboulains
 Féricy
 Fontaine-le-Port
 Le Châtelet-en-Brie
 Les Écrennes
 Machault
 Moisenay
 Pamfou
 Sivry-Courtry
 Valence-en-Brie

Supresión del cantón de Le Châtelet-en-Brie

En aplicación del Decreto n.º 2014-186 de 18 de febrero de 2014, el cantón de Le Châtelet-en-Brie fue suprimido el 22 de marzo de 2015 y sus 13 comunas pasaron a formar parte del nuevo cantón de Nangis.

Referencias

Le Châtelet-en-Brie

Cantón de Le Châtelet-en-Brie


White Hart Lane, Tottenham Hotspur 'un stadıdır. Kuzey Londra'nın, Tottenham Hotspur bölgesinde yer almaktadır ve 36,310 kişilik bir kapasitesi vardır. Taraftarları arasında, The Lane olarak adlandırılır.

Tarih
Tottenham Hotspur, 1899'dan beri maçlarını White Hart Lane'de oynamaktadır. Stadda oynadıkları ilk maçı, 5,000 taraftar izlemiş ve Notts County'ye karşı 4-1 kazanmışlardır. 1908'den 1972'ye kadar, İngiltere'de White Hart Lane, reklam panolarının olmadığı birkaç staddan biri olmuştur.

1923'te stadın kapasitesi 50,000 kişiye çıkarılmıştır. Mart 1938'de oynanan, FA Cup maçında White Hart Lane, 75.038 seyirciyle kapasite rekoru kırmıştır.

Detaylar

Adres
Bill Nicholson Way
748 High Road
Tottenham
N17 0AP

Rekorlar
En çok seyirci: 75,040 v Sunderland, 5 Mart, 1938

Dış bağlantılar
 Tottenham Hotspur
 White Hart Lane resimleri
 Stadyum tarihi

Kaynakça

Premier League stadyumları
Londra'daki stadyumlar
Tottenham Hotspur FC
English Football League stadyumları

White Hart Lane


La Kawasaki 250 S1 Mach I est une moto de , fabriquée et commercialisée par Kawasaki de 1972 à 1975.

Histoire
Presque un an après la 350 S2, Kawasaki commercialise la 250 S1 en France, en mai 1972. Ce modèle rompt avec la génération précédente de 250, la A1 Samurai commercialisée de 1967 à 1971, à tout point de vue : esthétique et surtout moteur.

En effet, la ligne de la machine est résolument moderne (elle reprend les lignes de la 350 S2 et de la 750 H2) et le moteur reprend l'architecture de la machine phare de Kawasaki, la 500 H1, un tricylindre deux temps.

La 250 S1 partage un nombre de pièce important avec la 350 S2. Elle sont cependant facilement identifiable. La 250 S1 est livrée initialement dans une robe blanche et les cylindres de son moteur ne possèdent que six ailettes de refroidissement (contre sept pour la 350 en robe rouge). Le moteur est quasiment indestructible (dimensionné pour supporter la puissance du 350). S'il est aussi rageur que celui de ces grandes sœurs, il reste parfaitement maitrisable, même pour un débutant. Il y avait toutefois, pour améliorer la tenue de cap, un support de guidon séparé et un amortisseur de direction à friction.

Compte tenu de la puissance moindre (32 ch au lieu de 45 pour la 350), le cadre et le freinage sont largement dimensionnés. La 250 conservera d'ailleurs tout le long de sa carrière son frein avant à double came (il faudra attendre l'apparition de la  équipée d'un frein à disque).

En 1973, la S1A remplace la S1. Elle reprend les évolutions de la 350 S2A à l'exception du frein avant qui reste à tambour.

En 1974, la S1B reprend les lignes de la remplaçante de la 350 S2, la 400 S3 dont l'ultime refonte sera la  de 1976.

En 1975, la S1C suit les évolutions esthétiques de sa grande sœur.

L'année 1975 marque également la fin de la carrière de cette machine, victime de la crise pétrolière, elle est remplacée en 1976 par la .

Références

Bibliographie

  Alastair Walker, The Kawasaki Triple Bible, novembre 2010
  Weekblad Motor, 14 avril 1972, p. 542
  Motor Cycle Mechanics, août 1975, p. 55
  Motorrad Katalog 1972/73 and 1974

S1
Motocyclette des années 1970

Kawasaki 250 S1 Mach I


Baron Hemingford, of Watford in the County of Hertford, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created 1 February 1943 for the Conservative politician Sir Dennis Herbert. He was a Deputy Speaker of the House of Commons from 1931 to 1943. His son, the second Baron, notably served as Lord Lieutenant of Huntingdon and Peterborough from 1968 to 1974. The title is currently held by Christopher Herbert, who succeeded in 2022.

Barons Hemingford (1943)
 Dennis Henry Herbert, 1st Baron Hemingford (1869–1947)
 Dennis George Ruddock Herbert, 2nd Baron Hemingford (1904–1982)
 (Dennis) Nicholas Herbert Herbert, 3rd Baron Hemingford (1934–2022)
 Christopher Dennis Charles Herbert, 4th Baron Hemingford (b. 1973)

The heir apparent is the present holders son, Hon. Frederick Russell Dennis Herbert (b. 2011).

Notes

References
Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1943

Baron Hemingford


هنري ألبرت مونسل (6 يناير 1858 - 28 يونيو 1918) رسام أمريكي، ومدرّس للفن، ومخترع نظام الألوان مونسل. ولد في بوسطن، ماساشوستس، وعمل كعضو في هيئة التدريس في كلية ماساتشوستس للفنون، وتوفي في بروكلين، ماساشوستس.

عرف برسمه للمشاهد البحرية والصور الشخصية.

اشتهر مونسل باخترعه نظام الألوان مونسل، ومحاولات مبكرة لإيجاد نظام دقيق لوصف الألوان عدديا. وكتب ثلاثة كتب عن ذلك: ترميز اللون A Color Notation (1905)، أطلس نظام الألوان مونسل Atlas of the Munsell Color System (1915)، وكتاب نشر بعد وفاته، A Grammar of Color: Arrangements of Strathmore Papers in a Variety of Printed Color Combinations According to The Munsell Color System (1921). نال ترتيب نظام الألوان مونسل قبولا دوليا واستخدم كأساس لكثير من أنظمة الألوان الأخرى، بما فيها الفضاء اللوني إل آ بيه. وفي عام 1917، أسس شركة مونسل للون.

ابن مونسل،A.E.O. Munsell تابع تعميم نظام الألوان مونسل بعد وفاته.

مراجع

وصلات خارجية

 كان ألبرت مونسل أحد خريجي وأعضاء Massachusetts College of Art and Design كلية ماساتشوستس للفنون.
 مخبر علم اللون لمونسل في معهد روشستر للتقنية.
 ترجمة قصيرة للسيد مونسل.
 منتجات مونسل في موقع شركة إكس ريت المالك الحالي لشركة لون مونسل

براءات الاختراع
 U.S. Patent 417,831. Artist's Easel. December 1889.
 U.S. Patent 640,792. Color-Sphere and Mount. January 1900.
 U.S. Patent 686,827. Photometer. 19 November 1901.
 U.S. Patent 717,596. Spinning-Top. 6 January 1903.
 U.S. Patent 824,374. Color Chart or Scale. June 1906.

رسامون من بوسطن
أعضاء هيئة تدريس كلية ماساتشوستس للفنون والتصميم
خريجو كلية ماساتشوستس للفنون والتصميم
رسامون أمريكيون
رسامون أمريكيون في القرن 19
رسامون أمريكيون في القرن 20
علماء اللون
فنانون ذكور أمريكيون في القرن 19
فنانون ذكور أمريكيون في القرن 20
فنانون ذكور في القرن 19
فنانون من بوسطن
مواليد 1858
مواليد في بوسطن
وفيات 1918

ألبرت هنري مونسل


උපාය මාර්ග කළමණාකරනය යනු ක්‍රමවත්ව දැක්විම, භාවිතා කිරිම හා පරික්ෂා කිරිම මගින් ආයතනයේ අරමුණු සඵල කරන ක්‍රියාවයි.. ආයතනය් අරමුණු නියම ලෙස හදුනාගෙන එය සඵල කිරිමට අවශ්‍ය උපාය හා සැලසුම් සැකසි එම සැලසුම් ක්‍රියාත්මක කිරිමට අවශ්‍ය සම්පත් හදුනාගෙන ඒවා වෙන්කර ගැනිම ආදිය සියල්ල මේ සදා අයත ව්. එබැවින් මෙහිදි ව්‍යාපාරයේ වවිධ අංශ ඒකාබද්ධ කිරිමට සිදුවේ. ඉහල මට්ටමේ කළමණාකරණය තිරණ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලය ගන්නා අතර, ප්‍රධාන විධාය නිලධරියා (CEO) හා විධායක මන්ඩලය විසින් ක්‍රියාත්මක කරයි. උපායමාර්ග කළමණාකරණ ආයතනයේ ඉදිරියට තිරණය කර අතර එය සංවිධාන අධ්‍යනයට සබැදි වේ.

උපාය මාර්ග කළමණාකරනය යනු ඉදිරියට යන ක්‍රියාවලියකි. එහිදි ආයතන සමබන්ධව ඇත ව්‍යාපාර හා කර්මාන්ත ගැන තක්සේරැ කරයි. තරගකාර සමාගම් තක්සේරැ කර ඔවුන්ට අභිබවා යන ලෙස කඩයිම් තිරණය කර ඒවා ජයගැනීමට වුන් අභිබවා යන ලෙස කඩයිම් තිරණය කර ඒවා ජයගැනීමට උපායසැකසිය යුතුයි. ඉන්පසු මෙම උපායයන් නිරන්තරයෙන් උපාය සැකසිය යතුයි. ඉන්පසු මෙම උපායයන් නිරන්තරයෙන් (කාර්තුවක, වාර්ෂිකව) විශ්ලේෂණය කර දිගටම ක්‍රියාකරවාද නැතහොත් නව උපායයන් අංශදැයි බැලිම කල යුතුයි. වෙනස්වන ආර්ථික පරිසරය, නව තාක්ෂණය, තරගකරැවෝ නව දේශපාලනික, සමාජිය පරිසරයක් වැනි කරැණු වලදි නව උපායයන් සෙවිය යුතුය.

උපායයන් කළමණාකරණයට අවශ්‍ය දත්ත ලබාදෙන බොහෝ මෘදුකාංග ඇත. (SAP, SEM, SAS)

උපායමාර්ගික ව්‍යාපාර කළමණාකරණය ක්‍රම මට්ටම්

බොහෝ සංවිධානවල උපායමාර්ගික ව්‍යාපාර කළමණාකරණය ක්‍රම මට්ටම් කිහිපයක් පවතී.  ආයතනයක සියළුම අංශයන් සඳහා යොදාගනු ලබන පුළුල්, උසස් වූ ක්‍රමයක් ලෙස උප උපායමාර්ගික ව්‍යාපාර කළමණාකරණය හැදින්වේ.  ඒනිසා සමාගමේ වටිනාකම් සමාගමේ සංස්කෘතීන්, සමාගමේ අරමුණු සහ සමාගමේ නිෂ්ඨාව සඳහා මෙහෙයවීමක් සිදු කරයි.  මෙම පුළුල් වූ සංවිධාන උපක්‍රම යටතේ නිරන්තරයෙන් ශ්‍රිතමය හෝ ව්‍යාපාර ඒකක උපක්‍රමයන් දක්නට ලැබේ.
ශ්‍රිතමය උපක්‍රමයන් යටතේ අලෙවිකරණ උපක්‍රමයන්, නව භාණ්ඩ සංවර්ධන උපක්‍රමයන්, මානව සම්පත් උපක්‍රමයන්, මූල්‍ය උපක්‍රමයන්, නීති උපක්‍රමයන්, සැපයුම්දාන උපක්‍රමයන් සහ තොරතුරැ තාක්ෂණ කළමණාකරණ උපක්‍රමයන් අයත් වේ.  මෙමගින් කෙටි සහ මධ්‍යකාලීන සැලසුම් මත අවධාරණය කිරීමක් සහ එක් එක් දෙපාර්තමේන්තුවේ ශ්‍රිතමය වගකීමේ විෂය පථය සීමා කිරීමක් අවධාරණය කරයි.  එක් එක් ශ්‍රිතමය දෙපාර්තමේන්තු ඔවුන්ගේ කාර්ය සමස්ථ සංවිධානයේ අරමුණු ලඟාකර ගනිමින් සිදු කිරීමට ප්‍රයන්ත දරනු ලබන අතර මේනිසා ඔවුන්ගේ උපක්‍රමයන්ගේ ප්‍රමාණය, පුළුල් වූ සංවිධාන උපක්‍රමයන්ගේ සිටි විහිදීමක් සිදුවේ.

ක්‍රියාකාරකම් සංවිධානය කිරීමට ශ්‍රිතමය සංවිධාන ව්‍යුහයක් කාර්යක්ෂම මාර්ගයක් නොවේයැයි බොහෝ සංවිධානයන්ට හැගී යයි.  එමනිසා ඔවුන් ක්‍රියාවලින් හෝ උපක්‍රම ව්‍යාපාර ඒකක අනුව නැවත සකස්කිරීමක් කර තිබේ.  (Reengineered) උපක්‍රමික ව්‍යාපාර ඒකකයක් යනු සංවිධානයක් තුල ඇති අර්ධ ස්වාධීන ඒකකයකි.  එමඟින් සාමාන්‍යයෙන් ඔවුන්ගේ අයවැයකරණය නව නිෂ්පාදන තීරණයන්, තීරණ ක්‍රියාත්මක කිරීම සහ මිල සකස් කිරීම සඳහා වගකියනු ලැබේ.  උපක්‍රමික ව්‍යාපාර ඒකකයක් සමස්ථ සංවිධානයේ අභ්‍යන්තර ලාභ ඒකකයක් ලෙස සලකනු ලැබේ.  එක් එක් උපක්‍රමික ව්‍යාපාර ඒකකය පුළුල් වූ සංවිධාන උපක්‍රමයන් සමඟ යා යුතු උපක්‍රමයන් සංවර්ධනය කිරීම සඳහා වග කියනු ලැබේ.

පහළම මට්ටමේ උපක්‍රමයන් මෙහෙයුම් උපක්‍රමයන් වේ.  එය බොහෝ පටු වන අතර එදිනෙදා මෙහෙයුම් ක්‍රියාකාරකම් සමඟ කටයුතු කරයි.  එය අයවැයක් තුලින් මෙහෙය වියයුතු නමුත් එය නැවත අලුතින් පිළියෙල කිරීමට හෝ නැවත සකස් කිරීමට නොහැකිය.  පීටර් ඩ්‍රකර් (Peter Drunker) විසින් ඔහුගේ අරමුණුගත කළමණාකරණ න්‍යාය මඟින් මෙහෙයුම් මට්ටමේ උපක්‍රමයන් හඳුන්වාදී ඇත.  ඉහළ මට්ටමේදී හඳුනාගත් උපක්‍රමයන් පරිවර්තනය කිරීම මඟින් හඳුනාගනු ලැබූ ව්‍යාපාරික මට්ටමේ උපක්‍රමයන් මඟින් මෙහෙයුම් මට්ටමේ උපක්‍රමයන් තීරණය කරනු ලැබේ.

ඉහළ මට්ටමේ උපක්‍රමයන් යන්නෙන් විවිධාංගීකරණය වූ ආයතනයන්ගේ අපේක්ෂාවට වඩා යමක් කරගත හැකි උපක්‍රමයන් යන්න අදහස්කරනු ලැබේ.  මෙවැනි ඉහල මට්ටමේ උපක්‍රමයන් මඟින් කුමන ව්‍යාපාරයන් සමඟ තරඟ කල යුතුද සහ එක් ව්‍යාපාරයක් තරඟකාරිත්ව වාසි අත්පත් කරගනිමින් අනෙකුත් ආයතන කළඹක ක්‍රියාකරන්නේ කෙසේද යන ප්‍රශ්ණ වලට පිළිතුරු සපයනු ලැබේ.

සහශ්‍රයකට හැරීමත් සමඟ, සමහර ආයතන පෙර තත්වයට පත්වීමට සරල උපක්‍රමික ව්‍යුහයන් අනුගමනය කරයි.  මෙය තාක්ෂණය මඟින් මෙහෙයවනු ලැබේ.  පොදු අරමුණු නිර්මාණය කිරීම. තොරතුරු හුවමාරු කිරීම සඳහා දැනුම් කළමණාකරණ පද්ධතිය භාවිතා කල යුතුය.  මෙම ක්‍රියාවලිය වැලැක්වීමට උපක්‍රමික අංශයන් සිතයි.  මෑත කාලීනව Carpenter and Sanders විසින් ලියනලද ග්‍රන්ථයෙන්, එම උපක්‍රමයන්ගේ චලිතය ගණිත උපක්‍රමයක් ලෙස හඳුන්වාදෙනු ලබයි.  මෙම වැඩ උපක්‍රමික ස්ථාපිත කිරීම සහ සහත්‍රායනය (Formulation) යන්නෙහි එකතුවක් ලෙස සහ පවතින උපක්‍රම අවශ්‍යයෙන්ම වෙනස්කිරීමේ අදහසක් ලෙස ව්‍යාපාර හා සමාගම් යන දෙකම ආශ්‍රයෙන් උපක්‍රම පිහිටුවීම සිදුකරයි.  එවැනි මිනිස් වෙනස්කිරීම් හා ස්ථාපිත කිරීම්, වේදිකාගත කිරීම් හා අභිමුව විෂය මුඛය හරහා වූ උපක්‍රමයන් තුලින් සාමාන්‍යයෙන් ගොඩනඟනු ලබයි.

Reference: http://en.wikipedia.org/wiki/Strategic_management#The_strategy_hierarchy

ව්‍යාපාර
උපායමාර්ගික ව්‍යාපාර කළමණාකරය

උපායමාර්ගික ව්‍යාපාර කළමණාකරණය


COBOL (COmmon Business Oriented Language), bir programlama dili. Ticaret alanı ve özellikle iş yerlerinin yönetimiyle ilgili konularda, tüm dünyada kullanılmak üzere hazırlanmıştır. ISAM yapısına izin veren sınırlı sayıdaki dilden biridir. Sayı tipi sınırsızdır. COBOL 2002 'den beri Nesne Yönelimli Programlama'yı desteklemektedir. COBOL 1959'da Üniversiteler, Hükûmetler ve Ticari Kuruluşlar tarafından oluşturulan bir komite tarafından yaratılmıştır. "COBOL" ismi 18 Eylül 1959'da toplanan komitenin kararıdır.

Bölümleri
Toplam olarak dört bölümden oluşur.

 Tanımlama bölümü: Yazılan programın sürümü, yazarı gibi bilgiler tanımlanabilir.
 Ortam bölümü: Program geliştirilirken kullanılacak olan değişkenler, program içerisinde kullanılacak kütüphane tanımlamaları burada yapılabilir.
 Prosedür bölümü: Program içerisinde çalışma zamanı anında çalışacak asıl kodlar tutulur. Bu bölümde kullanılan değişkenler ve tip tanımlamaları daha önce de bahsedildiği gibi ortam bölümden çağrılır.
 Kesim bölümü: Ayrıca tanımlanılan bölümler içerisinde değişik yordam tanımlamalarının yapıldığı "kesim" adı verilen komut tanımlama alanları vardır.

Daha önceden ilk geliştirilme amacı olarak ticaret ile uğraşan kurum veya kuruluşlarda kurumları temsil eden kişiler ile müşterileri arasındaki her türlü ilişkiyi bilgisayar ortamında geliştirilmiş programlarla gerçekleştirilmesini sağlayan bir yazılım olarak ortaya çıkmıştır. Kişiler arasında ilişkileri yukarıda anlatılan bölümler arasında tanımlanan mantıksal yordamlarla gerçekleştirmeyi amaçlayan bir yazılım dilidir.

Günümüzde COBOL'un bulunduğu konum çok önemlidir. Bunun nedenlerinden biri Microsoft tarafından 2001 yılında piyasaya sürülen .NET Framework 1.1 versiyonu ile desteklenmeye başlamış olmasıdır. Gelişen ticaret dünyasına ve bunun yanında gelişen yapay zeka teknolojisine destek vermek amacı ile Microsoft tarafından destek verilmiştir. .NET Framework bileşenlerini kullanarak basit bir metin düzenleyici aracılığıyla yazılan COBOL kodları ".cb" uzantısı ile kaydedebilir ise, .NET derleyicisi tarafından derlenebilir. Prolog gibi sınırlı sayıda koda sahiptir. Programcı mantıksal olarak tanımlamak istenen durumları belirler ve dilin kendisine sunduğu yapıları kullanarak bunların kombinasyonlarını sağlayarak sonuç üretmeye çalışır.

Eski bir yazılım olmasına rağmen COBOL günümüzde bankalarda hala kullanılmaktadır.

Kaynakça

Programlama dilleri

COBOL


Um prodígio é uma criança que domina habilidades em certas áreas que geralmente só são dominadas por pessoas com idade mais avançada. As áreas mais comuns são  ciências exatas, jogos de lógica, arte, música e esportes. Alguns continuam a dominar com excelência estas habilidades quando adultos, enquanto outros não desenvolvem estas habilidades após um certo período.

Criança-prodígio


Frederick Stuart peut faire référence à :

 Frederick Stuart (1751-1802), député d'Ayr Burghs et Buteshire
  (1879–1954), membre australien de l'Assemblée législative de la Nouvelle-Galles du Sud
 Freddie Stuart, acteur anglais dans l'épisode 2002 de Spooks

Voir aussi
Frederick Stuart Church (1842–1924), dessinateur et illustrateur américain
  (1870–1939), surintendant américain des travaux publics de l'État de New York
Frederick Stewart

Frederick Stuart


Thomas Walter Bannerman Kibble (23 de diciembre de 1932-2 de junio de 2016), fue un científico británico, investigador senior en The Blackett Laboratory, en el Imperial College London, y perteneció a la Royal Society. Sus principales investigaciones han sido en Teoría cuántica de campos, especialmente la relación entre la Física de partículas de alta energía y la cosmología. Ha trabajado en los mecanismos de rupturas de simetría, los cambios de estados y defectos topológicos que se pueden formar. Su artículo seminal sobre cuerdas cósmicas introdujo el fenómeno en la cosmología moderna. Se graduó de la Universidad de Edimburgo.

Kibble es conocido por el codescubrimento del mecanismo de Higgs-Kibble y el bosón de Higgs junto a Gerald Guralnik y Carl R. Hagen. Por este descubrimiento Kibble recibió en 2010 el premio Sakurai.

Fue galardonado en 1981 con la medalla Hughes, concedida por la Royal Society y compartida con Peter Higgs, «por sus contribuciones internacionales sobre la ruptura espontánea de simetrías fundamentales en la teoría de las partículas elementales». También fue distinguido con la Medalla y Premio Rutherford del Institute of Physics (1984) y con la Medalla y Premio Faraday (1993). Además es miembro de la American Physical Society, de la Sociedad Europea de Física y comendador de la Orden del Imperio Británico.

Kibble fue uno de los dos copresidentes de un programa de investigación interdisciplinario financiado por la Fundación Europea de la Ciencia (ESF) sobre Cosmología en el laboratorio COSLAB desde 2001 a 2005. Anteriormente, fue el coordinador de la Red del FSE en los defectos topológicos en Física de Partículas, la Cosmología y la Materia Condensada (TOPDEF). Kibble es el autor, junto con Frank Berkshire del Departamento de Matemáticas del Imperial College, de un libro de texto en mecánica clásica. En 2008, fue nombrado árbitro excepcional por la American Physical Society.

Referencias

Enlaces externos

 T. Kibble's home page
 2010 J. J. Sakurai Prize for Theoretical Particle Physics Recipient

 Papers written by T. Kibble in Physical Review
 Physical Review Letters – 50th Anniversary Milestone Papers
 Imperial College London on PRL 50th Anniversary Milestone Papers
 In CERN Courier, Steven Weinberg reflects on spontaneous symmetry breaking
 Profs. try to solve mysteries of universe
 Physics World, Introducing the little Higgs
 The History of the Guralnik, Hagen and Kibble development of the Theory of Spontaneous Symmetry Breaking and Gauge Particles
 The History of the Guralnik, Hagen and Kibble development of the Theory of Spontaneous Symmetry Breaking and Gauge Particles (PDF)
 Englert-Brout-Higgs-Guralnik-Hagen-Kibble Mechanism on Scholarpedia
 History of Englert-Brout-Higgs-Guralnik-Hagen-Kibble Mechanism on Scholarpedia

Físicos del Reino Unido
Físicos teóricos
Miembros de la Royal Society
Medalla Hughes
Premio Sakurai
Comendadores de la Orden del Imperio Británico
Medalla Albert Einstein
Nacidos en Chennai
Fallecidos en Londres

Tom Kibble


Mjøndalen est une banlieue de la commune de Drammen dans le Comté de Buskerud.

Présentation
Mjøndalen est une banlieue résidentielle du bourg de Nedre Eiker rattaché aujourd'hui à la commune de Drammen dans le Comté de Buskerud.

Mjøndalen compte environ 8000 habitants.

Le bourg est desservi par la route européenne 134 ainsi que par le train avec la ligne de Randsfjord.

Lars Korvald et Todd Terje ont été maires de Mjøndalen.

Le poète norvégien Herman Wildenvey y a vécu et sa maison est auourd'hui un musée et un centre culturel.

Commune dans le comté de Buskerud

Mjøndalen


Un surîs în plină vară este o comedie românească din 1964, regizată de Geo Saizescu. Rolurile principale sunt interpretate de actorii Sebastian Papaiani, Florina Luican, Silvia Fulda, Dem Rădulescu, Matei Alexandru și George Constantin.

Rezumat

Filmul Un surîs în plină vară prezintă povestea unui tânăr, Făniță, dornic să câștige bani în urma unor inițiative personale; va eșua în toate aceste întreprinderi, lăsându-se în cele din urmă convins să intre în C.A.P.-ul din sat. Este ecranizat după nuvela Pădurea de Dumitru Radu Popescu.

"Făniță, eroul întâmplărilor din film nu este decât Păcală al zilelor noastre sau mai bine zis un Dănilă Prepeleac." - Dinu Săraru, 1965.

Distribuție

 Sebastian Papaiani — Făniță, țăran oltean din satul Dănceu
 Florina Luican — Liorica, iubita lui Făniță
 Silvia Fulda — țața Lina, mama lui Făniță
 Dem Rădulescu — Petrică, fratele mai mare al lui Făniță
 Matei Alexandru — Colaie, fratele cel mai mare al lui Făniță
 George Constantin — nea Grigore, președintele GAC "Drum Nou" din Dănceu
 Nineta Gusti — bătrâna cu vaca
 Draga Olteanu Matei — Mărioara, soția lui Colaie
 Catița Ispas — Leana, soția lui Petrică
 Dumitru Furdui — Dinică Gurămare, motociclistul glumeț
 Liviu Crăciun — Gheorghe, șoferul de la GAC "Drum Nou"
 Nucu Păunescu — președintele GAC din Priseceaua
 Puiu Călinescu — negustorul de haine vechi
 Dumitrel Cucereanu — Năică, băiețelul lui Petrică
 Melania Cârje
 Rodica Mandache — țărancă tânără
 Eugenia Giurgiu-Papaiani
 Aurelia Rucăreanu
 Domnica Pellea

Producție

Filme din 1964
Filme regizate de Geo Saizescu
Filme de comedie românești

Un surîs în plină vară


Elli Alexiu (uneori Ellē; în , ) a fost o scriitoare, dramaturgă și jurnalistă greacă.

Fiică a unui editor și publicist, Alexiu s-a născut în Heraklion, Creta. Ea a predat limba franceză la un liceu și a fost activă în plan politic, aderând la Partidul Comunist în 1928 și făcând parte din Frontul de Eliberare Națională (mișcarea de rezistență greacă) în timpul celui de-al Doilea Război Mondial. După război, ea a primit o bursă din partea guvernului francez și a studiat la Paris. I-a fost retrasă cetățenia greacă în 1950 și a trăit în exil, până când i s-a restituit cetățenia în anul 1965.

Alexiu a scris povestiri și romane despre experiența ei ca profesoară de școală și viața ei ca exilat politic în Ungaria și România. Sora ei mai mare, Galatea, a fost prima soție a romancierului grec Nikos Kazantzakis.

Lucrări

Proză
 Σκληροί αγώνες για μια μικρή ζωή. Atena, 1931.
 Γ' Χριστιανικόν Παρθεναγωγείον (Școala de fete nr. 3: jurnalul unei învățătoare din Grecia). Atena, 1934.
 Άνθρωποι. Atena, 1938.
 Υπολείμματα επαγγέλματος. Atena, 1938.
 Λούμπεν. Atena, 1944.
 Παραπόταμοι. București, 1956.
 Με τη Λύρα. București, 1959.
 Αναχωρήσεις και μεταλλαγές. București, 1962.
 Μυστήρια. București, 1962.
 Προσοχή συνάνθρωποι. București, 1962.
 Σπονδή. Atena, 1964.
 Και ούτω καθεξής. București, 1965.
 Δεσπόζουσα. Atena, 1972.
 Και υπέρ των ζώντων. Atena, 1972.
 Κατερειπωμένα αρχοντικά. Atena, 1977.

Literatură pentru copii
 Ο Χοντρούλης και η Πηδηχτή. Atena, 1939.
 Ήθελε να τη λένε κυρία. București, 1956.
 Το πρώτο μου λεξικό. Atena, 1964.
 Ρωτώ και μαθαίνω. Atena, 1975.
 Τραγουδώ και χορεύω• Παιδικά ποιήματα και τραγούδια μελοποιημένα από τη Μαρίκα Βελ. Φρέρη• Εικονογράφηση Γεράσιμου Γρηγόρη. Atena, Κέδρος, 1977.

Teatru
 Μια μέρα στο Γυμνάσιο. Αtena, 1973.
 Έτσι κάηκε το δάσος• Μόνο από αγάπη. Αtena, Καστανιώτης, 1986.

Biografii
 Για να γίνει Μεγάλος (despre Nikos Kazantzakis). Atena, 1966.

Cărți educaționale
 Βοηθός νηπιαγωγού. București, 1952.

Antologii
 Ανθολογία αντιστασιακής ποίησης. (în colaborare cu Foula Hatzidakis)
 Για τη χιλιάκριβη τη Λευτεριά. (în colaborare cu Takis Adamos)
 Αντιστασιακή Πεζογραφία. Βerlin, 1965.
 Ταράς Σεφτσένκο. Atena, 1964.
 Υπό Εχεμύθειαν• Συλλογή ανεκδότων από τη ζωή λογοτεχνών, καλλιτεχνών και πολιτικών. Atena, Σύγχρονη Εποχή, 1976.

Traduceri
 Maxim Gorki, Αναμνήσεις για τον Τολστόη, Αντρέεφ και Τσέχωφ. Atena, Νεοελληνικά Γράμματα, 1937-1938.
 Maurice Thorez, Παιδί του λαού. Dej, 1954.
 Giorgi Amanto, Η ζωή του Κάρλο Πρέστες. Dej, 1956.
 Vilis Lațis, Η θύελλα. România, 1954-1956.
 Nikolai Nosov, Βήτια Μαλέεφ. România, 1956.
 Αναμνήσεις για τον Λένιν. București, 1957.
 Jean Paul Sartre, Αποστρατικοποίηση του εκπολιτισμού και Συζήτηση για την παιδική ηλικία του Ιβάν. Atena, Καινούρια Εποχή, 1964.
 Για τον Μάο Τσε Τουνγκ. Atena, 1964.
 Η Μαοϊκή σκέψη, όπλο ακατανίκητο. Atena, 1972.
 Ο Τσε Γκουεβάρα και ο Μαρξισμός. Atena, 1973.

Studii editate
 Ψυχολογία παιδός και Παιδαγωγική • εισαγωγή στην ιστορία της παιδαγωγικής. Atena, 1969.
 Για τον Καζαντζάκη (în colaborare cu Emm. Stefanaki). Atena, 1977.

Referințe

Nașteri în 1894
Nașteri pe 3 iunie
Decese în 1988
Decese pe 28 septembrie
Dramaturgi din secolul al XX-lea
Romancieri din secolul al XX-lea
Scriitoare din secolul al XX-lea
Dramaturgi greci
Cioturi Biografii Greci

Elli Alexiu


Baron Herbert of Lea, of Lea in the County of Wiltshire, is a title in the Peerage of the United Kingdom, since 1862 a subsidiary title of the earldom of Pembroke.

The barony was created in 1861 for the politician Sidney Herbert, the fourth son of George Herbert, 11th Earl of Pembroke, and the territorial designation referred to Lea, Wiltshire.

Lord Herbert of Lea died only a few months after his elevation to the peerage and was succeeded by his son George, the second Baron, who the following year succeeded a cousin in the earldom of Pembroke. The titles remain united, the current holder being William Alexander Sidney Herbert, 18th Earl of Pembroke, 15th Earl of  Montgomery. The heir apparent is his son, Reginald Henry Michael Herbert, Lord Herbert, born on 21 October 2012.

Barons Herbert of Lea (1861)
Sidney Herbert, 1st Baron Herbert of Lea (1810–1861)
George Robert Charles Herbert, 2nd Baron Herbert of Lea (1850–1895) (succeeded as Earl of Pembroke in 1862)
see Earl of Pembroke, tenth creation, for further succession

References

Baron
1861 establishments in the United Kingdom

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1861
Noble titles created for UK MPs

Baron Herbert of Lea


Türkköyü, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Samsun iline 60 km, Bafra ilçesine 17 km uzaklıktadır.

Nüfus

Bafra'nın mahalleleri

Türkköyü, Bafra


Springdale est une communauté villageoise du centre-nord de la région de Riverina, dans l'État australien de la Nouvelle-Galles du Sud. Il est situé par la route, à environ 3 kilomètres à l'est de Combaning et à 23 kilomètres au nord-ouest de Stockinbingal. Elle est également située à 328 kilomètres à vol d'oiseau de la capitale de l'Etat, Sydney. Au recensement de 2016, elle comptait 150 habitants.

Le bureau de poste de Springdale a ouvert ses portes le  et fermé en 1977.

Galerie

Gare de Springdale

Springdale se situait sur la ligne du Lac Cargelligo. Elle se situe entre les stations de Combaning et de Gundibindyal. La gare a ouvert en 1893 et a fermé en 1975.

Références

Nouvelle-Galles du Sud

Springdale (Nouvelle-Galles du Sud)


An Schismatoglottis convolvula in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Peter Charles Boyce. An Schismatoglottis convolvula in nahilalakip ha genus nga Schismatoglottis, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schismatoglottis

Schismatoglottis convolvula


Adrián de Moxica (également écrit sous le nom de de Múgica) (né vers 1453 en Espagne et mort vers 1499 à Hispaniola) est un noble, explorateur et marin espagnol.

Moxica est né dans une famille noble espagnole d'origine basque. En 1498, il accompagne Christophe Colomb lors de son troisième voyage vers les Amériques, où il participe à la rébellion contre Colomb en 1499 dirigée par Francisco Roldán Jiménez. Moxica est un participant notoire à cette rébellion, bien que l'étendue de son implication et son rôle dans le déclenchement d'atrocités contre les indigènes soient incertains. Bien que la rébellion ait réussi, de Moxica est arrêté par les troupes loyales à Colomb et pendu.

Dans la culture
Adrián de Moxica est interprété par Michael Wincott dans le film de Ridley Scott 1492 : Christophe Colomb (1992). Son rôle dans le film est celui d'un antagoniste de Colomb, qui assume le rôle de chef de la rébellion de Roldán. Il n'est pas tué mais choisit dans celui-ci de se suicider.

Notes et références

Naissance en 1453
Décès en 1499
Explorateur espagnol du XVe siècle

Adrián de Moxica


أميرة حبي أنا فيلم مصري إنتاج عام 1974م، بطولة سعاد حسني، حسين فهمي، سمير غانم، كريمة مختار، عماد حمدي. تدور أحداث الفيلم حول عادل نجيب الذي يعمل في شركة ومتزوج من أماني ابنة رئيس الشركة. يقع عادل في حب فتاة اسمها «أميرة» تعمل في نفس الشركة، وتستمر أحداث الفيلم بالتصاعد بعد أن يعرف والد نبيلة بعلاقة أميرة وعادل.

المراجع

روابط خارجية

أفلام مصرية إنتاج 1974
أفلام حسين فهمي
أفلام سعاد حسني
أفلام سهير البابلي
أفلام نجيب محفوظ

أميرة حبي أنا (فيلم)


Gronau kan henvise til:

 byer i Tyskland
 Gronau, Westf., by i Kreis Borken, Nordrhein-Westfalen
 Gronau, Leine, by i Landkreis Hildesheim, Niedersachsen
 Gronau, Bad Vilbel, bydel ved Bad Vilbel, Wetteraukreis, Hessen
 Gronau, Bensheim, bydel ved Bensheim, Landkreis Bergstraße, Hessen
 Gronau, Bonn, bydel ved Bonn, Nordrhein-Westfalen
 Gronau, Oberstenfeld, bydel ved Oberstenfeld, Landkreis Ludwigsburg, Baden-Württemberg
 Gronau, Bergisch Gladbach, bydel ved Bergisch Gladbach, Nordrhein-Westfalen
 Gronau, Stetten, bydel ved Stetten, Bayern
 Gronau, Rödersheim-Gronau, bydel ved Rödersheim-Gronau, Rheinland-Pfalz

 andet
 Gronau (Samtgemeinde) – Samtgemeinde i Niedersachsen
 Gronau, Sinn – biflod til Sinn i Hessen
 Gronau, Pinnau – biflod til Pinnau i Slesvig-Holsten

Gronau


An Octomeria spannagelii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frederico Carlos Hoehne. An Octomeria spannagelii in nahilalakip ha genus nga Octomeria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Octomeria

Octomeria spannagelii


Wheatley Place is a neighborhood in South Dallas, Texas, that is designated as a historic district on the National Register of Historic Places (NRHP) and as a somewhat smaller Dallas Landmark District by the city. Included among the buildings that compose the historic district is the Juanita J. Craft Civil Rights House, a museum that was the former home of Dallas civil rights pioneer, Juanita Craft. The house is a Recorded Texas Historic Landmark and is included within the NRHP district but not the municipal landmark district.

Predominantly constructed as a neighborhood for African-Americans, the area was named for Phillis Wheatley, an African-American poet from the 18th century, who was the first African-American author of a published book of poetry.

The district was listed on the National Register on March 23, 1995, and the Dallas City Council designated Wheatley Place as a historic landmark district on October 25, 2000.

See also

National Register of Historic Places listings in Dallas County, Texas
Recorded Texas Historic Landmarks in Dallas County
List of Dallas Landmarks

References

External links

National Register of Historic Places in Dallas
Historic districts on the National Register of Historic Places in Texas
Dallas Landmarks
Houses in Dallas
African-American history of Texas

Wheatley Place, Dallas


A Igreja Paroquial de Ervidel, igualmente conhecida como Igreja de São Julião, é um monumento religioso na vila de Ervidel, no concelho de Aljustrel, na região do Alentejo, em Portugal.

Descrição e história
O edifício situa-se em frente para o Largo da Igreja, no centro da vila de Ervidel. O exterior está caiado de branco, com faixas azuis. Tem uma só nave, com uma planimetria típica do barroco, sendo igualmente deste estilo a composição dos alçados. A fachada principal está virada para ocidente, e termina num frontão triangular de configuração mistilínea ornamentado com volutas, e que tem nos cantos urnas de forma piramidal. O portal é em arco de volta perfeita, tendo janelas nos lados e um óculo no topo. No lado esquerdo da fachada ergue-se a torre sineira, no estilo barroco, de planta quadrada, e que termina em cinco urnas piramidais, uma no centro e as restantes sobre os ângulos. No exterior da igreja também é de especial interesse o volume central na fachada Norte, de configuração saliente e mais elevada em relação aos outros dois panos, com contrafortes de forma cilíndrica, encimados por pináculos cónicos com merlões. A capela-mor é de planta quadrada, e está separada da nave por um arco triunfal de volta perfeita. A cobertura é em abóbada de berço. O retábulo-mor é de camarim, e está ornamentado com talha dourada. Os retábulos são de inspiração rococó. No interior da igreja destaca-se a capela lateral, cuja planimetria, abóbada e elementos em cantaria integram-se no estilo manuelino. Esta situa-se no lado do Evangelho da nave, e tem uma planta quadrada e cobertura em abóbada de nervuras, com as chaves em cantaria lavrada, sendo suportada por mísulas. O acesso à capela lateral faz-se através de um arco de volta perfeita sobre colunas.

A igreja foi construída originalmente no século XVI, sendo a capela lateral dessa centúria. Sofreu obras de modificação até ao século XVIII, período a que pertencem a nave da igreja, a torre e os retábulos. No século XX foi modificada a decoração interior, e entre as décadas de 1970 e 1980 o imóvel foi alvo de obras de restauro.

Ver também
Lista de património edificado em Aljustrel
Capela de São Bartolomeu
Capela de São Pedro (Ervidel)
Castelo de Aljustrel
Castelo Velho do Roxo
Igreja Matriz de Messejana
Igreja Paroquial de Aljustrel
Igreja Paroquial de São João de Negrilhos
Núcleo Rural de Ervidel

Ligações externas

Igrejas de Aljustrel
Fundações em Portugal do século XVI

Igreja Paroquial de Ervidel


دار الفكر الإسلامي دار نشر مصرية يملكها ويديرها المفكر الأستاذ جمال البنا، ومقرها 195 شارع الجيش، القاهرة.

منشوراتها

أولا: مؤلفات الأستاذ جمال البنا
 المرأة المسلمة بين تحرير القرآن وتقييد الفقهاء.
 الحجاب.
 جواز إمامة المرأة الرجال.
 قضية الفقه الجديد.
 الإسلام والعقلانية.
 حرية الاعتقاد في الإسلام.
 الأصول الفكرية للدولة الإسلامية.
 ما بعد الإخوان المسلمين.
 مسؤولية فشل الدولة الإسلامية في العصر الحديث.
 قيمة العدل في الفكر الأوروبي والفكر الإسلامي.
 نحو فقه جديد (3 أجزاء).
 قضية الفقه الجديد.
 الإسلام هو الحل.
 رسالة إلى الدعوات الإسلامية المعاصرة.
 خطابات حسن البنا الشاب إلى أبيه.
 البرنامج الإسلامي.
 كلا ثم كلا.
 العودة إلى القرآن.
 الربا.
 قضية الحرية في الإسلام.
 سيادة القانون والحكم بالقرآن.

ثانيا: كتب لمؤلفين آخرين
 دائرة تثقيف ذاتية - محمد سند الطوخي.
 تنظيم وإصلاح وهداية - محمد سند الطوخي.
 تبسيط الفقه - محمد سند الطوخي.
 مختصر معاني مفردات القرآن - محمد سند الطوخي.
 بحوث إصلاحية - محمد سند الطوخي.
 مفهوم السيرة - ماجد صلاح الدين.
 ديوان الإمام محمد عبده - ماجد صلاح الدين.
 تهافت الأكاديمية - ماجد صلاح الدين.
 بيان القرآن - ماجد صلاح الدين.
 الإمام الشافعي - إبراهيم الوزير.
 منهج الدعوة والعمل النبوي - إبراهيم الوزير.
 معالم على الطريق - سعيد رمضان.
 مع العارفين - بهي الدين الخولي وسعيد رمضان.
 بين الذكر والدعاء - عبد المنعم سليم.
 قراءة في كتاب الكتاب والقرآن - هالة العوري.
 الفريضة الخامسة - علي شريعتي.
 الجهاد - سيد قطب.
 الحكم والسياسة - محمد متولي الشعراوي.
 فقهيات بين الشيعة والسنة - عاطف سلام.
 المختصر في علوم الحديث - عبد المنعم مبارك.
 الطاغية - عبد الباسط البنا.
 ما معنى دخول العمرة في الحج - أحمد عرفة.

مراجع

جمال البنا
دور نشر في مصر

دار الفكر الإسلامي


Çakıralan, Samsun ilinin Havza ilçesine bağlı bir bucak merkezidir.

Coğrafya
Samsun iline 112 km, Havza ilçesine 28 km uzaklıktadır.

Nüfus

Havza'nın mahalleleri

Çakıralan, Havza


Namazgâh, açık havada namaz kılmak için düzenlenmiş ibadet yeridir.

Namazgâh veya namazgah ayrıca şu anlamlara gelebilir:

Yerleşim yerleri
 Namazgah, Yenice - Çanakkale ili Yenice ilçesine bağlı köy
 Namazgah, Konak - İzmir ili Konak ilçesine bağlı mahalle
 Namazgah, Gökçebey - Zonguldak ili Gökçebey ilçesine bağlı köy
 Namazgah, Soma - Manisa ili Soma ilçesine bağlı mahalle
 Namazgah, Yıldırım - Bursa ili Yıldırım ilçesine bağlı mahalle

Diğer
 Namazgah-Tepe, Türkmenistan'da bir arkeolojik sit alanı
 Namazgah Barajı, Kocaeli'nin Kandıra ilçesinde bulunan bir baraj
 Namazgâh Câmiî, Arnavutluk'un başkenti Tiran'da bir cami
 Namazgâh Hamamı, İzmir'de yer alan bir hamam
 Namazgah Yaylası, Artvin'in Arhavi ilçesinde bulunan bir yayla
 Elbasan Namazgâhı, Arnavutluk'un Elbasan şehrindeki eski bir namazgâh

Namazgah (anlam ayrımı)


An Encyclia advena in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Paulo Campos Porto och Alexander Curt Brade. An Encyclia advena in nahilalakip ha genus nga Encyclia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Encyclia

Encyclia advena


São Bento do Mato Portekiz'de Évora belediyesine bağlı olan, 66,55 km2 yüzölçümüne sahip, 1.343 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Évora

São Bento do Mato


Le Chili participe aux Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin en Chine du  au .

Athlètes engagés

Résultats

Ski acrobatique

Ski alpin

Ski de fond

Références

Annexes

Articles connexes
 Jeux olympiques d'hiver de 2022
 Chili aux Jeux olympiques

Liens externes
 Chili sur le site du CIO

Chili
2022
Jeux olympiques d'hiver

Chili aux Jeux olympiques d'hiver de 2022


Eibsee este un lac glaciar alpin de apă dulce în Districtul Garmisch-Partenkirchen, din Bavaria superioară, (Germania), la aproximativ 9 de kilometri în sud-vest de Garmisch-Partenkirchen, de 3,5 km în nord de masivul Zugspitze și 95 km în sud de capitala München. Aria lui face parte din teritoriul comunei Grainau și este în posesie privată. Numele apei este derivat din cuvântul german Eibe (tisa), care se dezvolta mai devreme foarte numeros în jurul lacului. Astăzi se găsește doar sporadic acolo, ci ceva mai depărtat, în primul rând în păduri de apărare contra avalanșelor.

Geografie
Eibsee este situat într-un cav glacial, creat de ghețari Isar-Loisach din epoca de glaciație din Alpi și se întinde într-un bazin alungit de la vest la est, în prezent cu o lungime de 2,425 km, o lățime de 1,09 km, o adâncime maximală de 36 m, și o suprafață de 1,77 km², având 3 pâraie afluente (Kotbach în vest-nord-vest, Markgraben în vest, Weiterbach în sud), fiind însă fără rău defluent. Apa se scurge subteran.

Înainte de acum aproximativ 3400-3700 de ani a avut loc o alunecare de teren masivă. O arie de munte imens între Zugspitze de  astăzi și Große Riffelwand s-a rupt și a alunecat în vale. Roca în mișcare a avut o dimensiune de 13 km² și un volum de 400 de milioane de metri cubi. Se estimă că energia eliberată la acest eveniment ar fi fost identică ca explozia de 2,9 megatone de TNT (aproximativ 220 de bombe de la Hiroshima).

Această catastrofă  a efectuat forma lacului de astăzi cu cele 29 de depresiuni și 8 insule, mai departe conturul malului de nord cu multe golfuri mici precum câteva lăculețe satelit, cum ar fi de exemplu Frillensee în partea de sud sau Braxensee în cea de nord. Este unul dintre cazurile foarte rare, în care insulele și adânciturile unui lac sunt mai tinere decât bazinul lui.

Insulele stâncoase și împădurite sunt foarte mici cu un total de numai 1,2 ha, dar poartă fiecare un nume: Almbichl 1.330 m² (1), Ludwigsinsel, 2280 m² (2), Scheibeninsel, 440 m² (3), Maximiliansinsel, 990 m² (4), Schönbichl, 710 m² (5), Braxeninsel, 710 m² (6), Sasseninsel, 4.390 m² (7) și Steinbichl, 410 m² (8).

Istoric
Deja în 1249, lacul a fost o feudă al cavalerului Schweiker von Mindelberg, care a apărut în anturajul Welfilor. Fiul lui, Schweiker al II-la, a vândut-o episcopului Conrad von Freising. În 1316, un cavaler din Garmisch (numele nu mai este cunoscut) a deținut feuda, iar în 1513 episcopul Philipp von Freising a dat-o lui Jacob Dänzl von Trapberg și din 1536 a fost pentru un timp considerabil în mâinile familiei Zwerger von Walchensee.

În secolul al XVII-lea trăiau deja doi pescari pe lângă Eibsee, Alexander Schorn și Jacob Ostler, descendenți din familii vechi din Garmisch. Ultimul a fost protopărintele familii mari dar destul de sărace care a locuit pe malul lacului în secolul al XVIII-lea, trăind de pescuit și caprele lor. În anul 1803 (după secularizare), ea totuși a izbutit să cumpere lacul pentru 100 de guldeni de la statul bavarez.

În anul 1884, un anumit August Terne a achiziționat la o licitație Eibsee pentru 10.000 de Goldmark (mărci de aur germane) și a construit în 1900 pe malul de est un han. Cei doi fii ai lui, Karl ș Hans au deschis în 1913 un hotel mic, pe care l-au lărgit după Primul Război Mondial într-un hotel de munte, cu o capacitate de 200 de paturi. În 1941, hotelul a fost rechiziționat de Luftwaffe germană. După al doilea război mondial,  armata americană a confiscat proprietatea și a folosit lacul și hotelul, ca loc de recreare a soldaților ei. În sfârșit, în 1972, lacul și Eibseehotel au fost restituite familiei Terne-Rieppel.

În 1963 a fost inaugurat funicularul Eibsee cu doua cabine a 44 persoane, cu stația de val în cătunul Eibsee și cea de munte  inclusiv restaurant panoramic pe platoul Zugspitze la 2944 m înălțime, cablurile de transport fiind purtate de două coloane de oțel. Până în prezent au fost transportae peste 21 milioane de persoane. Dar s-a constatat că cu timpul cabinele au devenit prea mici pentru a satisface aglomerația de turiști din ce în ce mai mare. Prin urmare s-a început cu construcția unui funicular nou pentru 50 milioane €. Stațiile noi sunt deja gata (cea de vale mai aproape de Grainau). Noul funicular de 4467 lungime va fi sprijinit de numai o singură colană de oțel de 127 m înălțime. Ea va fi cea mai lungă în lume. Pentru a finaliza construcția, funicularul vechi își va face ultimul tur pe 2 aprilie 2017, reinaugurarea trasei va fi pe 21 decembrie al anului.

Recreere și sport
Eibsee nu se poate ajunge cu trenul în direct, ci mai întâi de exemplu cu cel de la München la Garmisch. De acolo merge un autobuz public (navete între Garmisch-Partenkirchen, Grainau și Eibsee) - stația de autobuz se află la 100 de metri de lac. Cu mașina este mai ușor. De la München trebuie urmărită autostrada A 95, la sfârșitul ei mai departe pe strada federală B 2 până la Oberau, apoi pe B 23 până la Grainau, de acolo este de urmărit indicatorului spre Eibsee (3 km). Se poate parca numai câțiva metri de lac.
 Circuit de 7,5 km în ambele direcții cu o diferență de nivel de 50 m întotdeauna cu vedere directă către lac, potrivit și pentru copii
 Excursii alpine
 Tururi cu Mountainbike
 Posibilități de stat la soare și înot
 Piscină naturală
 Împrumut de bărci cu vâsle, hidrobiciclete sau hidrobiciclete cu tobogan
 Tur în jurul insulei.cu vaporașul motor "Reserl" (ca. 30 minute)
 Posibilități de pescuit (numai cu licență de pescuit pentru oaspeții hotelului sau cu permisia patronului) în special Coregonus bavaricus (de: Renke), crap, lin, păstrăv curcubeu, păstrăv de munte, șalău, știucă și mai multe specii de [[Leuciscine)
 Tenis, de obicei numai pentru oaspeții hotelului
 Hotel cu restaurant-café
 Iarna posibilități pentru patinaj și curling pe lacul înghețat
 Schi pe platoul Zugspitz
 Golf cu 9 găuri la 9 km de lac
 Bayerische Zugspitzbahn BZB (cale ferată cremalieră) Garmisch-Partenkirchen - Grainau - Eibsee - vârful Zugspitze și înapoi); stația spre/de la  Zugspitze în Eibsee este situată la 300 m de lac.
 Funicularul Eibsee-vârful Zugspitze la 2944 m (închis 3 aprilie 2017 - 20 decembrie 2017, fiind construit nou)

Note

Legături externe

Galerie de imagini

Starnberg
Districtul Garmisch-Partenkirchen

Eibsee


George (Đuro) Plantagenet, vojvoda od Clarencea (21. listopada 1449. – 18. veljače 1478.), bio je sin Rikarda Plantageneta, 3. vojvode od Yorka, i Cecily Neville, te brat engleskih kraljeva Eduarda IV. i Rikarda III. Imao je važnu ulogu u dinastijskim borbama poznate kao Ratovi dviju ruža.

Unatoč tome što krvno pripada kući York, mijenjao je strane te podržavao Lancastere, ali se ponovno vratio Yorkovima. Kasnije je bio uhićen za izdaju protiv vlastitog brata, kralja Eduarda IV. te je smaknut (navodno utopljen u bačvu vina). Pojavljuje se kao povijesni lik u Shakespeareovim dramama Henrik VI, dio treći i Rikard III, u kojima je njegova smrt pripisana Rikardovim podvaljivanjima.

Život
Razmatran je bio kao potencijalan muž za Mariju, kći Karla, vojvode od Burgundije. Clarence je pao pod utjecaj svog rođaka Rikarda Nevilla, grofa od Warwicka, te se u srpnju 1469. oženio u Calaisu njegovom najstarijom kćeri, Izabelom Neville.

Clarence je aktivno podupirao svog brata, Eduarda IV., na usponu na vlast. Međutim, kada je njegov punac (poznat po tome da postavlja engleske kraljeve) naputio Eduarda da bi sklopio savezništvo sa svojom neprijateljicom, Margaretom Anžuvinskom, suprugom svrgnutog kralja Henrika VI., pridružio mu se u Francuskoj, te poveo sa sobom svoju trudnu suprugu. Izabela mu je rodila prvo dijete, djevojčicu, 16. travnja 1470. godine u brodu na putu do Calaisa. Dijete je ubrzo umrlo. Henrik VI. je nagradio Clarenca obećavši mu da će nakon njegovog sina biti prvi u redu za prijestolje. Nakon kratkog vremena, Clarence je shvatio da nije trebao vjerovati svom tastu: Warwick je za svoju mlađu kći, Anu, Clarenceovu šogoricu, dogovorio brak sa sinom Henrika VI. u prosincu 1470. Warwicku su vlastiti interesi bili važniji od toga da Clarence postane kralj te nije namjeravao zamijeniti Eduarda s Đurom. Clarence se potajno ponovno pomirio s Eduardom.

Warwickov trud da zadrži Henrika VI. na prijestolju je u konačnici propao te je Warwick nastradao u bitci kod Barneta 1471. godine. Kralj Eduard IV. je brata Clarencea postavio na visoku poziciju u dvorskoj službi nakon što se vratio na vlast. Nakon Warwickove smrti Clarence je postao jure uxoris grof od Warwicka, ali nije naslijedio čitavu Warwickovu imovinu budući da je njegov mlađi brat, Rikard, vojvoda od Gloucestera, oženio Anu Neville, koja je u 1471. godini ostala udovica. Eduard je intervenirao i u konačnici raspodijelio zemlju među svojom braćom. Clarence je postao, po Izabelinom pravu, prvi grof od Warwicka 25. ožujka 1472., i prvi grof od Salisburyja.

Godine 1475. Clarenceova supruga Izabela rodila je sina, Eduarda, grofa od Warwicka. Izabela je umrla 22. prosinca 1476., dva mjeseca poslije rođenja sina imena Rikard koji je živio nekoliko mjeseci. Đuro i Izabela su zakopani zajedno u Gloucestershireu. Njihova preživjela djeca, Margareta and Eduard, bila su zbrinuta kod njihove tete, Ane Neville, sve do njezine smrti 1485. godine kada je Eduard imao deset godina.

Smrt
Clarence je bio uvjeren da mu je žena bila otrovana koji je zbog toga dao pogubiti dvoje osumnjičenih. 1478. godine je kralj Eduard IV. demantirao optužbe. Clarenceovo psihičko stanje, do tada nikada stabilno, pogoršavalo se te kulminiralo njegovim sudjelovanjem u još jednoj pobuni protiv kralja Eduarda.

1477. godine Clarence je ponovno bio udvarač Mariji, koja je postala vojvotkinja od Burgundije. Eduard je prigovorio tom prijedlogu, pa je Clarence napustio dvor.

Uhićenje i odlazak u Tower dovelo je do njegovog priznanja nakon mučenja da je "zamišljao i pokušavao realizirati" kraljevu smrt te da se služio magijom da to postigne. Naveo je imena vračara koje je platio za tu urotu, tako da su oni završili na vješanju na temelju izdaje.

To je bilo jasno upozorenje za Clarence koje je isti ignorirao. Nakon još jednog izbijenog nereda zbog Clarencea, Eduard je naredio njegovo uhićenje.

Clarence je bio zatvoren u Toweru. Clarence nije bio prisutan na svom suđenju – Eduard je osobno bio tužitelj: zahtijevao je da Parlament usvoji prijedlog pridruženog zakona protiv njegovog brata, izjavivši da je kriv za "neprirodne, gnusne izdaje" koje su pogoršavale činjenica da je Clarence njegov brat, koji mu je, ako je itko dugovao, odanost i ljubav. Clarence "pogubljen je privatno" u Toweru 18. veljače 1478., a ubrzo nakon događaja proširila se glasina da je utopljen u kukuruzu vina iz Malmseyja. Biograf Rikarda III. Paul Murray Kendall vjeruje da je razlog zbog kojeg je Eduard bio toliko oštar prema bratu taj što je od biskupa Roberta Stillingtona iz Batha i Wellsa otkrio da je Đuro pustio tajnu Eduardovog bračnog predugovora s lady Eleanor Talbot. Iako legenda tvrdi da je Rikard III donio smrt svog brata, možda je suprotno: pokušao ju je spriječiti.

Potomstvo

 Anne of Clarence (16. travnja 1470. – c. 17. travnja 1470.),
 Margareta Pole, grofica od Salisburya (14 August 1473 – 27 May 1541); udala se za Sir Richarda Polea; smaknuta od Henrika VIII.
 Eduard Plantagenet (25. veljače 1475. – 28. studenog 1499.); posljednji legitimni nasljednik Plantageneta izravne muške linije; smaknut od Henrika VII na temelju pokušavanja bijega iz Londonskog tornja.
 Rikard od Clarencea (5. listopada 1476. – 1. siječnja 1477.)

Englesko plemstvo

George, vojvoda od Clarencea


Pyramimonadophyceae familia incertae sedis, dva roda zelenih algi nesigurnog taksonomijskog položaja unutar reda Pyramimonadophyceae ordo incertae sedis u kojemu imaju status porodice. Sve vrste su fosilne.

Rodovi
 Saharifusa E.D.Pöthe de Baldis
 Sgrossoella P. de Castro

Izvori

Pyramimonadophyceae


Salvador Piñeiro García-Calderón (Lima, 27 de janeiro de 1949) é um clérigo peruano e arcebispo católico romano de Ayacucho ou Huamanga.

Salvador Piñeiro García-Calderón foi ordenado sacerdote em 6 de maio de 1973.

O Papa João Paulo II o nomeou bispo militar do Peru em 21 de julho de 2001. O arcebispo de Lima, Juan Luis Cardeal Cipriani Thorne, o consagrou bispo em 2 de setembro do mesmo ano. Os co-consagrantes foram Dom Rino Passigato, núncio apostólico no Peru, e Dom Juan Luis Martin Buisson, PME, vigário apostólico de Pucallpa.

Em 8 de julho de 2003 foi nomeado bispo auxiliar de Lurín. Ele renunciou ao cargo de bispo auxiliar em Lurín em 2006. Papa Bento XVI nomeou-o arcebispo de Ayacucho em 6 de agosto de 2011.

Garcia-Calderón renunciou ao cargo de bispo militar em 30 de outubro de 2012.

Ver também

Naturais de Lima
Arcebispos católicos do Peru

Salvador Piñeiro García-Calderón


Fibrinojen suda erir, kanın pıhtılaşmasında görev alır. Kan plazmasının yaklaşık %5'i fibrinojendir. Isıtıldığında pıhtılaşır. Karaciğerde sentez edilen, kan plazmasında bulunan ve pıhtılaşma olayında önemli rol oynayan kan proteinidir. Fibrinojen, kan pıhtılaşmasında meydana gelen "fibrin" in öncü maddesidir. Pıhtılaşma gerçekleşirken, fibrinojen trombin maddesi etkisiyle ve iyonize kalsiyumla fibrine dönüşerek pıhtıyı oluşturur.

Fibrinojen sadece kan plazmasında değil, aynı zamanda çeşitli vücut sıvılarında (iltihabi sıvı birikintileri vb.) da bulunur. Plazmadaki fibrinojen miktarı yaklaşık olarak 5 g/litre'dir. Çeşitli karaciğer rahatsızlıklarında sentezlenme olaylarının bozulmasıyla kandaki fibrinojen miktarı azalır. Gebelik, eklem romatizması ve iltihabi durumlarında da kanda fibrinojen miktarı artar. Doğumdan veya sonradan olan bazı rahatsızlıklarda fibrinojenin görev yapamaması söz konusu olabilir.

Böyle durumlarda insan plazmasında yoğunlaştırılmış fibrinojenin hasta şahsa verilmesiyle eksiklik belirtileri ortadan kaldırılır.

Dış bağlantılar

 : Türk Ansiklopedi Sağlık Terimleri Bölümü

Pıhtılaşma sistemi
Akut faz proteinleri
İnsan kromozom 4 üzerindeki genler

Fibrinojen


Sveagruva (), or simply Svea, was a mining settlement in the Norwegian archipelago of Svalbard, lying at the head of Van Mijenfjord.
It was the third largest settlement in the archipelago (after Longyearbyen and Barentsburg). Around 300 workers living in Longyearbyen commuted to Sveagruva for work on a daily or weekly basis. The mine was operated by Store Norske Spitsbergen Kulkompani. There is no road to Longyearbyen or any other settlements, so travel is done by air from Svea Airport and coal transport by ship from a port  southwest. Sveagruva closed in 2017 and currently has no permanent inhabitants.

As of 2023, Sveagruva has been re-wilded to a pristine state. Almost every structure from its mining past has been removed.

History
The town was established in 1917 by Swedes.  It was thereafter destroyed in 1944, but quickly re-established after World War II. The mining activity ceased in 1949, and was not re-established until 1970. Mining was suspended for a short period in 1987. In the 1990s, the town nearly vanished, as mines in Longyearbyen proved more productive and accessible. In 2005, a mine fire erupted, lasting uninterrupted for more than five weeks, and causing 700 million Norwegian kroner worth of damage.

Sveagruva held the most productive coal mine of Svalbard, the Svea Nord longwall mine. Opened in 2001, the mine produced up to 4 million metric tons of coal annually, making it one of the largest underground coal mines in Europe. The mine closed in March 2020.

Sveagruva closed in 2017 due to economic conditions.

As of 2023, Sveagruva has been re-wilded to its former wild state, with every structure from its mining past having been removed.

Weather and Climate

References

Barents Sea
Company towns in Norway
Populated places in Svalbard
Populated places established in 1917
1917 establishments in Norway
Spitsbergen

Sveagruva


Die Liste der Biografien führt alle Personen auf, die in der deutschsprachigen Wikipedia einen Artikel haben. Dieses ist eine Teilliste mit 29 Einträgen von Personen, deren Namen mit den Buchstaben "Muller, N" beginnt.

Muller, N

Muller, Na
 Müller, Nadine (* 1985), deutsche Leichtathletin
 Müller, Nathan Aron († 1872), deutscher Rabbiner

Muller, Ne
 Müller, Nelson (* 1979), deutscher (Fernseh-)Koch

Muller, Ni
 Muller, Nicholas (1836–1917), US-amerikanischer Politiker
 Müller, Nicholas (* 1981), deutscher Musiker und Autor
 Müller, Nico (* 1982), deutscher Opernsänger und Gesangspädagoge
 Müller, Nico (* 1992), Schweizer Automobilrennfahrer
 Müller, Nico (* 1993), deutscher Gewichtheber
 Müller, Nicolai (* 1987), deutscher Fußballspieler
 Müller, Nicolas (* 1982), Schweizer Snowboarder und Skateboarder
 Müller, Nicolas (* 1989), Schweizer Squashspieler
 Müller, Nicolaus Jacob Carl (1842–1901), deutscher Botaniker
 Müller, Nicole, deutsche Sportkeglerin, Weltmeisterin Sportkegeln Classic
 Müller, Nicole (* 1980), deutsche Fußballspielerin
 Müller, Nicole (* 1994), deutsche Rhythmische Sportgymnastin
 Müller, Niklas (1809–1875), deutscher Dichter und Verleger, badischer Abgeordneter (1848)
 Müller, Nikolaus (1758–1833), Königlich Bayerischer Badinspektor am Ludwigsbad in Wipfeld
 Müller, Nikolaus (1770–1851), Mainzer Jakobiner und Maler
 Müller, Nikolaus (1775–1834), österreichischer Orgelbauer
 Müller, Nikolaus (1857–1912), deutscher evangelischer Theologe und Kirchenhistoriker
 Müller, Nils (* 1982), deutscher Galerist, Fotograf und ehemaliger Graffiti-Künstler
 Müller, Nils R. (1921–2007), norwegischer Filmregisseur
 Müller, Nina (1921–1945), Opfer des Holocaust
 Müller, Nina (* 1980), deutsche Handballspielerin

Muller, No
 Müller, Norbert, deutscher Kommunikationswissenschaftler
 Müller, Norbert (1946–2022), deutscher Sporthistoriker
 Müller, Norbert (* 1963), deutscher Schriftsteller
 Müller, Norbert (* 1986), deutscher Politiker (Die Linke), MdL (Brandenburg)
 Müller, Norman (* 1985), deutscher Zehnkämpfer

Liste der Biografien/Muller, N


Zagir Garipovici Ismagilov (în ; în ; 1916/1917 - 2003) a fost compozitor și educator rus de etnie bașkiră. El a primit titlul de Artist al Poporului al URSS-ului în 1982 și a fost membru al Partidului Comunist al Uniunii Sovietice din 1943. Casa de cultură din Ufa, Rusia, este numit după el.

Biografie
Fiul unui tăietor de lemn, compozitorul s-a născut la 26 decembrie 1918 (8 ianuarie 1917 pe stil nou) în satul Verhne-Sermenevo (cunoscut sub numele de Sermenevo, în districtul Belorețki din Bașchiria, Rusia). Zagir avea trei frați și o soră care a murit în 1921 de febră tifoidă.
De când a început studiile, viitorul compozitor a fost interesat de muzica populară a poporului bașchir, și a învățat să cânte la flaut (quray). În 1937, Ismagilov a studiat la Conservatorul Bachir din Moscova.

În timpul celui de-al Doilea Război Mondial a lucrat la Ufa, a făcut parte din concertele date pentru trupele din prima linie și a compus cântece patriotice.
Ismagilov a devenit președinte al Uniunii compozitorilor din Republica Baskir în 1958, iar în 1968 a fost fondatorul și primul rector al Institutului de Arte UFA, unde a rămas până în 1988. A fost deputat al Sovietului Suprem al Bașchiriei timp de mai mulți ani și a fost în cele din urmă ales președinte.

Compozitorul și-a realizat lucrările în Rusia, precum ți în republicile fostei Uniuni Naționale (acum CSI) și la nivel internațional (Bulgaria, China, România, Coreea de Nord, Iugoslavia și Etiopia). În plus, au fost publicate și înregistrate de casa de discuri viniluri precum "Melodiya" care au fost difuzate la posturile de radio și de televiziune din Bașchiria

Zagir Ismagilov a contribuit la dezvoltarea operei naționale, a corului și a muzicii instrumentale din Uniunea Sovietică. Opera sa exprima temele ideologice de a lucra în armonie, prietenie și dragoste și reflectă idealul creativ național-patriotic. Compozitorul a dezvoltat tradiția culturii muzicale ruse clasice, a istoriei și a conceptelor muzicale-dramatice. Activitatea lui Ismagilov a avut o temă istorică națională, cu influență puternică din partea originilor sale de tip bașkir. Opera sa Salawat Iulaiev spune povestea unui erou național în timp ce opera epică Ambasadorii Uralilor spune povestea reunificării Bașchiriei cu Rusia, iar Kahym-Turea povestește despre un comandant militar care i-a condus pe bașchiri împotriva lui Napoleon în 1812. Opera Akmulla se bazează pe viața poetului și educatorului din secolul al XIX-lea Miftahetdin Akmulla. Opera lui Ismagilov variază de la opere ca Shaura și Waves Agideli, la comedii muzicale precum Codasil și Almakan.

După o lungă luptă cu boala, a murit în 2003.

Premii

 Printre premiile și decorațiile pe care le-a primit se numără: Premiul Salavat Iulaev,Ordinul lui Lenin  Ordinul Drapelului roșu al Muncii.

Referințe

Decese în 2003
Nașteri în anii 1910
Compozitori ruși
Bașchiri

Zagir Ismagilov


Der Terminal Peak ist ein Berg im Süden des australischen Bundesstaates Tasmanien. Er liegt am Nordostende der Frankland Range über dem Lake Pedder.

Westlich anschließend befindet sich der Mount Lloyd Jones und südöstlich schließt der Mount Jim Brown an. Im Nordosten liegt der Mount Solitary, der vom aufgestauten Lake Pedder umgeben ist.

Quellen
Tasmap-Karte 1 : 25 000: Solitary, Blatt 4224, 1. Auflage 2001

Berg unter 1000 Meter
Berg in Australien und Ozeanien
Berg in Tasmanien
Tasmanische Wildnis

Terminal Peak (Tasmanien)


ඔක්තොම්බර් විප්ලවය (), නිල වශයෙන් මහා ඔක්තොම්බර් සමාජවාදී විප්ලවය () සහ, පොදු ව්‍යවහාරයේ රතු ඔක්තොම්බරය, ඔක්තොම්බර් නැගීසිටීම හෝ  බොල්ෂෙවික් විප්ලවය, යනු පුළුල් 1917 රුසියානු විප්ලවය තුල රාජ්‍ය බලය ඩැගැ ගැනීමයි.

ඔක්තොම්බර් විප්ලවය


Francesco Castellacci de Villanova (* 4. April 1987 in Rom) ist ein italienischer Autorennfahrer. Er wurde 2011 zusammen mit Federico Leo FIA-GT3-Europameister. 2012 startet er in der FIA-GT1-Weltmeisterschaft.

Karriere
Castellacci begann sein Motorsportkarriere 2006 im Formelsport. Er startete in der Formel Azzurra und wurde Achter in der Fahrerwertung. 2007 trat er für Alan Docking Racing in der britischen Formel-3-Meisterschaft an. Er blieb ohne Punkte und erreichte nur zweimal die Top 20. 2008 wechselte Castellacci zu Lucidi Motors in die italienische Formel-3-Meisterschaft. Während sein Teamkollege Mirko Bortolotti die Meisterschaft gewann, stand Castellacci sechsmal auf dem Podium. Er blieb sieglos. In der Fahrerwertung belegte er den vierten Rang. 2009 ging er für das Prema Powerteam in der italienischen Formel 3 an den Start. Er wurde intern von Daniel Campos-Hull, der Fünfter wurde, geschlagen und schloss die Saison auf dem achten Platz ab. Ein dritter Platz war seine einzige Podest-Platzierung der Saison. 2010 begann Castellacci seine dritte Saison in der italienischen Formel-3-Meisterschaft für RC Motorsport. Er nahm an zwei Rennwochenenden nicht teil und erzielte mit einem sechsten Platz nur einmal Punkte. In der Endabrechnung erreichte er den 18. Platz. Darüber hinaus machte Castellacci seine ersten Erfahrungen im GT-Sport. Er nahm an einigen Rennen der italienischen GT-Meisterschaft sowie des deutschen Porsche Carrera Cups teil und absolvierte Gaststarts im Porsche Supercup.

2011 wechselte Castellacci vollständig in den GT-Sport. Er erhielt bei AF Corse ein Cockpit in einem Ferrari 458 Italia GT3. Federico Leo wurde sein Teamkollege. Die beiden gewannen ein Rennen und beendeten drei Rennen auf dem zweiten Platz. Mit 111 zu 102 setzten sie sich gegen Mike Parisy durch und wurden Europameister. 2012 blieb Castellacci bei AF Corse und wurde Pilot in der FIA-GT1-Weltmeisterschaft. Er fährt erneut einen Ferrari 458 Italia GT3. Enzo Ide ist sein Teamkollege.

Statistik

Karrierestationen

Le-Mans-Ergebnisse

Sebring-Ergebnisse

Einzelergebnisse in der FIA-Langstrecken-Weltmeisterschaft

Weblinks

 Karrierestatistik von Francesco Castellacci bei speedsport-magazine.de
 Francesco Castellacci bei 24-h-en-piste

Einzelnachweise

Rennfahrer (Italien)
Italiener
Geboren 1987
Mann
Rennfahrer des 24-Stunden-Rennens von Le Mans
Langstrecken-WM-Rennfahrer
Rennfahrer des 12-Stunden-Rennens von Sebring

Francesco Castellacci


Wang Yung-ching (; 18 January 1917 – 15 October 2008), also called YC Wang, was an entrepreneur who founded a large business empire in Taiwan.

In 2008, Forbes ranked him as the 178th richest person in the world with an estimated net worth of US$5.5 billion.

Despite lacking any formal schooling beyond elementary school, he was ranked 2nd in the Forbes list of Taiwan's Richest in 2008.

Early life and career
Wang was born in Chyokutan jō, Shinden ku, Shinden shichō, Taihoku Chō (modern-day Chitan Village, Xindian District, New Taipei City) in then-Japan-ruled-Taiwan.

In 1995 signed a contract with Marco Terragni (chairman of Italproducts) to create Inteplast, the biggest company in the world for the production of Cartonplast.

Wang served as the chairman of the board of  Formosa Plastics Corporation, one of the largest plastic manufacturers in the world, until June 2006, when he stepped down at the age of 89. He remained chairman of the boards of Nan Ya Plastics Corporation, Formosa Chemistry & Fibre Corporation, and Cyma Plywood & Lumber Co. Ltd, but indicated his intention to gradually resign from these positions to retire. He was chairman of Ming-chi Institute of Technology, and Chang Gung Medical Foundation. After his death, Wang's position at Chang Gung was filled by his younger brother Wang Yung-tsai, then third wife Lee Pao-chu. He had been a vocal supporter of the Three Links between Taiwan and Mainland China.

Wang's first marriage was to Wang (née Guo) Yueh-lan, with whom he had no children. His second marriage to Yang Chiao produced Wang's first child, making a total of five. Wang later married a third time in 1935 to Lee Pao-chu. Wang and Lee had another five children; Wang fathered a total of ten. His eldest son from his second marriage with Yang Chiao, Winston Wang, founded Grace Semiconductor Manufacturing with Jiang Mianheng, the son of former Chinese Communist Party General Secretary Jiang Zemin in 2000. A daughter from his second marriage, Charlene Wang founded Taiwan-based First International Computer, Inc. Another daughter, Cher Wang, founded High Tech Computer (HTC) and VIA Technologies. Among the Wang siblings, Cher has come closest to rivaling her father's wealth. In 2011, Forbes estimated Cher Wang's personal fortune at $8.8 billion, making her the wealthiest individual in Taiwan at the time.

YC Wang died in his sleep on October 15, 2008 at his home in Short Hills, New Jersey. He was 91 years old.

The family struggles which followed his death led to the discovery that he had engaged in extensive tax evasion and had stashed billions offshore.

See also
List of billionaires
Cartonplast

References

Further reading

1917 births
2008 deaths
Businesspeople from New Taipei
People from Millburn, New Jersey
Taiwanese billionaires
21st-century Taiwanese businesspeople
Taiwanese people of Hoklo descent
Taiwanese company founders
20th-century Taiwanese businesspeople
Taiwanese expatriates in the United States
Tax evasion

Wang Yung-ching


ඛුෆු යනු මහාපිරමීඩය තැනවූ රජුය.

[(මෙය තවම අංකුර ලිපියකි. එය සැකසීමට ඔබත් දායක වන්න.)]

ඛුෆු


Batı astrolojisinde evler, burçlar gibi 12 adettir. Doğu ufkundan başlayarak saat yönünün tersine doğru sıralanırlar. Bunların anlamları sırasıyla şöyledir:

 1. ev (koç burcunun evi)
 2. ev (boğa burcunun evi)
 3. ev (ikizler burcunun evi)
 4. ev (yengeç burcunun evi)
 5. ev (aslan burcunun evi)
 6. ev (başak burcunun evi)
 7. ev (terazi burcunun evi)
 8. ev (akrep burcunun evi)
 9. ev (yay burcunun evi)
 10. ev (oğlak burcunun evi)
 11. ev (kova burcunun evi)
 12. ev (balık burcunun evi)

Astrolojide Köşe Evler Nedir?
Astrolojide Köşe Evler: Astroloji, insan yaşamını ve deneyimlerini anlamlandırmak için kullanılan eski bir sistemdir. Bu sistemdeki temel kavramlardan biri "evler"dir. Astrolojik harita, 12 farklı evden oluşur ve her ev belirli bir yaşam alanını temsil eder. Bu yazıda, özellikle "köşe evler" olarak adlandırılan 1., 4., 7. ve 10. evleri ele alacağız. Bu evler, kişisel gelişim, aile, ilişkiler ve kariyer gibi önemli yaşam alanlarını temsil eder.

Ev

Ev (astroloji)


Hard Boiled est un film muet américain de 1926 réalisé par John G. Blystone et mettant en vedette Tom Mix, Helene Chadwick et Heinie Conklin.

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 1926
Film américain en noir et blanc
Film muet américain
Film réalisé par John G. Blystone
Western américain

Hard Boiled (film, 1926)


...Nici o stea este un album realizat de solista de muzică pop rock Laura Stoica și lansat în anul 1997. Materialul include zece piese și a apărut la casa de discuri Calavis Music Company, fiind editat sub formă de compact disc și casetă audio. Albumul a fost reeditat de Roton sub formă de compact disc de două ori: prima dată, în anul 1999, când a fost distribuit împreună cu revista Unica și având grafica diferită față de ediția inițială, iar a doua oară, în anul 2006, de data aceasta fiind păstrată grafica inițială.

Piese
 Azi vei veni (Iulian Vrabete / Iulian Vrabete)
 Hei, hai, vino... (Laura Stoica / Laura Stoica)
 Ei știu tot (Eugen Mihăescu / adaptare după Adrian Păunescu)
 În singurătate (Laura Stoica / Laura Stoica)
 Ai să vezi (Vlady Cnejevici / Nana Cnejevici)
 Cartierul cântă rock (Nicu Damalan / Laura Stoica)
 Nu e de-ajuns (Iulian Vrabete / Iulian Vrabete)
 Uită (Vlady Cnejevici / Nana Cnejevici, Laura Stoica)
 Toamnă pe autostradă (Eugen Mihăescu / adaptare după Adrian Păunescu)
 ...Nici o stea (Nicu Damalan / Laura Stoica)

Personal
 Laura Stoica – vocal
 Eugen Mihăescu – chitară, voce de fundal
 Vlady Cnejevici – claviaturi, voce de fundal
 Iulian Vrabete – bas, voce de fundal
 Răzvan Lupu "Lapi" – tobe
 Nicu Damalan – chitară
 Alin Constanțiu – saxofon
 Marius Bațu – voce de fundal
 Mihai Coman – voce de fundal

Materialul a fost înregistrat de Mihai Coman, Nicu Burghelea și Gabi Andrieș la studioul Magic Sound din București (iunie–iulie 1996) și a fost masterizat de Frank Sievert la studioul ILS Recording & Mastering din Essen, Germania. Piesa "Ei știu tot" a fost mixată de Mihai Coman și Gabi Andrieș. Fotografii realizate de Dimitrios Adonaropoulos (pentru ediția inițială) și de Răzvan Semănaru (pentru ediția distribuită cu revista Unica).

Bibliografie
 Pagina albumului ...Nici o stea pe site-ul oficial Laura Stoica
 Pagina albumului ...Nici o stea pe site-ul Discogs.com
 Coperte și broșură album ...Nici o stea (CD/MC, Calavis Music Company, 1997 / CD, Roton & Unica Music, 1999)
 Caraman Fotea, Daniela și Nicolau, Cristian. Dicționar rock, pop, folk... remix (ediția a II-a), Editura Humanitas Educațional, București, 2003. ISBN 973-50-0355-4

Albume de Laura Stoica
Albume din 1997
Albume rock
Albume pop

...Nici o stea


اللِّتْشِيَّة أو الليتشي هي إحدى النباتات المهمة في عائلة/فصيلة الصابونيات التي تضم 150 جنساً و2000 نوع. توجد هذه الفاكهة الإستوائية في الهند والصين، تحديداً منطقتيّ فوجيان وغوانغدونغ. تُعرف اللِّتشي برائحتها ونكهتها الحلوة. حصلت هذه النبتة على إهتمام كبير من العلماء لإحتوائها على كميات كبيرة من مضادات الأكسدة والفيتامينات والألياف.

الوصف
تتميز شجرة اللِّتشي بكثافتها وبقمتها دائرية الشكل. كما أنها بطيئة النمو حيث تنمو بنحو 9 أمتار حتى 30 متر إرتفاعاً. أما أوراقها فهي دائمة الخضرة، وينمو طولها من 12.5 إلى 20 سم، وتتجدد بنحو 4 إلى 8 مرات، وشكلها إهليجي مُدبب بحِدة. أما وريقات اللِّتشي فتبدو قاسيةً بعض الشيء كما أنها ملساء ولامعة وذات سطح علوي أخضر غامق، وظهرها أخضر مائل للرمادي وطولها يتراوح بين 5 إلى 7.5 سم. بتلات زهورها بيضاء مُخضّرة تميل للأصفر، تنمو في شكل مجموعات يصل طولها 75 سم. أما الفاكهة الزاهية، فتنمو في مجموعات متكونة من إثنين إلى ثلاثين فاكهة ، يكون لونها غالباً أحمر كالعُليق، وفي بعض الأحيان وردية أو زهرية أو كهرمانية اللون، وبعضها تكون مائلة للأخضر. شكلها في الغالب سداسي أو بيضاوي أو قلبي أو شبه دائري بعرض 2.5 سم، وبطول 4 سم. قشرة الفاكهة خفيفة ودقيقة ذات ملمس خشن يشبه الجلد إلا أن تقشيرها سهل (إن كانت طازجة). تحت هذه القشرة، وإن أختلف لونها، لب اللِّتشي السميك واللامع بلونه الأبيض شبه الشفاف المائل إلى الرمادي أو الزهري تتوسطه بذرة لامعة لونها بني غامق وبيضاء من الداخل. شكل البذرة بيضاوي بالعادة، و طولها يصل إلى 20 ملم.

التاريخ
اللِّتشي إحدى الفواكه الثمينة والمهمة إقتصادياً من ناتج المحاصيل في العالم. بدأت زراعتها حسب التقارير منذ عام 1500 ق.م، من قِبل أصحاب الأصل المالاوي لآلاف السنين في جنوب غوانغدونغ بالصين. المرجع الأول لهذه الفاكهة موجود في مؤلفات سلالة هان (68 ق.م - 140 ق.م). من المعروف أن اللِّتشي محلية في جنوب الصين؛ لكن تعود أصولها إلى كوشين-الصين وجُزر الفلبين، و من المذكور أيضاً أن أصولها تعود إلى منطقتيّ غوانغدونغ وفوجيان، حيث يتم زراعتها في الصين من أربعين قرن تقريباً.

من الصين انتقلت فاكهة اللِّتشي إلى بورما/ميانمار في نهاية القرن السابع عشر ميلادي، و انتقلت للهند بعدها بمئة عام حتى وصلت إلى مدغشقر وموريشِيوس قُرابة عام 1870م، ثم وصلت إلى هاواي بعدها بثلاثة سنوات عن طريق تاجر صيني، ثم وصلت للولايات المتحدة -تحديداً فلوريدا- ما بين عام 1870م وعام 1880م عن طريق الهند، ووصلت لكاليفورنيا عام 1897م، ثم وصلت لإستراليا عام 1954م عن طريق مُهاجر صيني.

المناخ و التربة
تنمو اللِّتشي في درجات حرارة تتراوح ما بين 15 إلى 30 نيوتن كما في الصين والهند؛ لكنها تستطيع النمو في درجات الحرارة المنخفضة التي تتراوح بين 4.44 ، و1.11- درجة سيليزية كما في موريشِيوس، وهذا عكس المناطق الإستوائية التي تنمو فيها كبنما وجامايكا.

تنمو شجرة اللِّتشي في أتربة عديدة، ففي الصين تزرع في تُربة رملية أو في طمي طيني (طين النهر)، وأيضاً في الطين السميك، وحتى في الطين الرملي الرطِب. مقياس التربة الهيدروجيني يتراوح بين 6 و7 pH. تتم زراعة شجزة اللِّتشي في الصين في الأراضي المنخفضة والرطِبة، فيحفر فيها بعرض 3 متر إلى 4.5 متر، و يترك مسافة 9 إلى 12 متر.

الإستخدامات
يمكن تناول اللِّتشي الطازجة بعد تقشيرها مباشرة، كما يمكن إضافتها مع السلطة أو البوظة (البارفيه). يمكن تناولها بتغطيتها بالقَطْر كما في الهند والصين.

القيمة الغذائية

اللِّتشي المجففة 100 غرام

السمية
في عام 1962، وجد أن بذور اللِّتشي تحتوي على الميثيلين سيكلوروبجليسين (MCPG)، وهو متجانس من نقص السكر في الدم A، الذي تسبب في نقص السكر في الدراسات الحيوانية. منذ نهاية التسعينات، حدثت حالات غير مفسرة لاعتلال الدماغ، ويبدو أنها تؤثر على الأطفال فقط في الهند (حيث تسمى شامكي بوخار)، وشمال فيتنام (حيث كان يسمى التهاب الدماغ مونغ نسبة للكلمة الفيتنامية لكابوس) خلال موسم حصاد اللِّتشي من مايو إلى يونيو.

أظهر تحقيق أجرته المراكز الأميركية للسيطرة على الأمراض والوقاية منها في الهند في عام 2013 أن الحالات كانت مرتبطة باستهلاك فاكهة اللِّتشي، مما تسبب في اعتلال الدماغ غير الارتجالي الذي يحاكي أعراض مرض القيء الجامايكي. لأن انخفاض نسبة السكر في الدم (نقص السكر في الدم) أقل من 70 ملغ/ديسيلتر في الأطفال الذين يعانون من نقص التغذية كان شائعا، ويرتبط مع نتيجة أسوأ (44٪ من جميع الحالات كانت قاتلة). حددت مراكز مكافحة الأمراض المرض على أنه اعتلال دماغ نقص سكر الدم.

وربط التحقيق بين المرض وسمية نقص السكر في الدم A وMCPG، وبالأطفال الذين يعانون من سوء التغذية ويتناولون اللِّتشي (خاصة الغير ناضجة) على معدة فارغة.

وأوصى تقرير مركز السيطرة على الأمراض والوقاية منها بأن يتأكد الآباء من الحد من استهلاك اللِّتشي لأطفالهم ومن تناولهم لوجبة مسائية، مما يؤدي لرفع مستويات السكر في الدم الذي قد يكون كافي لردع المرض.

وكانت الدراسات السابقة قد خلصت بشكل غير صحيح إلى أن انتقال العدوى قد يحدث من الاتصال المباشر مع اللِّتشي الملوثة بلعاب الخفافيش أو البول أو ذرق الطائر أو مع ناقلات أخرى، مثل الحشرات الموجودة في أشجار اللِّتشي أو الذباب الرملي، كما هو الحال في حالة فيروس تشانديبورا. وجدت دراسة أجريت عام 2017 أن المبيدات المستخدمة في المزارع يمكن أن تكون مسؤولة عن التهاب الدماغ ووفيات الأطفال الصغار في بنغلاديش.

انظر أيضًا
 رامبوتان
 لونجان
 قائمة الفواكه
 قائمة الفواكه الوطنية

مراجع

أشجار آسيا
أشجار الصين
أشجار الهند الصينية
أشجار فيتنام
أشجار ماليزيا
أشجار مثمرة
ثمار استوائية
ثمار صالحة للأكل
صابونية
فواكه تنشأ في آسيا
فواكه صينينة
نباتات الصين
نباتات وصفت في 1782

ليتشي (فاكهة)


Cea de-a doua Republică Cehoslovacă ( și ), numită uneori și Republica Ceho-slovacia (cehă și slovacă : Česko-Slovenská republika) a existat între 30 septembrie 1938 și 15 martie 1939. Ea a fost compusă din Boemia, Moravia, Silezia și regiunile autonome ale Slovaciei și ale Ruteniei subcarpatice, aceasta din urmă fiind redenumită, la 22 noiembrie 1938, în "Ucraina carpatică" (Karpatská Ukrajina în cehă).

Note

Istoria Cehoslovaciei
Fostele țări din perioada interbelică

A doua Republică Cehoslovacă


An Eragrostis aegyptiaca in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Ludwig von Willdenow, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Alire Raffeneau Delile. An Eragrostis aegyptiaca in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis aegyptiaca


لينو مارزوراتي  (مواليد 12 أكتوبر 1986 في رو - إيطاليا) لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى كالياري الإيطالي منذ 2009 في مركز قلب الدفاع .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم من ميلانو (إيطاليا)
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من رو (إيطاليا)
أظهرة كرة قدم
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو ايه سي براتو
لاعبو إمبولي
لاعبو إيه سي ميلان
لاعبو ساسولو
لاعبو كالياري
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم من لومبارديا
لاعبو ليتشو
لاعبو منتخب إيطاليا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم للشباب
لاعبو مودينا
لاعبو نادي يوفيا ستابيا الرياضي
مواليد 1986
مواليد في رو (إيطاليا)
رياضيون من ميلانو (إيطاليا)

لينو مارزوراتي


Juan Alfaro Jiménez (Carcastillo, Navarra, 10. svibnja 1914. – 1992.), španjolski teolog, profesor dogmatike

Životopis
Juan Alfaro S. I. rođen je u Carcastillo-Navarra (Španjolska). Na isusovačkom filozofskom fakultetu u Marneffeu u Belgiji diplomirao filozofiju 1937. godine. Upisao isti studij u Méridi (Venezuela) do 1941., kad je počeo studirati bogoslovlje na fakultetu u Oñi (Burgos). Bio i na katedri sustavne teologije na fakultetu u Granadi do 1952. Studirao na Biblijskom institutu i Gregorijani u Rimu, gdje je i doktorirao. Od 1952. profesor dogmatike na Gregorijani; 1964.—1969. generalni prefekt studija na istom sveučilištu. Kao stručnjak sudjelovao je na Drugom vatikanskom koncilu i na Trećoj biskupskoj sinodi 1971. u Rimu. Član je Međunarodne teološke komisije i savjetnik redakcije međunarodnog teološkog časopisa Concilium. Napisao je niz članaka i studija, bio suradnik poznatih teoloških kolekcija: Lexikon für Theologie und Kirche, Sacramentum Mundi, Mysterium Salutis. Objavio je i nekoliko knjiga, koje su prevedene i na druge jezike.

Djela
Napisao više djela, od kojih se ističu:
 Hacia una teologia del progrese humano (hrv.: Teologija ljudskog napretka), 1969.
 Esperanza cristiana y liberacion del hombre (hrv.: Kršćanska nada i oslobođenje čovjeka), 1972.
 Cristologia e antropologia (hrv.: Kristologija i antropologija), 1974.
 Man before God: toward a theology of man; readings in theology (s Denisom Burkhardom)
 Mysterium salutis : Grundriss heilsgeschichtlicher Dogmatik (Johannes Feiner; Magnus Löhrer; Hans Urs von Balthasar; Juan Alfaro; Wolfgang Beiner i dr.)
 Christian hope and the liberation of man
 Theology of justice in the world
 Lo natural y lo sobrenatural; estudio histórico desde santo Tomás hasta Cayetano (1274-1534)

Izvori

Vanjske poveznice
WorldCat Juan Alfaro Jiménez

Životopisi, Španjolska
Rimokatolički teolozi
Katoličanstvo u Španjolskoj

Juan Alfaro Jiménez


Kanamicina este un antibiotic cu acțiune bactericidă din clasa aminoglicozidelor, fiind utilizat în tratamentul unor infecții bacteriene. Printre acestea se numără infecții produse de E. coli, Proteus sp., Klebsiella pneumoniae și Acinetobacter baumannii. Căile de administrare disponibile sunt intravenoasă și intramusculară.

Se află pe lista medicamentelor esențiale ale Organizației Mondiale a Sănătății.

Utilizări medicale

Reacții adverse
Ototoxicitate și nefrotoxicitate.

Note

Vezi și
 Gentamicină
 Neomicină
 Streptomicină

Aminoglicozide
Antituberculoase
Medicamente esențiale listate de OMS

Kanamicină


Ostatci zrakoplova B-17G u Rukavcu, ostatci potonulog američkog aviona B-17G iz Drugoga svjetskog rata, koji se nalaze se u podmorju otoka i Grada Visa, u podmorju Rukavca, zaštićeno kulturno dobro

Povijest
Završili u Jadranu 1944. godine. Potonuli avion bombarder predstavlja najbolje sačuvani primjer letjelice u podmorju Jadrana. Radi se u američkom avionu - bombarderu tipa "B-17G", serijskog broja 44-6630. Bio je u sastavu 340 Bmb Squadrona, stacioniranog u Italiji odakle je polijetao na zadatke bombardiranja ciljeva u Austriji. Dimenzije aviona iznosile su 22,5 metara, s rasponom krila od 31,5 metara. Naoružanje su činili mitraljezi Browning 12,7 mm i 7893 kg bombi. Na zadatku 6. studenog 1944. avion je oštećen pa je bio prisiljen na prinudno slijetanje. Kako je pista na otoku Visu bila blokirana, spustio se na more te je zatim potonuo. Danas je avion gotovo potpuno sačuvan s kompletnim instrumentarijem.

Zaštita
Pod oznakom Z-17 zavedeno je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "arheološka baština ".

Izvori

Vis
Zaštićene podvodne arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
B-17G u Rukavcu
Podmorski ostatci američkih bombardera iz Drugog svjetskog rata u Hrvatskoj

Ostatci zrakoplova B-17G u Rukavcu


El método de instalación Kickstart de Red Hat es usado principalmente (pero no de forma exclusiva) por el sistema operativo Red Hat Enterprise Linux para realizar la instalación desatendida y la configuración del sistema operativo de forma automática. Red Hat publicó la herramienta Cobbler para automatizar el proceso de configuración de Kickstart.

Uso
Kickstart normalmente es usado en sitios con muchos sistemas Linux, para permitir una instalación fácil y una configuración consistente de los nuevos sistemas.

Los archivos de configuración de Kickstart pueden ser construidos de tres maneras:
 A mano.
 Usando la herramienta con interfaz gráfica system-config-kickstart.
 Usando Anaconda, el programa de instalación estándar de Red Hat.

Anaconda producirá el archivo de configuración anaconda-ks.cfg al final de cualquier instalación manual. Este archivo puede ser usado para reproducir automáticamente la misma instalación o editarlo (manualmente o con system-config-kickstart).

Estructura
Un archivo Kickstart contiene una serie de opciones, que serán pasadas al instalador Anaconda, que describen como configurar el sistema. También puede incluir scripts personalizados para ser ejecutados antes o después de la instalación.

Una instalación Kickstart sigue los siguientes cuatro pasos:
 La máquina es arrancada desde un CD/DVD, una memoria USB o desde una red usando PXE y los protocolos de red Dynamic Host Configuration Protocol y Trivial File Transfer Protocol.
 El archivo Kickstart se coge del medio de arranque o se descarga de la red (lo más común).
 Se lanza automáticamente una instalación con Anaconda que lee el archivo Kickstart y obtiene la ruta del árbol de instalación. El árbol puede estar en el medio de arranque o en la red.
 Después de acceder al árbol de instalación, el instalador intenta una instalación desatendida. Si alguna información requerida no se encuentra en el archivo Kickstart, o el archivo está configurado incorrectamente, el instalador puede preguntar al usuario por información adicional.

Referencias

Software para Linux

Kickstart (Linux)


Bothrideridae é uma família de besouros da subordem Polyphaga. Eles são conhecidos comumente como besouros formadores de casulo ou besouros de casca seca. Eles ocorrem em todo o mundo com a maioria nativa dos trópicos do Velho Mundo.

Descrição
Esses besouros têm de 1,4 a 12 milímetros de comprimento quando adultos. Eles geralmente têm corpos muito alongados, alguns mais de 4 vezes mais longos do que largos. Eles podem ser cilíndricos ou um pouco achatados. Eles são de cor amarela a preta, alguns com vários padrões e alguns com manchas vermelhas. Eles são sem pêlos a ligeiramente peludos ou de textura escamosa. As antenas têm 9 a 11 segmentos e geralmente são em forma de clava nas pontas. As larvas têm até 18 milímetros de comprimento e são de forma alongada.

Biologia e ecologia
A maioria dos besouros desta família vive sob a casca das árvores. Espécies da subfamília Anommatinae vivem no solo, principalmente a camada superior rica em composto e serapilheira orgânica.

As larvas de algumas espécies são ectoparasitóides de outros insetos, incluindo outros besouros, vespas da madeira e abelhas carpinteiras. Essas espécies se alimentam de insetos hospedeiros; espécies não parasitas geralmente se alimentam de fungos.

Diversidade

Existem quatro subfamílias: Bothriderinae, Teredinae, Xylariophilinae e Anommatinae. Estes contêm cerca de 38 gêneros com cerca de 400 espécies descritas.

Os gêneros incluem:

 Abromus
 Anommatus
 Bothrideres
 Dastarcus
 Deretaphrus
 Lithophorus
 Ogmoderes
 Oxylaemus
 Prolyctus
 Rustleria
 Sosylus
 Teredus
 Xylariophilus

Referências

Famílias de insetos

Bothrideridae


Landshlutar Íslands eru landsvæði sem skipta Íslandi upp í átta hluta.

Yfirlit

Tilvísanir

Landshlutar Íslands

Landshlutar Íslands


12787 Abetadashi este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
12787 Abetadashi este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kitami de Kin Endate și Kazuro Watanabe. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,26 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 6,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 12001-13000
 Centura de asteroizi

Referințe

Asteroizi cu nume de oameni
Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

12787 Abetadashi


Koelreuterieae, tribus grmova ili manjeg drveća iz porodice sapindovki, dio potporodice Sapindoideae . Postoje 4 roda iz Afrike i Azije

Rodovi
 Koelreuteria Laxm. (3 spp.)
 Smelophyllum Radlk. (1 sp.)
 Stocksia Benth. (1 sp.)
 Erythrophysa E. Mey. (9 spp.)

Izvori

Sapindoideae

Koelreuterieae


János Hajdu er en ungarsk håndboldtræner, som tidligere har trænet Ungarns håndboldlandshold for kvinder.

Kilder

Håndboldtrænere fra Ungarn

János Hajdu


Iona Emmanuilowitsch Jakir (; *  in Kischinjow, Gouvernement Bessarabien im Russischen Kaiserreich; † 12. Juni 1937 in Moskau) war ein hochrangiger sowjetischer Militärführer (Armeeführer I. Ranges der Roten Armee). Ab 1930 war er Kandidat des Zentralkomitees der KPdSU (b) und wurde 1934 Vollmitglied des ZK. Während des "Großen Terrors" war er einer der Angeklagten im sogenannten "Prozess der Generäle", dem Geheimprozess während der Moskauer Prozesse.

Leben
Jakir lernte am Technologischen Institut in Charkow. Im Bürgerkrieg kämpfte er im Süden um Kischinjow und Woronesch. Er diente auf verschiedenen Posten der 8. Armee zwischen 1918 und 1919. Bereits im Polnisch-Sowjetischen Krieg kommandierte er die Heeresgruppe Fastow und Lwow. Ende 1920 befehligte Jakir die Militäroperation gegen die Petljura-Einheiten in der Ukraine und erhielt für deren Zerschlagung eine Ehrenwaffe. 1924 bis 1925 war er Leiter der Hauptverwaltung der Kriegsschulen der Roten Armee. 1925 bis 1937 befehligte er den Kiewer Militärbezirk.

Während der Jahre der Kooperation mit der Reichswehr nahm Jakir 1928/29 an einer Führergehilfenausbildung in Deutschland teil.

Sein Sohn Pjotr Jakir wurde ebenso wie seine Ehefrau Sarra Lasarewna nach seiner eigenen Festnahme verhaftet und zu langen Gulagaufenthalten verurteilt. Jakir selbst wurde im Militärgerichtsprozess in Moskau zum Tode verurteilt und erschossen.

Auszeichnungen
unvollständig
 Rotbannerorden, dreifach

Literatur
 Peter Jakir: Kindheit in Gefangenschaft, Suhrkamp, 1974, S. 169f.

Weblinks

 Biographie von Peter Jakir (deutsch)

 Biographie (russisch)

Einzelnachweise

Militärperson (Sowjetunion)
KPdSU-Mitglied
Opfer des Großen Terrors (Sowjetunion)
Hingerichtete Person (Sowjetunion)
Person im Russischen Bürgerkrieg
Person im Polnisch-Sowjetischen Krieg
Träger des Rotbannerordens
Sowjetbürger
Geboren 1896
Gestorben 1937
Mann

Iona Emmanuilowitsch Jakir


Fukare Tuzla su navijačka skupina osnovana  1987. godine koja bodri  FK Slobodu iz  Tuzle.

Povijest
Navijačka skupina "Fukare Tuzla 1987" je nastala u razdoblju kada su se u bivšoj Jugoslaviji osnivale u svakom gradu i gradiću navijačke skupine. Poslije ratnih zbivanja u BiH, gotovo svako naselje u Tuzli je dobilo Fukare Fan Club (FFC) gdje su se navijači okupljali nekoliko sati prije utakmice i odatle uz pjesmu i veselje pravili korteo kroz grad do Tušnja. Na Tušnju bi svih 90 minuta pjevali i bodrili "svetinju" koja je u razdoblju 2000-tih postizala značajne uspjehe u Premijer ligi BiH, ali i na europskoj pozornici.

Podgrupe i frakcije

Prijateljstva
Fukare trenutno nemaju prijateljske odnose s nijednom navijačkom skupinom.

Galerija

U medijima

Knjige

Pjesme

Filmovi i serije

Izvori

Vanjske poveznice
 Fukare Tuzla 1987. - službena stranica

FK Sloboda Tuzla
Bosanskohercegovačke navijačke skupine

Fukare Tuzla


Sub numele de "Divizia Sălbatică" (, "Dikaia Divizia") au fost cunoscute mai multe formațiuni militare:
 "Divizia Caucaziană de Cavalerie" a Armatei Imperiale Ruse, fondată în 1914
 "Divizia de Cavalerie din Asia" a "Baronului sângeros" Roman Ungern von Sternberg, care a luptat în Războiul Civil Rus contra  Armatei Roșii.
 "Legiunea Voluntarilor Români din Siberia", care de asemenea a luptat în Războiul Civil Rus contra Armatei Roșii, în Extremul Orient

Divizia Sălbatică


Theodor Ghica a fost un politician român din secolul al XIX-lea, ministru în guvernul Barbu Catargiu format la București, între 22 ianuarie și 24 iunie 1862, după Mica Unire și după unirea administrativă a Principatelor Române.

Theodor
Guvernul Barbu Catargiu
Politicieni români
Politicieni români din secolul al XIX-lea
Români din secolul al XIX-lea

Theodor Ghica


Jacob Bernoulli (James ya da Jacques olarak da bilinir; d. 6 Ocak 1655 – ö. 16 Ağustos 1705), Bernoulli ailesindeki ünlü matematikçilerden biridir. Leibniz kalkülüsünün ilk savunucularındandır ve Leibniz- Newton kalkülüs tartışmasında Leibniz'in yanında yer almıştır. Kardeşi Johann ile birlikte kalkülüse yaptığı birçok katkıyla da ünlüdür. Ancak, matematiğe en önemli katkısı büyük sayılar yasası ile olasılık alanında olmuştur.

Biyografi
Jacob Bernoulli İsviçre'nin Basel kentinde dünyaya gelmiştir. Babasının isteği üzerine teoloji (dinbilim, ilahiyat) okuyup papazlık eğitimi almıştır. Ancak, ailesinin isteğinin aksine matematik ve astronomi eğitimleri de almıştır. 1676 ve 1682 yılları arasında Avrupa boyunca dolaşarak aralarında Hudde, Robert Boyle ve Robert Hooke'un da bulunduğu o zamanın ileri gelen isimlerinden matematik ve bilim alanındaki en son gelişmeleri öğrenmiştir. Bu süre boyunca kuyruklu yıldızlar için hatalı bir kuram üretmiştir.

Daha sonra tekrar İsviçre'ye dönerek 1683 yılından itibaren Basel Üniversitesi'nde mekanik dersleri vermeye başlamıştır. 1684 yılında Judith Stupanus ile evlendi ve iki çocukları oldu. Bu süreçte çok verimli bir araştırma kariyerine başladı. Yaptığı seyahatler ona döneminin ünlü matematikçileri ve bilim inanları ile hayatı boyunca sürdüreceği bir iletişim olanağı sundu. Bu süreçte matematikteki yeni gelişmeleri yakından takip etti. Christian Huygen'in "De ratiociniis in aleae ludo" ve Descartes'in "Geometrie" adlı yapıtları üzerinde çalıştı. 1684 ve 1689 yılları arasında Ars Conjectandi'yi oluşturacak sonuçların birçoğuna ulaştı.

1687 yılında Basel Üniversitesi'nde profesörlük görevine başladı. O zamana kadar kardeşi Johann Bernulli'yi matematik alanında çalıştırmaya başlamıştı. İki kardeş Leibniz'in 1684 yılında yayımlanan Nova Methodus pro Maximis, itemque Tangentibus adlı diferansiyel kalkülüs ile ilgili olan yayını üzerinde çalışmaya başladılar. Bunun haricinde von Tschinhaus'un yayınlarını da incelediler. Leibniz'in çalışmaları o zamanki matematikçiler için epey karmaşıktı. Bernoulliler bu kuramları anlamayı ve uygulamayı deneyen ilk kişilerdi. Jacob kardeşi ile el ele vererek kalkülüsün çeşitli uygulamaları üzerinde çalıştılar. Bu işbirliği Johann'ın matematiksel dehasının olgunlaşmaya başlamasıyla rekabete dönüştü. Birbirleriyle oldukça zor matematiksel problemler üzerinden mücadele ederek karşılıklı olarak yeteneklerini test etmeye başladılar. 1697 yılına kadar aralarındaki ilişki tamamen yok oldu.

Jacob Bernoulli 1705 yılında hayatını kaybetti. Mezar taşı için bir logaritmik spiral figürü ve "Eadem mutata resurgo" (Değişmeme rağmen aynı şekilde yeniden yükseleceğim) sloganını seçmiştir. Mezarı "Basel Munster or Cathedral" inde bulunmaktadır. Aydaki bir kratere kardeşi Johann ve onun anısına Bernoulli adı verilmiştir.

Önemli çalışmaları

Jacob Bernoulli'nin ilk önemli katkıları, 1685 yılında yayımlanan mantık ve cebrin paralelliği üzerine bir kitapçık, 1685 yılında yayımlanan olasılık ve 1687 yılında yayımlanan geometri üzerine çalışmalardır. Geometri üzerine yaptığı çalışmalar sonucunda herhangi bir üçgenin birbirine dik iki doğru ile dört eşit parçaya bölünebileceğini göstermiştir.

1689 yılına kadar sonsuz seriler üzerine olan önemli çalışmalarını ve olasılıkta büyük sayılar yasası kuramını yayımlamıştır. Jacob Bernoulli 1682 ve 1704 yılları arasında sonsuz seriler üzerine beş adet bilimsel inceleme yazmıştır. Bunlardan ikisi Bernoulli'nin yeni bir keşif olarak düşündüğü ancak Mengoli tarafından 40 yıl önce kanıtlanan  ifadesinin ıraksadığı gibi sonuçları içeriyordu. Bernoulli  ifadesi için kapalı bir form bulamadı fakat bu ifadenin 2'den az sonlu bir limite yakınsadığını gösterdi. Bunların yanı sıra bileşke faiz incelemeleri sırasında üstel seriler üzerine de çalışmalar yaptı.
1690 yılında yayımlanan Acta Eruditorium'da Jacob Bernoulli, eşoylum eğrisini belirleme probleminin çözümünün, birinci dereceden doğrusal olmayan diferansiyel denklem çözümü ile aynı olduğunu gösterdi. Eşoylum eğrisi ya da sabit azalım eğrisi, başlangıç noktasına bakılmaksızın herhangi bir noktadan yere tam olarak aynı sürede düşen bir parçacığın eğrisidir. Diferansiyel denklemi bulduktan sonra Bernoulli, bugün değişkenlerine ayırma dediğimiz yöntem ile çözmüştür.  Jacob Bernoulli'nin 1690'da yayımlanan çalışması kalkülüs tarihi için oldukça önemlidir çünkü integral(tümlev) terimi ilk kez integrasyon (tümlevleme) anlamı ile kullanılmıştır. 1696 yılında, günümüzde Bernoulli Diferansiyel Denklemi denilen aşağıdaki denklemi çözmüştür.

Bernoulli'nin kelebek eğrisi Bernoulli tarafından 1694 yılında tasarlanmıştır. 1695 yılında kablo boyunca kayan ağırlığın köprüyü sürekli dengede tutması için bir eğri gerektiren asma köprü problemini incelemiştir.

Jacob Bernoulli'nin en özgün eseri Ars Conjectandi 1713 yılında Basel'de ölümünden 8 yıl sonra yayımlanmıştır. Öldüğünde bu yapıt henüz tamamlanmamış dahi olsa hâlâ olasılık kuramı için büyük bir öneme sahiptir. Kitapta Bernoulli, van Schooten, Leibniz ve Pretstet'in olasılık üzerine yaptığı çalışmaları incelemiştir. Bernoulli sayıları üstel işlev üzerine olan tartışmalarda görülür. Kitapta bir kişinin oynadığı çeşitli şans oyunlarında ne kadar kazanmasının beklendiğine dair birçok örnek yer almaktadır. Bernoulli denemeleri terimi buradan gelmektedir. Kitapta ayrıca olasılığın ne olduğuna dair ilginç görüşler bulunmaktadır:

" …ölçülebilir kesinlik değeri olarak olasılık; gereklilik ve ihtimal; ahlak matematiksel beklentiye karşı; öncül ve soncul olasılık; oyuncular maharetlerine göre ayrıldığında kazanma olasılığı; bütün mevcut savların göz önüne alınması, bunların değerlendirilmesi ve hesaplanabilir değerlendirmesi; büyük sayılar kuralı…"

Matematiksel sabit e'nin bulunuşu
Bernoulli, matematiksel bir sabit olan e sayısını bileşke faiz ile ilgili olan ve ona aşağıdaki ifadenin değerini (: sayısı) bulmasını gerektiren bir soru üzerinde çalışırken keşfetti.

Bu durum şu şekilde örneklendirilebilir:

$1.00'lık bir banka hesabı yıllık yüzde 100 faiz ile açılıyor. Eğer faiz, yılsonunda, bir kere uygulanırsa para $2.00 olmaktadır. Ancak eğer faiz hesaplanıp yılda iki kez uygulanırsa (yüzde 50 olarak iki kez), $1.00 1.5 ile iki kez çarpılır, elde edilecek para  $1.00×1.5² = $2.25 olur. Yılda dört kere hesaplanıp uygulanırsa (yüzde 25 olarak dört kez) elde edilecek para $1.00×1.254 = $2.4414... olmaktadır. Eğer bu faiz hesaplanıp aylık uygulanırsa elde edilecek para $1.00×(1.0833...)12 = $2.613035.... olmaktadır.

Bernoulli bu dizinin daha çok ve daha küçük bileşke aralıkları için bir limite yaklaştığını fark etti. Faizi haftalık hesaplayınca elde edilen para $ 2.692597…, günlük hesaplayınca ise $2.714567…, yani sadece 2 sent fazla olmaktadır. Bileşke aralığı olarak  kullanıldığında ve her aralık için 100%/ faizle, büyük  sayıları için elde edilen sayı  olarak bilinen sabittir. Yani, eğer sürekli bileşik faiz uygulanmaya devam edilirse hesap  $2.7182818.... değerine ulaşacaktır. Daha genel olarak $1 ile açılan ve basit faiz ile (1+) dolar değerine,  ulaşan bir hesap sürekli bileşik faiz ile   değerine ulaşacaktır.

Jacob Bernoulli'nin mezarındaki Latince yazının tercümesi
"IACOBUS BERNOULLI

MATHEMATICUS INCOMPARABILIS

ACAD. BASIL.

VLTRA XVIII ANNOS PROF.

ACADEM. ITEM REGIAE PARIS. ET BEROLIN.

SOCIUS

EDITIS LUCUBRAT. INLUSTRIS.

MORBO CHRONICO

MENTE AD EXTREMUM INTEGRA

ANNO SALUT. MDCCV. D. XVI. AUGUSTI

AETATIS L. M. VII

EXTINCTUS

RESURRECT. PIOR. HIC PRAESTOLATUR

IUDITHA STUPANA

XX ANNOR. UXOR

CUM DUOBUS LIBERIS

MARITO ET PARENTI

EHEU DESIDERATISS.

H.M.P."

"James Bernoulli, kıyaslanamaz matematikçi.

Basel Üniversitesi'nde 18 yıldan fazla süredir Profesör;

Berlin ve Paris Kraliyet Akademileri üyesi; yazıları ile ünlü.

Kronik bir hastalık yüzünden, sonuna kadar akıl sağlığı yerinde;

1705 yılının 16 Ağustos'unda 50 yaşının 7. Ayında öldü, yeniden dirilmeyi bekliyor.

Judith Stuphanus,

20 yıllık karısı,

Ve onun iki çocuğu çok özledikleri baba ve koca için bir anıt diktiler."

Ayrıca bakınız
 Bernoulli dağılımı

Kaynakça

1655 doğumlular
Basel doğumlular
Bernoulli ailesi
İsviçreli matematikçiler
Fransız Bilimler Akademisi üyeleri
17. yüzyıl matematikçileri
18. yüzyıl matematikçileri
17. yüzyılda İsviçreliler
18. yüzyılda İsviçreliler
17. yüzyıl kıyametçileri
18. yüzyıl kıyametçileri
Sayı teorisyenleri
Olasılık teorisyenleri
1705 yılında ölenler
İsviçre'de defnedilenler

Jakob Bernoulli