Crkva sv. Mirka (Emerika) je crkva u naselju Cvetković koje je u sastavu grada Jastrebarsko, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Crkva sagrađena u duhu klasicizma 1831. godine je jednobrodna građevina pravokutnog tlocrta s užom zaobljenom apsidom i zvonikom na zapadnom pročelju. Svođena je češkim kapama, a apsida polukupolom. Uz zapadni zid nalazi se zidano pjevalište, dok je pod popločen kamenim pločama. Glavno pročelje oblikovano je jednostavnim elementima klasicističke sakralne arhitekture s istaknutim plitkim središnjim rizalitom nad kojim se izdiže zvonik. Zidni oslik geometrijskog ornamenta potječe iz 19.stoljeća. Inventar je iz 19.stoljeća, a ističe se oltar sv. Fabijana i Sebastijana sa slikom F.Quiquereza.

Zaštita
Pod oznakom Z-1884 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Građevine u Jastrebarskom

Crkva sv. Mirka u Cvetkoviću


Le réseau social mobile (RSM) est un réseau social dans lequel des personnes ayant des intérêts similaires conversent et se connectent les unes aux autres par le biais de leur téléphone mobile et/ou de leur tablette. Tout comme le réseautage social sur le web, le réseautage social mobile se produit dans des communautés virtuelles.

De nombreux sites de réseautage social sur le web, tels que Facebook et Twitter, ont créé des applications mobiles pour permettre à leurs utilisateurs d'accéder instantanément et en temps réel à leurs données, quel que soit l'endroit où ils ont accès à l'internet. En outre, des réseaux sociaux mobiles natifs ont été créés pour permettre aux communautés de se constituer autour de la fonctionnalité mobile.

De plus en plus, la frontière entre le mobile et le web s'estompe, car les applications mobiles utilisent les réseaux sociaux existants pour créer des communautés natives et favoriser la découverte, et les réseaux sociaux basés sur le web tirent parti des fonctionnalités et de l'accessibilité du mobile.

Au fur et à mesure que le web mobile évoluait, passant de technologies et réseaux mobiles propriétaires à un accès mobile complet à l'internet, la distinction a évolué vers les types suivants :

 Réseaux sociaux basés sur le web étendus pour un accès mobile par le biais de navigateurs mobiles et d'applications pour smartphones.
 Réseaux sociaux mobiles natifs axés sur l'utilisation mobile, tels que la communication mobile, les  et la réalité augmentée.

Si les systèmes de réseaux sociaux mobiles et web fonctionnent souvent en symbiose pour diffuser du contenu, accroître l'accessibilité et connecter les utilisateurs, les consommateurs accordent de plus en plus d'attention aux applications natives par rapport aux navigateurs web.

Historique
L'évolution des réseaux sociaux sur les réseaux mobiles a commencé en 1999 avec des services de base de chat et de texto. Avec l'introduction de diverses technologies dans les réseaux mobiles, les réseaux sociaux ont atteint un niveau avancé sur quatre générations.

1999-2004
Les technologies utilisées dans cette génération sont basées sur des applications, préinstallées sur les combinés mobiles. Les fonctionnalités comprennent le chat en mode texte uniquement via des salons de discussion. Les personnes qui utilisaient ces services étaient anonymes. Les services des réseaux sociaux mobiles de cette génération peuvent être utilisés sur la base d'un paiement à l'usage ou d'un abonnement au service.

2004-2006
L'introduction de la 3G et des téléphones avec appareil photo a permis d'ajouter de nombreuses fonctionnalités telles que le téléchargement de photos, la recherche mobile d'une personne en fonction de son profil et la prise de contact/le flirt avec une autre personne de manière anonyme. La distribution régionale de ces fonctions comprend le Japon, la Corée, l'Australie, l'Europe occidentale et les États-Unis. Ces applications sont surtout utiles pour les rencontres. Les services des réseaux sociaux mobiles de cette génération peuvent être utilisés sur la base d'un paiement à l'usage ou d'un abonnement au service.

2006-2008
L'expérimentation de cette génération de réseaux sociaux mobiles a commencé en 2006. Ils ont été adoptés à grande échelle en 2008/2009. Cette génération a apporté des changements considérables et a fait des réseaux sociaux mobiles une partie de la vie quotidienne. Les fonctionnalités comprennent une expérience utilisateur plus riche, la publication automatique sur le profil Web et les mises à jour de statut, certaines fonctionnalités Web 2.0, la recherche par groupe/la participation par centres d'intérêt, les alertes, les services de localisation et le partage de contenu (en particulier la musique). Les technologies utilisées comprennent le WAP 2.0, Java sur le serveur, MMS et la capture vocale. Les applications introduites ont été personnalisées en fonction d'intérêts généraux tels que la musique et la distribution de contenu spécifique au mobile. Les distributions régionales de cette génération de réseaux sociaux mobiles comprennent le Japon, la Corée, l'Europe occidentale et l'Amérique du Nord. La publicité et le contenu soutenu par la publicité deviennent de plus en plus importants. Les services de cette génération peuvent être utilisés avec des plans de paiement à l'utilisation ; les plans basés sur l'abonnement étaient encore populaires alors que les réseaux augmentaient leur échelle pour devenir des plateformes de distribution de contenu.

2008 - aujourd'hui
La quatrième génération a commencé en 2008 et a atteint son apogée en 2010. Toutes les fonctionnalités de la troisième génération sont avancées dans cette génération de réseaux sociaux mobiles. Les caractéristiques de cette génération comprennent les caractéristiques de la troisième génération, la possibilité de cacher/masquer sa présence, la conversation vidéo asynchrone, la conversation audio multipoint avec un seul bouton et les jeux mobiles multijoueurs. Les technologies qui ont rendu ces fonctionnalités possibles sont les widgets Web 2.0, , OpenSocial et Open Handset Alliance. Le modèle économique des générations précédentes s'est maintenu avec la monnaie virtuelle - l'achat et le commerce de biens virtuels.

Parallèlement à l'augmentation de diverses technologies dans les réseaux mobiles, le nombre d'heures passées par adulte sur des appareils mobiles par jour a augmenté de façon spectaculaire depuis 2008. En 2014, les appareils mobiles ont dépassé les ordinateurs de bureau/portables en tant qu'appareil le plus utilisé par jour pour l'utilisation d'internet. L'augmentation constante de l'utilisation des applications mobiles au cours des dernières années a contribué à l'essor des réseaux sociaux mobiles, ainsi qu'à la diversité de leur utilisation.

L'augmentation de l'utilisation des réseaux sociaux mobiles s'est accompagnée d'une augmentation des services de localisation au sein de ces réseaux. Les entreprises de services de réseaux sociaux fournissent désormais davantage de services géodépendants pour répondre à la large utilisation des appareils mobiles par les clients et à leur convenance.

Utilisation
Les sites de réseautage social mobiles permettent aux utilisateurs de créer un profil, d'envoyer et de recevoir des messages par téléphone ou par ordinateur et de visiter une version en ligne d'un site mobile. Il existe différents modèles qui ont été adaptés par différents sites de réseautage. La plupart de ces sites ont de nombreuses caractéristiques uniques ou des fonctions spéciales, mais la fonction principale du site reste la même que celle des autres services. Tous ces sites sont classés selon les modèles commerciaux et les usages suivants.

Réseau social
Tout comme il existe de nombreux sites de réseaux sociaux en ligne, tels que Facebook et Twitter, il existe tout autant de réseaux sociaux sur les appareils mobiles. Ils offrent un grand nombre de fonctions, notamment des messages multimédias, le partage de photos et la messagerie instantanée. La plupart de ces applications mobiles offrent des possibilités d'appels et de textos internationaux gratuits. Aujourd'hui, les applications de réseaux sociaux ne se limitent pas à l'aspect social, mais sont aussi fréquemment utilisées pour des aspects professionnels, comme LinkedIn, qui ne cesse de se développer. Outre le partage de messages multimédias et la messagerie instantanée, les réseaux sociaux sont couramment utilisés pour mettre en relation les immigrants dans un nouveau pays. Alors que l'idée de déménager dans un nouveau pays peut être intimidante pour beaucoup, les médias sociaux peuvent être utilisés pour mettre en relation des immigrants du même pays afin de rendre l'assimilation un peu moins stressante.

Messagerie
Ce modèle est axé sur la possibilité d'envoyer simultanément des messages courts, sous forme de texte, à une personne, à un groupe d'amis proches ou même à un grand groupe de camarades de classe. Cette catégorie permet aux messages d'atteindre les bonnes personnes le plus rapidement possible. De nombreuses applications de messagerie sont très populaires, peut-être même plus que les textos classiques. Certaines plateformes de réseaux sociaux, comme Facebook, ont leurs propres applications de messagerie natives, similaires à Facebook Messenger. Différents pays ont une certaine messagerie qui prédomine, comme la Chine avec WeChat, la Corée avec KakaoTalk, et les États-Unis avec WhatsApp.

Partage de médias
Cette catégorie peut être considérée comme une version avancée de la catégorie des messagers. Outre les messages texte, des fichiers audio et vidéo peuvent être transmis à un groupe, comme Skype ou Oovoo, qui sont des formes de chat vidéo en ligne. Dans le cas d'Instagram et de Vine, les photos et les vidéos de la vie personnelle sont partagées soit avec des amis, soit avec le public. De même, Pinterest est utilisé pour partager des photos, mais à un niveau plus communautaire. Le rapport KPCB de  a indiqué que le temps passé sur les applications de vidéos courtes a grimpé de 360 % en 2017. La plus grande application de partage de médias aujourd'hui est YouTube, qui permet aux gens de publier des vidéos et de les partager avec le public. Beaucoup de ces services stockent le contenu des médias en ligne pour un stockage et un accès faciles.

Découverte de lieux locaux
Certains réseaux sociaux mobiles, tels que Yelp,  et , permettent aux utilisateurs de rechercher des lieux locaux. Nombre de ces applications publient des avis et des conseils provenant de la foule sur des restaurants, des magasins, des lieux d'intérêt, etc. Yelp et FourSquare personnalisent également la base de données de chaque utilisateur en fonction de sa dernière recherche et de ses intérêts, afin de rendre la recherche plus efficace.

Jeux sociaux
Ce modèle consiste à connecter les gens par le biais de jeux multijoueurs et de jeux compétitifs à un joueur. Les appareils mobiles augmentent sans cesse leur capacité en termes de performances graphiques et de puissance de calcul, ce qui en fait des appareils de jeu performants. Le leader de cette catégorie est Zynga, créateur de FarmVille et de Words with Friends, bien qu'il ait connu un déclin. Hearthstone est un autre jeu mobile populaire dans lequel les joueurs utilisent des cartes de monstres et de sorts pour s'affronter. De nombreux jeux introduisent également l'idée d'avoir un autre joueur comme « allié » pendant le jeu. Par exemple, dans Naruto Blazing, les joueurs peuvent choisir une personne parmi un ensemble de joueurs pour faire partie de leur équipe tout en combattant des ennemis tout au long du jeu. Les réseaux sociaux mobiles peuvent également mettre en relation des personnes en dehors de l'environnement mobile. Pokémon Go a intégré la réalité augmentée pour permettre aux joueurs d'attraper des Pokémon tout en étant ensemble physiquement à l'extérieur. Les joueurs peuvent également s'affronter dans des gymnases situés à divers endroits dans le monde. Facebook a également intégré des jeux dans sa messagerie de chat. Par exemple, des amis peuvent jouer aux échecs en envoyant « @fbchess play » à l'autre personne ou au basket-ball en envoyant un émoji de basket-ball et en cliquant sur l'émoji.

Rencontres
Il s'agit d'applications géolocalisées qui permettent aux utilisateurs de créer un profil et d'être mis en relation avec des personnes ayant des intérêts similaires. Certains de ces sites utilisent un radar pour signaler à l'utilisateur qu'il y a un profil de célibataire correspondant dans un rayon donné. Tinder est la première application de rencontre qui a lancé la tendance et possède l'une des plus grandes bases d'utilisateurs. Parmi les autres applications de rencontre, citons  et OkCupid. Ces sites sont dotés de sérieuses mesures de sécurité, de sorte qu'aucune information personnelle n'est divulguée sans le consentement de l'utilisateur. Cependant, plusieurs incidents dangereux sont encore survenus, soulevant la question de savoir si les applications de type Tinder sont sûres et doivent être conservées.

Musique
Les applications musicales connectent les gens en partageant des listes de lecture et en permettant de voir ce que les autres écoutent. Spotify, un site de musique très populaire, est également utilisé pour les réseaux sociaux dans le sens où les gens peuvent voir ce que leurs amis écoutent en ce moment également. Les utilisateurs peuvent également suivre certains artistes ou même les amis qu'ils souhaitent, ce qui est une forme de "liking" d'une publication sur Facebook. Parmi les autres applications musicales des médias sociaux figurent des stations de radio comme Pandora et last.fm.

Fitness
Récemment, les réseaux sociaux mobiles ont également été utilisés pour motiver les individus à respecter leurs objectifs de forme et de santé. Ces réseaux sociaux fonctionnent soit comme une forme d'encouragement en récompensant l'individu lorsqu'il a atteint un objectif, soit comme une forme de punition en disciplinant ceux qui n'ont pas atteint leur objectif par un coût monétaire ou une pression sociale. Un exemple de ce réseau est PACT. Dans PACT, les individus se fixent comme objectif hebdomadaire de faire plus d'exercice ou de manger plus sainement et fixent un montant monétaire qu'ils devront payer s'ils ne réussissent pas. En utilisant l'application, vous pouvez prouver que vous étiez à la salle de sport grâce au GPS ou que vous avez mangé des repas sains en téléchargeant des photos du repas. Si vous réussissez à atteindre votre objectif, vous gagnez de l'argent payé par les membres qui n'ont pas respecté leurs objectifs.

Strava est une autre application de réseau social mobile qui vous permet de suivre vos activités grâce au GPS et d'analyser vos performances grâce à des mesures telles que la vitesse et la distance. Grâce au réseau social, vous pouvez rencontrer d'autres personnes qui pratiquent les mêmes activités que vous et découvrir de nouveaux parcours ou défis ou d'autres contenus sportifs.

Commerce mobile
Le commerce mobile, ou m-commerce, est une branche du commerce électronique, qui se présente sous la forme d'applications et de sites mobiles. Dans certaines applications comme , il est facile pour l'acheteur de discuter avec le vendeur des spécificités du produit ou de négocier le prix, ce qui suppose une forme de réseau social. Cela permet également de réduire la recherche par ville et par thème afin de la rendre plus efficace. Certains grands sites de commerce électronique, tels qu'Amazon et eBay, sont également disponibles dans des applications, afin que les gens puissent faire des achats à tout moment et en tout lieu. Toutefois, certains réseaux de médias sociaux mobiles ajoutent des fonctionnalités de m-commerce à leurs applications. C'est le cas, par exemple, de Facebook Marketplace, qui permet aux utilisateurs de vendre et d'acheter des produits via leurs appareils mobiles. De nombreuses applications de commerce électronique et de m-commerce sont également de plus en plus développées pour s'interfacer avec d'autres applications telles que les applications de paiement mobile, bancaires et de billetterie afin que les clients puissent facilement payer ou accepter des paiements. Il y a le cas d'Instagram, qui en 2018 s'est ouvert aux commerçants utilisant la plateforme Shopify.

Paiements mobiles
Les réseaux sociaux de paiement mobile tels que Venmo et Square Cash permettent le transfert d'argent de personne à personne entre la famille et les amis, avec un fil d'informations sur les paiements similaire au fil d'actualité de Facebook.

Divers
Il existe encore de nombreuses fonctionnalités des réseaux sociaux mobiles qui n'entrent dans aucune catégorie spécifique. L'une d'entre elles est la collecte de remises.  permet aux utilisateurs de soumettre des reçus pour obtenir des remises sur les articles qu'ils ont achetés. La société a également ajouté un élément de travail d'équipe qui permet de collaborer avec ses amis pour atteindre des objectifs tels que l'échange d'un certain montant de dollars ou l'échange d'un certain nombre de remises contre des récompenses monétaires. Les observateurs s'attendent également à ce que la plateforme mobile d'informatique sociale joue un rôle central dans l'émergence de nouvelles technologies grâce à ses riches capacités de détection. Par exemple, elle peut augmenter les expériences du monde réel, permettant aux appareils mobiles de faire le lien entre le monde physique et l'Internet.

Réseau social mobile Facebook
L'essor de l'ère numérique a fait des médias sociaux une tendance durable, Facebook est toujours le leader des réseaux sociaux, étaient initialement comme web et ensuite étendu vers l'accès via les navigateurs mobiles et les applications pour smartphones. Comparé à Twitter, Instagram et Pinterest, Facebook continue de dominer le monde des médias sociaux. Au quatrième trimestre 2015, 823 millions d'utilisateurs de Facebook ont accédé au réseau social exclusivement via un appareil mobile, dépassant les 526 millions d'utilisateurs de l'année précédente. En 2016, il y avait Instagram a commencé comme mobile et plus tard développé dans les plates-formes Web aussi. En 2016, il y avait pratiquement 1,6 milliard d'utilisateurs actifs dans le monde. En outre, aux États-Unis, une étude nommée l'utilisation des pourcentages de réseaux sociaux mobiles les plus populaires a montré que le public des médias sociaux a passé un total de 230 milliards de minutes sur Facebook en 2014, soit 80% de plus qu'Instagram. Jusqu'en janvier 2016, 52% des utilisateurs en Amérique du Nord accédaient aux médias sociaux par le biais du mobile quand le taux de pénétration social mobile mondial était de 27%. Le rapport en 2017 a montré qu'environ 1 milliard d'utilisateurs visiteront Facebook via des appareils mobiles et pendant cette année, le marché américain joue un rôle important avec près de 80% des utilisateurs de Facebook utilisant des appareils mobiles pour accéder à leurs comptes. Les revenus publicitaires mobiles de Facebook représentent 10 milliards de dollars et occupent 74% des revenus au total. Il en ressort que d'ici 2018, plus de 75 % des utilisateurs de Facebook dans le monde accéderont au service via leur téléphone mobile.

Questions de sécurité
Les questions de sécurité (y compris la sécurité, le respect de la vie privée et la confiance) dans les réseaux sociaux mobiles concernent la condition d'être protégé contre différents types de défaillance, de dommage, d'erreur, d'accident, de préjudice ou tout autre événement non souhaitable, alors que les porteurs de mobiles se contactent dans des environnements mobiles. Cependant, l'absence d'une infrastructure de protection dans ces réseaux les a transformés en cibles faciles pour divers périls. C'est la principale raison pour laquelle les MSN sont porteurs de préoccupations disparates et complexes en matière de sécurité et qu'ils s'attaquent à des problèmes de sécurité divergents.

Il y a eu des cas où un utilisateur a subi des dommages corporels par le biais des médias sociaux mobiles. Par exemple, Kurt Eichenwald s'est vu envoyer un tweet contenant une image animée clignotante par un autre utilisateur qui savait qu'Eichenwald était épileptique, ce qui a provoqué une crise d'épilepsie. En raison de ces dangers, de nombreux réseaux sociaux mobiles tels que Twitter et Facebook ont mis en œuvre diverses méthodes pour protéger la sécurité des utilisateurs, telles que la suppression des utilisateurs nuisibles, la détection des logiciels malveillants et la vérification de l'identité d'un utilisateur ; toutefois, ces politiques sont encore en cours d'élaboration.

Outre les problèmes de sécurité en ligne, l'évolution des appareils mobiles a également introduit de nouveaux problèmes de sécurité hors ligne, ou physique. Les distractions causées par les réseaux sociaux mobiles ont provoqué de nombreux accidents dus au fait que l'utilisateur ne faisait pas attention à son environnement. Selon le National Safety Council, près de 330 000 blessures surviennent chaque année à la suite d'accidents où le conducteur envoyait des textos en conduisant. Les problèmes de sécurité causés par les distractions des réseaux sociaux mobiles sont devenus plus importants après la sortie de Pokémon Go en juillet 2016. Dans Pokémon Go, les utilisateurs peuvent attraper des Pokémon en se promenant en plein air avec leur téléphone. Si ce jeu a des impacts positifs, comme inciter les joueurs à faire de l'exercice, augmenter le nombre de visiteurs dans les musées et les parcs à thème, et aider les célibataires à trouver des rendez-vous, il a également entraîné une augmentation des accidents. En Californie, deux hommes sont tombés de plus de 40 pieds d'une falaise océanique alors qu'ils jouaient à Pokémon Go. À Auburn, un conducteur est sorti de la route et a percuté un arbre parce qu'il jouait à Pokémon Go en conduisant. À Pittsburgh, une adolescente a traversé une autoroute pour attraper un Pokémon et a été percutée par une voiture parce qu'elle était distraite.

Une autre préoccupation en matière de sécurité est née des applications mobiles de rencontres telles que Tinder et Hinge, où des personnes célibataires sont mises en relation pour aller à des rendez-vous. Ces environnements permettent aux criminels de commettre plus facilement des crimes tels que des viols et des meurtres, car il est difficile pour les utilisateurs de connaître complètement l'autre personne avant d'accepter de la rencontrer en face à face. En Angleterre et au Pays de Galles, 204 crimes ont été signalés en raison de Tinder ou Grindr en 2014, chiffre qui est passé à 412 en 2015. Le 23 novembre 2016,  a été condamné pour le viol et le meurtre de 4 hommes qu'il avait rencontrés sur Grindr. En avril 2016, Ingrid Lyne a été assassinée et son meurtrier présumé était un homme qu'elle avait rencontré sur une application de rencontre. Bien que les rencontres en ligne présentent de nombreux dangers, elles ont également aidé avec succès des célibataires à trouver l'amour et le mariage. L'amélioration des procédures de sécurité concernant les applications mobiles de rencontre est un travail continu des forces de police et des développeurs de ces applications mobiles.

Aux États-Unis

Si le Japon, la Corée et la Chine ont un taux d'utilisation des réseaux sociaux mobiles plus élevé que les autres pays occidentaux, les États-Unis sont un utilisateur prédominant des réseaux sociaux mobiles. Les États-Unis ont une population de 303,82 millions d'habitants et un taux de pénétration de la téléphonie mobile de 72 % avec 219,73 millions d'abonnés mobiles en 2008. Informa prévoit que le nombre d'abonnés mobiles atteindra 243,27 millions en 2013.

Le marché des données mobiles aux États-Unis est à un stade développé de croissance où les revenus des données sans messagerie représentent 20% des revenus globaux des opérateurs américains. En septembre 2012, la CTIA (Cellular Telephone Industries Association) a annoncé que les revenus des services de données ont augmenté de 40% pour atteindre 14,8 milliards de dollars US. La CTIA a annoncé que l'utilisation des SMS avait maintenu sa forte croissance.

Les réseaux sociaux ont commencé dans l'espace en ligne, mais ils se sont rapidement étendus aux plateformes mobiles. Actuellement, la consommation de l'internet mobile est tirée par les réseaux sociaux mobiles. Les données montrent que les États-Unis comptent 220,14 millions d'utilisateurs de l'internet en ligne, soit 72,5 % de la population. Les forfaits de données sont répandus aux États-Unis depuis un certain nombre d'années, mais l'adoption de l'internet mobile par les clients a été lente jusqu'en 2008. Cependant, l'introduction de l'iPhone a définitivement fait croître le marché de l'internet mobile. Les iPhones ont transformé le marché des réseaux sociaux mobiles, et il existe aujourd'hui de nombreux développements mobiles pour les applications de réseaux sociaux.

Le marché américain des réseaux sociaux mobiles a connu une croissance régulière en 2008 avec 6,4 millions d'utilisateurs de réseaux sociaux mobiles. Depuis lors, le nombre d'utilisateurs mobiles n'a cessé de croître et le graphique ci-dessous prévoit la croissance jusqu'en 2013. Selon Statista.com, l'application de réseau social la plus populaire en 2016 est Facebook avec 123,55 millions d'utilisateurs mensuels, dépassant l'application suivante la plus populaire, Facebook Messenger, qui compte 97,86 millions d'utilisateurs mensuels.

Notes et références

Articles connexes

 Réseautage social

Liens externes

  NY Times: « Social Networking Moves to the Cellphone » (itsmy.com, GyPSii, Facebook etc.)

Réseau social
Logiciel de téléphonie mobile

Réseau social mobile


Prof. Dr. Enrique Estrada Faudón (1927-17 de junio de 2013) fue un naturalista, médico, geógrafo, botánico, ecólogo, y geólogo mexicano, que realizó sistemática de plantas vasculares, en la Universidad de Guadalajara. Fallece el 17 de junio de 2013.

En mayo de 2010, donó a la máxima Casa de Estudio de Jalisco su biblioteca personal, integrada por más de ocho mil ejemplares, así como su hemeroteca, por lo que este material ya forma parte del acervo de la Biblioteca Pública del Estado "Juan José Arreola". Donó también su laboratorio. Su colección de insectos y huesos se expone en el Museo de Historia Natural, Centro Cultural Universitario de la UdeG.

Honores
 Director del Instituto de Geografía y Estadística de la Universidad de Guadalajara.

 Vocal propietario de la Sociedad Mexicana de Geografía y Estadística

 Premio Jalisco

Algunas publicaciones

Libros
 . 2004. Retrocediendo sobre mis pasos: episodios autobiográficos. Edición ilustrada de Editorial Ágata, 255 pp. ISBN 970-657-153-1

 ------------------------------. 1986. El árbol y la ciudad: adecuación de los espacios verdes en las áreas metropolitanas de México. Editor Gobierno de Jalisco, Secretaría General, Unidad Editorial, 36 pp.

geobotánica

Referencias

Notas

Enlaces externos

 Imagen del autor

Botánicos de México
Ecólogos de México
Fitogeógrafos de México
Académicos e investigadores de la Universidad Nacional Autónoma de México
Académicos e investigadores de la Universidad de Guadalajara
Escritores en español del siglo XX

Enrique Estrada (botánico)


كيمبرلي نويل كارداشيان  وتعرف باسمها المختصر كيم كارداشيان (21 أكتوبر 1980 - )؛ هي ناشطة اجتماعية وإعلامية وسيدة أعمال وعارضة ومصممة أزياء أمريكية. ولدت ونشأت في لوس أنجلوس بكاليفورنيا، اكتسبت كارداشيان اهتمام الإعلام من خلال صداقتها مع باريس هيلتون، ولكنها حظيت بانتباه أكثر من الإعلام بعد تسريب شريط جنسي يعود لعام 2003 مع حبيبها السابق راي جي عام 2007. وفي وقت لاحق من ذلك العام، أصبحت كارداشيان تظهر مع عائلتها في سلسلة تلفزيون الواقع . وأدى نجاحها لخلق نسخ فرعية للبرنامج ومن أبرزها  و. في عام 2010، ذكرت التقارير بأن كارداشيان أصبحت شخصية تلفزيون الواقع الأعلى أجراً، مع عائدات تقدر ب 6 ملايين دولار. في عام 2015، أفادت تقارير بأن مجموع أرباحها وصل إلى 53 مليون دولار.

سيرة

ولدت كيم كارداشيان في الولايات المتحدة لأب أمريكي من أصول أرمنية وأم أمريكية من أصول هولندية واسكتلندية وإنجليزية.
سبق لكارداشيان الزواج من المنتج الموسيقي دامون توماس في عام 2000 ثم طلقا في 2004. ثم تزوجت من لاعب كرة السلة كريس همفريز في أغسطس من عام 2011 بحفل زفاف أسطوري لكن سرعان ما تطلقت كيم من زوجها كريس همفريس في 31 أكتوبر 2011 بعد زواج دام 72 يوما فقط بسبب مشاكل لا يمكن حلها. ولكن كيم كارداشيان ظهرت سنة 2012 مع حبيبها الجديد وهو أيقونة الراب كانييه ويست والتي أنجبت منه بنتاً يوم السبت تاريخ 15 يونيو 2013 اسمها «نورث»، وفي يوم السبت تاريخ 24 مايو 2014 تزوجت من كانييه ويست في حفل أسطوري في إيطاليا. أنجبت كيم طفلًا آخر من كانييه ويست في 5 ديسمبر 2015 اسمته «سينت». وأيضا ابنة أخرى اسمتها «شيكاغو» اُنجِبت من أم بديلة، وقد شابت علاقتهما في عام 2020 مشاكل، وكشفت سي إن إن في يناير 2021، أنهما ناقشا مسألة الطلاق فيما بينهما. وفي 19 فبراير 2021، قدمت كيم كارداشيان رسميا طلبًا للطلاق. في أبريل 2021، اتفق كلاهما أمام المحكمة بأنهما سينهيان زواجهما بتسوية بسبب «الاختلافات غير القابلة للحل» ووافقا على حضانة مشتركة لأطفالهما الأربعة، كما وافقا أيضًا على الطلاق دون أي نفقة، وقد وقع الطلاق رسميًا في 29 نوفمبر 2022.

أعمال فنية وظهور تلفزيوني
 Beyond the Break (دراما تلفزيونية في 2006)
 Disaster Movie (فيلم كوميدي في 2008)
 How I Met Your Mother (برنامج كوميديا موقف أمريكي)
 Dancing with the Stars (شاركت في الموسم السابع من البرنامج)
 Reality show Keeping Up with the Kardashians and Kourtney and Kim Take New York
 Deep in the Valley (في أعماق الوادي 2009)
 The high school (المدرسة الثانوية 2009)
 kourtney and kim take miami (كورتني وكيم في ميامي 2013)
 إغواء: إعترافات إستشارية زواج (2013)

المراجع

روابط خارجية

عارضات أزياء من لوس أنجلوس
اجتماعيون أمريكيون
أرثوذكس مشرقيون أمريكيون
أرمن مسيحيون رسوليون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من كالاباساس (كاليفورنيا)
أشخاص من لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
أشخاص من هيدين هيلس (كاليفورنيا)
أصحاب أعمال أمريكيون في الأزياء
أصحاب أعمال أمريكيون في القرن 21
أصحاب أعمال أمريكيون في مجال مستحضرات التجميل
أصحاب أعمال في تجارة التجزئة عبر الإنترنت
أصحاب أعمال من لوس أنجلوس
أمريكيون من أصل أرمني
أمريكيون من أصل أيرلندي
أمريكيون من أصل إسكتلندي
أمريكيون من أصل إنجليزي
أمريكيون من أصل هولندي
أمريكيون مؤيدون لتنظيم ملكية الأسلحة
تلفزيون الواقع
ديمقراطيون من ولاية كاليفورنيا
رومان كاثوليك أمريكيون
رئيسات تنفيذيات أمريكيات
سيدات أعمال أمريكيات في القرن 21
شخصيات ذكرت ضمن فضائح جنسية
ضحايا جرائم أمريكيون
عارضات أزياء أمريكيات
عارضات من كاليفورنيا
عارضو أزياء من لوس أنجلوس
عائلة كارداشيان
كانييه ويست
مدونات أمريكيات
مشاركون أمريكيون في برامج تلفزيون الواقع
مصممات أزياء أمريكيات
مغنيات أمريكيات في القرن 21
مليارديرات أمريكيون
ممثلات أداء صوتي أمريكيات
ممثلات أفلام أمريكيات
ممثلات ألعاب فيديو أمريكيات
ممثلات تلفزيون أمريكيات
ممثلات من لوس أنجلوس
منتجات تلفزيون أمريكيات
منتجو تلفزيون من كاليفورنيا
منتجو تلفزيون واقع أمريكيون
مواليد 1980
مواليد في لوس أنجلوس
نساء مليارديرات

كيم كارداشيان


Lebedos İzmir ili Seferihisar ile Selçuk ilçeleri arasındaki kıyıda Ürkmez Köyü'nün yanı başındaki küçük bir tepenin üzerinde kurulmuştur. İyonya'nın az bilinen kentleri arasında geçen Lebedos antik kenti, antik çağda İyonların önemli kentlerinden biriydi.

Tarihçe

Antik çağda İyon birliğini oluşturan on iki Yunan şehir devletinden (polis) biri olan Lebedos antik yerleşim bölgesinde güneyden kuzeye oluşturulan İyon kentleri arasında inşa edildiği sanılmaktadır. Kuruluş tarihi MÖ 7. yüzyıl olarak tahmin edilmektedir. Ancak 2004 yılında sur duvarlarının bulunduğu yarımada üzerinde yapılan bazı yüzey araştırmalarında, işlenmiş küçük bir obsidyen yonganın bulunmuş olması buranın Koloniler Öncesi döneme ait ve muhtemelen Neolitik Çağda yerleşilmiş bir yer olduğunu akla getirmektedir.

İkinci İyonya bölgesi antik kentlerinden Lebedos, bugün Seferihisar ile Selçuk arasındaki kıyıda Ürkmez Köyü'nün (Kısık Köyü) yanı başındaki küçük bir tepenin üzerinde kurulmuştur. Kolophon'un kuzeyinde, Kral Kodros'un oğullarından Andropompos tarafından kurulan Lebedos, İyon göçü sırasında Helenlerin eline geçen ilk Anadolu kentlerindendir. İyonya Birliği'nin on iki üyesinden biri olmasına karşılık komşusu Myus ile birlikte diğer İyon kentlerinden sönük kalmıştır.

Yerleşim

Lebedos antik kenti 175 m uzunluğunda, alçak ve kayalık bir yarımada üzerinde kurulmuştur. Burası 201 m genişliğindeki bir kara parçası ile ana karaya bağlanmıştır. Akropol 61 m yüksekliğindeki bir tepededir. Kentin coğrafi konumu, iyi bir limanı olmayışı, çevresinde Kolophon ve Teos gibi gelişmiş kentlerin oluşu Lebedos'u engellemiştir. Bu yüzden deniz ticaretinden pay alamamış, diğer İyon kentlerinin yaptığı gibi dış topraklarda koloni kuramamış, sanatçı ve bilim insanı yetiştirememiştir. MÖ 5. yüzyılda Attika-Delos Deniz Birliği'ne önceleri üç talent vergi ödemiş, sonra da bu vergi bir talente düşürülmüştür.

Horatius'un "Terkedilmiş Köy" olarak tanımladığı Lebedos, Klasik dönemde sikke basmayan tek İyon kenti olmuştur. Helenistik dönemde isminden hiç söz edilmemiş, Kral Antigonos bu kenti Teos topraklarına katmayı düşünmüştür. Lysimakhos'un buradaki halkı Ephesos'a yerleştirdiği ve Lebedos'u tamamen ortadan kaldırdığından söz etmiştir. Buna rağmen kent varlığını sürdürmüş, MÖ 226'da Mısır kralı II. Ptolomaios'un egemenliğini kabul etmek zorunda kalmıştır. Bundan dolayı da 60 yıllık bir süre "Ptolemais" ismi ile anılmıştır. MÖ 2. yüzyılda Teos, Ephesos ve Myonnesos'dan kovulan Dionysos sanatçıları buraya yerleşmiş ve kentin kalkınmasında biraz da olsa katkıları olmuştur.

Lebedos'ta arkeolojik araştırma yapılmadığından geçmiş tarihi ile ilgili bilgi oldukça yetersizdir. Günümüze ulaşabilen kalıntıları yok denecek kadar azdır. Yalnızca yarımadayı çepeçevre kuşatan surların kalıntıları günümüze gelebilmiştir.

Lebedos'un karşısındaki ana karanın yamaçlarında, yüzeyde çok sayıda çanak çömlek parçaları ve duvar izlerine rastlanmıştır. Ayrıca buradaki düz bir tepenin üzerinde de oldukça büyük bir yapının temellerine rastlanmıştır.

Yakın Geçmiş
1. derece sit alanı ilan edilen ve yeni yapılaşmaya izin verilmeyen bölgede Kütahya Üniversitesi tarafından kazı çalışması yapılması bekleniyor. Kent keşfedilmeden önce 1960'ların sonlarına doğru "Kale" bölgesinde Demirören Grubu'na ait otel inşaatı yapılmış ama yarım bırakılarak ruhsatı iptal edilmiştir.

Kaynakça

İyonya kolonileri
Antik Yunan kentleri
İyon Birliği
Türkiye'deki antik kentler

Lebedos


Marie Gabriele, hertuginde i Bayern (Marie Gabriele Mathilde Isabelle Therese Antoinette Sabine) (født 9. oktober 1878 på Tegernsee Slot, død 24. oktober 1912 i Sorrento syd for Napoli i Syditalien) var Bayerns sidste kronprinsesse, og hun var  gift med  Rupprecht, kronprins af Bayern (1869–1955). Hun var født med titlen hertuginde i Bayern.

Forældre
Hertuginde Marie Gabriele var datter af øjenlægen Karl Theodor, hertug i Bayern og datterdatter af kong Mikael 1. af Portugal. Hun var søster til dronning Elisabeth af Belgien og svigerinde til kong Albert 1. af Belgien.

Børn
Kronprins Rupprecht og kronprinsesse Marie Gabrielle fik fem fælles børn:
 Luitpold (8. maj 1901 – 27. august 1914), døbt Luitpold Maximilian Ludwig Karl von Bayern
Irmingard (21. september 1902 – 21. april 1903), døbt Irmingard Maria Therese José Cäcilia Adelheid Michaela Antonia Adelgunde von Bayern
 en datter (født og død 1903)
Albrecht (3. maj 1905 – 8. juli 1996), døbt Albrecht Luitpold Ferdinand Michael von Bayern. Arveprins Albrecht blev far til tronprætendenten hertug Franz (født 1933) og til Max Emanuel, hertug i Bayern (født 1937). Arveprins Albrecht har ingen arveberettigede børnebørn. Det forventes, at en efterkommer af Albrechts yngre halvsøster Irmingard på et tidspunkt bliver tronprætendent.
Rudolf (30. maj 1909 – 26. juni 1912), døbt Rudolf Friedrich Rupprecht von Bayern

I 1921 giftede Kronprins Rupprecht sig med en datter af storhertug Vilhelm 4. af Luxembourg (en yngre søster til storhertuginderne Marie-Adélaïde af Luxembourg og Charlotte af Luxembourg). I dette ægteskab blev der født seks børn.

Huset Wittelsbach
Personer fra Bayern

Marie Gabriele, hertuginde i Bayern


Second Army or 2nd Army may refer to:

Germany
 2nd Army (German Empire), a World War I field army
 2nd Army (Wehrmacht), a World War II field army
 2nd Panzer Army

Russia / Soviet Union
 2nd Army (Russian Empire), fought at Tannenberg in 1914
 2nd Army (RSFSR), fought in the Russian Civil War
 2nd Ukrainian Soviet Army, fought in the Russian Civil War
 2nd Red Banner Army, a Soviet field army of World War II

Others
 II Army (Argentina)
 Second Army (Australia)
 2nd Army (Austria-Hungary)
 Second Army (Bulgaria)
 Second Army (Egypt)
 Second Army (France)
 Second Army (Hungary)
 Second Army (Italy)
 Second Army (Japan)
 Second Army (Ottoman Empire)
 Second Army (Poland)
 Second Army (Romania)
 Second Army (Serbia)
 Second Army (Turkey)
 Second Army (United Kingdom)
 Second Army (Home Forces), also in the United Kingdom
 2nd Army (Kingdom of Yugoslavia)
 Second United States Army

See also
 II Corps (disambiguation)
 Second Army Corps (Spanish-American War)
 2nd Guards Army
 2nd Guards Tank Army
 2nd Division (disambiguation)
 2nd Brigade (disambiguation)
 2nd Regiment (disambiguation)

Second Army


Rånåsfoss Station (Rånåsfoss stasjon) er en jernbanestation, der ligger i området Rånåsfoss i Sørum kommune på Kongsvingerbanen i Norge. Stationen består af flere spor, to perroner og en stationsbygning opført i træ. Den betjenes af lokaltog mellem Asker og Kongsvinger.

Stationen åbnedes som holdeplads 6. september 1918. Oprindeligt hed den Raanaasfoss, men den skiftede navn til Rånåsfoss i april 1921. Den blev opgraderet til station 1. januar 1927. Den blev fjernstyret 21. maj 1966 og gjort ubemandet 17. marts 1969.

Den første stationsbygning blev opført 1918 men blev senere revet ned. Den nuværende stationsbygning blev opført efter tegninger af NSB Arkitektkontor i 1927.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Kongsvingerbanen
Etableret i 1918
Jernbanestationer i Viken

Rånåsfoss Station


مقاطعة ياو تسيم مونغ  هي واحدة من 18 مقاطعة إدارية في هونغ كونغ ، وتقع في غرب شبه جزيرة كولون. وتعتبر المجال الأساسي في منطقة كولون الحضرية. للمنطقة ثالث أعلى كثافة سكانية في هونغ كونغ. بلغ مجموع سكان ياو تسيم مونغ 280.548 نسمة في العام 2006.

مراجع

وصلات خارجية
 مجلس مقاطعة ياو تسيم مونغ

مقاطعات هونغ كونغ

مقاطعة ياو تسيم مونغ


El HMS Doterel (o Dotterel) fue una Cañonero a vapor de la Royal Navy que tuvo participación en la llamada Cuestión Christie, grave conflicto que llevó a la ruptura de relaciones diplomáticas entre el Imperio de Brasil y Gran Bretaña.

Historia
Botada en Newcastle el 5 de julio de 1860, la Doterel era una cañonera de la clase Britomart. Tenía casco de madera, 36.57 m de eslora, 6.7 de manga, 2.44 m de puntal, 330 toneladas de desplazamiento, una tripulación de 40 hombres y montaba 2 cañones.

Una máquina de vapor de 200 HP de potencia impulsaba una única hélice que le permitía alcanzar una velocidad de 8 nudos.

Hasta el 1 de septiembre de 1861 permaneció en comisión en Devonport.

En 1862 fue afectada a aguas del Atlántico Sur integrando el escuadrón de guerra al mando del contralmirante Richard Laird Warren. En noviembre de ese año participó del bloqueo del puerto de Río de Janeiro junto a los vapores HMS Forte, buque insignia al mando del capitán Thomas Saumarez, HMS Satellite (capitán John Ormsby Johnson), HMS Stromboli (comandante Arthur Robert Henry) y HMS Curlew (comandante Charles Stuart Forbes). Durante esa acción participó de la captura de cinco barcos que estaban anclados en esa bahía, en el punto más álgido de la llamada Cuestión Christie.

En 1864 el cirujano de a bordo Connolly registró bajas a bordo por tétanos mientras se encontraba en aguas del Río de la Plata.

Ya iniciada la Guerra del Paraguay, en 1867 continuaba afectada al entonces reducido escuadrón británico en el Río de la Plata ya que el 13 de diciembre de ese año se registra la inhumación en la ciudad de Buenos Aires del ingeniero James Elwes, fallecido a bordo de apoplejía.

A fines de ese año, al mando del teniente Mitchell, trasladó al representante británico Gould a una misión a Asunción, Paraguay.

En 1870 se encontraba nuevamente en Devonport y el 6 de junio de 1871 fue vendida en esa ciudad.

Referencias

Bibliografía
 Foreign Office, British and foreign state papers, 1863-1864, Volumen LIV, William Ridgway, Londres, 1869
 The Brazil correspondence in the cases of the Prince of Wales and officers of the Forte, William Ridgway, Londres, 1863

Enlaces externos
 Clase Britomart, en battleships-cruisers.co.uk

Doterel
Barcos de 1860
Reino Unido en 1860

HMS Doterel (1860)


أعزاز مدينة في شمال سورية ومركز منطقة اعزاز التابعة لمحافظة حلب تقع شمال غربي مدينة حلب على مسافة 48 كم، والَعزّاز في اللغة: الأرض الصلبة، يبلغ عدد سكان المدينة حاليا حوالي 75000 نسمة ويقود المدينة حاليا مجلس محلي تابع للحكومة السورية المؤقتة (المعارضة) منتخب من قبل أهالي المدينة.

الموقع الجغرافي
تقع في القسم الجنوبي من جبل برصايا (855 م) الذي يعد جزءاً من هضبة مرج دابق، في منطقة تسمى «سهل اعزاز» تنحدر ببطء باتجاه الشرق والجنوب الشرقي نحو وادي نهر قويق، ويجتاز الوادي المدينة من الشمال الغربي إلى الجنوب الشرقي فالجنوب ومن الجهة الشمالية تتوضع الحدود السورية التركية وتبعد 7 كم عن مدينة كلس.

المدينة القديمة كانت تقع على تل ترابي يعرف باسمها ويشغل مساحة تقل عن خمسة هكتارات بقليل، وله شكل بيضوي، تنحدر سفوحه الشمالية والشرقية بشدة، أما السفوح الجنوبية والغربية فانحدارها متدرج ببطء، ويبلغ ارتفاع التل عما حوله 28 م وعن سطح البحر نحو 628 م.

كما يوجد في منطقة اعزاز سد احترازي يسمى سد الشهباء وهو عبارة عن حاجز ترابي لحماية مدينة حلب من فيضانات نهر قويق يقع السد جنوب شرق اعزاز في موقع قرية السموقة في ناحية مارع.

تاريخ اعزاز
أعزاز أو كما ذكرت بكتب التاريخ بدون الألف عزاز: مدينة قديمة عند سفح تل عرف باسمها ورد ذكرها باسم «هازار» عندما اكتسح الآشوريون سورية، ثم عرفت باسم تل عزاز. وذكرها ياقوت الحموي في معجمه باسم «عزاز» و«أعزاز»، فتحت على يد مالك بن الأشتر عام 15 هـ/ 636 م وهو كان تحت قيادة خالد بن الوليد وقيادة أبو عبيدة بن الجراح بعد فتح مدينة حلب، وفيها جامع قديم يعرف بالجامع العمري الكبير يعود بناؤه إلى سنة 120 هـ/ 737 م، وفي سنة 363 هـ/ 974 م ضرب زلزال المنطقة ودمر فيما دمر قلعة أعزاز، فأعيد ترميمها. وفي سنة 548 هـ/ 1152 م احتلها الصليبيون بقيادة القائد الارمني جوليانوس ودعوها «هازارت»، لكن صلاح الدين حررها سنة 571 هـ/ 1175 م، وعمّر ابنه الملك الظاهر غازي قلعتها، ثم خربها المغول سنة 659 هـ/ 1260 م، ونزح سكانها إلى مدينة كلز (كلِّس) وغيرها، وكانت تابعة في العهد العثماني لقضاء كلز، وقد عثر في التل على كسر فخارية وحجارة بناء قديم لعلها من بقايا حصن قديم، ويعد التل من التلال الأثرية المسجلة في سورية.

تطور المدينة والسكان
ظلت أعزاز قرية متواضعة حتى مطلع القرن العشرين لايزيد عدد سكانها على 1500 نسمة، في عام 1921 عقدت اتفاقية أنقرة، وفصلت كلِّز عن سورية بقيت أعزاز من القرى السورية فجعلت مركزاً للقضاء، وألحقت بها القرى الأخرى كما ألحق بها عدد من القرى التي فصلت عن قضاء جبل سمعان، وأدى ذلك إلى بدء توسع أعزاز، فتم سنة 1921 فتح طريق جديدة تربطها بطريق حلب-تركيا، وأنشئت فيها دار للحكومة وانشا دار للهاتف عام 1936 والكهرباء عام 1951، وبدأ عدد سكانها يزداد بالهجرة إليها من القرى والمدن المجاورة، ولجأ إليها عدد كبير من المهاجرين الأرمن الذين بنوا في غربها بيوتاًَ وكنائس، وماتزال تلك الحارة تسمى حارة الأرمن مع أنهم هاجروا من المدينة. وقد ارتفع عدد سكان أعزاز سنة 1930 إلى نحو 5000 نسمة، كان ثلثهم من الأرمن وهاجر الكثير منهم عام 1950 إلى أرمينية ومن بعدها ذهبوا إلى حلب وبيروت.

السكان
سكانها عرب (98%) وأكراد وتركمان ودينهم الإسلام من أهل السنة والجماعة. وصل تعدادهم في عام 2010 حوالي 70000 نسمة وفي عام 2015 قدر تعداد سكانها 100.000 نسمة وأكثر.

أشهر عشائر أعزاز: عشيرة العجيل .....- (الهنادي) عرب الطحاوية - بني خالد (الخوالدة) - النعيم الحسينية - البكارة - المعازة - المجادمة - المؤالي - بكار - البو خميس - الكيار - الحمران العزدينية)

الزراعة والصناعة
ويعمل قسم كبير من السكان بالزراعة وتعتمد الزراعة فيها على الأمطار التي يبلغ متوسطها السنوي نحو 500 مم، ويزرع السكان القمح والقطن والخضر الصيفية بالدرجة الأولى، كما يزرعون الأشجار المثمرة التي تشتهر بها المنطقة منذ القديم ولاسيما الزيتون والكرمة والتين والكرز. أما الزراعة المروية فمحدودة المساحة، ولاسيما بعد أن حول الأتراك مياه وادي طفشين لري أراضيهم، وأكثر اعتمادها على مياه الآبار. ويهتم بعض سكان أعزاز بتربية الماعز والغنم والأبقار إضافة إلى عناية بعضهم بتربية النحل وتربية الطيور، وتقوم على المحصولات الزراعية والمنتجات الحيوانية عدة صناعات محلية ومنها استخراج زيت الزيتون، ففي أعزاز أربع عشرة معصرة حديثة لاستخراج الزيت / ، وتشتهر مدينة اعزاز بصناعة جبن الماعز، ومدينة اعزاز من أكبر المدن التي تصنع الالات الحديثة لعصر الزيتون وبالإضافة لصناعة السيارات ثلاثية العجلات الطريزينات وإصلاح السيارات والجرارات وصناعة المقطورات الزراعية والأثاث الخشبي ومواد البناء كبلاط والبلوك، تضم مدينة اعزاز ثاني أكبر معصرة زيتون حديثة على مستوى الجمهورية السورية ويعد الكرز محصولاً هاماً في العشر سنوات الأخيرة إذ تبدو الأشجار مكللة بحلة بيضاء في أواخر آذار وأوائل نيسان..

أحداث 2011-2012

هاجر منها أعداد كبيرة بعد الدمار الذي لحق بأجزاء منها

مراجع

أماكن مأهولة في منطقة أعزاز
بلدات في محافظة حلب
تجمعات سنية في سوريا
مدن سوريا

أعزاز


An Dendrochilum bandaharaense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jeffrey James Wood ngan James Boughtwood Comber. An Dendrochilum bandaharaense in nahilalakip ha genus nga Dendrochilum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrochilum

Dendrochilum bandaharaense


Móstoles İspanya'nın Comunidad de Madrid Özerk Bölgesinde bir şehir. Şehir, Madrid'in bir banliyösüdür. Madrid'in 18 km güneybatısında yer alır.

1996'da kurulan Rey Juan Carlos Üniversitesi'nin merkez idari binaları ve 1998'den itibaren Deneysel Bilimler ve Teknoloji Enstitusu Móstoles'da kurulan kampusta hizmet vermektedir.

Respol teknoloji merkezi ve Madrid bölge polisi BESCAM'in  idare merkezi Mostoles'te kuruludur. Özel sektör metal endüstrisi üretici kurumları Mosteles'in önemli iktisadi kuruluşlarındandır.

Tarih
Móstoles 1960'lı yıllara kadar nüfusu 3000'i geçmeyen küçük bir köydü. Móstoles Köyü, 19. yüzyıl başında köyün yerel yöneticisi Andres Torrejon'un 2 Mayıs 1808'de (Madrid'de ortaya çıkan "Dos de Mayo Ayaklanması" ile aynı zamanda) Fransa'ya harp ilan etmesi ile tarihe adını yazdırdı. 2 Mayıs 1808'deki bu iki olay Fransa'ya karşı İspanya Bağımsızlık Savaşı'na veya diğer bir adıyla Yarımada Savaşı'nın çıkmasını başlattı. Aynı gün Mostoles'te yaşayan Manuela Malasaña adlı bir kadın bu İspanyol milletinin başkaldırısının bir simgesi oldu. Mosteles'teki bir metro istasyonu ve Madrid'deki bir semt onun adını taşımaktadır.

Demografi
Móstoles'in nüfusu (2010 tahmini itibarıyla) 206,478 kişidir. Şehrin yüzölçümü 45,36 km² olup nüfus yoğunluğu 4,552 kişi/km²'dir.

Móstoles belediye sınırları içinde nüfusun gelişmesi şu gösterimde izlenebilir:
1.000 kişi

Kaynak: INE - Instituto Nacional de Estadística, İspanya
 Kaynak:Hollandaca Wikipedia "Móstoles" maddesi

Ulaşım
Móstoles Madrid merkezine ve Madrid etrafında bulunan diğer uydu şehir ve yerleşimlere Madrid Metrosu'nun 12 no'lu hattı olan Metrosur ile bağlıdır. Bu metro hattının 4 istasyonu bulunur: Universidad Rey Juan Carlos, Móstoles Central, Pradillo, Hospital de Móstoles ve Manuela Malasaña.

Ispanyol banliyö demiryolu şirketi "Cercanías Renfe"'nin Madrid merkezine giden hattında Mostoles'te iki istasyon vardir: Móstoles Central ve Móstoles-El Soto.

Móstoles sehri yakınlarından şu ana otoyollar geçer:
Parasız Otoyol A-5 (Madrid-Badajoz-Lisbon);
Ödemeli Otoyol R-5 (Madrid-Navalcarnero);
Madrid'in beşinci çevre yolu olan Otoyol M-50.

Resimler
Móstoles

Kaynakça

Ayrıca bakınız

 Madrid (özerk topluluk)

Dış bağlantılar

 Móstoles Belediyesi resmi websitesi

Móstoles


Basoda , también Ganj Basoda, (en hindi: गंज बासोदा ) es una localidad de la India, en el distrito de Vidisha en el estado de Madhya Pradesh.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 411  a 134 km de la capital estatal, Bhopal, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 78 447 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Madhya Pradesh

Basoda


An Xerorchis trichorhiza in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay. An Xerorchis trichorhiza in nahilalakip ha genus nga Xerorchis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Xerorchis

Xerorchis trichorhiza


Ian Thomas Baldwin (* 27. Juni 1958 in Ann Arbor, Michigan) ist ein US-amerikanischer Ökologe.

Leben
Nach dem Studium der Biologie und Chemie am Dartmouth College, Hanover, New Hampshire, das er 1981 mit einem Bachelor in Biologie abschloss, promovierte Baldwin 1989 in chemischer Ökologie an der Sektion Neurobiologie und Verhalten der Cornell University in Ithaca, New York. Seine Dissertation trug den Titel Damage-induced alkaloids in wild tobacco. Anschließend war er Assistant (ab 1989), Associate (ab 1993) und Full Professor (ab 1996) am Department of Biology der State University of New York in Buffalo. Im Jahr 1996 wurde er Gründungsdirektor des Max-Planck-Instituts für chemische Ökologie, wo er die Abteilung Molekulare Ökologie bis Ende 2020 leitete. 1999 wurde er zum Honorarprofessor an der Friedrich-Schiller-Universität Jena ernannt. 2002 gründete er die International Max Planck Research School am MPI in Jena.

In seiner wissenschaftlichen Arbeit widmet sich Baldwin dem Verständnis der genetischen Merkmale, die es Pflanzen ermöglichen, in der Natur zu überleben. Um dieses Ziel zu erreichen, hat er einen molekularen Werkzeugkasten für die wilde Tabakart Nicotiana attenuata (Kojotentabak) entwickelt. Baldwin kombiniert genomische und molekulargenetische Methoden mit Freilanduntersuchungen zur Identifizierung und Charakterisierung von Genen, die bei Wechselwirkungen zwischen Pflanzen, Insekten (Herbivoren, Bestäuber) und Mikroorganismen in ihrer natürlichen Umgebung eine Rolle spielen.

Innerhalb der Max-Planck-Gesellschaft setzt er sich sehr für Open-Access-Initiativen, den freien Zugang zu wissenschaftlichen Veröffentlichungen, ein. Er ist Senior Editor der Open-Access-Zeitschrift eLife.

Ehrungen und Auszeichnungen
 1991: Presidential Young Investigator Award
 1998: Silverstein-Simeone Award der International Society of Chemical Ecology
 2001: Aufnahme als außerordentliches Mitglied in die Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften
 2009: Tansley Lecture, British Ecological Society
 2011: European Research Council (ERC) Advanced Grant
 2013: Wahl zum Mitglied der US-amerikanischen National Academy of Sciences
 2013: Wahl zum Mitglied der Leopoldina
 2014: Wahl zum Mitglied der EMBO
 2014: Award der Fondation Jean-Marie Delwart (mit Edward Farmer)
 2016: Ernennung zum Fellow der American Association for the Advancement of Science

Kritik
Als Abteilungsleiter am Max-Planck-Institut für chemische Ökologie in Jena soll Baldwin über Jahre Mitarbeiter schikaniert oder gemobbt haben. Es wurde von Arbeitszeiten bis zur Erschöpfung berichtet. Baldwin selbst weist die gegen ihn erhobenen Vorwürfe entschieden zurück. Im Jahr 2019 leitete die Max-Planck-Gesellschaft eine Untersuchung ein. Seit Ende 2020 ist Baldwin nicht mehr Leiter am Max-Planck-Institut für chemische Ökologie. Kommissarische Leiterin der Abteilung ist Sarah O'Connor.

Publikationen (Auswahl)
 J. C. Schultz, I. T. Baldwin: Oak leaf quality declines in response to defoliation by Gypsy moth larvae. In: Science. Band 217, 1982, S. 149–151. doi:10.1126/science.217.4555.149
 R. Karban, I. T. Baldwin: Induced responses to herbivory. Univ. of Chicago Press, Chicago 1997, ISBN 0-226-42496-0.
 A. Kessler, I. T. Baldwin: Defensive function of herbivore-induced plant volatile emissions in nature. In: Science. Band 291, Nr. 5511, 2001, S. 2141–2144. doi:10.1126/science.291.5511.2141
 A. Kessler, R. Halitschke, I. T. Baldwin: Silencing the jasmonate cascade: Induced plant defenses and insect populations. In: Science. Band 305, Nr. 5684, 2004, S. 665–668. doi:10.1126/science.1096931
 I. T. Baldwin, R. Halitschke, A. Paschold, C. C. von Dahl, C. A. Preston: Volatile signaling in plant-plant interactions: "Talking trees" in the genomics era. In: Science. Band 311, Nr. 5762, 2006, S. 812–815. doi:10.1126/science.1118446
 D. Kessler, K. Gase, I. T. Baldwin: Field experiments with transformed plants reveal the sense of floral scents. In: Science. Band 321, Nr. 5893, 2008, S. 1200–1202. doi:10.1126/science.1160072
 D. Kessler, C. Diezel, I. T. Baldwin: Changing pollinators as a means of escaping herbivores. In: Current Biology. Band 20, 2010, S. 237–242. doi:10.1016/j.cub.2009.11.071
 S. Allmann, I. T. Baldwin: Insects betray themselves in nature to predators by rapid isomerization of green leaf volatiles. In: Science. Band 329, 2010, S. 1075–1078. doi:10.1126/science.1191634
 A. Weinhold, I. T. Baldwin: Trichome-derived O-acyl sugars are a first meal for caterpillars that tags them for predation.  .Proceedings of the National Academy of Sciences. Band 108, Nr. 19, 2011, S. 7855–7859. doi:10.1073/pnas.1101306108
 P. Kumar, S. S. Pandit, A. Steppuhn, I. T. Baldwin: A natural history driven, plant mediated RNAi based study reveals CYP6B46's role in a nicotine-mediated anti-predator herbivore defense. .Proceedings of the National Academy of Sciences. Band 111, Nr. 4, 2014, S. 1245–1252. doi:10.1073/pnas.1314848111

Weblinks
 Webseite der Abteilung Molekulare Ökologie am MPI für chemische Ökologie

 Video zu Ian T. Baldwins Forschung (Latest Thinking)

Einzelnachweise

Ökologe
Hochschullehrer (Friedrich-Schiller-Universität Jena)
Wissenschaftliches Mitglied der Max-Planck-Gesellschaft
Mitglied der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften
Mitglied der National Academy of Sciences
Mitglied der Leopoldina (21. Jahrhundert)
Mitglied der European Molecular Biology Organization
Fellow der American Association for the Advancement of Science
US-Amerikaner
Geboren 1958
Mann

Ian T. Baldwin


Kıbrıs Türkleri veya Kıbrıslı Türkler, Kıbrıs Adası'nda yaşayan Türklerin, Osmanlı İmparatorluğu'nun 1571 yılındaki Kıbrıs Adası'nı ele geçirmesinden sonra Anadolu'dan Kıbrıs Adası'na göç etmiş ve 1974 yılında Türk Silahlı Kuvvetlerinin adaya müdahale etmesinden sonra adanın ikiye bölünmesiyle birlikte çoğunluğu KKTC'de yaşamını sürdüren kesimine verilen isimdir.

Tarihçe
Kıbrıs'ın Osmanlı İmparatorluğu'nun kontrolüne geçmeden önce, Doğu Akdeniz'deki Osmanlı'ya ait gemilerine akın yapan Hristiyan korsanlarının sığınağı haline gelmiştir. Bu korsanlar genellikle deniz ticaret gemilerine ve hacca giden yolculara saldırarak buradaki yol güvenliğini yok etmektedir. Bu gibi nedenlerden dolayı Kıbrıs'ın alınması gerekli görülmüştür.

Kıbrıs, Piyale Paşa komutasındaki donanma ile birlikte yaya 60.000 kişiden oluşan Lala Mustafa Paşa komutasındaki Osmanlı Ordusu, 2 Temmuz 1570'te Limasol'a çıkması ve 4 Ağustos 1571'de Mağusa'nın Venedikli Mağusa Kale komutanı Bragadino'nun 5 maddelik bir antlaşmayla kaleyi teslim etmesiyle sonuçlanan bir seferle Osmanlı İdaresine girdi. Kıbrıs'ın ele geçirilmesiyle Osmanlı Devleti, Doğu Akdeniz'e tamamen hâkim olmuştur.

15 Eylül 1570 tarihinde Lala Mustafa Paşa, tören ile Lefkoşa şehrine girmiştir. Kıbrıs fethedildiği tarihte adada çok az sayıda Ortodoks Rum vardı. Çünkü Venedikliler Katolik idi ve Ortodoks Kilisesi'ne yaşama hakkı tanımıyordu. Osmanlı Devleti Ortodokslara serbestçe kilise kurma ve gelişme imkânı sağladı. Böylece adada Ortodoks Kilisesi gelişti ve Katolik Kilisesi etkinliğini kaybetti.

1571 yılında Kıbrıs'ta yapılmış bulunan nüfus sayımında yerli halkın nüfusu 150.000'dir. Burada bulunan Türk askeri ise 30.000 kadardır. Yunan kaynakları Kıbrıs Türklerinin, asla Türk olmayıp, sonradan asimilasyona uğrayıp Müslüman olan ve Türkleşmiş adanın yerli halkı olduğu belirtilir. Fakat adanın tamamının kontrol edilmesinin ardından Osmanlı idaresi tarafından Karaman ve Taşeli yöresinden adaya göç ettirilen Türkler ve Beyşehir, Ürgüp, Niğde, Aksaray, Akşehir, Kayseri gibi Anadolu'nun orta kesiminde kalan şehirlerinden aileler getirilerek Osmanlı döneminde Kıbrıs'a Türk göçü sağlanmıştır. Bugün adada yaşayan Kıbrıs Türklerinin (Kıbrıs Harekâtı'ndan sonra Türkiye Cumhuriyeti'nden gelenler hariç) soyu bu Osmanlı idaresinde adaya gönderilen Türklerden gelmektedir. Bazı Kıbrıs Türkleri ise Müslüman olmuş Lüzinyan ve diğer Hristiyan azınlıklardan meydana gelmektedir.

Ayrıca 1572 yılında Kıbrıs'ın çeşitli yerlerinde bulunan farklı görev sınıflarına bağlı sayıları 4000'e bulunan askerlerin ve memurların ailelerini adaya getirilmelerine izin verilmiş, bunlardan adada kalıcı olarak yerleşmek isteyenlerine ise kolay imkânlar sunulmuştur.

1745-1814 döneminde, Müslüman Kıbrıs Türkleri, Kıbrıs adasında Hristiyan Kıbrıs Rumlarına karşı nüfusça çoğunluktaydı. Bu dönemde, Kıbrıs Türk'ü sayısı ada nüfusunun %75'ine kadar çıktı (Drummond, 1745: 150.000'e 50.000; Kyprianos, 1777: 47.000'e 37.000; De Vezin, 1788-1792: 60.000'e 20.000; John M. Kinneir, 1814: 35.000'e 35.000).

Kültür

Kıbrıs Türkleri Anadolu'dan getirdikleri Anadolu kültürünü uzun süre korumayı başarmış bir topluluk olmasına rağmen, 1974 yılına kadar Kıbrıs Rumları ile birlikte yaşadıklarından dolayı Rum kültüründen de etkilenmişler ve özellikle dil alanında birçok kültür alışverişi yaşanmıştır.

Adanın 1878 yılında fiilen İngiliz yönetimine geçmesinden sonra ada Türklerinin Anadolu ve Türk kültürüyle olan bağları daha da zayıflamış ve zaman içerisinde "Kıbrıslılık" kültürü başgöstermiştir. Bu kültür 400 yıl içeresinde adada var olan değişik kültürlerden örneğin Latinler, Rumlar ve Maronitlerden etkilenen Kıbrıs Türkleri kendi kültürlerini oluşturdular.

Kıbrıs Türk mutfağı tipik bir Akdeniz mutfağı özelliklerini taşır. Zeytinyağlı yemeklerin yanı sıra Şeftali Kebabı olarak bilinen kebap türü çok ünlüdür. Küp kebabı ada genelinde yaygın olarak yapılan bir kebap türüdür.

Kıbrıs Türkleri, birçok farklı etkinliklerde kendi halk danslarını oynamaktadır. Bu halk dansları arasında karşılama, mendil oyunları, zeybek ve kasap oyunları vb. vardır.

Günümüzdeki yapı
Zamanla ada Türkleri ile 1974'ten sonra adaya gelen Türkler arasında "yerli Kıbrıslılık" düşüncesi etrafında bir ayrılık oluşmuş ve bunun sonucunda "Kıbrıs Türkleri" ve "Türkiye Türkleri" olmak üzere toplum iki kesime bölünmüştür. Bu iki kesim arasında resmiyette hiçbir şekilde olmayan fakat fiilen var olan heterojen bir toplum yapısı oluşmuş, bunun sonucunda Kıbrıs Türkleri ve Türkiye'den gelen Türkler arasında bir uzaklık meydana gelmiştir.

Toplumdaki bu ikili yapı zamanla ayrımcılığa dönüşmüş ve Kıbrıs Türklerince Türkiyeliler aleyhine, Türkiyelilerce Kıbrıs Türkleri aleyhine yorumlanmıştır. Bu güne kadar bu ayrımcılık, hiçbir resmi ortamda belirtilmemesine ve siyasilerce ısrarla reddedilmesine rağmen varlığını sürdürmektedir.

Toplumun bu ikili yapısından ötürü günümüzde saf bir Kıbrıs Türk kültüründen bahsetmek zorlaşmıştır. Her ne kadar sonradan adaya gelenler Kıbrıs kültürünü kısmen benimsemişseler de işgücüne ve turizme bağlı son göçlerden ve yerli toplumun kültürel anlamda dünyaya açılmasından sonra adadaki Kıbrıs Türk kültürü iyice zayıflamıştır.

Avrupa Birliği Eurostat araştırmasına göre Kıbrıs adasının toplam nüfusunun %67'si Rum, %33'ü Türk'tür. Adada çok az nüfusla İngiliz, Ermeni ve Maruni toplulukları da bulunmaktadır. En büyük şehri Lefkoşa'dır.

Diaspora
Kıbrıs Türklerinin bir kısmı 1955 yılından itibaren siyasi ve ekonomik sebeplerle ülke dışına göç etmişlerdir. Özellikle Birleşik Krallık, Avustralya ve Türkiye; Kıbrıs'tan büyük oranda göç almıştır. Ülkeye uygulanan ekonomik ambargolar nedeniyle üçüncü ülkelere yapılan ticarette büyük zorluklar çekilmesi ülke dışına yapılan göçlerin zaman içerisinde devamlılık kazanmasına yol açmıştır. Kesin sayısı bilinmemekle beraber ülke dışında yaşayan Kıbrıs Türkleri sayısı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde yaşayan Türk nüfusundan fazladır.

Kıbrıs dışındaki Kıbrıs Türklerinin büyük kısmı Batı Avrupa, özellikle Birleşik Krallık'ta ve Türkiye'de yaşamaktadır. Diğer kayda değer Kıbrıslı Türk grupları Avustralya ve Kuzey Amerika'dadır.

Birleşik Krallık

Birleşik Krallık'ta, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde yaşayan Türk nüfusu kadar Kıbrıs Türk'ünün yaşadığı tahmin edilmektedir. I. Dünya Savaşı sırasında çoğu Türk, Birleşik Krallık Ordusu'na katılarak dünyanın çeşitli yerlerinde savaşır ve savaş sonunda ise Britanya adasına yerleşmeye başlarlar. II. Dünya Savaşı'nda ise Kıbrıs adasında yaşanan ekonomik istikrarsızlıkla göçler yaşanır.

1951 senesinde ise Türk nüfuzu, Birleşik Krallık'ta varlıklarını pekiştirmek amacıyla Kıbrıs Türk Cemiyetini kurarlar ve 1958 yılında ise dönemin Türkiye Başbakanı Adnan Menderes'in de maddi yardımları ile Oxford Street'teki dernek binası alınarak faaliyetlerine orada devam eder. Dernek, 1950'li yılların sonunda Türkiye'nin taksim isteğine yönelik Birleşik Krallık'taki Kıbrıs Türklerin mitingler yapmalarını sağladı.

Dil

Kıbrıs'ta, daha ziyade yerli Kıbrıs Türklerinin konuştuğu, Türkçenin bir lehçesi veya Türkiye Türkçesinin Kıbrıs ağzı olan Kıbrıs Türkçesi konuşulur.

Yazı dilinde kullanılmamaktadır. Kullananlar olsa bile sistematik yapısı oluşturulmadığı için kişiden kişiye ve bölgeden bölgeye değişiklikler gösterebilmektedir. Örneğin Baf yöresi, Karpaz yöresi gibi bölgesel söyleyişlerde farklılıklar olabilmektedir.

Din
Günümüzde ise Kuzey Kıbrıs nüfusu 2011 yılı itibarıyla 294.906'dır. Çeşitli kaynaklarda KKTC'deki Müslüman nüfus oranının %98,71 ile %99 oranında yer aldığı belirtilmektedir. %0,5 oranındaki halkın Ortodoks Hristiyan, %0,2 oranında halkın Maruni Hristiyan, geriye kalanların ise diğer dini inançlarının bulunduğu belirtilmiştir.

Kıbrıs Türklerinin %99'u Sünni mezhebine mensuptur. Ancak Kıbrıs Türk halkında özgürlükçü bir din anlayışı hâkimdir ve pek çoğu sekülerdir.

Kıbrıs'ta 1831 (hicri 1246) tarihinde yapılan nüfus sayımında yalnızca Kıbrıs genelindeki erkek nüfus kayıt edilmiştir. Kıbrıs Adası'nın nüfusunun o tarihte 45.365 kişi olduğu, 45.365 kişiden 29.780'sinin gayrimüslim, 15.585 kişinin ise Müslüman olduğu yazılmıştır. Bu doğrultuda 1831 yılında Kıbrıs halkının %65,6'sı gayrimüslim, %34,4'ünün ise Müslüman nüfustan oluştuğu anlaşılmaktadır. Aynı tarihte başlıca kentler baz alındığında;
 Lefkoşa'da 3.511 Müslüman (%60,8), 2.264 gayrimüslim (%39,2),
 Hırsofi'de 1.108 Müslüman (%48), 1.194 gayrimüslim (%52) yaşadığı ve bulunduğu belirtilmektedir.
 Limasol, Güzelyurt, Gilan, Girne, Gazimağusa ve Lefke'de Müslümanların genel toplam içerisindeki oranı yaklaşık 1/4'tür.

Ayrıca bakınız
 Linobambaki
Kanlı Noel
Taşkent Katliamı
Muratağa, Sandallar ve Atlılar Katliamı

Kaynakça
Genel
 Hasgüler, Mehmet. Kıbrıs'ta Enosis ve Taksim Politikalarının Sonu, Alfa Yayınları, Şubat 2007, ISBN 975-297-836-3.
 Hacı Osman Yıldırım, Hasan Çağlar, Vahdettin Atik, "Osmanlı İdaresinde Kıbrıs", Başbakanlık Osmanlı Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü (2000).

Özel

Dış bağlantılar
 Historical Origins of the Turkish-Cypriots
 British Council of Turkish Cypriot Associations
 Association of Turkish Cypriots Abroad
 Yesterday & Today Turkish Cypriots of Australia
 Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Tanıtma Dairesi

Avrupa'daki Türk halkları
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki etnik gruplar
Avustralya'daki etnik gruplar
Birleşik Krallık'taki etnik gruplar
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ndeki etnik gruplar
Türkiye'deki etnik gruplar

Kıbrıs Türkleri


Atlanta (eng. Atlanta) je američka humoristična/dramska serija čiji je kreator i glavni glumac Donald Glover. Radnja serije vrti se oko dvojice rođaka koji se pokušavaju probiti na glazbenoj rap sceni Atlante u nadi da će tako popraviti svoje živote i živote svojih obitelji. Televizijska kuća FX u listopadu 2015. godine naručila je snimanje pilot epizode i sezone koja će se sastojati od sveukupno deset epizoda. Serija je svoju premijeru imala 6. rujna 2016. godine, a dva tjedna poslije mreža FX je obnovila seriju za drugu sezonu. Druga sezona, čiji je naslov Atlanta Robbin' Season svoju premijeru je imala 1. ožujka 2018. godine.

Prva sezona serije pobrala je hvalospjeve kritičara i osvojila brojne nagrade među kojima su i dva Zlatna globusa u kategorijama najbolje televizijske serije (mjuzikl/komedija) i najboljeg glavnog glumca u mjuziklu/komediji (Donald Glover) kao i dvije prestižne nagrade Emmy u kategorijama najboljeg glavnog glumca u humorističnoj seriji te najbolje režije u humorističnoj seriji čime je Glover postao prvim Afroamerikancem u povijesti koji je osvojio Emmyja za najboljeg redatelja humoristične serije.

Radnja serije
Radnja serije prati svakodnevni život Earna (Donald Glover) u Atlanti (država Georgia) dok on pokušava ponovno zadobiti povjerenje svoje bivše djevojke (ujedno i majke njegove kćeri), svojih roditelja i svog rođaka, rappera čije je umjetničko ime "Paper Boi". Napustivši sveučilište Princeton, Earn nema novca niti doma pa noći provodi ili kod svoje djevojke ili roditelja. Međutim, nakon što shvati da se njegov rođak nalazi na rubu da postane slavan, on očajnički pokušava ponovno s njim obnoviti odnos kako bi na noge postavio svoj život i život svoje kćerke, Lotti.

Glumačka postava i likovi

Glavni glumci
Donald Glover kao Earnest "Earn" Marks - mladić koji je odustao od sveučilišta Princeton kako bi postao menadžer svom rođaku "Paper Boiu" i pokušao od njega stvoriti slavnog izvođača.
Brian Tyree Henry kao Alfred "Paper Boi" Miles - raper u usponu koji pokušava shvatiti što znači živjeti pravi život, a što život na ulici. On je ujedno Earnov rođak.
Lakeith Stanfield kao Darius - Alfredova desna ruka i vizionar.
Zazie Beetz kao Vanessa "Van" Keefer - Earnova bivša/sadašnja djevojka i majka njegove kćerke Lotti.

Sporedni glumci
 Harold House Moore kao Swiff
 Griffin Freeman kao Dave
 Emmett Hunter kao Ahmad White
 Cranston Johnson kao Deshawn
 Myra Lucretia Taylor kao gđa Marks
 Isiah Whitlock Jr. kao Raleigh Marks

Popis epizoda

Prva sezona
Prva sezona serije Atlanta sastoji se od deset epizoda.
The Big Bang
Streets on Lock
Go for Broke
The Streisand Effect
Nobody Beats the Biebs
Value
B.A.N.
The Club
Juneteenth
The Jacket

Produkcija
Televizijska mreža FX započela je razvijati seriju još u kolovozu 2013. godine, a u prosincu 2014. godine naručeno je snimanje pilot epizode. Epizodu je režirao Hiro Murai, a snimala se u gradu Atlanti. U listopadu 2015. godine naručeno je snimanje prve sezone serije koja se sastojala od deset epizoda. Glover, koji je odrastao u Atlanti gdje također radi i kao glazbenik, u jednom je intervjuu izjavio da je "grad imao veliki utjecaj na tonalitet same serije".

U siječnju 2017. godine serija je obnovljena za drugu sezonu, ali je mreža FX najavila da se emitiranje serije odgađa za 2018. godinu zbog produkcijske zaposlenosti glavne zvijezde serije, Glovera.

Kritike
Serija Atlanta pobrala je hvalospjeve televizijskih kritičara. Na popularnoj internetskoj stranici Rotten Tomatoes koja se bavi prikupljanjem kritika prva sezona ima 100% pozitivnih ocjena (za prve četiri epizode prve sezone) temeljene na 61 zaprimljenom tekstu uz prosječnu ocjenu 8.9/10. Zajedničko mišljenje kritičara te stranice glasi: "Ambiciozna i osvježavajuća, serija Atlanta svojim gledateljima nudi jedinstveni i ekscentrični humor svoje zvijezde i autora Donalda Glovera". Na drugoj stranici koja se također bavi prikupljanjem kritika, Metacritic, prva sezona ima prosječnu ocjenu 90/100 temeljenu na 36 zaprimljenih tekstova.

David Wiegand iz San Francisco Chroniclea dao je seriji iznimno pozitivnu kritiku uz opasku: "Scenariji prvih četiriju epizoda koji su postali dostupni kritičarima bogato su nijansirani poput najkvalitetnijih stvari koje danas možete gledati na televiziji ili, čak, i u kinima. Ne samo da ćete odmah upoznati glavne likove nakon samo jedne epizode, već ćete o njima postati ovisni. Na nekoliko nivoa, serija Atlanta podiže letvicu jako visoko". Sonia Saraiya iz Varietyja također je hvalila seriju prozvavši je "kinematografskom, prekrasnom produkcijom koja je možda i jedna od najboljih televizijskih serija ove jeseni".

Izvori

Vanjske poveznice
Atlanta na Internet Movie Databaseu

Američke serije
Humoristične serije
Dramske serije
Dobitnici Zlatnog globusa za najbolju humorističnu seriju
Televizijske serije koje su završile 2022.

Atlanta (televizijska serija)


Dokurcun, Sakarya ilinin Akyazı ilçesine bağlı bir mahalledir. Çiğdem Yaylası, Sülüklü Göl ve Sarıgöl gibi doğal güzellikleri özellikle İstanbul'dan günübirlik gelen ziyaretçilerin uğrak yerlerindendir.

Tarihçe
2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Coğrafya
Akyazı ilçesine 30 km Sakarya il merkezine uzaklığı 60 km'dir. Mahalle konum itibarıyla Sakarya ilinin doğusun yer alıp 40°34'24" Kuzey 30°52'4" Batı koordinatlarındadır. Dokurcun, Sakarya ili ve Bolu ili arasında Sınır Köprüsü vazifesi görmektedir. Bolu sınırı içinde olan Avdullar mahallesi, Yürse mahallesi ve Tavşansuyu mahallesi genel ihtiyaçlarını Dokurcun'dan sağlamaktadır.

Dokurcun mahallesi, kuzeyinde Keremali Dağı güneyinde Kapıdağı ormanı sıra dağları arasında Mudurnu çayının vadisinde kurulmuştur.

Nüfusu
Mahalle, özellikle genç nüfus olarak aşırı derecede göç vermektedir. Mahallede sanayi atılımları çok az olduğundan dolayı dış ülkeler başta olmak üzere İstanbul, Ankara, İzmit, Adapazarı merkez, vs gibiyerlerde yaşamakta ve sadece tatillerini geçirmek için mahalleye gelmektedir. Yapılan en son sayımlara göre Dokurcun Mahallesi merkez nüfusu sadece yaklaşık 2910 kişidir.

Ekonomisi
Toplumun genişlemesiyle beraber tarım arazileri yerleşim yeri haline dönüştürülmektedir. Mahallenin eskiden tarıma dayalı bir ekonomisi var iken bu yıllarda tarım yavaş yavaş önemini yitirmektedir. Diğer yandan mahallede hayvancılık neredeyse yok denecek kadar önemini yitirmiştir. Halk geçimini fındık üreticiliğiyle sağlamakta olup, son yıllarda fındık değerini çok kaybettiği için halk göç yolunu tercih etmektedir. Mahalleye gelen sanayiciler pek fazla kalmayıp mahalleyi terk etmişlerdir.
Son yıllarda, Assu doğal mineralli su tesisi ve ürünlerin taşınması için TIR şoförleri kooperatifi kurulmuştur.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 www.dokurcun.net,
 Yerel Net

Akyazı'nın mahalleleri

Dokurcun, Akyazı


Onthophagus sumbavensis é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Boucomont em 1914.

Referências

Ligações externas

sumbavensis
Coleópteros descritos em 1914

Onthophagus sumbavensis


Inviolata, op. 163, est une œuvre de la compositrice Mel Bonis, datant de 1920.

Composition
Mel Bonis compose Inviolata pour chœur mixte a cappella en 1920. Le manuscrit porte la mention . L'œuvre ne sera cependant publiée qu'à titre posthume par Armiane en 1998.

Analyse
Comme tous les petits motets pour chœur de Mel Bonis, Inviolata est traitée par une forme continue, chaque verset étant traité indépendamment et chaque phrase musicale est ponctuée d'un mouvement cadentiel, la plupart du temps en demi-cadence.

Réception
Eugène Gigout rassure la compositrice dans une lettre du 10 décembre 1923 : .

Discographie

Références

Sources

Liens externes

Œuvre de Mel Bonis
Musique chorale
Œuvre réalisée en 1920

Inviolata


العلجوم أو ضفدع الطين  هو حيوان برمائي غير مصنف من رتبة عديم الذيل. العلجوم له عدة عائلات مثل Bufonidae علجوم حقيقي عادة ما يختلط على غير الخبراء فلا يميزون بينه وبين الضفدع نظرا لتشابهما في الشكل لكن في واقع الحال يختلف العلجوم عن الضفدع بميله للعيش في المناطق البرية لذلك له جسم صلب وجلد ثخين ولون بني كي يتحمل الحرارة ويموه نفسه في البيئة المحيطة وأرجل العلجوم قصيرة مهيأة أكثر للمشي وهو فاقد القدرة على القفز خلافا للضفدع تميل العلاجم للحفر لوضع بيوضها التي تنزل على شكل سلسلة بينما الضفدع يضع بيضه في المياه على هيئة كتلة واحدة.
((يطلق اسم علجوم أيضاً على ذكر البط والاتان الكثيرة اللحم العُلْجومُ الماءُ الغَمْرُ الكثير))

الفرق بين العلجوم والضفدع
 أرجل العلجوم بشكل عام أقصر من أرجل الضفدع
 يستخدم العلجوم عادة المشي للتنقل في حين يستخدم الضفدع القفز
 قفزات العلاجم أقصر من قفزات الضفادع
 العلاجم تعيش بعيدة عن الماء فتكاد يقتصر وجودها في الماء للتزاوج والتكاثر مقارنة بالضفادع التي لاتبتعد عن الماء
 جلد العلاجم جاف أما الضفادع فلها جلد رطب
 جلد العلاجم ذو نتوءات أما الضفادع فجلدها أملس
 تفرز العلاجيم سما سيء الطعم لا يشجع المفترسات على أكلها.

مراجع

علجوم


Odessa est un village du comté de Schuyler, dans l'État de New York, aux États-Unis. En 2010, il comptait une population de .

Démographie
Lors du recensement de 2010, le village comptait une population de , tandis qu'en 2019, elle est estimée à .

Notes et références

Voir aussi

Article connexe
 État de New York

Liens externes

Localité dans le comté de Schuyler (New York)
Village dans l'État de New York

Odessa (New York)


Cs. Tibor Horváth () a fost un scenarist de benzi desenate. Începând din anii 1950 și până la căderea regimului comunist a fost principalul autor de cărți de benzi desenate din Ungaria, formând o școală de adaptare grafică a creațiilor literare. A scris scenarii pentru numeroase cărți de benzi desenate, adaptând opere literare populare, cu ajutorul unor ilustratori precum Ernő Zórád, Pál Korcsmáros, Imre Sebők, Sándor Gugi, Attila Dargay și Attila Fazekas.

Cariera
Tibor Horváth a lucrat la Ministerul Culturii, colaborând 1955 cu artistul grafic Sándor Gugi. Artistul desenase deja benzi desenate și l-a convins pe Horváth să adapteze opere literare clasice, într-un mod asemănător cu adaptările americane Classics Illustrated, pentru a fi realizate benzi desenate. Amândoi au crezut că i-ar putea convinge pe editori să publice cărți de benzi desenate care să facă publicitate operelor literare "reale" și, astfel, să servească la răspândirea lecturii. Deși inițial sceptici, ei au realizat curând prima lor carte de benzi desenate. Benzile desenate au apărut mai întâi în revistele Új Világ, Szabadságharcos (apoi Szabadság) și Po Sztrane Szovetov.

Cererea de benzi desenate a crescut și s-au implicat, de asemenea, și alți desenatori precum  Ernő Zórád și Pál Korcsmáros. Zórád a desenat un serial de benzi desenate despre Winnetou, care a apărut în revista Pajtás. Korcsmáros a început să lucreze cu Cs. Horváth în 1957, publicând benzi desenate în Füles (până în 1990). Benzile desenate au apărut în Pajtás până în 1960, iar Cs. Horváth a găsit apoi alte reviste dispuse să publice precum Képes Nyelvmester și Lobogo, iar din 1959 în Népszava în care gugi și mai apoi  Imre Sebők și Attila Fazekas (din 1974) i-au ilustrat poveștile.

În anii 1980 mai multe benzi desenate au apărut în cărți separate publicate de Füles. Datorită numărului mare de copii ele sunt relativ ușor de găsit în piețele de vechituri și la târgurile de cărți de benzi desenate.

Odată cu schimbarea regimului politic multe seriale de benzi desenate au ajuns la final și din 1993 noul proprietar al revistei Füles a renunțat la creațiile lui Cs. Horváth, motivând că nu există cerere, iar Cs. Horváth s-a sinucis mai târziu în acel an.

Seriale de benzi desenate (selecție)
 A csendháborító (după Szovoljov, desene de Gugi Sándor, în Fekete-Fehér Képregénymúzeum: Gugi Sándor: Válogatott művek, Míves Céh kiadó 2006; versiunea originală în Magyar Ifjúság 1958)
 A hegyormok közt nincs határkő (după Nemere István, desene de Sarlós Endre, în Acélcápa, Windom kiadó 2007; versiunea originală în Füles 1982)
 A két koldusdiák (după Mikszáth Kálmán, desene de Korcsmáros Pál in Papírmozi 1, Képes Kiadó 2007; versiunea originală în Füles 1972)
 A kincses sziget ("Insula comorii", după Robert Louis Stevenson, desene de Sebők Imre, Windom kiadó 2006; versiunea originală în Népszava 1967)
 Az kőszívű ember fiai ("Fiii omului cu inima de piatră", după Jókai Mór, desene de Korcsmáros Pál, Képes Kiadó 2007; versiunea originală în Füles 1960)
 A láthatatlan ember (după Gárdonyi Géza, desene de Korcsmáros Pál, Képes Kiadó 2006; versiunea originală în Füles 1961)
 A láthatatlan ember ("Omul invizibil", după H. G. Wells, desene de Gugi Sándor, in Fekete-Fehér Képregénymúzeum: Gugi Sándor: Válogatott művek, Míves Céh kiadó 2006; versiunea originală în Magyar Ifjúság 1957)
 A mayák kincse (după Jack London, desene de Sebők Imre, in Fekete-Fehér Képregénymúzeum: Jack London nyomán, Míves Céh kiadó 2005; versiunea originală în Népszava 1962)
 A mexikói (după Jack London, desene de Sebők Imre, în Fekete-Fehér Képregénymúzeum: Jack London nyomán, Míves Céh kiadó 2005; versiunea originală în Magyar Ifjúság 1959)
 A nyomorultak ("Mizerabilii", după Victor Hugo, desene de Korcsmáros Pál, Képes Kiadó 2008; versiunea originală în Füles 1957)
 A sebhelyes arcú (după Herbert Ziergiebel, desene de Sebők Imre, Windom kiadó 2008; versiunea originală în Népszava 1963)
 A szőke ciklon (după Rejtő Jenő, desene de Korcsmáros Pál, în Eduárd fapados képregényújság 5-8, Képes Kiadó 2006-2007; versiunea originală în Füles 1961-1962)
 Acélcápa (după Nemere István, desene de Sarlós Endre, în Acélcápa, Windom kiadó 2007; versiunea originală în Füles 1982-1983)
 Az arany ember ("Omul de aur", după Jókai Mór, desene de Korcsmáros Pál, Képes Kiadó 2005; eredeti közlés Füles 1962)
 Bern professzor feltámadása (după Szavcsenko, desene de Gugi Sándor, în Fekete-Fehér Képregénymúzeum: Gugi Sándor: Válogatott művek, Míves Céh kiadó 2006; versiunea originală în Füles évkönyve 1963)
 Beszterce ostroma (după Mikszáth Kálmán, desene de Korcsmáros Pál, Képes Kiadó 2005; versiunea originală în Füles 1959)
 Egri csillagok (după Gárdonyi Géza, desene de Korcsmáros Pál, Képes Kiadó 2004; versiunea originală în Füles 1959)
 Egri csillagok (după Gárdonyi Géza, desene de Korcsmáros Pál, Képes Kiadó 2006 – versiune nouă în culori)
 Egy hirhedett kalandor (după Jókai Mór, desene de Sebők Imre, Windom kiadó 2006; versiunea originală în Népszava 1962)
 Egy jenki Artur király udvarában ("Un yankeu la curtea regelui Arthur", după Mark Twain, desene de Korcsmáros Pál, în Fekete-Fehér Képregénymúzeum: Egy jenki Artur király udvarában, Míves Céh kiadó 2006; versiunea originală în Füles 1959)
 Érdekes kalandok (după Jan Larri, desene de Gugi Sándor, în Fekete-Fehér Képregénymúzeum: Gugi Sándor: Válogatott művek, Míves Céh kiadó 2006; versiunea originală în Képes Nyelvmester 1968, orosz nyelven)
 Halálsugár (după Aleksei Tolstoi, desene de Sebők Imre, Windom kiadó 2007; versiunea originală în Népszava 1962)
 Mairelandi veszedelem (după Imre Gábor și Bojcsuk József, desene de Sebők Imre, Windom kiadó 2007; versiunea originală în Népszava 1968)
 Kis híján tragédia (după Vajdulák, desene de Korcsmáros Pál, în Fekete-Fehér Képregénymúzeum: Egy jenki Artur király udvarában, Míves Céh kiadó 2006; versiunea originală în Tollasbál 1963)
 Struccvásár (după H. G. Wells, desene de Gugi Sándor, în Fekete-Fehér Képregénymúzeum: Gugi Sándor: Válogatott művek, Míves Céh kiadó 2006; versiunea originală în Füles évkönyve 1971)
 Szegény gazdagok (după Jókai Mór, desene de Sebők Imre, Windom kiadó 2007; versiunea originală în Népszava 1963)
 Tragédia a messzi Északon (după Jack London, desene de Sebők Imre, î Fekete-Fehér Képregénymúzeum: Jack London nyomán, Míves Céh kiadó 2005; versiunea originală în Füles 1975)
 Urm megszökik (după Arkadi și Boris Strugațki, desene de Korcsmáros Pál în Papírmozi 2, Képes Kiadó 2007; versiunea originală în Füles 1963)
 Vörös és fekete ("Roșu și negru", după Stendhal, desene de Korcsmáros Pál, Képes Kiadó 2006; versiunea originală în Füles 1966)

Note

Bibliografie
 Kertész Sándor: Szuperhősök Magyarországon (Akvarell, 1991)
 Kertész Sándor: Comics szocialista álruhában (Kertész Nyomda és Kiadó, 2007)
 Cs. Horváth Tibor művei (wiki.kepregeny.net)

Legături externe
 Adatlapja a Moly oldalán
 Sztrippi, mint mesterdetektív (Képregénymúzeum)

Nașteri în 1925
Decese în 1993
Sinucideri

Cs. Tibor Horváth


Justice League er en amerikansk superheltefilm baseret på DC Comics superhelte-team af samme navn, distribueret af Warner Bros. Pictures. Filmen bliver den femte i DC's filmisk udvidede univers. Filmen instrueres af Joss Whedon med et manuskript af Chris Terrio og indeholder et ensemble cast, der inkluderer Ben Affleck, Henry Cavill, Gal Gadot, Ezra Miller, Jason Momoa, Ray Fisher, Amy Adams, Jeremy Irons, J. K. Simmons, Amber Heard, Willem Dafoe og Jesse Eisenberg. Filmoptagelserne gik i gang den 11. april 2016.

Filmen er planlagt til at få premiere i de danske biografer den 16. november 2017.

Synopsis
Efter hændelserne i Batman v Superman: Dawn of Justice samler Bruce Wayne og Diana Prince et hold af meta humans til at tage kampen op imod den katastrofale trussel fra Steppenwolf og hans hær af Parademons, der er på jagt efter tre Mother Boxes skjult på jorden.

Medvirkende
 Ben Affleck som Bruce Wayne / Batman:
En milliardær, playboy og ejer af Wayne Enterprises der dedikere sig selv til at beskytte Gotham fra den kriminelle underverden, som en hårdt trænet, maskeret selvtægtsudøver, og er den der tager initiativet til at rekruttere metahumans for at beskytte planeten efter hændelserne i Batman v Superman: Dawn of Justice.
 Henry Cavill som Clark Kent / Superman:
En Kryptansk overlevende og journalist for The Daily Planet med overmenneskelige evner, der blev dræbt i kampen mod Doomsday monstret, hvis skabelse blev igangsat af Lex Luthor, hvilket fik Batman og Wonder Woman til at skabe Justice League.
 Gal Gadot som Diana Prince / Wonder Woman:
En 5000 år gammel Amazone krigerprinsesse og datter af Zeus, og er det første metahuman Batman når ud til i sit initiativ om at skabe Justice League.
 Ezra Miller som Barry Allen / The Flash:
En Central City politi retsmedicinsk efterforsker, der kan bevære sig med overmenneskelig hastighed, og vibrere på et molekylært niveau.
 Jason Momoa som Arthur Curry / Aquaman:
Kongen af undervandsnationen Atlantis, der har evner der stammer fra og er forbundet med havet.
 Ray Fisher som Victor Stone / Cyborg:
En tidligere college atlet, der efter at være teknologisk genskab med hjælp fra en motherbox efter en nærdøds ulykke, har fået evner til at manipulere teknologi og teleportere.
 Amy Adams som Lois Lane:
En journalist for The Daily Planet og Clark Kents kæreste.
 Jeremy Irons som Alfred Pennyworth:
 Bruce Waynes butler, chief for sikkerhed og betroet væbner.
 J. K. Simmons som James Gordon:
Kommissæren af Gotham City Police Departments og en af Batmans allierede.
 Amber Heard som Mera:
Dronningen af undervandsnationen Atlantis, og Aquamans partner.
 Jesse Eisenberg som Lex Luthor:
En sofistikeret ung forretningsmand og arvelig CEO af LexCorp der blev indespæret i slutningen af Batman v Superman for massemordet i den amerikanske Capitol Building
 Willem Dafoe som Nuidis Vulko:
En atlantisk politiker, og Aquamans vejleder igennem længere tid.

Noter

Eksterne henvisninger

Superman
Actionfilm fra USA
Amerikanske film fra 2017
Film baseret på tegneserier
Film instrueret af Zack Snyder
DC Extended Universe-film
Batman-film
Film fra Warner Bros.

Justice League (film fra 2017)


الأولى هي أول قناة في التلفزيون الوطني في المغرب تابعة للشركة الوطنية للإذاعة والتلفزة. وتقدم سلسلة من الخدمة العامة، وتوفير كل الخدمات والمعلومات والثقافة والترفيه لمشاهديها والمواطنين في المغرب وفي العالم العربي وأوروبا.

تاريخ القناة
بدأت القناة الوطنية المغربية ببث برامجها بالأبيض والأسود غداة الاستقلال، وذالك في الثالث من مارس 1962. ولم يبدأ البث بالألوان (سيكام ب) إلا سنة 1972.

وانطلاقا من 3 مارس 1993 دخلت الإذاعة الوطنية حقبة البث عبر الأقمار الاصطناعية، وذلك عن طريق القمر الاصطناعي «أوتيل سات» وبذلك تكون الإذاعة الوطنية قد دخلت العالم الرقمي للبث والتسجيل على غرار الإذاعات الدولية.

التنظيم

تنظيم الإدارة
فيصل العرايشي: الرئيس المدير العام
محمد عياد: المدير العام
فاطمة بارودي: مديرة الأخبار بالتلفزة
علمي خلوقي: المدير المركزي للإنتاج والبرمجة للإذاعة
المومن فاطمة: مديرة العلاقات الدولية
سعيد زدوق: مدير البرامج بالرياضية

الوضع القانوني للقناة
مر الوضع القانوني للتلفزة المغربية بشكل تدريجي من الكفاءة القانونية والاستقلالية المالية إلى مؤسسة عمومية ثم الإدماج في الإدارة المركزية لوزارة الاتصال بميزانية ملحقة.

رأسمال القناة
الأولى هي ملك الشركة الوطنية للإذاعة والتلفزة وهي شركة مساهمة خاضعة للقانون المغربي، يوجد رأسمالها الكلي في ملك الدولة.

وتؤمن توازن ميزانيتها عن طريق منحة من الدولة بالإضافة إلى ضريبة على شكل مساهمة تضاف إلى فاتورة استهلاك الطاقة من طرف الأسر المغربية، زيادة على فائض مداخيل المصلحة المستقلة للإشهار (SAP) أو مداخيل ظرفية عن عائدات الخدمات.

وخلال سنتي 1995 و1996 وفر وزير الإتصال للقناة غلافا ماليا قدره 13 مليون درهم، ميزانية عمل هذه المنظمة عرفت ارتفاعا ملحوظا خلال سنة 1996 حيث بلغت 598 مليون درهم للسنة المالية 1996-1997.

العنوان
 زنقة البريهي ص ب 1042 - الرباط
 هاتف: 49 47 70/72 48 70/63 49 70/85 68 76 037
 الفاكس: 88 68 76 037

برامج القناة
تعرض القناة برامج منها:
 برنامج لالة لعروسة
 سيتكوم الدرب
 سوحليفة
 سلسلة علال وكاميليا
 مسلسل الوجه الآخر
 مسلسل الصفحة الأولى
 سلسلة مرضي ميمتو
 الحب المجهول (فيلم)
 برنامج كوميديا
 برنامج كوميديا شو
 برنامج 45 دقيقة
 برنامج أمودو
 برنامج حنان نيت
 برنامج مداولة
 مسلسل خط الرجعة
 مسلسل من دار لدار
 مسلسل احلام نسيم
 سلامة ريحانة
 مسلسل زينة الحياة
 مسلسل هنية و مبارك و مسعود
 ولادي (مسلسل)
 دموع وردة (مسلسل)
 مسلسل الدنيا دوارة
 مسلسل الماضي لا يموت
 عيون غائمة (مسلسل)
 ولاد المختار (مسلسل)
 مسلسل قضية العمر
 مسلسل دار الغزلان (الجزء الأول والثاني)
 مسلسل ساعة في الجحيم
 مسلسل لبريكاد
 قضايا وآراء
 برنامج ضيف الأولى
 برنامج مشارف
 برنامج الوسيط
 برنامج في الذاكرة
 برنامج أطفال على بال
 برنامج نادي المرح
 برنامج بغيت نكون
 مسلسل وعدي (الجزء الأول والثاني)
 stand up (برنامج كوميدي)
 مسلسل حياتي
 مسلسل الله يسامح
 مسلسل رضاة الوالدة (الجزء الأول والثاني)
 مسلسل ولا عليك
 مسلسل قلوب تائهة
 مسلسل ماشي بحالهم
 مسلسل زواجي محال
 مسلسل عز المدينة
 الكلام المرصع
 الهودج
 برنامج صدى الإبداع
 شاشات
 صناع الفرجة
 متألقات
 العالم الرياضي
 في الصميم
 كمبارس (فيلم)
 وراء المرآة (فيلم)
 الشاهدة (فيلم)
 ياك أجرحي (فيلم)
 خفة الرجل (فيلم)
 الشوط الثاني (فيلم)
 360 درجة (فيلم)
 لبس قدك (فيلم)
 الخطيب (فيلم)
 التقشيرة (فيلم)
 مول الهوندا (فيلم)
 الكديديب (فيلم)
 الأستاذ (فيلم)
 النجم (فيلم)
 عام في الغربة (فيلم)
 كاميرا ضاحكة
 مسلسل نعام ألالة
 مسلسل بابو على بابي
 مسلسل المدير العام
 سهرة نجوم الأولى
 مسلسل ستون لكلام

انظر أيضا
 العيون الجهوية
 الشركة الوطنية للإذاعة والتلفزة
 دوزيم
 قائمة بلعوشي

مراجع

وصلات خارجية
 موقع القناة الأولى على الأنترنت

الإعلام في المغرب
إعلام مغاربي
تأسيسات سنة 1962 في المغرب
فضائيات المغرب
قنوات ومحطات تلفازية أسست في 1962
محطات تلفزيونية باللغة العربية
محطات تلفزيونية باللغة الفرنسية
وسائل الإعلام في الرباط

قناة الأولى (المغرب)


Francesco Graziani (født 16. december 1952 i Subiaco, Italien) er en italiensk tidligere fodboldspiller (angriber) og -træner, der blev verdensmester med Italiens landshold ved VM 1982.

Karriere
Graziani spillede størstedelen af sin karriere i hjemlandet, hvor han blandt andet var tilknyttet Torino, Fiorentina og Roma. Han vandt det italienske mesterskab med Torino i 1976, mens det med Roma blev til sejr i pokalturneringen Coppa Italia i både 1984 og 1986.

For det italienske landshold nåde Graziani at spille 64 kampe, hvori han scorede 23 mål. Han blev verdensmester med holdet ved VM 1982 i Spanien, og spillede samtlige italienernes syv kampe i turneringen, herunder finalen mod Vesttyskland. Han deltog også ved VM 1978 i Argentina og ved EM 1980 på hjemmebane.<

Titler
Serie A
 1976 med Torino

Coppa Italia
 1984 og 1986 med Roma

VM
 1982 med Italien

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Italien
Verdensmestre i fodbold
Fodboldtrænere fra Italien
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1978
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 1980
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1982

Francesco Graziani


American Indian Radio on Satellite or AIROS was a service that transmitted Native American radio programs between producers and radio stations via satellite. It also distributed radio programming directly to listeners via the Internet. Its satellite service ran from 1994 to 2006. It was operated by Native American Public Telecommunications.

Programming
AIROS carried a variety of Native American radio programming, including news and music. Although primarily a distributor, it produced some of its own programming.

Two of the programs AIROS carried have become among the longest-running Native American radio programs. The music program Native Sounds Native Voices originates in the studios of KZUM. It was first broadcast in Lincoln Nebraska in 1994. Native American Calling is a call-in talk show. AIROS carried its national premiere June 5, 1995. Initially, it was jointly produced by AIROS and the Alaska Public Radio Network and originated from the studios of KUNM, Albuquerque, New Mexico. In 2001, the New York Times described Native American Calling as very popular. By 2006, it was produced by Koahnic and was one of the best-known Native American radio programs.

Distribution
In the 1990s, satellite communications were considered especially useful for reaching radio stations in remote locations that did not have access to services like special high-quality telephone lines or the Internet. AIROS started its satellite distribution network in 1994. AIROS used the Public Radio Satellite System. As a result, its programming was available to public radio stations across the United States, not just Native American stations. The number of stations AIROS served grew from 29 in 1995 to 50 in 2000 and 77 in 2001, including Native American and other stations in the United States and Canada. In 2001, the New York Times described AIROS as the "primary distribution system for (Native American) public radio".  AIROS satellite operations ended in 2006, when Koahnic won the contract to distribute Native American programming over the Public Radio Satellite System.

By 2014, Koahnic's Native Voice One and Radio Bilingüe were the two indigenous radio networks in the United States. Like AIROS, both used the Public Radio Satellite System.

AIROS also used the Internet to connect producers, radio broadcasters and listeners. In 1997, AIROS initiated webcasts, reaching the large urban Native American population out of reach of Native American radio stations. AIROS claimed it had one of the first web sites to provide live-streaming. Broadcast stations continued to be the primary means of reaching American Indians on reservations lacking reliable Internet.  AIROS live streaming ended in December 2010. Podcasts continued for a few more years.

See also
NATV Native American Television
Satélite Radio Bilingüe, which distributes native and other Spanish language programming via satellite.

References

Native American radio
Public radio in the United States
Companies based in Lincoln, Nebraska
Defunct radio networks in the United States
Defunct community radio stations in the United States
Radio stations established in 1994
Radio stations disestablished in 2006
Defunct radio stations in the United States

AIROS Native Radio Network


Princípios de geología (en inglés: Principles of Geology) es un libro escrito por el geólogo escocés Charles Lyell. En él intentaba explicar los cambios pasados que ha experimentado la superficie de la Tierra, teniendo en cuenta las causas que aún actúan en la actualidad.

La obra fue publicada en tres volúmenes, de 1830 a 1833, y estableció las credenciales de Lyell como geólogo teórico y popularizó la teoría del uniformismo, primeramente sugerida por James Hutton.

El argumento central de la obra es el de que «el presente es la llave para el pasado»: los registros geológicos del pasado distante pueden y deben ser explicados con referencia a procesos geológicos actualmente en proceso y como tal directamente observables. La interpretación de los cambios geológicos por Lyell como acumulación constante de mínimas variaciones a lo largo de un tiempo extenso fue también un tema central en la obra.

Influencia
La obra tuvo una gran influencia en el joven Charles Darwin, que recibió el primer volumen de Robert FitzRoy, capitán del HMS Beagle, poco tiempo antes del segundo viaje del HMS Beagle. En el primer paraje en la costa de la Isla de Santiago, Darwin encontró formaciones rocosas que vistas bajo la perspectiva de Lyell daban un punto de vista revolucionario sobre la historia geológica de la isla, aplicado después en todos sus viajes. Cuando se encontraba en América del Sur, Darwin recibió el volumen segundo, que suscitaba la idea de evolución orgánica, proponiendo centro de creación para explicar la diversidad y territorios de las especies. Las ideas de Darwin rápidamente irán más allá de esto, pero en geología él era un discípulo de Lyell, enviándole pruebas, extensas evidencias y teorizando a favor del uniformismo de Lyell, incluyendo ideas sobre la formación de los atolones.

Referencias

Enlaces externos
 Principles of Geology (en inglés) en Google Books. Consultado el 3 de julio de 2012.

Ensayos de 1830
Libros de geología
Libros en inglés
Ciencia de 1830
Reino Unido en 1830
Ciencia y tecnología de Reino Unido del siglo XIX
Historia de la geología

Principios de geología


جرت بطولة العالم للشباب لكرة القدم 2001 في الأرجنتين في الفترة من 17 يونيو إلى 8 يوليو 2001. وكانت بطولة عام 2001 هي الثالثة عشر المتنافس عليها. جرت المسابقة في ست مدن، هي بوينس آيرس، وقرطبة، ومندوزا، وروساريو، وسالتا، ومار دل بلاتا. وفاز خافيير سافيولا من الأرجنتين الذي أحرز 11 هدفا بالحذاء الذهبي.

التصفيات
كانت الفرق الـ24 التالية مؤهلة لبطولة العالم للشباب لكرة القدم 2001. الأرجنتين مؤهلة بصورة تلقائية بوصفها المضيفة.

1.الفرق التي دشنت مشاركاتها.
2.جمهورية التشيك دشنت مشاركتها كدولة مستقبلة. وقد تم اختيارها كخلف لتشيكوسلوفاكيا التي لم يعد لها وجود، والتي تأهلت في عامي 1983 و1989.

الأماكن

الرعاية

شركاء الفيفا
 أديداس
 فوجيفيلم
 جيه في سي
 أفايا
 كوكا كولا
 ماكدونالدز
 توشيبا

 ماستركارد
National supporters
 الاتحاد الدولي لكرة القدم
 FIFA Fair Play

التشكيلات

مرحلة المجموعات

المجموعة أ

المجموعة ب

المجموعة ج

المجموعة د

المجموعة ر

المجموعة س

ترتيب فرق المركز الثالث

مرحلة خروج المغلوب

القوس

دور الـ16

ربع النهائي

نصف النهائي

مباراة فاصلة للمركز الثالث

النهائي

النتيجة

الهدافون

11 أهداف
 خافيير سافيولا

6 أهداف
 أدريانو
 جبريل سيسيه

5 أهداف
 روبرت دي بينيو دي سوزا
 بنيامين أور

4 أهداف

 ماكسي رودريغيز
 وينستون باركس
 محمد اليماني

3 أهداف

 إستيبان خوسيه هيريرا
 أوليكسي بييليك

هدفين
 فابريسيو كولوتشيني
 أندريس داليساندرو
 لياندرو رومانيولي
 غريغ أوينز
 تشو بو
 إريك سكوت
 توماش يون
 بيتر موسيل
 وائل رياض
 سولومون أندارجاشيو
 هيرفي بونييه
 فيليب مكسيس
 كريستوف برويس
 ديريك بواتينغ
 جون مينساه
 عماد محمد
 كوجي ياماسي
 يوسف هيرسي
 كلاس يان هونتيلار
 خوليو فالنتين غونزاليس
 داماركوس بيزلي

هدف واحد
 مانتوراس
 مندونسا
 راسكا
 دييغو كولوتو
 أليخاندرو دومينغيز
 إدواردو كوستا
 فرناندو
 كاكا
 بينغا
 ماريو إستيبان بيريوس
 رودريغو ميار
 سباستيان باردو
 خايمي فالديس
 كارلوس هرنانديز (لاعب كرة قدم)
 Christian Montero
 ميخال ماتسيك
 خورخي غواغوا
 Roberto Miña
 خورخي ألبرتو فارغاس
 حسين أمين
 جمال حمزة
 Abay Yordanos
 Bekele Zewdu
 دانييل شولوند
 ميكا فايرينن
 بيرنار ميندي
 Thorsten Burkhardt
 إبراهيم عبد الرزاق
 مايكل إيسيان
 Abass Inusah
 عمار حنوش
 صلاح الدين سيامند
 فابيان دوكينز
 كوجي موريساكي
 يوتاكا تاهارا
 يورغن كولين
 سانتي كولك
 رحمت مصطفى
 رافاييل فان در فارت
 بيدرو بينيتيز
 خوسيه ديفاكا
 والتر فريتس
 فيليبي خيمينيز
 توماس غوزمان
 سانتياغو سالسيدو
 دينيس ستويان
 روسلان فالييف
 كيني أرينا
 إدسون بادل
 براد ديفيس

الجوائز

الترتيب النهائي

وصلات خارجية
FIFA World Youth Championship Argentina 2001, FIFA.com
RSSSF > FIFA World Youth Championship > 2001
FIFA Technical Report

أحداث يوليو 2001 الرياضية في أمريكا الجنوبية
أحداث يونيو 2001 الرياضية في أمريكا الجنوبية
بطولة العالم للشباب لكرة القدم
كرة القدم الأرجنتينية في 2001–02
كرة قدم للشباب في 2001
منافسات كرة قدم دولية تستضيفها الأرجنتين

بطولة العالم للشباب لكرة القدم 2001