البروسي فريدريش فيلهلم هاينريتش ألكسندر فون هومبولت  (14 سبتمبر عام 1769 – 6 مايو عام 1859) وهو مؤلف موسوعي، وعالم جغرافي، وعالم تاريخ طبيعي، ومستكشف، ومؤيد مؤثر للفلسفة والعلوم الرومانسية. هو الأخ الأصغر للوزير البروسي، والفيلسوف، وعالم اللغويات فيلهلم فون هومبولت (1767-1835). وضع عمل هومبولت الكمي في الجغرافيا النباتية حجر الأساس لعلوم الجغرافيا الحيوية. شكّل تأييد هومبولت لإجراء القياسات الجيوفيزيائية المنهجية طويلة الأمد ركيزة لعلم مغناطيسية الأرض الحديث وعلم الأرصاد الجوية.

تجول هومبولت على نطاق واسع في الأمريكيتين بين عامي 1799 و1804، إذ يُعتبر أول من استكشفها من وجهة نظر علمية حديثة مع إيراده وصفًا لها. كُتب وصفه للرحلة ونُشر في مجموعة هائلة من المجلدات على مدى 21 عامًا. يُعد هومبولت واحدًا من أوائل الأشخاص الذين اقترحوا فكرة أن الأراضي المطلة على المحيط الأطلسي (أمريكا الجنوبية وأفريقيا بشكل خاص) كانت أرضًا واحدة في ما سبق. أحيا هومبولت استخدام كلمة الكون من الفلسفة اليونانية القديمة، وأدخلها إلى أطروحته «الكون» متعددة الأجزاء، والتي سعى فيها إلى توحيد فروع متنوعة من المعارف والثقافات العلمية. حفز هذا العمل المهم أيضًا إجراء تصور شامل للكون بصفته كيانًا تفاعليًا واحدًا. يُعتبر هومبولت أول من وصف ظاهرة تغير المناخ الناجم عن الإنسان وسببه، بناءً على الملاحظات التي سجلها خلال رحلاته في عام 1800، ومرة أخرى في عام 1831.

نشأته وتعليمه
وُلد ألكسندر فون هومبولت في برلين، بروسيا في 14 سبتمبر عام 1769. عُمِّد وهو طفل رضيع، وفق المذهب اللوثري، على يد كارل الأول دوق براونشفايغ-فولفنبوتل، الذي كان عرابًا حينها.

ينتمي والد هومبولت، ألكسندر جورج فون هومبولت، إلى عائلة بوميرانيا الشهيرة. كان هومبولت رائدًا في الجيش البروسي، إذ خدم مع دوق برونزويك، على الرغم من عدم انتمائه لطبقة النبلاء. كُوفئ ألكسندر جورج في عمر الثاني والأربعين على خدمته في حرب السنوات السبع بمنصب المهجعي الملكي. استفاد من منصبه في استئجار اليانصيب الحكومي وبيع التبغ. تزوج للمرة الأولى ابنة معاون الجنرال البروسي شيدر، وتزوج ثانية في عام 1766 أرملةَ بارون هولويدي، ماريا إليزابيث كولومب، وهي امرأة متعلمة، كان لديها طفلة واحدة. أنجب ألكسندر جورج وماريا إليزابيث ثلاثة أطفال، ابنة توفيت شابة، وثم ولدان، فيلهلم وألكسندر. لم تكن علاقة ابنها الأول فيلهلم وأخوه غير الشقيق ألكسندر على ما يرام، ولم تُذكر هذه العلاقة في تاريخ العائلة.

توفي ألكسندر جورج في عام 1779، تاركًا الأخوين هومبولت تحت رعاية أمهما التي كانت بعيدة عنهما، وقد امتلكت طموحات كبيرة لألكسندر وشقيقه الأكبر فيلهلم، إذ عينت لهما معلمين ممتازين من صاحبي الفكر التنويري، بمن فيهم الطبيب الكنتي ماركوس هيرز، وعالم النبات كارل لودفيغ فيلدينوف، الذي أصبح أحد أهم علماء النبات في ألمانيا. توقعت والدة هومبولت لهما أن يصبحا موظفين مدنيين في الدولة البروسية. تحولت الأموال، التي تركها البارون هولويدي لوالدة ألكسندر، بعد وفاتها إلى مصدر تمويل رئيسي لاستكشافات ألكسندر، إذ شكلت أكثر من 70% من مصدر دخله الخاص.

حصل ألكسندر على اللقب الهزلي «الصيدلاني الصغير»، بسبب نزعته الشبابية لجمع النباتات، والأصداف، والحشرات، وتصنيفها. احتفل ألكسندر بمسيرته السياسية، ودرس الشؤون المالية لمدة ستة أشهر خلال عام 1787 في جامعة فيدأرينا الأوروبية، التي اختارتها والدته لقربها من منزلهما في برلين، على الرغم من ضعف تميزها من الناحية الأكاديمية. قُبل ألكسندر بجامعة غوتينغن في 25 أبريل عام 1789، وتميز في محاضرات كريستيان غوتلوب هايني وعالم التشريح يوهان فريدريش بلومنباخ. لم يتواصل ألكسندر كثيرًا مع شقيقه فيلهلم الذي كان طالبًا في غوتينغن، نظرًا إلى اختلاف اهتماماتهما الفكرية بشكل كلي. نمت اهتماماته الواسعة والمتنوعة في ذلك الوقت بصورة تامة.

التقى ألكسندر في غوتينغن بغيورغ فوستر، عالم الطبيعة الذي رافق الكابتن جيمس كوك في رحلته الثانية. تجول هومبولت مع فورستر في أوروبا، إذ سافر الاثنان إلى إنجلترا في أول رحلة بحرية شملت هومبولت، وهولندا، وفرنسا. قابل ألكسندر في إنجلترا السيد جوزيف بانكس، رئيس الجمعية الملكية، الذي سافر مع الكابتن كوك؛ عرض بانكس هومبولت نماذج كثيرة من مجموعته العشبية، مع عينات من المناطق الاستوائية التي جمعها من بحر الجنوب. استمرت الصداقة العلمية بين بانكس وهومبولت حتى وفاة بانكس في عام 1820، إذ تشارك كلاهما العينات النباتية بغية دراستها. حصلت البنوك أيضًا عن طريق علاقاته في الوسط العلمي على تمويل لدعم أعماله اللاحقة.
كتب هومبولت أطروحته بعد رحلته إلى نهر الراين في عام 1790 بعنوان المشاهدات المعدنية لأنواع البازلت المختلفة الموجودة في نهر الراين (براونشفايغ، 1790).

كان شغفه بالسفر قديم العهد. كرّس هومبولت مواهبه لإعداد نفسه كمستكشف علمي، إذ درس التجارة واللغات الأجنبية في هامبورغ، والجيولوجيا في جامعة فرايبيرغ التكنولوجية للمناجم في عام 1791 تحت إشراف أبراهام فيرنر، رئيس الكلية النبتونية للجيولوجيا. التقى في فرايبيرغ عددًا من الرجال الذين أثبتوا أهميتهم بالنسبة لمسيرته المهنية لاحقًا، بمن فيهم الإسباني مانويل ديل ريو، الذي أصبح مديرًا لجامعة كولورادو للمناجم، المُنشئة في المكسيك؛ وكريستيان ليوبولد فون بوخ، الذي أصبح جيولوجيًا إقليميًا، وأهمهم يوهان كارل فرايسلبين، الذي أصبح وصيًا على هومبولت وصديقًا حميمًا له. تزوج أخوه فيلهلم خلال هذه الفترة، لكن ألكسندر لم يحضر حفل زفافه.

هومبولت في الأدب والفن

 تتناول رواية «مسح العالم» (بالألمانية: Die Vermessung der Welt) للكاتب النمساوي دانييل كيلمان (2005) حياة العالمين ألكسندر فون هومبولت وكارل فريدريش غاوس و ISBN 3-498-03528-2.، الترجمة العربية: كاميران حوج، هيئة أبو ظبي للثقافة والتراث، أبو ظبي، 2009 ، ردمك 9789948014058
 حولت رواية دانييل كيلمان إلى فيلم يحمل نفس العنوان، للمخرج الألماني ديتليف بوك، 2012

مراجع

روابط خارجية

أشخاص من مرغريفية براندنبورغ
أعضاء أجانب في الجمعية الملكية
أعضاء أكاديمية بافاريا للعلوم
أعضاء الأكاديمية البروسية للعلوم
أعضاء الأكاديمية السويدية الملكية للعلوم
أعضاء الأكاديمية الفرنسية للعلوم
أعضاء الجمعية الأثرية الأمريكية
أعضاء الجمعية الفلسفية الأمريكية
أعضاء النيشان البافاري الماكسيميلياني للعلوم والفن
أعضاء شرفيون في أكاديمية سانت بطرسبرغ للعلوم
ألمان في القرن 19
بعثات من إسبانيا
جغرافيون ألمان
جغرافيون بشريون
حائزون على وسام كوبلاي
حاصلون على وسام الاستحقاق (فئة مدنية)
حاصلون على وسام غوادالوبي
خبراء أرصاد جوية ألمان
خريجو جامعة غوتنغن
خريجو جامعة فيأدرينا الأوروبية
خريجو جامعة يينا
زملاء الأكاديمية الأمريكية للفنون والعلوم
شخصيات إل جي بي تي القرن 18
شخصيات إل جي بي تي القرن 19
علماء ألمان
علماء ألمان في القرن 19
علماء تصنيف
علماء جغرافيا نباتية ألمان
علماء حيوان ألمان
علماء حيوانات ألمان في القرن 18
علماء طبيعة في القرن 18
علماء طبيعة في القرن 19
علماء مستقلون
علماء من برلين
علماء نبات ذوو مختصرات اسمية
فلاسفة ألمان
كتاب سفر ألمان
لاأدريون ألمان
لوثريون ألمان
ليبراليون كلاسيكيون ألمان
متسلقو جبال ألمان
مخترعون ألمان
مستكشفو أمريكا الجنوبية
مستكشفو سيبيريا
مستكشفون ألمان
مواليد 1769
مواليد في برلين
نباتات وصفها فريديش فون همبولد
وفيات 1859
وفيات في برلين
أعلام إل جي بي تي ألمانية في القرن 19

ألكسندر فون هومبولت


Haßmoor er en kommune og en by i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Eiderkanal midt i Kreis Rendsborg-Egernførde. Kreis Rendsborg-Egernførde ligger i den centrale del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Haßmoor ligger omkring 9 km øst for Rendsborg i landlige omgivelser. Mod sydvest løber Bundesautobahn 7 fra Rendsborg mod Neumünster, mod nord Bundesautobahn 210 fra Rendsborg til Kiel.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Rendsborg-Egernførde

Haßmoor


Le Visiteur du futur est un film de science-fiction français réalisé par François Descraques et sorti en 2022. Il s'agit d'une adaptation et suite de la web-série Le Visiteur du futur.

En 2555, dans un futur dévasté, l'apocalypse menace la Terre. Le dernier espoir repose sur un homme capable de voyager dans le temps. Sa mission : retourner dans le passé et changer le cours des événements. Sa cible : Gilbert Alibert, un député sur le point de valider la construction d'une centrale nucléaire avec la société chinoise Axomako. Cet événement dans le présent va causer une immense catastrophe dans le futur, un nuage radioactif tuant la moitié de la population mondiale tous les .

Synopsis
Dans un futur proche, une centrale nucléaire de la firme chinoise Axomako est sur le point de connaître une explosion catastrophique. Alors que deux ingénieurs, Galabroche et Defunax, tentent de sauver la centrale, un homme, qui déclare provenir du futur, apparaît près d'eux en se téléportant, et leur dit d'appuyer sur le bon bouton pour éviter l'explosion. Mais alors qu'il s'explique, il est retrouvé par des agents de la « Brigade Temporelle ». Le « Visiteur » doit fuir précipitamment. Les agents, afin de maintenir le cours du temps, indiquent aux deux ingénieurs de ne pas suivre ce que leur a dit le visiteur. Après le départ des agents, les ingénieurs appuient sur le mauvais bouton, ce qui cause l'explosion de la centrale.

Dans le présent, Gilbert Alibert, un député, annonce signer un contrat avec Axomako pour la construction d'une centrale nucléaire durant une conférence de presse. Il est interpellé par sa fille, Alice, qui lui rappelle les risques de confier la construction de la centrale à Axomako et ses méthodes obsolètes. Alice est ensuite arrêtée avec ses deux complices écologistes, Charlie et Lucien, qui ont filmé la scène. Au commissariat, Alice est récupérée par Gilbert. Sur le chemin du retour, Alice se sépare de son père après une dispute. Elle est rappelée par Charlie et Lucien, qui lui font un chantage : si elle vole l'ordinateur de son père pour tenter de créer un scandale politique, ils ne diffuseront pas la vidéo de son intervention à la conférence de presse. Alice accepte à contrecœur, ne voulant pas être reconnue.

La nuit venue, Alice s'introduit chez son père pour voler l'ordinateur, mais tombe nez-à-nez avec le Visiteur qui tentait de faire la même chose. Alice assomme le Visiteur avec une bouteille, tandis qu'arrive la Brigade Temporelle au même moment, composée de Louise, Mattéo et Victor. En tentant d'appréhender le Visiteur, Victor blesse accidentellement Gilbert par balle. Afin de mener à bien sa mission, le Visiteur s'accroche à Gilbert pour l'emporter avec dans le futur, mais emmène également Alice avec lui.

Alors que Gilbert est kidnappé par le complice du Visiteur, Alice tente de fuir, mais tombe sur un paysage d'un Paris en ruines. Sous le choc, elle s'évanouit. Elle se réveille dans une chambre et fait la connaissance de Raph, un jeune adulte fan de jeux vidéo qui vient tout comme elle du présent et que le Visiteur a recruté pour ses missions temporelles. Alice et Gilbert font ensuite plus ample connaissance avec le Visiteur, ainsi qu'avec le Professeur Henri Castafolte, qui leur explique que de très nombreuses catastrophes ont eu lieu dans le futur et que l'explosion de la centrale d'Axomako a créé un nuage radioactif qui a non seulement causé l'apparition de zombies, mais tue également la moitié de la population terrestre à chacun de ses passages.

Emmenant Gilbert face au nuage radioactif pour lui montrer les conséquences de son acte, le Visiteur tente ensuite de le tuer, mais il en est empêché par Raph et Henri, qui pensent que cet acte aurait de trop grandes conséquences sur le continuum espace-temps, du fait du risque de paradoxe. Alice est persuadée que Gilbert peut changer d'avis, et Henri évoque l'hypothèse du « changement interne » : si Gilbert décide de lui-même de ne pas construire la centrale, la Brigade Temporelle ne pourra rien faire contre eux. Sur le chemin du retour, on apprend également que la seule personne qui était capable de faire changer d'avis Gilbert était sa défunte femme, qui est décédée à l'accouchement d'Alice.

Alors qu'Henri rentre au laboratoire, les quatre autres se rendent dans un bar. Voyant les individus bizarres du futur, Gilbert n'a aucunement envie de changer d'avis, voyant ce que le futur est devenu. Gilbert et Alice parviennent à s'enfuir du bar, au moment où la Brigade Temporelle retrouve le laboratoire du Visiteur. Henri, encore à l'intérieur, les voit arriver et déclenche l'autodestruction avant de fuir. La Brigade cherche alors des indices pour retrouver la trace du Visiteur.

Dehors, Gilbert et Alice tombent nez-à-nez avec des zombies. Rattrapés par le Visiteur et Raph, ils sont sauvés par les enfants du « Terrier », une tribu d'enfants menés par Belette, une proche amie du Visiteur. Alors que le groupe de quatre prend le repas, Henri Castafolte débarque à la suite d'un saut temporel pour prévenir de l'arrivée imminente de la Brigade. Malgré la défense des enfants, la Brigade lance une grenade explosive pour s'en débarrasser : Henri saute sur la grenade pour les protéger, se sacrifiant au passage. Il est révélé qu'Henri était en réalité un robot. Sous le choc, le Visiteur tente à nouveau de tuer Gilbert, qui semble cette fois accepter son sort. Mais hésitant à nouveau, il est cette fois immobilisé par la Brigade, tout comme Raph. Gilbert et Alice sont aussi emmenés.

Au QG de la Brigade Temporelle, Constance, la présidente de la Brigade, tente de persuader Alice que tenter une action pour changer le cours du temps n'aura que des conséquences néfastes. Pour la convaincre, Constance met Alice face à elle-même, plus âgée : l'Alice du futur explique à celle du présent que la signature de la construction lui permettra d'avoir une vie meilleure, et que de toute manière, son père est condamné du fait de sa grande consommation d'alcool depuis sa naissance et le décès de sa femme. Alors que le Visiteur et Raph sont jugés pour leurs crimes temporels, Gilbert et Alice sont ramenés à leur époque par la Brigade.

Le Visiteur explique à Constance qu'il a déjà réussi, avec Raph et Henri, à réaliser plusieurs changements temporels sans que la Brigade ne s'en rende compte : en effet, seuls ceux ayant participé à un changement temporel conservent les souvenirs de l'ancienne réalité. C'est alors qu'un changement temporel massif est détecté : en effet, dans le présent, Gilbert, réalisant le courage de sa fille, a finalement décidé de ne pas signer la construction. Refusant de prendre le risque de briser le continuum espace-temps, Constance ordonne à Mattéo et Victor de forcer Gilbert à signer le contrat (sous peine de tuer Alice), et demande à Louise d'emprisonner le Visiteur et Raph.

Pendant ce temps, le nuage radioactif déferle sur Paris, et tue tout le monde sur son passage. Henri, malgré l'explosion de la grenade, est encore fonctionnel, mais en pièces détachées : il tente d'être réparé par les enfants du Terrier pour fabriquer un bracelet temporel. Au QG de la Brigade Temporelle, Louise décide, sur un coup de tête, de finalement aider le Visiteur et Raph, et parvient à leur fournir des bracelets temporels. Le Visiteur tente d'arrêter Mattéo, qui doit forcer Gilbert à signer, tandis que Raph cherche à maîtriser Victor qui tient Alice en otage. Après des bagarres à coups de sauts temporels, Alice parvient finalement à assommer Victor. Malheureusement, de son côté, le Visiteur a échoué à arrêter Mattéo, et Constance est elle-même venue sur place pour assister à la signature.

Alors que Gilbert s'apprête à signer sous la contrainte, il se met à pleurer : ses souvenirs commencent à s'embrouiller, et le monde autour de lui commence à changer radicalement. Alice, ayant récupéré le bracelet temporel de Victor, met son plan à exécution. Sachant que seule sa mère a été capable de faire changer d'avis Gilbert sur l'écologie, et ayant toujours pensé qu'il aurait eu une vie meilleure sans elle, Alice décide de provoquer un immense paradoxe temporel en empêchant sa propre naissance : dans la salle d'accouchement, elle met en joue le médecin avec une arme, et l'ordonne de sauver sa mère. Cela cause un immense bouleversement temporel : le Visiteur retrouve brièvement Constance, et lui montre sa victoire, tout en lui disant qu'elle ne se souviendra de rien dans la nouvelle réalité qui sera créée.

Gilbert se jure de ne pas oublier Alice, et se réveille chez lui dans une réalité alternative : celle qu'il aurait vécu si Alice n'avait pas pu naître. Il retrouve ainsi sa femme, bien en vie ainsi que les deux filles qu'il aurait eues avec elle par la suite. Sa femme lui annonce qu'il a signé la veille un contrat pour une usine à énergie renouvelable. Dans le futur, à la suite de cet immense changement temporel, le Visiteur, Henri et Raph réalisent désormais que tout est possible, d'autant que l'aide de Louise durant le changement temporel (qui a donc conservé les souvenirs de l'ancienne réalité) leur permet désormais d'avoir un agent double au sein de la Brigade Temporelle.

Ils sont alors rejoints à la table par Alice, toujours en vie : elle est désormais une « SDF de la réalité » d'après les mots du Visiteur. Puisqu'elle a accompli son acte d'effacement de la réalité, le fait de l'avoir réalisé lui permet tout de même d'exister dans le futur. Elle rejoint l'équipe du Visiteur, d'Henri et Raph pour tenter de continuer à rendre le futur meilleur : au-dessus d'eux, Paris est toujours en ruines, mais est cette fois couvert de verdure : le nuage radioactif a disparu.

Fiche technique

 Titre original : Le Visiteur du futur
 Réalisation : François Descraques
 Scénario : François Descraques
 Décors : Paul Chapelle
 Costumes : Cécile Auclair
 Photographie : Matthieu Misiraca
 Montage : Quentin Eiden
 Musique : Jimmy Tillier
 Production : Stéphane Parthenay, Robin Boespflug-Vonier et Laurent Lecêtre (directeur de production)
 Sociétés de production : Pyramide Productions, France 2 Cinéma et Scope Pictures (coproduction)
 Société de distribution : KMBO
 Format : couleur
 Pays de production :
 Budget :  d'euros (hors budget marketing)
 Langue originale : français
 Genre : science-fiction, comédie
 Durée :
 Dates de sortie :
 France :  (avant-premières en région);   (en salle)

Distribution

 Florent Dorin : le Visiteur
 Enya Baroux : Alice Alibert
 Arnaud Ducret : Gilbert Alibert
 Raphaël Descraques : Raph
 Slimane-Baptiste Berhoun :  Henry Castafolte
 Mathieu Poggi : Mattéo
 Audrey Pirault : Louise
 Lénie Chérino : Constance
 Ludovik : Richard Dassault
 Simon Astier : Michel Millot
 Vincent Tirel : Victor
 Assa Sylla : Belette
 Marc Riso : Francis
 Alex Ramirès : Fabio
 Raphaël Carlier : Defunax
 David Coscas : Galabroche
 Kyan Khojandi : Boris
 Bruno Muschio : Régis
 David Marsais : Picpus
 Monsieur Poulpe : le survivant qui bave
 Davy Mourier : le survivant qui ne louche pas
 Brice Coutellier : le survivant édenté
 Valentin Jean : Lucien
 Jenny Letellier : Charlie
 Julie Farenc : Cathy
 Victoria Rolin : une journaliste
 Bruce Benamran : un journaliste
 Fabien Fuhrmann : un médecin

Production

Genèse et développement
Le concept même d'une suite à la web-série est  depuis la fin de la saison 4 en 2014. C'est en 2018, le 11 octobre, sur ses réseaux sociaux, que le réalisateur annonce le lancement du projet. Cette suite, selon les mots du réalisateur, ne devait pas être une simple saison 5, transposée dans les salles obscures.

En cela, le réalisateur précise que les évènements du film se déroulent  après la fin de la série, mais également après les péripéties du livre, La Meute, et le manga, La Brigade Temporelle. Après plusieurs années, où la société de production, Pyramide productions, cherche des partenaires financiers dans , le film peut démarrer.

Il a fallu trois ans à François Descraques pour avoir une version du scénario qui lui convenait.

Distribution des rôles
En plus des acteurs et actrices d'origine, tels Florent Dorin ou Raphaël Descraques présents dans la web-série qui reprennent leur rôle, le film apporte de nouveaux personnages comme celui d'Arnaud Ducret et d'Enya Baroux qui deviennent les personnages centraux. Lors de la publication des premières images du film, la présence au casting des deux youtubeurs McFly et Carlito est confirmée.

François Descraques explique que son choix pour le personnage principal s'est porté sur une femme car il voyait beaucoup de filles revêtir la tenue du Visiteur en conventions.

Le réalisateur annonce également que certains personnages du livre et du manga seront portés à l'écran en .

Financement
Le budget du film est estimé à  d'euros.

Le film a pu être financé grâce à la présence d'Arnaud Ducret, que McFly et Carlito ont encouragé à participer au projet. Pour les remercier, François Descraques leur a donné un rôle dans le film.

Tournage
Le tournage du film débute le 17  après avoir été décalé en raison de la pandémie de Covid-19. Il a eu lieu en Moselle et Meurthe-et-Moselle, notamment à Nancy pendant .

Le tournage s'est déroulé pendant l'épidémie de Covid-19, dans des conditions strictes. Les équipes étaient régulièrement testées et l'accès au plateau, ainsi que les sorties, se faisaient .

Accueil

Promotion
Le , le distributeur KMBO révèle une première affiche promotionnelle. On peut constater la présence de dos du personnage du Visiteur, toujours incarné par Florent Dorin, dans un Paris apocalyptique. Un mois plus tard, le , les premières images du film sont révélées, confirmant, entre autres, la date du 7 septembre 2022 pour la sortie en salle.

Le , avec le compte officiel du film sur les réseaux sociaux, les équipes du film annoncent une tournée en France métropolitaine s'étalant entre le 18 août 2022 (Nice, Rennes, La Mézière, Bruz, Cagnes-sur-Mer) et le 6 septembre 2022 (Paris, Rosny-Sous-Bois).

Date de sortie
Au moment du lancement du tournage, le distributeur KMBO prévoyait une sortie au cinéma pour le 12 octobre 2021. Un an plus tard, au , en parallèle de la révélation d'une première affiche promotionnelle, la date du  est avancée.

Critique

En France, le site Allociné donne une moyenne de , après avoir recensé 16 critiques de presse.

Pour sa sortie en salle, après près d'une décennie d'élaboration, le film est globalement salué par la critique. Pour celle du site Film actu, le film fait un carton plein en étant . Selon le site, l'œuvre est tout public, des fans aux néophytes. Le film est .

Dans la même veine, Le Journal du Geek introduit sa critique en signifiant que . Dans sa conclusion, le site considère que le cinéaste a réussi à transposer son univers du web au cinéma  ; .

 pour 20 Minutes,  pour Cinema Teaser, la critique de Première considère, elle aussi, que le film est .

 pour l'hebdomadaire L'Obs, ce dernier résume sa critique à l'égard du long-métrage ainsi : .

Plus mitigé, on peut citer la critique du Parisien, pour qui il n'y a . Cet aspect, a priori négatif de prime abord, est à mettre en perspective, selon le critique du journal, avec le niveau des productions françaises. Ainsi, . Dans la même tonalité, Les Fiches du cinéma déclare .

On retrouve dans les critiques presse des avis plus négatifs, comme celui de L'Écran Fantastique : . Pour Le Figaro, , et ce, .

Box-office
Pour son premier jour d'exploitation au box-office français, Le Visiteur du futur enregistre , incluant les  pour les avant-premières, le tout pour . Grâce à ce nombre de tickets vendus, le film se classe en tête des nouvelles sorties de la semaine, devant Kompromat et ses  entrées. Au bout d'une première semaine d'exploitation, le long-métrage se classe en seconde position du box-office français, avec  entrées, derrière Kompromat () et devant Revoir Paris ().

En deuxième semaine d'exploitation, Le Visiteur du futur engrange  entrées supplémentaires, derrière Revoir Paris () et devant Top Gun : Maverick (). En troisième semaine, le film perd quatre places et descend à la huitième position du box-office avec  entrées supplémentaires, derrière Chronique d'une liaison passagère () et devant Bullet Train (), pour un score cumulé de  entrées.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Le Visiteur du futur, la web-série
 Liste d'œuvres impliquant le voyage dans le temps

Liens externes

Film français sorti en 2022
Comédie française de science-fiction
Film de science-fiction sur le voyage dans le temps
Film tourné à Nancy
Adaptation d'une série télévisée au cinéma
Film se déroulant à Paris
Film se déroulant dans le Grand Est
Film se déroulant dans les années 2020
Film se déroulant dans le futur
Film de zombies
Film post-apocalyptique français

Le Visiteur du futur (film)


Veliaht, monarşi ile yönetilen ülkelerde hanedan üyesi olan tahtın gelecekte sahibi olacak kişiye verilen addır. Birçok monarşide veliahtlar önceden belirlenerek devlet yönetimi için özel hocalar tarafından yetiştirilmekte ve devlet yönetmeye hazırlanmaktaydılar. Genellikle Avrupa'da görülen bu uygulama tarihteki Türk devletlerinde bulunmamakta bütün hanedan üyeleri taht için eşit haklara sahip olmaktaydı.

Soyluluk unvanları
Prens ve prensesler

Veliaht


"Den danske sang er en ung, blond pige" (eller blot "Den danske sang") er en sang, oprindelig skrevet som lejlighedsdigt, med tekst af Kai Hoffmann i 1924 og melodi af Carl Nielsen i 1926.
Den er en af de populæreste danske sange.

Linjen "Så syng da Danmark lad hjertet tale" har været vignet på Højskolesangbogen siden dennes 18. udgave.
Sangens tekst er skrevet med henblik på at inddrage såvel naturen som historien, ligesom land og by nævnes side om side som et fællesskab.
Sangen har dog også tidvis været til debat som følge af nogle af de stereotyper, som sangen også indeholder.

Sangen var ofte på programmet ved alsangsstævnerne under besættelsen og er generelt hyppigt benyttet som fællessang.

Tekst
Teksten var oprindelig på fem strofer skrevet som et lejlighedsdigt til et nationalt korstævne i 1924.
Den til sangen redigerede version har 3 strofer med hver 8 verselinjer.
Rimskemaet for enderimene er AbAbCdCd.
Der er også ofte bogstavrim: bøge-bølgers-brus, klang-klokke, sværd-skjold, bruser-brede, kunst-kamp, da-Danmark, vilde-vise.

Det nationalt betonede digt beskriver den danske sang "i et pompøst billedsprog" og inddrager naturen og historien.
Det historiske ses med verselinjerne "en sagatone fra hedenold" og "det flammer hedest i Bjarkemål".
For naturen er nævnt bøge, bølgers brus, blæst, stranden, hedens lyng, nattergale og "lærken over den grønne vang".

Udtrykket "en ung, blond Pige" havde Hoffmann benyttet tidligere i en beskrivelse af en cykeltur han foretog i sommeren 1918 rundt på Sjælland. I denne tidligere tekst associerer han pigen med Rasmus Bergs forlovede "Lisbed" fra Holbergs komedie Erasmus Montanus. I sommerbeskrivelsen fra 1918 skriver Hoffman bl.a.: "...og i timevis næsten ikke møde et Menneske. I en lille By ved en lille Aa kommer en ung, blond Pige imod mig, det er Holbergs "Lisbed", hun er i hvid Kjole med blaa Sløjfe. Hun var det eneste Levende i Mils Omkreds".

Besjælingen af den danske sang som en ung nynnende blond pige har skabt ståhej.
Højskolernes materiale nævner at "I 70-erne og 80-erne kunne digtets indledende lidt sødladne beskrivelse af den unge blonde pige stå i vejen for sangens udbredelse i en del kønsbevidste kredse".
At pigen er blond har ifølge Helle Hinge "fået flere danske brunetter til at trække på skuldrene af denne etniske konstruktion".
Sangen var også nævnt i en undersøgelse af adopterede asiat-udseende der opfattede sig selv som hvide etniske skandinaver.

Den 12. december 2018 udgav Kristeligt Dagblad et interview med Tara Skadegaard Thorsen, medstifter af gruppen Front der søger at skabe miljøer på højere læreansalter uden diskrimination.
I interviewet blev en passant nævnt en sag hvor en "brun" ansat (adopteret og opvokset i Danmark) havde gjort indsigelse imod  at Den danske sang er en ung blond pige blev sunget.
Kristeligt Dagblad fulgte emnet op den 18. december 2018 i et interview med Mads Mordhorst, viceinstitutleder på CBS' Department of Management, Politics and Philosophy.
Her kom det frem at "en kvindelig, brun forsker [havde følt] sig krænket og ikke-inkluderet" da sangen var blevet sunget ved morgensang.
Diskussionen om sangen kom op på et medarbejdermøde, og Mordhorst udtalte:
Kristeligt Dagblads artikel medførte en kort intens polemik i midten af december. Andre har dog i anledningen af denne debat påpeget, at sangen netop er skrevet med henblik på at være inkluderende og på ingen måde har til hensigt at være ekskluderende.

Nominalledet "En ung blond Pige" findes forøvrigt i Amalie Skrams debutroman Constance Ring fra 1885. Udtrykket "en ung, blond pige" ses i øvrigt anvendt over 200 gange i danske aviser inden Hoffmann i 1924 skrev sit lejlighedsdigt.

Linjerne "fra Hedens Lyng som fra Stadens Flise / skal Sangen løfte sig ung og glad", hvor land og by nævnes sammen, er set i sammenhæng med "en grundtvigiansk og socialdemokratisk kulturnational fællestradition".
Her kunne fællessangen skabe fælles klangbund for "de grundtvigianske folkehøjskoler og de senere arbejderhøjskoler, hvor forskellige de end måtte være". Et element som Hartvig Frisch i 1949 i et tilbageblik havde fremdraget.

Melodien kom i stand efter at Hoffmann i december 1925 havde sendt den redigerede version til Carl Nielsen. Hoffmann skrev:

Udover fjernelsen af de to sidste strofer ændrede Hoffmann frasen "en stolt, stærk Tone" til "en Sagatone".

Da Hoffman døde i 1949, var teksten ophavsretsbeskyttet indtil 2020.

Musik
Ifølge et brev færdiggjorde Carl Nielsen melodien i juni 1926.
Her ses den i G-dur i et klaverarrangement.

Den spænder fra et cis til et e med et toneomfang på en lille decim.

I det oprindelig manuskript er der ingen tempo- eller styrkebetegnelse, mens udgivelsen angiver "Bredt og mildt".

Melodien er karakteriseret ved frasebegyndelser med en ottendelstones optakt, en opadgående stor sekst til tre på hinanden følgende toner med samme højde og længde ved "Den danske sang" , "hun er et barn" og "I mod os bru(-ser)".

Dette mønster findes også med et mindre spring, den opadgående lille terts ved "hun går og nyn(-ner)" og "det havblå ri(-ge)". Der udover findes der to oktavspring.
I en kommentar til teksten og melodiens spring skrev Jørgen I. Jensen:

Overordnet er melodien karakteriseret som kraftfuld med et "let insisterende tonefald".

I den oprindelige G-dur når sangen op på et e, som kan være svært for den utrænede stemme at synge, og nyere sangbøger transponerer sangen to halvtoner ned til F-dur.

Udgivelser

Digtet blev første gang hørt offentligt ved det fjerde nationale landsstævne for danske kor i juni 1924 i København.
Dansk Korforening stod for stævnet og omkring 25 kor fra hele landet deltog, heriblandt så forskellige som Det Kongelige Operakor og sangforeningen "Bamsen" fra Frederikshavn.
Stævnet bestod af to fælleskoncerter: et i Det Kongelige Teater den 1. juni og et i Tivoli dagen efter.
Digtet blev fremsagt som prolog af Johannes Nielsen, den tidligere direktør for Det Kongelige Teater.
Til stævnet blev også sunget Carl Nielsens melodi til Der er et yndigt Land,
som dog ikke har vundet indpas.
Johannes Nielsen fremførsel af digtet skulle ifølge Berlingske Tidende have været "malmfuldt og med naturlig, mandig Følelse".
Berlingske Tidende trykte også digtet i deres aftenudgave den 2. juni 1924.
Hoffmann lod det først selv trykke i digtsamlingen Danmarks Rige udgivet i 1941.

Sangen blev udgivet i Carl Nielsen-sangbogen Ti danske Smaasange fra 1926.
Denne bog opsamlede Carl Nielsen sange komponeret i årene 1923 til 1926, og indeholdt blandt andre også Jeg ved en Lærkerede og Solen er saa rød, Mor.
Sangen findes naturligt nok i Højskolesangbogen.
Linjen "Så syng da Danmark lad hjertet tale" har været sangbogens vignet siden 18. udgave.
I 14. udgave findes den under afsnittet Folkeliv og modersmål som nummer 307.
I 15. udgave var den nummer 330, mens i 16. findes den som nummer 153 under afsnittet Modermålet.
Her er melodien også angivet.

I Catalogue of Carl Nielsen's Works (CNW) har sangen nummer 271.
I Carl Nielsen-udgaven findes klaverarrangementet i serie III bind 5 på siderne 191-192.
Nielsens oprindelige manuskript med klaverarrangementet findes i Carl Nielsen Samling på Det Kongelige Bibliotek, er indskannet digitalt og gjort tilgængelig på Internettet.

Indspilninger

"Den danske sang" er indspillet af et væld af sangere.
Aksel Schiøtz' version blev indspillet i den 8. juni 1940 og havde klaverledsagelse af Herman D. Koppel.
I en artikel om Schiøtz' syngemåde argumenterer Ansa Lønstrup for at der er "en konstant betoning af vokalerne" særligt udtalt i sange som "Den danske sang" og videre:

Pia Raugs og Steve Dobrogosz' version findes på deres album Hjertesproget fra 1993.
Anne Dorte Michelsen indspillede sangen til sit album Fred hviler over land og by udgivet i 2001.
Her var hun akkompagneret af strygeorkestret Trondheim Solisterne og Helge Lilletvedt og Anne Dueholm på henholdsvis klaver og sopransaxofon.
Poul Halberg står for en version udgivet i 2003 på album Danmark nu blunder den lyse nat.
Den Danske Strygekvartet indspillede en instrumentaludgave med bassisten Thomas Fonnesbech, pianisten Søren Møller og oboisten Max Artved i et arrangement af Peter Jensen til deres album Sletternes Sønner. Carl Nielsen Sange – uden ord der indeholdt Carl Nielsen sange i en fusionsgenre mellem jazz og klassisk musik.

Sopranen Signe Sneh Schreiber har indsunget sangen sammen med Den Kongelige Livgardes Messingensemble.
Sangen er udgivet i 2013 på Den Kongelige Livgardes Messingensembles album Nordisk Musik.
Sneh Schreiber fremførte den også til Dronning Margrethe II's 40-års regentsjubilæum i 2012.

For DR PigeKoret, findes sangen indspillet i 2005 med Michael Bojesen som dirigent udgivet på Sony BMG.

En jazz-udgave findes på Martin Schacks album Jazz på dansk fra 2011.

Vurderinger og andet

"Den danske sang" er af flere kaldt en klassiker.
Søren Kassebeer mener at dens status "nok ikke mindst skyldes Carl Nielsens utroligt smukke melodi".
I sin anmeldelse af Anne Dorte Michelsens album mente Berlingskes anmelder at "det netop er sange som f.eks. »Den Danske Sang«, »Danmark, nu blunder den lyse nat« og »Der Er Noget I Luften«, der gør os danske. I dem ligger den kulturelle arvemasse, der er afsættet for vores selvforståelse".
"Den danske sang" var blandt sangene der blev sunget ved alsangsstævnerne under Besættelsen,
blandt andet som den første sang ved det radiotransmitterede alsangsstævne i Aalborg den 13. august 1940 hvor omkring 10.000 var samlet.

Ved Berlingske Tidendes avisafstemning i 1999 om århundredets danske sang var "Den danske sang" ikke blandt de 25 nominerede, men, i lighed med To lys på et bord, nævnt som savnet af flere læsere der deltog i afstemningen.
I 2005 kom "Den danske sang" i Modersmål-Selskabets sang- og salmekanon som en ud af 25 sange.
Den var også i top 50 i ved DR P2's lytter-afstemning over de mest populære sange.
Ved Kristeligt Dagblads læserafstemning i 2021 om Danmarks ti bedste sange til en sangkanon kom "Den danske sang" ind som nummer ti med en opbakning på 24,4% blandt de afgivne stemmer.

Den danske sang er refereret i Klaus Rifbjergs roman Den kroniske uskyld.
Det er i en scene med de tre centrale personer, Tore, Helle og Janus, hvor Tore spontant begynder at synge sange "så det rungede mellem husmurene" og hvor han slår over i valsetakt dansende med Helle.
Thorkild Hansen fremdrog netop denne scene i sin analyse Den kronisk Rifbjerg hvor det hedder "Man læser fuldstændigt overvældet, ... For første gang i lange tider kommer der her en dansk forfatter, der kan skildre et pigebarn, så ikke alene bogens personer, men også læseren, bliver skudt i hende."
Sangen nævnes også i Robert Zola Christensens roman Aldrig så jeg så dejligt et bjerg, Ester Bocks Grønne grænser, Bente Clods I vilden sky, Pia Juuls Den uudholdelige danske sang fra Mit forfærdelige ansigt og Niels Anesens Altid ungdommen.

"Ung blond pige" er benyttet af den danske dramatiker Line Mørkeby til titlen på en musical.
Teatret st.tv. opførte den i 2013 som en politisk ungdomsforestilling hvor der blev hentydet til "tidens dragning mod nynazismen".

Titlen på sangen er så kendt at den kan varieres med indforståethed.
For eksempel lød en overskrift i Kristeligt Dagblad "Den danske sang er også en ung sorthåret pige med tørklæde"
mens et debatmøde om Højskolesangbogens 18. udgave bar den spørgende titel 'Er den danske sang "en ung blond pige" eller en "gammel gråhåret kælling"?'
og en artikel fra Anne Sophia Hermansens hånd hed "Engang var den danske sang en ung blond pige, der gik og nynnede i Danmarks hus – nu er den en klagesang fra middelmådige jammerkommoder".
En noget større forvrængning af digtet var Informations artikeltitel "Håbets sang er en kommuneblond svensker" fra december 2018.

2008 var på initiativ af Michael Bojesen og med støtte fra Kulturministeriet og Undervisningsministeriet blevet udnævnt til Sangens år. Strofen "Så syng da Danmark" fra Den danske sang blev benyttet som en slags overskrift for hele konceptet Sangens år, og der blev i den forbindelse også broderet lidt på udtrykket i Den danske sang''

I 2016 blev melodien og til en vis grad teksten til "Den danske sang" lagt til grund for en hyldestsang til den danske fællessang i anledningen af 90-året for fællessangens indførelse i den danske folkeskole.

Fodnoter

Referencer

Sange fra Danmark
Sange af Carl Nielsen

Den danske sang er en ung, blond pige


Valide sultan (), Osmanlı padişahlarının saltanatları sırasında hayatta olan annelerine verilen unvandı.

Kaynaklarda "vâlide-i pâdişâh", "vâlide-i saâdetpenâh", "mehd-i ulyâ-yı saltanat" şeklinde de geçmektedir. Kösem Sultan "ümmü'l-mü'minîn", Pertevniyal Sultan "ümmü'l-cihân" unvanlari kullanılmış ve Hatice Turhan Sultan devlet adamı ve tarihci Defterdar Sarı Mehmed Paşa tarafından,  ölümü vesilesiyle "devletin bir rükn-i rekîni" olarak niteledirilmiştir.

İlk valide sultan Kanuni Sultan Süleyman'ın annesi Ayşe Hafsa Sultan olmak üzere Osmanlı padişahları tahta çıktıkları zaman anneleri de Valide Sultan unvanını alarak büyük bir siyasi güce ve oldukça yüksek miktarda bir gelire sahip olurlardı. Valide Sultanlar bu geliri genellikle hastane, külliye, cami ve medrese inşa ettirmek için kullanırlar, bazen de fakirlere yiyecek dağıtmak, sünnet ettirmek, düğün yapmak gibi hayır işleri yaparlardı.

Tarihçe

Kanuni Sultan Süleyman döneminde Ayşe Hafsa Sultan'ın padişah üzerinde etkisi çok büyük olmuştur. Zira kendisi ilk Valide Sultandır. Onun dışında Valide Sultanlar genellikle siyasete karışmazlardı. Ancak kadınlar saltanatı adı verilen dönemde başlatıcısı Hürrem Sultan ve diğerleri ; Nurbanu Sultan, Safiye Sultan ve özellikle Kösem Sultan devlet yönetiminde söz sahibi olmuşlardır.

Kösem Sultan oğlu IV. Murad tahta çıktığında 11 yaşında olduğu için naiplik sıfatıyla devleti bizzat yönetmiştir. Ancak IV. Mehmed'in annesi Turhan Hatice Sultan'la birlikte Valide Sultan'ların etkisi tekrar azaldı, tekrar geleneksel görevleri olan hayır işlerine döndüler.

Osmanlı Devleti'nin son dönemlerindeki Valide Sultanlardan Bezmialem Sultan ve Pertevniyal Sultan İstanbul'daki birçok saray, cami, hastane ve okul inşaatlarına imzalarını atmışlardır. Osmanlı Devleti'nin en son Valide Sultanı II. Abdülhamid'in manevi annesi Piristû Kadın Efendidir. Padişahın öz annesi olmamasına rağmen padişah tarafından Valide Sultanlık unvanına getirilmiş, 1904 yılındaki ölümüne kadar bu görevde kalmıştır. II. Abdülhamit'ten sonraki padişahlar tahta çıktıklarında anneleri ölmüş olduklarından 1904 yılında Valide Sultanlık kurumu sona ermiştir.

Saltanat Naibeliği
Kimi zaman padişahlar küçük yaşta tahta geçtiklerinden anneleri onların adına hükümler vererek ya da oğulları ile istişare ederek kararlarında etkili olurlardı. Buna ilk örnek olarak Handan Valide Sultan verilebilir. Çünkü Leslie Pierce'a göre oğlu adına bizzat devleti yönetmiştir. Ardından gelen Halime Valide Sultan oğlunun akli dengesi yerinde olmadığından da naibe olarak devlet yönetiminde söz sahibi olmuştur. Daha sonra Şubat 1618'de 2.Osman tahta çıkmıştır. Annesi Valide Mahfiruz Sultan da oğlunun tahta çıkışından kendisinin ölümüne (28 Ekim 1620) kadar saltanat naibesi olarak devleti idare etmiştir.

Ancak bu kısa süreli dönemlere karşın Kösem Valide Sultan 10 seneyi aşkın zaman naibelik yapmıştır. Daha sonra kendisinden kurtulduktan sonra gelini Turhan Valide Sultan da devleti yönetmiş ve onunla da naibelik kurumu son bulmuştur.

Büyük Valide Sultan
Vâlide-i Kebīre ya da Büyük Valide Sultan, oğlu vefat ya da tahtan indirilme sebebi ile yeni tahta geçen padişahın döneminde de Valide Sultan makamını taşıyan kişinin unvanıdır. Handan Sultan'ın oğlu I. Ahmed, tahta çıkar çıkmaz Safiye Sultan'ı Eski Saray'a göndermişti. Çünkü Safiye Sultan oğlu öldüğü için Valide Sultanlık makamını kaybetmişti.

Bu bir emsal teşkil etmiş olacak ki; IV. Mehmet döneminde Kösem Sultan 25 yıl boyunca çok etkin bir rol oynadığı için devlette söz sahibi kişiler Turhan Sultan'ı istemediler ve yeni bir makam arayışı içine girdiler.

Bütün bu hadiselerin sonunda Vâlide-i Kebīr yani Büyük Valide Sultan makamı ile Kösem Sultan iktidarı yeniden ele geçirdi. Turhan Sultan ise 'Vâlide-i Sagīr' (küçük valide) adı ile anılmaya başlandı.

Valide sultanlar listesi

Notlar
 Not 1: Öz annesidir, ya oğlu padişah olmadan önce vefat etmiştir, veyahutta bir başka nedenle Vâlide Sultân olamamıştır.
 Not 2: Öz annesi değildir ama onu büyütmüştür ya da mânevî annesi olarak Vâlide Sultân olmuştur.
 Not 3: Öz ve mânevî anneleri farklı kaynaklarda farklı olarak bertilmektedir.

Ayrıca bakınız
 Osmanlı padişah eşleri listesi
 Valide sultanlar listesi
 Kadınlar saltanatı

Kaynakça

Valide sultan


Yi Jing (kinesisk: 義 淨; Wade-Giles: I Ching; 635-713 e.Kr.) var en kinesisk buddhistisk munk fra Tang-dynastiet oprindeligt navngivet Zhang Wenming (kinesisk: 張文明). De skriftlige optegnelser for hans 25-årige rejser har bidraget til kendskabet om det gamle kongerige Srivijaya samt at give information om de andre kongeriger, der lå på ruten mellem Kina og det buddhistiske universitet i Nalanda i Indien. Han var også ansvarlig for oversættelsen af et stort antal buddhistiske tekster fra sanskrit til kinesisk. Yi Jing's fulde buddhistiske titel var "Tripiṭaka Dharma Master Yijing" (三藏 法師 義 淨).

I nogle publikationer fra det 19. århundrede kan Yi Jing's navn ses angivet som I Tsing, efter en forældet metode til kinesisk romanisering.

Yi Jing's rejse

Til Srivijaya og Nalanda

Zhang Wenming blev munk i en alder af 14 år og var en beundrer af Faxian og Xuanzang, der begge var berømte munke i hans barndom. Takket være økonomik hjælp fra en ellers ukendt velynder, Fong, besluttede han at besøge det berømte buddhistiske universitet i Nalanda, i Bihar i Indien, for yderligere at studere buddhismen. Han rejste med en persisk båd fra Guangzhou og ankom til Srivijaya (nu Palembang på Sumatra) efter 22 dage, hvor han tilbragte de næste seks måneder at lære sanskrit grammatik og malajisk sprog. Han foretog besøg til nationerne i Malayu og Kiteh (Kedah), og i 673, efter yderligere ti dages rejse nåede han det "nøgne rige" (sydvest for Shu). Yi Jing nedskrev sit indtryk af "Kunlun-folkene", et gammelt kinesisk ord for malaysiske folkeslag: "Kunlun folk har krøllet hår, mørke kroppe, bare fødder og går i saronger." Han ankom til Indiens østkyst, hvor han mødte en ældre munk og blev et år for at studere sanskrit. Begge fulgte senere en gruppe af handlende og besøgte 30 andre fyrstedømmer. Halvvejs til Nalanda blev Yi Jing syg og kunne ikke gå; til sidst blev han efterladt af gruppen. Han gik så selv til Nalanda, hvor han blev i 11 år.

Tilbage til Srivijaya

I år 687 gjorde Yi Jing ophold i kongeriget Srivijaya på vej tilbage til Tang-Kina. På det tidspunkt var Palembang et center for buddhismen, hvor udenlandske lærde samledes, og Yi Jing blev der i to år for at oversætte originale sanskrit buddhistiske skrifter til kinesisk. I år 689 vendte han tilbage til Guangzhou for at få blæk og skrivepapir (Bemærk: Srivijaya havde da ikke papir og blæk) og vendte tilbage til Srivijaya samme år.

Tilbage til Kina

I år 695 færdiggjorde han alle oversættelserne og endelig vendte tilbage til Luoyang i Kina og fik en storslået velkomst af kejserinde Wu Zetian. Hans samlede rejse tog 25 år. Han bragte omkring 400 buddhistiske oversatte tekster tilbage. En nedtegnelse om buddhistisk praksis sendt hjem fra det sydlige hav og den buddhistiske munkes pilgrimsrejse til Tang-dynastiet er to af Yi Jings bedste rejsedagbøger, der beskriver hans eventyrfyldte rejse til Srivijaya og Indien og fortæller om indiens samfund, livsstil hos forskellige lokale folk og meget mere.

Fordeling af buddhistiske traditioner

På det store flertal af områder i Indien skriver Yi Jing, at der var tilhængere af begge "vogne" (Yāna) i buddhistisk lære, hvor nogle buddhister praktiserede i henhold til "Hinayana" og andre praktiserede ifølge "Mahayana". Han beskriver imidlertid Nordindien og de fleste af de sydlige havs øer (således Sumatra, Java med flere øer) som hovedsagelig "Hīnayāna". I modsætning hertil beskrives buddhisterne i Kina og Malayu som hovedsagelig følgende Mahāyana.

Yi jing skrev om forholdet mellem de forskellige "vogne" og de tidlige buddhistiske skoler i Indien. Han skriver: "Der findes i Vesten talrige underopdelinger af skolerne, der har forskellig oprindelse, men der er kun fire grundskoler med kontinuerlig tradition." Disse skoler er nemlig Mahāsāṃghika, Sthavira, Mulasarvastivada og Saṃmitīya nikāyas. Som forklaring på deres doktrinære tilknytninger skriver han: "Hvilken af de fire skoler, der skal grupperes med Mahāyana eller med Hīnayānaen, er ikke bestemt." Det vil sige, at der ikke var nogen simpel overensstemmelse mellem en monastisk sekt og om dens medlemmer lærte "Hīnayāna" eller "Mahāyāna" -indhold.

Buddhisme i Srivijaya

Yi Jing roste det høje niveau af buddhistisk lærdom i Srivijaya og opfordrede kinesiske munke til at studere der forinden de foretog rejsen til Nalanda i Indien.

"I den befæstede by Bhoga tæller buddhistiske præster mere end 1.000, hvis sind er bøjede til læring og god praksis. De undersøger og studerer alle de emner, der findes, ligesom i Indien; Reglerne og ceremonierne er slet ikke forskellige. Hvis en kinesisk præst ønsker at drage til Vesten for at høre og læse de oprindelige skrifter, havde han bedre ophold her et eller to år og praktiserer de rette regler ..."

Yi Jing ophold i Srivijaya gav ham mulighed for at mødes med andre, der var kommet fra andre naboøer. Ifølge ham var det javanesiske kongerige Ho-ling ret øst for byen Bhoga i en afstand, der udgjordes af en fire eller fem dages sejltur. Han skrev også, at buddhismen var blomstrende på alle Sydøstasiens øer: "Mange af kongerne og høvdingerne på øerne i Sydsøen beundrer og tror på buddhismen, og deres hjerte er sat på at akkumulere gode handlinger."

Oversættelser til kinesisk
Yi Jing oversatte mere end 60 tekster til kinesisk, herunder:
 Mūlasarvāstivāda Vinaya ()
 Golden Light Sutra () i 703 e.Kr..
 Diamond Sutra (, T. 239) i 703 e.Kr.
 Sūtra of the Original Vows of the Medicine Buddha of Lapis Lazuli Radiance and the Seven Past Buddhas (, T. 451), i 707 e.Kr.
 Avadanas () in 710 e.Kr.

Noter

Litteratur
 Dutt S, Buddhist Monks and Monasteries of India, with the translation of passages (given by Latika Lahiri to S. Dutt, see note 2 p. 311) from Yijing's book: Buddhist Pilgrim Monks of Tang Dynasty as an appendix. London, 1952
 I-Tsing, A Record of the Buddhist Religion : As Practised in India and the Malay Archipelago (A.D. 671-695), Translated by J. Takakusu, Clarendon press 1896. Reprint. New Delhi, AES, 2005, . Internet Archive
 I-Tsing, Chinese Monks in India, Biography of Eminent Monks Who Went to the Western World in Search of the Law During the Great tang Dynasty, Translated by Latika Lahiri, Delhi, etc.: Motilal Banarsidass, 1986
 Sen, T. (2006). The Travel Records of Chinese Pilgrims Faxian, Xuanzang, and Yijing, Education About Asia 11 (3), 24-33
 Weerawardane, Prasani (2009). Journey to the West: Dusty Roads, Stormy Seas and Transcendence, biblioasia 5 (2), 14-18

Eksterne henvisninger
 http://www.buddhanet.net/bodh_gaya/bodh_gaya01.htm
 http://www.iranchamber.com/culture/articles/iranian_cultural_impact_southeastasia.php

Buddhister
Munke og nonner

Yi Jing


Brother from Space (Originaltitel: Hermano del espacio) ist ein in spanisch-italienischer Koproduktion entstandener Science-Fiction-Film, den Mario Gariazzo inszenierte. Der Film wurde am 18. Juli 1988 auf Video im deutschen Sprachraum erstaufgeführt.

Inhalt
Ein Außerirdischer muss auf der Erde notlanden und findet in einer Kirche Unterschlupf, in der ihm der Priester wohlgesinnt ist und ein blindes Mädchen telepathisch mit ihm in Kontakt tritt. Die Militärs, die in ihm nichts als eine Bedrohung zu sehen vermögen, wollen ihn für wissenschaftliche Zwecke in ihre Gewalt bekommen. Eine Journalistin versucht zugunsten des Aliens zu intervenieren, hat jedoch gegen die geballte Macht aus Sturheit und Gewalt keine Chance. Der Außerirdische stirbt in den Armen des blinden Mädchens beim Versuch, seine Energie beim Wrack des Raumschiffes aufzutanken.

Kritik
Das Lexikon des internationalen Films beschreibt den in Italien nicht gelaufenen Film als "mit einfachen Trickaufnahmen und in Fernsehserien-Manier inszenierter E.T.-Verschnitt, der durchaus sinnfällig die Frage aufwirft, warum man Fremde immer als Bedrohung ansieht.", was das Lexikon des Science Fiction-Films als ohne neue Ideen subsumiert.

Bemerkungen
Der Film wurde 1984 in Kalifornien gedreht, erreichte aber erst im Juni 1988 in Spanien erstmals die Kinos.

Weblinks

 Der Film bei comingsoon (italienisch)

Einzelnachweise

Filmtitel 1988
Spanischer Film
Italienischer Film
Science-Fiction-Film
Filmdrama
Außerirdische im Film

Brother from Space


Peter-Arjan Erkel (born 9 March 1970 in Prins Alexander, Rotterdam) is a Dutch former medical aid worker who was head of the relief mission for Médecins Sans Frontières (MSF) in Dagestan, a constituent republic of Russia. His main task was caring for refugees fleeing from fighting in neighboring Chechnya.

Disappearance
Erkel was abducted by three gunmen in Makhachkala on 12 August 2002. The insurgency phase of the Second Chechen War was still ongoing at the time, and Erkel writes in his own biography that he was guarded by "heavily armed muslim rebels", with whom he managed to have limited conversations during his abduction.

Rescue
On 11 April 2004, Erkel was free again and appeared to be in reasonably good health. Originally, the Dutch government claimed that Erkel was rescued in a special operation conducted jointly by the Russian (Federal Security Service) FSB and local Dagestani police and that Arjan was slightly hurt in the storming of the hideout. The government eventually admitted that that was a lie and that they paid a 1 million euro ransom to free Erkel, but claimed that it didn't pay the ransom itself but on behalf of the organisation, claiming it was a loan that MSF had orally promised to pay back. MSF refutes this and in June 2004 the Dutch government announced a lawsuit.
This is the first time a national government has sued an aid agency.

Aftermath
MSF has suspended its operations in Chechnya several times over kidnappings of its personnel.

In March 2007 the Dutch government lost the case: MSF does not have to pay back the 770,000 euro the government has paid, and gets 45,000 euro back of the 230,000 euro it paid through the government. The government appealed; the appeal was lost in February 2008. The Dutch government appealed again at the Federal Tribunal in Lausanne and won the case, forcing MSF to pay back 270,000 euro to the Dutch Government.

See also
Active measures
List of kidnappings
List of solved missing person cases

References

External links

Jamestown  MSF and Dutch government trade accusations over Erkel
MSF Arjan Erkel kidnapping: How the puzzle was solved

1970 births
2000s missing person cases
Dutch anthropologists
Formerly missing people
Kidnapped Dutch people
Living people
Missing person cases in Russia
Physicians from Rotterdam

Arjan Erkel


"The Quantified Self" ist ein Netzwerk aus Anwendern und Anbietern von Methoden sowie Hard- und Softwarelösungen, mit deren Hilfe sie z. B. umwelt- und personenbezogene Daten aufzeichnen, analysieren und auswerten. Ein zentrales Ziel stellt dabei der Erkenntnisgewinn u. a. zu persönlichen, gesundheitlichen und sportlichen, aber auch gewohnheitsspezifischen Fragestellungen dar.

Die Mitglieder der Quantified-Self-Bewegung veranstalten in 35 Ländern weltweit in rund 130 Städten regelmäßig stattfindende "Meetups". Kern dieser Treffen sind Erfahrungsberichte von Anwendern über Self-Tracking-Lösungen für Sport, Gesundheit und andere persönliche Bereiche sowie Produktpräsentationen von Startups und etablierten Unternehmen. Die Quantified-Self-Gruppen dienen der Vernetzung von Anwendern, Entwicklern und Anbietern digitaler Produkte für Sport, Gesundheit und anderen Bereichen der Nutzung persönlicher Daten.

Geschichte
Die Website quantifiedself.com wurde 2007 von den amerikanischen Wired-Journalisten Gary Wolf und Kevin Kelly ins Leben gerufen. 2008 versammelten sie einige Gleichgesinnte aus der San Francisco Bay Area, um ihre Self-Tracking-Erfahrung zu diskutieren. Seitdem werden die Erfahrungsberichte und Präsentationen auf der zugehörigen Website veröffentlicht. In den darauf folgenden Jahren entstanden weitere Quantified-Self-Gruppen auf der ganzen Welt. In Europa wurden die ersten Gruppen in Amsterdam und London 2010 gegründet. Seit 2011 finden internationale Konferenzen mit Anwendern, Entwicklern, Journalisten und Unternehmensvertretern aus der Gesundheitsbranche statt. In Deutschland wurden mittlerweile Gruppen in Aachen, Berlin, Hamburg, Köln, München und Stuttgart gegründet und die deutschsprachigen Interessierten tauschen sich in einer Facebook-Gruppe aus. Die Veranstaltungen in der Bay Area und dem Silicon Valley finden mittlerweile im Umfeld der Singularity University und der Stanford University statt und sind zu einem Treffpunkt für zahlreiche Vorreiter in den Bereichen Technologie, Gesundheit und Persönlichkeitsentwicklung geworden. Als erste europäische Hochschule richtete die Hanzehogeschool Groningen 2012 ein Quantified Self Instituut unter Leitung von Martijn de Groot ein.

Hintergrund
Schon lange vor der Entstehung der Quantified-Self-Bewegung gehörte für chronisch Erkrankte oder Spitzensportler das regelmäßige Messen und Dokumentieren von Vitalitätswerten und Aktivitäten zum Alltag. Auch der oftmals mit Quantified Self verbundene Wunsch nach Verbesserung des körperlichen und emotionalen Wohlbefindens ist generations- und zeitunabhängig. Durch die Entwicklung vernetzter Vitalitätssensoren wie Waagen, Blutdruckmessgeräten oder Schrittzählern und das Aufkommen von Smartphone-Apps zur Erfassung von Daten zu Sport und Gesundheit ist es mittlerweile einfacher geworden, die persönliche Entwicklung anhand von Daten nachzuvollziehen und zu steuern. Gary Wolf, Gründer von Quantified Self, bezeichnet das Erfassen von Daten über sich selbst als Spiegel, um sich selbst zu erkennen und zu verbessern.

Neben gesundheitlich und körperlich orientierten Anwendungsbereichen findet der Grundgedanke der Quantified-Self-Bewegung seine Umsetzung auch in der Betrachtung von täglichen Routinen und ihrer Auseinandersetzung mit unserer Umwelt. Alltägliches wie Emailverkehr, die Telefonnutzung oder die Häufigkeit von Meetings können so in den Fokus der Analyse rücken.

Methoden
Self-Tracking verwendet verschiedenste Ansätze, um Daten zu erfassen. Einfache Hilfsmittel wie Tagebücher und Tabellenkalkulationsprogramme zum manuellen Festhalten von Informationen werden zunehmend von Smartphone-Apps und Vitalitätssensoren ersetzt, die das Erfassen von Daten vereinfachen und für den Massenmarkt zugänglich machen. Neue Geräte wie vernetzte Waagen, Schrittzähler oder Schlafsensoren automatisieren die Datenerfassung und beinhalten meist eine Software zur Visualisierung der Werte. Neben der Erfassung von Daten zur Selbstbeobachtung zielen viele Produkte auf die Selbstmotivation der Anwender ab und versuchen diese zu einem von ihnen angestrebten Verhalten zu motivieren. Hintergrund dieses Effekts sind sogenannte Feedbackschleifen, die durch Bewusstmachung von Verhalten eine Verhaltensänderung begünstigen. Viele Anhänger der Quantified-Self-Bewegung entwickeln eigene Lösungen zur Sammlung von Daten, experimentieren mit selbst hergestellten Sensoren oder entwickeln eigene Softwareanwendungen. Hierdurch sind die Quantified-Self-Gruppen zu einem Netzwerk von Anwendern, Entwicklern und professionellen Anbietern von Sport- und Gesundheitslösungen sowie anderen Anwendungsfällen persönlicher Daten geworden.
Neben der technischen Orientierung der Quantified Self Bewegung, die das wachsende Feld der Wearables, d. h. der tragbaren oder direkt in Kleidung (smart Clothes) integrierten Sensoren, thematisiert und nutzt, entstehen auch artverwandte Initiativen. So betrachtet LifeModding schwerpunktartig die Grundsätze der persönlichen Entwicklung, die mit Hilfe von Methoden zur Verbesserung des allgemeinen Befindens angestrebt werden. Diese richten sich auf die zielgerichtete und positive Beeinflussung des persönlichen Lebensumfeldes. Im Fokus stehen dabei im engeren Sinne physische, psychische, kognitive sowie soziale Entwicklungsfelder.
In jüngerer Zeit haben auch spezialisierte Apps im Bereich der Ernährung die Prinzipien des Quantified Self übernommen, die es den Nutzern ermöglichen, ihre Nahrungsaufnahme und sportlichen Aktivitäten detailliert zu verfolgen, um Gesundheitsziele wie Gewichtsverlust oder -zunahme zu erreichen.

Quantified Self in Deutschland
Deutschlands erste Quantified-Self-Gruppe wurde im September 2011 in München gegründet. Mittlerweile sind Gruppen in Berlin, Hamburg, Köln und anderen deutschen Städten entstanden. Angestrebt wird eine Vernetzung der deutschen QS-Gruppen sowie die Aufklärung und Information über Quantified-Self-Themen und Hintergründe.

Kritik
Quantified Self wird in Deutschland teilweise kritisch aufgenommen. Fragen der Datensicherheit, der Überwachung, des fahrlässigen Vertrauens in Daten oder der Suchtgefahr werden unter anderem als Kritikpunkte angeführt. Ein Artikel von 2017 verortet QS im Selbstoptimierungsdiskurs des 20. Jahrhunderts und argumentiert, QS inszeniere sich zwar als exakte Wissenschaft, versammle aber empfindsame Lebensgeschichten. Viele Selbstvermesser würden einen mehr hilflosen als statistisch informierten Umgang mit Daten zur Schau stellen. Außerdem zitiert der Artikel die Kritik, dass der Glaube an Selbstoptimierung strukturelle Ungleichheiten verschleiere.

Marc Elsberg beschreibt die möglichen Gefahren von Quantified-Self-Verfahren in seinem Roman Zero.

Siehe auch
Lifelogging

Literatur
 Thorben Mämecke: Das quantifizierte Selbst. Zur Genealogie des Self-Trackings. transcript, Bielefeld 2021, Open Access / CC-BY-SA, ISBN 978-3-8376-5603-9.
Stefanie Duttweiler, Robert Gugutzer, Jan-Hendrik Passoth, Jörg Strübing (Hrsg.): Leben nach Zahlen. Self-Tracking als Optimierungsprojekt? transcript, Bielefeld 2016, ISBN 978-3-8376-3136-4.
 Simon Schaupp: Digitale Selbstüberwachung. Self-Tracking im kybernetischen Kapitalismus. Verlag Graswurzelrevolution, Heidelberg 2016, ISBN 978-3-939045-29-8.
Steffen Mau: Das metrische Wir. Über die Quantifizierung des Sozialen. Berlin: Suhrkamp, 2017.
Felix Maschewski; Anna-Verena Nosthoff: Die Gesellschaft der Wearables. Digitale Verführung und soziale Kontrolle. Berlin: Nicolai Verlag, 2019.

Einzelnachweise

Online-Community

Quantified Self


Arktisk melankoli er en dansk eksperimentalfilm fra 2003 instrueret af Thomas Wolsing.

Handling
Om at gå tilbage i tiden. Gensyn med en nedlagt vejrstation Kap Tubin (Østgrønland) efter 27 år. Rekonstruktion af fortid i nutid.

Referencer

Eksterne henvisninger

Eksperimentalfilm fra Danmark
Danske film fra 2003

Arktisk melankoli


Das Wasserkraftwerk Bersimis-1 () ist ein Speicherkraftwerk in der kanadischen Provinz Québec. Es befindet sich am Rivière Betsiamites in der Region Côte-Nord und wird vom Réservoir Pipmuacan gespeist. Das Kraftwerk besitzt acht Francis-Turbinen, die installierte Leistung der Generatoren beträgt 1178 MW bei einer Fallhöhe von 266,7 Metern. Betreiber des Kraftwerks ist das staatliche Energieversorgungsunternehmen Hydro-Québec.

Geschichte

Vorplanungen
Der Wirtschaftsboom der Nachkriegszeit hatte in Québec einen unvorhergesehenen Anstieg der Stromnachfrage zur Folge. Hydro-Québec strebte danach, den Bedarf mit allen Mitteln zu decken. Dies geschah zunächst mit dem Ausbau bestehender Kraftwerke wie zum Beispiel Beauharnois. Auch die damals noch eigenständige Shawinigan Water and Power Company (SWP) baute ihre Kapazitäten aus. Darüber hinaus versuchte die Unternehmensleitung die Provinzregierung davon zu überzeugen, der SWP für noch nicht erschlossene Flüsse Wassernutzungskonzessionen zu gewähren.

Die SWP hatte vor allem auf vielversprechende Flüsse in der Region Côte-Nord ein Auge geworfen. Shawinigan Engineering, die für Ingenieurarbeiten zuständige Tochtergesellschaft, hatte 1948 das Wasserkraftpotenzial erkannt und am Rivière Betsiamites heimlich Vorprojektstudien für ein 746-MW-Kraftwerk durchgeführt. Gemäß den Berechnungen würden die Bauarbeiten 168 Dollar je kW betragen – genügend tief, um die Zusatzkosten für die Übertragungsleitungen zur Metropole Montreal zu kompensieren.

Doch die Provinzregierung hatte andere Pläne und vergab die Wassernutzungskonzession im September 1951 an das Staatsunternehmen Hydro-Québec. Dieser Beschluss der Regierung Duplessis hatte weitreichende Konsequenzen auf die Zukunft der SWP. 1963 wurde die SWP schließlich von Hydro-Québec übernommen. Rückwirkend betrachtet war dieser Beschluss eine vorentscheidende Etappe bei der Verstaatlichung der Quebecer Elektrizitätswirtschaft. Er ermöglichte Hydro-Québec den Aufstieg zum wichtigsten, wenn nicht sogar einzigen Bauherrn bei Wasserkraftwerken in Québec.

Bauarbeiten
Im Juni 1953 begannen die Bauarbeiten, wobei zunächst die notwendige Infrastruktur bereitgestellt werden musste, um in dem abgelegenen Gebiet überhaupt ein Projekt dieser Größenordnung verwirklichen zu können. Unter anderem entstanden in Forestville ein Kai und ein Lagerhaus am Sankt-Lorenz-Strom sowie eine 230 Kilometer lange Zufahrtsstraße ins unbesiedelte Hinterland. Sämtliche Baumaterialien, Lebensmittel für 5000 Arbeiter und der Zement wurden mit Lastkähnen nach Forestville gebracht, dort in Lastwagen umgeladen und zur Baustelle transportiert. Die zweispurige Straße ist heute ins Hauptstraßennetz Québecs integriert und trägt die Bezeichnung Route 385.

Noch bevor die Arbeiten am Damm und am Kraftwerk beginnen konnten, war der Aufbau einer stabilen Stromversorgung erforderlich. Von November 1952 bis Juli 1953 errichtete Hydro-Québec ein temporäres 12-MW-Wasserkraftwerk in der Nähe des Lac Cassé. Die dafür benötigten Anlagen stammten aus dem kleinen Wasserkraftwerk Saint-Timothée in der Nähe von Montreal, das 1949 abgebrochen worden war. Im Juni 1953 begann der Bau der Arbeitersiedlung Labrieville, bestehend aus 117 Wohnhäusern, einer Schule, einer Kirche, einer Herberge und einem Verwaltungs- und Einkaufszentrum. Der erste Bewohner zog am 16. November 1953 ein, das Dorf war 1955 fertiggestellt. Der technologische Fortschritt machte das Dorf mit der Zeit überflüssig und Hydro-Québec schloss Labrieville im Jahr 1974.

Im Oktober 1953 begannen die eigentlichen Arbeiten am Kraftwerk. Es entstanden zwei Steinschüttdämme, um einen Stausee zu schaffen, der die Oberfläche der Seen Lac Pipmuacan und Lac Cassé auf 750 km² brachte. Der erste mit einer Länge von 674 m und einer Höhe von 74 m wurde zwischen zwei Bergen errichtet, die den Lac Cassé begrenzen. Der zweite, 315 m lange Damm erlaubte die Wasserstandsregelung des Rivière Desroches. Große Mengen an Lehm waren notwendig, um den Kern der Dämme wasserdicht zu machen. Eine genügend große Menge war in der Nähe von den Ingenieuren der Vorarbeiten gefunden worden, dies dank einem Hinweis der Ureinwohner, die Biber beim Anlegen eines Lehmvorrats für den Bau der Biberdämme beobachtet hatten. Ein Hügel zwischen den zwei Dämmen wurde eingeebnet, um die Hochwasserentlastung des Stausees zu errichten. 1952 hatte Alcan beim Bau des Kenney-Staudamms in British Columbia ein ähnliches Verfahren angewendet.

Das unterirdische Wasserkraftwerk entstand zwölf Kilometer vom Hauptdamm entfernt. Ein Entnahmebauwerk aus Beton mit einem Durchmesser von 9,4 Metern wurde in den Granit des kanadischen Schilds getrieben, um das Wasser zu den acht Turbinen 267 Meter weiter unten zu befördern. Der Vortrieb betrug 223 m in der Woche. Die Francis-Turbinen befinden sich in einer 171 m langen, 24 m breiten und 21 m hohen Kaverne. Die über 600 km lange Freileitung nach Montreal gehört zu den ersten Nordamerikas, die für eine Spannung von 315 kV ausgelegt wurde.

Bei seiner Inbetriebnahme im Jahr 1956 verfügte das Kraftwerk über eine Leistung von 912 MW. Zwischen 1994 und 2003 erneuerte Hydro-Québec die Turbinen. Anschließend wurde ein Teil des Rivière Manouan umgeleitet. Dadurch konnte der Wasserdurchlauf um 30,8 m³/s und die produzierte Energiemenge um 378 GWh erhöht werden (inkl. Bersimis-2). Das 90 Millionen Dollar teure Projekt erforderte den Bau eines 9 m hohen und 90 m langen Damm, einer Hochwasserentlastung, dreier Deiche und eines Umleitungskanals.

Literatur

Einzelnachweise

SWasserkraftwerk Bersimis-1

Wasserkraftwerk in Nordamerika
Wasserspeicherkraftwerk in Kanada
Hydro-Québec-Kraftwerk
Bauwerk in Québec
Erbaut in den 1950er Jahren
Côte-Nord

Wasserkraftwerk Bersimis-1


Annabel es una banda Indie Rock proveniente de Ohio, Estados Unidos, formada a mediados del 2005. Su primer álbum fue "Each and Everyone", lanzado el 2009 por el sello discográfico Count Your Lucky Stars. Más tarde, grabarían su primer EP "Here We Are Tomorrow", lanzado por Tiny Engines, en el 2010. En el 2011, la banda lanza también su primer Split en conjunto con Empire! Empire! (I Was a Lonely Estate), Joie de Vivre y The Reptilian titulado "Annabel/Empire! Empire! (I Was a Lonely Estate)/Joie De Vivre/The Reptilian 4-Way", lanzado por Count Your Lucky Stars. Actualmente, la banda esta de gira promocionando su disco y después de terminar, entrarían al estudio de nuevo a grabar un nuevo material.

Sonido

La música de "Annabel" puede ser descrita como "Indie Pop" o "Emo" por la energía caracterizada por el Punk y combinar elementos del Shoegaze con el Indie Rock.
Es un fraude

Miembros

 Ben Hendricks (Voz/Guitarra)
 Andy Hendricks (Batería/Voz)
 Scott Moses (Bajo)
 Corey Willis (Guitarra)

Discografía

 "Each and Everyone" (Count Your Lucky Stars Records, 2009)
 "Here We Are Tomorrow EP" (Tiny Engines, 2010)
 "Annabel/Empire! Empire! (I Was a Lonely Estate)/Joie De Vivre/The Reptilian 4-Way Split" (Count Your Lucky Stars Records, 2011)
 "Youth in Youth" (Count Your Lucky Stars Records, 2012)

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial de Annabel
 Myspace Oficial
 Discografía de la banda
 Twitter Oficial
 Count Your Lucky Stars Records
 Tiny Engines Records

Grupos de rock de Ohio
Grupos de emo de Estados Unidos
Grupos de indie rock de Estados Unidos
Grupos de música de los años 2000
Grupos de música formados en 2005

Annabel


الرعد  هو الصوت الذي يصدر مصاحبًا للمعان البرق. يختلف صوت الرعد من فرقعة حادة إلى دوي منخفض وذلك اعتماداً على طبيعة البرق وبعد السامع عن المصدر.ويسمى صوت الرعد ايضاً الهَزيم.

سبب الحدوث

يحدث الرعد فيزيائياً نتيجة نشوء ارتفاع مفاجئ في الضغط ودرجة الحرارة في وسط الهواء المحيط بسبب حدوث البرق. هذا التمدد يشكل بدوره موجات صدمة صوتية تتمثل بصوت الرعد .

مسميات أخرى
الرعد اسم سورة في القرآن، وترتيبها الثالث عشر من بين السور.
عدد آياتها ثلاث وأربعون، وهي سورة مدنية وذكر الرعد في الآية ال13 من سورة الرعد الموجودة في الجزء ال13 من القرآن

طالع أيضاً
 برق عديم الرعد

المراجع

الطقس القاسي والحمل الحراري
برق
ضجيج
ظواهر جوية

رعد


Kim Sang-bum (Hangul 김상범, n. 7 iulie 1989), cunoscut sub numele de scenă Kim Bum, este un actor sud-coreean, dansator, cântăreț și fotomodel. A devenit cunoscut datorită rolului său din Boys Over Flowers.

Biografie

Kim Sang-bum s-a născut în Seul, Coreea de Sud, în data de 7 iulie 1989. Familia sa este formată din mamă, tată și o soră mai mică. În timpul liceului a excelat în fotbal, a devenit șeful clasei și a obținut note foarte mari. Kim a participat alături de alți 100 de concurenți în cadrul Survival Star Audition, unde s-a clasat pe locul 6, însă din cauza faptului că avea doar 17 ani, nu a putut continua competiția. Cu toate acestea, concursul i-a oferit numeroase oportunități. A primit diferite roluri în seriale de televiziune, iar popularitatea sa a crescut. În 2008, Kim a câștigat premiul de popularitate Netizen în cadrul Korea Drama Awards . Popularitatea sa a fost în creștere în urma rolului interpretat în faimosul serial Boys Over Flowers, iar în 2011 a fost distribuit în producția Padam Padam. Kim și-a lansat primul album în 20 iunie 2012. Primul său concert solo a avut loc la The Stelar Ball, în Hotelul Prince. A interpretat 11 cântece și a fost apreciat datorită talentului său.

Viața personală

Kim Sang-bum este foarte apropiat de colegii săi Kim Hyun-joong și Lee Min-ho. Acesta a avut o relație de 7 luni cu Moon Geun Young, actriță cu care a jucat în Goddess of Fire. O declarație de presă din 2014 afirmă că: "Cei doi nu s-au despărțit de mult, însă au decis să rămână prieteni".

Filmografie

Seriale TV

Discografie

Referințe

 김범(김상범) 탤런트, 영화배우 Naver Profiles, 13 iulie 2009
 Kim Bum interviu colegi
 http://www.hancinema.net
 http://www.koreatimes.co

Linkuri Externe
Site Oficial

Nașteri pe 7 iulie
Nașteri în 1989
Oameni în viață
Actori sud-coreeni
Cântăreți sud-coreeni

Kim Bum


La Esperanza bezeichnet:

in Argentinien
 La Esperanza (Jujuy), Ort in der Provinz Jujuy
 La Esperanza (Mendoza), Ort in der Provinz Mendoza
 La Esperanza (Tucumán), Ort in der Provinz Tucumán
 Barrio La Esperanza, Ort in der Provinz Mendoza

in Bolivien
 La Esperanza (Riberalta), Ort im Municipio Riberalta
 La Esperanza (Warnes), Ort im Municipio Warnes

in Ecuador
 La Esperanza (Cotopaxi), Verwaltungssitz der Parroquia El Tingo in der Provinz Cotopaxi
 La Esperanza (Imbabura), Ort und Parroquia rural in der Provinz Imbabura
 La Esperanza (Los Ríos), Ort und Parroquia rural in der Provinz Los Ríos
 La Esperanza (Pichincha), Ort und Parroquia rural in der Provinz Pichincha

in Guatemala
 La Esperanza (Quetzaltenango), Gemeinde im Departamento Quetzaltenango

in Honduras
 La Esperanza (Intibucá), Gemeinde im Departamento Intibucá

in Kolumbien
 La Esperanza (Casanare), Ort im Departamento Casanare
 La Esperanza (Cundinamarca), Ort im Departamento Cundinamarca
 La Esperanza (Norte de Santander), Ort im Departamento Norte de Santander

in Mexiko:
 La Esperanza (Baja California)
 La Esperanza (Coahuila)
 La Esperanza (La Trinitaria) im Bundesstaat Chiapas
 La Esperanza (Pijijiapan) im Bundesstaat Chiapas
 La Esperanza (Chilpancingo de los Bravo) im Bundesstaat Guerrero
 La Esperanza (Mártir de Cuilapan) im Bundesstaat Guerrero
 La Esperanza (Chapa de Mota) im Bundesstaat México
 La Esperanza (San José del Rincón) im Bundesstaat México
 La Esperanza (Villa del Carbón) im Bundesstaat México
 La Esperanza (Michoacán)
 La Esperanza (San Luis Potosí)
 La Esperanza (Sinaloa)

in Peru:
 Distrikt La Esperanza (Santa Cruz), Distrikt in der Provinz Santa Cruz (Region Cajamarca)
 Distrikt La Esperanza (Trujillo), Distrikt in der Provinz Trujillo (Region La Libertad)
 La Esperanza (Santa Cruz), Ort in der Provinz Santa Cruz
 La Esperanza (Tacna), Stadt in der Provinz Tacna
 La Esperanza (Trujillo), Stadt in der Provinz Trujillo

auf den Philippinen:
 La Esperanza (Bohol), Barangay in der Provinz Bohol
 La Esperanza (Presidente Rojas), Barangay in der Provinz Cotabato
 La Esperanza (Tulunan), Barangay in der Provinz Cotabato
 La Esperanza (Sorsogon), Barangay in der Provinz Sorsogon

in Spanien
 La Esperanza (Castellón), Ort in der Provinz Castellón
 La Esperanza (Granada), Ort in der Provinz Granada
 La Esperanza (La Coruña), Ort in der Provinz La Coruña
 La Esperanza (Murcia), Ort in der Provinz Murcia
 La Esperanza (Teneriffa), Ort auf Teneriffa

siehe auch:
 Las Esperanzas, Ort in der spanischen Provinz Murcia
 Esperanza

La Esperanza


«Mother» es el segundo sencillo de Era extraído del álbum Era.. La canción es cantada por Florence Dedam.

La carátula del sencillo muestra el medallón con forma de cruz usado en el video de la canción, que también se usó en el video de Ameno.

Curiosamente la versión del video es una mezcla de la versión original (en la intro) y el resto es la canción en versión remix, esta versión no aparece en ninguna edición del sencillo.

Listado
 CD sencillo
 Remix Radio — 4:09
 Original version — 5:09

 CD sencillo (2a. versión)
 Remix Radio — 4:09
 Ameno (remix) — 3:42

 CD maxi sencillo
 Remix Radio — 4:09
 Original version — 5:09
 Remix Radio Longue Version — 5:32

Sencillos de 1997

Mother (canción de Era)


Mixcloud er en britisk online musik streamingtjeneste, der giver mulighed for at lytte og distributere radioprogrammer, DJ mixes og podcasts, som er delt af deres registrerede brugere. Mixcloud blev oprindeligt kun finansieret af deres grundlæggere og er fortsat udelukkende ejet af deres eget team.

Historie
Mixcloud blev grundlagt som et start op firma gennem den spæde start proces i 2008 af Nikhil Shah og Nico Perez, der mødtes på University of Cambridge. Udviklere Mat Clayton og Sam Cooke blev føjet til holdet i begyndelsen af firmaets levetid. I 2012 blev det oplyst, at Mixcloud havde 3 millioner aktive brugere, og mere end 500 tusind registrerede Facebook brugere.

Funktioner
Mixcloud tillader alle brugere, at gennemse og streame lydindhold uploadet på deres hjemmeside. Registrerede brugere kan uploade indhold såsom radio shows, DJ mixes og podcasts, samt fremme og distribuere deres indhold gennem Mixcloud's egen social netværks tilføjelse. I november 2011, fjernede Mixcloud deres upload grænse på 100MB per upload til ubegrænset. Registrerede medlemmer kan deltage i en gruppe, en samling af andre brugere, der deler en fælles interesse, som jævnligt opdaterer brugeren, når nyt indhold relateret til emnet er tilgængeligt.

Mixcloud giver også en API, som brugerne kan søge, uploade og integrere deres indhold med.

Brugerne kan også dele podcasts og mixes via Facebook, Twitter og Google+.

Mobile apps er tilgængelige for både Android og iOS.

Licens
Mixcloud begrænser sine brugere i at downloade lydindhold fra sin hjemmeside af hensyn til licensrettigheder. Medstifter Nikhil Shah kommenterede denne begrænsning:,,Ikke at tilbyde downloads har været en udfordring for os i form af at overtale de indholds skabere, at bruge en platform som vores".

Han har også sammenlignet Mixcloud til, at stå model for sin konkurrent Spotify:,,Så det er meget lignende den Spotify model. Spotify's konkurrent er ulovlig downloading og de forsøger at kannibalisere ulovlig downloading ved, at tilbyde en streaming-only og overlegen alternativ".

Ifølge Mixclouds officielle hjemmeside har platformen kun licens til at give sit lydindhold via streaming, således at royalties tilskrives deres respektive kunstnere.

Mixcloud kræver også af sine brugere, at de tilskriver deres lyd uploads med korrekt kunstner og metadata for at bevare immaterialret.

Referencer

Musiktjenester

Mixcloud


Charlotte Bagger Brandt (født 1968 i Slagelse) er en dansk kurator og kunstrådgiver uddannet i idé- og kunsthistorie fra Danmark og Tyskland. Hun har siden 1999 kurateret en lang række udstillinger i ind- og udland og var i 2008 en af de tre kuratorer og initiativtagere bag U-Turn Kvadriennalen for Samtidskunst i København.

Efter syv år som kurator på Kunsthal Charlottenborg samt en to-årig periode som direktør brød Charlotte Bagger Brandt med de etablerede kunstinstitutionelle rammer for i stedet at arbejde i et format, der kunne skabe nye muligheder og rum for kunsten. Hun etablerede virksomheden Råderum – Mobilt kontor for samtidskunst, der lige siden har fokuseret på at rådgive om og udvikle kunstprojekter uden for eller på tværs af traditionelle, institutionelle rammer. Med projekter som blandt andet Vores Kunst, 2011, Urban Play, 2012, Inkubator, 2014 og senest Placemaking, 2015 har hun etableret sig som ekspert indenfor områderne stedsspecifik kunst, social praksis, landart og deltagerbaserede projekter i mellemrummet mellem kunst, arkitektur og byudvikling.

Kuratorisk har Charlotte Bagger Brandt tæt tilknytning til Mellemøsten og indgået i flere samarbejdsprojekter i blandt andet Tyrkiet, Palæstina, Israel og Ægypten – alle områder, hvor brugen af det offentlige rum er underlagt helt andre normer og regelsæt end i et land som Danmark. Gennemgående for hendes praksis har været en insisteren på kunsten som genvej til social forandring og lokal forankring – en insisteren der forudsætter lokalt kendskab og en forståelsen for et rums fysiske såvel som immaterielle og fortællende kvaliteter. Research, stedsanalyser, dialog i øjenhøjde og tålmodighed er derfor essentielle metodiske greb i hendes praksis.

Udstllinger
 Værker der virker, Kunsthal Charlottenborg 2009

Bibliografi

 Make Yourself at Home, Kunsthal Charlottenborg 2011
 Værker der Virker, Kunsthal Charlottenborg 2010
 U-turn, en Kvadriennale for samtidskunst, Statens Kunstfond 2009

Undervisning:
 Charlotte Bagger Brandt underviser i stedspecifik kunst og kunst i det offentlige rum på Københavns Universitet.

Anerkendelser
 Danske Kunstkritikeres Pris, 2008 – på vegne af AICA Foreningen af Danske Kunstkritikere.

Referencer

Kunsthistorikere fra Danmark

Charlotte Bagger Brandt


على محيي الدين القره داغي (1368هـ/1949م، قره داغ، محافظة السليمانية، كردستان العراق-) عالم وفقيه مسلم عراقي ويشغل منصب الأمين العام للاتحاد العالمي لعلماء المسلمين.

حياته

نشأته
ولد الدكتور «القره داغي» في 1368 هـ/ 1949م في منطقة قره داغ التابعة إلى محافظة السليمانية في كردستان العراق وهو قطري الجنسية، ومن أسرة علمية يرجع نسبها إلى الحسين، حيث تعلم فيها وحفظ القرآن الكريم، ثم رحل إلى السليمانية لينهل من علوم عمه الشيخ نجم الدين القره داغي، والشيخ مصطفى القره داغي، وكوكبة من علماء مدينة السليمانية، ثم في بغداد على أيدي كوكبة من علمائها مثل الشيخ عبد الكريم محمد المدرس، والشيخ عبد القادر الخطيب.

وقد أنجبت قره داغ عدداً من العلماء والزهاد، منهم الشيخ عبد اللطيف الكبير، والشيخ محمد نجيب القره داغي، والشيخ عمر القره داغي، والشيخ مصطفى القره داغي، والشيخ بابا رسول، والشيخ نور الدين، والشيخ نجم الدين وغيرهم، كما أنها مسقط رأس الشيخ الزاهد خالد النقشبندي.

تعليمه
وقد أخذ الإجازة العلمية من عدد من العلماء الكبار منهم الشيخ مصطفى القره داغي في عام 1970، كما تخرج من المعهد الإسلامي، وكان الأول على الإقليم، ثم التحق للدراسة في كلية الإمام الأعظم ببغداد وتخرج منها بتقدير ممتاز، والأول على دفعته، ثم نال شرف الحصول على درجتي ماجستير بامتياز، والدكتوراه بمرتبة الشرف الأولى، مع التوصية بطبع رسالته وترجمتها إلى اللغات العالمية، من كلية الشريعة والقانون في جامع الأزهر، وكان عنوان رسالته في الدكتوراه: (مبدأ الرضا في الشريعة الإسلامية والقانون المدني)، حيث شملت الرسالة المذاهب الفقهية الثمانية، والقوانين الرومانية، والإنجليزية، والفرنسية والمصرية والعراقية.
ثم انضم إلى هيئة التدريس بكلية الشريعة بجامعة قطر عام 1985م، وترقى فيها إلى أن نال درجة الأستاذية عام 1995م، وله أكثر من 30 كتاباً، ومائة بحث معظمها في المعاملات المالية الإسلامية، والمصارف والاقتصاد، والفقه الإسلامي، وفي تحقيق الكتب، والفكر الإسلامي.

وقد شهد له معظم علماء العصر: بفقهه وموسوعيته، وعمقه، ودقته، وتعمقه في فقه المعاملات والاقتصاد الإسلامي، وجمعه بين الدراسات القديمة حيث تخرج على أيدي عدد من العلماء الموسوعيين، والدراسات العصرية، ولا سيما في نطاق الاقتصاد الإسلامي والقضايا المعاصرة، فقد كتب الشيخ مصطفى الزرقا في تقريره الخاص بالترقية لدرجة الأستاذية: (نحن أمام فقيه جديد له أفق واسع) وكتب الشيخ يوسف القرضاوي في تقديمه لكتاب: حكم الاستثمار في الأسهم:

ولا عجب أن غدا الشيخ علي القره داغي قاسماً مشتركاً في كل الندوات البحثية والمؤتمرات العلمية والمجامع الفقهية التي تعقد وتبحث فيها جوانب المعاملات المختلفة، فهو أحد الخبراء المعدودين والموثقين لدى علماء الأمة.

التدرج العلمي
 بكالوريوس الشريعة الإسلامية بغداد عام 1975م.
 ماجستير في الفقه المقارن من كلية الشريعة والقانون جامعة الأزهر الشريف عام 1980 م.
 دكتوراه في الشريعة والقانون جامعة الأزهر الشريف 1985 ـ في مجال العقود والمعاملات المالية، عام 1985 م بتقدير امتياز مع مرتبة الشرف الأولى، والتوصية بطبع الرسالة وتبادلها بين جامعات العالم.
 أستاذ مساعد عام 1990.
 بروفيسور عام 1995.

التدرج الوظيفي
 الأمين العام للاتحاد العالمي لعلماء المسلمين
 رئيس مجلس الاستشاري الأعلى للتقريب بين المذاهب التابع لأسيسكو التابع لمنظمة التعاون الإسلامي
 نائب رئيس المجلس الأوربي للإفتاء والبحوث.
 أستاذ ورئيــس قسم الفقه والأصول بكلية الشريعة والقانون والدراسات الإسلامية بجامعة قطر (سابقاً).
 رئيس مجلس أمناء جامعة التنمية البشرية في كوردستان العراق
 رئيس أو عضو تنفيذي لهيئة الفتوى والرقابة الشرعية لعدد من البنوك الإسلامية، وشركات التأمين الإسلامي داخل قطر منها الإسلامية القطرية للتأمين، وخارج قطر، منها بنك دبي الإسلامي، وبنك المستثمرون بالبحرين، والأولى للاستثمار بالكويت.
 مؤسس ورئيس الرابطة الإسلامية الكردية عام 1988 م.
 مؤسس هيئة الرحمة الإنسانية بإسكندنافيا.
 عضو مؤسس في مؤسسة الشيخ عيد بن محمد آل ثاني الخيرية بدولة قطر.
 خبير بمجمع الفقه الإسلامي التابع لمنظمة المؤتمر الإسلامي بجدة.

الجوائز
 جائزة وقاية للبحث العلمي المتميز في التأمين التكافلي، الرياض، 2011
 جائزة عجمان 2001 م، وهي جائزة خصصت للشخصيات العالمية التي كان لهم دور كبير في خدمة المجتمع.
 جائزة الدولة التشجيعية في الفقه الإسلامي المقارن، التي تمنحها دولة قطر للمميزين في العلوم المختلفة.

عضوية المجالس واللجان والجمعيات
 عضو المجلس الشرعي، هيئة المحاسبة والمراجعة للمؤسسات المالية الإسلامية.
 مؤسس هيئة الرحمة الإنسانية بإسكندنافيا.
 عضو مؤسس في مؤسسة الشيخ عيد بن محمد آل ثاني الخيرية بدولة قطر.
 عضو في الجمعية العمومية لجمعية قطر الخيرية ومستشارها الشرعي.
 عضو وأمين سرّ مجلس كلية الشريعة والقانون، وعضو في كثير من لجانها ومقرر الندوة العلمية، وعضو مجلة مركز بحوث السنة والسيرة، عضو اللجنة التحضيرية للمؤتمرات والندوات.
 خبير بمجمع الفقه الإسلامي التابع لمنظمة المؤتمر الإسلامي بجدّة
 خبير بالمجمع الفقهي الإسلامي التابع لرابطة العالم الإسلامي بمكة المكرمة.
 خبير بالهيئة العالمية للزكاة
 المشرف على كلية المصارف الإسلامية في جامعة لوتاه المفتوحة على الانترنيت.
 عضو اللجنة الأكاديمية الاستشارية للمركز الإسلامي التابع لجامعة أكسفورد.
 عضو مجلس الأمناء والمجلس التنفيذي للجامعة الإسلامية العالمية شيتاغونغ ببنغلاديش
 عضو في الهيئة الاستشارية لـ مجلة الفقه المقارن.

الكتب والمؤلفات
 فقه البنوك الإسلامية - دراسة فقهية واقتصادية - طبع على نفقة الأولى للتمويل في قطر من دار النشر الإسلامية
 «التأمين (التكافلي) الإسلامي» - دراسة فقهية تأصيلية مقارنة بالتأمين التجاري مع التطبيقات العملية، الطبعة الخامسة والمنقحة- دار البشائر الإسلامية للطباعة والنشر والتوزيع/ بيروت – 2011.
 الحقوق المالية مع تطبيقاتها المعاصرة - ومدى جواز الاعتياض عنها ـ دراسة فقهية مقارنة ـ دار البشائر الإسلامية للطباعة والنشر والتوزيع / بيروت، 2011.
 لتَّوَرُّق المَصْرِفِيّ بَيْن التَّورُّق المُنْضَبِط والتَّورُّق المُنَظّم ـ دراسة فقهية مقارنة ـ دار البشائر الإسلامية للطباعة والنشر والتوزيع / بيروت - 2011
 حقيبة طالب العلم في الاقتصاد الإسلامي والمعاملات المالية الإسلامية، لوزارة الأوقاف والشؤون الإسلامية لدولة قطر عام 2010، والحقيبة تتكون من 12 مجلداً.
 الأَزْمةُ المَاليّةُ العَالميّة دِراسَةُ أسْبابِها، وآثارِها، ومُستَقْبَلُ الرأسماليّة بَعْدَهاـ علاجها من منظور الاقتصاد الإسلامي ـ وكيفية الاستفادة منها في عالمنا الإسلامي ط. دار البشائر الإسلامية 2009
 نحن والآخر دراسة فقهية تأصيلية لبيان علاقة المسلم بغيره في حالة السلم والحرب والأقلية والأكثرية على ضوء الكتاب والسنة وفقه الميزان. ط. لجنة التأليف والترجمة بالاتحاد العالمي لعلماء المسلمين ضمن سلسلة: قضايا الأمة (3)، ط. 2009
 المدخل إلى الاقتصاد الإسلامي دراسة تأصيلية مقارنة بالاقتصاد الوضعي على ضوء الكتاب والسنة، ومقاصد الشريعة، وتراثنا الفقهي (في المطبعة).
 السلم وتطبيقاته المعاصرة في السَّلع والمنافع والخدمات (صكوكه، وحكم السَّلم المنظم) ـ دراسة فقهية مقارنة (في المطبعة)
 المصارف والتأمين، دراسة تحليلية (تحت الطبع).
 بحوث في فقه قضايا الزكاة المعاصرة ط. دار البشائر الإسلامية ببيروت 2008
 المنهل النضاخ في اختلاف الأشياخ ط. دار البشائر الإسلامية بيروت 2007 م
 بحوث في فقه البنوك الإسلامية ط. دار البشائر الإسلامية بيروت 2007 م
 المقدمة في المال والاقتصاد والملكية والعقد ط. دار البشائر الإسلامية بيروت 2006 م
 التأمين الإسلامي ـ دراسة فقهية تأصيلة ـ ط. دار البشائر الإسلامية 2005
 فقه القضايا الطبية المعاصرة، ط. دار البشائر الإسلامية 2005
 حكم الاستثمار في الأسهم 2005 ط. مطابع الدوحة 2005
 بحوث في الاقتصاد الإسلامي، ط. دار البشائر الإسلامية ببيروت 2002
 بحوث في فقه المعاملات المالية المعاصرة، ط. دار البشائر الإسلامية ببيروت 2001 م
 فقه الشركات، ط.دار المتنبي بالدوحة 1996 م.
 قاعدة المثلي والقيمي وأثرها على الحقوق والالتـزامات مع تطبيق معاصر على نقودنا الورقية، ط.دار الاعتصام 1994 م.
 الوسيط للغزالي، تحقيق ودراسة وتعليق، طبع بمصر عام 1980، ثمّ في دولة قطر عام1992 م.
 مبدأ الرضا في العقود، دراسة مقارنة في الشريعة والقانون المدني، ط.دار البشائر الإسلامية ببيروت عام 1985 م، وهي رسالة دكتوراه من مجلدين ضخمين.
 معنى «لا إله إلاّ الله» للزركشي، تحقيق ودراسة وتعليق، طبع في مصر عام 1982 م.
 أيّها الولد للغزالي، تحقيق ودراسة وتعليق، طبع في مصر عام 1982 م.
 الغاية القصوى في دراسة الفتوى، للقاضي البيضاوي، تحقيق ودراسة وتعليق، ط. مصر 1980 م.
 الإنسان والإيمان للشيخ سعيد النورسي، تحقيق مع كتابة مقدمة طويلة عن حياة النورسي وجهاده وجهوده.
 المنهج المختار في تفسير النصوص الشرعية (تحت الإعداد الأخير).
 الجهاد والإرهاب والعنف (تحت الإعداد الأخير).
 مختصر الأم للبويطي، تحقيق ودراسة وتعليق (تحت الإعداد).
 إلى أي إسلام ندعو ؟ (تحت الإعداد).
 أثر ديون ونقود الشركة، أو المحفظة على حكم تداول الأسهم والصكوك والوحدات الاستثمارية (المشكلة والحلول) دراسة فقهية اقتصادية ط. بنك التنمية

المؤتمرات العلمية
 القانون الدولي الإنساني في ضوء الفقه الإسلامي، بحث مقدم إلى الدورة الأولى من المؤتمر الدولي للفقه والقانون 2012، قم، إيران.
 العدل في المؤسسات المالية الإسلامية، وعلاقته بأسس وقواعد الحوكمة في الشركات في الفقه الحديث، بحث مقدم إلى معرض ومنتدى قطر للمال والاستثمار السادس، 20-32 ديسمبر 2010.
 مبدأ التحكيم ومدى إفادة الأقلية الإسلامية منه في ظل قوانين غير إسلامية ـ دراسة فقهية مقارنة بالقانون ـ بحث مقدم إلى المؤتمر لمجمع فقهاء أمريكا 30 أكتوبر - 4 نوفمبر 2010 الكويت.
 إدارة السيولة في المؤسسات المالية الإسلامية ـ دراسة فقهية اقتصادية ـ بحث مقدم إلى الدورة العشرون لمجمع الفقه الإسلامي التابع لرابطة العالم الإسلامي.
 العلاقة بين المساهمين ومجالس الإدارات والإدارة التنفيذية، بحث مقدم إلى مؤتمر الدوحة الأول للمال الإسلامي ـ بيت المشورة 20-21 أكتوبر. 2010
 التأمين التكافلي الإسلامي، تعريف به وبأحكامه وبمبادئه وشروطه وضوابطه والفروق الجوهرية بينه وبين التأمين التجاري، مقدم إلى ملتقى التأمين الخليجي السابع، الدوحة 13-14 أكتوبر2010.
 الفائض التأميني في شركات التأمين التكافلي الإسلامي ـ دراسة فقهية مقارنة ـ، مقدم إلى المتقلى الثاني للتأمين التعاوني، الهيئة الإسلامية العالمية للاقتصاد والتمويل التابعة لرابطة العالم الإسلامي، الرياض 6-7 أكتوبر 2010.
 العلاّمة الشيح فتحي يكن" " مجدداً للدعوة، بحث مقدم إلى المؤتمر الدولي الأول عن الداعية فتحي يكن ـ طرابلس 11-13 يونيو 2010.
 مفهوم التأمين التعاوني ماهيته وضوابطه ومعوقاته ـ دراسة فقهية اقتصادية ـ بحث مقدم إلى مجمع الفقه الإسلامي الدولي، لمؤتمره عن التأمين التعاوني في رحاب الجامعة الأردنية 11-13 إبريل 2010.
 التأمين التعاوني، ماهيته وضوابطه ومعوقاته ـ دراسة فقهية اقتصادية ـ مقدم إلى ملتقى التأمين التعاوني، الهيئة الإسلامية العالمية للاقتصاد والتمويل / رابطة العالم الإسلامي محرم 1430 هـ / يناير 2009 م
 زكاة الثروة المعدنية وحقوق الامتياز، دراسة فقهية مقارنة، مقدم إلى الندوة الثامنة عشرة لقضايا الزكاة المعاصرة ربيع الأول 1430 هـ - مارس 2009
 الصكوك الإسلامية «التوريق» وتطبيقاتها المعاصرة ـ دراسة فقهية اقتصادية تطبيقية، مقدم إلى الدورة التاسعة عشرة لمجمع الفقه الإسلامي الدولي ربيع الثاني 1430 هـ - إبريل 2009
 التنمية وتحدياتها، ومنهج الإسلام فيهما، درسة فقهية مقارنة، مقدم إلى مركز الدوحة الدولي لحوار الأديان، ندوة التنمية الاقتصادية والأزمة المالية، إبريل 2009
 أسس التسامح الديني في الإسلام ـ دراسة فقهية تأصيلية ـ لبيان علاقة المسلم بغيره على ضوء الكتاب والسنة وفقه الميزان، مقدم إلى مؤتمر كلية الشريعة بجامعة دمشق (التسامح الديني في الإسلام) دمشق 18-19 رجب 1430 هـ الموافق 11-12 يوليو 2009.
 تأمين الدين والضمان، مقدم إلى ندوة البركة الثلاثين، جدة 5-6 رمضان 1430 هـ الموافق 26-27 أغسطس 2009
 السلم وتطبيقاته المعاصرة في السَّلع والمنافع والخدمات (صكوكه، وحكم السَّلم المنظم) ـ دراسة فقهية مقارنة ـ مقدم إلى ندوة مستقبل العمل المصرفي الإسلامي الثانية المنعقدة بجدة – مجموعة تطوير العمل المصرفي بالبنك الأهلي التجاري 28 ـ 29 شوال 1430 هـ الموافق 17 ـ 18 أكتوبر 2009 م
 الحقوق المالية مع تطبيقاتها المعاصرة، ومدى جواز الاعتياض عنها ـ دراسة فقهية مقارنة ـ مقدم إلى هيئة المحاسبة والمراجعة للمؤسسات المالية الإسلامية 1430 هـ ـ 2009 م ووبتاء عليها تم إصدار معيار الحقوق المالية والتصرف فيها.
 الشخصية الاعتبارية وأحكامها في الدولة المعاصرة، وأثرها في تحقق شرط الملك التام ـ دراسة فقهية مقارنة بالقانون ـ مقدم إلى الندوة السابعة عشرة لقضايا الزكاة المعاصرة 12-15 مارس 2008 م القاهرة
 التجديد الفقهي في الاقتصاد والمعاملات المالية المعاصرة، مقدم إلى ندوة التطور العلوم الفقهية السابعة، وتحت عنوان : التقنين والتجديد في الفقه الإسلامي المعاصر 4-8 أبريل 2008 م، سلطنة عمان، مسقط
 دور الفتاوى في التقريب أو الإثارة والتبعيد ـ مقدم إلى المؤتمر الدولي الحادي والعشرين للوحدة الإسلامية، طهران 4 - 6 مايو 2008
 التحقيق في زكاة الأسهم والشركات ـ دراسة تأصيلية تفصيلية مقارنة ـ مقدم إلى ندوة زكاة الأسهم 22 مايو 2008 الرياض ـ الهيئة الإسلامية العالمية للاقتصاد والتمويل، رابطة العالم الإسلامي، مكة المكرمة
 آلية الالتزام بالمعايير الشرعية وضرورته ـ مقدم إلى هيئة المحاسبة والمراجعة للمؤسسات المالية الإسلامية ـ المؤتمر السنوي للهيئات الشرعية للمؤسسات المالية الإسلامية 27-28 مايو 2008 مملكة البحرين
 هيئات الفتوى والرقابة الشرعية اختيار أعضائها، وضوابطها ـ مقدم إلى هيئة المحاسبة والمراجعة للمؤسسات المالية الإسلامية ـ المؤتمر السنوي للهيئات الشرعية للمؤسسات المالية الإسلامية 27-28 مايو 2008 مملكة البحرين
 مستقبل المصارف الإسلامية في ظل ما يعتبر صعوبات شرعية لتطوير وابتكار المنتجات المالية الإسلامية، وأمام الأزمة المالية المعاصرة ـ دراسة فقهية اقتصادية ـ وتعدد جهات الفتوى وأثره على مستقبل العمل المصرفي الإسلامي، مقدم إلى ندوة مستقبل العمل المصرفي الإسلامي المنعقدة بجدة – مجموعة تطوير العمل المصرفي بالبنك الأهلي التجاري شوال 1429 هـ / أكتوبر 2008 م
 البيئة في نظر الإسلام، مبادئ وتطبيقات، مقدم إلى مركز أكسفورد الإسلامي – بريطانيا شوال 1429 هـ / أكتوبر 2008 م
 آل النبي صلى الله عليه وسلم، وأهل البيت ومكانتهم عند أهل السنة ـ دراسة على ضوء الكتاب والسنة، وأقوال أهل العلم ـ مقدم إلى ندوة كلية الشريعة بجامعة قطر، والتي عنوانها (فقه آل البيت بين السنة والشيعة، ومصطلح فقه آل البيت بين السنة والشيعة) ذو القعدة 1429 هـ / نوفمبر 2008 م
 التحديات (الصعوبات) الشرعية المستقبلية أمام تطوير وابتكار المنتجات المالية الإسلامية ـ دراسة فقهية اقتصادية ـ مؤتمر تطوير وابتكار الصناعة المالية الإسلامية، بيت المشورة، الكويت يناير 2007
 حوار المذاهب والأقليات وأثره في درء الفتن والعدوان الخارجي، مؤتمر الدوحة لحوار المذاهب الإسلامية، دور التقريب في الحدة العملية للأمة، جامعة قطر، كلية الشريعة يناير 2007 م
 الفتوى في عالم مفتوح، مع تطبيق عملي على الفتاوى المباشرة في وسائل الإعلام، المؤتمر العالمي، منهجية الإفتاء في عالم مفتوح الواقع الماثل، والأمل المرتجى 26-28 مايو 2007، الكويت المركز العالمي للوسطية.
 الندوة العلمية : (استكمال النظر في صكوك المشاركة : مكونات موجوداتها) عقدت في 25-26 فبراير 2007 بمقر البنك الإسلامي للتنمية، ونظمها مجمع الفقه الإسلامي الدولي التابع لمنظمة المؤتمر الإسلامي بجدة، والمعهد الإسلامي للبحوث والتدريب التابع للبنك الإسلامي للتنمية
 الأسرة المسلمة في الغرب بين الالتزام بالإسلام والقوانين الحاكمة، الملتقى العالمي الثاني لخريجي الأزهر1-3 أبريل 2007، جامعة الأزهر الشريف تحت عنوان : التحديات الحضارية للأمة الإسلامية.
 المنافسة التجارية بين شركات التأمين التكافلي (الإسلامي)، والتأمين التقليدي (التجاري)، وأثر ذلك على صناعة التأمين التكافلي (الإسلامي)، مؤتمر وثاق الثاني للتأمين التكافلي ـ دولة الكويت 15-16 أبريل 2007
 القرضاوي والاقتصاد الإسلامي، ملتقى الإمام القرضاوي 13-15 يوليو 2007
 التقديرات المالية وأثرها على الأحكام القضائية الشرعي مؤتمر القضاء الشرعي الدولي الأول 3-5 سبتمبر 2007 الأردن.
 تطبيقات الوكالة والفضالة والمرابحة العكسية في البنوك الإسلامية ندوة البركة الثامنة والعشرين 4-5 رمضان 1428 هـ الموافق 16-17 سبتمبر 2007
 التحديات التي تواجه مشاريع التمويل المتوافقة مع الشريعة الإسلامية، المؤتمر الإسلامي العالمي الثاني لتمويل البنية التحتية بالدوحة 4 و5 نوفمبر 2007
 مواقيت الصلاة في أوروبا الدورة التاسعة عشرة للمجمع الفقهي الإسلامي التابع لرابطة العالم الإسلامي 3-9 نوفمبر 2007 بمكة المكرمة..
 مضمون اسم الله العدل ومغزاه عند الإمام النورسي المؤتمر العالمي الثامن في فكر بديع الزمان النورسي (العدالة لأجال عالم أفضل للإنسانية) ـ إسطنبول 18-20 نوفمبر2007
 كيفية تحديد الأجور وتطبيقاتها في عقود العمل والتأجير والمعاصرة المؤتمر الفقهي الثاني للمؤسسات المالية الإسلامية ـ الكويت 24-25 نوفمبر 2007.
 حكم التعامل، أو العمل في شركات التأمين خارج ديار الإسلام، المؤتمر الخامس لمجمع فقهاء الشريعة بأمريكا، المنامة بمملكة البحرين 24-27 نوفمبر 2007
 كرامة الإنسان في الإسلام، دراسة أعدت للجنة الوطنية لحقوق الإنسان ـ قطر، ونشر بمجلة الصحيفة العدد الثاني سبتمبر 2007

2006 م
 تحليل وقياس وإدارة مخاطر شركات التأمين الإسلامي ـ الواقع والمنشود ـ، مؤتمر مخاطر الصناعة المالية الإسلامية، بيت المشورة، الكويت 20-21 يناير 2006
 التأمين على الديون ـ دراسة فقهية اقتصادية ـ مؤتمر وثاق الأول للتأمين التكافلي، شركة وثاق، الكويت 20-22 فبراير 2006
 قضايا المرأة والديمقراطية، دراسة في الفقه والفكر السياسي الإسلامي، مؤتمر : الملتقى العالمي الأول لخريجي جامعة الأزهر الشريف ضمن محور (توحيد الرؤية الأزهرية في مواجهة مشكلات العصر) 11-12 أبريل 2006 م
 الصفات المؤثرة في العلاقة بين الشركات (الشخصية الاعتبارية، الذمة المالية، الملكية المتداخلة، السيطرة) ـ بحث فقهي قانوني مقارن ـ مقدم إلى ندوة البركة السابعة والعشرين، جدة 25-26 سبتمبر 2006 م
 قاعدة التبعية في العقود وأثرها في الترخيصات الشرعية. المؤتمر الفقهي الأول للمؤسسات المالية الإسلامية، الكويت نوفمبر 2006
 حول مواجهة مماطلة الديون في النظام المالي الإسلامي. الندوة العالمية لعلماء الشريعة بكوالامبور، نوفمبر 2006 بإشراف البنك المركزي الماليزي
 البُنْيَةُ التحْتَيةُ في الفكر الإسلامي وتمويلها في المصارف الإسلامية، المؤتمر الإسلامي العالمي لتمويل البنية التحتية، الدوحة 2006
 نحن والآخر، ـ دراسة على ضوء الكتاب والسنة والفكر الإسلامي ـ الدورة السادسة عشرة لمجمع الفقه الإسلامي الدولي، 14/4/2005 بدبي.
 فسخ الدين بالدين، الدورة الثامنة عشرة للمجمع الفقهي الإسلامي بمكة المكرمة 13/8/2005 بمكة المكرمة.
 الفحص الطبي قبل الزواج من منظور الفقه الإسلامي ـ دراسة علمية فقهية ـ المجلة العلمية للمجلس الأوربي للإفتاء والبحوث، العدد السابع جمادى الثانية 1426 هـ يوليو 2005
 العنف الأسري، آثاره والوقاية منه، المجلس الأوربي للإفتاء والبحوث 2004، الدورة العادية
 حكم التأمين الصحي، وبعض صوره في المجتمع الأمريكي، المؤتمر الثالث لمجمع فقهاء الشريعة بأمريكا يوليو 2005
 زكاة الثروة المعدنية والبحرية، الندوة 14 لقضايا لزكاة المعاصرة مارس 2005 البحرين
 رعاية المسنين (ذوي الشيبة) في ضوء القرآن الكريم والسنة، مع نماذج تطبيقية لرعاية المسنين في المجتمع الإسلامي، مؤتمر الدوحة العالمي لرعاية المسنين في ظل التحولات المعاصرة إبريل 2005
 صكوك الإجارة ـ دراسة فقهية اقتصادية ـ الدورة الخامسة عشرة لمجمع الفقه الإسلامي الدولي 6 ـ 11 مارس 2004 م بمسقط.
 أحكام استثمار الموقوف وغلاته ـ دراسة فقهية اقتصادية ـ الدورة الخامسة عشرة لمجمع الفقه الإسلامي الدولي 6 ـ 11 مارس 2004 بمسقط.
 مشكلة الديون المتأخرات في البنوك الإسلامية، دراسة فقهية لغرامات التأخير والبدائل، قدم إلى الدورة الرابعة عشرة لمجلس المجمع الفقهي الإسلامي التابع لمنظمة المؤتمر الإسلامي والتي انعقدت في الدوحة في يناير 2003 م.
 الفتوى بين النص والواقع، الضوابط والآداب، * فقه الثوابت والمتغيرات وأثره في التقارب بين المذاهب الإسلامية والجماعات،
 الزحام في منى وأحكامه، من المبيت والرمي قبل الزوال في يوم النحر، وقبل الزوال في أيام التشريق، قدم إلى ندوة (الزحام في الحج) والتي عقدها المجمع الفقهي الإسلامي بمكة المكرمة التابع لرابطة العالم الإسلامي 1423 هـ.
 الأسس والمبادئ الإسلامية للعلاقات الدولية، قدم إلى مؤتمر مكة المكرمة (الدورة الثالثة) وذلك تحت عنوان (العلاقات الدولية بين الإسلام والحضارة المعاصرة) للفترة 1 – 3 – ذي الحجة 1423 هـ الذي يوافقه 2 – 4 فبراير 2003.
62.	الإسلام دين الرحمة والعزة، دراسة لحقيقة الإسلام والإرهاب الديني، قدم إلى رابطة العالم الإسلامي بمكة المكرمة ذلك تحت عمل إسلامي جماعي يلائم المنعطف التاريخي الذي تمر به الأمة من حملات الطعن في الإسلام والافتراء عليه ونسب الإرهاب إليه، 27/7/1422 هـ.
 الجانب التطبيقي للتأمين الإسلامي (التكافل)، بحث مقدم إلى ندوة التأمين والقانون والتي عقدتها كلية القانون بجامعة الشارقة في الفترة 13-14 ربيع الأول1424 هـ ـ 14-15 مايو2003.
 منهج الفقه الإسلامي في علاج القضايا المعاصرة، تم إعداده لدورة فقه قضايا الزكاة المعاصرة، المعدة من قبل (معهد الدعوة)إدارة الدعوة والإرشاد، وزارة الأوقاف والشؤون الإسلامية بدولة قطر 3 ربيع الأول 1424 هـ ـ 3 مايو 2003.
 أحكام التأمين التعاوني والتجاري والإسلامي ـ دراسة فقهية مقارنة، بحث مقدم إلى هيئة المحاسبة والمراجعة للمؤسسات المالية (الاجتماع العاشر بعمّان يوليو 2003).
 الهيئات الشرعية بين بيان مدى الأخطاء والمخالفات الشرعية في المصارف الإسلامية والسرية والمهنية ومدى تأثيره سلباً أو إيجاباً على المصرفية الإسلامية، بحث مقدم إلى المؤتمر الثالث للهيئات الشرعية للمؤسسات المالية الإسلامية، والذي نظم من قبل هيئة المحاسبة والمراجعة للمؤسسات المالية الإسلامية في البحرين9- 10 شعبان 1424 هـ 5- 6 أكتوبر 2003.
 قاعة التبيعة في العقود وأثرها في الترخيصات الشرعية مع بض تطبيقاتها المعاصرة ـ دراسة فقهية تأصيلية ـ، بحث مقدم إلى الندوة الفقهية السادسة لبيت التمويل الكويتي أكتوبر 2003.
 ديون الوقف ـ دراسة فقهية مقارنة ـ، بحث مقدم لندوة قضايا الوقف الفقهية، الأمانة العامة للأوقاف بدولة الكويت أكتوبر 2003.
 الأسس الشرعية لتوزيع الأرباح والخسائر في البنوك الإسلامية، دراسة تأصيلية مقارنة، مؤتمر دور المؤسسات المصرفية الإسلامية في الاستثمار والتنمية ـ كلية الشريعة والدراسات الإسلامية بجامعة الشارقة 26 ـ 28 صفر 1424 هـ الموافق 9/5/2002.
 استثمار الوقف وطرقه القديمة والحديثة، قدم إلى مجمع الفقه الإسلامي في دورته الثالثة عشرة بالكويت 2002 م.
 أثر النقود والديون على التعامل في الأسهم والصكوك والوحدات، قدم إلى ندوة الشركة الأولى للاستثمار بالكويت 2001.
 المبادئ العامة للتحكيم في الفقه الإسلامي، قدم إلى ندوة التحكيم في الشريعة الإسلامية، دبي 27 ـ 28 أكتوبر 2001 م.
 تعليقات على بحث أمانة الهيئة الشرعية لشركة الراجحي 2001 م.
 العلاج الجيني من منظور الفقه الإسلامي، قدم إلى ندوة الانعكاسات الأخلاقية للعلاج الجيني، جامعة قطر عام 2001 م.
 تنمية موارد الوقف والحفاظ عليها، قدم إلى مؤتمر الوقف الذي انعقد بمكة المكرمة عام 2001 م.
 الاستثمار في الأسهم، حكمه وضوابطه الشرعية، نشر في مجلة مجمع الفقه الإسلامي بجدة
 الاستـثمار في العملات، حكمه وضوابطه، قدم إلى هيئة المعايير بالبحرين.
 الحقوق المعنوية، نشر في حولية كلية الشريعة والقانون بقطر.
 الإيجار المنتهي بالتمليك، حكمه وضوابطه وصوره، قدم إلى مجمع الفقه الإسلامي في دورته الثانية عشرة بالرياض.
 حديث «لا تبع ما ليس عندك»، سنده وفقهه، المنشور بمجلة مركز بحوث السنة والسيرة بقطر عام 1995 م.
 حديث «النهي عن صفتين في صفة واحدة» سنده وفقهه، المنشور بمجلة مركز بحوث السنة والسيرة بقطر عام 1995 م.
 مدى مسؤولية المضارب ومجلس الإدارة عن خسارة الشركة، دراسة مقارنة في الشريعة والقانون، بحث مقدم إلى مجمع الفقه الإسلامي برابطة العالم الإسلامي.
 الحقوق المعنوية والزكاة فيها، طبع الهيئة العالمية للزكاة في مجلة ندوتها السابعة.
 التضخم وعلاجه على ضوء قواعد الفقه الإسلامي.
 كيف تؤدي زكاة أموالك ؟.
 الاستصناع بين الجواز واللزوم، حولية كلية الشريعة، جامعة قطر 1993 م.
 التطبيقات العملية لسوق المال الإسلامي، بحث مقدم إلى مجمع الفقه الإسلامي في دورته الثامنة ببروناي 1993 م.
 التأمين على الحياة، بحث مقدم إلى الندوة الاقتصادية الثانية لبيت الزكاة بالكويت 1993 م.
 البدائل الشرعية للسندات، بحث مقدم إلى الندوة الاقتصادية الثانية التي عقدت بالكويت 1993 م.
 الإمام البخاري وفقهه في الجانب الاقتصادي، بحث مقدم إلى مركز أكسفورد في ندوة حول الإمام البخاري عام 1992 م.
 حكم إجراء العقود بوسائل الاتصال الحديثة، حولية كلية الشريعة بجامعة قطر، العدد الثامن 1990 م.
 الإعجاز التشريعي للشريعة الإسلامية، مكتبة الأقصى بالدوحة، عام 1989 م.
 كيفية دلالة السنة على الأحكام، حولية مركز بحوث السنة والسيرة بجامعة قطر، العدد الرابع 1989 م.
 القبض وصوره المعاصرة، مجمع الفقه الإسلامي، جدة، العدد الرابع 1990 م.
 مصرف «وفي الرقاب» وتطبيقاته المعاصرة على الأسير والمختطف، الهيئة العالمية للزكاة بالكويت، 1989 م.
 مصرف «والغارمين» وتطبيقاته المعاصرة، الهيئة العالمية للزكاة بالكويت، 1989 م.
 مصرف «والمؤلفة قلوبهم» وتطبيقاته المعاصرة، الهيئة العالمية للزكاة بالكويت، 1989 م
 نظرية عوض المثل وأثرها على الحقوق والالتـزامات، حولية كلية الشريعة بجامعة قطر، العدد السادس 1988 م.
 مشكلة الديون ومنهج الإسلام في علاجها، حولية كلية الشريعة، جامعة قطر، العدد الخامس 1987 م.
 التشريع من السنة وكيفية الاستنباط منها، حولية مركز بحوث السنة والسيرة بجامعة قطر، العدد الثاني 1987 م.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من محافظة السليمانية
أعضاء الاتحاد العالمي لعلماء المسلمين
أعضاء هيئة تدريس جامعة قطر
أكاديميون قطريون
أكراد العراق
أهل السنة والجماعة
الإسلام في أوروبا
إسلاميون عراقيون
خريجو جامعة الأزهر
سياسيون عراقيون
سياسيون قطريون
علماء دين سنة عراقيون
علماء عقيدة مسلمون
علماء مسلمون في القرن 14 هـ
علماء مسلمون في القرن 15 هـ
فقهاء عراقيون
لاهوتيون مسلمون في القرن 21
مصرفية إسلامية
مواليد 1386 هـ
مواليد 1949
مواليد في السليمانية

علي محيي الدين القره داغي