L'épreuve du 60 mètres haies féminin des championnats du monde en salle de 2022 se déroule le  dans la Štark Arena de Belgrade, en Serbie.

Résultats

Séries
Les 3 premières de chaque série (Q) et les 6 meilleurs temps (q) se qualifient pour les demi-finales.

Demi-finales
Les 2 premières de chaque série (Q) et les 2 meilleurs temps (q) se qualifient pour la finale.

Finale

Légende

Notes et références

Voir aussi

Liens externes
 Résultats par épreuve des championnats du monde d'athlétisme en salle 2022 sur le site de World Athletics

Championnats du monde d'athlétisme en salle 2022
Femmes 2022

60 mètres haies féminin aux championnats du monde d'athlétisme en salle 2022


Richardt Reimers Børgesen (født 11. november 1894 i Hillerød, død 30. oktober 1967 i Hillerød) var socialdemokratisk borgmester i Hillerød 1950-1958.

Da Richardt Børgesen var 7 år gammel, døde hans far, tømrer Peder Børgesen (1852-1902), hvorefter moderen, Marie (1858-1944), stod alene med to sønner. Hun ernærede sig ved rørvævning, og den ældste søn, Laurits (født 1886), kom godt i vej som maskinarbejder.

Richardt Børgesen blev arbejdsmand og blev snart fagligt aktiv. 1925-1933 var han formand for Arbejdsmændenes Fagforening i Hillerød, hvorefter han fra 1933 og frem var redaktør af Arbejdsmændenes Fagblad, og fra 1944 forbundssekretær i Dansk Arbejdsmands Forbund.

Samtidig gik Richardt Børgesen ind i kommunalpolitik i Hillerød og var 1929-1933 medlem af ligningskommissionen og blev i 1933 valgt ind i Hillerød byråd for Socialdemokratiet og var borgmester 1950-1958. Han var formand for børneværnet 1946-1958, og han var medlem af tilsynsrådet for Frederiksborg Amts Spare- og Laanekasse og af bestyrelsen for Hillerød-Frederiksværk-Hundested Jernbaneselskab A/S.

Richardt Børgesen sad i byrådet indtil 1966; i perioden 1958-1961 som 2. viceborgmester.

Han huskedes som "et elskeligt menneske med stor humanistisk bredde" (Vibeke Dalgas, byplanarkitekt).

Kilder
 Kraks Blå Bog 1961.
 Hillerød 1945-2006. Udgivet af Hillerød Kommune 2006. Red. Kirsten Baunegaard. .
 Kirkebog og folketælling.

Referencer

Personer i Kraks Blå Bog (afdøde)
Borgmestre fra Socialdemokraterne
Tidligere borgmestre fra Danmark
Borgmestre i Hillerød
Personer fra Hillerød

Richardt Børgesen


Izop (miloduh, sipan, šipant, crkvenjak, lat. Hyssopus), biljni rod sedam vrsta polugrmova iz porodice Lamiaceae.

U Hrvatskoj raste vrsta ljekoviti sipan (H. officinalis) i njegova podrvsta H. o. subsp. aristatus, i glavna je ljekovita vrsta u rodu. Latinsko ime roda dolazi od grčkih riječi hys (svinja) i ops (lice), zbog navodne sličnosti cvijeta sa svinjskom njuškom.

Vrste
 Hyssopus ambiguus (Trautv.) Iljin ex Prochorov. & Lebel
 Hyssopus cuspidatus Boriss.
 Hyssopus latilabiatus C.Y.Wu & H.W.Li
 Hyssopus macranthus Boriss.
 Hyssopus officinalis L.
 Hyssopus seravschanicus (Dubj.) Pazij
 Hyssopus subulifolius (Rech.f.) Rech.f.

Vanjske poveznice

Izvori

Nepetinae

Izop


Tratatul de Nymphaion se poate referi la următoarele:

Tratatul de la Nymphaion (1214)
Tratatul de la Nymphaion (1261)

Tratatul de la Nymphaion


Marquess of Headfort is a title in the Peerage of Ireland. It was created in 1800 for Thomas Taylour, 2nd Earl of Bective.

The Marquess holds the subsidiary titles of Earl of Bective (1766), Viscount Headfort (1762), Baron Headfort, of Headfort in the County of Meath (1760), and Baron Kenlis, of Kenlis in the County of Meath (1831), all but the last in the Peerage of Ireland. He is also an Irish baronet. Before the passage of the House of Lords Act 1999, the Marquess sat in the House of Lords as Baron Kenlis in the Peerage of the United Kingdom.

The family descends from Thomas Taylor, who came to Ireland during the 1650s from Sussex in England to oversee on behalf of Parliament the fiscal expenditure of Oliver Cromwell's campaign in Ireland and later undertook the duties of a cartographer assisting with Sir William Petty's project of mapping Ireland, known as the Down Survey.

Taylor's son also Thomas Taylor represented Kells in the Irish House of Commons and in 1704, he was created a Baronet, of Kells, County Meath, in the Baronetage of Ireland. His grandson, the third Baronet, also sat for Kells in the Irish House of Commons. In 1760 he was raised to the Peerage of Ireland as Baron Headfort, of Headfort in the County of Meath. Two years later he was created Viscount Headfort, of Headfort, in the County of Meath and in 1766 he was even further honoured when he was made Earl of Bective, of Bective Castle, in the County of Meath. He was succeeded by his eldest son, the second Earl. He was one of the 28 original Irish Representative Peers in the House of Lords. In 1800 he was created Marquess of Headfort in the Peerage of Ireland. His son, the second Marquess, assumed the surname of Taylour in lieu of Taylor. In 1831 he was created Baron Kenlis, of Kenlis in the County of Meath, in the Peerage of the United Kingdom. This gave the Marquesses an automatic seat in the House of Lords. Lord Headfort served as a Government Whip in the Whig administration of Lord Melbourne and was also Lord Lieutenant of Cavan. His son, the third Marquess, represented Westmorland in Parliament as a Conservative and also served as Lord Lieutenant of County Meath. His son from his first marriage, Thomas Taylour, Earl of Bective, also sat as a Conservative Member of Parliament. However, he predeceased his father and on Lord Headfort's death the titles passed to his son from his second marriage, the fourth Marquess. He was a Senator of the Irish Free State. , the titles are held by his great-grandson, the seventh Marquess, who succeeded his father in 2005.

As of 12 June 2023 the present holder of the Marquessate has not successfully proven his succession to the baronetcy and is therefore not on the Official Roll of the Baronetage, with the baronetcy considered dormant since 2005.

Another member of the Taylor family was Clotworthy Rowley, fourth son of the first Earl of Bective and younger brother of the first Marquis. He assumed the surname of Rowley in lieu of Taylor and was created Baron Langford of Summerhill in the Peerage of Ireland in 1800. Also, the Honourable the Reverend Henry Edward Taylor, fifth son of the first Earl of Bective, was the father of the Conservative politician Thomas Edward Taylor, who served as Chancellor of the Duchy of Lancaster in 1868 and from 1874 to 1880.

The family seat was Headfort House, near Kells, County Meath in Ireland.

Taylor baronets, of Kells (1704)
Sir Thomas Taylor, 1st Baronet (1662–1736)
Sir Thomas Taylor, 2nd Baronet (1686–1757)
Sir Thomas Taylor, 3rd Baronet (1724–1795) (created Baron Headfort in 1760, Viscount Headfort in 1762 and Earl of Bective in 1766)

Earls of Bective (1766)
Thomas Taylour, 1st Earl of Bective, 1st Viscount Headfort, 1st Baron Headfort (1724–1795)
Thomas Taylour, 2nd Earl of Bective, 2nd Viscount Headfort, 2nd Baron Headfort (1757–1829) (created Marquess of Headfort in 1800)

Marquesses of Headfort (1800), Baron Kenlis (1831)
Thomas Taylour, 1st Marquess of Headfort, 2nd Earl of Bective, 2nd Viscount Headfort, 2nd Baron Headfort (1757–1829)
Thomas Taylour, 2nd Marquess of Headfort, 3rd Earl of Bective, 3rd Viscount Headfort, 3rd Baron Headfort, 1st Baron Kenlis (1787–1870)
Thomas Taylour, 3rd Marquess of Headfort, 4th Earl of Bective, 4th Viscount Headfort, 4th Baron Headfort, 2nd Baron Kenlis (1822–1894)
Geoffrey Thomas Taylour, 4th Marquess of Headfort, 5th Earl of Bective, 5th Viscount Headfort, 5th Baron Headfort, 3rd Baron Kenlis (1878–1943)
Terence Geoffrey Thomas Taylour, 5th Marquess of Headfort, 6th Earl of Bective, 6th Viscount Headfort, 6th Baron Headfort, 4th Baron Kenlis (1902–1960)
Thomas Geoffrey Charles Michael Taylour, 6th Marquess of Headfort, 7th Earl of Bective, 7th Viscount Headfort, 7th Baron Headfort, 5th Baron Kenlis (1932–2005)
Thomas Michael Ronald Christopher Taylour, 7th Marquess of Headfort, 8th Earl of Bective, 8th Viscount Headfort, 8th Baron Headfort, 6th Baron Kenlis (born 1959)

Present peer
Thomas Michael Ronald Christopher Taylour, 7th Marquess of Headfort (born 10 February 1959) is the only son of the 6th Marquess and his wife Elizabeth Angela Veronica Rose Nall-Cain, a daughter of Arthur Nall-Cain, 2nd Baron Brocket. Known until 2005 as Christopher Bective, he was educated at Harrow School and the Royal Agricultural College, Cirencester, he became a partner in Bective & Davidson, estate agents. In 2003 he was living on the Isle of Man and at 8 Milner Street, London.

On 21 October 2005, he succeeded his father as Marquess of Headfort (I., 1800), Earl of Bective (I., 1766), Viscount Headfort (I., 1762), Baron Headfort  (I., 1760), and Baron Kenlis (U.K., 1831).

On 17 October 1987, as Christopher Bective, he married Susan Jane Vandervell, daughter of Charles Anthony Vandervell, and they have four children:

Thomas Rupert Charles Christopher Taylour, Earl of Bective (born 1989), heir apparent
Lord Henry James Anthony Christopher Taylour (born 1991)
Lady Natasha Jane Rosanagh Taylour (born 1997);
Lady Alexandra Susan Katherine Taylour (born 1998)

Ancestry

See also
Baron Langford

References

Notes

Work cited

External links

Marquessates in the Peerage of Ireland
1704 establishments in Ireland
Marquess
Noble titles created in 1800

Marquess of Headfort


Odbora narodnog spasa je bila bosanskohercegovačka organizacija, s ciljem organiziranja naoružavanja Bošnjaka i ostvarivanja što većeg stupnja autonomije za Bosnu i Hercegovinu u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, pa sve do izdvajanja Bosne i Hercegovine iz Nezavisne Države Hrvatske.

Povijest
Odbor narodnog spasa je osnovan na skupu održanom u Sarajevu 26. kolovoza 1942. godine. Među 48 članova Odbora, pored ostalih, bili su Edhem Mulabdić, Mustafa Softić, Mehmed Handžić, zatim ugledni sarajevski odvjetnici Jusuf Tanović i Zaim Šarac, hfz. Muhamed Pandža, Kasim Dobrača, Derviš Korkut, Asim Musakadić, te Vejsil Bičakčić. Od bivših političara u Odbor su ušli Šefkija Behmen, jedan od prvaka JMO, te Hamdija Karamehmedović, liječnik i jedan od doajena bošnjačke politike. Na čelu Odbora je bio Salih Safvet Bašić, dok je Odbor stvarno vodio Uzeir-aga Hadžihasanović, sarajevski trgovac i bivši senator.

Uzeir-aga Hadžihasanović je tada bio prva ličnost bošnjačke protivustaške politike. Nijemci su držali da on među Bošnjacima važi kao "jedini pravi nasljednik Mehmeda Spahe". U objavi Odbora narodnog spasa se ističe da je njegov zadatak da se bori kako bi se u zemlji uspostavio "red i mir", kroz "zajedničku suradnju cijelog žiteljstva Bosne i Hercegovine, te potpunu slogu muslimana, pravoslavnih i katolika". To je značilo, kako je ocijenila Ustaška nadzorna služba u jednom izvješću od 11. rujna 1942., da Odbor narodnog spasa u stvari traži "autonomiju Bosne".

Odbor narodnog spasa se bavio i prihvatima i smještajem velikog broja bošnjačkih izbjeglica (muhadžira) s područja Podrinja, koji su izbjegli zbog četničkih akcija u toj oblasti.

Izvori

Vanjske poveznice
26. august 1942. – Formiran Odbor narodnog spasa za "autonomiju Bosne"

Udruge
Bosna i Hercegovina u Drugom svjetskom ratu
NDH

Odbor narodnog spasa


الحرب المدرعة هو استعمال المركبات القتال المدرعة في صراع، وتعد الحرب المدرعة جزء مهم في الحروب الحديثة.

بمفهومها الواسع، تعرف الحرب المدرعة بالهجوم والدفاع المنتقلان اللذان يعتمدان علي الآلات وبخاصه التي تديرها محلاكات البترول كالدبابة والعربة المدرعة؛ تعاونها وتمونها قوات وطائرات. كان للسيارة فائدة كبري في الحرب العالمية 1؛ واستخدمت الدبابة في كامباريا1917؛ وتحمس لاستخدامها الجنرال فولر.اما الحاجة إلى الحماية والمعاونة الجوية فقد اكد عليها الجنرال وليم ميتشل؛ ولم تتضح الإمكانات الكاملة للحرب الالية (وكذلك الحرب الجوية) الاعندما هاجم الالمان بولندا في بداية الحرب العالمية 2.ولقد اظهرت الوية وفرق المدرعات الألمانية جدوي وقيمة هذه الحرب الالية؛ وحققت بعض الانتصارات في شمال أفريقيا وروسيا.من البارزين في هذا النوع من الحروب اروين روميل وهابنتس جودريان من الالمان.وكان شارل ديجول من بين الداعين إلى الحرب الالية في الدول الأخرى.واهتمت الجيوش الإنجليزية والأمريكية بإنشاء الألوية والفرق المدرعة؛ كما طورت الأسلحة المضادة لها وبخاصة المدفع المضاد للدبابات والطائرات القاذفة.

تَعتمد الحرب المدرعة على استخدام الدبابات والمركبات المدرعة التي تستخدمها الأسلحة الداعمة الأخرى بشكل أساسي، مثل مركبات المشاة القتالية والمدفعية ذاتية الحركة والمركبات القتالية الأخرى. تم تطوير عقيدة الحرب المدرعة لكسر الطبيعة الثابتة لحرب الخنادق في الحرب العالمية الأولى على الجبهة الغربية، والعودة إلى مدرسة الفكر في القرن التاسع عشر التي دعت إلى المناورة والمعارك الحاسمة في الإستراتيجية العسكرية.

الحرب العالمية الأولى
بدأت الحرب المدرعة الحديثة خلال الحرب العالمية الأولى من 1914-1918. أراد الاستراتيجيون كسر الجمود التكتيكي والاستراتيجي الذي فُرض على القادة على الجبهة الغربية من خلال فعالية دفاعات المشاة الراسخة والمسلحة بالمدافع الرشاشة - المعروفة باسم حرب الخنادق. في ظل هذه الظروف، كانت الهجمات تتقدم عادة ببطء شديد وتسببت في خسائر فادحة. كان مطورو الدبابات يهدفون إلى إعادة المناورة إلى الحرب، ووجدوا طريقة عملية للقيام بذلك: توفير جر مُجنزر للمدافع الرشاشة مما يسمح لهم بالتغلب على الخنادق، وفي نفس الوقت توفير درع حماية لهم من الأسلحة الصغيرة (المسدسات والبنادق والمدفع رشاشة) أثناء إطلاق النار مع تحركهم.

طورت بريطانيا وفرنسا الدبابات لأول مرة في عام 1915 كوسيلة للتنقل عبر الأسلاك الشائكة وغيرها من العوائق في المنطقة الفاصلة بينما تظل محمية من نيران المدافع الرشاشة. بدأت الدبابات البريطانية مارك واحد العمل في معركة السوم في 15 سبتمبر 1916، ولكنها لم تنجح في كسر الجمود في حرب الخنادق. أول استخدام فرنسي للدبابات، في 16 أبريل 1917، باستخدام Schneider CA، فشل أيضًا في تلبية التوقعات. في معركة كامبراي (1917) (نوفمبر إلى ديسمبر 1917) كانت الدبابات البريطانية أكثر نجاحًا، وكسرت نظام خط الخنادق الألماني، خط هيندنبورغ.

الحروب العربية الإسرائيلية
الصراع بين الدول العربية في منطقة الشرق الأوسط ودولة إسرائيل على وجه الخصوص من شأنه أن أصبح ساحة اختبار للتطور في الحرب المدرعة خلال عقود الحرب الباردة. استخدم كلا الجانبين في سلسلة النزاعات العربية الإسرائيلية استخدام مُكثف للدبابات والعربات المدرعة الأخرى بسبب أفضلية سلاح المدرعات في البيئة الصحراوية التي حدثت فيها هذه الحروب.

خلال حرب السويس عام 1956 وحرب 1967، كانت الوحدات المدرعة الإسرائيلية تتمتع عادةً بالميزة، ويرجع ذلك أساسًا إلى التكتيكات الجيدة وتماسك الوحدات والسيطرة الجوية.

بالمقابل، أوضحت حرب أكتوبر (1973) المشاكل التي يمكن أن تنشأ إذا لم تعمل الوحدات المدرعة والمشاة معًا بشكل وثيق. تم تدمير الدبابات الإسرائيلية، التي كانت تعمل بشكل مستقل بأعداد كبيرة، من قبل الفرق المصرية المضادة للدبابات، الموزعة جيدًا بين المشاة النظاميين، وغالبًا ما كانت مُجهزة بصواريخ موجهة محمولة من الجيل الأول مضادة للدبابات. هذا مثال نادر لكنه يوضح ما تم توثيقه بدقة إلى حد ما منذ الحرب العالمية الثانية: تعمل الدبابات والمشاة بشكل أفضل من خلال الإستفادة من نقاط القوة لدى بعضهم البعض والجمع بينهم لتقليل نقاط الضعف.

في العديد من النزاعات، كان من المعتاد رؤية المشاة يركبون على ظهر الدبابات، وعلى استعدادهم للقفز وتقديم الدعم عند الضرورة. لسوء الحظ، فإن تصميم العديد من الدبابات الحديثة يجعل هذه ممارسة خطيرة. على سبيل المثال، تحتوي M1 Abrams التي تعمل بعمود توربيني على غاز عادم ساخن لدرجة أن المشاة القريبين يجب أن يكونوا حذرين في المكان الذي يقفون فيه. يمكن أن تكون الدبابات أيضًا عرضة للمدفعية جيدة التصويب؛ يمكن أن يساعد الدعم الجوي المنسق جيدًا ووحدات المدفعية المضادة للبطارية في التغلب على ذلك.

ظهور الصواريخ الموجهة
بينما كانت هُناك دائماً محاولات لهزيمة الدبابة قبل وأثناء الحرب العالمية الثانية، من خلال استخدام المدفعية التقليدية عالية السرعة المضادة للدبابات، فقد ثبت أن هذا صعب بشكل متزايد في فترة ما بعد الحرب بسبب زيادة حماية الدروع وسرعة الدبابات.

رداً على ذلك، سعى الاتحاد السوفيتي، الدولة ذات أكبر أسطول مدرع في العالم، إلى دمج بعض القدرات المضادة للدبابات في كل سلاح مشاة تقريبًا. بحلول الستينيات من القرن الماضي، كان علماء الدفاع السوفييت يصممون صواريخ موجهة مضادة للدبابات. كان من المقرر أن يحمل المشاة هذه الأسلحة الجديدة أو يطلقها من مركبة قتال المشاة بي إم بي-1 المطورة حديثًا. أصبحت قيد الاستخدام مع القوات السوفيتية قبل نهاية العقد.

في عام 1973، فشل الجيش الإسرائيلي في توقع أهمية أنظمة الأسلحة الجديدة هذه. ألحقت مئات من صواريخ AT-3 Sagger المحمولة المضادة للدبابات (ATGMs) - التي تم توفيرها لمصر من قبل الاتحاد السوفيتي ويمكن تشغيلها بواسطة المشاة دون تدريب مكثف - خسائر فادحة في التشكيلات المدرعة الإسرائيلية. منذ ذلك الحين، لعبت الصورايخ المحمولة المضادة للدبابات (ATGMs) دورًا مهمًا داخل الجيش الإسرائيلي، بعد أن طورت نسخًا محلية الصنع متقدمة (انظر صاروخ Spike / Gil)، والتي تم تصديرها على نطاق واسع في جميع أنحاء العالم.

في الصراع الأخير مع حزب الله عام 2006، بينما كان المشاة الإسرائيليون قادرين على هزيمة فرق ATGM المعارضة بسهولة، عانت الدبابات التي تعمل بمفردها من عدة ضربات من أحدث أنواع الرؤوس الحربية الترادفية الروسية المتقدمة (مثل Kornet). سَلط هذا الضوء على أن الدبابات التي تعمل بمفردها فقط، في عصر ATGMs ، تكون ضعيفة للغاية.

رداً على الخسائر الجسيمة التي لحقت بالدبابات ضد حزب الله، طورت شركة رافائيل لأنظمة الدفاع المتقدمة بالتعاون مع شركة صناعات الطائرات الإسرائيلية نظام دفاع صاروخي للدبابات، يسمى تروفي، لاعتراض وتدمير الصواريخ المضادة للدبابات. تم نشر النظام بنجاح في المعارك في 1 مارس 2011، عندما اعترض صاروخًا مضادًا للدبابات أثناء اشتباك على حدود غزة.

القرن الحادي والعشرون

مراجع

حرب مدرعة
حروب حسب النوع

حرب مدرعة


Prinsesse Adelheid Louise til Slesvig-Holsten-Sønderborg-Glücksborg (født 19. oktober 1889, Grønholt, død 11. juni 1964, Salzburg) var en tysk prinsesse af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Glücksborg.

Hun var det fjerde barn af hertug Frederik Ferdinand af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Glücksborg og Caroline Mathilde af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Augustenborg. Hun giftede sig den 1. august 1914 i Potsdam med Arveprins Frederik af Solms-Baruth, der var arving til det lille mediatiserede tyske fyrstendømme Solms-Baruth som den ældste søn af Frederik, 2. Fyrste af Solms-Baruth og Grevinde Louise af Hochberg.
I ægteskabet mellem Adelheid Louise og Frederik blev der født fem børn.

Eksterne links

 Hans den Yngres efterkommere

Sønderborgske fyrstelige
Huset Glücksburg

Adelheid Louise af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Glücksborg


Chase Briscoe, est un pilote automobile américain de NASCAR né le  à Mitchell dans l'Indiana.

Il a remporté le championnat 2016 en ARCA Racing Series.

Carrière
Depuis la saison 2021, il participe en programme complet en NASCAR Cup Series au volant de la voiture  de marque Ford Mustang au sein de l'écurie Stewart-Haas Racing.

En programme partiel, il participe à certaines courses de la NASCAR Xfinity Series, pilotant la Ford Mustang  de la SS-Green Light Racing.

Il est également propriétaire de l'écurie Chase Briscoe Racing participant aux courses de .

Palmarès

NASCAR Cup Series

Au , il a participé à 86 courses en 3 saisons.
 Voiture en 2023 :
 Écurie : Stewart-Haas Racing
 Résultat saison 2022 :
 Meilleur classement en fin de saison :  en 2022
  course : Daytona 500 2021 (Daytona)
 Dernière course : Season Final 500 de 2022 (à Phoenix) + saison 2023 en cours
 Première victoire : Ruoff Mortgage 500 de 2022 (à Phoenix)
 Dernière victoire : Idem
 Victoire(s) : 1
 Top5 : 9
 Top10 : 17
 Pole position : 1
 {| class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:75%;"
! colspan="2" | Légende
|-
| align=center | Gras || Pole position décernée en fon ction  du temps réalisé en qualification.
|-
| align=center | Italique || Pole position décernée av fonciton des points au classement ou des temps aux essais.
|-
| align=center | * || Plus grand nombre de tours menés.
|-
| align="center" | 01 || Aucun point de championnat car inéligible pour le titre lors de cette saison (le pilote concourt pour le titre dans une autre catégorie).
|-
| style="background:#FFCFCF;" align="center" | DNQ || Ne s'est pas qualifié.
|}
 {| class="wikitable collapsible collapsed" style="text-align:center; font-size:75%;"
! colspan="42" | Résultats en NASCAR Cup Series
|-style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;"
| Année
| Équipe
| No.
| Constructeur
| 1
| 2
| 3
| 4
| 5
| 6
| 7
| 8
| 9
| 10
| 11
| 12
| 13
| 14
| 15
| 16
| 17
| 18
| 19
| 20
| 21
| 22
| 23
| 24
| 25
| 26
| 27
| 28
| 29
| 30
| 31
| 32
| 33
| 34
| 35
| 36
|
| Pts
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2021
| rowspan="3" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Stewart-Haas Racing
| rowspan="3" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 1
| rowspan="3" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Ford
| style="background:#DFFFDF;" | DAY19
| style="background:#CFCFFF;" | DRC32
| style="background:#DFFFDF;" | HOM18
| style="background:#CFCFFF;" | LVS21
| style="background:#CFCFFF;" | PHO22
| style="background:#CFCFFF;" | ATL23
| style="background:#DFFFDF;" | BRD20
| style="background:#CFCFFF;" | MAR27
| style="background:#CFCFFF;" | RCH22
| style="background:#DFFFDF;" | TAL11
| style="background:#DFFFDF;" | KAN20
| style="background:#DFFFDF;" | DAR11
| style="background:#CFCFFF;" | DOV35
| style="background:#FFDF9F;" | COA6
| style="background:#CFCFFF;" | CLT23
| style="background:#DFFFDF;" | SON17
| style="background:#CFCFFF;" | NSH31
| style="background:#CFCFFF;" | POC24
| style="background:#CFCFFF;" | POC21
| style="background:#FFDF9F;" | ROA6
| style="background:#DFFFDF;" | ATL15
| style="background:#CFCFFF;" | NHA27
| style="background:#FFDF9F;" | GLN9
| style="background:#CFCFFF;" | IRC26
| style="background:#DFFFDF;" | MCH11
| style="background:#CFCFFF;" | DAY21
| style="background:#DFFFDF;" | DAR19
| style="background:#DFFFDF;" | RCH16
| style="background:#DFFFDF;" | BRI13
| style="background:#DFFFDF;" | LVS14
| style="background:#DFFFDF;" | TAL14
| style="background:#CFCFFF;" | ROV22
| style="background:#DFFFDF;" | TEX15
| style="background:#DFFFDF;" | KAN19
| style="background:#CFCFFF;" | MAR22
| style="background:#CFCFFF;" | PHO34
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 655
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2022
|DAY3
| style="background:#DFFFDF;" | CAL16
| style="background:#CFCFFF;" | LVS35
| style="background:#FFFFBF;" | PHO1
| style="background:#DFFFDF;" | ATL15
| style="background:#CFCFFF;" | COA30
| style="background:#DFFFDF;" | RCH11
| style="background:#FFDF9F;" | MAR9
| style="background:#CFCFFF;" | BRD22
| style="background:#CFCFFF;" | TAL37
| style="background:#DFFFDF;" | DOV13
| style="background:#DFFFDF;" | DAR20
| style="background:#CFCFFF;" | KAN24
| style="background:#DFDFDF;" | CLT4
| style="background:#CFCFFF;" | GTW24
| style="background:#DFFFDF;" | SON13
| style="background:#CFCFFF;" | NSH34
| style="background:#DFFFDF;" | ROA14
| style="background:#DFFFDF;" | ATL16
| style="background:#DFFFDF;" | NHA15
| style="background:#DFFFDF;" | POC15
| style="background:#CFCFFF;" | IRC23
| style="background:#DFFFDF;" | MCH20
| style="background:#CFCFFF;" | RCH23
| style="background:#CFCFFF;" | GLN25
| style="background:#CFCFFF;" | DAY31
| style="background:#CFCFFF;" | DAR27
| style="background:#DFFFDF;" | KAN13
| style="background:#DFFFDF;" | BRI14
| style="background:#DFDFDF;" | TEX5
| style="background:#FFDF9F;" | TAL10
| style="background:#FFDF9F;" | ROV9
| style="background:#DFDFDF;" | LVS4
| style="background:#CFCFFF;" | HOM36
| style="background:#FFDF9F;" | MAR9
| style="background:#DFDFDF;" | PHO4
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2292
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2023
| style="background:#CFCFFF;" | DAY35
| style="background:#DFFFDF;" | CAL20
| style="background:#CFCFFF;" | LVS28
| style="background:#FFDF9F;" | PHO7
| style="background:#CFCFFF;" | ATL24
| style="background:#DFFFDF;" | COA15
| style="background:#DFFFDF;" | RCH12
| style="background:#DFDFDF;" | BRD5
| style="background:#DFDFDF;" | MAR5
| style="background:#DFDFDF;" | TAL4
| style="background:#CFCFFF;" | DOV30
| style="background:#CFCFFF;" | KAN32
| style="background:#DFFFDF;" | DAR17
| style="background:#DFFFDF;" | CLT20
| style="background:#;" | GTW
| style="background:#;" | SON
| style="background:#;" | NSH
| style="background:#;" | CSC
| style="background:#;" | ATL
| style="background:#;" | NHA
| style="background:#;" | POC
| style="background:#;" | RCH
| style="background:#;" | MCH
| style="background:#;" | IRC
| style="background:#;" | GLN
| style="background:#;" | DAY
| style="background:#;" | DAR
| style="background:#;" | KAN
| style="background:#;" | BRI
| style="background:#;" | TEX
| style="background:#;" | TAL
| style="background:#;" | ROV
| style="background:#;" | LVS
| style="background:#;" | HOM
| style="background:#;" | MAR
| style="background:#;" | PHO
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
|-

|}
 {| class="wikitable collapsible collapsed" style="text-align:center; font-size:75%;"
|+class="hidden" |
! colspan="5" | Résultats au Daytona 500
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" rowspan="2" | Année
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" rowspan="2" | L'équipe
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" rowspan="2" | Fabricant
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" colspan="2" | Position au
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Départ
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Arrivée
|-
| 2021
| rowspan="3" | Stewart-Haas Racing
| rowspan="3" | Ford
| align=center | 30
| align=center style="background:#DFFFDF;" | 19
|-
| 2022
| align=center | 9
| align=center style="background:#DFDFDF;" | 3
|-
| 2023
| align=center | 30
| align=center style="background:#CFCFFF;" | 35
|}

NASCAR Xfinity Series

Au , il a participé à 86 courses sur 4 saisons :
 Voiture en 2022 :
 Écurie : SS-Green Light Racing
 Classement 2021 :
 Meilleur classement en fin de saison :  en 2020
  course : Rinnai 250 de 2018 (à Atlanta)
 Dernière course : Wawa 250 de 2021 (à Daytona)
  victoire : Drive for the Cure 200 de 2018 (sur le roval de Charlotte)
 Dernière victoire : Kansas Lottery 300 de 2020 (au Kansas)
 Victoire(s) : 11
 Top5 : 31
 Top10 : 54
 Pole position : 2
 {| class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:75%;"
! colspan="2" | Légende
|-
| align=center | Gras || Pole position décernée en fon ction  du temps réalisé en qualification.
|-
| align=center | Italique || Pole position décernée av fonciton des points au classement ou des temps aux essais.
|-
| align=center | * || Plus grand nombre de tours menés.
|-
| align="center" | 01 || Aucun point de championnat car inéligible pour le titre lors de cette saison (le pilote concourt pour le titre dans une autre catégorie).
|-
| style="background:#FFCFCF;" align="center" | DNQ || Ne s'est pas qualifié.
|}
 {| class="wikitable collapsible collapsed" style="text-align:center; font-size:75%;"
! colspan="39" | Résultats en NASCAR Xfinity Series
|-style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;"
| Année
| Équipe
| No.
| Constructeur
| 1
| 2
| 3
| 4
| 5
| 6
| 7
| 8
| 9
| 10
| 11
| 12
| 13
| 14
| 15
| 16
| 17
| 18
| 19
| 20
| 21
| 22
| 23
| 24
| 25
| 26
| 27
| 28
| 29
| 30
| 31
| 32
| 33
|
| Pts
|-
| rowspan="2" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2018
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Roush Fenway Racing
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 60
| rowspan="6" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Ford
|DAY
| style="background:#DFFFDF;" | ATL15
|LVS
|PHO
|CAL
| style="background:#DFFFDF;" | TEX11
|
| style="background:#CFCFFF;" | RCH26
| colspan="3" |
| style="background:#CFCFFF;" | POC38
|MCH
|IOW
| style="background:#FFDF9F;" | CHI9
|DAY
|KEN
|NHA
| style="background:#FFDF9F;" | IOW10
|GLN
| style="background:#DFFFDF;" | MOH14
| style="background:#CFCFFF;" | BRI34
|ROA
|DAR
| style="background:#FFDF9F;" | IND9
| style="background:#CFCFFF;" | LVS31
|RCH
|
| style="background:#DFFFDF;" | DOV19
| colspan="3" |
| style="background:#DFFFDF;" | HOM13
| rowspan="2" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| rowspan="2" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 234
|-
| rowspan="3" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Stewart-Haas Racing avec
| rowspan="3" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 98
|colspan="6" |
| style="background:#CFCFFF;" | BRI23
|
| style="background:#DFFFDF;" | TAL16
|DOV
| style="background:#DFFFDF;" | CLT11
| colspan="16" |
| style="background:#FFFFBF;" | ROV1*
|
| style="background:#CFCFFF;" | KAN30
|TEX
|PHO
|
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2019
| style="background:#DFFFDF;" | DAY12
| style="background:#DFFFDF;" | ATL15
| style="background:#FFDF9F;" | LVS8
| style="background:#FFDF9F;" | PHO6
| style="background:#DFDFDF;" | CAL5
| style="background:#DFDFDF;" | TEX4
| style="background:#DFDFDF;" | BRI4
| style="background:#FFDF9F;" | RCH8
| style="background:#DFDFDF;" | TAL4
| style="background:#DFDFDF;" | DOV5
| style="background:#DFFFDF;" | CLT19
| style="background:#DFDFDF;" | POC3
| style="background:#DFFFDF;" | MCH7
| style="background:#DFFFDF;" | IOW7
| style="background:#DFFFDF;" | CHI15
| style="background:#CFCFFF;" | DAY35
| style="background:#DFDFDF;" | KEN5
| style="background:#DFFFDF;" | NHA6
| style="background:#FFFFBF;" | IOW1
| style="background:#DFFFDF;" | GLN6
| style="background:#DFFFDF;" | MOH7
| style="background:#DFDFDF;" | BRI2
| style="background:#DFFFDF;" | ROA7
| style="background:#DFFFDF;" | DAR6
| style="background:#DFFFDF;" | IND8
| style="background:#DFFFDF;" | LVS11
| style="background:#DFDFDF;" | RCH5
| style="background:#DFFFDF;" | ROV9*
| style="background:#DFDFDF;" | DOV5*
| style="background:#DFDFDF;" | KAN3
| style="background:#CFCFFF;" | TEX22
| style="background:#DFFFDF;" | PHO8
| style="background:#DFDFDF;" | HOM3
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2302
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2020
| style="background:#DFDFDF;" | DAY5
| style="background:#FFFFBF;" | LVS1*
| style="background:#DFFFDF;" | CAL19
| style="background:#DFFFDF;" | PHO6
| style="background:#FFFFBF;" | DAR1
| style="background:#DFFFDF;" | CLT20
| style="background:#DFDFDF;" | BRI2
| style="background:#DFFFDF;" | ATL9
| style="background:#DFFFDF;" | HOM7
| style="background:#FFFFBF;" | HOM1
| style="background:#DFFFDF;" | TAL18
| style="background:#FFFFBF;" | POC1
| style="background:#FFFFBF;" | IRC1*
| style="background:#DFDFDF;" | KEN4
| style="background:#DFDFDF;" | KEN2
| style="background:#DFDFDF;" | TEX2
| style="background:#DFFFDF;" | KAN14
| style="background:#DFDFDF;" | ROA3
| style="background:#CFCFFF;" | DRC29*
| style="background:#DFFFDF;" | DOV10
| style="background:#FFFFBF;" | DOV1*
| style="background:#DFDFDF;" | DAY3
| style="background:#DFFFDF;" | DAR11*
| style="background:#DFFFDF;" | RCH11
| style="background:#DFFFDF;" | RCH16
| style="background:#FFFFBF;" | BRI1
| style="background:#FFFFBF;" | LVS1*
| style="background:#DFFFDF;" | TAL19*
| style="background:#DFFFDF;" | ROV18*
| style="background:#FFFFBF;" | KAN1*
| style="background:#CFCFFF;" | TEX24
| style="background:#DFFFDF;" | MAR7
| style="background:#DFFFDF;" | PHO9
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 4028
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2021
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 99
|DAY
|DRC
|HOM
|LVS
|PHO
|ATL
|MAR
|TAL
|DAR
|DOV
|COA
| style="background:#DFFFDF;" | CLT6
|MOH
|TEX
|NSH
|POC
|ROA
|ATL
|NHA
|GLN
|IRC
|MCH
| style="background:#DFFFDF;" | DAY19
|DAR
|RCH
|BRI
|LVS
|TAL
|ROV
|TEX
|KAN
|MAR
|PHO
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 01
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2022
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 07
|DAY
|CAL
|LVS
|PHO
|ATL
|COA
|RCH
|MAR
|TAL
|DOV
|DAR
|TEX
|CLT
|PIR
|NSH
|ROA
|ATL
|NHA
|POC
| style="background:#DFDFDF;" | IRC5
|MCH
|GLN
|DAY
|DAR
|KAN
|BRI
|TEX
|TAL
|ROV
|LVS
|HOM
|MAR
|PHO
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 01
|-

|}

NASCAR Truck Series

Au , il a participé à 29 courses sur 5 saisons :
 Voiture en 2022 : -
 Écurie : -
 Dernière saison :  en 2021
 Meilleur classement en fin de saison :  en 2017
  course : NextEra Energy Resources 250 en 2017 (à Daytona)
 Dernière course : Corn Belt 150 en 2021 (à Knoxville)
  victoire : Ford EcoBoost 200 en 2017 (à Homestead)
 Dernière victoire : Eldora Dirt Derby en 2018 (à Eldora)
 Victoire(s) : 2
 Top5 : 12
 Top10 : 18
 Pole position : 5
 {| class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:75%;"
! colspan="2" | Légende
|-
| align=center | Gras || Pole position décernée en fon ction  du temps réalisé en qualification.
|-
| align=center | Italique || Pole position décernée av fonciton des points au classement ou des temps aux essais.
|-
| align=center | * || Plus grand nombre de tours menés.
|-
| align="center" | 01 || Aucun point de championnat car inéligible pour le titre lors de cette saison (le pilote concourt pour le titre dans une autre catégorie).
|-
| style="background:#FFCFCF;" align="center" | DNQ || Ne s'est pas qualifié.
|}
 {| class="wikitable collapsible collapsed" style="text-align:center; font-size:75%;"
! colspan="29" | Résultats en NASCAR Camping World Truck Series
|-style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;"
| Année
| Équipe
| No.
| Constructeur
| 1
| 2
| 3
| 4
| 5
| 6
| 7
| 8
| 9
| 10
| 11
| 12
| 13
| 14
| 15
| 16
| 17
| 18
| 19
| 20
| 21
| 22
| 23
|
| Pts
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2017
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 29
| rowspan="4" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Ford
| style="background:#DFDFDF;" | DAY3
| style="background:#CFCFFF;" | ATL25
| style="background:#DFFFDF;" | MAR11
| style="background:#DFDFDF;" | KAN5
| style="background:#DFFFDF;" | CLT11
| style="background:#DFFFDF;" | DOV12
| style="background:#DFDFDF;" | TEX2
| style="background:#DFDFDF;" | GTW2*
| style="background:#FFDF9F;" | IOW7
| style="background:#DFFFDF;" | KEN11
| style="background:#DFDFDF;" | ELD3
| style="background:#FFDF9F;" | POC9
| style="background:#FFDF9F;" | MCH9
| style="background:#DFFFDF;" | BRI12
| style="background:#FFDF9F;" | MSP7
| style="background:#DFDFDF;" | CHI2
| style="background:#DFFFDF;" | NHA11
| style="background:#DFDFDF;" | LVS3
| style="background:#CFCFFF;" | TAL22
| style="background:#DFFFDF;" | MAR19
| style="background:#DFDFDF;" | TEX4
| style="background:#DFDFDF;" | PHO4
| style="background:#FFFFBF;" | HOM1*
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2248
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2018
| rowspan="2" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| rowspan="2" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 27
|DAY
|ATL
|LVS
|MAR
|DOV
|KAN
|CLT
|TEX
|IOW
|GTW
|CHI
|KEN
| style="background:#FFFFBF;" | ELD1*
|POC
|MCH
|BRI
|MSP
|LVS
|TAL
|MAR
|TEX
|PHO
|HOM
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 01
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2019
|DAY
|ATL
|LVS
|MAR
|TEX
|DOV
|KAN
|CLT
|TEX
|IOW
|GTW
|CHI
|KEN
|POC
| style="background:#FFDF9F;" | ELD7*
|MCH
|BRI
|MSP
|LVS
|TAL
|MAR
|PHO
|HOM
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 01
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2021
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 04
|DAY
|DRC
|LVS
|ATL
| style="background:#DFDFDF;" | BRD5
|RCH
| style="background:#DFFFDF;" | KAN19
|DAR
|COA
|CLT
|TEX
|NSH
|POC
| style="background:#CFCFFF;" | KNX36
|GLN
|GTW
|DAR
|BRI
|LVS
|TAL
|MAR
|PHO
|
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 01
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2023
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | AM Racing
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 22
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Ford
|DAY
|LVS
|ATL
|COA
|TEX
| style="background:#FFDF9F;" | BRD7
|MAR
|KAN
|DAR
|NWS
|CHA
|GTW
|NSH
|MOH
|POC
|RCH
|IRP
|MLW
|KAN
|BRI
|TAL
|HOM
|PHO
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 01*
|-

|}

ARCA Menards Series

Au , il a participé à 23 courses sur 4 saisons.
 Voiture :  en 2021
 Écurie : Huffy/Parker Boats (Chad Bryant)
 Meilleur classement en fin de saison :  en 2016.
 Victoire(s) : 6
 Top5 : 15
 Top10 : 20
 Pole position : 6
 {| class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:75%;"
! colspan="2" | Légende
|-
| align=center | Gras || Pole position décernée en fon ction  du temps réalisé en qualification.
|-
| align=center | Italique || Pole position décernée av fonciton des points au classement ou des temps aux essais.
|-
| align=center | * || Plus grand nombre de tours menés.
|-
| align="center" | 01 || Aucun point de championnat car inéligible pour le titre lors de cette saison (le pilote concourt pour le titre dans une autre catégorie).
|-
| style="background:#FFCFCF;" align="center" | DNQ || Ne s'est pas qualifié.
|}
 {| class="wikitable collapsible collapsed" style="text-align:center; font-size:75%;"
! colspan="26" | Résultats en ARCA Menards Series
|-style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;"
| Année
| Équipe
| No.
| Constructeur
| 1
| 2
| 3
| 4
| 5
| 6
| 7
| 8
| 9
| 10
| 11
| 12
| 13
| 14
| 15
| 16
| 17
| 18
| 19
| 20
|
| Pts
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2015
| rowspan="3"style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 72
| rowspan="2" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Dodge
|DAY
|MOB
|NSH
|SLM
|TAL
|TOL
|NJE
|POC
|MCH
|CHI
|WIN
|IOW
| style="background:#FFDF9F;" | IRP10
|POC
|BLN
|ISF
|DSF
| style="background:#DFDFDF;" | SLM5
|KEN
|KAN
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 385
|-
| rowspan="2" style="background-color:gold; text-align:center;font-weight:bold;" | 2016
| rowspan="2" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 77
| style="background:#DFDFDF;" | DAY4
| colspan="2" |
| style="background:#DFDFDF;" | TAL3
|
| style="background:#DFDFDF;" | NJE4
| colspan="14" |
| rowspan="2" style="background-color:gold; text-align:center;font-weight:bold;" |
| rowspan="2" style="background-color:gold; text-align:center;font-weight:bold;" | 4795
|-
| rowspan="2" style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Ford
| style="background:#FFDF9F;" | NSH9
| style="background:#DFFFDF;" | SLM16
|
| style="background:#DFDFDF;" | TOL4*
|
| style="background:#FFDF9F;" | POC10
| style="background:#DFDFDF;" | MCH2
| style="background:#FFDF9F;" | MAD6
| style="background:#FFFFBF;" | WIN1*
| style="background:#FFFFBF;" | IOW1*
| style="background:#FFFFBF;" | IRP1*
| style="background:#FFFFBF;" | POC1*
| style="background:#DFDFDF;" | BLN2
| style="background:#DFDFDF;" | ISF5*
| style="background:#DFDFDF;" | DSF4
| style="background:#FFDF9F;" | SLM6*
| style="background:#FFFFBF;" | CHI1
| style="background:#DFFFDF;" | KEN22
| style="background:#FFFFBF;" | KAN1*
|-
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 2021
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | Stewart-Haas Racing
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 14
| DAY
| PHO
| TAL
| KAN
| TOL
| CLT
| MOH
| POC
| ELK
| BLN
| IOW
| WIN
| style="background:#CFCFFF;" | GLN23
| MCH
| ISF
| MLW
| DSF
| BRI
| SLM
| KAN
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" |
| style="background-color:#ECEEF0; text-align:center;font-weight:bold;" | 22
|-

|}

Titre

 Champion ARCA Racing Series en 2016.

Récompenses

 2016 : Bill France Four Crown

 2017 : NASCAR Camping World Truck Series
 Meilleur pilote débutant de l'année ()
 Pilote le plus populaire ().

 2019 : NASCAR Xfinity Series
 Meilleur pilote débutant (rookie) de l'année.

 2021 : NASCAR Cup Series
 Meilleur pilote débutant (rookie) de l'année.

Référence

Lien externe

Pilote de NASCAR
Pilote automobile américain
Naissance en novembre 1994

Chase Briscoe


Chris Irwin (Wandsworth, London, Engleska, 27. lipnja 1942.) je bivši britanski vozač automobilističkih utrka.

Rezultati u Formuli 1

Britanski vozači Formule 1

Chris Irwin


Elvis Garcia Monteiro Évora , (Cabo Verde, 4 de febrero de 1978), es un baloncestista portugués. Con 2.04 de estatura juega en la posición de pívot para el Benfica de Portugal.

Trayectoria
1998-2005  Oporto
2005-2006  Tenerife
2006-2008  Ovarense
2008-2009  Gandía
2008-2009  Sporting Lisboa
2009-****  Benfica

Enlaces externos
 Ficha en FIBA.COM

Baloncestistas de Portugal
Baloncestistas de la selección de Portugal
Baloncestistas del Tenerife Club de Baloncesto
Baloncestistas de la Liga LEB
Baloncestistas del Benfica Lisboa
Baloncestistas del Oporto
Baloncestistas del Ovarense
Baloncestistas de Cabo Verde

Elvis Évora


Vasyl Holoborodko (en , né le  à Adrianopil) est un poète ukrainien, représentant de l'« école de poésie de Kiev ». Ses poèmes sont empreint de magie, de naïveté et d'un style proche des contes de fée ukrainiens.

Biographie

Distinctions
 2014 : Prix Panteleymon Kulish
 2012 : Prix Mykola Hohol
 1994 : Prix Chevtchenko National pour "Ikar na metelykovyh krylah" (1990) et "Kalyna ob Rizdvi" (1992)
 1988 : Prix Vasyl Symonenko pour le recueil "Zelen den"

En juillet 2014 Oksana Zaboujko proposait sa nomination au Prix Nobel de littérature.

Œuvres

«Летюче віконце» (1970);
«Зелен день» (1988);
«Ікар на метелекових крилах» (1990);
«Соловейків теремок» (1991);
«Калина об Різдві» (1992);
«Слова у вишиваних сорочках» (1999);
«Міфопоетична трансформація українського обряду сватання в українських народних казках» (2002);
«Посівальник» (2002);
«Українські птахи в українському краєвиді» (2002);
«Дохла кішка» (2004);
«Летюче віконце» (Вибрані вірші) (2005);
«Ми йдемо» (Вибрані вірші) (2006);
«Віршів повна рукавичка» (2010);
«Зозуля масло колотить» (2010);
«Білі кімнатні рослини» (2013);

Notes et références

Liens externes

Vasyl Holoborodko in the Internet Encyclopedia of Ukraine
English translation of "A Desaster" poem by V. Holoborodko

Naissance en avril 1945
Naissance dans l'oblast de Louhansk
Poète ukrainien du XXe siècle
Poète ukrainien du XXIe siècle

Vasyl Holoborodko


Passetschnik ist der Familienname folgender Personen:

 Alena Passetschnik (* 1995), weißrussische Kugelstoßerin und Diskuswerferin
 Kirill Passetschnik (* 1993), kasachisch-ukrainischer Fußballspieler
 Leonid Iwanowitsch Passetschnik (* 1970), ostukrainischer Politiker
 Wladimir Artjomowitsch Passetschnik (1937–2001), sowjetischer Biologe

Passetschnik


Rafael Ángel Calderón may refer to:

Rafael Ángel Calderón Guardia, president of Costa Rica from 1940 to 1944
Rafael Ángel Calderón Fournier, president of Costa Rica from 1990 to 1994; son of the above

Rafael Ángel Calderón


Dave Van Ronk ( - ) fue un cantante estadounidense de música folk. Nacido en el condado de Brooklyn, en Nueva York, se estableció en el barrio Greenwich Village, de la misma ciudad, donde fue apodado como «Mayor of MacDougal Street» ('El alcalde de la calle MacDougal').

Fue una importante figura del renacimiento del folk acústico de los años 1960. Su trabajo abarcaba desde las antiguas baladas inglesas hasta los versos de Bertolt Brecht, pasando por el blues, el góspel, el rock, el jazz de Nueva Orleans y el swing. También fue conocido por usar su guitarra para interpretar música ragtime, especialmente las transcripciones que hizo de St. Louis Tickle y Maple Leaf Rag de Scott Joplin.

Van Ronk fue reconocido como el tío amigable de Greenwich Village, presidiendo la cultura del folk de cafetería y siendo amigo de diversos artistas, inspirándolos, ayudándolos y promoviéndolos. Entre estos se encuentran Bob Dylan, Tom Paxton, Patrick Sky, Phil Ochs, Ramblin' Jack Elliott y Joni Mitchell.

En diciembre de 1997, Van Ronnk recibió el premio Lifetime Achievement Award de parte de la American Society of Composers, Authors and Publishers. Su muerte llegó cinco años después, el , cuando sufrió una falla cardiopulmonar durante un tratamiento posoperatorio por un cáncer de colon en un hospital de Nueva York.

Biografía
Van Ronk nació en Brooklyn, en una familia irlandesa de apellido holandés. Se mudó de Brooklyn a Queens en 1951 y asistió al Holy Child Jesus Catholic School, cuyos estudiantes eran mayormente descendientes de irlandeses. Participó de un cuarteto vocal desde 1949, pero los abandonó antes de terminar sus estudios secundarios, y paso los próximos años vagando por los barrios bajos de Manhattan y embarcándose en dos oportunidades en la Marina Mercante.

Carrera
Sus primeras presentaciones profesionales fueron con bandas tradicionales de jazz en Nueva York, sobre las que luego diría: «Queríamos tocar jazz tradicional en la peor de las formas... ¡y lo hicimos!». Sin embargo, el revival del jazz no prendió y Van Ronk se volcó al blues que disfrutaba hacía tiempo de artistas como Furry Lewis y Mississippi John Hurt.

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en Brooklyn
Fallecidos en Nueva York
Cantantes de blues de Estados Unidos
Cantantes de jazz de Estados Unidos
Fallecidos por cáncer colorrectal
Guitarristas de Estados Unidos
Marinos de Estados Unidos
Músicos de folclore de Estados Unidos
Fallecidos por cáncer en Nueva York (estado)

Dave Van Ronk


يوي هوريه (堀江由衣 هوريه يوي) (اسمها الحقيقي يوشيكو هوريه (堀江由子 هوريه يوشيكو)) هي مؤدية أصوات يابانية ولدت في 20 سبتمبر 1976 في طوكيو.

أدوارها في الأنمي

مسلسلات أنمي تلفزيونية
 ري:بداية الحياة في عالم آخر من نقطة الصفر - فيليكس آرغايل
 فامباير نايت - يوكي كروس
 فامباير نايت Guilty - يوكي كروس
 عندما تبكي حشرة الليل:الحل - هانيو
 عندما تبكي النوارس - ماريا أوشيروميا
 فروتس باسكت - تورو هوندا
 لاف هينا - نارو ناروسيغاوا
 المعلم الساحر نيغيما! - ماكيه ساساكي
 نيغيما!؟ - ماكيه ساساكي
 إينوكامي! - يوكو
 برج درواغا 〜the Aegis of URUK〜 - فاتينا
 برج درواغا 〜the Sword of URUK〜 - فاتينا
 كانون 2002 - أيو تسوكيميا
 كانون 2006 - أيو تسوكيميا
 خادم الصفر - سييستا
 خادم الصفر: فارس القمرين - سييستا
 خادم الصفر: رقصة الأميرات - سييستا
 خادم الصفر F - سييستا
 ساموراي ديبر كيو - شينا يويا
 تورادورا! - مينوري كوشييدا
 باني بوني داش! - مياكو أويهارا
 سكول رمبل - إيري ساواتشيكا
 سكول رمبل:الفصل الدراسي الثاني - إيري ساواتشيكا
 ناتسو نو أراشي! - كاناكو يامازاكي
 ناتسو نو أراشي! أكينايتشو - كاناكو يامازاكي
 باكيمونوغاتاري - تسوباسا هانيكاوا
 نيسيمونوغاتاري - تسوباسا هانيكاوا
 نيكومونوغاتاري (كورو) - تسوباسا هانيكاوا
 سلسلة مونوغاتاري الموسم الثاني - تسوباسا هانيكاوا
 دي جرايمان - ميلين
 أرك ذا لاد - ليزا
 إنجليك لاير - هيرومي فوجيموري
 شامان كينج - المرأة الحديدية، ليلي
 زان سايونارا زِتسبو سينسيه - شوكو مارووتشي
 غولدن تايم - كوكو كاغا
 كامبفر - أكاني ميشيما
 ساكي - ميهوكو فوكوجي
 كوروغاني كوميونيكيشن - هاروكا
 لافليس - غينكا
 حفيد نوراريهيون - يوكي أونّا/تسورارا أويكاوا، سيتسورا
 حفيد نوراريهيون: عاصمة العفاريت - يوكي أونّا/تسورارا أويكاوا، سيتسورا
 B غاتا H كيه - ميهارو تاكيشيتا
 شيكاباني هيمي: أكا - القطة السوداء، ريكو، كاميكا تودوروكي
 شيكاباني هيمي: كورو - القطة السوداء، ريكو، كاميكا تودوروكي
 أوكامي-سان ورفاقها السبعة - أليس كيريكي
 فايري تايل - شارل
 الإبن المتجول - آنا سويهيرو
 دراغون كرايسس! - مارغا
 قطاع التسوق السحري أبينوباشي - أميريون
 ماوارو بنغويندرام - ماساكو ناتسومي
 بيرسونا 4 ذي أنيميشن - تشيه ساتوناكا، لافلين
 بيرسونا 4 ذا غولدن أنيميشن - تشيه ساتوناكا
 بن تو - كيو ساواغي
 ماغي: The Labyrinth of Magic - يامرايها
 ماغي: The Kingdom of Magic - يامرايها
 فالفريف الثوري - ريون نانامي
 تيلز أوف إيتيرنيا ذي أنيميشن - كورينا سولجينتي
 بلاك بوليت - كيسارا تندو
 عشيقة (مؤقتة) - مس مونوكروم
 كانكولي - ماميا
 كروس أنج: رقصة الملاك والتنين - سالا/سالامانديني
 هايبرديمنشن نيبتونيا ذي أنيميشن - نيبغير
 كلاسروم كرايسس - كاوروكو تاكاناشي
 دي دي قبضة نجم الشمال - يوريا
 أنا ساكاموتو - أينا كورونوما
 البركة لهذا العالم الرائع! - ويز
 البركة لهذا العالم الرائع! 2 - ويز
 كيه - آنا كوشينا
 كيه RETURN OF KINGS - آنا كوشينا
 شيمونتا - كوسوري أونيغاشيرا
 هندريد - شارلوت ديمانديوس
 لعبة الملك ذي أنيميشن - ناتسكو هوندا
 كل شيء يصبح أف - ساتسوكو غيدو
 cross ange - سالاماندينا

أوفا أنمي
 عندما تبكي حشرة الليل: الامتنان - هانيو
 لاف هينا Again - نارو ناروسيغاوا
 المعلم الساحر نيغيما!: الربيع - ماكيه ساساكي
 المعلم الساحر نيغيما!: الصيف - ماكيه ساساكي
 المعلم الساحر نيغيما!: الجناح الأبيض ALA ALBA - ماكيه ساساكي
 المعلم الساحر نيغيما!: عالم آخر - ماكيه ساساكي
 سكول رمبل: حصص إضافية - إيري ساواتشيكا

أفلام أنمي
 سلسلة أفلام كيزومونوغاتاري
 كيزومونوغاتاري الفصل الأول: تيكّيتسو - تسوباسا هانيكاوا
 كيزومونوغاتاري الفصل الثاني: نيكّيتسو - تسوباسا هانيكاوا
 كيزومونوغاتاري الفصل الثالث: ريكيتسو - تسوباسا هانيكاوا
 كيه MISSING KINGS - آنا كوشينا

أدوارها في ألعاب الفيديو
 بيرسونا 4 - تشيه ساتوناكا
 بيرسونا 4 غولدن - تشيه ساتوناكا
 بيرسونا 4 أرينا - تشيه ساتوناكا
 بيرسونا 4 أرينا ألتيماكس - تشيه ساتوناكا
 بيرسونا Q شادو أوف ذا لابيرينث - تشيه ساتوناكا
 نيون جينيسيس إيفانجيليون: مشروع تدريب شينجي إيكاري - أوي موغامي
 عشيقة (مؤقتة) - مس مونوكروم
 هايبرديمنشن نيبتونيا مارك تو - نيبغير
 هايبرديمنشن نيبتونيا فيكتوري - نيبغير

وصلات خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أعلام سيجا
مشاهير يوتيوب يابانيون
مغنون باللغة اليابانية
مغنون من طوكيو
مغنون يابانيون في القرن 20
مغنون يابانيون في القرن 21
مغنيات بوب يابانيات
مغنيات يابانيات في القرن 20
مغنيات يابانيات في القرن 21
ممثلات أداء صوتي يابانيات
ممثلات ألعاب فيديو يابانيات
ممثلات من طوكيو
ممثلات يابانيات في القرن 20
ممثلات يابانيات في القرن 21
مواليد 1960
مواليد 1976
مواليد 1984
مواليد في طوكيو
مؤلفو موسيقى أنمي

يوي هوريه


Henrietta Carstairs (* 1777 oder 1778; † nach 1817) war eine britische Bergsteigerin und ein Kindermädchen.

Leben
Henrietta Carstairs erlangte 1817 durch die Erstbesteigung des Zuckerhutes in Rio de Janeiro Bekanntheit. Der 396 Meter hohe Felsen galt zuvor als unbesteigbar. Die Britin platzierte auf dem Gipfel den Union Jack, die Nationalflagge des Vereinigten Königreichs. Der Legende nach soll ein patriotischer portugiesischer Soldat einen Tag darauf auf den Felsen geklettert sein, um die fremde Flagge durch die eigene auszutauschen.

Einzelnachweise

Bergsteiger (Vereinigtes Königreich)
Brite
Geboren im 18. Jahrhundert
Gestorben im 19. Jahrhundert
Frau

Henrietta Carstairs


ගොල්ගි දේහ (ගොල්ගි සංකීර්ණ හා ගොල්ගි උපකරණය) යනු සූන්‍යෂ්ටික සෛලවල ඇති ඉන්ද්‍රිකාවකි. මෙය 1897දී කැමිලෝ ගොල්ගි නම් විද්‍යාඥයා විසින් මුල්වරට නිරීක්ෂණය කරන ලදී. සෛල ප්ලාස්මීය පූරකය තුළ, බොහෝවිට න්‍යෂ්ටිය ආශ්‍රිතව පිහිටයි.

ව්‍යුහය
ඒකක පටලයකින් වටවූ තරලයකින් පිරුණු කුහරමය පැතලි මඬලාකාර මඩි එකක් මත එකක් පිහිටීමෙන් ගොල්ගි දේහ සෑදී ඇත. එම මඩි අතර ක්‍ෂුද්‍ර නාලික සහ ක්‍ෂුද්‍ර සූතිකා පවතී. එමගින් ඊට ස්ථායිතාවයක් ලැබී ඇත. ප්‍රසාරණිත පර්යන්ත ආශයිකා නම් වේ. ගොල්ගි දේහ කීපයක එකතුව ගොල්ගි සංකීර්ණ නමින් හැඳින්වේ.

ගොල්ජි සංකීර්ණයේ උත්තල මහුනත හා අවතල මුහුණත ලෙස මුහුණත් දෙකක් පවතී.ඒවා සිස් මුහුණත හා ට්‍රාන්ස් මුහුණත ලෙසද හඳුන්වයි.සිස් මුහුණත රළු අන්ත:ප්ලාස්මීය දෙසට යොමු වෙමින් එයින් පැමිණෙන ආශයිකා ලබා ගන්නා අතර ඒවා ස්‍රාවී ආශයිකා අංකුර ලෙස පැණනැගී ට්‍රාන්ස් මුහුණතෙන් වෙනත් දිශාවකට ගමන් කරයි. ස්‍රාවී සෛලවල ගොල්ගි දේහ බහුලව දැකිය හැකිය.

මූලාශ්‍ර

ජීව විද්‍යාව
ඉන්ද්‍රිකා

ගොල්ගි දේහ


Ubuntu, Linux tabanlı özgür ve ücretsiz bir işletim sistemidir. Bilgisayarlar, sunucular ve akıllı telefonlara yönelik olarak geliştirilmektedir. Ubuntu projesi Linux ve özgür yazılımın, bilgisayar kullanıcılarının günlük yaşamının bir parçası haline gelmesi amacıyla başlatılmış olup ilk kararlı masaüstü sürümü Ekim 2004'te yayınlanmıştır. Ubuntu'nun masaüstü sürümü günümüzde 40 milyonu  aşkın kullanıcı sayısıyla dünyanın en yaygın kullanılan masaüstü Linux dağıtımı konumundadır.

Ubuntu, herkesin özgürce kullanabildiği; yayınlamakta, kopyalamakta ve kodlarını değiştirip geliştirebilmekte özgür olduğu yazılımlardan oluşur. Bunların çoğu GNU Genel Kamu Lisansı ile güvence altına alınmış, özgür yazılım / açık kaynak yazılımlardır.

Ubuntu Güney Afrikalı girişimci Mark Shuttleworth ve şirketi Canonical Ltd. tarafından finanse edilmektedir. Canonical, Ubuntu'yu bireysel ve kurumsal tüm kullanıcılara tamamen ücretsiz olarak sunmakta, teknik destek almak isteyen kuruluşlara destek vererek gelir elde etmeyi amaçlamaktadır. Canonical Ubuntu'yu açık kaynak kodlu ve özgür yazılım olarak sunduğu için, dünya çapında bu işletim sistemini kullanan ve geliştiren gönüllü kullanıcıları sayesinde, tüm bir işletim sistemini tek başına geliştirmek zorunda kalmaz. Diğer Linux katkıcılarının yaptığı geliştirmeler, onu temel alan Ubuntu'yu da doğrudan geliştirir.

Ubuntu'nun altı ayda bir yeni sürümünü yayınlanmaktadır. Canonical, iki yılda bir yayınlanan LTS (Uzun Süreli Destek; Long Term Support) sürümlerine, hem masaüstü için hem de sunucu ortamlarında 5 yıl boyunca güncelleme desteği sunmaktadır. Ara sürümler için ise 9 ay boyunca güvenlik yamaları, geliştirmeleri ve yazılım güncelleştirmeleri desteği sunulmaktadır.

Canonical; Ubuntu Desktop, Ubuntu Server, Ubuntu Cloud, Ubuntu Core türevlerini resmî olarak geliştirmekte ve kullanıcılarını desteklemektedir. Çin Halk Cumhuriyeti ile 2013 yılında yapılan anlaşma gereğince Çin'e yönelik olarak yerelleştirilmiş UbuntuKylin sürümünü yayınlamaktadır. Ayrıca Ubuntu benzeri Ubuntu GNOME, Ubuntu MATE, Kubuntu, Xubuntu, Lubuntu, Ubuntu Budgie, Edubuntu, Ubuntu Studio ve Mythbuntu isimli masaüstü türevlerini de geliştirmektedir. Bu türevler resmî olarak Canonical tarafından yayınlanmakla birlikte kullanıcıları resmî olarak desteklememektedir. Bu türevleri kullanan kullanıcılar ilgili gönüllü topluluklardan destek alabilirler.

Ubuntu'nun akıllı telefon ve tabletlere yönelik olarak geliştirilmiş Ubuntu Touch isimli türevi ise ilk kez Şubat 2015'te piyasaya sürülmüştür. BQ ve Meizu firmalarının birkaç telefon modelinde ve BQ'nun bir tablet modelinde kullanılmıştır. 5 Nisan 2017'de Ubuntu Touch projesine artık yatırım yapılmayacağı, projenin sona ereceği duyurulmuştur.

Ubuntu sözcüğü, Zulu dilinde "insanlık" anlamına gelir, aynı zamanda "başkalarına karşı merhametli, şefkatli, iyiliksever" olmak gibi insani değerlerin temel alındığı bir dünya görüşüdür. Buradan hareketle Ubuntu, İnsanlık için Linux (Linux For Human Beings) sloganını kullanır.

Tarihçe

Linux, sunucu pazarında 2004 yılına kadar zaten geniş bir yer edinmişti ancak özgür yazılım, bilgisayar kullanıcıları için günlük yaşamın bir parçası haline gelememişti. Bu nedenle Mark Shuttleworth Linux tabanlı Debian projesinde çalışan geliştiricilerden küçük bir grup oluşturarak kullanımı kolay Ubuntu Linux masaüstü sistemini oluşturmuştur.

Debian Linux dağıtımı temel alınarak yola çıkılan ilk Ubuntu sürümü, 20 Kasım 2004 tarihinde yayımlanmıştır. O zamandan beri her 6 ayda bir yeni sürüm yayımlanmaktadır.

MEPIS, Xandros, Linspire, Progeny ve Libranet gibi diğer Debian tabanlı işletim sistemlerinin aksine Ubuntu, Debian'ın felsefesine sadık kalmış ve özgür bir yazılım olarak yoluna devam etmiştir.

Mark Shuttleworth, 8 Temmuz 2005'te, Ubuntu'nun uzun vadede geleceğinin korunması ve gelişiminin sürdürülebilmesi için Ubuntu Vakfı'nı kurmuştur ve başlangıç fonu olarak 10 milyon dolarlık bir bağışda bulunmuştur.

Ubuntu logosu ilk sürümden beri değişmemiştir. Elde çizilmiş ve şimdi ubuntu-title adlı bir yazıtipi olan bu logo, Andy Fitzsimon tarafından yapılmıştır. Logoda işlenen tema, insanlar arasındaki eşitliğe ve kardeşliğe dikkat çekmektedir. Ubuntu logosu, el ele tutuşmuş insanları temsil eder. Ubuntu 10.04 Lucid Lynx sürümüyle birlikte logo güncellenerek yeniden tasarlanmıştır.

Ubuntu paketlerinin çoğunluğu Debian tasarısının kararsız bölümünden derlenir. Ubuntu ve tüm resmi türevleri .deb paketleri ve APT/Synaptic tabanlı paket yöneticisi kullanır.

Ubuntu tasarısı, paketlerle ilgili bazı konularda Debian ile ortak çalışmaktadır. Ubuntu'ya yüklenen paketler Debian'ın kararlılık seviyesi için bir deneme ortamı yaratmaktadır. Öte yandan Ubuntu ve Debian çok sayıda kişi tarafından yeterince beraber çalışmamakla suçlanmaktadır; zira Ubuntu .deb'leri ve Debian .deb'leri birbiriyle uyumlu değildir. Her ne kadar çok sayıda Debian geliştiricisi aynı zamanda Ubuntu'nun gelişimine yardım ediyor olsa da Debian'ın kurucusu Ian Murdock, Ubuntu'nun ayrı bir proje olduğunu ve Debian ile yeterince ortak noktaya sahip olmadığını belirtmiştir.

Ubuntu, 11.04 sürümüne kadar GNOME arayüzünü kullanmış, bu sürümle birlikte GNOME masaüstü ortamına, Ubuntu'ya özgü Unity kabuğu eklenmiştir. Ancak 2018 Nisan ayında çıkması planlanan Ubuntu 18.04 sürümünde Unity yerine tekrar GNOME arayüzüne dönüş yapılacağı duyurulmuştur. Yine aynı duyuru ile Ubuntu Touch, Mir görüntüsü sunucusu ve Unity projelerine son verileceği bildirilmiştir.

Özellikler
Ubuntu, başta Linux işletim sistemi çekirdeği olmak üzere, çok sayıda yazılım paketinden oluşmaktadır. Büyük çoğunluğu bir özgür yazılım lisansı altında dağıtılan bu bileşenler içinde tek istisna, bazı özel donanım sürücüleridir. Ubuntu'da kullanılan ana lisans, GNU Genel Kamu Lisansı (GNU GPL) ile birlikte GNU Kısıtlı Genel Kamu Lisansı (GNU LGPL)'dır. Bu özgür lisanslar, yazılımın kullanıcısına ve yazılımın kodlarını kullanmak isteyen kimselere kopyalama, dağıtma, üzerinde çalışma, değiştirme, geliştirme gibi çeşitli hak ve özgürlükler vermektedir.

Ubuntu ile birlikte LibreOffice ofis seti, Mozilla Firefox İnternet tarayıcı, Mozilla Thunderbird e-posta istemcisi gibi yaygın kullanılan özgür yazılım araçlarının yanı sıra müzik çalar, video oynatıcı, sohbet iletişim aracı, CD/DVD yazdırıcı, PDF görüntüleyici, çeşitli hafif oyunlar (örneğin, sudoku ve satranç gibi) gibi geniş bir yazılım yelpazesi yüklü olarak gelmektedir. Ayrıca Ubuntu Software arayüzü üzerinden Ubuntu paket depolarında yer alan binlerce yazılım ücretsiz olarak kolayca indirilip kullanılabilir.

Ubuntu aynı zamanda canlı sistem (DVD/USB) özelliklidir. Bir başka deyişle, Ubuntu bilgisayara kurulmadan, bilgisayarınızdaki mevcut işletim sistemine ve belgelere zarar vermeden doğrudan DVD ya da USB bellek üzerinden çalıştırılarak denenebilir. Böylece kullanıcılar Ubuntu'yu kurmadan Ubuntu'nun genel işleyişi hakkında fikir sahibi olabilirler ve donanım uyumluluklarını kontrol edebilirler.

Ubuntu'nun sistem kurulum aracı olan Ubiquity yükleyicisi, kullanıcının canlı sistem ortamını terk etmeden Ubuntu kurulumuna başlatıp tamamlamasına da olanak vermektedir.

UNIX ve Linux tabanlı sistemlerde bu sistemlerin mimarisinden kaynaklanan nedenlerle virüslerin bilgisayarlar arasında yayılması çok güçtür. Ubuntu Linux mimarisini kullanarak bu korunaklı ortamı kullanıcılara aynen sunmaktadır.

Sistem gereksinimleri
Ubuntu için tavsiye edilen minimum sistem gereksinimleri şöyledir:

 2 GHz çift çekirdek işlemci
 4 GB RAM bellek
 25 GB boş sabit disk alanı
 1024 x 768 piksel VGA destekli ekran
 İnternet erişimi tavsiye edilir

Gerekli minimum sistem gereksinimlerini karşılayamayan eski bilgisayarlar için, resmî  olarak tanınan Ubuntu türevlerinden Lubuntu ya da Xubuntu kullanılabilir. Bu türevleri, hafif bir masaüstü ortamı (LXQt, Xfce) ile geldiklerinden dolayı epey düşük sistem kaynağı tüketirler.

Kurulum
Ubuntu, temel masaüstü kullanıcılarını hedefleyen bir işletim sistemi olması itibarıyla kurulum kolaylığına ayrıca önem vermektedir. Kurulum sırasında ihtiyaç duyulacak olan sabit disk yapısı, saat grubu, kullanıcı adı ve parolası gibi gerekli bilgileri kuruluma başlamadan önce girmenizi ister ve kurulum başladıktan sonra bitene kadar sizi oyalamaz. Böylece isterseniz kurulumu bir an önce başlattıktan sonra diğer ilgilenilmesi gereken işlerinize geri dönebilirsiniz.

Aynı bilgisayarda Windows ve Ubuntu'nun bir arada kullanılması da mümkündür. Aynı bilgisayara Windows ve Ubuntu kurulması durumunda bilgisayarın açılış ekranında, kullanıcıya hangi işletim sistemini açmak istediğini soran bir menü eklenir. Böylece kullanıcılar bilgisayarı her yeniden başlattığında bu menü üzerinden dilediği işletim sistemini seçip kullanabilir. Bu şekilde çift işletim sistemi kullanıldığında iki sistem aynı anda çalışmadığı için bilgisayarın çalışma performansına herhangi bir olumsuz etkisi olmaz.

Ubuntu kalıp dosyası, bir DVD'ye yazdırılarak DVD üzerinden kurulabileceği gibi bir DVD sürücüsü olmayan bilgisayarlar için, kurulum kalıp dosyası bir USB belleğe yazdırılarak USB bellek üzerinden de kurulum gerçekleştirilebilir.

Ubuntu'nun ücretsiz olarak nasıl indirileceği, bir DVD ya da USB belleğe nasıl yazdırılacağı ve bilgisayara nasıl kurulacağı konuları, Ubuntu Türkiye Wiki sayfalarında detaylı olarak yer almaktadır.

Ubuntu'da yazılım kurma

Ubuntu'da yazılımlar Windows'tan farklı olarak, *.exe değil, *.deb ya da .snap uzantılı paketler/dosyalar halinde sunulur.

Ubuntu'da yazılım kurmak için Ubuntu Software paket yöneticisi kullanılır. Bu aracın arayüzünde yer alan arama kutucuğu kullanılarak ya da listelenen kategoriler (Örn. eğitim, grafik, internet gibi) arasında gezinerek ihtiyaç duyulan bir program bulunur ve ardından Kur düğmesine tıklanır. Bu şekilde indirme ve yükleme işleme işlemi başlatılmış olur. Seçilen paketler internetteki depo sunucularından indirilir ve otomatik olarak bilgisayara kurulur.

Canonical tarafından oluşturulmuş Snap Paket Yöneticisi sayesinde yazılım merkezi (snap store), snapcraft.io (web sitesi) veya terminal aracılığıyla da ($snap install {paketismi}) kolayca yazılımlar indirilip kurulabilir.

Ticari lisanslı yazılımlar
Ubuntu, özgür olmayan ticari ve kapalı kaynaklı bazı yazılımları doğrudan bünyesinde barındırmamaktadır. Bunların bir kısmı aşağıda sıralanmıştır:

 Bölge ayarı yapılmış DVD'leri çözebilen yazılımlar. Her ne kadar özgür libdvdcss kütüphanesi bu işlevi yerine getirebiliyorsa da kimi ülkelerde yasadışı sayıldığı için Ubuntu ile hazır olarak gelmemektedir.
 WMV ve MP3 gibi bazı ticari ses biçimlerinin çözücüleri.
 Adobe Flash gibi çeşitli ticari tarayıcı eklentileri.
 WinRAR vb. yazılımların sıkıştırdığı "rar" uzantılı dosyaları açmak için gerekli unrar paketi.
 Microsoft Webcore TrueType yazıtipleri.

Lisans kısıtlamaları nedeniyle Ubuntu ile birlikte gelmeyen bu yazılımlar kurulumdan sonra ubuntu-restricted-extras paketinin yüklenmesiyle kolayca edinilebilir.

Paket sınıflandırılması

Ubuntu yazılım depoları, dört sınıfa ayrılmaktadır.

Main: Canonical tarafından destekli özgür yazılımları barındıran depodur. Ana depo niteliğindedir.

Universe: Ubuntu topluluğu tarafından bakılan özgür yazılımları barındıran depodur.

Restricted: Bazı donanımlar için gerekli kapalı kaynak sürücüleri barındıran paketler bu depoda yer almaktadır.

Multiverse: Telif haklarıyla veya yasal sorunlar nedeniyle kısıtlanmış olan yazılımlar bu depoda yer almaktadır.

Tüm bu depolar Ubuntu'nun resmî  yazılım depoları olmakla birlikte "Main ve Restricted" depolarındaki yazılımlar Ubuntu tarafından desteklenirken "Universe ve Multiverse" depolarındaki yazılımlar Ubuntu tarafından desteklenmemektedir. Bir yazılımın "desteklenmiyor" olması o yazılımın "önerilmediği" anlamına gelmez. Bir yazılımın Ubuntu tarafından desteklenmiyor olması o yazılımın güncelleştirmelerinin resmî  olarak Ubuntu tarafından, ancak Ubuntu toplulukları tarafından sunulabileceği ile ilgilidir.

Sürümler

Ubuntu'nun altı ayda bir yeni sürümünü yayınlanmaktadır, ayrıca Canonical iki yılda bir yayınlanan ve LTS (Uzun Süreli Destek; Long Term Support) sürümlere, hem masaüstü için hem de sunucu ortamlarında 5 yıl boyunca güncelleme desteği sunmaktadır. Altı ayda bir yayınlanan ara sürümler için ise 9 ay boyunca güvenlik yamaları, geliştirmeleri ve yazılım güncelleştirmeleri desteği sunulmaktadır.

Ubuntu'nun sürüm numaraları, çıktığı yıl ve ayı işaret eder. Örnek olarak Ubuntu 4.10, 2004 yılının 10. ayında sunulmuştu.

Sürümün kod adları belirlenirken birinci sözcük sıfat, ikinci sözcük de kimi zaman mitolojik özellikler taşıyan bir hayvan adı olarak belirlenmektedir. Ayrıca sıfat ve isim aynı harfle başlamaktadır. Birkaç örnek: Hoary Hedgehog (Saygıdeğer Kirpi), Breezy Badger (Umursamaz Porsuk), Hardy Heron (Cüretkâr Balıkçıl), Natty Narwhal (Zarif Denizgergedanı). Bu isimler, sıralamayı hatırlamayı kolaylaştırmak amacıyla, her bir sürümde alfabenin bir sonraki harfiyle başlamaktadır.

Türevleri
 Ubuntu Desktop, masaüstü/dizüstü bilgisayar kullanıcıları için tasarlanmıştır. "Ubuntu" denilince genellikle Ubuntu'nun standart sürümü olan "Ubuntu Desktop" kastedilir. Dell, System76, HP ayrıca Lenovo, Asus markaları bazı dizüstü bilgisayar modellerini Ubuntu yüklü olarak piyasaya sürmüştür. Bu firmalardan System76, ürettiği tüm bilgisayarları Ubuntu işletim sistemi ile piyasaya sürmektedir.

Ubuntu 18.04 sürümünden itibaren öntanımlı olarak GNOME masaüstü ortamıyla geliyor. Ubuntu Desktop'ın ayrıca Canonical Ltd. tarafından resmi olarak yayınlanan fakat resmi olarak desteklenmeyen türevleri bulunur. Bu türevleri kullanan kullanıcılar, ilgili gönüllü topluluklardan destek alabilirler.

 Ubuntu GNOME: GNOME masaüstü ortamını kullanan türevi.
 Ubuntu MATE: MATE masaüstü ortamını kullanan türevi.
 Kubuntu: KDE masaüstü ortamını kullanan türevi.
 Lubuntu: Düşük sistem kaynağı tüketen LXQt masaüstü ortamını kullanan türevi.
 Xubuntu: Düşük sistem kaynağı tüketen Xfce masaüstü ortamını kullanan türevi.
 Ubuntu Budgie: Budgie masaüstü ortamını kullanan türevi.
 Edubuntu: Eğitim amaçlı olarak okul ortamına ve ev kullanıcılarına yönelik olarak geliştirilen türevi.
 Ubuntu Studio: Profesyonel video ve ses düzenleme işlerine yönelik olarak hazırlanan türevi.
 Mythbuntu: MythTV yayınlarını Ubuntu ile birleştirmeyi amaçlayan türevi.

 Ubuntu Server: Sunucu bilgisayarlar için özelleştirilmiş türevidir. Diğer Ubuntu türevlerinde olduğu gibi ücretsiz olarak dağıtılmaktadır. Kullanıcıları, isterlerse belli bir ücret ödeyerek resmî  danışmanlık ve teknik destek hizmetleri alabilirler.
 Ubuntu Cloud:
 Ubuntu Core: Ubuntu'nun gömülü aygıtlar ve nesnelerin interneti için Snappy paketlerine dayalı olarak hazırlanmış Ubuntu'nu son derece küçültülmüşmüş türevidir. Ubuntu Core birçok yonga setini, anakartı, yongada sistemi, sanal makineleri ayrıca Raspberry Pi 2 ve 3, DragonBoard, Intel NUC, Intel Joule, Samsung Artik ve KVM'yi destekler.
 UbuntuKylin: Ubuntu masaüstü sürümünün Çin'e yönelik olarak geliştirilen türevidir. Canonical ile Çin Halk Cumhuriyeti Sanayi Bakanlığı arasında 2013 yılında yapılan anlaşma ile hayata geçmiştir.
 Ubuntu Touch: Akıllı telefonlar ve tabletler için tasarlanmış türevidir. İlk olarak 2 Ocak 2013'te Mark Shuttleworth tarafından duyurulmuştur. İlk kez Şubat 2015'te BQ firmasının "Aquaris E4.5 Ubuntu Edition" model telefonu ile Avrupa'da piyasaya sürülmüş olup BQ ve Meizu firmalarının çeşitli telefonlarında ve BQ'nun bir tablet modelinde kullanılmıştır. Ancak 5 Nisan 2017'de Ubuntu Touch projesi için yapılan yatırımların sona ereceği duyuruldu.

Kullanım oranı
Ubuntu resmî  web sitesinde Ubuntu'nun 40 milyonu aşkın kullanıcıya sahip olduğu yazmaktadır.
Alttaki kaynaklarda, Ubuntu'nun dünya çapında en yaygın kullanılan Linux dağıtımı olduğunu doğrulayan bazı istatistikler bulabilirsiniz:
 Clicky.com 'un işletim sistemi pazar payları verileri; başlıca Linux dağıtımlarının dünya çapında güncel pazar payı verileri.
 Wikimedia.org  (Haziran 2015); Wikimedia.org'un site trafik analiz raporu.

Eleştiriler
Canonical, geçmişte kullandığı Unity arayüzünde yer alan bazı seçke menüsü (Dash) bileşenleri yüzünden Richard Stallman ve Özgür Yazılım Vakfı tarafından sertçe eleştirildi. Ubuntu'nun seçke menüsü aracılığıyla aradığınız herhangi bir bilgi, anonimleştirilerek de olsa, Amazon'a gitmektedir.

Eleştiriler sonrasında çevrimiçi arama özelliği Ubuntu 16.04 LTS sürümü ile beraber öntanımlı olarak kapalı konumda gelmeye başladı.

Dış bağlantılar

 Ubuntu resmi web sitesi
 Ubuntu Türkiye  - Gönüllü topluluk sitesi
 Ubuntu Türkiye Viki'si - Gönüllü belgelendirme sitesi
 Ubuntu Türkiye forum sayfaları
 Windows'tan Ubuntu'ya geçiş rehberi

 Help.ubuntu.com  - Resmî  Ubuntu belgeleri
 Help.ubuntu.com/community  - Topluluk belgeleri
 Ubuntu El Kitabı  - Topluluk tarafından hazırlanmış kılavuz
 OMG! Ubuntu!  - Ubuntu hakkında haberler
 insights.ubuntu.com  - Ubuntu hakkında haberler
 Full Circle Magazine  - E-dergi

Kaynakça

2004 yazılımları
PowerPC işletim sistemleri
Debian tabanlı dağıtımlar
IA-32 Linux dağıtımları
Özgür işletim sistemleri
X86-64 Linux dağıtımları

Ubuntu (işletim sistemi)


معركة آلامو   (23 فبراير - 6 مارس 1836)، وهي أحد الأحداث المحورية خلال ثورة تكساس. بعد حصار دام 13 يوما، شنت القوات المكسيكية هجوما تحت قيادة الجنرال أنطونيو لوبيز دي سانتا آنا على بعثة آلامو بالقرب من سان أنطونيو دي بيكسار (حاليا: سان أنطونيو، تكساس، الولايات المتحدة)، مما أسفر عن مقتل جميع المدافعين من التكسيين. وقد ألهمت قساوة سانتا آنا خلال هذه المعركة العديد من التكسيين -كلا من المستوطنين والمغامرين من الولايات المتحدة- إلى الانضمام إلى الجيش التيكسي. وبسبب رغبة الانتقام، هزم التيكسيون الجيش المكسيكي في معركة سان جاسينتو، وذلك في 21 أبريل 1836، مما أدى إلى إنهاء الثورة.

قبل عدة أشهر كان التيكسيون قد أجبروا جميع القوات المكسيكية إلى الخروج من تكساس المكسيكية. ثم تم وضع حامية فيها 100 تيكسيني في آلامو. وازدادت قوة التيكسيين بشكل طفيف عند وصول التعزيزات بقيادة القائدان المشتركان جيمس باوي ووليام ترافيس. في 23 فبراير، زحف ما يقرب من 1,500 مكسيكي إلى سان أنطونيو دي بيكسار كخطوة أولى في حملة لاستعادة تكساس. وخلال العشرة أيام التالية قامت مناوشات بين الجيشين خلفت عددا قليلا من الضحايا. كتب ترافيس عدة رسائل استغاثة لمزيد من الرجال والعتاد، لأنه كان مدركا أن حاميته لا يمكن أن تصمد أمام هجوم من قوة كبيرة كهذه، لكن لم يدعم التكسسيين إلا بأقل من 100 رجل.

في صباح يوم 6 مارس، تقدم الجيش المكسيكي نحو آلامو. صد التيكسيون هجومين ولم يتمكنوا من الهجوم ثالث. وعندما تسلق الجنود المكسيكيون الجدران انسحب معظم الجنود التيكسيين إلى داخل المباني الداخلية. ولم يتمكن المدافعون من الهروب وقتلوا من قبل سلاح الفرسان المكسيكي. استسلم ما بين خمسة أو سبعة من التيكسيين؛ ولكنهم اعدموا بسرعة. يعتقد معظم شهود العيان أن ما بين 182 و 257 من مواطني تكساس قد قتلوا، في حين أن معظم المؤرخين يعتقدون أن حوالي 600 مكسيكي سقطوا بين قتيل أو جريح. وقد تم إرسال عدد من المدنيين إلى غونزاليس لنشر خبر هزيمة التيكسيين. أثارت هذه الأخبار الحماسة إلى الانضمام للجيش التيكسي والهلع الذي أطلق عليه اسم «ورطة الهروب»، حيث اضطر جيش التيكسيين ومعظم المستوطنين ومعهم حكومة جمهورية تكساس الجديدة إلى الهروب من الجيش المكسيكي المتقدم.

داخل المكسيك طغت أحداث الحرب المكسيكية الأمريكية التي وقعت بين عامي 1846-48 على هذه المعركة. في القرن التاسع عشر أصبح مجمع آلامو في تكساس يعرف عنه تدريجيا كموقع معركة بدلا من المهمة السابقة. في بداية القرن العشرين اشترت هيئة تكساس التشريعية الأرض والمباني وعينت كنيسة آلامو كضريح ولاية تكساس الرسمي. وحاليا أصبحت آلامو «أكثر المواقع السياحية شعبية في ولاية تكساس». وأصبحت آلامو موضوعا للعديد من الأعمال الغير خيالية التي بدأت من عام 1843. وعلى كل حال فإن أغلب الأمريكيين على دراية بالخرافات والأساطير المنتشرة من قبل العديد من الأعمال التلفزيون المقتبسة والافلام، مثل سلسلة ديزني المصغرة لديفي كروكيت في الخمسينيات وفيلم آلامو لجون واين في عام 1960.

خلفية
بدأت الحكومة المكسيكية في عهد الرئيس أنطونيو لوبيز دي سانتا آنا في التحول عن النموذج الفدرالي. وادت السياسات الديكتاتورية المتزايدة، بما فيها إلغاء دستور عام 1824 في بداية عام 1835 إلى تحريض العديد من الفدراليين على التمرد. وكانت منطقة حدود تكساس المكسيكية مأهولة بشكل كبير من مهاجري الولايات المتحدة. وكان هؤلاء الناس معتادين على حكومة فيدرالية وعلى حقوق فردية واسعة، وكانوا مستائين جدا من تحول المكسيك نحو المركزية. بعد شبهات المحاولات الأمريكية السابقة لشراء تكساس المكسيكية، اتهمت السلطات المكسيكية القلاقل التيكسيين من المهاجرين الأمريكيين الذين لم يبذلوا أي جهد للتكيف مع الثقافة المكسيكية.

في أكتوبر، شارك التيكسيون قوات المكسيك في أول معركة رسمية لثورة تكساس. بدأ سانتا آنا في تجميع قوة كبيرة من جيش العمليات في تكساس لقمع التمرد ولاستعادة النظام. وكان معظم جنوده من الجدد، وكان تجنيد عدد كبير منهم إجباري.

هزم التيكسييون القوات المكسيكية المتمركزة في ولاية تكساس بشكل منظم. يذكر أن المجموعة الأخيرة من الجنود المكسيكيين الذين يقطنون في المنطقة —بقيادة صهر سانتا آنا، الجنرال مارتن بيرفكتو دي كوس— استسلمت في 9 ديسمبر بعد حصار بيكسار. من هذه النقطة، تمت السيطرة على الجيش التيكسي من قبل الوافدين حديثا إلى المنطقة، وفي مقدمتهم المغامرين من الولايات المتحدة. عاد العديد من المستوطنين في تكساس إلى ديارهم لأنهم غير مستعدين لحملة طويلة. غضب سانتا آنا من التدخل الأمريكي في الشؤون المكسيكية، وتزعم قرارا بتصنيف الأجانب الذين وجدوا يقاتلون في تكساس على أنهم قراصنة. وقد حظر القرار الفعال أسرى الحرب: خلال هذه الفترة، تم إعدام القراصنة المقبوض عليهم فورا. وكرر سانتا آنا هذه الرسالة في خطاب شديدة اللهجة إلى رئيس الولايات المتحدة أندرو جاكسون. ولم توزع هذه الرسالة بشكل واسع، ومن المرجح أن معظم المجندين الأمريكيين الذين يعملون في الجيش التيكسي لم يكونوا على علم بأنه لن يكون هناك أسرى حرب.

عندما غادرت القوات المكسيكية سان أنطونيو دي بيكسار (حاليا سان أنطونيو، تكساس، الولايات المتحدة) أنشأ الجنود التيكسيين حامية في بعثة آلامو، وهي في السابق كانت مقر كاثوليكي تنصيريّ إسباني وتم تحويلها إلى حصن مؤقت من قبل الجيش المكسيكي الذي طرد مؤخرا. وقد وصفها سانتا آنا بأنها «تحصين غير نظامي لا يستحق الاسم»، وقد صممت آلامو لتتحمل هجوم القبائل الأصلية وليست الجيوش المجهزة بالمدافع. يمتد المجمع بمساحة 3 أَكْر (1.2 هكتار)، تزود ما يقرب من 1,320 قدم (400 متر) من محيط دفاع. يحد الساحة الداخلية من الشرق الكنيسة ومن الجنوب مبنى من طابق واحد يسمى بالثكنات المنخفضة. وتمتد حواجز خشبية بين هذين المبنيين. تمتد الثكنات الطويلة المكونة من طابقين إلى شمال الكنيسة. وفي الزاوية الشمالية من الجدار الشرقي يوجد سياج للماشية والخيول. يقدر سمك الجدران المحيطة بالمجمع على الأقل 2.75 قدم (0.84 متر) ويتراوح ارتفاعها من 9-12 قدم (2.7-3.7 متر).

وللتعويض عن عدم وجود منافذ إطلاق النار، شيد المهندس التيكسي غرين جيمسون منصات لتساعد المدافعين لإطلاق النار من فوق الجدران؛ ولكن بهذه الطريقة، جعل الجزء العلوي من الجسم معرضا لإطلاق النار. تركت القوات المكسيكية وراءها 19 مدفعا، والتي وضعها جيمسون على الجدران. ووضع جيمسون مدفعا كبيرا من نوع (18-بوندر) كان وصل إلى تكساس مع نيو اورليانز غرايز في الركن الجنوب الغربي للمجمع. وكان يتباهى امام قائد الجيش التيكسي سام هيوستن بأن التيكسيين يمكن «يستعملوا 10 إلى 1 مع مدفعياتنا».

كانت الحامية التيكسية تعاني من نقص الأيدى العاملة والمؤن وفي 6 يناير 1836 لم يتبقى فيها إلا 100 جندي تقريبا. كتب قائد آلامو بالنيابة الكُولُونِيل جيمس كلينتون نيل إلى الحكومة المؤقتة: «إذا كان يوجد هنا دولار من قبل فليس لدي علم به». وطلب نيل المزيد من القوات والإمدادات، مؤكدا أن الحامية لن تكون قادرة على الصمود أمام الحصار أكثر من أربعة أيام. وكانت الحكومة التيكسية في حالة اضطراب وغير قادرة على تقديم المزيد من المساعدة. تولى أربعة رجال مختلفين قيادة الجيش كاملا: في 14 يناير، أحد هؤلاء القادة كان جيمس نيل، وقام سام هيوستن بالمساعدة لجمع الإمدادات والملابس والذخائر.

التمهيد للمعركة

لم يستطع هيوستن أن يوفر رجالا للدفاع الناجح. وبدلا من ذلك بعث الكولونيل جيمس باوي برفقة 30 رجلا لإزالة المدفعية من آلامو وتدمير المجمع. لم يكن باوي قادرا على نقل المدفعية لأن حامية آلامو تفتقر للحيوانات اللازمة. بعدها اقنع نيل باوي بأن الموقع له أهمية إستراتيجية. قال باوي في رسالة إلى الحاكم هنري سميث أن «خلاص تكساس يعتمد بشكل كبير على إبقاء بيكسار خارج أيدي العدو. وهي بمثابة حارس حدودي، وإذا أصبحت في حوزة سانتا آنا فليس هناك معقل لصده في مسيرته نحو سابين». انتهت الرسالة إلى سميث، «جئت أنا والكولونيل نيل بقرار جدي، وهو أننا نفضل الموت في هذه الخنادق بدلا من إعطائها للعدو». كتب باوي أيضا إلى الحكومة المؤقتة، يطلب فيها «رجال ومال وبنادق وبارود للمدفع». وتمت الموافقة على القليل من التعزيزات؛ في يوم 3 فبراير وصل ضابط سلاح الفرسان وليام باريت ترافيس إلى بيكسار برفقة 30 رجلا. وبعد خمسة أيام، وصلت مجموعة صغيرة من المتطوعين، من ضمنهم ساكن الحدود الشهير والعضو السابق في الكونغرس الأمريكي ديفيد كروكيت من تينيسي.

في 11 فبراير، غادر نيل آلامو، عازما على تأمين تعزيزات إضافية وجمع ما يلزم. وأعطى القيادة إلى ترافيس الذي يعتبر أعلى ضابط في الجيش النظامي موجود في الحامية. كان المتطوعون يشكلون العدد الأكبر في الحامية، وكانوا غير راضين عن ترافيس أن يكون زعيما لهم. وانتخبوا بدلا من ذلك باوي لأنه اشتهر بالقتال الشرس. احتفل باوي بذلك حتى الثمالة وخلق الفوضى في بيكسار. وافق باوي في مشاركة القيادة مع ترافيس لتخفيف المشاعر السيئة الناتجة عن ذلك.

في الوقت الذي كان التيكسيون يكافحون للعثور على رجال وإمدادات، كان سانتا آنا يواصل جمع الرجال في سان لويس بوتوسي؛ وبحلول نهاية عام 1835 بلغ عدد جيشه نحو 6,019 جندي. وبدلا من التقدم على طول الساحل، حيث يمكن استلام الإمدادات والتعزيزات بسهولة عن طريق البحر، أمر سانتا آنا جيشه الداخلي إلى بيكسار، المركز السياسي لتكساس وموقع هزيمة كوس. في أواخر ديسمبر بدأ الجيش مسيرته شمالا. واستخدم الضباط الرحلة الطويلة لتدريب الرجال. كان العديد من المجندين الجدد لا يعرفون كيفية استخدام مهداف بنادقهم، ورفض الكثير منهم إطلاق النار من الكتف بسبب ارتدادها العنيف .

كان التقدم بطيئا لأنه لم يكن هناك ما يكفي من البغال لنقل جميع الإمدادات، واستقال قواد البغال وجميع المدنيين بسبب تأخر أجورهم. وقد استهلكت النساء والأطفال التابعين للجيش الكثير من الإمدادات الشحيحة أصلا. وسرعان ما تم تخفيض حصص إعاشة الجنود. في 12 فبراير عبروا نهر ريو غراندي. وصلت درجات الحرارة في تكساس إلى مستويات منخفضة، وبحلول 13 فبراير هطل ما يقدر بنحو 38-41 سم من الثلوج. تسبب انخفاض درجة حرارة الجسم والزحار وغارات الكومانشي في خسائر فادحة في صفوف الجنود المكسيكيين.

في 21 فبراير وصل سانتا آنا وطلائعه إلى ضفاف نهر مدينة، 40 كم من بيكسار. انضم غالبية حامية آلامو إلى سكان بيكسار ليشاركوا في الاحتفالات المحلية غير مدركين قرب الجيش المكسيكي. ولاستغلال هذا الاحتفال أمر سانتا آنا الجنرال خواكين راميريز يسيسما بالاستيلاء على آلامو الغير محمية بشكل فوري، ولكن الأمطار المفاجئة أوقفت الغارة.

الحصار

التفويض

المناوشات

التعزيزات

التحضير للهجوم

الهجوم النهائي

القتال الخارجي

القتال الداخلي

ما بعد المعركة

الاصابات

التيكسيون الناجون

التأثير على الثورة

الإرث

انظر أيضا
 غرينغو

ملاحظات

مراجع

جمهورية تكساس في 1836
أحداث فبراير 1836
أحداث مارس 1836
الوقفة الأخيرة
تاريخ سان أنطونيو
حروب المكسيك
حصارات
ديفي كروكيت
معارك الولايات المتحدة
معارك تشمل جمهورية تكساس
معارك ثورة تكساس
نزاعات في 1836

معركة إل آلامو


Anna Karolína Schmiedlová (* 13. September 1994 in Košice) ist eine slowakische Tennisspielerin.

Karriere
Anna Karolína Schmiedlová wurde mit sieben Jahren Mitglied des Tennisvereins Mladosť Košice. Vater Juraj spielte Eishockey für VSŽ Košice, die Mutter Martina war tschechoslowakische Meisterin in Wasserski. Ihre jüngere Schwester Kristína war bis zu ihrem Rücktritt 2018 ebenfalls Profi-Tennisspielerin mit verheißungsvollen Resultaten im Nachwuchsbereich. Auch Anna Karolína Schmiedlová gehörte als Juniorin zu den besten ihres Jahrgangs und kletterte bis auf Platz 10 der Juniorinnenweltrangliste vor. Ihr größter Erfolg war das Erreichen des Endspiels des Juniorinnenwettkampfs bei den French Open 2012, in dem sie sich Annika Beck in drei Sätzen geschlagen geben musste. Außerdem gewann sie 2011 das Perin Memorial. Bereits ein Jahr zuvor debütierte Schmiedlová auf dem ITF Women's Circuit und gewann dort 2011 ihren ersten von bislang zwölf Einzeltiteln.

2012 folgten fünf weitere, woraufhin Schmiedlová in der Weltrangliste nach oben stieg und so zum Beginn der Saison 2013 hoch genug platziert war, um in Auckland erstmals in der Qualifikation zu einem WTA-Turnier antreten zu dürfen, wo sie aber zum Auftakt scheiterte. Anschließend gab sie bei den Australian Open ihren Einstand in der Qualifikation zu einem Grand-Slam-Turnier, doch auch dort kam sie nicht über die erste Runde hinaus. In Katowice gelang ihr dann der erstmalige Sprung ins Hauptfeld eines WTA-Turniers, bei dem sie nach einem Erfolg gegen Alizé Cornet auf Anhieb die zweite Runde erreichte. Bei den darauffolgenden French Open qualifizierte sie sich dann auch zum ersten Mal für die Hauptrunde eines Grand-Slam-Wettkampfs und zog auch dort nach einem Sieg über Yanina Wickmayer in die zweite Runde ein. Im Finale des ITF-Turniers der $100.000-Kategorie in Biarritz unterlag sie danach zwar Stephanie Vogt, trotzdem egelang ihr mit dem Ergebnis der Aufstieg in die Top 100 der Welt.

2014 errang Schmiedlová in Osprey bei einem ITF-Turnier der $50.000-Kategorie ihren bis dahin größten Titel, auf den wenig später vor heimischer Kulisse in Trnava bei einem Turnier der $75.000-Kategorie ein weiterer folgte. Außerdem kam sie bei den French Open nach einem Sieg über Venus Williams erstmals in die dritte Runde eines Grand-Slam-Turniers. Danach hatte Schmiedlová jedoch mit einer länger anhaltenden Formschwäche zu kämpfen und verlor Mitte des Jahres neun Partien in Folge. 2015 dann gelang ihr aber der Durchbruch auf der WTA Tour, als sie zunächst in Rio de Janeiro ihr erstes WTA-Finale erreichte, das sie gegen Sara Errani verlor, bevor sie in Katowice nach einem Sieg über Camila Giorgi ihren ersten WTA-Titel feiern konnte, auf den drei Monate später in Bukarest ihr zweiter folgte. Auch dort stand sie im Endspiel Sara Errani gegenüber, entschied die Partie aber dieses Mal für sich. Bis dahin nur auf Sandplatz oder auf Hallenbelägen erfolgreich, überzeugte Schmiedlová zum Ende des Jahres auch auf Hartplatz und erreichte hintereinander das Viertelfinale beim Premier Mandatory-Turnier von Cincinnati, die dritte Runde bei den US Open, das Halbfinale bei einem kleineren WTA-Turnier in Seoul sowie das Viertelfinale des Premier 5-Turniers in Wuhan, wo sie erst an Garbiñe Muguruza scheiterte. Mittlerweile unter die Top 30 der Welt vorgerückt, kam sie als Reservistin bei der WTA Elite Trophy 2015 zum Einsatz und besiegte dort Roberta Vinci. Die Saison beendete sie mit Platz 26 auf ihrer bislang höchsten Weltranglistenposition.

Im Folgejahr konnte Schmiedlová allerdings nicht an die Erfolge von 2015 anknüpfen und fiel nach zwischenzeitlich 15 Erstrundenniederlagen am Stück zum Saisonende aus den Top 200 heraus. Bei den Olympischen Sommerspielen in Rio de Janeiro trat sie im Einzel an und besiegte trotz dauerhafter schwacher Form zum Auftakt mit Roberta Vinci erstmals eine Spielerin aus den Top 10 der Welt, bevor sie in der zweiten Runde gegen Jekaterina Makarowa ausschied. 2017 musste sich Schmiedlová wieder über Siege auf der ITF Women's Tour nach oben spielen und gewann dabei drei Titel, den größten in Macon bei einem Turnier der $80.000-Kategorie. Bei den Australian Open 2018 stand Schmiedlová nach überstandener Qualifikation erstmals seit 2016 wieder im Hauptfeld eines Grand-Slam-Turniers. Mit dem Gewinn ihres dritten WTA-Titels in Bogotá nach einem Endspielerfolg über Lara Arruabarrena die Rückkehr unter die Top 100 der Weltrangliste. Anfang 2019 stand Schmiedlová dann in Hobart erneut in einem WTA-Finale, in dem sie Sofia Kenin jedoch chancenlos unterlag. Nach einer Erstrundenniederlage in Wimbledon, zog sich Schmiedlová eine Knieverletzung zu, die sie für den Rest des Jahres außer Gefecht setzte.

2020 erreichte sie in Paris zum ersten Mal seit 2015 wieder die dritte Runde eines Grand-Slam-Turniers. Schmiedlovás jüngster Turniererfolg war der Triumph beim WTA Challenger in Belgrad, wo sie sich im Finale gegen Arantxa Rus durchsetzte.

2012 gab Schmiedlová beim 3:2-Playoff-Sieg gegen Spanien ihren Einstand für die Slowakische Fed-Cup-Mannschaft. Seitdem hat sie für ihr Land 21 Partien im Einzel und Doppel bestritten, von denen sie 10 gewinnen konnte (Einzelbilanz 7:7).

Turniersiege

Einzel

Abschneiden bei Grand-Slam-Turnieren

Einzel

Doppel

Weblinks

Einzelnachweise

Billie-Jean-King-Cup-Spielerin (Slowakei)
Olympiateilnehmer (Slowakei)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2016
Slowake
Sportler (Košice)
Geboren 1994
Frau

Anna Karolína Schmiedlová


Eyyûbîler Devleti veya Eyyûbîler (, ; Kürtçe: Dewleta Eyûbiyan), Zengi Devleti'nin komutanı olan Selahaddin Eyyûbî'nin 1171 yılında kurduğu Eyyubi Hanedanı'nın Mısır ve Suriye'de egemen olduğu Sünni Müslüman bir devlettir. En güçlü olduğu dönemde Mısır, Suriye, Irak, Hicaz, Kudüs, Libya, Yemen ve Levant bölgelerini egemenliği altında tutmuştur. 1171'de Selahaddin Eyyubi tarafından Mısır'daki Şii Fâtımî Halifeliği'nin ortadan kaldırılmasının ardından doğan bir iktidar boşluğuyla Selahaddin'in ''Mısır Sultanı'' ilan edilerek tarih sahnesine çıkan devlet, 1187'de Hıttin Muharebesi ile Kudüs'ü Hristiyanlardan geri almış ve Orta Doğu'da önemli bir güç hâline gelmiştir.

Eyyubi Hanedanı, nispeten kısa görev süresine rağmen bölgede, özellikle de Mısır'da dönüştürücü bir etkiye sahip oldu. Eyyubiler döneminde, daha önce Şii bir halifelik olan Mısır, baskın Sünni siyasi ve askeri güç ile bölgenin ekonomik ve kültürel merkezi hâline geldi. Saltanatı boyunca Eyyubi yönetimi, ekonomik bir refah çağını da başlattı ve sağlanan kolaylıklar, İslam dünyasında entelektüel faaliyetlerin yeniden canlanmasına yol açtı. Aynı zamanda bu dönemde, büyük şehirlere çok sayıda medrese inşa edilerek bölgedeki Sünni Müslüman egemenliğini şiddetle güçlendirmeye yönelik bir süreç de etkili oldu.

Nüfusunun çoğunu Kürtlerin ve Arapların oluşturduğu Eyyubiler Devleti, topraklarını Hicaz'a ek olarak, Levant bölgesinin çoğunu kapsayacak şekilde, Mısır sınırlarının ötesine hızla genişletti. Yemen, Kuzey Nubia, Trablusgarp, Sirenayka, Güneydoğu Anadolu ve özellikle Kürtlerin yoğunlukta yaşadığı Kuzey Irak'a hükmetti. İslam dünyasının iki önemli kutsal şehri olan Mekke ve Medine'yi de elinde bulunduran devlet, ''İki Kutsal Caminin Koruyucusu'' unvanına sahip oldu ve bu unvan, bizzat devletin kurucusu Selahaddin Eyyubi tarafından da kullanıldı.

Haçlıların Kudüs'ü 1099 yılında ele geçirdikten 88 yıl sonra, Kudüs'ün bu sefer Selahaddin komutasındaki Eyyubiler tarafından geri alınmasıyla Haçlılara karşı kazanılan zaferden dolayı Selahaddin, bugün başta saltanat sürmüş olduğu birçok ülkede ulusal bir kahraman olarak anılmaktadır. Günümüzde, saltanatının birer parçası olmuş olan Mısır, Suriye, Filistin, Kürdistan Bölgesel Yönetimi, Yemen ve doğum yeri olan Irak, ulusal arması olarak hanedan kartalını armalarında bulundurmaktadırlar.

Hanedanın etnik ve devlet yapısı
Devletin kurucusu olan Selahaddin Eyyubi, Tikrit'te Kürt bir ailede doğmuştur. Selahaddin Eyyûbî'nin babası Necmeddin Eyyûb ise, o dönemde bir Kürt hanedanlığı olan Şeddâdîler'in hüküm sürdüğü Divin şehrinde, Ecdenakan isimli, ahalisinin tamamının Kürtlerden oluştuğu bir köyde doğmuştur ve babasının adı Şâdi (veya Şazi) el-Kürdî'dir.

Eyyubi ailesi, Hezbaniyye Kürtlerinin Revvâdîler aşiretindendir. Revvâdîler'in soyunun ise, Yemenli bir Arap kabilesine dayandığı düşünülmektedir. Abbâsî hâlifesi tarafından 758 yılında Basra'dan alınarak Azerbaycan'a yerleştirilmişlerdir. Sonra, onun soyundan gelen torunları, 8. ve 9. yüzyıllarda Abbâsîlerin Tebriz valisi olarak vazife yapmışlardır. Revvâdîler, 10. yüzyılın başından itibaren Azerbaycan'da baskın hale gelen Kürt varlığıyla, özellikle de Hezbani aşiretiyle karışmışlar ve giderek Kürtleşmişlerdir.

Tarihçi İbn Haldun'a göre ise Selahaddin Eyyubi'nin ataları, aslı Arap olan Yemen'in Himyeri vilayeti eşrafından, Hezbâniyye Kürtlerinin Revvâdîler aşiretine mensupturlar.

Arap tarihçi El-Hazrecî'nin Eyyubileri anlatan eseri, Târihu Devleti'l-Ekrâd () ismini taşımaktadır. Bir diğer Arap tarihçi İbn-i Şeddad (1145-1235), Memlûk dönemi tarihçisi Ebu Hamid el-Kudsi ve Osmanlı tarihçisi Ahmed Vasıf Efendi gibi şahsiyetler de eserlerinde Selahaddin'den ve onun hanedanından "Kürt" diye bahsetmişlerdir.

Tüm bu etnik köken tartışmaları ve araştırmalarından sonra Eyyûbîler Devleti, genel olarak bir Kürt hanedanlığı ve Kürt devleti olarak kabul edilir.

Siyasi yapısı bakımından Eyyûbî konfederasyonun yönetim tutumları kendi yurdunun siyasi kurumları ile alakalı olabilir. Fakat bu kurumları çağdaş Türk devletlerinin temel yapısıyla önemli ölçüde farksızdı ve Eyyubîler birçok yönden Selçukluların bir halefi olarak anlaşılabilir. Türk askeri yapısına dayandığı için İngiliz tarihçi Andrew Peacock'un Aktardığına göre Eyyubiler zaman zaman Guz
(Oğuz) olarak bilinirdi.

Siyasî tarih

Selahaddin Eyyubi'nin Mısır'ı fethi ve Bâtınîlerin etrafa yayılması

Fâtımîler'in son halifesi olan El-Âzıd bil-Lâh'ın 1171 tarihinde vefatı üzerine Şâfiî olan Selahaddin Eyyübi Mısır'a yerleşti. Bunun üzerine 278 sene süren Mısır Şiiliğinin tarihe karışması neticesinde Mısır Şia Batınilik mensupları da çeşitli ülkelere dağılmak zorunda kaldılar. Böylece, Sultan Selahaddin Eyyubi'nin baskısından bunalan Batınilik dâîleri bu yeni bağımsızlığına kavuşan bölgelere göç ettiler.

1158 yılında Büyük Selçuklular'ın sonu olarak kabul edilen Sultan Sencer'in evlât bırakmadan ölmesi üzerine Selçuklu valileri Horasan, Irak-ı Acem, Kirman, Halep, Şam ve Anadolu Selçuklu Sultanlığı şubeleri oluşturdukları gibi Benî Artıklar, Elgarzîler, Musul ve Halep Atabeylikleri isimleri altında bağımsızlıklarını ilân ettiler.

Selahaddin Eyyubi ve Haçlılar

1171'de Fatımilere son veren Selahaddin Eyyûbî, Mısır'da hutbeyi yeniden Abbasi halifesi adına okutmuş ve Mısır'da Sünnîliği yeniden başlatmıştır. 1174'te kendi adına hutbe okutarak devletin başına geçti. İlk iş olarak Zengiler'i kendi topraklarına bağladı. Suriye, Filistin, Hicaz, Ürdün, Yemen, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ni egemenliği altına aldı. 1177 yılında Montgisard Muharebesi'nde Kudüs Kralı IV. Baudouin'e yenildi.

Selahaddin Eyyubi, Haçlılarla uzun süren mücadeleler yaptı. 1187 yılında Kudüs Kralı Lüzinyanlı Guy'ın ordusu ile yaptığı Hıttin Muharebesi'nde Haçlı ordusunu yenerek ve Kudüs'ü alarak tekrar İslamiyet'e kazandırdı. Fetihten sonra katliam beklentisi içinde olan gayrimüslimlere gösterdiği engin hoşgörü ve benzeri insanî özellikler ile büyük takdir kazandı. İslam dünyasında bir efsane hâline geldi. 1188 yılında  Selahaddin, Antakya Prensliği'ne (Haçlı Kontluğu) karşı sefere çıktı. Bu bölgede birçok kaleyi ele geçirdi.

Kudüs'ün Müslümanların eline geçmesinin ardından, 1189 yılı başlarında Üçüncü Haçlı Seferi, Papa tarafından başlatıldı. Bu sefere, daha önce Hittin Savaşı'na katılan Haçlılardan başka İngiliz, Fransız, Alman ve Sicilya içinde olduğu devletlerin oluşturduğu donanmaları ve kara kuvvetleri Haçlılara katıldılar. Selahaddin bütün Müslümanlardan yardım istedi, fakat çok azı bu yardıma cevap verdi. Artık her iki tarafın askerleri de savaşın bitmesini istiyorlardı. Bunun üzerine anlaşmaya karar verildi. 2 Eylül 1192 tarihinden geçerli olmak üzere üç yıl sekiz ay karada ve denizde geçerli olacak bir anlaşma imzalandı.

Bu anlaşma ile Yafa ile Sur arasındaki dar sahil şeridi Haçlılar'ın elinde kalıyor, diğer fethedilen yerler Müslümanların oluyordu. Bu zaman zarfında Orta Doğu'daki Haçlı varlığının belini kırmış, onu asla eski gücüne kavuşamayacağı hale getirmişti.

Sultan Selahaddin, 4 Mart 1193 günü Şam'da öldü. Ölümü üzerine dört oğlu kendi aralarında mücadeleye başladı. Selahaddin Eyyubi, bütün bu işlerin dışında Haşhaşiler ve Batınilik meselesi ile de uğraştı.

Selahaddin Eyyubi'nin kurduğu devlet, babasının adından dolayı Eyyûbîler Devleti olarâk anıldı. Eyyûbîler Devleti'nin sınırları kısa sürede Mısır, Suriye, Güneydoğu Anadolu Bölgesi ve Arabistan'ın güneyine kadar genişledi.

Selahaddin'den sonraki Eyyubî sultanlar

Selâhaddin Eyyubî yaşamakta iken 17 oğlundan en büyüğü Efdal'i Şam'da Suriye Eyyubî Sultanı olarak tayin etti ve Eyyubî büyük sultanı olmak için veliaht olarak seçti. Diğer oğullarına emirlikler verdi. 3-4 Mart 1193'de Sultan Selâhaddin olduğu zaman Eyyubî yüksek bürokrasisi 1186'da Selahaddin'in yaptığı görev paylaştırmasını onun mirası olarak kabul ettiler. Böylece büyük oğul olan Afdal Suriye Sultanı oldu ve Eyyubî Sultanlığı göreviyle yetkileri de verildi. İkinci oğlu Aziz Osman Mısır Sultanı ve üçüncü oğlu Zahir Gazi Halep Emiri oldu.

Afdal gayet yumuşak huylu bir kişi olduğu için yönetici emirler ve halk tarafından sevilmekte idi. Fakat tecrübesiz idi ve zayıf ve yumuşak karakterli olduğu için kendi isteklerini kabul ettirmekte güçlük çekmekte ve erkanının, özellikle Veziri olan Ziyaeddin İbnü'l-Esir'in büyük etkisi altında kalmaktaydı. Bunun için Şam'da bulunan ve ona darılan emir ve idareciler onun yanından ayrılıp diğer sultanlara, özellikle Kahir Mısır'daki Melik Azîz'e ve Halep'deki Melik Zâhir Gazi'ye bağlandılar. Mısır sultanı Azîz Şam'ı eline geçirip büyük sultan olmak amacıyla 1194'de ordusu ile Şam'a yürüdü ve şehri kuşattı. Afdal amcası olan Elcezire Emiri, Âdil'e başvurup Aziz'e karşı yardım istedi. Âdil Afdal'i Aziz'in saldırmasından kurtardı. Aziz 1195'te yeni bir saldırıya geçerek Şam'ı kuşattı ve amcası Adil yine Afdal'i kurtardı. 1196'da Aziz üçüncü bir saldırıya geçmeden Elcezire emirliğini bırakıp Mısır'a yerleşmiş Âdil ile anlaştı ve Adil Aziz ile birlikte Şam'ı kuşatıp eline geçirdiler. Melik Aziz Osman Mısır sultanı ve büyük Eyyubî hükümdarı olarak kabul edildi. Afdal Suriye tahtından indirilip küçük bir valilik olan Sarhad valiliğine gönderildi. Adil Suriye Sultanı oldu.

Eyyubiler ve Haçlı Seferleri

Ancak Eyyubiler Hanedanı sultanları Üçüncü Haçlı Seferi ve daha sonra orta-doğuya yapılan Haçlı Seferleri ile uğraşmak zorunda kaldılar. Özellikle Mısır'a Dimyat'a yönelik Beşinci Haçlı Seferi, Eyyubiler Sultanı Kamil bin Adil'in bir anlaşma ile Kudüs'u Haçlılara terk ettiği Altıncı Haçlı Seferi ve yine Mısır'a yönelik ve Dimyat'ın Haçlılara ellerine geçemesine neden olan Fransa Kralı IX. Louis Yedinci Haçlı Seferi  Eyyubiler devleti ve sultanlarını çok uğraştırdı.

Eyyubiler hanedan mensuplari arasındaki mücadele Mısır'da isyân çıkmasına neden oldu. Abbâsî Hâlifesi'nin yardım amaçlı gönderdiği Memlûk askerleri yönetimi ele geçirdi. Bundan sonra İslâm Dünyası'nda Kölemenler egemen olmaya başladı.

Özellikle Yedinci Haçlı Seferi Eyyubiler Sultanı olan Salih Eyyub'un beklemediği bir şekilde gelişti. Suriye'de Haçlıları beklerken ve oğlu ve varisi olan Muazzam Turanşah'i Mısır'dan uzaklaştırıp Elcezire valisi olarak Hasankeyf'e göndermişken beklenmedik şekilde Mısır'a yönelen ve Dimyat kalesini ellerine geçiren Haçlılara karşı direnmesi ancak kendinin köle olarak satın alıp eğitilip yetiştirilmelerini sağladığı Memluklu kölemenler ordusunun gayreti ve yetenekleri ile mümkün oldu. Zaten veremden hasta olan Sultan Salih Eyyub sedye ile getirildiği Mansuriye'de daha  da hastalandı ve bacağında çıkan abşe nedeniyle ameliyat olmasından sonra oldu. Varisi olan Muazzam Turanşah'a Mısır'a El Cezire'den gelmesi için haber yollandı ve o da allelacele yola çıktı.

Mısır ordusunun komutanları bu ölümü sakladılar ve Salih Eyyub'un dul karısı Şecer-üd-Dürr devlet idaresini efektif olarak eline aldı. Mısır ordusu Memluklu komutanlarının gayet büyük yetenekleri dolayısıyla Haçlı ordusu Mansura Muharebesi'nde  büyük bir yenilgiye uğratıldı. Bir oyun ile Mansure içine girmelerini saglayip sonra  onları kuşatılmaya alındı. Bu sırada Muazzam Turanşah Mısır'a yetişip Sultanlık ve Mansura'yı kuşatan Mısır ordusu komutasını üzerine almıştı. Haçlılara karşı  yapılan Fariskur Muharebesi'nde Haçlılar ordusu büyük bir yenilgiye uğradı ve imha edilip ordu olmaktan çıktı. Kral IX. Louis esir alındı ve ancak gayet büyük bir meblağ altın fidye vermek suretiyle esirlikten kurtuldu. Dimyat'ı geri vererek Haçlı ordusunun kalıntıları başında Mısır'ı terk etti.

Memlukluler tarafından Eyyubiler Devleti'nin yıkılması

Muazzam Turanşah üvey annesi olan Şecer-üd-Dürr ve güçlü Memluk emirleri ile ters düştü. Memluklu askeri komutan emirler ona bir suikast uygulayarak onu öldürüp Mısır Eyyubiler hanedanının hükümdarlığına son verdiler.

Mısır'ın ve ordusunun yönetimi Salih Eyyub'un kurmuş olduğu "Bahri Memluklular" emirleri eline geçmişti. Önce Salih Eyyub'in karısı Şecer-üd-Dürr Sultan ilan edilmiş ve Mısır idarecileri ona biat etmiştir. Fakat Suriye Eyyubiler'inin ve Bağdad Abbasiler halifesinin ona biat etmemeleri yeni bir tutum uygulmalarına yol açtı. (1250)'da Şecer-üd-Dürr tahttan feragat etti ama ona en yakin Bahr-i Memluk komutanlarından Aybeg sultan olarak tahta gecirildi ve  Şecer-üd-Dürr onunla evlendi. Eyyubi Suriye Sultanı Nasır Yusuf devam etti ve bu sultan ordusuyla Mısır'a hücum etti. Aybeg bir ara Eyyubiler Suriye Sultanı Nasır Yusuf'un tehdidini önlemek için ile ortak sultan olarak Mısır Sultanı tahtına 1250-1254 arasında 16 yaşında bir çocuk olan Eyyubi hanedanından Eşref Musa'yi geçirdiğini ilan etti ise de bu çocuk hükümdar bir kukla olmaktan ileri geçmedi. Eyyubiler Suriye Sultanı ordusu Mısır'da Memlûklerle yapılan iki büyük muharabeden sonra Mısır'dan püskürtüldü. Bu tehdid ortadan kalkınca Eşref Musa tahttan indirilip Eyyubi hanedanının Mısır idaresi sona erdi ve Mısır'ın idaresi Memlük Devleti'ne geçti.

Eyyubi hanedanının diğer kolları diğer bölgelerde hükümdarrlik etmeye devam etti. Eyyubi Nasır Yusuf önce 1236-1260 döneminde Hama emiri; sonra  (1250-1260) döneminde Eyyubi Suriye Sultanı oldu. Eyyubi hanedanının kollarinden olan  Eşref Musa bin Mansur İbrahim  1260-1263 döneminde Humus Emiri; Kamil Muhammed 1247-1260 döneminde Meyafarikîn Emiri olarak hüküm sürmüşlerdir. Bu Eyyubi sultanlık ve emirlikleri Moğolların Suriye ve Filistin'e hücumları ile ortadan kaldırıldı.

Hükümdarlar
 Selahaddin Eyyûbî (1169 -1193)
 Aziz Osman bin Selahaddin (1193 - 1198)
 Mansur bin Aziz (1198 - 1200)
 I. Adil (1200 - 1218)
 Kamil bin Adil (1218 -1238)
 II. Adil (1238 - 1240)
 Salih Eyyub (1240 - 1249)
 Muazzam Turanşah  (1249 - 1250)
 Eşref Musa  (1250 - 1254)

Soyağacı

Mısır Eyyûbî sultanları soyağacı:

Ayrıca bakınız
 Haçlı devletleri
 Hittin Savaşı
 Üçüncü Haçlı seferi
 Eyyûbî Hükümdarları Listesi

Notlar

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Şeşen, Ramazan.  (2012),Eyyübiler  (1169-1260), İstanbul:İsam Yayınları, ISBN 9786055586850
 Humphreys, R. Stephen (1977), From Saladin to the Mongols: The Ayyubids of Damascus, 1193–1260. Albany, New York: State University of New York Press,. ISBN 0-87395-263-4
 "Ayyubids and Mamluks." Kaynak: Ruthven, Malise ve Nanji, Azim (ed) (2004) Historical Atlas of the Islamic World., Oxford: OUP ISBN 978-0198609971
 Şeşen, Ramazan, "Eyyübiler  (Siyasî Tarih, Medeniyet Tarihi) " (1995) Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi Cilt:12 Sayfa:20-31 İstanbul:TDV Yayınları. Online:
 Beksaç, A. Engin, "Eyyübiler (Medeniyet Tarihi, Sanat) " (1995) Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi Cilt:12 Sayfa:31-33 İstanbul:TDV Yayınları. Online:
  Humphreys, R. S. (2011) "Ayyubis" Encyclopædia Iranica Cilt: III(2), Sayfa:164-167 Online: ,

Eyyûbîler