Dumbledore'un Ordusu, J.K. Rowling tarafından yazılmış olan Harry Potter serisinde bir öğrenci grubudur.

Harry Potter'ın Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nda Kurduğu ve 28 kişiden oluşan Karanlık Sanatlara Karşı Savunma grubudur.

Tarihçe
Bu grup Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu 'nda Hogwarts Yüksek Müfettişi ve Karanlık Sanatlara Karşı Savunma Dersi öğretmeni Profesör Umbridge'e karşı kurulmuştur. Amaçları S.B.D. Sınavına hazırlanmak ve büyüler öğrenmektir. Ayrıca Lord Voldemort'a karşı hazırlanmaktır.

Örgüt başarılı bir şekilde devam etmiştir. Örgütü kurma fikri Hermione Granger'dan çıkmıştır. Öğretmenin ise Harry Potter olmasını istemiştir. Örgütün kuruluş nedeni aslında Sihir Bakanlığı'nın Hogwarts'ta Dumbledore'un bir tür öğrenci ordusu kurmasından korktuğu için müdahale etmesidir. Bu müdahaleden en çok çekenler arasında ise Harry Potter vardır. Çünkü onun bir yalancı, Dumbledore'un ise bir bunak olduğunu düşünmektedirler. Grubun buluşma noktası İhtiyaç Odası'dır.

Örgüt en sonunda Cho Chang'in arkadaşı Marietta Edgecombe'nin örgütü Profesör Umbridge'e şikayet etmesinden sonra yıkılmıştır. Harry ise grubun elebaşı olarak sorumlu tutulmuştur. Albus Dumbledore'un odasına götürülmüş ve Dumbledore'un bu grubu bilmemesine rağmen bu grubu kendisinin kurduğunu söylemiş ve Harry'i kurtarmıştır. Ancak Dumbledore'un başı derde girmiştir.

Ama 7. kitabın sonunda, son savaşta, Harry'nin Lord Voldemort'u yoketmesiyle Ordu, Lord Voldemort'a karşı son kez birleşmiştir.

Üyeler

Hannah Abbott

Kendisi Hufflepuff öğrencisidir.İleriki yıllarda Neville Longbottom ile evlendi.

Katie Bell

Katie Bell, Gryffindor öğrencisidir. İkinci yılında Quidditch takımına, altıncı yılında da Dumbledore'un Ordusu'na katılmıştır. Harry'nin 6. yılında Hogsmeade'de Üç Süpürge'de bulduğu bir lanetli gerdanlığı Hogwarts'a sokmaya çalışırken yanlışlıkla gerdanlığa dokunmuş ve lanetlenerek hastane kanadına kaldırılmıştır.

Susan Bones

Susan Bones, Harry ile aynı yıl okula başlayan bir Hufflepuff öğrencisidir.

Terry Boot
Terry Boot, Ravenclaw'lı Harry'nin yılından bir öğrencidir. Michael Corner ve Anthony Goldstein'la sıkı arkadaştır. Gilderoy Lockhart'ın düello kulübünde Harry'nin ikinci yılında onunla tanışmıştır.

Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı 'nda Domuz Kafası barında Dumbledore'un Ordusu'nun toplantısına ilk kez katıldı. Bir keresinde Harry'ye Albus Dumbledore'un odasındaki bir portrenin Harry'nin bir Basilisk'i Gryffindor'un Kılıcıyla öldürdüğünü öğrendiğini söyleyip ondan bunu doğrulamasını ister. İhtiyaç Odası'ndaki bir D.O. toplantısından sonra Hermione'nin grup üyelerine dağıttığı, iletişim için kullandıkları büyülenmiş Galleonlardan etkilenir ve F.Y.B.S seviyesindeki Protean Büyüsü'nü yapabildiği için ona "Nasıl olur da Ravenclaw'da olmazsın, seninki gibi bir zekâyla?" diye sorar. Ayrıca dönem sonunda Draco Malfoy, Crabbe ve Goyle Harry'yi Hogwarts Expressi 'nde pusuya yattıklarında Harry'ye yardım eden D.O. üyelerindendir

Harry Potter ve Melez Prens 'te Terry Horace Slughorn'un İksir derslerinde görülür. Harry Potter ve Ölüm Yadigarları'nda Alecto ve Amycus Carrow tarafından Büyük Salon'da Harry, Ron ve Hermione'nin Gringotts'tan bir ejderhanın üzerinde kaçtıklarını duyurmasının ardından fiziksel olarak cezalandırılmıştır. Harry'nin Hogwarts'a gelip Voldemort ve Ölüm Yiyenler'e karşı son savaşı başlatmadan önce İhtiyaç Odası'na kaçan D.O. üyelerindendir ve Ron'a Ravenclaw'un Diademi hakkında bilgi verir.

Terry, "T. Boot" olarak Çağlar Boyu Quidditch 'i Hogwarts Kütüphanesi'nden almıştır. Rowling'in "Harry'nin Sınıf Arkadaşları Listesi" nde "Trevor Boot" olarak geçmiş, ama isim sonradan Neville Longbottom'ın kurbağasına verilmiştir.

Lavender Brown
Lavender Brown, Harry'nin döneminden bir Gryffindor öğrencisidir. Gene Gryffindor'dan Parvati Patil'in yakın arkadaşıdır. Parvati'yle aynı derslerden zevk alırlar, kehanet favori dersleridir. İkisinin Profesör Trelawney ile yakın ilişkisi vardır ve ona çeşitli zamanlarda destek olurlar. Lavender ilk önce Sihir Bakanlığı tarafından Harry hakkında söylenenlere inanır ancak daha sonra Dumbledore'un Ordusu'na katılır. Bir Sihirli Yaratıkların Bakımı dersinde Patlar-Uçlu Kelekerler Hagrid'in balkabağı bahçesine girince, Lavender Hagrid'e yardım eden birkaç kişiden biri olur. 4. sınıfta Noel Balosuna Seamus Finnigan ile katılır.

Harry Potter ve Melez Prens'te Lavender ve Ron Weasley çıkmaya başlarlar. Lavender ona Ron'un aslında pek de hoşlanmadığı "Won-Won" gibi bir ad takar (Harry'nin korktuğu gibi Ron Lavender'ı "Lav-Lav" diye çağırmaz.) Bir yandan Ron aslında Lavender'dan pek hoşlanmasa da Lavender ile Hermione'yi kıskandırmak ve istediğinde birileriyle öpüşebileceğini kanıtlamak için onunla çıkmaya devam eder. Lavender, Ron'un Hermione ile olan arkadaşlığını kıskanır. Sonunda, Hermione ve Ron'u erkekler yatakhanesinden çıkarken görünce orada yalnız olduklarını düşünerek Ron'dan ayrılır. Oysa Felix Felicis'in etkisi altında olan görünmezlik pelerini altındaki Harry, istemeden onların ayrılmasına neden olarak Ron'un uzun zamandır istediği şeyi sağlar.

Lavender Voldemort ve Ölüm Yiyenlere karşı yapılan son savaşta Fenrir Greyback tarafından saldırıya uğrayarak öldürülür.

Jennifer Smith, konuşması olmadan Azkaban Tutsağında Lavender olarak Gryffindor-Hufflepuf Quidditch maçından sonra revirde Harry'nin başında beklerken
kısaca gözükmüştür. Jessie Cave, Melez Prenste daha uzun süre bu rolü oynadı ve Ölüm Yadigarları'nda da aynı rolle boy göstermiştir.

 Cho Chang Cho Chang, Harry Potter'in platonik ergenlik aşkı olan kızdır. Aynı zamanda Ravenclaw'ın Quidditch Takımında Arayıcı (Seeker) pozisyonunda oynar. Harry ile aralarında Quidditch alanında bir kez rekabet olmuştur. (Harry Potter Gryffindor'un Quidditch Takımında Arayıcı'dır) Cho Chang Noel Balosu'nda(Yule Ball); Cedric Diggory'nin dans davetini kabul ettiği için Harry sadece arkadaşı olan hint asıllı Parvati Patil ve Padma Patil ikizlerini dansa davet eder. Ayrıca Cho'nun Cedric'ten önce Harry'nin ona teklif etmesi takdirde Harry ile gidecek olması dikkat çekici bir husustur. Parvati'yle Harry, Padma'yla da Ron Weasley vals yaparlar. Bu arada yakın kız arkadaşları Hermione Granger de Viktor Krum'la çıkagelir... Üçbüyücü Turnuvası'nın (Triwizard Tournament) 2. yarışmasında tüm yarışmacıların en özledikleri varlıkları Kara Göl'de Denizhalkı (Merpeople) tarafından rehin alınır. Fleur Delacour'un kız kardeşi Gabrielle Delacour, Viktor Krum'un yeni sevgilisi Hermione Granger, Harry'nin en iyi arkadaşı Ron Weasley ve Cedric Diggory'nin sevgilisi ise Cho Chang çalınır.
Üçbüyücü Turnuvası'nın sonunda Cedric Diggory'nin talihsiz bir şekilde yeniden vücut bulan Lord Voldemort tarafından Avada Kadavra laneti ile öldürülmesi ve bu olaydan  yine sadece Harry'nin sağ kalması sonucu (Sağ Kalan Çocuk/The Boy Who Lived) Harry, Cho'nun onu Cedric'in ölümünden sorumlu tutacağını düşünür ama Cho onu anlayışla karşılar. Tabi ara sıra Cho'nun aklına bu durum gelse de Harry için sorun olmaz ve Harry her fırsatta onu teselli eder. Harry, Hogwarts'ta beşinci yılındayken çıkmaya başlarlar. Ama Cho'nun Harry'le öpüşürken Cedric'i hatırlayıp ağlaması Dumbledore'un Ordusu toplantısından sonra İhtiyaç Odası'nda), Harry'nin de romantizm özürlü biri olarak kıza gereken ilgiyi gösterememesi (Sevgililer Günü'nde Domuz Kafası/Hog's Head barında) sonucu bu ilişki kısa sürer ve birbirlerine göre olmadıklarını anlayıp ayrılırlar.Patronusu kuğudur.

Ailesinin soyunun Hong Kong'a dayanan ama İskoçya vatandaşı olan Katie Leung ilk kez Harry Potter ve Ateş Kadehi nde ikinci kez ise Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı nda Cho karakterini oynamıştır. Bu sayede Sinema Dünyası'nda tanınmıştır.

Ravenclaw 'ın Quidditch Takımında Arayıcı pozisyonunda oynar. DO üyesidir. İlk olarak Harry Potter ve Azkaban Tutsağı kitabında Harry'ye karşı Quidditch oynarken  görülmüştür.   Harry, Hogwarts'ta beşinci yılındayken çıkmaya başlarlar. Ama Cho'nun Harry'le öpüşürken Cedric'i hatırlayıp ağlaması sonucu bu ilişki kısa sürer ve birbirlerine göre olmadıklarını anlayıp ayrılırlar
Cho Chang Noel Balosu'nda Cedric Diggory'nin dans davetini kabul ettiği için Harry sadece arkadaşı olan hint asıllı Parvati Patil ve Padma Patil ikizlerini dansa davet eder. Aslında bunu kendisi istememiştir, Üç Büyücü Turnuvası'na katılmış herkes bir partner bulmak zorundadır. Parvati'yle Harry, Padma'yla da Ron Weasley vals yaparlar. Bu arada yakın kız arkadaşları Hermione Granger da Viktor Krum'la çıkar.

Üçbüyücü Turnuvası'nın 2. yarışmasında tüm yarışmacıların en özledikleri varlıkları Kara Göl'de Denizhalkı tarafından rehin alınır. Fleur Delacour'un kız kardeşi Gabrielle Delacour, Viktor Krum'un yeni sevgilisi Hermione Granger, Harry'nin en iyi arkadaşı Ron Weasley ve Cedric Diggory'nin sevgilisi ise Cho Chang çalınır.

 Michael Corner Michael Corner, Ravenclaw'lı Harry'nin yılından bir öğrencidir. Terry Boot ve Anthony Goldstein'la sıkı arkadaştır. O ve Ginny Weasley belli bir süre buluşup çıktılar. İlk buluşmalarını Dumbledore'un Ordusu'nun başlangıcıyla beraber yaptılar ve ilk gittikleri yer, Domuz Kafası barıydı.

Michael ilk kez Hermione'nin onu Karanlık Sanatlara Karşı Savunma dersinde geçmek istediğine inandı ve onunla rekabete girmeye başladı. Sonraki yıl Harry'nin Üçbüyücü Turnuvası'ndaki performansına hayranlık duyduğunu Harry'ye söyledi. Michael Ginny ile Dumbledore'un Ordusu'nda düello ederken buluşuyorlardı. O Ginny'ye uğursuzluk getirmedi, her ikisi de birbirine kötülük dokunacak hareketlerden sakınıyorlardı. Ron sıklıkla, kendi aklınca, kız kardeşinin Michael'la çıkmasını onaylamıyordu ve yeri geldikçe onu kınıyordu.

Ginny, Michael'le oldukça yakınlaşmasından dolayı o zamanki müfettiş Dolores Umbridge tarafından atıldığı Gryffindor Quidditch Takımı'na Harry sayesinde Ravenclaw'ı Quidditch Finali'nde yendiği maçtan önce getirildi. Michael, bu farklı yenilgiden sonra Ginny'ye gücendi ve onunla ilişkisini bitirdi. Sonradan Ginny, onu "Kötü Kaybeden" lakabıyla anmaya başladı. Michael, kendi takımında "Arayıcı" mevkisine Harry'nin  Cho Chang'la ayrılmasından hemen sonra getirildi. Michael Harry'nin yılından olan birkaç özel öğrenciden biriydi. Çünkü, Slughorn'nun ayrıcalıklı öğrencilerle yaptığı toplantılarda öğrendiği sihirli iksirleri yapan en başarılı öğrenci olmuştu.

Ölüm Yadigârları 'nda, Michael, Severus Snape'in Hogwarts müdürlüğü sırasında bir öğrenciyi tutsaklıktan kurtarmaya çalıştığı için Alecto ve Amycus Carrow tarafından cezalandırılmıştır. Neville bu olayı Harry, Ron ve Hermione'ye, üçlü okula döndüğünde anlatır. Michael, Voldemort ve Ölüm Yiyenler'e karşı yapılan son savaşa kadar İhtiyaç Odası'nda saklanan yenilenmiş D.O. grubundandır ve Harry D. O.'nun ona görevinde yardım etme teklifini geri çevirmek üzereyken Michael'ın "Bizi bu karmaşanın içinde mi bırakıp gideceksin" şeklindeki yakınması ve diğer grup üyelerinin tepkisi üzerine yumuşamıştır.

Michael başlangıçta, Felsefe Taşı 'ndan önce tasarlanmış olan Rowling'in "Harry'nin Okul Arkadaşları Listesi"nde bir Hufflepuff'lıdır.

 Colin ve Dennis Creevey Colin Creevey ve Dennis Creevey, Harry Potter serisindeki hayali karakterler. Dennis Creevey, Colin Creevey'in kardeşidir. İlk olarak Colin Creevey Harry Potter ve Sırlar Odası kitabında ismi geçmiştir. Kardeşi Dennis Creevey'in ismi ise ilk kez Harry Potter ve Ateş Kadehi kitabında ismi geçmiştir. Colin Creevey sıkı bir Harry Potter hayranıdır. Okula geldiği ilk sene her gördüğünde Harry'nin fotoğrafını çekmeye ve imzalatmaya çalışır. Muggle ana babadan doğmadır. Dennis ise diğer 1.sınıflarla birlikte şatoya giderken göle düşer ve Colin'e bunun harika olduğunu söyler. İkisi de D.O. grubundadır. Colin Creevey Harry Potter ve Ölüm Yadigarları kitabında Hogwarts Savaşı sırasında yaşı tutmamasına rağmen savaşa katılarak savaşmıştır ve savaşta ölmüştür.

 Marietta Edgecombe Marietta Edgecombe, kıvırcık kızıl-sarı renk saçlı, Cho Chang'in kıkırdayan Ravenclawlı kız arkadaşlarından bir öğrencidir. Yaşı tam olarak bilinmemektedir. Marietta'nın annesi Madam Edgecombe, Sihir Bakanlığı'nda Uçuş Ağı'nda çalışmaktadır.

Marietta, Dumbledore'un Ordusu'na, Bakanlık'ın savunma büyülerini öğretme yöntemlerine karşı gelerek bunları gizlice öğrenmeye çalışan öğrenci grubu, isteği dışında Cho'nun baskıları üzerine katılmıştır. Bir keresinde Cho, kazara, beceriksizce yapılmış bir Expelliarmus büyüsüyle cüppesinin kol uçlarını hafifçe yakmıştır. Sonradan Marietta, Umbridge'in muhbiri olur ve gruba ihanet eder. Ancak bu cezasız kalmaz, Domuz Kafası'nda üyelerce imzalanan kâğıt Hermione tarafından büyülendiği için Marietta'nın yüzünde mor sivilcelerden oluşan ve tüm yüzünü kaplayan bir "GAMMAZ" yazısı çıkmıştır. Umbridge, kızı D.O. hakkında önemli bilgiler vermeye zorlamış, ancak Marietta yüzünü göstermekten hatta konuşmaktan bile korkmuştur. Kingsley Shacklebolt gizlice kızın hafızasını bir büyüyle siler. Bu olay Harry ve Cho'nun ayrılmasına yol açar. Cho ise arkadaşının "bir hata yaptığı" ve "iyi biri olduğu" konusunda ısrar edip Marietta için durumun, annesi Bakanlık'ta çalıştığı için zor olduğunu söyleyerek yaptıklarını haklı göstermeye çalışır. Rowling, Ölüm Yadigarları çıktıktan sonra yaptığı bir konuşmada "GAMMAZ" yazısının sonradan silindiğini ama hala biraz iz bıraktığını söylemiştir.

Zümrüdüanka Yoldaşlığı 'nın film versiyonunda D. O.'ya ihanet, Marietta yerine Cho tarafından, Veritaserum iksirinin etkisi altındayken yapılır. Marietta'nın adı filmin tanıtım sitesinde ve bazı ürünlerde diğer D. O. üyeleriyle beraber görülse de aslında karakter filmde canlandırılmamıştır.

Cho Chang'in en yakın arkadaşı ve kuzenidir ve Rawenclawlıdır. 5. kitapta Harry Potter'ın Voldemortla düello ettiğine inanmamasına rağmen Cho Chang ile birlikte (zorlamasıyla) Dumbledore'un Ordusu'nun toplantılarına katılmıştır. DO toplantılarını dolaylı olarak Profesör Umbridge]'e söylediği için yüzünde mor sivilcelerden oluşam GAMMAZ yazısı belirmiştir. 6. kitabında ise bu yazıyı silemediği için yüzüne ağır bir makyaj yapmıştır.

 Justin Finch-Fletchley Justin Finch-Fletchley, Harry ile aynı yıl okula başlayan Muggle doğumlu bir Hufflepuff öğrencisidir. Ayrıca 2. Yıl Harry'i üstüne yılan salmakla suçlamıştır fakat Harry o sırada yılanı uzaklaştırmaya çalışıyordur.

 Seamus Finnigan Seamus Andrew Finnigan, 1980 doğumlu olan Seamus'un babası Muggle, annesi cadıdır. Annesi babasına büyücü olduğunu evleninceye kadar söylememişti. Babası ise bunu öğrendiği zaman şok geçirmişti. 1991 yılında Hogwarts'a başladığı zaman Seçmen Şapka yaklaşık bir dakika kadar onu hangi kuleye vermesi gerektiği konusunda düşündü. Fakat sonunda Gryffindor'a yerleştirdi. Kumral olan Seamus, Harry'nin döneminden başka bir Gryffindor'ludur. İrlanda'lıdır ve Dean Thomas ile yakın arkadaştır. Harry ile beşinci kitapta büyük bir kavgası vardır(Seamus'un annesi Gelecek Postası'na inanmaktadır bu yüzden Harry annesine laf atar) ama en sonunda onunla küs kalamayıp bir olaydan sonra barışır(Harry'nin Dırdırcı'ya verdiği söyleşi sonrası) ve DO toplantılarının sonuncusuna katılır. Patronus'u tilkidir. Patlayıcılara özel bir ilgisi vardır.

 Anthony Goldstein Anthony Goldstein, Ravenclaw'lı, Harry'nin yılından bir öğrencidir. Terry Boot ve Michael Corner'la sıkı arkadaştır. İlk olarak Zümrüdüanka Yoldaşlığı 'nda görülmüştür. Bu kitapta Ravenclaw sınıf başkanı olur ve Domuz Kafsı'ndaki Dumbledore'un Ordusu'nun ilk toplantısına Michael'a eşlik ederek katılır. Bir D. O. toplantısında Zacharias Smith'in Anthony'yi  silahsız bırakma girişimleri Weasley ikizleri tarafından komik bir şekilde engellenmiştir. Anthony; Malfoy, Crabbe ve Goyle'un yıl sonunda, Hogwarts Ekspresi'nde kurdukları pusuda Harry'ye yardım eden birkaç D. O. üyesinden biridir. Melez Prens 'te gitmesine rağmen Ölüm Yadigarları 'nda, İhtiyaç Odası'na kapanan D. O. üyelerinden biri olarak döner ve Voldemort ve Ölüm Yiyenlerle girilen son savaştan önce Hogwarts'a döndüğünde Harry'yi coşkuyla karşılar.

Soyadı, "altın taş" anlamına gelir, Almanca kökenli bir kelimedir ve Aşkenazi Yahudileri arasında yaygındır. Anthony aslında Rowling'in Felsefe Taşı 'nı tamamlamadan önce hazırladığı Harry'nin okul arkadaşları listesinde bir Hufflepuff'lıdır.

 Angelina Johnson Angelina Johnson, Harry'den iki yıl büyük olan siyahi bir öğrenci. George Weasley ile evlenmiştir. Fred Weasley ve Roxanne Weasley adında iki tane çocuğu vardır. Oliver Wood'dan sonra quidditch takım kaptanı olmuştur.

 Lee Jordan Lee Jordan, Harry'den iki yıl büyük olan bir Gryffindor öğrencisidir. Fred ve George'un yakın arkadaşıdır. Aynı zamanda kitaplarda Quiddicth maçlarını anlatmıştır.

 Neville Longbottom Neville Longbottom, J.K. Rowling tarafından yazılmış Harry Potter serisinde bir karakterdir.

Frank Longbottom ve Alice Longbottom'ın oğlu olan Neville'ın ailesi çok güçlü bir Seherbaz ailesi olup Lord Voldemort'un dehşet hükümdarlığı döneminde çok işkence görmüşlerdi. Şimdi ruhsal dengeleri bozuk olduğu için Neville, büyükannesi Augusta Longbottom ile yaşamaktadır. İlk birkaç yıl onun kofti (büyücü aileden gelmesine rağmen büyü yapamayan kimse) olduğu düşünüldüyse de durum öyle değildi. Neville oldukça unutkan olduğu için büyü yapma konusunda sorunlar yaşamaktadır. Fakat özellikle bitkibilim dersinde becerikli olduğunu kanıtlamıştır.

Neville yuvarlak yüzlü ve biraz kiloludur. Tipik bir Gryffindor'lu gibi cesur ve yürekli olmasa da kendine özgü bir cesareti olduğunu bir defasında diğer Gryffindor'lulara haklı olduğu bir konuda karşı gelerek ve diğer bir zamanda da dayak yiyeceğini bile bile Vincent Crabbe ve Gregory Goyle'a saldırarak göstermiştir. Gryffindor'lu arkadaşları ona saygı gösterir ve savunur. Özellikle Hermione Granger gerektiğinde onu kurtarır. Severus Snape ise onu sık sık acımasızca azarlar. Trevor adında sürekli kaybettiği bir kurbağası vardır.

Snape'in ondan nefret etme nedeni kehanettir. Bakanlık'taki Kehanet'te Voldemort'u öldürecek kişinin Temmuz'un sonlarında doğacağı söyleniyordu. Voldemort çeşitli nedenlerden dolayı o kişiyi Harry Potter seçti. Bu yüzden Voldemort Harry'yi öldürmek için Lily Potter'ı öldürmek zorunda kaldı. Snape Lily'ye aşıktı, onu çok seviyordu. Eğer Voldemort Neville'İ seçseydi, Lily ölmek zorunda kalmazdı.

Dumbledore'un Ordusu üyesi olarak gerekli cesareti gösteren Neville, Sihir Bakanlığı'nda, Harry Potter ile omuz omuza çarpışmış ve Sihir Dünyası tarafında büyük bir beğeni toplamıştır. Yaşanan olaylar esnasında yapmış olduklarından dolayı büyükannesi tarafından çok gururlandırılmıştır. Yaşananlardan sonra büyükannesi Neville'e kiraz ve tekboynuzlu at kılından Ollivander yapımı yeni bir asa almıştır. (Bu asadan önce Babasının Seherbaz olduğu zamanlarda kullandığı asayı kullanmıştır. Ama asayı bir Ölüm Yiyen kırmıştır ve büyükannesi ona yeni asa almıştır.)

Lord Voldemort'un 6. Hortkuluk'u olan Nagini'yi Godric Gryffindor'un Kılıcı'yla yok etmiştir. Son savaşta Harry'nin en sadık dostlarından olduğunu kanıtlamıştır. Dumbledore'un Ordusuna bağlılığı sonsuzdur. Lord Voldemort ona müridi olabileceğini söylediğinde ona "Dumbledore'un Ordusu" diye bağırarak cevap vermiştir. Daha sonra Hogwarts'da Bitkibilim öğretmeni olarak işe başlamıştır ve Hannah Abbott ile evlenmiştir. Hogwarts Savaşı'ndan sonra Kingsley Shacklebolt Sihir Bakanı olmuştur. Onun yanında Harry Potter ve Ron Weasley  kısa bir süre Seherbazlık yapmıştır.

 Luna Lovegood Luna Lovegood, Harry Potter serisindeki kurgusal karakterden biri. Aynı zamanda D. O.'nun bir üyesidir. Lakabı LakLak Lovegood'dur. Luna Lovegood'un patronusu yabani tavşandır. Luna Lovegood'un beline kadar uzanan, sarı saçları, çok açık renk kaşları ve yüzüne şaşkın bir ifadenin kazınmasına neden olan fırlak gözleri vardır. Belki asasını sağlama almak için sol kulağının arkasına sıkıştırmış olduğundan, belki Kaymakbirası tıpalarından yapılmış bir gerdanlık taktığından, belki elindeki dergiyi baş aşağı tutmuş olmasından ve belki de turp küpeleri olduğundan ayrıca onları takmaya bayıldığından buram buram çatlaklık kokar. Gözlerini normal insanlar gibi kırpmıyor, insanın gözlerine uzun uzun bakabiliyordu.

Testral'ları kimsenin görememesine rağmen Harry ile birlikte görebiliyordur (Testral'ları sadece ölümü görenler görebilir. Luna Lovegood annesinin ölümünü görmüştür)

Ginny ile aynı sene de Hogwarts'a başlamıştır; fakat Ravenclaw öğrencisidir. Babası Xenophilius Lovegood Dırdırcı dergisinin editörüdür. Annesi çok yetenekli bir büyücüydü. İcat yapmaya bayılırdı. Fakat bir gün icat yaparken büyük bir hata yaptı ve öldü. Luna o zaman 9 yaşındaydı. Annesini çok özleyen Luna bir gün diğer yaşamda annesi ile beraber olacağına inanmaktadır.

Luna, seherbazların Çürükdiş Komplosu'nun bir parçası olduğunu düşünür. Bu teoriye göre; karanlık büyü ve dişeti hastalığının bir bileşimiyle, Sihir Bakanlığı'nı içten yıkmaya çalışmaktadırlar. Harry  bunu Slug Kulübünde Luna'yı davet ettiğinde Luna'dan duyar ve kahkahalara boğulur.

Harry Potter, Hermione Granger, Ron Weasley, Ginny Weasley ve Neville Longbottom ile Sihir Bakanlığı'na giderek Ölüm Yiyenler ile savaşmışlardır. Daha sonra onlarla birlikte çok iyi arkadaş, hatta Harry'nin en iyi arkadaşlarından olmuştur.

Büyük Hogwarts savaşından önce Harry'yi bir Ölüm Yiyenden, Sersemletme Büyüsü ile kurtarmıştır. Hogwarts Savaşı'nda ise Harry ve diğerleri ile birlikte savaşmıştır.

Fantastik Canavarlar Nelerdir, Nerede Bulunurlar? kitabının yazarı olan Newt Scamander'in torunu Rolf Scamander ile evlendi. Ünlü bir doğabilimci oldu.

 Ernie Macmillan Ernie Macmillan, Harry ile aynı yıl okula başlayan bir Hufflepuff öğrencisidir.

 Padma Patil Padma Patil, Ravenclaw'lı Harry'nin yılından bir öğrencidir. Ve tek yumurta ikizi olan Parvati Patil, Gryffindor'dadır.

Her ne kadar iki kardeş de Felsefe Taşı 'nda binalarına seçilseler de Ateş Kadehi 'nde Harry'nin sınıf arkadaşı Dean Thomas kardeşlerden kendi dönemlerinin en güzel kızları olarak bahsedene kadar Padma'dan bahsedilmemiştir. Padma Noel Balosu'na Harry'nin eşi Parvati'nin ısrarıyla Ron ile katılmıştır. Harry, Parvati'ye Ron'a bir eş bulması için yalvarmıştır. Ancak Padma Ron ile eş olmaktan o kadar da mutlu değildir çünkü Ron onunla dans etmeyi reddedip bütün geceyi Hermione'nin eşi Viktor Krum'u kıskanarak izlemekle geçirir. Padma ve Parvati en sonunda ilgisiz eşlerini bırakarak Beauxbatons okulundan çocuklarla dans ederler.

Zümrüdüanka Yoldaşlığı 'nda Padma, Ravenclaw sınıf başkanı olur ve kız kardeşiyle Dumbledore'un Ordusu'na katılır. İkizler aileleri tarafından Dumbledore'un ölümü üzerine Melez Prens 'in sonundaki cenaze töreninin ardından okuldan alınırlar. Ama Ölüm Yadigarları 'nda Voldemort ve Ölüm Yiyenler'e karşı son savaşa katılmak için geri dönerler.

Patil kardeşlerinin filmlerde görünüşü ve adları Hint asıllı olduklarını ima etmektedir. Patil Maharashtra eyaletinde yaygın bir Marathi soyadıdır. Sanskrit'çede Padma, lotus anlamına gelir ve çamurlu suda doğduğu ve yaşadığı için tanrısallık ve saflık simgesidir. Rowling başlangıçta ikizlerin adlarının Ma ile başlamasını istemiştir ve sınıf listesinde soyadları Patel olarak geçer.

Padma, Ateş Kadehi ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı filmlerinde Afshan Azad tarafından canlandırılmıştır. İki filmde de kardeşler çift yumurta ikizidirler.

 Parvati Patil Parvati Patil, Harry Potter serisindeki karakterterlerden biri ve Harry'nin döneminden Hindistan asıllı genç bir kızdır. Harry 4. sınıftayken onunla Noel Balosu'na gitmiştir. Fakat Harry'nin romantizm özürlü olmasından dolayı, onunla sadece bir kere dans etmiş daha sonra Beaxbautanslu bir erkek öğrenciyle vals yapmıştır. Bu olaydan beri Harry' ye soğuk davranmaktadır. Gryffindorlu'dur. Kardeşi Padma Patil Ravenclaw'ludur. Parvati'nin en yakın arkadaşı Lavender Brown' dır.

Favori dersi Profesör Trelawney'in öğretmenlik yaptığı Kehanettir. 5. yıllarında kardeşi Padma ile birlikte Dumbledore'un Ordusu'na katıldılar.

 Zacharias Smith Zacharias Smith, Hufflepuff Quidditch takımının bir oyuncusudur.

 Alicia Spinnet Alicia Spinnet, Gryffindor Quidditch takımının bir oyuncusudur.

 Dean Thomas Dean Thomas, Harry Potter serisinde geçen kurgusal bir karakterdir. 1980 doğumlu olan Dean, Gryffindor'ludur.

Dean her zaman Muggle geçmişi  olan biri olduğunu düşünmüştür. Annesi ve üvey babası tarafından büyütülmüştür. Gerçek babası Danny o çok küçükken aileden ayrılmıştır. Annesi asla kocasının kendisini neden terk ettiğini bilemedi. Fakat ailesi her zaman koruma altında oldu. Üvey kardeşleriyle çok mutlu bir aile yaşamı vardır.

Doğal olarak Hogwarts' tan annesine mektup geldiğinde, Mr. Thomas'ın bir büyücü olup olmadığı konusunda meraklanmıştı ancak bu gerçeği hiç kimse bulamadı. Eğlenceli biri olan Dean sportif biridir ve iyi çizim yapar. En iyi arkadaşı Seamus Finnigan'dır. Aynı zamanda Hogwarts'da bulunan az sayıdaki siyahilerden biridir.

Bir dönem Ginny Weasley ile okulda çıkmaya başlasalar da ilişkileri kısa sürmüştür. Harry Dumbledore ile yaptığı özel derslerine giderken yanlışlıkla Ginny'ye sürtününce ayrılmışlardır. 6. sınıfta Katie Bell'in yerinde Quidditch de kovalayıcı görevini almaktan dolayı son derece mutlu bir dönem yaşadı. Ancak bu mutluluk Katie'nin tekrar oyuna dönmesiyle son buldu. En sevdiği öğretmeni Remus Lupin'dir. West Ham United futbol takımının taraftarıdır.

Harry Potter filmlerinde  Alfred Enoch tarafından canlandırılmaktadır.

 Fred ve George Weasley Fred Weasley ve George Weasley, Harry Potter serisindeki hayali karakterler. Harry'nin en yakın arkadaşı Ron'un ikiz olan ağabeyleridir. -Ron onlardan iki yıl sonra doğar- Doğum günlerinden de anlaşılacağı üzere çok şakacılardır. Gryffindor Quidditch takımında vurucudurlar. Gryffindor Quidditch takımının eski kaptanı Oliver Wood onların birer insan Bludger olduğu iddiasındadır. 5. kitapta Quiditch oynamaları yasaklanmıştır. Harry'ye çapulcu haritasını veren ve gizli geçitlerin yerlerini öğreten kişilerdir. Sınıf başkanlarından, sınıf başkanı olmaktan ve kurallardan nefret ederler. Ağabeyleri Percy'e gıcıktırlar. Ron ile aralarındaki kan bağını ise inkar ederler. Ama 5. kitapta Ron'un muhteşem Quidditch oynamasıyla kardeş olduklarını itiraf edebilmişlerdir(Harry Potter'ın sayesinde). Fakat son kitapta George Weasley, Ölüm Yiyenler ile yapılan bir çarpışmada tek kulağını kaybeder. Kulağın tekrar oluşturulması, yara bir lanet büyüsüyle olduğu için imkânsızdır. Aynı kitapta Fred Weasley Hogwarts'ta Voldemort ve Ölüm Yiyenlere karşı yapılan savaşta Bellatrix Lestrange veya Augustus Rookwood tarafından öldürülmüştür. Daha sonra Rowling'in yaptığı bir açıklamada George Angelina Johnson (Harry'nin ilk Quidditch takımı oyuncularından siyahi bir kızdır. Ateş kadehinde ikisi beraber noelde dans etmişlerdir) ile evlenir ve ilk çocuklarının adını Fred koyarlar. Yine Rowling'in açıklamasına göre George Fred öldükten sonra bir daha Patronus Büyüsü yapamamıştır.

Harry Potter'ın Üçbüyücü Turnuvasından kazandığı 1000 Galleon parayla Weasley Şaka Dükkânı'nı açmışlardır. Bu sırrı da 5. kitaba kadar saklamışlardır, ancak sonra Harry itiraf etmek zorunda kalmıştır.

 Ginny Weasley Ginevra Molly "Ginny" Weasley, J. K. Rowling'in 7 kitaplık Harry Potter serisindeki kurgusal karakterlerden biri. İlk yılında Tom Riddle'ın Hortkuluk güncesi eline Lucius Malfoy tarafından geçirilmiştir. İmperius Laneti tarafından kontrol edilmiş ve Sırlar Odası'nı açmıştır. Ancak Harry Potter tarafından kurtarılmıştır.

Ron Weasley'in kız kardeşidir ve Harry Potter'a ilk beş kitapta platonik olarak aşıktır. Sonra Hermione'nin önerileriyle kendi gibi olabilmeyi başarmış okulda popülerliği yakalamıştır. Altıncı kitapta da Harry Potter ona âşık olmuş ve çıkmaya başlamışlardır. Ayrıca 7. kitapta Harry ile Ginny öpüşürler bunu gören Ron kızgınlıktan köpürür ve hem ona Voldemort tarafından kaçırılmasını istemediğini, hem de onunla öpüşüp ona umut verdiğini söyler ama Harry Ron'a Ginny ile görüşmeyeceklerini söyledikten sonra sakinleşir. Ginny serinin kitaplarında uzun, alev gibi kızıl saçları olan, açık kahverengi gözlere sahip olarak tanımlanmıştır. (Filmlerde gözleri mavidir.)

Weasley ailesinin 7 çocuğunun en küçüğüdür ve tek kızdır. Hakkındaki ilginç bir diğer ayrıntı ise Weasley ailesi'nde nesillerdir doğan ilk kız çocuk olmasıdır. (7. oğlun 7. çocuğu olarak) Ailesi safkan bir büyücü ailesidir. Fakat safkan, melez ya da muggle doğumlu olmayı önemsemezler.

İyi Quidditch oyuncuları çıkarmış bir aileden gelir ve kendisi de bir Quidditch oyuncusudur. Gryffindor Quidditch takımının, 95-96 sezonundaki ilk maçından sonraki Arayıcısıdır. 96-97 sezonunda ise Kovalayıcı olarak takımda yer almıştır. Kitapta söylediğine göre sayı yapmayı Arayıcılığa tercih etmektedir. Fakat Snape Harry'yi cezaya bırakınca yine Arayıcı olarak oynamak zorunda kaldı. Bilindiği kadarı ile kendisine ait bir süpürgesi yok.

Ginny kedileri sever, Crookshanks ile oldukça iyi anlaşır, kendisiyle oynaması için onu saklandığı yerden çıkmaya ikna edebilir. İyi bir rol yeteneğine sahiptir. Ayrıca Arnold isminde pembe-mor bir Pigme-pofidik'e sahiptir.

Öğrenci olarak büyük kardeşleri olan Fred, George ve Ron'dan daha iyidir.
Dumbledore'un Ordusunun üyelerinden biridir ve gruba adını vermiştir. Zacharias Smith'e Yarasa-Umacı büyüsü yaparken Horace Slughorn tarafından görülünce onun favori öğrencilerinden oluşan Slug Kulübüne seçilmiştir. Aynı zamanda Fred Weasley de Ginny'nin harika yarasa-umacı büyüsü yaptığını söyler, Ginny bu büyüyü 5. kitapta Draco Malfoy'a yapmıştır.

Ginny Weasley, Harry Potter'a aşıktır. Fakat aşkına karşılık bulamayınca Michael Corner adlı bir çocukla, ardından da Dean Thomas'la çıkmaya başlar. Harry Horace Slughorn adlı iksir hocasından Tom Riddle ile ilgili anısını almaya giderken ve sıkış tepiş koridordan geçerken Ginny'ye sürtündüğü için Ginny Dean Thomas ile kavga eder ve ayrılırlar. Daha sonra Harry'nin katılamadığı Quidditch maçının ardından Gryffindor ortak salonunda Harry Ginny'yi öper ve çıkmaya başlarlar. Fakat Dumbledore'un ölmesi ve Ginny'e zarar gelebileceği nedeniyle ayrılmak zorunda kalırlar.

Bill ve Fleur'ün düğününden önce Harry'nin doğum gününde Ginny Harry'yi öper. Ron bunu görür ve Harry'ye kızar Harry de içi acısa da bir daha Ginny'den uzak duracağına söz vermek zorunda kalır. J. K. Rowling tarafından  Rita Skeeter'ın ağzından Pottermore'da yazılmış olan "Dumbledor'un Ordusu tekrar toplanıyor" başlıklı Gelecek Postası yazısında Ginny'nin Gelecek Postası muhabiri olarak çalıştığı belirtilmiştir.
Hogwarts savaşı sonrası Ginny'yle Harry tekrar bir araya gelirler 19 yıl sonra Harry'yle evlenmişler ve üç çocukları olmuştur: James Sirius, Albus Severus ve Lily Luna.

Ron Weasley'in kız kardeşidir ve Harry Potter'a ilk beş kitapta platonik olarak aşıktır. Sonra Hermione'nin önerileriyle, kendi gibi olabilmeyi başarmış, okulda popülerliği yakalamıştır. Altıncı kitapta da Harry Potter ona âşık olmuş ve çıkmaya başlamışlardır. Ayrıca 7. kitapta Harry ile Ginny öpüşürler, bunu gören Ron kızgınlıktan köpürür ve ona hem Voldemort tarafından kaçırılmasını istemediğini ve hem de onunla öpüşüp ona umut verdiğini söyler ama Harry, Ron'a Ginny ile görüşmeyeceklerini söyledikten sonra sakinleşir. Ginny serinin kitaplarında uzun, alev gibi kızıl saçları olan, açık kahverengi gözlere sahip olarak tanımlanmıştır. (Filmlerde gözleri mavidir.)

Ginny'nin ilk sevgilisi Michael Corner'dır. Ancak Corner Quidditch'te Gryffindor'a yenilgiyi kabullenemeyince, Ginny ondan ayrılmıştır. İkinci sevgilisi Dean Thomas 'tır. İlişkileri Corner ile olanınkinden uzun sürmesine rağmen Ginny ondan ayrılmıştır, nedeni ise birlikte ile beraber merdivenlerden aşağı inerken  Dean'ın onu yönlendirmek için kolundan sıkı tutup sağa sola iteklemesidir. Son sevgilisi Harry'dir, 6. kitapta kısa bir ayrılıktan sonra tekrar beraber olurlar.

Weasley ailesinin 7 çocuğunun en küçüğüdür. İlginç bir diğer ayrıntı ise Weasley ailesi'nde nesillerdir doğan ilk kız çocuk olmasıdır. (7. oğlun 7. çocuğu olarak) Ailesi safkan bir büyücü ailesidir. Fakat safkan, melez ya da muggle doğumlu olmayı önemsemezler.

İyi Quidditch oyuncuları çıkarmış bir aileden gelir ve kendisi de bir Quidditch oyuncusudur. (Daha sonra Quidditch yorumculuğu yapmıştır.) 5. kitapta Profesör Umbridge Harry'nin süpürgesini alıp Quidditch oynamasına izin vermeyince Ginny Gryffindor Quidditch takımının, 95-96 sezonundaki ilk maçından sonraki Arayıcısı olur. 6. kitapta Harry'ye süpürgesi geri verilince 96-97 sezonunda Kovalayıcı olarak takımda yer almıştır. Kitapta söylediğine göre sayı yapmayı Arayıcılığa tercih etmektedir, fakat Snape Harry'yi cezaya bırakınca yine Arayıcı olarak oynamak zorunda kalmıştır. Bilindiği kadarı ile kendisine ait bir süpürgesi yoktur.

Ginny'nin eline Hogwarts'taki ilk yılında Lucius Malfoy tarafından Tom Marvolo Riddle 'ın güncesi geçer. Bu yüzden bir çeşit İmperius Laneti yüzünden elinde olmadan okulun duvarına kanlarla yazılar yazar "Varisin Düşmanları Kendisini Kollasın" ve Sırlar Odası'nı açar. Harry Mızmız Myrtle'ın tualetinde Riddle'ın güncesini bulur ve onu inceler. Günceye yazdığında karşı taraftan cevap geldiğini fark eder ancak karşı tarafın Lord Voldemort olduğunu bilmez. Voldemort'un gerçek adı Tom Marvolo Riddle'dır ve Voldemort bu şekilde Harry'i kandırmayı başarır, planı onu Sırlar odasında öldürmektir. Harry ona Sırlar Odası hakkında bir şey bilip bilmediğini sorar. Riddle buna "Sana anlatamam, ancak sana gösterebilirim." der ve Düşünseli'nin taktiğine benzeyen bir taktikle onu zamanda 50 yıl kadar öncesine götürür. Burada Sırlar Odası'nı sözde Hagrid'in açtığı görülür, fakat bu Riddle'ın bir yalanıdır. Sırf bu yüzden, Hagrid okuldan atılır, fakat Dumbledore o zamanki müdürü ikna edip Hagrid'in okulda bekçi olarak kalabilmesini sağlar. Sonra Harry, Ron ve Gilderoy Lockhart ile birlikte sırlar odasına giderler. Yolun yarısında, Lockhart onlara hafıza büyüsü yapmaya kalkışır ancak büyü geri teper ve Lockhart hafızasını kaybeder. Ron Lockhart ile birlikte döner. Harry ilerler ve sonunda Sırlar Odası'na varır. Orada Riddle'ı görür. Harry Riddle'ı iyi biri sanıyordur, fakat sonra asasıyla yaptığı bir büyüyle "Tom Marvolo Riddle" harflerinin yerlerini değiştirip "I am Lord Voldemort" şeklinde dizer (bu Türkçeye çevrilirken "Tom Marvoldo Riddle" "Adım Lord Voldemort" olarak değişir). Sonra Riddle bir Basilisk'e ona saldırmasını emreder. Harry Basilisk'ten kaçarken Dumbledore anka kuşu Fawkes aracılığıyla ona Seçmen Şapka gönderir. Seçmen Şapkayı Harry'ye vermesine rağmen Fawkes geri dönmez. Riddle alay eder. Harry Seçmen Şapka'yı kafasına takar ve içinden Godric Gryffindor'un kılıcı düşer. Harry kılıçla Basilisk'i öldürür, ancak yaralıdır. Riddle hala ölmemiştir. Harry Basilisk'in dişiyle Riddle'ın güncesini yok eder ve  Voldemort'un Hortkuluk 'larından biri yok olur, bununla birlikte Riddle'da yok olur. Harry Ginny'i alıp geri döner. Anka Fawkes ağlar ve gözyaşları Harry'nin yaralarını iyileştirir.

Ginny kedileri sever, Crookshanks ile oldukça iyi anlaşır, kendisiyle oynaması için onu saklandığı yerden çıkmaya ikna edebilir. İyi bir rol yeteneğine sahiptir. Ayrıca Arnold' isminde pembe-mor bir Pig me'ye sahiptir. sahiptir.

Öğrenci olarak büyük kardeşleri olan Fred, George ve Ron'dan daha iyidir.

Dumbledore'un Ordusu'nun üyelerinden biridir ve gruba adını vermiştir. Zacharias Smith'e Yarasa-Umacı laneti (Kişinin mukusunun yarasa şeklini alarak burnundan çıkmasını sağlar) yaparken Horace Slughorn tarafından görülünce onun favori öğrencilerinden oluşan Slug Kulübü'ne seçildi.

Gerçek dünyadaki etkisi
J.K. Rowling ve Daniel Radcliffe bazı röportajlarında Dumbledore'un Ordusunu II. Dünya Savaşında Nazilere karşı savaşan Fransız Direnişçilere benzettiklerini söylemeleri, özellikle serinin yazarı Rowling'in bunu söylemesi bazı çevrelerce de iddia edildiği gibi Voldemort'un düşüncelerinin Nazilere bir gönderme olduğu fikrini güçlendirmiştir.

Kaynakça

Harry Potter karakterleri
Kurgusal İngilizler
Kurgusal kuruluşlar
J. K. Rowling karakterleri
Edebiyat karakterleri

Dumbledore'un Ordusu


Ankyropetalum, biljni rod iz porodice klinčićevki (Caryophyllaceae) raširen po jugozapadnoj Aziji i Sinajskom poluotoku. Četiri su vrste priznate.

Vrste
 Ankyropetalum arsusianum  Kotschy ex Boiss.
 Ankyropetalum coelesyriacum Boiss. & Hausskn.
 Ankyropetalum gypsophiloides Fenzl
 Ankyropetalum reuteri Boiss. & Hausskn.

Izvori

Klinčićevke

Ankyropetalum


"Københavns jernbanedampgalop" (original  "Kjöbenhavns Jernbane-Damp-Galop") er et musikstykke skrevet af H.C. Lumbye skrevet til indvielsen af jernbanestrækningen København-Roskilde 26. juni 1847.

Musikstykket blev i 2006 sammen med to andre galopper af Lumbye en del af Kulturkanonen.

Referencer

Musik fra Danmark
Musik i 1847
Kulturkanonen

Københavns jernbanedampgalop


Bu Peru'daki şehirlerin listesidir, hemen hemen nüfusunun üçte biri ülkenin ana bölgesinde yaşar. Aşağıdaki tablo nüfusu 20.000 kişinin üzerindeki şehirlerin listesidir. Metropoliten alanlar için Peru'daki en kalabalık 15 metropol listesi.

Kaynakça

http://www.inei.gob.pe/biblioineipub/bancopub/Est/Lib0842/index.htm

Ülkelerine göre şehir listeleri
Şehir

Peru'daki şehirler listesi


Zero population growth, sometimes abbreviated ZPG, is a condition of demographic balance where the number of people in a specified population neither grows nor declines; that is, the number of births plus in-migrants equals the number of deaths plus out-migrants. ZPG has been a prominent political movement since the 1960s.

As part of the concept of optimum population, the movement considers zero population growth to be an objective towards which countries and the whole world should strive in the interests of accomplishing long-term optimal standards and conditions of living.

Definition
The growth rate of a population in a given year equals the number of births minus the number of deaths plus immigration minus emigration expressed as a percentage of the population at the beginning of the given year.

For example, suppose a country begins a year with one million people and during the year experiences one hundred thousand births, eighty thousand deaths, one thousand immigrants and two hundred emigrants.

Change in population = 100,000 – 80,000 +1,000 – 200 = 20,800

Population growth rate = (20,800 ÷ 1,000,000) x 100% = 2.1%

Zero population growth for a country occurs when the sum of these four numbers – births minus deaths plus immigration minus emigration - is zero.

To illustrate, suppose a country begins the year with one million people and during the year experiences 85,000 births, 86,000 deaths, 1,500 immigrants and 500 emigrants.

Change in population = 85,000 – 86,000 + 1,500 – 500 = 0

Population growth rate = (0 ÷ 1,000,000) x 100% = 0%

For the planet Earth as a whole, zero population growth occurs when the number of births equals the number of deaths.

History
The American sociologist and demographer Kingsley Davis is credited with coining the term. However, it was used earlier by George J. Stolnitz, who stated that the concept of a stationary population dated back to 1693.  A mathematical description was given by James Mirrlees.

In the late 1960s, ZPG became a prominent political movement in the U.S. and parts of Europe, with strong links to environmentalism and feminism. Yale University was a stronghold of the ZPG activists who believed "that a constantly increasing population is responsible for many of our problems: pollution, violence, loss of values and of individual privacy." Prominent advocates of the movement were Paul Ehrlich, author of The Population Bomb, Richard Bowers, a Connecticut lawyer, and Professor Charles Lee Remington.

Effects

In the long term, zero population growth can be achieved when the birth rate of a population equals the death rate. That is, the total fertility rate is at replacement level and birth and death rates are stable, a condition also called demographic equilibrium. Unstable rates can lead to drastic changes in population levels. This analysis is valid for the planet as a whole (assuming that interplanetary travel remains at zero or negligible levels), but not necessarily for a region or country as it ignores migration.

Even though the total fertility rate of a population reaches replacement level, that population will continue to change because of population momentum. A population that has been growing in the past will have a higher proportion of young people.  As it is younger people who have children, there is large time lag between the point at which the fertility rate (mean total number of children each woman has during her childbearing years) falls to the replacement level (the fertility rate which would result in equal birth and death rates for a population at equilibrium) and the point at which the population stops rising. The reason for this is that even though the fertility rate has dropped to replacement level, people already continue to live for some time within a population. Therefore, equilibrium, with a static population, will not be reached until the first "replacement level" birth cohorts reach old age and die. The related calculations are complex because the population's overall death rate can vary over time, and mortality also varies with age (being highest among the old).

Conversely, with fertility below replacement, a large elderly generation eventually results (as in an aging "baby boom"); but since that generation failed to replace itself during its fertile years, a subsequent "population bust", or decrease in population, will occur when the older generation dies off. This effect has been termed birth dearth. In addition, if a country's fertility is at replacement level, and has been that way for at least several decades (to stabilize its age distribution), then that country's population could still experience coincident growth due to continuously increasing life expectancy, even though the population growth is likely to be smaller than it would be from natural population increase.

Zero population growth is often a goal of demographic planners and environmentalists who believe that reducing population growth is essential for the health of the ecosystem. Preserving cultural traditions and ethnic diversity is a factor for not allowing human populations levels or rates to fall too low. Achieving ZPG is difficult because a country's population growth is often determined by economic factors, incidence of poverty, natural disasters, disease, etc.

However, even if there is zero population growth, there may be changes in demographics of great importance to economic factors, such as changes in age distribution.

Reaching zero population growth
Albert Bartlett, who was a professor of physics at the University of Colorado at Boulder, suggested that a population has the following choices to achieve ZPG:

 Voluntarily limit births and immigration to achieve zero population growth;
Continue on the present path until the population is so large that draconian measures become necessary to stop the growth of population;
Do nothing and let nature stop the growth through disease, starvation, war, and pestilence. If humans do not solve the problem, nature will.

Similarly, Jason Brent argues that there are three ways to achieve zero population growth. His argument is as follows:

 By war, with or without weapons of mass destruction, starvation, disease, rape, murder, ethnic cleansing, concentration camps, and other horrors beyond the imagination, when humanity has exceeded the carrying capacity of the Earth.
 By the voluntary action of all of humanity prior to the human population exceeding the carrying capacity of the Earth. If any group or even if a single-family failed to control its population the entire program would fail.
 By coercive population control prior to the human population exceeding the carrying capacity of the Earth.
A loosely defined goal of ZPG is to match the replacement fertility rate, which is the average number of children per woman which would hold the population constant. This replacement fertility will depend on mortality rates and the sex ratio at birth, and varies from around 2.1 in developed countries to over 3.0 in some developing countries.

In China
China is the largest country by population in the world, having some 1.4 billion people (as of 2021). China is expected to have a zero population growth rate by 2031.

China's population growth has slowed since the beginning of this century. This has been mostly the result of China's economic growth and increasing living standards. However, many demographers also credit China's family planning policy, formulated in the early 1970s, that encouraged late marriages, late childbearing, and the use of contraceptives, and after 1980 limited most urban couples to one child and most rural couples to two children.

According to government projections, the long-term effect of these policies will be a reduction of the working-age population to 700 million by 2050 vs 925 million in 2011, a decline of 24%.  In November 2013, a relaxation of the one-child policy was announced amid unpopularity and the forecast of a reduced labor pool and support for an aging population.

In Europe

In Japan

See also
Demographic transition
List of population concern organizations
Overpopulation
Human population planning
Population Matters
Steady-state economy
World Scientists' Warning to Humanity
Z.P.G.—A science-fiction movie concerning the topic of zero population growth.

References

Further reading

External links
Population Connection
Enviro, Population Movements Merge Goals for Healthier Planet

Human overpopulation
Population ecology
Environmental controversies

Zero population growth


Catch-22, auch (klassische) Catch-22-Situation, ist ein geflügeltes Wort im englischen Sprachraum. Es beschreibt eine Zwickmühle, im Original auch manchmal beschrieben als ein Dilemma, aus dem ein Individuum aufgrund widersprüchlicher Regeln nicht entkommen kann.

Der Begriff wurde 1961 vom US-amerikanischen Autor Joseph Heller geprägt und ist gleichzeitig Titel seines Buches Catch-22 sowie dessen Verfilmung Catch-22 – Der böse Trick.

Herkunft und Bedeutung

Buch
Das Buch Catch-22 beschreibt eine Situation, in der Geisteskranke vom Kriegsdienst freigestellt werden. Ein Antrag auf Freistellung wird aber als Zeichen offensichtlicher geistiger Gesundheit gesehen, weil Angst vor dem Kriegsdienst normal ist. Logischer Schluss: Ein Aussteigen ist nicht möglich.

Im Laufe des Romans erscheinen verschiedene Formulierungen von "Catch-22". Das Wort wird auf verschiedene Schlupflöcher und Macken des Militärsystems angewendet, immer mit der Implikation, dass Regeln unzugänglich und gegen diejenigen gerichtet sind, die in der Hierarchie niedriger stehen. So erfährt der Held, Catch-22 verpflichte ihn zum Gehorsam zu seinem Kommandanten, auch wenn dessen Befehle denen des Offiziers widersprechen.

Allgemeines Beispiel

Bedeutung der Zahl "22"
Ursprünglich wollte Heller die Phrase, und damit den Titel seines Buchs, durch andere Zahlen ausdrücken, aber sein Verleger und er einigten sich schließlich auf "22". Ausschlaggebend hierfür war wohl die Euphonie der Zahl und hat sonst keine weitere Bedeutung. Anfänglich arbeitete Heller noch mit dem Titel Catch-18, verwarf diesen aber, nachdem kurz zuvor die Novelle Mila 18 von Leon Uris erschienen war.

Logik
Die archetypische Catch-22-Situation, wie von Heller formuliert, beinhaltet den Fall von Captain John Yossarian, einem Navigator der United States Army Air Forces, der aus dem Kampfeinsatz entlassen werden möchte. Dies geschieht nur, wenn er vom Fliegerarzt des Geschwaders begutachtet wird und als "untauglich zum Fliegen" befunden wird. "Untauglich" wäre jedes Besatzungsmitglied, das bereit ist, solche gefährlichen Missionen zu fliegen, da man ja schon "verrückt sein müsse", um sich für einen möglichen Tod freiwillig zu melden (Himmelfahrtskommando, Kamikaze). Um begutachtet zu werden, muss das Besatzungsmitglied allerdings zuvor einen Antrag auf Begutachtung stellen – eine Handlung, die als hinreichender Beweis für die Anerkennung als "tauglich" gilt. Diese Bedingungen machen es unmöglich, als "untauglich" eingestuft zu werden.

Der Catch-22 ist, dass "jeder, der aus der Kampfpflicht herauskommen will, nicht wirklich verrückt ist". Daher müssen Piloten, die eine Bewertung der geistigen Fitness beantragen, gesund sein und daher im Kampf fliegen. Wenn andererseits aber eine Begutachtung vom Piloten nicht angefordert wird, wird er niemals eine erhalten und kann somit niemals als verrückt eingestuft werden, was bedeutet, dass er im Kampf fliegen muss.

Daher sorgt ein Catch-22 dafür, dass kein Pilot jemals entlassen werden kann, auch wenn er tatsächlich geisteskrank ist.

Rezeption
Der Philosoph Laurence Goldstein argumentiert, dass das "Flieger-Dilemma" logisch nicht einmal eine Bedingung ist, die unter keinen Umständen wahr ist. Es ist "sinnlos bikonditional" und letztendlich bedeutungslos. Goldstein schreibt:

(I) Ein Flieger kann entschuldigt werden, gefährliche Missionen zu fliegen, wenn und nur wenn inhaltlich, wobei der Inhalt ein Widerspruch an sich ist (was eine gemeine Art sein könnte, eine unangenehme Wahrheit zu verschleiern), nur eine wertlose, leere Aussage ist.

(II) Ein Flieger kann entschuldigt werden, gefährliche Missionen zu fliegen, wenn und nur wenn es nicht der Fall ist, dass er entschuldigt werden kann, gefährliche Missionen zu fliegen.

Wenn es ein Dilemma (I) wäre, wäre das nicht so schlimm – ein Flieger würde zumindest feststellen können, dass er unter keinen Umständen die Kampfhandlungen vermeiden könnte. Aber Catch-22 ist schlimmer – eine Flut von Worten, die nichts bedeuten. Es ist ohne Inhalt, es vermittelt überhaupt keine Information.

Der österreichisch-amerikanische Kommunikationswissenschaftler, Psychotherapeut, Soziologe und Philosoph Paul Watzlawick schreibt: "Zugegeben, das Beispiel ist fiktiv, und es gibt den Catch-22 in der amerikanischen Luftwaffe nicht. Es handelt sich um eine Art Karikatur militärischer Logik, doch wie bei jeder guten Karikatur wird der Kern der Sache getroffen: Die Wirklichkeit des Kriegs oder jede andere, auf totalitärer Gewalt beruhende Wirklichkeit ist von einem Wahnwitz, dem sich niemand entziehen kann, und in dieser Wirklichkeit wird Normalität zum Ausdruck von Wahn oder Heimtücke umgedeutet."

Siehe auch
 90-90-Regel
 CATCH-22-Syndrom
 Deadlock
 Doppelbindungstheorie
 Falsches Dilemma
 Ironische Prozesse
 Kobayashi-Maru-Test
 Petitio Principii

Weblinks

 Catch-22 Situation Übersetzung der engl. Phrase
 Was ist ein Catch-22 Erklärung auf Silencer.blog

Einzelnachweise

Paradoxon
Geflügeltes Wort

Catch-22 (Dilemma)


Two submarines of the Royal Australian Navy (RAN) have been named HMAS Otway.

 HMAS Otway (1927), an  launched in 1926 and transferred to the Royal Navy in 1931.
 , an  launched in 1966, and decommissioned in 1994. The casing and fin are preserved at an inland park in Holbrook, New South Wales.

See also
 , a Royal Navy armed merchant cruiser sunk during World War I.
 , a non-commissioned  of the RAN launched in 2022.

Royal Australian Navy ship names

HMAS Otway


Progledaj srcem, godišnji je koncert popularne duhovne glazbe u Zagrebu, u organizaciji Laudato televizije i udruge »Ime dobrote«. Prvo izdanje koncerta održano je 27. studenoga 2014. u zagrebačkom Hypo centru. Tijekom godina koncert je postao najveći glazbeni događaj duhovne glazbe u Hrvatskoj, koji okuplja najpoznatija imena hrvatske duhovne glazbene scene (Cro sacro).

Šesto izdanje koncerta 4. lipnja 2022., uoči svetkovine Duhova, na maksimirskom stadionu okupilo je 55 000 posjetitelja, što ga čini najvećim takvim koncertom u novijoj hrvatskoj povijesti. Pismo i pozdrave sudionicima i posjetiteljima "Duhovskoga bdijenja" na Maksimiru uputio je u danima uoči koncerta poglavar Katoličke Crkve papa Franjo te je ono pročitano na početku samoga koncerta. Na koncertu je sudjelovalo 16 izvođača i ukupno stotinu glazbenika.

Održani koncerti

Izvori

Vanjske poveznice
 Službene stranice

Crkvena glazba u Hrvatskoj
Glazba u Zagrebu
Koncerti

Progledaj srcem


Lamar or Lamarr is a word with multiple origins that may refer to:

People
Lamar (given name), a list of people
Lamar (surname), a list of people

Fictional characters
Hedley Lamarr, in Mel Brooks's movie Blazing Saddles, played by Harvey Korman
Lamar Latrell, in the Revenge of the Nerds movie series
Lamar Alford, in the off-Broadway musical Godspell
Lamar Davis, in the 2013 video game Grand Theft Auto V
Lamarr, a headcrab from the game Half-Life 2
Lamar Williams, professional otaku and member of MD-5 from the Meta Runner internet series

Places in the United States
Lamar, Arkansas, a city
Lamar, Colorado, a home rule municipality and county seat
Lamar, Indiana, an unincorporated community
Lamar, Mississippi, an unincorporated community
Lamar, Missouri, a city and county seat
Lamar, Nebraska, a village
Lamar, Oklahoma, a town
Lamar, Pennsylvania, a census-designated place
Lamar, South Carolina, a town
Lamar, Tennessee, an unincorporated community
Lamar, Texas, an unincorporated community and census-designated place
Lamar, West Virginia, an unincorporated community
Lamar, Wisconsin, an unincorporated community
Lamar County, Alabama
Lamar County, Georgia
Lamar Mounds and Village Site, an archaeological site in Georgia
Lamar County, Mississippi
Lamar County, Texas
Lamar River, Wyoming
Lamar Township, Barton County, Missouri
Lamar Township, Clinton County, Pennsylvania

Schools in the United States
Lamar University, Beaumont, Texas
Lamar Institute of Technology, a public technical school in Beaumont, Texas
Lamar State College–Port Arthur, a community college in Port Arthur, Texas
Lamar State College–Orange, a community college in Orange, Texas
Lamar High School (disambiguation)
Lamar School (Meridian, Mississippi)
Lamar Middle School (Irving, Texas)

Transportation
Lamar Municipal Airport (Colorado), Lamar, Colorado, United States
Lamar (Amtrak station), Lamar, Colorado
Lamar (RTD), a light rail station in Lakewood, Colorado
Lamar Municipal Airport (Missouri), Lamar, Missouri

Other uses
, a World War II transport
, a patrol craft commissioned in 1945 and transferred to the US Coast Guard in 1964
Lamar Towers, a building in Jeddah, Saudi Arabia
Lamar Building, Augusta, Georgia, United States, on the National Register of Historic Places
Lamar Advertising Company

See also
De Lamar, Idaho, United States, a ghost town

Lamar


Jorat-Menthue es una comuna suiza del cantón de Vaud, situada en el distrito de Gros-de-Vaud. Limita al norte con las comunas de Montanaire, al este con Moudon y Hermenches, al sureste con Corcelles-le-Jorat, al sur con Froideville, al suroeste con Poliez-Pittet, y al oeste con Montilliez.

La comuna es el resultado de la fusión el 1 de julio de 2011 de las antiguas comunas de Montaubion-Chardonney, Peney-le-Jorat, Sottens, Villars-Mendraz y Villars-Tiercelin.

Referencias

Enlaces externos

 Sitio oficial de la comuna de Jorat-Menthue

Comunas de Vaud
Distrito de Gros-de-Vaud

Jorat-Menthue


Lindsay Davenport (d. 8 Haziran 1976, Kaliforniya), Amerikan profesyonel tenisçi. WTA Tur tarihinde 1 numaraya yükselen oyuncular arasında yer alır. 90'lı yılların sonunda Martina Hingis'le olan rekabeti ile akıllara kazınan Davenport, 51 turnuva kazandığı kariyerinde 3 tekler Grand Slam birinciliği elde etmişti.

1998 yılında finalde Hingis'i 6-3 ve 7-5'lik setlerle yenerek kazandığı Amerika Açık ilk büyük şampiyonluğuna ulaştı. 1 yıl sonra Wimbledon'da efsanevi Steffi Graf'ı kariyerinin son maçında yenerek Londra'da mutlu sona ulaştı. 2000 yılındaki Avustralya Açık'ın finalinde yine Hingis'e üstünlük sağladı. Sakatlık problemleri yaşmasına rağmen, 1998'den sonra 2001, 2004 ve 2005 yıllarını sezonun 1 numarası kapatarak tarihte dört yıl sezonu zirvede kapatan 4.oyuncu oldu.

2005 yılında Wimbledon Tenis Turnuvası'nda tam beş yıl aradan sonra grand slam finali yakalayan Davenport, 4.büyük şampiyonluğunu elde etme şansını vatandaşı Venus Williams'a yenilerek kaybetti. 2 saat 45 dakika ile tarihin en uzun bayanlar finali olan mücadelede setler 4-6, 7-6, 9-7 Venus Williams lehine sonuçlanırken, son sette durum 6-5 iken Davenport, iki şampiyonluk puanından faydalanamadı. Bu final, Davenport'un 2000 yılındaki Wimbledon ve Amerika Açık'tan sonra Venus Williams'a bıraktığı üçüncü final maçı oldu.

Özellikle sert zeminde geri çizgideki karşı konulamaz forehand şutları ve tekniği yüksek servisi ile akıllara kazınan Lindsay Davenport, profesyonel kariyerindeki 14 sezonun 10'unda dünyanın en iyi 10 oyuncusu arasında sezonu noktaladı.

Çiftlerde de 36 kariyer şampiyonluğu bulunan Amerikalı oyuncu, tenis tarihinde hem tekler, hem de çiftlerde 1 numara olmayı başaran dört tenisçi arasında yer almaktadır.

Davenport, 15 Aralık 2006'da hamile olduğunu ve doğumdan sonra tenise dönmesinin zor olduğunu açıkladı. Amerikalı oyuncu, eşi John Leach ile 2003 yazında evlenmişti.

Kortlara dönüş 2007
Lindsay Davenport, oğlu Jonathan Jagger'ı haziran ayında dünyaya getirdikten iki ay sonra, Ağustos 2007'de yeniden tenise döneceğini açıkladı. New Haven'daki Pilot Pen Classic'te çiftler maçı oynayan Amerikalı tenisçi, teklerde Bali'deki Wismilak International'da ilk iki seribaşı Jelena Jankovic ve Daniela Hantuchova'yı yenerek şampiyon oldu. Sony Ericsson WTA Tour'a zaferle dönen Davenport, 234 numarada iken elde ettiği bu birincilikle tur tarihinde en düşük sıralamaya sahip 4. şampiyon oldu. Bir buçuk ay sonra da Quebec'te kariyerinin 53. şampiyonluğuna imza attı.

WTA Turu tekler şampiyonlukları (53)
 2007 - Bali, Québec City
 2005 - Dubai, Amelia Island, New Haven, Bali, Filderstadt, Zürih
 2004 - Pan Pacific, Amelia Island, Stanford, Los Angeles, San Diego, Cincinnati, Filderstadt
 2003 - Pan Pacific
 2001 - Pan Pacific, Scottsdale, Eastbourne, Los Angeles, Filderstadt, Zürih, Linz
 2000 - Avustralya Açık, Indian Wells, Linz, Philadelphia
 1999 - Sydney, Madrid, Wimbledon, Stanford, Tokyo [Princess Cup], Philadelphia, Tour Championships
 1998 - Pan Pacific, Stanford, San Diego, Los Angeles, Amerika Açık, Zürih
 1997 - Oklahoma City, Indian Wells, Amelia Island, Atlanta, Zürih, Chicago
 1996 - Strasbourg, Atlanta 96 Olimpiyatları, Los Angeles
 1995 - Strasbourg
 1994 - Brisbane, Luzern
 1993 - Luzern

WTA Turu tekler finalleri (38)
 2006 - New Haven
 2005 - Avustralya Açık, Pan Pacific, Indian Wells, Wimbledon
 2004 - Indian Wells, Strasbourg
 2003 - Sydney, Indian Wells, Amelia Island, Los Angeles, New Haven
 2002 - Los Angeles, New Haven, Moscow, Zürih
 2001 - Sydney, Stanford, New Haven, Tour Championships
 2000 - Sydney, Miami, Wimbledon, Stanford, Los Angeles, Amerika Açık, Zürih
 1999 - New Haven
 1998 - Indian Wells, Filderstadt, Philadelphia, Tour Championships
 1997 - Los Angeles, Philadelphia
 1996 - Sydney
 1995 - Sydney, Pan Pacific
 1994 - Tour Championships

WTA Turu çiftler şampiyonlukları (36)
 2006 - Bali (partner: Morariu)
 2003 - Indian Wells, Amelia Island, Eastbourne (p:Raymond)
 2002 - Filderstadt (p:Raymond)
 2001 - Filderstadt, Zürih (p:Raymond)
 2000 - Indian Wells (p:Morariu)
 1999 - Pan Pacific (p:Zvereva), Wimbledon, Stanford, San Diego (p:Morariu)
 1998 - Indian Wells, Berlin, Stanford, San Diego, Filderstadt, Tour Championships (p:Zvereva)
 1997 - Pan Pacific, Indian Wells (p:Zvereva), Amelia Island, Berlin, US Open, Tour Championships (p:Novotna), Stanford (p:Hingis)
 1996 - Sydney, Roland Garros, Oakland, Tour Championships (p:Fernandez), Los Angeles (p:Zvereva)
 1995 - Sydney (p:Novotna), Indian Wells (p:Raymond), Strasbourg, Tokyo-Nichirei (p:Fernandez)
 1994 - Indian Wells (p:Raymond), Oakland (p:Sanchez-Vicario)
 1992 - ITF/Key Biscayne, FL-USA (p:Schlukebir)

Kaynakça

Dış bağlantılar

 [www.wtatennis.com/players/player/1836 WTAtennis.com profili]
 ITFtennis.com profili
 fedcup.com profili

1976 doğumlular
Amerikalı kadın tenisçiler
Altın Olimpiyat madalyalı Amerikalı sporcular
Avustralya Açık şampiyonları
Yaşayan insanlar
1996 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar

Lindsay Davenport


Miconia vulcanidomatia, vrsta mikonije, biljke iz porodice melastomovki sa Kube, Jamajke i Haitija. ,

Sinonimi
 Calycogonium rhamnoideum Naudin

Izvori

Melastomovke
Flora Haitija
Flora Jamajke
Flora Kube

Miconia vulcanidomatia


is a village located in Uda District, Nara Prefecture, Japan.

As of October 2016, the village has an estimated population of 1,696 and a density of 21 persons per km². The total area is 79.63 km². The primary industry in the village was forestry, but the industry has suffered in recent years. The village is developing a new program to revitalize it by exporting model homes to Thailand, where similar wooden architecture has largely disappeared.

Geography
Mitsue is located in the southern portion of the Soni Plateau, and the upper part of the Nabari River is situated here. The entire village is mountainous, with many peaks.
 Mountains : Mount Miune (1235 m)

Surrounding municipalities
 Nara Prefecture
 Soni
 Higashiyoshino
 Mie Prefecture
 Tsu
 Matsusaka

Notable locations
 Maruyama Park
 Mitsue Plateau Ranch
 Mitsue Hot Springs
Mitsu also hosts an annual scarecrow festival.

References

External links

 Mitsue official website

Villages in Nara Prefecture

Mitsue, Nara


Masageții (în greaca veche: Μασσαγέται, Massagetai; în latină: Massagetæ) sunt un popor din antichitate care trăia nomad între Marea Aral și Marea Caspică (dincolo de Araxes, spune Herodot). Numele lor înseamnă geții mari, în sensul de puternici. Erau probabil înrudiți cu sciții, întrucât anticii îi confundau. Fondatorul imperiului persan, Cirus al II-lea cel Mare, a luptat împotriva masageților, potrivit lui Herodot și împotriva sacilor, potrivit lui Strabon. Închinarea lor la Soare, menționată de Herodot, pare să fie în întregime iraniană. Într-adevăr, pe aceste teritorii imense, probabil exista un grup de popoare înrudite, dar care și-au dat denumiri diferite și ale căror culturi variau la nivel local.

Strabon
În Geografia sa, Strabon oferă o imagine de ansamblu pitorească acestei națiuni. Potrivit lui, masageții sunt monoteiști și practică sacrificarea cailor; ar fi fost monogami, dar bărbații nu ar ezita să ia femeia altora ca amantă și să se dedea la o formă de necrofagie rituală.

Popor de călăreți războinici, popor creator al cavaleriei grele, aveau ca arme arcul, sabia scurtă și toporul cu două lame sau Labrys. Și călărețul și calul erau complet înzăuați (cu zale) și sunt la originea catafracților.

În termeni de resurse minerale, domeniul lor era bogat în aur și în cupru, pe care le foloseau pentru ornamente, dar sărac în argint și în fier.

Nomazi fiind, masageții practicau o agricultură destul de frustă, pentru lapte și lână, dar trăiau, în principal, din vânătoare, pescuit și culesul fructelor.

Citat
Robert Garnier, , L'acte premier, 190-191:
 "Vom merge pentru a-i evita,
 La sciți și la masageți"

Note

Vezi și
 Tomiris, regina masageților
 Geți
 Tyrageți

Grupuri etnice din Iran
Popoare antice
Nomazi

Masageți


Vanishing Point is the fifth studio album by Scottish rock band Primal Scream. It was released on 7 July 1997 in the United Kingdom by Creation Records and in the United States by Reprise Records. It peaked at number 2 on the UK Albums Chart. The album shows inspiration from genres such as dub, ambient, dance music, and krautrock, as well as bands such as Motörhead, Can, and the Stooges. It was the band's first album to feature Gary 'Mani' Mounfield on bass, formerly of the Stone Roses, although Marco Nelson played bass on "Burning Wheel", "Star", "If They Move, Kill 'Em'", and "Stuka".  Other guest appearances on Vanishing Point include Augustus Pablo, Glen Matlock, and the Memphis Horns.

Background
Gillespie has described the album as an anarcho-syndicalist speedfreak road-movie record. It is named after and inspired by the 1971 film Vanishing Point, especially the song "Kowalski", which is meant to be an alternative soundtrack of the movie. Lead singer Bobby Gillespie said, "The music in the film is hippy music, so we thought, 'Why not record some music that really reflects the mood of the film?' It's always been a favourite of the band, we love the air of paranoia and speed- freak righteousness. It's impossible to get hold of now, which is great! It's a pure underground film, rammed with claustrophobia."

Recording
The album was written and recorded with the aid of two portable eight-track recording studios at the band's Chalk Farm rehearsal rooms. The entire album was written and recorded in two months and mixed an additional month. On their cover of "Motorhead", Gillespie sung the first verse through a Darth Vader mask. According to an article, much of the album came from live improvisation and, "Then later on we'd layer other sounds and loops over the top, and the vocals," Gillespie said in an interview. The track "If They Move, Kill 'Em" was originally to have included a sample from Sam Peckinpah's film The Wild Bunch (the song title is one of the earliest lines of dialogue spoken in the film), but it could not be cleared in time.

Release
Vanishing Point was released on 7 July 1997 in the United Kingdom by Creation Records and in the United States by Reprise Records. It is the fifth album by Primal Scream.

Author Irvine Welsh scripted the video for the album's first single, "Kowalski," which was directed by musician Douglas Hart. The video features a Dodge Challenger and super model Kate Moss beating up the band. Gillespie described the video as a cross between Faster Pussycat, Kill! Kill! and The Sweeney.

Critical reception

Vanishing Point received positive reviews from critics, who welcomed it as a return to form after 1994's Give Out But Don't Give Up. NME named it the 4th best album of 1997. In 2012, NME journalist Mark Beaumont ranked it as the band's fourth best album, calling it "a brilliant record for its statement of intent alone – it stamped in stone Primal Scream's mandate to never repeat themselves and consistently indulge their experimental spirit". The album was also included in 1001 Albums You Must Hear Before You Die.

Track listing

Personnel
Credits adapted from liner notes.

Primal Scream
 Bobby Gillespie – vocals
 Andrew Innes – guitar, bass
 Robert Young – guitar, programming, keyboards
 Martin Duffy – keyboards, programming, melodica
 Gary 'Mani' Mounfield – bass
 Paul Mulreany – drums

Production
 Primal Scream – production (except 10)
 Brendan Lynch – production (except 10)
 Andrew Weatherall – production (10)
 Max Hayes – engineering (except 10)
 Tim Holmes – engineering (10)
 George Shilling – mix engineering (2, 3, 11)

Guests
 Marco Nelson – bass guitar (1, 4, 5, 7)
 Augustus Pablo – melodica (4)
 Glen Matlock – bass guitar (8)
 Pandit Dinesh – tablas (4, 6)
 Iain Dixon – bass clarinet (2)
 Duncan Mackay – trumpet (2, 5)
 Jim Hunt – saxophone (2, 5)
 Wayne Jackson – trumpet (4)
 Andrew Love – saxophone (4)
 Paul Harte – harmonica (8), synthesizer (9)

Charts

Certifications

References

External links

1997 albums
Primal Scream albums
Creation Records albums
Reprise Records albums
Albums produced by Andrew Weatherall

Vanishing Point (Primal Scream album)


Jaime Ramírez ist der Name folgender Personen:

* Jaime Ramírez (Fußballspieler, 1931) (Jaime Ramírez Banda; 1931–2003), chilenischer Fußballspieler
 Jaime Ramírez (Fußballspieler, 1967) (Jaime Patricio Ramírez Manríquez; * 1967), chilenischer Fußballspieler
 Jaime Ramírez (Radsportler) (* 1989), kolumbianischer Radrennfahrer

Jaime Ramírez


The Metro Blue Line is a  light rail line in Hennepin County, Minnesota, that is part of the Metro network. It travels from downtown Minneapolis to Minneapolis–Saint Paul International Airport and the southern suburb of Bloomington. Formerly the Hiawatha Line (Route 55) prior to May 2013, the line was originally named after the Milwaukee Road's Hiawatha passenger train and Hiawatha Avenue, reusing infrastructure from the former and running parallel to the latter for a portion of the route. The line opened June 26, 2004, and was the first light rail service in Minnesota. An extension, Bottineau LRT, is planned to open in 2028.

The Blue Line is operated by Metro Transit, the primary bus and train operator in the Twin Cities. As of December 2022, the service operates from approximately 3:19am to 12:50am with 15minute headways most of the day. The route averaged 32,928 daily riders in 2019, representing 13 percent of Metro Transit's ridership. The line carried 10.6 million riders in 2015.

In South Minneapolis, several bus routes converge at transit centers along the line, offering connections to other Metro lines and frequent bus routes. The line has two park and ride stations at Fort Snelling and 30th Avenue stations, with a combined capacity of 2,569 vehicles. Major destinations along the corridor include downtown Minneapolis, Lake Street, Minnehaha Park, Minneapolis–St. Paul International Airport, and the Mall of America. At the airport, the Blue Line provides free, 24/7 service between Lindbergh and Humphrey terminals. An owl shuttle train, the Airport Shuttle, runs between terminals during times when no Blue Line service is scheduled.

History

Background
The Minneapolis–St. Paul area once had an extensive network of streetcars (operated for many years by Twin City Rapid Transit, a precursor of Metro Transit), but the tracks were removed and services were eliminated in the 1950s.

Over the years since the last trolley ran in 1954, many people have pushed for the reintroduction of rail transport in the Twin Cities. Proposals for a modern streetcar or light rail along the Hiawatha Avenue corridor appeared in the pages of the Star Tribune as early as 1974. The primary reason is that traffic congestion has grown considerably since the streetcar system ceased operation: a 2003 report by the Texas Transportation Institute indicated that the area was the 17th most congested area in the country, with the second fastest congestion growth.

Rail projects struggled to gain political support until the 1990s, when several factors combined to make the idea more palatable. Governor Jesse Ventura and Minnesota Transportation Commissioner Elwyn Tinklenberg heavily promoted the idea of rail transport, and significant amounts of money became available from the federal government. Previous governors had advocated light rail, but had not been able to get legislation passed. Governor Tim Pawlenty had campaigned on a promise to fight the expansion of light rail, but altered his opinions after taking office. He also initially opposed the Northstar Line commuter rail project, which is a rail corridor north of Minneapolis, but changed his mind about that project in January 2004 when a scaled-back version was shown to have good potential.

Project development
For many, the Hiawatha Avenue corridor was not the top choice for a new project. Popular other options included connecting Minneapolis with the western suburbs, though probably the most-desired option has been the Central Corridor connecting the Twin Cities themselves (Minneapolis and St. Paul) with a route down the middle of Interstate 94 or University Avenue. However, much of the land had already been acquired by the state in the 1960s to build a sunken radial expressway into downtown that was never built. In addition to the available land, the desire to connect to the airport and at least reach the vicinity of the Mall of America proved to be the bigger draw for decision-makers.

The idea of running a rail line down Hiawatha Avenue had already been around for at least a decade by the time the decision was made to go forward. In 1985, the Minnesota Department of Transportation (Mn/DOT) had produced an Environmental Impact Statement that concluded that light rail was the best alternative for the corridor. In 1996, the document was examined again as Mn/DOT looked at the possibility of adding bus rapid transit along the road, but money for light rail became available soon after, leading to the current layout.

Construction and opening
The line's cost totaled $715.3 million, with $334.3 million coming from the federal government. This is considerably higher than initial budgets predicted—the figure was about $400 million in 1997. Opponents to the rail line state that it went far over-budget, but supporters of the line state that extensions of the route and other alterations, plus the impact of inflation, are the real reasons for the increased cost. Initial designs cut out the last stop in downtown, and the southern end of the line did not quite connect to the Mall of America. The Warehouse District stop was added early but another cost increase came from approximately $40 million to enhance the line (while construction was in progress) to bring the line directly into the Mall of America's transit hub. It was completed later than what was initially hoped for (a lot of literature points to 2003 as the opening year), but the mall connection was a significant contribution to the extra time requirements. These extensions are also why the line was initially reported to be  long, but ended up being  in length. The Target Field extension in 2009 added a few more tenths to the length. Groundbreaking for the line took place on January 17, 2001.

In March 2004, the labor union representing Metro Transit bus workers went on strike. This delayed the opening of the line from the anticipated start date of April 3, although there was some indication that the opening would have been delayed anyway. Apparently, some of the delay had to do with slow delivery of trainsets from Bombardier. Certain aspects of the design had been tried before, but the cars were the first to combine the factors of conforming to American standards (as opposed to European), having low floors and being built at the company's Mexico plant. Some problems also cropped up during testing of the vehicles, but Bombardier said that the issues were not out of the ordinary.

When the buses began rolling again on April 19, the line's opening was rolled back to June 26. Testing of the track and vehicles continued during the bus strike, as much of the work was performed by Bombardier employees rather than Metro Transit workers. Train operators who had already gone through the training process were given refresher courses when the strike ended. Regular service began on the first phase of the line on June 26, 2004, with the second phase opening later that year on December 4. Each opening was accompanied with two days of free rides on the train and area buses. The line was tested for months before opening, with regular service simulated for about a month before each phase went online. The Hiawatha Line opened exactly 50 years and one week after the last regular-service streetcars ran in the city.

Light rail staff, security, and volunteers produced a largely hitch-free opening day for the new rail system on June 26, 2004. Officials estimated 30,000 people boarded the electric-powered trains during the transit system's first day of service. Train rides were free. Each station featured live entertainment and food as a diversion for the long waits to board the trains. Predicted daily ridership was 19,300 for 2005 and 24,600 for 2020.

Developments post-opening

Busways are still being examined for many future projects and it appears likely that at least one will be built. Construction of the area's second light rail line, the Green Line connecting downtown Minneapolis and St. Paul began in late 2010 and opened on June 14, 2014. On April 26, 2011, the U.S. government announced $478 million in funding for its construction.

During Super Bowl LII on February 4, 2018, hosted at U.S. Bank Stadium, the Blue Line was restricted to ticketholders and ran with non-stop service between a security checkpoint at the Mall of America and the stadium station. Service at other stations was replaced with free shuttle buses.

In July 2011, the Metropolitan Council officially approved renaming the Hiawatha Line as the Blue Line. This is part of a broader color scheme for identifying Twin Cities transit lines, including the Green Line light rail to St. Paul, the Orange Line bus rapid transit along I-35W, and the operational Red Line bus rapid transit service along Cedar Avenue. The name officially changed on Friday, May 17, 2013.

Starting July 8, 2022, in a planned 5 week project, the Blue line shut down 5 stops from Mall of America to Airport Terminal 2 for the 'Largest construction project in the light rail line's history.' According to Metro Transit, the project consists of replacing sections of tracks that "have worn out and upgrades technology that guides safety safety systems."

In addition, the updates will also bring safety enhancements and allow trains to switch tracks and turn around near the 30th Avenue Station, which will provide more opportunity to keep trains moving if a section of track is taken out of service. Ryan Heath, engineer for Metro Transit who is overseeing the project, said that "this is important for the Blue Line's next 40 years. We're looking out literally decades with an eye toward improving the reliability and maintainability of our system."

Proposed extension

An extension of the line to Brooklyn Park is planned. On August 3, 2020, after years of disagreements with The Burlington Northern Santa Fe (BNSF) Railway Company regarding use of BNSF's right-of-way, Metropolitan Council announced they would begin to "explore opportunities to advance this critical project without using BNSF Railway right of way."  Current plans call for the Blue Line Extension to run west from Target Field to Lyndale Avenue, then through north Minneapolis via Lyndale Avenue, West Broadway Avenue, and Bottineau Boulevard, until it meets the originally planned route near 73rd Avenue and West Broadway.

Route

The Blue Line runs from downtown Minneapolis to the Mall of America for a length of . The southern terminus at the Mall of America station and transit center is located beneath the east parking ramp of the mall and has direct access to the mall. The station offers connections to the Red Line and other local bus routes including those operated by Minnesota Valley Transit Authority. From the Mall of America trains travel east towards the 28th Avenue station park-and-ride ramp. The route travels through Bloomington's South Loop District before reaching the Terminal 2–Humphrey station of the MSP Airport across from Fort Snelling National Cemetery. To cross the MSP Airport the line then enters a pair of  tunnels that required a tunnel boring machine and cost $110 million to construct. While traveling through the tunnels, trains stop at the  underground Terminal 1–Lindbergh station. Once emerging from the tunnel, the line serves two park-and-ride lots at Fort Snelling station. From Fort Snelling station, the line travels on the surface in separated right of way parallel to Minnesota State Highway 55 while stopping at stations near the VA Medical center, Minnehaha Park, and other locations in south Minneapolis. Trains travel on bridges over traffic at busy intersections near Lake Street and Franklin Ave with overhead stations located at each crossing.

After crossing to the other side of Highway 55, the line runs on the former Chicago, Milwaukee, St. Paul & Pacific Short Line roadbed which brought Hiawatha passenger trains to the downtown depot. After crossing I-35W on a dedicated bridge, the train begins to share tracks with the Green Line and enters downtown by traveling around U.S. Bank Stadium. The U.S. Bank Stadium station is surrounded by a pedestrian plaza that is used for loading riders onto trains after events at US Bank Stadium. While passing the Downtown East Commons, the route travels through downtown on surface streets. The line shares the road with one lane of automobile traffic through downtown with the exception of the block along Government Plaza station where the street is closed and a pedestrian plaza connecting the Minneapolis City Hall and the Hennepin County Government Center. With a stop at Nicollet Mall the line offers connections to an important transit and pedestrian corridor. The train terminates at Target Field station which offers connections to the Northstar Commuter Rail.

Stations

Each of the 19 stations along the route is designed in a unique architectural style reflective of the station's surrounding community. This is not an entirely new idea for the region, as many of the higher-traffic bus stops around the city have distinctive designs. Due to the unique makeup of Minneapolis' population, ticket-dispensing machines present instructions in four languages: English, Spanish, Somali and Hmong. Travel time is roughly two to three minutes between most stations.

The airport used to operate a bus shuttle between the two terminals, but the light-rail line has replaced that service. No fare is required to ride between the two airport stations and trains run between these 2 stations 24 hours a day, 7 days a week. Only seven of the original 17 stations was built to accommodate three car trains, but due to the need to increase the line's capacity, the remaining stations were retrofitted or extended to accommodate three-car trains in 2009. The extensions were paid for primarily with federal money but the Metropolitan Council, Hennepin County, and city of Bloomington also contributed some funds.

Station additions
The Blue Line was extended several blocks northwest from the Warehouse District/Hennepin Avenue station to the Target Field Station in 2009. The station was paid for by the Minnesota Twins as part of the construction and opening of Target Field. The two-level station has light rail platforms on the upper level for use by Blue Line and Green Line light rail trains, and platforms next to the BNSF mainline tracks passing beneath the station to serve the Northstar Line commuter rail. The under construction Green Line extension, also known as the Southwest Corridor, will connect directly to the end of the Blue Line to share service with the station.

Largely federal money but also with some local contributions was secured for construction of the new American Boulevard Station in Bloomington between the Humphrey Terminal Station and Bloomington Central Station. This station was included in the line's original plans, but was postponed due to cost overruns. Because much of the necessary underground infrastructure for the station was installed when the line was constructed, the station was built with minimal service interruptions.

Service

Passengers who ride the rail system are charged the same fare as they would pay for the local Metro Transit bus system, and they are able to use their bus transfer cards to switch between the two different modes of transportation without making another payment. A new payment system using smart cards (locally known as Go-To Cards) was initially expected to be introduced along with the rail line in June 2004, but software bugs delayed introduction. By September 2006, the bugs were worked out and the Go-To Cards became operational.

In basic service trains operate every 10 to 15 minutes and operate less frequently in the early morning and late-night. Additional trains operate on Friday and Saturday nights. The line shuts down for about four hours each night, except for a shuttle service between the two terminals at the MSP airport which run 24 hours a day. Vehicles have a capacity of 66 seated passengers and 120 standing. Currently two or three vehicles are run together to increase capacity.

Ridership
The line accounts for about 13% of Metro Transit's total ridership. Less than two years after opening, the line had already exceeded its 2020 weekday ridership goal of 24,800. The line carried 10.6 million riders in 2015. In 2018 weekday ridership on the Blue Line was 32,921. Ridership for both the Green and Blue Lines combined was down 59% in 2020 due to the effects of the COVID-19 pandemic.

Fares
The Blue Line uses a proof-of-payment system, requiring riders to carry tickets at all times. Fares are purchased before boarding, either at ticket machines located in the stations or by scanning a Go-To card at dedicated pedestals. Tickets are valid for  hours after purchase, with transfers available to other Metro lines as well as any Metro Transit bus routes. Fares can range from 50¢ within the two Downtown Zones of Minneapolis and St. Paul to $2.50 for adults in rush hours.

Rolling stock

The Blue Line uses 27 Bombardier Flexity Swift light rail vehicles (LRVs) manufactured by and 12 Siemens S70 LRVs. The system is designed to operate on 750 volts DC. Trains can reach speeds of , but the "general service speed" is about  or slower (especially in the congested downtown region). They are of a 70% low-floor design, meaning that 70 percent of the floor inside is within about  of the ground. This is the same height as the rail platforms, allowing stepless access for passengers dependent on wheelchairs or other mobility aids. The feature also makes it easier for passengers with bicycles or strollers to board the train. Each vehicle weighs about  when empty. Minneapolis is the first and only city to use this LRV model in the United States.

Vehicles have a color scheme that is primarily a combination of blue, yellow, and white. Yellow was the color used on the previous streetcar system in the area. Each vehicle has an A, B and C section: The A and B sections are the large portions on each end, while the C section is a small portion that connects the two other pieces and has the vehicle's middle truck or bogie. Electricity is collected by a pantograph mounted on the B section. The first "Type I" LRV was delivered on March 19, 2003. 14 of 15 delivered vehicles were operational for the opening weekend. The initial order was eventually bumped up to a full 24 vehicles, which were operational by early 2005. Three additional vehicles were ordered in the winter of 2006/2007, using leftover funds from the construction budget for one vehicle and Hennepin County funds for the other two.

The noses of these vehicles are built to a different design than is standard for the Flexity Swift, containing a small scoop-shaped area. This assists in the removal of snow, but the anticipated snow-management method is merely to run trains on a frequent basis rather than actually using snow removal equipment (this was what the earlier streetcar system usually did to keep lines clear, though they also often featured small scrapers in front of the lead wheels).

Each vehicle has a number of cameras on board, pointing both inward and outward, to monitor passenger activity and other areas of interest for security and safety. Train stations also have cameras. Video feeds and the position of each vehicle on the line are monitored in a control room at the system's maintenance facility, located between Cedar-Riverside and Franklin Avenue stations.

According to Metropolitan Council meeting notes dated July 30, 2010, for the August 9 Transportation Committee meeting, Siemens Industry Incorporated agreed to build the Light Rail Vehicles for the three-car train expansion project in a joint procurement with the Green Line's initial LRV procurement, at a per-LRV cost of $3,297,714 and a total contract value of $153,211,516. According to Mark Fuhrmann's presentation at the July 26, 2010, Transportation Committee meeting, these "Type II" LRVs are mechanically, but not electronically, compatible with the current fleet of 27 "type I" vehicles, so while the two generations are able to run at the same time and either type would be able to push a malfunctioning unit of the other type, multiple-unit trains can only be assembled of one type. The Metro Blue Line uses 12 "Type II" S70 LRVs.

Safety

With an expansion of the light rail system happening with the opening of the Green Line in 2014, Metro Transit rolled out a new rail safety campaign, with representatives of Metro Transit customers visiting schools and organizations situated near the Blue Line to discuss rail safety. The campaign won a visual design award from the Minnesota Association of Government Communicators. By January 2015, there had been 11 deaths from accidents on the line, eight of them pedestrians. After two more people were killed in separate incidents on the Blue Line, one a bicyclist and one a man in a wheelchair, signs saying "See Tracks? Think Train" were added at locations of recent deaths along the Blue Line and Green Line. As of September 2019, 15 people have died in crashes with Blue Line trains.

Additionally, there has been concern over violent assaults, robberies, and disorderly conduct that occurs on the station platforms while people wait for the trains.  There was a murder by stabbing at the Lake Street/Midtown station in December 2014. Aggravated assaults, which involve the use of a weapon to cause serious injury, continued to increase through 2019 including another murder by stabbing at the Lake Street/Midtown station in October 2017. Increased police officer hours, including the use of plainclothes police officers, were added to address safety concerns in 2019. Other efforts included allowing riders to text a number to communicate with police and teams dedicated to helping homeless riders were added in the same year. In January 2020, the Met Council approved $1.3 million in spending to install new 360-degree 4K resolution cameras on all Metro Transit light rail cars by the end of 2020. Another stabbing that resulted in death occurred on a train in Bloomington in January 2020, but no charges were filed due to claims of self-defense.

See also

 Hiawatha LRT Trail
 Metro Green Line (Minnesota)

References

External links

Metro Transit: Metro Blue Line
nycsubway.org: Hiawatha Line image collection
Route map and schedule
Network map (to scale)

Light rail in Minnesota
Minneapolis–Saint Paul
Transportation in Minneapolis
Railway lines opened in 2004
Airport rail links in the United States
Transportation in Hennepin County, Minnesota
750 V DC railway electrification
Metro Transit (Minnesota)

Metro Blue Line (Minnesota)


Južni mamut (latinski: Mammuthus meridionalis, sinonimi: Archidiskodon nebrascensis, Archidiskodon scotti, alternativni nazivi: Archidiscodon meridionalis, Archidiskodon meridionalis, Elephas meridionalis, Euelephas meridionalis) izumrla je vrsta sisavaca iz porodice Elephantidae. U suvremenoj taksonomiji definiran je kao pripadnik roda Mammuthus. Talijanski paleontolog Filippo Nesti je prvi put opisao ovu vrstu 1925. godine te je isprva pretpostavljao da ova vrsta ima bliži odnos sa suvremenim slonovima, stoga je dao ovoj vrsti ime Elephas meridionalis.

Opći opis
Ova vrsta imala je relativno široke bočne zube i zavijene kljove duge gotovo četiri metra karakteristične za mamute. Najviše jedinke su dostizali visinu od četiri metara. Nije poznato je li je južni mamut imao krzno kao njegove kasnije srodne vrste.

Južni mamut bio je jedan od drevnijih vrsta mamuta te je živio u ranome pleistocenu prije 2.6 – 0.7 milijuna godina. Južni mamut je prva vrsta mamuta koja je napustila afričku domovinu. Počeo je naseljavati Euroaziju prije oko 1.5 milijuna godina, a do Sjeverne Amerike je došao preko prirodnoga kopnenoga mosta. Američki ogranak se zove carski mamut (Mammuthus imperator), od kojega potječe kolumbijski mamut (Mammuthus columbi). Kasnije se iz južnoga mamuta razvilo više vrsta, među kojima je najveći stepski mamut (Mammuthus trogontherii, ponekad Mammuthus armeniacus). Paleontolozi smatraju da su predci južnoga mamuta bile dvije afričke vrste, afrički mamut (Mammuthus africanavus) i južnoafrički mamut (Mammuthus subplanifrons). Staništa južnoga mamuta su bila otvorena šumska prostranstva Euroazije i Sjeverne Amerike gdje je prije oko 2 milijuna godina bila prisutna umjerena klima.

Izlošci
Trenutno je otkriveno sedam relativno cjelovitih kostura južnoga mamuta, od kojih je pet izloženo u sastavljenome obliku, s djelomičnom rekonstrukcijom, u raznim muzejima u Europi. Tri kostura su izložena u ruskima muzejima, dva u talijanskima i po jedan u francuskima i srpskima muzejima.

Podvrste
 Mammuthus meridionalis gromovi
 Mammuthus meridionalis meridionalis
 Mammuthus meridionalis vestinus

Galerija

Izvori

Literatura
 Douglas Palmer: Dinosaurier & Prähistorische Tiere, 2000, Köln,
 Adrian Lister: Mammuts Die Riesen der Eiszeit. Jan Thorbecke Verlag, 1997
 Spektrum der Wissenschaft (Mensch Mammut Eiszeit), 1/2006
 Новгородская С. И. Слонялись по степи… слоны // Мелитопольский краеведческий журнал, 2018, № 11б с.54-58

Vanjske poveznice

Surlaši
Prapovijesni sisavci

Južni mamut


An Aechmea calyculata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Charles Jacques Édouard Morren, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni John Gilbert Baker. An Aechmea calyculata in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aechmea

Aechmea calyculata


Saint-Brieuc (, Breton: Sant-Brieg , Gallo: Saent-Berioec) is a city in the Côtes-d'Armor department in Brittany in northwestern France.

History

Saint-Brieuc is named after a Welsh monk Brioc, who Christianised the region in the 5th century and established an oratory there. Bro Sant-Brieg/Pays de Saint-Brieuc, one of the nine traditional bishoprics of Brittany which were used as administrative areas before the French Revolution, was named after Saint-Brieuc. It also dates from the Middle Ages when the  "pays de Saint Brieuc," or Penteur, was established by Duke Arthur II of Brittany as one of his eight "battles" or administrative regions.

Geography

Overview
The town is located by the English Channel, on the Bay of Saint-Brieuc. Two rivers flow through Saint-Brieuc: the Goued/Gouët and the Gouedig/Gouédic.

Other towns of notable size in the département of Côtes d'Armor are Gwengamp/Guingamp, Dinan, and Lannuon/Lannion all sous-préfectures.

In 2009, large amounts of sea lettuce, a type of algae, washed up on many beaches of Brittany, and when it rotted it emitted dangerous levels of hydrogen sulphide. A horse and some dogs died and a council worker driving a truckload of it fell unconscious at the wheel and died.

Neighboring communes
Langueux, La Méaugon, Plérin, Ploufragan, Trégueux and Trémuson.

Climate
Saint-Brieuc experiences an oceanic climate.

Culture
Saint-Brieuc is one of the towns in Europe that host the IU Honors Program.

The Cemetery of Saint Michel contains graves of several notable Bretons, and sculptures by Paul le Goff and Jean Boucher. Outside the wall is Armel Beaufils's statue of Anatole Le Braz. Le Goff, who was killed with his two brothers in World War I, is also commemorated in a street and with his major sculptural work La forme se dégageant de la matière in the central gardens, which also includes a memorial to him by Jules-Charles Le Bozec and work by Francis Renaud.

The town of St. Brieux in Saskatchewan, Canada is named after Saint-Brieuc of Brittany. It was founded by immigrants from this region in Brittany. It was settled in the early 1900s.

Demographics
Inhabitants of Saint-Brieuc are called Briochins in French.

Breton language
In 2008, 3.98% of primary school children attended bilingual schools.

Transport

The Saint-Brieuc railway station, situated on the Paris–Brest railway, is connected by TGV Atlantique to Paris Montparnasse station, journey time is about 3 hours.

There are no scheduled air services from Saint-Brieuc – Armor Airport.

Personalities
Saint-Brieuc is hometown of many personalities:

 Patrice Carteron (born 1970), footballer
 Octave-Louis Aubert (1870–1950), editor
 Maryvonne Dupureur (1937–2008), athlete, Olympic 800m silver medallist
 Émile Durand (1830–1903), music theorist and teacher
 Léonard Charner (1797–1869), senator and Admiral of France
 Auguste Villiers de l'Isle-Adam (1838–1889), symbolist writer
 Louis Auguste Harel de La Noë (1852–1931), engineer
 Célestin Bouglé (1870–1940), philosopher
 Louis Guilloux (1899–1980), writer
 Henri Nomy (1899–1971), admiral
 Patrick Dewaere (1947–1982), actor
 Kévin Théophile-Catherine (born 1989), footballer
 Louis Rossel (1844–1871) - Army officer and Communard
 Florent Du Bois de Villerabel (1877-1951), archbishop forced to resign after France's liberation in World War II
 Mamadou Wagué (born 1990), footballer
 Raymond Hains (1926–2005), artist
 Anaclet Wamba (1960–), boxer
 Yelle (Julie Budet) (1983–present), musician
 Roland Fichet (1950–present), Author, Philosopher
 Nathan Saliou, Gardener
 Jean-Christophe Boullion (born 1969), racing driver
 Alexandre Marsoin (born 1989), racing driver

International relations
Saint-Brieuc préfecture of the Côtes-d'Armor is twinned with :
 Aberystwyth, Wales
  Agia Paraskevi, Greece
  Alsdorf, Germany
  Goražde, Bosnia and Herzegovina

See also
Diocese of Saint-Brieuc
Communes of the Côtes-d'Armor department
Élie Le Goff Entry for Élie Le Goff a Saint-Brieuc born sculptor
The Saint-Michel cemetery in Saint-Brieuc

References

External links

 City council website
  saint-brieuc.maville
  Saint-Brieuc Tourism

Communes of Côtes-d'Armor
Prefectures in France

Saint-Brieuc


São Pedro Portekiz'de Vila Real belediyesine bağlı olan, 2,17 km2 yüzölçümüne sahip, 4.422 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Vila Real'ın bucakları

São Pedro (Vila Real)


Volatile genel olarak değişkenlik için kullanılan bir terimdir.
Borsada kullanılan volatile, bunu sırası ile takip eden programlama dilleri Delphi'de ve C'de bir terim olarak göze çarpıyor.
Volatile ile bildirilen değişkenlere programın akışı sırasında her ihtiyaç duyulduğunda değişkenin gerçek yeri olan belleğe başvurulur.

Volatile


Råshult é uma vila localizada ao norte de Älmhult, no Condado de Kronoberg, Suécia. É mais conhecida por ser o local de nascimento do biólogo seminal Carl Linnaeus (1707 - 1778), o qual é considerado o pai da taxonomia moderna.

Referências

Localidades de Cronoberga
Carolus Linnaeus

Råshult


Harwich is a town in Essex.

Harwich may also refer to:

 Harwich (UK Parliament constituency)
 Harwich, Massachusetts, United States of America
 Harwich Force, a squadron of the British Royal Navy
 Harwich International Port, Essex, England
 HMS Harwich, several ships of the British Royal Navy

Harwich (disambiguation)