Thomas-Michael Fuchsberger (né le  à Munich, mort le  à Kulmbach) est un chanteur, compositeur et réalisateur allemand.

Biographie
Thomas Fuchsberger est le fils de l'acteur Joachim Fuchsberger et de sa deuxième épouse, l'actrice Gundula Korte. Après l'abitur en 1977, il étudie la musique au Conservatoire Richard-Strauss de Munich. Il part pour étudier au Berklee College of Music  à Boston en 1979. Il fait alors ses premiers enregistrements à Nashville. À partir des années 1970, il travaille également comme photographe indépendant pour des tabloïds munichois tels que tz, Abendzeitung et Bild.

Il se fait connaître d'un large public en Allemagne grâce à sa participation à la sélection pour l'Allemagne pour le concours Eurovision de la chanson 1981. Il interprète la chanson Josephine dont il est le compositeur, son père est le parolier. La chanson prend la septième place pour douze participants. L'année suivante, il participe à nouveau à la sélection allemande en tant que compositeur de la chanson Ich würde gerne bei Dir sein, interprétée par Jürgen Marcus, dont les paroles sont aussi de son père. La chanson finit cinquième des douze participants. Fuchsberger sort un total de 35 singles, dont Black & White en 1984 en tant que chanteur du duo Patto, ainsi que dix albums.

En outre, il travaille en tant que compositeur pour des séries télévisées telles que Großstadtrevier et Ein Schloß am Wörthersee ou des programmes de divertissement tels que Pssst … Il est également compositeur pour des publicités. En 2008, après une interruption musicale de plusieurs années, il sort l'album Gefühlsecht.

Il est compositeur pour la série télévisée documentaire de voyage Terra Australis à laquelle participe son père de 1988 à 2005. Il travaille aussi comme photographe de plateau sur cette production et réalise certains des 21 épisodes.

D'autres publications de livres de Thomas Fuchsberger sont liées à son diabète, dont il souffre depuis 1977. Ses expériences avec la maladie et ses expériences de voyage sont reprises dans plusieurs livres de cuisine pour diabétiques. À partir de 2002, il anime l'émission télévisée X-Factor: Das Unfassbare kehrt zurück sur la chaîne de télévision RTL II.

Il a deux enfants issus d'un mariage qui finit par un divorce. Dans les dernières années de sa vie, Fuchsberger vit avec l'actrice Cornelia Corba. Il se noie le  dans le Mühlbach à Kulmbach, probablement à cause d'une attaque due à une  hypoglycémie.

Notes et références

Liens externes

Crédit d'auteurs

Naissance à Munich
Chanteur de schlager allemand
Auteur-compositeur allemand
Réalisateur allemand de télévision
Mort par noyade
Naissance en août 1957
Décès en octobre 2010
Décès à Kulmbach
Décès à 53 ans

Thomas Fuchsberger


8. etape af Tour de France 2018 gik fra Dreux til Amiens 14. juli 2018.

Dylan Groenewegen vandt sin anden etapesejr i træk, mens Greg Van Avermaet forsvarede den gule førertrøje. Andre Greipel og Fernando Gaviria blev frataget deres podieplaceringer på etapen, på grund af ureglementeret kørsel i spurten.

Etaperesultater

Samlet efter etapen

Samlede stilling

Pointkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Ungdomskonkurrencen

Holdkonkurrencen

Referencer

Eksterne henvisninger

08

8. etape af Tour de France 2018


Franz ist ein Einschlagkrater auf der nordöstlichen Mondvorderseite, zwischen Mare Tranquillitatis und Sinus Amoris.
Der Krater ist sehr stark erodiert, das Innere wurde von den Laven des angrenzenden Mare überflutet und ist daher relativ eben.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem deutschen Astronomen Julius Franz offiziell benannt.

Weblinks

 Franz auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Franz (Mondkrater)


Glenea hachijonis é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae.

Referências

hachijonis

Glenea hachijonis


Lancia Orca es un prototipo de automóvil de la marca italiana Lancia presentado en el año de 1982 en el Salón del Automóvil de Turín y desarrollado por Italdesign sobre la base mecánica del Lancia Delta Integrale.

Características

El Lancia Orca presenta una carrocería de 5 puertas, tipo hatchback de dimensiones contenidas y en la media de su segmento, con un diseño obra del diseñador italiano Giugiaro, quien realizó trazos simples con gran profusión de aristas y superficie acristalada, permitiendo un bajo coeficiente de penetración aerodinámica de Cx 0.245. El interior representaba el mayor avance a nivel tecnológico del modelo, conglomerando una gran cantidad de funciones y controles en el volante como controles de crucero, radio, encendido, entre otros. Mecánicamente estaba basado en el 4 cilindros del Lancia Delta turbo, capaz de generar 140 hp a 5600 rpm. El motor estaba posicionado transversalmente al frente y contaba con una transmisión de 4 velocidades.

Véase también

 Prototipos de Lancia
 Modelos de Lancia
 Modelos de Lancia Veicoli Industriali

Referencias

Orca

Lancia Orca


Remco Balk, né le  à Zuidhorn aux Pays-Bas, est un footballeur néerlandais qui évolue au poste d'ailier gauche au FC Utrecht.

Biographie

FC Twente
Né à Zuidhorn aux Pays-Bas, Remco Balk est formé par le FC Groningue qu'il rejoint en 2012, en provenance du VV Zhuidorn.

Il joue son premier match en équipe première lors d'une rencontre d'Eredivisie de la saison 2020-2021, le  face au FC Twente. Il entre en jeu à la place de Ramon Pascal Lundqvist lors de cette rencontre perdue par son équipe sur le score de trois buts à un.

FC Utrecht
Le 20 janvier 2021, alors que Remco Balk est en fin de contrat au mois de juin, Groningue souhaite le vendre. L'AZ Alkmaar est également intéressé mais veut l'intégrer à son équipe réserve, Remco Balk rejoint alors le FC Utrecht et signe un contrat courant jusqu'en juin 2025. Il joue son premier match sous ses nouvelles couleurs quatre jours plus tard, lors d'une rencontre de championnat face au Sparta Rotterdam. Il entre en jeu à la place de Bart Ramselaar lors de ce match remporté par son équipe sur le score de un but à zéro.

Notes et références

Liens externes

Footballeur néerlandais
Joueur du FC Groningue
Joueur du FC Utrecht
Naissance en mars 2001
Naissance dans la province de Groningue

Remco Balk


El MSC Armonia es un crucero de la clase Lirica construido en 2001 para la compañía desaparecida Festival Cruises con el nombre de MS European Vision. Actualmente es operado por MSC Crociere. Puede acomodar 2065 pasajeros en 783 camarotes. Su tripulación es de aproximadamente 760 personas. Los itinerarios del MSC Armonia que cubre en el Mediterráneo, son: Dubrovnik, Corfú, Pireo, Santorini, Cefalonia, Ancona, Cagliari, Venecia, La Valeta, Kotor, Barcelona,  Málaga, Palma de Mallorca, Ibiza y La Goulette; los puertos en el Océano Atlántico son: Búzios, Recife, Río de Janeiro, Buenos Aires, El Salvador, Santos, Las Palmas y Funchal.

El 31 de agosto de 2014 entró en los astilleros de Fincantieri en Palermo para someterse a la gran renovación que puso en marcha MSC, llamada Proyecto Renacimiento, que consiste en ampliar en 24 metros la eslora de los barcos de la familia Lirica (MSC Armonia, MSC Sinfonia, MSC Lirica y MSC Opera), los cuales son los más pequeños de la flota MSC, añadiendo una sección de 24 m justo delante de la chimenea.

Historia

Festival Cruises
Los cuatro buques de la familia Lirica (anteriormente clase Mistral) y el MS Mistral fueron construidos entre 2003 y 2005 en los astilleros STX en Saint-Nazaire, Francia. Actualmente tienen 251, 25 metros de eslora, pesan 60.000 toneladas y transportan 2.069 viajeros. Tras renovarse bajo el "Programa Renacimiento", los barcos pasarán a tener 275, 25 metros de eslora, con un peso de 65.000 toneladas y podrán llevar a 2.680 viajeros, con 194 cabinas adicionales (además de 59 nuevas cabinas para la tripulación).
Cuando aún se llamaba European Vision, fue fletado para la 27ª cumbre del G8 en Génova, Italia como un lugar seguro para los líderes mundiales de la casa. Los temores de terrorismo eran altos antes del 11 de septiembre de 2001 por parte de Al Qaeda y se consideraba como un objetivo la cumbre que estaba teniendo lugar en Génova. A pesar de que el buque estaba protegido por una falange de las unidades de lucha contra el terrorismo, incluidos helicópteros y lanzadores de misiles, el Presidente George W. Bush, se quedó en un hotel que había cerca del muelle.

MSC Cruceros

Proyecto Renacimiento
El MSC Armonia es el primer barco de la clase Lirica en someterse a la renovación llamada Proyecto Renacimiento. El trabajo está programado para ser completado el 17 de noviembre de 2014. Además de las nuevas cabinas, el buque contará con nuevos espacios como el Baby Club, construido en colaboración con Chicco, un nuevo Mini Club y un Young Club para los niños, además del Teens Club. Contará con un bufé autoservicio abierto 20 horas al día con nuevos elementos culinarios, una mayor zona de restaurantes, una nueva zona de estar, una nueva biblioteca para los viajeros, un renovado y relajante MSC Aurea Spa, una zona de parque acuático y un circuito con cañones de agua.
El programa Renacimiento de la familia Lirica de MSC Cruceros seguirá el siguiente calendario:

MSC Armonia:  Del 31 agosto al 17 de noviembre de 2014
MSC Sinfonia:  Del 12 enero al 16 de marzo de 2015
MSC Opera:  Del 2 mayo al 4 de julio de 2015
MSC Lirica:  Del 31 agosto al 9 de noviembre de 2015

Referencias

Enlaces externos

Buques de pasajeros
Barcos de MSC Cruceros
Barcos de 2001

MSC Armonia


34398 Terryschmidt este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
34398 Terryschmidt este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Palmer Divide de Brian D. Warner. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,71 ua, o excentricitate de 0,08 și o înclinație de 4,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 34001-35000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

34398 Terryschmidt


كانت بطولة آسيا تحت 16 سنة لكرة القدم 2008 المنافسة الثالثة عشرة من بطولة آسيا تحت 16 سنة لكرة القدم التي ينظمها الاتحاد الآسيوي لكرة القدم (AFC)، وعقدت في الفترة ما بين 4 و19 أكتوبر 2008 في طشقند، أوزبكستان. أقيمت التصفيات في عام 2007 من 17–28 أكتوبر.

فازت إيران بلقبها الأولى بعد تغلبها على كوريا الجنوبية 2–1 في المباراة النهائية.

المنافسة التأهيلية

الملاعب

التشكيلات

مرحلة المجموعات
جميع الأوقات محلية (ت ع م+5)

في الجداول التالية:
 نقاط = مجموع النقاط المتراكمة
 لعب = مجموع المباريات الملعوبة
 ف = مجموع المباريات التي فاز بها
 ت = مجموع المباريات التي تعادل بها
 خ = مجموع المباريات التي خسرها
 له = مجموع الأهداف المسجلة (أهداف لصالح)
 عليه = مجموع الأهداف التي استقبلها (أهداف ضد)
 ف.أ = فرق الأهداف (له−عليه)

المجموعة أ
</noinclude>{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
!width=175 |فريق
!width=25 abbr=«نقاط» |نقاط
!width=25 abbr=«لعب» |لعب
!width=25 abbr=«فاز» |ف
!width=25 abbr=«تعادل» |ت
!width=25 abbr=«خسر» |خ
!width=25 abbr=«أهداف لصالح» |له
!width=25 abbr=«أهداف ضد» |عليه
!width=25 abbr=«فارق الأهداف» |ف.أ
|- style="background:#ccffcc;"
|align="right"|
|9||3||3||0||0||8||2||+6
|- style="background:#ccffcc;"
|align="right"|
|6||3||2||0||1||10||2||+8
|-
|align="right"|
|3||3||1||0||2||3||4||−1
|-
|align="right"|
|0||3||0||0||3||1||14||−13
|} المجموعة ب {| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
!width=175 |فريق
!width=25 abbr=«نقاط» |نقاط
!width=25 abbr=«لعب» |لعب
!width=25 abbr=«فاز» |ف
!width=25 abbr=«تعادل» |ت
!width=25 abbr=«خسر» |خ
!width=25 abbr=«أهداف لصالح» |له
!width=25 abbr=«أهداف ضد» |عليه
!width=25 abbr=«فارق الأهداف» |ف.أ
|- style="background:#ccffcc;"
|align="right"|
|7||3||2||1||0||15||3||+12
|- style="background:#ccffcc;"
|align="right"|
|7||3||2||1||0||6||2||+4
|-
|align="right"|
|3||3||1||0||2||3||8||−5
|-
|align="right"|
|0||3||0||0||3||1||12||−11
|} المجموعة ج {| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
!width=175 |فريق
!width=25 abbr=«نقاط» |نقاط
!width=25 abbr=«لعب» |لعب
!width=25 abbr=«فاز» |ف
!width=25 abbr=«تعادل» |ت
!width=25 abbr=«خسر» |خ
!width=25 abbr=«أهداف لصالح» |له
!width=25 abbr=«أهداف ضد» |عليه
!width=25 abbr=«فارق الأهداف» |ف.أ
|- style="background:#ccffcc;"
|align="right"|
|9||3||3||0||0||11||2||+9
|- style="background:#ccffcc;"
|align="right"|
|4||3||1||1||1||6||4||+2
|-
|align="right"|
|4||3||1||1||1||4||4||0
|-
|align="right"|
|0||3||0||0||3||1||12||−11
|} المجموعة د {| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
!width=175 |فريق
!width=25 abbr=«نقاط» |نقاط
!width=25 abbr=«لعب» |لعب
!width=25 abbr=«فاز» |ف
!width=25 abbr=«تعادل» |ت
!width=25 abbr=«خسر» |خ
!width=25 abbr=«أهداف لصالح» |له
!width=25 abbr=«أهداف ضد» |عليه
!width=25 abbr=«فارق الأهداف» |ف.أ
|- style="background:#ccffcc;"
|align="right"|
|9||3||3||0||0||13||1||+12
|- style="background:#ccffcc;"
|align="right"|
|3||22||1||0||1||4||8||−4
|-
|align="right"|
|3||3||1||0||2||5||7||−2
|- style="background:salmon;"
|align="right"|1
|0||22||0||0||2||0||6||−6
|}<noinclude>
ملاحظة: الإمارات العربية المتحدة ترتيبها أعلى من ماليزيا بالنظر إلى النتيجة المباشرة (3–2).

 1طرد اليمن من المنافسة لإشراكه لاعباً فوق السن المسموح به، وسام صالح أحمد الورافي.
 2تم اعتبار مباراة اليمن والإمارات العربية المتحدة لاغية وباطلة بسبب إشراك الإمارات العربية المتحدة لاعب موقوف، هداف العامري.

مراحل خروج المغلوب
جميع الأوقات محلية (ت ع م+5)

المخطط

ربع النهائي

نصف النهائي

النهائي

الفائز

الجوائز

مسجلي الأهداف
6 أهداف
  كاوه رضائي

4 أهداف

  تاكومي مييايوشي
  سون هيونغ-مين
  لي تشانغ

3 أهداف

  كنيو سوغيموتو
  لي جونغ-هو
  ريم تشانغ-وو
  كيم دونغ-جين
  فهد حديد

هدفين

  ستيفن دومينيتشي
  داناي غاباري
  بن كانتاروفسكي
  لالرينديكا رالتي
  تاكاشي أوسامي
  تاتسويا أوتشيدا
  لي دونغ-نيك
  أحمد العوفي
  محمد بخاري
  محمد علي
  عبد المطلب عبد اللهئيف
  ألكساندر غالييف
  آية الله خان محي الدينوف
  ماكسيم أوتكين

هدف

  بريندان هاميل
  كمال إبراهيم
  جاريد لوم
  تيدروس يابيو
  ديميتري بيتراتوس
  مارك وارن
  ترنت سينزبروي
  سلمان أحمد سالم
  ضياء سلمان
  سيد ضياء سعيد
  غو يي
  جين جينغداو
  نان يونتشي
  يو باوباو
  مانانديف سينغ
  فافا ماريو ياغالو
  بيام صادقيان
  مهرداد يغانه
  مهرغان غلبرغ
  علي درويشي
  فرهاد قلي زاده
  أكبر إيماني
  بهرام دباغ
  محسن طالبات
  غاكو شيباساكي
  كيم دونغ-مين
  كيم جين-سو
  نواف الغامدي
  محمد العسيري
  ياسر الشهراني
  يوسف عبد الرحيم
  رحمان محمد
  أسعد الخضر
  ربيع جمعة
  ديدار دوردييف
  بوبور عبد الرحمنوف
  أيوبخان غاباروف
  مروان الصفار
  محمد حسين
  هداف العامري
  عبد الله محمد

أهداف ذاتية

  أشيش تشيتري (1) (لصالح سوريا)
  ديباك ديفراني (1) (لصالح سوريا)
  عبد الله عطيف (1) (لصالح اليابان)
  كينيث تشانغ (1) (لصالح إيران)

البلدان التي ستشارك في كأس العالم تحت 17 سنة لكرة القدم 2009
تأهلت أربعة فرق بلغت نصف النهائي لكأس العالم تحت 17 سنة لكرة القدم 2009.

مراجع

روابط خارجية
 الصفحة الرسمية على موقع الاتحاد الآسيوي لكرة القدم
 التفاصيل على Goalzz.com

بطولة آسيا تحت 16 سنة لكرة القدم 2008
أحداث أكتوبر 2008 الرياضية في آسيا
2008
تحت
كرة القدم الأوزبكستانية في 2008
كرة قدم الشباب في 2008
منافسات كرة قدم دولية تستضيفها أوزبكستان

بطولة آسيا تحت 16 سنة لكرة القدم 2008


Müzeyyen Senar (16 Temmuz 1918; Gököz, Keles, Bursa - 8 Şubat 2015, İzmir) Türk Sanat Müziği sanatçısı. "Cumhuriyetin Divası" olarak da anılır.

Hayatı
1918 yılında Bursa'da doğan Müzeyyen Senar'ın küçük yaşta evlatlık verildiği iddia edilmektedir. R. Erkan Alemdaroğlu'na göre İnegöl'ün Hilmiye köyünde Zeliha Eren adıyla doğan Senar'ın baba adı Reşit anne adı ise Fatma'''dır.

Müzeyyen Senar, müzik eğitimine, Anadolu Musiki Cemiyeti'nde, kemençe üstadı Kemal Niyazi Seyhun Bey ve udi Hayriye Hanım gözetiminde başladı. Güçlü bir sese sahip olan bu kız çocuğunun ünü yayıldıkça, hafız Sadettin Kaynak, Selahattin Pınar, Lemi Atlı, Mustafa Nafiz Irmak gibi devrin önemli üstatları da ona dersler verdi, zamanın sevilen şarkılarının yanı sıra, kendi bestelerini de öğretip söylemesine yardımcı oldu.

Kemal Niyazi Bey ile İstanbul Radyosu'nda şarkı söylemeye başlayan Senar, Perşembe günleri ilgiyle izlenen bu programla geniş kitlelere adını duyurdu. Senar'ı bu programda dinleyenler arasında, İstanbul'un en önemli müzikhollerinden biri olan 10. Yıl Belvü Gazinosu'nun sahibi İbrahim Dervişzâde de bulunuyordu ve gazinonun 1933 yılının yaz sezonunun yıldızlar programına Müzeyyen Senar'ı da aldı. Senar, sonraki yıllarda İstanbul'un başka ünlü gazinolarında da sahne aldı.

Müzeyyen Senar'ın yeteneği, Cumhuriyet'in kurucusu ve Türk sanat müziğinin büyük hayranı Mustafa Kemal Atatürk'ün de ilgisini çekti ve sanatçı birçok kez onun huzurunda, özel meclislerinde şarkı söyledi. 1936-1938 yılları arasında 5 kez Atatürk'ün huzurunda konserler veren sanatçı, ilk konserini 19 Aralık 1936'da İstanbul'da Dolmabahçe Sarayı'nda gerçekleştirdi. Daha sonra Bursa'da Çelik Palas Oteli'nde konser veren Müzeyyen Senar, 1937 yılında Mudanya'da Ege Vapuru'nda Cumhuriyet Balosu'nda konser verdi. Son konserini 1938 yılı Haziran ayında Savarona Yatı'nda veren Müzeyyen Senar, Radi Dikici'nin kaleme aldığı Müzeyyen Senar Efsanesi 'O bir devdi, devirdi' adlı kitapta Atatürk ile ilk karşılaşmasını "Sanki bana bir asır gibi gelen yolculuktan sonra saraya vardık. Girdiğimde bu zamana kadar görmediğim ihtişam adeta gözlerimi kör etti. Daha da şaşkın olmuştum. Yaveri takip ettik. Masanın kurulduğu salona girdiğim anda Atatürk'ü gördüm. Bir taraftan dizlerimin bağı çözülmüştü ama sanki uçuyor gibiydim. İçimden, 'Müzeyyen bu Atatürk ve onu görüyorsun. Rüya mıydı acaba? diyordum. Hayır değildi. Atatürk'ü gördüğümde bayılacaktım... Yüzüne bakamadım." diyerek anlatıyor. Müzeyyen Senar kitapta Atatürk'ün Rumeli türkülerinde kendisine eşlik ettiğini ve çok güzel zeybek oynadığını da belirtiyor.,

1938 yılında Ankara Radyosu'nun ilk yayınlarına katıldı ve 1941 yılına dek radyo aracılığıyla dinleyicileri ile buluşmayı sürdürdü. Türkiye'nin ünlü gazinolarında yaptığı başarılı sahne programları ve plak çalışmalarıyla Türk musikisine  yeni bir soluk getiren Müzeyyen Senar, son sahne konserlerini 1983 yılında İstanbul Bebek Gazinosu'nda verdi. Bu tarihten sonra yalnızca ender anlarda, müzikli özel toplantılarda şarkı söyledi.

1998 yılında Müzeyyen Senar ile Bir Ömre Bedel albümünü çıkarmıştır. Bu albümde Sezen Aksu'dan Nilüfer'e, Nükhet Duru'dan Ajda Pekkan'a, Tarkan ve Şebnem Ferah gibi isimlerin olduğu bir çalışma yapmıştır ve son albümü olarak En Son Okuduklarım 2001 Albümünü Yapmıştır.
Müzeyyen Senar 1998 yılında Devlet Sanatçısı seçildi. Senar, 2004 yılında Sezen Aksu tarafından düzenlenen ve sanatçı dostlarının da katıldığı gecede 72. sanat yılını kutladı. İstanbul Cemil Topuzlu Harbiye Açıkhava Tiyatrosu'ndaki konserde Müzeyyen Senar'a sahnede Emel Sayın, Ajda Pekkan, Sezen Aksu, Sibel Can, Halit Kıvanç gibi ünlü isimler eşlik etti.

Müzeyyen Senar son konserini 5 Eylül 2006 tarihinde İstanbul Sarayburnu'nda Sepetçiler Kasrı'nda verdi. Muhteşem bir performans sergileyen sanatçıyı veda konserinde kızı Feraye, Bülent Ersoy, Adnan Şenses, Mediha Şen Sancakoğlu, Feriha Tunceli, Erol Evgin, Ahu Tuğba, Levent Yüksel gibi ünlü isimler yalnız bırakmadı.

26 Eylül 2006 tarihinde İzmir'deki evinde fenalaşan sanatçının beyin enfarktüsü geçirdiği ve vücudunun sol tarafının felç olduğu açıklandı. Beynindeki kan pıhtılaşması yüzünden felç olan sanatçının hayatî tehlikesinin bulunmadığı da ek olarak belirtildi. 2007'de İstanbul'daki Darüşşafaka'da Rehabilitasyon Merkezinde Nisan ayı başına kadar tedavi gördü. Bu tedavilerden sonra sol ayağının üzerine basabilmekteydi. Bodrum'da kızı Feraye ve oğlu Ömer ile birlikte yaşamaktaydı. 24 Şubat 2008'de kızı Feraye, annesi Müzeyyen Senar'ın sesini kaybettiğini açıkladı. Senar sesini kaybettiğini bilmemekteydi. 22 Temmuz 2008'de sağlık durumunun iyi olduğu açıklandı.

30 Ekim 2009'da öğrencisi Bülent Ersoy tarafından anısına Müzeyyen Senar'ın sanat yaşamından fotoğrafların yer aldığı Cumhuriyetin Divası: Müzeyyen Senar sergisi açıldı.

 Ekolü
Safiye Ayla, Hamiyet Yüceses ve Semahat Özdenses gibi dönemin sanatçılarından kendine has sesi, tavrı ve yorumu ile ayrılan Senar, sanatıyla Zeki Müren, Behiye Aksoy ve Bülent Ersoy'un da aralarında yer aldığı çok sayıda assolist için ekol oldu.

 Ölümü
8 Şubat 2015 tarihinde sabah saat 07:30'da zatürre dolayısıyla tedavi gördüğü Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 96 yaşında öldü. Unutulmaz sanat müziği icracısı Müzeyyen Senar'ın cenazesi 10 Şubat 2015'te Bebek Camii'nde kılınan öğle namazını müteakip Zincirlikuyu Mezarlığı'ndaki aile kabristanına defnedildi.

 Kariyeri ve karakteristik sanatsal nitelikleri
İstanbul'a geldiği tarihten itibaren Kemal Niyazi Seyhun'la ve Yesarî Asım Arsoy'la yaptığı çalışmalar gelişimine yön verdi. Atatürk'ün huzurunda şarkı söylemesi ve Ata'nın yaklaşımları, sanatçıyı genç yaştan itibaren seçkin bir sanatçı olacağı konusunda bilinçlendirdi. Küçük yaşta geçirdiği kekemelik,üslûbunu belirleyen olgulardan biri oldu. Ağırlıklı olarak, Neoklasik döneme özgü eserlerden türkü ve mayalara değin uzanan geniş bir yelpazede sanat icra etmiştir. Sanatçı, Hacı Arif Bey'in ve Şevki Bey'in eserlerini ve Yesarî Asım Arsoy'un şarkılarını özgün üslûbuyla ve derin bir hissedişle okumuştur. Sanatçı kendi kariyerinin yükseliş döneminin seçkin bestekârları olan Sadettin Kaynak, Selahattin Pınar ve Şerif İçli'nin eserlerini Safiye Ayla'yla birlikte ilk kez seslendirmiştir. Senar'ın üslûbunun daha ziyade Selahattin Pınar'ın ve Şerif İçli'nin eserleriyle örtüştüğü kaydedilmelidir.  Senar, Avni Anıl, Yusuf Nalkesen ve Erol Sayan gibi Türk Sanat Müziği'nin son dönem bestekârlarının eserlerini de sıklıkla okumuştur.

Sanatçının Rumeli Türküleri'ne ilişkin başarısını ayrıca değerlendirmek gerekir. Rumeli Türküleri'nin ruhuna sinen ve birbiriyle çatışmasına rağmen bu türkülerin bütünsel yapısını karakterize eden coşkulu nağmeleri ve hüzünlü fikri örgüyü ustalıkla yansıtmıştır. Sanatçının maya formunu musıkiyle kaynaştırması kayda değerdir.

Sanatçının müzik faaliyeti; radyodaki, gazinolardaki çalışmalarının yanı sıra yoğun plak kayıtlarından oluşmaktadır. Yurt dışında ve yurt içinde çeşitli konserler vermiştir. Sanatçılığının ilk döneminde birçok sanatçı içinde  Nubar Tekyay, Sadi Işılay, Hakkı Derman, Şerif İçli, Kadri Şençalar, Şükrü Tunar ve Selahattin Pınar kendisine yoğun bir şekilde eşlik etmiştir. Sanatçının 80'li ve 90'lı yıllarda doldurduğu son seçkin kayıtlarda kendisine Ali Erköse, Ercüment Batanay, Mustafa Kandıralı, İsmail Şençalar ve Selahattin Erköse eşlik etmiştir.

 Diskografi
 Müzik albümleri

{| class="wikitable sortable"
! Yıl
! Albüm adı
! Seri
! Plak Şirketi
|-
| 1933
| Ümitlerim Hep Kırıldı
| Türk Sanat Müziği Serisi
| Columbia Records
|-
| 1979
| Şarap Gibi|
| Ömer Plak
|-
| 2008
| Odeon Yılları 2| Türk Sanat Müziği Serisi
| Odeon
|-
| 2007
| Atatürk'ün Sevdiği Şarkılar|
| Coşkun Plak Sahibinin Sesi Plak
|-
| 2008
| İkinci Dubleden Sonra| Efsane Sesler Arşiv Serisi
| Coşkun Plak
|-
| 2006
| Ne Yaptım
| Efsane Sesler Arşiv Serisi
| Coşkun Plak Sahibinin Sesi Plak
|-
| 1975
| Ben Seni Unutmak İçin Sevmedim| Efsane Sesler Arşiv Serisi
| Coşkun Plak Sahibinin Sesi Plak
|-
| 1977
| Son Aşkımı Canlandıran| Efsane Sesler Arşiv Serisi
| Coşkun Plak
|-
| 1977
| Bir Bahar Akşamı| Efsane Sesler Arşiv Serisi
| Coşkun Plak Sahibinin Sesi Plak
|-
| 1976
| Gelse O Şuh Meclise
|
| Uzelli Müzik
|-
| 1983
| Gelse O Şuh Meclise 2
|
| Uzelli Müzik
|-
| 2006
| Müzeyyen Senar Odeon Yılları
| Türk Sanat Müziği Serisi
| Odeon
|-
| 1986
| Bilmem ki Sefa
|
| Harika Plak
|-
| 1988
| Yine Bir Sızı Var İçimde| Efsane Sesler Arşiv Serisi
| Coşkun Plak Sahibinin Sesi Plak
|-
| 1998
| Müzeyyen Senar ile Bir Ömre Bedel|
| Marş Müzik Raks Müzik
|-
| 1988
| Ayrıldı Gönül| Efsane Sesler Arşiv Serisi
| Coşkun Plak Sahibinin Sesi Plak
|-
| 1977
|Söyleyin Güneşe
| Efsane Sesler Arşiv Serisi
| Coşkun Plak Sahibinin Sesi Plak
|-
| 1979
| Güller Arasında| Efsane Sesler Arşiv Serisi
| Coşkun Plak Sahibinin Sesi Plak
|-
| 1970
| Son Veda|
| Emre Plak
|-
| 1978
| Çilingir Sofrası 1978
|
| Atlas Plak
|-
| 1989
| Çilingir Sofrası 1989
|
| Sarp Kaset
|-
| 1990
| Çilingir Sofrası 1990
|
| Sarp Kaset
|-
| 1990
| Günay Sanat Geceleri
|
| Kalite Plak
|-
| 1991
| Nostalji 1991"
|
| Tempa & Foneks
|-
| 1996
| "Müzeyyen Senar ve Kudsi Erguner"
|
| Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık
|-
| 1989
| Müzeyyen Senar'la Faslı Muhabbet
|
| Emre Plak
|-
| 2001
| En Son Okuduklarım
|
| Stüdyo Marşandiz
|-
| 1975
| Gül Yüzlülerin Şevkine Gel
|
| Coşkun Plak
|-
| 1995
| Akşam Oldu Hüzünlendim Ben Yine
|
| Coşkun Plak Sahibinin Sesi Plak
|-
| 1992
| Meşk
|
| Müzik Market
|-
| 1969
| Müzeyyen Senar
|
| Emre Plak
|-
| 1995
| Müzeyyen Senar
|
| Coşkun Plak
|}

Taş plakları

 1933 (İlk taş plağı), Ümitlerim Hep Kırıldı/Aşk ve İnkisar, Columbia
 Hey Pınar Derin Pınar / Oh, Oh Ne Güzel Şey, Odeon
 Dertli Yârim / Urfa'nın Çevresi, Odeon
 Gül Pembe Yüzün / Güller Arasında, Odeon
 Bir Gizli Sözüm Var / Leyla, Odeon
 Gül Yüzünü Saklama / Seni Ben Çok Bekledim, Odeon
 Bahçemde Tek Gülüm Yok / Beter Ol, Odeon
 Ben Ağlarım Eller Güler / Bir Görüşte Sevdim Seni, Odeon
 Ben Küskünüm Feleğe / Gönül Senindir Artık, Odeon
 Benden Selam Olsun / Farfara, Odeon
 Çaya İner Ağlarım / Sevdaya Koşanlar, Odeon
 Bir İhtimal Daha Var / Ellere Uzaktan Bak, Odeon
 Haber Gelmez / Kapıldım Gidiyorum, Odeon
 Çıkar Yücelerden Yumak Yuvarlak / Köçekçe Şarkı Benli, Odeon
 Derbeder Bir Âşıkım / Sesimde Şarkısı Aşkın, Odeon
 Derdimi Kimlere Desem / Şarap Mahzende Yıllanır, Odeon (45'lik Seri Nosu: 408)
 1944, Doktor Her Gün Gelir Gider / Neyleyim Köşkü Neyleyim Sarayı, Odeon
 Eşimden Ayrıldım / Yorgun Bir Pınar Gibi, Odeon
 Fes Başıma / Yeşil Ördek Gibi, Odeon
 Fikrimin İnce Gülü / Söyleyemem Derdimi, Odeon
 Garip Anam / Yaralarım Çok Derin, Odeon
 Gönül Aşkınla Seni / Sevdim Pek Çok Sevdim, Odeon
 Hala Acıyor / Sende Leladan Mı Öğrendin, Odeon
 Haleli Gözler / Sun Da İçsin, Odeon
 Hancı / Çileli Başımın, Odeon
 1953, Hicran Hastasıyım / Yine O Menekşe Gözler, Odeon
 Kastamonulu / Nereden Gördüm Seni, Odeon
 Küp İçinde Ayranım / Avcı Vurdu Ceylanımı, Odeon
 Neden Düştük Biz Bu Hale / O Yeşil Gözlerini, Odeon
 O Yeşil Gözlere Leylam / Senin Olsun Mendilim, Odeon (45'lik Seri Nosu: 445)
 Şöyle Kuzum Hayaline / Çiçekler Arasında, Odeon
 Ümitsiz Bir Bekleyiş / Açılırsın Güzelim, Odeon
 Sevgilim Beni Bırakıp Kaçtı / Yoğurdum Var, Odeon
 Viraneye Dönmüş / Senin Sesin Gözlerinin Rengini Unutabilsem, Odeon
 Yollarına Gül Döktüm / Adın Yaşar Dillerde, Odeon
 Kızım Seni Aliye Vereyim Mi / Sabahın Seherinde, Odeon
 Benli / Çıkar Yücelerden, Odeon (270368)
 Bivefa / Bursa Türküsü, Odeon (270369)
 Alamam Doğrusu Desti Emele / Derdimi Ummana Döktüm, Odeon (270385)
 Ela Gözlüm / Hoy Beni, Odeon (270386)
 Gül Derler / Turnalar, Odeon (270391)
 Haleli Gözler / Sun Da İçsin, Odeon (270392)
 Leylâ Bir Özgecandır / Aşk Yolunda Bağrı Yanık, Odeon (270400)
 Ey İpek Kanatlı / Ne Yaptım, Odeon (270401)
 Ah Fadimem / Girdim Yarin Bahçesine, Odeon (270411)
 Çoban Kız / Yad Eller, Odeon (270423)
 Hasret Sarkisi / Mehtap, Odeon (270424)
 Hayal Deryası / Kız Göğsüne Taktığın, Odeon (270434)
 İki Karpuz / Sürmelimin Gözlerine, Odeon (270437)
 Adın Yaşar Dillerde / Yollarına Gül Döktüm, Odeon (270448)
 Kahramandır Türk Ordusu / Sinen Cennet Bağıdır, Odeon (270452)
 Dudağım Dudağında / Geçti Ömrüm, Odeon (270458)
 Yolculuk Var (I. Kısım) / Yolculuk Var (II. Kısım), Odeon (270462)
 Bayram Gecesi / Yurt Türküsü, Odeon (270463)
 Derman Kâr Eylemez / Enginde Yavaş Yavaş, Odeon (270464)
 Ah Bu Yerler / Bir Zaman Dalında, Odeon (270469)
 Çiya Çiya / Portakal, Odeon (270473)
 Mehtap / Ne İdi Ne Oldu Halim, Odeon (270474)
 Sevgilim (I. Kısım) / Sevgilim (II. Kısım), Odeon 270476
 Gönül Civan İster / Yar Ayrılık Yakdı Beni, Odeon 270480
 Çiçekler Arasında / Hayal, Odeon 270497
 Akşam Güneşi / Körfezdeki Dalgın Suya, Odeon 270504
 Bir İhtimal Daha Var / Ellere Uzaktan Bak, Odeon 270517
 Gözlerin Hayran Bakarmış / Hicran Yine Hicranmı, Odeon 270518
 Konyalı Kız / Püsküllü Belâ, Odeon 270525
 Feraidir Kızın Adı / Hastayım Yalnızım, Odeon 270526
 Gittin Bu Gidiş / Ninni, Odeon 270530
 Dil Yaresi / Meftunun Oldum, Odeon 270538
 Sen Bu Yaylaları / Yarin Bahçesinde, Odeon 270539
 Halâ Acıyor / Sende Leylâdan Mı, Odeon 270542
 Geçti Sevdalarla / Gönül Durup Dururken, Odeon 270544
 Ahım Gibi Ah Var Mı / Güzel Bir Göz, Odeon 270545
 Sensiz Geçen / Seyre Daldık, Odeon 270553
 Değirmene Un Yolladım / İçimden Şu Zalim, Odeon 270558
 Ilgıt Ilgıt Akan / Keklik, Odeon (270562)
 Çatlasa Bülbül / Gelse O Şuh Meclise, Odeon (270580)
 Evlerinin Önü Mersin / Kırmızı Gül, Odeon (270585)
 Hicran Hastasıyım / Yine O Menekşe Gözler, Odeon (270586)
 Arabaya Sen Bin / Cevrin Yetişir, Odeon (270602)
 Ela Ela Dose / Lofcalı, Odeon (270609)
 Demedim Hicranıma / Öyle Çektim Ki Cefa, Odeon (270616)
 Gamzedeyim Deva Bulmam / Sigaramın Dumanı, Odeon (270617)
 Kır Atıma Bineyim / Yalnız Kaldım Meyhanede, Odeon (270629)
 Ağlamakla İnlemekle / Vurma Avcı, Odeon (270630)
 Aşkın İle Gündüz / Evlerinin Önü Boyalı Direk, Odeon (270632)
 Sensiz Geçen Günleri / Emeller Aldatıp, Odeon (270636)
 Çubuğum Yok / Ayağına Giymiş Sedef Nalını, Odeon (270641)
 Ayrılık Yaman Kelime / Aşkın Beni Durmaz Yakar, Odeon (270646)
 Aman Cana / Benden Ayrılsan Da, Odeon (270647)
 Gezdim Yine Dün Gece / Gel Bu Akşam Benimle, Odeon (270652)
 Yine Gam Yükünün Kervanı Geldi / Geçti Ömrün Nevbaharı, Odeon (270658)
 Şaştım Allah'ım Şaştım / Türlü Derde Deva, Odeon (270688)
 Hasretle Yanan Kalbime / Kime Kin Ettin De, Odeon (270692)
 Doktor Civanım / Ne Olursun Güzelim, Odeon (270701)
 Mevlana / Ninni, Odeon (272)
 Bu Mu Ki Dünya Raci / Geçti Muhabbet Demi, Odeon (274)
 Farfara / Hancı, Odeon (310)
 Çok Geceler Bekledim / Çileli Başımın, Odeon (318)
 Senin Sesini Gözlerinin Rengini / Gönül Aşkınla, Odeon (331)
 Mehtaplı Gecelerde / Rüzgâr Kırdı Dalımı, Odeon (332)
 Ne Olursun Güzelim / Sarı Gülüm Var Benim, Odeon (342)
 Ayrılamam / Dünyada Biricik Sevdiğim Sensin, Odeon (368)
 Akşam / Leylakların Hayali, Sahibinin Sesi
 Âşıkım Sana / Kaçıp Gitti, Sahibinin Sesi
 Aşkınla Yanan / Gecenin Matemini, Sahibinin Sesi
 Ay Öperken / Balkonda Saatlerce, Sahibinin Sesi
 Ayrılık / Sahilde Sabah, Sahibinin Sesi
 Batan Gün Kana Benziyor / İşte Seni Seven Benim, Sahibinin Sesi
 Ben Yıllarca Yanmışım / Hicranla Harap Oldu, Sahibinin Sesi
 Bir Şarkı Okumuş / Hülyaya Büründü, Sahibinin Sesi
 Bir Taze Bahar / Gönülde Bir Ateş, Sahibinin Sesi
 Bülbül Ne Gezersin / Rafa Fincan Koydum, Sahibinin Sesi
 Çıkar Yücelerden / Leylâ, Sahibinin Sesi
 Gönülde Bir Ateş / Sevdama Yakın Gel, Sahibinin Sesi
 Güneş Yüzlü / Maçkalı (Bayan Şükriye İle Birlikte), Sahibinin Sesi
 Gurbet Mektubu / Sürmeyi Göz Öldürür, Sahibinin Sesi
 Hasta Bir Ümit İle / Seni Ölsem De Unutmam, Sahibinin Sesi
 Kış Gelse De / Mehtapta Geçen, Sahibinin Sesi
 Koklasam Saçlarını / Sevdama Yakın Gel, Sahibinin Sesi
 Mecnun (1. Kısım) / Mecnun (2. Kısım), Sahibinin Sesi
 Nazlı Kadın / Sevdamı Dilim Anlatamaz, Sahibinin Sesi
 Ömrümün Neşesiz Geçti Baharı / Uludağ, Sahibinin Sesi
 Ayrılık Yıldönümü / Ne Zaman Görsem Onu, Columbia Plak (17201)
 Avutulan Sevda / Baygın Suların, Columbia Plak (17215)
 Sarıyerli / Ümitlerim Hep Kırıldı, Columbia Plak (17218)
 Bir Bakışın Beni Mest Etti / Sevdamı Dilim Anlatamaz, Columbia Plak (17225)
 Aşk Kaptanı (Mahmure Şenses - Yesari Asım Türkoğlu) / Bahtiyarım Seni Bir Gün Sararsam (Müzeyyen Senar), Columbia Plak (17238)

Notlar
 GAP Bölge Kalkınma İdaresi Bölge Müdürü

Kaynakça

Dış bağlantılar

1918 doğumlular
Bursa doğumlu müzisyenler
20. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
21. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
1930'ların şarkıcıları
1940'ların şarkıcıları
1950'lerin şarkıcıları
1960'ların şarkıcıları
1970'lerin şarkıcıları
1980'lerin şarkıcıları
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
Klasik Türk müziği şarkıcıları
Devlet Sanatçıları
Kral TV Video Müzik Ödülü sahipleri
Uzelli Müzik sanatçıları
Emre Plak sanatçıları
2015 yılında ölenler
İzmir ilinde hastalıktan ölenler
Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler
Raks Müzik sanatçıları
Türkiye'de zatürreden ölenler

Müzeyyen Senar


U hinduizmu, Kṛttikā [kr̩t̪t̪ikɑː] (sanskrt कृत्तिका, Krittika; Kārtikā) ime je božice koja je personifikacija zvjezdanog skupa zvanog Plejade na hrvatskom jeziku.

U hinduističkoj astrologiji, Kṛttikā je jedna od Nakshatra.

Mitologija
Kṛttikā je kći boga Dakshe i njegove supruge Panchajani te polusestra Khyati. Muž Kṛttike je bog Mjeseca — Chandra, poznat po snažnom libidu.

Poveznice
Plejona
Daksha

Izvori i bilješke

Astrologija
Bik (zviježđe)
Dakshine kćeri
Hinduističke božice

Kṛttikā


An Arisaema ishizuchiense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gen Murata. An Arisaema ishizuchiense in nahilalakip ha genus nga Arisaema, ngan familia nga Araceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 A. i. brevicollum
 A. i. ishizuchiense

Mga kasarigan

Arisaema

Arisaema ishizuchiense


Alexander August von Buchholtz (auch: Buchholz; * 20. Januar 1802 in Königsberg i. Pr.; † 2. Juni 1856 ebenda) war ein deutscher Pandektenwissenschaftler.

Leben
Buchholtz' Eltern waren der Seekaufmann Johann Friedrich von Buchholtz (* 11. Dezember 1760 in Königsberg) und dessen Frau Christina Dorothea geb. Wenk, die Tochter des Königsberger Kaufmanns Friedrich Wenk. Er besuchte das
Altstädtische Gymnasium (Königsberg).

Nach dem Abitur immatrikulierte er sich 1819 an der Albertus-Universität Königsberg für Rechtswissenschaft. Sein Lehrer war Heinrich Eduard Dirksen. Am 22. März 1824 promovierte er zum Dr. iur. Er wechselte an die Friedrich-Wilhelms-Universität Berlin und studierte von Ostern 1825 bis Ostern 1826 an der Georg-August-Universität Göttingen. Zurückgekehrt nach Königsberg,  habilitierte er sich Michaelis 1826. Er erhielt als Privatdozent die Venia legendi und wurde Michaelis 1828 zum  a.o. Professor ernannt. Die Albertina berief ihn Ostern 1833 als o. Professor für Römisches Recht. Im Sommersemester 1837 war er Rektor. Er starb mit 54 Jahren im Amt.

Werke
 Lectiones cursoriae de vi ac potestate verbi veteres in jure Romano. Königsberg 1825
 Iuris civilis anteiustinianei Vaticana fragmenta e codice Rescripto ab Angelo Maio Edita Recognovit, Commentario tum critico tum Exegetico, nec non Quadruplici Appendice. Königsberg 1828 (Online)
 Qui potiores sint in pignoribus commentatio. 1829
 Versuche über einzelne Theile der Theorie des heutigen Römischen Rechtes. Berlin 1831 (Online)
 De confirmandis tutoribus. 1833
 Juristische Abhandlungen aus dem Gebiete des heutigen Römischen Rechtes. Königsberg 1833 (Online)
 Die Lehren von den Prälegaten. Jena 1850 (Online)
 System des Pandekten-Rechts. Jena 1846, 9. Aufl., 2. Bd. (Online, Herausgeber von Anton Friedrich Justus Thibauts Werk)

Einzelnachweise

Literatur

 Christian Krollmann: von Buchholz, Alexander August, in: Altpreußische Biographie. Gräfe und Unzer, Marburg  1974, Bd. 1, S. 89
 Walther Killy, Rudolf Vierhaus: Deutsche biographische Enzyklopädie (DBE). K. G. Saur Verlag, 1999, 1. Aufl., Bd. 2, ISBN 3598231865, S. 184
 Georg Christoph Hamberger, Johann Georg Meusel: Das gelehrte Teutschland, oder Lexikon der jetzt lebenden teutschen Schriftsteller. Meyerische Buchhandlung, Lemgo, 5. Aufl., Bd. 22, 1. Lfg., S. 415 (Online)
 Arndt Kiehle, Bernd Mertens und Gottfried Schiemann: Heinrich Eduard Dirksen, in: Bernd-Rüdiger Kern: Die Königsberger Historische Rechtsschule (Festschrift für Jan Schröder zum 70. Geburtstag). Mohr Siebeck 2013, S. 386 f.

Weblinks
 Alexander August von Buchholtz im WorldCat

Rechtswissenschaftler (19. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Albertus-Universität Königsberg)
Rektor (Albertus-Universität Königsberg)
Adliger
Deutscher
Geboren 1802
Gestorben 1856
Mann

Alexander August von Buchholtz


Leandro Euzébio (født 18. august 1981) er en brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Leandro Euzébio


محمد التابعي محمد وهبة (مواليد 18 مايو 1896 في خليج الجميل، بورسعيد – توفي 24 ديسمبر 1976 في السنبلاوين، الدقهلية) هو صحفي مصري لقّب بأمير الصحافة، أسس مجلة آخر ساعة.

بدايته

بدأ محمد التابعي عام 1924 بكتابة مقالات فنية في جريدة الأهرام تحت توقيع حندس. كما كتب في بداياته في روز اليوسف بدون توقيع، فقد كان يعمل موظفا في البرلمان المصري، وكادت مقالاته السياسية أن تحدث أزمة سياسية بين الدستوريين والسعديين. استقال التابعي من وظيفته الحكومية وتفرغ للكتابة في روز اليوسف وكان ثمنها في ذلك الوقت خمسة مليمات مصرية، وتسببت مقالات التابعي السياسية القوية في زيادة توزيعها حتى أصبح ثمنها قرش صاغ.

شهرته

أسس التابعي مجلة آخر ساعة الشهيرة عام 1934، وشارك في تأسيس جريدة المصري مع محمود أبو الفتح وكريم ثابت، كما كان محمد التابعي هو الصحفي المصري الوحيد الذي رافق العائلة الملكية في رحلتها الطويلة لأوروبا عام 1937، وكان شاهدا ومشاركا للعديد من الأحداث التاريخية آنذاك. كان له أسلوب ساخر، فقد أطلق أسماء هزلية على بعض الشخصيات السياسية المعروفة، وكان يكفي أن يشير التابعي في مقال إلى الاسم الهزلي ليتعرف القراء على الشخصية المقصودة.

تم تأليف العديد من الكتب عنه ومنها سيرته الذاتية في جزئين بقلم الكاتب الصحفي الراحل صبري أبو المجد، وكذلك من أوراق أمير الصحافة بقلم الكاتب الصحفي محمود صلاح، كما ألّف عنه حنفي المحلاوي كتاب غراميات عاشق بلاط صاحبة الجلالة، ويحكي عن أشهر غراميات التابعي في مصر وفي أوروبا.

قال عنه مصطفي أمين: «كانت مقالاته تهز الحكومات وتسقط الوزارات ولا يخاف ولا يتراجع، وكلما سقط على الأرض قام يحمل قلمه ويحارب بنفس القوة ونفس الإصرار. تتلمذ على يديه عمالقة الصحافة والسياسة والأدب مثل حسنين هيكل، مصطفى وعلي أمين، كامل الشناوي، إحسان عبد القدوس، أحمد رجب وغيرهم.

أقوال مأثورة له

 رسالتي الصحفية أن أحارب الظلم أياً كان وأن أقول ما أعتقد أنه الحق ولو خالفت في ذلك.
 أنا لا أسكت على الحال المايل، رأيي أن الصحافة تستطيع أن توجه الرأي العام، وليست أن تتملقه أو تكتب ما يسره أو يرضيه.
 أن يفوتك 100 سبق صحفي أفضل من أن تنشر خبرًا كاذبًا.

في الإعلام

ظهرت شخصيته في عدة أعمال منها:

 مسلسل أسمهان
 مسلسل أم كلثوم
 مسلسل زينب والعرش
 مسلسل فلاح في بلاط صاحبة الجلالة
 مسلسل عبد الناصر
 فيلم الرجل الذي فقد ظله

مراجع

أشخاص من بورسعيد
أشخاص من محافظة الدقهلية
صحفيون في القرن 20
صحفيون مصريون
محررون مصريون
مواليد 1313 هـ
مواليد 1896
مؤسسو مجلات مصريون
وفيات 1397 هـ
وفيات 1976

محمد التابعي


Calabrisk fyr (Pinus brutia), er en art i Fyrreslægten hjemmehørende i det østlige middelhavsområde. Størstedelen af dens udbredelse er i Tyrkiet, men ses også også i det østlige Ægæiske Øer i Grækenland, Krim, Iran, Georgien, Aserbajdsjan, det nordlige Irak, det vestlige Syrien, Israel, Libanon, og Cypern. Det vokser normalt i lav højde, primært fra havoverfladen op til 600 meter, dog op til 1.200 meter i den sydlige del af sin udbredelse

Det calabriske fyr er et mellemstort træ, med en stammediameter på op til 1 meter, undtagelsesvis op til 2 meter. Barken er orange-rød, tyk og dybt sprækket ved foden af stammen, og tynde og skællet i den øvre krone. Nålene er i par, slanke, for det meste 10-16 cm lange og lysergrøn til let gullig/grøn.

Koglerne er tykke, tunge og hårde, 6-11 cm lange og 4-5 cm brede ved midten når lukket. De er grønne i starten, under modning bliver de blankt rødbrune når de er 24 måneder. De åbner langsomt over de næste år eller to til at frigive frøene. Frøene er 7-8 mm lange, med en 15-20 mm vinge, og er primært vind-spredte.

Underarter
 Pinus brutia subsp. brutia var. brutia (typisk form; det meste af udbredelsen)
 Pinus brutia subsp. brutia var. pityusa (Georgien og tilstødende russiske Sortehavskyst; knap adskiller sig fra den type)
 Pinus brutia subsp. brutia var. stankewiczii (Krim; adskiller sig knap fra den typiske)
 Pinus brutia subsp. brutia var. pendulifolia (sydlige kyst af Tyrkiet; nåle 20-29 cm, hængende)
 Pinus brutia subsp. eldarica (Aserbajdsjan; Georgien; nåle 8-14 cm, kogler 5-9 cm).
Eldarica behandles som en selvstændig art (Pinus eldarica) af nogen forfattere; den er tilpasset til et tørrere klima med et nedbørshøjdepunkt om sommeren, mens underarten brutia er tilpasset et klima med primært vinternedbør.

Anvendelse
Det calabriske fyr er et populært dekorativt træ, hvor der oftest er plantet i parker og haver i varme tørre områder (såsom det sydlige Californien, Arizona, det sydlige Nevada og sydlige Texas i USA), hvor dens betydelig tolerence overfor varme og tørke er meget værdsat. Underarten eldarica er den mest tørketolerante form er oftest anvendt i Afghanistan og Iran. Forskellige underarter af det calabriske fyr er også ofte dyrket til at lave tømmer, både indenfor sin oprindelige udstrækning (det er det vigtigste træ i skovbrug i Tyrkiet) og andre steder i Middelhavsområdet og øst til Pakistan.

Referencer

Nåletræer
Fyrreslægten

Calabrisk fyr


Personnalités

 Afeni Shakur (1947-2016), militante américaine ;
 Assata Shakur (née en 1947), militante afro-américaine ;
 Mopreme Shakur (né en 1969), rappeur américain ;
 Mutulu Shakur (1950-2023), révolutionnaire afro-américain ;
 Tupac Shakur (1971-1996), rappeur américain.

Shakur


Adelphia, maleni biljni rod iz porodice malpigijevki. Postoje četiri priznate vrste iz tropske Amerike

Vrste
 Adelphia hiraea (Gaertn.) W.R.Anderson
 Adelphia macrophylla (Rusby) W.R.Anderson
 Adelphia mirabilis (W.R.Anderson) W.R.Anderson
 Adelphia platyrachis (Triana & Planch.) W.R.Anderson

Izvori

Malpigijevke

Adelphia (Plantae)


CROLIST je hrvatski umreženi i u stvarnom vremenu integrirani knjižnični sustav i skupni katalog razvijen na distriburanomu modelu Oracleove relacijske baze podataka. Sadrži bibliografske zapise koje je katalogizirala NSK i koji su pretvoreni iz sustava Varian iz razdoblja do 1990. godine. Obuhvaća bibliografske i normativne zapise koje je kooperativno katalogizirala NSK i ostale umrežene knjižnice u sustavu Crolist u razdoblju od 1990. do 21. studenoga 2006. godine. Nakon toga razdoblja obuhvaća bibliografske i normativne zapise koje su kooperativno katalogizirale knjižnice u Konzorciju Crolist u razdoblju od 21. studenoga 2006. do danas. Također, obuhvaća bibliografske i normativne zapise pretvorene iz NSK sustava Voyager i Aleph (MARC21) u Skupni katalog Crolist (UNIMARC) u razdoblju od početka 2009. do danas međumrežjem. U sustavu je obuhvaćeno 38 sveučilišnih ili županijskih skupnih kataloga ili kataloga samostalnih knjižnica.

Poveznice
Hrvatski nacionalni skupni katalog
Zaki
Gisko
Metelwin

Izvori

Vanjske poveznice
GISKO Katalozi u Hrvatskoj

Znanost i tehnologija u Hrvatskoj
Knjižničarstvo

CROLIST


Rhodachlya, rod crvenih alga smješten u zasebnu porodicu (Rhodachlyaceae) i red (Rhodachlyales). Dio je podrazreda Nemaliophycidae. Postoje svega tri priznate vrste; asve su morske.

Posljednja treća vrsta R. westii, otkrivena je u Brazilu na delti rijeke Parnaíba i opisana 2020. godine

Vrste
 Rhodachlya hawaiiana A.Kurihara, J.A.West, K.Y.Conklin & A.R.Sherwood
 Rhodachlya madagascarensis J.A.West, J.L.Scott, K.A.West, U.Karsten, S.L.Clayden & G.W.Saunders
 Rhodachlya westii L.P.Soares, N.S.Yokoya, S.M.Guimarães, Yonesh. & M.T.Fujii 2020

Izvori

Nemaliophycidae

Rhodachlya


شركة المياه الوطنية شركة حكومية مملوكة للسعودية، تأسست في عام 2008، وتعمل في مجال خدمات المياه والصرف الصحي.

نبذة
منذ أن كُلّفت شركة المياه الوطنية بالمسؤولية الكاملة عن ايصال المياه وتوزيعها بما فيها المياه الجوفية ومعالجة مياه الصرف الصحي في كافة ارجاء المملكة بناء على المرسوم الملكي رقم (م / 1) وتاريخ 13 محرم 1429هـ القاضي بالموافقة على الترخيص بتأسيس شركة المياه الوطنية وفقاً لنظامها الأساسي، شرعت الشركة (NWC) في مبادرة تأسيس إستراتيجية لتبسيط وترشيد وتحسين خدمات المياه والصرف الصحي على مستوى المملكة بشكل جذري وإدارة موارد المياه الطبيعية في المملكة واستدامتها بكفاءة عالية. وعزمت الشركة على تحسين أداء المنظمة بأكملها بما يتماشى مع أفضل الممارسات الدولية في مجالات إدارة الطلب على المياه وتوزيعها والجودة وخدمة العملاء.

وانطلاقا من رؤية السعودية 2030 سعت الشركة إلى تحقيق الاستدامة المائية في المملكة العربية السعودية، من خلال محو كافة التحديات والتي يأتي أبرزها ندرة موارد المياه وما يصاحبها من نمو متسارع في عدد السكان وتطور اقتصادي يزيد وتيرة الطلب على المياه، بالذالك برزت الحاجة إلى ضرورة تحديث إستراتيجية الشركة وتطوير الهيكلة التنظيمية وحوكمة وإدارة قطاع المياه. من أجل التغلب على تلك التحديات بما يتوافق مع تحقيق أهداف التنمية المستدامة للمياه والصرف الصحي، وتحسين جودة الحياة.

وتطمح رؤية السعودية 2030 إلى نقل المملكة إلى مصاف الريادة بين الدول بحلول عام 2030، كدولة قادرة على مواصلة النمو وتوفير مستوى معيشة مرتفع لأهلها لأجيال قادمة ويأتي تطوير قطاع المياه من بين العناصر الرئيسية لهذه الرؤية، بحيث يحظى بهيكل محكم وإدارة جيدة.

وتمشيا مع هذا الطموح، قامت وزارة البيئة والمياه والزراعة بتطوير الاستراتيجية الوطنية للمياه 2030، وهي تمثل إطارا مرجعيا موحدا لقطاع المياه في المملكة يتضمن إستراتيجية شاملة للمياه ويعمل على دمج التوجهات والسياسات والتشريعات والممارسات السائدة في قطاع المياه على المستوى الوطني. وقد جمعت التوصيات الصادرة من الاستراتيجية الوطنية للمياه في عشرة برامج: يأتي برنامجان منها تحت رعاية شركة المياه الوطنية وهما: "البرنامج الخامس: كفاءة سلسلة الإمداد وجودة الخدمة، والبرنامج التاسع: إعادة هيكلة التوزيع وإشراك القطاع الخاص." واستمراراً لهذا النهج، أجرت شركة المياه الوطنية تحديثا لاستراتيجية قطاع توزيع المياه.

وتلتزم الشركة مع عملائها من خلال تحسين جودة خدمات المياه وتوسيع شبكات المياه والصرف الصحي، في الوقت الذي تضمن فيه الاستدامة المالية للشركة. كما ستسعى لتأمين الدمج التام بين المديريات وإشراك القطاع الخاص على مراحل للارتقاء بالأداء العام. إضافة إلى خفض الأثر الذي تخلفه العمليات الفنية والهندسية على البيئة.

الرؤية

خدمات مياه مستدامة ذات جودة عالية في كافة مناطق المملكة لتحسين جودة الحياة اليوم وفي المستقبل.

الرسالة

نسـعى إلى توفير المـياه وخـدماتها وتحـسين مـستوى الـجودة في جـميع انحاء المملـكة بالتعاون مع شركائنا من خلال رفع الكفاءة والفعالية وتحقيق الاستدامة المالية.

قيم الشركة

 العميل أولاً
 الاحترام المتبادل
 فريق عمل ملتزم
 الشفافية
 الابتكار

الأهداف الإستراتيجية
تعتزم شركة المياه الوطنية تحقيق رؤيتها الجديدة من خلال ثلاث وعشرين هدف استراتيجي تم تصنيفها تحت بُعدين هما: (الركائز الاستراتيجية والممكنات الاستراتيجية).

الركائز الاستراتيجية:

 التركيز على العميل (تحسين رضا العميل، تحسين جودة المياه والخدمات، التوسع في تغطية الشبكة)
 تجمعات مناطقية متكاملة (استكمال دمج المديريات، رفع أداء القطاعات، ضمان الجاهزية للتخصيص والتنفيذ)
 حماية البيئة (تحسين كفاءة الاستهلاك، تقليل الأثر البيئي)
 الاستدامة المائية (تعزيز الإيرادات، تحسين عمليات العدادات والفوترة والتحصيل، تحسين أسس الإنفاق)

الممكنات الاستراتيجية:

 التميز في الإجراءات والتشغيل (تطوير إدارة حياة الأصول، ضمان التخطيط الأمثل للمشاريع الرأسمالية والميزانيات والتنفيذ، تطوير المرونة وقدرات الأمن وإدارة المخاطر، تكامل وتبسيط سلسلة العمليات، ضمان الإلتزام باللوائح التنظيمية ومتطلبات الصحة والسلامة).
 التحليلات والتحول الرقمي (تحسين البنية التحتية الرقمية، توفير تجربة رقمية متكاملة، تعظيم استخدام البيانات والتحليلات في صنع القرار).
 منظمة مرنة عالية الأداء (جذب وتطوير والمحافظة على الكفاءات، ترسيخ ثقافة التغيير، فرض حوكمة ممكنة وشفافة، موائمة تخطيط الأعمال والعمليات مع الاستراتيجية).

مجلس الإدارة
 المهندس عبد الرحمن بن عبد المحسن الفضلي - وزير البيئة والمياه والزراعة (الرئيس)
 المهندس/ عبد الرحمن بن محمد الزغيبي- ممثل وزارة البيئة والمياه والزراعة
 المهندس/ ريان بن محمد نقادي - ممثل وزارة المالية
 الأستاذ/ ياسر بن عبد الله السلمان - ممثل صندوق الاستثمارات العامة
 المهندس/ علي بن صالح البراك - ممثل القطاع الخاص
 المهندس/ عبد الله بن عبد الرحمن العبيكان - ممثل القطاع الخاص
 المهندس/ عمر نبيل الخضيري - ممثل القطاع الخاص
 المهندس/ عبدالله بن عبدالرحمن العبيكان - ممثل القطاع الخاص
 المهندس/ علي بن صالح البراك - ممثل القطاع الخاص
 الأستاذ/ فيصل بن يوسف جادو - ممثل القطاع الخاص
 الأستاذ/ نزار بن عبدالعزيز التويجري - ممثل القطاع الخاص

الجوائز الدولية والمحلية
 جائزة الملك عبد العزيز للجودة (البرونزية) في فئة المنشآت الخدمية الكبيرة 2021
 جائزة المنظمة العالمية لمعلومات المياه، كأفضل منظمة عامة لعام 2020 عن مشروع حياة الذي طبقت من خلاله مراحل التحول الرقمي للخدمات بجميع مناطق المملكة.
 جائزة كايزون 2019
 جائزة التميز بأفضل مشروع لعام 2019 من المنظمة العالمية لمعلومات المياه في لندن
 جائزة أفضل مشروع مياه ذكي لعام 2017
 جائزة مؤتمر المياه الألماني المنعقد في برلين لاستخدام تقنية الحفر المثقبي الألمانية 2015
 جائزة التميز في المرافق الصناعية 2014 برشلونة
 جائزة القارات الخمس للجودة والتميز للعام 2013م من شركة اذر وايس
 جائزة الملك خالد للتنافسية المسؤولة 2013
 جائزة الشرق الأوسط للتميز في المبادرات الإلكترونية لعام 2013 – الجهة المانحة: معهد جائزة الشرق الأوسط للتميز
 جائزة التأثير الاجتماعي 2013 بحفل HP  في برشلونة
 جائزة الدولية للتميز في مشاريع نظم المعلومات الجغرافية 2012
 جائزة أفضل شركة مياه عامة لعام 2012 – الجهة المانحة: المنظمة العالمية لمعلومات المياه
 الوسام الذهبي في مجال التميز والجودة على مستوى الوطن العربي 2012
 جائزة التميز الخليجي بمجال الإحلال وتوطين الوظائف 2012
 جائزة منتدى المياه والطاقة السعودي للإبتكار 2012
 جائزة الأمير تركي بن ناصر لحماية البيئية 2012
 جائزة التميز في خدمة العملاء على مستوى المملكة 2012
 جائزة عالمية باسم الابتكار والتطوير من شركة سويز العالمية 2011
 جائزة عالمية لأفضل مشروع بيئي 2011
 جائزة الجودة في برامج خدمة العملاء على مستوى الشرق الأوسط 2011
 جائزة مكة للتميز البيئي 2011
 جائزة الملك خالد للتنافسية المسؤولة للعام 2011
 جائزة الجودة في برامج خدمة العملاء على مستوى الشرق الأوسط 2010

انظر أيضًا
 وزارة البيئة والمياه والزراعة السعودية

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي لشركة المياه الوطنية

المراجع

إمدادات المياه والصرف الصحي في السعودية
تأسيسات سنة 2008 في السعودية
شركات سعودية أسست في 2008
تأسيسات في عهد الملك عبد الله بن عبد العزيز
شركات استغلال وتوزيع الماء
شركات سعودية
صندوق الاستثمارات العامة

شركة المياه الوطنية (السعودية)


Shireen Abu Akleh était une journaliste palestino-américaine. Elle était reporter pour la chaîne d'information Al Jazeera pendant 25 ans (1997-2022) avant d'être tuée sur le terrain par Tsahal, alors qu'elle couvrait la prise d'assaut du camp de Jénine par les forces israéliennes le 12 mai 2022. Touchée d'une balle directe dans la tête, elle est emmenée à l'hôpital spécialisé Ibn Sina, où elle est déclarée morte.

Mort
Al-Jazeera, la chaîne de télévision d'information en continue arabophone dans laquelle elle travaillait, a annoncé mercredi 11 mai 2022 à 7h04 du matin que sa journaliste, Sherine Abu Aqleh, avait été  alors qu'elle couvrait l'opération militaire et la prise d'assaut du camp de Jénine, avant qu'elle ne soit annoncée dans un reportage suivant quelques minutes plus tard, la nouvelle du . Al-Jazeera a confirmé que Shireen portait un gilet PRESS, mais elle a été prise pour cible par l'armée israélienne. La chaîne de télévision a publié une déclaration dans laquelle elle déclare : , et a condamnée ce crime, qualifié d'.

La chaîne Al-Jazeera a publié une vidéo montrant le moment où Shireen a été blessée, alors qu'elle apparaissait au sol au milieu des bruits de tirs des soldats des forces d'occupation israéliennes près de sa collègue, la journaliste Shazaa Hanaysha, qui a affirmé plus tard que l'armée israélienne avait « délibérément » tué sa collègue, alors qu'elle attendait l'arrivée de l'équipe des médias. Dans une zone dégagée, des tirs nourris ont commencé, même si la zone où se trouvait l'équipe de presse n'a pas été témoin de tirs de Palestiniens. . Ali Smoudi, qui accompagnait Shireen Abu Akleh au moment de son assassinat, a été blessé au cours de l'opération. Il a également reçu une balle dans le dos par les soldats des forces de Tsahal. Il a confirmé que .

Quelques heures après sa mort, la police israélienne a pris d'assaut sa maison à Jérusalem, puis a dispersé le rassemblement dans ses environs.

Enterrement

Un hommage officiel pour faire ses adieux et honorer Shireen Abu Akleh a lieu le jeudi 12 mai à dix heures du matin, au siège de la présidence palestinienne à Ramallah, en présence du chef de l'autorité palestinienne Mahmoud Abbas. En route à Jérusalem, la ville natale de la défunte, les autorités israéliennes ont bloqué le cortège funèbre. Le vendredi, le corps de Shireen Abu Akleh a été emmené dans une église catholique grecque de la vieille ville de Jérusalem pour une messe avant son transfert au cimetière.

Des violences ont éclaté dans l'enceinte de l'hôpital français de Jérusalem à la sortie du cercueil de la journaliste palestinienne où la police israélienne a dispersé la foule brandissant des drapeaux palestiniens. Le cercueil a failli tomber des mains des porteurs bousculés par des policiers mais a été rattrapé in extremis, selon des images retransmises par des télévisions locales qui montrent également les policiers faisant usage de matraques.

L'Union européenne s'est dite  et considère qu'. A son tour, la Maison Blanche s'est dite  par les images des obsèques de la journaliste palestinienne qui avait aussi la nationalité américaine. La porte-parole Jen Psaki a déclaré que  et ajoute que .

La représentation française à Jérusalem a qualifié de "profondément choquantes" les "violences policières" à l'hôpital Saint-Joseph.

Shireen Abu Akleh est enterrée le vendredi 13 mai 2022, au cimetière chrétien Mont Sion à Jérusalem, à côté de ses parents.

Le 16 juin 2022, la police israélienne conclut son enquête interne sur les violences commises lors des funérailles de la journaliste, sans dévoiler son contenu.

Autopsie et enquête

D'après l'Institut palestinien de médecine légale à l'université nationale An-Najah à Naplouse, le résultat de l'examen post-mortem prouve qu'elle a été touchée par une balle explosive qui a pénétré dans sa tête et l'a tuée sur le coup. L'Institut a confirmé que la balle avait causé des lacérations importantes au cerveau et au crâne, et que l'arme utilisée était de gros calibre.

L'enquête palestinienne conclut que la balle de calibre 5.56mm a été tirée d'un M-14 israélien.  Le , le procureur Akram Al-Khatib confirme que la balle a été confié pour analyse à une équipe américaine, avec instructions strictes à ne pas la donner à Israël.

Le , Bellingcat enquête à partir des sources ouvertes (images et preuves disponibles en ligne) et conclut que, sans pouvoir affirmer qui est l'auteur des tirs, les sources ont tendance à corroborer le récit des témoins oculaires palestiniens, qui accusent Tsahal : les forces israéliennes étaient plus proches et plus à même d'avoir pu tirer des balles correspondant à la blessure de Shireen Abu Akleh.

Le , CNN publie une enquête, avec de nouvelles images, qui étayent les témoignages imputant les tirs aux forces armées israéliennes, et suggèrent une attaque délibérée.

Une enquête préliminaire conduit par Israël constate qu'un soldat de l'unité Douvdevan a tiré cinq balles en direction de la victime, mais précise qu'elle n'aurait pas été visée.

Le 2 juillet 2022, le procureur palestinien Akram Al-Khatib affirme que la balle fatale à la journaliste tuée le 11 mai a été remise aux États-Unis en vue d'une expertise par des experts américains.

Selon une déclaration du département d'État américain du 4 juillet 2022, Shireen Abu Akleh, a « vraisemblablement » été victime d'un tir depuis une position israélienne, les experts américains n'ayant « aucune raison » de croire qu'il s'agissait d'un tir intentionnel.

Le 5 septembre 2022, l'armée israélienne reconnaît qu'il existe « une forte possibilité que Shireen Abu Akleh ait été touchée accidentellement par un tir de l'armée israélienne qui visait des suspects identifiés comme des hommes armés palestiniens ».

Le 20 septembre 2022, Forensic Architecture réfute les conclusions d'Israël et déclare qu'Abu Akleh a été délibérément pris pour cible et que le tireur a empêché une aide médicale immédiate.

Le FBI annonce avoir ouvert une enquête sur sa mort en novembre 2022.

Le 11 mai 2023, à l'occasion de l'anniversaire de sa mort, le Comité pour la protection des journalistes (CPJ) a recensé 20 journalistes dont la mort a été attribuée à l'armée israélienne depuis 2001, sans qu'il n'y ait jamais de poursuites.

Destruction israélienne du mémorial de Jénine
Le 27 octobre 2023, un bulldozer militaire israélien rase la rue portant le nom de Shireen Abu Akleh, située à l'entrée du camp de réfugiés de Jénine, à l'endroit où la journaliste d'Al Jazeera Shireen Abu Akleh avait été tuée par l'armée israélienne. Le mémorial a également été détruit.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Couverture médiatique du conflit israélo-palestinien
 Crise israélo-palestinienne de 2021
 Guerre des mots dans le conflit israélo-palestinien
 Hasbara
 Rachel Corrie
 Tom Hurndall
 James Miller

Liens externes

Homicide
Mai 2022

Mort de Shireen Abu Akleh


إنّ الشّهادة الأولى الممنوحة في اللّغة الإنجليزية (ش أ إ-FCE)هي إحدى الامتحانات المتوفرة من جامعة كامبريدج (أي إس أو إل) للشهادات. يثبت امتلاكها كفايت الفرد في اللّغة الإنجليزية، ويعني إكماله الناجح بأنّه قادر على التّفاعل اجتماعيا بشكل كفوء..

الأقسام
يشمل الاختبار خمسة أقسام:
 القراءة
 الكتابة
 استخدام اللّغة الإنجليزية
 الاستماع
 الكلام

مراجع

وصلات خارجية
 FCE on the Cambridge ESOL website
 Examenglish.com

امتحانات جامعة كامبريدج
اختبارات اللغة الإنجليزية
اختبارات لغوية
تعليم اللغة الإنجليزية

الشهادة الأولى في اللغة الإنجليزية


Ivo Begović (Dubrovnik, 22. ožujka 1993.), hrvatski je vaterpolist. Igra za VK Solaris Šibenik. Visok je 188 cm i težak 108 kg.

Izvori

Vanjske poveznice
Facebook

Hrvatski vaterpolisti

Ivo Begović


Petite-Île (auf Deutsch: Kleine Insel) ist eine französische Gemeinde im Übersee-Département Réunion mit  Einwohnern ().

Geographie
Die Gemeinde befindet sich im Süden von Réunion, auf den Hängen des Vulkans Piton de la Fournaise und grenzt an die Gemeinden Saint-Joseph und Saint-Pierre.
Sie erhielt ihren Namen nach der vorgelagerten Petite Île ( Kleine Insel).

Geschichte
1727 begann die wirtschaftliche Nutzung des späteren Gemeindegebiets: Gouverneur Antoine Boucher erteilte mehreren Bürgern aus der Gemeinde und damaligen Inselhauptstadt Saint-Paul Konzessionen für den Anbau von Kaffee, Obst und Gemüse.
 1735 – es werden 35 Haushalte in der Gemeinde registriert
 1816 – 110 Einwohner
 1857 – Gründung der Kirchengemeinde
 1883 – erste gepflasterte Straße nach St. Pierre
 1935 – Gemeindegründung
 1954 – Anschluss an das Stromnetz

Bildungswesen
In der Gemeinde gibt es ein Collège.

Wirtschaft und Tourismus
Die Gemeinde ist landwirtschaftlich geprägt. Hauptproduktionsgüter sind Zuckerrohr, Parfümpflanzen, Zitrusfrüchte und Gemüse.

Im Ort gibt es zahlreiche Touristenpensionen und am Strand von Grande-Anse eine Vier-Sterne-Hotelanlage.

Weblinks

 Website der Gemeinde
 Interkommunaler Tourismusverband Sud
 Tourismusamt Sud Sauvage

Ort auf Réunion
Ort in Afrika

Stadt in Frankreich

Petite-Île (Gemeinde)


Manastir Svetog Sergeja Radonežskog je ženski (redovnice su Ruskinje) ruski samostan koji pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj Srpske pravoslavne crkve. Nalazi se u podnožju vrha planine Rumije u blizini sela Veliki Mikulići i grada Bara u Crnoj Gori. Sveti Sergej Radonežski je svetac kojem je samostan posvećen.

Samostan je izgrađen prilozima pravoslavnih Rusa i vjernika iz Bara i okolnih mijesta. Poseban doprinos dali su Vitalij Ivančikov iz Novosibirska kao najveći dobrotvor i Velimir — Milo Dragović iz Bara koji je pokazao izuzetan trud u izgradnji manastira.

Mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije sa svećenicima i redovnicima Mitropolije crnogorsko-primorske i Moskovske patrijaršije, među kojima su bili i svećenomonasi iz Svetotrojičnog samostana Sv. Sergija Radonježskog — Sergijevog posada i vjernim narodom, posvetio je 19. srpnja 2009. godine novosagrađeni samostan i u njemu služio liturgiju. Osobe koje planinare do vrha Rumije i crkvice Svetog Trojstva, obično automobilima dođu do samostana, a od njega put do vrha planine nastavljaju pješice.

Galerija

Izvori

Sergeja Radonežskog

Manastir Svetog Sergeja Radonežskog na Rumiji


Gelgit veya med cezir, bir gök cisminin başka bir gök cismine uyguladığı kütleçekimi nedeniyle her iki cisimde meydana gelen şekil bozulmaları. En çok bilineni, her bir ay gününde Ay ve Güneş'in göreli konumlarındaki değişmeler sonucu kütleçekimlerinde meydana gelen farklılıklar nedeniyle deniz seviyesindeki yükselme ve alçalmalardır.

Galileo 1632'de yayımladığı "Gelgit Üzerine Diyalog" (Dialogo sopra i due massimi sistemi del mondo) kitabında gelgit için "Denizdeki suların, Dünya'nın Güneş etrafında dönmesi sonucu savrulmasıdır." diyerek yanılgıya düşmüştür. Gelgitin kütleçekim kuvveti sonucu oluştuğu 1687'de Newton'ın Principia eserinde açıklanmıştır. 18. yüzyılda su yüksekliğini hesaplayacak tablolar geliştirilmiştir. Günümüzde ise su yüksekliği, akıntılar ve gelgitin oluşacağı zaman bilgisayarlarla hesaplanmaktadır.

Ay etkisi

Ay yerküre etrafında dönerken yerkürenin bir yüzü Ay'a daima daha yakındır. Bu durumda Ay'a yakın yerdeki sular ay tarafından kendine doğru çekilirler. Bu arada kabaran suların arkasında bulunan boşlukları yanlardan gelen sular doldurur. Böylece Dünya'nın Ay'a bakan yüzeyinde sular yükselirken, diğer yerlerde alçalır. Bu yükselme ve alçalma birbirini devamlı izler.

Dünya yüzeyinde Ay'ın (veya Güneş'in) çekim alanı farkı, gelgit oluşturan güç olarak bilinir. Bu gelgit hareketini oluşturan temel mekanizmadır ve günde iki yüksek gelgite neden olan iki eşit-potansiyel gelgit tümseğini açıklamaktadır.

Güneş etkisi

Gelgit olayını etkileyen bir diğer faktör de Güneş'tir. Ay, Dünya ile Güneş arasındayken güneş etkisi çok; Ay, Güneş'e göre 90 derece farklı tarafta ise güneş etkisi azdır. Gelgit olayı ilk ve ikinci dördün evrelerinde en düşük, yeni ay ve dolunay evrelerinde en büyük değeri alır. Bir yerde sular kabarırken Ay, o yer için gökyüzünün en yüksek noktasındadır.

Herhangi bir yerde gelgit olayı her gün aynı saatte olmaz. Bir önceki günden 50 dakika daha geç oluşur. Buna Liman Gecikmesi denir. Nedeni ise Güneş günü ile Ay günü arasındaki 50 dakikalık farktır. Bir meridyen, Ay'ın karşısına geldikten sonra dünya dönerek aynı alana 24 saatte gelir, fakat bu sırada Ay dünya çevresindeki yörüngesinde döndüğü için biraz ilerlemiştir, 50 dakika sonra meridyen yeniden ay karşısına gelir. Böylece Ay günü 24 saat 50 dakika olur.

Gelgit olayındaki sürtünmelerden dolayı yerkürenin kendi etrafındaki dönme hızı azalır. Böylece günler yavaş yavaş uzar. Gelgit olayındaki sürtünme Dünya'nın dönme hızında yavaşlamaya neden olurken, Ay'ın da her yıl Dünya'dan 3,8 cm uzaklaşmasına neden olur.

Kurumsal çalışmalar ve gözlemler, kabarma ve alçalmaların sıfır olduğu noktaların bulunduğunu ortaya çıkarmıştır; kabarma ve alçalmalar bu noktalar çevresinde (saat yönünde ya da ters yönde) döner. Akdeniz, Karadeniz ve Baltık Denizi gibi, neredeyse tamamen kapalı denizlerde, doğrudan yerel gelgit kuvvetlerinin etkisiyle bir duran dalga oluşur. Bu denizlerde gelgit genliği oldukça küçüktür (santimetre ölçeğindedir). Açık okyanuslarda genellikle bir metreden azdır. Körfezlerde ve bunlara bitişik denizlerde genlik çok daha büyük olabilir. Çünkü gelgit dalgası kıta sahanlığının sığ sularına girince, ilerleme hızı yavaşlar ve enerji küçük bir hacimde biriktiği için gelgit yükselme ve alçalmaları büyük boyutlara ulaşabilir.

Gelgit olayının türleri

1-Günlük gelgit (diurnal tide)

2-Yarı-günlük gelgit (semi-diurnal tide)

3-Karışık gelgit (mixed tide)

Günlük gelgit; genelde tropik bölgelerde görülen, bir Ay gününde bir yükselme ve bir alçalma şeklinde oluşan gelgit türüdür.

Yarı-günlük gelgit; genellikle Kuzey Avrupa kıyılarında görülen, iki yükselme ve iki alçalma şeklinde oluşan gelgit olayıdır.

Karışık gelgit ise; genellikle Kuzey Amerika kıyıları ve Avustralya kıyılarında görülen, iki yükselme ve iki alçalma ile bütünleşik şekilde oluşan gelgit olayına verilen isimdir.

Gelgit bileşenleri

Gelgit değişiklikleri değişen süreler boyunca hareketler birbirini etkiler. Bu etkilere gelgit bileşenleri denir. Birincil bileşenler Dünya'nın dönme, Ay ve Dünya'nın  ekvator üzerinde, Ay'ın yükseklik (kot değişimleri) ve Güneş bağlı konumlarıdır.  Bunlar, yarısından daha az bir gün süre ile varyasyonlarıdır yani harmonik bileşenleri denir. Bunun tersine ise, gün, ay veya yıl döngüleri olarak adlandırılır ve bu bileşenlere de uzun süreli bileşenler denir. Gelgit kuvvetleri, tüm dünyayı etkiler, ancak bu etkileme çok azdır. Bunun sebebi ise katı Dünya'nın hareketi sadece birkaç santimetre olduğu içindir.

Gelgit'in etkisi sonucunda;
 Akarsu ağızlarında delta oluşumu zorlaşır.
 Akarsu vadilerinin ağızlarının tıkanması önlenir.
 Kıyı kirlenmesi önlenir.
 Haliçler oluşur. Deniz yükseldiği zaman akarsuların ağız kısımlarına sokulur ve haliç şekli meydana gelir. Bu çeşit kıyılara haliç tipi kıyılar denir.
 Watt kıyıları oluşur. Deniz alçalınca ortaya çıkan, deniz yükselince ortadan kalkan bu kıyılara watt kıyıları denir.
 Deniz, belli aralıklarla alçalıp yükselince kıyı çizgisi değişir.
 Türkiye'nin çevresindeki denizler iç deniz olduğu için gelgit genliği azdır. Bu nedenle, Türkiye kıyılarında gelgitin etkisi hissedilmez.

Gelgit enerjisi

Gelgit hareketlerinin enerjiye dönüştürülme fikri 11. yüzyıla kadar dayanır. O zamanlar, değirmenciler tahıl öğütürken gelgit hareketlerinden faydalanırlardı, şimdi ise; gelgit hareketlerinden doğan enerji, gelişmiş makineler vasıtasıyla elektrik enerjisine dönüştürülmektedir. Diğer bir deyişle Gel-git ve akıntı enerjisi, gelgit veya okyanus akıntısı nedeniyle yer değiştiren su kütlelerinin sahip olduğu kinetik veya potansiyel enerjinin elektrik enerjisine dönüştürülmesidir.  Bilim adamları bu güçten yararlanarak suyun yükselmesiyle gelen akıntıdan ve yine alçalmasından meydana gelen ters yöndeki akıntıdan yararlanmışlar ve çok büyük kapasiteli elektrik jeneratörleri kurmuşlardır.

Okyanuslarda henüz kullanılmamış ve maliyetli bir enerji türü olan gelgit enerjisi ile suyun kabarması ve inmesi şeklinde gelişen gelgit hareketi süresince suyun hareket enerjisinin kullanılması mümkündür. Gelgit enerjisinin %8-25'i faydalı hale dönüştürülebilir.
Gelgit enerjisinden yararlanmak için sahillerin okyanusa açık olması gerekmektedir. Bu nedenle, gelgit enerjisi Türkiye açısından uygun olmamaktadır. Gelgit hareketlerinden elektrik üretmek için, alçalan ve yükselen gelgit arasındaki farkın en az beş metre olması gerekmektedir. Yeryüzünde bu büyüklükte gelgitlerin bulunduğu yaklaşık kırk bölge vardır.

Körfezler, gelgit enerjisi üretmek için en ideal bölgeleri teşkil etmektedir. Mühendisler gelgitlerden enerji elde etmek için bir halice veya körfeze boydan boya baraj veya barikat kurarak gelgitleri sıkıştırmış ve gelgit barajın diğer tarafında yeterli su seviye farkını ürettiğinde geçitler açılmış, su türbinlere doğru akmış ve türbinler elektrik jeneratörleri vasıtasıyla elektrik üretmiştir.

Bir diğer gelgit teknolojisi olarak da gelgit çitleri tasarlanmıştır. Gelgit çitleri, dev turnikeleri andırmaktadır. Bu turnikeler gelgitler olduğunda dönerek enerji üretmektedir. Henüz dünyanın hiçbir yerinde gelişmiş gelgit çitleri yoktur. Ancak Filipinler'de bu teknoloji için planlar yapılmaktadır.

Gelgit enerjisinden yararlanmak için tasarlanan bir diğer yöntem ise; suyun altına yerleştirilecek gelgit türbinleridir. Avrupa Birliği yetkilileri Avrupa'da bu iş için uygun 106 bölge tespit etmişlerdir. Ayrıca Filipinler, Endonezya, Çin ve Japonya'da gelecekte geliştirilebilecek su altı türbini alanlarına sahiptirler. Gelgit enerjisinden, Rusya ve Fransa gibi ülkelerde, 400 kilo watt'tan 240 milyon watt'a varan kapasitelerde yararlanmak istemişlerdir. Hesaplamalara göre yeryüzündeki okyanuslardaki gelgit hareketleri her gün devamlı olarak 3 bin milyar kilo watt enerjinin yüzde 2'sinin (toplam 60 milyar watt) elektrik enerjisine dönüştürülebileceği tahmin edilmektedir.

Resim galerisi

Bilinen en büyük gelgit Kanada'daki Fundy Körfezi içinde oluşur; burada 21 metre yüksekliğe kadar kabarmalar gözlenmiştir. Fundy Körfezi'nde denizin altı saatlik yükselişi sırasında kara, 100 milyar ton su ile dolar. Bu miktar dünyadaki tüm nehirlerin toplam su miktarına yakındır.

Kaynakça
Özel

Genel

Coğrafya terminolojisi

Gelgit


Papilio cresphontes es una especie de  mariposa de la familia Papilionidae. Es común en varias partes de Norteamérica y en Sudamérica. En Estados Unidos y Canadá se encuentran principalmente en el sur y en el este. Tienen una envergadura de alas de 10 a 16 cm de longitud, siendo la mariposa más grande de Estados Unidos y Canadá.

Descripción

Adultos
La envergadura de las alas de los adultos es de 100 a 160 mm de longitud. El cuerpo y las alas son de color marrón oscuro a negro con bandas amarillas. Tiene un "ojo" amarillo  en cada cola de las alas. El abdomen tiene bandas de color amarillo junto con el ya mencionado color café. Los adultos son muy similares a los adultos de otra especie de Papilio, P. thoas.

Orugas

Plantas nectaríferas
 Lantana
 Azalea
 Bougainvillea Saponaria officinalis Hesperis matronalis Solidago Lonicera japonica Asclepias incarnataAlimento de larvas
 especies de Rutaceae, tales como:
 Citrus Zanthoxylum americanum Ptelea trifoliata Ruta graveolens Casimiroa edulis Dictamnus albus Amyris elemifera Distribución
En los Estados Unidos, P. cresphontes'' es observado principalmente en los bosques de hoja caduca y en plantaciones de cítricos donde se consideran las principales plagas. Vuelan entre mayo y agosto, tienen dos crías en el norte y tres en el sur. Pueden ir desde el sur de California, Arizona, a una profundidad al sur como México y hacia el norte hasta el sureste de Canadá. Fuera de EE.UU. y Canadá se encuentran en México, América Central, Colombia y Cuba.También se encuentran en Argentina, Uruguay y Perú.

Ciclo de vida

Las hembras adultas ponen sus huevos en forma individual sobre la superficie de la planta huésped, el huevo es de color naranja brillante y se oscurece con el tiempo. Las orugas  crecen hasta alcanzar los 5.1 cm de longitud antes de cambiar a una crisálida. La etapa de crisálida es variable, pero suele tardar unos 10-12 días, aunque en el otoño pueden quedarse en el estadio de crisálida durante el invierno y emerger en la primavera.

Vuelo

Pueden volar desde finales de mayo hasta agosto, pero en algunas zonas del sur de Estados Unidos como en Texas y Louisiana, puede verse hasta octubre. Tienen un patrón de vuelo característico, que generalmente se percibe como si fueran "saltos" a través del aire. Las hembras tienden a batir sus alas lentamente, pero se mueven rápidamente. Debido a que las hembras tienen alas tan grandes, cada batir de las alas las lleva a recorrer un largo camino. Los machos sin embargo, tienden a batir sus alas con rapidez, pero se mueven más lentamente que las hembras debido a que sus alas son más pequeñas y cada aleteo no los lleva muy lejos. En general, vuelan rápido y alto, y pueden ser difícil de captar.

Referencias

Enlaces externos

 Giant Swallowtail Butterfly life cycle photographs
 Giant Swallowtail  on the UF / IFAS Featured Creatures Web site

cresphontes
Taxones descritos por Pieter Cramer
Animales descritos en 1777
cresphontes papilio

Papilio cresphontes


<noinclude>
UFC Fight Night: Rodríguez vs. Penn (også kendt som UFC Fight Night 103) var et MMA-stævne, produceret af Ultimate Fighting Championship, der blev afholdt den 15. januar 2017 i Talking Stick Resort Arena i Phoenix, Arizona i USA.

Baggrund
Dette var det andet event organisationen afholdte i Phoenix.

En fjervægtskamp mellem The Ultimate Fighter: Latin America-fjervægts-vinder Yair Rodríguez og den tidligere UFC-letvægts-mester og UFC-weltervægtsmester B.J. Penn var stævnets hovedattraktion. Dette var Penns første UFC-kamp i over 2 og et halvt år.

Danske Joachim Christensen kæmpede sin anden UFC-kamp i karrieren på stævnet, hvor han besejrede serbiske Bojan Mihajlović på teknick knock out (slag) i 3. omgang efter 2 minutter og 5 sekunder.

Bonus awards
De følgende kæmpere blev belønnet med $50,000 bonuser:
 Fight of the Night: Augusto Mendes vs. Frankie Saenz
 Performance of the Night: Yair Rodríguez of Oleksiy Oliynyk

International tv-transmittering

Referencer

Eksterne henvisninger
 UFC Fight Night – UFC.com
 UFC Fight Night 103 - Rodriguez vs. Penn – Sherdog.com

UFC Fight Night
Mixed martial arts

UFC Fight Night: Rodríguez vs. Penn


Die Dakota Township ist eine von 18 Townships im Stephenson County im Nordwesten des US-amerikanischen Bundesstaates Illinois.

Geografie
Die Dakota Township liegt Nordwesten von Illinois, rund 5 km südlich der Grenze zu Wisconsin. Der Mississippi, der die Grenze zu Iowa bildet, befindet sich rund 80 km westlich.

Die Dakota Township liegt auf 42°24′55″ nördlicher Breite und 89°32′46″ westlicher Länge und erstreckt sich über 46,61 km².

Die Dakota Township liegt im nordöstlichen Zentrum des Stephenson County und grenzt im Norden an die Rock Grove Township, im Osten an die Rock Run Township, im Süden an die Lancaster Township, im Westen an die Buckeye Township und im Nordwesten an die Oneco Township.

Verkehr
Durch den Südosten der Township verläuft die Illinois State Route 75. Daneben bestehen die County Highways 5, 19 und 28. Alle weiteren Straßen sind untergeordnete und zum Teil unbefestigte Fahrwege.

Der nächstgelegene Flugplatz ist der rund 25 km südlich gelegene Albertus Airport bei Freeport, dem Zentrum der Region.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung im Jahr 2010 hatte die Township 815 Einwohner. Neben Streubesiedlung gibt es in der Dakota Township folgende Siedlungen:

 Dakota (Village)
 Afolkey (Unincorporated Community)

Einzelnachweise

Weblinks
 www.city-data.com - Dakota Township
 Histopolis - Dakota Township

Dakota Township (Illinois)


Gairo ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Ogliastra auf Sardinien.

Geographie
Die Gemeinde liegt etwa 16 Kilometer südwestlich von Tortolì. An der südöstlichen Gemeindegrenze entspringt der Pelau. Mit einer Exklave liegt die Gemeinde auch am Tyrrhenischen Meer (Ortschaft Coccorocci).

Geschichte

Im Oktober 1951 wurde der alte Ortskern, heute Gairo Vecchio genannt, sowie die historische Burganlage durch Überflutung annähernd vollständig zerstört und später aufgegeben, um neue Häuser oberhalb des halbzerstörten Dorfes und an der Küste wieder aufzubauen. In Abgrenzung zu Gairo Vecchio wird der heutige Ort auch als Gairo Nuovo oder Gairo Sant'Elena bezeichnet. Aus der Siedlung an der Küste entstand im Jahr 1984 die jetzige Gemeinde Cardedu, was die Jahreszahl im Wappen des Ortes erklärt.

Verkehr
Durch die Gemeinde führt die Strada Statale 198 di Seui e Lanusei von Serri nach Tortolì. Gairo besitzt einen Bahnhof an der schmalspurigen Bahnstrecke Mandas–Arbatax, der in den Sommermonaten vom Trenino Verde bedient wird.

Weblinks

 Gairo Vecchio

Einzelnachweise

Ort auf Sardinien

Gairo


ලාල් ධර්මප්‍රිය ගමගේ (ඉංග්‍රීසි: Lal Dharmapriya Gamage) හිටපු ගරු නියෝජ්‍ය විදේශ කටයුතු සහකාර ඇමතිවරයෙකි.

ජීවන සටහන්
මොහු  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

ආශ්‍රිත
කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු දේශපාලනඥයින්

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ලංකික දේශපාලනඥයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ

ලාල් ධර්මප්‍රිය ගමගේ


Leonard Cohen'in Türkçeye çevrilen kitabı. Asıl adı "The Favourite Game" olan bu kitap 1963 yılında ilk kez basıldı. Türkiye'de 2006 yılının Aralık ayında 6 45 yayıncılık tarafından, Berat Çelik çevirisiyle basılmıştır.

1963 romanları
İngilizce romanlar

Gözde Oyun


Vallensbæk IF (Vallensbæk idrætsforening af 1939) eller VI39 er en sportsklub hvor man blandt andet kan spille fodbold, håndbold, tennis og gymnastik.

Deres adresse er Idræts Alle 2 Vallensbæk Strand.

Eksterne henvisninger
 Foreningens hjemmeside

Idrætsforeninger i Danmark
IF
Etableret i 1939
Fodboldklubber i Sjællandsserien

Vallensbæk IF


كاستانيي (Καστανέαι) هي مدينة في إفروس في مقاطعة فوريا إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1136 نسمة.

مراجع

الأماكن المأهولة في إيفرس (وحدة إقليمية)

مدن اليونان
معابر الحدود التركية اليونانية

كاستانيي (إفروس)


St. Hilaire est une ville américaine située dans le Comté de Pennington, dans le Minnesota. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Liens externes

Ville au Minnesota
Comté de Pennington (Minnesota)

St. Hilaire (Minnesota)


117 (one hundred [and] seventeen) is the natural number following 116 and preceding 118.

In mathematics
117 is the smallest possible length of the longest edge of an integer Heronian tetrahedron (a tetrahedron whose edge lengths, face areas and volume are all integers). Its other edge lengths are 51, 52, 53, 80 and 84.

117 is a pentagonal number.

In other fields
117 can be a substitute for the number 17, which is considered unlucky in Italy. When Renault exported the R17 to Italy, it was renamed R117.

Chinese dragons are usually depicted as having 117 scales, subdivided into 81 associated with yang and 36 associated with yin.

In the Danish language the number 117 () is often used as a hyperbolic term to represent an arbitrary but large number.

See also
 117 (disambiguation)

References

Integers

117 (number)


I Could Read the Sky est un film britannique réalisé par Nichola Bruce, sorti en 1999.

Synopsis
Un immigrant irlandais travaillant dans la construction en Angleterre évoque ses souvenirs et l'arrachement à sa terre natale.

Fiche technique
 Titre : I Could Read the Sky
 Réalisation : Nichola Bruce
 Scénario : Nichola Bruce d'après le roman photographique de Timothy O'Grady et Steve Pyke
 Musique : Iarla Ó Lionáird
 Photographie : Seamus McGarvey et Owen McPolin
 Montage : Catherine Creed
 Production : Janine Marmot
 Société de production : Hot Property Films
 Société de distribution : Gémini Films (France)
 Pays :  et
 Genre : Drame
 Durée : 86 minutes
 Dates de sortie :
 :  (festival du film de Montréal)
 :

Distribution
 Dermot Healy : le vieil homme
 Stephen Rea : P. J.
 Brendan Coyle : Francie
 Maria Doyle Kennedy : Maggie
 Jake Williams : le jeune garçon
 Roy Larkin : Joe jeune
 Lisa O'Reilly : Kate Creevy
 Sezzso : oncle Rosco
 Rachael Pilkington : Eileen jeune
 Aidan O'Toole : Dermot
 Colm O'Maonlai : Martin
 Jimmy McGreevy : Da
 Pat McGrath : le fermier Casey
 Liam O'Maonlai : Joe
 Frances Burke : Ma
 Geraldine Fitzgerald : Eileen

Accueil
Thomas Sotinel pour Le Monde estime à propos du film que « le refus de la fiction ordinaire finissent par dresser un mur difficile à franchir ».

Notes et références

Liens externes

Film britannique sorti en 1999
Film irlandais sorti en 1999
Film dramatique britannique
Film dramatique irlandais
Adaptation d'un roman américain au cinéma
Film sur l'immigration

I Could Read the Sky


Los Angeles Galaxy, Los Angeles, Kaliforniya'da bulunan iki profesyonel futbol kulübünden biridir. Maçlarını Carson yakınlarındaki The Home Depot Center'da oynamakta ve Major League Soccer'a katılım göstermektedir. "Galaxy" ismi Los Angeles'ın Hollywood yıldızlarına ev sahipliği yapmasından gelmektedir. Takımın renkleri altın ve yeşil rengindedir. Ev forması altın rengi forma üzerine yeşil çizgi ile, deplasman forması da beyaz forma üzerine sarı çizgiyledir.

Galaxy Major League Soccer'ı kuran 10 takımdan biridir ve 1996'dan bu yana bu ligde oynamaktadır. 1996-2002 yılları arasında Rose Bowl'da maçlarını oynayan Galaxy, daha sonra sadece futbol amaçlı kendi özel sahası Carson'da bulunan The Home Depot Center'a geçmiştir. 2005 yılından bu yana da Chivas ile bu stadyumu paylaşmaktadır. Galaxy tüm zamanların en fazla izleyici rekoruna ve sezonluk karına sahiptir. Galaxy'nin iki taraftar grubu vardır, "The Galaxians" ve "Los Angeles Riot Squad". Maskotları "Cozmo" isminde uzaylı bir kurbağadır.

MLS de 6 Şampiyonluğu vardır. Yıllık transfer bütçesi 730,000,000 $ dır ve bu dalda Real Madrid'den sonra dünyada 2. sıradadır. Dünyanın en zengin 10 kulübünden biridir.

Kadro
03 Ocak 2014 itibarıyla.

Başarıları
 MLS Cup
Şampiyonluk (5): 2002, 2005, 2011, 2012, 2014
 U.S. Open Cup
Şampiyonluk (2): 2001, 2005
 CONCACAF Şampiyonlar Ligi
Şampiyonluk (1): 2000

Kaynakça

Kaliforniya'daki futbol kulüpleri
Galaxy
Major League Soccer takımları
1994'te Kaliforniya'da kurulan oluşumlar
1995'te kurulan futbol kulüpleri
US Open Cup şampiyonları

Los Angeles Galaxy


Die Automobilfabrik Weidmann & Cie. war ein Schweizer Hersteller von Automobilen.

Unternehmensgeschichte
J. Weidmann gründete 1905 an der Brunaustraße 95 in Zürich das Unternehmen zur Produktion von Automobilen und Zubehör. Insbesondere Mehrscheibenkupplungen wurden an viele Automobilhersteller aus dem In- und Ausland geliefert. Der Markenname der Automobile lautete Brunau-Weidmann. Pläne, 1907 an der Fahrt von Peking nach Paris teilzunehmen, wurden nicht umgesetzt. 1908 endete die Produktion unter eigenem Markennamen. Außerdem fertigte das Unternehmen teilweise Fahrzeuge für Automobiles Helios und die Fischer-Wagen AG.

Fahrzeuge
Zunächst entstanden Nutzfahrzeuge, darunter das Modell 16/20 PS als zehnsitziger Omnibus, vorgestellt 1906 auf dem zweiten Genfer Auto-Salon. 1907 erschienen die Personenwagenmodelle Alpina als 14/18 PS und 20/24 PS. Diese Modelle hatten einen Vierzylinder-Monoblockmotor und Kardanantrieb.

Literatur

 George Nick Georgano: The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile, Volume 1 A–F. Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 (englisch)

Weblinks
 GTÜ Gesellschaft für Technische Überwachung mbH (abgerufen am 19. März 2012)

Ehemaliger Pkw-Hersteller (Schweiz)
Unternehmen (Kanton Zürich)
Geroldswil

Automobilfabrik Weidmann & Cie.


Stephanie Faracy (nacida el 1 de enero de 1952 en Brooklyn, New York-) es una actriz estadounidense de cine y televisión.

Primeros papeles
Uno de sus primeros papeles importantes fue como Judy en la mini-serie de televisión The Thorn Birds del año 1983. Faracy también apareció junto a Frankie Faison y Nancy Walker en True Colors (1990–1992), una serie acerca de un matrimonio interracial.

Filmografía
Heaven Can Wait (1978) ~ Corinne
 Scavenger Hunt (1979) ~ Babbette
 Insight Little Miseries (1981 mini-serie) ~ Donna
 The Thorn Birds (1983 mini-serie) ~ Judy
 Eye to Eye (1985) ~ Tracy Doyle
 The Great Outdoors (1988) ~ Connie
 True Colors ~ Ellen Freeman
 Hocus Pocus (1993) ~ Jenny Dennison
 Tales of the City (PBS (1994 min-iserie) ~ Candi Moretti
 Will and Grace ~ Head Nurse (2003)
 Sideways (2004) ~ Stephanie's Mother
 Flightplan (2005) ~ Anna
 Grey's Anatomy (2006) ~ Mrs. Sullivan
 Ugly Betty (2007) ~ Mrs. Tanen
 How I Met Your Mother (2007) ~ Rhonda
 Desperate Housewives (2010) ~ Miss Charlotte
 Modern Family'' (2012) ~ Dottie

Fuentes Externas

Actrices de cine de Estados Unidos
Actrices de televisión de Estados Unidos
Actrices de Nueva York

Stephanie Faracy


Avtocesta A5 (hrv.: Autocesta A5) je autocesta u Sloveniji. Vodi od Čvora Dragučova kod Maribora preko Murske Sobote do Pince na granici s Mađarskom. Njezina međunarodna oznaka, koja apostrofira njezinu važnost, je E653.

Čvorovi, izlazi i odmorišta

Vanjske poveznice
 Tijek autoceste A5 na motorways-exits.com
 Web stranica DARS-a (slovenski/engleski)

Autoceste u Sloveniji

Autocesta A5 (Slovenija)


La sigla SCJ puede referirse a:
 Sociedad Científica Juvenil, grupo de jóvenes interesados en la ciencia, fundado en México en 1986.
 Suprema Corte de Justicia, máximo organismo del Poder Judicial en varios países.
 Congregación del Sagrado Corazón de Jesús, congregación religiosa.
 Siervas del Sagrado Corazón de Jesús, congregación religiosa.
 Superintendencia de Casinos de Juego de Chile, órgano fiscalizador.
 Sagrado Corazón de Jesús, devoción al Sagrado Corazón.

SCJ


Die Route nationale 168, kurz N 168 oder RN 168, war eine französische Nationalstraße.

Sie wurde 1824 zwischen Quiberon und einer Straßenkreuzung mit der Nationalstraße 166 südlich von Dinard festgelegt und geht auf die Route impériale 188 zurück. Die Länge betrug 182,5 Kilometer. 1967 wurde die Straße über die Staumauer des Gezeitenkraftwerk Rance zur Nationalstraße 137 bei Saint-Malo verlängert. Die Länge stieg um 5,5 Kilometer. 1973 wurde zwischen Quiberon und Baud, sowie zwischen Loudéac und Saint-Malo die Straße abgestuft. Von der Nationalstraße 778 übernahm sie den Abschnitt zwischen Loudéac und Saint-Brieuc. 1983 erfolgte die Abstufung der N 168.

N 168a

Die Route nationale 168A, kurz N 168A oder RN 168A, war eine französische Nationalstraße und von 1933 bis 1973 ein Seitenast der N 168, der von dieser in Moncontour abzweigte und nach Hillion-Saint-René führte. Ihre Länge betrug 15 Kilometer.

Weblinks
 Route nationale française 168 auf WikiSara (französisch)
 Route nationale française 168A auf WikiSara (französisch)

168
Straße in der Bretagne

Route nationale 168


The present observation of  as a public holiday in Japan stems from the celebration of the birthday of the Emperor Shōwa (Hirohito, who lived from 1901 to 1989) on April 29 every year during the Shōwa era (1926 - 1989).  In 1989, following the ascension of the Emperor Akihito to the Chrysanthemum Throne, the name of the holiday was changed from "Birthday of the Emperor" to "Greenery Day". Officially, as its name suggests, it is a day to commune with nature and to be thankful for blessings. The day was renamed to "Greenery Day" to acknowledge the controversial wartime emperor's love for plants without directly mentioning his name. However, in practice it is seen as just another day that expands the Japanese Golden Week vacation.

In 2007, Greenery Day moved to May 4, and April 29 was changed to Shōwa Day in accordance with a 2005 revision of the law pertaining to public holidays. The Shōwa Emperor reigned for 62 years and 2 weeks. On May 3, 1947, he became a symbol of Japan by the new constitution of the country.

See also
 Golden Week (Japan)
 World Environment Day

References

Public holidays in Japan
Festivals in Japan
May observances
Forestry events

Greenery Day


Die Aulacidae sind eine Familie der Hautflügler. Die Larven aller Arten sind Parasitoide holzbewohnender Insektenlarven. Die gut 220 Arten werden in zwei Gattungen eingeteilt. Sie sind weltweit verbreitet, aber überall selten.

Merkmale
Die Arten der Familie sind meist relativ groß und robust gebaut. Typisch für die Überfamilie der Evanioidea ist der Ansatz des "Hinterleibs" (Metasoma), dieser sitzt am Propodeum nicht wie normal tief oder mittig, zwischen den Hinterhüften an, sondern die Ansatzstelle ist deutlich weit nach oben gerückt. Der biologische Sinn dieser Modifikation könnte darin liegen, den langen Legebohrer besser zum Bohrvorgang ansetzen zu können. Von den übrigen Evanioidea unterscheiden sich die Aulacidae am auffallendsten durch negative Merkmale. So ist der Hinterleib nicht, wie bei den Evaniidae, sehr klein und seitlich stark zusammengedrückt. Im Unterschied zu den Gasteruptiidae sind die Hinterschienen nicht keulig verdickt und der Prothorax nicht nach vorn stark verschmälert.

Bei den Aulacidae ist der Kopf immer sehr beweglich und mit einem langen, schmalen "Hals" vom Rumpf abgesetzt. Die Augen sind relativ klein und rund. Die Antennen sitzen am Kopf sehr tief, dicht über dem Clypeus (am unteren Rand der Komplexaugen) an. Der Vorderrand des Clypeus weist mittig einen deutlichen Vorsprung auf. Die kräftigen Mandibeln besitzen auf der Außenseite eine halbkreisförmige Aussparung. Bei den am Rumpf ansitzenden, klaren Flügeln ist die Aderung des Hinterflügels stark reduziert. Im Vorderflügel ist ein großes und deutliches Flügelmal (Pterostigma) ausgebildet. An den Hüften (Coxen) der Hinterbeine fällt eine Aussparung auf, diese dient als Leiteinrichtung für den Legebohrer beim Stechakt. Der "Hinterleib" sitzt mit einem Stielchen (Petiolus) am Propodeum an, dieses kann langgestreckt oder auch recht kurz sein. Immer ist das folgende Hinterleibssegment mit dem Petiolussegement zu einer Einheit verschmolzen. Die Länge des Legebohrers bei den Weibchen ist zwischen den Arten ziemlich variabel, erreicht aber niemals extreme Längen.

Lebensweise
Alle Aulacidae leben als Parasitoide von in Holz bohrenden Insektenlarven. Soweit bekannt, sind die Wirte der Arten der Gattung Aulacus Käferlarven, während die Gattung Pristaulacus Holzwespenlarven der Familie der Schwertwespen (Xiphydriidae) befällt. Die Biologie der meisten Arten ist allerdings völlig unbekannt, nur von wenigen Arten liegen überhaupt Informationen vor. Bei den Arten mit bekannter Biologie appliziert das Weibchen der Aulacidae sein Ei direkt in das Ei der Wirtsart, das im Holz verborgen liegt. Es bohrt dazu in den Bohr- oder Fraßgang des Wirts ein. Die Larve schlüpft, sobald auch die Wirtslarve aus dem Ei schlüpft. Sie frisst anschließend in ihrem Körperinnern des weiterlebenden Wirts (koinobionter Parasitoid). Ist die Wirtslarve ausgewachsen, intensiviert die Parasitoidenlarve ihre Fraßtätigkeit und tötet nun die Wirtslarve ab. Sie wartet dabei ab, bis die Wirtslarve verpuppungsbereit ist. Bei den Schwertwespen gräbt sich die Wirtslarve in diesem Stadium bis beinahe zur Holzoberfläche, so dass der ausschlüpfende Parasitoid nur noch wenig Holzmasse durchstoßen muss. Die Parasitoidenlarve verpuppt sich im Fraßgang neben ihrem toten Wirt.

Die Imagines der Aulacidae werden meist auf totem Holz, auf der Suche nach Eiablageplätzen, beobachtet. Es gibt aber eine Reihe von Beobachtungen auf Blüten, besonders von Doldenblütlern, so dass anzunehmen ist, dass sie in diesem Stadium zumindest etwas Nahrung aufnehmen.

Verbreitung
Die Familie und beide Gattungen sind von allen Kontinenten (mit Ausnahme der Antarktis) nachgewiesen. In Europa kommt eine Art der Gattung Aulacus und sechs Arten der Gattung Pristaulacus vor. Aulacus striatus ist bekannt als Parasitoid der Schwertwespe Xiphydria camelus. Über die Verbreitung vgl. für Deutschland und für Österreich.

Systematik
Die Familie wird zur Überfamilie Evanioidea gezählt. Schwestergruppe sind nach übereinstimmender Ansicht die Gasteruptiidae.

Innerhalb der Familie erwies eine neuere Analyse, dass die Gattung Aulacus mit hoher Wahrscheinlichkeit paraphyletisch ist. Eine Revision liegt aber noch nicht vor.

Quellen
 John T. Jennings & Andrew T. Austin Higher-level phylogeny of the Aulacidae and Gasteruptiidae (Hymenoptera: Evanioidea). In: Andrew D. Austin & Mark Dowton: Hymenoptera: evolution, biodiversity and biological control. Csiro Publishing, 2000. ISBN 0-643-06610-1
 G.F. Turrisi & L. Vilhelmsen (2010): Into the wood and back: morphological adaptations to the wood-boring parasitoid lifestyle in adult aulacid wasps (Hymenoptera: Aulacidae). Journal of Hymenoptera Research 19(2): 244-258.

Weblinks

Taillenwespen
Apocrita

Aulacidae


Nogometni klub Inker Zaprešić hrvatski je nogometni klub iz Zaprešića. Osnovan je 2022. kao nasljednik Nogometnog kluba Inter Zaprešić, bivšeg prvoligaša i osvajača Hrvatskoga nogometnoga kupa.

Klub ima 14 omladinskih ekipa, a seniorska se od sezone 2023./24. natječe u Jedinstvenoj županijskoj nogometnoj ligi.

Ime
Ime NK Inker Zaprešić klub je dobio po imenu koje je nosio NK Inter Zaprešić od 1991. do 2003.

Izvori

Inker Zaprešić (2022.)
Inker Zaprešić (2022.)

NK Inker Zaprešić (2022.)


St. John Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:
* St. John Township (Indiana)
 St. John Township (Iowa)
 St. John Township (Kansas)
 St. John Township (Missouri)

Siehe auch:
 St. Johns Township

St. John Township


Eikonrød Station (Eikonrød stasjon) var en jernbanestation på Vestfoldbanen, der lå i kvarteret Doktorstykket i Skien i Norge.

Stationen åbnede 11. november 1916 som skiftestation mellem den dengang smalsporede Vestfoldbanen og den nye normalsporede Bratsbergbanen. Strækningen fra Eikonrød til Eidanger blev ved åbningen forsynet med treskinnespor, så den kunne betjenes af tog til begge sporvidder. Strækningen blev omstillet til normalspor 16. juni 1921, hvorefter skiftet fandt sted i Eidanger. Senere blev resten af Vestfoldbanen også normalsporet. Stationen blev nedgraderet til 1. januar 1973, og 3. juni 1973 ophørte betjeningen med persontog. Stationen blev nedlagt 31. maj 1995.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Vestfoldbanen
Nedlagte jernbanestationer i Norge
Etableret i 1916
Ophørt i 1995
Stationer på Bratsbergbanen

Eikonrød Station


A Congregação das Escolas de Caridade (em latim Congregatio academicum charitatis), ou Instituto Cavanis, é um instituto religioso masculino de direito pontifício: os membros desta congregação clerical atribuem ao seu nome as iniciais C.S.Ch..

História
O nascimento do instituto deve ser enquadrado no contexto histórico de Veneza no final do século XVIII, após a queda da Sereníssima e a passagem do Vêneto ao domínio do Império Austríaco (1797), que decretou o fechamento de todas as escolas gratuitas para as crianças das classes pobres.

A congregação foi fundada pelos irmãos Antonio Angel e Marco Antonio Cavanis, pertencentes a uma família nobre veneziana. Por desejo do pai, eles participaram da vida pública. Em 1795, Antonio Angel, apoiado por seu irmão, foi ordenado sacerdote; Marco Antonio, que sempre apoiou o irmão na atividade pastoral, também foi ordenado sacerdote em 1806, quando o instituto já começava a tomar forma.

Para a formação dos jovens, em 2 de maio de 1802 os irmãos Cavanis criaram a congregação mariana perto da igreja de Santa Inês em Veneza e em 2 de janeiro de 1804 abriram sua primeira escola de caridade; O número de seus alunos cresceu e em 1806 adquiriram o palácio Da Mosto. Também adquiriram uma tipografia para dar trabalho aos alunos que não tinham intenção de continuar os estudos.

O Instituto dos Sacerdotes Seculares das Escolas de Caridade foi inicialmente aprovado por Francesco Milesi, Patriarca de Veneza, em 16 de setembro de 1819, e pelo Papa Gregório XVI brevemente em 21 de junho de 1836.

Atividade e divulgação
Os religiosos se dedicam à educação e ao ensino cristão da juventude por meio de escolas, colégios e obras de ação católica juvenil.

Estão presentes na Itália, Romênia, República Democrática do Congo, Filipinas e em alguns países da América do Sul (Bolívia, Brasil, Colômbia, Equador ); O Moderador Supremo do Instituto, que detém o título de Superior Geral, reside ao lado da Igreja dos Santos Marcelino e Pietro ad Duas Lauros, na Via Casilina em Roma.

Em 31 de dezembro de 2005, a congregação tinha 31 casas com 166 religiosos, 90 dos quais eram sacerdotes.

Referências

Bibliografia

 Annuario pontificio per l'anno 2007, Libreria editrice vaticana, Città del Vaticano 2007. ISBN 978-88-209-7908-9.
 Mario Escobar (cur.), Ordini e congregazioni religiose (2 voll.), SEI, Torino 1951-1953.
 Guerrino Pelliccia e Giancarlo Rocca (curr.), Dizionario degli istituti di perfezione (10 voll.), Edizioni paoline, Milano 1974-2003.

Ligações externas

 Site oficial do Instituto Cavanis
Ordens e congregações religiosas católicas

Congregação das Escolas de Caridade


Sem Limites pra Sonhar é um álbum de estúdio do cantor brasileiro Fábio Júnior, lançado pela CBS Records em fevereiro de 1987.A canção Sem Limites pra Sonhar (Reaching for the Infinite Heart), um dueto com a cantora Bonnie Tyler, foi lançada em dezembro de 1986 e alcançou o primeiro lugar nas rádios. Seu videoclipe estreou em 11 de janeiro de 1987 no programa Fantástico, da Rede Globo.

Outros singles do álbum foram Sem Peso e Sem Medida, Desejos e Delírios (que recebeu clipe do Fantástico), e Um Romance.

Segundo o Jornal do Brasil, com dados do NOPEM (Nelson Oliveira Pesquisa e Estudo de Mercado), na época o álbum alcançou o segundo lugar na lista de discos mais vendidos. O álbum vendeu 400 mil cópias.

Faixas
Lado A

Lado B

Tabelas

Tabelas semanais

Tabelas anuais

"La Opinion" é um jornal o qual a sede é em Los Angeles e publicava semanalmente as músicas mais tocadas e vendidas  nos países de língua latina e também nas principais cidades latino-americanas.

Las Canciones Populares en Latinoamérica

Single: "Sem Limites Pra Sonhar" Fábio Jr. e Bonnie Tyler.

Álbuns de 1987
Álbuns de Fábio Júnior
Álbuns lançados pela CBS
Álbuns em língua portuguesa
Álbuns de música pop

Sem Limites pra Sonhar


Cook Group Incorporated er et amerikansk privatejet firma med base i Bloomington, Indiana, der hovedsageligt er involveret i fremstilling af medicinsk udstyr. I 2008 blev det rangeret som #324 på Forbes' America's Largest Private Companies. Virksomheden har tre hovedafdelinger; Cook Medical, Cook Services og Cook Properties. Alle tre er delt op i yderligere et antal datterselskaber.

Flagskibsfirmaet, Cook Incorporated, der er en del af den medicinske del, blev grundlagt i 1963 i et soveværelse i Bloomington. Det første produkter fra Cook Incorporated inkluderede katetere, nåle og trådføring. I dag fremstiller virksomheden over 16.000 produkter over 13 hospitalslinjer og leverer til 135 lande. Andre virksomheder inkluderer også producenter af K-Tube og Cook Polymer Technology. Cook ejer CFC Properties., en virksomhed der beskæftiger sig med ejendomsudvikling der ejer beboelsesbygninger og kommerciele ejendomme i Bloomington samt Fountain Square Mall og Grant Street Inn. Cook ejer også French Lick Resort, der inkluderer de to hoteller West Baden Springs Hotel og French Lick Springs Hotel.

Selskabet har et dansk site i Bjæverskov på Sjælland med omkring 800 medarbejdere, hvor der fremstilles medicinsk udstyr.

Datterselskaber

Medicinproducenter
 Cook Incorporated
 Cook Research Incorporated
 Cook Urological Incorporated
 Cook Pharmica, LLC
 Cook MyoSite
 Cook Regentec
 MED Institute, Inc.
 Cook Biotech Incorporated
 Cook Endoscopy
 Cook Vascular Incorporated
 William Cook Europe ApS
 William A. Cook Australia Pty. Ltd.
 Cook Ireland Ltd.

Samarbejdspartnere
 Sabin Corporation now Cook Polymer Technology
 K-Tube Corporation

Affilierede selskaber
 CFC, Inc.
 Fountain Square Mall
 Grant Street Inn
 Cook Aviation Inc.
 Cook Travel
 Cook Family Health Center Inc.

Referencer

Eksterne henvisniger

 Cook Medical
 Cook Corporate Profile

Fremstillingsvirksomheder fra USA
Indiana
Etableret i 1963

Cook Group


Arnold Julius Pomerans () a fost un traducător britanic originar din Germania.

Biografie
Arnold Pomerans s-a născut în Königsberg, Germania, pe 27 aprilie 1920 într-o familie evreiască. Datorită creșterii antisemitismului în Germania familia sa a plecat în Iugoslavia și, mai târziu, în Africa de Sud. În 1948 Arnold Pomerans a emigrat în Anglia, unde a devenit un traducător cu normă întreagă în anii 1950, după ce a lucrat inițial ca profesor. El a tradus aproximativ două sute de opere de ficțiune și non-ficțiune din mai multe limbi europene. Printre autorii pe care i-a tradus sunt Louis de Broglie, Anne Frank, Sigmund Freud, Johan Huizinga, Jean Piaget, Jacques Presor și Jan Romein. Traducerea autobiografiei A Little Yes and a Big No a lui George Grosz i-a adus în 1983 Premiul Schlegel-Tieck, iar în 1997 el a fost distins cu Premiul pentru traducere PEN pentru The Selected Letters of Vincent Van Gogh. În necrologul său a fost numit "unul din cei mai buni traducători ai Marii Britanii" de către ziarul The Independent.

În 1956 s-a căsătorit cu Erica White. Ei au efectuat împreună o mare parte a activității de traducere. El a murit de cancer la Polstead, Suffolk în 30 mai 2005, la vârsta de 85 de ani.

Referințe

Nașteri în 1920
Decese în 2005
Traducători din secolul al XX-lea
Evrei britanici
Evrei germani
Traducători germani
Oameni din Königsberg

Arnold Pomerans


Glenea galathea é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae. Foi descrito por James Thomson em 1865.

Referências

Borneo catalog 2005

galathea
Coleópteros descritos em 1865

Glenea galathea