Bojnik je hrvatsko-austrijski kratki dokumentarni film. Snimljen je u hrvatsko-austrijskoj koprodukciji. Premijerno je prikazan 2017. na Međunarodnom festivalu dokumentarnoga filma ZagrebDoxu. Redatelj je Kristijan Milić, skladatelj ambijentalne glazbe Andrija Milić. Film se zasniva na knjizi Pod okriljem magle Siniše Ratkovića, zapovjednika Prve samostalne satnije Podsused. U filmu se razgovara s njim i trojicom njegovih suboraca. U filmu se sagledava početak Domovinskoga rata iz motrišta prve skupine dragovoljaca koji su djelovali izvan okvira MUP-a.

Izvori

Hrvatski dokumentarni filmovi o Domovinskom ratu

Bojnik (dokumentarni film)


Maçoluk erkeğin toplumsal veya cinsi bakımdan kadına egemen olduğu ve bu nedenle efendilik ayrıcalıkları olması gerektiği düşüncesine dayanan akım. Genelde kadınlar üzerinde erkek egemenliğini davranışlarına yansıtan erkeklere verilen isimdir. Bu görüşü savunan ve hayata geçiren insanlara maço denir. Aynı zamanda maçoluk, sonradan benimsenen bir görüş bütünü olmaktan öte, daha çok bireylerin çevrelerinden algıladığı, kendiliğinden normalleşen, toplumsal cinsiyetin öne çıkan etmenlerinden biri olarak varlık gösterir.

Cinsiyetçilik
İnsan davranışı

Maçoluk


Haruta ist der Familienname folgender Personen:

 Masatake Haruta (1947–2022), japanischer Chemiker
 Nana Haruta (* 1985), japanische Manga-Zeichnerin

Haruta


Avoine se poate referi la:
Avoine, localitate în departamentul Indre-et-Loire, Franța
Avoine, localitate în departamentul Orne, Franța

Avoine


Red zlatnoga runa (šp. Orden del Toisón de Oro, njem. Orden vom Goldenen Vlies) je katolički viteški red, koji je 1430. u Bruggeu osnovao burgundski vojvoda Filip Dobri, kako bi proslavio svoju ženidbu s portugalskom princezom Izabelom. Danas postoje dvije grane Reda, španjolsko i austrijsko Zlatno runo; sadašnji veliki meštri dvaju redova su Filip VI., španjolski kralj, i nadvojvoda Karlo Austrijski, unuk cara Karla I.

Sa samo 1200 primatelja od svoga osnuta, španjolski se Red zlatnoga runa navodi kao jedan od najprestižnijih i najekskluzivnijih viteških redova na svijetu, i povijesno i u suvremenosti. Za razliku od većine drugih redova, insignije Zlatnoga runa dodjeljuju se samo doživotno, te ih se nakon smrti primatelja vraća španjolskom monarhu. Sve ogrlice su potpuno pozlaćene, i procjenjuju se da jedna vrijedi oko 60.000 USD, čineći Runo najskupljim viteškim redom.

Podrijetlo
Red zlatnoga runa uspostavio je Filip Dobri, burgundski vojvoda, 10. siječnja 1430., kao proslavu prosperitetnih i bogatih posjeda koje je ujedinio u personalnoj uniji, i koji su se protezali od Flandrije do Švicarske. Ograničen je na određen broj vitezova, isprva 24, ali kasnije povećano na 30 (1433.), te na 50 (1516.), plus suveren Reda. Prvi herald Reda bio je Jean Le Fèvre de Saint-Remy. Uskoro su redu dodijeljene daljnje privilegije, neuobičajene za druge viteške redove: suveren se obvezao konzultirati s Redom prije stupanja u rat; svi sporovi između vitezova imali su se riješiti unutar Reda; na svakom kapitulu, pregledavana su djela svakoga viteza, kazne i opomene su izricane prijestupnicima; vitezovi su imali pravo na suđenje od sebi jednakih, kod optužbi za pobunu, krivovjerje i izdaju, a Karlo V. dodijelio je Redu isključivu jurizdikciju nad svim zločinima koje počine vitezovi; za uhićenje prijestupnika, ukaz je moralo potpisati barem šest vitezova, a tijekom suđenja nije boravio u zatovru, nego pod skrbi vitezova. Red, zamišljen u crkvenom duhu, u kojem su obredi Mise i sprovoda bili vrlo istaknuti, a vitezovi su sjedili u korskim sjedalima poput kanonika, bio je izričito zabranjen krivovjercima, te je postao isključivo katolički red u vrijeme protestantske reformacije. Dužnosnici reda bili su kancelar, blagajnik, registrar i herald, Toison d'Or.

Vojvodini razlozi za utemeljenje ove ustanove izneseni su u proglasu izdanom nakon njegove ženidbe, u kojemu piše da je to učinio "za čašćenje Boga i očuvanje naše kršćanske vjere, i u čast i uzvišenje plemenitoga viteškog reda, i također... da se počaste stari vitezovi; ...kako bi oni koji su još sposobni i snažni u tijelu svaki dan činili djela koja pripadaju viteštvu i imali povoda nastaviti od dobroga prema boljemu; i... da bi oni vitezovi i gospoda koji su nosili red... častili one koji ga nose, i bili potaknuti da se upuste u plemenita djela...".

Značka Reda, u obliku ovčijeg runa, obješena je s dragljuima ukrašene ogrlice od karika u obliku slova B (Burgundija); s motom Pretium Laborum Non Vile (Nemala nagrada za trud) ugraviranim s prednje strane, i Filipovim motom Non Aliud (Drugi ne) sa stražnje strane (ne-kraljevskim vitezovima Zlatnoga runa bilo zabranjeno pripadati bilo kojem drugom viteškom redu).

Španjolski red

Nakon što je Španjolsko carstvo preuzelo burgundske posjede, suverenitet nad Redom prešao je na španjolske habsburške kraljeve, te ostalo s njima sve do smrti posljednjega od španjolskih Habsburgovaca, Karla II., 1700. godine. Na mjestu kralja naslijedio ga je Filip V., Burbonac. Spor između Filipa i habsburškoga pretendenta na španjolsko prijestolje, nadvojvode Karla, doveo je do Rata za španjolsku baštinu, te rezultirao podjelom Reda na španjolsku i austrijsku granu. U oba slučaja, suveren, kao burgundski vojvoda, piše pismo imenovanja na francuskom.

Kontroverzna dodjela Reda Napoleonu i njegovu bratu Josephu Bonaparteu, dok je Španjolska još bila pod okupacijom francuskih snaga, naljutila je protjeranoga francuskog kralja, Luja XVIII., koji je prosvjedujući vratio svoju ogrlicu. Ta i druga odlikovanja koja je dodijelio Joseph, poništio je kralj Ferdinand VII. prigodom restauracije burbonske vlasti, 1813. Španjolska je privremena vlada 1812. godine dodijelila Zlatno runo vojvodi od Wellingtona, što je potvrdio i kralj Ferdinand kad se vratio na vlast, uz odobrenje pape Pija VII. Wellington je tako postao prvi protestant kojemu je dodijeljeno Zlatno runo. Kasnije je dodijeljeno i nekršćanima, kao npr. tajlandskom kralju Rami IX.

Još jedna kriza dogodila se 1833., kada je kraljicom postala Izabela II., unatoč Salijskomu zakonu koji nije dopuštao ženama da postanu državni poglavari. Njezino pravo da dodjeljuje Zlatno runo osporavali su španjolski karlisti. Suverenitet nad Redom ostala je pri španjolskoj grani Burbonaca tijekom republikanskog (1931. – 1939.) i frankovskog (1939. – 1975.) razdoblja, a danas je suveren aktualni španjolski kralj Filip VI.

Vitezovi reda imaju pravo na naslov Njegova/Njezina ekscelencija ispred svoga imena.

Živući članovi
Slijedi popis živućih vitezova i dama, u kronološkomu redu i s godinama uvođenja u Red:
 Filip VI. (1981.) – kao aktualni španjolski kralj, suveren Reda nakon što je njegov otac abdicirao u njegovu korist.
 Juan Carlos I., španjolski kralj (1941.) – bivši suveren Reda, od 1975. do 2014.
 Karlo XVI. Gustav, švedski kralj (1983.)
 Akihito, japanski car (1985.)
 Beatrix od Nizozemske (1985.)
 Margareta II., danska kraljica (1985.)
 Albert II., belgijski kralj (1994.)
 Harald V., norveški kralj (1995.)
 Simeon II., bugarski kralj (2004.)
 Henri, veliki vojvoda od Luksemburga (2007.)
 Javier Solana (2010.)
 Víctor García de la Concha (2010.)
 Nicolas Sarkozy, bivši francuski predsjednik i suknez Andore (2011.) <ref>Spanish: Boletín Oficial del Estado</ref>
 Enrique Valentín Iglesias García (2014.)
 Leonor, asturijska princeza (2015.)

Grbovnik španjolskoga Reda zlatnoga runa

Austrijski red

Austrijska grana reda nije pretrpjela političke poteškoće kao španjolska, ostavši počast isključivo za članove katoličkih kraljevskih i plemićkih obitelji (s iznimkom britanskoga princa regenta, kasnijega Jurja IV.). Problem ženskoga nasljedstva izbjegnut je pri stupanju na prijestolje Marije Terezije 1740., jer je suverenitet nad Redom prešao na njezina muža Franju Stjepana.

Nakon raspada monarhije u Austriji nakon I. svjetskog rata, belgijski kralj Albert I. zatražio je da se suverenitet i riznica Reda prenese na njega, kao vladara bivših habsburških posjeda u Burgundiji. Ovaj su zahtjev ozbiljno razmatrali pobjednički saveznici u Versaillesu, ali je u konačnici odbačen zbog intervencije španjolskoga kralja Alfonsa XIII., koji je preuzeo imovinu Reda u ime svrgnutoga cara, Karla I. Suverenitet nad redom ostaje pri dinastiji Habsburg, aktualni je suveren nadvojvoda Karlo, najstariji sin nadvojvode Otta.

Živući članovi
Slijedi popis živućih vitezova i dama, u kronološkomu redu i s godinama uvođenja u Red:
 Franz, bavarski vojvoda (1960.)
 nadvojvoda Karlo Austrijski (1961.) – ''Suveren i veliki meštar Reda od 2000.
 Albert II., belgijski kralj (1962.)
 Jean, veliki vojvoda Luksemburga (1972.)
 nadvojvoda Andreas Salvator Austrijski, toskanski princ (1972.)
 nadvojvoda Carl Salvator Austrijski, toskanski princ (1972.)
 Albrecht, princ od Hohenberga (1973.)
 Carl, vojvoda od Württemberga (1975.)
 princ Lorenz Belgijski, nadvojvoda od Austrije-Este (1977.)
 princ Nikolaus Lobkowicz (1978.)
 nadvojvoda Michael Austrijski (1980.)
 nadvojvoda Michael Salvator Austrijski, toskanski princ
 Hans-Adam II., knez Lihtenštajna
 princ Clemens od Altenburga (1981.)
 Duarte Pio, vojvoda od Bragançe (1982.)
 Josef Hubert, grof von Neipperg (1983.)
 Georg, vojvoda od Hohenberga (1985.)
 nadvojvoda Georg Austrijski (1987.)
 nadvojvoda Carl Christian Austrijski (1991.)
 princ Karl Schwarzenberg (1991.)
 nadvojvoda Joseph Austrijski (1992.)
 Alois-Konstantin, knez zu Löwenstein-Wertheim-Rosenberg (1996.)
 Mariano Hugo, knez zu Windisch-Grätz (2000.)
 Johann Friedrich barun von Solemacher-Antweiler (2000.)
 Nikola barun Adamović Čepinski (2000.)
  Georg Adam knez von Starhemberg (2001.)
 Bernard Guerrier de Dumast (2001.)
  Alexander knez von Schönburg-Hartenstein (2002.)
 Kubrat, princ od Panagyurishte (2002.)
 Friedrich Mayr-Melnhof (2004.)
 Henri, veliki vojvoda od Luksemburga (2006.)
 Filip, belgijski kralj (2008.)
 princ Michel de Ligne (2011.)
 princ Charles-Louis von Merode (2011.)
 nadvojvoda Ferdinand Zvonimir Austrijski
 princ Michael von Liechtenstein
 Fra' Matthew Festing, veliki meštar Malteškoga reda
 Maximilian Turnauer
 Peter Seilern-Aspang
 Alexander markgrof von Meißen
 Dominic Habsburg-Lothringen
 Ferdinand Trauttmansdorff-Weinsberg
 Prospero Colonna, princ od Avelle
 princ Nikolaus von Liechtenstein
 Georg von Károlyi
 Victor barun von Baillou
 nadvojvoda Eduard Austrijski
 princ Emanuel zu Salm-Salm
 Johannes Trapp von Matsch

Dužnosnici
 Kancelar: grof Alexander von Pachta-Reyhofen (od 2005.)
 Veliki kapelan: grof Christoph kardinal Schönborn, bečki nadbiskup (od 1992.)
 Kapelan: grof Gregor Henckel-Donnersmarck (od 2007.)
 Rizničar: barun Wulf Gordian von Hauser (od 1992.)
 Registrar: grof Karl-Philipp von Clam-Martinic (od 2007.)
 Herald: grof Karl-Albrecht von Waldstein-Wartenberg (od 1997.)

Kapituli Reda

Insignije

Vidi još
Popis vitezova Reda zlatnoga runa

Izvori

Literatura
 Weltliche und Geistliche Schatzkammer. Bildführer. Kunsthistorischen Museum, Beč. 1987.
 Fillitz, Hermann. Die Schatzkammer in Wien: Symbole abendländischen Kaisertums. Beč, 1986.
 Fillitz, Hermann. Der Schatz des Ordens vom Goldenen Vlies. Beč, 1988.
 Boulton, D'Arcy Jonathan Dacre, 1987. The Knights of The Crown: The Monarchical Orders of Knighthood in Later Medieval Europe, 1325–1520, Woodbridge, Suffolk (Boydell Press),(revidirano izdanje 2000.)

Vanjske poveznice

The Society of the golden fleece
The Most Illustrious Order of the Golden Fleece

Viteški redovi

Red zlatnoga runa


Inna Romanovna Sovsun (en ), née le , est une femme politique ukrainienne. Elle est membre de la Rada, le parlement ukrainien, depuis le .

Enfance et éducation
Inna Sovsun est née le 21 septembre 1984 à Kharkiv. Après avoir obtenu son diplôme d'une école de la ville, elle entre à l'Académie nationale de Kiev-Mohyla, où elle obtient une licence en sciences politiques en 2005. Elle poursuit ses études dans le même domaine et obtient une maîtrise en sciences politiques de l'Université nationale Taras Shevchenko de Kiev. En 2006-2007, elle étudie à l'Université de Lund en Suède où elle obtient une maîtrise en politique européenne. De 2009 à 2012, elle est inscrite à un programme de doctorat en sciences politiques à l'Académie nationale de Kiev-Mohyla, mais n'est pas en mesure de terminer sa thèse. De 2018 à 2019, elle étudie la politique éducative à l' Université de Californie à Berkeley en tant que boursière Fulbright.

Carrière

Débuts
Pendant ses études à l'université, Inna Sovsun commence à s'engager activement dans des activités sociales. Elle milite pour le mouvement Save the Old Kiev, qui tente de contrer le développement illégal de la partie historique de la ville de Kiev.

Par la suite, elle travaille comme chef de projet éducatif au sein du réseau civil OPORA. En 2009, elle devient cofondatrice et responsable du centre d'analyse à but non lucratif CEDOS (anciennement le Centre d'études sur la société), qu'elle dirigera jusqu'à sa nomination en 2010 au poste de sous-ministre. Elle est en charge de la politique et de l'analyse de l'éducation du centre et combine ses activités sociales avec le travail de maître de conférences au Département de science politique de l'Académie Kiev-Mohyla sous la direction de Serhiy Kvit.

Ministère de l'éducation et des sciences
Le 22 février 2014, Viktor Ianoukovitch est destitué par le Parlement. Serhiy Kvit est nommé au poste de ministre de l'éducation. Inna Sovsun est alors désignée comme vice-ministre de l'éducation le 19 mars 2014. Agée de 29 ans, elle devient la plus jeune vice-ministre de l'histoire du gouvernement ukrainien. Ce choix est considéré comme une « nomination choc » en raison de son manque d'expérience politique.

De mars 2014 à août 2016, Inna Sovsun occupe donc le poste de vice-ministre de l'éducation et des sciences de l'Ukraine. Avec son soutien actif, la loi sur l'enseignement supérieur est mise en œuvre, ce qui a élargi l'autonomie des établissements d'enseignement supérieur, assuré le respect de l'intégrité académique, introduit un nouveau modèle de financement universitaire, etc. Elle participe également à l'élaboration d'une loi souhaitant réformer les normes de l'enseignement pré-supérieur, permettant aux futurs diplômés d'assister à la première année des universités européennes immédiatement après l'école. Cependant, certaines des réformes proposées sont critiquées car elles entraîneraient le licenciement d'« au moins dix mille » enseignants, la fermeture de petites écoles rurales et l'éloignement de certains étudiants de l'enseignement supérieur vers la formation professionnelle.

Le 23 août 2016, le Conseil des ministres démet Inna Sovsun de ses fonctions de vice-ministre de l'éducation et des sciences.

École d'économie de Kyiv
En septembre 2016, elle devient vice-présidente et chargée de cours à la Kyiv School of Economics (KSE).

Parlement
Elle est membre de la Rada, le parlement ukrainien, depuis le , à la suite des élections législatives de 2019. Elle est en  position de la liste du parti Voix, qui obtient  au cours de ces élections.

Du 9 septembre 2019 au 2 juin 2020, elle dirige la sous-commission de l'éducation tout au long de la vie et de l'éducation extrascolaire de la commission de l'éducation, de la science et de l'innovation. Par la suite, elle rejoint la commission sur l'énergie, le logement et les services communaux. Elle est également membre de la partie ukrainienne du Comité parlementaire de la partie ukrainienne du Comité d'association parlementaire.

Fin juillet 2021, Inna Sovsun a rejoint la rédaction et la soumission de près de 110 projets de loi. Elle a déposé plus de 200 amendements à neuf projets de loi dont 152 au projet de loi sur l'enseignement secondaire. Seuls 26 de ses amendements ont été pleinement pris en compte. Elle s'exprime également régulièrement avec 74 représentations à cette date. Elle emploie sept assistants : trois d'entre eux sont salariés, les autres travaillant sur la base du volontariat.

Prises de position
Lors de l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022, elle se dit « prête à [se] battre ».

Affaires

Tir de voiture
En 2015, elle est impliquée dans un incident durant lequel un agresseur tire sur sa voiture officielle. L'agresseur, un policier de la région de Donetsk, ouvre le feu depuis le 4e étage d'un immeuble résidentiel. Inna Sovsun se trouve dans son bureau à ce moment-là et ne subit aucune blessure. Les motivations possibles de l'agresseur pourraient être l'ivresse et l'hooliganisme. Une version est également apparue dans les médias selon laquelle le bombardement de la voiture aurait été une sorte d'avertissement à l'attention du ministre Serhiy Kvit en raison de son « activité violente au ministère ».

Serhiy Kvit
La carrière d'Inna Sovsun est étroitement liée à Serhiy Kvit puisqu'au cours de sa gestion de l'Académie Kiev-Mohyla, elle devient enseignante (plus tard maître de conférences) et, après sa prise de fonction en tant que ministre de l'Éducation, sa première adjointe. Le public et la communauté politique ont été surpris par ce choix, Inna Sovsun n'ayant pas l'expérience pertinente.

Durant leur mission au ministère, certains médias émettent ainsi l'hypothèse qu'entre le ministre et son adjointe n'existe pas seulement une relation de travail. Une rumeur sur l'existence d'escaliers et d'entrées secrets entre leurs bureaux circule. Cependant, tous ces soupçons demeurent des rumeurs, et les protagonistes eux-mêmes ne prennent pas la peine de commenter cette affaire.

Vie privée
Inna Sovsun a un fils, Martyn.

Références

Liens externes

Naissance en septembre 1984
Femme politique ukrainienne

Inna Sovsun


Hvidkronet albatros () er en stormfugl, der lever på Tasmanien og i New Zealand.

Kilder
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Fugle fra Australien
Fugle fra New Zealand
Stormfugle

Hvidkronet albatros


Xbox Series X i Xbox Series S igraće su konzole koje je razvila američka tvrtka Microsoft. Obje konzole puštene su u prodaju 10. listopada 2020. i nasljeđuju igraću konzolu Xbox One. Uz Sonyjev Playstation 5, Xbox Series X i Series S dio su devete generacije igraćih konzola.

Hardver
Kada je Microsoftov razvojni tim za Xbox oko 2016. počeo raditi na nasljedniku konzola Xbox One, već su predvidjeli potrebu da imaju dvije verzije konzole slične njihovim modelima Xbox One X i Xbox One S kako bi se zadovoljile potrebe različitih tržišta. Usklađenim razvojem obje jedinice, mogli bi osigurati da se razvijene igre mogu igrati na oba sustava bez iznimke. Kao što je bila tradicija s prošlim Xbox projektima, konzole su dobile kodna imena temeljena na gradovima. Xbox Series S nazvan je Project Lockhart, baziran na gradu Lockhartu u Teksasu.

Za jaču konzolu, Xbox Series X, primarni ciljevi Microsofta bili su: barem udvostručiti grafičku izvedbu Xbox One X-a mjereno njegovim FLOPS-om i za četiri puta povećati performanse CPU-a u usporedbi s Xbox One X uz zadržavanje istih akustičnih performansi kao na konzolama Xbox One. Inženjeri su vidjeli da će dijelovi crpiti veliku količinu unutarnje snage (otprilike 315 W) i generirati značajnu količinu topline.

To je dovelo do odluke da se komponente podjele na dvije odvojene ploče; jedna bi sadržavala CPU/GPU, memoriju i regulatore snage, a druga ploča bi djelovala kao Southbridge ploča za sporije ulazno-izlazne funkcije.

Softver
Obje konzole imaju slično korisničko sučelje (UI) kao i Xbox One, ali je došlo do smanjenja upotrebe memorije za 40 % kako bi se poboljšala njena brzina. Prema timu za razvoj korisničkog sučelja, odjeljak Home učitava se otprilike upola kraće nego na Xbox One-u. Ostale promjene uključuju dodavanje zaobljenih elemenata korisničkog sučelja, čitljiviji font za tekstualne elemente, preuređivanje određenih usklađenih značajki i poboljšanja funkcija dijeljenja. Te su promjene unesene u softver sustava Xbox One, aplikaciju Xbox za Windows i mobilnu aplikaciju Xbox oko rujna 2020. Na temelju pregleda sustava, oko 200 GB prostora rezervirano je na internom disku uređaja Xbox Series X za sistemske datoteke.

Značajka Quick Resume na konzoli omogućava korisnicima da obustave i nastave više od jedne igre istovremeno, a također mogu nastaviti obustavljene igre nakon ponovnog pokretanja konzole.

Izdavanje
U ožujku 2020., Microsoft je izjavio da unatoč pandemiji COVID-19 očekuju da će Xbox Series X biti isporučen do kraja 2020., iako su nadzirali lance opskrbe i sigurnost svojih radnika. Zatim je Phil Spencer vjerovao da, iako će se hardver i dalje isporučivati na vrijeme, igre koje su spremne za izlazak Xbox Series X mogu biti odgođene zbog pandemije. Do kolovoza 2020., Microsoft se obvezao na razdoblje izdavanja Xbox Series X u studenom 2020., potvrđujući da je izdavanje konzole još uvijek na pravom putu.

Obje konzole Xbox Series X i Series S su puštene 10. studenog 2020., sa Series X po cijeni od 499 dolara, a Series S po cijeni od 299 dolara. Microsoft je potvrdio da će 31 igra biti dostupna pri puštanju, uključujući one iz Xbox Game Studiosa i drugih izdavača, uz one s kompaktibilnosti Xbox One-a. Halo Infinite je bio planiran izaći u prodaju kad i konzola, ali Microsoft i 343 Industries su odlučili odgoditi izdavanje igrice zbog problema s proizvodnjom povezanih s pandemijom COVID-19.
Igraće konzole

Xbox Series X i Series S


Valentine ya da Valentinus, Hristiyan inanışına göre Roma azizlerinden biridir. 269 yılı civarında öldürüldüğü sanılmaktadır. Aşıkların Azizi olarak da bilinir. Valentine, her yıl 14 Şubat günü anılır. Zamanla bu gün, Sevgililer Günü'ne dönüşmüştür.

Hristiyan metinlerinde Valentinus şeklinde anılan başka bir aziz daha vardır. Bu iki azizi tek kişi kabul edenler olsa da bazı araştırmacılar Sevgililer Günü'nün Valentine'den değil de Valentinus denen diğer azizden kaynaklandığını iddia ederler.

Sözcüğün "sevgili" anlamında kullanımı
Valentine kelimesi, Batı medeniyetlerinde "hoşlanılan kişi" ya da "sevgili" anlamında kullanılır. Sevgililer Günü'nde gençler, hoşlandıkları kişilere "Be my valentine? (Sevgilim olur musun?)" yazılı kartlar verirler.

Kaynakça
Özel

Genel
 Oxford Dictionary of English 2e, Oxford University Press 2003, St. Valentine maddesi

269 yılında ölenler
İtalyan aziz ve azizeler
Hristiyan aziz ve azizeleri

Valentine


ඩයලොග් ටීවී වෙතින් ලබාගත හැකි නාලිකා ලැයිස්තුව

ඩයලොග් ටීවී වෙතින් පුළුල් ප්‍රභේද නාලිකා පිරිනමයි.

"" Channel List""
 Diolog now
Jathika Rupavahini
 Channel eye*
ITN
 Vasantham tv
 TV Derana
 Swarnawahini
 Sirasa tv
 Shakti tv
 Tv 1
 Hiru tv
 TNL
 ART TV
 Ada derana 24/7
 tv didula
 Vindana tv
 City hitz
 Ridee tv
 Rangiri tv
 7th circuite
 Siyatha tv
 Revision tv
 Utv tamil
 Nanasa gr10
 nanasa gr11
 Buddhist tv
 Shradda tv
 Damsatara tv
 God tv
 Swarga tv
 EWTN/VERBUM
 Aljazeera
 ABC Australia
 BBC world
 CGTN
 CNN
 NDTV
 France 24/7
 RT
 Bloomberg
 CNBC
 Trace urban
 M tv india
 VH1 india
 Sun music
 Channel C
 Zoom
 Davinci learning
 Discovery kids
 POGO
 Cartoon Network hd+ as SD
 A plus kids tv
 Nickelodeon asia
 Baby tv
 Disney jr.
 National Geographic India
 Nat Geo People asia
 Nat Geo wild india
 Animal planet india
 Discovery
 Discovery science
 Discovery turbo
 TLC
 Fox life india
 History TV18
 Travel xp
 Eurosport
 Sony ten 1
 Ten Cricket
 Sony ten 2
 (Ceased(
 Outdoor Channel
 Star Sports 1
 Star sports 2
 Select 1
 Sony six
 Sony ESPN
 Sony ten golf(ceased)
 Dsport
 HBO
 HBO Signature
 HBO Family
 HBO HITS
 &flix
 Celestial Classic Movies
 Cinema World
 SONY PIX
 Sony Channel
 Zee cafe
 Star world
 warner tv asia
 AXN Asia
 Colors Infinity
 Diva
 Food Network asia
 Good times
 Comedy Central
 HG Tv asia
 E!
 SET India
 SET Max
 Colors
 Star plus
 zee tv
 Colombo tv
 Sun tv
 ktv
 vijay tv
 Zee cinema
 Utv movies
 B4U movies
 Zee tamil
 kalegnar
 Sirippoly
 Waku waku Japan
 Heritage tv
 Nick jr.
 TvN
 Hi tv
 Nations Channel (ceased(
 Nat geo HD
 Discovery HD WORLD
 TLC HD WORLD
 Aimal Planet HD World
 AXN HD
 Setanta Sports HD
 Star Sports HD1
 Sony Ten2 HD
 Select HD1
 Select HD2

මෙයද බලන්න

ශ්‍රී ලංකාවේ රූපවාහිනී ජාල ලැයිස්තුව

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි
ඩයලොග් ටීවී වෙබ් අඩවිය
ඩයලොග් ටීවී නාලිකා
ලංකා චන්ද්‍රිකා රූපවාහිනී තොරතුරු

සෘජු පැතුරුම් චන්ද්‍රිකා සේවා
 ශ්‍රී ලංකාවේ චන්ද්‍රිකා සේවා ස්ථාන

ඩයලොග් ටීවී


සූර්ය ග්‍රහණය ඇති වනුයේ සූර්යයාගේ කොටසක් හෝ සම්පූර්ණ සුර්යයාම වැසී යන පරිද්දෙන් සූර්යා සහ පෘථිවිය අතරින් සඳ ගමන් කිරීම හේතුවෙනි.  සූර්ය ග්‍රහණයක් අමාවක දිනකදී සිදුවේ.මෙය සිදු විය හැක්කේ නව සඳ පවතින දිනෙක පමණි. එවන් දිනක පෘථිවියේ සිට බලන කළ සූර්යයා සහ චන්ද්‍රයා එක එල්ලේ පිහිටයි. වසරකට සූර්ය ග්‍රහණ 4 ක් පමණ සිදු වන නමුත් සඳෙහි සෙවනැල්ලට ඇතුළත් වන කුඩා ප්‍රදේශයක් තුළ පමණක් සම්පූර්ණ සූර්යග්‍රහණයක් දැක ගත හැකි වන හෙයින් ඕනෑම ප්‍රදේශයක් සඳහා පූර්ණ සූර්ය ග්‍රහණ ඉතා දුලබ අවස්ථාවන් වේ.

පූර්ණ සුර්යග්‍රහණයක් ඉතා විශේෂ ස්වභාවික සංසිද්ධියක් වන අතර බොහෝ දෙනා එවැන්නක් දැක බලා ගැනීම සඳහා ඉතා ඈත ප්‍රදේශවලට පවා ගමන් කරති. 1999 වසරේ දී යුරෝපයට දර්ශනය වූ පූර්ණ සූර්ය ග්‍රහණය මේ සම්බන්ධයෙන් මහජනතාව තුළ පැවති අවධානය ඉහළ නැංවීමට සමත් විය. මේ බව 2005 වසරේ හට ගත් අර්ධ සූර්ය ග්‍රහණය සහ 2006 වසරේ හටගත් පූර්ණ සූර්ය ග්‍රහණය නැරඹීම සඳහාම ගමන් කළ පුද්ගලයන් සංඛ්‍යාව අනුව පැහැදිලි වේ. මීළඟ සූර්ය ග්‍රහණය 2008 වසරේ අගෝස්තු 1 වැනි දින දැකගත හැකි වූ අතර එය පූර්ණ සූර්යග්‍රහණයකි.

අතීත සංස්කෘතීන් තුළ සහ ඇතැම් වර්තමාන සංස්කෘතීන් තුළ සූර්ය ග්‍රහණ සඳහා ආශ්චර්යමත් හේතූන් බලපාන බවට මතයක් විය. පූර්ණ සූර්යග්‍රහණයක් එවැන්නක තාරකා විද්‍යාත්මක පැහැදලි කිරීම පිළිබඳ නොදත් පුද්ගලයෙකුට බිය ජනක අත්දැකීමක් විය හැකිය. හදිසියේම දහවල් කාලයේ විනාඩි කිහිපයක් තුළ සූර්යයා අතුරුදන්ව ආකාශය අඳුරු පැහැ ගැනීම ඊට හේතුවයි.

සූර්ය ග්‍රහණ

සූර්ය ග්‍රහණ


21962 Scottsandford este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
21962 Scottsandford este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa în cadrul programului LONEOS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,79 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 9,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 21001-22000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

21962 Scottsandford


Stay-behind, NATO bünyesindeki ülkelerde sol örgütlenmeye karşı oluşturulan yasa dışı silahlı kuvvetler. Soğuk Savaş sırasında Sovyetler Birliği'nin işgal ihtimali öne sürülerek oluşturulan gizli örgütlenmeler kuruldukları ülkelerde siyasi hayatı şekillendirmek için kullanılmıştır.

Genel bakış
Stay-behind operasyonunda, bir ülke başka bir ülke tarafından işgal edilme tehlikesine karşı kendi topraklarında gizli örgütlenmeler ve planlar gerçekleştirir. Eğer işgal gerçekleşirse, yapılan hazırlıklar yerel direnişin başlangıcı için kullanılacak, düşman cephe gerisinde casuslar faaliyet gösterebilecektir. Küçük çaplı operasyonlar olduğu gibi bütün ülkeyi içeren operasyonlar da planlanmıştır. II. Dünya Savaşı sırasında birçok ülke buna göre planlama yapmış, İngiltere'de Auxiliary Units ve Nazi Almanyası'nda Werwolf bu planları yürürlüğe koymuştur.

Soğuk Savaş yılları
Soğuk Savaş sırasında NATO ve CIA birçok Avrupa ülkesinde stay-behind kuvvetleri oluşturmuştur. Bu kuvvetlerin olası bir Varşova Paktı ülkesinin işgali durumunda veya ülkedeki komünist partilerin demokratik şekilde seçilmesi durumunda aktif olacağı planlanmıştır. Bu gizli orduların kullanması için saklanmış şekilde gizli silah depoları İtalya, Avusturya, Almanya, Hollanda ve diğer ülkelerde ortaya çıkartılmıştır. Bu tip NATO operasyonlarından en bilineni Gladio Operasyonudur ve 24 Ekim 1991 tarihinde İtalyan Başbakanı Giulio Andreotti tarafından açıklanmıştır. Çoğu örnekte stay-behind kuvvetleri gerçek amacının dışına çıkmış, işgali önlemek yerine iç siyasette aktif yer almışlardır. Ülkenin yarı-işgal altında öne süren bu güçler özellikle sol siyasete karşı tavır alarak silahlı eylemlerde bulunmuş hatta darbelerde yer almışlardır. İtalya örneğinde olduğu gibi bazı ülkelerde terör ortamı yaratıldığı, Yunanistan örneğinde olduğu gibi aşırı-sağ askerî cunta yönetimleri kurulduğu veya Türkiye'deki 12 Eylül 1980 örneğinde olduğu gibi askerî darbeler yapıldığı iddia edilmektedir.

Soğuk Savaş yıllarında Türkiye'deki uzantıları

Stay-behind planları
  Auxiliary Units (İngiltere)
  Gladio (İtalya ve diğer birçok ülke)
  Aginter Press (Portekiz)
  Özel Harp Dairesi (Türkiye)
  GAL (İspanya)
  I&O (Hollanda)
  Lochos Oreinon Katadromon, LOK (Yunanistan)
  OWSGV (Avusturya)
  Plan Bleu, La Rose des Vents, Arc-en-ciel (Fransa)
  ROC (Norveç)
  SDRA8, STC/Mob (Belçika)
  Bund Deutscher Jugend - Technischer Dienst, TD BJD (Almanya)
  Nihtilä-Haahti plan (Finlandiya)
  Projekt-26, P-26 (İsviçre)
  Werwolf (Nazi Almanyası)
  Regional Force Surveillance Units (Avustralya)
  Informationsbyrån (İsveç)

Ayrıca bakınız
 Kontrgerilla
 Gladio
 Özel Harp Dairesi
 JİTEM

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Kontrgerilla hakkında bakanlardan açıklamalar
 Kontrgerilla'nın tarihçesi
 ATIA
 NATO'nun Gizli Orduları (kitap)

Stay-Behind Resmi Web Sitesi
 Stay-Behind

Gladio

Stay-behind


Aplysina chiriquiensis est une espèce d'éponges de la famille des Aplysinidae.

Distribution
L'espèce est décrite des îles Galápagos, dans l'Océan Pacifique.

Taxinomie
L'espèce est nommée en 1997 par Ruth Desqueyroux-Faúndez et Rob W. M. van Soest sous le nom Aplysina ecuatorensis, mais pas décrite formellement, de sorte que ce binôme est considéré comme un nomen nudum.

Voir aussi

Bibliographie

Références biologiques

Notes et références

Aplysinidae
Espèce d'éponges (nom scientifique)

Aplysina chiriquiensis


La campagne mérinide d'Andalousie de 1285, est la quatrième campagne menée par le sultan mérinide Abu Yusuf Yaqub dans la péninsule ibérique.

Contexte

Déroulement

Sources

Notes

Sources bibliographiques

Références

Annexes

Bibliographie

Francophone
 .

 .
 .

Andalousie (1285)
Andalousie (1285)

Campagne d'Andalousie (1285)


An Sasa septentrionalis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Tomitaro Makino. An Sasa septentrionalis in nahilalakip ha genus nga Sasa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sasa

Sasa septentrionalis


أرتور بوروتش  ، من مواليد 20 فبراير 1980 في سيلدكي في بولندا ، لاعب كرة قدم بولندي.

لعب مع نادي سيلتك الإسكتلندي منذ عام 2005 حتى عام 2010 حين انتقل إلى نادي فيورنتينا .

بدأ باللعب مع منتخب بولندا لكرة القدم في عام 2004.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية بولنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية بولنديون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسكتلندا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سيدلس
حراس مرمى كرة قدم سجلوا أهداف
رومان كاثوليك بولنديون
رياضيون بولنديون مغتربون في إنجلترا
رياضيون بولنديون مغتربون في إيطاليا
رياضيون من محافظة مازوفيا
لاعبو الدوري الإسكتلندي الممتاز
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري البولندي الممتاز
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2016
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو فيورنتينا
لاعبو كأس العالم 2006
لاعبو كرة قدم بولنديون
لاعبو كرة قدم بولنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسكتلندا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو ليغيا وارسو
لاعبو منتخب بولندا لكرة القدم
لاعبو نادي بورنموث
لاعبو نادي ساوثهامبتون
لاعبو نادي سلتيك
مواليد 1980
حراس مرمى كرة قدم رجالية
لاعبو كرة قدم من محافظة مازوفيا

أرتور بوروتس


Oxitetraciclina este un antibiotic din clasa tetraciclinelor, fiind utilizat în tratamentul unor infecții bacteriene. Compusul este utilizat și în medicina veterinară în tratamentul infecțiilor la cabaline, bovine, ovine, etc. Calea de administrare disponibilă este cea orală.

Molecula a fost patentată în anul 1949 și a devenit disponibilă comercial în anul 1950.

Note

Vezi și
 Doxiciclină
 Tetraciclină
 Minociclină
 Tigeciclină

Tetracicline
Pfizer
Carboxamide

Oxitetraciclină


Millî Türk Talebe Birliği (kısaca MTTB), 14 Aralık 1916 yılında Osmanlı Devleti I. Dünya Savaşı içerisinde iken Dar'ül Fünun (üniversite) gençliğini bir araya getirmek amacı ve Türkçü bir düşünce ile İttihat ve Terakki Fırkası tarafından kurulan MTTB, Millî Mücadele döneminde sessizliğe bürünse de cumhuriyetin ilk yıllarında yeniden etkin olmuştur. Birlik 1936 yılında izinsiz düzenlediği "Hatay'ın ilhakını destek mitingi" nedeniyle kapatıldı.

Osmanlı dönemi
Millî Türk Talebe Birliği'nin ilk kuruluşu Devlet-i Âli'nin son dönemlerinde, İttihat ve Terakki tarafından gerçekleşti. İttihat Terakki bu dönemde Pan Türkist bir düşünce hareketi geliştirmişti. Bu amaçla kurulan teşkilatlardan birisi de Milli Türk Talebe Birliği idi. Bu dönemde yapılan en önemli faaliyet Yeşilköy'deki, Rusların 93 Harbi (1876-1877) anısına diktikleri anıtın yıkılmasıdır.

Cumhuriyet dönemi
Bu dönemde MTTB resmî ideoloji ile ortak tavır izlemiştir. Bu dönemin ilk yıllarında MTTB aktif bir teşkilat değildir. MTTB bu dönem içerisinde etkinliklerini genelde Türk Ocakları ile işbirliği içinde yürütmüştür. Bu dönemde Birlik adlı bir dergi çıkarılmıştır. MTTB bu dönemde Turancı çizgide yer almıştır. Vatandaş Türkçe konuş! kampanyası bu dönemin önemli faaliyetlerindendir.

Daha sonraki yıllarda Demokrat Parti döneminde çeşitli bakanlıklar yapan ve Yassıada Yargılamaları'nda yargılanan İTÜ Yüksek Mühendislik Okulu talebesi Ahmet Tevfik İleri bu dönemde MTTB genel başkanlığı görevini yürütmüştür.

Bu dönemde Türkiye'nin önemli sorunlarından biri de Hatay Sorunu'dur. Bu nedenle MTTB Hatay'ın Türkiye'ye katılımını desteklemek amacıyla bir miting organize etmek istediyse de bu isteği reddedildi. Buna rağmen Birlik programından vazgeçmedi ve mitingi düzenledi. İzinsiz yapılan bu miting dolayısıyla İçişleri Bakanlığı'nın yazılı emri ile 22 Kasım 1936 tarihinde Millî Türk Talebe Birliği kapatıldı.

MTTB 1946 yılında Edebiyat Derneği Başkanı Reha Köseoğlu, Hukuk Derneği Başkanı Tahsin Atakan, Tıp Derneği Başkanı Rehai İslam tarafından, merkezi İstanbul'da olmak üzere, Millî Türk Talebe Birliği adıyla tekrar kuruldu.

.1916
1916'da kurulan kuruluşlar
1936'da feshedilmiş kuruluşlar

Millî Türk Talebe Birliği (1916)


Stăpâna mirodeniilor (titlu original: The Mistress of Spices) este un film american și indian din 2005 regizat de Paul Mayeda Berges. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Aishwarya Rai și Dylan McDermott.

Prezentare

Distribuție
Aishwarya Rai Bachchan -  Tilo
Dylan McDermott - Doug
Ayesha Dharker - Hameeda
Nitin Ganatra - Haroun
Sonny Gill Dulay - Jagjit
Anupam Kher - Geeta's Grandfather
Adewale Akinnuoye-Agbaje - Kwesi
Toby Marlow - Young Doug (5-6yrs)
Caroline Chikezie - Myisha
Padma Lakshmi - Geeta
Zohra Sehgal - The First Mother

Producție
Filmările au avut loc în perioada . Cheltuielile de producție s-au ridicat la ___ $.

Primire

Note

Legături externe

Mistress: Aishwarya's best work?
Mistress of Spices Movie Trailer
Interview with director Paul Mayeda
Reviews
The Mistress of Spices Movie Review
Cinema Show Times review
The Guardian movie review of "The Mistress of Spices" by Peter Bradshaw

Vezi și

Filme din 2005
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Paul Mayeda Berges
Debuturi regizorale
Filme indiene
Filme regizate de Gurinder Chadha
Scenarii de Gurinder Chadha

Stăpâna mirodeniilor


Esteban Garaiz es un político y académico mexicano. Nació en San Felipe (Guanajuato) el 25 de enero de 1935. Fue diputado Federal, Diplomático, Vocal Ejecutivo del IFE en Jalisco., jefe de la unidad de Fiscalización y Transparencia del municipio de Tlajomulco de Zuñiga..

Historia
Esteban Mario Garaiz Izarra nació en San Felipe, Guanajuato el 25 de enero de 1935.

De 1952 a 1958 cursó estudios de humanidades clásicas y obtuvo el grado en Filosofía en la Universidad Gregoriana de Roma, Italia. De 1960 a 1964 fue profesor de Filosofía en la Universidad de Guanajuato. En 1964 ingresó a El Colegio de México, donde cursó la licenciatura y la maestría (ésta sin título) en Relaciones Internacionales.

De 1968 a 1971 fue Agregado Cultural a la Embajada de México en Costa Rica.
En 1971 obtuvo el título de licenciatura en Relaciones Internacionales, registrado en la Dirección General de Enseñanza Superior e Investigación Científica de la Secretaría de Educación Pública . De 1971 a 1974 fue residente de Promoción Social de la Comisión del Río Grijalva (Secretaría de Recursos Hidráulicos) y Director de Desarrollo Agropecuario de Tabasco.

En 1975 fue Jefe del Departamento de Informe Presidencial en la Presidencia de la República. Fue Secretario de Estudios Sociales del Comité Ejecutivo Nacional de la CNOP. 1975 socio fundador de la organización no gubernamental denominada Centro de Estudios de Tecnologías Apropiadas para México (CETAMEX). De 1976 a 1979 fue Diputado Federal a la L Legislatura del Congreso de la Unión. Presidente de la Comisión de Desarrollo Regional. De 1977 a 1980 fue Secretario Ejecutivo del Comité de Fertilizantes del Sistema Económico Latinoamericano (SELA). En 1988 se retira de la actividad partidaria.

De 1988 a 1991 fue Coordinador de la Comisión Mexicana de Ayuda a Refugiados (COMAR) en la frontera sur.En 1993 ingresó mediante concurso al Servicio Profesional Electoral del IFE. 1994-1996 miembro del Consejo Editorial de la revista Este País. En agosto de 1994 fue secretario de la oficina municipal del IFE en Guadalupe Tepeyac, Chiapas, en la zona zapatista. En 1995 fue Coordinador Nacional de las Vocalías del Registro Federal de Electores. Para el proceso electoral de 1996-97 fue nombrado Vocal Ejecutivo en Jalisco.

En el 2000 fue enviado como Vocal Ejecutivo para las elecciones en Chiapas; y de nuevo asumió la responsabilidad del proceso 2003 en Jalisco, así como del 2006, durante las elecciones de ese año declaró que "las campañas no habían sido ni limpias ni equitativas", causando molestia hacia dentro del mismo instituto, denunció reiteradamente las irregularidades y posteriormente presentó su renuncia, la cual sería aceptada hasta ocho meses después.

En octubre-noviembre de 2000 fue invitado como observador internacional por el Gobierno de los Estados Unidos de América para las elecciones federales en ese país. En enero-marzo de 2001 fue nombrado asesor internacional de las Naciones Unidas para las elecciones presidenciales en el Perú, a propuesta del IFE. En abril del 2007 renunció al Servicio Profesional del IFE. Sigue siendo articulista y comentarista de radio.

En 2010 fue nombrado Fiscal anticorrupción en el Ayuntamiento de Tlajomulco de Zuñiga, Jaisco. Dejó su cargo a principios de 2011 para encabezar la ya extinta Agrupación Política Estatal Alianza Ciudadana, que impulsaba el proyecto político de Enrique Alfaro Ramírez. Su postura política lo condujo posteriormente a un distanciamiento público del proyecto de Enrique Alfaro Ramírez.

Referencias

Enlaces externos
 Semblanza.
 Sitio Oficial.

Nacidos en San Felipe (Guanajuato)
Políticos de Jalisco
Políticos de Guanajuato
Diputados de la L Legislatura de México
Alumnado de El Colegio de México
Académicos e investigadores de la Universidad de Guanajuato

Esteban Garaiz Izarra


තෝරාගත් වරණයකි
 බැක්ටීරියා හිටුමැරීමට ප්‍රතිරෝධී වේ
 ගෙඩි තැඹිලි පැහැයට හුරු රතු පැටය
 ගෙඩියක සාමාන්‍ය බර ග්‍රෑම් 122ක් පමණ වේ

ගොරක තක්කාලි


මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව, මැදුම් පිළිවෙත  හෙවත් ආර්ය අශ්ටාංගික මාර්ගය (; ; චීන: 中道 zhōngdào; ජපන්: 中道 chūdō) යනු, උන්වහන්සේ විසින් අවබෝධ කරගත් විමුක්තිය කරා මෙහෙයවන මාර්ගයෙහි ස්වභාවය විස්තර කිරීමට සිද්ධාර්ථ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ භාවිතා කළ පදයයි. මජ්ඣිම පටිපදා යන්න බුදුන් වහන්සේ විසින් පළමුව භාවිතා කර ඇත්තේ, උන්වහන්සේගේ පළමු දේශනාවෙහිදී (ධම්මචක්කප්පවත්තන සූත්‍රය) කාමසුකල්ලිකානුයෝගය සහ අත්තකිලමතානුයෝගය යන අන්ත අතහැර පිළිපාදිය යුතු ආර්ය මාර්ගය ලෙස ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය විස්තර කිරීමටයි.

පසුව පාලි  සාහිත්‍යය විසින්, ශාශ්වත දෘෂ්ටිය සහ  උච්ඡේද සෘෂ්ටිය යන අන්ත අතර මැදි දැක්මක් වන  ප්‍රතීත්‍යසමුත්පාදය පිළිබඳ බුදුන් වහන්සේගේ ධර්මය හැඳින්වීමටද  මැදුම් පිළිවෙත යන පදය යොදා ගති.

මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව යනු ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයට අනුව ජීවත් වීමයි. උච්ඡඡේද වාදයත් ශාස්වත වාදයත් අතර වූවක් නොව මෙය ඉන් බොහො වෙනස් වූවකි.මෙහි මධ්‍යම යන්නේ අර්ථය ප්‍රධාන යන්නයි.

සමාන පද
 මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව
 මැදුම් පිළිවෙත
මජ්ඣිමා පටිපදාව
මැද මාවත
 මාර්ග සත්‍ය
 ආර්ය මාර්ගය
 ආර්ය අශ්ටාංගික මාර්ග
 දුක්ඛ ගාමිණී නිරෝධ පටිපදා

වදන්
 මධ්‍යම ප්‍රතිපදාවෙහි "මධ්‍යම " යන වචනයෙන් අදහස් කරන්නේ "මැද ඇති" යන්න නොව "ප්‍රධාන" යන්නයි. (උදා:- මධ්‍යම  තැපැල් හුවමාරුව, මධ්‍යම  බස් නැවතුම්පල)

 "ආර්ය"  යන වචනයහි තේරුම "උතුම්" යන්නයි. බුදු,පසේබුදු,මහරහත් උතුමන්ලා වහන්සේලා ද ආර්ය නම් වෙති. මධ්‍යම  ප්‍රතිපදාව,උන්වහන්සේලා විසින් පිළිපදින ලද අංග අටකින් යුත් ප්රවතිපත්ති මාර්ගයක් නිසා ආර්ය අශ්ටාංගික මාර්ග යන නමින්ද හැදින්වේ.

 සසර දුක් නැති කිරීම "දුක්ඛ නිරෝධ" නමින් හැදින්වේ. මධ්යලම ප්රයතිපදාව සසර දුක් නිවාලන ,නිවනට පමුණුවන ප්‍රතිපත්තිය වන හෙයින් දුක්ඛ නිරෝධගාමිණී පටිපදා නමින් ද හැදින්වේ.

මධ්‍යම ප්‍රතිපදාවේ අෂ්ඨාගය

A) සීල  (හික්මවාගැනීම)

1) 	නිවැරදි වචන ( සම්මා වාචා )

2) 	නිවැරදි කර්මාන්ත (සම්මා කම්මන්ත)

3)	නිවැරදි දිවි පැවැත්ම (සම්මා ආජීව )

B)සමාධි  (කෙලෙස් යටපත් කරගැනීම)

4)	නිවැරදි වෑයම ( සම්මා වායාම)

5)	නිවැරදි සිහිය ( සම්මා සති)

6) 	 නිවැරදි සිත් එකඟකම ( සම්මා සමාධි )

C)	ප්‍රඥා(කෙලෙස් නැති කරගැනීම)

7) 	නිවැරදි දැකීම ( සම්මා දිට්ඨි )

8) 	නිවැරදි සංකල්පනාව  (සම්මා සංකප්ප )

සටහන්

ආශ්‍රිත ලිපි
 මධ්‍යමක

වැඩිදුර කියවීම්

බාහිර යොමු
 මැදුම් පිළිවෙත
 මැදුම් පිළිවෙත
 මැදුම් පිළිවෙත
 මැදුම් පිළිවෙත
මජ්ඣිමා පටිපදාව හා මැද මාවත https://panhinda.sirisaddharmaya.net/මජ්ඣිමා-පටිපදාව-හා-මැද/

ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය

මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව


قرية صندلة تقع في سهل (مرج ابن عامر) بين مدينة الناصرة ومدينة جنين، تشتهر بزراعة الملوخية، والبطيخ، والخيار والسبانخ والعلت والفجل والخبوزه والملفوف والزهرة. سكان القرية ينتمون إلى عائلة واحدة تدعى «العمري» ينتسبون إلى الخليفة الثاني الراشد (عمر بن الخطاب). يوجد في شمال القرية منطقة وعرة تدعى «وعرة التينة»، وبها بعض الآثار الرومانية أهمها معاصر النبيذ.

التسمية
أنتسب اسمها لشجر يدعى بشجر (الصندل) ولخشبه رائحة زكية، كان يمر من هناك على خط تجاري منذ عصور غابرة، وقد نسب اسم الصندل لبئر كان في القرية.

نشأتها
قرية حديثة نسبيا، لم يمضِ على نشوئها أكثر من 150 عاما. آنذاك نزل أرضها جماعة من عائلة «العُمري» من قرية «عرّانه» المجاورة وعمروها واستقروا فيها.

أراضيها
تعادل مساحة أراضي قرية صندلة 3249 دونما منها 32 للطرق والوديان، وتحيط بها أراضي من القرى العربية المجاورة: «عربونية» و«المزار» و«الجلمة».

السكان
في عام 1922 بلغ عدد سكانها 186 نسمة، وفي عام 1931 بلغ عددهم 189 نسمة وكان عدد البيوت آنذاك 36 بيتا، أما في بتاريخ 1 أبريل 1945 فقد كان عدد سكانها 270 نسمة، جميعهم من عائلة «العمري». أما في 2013 فيبلغ عدد السكان 1800 نسمة تقريبا.

صندلة في هدنة رودوس
تم تسليم القرية لإسرائيل بموجب اتفاقيات رودس عام 1949 مع بعض القرى الفلسطينية القريبة منها، وقد ذكر حينها أن عدد سكانها بلغ 450 عربيا، وأنها تبعد 9 كيلومترات عن مدينة العفولة وعن مدينة جنين تبعد 7 كيلومترات.

معالم في صندلة
• في القرية مسجد وصندوق المرضى ومدرسة ابتدائية واستاد كرة قدم.

التعليم في صندلة
• بداية كان الطلاب يدرسون في مدرسة الجلمة المشتركة بين القرى القريبة:«الجلمة» و«مقيبلة» و«صندلة»، بعدها تحولت الدراسة في مدرسة تضم طلاب من مقيبلة وصندلة في أرض بينهما في نفس المكان الذي أقيمت فيه اليوم مستعمرة (مجين شاؤل)، وبعد حادثة القنبلة التي قضى نحبها 15 طفلا/تلميذا من أبناء قرية صندلة، الذين نعاهم الشاعر الفلسطيني «راشد حسين»  في قصيدته المشهورة «الغلة الحمراء»  ، بعد هذه الحادثة انتقل الطلاب للدراسة في صندلة نفسها وأصبح التعليم لغاية الصف الثامن، وبعد الصف الثامن اضطر الطلاب لاتمام الدراسة الثانوية في المدن القريبة مثل الناصرة، أما في الوقت الحالي ففي القرية مدرسة حتى الصف السادس، ويكمل الطلاب تعليمهم الإعدادي والثانوي في مدرسة الاخوة الواقعة بين قريتي الناعورة وطمرة الزعبية.

القرية في سابق عهدها اقتصرت في اعتمادها على ماء الشرب من تجميع مياه الأمطار، حيث لا يوجد بها نبع ماء.

مذبحة صندلة 1957

هي مذبحة استشهد فيها 15 طفلًا من قرية صندلة في تاريخ 17 أيلول 1957 في طريق عودتهم من مدرستهم في قرية مقيبلة، حيث لاحظوا جسمًا مشبوهًا على جانب الطريق مما أثار فضولهم لاستكشافه فانفجر لغمًا أدى لاستشهاد 15 طفلًا منهم وإصابة 3.

خلّد شاعر المقاومة الفلسطيني راشد حسين المذبحة في قصيدته «الغلّة الحمراء».

إحياء ذكرى المذبحة
يقوم أهالي قرية صندلة سنويًا بمشاركة العديد من الفلسطينيين بإحياء ذكرى المذبحة سنويًا، وزيارة قبور الشهداء.

المراجع

أماكن مأهولة في المنطقة الشمالية (إسرائيل)
قرى عربية في إسرائيل
قرى فلسطين
مجلس جلبوع الإقليمي

صندلة


The Ndwandwe–Zulu War of 1817–1819 was a war fought between the expanding Zulu Kingdom and the Ndwandwe tribe in South Africa.

The Zulus were originally a tiny tribe that had migrated to the eastern plateau of present-day South Africa; they became a strong tribal nation largely due to the efforts of an ambitious chieftain named Shaka (c. 1787–1828, reigned 1816–1828). A rebellious young man, Shaka was estranged from his father, who was a Zulu chief named Senzangakhona, and became a warrior with the Mthethwa people. The Mthethwa paramount chieftain Dingiswayo helped Shaka become recognized as head of the Zulus after Senzangakhona died in 1816. The two chieftains were close friends, and their warriors fought together against common enemies, such as the Ndwandwe headed by King Zwide. After Dingiswayo was captured and executed by Zwide, the Mthethwa people placed themselves under Shaka and took the Zulu name. Shaka revolutionized traditional ways of fighting by introducing the iklwa, a short stabbing spear, as a weapon and by organizing warriors into disciplined units that fought in close formation behind large cowhide shields.

The Ndwandwe and the Zulus met in combat at the Battle of Mhlatuze River in 1819. By this time the Ndwandwe had adopted Zulu battle tactics and weapons so Shaka wore the invaders down with guerrilla tactics before launching his major attack when the Ndwandwe army was divided during the crossing of the Mhlatuze River. Zulu warriors arrived at Zwide's headquarters near present-day Nongoma before news of the defeat, and approached the camp singing Ndwandwe victory songs to gain entry. Zwide himself escaped with a handful of followers, and most of the Ndwandwe abandoned their lands and migrated north establishing Zulu-like (named Ngoni after the ethno-linguistic name "Nguni") kingdoms in Zambia, Malawi, Mozambique and Tanzania. This was the final phase of the Mfecane, a catastrophic, bloody civil war and eventual migration of many different tribes in the area, initially (ca. 1802) caused by famine but ultimately as a result of escaping from the Zulus. The Ngoni groups caused their own havoc by using Zulu tactics in war. They established stronger political units in other countries and thus posed a threat to European colonisation, for example during the Maji-Maji Rebellion in German East Africa (1905–1907). Shaka was the ultimate victor, and his people still live today throughout Zululand, with customs and a way of life that can be easily traced to Shaka's day.

See also
Anglo-Zulu War
Battle of Gqokli Hill
History of South Africa
Military history of South Africa
Battle of Mhlatuze River

References

Civil wars involving the states and peoples of Africa
Civil wars of the 19th century
Zulu history
Conflicts in 1817
Conflicts in 1818
Conflicts in 1819
History of KwaZulu-Natal
Clannism
Battles involving the Zulu
1817 in Africa
1818 in Africa
1819 in Africa
1810s in the Zulu Kingdom
Monarchies of South Africa
Mfecane

Ndwandwe–Zulu War


Articles with hCards

විදානලාගේ ධර්මරත්න ආරියසිංහ, (16 මාර්තු 1956 – 9 නොවැම්බර් 2020),  W. D. ආරියසිංහ ලෙස ජනප්‍රිය වු, ශ්‍රී ලාංකික ගායකයෙක් සහ සංගීතවේදියෙකි.

පෞද්ගලික ජීවිතය
ඔහු 1956 මාර්තු 16 වන දින ශ්‍රී ලංකාවේ මහනුවරදී අට දෙනෙකුගෙන් යුත් පවුලේ පස්වන දරුවා ලෙස උපත ලැබීය. පිළිමතලාව මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය සම්පූර්ණ කළේය. පසුව ඔහු දෘශ්‍ය හා රංග කලා විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ලලිත කලා උපාධිය ලබා ගත්තේය.

විශ්ව විද්‍යාල අවධියේ සිට දීර්ඝ කාලීන සබඳතාවයකින් පසු ඔහු සහෘද සංගීතවේදී දර්ශනී චන්ද්‍රසේන සමඟ විවාහ විය. දර්ශනී සංගීතවේදී නැසීගිය ආර් ඒ චන්ද්‍රසේන මහතාගේ බාල දියණියයි. ආරියසිංහට පෙර 1983 දී ලලිත කලා උපාධිය ලබා ඇති ඇය වසර තුනක් විශ්වවිද්‍යාලයේ බාහිර කථිකාචාර්යවරියක් ලෙස සේවය කළාය.  මෙම යුවළට පුතුන් දෙදෙනෙක් සිටී; හර්ෂදේව සහ පුලස්ති.  ඔහුගේ පුත් හර්ෂදේව ද ගායකයෙකි.
ශ්‍රී ලාංකික ගායකයෝ
1956 උපත්

ඩබ්ලිව් ඩී ආරියසිංහ


Space Exploration Technologies Corp. poznatija pod imenom SpaceX je američka privatna tvrtka koja se bavi proizvodnjom svemirskih letjelica i pruža usluge svemirskog transporta sa sjedištem u Hawthorneu u Kaliforniji. Osnovao ga je 2002. godine Elon Musk s ciljem umanjenja troška letova u svemir što bi omogućilo kolonizaciju Marsa što Musk navodi kao konačan cilj svoje kompanije. SpaceX je razvio nekoliko lansirnih raketa nosača, satelitsku konstelaciju Starlink, teretnu svemirsku letjelicu Dragon i prebacio ljude do Međunarodne svemirske stanice u suradnji s NASA-om koristeći svoj SpaceX Dragon 2.

Postignuća SpaceX-a su prva privatno financirana raketa na tekuće gorivo koja je dostigla zemljinu orbitu (Falcon 1 2008.), prva privatna kompanija koja je uspješno lansirala, postavila u orbitu i vratila na zemlju svemirsku letjelicu (Dragon 2010.), prva privatna kompanija koja je poslala svemirska letjelicu do Međunarodne svemirske postaje (Dragon 2012.), prvo vertikalno polijetanje i propulzivno vertikalno slijetanje orbitalne rakete (Falcon 9 u 2015.), prva ponovna upotreba orbitalne rakete (Falcon 9 u 2017.), prva privatna kompanija koja je lansirala predmet u orbitu oko Sunca (Tesla Roadster kojeg je u svemir ponio Falcon Heavy 2018. godine) i prva privatna kompanija koja je astronaute poslala u orbitu i na Međunarodnu svemirsku stanicu (SpaceX Crew Dragon Demo- 2 i SpaceX Crew-1 misije u 2020. godini). SpaceX je u partnerstvu s NASA-om, dovršio 20 misija za opskrbu Međunarodne svemirske postaje (ISS), kao i demonstracijski let bez posade svemirske letjelice Dragon 2 (Crew Demo-1) 2. ožujka 2019. kao i prvi let Dragon 2 s posadom 30. svibnja 2020.

U prosincu 2015. godine Falcon 9 uspješno je obavio prvo propulzivno vertikalno slijetanje. Ovo je bilo prvo takvo postignuće rakete za orbitalni let u svemir. U travnju 2016. godine, lansiranjem SpaceX CRS-8, SpaceX je uspješno vertikalno spustio prvi stupanj rakete nosača na robotsku oceansku platformu za slijetanje. U svibnju 2016. godine, u još jednom prvom pokušaju, SpaceX je ponovo sigurno na zemlju spustio prvi stupanj rakete, ali tijekom znatno energičnije misije postavljanja tereta u geostacionarnu prijelaznu orbitu. U ožujku 2017. godine SpaceX je postao prva tvrtka koja je uspješno ponovno lansirala i spustila prvi stupanj orbitalne rakete. U siječnju 2020. godine, trećim lansiranjem projekta Starlink, SpaceX je postao najveći komercijalni operater neke satelitske konstelacije na svijetu.

U rujnu 2016. Musk je predstavio Interplanetarni transportni sistem - koji je kasnije preimenovan u Starship - privatno financirani sustav za lansiranje pokrenut s ciljem razvoja svemirskih tehnologija za upotrebu u interplanetarnim svemirskim letovima. 2017. godine Musk je predstavio poboljšanu varijantu sustava koja je namijenjena za provođenje međuplanetarnih misija i koja je određena za primarno orbitalno letalo SpaceX-a koje će biti u upotrebi nakon ranih 2020-ih, s obzirom na to da je SpaceX najavio da namjerava krajem desetljeća zamijeniti svoje postojeće Falcon 9 rakete i svemirsku kapsulu Dragon sa Starshipom, čak i na tržištu lansiranja satelita u Zemljinu orbitu.  Planirano je da će Starship biti letjelica koja će omogućavati u potpunosti višestruku upotrebu i bit će najveća raketa ikad u trenutku svog prvog leta, zakazanom za početak 2020-ih.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službene stranice

Astronautika u SAD-u
Raketarstvo

SpaceX


Die Lombardische Salzstraße (im Italienischen: Via del sale lombarda) ist eine antike Salzhandelsroute zwischen den norditalienischen Städten Genua und Pavia. Auf diesem Wege gelangten Handelsgüter aus dem Norden, wie Wolle und Waffen, zum Hafen von Genua. Auf der Rückreise wurde hingegen das damals sehr wertvolle Salz transportiert. Dieses war für die weit vom Meer abgelegenen Gegenden von großer Bedeutung, diente es doch der Konservierung von Lebensmitteln und dem Gerben.

Verlauf

Der Handelsweg folgte in der Provinz Pavia dem Verlauf des Valle Staffora und gelangte nach einem Abschnitt entlang des Bergkammes, der das Val Borbera in der Provinz Alessandria und das Val Boreca in der Provinz Piacenza trennt, in das Val Trebbia.

Der Streckenabschnitt der von Pavia Richtung Süden führte, verlief teils über Straßen, teils auch über Maultierpfade. Nachdem man Voghera passiert hatte, kam man im Valle Staffora nach Varzi, um von dort, immer der Talsohle folgend, die Gemeinde Castellaro zu erreichen. Nach einem Anstieg zum Monte Bogleglio (1492 Meter) gelangte man über einen Gebirgskamm zu den Bergen Monte Chiappo (1700 Meter), Monte Cavalmurone, Monte Legnà, Monte Carmo und Monte Antola (1597 Meter). Von hier stieg man bei Torriglia in das Val Trebbia ab. Von hier gingen weitere Handelsrouten in die nördlichen Regionen Piemont und Emilia-Romagna ab. Über den Passo della Scoffèra erreichte man schließlich die Stadt Genua.

Weblinks

 La Via del Sale, archive.org, 23. Dezember 2014

Verkehr (Ligurien)
Geschichte Italiens im Mittelalter
Früherer Handelsweg
Salzhandel

Lombardische Salzstraße


Kathryn Ann Woolard (Wellsville, Nova Iorque, 1950) é professora de antropologia na Universidade da Califórnia, San Diego. Ela é especializada em antropologia linguística e concluiu o doutorado em antropologia pela Universidade da Califórnia em Berkeley.

Woolard atuou como presidente da Sociedade de Antropologia Linguística, uma seção da Associação Americana de Antropologia, de 2009 a 201.

Pesquisas e publicações

Interesses de pesquisa
Woolard é interessada em antropologia linguística, língua e etnia, bilinguismo, ideologia linguística e discurso político na Catalunha, Espanha e Estados Unidos.

Visão geral da pesquisa
Woolard estuda as relações sociais e o uso da linguagem a partir de uma perspectiva antropológica, vendo a linguagem como uma ferramenta de comunicação, um meio de ação social e uma maneira de entender o mundo. A partir desse ponto de vista, as análises de Woolard podem ser enquadradas na sociolinguística crítica atual, pois seu trabalho integra a teoria sociolinguística e a teoria social. Nessa perspectiva, as ideias que indivíduos e grupos têm sobre linguagem e práticas linguísticas são entendidas como expressões de diferentes visões de sociedade e organização social. Outros acadêmicos associados à sociolinguística crítica incluem Pierre Bourdieu e Mikhail Bakhtin.

Com base na investigação etnográfica, Woolard analisa o lugar da autoridade e da autenticidade na compreensão das pessoas sobre a linguagem e a ordem social, particularmente como esses conceitos são entendidos na Catalunha em relação às mudanças no projeto linguístico nacional e ao status do catalão e do castelhano na Catalunha contemporânea após trinta anos anos de autonomia política na Espanha. Em relação à cobertura midiática da Catalunha, Woolard explica como há uma tendência de a cobertura apontar para a língua e cultura distintas da Catalunha, para demonstrar o atraso no país. A pesquisa de Woolard analisa como a mídia não captura adequadamente a dinâmica linguística da identidade catalã ou o movimento de soberania, que ela aborda em seu livro, Singular and Plural: Ideologies of Linguistic Authority in 21st Century Catalonia, escrito em 2016.

Singular and Plural: Ideologies of Linguistic Authority in Twenty-First Century Catanolia
Em Singular and Plural: Ideologies of Linguistic Authority in Twenty-First Century Catanolia, Woolard analisa a autoridade linguística e depois aplica essa análise à situação política da Catalunha. Através de uma série de estudos de caso, Woolard demonstra as mudanças nas práticas linguísticas catalãs, identidades e ideologia. Com a autonomia da Catalunha dentro da Espanha, as identidades ligadas à Catalunha e à língua catalã foram questionadas e deslocadas nas últimas décadas. Woolard pede aos antropólogos linguísticos que reconheçam a polarização da ideologia da linguagem, nacionalismo e cosmopolitismo em relação à política catalã. Woolard fornece uma estrutura a ser usada na análise das autoridades linguísticas e a aplica à política da linguagem na Catalunha. Ela então analisa como essa estrutura em geral poderia ser usada na análise de ideologias linguísticas em outros contextos. Woolard investiga as interseções entre linguagem e política a partir de sua pesquisa sobre como a linguagem adquire autoridade aos olhos do público. Ela demonstra que as ideologias de autenticidade e anonimato são sustentadas pelo naturalismo sociolinguístico. Ela argumenta que os falantes de catalão estão mudando para práticas linguísticas inovadoras que diferem das ideologias naturalistas. Woolard também analisa a cobertura dos Estados Unidos sobre a Catalunha e o retrato 'desequilibrado' da mídia. Woolard observa como a cobertura da mídia sobre linguagem e política é limitada pelo que ela chama de "mídia convencional e unionista espanhola". Posteriormente, o livro de Woolard ganhou o Prêmio de Livro Edward Sapir da Sociedade de Antropologia Linguística em 2017.

Obras publicadas

 1989. Double Talk: Bilingualism and the Politics of Ethnicity in Catalonia (em inglês). Stanford: Stanford University Press.
 1992. Identitat i contacte de llengües a Barcelona (em catalão). Barcelona: Edicions de la Magrana.
 Bambi Schieffelin, Kathryn Woolard and Paul Kroskrity (eds). 1998. Language Ideologies: Practice and Theory (em inglês). Nova Iorque: Oxford University Press.
 Susan Gal and Kathryn Woolard. 2001. Languages and Publics: The Making of Authority (em inglês). Manchester: St. Jerome Publishing.
 2016. Singular and Plural: Ideologies of Linguistic Authority in 21st Century Catalonia (em inglês). Oxford: Oxford University Press.

Língua catalã
Nascidos em 1950
Pessoas vivas
Professores da Universidade da Califórnia em San Diego
Mulheres linguistas
Linguistas dos Estados Unidos
Etnógrafos dos Estados Unidos
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)

Kathryn Woolard


Die Barbarakapelle steht in 1142 Meter Höhe in Lölling Sonnseite in der Gemeinde Hüttenberg. Sie wurde 1862 von Bergknappen mit Hilfe der Gewerkenfamilie Dickmann-Secherau erbaut. Ein steiles Satteldach zwischen zwei Treppengiebeln bedeckt den neugotischen Bau. Über dem breiten spitzbogigen Südportal ist ein Marmorrelief mit dem Wappen der Freiherren Dickmann-Secherau angebracht.
Bis zum Ersten Weltkrieg hing eine Glocke auf einem  Querbalken zwischen zwei Fichten.
Eine silberne Monstranz, einige silberne Kerzenleuchter sowie das Ewige Licht fielen 1929 einem Diebstahl zum Opfer. Davon wurde nur das ewige Licht in Form einer offenen Messing-Grubenlampe ersetzt, welche aber in den 1970er Jahren neuerlich gestohlen wurde.
Das ursprüngliche Altarbild mit der heiligen Barbara wurde Ende der 1950er Jahre restauriert und in die Filialkirche Knappenberg überstellt. In der Kapelle hängt jetzt eine verkleinerte Fotokopie des Bildes auf Leinwand.

Literatur
 Dehio-Handbuch. Die Kunstdenkmäler Österreichs. Kärnten. Anton Schroll, Wien 2001, ISBN 3-7031-0712-X, S. 477.

Weblinks

 Webseite des Montanvereins Hüttenberg

Kirchengebäude in Hüttenberg (Kärnten)
Huttenberg

Barbarakapelle (Lölling)


Marshalløerne deltog første gang i olympiske lege under Sommer-OL 2008 i Beijing. De har aldrig deltaget i vinterlege. Marshalløerne har aldrig vundet nogen medalje.

Medaljeoversigt

Eksterne henvisninger
 Marshalløernes OL-statistik  på Sports-reference.com

OL
Marshalløerne ved sommer-OL
Marshalløerne ved vinter-OL

Marshalløerne ved OL


ධම්මික පෙරේරා (උපත 1967 දෙසැම්බර් 28) ලෙස පොදුවේ හඳුන්වන කුලප්පු ආරච්චිගේ දොන් ධම්මික පෙරේරා ශ්‍රී ලාංකික ව්‍යාපාරිකයෙක්, දානපතියෙක් සහ දේශපාලනඥයෙකි. ඔහු ලංකාවේ ධනවත්ම පුද්ගලයන්ගෙන් කෙනෙකි. පෙරේරා ආයතනික ප්‍රති-ඉංජිනේරුකරණය සහ පුනර්ජීවනය පිළිබඳ විශේෂඥයෙකු ලෙස හැඳින්වේ. 2013 වන විට ඔහු ලැයිස්තුගත සමාගම් 23ක් පාලනය කළ අතර, සෞඛ්‍ය ආරක්ෂණ තාක්‍ෂණය සඳහා සැලකිය යුතු ආයෝජනයක් කර ඇත. ඔහු නිතරම රට වෙනුවෙන් ප්‍රතිපත්ති ආමන්ත්‍රණය කිරීමට ද ප්‍රසිද්ධය.

හිටපු මුදල් අමාත්‍ය බැසිල් රාජපක්ෂ මහතාගේ ඉල්ලා අස්වීමෙන් පුරප්පාඩු වූ මන්ත්‍රී ධුරය සඳහා ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ විසින් මැතිවරණ කොමිසමට යෝජනා කිරීමෙන් පසු ජූනි 22 වැනිදා පෙරේරා මහතා ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීවරයකු ලෙස දිවුරුම් දුන්නේය. ජුනි 24 වැනිදා ඔහු ආයෝජන ප්‍රවර්ධන අමාත්‍යවරයා ලෙස දිවුරුම් දුන්නේය. ඉන් දින කිහිපයකට පසු ජූලි 10 වැනිදා ඔහු සිය අමාත්‍ය ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්විය.

චරිතාපදානය
පෙරේරා උපන්නේ 1967 පයාගලදීය.

හොරණ තක්ෂිලා මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයෙන් ප්‍රාථමික හා ද්විතීයික අධ්‍යාපනය හැදෑරීමෙන් පසු වයස අවුරුදු 19 දී ඔහු 1986 දී ව්‍යාපාරික කටයුත්තක් ආරම්භ කළේය. ඔහු කටුබැද්ද, මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ඉලෙක්ට්‍රොනික විද්‍යාව හැදෑරූ නමුත් ඔහුගේ ව්‍යාපාරික අවශ්‍යතා අනුව එය අත්හැරියේය.

වෘත්තීය
1987 දී පෙරේරා තායිවානයට ගොස් මාස තුනක තාක්‍ෂණික පුහුණුව සඳහා වූ අතර නැවත ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ ස්ලොට් යන්ත්‍ර සෑදීමේ ව්‍යාපාරය ආරම්භ කළේය.

පෙරේරා 1987 දී පයාගල පිහිටි ඔහුගේ නිවස ආසන්නයේ යන්ත්‍ර නිෂ්පාදන ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කළ අතර 1991 දක්වා එම ව්‍යාපාරය කරගෙන ගියේය. එවකට ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාස විසින් ජැක්පොට් සහ අනෙකුත් යන්ත්‍ර සූත්‍ර ව්‍යාපාර සඳහා පැනවූ තහනමක් හේතුවෙන් ඔහුට පයියාගල මෝටර් රථ අලෙවියට යාමට සිදු විය.

ඔහු කොල්ලුපිටියේ ඉලෙක්ට්‍රොනික පරිපථ පුවරු අලුත්වැඩියා කරන ටිටෝ ඉලෙක්ට්‍රොනික්ස් නම් ඉලෙක්ට්‍රොනික වෙළඳසැලක් ද පවත්වාගෙන ගියේය. පසුව ඔහු 1993 දී කැසිනෝ ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කළ අතර එය දැන් ඔහුගේ සහෝදරයන් දෙදෙනාට හිමිව සහ කළමනාකරණය කරයි. ඔහු 1995 දී නියොන් බල්බ නිෂ්පාදනය කර අලෙවි කිරීමේ ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කළේ, එම බල්බ අලෙවි කිරීමට නිෂ්පාදකයන් කිසිවකු උනන්දු නොවූ යුගයක ය. ඔහු 1998 දී ශ්‍රී ලංකාවේ එවකට ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ නේවාසික නියෝජිත නදීම් උල් හක් හමුවිය.

ඔහු 2000 වසරේදී Pan Asia බැංකුවේ බහුතර කොටස් හිමිකර ගත්තේ බැංකුව පාඩු ලබන මූල්‍ය ආයතනයක් ලෙස සැලකූ අවස්ථාවකදීය. පෑන් ඒෂියා බැංකුවේ කොටස් මිලදී ගැනීමෙන් පසු ඔහු ආයෝජක නිමල් පෙරේරා හමුවිය.  2003 දී ඔහු මහා පරිමාණ ව්‍යාපාරවලට අවතීර්ණ වූ අතර සමාගම පාඩු ලබමින් සිටියදී රෝයල් සෙරමික්හි හිමිකාරිත්වය ලබා ගත්තේය.  ඔහු 2014 වසරේ සිට වැලිබල් ෆිනෑන්ස් හි විධායක අධ්‍යක්ෂවරයා ලෙස කටයුතු කරයි.

2013 දී පෙරේරා, Forbes Asia විසින් ඇස්තමේන්තු කරන ලද ශුද්ධ වත්කම රුපියල් බිලියන 72.6 (ආසන්න වශයෙන් ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 550) සමඟින් ශ්‍රී ලංකාවේ ධනවත්ම පුද්ගලයා බවට පත් විය.

වැලිබල් ෆිනෑන්ස්, වැලිබල් පවර් එරත්න, ද ෆෝට්‍රස් රිසෝට්ස්, ද ක්වීන්ස්බරි ලෙෂර් ලිමිටඩ් සහ ඩෙල්මේජ් ලිමිටඩ් යන සමාගම්වල ඔහුට බහුතර කොටස් හිමිවේ. ඔහු හේලීස්, රෝයල් සෙරමික් ලංකා, හොරණ ප්ලාන්ටේෂන් සහ එල්බී ෆිනෑන්ස් හි වත්මන් සම සභාපතිවරයා වේ. ඔහු අමායා ලෙෂර්, හේකාබ්, හේලීස් ෆැබ්රික් පීඑල්සී, කිංග්ස්බරි, ඩිප්ඩ් ප්‍රඩක්ට්ස් සහ ලංකා ෆ්ලෝර් ටයිල්ස් හි අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයේ සාමාජිකයෙකි.  ]

පෙරේරා 2017 වසරේ ලංකා ටයිල්ස් හි සභාපති වූ අතර හේලීස් විසින් සිංගර් මිලදී ගැනීමට එකඟ වීමෙන් පසු 2017 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී සිංගර් (ශ්‍රී ලංකාව) හි සම සභාපතිවරයා ලෙස පත් කරන ලදී. පෙරේරා 2017 වසරේ ලංකා සෙරමික් පීඑල්සී හි අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයේ සභාපතිවරයා ලෙස පත් කරන ලද නමුත් ඔහු 2018 අගෝස්තු 31 දින එම තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්විය. ඔහු 2017 දී ලංකා වෝල්ටයිල්ස් හි අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයේ සභාපති ලෙස ද පත් කරන ලදී.

2019 ජූලි මාසයේදී පෙරේරා සහ ඔහුගේ සමාගම හේලීස්, මන්ත්‍රී කනක හේරත් විසින් එක්සත් රාජධානියේ සිට නීතිවිරෝධී ලෙස කසළ ආනයනය කිරීමෙන් ආදායම් උපයා ඇති බවට චෝදනා කළේය. හේලීස් එතැන් සිට මෙම කාරණයේ කිසිදු වරදක් ප්‍රතික්ෂේප කර ඇති අතර සමූහයේ ලොජිස්ටික් අංශය හුදෙක් සම්පත් ප්‍රතිසාධන මෙහෙයුමක් සඳහා තම සේවාලාභියා වන ලංකා ලෝහ සැකසුම් සංස්ථාව සඳහා ගබඩා කිරීම, අගය එකතු කිරීම සහ ප්‍රතිඅපනයනය ඇතුළු සැපයුම් සේවා සපයන බව අවධාරණය කළේය. 2019 ජුලි 22 වන දින මාධ්‍ය හමුවක් කැදවමින් සීමාසහිත හේලීස් ඇඩ්වාන්ටිස් හි කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂ රුවන් වෛද්‍යරත්න සමාගමට එල්ල කර ඇති චෝදනා තරයේ ප්‍රතික්ෂේප කළේය. තම Free Zone අංගන පරිශ්‍රයේ ගබඩා කර තිබූ භාවිතා කරන ලද මෙට්ට කන්ටේනර් ලෝඩ් 130ක් සම්බන්ධයෙන් සමාගම පැහැදිලි කළේ එම මෙට්ට ආනයනය කර ඇත්තේ භාණ්ඩයේ සැබෑ හිමිකරු වන සීමාසහිත ලංකා ලෝහ සැකසුම් සංස්ථාව (පුද්ගලික) සමාගම විසින් බවයි.

CSE ගොනු කිරීම අනුව, 2022 ජුනි 10 වන දින පෙරේරා හේලීස් පීඑල්සී, සිංගර් (ශ්‍රී ලංකා) පීඑල්සී, හේලීස් ෆැබ්රික් පීඑල්සී, හේලීස් ලෙෂර් පීඑල්සී, හේකාර්බ් පීඑල්සී සහ කිංග්ස්බරි පීඑල්සී හි අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලවලින් ඉල්ලා අස්විය.  ඔහු අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයෙන් ඉල්ලා අස්වන බව හේලීස් සහ අනුබද්ධ සමාගම් වෙන වෙනම නිවේදනය කළේය. 2022 ජූනි 10 දින මෙම පියවර ප්‍රකාශයට පත් කළ සමාගම් අතර හේලීස් පීඑල්සී සහ එහි අනුබද්ධ සමාගම්, වැලිබල් වන් පීඑල්සී සහ එහි අනුබද්ධිත සමාගම්, සිංගර් ශ්‍රී ලංකා පීඑල්සී සහ එහි අනුබද්ධ සමාගම්, රෝයල් සෙරමික් සමූහය, ලංකා වෝල්ටයිල්ස් සමූහය සහ එල්බී ෆිනෑන්ස් පීඑල්සී ඇතුළත් විය. මෙම ආයතන බොහොමයක ඔහු සභාපතිවරයා හෝ විධායක අධ්‍යක්ෂවරයා විය.

දානපති වැඩ
2019 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී පෙරේරා සහ ඔහුගේ බිරිඳ ප්‍රිසිලා ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනය සහ සෞඛ්‍ය සේවා ප්‍රමිතීන් වැඩිදියුණු කිරීමේ අරමුණින් ධම්මික සහ ප්‍රිසිලා පෙරේරා පදනම (DP පදනම) පෞද්ගලික පුණ්‍යායතනයක් ආරම්භ කළහ. පදනම බලපෑම් ක්ෂේත්‍ර දෙකකට සංවිධානය කර ඇත: අධ්‍යාපනය සහ සෞඛ්‍ය සේවා.

2021 දී, ශ්‍රී ලංකාවේ COVID-19 වසංගතය අතරතුර, පෙරේරා සිසුන්ට නොමිලේ මාර්ගගතව අධ්‍යයනය කිරීම සඳහා DP Education නමින් දානපති මුලපිරීමක් හඳුන්වා දුන්නේය. ඔහු මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලය සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කර වයස අවුරුදු 18 සහ ඊට වැඩි සිසුන්ට ගණිතය, තොරතුරු තාක්‍ෂණය සහ ඉංග්‍රීසි යන විෂයයන් සම්බන්ධ කර ඩිප්ලෝමාවක් පිරිනැමීය.

ප්‍රකාශන
2030 වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ ඒක පුද්ගල ආදායම ඩොලර් 12,000 දක්වා ඉහළ නැංවීමේ අරමුණින් අමාත්‍යාංශ 21ක් සඳහා ප්‍රතිපත්ති නිර්දේශ සහිතව 2019 සැප්තැම්බර් මාසයේදී පෙරේරා විසින් Sri Lanka 2030: A Developed Nation ලේඛනයක් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. එක් එක් අමාත්‍යාංශ සඳහා ලබා දී ඇති නිර්දේශ ලැයිස්තුව පහත දැක්වේ.

 ජාතික ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශය: ආරක්‍ෂාවෙන් සහ නිදහසෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 මුදල් හා ක්‍රමසම්පාදන අමාත්‍යාංශය: ධනයෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය: මානව ප්‍රාග්ධනයෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය: මානව ප්‍රාග්ධනයෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 තාක්ෂණික, වෘත්තීය අධ්‍යාපන සහ පුහුණු අමාත්‍යාංශය (TVET): මානව ප්‍රාග්ධනයෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 සමාජ සංවර්ධන අමාත්‍යාංශය: සන්තෝෂයෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 ප්‍රාදේශීය සංවර්ධන අමාත්‍යාංශය: පහසුවෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 අධිකරණ හා බන්ධනාගාර ප්‍රතිසංස්කරණ අමාත්‍යාංශය: විනය අතින් පොහොසත් ජාතියක්
 කෘෂිකර්ම හා කෘෂිකාර්මික කර්මාන්ත අමාත්‍යාංශය: සමෘද්ධියෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 පරිසර හා ස්වභාවික සම්පත් අමාත්‍යාංශය: ජෛව විද්‍යාවෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය: යහපැවැත්මෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 ආයෝජන ප්‍රවර්ධන සහ රැකියා උත්පාදන අමාත්‍යාංශය: කර්මාන්ත වලින් පොහොසත් ජාතියක්
 විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය: රාජ්‍යතාන්ත්‍රික භාවයෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණ අමාත්‍යාංශය: තාක්ෂණයෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 ප්‍රවාහන අමාත්‍යාංශය: සංචලතාවයෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 වරාය සහ නාවික අමාත්‍යාංශය: සමුද්‍රීය සැපයුම් වලින් පොහොසත් ජාතියක්
 සංචාරක අමාත්‍යාංශය: ආගන්තුක සත්කාරයෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 ආගමික කටයුතු සහ අන්තර් ආගමික සහජීවන අමාත්‍යාංශය: සමගියෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 කලා හා සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශය: උරුමයන්ගෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 ධීවර අමාත්‍යාංශය: මාළු වෙළඳාමෙන් පොහොසත් ජාතියක්
 සිවිල් ගුවන් සේවා අමාත්‍යාංශය: සම්බන්ධතාවයෙන් පොහොසත් ජාතියක්

2022 මැයි මාසයේදී ඔහු වසරකට USD බිලියන 8 ක අමතර ගලා ඒමක් උත්පාදනය කිරීම ඉලක්ක කරගත් උපාය මාර්ග 12ක් ගෙනහැර දැක්වීය.

යොමු කිරීම්

බාහිර සබැඳි

 ඩීපී අධ්‍යාපනය
ජීවමාන ජනයා
1967 උපත්
Pages with unreviewed translations

ධම්මික පෙරේරා


ශ්‍රී ලංකාවේ වැවු බැඳි රට නමින් හැඳින්වෙන කොටසේ ප්‍රාදේශීය දෙවියන් අයියනායක දෙයියෝ වේ.

වෙනත් නම්
 කරේනාර්
 අයියානාරේ
 අයියානාථ

ආවුදය
කඩුව සහ හැරමිටිය

වාහනය
අලියා

දේවාල
ප්‍රධාන දේවාලයක් හඳුනාගත නොහැක. දේවාල විශාල ප්‍රමාණයක් ඇත.
සිංහලයන් විසින් වන්දනාකරන දෙවිදේවතාවෝ

අයියනායක දෙයියෝ


Earl of Harrington is a title in the Peerage of Great Britain that was created in 1742.

History
The earldom of Harrington was granted in 1742 to William Stanhope, 1st Baron Harrington, the former Secretary of State and then Lord President of the Council. He was made Viscount Petersham at the same time. In 1730, he had been created Baron Harrington, of Harrington in the County of Northampton. These titles were also in the Peerage of Great Britain. Lord Harrington was the son of John Stanhope of Elvaston and the great-grandson of Sir John Stanhope of Elvaston, younger half-brother of Philip Stanhope, 1st Earl of Chesterfield (who was the grandfather of James Stanhope, 1st Earl Stanhope).

Lord Harrington was succeeded by his son, the second Earl. He was a General in the Army and also represented Bury St Edmunds in the House of Commons. His son, the third Earl, was also a General in the Army and sat as Member of Parliament for Thetford and Westminster. His elder son, the fourth Earl, and younger son, the fifth Earl, were both Colonels in the Army.

The line of the fifth Earl failed in 1866 upon the early death of his son, the sixth Earl. The latter was succeeded by his first cousin, the seventh Earl. He was the son of the Very Reverend and Hon. FitzRoy Henry Richard, fourth son of the third Earl. His elder son, the eighth Earl, was a successful polo player. He was succeeded by his younger brother, the ninth Earl. His grandson, the eleventh Earl, succeeded his father in 1929.

In 1967, the eleventh Earl also succeeded as eighth Viscount Stanhope (of Mahon) and eighth Baron Stanhope (of Elvaston) upon the death of his distant relative James Stanhope, 7th Earl Stanhope, by a special remainder in these titles' patent that allowed them to be inherited by the male heirs of the aforementioned John Stanhope, father of the first Earl of Harrington. , the titles are held by the eleventh Earl's son, the twelfth Earl, who succeeded his father in 2009.

The family seat now is The Glen, near Ballingarry, Limerick. The former family seat was Elvaston Castle, in Derbyshire. The house and grounds are currently owned by Derbyshire County Council, which has opened the gardens as a country park. The 5th Earl had a London townhouse built on land formerly belonging to Kensington Palace – Harrington House remained in the family until the First World War. It is currently home to the Russian Embassy.

Serena Armstrong-Jones, Countess of Snowdon, wife of the 2nd Earl of Snowdon, nephew of Queen Elizabeth II and a member of the extended British royal family, is the daughter of the 12th Earl of Harrington.

Barons Harrington (1730)
William Stanhope, 1st Baron Harrington (1683–1756), created Earl of Harrington in 1742

Earls of Harrington (1742)
William Stanhope, 1st Earl of Harrington (1683–1756)
William Stanhope, 2nd Earl of Harrington (1719–1779), son of the 1st Earl
Charles Stanhope, 3rd Earl of Harrington (1753–1829), son of the 2nd Earl
Charles Stanhope, 4th Earl of Harrington (1780–1851), son of the 3rd Earl
Charles Stanhope, Viscount Petersham (1831–1836)
Leicester FitzGerald Charles Stanhope, 5th Earl of Harrington (1784–1862), brother of the 4th Earl, son of the 3rd Earl
Sydney Seymour Hyde Stanhope, 6th Earl of Harrington (1845–1866), son of the 5th Earl
Charles Wyndham Stanhope, 7th Earl of Harrington (1809–1881), first cousin of the 6th Earl, grandson of the 3rd Earl
Charles Augustus Stanhope, 8th Earl of Harrington (1844–1917), son of the 7th Earl
Dudley Henry Eden Stanhope, 9th Earl of Harrington (1859–1928), brother of the 8th Earl, son of the 7th Earl
Charles Joseph Leicester Stanhope, 10th Earl of Harrington (1887–1929), son of the 9th Earl
William Henry Leicester Stanhope, 11th Earl of Harrington (1922–2009), son of the 10th Earl
Charles Henry Leicester Stanhope, 12th Earl of Harrington (born 1945), son of the 11th Earl

The heir apparent is the present holder's son, William Henry Leicester Stanhope, Viscount Petersham (born 1967).  Lady Petersham (Candida Bond) is a Deputy Lieutenant of Aberdeenshire.
The heir apparent's heir apparent is his son, the Hon. Augustus Stanhope (born 2005).

Male-line family tree

Gallery

See also
Earl of Chesterfield
Earl Stanhope
Baron Stanhope

References

Works cited

 Alt URL

External links
Cracroft's Peerage page
European Heraldry page

Earldoms in the Peerage of Great Britain
Earl
1742 establishments in England
Noble titles created in 1742

Earl of Harrington


İslam'ın siyasi mezheplerinden olan Şia'da "İmamlar Dönemi" olarak nitelenen dönem İmam Ali ile başlayıp İmam Muhammed Mehdi ile son bulan, ama bir anlamda bitmemiş bir dönemdir. Çünkü Mehdi'nin öldüğüne inanılmaz, onun "Gayp alemine" gittiğine, bir gün yeryüzüne çıkacağına ve tüm kötülüklere son vereceğine inanılır. İmamlar Dönemi, Ali ile birlikte 12 İmam'dan oluşur.

Ayrıca bakınız

 Şia İmamları

Şiilik

İmamlar Dönemi


ආඩියාගල යනු කදු වලල්ලකින් පෙරමුන ලත් ගම්මානයකි. එය පිහිටා ඇත්තේ අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයේ, පලාගල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයේය. ආඩියාගල අවට ඇති වැදගත් කම් , ජාතික නාමල් උයන , කලා වැව , අවුකන , විජිතපුරය රෑස්වෙහෙර, සහ වැදගත් කමකින් යුත් වීරකැපෙටිපොල සැකවී සිටිය දී අල්ලා ගත්තේ පරවහගම ,  ගම්මානයේ දීය එම ස්ථානය පිහිටා ඇත්තේ ද ආඩියාගල ගම්මානයට යාබදවය, එමෙන්ම අනුරාධපුරයේ ඉතාම ප්‍රචලිත පාසලක් වන ආඩියාගල නවෝද්‍යා විද්‍යාලය පිහිටා ඇත්තේ එම ගම්මානයේය.

අනුරාධපුර

ආඩියාගල


Louis Jacques Thénard (4 May 177721 June 1857) was a French chemist.

Life
He was born in a farm cottage near Nogent-sur-Seine in the Champagne district
the son of a farm worker. In the post-Revolution French educational system, most boys received scholarships for education up to age 14, and this allowed him to be educated at the academy at Sens. He then went at the age of sixteen to study pharmacy in Paris. There he attended the lectures of Antoine François Fourcroy and Louis Nicolas Vauquelin. He was allowed into Vauquelin's laboratory even though he was unable to pay the monthly fee of 20 francs, due to the requests of Vauquelin's sisters. But his progress was so rapid that in two or three years he was able to take his master's place at the lecture-table, and Fourcroy and Vauquelin were so satisfied with his performance that they procured for him a school appointment in 1797 as teacher of chemistry, and in 1798 one as  at the École Polytechnique.

Career
In 1804 Vauquelin resigned his professorship at the Collège de France and successfully used his influence to obtain the appointment for Thénard, who six years later, after Fourcroy's death, was further elected to the chairs of chemistry at the École Polytechnique and the Faculté des Sciences. He also succeeded Fourcroy as member of the academy. In 1821, he was elected a foreign member of the Royal Swedish Academy of Sciences. In 1825 he received the title of baron from Charles X, and in 1832 Louis Philippe made him a peer of France. From 1827 to 1830 he represented the département of Yonne in the chamber of deputies, and as vice-president of the , he exercised a great influence on scientific education in France. He died in Paris on 21 June 1857. A statue was erected to his memory at Sens in 1861, and in 1865 the name of his native village was changed to La Louptière-Thénard.

Above all things Thénard was a teacher; as he himself said, the professor, the assistants, the laboratory — everything must be sacrificed to the students. Like most great teachers he published a textbook, and his  (4 vols., Paris, 1813–16), which served as a standard for a quarter of a century, perhaps did even more for the advance of chemistry than his numerous original discoveries.

Research
Soon after his appointment as  at the École Polytechnique he began a lifelong friendship with Joseph Louis Gay-Lussac, and the two carried out many research projects together. For their research, Gay-Lussac and Thénard would receive 30,000 francs from Napoleon in the third and last installment of the Galvanism Prize.

Careful analysis led him to dispute some of Claude Louis Berthollet's theoretical views regarding the composition of the metallic oxides, and he also showed Berthollet's "zoonic acid" to be impure acetic acid (1802). In response, Berthollet invited him to become a member of the Society of Arcueil.

In 1806 he analysed the chemical composition of the Alais meteorite, which fell in Alès on 15 March 1806. This was the first carbonaceous chondrite to be discovered. Thénard found a high carbon content of 2.5 per cent.

His first original paper (1799) was on the compounds of arsenic and antimony with oxygen and sulphur. In 1807, he began important research into ethers. His researches on sebacic acid (1802) and on bile (1807) deserve mention as well, as does his discovery of hydrogen peroxide (1818). In 1799 he developed the pigment known as Thénard's blue in response to a request by Jean-Antoine-Claude Chaptal for a cheap colouring matter.

His name is one of the 72 names inscribed on the Eiffel Tower.

Works

See also
Phosphorus trichloride
Thénardite

References

Attribution:

1777 births
1857 deaths
18th-century French chemists
French Roman Catholics
Members of the French Academy of Sciences
Members of the Royal Swedish Academy of Sciences
Foreign Members of the Royal Society
19th-century French chemists

Louis Jacques Thénard


'මාලක දේවප්‍රිය' ()යනු ශ්‍රී ලාංකීය සම්මානනීය තරුණ චිත්‍රපට තිර රචකයෙකු හා සිනමාව අධ්‍යක්ෂවරයෙකි, ගුවන් විදුලි නාට්‍ය රචකයෙකි, දෘශ්‍ය කලාකරුවෙකි, කෙටි චිත්‍රපට සහ වීඩියෝ නිර්මාණකරුවෙකි.

අධ්‍යාපනය
2005 කොළඹ විශ්ව  විද්‍යාලයේ ශාස්ත්‍රවේදී  විශේෂ උපාධිධාරියෙකු වන ඔහුට 2007 දී   ෆිල්ම් වීඩියෝ සහ නිව්මීඩ්යා සඳහා ජර්මනියේ  බාර්ඩන් වෲටන්බර්ග්  ශිෂ්‍යත්වයක්  හිමිවිය. ඉන් අනතුරුව 2009දී  ඔහු කොරියාවේ නැෂනල් මියුසියම්  ඔෆ් කන්ටෙම්පරි ආර්ට් හි දකුණු ආසියානු ෆෙලෝ ශිෂ්‍යත්වයක්  දිනා ගත්තේය.

වෘතාන්ත චිත්‍රපට
පාසල් සමයේදී "සම්මාන රූ" කෙටි චිත්‍රපටයෙන් ඇරඹී සිය සිනමාකරණය තුළ කෙටි චිත්‍රපට දහයක් නිර්මාණය කරලීය. ඔහුගේ පළමුවෘතාන්ත චිත්‍රපටයවන්නේ බහුචිතවාදියාය.[Bahuchithawadiya](බොහෝ අදහස් ඇත්තා/එක් අදහසක් නැත්තා).
එය 2017 5වන දෙරණ සිනමා උළෙලේ හෙට දවසේ සිනමා අංශයෙන් හොඳම චිත්‍රපටයට හිමි සම්මානය දිනාගනිමින් මිලියන 5ක ප්‍රචාරක අනුග්‍රහය ලබාගන්නා ලදී. .ඉන් අනතුරුව 2018 අට වන සාක් සම්මාන උළෙලේදී හොඳම අධ්‍යක්ෂණය සඳහා ජූරි සම්මානය දිනා ගත්තේය. .එය 40 මොස්කව් අන්තර් ජාතික සිනමා උළෙලේ නෙට්පැක් තරගකාරී අංශය නියෝජනය කරමින් තිරගත විය. .එමෙන්ම 35වන සරසවි සම්මාන උළෙලේදී තිරගතවීමට ඇති චිත්‍රපට අතුරින් 2016 වර්ෂය සඳහා ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස් ජූරි සම්මානය දිනා ගන්නා ලදී. එමෙන්ම 2018 ජර්මනියේ කාල්ස්රුහි පැවති බෙස්ටලර්  ඉන්ඩිපෙන්ඩන්ට්   චිත්‍රපට උළෙලේදී හොඳම ස්වාධීන චිත්‍රපට සඳහා  හිමි සම්මානය දිනා ගන්නා ලදී. බහුචිතවාදියා තවත් අන්තර්ජාතික සිනමා උළෙලවල් කිහිපයකම ප්‍රදර්ශනය විය.

කෙටි චිත්‍රපට
ඔහු කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍යයෙකු ලෙස සිටියදී  ඊශ්‍රායලයේ ටෙල්-අවිව් හි10 වන ජාත්‍යන්තර ශිෂ්‍ය සිනමා උළෙලේ දී "ලයිෆ් සර්කල්"    නම් කෙටි චිත්‍රපටය ප්‍රදර්ශනය කළේය.එය ශ්‍රී ලාංකීය සිසුවෙකුගේ චිත්‍රපටයක් ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙලකට සහභාගී වූ පළමු අවස්ථාවයි.  නෙදර්ලන්තය-සිනේ ස්ටුඩ්,ඉන්දියාව-ඕෂියන් සිනේ ෆෑන්,  ඇමරිකාව-  නිව්යෝර්ක් චිමෙරා ආදි තවත් සිනමා උළෙලවල් කිහිපයක්ම එය නියෝජනය කරලිය. ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද "එක්ස්චේන්ජ්" නම් කෙටි චිත්‍රපටය   ටෝකියෝ  සිනමා උළෙලට සමගාමීව පැවැත්වෙන ශෝට්ස්  ෂෝ්ට්ස් චිත්‍රපට උළෙලේ පළමු ශ්‍රී ලාංකික ප්‍රවේශයද විය. සිය "ට්‍රාන්ස්ෆරන්ස් " කෙටි චිත්‍රපටය මුම්බායි ජාත්‍යන්තර  ෆිලික්ස්ට් චිත්‍රපට උළෙලේදී හොඳම "රිදී ටෙන් සම්මානය" දිනා ගත් අතර පාකිස්ථානයේ කරා සිනමා උළෙල නියෝජනය  ලැබීය. ඔහු ජර්මනියේ ඇකඩමි ෂ්ලෝස් සොලිටියුඩ්හි දී සාදන ලද "ටුඩේ" කෙටි චිත්‍රපටය "ඉතාලියේ සිනමාදමාරේ සිනමා උළෙලේ අවසන් වටයට" තරග කිරීමට තෝරා ගන්නා ලදී.

රේඩියෝ නාට්‍යය
පාසල් සමයේ සිට ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ නාට්‍ය  රංග ශිල්පියෙකු, පිටපත් රචකයෙකු ලෙස සක්‍රීය  වූ ඔහු විවිධ තේමාවන්හී නාට්‍ය   රැසක් රචනා කර ඇත. සිය නාට්ය  පිටපත් එකතුවක් ලෙස  2005දී "උගේ හිස ඉවරයි" ,2012දී "නිහොන් සැප ලැබේවා"
සහ 2023 දී "බැලන්ස් බාර්එකේ බුෂ්එක බුරුල්"

රේඩියෝ නාට්‍ය  ග්‍රන්ථ  මුද්‍රණය කර  ඇත. රේඩියෝ නාට්‍ය  විකල්ප ශ්‍රවන  මාදිලියක් ලෙස සමාජගත කිරීම අරමුණු කරගනිමින් ඔහු විසින් 2016 දී "කණට පාරක්""  (කනට නව මාර්ගයක් නැතහොත් අවකාශයක්, - ) නමින්  ප්‍රවීණ රංග ශිල්පින් අසූවක් යොදාගනිමින් රේඩියෝ නාට්‍ය 20ක්  නිෂ්පාදනය කළේයහොඳම රේඩියෝ නාට්‍ය  පිටපත් සඳහා අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල  සම්මාන, යෞවන සම්මාන රැසක්දිනා ඇති ඔහු 2017 පළමු රාජ්‍ය  ගුවන්විදුලි සම්මාන උළෙලේදී හොඳම රේඩියෝ නාට්‍ය   රචකයාට හිමි සම්මානයත්  නැවත 2019 දෙවන රාජ්‍ය  ගුවන්විදුලි සම්මාන උළෙලේදී හොඳම රේඩියෝ නාට්‍ය  රචකයාට හිමි සම්මානයත් දිනා ගත්තේය.

වේදිකා නාට්‍ය

1989  කාලයේදි ළමා රංග ශිල්පියෙකු ලෙස වේදිකා නාට්‍ය  ක්ෂේත්‍රයට සම්බන්ධ වූ ඔහු යෞවන සම්මාන හා  රාජ්‍ය සම්මාන දිනූ 1991 "මහාමාරිය", 1992 "සෙවණැලි සහ මිනිස්සු" ,1993  "කස්පා" ,1994 "ඝාතක ස්වර " ආදී  දිගු වේදිකා නාට්‍ය මෙන්ම  කෙටි  නාට්‍ය
රැසක රංගනයෙන් දායකවී ඇත. ශිෂ්‍යයකු ලෙස කෙටි නාට්‍ය ගණනාවක් රචනා කොට නිෂ්පාදනය කර ඇත.
1991 "ක්ෂමාව",1992 "ගිණිකන්ද",1993 "බන්ධන",1995 "දණ්ඩන" ආදී නාට්‍ය සඳහා පාසල්, අන්තර් පාඨශාලීය, සමස්ත ලංකා, හොඳම රචනය නිෂ්පාදනය රංගනය සඳහා සම්මාන ලබා ඇත. 2001 වසරේදී කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉදිරිපත් කිරීමක් ලෙස හැරල්ඩ් පින්ටර්ගේ "වන් ෆෝද රෝඩ්" දිගු නාට්‍යය නිෂ්පාදනය කළ අතර එය යෞවන  හා රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙල සඳහා තේරී පත්වී සම්මානයට පාත්‍ර විය. එමෙන්ම ධර්මසේන පතිරාජ  රචනා කළ "කොරා සහ අන්දයා" නාට්‍යය 2017 නැවත නිෂ්පාදනය කරලීය.

බාහිර සබැදි
ලංකාවේ චිත්‍රපට ප්‍රදර්ශනය පසුපස ඇති කටුක කතාව
සම්මාන ලැබුණා ඒත් ඉතින්...
ආචාර්ය ධර්මසේන පතිරාජයන්ගේ දිවියෙන් බිඳක්
"නොදුටු සිනමාව" - "බහුචිතවාදියා" චිත්‍රපටය පිලිබදව විමසා බැලීමක්
බහුචිතවාදියා සිංහල චිත්‍රපටිය
හීන් සැරේ
නුගසෙවන
දුර්වාදි හෘද විදාරනය
පෙරවදන
සැරිසර

සටහන්

| Malaka Dewapriya
|}

{|

ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
චරිත කතා
ජීවමාන ජනයා
ජීවත්වන්නෝ

මාලක දේවප්‍රිය