ඔස්කා කොකොෂ්කා (1886 මාර්තු 1 - 1980 පෙබරවාරි 22) සිය ප‍්‍රබල ප‍්‍රකාශනවාදී ආලේඛ්‍ය චිත‍්‍ර සහ භූ දර්ශනයන් සම්බන්ධයෙන් ප‍්‍රසිද්ධියට පත් ඔස්ටි‍්‍රයානු චිත‍්‍ර ශිල්පියෙකු කවියෙකු සහ නාට්‍ය රචකයෙකි.

මුල් දිවිය
කොකොෂ්කාගේ මුල් කාලීන වෘත්තීය ජීවිතය වෙනීසියේ ප‍්‍රකට පුද්ගලයින්ගේ ප‍්‍රබල ආලේඛ්‍ය චිත‍්‍රයන්ගෙන් සලකුණු වෙයි. ඔහු පළමු ලෝක යුද්ධයේදී ඔස්ටි‍්‍රයානු හමුදාවේ සේවය කළ අතර එහිදී තුවාල ලැබීය. රෝහලේදී වෛද්‍යවරුන් තීරණය කළේ ඔහු මානසිකව අස්ථායී අයකු වන බවයි. ඇල්මා මාලර් නම් තැනැත්තිය සමඟ ඔහුගේ ලලාසාත්මක සම්බන්ධතාවයක් පැවැති අතර වසර ගණනක් එක්ව සිටීමෙන් පසුව ඇය ඔහුව ප‍්‍රතික්ෂේප කළාය. ඔහු සිය ජීවිතය පුරාව අඛණ්ඩව ඇයට ආදරය කළ අතර ඔහුගේ විශිෂ්ඨතම නිර්මාණයක් වන ඔයැ The Tempest (සුළං පාලම) ඇයට පුදන ලද උපහාරයකි.

නාසීන්ගේ නැවත නැඟී සිටීමත් සමග ඔහු 1934 දී පැරගුවේ වෙත පළාගියේය. එහිදී ඔහු අනෙකුත් ප‍්‍රකාශනවාදී චිත‍්‍ර ශිල්පීන් සමග එක්ව ඔස්කා කොකොෂ්කා සංසදය පිහිටුවා ගන්නා ලදී. යුද්ධය ක‍්‍රමක‍්‍රමයෙන් ව්‍යාප්තවෙද්දී 1938 දී ඔහු එක්සත් රාජධානියට පළාගිය අතර යුද්ධය අවසන් වන තුරු එහි දිවිගෙවීය. ඔස්කා කොකොෂ්කා සංසදයේ සියලූම සාමාජිකයෝ චෙකොස්ලෝවැකියානු සරණාගතයින් සඳහා වන බි‍්‍රතාන්‍ය කටිමුවේ ආධාර ඇතිව පෝලන්තය හා ස්වීඩනය හරහා පළා ඒමට සමත්වූහ.

කොකොෂ්කා 1946 දී බි‍්‍රතාන්‍ය පුරවැසිභාවය ලබාගත් අතර ඔහු නැවත වරක් ඔසටි‍්‍රයානු පුරවැසිභාවය ලබාගත්තේ 1978 දීය. 1947 දී ස්විට්සර්ලන්තය වෙත යාමට පෙර එක්සත් ජනපදය වෙත කෙටි සංචාරයක් සිදුකළ අතර ඔහු සිය ඉතිරි ජීවිත කාළය ගෙවා දැමුවේ ස්ව්ට්සර්ලන්තයෙහිය.

සමකාලීනයකු වූ මැක්ස් බෙක්මන් හා කොකොෂ්කා අතර සමානත්වයන් බොහොමයක් විය. ස්වාධීන කලා ශෛලීන් නිර්මාණය කිරීම සඳහා පැරණි ගුරුකුලයන්හි කලාව වෙත ගැඹුරින් ප‍්‍රවේශ වූ මහා චරිතයන් දෙකක් ලෙසින් සලකනු ලැබූවද ඔවුන් දෙදෙනාම ජර්මානු ප‍්‍රකාශනවාදයෙන් නිදහස්ව සිය නිර්මාණ සිදුකළහ. ඔවුන්ගේ ස්වාධීන කලා ශෛලිය හේතුවෙන් 20 වන සියවසේ ප‍්‍රධාන කලා ව්‍යපාරය වූ නූතනවාදයෙන් ඔවුහු ආන්තික වූහ. දෙනොම 'දැකීමේ' කලාව වර්ධනය කළයුතු බව කියා සිටියහ (කොකොෂ්කා ගැඹුර ප‍්‍රත්‍යක්‍ෂයක් අවධාරනය කළ අතර බෙක්මන් පෙනෙන්ට ඇති ක්ෂේත‍්‍රය තුලට මිත්‍යාමය විනිවිද දැකීමක් කෙරෙහි අවධානය යොමුකළේය). දෙදෙනාම පැරණි සම්ප‍්‍රදායන් තුල මුල්බැසගෙන තිබූ තෙල් සායම් ශිල්පක‍්‍රමයන් නවීකරණය කිරීමෙහි පුරෝගාමීහු වූහ.

කොකොෂ්කාගේ අවසන් වසර කිහිපය තරමක් අප‍්‍රසන්න එකක් විය. ඔහුව කලා ඉතිහාසය තුල ආන්තික කරනු ලැබූ ආකාරයක් පෙනීයයි. තමන්ව 20 වන සියවසේ විශිෂ්ඨතම සිත්තරෙක් ලෙස පිලිගැනීමට ලක්විය යුතුව තිබුණා යැයි කල්පනා කළ එකම තැනැත්තා ඔහු නොවීය. කොන්රඞ් ජුස්ටෙල් (1924-2001) ඔහුගේ සැලකිල්ලට ලක්කළයුතු ශිෂ්‍යයකි.

කොකොෂ්කාගේ සාහිත්‍ය නිර්මාණයන්ද ඔහුගේ චිත‍්‍ර මෙන්ම සුවිශේෂී වෙයි. ඔහුගේ A Sea Ringed with Visions නම් නිබන්ධය අතිශය චිත්තවේගාත්මක එකකි. ඔහු විසින් රචිත "Murderer, the Hope of Women" නම් කෙටි නාට්‍යය ප‍්‍රථම ප‍්‍රකාශනවාදී නාට්‍යය ලෙස සැලකේ.

1886 උපත්
1980 මරණ

ඔස්කාර් කොකොෂ්කා


Ptychanthoideae, potporodica jetrenjarki (Marchantiophyta), dio porodice Lejeuneaceae. Sastoji se od  18 rodova, a ime je dobila po rodu Ptychanthus.

Rodovi

 Acrolejeunea (Spruce) Schiffn.
 Archilejeunea (Spruce) Steph.
 Bryopteris (Nees) Lindenb.
 Caudalejeunea Schiffn.
 Cephalantholejeunea R.M. Schust.
 Cephalolejeunea Mizut.
 Frullanoides Raddi
 Fulfordianthus Gradst.
 Lopholejeunea (Spruce) Steph.
 Marchesinia Gray
 Mastigolejeunea (Spruce) Steph.
 Phaeolejeunea Mizut.
 Ptychanthus Nees
 Schiffneriolejeunea Verd.
 Spruceanthus Verd.
 Thysananthus Lindenb.
 Tuzibeanthus S. Hatt.
 Verdoornianthus Gradst.

Izvori

Lejeuneaceae

Ptychanthoideae


Corvus, Corvidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.

Dış bağlantılar

Kaynakça

Corvidae
Kuş cinsleri
Kargalar
Leşçiller
Konuşan kuşlar
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Corvus


La Copa Asia Jalisco 2011 fue la primera edición, en la que participaron el Club Deportivo Guadalajara, el Club Universidad de Guadalajara, el Atlas de Guadalajara y el club Surcoreano Daejeon Citizen. Sirvió de pretemporada para el Torneo Clausura 2012. El torneo fue organizado por Clubes Unidos de Jalisco.

Sistema de competición
 El torneo tuvo una duración de 2 días o jornadas. Se celebró entre el 28 y el 30 de diciembre de 2011, a razón de dos partidos por equipo.

 Cada equipo consiguió 3 puntos por cada partido ganado, 1 punto por partido empatado y 0 por partido perdido.

 El club que sumó mayor cantidad de puntos fue el ganador. En caso de empate, se decidió por diferencia de goles.

Jornada 1http://futbol.univision.com/mexico/article/2011-12-28/el-atlas-goleo-al-daejeon#axzz1htKg4dln

Jornada 2

Posiciones

Referencias

Copa Jalisco

Copa Asia Jalisco 2011


1. ŽNL Dubrovačko-neretvanska u sezoni 2001./2002. predstavlja ligu četvrtog ranga hrvatskog nogometnog prvenstva. Prvak je bio Gusar Komin koji je išao u kvalifikacije za viši rang natjecanja, ali se nisu plasirali u 3. HNL – Jug.

Sudionici ovog natjecanja su nogometni klubovi na području najjužnije hrvatske županije, Dubrovačko-neretvanske. Sudjelovalo je 13 klubova koji su igrali ligu od 24 kola dvokružnim sistemom. Pobjednik je bio NK Gusar Komin.

Sudionici

 BŠK Zmaj Blato - Korčula
 NK Croatia – Gabrili, Konavle
 NK Gusar – Komin, Ploče
 NK Hajduk Vela Luka – Vela Luka
 NK Maestral – Krvavac, Kula Norinska
 ONK Metković – Metković
 NK Neretvanac - Opuzen
 NK Orebić – Orebić
 NK Omladinac  Lastovo
 HNK Slaven – Gruda
 NK SOŠK – Ston (promocija iz 2. ŽNL)
 NK Sokol – Dubravka, Konavle
 NK Žrnovo – Žrnovo, Korčula

Ljestvica

Doigravanje za 3. HNL – Jug
U doigravanju sudjeluju četiri prvaka županijskih liga na prostoru Dalmacije. Igraju se dvije utakmice, a parovi se dobivaju izvlačenjem. Pobjednici doigravanja plasiraju se u viši rang natjecanja.

Prvaci županijskih liga u sezoni 2001./2002.:

 1. ŽNL Dubrovačko-neretvanska – Gusar Komin
 1. ŽNL Splitsko-dalmatinska – Jadran Kaštel Sućurac
 1. ŽNL Šibensko-kninska – Vodice
 1. ŽNL Zadarska – Pag

|}u Treću HNL – Jug 2002./2003. plasirali su se NK Pag i HNK Jadran Kaštel Sućurac.

Rezultati

Povezani članci
 3. HNL – Jug 2001./2002.
 [[* 1. ŽNL Splitsko-dalmatinska 2001./02. |1. ŽNL Splitsko-dalmatinska 2001./2002.]]
 1. ŽNL Zadarska 2001./2002.
 ŽNL Šibensko-kninska 2001./2002.

Vanjske poveznice

 Facebook stranica ŽNS Dubrovačko-neretvanskog
 Županijski nogometni savez Dubrovačko-neretvanske županije

Izvori

2001-02
Dubrovačko-neretvanska-1

1. ŽNL Dubrovačko-neretvanska 2001./02.


ඇතැම් දිලීර විශේෂයන් මගින් තම වර්ගයා බෝකිරීම සදහා අවශ්‍යවන බීජාණු නිපදවන මල් වැනි විශේෂ ව්‍යුහය හතු නමින් හදුන්වයි.මේවා පොළවෙන් හට ගන්නා මල් වැනි පෙනුමක් ඇති නිසා බිම්මල් නම්න්ද හදුන්වයි.මෙම දිලීරයන්ට හරිතප්‍රද නොමැති බැවින් ස්වාධීනව ආහාර නිපදවාගත නොහැකිය.එබැවින් මෙම බිම්මල් නිපදවන දිලීර මළ දේහමත වැඩෙන මෘතෝපජීවී කාණ්ඩයට අයත්ය.විශේෂයෙන් මළ ශාක ඇසුරු කරගෙන බිම්මල් දැකිය හැකිය.මීට වසර දහස් ගණනකට පෙර සිටම මිනිසා හතු ආහාරයට ගෙන ඇත.ආහාරයට ගතහැකි හතු විශේෂ හා ආහාරයට නොගතහැකි හතු ද ඇත.ඇතැම් හතු උග්‍ර විෂ සහිත වන අතර ආහාරයට ගැනීමෙන් මරණයට පත්වීමට පවා ඉඩ ඇත.ආහාරයට ගත හැකි ඇතැම් බිම්මල් විශේෂ වර්තමානයේ වානිජ වශයෙන් වගාකෙරේ.

හඳුනාගැනීම

වර්ගීකරණය

වගාව
වානිජ වශයෙන් බිම්මල් වගාකිරීම බොහෝවිට සිදුවේ.මෙසේ වානිජ වගාවන් සඳහා බොහෝවිට මුතුබෙලි බිම්මල් හා පිදුරු බිම්මල් යොදාගනී.

බිම්මල් ගෘහය
සාර්ථක බිම්මල් වගාවක් සඳහා ක්‍රමවත්ව සකස්කල බිම්මල් ගෘහයක් තිබීම අනිවාර්‍ය අවශ්‍යතාවකි.මේ සඳහාඅලුතින් ගෘහයක් නිර්මානය කිරීම හෝ පවතින ගෘහයක් නවීකරනය කර භාවිත කලහැකිය.මෙසේ බිම්මල් වගාව සදහා සකසන ගෘහය ටකරන් හෝ ඇස්බැස්ටොස් වැනි ද්‍රව්‍ය යොදා වහලය සකස් කරයි.ඇතැම් විට පිදුරු හෝ පොල් අතු සෙවිලි කළ ගෘහයන්ද දක්නට ලැබේ.ගෘහයේ බිත්ති අඩි 3 හෝ 4 පමණ උසට බැඳ කපරාදු කරනු ලැබේ.ඉතිරි කොටස කෘබි ප්‍රතිරෝධී දැලක් ගසා සකස් කරයි.ගෘහයේ බිමට සිමෙන්ති අතුරනු ලබයි.

බිම්මල් ගෘහය ප්‍රධාන කොටස් තුනකින් සමන්විතය.වගා මළු සැකසීම හා තැම්බීමට ස්ථානයක්,බීජෞෂණය සඳහා අඳුරු කාබරයක්,වගාමළු තොග වෙන්ව තබාගතහැකි රාක්ක සහිත කාබර වශයෙනි.වගා කාමර තුලට මනා වාතාශයක් හා මඳ ආලෝකයක් තිබිය යුතුය.අඳුරු සම්පූර්ණයෙන් අඳුරු කලයුතුය.

බිම්මල් ගෘහය තුල වගාමළු සකසන කාබරයේ මළු සකස් කිරීමෙන් පසු අඳුරු කාබරයේ තබා වගාමළුවල දිරීල වර්ධනයවූ විට වගා කාමර තුල රඳවා තෙතමනය නිසි පරිධි ලබාදීමට ජලය ඉසීම සිදු කරයි.

වගා මළු

අස්වනු නෙලීම

පළිබෝධ පාලනය

කල්තබා ගැනීම
වානිජ බිම්මල් වගාවේදී අස්වනු කල්තබා ගැනීම ඉතා වැදගත්ය.අස්වනු නෙලා ගැනීමෙන් පසු සිසිල් ස්ථානයක පැය 10-12 අතර කාලයක් තබාගත හැකිය.ශීතකරණයක දින දෙකක් හෝ තුනක් පමණ කාලයත් තබාගතහැක.(පිදුරු බිම්මල් නම් තබාගත හැක්කේ දිනක් පමණි) නටන ජලයේ ගිල්වා ඉන්පසු පොලිතින් මළුවල අසුරා අධිශීතකරණයක තැබීමෙන් සති 4-6 පමණ කාලයක් තබාගතහැක.සිහින් තීරුවලට ඉරාගත් බිම්මල් විනාඩි තුනක් පමණ වාෂ්පයෙන් තම්බා අව්වේ වියලා ගැනීමෙන් මාස හයක පමණ කාලයක් තබාගත හැකිය.මෙසේ වියලා සකස්කළ බිම්මල් වෙළඳපොලෙන් ලබාගතහැක.

පොෂණය
බිම්මල්වල ප්‍රෝටීන් විටමින් හා ඛනිජ ලවන වලින් සාරවත් පොෂණීය ආහාරයකි

අමු බිම්මල් ග්‍රෑම් 100 අඩංගු ද්‍රව්‍ය මෙසේය.

භාවිතයන්
ඇතැම් හතු වර්ග ආහාරයට ගත හැකිය.මෙසේ ආහාරයට ගතහැකි බිම්මල් විවිධ අයුරින් සකස්කර ආහාරයට ගනී.වනිඣ වශයෙන් වගා කරන වෙළදපොලෙන් පහසුවෙන් ලබාගත හැකි බිම්මල් ලෙස මුතුබෙලි බිම්මල් හා පිදුරු බිම්මල් දැක්විය හැක.මුතු බෙලි බිම්මල් වර්ග දෙකක් ප්‍රධාව වශයෙන් වෙලදපොලේ දක්නට ලැබේ ඒවා භූතාන් වර්ගය හා ඇමරිකන් වර්ගය ලෙස දක්නට ලැබේ.මෙම වානිජ වශයෙන් වගා කරන බිම්මල් හැරුනු විට විශේෂයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ දක්නට ලැබෙන ආහාරයට ගතහැකි බිම්මල් ලෙස ඌරු පහ,ලේන පහුරු,මොණර බිම්මල්,හීන් වැලිහතු,කොටන් බිම්මල්,කුට්ටන් බිම්මල්,මහ වැලි හතු,ගොරක හතු දැක්විය හැක.වෙලදපොලෙන් ලබා ගන්නා බිම්මල් හැරුනු විට වෙනත් බිම්මල් අවට පරිසරයෙන් නෙලා ගැනීමේදී ඒවා ආහාරයට සුදුසුද යන්න ඉතා ප්‍ර‍වේශමෙන් සොයා බැලිය යුතුය.ආහාරයට සුදුසු බිම්මල් තුලට බොහෝවිට කෘබීන්ගේ ආකාර්ෂණයට ලක්වේ.කෘබීන්ගේ ආකර්ෂණයට ලක් නොවන බිම්මල් විෂ සහිත විය හැක.

ආහාර වට්ටොරු

බිම්මල් ව්‍යාංජනය

බිම්මල් සලාදය

බිම්මල් මෝජු

බිම්මල් සැන්විචස්

බිම්මල් සුප් .
බිම්මල් ඉරා උණුවතුරෙන් මිරිකා සාමාන්‍ය සුප් හදන ද්‍රව එකතුකර සුප් හදාගන්න

බිම්මල් කට්ලට්
බිම්මල් යොදාගෙන රසවත් කට්ලට් නිපදවිය හැකිය.මේ සඳහා බිම්මල් හුමාලයෙන් තම්බා ගනී.පසුව කුඩා කැබලි වලට කඩා වැඩි වතුර මිරිකා හැර එයට ගම්මිරිස් හා ලුණුකුඩු මිශ්‍රකර තෙම්පරාදු කරගනී.පසුව තෙම්පරාදු කරගත් හතු මිශ්‍රණයට අමු මිරිස් ළූනු උම්බලකඩ අවශ්‍ය පමණට දමා තැම්බාගත් අර්තාපල් අල මිශ්‍රකර එයටම දෙහි ස්වල්පයක් දමා ගුලිකර උකු පාන්පිටි ද්‍රාවණයේ ගිල්වා පාන්කුඩුවල තවරා ගැඹුරු තෙලේ බැඳගනී.

මේවාත් බලන්න

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳුම්

හතු


Stedet for de indoeuropæiske sprogs urhjemstavn, har været genstand for diskussion siden sprogfamilien blev opdaget.

Eftersom urindoeuropæisk er en sprogvidenskabelig abstraktion, kan det ikke uden videre identificeres med én særlig forhistorisk arkæologisk kultur, selv om der har været og stadig bliver gjort talrige forsøg herpå.

Forslagene til, hvor det indoeuropæiske urhjem skulle placeres har været mange og indbyrdes modstridende. En del af forslagene er nationalistisk motiverede som f.eks. Nordeuropa eller Indien. De fleste vil dog foretrække et forslag, der ligger i midten af det store område, hvor der tales eller blev talt indoeuropæiske sprog, og her er der to forslag, der har vundet større tilslutning end andre, nemlig stepperne nord for Sortehavet og Det kaspiske Hav og Lilleasien.

Det nordlige sortehavsområde

Det traditionelle synspunkt er, at urindoeuropæisk blev talt af et folk, der boede i det nuværende Ukraine og Sydrusland. Som en følge af deres tæmning af hesten havde dette folk en fordel, der førte til, at de i løbet af forholdsvis kort tid ekspanderede fra deres kerneområde ud over Europa og Sydasien. De sættes i forbindelse med den såkaldte kurgankultur (russisk kurgán 'gravhøj'), idet skikken med at rejse gravhøje – ifølge teorien – spreder sig fra øst mod vest i flere successive bølger. Disse kurganfolk skal desuden have været mere krigeriske (og patriarkalske), hvorfor de hurtigt fik overtaget i forhold til de mere fredelige (og matriarkalske) agerdyrkere i de lande, de erobrede. Denne teori blev oprindeligt fremsat af den litauiske arkæolog Marija Gimbutas, der indentificerede proto-indoeuropæerne med Yamna-kulturen. James P. Mallory støtter teorien om et urhjem på de eurasiske stepper, men er mindre ideologisk end Gimbutas.

Nye fund underbygger, at udviklingen af den hestetrukne stridsvogn faktisk fandt sted på stepperne nord for Det kaspiske Hav, og meget taler for, at disse folk talte indoeuropæisk. Det var dog næppe urindoeuropæere, men snarere tidlige indoiranere, der i den efterfølgende periode trængte ned i Pakistan (det gamle Indien) og Iran. At det skulle være den samme teknologiske landvinding, der bragte de vestlige indoeuropæere til deres respektive områder , er derimod mere omstridt.

Lilleasien

En anden teori, der dog er mere populær blandt arkæologer end blandt sprogvidenskabsfolk, er, at urindoeuropæisk blev talt af folk, der boede på den Anatolske Højslette i det 7. og 6. årtusinde f.Kr. Her lærte de kunsten at drive agerbrug, som førte til en relativ fredsommelig udvidelse af deres sprog og kultur mod øst, vest og nord. Syd for dem boede der allerede andre agerbrugende, hovedsagelig semitiske, folk. Denne teori blev lanceret af Colin Renfrew. Thomas Gamkrelidze og Vjačeslav Ivanov  forsvarer et urhjem i Armenien ud fra sprogvidenskabelige argumenter, især det urindoeuropæiske sprogs typologi, men deres rekonstruktioner er omstridte.

Renfrews vigtigste argument er, at et sprogskifte kræver en voldsom kulturel begivenhed, og fra istidens ophør til nutiden har der ikke været nogen større begivenhed end den neolitiske revolution. Det er derfor kun naturligt, at landbrugerne, der hurtigt blev betydeligt talrigere end jægerne, hvor end de slog sig ned, også kom til at sætte den sproglige dagsorden.

En vigtig anke imod Renfrews teori er, at de de sprog, der blev talt øst og vest for det hypotetiske urhjem, ligner hinanden mere end de sprog, der blev talt i centrum. Græsk og indisk er meget mere tættere på hinanden, end de er på hittitisk, der efter mange forskeres mening er spaltet tidligere ud fra ursproget end de andre indoeuropæiske sprog. Hvis man antager et fælles urhjem i Lilleasien, må man med andre ord acceptere, at indoiranerne ikke er vandret direkte østover, men har taget turen venstre om Sortehavet.

Syntese

Det er muligt at forene sortehavshypotesen med den lilleasiatiske hypotese, hvis man antager, at de folk, der udbredte landbruget, talte en form for indoeuropæisk, men at der senere var en sproglig påvirkning østfra fra de indoeuropæisktalende agerdyrkere, der havde bosat sig nord for Sortehavet og Det kaspiske Hav, og som der havde domesticeret hesten . Den østfrakommende indoeuropæisering var derfor ikke så meget en invasion, selv om der nok har været et vist flow af personer fra øst mod vest. Men der er nok så meget tale om en sproglig konvergens mellem de "gamle" indoeuropæere og de "nye" indoeuropæere.

Nyere forskning i DNA hos mennesker, der blev begravet for flere årtusinder siden, synes nu at bekræfte denne teori om to udbredelsesbølger: Først én, der bragte den neolitiske revolution til Europa i en bevægelse fra sydøst mod nordvest. Og dernæst én, som indførte brugen af heste i en bevægelse fra øst mod vest og senere fra sydvest mod nord.

Kilder/referencer/noter

Historisk sprogforskning
Indoeuropæiske sprog

Indoeuropæisk urhjem


Fenari İsa Camii, Molla Fenari Camii ya da eski adıyla Lips Manastırı Kilisesi, ( - Eklizya tu Livos; Livos Kilisesi), İstanbul'da, eskiden Ortodoks kilisesi olarak kullanılırken Türklerin şehri ele geçirmesi ile birlikte camiye çevrilen bir ibadethanedir.

Konumu
İbadethane, İstanbul'un Fatih ilçesinde, Vatan Caddesi olarak da anılan Adnan Menderes Bulvarı üzerinde yer almaktadır. İstanbul metrosunun M1 hattında () Fatih-Emniyet ve Aksaray durakları arasında olup; İETT'nin İskenderpaşa ya da Oğuzhan duraklarından da kolayca ulaşım sağlanabilir.

Geçmişi

Bizans dönemi

908 yılında, Bizanslı amiral Konstantinos Lips, dönemin imparatoru VI. Leon huzurunda bir manastır inşaatı başlattı. Manastırın bulunduğu yer, eski Bayrampaşa Deresi'nin (Lycus Irmağı) çevresinde bir vadide, o dönemde Merdosangaris (), olarak adlandırılan bir bölgede bulunuyordu. Yapı, Bakire Theotokos'a adanmıştı.

Typikon adı verilen ve kilisenin yapım aşamasına ve sonrasına ilişkin bilgiler verilen kitapta, kilisede 50 kadın din görevlisinin bulunduğu; ayrıca 15 yataklı bir hastanesi olduğu yazılıdır. Bu hâliyle o dönem Konstantinopolis'inin en büyük kurumlarından biridir. Günümüzdeki yapı, 6. yüzyıldan kalma başka bir kilisenin kalıntıları üzerine yapılmış olup, yapımında eski bir Roman mezarlığının mezartaşları kullanılmıştır. Ortodoks azizelerinden Aya İrini (Azize İrini)'nin kutsal emanetleri de burada saklanmıştır. Kilise kullanımda olduğu dönemde halk arasında Kuzey Kilise olarak bilinmekteydi.

Dördüncü Haçlı Seferi sonrasında, Bizans İmparatorluğu kendini toparlarken, 1286 ve 1304 yılları arasında, ölmüş Mihail Paleologos'un eşi İmparatoriçe Theodora Palaiologina, birinci kilisenin güneyinde Yahya peygambere adanmış yeni bir kilise inşa ettirdi. (, Eklezya tu ayu Ioannu prodromu tu Livos) Paleologos hanedanının ileri gelen üyeleri buraya gömülmüştü. Burada gömülü olanlar arasında İmparatoriçe Theodora'nın yanı sıra, oğlu Konstantinos, İmparatoriçe Montferratlı İrini ve kocası İmparator II. Andronikos da vardır. İmparatoriçenin yaptırdığı bu kilise ise Güney Kilise olarak biliniyordu.

14. yüzyılda, kiliseye bir narteks ve pareklezyon eklenmiştir. Buraya imparatorluk hanedanının üyelerini gömme geleneği 15. yüzyılda da sürdü. VIII. İoannis'in eşi Moskovalı Anna da halk arasında veba salgını paniği yaratmaması için öldüğü gece burada toprağa verildi. Kilisenin 1453 yılındaki Fetih'ten sonra da mezarlık olarak kullanıldığı sanılmaktadır.

Osmanlı dönemi
1497-1498 yıllarında, İstanbul'un Türklerin eline geçmesinden kısa bir süre sonra, II. Bayezid'in hükümdarlığı döneminde yapının Güney Kilise olarak adlandırılan bölümü, Molla Fenari'nin yeğeni Rumeli kadıaskeri Fenarizade Alaaddin Ali bin Yusuf Efendi tarafından mescite çevrildi. Yapının güneydoğu kısmına bir minare eklendi. Yarım kubbelerden biriyse mihraba çevrildi. Medresenin başhatiplerinden biri olan İsa efendinin adı camiye verildi. 1633 yılında bir yangında büyük hasar görerek kullanılamaz hâle gelen mescidin, 1636 yılında sadrazam Bayram Paşa tarafından onarımı gerçekleştirildi. Aynı dönemde yapı camiye, Kuzey Kilise de tekkeye çevrildi. Kolonlar payandalarla desteklendi. İki kubbesi baştan inşa edilerek duvarlardaki mozaikler söküldü. 1782 yılında gerçekleşen başka bir yangın yapıya zarar verdi. Bunun ardından geçirdiği ilk büyük onarım ancak 1847-1848 yıllarında oldu. Bu onarımda da Güney Kilise'nin kolonları desteklenerek, nartekste korkuluk görevi gören yarımduvarlar kaldırıldı. 1918 yılında yine bir yangın geçiren yapı boşaltıldı ve kullanım dışı kaldı. Cumhuriyet ilan edildikten sonra, 1929 yılında gerçekleştirilen kazılar sırasında 22 adet lahit bulundu. Yapı 1970 ve 1980'lerde Amerika Bizans Topluluğu tarafından kapsamlı bir bakım ve onarım sürecinden geçti. Günümüzde hâlen cami olarak hizmet vermektedir. Lips Manastırı olarak da bilinmektedir.

Mimari özellikleri

Kuzey kilise
Kuzey Kilise, o dönem mimarisinde pek rastlanmayan bir biçimde inşa edilmiştir. Beşnoktasal yapı tarzı olarak adlandırılabilecek bu yapı, ana binanın dört köşesinde ve tam ortasında birer kolona sahipti. Bu, Konstantinopolis şehrinde, bu tarzda yapılan ilk dinî yapılardan biriydi. Büyük olasılıkla kalıntıları günümüze ulaşmayan 880 yapımlı Nea Ekklisia'nın (Yeni Kilise) bir prototipiydi.

Kilisenin boyutları nispeten küçüktür. İç kullanım alanı 13 metre uzunluğunda ve 9.5 metre genişliğindedir. O dönemde manastırda yaşayacak olan nüfusa yetecek boyutlarda tasarlanmış ve inşa edilmiştir. Kuzey kilisenin duvarları tuğla ve küçük sert taş blokların birlikte kullanılmasıyla inşa edilmişti. Bu, 10. yüzyıl Bizans mimarisinin tipik özelliklerinden biriydi. Tuğlalar kalın bir harç tabakası kullanılarak birleştirilmişti.

Yapının 3 yüksek yarı-kubbesi apsis vardır. Ortadaki apsis, pastoforium, köşeli yapıdadır. Merkez apsisin yanlarındaki apsisler ise geleneksel Bizans kiliselerinde olduğu gibi diakonikon ve prothesis olarak kullanılmaktadır. Apsisler üçlü ve tekli kargı pencerelerle bölünmüştür. Ayinlerin yapıldığı yer olan naosta iki sıra pencere yer alır. Alt sıradakiler üçlü kargı pencere olup, üst sıradakiler yarım dairesel biçimdedir. Kilisede iki uzun pareklezyon vardır ve bunların uçları birer apsisle sonlanmaktadır. Yapının dört yanında, kubbeye dayanak görevi yapan dört çatı duvarı vardır ve sekiz pencereli kubbe bunların üstüne kondurulmuştur.

Özgün süslemelerden günümüze, dört merkez taşıyıcı kolondan üçünün dibindekiler kalmıştır. Ayrıca pencere kenarlarında ve kubbe kasnağında da Bizans döneminden kalma özgün dekoratif süslemeler göze çarpmaktadır. Özgün planda duvarlarında genelde mermer paneller ve renkli çiniler bulunsa da günümüzde yalnızca izleri görülebilmektedir.

Genel olarak değerlendirildiğinde, kuzey kilise, Laleli'de bulunan ve kiliseden camiye çevrilmiş başka bir yapı olan Mireleon Kilisesi (Bodrum Camii) ile büyük mimari benzerlikler göstermektedir.

Güney kilise

Güney Kilise, üzerinde bir kubbe bulunan dörtgen biçimli bir mekândır. Sonradan eklenmiş bir pareklezyonu bulunmaktadır. Geç dönem Paleologos mimarisinin özelliklerini taşımaktadır. Kilisenin yapımında katkısı olan iyilikseverlerin anısına koyulan anıtlara ve mozolelere yer açmak adına pareklezyonlar ile kilise genişletilmişti. Kilisenin merkez bölümü 3 sütunlu bir kemeler yan bölümlerden ayrılmıştı. Kalabalık ayinlerde burada toplanan kişiler kilisenin orta bölümünde olup bitenleri görmekte güçlük çekmiş olması olasıdır.

Kuzey Kilise'de olduğu gibi burada da dış duvarlar tuğla ve taşın birlikte kullanılmasıyla oluşturulmuştur. Güney kilisede ve bu kilisenin ana apsisinde yoğun olarak süslemeler yapılmıştır. Ana apsis, üç sıra nişten meydana gelmiştir. Ortada üç sıra pencere bulunur. Duvarların yapımında kullanılan tuğlalar svastikalar, yaylar, güneş haçları ve meanderler oluşturacak biçimde dizilmiştir. Desenler arasında beyaz ve koyu kırmızı şeritler bulunur. Genel olarak bir sıra taş; iki ilâ beş sıra da tuğla kullanılmıştır. Bu yapı, İstanbul'da orta ve geç dönem Bizans mimarisinin özelliklerini yansıtan önemli yapıtlardandır.

Kaynakça
Özel

Genel

 )

Ayrıca bakınız

İstanbul'daki camiye çevrilen kiliseler
Fatih'teki camiler
İstanbul'daki Bizans yapıları
Konstantinopolis kilise ve manastırları
İstanbul'daki Bizans kiliseleri
10. yüzyılda tamamlanan kiliseler
15. yüzyılda tamamlanan camiler
Akşemsettin, Fatih

Fenari İsa Camii


ELNA 5 ist die Bezeichnung für eine Reihe von Tenderlokomotiven, die nach den Normen des ELNA gebaut wurden. Die ELNA 5 haben die Achsfolge 1'C. Sie sind für den leichten Streckendienst ausgelegt und erreichen eine Höchstgeschwindigkeit von 50 km/h.

Wie alle ELNA-Lokomotiven verfügen sie über eine Kupferfeuerbüchse. Der Rahmen ist aus 20 mm dicken Blechplatten gefertigt, zwischen denen der Wasserbehälter eingehängt ist. Der Antrieb erfolgt auf die dritte Achse. Die Vorlaufachse wurde anfangs als Adamsachse, bei späteren Lokomotiven als Bisselgestell ausgeführt. Die Fahrzeuge verfügen über Kolbenschieber und eine außenliegende Heusinger-Steuerung.

Da auf die Wünsche der Besteller eingegangen wurde, unterschieden sich die Lokomotiven in einzelnen Teilen.

Die 1949 von der DR übernommenen Maschinen wurden überwiegend als Baureihe 91.64 in das Nummernschema eingereiht.

Zwei ursprünglich von Henschel & Sohn an die Teutoburger Wald-Eisenbahn ausgelieferte ELNA 5-Loks sind bis heute betriebsfähig erhalten geblieben: Henschel Nr. 20818 (ex TWE Nr. 152, Baujahr 1927) als MBS Nr. 5 "Elna" bei der niederländischen Museum Buurtspoorweg zwischen Haaksbergen und Boekelo, Henschel Nr. 24917 (ex TWE Nr. 154, Baujahr 1940) als CFV3V Nr. 158 bei der belgischen Museumsbahn Chemin de fer à vapeur des 3 vallées zwischen Mariembourg und Treignes.

Literatur
 Karl-Ernst Maedel, Alfred B. Gottwaldt: Deutsche Dampflokomotiven, Transpress, Stuttgart 1999, ISBN 3-344-70912-7

Siehe auch
 Liste der Lokomotiv- und Triebwagenbaureihen der Deutschen Eisenbahn-Gesellschaft (1960–1969)

Einzelnachweise

Triebfahrzeug (ELNA)
Tenderlokomotive Achsfolge 1C

ELNA 5


The fundamental theorem of poker is a principle first articulated by David Sklansky that he believes expresses the essential nature of poker as a game of decision-making in the face of incomplete information.

The fundamental theorem is stated in common language, but its formulation is based on mathematical reasoning. Each decision that is made in poker can be analyzed in terms of the expected value of the payoff of a decision. The correct decision to make in a given situation is the decision that has the largest expected value. If a player could see all of their opponents' cards, they would always be able to calculate the correct decision with mathematical certainty, and the less they deviate from these correct decisions, the better their expected long-term results. This is certainly true heads-up, but Morton's theorem, in which an opponent's correct decision can benefit a player, may apply in multi-way pots.

An example
Suppose Bob is playing limit Texas hold 'em and is dealt 9♣ 9♠ under the gun before the flop. He calls, and everyone else folds to Carol in the big blind who checks. The flop comes A♣ K♦ 10♦, and Carol bets.

Bob now has a decision to make based upon incomplete information. In this particular circumstance, the correct decision is almost certainly to fold. There are too many turn and river cards that could kill his hand. Even if Carol does not have an A or a K, there are 3 cards to a straight and 2 cards to a flush on the flop, and she could easily be on a straight or flush draw. Bob is essentially drawing to 2 outs (another 9), and even if he catches one of these outs, his set may not hold up.

However, suppose Bob knew (with 100% certainty) that Carol held 8♦ 7♦. In this case, it would be correct to raise. Even though Carol would still be getting the correct pot odds to call, the best decision for Bob is to raise. Therefore, by folding (or even calling), Bob has played his hand differently from the way he would have played it if he could see his opponent's cards, and so by the fundamental theorem of poker, his opponent has gained. Bob has made a "mistake", in the sense that he has played differently from the way he would have played if he knew Carol held 8♦ 7♦, even though this "mistake" is almost certainly the best decision given the incomplete information available to him.

This example also illustrates that one of the most important goals in poker is to induce the opponents to make mistakes. In this particular hand, Carol has practiced deception by employing a semi-bluff — she has bet a hand, hoping Bob will fold, but she still has outs even if he calls or raises. Carol has induced Bob to make a mistake.

Multi-way pots and implicit collusion
The Fundamental Theorem of Poker applies to all heads-up decisions, but it does not apply to all multi-way decisions. This is because each opponent of a player can make an incorrect decision, but the "collective decision" of all the opponents works against the player.

This type of situation occurs mostly in games with multi-way pots, when a player has a strong hand, but several opponents are chasing with draws or other weaker hands. Also, a good example is a player with a deep stack making a play that favors a short-stacked opponent because he can extract more expected value from the other deep-stacked opponents. Such a situation is sometimes referred to as implicit collusion.

The fundamental theorem of poker is simply expressed and appears axiomatic, yet its proper application to the countless varieties of circumstances that a poker player may face requires a great deal of knowledge, skill, and experience.

References

See also
 Poker strategy

Poker gameplay and terminology
Poker strategy

Fundamental theorem of poker


L'Invention de l'hystérie au temps des Lumières (1670-1820) est un essai de Sabine Arnaud, publié en 2014.

Résumé
Sabine Arnaud s'attache à montrer l'élaboration des maladies nerveuses, au . Sabine Arnaud analyse textes de médecins, récits de patients, correspondances, ouvrages littéraires, métaphores, citations et anecdotes à la fois anglais et français.

À la fin du , l'hystérie concerne les hommes et les femmes. C'est une maladie causée par l'oisiveté, une trop grande éducation et une sensibilité extrême. Seules les personnes des classes aisées en sont atteintes. Après la Révolution, l'hystérie ne concerne plus que les femmes.

Analyse
Sabine Arnaud questionne l'invention de la maladie. Son ouvrage est un contrepoint de l'ouvrage de Georges Didi-Huberman publié en 1982. Sabine Arnaud trace une histoire genrée de la maladie.

Son approche est novatrice, en s'appuyant sur un corpus élargi de sources. Elle montre l'invention, la façon dont la notion d'hystérie se construit au . Dans l'ancien régime, l'hystérie est un code social. Après la Révolution, l'hystérie est un danger pour la nation en touchant l'utérus, la matrice des mères et leurs capacités de reproduction. À partir de 1820, le terme d'hystérie se stabilise autour de deux interprétations médicales. C'est une pathologie liée à l'utérus. Elle concerne uniquement les femmes. Plus rarement, l'hystérie est lié à l'encéphale. Dans ce cas, les deux sexes sont concernés.

L'auteur a publié une version différente en anglais aux Presses Universitaires de Chicago en 2015. En 2019, paraît la traduction allemande de la version française aux Presses Turia&Kant.

Prix

 Prix d'histoire de la médecine, Société d'histoire de la médecine et de l'Académie nationale de médecine, 2014
 Bourse Marcelle Blum, Académie des sciences morales et politiques, 2015
 Prix des jeunes historiens, Académie internationale d'histoire des sciences, 2015

Éditions

 Die Erfindung der Hysterie im Zeitalter der Aufklärung (1670-1820), traduction par Heiko Pollmeier, Vienna: Verlag Turia+Kant, 422 p. (ISBN : 978-3-85132-933-9)

Notes et références

Essai français paru en 2014
Histoire de la médecine
Histoire de la psychiatrie
Hystérie


Penium, rod parožina smješten u vlastitu porodicu Peniaceae, dio reda Desmidiales. Postoji 42 priznata vrsta

Vrste

 Penium amplificatum (M.Schmidt) Van Westen & Coesel
 Penium asperum Petkoff
 Penium barbaricum Claassen
 Penium berginii Archer
 Penium bisporum W.B.Turner
 Penium blandum Raciborski
 Penium brefeldii Istvànffi [Istvanfy]
 Penium brevicylindricum Kozłowski
 Penium conspersum Wittrock C
 Penium costatum Hodgetts
 Penium cylindraceum Kurt Förster
 Penium cylindrus Brébisson ex Ralfs
 Penium delicatulum Joshua
 Penium diadematum Reinsch
 Penium exiguum West
 Penium gonatozygiforme Claassen
 Penium heimerlianum Schmidle
 Penium incrassatum Maskell
 Penium jenneri Cholnoky
 Penium lewisii W.B.Turner
 Penium libellula (Focke ex Nordstedt) Nordstedt
 Penium margaritaceum Brébisson - tipična
 Penium mesianum Claassen
 Penium multicostatum Scott & Grönblad
 Penium navigium W.B.Turner
 Penium poeltianum Kurt Förster
 Penium polymorphum (Perty) Perty
 Penium pseudocostatum Suxena & Venkateswarlu
 Penium pseudorufescens Claassen
 Penium rotundum W.B.Turner
 Penium rupestre (Kützing) Rabenhorst
 Penium simplex W.B.Turner
 Penium spinulosum (Wolle) Gerrath
 Penium spiroplastidium Prescott
 Penium spirostriolatiforme West & G.S.West
 Penium spirostriolatum J.Barker
 Penium subcucurbitinum Claassen
 Penium sublamellosum W.B.Turner
 Penium subrufescens Borge
 Penium subspirostriolatiforme Grönblad
 Penium substriatum M.Hirano
 Penium thwaitesii Ralfs

Izvori

Desmidiales

Penium


Pavlovac (lat. Aremonia), monotipski rod trajnica iz porodice ružovki. Jedina vrsta je šumski pavlovac (A. agrimonoides) koj iraste po srednjoj i8 južnoj Europi, uključujući Hrvatsku.

Šumski pavlovac naraste 20 do 30 centimetara u vis, uspravne je stabljike, razgranatog dugog i tankog rizoma. Cvjetovi su dvospolni, žute boje, na dugim drškama, a cvatu u svibnju i lipnju. Plod je gol s jednom do dvije smeđe sjemenke koje raznose mravi. Listovi su složeni, perasti, s obje strane dlakavi, na naličju svjetliji, dugi 10 do 15 centimetara. Prizemni listovi su veći, rasperani na 3 do 5 većih i 2 do 4 para manjih listića. Postoje dvije podvrste.

Podvrtste
 Aremonia agrimonoides subsp. agrimonoides
 Aremonia agrimonoides subsp. pouzarii Skalicky

Vanjske poveznice

Izvori

Agrimonieae

Pavlovac (biljni rod)


في الرياضيات المسلية، الوَفْقُ أو المربع السحري هي مصفوفة مربعة ذات حيز ، مكونة من  أعداد صحيحة، بحيث أن حاصل جمع  رقم في كلّ من الصفوف والأعمدة والأقطار الرئيسية يأدي لنفس الحاصل.
توجد مربعات سحرية مهما كان الحيز ، بإقصاء  (أربع أعداد)، مع كون الحالة  تعتبر أمرا بديهيا. يبين الشكل التالي مثالا لمربع سحري من

لاحظ أن مجموع كل سطر وعمود وقطر رئيسي يساوي دائما 15. يسمى هذا المجموع ثابتا سحريا  وقيمته بصفة عامة:

قيم الثوابت السحرية لمربعات سحرية عادية ذات حيز  هي متتالية:
 (البقية).

بناء المربعات السحرية
هناك العديد من الطرق القديمة والحديثة لبناء مربعات سحرية. يمكن تصنيف المربع السحري إلى ثلاثة أنواع رئيسية:
 مربع سحري ذو رتبة فردية n.
 مربع سحري ذو رتبة زوجية مفردة n (أي ان = n/2 عدد فردي).
 مربع سحري ذو رتبة زوجية مضاعفة n (أي ان = n/2 عدد زوجي).

طرق إنشاء مربعات سحرية فردية الرتبة

تتميز المربعات السحرية فردية الرتبة في إمكانية تدوير المربع حتى تصبح الصفوف والأعمدة أقطارا بينما الأقطار صفوفا وأعمدة. يكون مركز المربع السحري دائما
تتم العملية بالشكل الاتي:
1- تعبئة المربع بالأرقام 1 حتى n2. سيتم تكرار المربع السحري من جميع جوانبه لتسهيل معرفة الأرقام المكملة خارجه عند الإزاحة.
2- قراءة أحد القطرين وليكن القطر الرئيسي ووضعه كعمود وسط المصفوفة الجديدة.
3- قراءة الخلايا الموازية فوق القطر الرئيسي مع إزاحتها خلية واحدة (من الصف والعمود) في كل مرة عن سابقتها نحو اليسار والأعلى. يتم التوقف بعد n-1)/2) خطا موازيا للقطر الرئيسي.
3- قراءة الخلايا الموازية تحت القطر الرئيسي مع إزاحتها خلية واحدة (من الصف والعمود) في كل مرة عن سابقتها نحو اليمين والأسفل. يتم التوقف بعد n-1)/2) خط موازيا للقطر الرئيسي.
4- يتم نقل العناصر الجديدة إلى مصفوفة جديدة مع تدويرها 45 درجة بحيث تصبح الصفوف والأعمدة الأصلية أقطارا والأقطار الأصلية صفوفا.

طرق إنشاء مربعات سحرية زوجية الرتبة (مضاعفة)

تمتاز المربعات السحرية التي يقبل ثابتها السحري القسمة على 4 بدون باقي بإمكانية تطبيق قاعدة التبديل بين المرافقات بعد كل خليتين.
يمكن تلخيص العملية كما يلي
1- تعبئة المربع بالأرقام 1 حتى n2.

2- التبديل بين جميع أركان المربع. مثلا في المربع 4×4 تكون أركانه هي 1، 4، 13، 16. عند التبديل بين الركن الأول والرابع أي 1، 16 والركن الثاني والثالث أي 4، 13.
3- يتم تكرار الإبدال لكل خليتين متتاليتين (مع ما يقابهما أي التبديل بين كل a(n-i+1)(n-j+1) وaji) وترك خليتين أخريين ابتداء من الخلية الثالثة في الصف الأول وحتى الوصول إلى مركز المربع مع عدم المساس بالأركان التي تم تغييرها في الخطوة السابقة.

طرق إنشاء مربعات سحرية زوجية الرتبة (مفردة)

تعتبر عملية إنشاء المربعات السحرية التي لا تقبل القسمة على 4 بدون باقي صعبة نسبيا، كما أنها لا تتميز بالتماثل التام. أبسط الطرق تتمثل في إعادة تقسيم المربع إلى 4 مربعات صغيرة متكافئة كما يلي:
1- تقسيم المربع إلى 4 مربعات صغيرة متكافئة. لاحظ أن المربعات الناشئة عبارة عن مربعات فردية.
2- تعبئة المربع الأول بالأرقام 1 حتى n2/4.
3- تحويل المربع في الخطوة 2 إلى مربع سحري بالطريقة المستخدمة في المربعات السحرية الفردية.
4- نقل نسخة من هذا المربع في المربعات الثلاثة الباقية مع إضافة n2/4 لكل عنصر في المربع الثاني، n2/2 لكل عنصر في المربع الثالث، و3n2/4 لكل عنصر في المربع الرابع.
5- أصبح المربع السحري جاهزا تقريبا ولكن ينقصه شرط تحقق مجموع عناصر كل قطر. في هذه الحالة يتم التبديل بين بعض عناصر مربعين متجاورين حتى يكتمل الشرط.

مشاكل رياضية ذات صلة
استخدام عملية الطرح في مكعب من الاعداد من 1 إلى 9

الخوارزمية

برمجة المربعات السحرية
حساب المربعات السحرية يصبح سهلا بعد معرفة خوارزمياتها ومن الممكن برمجتها بأي لغة برمجة. مثلا باستعمال متصفح الويب ولغة جافا سكربت يمكن إنشاء دالة المربع السحري لأي عدد طبيعي كما يلي

 Java script must be enabled..

Magic square of <input id=ent value="6">
<input type="button" value = " = " onclick ="disp.value=magic(ent.value*1)">

<textarea id="disp" style="width: 780px; height: 300px">
</textarea>

تطبيقات
للمربع السحري بعض التطبيقات المسلية والعلمية أحيانا. يمكن بواسطته مثلا تحليل المساحات بشكل منتظم. مثال ذلك المسألة التالية:

لو كان لدينا 81 قطعة ذهبية بحيث أن كتلة كل قطعة تساوي ترتيبها. أي أن كتلة الأولى 1 غرام والثانية 2 غرام وهكذا وتطلب الأمر توزيعها بشكل عادل بين 9 أفراد.
نلاحظ أن إعادة توزيع هذه القطع في مربع سحري 9×9 يعطي الحل الأمثل بحيث يصبح نصيب كل فرد أحد صفوف المربع. يمكن أيضا توزيعها بطريقة الأعمدة بحيث يكون نصيب كل فرد أحد أعمدة المربع السحري.

مراجع

رموز سحرية
مربعات سحرية
مسائل غير محلولة في الرياضيات
مصفوفات

وفق


Çanakkale, Türkiye'nin kuzeybatısında, Marmara Bölgesi içinde yer alan il. 31 Aralık 2019 itibarıyla Çanakkale ili içerisindeki 12 ilçe ve bu ilçelere bağlı 81 mahallede yaşayan toplam nüfus 542.157 kişidir. Türkiye'de İstanbul ile birlikte, Asya ve Avrupa kıtalarında bulunan ve dolayısıyla boğazı olan iki ilden biridir. Yüzölçümü 9.817 km²'dir. Komşu illeri Edirne, Tekirdağ ve Balıkesir'dir.

1 Şubat 2019 TÜİK verilerine göre 12 İlçe, 23 belediye, bu belediyelerde 81 mahalle, ayrıca 576 köy bulunmaktadır.

Çanakkale'de günümüzde bir üniversite vardır. Çanakkale'den diğer şehirlere ulaşım otoyollar ve hava yoluyla sağlanır.

Çanakkale'deki iklim, ilin coğrafyası nedeniyle geçiş niteliği taşısa da yoğunlukla Akdeniz iklimi özelliklerine sahiptir. Anadolu'nun en batı noktası olan Baba Burnu ile Türkiye'nin en batı noktası Gökçeada'daki İncirburnu il sınırları içindedir. Ege Denizi'nde Türkiye'ye ait en büyük adalar olan Bozcaada ve Gökçeada ilçeleri de Çanakkale'ye bağlıdır.

Tarihçe
Çanakkale, Cumhuriyetin ilk yıllarında Biga ve Gelibolu sancaklarının kaldırılması ve
her ikisinin ortasında bulunan Çanak köyünün il ilan edilmesiyle meydana gelmiştir.
1927 Nüfus sayımında Çanakkale'nin merkez nüfusu sadece 8.500 kişi idi.
Eski çağlarda, Hellespontos ve Dardanelles olarak da adlandırılan ilde 3000 yıldan beri yerleşim olduğu bilinmektedir. Bugün bile kalıntıları bulunan Truva (Troia, Troy, Troya) Antik kenti M.Ö 2500 yılında büyük bir depremle yıkılmış ve bölge uzun yıllar Lidyalılarca yönetilmiştir. Milattan önce 336 yılında bölgede en önemli güç haline gelen Pers İmparatorluğu Helenizm'i tüm dünyaya yaymak amacındaki Büyük İskender Granikos Çayı (Biga Çayı) kıyılarında büyük bir bozguna uğratılmıştır. Osmanlı Devleti döneminde de Karesioğulları Beyliğinin yıkılması ile ilin bugünkü topraklarının büyük bir bölümü ele geçirilmiş, Bizans'ın sayesinde ilin fethi daha da kolaylaşmış ve Boğazlar ile birlikte kontrol Osmanlı Devleti'ne geçmiştir.

Çanakkale ilinin topraklarının bütününe bakıldığında, üzerinde kurulmuş olduğu yarımada Biga Yarımadası olarak adlandırılır. İl içindeki en kayda değer yükselti Biga Dağları'dır. Biga adının bu denli çok kullanımının sebebi, Cumhuriyet döneminden önce, Osmanlı idari sisteminde Sancağın Biga ilçesi olmasıdır. Yani ilin eski merkezi Biga olup, Cumhuriyet döneminde, kazanılmış olan başarılardan dolayı ilin ismi ve merkezi Çanakkale olarak değiştirilmiştir. İlin isminin kökeni yörede çok gelişmiş olan çanak - çömlek zanaatine dayanır. Şehrin iki simgesi haline gelen Kale-i Sultaniye ile çanakçılık özdeşleşince de şehir Çanakkale olarak adlandırıldı.

Yönetim

İllerde protokolde ilk sırada yer alan Vali, merkezi yönetimi temsil eder ve Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Büyükşehir dışındaki illerde yerel yönetim, şehirler düzeyindedir. Belediye Başkanı, belediye sınırları içinde kalan seçmenin oy çokluğu ile seçilir. Ayni seçmen İlçe Belediye Meclisi için de oy kullanarak ilçelerin belediye meclislerini oluşturur. İldeki bütün seçmenler ayrıca il genel meclisi için de oy kullanarak, İl Genel Meclisinin oluşumunu sağlarlar.

İl genel meclisi ve belediye meclisi üyelikleri için yapılan seçimlerde, onda birlik baraj uygulamalı nispi temsil sistemi, belediye başkanlığı seçiminde ise çoğunluk sistemi uygulanır İl genel meclisi ve belediye meclisi üye sayıları ilçe nüfusuna göre, kontenjandan kalan sayıların partilere dağılımı ise D'Hondt Sistemine göre belirlenir (Kanun:2972-Madde:23)

İl Genel Meclisi, İl Özel İdaresinin karar organıdır, başkanını üyeleri arasından gizli oyla seçer. Ayrıca, İl Genel Meclisi kendi içinden gizli oyla bir yıl görev yapacak 5 kişilik İl Encümenini seçer.

Merkezi yönetim, Vali ve İl Müdürlerinden oluşur. İl Özel İdaresi (İl Genel Meclisi ve İl Encümeni) seçilmişlerden oluşur, ancak Vali başkanlığında görev yapar. Yerel yönetim ise belediye başkanları ve belediye meclislerinden oluşur.

Çanakkale Valisi İlhami AKTAŞ, 9.06.2020/274 sayılı kararla Nevşehir Valisi iken atanmıştır. Belediye başkanı Ülgür Gökhan(CHP), 31 Mart 2019 seçimlerinde %60,73 oy oranıyla seçilmiştir.

2019 Türkiye yerel seçimleri sonuçlarına göre Çanakkale İl Genel Meclisi üye sayısı, 18 CHP,15 AK PARTİ ve 1 MHP olmak üzere 34'dür. Çanakkale Belediye meclisi ise 22 CHP ve 9 AK PARTİ olmak üzere 31 üyeden oluşur.

2018 Genel seçimleri sonucu, Çanakkale'yi temsilen TBMM'de AKP'den 2 milletvekili (Bülent Turan, Jülide İskenderoğlu), CHP'den 2 milletvekili (Muharrem Erkek, Özgür Ceylan) seçilmiştir.

Nüfus

Güncel Nüfus Değerleri(TÜİK 6 Şubat 2023 verileri )

Çanakkale ili nüfusu: 559.383'dür. Bu nüfusun %74,22'si şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 9.817  km2'dir. İlde  km2'ye 57 kişi düşmektedir. (Bu sayı merkez ilçede 195'dir.) İlde yıllık nüfus artış oranı % 0,30 olmuştur. Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Lapseki (% 2,05)- Ezine (-% 1,64)

06 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre 12 İlçe, 23 belediye, bu belediyelerde 81 mahalle, ayrıca 576 köy bulunmaktadır.

İlin yıllara göre nüfusları

Coğrafya

Çanakkale ilinin merkez ilçesi, ilin kuzeybatısındadır. Kuzeyinde Lapseki İlçesi, doğusunda Çan İlçesi, batısında Bayramiç ve Ezine İlçeleri ile komşudur. Kuzey ve kuzeybatıda Çanakkale Boğazı doğal sınırı oluşturur.
İl topraklarının yarısından fazlası ormanlar ile kaplıdır. Ormanlar il topraklarının % 53.9'unu oluşturur. Ormanlık alanlar 536.964 hektar olup bunun 449.024 hektarı koru, 87.969 hektarı ise köylülere dağıtılan ve ticaret yapılan, kesilmeye hazır ormanlardır. Ormanlık arazinin yarısından fazlasını kızılçam ve meşe kaplar. İlde yetişen ağaçların miktarları şöyledir;

İklim
İlin kıyı ilçelerinde ve adalarda iklim hemen hemen aynıdır. Akdeniz iklimi ile Karadeniz iklimi arasında bir geçiş iklimin yaşandığı Çanakkale topraklarında iklim daha çok Akdeniz iklimine paralellik gösterir. İç bölgelerde denizden yükseklik artar ve bu nedenle kıyı bölgelere oranla aradaki sıcaklık ortalaması oldukça açılır. Yılın büyük bölümü hemen her ilçede rüzgarlı günler yaşanır.

Çanakkale'de önem arz eden bir su kütlesi bulunmaz. Gelibolu Yarımadası'nda Tuzla Gölü, Biga ilçesi sınırlarında Hoyrat Gölü ve Ece Gölü ile diğer ilçelerde yer alan bazı ufak baraj gölleri ve göletler vardır. Biga'ya bağlı Yeniçiftlik beldesinde yer alan yaklaşık 10,000 hektarlık Ece Gölü son birkaç yıl içinde kurutularak tarıma uygun hale getirilmeye çalışılmaktadır.

Çanakkale ilinin coğrafi olarak aslında 4 farklı su kütlesi ile kıyısı bulunur. Aşağıdaki tabloda ilçelerin nereye kıyısı olduğu ile kıyı ve plaj uzunluklarının çizelgesi vardır;

Kültür
Çanakkale, yüzyıllar boyunca farklı toplumların egemenliğinde kalmış, gerek mimarisinde gerek yaşamda onlardan izler taşımaktadır. 70'li yıllardan itibaren yapılmaya başlayan ticari yatırımlarla ildeki geleneksel toplum yapısı yerini hızla modernize bir yapıya bırakmıştır. Ticari yatırımlar ile ulaşım kolaylaşmış ve şehrin görünümünün değişmesi böylece başlamıştır. Bugün Çanakkale Türkiye'nin en modern şehirlerinden biridir. Geniş kaldırımları, temiz caddeleri, bakımlı binaları ile örnek bir şehirdir.
Henüz altyapısı tam oturmamışsa da kültürel anlamda Çanakkale ili Türkiye'de önde gelen çevrelerdendir.
Toplumda çekirdek aile yaygındır. Toplum,Göçmenler, Türkmenler, Pomaklar, Yörükler, Çerkezler ve az sayıda Boşnak'tan oluşur. Pomak ve Yörükler genelde tarım ile uğraşırlar. Bir Yörük kişisi ile Pomak farklı biçimde geleneksel giysiler giyer.

İl ve ilçe merkezlerinde büyük ölçüde modern giyim örnekleri benimsenmiştir. Kırsal kesimden gelen bayanlar, beyaz Yemenî adı verilen eşarp ve şalvar ile siyah naylonumsu kumaştan pardösü (ferace) giyerler, kırsal kesim erkeklerinde ise baskın giyim türü, pantolon, ceket ve kaskettir. Yörede erkeklerin şalvar giydiği pek görülmez.

Mutfak
Çanakkale mutfağını anlatacak kilit sözcükler; zeytinyağı, zeytin, sardalya, peynir helvası ve keşkek'tir.
Adalar bağcılık ve şarapçılık konusunda başı çekmektedir.

Eğitim
İl, eğitim bakımından halkına Türkiye ortalamasının oldukça üstünde bir hizmet sunar. İl sınırları içinde 2 Fen Lisesi, 10 Anadolu Lisesi, 2 Sosyal Bilimler Lisesi ve birçok Mesleki lise bulunur. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi (ÇOMÜ) bünyesinde 9 fakülte, 2 yüksekokul ve 2 enstitü bulunur ve 20,000 öğrenciye eğitim verir. Halkın %8,0'i üniversite mezunudur.İlköğretimlerde okullaşma oranı %100'dür. Okuryazarlık oranı (2000 Nüfus verilerinde) %90 olarak açıklanmış, fakat geçen zaman içerisinde oranın %99 olduğu sanılmaktadır. (Çanakkale Valiliği Resmi Sayfası) İlçede 75.000'e yakın öğrenci bulunur. İlde derslik başına düşen öğrenci sayısı 20'dir.

Turizm

Çanakkale ile birçok ilçesi tarihi ve doğal güzellikler bakımından oldukça zengin olmasına rağmen, bölge olması gerekenden oldukça az turist çekmektedir. İl merkezinin çevresinde bulunan yerlerin hemen hemen her yeri sit alanı ilan edilmiştir. Çanakkale'nin büyüyememesinin asıl sebeplerinden biri de budur. Birçok alan yerleşime kapalıdır.

Çanakkale'nin başlıca turistik yerleri

 Gökçeada (İmroz)
 Bozcaada (Tenedos)
 Harp Eserleri Müzeleri
 Antik Yunan Şehirleri
 Kaz Dağı
 Kaplıca ve Termal Tesisler
 Anıtlıklar
 Kaleler
 Çimenlik Kalesi
 Çanakkale Deniz Müzesi
 Çanakkale Boğazı
 Çanakkale Şehitleri Anıtı
 Truva Atı
 Assos
Çardak Kum Adası
Tarihe Saygı Parkı
Ayazmapınarı Tabiat Parkı
Rhapsodos Mozaik

Konum

Spor

Şehrin tek futbol takımı olan Çanakkale Dardanelspor 1996-99 sezonlarında Süper Lig'de mücadele etmiştir. Daha sonra kademeli olarak 1. Lig, 2. Lig ve 3. Lig'de de mücadele etmiş, 2017-2018 sezonu sonunda  Bölgesel Amatör Lig'e düşmüştür.

2018-2019 sezonunda, Dardanelspor,  Bigaspor, Biga Adaspor, Bölgesel Amatör Ligdedir. Voleybol kadınlar süper ligindeki Çanakkale Belediyespor 1. Lige düşmüştür. Voleybol kadınlar 2.ligindeki 3 takımından Kale 1957 Spor 1.lige çıkmıştır.

Ziraat Türkiye Kupası'nda Bigaspor, ilk turda elenmiştir. Kupa Voley Kadınlar'da Çanakkale Belediye 1.devre turunda elenmiştir.

Önemli spor tesisleri: 18 Mart Stadyumu (12.692), Anafartalar Spor Salonu (1.500), Anafartalar Yüzme Havuzu-olimpik (600).

Fotoğraf galerisi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Çanakkale Valiliği
 Çanakkale Belediyesi

Çanakkale (il)


Jeffrey Bruce Atkins  (doğum 29 Şubat 1976), bilinen adıyla Ja Rule (29 Şubat 1976, Queens) Amerikalı rap müzisyeni ve oyuncu. Lakabının açılımı "Jeffrey Atkins Represents Unconditional Love Exists"dir.

Yaşamı
Jeffrey Atkins, bilinen adıyla Ja Rule, 29 Şubat 1976'da Amerika'da doğdu. Doğum günlerini ve Noel'i kutlamayı uygun bulmayan dindar bir aileden gelen Ja Rule'un evinde rap müzik dinlemek de yasaktı. Hâlbuki küçük Ja Rule, bu müziği dinlediği ilk andan itibaren onun büyüsüne kapılıp rapçi olmaya karar vermişti. Annesinin dışarıda olduğu zamanlarda gizlice eve cd'ler getirip odasına kapanıyor, saatlerce müzik dinliyordu. Seneler sonra yaptığı bir çalışma, Jay-Z'nin arkadaşı Irv Gotti'nin ilgisini çekti. Bu ikili daha sonra The Inc. Records'ı kuracaktı. Ja Rule'u TVT Records'ın elinden kurtaran Irv Gotti, sanatçıyı bünyesinde bulunduğu Def Jam Recordings'e geçirdi ve bu sayede Jay-Z, DMX ve Ja Rule'dan oluşan "Murder Inc." ortaya çıktı.

1999 senesinde Ja Rule, ilk solo albümü "Veni Vetti Vecci"ye imza attı. Bu albüm kısa sürede sanatçının MTV, VH1 ve BET gibi ünlü televizyonlarda boy göstermesini sağlayarak onu bir hip hop yıldızı haline getirdi. Albümden çıkan "Holla Holla" ve "Its Murda" albümün çıktığı seneyi sallayan parçalar arasında yer aldı. Albümden çıkan son single sanatçının Ronald Isley ile birlikte söylediği "Daddy's Little Baby" oldu.  Ja Rule artık bir yıldızdı.

2000'e çıkan "Rule 3:36"dan seçilen single'lar "Between Me and You", "Put It On Me" ve "I Cry" parçalarıydı. Bunların her biri büyük başarıya imza attı. Ja Rule yükselmesine yükseliyordu; fakat müzik eleştirmenleri ikinci albümün ticari sound'una takılıp basını albümle ilgili olumsuz sözlerle meşgul ediyorlardı. Sanatçının hayranları bu eleştirilere kulak asmamış olacak ki "Rule 3:36" albümü sanatçıyı Billboard listesinin tepesine taşıdı ve tam bir hafta boyunca zirvede kaldı. 2001'de yayımlanan "Pain Is Love", Ashanti'yi müzik dünyasına tanıtmasının yanı sıra konuk olarak Case, Missy Elliot, Jennifer Lopez ve Tweet gibi devleri ağırlayan başarılı bir çalışmaydı. Bu albümde yer alan "Living It Up", "I'm Real", "Always On Time" ve "Down Ass Bitch" parçalarına birer video çekildi. Bu sefer eleştirmenler de hayranlarla aynı fikirdeydi. "Pain Is Love" bu başarıyı hakediyordu. Bu övgülerin tek olumsuz tarafı, artan beklentilerin 2002'de çıkan "The Last Temptation"ın başarısız bulunmasına yol açmasıydı. Fazla ticari bulunan bu albüm tekrar eleştirilere maruz kalsa da, albümün Bobby Brown, Charli Baltimore, Ashanti ve Pharrel gibi isimlerden oluşan kabarık konuk listesi dikkate değerdi. Sanatçı, aynı sene yayımlanan "Irv Gotti Presents: The Inc." ve "Irv Gotti Presents: The Remixes" albümlerinde de yer aldı. 2002 yazında Fat Joe'nun "What's Luv"ında ve Mary Jay Blige'ın "Rainy Dayz"inde konuk sanatçı olarak yer alan Ja Rule, 2003 senesine gelindiğinde 50 Cent, Dr. Dre, Eminem ve Busta Rhymes gibi devlere gönderdiği diss'ler yüzünden popülerliğini neredeyse yitirmek üzereydi. 2003 senesinde yayımladığı "Blood In My Eye" albümü sanatçının o güne kadar yayımlanmış olan çalışmalarının en kötüsüydü. Yıllar sonra bir açıklama yapan Ja Rule, bu albümün aslında piyasaya sürülmek üzere kaydedilmediğini ve Def Jam'in  zorlaması yüzünden yayımlandığını söyledi.

2004 senesinde çıkan "R.U.L.E" yine Lloyd, Trick Daddy, R. Kelly, Fat Joe, Jadakiss ve Black Child gibi ünlü isimleri barındırıyordu. İleride hip hop dünyasının klasikleri arasına girecek olan bu çalışma 2004'ün en başarılı albümlerinden biri seçildi ve "Exodus" ismini taşıyan 2005 tarihli Greatest Hits albümüne zemin hazırladı. Aynı sene Def Jam'den ayrılan sanatçının yeni bir plak şirketiyle anlaşması 2006 senesine kadar sürdü. 2006'da Universal Records'la anlaşan sanatçı, 2008 tarihli 8. stüdyo albümünün ilk single'ı olarak yayımladığı ve Lil Wayne'le birlikte seslendirdiği "Uh Ohhh!" parçasıyla 2007'nin yazına damgasını vurdu. İkinci single ise "Body" parçasına seçildi.

2009'a doğru "The Mirror"ın devamı niteliğinde olan "The Mirror 2: Loki's Way"i piyasaya sürecektir.

Hapis Cezası

2007 yazında bir konserinden çıkarken yanında dolu şekilde taşıdığı yasa dışı yarı otomatik bir tüfekle yakalandı.3 yıl devam eden dava sonucunda Temmuz ayından itibaren 2 yıl ceza ve ağır vergi cezalarına çarptırıldı

Dış bağlantılar
 Resmi Web Sitesi
 Fan Sitesi
 MySpace Sayfası
 Ja Rule ile Röportaj

Yaşayan insanlar
1976 doğumlular
Queens, New York doğumlular
Amerikalı erkek sinema oyuncuları
Hip hop şarkıcıları
Afrikalı Amerikalı erkek rapçiler
Afrikalı Amerikalı erkek oyuncular
Afrikalı Amerikalı Hristiyanlar
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
Pop rap şarkıcıları

Ja Rule


Devetnica Božjem milosrđu je rimokatolička molitva u devet dana, koja se temelji na vizijama poljske redovnice sv. Faustine Kowalske (1905. – 1938., proglašena svetom 2000.) Devetnica je zapisana u njenom Dnevniku kao dio pobožnosti Božjem milosrđu.

Isus je priopćio sv. Faustini želju, da se kao priprema za Svetkovinu Božjeg milosrđa obavi devetnica njemu u čast. Započinje na Veliki petak, a završava u subotu uoči Bijele nedjelje, tjedan dana nakon Uskrsa. Može se moliti i u svako drugo vrijeme. Isus je rekao sv. Faustini: "Želim da ovih devet dana dovodiš duše k izvoru mojega milosrđa kako bi u njemu našle snagu, milost i hrabrost za ovaj život, posebno u trenutku smrti. Za ove pobožnosti dijelit ću svakojake milosti."

Svaki dan devetnice sastoji se od molitve Bogu Ocu i Isusu za drugačiju skupinu ljudi. Devet skupina uključuje: cijelo čovječanstvo, ali posebno grešnike; svećenike i redovnike; pobožne i vjerne duše; pogane i one koji još nisu upoznali Boga; heretike i odijeljene; nježne, ponizne i dječje duše; duše koje posebno štuju i časte Božje milosrđe; duše u čistilištu i mlake duše. Prema sv. Faustini, Isus joj je rekao da s obzirom na to, da će moliti za njegovu božansku milost za ljude u svjetlu Njegove muke, neće uskratiti ljudima svoje milosti. Devetnica Božjeg milosrđa objavljena je nepromijenjena, u brošuri Krista Kralja milosrđa 1937. godine.

Prema sv. Faustini, Isus je rekao da ga se tješi u Njegovoj gorkoj žalosti, u koju ga utapa gubitak duša, kada se moli za grešnike; da ga svećenici i redovnici Katoličke Crkve jačaju tijekom njegove muke, a on ih zauzvrat koristi kao kanale kroz koje njegovo milosrđe istječe na svijet; da su ga pobožni i vjerni katolici utješili na putu na Kalvariju; da ga buduća marljivost onih koji ga još ne poznaju tješila u muci; da su heretici i odmetnici ranjavali Njegovo Tijelo i Srce - Crkvu tijekom njegove muke, ali i ublažavali mu rane pomirenjem s Crkvom; da nježne, ponizne i dječje duše najviše nalikuju Isusu, poput anđela koji bdiju pred oltarom, i jačaju ga u Njegovoj muci; da duše koje posebno časte i slave Božje milosrđe najviše plaču nad njegovom mukom i žive najviše u Duhu Svetom, i da neće ići u pakao već će zasjati jedinstvenom slavom na nebu; da duše u čistilištu posebno ljubi te da one ostvaruju zadovoljštinu Isusovoj pravednosti; te da mlake duše najbolnije ranjavaju Njegovo Srce. U Maslinskom vrtu, Isusova je duša doživjela najveće gađenje od jedne jedine ohladnjele duše. Hladne duše bile su razlogom Njegovim riječima: "Oče, ukloni taj kalež, ali samo ako je to Tvoja volja". Njihovo posljednje sidro spasenja jest bijeg Božjem milosrđu.

Izvori

Božje milosrđe
Kršćanske molitve

Devetnica Božjem milosrđu


Julius Schulhoff (født 2. august 1825 i Prag, død 13. marts 1898 i Berlin) var en østrigsk pianist og komponist.

Schulhoff foretog koncertrejser i Tyskland, Frankrig, England, Spanien, Rusland og andre lande, Han bosatte sig som lærer i Paris, men rejste 1870 til Dresden og 1897 til Berlin. Han har skrevet en stor mængde salonkompositioner for pianoforte.

Kilder

Pianister fra Østrig
Komponister fra Østrig
Østrigere i 1800-tallet
Personer fra Prag

Julius Schulhoff


කයිසන් යනු සියළුම ක්‍රියාකාරකම් අඛණ්ඩව වැඩිදියුණු කරන සහ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරියාගේ සිට එකලස් කිරීමේ සේවකයින් දක්වා සියලුම සේවකයින් සම්බන්ධ කර ගන්නා ව්‍යාපාරික ක්‍රියාකාරකම් ගැන සඳහන් වන සංකල්පයකි.කයිසන් යනු "වැඩිදියුණු කිරීම" සඳහා වන චීන-ජපන් වචනයයි.සැපයුම් දාමයට ආයතනික සීමාවන් ඉක්මවා යන මිලදී ගැනීම් සහ සැපයුම් වැනි ක්‍රියාවලීන් සඳහා කයිසන් ද අදාළ වේ.එය සෞඛ්‍යාරක්ෂාව, මනෝචිකිත්සාව, ජීවිත පුහුණු කිරීම, රජය සහ බැංකුකරණය යන අංශවල භාවිතා කර ඇත.

ප්‍රමිතිගත වැඩසටහන් සහ ක්‍රියාවලීන් වැඩිදියුණු කිරීමෙන් කයිසන් අපද්‍රව්‍ය (සිහින් නිෂ්පාදන) තුරන් කිරීම අරමුණු කරයි.

කයිසන්


Dirk Grau, né en 1963 à Burscheid, est un monteur allemand.

Biographie
Dirk Grau est monteur depuis 1987 et travaille souvent pour le réalisateur Detlev Buck. Pour les films Les Enragés (Knallhart) et , il a reçu le Prix du cinéma allemand dans la catégorie "Meilleur montage".

Dirk Grau est membre de l'Académie allemande du cinéma  et de l'Association fédérale des éditeurs de films.

Filmographie partielle

 1996 : Sexy Sadie
 1998 : Balko (série télévisée, 17 épisodes)
 2001-2002 : STF (série télévisée, 11 épisodes)
 2006 : Les Enragés
 2009 : Same Same but Different
 2010 :
 2010 : Le Secret de Chanda (Life, Above All) d'Oliver Schmitz
 2011 : Jeux de rôles
 2012 : Mann tut was Mann kann
 2012 : Les Arpenteurs du monde
 2013 : Whisper : Libres comme le vent
 2014 : Bibi et Tina, le film
 2014 : Bibi et Tina : Complètement ensorcelée !
 2016 : Bibi et Tina : Filles contre garçons
 2020 : Une nuit pour convaincre de Daniel Kehlmann (téléfilm)

Récompenses et distinctions

Notes et références

Liens externes

Naissance en 1963
Lauréat d'un Deutscher Filmpreis
Naissance à Burscheid
Monteur allemand

Dirk Grau


Se realizaron elecciones generales en Puerto Rico el 2 de noviembre de 1976.  Carlos Romero Barceló del Partido Nuevo Progresista de Puerto Rico fue elegido como Gobernador y al mismo tiempo su partido ganó una mayoría del voto para el Comisionado Residente a la Cámara de Representantes de los Estados Unidos y en ambas cámaras. La participación fue de 86.1%.

Contexto
Las elecciones del 1976 se caracterizan por ser las séptimas (7.ª) realizadas luego del establecimiento de la Constitución de Puerto Rico de 1952, la cual se caracteriza por la institucionalización del Senado de Puerto Rico con 27 miembros y la Cámara de Representantes de Puerto Rico de 51 miembros, además del sistema de acumulación en la elección de los parlamentarios y de representación a minorías.

Referencias

Elecciones de Puerto Rico
Puerto Rico en 1976
Puerto Rico

Elecciones generales de Puerto Rico de 1976


María Vasílievna Kliónova (transliteración del ruso Мари́я Васи́льевна Клёнова; 1898 – 1976) fue una geóloga marina soviética y una de las fundadoras de la ciencia marina rusa.

Estudió profesorado universitario; y, posteriormente trabajó como miembro del Consejo para la Investigación Antártica de la Academia Rusa de Ciencias. Durante ese tiempo permaneció alrededor de 30 años investigando las regiones polares y llegó a ser la primera mujer científica en investigar en la Antártica, específicalmente en la estación de la ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) en la isla Macquarie.

Obra

Algunas publicaciones
 Meeresgeologie, Moscú 1948 (en ruso)

 Geologie der Barent-See, 1960 (en ruso)

 con V. M. Lavrov. Geologie des Atlantischen Ozeans, 1975 (en ruso)

 con Anderen. Geologie des Wolga-Deltas, 1951 (en ruso)

 con V. F. Solovyov, N. S. Skornyakova. Die geologische Struktur des Schelfs des Kaspischen Meeres, 1962 (en ruso)

Honores

Eponimia
 Crater venusino Klenova, nombrado en su honor.

Referencias

Oceanógrafas
Mar de Barents
Geólogos de Rusia del siglo XX
Exploradores de Rusia del siglo XX
Científicas de Rusia
Geólogas
Mujeres científicas antárticas
Unión Soviética en la Antártida
Profesores de la Universidad Estatal de Moscú
Orden de Lenin
Fallecidos en Moscú
Exploradoras
Rusas del siglo XX
Galardonados con la Orden de la Insignia de Honor

María Kliónova


Le John Deere 510 est un modèle de tracteur agricole produit par le constructeur américain John Deere.

Au cœur de la gamme fabriquée en Europe à Mannheim et conçue pour les agriculteurs européens, le 510 n'est construit que de 1966 à 1968.

Historique
En 1956 John Deere rachète les usines allemandes Lanz de Mannheim. Son objectif est d'y construire des tracteurs de faible et moyenne puissance mieux adaptés au marché européen que les gros modèles américains. En 1962, John Deere construit son usine française de moteurs à Saran. C'est aussi l'occasion pour le constructeur de développer son propre réseau de concessionnaires en Europe, alors que jusque là il passait par des distributeurs.

John Deere présente en 1965 une gamme de tracteurs européens dont le 510, commercialisé l'année suivante, affiche une puissance de , placé entre les  du 310 et les  du 710. Cette série, bien que très appréciée, cède rapidement sa place à la gamme 20, encore plus « européanisée » et au sein de laquelle le John Deere 920 se présente comme le remplaçant du 510.

Caractéristiques
Le John Deere 510 est motorisé par un  moteur Diesel à trois cylindres (alésage de  pour une course de ) en ligne, à injection directe et d'une cylindrée totale de . Il développe une puissance maximale de  au régime de . John Deere choisit de standardiser au maximum sa production : le moteur du 510 est identique à celui du 310 mais, pour atteindre la puissance voulue, son régime maximal est augmenté de .

La boîte de vitesses comporte quatre rapports avant et un rapport arrière dans trois gammes différentes. L'étagement des rapports étant imparfait, plusieurs rapports combinés donnent sensiblement la même vitesse finale et le tracteur dispose dans les faits de dix rapports avant ( maxi) et trois rapports arrière.

Le 510 possède trois prises de force. À l'arrière, deux embouts différents tournent à . Une troisième prise de force, en position ventrale, tourne à  ; elle est principalement utilisée pour entraîner une faucheuse latérale. Le relevage arrière affiche une puissance de levage de .

Outre la version standard, le constructeur propose une version « grand dégagement » dont la garde au sol est plus importante pour évoluer dans les cultures hautes grâce à des roues de plus grand diamètre.

Si les tracteurs sont généralement badgés John Deere, les exemplaires destinés au marché allemand reçoivent souvent le marquage « John Deere-Lanz », rappelant la fusion entre les deux entreprises et mettant en avant l'image de marque de Lanz.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 .

Tracteur agricole John Deere

John Deere 510


Jordan Pierre-Gilles est un patineur de vitesse sur piste courte canadien.

Biographie
Il commence le patinage de vitesse sous l'influence de ses parents, qui ont peur qu'il soit victime de violences raciales dans l'équipe de hockey locale, intégralement blanche, et préfèrent un sport où le chronomètre définit le niveau.

Lors de sa première saison internationale, en 2019, il arrive septième au 500 mètres et huitième au 1000 mètres.

Au cours de la saison de Coupe du monde de patinage de vitesse sur piste courte 2021-2022, il se place cinquième au relais masculin. Il est entraîné par Sébastien Cros et Marc Gagnon.

Il participe aux épreuves de patinage de vitesse sur piste courte aux Jeux olympiques de 2022 sur le 1000 mètres, le relais mixte et le relais masculin.

Notes et références

Liens externes

Patineur de vitesse sur piste courte canadien
Patineur de vitesse sur piste courte aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Champion olympique de patinage de vitesse sur piste courte
Champion olympique canadien
Naissance en mai 1998
Naissance à Sherbrooke

Jordan Pierre-Gilles


Der Pavilhão Multiusos de Odivelas ist eine Mehrzweckhalle in der portugiesischen Kreisstadt Odivelas.

Die Halle wurde in der Siedlung Colinas do Cruzeiro in unmittelbarer Nähe zum Estádio Arnaldo Dias, dem Stadion des Fußballvereins Odivelas FC errichtet und 2010 eingeweiht. Architekt José Cid schuf auf einer Fläche von 10.600 m² einen Komplex aus mehreren Hallen. Die Haupthalle bietet etwa 3.500 Zuschauern Platz und kann für Sportarten wie Handball, Basketball, Futsal, Rollhockey und Volleyball genutzt werden. Eine kleinere Halle steht für Sportarten wie Basketball oder Volleyball zur Verfügung. Daneben gibt es drei Squashcourts, einen Saal für Tischtennis, einen für Schach und einen Konferenzraum.

Die Halle wird für regionale und nationale Sportveranstaltungen sowie für Veranstaltungen kultureller Art genutzt. Portugal bewirbt sich mit der Halle um die Europameisterschaften 2013 der Sportakrobaten.

Veranstaltungen
 Oktober 2011: Portugiesische Judomeisterschaften 2011
 Oktober 2011: Konzert von Xutos & Pontapés
 Mai 2012: Festival Gímnico OdiGym
 Mai 2012: Portugiesische Judomannschaftsmeisterschaften 2012

Weblinks
 Pavilhão Multiusos bei Colinas Online (portugiesisch)

Sporthalle in Portugal
Bauwerk in Odivelas
Sport (Odivelas)
Odivelas (Freguesia)

Pavilhão Multiusos de Odivelas


Progona este un gen de insecte lepidoptere din familia Arctiidae.

Cladograma conform Catalogue of Life:

Referințe

Progona

Progona


Castiadas (sardinski: Castiàdas) je grad i općina (comune) u pokrajini Južnoj Sardiniji u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 60 metara i ima populaciju od 1 669 stanovnika. Prostire se na teritoriju od 103,89 km². Gustoća naseljenosti je 16 st/km².Susjedne općine su: Maracalagonis, Muravera, San Vito, Sinnai i Villasimius.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Castiadas


Chiara Mingarelli est une astrophysicienne italo-canadienne qui étudie les ondes gravitationnelles. Elle est chercheuse associée au Flatiron Institute Center for Computational Astrophysics et professeure assistante de physique à l'Université du Connecticut. Elle est également écrivain scientifique et communicatrice.

Éducation
Mingarelli a grandi à Ottawa, au Canada. Elle a obtenu un baccalauréat universitaire en mathématiques et en physique de l'Université Carleton, au Canada, en 2006. Elle est partie pour l'Université de Bologne pour une maîtrise en astrophysique et cosmologie, qu'elle a obtenue en 2009. La thèse de doctorat de Mingarelli, Gravitational Wave Astrophysics with Pulsar Timing Arrays, a été sélectionnée par Springer Nature comme « thèse de doctorat exceptionnelle » en 2016. Elle a obtenu son doctorat à l'Université de Birmingham avec Alberto Vecchio en 2014.

Recherche
Mingarelli est une astrophysicienne spécialiste des ondes gravitationnelles qui tente de comprendre la fusion des trous noirs supermassifs. Mingarelli prédit les signatures d'ondes gravitationnelles nanohertz de telles fusions. Elle les mesurera à l'aide de réseaux de chronométrie de pulsars, qui peuvent caractériser l'histoire de la fusion cosmique des systèmes binaires de trous noirs. Les systèmes émettent des ondes gravitationnelles nanohertz. Après avoir terminé son doctorat, Mingarelli a reçu une bourse internationale Marie Curie de l'Union européenne, qu'elle a apportée au California Institute of Technology. Là, elle a continué à travailler sur les ondes gravitationnelles. À Caltech, elle a enseigné aux étudiants de l'école d'astrophysique des ondes gravitationnelles les réseaux de chronométrie de pulsars. Mingarelli a passé la phase de retour de la bourse Marie Curie à l'Institut Max-Planck de radioastronomie. Elle est régulièrement conférencière invitée à des conférences scientifiques.

Engagements publics
Mingarelli est apparue sur Stargazing Live en 2012. Elle a participé à l'émission The Naked Scientists de la BBC Radio Cambridgeshire. En 2013, la Royal Astronomical Society a sélectionné Mingarelli comme voix du futur et elle a assisté à une séance d'interview à la Chambre des communes. Elle apparaît régulièrement dans des podcasts et des séries vidéo sur le thème de la science. Elle a été impliquée dans Smart Girls d'Amy Poehler, en tant que blogueuse et interviewée. Après la première détection d'ondes gravitationnelles, Mingarelli futprésentée dans The New York Times. Elle a contribué à des revues scientifiques de vulgarisation, notamment Scientific American, Nautilus, The Wall Street Journal, Gizmodo, Wired et New Scientist. Mingarelli maintient une présence sur les réseaux sociaux sur des sites tels que Twitter, où elle défend « la science, le café et le pouvoir des filles » (« science, coffee and girl power »).

Références

Astrophysicien canadien
Astrophysicien italien
Écrivain canadien du XXIe siècle
Écrivain italien du XXIe siècle
Astronome canadien du XXIe siècle
Astronome italien du XXIe siècle
Physicien canadien du XXIe siècle
Physicien italien du XXIe siècle
Vulgarisateur scientifique
Étudiant de l'université de Birmingham
Étudiant de l'université de Bologne
Étudiant de l'Université Carleton
Professeur au California Institute of Technology
Personnalité liée à Ottawa
Spécialiste des ondes gravitationnelles
Astrophysicienne
Femme astronome
Date de naissance non renseignée (XXe siècle)

Chiara Mingarelli


Kružlov este o comună slovacă, aflată în districtul Bardejov din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.017 locuitori. Se învecinează cu comuna .

Istoric
Localitatea Kružlov este atestată documentar din 1460.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Kružlov


Hos lægen er en dansk dokumentarfilm fra 1977 instrueret af Ole Schelde.

Handling
En film for børn i 4-7 årsalderen (og deres forældre) om børns besøg hos lægen og dennes besøg i hjemmet. Filmen forklarer, hvordan og hvorfor lægen gør, som han gør, for at afdramatisere forholdet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1977

Hos lægen


NGC 7350 je dvostruka zvijezda u zviježđu Pegazu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7350
  Auke Slotegraaf: NGC 7350 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7350 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7350 - 7399

7350

NGC 7350


Cimetière militaire

Le  Albert Communal Cemetery Extension  (Cimetière militaire britannique d'Albert)  est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune d' Albert, dans le département de la Somme, au nord-est d'Amiens.

Localisation
Ce cimetière, implanté intra-muros, jouxte le cimmetière communal, sur la , Rue du 11 novembre.

Histoire

La ville d'Albert reste aux mains des forces françaises contre l'avancée allemande sur la Somme en septembre 1914. La défense de la ville est ensuite confiée ensuite aux mains des Britanniques à l'été 1915. Les premiers combats ont eu lieu du 1er au 16  juillet 1916 lors de la bataille d'Albert. La ville est passée aux mains des Allemands lors de la Bataille du Keiser le 26 avril 1918, et avant sa reprise définitive par le 8è East Surreys le 22 août suivant lors de la  bataille d'Albert (1918). La ville a été complètement détruite par des tirs d'artillerie.
Ce cimetière a été utilisé par les unités combattantes et les ambulances de campagne d'août 1915 à novembre 1916, et plus particulièrement en septembre 1916 et après, lorsque les ambulances de campagne étaient concentrées à Albert. À partir de mars 1917, il ne fut pas utilisé  jusqu'à fin août 1918. Pendant la Seconde Guerre mondiale, l'extension a été à nouveau utilisée, lorsque les Français y ont déplacé des victimes britanniques provenant de tombes isolées à Albert et dans les environs.
Il y a maintenant 862 victimes de la Première Guerre mondiale et 25 victimes de la Seconde Guerre mondiale commémorées sur ce site. Parmi ceux-ci, 12 victimes de la Première Guerre mondiale et 8 victimes de la Seconde Guerre mondiale ne sont pas identifiées.

Caractéristique
Ce cimetière a un plan trapézoïdal.
Il est clos d'un muret de moellons ou d'une haie d'arbustes.
Ce cimetière a été conçu par Sir Edwin Lutyens.

Sépultures

Galerie

Liens internes

 Cimetière militaire
 Liste des mémoriaux et cimetières militaires de la Somme
 Bataille de la Somme
 Commonwealth War Graves
 Albert

Notes et références

Albert Communal Cemetery Extension
Albert Communal Cemetery Extension
Albert Communal Cemetery Extension

Albert Communal Cemetery Extension


This is a list of films based on classical mythology (Greek and Roman mythology).

Amazons

Atlantis

Centaurs

Hercules / Heracles

Italian film series
The Sword-and-sandal series (1957-1965) includes numerous films depicting Hercules that go by various titles depending by country of release. Below is a list (chronological order) that begins with the film's U.S.-release title, followed by the original Italian title and translation:

Other Hercules-related films

TV series

Sons of Hercules
Sons of Hercules was a syndicated television show that aired in the US in the 1960s. The series repackaged 14 Italian sword-and-sandal films by giving them a memorable theme song and a standard intro relating the lead character in each film to the Greek demigod Hercules any way they could. The first title listed for each film was its American television title, followed by the original Italian title in parentheses:

Homer and Troy

Aeneas

Odysseus/Ulysses

Jason and the Argonauts

Oedipus

Orpheus

Perseus

Pygmalion

Roman Kingdom and Romulus & Remus

Sirens and harpies

Theseus and the Minotaur of Crete

The Titans and Prometheus

Twelve Olympians / Dii Consentes

Ursus
Ursus is a super-human pseudo-Biblical/Roman character who is the hero in a series of Italian films made in the 1960s.
There were a total of 9 Italian sword-and-sandal films that featured Ursus as the main character, as follows:

See also
 Swords-and-sandals
 Lists of movie source material
 List of films based on Greek drama
 List of films based on Germanic mythology
 List of films based on Slavic mythology
 List of films set in ancient Greece
 List of films set in ancient Rome
 List of films set in ancient Egypt

References

Notes

Citations

Ancient Rome-related lists

Greek mythology-related lists
Classical mythology

List of films based on classical mythology


Wiemerstedt er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Kirchspielslandgemeinden Eider i den nordlige del af Kreis Dithmarschen. Kreis Dithmarschen ligger i den sydvestlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Wiemerstedt er beliggende omkring 10 km nord for kreisens administrationsby Heide, 3 km vest for Hennstedt og 6 km syd for Ejderen.

Wiemerstedt ligger ved vestenden af Heide-Itzehoer Geest. Fedderinger Moor er en del af Lundener Niederung, en stor lavning i Eider-Treene-Niederung. Den mod vest løbende Broklandsau munder ud i Ejderen.

Nabokommuner
Nabokommuner er Fedderingen mod nord, Hägen, og Norderheistedt mod øst og Weddingstedt mod syd.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Dithmarschen

Wiemerstedt


Carole Alison James (born December 22, 1957) is a Canadian politician and former public administrator, who represented Victoria-Beacon Hill in the MLA from 2005 to 2020. She is the former Leader of the Opposition in British Columbia and former leader of the British Columbia New Democratic Party (NDP), a social democratic political party.  She announced her intention to resign as leader on December 6, 2010 and was officially replaced by interim leader Dawn Black on January 20, 2011.

James served as the 14th deputy premier of British Columbia and minister of Finance under John Horgan, from 2017 to 2020.

Background
James was born in Dukinfield, Cheshire, England, and raised in North Battleford, Saskatchewan, and in Victoria, British Columbia. After graduating from high school, James and her first husband worked in institutions for the developmentally disabled in Alberta and British Columbia. As a mother of young children, Alison and Evan, she became involved in a parents' group in Victoria, which led to her first foray into politics. James self-identifies as part Métis, and in 2004 married her long-time partner, Albert Gerow, a First Nations artist and former Burns Lake municipal councillor and Royal Canadian Mounted Police officer. Gerow was the chief of the Ts'il Kaz Koh First Nation in Burns Lake.

James has been a foster parent for over twenty years.

On July 13, 2006, James announced publicly that she had been diagnosed with localized uterine endometrial cancer. She underwent surgery and radiation treatment and her prognosis is considered to be excellent. In March 2020, James announced that she was diagnosed with Parkinson's disease and did not run in the 2020 British Columbia general election.

Early career
James served on the Greater Victoria School Board from 1990 to 2001, including seven terms as chair, and gained a province-wide profile in her unprecedented five terms as president of the BC School Trustees Association. She also served at the national level as vice-president of the Canadian School Boards Association. From 1999 to 2001, James held the position of director of child care policy for the British Columbia government. In addition, she served on several local and provincial panels and committees.

In 2001, James ran unsuccessfully for the NDP in the riding of Victoria-Beacon Hill only losing by 35 votes to BC Liberal candidate Jeff Bray. She subsequently moved to Prince George, British Columbia to serve as the director of child and family services for Carrier Sekani Family Services, and later as co-ordinator of the Northern Aboriginal Authority for Families.

Political career

BC NDP leadership
James was elected leader of the provincial NDP on November 23, 2003. At the time of her election the party was suffering low morale in the wake of the 2001 provincial election, which had reduced the NDP to only two seats in the Legislative Assembly. During her campaign to win the party leadership, James pledged to modernize the NDP's ideology and internal structures and build a broader base of support for the party, a move which alienated some traditional supporters.

During the 2005 provincial election, James campaigned heavily on her name and image. On election night James and the NDP surprised many supporters and critics alike with a very strong electoral showing; the party winning 41.52 per cent of the popular vote (a 19.96 per cent increase from the 2001 election result) and 33 out of 79 seats in the Legislative Assembly. James won her seat in the riding of Victoria-Beacon Hill with 57.01 per cent of the vote, defeating the incumbent BC Liberal MLA Jeff Bray by an almost 2-1 margin. She was re-elected in 2009, 2013, and 2017.

Leadership controversy and resignation
On December 1, 2010, Jenny Kwan, a prominent party member, released a statement to the media criticizing James' leadership of the New Democratic Party, and calling for an immediate leadership convention. In response to Kwan's statement, James called an emergency caucus session to address opposition to her continued leadership. While the session was meant to take place on December 5, it was later postponed so that private discussions could take place with a group of thirteen caucus members opposed to James' continued leadership.

On short notice on December 6, James announced she would resign the party's leadership. She continued in the position, however, until Dawn Black was chosen to act as Interim Leader.

James served as opposition Critic for Children and Family Development under her successor, Adrian Dix. She was promoted to the Finance portfolio under John Horgan, and was also named deputy leader of the BC NDP and hence Deputy Leader of the Opposition.

In government
When the BC NDP won a minority government in 2017, James became deputy premier and Finance minister. She resigned from both positions in 2020, shortly after leaving the provincial legislature.

Notes

References

External links
Official Biography, BC Legislative Assembly
Biography, Personal Page
A Conversation With Carole James

1957 births
Living people
British Columbia New Democratic Party MLAs
Canadian people of Métis descent
Deputy premiers of British Columbia
English emigrants to Canada
Female Canadian political party leaders
Finance ministers of British Columbia
Leaders of the British Columbia CCF/NDP
Members of the Executive Council of British Columbia
People from Dukinfield
Politicians from Victoria, British Columbia
Female finance ministers
Women government ministers of Canada
Women MLAs in British Columbia
21st-century Canadian politicians
21st-century Canadian women politicians
Métis politicians
Canadian expatriates in England
Women opposition leaders

Carole James


10265 Gunnarsson este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
10265 Gunnarsson este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Claes-Ingvar Lagerkvist. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,23 ua, o excentricitate de 0,08 și o înclinație de 9,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 10001-11000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1978
Centura de asteroizi

10265 Gunnarsson


Pričuvna baterija ili baterija s naknadnim djelovanjem vrsta su baterija. Proizvode se i skladište u neaktivnom stanju i aktiviraju se bilo ulijevanjem tekućine (nalivne baterije, npr. vodom aktivirana baterija), bilo uvođenjem plina (plinom aktivirana baterija), bilo grijanjem (toplinom aktivirana baterija) ili elektrolitom (elektrolitom aktivirane baterije).

Izvori

Baterije

Pričuvna baterija


La Williams FW44 est la monoplace de Formule 1 engagée par l'écurie britannique Williams F1 Team dans le cadre du championnat du monde de Formule 1 2022. Elle est pilotée par le Canadien Nicholas Latifi, qui effectue sa troisième saison dans la discipline, et le Thaïlandais Alexander Albon, qui fait son retour après une année passée en tant que pilote essayeur chez Red Bull Racing.

Création de la monoplace
La FW44 est présentée le , avant un essai de déverminage effectué le jour même sur le circuit de Silverstone lors d'un essai promotionnel de . Elle arbore une nouvelle livrée, censée rappeler la gloire passée de Williams et affichant le soutien de son nouveau partenaire, Duracell. Elle est composée d'un arlequin de bleu nuit et de bleu clair, avec quelques touches de rouge rappelant la nationalité britannique de l'écurie.

Pour la première fois depuis la mort d'Ayrton Senna, la monoplace ne porte pas le logo lui rendant hommage. Depuis 1995, l'écurie avait apposé ce logo sur le nez de chaque monoplace ; en 2014, pour le vingtième anniversaire de sa disparition, le visage du pilote remplaçait le logo.

Résultats en championnat du monde de Formule 1

 *Le pilote n'a pas terminé la course mais est classé pour avoir parcouru 90% de la distance.

Notes et références

Liens externes

FW44
Formule 1 en 2022

Williams FW44


|}
Die Schmalspurbahn Aspelt–Bettemburg war eine Schmalspurbahn mit 1000 mm Spurweite in Luxemburg. Die circa 10 km lange Strecke führte von Aspelt an der Schmalspurbahn Luxemburg–Remich nach Bettemburg, dort bestand Übergang zum Normalspurbahnhof.

Geschichte
Die Bauarbeiten für die als Vizinalbahn vom Staat geplante Strecke begannen im Sommer 1898. Insgesamt kostete der Bau circa 800.000 Franken, das war etwa doppelt so viel, wie ursprünglich veranschlagt. Der Verkehr konnte am 1. September 1899 durch die Société Anonyme pour l'exploitation de chemins de fer régionaux en Belgique aufgenommen werden. Zwischen 1911 und 1919 wurde der Betrieb durch die Chemins de fer secondaires Luxembourgeois (Luxemburger Sekundärbahnen) übernommen, 1919 ging die Betriebsführung auf die Société Anonyme des chemins de fer et minières Prince Henri über. Danach erfolgte schrittweise eine Sanierung des von der Sekundärbahngesellschaft vernachlässigten Oberbaus.

Ab 1934 wurde der Verkehr durch die staatliche Gesellschaft Chemins de fer à voie étroite de l'État (CVE) selbst durchgeführt. Zwischen 1942 und 1944 von der Deutschen Reichsbahn betrieben, ging die Strecke nach dem Zweiten Weltkrieg an die Chemins de Fer Luxembourgeois über. Den Zweiten Weltkrieg selbst überstand die Schmalspurbahn im Gegensatz zu anderen Bahnstrecken unbeschädigt.

Der Verkehr wurde zwar im August 1945 wieder aufgenommen, aber wie in den vorangegangenen Jahrzehnten konnte mit der Strecke kein Gewinn erwirtschaftet werden. Da allerdings die Bahn in den letzten Betriebsjahren zusammen mit der Schmalspurbahn Luxemburg–Remich eine Betriebseinheit bildete, wurde der defizitäre Verkehr noch bis in die 1950er Jahre aufrechterhalten. 1952 wurde der Personenverkehr, 1954 der Güterverkehr auf den staatsbahneigenen Kraftverkehr verlagert.

Literatur
 Ed Federmeyer: Schmalspurbahnen in Luxemburg, 1991
Jean-Paul Meyer: Die Schmalspurbahn Bettemburg-Aspelt, 1984

Einzelnachweise

Bahnstrecke in Luxemburg

Schmalspurbahn Aspelt–Bettemburg


Mánabríi (fræðiheiti: Archilochus colubris), einnig kallaður rúbínháls, er tegund kólibrífugla.

Heimildaskrá

Kólibrífuglar

Mánabríi


Erdoğan Tokatlı (d. 3 Haziran 1939, Denizli - ö. 5 Haziran 2010, İstanbul), Türk dizi ve sinema yönetmeni, yazar, çevirmen.

Erdoğan Tokatlı 1939'da Denizli'de doğdu.  Aslen Babadağ'lı olup sinemaya ilgisi Fransa'da sinema eğitimi gören yazar-yönetmen ağabeyi Atilla Tokatlı'nın etkisiyle başladı ve bir grup arkadaşıyla Türkiye'nin ilk sinema kulüplerinden birini kurdu. 1960 yılında Memduh Ün'ün yönettiği Mahallenin Sevgilisi filmiyle yönetmen yardımcısı olarak sinemaya girdi. Yönettiği ilk film ise daha sonra başyapıtı olarak gösterilecek Son Kuşlar olacaktır. (1965). Senaryosu ve başrolü Yılmaz Güney'e ait Eşrefpaşalı 'dan (1966) sonra ara verdiği sinemaya 70'lerin başında yeniden döndü. 28. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde Onur Ödülü aldı.

Erdoğan Tokatlı alzheimer nedeniyle tedavi gördüğü hastanede 5 Haziran 2010 tarihinde öldü. Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.

Yönettiği filmler ve diziler

 Son Kuşlar (1965)
 Eşrefpaşalı (1966)
 Üç Öfkeli Adam (1971)
 Konuşan Katır At Yarışlarında (1971)
 Bin Aşk Bin Ölüm (1972)
 Biz Belayı Severiz (1972)
 Fırtına Kemal (1972)
 Hakikat (1972)
 Tek Kollu Bayram (1973)
 Zalim Kartal (1973)
 Tuzak (1973)
 Aşka Dönüş (1981)
 Fidan (1984)
 Seyyid (1985)
 Suçumuz İnsan Olmak (1986)
 Sıcak Tatlı Yaz (1986)
 Güneşe Köprü (1986)
 72. Koğuş (1987)
 Menekşeler Mavidir (1987
 Günah Gecesi (1987)
 Yasemin (1987)
 El Kapıları (1988)
 Çaylar Şirketten (1989)
 Sevgili Bayan
 Boynu Bükük Küheylan (1990)
 Elif Ana (1991)
 İnsanlar Yaşadıkça (1992)
 Belkıs Hanımın Konağı (1992)
 Mahallenin Muhtarları (1992)
 Rumuz Sev Beni (1993)
 Sevgili Ortak (1993)
 Çiçek Taksi (1995)
 Küçük Kaçamaklar (1995)
 Yalı (1995)
 Marziye (1998)
 Baldız Geliyorum Demez (2002)

Kaynakça
 Sinema Ansiklopedisi - Atilla Dorsay - Turhan Gürkan
 Türk Sinema Tarihi - Giovanni Scognamillo - Metis Yayınları
 Erdoğan Tokatlı'yı kaybettik (Milliyet gazetesi)

Galatasaray Lisesinde öğrenim görenler
Türk film yönetmenleri
1939 doğumlular
2010 yılında ölenler
Denizli doğumlular
İstanbul'da ölenler
Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler

Erdoğan Tokatlı


A eleição parlamentar albanesa de 1992 foi realizada em  e consistiu no 2º pleito eleitoral realizado no país desde sua redemocratização em 1991.

Antecedentes
Diante do cenário de instabilidade social que caracterizou o período de transição do regime comunista unipartidário comandado pelo PPSh para uma democracia representativa pluripartidária na Albânia, a eleição parlamentar de 1991 acarretou um impasse político ocasionado pela elevada divisão demonstrada pelo eleitorado albanês: enquanto a população dos centros urbanos, minoria do eleitorado, votou em peso nos partidos de oposição (mais especificamente no recém-fundado PDSh, de centro-direita), a população das zonas rurais, maioria do eleitorado, ainda manteve fidelidade partidária ao PPSh, o que resultou na vitória dos comunistas por maioria absoluta.

A oposição não aceitou de bom grado o resultado eleitoral e convocou uma série de protestos e greves contra o governo eleito. O primeiro-ministro à época, Fatos Nano, membro da ala mais reformista do PPSh, buscou implementar reformas estruturais que promovessem aberturas política e econômica capazes de conduzir o país para a democracia e a economia de mercado, porém de uma forma lenta e gradual, que não implicasse em uma saída dos comunistas do poder.

Tal postura política irritou o PDSh, que passou a liderar um boicote nas votações de projetos propostos pelo governo comunista no Parlamento da Albânia, forçando a substituição do gabinete de Fatos Nano por um governo de salvação nacional liderado inicialmente por Ylli Bufi e depois por Vilson Ahmeti. Ainda sob a liderança de Nano, o Partido do Trabalho da Albânia alterou sua denominação para Partido Socialista da Albânia e também passou a defender a economia de mercado.

O país, por sua vez, também alterou sua denominação oficial: eliminaram-se os adjetivos Socialista e Popular, passando oficialmente a constituir-se como República da Albânia. As forças políticas que integravam o novo governo de transição alcançaram um consenso ao decidirem antecipar a eleição parlamentar para março do ano seguinte.

Resultados eleitorais

Repercussão e análise
Confirmando uma tendência de mudança política abertamente manifestada por segmentos diversos da sociedade albanesa, o PDSh obteve uma grande vitória eleitoral, conquistando 57,61% dos votos válidos e elegendo 92 deputados, condição que garantiu ao partido a maioria absoluta, facilitada diante da redução do número de cadeiras sofrida pelo Parlamento da Albânia: de 250 para 140 deputados. Com o resultado, Aleksandër Meksi tornou-se o novo primeiro-ministro e Sali Berisha foi eleito presidente em eleição indireta realizada no mesmo ano entre as novas bancadas parlamentares eleitas.

Albânia
Albânia
Parlamentar
1992 na Albânia

Eleição parlamentar na Albânia em 1992


Marie "Rie" Cramer, autres noms de plume Marc Holman ou Annie Smit ( - ), est une écrivain néerlandaise et une illustratrice prolifique de littérature pour enfants dont le style est considéré comme emblématique de l'entre-deux-guerres.

Pendant de nombreuses années, elle est l'une des deux principales illustratrices d'un magazine jeunesse néerlandais de premier plan, Zonneschijn. Elle écrit également des pièces sous le pseudonyme de Marc Holman. Certains de ses travaux sont interdits pendant la Seconde Guerre mondiale parce qu'ils attaquent le national-socialisme.

Famille et formation
Marie Cramer naît le 10 octobre 1887 à Sukabumi dans ce qui est alors les Indes orientales néerlandaises. Elle est la fille d'Hendrik Cramer, capitaine de navire, et d'Elisabeth Frederica Schenk. En 1896, elle déménage aux Pays-Bas, à Arnhem, avec sa mère et ses deux sœurs, où elle étudie le dessin. En 1904, son père rejoint la famille et ils s'installent à La Haye. Rie Cramer étudie à l'Académie royale des beaux-arts de La Haye de 1905 à 1907.

En 1913, elle épouse Peter Otten, un avocat ; ils divorcent en 1914. Puis, elle tombe amoureuse d'un critique d'art de renommée internationale, déjà marié et 13 ans plus âgé qu'elle. En 1922, elle épouse l'acteur Eduard Verkade ; mais quand leur premier et unique enfant meurt à la naissance et que le mariage se complique avec l'infidélité de Verkade, Rie divorce en 1932.

Carrière
Rie Cramer est surtout connue pour ses nombreuses illustrations de livres pour enfants, dont certains qu'elle a écrit, mais elle illustre également la littérature pour adultes, notamment des œuvres de Shakespeare. Pendant de nombreuses années, elle et Anton Pieck sont les deux principaux illustrateurs de Zonneschijn, le magazine jeunesse non religieux le plus important des Pays-Bas jusqu'en 1943. Elle créé des décors et des costumes pour le théâtre et pour le pavillon néerlandais de l'Exposition universelle de New York en 1939.

Elle commence sa carrière d'illustratrice alors qu'elle est encore étudiante. Ses premiers travaux au style Art nouveau sont inspirés par des illustrateurs comme Edmund Dulac, Aubrey Beardsley et Arthur Rackham. À partir des années 1920, ses illustrations deviennent plus simples et moins lyriques. Les couleurs deviennent également plus franches et lumineuses sous l'influence de son travail sur les costumes de scène et les décors. À partir des années 1930, elle travaille moins sur les livres pour enfants et commence à écrire des livres pour jeunes adultes.

Pendant la Seconde Guerre mondiale, Rie Cramer travaille comme illustratrice et scénographe et écrit deux pièces sous le pseudonyme de Marc Holman. Deux de ses premières œuvres pour adultes sont interdites par les allemands parce qu'elle attaque le national-socialisme. Elle rejoint la résistance, aidant les fugitifs, publie anonymement des vers anti-allemands dans Het Parool, le plus grand journal de résistance clandestin aux Pays-Bas. Ces vers sont rassemblés et publiés en 1945 sous le titre Verzen van verzet (Poèmes de résistance).

Après la guerre, son travail est largement traduit dans d'autres langues, dont l'anglais, l'allemand, le français et le danois. Elle écrit une pièce radiophonique en 42 épisodes en 1954, l'année où elle quitte les Pays-Bas et s'installe sur l'île espagnole de Majorque avec quelques amies. Elle continue à produire de la poterie et des tuiles et écrit trois livres sur l'île.

En 1971, en raison d'une santé défaillante, elle doit retourner aux Pays-Bas, où elle meurt le 16 juillet 1977.

Avec Henriette Willebeek le Mair et Nelly Bodenheim, Rie Cramer est considérée comme la plus importante des illustratrices néerlandaises de livres pour enfants entre les deux guerres mondiales. Malgré son succès, elle est peu appréciée des critiques de l'époque car son style est plutôt statique et doux.

Bibliographie
Rie Cramer a écrit et illustré de nombreux ouvrages, dont  :
 Van meisjes en jongetjes (1906)
 Het diamanten-prinsesje (1910)
 Herfst (1910 oo 1911)
 The little Dutch girl (ca. 1924)
 Mariolijne. Versjes voor kinderen (ca. 1935)
 Januari, louwmaand (1938)
 April, grasmaand (1939)
 Katrientje (1940)
 Rut Wijgant (1947)

Références

Liens externes

Naissance en octobre 1887
Naissance à Sukabumi
Naissance dans les Indes orientales néerlandaises
Décès en septembre 1977
Décès à Laren (Hollande-Septentrionale)
Femme de lettres néerlandaise
Illustratrice néerlandaise
Pages avec des traductions non relues
Décès à 89 ans

Rie Cramer


Christopher J Morris (født 15. juni 1962) er en engelsk komiker, forfatter, instruktør, skuespiller, stemmeskuespiller og producer. Han er kendt for sin sorte humor, surrealisme og behandling af kontroversielle emner og er blevet hyldet for sin "kompromisløse, moralistiske drive" af British Film Institute.

Referencer

Eksterne henvisninger

Komikere fra England
Personer fra Colchester
Skuespillere fra England

Chris Morris (skuespiller)


Temetrius Jamel "Ja" Morant (Dalzell, Južna Karolina, 10. kolovoza 1999.), američki je profesionalni košarkaš i član Memphis Grizzliesa.

Grizzliesi su ga odabrali kao svog drugog izbora na NBA draftu 2019. i proglasili ga NBA "novakom godine 2020." Na NBA All Star utakmici 2022. odabran je kao starter te osvojio titulu NBA igrača koji je "najviše napredovao Nagradom na kraju sezone", a poslije je bio i izabran u svoju prvu All-NBA momčad za 2022. godinu.

Statistika

Izvori
Američki košarkaši

Ja Morant


Drigstrup Kommune var en sognekommune, der blev oprettet i 1842. Kommunen blev indlemmet i Kerteminde Købstad i 1963. I 1966 blev Kerteminde lagt sammen med endnu en række sognekommuner, og den nye kommune blev en  kommune med Marstal-status

Kommunen bestod af Drigstrup Sogn med Drigstrup Kirke.

Kommuner ophørt i 1963
Kommuner i Odense Amt

Drigstrup Sognekommune


James Critteron Lucas, né le 11 juin 1912, dans le comté de Midland et décédé le 28 novembre 1998 à Sacramento est un criminel américain. Il est connu pour avoir tenté de poignarder le gangster Al Capone en 1936, alors que tous deux étaient détenus au pénitencier fédéral d'Alcatraz, mais également pour avoir participé à la troisième tentative d'évasion de l'histoire de ce pénitencier en 1938.

Biographie

Jeunesse
James C. Lucas a initialement été condamné à trente ans de prison pour avoir dévalisé la "First National Blank" d'Albany au Texas et pour trafic de voitures. Il est d'abord incarcéré à la Huntsville Unit avant d'être par la suite transféré à Alcatraz en janvier 1935.

Tentative d'assassinat contre Al Capone
Le 23 juin 1936, alors qu'Al Capone, détenu à Alcatraz depuis 1934 travaillait à la buanderie du pénitencier, Lucas tenta de l'assassiner car il reprochait à Capone de ne pas participer à une grève des détenus. Il lui planta donc une paire de ciseaux dans le dos mais Capone se défendit et jeta Lucas contre le mur. À la suite de cette attaque, Lucas fut placé en cellule d'isolement.

Tentative d'évasion
En 1938, Lucas et deux autres détenus, Thomas R. Limerick et Rufus Franklin planifient ensemble une tentative d'évasion de ce pénitencier. Le 23 mai 1938, les trois complices tuent un gardien avec un marteau avant de se rendre sur le toit de la prison, mais ils sont rapidement stoppés par les tirs des gardiens et finissent par se rendre. Limerick meurt durant cette tentative d'évasion mais Francklin et Lucas sont jugés pour meurtre et condamnés à la prison à perpétuité, échappant de justesse à la peine de mort.

Lucas a passé six ans en isolement pour cette tentative d'évasion, qui fut la troisième dans l'histoire d'Alcatraz après celles de Joseph Bowers en 1936, puis celle de Theodore Cole et Ralph Roe en 1937.

Fin de vie

En 1958, James C. Lucas est libéré sur parole mais est par la suite de nouveau incarcéré sur l'île McNeil pour violation de sa liberté conditionnelle.

En 1970, sa peine est commuée par une grâce présidentielle qui lui est accordée par le président des États-Unis Richard Nixon. Il a ensuite travaillé dans le secteur pétrolier et est mort à Sacramento en 1998.

Références

Naissance en juin 1912
Décès en novembre 1998
Histoire de San Francisco
Emprisonnement et détention aux États-Unis
Évasion en Californie
Évadé américain
Prisonnier à Alcatraz
Prisonnier de droit commun américain
Décès à 86 ans

James C. Lucas


Drymaplaneta est un genre de blattes.

Systématique
Le genre Drymaplaneta a été créé en 1893 par le botaniste, mycologue et entomologiste polonais  (1841-1923).

Liste d'espèces
Selon  :
 Drymaplaneta communis Tepper, 1893
 Drymaplaneta heydeniana (Saussure, 1864)
 Drymaplaneta lobipennis (Princis, 1954)
 Drymaplaneta semivitta (Walker, 1868)
 Drymaplaneta shelfordi (Princis, 1954)
 Drymaplaneta variegata (Shelford, 1909)

Notes et références

Liens externes

Blattidae

Drymaplaneta


Martin Jedlička, né le  à Příbram, est un footballeur tchèque. Il joue au poste de gardien de but au Bohemians 1905, en prêt du Viktoria Plzeň.

Biographie

En club

Il fait ses débuts en championnat le 3 décembre 2017, contre le Sparta Prague. Lors de ce match, le Mladá Boleslav s'incline 0-3.

En équipe nationale
Avec les moins de 17 ans, il participe au championnat d'Europe des moins de 17 ans en 2015. Lors de cette compétition organisée en Bulgarie, il joue deux matchs, avec pour résultats une victoire et une défaite.

Avec les moins de 19 ans, il participe au championnat d'Europe des moins de 19 ans en 2017. Lors de cette compétition organisée en Géorgie, il officie comme gardien titulaire et joue quatre matchs. La Tchéquie s'incline en demi-finale face à l'Angleterre.

Avec les espoirs, il participe au championnat d'Europe espoirs en 2021. Lors de cette compétition organisée en Hongrie et en Slovénie, il officie de nouveau comme gardien titulaire et joue les trois matchs de phase de poule. Avec un bilan de deux nuls et une défaite, la Tchéquie est éliminée dès le premier tour.

Notes et références

Liens externes

Footballeur tchèque
Gardien de but au football
Joueur du Mladá Boleslav
Joueur du DAC Dunajská Streda
Naissance en janvier 1998
Naissance à Příbram

Martin Jedlička