Wonsan (), previously known as Wonsanjin (), Port Lazarev, and Genzan (), is a port city and naval base located in Kangwon Province, North Korea, along the eastern side of the Korean Peninsula, on the East sea and the provincial capital. The port was opened by occupying Japanese forces in 1880. Before 19501953 Korean War, it fell within the jurisdiction of the then South Hamgyong province, and during the war, it was the location of the Blockade of Wonsan. The population of the city was estimated at 329,207 in 2013. Notable people from Wonsan include Kim Ki-nam, a diplomat and former Vice Chairman of the ruling Workers' Party of Korea.

In 2013, it was announced that Wonsan would be converted into a summer destination with resorts and entertainment. Having spent his childhood years there, Kim Jong Un has expressed significant interest in further developing the region, with the construction of new infrastructure such as Kalma Airport, a dual-use civilian international airport and military proving ground. A state corporation, the Wonsan Zone Development Corporation, has been established with feasibility studies for a wide variety of hotels and commercial and industrial development.

Name

Wonsan has also been known as Yonghunghang, Yuan shan in China, Genzan or Gensan in Japan, and Port Lazareva or Port Lazareff in Russia.

Geography
Wonsan's area is . It is located in Kangwon Province, on the westernmost part of the Sea of Japan (East Sea of Korea) and the east end of the Korean peninsula's neck. Mt. Changdok (Changdok-san) and Mt. Nap'al (Nap'al-san) are located to the west of the city. More than 20 small islands flank Wonsan's immediate coastal area, including Hwangt'o Island and Ryo Island. Wonsan is considered an excellent natural port location. Mount Kŭmgang is located near Wonsan.

Administrative divisions
Wonsan serves as the administrative center of Kangwon Province.

The City of Wonsan (Wonsan-si) is divided into 45 tong (neighborhoods) and 14 ri (villages):

 Changchon-dong
 Changdŏk-dong
 Changsan-dong
 Chŏkchŏn-dong
 Chŏnjin-dong
 Chungchŏng-dong
 Haean-dong
 Haebang 1-dong
 Haebang 2-dong
 Kaesŏn-dong
 Kalma-dong
 Kwangsŏk-dong
 Kwanphung-dong
 Myŏngsasimri-dong
 Myŏngsŏk-dong
 Naewŏnsan-dong
 Namsan-dong
 Panghasan-dong
 Pogmak-dong
 Poha-dong
 Pongchun-dong
 Pongsu-dong
 Phyŏnghwa-dong
 Ryŏdo-dong
 Ryongha-dong
 Ryul-dong
 Sambong-dong
 Sang-dong
 Segil-dong
 Sinhŭng-dong
 Sinphung-dong
 Sinsŏng-dong
 Sŏgu-dong
 Sŏkhyŏn-dong
 Songchŏn-dong
 Songhŭng-dong
 Sŭngri-dong
 Tŏksŏng-dong
 Tongmyŏngsan-dong
 Thap-dong
 Wau-dong
 Wŏnnam 1-dong
 Wŏnnam 2-dong
 Wŏnsŏk-dong
 Yangji-dong
 Changrim-ri
 Chuksal-li
 Chungp'yŏng-ri
 Chilbong-ri
 Chunsan-ri
 Hyŏndong-ri
 Namchŏn-ri
 Raksu-ri
 Ryongchŏn-ri
 Samthae-ri
 Sangja-ri
 Sinsŏng-ri
 Susang-ri
 Yŏngsam-ri

Climate
The city has a humid continental climate (Köppen Dwa).

History

Ancient history
Evidence of humans living in the area during the Neolithic period and Bronze age was found in the Chungpyongdong (Now promoted to ri) area, where pottery was found. The area was called Eo eul mae (於乙買) and Chonjung county (泉井郡), when it was under the rule of Goguryeo, and became Jungchon county (井泉郡) after it incorporated into the kingdom of Silla in 681. After Taejo of Goryeo conquered the region, the region was renamed as yongju (湧州) where it was ruled by a special defense administrator. The area was renamed again as Uiju (宜州), and a fortress was constructed in 1108. From 1258 to 1356, it was part of the Ssangseong Prefectures.

Modern history
In 1854, the Russian Empire surveyed the area and found it highly desirable.

Wonsan opened as a trade port in 1880. Its original name was Wonsanjin (元山津), but it was also known by the Russian name of Port Lazarev (Lazaref). Under Japanese rule (1910–45) it was called Gensan (元山). In 1914 the P'yongwon and Kyongwon railway lines were opened, connecting the city to P'yongyang (then known as Heijo) and Seoul (then Keijo or Kyongsong). Thus, the city gradually developed into an eastern product distribution center. Under the Japanese occupation, the city was heavily industrialized and served as an important point in the distribution of trade between Korea and mainland Japan.

After the Korean War broke out it was captured by American and South Korean troops on 10 October 1950 during their drive north. When they left ahead of the Chinese counter-attack, the city fell under Chinese control on 9 December 1950. It was heavily bombed and shelled by the United Nations in the Blockade of Wonsan during the Korean War. According to the official US Navy history, Wonsan was under continuous siege and bombardment by the American navy from March 1951 until July 27, 1953, making it the longest siege in modern American naval history. By the war's end, the city was a vast shell.

City centre redevelopment

Kim Jong Un announced in 2015 plans for a $582 million redevelopment of the city center, which is to be entirely demolished and rebuilt. A 5-star hotel, a 17-story Wonsan International Finance Centre, and a $9.6m exhibition hall are expected to be built.

Kim Jong Un maintains a private compound in Wonsan that includes a palace with several guest houses, a harbor with a boathouse, a beach, and a racehorse track.

Provincial borders
Wonsan used to be in South Hamgyong, but when provincial borders were redrawn in 1946, it joined the northern half of Kangwon (which had been split at the 38th parallel north into a zone under Soviet control in the north and one of American control in the south in 1945) and became its capital, as Kangwon's traditional capitals Wonju (1395–1895) and Ch'unch'on (since 1896) both were south of the 38th parallel and south of the Military Demarcation Line that replaced the 38th parallel as a border in 1953.

Food
Due to it being a coastal city, seafood is commonly consumed in Wonsan.

Wonsan is known for many local seafood delicacies including boiled rice with clam meat, a speciality of Kangwon Province.

Economy
Wonsan has an aquatic product processing factory, shipyard, chemistry enterprise, a cement factory, as well as the 4 June Rolling Stock Works, which is one of the DPRK's largest railway rolling stock factories.
The Wonsan-Mt. Kumgang International Tourist Zone, announced in 2014, was set to become an investment hub in North Korea. The investment proposal, titled 'Integrated Development of Jung-dong,' aims to construct 4 blocks of 30-storied and 6 blocks of 21-storied apartments for lease in No.1 and No.2 districts. The proposal includes around 2,000 flats with 3-4 living rooms. The area is primarily developed for foreign investors and is adjacent to "Office Work" complexes, including an international financial building, leasing office building, and restaurants specializing in International cuisine. The plan also includes an international finance complex, which was previously referred to as a "financial service center" but has been renamed to "financial complex."

On 15 July, 2016, KCNA announced that the Kalma area, located on the central east coast of Korea, will be turned into a tourist resort. The area boasts of four-kilometer-long beach resort, not far away from such scenic spots as Mt. Kumgang, Lake Sijung, Chongsokjong and Lagoon Samil and the Masikryong Ski Resort.

It remained a priority project for the following years until 2020 when the further works on it were completely halted. Most of the work on it is done and it is expected that it would be completed and will be opened for tourists after the country reopens its borders for tourism again.
At night, the city is bright and well lit at par with Pyongyang.

Transportation

Road and rail
The district of Wonsan-si is served by several stations on the Kangwon Line of the Korean State Railway, including a branch to the port; it is also connected to the national road network, and is the terminus of the P'yongyang-Wonsan Tourist Motorway and the Wonsan-Kŭmgangsan Highway.

Urban transit
A trolleybus system with two lines is currently in operation in Wonsan. The system opened on September 8, 1988, from Wonsan station to Changchon-dong. In 2020, there were three new trolleybus lines under construction in the city, which is aimed at reducing the number of fossil fuel-powered vehicles and to prevent air pollution, and a covered depot was opened. Prior to that, the vehicles were parked on the western loop. Services were often interrupted during this time. The new lines were planned to run from Changchon-dong to Kalma station, to Songdowon and to Myongsasimiri-dong. NK News however, incorrectly reported by implying that it was only being revived recently, while in fact, new Chollima-321 trolleybuses had been delivered since 2019. In 2020, the extension from Changchon-dong to Kalma station was completed, while in 2021, a fully new line was opened, and trolleybuses started to run to Songdowon, from Changchon-dong.

A tram line is also under construction, with the trams to be built by the Kim Chong-t'ae Electric Locomotive Works. The trams will be narrow gauge vehicles. This was after Kim Jong Un stressed the need for a tram line at the resort area. The line was completed on November 24, 2020, though passenger service has not started due to the incomplete state of the rest of the resort.

Air
The city has the dual purpose military and civilian Wonsan Airport (IATA: WON) equipped with 01/19 and 15/33 dual runways. Images from Google Earth from July and August 2014 indicated that major expansion was taking place, including the construction of two new runways. There is also an underground air force runway which runs through a mountain, near Wonsan. North Korea's first public air show, the Wonsan International Friendship Air Festival, was held at Wonsan Airport in September 2016.

Sea
Wonsan was also the terminus of the Mangyongbong-92 ferry that operated between Wonsan and Niigata, which was the only direct connection between Japan and North Korea. This service was canceled in 2006 when Japan banned North Korean ships.

Media
Wonsan has at least one provincial newspaper.

The Korean Central Broadcasting Station maintains a 250-kilowatt mediumwave transmitter broadcasting on 882 kHz AM.

Education
Wonsan is home to Songdowon University, Kŭmgang University, Tonghae University, the Jong Jun Thaek University of Economics, Wonsan University of Medicine, the Jo Gun Sil University of Engineering, Wonsan First University of Education, Ri Su Dok University, and the Maritime Patrol Academy, the commissioned officer's training school of the Korean People's Navy.

Sports
The city is home to Unp'asan Sports Club, an association football club that plays in the DPR Korea First Class Sports Group, North Korea's premier league.

Tourism

Wonsan has long been a popular tourism destination for both Koreans and international visitors.  Attractions include Songdowon beach, the site of the Songdowon International Children's Union Camp, which maintains exceptionally clear and clean water. Pine trees are abundant in the surrounding area, and it has been designated a national sightseeing point. The nearby Kalma Peninsula is to feature a new hotel and a bathing area.

Wonsan Special Tourist Zone

Announced in 2014, the Wonsan Special Tourist Zone is to cover more than 400 square km and boasts 40 historical relics, 10 sand beaches, 680 tourist attractions, four mineral springs, and several bathing resorts and natural lakes. As part of this development, the Masikryong Ski Resort was built in 2016. A $123m golf course is planned outside the city.

Songdowon
Songdowon is a scenic spot by the East sea, 3km northwest of downtown Wonsan.

The name Songdowon comes from the fact that when looked down from a high place, the pine trees look like waves. Songdowon is a scenic spot of the East Sea that has been widely known since ancient times, where the clear blue waves of the East Sea, the white sandy field stretching far along the seashore, the thick pine forest along the sandy field, and the flowering dandelion flowers harmonize with each other, creating a reminiscent of a picture.

Songdowon is organized as one large amusement park in an area of about 500 hectares which is divided into about 10 scenic areas such as the beach area, Jangdoksan sightseeing area, and pine forest area.

Myongsasibri
Myongsasibri is a scenic spot on the southeastern seashore of the Karma Peninsula in Wonsan.

The sand dune of the Kalma Peninsula extending into Wonsan Bay is four miles long. The name Myongsasibri comes from a famous sandy field with a length of 10 ri (4 km). It is about 7km from Namdaechon (Anbyon) fishing port. The width of the sand field is 0.7 km in the narrow part and 1.3 km in the wide part.

Sokwangsa Temple
Sokwangsa Temple is a temple from the late Koryo-Joson dynasties. In 1386, at the end of the Koryo Dynasty, Ungjinjon was first built, and after that, more than 50 large and small buildings were built during the Joson dynasty. Sokwangsa Temple is a valuable cultural heritage that shows the excellent architectural skills of feudal Korea.

Songdowon International Children's Camp
The Songdowon International Children's Camp, located in Wonsan, is a summer camp that hosts around 400 international children annually. The camp has undergone major renovations in 2014, increasing its maximum capacity to 1200 children. The camp offers various activities, including a water park, a football pitch, and a large private beach area. The camp's exterior features dormitories, recreational buildings, a gym, an aquarium where campers can learn about flora and fauna, a history of birds, and a display room for taxidermy animals. The camps also has a well-equipped cooking practice room so that campers can learn to cook various foods on their own. The camp's main events include cultural exchanges between countries, where students perform culturally relevant songs and dances.

Other classes offered at the camp include cooking, boating, football, various educational classes, camping, video games, and other sports. The camp's cost for international children is approximately $300 USD per week.

Lake Sijung
It is a lake on the seaside on the Wonsan-Mt. Kumgang road. it is an ideal place to enjoy sea tours, lake tours, and therapeutic tours at the same time. Lake Sijung was originally a small lagoon on the shores of the East Sea, but was blocked with sand. It is now a beautiful Lake with an area of 2.94 sq. km and a circumference of 11.8 km, and is registered as a natural monument. There are 7 islands in the lake, and in particular, the bottom is covered with high-quality Gamthang, a traditional way of treatment from mud . There are sanatoriums and resting places for experiencing Gamthang. Lake Sijung has a white sandy beach on the East Sea.

Sinphyong-Kumgang Scenic Site
The Sinphyong-Kumgang Scenic Site is located on the Ahobiryong mountain range that extends to the central region of Korea.

Its development began in December of 2009 and was completed in four years.

It is located 124 km from Pyongyang, and the total site area is 1820 hectares.

Sinphyong-Kumgang Scenic Site has a total of 70 attractions, including Okryudaegol, Namgang Chongsokjong, Tanphunggol, Kumgang Waterfall Valley, Tohwa Cave, and Nounphogol. Visitors to this place appreciate the unique natural scenery of spring, summer, autumn and winter.

Ullim Falls
At 75 metres high, Ullim Falls is one of the most famous waterfalls in Korea. It is so called due to the sound of the waterfall that shakes the valley and travels far.

The water of the fall originates in the Masikryong Mountains and 20-25 cubic metres of water falls down per second in the middle of a steep cliff. Below the falls is a pond, which is 1.5 metres in depth and 30 metres in radius.

It is a favoured cultural recreation ground.

Other famous scenic sites near Wonsan include Chongsokchon and Mt. Kŭmgang. The German Church is the former church of the Tokwon abbey, now used by the Wonsan University of Agriculture.

Sister cities
  Sakaiminato, Tottori, Japan (1992–2006)
  Puebla, Mexico
  Vladivostok, Russia

See also

 List of East Asian ports
 Geography of North Korea
 Naval bases of the Korean People's Navy

References

Further reading
Dormels, Rainer. North Korea's Cities: Industrial facilities, internal structures, and typification. Jimoondang, 2014.
Introduction to Investment Projects in Wonsan-Mt. Kumgang International Tourist Zone, Wonsan Zone Development Corporation. Pyongyang, 2016.

External links

 Wonsan Kalma Beach 원산 갈마 해변
 The Wonsan Operation, October 1950 - Korean War amphibious assault ordered by General Douglas MacArthur
 Google Earth images of Wonsan, including one of Kim Jong Il's palaces, a military airfield, and the ferry Mangyongbong-92
 nk.joins.com/map/view.asp?idx=i141.htm
 City profile of Wonsan

Cities in Kangwon Province (North Korea)
Port cities and towns in North Korea
Resort towns

Wonsan


Elmas, bilinen en sert maddelerden biridir ve değerli bir taştır. Karbon elementinin bir modifikasyonu grafit, diğeri ise elmastır.

Elmasın saf karbon olduğu ilk olarak Fransız kimyacı Lavoisier tarafından keşfedilmiştir. Lavoisier, elması yakmış ve yanma gazının sadece karbondioksit olduğunu görünce elmasın karbon olduğu hükmüne varmıştır.

Tarih

Erken dönem

Süs boncuklarını delmek için kullanılan elmasların süreci MÖ 2. binyıla kadar uzanır. Yemen'de çalışan arkeologlar, MÖ 1200'den MS 1. yüzyıla kadar, MÖ 1000'den 600'e kadar çift elmaslı sondaj yaparken, Hajar ar Rayhani bölgesinde elmas delme kanıtlarına sahip boncuklar kazdılar. Çift elmas matkap tekniği, MÖ 600'den (MÖ 7. yy) önce Batı Hindistan'da mevcuttu. Ayrıca Güney Tayland'dan M.Ö. 400'lere giden çift elmaslı delme tekniğine dair kanıtlar da vardır. 1700'lerde Brezilya'da elmas keşfedilmeden önce, elmasların çıkarıldığı tek yer Hindistan'dı. Hindistan'daki elmaslara yapılan ilk atıflar Sanskritçe metinlerden gelir. Kautilya'nın Arthashastrası Hindistan'daki elmas ticaretinden bahseder. MÖ 4. yy'a tarihlenen Budist eserler, pırlantayı tanınmış ve değerli bir taş olarak tanımlar, ancak elmas kesiminin detaylarından bahsetmez. 3. yüzyılın başlarında yazılan bir başka Hint tarifi, bir elmasın istenen nitelikleri olarak güç, düzenlilik, parlaklık, metalleri çizme yeteneği ve iyi kırılma özelliklerini belirtir. Kalkutta, Orta Hindistan'da elmas için önemli bir ticaret merkeziydi.

Modern dönem

Elmas madenciliğinin modern çağı, 1860'larda Kimberley, Güney Afrika'daki ilk büyük ölçekli elmas madeninin açılmasıyla başladı. Oradaki ilk elmas 1866'da Orange River kıyısında bulundu ve Eureka Diamond olarak tanındı.

1869'da, De Beers kardeşlere ait Vooruitzigt çiftliğinde Colesberg Kopje'nin yamaçlarında daha da büyük  elmas bulundu. Bu, ünlü "Yeni Rush"ı ateşledi ve bir ay içinde, iki ila üç bin adam tarafından çılgınca çalıştırılan tepeye 800 maden arazisi ayrıldı. Arazi alçaldıkça tepecik zamanla dünyaca ünlü Kimberley Madeni haline geldi. İngiliz hükûmetinin Orange Free State'e rakip arazi talepleri için tazminat ödenmesine ilişkin anlaşmasını takiben, Griqualand West 1877'de Cape Colony'ye ilhak edildi.

1871'den 1914'e kadar, 50,000 madenci kazma ve küreklerle Büyük Deliği kazdı ve  elmas çıkartıldı ve 1873'e kadar Kimberley Yaklaşık 40,000 nüfuslu Güney Afrika'nın en büyük ikinci şehriydi.

Çeşitli küçük madencilik şirketleri, İngiliz işadamları Cecil Rhodes ve Charles Rudd tarafından De Beers Madencilik Şirketi ve ] olarak birleştirildi. Barnato Elmas Madencilik Şirketi Barney Barnato tarafından. 1888'de iki şirket birleşerek De Beers Consolidated Mines'i kurdu ve bu şirket dünya elmas piyasası üzerinde bir tekel kurmaya başladı.

Bu tekel, ABD'de açılan bir antitröst davası (De Beers'ın 295 milyon ABD doları tutarında bir anlaşmanın ödenmesi üzerine yanlış yaptığını kabul etmeden karara bağladığı) ve De Beers ile Avrupa Komisyonu arasındaki gönüllü bir anlaşmanın ardından 2005 yılına kadar sona ermişti.
İkinci anlaşma, Rus madencilik şirketi Alrosa'nın temyizi üzerine bozuldu, ancak Avrupa Adalet Divanı daha sonra kararı onayladı ve Avrupa Komisyonu daha sonra De Beers aleyhinde herhangi bir işlem yapılmadan soruşturmasını tamamladı.

Bugün, yıllık küresel ham elmas üretiminin yaklaşık , olduğu tahmin edilir ve bunun %92'si Hindistan'da, çoğunlukla Surat şehrinde kesilip parlatılır. Dünyadaki ham elmasların yaklaşık %85'i, kesme elmasların %50'si ve endüstriyel elmasların %40'ı dünyanın elmas merkezi olan Belçika'daki Antwerp'te ticareti yapılır. Antwerp şehri aynı zamanda 1929'da ham elmaslara adanmış ilk ve en büyük elmas borsası olması için oluşturulan Antwerpsche Diamantkring'e de ev sahipliği yapar. Antwerp'in elmaslarla ilişkisi, 15. yüzyılın sonlarında, bu şehirde taşları cilalamak ve şekillendirmek için yeni bir tekniğin gelişmesiyle başladı. Antwerp'in elmas kesicileri, yetenekleriyle dünyaca ünlüdür. Elmas Bölgesi'nde 380 atölyede 12,000'den fazla uzman kesici ve polisajcı çalışır, 1,500 firmaya ve 3,500 broker ve tüccara hizmet verir.

21. yüzyılda, mükemmel sentetik elmas üretme teknolojisi geliştirildi. En son teknolojilerle üretilen elmaslar, doğal olarak oluşan elmaslarla görsel olarak aynıdır. Geleneksel elmas endüstrisi, yerden çıkarılan elmaslar ile fabrikada yapılan elmaslar arasında ayrım yaratmaya çalışmak için adımlar atmış olsa da, kısmen, her iki kaynaktan elde edilen elmasların aslında görsel olarak aynı olduğu gerçeğini küçümseyerek, mücevher kalitesinde sentetik elmasların gelecekteki geniş bulunabilirliğinin elmas pazarındaki etkisini değerlendirmek için henüz çok erkendir. Sentetikler şu anda mücevher için kullanılan mücevher kalitesinde elmas arzının %2'sini, ancak aşındırıcı uygulamalar için kullanılan endüstriyel kalitede arzın %98'ini temsil etmektedir.

Özellikleri
Günümüzde elmasların en bilinen kullanımı, antik çağ kadar uzanan süsleme için kullanılan değerli taşlardır. Beyaz ışığın spektral renk'lere dağılımı değerli taşların birincil gemolojik özelliğidir. Yirminci yüzyılda, gemologlar elmasları ve diğer değerli taşları bir mücevher olarak değerleri için en önemli olan özelliklere dayalı olarak derecelendirmek için yöntemler geliştirdiler. Gayrı resmi olarak "dört C" olarak (İngilizce:carat, cut, color, and clarity) bilinen dört özellik, artık elmasların temel tanımlayıcıları olarak yaygın olarak kullanılmaktadır: karat, kesim, renk ve berraklık. Bu sistem Amerika Gemoloji Enstitüsü tarafından 1953 yılında elmas özelliklerini değerlendirmek için uluslararası kabul görmüş bir standart olarak geliştirilmiştir.

Değerli elmasların çoğu, dört C'nin her biri için tek değerlere dayalı olarak toptan satış piyasasında işlem görür; örneğin bir pırlantanın , VS2 berraklık, F renk, mükemmel kesim yuvarlak pırlanta olarak derecelendirildiğini bilmek, umulan fiyat aralığını makul şekilde belirlemek için yeterlidir. Bireysel taşlar için gerçek piyasa değeri belirlemek için her bir özelliğin içinden daha ayrıntılı bilgi kullanılır. Bireysel pırlanta satın alan tüketicilere kendileri için "doğru" olan pırlantayı seçmek için genellikle dört C'yi kullanmaları tavsiye edilir.
Diğer özellikler de değerli bir pırlantanın değerini ve görünümünü etkiler. Bunlar, floresan'ın varlığı, elmasın kaynağı ve elmasın hangi gemoloji enstitüsünün değerlendirdiği gibi fiziksel özellikleri içerir. Temizlik de pırlantanın güzelliğini önemli ölçüde etkiler.
Elmasları derecelendiren ve raporlar veren kar amacı gütmeyen iki büyük gemolojik birlik vardır (birçok derecelendirme raporu için yanlış isim olan "sertifika" terimleriyle gayri resmi olarak anılır); karat ağırlığı ve kesim açıları matematiksel olarak tanımlanırken, netlik ve renk eğitimli insan gözü tarafından değerlendirilir ve bu nedenle yorumda hafif farklılıklara açıktır.
Bu kurumlar aşağıda listelenmiştir.

Amerika Gemoloji Enstitüsü (İngilizce:Gemological Institute of America) (GIA), Amerika'da modern elmas raporları yayınlayan ilk laboratuvardı, ve tutarlı, muhafazakar derecelendirmesi nedeniyle gemologlar arasında yüksek saygı görür.
Diamond High Council (HRD) Anvers'te bulunan Belçika elmas endüstrisinin resmi sertifikasyon laboratuvarı.

Son yirmi yılda, çoğu aynı zamanda Antwerp veya New York'ta bulunan bir dizi kar amaçlı gemolojik derecelendirme laboratuvarı da kurulmuştur. Bu kuruluşlar, yukarıdaki kar amacı gütmeyen kurumlara benzer hizmetleri sağlamaya ancak daha ucuz ve daha zamanında bir şekilde hizmet eder. GIA'nınkine benzer sertifikalar üretirler.

Karat
Elmasın tartılmasında ölçü birimi olarak karat kullanılır (1 karat 200 miligrama eşittir). Bir karat, 200 miligram'dır (yaklaşık 0,007 onssn avoirdupois olarak tanımlanır). Bir karatın yüzde birine (0.01 karat veya 2 mg) eşit olan "nokta" birimi, genellikle bir karattan küçük elmaslar için kullanılır. Diğer her şey eşit olduğunda, karat ağırlığı arttıkça karat başına fiyat artar, çünkü daha büyük elmaslar hem daha nadirdir hem de değerli taşlar olarak kullanım için daha çok arzu edilir.

Karat İngilizce olup Arapçası Kırat'tır. Kırat keçiboynuzu çekirdeğidir. Bu çekirdeklerin ağırlıkları birbirinin aynı olması sebebiyle 1 gr'dan küçük ağırlıkların ölçüsünde kullanılmaktaydı.

Karat başına fiyat, artan boyutla doğrusal olarak artmaz. Bunun yerine, taşın karat ağırlıkları etrafında keskin sıçramalar vardır çünkü bir referans taşından biraz daha ağır olan elmaslara talep, sadece daha hafif olanlardan çok daha yüksektir. Örneğin, 0.99 karatlık bir pırlantanın karat başına fiyatı, talep farklılıkları nedeniyle karşılaştırılabilir 1.01 karatlık pırlantadan önemli ölçüde daha az olabilir.
Haftalıkelmas fiyat listesi, Rapaport Elmas Raporu, New York, Rapaport Group CEO'su Martin Rapaport tarafından farklı elmas kesimleri, berraklıkları ve ağırlıkları için yayınlanır. Günümüzde fiili (İngilizce:de facto) perakende fiyat temel çizgisi olarak kabul edilir. Kuyumcular, elmasları genellikle Rapaport fiyatı üzerinden anlaşmalı indirimlerle takas eder (örneğin, "R -%3").
Mücevher pırlantalarının toptan ticaretinde, karat genellikle satılık çok sayıda pırlantayı belirtmek için kullanılır. Örneğin, bir alıcı , , D–F, VS2-SI1, mükemmel kesimli elmasların siparişi verebilir, bu yaklaşık özelliklerde 200  ( toplam kütlede) elmas satın alma isteğini belirtir. Bu nedenle, elmas fiyatları (özellikle toptancılar ve diğer endüstri profesyonelleri arasında) genellikle taş başına değil karat başına verilir.
Toplam karat ağırlığı (t.c.w.) birden fazla değerli taş kullanıldığında, bir mücevher parçasındaki toplam elmas veya diğer değerli taş kütlesini tanımlamak için kullanılan bir ifadedir. Örneğin pırlanta tek taş küpeler genellikle t.c.w. satışa sunulduğunda, her bir pırlantanın değil, her iki küpedeki pırlantaların kütlesini gösterir. T.c.w. pırlanta kolyeler, bilezikler ve diğer benzer mücevher parçaları için de yaygın olarak kullanılmaktadır.

Berraklık

Berraklık, "kapanımlar" (İngilizce:inclusions) denilen elmasın iç kusurlarının bir ölçüsüdür. İnklüzyonlar, yabancı bir materyalin kristalleri veya başka bir elmas kristali veya beyazımsı veya bulanık görünebilen küçük çatlaklar gibi yapısal kusurlar olabilir. Kapanımların sayısı, boyutu, rengi, göreceli konumu, yönü ve görünürlüğü, bir pırlantanın göreceli netliğini etkileyebilir. Amerika Gemoloji Enstitüsü (GIA) ve diğer kuruluşlar, bir elmasa 10x büyütme altında bakıldığında eğitimli bir profesyonel tarafından görülebilen kapanımlara dayanan netliği derecelendirmek için sistemler geliştirmiştir.

Daha yüksek berraklık dereceleri göz önüne alındığında elmaslar giderek daha nadir hale gelir. Çıkarılan tüm pırlantaların sadece %20'si, pırlantanın bir değerli taş olarak kullanılmaya uygun kabul edilmesi için yeterince yüksek bir berraklık derecesine sahiptir; diğer %80'i ise endüstriyel kullanıma ayrılmıştır. Bu ilk %20'nin önemli bir kısmı bir veya daha fazla görünür kapanım içerir. Görünür kaplamaya sahip olmayanlara "göz temizliği" (en:eye-clean) denilir ve çoğu alıcı tarafından tercih edilir, ancak görünür kalıntılar bazen bir mücevher parçasının altına gizlenebilir.

Mücevher kalitesinde pırlantalarda bulunan çoğu kapanım, pırlantanın performansını veya yapısal bütünlüğünü etkilemez. Mücevhere takıldığında, kusuru görünmez hale getirecek şekilde çatal uçlar gibi montaj donanımının arkasına belirli kalıntıları gizlemek de mümkün olabilir. Ancak, büyük bulanıklıklar elmasın ışığı iletme ve dağıtma yeteneğini etkileyebilir. Yüzeye yakın veya kırılan büyük çatlaklar, kırılma olasılığını artırabilir.

Elmaslar, büyük toplumlar tarafından kusursuzdan kusurluya kadar değişen bir ölçekte derecelendirilir.

Elmasın optik özellikleri ona güzellik ve kıymetli ziynet eşyası özelliğini vermektedir. Işığı kırma indisi çok yüksektir (2,417). Yani içeri kabul ettiği ışın yansıttığı ışına göre fazladır. Keza ışını dağıtma (yani beyaz ışını renklere ayırma) kabiliyeti de oldukça yüksektir. Radyasyonları tutma özelliklerine göre iki tiptedirler.

Birinci tip, görünen ışını; ikinci tip ise, morötesi ve kızılötesi ışınları emenlerdir. İkinci tip elmaslar tabii halde mavi renklidirler.

Elmasın En belirgin özelliklerinden birisi sertliğidir. Mineralojide kullanılan mohs sertlik göstergesinde en yüksek sayıyla (10) gösterilir. Bu, diğer bütün mineralleri çizebilmesi demektir. Sertliğinden dolayı endüstriyel aletlerde kullanılması büyük önem kazanmıştır. Keza dayanıklılığından ve ışığı çok iyi kırmasından dolayı kıymetli bir ziynet eşyasıdır. Elmas mineralinin her cihetteki sertliği aynı değildir. Fakat X ışını ve Gama ışınları ile en sert yönüne doğru yönlendirilerek, aletlerde kesici olarak kullanılması sağlanır.
Endüstriyel kullanım amaçlı yapay elmas üretilir, fakat elmasın yapay ya da doğal olduğu kolayca anlaşılır ve yapay olanının ziynet eşyası olarak bir değeri yoktur.

Elmas, ametalik özellikler gösterir. Erime noktası 3547 °C'dir. Yoğunluğu yaklaşık 3,5 gr/cm³tür. Havada 850 °C'de yanar. Havasız ortamda 1500 °C'de grafite dönüşür. Oda sıcaklığında hiçbir madde etki etmez. Florla 750 °C'de, karbon tetra florür (CF4) bileşiğini meydana getirir. Diğer halojenlerle birleşmez. Elmas izometrik bir sistemde kristallenir. Her karbon atomu kendisini çevreleyen dört karbon atomuyla düzgün dörtyüzlü meydana getirecek şekilde bağlanmıştır. Daha doğrusu iki tane kare tabanlı piramidin taban tabana gelmiş şekli görünümündedir. 12 yüzlü ve kübik kristal yapıları da vardır. Kristallerin rengi beyaz, kahverengi, siyah veya renksiz olabilir. Mineralin içinde yabancı atom mevcudiyeti de söz konusu olabilir. Fakat her 10.000 karbon atomu başına ancak bir tane yabancı atom bulunur. Hatta güzel tabiî elmasta 100.000 atom başına ancak 1 tane yabancı atom bulunur.

Elmas, mükemmel bir elektrik izolatörüdür. Keza ısı iletkenliği en yüksek olan maddedir. Bu özelliğinden dolayı zarar görmeden kesilebilir.

Elmasın 57 fasetli özel kesilmiş haline pırlanta denir. Pırlanta üzerinde 57 faset bulunur. Faset, ışığı yansıtan açılı yüzeylere verilen isimdir. Önemli özelliklerinden biri de her şeyi kesebilmesidir. Bir diğer özelliği ise fazla kırılgan olmamasıdır. Elmasın içine girebilen tek şey ışıktır.

Bölümleri
Pırlanta üç bölümden oluşur. Taç, kemer ve külah.

Kemerin üstünde bulunan bölüme "Taç" denir. Taç bölümünde 33 adet faset bulunur. Taç bölümünde bulunan fasetlerin sayısı fazla olduğu için, bu bölümde daha fazla yansıma ve parlaklık gözlemlenir. Bundan dolayı taç bölümü, pırlantanın geneline göre daha beyaz görünür.

"Kemer" bölümü doğal, cilalı ya da fasetli olabilir. Kemer kalınlığı pırlantanın parlaklığını etkiler. Kalın kemerli bir pırlanta daha mat görünür, ince kemerli pırlanta ise mıhlamaya karşı dayanıksızdır. Kemer, pırlantayı sağlam tutan önemli bir bölümdür. Kemer olmasaydı, pırlanta üretimde kullanılamayacaktı.

Kemerin altında bulunan bölüme "külah" denir. Külah bölümünde 24 faset bulunur. Külah bölümü pırlantaya giren ışığın dışarı yansımasını sağlar. Külah ne kadar doğru açıyla kesilmiş ise, pırlantaya giren ışık yansıyarak yine taçtan çıkar. Böylece pırlantada optimum parlaklık sağlanmış olur.

Kimi zaman külah ucuna da faset atılabilir. Bu faset ile pırlantanın en hassas kısmı olan külah ucunda oluşabilecek hasarlar önlenmiş olur. Dünyanın en sert madeni olsa da, pırlanta belirli yönlerden gelen darbelere karşı dayanıksızdır ve çabucak kırılabilir.

Çap, pırlantanın kemerinin bir uçtan diğer uca kadar olan ölçüsüdür.

Derinlik, pırlantanın tabladan külah ucuna kadar olan yüksekliğidir.

Biçimleri
Pırlanta'nın birçok kesim biçimi vardır. Yuvarlak, prenses, markiz, baget, oval, asshcer, cushion, damla ve kalp en yaygın kesim biçimleridir.

Bulunuşu
Elmas orijinal olarak yalnız Kimberlit Bacaları'nda bulunur. Diğer tip elmas oluşumları, muhtemelen Kimberlit'ten aşınmayla veya tortuların başkalaşım geçirmelerinden meydana gelmiştir. Kimberlit kayasında bazen elmas bulunmayabilir. Bulunma nisbeti ancak ortalama kırk milyonda birdir. Kimberlit, yüksek nispette magnezyum ve demir bulunduran volkanik kaya kalıntısıdır. Bu kayalarda birçok başka mineral de bulunur. Kalsit, olivin, ilmenit, mika vb.. Kimberlit yer kabuğunun derin tabakalarında kanallar şeklinde bulunur. Elmasın bazı yer kabuğu hareketleriyle yukarıya çıktığı kabul edilmektedir. Kısmen de bazı bölgelerde nehir kumlarına karışmıştır. Elmasın en çok bulunduğu yerler olarak, Avustralya, Güney Afrika (Kimberley'de), Güney Amerika, Endonezya ve Hindistan sayılabilir.

Üretimi

Elmasın kazanılması, diğer minerallerin işlenmesi gibidir. Yalnız kristaller o kadar bol değildir. Çok dağınık olup, tespitleri bile güçtür. Yeryüzüne yakın cevherler olduğu gibi, 300 metre derinlerde olan cevherler de vardır. Cevher kayaları, borular daldırılarak kırılır. Çıkarılan balçıklı, kumlu cevher iki ameliyeden geçirilir. Cevher önce yoğun bir sıvıda yüzdürülür. Çok ağır olan mineraller dibe çöker. Daha sonra kumlu-çamurlu karışım bir nevi elekte aşağı-yukarı titreşim verilerek, elmasın dibe çöktürülmesi sağlanır.

Ayrı bir sistemle hem kesilmiş, hem de parlatılmış hale getirilebilen yegane mineral, elmastır. Birçok elmas kristali kendiliğinden pırlanta olacak şekildedir. Fakat bir kısmı da kesilmek zorundadır. Kesilmesi dikkat ve titizlik ister. Elmasların kıymeti dört faktörle ilgilidir: Kesilme, renk, büyüklük (karat) ve berraklıktır. Çatlak olup olmaması da çok önemlidir. Çünkü, çatlaklık, ışık girişini zorlaştırmaktadır. Sarı ve kahverengi elmaslar pek istenmez. Pembe, menekşe rengi ve yeşil elmaslar çok makbuldur. Kesilme şekli belki de en mühim faktördür ve parça büyüklüğü ile kıymeti artar. De Beers, dünyanın en büyük üreticisi İngiliz bir firmadır.

Değer biçimi

Değer biçimi genelde yüzüklerdeki elmas ve pırlantalar için tamamen bir ön değerdir. Gerçekte o değere tekabül etmezler. Azlık hissi ile satışı kızıştırma tekniğidir. Pırlanta ve elmasların sertifikalı değer biçilmesi durumunda çoğunluk geri satarken bu fiyatları satıcı firmanın veremediği görülmektedir. Yani yatırım aracı olarak çok tehlikeli bir üründür. Bu noktada yeterli bilinçlendirme dünya çapında yapılmamaktadır.

Sertifikaları
Dünyaca itibar ve ün sahibi olan pırlanta sertifikaları:
 HRD (Hoge Raad voor Diamant) - Pırlanta Üst Kurulu
 IGI - Uluslararası Gemoloji Enstitüsü
 GIA - Amerika Gemoloji Enstitüsü
 AGSL - Amerikan Mücevher Sosyetesi Laboratuvarları

Ürünün çıkartılması
Özellikle Sierra Leone başta olmak üzere Afrika ülkelerinde ve geri kalmış birkaç ülkede ülkenin fakir insanları çok zor sağlık şartlarında çalıştırılarak çıkartılmaktadır. Daha da kötüsü bu ülkelerde iç savaş hüküm sürmektedir, bu iç savaşların büyük elmas şirketleri tarafından desteklendiği bilinmektedir. Bu ülkelerde zor şartlarda çalışmayı veya asker olup savaşmayı kabul etmeyenlerin elleri kesilmekte olup, bu ülkelerde nüfusa göre sakat olma oranı bir hayli yüksektir. Son yıllarda bu yaşanan insanlık dramına karşı elmas için yeni bir sınıflandırma tanımı ortaya çıkmıştır. Bu sınıflandırmaya göre 2 çeşit elmas vardır, bunlar savaş (conflict) ve savaş-dışı (conflict-free) elmaslardır. Savaş (conflict) elmasları adından da anlaşılabileceği gibi elmas şirketlerinin desteğiyle ülkede iç savaş çıkartılarak ve ülkenin insanları çok zor sağlık koşullarında zorla çalıştırılarak elde edilmektedir. Savaş-dışı (Conflict-free) adı verilen elmaslar ise çıkarılırken çalıştırılan insanlar sağlıklı koşullarda ve ücretli olarak çalıştırılmakta, aynı zamanda ülkede herhangi bir çatışma veya iç savaşa neden olunmamaktadır.

Kullanılışı
Elmas ziynet eşyası olarak ve yüzük taşı olarak çok yaygın bir şekilde kullanılır. Elmasın güzelliği eskilerin de çok dikkatini çekmiş ve hatta hastalık ve zehirlenmeyi önlediği sanılmıştır. Elmasın esas kıymeti kesme tekniğinin gelişmesinden sonra (17. yüzyılın sonlarına doğru) başlamıştır. Elmasın kesilmesi yine elmasla yapılmaktadır. Ziynet eşyalarından başka endüstriyel aletlerde de elmas kıymetini devam ettirmektedir. Endüstride kullanılan miktarı % 75-80 kadardır. Fakat kıymet olarak % 25-30 civarındadır. Endüstride cam kesici, taş yontucu, delici ve perdahlayıcı aletlerde kullanılır

Sanayi elması
Rengi ve biçimi açısından kıymetli taş olarak kabul edilemeyen ve sanâyide çeşitli maksatlarla kullanılan elmaslardır. Başlıca üç çeşit tabiî sanâyi elması vardır. Bunlar, ballas, bort ve karbonado isimlerini alır. Ballas, çok sert ve tok bir elmas çeşididir. Bort çeşidi, umûmiyetle bozuk renkli veya biçimsiz elmasları ihtivâ eder. Küçük olanları elmas matkap takımlarında kullanılır. Siyah renkli karbonado ise, torna tezgâhlarında, cam kesme âletlerinde, pikap iğnelerinde vb. kullanılır.

Sentetik elmas

Elmasın karbon olduğu anlaşılınca, kömürün, grafitin elmasa dönüştürülebileceği düşünülerek, bu hususta birçok çalışmalar yapıldı. Nitekim bugün, grafitin elmasa dönüştürülmesi mümkündür. Termodinamik hesaplamalar grafitin elmasa dönüştürülmesi için en az 10.000 atmosfer basınç gerektiğini göstermiştir. Bununla beraber ilk defa H.Tracy Hall tarafından 1955 yılında 100.000 atmosfer basınç altında 2500 °C sıcaklıkta ve krom katalizör kullanılarak sentetik elmas elde edilmiştir. Ancak parçalar genellikle küçük ve siyah renkli olup, nâdiren mücevher evsafında olabilmektedir. 1962'de yapılan bir çalışmada 200.000 atmosfer basınç ve 5000 °C sıcaklıkta katalizörsüz olarak grafit elmasa dönüştürülmüştür.

Sentetik elmasın üretimi için gerekli olan yüksek sıcaklık ve basınç şartları patlayıcılardan faydalanılarak elde edilir. Sentetik elmas üreticilerinden Du Pont Company bu tekniği uygular.

Ayrıca bakınız

 Elmas Nasıl Bir Taştır ?

Kaynakça

Galeri

Aşındırıcılar
Kuyumculuk

Elmas


Two ships of the United States Navy have been named USS Vella Gulf, after the 1943 battle of Vella Gulf in the Solomon Islands. The names of these are sometimes incorrectly reported as Vela Gulf.

 The first  was an escort carrier in service for just over a year, during 1945 and 1946.
 The second  is a guided missile cruiser commissioned in 1993 and on active service as of 2016.

United States Navy ship names

USS Vella Gulf


Mira Bićanić (Virovitica, 1973.) je prva i jedina natjecateljica koja je 14. lipnja 2003. osvojila milijun kuna u TV kvizu Tko želi biti milijunaš?. Prije milijunaša, radila je u Poljoprivrednoj školi, a danas radi u zagrebačkoj Pravoslavnoj gimnaziji kao nastavnica hrvatskog jezika.

Na posljednjem pitanju iskoristila je pomoć "pitaj publiku". Njezino je posljednje pitanje bilo: Koja je od navedenih tv-voditeljica godine 2001. istrčala Pariški maraton? Ponuđeni odgovori bili su:

A: Mirjana Hrga B: Sandra Antolić

C: Mirna Zidarić D: Ines Preindl

Točan odgovor bio je pod B; odgovorila je točno i osvojila glavnu nagradu u televizijskom kvizu.

Izvori

Hrvatski kvizaši
Životopisi, Virovitica

Mira Bićanić


Carsten Raft (født 28. april 1895 på Frederiksberg, død 30. november 1965 i Hellerup) var en dansk journalist og politiker (KF).

Han var søn af kaptajn Axel Georg Valdemar Petersen i Ingeniørkorpset, tog slægtsnavnet Raft i 1911, og giftede sig med købmandsdatteren Inga Voigt i 1942. Carsten Raft havde studentereksamen fra Østersøgades Gymnasium i København fra 1913, og studerede en tid medicin og statsvidenskab før han blev journalist.

Raft var den første formand i Konservativ Ungdom i Gentofte 1920–1925. Fra omkring 1920 til 1926 sad han også som formand i Den Konservative Vælgerforening i Studenterforeningen i København. Han var journalist i Nationaltidende 1924–1932, en tid som korrespondent i Paris og London. Derefter blev han for alvor trukket ind i politikken som formand i Konservativ Ungdom i København 1932–1934, partisekretær og propagandaboss i Det Konservative Folkeparti 1933–1936 samt leder for Konservativ Ungdoms landslejr og organisationskurs 1932–1942. Tidligt i 1930-erne lod han sig inspirere af fascistiske bevægelser i Tyskland og Italien, og tilførte Konservativ Ungdom nye teknikker for propaganda og organisering. Efter tiden som partifunktionær var han journalist i B.T. fra 1942 og i Berlingske Tidende fra 1953.

Raft var medlem af Folketinget for Københavns amtskreds mellem 1935–1964, efter at have blevet nomineret fra Lyngby kreds. Han arbejdede særligt med forsvars- og udenrigspolitik. Hans vælgermøder tiltrak mange tilhørere, og blev efterlignet af andre politikere.

Raft var ridder af Dannebrogordenen fra 1956.

Referencer

Riddere af Dannebrog
Journalister fra Danmark
Politikere fra Det Konservative Folkeparti
Tidligere folketingsmedlemmer fra Det Konservative Folkeparti
Personer fra Frederiksberg

Carsten Raft


An Luzula acutifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni H.Nordensk.. An Luzula acutifolia in nahilalakip ha genus nga Luzula, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Luzula

Luzula acutifolia


{{Infookvir nogometni klub
| ime kluba          = OFK Bor
| slika              =
| puno ime           = Omladinski fudbalski klub Bor
| nadimak            = crno-beli, Real sa Pirita
| godina osnivanja   = 1919.
| igralište          = Stadion kraj Pirita, Bor
| kapacitet stadiona =
| trener             =
| liga               = Borska okružna liga (V.)
| sezona             = 2017./18.
| plasman            = odustali
| trenutačna sezona  =
| igrači             =
| pattern_la1= |pattern_b1= |pattern_ra1= |pattern_sh1= |pattern_so1=
| leftarm1= |body1= |rightarm1= |shorts1= |socks1=
| pattern_la2= |pattern_b2= |pattern_ra2= |pattern_sh2= |pattern_so2=
| leftarm2= |body2= |rightarm2= |shorts2= |socks2=
| pattern_la3= |pattern_b3= |pattern_ra3= |pattern_sh3= |pattern_so3=
| leftarm3= |body3= |rightarm3= |shorts3= |socks3=
}}

OFK Bor (srpski OФK Бop) je nogometni klub iz Bora, Borski okrug, Srbija.

 O klubu
Klub je osnovan 1919. godine kao Asotiation Sportive Bor (ASB), kao mješoviti srpsko-francuski klub, u okviru uprave i djelatnika Borskih rudnika. Prvu utakmicu igra 1920. godine. Početkom Drugog svjetskog rata klub mijenja naziv u BSK, a 1946. u Radnički, a potom jednostavno FK Bor, u prvim poratnim organiziranim natjecanjima. Klub je do 1974. bio RFK Bor ("Rudarski fudbalski klub Bor"), a potom nanovo FK Bor, i naposljetku OFK Bor'.
U Drugu saveznu ligu ulazi 1963. godine, a od 1968. do 1975. godine igra šest godina u Prvoj saveznoj ligi, a potom nastupa u nižim ligaškim natjecanjima SFRJ, SRJ, Srbije i Crne Gore te Srbije.
1968. godine klub postiže svoj najveći uspjeh - igra završnicu Kupa maršala Tita, koju gubi od Crvene zvezde, koja je te godine i prvak, pa Bor nastupa u Kupu pobjednika kupova u sezoni 1968./69.

 Uspjesi

 Druga savezna liga SFRJ
 prvak: 1967./68. (Istok), 1971./72. (Istok'')

 Srpska liga
 prvak: 1962./63., 1979./80., 1989./90., 1995./96.

 Niška zona
 prvak: 1960./61., 1961./62.

 Pomoravsko-Timočka zona
 prvak: 2013./14.

 Borska okružna liga
 prvak: 2011./12.

 Kup maršala Tita
 finalist: 1967./68.

 Kup Borskog i Zaječarskog okruga
 pobjednik: 1935./36., 1936./37., 1938./39., 1995./96., 1996./97.

 Kup Niškog nogometnog podsaveza
 pobjednik: 1953./54.

Poznati igrači
 Ivica Dragutinović
 Sergije Krešić
 Bora Milutinović

Poveznice
 srbijasport.net, OFK Bor, profil kluba

Izvori
 mojsport.net, Slavna istorija FK Bora, objavljeno 14. srpnja 2008., wayback arhiva

Bor

OFK Bor


El Museo Nao Victoria es un museo en el cual se encuentran réplicas de embarcaciones importantes para la historia de la Región de Magallanes y de la Antártica Chilena en Chile, tales como la nao Victoria, el James Caird, el  y la goleta Ancud.

El museo está ubicado a orillas del estrecho de Magallanes, 7,5 kilómetros al norte de la ciudad de Punta Arenas. Ha estado abierto al público desde el 1 de octubre de 2011. El museo es privado y su gestor ha recibido la medalla Bicentenario entregada por el presidente de Chile por su trabajo en la promoción de la identidad nacional durante las celebraciones por el Bicentenario de la independencia del país sudamericano, además la comunidad  española en Punta Arenas entregó al dueño del museo el premio «Identidad Hispana», el 19 de diciembre de 2012 el empresario gestor del museo y el carpintero jefe de obras han recibido el premio «Ciudadano Destacado 2012» otorgado por la I. municipalidad de la ciudad de Punta Arenas, el mismo municipio de Punta Arenas declaró el museo «Sitio turístico prioritario de la ciudad de Punta Arenas».

Objetivo

El objetivo del museo es de ser interactivo y ofrecer a la comunidad la experiencia de interactuar con las réplicas de los barcos que han contribuido al descubrimiento de la zona, la colonización del territorio, o que tienen una especial importancia patrimonial e histórica para la Región de Magallanes. En la construcción de las réplicas se utilizan las técnicas tradicionales de carpintería de ribera.

Colecciones

La colección principal del museo son las réplicas a tamaño real de los barcos históricos exhibidos a orillas del estrecho de Magallanes, también se exhiben réplicas de armas y herramientas de navegación antiguas, copias de documentos y libros relativos a los barcos históricos y  un taller de carpintería de ribera al aire libre.

Réplicas

El museo alberga réplicas de varios barcos:

Nao Victoria

La Victoria era una nao de 27 metros de eslora, 7 de manga, que formaba parte de la flota que comandada por Fernando de Magallanes descubrió el paso por vía marítima a través del continente americano, fue el único de los cinco barcos en completar por primera vez la circunnavegación del globo al mando de Juan Sebastián Elcano. En el paso, al mando de Duarte Barbosa, participó en el descubrimiento de Chile al ser el primero en explorar el Estrecho en 1520, señalando Patagonia, cabo Vírgenes, estrecho de Magallanes, Tierra del Fuego y el océano Pacífico entre otros hitos.

Es uno de los barcos más famosos de la historia de la navegación mundial.

James Caird

El James Caird, adaptado por el carpintero Harry McNish, fue un bote que navegó desde la isla Elefante a las islas Georgias del Sur durante la expedición de Ernest Shackleton en 1916. Muchos historiadores consideran la hazaña de los tripulantes del James Caird como la más impresionante de toda la navegación mundial.

Goleta Ancud

La Ancud fue la goleta que bajo el mandato del presidente de Chile, Manuel Bulnes, en el año 1843,  realizó la toma de posesión del estrecho de Magallanes construyendo el Fuerte Bulnes; al mando de la goleta iba el capitán John Williams Wilson.

HMS Beagle

El HMS Beagle, un bergantín de la Marina Real británica, después se convirtió en buque de exploración, de sus tres viajes, el más famoso es el segundo, donde bajo el mando del capitán Robert FitzRoy, y con el joven Charles Darwin a bordo, permaneció en la región por casi tres años.

Otras colecciones

 Armas antiguas: Las réplicas de los barcos históricos se encuentran equipadas con armas de fuego antiguas como: falconetes, bombardas, culebrinas, arcabuzes, así como armas de mano como alabardas, ballestas y espadas; todas estas armas pueden ser utilizadas por los visitantes.
 Instrumentos de navegación antiguos: en las distintas cámaras de los barcos, se pueden encontrar astrolabios; nocturlabios; cuadrantes; varas de Jacob; correderas; ampolletas.
 Copia de los documentos originales, como las capitulaciones e instrucciones del rey Carlos V a Magallanes y Ruy Faleiro, costos de la armada por la Casa de la Contratación de Indias de Sevilla, la bitácora de Francisco Albo, el relato De Moluccis Insulin de Maximiliano Transilvano, planos del libro de Antonio Pigafetta, la Carta de Juan de la Cosa, el libro Primaleón de Francisco Vázquez de los Palmerines.

Taller de carpintería de ribera

El 31 de diciembre de 2011, se anunció la construcción de dos réplicas más en el taller de carpintería de ribera del museo:, la goleta Ancud se estrenó el 5 de septiembre de 2012, mientras la HMS Beagle se estrenó en a finales 2013.

En el verano de 2013 se ha realizado otro proyecto del taller de carpintería de ribera, el museo construyó en Santiago una réplica a escala 1/3 de un galeón del .

Véase también

 Victoria (nao)
 Expedición de Magallanes-Elcano
 Fernando de Magallanes

Referencias

Enlaces externos

 Sito oficial del museo Nao Victoria.
 60% de avance presenta réplica de goleta Ancud.
 Blog oficial de la construcción del HMS Beagle.

Nao Victoria
Nao Victoria
Transporte de Punta Arenas
Nao Victoria

Museo Nao Victoria


An Porphyroglottis maxwelliae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley. An Porphyroglottis maxwelliae in nahilalakip ha genus nga Porphyroglottis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Porphyroglottis

Porphyroglottis maxwelliae


Hemaglutinina-neuraminidasa de la parainfluenza es un tipo de hemaglutinina-neuraminidasa producida por el virus de la parainfluenza.

Referencias

Enlaces externos

Proteína viral


تشير فلسطين عادة إلى ما يلي:

وقد تشير فلسطين أيضا إلى ما يلي:

الكيانات السياسية التاريخية
 سوريا فلسطين أو فلسطين الرومانية، المقاطعة الرومانية (135–390 ميلادية)، إقليم الإمبراطورية الرومانية بعد عملية اندماج للمعاد تسميتها يهودا بسوريا الرومانية.
 فلسطين الأولى، وهي مقاطعة بيزنطية في الشام من 390 إلى 636 تقريباً، وهي تتألف من منطقة الجليل وشمال غور الأردن.
 فلسطين الثانية، وهي مقاطعة بيزنطية في الشام من 390 إلى 636 تقريباً، وهي تتألف من منطقة الساحل والتلال التابعة لجنوب بلاد الشام (يهودا والسامرة).
 فلسطين الثالثة، و هي مقاطعة بيزنطية أنشئت في القرن السادس، تغطي النقب وشرق الأردن.
 جند فلسطين (638–القرن العاشر)، إحدى المناطق العسكرية في مقاطعة بلاد الشام التابعة للخلافة الأموية والعباسية.
 متصرفية القدس أو فلسطين (1872–1917)، قضاء العثماني يشمل القدس، وغزة، ويافا، والخليل، وبيت لحم، وبئر السبع.
 فلسطين الانتدابية (1920–1948)، كيان جغرافي سياسي تحت الإدارة البريطانية.

صحف وإعلام

أماكن أخرى

العراق
 فندق فلسطين، فندق في بغداد.
 شارع فلسطين، شارع واقع في شرق بغداد.

السعودية
 شارع فلسطين، جدة.

الولايات المتحدة
 فلسطين، أركنساس.
 فلسطين، إلينوي.
 فلسطين الجديدة، إنديانا.
 شرق فلسطين، أوهايو.
 فلسطين، أوهايو، بلدة صغيرة في غرب أوهايو.
 فلسطين، تكساس.

انظر أيضًا
 حكومة عموم فلسطين، دولة عربية فلسطينية أعلنتها الجامعة العربية في عام 1948 وتجلس في قطاع غزة المحتل من مصر.
 أراضي مقدسة.
 إسرائيل (توضيح).
 الحزب العربي الفلسطيني، حزب سياسي في فلسطين (1935–1947).
 الحزب الشيوعي الفلسطيني، حزب سياسي في فلسطين (1923–1947).
 فلسطينيون.
 فلستيون.

صفحات توضيح أسماء أماكن

فلسطين (توضيح)


مسلسل تلفزيوني كويتي، من إخراج محمد دحام الشمري،
وتأليف طالب الدوس، وبطولة صلاح الملا، باسمة حماده، عبد المحسن النمر، محمد الرشيد، عبد الله بوشهري، هيا عبد السلام، محمد صفر، عبد الله التركماني، فؤاد علي، صمود، رونق، امل محمد، يوسف البلوشي بالاشتراك مع الفنانة شجون الهاجري، والفنان عبد الامام عبد الله.
والفنانة السورية سلمى المصري، وعدد من النجوم السوريين.

ملخص القصة
تدور الأحداث حول أسرة كويتية، حيث يعمل الأب بالسفارة الكويتية في بيروت، وفي تلك الأثناء تجتاح إسرائيل لبنان عام 1982 لتلاقي تلك الأسرة قدرها المحتوم وتتأزم الأمور بسرعة فائقة، وتنتقل إلى حقبة زمنية أخرى تتناول الحرب الإسرائيلية على لبنان عام 2006.

مراجع

مسلسلات تلفزيونية كويتية بدأ عرضها في 2009

آخر صفقة حب (مسلسل)


غباغب جبل يقع في جنوب سورية بين دمشق ودرعا. ويشرف الجبل على سهل شقحب الذي جرت به المعركة بين المماليك والتتار. ويرتفع الجبل عن سطح البحر 755م

مراجع

جبال سوريا

جبل غباغب


Le Gipsies Football Club est un club anglais de rugby, de courte durée. Il est connu pour être l'un des vingt-et-un membres fondateurs de la fédération anglaise de rugby à XV, et pour avoir produit un certain nombre de joueurs internationaux lors des premières rencontres internationales de ce sport.

Histoire

Le Gipsies Football Club est fondé en , par trois anciens de la Tonbridge School : ,  et William James Parker. Ces trois hommes, passionnés de football, souhaitent créer un club de football à Londres, auquel les anciens élèves de Tonbridge pourraient s'affilier, un peu comme les Marlborough Nomads pour le Marlborough College. Ces trois hommes recrutent rapidement un certain nombre de personnes partageant les mêmes idées et, à l'été 1868, ils sont en mesure d'organiser une série de matchs pour la saison 1868-1869.

Après que les deux premiers matchs aient été joués, une réunion est organisée le  et  est formé avec Francis Luscombe élu comme secrétaire honoraire, le reste du comité étant composé de Henry Howard Batten, James Alfred Body, , William James Parker et James Morgan Streeten.

Sur les six membres du comité, cinq sont des anciens de Tonbridge, J Brewer étant un élève d'. Trois des membres du comité, Brewer, Luscombe et Body vont jouer plus tard pour l'Angleterre. Parmi les autres, Henry Howard Batten travaille à l'époque à la Charity Commission et est plus tard appelé au barreau (Lincoln's Inn) et devient juge de paix pour le Westmorland ; Parker, un sportif exceptionnel à Tonbridge, devient membre de la bourse de Londres et Streeten, qui joue dans l'équipe de football de Tonbridge pendant trois années consécutives, devient le directeur des opérations de San Francisco de la London and San Francisco Bank et meurt plus tard à Nome (Alaska).

L'équipe est invaincue lors de sa première saison (avec sept victoires et onze matchs nuls) et lors de la saison suivante, en 1869-1870, le club confirme sa bonne forme en jouant , dont treize nuls, trois victoires et seulement deux défaites. Les archives des matchs suivants ont en grande partie disparu, même si le club était réputé pour être parfois l'un des plus forts dans le jeu courant. Parmi ses nombreux adversaires figuraient le Blackheath FC, le Richmond FC, les universités d'Oxford et de Cambridge, Ravenscourt Park, Marlborough Nomads, Woolwich, Sandhurst, , St. Andrew's Rovers, Clapham Rovers et West Kent.

En ,  écrit sur l'équipe : . Le même article fait référence à Blackheath, aux Gipsies et à Ravenscourt Park comme étant les trois meilleurs clubs.

Malgré sa notoriété dans les années 1870, le club est dissous en 1880.

Fondation de la fédération anglaise de rugby à XV
Le ,  représentant  de football de Londres et de la banlieue qui suivent les règles de la Rugby School se réunissent au  de Regent Street. Les Wasps sont invités mais ne peuvent participer.

E.C. Holmes, capitaine du Richmond Club, en assume la présidence. Il est décidé à l'unanimité que la formation d'une société de football-rugby est souhaitable et c'est ainsi que la fédération anglaise de rugby à XV est créée. Un président, un secrétaire et un trésorier, ainsi qu'un comité de treize personnes sont élus, à qui est confiée la rédaction des règles du jeu sur la base du code utilisé à la Rugby School. Francis Luscombe représente les Gipsies et est l'un des treize membres du comité initial.

Débuts à l'international
Le premier match international de rugby a été joué entre l'Écosse et l'Angleterre, en 1871, et les Gipsies ont joué un rôle à la fois dans sa création et en fournissant certains membres de l'équipe. Ce match a vu le jour après que certains des principaux clubs de football écossais aient refusé de reconnaître le match Angleterre-Écosse. Ils ont publié un défi dans le Bell's Life pour jouer une vingtaine de match sous les règles de la Rugby School, pendant l'hiver 1870-1871. Ce défi est reçu quelques semaines seulement avant la création de la fédération anglaise de rugby. Au premier rang de ceux qui veulent relever le défi se trouve Francis Luscombe, . Cependant, il estime que Blackheath, étant le plus ancien des clubs en termes de fondation, devait prendre l'initiative, et le fait savoir à Frederick Stokes, le capitaine de ce club. Peu de temps après, B. H. Burns, le secrétaire de Blackheath, écrit rapidement pour accepter le défi. Les principaux clubs de Londres, Liverpool et Manchester sont contactés et un comité est formé pour sélectionner les joueurs, choisir un uniforme et prendre les dispositions nécessaires. Les Gipsies fournissent deux des  de l'équipe qui affronte l'Écosse lors du tout premier match international de rugby en 1871 : J. H. Luscombe (le frère aîné de Francis) et J. E. Bentley. Francis Luscombe  participe au deuxième match en 1872 avec J. E. Bentley et J. A. Body des Gipsies.

Joueurs célèbres

Les premiers documents indiquent que le club s'enorgueillit de noms connus tels que , bien que nombre de ces joueurs ne trouvent plus d'écho auprès des adeptes du jeu moderne. Cependant, au moins six joueurs des Gipsies ont représenté l'Angleterre :
 John Luscombe, sélectionné en 1871. Il est plus tard anobli en 1902 après avoir été cinq fois président de la Lloyd's de Londres.
 John Edmund Bentley, sélectionné en 1871 et 1872.
 , sélectionné en 1872-1873 et 1875-1876. Il est capitaine de l'équipe d'Angleterre en 1875 et 1876.
 , sélectionné en 1872 et 1873.
 , sélectionné en 1873.
 , sélectionné en 1875.

Deux anciens joueurs du club ont représenté l'Angleterre après la dissolution du Gipsies Football Club :
 R M Pattison - sélectionné en 1883.
 , sélectionné en 1884.

John Henry Luscombe est le frère aîné de Francis. Il a joué pour l'Angleterre lors du premier international de rugby, le premier international de son frère ayant eu lieu en 1872. Bien que les deux frères aient joué pour l'Angleterre, ils n'ont pas joué dans la même équipe au même moment. En 1875, Francis Luscombe devient le quatrième homme à être capitaine de l'Angleterre. En , il est à nouveau capitaine de l'équipe d'Angleterre lors de ce qui est le dernier match disputé avec vingt joueurs, après quoi les équipes sont réduites à quinze joueurs. Luscombe est le dernier joueur des Gipsies à représenter l'Angleterre avant la dissolution du club. Ainsi, aucun joueur du Gipsies Football Club n'a jamais joué pour l'Angleterre à l'époque du jeu à quinze, ce qui est l'un des nombreux signes du lent glissement du jeu de la domination absolue de ses racines d'école publique vers l'expansion du réseau de clubs.

Notes et références

Notes

Références

Bibliographie
 .

Club de football en Angleterre
Club de football à Londres
Club de football fondé en 1868
Club de rugby à XV à Londres
Club de rugby à XV disparu

Gipsies Football Club


Le foulard vert est un symbole de la lutte pour le droit à l'avortement, créé en Argentine en 2003 et popularisé à partir de 2018 dans toute l'Amérique Latine puis aux États-Unis en 2022. Il s'inspire du fichu blanc porté par les grands-mères de la place de Mai.

Création
La symbolique du foulard vert a été créée en 2003 durant les   à Rosario, en Argentine. Pour la première fois, le droit à l'avortement est une des principales revendications et les foulards verts sont utilisés pendant la manifestation qui clôture l'événement.

Deux ans plus tard, en 2005, naît la , et le foulard vert est adopté pour représenter le mouvement. Il est utilisé dans l'indifférence de la population et des médias pendant des années par les militantes qui manifestent.

Le foulard est une référence au fichu blanc que portent les grands-mères de la place de Mai. La couleur verte est choisie car elle représente l'espoir et qu'il s'agit d'une couleur qui n'est associée à aucun mouvement social ou politique en Argentine. Selon une des participantes, il y a avant tout une raison pragmatique : elles souhaitent faire des foulards mais ne trouvent pas assez de tissu violet, couleur du féminisme, par contre le vert est disponible.

La couleur verte utilisée se situe entre le 347 C et le 3415 C de Pantone. Avant 2018 elle est qualifiée de « vert Benetton » par les boutiques textiles de Buenos Aires, avant de devenir le « vert avortement légal ».

Il porte la légende «  » (« Éducation sexuelle pour décider, contraceptif pour ne pas avorter, avortement légal pour ne pas mourir »).

Popularisation

Le foulard devient petit à petit populaire : il est notamment utilisé pendant les manifestations Ni Una Menos. Il devient particulièrement visible dans l'espace public en 2017, après le mouvement #metoo, avec le rassemblement « Un cri global pour l'avortement légal » qui a lieu le 28 septembre 2017 et est relayé par les médias, qui parlent de « marée verte ».

Le foulard vert est porté par des célébrités, accroché au cou, au poignet, au sac à dos. Les grands-mères de la place de mai le portent lors de leur manifestation hebdomadaire.

Jusqu'en 2018, la Campagne national pour le droit à l'avortement légal distribuait environ  foulards par an, mais en 2018 plus de  sont distribués.

En réaction, le mouvement antiavortement crée un foulard bleu ciel, « en faveur des deux vies ».

Internationalisation
Le symbole traverse les frontières à partir de 2018 et est repris dans les autres pays d'Amérique Latine qui luttent pour le droit à l'avortement. Au Chili, il est utilisé à partir de 2018, avec les messages «  » (« Avortement libre, en sécurité et gratuit ») et «  » («  Les trois cas ne sont pas suffisants », faisant référence au fait que seules les avortements en cas de risque vital pour la mère, de fœtus non-viable ou de viol sont autorisés au Chili).

En mai 2022, le foulard vert est repris également aux États-Unis pendant les manifestations de défense du droit à l'avortement, menacé par une possible annulation de l'arrêt Roe v. Wade.

Notes et références

Articles connexes

 Droit de l'avortement
 Avortement en Argentine

Symbole
Droit des femmes
Mouvement pour le droit à l'avortement

Foulard vert


Gorila Magilla este un serial animat de televiziune produs de Hanna-Barbera pentru studiourile Screen Gems între 1963 și 1967, și inițial a fost sponsorizat în sindicare de Ideal Toys din 1964 până prin 1966. Serialul are în cadru și alte personaje recurente în propriile povești, cum ar fi Pisica Dovlecel și Șoarecele Ciupercuță (en.  Punkin' Puss and Mushmouse) și Iepuroiul Ricochet și Ofilitul (en. Ricochet Rabbit & Droop-a-Long). În sindicare, personajele principale și secundare din serialul Hipopotamul Peter (en. Peter Potamus) au fost și ele adăugate. Ca multe personaje Hanna-Barbera animale, Magilla Gorilla este îmbrăcat în accesorii de oameni, printre care papion, pantaloni scurți cu bretele și o pălărie derby de statură mică. Reluări s-au difuzat în 1966 și 1967 în timpul grilei de sâmbătă-dimineață ABC-TV. Apoi serialul a început să se difuzeze în lumea întreagă pe Boomerang.

În România, serialul s-a difuzat pe Boomerang, disponibil însă doar în engleză.

Premis
Gorila Magilla este o gorilă antropomorfică ce își petrece timpul stând la geamul din față a unui magazin de animale condus de Melvin Peebles, mâncând banane și fiind un drenaj pentru finanțele afacerilor. Domnul Pebbles marchează prețul lui Magilla considerabil, dar Magilla e mereu cumpărat pentru un timp scurt, de obicei de niște hoți care îl păcălesc pentru ca acesta să îi ajute la comiterea jafurilor sau de o agenție publicitară în căutarea unei mascote pentru noul lor produs. Fiecare client ce-l cumpără pe Magilla mereu sfârșesc returnându-l, forțându-l pe domnul Pebbles să le restituie banii. Magilla încheie fiecare episod cu fraza "We'll try again next week" ("Vom încerca din nou săptămâna viitoare").

Singurul client adevărat dornic să îl ia acasă pe Magilla este o fetiță pe nume Ogee, dar niciodată nu și-a putut convinge părinții să țină în casă o gorilă.

Episoade
 Big Game
 Gridiron Gorilla
 Private Magilla
 Bank Pranks
 Groovey Movie
 Airlift
 Come Blow Your Dough
 Mad Scientist
 Masquerade Party
 Come Back Little Magilla
 Fairy Godmother
 Planet Zero
 Prince Charming
 Motorcycle Magilla
 Is That Zoo?
 Bird Brained
 Circus Ruckus
 Camp Scamps
 The Purple Mask
 Love at First Fight
 Pet Bet
 Makin' With the Magilla
 High Fly Guy
 Deep Sea Doodle
 That Was the Geek That Was
 Montana Magilla
 Magilla Mix-Up
 Wheelin' and Dealin'
 Mad Avenue Madness
 Beau Jest
 Super Blooper Heroes

Legături externe

Personaje de desen animat
Boomerang
Seriale de animație
Seriale de televiziune din 1963
Hanna-Barbera
Gorile fictive

Gorila Magilla


The Creative Assembly, 28 Ağustos 1987 yılında Tim Ansell tarafından kurulan İngiliz oyun geliştirme şirketidir. Total War serileri (Total War: Shogun 2, Medieval II: Total War, Rome:Total War), şirketin en önemli ve en çok ilgi çeken çalışmalarıdır. 1993 ile 2000 yılları arasında EA Sports'un distribütörlüğü altında spor oyunları da geliştiren şirket, 2005 yılında SEGA tarafından satın alındı. 90 öncesi birçok İngiliz oyun geliştiricisi gibi onlar da DOS, Amiga ve ZX Spectrum için oyunlar geliştirdiler. Stunt Car Racer, Shadows of the Beast ve Fifa İnternational Soccer bu platformlar için en meşhur oyunlarıdır. Bir süreliğine EA Games'in Avustralya'daki stüdyolarını da kullanan 1999 Cricket World Cup adlı oyunu mezkur stüdyoda geliştirdi.

Spor oyunları üreten bir şirket olarak bilinmesine rağmen, asıl ününü Total War serisini geliştirmesi ile kazandı. İlk oyunu Shogun:Total War Sengoku zamanında Japonya'da geçen diğer Total War serileri gibi sıra tabanlı ve gerçek zamanlı stratejinin harmanlandığı bir oyun. Shogun: Total War'ı Medieval: Total War ve Rome: Total War takip etti ve bu seri şirkete haklı bir ün kazandırdı.

Sega, Creative Assemblynin spor oyunlarındaki başarısı ve Total War serisinin potansiyelini hesaba katarak şirketi yaklaşık 30 milyon dolara satın alarak Avrupa'daki yatırımlarının bir parçası haline getirdi.

Dış bağlantılar
 Official website
 Australian offices
 Total War serileri ilgili Türkiye resmi sitesi
 MobyGames page
 Eurogamer article on the deal with Sega

Video oyunu yapım şirketleri

Creative Assembly


Daniel Muniz de Oliveira (São Paulo (cidade), 21 de agosto de 1997) é  um voleibolista indoor brasileiro, atuante na posição de ponteiro, com marca de alcance de 355 cm no ataque e 335 cm no bloqueio, serviu a seleção brasileira militar e com passagens também por clubes internacionais. Em clubes disputou a edição da Liga dos Campeões da Europa de 2021-22.

Carreira

Em sua cidade natal, iniciou no voleibol  após amigos ingressaram em 2010 numa recém inaugurada escolinha de vôlei  nas dependências onde ele estudava, com Professora Milena, e vislumbrando uma carreira profissional iniciou a participar de peneiras no final do ano de 2011 (SESI-SP, Pinheiros, Centro Olímpico/Ibirapuera.

Em 2016 atuava nas categoria Sub-21 do Santos FC/ANE/Fupes/Viação Cometa
Com passagens pelo Super Vôlei/Santo André de 2016 a 2017, na temporada de 2017-18 transfere-se para om time grego Pamvochaïkos.

Foi repatriado pelo Copel Telecom/Maringá Vôlei para o período de 2018-19, sendo vice-campeão do Campeonato Paranaense de 2018.Nas competições de 2019-20 reforçou o APAN/Blumenau e foi campeão do Campeonato Catarinense de 2019.

Em 2019, foi convocado para seleção brasileira militar para disputar os Jogos Mundiais Miliares de Wuhan. A jornada de 2020-21 foi jogador do time polones Cuprum Lubin e na mesma temporada atuou pelo time turco do TFL Altekma.Ainda na Europa, segue a carreira pelo clube alemão VfB Friedrichshafen pelo qual disputou a Liga dos Campeões da Europa de 2021-2 conquistando o título da Copa da Alemanha de 2021-22 e vice-campeão do Campeonato Alemão de 2021-22.Na temporada de 2022-23 disputou as competições pelo Suzano Vôlei.

Títulos e resultados

 Campeonato Alemão:2021-22
 Copa da Alemanha:2021-22
 Copa Brasil:2019
 Copa da Grécia:2018
 Taça Prata:2017
 Campeonato Catarinense:2019
 Campeonato Paranaense:2018
 Campeonato Paulista:2022
 Campeonato Paulista Sub-21:2017

Ligações externas

Pontas de voleibol
Voleibolistas do estado de São Paulo
Voleibolistas do Vôlei Brasil Centro de Excelência
Voleibolistas da Associação Blumenau Pró-Vôlei
Voleibolistas do Santos Futebol Clube

Daniel Oliveira (voleibolista)


يعتبر التصوير المقطعي بالإصدار البوزيتروني (يرمز لها اختصاراً PET من Positron Emission Tomography) هي تقنية تصوير في الطب النووي تبين صور ثلاثية الأبعاد لبعض أعضاء الجسم وما قد يكون فيها من ورم سرطاني أو نقيلات سرطانية، كما يمكن بواسطتها تفقد مختلف العمليات الوظيفية في الجسم، مثل العمليات الحيوية للجهاز الهضمي. ويعمل الجهاز المصوّر على أساس اكتشاف أزواج من أشعة غاما المنبثفة بشكل غير مباشر من نظير مشع يكون مصدرا للبوزيترونات (إلكترونات موجبة الشحنة). يتم حقن المادة المشعة في جسم المريض بعد ربطه بجزيء حيوي فعال (مثل جزيء سكر)، فتتركز المادة المشعة بالعضو المراد فحصه، مثل الدماغ أو الكلى أو الكبد. ثم يتم تسجيل القياسات لأشعة غاما الصادرة من العضو واستبناء صورة ثلاثية الأبعاد لها بواسطة الحاسوب، فيمكن رؤياها على شاشة متصلة بالحاسوب. في الآونة الأخيرة، أصبحت تستعمل طريقتين في نفس الوقت لزيادة التوضيح والاستبناء، وهي طريقتي التصوير الطبقي المحوسب بواسطة الأشعة السينية (أشعة إكس) وتكون مقترنة بالتصوير المقطعي بالإصدار البوزيتروني.

إذا كان الجزيء الفعال حيويًا الذي يرتبط بالقائفة هو جزيء الـFDG (إحدى مضاهئات الجلوكوز)، فإنّ تصوير تركيز القائفة يعطي قياسًا لحجم وشكل الورم في العضو المصاب أو يوضح سير فعالية في التمثيل الغذائي. مع أنّ استعمال هذه القائفة بات شائعًا في التصوير المقطعي بالإصدار البوزيتروني، فهنالك العديد من القائفات الأخرى التي تختص بالتمركز في أعضاء معينة في الجسم.

وصف التقنية

الإجراءات

لإجراء التصوير، يتم حقن الشخص الخاضع للتصوير بقائفة التي هي عبارة عن نظير مشع ذي عمر قصير مثل الفلور-18، وعادة ما تحقن المادة إلى الدورة الدموية. وطريقة تحضير الفلور-18 المشع باستخدام سيكلوترون، ثم يتم على الفور معالجة المادة المشعة مع مادة الحقن وهي فلورإثيلتيروسين وارسالها فورا إلى مشتشفى العلاج. ونظراً لسرعة تحلل المادة المشعة فيلزم اقتراب معمل إنتاج النظير المشع من المستشفي، فمثلا يمكن إرسال مادة الفلورإثيلتيروسين المشعة إلى مسافة 200 كيلومتر. تحقن القائفة في جسم المريض وبعد فترة وجيزة يرتفع تركيزها في أنسجة العضو المرغوب تصويره، كما يتم وضع الشخص في جهاز التصوير بالإصدار البوزوتروني (الماسح).

من المواد الأكثر استعمالاً في تصوير الإصدار البوزيتروني تعرف فلوريد الجلوكوز منقوص الأكسجين (FDG)، وهي مادة من السكريات، ويكون زمن الانتظار بعد الحقن لدى استعمالها ساعة واحدة تقريبًا. وأثناء التصوير يتم تسجيل تركيز الأشعة الصادرة من العضو، وبعد القياس يستمر تحلل القائفة بشكل طبيعي وفق عمر النصف لها.

ويقوم النظير المشع لدى تحلّله (المعروف أيضًا باسم اضمحلال بيتا بإصدار بوزيترونات (وهي إلكترونات موجبة الشحنة)، أي جسيمات مضادة للإلكترونات بسبب اختلاف شحنة كل منهما. تستمر هذه البوزيترونات بالانطلاق بضعة ميليمترات وسرعان ما تصتدم بإلكترون ويسفر هذا إفناء إلكترون-بوزيترون عن إفناء كل من الجسمين المتضادين وينتج عنهما فوتونين من أشعة غاما ينبعثان في اتجاهين متضادين. يتم الكشف عن هذه الفوتونات عندما تصل إلى المفراس الومضاني حيث تصدر عنها وميض عابر تلتقطه أجهزة تعرف باسم صمامات تضخيم ضوئية وهي صمامات إلكترونية مفرغة ذات تحسس ضوئي كبير. تقوم الصمامات المضخمة للضوء بتسجيل الأشعة الصادرة وتحولها إلى نبضات كهربائية يمكن تسجيلها. وعادة يكون المفراس عبارة عن دائرة من هذه الصمامات الحساسة تحيط بالشخص المعرض للتصوير.

وتعتمد عملية على القياس على الكشف المتزامن لفوتونين صادران من نقطة في اتجاهين متضادين في دائرة المفراس (بالنسبة لمركز الكتلة، فالنقطتين متضادتين تمامًا، ولكن بما أنّ مركز الثقل لا يقع بالضبط في مركز دائرة المفراس، فنقطتي الكشف قد لا تكونا متضادتين تمامًا، ويسمح المفراس بشكل عام لدرجة معينة من «الخطأ» في اتجاه الكشف). ويتجاهل المفراس أية «أزواج» فوتونات متضادة يقيسها إذا تعدّى الفرق الزمني بينهما بضعة نانوثوانٍ، إذ يكونا صادران من مكانين مختلفين في العضو.

توضيع حدث إفناء البوزيترون

الغالبية العظمى من أحداث إفناء إلكترون-بوزيترون تسفر عن انبعاث فوتونين من أشعة غاما ذوي طاقة تساوي طاقة تعادل 511 كيلو إلكترون فولت الواحد باتجاه معاكس للآخر (أي 180 درجة تقريبًا بين اتجاهات انطلاقهما). من هنا، فبالإمكان تحديد مكان حدوث الإفناء على طول خط الانطلاق للفوتونين (ويسمى بالإنجليزية LOR) بواسطة مقارنة الفرق بين زمني وصول كل فوتون إلى المفراس. في الواقع، فالخط المستقيم ليس متناه في الدقة، بل له سمك معيّن، بسبب انحراف الزاوية الحقيقية شيءًا ما عن 180. إذا كانت الدقة الزمنية للجهاز أقل من 500 بيكوثانية (فضلاً عن 10 نانوثوانٍ)، بالإمكان توضيع الحدث لمقطع ما على طول الـLOR. مع تحسّن الدقة الزمنية، تتحسن كذلك نسبة الإشارة إلى الضوضاء، حيث يكفي عدد أقل من الأحداث للحصول على نفس جودة الصورة. حيث يصغر طول المقطع مع تحسّن الدقة.

استبناء الصور بواسطة إحصائيات التزامن

إنّ طريقة استبناء الصور في التصوير المقطعي بالإصدار البوزيتروني تشبه إلى حد كبير طريقة الاستبناء في التصوير الطبقي المحوسب (أو الـCT) وفي التصوير المقطعي بإصدار فوتون واحد (أو الـSPECT)، مع أنّ كمية المعلومات المتوفرة في تصوير الإصدار البوزيتروني ضئيلة بالنسبة لهاتين التقنيتين، مما يجعل عمليات الاستبناء أصعب.

وفق الإحصائيات الملتقطة من تزامن اصطدام أزواج فوتونات بالمفراس، بالإمكان حل هيئة معادلات لكمية فعالية القائفة المشعة في كل قطعة من النسيج المنشود على طول عدّة خطوط LOR. بهذا الشكل يتم تخطيط النشاط الإشعاعي لكل فوكسل في النسيج. الصورة النهائية تظهر جميع الأنسجة التي تركزت فيها القائفة المشعة، وهي صورة يستطيع أخصائي أشعة أن يقرأها ويستخلص منها الاستنتاجات.

متفقدات
تسمى المواد المستخدمة لحقن الأعضاء متفقدات Tracer ، من تلك المواد ما يتمركز تفاضليا في عضو معين في الجسم. ويعمل العلماء على اختيار مختلف مواد مناسبة لاستخدامها لاستبيان مختلف الأعضاء، مثل الدماغ والكبد والكلى وغيرها، وهذا يتطلب عملا مضنيا إذ يجب أن لا يكون لتلك المواد التي ستكون حاملة للنظير المشع أي أعراض جانبية ضارة بجسم الإنسان. كما يستخدم بعضها لعلاج الأورام الخبيثة مثل علاج الغدة الدرقية.

من المتفقدات أيضا أحماض أمينية معلمة بنظير مشع، وهي تستخدم حيث أن الأورام السرطانية تكون شرهة للبروتينات. من تلك الأحماض الأمينية مادة «تيروسين» التي يمكن تعليمها بالفلور-18 المشع وحقنها لتعيين حجم وشكل الورم السرطاني.

ويحضر الفلور-18 في السيكلوترون بأحد المراكز العلمية أو قد يكون من منشآت مستشفي متخصصة في العلاج بالأشعة. يجري تيار من الجسيمات المشحونة السريعة في مدار دائري في السيكلوترون وتصتدم يجزيئات الأكسجين فينتج منها الفلور-18 المشع. يتم في الحال استخلاصها وتنقيتها ومعاملتها بالمادة الحاملة مثل حمض أميني مناسب، ثم ارسالها فورا إلى المستشفي حيث يكون المريض مستعدا على سرير العمليات في جهاز التصوير المقطعي بالإصدار البوزيتروني. ويجب أن يبدأ خقن المريض بها وبدء التصويير فورا حيث أن عمر المادة المشعة يستمر عدة ساعات فقط.

التصوير العصبي
المناطق الأكثر نشاطاً في الدماغ تستهلك أكبر كمية من الغلوكوز، لذلك يتم ربط المواد المشعة مع جزيئات الغلوكوز المتجه نحو الرأس. التصوير العصبي بواسطة هذه الآلة مبني على الافتراض أن المناطق الأكثر نشاطاً في الدماغ تصدر أكبر كمية من الإشعاعات. يستخدم أيضاً هذا النوع من التصوير في إيجاد رابط بين الأمراض النفسية والنشاط الدماغي. بالإضافة إلى ذلك، يستخدام الأطباء الصور الناتجة من التصوير العصبي خلال العمليات الجراحية لاستئصال الأورام الخبيثة ومعالجة الأمراض العصبية في الدماغ مثل الزهايمر.

التصوير الصدري
يُستخدم التصويرالصدري في تشخيص والكشف عن الأمراض القلبية وتبلغ درجة دقة الصور وحساسيتها أكثر من 90%. المواد المشعة المستخدمة في هذا التصوير هي أكسجين-15 ونتروجين-13. هذا النوع من التصوير يعتبر باهظ الثمن عند مقارنته مع غيره من أساليب التصوير مثل التصوير بالرنين المغناطيسي أو التصوير بالمسح المقطعي، ولكن التصوير المقطعي القلبي بالإصدار البوزيتروني يتمتع بالعديد من الخاصيات التي تميزه عن بقية أنواع التصوير. التصوير الصدري يعتمد على ذات المبادئ والافتراضات التي تعتمد عليها بقية أنواع التصوير المقطعي بالإصدار البوزيتروني

ما الفرق بين MRI و PET و CT
يعطي جهاز PET معلومات عن الخلايا ووظائفها من خلال التمييز بين الخلايا والأنسجة النشيطة من ناحية الأيض في الجسم، وهذا شيء غير متوفر في الصور الناتجة عن جهاز التصوير المقطعي المحوسب CT وجهاز الرنين المغناطيسي MRI. التصوير المقطعي يستخدم الأشعة السينية، الرنين المغناطيسي يستخدم المجالات المغناطيسية، والتصوير المقطعي بالإصدار البوزيتروني يستخدم المواد المشعة مثل أوكسجين-15. بالإضافة إلى ذلك، لا ينتج جهاز PET صوراً تفصيلية لبنية الأعضاء كما هو الحال في CT أو MRI.

نظائر مشعة تستخدم
النظائر المشعة التي يكثر استخدامها في الكشف بواسطة التصوير المقطعي بالإصدار البوزيتروني مرصودة في القائمة التالية، ومن ضمنها الفلور-18. تحضر تلك النظائر المشعة في معجلات للجسيمات المشحونة مع اختيار العنصر المناسب الذي يتحول إلى نظيره المشع عن طريق اصتدام ذراته بالجسيمات المشحونة المعجلة لسرعات عالية. ويتميز الفلور-18 بأن له عمر النصف نحو 110 دقيقة، لهذا يكثر استخدامه في تلك الفحوص حيث يمكن نقله إلى مسافات طويلة (نحو 200 كيلومتر) إلى المستشفى التي تستخدمه. أما بالنسبة للنظائر المشعة ذات عمر نصف قصير فلا يمكن استخدامها إلا في حالة كون المستشفى قريبا من مكان المركز العلمي الذي يشغل السيكلوترون لإنتاج العناصر المشعة، لتحقيق سرعة نقل النظير المشع واستخدامه قبل تحلل قدرته الإشعاعيه. يستخدم الفلور-18 في نحو 90% من الحالات.

النظائر المشعة التي تستخدم هي: 18F ،الكربون-11 (11C), النيتروجين-13 (13N),
الأكسجين 15 (15O), الروبيديوم-82 (82Rb) أو الجاليوم-68 (68Ga).

انظر أيضًا
 تصوير طبقي محوسب

مراجع

وصلات خارجية

 مدونة صوتية متخصصة بالطب النووي والطب الجزيئي
 Positron Emission Particle Tracking —أداة تحليل هندسية بالاعتماد على التصوير المقطعي بالإصدار البوزيتروني قادرة على تتبع جسيمات مفردة بصورة ثلاثية الأبعاد ضمن نظم (جمل) خلط أو طبقات مميّعة. تم تطويرها في جامعة برمنغهام بالمملكة المتحدة.
 PET-CT atlas - مدرسة طب هارفارد
 National Isotope Development Center—U.S. government source of radionuclides including those for PET—production, research, development, distribution, and information

اختراعات أرمينية
اختراعات أمريكية
تصوير الأعصاب
علاج إشعاعي
فيزياء طبية
كيمياء إشعاعية طبية
مادة مضادة

تصوير مقطعي بالإصدار البوزيتروني


Os Janviéristes,<ref>Janviéristes : Autoridades político-militares que decidiram interromper o processo eleitoral (favorável aos islamistas da FIS) em janeiro de 1992, conforme definição do livro, página 367: Le français en Algérie: Lexique et dynamique des langues. Éditions Duculot, Bruxelles, 2002</ref> por vezes designados « Décideurs », foram os generais do exército argelino que decidiram, em 11 de janeiro de 1992, interromper o segundo turno eleitoralAlgérie : voyage au cœur de l'armée. Jeune Afrique, 2 de fevereiro de 2012Mohamed Sifaoui : Histoire secrète de l'Algérie indépendante - L'État DRS, Nouveau monde éditions, 2012  programado para 16 de janeiro. Este segundo turno teria permitido uma vitória esmagadora para o partido islamista, a Frente Islâmica de Salvação (FIS). Este partido conquistou 188 cadeiras no primeiro turno das eleições legislativas de 26 de dezembro de 1991.1992-1998: la guerre civile des généraux « janviéristes », page 295. La lutte des clans et la victoire des « janviéristes », page 298, in Histoire secrètes du pétrole algérien, de Hocine Malti. La Découverte, Paris, 2010 Uma decisão importante que será seguida por uma longa década sombria marcada pela violência armada dos islamistas que, frustrados de sua vitória, empreenderiam ações armadas com a formação de maquis.

 Composição
Essa paralisação do processo eleitoral foi realizada por uma estrutura não oficial, o "conclave do exército". Reuniu-se secretamente no quartel-general das forças terrestres em Aïn Naâdja, todos os oficiais generais e superiores do Exército Nacional Popular (Armée nationale populaire, ANP). Em torno do Ministro da Defesa, estavam reunidas cerca de cinquenta pessoas, entre elas o Chefe do Estado Maior, o Diretor do Departamento de Inteligência e Segurança (Département du Renseignement et de la Sécurité, DRS), o diretor da contraespionagem, os diretores centrais do ministério bem como os chefes do seis regiões militares.

Dentre eles:Farid Alilat, « Algérie : le cercle des généraux disparus (sous Bouteflika) », Jeune Afrique, 20 de outubro de 2015
Mohamed Mediène, conhecido como "Toufik": general e chefe do DRS durante a interrupção do processo eleitoral, no cargo até setembro de 2015;
Khaled Nezzar: major-general e Ministro da Defesa, ingressou no Alto Conselho de Estado (Haut Comité d'État, HCE) em janeiro de 1992. Sua retirada da cena política remonta a 1994;
Larbi Belkheir: major-general reformado e ministro do Interior em 1992, tornou-se diretor de gabinete do presidente Bouteflika. Faleceu em janeiro de 2010;
Abdelmalek Guenaizia: general e Chefe do Estado-Maior, esteve na vanguarda;
Mohamed Lamari: comandante-geral das forças terrestres em janeiro de 1992, foi promovido a major-general e nomeado chefe do Estado-Maior em 1993, em seguida, general do corpo do exército. Renunciou em 2004 e faleceu em fevereiro de 2012;
Mohammed Touati: foi diretor do Ministério da Defesa e depois membro da Comissão de Diálogo Nacional. Major-general reformado, também foi conselheiro de Bouteflika para assuntos de segurança;
Banabbès Gheziel: comandante da Gendarmerie, depois conselheiro militar de Bouteflika;
Hacen Aït Abdesslam: major-general encarregado do Departamento de Fabricação Militar;
Também o General Ahmed Bousteila.

 Ações
Os chefes das forças armadas instaram firmemente os participantes a assinar um texto exigindo a renúncia do presidente da República Chadli Bendjedid "que busca por meio de sua política de compromisso com os islamistas enviar os oficiais do ANP para a aposentadoria" e justificaram o golpe com os seguintes argumentos:

A Frente Islâmica de Salvação (FIS) quer tomar o poder pela força;
Se a FIS chegasse ao poder, não respeitaria nem a constituição nem as leis e arruinaria o país política e economicamente;
É necessário garantir a ordem e restaurar a autoridade do Estado;
É urgente promover a decolagem econômica e lutar contra o desemprego.

O exército é apoiado em sua ação por partidos políticos seculares e democráticos. Os "janviéristes" adquiriram uma "nova legitimidade" ao se proclamarem "salvadores da Argélia", posando em nome da "defesa da democracia" como fiadores do "laicismo" contra a ameaça do "integralismo". Aos olhos da sociedade e da opinião internacional, tornaram-se o "baluarte contra o fanatismo". A paralisação do processo eleitoral tomou a forma de um verdadeiro golpe de Estado: dissolução da Assembleia Nacional; renúncia forçada do presidente Chadli Bendjedid em 12 de janeiro de 1992, prova da fragilidade de sua função (o exército o conduziu ao topo em 1979); prisão de todos os principais líderes islamistas e dissolução da Frente Islâmica de Salvação (FIS).Algérie : Que veulent les militaires, in Courrier international, pp : 32, Nº. 556, de 28 de junho a 4 de julho de 2001 As forças armadas apelam com urgência para Mohamed Boudiaf liderar o país, com a criação de um Alto Comitê de Estado presidido por Boudiaf (que será assassinado pouco mais de cinco meses após sua posse). Um longo período de terrorismo, em seguida, deverá abater-se sobre a Argélia e o estado de emergência será declarado em 9 de fevereiro de 1992. As forças armadas e o DRS, a partir de agora, tomariam as rédeas da situação.

 Reação
O golpe militar e o terrorismo do grupos armados islamistas abrem a mais grave crise da Argélia independente, que levará o país a uma violência indiscriminada conhecida como « décennie noire » (década negra) e que causou quase duzentos mil mortos, milhares de desaparecidos, um milhão de deslocados, dezenas de milhares de exilados e mais de vinte bilhões de dólares em danos.

 Bibliografia
 Khaled Nezzar, Algérie, arrêt du processus électoral, enjeux et démocratie, Éditions Publisud Paris, Alger, 2001
 Abdelhamid Brahimi, Aux Origines de la tragédie algérienne (1958-2000) Témoignage sur Hizb França'', Hoggar, Genève, 2000.

 Algérie, le livre noir - Documents réunis et présentés par Reporters sans frontières, La Découverte, 2003 .

Guerra Civil da Argélia
História política da Argélia

Janviéristes


Ljestvice i sastavi liga petog ranga hrvatskog nogometnog prvenstva u sezoni 2016./17.

Jedinstvena ŽNL Zagrebačka

 Izvori:
 rsssf.com
 NS Zagrebačke županije, Službeno glasilo

1. Zagrebačka liga

 Izvori:
 rsssf.com
 Zagrebački nogometni savez, 1. Zagrebačka liga - 26. kolo
 Zagrebački nogometni savez, 1. Zagrebačka liga

1. ŽNL Bjelovarsko-bilogorska

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Bjelovarsko-bilogorski, 1. ŽNL
 ŽNS Bjelovarsko-bilogorski, Nogomet

1. ŽNL Brodsko-posavska

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Brodsko-posavski, 1. ŽNL ljestvica
 ŽNS Brodsko-posavski, 1. ŽNL rezultati
 sportalo.hr

1. ŽNL Istarska

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Istarski, 1. ŽNL
 ŽNS Istarski, Bilten
 istrasport.eu

1. ŽNL Karlovačka

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Karlovački, 1. ŽNL
 ŽNS Karlovački, konačne ljestvice županijskih liga

1. ŽNL Koprivničko-križevačka

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Koprivničko-križevački, 1. ŽNL
 drava.info

1. ŽNL Krapinsko-zagorska

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Krapinsko-zagorski, 1. ŽNL
 ŽNS Krapinsko-zagorski, rezultati posljednjeg kola i konačne ljestvice liga
 ŽNS Krapinsko-zagorski, ''Službeno glasilo

ŽNL Ličko-senjska

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Ličko-senjski, Bilten
 ŽNS Ličko-senjski, Bilten

1. ŽNL Međimurska

 Izvori:
 rsssf.com
 emedjimurje.rtl.hr, ljestvica
 emedjimurje.rtl.hr, rezultati
 mns.hr, Gool, br. 1487
 mns.hr, Gool - službeno glasilo MNS.a

1. ŽNL Osječko-baranjska

 Izvori:
 rsssf.com
 NS Osijek, 1. ŽNL, ljestvica
 NS Osijek, 1. ŽNL, rezultati
 ŽNS Osječko-baranjski, 1. ŽNL

1. ŽNL Požeško-slavonska

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Požeško-slavonski
 sport-pozega.hr
 pozeska-kronika.hr

1. ŽNL Primorsko-goranska

 Izvori:
 rsssf.com
 grevagol-nsrijeka.com
 sportcom.hr

1. ŽNL Sisačko-moslavačka

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Sisačko-moslavački, glasila
  ŽNS Sisačko-moslavački, Službeno glasilo
 NS Kutina, glasila
 NS Kutina, Glasnik
 NS Novska, glasnici
 NS Novska, Glasnik
 NS Novska, 1. ŽNL
 NK Sokol Velika Ludina, ljestvica
 NK Sokol Velika Ludina, rezultati sezone

1. ŽNL Varaždinska

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Varaždin, 1. ŽNL
 ŽNS Varaždin, Nogomet

1. ŽNL Virovitičko-podravska

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Virovitičko-podravski, 1. ŽNL
 ŽNS Virovitičko-podravski, bilteni 1. ŽNL
 ŽNS Virovitičko-podravski, bilteni 1. ŽNL 2016./17., 26. kolo

1. ŽNL Vukovarsko-srijemska

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Vukovarsko-srijemski

2. ŽNL Dubrovačko-neretvanska

 Izvori:
 ŽNS Dubrovačko-neretvanski, 2. ŽNL
 ŽNS Dubrovačko-neretvanski, Bilten
 rsssf.com

2. ŽNL Splitsko-dalmatinska

 Izvori:
 facebook, ŽNL Splitsko-dalmatinska
 sportnet. hr
 ŽNS Splitsko-dalmatinski
 rsssf.com

2. ŽNL Zadarska

 Izvori:
 ŽNS Zadar, 18. kolo 2. ŽNL
 ŽNS Zadar, glasilo
 rsssf.com

Poveznice
 MaxTV 1. HNL 2016./17.
 2. HNL 2016./17.
 3. HNL 2016./17.
 4. rang HNL-a 2016./17.
 6. rang HNL-a 2016./17.
 7. rang HNL-a 2016./17.
 Hrvatski nogometni kup 2016./17.

Izvori
 rsssf.com, Hrvatska 2016./17., 1. ŽNL

2016-17
 5

5. rang HNL-a 2016./17.