Lepa Mlađenović (Beograd, 9. studenog 1954.), jugoslavenska i srbijanska je feministička, lezbijska i antiratna aktivistica poznata kao jedna od pionirki drugog vala feminističkog pokreta u Srbiji.

Feministička je savjetnica za žene koje su preživjele muško nasilje ili lezbofobiju, facilitatorica radionica, spisateljica, predavačica i aktivna članica nekoliko međunarodnih odbora i mreža vezanih za lezbijska prava i nasilje nad ženama. Lepu Mlađenović smatraju simbolom ženskog aktivizma u bivšoj SFR Jugoslaviji. Živi u Beogradu.

Životopis
Lepa Mlađenović je rođena u Beogradu 1954. godine. Svoje djetinjstvo i ljetne praznike je provodila u Sarajevu i na Jadranskome moru. Diplomirala je na Filozofskom fakultetu na Odsjeku za Psihologiju na Sveučilištu u Beogradu 1980. godine. Tokom studija usprotivila se rigidnom obrazovnom sistemu pišući prosvjedna pisma profesorima, kritizirajući konzervativna pravila koja nisu služila u svhu osnaživanja studenata. Prvi društveni pokret u kojemu aktivno učestvuje je Mreža Alternativa psihijatriji, čiji je cilj bio da se psihijatrija deinstitucionalizuje kao institucija nasilja i isključivanja. Odlazila je na njihove sastanke u Trst, Rim, Bremen i Sevilju stopirajući. Godine 1983. Lepa Mlađenović je bila inicijatorka i jedan od organizatora trodnevne Međunarodne konferencije "Psihijatrija i društvo" održane u Studentskom kulturnom centru u Beogradu. Poslije je volontirala u centrima za Mentalno zdravlje u Trstu i pisala o demokracijskoj psihijatriji u Italiji, kao i u terapijskim centrima organizacije Arbours u Londonu koja je proizašla iz antipsihijatrijskog pokreta.

Feministički i antiratni aktivizam
Feministički aktivizam Lepe Mlađenović počeo je 1978. kada je učestvovala na prvoj međunarodnoj ženskoj konferenciji "DRUG-ca Žena", organizovanoj od feministica Jugoslavije i održanoj u Studentskom kulturnom centru u Beogradu. Skup je bio prekretnica za feministice i povijest civilnog društva u tadašnjoj Jugoslaviji. Godine 1982. Lepa Mlađenović je zajedno sa Sonjom Drljević, Sofijom Trivunac, Linom Vuškovič, Verom Smiljanić, Nadeždom Ćetković, Ljiljanom Gaković, Žaranom Papić, Radom Iveković, Borkom Pavićević i Jasminom Tešanović u Beogradu osnovala feminističku skupinu "Žena i društvo". 1986. godine je Lepa Mlađenović organizovala feminističku grupu samo za žene u sklopu feminističke skupine "Žena i društvo" koja se bazirala na modelu samosvjesnosti.

Lepa Mlađenović je bila jedna od sudionica prvog jugoslavenskog feminističkog susreta u Ljubljani 1987. koji su organizovale feministička organizacija LILIT i lezbijska organizacija LILIT LL iz Slovenije. Skup je podstakao sestrinstvo, razmjenu, podršku za ženski aktivizam, diskusiju o nasilju nad ženama, žensko reproduktivno zdravlje, žensku umjetnost i kulturu te su se javile i prve inicijative o lezbijskom organiziranju. Godine 1990. Lepa Mlađenović je u Beogradu zajedno s drugim feministicama iz feminističke skupine "Žena i društvo" osnovala SOS telefon za žene i djecu žrtve nasilja gdje je radila kao koordinatorica i savjetnica ženama koje su preživjele muško nasilje, a poslije je također radila i sa ženama žrtvama rata.

Staša Zajović i još nekoliko žena koje su bile feministice i antiratne aktivistice 1991. su osnovale Žene u crnom. Lepa Mlađenović im se također pridružila prvoga dana. Žene u crnom kao antiratna i feministička organizacija iz Beograda su se svakog tjedna sastajale na stajanjima na ulicama Beograda, i na taj način se suprotstavljale srbijanskom režimu. Poslije su postale dio međunarodne mreže Žena u crnom. Prvo stajanje Žena u crnom se desilo 9. listopada 1991.

U periodu od 1992. do 2012. Lepa Mlađenović je radila kao edukatorica za žensko savjetovanje u radu sa ženama koje su preživjele muško nasilje u Bosni i Hercegovini, Hrvatskoj i Mađarskoj. Lepa Mlađenović je skupa s drugim feministicama volonterkama SOS telefona 1993. godine osnovala Autonomni ženski centar u kome je do 2011. godine djelovala kao psihološka savjetnica i koordinatorica savjetodavnog tima, te članica koordinacijskog odbora. Lepa Mlađenović je od 2000. do danas bila sudionicom i moderatoricom nekoliko desetina radionica za žene i grupa podrške za žene preživjele muško nasilje. Također je facilitatorica radionica o iskustvima za emocionalnu pismenost aktivista, a naročito lezbijki na Balkanu.

Lezbijski aktivizam
Lepa Mlađenović je bila jedna od dvije učesnice iz SFR Jugoslavije na ILIS (Internacionalni lezbijski informacijski servis) konferenciji koja se održala 1986. godine u Genevi. Druga sudionica iz Jugoslavije bila je Suzana Tratnik. Lepa Mlađenović, Dejan Nebrigić i još nekoliko aktivista su 1990. godine osnovali prvu gej i lezbijsku organizaciju Arkadija - gej i lezbejski lobi koja je bila aktivna do 1997. godine. Mlađenovićeva je osoba koja se javno deklarirala kao lezbijka na nacionalnom TV servisu 1994. godine kada je predstavljala lezbijsku i gej organizaciju Arkadija. Godine 1995. zajedno s još nekoliko lezbijskih aktivistkica iz gej i lezbijske organizacije Arkadija Lepa Mlađenoviću Beogradu osniva lezbijsku organizaciju Labris. Lepa Mlađenović je 2001. godine o iskustvu i svome radu rekla:

Napisala bih pismo solidarnosti i poslala ga u paketu nepoznatoj ženi u Sarajevu znajući da je pod opsadom i mjesecima svakodnevno i brinula bih o tome da li bi je bilo sramota da jednog dana vidi lezbijku koja joj je pisala pismo pred svojim vratima? Zašto je uvijek bilo teško reći da je pojedina humanitarna pomoć stizala od lezbijki?

Lepa Mlađenović je ispred Labrisa bila jedna od organizatorica i sudionica Prve lezbijske nedjelje održane u Sloveniji 1997. u organizaciji feminističke lezbijske grupe Kasandra iz Slovenije. Učestvovalo je ukupno 45 osoba iz Novog Sada, Beograda, Maribora, Skoplja, Zagreba, Prištine, Splita i Ljubljane. Ovaj događaj je bio prekretnica i početak kontinuirane regionalne feminističke suradnje. Lezbijska nedjelja je okupila lezbijske aktivistice i lezbijke oko zajedničkih tema značajnih za lezbijsko postojanje. Druga lezbijska nedjelja održala se u Somboru, u Vojvodini 2000. u organizaciji Labrisa. Treća lezbijska nedjelja je bila u Novom Sadu 2004. godine također u organizaciji Labrisa, i četvrta lezbejska nedjelja je bila organizovana 2011. godine.

Lepa Mlađenović je bila jedna od organizatora prve Povorke ponosa u Beogradu 2001. godine. Od 1992. do 2012. godine Lepa Mlađenović aktivna članica i predavačica u Centru za ženske studije u Beogradu. Autorica je nekoliko eseja o ratnim silovanjima, nasilju nad ženama, lezbijskim pravima, lezbijkama u ratu, femicidu, feminističkom pristupu tranzicijskoj pravdi, ženskoj solidarnosti i emocionalnoj pismenosti. Godine 2012. godine Lepa Mlađenović je zajedno s nekoliko savjetnica za lezbijke pokrenula SOS telefon za lezbijke gdje radi kao facilitatorica radionica i psihološka savjetnica.

Djela
 Uvod u principe i pojam 'emotivna pismenost': feministički pristup mogućnosti upravljanja našim emotivnim reakcijama (Beograd, 2011)
 Slušam verujem nežno: kako razgovarati sa partnericom i prijateljicom koja je preživela nasilje (Novi Sad, 2011)
 Međunarodni feministički mirovni pokret koji je doveo do Rezolucije 1325, suoatorica s Biljanom Branković (Beograd, 2013)
 Emocije menjaju rad mozga: feministički pristup neurobiologiji traume silovanja (Beograd, 2020)

Nagrade i priznanja
Lepa Mlađenović je dobitnica međunarodne nagrade Felipa de Souza koju joj je 1994. dodijelila organizacija OutRight Action International za njen doprinos i aktivistički rad u polju LGBT ljudskih prava. Nagrada joj je uručena 1994. godine na obilježavanju Pride Celebrationa u New Yorku. Na ceremoniji dodjele Mlađenovićeva je rekla: "Mjesto iz kojeg sam došla, nije nacija u kojoj sam rođena, već izgubljena lezbijska zemlja koju nikada nisam imala - ali uspjet ću da je stvorim, nekako". Godine 2011. novosadska lezbijska organizacija (NLO) otvorila je lezbijsku, feminističku i radikalnu antifašističku čitaonicu koja je dobila naziv "Lepa Mlađenović". Lezbijsku čitaonicu pokrenula je feministica, aktivistica i profesorica Isabel Markus iz Sjedinjenih Američkih Država i aktivistice novosadske lezbijske organizacije (NLO) želeći time odati priznanje Lepoj Mlađenović za njen doprinos i rad u lezbijskoj i feminističkoj zajednici u Novom Sadu i šire.

Lepa Mlađenović je 2013. dobila Nagradu za žene - Anne Klein, koju joj je uručila Heinrich Böll Stiftung. Dodjela nagrada održana je iste godine u Berlinu, što je Lepa Mlađenović iskoristila i kao priliku da organizira lezbijsku studijsku posjetu došavši u Berlin s 22 lezbijke i aktivistice iz cijelog regiona.

Citati

Izvori

Vanjske povezice
 Lepa Mlađenović

Životopisi, Beograd
Srbijanske feministice
Srbijanski borci za ljudska prava
Mirovni aktivisti
LGBT u Srbiji

Lepa Mlađenović


عثمان بقال  Otman Bakkal من مواليد 27 فبراير 1985 هو لاعب هولندي من أصل مغربي -من مدينة طنجة- يلعب في خط الوسط . كان يلعب لنادي بي إس في آيندهوفن الهولندي ثم انتقل الاعب إلى فريق فينورد روتردام

مسيرته الكروية

لعب عثمان بقال خلال مسيرته الاحترافية مع 6 أندية في اثنا عشر موسمًا وسجل خلالها 45 هدفًا ضمن 229 مباراة. حيث فاز في موسم واحد بالكأس وفي موسم واحد بالدوري.

خاض عثمان بقال مسيرته مع نادي آيندهوفن في موسم 2003–04 في المرة الأولى لمدة موسم واحد ثم في موسم 2007–08 ليلعب معه خمسة مواسم، مشاركًا طوالها في 118 مباراة سجل خلالها 25 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي دين بوستش في موسم 2004–05 لمدة موسم واحد، حيث شارك في 6 مباريات ولم يسجل أي هدف. لينتقل بعدها إلى نادي إف سي آيندهوفن في موسم 2005–06 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 33 مباراة سجل خلالها 8 أهداف. ثم انتقل إلى نادي تفينتي أنشخيدة في موسم 2006–07 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 31 مباراة سجل خلالها 3 أهداف. هذا وانتقل لاحقًا إلى نادي فاينورد في موسم 2011–12 في المرة الأولى لمدة موسم واحد ثم في موسم 2013–14 لمدة موسم واحد، مشاركًا طوالها في 37 مباراة سجل خلالها 9 أهداف. ثم انتقل بعدها إلى نادي دينامو موسكو في موسم 2012–13 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 4 مباريات ولم يسجل أي هدف.

المصادر

روابط خارجية

صفحة الاعب في موقع كورة

لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في روسيا
لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من أيندهوفن
رياضيون هولنديون مغتربون في روسيا
رياضيون هولنديون من أصل مغربي
لاعبو الدوري الروسي الممتاز
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الثانية
لاعبو إف سي آيندهوفن
لاعبو بي إس في آيندهوفن
لاعبو تفينتي
لاعبو دين بوستش
لاعبو دينامو موسكو
لاعبو فاينورد
لاعبو كرة قدم أولمبيون هولنديون
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 2008
لاعبو كرة قدم مغتربون في روسيا
لاعبو كرة قدم من أيندهوفن
لاعبو كرة قدم هولنديون
لاعبو كرة قدم هولنديون مغتربون
لاعبو منتخب هولندا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب هولندا لكرة القدم
مواليد 1405 هـ
مواليد 1985
مواليد في آيندهوفن
هولنديون من أصل مغربي

عثمان بقال


Ciprian Chirvasiu ()  un poet și jurnalist român.

Biografie
A fost licențiat al Facultății de Filologie a Universității din Baia Mare (1987).
A debutat ca poet în Revista Familia și Revista Amfiteatru.

A făcut parte din conducerea publicațiilor Totuși iubirea, Evenimentul zilei, Informația de prânz, Săptămâna financiară. A fost redactor la Televiziunea Română și colaborator al publicațiilor Adevărul și Certitudinea. Este autorul a peste 1000 de articole, reportaje, anchete, analize, comentarii și editoriale publicate în presa română dintre 1989-2018.

În ultimii ani de viață a fost membru marcant al mișcării culturale Direcția 9, în cadrul căreia a fost redactor de poezie pentru numeroase volume. De asemenea, ultimul an de viață a fost marcat de cursul de poezie pentru elevi susținut la Muzeul Național al Literaturii Române.

Activitate jurnalistică
 1991 - publicist comentator al săptămânalului Totuși iubirea și al cotidianului Vremea, Fundația Totuși iubirea;
 1992-1993 - șef al departamentului "Reporteri speciali", mensualul Pentru Patrie, Ministerul de Interne; corespondent de război în Transnistria;
 1993-1994 - redactor al cotidianului România Liberă, departamentul "Reportaj - Anchetă";
 1994-1996 - șef de secție "Investigații-reporteri speciali" la cotidianul Evenimentul Zilei;
 1995-1997 - redactor șef adjunct al publicației studențești Student Party;
 1996 - șef al Biroului "Protocol - Relații cu presa", purtător de cuvânt al Prefecturii județului Argeș;
 1996-1997 - redactor șef adjunct al cotidianului Azi;
 1997 - redactor șef al departamentului "Știri" al Televiziunii Canal 38 (în prezent Prima TV);
 1997-1999 - șef departament "Corespondenți teritoriali" al cotidianului Evenimentul Zilei;
 1999 - redactor șef al cotidianului Informația Bucureștiului, Trustul Media Pro; secretar general de redacție la Ziarul Financiar, Trustul Media Pro; șef de proiecte editoriale Publicații zonale, trustul Media Pro;
 1999-2001 - redactor șef adjunct al cotidianului Evenimentul Zilei, Trustul Expres;
 2001-2002 - redactor șef al cotidianului Realitatea Românească, Casa de Editură și Presă Euro Media;
 2002-2003 - redactor șef adjunct al cotidianului Gardianul, Casa de Presă Amber Press;
 2003 - șef al departamentului "Reportaj" al cotidianului Jurnalul Național, Trustul Intact Media Group; redactor șef al cotidianului Atac;
 2004-2005 - senior editor al săptămânalului Eurolider, Trustul de presă MEDIA ON;
 2005-2011 - redactor șef adjunct al săptămânalului Săptămâna Financiară, Trustul Intact Media Group;
 2011-2013 - director executiv al firmei de producție Media Dog Patrol care, în coproducție cu Televiziunea Națională, realizează "Pe picior mare", o emisiune despre cultură și civilizația luxului ;
 2013-2016 - șef al departamentului "Publicistică" al cotidianului Adevărul.

Cărți publicate
 Profesorul de limbă moartă, poezii, Ed. Vinea, 1996;
 Ateliere în paragină -  24 de ore și miezul nopții cu Aurelian Titu Dumitrescu, Ed. Carte de suflet, 2002;
 Destine fără noi, interviuri cu Alexandru Paleologu, Neagu Djuvara, Mihai Șora, Johnny Răducanu, Marin Tarangul, Mihai Nenoiu, Vasile Blendea, Ed. Badea, 2006;
 Unirea în Duh, poeme, volum colectiv, scris alături de Aurelian Titu Dumitrescu, preot Niculae Constantin și preot Alexandru Răzvan Morariu, Ed. Ideea Europeană, 2011;
 nimeni, nimic, niciodată, poezii, Ed. Herg Benet, 2013

Afilieri
 Membru al Asociației Culturale Direcția 9
 Membru al Uniunii Ziariștilor Profesioniști din România

Note

Legături externe
Interviuri
 Interviu oferit de Aurelian Titu Dumitrescu și Ciprian Chirvasiu pentru emisiunea Discuții libere, Muscel TV, 2002 realizator Ema Fica
 Interviu pentru TVR Cultural, în cadrul emisiunii Identități, realizat de Clara Mărgineanu, 2012

Nașteri în 1964
Decese în 2018
Poeți români din secolul al XX-lea
Poeți români din secolul al XXI-lea
Jurnaliști români

Ciprian Chirvasiu


Alajos Stróbl () a fost un sculptor și artist maghiar. A creat o operă sculpturală caracterizată printr-o modelare realistă sensibilă și a devenit unul dintre cei mai renumiți sculptori de monumente memoriale din Ungaria de la începutul secolului al XX-lea.

Biografie
Născut pe 21 iunie 1856 la Királylehota, Regatul Ungariei, Imperiul Austriac (astăzi Kráľova Lehota, Slovacia), Strobl a fost elev al lui Kaspar von Zumbusch între 1876 și 1880. Era un tânăr sculptor atunci când statuia lui Perseu (1882) a atras asupra lui atenția populației din Ungaria.

El a creat două statui pentru fațada Operei din Budapesta și încă două statui (Erkel și Liszt) pentru intrarea în clădirea Operei. De atunci, el a devenit cel mai popular sculptor de monumente memoriale din Ungaria. A sculptat statuia lui János Arany (1893) care se află în fața clădirii Muzeului Național al Ungariei și Fântâna Matthias (1904) din Castelul Buda. Stróbl a realizat, de asemenea, două statui funerare pentru ramura maghiară a familiei de Habsburg, care străjuiesc Cripta Palatinală din Castelul Buda.

În 1906 a sculptat statuia ecvestră a regelui Ștefan cel Sfânt de pe Bastionul Pescarilor. În același an, a finalizat, de asemenea, Memorialul Semmelweis, care se află acum la Spitalul Rókus.

În colaborare cu Kálmán Gerster, Stróbl a realizat câteva statui pentru Mausoleul Kossuth în 1907 și pentru Monumentul memorial al reginei Elisabeta. Alte statui sunt expuse în spații publice ale câtorva orașe din Ungaria: statuia lui János Arany, realizată în 1910, se află la Nagykörös, iar un monument memorial al lui Szécheny, finalizat în 1914, se află în orașul Szeged. Stróbl a creat, de asemenea, un monument memorial apoteotic apoteoza a lui Károly Lotz, care este expus în orașul Stansted din Anglia. Lucrările sale din anii 1920, precum statuia lui Jókai (1921), compoziția Fete citind (1921), monumentul memorial al lui Sándor Károlyi și busturile lui József Eötvös și János Arany, se află acum în locuri publice proeminente din Budapesta.

Alajos Stróbl a creat, de asemenea, un număr mare de portrete impresioniste (Autoportret la tinerețe, 1878, Femeie tânără, 1916-1918, Pál Szinyei Merse, 1919 și multe altele. Mama noastră, una dintre principalele sale lucrări, a câștigat Marele Premiu la Expoziția Universală de la Paris.

O lungă perioadă de timp Stróbl a predat la Școala Maghiară de Artă, în prezent Universitatea Maghiară de Arte Frumoase, exercitând o influență semnificativă asupra artei maghiare din acea perioadă.

A murit în Budapesta pe 13 decembrie 1926.

Galerie

Note

Legături externe
 Fine Arts in Hungary from the beginning to the mid 20th Century
 Gallery of works

Nașteri în 1856
Decese în 1926
Sculptori din secolul al XIX-lea
Sculptori din secolul al XX-lea
Sculptori maghiari

Alajos Stróbl


Suleiman (;  or ) is the Arabic name of the Jewish and Quranic king and Islamic prophet Solomon meaning "man of peace", derived from the Hebrew name Shlomo.

The name is also spelt as Sulaiman, Suleman, Soliman, Sulayman, Sulyman, Suleyman, Sulaman, Süleyman, Sulejman, Sleiman, Suliman, Solomon, Soleman, Solyman, Souleymane.

The name Suleiman is a diminutive of the name Salman (سَلْمان salmān). Both names stem from the male name Salaam.

Name
Featuring those named Suleiman. For other transliterations, refer to See also section

Given name

Historical
Suleyman Shah (died 1127), according to Ottoman tradition, father of Ertugrul
Suleiman-Shah (died 1161), Sultan of the Great Seljuq Empire
Suleiman ibn Qutulmish (died 1086), founder of the Sultanate of Rum
Süleyman Pasha (son of Orhan) (died 1357), Ottoman prince and commander
Süleyman Çelebi (1377–1411), de facto Ottoman ruler during the interregnum
Suleiman the Magnificent (1494–1566), also known as Suleiman I
Suleiman I of Persia (died 1694)
Suleiman II of Persia (died 1750)
Sulayman ibn al-Hakam (Suleiman II of Córdoba), (died 1016)
Suleiman II (Rûm) (died 1204), Seljuk Sultan of Rûm between 1196 and 1204
Suleiman II (1642–1691), Ottoman Sultan 1687–1691
Suleiman bin Abdullah Al Sheikh (1785–1818), Wahhabi scholar
Hadım Suleiman Pasha (governor of Rumelia), military commander under the reign of Mehmed II

Contemporary
Suleiman Al Abbas, Syrian politician
Suleiman Arabiyat (1938–2013), Jordanian academic and politician
Suleiman Braimoh (born 1989), Nigerian-American basketball player in the Israel Basketball Premier League
Suleiman Hafez (born 1941), Jordanian economist and politician
Suleiman Frangieh (1910–1992), President of Lebanon 1970 to 1976
Suleiman Frangieh Jr. (born 1965), Lebanese politician and MP, leader of the Marada Movement
Suleiman Khan, Ilkhan of Persia (ruled 1339–1344)
Suleiman Mousa (1919–2008), Jordanian author and historian
Suleiman Pasha (disambiguation), multiple people
Suleiman ibn Qutulmish (fl. 1077–1086), Seljuq Sultan of Rum
Sulieman Benn (born 1981), West Indian cricketer
Süleyman Demirel, former President of Turkey.

Mononym
Sleiman (rapper) (born 1982), Danish rapper of Lebanese origin
Slimane (singer) (born 1989), full name Slimane Nebchi, French singer of Algerian descent

Surname
Abdulrahman Suleiman (born 1984), Qatari middle-distance runner
Abu Bakar Suleiman (born 1944), Malaysian physician, academic administrator, business executive and former civil servant
Abubakar Umar Suleiman (born 1962), 11th Emir of Bade
Adamu Suleiman (born 1929), Nigerian policeman and former Inspector General
Ahmed Suleiman (born 1992), Nigerian footballer
Al-Sayed Suleiman
Ali Suliman (born 1977), Palestinian actor
Amna Suleiman (born 1988), teacher and advocate for women's cycling in Gaza
CA Suleiman, writer, game designer, and musician
Camelia Suleiman, American academic
Carmen Suleiman (born 1994)
Dan Suleiman (born 1942)
Elia Suleiman (born 1960), filmmaker and actor
Haroun Suleiman (born 1953), Zanzibari politician
Iszlam Monier Suliman (born 1990), Hungarian Sudanese judoka
Jaffar Suleiman, cricketer
Jamal Suliman (born 1959), prominent Syrian-born producer, director, and actor
Khalid Suliman (born 1987), professional basketball player
Khalifah Suleiman (born 1953), Jordanian jurist and politician
Khalil Suleiman (1940s–2002)
Linda Suleiman, American physician
Malina Suliman, Afghan artist
Mari ibn Suleiman, a 12th-century Nestorian Christian author
Martin Suleiman, South Sudanese footballer
Michel Suleiman (born 1948), president of Lebanon and former commander in chief of that country's armed forces
Mim Suleiman, singer, songwriter, composer, performer, workshop facilitator, and campaigner from Zanzibar
Mohamed Suleiman (born 1969), Qatari middle-distance runner
Mohamud Hassan Suleiman, Somali politician
Muhammad Suleiman (1959–2008), Syrian Army general
Omar Suleiman (imam) (born 1986), American Muslim scholar
Omar Suleiman (politician) (1936–2012), vice-president of Egypt
Rashid Seif Suleiman (born 1954), Zanzibar politician
Salamatu Hussaini Suleiman
Saleh Suleiman (1888–1980), Israeli Arab politician
Samaila Suleiman (born 1981), Member of the House of Representatives of Nigeria
Yasir Suleiman, Palestinian academic

See also
Islamic view of Solomon
Sleiman
Slimane
Soliman (disambiguation)
Solomon
Sulaiman (disambiguation)
Sulayman
Suleiman (disambiguation)
Suleimani (disambiguation)
Sulejman
Suleman (disambiguation)
Suleyman
Süleymanoğlu
Sulliman

References

Arabic-language masculine given names
Bosniak masculine given names
Iranian masculine given names
Turkish masculine given names
Masculine given names
br:Suleyman

Suleiman


OMS or Oms may refer to:

Education
 Oakland Middle School, Murfreesboro, Tennessee
 O'Banion Middle School, Garland, Texas
 Odle Middle School, Bellevue, Washington
 Orefield Middle School, Orefield, Pennsylvania
 Open Mind School, Redwood City, California
 List of Old Marlburians, alumni of Marlborough College, Wiltshire, England
 Old Millfieldians, alumni of Millfield School, Somerset, England
 Oakdale Middle School, Ijamsville, Maryland
 Ozaukee Middle School, Fredonia, Wisconsin
 Osborn Middle School, Phoenix, Arizona
 Osceola Middle School, Ocala, Florida
 Ontario Middle School, Ontario Oregon

Medicine
 Opsoclonus myoclonus syndrome
 Oral and maxillofacial surgery
 Oral Morphine Solution
 Osteopathic Medical Student, a student Doctor of Osteopathic Medicine

Organisations
 Office of Muqtada al-Sadr (Mahdi Army)
 One Mission Society, a Christian missionary society
 Organisation for the Maintenance of Supplies, a right-wing political group in the UK in the 1920s
 The official name of the World Health Organization (WHO), a specialised agency of the United Nations: , , ,
 International Liaison Department (Comintern) or OMS (Russian acronym)

Places
 IATA code for Omsk Tsentralny Airport
 Oms, Pyrénées-Orientales, a commune in southwestern France

Science and technology
 Office Mobile Service, Microsoft Office Mobile Service (OMS) is the messaging component developed for Outlook 2010 and SharePoint 2010. With OMS, users can integrate the mobile capabilities of Outlook and SharePoint with their mobile devices.
 Oracle Management Server, an executable component of Oracle database servers
 Orbital Maneuvering System, rocket engines used on the Space Shuttle orbiters
 Order Management System, business software used in logistics for order entry and processing
 Open Media Commons, an open-source internet group
 Open Metering System, a standardization effort in the field of smart meter
 Open Mobile System, the system used by OPhone
 Open Music System, once widely used MIDI interface software
 Optical Multiplex Section, the optical section layer that multiplexes wavelengths within the Optical Transport Network
 Object Management Server, A technology created and used by Workday, Inc. for storing, accessing and manipulating data.
 Outage management system, used by electricity operators to assist in restoring power
 Object Mirroring System, Vision Solutions OMS is a subset of the VisionSuite product OMS/ODS for replication of IBM Db2 objects in an IBM i environment.
 OMs, an abbreviation for mesylate

Other
 Oms, the humans in the 1973 animated film Fantastic Planet
 Oms, the humans in the novel on which Fantastic Planet was based, Oms en série
 Manuel de Oms y de Santa Pau, apparatchik in the War of Spanish Succession, Viceroy of Peru
 Odorless Mineral Spirits, used in painting and decorating
 Omsætningsafgift, a Danish tax
 One Minute Silence, a metal band
 Member state of the European Union, refers to an (Other) Member State(s)

See also

 OM (disambiguation)

OMS


Zena Rommett (née Angelina Buttignol le 19 mai 1920 et morte le 10 novembre 2010) est une danseuse, professeure de danse américaine d'origine italienne et créatrice de la technique d'entraînement de ballet barre au sol qui porte son nom.

Jeunesse
Zena Rommett, née Angelina Buttignol, le 19 mai 1920 dans la région de Vénétie, en Italie, immigre aux États-Unis avec sa mère en 1925. Le père de Zena, Antonio, avait immigré en Amérique deux ans plus tôt. La famille s'installe à Elmsford, New York. Rommett étudie le ballet avec de grands professeurs de ballet de New York, dont Anatole Vilzak, Chester Hale, Ludmilla Schollar et Elisabeth Anderson-Ivantzova.

Carrière
Rommett commence sa carrière professionnelle en tant que membre d'un trio d'adage. Elle joue avec l'USO pendant la Seconde Guerre mondiale. Elle fait ses débuts à Broadway en décembre 1944 dans la distribution originale de Seven Lively Arts de Billy Rose avec des numéros de ballet chorégraphiés par Anton Dolin. Elle danse dans les comédies musicales de Broadway Song of Norway, chorégraphiée par George Balanchine, et Paint Your Wagon, chorégraphiée par Agnes de Mille. Les aspirations de Rommett se tourne rapidement vers la pédagogie et elle est  invitée par Robert Joffrey à enseigner à l'American Ballet Center à New York en 1965. Son expérience de l'enseignement combinée à sa formation professionnelle en danse l'inspire à créer sa méthode unique de barre au sol pour la formation et la rééducation des danseurs.

École de danse
En 1968, la Zena Rommett Dance Association, alias Zena Rommett Floor-Barre Foundation, est fondée par Rommett et Robert Joffrey et Howard Squadron. Rommett fonde sa propre école  située au 70 West Third Street, à New York. L'école devient le laboratoire de Rommett pour développer la barre au sol, car elle aide des artistes de ballet, de jazz moderne et de comédie musicale à surmonter leurs blessures et à développer et affiner leur technique. Rommett découvre que travailler avec les jambes dans une position parallèle est un moyen efficace d'entraîner et de corriger le placement d'un danseur. Rommett explique qu'« un jour, pour expérimenter, j'ai demandé aux étudiants de mettre leurs jambes en parallèle. C'est alors que j'ai découvert le beau secret de ma technique. En travaillant en parallèle, j'ai pu corriger l'alignement du corps pour une participation parfaite ». Rommett déclare plus tard que « lorsque vous travaillez en parallèle sur le sol, la connexion de la cheville au genou à la hanche est si correcte que la jambe reste alignée lorsque vous vous retournez » et averti que « cela doit être fait méticuleusement pour être efficace ».

Technique barre au sol
Rommett conçoit et développe sa technique en amenant les danseurs loin d'une barre de ballet traditionnelle et sur le sol pour faire leurs exercices d'entraînement. En prenant l'effort de se démarquer de l'équation, la technique de Rommett supprime la pression portante sur les chevilles, les genoux et les hanches. L'application par Rommett d'exercices de barre exécutés en utilisant le sol comme source de soutien est devenue connue sous le nom de barre au sol (), la première approche du genre. La barre au sol permet au praticien de renforcer efficacement les articulations et les muscles, de corriger l'alignement, de relâcher les tensions et de prévenir et réhabiliter les blessures; Connue pour sa « voix patiente, persuasive et calme », les mouvements calmes dirigés par Rommett créent un flux rythmique qui calme et concentre l'esprit et centre le corps. Cette technique facilite le développement de belles lignes, une transition en douceur et une fluidité de mouvement. « Ce que je fais », déclare Rommett, « c'est définir, et affiner les mouvements afin qu'ils puissent être exécutés plus correctement et plus facilement. Les muscles s'allongent et se renforcent, et l'énergie n'est pas dissipée mais dirigée. Tout vient des bases enseignées de manière pure ».

Rommett et sa fille, Camille Rommett, commencent à offrir des cours annuels de certification d'enseignants en 1998 et aujourd'hui, sa technique de barre au sol se poursuit dans le monde entier par des enseignants dévoués qui sont certifiés pour enseigner la technique de Rommett. En 2006, le nom Floor-Barre est déposé comme marque commerciale. Camille Rommett poursuit le travail de Rommett en tant que directrice exécutive de la Fondation Zena Rommett Floor-Barre et dirige deux cours de certification Floor-Barre chaque été en Europe et à New York.

Étudiants notables
Le style d'enseignement de Rommett a attiré des étudiants du monde entier. Les élèves de Rommett étaient des danseurs, des artistes de comédie musicale, des athlètes et des non-danseurs. Les étudiants notables de Zena Rommett sont Melissa Hayden, Tommy Tune, Patrick Swayze, Judith Jamison, Lar Lubovitch, John Curry et Ulysses Dove. Hayden et Jamison ont déclaré que la barre au sol de Rommett  a été essentiel à leur réadaptation à la suite de blessures graves.

Famille
Rommett était marié à l'artiste Alexis Nicoli Romanovich. Ils ont eu deux filles, Melissa Romanovich et Camille Rommett Mouquinho. Le mari de Zena est décédé en 1968. Robert Joffrey a donné à Zena le nom de famille Rommett en 1965. Certains autres membres de la famille ont également adopté le nom de famille Rommett.

Dernières années
Rommett a enseigné la barre au sol au Steps Studio à New York jusqu'à trois mois avant sa mort. Le 10 novembre 2010, Rommett est décédé d'un cancer à l'âge de 90 ans.

Références

Voir aussi

Bibliographie
 :
.

Liens externes

.

Naissance en mai 1920
Naissance à Orsago
Danseuse américaine du XXe siècle
Danseuse de danse classique
Pédagogue de danse
Décès en novembre 2010
Décès à New York
Décès à 90 ans

Zena Rommett


Yusuke Miura (født 27. august 1991) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder YSCC Yokohama.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yusuke Miura


Ion Șcheau () este un fost deputat român, ales în 2012.

Vezi și
 Legislatura 2012-2016 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Nașteri în 1974
Deputați români 2012-2016
Politicieni români în viață
Membri ai PP-DD

Ion Șcheau


Der Tiefstapler ist eine deutsche Filmkomödie aus dem Jahre 1978 mit Gert Fröbe und Georg Thomalla.

Handlung
Als der deutsche Entwicklungshilfeminister zu seinem angekündigten Besuch in einem nicht näher benannten lateinamerikanischen Staat nicht wie erwartet eintrifft, überredet der deutsche Botschafter zwei Touristen, für ihn einzuspringen. Beide sollen das Ministerehepaar geben. Bei dem Mann handelt es sich um einen vermeintlichen Fabrikanten von Rollmöpsen, der jedoch in Wirklichkeit ein Professor ist. Die andere Deutsche wird für eine Prostituierte gehalten, ist in Wahrheit aber eine Ärztin. Aus dieser Konstellation ergeben sich zahlreiche Verwicklungen, bei denen sowohl die Deutschen als auch die Lateinamerikaner überaus vertrottelt agieren.

Produktionsnotizen
Der Tiefstapler, hergestellt von zwei unbekannten Firmen aus Frankfurt am Main und Königstein, entstand innerhalb von 30 Drehtagen zwischen dem 13. Oktober und 25. November 1977 in Sevilla und Umgebung. Die Uraufführung erfolgte am 11. Mai 1978 in Bonn.

Regisseur Bieber, der nach der Fertigstellung des Films seinen Namen zurückzog, hatte sein Handwerk als Regieassistent bei der DEFA erlernt und sich einen Namen als respektabler Fernsehfilmregisseur gemacht. Nach Der Tiefstapler verschwand er komplett aus dem Licht der Öffentlichkeit.

Infolge des desaströsen Produktionsresultats zog der Verleih Anfang Juli 1978 den Film aus den Lichtspielhäusern zurück.

Kritik
Der Film gilt als eine der missglücktesten und fürchterlichsten bundesdeutschen Produktionen überhaupt. Die wenigen Kritiken zu dem Film variierten allenfalls die Stärke ihrer Verrisse. Hierzu zwei exemplarische Beispiele:

So schrieb das Lexikon des Internationalen Films: "Die unfähigen Autoren des faden Filmchens begreifen Entwicklungsländer als Bananenrepubliken, ihre Politiker als Operettenchargen, ihre Bewohner als Karikaturen und Kretins."

Kay Wenigers Das große Personenlexikon des Films sah in Der Tiefstapler schlicht einen "Tiefpunkt deutschen Filmschaffens".

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 1978
Deutscher Film
Filmkomödie

Der Tiefstapler


Ashley Slanina-Davies (Gran Mánchester, Inglaterra, Reino Unido; 18 de diciembre de 1989) es una actriz inglesa, más conocida por haber interpretado a Amy Barnes en la serie Hollyoaks.

Biografía
Tiene dos hermanos mayores, Hayley y Philip, y una hermana menor, Bryony.

Es muy buena amiga de los actores Hollie-Jay Bowes y Kieron Richardson.

Carrera
El 14 de noviembre de 2005, obtuvo su papel más importante en la televisión cuando se unió al elenco de la exitosa serie británica Hollyoaks, donde interpretó a Amy Barnes hasta el 8 de agosto de 2012. En 2008 apareció en el spin-off de la serie, Hollyoaks Later, donde interpretó de nuevo a Amy.

Regresó brevemente a Hollyoaks en febrero de 2013. En octubre se anunció que regresaría a la serie brevemente el 30 de octubre de 2014. En agosto de 2016, regresó a la serie de forma permanente y su última aparición fue el 31 de marzo de 2017.

Filmografía

Series de televisión

Referencias

Enlaces externos

 Digital Spy > Celebrity News > Ashley Slanina-Davies

Actrices de televisión de Inglaterra

Ashley Slanina-Davies


Seiji Kaneko (født 27. maj 1980) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kashima Antlers.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Seiji Kaneko


HMS Mounts Bay was a  anti-aircraft frigate of the British Royal Navy, named after Mount's Bay in Cornwall. In commission from 1949 until 1960, she saw active service in the Korean War, and was sold to Portugal in 1961 to serve as NRP Vasco da Gama until 1971.

Construction
The ship was originally ordered from William Pickersgill & Sons Ltd. of South Bank, Middlesbrough, on 25 January 1943 as the  Loch Kilburnie. However, in late 1943 the contract was changed, and the ship was laid down on 23 October 1944 to a revised design as a Bay class. She was launched as Mounts Bay on 8 June 1945, but work on the ship was then suspended. Finally, on 20 March 1946, the ship was transferred to the shipyard of John I. Thornycroft & Company at Woolston, Southampton where she was completed on 11 April 1949.

Service history
Mounts Bay was commissioned for service, and after sea trials and training she sailed to the Far East to join the 4th Frigate Flotilla. From 1950 to 1953 she was part of the United Nations Task Force based at Sasebo, Japan, with other Commonwealth warships in support of military operations in Korean waters, spending routine maintenance and rest periods at Kure, Japan. She was also deployed for Squadron duties, including patrols to protect British merchant ships trading between ports in China and the South China Sea. When not deployed off Korea she carried out patrols off Malayan coast in support of British anti-insurgent operations, and took part in Squadron and Fleet exercises and visits to ports in the Far East. After the Korean War armistice was signed on 27 July 1953, the UN Task Force operations continued, and Mounts Bay was deployed as a guardship into 1954. In September of that year she returned to the UK to refit and then served in the West Indies in 1955, in the South Atlantic in 1957, and then returned to Far East.

Decommissioning and disposal
In May 1960 the ship was decommissioned and put into Reserve at Portsmouth. Placed on the Disposal List in 1961 she was sold to Portugal. She was modernized by John I Thornycroft in Southampton, before being commissioned by the Portuguese Navy on 3 August 1961.

References

Publications

1945 ships
Bay-class frigates
Frigates of the Portuguese Navy
Korean War frigates of the United Kingdom

HMS Mounts Bay (K627)


est un des premiers magazine  du Japon. Il est édité par la société Hakubunkan à partir de 1906. Son premier responsable éditorial est l'auteur pour enfants Sueo Iwaya, plus connu sous son nom de plume Sazanami Iwaya.  est créé comme un magazine sœur du , édité aussi par  Iwaya et qui est publié depuis 1895.

Les premiers textes du magazine tendent à être didactiques avec des récits de sacrifices et montrant l'importance d'obéir à ses parents. Puis les histoires évoluent et montrent souvent des jeunes filles liées par un très fort lien dans le genre du .

D'après Kiyoko Nagai, le magazine est durant 10 ans celui des  qui se vend le plus avec une diffusion qui culmine entre 150 000 et .

Le magazine cesse d'être publié en décembre 1931.

Contributeurs
De nombreux auteurs travaillent pour , entre autres :
Sazanami Iwaya (:ja:巌谷小波)
Yasunari Kawabata
Chiyo Kitagawa (北川 千代)
Tama Morita, nouvelliste
Midori Osaki (:ja:尾崎翠), romancier
Kikuko Oshima (尾島 菊子), auteur
Akiko Yosano, poète
Nobuko Yoshiya, auteur

Références

Bibliographie
 .

Magazine shōjo
Revue littéraire au Japon
Titre de presse créé en 1906
Titre de presse disparu en 1931

Shōjo Sekai


Antitesens surrealisme er en kortfilm instrueret og med manuskript af Heini Grünbaum.

Handling
En kortfilm som er en 12-minutters sekvens fra originaldrejebogen ANTITESENS SURREALISME. Nærmere betegnet optagelse 59-63. Indeholdende en persons livssyn, filosofi, med tunge dialoger.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1986

Antitesens surrealisme


Ariadna Thalía Sodi Miranda (telaffuz: [taˈli.a]), (d. 26 Ağustos 1971, Meksiko), Latin Grammy ödüllü Meksikalı Latin pop şarkıcısı, besteci, söz yazarı ve oyuncudur. Mezzo-soprano sese sahip, Latin müziğinin en güçlü vokallerinden biri olarak kabul edilir. Müzik kariyerine 80'lerin başında Din Din adlı bir çocuk grubunun solisti olarak başladı. 1986 yılında, o zamanlar Latin Amerika'da ses getirmiş olan Timbiriche müzik grubuna katıldı ve grup ile 5 stüdyo albüm yayınladı. 1989 yılında gruptan ayrıldı. Artık solo artist olma isteği başlamıştı ve o yıl ilk albümünü hazırlamak üzere Los Angelas'a yerleşti.

Latin popunun en önemli temsilcilerinden biri olarak gösterilen Thalía, bugüne dek dünya çapında 40 milyondan fazla satmıştır. "1990'lı yılların en çok satan Latin şarkıcısı" unvanını taşır. Rol aldığı pembe diziler ile Türkiye'de de binlerce hayranı olan yıldız, en çok tanınan Meksikalı aktrislerdendir. Gelmiş geçmiş en çok satış yapmış Meksikalı kadın şarkıcıdır.

Thalia, 20 yıllık uzun kariyeri boyunca 12 stüdyo albümü çıkarmış, 6 dizide boşrol oynamıştır. Güzelliği, soprano sesi, muhteşem oyunculuk performansı ve hiç bitmeyen enerjisiyle tüm Latin Amerika'yı kendisine hayran bırakmıştır. "Amor A La Mexicana" (1997), "Arrasando" (2000), "Tu y Yo" (2002), "El Sexto Sentido" (2005) ve son olarak "Primera Fila" (2009) albümleriyle pek çok başarıya imza atmış, 2000'den fazla ödül kazanmış ve Latin pop müziğine damgasını vurmuştur.

María Mercedes, Marimar, María la del Barrio ve son olarak da Rosalinda ile birlikte tüm dünyada tanınmıştır. Dizileri 180 ülkede yayınlanmış, sadece Meksika değil, Brezilya, Amerika Birleşik Devletleri, Yunanistan, Türkiye, Polonya, Filipinler, Lübnan ve Endonezya'da da izlenme rekorları kırmıştır. Sayısız ülkede yayınlanan dizileriyle iki milyardan fazla kişiye ulaşmıştır. "Queen Of Vina Del Mar", "Queen Of The Miami Carnaval", "Queen Of The Party In Broadway" ve "Star In The Eight Street" başta olmak üzere pek çok güzellik kraliçesi unvanına sahip olan Thalia, ana dili olan İspanyolca dışında İngilizce, Fransızca ve Portekizce biliyor. Albümlerindeki şarkıların birçoğunu kendi yazıp besteliyor. Gitar, basgitar, bateri, piyano, keman ve saksafon gibi pek çok enstrümanı çalabiliyor.

Çocukluk yılları

26 Ağustos 1971 yılında Meksika'nın Meksiko (İsp. Ciudad De Mexico) şehrinde dünyaya geldi. Tam adı Ariadna Thalia Sodi Miranda olan yıldız, bilim insanı, kriminoloji ve adli tıp uzmanı olan Ernesto Sodi Pallares ve 1980'den 1999'a kadar Thalia'nın menajerliğini yapmış olan, ressam Yolanda Miranda Mange'ın kızıdır. Thalía, ablaları olan Laura Zapata, Ernestina Sodi, Gabriela ve Federica'yı kendine örnek alarak 3 yaşında Entudians Estudian müzikalinde şarkılar seslendirmeye başladı. 5 yaşındayken babası Ernesto Sodi'yi kaybetti, 6 yaşında piyano dersleri alıp 9 yaşında Din-Din isimli bir gruba katıldı. Grupla 4 albüm yayınladı ve türlü festivallere katıldı.

1984 yılında Meksika'da sergilenen, dünyanın en büyük Broadway müzikallerinden biri olan Grease müzikalinde başrol oynadı. 12 yaşındayken Meksika'nın en ünlü gençlik grubundan Sasha Sokol'un gruptan ayrılmasıyla Thalia, Timbiriche grubuna katıldı. Thalia, kariyerine daha sonra Timbiriche adlı grupla devam etti. Bu grupla çıkardıkları albümlerin sırasıyla VII, VIII ve IX piyasa sürülmesinin ardından tüm Latin Amerika'yı dolaştılar. 15 yaşında Pobre Señorita Limantour adlı dizide ilk kez rol aldı.

1990 - 1996 İlk yıllar
Thalia bu deneyimlerin ardından Los Angeles'a gitti ve orada prodüktör Alfredo Diaz Ordaz ile tanıştı. Kendi adını taşıyan ilk albümü "Thalia", 1990 yılında yayınlanmıştır. Thalia'nın, 2 milyon satış rakamına ulaşan bu ilk albümü büyük ilgi görmüştür. Latin müziğin en önemli isimlerinden biri olacağının sinyallerini vermeye başlamıştır. Daha sonra İspanya'ya gidip birçok televizyon programına katılmış ve Avrupa'da da tanınmaya başlamıştır.

1991 yılında ikinci albümü "Mundo de Cristal"i çıkarmış, 1992 yılında María Mercedes adlı dizi ile yeniden televizyona dönmüştür. Aynı yıl üçüncü albümü "Love" yayınlanmıştır. 1994 yılında Türkiye'de reyting rekorları kıran Marimar ile başarısına başarı katan Thalia, 1994 yılının sonunda ünlü şarkıcı Gloria Estefan'ın kocası Emilio Estafan ile tanıştı ve dördüncü stüdyo albümü "En Extasis"i kaydetti. Bu albüm EMI plak şirketi tarafından yayınlanan, uluslararası ilk albümüdür. Albüm, Latin Amerika, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa ve Asya'da birçok ülkede satıldı, birçok altın ve platin ile onaylanmıştır. Bu albümden çıkan büyük hit "Piel Morena" ile birçok ülkeden altın plaklar ve ödüller kazandı. Ardından 1996 yılında "María la del Barrio" adlı dizide başrol aldı. 1997 yılında Uzak Doğu dili olan Tagalogca dilinde seslendirdiği Nandito Ako albümünü çıkardı. Bu albüm Thalia'ya altın plak ödülü kazandırdı. O yıl 'Manila Live Concert' kapsamında Folk Arts Theater (Halk Sanatları Tiyatrosu) ve Araneta Coliseum'da gerçekleştirdiği konserlerle yaklaşık 30 bin kişiye ulaştı.

1997 Amor A La Mexicana

1997 yılında yayınlanan "Amor a la Mexicana" albümüyle tüm dünyada tanınan bir isim hâline geldi. Albümle aynı adı taşıyan Latin pop şarkısı "Amor a la Mexicana" pek çok Latin ülkesinin listesinde zirveye yerleşti. 3 farklı versiyonu bulunan şarkı, Türkiye'de de adını duyurdu. Mujer Latina, Por Amor ve De Donde Soy gibi hit şarkıları da barındıran albüm, dünya çapında 5 milyon satarak büyük başarı elde etmiştir. Aynı yıl Meksika Müzesi'ne heykeli dikildi. Bu dönemde Amerika'da kendisine Kaliforniya eyaletinin anahtarı verildi ve bu tarihten itibaren her 25 Nisan, Thalia günü olarak bu eyalette kutlanır.

Mambo Cafe, Rosalinda
1998 yılında Hollywood'dan teklif aldı ve Mambo Cafe filminde başrol oynadı. Bu filmle birlikte komedi oyunculuğundaki başarısını da gösterdi. 1999 yılında ise belki de kariyerinde dönüm noktası olacak olan Rosalinda dizisini çekti. Bu dizi tam 180 ülkede yayımlanarak izlenme rekorları kırdı. Dizi Türkiye'de de büyük ilgi gördü.

2000 - 2001 Arrasando
2000 yılında son yıllarda yayımlanan en önemli Latin pop albümü olan Arrasando piyasaya çıktı. Albümün prodüktörü yine Emilio Estefan'dır. Albümdeki tüm şarkı sözleri ve besteler ise Thalia imzası taşımaktadır. Albümden çıkan ilk single "Ente El Mar Y Una Estrella" bilboard listelerinde haftalarca 1 numarada yer aldı. Albümle aynı adı taşıyan ikinci single "Arrasando" yine birçok ülkenin listesinde 1 numara oldu. Arrasando albümü ile Thalia Latin Grammy ödülü kazandı. Albüm beklendiğinden de büyük ilgi gördü. Tüm dünyada 5 milyon sattı.

2 Aralık 2000 yılında müzik prodüktörü ve Casabalanca Records'un sahibi Tommy Mottola ile dünya evine girdi. Düğün konukları arasında Michael Jackson, Ricky Martin, Jennifer Lopez ve Marc Anthony gibi çok ünlü isimler vardı.

2001 yılında müzik listelerinde en üst sıralarda yer almış olan şarkılarının banda müziği ile yeniden derlendiği "Grandes Exitos Con Banda" albümünü çıkardı. Aynı yıl şöhretler bulvarında adının bulunduğu yıldıza kavuştu. Amerika'nın popüler içeceklerinden Dr. Pepper'ın yeni reklam kampanyasında rol aldı.

2002 Thalia
2002 yılında kendi adını taşıyan Thalia 2002 albümü piyasaya çıkardı. Albümünün tanıtımını dünyanın en büyük müzisyenlerinin sahne aldığı New York Madison Square Garden'da yaptı.

İlk single "Tu Y Yo" albümün en beğenilen parçası oldu. Yavaş ve hareketli olmak üzere iki versiyonu bulunan şarkı billboard listesine 1 numaran giriş yaptı ve 5 hafta boyunca 1 numarada kaldı. Albümün ikinci single ı "No Me Ensenaste" albümün en başarılı şarkısı olarak, yine 1 numaraya yerleşti. Üçüncü single "Aquien le Importa" dikkat çekici klibiyle beğeni topladı. Albümün en önemli özelliği ise Marc Anthony ile bir düetin yer alıyor olmasıdır. Albümde 3 tanede İngilizce şarkı bulunmaktadır. İngilizce şarkılaradan biri olan "Closer to you" nunda 1 numaraya ulaşmasıyla Thalia, bir albümden 3 tane 1 numara çıkarmış oldu.

Aynı yıl albümünün başarısından dolayı dünya müzik piyasasının nabzını tutan Bilboard dergisi Thalia'yı yılın en başarılı latin-pop şarkıcısı ilan etti ve star unvanını ve ödülünü verdi. Albüm tüm dünya da 5.5 milyon satış rakamına ulaştı. Bu kadar başarının insana mutluluk getirmeyeceğini yıl sonunda yaşayacağı bir şok ile anladı. Ablaları kaçırıldi ve Thalia bu durum karşısında yıkıldi. Fakat kisa bir zaman sonra Thalia ablalarına kavustu ve yine mutlu günler geri geldi.

2003 - 2004 İlk İngilizce Albüm

2003 yılında kendi adını taşıyan ilk İngilizce albümünü piyasaya çıkardı. Thalia'nın tarzının dışında olan bu albüm albüm Amerika'dan Japonya'ya fırtına gibi esti. Rap şarkıcısı Fat Joe ile söylediği ilk single "I Want You" ve ikinci single "Baby I'm In Love" büyük başarılar elde etti ve birçok ülkenin listesine girmeyi başardı. Albüm çıktığı hafta Amerika'da 850.000 satış rakamına ulaştı. Japonya listelerine 3. numaradan giriş yapan albümün başarısından dolayı, Japonya' ya davet edildi. Albüm Japonya'da 150 bin kopyayı aştı. Toplamda ise 4.5 milyon satmıştır.

2003 yılı ile birlikte şarkıcılık, oyunculuk, bestecilik derken iş insanı olarak karşımıza çıkti. "Thalia Sodi Collection" adını taşıyan kıyafet, gözlük ve ayakkabı gibi birçok ürünü piyasaya çıkardi. Bununla da yetinmeyip, kendi adını taşıyan magazin müzik dergisinide hazırladı. 2004 yılında Herseyh's firması yeni kampanyaları için Thalia ile anlaşti ve ürünlerinin bir kısmına sanatçının adını verdi. Aynı yıl Los Angeles' ta bir caddeye adı verildi.

2005 - 2006 El Sexto Sentido
2005 yılında kendi deyimiyle "artık piyasa koşulları için değil kendi beğendiğim doğrultuda müzik yapacağım" diyerek "El Sexto Sentido" yu çıkardi. Albüm piyasaya çıkmadan aldığı siparişlerle 1 numara oldu. İlk single "Amar Sin Ser Amada" sanatçının yeniden latin müzik saundlarına döndüğünün kanıtıdır. Şarkı radyolarda en çok istek alan şarkı oldu. Şarkı için çekilen seksi klipte büyük beğeni topladı. Albümün en ilgi gören şarkısı ise ikinci single "Seducción" oldu. Albüm çıktığı ilk hafta 900.00 bin satış rakamına ulaştı. Albüm tüm dünyada 3.5 milyon satış rakamına ulaşmış ve Thalía'ya birçok ödül kazandırmıştır. Albümün İngilizce versiyonu "The Sixth Sense" Amerika' da da başarılı oldu. Thalía "El Sexto Sentido" albümü için yaptığı açıklamaya göre;
"Bu albüm, diğer albümlerimin arasında en profesyoneli. Her şeyin mükemmel olması için büyük emek ve zaman harcadım. Artık piyasayı düşünmeden kendim için albüm yapabilme lüksüne sahibim."

diyerek bu albümden duyduğu mutluluğu dile getirmiştir. Albümde rumba, hip hop, salsa, ballad, tropical, pop, caz gibi birçok türü denemesi Thalía için bir ilk olmuştur. "Kendi hayatımı hislerimle yaşıyorum" dediği için albümüne "Altıncı His" adını koymuştur.

2006 yılında bu albümünü "El Sexto Sentido Re+Loaded" adıyla yeniden yayımladı. Albümüne 4 şarkı eklemiştir. Bunlar bir Meksika TV şovu olan "Cantando Por Un Sueño"nun yine aynı adlı tema müziği, Aventura ile bir düet olan "No, No, No", "La Súper Chica" ve bir önceki albümünden olan "Un Alma Sentenciada" adlı şarkının remix versiyonudur.

2007'nin Haziran ayında hamile olduğunu açıkladı. 7 Ekim 2007'de kızını dünyaya getirdi. Kızına Sabrina Sakae adını vermiştir. Bebeği yüzünden müziğe bir süre ara verdiğini dile getiren Thalia, ABC kanalıyla yaptığı 5 Milyon dolarlık anlaşmadan sonra "Conexion Thalia" adında bir de radyo programı yapmaktadır. 2007 yılında Thalia, "Belleza" adlı güzellik kitabı çıkardı. Kitap İngiltere'de en çok satanlar listesine girdi ve birçok ülkede satış rekorları kırdı. Ayrıca sanatçı 2007 yılında Jennifer Lopez'in ilk İspanyolca albümünün ikinci "single"ı Me Haces Falta 'nın şarkı sözünü yazmıştır.

2008 - 2009 Lunada
Thalia, 2008'in Haziran ayında 10. Stüdyo albümü Lunada' yı çıkardı. Albümünde Thalia yine Emilio Estefan ile çalıştı. İlk single "Ten Paciencia" hareketli bir latin pop şarkısıdır. Thalia bu albümde tropical latin müziğine göz kırparak yine herkesin beğenisini kazandı. Aynı sene Premios Juventud müzik ödüllerinde kendisine DİVA ödülü verildi. Lunada'dan çıkan ilk single çalışmasında da Daddy Yankee ile bir remix kaydetti ve Latin piyasasındaki hakimiyetini korudu. Albümdeki "Sera Porquie Te Amo" şarkısının ikinci single olarak yayımlanması planlanlanıyordu ancak Thalia bu dönemde kene ısırması nedeniyle Lyme hastalığına yakalandı. Sağlık sorunları nedeniyle albümden başka bir single yayınlanmadı. Buna rağmen albüm latin ülkelerinde 1 numaraya yerleşti ve yılın albümü seçildi. Albüm 1 milyon satarak Thalia' nın 2000' li yıllarda en az satan albümü olmuştur. 10 ağustos 2008 tarihinde Hepsiburada.com adlı alışveriş sitesinin verilerine göre Thalia'nın Lunada albümü Coldplay gibi sanatçıları geçerek 1 numaraya yerleşti. Türkiye'de o yazın en çok satan yabancı albümü oldu.

2009 yılının Ağustos ayında Türkiye'ye gelmek istediğini ünlü mikroblog sitesi Twıtter'da yazdı. Yanınada Türkiye'yi tanıtan Youtube'tan bir vıdeo yayınladı.

Ekim ayında ABD başkanı Barack Obama tarafından düzenlenen Latin gecesine katıldi. Tamamı 60 dakika süren gecede Thalia hit şarkısı "Amor A La Mexicana" yı canlı olarak seslendirdi. Şarkının sonlarına doğru Obama ile dans eden Thalia bu özel ve güzel gecenin uzun süre konuşulmasına neden oldu.

2009 - 2011 Primera Fila
Thalia, 10. stüdyo albümü olan Lunada'nın ardından ilk konser albümü Primera Fila' yı Sony Music etiketiyle CD/DVD formatında yayınlandı. 1 Aralık 2009' da çıkan albüm Thalia' nın Miami Üniversitesi Bank United Center'de verdiği akustik konserin kaydından oluşuyor. Albümde daha önce hiçbir yerde yayınlanmamış yeni şarkıların yanı sıra Thalia' nın eski hit parçalarının yeni versiyonlarıda bulunuyor. Albüm müzik eleştirmenlerinden tam not almıştır. Bu albümde Thalia, sesinin güzelliğini öne çıkaran güçlü şarkılar seslendirdi. İlk Single "Equivocada" ile hayranları tarafından büyük beğeni topladı ve şarkı son zamanların en çok dinlenilen şarkıları arasına hızlı bir giriş yaptı. Şarkı 8 ülkenin pop müzik listelerinde 1 numaraya oturdu. İkinci single "Qué Será de Ti" ilk single kadar başarılı olmasa da listelerde ortalama üstü bir başarı yakaladı. Albümden 3 single daha yayınlandı. Bunlar, Meksikalı 5 Grammy ödüllü şarkıcı Joan Sebastian ile bir düet olan "Con La Duda",  albümün en beğenilen şarkısı olan "Ensenama a Vivir" ve Kübalı şarkıcı Pedro Capo ile seslendirdiği "Estoy Enamorado" dır. Latin radyolarında en çok çalanlar listesinde; Equivocada 16 hafta, Que Sera De Ti 14 hafta, Estoy Enamorada 12 hafta bulundu. Albüm en çok satanlar listelerinde 52 hafta, Meksika'da ise tam 54 hafta kaldı. Tüm dünyada 1 milyonun üzerinde sattı. Amazon.com sitesinde latin albümleri arasında ön siparişte bir numara oldu. Primera Fila'nın başarıları bununla da bitmedi. Albüm Amerika kıtasında 4 platin plak, 6 altın plak ve 1 Elmas sertifika kazanarak büyük başarı elde etti.şu aralar ikinci çocuğa hamile olan Thalia uzun süre piyasaya ara verse de hızlı bir dönüş yapması bekleniyor.İkinci bebeği yakında doğacakken yaşadığı en üzücü olay ise annesinin ölümü oldu. Thalia acısını kendi sosyal paylaşım sitesinde şöyle açıkladı. :"Bugün ruhumun yarısı öldü. Yavaş yavaş ölüyormuşum gibi hissediyorum. Dualarınız için teşekkürler, annem için!".
                           "Stüdyoda çalışıyorum; yeni şarkılar besteliyorum.Müzik ruh için en iyi ilaçtır."

Annesinin ölümünün ardından müzik çalışmalarına ara verdi şeklinde çıkan dedikodulara rağmen Thalia resmi twitter sayfasında tüm gün stüdyoda yeni şarkılar kaydettiğini söyledi ve müziğin ruhun en iyi ilacı olduğunu belirtti.
25 Haziran 2011'de ikinci çocuğu 'Matthew Alejandro Mottola' dünyaya geldi.
Thalia yeni albümü hakkında twitter hesabından bilgi vermeye başladı Kanadalı şarkıcı Michael Bublé ile düet yaptığını açıkladı. Bu sarkı efsane "Besame Mucho" olacaktı.

.

2012 Habítame siempre
22 Ekim 2012 tarihinde yayınlanan Tony Bennett'in "Viva:Duets" albümünde ünlü şarkıcıyla düet yapan güçlü latin vokalleri arasında yer aldı. Albümdeki "The way you look tonight" adlı şarkıyı Today Show ve Katie Couric's Show'da beraber canlı olarak seslendirdiler.
21 Eylül 2012 tarihinde, Habítame siempre albümünün yayımlanmasına günler kala, Thalía New York'ta bulunan Hammerstein Ballroom özel bir konser vererek albümünü tanıttı. 8 Ekim 2012 tarihinde, albümün ilk single çalışması Manías yayımlanmıştır. 19 Kasım 2012 tarihinde yayımlanan "Habítame siempre" isimli 11. stüdyo albümünde Robbie Williams, Michael Bublé, Prens Royce ve Gilberto Santa Rosa gibi birçok ünlü isimle yaptığı düetlerden oluşan şarkılar yer almaktadır. Albüm, izleyicilerine sunulduğu andan itibaren büyük beğeni toplamış, albüm hakkında olumlu eleştiriler yapılmıştır.

2014 Amore Mio
Thalia'nın 12. Stüdyo albümü olan Amore Mio Sony Music Latin etiketi ile piyasaya sunulmuştur. Albümde çok farklı bir Thalia ile karşılaşıyoruz. Bu albümle Thalia özlenen latin soundlarına geri dönerek hayranlarının beklentilerini boşa çıkarmamıştır. Albüm 2 veresiyon olarak yayınlanmış 'Standart' Ve 'Deluxe' olmak üzere. Albüm 4 kasımda piyasaya sunulmuş ve ilk single olarak "Por Lo Que Reste De Vida" seçilmiş ve 9 Eylül de dinleyicilerine sunulmuştur. Albüm yayınlandığı günden itibaren çok büyük bir etki yaratmıştır. ünlü dijital müzik indirme sitesi İtunes'te yayınlandığı anda Japonya, Meksika, Brezilya, Venezuela, Arjantin ve Kosta Rika başta olmak üzere 10'a yakın ülkede #1 numaraya yükseldi. Albüm Amerika'da da büyük başarılar elde etti. Billboard Top Latin Albums Ve Billboard Pop Latin Albums gibi latin müziğinin kalbi sayılan listelerde #1 numara olma başarısını gösterdi. Bunun yanı sıra Türkiye, Yunanistan, Lübnan, Romanya ve İspanya gibi ülkelerde önemli etkiler yaratmıştır.

2015 Macy Thalia Sodi Bahar Koleksiyonu
Latin müziğin Kraliçesi olarak adlandırılan Thalia, 2015 yılının Ocak ayında müzik, sinema, yazarlık, radyo programı yapımcısı, şarkı yazarlığı gibi mesleklere bir yenisini daha ekledi. Moda tasarımcılığıda yapan Thalia Amerika'nın en ünlü kadın giyim markası olarak kabul edilen Macy ile bir anlaşma imzalamış ve kendi tasarımı olan kıyafetleri yakın bir zaman da dünya çapındaki hayranlarının beğenisine sunacağını açıklamıştır. Thalia 21 Ocak 2015 tarihinde Facebook üzerinden canlı bir moda show yaparak bir ilke imza atmıştır.

2016 Latina
Meksika asılı şarkıcı, yazar ve oyuncu Thalia, henüz 9 yaşındayken başladığı kariyerine kazandığı birbiri ardına başarılarla tüm dünyanın tanıdığı bir isim olarak devam etti. Liste başı şarkılar, milyonlar satan albümlerin yanı sıra Latin Billboard ödülü sahibi de olan sanatçı, 13. stüdyo albümü "Latina" ile müzikseverlerin karşısına çıktı. Sevilen sanatçı Thalia, "Latina" albümü için Maluma, Silvestre Dangond, De La Ghetto, OMI, Jacob Forever ve Chiky Bom Bom "La Pantera" gibi pek çok başarılı isimle bir araya geldi. Toplam 13 şarkıdan oluşan albümde, Thalia'nın Maluma ile seslendirdiği "Desde Esa Noche" "Vuélveme a Querer" şarkılarının yanı sıra "Frutas (feat. Chiky Bom Bom "La Pantera")", "Todo (Poso Se Thelo) (feat. OMI & Jacob Forever)" ve "La Movidita" şarkıları da dikkat çeken şarkılar arasında yer alıyor. Latina sanatçıya latin müziğinin en önemli ödüllerinden birisi olan Premio Lo Nuestro ödül töreninde 'Yılın En İyi Kadın Şarkıcısı' ödülünü getirdi. Ayrıca Billboard Müzik Ödüllerine Skakira, Jennifer Lopez ve Becky G ile birlikte Yılın Kadın Pop Sanatçısı ödüllerinde adaylık ve Youtube'da 'Desde Esa Noche' ile 2016 yılının en çok izlenen live performans videosu gibi birçok başarıya imza attı. Jennifer Lopez ve Marc Anthony nin prodüktörlüğünü yapan Sergio George ile yeni albümü için çalışmalara başlayan Thalia'nın bir sonraki albümü 2018 yılının sonlarında yayınlanacaktır.

2018 Valiente
Thalia son başarısı Latina'dan sonra 2018 yılında Valiente albümünü piyasaya sürmüştür. Albüm Billboard listelerinde 1 numaraya kadar yükselmiştir. Albümden çıkan ilk single No Me Acuerdo 1 milyarı geçen izlenme sayısı ile Youtube'da 2018 yılının en çok izlenen 6. Müzik videosu olmuştur. Albümden çıkan single'lar Lento ve Lindo Pero Bruto ise 100 milyon stream barajını geçerek Valiente albümünün Thalia'nın en başarılı albümlerinden birisi olmasını sağlamıştır. 2019 yılında Latin Grammy'lerde Onur Ödülü alan sanatçı ayrıca bu albümle birlikte 20 ülkede 1 numara olmuş ve 45 ülkede müzik listelerine girmeyi başarmıştır. Sanatçı 2020 yılında piyasaya sürecek albümünün hazırlıklarını sürdürmektedir.

Filmografi

Dizi
 Pobre Señorita Limantour (1987) – Diana
 Quinceañera (1987–1988) – Beatriz Villanueva
 Luz y sombra (1989) – Alma
 María Mercedes (1992–1993) – María Mercedes Muñoz de Del Olmo
 Marimar (1994) – Maria del Mar "Marimar" Aldama Perez
 María la del Barrio (1995–1996) – María Hernández De la Vega
 Rosalinda (1999) – Rosalinda Del Castillo de Altamirano

Tiyatro
 Vaselina (1984) – Sandy

Filmler
 La Guerra de los Pasteles (1979)
 Anastasia (1997) – (seslendirme)
 Mambo Café (1999) – Nydia

TV Show
 VIP de Noche (1991–1992)
 Las Aventuras de Eebee y Thalia (2009–2010)

Radio Show
 Conexión Thalía Radio Show (2007–2010)

Diskografi

Stüdyo albümleri
 Thalía (1990)
 Mundo de Cristal (1991)
 Love (1992)
 En éxtasis (1995)
 Amor a la Mexicana (1997)
 Arrasando (2000)
 Thalía (2002)
 Thalía (English) (2003)
 El Sexto Sentido (2005)
 Lunada (2008)
 Habítame siempre  (2012)
 Amore Mio  (2014)
 Latina  (2016)
 Valiente  (2018)
 Desamorfosis (2021)

 " Viva Kids - Ninni Albumu"
  """"Latina"""" (2016)

Toplama ve remiks albümleri
 Nandito Ako (1997)
 Thalía con banda: Grandes éxitos (2001)
 Hits Remixed (2003)
 Greatest Hits (2004)

Live albümleri
 Primera Fila (2009)

 Habitame Siempre *

Müzik Grupları
 Din Din (1981–1983) – (4 albüm)
 Timbiriche (1986–1989) – (3 albüm)

Turneler
 Cristal Tour (1990–1993)
 En éxtasis Tour (1996–1997)
 Amor a la Mexicana Tour (1997–1998)
 High Voltage Tour (2004)
   Viva! Tour (2013- ...)

DVD'leri
 Greatest Hits (2004)
  El Sexto Sentido (2005)
 Primera Fila (2009)
 "Habitame Siempre"

Kitapları

 Thalía: ¡Belleza! Lessons in Lipgloss and Happiness (2007) (Güzellik Kitabı)
 Thalía: ¡Radiante! Your Guide to a Fit and Fabulous Pregnancy (2009) (Hamilelik üzerine bilgiler içeren kitabı)
 Cada Día Más Fuerte & Growing Stronge!  (2011) (Thalia'nın anılarından oluşan kitabı)

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Official Website - Thalia.com
 Official Website the Radio Show - Conexion Thalia

Yaşayan insanlar
1971 doğumlular
Meksiko doğumlular
Meksikalı kadın dizi oyuncuları
Meksikalı kadın sinema oyuncuları
Meksikalı besteciler
Meksikalı kadın şarkıcılar
Meksikalı pop şarkıcıları
Meksikalı Roma Katolikleri
İspanyol asıllı Meksikalılar
Latin pop şarkıcıları
Meksikalı müzik yapımcıları
Sony Music Latin sanatçıları
21. yüzyıl kadın şarkıcıları
21. yüzyılda Amerikalı şarkıcılar
Meksikalı kadın pop şarkıcıları

Thalía


Axel Ferdinand Konstantin Prahl (født 26. marts 1960 i Eutin) er en tysk skuespiller på teater og i film. Mest kendt for sin rolle som Münster kommisær Frank Thiel i Tatort serien.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Tyskland

Axel Prahl


ජයසේකර පතිරන්නැහැලාගේ දයාසිරි පද්මකුමාර ශ්‍රී ලාංකික නීතිඥයෙක් සහ දේශපාලකයෙකි.

අධ්‍යාපනය:-නාරම්මල මයුරපද  මධ්‍ය මහා විදුහලේ අධ්‍යාපනය ලබා, නීතිවේදී උපාධිය ලබා ඇත.

දේශපාලනය:-

2010 මැතිවරණයෙන් ඡන්ද 132,949 ලබා රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට පමනක් දෙවැනි විය. පඩුවස්නුවර
ආසනයේ 43.42% ප්‍රතිශතයක් එ.ජා.පයට ලබාදීමට ඔහුට හැකිවිය.

පසුව ඔහු 2013 වසරේදී එ.ජා.පයෙන් ඉවත් වී එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය වෙත එක් විය.

2015 අගෝස්තු මහ මැතිවරණයෙන් කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයෙන් මනාප ඡන්ද 133,832 ලබාගනිමින් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී
පත්වුනු අතර මේ දක්වා රජයේ ක්‍රීඩා ඇමති ධූරය දරයි.

1969 උපත්
ජීවමාන ජනයා
ජීවත්වන්නෝ
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලංකික දේශපාලනඥයෝ
එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙහි දේශපාලනඥයන්
ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙහි දේශපාලනඥයන්
චරිත කතා

දයාසිරි ජයසේකර


Induktans () er et fænomen, hvor en ændring i strømstyrken  i et elektrisk kredsløb fører til en elektromotorisk kraft . Den fysiske størrelse er defineret ved ligningen

hvor  angiver tid. Det negative fortegn kommer fra Lenz' lov og betyder, at den elektromotoriske kraft modvirker ændringer i strømstyrken.

Induktans angives i enheden henry med symbolet .

Energi
Effekten , hvormed energi afsættes, er givet ved strømstyrken gange spændingen eller den elektromotoriske kraft i denne sammenhæng. Oplagringen sker modsat den elektromotoriske kraft, så det negative fortegn fjernes:

Den samlede afsatte energi  over en tidsperiode fra  til  er givet ved den integrerede effekt:

Det antages her, at induktansen er konstant. Hvis strømstyrken i begyndelsen  er 0, kan den endelig strømstyrke bare kaldes , og den oplagrede energi er da givet ved:

Hvis strømstyrken før og efter derimod er den samme, er den oplagrede energi 0.

Kildehenvisninger

Fysisk størrelse
Elektromagnetisme
Elektroniske begreber og fænomener

Induktans


Dominique Vlasto (* 14. August 1946 in Marseille) ist eine französische Politikerin der Union pour un mouvement populaire (UMP).

Leben
Von 1983 bis 1989 war Vlasto Mitglied im Stadtrat von Marseille. Von 1995 bis 2001 war Vlasto im Vorstand von France Congrès. Seit 1999 ist Vlasto Abgeordnete im Europäischen Parlament.

EU-Parlamentarierin
Vlasto ist in der Fraktion der Europäischen Volkspartei (Christdemokraten).

In der Periode 2009 bis 2014 ist Vlasto Mitglied im Ausschuss für Verkehr und Fremdenverkehr, in der Delegation für die Beziehungen zu den Maghreb-Ländern und der Union des Arabischen Maghreb, sowie in der Delegation in der Parlamentarischen Versammlung der Union für den Mittelmeerraum.
Als Stellvertreterin ist sie im Ausschuss für auswärtige Angelegenheiten, Menschenrechte, Gemeinsame Sicherheit und Verteidigungspolitik und in der Delegation in der Paritätischen Parlamentarischen Versammlung AKP-EU.

Auszeichnungen
 1995: Ritter des Ordre national du Mérite

Weblinks

 Offizielle Webseite von Dominique Vlasto

Quellen

Mitglied des Europäischen Parlaments für Frankreich
UMP-Mitglied
Politiker (21. Jahrhundert)
Politiker (20. Jahrhundert)
Träger des französischen Nationalverdienstordens (Ritter)
Person (Marseille)
Franzose
Geboren 1946
Frau

Dominique Vlasto


Jóan Petur Hentze (født 24. oktober 1831 på Sandur, død 13. august 1890) var en færøsk bonde og politiker. Han var valgt til Lagtinget fra Sandoy 1857–61 og 1873–89.

Han var søn af sysselmand Johan Michael Hentze og Marianne Jacobsdatter, sønnesøn af provst Peter Hentze, far til lagtingsmand Jóhan Michael Hentze, farfar til sagfører Gregers Johan Hentze og oldefar til advokat, lagtingsmand og minister Demmus Hentze.

Referencer
 Løgtingið 150 – Hátíðarrit, bind 2 (2002), s. 286. (PDF )

Landmænd fra Færøerne
Politikere fra Færøerne før 1906
Lagtingsmedlemmer fra Færøerne
Personer fra Sandø

Jóan Petur Hentze


Christian 2. af Pfalz-Zweibrücken-Birkenfeld (tysk: Christian II. von Pfalz-Zweibrücken-Birkenfeld) (født 22. juni 1637 i Bischwiller, død 26. april 1717 i Birkenfeld) var pfalzgreve og fra 1671 også hertug af  Pfalz-Zweibrücken–Birkenfeld.

Oldefar til Bayerns første konge
Christian 2. var far til Christian 3. af Pfalz-Zweibrücken, farfar til Frederik Michael af Zweibrücken-Birkenfeld og oldefar til Maximilian 1. Joseph af Bayern, der blev kurfyrste  af Bayern i 1799 og konge i 1805.

Alle senere konger af Bayern var efterkommere af  Maximilian 1. Joseph.

Wittelsbachske pfalzgrever ved Rhinen
Personer fra Rheinland-Pfalz
Personer fra Alsace


Printzia, rod glavočika smješten u vlastiti podtribus Printziinae,  dio tribusa Astereae. Postoji šest priznatih vrsta iz Južne Afrike i Lesota.

Vrsta P. polifolia gubi stanište zbog urbane ekspanzije i poljoprivrede, prijeti i konkurencija stranih invazivnih biljaka, prekomjerna ispaša.

Vrste
 Printzia aromatica Less., Western Cape.
 Printzia auriculata Harv., Mpumalanga, Free State, KwaZulu-Natal, Eastern Cape; Lesoto.
 Printzia huttonii Harv., Eastern Cape.
 Printzia nutans (Bolus) Leins, Free State, KwaZulu-Natal; Lesoto.
 Printzia polifolia (L.) Hutch., Eastern Cape, Western Cape.
 Printzia pyrifolia Less., Free State, KwaZulu-Natal, Eastern Cape; Lesotho.

Sinonimi
 Lioydia Neck. ex Raf.

Izvori

Astereae

Printzia


Bellmore bezeichnet mehrere

Orte in den Vereinigten Staaten:
 Bellmore (Indiana), im Parke County
 Bellmore (New York), im Nassau County

Sonstiges:
 Bellmore Creek, Fließgewässer im Nassau County, New York
 Bellmore Lake, See im Oneida County, Wisconsin

Siehe auch:
 Bellmore-Johnson
 Belmore

Bellmore


An Cryptocoryne auriculata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adolf Engler. An Cryptocoryne auriculata in nahilalakip ha genus nga Cryptocoryne, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cryptocoryne

Cryptocoryne auriculata


An animal control service or animal control agency is an entity charged with responding to requests for help with animals, including wild animals, dangerous animals, and animals in distress. An individual who works for such an entity was once known as a dog catcher, but is generally now called an animal control officer, and may be an employee or a contractor – commonly employed by a municipality, county, shire, or other subnational government area.

Duties and function
Typically animals that are found will be checked for owner identification, including checking any ID tags, scanning for microchips, and checking for tattoos. Animals may be returned to their owners, or transported to a veterinary clinic or animal shelter. Animals held in the shelter can be returned to their owners, adopted, released to the wild, held as evidence in a criminal investigation or euthanized.

Animal control services may be provided by the government or through a contract with a humane society or society for the prevention of cruelty to animals. Officers may work for, or with, police or sheriff departments, parks and recreation departments, and health departments by confining animals or investigating animal bites to humans.

Active cruelty to animals may be an indicator of serious psychological or violence problems. Because of these links, in some places animal control officers have begun to look for and report on other issues.

Legal details in the United States of America
The most common requirements for this job is some prior experience handling animals on a farm, as a veterinary assistant or animal trainer. Training is primarily on the job but some jurisdictions (like Virginia, North Carolina and Texas) require formal and continuing education available from community colleges and trade associations.

Some animal cruelty investigators are specially trained police officers. The New York American Society for the Prevention of Cruelty to Animals (ASPCA) employs several Humane Law Enforcement Officers with some police powers (including the power of arrest) and the Oregon Humane Society employs Humane Special Agents in partnership with the Oregon State Police who are fully-sworn law enforcement officers. Throughout the United States this arrangement is becoming more common.

Politics
An American colloquialism labels an unpopular politician by saying that they "couldn't be elected dogcatcher", with "dogcatcher" referring to a very low-level elected office.

In practice, animal control officers are generally appointed by an executive authority and not elected. However, historic equivalents such as poundmaster, which was tasked with the control of stray livestock, and hog reeve, whose mandate extended exclusively to stray swine, were elective offices in Colonial and early American New England. The town of Duxbury, Vermont was said to be the only place in the contemporary United States that actually elects a dog catcher, but electing of dogcatchers was found to be illegal in Vermont in 2018. The job was then designated as appointment-only, with Zeb Towne, the last elected dogcatcher in Duxbury, being unanimously appointed to the position.

References

External links
 American Animal Cruelty Investigations School (USA)
 National Dog Warden Association (UK)
 National Animal Care and Control Association (USA)
 Western Australian Rangers Association

Animal care occupations
Animal welfare organizations
Civil services
Dog law

ro:Hingher

Animal control service


Dainara Toffoli é uma cineasta brasileira, diretora de séries como "Manhãs de Setembro", "As Five" e "De volta aos 15", e filmes como o documentário "Dona Helena" e o longa de ficção "Mar de Dentro".

Introdução
Formada em jornalismo pela PUC-RS, Dainara começou sua carreira na Casa de Cinema de Porto Alegre, em 1989. Sua primeira experiência em um set de cinema foi no clássico curta-metragem documental "Ilha das Flores", dirigido por Jorge Furtado. O filme, que retrata a desigualdade social do Brasil, está na lista da Associação Brasileira de Críticos de Cinema (Abraccine) como um dos 100 melhores filmes brasileiros de todos os tempos e também foi eleito pela Abraccine como o melhor curta-metragem brasileiro da história .

Alguns dos trabalhos de Dainara são "Dona Helena" (2006) , a série "Manhãs de Setembro" (2021), protagonizada por Liniker e indicada para o Glaad Awards (premiação dedicada à comunidade LGBTQIA+) como melhor na categoria 'série dramática' ; e 'As Five' (2020), um spin-off de "Malhação Viva a Diferença".

Seu primeiro longa, "Mar de Dentro" (2022), criado, dirigido, coescrito e coproduzido por ela, teve boa recepção da crítica especializada, principalmente, segundo os analistas, por abordar o maternar sob a perspectiva feminina, tema que até pouco tempo atrás era abordado de forma romantizada em filmes dirigidos por homens . Participou da 44ª Mostra Internacional de Cinema de São Paulo e recebeu destaque do crítico Luiz Zanin, do jornal O Estado de S. Paulo, que o elegeu como um dos seus preferidos do festival.

Por conta de seu reconhecido protagonismo feminino e talento  , Dainara foi apontada pela revista Veja como 'destaque no audiovisual brasileiro' em fevereiro de 2023.

Direção
Seu primeiro trabalho como diretora e roteirista veio em 1996 com o curta "Um Homem Sério", codirigido por Diego de Godoy, produzido pela Casa de Cinema de Porto Alegre e aclamado no 24º Festival de Gramado com os prêmios de "Melhor curta-metragem" (Júri Popular), "Melhor Roteiro" e "Melhor Ator" (Ari França) .

Premiado também no 29º Festival de Brasília, 1996 (Melhor Direção de Arte)  e no 6º Festival Internacional do Uruguai, Montevideo, 1998 (Menção Especial) .

Em 2018, Dainara assinou a direção geral da série documental "Dia Um" (HBO), ao lado de Renato Amoroso . No mesmo ano, assinou a direção geral, ao lado de Luis Pinheiro, da série de ficção "Amigo de Aluguel", produção da O2 Filmes e da NBS Universal Brasil . Criada por ela em parceria com Josefina Trotta, conta a história de um ator que sofre de fobia de palco e, para sobreviver, passa a criar personagens de ficção para a vida real dos clientes . Bem recebida pela crítica  , esta comédia protagonizada por Felipe Abib permite, segundo a própria Dainara em entrevista ao Jornal O Globo, "mostrar o que há de patético em relação a vários aspectos da nossa civilização, expor o mundo exibicionista em que vivemos". O site Adoro Cinema publicou crítica positiva da produção, elenco, direção e roteiro.

As Five e Manhãs de Setembro
Em 2019, Dainara foi convidada para compor a equipe de direção da primeira temporada de "As Five", que foi ao ar em 2020, série criada por Cao Hamburger para o Globoplay.

Em 2021, a primeira temporada foi escolhida como a Melhor Série Dramática no Prêmio F5, no Splash Awards e, também, no MTV Millennial Awards Brasil/MIAW .

Já em 2023, sob direção artística de Fabrício Mamberti, Dainara assume a direção-geral da segunda temporada de As Five, dirigindo os oito episódios da série estrelada por Daphne Bozaski, Heslaine Vieira, Gabriela Medvedovski, Ana Hikari e Manoela Aliperti. A diretora costuma reforçar que "As Five" precisa imprimir a vivência e a realidade das mulheres num texto que as faça se reconhecer na história .

Ao lado de Luís Pinheiro, Dainara é responsável também pela direção das duas temporadas de "Manhãs de Setembro", disponíveis no Prime Video. Protagonizada por Liniker, a série recebeu 18 indicações e ganhou 8 prêmios nacionais, entre eles o prêmio da APCA 2023 (Associação Paulista de Críticos Teatrais) como "Melhor série dramática" e foi indicada à mesma categoria na 34ª edição do Glaad Media Awards, prestigiada premiação voltada à comunidade LGBTQIA+, realizada em Los Angeles e Nova York . A produção concorreu com grandes obras internacionais, como The Umbrella Academy, Star Trek: Discovery e Grey's Anatomy.

Entre os trabalhos recentes da diretora estão também a primeira temporada de "De volta aos 15", estrelada por Maísa e Camila Queiroz, disponível na Netflix . A produção venceu o CH Awards 2022 na categoria 'Série do Ano' . Além disso, Maisa Silva também garantiu a categoria de Artista Nacional por sua atuação como Anita na adaptação do livro de Bruna Vieira.

Mar de Dentro
Em 2022, Dainara lançou "Mar de Dentro", seu primeiro longa-metragem . Criado, dirigido, coescrito e coproduzido por ela, "Mar de Dentro" aborda, entre outros assuntos, a maternidade.

O projeto levou mais de uma década para sair do papel e teve seu tema questionado inúmeras vezes no processo . Protagonizado por Monica Iozzi, está disponível atualmente no Telecine Play.

O filme é inspirado pela experiência pessoal da diretora: Dainara teve seu filho em 2006 . A maternidade idealizada passa longe no filme da cineasta.

Quando se volta para identificar o que tem de elo em suas produções, Toffoli afirma notar a presença da densidade e das camadas desafiadoras do universo feminino. Segundo a diretora, a temática atravessa a sua filmografia, cria personagens femininas (reais ou ficcionais) em diferentes etapas de suas vidas, abordadas sempre com o intuito de refletir os desafios do mundo contemporâneo.

Elástica Filmes
Em 2006 Dainara fundou junto com sua irmã Tatiana Toffoli a produtora Elástica Filmes, a qual produziu 11 documentários para televisão e 2 curtas-metragens, além da primeira temporada da série "Amazônia: Arqueologia da Floresta", lançada em 2022, que acompanha a equipe do arqueólogo Eduardo Góes Neves em escavações na Amazônia.

Cineastas do Brasil
Mulheres cineastas

Dainara Toffoli


Evrimsel biyoloji; biyoloji konularını, canlıların evrimini göz önüne alarak inceleyen bilim dalıdır.
Taksonomi biliminin temelinde evrimsel biyoloji yer almaktadır. Canlıları sistematik bir şekilde ayırmada, canlıların evrimsel akrabalıkları ve farklılıkları göz önüne alınır. Ayrıca birçok ekolojik ilişkinin açıklanmasında evrimsel biyoloji kullanılır.
Moleküler biyolojide DNA ve RNA dizilerinin baz dizilişleri göz önüne alınarak canlıların hatta organellerin mikroorganizmalarla olan akrabalıkları incelenmekte ve bu incelemede evrimsel biyoloji temel alınmaktadır.

Evrimsel biyolojiyi araştıran kişiye evrimsel biyolog denir. Filozof Kim Sterelny'e göre "1858 yılından beri gelişen evrimsel biyoloji bilim alanındaki en büyük entelektüel başarılardan biridir".

Tanım
Evrimsel biyoloji, her iki geniş alan çalışmasından ve laboratuvar odaklı disiplinlerden gelen bilim insanlarını içeren disiplinler arası bir alandır. Örneğin, genellikle mammaloji, ornitoloji veya herpetoloji gibi belirli canlı türleri hakkında özel uzmanlık eğitimi alan ama evrim hakkındaki genel sorulara cevap bulmak için bu canlıları vaka analizi veya örnek olay incelemesi için kullanan bilim insanlarını içerir. Evrimsel biyoloji, aynı zamanda genellikle evrimleşme hızı ile evrim modelleri hakkında sorulara cevap bulmak için fosilleri kullanan paleontologlar ve jeologlar gibi popülasyon genetiği ve evrimsel psikoloji gibi alanlardan gelen teorisyenleri de içerir. Deneyciler, yaşlanmanın evrimi hakkında bir açıklama geliştirebilmek için meyve sineği Drosophila'daki seçilimleri kullandılar ve deneysel evrim, bu anlamda evrimsel biyolojinin oldukça aktif bir alt disiplinidir.

Gelişim biyolojisi, başlangıçta modern evrimsel sentezden ayrı tutulduktan sonra evrimsel gelişim biyolojisi çalışmaları sayesinde 1990′larda evrimsel biyolojiye tekrar giriş yapmıştır.

Evrimsel biyolojideki bulgular, insanoğlunun sosyokültürel evrimini ve evrimsel davranışını inceleyen yeni disiplinleri oldukça güçlendirdi. Şu an evrimsel biyolojinin fikirsel çerçevesi ve kavramsal araçları, bilgisayar hesaplamalarından nanoteknolojiye kadar geniş bir alanda uygulama bulmuştur. Ayrıca evrimsel tıp alanında da katkıda bulunur.

Yapay yaşam, evrimsel biyolojinin açıkladığı üzere, canlıların evrimleşmesini modelleyen hatta onları yeniden yaratmaya çalışan biyoenformatiğin bir alt dalıdır. Bu da genellikle matematik ve bilgisayar modelleri aracılığıyla yapılır.

Alt dalları
Evrim, bütün biyolojinin merkezinde yer alan, bütünleştirici kavramdır. Biyoloji, çok çeşitli şekillerde alt başlıklara bölünebilir. Bunlardan biri, biyolojik organizasyon temelinde bir kategorizasyondur. Bunu yaparken moleküler biyoloji düzeyinden başlayarak, sırasıyla hücre biyolojisi, histoloji, organ biyolojisi, sistem biyolojisi gibi basamaklardan geçildikten sonra, popülasyon biyolojisi ve ekoloji gibi üst seviyelere kadar gidilebilir. Bir diğer kategorizasyon yöntemi, taksonomi temelli bir ayrımdır. Bu durumda zooloji gibi daha geniş grupları çalışan bilim dallarından ornitoloji ya da herpetoloji gibi daha spesifik bilim dallarına bir ayrım yapılabilir. Üçüncü bir yöntem ise, odak noktası bakımından bir ayrım yapmaktır: saha biyolojisi, teorik biyoloji, deneysel biyoloji ve paleontoloji gibi bilim dalları, bu tip bir ayrımda karşımıza çıkmaktadır. Bu alternatif kategorilendirme yöntemleri, evrimsel biyoloji ile birleştirilerek evrimsel ekoloji ve evrimsel gelişim biyolojisi gibi dalların ortaya çıkmasını mümkün kılmıştır.

Daha yakın zamanlarda ise temel bilimler ile uygulamalı bilimlerin birleşmesi sonucunda, evrimsel biyolojinin uzantıları olan evrimsel robotik, evrimsel mühendislik, evrimsel algoritmalar, evrimsel ekonomi ve evrimsel mimarlık gibi dallar doğmuştur. Bu bilim dalları, evrimsel biyolojinin temel prensiplerinden ve matematiksel altyapısından faydalanırlar. Evrimin temel mekanizmaları doğrudan veya dolaylı olarak uygulanır ve bu sayede yeni tasarımlar elde edilir veya aksi takdirde çözülmesi zor olan sorunlar çözülür. Bu alanlarda üretilen araştırma sonuçları, özellikle de bilgisayar bilimi ve makine mühendisliği gibi çeşitli mühendislik dallarından gelen veriler evrim teorisinin gelişimine katkı sağlamaktadır.

Tarih
Evrimsel biyoloji, 1930'lar ve 1940'lardaki modern evrimsel sentezlerin bir sonucu olarak, başlı başına bir akademik dal olarak ortaya çıkmıştır. Ancak, 1970'ler ve 1980'lere kadar önemli sayıda üniversitelerin "evrimsel biyoloji" adı altında departmanları bulunmamaktaydı. Amerika Birleşik Devletleri'nde moleküler ve hücre biyolojisinin hızlı gelişiminin bir sonucu olarak, birçok üniversite biyoloji departmanlarını moleküler ve hücresel biyoloji-tipi ve ekoloji ve evrimsel biyoloji-tipi departmanlar olarak ayırmış ya da bir araya getirmiştir. (Bu departmanlar paleontoloji, zooloji ve benzeri eski departmanları da içlerinde barındırmaktadırlar.)

Mikrobiyoloji yakın zamanda geliştirilmiş bir evrimsel bilim dalıdır. Aslında ilk başta morfolojik özelliklerin kıtlığı ve mikrobiyolojideki tür kavramı eksikliği sebebiyle göz ardı edilmişti. Şimdilerde, evrimsel araştırmalar mikrobik fizyolojideki geniş algı düzeyi, mikrobiyal genomikdeki kolaylıklar ve bazı mikropların hızlı üretilebilir olması evrimsel soruları cevaplamakta. Benzer özellikler viral evrim, özellikle de bakteriyofajlar konusunda gelişmelere yardımcı olmaktadır.

Güncel araştırmalar

Evrimsel biyolojideki güncel araştırmalar, biyolojiyi anlamada evrimin merkez olduğu gerçeği düşünüldüğünde beklenileceği gibi, çeşitli konu başlıklarını kapsar. Modern evrimsel biyoloji, moleküler genetik ve hatta bilgisayar bilimi gibi bilimin çeşitli alanlarındaki fikirleri birleştirir. İlk olarak bazı evrimsel araştırma sahaları modern evrimsel sentez tarafından yetersizce açıklanan fenomenleri izah etmeye çalışır. Bu fenomenler spekülasyonları, eşeyli üremenin evrimi, yardımlaşmanın evrimi, yaşlanmanın evrimi ve evrimleşebilirliği içerir.
İkinci olarak, biyologlar en açıkyürekli evrimsel soruyu sorarlar: "Ne oldu ve ne zaman oldu?" Bu, bilimsel sınıflandırma ve filogenetik gibi alanların yanı sıra  paleobiyolojiyi de kapsar.
Üçüncü olarak, modern evrimsel sentez hiç kimsenin genlerin moleküler prensiplerini bilmediği bir dönemde icad edilmişti. Günümüzde, evrimsel biyologlar adaptasyon ve türleşme gibi ilginç evrimsel olayların genetik yapılarını belirlemeye çalışmaktadırlar. İlişkili ne kadar gen var, her genin ne kadar büyük bir etkisi var, bu etkiler farklı genlerin etkilerinin birbirine bağlılığı ne ölçüde, etki eden genlerin ne gibi işlevlere meyilli ve ne gibi değişikliklere mağruz kalma eğilimindeler gibi sorulara cevaplar aramaktadırlar. (Örn. Nokta mutasyonlar vs. Gen duplikasyonu ve hatta genom duplikasyonu) Evrimsel biyologlar, ikiz araştırmalarında görülen genetik aktarılabilmedeki yüksekliği bu duruma hangi genlerin sebep olduğunu bulmadaki zorlukları GWA(genome-wide association study) araştırmaları ile birbirine bağdaştırmaya çalışmaktalar.
Genetik yapıyı araştırma konusunda bir zorluk, modern evrimsel sentezi kolaylaştıran  klasik popülasyon genetiğinin modern moleküler bilgiyi de dikkate alacak şekilde güncellenmesi gerekliliğidir. DNA dizim bilgisini evrim teorisine moleküler evrim teorisinin bir parçası olarak bağlayabilmek, büyük ölçüde bir matematiksel gelişmeyi gerektirir. Örnek olarak, biyologlar hangi genlerin güçlü olarak seçilmekte olduğuna seçici erim'i(Selective sweep) belirleyerek bulmaya çalışırlar.

Dördüncü olarak, modern evrimsel sentez evrime hangi güçlerin katkıda bulunduğu hakkında mutabakata varmak ile ilgili, fakat bunların önemlilik sırası ile alakalı değildir. Güncel araştırma bunu belirlemeye çalışır. Evrimsel güçler Doğal seçilim, cinsel seçilim, genetik kayma, genetik sürüklenme, gelişimsel kısıtlamalar, mutasyon ve biyojeografiyi kapsamaktadır. Evrimsel yaklaşım ayrıca başlıca evrimi araştırmayan özellikle organizmal biyoloji ve ekoloji olmak üzere birçok güncel araştırmanın anahtarıdır. Örnek  olarak, evrimsel düşünce yaşam tarihi teorisinin vazgeçilmezidir.

İlişkili olduğu diğer bilim dalları

 Sistematik
 Evrimsel genetik
 Moleküler evrim
 Evrimsel gelişim biyoloji
 Evrimsel morfoloji ve psikoloji
 Evrimsel davranış
 Evrimsel ekoloji
 Paleobiyoloji
 Genetik moleküler biyolojisi
 Gelişim biyolojisi
 Fizyoloji
 Nörobiyoloji
 Psikoloji
 Ekoloji
 Jeoloji
 Evrimsel algoritmalar
 Evrimsel robotik

Ayrıca bakınız
 Evrim
 Genetik
 Paleontoloji
 Filogenetik
 Kantitatif genetik
 Evrimsel dinamikler

Kaynakça

Dış bağlantılar

Biyoloji felsefesi

Evrimsel biyoloji


An Hierochloe potaninii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nikolai Nikolaievich Tzvelev. An Hierochloe potaninii in nahilalakip ha genus nga Hierochloe, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hierochloe

Hierochloe potaninii


Dnepr-Bug kanalen (, ; , ; , ) er den længste skibskanal i Hviderusland, der forbinder Mukhavets floden, en biflod til Vestlige Bug, og Pina-floden, en biflod til Pripjat.

Oprindeligt hed kanalen "Kongelig kanal" (), efter kongen af Polen Stanislav Poniatovski, eftersom han var initiativtager til projektet. Kanalbyggeriet blev indledt i 1775, men blev snart opgivet. Byggeriet blev genoptaget i 1837 og de vigtigste installationer stod færdige i 1846-1848. Under polens besættelse af det vestlige Hviderusland i 1919 blev kanalen ødelagt. Efter genforeningen af det vestlige Hviderusland med Hviderussiske SSR i 1939 blev kanalen restaureret og sat i drift. Under anden verdenskrig blev kanalen igen ødelagt, og efter krige, 1945-1946 restaureret og rekonstrueret.

Dnepr-Bug kanalen er en vigtig del af transportvejene, der via Wisła og Dnepr forbinder Østersøen og Sortehavet. Kanalsystemet samlede længde fra Brest til Pinsk er 196 km, herunder er kanalen 105 km lang. Kanalen omfatter den vestligste 64 km af Mukhavets floden fra Brest til Kobrin med reguleret vandstand, og 27 km af Pina floden med regulerede vandstand. Kanalensystemets afvandingsområde er på 8.500 km².

På kanalen transporteres hovedsageligt jernmalm, tømmer og mineralske byggematerialer.

Forfald og renovering

Dæmningen ved Zegrzyńskie på Vestlige Bug gør det umuligt for skibe at passere, og har ført til en betydelig forsømmelse af vedligeholdelsen af vestligste del af Mukhavets. Nogle af sluserne er blevet opfyldt og Brest havn kan kun nåes af fartøjer fra øst.

For nylig er genopretningen af kanalen til en klasse IV vandvej af international betydning påbegyndt. I 2003 vedtog regeringen i Hviderusland at genopbygge Dnepr-Bug kanalen med sluser, der opfylder kravene til en klasse Va europæisk vandvej. Ifølge den hviderussiske regering (se rapporten nedenfor), er fire slusesøer og en sluse, der giver mulighed for passage af skibe på 110 m lange, 12 m brede med en dybgang på 2,2 m, genopbygget. Det forventes, at genopbygningen vil fortsætte i de kommende år.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Den Store Sovjettiske Encyklopædi: Dnepr-Bug kanalen

Etableret i 1784
Transport i Hviderusland
Hvideruslands geografi

Dnepr-Bug kanalen


Lunenburg County can refer to:
Lunenburg County, Nova Scotia, Canada
Lunenburg County, Virginia, United States

Lunenburg County


La Almirante Carlos Condell (FF-06) ex HMS Marlborough es una de las tres fragatas clase Duke adquiridas por la Armada de Chile a la Royal Navy para sustituir a las antiguas pero eficaces fragatas Clase Leander adquiridas también a la Royal Navy. Su actual comandante es el Capitán de Fragata Rodrigo Daneck Guerra.

Puede desarrollar una velocidad máxima de 28 nudos (la HMS Sutherland alcanzó 34.4 nudos durante su viaje de pruebas).

Actualmente se encuentra en trabajos de actualización de los directores de tiro 911 por parte de BAE SYSTEMS y los radares 996 por parte de SISDEF.

Enlaces externos
 Reseña oficial de la Armada de Chile

Referencias

Condell

Almirante Condell (FF-06)


إدوارد دويس ديكر  المشهور بالاسم الذي كان يوقع به كتابته ألا وهو مولتاتولي  ولد عام 1820 وتوفي عام 1887.
هو كاتب هولندي مشهور عرف بروايته ماكس هايفلار  والتي صدرت عام 1860 والتي فضحت الإساءات التي مارسها الاستعمار الهولندي والمستعمرين في مستعمرة جزر الهند الهولندية (المعروفة الآن بأندونيسيا).

المصادر

وصلات خارجية

 متحف مولتاتولي
 أرشيف مولتاتولي
 صور مولتاتولي
 مؤسسة ماكس هايفلار

لقراءة أوسع
 Max Havelaar ISBN 0-14-044516-1

أسماء قلمية
الهند الشرقية الهولندية
روائيون
روائيون هولنديون
روائيون هولنديون في القرن 19
كتاب ذكور هولنديون في القرن 19
كتاب من أمستردام
كتاب هجائيون هولنديون
ماسونيون هولنديون
مواليد 1820
مواليد في أمستردام
موظفو خدمة مدنية هولنديون
هولنديون مسيحيون سابقون
وفيات 1887
وفيات في إنغلهايم آم راين
كتاب بأسماء مستعارة القرن 19

مولتاتولي


An Trichocentrum johnii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Oppenheim, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mark W. Chase och Norris Hagan Williams. An Trichocentrum johnii in nahilalakip ha genus nga Trichocentrum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichocentrum

Trichocentrum johnii


Nobel Fizik Ödülü, Alfred Nobel'in mirası üzerine Nobel Vakfı tarafından organize edilen ve her yıl, kendisinin ölüm yıl dönümü olan 10 Aralık günü Stockholm'de gerçekleştirilen Nobel Ödülleri töreninde, fiziğin çeşitli alanlarında faaliyet gösteren kişilere verilir. İsveç Kraliyet Bilimler Akademisinin belirlediği beş akademi üyesinin oluşturduğu bir komite tarafından seçilen kazanan kişiler, birer madalya ve diplomanın yanı sıra, zaman içerisinde değişiklik gösteren para ödülünün de sahibi olur.

1901'den beri verilen Nobel Fizik Ödülü'nde, 1956 ve 1972'de ödülü kazanan John Bardeen, birden fazla kez ödülü kazanan ilk ve tek isim oldu. 1916, 1931, 1934, 1940, 1941 ve 1942 yıllarında ödül verilmezken sekiz kez ise bir yıl gecikmeli olarak takdim edildi. 1917 yılında Nobel Fizik Komitesi, o yıl için ödülün verilebilmesi için gereken kriterleri hiçbir adayın sağlamadığına hükmederek ödül vermedi ancak ertesi yıl ödülün verildiği Charles Barkla, 1917'deki ödülü almış olarak kabul edildi. Aynı durum 1918'deki ödülü 1919'da alan Max Planck, 1921'deki ödülü 1922'de alan Albert Einstein, 1924'teki ödülü 1925'te alan Manne Siegbahn, 1925'teki ödülü 1926'da alan James Franck ile Gustav Hertz, 1928'deki ödülü 1929'da alan Owen Richardson, 1932'deki ödülü 1933'te alan Werner Heisenberg ve son olarak 1943'teki ödülü 1944'te alan Otto Stern tarafından da yaşandı. Günümüzde varlığını sürdürmeyen ülkeler de dahil toplamda 25 ülkeden ödül kazanan olurken ödülü kazanan kişilerin 99'u Amerika Birleşik Devletleri adına bu başarıya ulaşmıştı. 2023 itibarıyla toplamda 224 kişi, bu ödülün sahibi oldu.

Kazananlar

Ülkeye göre kazananlar

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

Fizik

Nobel Fizik Ödülü sahipleri listesi


Zmijavičica (lat. Dracunculus), rod kozlačevki smješten u tribus Areae, dio potporodice Aroideae. Sastoji se od dvije priznate vrste vrste raširene u Mediteranu i po Makaroneziji, od kojih jedna raste i u Hrvatskoj, poznata kao zmijino zelje, zmijina trava ili obična zmijavičica, D. vulgaris.

Vrste
 Dracunculus canariensis Kunth
 Dracunculus vulgaris Schott

Vanjske poveznice

Izvori

Areae

Zmijavičica


remenica, kolo za prihvat i vođenje remena u remenskome prijenosu
 Konopnica (Vlasotince, Srbija), naselje u općini Vlasotince, Srbija
 Konopnica (Kratovo, Makedonija), naselje u općini Kriva Palanka, Sjeverna Makedonija

Konopnica


Hothfield es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Ashford, en el condado de Kent (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Hothfield tiene una superficie de 9,59 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Hothfield tenía 880 habitantes (46,7% varones, 53,3% mujeres) y una densidad de población de 91,76 hab/km². El 15,91% eran menores de 16 años, el 68,52% tenían entre 16 y 74 y el 15,57% eran mayores de 74. La media de edad era de 46,68 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 21,08% estaban solteros, el 55,41% casados y el 23,51% divorciados o viudos.

El 96,24% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 0,68% de la población, mientras que el 3,08% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 98,75% eran blancos, el 0,91% asiáticos y el 0,34% negros. El cristianismo era profesado por el 82,14%, el budismo por el 0,46% y el hinduismo por el 0,46%. El 10,13% no eran religiosos y el 6,83% no marcaron ninguna opción en el censo.

359 habitantes eran económicamente activos, 338 de ellos (94,15%) empleados y 21 (5,85%) desempleados. Había 333 hogares con residentes y 24 vacíos.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Kent
Parroquias civiles de Kent

Hothfield


جورج أوبويل ( في بلفاست)  لاعب كرة قدم أيرلندي شمالي يلعب حاليا لصالح نادي كارنوستي بانمور الاسكتلندي منذ 2006 في مركز المهاجم .

لعب أوبويل في أندية لينفيلد (1987-1988) بوردو (1988-1989) دونفرملين أثلتيك (1989-1994) سانت جونستون (1994-2001) ريث روفرز (2001) بريتشين سيتي (2001) كوين أوف ساوث (2001-2002) غلينافون (2003) أردز (2003) بونيس يونايتد (2004) كيلتي هارتز (2006) .

شارك أوبويل مع منتخب أيرلندا الشمالية في 13 مباراة دولية مسجلا هدف واحد في الفترة من 1994 إلى 1998 .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون من أيرلندا الشمالية
لاعبو كرة قدم رجالية من أيرلندا الشمالية
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من بلفاست
لاعبو أردز
لاعبو اتحاد إسكتلندا لكرة القدم للناشئين
لاعبو الدوري الإسكتلندي الممتاز
لاعبو الدوري الإسكتلندي لكرة القدم
لاعبو بوردو
لاعبو بونيس يونايتد
لاعبو دونفرملين أثلتيك
لاعبو ريث روفرز
لاعبو سانت جونستون
لاعبو غلينافون
لاعبو كارنوستي بانمور
لاعبو كرة قدم أيرلنديون شماليون
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم مغتربون من أيرلندا الشمالية
لاعبو كيلتي هارتز
لاعبو ليسبورن ديستليري
لاعبو مانشستر سيتي
لاعبو منتخب أيرلندا الشمالية لكرة القدم
لاعبو نادي بريتشين سيتي
لاعبو نادي كوين أو ساوث
لاعبو نادي لينفيلد
مدربو كارنوستي بانمور
مدربو كرة قدم إيرلنديون شماليون
مدربو ليسبورن ديستليري
مواليد 1967
لاعبو كرة قدم من بلفاست

جورج أوبويل