Bayağı yunus, yunusgiller (Delphinidae) familyasının tipik cinsi Delphinusu oluşturan iki yunus türünün ortak adıdır.

1990'lardan önce, taksonomi bilimcilerinin çoğunluğu tarafından, Delphinus cinsi içinde yalnıca Delphinus delphis türünün varlığı tanınmış ve "bayağı yunus" genel adı ile anılmıştır. Daha sonra yürütülen genetik araştırmalara bağlı olaraksa, günümüz balina bilimcileri bu cins içinde iki ayrı tür olduğunu genellikle kabul etmektedir. Bahsi geçen türler şunlardır:
 Delphinus capensis - Uzun burunlu bayağı yunus
 Delphinus delphis - Kısa burunlu bayağı yunus
Yunusgiller familyasının tipik türü kısa burunlu bayağı yunus olsa da hem en sık rastlanan yunus türü olma hem de özellikle 1970'li yıllarda Türkiye'de de yayınlanan ABD televizyon dizisi Flipper'ın popülerleştirmesi nedeniyle "yunus" denildiğinde ilk akla gelen canlı olma unvanları, Türkçede "şişe burunlu yunus" ya da "afalina" olarak anılan Tursiops truncatus'a aittir.
Kısa burunlu bayağı yunus, Türkçede esasen "tırtak" adı ile anılır.

Farklı türlerin tanınması
Tüm Delphinus cinsini tek bir türe indirgeme yaklaşımının tarihsel bir geçmişi olsa da oldukça geniş bir dağılım alanına sahip bu yunusların geniş aralıkta bir büyüklük, biçim ve renk çeşitliliği gösterdiği izlenir. Öyle ki, son birkaç on yıllık dönemde, bu cins içinde sınıflanmak üzere yirmiden fazla tür önerilmiştir. Ancak 1960'larda Kaliforniya'dan bilim insanları, daha sonra 1990'larda yürütülen ayrıntılı bir genetik çalışma ile de doğrulanacağı üzere, uzun burunlu (capensis) ve kısa burunlu (delphinus) olmak üzere iki farklı bayağı yunus türünün olduğu sonucuna varmıştır.

Bu süreç sonunda, önerilen diğer türlerin bir kısmı Stenella cinsi içine kaydırılmıştır ama bahsi geçen genetik çalışmaya dayanarak, Delphinus cinsi içinde Delphinus tropicalis bilimsel adı ve sıklıkla da Arap ya da Malabar bayağı yunusu genel adları ile anılan üçüncü bir türün olduğu da ileri sürülmüştür. D. capensis'e göre daha da uzun bir burnu olan bu canlı, Kızıldeniz ve Hint Okyanusu'nda bulunur. Bun karşın, yakın tarihli morfolojik incelemelerde D. capensis ve D. tropicalis arasındaki farkların tür seviyesinde olmadığı gösterilmiştir ve D. tropicalis, güncel standart taksonomik çalışmalarda D. capensis'in bölgesel bir varyasyonu olarak değerlendirilmektedir.

Fiziksel özellikler

Renk
Bayağı yunuslar oldukça renkli canlılardır ve derileri, balinalar (Cetacea) takımının tüm üyeleri içindeki en ayrıntılı renk desenlerini içerir. Yanlarında, boğum yeri sırt yüzgecinin hizasına denk gelecek şekilde yan yatmış bir kum saati deseni vardır ve bu desenin sırt yüzgecinden önde olan kısmı sarımsı kahverengi, arkada olan kısmı ise açık gridir. Sırtları, başlarının üstünden kuyruğa kadar ve sırt yüzgeci hizasında da yanlardaki kum sati deseninin boğumuna doğru V şeklinde uzanmak üzere, koyu gri-siyah renktedir. Karınları beyaz olan bayağı yunusların gözlerini koyu renkli halkalar çevreler ve bu halkalar, burunlarının arkasından geçen koyu renkli bir çizgi ile birbirine bağlanır. Ayrıca, siyah bir bant da çeneden göğüs yüzgeçlerine uzanır. İki bayağı yunus türünden uzun burunlu olan (capensis) daha soluk, kısa burunlu olan (delphinus) ise daha koyu renklidir.

Cinsel organ bölgesindeki renk biçemine bakılarak, bir bayağı yunusun cinsiyetini ayırmak olasıdır:
 Erkek bireyde, cinsel bölgenin hemen üzerinde siyah ve alev benzeri bir leke bulunur.
 Dişi bireydeyse, aynı bölgede, çevresi gri tonla çevrili ve dar bir siyah bant izlenir.

Baş
Genel adlarının burunları ile ilgili olarak ifade ettiğinden başka, uzun ve kısa burunlu bayağı yunusların birbirinden ayrılabilmesini sağlayan başa ait bir başka nitelik de bu türlere özellikle yandan bakıldığında izlenebilir: kısa burunlu bayağı yunusun melon yapısı daha yuvarlak ve hayvanın alnı burnuna daha dik bir açı ile birleşiyorken, uzun burunlu yunusta daha yassı bir melon vardır ve alnı da burnuna daha dar bir açı ile birleşir.

Bayağı yunusların her iki çenesinde de 40-55 çift küçük ve sivri diş bulunur.<ref name="Jaap:Common dolphin (Appearance) sahin

Yüzgeçler
Sırt yüzgeci arkaya doğru kıvrık, üçgensi ve ucu sivrice bir görünümdedir ve sırtı ortalayacak şekilde yerleşmiştir. Siyahtan açık griye değişen renkte olabilen bu yüzgecin kenarları siyahtır. Göğüs yüzgeçleri uzun, ince ve hayvanın yaşadığı coğrafi bölgeye göre değişmek üzere yuvarlak ya da sivrice uçludur. Kısa burunlu bayağı yunusun sırt ve göğüs yüzgeçleri uzun burunlu bayağı yunusunkilere göre daha büyüktür.

Kuyruk yüzgecinin kanatları ince ve uçları sivricedir. Ayrıca, kuyruk yüzgeci arka kenarının ortasında hafif bir girinti bulunur.

Büyüklük
Önceden belirtildiği gibi, bayağı yunusların büyüklükleri bulundukları coğrafi bölgeye göre büyük değişiklik gösterir. Bununla paralel olarak da çeşitli kaynaklarda görece farklı boy ve ağırlık değerleriyle karşılaşılabilir ama şu bilgileri sunmak mümkündür:
 Kaynaklarda rastlanılan en geniş ölçüm aralıklarına göre, erişkin bayağı yunusların tipik olarak boyları 1,7-2,6 m ve ağırlıkları da 70–135 kg arasındadır.
 Erkekler dişilerden biraz daha büyüktür ve en küçük formlar Karadeniz'de (erkekler 1,7-1,8 m, dişilerse 1,5-1,7 m arasında), en büyük formlar ise Hint Okyanusu'nda (erkekler 2,42 metreye, dişilerse 2,12 metreye kadar) yaşar.
 Kısa burunlu bayağı yunus görece daha ağır olan türdür.

Yaşam döngüsü ve davranış

Üreme ve ömür
3-4 yaşında ya da 1,8-2,1 m uzunluğa ulaştıklarında cinsel olgunluğa erişen bayağı yunuslarda gebelik süresi yaklaşık 10-11 aydır ve 76–86 cm uzunluğa sahip bir yavru doğururlar.
Yavrunun anne ile olan birlikteliği 1-3 yıl gibi bir süreyi kapsar. 20-25 yıllık bir ömre sahip olan bayağı yunuslar için burada ifade edilen rakamların farklı topluluklar arasında büyük çeşitlilik gösterdiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Toplumsal yapı
Bayağı yunuslar 10-50 üyelik gruplar halinde seyrederler ve sıklıkla da 100-2000 üyelik sürüler halinde toplanırlar. Bu sürüler genellikle çok hareketlidir: sürüyü oluşturan gruplar birlikte yüzeye çıkar, sıçrar ve su sıçratırlar. Su üstüne sıçramak, yüzeye kuyruk ya da çene çarpmak tipik davranışlardır.

Bayağı yunusların, balinalar (Cetacea) takımının pilot balinası gibi türlerinin sürüleriyle karıştıkları gözlenmiştir. Benzeri bir karışmanın, Büyük Okyanus'un doğusundaki sarı yüzgeçli ton balığı bölgelerinde, başka yunus türü sürüleri ile de gerçekleştiği izlenmiştir. İlginç bir teoriye göre, yunuslarda sık gözlenen "pruva yüzüşü" davranışının kökeninde balinaların önünden pruva yüzüşü yapmaları yatmaktadır.

Beslenme
Bayağı yunusların temel gıdası mürekkep balıkları ve sürüler halinde bulunan küçük balıklardır. Bu yunusların, ekip olarak çalışıp, balıkları yoğun sürüler haline sıkıştırdıkları gözlenmiştir. Dünyanın bazı bölgelerinde, geceleri yüzeye doğru hareketlenen derin yansıtıcı tabaka canlılarıyla da beslenirler. Ayrıca, çoğu diğer yunus türü gibi bayağı yunuslar da fırsat buldukça insanların trolle avlanma benzeri balıkçılık etkinliklerinden faydalanır ve ağlardan kaçan ya da balıkçıların denize attığı balıklar ile beslenirler.

Nüfus ve dağılım
Toplam nüfuslarının kesin olarak bilinmediği ve yüzbinlerce olduğu tahmin edilen bayağı yunuslar, 10-28 °C'lık yüzey suyu sıcaklıklarını tercih ederler. Bununla paralel olarak da tüm dünya denizlerinde, kabaca 50° kuzey ile 40° güney enlemleri arasında kalan ılıman, tropik altı ve tropik sularda bulunurlar. Türler, tipik olarak, Kızıldeniz ve Akdeniz gibi ara denizler ile kıyıdan açıktaki ve daha az olarak da kıta sahanlıkları üzerindeki derin suları tercih ederler. Bazı topluluklar tüm yıl boyunca yerleşimlerini korurken, diğerleri göçer bir davranış gösterir.

Uzun ve kısa burunlu yunusların dünya denizlerindeki kabaca dağılımları aşağıdaki şekillerde mavi renk ile sunulmuştur.

Şekillerden de yorumlanabileceği üzere, uzun burunlu bayağı yunus iç denizlerde bulunmaz ve kıyıya daha yakın suları tercih ederken, kısa burunlu bayağı yunus Karadeniz ve Akdeniz gibi iç denizlerde bulunur ve kıyılardan görece uzak suları tercih eder. Basra Körfezi'nde de bulunan bayağı yunusların Atlas Okyanusu'ndaki kuzey sınırı Yeni İskoçya ve İzlanda iken, Büyük Okyanus'ta ise Kaliforniya'nın kuzeyi ile Japonya'dır; bazen, Arktik Okyanus'ta da görülebilirler. Güney sınırları ise Arjantin'in Valdéz Yarımadası, Afrika'nın güney ucu, Avustralya'nın güneyi ve Yeni Zelanda'dır.

Kaynakça

Yunusgiller
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Bayağı yunus


Mirna Škrgatić (Rijeka, 29.11.1989.) je hrvatska kantautorica pop/rock glazbenog izričaja.

Životopis
Rođena u Rijeci 1989. Od ranog djetinjstva počinje se izražavati glazbom, 1996. upisuje glazbenu školu za klavir i priključuje se dječjem zboru. Prvi samostalni vokalni nastup uz pratnju benda i zbora, ostvaruje na dječjem festivalu "Vruće ljeto" 2002. u Crikvenici. U ranoj mladosti pjeva i piše autorske pjesme u nekoliko glazbenih sastava. Nakon završene opće gimnazije, upisuje studij informatike i priključuje se riječkom zboru Putokazi. Godine 2015. počinje pjevati prateći vokal u riječkom electro - pop sastavu Quasarr. Godine 2016. priključuje se kao glavni vokal riječkom country sastavu Crooks & Straights s kojima nastupa na festivalima u Austriji, Švicarskoj i Norveškoj do 2017. godine kada se odlučuje na samostalni autorski rad.

Samostalni rad
Godine 2017. objavljuje svoj prvi autorski singl Tvoja laž i nastupa u završnici Karlovačko Rock Off festivala.

Nakon niza uspješnih singlova, 27. rujna 2019. objavljuje album prvijenac "Snovi" u izdanju izdavačke kuće Menart.

13. rujna 2021. objavljuje svoj drugi studijski album "Posljednji trend" u izdanju diskografske kuće Croatia Records za koju je potpisala ugovor 2020. godine.

Suradnje
Godine 2019. ostvaruje suradnju s riječkim electro - pop sastavom Atmospheric u obradi hita grupe Xenia iz 80-ih - "Iznenadi me", kao gostujući vokal.

2021. objavljuje duet "Draga moja" feat. Ivana Kindl

Diskografija

Studijski albumi
1. Snovi (Menart), 2019.

2. Posljednji trend (Croatia Records), 2021.

Vanjske poveznice
https://www.facebook.com/mirnaskrgatic/
https://www.discogs.com/artist/6042043-Mirna-Škrgatić
https://www.menart.hr/glazba/hr/mirna
https://crorec.net/novosti/rijecka-kantautorica-mirna-skrgatic-potpisala-ekskluzivni-ugovor-za-croatia-records-i-najavila-novi-album/

Hrvatski glazbenici
Pop glazbenici
Rock-glazbenici
Kantautori

Mirna Škrgatić


La Base aérea de Tiksi Oeste (; ICAO:; IATA: ), se encuentra 9 km al noroeste de Tiksi, en la República de Sajá (Yakutia), Rusia.

Probablemente construida en la década de los 50. La pista, calles de rodaje y plataforma pueden apreciarse todavía en las imágenes del satélite.

Fue pensado como base para el establecimiento de bombarderos estratégicos o como campo de dispersión a lo largo de la costa del océano Ártico. Es posible que el cambio de orientación hacia los misiles intercontinentales provocara su abandono.

Su papel como aeródromo militar fue trasladado al aeropuerto de Tiksi.

Pista
La base aérea de Tiksi Oeste dispone de una pista en dirección 04/22 de 3000x50 m. (9842x164 pies).

Véase también
 Base aérea Dresba. Base ártica abandonada.
 Base aérea de Chekúrovka. Base ártica abandonada.
 Base aérea de Ostrov Bolshevik. Base ártica abandonada.
 Base aérea de Tiksi Norte. Base ártica abandonada.

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de ubicación de los aeropuertos Sajá en "Our Airports" (en inglés). Consultado el 29 de marzo de 2012.

Tiksi Oeste
Tiksi Oeste
Bases militares de la Unión Soviética

Base aérea de Tiksi Oeste


An Sorghum nitidum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Vahl, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Christiaan Hendrik Persoon. An Sorghum nitidum in nahilalakip ha genus nga Sorghum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sorghum

Sorghum nitidum


Arsène Verny (* 25. Juli 1956 in Ústí nad Labem, Tschechoslowakei) ist ein tschechisch-deutscher Rechtswissenschaftler und Universitätsprofessor für Europarecht, Europapolitik und Konfliktmanagement in Internationalen Beziehungen.

Leben
Arsène Verny studierte deutsches und europäisches Recht an den Universitäten in Mainz und Köln. Von 1989 bis 1991 studierte er postgraduell die Fächer Europarecht, Europapolitik und Europäische Wirtschaftswissenschaften an der RWTH Aachen, an der er mit der Arbeit Marktbeherrschende Stellung und Fusionskontrolle im Recht der Europäischen Gemeinschaft den Magistergrad erhielt.

Verny gründete währenddessen das Centrum für Europäische Studien (CEUS) mit, dessen Mitglied er bis heute ist. 1990 bis 1993 Rechtsreferendar in Düsseldorf und Budapest, wurde er 1993 in Wirtschaftswissenschaften an der Budapest University of Economic Sciences promoviert. Der Titel der Arbeit lautet Zentraleuropa und EG unter besonderer Berücksichtigung der aktuellen Entwicklung in der CSFR und in Ungarn.

1995 wurde Verny Inhaber des Lehrstuhls für Internationales und Europäisches Wirtschaftsrecht an der Fakultät für Internationale Beziehungen der Wirtschaftsuniversität Prag (VŠE). Dort habilitierte er sich über Institutionelle, strukturelle und methodische Grundlagen der Annäherung des nationalen Rechts mit dem Gemeinschaftsrecht und seine Anwendung durch die zuständigen Behörden und Gerichte der Tschechischen Republik.

Von 1999 bis 2000 war er Gastprofessor an der Europa-Universität Viadrina in Frankfurt (Oder).

Arsène Verny ist seit 1998 Jean-Monnet-Professor für Europarecht und seit 2001 Mitglied des Instituts für Internationale Beziehungen des Lehrstuhls für Westeuropäische Studien (Jean Monnet Centre of Excellence) an der Karls-Universität Prag.

Von 1997 bis 2010 war er Fakultätsmitglied und Lehrbeauftragter an der Universität für Weiterbildung Krems (Abteilung für Europarecht und Europäische Integration), wo er seit 2002 als Honorarprofessor tätig war und seit 2016 eine Professur für European Law & International Dispute Resolution an dem Department für Wirtschaftsrecht und Europäische Integration innehat.

Zwischen 2002 und 2008 war er Lehrbeauftragter am Lehrstuhl für Öffentliches Recht mit dem Schwerpunkt Europarecht an der Otto-Friedrich-Universität Bamberg und von 2005 bis 2009 Gastprofessor am Lehrstuhl für Verfassungsrecht und Europäisches Recht an der juristischen Fakultät der Westböhmischen Universität in Pilsen. Vom Jahr 2005 an gehörte er zum Team der Humboldt-Viadrina School of Governance in Berlin. Die 2003 gegründete Hochschule nahm 2009 den Lehrbetrieb auf und ging 2014 in die Insolvenz.

Er war von Oktober 2012 bis Oktober 2013 Gründungs-Universitätsprofessor an der umstrittenen Martin Buber University in Kerkrade im Department of European and International Law and Policy and Management of Conflicts in International Relations. Dort hatte er außerdem die Funktion des Gründungs-Prorektors und Präsidenten des International University Council inne.

Von 2013 bis 2014 hatte Verny eine Professur für European Policy & European Studies an der Jan-Evangelista-Purkyně-Universität in Usti nad Labem und bis 2015 eine Parallelprofessur für Europäisches Wirtschaftsrecht an dem Lehrstuhl für Verfassungsrecht und Europarecht der Westböhmischen Universität in Pilsen inne. Im Dezember 2012 gründete er gemeinsam mit Uwe Genz die als Think Tank konzipierte, private Robert Schuman University (RSU) in Antwerpen.

Verny beriet 1995 bis 2003 im Auftrag der Europäischen Kommission als Principal Advisor die Regierungen in den EU-Rechtsangleichungsprojekten in Mittel- und Osteuropa mit dem Schwerpunkt Tschechische Republik, Slowakische Republik, Ungarn, Estland und Kroatien. 1999 übernahm er die Leitung des Unternehmens "European Law & Policy Advisory Group (ELPA-group)".

Verny war ebenfalls Gründungsmitglied der Gesellschaft IFM Institut für den Mittelstand, bei der er als Vorsitzender des Europäischen Wirtschaftsbeirates bis 2012 tätig war, sowie dem Berufsverband Vereinigung tschechischer Unternehmen in Deutschland e. V. (VTUD), deren Vorstand er bis zur Auflösung Ende 2015 vorsaß. Er ist Leiter der ECTS-Prüfungskommission im deutschen Dachverband der Weiterbildungsorganisationen (DVWO) und externer Gutachter des Deutschen Akademischen Austauschdienstes (DAAD).

Im Juli 2016 übernahm Verny die Funktion des Finanzvorstandes der Deutschen Edelmetallgesellschaft (DEG), welche er bis Oktober 2017 ad interim ausgeübt hat. Er widmet sich in diesem Bereich den Themen Compliance, Good Governance und als Certified Chief Compliance Officer (CCO) dem Bereich money laundering.

Verny fokussiert sich im Rahmen seiner rechtswissenschaftlichen und europapolitischen Tätigkeit auf die europäische Integrationspolitik, das internationale, europäische, und deutsche Wirtschafts- und Investitionsrecht, sowie auf das Konfliktmanagement in internationalen Beziehungen. So zeichnet er unter anderem in dem   Handbuch des EU-Wirtschaftsrechts, herausgegeben von Dauses/Ludwigs im C.H.Beck Verlag seit der Osterweiterung der EU im Jahr 2004 für die Darstellung der Erweiterung der EU einschließlich der Assoziierungs- und Stabilisierungsabkommen mit den Staaten Ostsüdeuropas sowie die Nachbarschaftsabkommen verantwortlich. Pro futuro übernimmt Verny zusätzlich die Verantwortung für die Darstellung der Sonderbeziehungen zwischen der EU und der Republik Ukraine.

Er ist als Schiedsrichter für internationale Rechtsstreitigkeiten beim Ständigen Schiedsgericht der Wirtschaftskammer der Tschechischen Republik und der Agrarkammer der Tschechischen Republik tätig sowie Mitglied der Deutschen Institution für Schiedsgerichtsbarkeit (DIS).

Im Jahr 2014 errichtete er die Valerian Arsène Verny Literaturstiftung für Kinder und Jugendliche im Stifterverband für die Deutsche Wissenschaft im Gedenken an seinen gleichnamigen Sohn, der an der Humboldt-Universität in Berlin Literatur studiert hatte und Anfang März 2014 tödlich verunglückt war. Die Stiftung fördert literarisch interessierte Kinder und Jugendliche im europäischen Kontext mit Fokus auf die gemeinsame deutsch-tschechische Kulturgeschichte und Literatur und im internationalen Kontext insbesondere das kreative Schreiben. Schirmherren wurden bislang die tschechischen Botschafter in Deutschland, Rudolf Jindrák und sein Nachfolger Tomáš Jan Podivínský, und die nachfolgenden Kultusminister der Tschechischen Republik, Daniel Herman, Ilja Šmíd, Antonín Staněk und Lubomír Zaorálek.

Auszeichnungen
 1995–2003: Principal Advisor der EU-Kommission in Beitrittsprojekten für den Bereich Harmonisierung und Rechtsangleichung der zentral- und osteuropäischen Mitgliedstaaten
 1996: Eintrag bei "Who`s Who in European Integration Studies (In Non-EU States)", Verlag Nomos, Baden-Baden 1996
 1998: Ernennung zum Jean Monnet Professor und Inhaber des ersten Jean Monnet Lehrstuhl für Europäisches und Internationales Wirtschaftsrecht in der Tschechischen Republik durch den European University Council

Veröffentlichungen (Auszug)
Verny hat circa 120 Schriften und Expertengutachten zu europäischem Wirtschaftsrecht, dem Verlauf der europäischen Integration und Auswirkungen der Osterweiterung auf Deutschland, Großbritannien, Österreich, Ungarn, Polen, Kroatien, Tschechien und die Slowakei veröffentlicht.

 Hrsg. mit Dorner, Meyer-Thamer, Paape: Aspekte der europäischen Integration. Deutscher Universitäts-Verlag, Wiesbaden 1998, ISBN 3-8244-4286-8.
 Hrsg. mit Dorner, Meyer-Thamer, Paape: Europäische Integrationsperspektiven: Ambivalenzen der Entwicklung und Lösungsansätze. Deutscher Universitäts-Verlag, Wiesbaden 2001, ISBN 3-8244-4450-X.
 Länderherausgeber und Co-Autor in Breidenbach (Hrsg.): Handbuch Wirtschaft und Recht in Osteuropa. Beck, München, 71. EL, November 2006, ISBN 3-406-55186-6
 Autor des Beitrags Stabilisierungs- und Assoziierungsabkommen in dem Handbuch des EU-Wirtschaftsrechts (Dauses, Hrsg.), C.H.Beck Verlag, München 2003, 42. EL – Stand 09/2017, ISBN 978-3-406-69662-6
 Mitherausgeber (Stotz/Heid/Verny Hrsg.): Festschrift für Manfred A. Dauses zum 70. Geburtstag, Beck, München, 2014, ISBN 978-3-406-65874-7

Einzelnachweise

Rechtswissenschaftler (21. Jahrhundert)
Rechtswissenschaftler (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Wirtschaftsuniversität Prag)
Hochschullehrer (Bamberg)
Tscheche
Tschechoslowake
Deutscher
Geboren 1956
Mann

Arsène Verny


Playing It Straight is an American reality television series broadcast by the Fox Broadcasting Company (Fox). The series premiered on March 12, 2004, although it was abruptly cancelled by the network following the broadcast of its third episode on March 26, 2004. Filmed in Elko, Nevada, at the Sizzling Saddle Ranch, the series followed Jackie Thomas, a 21-year-old college student, as she was pursued by a group of fourteen men. Upon arrival to the ranch, it was revealed to Thomas that the group consisted of both straight and gay men. Through a series of individual and group dates, Thomas was required to eliminate men from the competition who she believed identified as gay. If Thomas ultimately selected a straight man, then the two split a reward of $1,000,000. However, if Thomas selected a gay man, he alone won the reward. The series was hosted by American television presenter Daphne Brogdon.

Playing It Straight was a part of Fox's intent to capitalize on a rising interest in LGBT-themed reality television shows. The series was conceived by producers as a version of the The Bachelor with an LGBT-related twist. Playing It Straight, however, was met with criticism from many television critics who believed that it reinforced stereotypes and promoted a negative portrayal of gay men. Playing It Straight premiered to modest ratings, which declined with the broadcast of its subsequent episodes. The series' mid-season cancellation impacted other LGBT-themed reality television shows, as it prompted some network executives to believe that the genre was unprofitable. On January 17, 2005, Fox released the full series on their website on a pay-per-view basis. Playing It Straight spawned adaptations in Australia, the United Kingdom, and the Netherlands.

Format
Set in Elko, Nevada, at the Sizzling Saddle Ranch, the series followed Jackie Thomas, a 21-year-old college student from Wisconsin, as she was pursued by a group of fourteen men. Upon arrival to the ranch, Thomas learned that the group was composed of both straight and gay men; all of the gay men attempted to pass as straight throughout the course of the competition. Thomas was required to discern which of the men identified as gay; she made her determinations based on observations from a series of individual and group dates. These dates included activities such as  shopping trips and swimsuit competitions. At the end of each week, Jackie was required to eliminate two men from the competition who she believed to be gay. Following their elimination, each man had the opportunity to disclose their sexual orientation and explain their reason for participating in the series. If Thomas ultimately selected a straight man at the end of the competition, then the two split a reward of $1,000,000. Conversely, if Thomas selected a gay man at the end of the competition, then he alone won the reward. The series was hosted by American television presenter Daphne Brogdon.

Production
Production for Playing It Straight began in mid-2003 under the working title Who Will She Choose? The concept for the series originated in the United Kingdom, although it was ultimately sold to Fox. According to executive producer Adam Wood, the series was conceptualized as a version of The Bachelor with a "slightly absurd" twist. Variety initially reported that the series was a potential cover for a new season of the reality dating show Joe Millionaire.

In 2005, nearly one year later after the show was recorded, Fox issued a press release stating that Jackie and Banks were still together.  After the show, Jackie and Banks dated for about two years.  For the first eight months, they had to keep their relationship quiet until the show aired.  Banks went so far as to tell friends that he had to leave the show because he broke his arm, rather than reveal he won.

Episodes

Reception
Playing It Straight received generally unfavorable reviews from television critics. Dana Stevens of Slate criticized the series for portraying gay men as "romantic pariahs." She further commented: "[N]ot only is Playing It Straight ideologically offensive, it's also colossally boring."

Ratings
Playing It Straight premiered to modest ratings, in which it received 5.3 million viewers. It was the highest-rated program of the night among several demographics, including adults 18–34, persons 12–34, teens and men 18–34. The series averaged 3.9 million viewers and a 1.7 rating/6 share among adults 18-49 over the course of its three-week run.

Cancellation
On March 29, 2004, Fox announced the series' removal from the network's schedule due to poor ratings of its three aired episodes. Despite this removal, the network affirmed that they intended to air the five remaining episodes at some point during the summer season. Following this announcement, Playing It Straight was replaced on the Fox schedule with reruns of Totally Outrageous Behavior and World's Craziest Videos. On May 21, 2004, Fox's entertainment president Gail Berman announced that the series was cancelled, although she claimed that the network would provide "any viewer that needs the information with the information of the conclusion." Two months later, Fox posted synopses of the unaired episodes on their website, in which it was revealed that Jackie chose a straight man and thus won the $500,000 reward. On January 17, 2005, Fox published the entire series on their website, in which users could download the individual episodes on a pay-per-view basis. Despite the network's claims, Jackie disputed the reason for the series' cancellation. She stated: "I can't say it was cancelled due to ratings. It aired on Fridays, and no shows have been successful on Fridays ... [Fox] blamed it on the ratings, but I think it may have been something deeper."

The mid-season cancellation of Playing It Straight had an impact on other LGBT-related programming. Seriously, Dude, I'm Gay, another Fox produced LGBT-related reality television special, was set to air on June 7, 2004, although it was abruptly removed from the Fox schedule only eleven days before its airdate. An "insider" at Fox claimed that the underperformance of Playing It Straight was a significant factor in the special's cancellation, as it caused the network to "believe the gay reality phenomenon was on the wane." The producers of the TBS series He's a Lady viewed Playing It Straight—in addition to Boy Meets Boy and Seriously, Dude, I'm Gay—as an example of the "potential pitfalls" to avoid when producing an LGBT-themed show. The underperformance and cancellations of these series resulted in executive producers Douglas Ross and Tommy Campbell consulting GLAAD for review of He's a Lady.

Results

UK version

Series 1 (2005)
The first UK version started on April 8, 2005, as part of their Twisted Dating Season. The series was set on a Mexican ranch and Zoe Hardman is spending time with 12 men.  Ten men started the show and two more, Lee and Marco, were added in week 3 - it was revealed when they arrived that one was gay and one was straight. The prize money was £100,000 and the show was hosted by June Sarpong. The series has been repeated on Channel 4's sister channel, 4Music.

Early reporting revealed Ben Harris to be Mr Gay UK and also said: "Ben Harris, a builder, looks to be one of the favourites to win the show after the first episode in which he played to the builder stereotype."

Contestants

The Girl: Zoe Hardman

Notes

In week three, Lee was not allowed to reveal his sexuality on being voted off, in order that Marco's sexual orientation stayed secret.
In week five, Alex won the contest to dress Zoe and received a dinner date with her.  On their date, Alex decided to confess to Zoe that he was gay, as a result of which she eliminated him that week.
Zoe picked Ben and it was then revealed that he was gay. Ben offered Zoe the prize money, and she decided to split it evenly with him. She stated that even though he was gay she was still glad she chose him.

Series 2 (2012)
In October 2011, it was announced that Channel 4 had ordered a full second series. This time the location was set in Spain and the new series was hosted by T4 presenter, Jameela Jamil and comedian Alan Carr provided the narration. The prize fund was decreased 50% to £50,000 (£25,000 each). The second series made its debut on 9 January 2012 at 9pm on E4. The series was set at a Spanish hacienda - Hacienda de los Hombres. The series was also aired on Channel 4's teen-strand, T4 on Saturdays.

Contestants

The Girl: Cara

Notes

Contestants Jordan and Mitch were introduced in Week 4.
Dean was chosen as the winner. As he was straight, both he and Cara won £25,000 each.

Transmissions

Adaptations
Adaptations of the series premiered in Australia, the United Kingdom, and the Netherlands. In the Netherlands, an adaptation titled Herken de Homo (Dutch; the English title is Recognize the Gay) premiered on January 4, 2005, on RTL 5. The series, which was hosted by Dutch television presenter Fiona Hering, was broadcast for a single season. Filmed in Mexico, the series followed Nathalie Biermanns, a 23-year-old actor, as she competed for a €50,000 (US$55,229). She had to choose between 14 men. At the end, only Marcel remained who turned out to be straight. Both Biermanns and Marcel won €50,000 (US$55,229) each.

An Australian version of the show aired on the Seven Network starting October 2004 hosted by Natalie Garonzi. Despite much of the hype surrounding it the shows ratings dwindled and it was moved to a later timeslot. After Rebecca eliminated Campbell (who was gay) Chad, Dane and Evan were left for one non-elimination round before appearing in the final episode. Rebecca chose Chad and he was revealed to be straight.

The Australian show has also aired in the US on FOX Reality.

References

Sources

External links
  at the Wayback Machine

2000s American LGBT-related television series
2000s American reality television series
2000s LGBT-related reality television series
2004 American television series debuts
2004 American television series endings
American dating and relationship reality television series
American LGBT-related reality television series
Fox Broadcasting Company original programming

Playing It Straight


An Cyperus subtenuis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Georg Kükenthal, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mark T. Strong. An Cyperus subtenuis in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus subtenuis


කථන හා ව්‍යාධි විද්‍යාව යනු පුද්ගලයෙකුගේ කථනය, භාෂාව, සංජානනය, හඬෙහි ඇතිවන ආබාධ, ගිලීමේ අපහසුතා සහ ඒවා සඳහා පුනරුත්ථාපනය හා නිවැරදි කිරීම් ප්‍රතිකාර ලබාදෙන  ක්‍රමවේදයකි.  කථනය හා භාෂා ව්‍යාධි විද්‍යාඥයින් හෝ  කථන හා භාෂා චිකිත්සකවරුන් විසින් මෙකී රෝගීන්ගේ හඬ ඉපදවීම, කථනය වැඩිදියුණු කිරීම, ගිලීමේ අපහසුතා සහ භාෂා අවශ්‍යතා පාසල් වලදී, රෝහල් වලදී සහ වෙනත් ස්ථාන වලදී කථන චිකිත්සක ක්‍රම මගින් ප්‍රතිකාර ලබාදේ.

සන්නිවේදනය සඳහා කථනය (උච්චාරණය, කටහඩ හැසිරවීම, වේගය, තීව්‍රතාවය,) (ධ්වනි විද්‍යාව, ශබ්ද අධ්‍යයන විද්‍යාව, රූපකාරය, ක්‍රියාකාරක පද සම්බන්ධය, අර්ථ විචාරය, උපයෝගි බස සම්බන්ධ වාග් විද්‍යාව) කථන හා ව්‍යවහාරික භාෂාව, (ලිවීමේදි හා කියවීමේදි භාවිතා වන) සහ මුහුණෙන් වන හැගීම් ප්‍රකාශ කිරීම් හා ඉරියව් අන්තර්ගත වේ. මුඛයේ ස්වරාලයේ සහ ග්‍රසනිකාවට අයත් ගිලීමේ ක්‍රියාවලිය ආශ්‍රිත රෝග කථන චිකිත්සාව යටතේ ප්‍රතිකාර කරනු ලැබේ. රෝගයේ  තීව්‍රතාවය හා ස්වභාවය අනුව ඒ සඳහා ලබාදෙන ප්‍රතිකාර ක්‍රම ශාරීරික සුවතා ව්‍යායාම, නිරතුරුවම සිදුකරන පුහුණු වීම්, සන්නිවේදනය වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා ශ්‍රව්‍ය දෘෂ්‍ය ක්‍රම භාවිතා කිරීම වැනි ඒවා වේ. කථන චිකිත්සාව සඳහා සංඥා භාෂාව හා පින්තූර මගින් සංකේත ක්‍රම භාවිතා කිරීම සිදුවේ.

භාෂා චිකිත්සකවරුන් ගිලීමේ ඇති අපහසුතාවන් සදහා ප්‍රතිකාර කිරීම සඳහා ද පුහුණු වී ඇත.
මෙය,
	කථන හා භාෂා ව්‍යාධි විද්‍යාව (SLP) ලෙස ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ සහ කැනඩාවේද,
	එක්සත් රාජධානියේ, අයර්ලන්තන් හා දකුණු අප්‍රිකාවේ කථන හා භාෂා චිකිත්සාව ලෙසද,
	ඕස්ට්‍රේලියාවේ  කථන ව්‍යාධි විද්‍යාව ලෙසද,
	නවසිලන්තයේ කථන භාෂා චිකිත්සාව ලෙසද හැදින්වේ.

මීට අමතරව වෙනත් ආකාර වලින් ද මෙය විස්තර කෙරේ.

මෙය කථනය ඇති කරන්නා වු අවයව වල ඇති වන රෝගී තත්වයන් කෙරෙහි ප්‍රතිකාර ලබාදෙන්නා වූ වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක අධ්‍යනයකි. කථන අවයව වන්නේ මුඛය, උගුර, ස්වර තන්තු හා පෙනහළුය. ස්වර තන්තු වල හා ස්වරාලයේ ඇති පිළිකා ස්වර තන්තු වල අක්‍රමිකතා සහ කථනය ඇති කරන අවයව වල කථන පාලනයෙහි අක්‍රමිකතා සඳහා මෙහිදි ප්‍රතිකාර කෙරේ.

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ සාමාන්‍ය වෛද්‍යවරුන් ද කථනය හා සම්බන්ධ රෝග තත්ව සඳහා පුහුණු කොට ඇත. මෙම කථන චිකිත්සාව වෛද්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ තවත් උපක්ෂේත්‍රයකි. මෙම කථන චිකිත්සකවරුන් කථන අපහසුතා සහ ගිලීමේ අපහසුතා පිළිබඳව ප්‍රතිකාර කරති. මෙමගින් ස්වරාලයේ අක්‍රමිකතා උගුර බැරැන්ඩි වීම සහ ගැස්ට්‍රයිටිස් රෝගය හා සම්බන්ධ ආහාර උගුරට ඒම හදුනා ගැනීම සහ ප්‍රතිකාර කිරීම සිදු කෙරේ. මෙම කථන චිකිත්සකවරුන් මගින් ප්‍රතිකාර ලබන රෝගීන් අතරට කථන  ආබාධ ඇති කුඩා ළමුන්, ස්වරාල සැත්කම් කරන ලද රෝගීන්, ගිලීමේ අපහසුතා ඇති රෝගීන් සහ ස්වරාල අබාධ ඇත්තවුන් අන්තර්ගත වේ.

අතීතයේ ගොත ගැසීම මානසික ආබාධයක් ලෙස සැලකුවද දැන් එම මතය ඉවත්කර ඇත.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Speech-Language_Pathology

කථන හා භාෂා ව්‍යාධි විද්‍යාව


Etten-Leur (), tidligere kaldt "Etten Ca (Cum annexis)", er en kommune og en by i den sydlige provins Noord-Brabant i Nederlandene.

Galleri

Eksterne link

 Website van de gemeente Etten-Leur

Byer i Nord-Brabant
Kommuner i Nord-Brabant

Etten-Leur


Rundspitzlein ist ein älterer heraldischer Ausdruck, der den Kommandostab von Marschällen und kommandierenden Generäle bezeichnet. Das Rundspitzlein ist somit das Zeichen der Marschallwürde und wird hinter den Wappenschild zuweilen senkrecht, also pfahlweis, gestellt. Es werden auch zwei gekreuzte Stäbe  verwendet. Da sie hinter dem Wappen dargestellt werden, gehören sie zum Hinterwappen. Besonderer Wert sollte auf gleichmäßige Sicht über den Wappenschild hervorragende Teile gelegt werden.

Der Kommandostab ist ein Unterscheidungsmerkmal von Wappen. Er besteht aus einem mit silbernem Blech beschlagenen Rundholz von etwa 30 Zentimeter Länge, das auch mit Samt und Stickereien verziert ist.

Siehe auch
 Marschallstab

Literatur
 Pierer's Universal-Lexikon. Band 4. Altenburg 1858, S. 299
 Hermann Julius Meyer: Das große Konversations-Lexikon für die gebildeten Stände. Band 6, Druck und Verlag des Bibliographischen Instituts, Hildburghausen 1851, S. 628

Fachbegriff (Heraldik)
Prachtstück

Rundspitzlein


قائمة بالأبطال في 1939 البطولات الوطنية الأمريكية لكرة المضرب (المعروفة الآن باسم أمريكا المفتوحة):

الكبار

فردي رجال

 بوبي ريجز هزم  ويلبي فان هورن 6-4 6-2 6-4

فردي سيدات

 آليس ماربيل هزم  هيلين جاكوبز 6-0, 8-10, 6-4

مراجع

الرياضة في مدينة نيويورك في 1939
أحداث سبتمبر 1939 الرياضية
البطولات الوطنية الأمريكية (كرة مضرب) حسب السنة
كرة المضرب في 1939
كرة مضرب أمريكية في 1939

البطولات الوطنية الأمريكية 1939 (كرة مضرب)


The Whirlpool Corporation () er en amerikansk multinational producent af husholdningsmaskiner. I 2014 havde koncernen en omsætning på 19,9 mia. amerikanske dollar, og omkring 100.000 ansatte, hvilket gjorde koncernen til verdens største producent af husholdningsmaskiner.
Koncernen har hovedsæde i Benton Charter Township i Michigan i USA. Der drives omkring 70 centre i verden med fabrikations- og forskningsfaciliteter.

Virksomhedens mærker omfatter Whirlpool, Maytag, KitchenAid, Jenn-Air, Amana, Gladiator GarageWorks, Inglis, Estate, Brastemp, Bauknecht, Indesit og Hotpoint.

Efter overtagelsen af Maytag Corporation 31. marts 2006 overgik Whirlpool Corporation Electrolux som verdens største producent af husholdningsmaskiner.

Historie
Upton Machine Company blev etableret 11. november 1911 af Louis Upton (Lou) og hans onkel Emory Upton. Efter et fejlslagent forretningseventyr overtog Lou et patent på en manuel tøjvasker og han henvendte sig til Emory for at undersøge om, der kunne tilføjes en elektrisk motor til designet. Med investeringshjælp på 5.000 $ begyndte de at producere elektrisk-motordrevne vridevaskere.

I 1929 fusionerede Upton med Nineteen Hundred Washer Company fra Binghamton i New York og navnet Nineteen Hundred Corporation blev indført. I 1947 blev introduceret en automatisk spinder-type vaskemaskine, som blev solgt af Sears Roebuck under mærket "Kenmore" og et år senere solgt af virksomheden under mærket "Whirlpool".

I 1950 blev The Nineteen Hundred Corporations navn ændret til The Whirlpool Corporation.

Væsentlige mærker
 Acros
 Admiral
 Amana
 Ariston
 Bauknecht
 Brastemp
 Consul
 Estate
 Gladiator GarageWorks
 Hotpoint (Europa)
 Indesit
 Inglis
 Jenn-Air
 KitchenAid
 Maytag
 Polar
 Privileg
 Roper
 Scholtès
 Hefei Sanyo
 Whirlpool

Referencer

 Wisconsin Historical Archives FAQ

Multinationale virksomheder
Elektronikvirksomheder fra USA
Michigan
Etableret i 1911

Whirlpool Corporation


O Foch foi um cruzador pesado operado pela Marinha Nacional Francesa e a terceira embarcação da Classe Suffren, depois do  e , e seguido pelo . Sua construção começou em junho de 1928 no Arsenal de Brest e foi lançado ao mar em abril do ano seguinte, sendo comissionado na frota francesa em dezembro de 1931. Era armado com uma bateria principal composta por oito canhões de 203 milímetros montados em quatro torres de artilharia duplas, tinha um deslocamento carregado de mais de treze mil toneladas e alcançava uma velocidade máxima de 32 nós.

O Foch começou servindo no Mar Mediterrâneo e em 1935 foi para a Grécia a fim de proteger interesses franceses durante um período de instabilidade. A Segunda Guerra Mundial começou em 1939 e o navio primeiro caçou corsários alemães no Oceano Atlântico e então participou de um bombardeio contra o litoral italiano. A França foi derrotada no final junho de 1940 e ele permaneceu atracado em Toulon até novembro de 1942, quando foi deliberadamente afundado para não ser tomado pelos alemães. Seus destroços foram reflutuados pelos italianos em 1943 e desmontados.

Referências

Bibliografia

Ligações externas

Classe Suffren (cruzadores)
Navios de 1929
Navios construídos na França
Cruzadores da Marinha Nacional Francesa
Cruzadores da França na Segunda Guerra Mundial
Incidentes marítimos em 1942
Embarcações afundadas de propósito
Naufrágios no Mediterrâneo na Segunda Guerra Mundial

Foch (cruzador)


An Phreatia goliathensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johannes Jacobus Smith. An Phreatia goliathensis in nahilalakip ha genus nga Phreatia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Phreatia

Phreatia goliathensis


Diadem of 12 Stars debitantski je studijski album američkog black metal-sastava Wolves in the Throne Room. Album je 7. veljače 2006. godine objavila diskografska kuća Vendlus Records.

O albumu
Diadem of 12 Stars bio je sniman tijekom kolovoza 2005. godine u studiju Louder u San Franciscu. Ovim je albumom sastav zadobio pozornost diskografske kuće Southern Lord Records koja je naknadno, krajem 2006. godine, potpisala ugovor s grupom te ponovno objavila album u vinilnoj inačici. Vlastita je diskografska kuća skupine, Artemisia Records, 2016. godine također ponovno objavila album.

Producent na albumu bio je Tim Green, koji je također radio kao producent grupe Weakling, sastava za koji su članovi Wolves in the Throne Rooma komentirali kako im je bio jedan od njihovih ranijih uzora.

Popis pjesama

Recenzije
Album je zadobio uglavnom pozitivne kritike. Eduardo Rivadavia, glazbeni kritičar sa stranice AllMusic, dodijelio je albumu četiri od pet zvjezdica te je komentirao: "...glazba koju je Wolves in the Throne Room predstavio na svojem debitantskom studijskom albumu, Diadem of 12 Starsu, uistinu je moćna [...]: [album] se sastoji od desetominutnih aglomeracija naizmjeničnih žestokih blastbeatova, čistih tužnih melodija, cirkularnih rifova i spaljujućih vriskova. Naposljetku, neutješna atmosfera koja okružuje glazbu je nedvojbeno dovedena do ekstrema na naslovnoj dvadesetominutnoj pjesmi koju krase neo-folklorni elementi, atmosferski tihi prijelazi i jezivi ženski vokali koji tekstom pjesme osuđuju čovjekovu izgubljenu sklonost prirodi, prizivajući pritom gotovo opipljive vizije paganskih grobnih rituala. Da, instrumentalna bi izvedba grupe mogla biti malo čvršća, aranžmani od prijelaza do prijelaza fleksibilniji i naravno, [na albumu] se nalazi malo toga što već nije bilo prije učinjeno; ali to ne znači da Diadem of 12 Stars neće biti stimulirajuće glazbeno djelo za iskusnije obožavatelje black metala."

Osoblje

Wolves in the Throne Room
 Nathan Weaver – vokali, gitara
 Aaron Weaver – bubnjevi
 Rick – vokali, gitara

Dodatni glazbenici
 Jamie Myers – vokali
 Dino Sommese – prateći vokali
Ostalo osoblje
 Tim Green – produkcija

Izvori

Albumi iz 2006.
Američki glazbeni albumi

Diadem of 12 Stars


Doctorul zburător (franceză Le Médecin volant) este o piesă de teatru din 1645; o comedie în 16 scene și cu 7 personaje. Este scrisă de Molière. Prima reprezentație a avut loc la 18 aprilie 1659 la Paris. Molière s-a inspirat din piesa de teatru italiană Il medico volante. Unele părți ale piesei au fost ulterior reproduse în L'Amour médecin și Doctor fără voie.

Prezentare

Personaje
 Gorgibus, un nobil bătrân, tatăl Lucilei (în Commedia dell'Arte: Pantalone)
 Lucile, fiica lui Gorgibus, logodită cu Villebrequin (Commedia dell'Arte: Innamorata)
 Gros-René, slujitorul lui Gorgibus, rol creat de René Berthelot)
 Sabine, verișoara Lucilei, sursa tuturor intrigilor din piesă (Commedia dell'Arte: Columbina)
 Valère, iubitul Lucilei (Commedia dell'Arte: Innamorato)
 Sganarelle: eroul piesei, valetul lui Valère. (Commedia dell'Arte: Arlecchino), rol creat de Molière
 Un avocat (Commedia dell'Arte: Il Dottore)

Teatru radiofonic

 13 septembrie 2008: traducere și adaptare radiofonică de Pușa Roth, cu actorii Mihai Mălaimare, Mircea Albulescu, Ion Haiduc, Marius Rizea, Delia Nartea, Anne-Marie Ziegler, Mihai Niculescu, regia muzicală George Marcu, regia artistică Vasile Manta.

Primire
Luminița Petrulian consideră că piesa Doctorul zburător constituie un remarcabil exercițiu de tehnică actoricească; intrări și ieșiri rapide din scenă, deghizări multiple și aproape simultane într-un ritm alert.

Ecranizări

Note

Legături externe
 Le Médecin volant  pe site-ul ToutMolière
 Page consacrée au Médecin volant pe site-ul Molière21 (Université Paris-Sorbonne)

Vezi și
 Listă de piese de teatru franceze

Piese de teatru franceze
Piese de teatru de Molière

Doctorul zburător


Yutaro Hara (født 23. april 1990) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Ehime FC.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yutaro Hara


نادي كولتشستر يونايتد لكرة القدم  نادي كرة قدم إنجليزي يلعب في الدوري الأول. تم تأسيس النادي في سنة 1937.

مراجع

أندية دوري البطولة الإنجليزية
أندية كرة قدم أسست في 1937
أندية كرة قدم في إسكس
أندية كرة قدم في إنجلترا
الرياضة في إسكس
الرياضة في كولشيستر
تأسيسات سنة 1937 في إنجلترا

كولتشستر يونايتد


Kaiser-Wilhelm-Koog er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Marne-Nordsee i den sydvestlige del af Kreis Dithmarschen. Kreis Dithmarschen har hjemsted i den sydvestlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Kaiser-Wilhelm-Koog ligger i marsken og er præget af landbrug. Kogen er skabt ved digebyggeri og afvanding fra Nordsøen. Den grænser mod vest til Nationalpark Schleswig-Holsteinisches Wattenmeer.

Nabokommuner
Nabokommuner er (med uret fra nord) kommunerne Friedrichskoog, Kronprinzenkoog og Neufelderkoog (alle i Kreis Dithmarschen).

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Dithmarschen

Kaiser-Wilhelm-Koog


An Kobresia condensata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Georg Kükenthal, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni S.R.Zhang och Henry John Noltie. An Kobresia condensata in nahilalakip ha genus nga Kobresia, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kobresia

Kobresia condensata


Nicolae Nasta () este un senator român, ales în 2012.

Vezi și
 Legislatura 2012-2016 (Senat)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Politicieni români în viață
Secretari de stat ai României
Senatori români 2012-2016

Nicolae Nasta


ශ්‍රි ලංකා  සිවිල් ආරක්ෂක      බලකාය (සිවිල් ආරක්ෂක බලකාය,ආරම්භයේදි ජාතික නිවාස  ආරක්ෂක බලකාය ලෙසද හදුන්වයි ) යනු යුධහමුදා  බලඇණිවලට සමාන බලකායකි.එය ශ්‍රි ලංකා පොලිසියට සහකාරකයක් ලෙස කටයුතු කරයි.එය සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තුමේන්තුව මගින් පාලනය කරයි.
1985 අංක 40 දරණ හමුදා පනත යටතේ ජාතික නිවාස ආරක්ෂක බලකායට අදාල ක්‍රියාකාරකම් පිහිටුවන ලදී. දේශිය පොලිස් විධානය යටතේ දේශිය ග්‍රාම ආරක්ෂකයන් පැමිනෙන ලදි.ඔවුහු සියල්ලම එල්ටීටීඊ ප්‍රහාරයනගෙන් සිවිල් ජනතාව ආරක්ෂා කර ගැනීමට ඔවුන්ගේ උපන් නගරවල හා ගම්වල යොදවන ලද ස්වේච්චා සේවකයන්ය. සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තුමේන්තුව පිහිටුවීමත් සමග ග්‍රාම ආරක්ෂකයන් ,  සිවිල් ආරක්ෂක බලකාය ලෙස නැවත පත් කරන ලද අතර ඔවුන් ආරක්ෂක අමාත්‍යංශයේ විෂය පථය යටතේ පැමිනෙන ලදී .  ශ්‍රි ලංකා යුධහමුදාවේ ස්වේච්චා
සංචිත බලඇණියක් වන ශ්‍රි ලංකා ජාතික ආරක්ෂනය මගින් බලය පැහැදිලි වේ.
සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ වත්මන් අධ්‍යක්ෂක ජනරාල් මහතා චන්ද්‍රරත්න පල්ලේගම ( MA, BSc (Hons), PgD, JP (All-Island), FCPM, MAAT (SL) ) වේ.

කාර්යයන්

ග්‍රාම ආරක්ෂකයන් විසින්  සිදු කළ යුතු කාර්යයන් පහත ලැයිස්තු ගත කර ඇත:
 පොලිසියට සහායක ලෙස සේවය කරන්නට හා සාමාන්‍යයෙන් අභයන්තර ආරක්ෂාව පවත්වාගෙන යාමේදි උදව් කිරීමට.
 මිනිස් ආරක්ෂක මුර පොළවල් , අඩු ප්‍රමුඛතා ගොඩනැගිලි ආරක්ෂනය ,ස්ථාපනයන් ,ග්‍රාම ආරක්ෂනය ආදි ස්ථතික ආරක්ෂක රාජකාරිවල සේවය කිරීමට
 රටේ ආරක්ෂනය සමග සම්බන්ධ විශේෂ කාර්යයන්  සඳහා සෘජුව හෝ වක්‍රව හදිසි හමුදාවක් ලෙස ක්‍රියා කිරීමට
 මොනයම් හෝ ස්වාභාවික ආපදාවක් වැනි ඕනෑම හදිසි අවස්තාවක මහජනතාවට උදව් කිරීමට

විශේෂ රාජකාරින්
 ආර්ථික වශයෙන් වැදගත්කමක් සහිත මධ්‍යස්ථානවලට ආරක්ෂාව ලබා දිම
 ප්‍රධාන සැපයුම් මාර්ග ආරක්ෂා කිරීම

ඉතිහාසය සහ ස්ථාපනය
ශ්‍රි ලංකා සිවිල් යුද්ධය ඇරඹිමත් සමග බොහෝ ගම්මාන LTTE ප්‍රහාරයන්ට ලක්වෙන ලදි .ප්‍රතිඵලය වූයේ බොහෝ සිවිල් වැසියන්ගේ මරණයන්ය. මෙම ප්‍රහාර හේතුවෙන් ගම්වාසින් ඔවුන්ගේම ආරක්ෂාවට ඔවුන් විසින්ම සංවිධානය වීම ආරම්භ කරන ලදි. රජය විසින් දේශීය ස්වේච්ඡා සේවකයන් වු මුල් ග්‍රාම ආරක්ෂකයන් පළමුව ස්ව ආරක්ෂාවට සාමාන්‍ය තුවක්කු වලින් සන්නද්ධව සිටවන ලදී.  1980 මැද භාගයේදි ජාතික ග්‍රාම ආරක්ෂක සේවය ස්වේච්ඡා සේවාවක් ලෙස දේශ සීමා/තර්ජිත ගම්මාන ආරක්ෂා කිරිමට ස්ථාපිත කරන ලදි.සැහැල්ලු වෙඩි තුවක්කු 12 ක් හා දුඹුරු පැහැති නිල ඇඳුම් ඔවුන් වෙත  නිකුත් කරන ලදි . කිසිදු දීමනාවන් නොගෙවු අතර  නමුත් සමහර ආහාර සමුපකාර වෙළෙඳසල් හරහා නිකුත් කරන ලදි.ඉන් පසුව, දෛනික දීමනාවක් ගෙවා පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව යටතේ තබා ඇත. පුහුණු කිරිම හොරණ කුඹුක කඳවුරේදි සිදු කරන ලදී

5000 ක් පමණ වු හමුදා පිරිසකගේ ද ශක්තිය සහිතව එවකට ජාතික ආරක්ෂක අමාත්‍ය අභාවප්‍රාප්ත ගරු ලලිත් ඇතුලත්මුදලි විසින් 1986 දී ග්‍රාම ආරක්ෂක සේවාව නිර්මාණය කරන ලදී. ඔවුහු නිල ඇඳුම් හා අවිආයුධ (බොහෝවිට සාමාන්‍ය තුවක්කු) නිකුත් කළ අතර ඔවුහු  දේශීය ශ්‍රි ලංකා පොලිස් ඒකක අණ යටතේ වූහ. 1988 දී කාන්තා ග්‍රාම ආරක්ෂකයන් බලකායට එක් වී ඇත. 1993 සිට ඔවුන්ට ස්වයංක්‍රිය ගිනි අවි නිකුත් කර ඇත.
2006 අප්‍රේල් මාසයේ දී ග්‍රාම ආරක්ෂනය, සිවිල් ආරක්ෂක බලකාය ලෙස නැවත නම් කරන ලද අතර 2007 ජනවාරි 1 වැනි දින සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුව පිහිටුවීම සිදු වෙන ලදී. එවක පටන් එහි සාමාජිකයන් ඔවුන්ගේ මුල් ගම්මානවලින්  පිටත කොළඹ පවා මහජන ආරක්ෂාව පවත්වාගෙන යාමට යොදවා ඇත.

අතිගරු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා  2006 සැප්තැම්බර් මස 13 වන දිනැති ගැසට් නිවේදන අංක 1462/20 මගින් මුළු ග්‍රාම ආරක්ෂක සේවය ප්‍රතිවයුහගත කොට සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුව ස්ථාපිත කරන ලදී. රැකියා නියුක්තිකයන් ගණන 41.500 දක්වා ඉහළ දමා මසක හමුදා පුහුණුව හඳුන්වා දෙන ලදී. තවද, හමුදා නිල  ඇඳුමට සමාන නිල ඇඳුම් වර්ග දෙකක් නිකුත් කරන ලදි. සාධාරණ වැටුප් සේවකයන් සඳහා ගෙවන ලදී.

2006 සැප්තැම්බර් 13 වන දිනැති අංක 1462/20 දරණ ගැසට්  පතට අනුව සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුව කාර්යයන් පහත සඳහන් පරිදි වේ:
 රට තුළ පවතින ආරක්ෂක තත්ත්වය අනුව, යුද හමුදා හා පොලිස් සේවයේ ආධාර හා උපකාර ලබා ගැනීම සඳහා පරිපූරක හමුදාවක් ලෙස කටයුතු කිරීම.
 ත්‍රස්තවාදී තර්ජන ඇති ගම්මාන,දේපළ සහ නගර සුරක්ෂිත කිරීම සඳහා කටයුතු කිරීම.
 රට තුළ නීතිය හා සාමය ආරක්ෂා කිරීමේ උත්සවයන් සඳහා පොලිසිය සහ සන්නද්ධ හමුදා සහය වීම.
 ජාතික සිදුවීම් හා වෙනත් ඕනෑම වැදගත් අවස්ථාවන්හිදි ආරක්ෂක අංශ සමග එක්ව කටයුතු කිරීම.
 රට තුළ ඇතිවන විවිධ ආපදා (ගංවතුර, නායයෑම් හා සුනාමි වැනි) හැකිතාක් අවමකර ගැනීමේ ක්‍රියාකාරකම්වලට සහය වීම.
 සමාජ සුභසාධන කටයුතු සඳහා සහාය වීම්.
ජනාධිපති, අමාත්‍ය (විෂය භාර) හෝ රජය විසින් නියෝග කරන විශේෂ කාර්යයන් සමග එක්ව කටයුතු කිරීම.
 සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ ප්‍රධාන කාර්යාල පිහිටුවීම.
කෘෂිකාර්මික, පුරා විද්‍යාව, සංස්කෘතිය, අධ්‍යාත්මික, සමාජ සුභ සාධන සංවර්ධන, සත්ව පාලනය, ක්‍රීඩා සංවර්ධනය, ඉදිකිරීම් සහ ගඩොල් නිෂ්පාදන වැනි බොහෝ ව්යාපෘතීන් ආරම්භ කිරීම හරහා වර්තමානයේදී CSD සේවක පිරිස අදාළ ගම්මානවල ප්‍රජාවන්ගේ ජීවන තත්ත්වය ඉහළ නැංවීමට දිගටම කටයුතු කරයි.

පෙර සේවය කර ඇති, අධ්‍යක්ෂක ජනරාල්වරු වන්නේ, රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර (එම්.ඒ., දර්ශනපති) සහ රියර් අද්මිරාල් ආනන්ද පීරිස් මහතා  (RSP, VSV, USP, NDC, පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාව, DISS) ය. ආසන්න වශයෙන් සන්නද්ධ සේවා සහ පොලිස් නිලධාරීන්  75ක් වඩා හොඳ පරිපාලනය සඳහා අනුයුක්ත කරන ලදී. සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ වත්මන් තුන්වන අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් චන්ද්‍රරත්න පල්ලේගම ( MA, BSc (Hons), PgD, JP (All-Island), FCPM, MAAT (SL) ), මහතා ශ්‍රි ලංකා පරිපාලන සේවයේ (SLAS) විශේෂ ශ්‍රේණියේ නිලධාරියෙකි

ශක්තිය
39,800 කට අධික පිරිසක් සියලු දිස්ත්‍රික්ක සහ පළාත්වල සේවය කරන නමුත් , ඉන් බොහෝ පිරිසක් උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වල, එල්ටීටීඊ ප්‍රහාර එල්ල වීමෙන් පීඩාවට පත් ගම්මානවල සේවයේ යොදවා ඇත . ඔවුන්ද මහජන ආරක්ෂාව පවත්වාගෙන යාමේදි පොලීසියට සහාය වීමට ප්‍රදාන නගර හා උප නගරවල සේවයේ යොදවා ඇත.

නිලයන්
 දිස්ත්‍රික්ක භාර නිලධාරි
 පාලිකාව
 උප පාලිකාව
 ග්‍රාම ආරක්ෂක

පුහුණුව
පුහුණුව අදියර දෙකකින් ලබා දී ඇත.මූලික පුහුණුව සාමාන්යෙන් සති 2-4ක් සඳහා, විවිධ හමුදා පුහුණු මධ්‍යස්තානයනහිදී  ශ්‍රි ලංකා යුද හමුදාව විසින් සපයා ඇත. ජංගම පුහුණු ඒකක විසින්, ඒකක සේවයේ යොදවා ඇති ප්‍රදේශවල අමතර පුහුණුව වරින් වර සිදු කරනු ලබයි.

උපකරණ
සිවිල් ආරක්ෂක බලකාය, භාවිතා කිරීමට පුහුණු කළ 56  වර්ගය ගිනි අවි, L1A1 ස්වයං පූරණය රයිෆල්, .303 ලී-එන්ෆීල්ඩ් ගිනි අවි හා සාමාන්ය තුවක්කු යන අවි ආයුධ වලින් සමන්විත වේ.

මෙයද බලන්න
 ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදා
 ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාව
 ශ්‍රි ලංකා පොලිස්
 ජාතික ආරක්ෂක
 ශ්‍රි ලංකාවේ පැවති සිවිල් යුද්ධය

ආශ්‍රිත ලිපි

බාහිර සබැඳි
 සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ නිල වෙබ් අඩවිය
 රාජ්ය ආරක්ෂක අමාත්‍ශයේයං නිල වෙබ් අඩවිය
 නිල යුද හමුදා වෙබ් අඩවිය
 Homeguard පිටුව
 එක්සත් ශ්‍රී ලංකා නිත්ය දූත
 ජිනීවා ජාතීන්ගේ කාර්යාලය

ශ්‍රි ලංකා සිවිල් ආරක්ෂක බලකාය


Derek Malas (10 de diciembre de 1983 en Port Vila) es un futbolista vanuatuense que juega como mediocampista.

Carrera

Debutó en 2006 en el Tupuji Imere. En 2007 fue fichado por el Erakor Golden Star, donde jugó hasta que en 2010 el Amicale FC compró su pase. En 2012 dejó el club.

Clubes

Selección nacional
Con  ganó la medalla de bronce en los Juegos del Pacífico Sur 2007, además de disputar la Copa de las Naciones de la OFC 2008 y Copa de las Naciones de la OFC 2012|2012]].

Referencias
Malas en transfermarkt
Malas en ceroacero

Personas de Port Vila
Futbolistas de Vanuatu
Futbolistas de Vanuatu en la Copa de las Naciones de la OFC 2012
Futbolistas del Tupuji Imere
Futbolistas del Erakor Golden Star
Futbolistas del Amicale Football Club

Derek Malas


Roberto Calvi () a fost un bancher și mason italian, numit "Bancherul lui Dumnezeu" (în ), din cauza apropierii sale de Sfântul Scaun. Era de loc din Milano. Calvi a fost președintele Băncii Ambrosiano, care s-a prăbușit într-unul dintre cele mai mari scandaluri politice din Italia.

Moartea lui Calvi, survenită la Londra în iunie 1982, este o sursă de controversă și a fost numită crimă după ancheta a doi polițiști de la brigada judiciară și după o anchetă independentă. La Roma, în iunie 2007, cinci persoane au fost achitate de crimă.

Se presupune că Banca Vaticanului, principalul acționar al Băncii Ambrosiano, mafia, care ar fi putut folosi Banca Ambrosiano pentru spălarea banilor, și lăcașul clandestin pseudomasonic "Propaganda Due" ar fi fost implicați cumva în moartea lui Calvi.

Referințe

Legături externe

 The Pope and the Mafia Millions, Sky Television

 Propaganda Due (P2) & Roberto Calvi
 Gallery of rare pictures of Roberto Calvi supplied by his son Carlo Calvi
 Who Killed Roberto Calvi? Three Monkeys Interview with journalist Philip Willan

Nașteri în 1920
Decese în 1982
Bancheri italieni
Romano-catolici italieni
Oameni din Milano

Roberto Calvi


Mart Poom (d. 3 Şubat 1972) Estonyalı futbol antrenörü ve eski profesyonel futbolcu. Estonya milli takımının kaleci antrenörüdür.

Biyografisi

Uluslararası kariyeri
Poom Estonya'yı 105 maçta temsil etmiş, Finlandiya takımı Kuopion Palloseura'nın değerli oyuncuları arasında sayılmıştır. Kasım 2003'te Estonya Futbol Federasyonu tarafından ülkesinin son 50 yılın en iyi oyuncusu seçilmiştir.

Kişisel
Lissel (d. 1975) ile evli olup Markus (d. 1998) ve Andreas (d. 2003) adlı iki oğulları vardır.

1972 doğumlular
Eston futbolcular
Portsmouth FC futbolcuları
Derby County FC futbolcuları
Sunderland AFC futbolcuları
Arsenal FC futbolcuları
Watford FC futbolcuları
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
Yaşayan insanlar
Gol atan futbol kalecileri
Estonya millî futbol takımı futbolcuları
Kaleci futbolcular
English Football League futbolcuları
Eston gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki Eston gurbetçiler
Finlandiya'daki gurbetçi futbolcular
İsviçre'deki gurbetçi futbolcular
FC Wil futbolcuları
FIFA Century Club
Kuopion Palloseura futbolcuları
Meistriliiga futbolcuları
Premier League futbolcuları
Sovyet futbolcular
Tallinn doğumlu sporcular
Veikkausliiga futbolcuları
UEFA Jübile Ödülü sahipleri

Mart Poom


An antheridium is a haploid structure or organ producing and containing male gametes (called antherozoids or sperm). The plural form is antheridia, and a structure containing one or more antheridia is called an androecium. Androecium is also the collective term for the stamens of flowering plants.

Antheridia are present in the gametophyte phase of cryptogams like bryophytes and ferns. Many algae and some fungi, for example ascomycetes and water moulds, also have antheridia during their reproductive stages. In gymnosperms and angiosperms, the male gametophytes have been reduced to pollen grains and in most of these the antheridia have been reduced to a single generative cell within the pollen grain. During pollination, this generative cell divides and gives rise to sperm cells.

The female counterpart to the antheridium in cryptogams is the archegonium, and in flowering plants is the gynoecium.

An antheridium typically consists of sterile cells and spermatogenous tissue. The sterile cells may form a central support structure or surround the spermatogenous tissue as a protective jacket. The spermatogenous cells give rise to spermatids via mitotic cell division. In some bryophytes, the antheridium is borne on an antheridiophore, a stalk-like structure that carries the antheridium at its apex.

Gallery

See also
 Hornworts have antheridia, in some cases arranged within androecia.
 Microsporangia produce spores that give rise to male gametophytes.

References

Further reading
C.Michael Hogan. 2010. Fern. Encyclopedia of Earth. National council for Science and the Environment. Washington, DC

Plant anatomy
Plant reproduction

he:מורפולוגיה של הצמח - מונחים#איברים בצמחים פרימיטיביים

Antheridium


La Ruta Estatal de Nevada 823, y abreviada SR 823 (en inglés: Nevada State Route 823) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Nevada. La carretera inicia en el Sur desde la  hacia el Norte en la Upper Colony Road en Simpson. La carretera tiene una longitud de 12,3 km (7.614 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de Nevada 823 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Nevada por sus siglas en inglés Nevada DOT.  ►►►► MENTIRA ►►►

Cruces
La Ruta Estatal de Nevada 823 es atravesada principalmente por la .

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Nevada DOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Nevada

Ruta Estatal de Nevada 823


Hakoili - girl in a box er en dansk animationsfilm fra 2012 med instruktion og manuskript af Maremi Watanabe.

Handling
En coming-of-age historie i et sci-fi univers. Den unge pige Core bor sammen med sin robotfar på en sol. Med sin særlige evne skaber hun energi til universet. Hendes trivielle tilværelse bliver pludselig afbrudt, da et rumvæsen flyver ind i solen. Kærligheden spirer mellem de to, og Core må afgøre, om hun skal følge sin pligt eller sine egne drømme.

Referencer

Eksterne henvisninger

Animationsfilm fra Danmark
Danske film fra 2012

Hakoili - girl in a box


San Possidonio ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Modena in Emilia-Romagna. Die Gemeinde liegt etwa 27 Kilometer nordnordöstlich von Modena. Die Secchia bildet die westliche Gemeindegrenze.

Geschichte
Der Ortsname lautete in der römischen Antike Garfaniana.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in der Provinz Modena
Weinbauort in Italien

San Possidonio


An Trachyandra zebrina in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Schltr. ngan Karl von Poellnitz, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Anna Amelia Obermeyer. An Trachyandra zebrina in nahilalakip ha genus nga Trachyandra, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trachyandra

Trachyandra zebrina


PGPLOT grafik kütüphanesi Fortran ve C tarafından çağırılabilen, basit bilimsel grafikler yapmak için kullanılan ve aygıttan bağımsız bir grafik paketidir. Minimum çaba harcayarak bilimsel yayın kalitesinde grafikler hazırlamak için tasarlanmıştır.

PGPlot kütüphanesi iki ana kısımdan oluşur:
1- Aygıttan bağımsız
2- Çeşitli görüntü göstericiler, nokta vuruşlu yazıcılar, lazer yazıcılar ve kalemli yazıcılardan çıktı alabilmek için aygıta bağımlı kısım

PGPlot, Postscript ve GIF formatları da dahil olmak üzere yaygın olan dosya biçimlerini destekler. PGPlot'un kendisi de çoğunlukla Fortran 77'de yazılmıştır. PGPlot alt programcıkları Fortran 77 veya Fortran 90 gibi programlardan direkt olarak çağırılabilir. C bağlantı kütüphanesi (cpgplot) ve başlık dosyası (cpgplot), PGPlot' un C veya C++ programlarından çağrılabilmesini sağlamaktadır; bu bağlanti kütüphanesi C ve Fortran arasında irtibatı sağlar. PGPlot Unix (çoğunlukla Linux, SunOS, Solaris, HPUX, AIX, ve Irix'leri içeren çeşitleri) ve OpenVMS işletim sistemleri ile test edilmiştir.

PGPlot kamuya açık olmayan bir yazılım olmakla birlikte ticari maksatla kullanılamaz. Kaynak kodu ve dokümantasyonu California Institute of Technology tarafından telif hakkı ile korunmaktadır.

Grafik tasarım yazılımları

PGPLOT


El pijuí de McConnell  o güitío de bosque (en Venezuela) (Synallaxis macconnelli), es una especie de ave paseriforme de la familia Furnariidae perteneciente al numeroso género Synallaxis. Es nativa del norte de América del Sur.

Distribución y hábitat

Se distribuye de forma disjunta por los tepuyes y selvas del escudo guayanés del extremo norte de Brasil, Guayana francesa, Guyana, Surinam y sur de Venezuela.

Esta especie es considerada poco común y local en su hábitats natural: el denso sotobosque en los bordes de selvas húmedas tropicales, principalmente en las laderas de los tepuyes y colinas adyacentes, entre los 500 y 1900 metros de altitud; la subespecie obscurior en elevaciones menores hasta casi el nivel del mar.

Descripción
Mide entre 15 y 17 cm de longitud y pesa entre 18 y 20 gramos. Sus alas, píleo y frente son de color castaño y su espalda y cola son pardo grisáceas, mientras que su cara y partes inferiores son de color gris. Su pico es estrecho y ligeramente curvado en su parte final.

Sistemática

Descripción original
La especie S. macconnelli fue descrita por primera vez por el ornitólogo británico Charles Chubb en 1919 bajo el mismo nombre científico; su localidad tipo es: «Monte Roraima, Bolívar, Venezuela».

Etimología
El nombre genérico femenino «Synallaxis» deriva del término francés «Synallaxe» dado por Vieillot (1818) a estas aves con referencia a las características diferenciadas que garantizan las separación genérica, que por su vez deriva del griego «συναλλαξις sunallaxis, συναλλαξεως sunallaxeōs» que significa 'intercambio'; una acepción diferente sería que deriva del nombre griego «Synalasis», una de las ninfas griegas Ionides; el nombre de la especie «macconnelli», conmemora al colector y explorador británico Frederick Vavasour McConnell (1868-1914).

Taxonomía
Forma una grupo de especies con Synallaxis moesta y Synallaxis cabanisi, los datos genético-moleculares confirman que las tres forman un clado: el «grupo moesta». Todas han sido tratadas como conespecíficas pero el plumaje de los ejemplares juveniles de la presente difiere de ambas.

La subespecie S. macconnelli yavii , 1947 (del Cerro Yaví, en el sur de Venezuela, norte de Amazonas), que fue baseada en un único espécimen de una localidad cercana al rango de la nominal, es casi siempre considerada como de validad dudosa, pero, la clasificación Aves del Mundo (HBW) la retiene como válida con base en la descripción que indica que es distintiva. La subespecie propuesta S. macconnelli griseipectus , 1945 (del monte Ptari-tepui, en Venezuela) no es diagnosticable.

Subespecies
Según la clasificación del Congreso Ornitológico Internacional (IOC) se reconocen dos subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Synallaxis macconnelli macconnelli , 1919 – sureste de Venezuela (región de tepuyes de Bolívar, y Cerro de la Neblina en el sur de Amazonas) y norte de Brasil (Cerro de la Neblina, Serra Parima).
 Synallaxis macconnelli obscurior , 1948 – Surinam, Guayana francesa y extremo norte de Brasil (Amapá).

La clasificación Clements Checklist/eBird no reconoce ninguna subespecie.

Referencias

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Synallaxis macconnelli en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Synallaxis macconnelli en xeno-canto.
 Fotos y sonidos de joão-escuro Synallaxis macconnelli en Wikiaves.

macconnelli
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1919
Taxones descritos por Charles Chubb

Synallaxis macconnelli


est une mangaka active depuis 2010. Elle est connue pour sa première œuvre, .

Biographie
Shima Tokio commence à dessiner des illustrations de manga en  et  année de primaire, après avoir observé une camarade, mais commence ses propres mangas au collège, même si elle ne les finissaient pas la plupart du temps.

En troisième année de collège, elle apprend à dessiner des dōjinshi et créé un site où elle les expose. Shima participe à sa première convention de dōjinshi en première année de lycée, mais les dōjinshi qu'elle expose reçoivent peu d'attention. Ses premières participation rémunérées dans le monde du manga commencent lorsqu'un éditeur ayant vu son site et lui a proposé de participer dans des anthologies.

En avril 2009, elle entame un partenariat avec l'éditeur Hōbunsha, pour qui elle réalise deux dōjinshi avant de recevoir une demande de Hakusensha, qu'elle refuse de sitôt, ayant de la difficulté à garder le rythme. En mars 2010, elle commence son premier manga, , qui parvient à être sérialisé dans le magazine  de Hōbunsha. Elle reçoit alors une nouvelle demande de Hakusensha, qu'elle accepte cette fois-ci. Pour Hakusensha, elle écrit le manga Armor Amour, sérialisé à partir de février 2011 dans leur magazine .

Au début de sa carrière en manga, Shima était encore une employée de bureau, mais après une recommandation du président de sa maison d'édition, a décidé d'en faire son emploi à temps plein. La mangaka poursuit en 2021 avec Dachi no Imōto, dont le premier volume est publié en août de la même année. En 2022, elle commence son manga Oshibana!.

Principales œuvres
 {{japonais|'|7時間目の音符|Shichi-jikanme no Nōto}},  (Hōbunsha), quatre volumes, 2010 à 2013.
 ,  (Hakusensha), quatre volumes (incluant Suki na Hito ga Dekimashit), 2011 à 2014.
 , Rakuen Le Paradis (Hakusensha), 2011 à 2014.
 , Manga Time Kirara Forward (Hōbunsha), deux volumes, 2013 à 2014.
 , Rakuen Le Paradis (Hakusensha), trois volumes (incluant Koi wa Yami et Seifuku no Koibito), 2014 à 2018.
 , Rakuen Le Paradis (Hakusensha), 2014 à 2018.
 , Rakuen Le Paradis (Hakusensha), 2015 à 2018.
 , Rakuen Le Paradis (Hakusensha), un volume, 2015 à 2017.
 , Rakuen Le Paradis (Hakusensha), deux volumes (incluant Yogoto no Jurietto''), 2018 à 2020.
 , Rakuen Le Paradis (Hakusensha), 2018 à 2020.
 , Rakuen Le Paradis (Hakusensha), depuis 2020.
 , Manga Comisol (Kōbunsha), depuis 2022.

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Mangaka
Dessinatrice japonaise
Dessinatrice de bande dessinée

Tokio Shima


Otonabee River ist ein Fluss in der kanadischen Provinz Ontario.

Er bildet den Abfluss des Katchewanooka Lake bei Lakefield. Er fließt in südlicher Richtung. Dabei durchfließt er den Osten von Peterborough (mit einem Abstand von 150 m zum Stadtzentrum) und den dortigen Little Lake. Er fließt noch weitere 30 km nach Süden. Er mündet schließlich in den nordwestlichen Teil des Rice Lake, der vom Trent River zum Ontariosee hin entwässert wird. Die Gesamtlänge des Otonabee River beträgt 55 km.

In der Ojibwe-Sprache heißt der Fluss Odoonabii-ziibi ("Tullibee River"). "Tullibee" ist ein anderer Name für die Amerikanische Kleine Maräne (Coregonus artedi).

Die Uferabschnitte des Otonabee River sind öfter von Überschwemmungen infolge von Starkniederschlagsereignissen heimgesucht worden. Beispielsweise fielen am 15. Juli 2004 an einigen Stellen 240 mm innerhalb von 24 Stunden. Die Trent University betreibt ein eigenes Wasserkraftwerk am Fluss.

Cow Island ist eine Insel im Rice Lake westlich der Mündung des Otonabee River gelegen.

Nutzung
Der Fluss ist Teil des Trent-Severn-Wasserweges, der den Ontariosee mit dem Huronsee verbindet. Es befinden sich eine Reihe von Schleusen entlang dem Flusslauf. Diese ermöglichen die Bootsfahrt vom Rice Lake den Otonabee River flussaufwärts zum Katchewanooka Lake und weiter zu den Kawartha Lakes.

Am Otonabee River liegen mehrere Wasserkraftwerke:

Das Lakefield-Kraftwerk in Lakefield liefert mit einer 2 MW-Turbine Strom.
Einige frühere Kraftwerksstandorte an den Staustufen des Flusssystems wurden aufgegeben.

Das Auburn-Kraftwerk in Peterborough liefert mit 3 Einheiten eine Leistung von 2 MW.

Das London Street-Kraftwerk in Peterborough liefert mit 3 Francis-Turbinen und einer Fallhöhe von 8,5 m eine Leistung von 4,1 MW.

Weblinks

 Otonabee Region Conservation

Einzelnachweise

Peterborough County

Otonabee River


Hrvatski psihijatrijski dani, kongresni dani psihijatrije u Hrvatskoj koje organizira Hrvatsko psihijatrijsko društvo. Održavaju se od 2003. godine jednom godišnje. Idejni začetnik Dana je tadašnji predsjednik Društva Ljubomir Hotujac. Prvi su održani 2004. u Rovinju, a ostali u Opatiji. Hrvatska liječnička komora boduje prisustvovanje skupu i aktivno sudjelovanje. Na Danima se održavaju skupštine Hrvatskog psihijatrijskog društva (redovne, izvanredne, izborne), simpoziji, usmeni prikazi. Uz znanstveni dio programa tu su i drugi sadržaji, poput okruglih stolova, predstavljanje knjiga, radionice i dr. Dani imaju svoj stručni i organizacijski odbor, ocjenjivački odbor za najbolje oralne prezentacije, ocjenjivački odbor za najbolje postere, organizacijski odbor Sekcije mladih psihijatara i specijalizanata psihijatrije. Po završetku kongresa proglašava se najbolje prikaze i dodjeljuje godišnje nagrade Hrvatskoga psihijatrijskog društva.

Izvori

Psihijatrija u Hrvatskoj

Hrvatski psihijatrijski dani


NCC may refer to:

Biology
Neural correlates of consciousness,  neuronal events and mechanisms relating to perception phenomena
Sodium-chloride symporter, abbreviated as NCC

Companies
National Certification Corporation, a nursing specialty certification company
National City Corporation, a leading US bank
NCC AB, a Swedish construction company
NCC Bank, a Bangladeshi bank
Nagasaki Culture Telecasting, a Japanese commercial broadcaster
NCC Group, a British information assurance and cyber security firm

Computers
National Computer Camps, United States
National Computer Conference, United States, 1970s and 1980s
National Computing Centre, in the United Kingdom

Culture

Broadcasting
National Communications Commission, an independent statutory agency in Taiwan
Nigerian Communications Commission, a telecommunication regulatory body for Nigeria

Fiction
Starfleet starship registry prefix in the Star Trek  series

Sport
 Newport Cricket Club, Newport, South Wales
 Nondescripts Cricket Club, Colombo, Sri Lanka
 Nordic Challenge Cup, a sports car racing series
 North Central Conference, a former college athletics conference in the United States
 Norwood Cycling Club, Adelaide, South Australia

Education

United Kingdom
New City College in London, England
NCC Education, United Kingdom

United States
Nashua Community College in Nashua, New Hampshire
Nassau Community College in Nassau County, New York
Newport Central Catholic High School, Kentucky
North Central College, Naperville, Illinois
Norwalk Community College, Connecticut
Northampton Community College in Bethelehem, Pennsylvania

Elsewhere
Nicholson Catholic College, Belleville, Ontario, Canada
Northern Christian College, Laoag City, Ilocos Norte, Philippines
National Communications Coordinator on a university Residence Hall Association

Nature conservation
Nature Conservancy of Canada
Nature Conservancy Council, UK, 1973-1991
AUB Nature Conservation Center, American University of Beirut

Organizations
Israel National Council for the Child, Israeli children's rights advocacy organization
National Cadet Corps (disambiguation),  Military Cadet Corps in various countries
National Chicken Council, in the United States
National Christian Council (disambiguation), in various countries
Nature Conservancy Council, a former public body in the United Kingdom
National Coordinating Center for Communications, a branch of the United States National Cybersecurity and Communications Integration Center

Politics and government
National Capital Commission, a Canadian federal crown corporation
National Citizens Coalition, a right-wing political organization in Canada
National Citizens' Coalition, Zambian political party
Newport City Council, a Welsh local government body
National Civic Council, an Australian political movement
National Conservative Convention, a UK most senior body of the Conservative Party
National Constitution Center located in Philadelphia, Pennsylvania
National Coordination Committee for Democratic Change, a Syrian political bloc
 National COVID-19 Commission Advisory Board, Australian Government board
Natural Capital Committee, an independent body advising England's government on valuing and managing nature
National Communications Centre, a South African intelligence agency
Nelson City Council, a New Zealand local government body

Religion
National Community Church, Washington DC, United States
National Council of Churches, USA, or the National Council of the Churches of Christ in the USA
New Creation Church, Singapore

Other uses
Nanocrystalline cellulose, a freeze-dried form of nanocellulose
National Certified Counselor, a class of psychotherapist
National Construction Code, publication of minimum requirements for buildings in Australia.
New Castle County, Delaware
Non-compete clause
North Crimean Canal
Northern Counties Committee, a former Northern Irish railway
Nederlandse Centrale Catalogus, the Central Catalog of the Netherlands National Library
North Coast Corridor, an infrastructure project in San Diego County, California
National Coursing Club, national registration association for British Bred greyhounds

See also
National Convention Center (disambiguation)

NCC


Matthew Wyatt "Matt" Rogers (born September 16, 1978) is an American television host and country singer. He was also one of the finalists on the third season of the reality/talent-search television series American Idol, he became a television host with series Really Big Things and There Goes the Neighborhood.

Personal
Rogers is a native and a resident of Rancho Cucamonga, California. He began singing at age 5. Rogers attended Sierra Vista Middle School in Covina, California and South Hills High School in West Covina, California, where he played football. He went on to play college football at the University of Washington, where he was an offensive lineman on their 2001 Rose Bowl championship team.

Career
On March 24, 2004, Rogers became the second of the 12 finalists to be voted off of American Idol.  Since his appearance on American Idol, Rogers has served as co-host for American Idol Extra and worked as a correspondent on several sports and entertainment shows, including Turner Sports College Football, The Best Damn Sports Show Period, Access Hollywood, Entertainment Tonight, and American Idol.  Rogers guest appeared on the 'Idols' edition of Family Feud.

Rogers was the host for the Discovery Channel shows Really Big Things in 2007, and There Goes the Neighborhood in 2009. As of August 2012, he hosts Beat the Chefs on Game Show Network. Rogers is best known for hosting "Coming Home," a reality docu-series on Lifetime which followed the surprise reunions of military members and their loved ones, as they returned home from active duty. Matt put his songwriting experience into play by writing and performing the theme song for "Coming Home" titled "I'm Coming Home," which has since served as a voice for the experience of military families around the country. He also stars in a series of commercials for Bosley Hair Restoration.

On October 16, 2015, Rogers appeared as the new host of Discovery Channel's Gold Rush - The Dirt.

On January 13, 2017, Rogers was a guest on The Ellen Show'' with his daughter, Samantha, to advocate for cystic fibrosis research.

American Idol performances
"What You Won't Do for Love" (Bobby Caldwell, 1979) (Semifinals; February 17, 2004)
"Hard to Handle" (Otis Redding) (Soul week; March 16, 2004)
"Amazed" (Lonestar, 2000) (Country; March 23, 2004) (Bottom 3; voted off)

References

External links

 , Discovery Channel
 , TV.com
  Bosley web site

1978 births
Living people
21st-century American male singers
21st-century American singers
American football offensive linemen
American Idol participants
Musicians from Greater Los Angeles
American country singers
American male pop singers
People from Rancho Cucamonga, California
Players of American football from San Bernardino County, California
Washington Huskies football players

Matthew Rogers


Naposljetku nada (njemački: Am Ende die Hoffnung) njemačka je povijesna drama iz 2011. godine snimljena prema scenariju i režiji Thorstena Nätera. Radnja filma istovremeno se odvija 1944. i 2011. godine i prati životne priče bake i njezine unuke u različitim vremenima, ali s jednakim poteškoćama. Glavne uloge tumače Yvonne Catterfeld, Maximilian von Pufendorf i Stephan Luca.

Film je sniman od 15. veljače do 7. travnja 2011. u Njemačkoj (Berlin, München i Hannover) i Norveškoj.

Prvo televizijsko prikazivanje film je doživio na kanalu Sat.1 18. listopada 2011. Premijeru filma pratilo je 3,15 milijuna gledatelja, većinom mladenačke dobi.

Radnja
2011.: Berlin. Taksistica Kati Krüge (Marie Zielcke) dobiva poziv za vožnju na koju nerado ide, ali klijent traži upravo nju. Poziv je stigao od njezine bake Elisabeth Lenz s kojom nije u bliskim odnosima. Elisabeth traži da je unuka odveze u Kiel, a put do Kiela vrijeme je koje ona provodi u sjećanjima.

1941.: Prije gotovo sedamdeset godina baka se zvala Ellen Ludwig (Yvonne Catterfeld), u Kielu je radila u krojačnici i ujedno bila članica pokreta otpora. Kad su jednom prilikom ona i njezina prijateljica lijepile letke antinacističkog sadržaja po gradu, uhvatila ih je njemačka patrola. Prijateljica je stradala, a Ellen se uspjela izvući zahvaljujući mladom liječniku Robertu Elbingu (Stephan Luca), vođi mjesnog pokreta otpora, koji se ubrzo zaljubi u nju.

Kao engleska špijunka, upoznaje Hansa Mertensa (Max von Pufendorf), njemačkog časnika na podmornici, s ciljem prikupljanja podataka o prijevozu dizelskih motora najnovije proizvodnje u Japan. Iskorištavajući njihovu ljubavnu vezu, Ellen se uspije dokopati podataka slikanjem tajnih spisa u Mertensovom uredu. Unatoč tome što je izvršila zadatak, Ellen se iskreno zaljubila u Hansa i teško se miri s njegovim odlaskom. Nakon što Hans isplovi za Japan, Ellen preživi bombardiranje zahvaljujući liječniku Robertu, koji joj nudi bijeg u Englesku.

Nakon što od Robertove suradnice, medicinske sestre Helge Beier (Hildegard Schroedter), sazna kako će Britanska mornarica potopiti podmornicu, Ellen odluči upozoriti Hansa. Sestra Helga pomogne joj krivotvoriti dokumente, te kao medicinsko osoblje Ella odlazi vlakom u Norvešku, gdje se nalazi Hans s ostatkom posade, nakon što im je u Norveškom moru bila oštećena podmornica. Ellen i Hans uspliju provesti nekoliko dana zajedno, ali Hans ubrzo prema Hitlerovoj zapovijedi ponovno isplovljava. Večer prije, Ellen mu priznaje svoj pravi identitet i otkriva engleski plan o potapanju podmornice. Hans joj ne povjeruje i ode isploviti.

Sljedećega jutra, Ellu privede Norveški pokret otpora, ali se spasi posredovanjem liječnika Roberta, koji je također u Norveškoj. Nakon potapanja podmornice Ellen odlazi u Englesku, gdje se vjenčala s Robertom. Budući da je tamo rodila Hansovo dijete (Katinu majku) nakon pola godine rastaje se od Roberta.

2011.: Brojnim retrospekcijama Elisabeth se vraća u prošlost, zbog koje je zanemarivala svoju kćer i unuku. Isprva se teško uspijeva razumjeti s unukom, ali nakon blažeg srčanog udara, Kati odluči poslušati njezinu priču, koja ih odvede u Norvešku. Tamo Ellen nalazi kuću u kojoj je provela noć s Hansom, a u mjesnom hotelu sazna kako su morski biolozi pronašli olupinu podmornice U-864, u kojoj je poginuo Hans.

Zadnjim vraćanjem u prošlost saznaje se kako je Hans netom prije pogiblji napisao pismo u boci za Ellen i zaključao ga u ormarić u nadi da će ga jednom pronaći. Upravo to pismo Ellen pročita na kraju filma.

Uloge

Glavne uloge
 Yvonne Catterfeld kao mlada Elisabeth (Ellen Ludwig);
 Stephan Luca kao engleski liječnik Robert Elbing;
 Maximilian von Pufendorf kao mornarički časnik Hans Mertens;
 Rosemarie Fendel kao starija Elisabeth (Ellen Lenz);
 Marie Zielcke kao Ellina unuka i taksistica Kati Krüger.

Sporedne i gostujuće uloge
 Katrin Pollitt kao Frida;
 Dirk Borchardt kao zapovjednik podmornice, kapetan Wolfram;
 Hildegard Schroedter kao medicinska sestra Helga Beier;
 Tobias Retzlaff kao strojar u podmornici;
 Hedi Kriegeskotte kao Ilse Kastropp;
 Karl Kranzkowski kao R. Karl Kastrop;
 Eva-Maria Kurz kao gospođa Kleintje;
 Frieder Venus kao gospodin Kleintje;
 Kai-Peter Malina kao Funker Rühl;
 Henning Nöhren kao kondukter u vlaku.

Izvor: Internet Movie Database

Izvori

Vanjske poveznice
 Naposljetku nada  na mrežnim stranicama Sat.1

Njemački filmovi 2010-ih
Filmovi 2010-ih
Filmovi o Drugom svjetskom ratu
Dramski filmovi

Naposljetku nada


Herbert John Pulman () a fost un jucător englez de snooker care a dominat acest sport în anii '60.

Pulman câștigat campionatul mondial de opt ori. A devenit ulterior și comentator BBC și ITV.

Note

Nașteri în 1923
Nașteri pe 12 decembrie
Decese în 1998
Decese pe 25 decembrie
Jucători de snooker
Sportivi englezi

John Pulman


Mindelo ist ein osttimoresischer Suco im Verwaltungsamt Turiscai (Gemeinde Manufahi).

Geographie

Vor der Gebietsreform 2015 hatte Mindelo eine Fläche von 15,47 km². Nun sind es 19,73 km². Der Suco liegt im Südwesten des Verwaltungsamts Turiscai. Nördlich befindet sich der Suco Aitemua, nordöstlich der Suco Beremana und östlich der Suco Orana. Im Südosten grenzt Mindelo an das Verwaltungsamt Fatuberlio mit seinem Suco Fahinehan, im Süden an das Verwaltungsamt Same mit seinem Suco Tutuluro und im Westen an das zur Gemeinde Ainaro gehörende Verwaltungsamt Maubisse mit seinem Suco Manetú. Die Ostgrenze von Mindelo bildet der Sui, ein Nebenfluss des Caraulun, der hier noch einen Zufluss erhält.

Größere Straßen, die den Suco mit der Außenwelt verbinden, fehlen. So mussten für die Parlamentswahlen in Osttimor 2007 die Wahlurnen zum Wahllokal in der Grundschule Escola Primaria Mindelo mit einem Hubschrauber hingebracht und wieder abgeholt werden. An der Nordgrenze liegt das Dorf Orcenaco (Orsenaco), im Süden die Orte Maubissi (Maubisse, Maubesi, Maubessi) und Aidila und im Osten das Dorf Binani.

Im Suco befinden sich die vier Aldeias Aidila, Binani, Maubissi und Orcenaco.

Einwohner
In Mindelo leben 578 Einwohner (2022), davon sind 301 Männer und 277 Frauen. Im Suco gibt es 96 Haushalte. Über 50 % der Einwohner geben Mambai als ihre Muttersprache an, etwas weniger als 50 % Tetum Prasa. Die restliche Bevölkerung spricht Sa'ane, Idalaka, Habun oder Atauru.

Geschichte

Während des Zweiten Weltkriegs wurde Portugiesisch-Timor von den Japanern besetzt und wurde Schauplatz der Schlacht um Timor, in der australische Kommandos und ein Teil der Bevölkerung in Guerillataktik gegen die Besatzer kämpften. Am 15. Oktober 1942 besetzten die Australier Maubissi, den Hauptort des Sucos. In den nächsten Tagen griffen immer wieder Gruppen von 50 bis 60 Timoresen mit zwei oder drei Japanern die Australier in Mindelo und Turiscai an. Mehrere Timoresen kamen dabei ums Leben, ebenso ein oder zwei Japaner. Am 11. November mussten auch die Australier den Verlust von zwei Mann hinnehmen und sich zurückziehen.

Mit Hilfe von Timoresen aus Tutuluro, die mit den Einwohnern aus Mindelo schon lange verfeindet waren, gingen die Australier am 16. November zum Gegenangriff über (Das Australian War Memorial nennt als Datum 12. Dezember). Acht Australier beschossen die Hütten mit Maschinengewehren, danach stürmten die timoresischen Hilfstruppen mit Speeren und Macheten das Dorf. Es folgte "ein bisschen Gemetzel", wie es der australische Soldat Harry Sproxton bezeichnete. Die Angreifer töteten 46 Timoresen und nahmen drei Männer, 28 Frauen und sieben Kinder gefangen. Etwa 110 Hütten wurden niedergebrannt und Pferde, Büffel und Schweine erbeutet. Die einheimischen Verbündeten der Australier "eigneten sich" die Frauen an, die zuvor das "Eigentum" der getöteten Feinde waren, berichtet eine australische Quelle. Nachdem die Australier ihre Verbündeten verließen, töteten diese die drei männlichen Gefangenen.

Nicolau dos Reis Lobato, der Präsident Osttimors und Führer der Widerstandsbewegung gegen die Indonesier wurde in Mindelo am 31. Dezember 1978 von der indonesischen Armee gestellt und kam dabei ums Leben.

Am 25. Oktober 2021 wurde mit dem Bau der Leitung für den Anschluss des Sucos an das Stromnetz begonnen.

Politik
Bei den Wahlen von 2004/2005 wurde Luís Fatima zum Chefe de Suco gewählt. Bei den Wahlen 2009 gewann Marcelo Barreto und 2016 Mateus da Silva.

Weblinks

 Ergebnisse des Zensus 2010 für den Suco Mindelo (tetum; PDF; 8,4 MB)
 Ergebnisse des Zensus 2015 für den Suco Mindelo (tetum; PDF)
 Seeds of Life: Suco information sheets Turiscai (tetum)

Einzelnachweise

Suco in Manufahi

Mindelo (Turiscai)


අංගම්පොර සටන් ශාස්ත්‍රය තහනම් යුගයේදී මෙරටට පැමිණි ඉන්දියානු මලයාලම් සටන් ශිල්පීන්ගෙන් ලැබුණ චීනාඩි වැනි තවත් සටන් ක්‍රමයකි. මලයාලම් හා චීනාඩි යන සටන් ක්‍රම දෙකම බොහෝ චීනාඩි හෝ මලයාලම් සටන් ශිල්පීන් හදාරා ඇත. මලයාලම් පමණක් දන්නේ බොහෝ දුරට ඉන්දියානු ද්‍රවිඩ සම්භවයක් ඇති සටන් කරුවන් පමණි. මෙම සටන් ක්‍රමයට ඉන්දියානු කලාරි සටන් ක්‍රමයට යම් නෑකමක් දක්වයි.

මලයාලම් සටන්


La route régionale 747 () est une route régionale allant de Ytteresse à Pedersöre jusqu'à Kruunupyy en Finlande.

Présentation
La seututie 747 est une route régionale d'Ostrobotnie.

Parcours
Pedersöre
Ytteresse
Bäckby
Kruunupyy
Jöusen
Snåre
Kärranda

Références

Annexes

Liens externes

Articles connexes
 Seututie

747

Transport à Pedersöre
Transport à Kronoby

Seututie 747


12799 von Suttner este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
12799 von Suttner este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Kleť par l'Observatorul Kleť. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,44 ua, o excentricitate de 0,14 și o înclinație de 1,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 12001-13000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

12799 von Suttner


الرشيد مدينة عراقية تقع جنوب بغداد تابعة لقضاء المحمودية محافظة بغداد، ذات طبيعة زراعية، حيث تنتشر فيها بساتين النخيل، النخيل، والفواكه وبعض المحاصيل الزراعية، كالحنطة والشعير والذرة الصفراء، وكذلك زراعة الخضراوات.

مراجع

مدن العراق

ناحية الرشيد


Hiroshi Jofuku (født 21. marts 1961) er en tidligere japansk fodboldspiller og træner.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Fujitsu.

Han har tidligere trænet FC Tokyo, Ventforet Kofu og Sanfrecce Hiroshima.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Hiroshi Jofuku


Oesyperus es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Oesyperus planus Andrewes, 1923
 Oesyperus pygmaeus Andrewes, 1923
 Oesyperus unctulus Andrewes, 1923

Referencias

Enlaces externos
 ION
 Nomenclator Zoologicus

Harpalina

Oesyperus


Le World Health Summit (Sommet mondial de la santé) est une conférence internationale qui se tient à Berlin chaque mois d'octobre depuis 2009.

Histoire
Ce sommet est devenu l'une des principales conférences mondiales concernant la santé. Elle s'est tenue pour la première fois à l'occasion du  anniversaire de la fondation de l'hôpital universitaire de la Charité de Berlin. , originaires d'environ cent pays et issus des milieux de la science, des affaires, de la politique et de la société civile ont abordé les questions les plus importantes des soins de santé mondiaux et ont formulé des recommandations.

Dès le début, le World Health Summit a été placé sous le patronage du chancelier fédéral d'Allemagne et du président français. Depuis 2013, le président de la Commission européenne assume également le parrainage annuel et depuis 2019, le directeur général de l'Organisation mondiale de la santé (OMS) est également parrain du World Health Summit.

Le sommet a débuté en 2009, à l'occasion du  anniversaire de l'hôpital universitaire de la Charité de Berlin. Les fondateurs ont reconnu que si des rassemblements similaires de dirigeants étaient bien établis dans des domaines tels que le développement économique et la technologie, un forum mondial n'existait pas pour la pratique médicale, la recherche et les systèmes de soins de santé.

Le sommet a été établi sous le patronage de la chancelière allemande, Angela Merkel et du président de la République française, Nicolas Sarkozy. Son successeur, élu en 2012, le président François Hollande, a poursuivi le patronage tout comme Emmanuel Macron à compter de 2017.

Ils ont été rejoints en 2013 par José Manuel Barroso, président de la Commission européenne. Depuis 2019, le directeur général de l'Organisation mondiale de la santé (OMS), Tedros Adhanom, s'est joint en tant que parrain.

Quatre ministères du gouvernement de la République fédérale d'Allemagne soutiennent directement le sommet (Santé, Ministère des Affaires étrangères, Éducation et Recherche, Coopération économique et Développement)

Mission
Selon l'énoncé de mission du Sommet mondial de la santé publié dans The Lancet en 2009, sa mission est conforme à la reconnaissance de la santé comme un droit humain fondamental par la Déclaration des droits de l'homme des Nations Unies (1948). À l'heure actuelle, plus de la moitié de la population mondiale ne reçoit pas de soins médicaux appropriés, c'est pourquoi les organisateurs du Sommet mondial de la santé considèrent que leur mission est d'améliorer les soins de santé dans le monde et de promouvoir un accès équitable aux médicaments et à la prévention. La réalisation de cette mission est considérée comme menacée par des problèmes non résolus et émergents tels que : « l'évolution démographique vers une société vieillissante ; le changement climatique et ses conséquences sur la santé qui se font déjà sentir ; de nouveaux types d'épidémies, telles que l'obésité, les maladies mentales -la santé, et la violence et les blessures, dans les pays développés et en développement, il éradique les maladies du VIH, de la tuberculose et du paludisme ; la hausse des coûts des soins de santé ; et la crise économique mondiale et ses graves menaces pour la santé des populations à travers le globe

Direction
Le Sommet mondial de la santé a été fondé par le professeur   Detlev Ganten, chercheur médical de carrière et président du conseil d'administration de la Fondation Charité, qui a occupé le poste de président du Sommet mondial de la santé de 2009 à 2020. À partir de 2021, le professeur  Axel Radlach Pries, doyen de la Charité - Universitätsmedizin Berlin, est le président permanent du Sommet mondial de la santé.

En plus du rôle du professeur  Pries en tant que président permanent, la coprésidence tourne chaque année entre les membres de l'Alliance M8 des centres de santé universitaires, des universités et des académies nationales, qui, avec l'Union européenne et l'Organisation mondiale de la santé, est un contributeur aux thèmes et aux programmes du Sommet mondial de la santé.

Le coprésident international du Sommet mondial de la santé 2021, organisé du 24 au 26 octobre à Berlin est Isaac Kajja du Makerere University College of Health Sciences en Ouganda.

Les co-présidences anuelles ont été exercées par :

 Professeur  Axel Kahn ; Université Paris Descartes (désormais intégrée à l'association M8 Alliance de la Sorbonne ) ; 2009
 Professeur  Stephen K. Smith; Collège Impérial de Londres ; 2010
 Professeur  Steve Wesselingh; Université Monash (Australie); 2011 (Le professeur  Christina Mitchell a rempli le rôle de coprésidente pendant le Sommet proprement dit en l'absence du professeur Wesselingh)
 Professeur  Michael Klag; Université Johns Hopkins (États-Unis); 2012
 Professeur  John Eu Li Wong; Université nationale de Singapour (Singapour); 2013
 Professeur  José Otávio Costa Auler Jr.; École de médecine de l'Université de São Paulo (Brésil); 2014
 Professeur  Shunichi Fukuhara; École de santé publique, Université de Kyoto ; 2015
 Professeur  Antoine Flahault; Université de Genève (Suisse); 2016
 Professeur  Hélène Boisjoly; Université de Montréal (Canada); 2017
 Fernando Regateiro, Hôpitaux universitaires de Coimbra ; João Gabriel Silva, Université de Coimbra (Portugal) ; 2018
 Ali Jafarian, Université des sciences médicales de Téhéran (Iran) ; 2019
 Professeur  Charles Ibingira; École des sciences de la santé de l'Université de Makerere (Ouganda); 2020

L'Alliance M8 se compose de trente membres et observateurs affiliés répartis sur tous les continents [31]. Après le deuxième Sommet mondial de la santé 2010, l'Université de São Paulo et l'Université nationale de Singapour ont rejoint le réseau. L'Université de Montréal et l'Institut de Recherches Cliniques de Montréal ont suivi en 2012. Le premier représentant africain à nous rejoindre en 2013 était l'Université Makerere d'Ouganda. Le  membre est devenu l'Université de Genève en 2014, suivie en 2015 par la Fédération mondiale des institutions académiques pour la santé mondiale (WFAIGH) et à l'automne 2015 par l'Université nationale de Taiwan, Coimbra Health (Portugal) et l'Université Sapienza de Rome. En 2016, l' Université des sciences médicales de Téhéran a été admise, suivie en 2017 par l'Université d'Istanbul (Turquie) [22]. En 2019, le Karolinska Institute (Suède), la Milken Institute School of Public Health de l'Université George Washington, Washington, DC (États-Unis) et le Consortium of Universities for Global Health (CUGH) ont été ajoutés. En 2020, l'Institut international pour la santé mondiale de l'Université des Nations Unies et l'Université américaine de Beyrouth, au Liban, ont rejoint l'Alliance M8.

 Hôpital universitaire de la Charité de Berlin Berlin, Allemagne
 Université Johns Hopkins ( Bloomberg School of Public Health ), Baltimore, États-Unis
 Université de Kyoto (École supérieure de médecine), Japon
 Imperial College, Londres, Royaume-Uni
 London School of Hygiene and Tropical Medicine, Royaume-Uni
 Université Makarere, Kampala, Ouganda
 Université Monash de Melbourne, Australie
 Université de Montréal, Canada
 Institut de Recherches Cliniques de Montréal, Canada
 Sorbonne Paris Cité, France
 Université de São Paulo, Brésil
 Université nationale de Singapour (École de médecine Yong Loo Lin), Singapour
 Université de Genève, Suisse
 Hôpitaux universitaires de Genève, Suisse
 Institut universitaire de Genève, Suisse
 Panel médical interacadémique (IAMP)
 Fédération mondiale des institutions universitaires pour la santé mondiale (WFAIGH)
 Association internationale des centres de santé universitaires (AAHCI)
 Peking Union Medical College et Académie chinoise des sciences médicales
 Académie russe des sciences médicales , Moscou
 Coimbra Santé, Portugal
 Université La Sapienza de Rome, Italie
 Université nationale de Taïwan, Taïwan
 Université des sciences médicales de Téhéran, Iran
 Université d'Istanbul, Turquie
 Consortium des universités pour la santé mondiale (CUGH)
 Institut Karolinska, Suède
 École de santé publique du Milken Institute à l'Université George Washington, Washington, DC, États-Unis
 Université américaine de Beyrouth, Liban
 Institut international pour la santé mondiale de l'Université des Nations Unies

Références

Lien externe
 Site officiel du World Health Summit

Santé publique
Organisme fondé en 2009

World Health Summit


ميمس هي بلدة لبنانية تقع في قضاء حاصبيا أحد أقضية محافظة النبطية إحدى محافظات لبنان الثمانية التي يتشكل منها لبنان الإداري. تقع ميمس إلى الشمال الشرقي من بلدة حاصبيا في الجنوب وهي من القرى الواقعة على السفوح الغربية لجبل حرمون تحيطها أشجار الصنوبر والسنديان والزيتون.
تبعد ميمس 120 كلم (74.568 ميل) عن بيروت عاصمة لبنان. ترتفع 650م (2624.8 قدم - 874.88 ياردة) عن سطح البحر وتمتد على مساحة 1535 هكتاراً (15.35 كلم²- 5.9251 ميل²).

كانت سابقاً مقسمة إلى حارتين، الغربية وتدعى «البيثنية»، والشرقية وتدعى «الضيعة». يبلغ عدد السكّان المسجّلين في ميمس 1310 نسمة. في انتخابات عام ألفين وأربعة، كان في ميمس 2597 منتخب مسجل ومنهم 1412 منتخب فعليّ. يوجد في البلدة مجلس بلدي أنشئ عام 1962.

ورد في معجم أسماء المدن والقرى بأن كلمات Mi Misa معناها المهرج والمشعوذ. وأكثر ما يرجحه الباحثون هو الأصل الإغريقي Messa ومعناها الوسط حيث الأقرب للحقيقة لوقوعها في وسط القرى المجاورة.

تتوسط ميمس قرى الجوار المحيطة بها من عين قنية، شويا، الكفير، الخلوات، مرج الزهور. تصل إليها جنوباً عبر طريق مرجعيون - حاصبيا - ميمس، ومن البقاع عبر طريق المصنع - ظهر الأحمر - مرج الزهور - ميمس.

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء حاصبيا
أماكن مأهولة في لبنان
أماكن مأهولة في محافظة النبطية
تجمعات درزية في لبنان
قضاء حاصبيا
مدن لبنان

ميمس


Islas Giftunhttp://www.satelliteviews.net/cgi-bin/w.cgi?c=eg&UF=-296299&UN=-456825&DG=ISLS (también escrito Giftoun) es el nombre de dos islas en el mar Rojo, cerca de Hurghada, en Egipto.
Giftun Kebir (جفتون الكبيرة) o Giftun Grande está situado más al oeste y más cerca de Hurghada.
Giftun Soraya (جفتون ثريا) o Pequeño Giftun está más hacia el este. En sus alrededores se encuentran sitios de buceo populares.

Véase también
Isla Sepu
Islas Finocchiarola
Islas Fratelli
Islas Fundy

Referencias

Enlaces externos
Mapa de localización de las Islas

Giftun

Islas Giftun


Mary E. McAllister (April 20, 1937 – August 20, 2020) was a Democratic member of the North Carolina General Assembly representing the state's forty-third House district, including constituents in Cumberland county. As of the 2003–04 session, McAllister was serving in her seventh term in the state House. She was an executive from Fayetteville, North Carolina.

Electoral history

2010

2008

2006

2004

2002

2000

References

|-

1937 births
2020 deaths
People from Fayetteville, North Carolina
20th-century African-American women
21st-century African-American women
20th-century American politicians
21st-century American politicians
20th-century African-American politicians
21st-century African-American politicians
20th-century American women politicians
21st-century American women politicians
African-American state legislators in North Carolina
Women state legislators in North Carolina
Democratic Party members of the North Carolina House of Representatives

Mary E. McAllister


රනිල් මැල්කම් ජයවර්ධන (උපත 3 සැප්තැම්බර් 1986)  යනු එක්සත් රාජධානියෙහි දේශපාලනඥයෙක් සහ 2015 මැයි මස සිට  ඊසාන හැම්ප්ෂයර්  සඳහා   කොන්සර්වේටිව් පක්ෂයෙහි පාම වරයෙක් වෙයි.

ඔහුගේ පක්ෂය, එරා පාර්ලිමේන්තුවෙහි බහුතරයක් සහිතව බලය අත්පත් කර ගත් 2015 මහා මැතිවරණයෙහිදී, ශ්‍රී ලාංකික සම්භවයක් සහිත ජයවර්ධන ඊසාන හැම්ප්ෂයර් මැතිවරණ කොට්ඨාශය සඳහා ජයග්‍රහණය අත් කර ගත්තේ, ලිබරල් ඩිමොක්‍රැට් වරුන්ට වඩා වැඩි ඡන්ද 30,000 කිට්ටු සංඛ්‍යාවක් ලබා ගනිමිනි.

08.05.2020 සංස්කරණය (මූලාශ්‍රය- ලංකාදීප පුවත්පත) -->

ශ්‍රී ලාංකික සම්භවයක් සහිත බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රනිල් ජයවර්ධන මහතා  එරට නව වෙළද අමාත්‍යවරයා වශයෙන් පත් කරනු ලැබ ඇතැයි තානාපති ආරංචි මාර්ග වලින් පැවසේ.

බ්‍රිතාන්‍ය අග්‍රාමාත්‍ය බොරිස් ජොන්සන් මහතා විසින් අද (06) දින මෙම පත්කිරීම සිදු කර ඇතැයි ද සදහන් වේ.

ශ්‍රී ලාංකිකයකු වන නලින් ජයවර්ධන සහ ඉන්දීය ජාතික මවකට දාව 1986 වසරේදී බ්‍රිතාන්‍යයේ උපන් රනිල් ජයවර්ධන මහතා 2015 සිට මේ දක්වාම එරට ඊසානදිග හැම්ප්ෂයර් ප්‍රදේශය නියෝජනය කරමින් බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වී සිටින්නෙකි.

2015 වසරේ මැයි 08 වැනිදා පැවති බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී එරට පාර්ලිමේන්තුව තේරී පත්වූයේ ඡන්ද 35,573 ක් ලබා ගනිමිනි.ඉන්පසුව 2017 පැවති මහමැතිවරණයෙන්ද ,2020 ජනවාරි පැවති මැතිවරණයෙන්ද හෙතෙම ජයග්‍රහණය කළේය.

මේවන විටත් එරට පාලක පක්ෂය වන කොන්සර්වේටිව් පක්ෂයේ උප සභාපතිවරයෙකු ලෙස කටයුතු කරන හෙතෙම එරට ලන්ඩන් ස්කූල් ඔෆ් ඉකොනොමික්ස් විශ්වවිද්‍යාලයේ උපාධිධරයකුද වේ.

වෘත්තීයෙන් බැංකු කළමනාකරුවෙකු වූ හොතම තරුණ අවදියේම කොන්සර්වේටිව් පක්ෂ ක්‍රියාකාරියෙකුව කටයුතු කළේය.හෙතෙම 2008 වසරේදී බ්‍රිසින්ස්ටෝන් සහ ඩේන් නගර සභාවේ උප නගරාධිපති වශයෙන්ද කටයුතු කළේය.

රනිල් ජයවර්ධන මහතා ගේ පියා වන හොරණ අගුරුවාතොට පදිංචි ව සිටි නලින් ජයවර්ධන මහතා 1978 වසරේදී බ්‍රිතාන්‍යයේ පදිංචියට ගොස් ඇති අයෙකු වේ.ඔහුගේ මව ඉන්දීය ජාතික කාන්තාවක වේ.රනිල් ජයවර්ධන මහතා දෙදරු පියකු වන අතර ඔහු විවාහ වී සිටින්නේ ඇලිසන් නැමැති බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික කාන්තාවක් සමගිනි.

ආශ්‍රිත

ජීවත්වන්නෝ
කොන්සර්වේටිව් පක්ෂය (එරා) පාම වරුන්
එරා පාම වරුන් 2015–
ශ්‍රී ලාංකික සම්භවයක් සහිත බ්‍රිතාන්‍ය ජනයා
සිංහල ජනයා
1986 උපත්

රනිල් ජයවර්ධන