İpotek, rehin veya tutu bir alacağa karşı güvence oluşturan mal anlamına gelen iktisadi terim.

Bir taşınmaz rehni çeşidi olarak ipotek, "halen mevcut olan veya henüz doğmamış olmakla beraber doğması kesin veya olası bulunan herhangi bir alacağı" güvence altına alan (MK.m.881/1) ve borcun ödenmemesi halinde, hak sahibine, alacağın teminatını teşkil eden taşınmazı yasal yollarla sattırarak satış değerinden alacağını elde etme yetkisi veren sınırlı bir ayni haktır."

Kişisel bir alacağın teminat altına alınması amacını güden ipotek için, yukarıdaki tanımdan da anlaşılacağı üzere; mutlaka doğmuş, mevcut ve belirli bir alacağın varlığı zorunlu olmayıp, halen mevcut olan veya henüz doğmamış olmakla beraber doğması kesin veya muhtemel, şarta bağlı, şartsız, belirli ve belirsiz, doğmuş ve doğacak alacaklar için de ipotek kurulabilir.

Taşınmaz mal satışlarında, ipotek yöntemi kullanılarak yapılan satışlara mortgageli satış, ipotekli satış ya da tutulu satış denir.

İpotek çeşitleri

İpotek, öncelikle bir eşya hukuku konusudur. Eşya hukuku konusu olarak MK. 881-897. maddelerde düzenlenmektedir. Bu itibarla kural olarak ipotek, taşınmaz malların rehni için kullanılan bir kavramdır. Ancak, bazı özel yasalar, bazı varlıkların rehnini ipotek olarak kabul ederek bazı düzenlemeler içermektedir. Sözgelimi; Türk Ticaret Kanunu 875 ve devamı maddelerinde gemi ipoteğini Türk Sivil Havacılık Kanunu'nun 69. maddesi ve devamı maddeleri "hava aracı ipoteği"ni düzenlemektedir.

Taşınmaz ipoteklerini, ipotek konusu taşınmazın sayısına (bir veya birden çok olması gibi), alacağın kapsamına (ana para, üst sınır), süresine (süreli, süresiz), kuruluş sebebine göre (kanuni, akdi), kuruluş şekline göre (tescilli, tescilsiz), para cinsine (YTL), yabancı para ve sair özelliklerine göre farklı şekillerde bir ayrıma tabi tutmak mümkündür.

İpotek çeşitlerine ilişkin incelemelerde esas alınan asıl ayrım; daha çok ipotek konusu alacağın kapsamına ve MK.851/1. maddesine göre ipotek kurulması aşamasında alacak miktarının belirli olup olmamasına göre yapılan ayrımdır.

Anapara ipoteği

İpoteğin sadece belirli bir borç için alındığı ipotek çeşidi olup,"anapara ipoteği", "ana sermaye ipoteği", "re's-ül mal ipoteği", "karz ipoteği", "kesin ipotek"," sabit ipotek" gibi kavramlar ile ifade edilmektedir.

Ana para ipoteği, ancak alacağın ve alacak miktarının önceden belirli olduğu durumlarda ( MK.m.851/1) diğer bir anlatımla, ancak doğmuş, mevcut ve belirli bir alacak için kurulabilir. Bu nedenle, anapara ipotekleri daha çok karz, ödünç şeklide verilen alacaklar ile bankaların ve özel finans kurumlarının bir kereye mahsus olmak üzere kullandırdıkları krediler için kurulmaktadır.

İpoteğin, sadece doğmuş ve mevcut bir borç için kurulmasının ilk sonucu, ipoteğin alacaklının diğer alacaklarının güvencesini oluşturmaz. Alacaklı borçludan başka bir alacağının olması halinde kurulan ipotekten yararlanamaz. Bu bakımdan tapu kayıtlarında ipotek yer almış olsa dahi ipotekle güvence altına alınan borç ödenmiş ve diğer bir şekilde sona ermiş ise alacaklı artık bu ipotekten yararlanamayacaktır.

Anapara ipoteğinin diğer bir özelliği; ipotek resmî  senedinde doğmuş, mevcut ve belirli bir borç ikrarı söz konusu olduğu için alacaklıya ipoteğin paraya çevrilmesi aşamasında doğrudan doğruya ilamla takip gibi icra emri gönderilmesini talep hakkını vermiş olmasıdır (İcra ve İflas Kanunu m.149).

Anapara ipoteğinin en önemli ayırıcı özellik ve sonucu; güvence altına alınan alacağın kapsamına ilişkindir. Zira, anapara ipoteği, ipotek resmî  senedinde yazılı asıl alacağa ilave olarak,MK.875. maddede ipotek kapsamına dahil olduğu kabul edilen takip giderleri ve sözleşme (akdi) ve temerrüt faizlerini de güvence altına almaktadır. Anapara ipoteği YTL veya yabancı para üzerinden kurulabilir.

Üst sınır ipoteği

"Üst sınır ipoteği", "âzamî meblağ ipoteği", "teminat ipoteği" kavramalar ile de ifade edilen bu ipotek çeşidi, MK.851. maddenin 2. cümlesinde belirtildiği üzere," alacağın miktarının belli olmaması halinde" tesis edilen ipotek çeşididir. Diğer bir ifade ile "belirli bir alacak için" kurulabilen ana para ipoteğinden farklıdır.

Gerçek alacak miktarının önceden kesin olarak belli olmadığı durumlarda diğer bir ifade ile doğmamış ancak doğacak veya doğması muhtemel alacakların ipotek ile güvence altına alınmak istenilmesi hallerinde ancak üst sınır ipoteği kurulabilir.

Doğmuş ve gerçek bir alacak miktarı değil doğmuş ve doğacak tüm alacakları kapsayacak şekilde bir üst sınır belirlenmesi suretiyle kurulabilen üst sınır ipoteği, daha çok banka veya özel finans kurumlarının başta gayrıinakdi krediler olmak üzere kullandıracakları veya sürekli olarak krediler ve finansmanlar, yine cari hesap sözleşmesi şeklinde çalışan borç-alacak ilişkileri, bayilik ilişkileri gibi sebeplerden doğacak alacakların güvencesi olarak kurulmaktadır.

Üst sınır ipoteğinin en önemli özelliği, sadece belirli tek bir alacak için değil, doğmuş ve doğacak tüm alacaklar için kurulabilmesidir. Ancak ipotek resim senedinde hangi alacakların güvence altına alındığı hususunun açıkça yer alması gerekmektedir.

Anapara ipoteğinin önemli bir özelliği olan, alacaklıya ipoteğin paraya çevrilmesi aşamasında doğrudan doğruya ilamla takip gibi icra emri gönderilmesini talep hakkı, üst sınır ipotekleri için geçerli değildir. Bu sonuç, üst sınır ipoteğinin niteliğinden kaynaklanmaktadır. Zira, üst sınır ipoteğinde anapara ipoteğinde olduğu gibi ikrar edilmiş bir borç bulunmamaktadır. İcra ve İflas Kanunu'nun 150ı maddesi, "borçlu cari hesap veya kısa, orta, uzun vadeli kredi şeklinde işleyen kredileri ve gayri nakdi kredileri teminen alınan ipotekler' ile ilgili olarak özel bir düzenleme kabul ederek kredi kullandıranlara belirli şartların gerçekleşmesi kaydı ile üst sınır ipoteklerinde icra emri gönderme hakkını vermektedir.

Üst sınır ipoteğini, anapara ipoteğinden ayıran en önemli fark, üst sınır ipoteğinde güvence altına alınan alacağın üst sınırının (azami miktarının) belirlenmiş olması, takip giderleri ve faizlerin ancak bu miktar içinde kalması kaydı ile ipoteğin güvencesinden yararlanabilmiş olmasıdır. Üst sınırı aşan takip giderleri ve sözleşme faizleri asıl alacağa ilave diğer giderler güvence altında bulunmaz. Hâlbuki yukarıda anapara ipoteği için yapılan açıklamalarda belirtildiği üzere, anapara ipoteklerinde asıl alacağa ilave olarak, takip giderleri ve sözleşme faizleri de güvence kapsamındadır.

Kaynakça

Ekonomi terimleri
Finans
Bankacılık
Emlak terimleri
Hukuk terimleri

Rehin (ekonomi)


مصطفى رياضا باشا (1834 – 1911)، رئيس وزراء مصر ثلاث مرات؛ الأولى من 21 سبتمبر 1879 حتى 10 سبتمبر 1881، الثانية من 9 يونيو 1888 حتى 12 مايو 1891، الثالثة من 19 يناير 1893 حتى 15 إبريل 1894.

النشأة
ولد مصطفى رياض بالقاهرة عام 1834.

اختلف المؤرخون في جنسية مصطفى رياض، فيرى بعضهم أنه كان يهودياً من سميرنا وينتمي لأسرة من المرابين ووزاني الذهب تعرف باسم الوزان، وأن اسمه الحقيقي هو: يعقوب، بينما يرى آخرون أنه تركي مسلم، وأنه نجل ناظر الضربخانة المصرية (سك العملة).

تلقى العلم بالمدارس، وتخرج في مدرسة المفروزة العسكرية.

اقترن بابنة حسين طبوزاده، وهو تركي من البلقان حضر لمصر مع محمد علي.

الحياة السياسية
دخل خدمة الحكومة المصرية بوظيفة مبيض (ناسخ) في مجلس العموم عام 1848، وكلف بعمل آخر وهو قيد الخلاصات.

ألغي المجلس السابق عام 1848، فعين كاتباً عربياً بديوان الوثائق وقيدها بالسجلات العربية (1848 - 1849).

انتظم في العمل في سلك عساكر الموسيقى برتبة ملازم عام 1849، ثم ترقى إلى رتبة اليوزباشيي (نقيب)، ثم رتبة الصاغ (رائد)، مع استمراره في عمله كعازف، ثم ترقى إلى رتبة البكباشي (مقدم) أثناء خدمته الموسيقى العسكرية.

انتظم في عام 1851 في سلك رجال المعية السنية برتبة القائمقام (عقيد) بصفة ياور بمعية عباس الأول عام 1852، وترقى في العام نفسه إلى رتبة أميرالاي (عميد)، ووظيفة المهر دار (حامل ختم) لوالي مصر في العام نفسه أيضا.

عين مديراً للجيزة عام 1853، وأطفيح عام 1856، ثم مديراً لمديرية الفيوم، ثم قنا في العام نفسه، ثم انتقل للقاهرة نائباً لناظر السكك الحديدية (1856- 1857).

حاكماً إداريا لروضة البحرين (المنوفية والغربية) (1857 – 1858)، ثم وكيل روضة البحرين (1860 - 1861)، ثم فصل من الخدمة.

أعاد سعيد باشا والي مصر (1854 - 1863) تعيينه لخدمة الكتابة في معيته، وأنعم عليه برتبة الميرميران عام 1862.

في عهد الخديوي إسماعيل رُقي إلى الدرجة الأولى وعينه حامل ختم في يناير 1863، ثم أصبح عضواً بمجلس الأحكام (يوليو 1864)، فناظراً لخاصة الخديوي إسماعيل في أكتوبر 1864، واستمر في وظيفته كحامل ختم، وطرد من خدمة الخديوي في فبراير عام 1868.

أعيد تعيينه خازناً أول للمالية (أمين الخزانة) للخديوي إسماعيل في أكتوبر 1868، ونال رتبة "الروم ايلي بكلربكي"، وأرسل في مهمة سياسية تتعلق بالإصلاح القضائي وإلى مقر السلطنة العثمانية في الآستانة، ولما عاد منها عُين مستشاراُ لرئاسة المجلس المخصوص.

عُين مستشار للأمير توفيق (ناظر الخاصة) في ديسمبر 1872.

تولى مهام منصب ناظر (وزير) المدارس والأوقاف في أغسطس 1873، ثم مستشاراً لناظر الداخلية، ورئيساً لمحكمة الوصاية على الأيتام (مارس 1874)، وتولى رئاسة المجلس الحسبي في السنة التالية أيضا.

تبوأ منصب ناظر الأمور الإفرنجية (الخارجية) 1874 - 1875، ثم ناظر الزراعة عام 1875، 1877 ،1878، والحقانية (العدل) 1875 ،1876 ،1877 ، فناظراً لديوان المدارس والمعارف 1876 – 1877، فناظراً للتجارة (أكتوبر 1877 - يونيو 1878).

كان رياض العضو المصري الوحيد بلجنة التحقيق العليا التي أصدر إسماعيل قراراً بتأليفها في يناير 1878، وأوصت هذه اللجنة بتأليف وزارة نوبار وفيها وزيران أجنبيان.

عُين ناظراً (وزيراً) للداخلية في نظارة نوبار باشا الأولى (1878 - 1879).

تولى مهام منصب ناظر (وزير) الحقانية (مؤقتاً) والداخلية في وزارة محمد توفيق الأولى (1879)، وكان من أعمال هذه الوزارة فض جلسات مجلس شورى النواب، وتولى رياض إبلاغ هذا القرار للمجلس وتنفيذه.

كانت كراهيته للشورى وميله للحكم المطلق من أسباب قيام الثورة العرابية، فقد كان أول مطالب العرابيين في ثورة 9 سبتمبر 1881 هو إسقاط وزارة رياض لاستبدادها وعدم وطنيتها.

اضطلع بمنصب ناظر الداخلية في نظارة محمد شريف باشا الرابعة (1882 - 1884)، ولكنه لم يمكث فيها سوى بضعة أشهر، لأنه كان يرى ضرورة تغليظ العقوبة على زعماء الثورة العرابية.

بلغت ثروته من الأراضي الزراعية في الفترة من عام 1853 إلى عام 1864، 850 فداناً.

اختير رئيساً للمؤتمر الإسلامي المصري عام 1911.

مناصبه الوزارية

تشكيله للوزارات
شكّل وزارته الأولى في (21 سبتمبر 1879 – 10 سبتمبر 1881)، وتولى فيها منصب نظارة الداخلية ومؤقتاً منصب ناظر المالية، ثم عين رئيساً لمجلس النظار للمرة الثانية (9 يونيو 1888- 12 مايو 1891) وخلال هذه النظارة تصدى لمحاولات اللورد كرومر المعتمد البريطاني في مصر أن تتنازل مصر عن السودان، وأخيراً تولى رئاسة النظارة للمرة الثالثة (19 يناير 1893- 15 إبريل 1894)، وعُين فيها ناظراً للمعارف العمومية.

اضطر مصطفى رياض للاستقالة عقب حادث الحدود عام 1894 الذي انتقد فيه عباس الثاني نظام الجيش المصري، مما أدى إلى غضب كتشنر السردان البريطاني آنذاك، وعزم على الاستقالة، فألزم اللورد كرومر الخديوي عن طريق مصطفى رياض بالإشادة بالجيش وسرواره في الوقائع المصرية، مما يعد اعتذاراً رسمياً عما حدث، فقدم استقالته للإهانة التي لحقت بالخديوي وبه.

رئاسته الوزارة الأولى

حكومته

رئاسته الوزارة الثانية

حكومته

رئاسته الوزارة الثالثة

حكومته

من أهم أعماله
 أوقف 1806 فداناً بالوجه البحري مساهمة منه في إنشاء دار الكتب، واستخدمت في الصرف على أجور العاملين بالمكتبة وتزويدها بالكتب الجديدة، وترميم القديمة وغير ذلك.
 أصبحت الوقائع المصرية في عهده تصدر يومياً بعد أن كانت تصدر مرتين في الأسبوع.
 كان مسئولاً عن إحضار جمال الدين الأفغاني المصلح الإسلامي إلى مصر عام 1871، ورتب له راتباً بموافقة الخديوي إسماعيل، وكان لكتاباته في الصحف أكبر الأثر في إيقاظ الوعي القومي في مصر.
 صدرت في عهده لائحة ترتيب المحاكم الشرعية في يونيو 1880، وهي أول لائحة نظمت شئون القضاء الشرعي، واهتم رياض باشا بإصلاح المحاكم القديمة.
 ساعد على إصدار جريدة المؤيد لصاحبها علي يوسف عام 1889.
 إلغاء السخرة، وإبطال الضرب بالكرباج لتحصيل الضرائب، وتقليص عدد الضرائب.
 أُنشِأَ في عهده مجلس بلدي الإسكندرية في 5 يناير 1890.

في مجال التعليم
 وضع خطة مع دوربك، خبير التعليم السويسري، للنهوض بالتعليم الشعبي من كافة نواحيه فاعتمد على إصلاح المدارس لا التوسع فيها.
 نشر التعليم في أنحاء القطر عن طريق إصلاح الكتاتيب بتمويل من الأوقاف الأهلية مستعيناً بذلك بحنكة السويسري دوربك.

المصادر

باشاوات
باشاوات مصر
حائزون على وسام القديس ميخائيل والقديس جرجس
رؤساء وزراء مصريون
مواليد 1834
مواليد عقد 1830
مواليد في القاهرة
وزراء داخلية مصريون
وزراء مالية مصريون
وزراء معارف مصريون
وفيات 1911
رؤساء وزراء مصر القرن 19
وزراء حقانية مصريون

مصطفى رياض باشا


José Soleibe Arbeláez (Cartago, 17 de novembro de 1938) é um clérigo colombiano e bispo emérito de Caldas.

José Soleibe Arbeláez foi ordenado sacerdote pela Arquidiocese de Cartagena em 21 de setembro de 1963.

Em 19 de julho de 1999, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo Auxiliar de Cali e Bispo Titular de Sullectum. O arcebispo de Cali, Isaías Duarte Cancino, consagrou-o bispo em 8 de setembro do mesmo ano; Co-consagrantes foram Héctor Luis Gutiérrez Pabón, Bispo de Chiquinquirá, e Edgar de Jesús García Gil, Bispo Auxiliar de Cali.

Em 6 de dezembro de 2002 foi nomeado Bispo de Caldas.

O Papa Francisco aceitou sua aposentadoria em 28 de janeiro de 2015.

Ver também

Bispos católicos da Colômbia

José Soleibe Arbeláez


Skidegate est une municipalité située dans la province de la Colombie-Britannique, dans les îles de Haïda Gwaïi.

Notes et références

Municipalité en Colombie-Britannique

Skidegate


Der Filzige Pfeifenstrauch (Philadelphus tomentosus) ist eine Art aus der Familie der Hortensiengewächse (Hydrangeaceae). Sein natürliches Verbreitungsgebiet liegt in Tibet, Indien und Bhutan.

Beschreibung
Der Filzige Pfeifenstrauch ist ein 2 bis 3 Meter hoher Strauch mit zimtbrauner, später abblätternder Rinde. Junge Triebe sind spärlich behaart oder nahezu kahl.
Die Blätter sind einfach und haben einen 5 bis 8 Millimeter langen Blattstiel. Die Blattspreite ist eiförmig oder eiförmig-lanzettlich, 4 bis 10 Zentimeter lang und 2 bis 5 Zentimeter breit, lang zugespitzt mit breit keilförmiger oder abgerundeter Basis und gezähntem Blattrand. Die Blattoberseite ist dunkelgrün und spärlich behaart oder kahl, die Unterseite ist dicht filzig behaart. Es werden fünf bis sieben Nervenpaare gebildet.

Die Blüten stehen zu fünf bis sieben in Trauben mit einer 5 bis 10 Zentimeter langen, unbehaarten Spindel. Die Einzelblüten stehen auf 6 bis 11 Millimeter langen Stielen. Sie sind 1,5 bis 2,5 Zentimeter breit und stark duftend. Der Blütenkelch ist mehr oder weniger kahl und hat 4 bis 5 Millimeter lange, 2,5 bis 3,5 Millimeter breite, eiförmige Kelchblätter. Die weißen Kronblätter sind kreuzweise angeordnet, verkehrt-eiförmig-länglich, 5 bis 10 Millimeter lang und 5 bis 8 Millimeter breit. Der 7 Millimeter lange Griffel ist kahl und zu zwei Drittel verwachsen. Die 20 bis 25 Staubblätter erreichen eine Länge von bis zu 8 Millimeter. Der Diskus ist kahl. Die Früchte sind elliptische, 1 Zentimeter lange und 0,7 Zentimeter durchmessende Kapselfrüchte. Die Samen sind 4 Millimeter groß. Die Art blüht von Juni bis Juli, die Früchte reifen von August bis September.

Verbreitung und Ökologie
Das natürliche Verbreitungsgebiet liegt im Tibet, in Bhutan und in Indien in Sikkim und in Jammu und Kashmir. Die Art wächst in Dickichten in kühlfeuchten Wäldern in Höhen von 2500 bis 4400 Metern auf sauren bis leicht alkalischen, sandig-lehmigen bis lehmigen, nährstoffreichen Böden an sonnigen Standorten. Sie ist wärmeliebend und mäßig frosthart.

Systematik und Forschungsgeschichte
Der Filzige Pfeifenstrauch (Philadelphus tomentosus) ist eine Art aus der Gattung der Pfeifensträucher (Philadelphus) in der Familie der Hortensiengewächse (Hydrangeaceae), Unterfamilie Hydrangeoideae, Tribus Philadelpheae. Die Art wurde von George Don junior im Jahr 1832 gültig erstbeschrieben.

Verwendung
Der Filzige Pfeifenstrauch wird selten aufgrund seiner dekorativen und duftenden Blüten als Zierpflanze verwendet.

Nachweise

Literatur
 Andreas Roloff, Andreas Bärtels: Flora der Gehölze. Bestimmung, Eigenschaften und Verwendung. Mit einem Winterschlüssel von Bernd Schulz. 3., korrigierte Auflage. Eugen Ulmer, Stuttgart (Hohenheim) 2008, ISBN 978-3-8001-5614-6, S. 450.

Einzelnachweise

Weblinks

Hortensiengewächse

Filziger Pfeifenstrauch


Toryum; sembolü Th, atom numarası 90 olan zayıf radyoaktivite gösteren, metalik, kimyasal bir elementtir. Toryum havaya maruz kaldığında kararır ve toryum dioksit oluşturur; orta derecede yumuşak, işlenebilir ve yüksek bir erime noktasına sahiptir. Toryum, kimyasına +4 oksidasyon durumunun hakim olduğu elektropozitif bir aktinittir; oldukça reaktiftir ve ince bir şekilde bölündüğünde havada tutuşabilir.

Bilinen tüm toryum izotopları kararsızdır. En kararlı izotop olan 232Th   'nin yarı ömrü 14.05' milyar yıldır;  toryum serisi adlı çok yavaş bir alfa bozunması zinciri ile kararlı 208Pb''e dönüşür.

Dünya'da, toryum ve uranyum, hala doğal olarak büyük miktarlarda ilkel elementler olarak bulunan önemli ölçüde radyoaktif elementlerdir.  Toryumun yer kabuğunda uranyumdan üç kat daha fazla olduğu tahmin ediliyor ve esas olarak nadir toprak metallerinin çıkarılmasının bir yan ürünü olarak monazit kumlarından rafine ediliyor.

Toryum, 1828'de Norveçli amatör mineralog Morten Thrane Esmark tarafından keşfedildi ve ona İskandinav tanrısı Thor'un adını veren İsveçli kimyager Jöns Jacob Berzelius tarafından tanımlandı. İlk uygulamaları 19. yüzyılın sonlarında geliştirilmiştir. Toryumun radyoaktivitesi, 20. yüzyılın ilk on yıllarında geniş çapta kabul görmüştür.

Toryum halen TIG kaynak elektrotlarında alaşım olarak kullanılmakta ve yerini yavaş yavaş farklı bileşimlere bırakmaktadır. Ayrıca, bazı vakum tüpleri ve gaz örtülerinde ışık kaynağı olarak kullanılan üst düzey optik ve bilimsel enstrümantasyonda da kullanılmaktaydı. Nükleer reaktörlerde nükleer yakıt olarak uranyumun yerini alması önerildi ve birkaç toryum reaktörü inşa edildi. Bu reaktörlerden birisine Çinde Çin Fizik enstitüsü tarafından deneysel işletme izni verildi.  Toryum ayrıca magnezyumun güçlendirilmesinde, elektrikli ekipmanlarda tungsten telinin kaplanmasında, elektrik lambalarında, yüksek sıcaklık potaların ve kamera ve bilimsel alet lensleri dahil olmak üzere camlarda tungsten tanecik boyutunun kontrol edilmesinde kullanılır. Toryumun diğer kullanımları arasında ısıya dayanıklı seramikler, uçak motorları ve ampuller bulunur. Okyanus bilimi, antik okyanusu anlamak için 231Pa / 230Th izotop oranlarını kullanmıştır.

Kitle özellikleri
Toryum orta derecede yumuşak, paramanyetik, parlak gümüşi radyoaktif bir aktinit metalidir. Periyodik tabloda aktinyumun sağında, protaktinyumun solunda ve seryumun altında yer alır. Saf toryum çok sünektir ve metallerde olduğu gibi haddelenebilir, dövülebilir ve çekilebilir.

Toryum metalinin kitle modülü (malzemenin sıkıştırılma karşısında gösterdiği bir direnç ölçüsü) 54'GPadır. Toryum yaklaşık olarak yumuşak çelik kadar serttir, bu nedenle ısıtıldığında levha ve tel haline getirilebilir.

Toryum, uranyum ve plütonyumun neredeyse yarısı yoğunlukta ve her ikisinden de serttir. 1.4'K altında süper iletken hale gelir. Toryumun erime noktası 1750 °C dir. Diğer periyotlarda olduğu gibi 7. periyodun da başındaki fransiyumdan toryuma, elementlerin erime noktaları artar, çünkü her atomun katkıda bulunduğu delokalize elektronların sayısı fransiyumda bir iken toryumda dörde çıkar ve bu da aralarında daha fazla çekime yol açar. Toryumdan sonra, erime noktalarında bir düşüş eğilimi vardır, burada f elektronlarının sayısı yaklaşık 0,4'ten 6'ya çıkar: bu eğilim, 5f ve 6d orbitallerinin artan hibridizasyonu ve yönlü oluşumundan kaynaklanmaktadır. Kaliforniyuma kadar olan aktinitler arasında, toryum en yüksek erime ve kaynama noktalarına ve ikinci en düşük yoğunluğa sahiptir. Toryumun kaynama noktası 4788 °C, bilinen kaynama noktalarına sahip tüm elementler arasında beşinci en yüksek olanıdır.

Toryumun özellikleri, numunedeki safsızlıkların derecesine bağlı olarak büyük ölçüde değişir. Ana safsızlık genellikle toryum dioksittir.( ); en saf toryum örnekleri bile yaklaşık yüzde on içerir. Yoğunluğunun deneysel ölçümleri 11.5 ve11.66 g/cm 3 arasında değerler verir: bunlar teorik olarak beklenen değer olan 11,7'den biraz daha düşüktür. Kafes parametrelerinden hesaplanan bu değer farkı muhtemelen metal döküldüğünde oluşan mikroskobik boşluklardan kaynaklanmaktadır.

Toryum metallerle alaşım oluşturabilir. Küçük oranlarda eklenmesi, magnezyumun mekanik gücünü artırır ve toryum-alüminyum alaşımları, toryumu gelecekteki toryum nükleer reaktörlerinde depolamanın bir yolu olarak düşünülür. Toryum, krom ve uranyum ile ötektik karışımlar oluşturur ve daha hafif türdeş seryum ile hem katı hem de sıvı halde tamamen karışabilir.

İzotoplar
232Th, yarı ömrü 14.05 milyar yıldır. Bu Dünyanın yaşının yaklaşık üç katı ve evrenin yaşından biraz daha uzundur. Dünya'nın oluşumunda bulunan toryumun beşte dördü günümüze kadar gelmiştir. 232 Th, toryumun doğada bulunan tek izotopudur. Kararlılığı, 142 nötronlu kapalı nükleer alt kabuğuna atfedilir. Atom ağırlığı  olan karakteristik bir karasal izotopik bileşime sahiptir.

Toryum çekirdekleri alfa bozunmasına karşı hassastır çünkü güçlü nükleer kuvvet, protonları arasındaki elektromanyetik itmeyi yenemez. 232Th'nin alfa bozunması, kütle numarası 4'e bölünebilen izotopları içeren 4n bozunma zincirini başlatır (bu nedenle adı; toryum serisi olarak da anılır). Bu ardışık alfa ve beta bozunma zinciri, 232Th'den 228Ra'ya bozunma ile başlar ve 208Pb'de sona erer. Herhangi bir toryum örneği, talyum, kurşun, bizmut, polonyum, radon, radyum ve aktinyum izotopları olan bu kızların izlerini içerir. Doğal toryum numuneleri , nükleer tıpta kanser tedavisi için kullanılan 212Pb gibi faydalı kardeş çekirdekleri çıkarmak için kimyasal olarak saflaştırılabilir. 227Th (18.68 günlük yarı ömre sahip alfa yayıcı), hedeflenen alfa terapileri gibi kanser tedavilerinde de kullanılabilir. 232Th ayrıca çok nadiren alfa bozunması yerine kendiliğinden fisyona uğrar ve minerallerinde buna dair kanıtlar (bir fisyon ürünü olarak oluşan hapsolmuş ksenon gazı olarak) bırakmıştır. Ancak bu sürecin  kısmi yarı ömrü 1021 yıl üzerinde, çok büyük ve alfa bozunması baskındır.

Toplamda, kütle numarası 207 ila 238 arasında değişen 32 radyoizotop karakterize edilmiştir. 232 Th'den sonra, en kararlıları 230Th' (75.380 yıl), 229Th (7.917 yıl), 228Th (1,92 yıl), 234Th (24.10 gün) ve 227Th (18.68gün) dür.

Bu izotopların tümü, 232Th, 235U, 238U ve 237Np bozunma zincirlerinde bulunmaları nedeniyle doğada iz radyoizotoplar olarak bulunur: ancak uranyum cevherlerinde nötron yakalanması ile çok küçük izler halinde üretilir. Kalan tüm toryum izotoplarının yarılanma ömürleri otuz günden ve bunların çoğunluğunun yarılanma ömürleri on dakikadan azdır.

Derin deniz sularında 230Th, doğal toryumun yüzde  oluşturur. Bunun nedeni, ebeveyni olan 238U'nun suda çözünür olması, ancak 230Th'nin çözünmemesi ve çökelmesidir. Düşük toryum konsantrasyonlarına sahip uranyum cevherleri, toryum örnekleri üretmek için saflaştırılabilir. Uluslararası Saf ve Uygulamalı Kimya Birliği (IUPAC) toryumu 2013'te binuklidik bir element olarak yeniden sınıflandırdı; daha önce tek çekirdekli bir unsur olarak kabul edilmişti.

Toryumun bilinen üç nükleer izomeri (veya metastabil durumu) vardır: 216m1Th, 216m2Th ve 229mTh. 229mTh, herhangi bir izomer arasında bilinen en düşük uyarılma enerjisine sahiptir,  olarak ölçülmüştür. Bu o kadar düşüktür ki izomerik geçiş yaptığında yayılan gama radyasyonu ultraviyole aralığındadır.

Farklı toryum izotopları kimyasal olarak aynıdır, ancak biraz farklı fiziksel özelliklere sahiptir: örneğin, saf 228Th, 229Th, 230Th ve 232Th'nin yoğunluklarının sırasıyla 11.5, 11.6, 11.6 ve 11.7 g/ cm3 olması beklenir. 232 Th bölünebilir değildir, ancak nötron yakalama ve müteakip beta bozunması ile bölünebilir 233U'ya dönüştürülebildiği için verimlidir.

Radyometrik tarihleme
İki radyometrik tarihleme yöntemi, 234U'nun 230Th'ye bozunmasına dayanan uranyum-toryum tarihlemesi ve 232Th'nin 230Th'a oranını ölçen iyonyum-toryum tarihlemesidir. Bunlar, 232Th'nin ilksel bir radyoizotop olduğu, ancak 230Th'nin yalnızca 238U bozunma zincirinde bir bozunma ürünü olarak ortaya çıktığı gerçeğine dayanır. Uranyum-toryum tarihleme, Dünya'nın yaşına göre 234U ve 230Th'nin kısa yarı ömürleri nedeniyle nispeten kısa menzilli bir süreçtir: ayrıca 235U'nun 231Th'ye alfa bozunmasını içeren bir kardeş süreç de eşlik eder; çok hızlı bir şekilde daha uzun ömürlü 231Pa olur ve bu süreç genellikle uranyum-toryum tarihlemesinin sonuçlarını kontrol etmek için kullanılır. Uranyum-toryum tarihlemesi, speleothem veya mercan gibi kalsiyum karbonat malzemelerinin yaşını belirlemek için yaygın olarak kullanılır, çünkü uranyum suda, oranlarının ölçüldüğü okyanus tabanı çökeltilerine seçici olarak çökeltilen toryum ve protaktinyumdan daha fazla çözünür.   (birkaç yüz bin yıllık bir ölçümsapması ile).

İyonyum-toryum tarihlemesi, toryumun (hem 232Th hem de 230Th) çözünmezliği ve dolayısıyla okyanus çökeltilerindeki varlığından yararlanarak 232Th ila 230Th oranını ölçerek bu çökeltileri tarihlendiren bir süreçtir. Bu tarihleme yöntemlerinin her ikisi de, tortu tabakasının oluştuğu dönemde 230Th'nin 232Th'ye oranının sabit olduğunu, tortunun uranyumun çürümesinden kaynaklanan katkılardan önce toryum içermediğini ve toryumun tabaka içerisinde göç edemeyeceğini varsayar.

Kimya
Bir toryum atomunun dördü değerlik elektronu olan 90 elektronu vardır. Değerlik elektronlarının işgal ettiği teorik olarak dört atomik orbital mevcuttur: 5f, 6d, 7s ve 7p. Toryumun periyodik tablonun f bloğundaki konumuna rağmen, erken aktinitlerdeki 5f ve 6d alt kabukları enerji açısından çok yakın olduğundan, temel durumda anormal bir [Rn]6d27s2 elektron konfigürasyonuna sahiptir: toryumun 6d alt kabuklarının enerjisi, 5f alt kabuklarından daha düşüktür, çünkü 5f alt kabukları dolu 6s ve 6p alt kabukları tarafından iyi korunmaz ve dengesizleşir. Bunun nedeni, periyodik tablonun alt kısmına yakın yerlerde güçlenen göreli etkiler, özellikle göreli spin-yörünge etkileşimidir. Toryumun 5f, 6d ve 7s enerji seviyelerindeki yakınlık, toryumun neredeyse her zaman dört değerlik elektronunu kaybetmesi ve mümkün olan en yüksek oksidasyon durumu olan +4'te meydana gelmesine neden olur. Toryum, iyonlaşma enerjileri ve redoks potansiyelleri ve dolayısıyla kimyası açısından seryumdan çok geçiş metalleri zirkonyum ve hafniyuma benzer: bu geçiş metali benzeri davranış, aktinit serisinin ilk yarısında normdur.

Gaz halindeki toryum atomlarının anormal elektron konfigürasyonuna rağmen, metalik toryum önemli 5f katılımı gösterir. Fermi seviyesinin üzerinde 5f orbitalleri ile [Rn]6d27s2 konfigürasyonuna sahip varsayımsal bir metalik durumu, 4. grup elementleri titanyum, zirkonyum ve hafniyum gibi altıgen yakın paketli olmalı ve yüz merkezli kübik olmamalıdır. Gerçek kristal yapı ancak 5f durumları çağrıldığında açıklanabilir, bu da toryumun metalurjik olarak gerçek bir aktinit olduğunu kanıtlar.

Tetravalan toryum bileşikleri, gümüş veya kurşuna benzer şekilde genellikle renksiz veya sarıdır.  iyonunun 5f veya 6d elektronu yoktur. Bu nedenle toryum kimyası, büyük ölçüde, toryum ile s bloğunun ana grup elemanları arasında bir benzerliği gösteren, kararlı bir asal gaz konfigürasyonuna sahip tek bir diyamanyetik iyon oluşturan elektropozitif bir metalinkidir.  Toryum ve uranyum radyoaktif elementler arasında radyoaktiviteleri laboratuvarda özel işlem gerektirmeyecek kadar düşük olmaları nedeniyle en çok araştırılanlardır.

Reaktivite
Toryum oldukça reaktif, elektropozitif bir metaldir. −1,90 V standart indirgeme potansiyeli ile  /Th çifti zirkonyum veya alüminyumdan biraz daha elektropozitiftir. İnce bölünmüş toryum metali, havada kendiliğinden tutuşarak piroforiklik sergileyebilir. Toryum talaşları havada ısıtıldığında parlak beyaz bir ışıkla yanarak dioksit üretir. Saf toryumun hava ile reaksiyonu yavaştır, ancak birkaç ay sonra korozyon meydana gelebilir; çoğu toryum numunesi, korozyonu büyük ölçüde hızlandıran, değişen derecelerde dioksit ile kirlenmiştir. Bu tür numuneler yavaş yavaş matlaşır, grileşir ve sonunda yüzey siyah olur.

Standart sıcaklık ve basınçta, toryum su tarafından yavaşça saldırıya uğrar, ancak çözünmeyen siyah bir ThO(OH,Cl)H tortusu bırakarak çözündüğü hidroklorik asit haricinde, çoğu yaygın asitte kolayca çözünmez. Az miktarda katalitik florür veya florosilikat iyonları içeren konsantre nitrik asitte çözünür; bunlar mevcut değilse, uranyum ve plütonyumda olduğu gibi nitrat tarafından pasivasyon meydana gelebilir.

İnorganik bileşikler
Metal olmayan toryum ikili bileşiklerinin çoğu, elementlerin birlikte ısıtılmasıyla hazırlanabilir. Havada, toryum yanarak  oluşur, florit yapıya sahiptir. Toryum dioksit, bilinen oksitler arasında erime noktası en yüksek (3390 °C) olan refrakter bir malzemedir. Biraz higroskopiktir ve su ve birçok gazla kolayca reaksiyona girer; florür varlığında konsantre nitrik asitte kolayca çözünür.

Toryum dioksit havada ısıtıldığında yoğun mavi ışık yayar; 'un daha hafif olan homolog seryum dioksit (, serya) ile karışımı ışığı beyazlatır : bu, gaz mantolarında geçmişte yaygın olarak kullanılan uygulamanın temelidir. Bu etki için alev gerekli değildir: 1901'de sıcak bir Welsbach gaz mantosu keşfedildi. , %1 ile tutuşmayan soğuk yanıcı bir gaz ve hava karışımına maruz kaldığında "tam parlaklıkta" kalmıştı. Toryum dioksit tarafından yayılan ışığın dalga boyu, aynı sıcaklıkta akkorluktan beklenen kara cisim emisyonundan daha yüksektir, bu etki kandolüminesans olarak adlandırılır. Bu : Ce, alevde yüksek konsantrasyonda ortaya çıkan serbest radikallerin rekombinasyonu için bir katalizör görevi görür ve bunların uyarılması büyük miktarlarda enerji açığa çıkarır. Gaz mantolarında olduğu gibi %1 seryum dioksit ilavesi, spektrumun görünür bölgesindeki emisyon üzerinden  etkiyi artırır; ancak seryum, toryumdan farklı olarak, çoklu oksidasyon durumlarında ortaya çıkabileceğinden, yükü ve dolayısıyla görünür emisyonu, bulunduğu alev üzerindeki bölgeye bağlı olacaktır.

Toryumun Kükürt, selenyum ve tellür ile çeşitli ikili çeşitli kalkojenit ve oksikalkojenitleri de bilinmektedir.

Toryumun dört tetrahalidinin tamamı bilinmektedir: tetrahalidlerin tümü, su gibi polar çözücülerde kolaylıkla çözünen 8-koordinatlı higroskopik bileşiklerdir. Pek çok ilişkili polihalid iyonu da bilinmektedir. Toryum tetraflorür, zirkonyum tetraflorür ve hafniyum tetraflorür gibi monoklinik bir kristal yapıya sahiptir. iyonları biraz bozulmuş kare antiprizmalarda   ile koordine edilir. Diğer tetrahalidler bunun yerine dodekahedral geometriye sahiptir. Düşük iyodürler  (siyah) ve  (altın renkli), tetraiyodürün toryum metali ile indirgenmesiyle de hazırlanabilir: Th(III) ve Th(II) içermezler, bunun yerine  içerir ve daha açık bir şekilde elektrid bileşikleri olarak formüle edilebilir.

Alkali metaller, baryum, talyum ve amonyum içeren birçok poliner halojenür, toryum florür, klorür ve bromürler bilinir. Örneğin, potasyum florür ve hidroflorik asit ile işlendiğinde, karmaşık  (hekzaflorotorat(IV)) anyonu oluşur ve çözünmez bir tuz olarak  (potasyum hekzaflorotorat(IV)) çöker.

Toryum borür, karbür, silisit ve nitrürler, uranyum ve plütonyum gibi dayanıklı malzemelerdir ve bu nedenle olası nükleer yakıtlar olarak dikkat çekmiştir. Dört ağır piktojenin tümü (fosfor, arsenik, antimon ve bizmut) ayrıca ikili toryum bileşikleri oluşturur. Toryum germanitler de bilinmektedir. Toryum, hidritler oluşturmak üzere hidrojenle reaksiyona girer;  ve , ikincisi 7,5–8' K'in altında süper iletkendir; standart sıcaklık ve basınçta elektriği bir metal gibi iletir. Hidritler termal olarak kararsızdır ve hava veya neme maruz kaldıklarında kolaylıkla ayrışırlar.

Koordinasyon bileşikleri
Asidik sulu bir çözeltide, toryum tetrapozitif su iyonu olarak  oluşur, üç başlıklı trigonal prizmatik moleküler geometriye sahiptir: pH<3 değerinde , toryum tuzlarının çözeltilerine bu katyon hakimdir.  iyonu, tetrapozitif aktinit iyonlarının en büyüğüdür ve koordinasyon sayısına bağlı olarak 0,95 ile1.14A arasında bir yarıçapa sahip olabilir.

Yüksek yükü nedeniyle oldukça asidiktir, asidik ortamda hidroliz ve polimerizasyona maruz kalma eğilimindedir. Ağırlıklı olarak . Ancak daha alkali çözeltilerde polimerizasyon jelatinimsi hidroksit oluşana kadar devam eder,  oluşur ve çökelir (dengeye ulaşılması haftalar alabilir, çünkü polimerizasyon genellikle çökelmeden önce yavaşlar).

Sert bir Lewis asidi olarak, donör olarak oksijen atomlu sert ligandları destekler: donör olarak kükürt atomlu kompleksler daha az kararlıdır ve hidrolize daha yatkındır.

Büyük boyutundan dolayı toryum için yüksek koordinasyon sayıları kuraldır. Toryum nitrat pentahidrat 11 numaralı koordinasyonun bilinen ilk örneğiydi. Oksalat tetrahidrat 10, borohidrit (ilk olarak Manhattan Projesinde hazırlanan) 14 numaralı koordinasyona sahipti. Bu toryum tuzları, su ve polar organik çözücülerde yüksek çözünürlükleriyle bilinir.

Perklorat, sülfat, sülfit, nitrat, karbonat, fosfat, vanadat, molibdat ve kromatlar gibi çok atomlu anyonlara sahip diğer birçok inorganik toryum bileşiği ve bunların hidratlı biçimleri bilinmektedir. Toryumun saflaştırılmasın ve nükleer atıkların bertaraf edilmesinde önemlidirler, ancak çoğu, yapısal özellikleri açısından henüz tam olarak karakterize edilmemiştir. Örneğin, toryum nitrat, toryum hidroksitin nitrik asitle reaksiyona sokulmasıyla üretilir: su ve alkollerde çözünür ve toryum ve bileşiklerinin saflaştırılmasında önemli bir ara maddedir. Oksalat, sitrat ve EDTA gibi organik ligandlara sahip toryum kompleksleri çok daha kararlıdır. Doğal toryum içeren sularda, organik toryum kompleksleri, inorganik ligandların konsantrasyonları organik ligandlarınkinden çok daha yüksek olduğunda bile, genellikle inorganik komplekslerden daha yüksek konsantrasyonlarda meydana gelir.

Ocak 2021'de, merkezi bir toryum katyonu ile stabilize edilmiş 12 bizmut atomundan oluşan büyük bir metal kümesi anyonunda aromatiklik gözlemlendi. Daha önce bilinen pek çok aromatik metal kümesinin aksine, bu bileşiğin şaşırtıcı şekilde kararlı olduğu gösterildi.

Organik bileşikleri
Organotoryum bileşikleri üzerine yapılan çalışmaların çoğu, siklopentadienil kompleksleri ve siklooktatetraenillere odaklanmıştır. Erken ve orta aktinitlerin çoğu gibi (Amerikyum ve Küriyum için de bekleniyor), toryum bir siklooktatetraenit kompleksi oluşturur: sarı , torosen. Daha iyi bilinen uranyum bileşiği uranosen ile izotipiktir. K2C8H8'in kuru buz sıcaklığında tetrahidrofuran (THF) içinde toryum tetraklorür ile reaksiyona sokulmasıyla veya toryum tetraflorürün MgC8H8 ile reaksiyona sokulmasıyla hazırlanabilir. Havada kararsızdır ve suda veya 190 °C'de bozunur. Yarım sandviç bileşikleri de bilinmektedir, örneğin, piyano-tabure yapısına sahip olan ve torosenin tetrahidrofuran içinde toryum tetraklorür ile reaksiyona sokulmasıyla yapılır.

Siklopentadienillerin en basitleri  ve dir ve birçok türevleri bilinmektedir. Birincisinin biri mor diğeri yeşil olmak üzere iki formu vardır, resmi +3 oksidasyon durumundaki nadir bir toryum örneğidir; bir türevde resmi bir +2 oksidasyon durumu oluşur. Klorür türevi  toryum tetraklorürün sınırlandırırıcı  (diğer tek değerlikli metal siklopentadieniller de kullanılabilir)ile ısıtılmasıyla hazırlanır. Alkil ve aril türevleri, klorür türevinden hazırlanır ve Th–C sigma bağının doğasını incelemek için kullanılmıştır.

Diğer organotoryum bileşikleri iyi çalışılmamıştır. Tetrabenziltoryum, ve tetraalliltoryum,, bilinmekte, ancak yapıları belirlenmemiştir. Oda sıcaklığında yavaşça bozunurlar. Toryum, heptametiltorat(IV) (tmeda = )  tuzu oluşturan tek başlıklı trigonal prizmatik anyon   oluşturur.

Toryum atomuna yalnızca bir metil grubu bağlı olmasına rağmen (Th–C mesafesi 257.1pm) ve diğer altısı lityum ve toryum atomlarını birbirine bağlar (Th–C mesafeleri 265,5–276,5pm), çözeltide eşdeğer davranırlar. Tetrametiltoryum, bilinmemekle birlikte, adüktleri fosfin ligandları ile stabilize edilir.

Varoluşu

Oluşum
232Th, on milyar yıldan fazla bir süredir mevcut haliyle var olan ilkel bir çekirdektir; muhtemelen süpernova ve nötron yıldızı birleşmelerinde meydana gelen r-süreci sırasında oluşmuştur. Bu şiddetli olaylar onu galaksiye dağıttı. "r" harfi, "hızlı nötron yakalama" anlamına gelir ve 56Fe gibi ağır tohum çekirdeklerinin, nötron damlama hattına karşı koşarak hızla nötronları yakaladığı çekirdek çökmesi süpernovalarında meydana gelir. Nüklidler kararlılığa doğru geri bozunabilir. Nötron yakalama, yüksek atom sayılarında yüklü parçacıklar arasındaki etkileşimleri zorlaştıran artan Coulomb engelleri ve 56Fe'nin ötesindeki füzyonun endotermik olması gerçeği nedeniyle yıldızların demirin ötesinde elementleri sentezlemesinin tek yoludur. 209Bi'yi geçen ani stabilite kaybı nedeniyle, r-süreci toryum ve uranyum yaratabilen tek yıldız nükleosentezi sürecidir; diğer tüm işlemler çok yavaştır ve ara çekirdek alfa, bu elementlere ulaşmak için yeterli nötronları yakalamadan önce bozunur.

Evrende toryum, yalnızca r-işleminde üretilebilen iki elementten biri (diğeri uranyum) olduğu ve ayrıca oluştuğu andan başlayarak yavaş yavaş bozunduğu için ilkel elementler arasında en nadir bulunanlar arasındadır. Toryumdan daha nadir olan diğer ilkel elementler tulyum, lutetium, tantal ve renyumdur, ağır platin grubu metallerin yanı sıra uranyum etrafındaki r-işlem bolluklarının üçüncü zirvesinden hemen önceki tek sayılı elementler. Uzak geçmişte, toryum ve uranyum bolluğu, plütonyum ve küryum izotoplarının bozunmasıyla (236U'dan 232Th'ye bozunarak ) gerçekleşir. 235U'nun doğal tükenmesi nedeniyle bu kaynaklar çoktan bitti ve artık katkıda bulunmuyor.

Yerkabuğunda toryum çok daha fazladır: 8.1 g/ ton, ağır elementlerin en bol bulunanlarından biridir; kalaydan daha bol (2.1g/ton) ve kurşuna (13g/ton) yakın. Bunun nedeni, toryumun muhtemelen çekirdeğe batmayan oksit mineralleri oluşturmasıdır; Goldschmidt sınıflandırması altında litofil olarak sınıflandırılır, yani genellikle oksijenle birlikte bulunur. Yaygın toryum bileşikleri de suda az çözünür. Bu nedenle, refrakter elementler, Dünya'da bir bütün olarak Güneş Sistemindeki ile aynı nispi bolluğa sahip olsa da, kabukta ağır platin grubu metallerden daha erişilebilir toryum vardır.

Yeryüzünde
Toryum, yer kabuğunda en çok bulunan 41. elementtir. Doğal toryum genellikle, toryumun en uzun ömürlü ve en kararlı izotopu olan evrenin yaşıyla karşılaştırılabilir bir yarı ömre sahip neredeyse saf 232Th'dir. Radyoaktif bozunması, Dünya'nın iç ısısına en çok katkıda bulunandır; diğer önemli katkıda bulunanlar, katkılarının azalan sırasına göre 238U, 40K ve 235U daha kısa ömürlü ilkel radyonüklidlerdir. (Dünya'nın oluşumu sırasında, 40K ve 235U, kısa yarı ömürleri nedeniyle çok daha fazla katkıda bulundular, ancak daha hızlı bozundular ve 232Th ve 238U'nun katkısını baskın bıraktılar.) Çürümesi, Dünya'nın toryum içeriğinin kademeli olarak azalmasına neden olur: gezegen şu anda Dünya'nın oluşumunda mevcut olan miktarın yaklaşık %85'ine sahiptir. Diğer doğal toryum izotopları çok daha kısa ömürlüdür; bunlardan yalnızca 230Th genellikle tespit edilebilir, ebeveyni 238U ile bir denge içindedir ve doğal toryumun en fazla %0,04'ünü oluşturur.

Toryum, çoğu mineralin küçük bir bileşeni olarak bulunur ve bu nedenle daha önce nadir olduğu düşünülürdü. Doğada +4 olarak uranyum(IV), zirkonyum(IV), hafniyum(IV) ve seryum(IV) ve ayrıca skandiyum, itriyum ile ve benzer iyonik yarıçaplara sahip üç değerlikli lantanitlerle birlikte bulunur. Toryumun radyoaktivitesi nedeniyle, onu içeren mineraller genellikle metamiktir (amorf), kristal yapıları toryum tarafından üretilen alfa radyasyonu tarafından zarar görmüştür. Ekstrem bir örnek ekanittir,, içerdiği toryum nedeniyle metamik olmayan formda neredeyse hiç oluşmaz.

Monazit (temel olarak çeşitli nadir toprak elementlerinin fosfatlarıdır), dünya çapında, özellikle Hindistan, Güney Afrika, Brezilya, Avustralya ve Malezya'da büyük yataklarda bulunur ve en önemli ticari toryum kaynağıdır; Ortalama %2,5 civarında toryum içerir, ancak bazı birikintiler %20'ye kadar toryum içerebilir. Monazit, sarı veya kahverengi kum olarak bulunan, kimyasal olarak reaktif olmayan bir mineraldir; düşük reaktivitesi, toryumun ondan çıkarılmasını zorlaştırır. Alanit (başlıca çeşitli metallerin silikat-hidroksitleri) %0.1-2 toryum ve zirkon (başlıca zirkonyum silikat,  ) %0,4'e kadar toryum içerir.

Toryum dioksit nadir mineral torianit olarak ortaya çıkar. Uranyum dioksit ile izotipik olması nedeniyle bu iki yaygın aktinit dioksit katı hal çözeltileri oluşturabilir ve mineralin adı  içeriğine göre değişir. Torit (esas olarak toryum silikat ,), toryum içeriği de yüksektir ve toryumun ilk keşfedildiği mineraldir. Toryum silikat minerallerinde, ve  iyonları genellikle  (burada M = Sc, Y veya Ln) ve sırasıyla fosfat ( ) iyonları ile değiştirilir. Toryum dioksitin yüksek çözünmezliği nedeniyle, toryum salındığında çevrede hızlı bir şekilde yayılmaz. İyonu, özellikle asidik topraklarda çözünür ve bu tür koşullarda toryum konsantrasyonu daha yüksek olabilir.

Tarih

Hatalı rapor
1815'te İsveçli kimyager Jöns Jacob Berzelius, İsveç'in merkezindeki Falun'daki bir bakır madeninden alışılmadık bir gadolinit örneğini analiz etti. Bilinmeyen bir elementin toprağı (modern kimyasal terminolojide oksit ) olduğunu ihtiyatla varsaydığı beyaz bir mineralin emprenye edilmiş izlerini fark etti. Berzelius seryum ve selenyumu keşfetmiş, ancak yeni element gahnium'un çinko oksit olduğunu açıklamakla halka açık bir hata yapmıştı. Berzelius, 1817'de varsayılan elemente "toryum"  sonra sözde oksitine de İskandinav gök gürültüsü tanrısı Thor'dan esinlenerek  "thorina" adını verdi. 1824'te, Norveç'in Vest-Agder kentinde aynı mineralin daha fazla yatağı keşfedilerek mineralin (daha sonra xenotime olarak adlandırıldı) çoğunlukla itriyum ortofosfat olduğu kanıtlandığı için bulgularını geri çekti.

Keşif
1828'de Papaz olarak görev yaptığı yerde mineralleri inceleyen Norveçli bir rahip ve amatör bir mineralog olan Morten Thrane Esmark, Norveç'in Telemark ilçesindeki Løvøya adasında siyah bir mineral buldu.  Bunun gibi en ilginç örnekleri, Christiania'daki Royal Frederick Üniversitesi'nde (bugün Oslo olarak anılır) tanınmış bir mineralog ve jeoloji profesörü olan babası Jens Esmark'a sık sık gönderirdi. Yaşlı Esmark, bunun bilinen bir mineral olmadığını anladı ve incelemesi için Berzelius'a bir örnek gönderdi. Berzelius, bunun yeni bir element içerdiğini belirledi. Bulgularını 1829'da yayınlayarak, saf olmayan bir örneği indirgeyerek izole etti.  (potasyum pentaflorotorat(IV))ü Potasyum metali ile indirgemişti. Berzelius, önceki sözde element keşfinin adını yeniden kullandı ve kaynak minerali torit olarak adlandırdı.

Berzelius, yeni metalin ve kimyasal bileşiklerinin bazı karakterizasyonlarını yaptı: toryum oksidin toryum-oksijen kütle oranının 7,5 olduğunu doğruya yakın bir şekilde (gerçek değeri ~7,3) belirledi, ancak yeni elementin dört değerlikli değil iki değerli olduğunu ve atom kütlesinin oksijenin 7.5 katı olduğu hesapladı; aslında 15 kat daha büyüktü. (120 amu ) Toryumun çok elektropozitif bir metal olduğunu, elektropozitiflikte seryumun önünde ve zirkonyumun arkasında olduğunu belirledi. Metalik toryum ilk kez 1914 yılında Hollandalı girişimciler Dirk Lely Jr. ve Lodewijk Hamburger tarafından izole edildi.

İlk sınıflandırma
Dmitri Mendeleyev'in 1869'da yayınladığı periyodik tabloda toryum ve nadir toprak elementleri, toprak alkali metallerden sonra her dikey periyodun sonunda tablonun ana gövdesinin dışına yerleştirildi. Bu, o zamanlar toryum ve nadir toprak metallerinin iki değerlikli olduğu inancını yansıtıyordu. Nadir toprak elementlerinin çoğunlukla üç değerlikli ve toryumun dört değerlikli olduğunun fark edilmesiyle Mendeleyev, 1871'de seryum ve toryumu maksimum +4  oksidasyonları nedeniyle modern karbon (grup 14) ve titanyum gruplarını (grup 4) içeren grup IV'e taşıdı. Seryum kısa süre sonra tablonun ana gövdesinden çıkarıldı ve ayrı bir lantanit serisine yerleştirildi; toryum, titanyum ve zirkonyum gibi daha hafif olduğu varsayılan türdeşleriyle benzer özelliklere sahip olduğu için grup 4'te kaldı.

İlk kullanımlar

Toryumun ilk kullanımı 1885'te, Avusturyalı kimyager Carl Auer von Welsbach'ın gazlı yakıtlar yakılarak ısıtıldığında toryum oksidin akkorluğundan ışık üreten taşınabilir bir ışık kaynağı olan gaz mantosunu icat ettiği zamana dayanmaktadır. Daha sonra toryum ve bileşikleri için seramikler, karbon ark lambaları, ısıya dayanıklı potalar ve amonyağın nitrik aside oksidasyonu gibi endüstriyel kimyasal reaksiyonlar için katalizörler gibi birçok uygulama alanı bulundu.

Radyoaktivite
Toryumun radyoaktif olduğu ilk kez 1898'de Alman kimyager Gerhard Carl Schmidt ve ardından Polonyalı-Fransız fizikçi Marie Curie tarafından bağımsız olarak gözlemlendi. Fransız fizikçi Henri Becquerel tarafından 1896'da uranyumdaki radyoaktivitenin keşfinden sonra, radyoaktif olduğu bulunan ikinci elementti. 1899'dan başlayarak Yeni Zelandalı fizikçi Ernest Rutherford ve Amerikalı elektrik mühendisi Robert Bowie Owens toryumdan gelen radyasyonu incelediler; ilk gözlemler bunun önemli ölçüde değiştiğini gösterdi. Varyasyonların yeni bir element olarak buldukları toryumun kısa ömürlü gaz halindeki bir kızından geldiği belirlendi. Doğada toryumun kızı olarak keşfedilen nadir elementlerden biri olan bu elemente radondur.

İngiliz fizikçi Frederick Soddy ile birlikte çalışan Rutherford, 1900'-1903'e arası çalışmalarında toryumun zaman içinde sabit bir hızla bir dizi başka elemente bozunmasını gösterdi. Bu gözlem   yarı ömrün, radyoaktivitenin parçalanma teorisine yol açan alfa parçacığı deneylerinin sonuçlarından biri olarak tanımlanmasına yol açtı. Radyasyonun biyolojik etkisi 1903 yılında keşfedildi. Yeni keşfedilen radyoaktivite fenomeni hem bilim insanlarını hem de halkı heyecanlandırdı. 1920'lerde toryumun radyoaktivitesi romatizma, diyabet ve cinsel iktidarsızlık için tedavi olarak tanıtıldı. 1932'de, bu kullanımların çoğu, radyoaktivitenin sağlık üzerindeki etkilerine yönelik federal bir soruşturmanın ardından Amerika Birleşik Devletleri'nde yasaklandı. Amerika Birleşik Devletleri'nde 10.000 kişiye X-ışını teşhisi sırasında toryum enjekte edildi; daha sonra lösemi ve anormal kromozomlar gibi sağlık sorunlarından muzdarip oldukları bulundu. Halkın radyoaktiviteye olan ilgisi 1930'ların sonunda azaldı.

İleri sınıflandırma
19. yüzyılın sonlarına kadar kimyagerler, toryum ve uranyumun sırasıyla grup 4 ve grup 6'nın en ağır üyeleri olduğu konusunda hemfikirdi; altıncı sıradaki lantanitlerin tekil bir tesadüf kabul edildi. Henry Bassett,1892'de toryum ve uranyumun lantanitlere benzer olduğunu düşünerek, bilinen ve keşfedilmemiş elementleri barındıran ikinci bir ekstra uzun periyodik tablo sırasını öne sürdü. 1913'te Niels Bohr atom ve elektron orbitallerinin kısa sürede geniş kabul gören teorik bir modelini yayınladı. Aktinitler biçiminde ikinci bir iç geçiş serisinin varlığı, lantanitlerin elektron yapılarıyla benzerlikler kurulana kadar kabul edilmedi; Bohr, 5f orbitallerinin doldurulmasının uranyum sonrasına ertelenebileceğini öne sürdü.

Ancak plütonyumdan itibaren lantanitler gibi baskın +3 ve +4 oksidasyon durumlarına sahip olan ilk transuranik elementlerin keşfedilmesiyle, aktinitlerin aslında d-orbitallerden ziyade f-orbitalleri doldurduğu fark edildi. 1945'te Amerikalı fizikçi Glenn T. Seaborg ve ekibi transuranik elementler amerikyum ve Küriyum'u keşfettiklerinde aktinit kavramını önerdi ve toryumun lantanitlere benzer bir f-blok aktinit serisinin ikinci üyesi olduğunu fark etti.

Dışlanma
1990'larda, güvenlik ve çevresel kaygılar nedeniyle toryumun radyoaktivitesine bağlı olmayan çoğu uygulama, daha güvenli ikameler bulunduğundan hızla azaldı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Oak Ridge Ulusal Laboratuvarı tarafından 1981 yılında yapılan bir araştırma, her hafta sonu bir toryum gazı mantosu kullanmanın bir kişi için güvenli olacağını ancak bunun mantoları üreten bazı fabrika insanları veya fabrika sahalarının etrafındaki topraklar için geçerli olamayacağını belirtti. Bazı üreticiler, itriyum gibi başka malzemelere geçiş yaptı. 2007 gibi yakın bir tarihte, bazı şirketler radyoaktiviteleri hakkında yeterli bilgi vermeden toryum mantoları üretme ve satmaya devam ettiler, hatta bazıları bunların radyoaktif olmadığını iddia etti.

Nükleer enerji

Toryum, prototip ölçekte bir güç kaynağı olarak kullanılmıştır. İlk toryum bazlı reaktör, 1962'de ABD New York, Buchanan'da bulunan Indian Point Energy Center'da inşa edildi. Çin, teknolojiyi ticarileştirme şansına sahip olan ilk ülke olabilir. Dünyada tahmini en büyük toryum rezervine sahip ülke, seyrek uranyum rezervlerine sahip olan Hindistan'dır. 1950'lerde Hindistan, üç aşamalı nükleer enerji programıyla enerji bağımsızlığını sağlamayı hedefledi. Çoğu ülkede uranyum nispeten bol ve toryuma dayalı reaktörlerin gelişimi yavaştı; 20. yüzyılda Hindistan'da üç ve başka yerlerde on iki reaktör inşa edildi.  1996 da Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı, bir yıl sonra da Amerika Birleşik Devletleri Enerji Bakanlığı toryum reaktörlerinin kullanımını incelemek için araştırmalar başlattı. İsrail'deki Tel Aviv Üniversitesi'nden Alvin Radkowsky, toryum üreten ilk Amerikan sivil reaktörü olan Pennsylvania'daki Shippingport Atom Santrali'nin baş tasarımcısıydı. Toryum reaktörlerini geliştirmek için diğer laboratuvarları da içeren bir konsorsiyum kurdu.(ABD'de Raytheon Nuclear Inc. ve Brookhaven Ulusal Laboratuvarı ve Rusya'da Kurchatov Enstitüsü)

Toryumun nükleer yayılmayı azaltma potansiyeli ve atık özellikleri, toryum yakıt döngüsüne olan ilginin 21. yüzyılda, yeniden canlanmasına yol açtı. Hindistan, 2050 yılına kadar elektrik ihtiyacının %30'unu toryum bazlı nükleer enerji ile karşılamayı öngörüyor. Şubat 2014'te, Hindistan'ın Mumbai kentinde bulunan Bhabha Atom Araştırma Merkezi (BARC), yakıt cevheri olarak toryumu yakan bir "yeni nesil nükleer reaktör" için son tasarımlarını sundu ve buna Gelişmiş Ağır Su Reaktörü (AHWR) adını verdi. 2009'da Hindistan Atom Enerjisi Komisyonu başkanı, Hindistan'ın "geniş toryum kaynaklarına dayalı olarak enerjiden bağımsız olma konusunda uzun vadeli bir hedefi" olduğunu söyledi.

Nükleer silahlar
Manhattan Projesinde gram miktarlarında plütonyum ilk kez üretildiğinde, küçük bir izotopun (240Pu) önemli ölçüde kendiliğinden fisyona uğradığı keşfedildi, bu da plütonyum yakıtlı tabanca tipi bir nükleer silahın yaşayabilirliğini gündeme taşıdı. Los Alamos ekibi nükleer silah, Chicago ekibi reaktör tasarım çözümleri üzerinde çalıştı. Eugene Wigner, özel bir dönüştürücü reaktörde toryumun 233U'ya dönüştürülmesini sağlamak için 240Pu ile kirlenmiş plütonyumun kullanılmasını önerdi. 232U'dan kaynaklanan kontaminasyonla ilgili endişeler dile getirilse de, 233U'nun silahta kullanılabileceği varsayıldı. Silahdaki ilerleme yeterliydi ve daha fazla geliştirilmedi, ancak tasarımın nükleer enerjinin gelişimi üzerinde muazzam bir etkisi oldu. Gelecekteki deniz ve ticari güç reaktörlerine benzer, oldukça zenginleştirilmiş, su soğutmalı, su kontrollü bir reaktörün ilk ayrıntılı açıklamasıydı.

Soğuk Savaş sırasında ABD, 232Th'yi bir nükleer bombada kullanılmak üzere 233U kaynağı olarak kullanma olasılığını araştırdı; 1955'te bir deneme bombası ateşlediler. 233U-ateşli bir bombanın çok güçlü bir silah olacağı sonucuna vardılar, ancak çağdaş uranyum-plütonyum bombalarına göre çok az "teknik avantaj" taşıyordu, özellikle 233U'nun izotopik olarak saf formda üretilmesi zordu.

Amerika Birleşik Devletleri tarafından (W71) konuşlandırılan en az bir nükleer silahın tasarımında radyasyon durumunda toryum metali kullanıldı.

Üretim
Düşük talep, toryumun tek başına çıkarıldığı madenleri karsız hale getiriyor ve neredeyse her zaman, diğer minerallerin üretiminin yan ürünleri olabilecek nadir toprak elementleriyle çıkarılıyor. Üretim için monazite olan mevcut güven, toryumun büyük ölçüde bir yan ürün olarak üretilmesinden kaynaklanmaktadır; torit gibi diğer kaynaklar daha fazla toryum içerir ve talep artarsa üretim için kolaylıkla kullanılabilir. Düşük talep, arama çabalarının nispeten küçük olmasına yol açtığından, toryum kaynaklarının dağılımına ilişkin mevcut bilgiler zayıftır. 2014 yılında toryumun çıkarılacağı monazit konsantresinin dünya üretimi 2.700 ton idi

Toryumun ortak üretim yolu, toryumun minerallerinden ekstraksiyonu, saflaştırılması; ve (isteğe bağlı olarak) toryum dioksit gibi bileşiklere dönüştürme işlemlerini kapsar.

Konsantrasyon
Toryum eldesinde kullanılabilecek mineraller iki çeşittir: Birincil birikintiler asidik granitik magmalarda ve pegmatitlerde meydana gelir. Konsantredirler, ancak küçük boyutludurlar. İkincil birikintiler, granitik dağlık bölgelerdeki nehir ağızlarında oluşur. Bu yataklarda toryum diğer ağır minerallerle birlikte zenginleşir. İlk konsantrasyon, birikinti türüne göre değişir.

Birincil yataklarda elde edilen pegmatitler küçük parçalara bölünür ve flotasyona tabi tutulur. Alkali toprak metal karbonatlar, hidrojen klorür ile reaksiyondan sonra çıkarılabilir; daha sonra koyulaştırma, süzme ve kalsinasyon gelir. Sonuç, %90'a kadar nadir toprak içeriğine sahip bir konsantredir. İkincil malzemeler (kıyı kumları gibi) yerçekimi ayrımına tabi tutulur. Manyetik ayırma, artan güçteki bir dizi mıknatısla devam eder. Bu yöntemle elde edilen monazit, %98'e kadar saf olabilir.

20. yüzyıldaki endüstriyel üretim, sonraki adımlarda olduğu gibi, dökme demir kaplarda sıcak, konsantre sülfürik asitle işleme, seyreltme ve seçici çökeltmeye dayanıyordu. Bu yönteme birçok alternatif önerilmiştir, ancak yalnızca birinin ekonomik olarak etkili olduğu kanıtlanmıştır: sıcak sodyum hidroksit çözeltisi ile alkali sindirim. Bu, orijinal yöntemden daha pahalıdır, ancak daha yüksek bir toryum saflığı sağlar ve konsantreden fosfatları uzaklaştırır.

Asit sindirimi
Asit sindirimi, 210–230 °C'de %93'e kadar sülfürik asit kullanımını içeren iki aşamalı bir işlemdir. İlk olarak, kum kütlesinin %60'ını aşan sülfürik asit ilave edilerek koyu karışımda ürün elde edilir. Sonra sülfürik asitle seyreltilerek çözelti beş saat daha aynı sıcaklıkta tutulur. Sülfürik asidin konsantrasyonu, reaksiyon hızı ve viskoziteye göredir. Sıcaklığın artırılması da reaksiyonu hızlandırır, ancak sıcaklıklar 300 °C'dir ve üzeri sıcaklıklardan kaçınılmalıdır, çünkü çözünmez toryum pirofosfat oluşumuna neden olurlar. Çözünme çok ekzotermik olduğundan, monazit kumu aside çok hızlı bir şekilde eklenemez. Tersine, 200 °C'nin altındaki sıcaklıklarda reaksiyon yeterince hızlı gitmez. Reaktif monazit yüzeyini bloke edecek hiçbir çökelti oluşmadığından emin olmak için kullanılan asit kütlesi, stokiyometriden beklenen %60 yerine kumun iki katı olmalıdır. Karışım daha sonra 70 °C'ye soğutulur ve hacminin on katı seyreltilir, böylece kalan monazit dibe çökerken nadir toprak elementleri ve toryum çözelti halinde kalır. Toryum daha sonra pH'1.3, ta fosfat olarak çökeltilerek ayrılabilir, nadir toprak elementleri pH'2'ye kadar çökelmez.

Alkali sindirim
Alkali sindirim, yaklaşık 140 °C'de %30-45'lik sodyum hidroksit çözeltisinde yaklaşık üç saatte gerçekleşir. Yüksek sıcaklık az çözünür toryum oksit ve süzüntüde fazla miktarda uranyuma, düşük alkali yavaş reaksiyona yol açar. Bu reaksiyon koşulları oldukça yumuşaktır ve partikül boyutu 45'mikron altında olan monazit kumu gerektirir. Filtrelemenin ardından filtre keki, hidroksitleri olarak toryum ve nadir toprakları, sodyum diuranat olarak uranyum ve trisodyum fosfat olarak fosfat içerir. Bu, 60 °C'nin altına soğutulduğunda trisodyum fosfat dekahidratı kristalleştirir Bu üründeki uranyum safsızlıkları, reaksiyon karışımındaki silikon dioksit miktarı ile artar ve ticari kullanımdan önce yeniden kristalleştirmeyi gerektirir. Hidroksitler 80 °C'de %37 hidroklorik asit içinde çözülür. Kalan çökeltilerin süzülmesi ve ardından %47 sodyum hidroksit eklenmesi, toryum ve uranyumun yaklaşık 5.8 pH'ta çökelmesine neden olur. Hava seryumu +3'ten +4 oksidasyon durumuna oksitleyebileceğinden ve oluşan seryum (IV) hidroklorik asitten serbest kloru serbest bırakabileceğinden, çökeltinin tamamen kurumasından kaçınılmalıdır. Nadir toprak elementleri daha yüksek pH değerlerinde tekrar çökelir. Çökeltiler, orijinal sodyum hidroksit çözeltisi ile nötralize edilir, ancak nadir toprak fosfatlarının çökelmesini önlemek için önce fosfatın çıkarılması gerekir. Solvent ekstraksiyonu, elde edilen filtre kekini nitrik asit içinde çözerek toryum ve uranyumun ayrılması için de kullanılabilir. Titanyum hidroksitin varlığı, toryumu bağladığı ve tamamen çözünmesini engellediği için zararlıdır.

Arıtma
Nükleer uygulamalar yüksek konsantrasyonlara ihtiyaç duyar ve özellikle, yüksek nötron yakalama kesitlerine sahip (ör.gadolinyum ağırlıkça milyonda birden daha düşük olmalıdır) atomların konsantrasyonları çok düşük olmalıdır. Önceden, yüksek saflık elde etmek için tekrarlanan çözünme ve yeniden kristalleştirme kullanılıyordu. Günümüzde, seçici kompleksleştirmeyi içeren sıvı çözücü ekstraksiyon prosedürleri kullanılır. Örneğin, alkalin sindirimi ve fosfatın uzaklaştırılmasının ardından, ortaya çıkan toryum, uranyum ve nadir toprakların nitro kompleksleri, kerosende tributil fosfat ile ekstraksiyon yoluyla ayrılabilir.

Modern uygulamalar
Toryumun radyoaktivite ile ilgili olmayan kullanımları, büyük ölçüde toryumun radyoaktivitesinden ve bozunma ürünlerinden kaynaklanan çevresel kaygılar nedeniyle 1950'lerden beri düşüştedir.

Çoğu toryum uygulaması, metal yerine dioksitini (sektörde bazen "torya" olarak adlandırılır) kullanır. Bu bileşik 3300 °C (6000 °F), erime noktasıyla bilinen tüm oksitlerin en yükseğine, sadece birkaç madde daha yüksek erime noktalarına sahiptir. Bu, bileşiğin alevde katı kalmasına yardımcı olur ve alevin parlaklığını önemli ölçüde artırır; toryumun gaz lambası mantolarında kullanılmasının ana nedeni budur. Tüm maddeler yüksek sıcaklıklarda enerji (parıltı) yayar, ancak toryum tarafından yayılan ışığın neredeyse tamamı görünür spektrumdadır, dolayısıyla toryum örtülerinin parlaklığı budur.

Toryum katot ışını, ısı veya ultraviyole ışık gibi bir enerji kaynağına maruz kaldığında görünür ışık şeklinde enerji yayar. Bu etki, ultraviyole ışığı daha verimli bir şekilde görünür ışığa dönüştüren seryum dioksit tarafından da paylaşılır, ancak toryum dioksit daha az kızılötesi ışıkla daha yüksek bir alev sıcaklığı verir.

Mantolardaki toryum, 1990'ların sonlarından bu yana kademeli olarak itriyum ile değiştirilmiştir. Birleşik Krallık Ulusal Radyolojik Koruma Kurulu'nun 2005 tarihli incelemesine göre, "[horiated gaz örtüleri] birkaç yıl önce yaygın olarak bulunsa da, artık yoklar." Toryum ayrıca sözde bilimsel sağlık bileziklerinde olduğu gibi ucuz kalıcı negatif iyon jeneratörleri yapmak için de kullanılır.

Akkor filamentlerin üretimi sırasında, filamentler çekilmeden önce sinterleme tozuna küçük miktarlarda toryum dioksit eklenerek tungstenin kristalleşmesi önemli ölçüde azaltılır. Bir toryum yüzeyinden gelen iş fonksiyonu, muhtemelen toryumun daha büyük elektropozitifliği nedeniyle oluşan toryum ve tungsten arasındaki arayüzdeki elektrik alan nedeniyle düşer. (Tungsten katotlara küçük bir toryum ilavesi, elektronların oldukça düşük sıcaklıklarda yayılmasını sağlar.) Toryum, tungsten yüzeyinde bir atom kalınlığında bir tabaka oluşturur.  1920'lerden bu yana, elektronik ve X-ışını tüpleri ve doğrultucuların katotları ve antikotlarında torili tungsten teller kullanılmıştır. Toryumun atmosferik oksijen ve nitrojen ile reaktivitesi sayesinde, toryum ayrıca boşaltılan tüplerdeki safsızlıklar için alıcı görevi görür. 1950'lerde transistörlerin piyasaya sürülmesi, bu kullanımı tamamen olmasa da önemli ölçüde azalttı. Toryum dioksit, gaz tungsten ark kaynağında (GTAW), tungsten elektrotların yüksek sıcaklık dayanımını artırmak ve ark stabilitesini iyileştirmek için kullanılır. Toryum oksit, bu kullanımda zirkonyum, seryum ve lantan gibi diğer oksitlerle değiştirilmektedir.

Toryum dioksit, yüksek sıcaklıklı laboratuvar potaları gibi ısıya dayanıklı seramiklerde ya ana bileşen ya da zirkonyum dioksite ek olarak bulunur. %90 platin ve %10 toryum alaşımı, amonyağı azot oksitlere oksitlemek için etkili bir katalizördür. Ancak daha iyi ve dayanıklı  %95 platin ve %5 rodyum alaşımı bunun yerini almıştır.

Toryum dioksit cama eklendiğinde camın kırılma indisinin artması ve dağılımın azalmasına yardımcı olur. Bu tür camlar, kameralar ve bilimsel aletler için yüksek kaliteli lenslerde uygulama bulur. Bu lenslerden çıkan radyasyon onları karartabilir, yıllar içerisinde sarartabilir, filmi bozar, ancak sağlık riskleri minimumdur. Sararmış lensler, yoğun ultraviyole radyasyona uzun süre maruz bırakılarak orijinal renksiz durumlarına geri yüklenebilir. Toryum dioksit, benzer etkiler sağladıkları ve radyoaktif olmadıkları için bu uygulamada lantan gibi nadir toprak oksitlerle değiştirilmiştir.

Toryum tetraflorür, çok katmanlı optik kaplamalarda yansıma önleyici bir malzeme olarak kullanılır. 0.350–12 µm dalga boyuna sahip, ultraviyole yakın, görünür ve orta kızılötesi ışığı içeren elektromanyetik dalgalara karşı şeffaftır.  Radyasyonu, birincil olarak, başka bir malzemeden ince bir kaplama tabakası tarafından kolayca durdurulabilen alfa parçacıklarından kaynaklanmaktadır. Toryum tetraflorür için ikameler, 2010'lardan itibaren geliştirilmektedir. Bunlara Lantanum triflorür dahildir.

Mag-Thor alaşımları (aynı zamanda thoriated magnezyum olarak da adlandırılır), bazı havacılık uygulamalarında kullanım alanı bulmuş, ancak radyoaktivite konusundaki endişeler nedeniyle aşamalı olarak kaldırılmıştır.

Nükleer enerji için potansiyel kullanım
Bir reaktördeki ana nükleer güç kaynağı, bir nüklidin nötron kaynaklı fisyonudur; sentetik bölünebilir [lower-alpha 4] çekirdekler 233U ve 239Pu, doğal olarak oluşan nüklidler 232Th ve 238U tarafından nötron yakalanmasından türetilebilir. 235U doğal olarak bulunur ve aynı zamanda bölünebilir. Toryum yakıt döngüsünde, verimli izotop 232Th, yavaş nötronlar tarafından bombardımana tutulur, nötron yakalanması geçirerek 233Th olur, bu izotop iki ardışık beta bozunumundan geçerek önce <sup id="mwBcE">233</sup>Pa ve ardından bölünebilir 233U oluşur:

 232Th + 3 n → 233Th +  + 2 n β−→21.8 dk 233Pa + n β−→27.0 gün 233U α→1.60 × 105 yıl

233U bölünebilir ve 235U veya 239Pu ile aynı şekilde nükleer yakıt olarak kullanılabilir. 233U nükleer fisyona uğradığında, yayılan nötronlar döngüyü sürdürerek 232Th çekirdeğe daha fazla çarpabilir. Bu, 238U'nun 239U olmak üzere nötron yakalamaya maruz kaldığı, betanın önce 239Np'ye ve ardından bölünebilir 239Pu'ya bozunduğu hızlı üretici reaktörlerdeki uranyum yakıt döngüsüne paraleldir.

Avantajlar
Toryum uranyumdan bol ve dünyanın enerji taleplerini daha uzun süre karşılayabilir. Ergimiş tuz reaktörlerinde verimli malzeme olarak kullanılmaya özellikle uygundur. 232Th, nötronları 238U'dan daha kolay soğurur ve 233U'nun, 235U'dan (%85,5) veya 239Pu'dan (%73,5) daha yüksek bir nötron yakalama olasılığı (%92,0) vardır. Ayrıca, ortalama olarak fizyon sırasında daha fazla nötron salar.  238U ile tek bir nötron yakalama, bölünebilir 239Pu ile birlikte transuranik atık üretir, ancak 232Th, bu atığı yalnızca beş yakalamadan sonra üreterek 237Np oluşturur. Bu yakalama sayısı, 232Th çekirdeğinin %98-99'u için gerçekleşmez çünkü ara ürünler 233U veya 235U fisyona uğrar ve daha az uzun ömürlü transuranik üretilir. Bu nedenle toryum, transuranik oluşumunu en aza indirmek ve plütonyumun yok edilmesini en üst düzeye çıkarmak için karışık oksit yakıtlarda uranyuma potansiyel olarak çekici bir alternatiftir.

Toryum yakıtları daha güvenli ve daha iyi performans gösteren bir reaktör çekirdeği sağlar çünkü toryum dioksit daha yüksek bir erime noktası, daha yüksek termal iletkenlik ve daha düşük bir termal genleşme katsayısına sahiptir. Kimyasal olarak da şu anda yaygın yakıt olan uranyum dioksitten daha kararlıdır; çünkü ikincisi triuranyum oktoksite okside olur () ve yoğunluk azalır.

Dezavantajları
Kullanılmış yakıtın yeniden işlenmesi zor ve tehlikelidir, çünkü 232Th ve 233U'nun kızlarının çoğu güçlü gama yayıcılardır.
Tüm 233U üretim yöntemleri, 232Th, 233Pa veya 233U'da bir nötron kaybıyla sonuçlanan parazitik nakavt  reaksiyonlarından veya  doğal ortamda bir safsızlık olan 230Th'nin çift nötron (n,2n) yakalamasından kaynaklanan 232Th safsızlıklarına neden olur. 232U kendi başına özellikle zararlı değildir, ancak güçlü gama yayıcı 208Tl üretmek için hızla bozunur. (232Th aynı bozunma zincirini takip eder, ancak çok daha uzun yarı ömrü, üretilen 208Tl miktarının önemsiz olduğu anlamına gelir.)  232U'nun bu safsızlıkları, 233U'nun tespit edilmesini kolay ve üzerinde çalışılması tehlikeli hale getirir. ayrılmalarının pratik olmaması, bölünebilir malzeme olarak 233U kullanan nükleer çoğalma olasılıklarını sınırlar. 233Pa, 27gün gibi nispeten uzun bir yarı ömre sahiptir. ve nötron yakalama için yüksek bir kesit. Bu nedenle bir nötron zehiridir : yararlı 233U'ya hızla bozunmak yerine, önemli miktarda 233Pa 234U'ya dönüşür ve nötronları tüketerek reaktör verimliliğini düşürür. Bunu önlemek için toryum erimiş tuz reaktörlerinin çalışması sırasında aktif bölgesinden 233Pa çıkarılır, böylece nötron yakalama şansı kalmaz ve sadece 233U'ya bozunur.

Toryum kullanımaına ait avantajların gerçekleştirilebilmesi için 232Th'nin nötronlarla ışınlanması ve işlenmesi gibi uranyum ve plütonyum yakıt döngüsünden daha ileri teknoloji gerektiren alanlara hakimiyet gerekir. Bazıları toryum yakıt döngüsünün düşük ticari uygulanabilirliğinden bahsediyor: Uluslararası Nükleer Enerji Ajansı, uranyum bol miktarda bulunurken toryum döngüsünün önümüzdeki birkaç on yıl" boyunca devam edebilecek ticari uygunsuzluğunu tahmin ediyor. Toryum yakıt döngüsünde üretilen izotoplar çoğunlukla transuranik değildir, ancak yarı ömrü 32.760 yıl olan 231Pa gibi bazıları hala çok tehlikelidir. ve kullanılmış nükleer yakıtın uzun vadeli radyotoksisitesine önemli bir katkıda bulunur.

Tehlikeler

Radyolojik
Doğal toryum, diğer birçok radyoaktif maddeye kıyasla çok yavaş bozunur ve yayılan alfa radyasyonu insan derisinden geçmez. Sonuç olarak, gaz mantolarında olduğu gibi küçük miktarlarda toryumun işlenmesi güvenli kabul edilir, ancak bu tür öğelerin kullanımı bazı riskler oluşturabilir. Kirlenmiş tozlar gibi bir toryum aerosolüne maruz kalmak akciğer, pankreas ve kan kanseri riskinin artmasına neden olabilir. Toryuma dahili maruz kalma, karaciğer hastalıkları riskinin artmasına neden olur.

232Th'nin bozunma ürünleri, radyum ve radon gibi daha tehlikeli radyonüklitleri içerir. Bu ürünlerin nispeten az bir kısmı toryumun yavaş bozunmasının sonucu olarak oluşmasına rağmen, 232Th'nin radyolojik toksisitesinin uygun bir değerlendirmesi, bazıları tehlikeli gama yayıcıları olan kızlarının katkısını içermelidir. Toryumun tehlikeli kızları, toryum dioksitten çok daha düşük erime noktalarına sahip olduğundan, manto kullanım için her ısıtıldığında buharlaşırlar. Kullanımın ilk saatinde, toryum kızları 224Ra, 228Ra, 212Pb ve 212Bi'nin büyük fraksiyonları salınır. Normal bir kullanıcı tarafından alınan radyasyon çoğu, radyumun solunmasından kaynaklanır ve bu da kullanım başına 0,2 milisieverttir; bir mamogram sırasında alınan dozun yaklaşık üçte biri kadar bir radyasyon dozudur.

Bazı güvenlik kurumları, toryum örtülerin üretimi ve imhası ile ilgili güvenlik endişelerini dile getirir; bir mantodan gelen radyasyon dozu ciddi bir sorun değildir, ancak fabrikalar veya depolama alanlarında bir araya toplanan birçok mantodan gelen radyasyon dozu ciddi bir sorundur.

Biyolojik
Toryum kokusuz ve tatsızdır. Toryumun kimyasal toksisitesi düşüktür, çünkü toryum ve en yaygın bileşikleri (çoğunlukla dioksit) suda çok az çözünür, vücuda hidroksit olarak girmeden önce çökelir. Bazı toryum bileşikleri, özellikle toryumu vücuda çözünür biçimde taşıyan sitrat gibi güçlü kompleks oluşturucu iyonların varlığında kimyasal olarak orta derecede toksiktir. Toryum içeren bir nesne çiğnenir veya emilirse, toryumun %0,4'ünü ve tehlikeli kızlarının %90'ını vücuda verir. Vücuda giren toryumun dörtte üçü iskelette birikir. Deri yoluyla absorpsiyon mümkün, ancak olası bir maruz kalma yolu değildir. Toryumun sudaki çözünürlüğünün düşük olması, toryumun böbrekler ve dışkı yoluyla atılımının oldukça yavaş olduğu anlamına gelir.

Testler Monazit işçilerinin vücutlarında önerilen sınırların üzerinde toryum seviyeleri gösterdi, ancak bu orta derecede düşük konsantrasyonlarda sağlık üzerinde herhangi bir olumsuz etki bulunmadı. Toryum maruziyetinden kaynaklanan trakeobronşiyal yol ve akciğerlerde henüz kimyasal toksisite gözlenmemiştir. Toryum bileşikleri ile çalışan kişiler dermatit riski altındadır. Semptomların kendini göstermesi toryum alımından sonra otuz yıl kadar sürebilir. Toryumun bilinen bir biyolojik rolü yoktur.

Kimyasal
Toz haline getirilmiş toryum metali piroforiktir: havada kendiliğinden tutuşur. 1964'te Amerika Birleşik Devletleri İçişleri Bakanlığı, "Metal tozlarının tutuşması ve patlayabilirliği" başlıklı bir tabloda toryumu "şiddetli" olarak listeledi. Tutuşma sıcaklığı toz bulutları için 270 °C (520 °F) olarak verildi. Minimum patlayıcı konsantrasyonu 0,075 ons/cu ft (0,075 kg/ m3 ) olarak listelendi. (mikron altı olmayan) toz için minimum tutuşma enerjisi 5 mJ olarak listelenmiştir.

1956'da, Amerika Birleşik Devletleri'nin New York şehrinde toryum çamurunun yeniden işlenmesi ve yakılması sırasında Sylvania Electric Products patlaması meydana geldi. Dokuz kişi yaralandı; biri üçüncü derece yanıkların neden olduğu komplikasyonlardan öldü.

Maruziyet yolları
Toryum, Dünya'nın her yerinde çok küçük miktarlarda bulunur, ancak belirli kısımlarda daha büyük miktarlar bulunur: ortalama bir insan vücudu yaklaşık 40 mikrogram toryum içerir ve kişi tipik olarak günde üç mikrogram tüketir. Çoğu toryuma maruz kalma, toz soluma yoluyla gerçekleşir; bazı toryum yiyecek ve su ile birlikte gelir, ancak düşük çözünürlüğü nedeniyle bu maruz kalma ihmal edilebilir düzeydedir.

Toryum yatakları veya radyoaktif atık imha alanlarının yakınında yaşayanlar, uranyum, fosfat veya kalay işleme fabrikalarının yakınında yaşayanlar veya buralarda çalışanlar ve gaz mantosu üretiminde çalışanlarda maruziyet artar. Toryum özellikle Hindistan'ın Tamil Nadu kıyı bölgelerinde yaygındır ve burada yaşayanlar dünya ortalamasının on katı kadar doğal olarak oluşan radyasyon dozuna maruz kalabilirler. Aynı zamanda güney Bahia'dan radyoaktif monazit kumlu plajlara sahip bir şehir olan Guarapari'ye kadar kuzey Brezilya kıyı bölgelerinde de yaygındır ve radyasyon seviyeleri dünya ortalama arka plan radyasyonundan 50 kat daha yüksektir.

Diğer bir olası maruz kalma kaynağı, bazı füzelerin güdüm sistemlerinde toryum kullanıldığı için, silah test menzillerinde üretilen toryum tozudur. Bu, İtalya'nın Sardunya adasındaki Salto di Quirra'daki yüksek doğum kusurları ve kanser insidansından sorumlu tutuldu.

Ayrıca bakınız

 Toryum Enerji İttifakı

Açıklayıcı notlar

Alıntılar

Genel kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar

 International Atomic Energy Agency (2005). Thorium fuel cycle – Potential benefits and challenges

Nükleer malzemeler
Nükleer yakıtlar
Kanserojenler
Aktinitler
Elementler
Toryum
KB1 Almanca kaynakları (de)
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar

Toryum


Balduino III (1088-1120) fue conde de Henao desde 1098 hasta su muerte. Era hijo de Balduino II de Henao e Ida de Lovaina.

Historia

Balduino ascendió al condado de Henao en 1102. Balduino se casó con Yolanda de Güeldres a una edad joven. Él había estado comprometido con Adelaida de Maurienne, una sobrina de la condesa Clemencia de Flandes. El compromiso matrimonial rompió en escándalo, y la condesa Clemencia llevó el asunto ante su hermano el papa Calixto II. El papa declaró que el matrimonio era legal y no podía ser disuelto.

Balduino murió a la edad de 33 años en 1120, y fue enterrado en Mons. Su hijo mayor, Balduino le sucedió como Balduino IV de Henao. Su hijo menor, Gerardo heredó los condados de Dodewaard y Dalen, que habían estado en posesión de su madre.

Referencias

Enlaces externos

Condes de Henao del siglo XI (casa de Flandes)
Condes de Henao del siglo XII (casa de Flandes)

Balduino III de Henao


කිමිදුම් යනු වේදිකාවක් හෝ ඉපිලුම් පුවරුවක් මත සිට කරණම් ගසමින් ජලය තුලට පැනීම හෝ වැටීම සිදු කරනු ලබන ක්‍රීඩාවකි. කිමිදුම් ක්‍රීඩාව අන්තර්ජාතික වශයෙන් පිළිගත් ක්‍රීඩාවක් වන අතර ඔලිම්පික් ක්‍රීඩාවක් ද වෙයි. මිට අමතරව, ව්‍යුහගත නොවූ සහ තරගකාරී-නොවන කිමිදුම්, විනෝද ක්‍රීඩාවක් ලෙස සිදුකරනු ලබයි.

කිමිදුම් ක්‍රීඩාව ප්‍රේක්ෂකයින් අතර ඉතා ජනප්‍රිය ඔලිම්පික් ක්රිදආවන් අතරින් එකක් වෙයි. ශක්තිමත්භාවය, නම්‍යශීලිත්වය, චල වින්දනාත්මක විනිශ්චය සහ වාත සම්ප්‍රජානනය වැනි ජිම්නාස්ටික් ශිල්පින් සහ නර්තන ශිල්පීන් සතු ලක්ෂණ බොහෝමයක් කිමිදුම් ක්‍රීඩකයන් සතුව ද පවතී. ජිම්නාස්ටික් සහ නර්තනය යන දෙකෙහිම කිමිදුම් ක්‍රීඩාවට අදාළ ලක්ෂණ පවතින බැවින් ඇතැම් වෘත්තීමය කිමිදුම් තරගකරුවන්, කිමිදුම් ක්‍රීඩාවට අවතීර්ණ වීමට පෙර ජිම්නාස්ටික් හෝ නර්තන ශිල්පයෙහි නියැලුණු අයවලුන් වෙති.

ක්‍රීඩා

කිමිදුම්


Joseph Raymond Conniff (November 6, 1916 – October 12, 2002) was an American bandleader and arranger best known for his Ray Conniff Singers during the 1960s.

Biography
Conniff was born November 6, 1916, in Attleboro, Massachusetts, United States, and learned to play the trombone from his father. He studied music arranging from a course book.

Early career
After serving in the U.S. Army in World War II (where he worked under Walter Schumann), he joined the Artie Shaw big band and wrote many arrangements for him. After his stint with Shaw, he was hired in 1954 by Mitch Miller, head of A&R at Columbia Records, as the label's home arranger, working with several artists including Rosemary Clooney, Marty Robbins, Frankie Laine, Johnny Mathis, Guy Mitchell and Johnnie Ray. He wrote a top-10 arrangement for Don Cherry's "Band of Gold" in 1955, a single that sold more than a million copies. Among the hit singles Conniff backed with his orchestra (and eventually with a male chorus) were "Yes Tonight Josephine" and "Just Walkin' in the Rain" by Johnnie Ray; "Chances Are" and "It's Not for Me to Say" by Johnny Mathis; "A White Sport Coat" and "The Hanging Tree" by Marty Robbins; "Moonlight Gambler" by Frankie Laine; "Up Above My Head", a duet by Frankie Laine and Johnnie Ray; and "Pet Me, Poppa" by Rosemary Clooney. He also backed up the albums Tony by Tony Bennett, Blue Swing by Eileen Rodgers, Swingin' for Two by Don Cherry, and half the tracks of The Big Beat by Johnnie Ray. In these early years Conniff produced similar-sounding records for Columbia's Epic label under the name of Jay Raye (which stood for "Joseph Raymond"), among them a backing album and singles with the American male vocal group Somethin' Smith and the Redheads.

Between 1957 and 1968, Conniff had 28 albums in the American Top 40, the most famous one being Somewhere My Love (1966). He topped the album list in Britain in 1969 with His Orchestra, His Chorus, His Singers, His Sound, an album which was originally published to promote his European tour (Germany, Austria, Switzerland) in 1969. He also was the first American popular artist to record in Russia—in 1974 he recorded Ray Conniff in Moscow with the help of a local choir. His later albums like Exclusivamente Latino, Amor Amor, and Latinisimo made him very popular in Latin-American countries, even more so after performing in the Viña del Mar International Song Festival. In Brazil and Chile in the 1980s and 1990s, he was treated like a young pop superstar despite being in his seventies and eighties. He played live with his orchestra and eight-person chorus in large football stadiums as well as in Viña del Mar.

Conniff commented, "One time I was recording an album with Mitch Miller – we had a big band and a small choir. I decided to have the choir sing along with the big band using wordless lyrics. The women were doubled with the trumpets and the men were doubled with the trombones. In the booth Mitch was totally surprised and excited at how well it worked." Because of the success of his backing arrangements, and the new sound Conniff created, Miller allowed him to make his own record, and this became the successful 's Wonderful!, a collection of standards that were recorded with an orchestra and a wordless singing chorus (four men, four women). He released many more albums in the same vein, including 's Marvelous (1957, gold album), 's Awful Nice (1958), Concert in Rhythm (1958, gold album), Broadway in Rhythm (1958), Hollywood in Rhythm (1959), Concert in Rhythm, Vol. II (1960), Say It With Music (1960), Memories Are Made of This (1960, gold album), and 's Continental (1962). His second album was Dance the Bop! (1957). It was an experiment by one of the senior managers at Columbia to cash in on a new dance step, but from the outset, Conniff disliked it. When it sold poorly, he had it withdrawn.

The Ray Conniff Singers

In 1959, Conniff started The Ray Conniff Singers (12 women and 13 men) and released the album It's the Talk of the Town. This group brought him his biggest hit: Somewhere My Love (1966). The lyrics of the album's title track were sung to the music of "Lara's Theme" from the film Doctor Zhivago, and it became a US top 10 single.

The album reached the US top 20 and went platinum, and Conniff won a Grammy. The single and album also reached high positions in the international charts (a.o. Australia, Germany, Great Britain, Japan), while the first of four Christmas albums by the Singers, Christmas with Conniff (1959) was also successful.

Nearly 50 years after its release, in 2004, Conniff was posthumously awarded a platinum album/CD. Other well-known releases by the Singers included Ray Conniff's Hawaiian Album (1967), featuring the hit song "Pearly Shells," and Bridge Over Troubled Water (1970), which included Conniff's original composition "Someone", and remakes of such hits as "All I Have to Do is Dream", "I'll Never Fall in Love Again", and "Something".

Musically different highlights in Conniff's career are two albums he produced in cooperation with Billy Butterfield, an old friend from earlier swing days. Conniff Meets Butterfield (1959) featured Butterfield's solo trumpet and a small rhythm group, and Just Kiddin' Around (after a Conniff original composition from the 1940s), released in 1963, which featured additional trombone solos by Ray himself. Both albums are pure light jazz and did not feature any vocals.

Later years
Conniff recorded in New York from 1955 to 1961, and mainly in Los Angeles from 1962 through 2000. Later in the 1960s he produced an average of one vocal and two instrumental albums a year.

In 1979, Conniff was hired to re-arrange and record a new version of "Those Were The Days" and "Remembering You", the opening and closing themes to All in the Family for Carroll O'Connor's new spin-off, Archie Bunker's Place on CBS with a small ensemble, trombone solo, and honky-tonk piano. Conniff sold about 70 million albums worldwide, and continued recording and performing until his death in 2002.

Death
Ray Conniff died October 12, 2002, in Escondido, California after falling and hitting his head on the sink, and is buried in the Westwood Village Memorial Park Cemetery in Los Angeles, California. His grave marker bears a musical score with the first four notes of "Somewhere My Love". Conniff was survived by his wife Vera, daughter Tamara Conniff, son Jimmy Conniff, and three grandchildren.  Jimmy Conniff died in 2015.  Vera (April 7, 1944 - January 7, 2018) is buried in the same plot as Ray.

Legacy
In 2004, a memorial two-CD compilation set, The Essential Ray Conniff, was released, featuring many rare and previously unreleased tracks. The Singles Collection, Vol. 1 was released on the Collectables label in 2005, The Singles Collection, Vol. 2 in 2007, and Vol. 3 was released in 2009. These collections feature rare singles and previously unissued tracks. His music is also featured prominently in the movie There's Something About Mary.

In 2022, "Bah Bah Conniff Sprach (Zarathustra)", from Conniff's 1973 album You Are the Sunshine of My Life, was featured in a Salesforce TV commercial starring Matthew McConaughey.

Ray Conniff Singers membership
In 1959, Conniff started The Ray Conniff Singers (12 women and 13 men).

From 1962 through 2001, membership in the Ray Conniff Singers included:

Original albums
Ray Conniff was one of the most successful easy listening artists on the Billboard magazine album chart, placing 30 albums on their Billboard Hot 200 charts to 1973.
The group went on to record over 90 albums.

'S Wonderful! (1956)
Dance the Bop! (1957)
'S Marvelous (1957, gold album)
'S Awful Nice (1958)
Concert in Rhythm, Vol.1 (1958, gold album)
Broadway in Rhythm (1958)
Hollywood in Rhythm (1958)
It's the Talk of the Town (1959)
Conniff Meets Butterfield (1959), with Billy Butterfield
Christmas with Conniff (1959, platinum album)
Concert in Rhythm, Vol.2 (1959)
Young at Heart (1960)
Say It with Music (A Touch of Latin) (1960)
Memories Are Made of This (1960, gold album)
Somebody Loves Me (1961)
'S Continental (1962)
So Much in Love (1962, gold album)
Rhapsody in Rhythm (1962)
 We Wish You a Merry Christmas (1962, platinum album)
The Happy Beat of Ray Conniff, His Orchestra and Chorus (1962)
Just Kiddin' Around (1962), with Billy Butterfield #85 Hot 200
You Make Me Feel So Young (1963) #73 Hot 200
Speak to Me of Love (1963) #50 Hot 200
Friendly Persuasion (1964) #141 Hot 200
Invisible Tears (1964) #23 Hot 200
Love Affair (1965) #54 Hot 200
Music From 'Mary Poppins', 'The Sound of Music', 'My Fair Lady' & Other Great Movie Themes (1965) #34 Hot 200
Here We Come A-Caroling (1965, platinum album)
Happiness Is (1965) #80 Hot 200
Somewhere My Love and Other Great Hits (1966, platinum album) #3 Hot 200
 Ray Conniff's World of Hits (1966) #78 Hot 200
En Español (The Ray Conniff Singers Sing It in Spanish) (1966) #180 Hot 200
This Is My Song (1967) #30 Hot 200
Ray Conniff's Hawaiian Album (1967) #39 Hot 200
It Must Be Him (1967, gold album) #25 Hot 200
Honey (1968, gold album) #22 Hot 200
Turn Around Look at Me (1968) #69 Hot 200
I Love How You Love Me (1969) #101 Hot 200
Ray Conniff's Greatest Hits (1969) #158 Hot 200
Live Europa Tournee 1969/Concert in Stereo (1969)
Jean (1969) #103 Hot 200
Concert In Stereo: Live at 'The Sahara Tahoe (1969) #177 Hot 200
Bridge Over Troubled Water (1970) #47 Hot 200
We've Only Just Begun (1970) #120 Hot 200
Love Story (1970) #98 Hot 200
Great Contemporary Instrumental Hits (1971) #177 Hot 200
I'd Like to Teach the World to Sing (1971) #138 Hot 200

Love Theme from 'The Godfather (1972) #114 Hot 200
Alone Again (Naturally) (1972) #180 Hot 200
I Can See Clearly Now (aka Clair) (1973) #165 Hot 200
Ray Conniff in Britain (1973)
You Are the Sunshine of My Life (1973) #176 Hot 200, #41 AUS
Harmony (1973) #194 Hot 200, #61 AUS
The Way We Were (1973)
Ray Conniff Plays Carpenters (1974)
The Happy Sound of Ray Conniff (1974)
Ray Conniff in Moscow (1974)
Laughter in the Rain (1975)
Another Somebody Done Somebody Wrong Song (1975)
Love Will Keep Us Together (1975)
Ray Conniff Plays The Beatles (1975)
I Write the Songs (1975)
Live in Japan (1975)
Send in the Clowns (1976)
Theme from 'SWAT' and Other TV Themes (1976)
After the Lovin (1976)
Exitos Latinos (1977)
Ray Conniff Plays the Bee Gees and Other Great Hits (1978)
I Will Survive (1979)
The Perfect '10' Classics (1980)
Exclusivamente Latino (1980)
Siempre Latino (1981)
The Nashville Connection (1982)
Musik für Millionen (partly produced for a German TV show in 1982)
Amor Amor (1982)
Fantastico (1983)
Supersonico (1984)
Christmas Caroling (1984)
Campeones (1985)
Say You Say Me (1986)
30th Anniversary Edition (1986)
Always in My Heart (1987)
Interpreta 16 Exitos De Manuel Alejandro (1988)
Ray Conniff Plays Broadway (1990)S Always Conniff (1991)
Latinisimo (1993)
40th Anniversary (1995)
Live in Rio (aka Mi Historia) (1997)
I Love Movies (1997)
My Way (1998)S Country (1999)S Christmas (1999)
Do Ray Para O Rei (2000)

Hit records

Spinoffs
A special version of the song "Happiness Is" was recorded for use in a TV commercial for Kent cigarettes, prior to the ban on TV advertising of tobacco products.

Holiday 100 chart entries
Since many radio stations in the US adopt a format change to Christmas music each December, many holiday hits have an annual spike in popularity during the last few weeks of the year and are retired once the season is over. In December 2011, Billboard began a Holiday Songs chart with 50 positions that monitors the last five weeks of each year to "rank the top holiday hits of all eras using the same methodology as the Hot 100, blending streaming, airplay, and sales data", and in 2013 the number of positions on the chart was doubled, resulting in the Holiday 100. Two recordings by Conniff and The Singers have made appearances on the Holiday 100 and are noted below according to the holiday season in which they charted there.

Songs composed by Conniff
"I Don't Love Nobody but You" (1956)
"Unwanted Heart" (1956)
"A Girl Without a Fella" (1956)
"Please Write While I'm Away" (1956)
"Love Her in the Morning" (1956)
"No Wedding Today" (1956; under pseudonym, "Engberg")
"There's a Place Called Heaven" (1956; under pseudonym, "Engberg")
"Three Way Love" (1957)
"Walkin' and Whistlin" (1957)
"Grown Up Tears" (1957)
"Steel Guitar Rock" (1957)
LP Dance the Bop! (1957; all titles)
"Ann's Theme" (1957; under pseudonym, "Engberg")
"(If 'n' You Don't) Somebody Else Will" (1957)
"Just a Beginner in Love" (1957)
"Window Shopping" (1957)
"Soliloquy of a Fool" (1957; co-written)
"When We're All Through School" (1957)
"Make It Baby" (1957/58)
"Let's Walk" (1957/58)
"Lonely for a Letter" (1958)
"Early Evening (Theme from the Ray Conniff Suite)" (1958)
"Let's Be Grown Up Too" (1958)
"Pacific Sunset" (1958)
"A Love is Born" (1959)
"Stay" (1959; co-written)
"Will You Love Me" (1959; co-written)
"African Safari" (1961)
"To my Love" (1962)
"Just Kiddin' Around" (1963; composed in the 1930s)
"Scarlet" (1963)
"Love Has No Rules" (1963)
"The Real Meaning of Christmas" (1965)
"Midsummer in Sweden" (1966)
"The Power of Love" (1969)
"Everybody Knows" (1970)
"Someone" (1970)
"With Every Beat of My Heart" (1971)
"A Man Without a Vision" (1972; co-written with Robert Pickett and Fred Sadoff)
"Here Today and Gone Tomorrow" (1973)
"Frost Festival" (1973)
"Ecstasy" (1974)
"Ray Conniff in Moscow" (1974)
"I Need You Baby" (1975)
"Love Theme from an X-Rated Movie", also titled "Duck Walk" and "Love Dance" (1975)
"Vera's Theme" (1976)
"Dama Latina" (1977)
"The 23rd Psalm" (1979)
"Exclusivamente Latino" (1980)
"Fantastico" (1983; co-written)
"Supersonico" (1984)
"Campeones" ("The Champions") (1985)
"The Lord's Prayer" (1985)
"I Can Do All Things (Through Christ Which Strengthenth Me)" (1986)
"Tamara's Boogie" (1996)
"Turn to the Right" (1996)

See also
 List of jazz arrangers

References

External links

 All About Ray Conniff, discography and reference
 Ray Conniff recordings at the Discography of American Historical Recordings.

 The Ray Conniff Page – News
 The Collector's Guide to the Works of Ray Conniff
 SpaceAgePop.com biography
 Ray Conniff CDs released on the Collectables label

1916 births
2002 deaths
American trombonists
Male trombonists
Easy listening musicians
United States Army personnel of World War II
People from Attleboro, Massachusetts
Grammy Award winners
American male composers
American music arrangers
Accidental deaths from falls
Accidental deaths in California
People from Escondido, California
Burials at Westwood Village Memorial Park Cemetery
Jazz arrangers
Columbia Records artists
20th-century trombonists
20th-century American composers
20th-century American male musicians
American male jazz musicians

Ray Conniff


Yeniköy, Antalya ilinin Gündoğmuş ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Antalya iline 197 km, Gündoğmuş ilçesine 47 km uzaklıktadır.

Nüfus

Gündoğmuş'un mahalleleri

Yeniköy, Gündoğmuş


Tate Modern je britanska nacionalna galerija internacionalne moderne umjetnosti u Londonu; dio Tate grupacije (zajedno s Tate Britain, Tate Liverpool, Tate St Ives i Tate Online).
Galerija se nalazi na samoj obali Temze u zdanju nekadašnje elektrane Bankside koja je zatvorena 1981. god.; Milenijumski most ju povezuje s Katedralom sv. Pavla. Tate modern je jedan od najvećih muzeja moderne umjetnosti, a s preko 6 milijuna posjetitelja 2019. god., on je jedan od najposjećenijih muzeja na svijetu. Ulaz je besplatan, ali se ponekad naplaćuju ulaznice za privremene izložbe.

Povijest

Zgradu elektrane Bankside je dizajnirao Sir Giles Gilbert Scott i izgrađena je u dvije faze od 1947. – 1963. god. Zgrada, duga 200 m s 99 visokim središnjim dimnjakom, prilagođena je za galerijsku funkciju i podijeljena je na tri područja od istoka prema zapadu: velika dvorana turbina u središtu, toplana na sjeveru i upravljačka soba na jugu. Galeriju, koja je među najpopularnijima na svijetu, je od njenog otvaranja, 12. svibnja 2000., do kraja te godine posjetilo 5,25 milijuna ljudi.

Dvorana turbina, prostor površine 3400 m² i visine od pet katova, se koristi za velike demonstracije projekata ekskluzivnih suvremenih umjetnika. Izložbe se planiraju 5 godina unaprijed, a financira ih britansko-nizozemska tvrtka Unilever (do 2013.). Tu su od 2000. redom izlagali: Louise Bourgeois, Juan Muñoz, Anish Kapoor, Olafur Eliasson, Bruce Nauman, Rachel Whiteread, Carsten Höller, Doris Salcedo, Dominique Gonzalez-Foerster, Mirosław Bałka, Ai Weiwei, Tacita Dean i Tino Sehgal.

God. 2012. započeto je veliko proširenje koje će udvostručiti izložbeni prostor, a koje će prema slobodnoj procjeni koštati oko 100 milijuna funti.

Od 2013. izložbe u Dvorani turbina Tate Modern financira Hyundai, a izlagali su Abraham Cruzvillegas i Philippe Parreno.

Kolekcija

Stalna postavka je do 2006. bila podijeljena u tematske cjeline i prilikom odabira komada koje će kupiti za stalnu postavku, Galerija je imala poprilično konzervativnu politiku prema djelima iz prve polovice 20. stoljeća. Ovo je onemogućilo da se postavka uredi kronološki, no od 2006., iako ne u potpunosti dosljedan, novi raspored je naišao na dobar odjek kod kritičara.

Od 2016. kolekcija je podijeljena u 8 područja:
 Početni izlošci - tri prostorije glavnih umjetnika koji predstavljaju uvod u modernu umjetnost.
 Umjetnik i društvo
 U studiju
 Materijali i predmeti
 Medijske mreže
 Između predmeta i arhitekture
 Izvođač i sudionik
 Živi gradovi

Izvori

Vanjske poveznice

 Službene stranice muzeja

Muzeji moderne umjetnosti
Londonski muzeji i galerije

Tate Modern


Øivind Blunck (n. 28 de diciembre de 1950) es un actor y comediante de Noruega.

Es conocido por sus numerosas actuaciones con el Teatro Noruego. Ha aparecido en Olsenbanden como Holm.
Estuvo casado con la actriz Guri Schanke. Vive en Oslo.

Referencias

Actores de cine de Noruega
Cantantes masculinos de Noruega

Øivind Blunck


Rutger Gunnarsson (Linköping, Švedska, 12. veljače 1946. – Stockholm, Švedska, 30. travnja 2015.) bio je švedski glazbenik, bas-gitarist, gitarist, aranžer i producent. Gunnarsson i Ola Brunkert jedini su dodatni glazbenici koji se pojavljuju na svakom albumu ABBE.

Životopis
Karijera mu započinje 1961. godine, dok je zajedno s Björnom Ulvaeusom radio u sastavu Hootenanny Singers. Kasnije, postao je stalni dodatni član švedske pop grupe ABBA, pojavljujući se na svakom albumu i koncertu grupe. Nakon raspada grupe radio je na nekoliko glazbenik projekata. Također je svirao bas-gitaru i za druge sastave te je neke i producirao.

Izvori

Švedski glazbeni producenti
Švedski basisti
ABBA
Švedski gitaristi

Rutger Gunnarsson


Die Portugiesische Badmintonmeisterschaft 1970 fand Ende April 1970 in Estoril statt. Es war die 13. Austragung der nationalen Titelkämpfe in Portugal.

Finalergebnisse

Referenzen
O Século, 20. April 1970

1970
Badminton 1970
Sportveranstaltung in Estoril