O furtună supercelulară este caracterizată prin prezența unui mezociclon: curenți ascendenți adânci care se rotesc persistent. Din acest motiv aceste furtuni sunt uneori numite furtuni rotative. Dintre cele trei clasificări ale furtunilor (supercelulare, multicelulare, monocelulare), furtunile supercelulare sunt cele mai rare dintre toate și au potențialul de a fi cele mai severe. Furtunile supercelulare sunt deseori izolate de alte furtuni și pot domina vremea locală pe o distanță de 32 de kilometri (20 mile). În medie durata lor este de 2-4 ore.

Furtunile supercelulare sunt deseori clasificate în trei tipuri: Clasice, Precipitații scăzute (PS sau LP) și Precipitații mari (PM sau HP). Furtunile supercelulare cu precipitații scăzute sunt de obicei găsite în zone cu climat mai arid, cum ar fi câmpiile înalte ale Statelor Unite ale Americii, și cele cu Precipitații Mari sunt de cele mai multe ori găsite în zonele cu climat umed. Furtunile supercelulare pot să se formeze oriunde în lume dacă există condiții de vreme corespunzătoare, dar sunt cele mai des găsite în Marile Câmpii ale SUA într-o zonă cunoscută sub numele de Aleea Tornadelor dar și în Culoarul Tornadelor din Argentina, Uruguay și Sudul Braziliei.

Caracteristici
Furtunile supercelulare sunt găsite a fi izolate de alte furtuni, chiar dacă acestea pot fi încorporate uneori și în alte furtuni. Tipic, furtunile supercelulare sunt aflate în sectoarele calde ale sistemelor de presiune scăzută propagându-se, în general, într-o direcție de Nord-Est într-o linie cu frontiera de aer rece ale sistemului de presiune scăzută. Deoarece pot dura și câteva ore, sunt cunoscute sub numele de furtuni cvasi-echilibrate. Aceste furtuni au capabilitatea de a devia de la vântul principal. Dacă deviază la stânga sau la dreapta de acest curent (relativ cu vânturile de forfecare verticale), acestea sunt spuse a fi "mișcători de dreapta" respectiv "mișcători de stânga". Furtunile supercelulare pot dezvolta uneori două regiuni cu curenți ascendenți separați cu rotație opusă, ceea ce separă furtuna în două supercelule; una cu mișcare de stânga și una cu mișcare de dreapta.

Furtunile supercelulare pot avea orice mărime - mari sau mici, cu vârful mic sau mare. În mod normal produc cantități enorme de grindină, ploaie torențială, vânturi de la moderat la foarte puternice sau devastatoare. Aceste furtuni sunt unele dintre puținele care pot dezvolta tornade în interiorul mezociclonului, chiar dacă doar 30% fac asta.

Geografie
Furtunile supercelulare pot avea loc oriunde în lume dacă există condițiile necesare de vreme. Prima furtună care a fost identificată ca fiind o supercelulă a fost furtuna deasupra Wokingham, Anglia, care a fost studiată de Keith Browning și Frank Ludlam în 1962. Browning a făcut lucrarea inițială, fiind urmat de Lemon și Doswell care au dezvoltat, împreună, conceptul modern de supercelulă. În măsura în care sunt disponibile înregistrările, supercelulele sunt cele mai comune în Marile Câmpii din partea centrală a SUA și în Sudul Canadei, extinzându-se până în sud-estul SUA și Nordul Mexicului; Argentina de est-centrală și regiunile adiacente ale Uruguay; Bangladesh și unele părți din India de Est; Sudul Africii; și estul Australiei. Furtuni supercelulare se dezvoltă ocazional și în multe alte regiuni din latitudinea mijlocie, incluzând Estul Chinei și prin toată Europa. Zonele cu cea mai mare frecvență de furtuni supercelulare sunt similare cu cele care au cele mai frecvent tornade; vezi Aleea Tornadelor din SUA.

Anatomia unei supercelule
Modelul curent al unei supercelule a fost descris în Evoluția Severă a Furtunilor și Structura Mezociclonului în Relație cu Geneza Tornadelor de Leslie R. Lemon și Charles A. Doswell III.

Supercelulele își derivă rotația prin înclinația orizontală a vorticității (un vortex orizontal invizibil) cauzat de vânturile de forfecare. Curenții ascendenți puternici ridică aerul înclinat orizontal și îl forțează să se întoarcă pe o axă verticală. Acest proces formează curenții ascendenți care se rotesc, numiți mezociclon.

Un vârf sau inversia acestuia este de obicei necesară pentru a forma un curent ascendent de intensitate suficientă. Vârful pune un strat inversat (cald-peste-rece) peste un strat de frontieră normal (rece-peste-cald), și prin prevenirea ridicării aerului cald, permite formarea:
Aerul de sub vârf se încălzește și/sau devine mai umed
Aerul deasupra vârfului se răcește

Acest proces creează un strat mai cald, saturat sub un strat mai rece, care crește în instabilitate (deoarece aerul cald este mai puțin dense și tinde să se ridice). Când vârful slăbește sau se mișcă, urmează o dezvoltare explozivă.

În America de Nord, supercelulele se arată, de obicei, pe radarul Doppler cu un punct de pornire pe partea de sud-vest, mișcându-se spre nord-est. Precipitațiile masive sunt de obicei pe partea de sud-vest, terminându-se abrupt de repede în baza precipitațiilor sau în curenții ascendenți principali (care nu sunt vizibili pe radar). Curenții descendenți ai flancului din spate, DFS sau RFD, poartă precipitații în sensul invers al celor de ceasornic în jurul părții de nord și nord-vest al bazei curenților ascendenți, producând un "hook ecou" care indică prezența unui mezociclon.

Structura unei supercelule

Vârful sau Cupola
Această "cupolă" apare deasupra locației celor mai puternici curenți ascendenți pe "nicovala" furtunii. Este rezultatul unui curent ascendent extrem de puternic; suficient de puternic pentru a pătrunde în nivelurile troposferei. Un observator situat pe pământ este prea aproape de furtună și nu poate vedea formarea acestei "cupole" deoarece "nicovala" blochează vederea ei. Vârful este vizibil cu ajutorul imaginilor din satelit și este observat ca o "umflătură" sau "cupolă" în mijlocul suprafeței superioare a "nicovalei" norului.

Nicovala
O nicovală se formează atunci când curenții ascendenți ai unei furtuni se ciocnesc cu nivelurile superioare ale celui mai de jos strat al atmosferei, numit și troposferă, și nu are unde altundeva să se ducă din cauza legilor dinamicii fluidelor - mai specific ale presiunii, umidității și densității. Nicovala este foarte rece și lipsită de  precipitații.  Din cauza faptului că se află atât de puțină umiditate în interiorul acesteia, vânturile pot circula fără blocaje. Norii își iau acest aspect când aerul care se ridică atinge înălțimii cuprinse între 15,200 și 21,300 de metri (50,000 sau 70,000 ft) sau chiar mai mult. Caracteristicile distinctive ale nicovalei este că aceasta reiese în fața furtunii ca un raft. În unele cazuri, se poate forfeca înapoi, numindu-se o "nicovală forfecată înapoi", un alt semn al prezenței unui curent ascendent foarte puternic.

Baza lipsită de precipitații
Această zonă, de obicei situată pe partea sudică a furtunii în America de Nord, este relativ lipsită de precipitații. Este poziționată sub curentul ascendent principal și reprezintă zona principală de intrare. În timp ce precipitațiile nu sunt vizibile unui observator, grindină de mărime considerabilă poate fi observată în această zonă. Regiunea de acest tip al zonei este numită "seiful". Este numită, în mod mai corect, zona curenților ascendenți principali.

Zidul de nori
Zidul de nori se formează în apropierea curenților descendenți/ascendenți. Această "interfață" reprezintă zona dintre zona de precipitații și zona lipsită de precipitații. Zidul de nori se formează când aerul răcit de ploaie de la curenții descendenți este tras în curenții ascendenți. Acest aer rece și umed este saturat rapid și după cum este ridicat de curenții ascendenți, formează un nor care pare a "coborî" din baza zonei lipsită de precipitații. Zidurile de nori sunt mai comune și nu sunt neapărat exclusive furtunilor supercelulare; doar un mic procentaj produc o tornadă, dar dacă o furtună de acest tip produce o tornadă de obicei se pot găsi și ziduri de nori care durează mai mult de 10 minute. Zidurile de nori care par a se mișca violent în sus și în jos, cât și mișcări violente ale părților norului (scud sau fractus) în apropierea zidului de nori indică posibilitatea formării unei tornade.

Norii Mammatus
Mammatus (Mamma, Cumulus Mammato) sunt formațiuni de nori sub formă de bulb sau pernă care se extind de sub nicovala unei furtuni. Acești nori se formează după cum aerul rece din regiunea de nicovală a furtunii coboară în aerul mai cald de sub acesta. Mammatus sunt mai vizibili când sunt luminați de la o parte la cealaltă sau de dedesubt și sunt, așadar, în forma lor cea mai impresionantă atunci când soarele apune sau la scurt timp după ce răsare soarele când acesta este jos pe cer. Mammatus nu sunt nori exclusivi supercelulelor și pot fi asociați cu dezvoltarea furtunilor și a norilor de tip cumulonimbus.

Curentul descendent din față
Această zonă este în general zona cu cele mai grele și mai multe precipitații răspândite pe o zonă largă. Pentru cele mai multe supercelule, nucleul precipitațiilor este legat de un nor raft care rezultă din aerul răcit de ploaie din interiorul zonei de precipitații care se răspândește în afară și interacționează cu aerul umed și mai cald din exteriorul celulei. Între zona lipsită de precipitații și curentul descendent din față, se poate observa o caracteristică distinctivă. În supercelulele cu precipitații mari o zonă cu precipitații masive se poate forma sub zona cu curenții ascendenți principali unde seiful va fi observat, alternativ, cu supercelulele clasice.

Curentul descendent din spate
Curentul descendent din spate al unei supercelule este o caracteristică foarte complexă și neînțeleasă pe deplin încă. Acest curent apare în interiorul supercelulelor clasice și a celor de precipitații mari, chiar dacă unii curenți au fost observați prezenți și la supercelulele cu precipitații mici sau scăzute. Curentul descendent din spate al unei supercelulele se crede a juca o parte importantă în geneza tornadelor prin strângerea constantă a rotației pe suprafața mezociclonului. Acești curenți sunt cauzați de vânturi de control de nivel mijlociu al unei supercelule ciocnindu-se cu curenții ascendenți superiori mișcându-i în toate direcțiile; în special curentul care este redirecționat în jos este numit în acest fel. Această scurgere continuă de aer relativ rece, din cauza interacțiunii dintre punctele de rouă (dew points în engleză), umiditate, și condensarea maselor de aer convergente, poate atinge viteze foarte mari și este cunoscută ca producând pagube foarte puternice provocate de vânturile intense pe o distanță largă. Semnătura pe radar al acestor curenți descendenți din spate este o structură ca un cârlig în care aerul care coboară aduce cu el precipitații.

Seiful
Un seif nu este neapărat observat doar cu supercelule. Acest seif poate fi identificat doar vizibil din cauza faptului că este observat a fi lipsit de precipitații dar în mare parte conține grindină de mărimi mari. Pe radarul Doppler este observat ca "ecoul" regiunii de precipitații foarte mari cu un gradient perpendicular cu curentul descendent din spate.

Linia de cotitură
O astfel de linie este o linie care conține nori precum nimbus, cumulus sau cumulonimbus cu care se formează când aerul cald care se ridică este tras de curentul ascendent principal. Din cauza convergenței și a ridicării pe durata acestei linii, un anumit tip de tornade care au loc în afara mezociclonului pot apărea pe marginea acestei regiuni.

Caracteristicile unei supercelule observate pe radar

 Hook ecou sau Pandantiv

"Hook echo" este zona de confluență dintre curentul/curenții ascendenți principal/i și curentul descendent din spate. Acest lucru indică poziția unui mezociclon și probabil al unei tornade.

 Regiunea mărginită și slabă eco

Aceasta este o regiune cu o reflectivitate scăzută pe radar mărginită deasupra unei regiuni cu o reflectivitate ridicată pe radar cu un curent ascendent neînclinat .Acest lucru este o dovadă a unui curent ascendent puternic și de multe ori prezența unei tornade.

 Fluxul de intrare

Un "flux" de reflectivitate slabă pe radare în zona de intrare a unei celule. A nu se confunda cu un "flux" în V.

 Flux în V

Un flux crestat în formă de V pe marginea celulei, deschizându-se departe de curentul descendent principal. Acest lucru indică fluxul divergent din jurul unui curent ascendent puternic.

 Grindină ascuțită

Această regiune este o regiune de ecouri slabe găsite radial în spatele reflectivității principale ale nucleului la elevații mai mari atunci când grindina mare este prezentă.

Variațiile unei supercelule
Furtunile supercelulare sunt uneori clasificate de meteorologi și de vânătorii de furtuni în trei categorii. Chiar și așa, nu toate supercelulele pot fi incluse în una dintre aceste categorii, fiind furtuni hibrid, și multe supercelule pot fi categorisite doar în alte categorii diferite în funcție de perioada lor de viață. Definiția standard dată mai sus se referă la o supercelulă clasică. Toate tipurile de supercelule produc vreme severă.

Precipitații scăzute (PS)

Supercelulele PS conțin un nucleu mic și relativ ușor de precipitații (ploaie/grindină) care este separat bine de curenții ascendenți. Curentul ascendent este intens și supercelulele PS sunt furtuni dominante de intrări. Partea superioară a curentului ascendent este de obicei înclinată puternic și are mișcarea deviantă spre dreapta mai puțină decât pentru celelalte tipuri de supercelule.  Curentul descendent din față este notabil mai slab decât pentru celelalte tipuri de supercelule și curentul descendent din spate este mult mai slab - uneori chiar și absent vizual. Precum supercelulele clasice, supercelulele cu precipitații scăzute sau PS tind a se forma în interiorul vânturilor de forfecare de nivel mediu spre înalt, cu toate acestea, mediul atmosferic ce duce la formarea lor nu este bine înțeles. Umiditatea atmosferei, în particular adâncimea stratului uscat pare a fi de asemenea important cât și nivelurile de forfecare de la mic la mediu pot fi, de asemenea, importante.

Acest tip de supercelule pot fi ușor identificate cu striațiile "sculptate" de nori în baza curentului ascendent sau prin prezența altor forme la bază, în comparație cu supercelulele clasice. Acest lucru se datorează faptului că acestea se formează de obicei în condiții de umiditate scăzută, lăsând supercelulele în sine cu puțină umiditate disponibilă în ciuda faptului că acestea au vânturi de nivel mediu spre mare în regiunea superioară. Acestea dispar mult mai des decât să se formeze într-o supercelulă clasică sau una cu precipitații mare, deși nu este imposibil, în special când acestea se mută în apropierea maselor cu umiditate ridicată. Aceste supercelule au fost descrise pentru prima dată oficial de către Howard Bluestein la începutul anului 1980, deși vânătorii de furtuni le-au observat abia prin anul 1970.

Aceste supercelule rareori produc tornade și acestea care se formează tind să fie slabe sau mici chiar dacă au fost observate și tornade puternice. Aceste furtuni chiar dacă produc mai puține precipitații și producând nuclee de precipitații mai mici pot duce la formarea de grindină mare. Aceste furtuni pot produce grindină de mărimea mingilor de baseball în aerul liber unde nu este vizibilă nicio ploaie. Aceste supercelule sunt, de asemenea periculoase pentru oameni și animale care sunt prinși/prinse afară pe durata acestei furtuni, cât și pentru vânătorii de furtuni și observatorii acestora. Din cauza faptului că aceste furtuni nu au un nucleu de precipitații mari, acest tip de supercelule pot produce reflectivitate mică pe radare fără evidența clară a prezenței unui "hook ecou", în timp ce acestea pot produce o tornadă în acest timp. Supercelulele cu precipitații scăzute ar putea nu fi observate pe datele reflective decât prin intervenția unui expert care îi cunoaște caracteristicile pe radare. Aici intervin observațiile făcute de oamenii de pe teren în adiție pentru informațiile radarului Doppler. Descărcările electrice pot fi mai puțin frecvente decât în cazul celorlalte tipuri de supercelulele, dar chiar și așa uneori aceste supercelule pot produce multe descărcări, chiar dacă cele mai multe dintre ele au loc în interiorul norului și nu între nor și pământ.
În America de Nord, aceste furtuni sunt cel mai vizibile a se forma în zonele semi-aride ale Marilor Câmpii pe perioada primăverii și a verii. Mutându-se de la est la sud-est, se întâlnesc deseori cu mase de aer umede de la Golful Mexic, conducând la formarea de supercelule cu precipitații mari în zonele de vest de la Interstate 35 înainte de a se disipa la distanța semnificativă spre est. Supercelulele PS au fost observate la fel de departe de est ca și Illinois sau Indiana. Aceste supercelule pot apărea la fel de departe de nord ca și Montana, Dakota de Nord, și chiar și în provinciile Alberta, Saskatchewan și Manitoba în Canada. Au fost de asemenea observate și de vânătorii de furtuni în Australia și Argentina (Pampas).
Supercelulele PS sunt destul de căutate de vânători, deoarece acestea produc doar o cantitate limitată de precipitații făcând observarea tornadelor de la o distanță sigură mult mai puțin dificilă spre deosebire de supercelulele cu precipitații mari sau cele clasice. Pe perioada primăverii și a verii timpurii, zone în care aceste supercelule sunt deseori observate sunt la sud-vest de Oklahoma și nord-vestul Texasului, împreună cu alte părți de vest ale Marilor Câmpii.

Precipitații mari (PM)

Supercelulele PM au un nucleu cu precipitații mult mai mari care se pot întinde pe toată distanța mezociclonului, făcând înconjurul lui. Aceste furtuni sunt foarte periculoase, din moment ce mezociclonul este acoperit de apă și poate ascunde o tornadă (dacă există) de vedere. Aceste furtuni pot cauza de asemenea inundații din cauza ploilor, a tornadelor slabe etc, chiar dacă sunt bine cunoscute pentru provocarea unor tornade foarte puternice. Au un potențial mai scăzut decât la supercelulele clasice sau cele cu precipitații scăzute (PS) de a produce grindină și pagube asociate acesteia, chiar și așa pagubele produse de grindină nu sunt excluse. Au fost observate de unii vânători că acestea tind să producă mai multe trăsnete și fulgere decât celelalte tipuri de supercelule. De asemenea, spre deosebire de cele clasice și cele PS, evenimente severe apar de obicei la frontiera sud-estică a furtunii. Aceste supercelule sunt cele mai comune supercelule în Statele Unite ale Americii din partea de Est și Interstate 35, în părțile de Sud respectiv la provinciile Ontario și Quebec din Canada, și în porțiunile centrale din Argentina și Uruguay.

Mini-supercelule
Întrucât supercelulele clasice, PM și PS se referă la diferite cantități de precipitații și mărimi ale mezociclonului, o altă variație a fost identificată la începutul anilor 1990 de către Jon Davies. Aceste furtuni mai mici au fost numite inițial supercelule-mini , dar acum sunt frecvent menționate ca supercelule cu partea superioară scăzută. Acestea sunt de asemenea subdivizate în clasice, PM și PS.

Efecte

Supercelulele pot produce grindină mare, vânturi devastatoare, tornade mortale, inundații, trăsnete periculoase și ploaie foarte mare.

Evenimente severe asociate cu supercelule au loc, aproape de fiecare dată, în interfața curentului ascendent/descendent.

În timp ce tornadele sunt, probabil, cea mai dramatică parte al acestor evenimente severe, toate sunt periculoase. Vânturile puternice cauzate de fluxul puternic pot atinge și 148 km/h (92 mph) . Inundațiile sunt principala cauză de deces asociată cu aceste evenimente severe.

De reținut faptul că niciunul dintre aceste evenimente nu sunt exclusive doar supercelulelor, doar că aceste evenimente sunt foarte predictibile odată ce o supercelulă s-a format.

Exemple
O furtună supercelulară este un eveniment global, care apare în toate zonele din lume în diferite forme variate.

Asia
Unele raporturi sugerează că pe data de 26 iulie 2005 în Mumbai, India un potop a fost cauzat de o supercelulă atunci când asupra orașului se afla o formațiune de nori de 15 km (9.3 mi). În această zi, 944 mm (37.2 in) de ploaie a căzut asupra orașului, dintre care 700 mm (28 in) a căzut doar în câteva ore. Ploaia a fost însoțită de curenți puternici, care au înrăutățit condițiile.

Supercelulele apar de obicei în perioada Martie-Mai în Bangladesh, Vest de Bengal și în regiunea de nord-est a statelor Indiene incluzând Tripura. Supercelulele care pot produce vânturi foarte puternice cu grindină și ocazional tornade sunt observate în aceste regiuni, cu ele de asemenea apărând pe Câmpiile Nordice ale Indiei și Pakistan. Pe data de Martie 23, 2013 o tornadă masivă și-a făcut loc prin districtul Brahamanbria în Bangladesh, ucigând 20 de oameni și rănind alți 200.

Australia
Pe data de 14 aprilie 1999, o furtună puternică mai târziu clasificată ca o supercelulă a lovit coastele de est ale Noului Wales de Sud. Este estimat că furtuna a produs 500,000 de tone de grindină de-a lungul drumului. La acea perioadă era cel mai costisitor dezastru din istoria economică a Australiei, cauzând pagube aproximative de 2.300.000.0$, dintre care 1.700.000.0$ au fost acoperite de asigurare.

Pe 27 februarie 2007, o supercelulă lovește Canberra, producând aproape 39 de cm (15 in) de gheață în Civic. Gheața a fost atât de grea încăt un acoperiș al unui centru de magazin nou construit s-a prăbușit, păsările fiind ucise în grindina produsă de furtună, și oamenii au fost naufragiați. În zilele următoare multe case din Canberra erau supuse inundațiilor rapide.

Pe 6 martie 2010, o furtună supercelulară lovește Melbourne. Furtuna a cauzat inundații rapide în centrul orașului și grindină de mărimea mingilor de tenis (10 cm sau 4 in) au lovit mașini și clădiri, cauzând pagube de peste 220.000.000$ , și provocând 40.000 de cereri de asigurare. În doar 18 minute, 19 cm (7.5 in) de apă au căzut, cauzând prăpăd după cum erau inundate stațiile și străzile, mașinile și avioanele fiind oprite pe loc.

În aceiași lună, pe data de 22 martie 2010 o furtună supercelulară lovește Perth. Furtuna a fost una dintre cele mai rele din toată istoria orașului, provocând grindină de 6 cm (2.4 in) și ploaie torențială. Orașul și-a avut cantitatea necesară de apă pentru toată luna martie în doar câteva minute. Grindina a provocat pagube severe la proprietăți, de la mașini sparte la geamuri. Furtuna a provocat mai mult de 100.000.000$ pagube.

Pe data de 27 noiembrie 2014 o furtună supercelulară lovește suburbiile orașului Brisbane. Grindina de mărimea mingilor de softball au întrerupt curentul la peste 71,000 de proprietăți, rănind 39 de persoane și provocând o asigurare de pagube de 1.000.000$. O rafală de vânt de peste 141 km/h a fost înregistrată la Aeroportul Archerfield.

America de Sud
O zonă din America de Sud cunoscută sub numele de coridorul Tornadelor este considerată a fi al doilea loc ca frecvență pentru vreme severă din Statele Unite ale Americii, după Valea Tornadelor. Regiunea, care acoperă porțiuni din Argentina, Uruguay, Paraguay și Brazilia pe perioada primăverii și a verii, experimentează deseori furtuni puternice, care pot include și tornade. Una dintre primele furtuni supercelulare cunoscute ale Americii de Sud care a inclus tornade a apărut pe data de 16 septembrie 1816 și a distrus un oraș din Rojas (240 km sau 150 mi) vest de orașul Buenos Aires.
Pe 20 septembrie 1926 o tornadă EF4 lovește orașul Encarnación (Paraguay), omorând peste 300 de oameni și făcând-o a doua cea mai mortală tornadă din America de Sud. Pe data de 21 aprilie 1970, orașul lui Fray Marcos din Departamentul din Florida, Uruguay, experimentează o tornadă EF4 care a omorât 11 oameni, cea mai puternică tornadă din istoria națiunii. Ianuarie 10, 1973 a fost data care a văzut cea mai severă tornadă din istoria Americii de Sud: Tornada San Justo, la 105 km nord de orașul Santa Fe (Argentina), fiind clasificată ca și EF5, făcând-o cea mai puternică tornadă înregistrată în Emisfera Sudică, cu vânturi depășind 400 km/h. Pe 13 Aprilie ,1993, în mai puțin de 24 de ore în provincia Buenos Aires s-a format cea mai mare izbucnire de tornade din istoria Americii de Sud. Au fost înregistrate mai mult de 300 de tornade, cu intensități cuprinse între F1 și F3. Cele mai afectate orașe au fost Henderson (EF3), Urdampilleta (EF3) și Mar del Plata (EF2). În Decembrie 2000, o serie de 12 tornade (doar înregistrate), afectează Buenos Aires și provincia Buenos Aires, cauzând pagube serioase. Una dintre ele a lovit orașul Guernica, și, doar două săptămâni mai târziu, în Ianuarie 2001, o tornadă EF3 devastează Guernica, ucigând doi oameni.

Pe 26 decembrie 2003 o tornadă EF3 lovește Cordoba, cu vânturi depășind 300 km/h, lovind capitala Córdoba, lovind doar la 6 km de centrul capitalei într-o zonă cunoscută ca CPC Ruta 20, în special cartierele vecine ale San Roque și Villa Fabric, ucigând 5 oameni și rănind sute. Tornada care a lovit statele São Paulo în 2004 a fost una dintre cele mai distructive din state. A distrus câteva clădiri industriale, lăsând în urmă 400 de case distruse, 11 răniți și un mort. Tornada a fost clasificată ca EF3, cu mulți susținând ca a fost un EF4. În Noiembrie 2009, patru tornade de F1 și F2 au lovit orașul Posadas (capitala provinciei Misiones, Argentina), cauzând pagube serioase în oraș. Trei dintre tornade au afectat zona aeroportului, cauzând pagube în Barrio Belén. Pe data de 4 aprilie 2012, Buenos Aires a fost lovit de furtuna Buenos Aires cu intensități între F1 și F2, ce a lăsat în urmă aproape 30 de morți în locații diferite.

Pe 21 februarie 2014, în Berzategui (provincia Buenos Aires), o tornadă de intensitate F1 a cauzat pagube materiale incluzând o mașină, care avea doi ocupanți în ea, mașina ridicându-se câțiva metri de la sol după care a fost dată peste cap peste asfalt, cu fiecare participant fiind răniți mediu. Tornada nu a cauzat nicio fatalitate. Vremea severa care a avut loc în ziua de Marți, 8/11,  a avut niște caracteristici rar văzute în așa magnitudine în Argentina. În multe orașe ca La Pampa, San Luis, Buenos Aires și Cordoba, a căzut grindină intensivă de până la 6 cm în diametru. În ziua de duminică, pe data de 8 decembrie 2013, o serie de furtuni severe au avut loc în centru și pe coastă. Cea mai afectată provincie a fost Córdoba, unde furtunile supercelulare de tipul "bow echos" s-au dezvoltat în jurul Santa Fe și San Luis.

Europa
În 2009, în noaptea zilei de Luni pe data de 25 Mai, o furtună supercelulară s-a format deasupra Belgiei. A fost descrisă de către meteorologul belgian Frank Deboosere ca "una dintre cele mai rele furtuni din ultimii ani" cauzând multe pagube în Belgia - în mod principal în provinciile Flandra de Est, Brabantul Flamand și Anvers. Furtuna a avut loc între orele 1:00 A.M și 4:00 AM ora locală. Un număr incredibil de 20,000 de fulgere au fost înregistrate în 2 ore, incluzând 10,000 de trăsnete, cu un total de 30,000 de descărcări electrice. Grindină cu o mărime de 6 cm (2.4 in) a fost observată în unele locuri și rafale de vânt de peste 90 km/h (56 mph); în Melle în apropierea Ghent o rafală de vânt de peste 101 km/h (63 mph) a fost înregistrată. Copacii au fost dezrădăcinați și aruncați câteva străzi mai departe. În Lillo (la Est de Antwerp) un tren marfar încărcat a fost suflat de pe șinele de tren.

Pe 18 august 2011, festivalul rock Pukkelpop în Kiewit, Hasselt (Belgia) se poate să fi fost lovit de o furtună supercelulară cu mezociclon în jurul orei 18:15. Vânturile asemănătoare tornadelor au fost raportate, copaci de peste 30 cm (12 in) în diametru au fost doborâți. Grindină severă a lovit campusul. Cinci oameni au fost raportați morți și peste 140 răniți. Unul dintre ei a murit o săptămână mai târziu. Evenimentul a fost suspendat, iar trenurile și autobuzele fiind mobilizate pentru a aduce oamenii acasă.

Pe 28 iunie  2012, trei furtuni supercelulare au afectat Anglia. Două dintre ele s-au format peste regiunile de mijloc, producând grindină raportată ca fiind mai mare decât mingile de golf, cu conglomerate de pietre până la 10 cm. Burbage din Leicestershire a suferit una dintre cea mai severă grindină. O altă furtună supercelulară a produs o tornadă în apropierea Sleaford, în Lincolnshire.

O a treia furtună supercelulară a afectat Nord-Estul regiunii Angliei. O furtună a lovit zona Tyneside direct și fără niciun avertisment în toiul orei de vârf al serei, cauzând pagube largi și provocând haos, cu oameni abandonându-și mașinile și fiind prinși în mijlocul furtunii din cauza lipsei de transport public. Centrurile comerciale au fost inundate și evacuate, stația Newcastle a fost închisă, Metroul Tyne & Wear la fel, cât și drumurile principale au fost inundate ducând la ambuteiaje masive. Serviciile de urgență au fost blocate în unele zone și pagubele produse fiind vizibile doar în următoarea zi după ce s-au retras apele. Multe părți din Durham și Northumberland au fost de asemenea afectate, cu mii de case de-a lungul Nord-Estului fiind lăsate fără curent electric din cauza trăsnetelor. Trăsnetul a fost observat lovind Newcastle.

În Europa, mini-supercelulele sunt foarte comune, în special atunci când furtunile se dezvoltă în regiunile polare cu mase de aer mai reci.

America de Nord
Aleea Tornadelor este o regiune din America Centrală unde vremea severă este comună, în special tornadele, de unde și numele. Furtunile supercelulare pot afecta această regiune la orice timp din an, dar sunt mult mai comune pe durata primăverii. Supravegherea și avertizarea tornadelor sunt frecvent necesare pe durata primăverii cât și a verii. Cele mai multe locuri din Marile Câmpii, de la Coastele de Est ale Statelor Unite la Nordul Preriilor Canadiene, la regiunea Lacurilor Mari cât și Râul St. Lawrence experimentează una sau mai multe furtuni supercelulare în fiecare an.
Georgia, Gainesville a fost locul în care a cincea cea mai devastatoare tornadă din istoria Americii a avut loc. În 1936, Gainseville a fost devastat și 203 persoane au fost ucise.

În anul 1980 Marea Izbucnire de Tornade a afectat orașul Nebraska pe data de 3 iunie 1980. Șapte tornade au atins pământul în oraș sau în apropierea orașului în acea noapte, ucigând 5 persoane și rănind alte 200.

Tornada Elie, Manitoba a fost o tornadă F5 care a lovit orașul Elie, Manitoba pe data de 22 iunie 2007. În timp ce câteva case au fost distruse complet, nimeni nu a fost rănit sau ucis de tornadă.

O izbucnire masivă și violentă de tornade a avut loc pe data de 3 mai 1999 când o tornadă masivă F5 a fost formată în zona Oklahoma în care s-au  înregistrat cele mai mari vânturi de pe Pământ (486 km/h ± 32 km/h). Izbucnirea a format peste 66 de tornade doar în Oklahoma. În această zi prin teritoriul Oklahoma, Kansas și Texas au fost înregistrate 141 de tornade. Izbucnirea a rezultat în 50 de morți și 895 de răniți.
O serie de tornade, care au avut loc în luna mai 2013, au cauzat o furtună devastare severă asupra orașului Oklahoma în general. Prima izbucnire de tornade a avut loc pe data de 18 mai spre 21 mai când o serie de tornade au lovit orașul. De la prima furtună s-a dezvoltat o tornadă care a fost mai târziu clasificată ca EF5, călătorind prin părțile orașului Oklahoma, cauzând pagube severe. Tornada a fost prima dată observată în Newcastle. A  atins pământul pentru o durată de 39 de minute, trecând printr-o secțiune foarte populată a Moore. Vânturile au fost înregistrate cu o limită maximă de 340 km/h (210 mph). 23 de decese și 377 de răni au fost cauzate de tornadă. 61 de alte tornade au fost confirmate pe durata furtunii. Mai târziu în aceeași lună, în ziua de 31 mai 2013, alte cazuri de 8 morți au fost confirmate a ceea ce a devenit cea mai lungă tornadă din istorie care a lovit El Reno, Oklahoma, având o mărime de 4.2 km. Institutul național de meteorologie din SUA a declarat că aceasta a fost cea mai violentă, nesigură și distructivă tornadă din câte au fost observate.

Tornada este de asemenea responsabilă pentru primele morți din istoria vânatului de furtuni, în care Tim Samaras împreună cu fiul său, Paul Samaras, și un alt membru al echipei TWISTEX, Carl Young, și-au pierdut viața când au fost prinși în mijlocul tornadei, purtându-i în aer aproximativ 1 km. Mașina a fost găsită de către șerif, după ce a fost compresată într-o minge metalică.

Africa de Sud
Martorii din Africa de Sud spun că au observat multiple furtuni supercelulare în fiecare an cu câteva dintre ele producând și tornade. În cele mai multe ocazii aceste tornade au avut loc în câmpii deschise și rareori au produs pagube materiale. Majoritatea supercelulelor s-au dezvoltat în partea centrală, de nord, și de nord-est. Statele Libere, Guateng și Kwazulu sunt de obicei provinciile unde aceste furtuni sunt cele mai comune, totuși activitatea supercelulară nu este limitată doar la aceste provincii. În anumite ocazii, grindina a atins mărimea unei mingi de golf, și tornadele, chiar dacă rar, au loc de asemenea.

Pe 6 mai 2009, un "hook echo" bine definit a fost observat pe radarele locale din Sudul Africii, împreună cu imagini din satelit care au susținut prezența unei furtuni supercelulare puternice. Raporturi din zonă au indicat ploaie puternică, vânturi și grindină mare.

Pe data de 2 octombrie 2011, două tornade devastatoare au trecut prin două părți separate ale Africii de Sud în aceiași zi, la distanță de câteva ore. Prima tornadă, clasificată ca un EF2 a lovit Meqheleng, o așezare neoficială în afara Ficksburg, Statele Libere devastând case, au dezrădăcinat copaci și au ucis un copil mic. A doua tornadă, care a lovit o așezare neoficială în Duduza, Nigel și în provincia Guateng, de asemenea clasificată ca un EF2 a lovit la distanță de câteva ore de prima care a lovit Ficksburg. Aceasta a devastat complet părți ale așezării neoficiale ucigând doi copii, provocând pagube materiale.

Galerie

Referințe

Link-uri externe
 Structure and Dynamics of Supercell Thunderstorms
 Lemon, Leslie R., (1998) On the Mesocyclone "Dry Intrusion" and Tornadogenesis
 Electronic Journal of Severe Storms Meteorology

Articole care necesită citări suplimentare
Pagini cu citări cu argumente redundante
Mentenanță CS1: Limbă nerecunoscută
Mentenanță CS1: Formatul datelor
Meteorologie

Furtună supercelulară


Iosif Moldovan (n. 16 septembrie 1863, Arad, județul Arad – d. 28 aprilie 1940, Arad, județul Arad) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918 .

Biografie
A fost învățător în Arad, publicând mai multe manuale pentru clasele I-IV și în 1916 Abecedarul fonetic. Din 1919 a fost numit revizor școlar pentru școlile primare și inspector pentru școlile primare din județele Arad și Bihor. În 1940 publică Monografia Reuniunii Învățătorilor din Arad. A fost, de asemenea, membru al Asociației Arădene pentru cultura poporului român, iar din 1906 devine președinte al Reuniunii învățătorilor din Arad. A fondat asociația corală Armonia .

Activitatea politică
Ca deputat în Adunarea Națională din 1 decembrie 1918 a fost delegat al Reuniunii învățătorilor de la școlile confesionale ortodoxe române din protopopiatele arădene I-VII .

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8141-90-7.

Lectură suplimentară
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II).
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998.
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993.
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015.

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
 1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații
 Delegații aleși convocați la Adunarea Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918. Centenarul României. Accesat la 30 noiembrie 2018.

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1863
Decese în 1940
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Învățători români

Iosif Moldovan (delegat)


Jaroslav Paška (20 de Junho de 1954 - 15 de Julho de 2021) foi um político eslovaco. Membro do Partido Nacional Eslovaco (SNS), serviu no Conselho Nacional da Eslováquia de 1994 a 2002, de 2006 a 2009 e de 2016 a 2020. Ele também serviu no Parlamento Europeu de 2009 a 2014, durante o qual foi membro da Europa da Liberdade e da Democracia Direta. Antes de servir na política, tinha uma carreira como arquitecto e falava francês e russo. Começou a exercer as funções de Vice-Presidente do SNS em 1999.

Mortos em 2021
Nascidos em 1954
Políticos da Eslováquia
Deputados no Parlamento Europeu

Jaroslav Paška


An Poa fauriei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Hackel. An Poa fauriei in nahilalakip ha genus nga Poa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Poa

Poa fauriei


Borøya (også skrevet Borøy) er en ø yderst i Oksefjorden mod syd og vest, og med Hagefjorden på østsiden,   i Tvedestrand kommune i Agder fylke i Norge.Øen, der  har et areal på 3,58 km²,  har broforbindelse til fastlandet mod nord ved Snaresund. Der er bebyggelser blandt andet i Borøykilen, Utgårdstrand og Snaresund. Højeste punkt er Rendalsfjell der er  67 moh.

De ældste skriftlige kilder staver ofte navnet Borøy med e i første stavelse (f.eks. Berøy). Førsteleddet kan komme af det norrøne beri (bjørn) eller ber (bær).

I sommeren 1839 flygtede den tyske operakomponist Richard Wagner og hans kone Minna Planer fra kreditorer i Riga til London. 27. juli blev de mødt af en voldsom storm under sejladsen over Nordsøen. Skibet blev bragt ud af kurs og kaptajnen søgte nødhavn i Sandvika på Borøya. Sejladsen var en del af inspirationen til operaen  Den flyvende hollænder. Ved indsejlingen gennem skærgården nær Askeflu skal ekkoet fra mandskabets sang ved en høj fjeldvæg have inspireret Wagner til temaet i operaen.

Kilder og henvisninger

 Borøya på  tvedestrandsposten.no

Øer i Agder
Tvedestrand

Borøya (Tvedestrand)


ඇස්බැස්ටෝස් යනු ස්වභාවිකව පවතින තන්තුමය සිලිකේට ඛනිජයකි . මෙහි වර්ග හයක් ඇත. ඒවා සියල්ලම දිගු හා සිහින් තන්තුමය ස්ඵටික වලින් සමන්විත වේ. එක් එක් තන්තු බොහෝ ක්ෂුද්‍ර තන්තු (ෆයිබ්‍රිල්) වලින් සමන්විත වන අතර ඒවා උල්ෙල්ඛ සහ අනෙකුත් ක්‍රියාවලීන් මගින් වායුගෝලයට මුදා හැරිය හැකිය.

ඇස්බැස්ටෝස් තන්තු ආශ්වාස කිරීම මෙසොතලියෝමා, ඇස්බැස්ටෝසිස් සහ පෙනහළු පිළිකා ඇතුළු විවිධ භයානක පෙනහළු තත්වයන්ට හේතු විය හැක.

එබැවින් එය දැන් බරපතල සෞඛ්‍ය හා ආරක්ෂක අනතුරක් ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත්ව ඇත.

මහා පරිමාණ ඇස්බැස්ටෝස් කර්මාන්තය 19 වැනි සියවසේ මැද භාගයේදී ආරම්භ විය. ඉතාලියේ ඇස්බැස්ටස් කඩදාසි සහ රෙදි නිපදවීමේ මුල් උත්සාහයන් 1850 ගණන්වල ආරම්භ වූ නමුත් එවැනි නිෂ්පාදන සඳහා වෙළඳපොළක් නිර්මාණය කිරීමේදී එය අසාර්ථක විය. කැනේඩියානු ඇස්බැස්ටස් සාම්පල 1862 දී ලන්ඩනයේ ප්‍රදර්ශනය කරන ලද අතර, මෙම සම්පත සූරාකෑම සඳහා පළමු සමාගම් එංගලන්තයේ සහ ස්කොට්ලන්තයේ පිහිටුවන ලදී. ඇස්බැස්ටස් මුලින්ම නූල් නිෂ්පාදනය සඳහා භාවිතා කරන ලද අතර ජර්මානු කර්මාන්තකරුවෙකු වන ලුවී වර්තයිම් ජර්මනියේ ඔහුගේ කර්මාන්තශාලා තුළ මෙම ක්‍රියාවලිය අනුගමනය කළේය.  1871 දී, පේටන්ට් ඇස්බැස්ටෝස් නිෂ්පාදන සමාගම ග්ලාස්ගෝ හි පිහිටුවන ලද අතර, ඊළඟ දශක කිහිපය තුළ, ක්ලයිඩ්බෑන්ක් ප්‍රදේශය නව කර්මාන්තයේ මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත්විය.

විෂ බව සොයා ගැනීම

නිෂ්පාදනය

2017 දී ලොව පුරා ඇස්බැස්ටස් ටොන් මිලියන 1.3 ක් කැණීම් කරන ලදී.

රුසියාව විශාලතම නිෂ්පාදකයා වූ අතර ලෝක සමස්තයෙන් 53% ක්, කසකස්තානය (16%), චීනය (15%) සහ බ්‍රසීලය (11.5%). චීනය, ඉන්දියාව සහ ඉන්දුනීසියාව විශාලතම පාරිභෝගිකයන් වන ආසියාව ලෝකයේ නිෂ්පාදනය කරන ඇස්බැස්ටස්වලින් 70% ක් පමණ පරිභෝජනය කරයි.

2009 දී ලෝකයේ ඇස්බැස්ටස් නිෂ්පාදනයෙන් 9% ක් පමණ කැනඩාවේ කැණීම් කරන ලදී.  2011 අගභාගයේදී, ක්විබෙක්හි පිහිටා ඇති කැනඩාවේ ඉතිරි ඇස්බැස්ටස් පතල් දෙක, මෙහෙයුම් නතර විය.  2012 සැප්තැම්බර් මාසයේදී ක්විබෙක් රජය ඇස්බැස්ටස් කැණීම නතර කළේය.

සෞඛ්ය බලපෑම

නිදන්ගත ඇස්බැස්ටස් නිරාවරණය හා සම්බන්ධ වඩාත් සුලභ රෝග වන්නේ ඇස්බැස්ටෝස් (ඇස්බැස්ටෝස් ආශ්වාස කිරීම නිසා පෙණහලුවල කැළැල් ඇතිවීම) සහ මෙසොතලියෝමා (ඇස්බැස්ටෝස් ආශ්‍රිත පිළිකා) ය.  Mesothelioma යනු පිළිකාවේ ආක්‍රමණශීලී ආකාරයක් වන අතර බොහෝ විට පුරෝකථනය කිරීමෙන් පසු මාස 12 කට අඩු ආයු අපේක්ෂාවක් ඇති කරයි.

සියලුම වර්ගවල ඇස්බැස්ටස් තන්තු මිනිසුන්ට සහ සතුන්ට බරපතල සෞඛ්‍ය අනතුරු ඇති කරන බව දන්නා කරුණකි.    ඇමෝසයිට් සහ ක්‍රොසිඩොලයිට් වඩාත් අනතුරුදායක ඇස්බැස්ටස් තන්තු වර්ග ලෙස සැලකේ;   කෙසේ වෙතත්, ක්‍රිසොටයිල් ඇස්බැස්ටෝස් සතුන් තුළ ද පිළිකා ඇති කර ඇති අතර එය මිනිසුන් තුළ ඇස්බැස්ටෝසිස් සහ මාරාන්තික මෙසොතලියෝමා සඳහා පිළිගත් හේතුවකි,  සහ ක්‍රිසොටයිල්වලට වෘත්තීය වශයෙන් නිරාවරණය වූ පුද්ගලයින් තුළ මීසොතලියෝමා නිරීක්ෂණය කර ඇත. වෘත්තීයමය වශයෙන් නිරාවරණය වූ, සහ ඇස්බැස්ටස් කර්මාන්තශාලා සහ පතල් අසල ජීවත් වූ පදිංචිකරුවන්.

1980 ගණන්වලදී සහ 1990 ගණන්වලදී, ඇස්බැස්ටෝස් කර්මාන්තය සමහර අවස්ථාවලදී යෝජනා කළේ ඇස්බැස්ටස් සිමෙන්ති සෑදීමේ ක්රියාවලිය රසායනික ක්රියාවලීන් හරහා හෝ සිමෙන්ති තන්තු වලට සම්බන්ධ කිරීම සහ ඒවායේ භෞතික ප්රමාණය වෙනස් කිරීම මගින් ඇස්බැස්ටස් "උදාසීන" කළ හැකි බවයි. පසුව කරන ලද අධ්‍යයනවලින් පෙනී ගියේ මෙය අසත්‍ය බවත් දශක ගණනාවක් පැරණි ඇස්බැස්ටස් සිමෙන්ති කැඩී ගිය විට හඳුනාගත හැකි වෙනසක් නොමැතිව ස්වභාවධර්මයේ ඇති ඒවාට සමාන ඇස්බැස්ටස් තන්තු නිකුත් කරන බවත්ය.

තන්තු ස්වරූපයෙන් ඇස්බැස්ටස් වලට නිරාවරණය වීම සෑම විටම භයානක ලෙස සැලකේ. ලිහිල් ඇස්බැස්ටස් තන්තු මුදා හැරීමට හේතු විය හැකි ද්‍රව්‍ය හෝ ද්‍රව්‍ය සමඟ වැඩ කිරීම හෝ නිරාවරණය වීම ඉහළ අවදානමක් ලෙස සැලකේ. පොදුවේ ගත් කල, ඇස්බැස්ටස් ආශ්වාස කිරීමෙන් රෝගාතුර වූ පුද්ගලයින් ද්රව්ය සමඟ සෘජුව වැඩ කරන රැකියාවක නිරතුරුවම නිරාවරණය වී ඇත.

US Occupational Safety and Health Administration (OSHA) විසින් රැකියා ස්ථානයේ ඇස්බැස්ටස් වලට නිරාවරණය වීමේ උවදුරු වලින් කම්කරුවන් ආරක්ෂා කිරීමට ප්‍රමිතීන් ඇත. ඇස්බැස්ටස් සඳහා අවසර ලත් නිරාවරණ සීමාව පැය අටක කාල බර සාමාන්‍යයක් ලෙස වාතයේ ඝන සෙන්ටිමීටරයකට තන්තු 0.1ක් වන අතර, විනාඩි 30ක කාලයක් තුළ ඝන සෙන්ටිමීටරයකට ඇස්බැස්ටස් තන්තු 1.0ක විනෝද චාරිකා සීමාවක් ඇත.

ඇස්බැස්ටස් නීත්‍යානුකූල රටවල්

පුරාතන ග්‍රීක (1453 තෙක්)-භාෂා පෙළ ඇතුළත් ලිපි

ඇස්බැස්ටෝස්


Hákonar saga Hákonarsonar (Saga de Haakon Haakonarson) o Hákonar saga gamla (Saga de Haakon el Viejo) es una de las sagas reales escrita en nórdico antiguo; trata sobre la vida y reinado de Haakon IV de Noruega. La saga fue escrita por el caudillo y también historiador islandés Sturla Þórðarson. Sturla estuvo en la noble noruega de Magnus VI en la década de 1260 cuando supo de la muerte del rey Haakon, inmediatamente Magnus asignó la tarea de escribir una saga para el difunto monarca la cual es la principal fuente de información de aquel periodo de la historia de Noruega, desde la entronización en 1217 hasta su muerte en 1263.

Una pequeña porción de la saga, relacionada con la campaña militar en Escocia en 1263, fue traducida al inglés por James Johnstone e impresa en 1782, con una segunda edición en 1882. La saga completa en inglés fue traducida por G.W. Dasent e impresa en 1894, con una reimpresión en 1964.

Bibliografía
 Þórðarson, Sturla; translation by G.W. Dasent (1894, repr. 1964)  The Saga of Hakon and a Fragment of the Saga of Magnus with Appendices (London: Rerum Britannicarum Medii Ævi Scriptores, vol.88.4)
 Tordarson, Sturla (2008) Håkon Håkonssons saga  (Thorleif Dahls Kulturbibliotek)  ISBN   9788203193675
 Konunga sögur (Vol. 3): Hákonar saga gamla, eftir Sturlu þórðarson; Brot úr Magnúss sögu Lagabaetis (1957), Íslendingasagnaútgáfan, University of Wisconsin

Enlaces externos
 Kong Hakon Hakonsøns den Gamles eller den Kronedes Saga (Trad. en noruego de P. A. Munch)

Sagas reales
Noruega en el siglo XIII

Hákonar saga Hákonarsonar


Makan esmoh alwatan es una película del año 2006.

Sinopsis
Cuatro jóvenes egipcios toman caminos diferentes para encontrar el lugar al que cada uno de ellos podría llamar patria u "hogar". Por motivos económicos, religiosos o de formación, se enfrentan a dificultades que les empujan a buscar una salida a través de la emigración o a intentar convivir con los que les rodean.

Premios
 Aljazeera Documentary FF 2006
 National Egyptian FF2006
 Rotterdam Arab FF 2006
 Ismailia FF 2006

Referencias

Makan esmoh alwatan


الحس المرافق  ظاهرة إدراكية يؤدي فيها تحفيز مسلك حسي أو إدراكي واحد إلى تجارب لا إرادية في مسلك حسي أو إدراكي ثانٍ. يُعرف الأشخاص الذين يبلغون عن مثل هذه التجارب طوال حياتهم باسم مرضى التصاحب الحسي. يختلف مفهوم الحس المرافق من شخص لآخر. في أحد الأشكال الشائعة من الحس المرافق، والمعروف باسم ترافق الرسم واللون أو الحس المرافق الحرفي اللوني، يُنظر إلى الحروف أو الأرقام على أنها ملونة بطبيعتها. في التسلسل المكاني، أو الحس المرافق الشكلي الرقمي، يكون للأرقام، أشهر السنة، أو أيام الأسبوع، مواقع دقيقة في الفضاء (على سبيل المثال، عام 1980 قد يكون «أكثر بعدًا» من عام 1990)، أو قد تظهر على هيئة خريطة ثلاثية الأبعاد (في اتجاه عقارب الساعة أو عكس اتجاه عقارب الساعة). يمكن أن يرتبط الحس المرافق بأي مجموعة وأي عدد من الحواس أو المسالك المعرفية.

لا يُعرف الكثير عن كيفية تطور الحس المرافق. اقتُرح أن الحس المرافق يتطور أثناء الطفولة عندما ينخرط الأطفال بالمفاهيم المجردة لأول مرة. تفسر هذه الفرضية -التي يشار إليها باسم فرضية الفراغ الدلالي- سبب كون الأشكال الأكثر شيوعًا للحس المرافق هي الرسم واللون والتسلسل المكاني والشكلي الرقمي. عادةً ما تكون هذه أول المفاهيم المجردة التي تتطلبها النظم التعليمية من الأطفال.

توجد صعوبات في تحديد الحس المرافق بشكل دقيق. أُدرجت العديد من الظواهر المختلفة تحت مصطلح الحس المرافق («اتحاد الحواس»)، ويبدو أن المصطلحات غير دقيقة في كثير من الحالات. قد يكون المصطلح الأكثر دقة ولكن الأقل شيوعًا هو التصاحب الفكري (ideasthesia).

تُعزى أقرب حالة مُسجَّلة للحس المرافق إلى الأكاديمي والفيلسوف بجامعة أوكسفورد، جون لوك، الذي قدم تقريرًا في عام 1690 عن رجل أعمى قال إنه رأى اللون القرمزي عندما سمع صوت البوق. ومع ذلك، يوجد خلاف حول ما إذا كان لوك قد وصف حالة فعلية من الحس المرافق أو كان يستخدم استعارة. صدر البيان الطبي الأول من قبل الطبيب الألماني جورج توبياس لودفيغ ساكس في عام 1812.

العلامات والأعراض
أفاد بعض المصابين أنهم لم يدركوا أن تجاربهم كانت غير معتادة حتى أدركوا أن الآخرين لم يختبروها، بينما أبلغ آخرون عن إبقائهم الأمر سرًا طوال حياتهم. الطبيعة التلقائية التي تفوق الوصف للحس المرافق تعني أن الاقتران قد لا يبدو غير عادي. تساعد هذه الطبيعة اللاإرادية والمترابطة في اعتبار الحس المرافق تجربة حقيقية. يشير معظم المصابين إلى أن تجاربهم ممتعة أو محايدة، على الرغم من البعض قالوا أن تجاربهم قد تؤدي إلى درجة من الحمل الحسي الزائد.

على الرغم من أن الصور النمطية الشائعة ضمن وسائل الإعلام الشعبية تعتبر الحس المرافق حالة طبية أو اضطرابًا عصبيًا، لكن العديد من مرضى التصاحب الحسي لا يرون أن تجاربهم في الحس المرافق تشكل عائقًا. على العكس من ذلك، أبلغ البعض عن اعتبارهم أنهم يملكون موهبة –بمعنى حاسة «خفية» إضافية– لا يريدون خسارتها. يدرك معظم مرضى التصاحب الحسي طريقة إدراكهم المميزة في طفولتهم. يتعلم البعض كيفية تطبيق قدرتهم في الحياة اليومية والعمل. استغل مرضى التصاحب الحسي قدراتهم في حفظ الأسماء وأرقام الهواتف والحساب الذهني والأنشطة الإبداعية الأكثر تعقيدًا مثل إنتاج الفنون المرئية والموسيقى والمسرح.

مشاهير مُصابون به
 الأديب الروسي فلاديمير نابوكوف
 الموسيقي جان سيبيليوس
 فاريل ويليامز
 المغنية النيوزيلندية المعروفة باسم لورد
 الموسيقي والمغني فينيس أوكونيل
 المغنية بيلي أيليش

انظر أيضا
 دانيال تاميت
 تأثير بوبا/كيكي

مراجع

أشكال الخطاب
دراسات الوعي
علم الأمراض

حس مرافق


New Right (Dutch: Nieuw Rechts, abbr. NR) was a nationalist Dutch political party, founded by Michiel Smit in February 2003 and dissolved in December 2007.

History

Michiel Smit was secretary of Pim Fortuyn's local Leefbaar Rotterdam party. He was elected into the Rotterdam city council in March 2002. After the assassination of Fortuyn, May 6, 2002, the Leefbaar Rotterdam leadership was handed over to Ronald Sørensen. Michiel Smit was forced out of the Leefbaar Rotterdam party though in February 2003, after it became public that Smit participated on various rightwing radical internet fora, one of which was the American-based Stormfront.

However, Smit held on to his seat in the Rotterdam city council, forming a one-person party called Nieuw Rechts. From this position Smit started to build up the Nieuw Rechts party. New Right worked with the nationalist NNP party (whose chairman Florens van der Kooi worked for a time at the New Right party office) to form the Actiecomité Stop MARTIJN in 2003, which campaigned against the pedophiles of the Vereniging MARTIJN.

In the first electoral campaign, in 2004 European Elections the party attracted 0.3% of the votes, and no seats. In the Dutch municipal elections of 2006 New Right fielded candidates in Rotterdam, Ridderkerk, Almelo and Eindhoven, obtaining 0.06% of the total vote and one seat in the council of Ridderkerk.

Ideology
The most important issue for the New Right was immigration and integration of Muslims. Smit held then controversial views like forced repatriation of criminal foreigners and mandatory Dutch services in mosques. These views have since become mainstream in Dutch politics.

References

External links

  (Mar. 2003 - Jun. 2008)
  (Apr. 2005 - Jan. 2006)
  (Jun. 2006 - Feb. 2008)

Defunct nationalist parties in the Netherlands
Euronat members
Far-right politics in the Netherlands
Right-wing populism in the Netherlands
Right-wing populist parties
Political parties established in 2003
Political parties disestablished in 2007
2003 establishments in the Netherlands
2007 disestablishments in the Netherlands
Government of Rotterdam
Ridderkerk

New Right (Netherlands)


SCET may refer to:
Sarvajanik College of Engineering and Technology, Surat, India
Scottish Centre for Enabling Technologies
Scottish Council for Educational Technology, see Learning and Teaching Scotland
Shadan College of Engineering and Technology, Hyderabad, Andhra Pradesh, India
Soft-collinear effective theory
Spacecraft Event Time

SCET


جارميلا جاجدوسوفا (ولدت في 26 أبريل 1987 في براتيسلافا، تشيكوسلوفاكيا)، وتعرف باسم غروث جارميلا 2009-2011، لاعبة تنس سلوفاكية -أسترالية. أصبحت محترفة في عام 2005

حياتها الشخصية
والدها مهندس وكذلك والدتها التي توفيت في عام 2012 ، أخوها الأكبر جان متزلج محترف، ومن هوايتها ركوب الدراجات الهوائية، تزوجت من لاعب التنس الأسترالي سامويل غروث في عام 2009 فأصبحت تُدعى بجارميلا غروث حتى تم انفصالهما عام 2011 وعادت لاستخدام اسمها الأوسط مرة أخرى جارميلا جاجدوسوفا كما هو الآن في ترتيب التصنيف العالمي للاعبات التنس المحترفات.

روابط إضافية
 Jarmila Gajdosova's home page

 Junior profile

روابط خارجية

مراجع

أبطال الجراند سلام (كرة مضرب) في الزوجي المختلط
أبطال بطولة أستراليا المفتوحة
أستراليون متجنسون
أستراليون من أصل سلوفاكي
أشخاص على قيد الحياة
أعلام كرة مضرب من نيوساوث ويلز
رياضيات من نيوساوث ويلز
رياضيون أستراليون مغتربون في الولايات المتحدة
رياضيون من براتيسلافا
رياضيون من سيدني
سلوفاكيون مهاجرون إلى أستراليا
لاعبات كرة مضرب أستراليات
لاعبات كرة مضرب سلوفاكيات
لاعبو كرة مضرب أولمبيون أسترالييون
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2012
مواليد 1987
مواليد في براتيسلافا
لاعبو كرة مضرب من سيدني
لاعبو كرة مضرب من براتيسلافا

جارملا غاجدوسوفا


Koki Hasegawa (født 27. april 1999) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder FC Tokyo.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Koki Hasegawa


ويليام ليرند مارسي   (12 ديسمبر 1786 - 4 يوليو 1857) هو محامي وسياسي وقاضي أمريكي. دخل مارسي مجلس الشيوخ وتولى منصب حاكم ولاية نيويورك، كما تولى منصب وزير الحرب ووزير الخارجية. وتفاوض في المنصب الأخير بشأن صفقة غادسدن، وهي آخر عملية اقتناء رئيسية للأراضي تمت في الولايات المتحدة القارية.

ولد مارسي في ساوثبريدج بولاية ماساتشوستس، وزاول المحاماة في تروي، نيويورك بعد تخرجه من جامعة براون. قاتل في حرب 1812 حيث كان نقيبا على المتطوعين. ومن الناحية السياسية، انضم مارسي إلى فصيل باكتيل من الحزب الجمهوري الديمقراطي وأصبح عضوا بارزا في منطقة ألباني ريجنسي. ومع انشقاق الجمهوريين الديمقراطيين في عشرينات القرن العشرين، أصبح مارسي عضوا في الحزب الديمقراطي. وفي الفترة ما بين عامي 1821 و 1831، عمل على كمساعد عام في نيويورك، ثم مراقب ولاية نيويورك، وقاضي معاون في محكمة ولاية نيويورك العليا. في عام 1831، انتخبته الهيئة التشريعية في نيويورك إلى مجلس الشيوخ الأمريكي، وقد شغل هذا المنصب حتى عام 1833، عندما أصبح حاكما لولاية نيويورك. خدم ثلاث فترات كمحافظ حتى هزيمته في عام 1838 من قبل مرشح حزب الويغ ويليام سيوارد.

شغل مارسي منصب وزير الحرب تحت حكم جيمس بولك من 1845 إلى 1849، وأشرف على الحرب المكسيكية الأمريكية. بعد مغادرته إدارة بولك، استأنف مزاولة المحاماة وأصبح زعيم فصيل هونكر من الحزب الديمقراطي في نيويورك. وعاد إلى مجلس الوزراء في عام 1853، وكان يشغل منصب وزير الخارجية في رئاسة فرانكلين بيرس. وفي هذا المنصب حل النزاع حول وضع المهاجرين الأمريكيين في الخارج، ودفع الدبلوماسيين الأميركيين إلى لبس الثياب العادية للأمريكي العادي بدلا من لباس البلاط الذي اقتبسه العديدون من بلاطات أوروبا. وتفاوض أيضا على معاهدة التبادل مع أمريكا الشمالية البريطانية وصفقة غادسدن مع المكسيك، وحيث أدخلت الأراضي في ولايات أريزونا ونيو مكسيكو الحالية. غادر منصبه في عام 1857 وتوفي بعد ذلك بوقت قصير.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من ساوثبريدج
أعضاء الحزب الديمقراطي الجمهوري في ولاية نيويورك
أعضاء جاكسونيون في ولاية نيويورك
أعضاء مجلس الشيوخ الأمريكي من الحزب الديمقراطي من ولاية نيويورك
أعضاء مجلس الشيوخ الأمريكي من ولاية نيويورك
أعضاء مجلس شيوخ الحزب الديمقراطي الأمريكي
أعضاء مجلس وزراء إدارة بولك
أعضاء مجلس وزراء إدارة بيرس
حكام ولايات أمريكية من الحزب الديمقراطي
حكام ولاية نيويورك
خريجو جامعة براون
ديمقراطيون من ولاية نيويورك
سياسيون أمريكيون في القرن 19
مرشحو الرئاسة الأمريكية لعام 1852
مواليد 1786
مواليد في ماساتشوستس
وزراء حرب أمريكيون
وزراء خارجية الولايات المتحدة
وفيات 1857
وفيات في نيويورك (ولاية)

ويليام مارسي


Plus profond ! (Глубже!) est un film russe réalisé par Mikhaïl Segal, sorti en 2020.

Synopsis

Fiche technique
 Photographie : Eduard Mochkovitch
 Décors : Olga Tsyba
 Montage : Mikhaïl Segal

Notes et références

Liens externes

Film russe sorti en 2020
Comédie russe

Plus profond !


شركة المساهمة المفتوحة إليوشن آيفياشين كومبلاكس  والتي تعمل باسم «إليوشين»   أو باسم «إليوشن ديزاين بيرو» ، هي شركة سوفييتية سابقة وهي الآن شركة روسية لتصنيع الطائرات ومكتب تصميم، أسسها سيري فلاديميروفيتش إليوشن في عام 1933. تحدد التسمية السوفيتية/الروسية الطائرات من إليوشن بالسابقة "Il-" . يقع مكتب إليوشن الرئيسي في منطقة المطار، أوكروج الشمالية الإدارية، موسكو.

التاريخ
تأسست إليوشن في عهد الاتحاد السوفيتي. بدأت عملياتها في 13 يناير 1933، بأمر من بي. آي. بارانوف، مفوض الشعب للصناعات الثقيلة ورئيس الإدارة الرئيسية لصناعة الطيران.

في عام 2006، دمجت الحكومة الروسية إليوشن مع ميكويان وإيركوت وسوخوي وتوبوليف وياكوفليف في إطار شركة جديدة اسمها شركة الطائرات المتحدة.

في يوليو 2014، أُعلن عن دمج إليوشن ومياسيتشيف لتشكيل وحدة أعمال شركة الطيران المتحدة، تعرف وحدة الأعمال باسم «طائرات النقل».

الشركات التابعة والأقسام
شركة «صناعات الطيران إليوشن» هي شركة تابعة تأسست في عام 1992 لتكون ذراع التسويق وخدمة العملاء في إليوشن.

«شركة إليوشين للتمويل» هي شركة فرعية متخصصة في التأجير والتمويل تقدم خدمات مالية لشركة إليوشين وكذلك الشركات المصنعة الأخرى.

أهم المنتجات
 إليوشن إل-1
 إليوشن إل-2
 إليوشن دي بي-3
 إليوشن إل-4
 إليوشن إل-6
 إليوشن إل-10
 إليوشن إي أل-12
 إليوشن إي أل-14
 إليوشن إل-18
 إليوشن إل-20
 إليوشن أل-21
 إليوشن إل-22
 إليوشن إي أل-28
 إليوشن إل-30
 إليوشن إل-32
 إليوشن إل-38
 إليوشن إل-40
 إليوشن إل-46
 إليوشن إل-54
 إليوشن إل-62
 إليوشن إي أل-76
 إليوشن إي أل-78
 إليوشن إل-80
 إليوشن إي أل-86
 إليوشن إي أل-96
 إليوشن إل 102
 إليوشن إل-103
 إليوشن إي أل-112
 إليوشن إي أل-114
 إليوشن إل-214

صور

انظر أيضًا
 مصنع الفضاء الجوي

مراجع

تأسيسات سنة 1933 في روسيا
شركات تصنيع مركبات أسست في 1933
شركات صناعة طائرات في الاتحاد السوفيتي
شركات صناعة طائرات في روسيا
شركات مقرها موسكو
شركة الطائرات المتحدة
علامات تجارية روسية
مكاتب تصميم

إليوشن


Salicornioideae, potporodica biljaka, dio porodice štirovki. Potporodica je opisana 1934. i sastoji se od 12 rodova.

Ime je došlo po rodu caklenjača (Salicornia) s pedesetak vrsta jednogodišnjeg raslinja i grmova raširenog po cijelom svijetu

Rodovi
 Kalidium Moq. (6 spp.)
 Halopeplis Ung.-Sternb. (3 spp.)
 Halostachys C. A. Mey. (1 sp.)
 Halocnemum M. Bieb. (2 spp.)
 Heterostachys Ung.-Sternb. (2 spp.)
 Allenrolfea Kuntze (3 spp.)
 Arthrocaulon Piirainen & G. Kadereit (3 spp.)
 Microcnemum Ung.-Sternb. (1 sp.)
 Arthroceras Piirainen & G. Kadereit (1 sp.)
 Tecticornia Hook. fil. (46 spp.)
 Mangleticornia P. W. Ball, G. Kadereit & Cornejo (1 sp.)
 Salicornia L. (59 spp.)

Izvori

Štirovke

Salicornioideae


Grandopronotalia carnarvona es una especie de coleóptero adéfago de la familia Carabidae. Es el único miembro del género monotípico Grandopronotalia.

Referencias

Enlaces externos
 ION
 Nomenclator Zoologicus

Cicindelina

Grandopronotalia


Ziua Independenței: Renașterea (titlu original: Independence Day: Resurgence) este un film american din 2016 regizat, co-produs și co-scris de Roland Emmerich. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Liam Hemsworth, Jeff Goldblum, Bill Pullman, Jessie Usher, Maika Monroe, Sela Ward, Judd Hirsch, Brent Spiner și William Fichtner. Este o continuare a filmului Ziua Independenței din 1996.

Prezentare

La douăzeci de ani de la prima invazie extraterestră o nouă amenințare mai puternică vine spre Pământ cu o navă și mai mare. De data asta întreaga planetă este protejată de  Earth Space Defensie (ESD) care folosește și tehnologie extraterestră.

Distribuție

|-
| Liam Hemsworth || Jake Morrison
|-
| Jeff Goldblum || David Levinson
|-
| Bill Pullman || Thomas J. Whitemore
|-
| Jessie Usher || Dylan Hiller
|-
| Maika Monroe || Patricia Whitemore
|-
| Sela Ward || Președinte Elizabeth Lanford
|-
| William Fichtner || General Joshua Adams
|-
| Judd Hirsch || Julius Levinson
|-
| Brent Spiner || Dr. Brakish Okun
|-
| Patrick St. Esprit || Ministrul Apărării Tanner
|-
| Vivica A. Fox || Jasmine Hiller
|-
| Angelababy || Rain Lao
|-
| Charlotte Gainsbourg || Catherine Marceaux
|-
| DeObia Oparei || Dikembe Umbutu
|-
| Nicolas Wright || Floyd Rosenberg
|-
| Travis Tope || Charlie Miller
|-
| Chin Han || Jiang Lao
|-
| Gbenga Akinnagbe || Matthew Travis
|-
| Robert Loggia || William Grey
|}

Primire
Siteul Rotten Tomatoes a dat filmului un scor de 33%  bazat pe 117 opinii, iar Metacritic un scor de 32/100 bazat pe 35 de critici.

Posibilă continuare
Într-un interviu acordat revistei Empire, regizorul Emmerich a dezvăluit că un al treilea film va fi produs în funcție de succesul celui de-al doilea. De asemenea a afirmat că publicul nu va trebui să mai aștepte încă 20 de ani până la apariția acestuia. La finalul filmului, Sfera este uimită de rasa umană și le promite că îi va ajuta să călătorească între stele pentru a putea continua lupta împotriva Harvesters pe planeta de origine a acestora.  Conform regizorului, al treilea film al seriei va fi o călătorie intergalactică care va avea loc probabil după un an sau doi, deoarece vrea să mențină același grup de oameni, în special personajele tinere.

Note

Legături externe
  Site-ul oficial

Vezi și
 Ziua Independenței

Filme din 2016
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Roland Emmerich
Filme SF din anii 2010
Filme 20th Century Fox
Filme cu invazii extraterestre

Ziua Independenței: Renașterea


Sinan Çetin (d. 1 Mart 1953, Van), Türk film yönetmeni, yapımcı. Plato Film adlı bir sinema ve televizyon yapım şirketinin kurucusudur.

Hayatı
Van'da doğan Sinan Çetin'in babası gümrük muhafaza memuru Mehdi Bey ile Şevket Hanım'ın oğludur. Anne tarafından Azeri, baba tarafından Gürcü asıllıdır. İlkokulu Aşkale'de okudu. Ailenin sekiz çocuğundan biri olan Çetin, ailesinin Ankara'ya taşınmasıyla Altındağ'ın Samanpazarı semtinde bulunan Sakalar İlkokulu'nda öğrenim hayatına başlamış daha sonra Gazi Lisesi'ne devam etmiştir. Liseden sonra bir süre Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde sanat tarihi ve yine aynı üniversite eczacılık okumuştur.

Kariyeri
1970'li yıllarda resim ve fotoğraf alanında amatör çalışmalar yaparak sanat kariyerine başlayan Sinan Çetin, sinemaya 1975 yılında Zeki Ökten'in çektiği Hanzo adlı filmde yönetmen yardımcılığı yaparak başladı. Daha sonra yönetmen Şerif Gören ve Atıf Yılmaz ile birlikte çalıştı. 1977 yılında Hacettepe Üniversitesi sanat tarihi bölümünden mezun oldu. Aynı yıl Baskın ve ardından Halı Türküsü adlı belgesel filmleri yönetti. 1980 yılında ilk uzun metrajlı filmi başrollerinde Nur Sürer ve Fikret Hakan'ın oynadığı Bir Günün Hikayesini çekti ve bu film 1982 Antalya Film Festivali'nde en iyi yönetmen ödülüne layık görüldü.

Kariyerinde dönüm noktası olan Çiçek Abbas, 14 Numara, Çirkinler de Sever, Berlin in Berlin gibi ödüllü filmleri yönetti. Bu arada reklam filmleri ve müzik klipleri de yöneten Sinan Çetin, bireysel eleştirisini dile getirdiği Propaganda, Komiser Şekspir gibi liberteryen filmler ile büyük bir gişe hasılatı sağladı.

Çetin, 2000'li yılların başında Karl Popper, Ayn Rand, Milton Friedman, Robert Mckee ve Arthur Koestler gibi isimlerin eserlerinin Türkçe tercümelerini neşretti. Yayın evi yaklaşık 50 kitap yayımladıktan sonra faaliyetlerine son verdi.

Filmografi

Yönettiği kısa filmler
 1977: Baskın
 1977: Halı Türküsü
 2008: Mutlu Ol Bu Bir Emirdir

Yönettiği televizyon programları
1999-2003: Film Gibi

Yapımcısı olduğu televizyon dizileri
 2004-2009: Avrupa Yakası
 2006: Sahte Prenses
 2008-2009: Mert ile Gert
 2010-2011: Cümbür Cemaat Aile
 2007-2011: Komedi Dükkanı
 2011: Gecekondu

Ödülleri

|-
| 1985 || "En İyi Yönetmen ödülü" (14 Numara ile) || 1985 Antalya Altın Portakal Film Festivali ||
|-
| 1993 || "Halk Jürisi Ödülü" (Berlin in Berlin ile) || Mannheım Uluslararası Film Festivali ||
|-
| 2005 || "En İyi Dizi Ödülü" (Avrupa Yakası ile) || 1. Beyaz İnci TV Ödülleri ||

|}

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Sinema Türk'te Sinan Çetin
 Imdb'de Sinan Çetin

1953 doğumlular
Van doğumlular
Türk film yapımcıları
Türk film yönetmenleri
Yaşayan insanlar
Ankara Atatürk Lisesinde öğrenim görenler
Resim aranan kişiler
Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğrenim görenler
Azeri asıllı Türkler
Gürcü asıllı Türkler

Sinan Çetin


Trigeminusneuralgi er en smertefuld sygdom, der giver sig udslag i kraftige jagende eller stikkende smerter i ansigtet eller i bihulerne, øjenhulerne, mundhulen eller i tænderne. Smerterne er knyttet til ansigtets store følenerve, trigeminus, og kan vare fra få sekunder til to minutters varighed. Smerterne kan opstå spontant, men kan også udløses ved berøring eller anden påvirkning af området ved den berørte nervegren. Smerterne kan opstå flere gange om dagen.

Det anslås, at der i Danmark er mellem 1.500 og 15.000 personer, der lider af trigeminusneuralgi. Der diagnosticeres årligt mellem 200-250 personer med lidelsen i Danmark. Lidelsen debuterer oftest efter 50-årsalderen og forekommer dobbelt så hyppigt hos kvinder som hos mænd.

Årsagen til lidelsens opståen er i de fleste tilfælde ukendt, men kan skyldes et lokalt tryk på nerven. Det er sandsynligt, at lidelsen kan skyldes påvirkning af nervens myelinskede, der omkranser nerven.

Da årsagen til lidelsen ofte er ukendt, er kurering ofte ikke mulig. Skyldes lidelsen at tryk på nerven (eksempelvis grundet en svulst), kan et kirurgisk indgreb nogle gange afhjælpe lidelsen. Almindelige smertestillende præparater har ingen effekt. Smertelindring og forebydggende behanding kan foretages med antiepileptika (oxcarbazepin eller carbamazepin).

Lidelsens forløb varierer og veksler over årene med tendens til mere sjældne og mindre smertefulde udbrud og kan for enkelte patienter eventuelt helt forsvinde.

Referencer

Neurologiske sygdomme

Trigeminusneuralgi


Serandías () ist eine Parroquia und ein Ort in der Gemeinde Boal, in der Autonomen Gemeinschaft Asturien im Norden Spaniens.Die 238 Einwohner (2011) leben in acht Dörfern auf einer Fläche von 15,89 km². Über die AS-12 und AS-22, ist Serandías acht Kilometer von der Gemeindehauptstadt Boal entfernt.Der Rio Navia und der Stausee "Embalse der Arbón" begrenzen die Parroquia.

Sehenswürdigkeiten
 Pfarrkirche "Virgen del Carmen"
 Castro Pendia,  Reste einer Siedlung aus der Castrokultur, die bis ins 6. Jahrhundert besiedelt war.

Dörfer und Weiler

Quellen

 Bevölkerungszahlen siehe

Weblinks
 Infoseite im Tourismusportal vivirasturias englisch und spanisch
 Karte von Asturien (PDF; 12,5 MB)

Ort in Asturien
Boal (Asturien)

Serandías


Abdullah Öcalan (d. 4 Nisan 1949, Halfeti) veya zaman zaman kullanılan kısa adıyla Apo, yasa dışı ayrılıkçı silahlı örgüt PKK'nın kurucu lideridir.

2 Şubat 1999 tarihinde, Yunan Ulusal İstihbarat Teşkilatı mensupları ile Kenya, Nairobi'de bulunan Yunan Konsolosluğu'na özel bir uçakla getirildi. 15 Şubat 1999'da, üst düzey Yunan yetkililerin baskısı sonucu konsolosluktan çıkartıldı ve götürüldüğü Nairobi Havalimanı'na operasyon düzenleyen Türk güvenlik güçlerince yakalanıp, Türkiye'ye getirildi. Türkiye, Öcalan'ın yakalandığını 16 Şubat 1999'da Başbakan Bülent Ecevit'in yaptığı, "Abdullah Öcalan Türkiye'dedir" açıklamasıyla öğrendi. 30.000 kişinin ölümünden sorumlu olmakla suçlandı. 28 Nisan 1999'da, Türk Ceza Kanunu'nun 125. maddesine göre vatana ihanet suçu gereğince hakkında idam cezası istendi. "Silahlı terör örgütü kurmak ve yönetmek" suçuyla 29 Haziran 1999'da idama mahkûm edildi. Avrupa Birliği'ne uyum yasaları gereğince cezası ağırlaştırılmış müebbet hapse çevrildi. O günden bu yana İmralı Cezaevi'nde hapis yatmaktadır.

1978'den yakalandığı 1999 yılına kadar, lideri olduğu PKK tarafından gerçekleştirilen şiddet içeren olaylar sonucunda 4.472 sivil, 3.874 asker, 1.225 köy korucusu ve 247 polis hayatını kaybetmiş; 6.036 silahlı saldırı, 3.071 bombalı saldırı, 388 silahlı soygun gerçekleşmiş ve 1.046 insan kaçırılmıştır. Gerçekleştirilen saldırı ve ölümlerin verilen sayılardan daha yüksek olduğunu iddia eden Öcalan, bu yaşananların PKK tarafından yürütülen silahlı mücadelenin bir parçası olduğunu, bu saldırıların kendi emri doğrultusunda gerçekleştirildiğini ve bunları gerçekleştiren örgütün birinci derecede sorumlusunun kendisi olduğunu açıklamıştır. İnsan Hakları İzleme Örgütü, 1992 ve 1995 yılları arasında, Öcalan'ın yönettiği PKK tarafından; çoğunluğu devlet memuru, öğretmen ve sivil olmak üzere en az 768 kişinin yargısız şekilde infaz edilerek öldürüldüğüne, ve aynı zaman aralığı içerisinde örgütün gerillaları tarafından gerçekleştirilen 25 farklı katliamda 39 kadın ve 76 çocuk dahil toplam 360 sivilin katledildiğine inanmaktadır. Düzinelerce Kürt köylü, Öcalan'ın emri ile işbirlikçi veya muhbir oldukları şüphesiyle kaçırılmış ve öldürülmüştür. 1995 ve 1999 yılları arasında, örgütün çoğunlukla kadınlardan oluşan "intihar timleri" tarafından Türkiye genelinde 21 farklı intihar saldırısı gerçekleştirilmiştir. 1980'li yıllardan 1998 yılına kadar PKK mensupları tarafından özellikle sivillere ve esirlere karşı işlenen insan hakları ihlallerini kınayan Uluslararası Af Örgütü; işlenen bu suçlardan dolayı Öcalan'ın adil bir şekilde yargılanmasını istemiştir. İnsan Hakları İzleme Örgütü de insanlığa karşı suç işlediği düşünülen Öcalan'ın sığınma talebinin hiçbir ülke tarafından kabul edilmemesini istemiştir. Öcalan, yakalandığı zaman sivillere karşı yapılan eylemleri desteklemediğini beyan etmesine rağmen, yakalanmadan önce sivillere yönelik yapılan hiçbir saldırıyı kamuoyunun önünde yazılı veya sözlü olarak kınamamış hatta 1995 ve 1996 yıllarında örgütün yurt içi ve yurt dışındaki belirli sivil hedeflere yönelik bombalı saldırıları yoğunlaştırması gerektiğini belirtmiştir.

İlk yılları
Kendi söylemine göre annesi Türk, babası Kürt kökenlidir. Şanlıurfa'nın Halfeti ilçesi Ömerli (Amara) köyünde Ömer ve Üveyş Öcalan'ın yedi çocuğundan ilki olarak doğdu. Mehmet ve Osman adında iki erkek, Havva, Fatma ve Ayni adında üç kız kardeşi vardır. Asıl doğum yılı 1947 veya 1948'dir fakat üniversite yıllarında kendisine verilen kartta 1951 yazmaktadır. Türkçeyi ilkokulda öğrenmiştir. Çocukluk yıllarından Türk askeri olmak istedi. Fakat askeri lise sınavını kazanamayınca 1966-69 döneminde Ankara'da bulunan Anadolu Tapu ve Kadastro Meslek Lisesi'nde okudu ve buradan mezun oldu. Lise yıllarında muhafazakar bir öğrenci olan Öcalan; sıklıkla Maltepe Camii'ne gidip namaz kılmış, anti-komünist aktivitelere katılmış, Necip Fazıl Kısakürek'in toplantılarına ve Komünizmle Mücadele Derneğinin düzenlediği Refik Korkut'un toplantılarına gitmiştir. 1969 yılının Temmuz ayında 1970 yılının Ekim ayına kadar Diyarbakır'da kadastro memurluğu yaptı. Diyarbakır'daki görevinden, Bakırköy Tapulama Müdürlüğüne atanıp İstanbul'a geldi. 1971 yılında da İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesine kayıt yaptırdı. Öcalan aynı yıl Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesine yatay geçiş yaptı.

Üniversite yıllarıyla beraber komünist görüşlere karşı ilgi duymaya başladı. Bundan dolayı; 1970 yılında İstanbul'da Devrimci Doğu Kültür Ocakları (DDKO) şubesi üyesi olarak politik faaliyetlere başladı, 1971 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ne (SBF) kayıt yaptırdı, yine bu yıllarda Mahir Çayan çizgisindeki THKP/C ile ilgilendi ve SBF'de kendisini Çayancı olarak adlandıran grup içerisinde yer aldı. Çevresindekilere, "Deniz Gezmiş ve Mahir Çayan'ın gerilla yöntemlerini birleştirmek gerektiğini" söyledi. 31 Mart 1972 tarihinde, Doğu Perinçek liderliğindeki Türkiye İhtilalci Komünist Partisi tarafından yayınlanan Şafak Bildirisi'ni SBF'de dağıttı. Bu bildiriyi dağıtmak suçuyla Nisan 1972 tarihinde gözaltına alındı ve yedi ay Mamak Askeri Cezaevinde tutuklu kaldı. 1973 yılında Ankara'da arkadaşlarıyla kiraladığı bir evde siyaset toplantıları düzenlemeye başladı, 1974 yılında bir grup öğrenci ile birlikte Ankara Demokratik Yüksek Öğrenim Derneğini kurdu. Ankara'da kurulan dernek, kısa bir süre içinde Güneydoğu Anadolu'ya taşınmış ve bölgedeki gençler arasında propaganda faaliyetlerinde bulunmuştur. Derneğin kurucuları arasında, şu an KCK Yürütme Kurulunda bulunan ve PKK'nın kurucu isimlerinden olan Cemil Bayık, Duran Kalkan, Rıza Altun, Mustafa Karasu ve ölen kuruculardan olan Kemal Pir, Mazlum Doğan, Haki Karer, Mehmet Hayri Durmuş gibi isimler bulunmaktaydı. Dernek 1975'te komünizm propagandası yapması sebebiyle kapatıldı.

Daha önce bir arkadaşı ile nişanlı olan Kesire Yıldırım ile 24 Mayıs 1978 günü Ankara'da evlendi. 1980'lerin başında ayrıldılar. 1988'de Atina'da PKK için çalışan Yıldırım, Öcalan'ı devirme girişiminde başarısız olduktan sonra ortadan kayboldu. Susması karşılığı öldürülmeyerek kendisine maaş bağlandığı iddia edilir. 1988 yılında boşandıkları veya resmî olarak hiç boşanmadıklarına ilişkin iddialar bulunmaktadır.

PKK yöneticiliği

Kuruluş dönemi
27 Kasım 1978 tarihinde Diyarbakır'ın Lice ilçesi Fis köyünde Kürdistan İşçi Partisi (PKK)'nin kurucuları arasında yer aldı. Toplantıya 22 kişi katıldı, iki kişi ise katılacağını belirttiği hâlde gelmedi. Öcalan, yedi kişilik parti yönetiminin genel sekreteri ve lideri seçildi. Katılan veya katılacağını belirten 22 kişiden yedisinin ilerleyen dönemde Öcalan'ın talimatıyla öldürüldüğü, eşi Kesire Yıldırım dâhil olmak üzere beşinin hain ilan edildiği ancak kaçmayı başardığı, beşinin yönetim tarafından sorgulandığı, ikisinin hapishanede intihar ettiği, birinin ise Celal Talabani'nin Kürdistan Yurtseverler Birliği tarafından öldürüldüğü çeşitli kaynaklarda yer aldı.

Suriye yılları
Türk kolluk güçlerinin Mayıs 1979'da Elazığ'da PKK üyelerini tutuklaması üzerine Öcalan, bir kaçakçının yardımıyla sınırı yürüyerek Temmuz 1979'da Suriye'ye geçti. ve Ekim 1998'de hükûmet tarafından sınırdışı edilene kadar, Avrupa'ya yaptığı iki kısa seyahat haricinde Suriye'de kaldı.

1980 yazında Öcalan, haber göndererek militanların Suriye'de kendine katılmasını istedi ve örgütün eylemlerini buradan yönetmeye başladı. PKK, bu dönemde zayıf iç bağları olan bir organizasyondu, bazı örgüt üyelerinin Öcalan'ın kaçışından 1980'e dek haberi olmamıştı. PKK, Haziran 1981'de Türkiye'deki 300 kişilik gücünü Suriye kontrolü altında bulunan Lübnan'a çekti. Lübnan'da Filistin Kurtuluş Örgütü, Filistin Demokratik Halk Kurtuluş Cephesi, El-Fetih, Filistin Halk Kurtuluş Cephesi gibi örgütlerle görüşen Öcalan, PKK'nın Filistinlilerden eğitim almasını sağladı. PKK, 1982'de İsrail'in Lübnan'ı işgalinin ardından da bölgede kalmaya devam etti. Öcalan'a göre 1994'e dek 15 binden fazla PKK mensubu tahsis edilen kamplarda eğitim görmüştür. Öcalan, bu dönemde Sovyet desteği almak için Bulgaristan'ı ziyaret etti, Suriye'de bir eve yerleşti.

1980'lerde Öcalan, örgüt içindeki gücünü konsolide etmek için çalışmaya başladı. Kasım 1985'te Öcalan'ın liderliğine itirazları olan ve örgütün kurucuları arasında yer alan Semir kod adlı Çetin Güngör, Stockholm'de bir toplantıda öldürüldü. 1983 ile 1985 yılları arasında Öcalan'ın doğrudan emri veya tavsiyesi ile PKK'da üst düzeyde yer almış Semir de dâhil en az 11 kişi öldürüldü.

Ekim 1986'daki PKK'nın üçüncü kongre sürecinde Selahattin Çelik, Duran Kalkan, Ali Omurcan, Öcalan'ın eşi Kesire Yıldırım gibi bir dizi yönetici, silahları alınarak alıkonuldu ve utandırıcı konuşmalar yapmaya zorlandıkları ve eşinin alıkonulma sebebinin Öcalan'ın başka bir kadınla ilişkisi olduğu iddia edildi. Bunların bir kısmı kongre sonrasında farklı rollere verildi. Öcalan, kongrenin ardından PKK üzerinde kontrolü tam olarak ele geçirdi.

Öcalan'ın liderliği altında 1980'ler ve 90'larda bölgedeki fiziki altyapıyı, devlet imkanlarını ve devlet görevlilerini hedef alan çok sayıda eylem düzenlendi. 1989'da Öcalan, örgüt yöneticilerine gönderdiği bir emirde örgüte yeni katılanlar arasında ajanlar olabileceğini ve dikkatli olunması gerektiğini söyledi. 1989-1990 yıllarında Türkiye, Irak ve Bekaa Vadisi'ndeki kamplarda en az 24, tahminlere göre ise 50 ile 100 arası yeni katılımcı örgüt tarafından infaz edildi. Bir gözlemciye göre Öcalan, yeni katılanlardan 20'sinin ölümünü doğrudan emretti veya onayladı. Öcalan 1990'ın başlarında yeni gelenlerin öldürülmesinin PKK için iyi olmadığını fark etti. Öcalan, köyünden çocukluk arkadaşı Hasan Bindal'ın Bekaa Vadisi'nde silahlı eğitim esnasında kazayla ölmesinin ardından kamp yöneticisi Sahin Baliç'i tüm yeni gelen ölümlerinin sorumlusu ilan etti. Şahin Baliç kurşuna dizilerek öldürüldü.

1990'da Körfez Savaşı'nın ardından Kuzey Irak'ta gerçekleşen otorite boşluğu ve PKK'nın daha iyi silahlanması, Öcalan'ın hem silahlı hem de siyasi stratejisini değiştirmesine sebep oldu. Öcalan bu dönemde vur-kaç saldırıların yerine "hareketli savaş" olarak adlandırdığı ve daha kalabalık silahlı güçler ile yapılan saldırıları tercih etmeye başladı. Öcalan 1990'larda PKK ve bağlantılı grupları batıdaki büyük şehirlerde de silahlı eylemler yapmaya yönlendirdi, bu döneme dek Doğu ve Güneydoğu Anadolu'yla sınırlı kalan eylemlerini ülke geneline yayarak Çetinkaya Mağazası Katliamı ve turizm merkezlerine saldırılar gibi eylemler gerçekleştirildi. PKK'nın dördüncü kongresinde Öcalan'ı açık şekilde eleştiren Mehmet Cahit Şener, ertesi yıl Kamışlı'da beraber saklandığı Abdullah Kayıkçı'nın Öcalan'la telefon görüşmesi yaparak affedilmesi karşılığı yerini bildirmesinin ardından PKK tarafından öldürüldü. Şener'in öldürülmesinin ardından Öcalan PKK içindeki tek güç haline gelmiş, liderliği bir daha sorgulanmamıştır.

1990 öncesinde komünist/sosyalist çizgide bağımsız Kürdistan kurmayı hedefleyen Öcalan, Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından daha geniş bir kitleye ulaşmak için söylemini değiştirmiştir. Ayrılıkçılık söyleminden vazgeçen Öcalan, Halkın Emek Partisi'nin Sosyaldemokrat Halkçı Parti listelerinden meclise girmesi ile hem seçimler, hem de silahlı mücadeleye aynı anda devam etmeye yönlenmiştir. Öcalan'ın bu strateji değişiminin hem küresel değişimler, hem de PKK'nın silahlı mücadeledeki başarısızlığının sonucu olarak gerçekleştiği belirtilmiştir.

Abdullah Öcalan, 21 Mart 1992'de kutlanacak Nevruz için Kürtlere ayaklanma çağrısı yapmış; Cizre, Şırnak, Nusaybin, Van ve Yüksekova'da çok sayıda şiddet olayı yaşanmıştır.

1993 yılı Öcalan'ın liderliğinde önemli bir dönüm noktası olmuştu. Turgut Özal, çözüme yönelik adımlar atmak için Celal Talabani'nin gayriresmî bir elçi olarak Öcalan'la Suriye'de görüşmesini sağlamıştı. Öcalan Mart 1993'te tek taraflı ateşkes ilan ederek bir takım siyasi taleplerde bulundu. Ancak Özal'ın ölümü ve 24 Mayıs'ta gerçekleşen Bingöl saldırısının ardından Türkiye'nin PKK'ya yönelik operasyonları hızlandı. 1993 ve sonrasında Türk güvenlik güçlerinin PKK'ya karşı gittikçe daha başarılı hale gelmesi, Öcalan'ı daha siyasi bir çizgiye zorladı. 1995'te PKK'nın 5. kongresinde Öcalan, öğretmenleri öldürmenin bir hata olduğunu açıklayarak, bir dönem sağ kolu olan Şemdin Sakık'ı suçladı.

Suriye'den sınırdışı edilmesi

Eylül 1998'de Türkiye, Milli Güvenlik Kurulu toplantısında Suriye'yi, Öcalan'ı sınırdışı etmeye zorlama kararı alındı. 16 Eylül'de Kara Kuvvetleri Komutanı Atilla Ateş, sınır yakınlarında Suriye'ye yönelik bir açıklama yaptı. Meclis açılışında konuşan Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel de "Suriye'nin teröre destek vermeye devam etmesi halinde karşılık verileceğini" söyledi. Bu uyarı, Türk askerlerinin Suriye sınıra yakın bölgelerde konuşlandırılması ile desteklendi. 3 Ekim'de Mısır Devlet Başkanı Hüsnü Mübarek Ankara'ya gelerek arabuluculuk temasları yaptı, ancak hükûmet Öcalan'ın sınırdışı edilmesi konusunda kararlılığını yineledi. Baskıya dayanamayan Suriye hükûmeti önce sınıra yakın PKK kamplarını kapattı, ardından Öcalan'ı ülkeden sınırdışı etti. Öcalan'ın Suriye'den sınırdışı edilmesini protesto etmek amacıyla 9 Ekim ve 12 Aralık 1998 tarihleri arasında, Türkiye genelinde 44 PKK hükümlüsü kendini yakmış, bunların 11'i ölmüştür. Türkiye dışında ise 16 kişi kendisini protesto amacıyla yakmıştır.

9 Ekim 1998'de Suriye'ye ait bir uçak, Öcalan ve PKK'nın Yunanistan temsilcisi Ayfer Kaya'yı Yunanistan'a götürdü. İltica talebi kabul edilmeyen ve ülkeyi üç saat içinde terk etmesi söylenen Öcalan, özel jetle Moskova'ya geçti. Öcalan'ın 4 Kasım'da Rusya'ya yaptığı iltica talebi Rusya Parlamentosu'nun alt kanadı Duma tarafından kabul edildi, ancak Rusya hükûmeti Öcalan'ın ülkeden ayrılmasını istedi. 12 Kasım'da İtalyan Komünist Yeniden Kuruluş Partisi'nin bir üyesi Moskova'ya gelerek Öcalan'la buluştu ve onu Roma'ya götürdü, Roma'ya sahte pasaportla varan Öcalan tutuklandı. Bu sırada, İnsan Hakları İzleme Örgütü dönemin İtalya Başbakanı Massimo D'Alema'ya bir mektup gönderdi; bu mektupta, 14 yıllık Türkiye-PKK çatışması sırasında yaptığı suistimal ve istismarlar nedeniyle Öcalan hakkında İtalyan mahkemelerince kovuşturma açılması istendi. Türkiye de Öcalan'ın iadesini istedi, ancak İtalya kabul etmedi. İtalyan hükûmeti, Öcalan'ı Almanya'ya göndermek için çaba sarf etti, bu esnada PKK Batı Avrupa'da şiddet içeren eylemler düzenliyor, Türkiye'de ise İtalyan ürün ve hizmetlerine karşı gayriresmî bir boykot gerçekleşiyordu. Bu şartlar altında Almanya Öcalan'ı İtalya'dan istemeyerek sorunun dışında kalmayı tercih etti. Bu esnada İtalyan mahkemeleri Öcalan'ı serbest bırakmış, Öcalan Roma dışında bir villaya yerleşmişti. İnsan Hakları İzleme Örgütü'nün Avrupa ve Orta Asya direktörü Holly Cartner, İtalya'nın Öcalan'ı serbest bırakmasının ''şok edici bir haksızlık'' olduğunu söylemiş; Öcalan'ın derhal ''İtalya'da veya özgür ve adil yargılanabileceğinden emin olunabileciği başka bir ülkede, masum sivillerin ahlaksızca öldürülmesinden sorumlu tutulup" yargılanması gerektiğini ifade etmiştir. Bu esnada Yunanistan hükûmetinden bir grup, Öcalan'ı Afrika'da bir yere gönderme konusunda girişim başlattı.

Yakalanması
31 Ocak 1999'da Öcalan bir kez daha uçakla Yunanistan'a geçti. Buradan, Savvas Kalenteridis adındaki Yunan Ulusal İstihbarat Teşkilatı (EYP) mensubunun refakatiyle 2 Şubat 1999'da Nairobi'ye götürüldü ve Yunanistan'ın Kenya Büyükelçiliğine geçici olarak yerleştirildi. Buradayken Yunanistan'a siyasi sığınma talebinde bulunsa da bu talebine bir cevap alamadı. Bu sırada, dönemin EYP başkanı Haralambos Stavrakakis, Kalenteridis'i arayıp Öcalan'ı büyükelçilikten kovmasını istedi. Fakat, Kalenteridis kendine verilen bu emri reddetmiştir. Stavrakakis, Kalenteridis'i birkaç kez daha aramış, gerekirse Öcalan'ı zorla büyükelçilikten çıkarmasını talep etti. Bunu kabul etmeyen Kalenteridis'i, bir süre sonra başka bir yetkili arayarak "odada üç Yunan bakan ile beraber olduğunu, Öcalan'ı derhal büyükelçilikten çıkarmasını, aksi takdirde üç bakan dâhil kendisinin kariyerinin de tehlikede olduğunu" ifade etti. Kalenteridis'ten yine olumsuz yanıt gelmesinin ardından 4 EYP mensubu 14 Şubat 1999'da Kenya'ya yollandı. Ertesi gün Yunan büyükelçi Öcalan'a, seçtiği bir konuma gitmekte serbest olduğunu ve Hollanda'nın onu kabul etmeye hazır olduğunu söyledi. Öcalan, 15 Şubat 1999'da siyasi sığınma talebinde bulunduğu Hollanda'ya gitmek üzere Lazaros Mavros adına düzenlenmiş bir Kıbrıs Cumhuriyeti pasaportuyla Kenyalı yetkililerin gözetiminde büyükelçilikten ayrılıp Nairobi Havalimanı'na götürüldü. Havalimanına vardığında Türkiye'den iş adamı Cavit Çağlar'a ait özel uçakla gelen Engin Alan'ın komutasındaki özel kuvvetler tarafından derdest edilerek Türkiye'ye götürüldü. İstanbul Atatürk Havalimanı'nda yakıt ikmali yapılan uçak, ardından Bandırma'daki askeri üsse uçtu. Buradan Bursa açıklarındaki Deniz Kuvvetleri'ne ait bir hücumbota getirildi ve İmralı'daki özel hapishaneye konuldu. Uçaktaki bir Devlet görevlisi kendisini "Abdullah Öcalan, memlekete hoş geldin" sözleriyle karşıladı. Öcalan'ın bu söze karşılık olarak ilk sözleri "Ben ülkemi severim. Annem de Türk'tü. Bir hizmet imkânım olursa yaparım. Onun dışında bana bir şey söylemeyin. Hizmet gerekirse yaparım. Türkiye'ye dönünce hizmet edeceğim. Fırsat verirseniz, hizmet ederim." şeklinde olmuştu.

Türkiye, Öcalan'ın yakalandığını 16 Şubat 1999'da Başbakan Bülent Ecevit'in yaptığı basın açıklamasıyla öğrendi:Değerli gazeteciler,

Sizlere ve aziz yurttaşlarımıza bir haberim var. Bu sabaha karşı saat 03.00'ten itibaren bölücü terör örgütü PKK'nın başı Abdullah Öcalan Türkiye'dedir. Dünyanın neresinde olsa devletimizin onu ele geçireceğini söylemiştik. Bu devlet sözü yerine getirildi. Şehit analarına verilen söz yerine getirildi. Bütün dünyadan dışlanan Abdullah Öcalan sonunda kendini Türkiye'nin kucağında buldu. Yaptıklarının ve yaptırdıklarının hesabını bağımsız Türk adaletine verecektir. Bölücü terörle bir yere varılamayacağını, devletimizle baş edilemeyeceğini artık herkes anlamalıdır. Öcalan kendisi dahil hiç kimsenin canı incitilmeden yakalandı. 12 gündür değişik kıtalarda, ülkelerde sürdürdüğümüz yoğun ve sessiz bir izleme sonucunda yakalandı. Türkiye'de bu operasyonu bilen sadece 10 yetkili vardı. Hiçbir haber sızmadı. En küçük bir sızma olsa operasyon sonuç veremezdi. Bu operasyon Genelkurmayımızla MİT'in tam bir uyum içinde çalışmaları sayesinde başarıldı. Kendilerine tebriklerimi ve şükranlarımı sunuyorum. Güç bir iş başarıldı. Bundan sonrası bağımsız yargının yetki alanındadır.Bu olay sonrası üç kabine üyesi Yunan bakan ve Stavrakakis istifa etti. Verdiği röportajda, Öcalan yakalandıktan sonra ağladığını ifade eden Kalenteridis de bir yıl sonra EYP'den ayrıldı. Yunan büyükelçinin olaylardaki rolüne atıfta bulunan Kenya, büyükelçinin güvenilirliği konusunda ciddi çekinceleri olduğunu ve geri çağrılmasını talep etti. Ayrıca Kenya dışişleri bakanı, Kenyalı makamların, Öcalan'ın Türk güvenlik güçlerince yakalanmasında hiçbir rol oynamadığını ve uçağın varış noktası hakkında bir bilgilerinin olmadığını belirtti. Bununla beraber, Öcalan'ın yakalanmasından Yunanistan'ı sorumlu tutan PKK sempatizanları, Avrupa'da bulunan bazı Yunan elçiliklerine saldırmış, elçilik çalışanlarını rehin almıştır.

Sorgulanması

Abdullah Öcalan İmralı adasına getirildiğinde Albay Hasan Atilla Uğur tarafından gizli kayıt alınarak sorgulanmıştır ve soru görüntüleri İşçi Parti tarafından kamuoyuna servis edilmiştir. Öcalan sorgu görüntülerinde genellikle Kürtleri Türkiye'ye bağlayıp, artık Türkiye için çalışacağı gibi görüşlerini ifade etmiştir. Öcalan'ın sorgulamada söyledikleri kamuoyunda ve PKK yandaşları arasında infial yaratmıştır.

Yargılanması

31 Mayıs 1999 tarihinde hapsedildiği İmralı adasında yargılanmasına başlanan Öcalan savunmasını yaptı ve PKK'yı kendisinin kurduğunu, örgütü sevk ve idare ettiğini, yakalandığı ana kadar örgütün kendisinin liderliği ve komutası altında faaliyetlerini sürdürdüğünü itiraf etti.

29 Haziran 1999'da yapılan son duruşmada Ankara 2 No'lu Devlet Güvenlik Mahkemesi tarafından, kurduğu silahlı örgütü PKK'yı, aldığı kararlar ve verdiği emir ve talimatlarla sevk ve idare ederek, devletin hâkimiyeti altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya matuf eylemleri gerçekleştirdiği sabit görüldü. Abdullah Öcalan, oybirliği ile idama mahkûm edildi. Karar Yargıtay 9. Ceza Dairesi tarafından da onandı. Mahkemenin gerekçeli kararında, Öcalan'ın, eylemlerinin şiddeti, yoğunluğu ve sürekliliği ve içinde bebek, çocuk, ihtiyar ve kadınların da bulunduğu binlerce insanın öldürülmüş olması ve ülke genelinde ciddi tehlike oluşturması nedeniyle Türk Ceza Kanunu'nun 59. maddesinde düzenlenen cezai sorumluluğu kaldıran veya azaltan nedenlerden yararlandırılmasının uygun görülmediği açıklandı. Mahkemenin verdiği idam kararı, Yargıtay tarafından 25 Kasım 1999 tarihinde onandı. Ağustos 2002'de Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin Avrupa Birliği uyum yasaları çerçevesinde idam cezasını kaldırması sebebiyle cezası ağırlaştırılmış müebbet hapise çevrildi. Günümüzde İmralı Cezaevi'nde hapis yatmaktadır.

Cezaevi yılları

Öcalan, kaldığı İmralı Adası'ndaki cezaevinde "esnek, çok kültürlü, anti-tekelci ve uzlaşma odaklı" olarak tarif ettiği Demokratik konfederalizm adlı bir politik kuram geliştirmiştir. Klasik Marksist-Leninist görüşlerin, Murray Bookchin'in komünalizme dair fikirleri ile ekoloji ve feminizm gibi konuların harmanlanması sonucu oluşan ve devlete dayanmayan sosyalizm anlayışını içeren bu doktrine göre, Orta Doğunun toplumsal yapısına en uygun model konfederal bir yapıdır. Öcalan, 22 Arap devletinin kendi arasında bu durumu gerçekleştirebileceğini, buna benzer olarak Türklerin de kendi aralarında "Türk demokratik konfederalizmi" kurabileceğini ifade etmiştir. Çünkü Öcalan'a göre bu uluslar, ayrı ayrı bağımsız milli devletleri bulunduğu için tek devlet bayrağı altında toplanamayacaktır. Yine Öcalan'a göre Marksist-Leninist bir ilke olan ulusların kendi kaderini tayin hakkı, salt devlet kurma ilkesi olarak ele alındığı için tarihi felaketlere yol açmıştır. Buna karşın Demokratik konfederalizm ilkesinin demokratik ulus seçeneğinin yönetme şekli olarak bir halkın kendi geleceğini özgür ve demokratik yollarla belirleyebilmesinde bir biçim olarak kendini tarif ettiğini belirtmiştir.

Öcalan'ın İmralı Adası'nda kaldığı hücrenin küçük ve genel cezaevi koşullarının kötü olduğu öne sürülerek serhildan adı verilen protesto gösterileri gerçekleşmiştir. Abdullah Öcalan'ın avukatları 2010 yılında Öcalan'ın "fiziksel ve sözlü olarak kötü muameleye maruz kaldığı, bu konudaki şikayetlerine dair gerekli soruşturma yapılmadığı, cezaevi çalışanlarından ölüm tehdidi aldığı ve etnik kimliği nedeniyle ayrımcılığa uğradığı" iddiaları ile Türkiye aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne başvurdu. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), 27 Eylül 2018'de Öcalan'ın cezaevinde kötü muamele gördüğüne ilişkin başvurusunu oy birliği ile reddetti. Gerekçeli kararda, 2008'de gerçekleşen hücre aramasının gerçekleştiği gün ve o günü takip eden dönemde Öcalan'ın doktorlar tarafından muayene edildiği ve fiziksel ya da zihinsel olarak herhangi bir olumsuz bulguya rastlanmadığı, başvuruyu yapan Öcalan'ın da böyle bir iddiasının olmadığı, bu konuda kişisel olarak ne cezaevi yönetimine ne de cezaevinden sorumlu savcıya bu konuda bir başvuruda bulunmadığı belirtildi. Mahkeme, elle tutulur iddiaların olmadığı bir durumda ulusal yetkililerin soruşturma yürütmeme hakkını elinde tuttuğunu belirterek başvuruyu reddettiğini açıkladı.

Öcalan cezaevinde jineoloji kuramını teorize etmiştir.

2013 yılının başlarında, resmî olarak PKK'nın silahlarını bırakması ve barışın sağlanması amacıyla Adalet Bakanlığı tarafından seçilen heyetler aracılığıyla Öcalan ile görüşülmeye başlandı. Görüşmelere İmralı görüşmeleri adı verildi. Heyetler, Ahmet Türk, Sırrı Süreyya Önder, Pervin Buldan ve Selahattin Demirtaş'ın da arasında bulunduğu milletvekillerinden oluşuyordu. Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) ile Halkların Demokratik Partisi (HDP) tarafından gerçekleştirilen görüşmeler, Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) ve Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) tarafından eleştirildi. Görüşmelerin bir parçası olarak Irak'ın kuzey bölgesinde bulunan PKK militanları ve diğer Kürt milliyetçisi örgütler ile de iletişime geçildi, ancak görüşmeler sonuçsuz kaldı.

Ödülleri ve adaylıkları
 Güney Afrika Komünist Partisi'nin 13. kongresinde Öcalan'a "emperyalizm ve sömürgeciliğe karşı verdiği mücadeleden dolayı" bir plaket hediye edilmiştir.
 İskoçya'da bulunan Strathclyde Üniversitesi Öğrencileri Derneği Abdullah Öcalan'a onursal/fahri üyelik ödülü vermiştir. Ödülü 20 Haziran 2015 tarihinde düzenlenen bir tören ile İmralı Heyeti üyesi Ceylan Bağrıyanık almıştır.
 2000 senesinde Ukrayna Komünist Partisi, Stalin Ödülü için Öcalan'ı aday göstermiştir.
 İtalya'nın Berceto, Fossalto, Palermo, Parma ve Napoli şehirleri Öcalan'a onursal vatandaşlık vermiştir.

Kitapları
Hapishaneden Öcalan birkaç kitap yayınladı. Kadın bilimi olarak da bilinen jineoloji, Öcalan tarafından savunulan bir feminizm biçimidir ve daha sonra Kürdistan Topluluklar Birliği'nin temel ilkelerinden biri oldu. Öcalan'ın demokratik konfederalizm felsefesi, Suriye'de 2012 yılında kurulan özerk bir yönetim olan Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi'nin siyasi yapıları üzerinde güçlü bir etkiye sahiptir.
 Kürdistan Devriminin Yolu (Manifesto), Weşanen Serxwebun Yayınları, Beşinci Baskı: Haziran 1993.
 Seçme Yazılar, Cilt I, Melsa Yayınları, İstanbul, Ekim 1992. ISBN 975-345-017-6
 Seçme Yazılar, Cilt II, Zagros Yayınları, İstanbul, Haziran 1993. ISBN 975-7865-03-6
 Politik Rapor, Zagros Yayınları, Nisan 1993. ISBN 975-7865-01-X
 Kürdistan'da İşbirlikçilik - İhanet ve Devrimci Direniş, Zagros Yayınları, 1993.
 Kürt Sorununda Demokratik Çözüm Bildirgesi, Mem Yayınları, İstanbul, Haziran 1999. - 31 Mayıs 1999'da İmralı Adası'nda davanın başlamasından hemen sonra basılmış olan kitap 168 sayfadır. Öcalan kitabında "demokratik çözüm" kavramı üzerinde durmuştur. Yargıçlara hitaben yazılmış ve 29.5.1999 tarihi taşıyan "Barış Manifestosu"'nda PKK'nın varlığının yasal-siyasal zemine çekilmesi ve demokratik sistemle bütünleştirilmesi gereğini savunmuştur. Öcalan Turgut Özal'ın çağrısı üzerine gerçekleşen 15 Mart 1993 tarihli basın toplantısında "Biz, hemen Türkiye'den ayrılalım diye bir yaklaşım içinde değiliz." demiş olması ve 1 Eylül 1998 tek taraflı ateşkes ilanında "Biz bu şiddetin en zorlanan tarafıyız. Müthiş güç dengesizliği ortamında, sırf kendini savunmak, en meşru insan haklarımız, kimliğimiz, kültürümüz için eğer, sırf imha olmaktan kurtulmak için, zorunlu bir savunma yöntemi tercih etmişsek, bu, Birleşmiş Milletler Anayasası'nda hatta Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nda bir hak olarak vardır." şeklinde demeç vermiş olmasını delil göstererek "ayrılıkçı" iddialarını reddeder.

PKK'nın eylemlerinin terörizm olarak değil, düşük yoğunluklu savaş olarak değerlendirilmesi gerektiğini savunur. Mustafa Kemal Atatürk'ün bir demokratik devrim yapmadığını, üst yapı reformlarıyla demokratik bir alt yapı oluşturduğunu ancak Demokrat Parti ile Cumhuriyetin demokrasi yerine oligarşiye yönlendirildiğini iddia eder. Kitapta Cumhuriyet tarihindeki Kürt isyanları ile PKK'nın eylemlerini kıyaslayarak PKK'nınkinin diğerlerine kıyasla uzun sürdüğünü ve dış kaynaklı olmaktan ziyade öz kaynaklı bir eylem olduğunu iddia eder.
 Sümer Rahip Devletinden Demokratik Uygarlığa (AİHM Savunmaları) I. Cilt, Mezopotamya Yayınları, Köln, Mart 2002. ISBN 3-931885-27-5
 Sümer Rahip Devletinden Demokratik Uygarlığa (AİHM Savunmaları) II. Cilt, Mezopotamya Yayınları, Köln, Mart 2002. ISBN 3-931885-28-3
 Güney Kürdistan'da egemenlik mücadelesi ve devrimci demokratik tutum, Wêşanen Serxwebûn 127, Mart 2003.
 Bir Halkı Savunmak, Wêşanen Serxwebûn 135, Haziran 2004. Çetin Yayınları, İstanbul.
 Kürt Aşkı, İnkılâp Kitabevi, 2011.
 Demokratik Toplum Manifestosu, Mezopotamya Yayınevi, Haziran 2009.
 Barış Umudu, Çetin Basın Yayın, 2005, İstanbul.
 Gerçeğin Dili ve Eylemi, Aram Yayınları, İstanbul.
 Sosyalizmde Israr İnsan Olmakta Isrardır, Aram Yayınları, 1999, İstanbul.
 Sanat Edebiyat ve Kürt Aydınlanması, Çetin Yayınları, 2003 İstanbul.
 Tarih Günümüzde Gizli ve Biz Tarihin Başlangıcında Gizliyiz, Aram Yayınları, 2000, İstanbul.
 PKK Olağanüstü VII. Kongresine Sunulan Politik Rapor, Mem Yayınları, İstanbul.
 Nasıl Yaşamalı Cilt I-II, Mem Yayınları, 2001, İstanbul.
 Barışa Doğru Aram Yayınları, 2000, İstanbul.
 Sosyal Devrim ve Yeni Yaşam, Çetin Basın Yayın, 2005, İstanbul.
 Demokratik Konfederalizm, Transmedia Publishing Ltd., 2011, Honolulu. ISBN 978-0-9567514-2-3.
 Demokratik Uygarlık Manifestosu, Aram Yayınları, 2009, İstanbul.

Söyleşileri
 Doğu Perinçek, Abdullah Öcalan ile Görüşmeler, Kaynak Yayınları, Ekim 1990.
 Mehmet Ali Birand, Apo ve PKK, Milliyet Yayınları, 1992.
 Yalçın Küçük, Kürt Bahçesinde Söyleşi, Başak Yayınları, 1993.
 Yalçın Küçük, Dirilişin Öyküsü, Zagros Yayınları, 1993.
 Oral Çalışlar, ''Öcalan ve Burkay'la Kürt Sorunu, Pencere Yayınları, 1993, İstanbul.

Ayrıca bakınız
 İmralı görüşmeleri
 Kürt siyasi hareketi
 PKK'yı terör örgütü kabul eden ülke ve kuruluşlar
 PKK saldırıları ve çatışmaları kronolojisi
 Çözüm süreci
 Türkiye-PKK çatışması

Notlar

Kaynakça
Özel

Genel

Dış bağlantılar

 Öcalan davası iddianamesi
 Mehmet Ali Birand'ın yaptığı Abdullah Öcalan Röportajı, 1992, Mehmet Ali Birand'ın Öcalan ile Beka Vadisi'nde yaptığı söyleşi, 32. Gün Arşivi
 Öcalan'ın yakalanması sonrası uçakta çekilmiş görüntüleri ve ilk sorgusu.

1948 doğumlular
Yaşayan insanlar
Halfeti doğumlular
PKK üyeleri
Kürt milliyetçileri
Türkçe eser veren yazarlar
Türkiye Kürtleri
Terörizm suçlamasıyla tutuklananlar
Türkiye'ye iade edilen kişiler
Kürt tutuklular ve hükümlüler
Türkiye tarafından tutuklanan kişiler
Terörizm suçundan hüküm giyenler
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde öğrenim görenler
Öcalan ailesi
Müebbet hapse mahkûm edilen Kürtler

Abdullah Öcalan


Benzoylperoxid (BPO) er et lægemiddel og industrielt kemikalie. Som lægemiddel bruges det til at behandle milde til moderate udbrud af akne, mens det i værre tilfælde kan bruges med andre behandlingsmetoder. Det fungerer ved at dræbe de bakterier der er i huden. Nogle udgaver sælges opblandet med antibiotika som clindamycin. Andre anvendelser inkluderer blegemiddel til mel, hårblegning, tandblegning og tekstilblegning. Stoffet anvendes også i plastikindustrien.

Blandt de almindelige bivirkninger er hudirritation, tørhed og skæl. Brug af benzoylpreoxid under graviditet er ikke fuldt afklaret. Det er en organisk peroxid.

Benzoylperoxid blev fremstillet første gang i 1905, og man begyndte at bruge det til lægemidler i 1930'erne. Det er på Verdenssundhedsorganisationens kuste iver essentielle lægemidler, der dækker de mest effektive og sikre typer lægemidler i sundhedssystem. Benzoylperoxid er tilgængelig som generisk lægemiddel og som håndkøbslægemiddel. I Storbritannien koster 150 mL af en 10% opløsning NHS omkring £4, mens en måneds behandling i USA koster mindre end $25.

Referencer

Oxygenforbindelser
Aromatiske forbindelser
Lægemidler tilhørende huden

Benzoylperoxid


F10 steht für:
 BMW F10, ein PKW-Modell
 Fährlinie F10, eine Fährverbindung der Berliner Verkehrsbetriebe
 Ferrari F10, ein Formel-1-Rennwagen
 MPMan F10, ein MP3-Player
 F10, die Stufe 10 auf der Fujita-Skala für die Klassifizierung von Tornados
 Funktionstaste 10, auf der Computertastatur
 Volvo F10, schwedischer Lkw von Volvo Trucks

F-10 steht für:
 Chengdu F-10 "Vanguard", siehe Chengdu J-10
 Fokker F-10, US-amerikanisches Flugzeug
 Großfunkmine F-10, sowjetische Mine

Siehe auch:
 FX

F10


An Vriesea taritubensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Edmundo Pereira ngan I.A.Penna. An Vriesea taritubensis in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vriesea

Vriesea taritubensis


Lukas Hemleb (eigentlich Lukas Hemmleb) (* 1960 in Bad Homburg vor der Höhe) ist ein deutscher Regisseur, Opernregisseur, Bühnenbildner und Librettist.

Hemleb wuchs in Deutschland als Bruder der Dokumentaristin Maria Hemmleb auf. Er ist Halbbruder des Alpinjournalisten und Buchautors Jochen Hemmleb.  Seit vielen Jahren lebt und arbeitet Lukas Hemleb in Frankreich und Asien. Er hat sich von Anfang an als Regisseur von Musiktheater und Schauspiel, aber auch anderen Formen des Theaters profiliert. Zunächst war er in Berlin Regieassistent u. a. bei Peter Stein, Klaus Michael Grüber und Luc Bondy, außerdem in Italien bei Luca Ronconi. Als Regisseur begann er Mitte der 1980er Jahre in der Strasbourger Schauspielschule des Théâtre national de Strasbourg und an der Schaubühne am Lehniner Platz, zu arbeiten. Anschließend wirkte er als Regisseur auch in Bochum und Essen, dann aber auch mit Künstlern aus Kamerun und Nigeria.

Seine Theaterinszenierungen in Paris waren am Théâtre National de l'Odéon, an der Comédie-Française und anderen Theatern in Frankreich zu sehen, aber auch in der Schweiz (Lausanne), Belgien (Antwerpen), Deutschland (Berlin) und Österreich (Burgtheater und Theater an der Wien). Zu seinem Repertoire im Schauspiel gehören Shakespeare, Molière und zeitgenössische Autoren sowie auch Dramatisierungen von Dichtungen Dantes bis Zwetajewa. Er ist auch als Librettist für Musiktheaterwerke des Komponisten Reinhard Febel hervorgetreten.

Als Opernregisseur und auch Bühnenbildner arbeitete er in Paris, Lyon, Lissabon, Aix-en-Provence, Mannheim, den Schwetzinger Festspielen, der Deutschen Oper am Rhein. Sein besonderes Interesse gilt dabei Raritäten aus dem 17. und 18. Jahrhundert.

Hemleb setzte sich eingehend mit der chinesischen und japanischen Kultur auseinander und wirkte und wirkt in Taiwan und Japan.

Weblinks
 Persönliche Homepage von Lukas Hemleb

Theaterregisseur
Opernregisseur
Bühnenbildner (Deutschland)
Librettist
Autor
Deutscher
Geboren 1960
Mann

Lukas Hemleb