Kip, dilbilgisinde bir fiilin kök veya gövdesinin zaman, yargı veya niyete göre girdiği geçici kalıptır. Kip, bir fiilin haber veya dilek kipi eklerinden birini almış hâlidir.

Kip halindeki bir fiilde şahıs eki olmak zorunda değildir. Şahıs eki almamış kipler genellikle ilgili fiilin 3. tekil şahıs çekimi ile aynıdır:

 geldi, gitmiş, çalışır, duyacak, koş, yapmalı, alışsa vs.

Fiil çekiminde kipe şahıs ekleri de eklenir:

 geldim, geldin, geldi, geldik, geldiniz, geldiler

Haber kipleri
haber kipleri bir fiilin (eylemin) hangi zaman aralığında (geçmişte, şu anda, gelecekte veya geniş zamanda) gerçekleştiğini bildirir. Haber kiplerinin ekleri fiil köklerine zaman kavramı kazandırır. Bu nedenle haber kiplerine zaman kipleri de denir. Ekleri: -ecek, -r, -di, -miş, -yor olan zaman kipleri beşe ayrılır:

Geniş Zaman
-ar/-er/-ır/-ir/-ur/-ür/-r ekleriyle oluşturulur:
 bakarsın, öderler, sever, geliriz, okurum, başla"'r"'lar

Gelecek Zaman
-ecek/-acak eki ile oluşturulur:
 Yazacak

Şimdiki Zaman
-(i)yor ve -mekte ekleri ile oluşturulur:
 geliyor, yüzmekte

Görülen (Bilinen) Geçmiş Zaman
-dı/-di/-du/-dü/-tı/-ti/-tu/-tü/ ekleri ile oluşturulur:
 baktı, doydum

Duyulan (Öğrenilen) Geçmiş Zaman
-mış/-miş/-muş/-müş ekleri ile oluşturulur
 Öğrenmişler

Dilek Kipleri

İstenilen veya tasarlanan bir hareketi anlatan kiplerdir. Bu kiplerde açıkça bir zaman ifadesi bulunmaz. Dilek kipleri dörde ayrılır:

Emir Kipi
Emir kipinin eki yoktur ancak şahıs eki alabilir. Emir kipinde çekilen bir fiilde yalnızca fiil kökü ve şahıs eki bulunur. Bütün dillerde bu kip, acil durumlarda da kullanıldığından fiilin en kısa şeklidir. 1. tekil (ben) ve çoğul (biz) için çekimi yoktur:
 gel, gel-sin, gel-in(iz), gel-sinler
 git, git-sin, gid-in(iz), git-sinler
 yap, yap-sın,yap-ın(ız),yap-sınlar

Gereklilik Kipi
Türkçede -meli/-malı ekleriyle oluşturulur.
 düş-meli, git-meli, al-malı,yap-malı

İstek Kipi
Türkçede -a/-e ekleriyle oluşturulur.
 gel-e-y-im, gel-e-sin, gel-e (3. tekil), gel-e-l-im, gel-e-siniz, gel-e (3. çoğul)

Dilek-Şart (Koşul) Kipi
Türkçede -se/-sa ekiyle oluşturulur.
 O gelirse ben de gelirim.

Çekimli Fiiller
Çekimli fiil, kip halindeki bir fiilin herhangi bir şahıs ekiyle ifade edilmiş halidir:
 Gör+dü+m (bilinen geçmiş zaman, 1. tekil şahıs)

Çekimli bir fiilde sırayla şu üç bölüm bulunur:
 Fiil kök veya gövdesi
 Kip eki
 Şahıs eki

Kip ekleri, fiil kökünden sonra gelerek ona zaman manası veya tasarlanan, istenen bir hareketle ilgili mana kazandırır. Sadece kip eki almış olan bir fiil, o fiilin üçüncü tekil şahıs için çekilmiş haliyle aynıdır:
 Gitti (gitmek fiilinin bilinen geçmiş zaman kipi)
 Gitti (gitmek fiilinin bilinen geçmiş zamanda 3. tekil şahıs çekimi

Bu kuralın bir tek istisnası vardır. Emir kipinin kip eki olmadığı için yalın haldeki kök, emir kipinin 2. tekil şahıs çekimi ile aynıdır:
 Dinle (dinlemek fiilinin emir kipi)
 Dinle (dinlemek fiilinin emir kipinde 2. tekil şahıs çekimi)

Çekim örneği:

Bir çekimli fiilde iki kip eki de bulunabilir. Bu tür fiillere bileşik zamanlı fiiller denir.

Birleşik zamanlı fiiller
Birleşik zamanlı fiiller bir kip eki ve bir ek fiil almış fiillerdir.

Hikâye Birleşik Zamanı
Ana kipin sonuna -di ek fiili eklenerek oluşturulur:
 Giderdi (geniş zamanın hikâyesi)
 Okuyordu (şimdiki zamanın hikâyesi)
 Gelecekti (gelecek zamanın hikâyesi)
 Duymuştu (geçmiş zamanın hikâyesi)
 Öğrenmeliydim (gereklilik kipinin hikâyesi)

Rivâyet Birleşik Zamanı
Ana kipin sonuna -miş ek fiili eklenerek oluşturulur:
 Bakarmış (geniş zamanın rivayeti)
 Yazacakmışsın (gelecek zamanın rivayeti)
 Boyuyormuş (şimdiki zamanın rivayeti)
 Bulaymış (istek kipinin rivayeti)

Şart Birleşik Zamanı
Ana kipin sonuna -se  ek fiili eklenerek oluşturulur:
 Atıyorsa (şimdiki zamanın şartı)
 Alacaksan (gelecek zamanın şartı)

Emir kipinin bileşik zamanı yoktur. İstek ve dilek-şart kiplerinin şartı yoktur. Görülen geçmiş zamanın ise rivayeti yoktur.

Diğer Dillerde Kipler
Altay ve Ural dillerine dâhil olmayan dillerde kipler genellikle kelimenin sonlarına gelen eklerle oluşturulmazlar. Türkçedeki bazı kipler, mesela Hint-Avrupa dillerinde yoktur. Hint-Avrupa dillerinden Almancada istek kipi (Almanca: optativ) incelenecek olursa, Türkçede tek başına bir cümleyi oluşturan geleyim kelimesi, Almancaya şu şekillerde tercüme edilebilir:
 Ich soll (mal) kommen.
 Ich komme (mal).
 Ich möchte (mal) kommen.
 Ich darf (mal) kommen. …
Başka bir örnek:
.

Sümerce gibi bazı dillerde dilek-şart kipi, birinci tekil şahıs için başka şekilde oluşturulmaktadır:

Kaynakça

Kip


A Agência Reguladora de Certificação de Carga e Logística de Angola – ARCCLA é um Instituto público, sujeito a superintendência do Ministério dos Transportes, dotado de personalidade jurídica, autonomia administrativa, financeira e patrimonial, criada para exercer as funções de controlo das operações de  transporte por via marítima, terrestre e aérea, bem como a dinamização da logística nacional.

Criação

Criada por Despacho em Decreto Presidencial n.º 326/20, de 29 de Dezembro de 2020, extingue o Conselho Nacional de Carregadores (CNC) e o Corredor do Lobito, e cria a Agência Reguladora de Certificação de Carga e Logística de Angola, abreviadamente designada por ARCCLA, com sede na Província de Luanda e representações na Província de Benguela, Província de Cabinda, Província do Kwanza-Sul, Província do Namibe e Província do Zaire.

Principais actividades a desenvolver

À luz das directrizes definidas para os anos de 2020 a 2023, a ARCCLA apresentar-se-á como instituição fundamental na implantação e gestão de Plataforma logística a nível do território angolano, assim como reforçar o seu papel como o principal articulador do processo de certificação da mobilidade de cargas e o controlo do frete marítimo, terrestre e aéreo.

Histórico

ARCCLA paga 3,7 milhões de euros em consultoria

A decisão foi tomada pelo Presidente da República que autorizou a ARCCLA a disponibilizar os recursos financeiros necessários para a execução do contrato, e orientou a entidade a reportar posteriormente ao ministério das Finanças. A informação consta no despacho presidencial n.° 10/20, de 22 de Janeiro. O diploma refere, que havendo necessidade de se proceder à abertura de um procedimento de contratação pública, de serviço de consultoria para o suporte necessário ao crescimento e fortalecimento da instituição, para a aquisição de uma plataforma informática para a harmonização dos processos dos serviços do sistema logístico nacional.

ARCCLA visita Porto do Lobito

Uma delegação da Agência Reguladora de Certificação de Carga e Logística de Angola (ARCCLA) chefiada pelo seu PCA, Catarino Fontes Pereira, no Porto do Lobito, o trabalho que está a ser feito para o desenvolvimento do Corredor do Lobito. Num encontro realizado com os responsáveis da empresa portuária, o PCA da ARCCLA procedeu a apresentação da administradora para a área do desenvolvimento de corredores e plataformas logísticas, Maria de Lourdes Bravo, que doravante vai trabalhar directamente com as entidades ligadas ao corredor do Lobito.

Catarino de Fontes Pereira considerou que o Porto do Lobito, como parte integrante das infra-estruturas e empreendimentos do Corredor do Lobito, desempenha um papel fundamental para o desenvolvimento da região. A administradora para a área financeira do Porto do Lobito, Maria Madalena que dirigiu a delegação da empresa na recepção da delegação, deu a conhecer o estado funcional da actividade portuária e os projectos de desenvolvimento para este ano e os próximos tempos.

eSPap recebe ARCCLA para troca de experiências no âmbito das Compras Públicas

Realizou-se na eSPap um encontro com a administradora da Área Jurídica e de Regulamentação da Agência Reguladora de Certificação de Carga e Logística de Angola (ARCCLA), Dra. Evandra Martins, para apresentação e discussão sobre o funcionamento do Sistema Nacional de Compras Públicas e dos Serviços Partilhados de Compras Públicas.

Esta sessão foi conduzida pelo Presidente do Conselho Diretivo da eSPap, César Pestana, e pelo Diretor dos Serviços Partilhados de Compras Públicas, João Barroso.

ARCCLA realiza 1.ª Reunião do Conselho de Concertação da RNPL

A cerimónia de abertura foi presidida pelo Presidente do Conselho de Administração da ARCCLA, Catarino Fontes Pereira. O evento contou com uma breve abordagem sobre o papel do Conselho de Concertação da Rede Nacional de Plataformas Logísticas em Angola tendo em conta o Estatuto Orgânico da ARCCLA, o Regime Jurídico da RNPL e o Diploma Legal que institui a Janela Única Logística. Foram tomadas deliberações sobre a constituição do Conselho de Concertação da Rede Nacional das Plataformas Logísticas, discussão e aprovação do Regimento do Conselho de Concertação da RNPL bem como sobre a constituição e composição do secretariado do Conselho de Concertação da RNPL. O Presidente do Conselho de Concertação da RNPL, destacou o papel do Conselho de Concertação a sua natureza colegial, consultiva e multidisciplinar.

O evento contou com representantes dos Ministérios das Finanças, Economia e Planeamento, da Administração do Território, da Agricultura e Pescas, da Indústria e Comércio, dos Recursos Minerais e Petróleos, da Cultura, Turismo e Ambiente, das Obras Públicas e Ordenamento do Território e da Energia e Águas. O evento contou ainda com várias entidades e empresas tais como a Associação dos Industriais de Angola (AIA), Associação de Empresas do Comércio e de Distribuição Moderna de Angola (ECODIM) e da SÉCIL MARÍTIMA.

Concurso Público da Concessão da Plataforma Logística do Luvo e Soyo

O Governo de Angola lançou, na província do Zaire, o concurso internacional para a Concepção, Construção, Exploração e Gestão Comercial das Plataformas Logísticas do Zaire e Luvo, num acto presidido pelo Ministro dos Transportes, Ricardo Viegas D'Abreu, e testemunhado pelo Governador da província do Zaire, Pedro Maquita Júlia. Com estas concessões, pretende-se promover o desenvolvimento e o investimento privado no sector logístico do país, contribuir para a diversificação da economia angolana, nomeadamente nos sectores do agro-negócio e indústria, aumentar a eficiência e a diversificação dos serviços.

As concessões, sob responsabilidade da Agência de Regulação de Carga e Logística de Angola (ARCCLA) visam igualmente captar recursos financeiros para o desenvolvimento da Rede Nacional de Plataformas Logísticas-RNPL, introduzir métodos de gestão empresarial altamente profissional no sector logístico, reduzir custos e fomentar a concorrência e induzir a competitividade dos serviços prestados. O sector da logística desempenha um papel fundamental na melhoria do ambiente macroeconómico do país, ao fomentar a criação de empregos, aumentar o produto nacional e atrair investimento estrangeiro. Actualmente, as infraestruturas logísticas em Angola enfrentam vários desafios, por se encontrarem numa fase inicial de desenvolvimento, com o transporte de mercadorias altamente dependente do transporte rodoviário.

Entrega do 1º Alvará de Transitário pela ARCCLA

A empresa Transtevo-Transitários foi a contemplada, ao receber de modo simbólico da Direcção de Operações da ARCCLA no dia 20 de dezembro, o 1º ALVARÁ de TRANSITÁRIO emitido pela ARCCLA, esta entrega foi feita pelo Administrador p/ Área de Operações Dr. Emanuel de Abril, por via da Sr.ª Katiana Pina (Directora da referida empresa), que mostrou-se satisfeita em nome da instituição enaltecendo o profissionalismo e desburocratização demonstrada no tratamento do seu processo.

Esta é uma ação com vista a cumprir o previsto no EOARCCLA (DP n.º 326/20, de 29 de Dezembro), após o processo de transferência formal da actividade de regulação das empresas que desenvolvem as actividades de transitário na República de Angola (do extinto IMPA para ARCCLA).

Transportes de Angola
Economia de Angola

ARCCLA


دائرة حسين داي إحدى دوائر الجزائر التابعة لولاية الجزائر. عاصمتها هي حسين داي و تضم بلديات حسين داي و القبة و المقارية و بلوزداد.

المحطة البرية

يتضمن إقليم هذه الدائرة في بلدية حسين داي مقر المحطة البرية للخروبة التي هي المحطة الرئيسية للنقل البري في ولاية الجزائر.

الوديان

يتضمن إقليم هذه الدائرة العديد من الوديان منها:
 وادي الحراش

الساحل البحري

تحتضن هذه الدائرة العديد من الشواطئ البحرية، منها:.
 شاطئ الصابلات

رياضة
شباب بلوزداد

نصر حسين داي

مواضيع ذات صلة
 تاريخ ولاية الجزائر
 دوائر ولاية الجزائر
 بلديات ولاية الجزائر

مراجع

حسين داي

دائرة حسين داي


An upper gastrointestinal series, also called a barium swallow, barium study, or barium meal, is a series of radiographs used to examine the gastrointestinal tract for abnormalities. A contrast medium, usually a radiocontrast agent such as barium sulfate mixed with water, is ingested or instilled into the gastrointestinal tract, and X-rays are used to create radiographs of the regions of interest. The barium enhances the visibility of the relevant parts of the gastrointestinal tract by coating the inside wall of the tract and appearing white on the film. This in combination with other plain radiographs allows for the imaging of parts of the upper gastrointestinal tract such as the pharynx, larynx, esophagus, stomach, and small intestine such that the inside wall lining, size, shape, contour, and patency are visible to the examiner. With fluoroscopy, it is also possible to visualize the functional movement of examined organs such as swallowing, peristalsis, or sphincter closure. Depending on the organs to be examined, barium radiographs can be classified into "barium swallow", "barium meal", "barium follow-through", and "enteroclysis" ("small bowel enema"). To further enhance the quality of images, air or gas is sometimes introduced into the gastrointestinal tract in addition to barium, and this procedure is called double-contrast imaging. In this case the gas is referred to as the negative contrast medium. Traditionally the images produced with barium contrast are made with plain-film radiography, but computed tomography is also used in combination with barium contrast, in which case the procedure is called "CT enterography".

Types

Various types of barium X-ray examinations are used to examine different parts of the gastrointestinal tract. These include barium swallow, barium meal, barium follow-through, and barium enema. The barium swallow, barium meal, and barium follow-through are together also called an upper gastrointestinal series (or study), whereas the barium enema is called a lower gastrointestinal series (or study). In upper gastrointestinal series examinations, the barium sulfate is mixed with water and swallowed orally, whereas in the lower gastrointestinal series (barium enema), the barium contrast agent is administered as an enema through a small tube inserted into the rectum.
 Barium swallow X-ray examinations are used to study the pharynx and esophagus.
 Barium meal examinations are used to study the lower esophagus, stomach and duodenum.
 Barium follow-through examinations are used to study the small intestine.
 Enteroclysis, also called small bowel enema, is a barium X-ray examination used to display individual loops of the small intestine by intubating the jejunum and administering barium sulfate followed by methylcellulose or air.
 Barium enema examinations are used to study the large intestine and rectum and are classified as lower gastrointestinal series.

Medical uses
Barium X-ray examinations are useful tools for the study of appearance and function of the parts of the gastrointestinal tract. They are used to diagnose and monitor esophageal reflux, dysphagia, hiatus hernia, strictures, diverticula, pyloric stenosis, gastritis, enteritis, volvulus, varices, ulcers, tumors, and gastrointestinal dysmotility, as well as to detect foreign bodies. Although barium X-ray examinations are increasingly being replaced by more modern techniques, such as computer tomography, magnetic resonance imaging, ultrasound imaging, endoscopy and capsule endoscopy, barium contrast imaging remains in common use because it offers the advantages of greater affordability, wider availability, and better resolution in assessing superficial mucosal lesions.

Mechanism
Barium sulfate is swallowed and is a radio opaque substance that does not allow the passage of X-rays. As a result, areas coated by barium sulfate will appear white on an X-ray film. The passage of barium sulfate through the gastrointestinal tract is observed by a radiologist using a fluoroscope attached to a TV monitor. The radiologist takes a series of individual X-ray images at timed intervals depending on the areas to be studied. Sometimes medication which produces gas in the gastrointestinal tract is administered together with the Barium sulfate. This gas distends the gastrointestinal lumen, providing better imaging conditions and in this case the procedure is called double-contrast imaging.

Procedure
Clinical status and relevant medical history are reviewed prior to the studies. Patient consent is required.

Barium swallow
A barium swallow study is also known as a barium  esophagram and needs little if any preparations for the study of the larynx, pharynx, and esophagus when studied alone.

Amongst the uses of barium swallow are: persistent dysphagia and odynophagia despite negative esophagogastroduodenoscopy (OGDS) findings, failed OGDS, esophageal motility disorder, globus pharyngis, assessment of tracheoesophageal fistula, and timed barium swallow to monitor the progress of esophageal achalasia therapy. Barium sulfate suspension such as 100 ml or more of E-Z HD 200 to 250% concentration and Baritop 100% can be used. Water-soluble contrast agent such as Gastrografin (diatrizoate) and Conray (Iotalamic acid) is used instead of barium if oesophageal perforation is suspected. Low osmolar contrast medium with concentration of 300 mg/ml is used instead of gastrografin if there is risk of aspiration or there is tracheoesophageal fistula.

A thick barium mixture is swallowed in supine position and fluoroscopic images of the swallowing process are made. Then several swallows of a thin barium mixture are taken and the passage is recorded by fluoroscopy and standard radiographs. The procedure is repeated several times with the examination table tilted at various angles. A total of 350–450 mL of barium is swallowed during the process. Normally, 90% of ingested fluid should have passed into the stomach after 15 seconds.

Right anterior oblique (RAO) view is to see the oesophagus clearly, away from overlapping spine. AP (anterior-posterior) view is also done to visualise the gastroesophageal junction. AP and lateral views are also done to visualise the hypopharynx during swallowing at a frame rate of 3–4 per second. Left posterior oblique (LPO) position is used to identify hernias, mucosal rings, and varices.

Barium meal
Intravenous injection of Buscopan (Hyoscine butylbromide) 20 mg or glucagon 0.3 mg is used to distend the stomach and slow down the emptying of the contrast into the duodenum.

Right anterior oblique (RAO) view is used to demonstrate antrum and greater curve of stomach. Supine position is to demonstrate antrum and body of stomach. Left anterior oblique (LAO) view is used to see the lesser curve of stomach en face. This position is also used to check for gastroesophageal reflux when patient is asked to cough or swallow (water siphon test). Left lateral tilted with head up 45 degrees is used to demonstrate the fundus of the stomach. To demonstrate the duodenal loop, the subject can lie down in prone position on a compression pad to prevent excessive barium flowing into the duodenal loop. Anterior view of duodenal loop can be seen at RAO position. Duodenal cap can be visualised by taking images when subject lie down in prone position, RAO, supine, and then LAO positions or it can be seen on erect position with RAO and steep LAO views. Total mucosal coating of the stomach is done by asking the subject to roll to the right side into a complete circle until RAO position. Arae gastriae in the antrum (fine reticular network of grooves) is visible if good coating is achieved.

Small bowel follow-through
Indications to do this procedure are: unexplained chronic abdominal pain with weight loss, unexplained diarrhea, anemia which is caused by gastrointestinal bleeding or dependent on blood transfusion where the cause cannot be explained despite OGDS or colonoscopy investigations, partial obstruction of bowel/small bowel adhesive obstruction suspected, and unexplained malabsorption of nutrients. For barium follow-through examinations, a 6-hour period of fasting is observed prior to the study.

Barium is administered orally, sometimes mixed with diatrizoic acid (gastrografin) to reduce transit time in the bowel. Intravenous metoclopramide is sometimes also added to the mixture to enhance gastric emptying. 600 ml of 0.5% methylcellulose can be given orally, after barium meal is given, to improve the images of small bowel follow-through by reducing the time taken for barium to pass through the small intestines, and increase the transparency of the contrast-filled small bowels. Other methods to reduce transit time are to add ice cold normal saline after the administration of barium saline mixture or to give a dry meal.

X-ray images are then taken in a supine position at intervals of 20–30 minutes. Real-time fluoroscopy is used to assess bowel motility. The radiologist may press or palpate the abdomen during images to separate intestinal loops. The total time necessary for the test depends on the speed of bowel motility or transit time and may vary between 1 and 3 hours.

Enteroclysis
Enteroclysis is also known as small bowel enema. It has been largely replaced by magnetic resonance enterography/enteroclysis and computed tomography enterography/enteroclysis.

In addition to fasting for 8 hours prior to examination, a laxative may also be necessary for bowel preparation and cleansing. The main aim of this study is to distend the proximal bowel through infusion of large amount of barium suspension. Otherwise, the distension of distal small bowel is generally similar with small bowel follow-through. Therefore, there is a need to pass a tube through the nose into the jejunum (nasojejunal tube) to administer large amount of contrast. This can be unpleasant to the subject, requires more staff, longer procedural time, and higher radiation dose when compared to small bowel follow-through. The indications for enteroclysis are generally similar to small bowel follow-through. Barium suspensions such as diluted E-Z Paque 70% and Baritop 100% can be used. After that, 600 ml of 0.5% methylcellulose is administered after 500 ml of 70% barium suspension is given. Bilbao-Dotter tube and Silk tube can be used to administer barium suspension. The subject should be fasted overnight, any antispasmodic drugs should be stopped one day before the examination, and Tetracaine lozenges can be used 30 minutes before the procedure to numb the throat for nasojejunal tube insertion.

The filling of the small intestines can be viewed continuously using fluoroscopy, or viewed as standard radiographs taken at frequent intervals. The technique is a double-contrast procedure that allows detailed imaging of the entire small intestine. However, the procedure may take 6 hours or longer to complete and is quite uncomfortable to undergo.

Interpretation of results

 Enteroclysis has shown to be very accurate in diagnosing small bowel diseases, with a sensitivity of 93.1% and specificity of 96.9%. It permits detection of lesion which may not be seen with other imaging techniques. There is no significant difference in terms of detection of clinically significant findings, sensitivity or specificity between enteroclysis and CT enterography. Enteroclysis compares favorably with wireless capsule endoscopy and double-balloon endoscopy in the diagnosis of mucosal abnormalities of the small bowel.
 The interpretation of standard barium swallow examinations for assessing dysphagia is operator and interpreter dependent. It has poor sensitivity for subtle abnormalities but is more sensitive in detecting esophageal webs and rings than gastroscopy. The best initial evaluation of suspected oropharyngeal dysphagia is a barium study. Barium swallow studies remain the main investigation of dysphagia. Barium studies may detect pharyngeal tumors that are difficult to visualize endoscopically.
 Barium follow-through examinations are the most commonly used imaging technique in assessing patients with Crohn's disease, although CT and magnetic resonance imaging are widely accepted as being superior. However Barium examinations remain superior in the depiction of mucosal abnormalities. The features of Crohn's disease are well described by barium follow-through examinations, appearing as a typical "cobblestone pattern", but no information is obtained regarding extraluminal disease. Radiographic imaging in Crohn's disease provides clinicians with objective evaluations of small bowel regions that are not accessible to standard endoscopic techniques. Because of its length and complex loops, the small intestine is the most difficult part of the gastrointestinal tract to evaluate. Most endoscopic techniques are limited to the examination of proximal or distal segments, hence Barium follow-through remains  in most centres the test of choice for the investigation of abdominal pain, diarrhoea and in particular diseases manifesting mucosal abnormalities such as coeliac and Crohn's disease.
 Barium swallow studies are better than endoscopy at demonstrating the anatomic findings in gastroesophageal reflux disease after anti-reflux surgery.
 Barium fluoroscopic examinations have some advantages over computed tomography and magnetic resonance techniques, such as higher spatial resolution and the ability to examine bowel peristalsis and distension in real time.
 Many infections and parasitic infestations produce patterns of the luminal surface, which are best seen on Barium examinations. Certain parasites are seen as filling defects outlined by Barium and Barium examinations play an important role in the diagnosis of intestinal infections and infestations as compared to other techniques. Barium studies show tapeworms and roundworms as thin, linear filling defects of the bowel. Because roundworms have a developed alimentary tract, barium may outline the parasites' intestinal tracts on delayed images. In Strongyloidiasis barium studies show intestinal wall oedema, thickening of intestinal folds with flattening, and atrophy of the overlying mucosa. Schistosomiasis caused by infection with flatworms  have an appearance resembling colitis ulcerosa, with inflammatory polyps, ulcers, fibrosis, wall thickening, loss of haustration, and stenosis in Barium X-rays. Anisakiasis is demonstrated by Barium X-rays as bowel wall oedema, thickening, ulceration, or stricture due to inflammation. Sometimes worms are seen as long, thread-like, linear filling defects up to 30 cm long. In Typhlitis Barium studies show oedema, ulceration, and inflammation of bowel wall resulting in wall thickening. In pseudomembranous colitis, barium studies show pancolitis with thumb printing and shaggy margins as well as plaque-like eccentric, nodular or polypoid appearance.
 Barium studies and computer tomography are the most common tools used to diagnose gastrointestinal lymphoma. Barium contrast is more sensitive in the demonstration of subtle mucosa and sub-mucosa abnormalities but computer tomography is the method of choice for determining the extent of disease and staging as well as related complications such as fistulation and perforation. Submucosal nodules or masses form a bull's-eye or target appearance on barium studies.

Adverse effects

 Radiographic examinations involve radiation exposure in the form of X-rays.
 Although barium ions are toxic, their use is generally regarded as safe because the small amounts of barium ions available in solution and absorbed by the gastrointestinal tract are deemed to be negligible; however, isolated cases of barium encephalopathy have been described following absorption of barium from the intestinal tract.
 Constipation and abdominal pain may occur after barium meals.
 The formation of baroliths, which may need to be removed surgically, is a complication of the use of barium sulfate.
 Barium sulfate may cause serious peritoneal irritation.
 Leakage of barium sulfate into the abdominal cavity may occur in people with duodenal ulcers or other perforations and may lead to peritonitis, adhesion, and granulomas; it is associated with a high mortality rate. Leakage of barium into the mediastinum or peritoneal cavity may lead to endotoxic shock, which is often fatal; as a result, the use of barium as a contrast agent is contraindicated when there is a suspicion or possibility of compromise of bowel wall integrity.
 Aspiration or inhalation of barium sulfate into the lungs during oral application can lead to serious respiratory complications leading to fatal aspiration pneumonia or asphyxiation.
 Hypersensitivity and allergic reactions are rare but some additives contained in barium preparations may induce immune reactions.

Complete gastrointestinal obstruction is a contraindication for barium studies.

History
Barium sulfate as a contrast medium was evolved from the prior use of bismuth preparations which were too toxic. The use of bismuth preparations had been described as early as 1898. Barium sulfate as a contrast medium in medical practice was introduced largely as a result of the works of Krause a director of the Bonn Polyclinic, now the medical faculty of the University of Bonn and his colleagues Bachem and Gunther. In a paper read in 1910 at the radiological congress they advocated for the use of barium sulfate as an opaque contrast medium in medicine.

References

Diagnostic gastroenterology
Digestive system imaging
Fluoroscopy
Projectional radiography
Barium

Upper gastrointestinal series


كينريو أريموتو (有本欽隆 أريموتو كينريو) (اسمه الحقيقي يوشيتاكا أريموتو (有本欽隆 أريموتو يوشيتاكا)) (11 فبراير 1940 - 1 فبراير 2019)، ممثل ياباني.

أدواره في الأنمي

مسلسلات أنمي تلفزيونية
 خيميائي الفولاذ - كورنيلو
 خيميائي الفولاذ FULLMETAL ALCHEMIST - دكتور نوكس
 إلفن ليد - المشرف كاكوزاوا
 ون بيس - اللحية البيضاء / إدوارد نيوغيت
 باكانو! - زيلارد كويتس
 المقاتل المتنقل جي جاندام - كلوب إيس، دكتور رايزو كاشو
 التقرير المتنقل الجديد جاندام وينج - المركيز ويليدج، الكونت تاونسيند، زيد وينر
 البدلة المتنقلة جاندام سيد - باتريك زالا
 كوكب ملك الوحوش - أودين
 بليتش - غينري كوتشيكي
 كيبا - ديميتري كان
 MADLAX - غوين مكنيكول
 كيشين تايسن جيجانتيك فورميولا - دانييل بيترسون
 جنود السايبورغ - أستاذ براون
 جوشين إنبو - توكاكو
 تسوكيهيمي: أسطورة القمر - ماكيهيسا تونو
 جاينت كيلينغ - هيرايزومي
 تنبو إيبون أياكاشي أياشي - أوتشيدا ياتارو
 آيرون مان - أستاذ ساكاموتو
 أبطال الكرة - ظاهر
 أن-غو - نوبوزاني كانو
 كيل لا كيل - إيشّين ماتوي
 كاراكوري كيدن هيو سنكي - هيراغا غينّأي
 مغامرة جوجو الغريبة: ستارداست كروسيدرز - كاميو
 بوكيمون - إيثان، جد مالاكي
 سايكو-باس - تومومي ماساوكا
 سيتروس - المدير
 ناروتو - قائد عشيرة كاغويا

أوفا أنمي
 البدلة المتنقلة جاندام يونيكورن - ريكاردو مارسيناس
 سوبرنتشرل ذي أنيميشن - جيسون

أفلام أنمي
 إينيشال دي Third Stage - كين كوغاشيوا
 إينازوما إليفن: هجوم الجيش الأقوى أوغر - سيغو هيبيكي

أدواره في ألعاب الفيديو
 ون بيس: بيرنينغ بلاد - أبيض اللحية
 سايكو-باس: مانداتوري هابينيس - تومومي ماساوكا

أدواره في الدبلجة اليابانية
 ترانسفورمرز أنيميتد - يوكيترون
 ستارغيت إس جي 1 - جاك أونيل
 جزيرة المصراع - دكتور جون كولي
 عقل جميل - ويليام بارتشر

وصلات خارجية

مراجع

ممثلو أداء صوتي ذكور من محافظة توتوري
ممثلو أداء صوتي من محافظة توتوري
ممثلو أداء صوتي يابانيون
ممثلو أفلام يابانيون
ممثلو ألعاب فيديو يابانيون
ممثلو الأداء الصوتي لشخصيات ون بيس
ممثلو مسرحيات موسيقية يابانيون
ممثلون من محافظة توتوري
ممثلون وممثلات يابانيون
ممثلون يابانيون في القرن 20
ممثلون يابانيون في القرن 21
مواليد 1940
مواليد في توتوري (محافظة)
وفيات السرطان في اليابان
وفيات بسبب سرطان المريء

كينريو أريموتو


Joseph Frederick Engelberger (Nueva York, 26 de julio de 1925-Newtown, 1 de diciembre de 2015) fue un físico, ingeniero y emprendedor estadounidense.

Conocido como el "Padre de la Robótica Industrial". Con la autorización de la patente concedida al inventor George Devol, Engelberger desarrolló el primer robot industrial en los Estados Unidos, el Unimate, en la década de 1950. Luego trabajó como emprendedor y gran defensor de la tecnología robótica, además de en fábricas, en diversos campos, incluyendo las industrias de servicios, el cuidado de la salud, y la exploración espacial.

Biografía
En 1956, Engelberger fundó Unimation Inc., que fue la primera empresa del mundo en desarrollar robótica. Dos años antes Devol ya se había asegurado las patentes sobre la tecnología robótica. El primer robot industrial se instaló en General Motors, en la Planta piloto Inland Fisher en Ewing (Nueva Jersey) en 1961. Durante las siguientes dos décadas, los japoneses tomaron la iniciativa con una fuerte inversión en robots para reemplazar a las personas que realizaban ciertas tareas. En Japón, Engelberger es ampliamente considerado como una pieza clave en el ascenso de la posguerra gracias a la calidad de fabricación japonesa y su eficiencia .

La Robotics Industries Association entrega anualmente el José F. Adjudicación Engelberger a "las personas que han contribuido notablemente a la promoción de la ciencia y la práctica de la robótica". El 2000 el Congreso Mundial de la automatización se dedicó a Engelberger, quien pronunció el discurso principal.

Ha sido uno de los primeros defensores de una mayor inversión en sistemas robóticos, Engelberger ha publicado artículos y dio testimonio ante el Congreso sobre el valor de uso de la automatización en el espacio, mucho antes de los éxitos de la NASA y los aterrizajes en Marte de Galileo y otras misiones científicas espaciales tripuladas.

En 1980 Engelberger publica el libro Robótica en la práctica  (ISBN 9780814475874), que ha sido traducido a seis idiomas. Posteriormente le siguió Robóticos en servicio (ISBN 9780262050425) en 1989.

Véase también
Isaac Asimov

Referencias

Enlaces externos
 Sounds like a Robot to me. Joseph Engelberger, con sus propias palabras, sobre el primer robot industrial. (en inglés)

Ingenieros de Estados Unidos
Inventores de Estados Unidos
Personas de Connecticut
Empresarios de Estados Unidos
Premio Japón
Escritores de Nueva York
Alumnado de la Universidad de Columbia
Roboticistas de Estados Unidos
Nacidos en Nueva York

Joseph Engelberger


A Copa do Mundo FIFA de 2022 é um torneio de futebol programado para ocorrer de 21 de novembro a 18 dezembro de 2022, envolvendo 32 seleções masculinas de nações afiliadas à Federação Internacional de Futebol Associado (FIFA). O torneio será transmitido para todo o mundo, cujos direitos foram negociados junto á Copa do Mundo FIFA de 2018.

Copa do Mundo FIFA de 2022
Copa do Mundo FIFA de 2022

Lista de transmissoras da Copa do Mundo FIFA de 2022


لونيس آيت منقلات، شاعر ومطرب ومغني جزائري قبائلي، اسمه الحقيقي هو عبد النبي آيت منقلات، ولد في 17 يناير 1950 بقرية إيغيل بوماس بأعالي جبال جرجرة في بلدية إبودرارن التابعة لولاية تيزي وزو شمال الجزائر.

يعد لونيس آيت منقلات من أحد أشهر مغنيي الموسيقى القبائلية الأمازيغية المعاصرة، تتميز أشعاره وأغانيه بالطابع الفلسفي وتكون أحيانا مرمزة وتتميز بإلغاز معانيها كما تطرح أيضا الإصلاح الاجتماعي والإصلاح السياسي بالإضافة إلى الحكم والمواعظ والدفاع عن الهوية ، وتارة أخرى تكون ذات طابع عاطفي راقي، وعلى العموم تتميز موسيقى آيت منغلات وأشعاره بالطابع الإنساني وتعكس ثقافة راقية، وكل هذا يستقيه آيت منقلات من عمق الثقافة القبائلية الأمازيغية الجزائرية الغنية والثرية والحافلة بالعطاء.

المصادر

روابط خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من إبودرارن
حاصلون على الدكتوراه الفخرية من جامعة تيزي وزو
قبائليون
مغنون جزائريون
مغنون جزائريون في القرن 20
مغنون جزائريون في القرن 21
مغنون ذكور في القرن 20
مغنون ذكور في القرن 21
مغنون قبائليون
مواليد 1369 هـ
مواليد 1950
مواليد في إبودرارن
مغنون ذكور جزائريون في القرن 20
مغنون ذكور جزائريون في القرن 21

لونيس آيت منقلات


مجدليون هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء صيدا في محافظة الجنوب.

تبعد مجدليون حوالي 4 كم عن مدينة صيدا و45 كلم عن بيروت عاصمة لبنان. ترتفع 200 م عن سطح البحر ويبلغ أقصى ارتفاع لها 300 م وتمتد على مساحة تُقدَّر بـ 163 هكتاراً (1.5 كلم²- 0.579 ميل²).

تحد البلدة عدة قرى هي كالتالي: شمالاً: عبرا، الصالحية—جنوباً: عين الدلب، القريّة—شرقاً: الصالحية، كفرجرة—غرباً: حارة صيدا.

أما البلدات المجاورة المرتبطة بالطرق المؤدية إليها فهي: «الهلالية، عبرا، بقسطا، الصالحية، كفرجرة، حارة صيدا، عين الدلب والقرية» [3].

تتميز مجدليون بموقعها الجغرافي لأنها مطلة على كامل صيدا وجوارها وهي تقع على خط الطول 33°33'33.24«N وخط العرض 35°24'44.69»E.

مجدليون هي ثالث بلدة بعد الهلالية وعبرا صعوداً باتجاه مدينة جزين، وتمتاز بسهولة الوصول إليها.

معنى الإسم
يعود أصل التسمية إلى لفظة سريانية تعني: حراس البرج والقلعة، الأمر الذي يدل على عراقتها في التاريخ، وعلى أنها كانت مأهولة منذ أقدم العصور، وقد تعني " البرج الصغير " بينما يروي أحد كبار السن طانيوس الفاخوري، بأن اسم البلدة " أطلق نسبة إلى شخص يُدعى ليون، وكان له مجداً كبيراً أيام الفرنسيين وما قبله، وربما أقام في البلدة فأطلق عليها اسم مجدليون - أي (مجد - ليون).

التركيبة السكانية
عدد سكان مجدليون المسجلين وفق القيود الانتخابية فيبلغ نحو 3500، المقيمين منهم نحو 1500 نسمة، بينما عدد المقيمين الإجمالي أكثر من 10 آلاف نسمة. ويتوزع السكان بين مختلف الطوائف ولكن معظمهم من الكاثوليك ويتوزع الباقون بين موارنة وأرثوذكس.

وتُشكل بلدة مجدليون نموذجاً للعيش المشترك فيها، إذ يقطنها مسلمون ومسيحيون، وتعتبر نقطة تلاقي بين المدينة صيدا وقرى منطقتها. وقد تغيرت ديموغرافية البلدة بشكل كبير بعد الحرب اللبنانية ونزوح وهجرة قسم من أبنائها المسيحيين ما قابله زيادة في السكان من الطوائف الأخرى.
سكان مجدليون يتألفون من العائلات التالية:

التنظيم
يتغنى أهالي مجدليون ببلدتهم، ولا يتورعون عن وصفها بأنها قطعة من الأرض معلقة بالسماء، لهدوئها وطيب الإقامة فيها، يزيّنها الجمال العمراني وتنظيمها المدني، حيث تشتهر بالقصور والفيلات، وأبرزها التي شيّدها الرئيس الشهيد رفيق الحريري، إضافة إلى زيدانية مجدليون ومشروع الحريري - الزيباوي الجديد، والتي تتكامل مع طبيعتها الخضراء لتجعل منها بلدة مميزة وسط جيرانها. وتعتبر مجدليون من البلدات القليلة المنظمة، إذ يقسمها ثلاثة شوارع متوازية كما أن شوارعها واسعة مقارنة بالقرى المحيطة بها.

وتقسم مجدليون إلى ثلاثة أقسام:
 البلدة القديمة حيث المباني القديمة والشوارع الضيقة وهي تتواجد في القسم الشمالي من البلدة.
 القسم الحديث نسبياً من البلدة وتم بناء معظمه بعد الحرب اللبنانية وهو يقع تقريباً في وسط البلدة.
 القسم الثالث وهو يمتد شرق وجنوب البلدة وهو بمعظمه مساحات خضراء وفيه الأبنية الفخمة من قصور وفلل وطرقاته واسعة ويشهد فورة عمرانية كبيرة.

المناظر الطبيعية

مجدليون تتمتع بمناظر دائمة الخضرة حيث تتواجد الأعشاب البرية والأجمة والنباتات العريضة الأوراق المخضرة دائما. تربتها كلسية بمعظمها وصالحة نسبياً للزراعة.
القسم الجنوبي والشرقي من البلدية يتميز بالاخضرار الدائم وبالمساحات الخضراء. وتضم مجدليون في وسطها هضبة رائعة الجمال ومطلة على كامل مدينة صيدا وتقسم البلدة إلى قسمين: قسم شمالي حيث نسبة البناء كبيرة جداً وقسم جنوبي حيث المساحات الخضراء الواسعة.

تاريخها
كانت مجدليون مملوكة من قبل بعض العائلات الثرية ومنها عائلة «أبو جودة» والتي كانت تمتلك معظم القسم الغربي من مجدليون وعائلة «ديب» التي كانت تمتلك معظم القسم الشرقي. في أوائل القرن العشرين وحتى منتصفه، بدأت هذه العائلات ببيع أراضيها إلى سكان ومزارعي البلدة ممن أراد التملك فيها.
خلال الحرب اللبنانية وبعدها، قام الكثير من سكان مجدليون ببيع أراضيهم وأملاكهم إما للهجرة أو للانتقال للسكن في بيروت أو غيرها من المناطق. نتيجة ذلك، أصبح التغير الديموغرافي أمرا واقعا وبقيت مجدليون حتى يومنا هذا بلدة مشتركة يعيش فيها المسيحيون والمسلمون بسلام.

النشاط الإقتصادي
كانت مجدليون معروفة بزراعة الزيتون بشكل كبير. ولكنها حالياً وبسبب الازدهار العمراني فيها، تضاءلت المساحات المزروعة بالزيتون وتضاءل بالتالي الاعتماد على هذه الزراعة.
يسكن بلدة مجدليون الهدوء، وليس فيها مورد رزق محدد، إذ أنها ليست صناعية أو زراعية، بل تعتمد على بعض المحال التجارية التي بدأت تنمو بشكل مطرد، وخصوصاً على الطريق العام، وتُساهم في تنشيط الحركة الاقتصاية، بينما يعوّض ذلك أنها سكنية بامتياز بسبب الفيلات الفاخرة الموجودة فيها.بعض سكان مجدليون يعملون في بيروت وجوارها لتأمين رزقهم كما يسكن معظم هؤلاء قرب أماكن عملهم. أما البعض الآخر فإما يعمل في مدينة صيدا أو في البلدة (أو في جوارها) وهؤلاء يسكنون بشكل دائم في مجدليون.

المؤسسات التعليمية
تفتقر البلدة إلى المرافق العامة والرسمية منها والخاصة، إذ لا يوجد فيها أي من المدارس أو المستشفيات وسواها. فيها كنيسة واحدة للموارنة والكاثوليك معاً، ومسجدان، وبئران ارتوازيان يغذيان البلدة بالكامل، وهما بإشراف «مصلحة مياه نبع الطاسة».

النشاطات الثقافية والرياضية
يقام في مجدليون سنوياً عشاء قروي يجمع أبناء البلدة سوياً وسط أجواء احتفالية رائعة. وتقام في نفس الفترة مهرجان رياضي ترعاه بلدية مجدليون ونادي «طائر الفينيق» ويشهد مباريات في كرة القدم تجمع فرقاً من القرى المجاورة بالإضافة إلى فريق يمثل مجدليون.
وتشهد مجدليون سنويا معرضاً للرسم يقيمه الرسام ناجي المعماري (وهو أحد أبناء البلدة) في مبنى نادي «طائر الفينيق».

معرض صور

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء صيدا
أماكن مأهولة في لبنان
أماكن مأهولة في محافظة لبنان الجنوبي
تجمعات شيعية في لبنان
قرى جبل عامل
قضاء صيدا

مجدليون


Konstantin I. Gruzijski (gruz. კონსტანტინე I; umro 1412.), bio je kralj Gruzije od 1405. (1407. ?) do svoje smrti 1412. godine. On je zajednički predak svim preživjelim granama dinastije Bagration

Konstantin je bio najstariji sin kralja Bagrata V. i njegove žene Ane Velike, kćerke Aleksija III. i Teodore Kantakouzene. Godine 1400. poslan je kao veleposlanik mongolskog vojskovođe Timura Lenka, koji je vodio neumoljivi rat protiv Gruzijaca. Uzaludno je pokušavao nagovoriti svog polu-brata Đuru VII., kralja Gruzije, da sklopi mir s Timurom. Konstantin se, 1402., zajedno s mešketskim princem, pokorio Timuru, ali nije sudjelovao u ratovima protiv Gruzije. Nakon smrti Đure VII. pokrenuo je program obnove svega što je uništeno u Timurovim pohodima. Godine 1411., udružio se sa širvanšahom Ibrahimom I. i vladarom Šekija Sidi Ahmedom, kako bi spriječio napredovanje Kara Koyunlua na Kavkaz. U odlučujućoj bitci kod Čalagana, saveznici su poraženi, a Konstantin, te njegov polubrat David i širvanšah Ibrahim, odvedeni su u zarobljeništvo. U zatočeništvu se ponašao bahato, pa je Kara Jusuf, turkomanski princ, naredio da ga se pogubi, skupa s Davidom i 300 gruzijskih plemića. Kara Jusuf ga je ubio vlastitom rukom.

Obitelj
Konstantin je bio oženjen Kutsnom Amirejibi i snjom imao tri sina:
 Aleksandra I.,
 Đuru i
 Bagrata

Izvori

Bagrationi
Kraljevi Gruzije

Konstantin I. Gruzijski


عبد الرحمان مامي طبيب وسياسي تونسي ولد في 15 سبتمبر/أيلول 1903 بضاحية المرسى واغتيل في 13 جويلية/تموز 1954.

جذوره وتكوينه
 ينحدر من عائلة من أصل تركي، وكان والده مقربا من البايات الحسينيين.
 درس عبد الرحمان مامي في المدرسة الصادقية بتونس العاصمة ثم اتجه إلى فرنسا لدراسة الطب وهناك أجرى بحثا يتعلق بحمى المستنقعات التي تفشت بصفة كبيرة في الثلاثينات. واستعمل مع طبيب فرنسي دواء جديدا في علاج هذا الوباء.

الطبيب
 عاد الدكتور مامي إلى تونس سنة 1936 وفتح عيادته الخاصة في أحد الأحياء الشعبية بالعاصمة، وقد خصص يوما أسبوعيا لمعالجة مرضاه من الفقراء بدون أجر.
 الدكتور مامي بنشاطه الخيري والتطوعي.
 اختاره الملك محمد الأمين باي طبيبه الخاص سنة 1943.

الوطني
 انتمى الدكتور مامي إلى الحزب الحر الدستوري التونسي، وناضل في صفوفه.
 ساهم في إسعاف جرحى أحداث 9 أفريل وفي أعمال الجبهة الوطنية كما عرف بمساعيه التوفيقية عند حصول خلافات بين عناصر الحزبين الدستوريين القديم والجديد.
 نظرا لمواقفه الوطنية تعرض الدكتور مامي للاغتيال من قبل العصابة الفرنسية المسماة باليد الحمراء وذلك في 13 جويلية /تموز 1954، بعد أن كانت قد اغتالت وطنيين آخرين من أبرزهم فرحات حشاد في ديسمبر/كانون الأول 1952 والهادي شاكر في سبتمبر/أيلول 1953.
 تخليدا لذكراه أطلق اسمه على مستشفى الأمراض الصدرية بأريانة وشارع كبير بمدينة المرسى.

مراجع

تونسيون في القرن 20
أشخاص من المرسى (تونس)
أطباء القرن 20
أطباء تونسيون
حاصلون على الصنف الثاني من وسام الاستقلال (تونس)
خريجو المدرسة الصادقية
سياسيون تونسيون مغتالون
مواليد 1322 هـ
مواليد 1904
مواليد في المرسى (تونس)
وفيات 1373 هـ
وفيات 1954
أطباء تونسيون في القرن 20

عبد الرحمن مامي


An Spathoglottis umbraticola in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Leslie Andrew Garay. An Spathoglottis umbraticola in nahilalakip ha genus nga Spathoglottis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Papua New Guinea. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Spathoglottis

Spathoglottis umbraticola


El picoguadaña piquirrojo (Campylorhamphus trochilirostris) es una especie de ave paseriforme de la familia Furnariidae, subfamilia Dendrocolaptinae, perteneciente al género Campylorhamphus. Es nativa del extremo sureste de América Central y de América del Sur.

Nombres comunes
Aparte de picoguadaña piquirrojo (en Ecuador y Panamá), también se le denomina picapalo colorado (en Argentina y Paraguay), picapalo de pico rojizo (en Bolivia y Argentina), trepador pico de garfio (en Venezuela), guadañero rojizo (en Colombia) o pico-guadaña de pico rojo (en Perú).<ref name="AB">Picoguadaña Piquirrojo Campylorhamphus trochilirostris (Lichtenstein, MHK, 1820) en Avibase. Consultado el 2 de marzo de 2020.</ref>

 Distribución y hábitat
Las numerosas subespecies se distribuyen a veces de forma disjunta, desde el centro y este de Panamá, por Colombia, hacia el este hasta el norte y centro de Venezuela, y hacia el sur por el oeste de Ecuador, extremo noroeste y este de Perú, norte y este de Bolivia, oeste y sur de Paraguay hasta el centro norte y noreste de Argentina; en la parte oeste y sur de la cuenca amazónica brasileña (ausente en la parte norte), en el noreste árido de Brasil, hacia el sur por el centro, este y suroeste de este país.

Esta especie es el más ampliamente diseminado de los picoguadañas y considerado localmente bastante común en una variedad de hábitats; tiende a evitar selvas húmedas de baja altitud y prefiere áreas más caducifolias, como bosques del chaco, del cerrado, caatingas arboladas y bosques en galería; en la Amazonia prefiere bosques de várzea y riparios. Preferentemente a menos de  (metros sobre el nivel del mar), llegando por lo menos hasta los  en Venezuela y en el oeste de Ecuador.El Picapalo Rojizo; Damisela.

 Descripción
Mide de 22 a 28cm (centímetros) de longitud y pesa entre 30 y 55g (gramos). Su pico es largo, esbelto, y fuertemente curvado, de color rojizo. El dorso es de color castaño rojizo rufo y el vientre castaño acanelado. La garganta y la cabeza están cubiertas de rayas color castaño y blancas.

 Alimentación
Se alimenta de insectos y de otros invertebrados, que encuentra escarbando en los troncos y ramas de los árboles.

 Reproducción
Es un ave solitaria y solamente forma pareja durante la época de apareamiento y crianza. Construye un nido en una cavidad de algún árbol. La hembra pone y los incuba conjuntamente con el macho, que también participa de la alimentación de los polluelos.

 Sistemática

 Descripción original
La especie C.trochilirostris fue descrita por primera vez por el naturalista alemán Martin Lichtenstein en 1820 bajo el nombre científico Dendrocolaptes trochilirostris; su localidad tipo es: «Brasil = Bahía, Brasil».

 Etimología
El nombre genérico masculino «Campylorhamphus» se compone de las palabras del griego «καμπυλος kampulos»: 'curvado', y «ῥαμφος rhamphos»: 'pico', por lo que significa 'de pico curvo'; y el nombre de la especie «trochilirostris» se compone de las palabras del latín «trochilus»: 'semicírculo', y «rostris»: 'de pico', por lo que significa 'de pico en semicírculo'.

 Taxonomía
Ocasionalmente fue tratada como conespecífica con Campylorhamphus falcularius. Los análisis genético-moleculares recientes indican que es hermana de C. procurvoides. Las evaluaciones de las variaciones geográficas y la separación de C.procurvoides se complican debido a las significativas variaciones individuales en la coloración general y en la extensión y el ancho del estriado, tanto en el dorso como por abajo, pero se pueden identificar por lo menos tres grupos geográficos evidentes: el «grupo venezuelensis» o picoguadaña piquirrojo norteño, del este de Panamá y norte de Sudamérica; el «grupo thoracicus» o picoguadaña piquirrojo occidental de la costa del Pacífico de Sudamérica; y el «grupo trochilirostris» o picoguadaña piquirrojo sureño de la Amazonia, Mata Atlántica e interior seco de Sudamérica. En este último grupo, las afinidades de las subespecies amazónicas son problemáticas; napensis es morfológicamente más próximo al «grupo thoracicus», mientras notabilis, snethlageae y devius son aparentemente más próximos a lafresnayanus del interior seco (región que también incluye hellmayri y major). Las subespecies propuestas  (del este de Brasil) y  (del sur de Goiás, Brasil) se incluyen en major. La forma {{esd|C. t. successor}} , 1948 (descrita como subespecie de C.procurvoides) es un sinónimo posterior de notabilis.

 Subespecies
Según las clasificaciones del Congreso Ornitológico Internacional (IOC) y Clements Checklist/eBird v.2019 se reconocen doce subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Grupo politípico venezuelensis:
 Campylorhamphus trochilirostris brevipennis , 1932: centro y este de Panamá (norte de Coclé y este de la provincia de Panamá al este hasta Darién) y noroeste de Colombia (litoral del Pacífico al sur hasta el norte de Chocó).
 Campylorhamphus trochilirostris venezuelensis (, 1889): localmente en el norte de Colombia desde Córdoba hacia el este hasta el valle del Magdalena (al sur hasta el norte de Huila), tierras bajas caribeñas y al este de los Andes orientales (Norte de Santander al sur hasta el oeste de Meta), y norte y centro de Venezuela (al este hasta Sucre, al sur hasta el río Orinoco; localmente en el noroeste y sur de Bolívar).

 Grupo politípico thoracicus:
 Campylorhamphus trochilirostris thoracicus (, 1860): litoral del suroeste de Colombia (suroeste de Nariño) y oeste de Ecuador.
 Campylorhamphus trochilirostris zarumillanus , 1926: litoral del extremo noroeste de Perú (Tumbes, Piura).

 Grupo politípico trochilirostris:
 Campylorhamphus trochilirostris napensis , 1925: oeste de la Amazonia en el este de Ecuador y este de Perú.
 Campylorhamphus trochilirostris notabilis , 1934: suroeste y oeste de la Amazonia brasileña al sur del río Amazonas, desde el norte de Acre y el río Purús al este hasta el río Madeira; registrado también en islas ribereñas del bajo Amazonas cerca de Óbidos (en Pará).
 Campylorhamphus trochilirostris snethlageae , 1934: centro de la Amazonia brasileña en ambas márgenes del Amazonas desde el Madeira hacia el este hasta el río Tapajós, incluyendo islas ribereñas del Amazonas.
 Campylorhamphus trochilirostris devius , 1934: suroeste de la Amazonia en el norte de Bolivia; poblaciones del adyacente sureste de Perú y oeste de Brasil (Acre, suroeste de Amazonas) pueden representar esta subespecie.
 Campylorhamphus trochilirostris lafresnayanus (, 1846): este de Bolivia (Santa Cruz), suroeste de Brasil (oeste de Mato Grosso, oeste de Mato Grosso del Sur, posiblemente más lejos hacia el este) y oeste de Paraguay (al sur hasta el río Pilcomayo).
 Campylorhamphus trochilirostris hellmayri , 1930: suroeste de Paraguay (Ñeembucú) y norte de Argentina (Salta, Formosa y oeste de Corrientes, al sur hasta La Rioja, Santiago del Estero, norte de Santa Fe y Entre Ríos).
 Campylorhamphus trochilirostris major  , 1911: interior del noreste y sureste de Brasil, desde Piauí, Ceará y oeste de Pernambuco hacia el sur hasta Minas Gerais y extremo oeste de Paraná.
 Campylorhamphus trochilirostris trochilirostris'' (, 1820): litoral oriental de Brasil desde Pernambuco al sur hasta el sureste de Bahía (Ilhéus).

Referencias

Enlaces externos

 Videos, fotos y sonidos de Campylorhamphus trochilirostris en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Campylorhamphus trochilirostris en xeno-canto.
 Fotos y sonidos de Campylorhamphus trochilirostris en Wikiaves.

trochilirostris
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1820
Taxones descritos por Martin Lichtenstein

Campylorhamphus trochilirostris


Elaine Jin Yan-ling (chinois : 金燕玲 ; pinyin : Jīn Yànlíng ; née le 15 décembre 1954), également connue sous le nom d'Elaine Kam, est une actrice hongkongaise-taïwanaise connue notamment pour ses films tournés avec Stanley Kwan et Edward Yang. Elle commence sa carrière à Taïwan en 1973 avant de s'installer à Hong Kong en 1981.

Filmographie

Cinéma

Distinctions
Nominée sept fois aux Hong Kong Film Awards, elle en remporte trois pour ses seconds rôles dans Love Unto Waste (chinois : 地下情) (1986), People's Hero (chinois : 人民英雄) (1987) et Port of Call (chinois : 踏血尋梅) (2016). En 1994, Jin remporte son premier Golden Horse Film Award, également dans cette catégorie, pour sa performance dans Confusion chez Confucius(chinois : 獨立時代) d'Edward Yang (1994). Jin a remporté le Golden Horse Award et le Hong Kong Film Award de la meilleure actrice dans un second rôle pour sa performance dans le film Mad World de 2016.

Notes et références

Liens externes

 Elaine Jin sur Sens Critique

Actrice taïwanaise du XXe siècle
Actrice taïwanaise du XXIe siècle
Actrice hongkongaise du XXe siècle
Actrice hongkongaise du XXIe siècle

Elaine Jin


Antihistaminik, histaminin etkisini önleyen maddelerdir. Histamin, kişinin alerjik olduğu madde ile karşılaştığında veya iltihap durumlarında ortaya çıkan önemli bir kimyasal ajandır. En iyi sonuç için bu ilaçlar alerji şikayetleri ortaya çıkmadan alınmalıdırlar.

Antihistaminiklerin ortaya çıkardığı en sıkıcı yan etki "uyku hâli" vermeleridir. Bu durum gece yatmadan önce alındığında iyi olabilse de gündüz sıkıntı yaratabilir. Hatta bazen zararlı olabilir. Araba veya tehlikeli olabilecek makine kullananlara bu ilaçlar önerilmez. İlk dozlar en fazla uyku verirler, sonraki dozlarda biraz bağışıklık gelişir.

Günümüzde yeni çıkan antihistaminik türleri ile kısmen de olsa bu şikayetlerin önüne geçilebilmektedir.

Histamin
Vücuttaki dokuların çoğunda, mastosit adı verilen hücrelerin içinde bulunan ve salgılandığında bazı etkileri olan kimyasal bir maddedir. KBB'de en önemli yeri alerjik durumlarda aşırı miktarda salgılanarak belirtilere yol açmasıdır. Histaminin en önemli etkileri damarlarda genişleme, damar geçirgenliğinin artması ve damar dışına sıvı çıkması, kaşıntı, ciltte kızarıklık olarak sayılabilir. Bu etkiler KBB açısından önemli olan etkileridir. Bunun dışında alt solunum yollarında, kalpte, mide bağırsak sisteminde ve merkezi sinir sisteminde de etkileri vardır.

Histamin etkisini göstermek için dokularda bazı reseptörlere tutunur. Bu reseptörler 3 tiptir ve H1, H2 ve H3 olarak isimlendirilir. KBB bölgesindeki reseptörler H1 reseptörleridir. H2 ise daha çok mide-barsak sisteminde bulunur.

SALINIMI AZALTAN VE ARTIRAN FAKTÖRLER
 Artıran
 Atropin
 Mast hcc. stabilizatörler
 cAMP'yi uyaranlar
 Fosfodiesteraz inhibitörleri
 Morfin
 tübokürarin
 Azaltan
 P maddesi
 alfa-adrenerjik agonistler
 muskarinik-kolinerjik ilaçlar

Antihistaminik
Histaminin vücuttaki etkilerini ortadan kaldırmak için dışarıdan verilen ilaçlara antihistaminik denir. Bu ilaçlar histaminin dokularda tutunduğu reseptörlere, daha önce tutunarak histaminin etki etmesini önler. Histamin reseptörlere tutunduktan sonra verilen antihistaminikler ortaya çıkmış etkileri yok etmezler ancak yeni oluşacak etkilere izin vermezler.

Antihistaminik türleri
Mide bağırsak sistemini etkileyen H2 histamin reseptörleri için kullanılan antihistaminikler bir tarafa bırakıldığında, KBB için kullanılan antihistaminikler kabaca klasik antihistaminikler ve yeni kuşak antihistaminikler olmak üzere 2 türdür. Klasik antihistaminikler genel olarak gün içinde daha sık kullanılmak zorunda oldukları gibi yan etkileri de daha fazladır. Klasik antihistaminik olarak en sık difenhidramin, yeni kuşak antihistaminik olarak da en sık Loratadin, Astemizol ve Cetryzin sayılabilir.

Kullanımı
Antihistaminiklerin en sık kullanıldıkları hastalık alerjik rinittir. Bunun dışında alerjinin de rol oynadığı düşünülen sinüzit ve üst solunum yolu infeksiyonlarında da kullanılırlar. Başka ilaçlara veya bazı yiyeceklere bağlı olarak gelişen alerjik solunum ve cilt problemlerinde de antihistaminikler kullanılırlar. Her hasta değişik antihistaminiğe duyarlıdır. Bu nedenle hangisinin seçileceği hastaya göre değişir. Birinden fayda görmeyen hastaya diğeri verilir. Antihistaminikler genellikle ağızdan kullanılmalarına rağmen parenteral (kas veya damar içi) ya da burun spreyi şeklinde kullanılabilirler.

Yan etkileri
Klasik antihistaminiklerin en önemli yan etkisi olarak sedasyon (uyku hali) sayılabilir. Bu nedenle özellikle araba kullanan ve iş makineleri gibi tehlikeli olabilecek aletleri kullanan kişiler uyarılmalıdır. Yeni kuşak antihistaminiklerde bu etki çok daha azdır. Bunun dışında özellikle prostatı olan hastalarda şikayetinin artması, göz içi basıncının artması (glokom), ağız kuruluğu, tansiyon yükselmesi ve bazı kalp ve sinir sistemi yan etkileri görülebilir. Bazen antihistaminikler sedasyon yerine uyarıcı etki yaparak sinirlilik ve uykusuzluk hali oluşabilir. Bu durum hastaya göre değişmektedir.

Birinci kuşak antihistaminikler
 Etanolaminler(difenhidramin, dimenhidrinat, karbinoksamin, klorfenoksamin)
 Etilendiaminler (mepiramin, antazolin, tripelamin)
 Alkilaminler (deksklorfeniramin, deksbromfeniramin, feniramin)
 Piperazinler (buklizin, hidroksizizin, sinarazin, meklizin)
 Fenotiyazinler (alimemazin, prometazin)
 Piperadinler (siproheptadin, klorsiklizin)

İkinci kuşak antihistaminikler
 Ebastin
 Astemizol
 Akrivastin
 Loratadin
 Ketotifen
 Setirizin
 Levosetirizin
 Desloratadin
 Fexofenadin
 Rupatadin
 Bilastin

Vazokonstriktörler

Antihistaminik


Kasaba, köyden büyük şehirden küçük yerleşim yeri. Henüz kırsal özelliklerini yitirmediği için şehir değildir fakat belirli oranda sanayi ve ticaret faaliyetlerine sahip olduğu için de köy olarak adlandırılamaz. Köy Kanunu, 2.000 ilâ 20.000 arası nüfusa sahip yerler için "kasaba" demektedir.

1924 kabul tarihli ve hâlen yürürlükte olan Köy Kanunu'nda kasabanın ne olduğu tanımlansa da (m.1) hukukumuzda "kasaba" diye bir kamu tüzel kişisi bulunmamaktadır. Bu fark, söz konusu kanunun eski ve günümüz şartlarına yönelik revize edilmemiş olmasından süregelmektedir. Kısaca, bu nüfus aralığındaki yerlere kasaba denmesinin hukukî bir dayanağı yoktur; bunlar, büyüklük ve konumlarına göre köy, mahalle, belde veyahut ilçe merkezi olarak  farklı idari statülerde bulunurlar.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Belde

Yerleşim terimleri
Yerleşim birimi türleri
Kasaba

Kasaba


In Christian theology, spiritual death is separation from God caused by sin.

Protestantism

The phrase spiritual death is not found in Protestant scriptures, and definitions of the concept thus vary among Protestant Christians. Spiritual death is distinct from physical death and the second death. According to the doctrine of original sin, all people have a sinful nature and thus commit sin, and are thereby spiritually dead. Those who have faith in Jesus Christ are thereafter made spiritually alive. The unbeliever's physical death, subsequent resurrection, and final judgment is followed by the second death.

Mormonism
Members of the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints make a distinction between two types of spiritual death, respectively termed a "temporal separation" and a "spiritual separation" from God.

The first type is a physical separation from God the Father, which was caused by the Fall of Adam and Eve. Because of their choice, all their descendants are born into a fallen world that is physically separated from God's presence. This separation is necessary so that individuals can be tested to see whether they will continue to be obedient even when not in God's presence. This separation is overcome unconditionally when all people return to God's physical presence for the Judgment, according to Gerald N. Lund.

The second type is a spiritual separation from God's spirit or influence, which is caused by individual sins; when we sin we alienate ourselves from the influence of the Holy Ghost, God's spiritual presence. This separation is absolutely unnecessary, and only impedes our growth and ability to develop Godly attributes. This separation begins its resolution through the covenant of baptism, after which a person receives the gift of the Holy Ghost. It is only overcome on the conditions of faith and repentance.

This distinction between two kinds of spiritual death gives Mormonism a unique approach to the problem of evil, compared to the rest of Christianity. That is, it obviates the need to explain the suffering of innocents with reference to Adam and Eve's sin. Instead, it allows for mortal pain and suffering to be necessary without implying that sinning is necessary.

See also
 Christian eschatology
 Spiritual death

References

Christian hamartiology
Christian terminology
Christianity and death

Spiritual death in Christianity


Haji Amir Wright (Los Angeles, 27 de março de 1998) é um futebolista americano que atua como atacante. Atualmente joga pelo Antalyaspor.

Carreira
É conhecido por sua finalização, habilidade de cabecear e rapidez. O sucesso com a seleção sub-17 o levou a treinar na base do Schalke 04.

Em agosto de 2020, ingressou no SønderjyskE em uma transferência gratuita. Ele teve um início forte no campeonato, com 6 gols em 8 partidas no início de novembro, e suas atuações o levaram a ser eleito o Jogador do Mês da Superliga Dinamarquesa em outubro de 2020. Em julho de 2021, queria sair do SønderjyskE e não conseguiu se apresentar para o treinamento de pré-temporada. Em 21 de julho de 2021, o clube turco Antalyaspor confirmou que havia contratado Wright por empréstimo do SønderjyskE com opção de compra. No entanto, mais tarde no mesmo dia, SønderjyskE negou que o negócio tivesse acontecido porque eles ainda não haviam recebido nenhum pagamento. No entanto, alguns dias depois, em 28 de julho de 2021, SønderjyskE confirmou que havia sido emprestado ao Antalyaspor para a temporada 2021-22 e também assinou um novo contrato com Sønderjyske até junho de 2024.

Em 19 de julho de 2022, Wright assinou um contrato de três anos com o Antalyaspor.

Carreira internacional
Marcou seu primeiro gol pelos Estados Unidos em 1º de junho de 2022, em uma vitória por 3 a 0 em um amistoso contra o Marrocos. Em novembro de 2022, foi convocado para a seleção para a Copa do Mundo FIFA de 2022. Marcou um gol na derrota para seleção da Holanda nas oitavas de finais.

Vida pessoal
Seu irmão, Hanif, joga na equipe sub-19 do Bonner SC. Os primos de Haji também são atletas de futebol americano: Joseph Putu jogou como cornerback do Florida Gators, seu primo de segundo grau, Isaac Nana Addai, jogou pela seleção nacional sub-23 da Libéria e também Boston City FC, e seu primo de terceiro grau, Joseph Addai, venceu o Super Bowl XLI em 2007 com o Indianapolis Colts.

Títulos
New York Cosmos
 NASL: 2015

Jogadores da Copa do Mundo FIFA de 2022
Futebolistas do Antalyaspor Kulübü
Futebolistas do SønderjyskE Fodbold
Futebolistas do VVV-Venlo
Futebolistas do FC Schalke 04
Jogadores da Seleção Estadunidense de Futebol
Futebolistas dos Estados Unidos

Haji Wright


Türkmenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (, Türkmenistan Sowet Sotsialistik Respublikasy; , Turkmenskaya Sovetskaya Sotsialisticheskaya Respublika), kısaca Türkmenistan SSC, 1917 Ekim Devrimi ile kurulan Sovyetler Birliği'nin Orta Asya'daki 5 cumhuriyetinden biriydi. İlk önce 7 Ağustos 1921 tarihinde Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne bağlı Türkmenistan Oblastı olarak kuruldu. 13 Mayıs 1925 tarihinde ise Türkmenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti adıyla Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'ni oluşturan  eşit ve egemen cumhuriyetlerden biri halini aldı.

Türkmenistan Sovyetler Birliği'nin en güneyinde yer alan iki cumhuriyetten biriydi. İran ve Afganistan'a yakınlığının da etkisiyle Sovyet öncesinde oldukça mutaassıp olan Türkmen halkı komünist rejimle birlikte modern bir toplum haline geldi.

Türkmenistan ekonomisi özellikle petrol ve doğalgaz çıkarımı ile pamuk üretimine dayalıydı. Kuzeyindeki Özbekistan'a göre daha az nüfusa sahip olması bu kaynakların daha verimli kullanılmasını ve Türkmen halkının refah seviyesinin daha iyi olmasını sağladı.

Sovyetler Birliği'nin dağıldığı dönemde birliği kurtarmak için 17 Mart 1991'de yapılan referandumda (bkz.1991 Sovyetler Birliği referandumu) Türkmen halkının % 98.26'sı birlikte kalma yönünde oy kullandı. Bu sonuç tüm Sovyet cumhuriyetleri içerisinde Sovyetler Birliği lehine verilen en yüksek oydu (bu oran Rusya'da % 73'tü). Ancak 19 Ağustos 1991'deki askerî darbe girişimi referandum sonucuna göre yapılacak birlik anlaşmasının iptal edilmesine sebep oldu ve darbeden çekinen Türkmenistan da ayrılığa yöneldi.

27 Ekim 1991'de ülke bağımsızlığını ilan eden son cumhuriyetlerden biri oldu ve adı Türkmenistan olarak değiştirildi.

Kaynakça


Cortinarius violaceus, Cortinariaceae familyasından yenilebilen bir mantar türü. Ancak Cortinariaceae familyasında çok zehirli mantarlar da bulunduğundan dikkatli olunmalıdır.

Şapkası koyu mordur (Görünümü Lepista nuda'yı andırabilir) Spor izi paslı kahverengidir. Genelde yaprak döken ağaçların altında yaz ve sonbahar mevsimlerinde yetişir. Oldukça nadir bulunan bir türdür.

violaceus
Yenilebilen mantarlar
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Cortinarius violaceus


Stephen Gallagher () este un scriitor englez.

Biografie și carieră
A scris câteva romane și scenarii de televiziune, inclusiv pentru serialul TV BBC Doctor Who — serial la care a scris scenariul episoadelor Warriors' Gate (1981) și Terminus (1983). A mai scris scenariul unor episoade ale serialelor Rosemary & Thyme și Bugs. A adaptat romanul său Chimera într-un miniserial omonim distribuit de canalul ITV și a regizat ecranizarea lui Oktober. A mai scris episodul The Kingdom of Bones pentru serialul BBC Murder Rooms.

Lucrări scrise

The Last Rose of Summer – 1978 (ultima dată revizuită ca Dying of Paradise)
Saturn Three – 1980 (nuvelizarea filmului)
Silver Dream Racer – 1980 (nuvelizarea filmului, ca John Lydecker)
Chimera – 1982
Doctor Who: Warriors' Gate – 1982 (ca John Lydecker)
Dying of Paradise – 1982 (as Stephen Couper)
Doctor Who: Terminus – 1983 (ca John Lydecker)
The Ice Belt – 1983 (ca Stephen Couper)
The Kids from Fame – 1983 (ca Lisa Todd)
The Kids from Fame II – 1983 (ca Lisa Todd)
Follower – 1984
Valley of Lights – 1987
Oktober – 1988
Down River – 1989
Rain – 1990
The Boat House – 1991
Nightmare, With Angel – 1992
Red, Red Robin – 1995
Journeyman: The Art of Chris Moore – 2000 (lucrare non-fiction)
White Bizango – 2002
Out of His Mind – 2004 (colecție de povestiri, a câștigat British Fantasy Award)
The Spirit Box – 2005
The Painted Bride – 2006
The Kingdom of Bones – 2007
Plots and Misadventures – 2007 (a doua sa colecție de povestiri)
The Bedlam Detective – 2012
The Authentic William James – 2016

Note

Legături externe

Stephen Gallagher's website
Stephen Gallagher's weblog
New York Times review of The Kingdom of Bones
The Hollywood Reporter: CBS, Bruckheimer Meet in Eleventh Hour
New York Times review of The Bedlam Detective
Kirkus review of The Bedlam Detective

Vezi și
 Listă de autori de literatură de groază

Nașteri în 1954
Scriitori de literatură de groază
Scriitori englezi
Scenariști englezi

Stephen Gallagher


صِوَان العُمْق  هي التحكم في عمق الصورة وإحداثياتها في الرسوميات ثلاثية الأبعاد، وتتم غالبا عبر معدات وحدة معالجة الرسوميات وأحيانا عبر برامج الحاسوب. وهي إحدى حلول في تقرير أي جسم ينبغي إظهاره على الشاشة وأي جسم ينبغي إخفاؤه بسبب وجوده خلف جسم آخر.

مراجع

انظر أيضا

مواضيع ذات علاقة
 الصِوَان.
 الرسوميات ثلاثية الأبعاد.

تصيير ثلاثي الأبعاد

صوان عمق


Cirkus Scandinavia var en dansk cirkus, der turnerede fra 1991 til 1995.

Cirkus Scandinavias ejere var trapezartisten Conny Hende og hendes mand Jørgen Hansen.

Cirkus Scandinavia havde et 2-masters cirkustelt.

Historie
Cirkus Scandinavia blev etableret i 1991 af Jørgen Hansen og luftakrobaten Conny Hende (Conny Hende Lidal). I første sæson var blandt andre gentlemantyven Kenny Quinn og et kosaknummer udført af hollandske Guido Leidelmeyer iblandt de optrædende. Første sæson skulle have varet i seks måneder, men stoppede halvvejs, blandt andet fordi cirkus havde svært ved at få teltarbejdere. Det lykkedes at komme på turné igen i 1992. Cirkus Scandinavia blev senere overtaget at Conny Hendes søn Poul Erik Lidal. Sidste sæson var 1995.

Referencer

Scandinavia
Etableret i 1991

Cirkus Scandinavia


ක්‍රි.පූ. හයවන ශත වර්ෂයේ මුල් භාගයේ දී සුළු ආසියාවේ මිලේටස් නැමැති නගරය ප්‍රධාන කොට ග්‍රීක දර්ශනය ආරම්භ වූවායැයි පිළිගැනේ. සත්‍ය ලබා ගැනීමට ඇති මේ ලැදිකම ක්‍රි.ව. 529 තෙක් විහිදී ගිය බව පෙනේ. එයට වර්‍ෂ 2000 කට පමණ පසු අද පවා ග්‍රීක දර්ශනය හැදෑරීමට උත්සාහ දැරීමෙන් එහි ඇති වැදගත්කම ප්‍රකට වේ.

තේල්ස් විසින් ක්‍රි.පූ. 585 දී සූර්‍ය්‍ය ග්‍රහණයක් පිළිබද අනාවැකියකි පළ කිරීමේ සිට ඇරිස්ටෝටල් මියගිය ක්‍රි.පූ. 322 දක්වා ඇති ශත වර්ෂ දෙකහමාර ඇතුළතය ඉතාමත් උසස් හා පලදායී බටහිර දාර්ශනික මතයක් ලොවට ලැබුණේ.

බාහිර සබැදි
දර්ශනය

දර්ශනිකයින් ලැයිස්තුව

මූලාශ්‍ර

දර්ශනය

ග්‍රීක දර්ශනවාදීන්


Astra 1C fost un satelit geostaționar pentru comunicații lansat în 1993 de către Société Européenne des Satellites (SES), acum SES Astra. Satelitul a rămas în serviciu până în 2011 și este acum în paragină.

Astra 1C a fost cel de-al treilea satelit pentru comunicații plasat pe orbită de către SES, și a fost inițial implementat spre poziția orbitală Astra 19.2°E.

Satelitul a fost destinat să fie înlocuit în 2002, împreună cu Astra 1B, de către Astra 1K, dar acest satelit nu a reușit să ajungă spre orbită. Acesta a fost în cele din urmă înlocuit de Astra 1KR în 2006.

În noiembrie 2006, înainte de lansarea Astra 1L de la  poziția 19.2°E, Astra 1C a fost plasat într-o orbită înclinată și s-a mutat mai întâi la 2,0°E pentru teste, iar apoi, în februarie 2007, la 4,6°E, teoretic parte din grupul de sateliți Astra 5°E, dar în mare parte neutilizat.

Pe acest satelit au fost transmise:

 Minimax, versiunea originală spaniolă, parte a Canal Satellite Espána.
 Cartoon Network Europa, și mai târziu UK, partajat cu TNT Classic Movies, TNT UK și TCM UK până pe 30 iunie 2001.

 The Children's Channel (cunoscut sub numele de TCC), primul canal european special pentru copii, lansat în 1985 și închis în 1998, respectiv 1999 pe cablu și în 2000, în țările nordice.
 Canale germane, cum ar fi: ZDF; MRD sau BF1.
 Discovery Channel și TLC UK.

 QVC, primul canal de teleshopping în Europa.

Folosirea transponder-ului
Pe Astra 19.2°E

Vezi și
 SES S. A. prin satelit proprietar

Referințe

Link-uri externe
 OnAstra - Site-ul oficial al consumatorilor/telespectatorilor

Sateliți artificiali

Astra 1C


Thomas Harper Ince (Newport na Rhode Islandu, 16. studenog 1880. – brod Oneida ili Beverly Hills, 19. studenog 1924.), američki filmski redatelj, scenarist, producent i glumac, autor više od 800 nijemih filmova poznat kao "Otac Vesterna". Uvođenjem tekuće vrpce u hollywoodsku filmsku industriju pojednostavio je i ubrzao postupak proizvodnje filmova te je kao vlasnik prvog velikog filmskog studija poznat i kao prci filmski mogul Hollywooda.

Rođen je kao srednje od troje djece u obitelji engleskih doseljenika, koja se zbog očevih promjena poslova više puta selila. NJegov otac, koji je u Sjedinjene Države došao kao brodski puškar, radio je i kao rudar i izvjestitelj da bi se kao kazališni glumac zajedno s obitelji skrasio na Manhattanu, u New Yorku, gdje je i Ince započeo svoju glumačku karijeru. Pisao je scenarije za više filmskih kuća (između ostalog i one Thomasa Edisona) s tematikom divljeg zapada (začetak vesterna) i Američkog građanskog rata.

Način i uzrok njegove smrti ostali su do danas nerazjašnjeni, o čemu je 2001. snimljen film Najveća holivudska tajna, dok su u popularnoj kulturi prisutne brojne reference na njegovu nerazjašnjenu smrt. Za postignuća u filmskoj umjetnosti posmrtno mu je dodijeljena zvijezda na Hollywoodskoj stazi slavnih. Bio je oženjen glumicom Elinor Karshew s kojom je imao troje djece. Njegovi nijemi filmovi Talijan (1915.) i Civilizacija (1916.) uvršteni su u američki Nacionalni registar filmova i proglašeni nacionalnim dobrom.

Vanjske poveznice
 Životopis na IMDb-u

Američki filmski glumci
Američki filmski redatelji
Filmski producenti
Scenaristi
Rudari

Thomas Harper Ince


Baron Deramore, of Belvoir in the County of Down, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created on 18 November 1885 for the Conservative Member of Parliament Sir Thomas Bateson, 2nd Baronet. His father Thomas Bateson had been created a baronet, of Belvoir Park in the County of Down, on 18 December 1818 in the Baronetage of the United Kingdom. The barony was created with special remainder to the first Baron's younger brother George, who succeeded him as second Baron.

He was the husband of Mary Elizabeth de Yarburgh (died 1884), daughter and heiress of George John de Yarburgh, of Heslington Hall, near York, and assumed in 1876 by Royal licence the additional surname of de Yarburgh after the death of his father-in-law. In 1892 Lord Deramore assumed the surname of Bateson after, instead of before that of de Yarburgh. He was succeeded by his son, the third Baron. He served as Lord-Lieutenant of the East Riding of Yorkshire from 1924 to 1936. On his death the titles passed to his younger brother, the fourth Baron.

The family seat of Heslington Hall was acquired by the University of York in 1962 and now forms part of its campus. The Hall was lived in by the family of the Barons Deramore until ca 1940, when it was vacated in favour of No. 4 Group RAF.

Bateson baronets, of Belvoir Park (1818)
Sir Robert Bateson, 1st Baronet (1782–1863)
Sir Thomas Bateson, 2nd Baronet (1819-1890) (created Baron Deramore in 1885)

Barons Deramore (1885)
Thomas Bateson, 1st Baron Deramore (1819–1890)
George William de Yarburgh-Bateson, 2nd Baron Deramore (1823–1893)
Robert Wilfrid de Yarburgh-Bateson, 3rd Baron Deramore (1865–1936)
George de Yarburgh-Bateson, 4th Baron Deramore (1870–1943)
Stephen de Yarburgh-Bateson, 5th Baron Deramore (1903–1964)
Richard Arthur de Yarburgh-Bateson, 6th Baron Deramore (1911–2006)

Notes

References

Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

Noble titles created in 1885
Noble titles created for UK MPs
Peerages created with special remainders
Baronies in the Peerage of the United Kingdom

Baron Deramore


Uno-X Pro Cycling Team (tidligere Uno-X Norwegian Development Team) er et norsk cykelhold som drives i samarbejde mellem Uno-X, Ringerike Sykkelklubb og Lillehammer Cykleklubb. Det har siden 2020 kørt som et UCI ProTeam. Holdets udviklingshold, , kører som kontineltalhold.

Sæsoner

2023

Sejre

2022

Sejre

2021

Sejre

2020

Sejre

Referencer

Eksterne henvisninger

Cykelhold fra Norge

Uno-X Pro Cycling Team


Bergenia emeiensis, biljna vrsta iz roda bergenija, porodica, kamenikovke. Kineski je endem iz provincije Sichuan. Prvi puta na zapad uvezao ju je Mikinori Ogisu, prikupivši je na 1982 na planini Emeishan, a prvi puta opisana je 1988. godine

Zimzelena trajnica. naraste do 30cm. visine. Cvijet je ljubičasto bijele boje. Postoji barem jedna podvrsta.

Podvrste
 Bergenia emeiensis var. rubellina J.T. Pan

Izvori

Bergenija
Flora Sichuana

Bergenia emeiensis


Louis Truchy, né peut-être en 1731 à Paris et mort en 1764 à Londres, est un graveur français.

Biographie
Louis Truchy naît peut-être en 1731 à Paris.

Il s'installe à Londres où il travaille principalement pour des libraires, dont Boydell.

Avec Antoine Benoist il est engagé par le peintre anglais Joseph Highmore pour graver sa série Pamela en 1743.

Louis Truchy meurt en 1764 à Londres.

Notes et références

Liens externes

Naissance en 1731
Naissance à Paris
Décès en 1764
Décès à Londres
Graveur français du XVIIIe siècle

Louis Truchy


Athletic Club,yfirleitt þekkt sem Athletic Bilbao eða bara Athletic ,er spænskt knattspyrnufélag frá Bilbao í Baskalandi spánar. Félagið hefur stranga stefnu í leikmannamálum, og notar einungis leikmenn sem eru af baskneskum uppruna eða hafa einhverja tengingu við Baskaland . Búningar þeirra eru rauðir og hvítir, þeir hafa átta sinnum orðið spænskir meistarar, síðast árið 1984.

Titlar
 Spænska úrvalsdeildin: 8
 1929/30, 1930/31, 1933/34, 1935/36, 1942/43, 1955/56, 1982/83, 1983/84
 Konungsbikarinn: 23
 1903, 1904, 1910, 1911, 1914, 1915, 1916, 1921, 1923, 1930, 1931, 1932, 1933, 1943, 1944, 1945, 1950, 1955, 1956, 1958, 1969, 1973, 1984
 Krýningarbikarinn: 1
 1902
 Deildarbikarinn: 2
 1984, 2015

spænsk knattspyrnufélög
stofnað 1898

Athletic Bilbao


Der Hällvattnet ist ein 6,72 km² großer See in der Gemeinde Örnsköldsvik in Schweden. Er liegt auf 216,1 m ö.h. und hat eine Länge von 2,0 km, bei einer maximalen Breite von 600 m und einer maximalen Tiefe von 47 m.

Geographie
Der See liegt südlich vom Myckelgensjösjön, und wird zu diesem vom Hällån entwässert. Der Hällvattnet hat eine sehr langgestreckte Form, mit einer Länge von fast zehn Kilometern, jedoch einer Breite von nur gut einem halben Kilometer. In einem der Quellflüsse, dem Kunnån, kann Waschgold gefunden werden.

Fauna
Im Hällvattnet leben als Relikt der letzten Eiszeit die Ruderfußkrebse Limnocalanus macrurus. Wie weitere verwandte Arten stellen sie in vielen Seen in der Region um den Hällvattnet eine wichtige Nahrungsgrundlage für die heimischen Fischpopulationen dar und sind zudem ein Indikator für einen stabilen pH-Wert im Wasser. An größeren Fischarten leben unter anderem Hecht und Barsch im See, die auch bei Anglern sehr beliebt sind.

Einzelnachweise

SHallvattnet
Geographie (Gemeinde Örnsköldsvik)

Hällvattnet


Mårøyfjorden (nordsamisk: Dáibarávuotna) er en fjordarm af Laksefjorden i Lebesby kommune i Troms og Finnmark  fylke i Norge. Fjorden går  3,5 km mod sydøst til gården Austmo i enden af fjorden.

Fjorden har indløb mellem Mårøyfjordklubben i nord og Lille Mårøya i syd. Torveholmen er en ø midt i fjorden. Øst for denne ligger bugten Austerbotnen og gårdene Vinterplassen og Elvestrand. Syd for holmen ligger Sørfjorden med gårdene Hjellneset og Austmo. Der er ikke vejforbindelse langs fjorden.

Fjorden er 116 meter på det dybeste, lige øst for Lille Mårøya.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Troms og Finnmark
Lebesby

Mårøyfjorden


Oncorhynchus ya da Pasifik somonu, Salmonidae familyasının sadece Kuzey Amerika'da bulunan bir balık cinsi.

Türler
 Gökkuşağı alabalığı (Oncorhynchus mykiss)
 Altın alabalık (Oncorhynchus aguabonita)
 Cutthroat alabalığı (Oncorhynchus clarki)
 Pembe sombalığı (Oncorhynchus gorbuscha)
 Köpek sombalığı (Oncorhynchus keta)
 Gümüş sombalığı (Oncorhynchus kisutch)
 Kızıl sombalığı (Oncorhynchus nerka)
 Kral sombalığı (Oncorhynchus tshawytscha)
 Apaçi sombalığı (Oncorhynchus apache)
 Oncorhynchus gilae
 Oncorhynchus ishikawai
 Oncorhynchus iwame
 Japon sombalığı (Oncorhynchus masou)

Pasifik sombalığı


محطة برونسبوتل للطاقة النووية هي محطة طاقة نووية في برونسبوتل بالقرب من هامبورغ، في ألمانيا. بدأت المحطة عملها في العام 1976. من المقرر أن تسحب من الخدمة في 2009.

مراجع

اقتصاد شليسفيغ هولشتاين
مبان ومنشآت في شليسفيغ هولشتاين
محطات طاقة نووية سابقة في ألمانيا

محطة برونسبوتل للطاقة النووية


Tekerleme, genellikle ölçülü ve kafiyeli, basmakalıp söz. Masal, hikâye, bilmece, halk tiyatrosu gibi bazı edebi türler içinde ve çocuk oyunlarında tekerlemelere rastlanır.

Türk edebiyatında ilk yazılı tekerleme örneklerine 11. yüzyıldan itibaren rastlanır. Divanü Lügati't Türk'te bazı tekerlemeler yer alır.

Çocuk edebiyatı
Çocuk folklorunda hoşça vakit geçirmek, konuşma kabiliyetini geliştirmek, oyunlarda eş ve ebe seçmek için tekerlemelere sıklıkla başvurulur. Kullanıldığı yere bağlı olarak masal tekerlemesi, oyun tekerlemesi gibi farklı adlar alabilir. Tekerlemeler çocuk oyunlarında ve masalların baş, orta ve sonunda söylenir. Yöreye göre değişik isimler alabilir. Örneğin Doğu Anadolu'da döşeme, Güney Anadolu'da sayışma sözcükleri tekerleme anlamında kullanılır.

Masallar
Masalların başında ve bazen de sonunda tekerlemeler yer alabilir. Bunlar genellikle fazla anlam taşımaz ancak dinleyiciyi gerçek dünyadan koparıp masala hazırlar. Örnek:

Evvel zaman içinde
Kalbur saman içinde
Develer tellal iken
Pireler berber iken
Ben anamın beşiğini
Tıngır mıngır sallar iken
(...)

Oyunlar
Bazı sözlü çocuk oyunlarının tamamı tekerleme söyleyerek oynanır. Örnek:

Kutu kutu pense
Elmamı yerse
Arkadaşım (...)
Arkasını dönse

Zor tekerlemeler

Benzer seslerin sıkça kullanıldığı, dilin zor döndüğü (söylenmesi zor) tekerlemelere çocuk oyunlarında rastlanır. Bunlar genellikle karşılıklı yarışma veya oyunda ebe seçme amacıyla kullanılır. Örnek:

 Şu yoğurdu sarımsaklasak da mı saklasak, sarımsaklamasak da mı saklasak?
 Şemsi Paşa pasajında sesi büzüşesiceler.
 Bu kara kantar kırk kilo kara katran tartar.
 Bir berber bir berbere  bire berber gel beraber bir berber dükkânı açalım demiş.
 Dal sarkar kartal kalkar, kartal kalkar dal sarkar.

Sayışma

Sayışma tekerlemeleri genellikle oyunlarda ebe seçmek veya bir takıma oyuncu seçmek için kullanılır. Sayan kişi, sayışma boyunca parmağı ile oyuncuları, sıra ile tek tek işaret eder. Sayışma bittiğinde parmağı hangi oyuncuyu gösteriyorsa o oyuncu seçilmiş olur. Örnek:

Oooo...
Portakalı soydum
Başucuma koydum
Ben bir yalan uydurdum
Duma duma dum
Kırmızı mum
Dolapta pekmez
Yala yala bitmez
Ayşecik cik cik cik
Fatmacık cık cık cık
Sen bu oyundan çık

Bilmeceler
Bazı bilmeceler tekerleme hâlinde sorulur:

Pazardan aldım bir tane
Eve geldim bin tane
(Cevap: nar)

Halk edebiyatı
Âşık fasıllarında, saz şairlerinin yaptıkları şiir yarışmaları. Halk dilinde tekerleme, âşıklar arasında tekellüm olarak adlandırılır. Bu tür şiirler ya söylenmesi zor sözcüklerden meydana getirilir ya da darayak şeklindedir. Ayak daraldıkça kafiye bulmak zorlaşır. Âşıklardan biri fasal aralarında tekerlemeye başlar ve yeni bir ayak açar.

Karagöz ve ortaoyunundaki tekerlemeler muhavere olarak bilinir.

Kaynakça

Anonim halk edebiyatı
Çocuk edebiyatı
Halk şarkıları

Tekerleme


Picochlorum  nom. illeg., rod zelenih algi smješten u red Chlorellales. Postoje tri vrste uključene u ovaj rod od kojih je tipična brakična vrsta P. oklahomense iz Oklahome (Salt Plains National Wildlife Refuge). Ostale dvije vrste su morske.

Rod je opisan 2004.

Vrste
 Picochlorum atomus (Butcher) Henley, Hironaka, Guillou, M.Buchheim, J.Buchheim, M.Fawley & K.Fawley
 Picochlorum maculatum (Butcher) Henley, Hironaka, Guillou, M.Buchheim, J.Buchheim, M.Fawley & K.Fawley
 Picochlorum oklahomense Hironaka

Izvori

Chlorellales

Picochlorum


Hideaki Ueno (født 31. maj 1981) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kyoto Purple Sanga, Sanfrecce Hiroshima og Tokushima Vortis.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Hideaki Ueno


ශ්‍රී ලංකාවේ A ශ්‍රේණියෙහි මහාමාර්ග ලැයිස්තුව යනු, මහා මාර්ග අංකය අනුව වර්ග කෙරුනු ශ්‍රී ලංකාවෙහි මහා මාර්ග ලැයිස්තුවකි. මෙම ශ්‍රේණියේ AA, AB, AC යනුවෙන් වර්ග තුනක් පවති. මෙම මාර්ග කාණ්ඩයේ සියලූම තාක්ෂණික හා සාම්ප්‍රදායික වාහන ගමන් කිරීමට අවසර ඇත.

මහා මාර්ග හා දුර

AA වර්ගය

AB වර්ගය

AC වර්ගය

මෙයද බලන්න

 මාර්ග හා මහා මාර්ග ලැයිස්තුව
 ශ්‍රී ලංකාවේ B ශ්‍රේණියේ මාර්ග ලැයිස්තුව

ශ්‍රී ලංකාවේ A ශ්‍රේණියේ මාර්ග ලැයිස්තුව


An Thrixspermum zollingeri in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Thrixspermum zollingeri in nahilalakip ha genus nga Thrixspermum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Jawa. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thrixspermum

Thrixspermum zollingeri


An Actinocephalus ithyphyllus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Friedrich Philipp von Martius, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Paulo Takeo Sano. An Actinocephalus ithyphyllus in nahilalakip ha genus nga Actinocephalus, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Actinocephalus

Actinocephalus ithyphyllus


La  de l'Assemblée nationale est un cycle parlementaire de l'Assemblée nationale, parlement monocaméral du Venezuela. C'est la cinquième législature, depuis l'adoption en 1999 de la Constitution de la République bolivarienne.

Contexte

Report puis déroulement de l'élection

Initialement prévues pour 2020, le président Nicolás Maduro et le vice-président de l'Assemblée nationale constituante, Diosdado Cabello émettent le souhait de les anticiper et de les organiser le , le jour même de l'élection présidentielle vénézuélienne de 2018, et d'organiser en ce jour les élections des conseils législatifs des États et des conseils municipaux. Le , pour des raisons techniques et d'organisation, le Conseil national électoral rejette cette date et annonce qu'il communiquera le calendrier électoral la semaine suivante. Finalement, Maduro, en accord avec une petite partie de l'opposition, reporte le scrutin.

Le , Maduro propose de nouveau des législatives anticipées pour 2019. Il fait de même le . Le , Diosdado Cabello, devenu entretemps président de la Constituante, propose l'organisation du scrutin en 2019 ou le .

En raison de la pandémie de Covid-19, le président Maduro annonce en  que le scrutin n'aura pas lieu durant l'année.

Les partis d'opposition présentent des divisions internes entre partisans du boycott et tenants de la participation. Le Tribunal suprême de justice (TSJ) arbitre ces conflits.

En , le Tribunal suprême de justice (TSJ), à la suite de l'échec de discussions entre le pouvoir exécutif et l'Assemblée nationale, désigne de nouveaux membres à la tête du Conseil national électoral. Le TSJ nomme notamment une magistrate ciblée par des sanctions canadiennes à la présidence du conseil électoral. L'opposition vénézuélienne qualifie le processus électoral de « farce » et annonce se retirer des élections.

Les 16 et , le Tribunal suprême de justice décide de remplacer les dirigeants des partis d'opposition Action démocratique et Primero Justicia. Il fait de même le  avec ceux de Volonté populaire.

Début , le conseil électoral national annonce finalement l'organisation des élections le  suivant.

En , les tendances pro-Guaidó des partis Action démocratique, Justice d'abord, Volonté populaire et Un nouveau temps, annoncent leur boycott du scrutin. Au contraire, Henrique Capriles, le candidat de la droite aux élections présidentielles de 2012 et 2013, a appelé l'opposition à « jouer le jeu de la démocratie » et à prendre part aux élections. Le député Stalin Gonzalez, jusqu'alors le plus proche conseiller de Juan Guaidó, prend ses distances avec ce dernier et se rallie à Capriles. La Conférence épiscopale vénézuélienne, traditionnellement proche de l'opposition, demande à cette dernière de « prendre ses responsabilités » et de rejeter l'abstention.

En septembre, le gouvernement vénézuélien invite l'Organisation des Nations unies et l'Union européenne à dépêcher des observateurs pour surveiller le déroulement du scrutin. L'UE refuse, estimant que les conditions pour des élections transparentes ne sont pas réunies.

Réactions internationales avant les élections

Les États-Unis annoncent qu'ils ne reconnaîtront pas les résultats des élections et l'Union européenne demande qu'elles soient reportées, considérant que les conditions d'un scrutin transparent et juste ne sont pas réunies. Une trentaine de pays demande dans une déclaration commune, publiée le 21 aout 2020, la création au Venezuela d'un gouvernement de transition qui conduirait à « une élection présidentielle libre et juste le plus tôt possible ».

Washington commence à émettre certaines réserves à l'égard de Juan Guaido. Donald Trump déclare en  n'avoir « pas beaucoup confiance » en celui-ci, dont l'adoubement par son gouvernement, estime-t-il, n'a pas « eu une grande signification ». Elliott Abrams, le représentant spécial des États-Unis au Venezuela, a toutefois affirmé que Washington maintiendrait son soutien à Juan Guaido après l'élection. Il a également fait savoir qu'il était en discussion avec quelque  afin de s'assurer qu'ils s'associeraient à la position américaine sur le Venezuela.

Le , le gouvernement américain annonce des sanctions contre cinq dirigeants de l'opposition ayant décidé de se présenter aux élections « pour leur complicité dans les tentatives de Maduro de déposséder le peuple du Venezuela de son droit de choisir ses dirigeants lors d'élections libres et équitables (…) En agissant de la sorte, ces individus concourent aux tentatives grossières d'un dictateur désespéré et illégitime pour s'emparer du pouvoir de facto et de le conserver ».

Résultats

À l'issue du scrutin, le Grand Pôle patriotique Simón Bolívar, coalition du pouvoir chaviste et du parti Parti socialiste unifié du Venezuela reprend le contrôle de l'Assemblée nationale et remporte 69,25 % des scrutins, soit 253 sièges, et l'Alliance démocratique 17,68%, soit 20 sièges attribué à l'opposition. Le Parti communiste du Venezuela remporte 1 siège, désormais opposé au pouvoir chaviste depuis cette même élection.

Le 9 décembre 2020, les élections indigènes ont lieu, et 3 sièges sont attribués pour représenter différentes régions autochtones.

Système électoral

L'assemblée est composée de  pourvus pour cinq ans selon un mode de scrutin parallèle. Sur ce total, 133 le sont au scrutin majoritaire plurinominal dans 87 circonscriptions, dont trois sièges réservés aux communauté indigènes. Dans chaque circonscription, les candidats ayant recueillis le plus de suffrages sont élus, à hauteur du nombre de sièges à pourvoir. Les  restants sont quant à eux pourvus au scrutin proportionnel plurinominal, dont 96 répartis dans 24 circonscriptions de  trois à dix sièges correspondant aux 23 États du pays plus le district de la capitale, Caracas, auxquels s'ajoutent  pourvus dans une unique circonscription nationale. Après décompte des suffrages, les sièges sont répartis à la proportionnelle selon la méthode d'Hondt.

Au scrutin précédent, l'Assemblée comportait , dont 113 élus au scrutin majoritaire, tandis que  étaient élus au scrutin proportionnel plurinominal de liste dans une unique circonscription nationale. Enfin, trois sièges étaient réservés aux indigènes.

Historique

Renouvellement du conseil électoral

Le 6 mai 2021, le Conseil national électoral, institution renouvelé et élus par l'Assemblée nationale à la majorité qualifiée (deux tiers des voix). Les cinq membres sont élus ce jour : Roberto Picón Hernández, Alexis Corredor, Tania D'amelio, Enrique Márquez et Pedro Calzadilla. Ce dernier, ancien ministre de la Culture du gouvernement d'Hugo Chávez est élu président de l'institution, une nomination condamné par l'opposant Juan Guaidó.

Loi sur l'organisation communale

En juin 2021, l'Assemblée nationale vote 10 articles d'une loi organique sur l'organisation des villes communales, comportant au total 44 articles. Cette loi prévoit une réorganisation et restructuration communale, au travers de nouvelles institutions : les conseils communaux, communes, fédérations communales et « confédérations » communales. Selon le gouvernement et l'Assemblée, cette loi vise à renforcer le « pouvoir populaire » dans l'organisation et le fonctionnement de la commune et le développement d'une autonomie et de construction d'un « État communal ».

En août 2021, des constitutionnalistes et experts en politique publique se réunissent lors d'une réunion à distance afin d'évoquer leur opposition à cette loi, évoquant une crainte de voir disparaitre le fonctionnement actuel des communes (organisées en « municipalités ») et de l'État fédéral.

Loi sur l'endettement

En novembre 2021, l'Assemblée nationale vote une loi complémentaire sur l'endettement et fixe un montant maximum à environ 1,36 milliard de dollars, le pays continuant à s'endetter, mettant ses actifs de plus en plus en danger, sans parvenir à aucun accord avec ses créanciers.

Les chiffres détaillés du budget des précédentes lois sur l'endettement et les lois de finances de 2020 votées par l'Assemblée nationale constituante de 2017 n'ont jamais été divulgués, au-delà d'avoir été publié au Journal officiel n°6589, du 30 octobre 2020.

Commission d'enquête sur la

Le 7 janvier 2021, deux jours après l'ouverture de la législature, l'Assemblée décide la création d'une commission spéciale et d'enquête, dénommée « commission spéciale d'enquête sur les actions perpétrées contre la République par l'ancienne Assemblée nationale (2016-2021) » (), présidé par le député José Brito (), inculpé dans une affaire de corruption, en relation avec l'homme d'affaires Alex Saab.

En juillet 2021, la commission publie une liste de plus de 100 parlementaires de la , de l'opposition, qui sont convoqués à comparaitre devant cette même commission d'enquête. Le président José Brito et la presse du pouvoir chaviste relayant la nécessité d'obtenir des « des informations sur dommages possibles au pays en termes de gestion étrangère d'entreprises », notamment au sein de la filiale américaine de la compagnie d'Etat de PDVSA, Citgo et Monómeros. Le président Brito soumet au même moment à l'Assemblée une réforme constitutionnelle afin de juger les parlementaires de la  par contumace, la plupart étant désormais en exil.

En mars 2022, le président de la commission dévoile le rapport final de la commission d'enquête, un document de 12 500 pages évoquant une perte d'argent, selon la commission et la presse chaviste, de près de 194 milliards de dollars.

Groupes parlementaires

Présidence

Notes et références

Notes

Références

Parlement du Venezuela

Ve législature de l'Assemblée nationale (Venezuela)


Dame Claire Bertschinger, DBE, DL (nascida em 1953) é uma enfermeira anglo-suíça e advogada em nome das pessoas que sofrem no mundo em desenvolvimento. Seu trabalho na Etiópia em 1984 inspirou o Band Aid e posteriormente o Live Aid, o maior programa de assistência já montado. Bertschinger recebeu a Medalha Florence Nightingale em 1991 por seu trabalho na enfermagem, e foi nomeada Dama pela Rainha Elizabeth II em 2010 por "serviços prestados à Enfermagem e à Ajuda Humanitária Internacional".

Biografia
Filha de pai suíço e mãe britânica, Bertschinger foi criada em Sheering, perto de Bishop's Stortford, do condado inglês de Essex.

Disléxica, ela mal sabia ler ou escrever até os 14 anos. Depois que seus pais ganharam uma televisão na década de 1960, um dos primeiros filmes que  assistiu foi The Inn of the Sixth Happiness, estrelado por Ingrid Bergman no papel de Gladys Aylward, uma missionária inglesa na China na década de 1930 que foi apanhada na invasão japonesa. Bertschinger pensou: "Eu poderia fazer isso. Isso é o que eu quero fazer." Ela se formou na Brunel University com um mestrado em Antropologia Médica em 1997.

Bertschinger é budista, praticante do Budismo Nitiren. Ela se tornou membra da organização budista global Soka Gakkai International em 1994.

Seu livro autobiográfico, Moving Mountains, foi publicado em 2005. O livro descreve suas experiências globais e sua motivação espiritual que a levou ao budismo. Parte dos royalties do livro vai para o The African Children's Educational Trust, uma instituição de caridade britânica.

Carreira
Depois de treinar e trabalhar como enfermeira no Reino Unido, Bertschinger tornou-se médica na Operação Drake, uma expedição com o Coronel John Blashford-Snell e a Scientific Exploration Society no Panamá, Papua Nova Guiné e Sulawesi.

Após essa experiência, ela se juntou ao grupo de emergência em desastres do Comitê Internacional da Cruz Vermelha (CICV), podendo frequentar locais de guerra graças à sua dupla nacionalidade. Com isso, ela trabalhou em mais de uma dúzia de zonas de conflito, incluindo Afeganistão, Quênia, Líbano, Sudão, Serra Leoa, Costa do Marfim e Libéria. Ela também trabalhou na sede do CICV em Genebra, na Suíça, como oficial de treinamento na Divisão de Saúde.

Bertschinger é embaixadora e curadora do The African Children's Educational Trust, patrona do Promise Nepal e  voluntária na instituição de caridade Age UK.

Em 2010, Bertschinger foi homenageada como Dama Comandante do Império Britânico pela Rainha Elizabeth II na Lista de Honras de Ano Novo, por serviços prestados à Enfermagem e à Ajuda Humanitária Internacional. Bertschinger foi nomeada vice-tenente de Hertfordshire em 2012.

Desde 2016 é diretora do curso de "Diploma in Tropical Nursing" na London School of Hygiene and Tropical Medicine.

Etiópia
Em 1984, Bertschinger trabalhava como enfermeira de campo do CICV em Mekele, capital da província de Tigray, Etiópia durante a fome de 1984. Ela dirigia um centro de alimentação que só podia aceitar de 60 a 70 novas crianças em um momento em que milhares mais precisavam de comida. Como uma jovem enfermeira, ela teve que decidir quem receberia e quem não receberia comida. Aqueles que ela não podia ajudar tinham pouca esperança de sobrevivência e, quando entrevistada sobre a dor de ter que tomar decisões tão críticas, ela disse: "Eu me senti como um comandante nazista, decidindo quem viveria e quem morreria. Brincar de Deus partiu meu coração."

Quando uma equipe da BBC News apareceu com o repórter Michael Buerk, Bertschinger contou com prazer sua história para destacar os problemas. Embora Buerk pensasse que Bertschinger era um herói e editasse seu relatório para destacar isso, Bertschinger disse que sua primeira impressão de Buerk foi a de um idiota arrogante que fazia perguntas irrelevantes.

A reportagem inicial de Buerk sobre o trabalho de Bertschinger, que foi ao ar em 23 de outubro de 1984, inspirou o observador Bob Geldof a lançar Band Aid. Isso foi seguido pelo Live Aid em 1985, o maior programa de ajuda já montado, que arrecadou mais de £ 150 milhões e salvou cerca de 2 milhões de vidas na África.

Em 2004, Bertschinger voltou à Etiópia com Buerk, para avaliar a situação 20 anos depois para fazer o programa Etiópia: Uma Viagem com Michael Buerk. Após essa visita, Bertschinger disse: "A educação é a chave para o futuro em ambientes com poucos recursos. Abre portas e melhora radicalmente a saúde das pessoas, principalmente das mulheres."

Prêmios

 1986: Medalha Bish da Scientific Exploration Society.
 1991: Medalha Florence Nightingale do Comitê Internacional da Cruz Vermelha.
 2005: Prêmio Mulheres do Ano, Janela para o Mundo.
 2007: Human Rights and Nursing Awards 2007, do Centro Internacional de Ética em Enfermagem (ICNE), na Faculdade de Saúde e Ciências Médicas da Universidade de Surrey.
 2008: Grau honorário de Doutor em Ciências Sociais, Brunel University.
 2010: Eleita uma das 20 pessoas mais influentes na área de enfermagem pelo Masters in Nursing Online.
 2010: Dama Comandante da Ordem do Império Britânico (DBE) nas Honras de Ano Novo de 2010.
 2010: Grau honorário de Doutor em Educação, Robert Gordon University.
 2010: Grau honorário de Doutor em Ciências da Saúde, Anglia Ruskin University.
 2011: Grau honorário de Doutor da Universidade de Staffordshire.
 2011: Grau honorário de Doutor em Ciências, De Montfort University.
 2012: Eleita uma das Cinco mulheres formidáveis que moldaram a Cruz Vermelha pela Cruz Vermelha Britânica.
 2012: Eleita uma das 10 enfermeiras mais influentes de todos os tempos pela Revista Scrubs.
 2012: vice-tenente de Hertfordshire.
 2013: 100 mulheres da BBC.

Veja também
 100 Mulheres (BBC)
 Mulheres na categoria BBC 100 Mulheres

Referências

Ligações externas

 Bio na London School of Tropical Medicine
 Entrevista em vídeo pela "Hardtalk" da BBC
 Entrevista em áudio pela BBC Radio4 Woman's Hour
 Ano de nascimento, findmypast.co.uk

Membros da Soka Gakkai
Damas Comandantes da Ordem do Império Britânico
Convertidos ao budismo
Britânicos de ascendência suíça
Pessoas vivas
Nascidos em 1953
Pessoas na lista BBC 100 Mulheres de 2013
Medalha Florence Nightingale

Claire Bertschinger