Le fort Saint-Ours est un ancien fort dans la commune de Loches, dans le département français d'Indre-et-Loire.

Dispositif fortifié secondaire du château de Loches, il est construit par étapes à partir du . Au , sa courtine est fortement délabrée, voire disparue par endroits. Il en subsiste une porte et une tour voisine de celle-ci, inscrite comme monument historique en 1968.

Localisation
Le fort Saint-Ours se situe à l'est de l'enceinte principale à laquelle il est raccordé et en contrebas de l'église Saint-Ours ; il doit son nom au prieuré Saint-Ours construit avant lui et inclus dans le périmètre remparé.

Histoire
La construction du fort commence au  mais une importante campagne de reprise a lieu au  avec des remaniements ultérieurs ; c'est du  que datent sans doute les fortifications encore visibles et qui semblent autant dédiées à la protection de l'église paroissiale qu'à celle du château royal qui les surplombe.

En 1789, une partie de la courtine orientale s'effondre, sans doute en raison des nombreuses excavations creusées au fil des années dans le coteau.

La tour du fort située au nord-est, flaquant la porte nord, est inscrite comme monument historique par arrêté du .

Description

L'enceinte du fort circonscrit un escarpement du coteau situé en contrebas de la forteresse et du château royal ; cet escarpement est nivelé et son enceinte rejoint, au nord et au sud, celle de la cité royale.

Si la porte sud de l'enceinte a disparu, l'entrée nord est flanquée de deux tours protégées par un pont dormant nord mentionné au . Une autre tour, à l'est, est montée en plusieurs fois ; si sa partie inférieure date de la construction initiale de l'enceinte, sa partie supérieure est édifiée au .

Notes et références

Pour en savoir plus

Bibliographie
 .
 .
 .
 .

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de Loches
 Liste des monuments historiques protégés en 1968

Liens externes

Fort en France
Monument historique inscrit en 1968
Patrimoine du XIVe siècle
Monument historique à Loches

Fort Saint-Ours


An Thelymitra sparsa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni David Lloyd Jones ngan Mark Alwin Clements. An Thelymitra sparsa in nahilalakip ha genus nga Thelymitra, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Tasmania. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thelymitra

Thelymitra sparsa


Panik atak; çarpıntı, terleme, titreme, nefes darlığı, uyuşma veya kötü bir şeyin olacağı hissiyle karakterize; aniden gelen yoğun korku dönemidir. Semptomların şiddeti dakikalar içinde yükselmektedir. Genellikle bir atak yaklaşık 30 dakika sürer, ancak bu süre saniyeler ila saatler arasında değişebilir. Atak sırasında kontrolünü kaybetme korkusu ve göğüs ağrısı da görülebilir. Panik ataklar kişiye fiziksel olarak herhangi bir zarar vermez.

Panik ataklar; panik bozukluğu, sosyal anksiyete bozukluğu, travma sonrası stres bozukluğu, madde kullanım bozukluğu, depresyon ve diğer tıbbi sorunlar sonucu oluşabilir. Beklenmedik anlarda tetiklenebilir ya da ortaya çıkabilirler. Tüttürmek, kafein ve psikolojik stres panik atak oluşma riskini artırır. Teşhisten önce, hipertiroidizm, hiperparatiroidizm, kalp hastalıkları, akciğer hastalıkları ve ilaç kullanımı gibi benzer semptomlar üreten durumlar göz ardı edilmemelidir ve hekim tarafından kontrol edilmelidir.

Panik atakların tedavisi altta yatan nedene bağlı olmalıdır. Sık atak geçirenlerde, psikoterapi veya ilaçlar kullanılabilir. Nefes eğitimi ve kas gevşetme teknikleri de yardımcı olabilir. Bu durumdakilerin intihar riski daha yüksektir.

Avrupa'da nüfusun yaklaşık %3'lük bir diliminde bu rahatsızlık varken Birleşik Devletler'de bu oran yaklaşık olarak %11'dir. Rahatsızlık kadınlarda erkeklere göre daha yaygındır. Rahatsızlık genellikle ergenlik döneminde ya da erken yetişkinlik döneminde ortaya çıkar. Çocukların ve yaşlıların bu hastalıktan etkilenmesi ise daha az olasıdır.

Semptomlar
Panikatak geçirenler atak anında sık bir şekilde ölüm, kalp krizi ve vücutlarının kontrolünü kaybetme hakkında korktuklarını, görmede sıkıntı yaşadıklarını, baygınlık geçirdiklerini ya da midelerinin bulandıklarını, vücutlarının belli bölgelerinde uyuşmalar yaşadıklarını, zor bir şekilde nefes aldıklarını ve hiperventilasyon geçirdiklerini bildirirler. Bu duygular genellikle vücudun savaş ya da kaç tepkisi sonucunda bazı hormonları önemli miktarda salgılamasıyla birlikte kendini korumaya almaya çalışması sonucunda olur.

Bir panikatak, sempatik sinir sistemi tarafından yapılan yukarı regülasyon parasempatik sinir sistemi tarafından kontrol edilmediğinde meydana gelebilir. En sık karşılaşılan semptomlar arasında titreme, solunum güçlüğü (nefes darlığı), kalp çarpıntısı, göğüs ağrısı (ya da göğüs darlığı), sıcak basmaları, soğuk basmaları, yanma hissi (özellikle yüz veya boyun bölgesinde), terleme, mide bulantısı, baş dönmesi (veya hafif vertigo), sersemlik, hiperventilasyon, parestezi (karıncalanma hissi), boğulma hissi, hareket etmede zorluk ve derealizasyon yer alır. Bu fiziksel belirtiler panikataklara yatkın kişilerde alarmla yorumlanır. Bu da kişilerde anksiyetenin yükselmesine yol açar.

Nefes darlığı ve göğüs ağrısı baskın semptomlardır. Panikatak yaşayan insanlar onları yanlış bir şekilde kalp krizi ile bağdaştırabilir ve böylece acil servise gidebilirler. Göğüs ağrısı ve nefes darlığı, kararsız angina ve miyokard enfarktüsü (kalp krizi) dahil olmak üzere kardiyovasküler hastalıkların ayırt edici belirtileri olduğundan, panikatak teşhisi koyulmadan önce dışlama tanısı (diğer koşulları dışlama) gerçekleştirilmelidir. Bu, akıl sağlığı ve kalp sağlığı durumları bilinmeyen insanlar için özellikle önemlidir. Bu bir elektrokardiyogram ve zihinsel sağlık değerlendirmesi testi kullanılarak yapılabilir.

Panikatakların yoğunluğu ve ani, epizodik doğası ile diğer anksiyete biçimlerinden ayırt edilir. Panikataklar genellikle bir zihinsel bozukluk göstergesi olmasa da, genellikle anksiyete bozuklukları ve diğer psikolojik durumlarla birlikte deneyimlenirler.

Sebepler
Panik atakların uzun vadeli, biyolojik, çevresel ve sosyal nedenleri vardır. 1993 yılında Fava et al, bozuklukların kökenlerini anlamak için bir evreleme yöntemi önerdi. Bir bozukluk geliştirmenin ilk aşaması genetik, kişilik ve refah eksikliği gibi predispozan faktörleri içerir. Panik bozukluğu genellikle erken yaşta ortaya çıkar, ancak her yaşta ortaya çıkabilir. Kadınlarda ve ortalamanın üzerinde zekaya sahip kişilerde daha sık görülür. Bir ikiz çalışması sonucunda tek yumurta ikizinden birinin anksiyete bozukluğu olması durumunda anksiyete bozukluğunun diğer ikizde de görülme sıklığının %31-88 olduğunu bildirmiştir.

Biyolojik nedenler arasında obsesif kompulsif bozukluk, postural ortostatik taşikardi sendromu, travma sonrası stres bozukluğu, hipoglisemi, hipertiroidizm, Wilson hastalığı, mitral kapak prolapsusu, feokromositoma ve iç kulak bozuklukları (labirentit) yer alır. Beyin sapının bir alanı olan locus ceruleus'ta norepinefrin sistemi'nin düzensizliği panik ataklarla bağlantılıdır.

Kısa süreli stres faktörleri nedeniyle de panik atak meydana gelebilir. Duygusal bağlılık olan bir partnerin kaybı, yaşam geçişleri ve önemli yaşam değişiklikleri de dahil olmak üzere önemli kişisel kayıplar, panik atakların meydana gelmesini tetikleyebilir. Endişeli bir mizaç, aşırı güvence ihtiyacı, hipokondriyal korkular, dünyanın aşırı tehlikeli görünümü, ve kümülatif stres olan bir kişi panik ataklarla ilişkilendirilmiştir. Ergenlerde sosyal geçişler de panik atak için bir neden olabilir.

İnsanlar genellikle bir fobiye sahip oldukları bir nesneye ya da duruma maruz kalmanın doğrudan bir sonucu olarak panik atak geçirirler. Panik ataklar, belirli durumlarda daha önce belirli bir saldırı geçirmesi nedeniyle belirli durumlar panikle ilişkilendirildiğinde duruma bağlı olabilir. İnsanlar ayrıca belirli durumlarda panik atak geçirme konusunda bilişsel veya davranışsal yatkınlığa sahip olabilirler.

Bazı nedenler; paniğe neden olan durumlardan veya ortamlardan kaçınmak, endişeli/olumsuz kendi kendine konuşma ("ya olursa" şeklinde düşünmek), yanlış inançlar ("bu belirtiler zararlı ve/veya tehlikelidir" şeklinde) duyguları saklamak olabilir.

Kişi göğsünden nefes aldığında hiperventilasyon sendromu ortaya çıkabilir, bu da kişinin kan dolaşımındaki oksijen miktarına göre aşırı nefes almaya (aşırı karbondioksit solunumuna) neden olabilir. Hiperventilasyon sendromu, solunum alkalozu ve hipokapni'ye neden olabilir. Bu belirti, sıklıkla belirgin ağız solunumunu içerir. Bu, panik atakları tetikleyebilen hızlı kalp atışı ve baş dönmesi olmak üzere çeşitli belirtilere neden olur.

Panik ataklara madde kullanımı da neden olabilir. Bir ilacın kesilmesi, örneğin bir antidepresan (antidepresan kesilme sendromu) gibi bir madde dozunun kesilmesi veya radikal şekilde azaltılması panik ataklara neden olabilir. Harvard Ruh Sağlığı Mektubu'na göre, sigara esrarının en sık bildirilen yan etkileri kaygı ve panik ataklardır. Araştırmalar, bağımlı içicilerin yaklaşık %20 ila %30'unun sigara esrarından sonra bu tür problemler yaşadığını bildirmektedir.

Panik bozukluğuna yönelik mevcut psikiyatrik yaklaşımların ortak paydası, gerçek bir tehlikenin olmaması ve kişinin kaygısının o anki durum için uygun olmamasıdır.

Panik bozukluk

Tekrarlanan, sürekli ataklar geçiren veya başka panik atak  geçirme konusunda ciddi kaygılanan insanların panik bozukluğu olduğu söylenir. Panik bozukluğu, panik atakların sıklıkla ani ve nedensiz olması nedeniyle diğer anksiyete bozukluğu tiplerinden farklıdır. Ancak, panik bozukluğu olanların yaşadığı panik ataklar, belirli yerlere veya durumlara da bağlanabilir ve artabilir, bu da günlük hayatı zorlaştırabilir.

Agorafobi

Agorafobi, mağdurun kaçamayacağı zor veya utanç verici bir durum yaşama korkusundan oluşan bir kaygı bozukluğudur. Panik ataklar genellikle agorafobi ve kötü bir durumdan kaçamama korkusu ile bağlantılıdır. Sonuçta, agorafobiyi şiddetli geçiren hastalar evleriyle sınırlı kalabilir ve bu "güvenli yerden" uzaklaşmakta zorluk çekebilir. "Agorafobi" kelimesi, Yunanca kelimelerin uyarlanmasından oluşmuştur. Agora (αγορά) ve phobos (φόβος). "Agora" terimi, eski Yunanların kentin meselelerini konuşmak için kullandıkları yeri ifade eder, bu nedenle temelde halka açık yerlerin herhangi birine veya tümüne uygundur; Ancak agorafobinin özü, özellikle mağdurun kaçma imkanı yokmuş gibi hissedebileceği için toplumda panik atak meydana gelme korkusudur. Sosyal fobinin neden olduğu agorafobi durumunda, hastalar ilk etapta panik atak geçirmekten çok utanabilirler.

Belirli durumlarda panik atak geçiren insanlar, bu durumlara karşı fobi adı verilen irrasyonel korkular geliştirebilir ve bunlardan kaçınmaya başlayabilir. Sonunda, başka bir saldırıyla ilgili kaçınma ve kaygı düzeyi yüksek, panik bozukluğu olan bireylerin evden çıkamadıkları noktaya gelebilir. Bu aşamada, kişinin agorafobili panik bozukluğu olduğu söylenir.

Deneysel olarak uyarılma
Panik atak belirtileri, laboratuvarda çeşitli yollarla deneysel olarak oluşturulabilir. Bunların arasında, araştırma amacıyla, Nöropeptit kolesistokinin-tetrapeptidin (CCK-4) bolus enjeksiyonu yapılır.

Çeşitli panik atak hayvan modelleri deneysel olarak incelenmiştir.

Teşhis
Panik atak için DSM-5 teşhis kriterleri, aşağıdaki semptomlardan dördünün (veya daha fazlasının) aniden geliştiği ve dakikalar içinde zirveye ulaştığı ayrı bir yoğun korku veya rahatsızlık dönemini içerir:

Çarpıntı ve/veya hızlanmış kalp atışı
Terleme
Titreme
Nefes darlığı veya boğulma hissi
Göğüs ağrısı veya rahatsızlığı
Bulantı veya karın ağrısı

Baş dönmesi, göz kararması ya da bayılacakmış gibi hissetme
Derealizasyon (gerçeklik dışı hissetmek) ya da depersonalizasyon (bedeninden ayrılmış gibi hissetmek)
Kontrolü kaybetme ya da çıldırma korkusu
Kıyamet yaklaşıyormuş gibi hissetme
Parastezi (uyuşma veya karıncalanma hissi)
Sıcak basmaları

DSM-5'te kültüre özgü semptomlar (örn. Kulak çınlaması, boyun ağrısı, baş ağrısı ve kontrol edilemeyen çığlık veya ağlama) görülebilir. Bu semptomlar, gerekli dört semptomdan biri olarak sayılmamalıdır.

Bu semptomların bazıları veya tümü feokromositoma varlığında da bulunabilir.

Panik Bozukluğu Şiddet Ölçeği gibi tarama araçları, olası bozukluk vakalarını tespit etmek ve resmî bir teşhis yapmak için kullanılabilir.

Prognoz
Kabaca hastaların üçte biri tedaviye dirençlidir. Bu kişiler tedavi gördükten sonra da panik atak ve diğer çeşitli panik bozukluğu belirtileri göstermeye devam etmektedir.

Panik atak nedeniyle tedavi gören birçok insan sınırlı semptom atağı yaşamaya başlar. Bu panik atak daha az kapsamlıdır ve dörtten daha az bedensel semptom görülür.

Atak sırasında yapılması gerekenler
Bir yere oturmalı ya da uzanmalısınız. Kendi kendinize bunun sadece bir atak olduğunu, korkulacak bir durum olmadığını söyleyin ve atağın geçmesini bekleyin. Atak sırasında üzücü, heyecanlandırıcı tartışmalardan kaçmak gerekir. Kafeinli içecekler, sigara ve alkol kullanımından uzak durmalısınız.

Panik atak yaşayanların aşağıdakileri bilmeleri çok önemlidir:
 Çarpıntılar panik atak tetiklemek zorunda değildir. Panik atak çarpıntıya verdiğimiz korku tepkisiyle gelişir.
 Eğer kalbinizle ilgili bir sorun yoksa yaşadığınız durum bir kalp krizi değildir ve olma ihtimali yok denecek kadar azdır.
 Panik ataklar kalbinize veya vücudunuza zarar vermez.
 Panik ataklar bedensel belirtilerimizi yorumlama şeklimizden kaynaklanır, kendi kendine oluşmaz.

Tedavi
Panik bozukluğu, psikoterapiler ve ilaçlar da dahil olmak üzere çeşitli yöntemlerle etkili bir şekilde tedavi edilebilir. Bilişsel davranışçı terapi en eksiksiz ve en uzun etki süresine sahiptir, bunu bazı seçici serotonin geri alım inhibitörleri takip eder.
2009'da yapılan incelemeye göre terapi ve ilaçlar rahatsızlık üzerinde olumlu sonuç verdi ve ikisi kombine edilip birlikte kullanıldığında ortaya çok daha iyi bir sonuç çıktı.

Panik atak tedavisindeki en büyük sorun hastanın fiziksel bir rahatsızlığı olduğuna inanması ve bu nedenle psikolojik desteği geç aramasıdır. Yapılan araştırmalar, panik atak tanısı konulan hastaların yüzde yetmişinin hastalığın ne olduğunu bulmak için en az on doktora gittiğini göstermektedir. Birçok defa tam sağlık denetimi (check-up) yaptırmış ve gereksiz bir sürü ilaç kullanmış olan hasta doğru yere geldiğinde panik atak teşhisi koymak ise kolay olmaktadır. Psikiyatristler ve psikologlar tarafından tedavi edilen ve dönem dönem ilaç kullanılmasını da gerektiren tedavi aşamasında hastanın doktoruna güvenmesi çok önemlidir. Güven duyulan ve rahat hissedilen bir uzmana gidilmesi tedavi sürecini hızlandırabilmektedir.

Tedavi sırasında nefes ve rahatlama egzersizleri, atağın üstüne gitme teknikleri ve kas gerginliğini yok etmeye yönelik alıştırmalar hastaya öğretilmekte ve uygulanmaktadır. En sık kullanılan psikoterapi tekniği bilişsel-davranışçı terapi tekniğidir. Panik atağın bir hastalık olduğu kavranmalı, buna göre tedaviye devam edilmelidir.

Geçerli tedavi yöntemleri
 Psikoterapi
 İlaç kullanımı
 Yüksek Motivasyon
 Relaksasyon teknikleri
 Nefes egzersizleri
 Spor ve egzersiz
 Biofeedback
 İmajinasyon
 Üstüne gitme teknikleri
 Grup terapisi
 Refleksoloji

İlaç
Panik atak ilaçları genelde benzodiazepinler ve antidepresanlardır. Benzodiazepinler bağımlılık, yorgunluk, geveleyerek konuşma ve hafıza kaybı gibi potansiyel yan etkileri nedeniyle daha az reçete edilir.

Panik atak için antidepresan tedavisinde seçici serotonin geri alım inhibitörleri (SSRI'ler), serotonin noradrenalin geri alım inhibitörleri (SNRI'ler), Trisiklik antidepresanlar (TCA'lar) ve MAO inhibitörüleri (MAOI)'ler) kullanılır. Özellikle SSRI'lar panik atak tedavisinde kullanılan ilk tercih edilen ilaçlardır. Seçici serotonin geri alım inhibitörleri (SSRI'lar) ve trisiklik antidepresanlar, kısa vadeli etkinlik açısından benzerdir.

SSRI'lar, fazla tolerans veya bağımlılık ile ilişkili olmadıkları ve aşırı doz almaları zor olduğundan nispeten az risklidir.

TCA'lar, birçok yararı açısından SSRI'lara benzer, ama kilo alımı ve bilişsel bozukluklar gibi çok rastlanılan yan etkileri vardır. Ayrıca doz aşımı daha kolaydır. MAOI'ler genellikle diğer tedavi biçimlerine yanıt vermeyen hastalara önerilir.

Panik atak tedavisinde ilaç kullanımı çok başarılı olsa da, genellikle insanların bilişsel-davranışçı terapi gibi bir tür terapi almaları da önerilir. İlaç tedavisi genellikle panik atak belirtilerinde kullanılır ve en az altı ay belirtiler geçtikten sonra ilaç tedavisi kesilir. Tedavi görürken bu ilaçları kademeli olarak bırakmak genellikle en güvenlisidir. İlaç tedavisi çocuklar ve ergenler için umut verici görünse de, bu ilaçları aldıklarında intihar riski yüksektir ve sağlıkları- yakından izlenmelidir.

Epidemiyoloji
Avrupa'da bir yılda nüfusun yaklaşık %3'ü panik atak geçirirken, Amerika Birleşik Devletleri'nde yaklaşık %11'dir. Panik atak, kadınlarda erkeklere göre daha yaygındır. Rahatsızlık genellikle ergenlik döneminde ya da erken yetişkinlik döneminde ortaya çıkar. Çocukların ve yaşlıların bu hastalıktan etkilenmesi ise daha az olasıdır.
İkiz çalışmaları ve aile çalışmaları ile genler ve panik bozukluğu arasındaki bağlantı hakkında toplanan veriler üzerine bir meta-analiz yapılmıştır. Araştırmacılar ayrıca panik atağın fobiler, obsesif kompulsif bozukluk (OKB) ve yaygın anksiyete bozukluğu ile bağlantı olasılığını da incelediler. Araştırmacılar, verilerini biriktirmek için MEDLINE adlı bir veritabanı kullandılar. Sonuçlar, yukarıda bahsedilen rahatsızlıkların genetik bir bileşene sahip olduğu ve kalıtsal ya da genler yoluyla aktarıldığı sonucuna varmıştır. Fobisi olmayanlar için, kalıtım olasılığı %30-40'tır ve fobiler için %50-60'tır.

Ayrıca bakınız
 Panik
 Anksiyete

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Curlie'de panik atak

Anksiyete bozuklukları

Panik atak


Elgi (, ; , ) er en flod i Republikken Sakha i Rusland, en venstre biflod til Indigirka. Den dannes ved sammenløbet af floderne Degdega og Kao. Elgi er 394 km lang. Afvandingsområdet er 68.200 km². Floden fryser til i oktober og er islagt til i maj/juni.

Noter

Floder i republikken Sakha

Elgi


Pedro Henrique da Silva, mais conhecido como Pedro Silva, São Paulo (08 de outubro de 1984), é um sambista brasileiro, presidente da Superliga Carnavalesca do Brasil.

Biografia
Foi compositor e diretor na Ala de Compositores do G.R.C.S.E.S.Vai-Vai entre 2011 e 2020 onde também atuou como Diretor de Marketing e Comunicação entre 2017 e 2019.

Em 2020 indicado pelo ex-presidente Darly Silva, o Neguitão, assumiu juntamente com Clarício Gonçálves (indicado pela oposição) a direção do Conselho Gestor que conduziu a Escola de Samba Vai-Vai no período.

Em 2021 assumiu a diretoria de Marketing da UESP (União das Escolas de Samba Paulistanas)participando da organização e preparação dos carnavais de 2021 (primeiro carnaval pós pandemia) e 2023 com o Carnaval do Povo.
Foi responsável pela criação da marca oficial do Carnaval da UESP por 2 anos consecutivos, Carnaval UESP 2022 e Carnaval UESP 2023.

Ainda em 2022 a convite do Presidente Wallace Palhares, assumiu a Direção Comercial da LIGARJ, sendo responsável pela captação de recursos e estratégias comerciais da instituição.

Em plenária realizada no dia 18/05/2023, a Superliga Carnavalesca do Brasil apresentou sua nova diretoria para o carnaval 2024 e Pedro Silva assumiu a presidência da entidade que comandará os desfiles das Séries Prata, Bronze e Avaliação,
substituindo Clayton Ferreira, que se ausentou do comando da liga ao assumir o cargo de Secretário Executivo da Frente Parlamentar do Carnaval.

Menos de uma semana após assumir o cargo, criou-se um primeiro conflito após a fala do Prefeito Eduardo Paes, confirmando via rede social a informação que o julgamento dos desfiles das escolas de samba da Série Ouro e Intendente Magalhães seriam a partir daquele momento organizados pela Prefeitura do Estado do Rio de Janeiro.
Em nota Pedro Silva declarou: "Vejo com serenidade a decisão do prefeito da cidade do Rio de Janeiro, Eduardo Paes. Ressaltamos que precisamos ouvir os presidentes das agremiações filiadas, em plenária, e também precisamos conversar com a prefeitura para saber qual é o real motivo desta decisão. No mais, a decisão vem seguida de um estranheza afetando apenas duas ligas, das três que comandam o Carnaval carioca, já que controvérsias há em todos os resultados, em todas as ligas".

Pedro é casado com Valeska Reis, rainha de bateria da Mocidade Unida da Mooca, modelo brasileira, assistente de palco no programa Hora do Faro na Rede Record de Televisão, com quem possui 1 filho.

Dirigentes de carnaval do estado do Rio de Janeiro

Pedro Henrique da Silva


Pyrolirion, rod jednosupnica iz porodice zvanikovki, dio tribusa Eustephieae. Postoji osam vrsta (lukovičasti geofiti) u Peruu, Boliviji i sjevernom Čileu.

Ime roda dolazi iz grčkog pyr ("vatra") i leirion, ("ljiljan"), po plamenoj boji cvjetova P. arvense.

Vrste
 Pyrolirion albicans Herb.
 Pyrolirion arvense (F.Dietr.) Erhardt, Götz & Seybold
 Pyrolirion boliviense (Baker) Sealy
 Pyrolirion cutleri (Cárdenas) Ravenna
 Pyrolirion flavum Herb.
 Pyrolirion huantae Ravenna
 Pyrolirion tarahuasicum Ravenna
 Pyrolirion tubiflorum (L'Hér.) M.Roem.

Sinonimi
 Leucothauma Ravenna

Izvori

Amaryllidoideae

Pyrolirion


Analitik felsefe, felsefenin ana işlevinin analiz olması gerektiğini öne süren felsefe geleneğidir. Ezici çoğunlukla Anglosfer ve İskandinav dünyasında yaygındır. Kıta felsefesi ile birlikte, çağdaş felsefede ön planda olan iki gelenekten biridir. Nadir bir kullanım olsa da, çözümleyici felsefe ismiyle de bilinir.

Felsefe yaparken kullandıkları dilin analizine ve öne sürdükleri argümanların açık ve titiz olmasına önem göstermeleri, argümanlarını öne sürerken formel mantık ile matematik kullanmaları ve doğa bilimlerinden elde edilen verilerden yararlanmaları; analitik filozofların ayırt edici özelliklerindendir.

Analitik felsefenin ortaya çıkışında; Frege'nin mantık üzerine olan çalışmaları ile Moore ve Russell'ın İngiliz idealizmine karşı yaptıkları eleştiriler etkili olmuştur. Gelenek içinde; ideal dil felsefesi, mantıksal atomculuk, mantıksal pozitivizm ve gündelik dil felsefesi gibi akımlar ortaya çıkmıştır. Yukarıda ismi geçen kurucu kişilere ek olarak, diğer önemli analitik filozoflar arasında; Wittgenstein, Carnap, Ayer, Anscombe, Quine, Austin, Davidson, Armstrong, Lewis, Searle, Popper, Kuhn, Rawls, Kripke ve Plantinga'nın isimleri anılabilir.

Analitik felsefe terimi çoğunlukla; varoluşçuluk, fenomenoloji ve Hegelcilik gibi kıta felsefesi geleneklerinin zıttını kastetmek için kullanılır. Gelenek; felsefe tarihine olan ilgisizliği nedeniyle, karşıtları tarafından sıklıkla tarihdışıcılık ile itham edilmiştir.

Kurucuları ve üyeleri

Analitik felsefenin kurucuları Cambridge filozofları G.E.Moore ve Bertrand Russell olmakla birlikte her iki filozof da Alman filozofu ve matematikçi Gottlob Frege ve analitik filozofun öncülerinden olan ve Alman ve Avusturya asıllı Ludwig Wittgenstein, Rudolf Carnap, Kurt Gödel, Karl Popper, Hans Reichenbach, Herbert Feigl, Otto Neurath ve Carl Hempel gibi isimlerden etkilenmişlerdir. İngiltere'de Russell ve Moore'u C. D. Broad, L. Stebbing, Gilbert Ryle, A. J. Ayer, R. B. Braithwaite, Paul Grice, John Wisdom, R. M. Hare, J. L. Austin, P. F. Strawson, William Kneale, G. E. M. Anscombe ve Peter Geach, Amerika'da ise Max Black, Ernest Nagel, C. L. Stevenson, Norman Malcolm, W. V. Quine, Wilfrid Sellars ve Nelson Goodman Avustralya'da A. N. Prior, John Passmore ve J. J. C. Smart takip etmişlerdir.

Temel yaklaşımı
Analitik felsefe, Hegel kökenli Mutlak Gerçeklik kavramına, ardından idealist senteze karşı bir reaksiyonu temsil eder. İdealist felsefede, gerçeğin görünen maddeden tamamen bağımsız olduğuna duyulan inanç, hareketi dışlamış, ardından "şey" kavramı türetilmişti. Dış gözlemde ise alandaki kutuplaşmaların bu bağımsız kavrama ulaşmak için uğraştıkları ayrımsanmaktadır. Ancak kutuplaşmaların çok fazla çoğalması ile analitik okulun kuruluşunun zamanı arasında bir bağ olduğuna yönelmiş bir kanıt bulunmaz. Aslında bunu her seferinde dile getiren Ludwig Wittgenstein'ın, orijinal fikirlerini oluştururken her birinde bulunduğu yaşam sahaları, filozofun problemler ile sadece "karşılaştığını" ancak hareketi dışlamak için hiçbir şekilde vakit "bulamadığını" düşündürürler. Aynı zamanda literatür, kurucuların sırasını değiştiren görüşler ile doludur. Her ne kadar karşıt madde gibi görünse de analitik felsefenin temel yaklaşımındaki felsefi işlev, duyularımızdan bağımsız olduğuna inanılan kavramla ilgili spekülasyon yapmak ile kendisini göstermez; bu işlev, bilgi dediğimiz şeyin hangi anlamdaki bilgi olduğunu semantik araştırmaları ile analiz ettikten sonra entelektüel kargaşa ve yanlış anlama gelen hatta yanlış sorulan soruları ayıklar ki bu şekilde kendisini kanıtlamaktadır.

20. yüzyılın başından itibaren, bilhassa Anglosakson coğrafyada tümü dil analizine dayanan felsefi araştırmaları belirtmek için yaygın olarak kullanılan analitik felsefe incelendiğinde, amaç, yöntem ve ilgi alanlarının çeşitliliği göze çarpar. Analitik felsefeyle yeni tanışanlar açısından görünüşte, B. Russell'ın belirli tasvirler teorisiyle L. Wittgenstein'ın dil oyunları teorisi arasında, R. Carnap'ın mantıksal sentaksıyla 70'li yıllarda geliştirilen doğal dillerin formel semantiği arasında, Viyana Çevresi'nin metafizik karşıtı tavrıyla zorunluluk ve olumsallık, mümkün dünyalar, ruh-beden ilişkisi konusundaki güncel tartışmalar arasında, hele hele Ockhamlı William'ın usturasını maharetle kullanan "büyük kadimler"in ontolojik ekonomi kaygısı ile, felsefenin nec plus ultra'sını oluşturuyor gibi görünen, fiilî olmayan imkânların, muhayyel objelerin ve bireysel özlerin serbest kabulü arasında hiçbir ortaklık yoktur.
Bununla birlikte, akımların, teorilerin ve uygulamaların çeşitliliği içinde bütün bu araştırmalar, "analitik felsefe" müşterek adıyla anılmalarını haklı gösteren ortak bir ilhama tanıklık eder. Bunların hepsinde, felsefî problemlere dil açısından yaklaşmak ve bu problemlere dil analizi yoluyla çözüm aramak söz konusudur.
Bu yine de, analitik felsefenin karakterini belirtmek için yetersiz kalır. Bir bakıma, gerçekten de Sokrates'ten bu yana filozoflar, kullandıkları dili sürekli yetkinleştirmeye çabaladılar ve felsefî refleksiyonu daima, kullanılan kelime ve kavramların anlamının belirlenmesiyle az çok ilişkilendirdiler; hatta pek de azınlıkta olmayan bazıları işi, felsefî faaliyeti bütünüyle kavram üretme sürecinden ibaret kılmaya kadar götürdüler.
Analitik felsefe taraftarlarına göre söz konusu olan, yalnızca bir aletin refleksiyona hazırlık aşamasında iyi işlemesini garanti altına almak değildir; bu aleti reel olana ilişkin her kavrayışa vasıta kılmaktır. Bu anlamda, analitik felsefe çok belirgin bir yeni-Kantçı karakter taşır; Kant'ın kritik teşebbüsünde duyarlılığın ve müdrikenin formlarının rolünü, bu kez (kendisiyle hangi surette karşılaşılırsa karşılaşılsın, yahut hangi veçhesine öncelik verilirse verilsin) dil oynar.

Dil karmaşık, çeşitli tarzlarda ve farklı eksenlerde kavranmaya elverişli bir fenomendir. Fiziksel, sosyal, psikolojik, vb. bir fenomen olarak ve düşünce, dünya, kültür, vb. ile bağlantısı açısından ele alınabilir. Analitik felsefenin dili hangi anlamda kavradığını da tespit etmek gerekir: realitenin kavranmasında bir aracı olarak. Analitik felsefecilerin çoğunluğunun dilbilimcilerle pek az ilişki içinde olmaları ve dilbilimden ödünç aldıkları şeylerin, bu disipline kattıklarının yanında pek az olması sahiden de dikkat çekicidir. Dilin imtiyazlı konuma geçtiği tek bakış açısı, mantıksal bakış açısıdır.

M. Dummet bu koşullarda, "analitik felsefe post-Fregeci felsefedir" iddiasıyla analitik felsefe konusunda bütünüyle kabul edilebilir bir tanım verir. Bunu söylerken, hem analitik felsefenin oluşumu içinde Frege'nin tarihsel önemini, hem de analitik felsefenin iyisiyle kötüsüyle Frege'den miras kalmış modern mantığa başlangıçtan itibaren bağlı olduğunu belirtir. Böylece, modern mantığın gelişimini incelemeyi, analitik felsefe hakkındaki tetkikimize kılavuz olarak alacağız. Gerçekten de, analitik felsefenin yüzyılın başından itibaren geçirdiği çeşitli evrimlere ve uğradığı dönüşümlere fon teşkil eden, Frege'nin ve takipçilerinin mantığıdır. Modern mantık gelişerek ve -zaten tehlikede olan mantığın tekliğinin- çeşitlenerek dilin mantıksal bir kavranışı olabilecek şeyi zenginleştirmeye ve derinleştirmeye katkıda bulundu.

Gerçekte dil, sentaktik, semantik ve pragmatik eksenlere ayrılan üç boyutlu bir konu olarak ele alınabilir. Yakın zamana kadar ve nicedir, dilin sadece sentaktik veçhelerinin mantığı ilgilendirdiği kanısı muteberdi. Frege'nin, Russell'ın ve Wittgenstein'ın kanısı da büyük ölçüde böyleydi. Dilin pragmatik görünümlerini hesaba katma kaygısını taşıyan filozofların bunun mantığa sırt çevirmek anlamına geleceği kanaatini, onlar da paylaşıyordu. Öte yandan mevcut haliyle standart mantık, semantik boyutu dikkate almaya müsaade etmiyordu. Russell dilin dünya ile bağlantısına kayıtsız kalmaktan uzak olsa bile, Principia'nın mantıksal sistemi aslında semantiği tamamen dışarıda bırakır. Dilin tüm -sentaktik, semantik ve pragmatik- veçhelerinin mantığın "sorumluluğunda olduğu" fikrinin doğuşu için, mantığın gelişmesi, açılarak çeşitlenmesi ve birbirinden farklı bir "mantıklar" çoğulluğunun oluşması gerekecektir.

O halde terimin geniş anlamında (teknik, standart mantığa ve onun sentaktik karakterine uyarlanmış özel anlamı dışında) mantığı, analitik felsefenin dile kendine özgü yaklaşımı olarak karakterize edebiliriz. Böylece bizzat analitik felsefenin, daima mantığın gelişiminin, uyandırdığı umutların ya da neden olduğu hezimetlerin, geçirdiği iyileştirmelerin, dönüşümlerin, düzenlemelerin ve ayarlamaların ışığında geliştiği anlaşılır.Tahlilimizin kolaylaşması ve sunumuzun açıklığı bakımından, analiz uygulamasının üç önemli formuna tekabül eden üç önemli etabı, analitik felsefecilerin üç kuşağını, analitik felsefenin gelişiminde kendimize kılavuz alacağız. Şöyle ki: Gündelik dildeki beyanların [énoncé] formel bir dilde yeniden ifade edilmesi biçiminde rehabilite edici bir amaçla dilin mantıksal analizine öncelik veren ve muzaffer bir mantıkçılılığı temsil eden bir çağdaş filozoflar kuşağının; dilin içinde kullanıldığı durumların, kontekstlerin ve koşulların açıklanmasına teşebbüs eden ve mantıkçılığın ricatıyla ön plana çıkmış bir filozoflar kuşağının; standart mantığın çerçevesinden dışarıya taşan mantık sistemlerinin kuruluşundan istifade eden ve sofistike teorik modelleri sık sık ince ayrımlara ve hatta gündelik dildeki sarih olmayan ifadelere uyumlu kılmaya çalışan bir filozoflar kuşağının, art arda ortaya çıkışına şahit olundu.
Biraz fazla şematize edersek diyebiliriz ki, birinci kuşak filozoflar dilin özellikle sentaktik veçhesiyle, ikinci kuşak pragmatik veçhesiyle ve üçüncü kuşak ise semantik veçhesiyle ilgilendi. Hatta, birinci kuşak filozofların doğal dilleri feda etme pahasına mantığa, ikinci kuşağın ise mantığa sırt çevirme pahasına gündelik dile öncelik verdiğini ve üçüncü kuşağın da (mantığın birliğini parçalamak pahasına) doğal dillerin mantıksal formelleştirilmesine teşebbüs ettiğini söyleyebiliriz.

Terimin Kullanılışı

 Doktrin olarak Analitik felsefeyle çoğunlukla mantıkçı pozitivizm ve mantıkçı atomculuk ve daha az yakın anlamla sıradan dil felsefesi ve yukarıda sayılanların bazı bileşkeleri kastedilmektedir. Bu üç akımın Analitik felsefe başlığı altında ele alınmasının sebebi her üçünün de felsefenin ana işlevini analizde görmelerinden ileri gelmektedir. Analiz ile kastedilen dilin kullanılışı ve işleviyle ilgili analizdir ve geçmişte felsefi problem alanı içinde görülen bu problemlerin bir kısmı bu analiz sonucunda felsefe alınının dışına çıkarılır. Terim 1950'lere kadar bu manada kullanımış ancak bu tarihlerde önde gelen analitik filozoflar belirli araştırma alanlarıyla ilgilenmeye başlayınca çağdaş analitik filozoflardan ancak birkaçı yukarıda adı geçen okullara bağlı kalmaya devam etmiştir. Modern analitik felsefeyi mantıkçı pozitivizm ile eşitlemek veya mantıkçı pozitivizme benzer görmek yaygın yapılan bir hatadır.
 Bir metot olarak Analitik felsefe günümüz felsefesinde yaygın bir metodik yaklaşım olarak benimsenmektedir. Analitik felsefenin varsayım ve kanıtlara ağırlık veren yaklaşımı, belirsizlikten kaçınması ve ayrıntılara verdiği dikkat gibi net yaklaşımları günümüz felsefesinde de benimsenmektedir. Günümüz felsefesinde popüler "hayatın anlamı"na yönelik arayışlar önemli ölçüde azalmıştır.
 Analitik felsefe geleneği yirminci yüzyılın başlarında Gottlob Frege, Bertrand Russell, G. E. Moore ve Ludwig Wittgenstein başlamıştır. Bu filozofların çalışmalarıyla analiz ve mantıksal çaba ile felsefi alanlar netleştirilmeye çalışılmıştır.
 Linguistik felsefe dil felsefesine, dil felsefesi de metafiziğe yol açmış ve felsefenin çeşitli alt dalları ortaya çıkmıştır. 1960'ların ortalarından yirminci yüzyılın ötesine geçildiği bu aşamada post-linguistik analitik felsefe belirli felsefi görüşler veya ilgilerle tanımlanmak yerine eklektizm veya plüralizm ile nitelendirilmeye başlanmıştır.

Politik felsefe

Serbest Pazar
Analitik felsefe muhtemelen Hegel ve Hegelci filozoflarla ilişkisi koparmasından ötürü tarihinde politik görüşlerle ilgili söyleyecek çok az sözü olmuş ancak 1950'ler ve sonrasındaki bir seri makalesiyle John Rawls bu tavrı radikal biçimde değiştirmiş ve liberal refah devleti savunusunu felsefi zemine kaydırmıştır. Rawls'ın meslekdaşı Robert Nozick'in Anarchy, State ve Utopia kitaplarında da aynı yaklaşımın sürdürüldüğü ve serbest pazar özgürlükçülüğünü savunulduğu görülmektedir.

Analitik Marksizm

Siyaset felsefesinde yaşanan bir başka gelişme de Analitik Marxizm olarak bilinen okulun ortaya çıkışıdır. Bu okulun üyeleri analitik felsefenin tekniklerini modern sosyal bilimlerin rasyonel seçim teorisi araçlarını da kullanarak Karl Marx ve izdeşlerinin görüşlerini açıklamakta kullanmaktadırlar. Bu okulun en tanınmış üyesi Oxford Üniversitesi filozoflarından G.A.Cohen'in 1978 tarihli "Karl Marx's Theory of History: A Defence" kitabı bu okulun doğuşunu temsil eder. Diğer önemli analitik marksistlerden bazıları ekonomist John Roemer, toplumbilimci Jon Elster ve sosyolog Erik Olin Wright.

Kaynakça

Bibliyografi

 Analytic philosophy/wikipedia
 An Introduction to Analytic Philosophy by Paul Newall, aimed at beginners.
 William S.Sahakian, outline History of Philosophy, Barnes & Nobles, New York, 1873, s.307-308.

Analitik felsefe


الانكسار هو انفصال موضعي لجسم أو مادة إلى قطعتين أو أكثر تحت تأثير الإجهاد. وتستخدم كلمة كسر في عدة ميادين مثل كسر عظام المخلوقات الحية أو البلورات أو المواد البلورية مثل الأحجار الكريمة أو الفلزات. وقد تنكسر البلورات في المواد البلورية أحيانا دون أن ينفصل الجسم إلى قطعتين أو أكثر. و بحسب نوع المادة المكسورة فإن الانكسار ينقص من مقاومة المادة أو يثبط من انتقال الضوء عبرها (البلورات البصرية).

إن الفهم المفصل لكيفية حدوث الانكسار في المواد يكون بدراسة ميكانيكا الانكسار.

أنماط الانكسار

الانكسار القصف

في الانكسار القصف لا يحدث أي تشوه لدن مميز قبل الكسر. ويمكن للانكسار في المواد البلورية القصفة أن يحدث بالانفلاق (Cleavage) كنتيجة لإجهاد الشد الموثر عموديا على المستويات البلورية ذات الارتباط الضعيف (مستويات الانفلاق). وعلى العكس في المواد الصلبة غير البلورية فإن نقص البنية البلورية يؤدي إلى صدع محاري (Conchoidal fracture)، مع تصدعات تكون عمودية على اتجاه الشد المطبق.

المقاومة النظرية للمواد البلورية هي

حيث: -
 هو معامل يونغ للمادة.
 هو طاقة السطح.
 هي مسافة التوازن بين المراكز الذرية.

ومن جهة أخرى فإن الشق يسبب تركزا للإجهاد يوصف كما يلي:
 (For sharp cracks)

حيث: -
 هو جهد التحميل،
 هو نصف طول الشق
 هو نصف قطر التقوس في رأس الشق.

بوضع هاتين المعادلتين مع بعضهما فإننا سنحصل على:

ونلاحظ أن الشقوق الحادة ( صغيرة) و العيوب الكبيرة ( كبيرة) ينقصان كلاهما مقاومة الانكسار للمادة.
وقد اكتشف العلماء حديثا الانكسار فوق الصوتي (Supersonic fracture)، وهي ظاهرة حركة الشق في المواد بسرعة تفوق سرعة الصوت.

الانكسار المطيلي

الانكسار المطيلي هو تشوه لدن ممتد يحدث قبل الانكسار. الكثير من المعادن المطيليلة، وخصوصا المواد عالية النقاوة، يمكن أن تتحمل تشوه كبيرة جدا حوالي 50-100 % أو تنفعل أكثر قبل الانكسار تحت شروط التحميل الملائمة والبيئة الملائمة. يرتبط الانفعال الذي يحدث عنده الانكسار بنقاوة المادة. فالحديد النقي عند درجة حرارة الغرفة ينفعل حتى 100 % قبل الانكسار، في حين أن حديد الزهر أو الفولاذ عالي الكربون يمكن أن ينفعل 3 % فقط.

وبما أن الانكسار المطيلي يتضمن درجة عالية من التشوه اللدن فإن سلوك الانكسار وانتشار الشق كما وصف في المعادلات السابقة يتغير كليا. فبعض الطاقة الناتجة عن تركز الإجهادات عند عنق الانكسار تضيع في التشوه اللدن قبل أن ينتشر الشق.
إن الخطوات الأساسية لتشكل أصغر مقطع عرضي، وتشكل الفراغات، واتحاد الفراغات (وتسمى بتشكل الشق أيضا)، وانتشار الشق، والفشل، غالبا تنتج بتشكل سطح الانكسار ذو الشكل الكأسي.

المراجع

اقرأ أيضا
 كسر العظام
 ميكانيكا الانكسار
 متانة الانكسار (Fracture toughness)
 انهيار (خواص المواد)
 فشل بنيوي (السلامة الهيكلية والقصور)

وصلات خارجية
 مخطط تشكل الانكسار المطيلي
 المتحف الافتراضي لفشل المواد
 الانكسار المطيلي

علم المواد
عيوب المباني
فيزياء الزجاج
لدونة
مرونة
ميكانيكا
ميكانيكا الانكسار
ميكانيكا المواد الصلبة

انكسار (خواص المواد)


Saxe-Altenburg () was one of the Saxon duchies held by the Ernestine branch of the House of Wettin in present-day Thuringia. It was one of the smallest of the German states with an area of 1323 square kilometers and a population of 207,000 (1905) of whom about one fifth resided in the capital, Altenburg. The territory of the duchy consisted of two non-contiguous territories separated by land belonging to the Principality of Reuss-Gera. Its economy was based on agriculture, forestry, and small industry. The state had a constitutional monarchical form of government with a parliament composed of thirty members chosen by male taxpayers over 25 years of age.

Territory
Saxe-Altenburg had an area of 1,323 km2 (510 sq. mi.) and a population of 207,000 in 1905. Its capital was Altenburg.

The duchy consisted of two separate areas: the Ostkreis, containing the cities of Altenburg, Schmölln, Gößnitz, Lucka und Meuselwitz (including the exclave of Mumsdorf), Roschütz, Hilbersdorf, Neukirchen by Waldenburg and Rußdorf by Chemnitz; and the Westkreis, which contained the cities of Eisenberg, Kahla, Orlamünde und Roda (including the exclave of Ammelstädt). The Ostkreis roughly corresponds to the modern Altenburger Land district of Thuringia, plus the area around Ronneburg in Greiz. The Westkreis is now mostly in Saale-Holzland district, with small portions in neighbouring districts.
The duchy contained the Pleiße and Saale rivers.

History

The duchy had its origins in the medieval Burgraviate of Altenburg in the Imperial Pleissnerland (Terra Plisensis), a possession of the Wettin Margraves of Meissen since 1243. Following the partition of Leipzig in 1485, Altenburg fell to Ernst, Elector of Saxony, the progenitor of the Ernestine Wettins. After the Capitulation of Wittenberg in 1547, the area around Altenburg went to the Albertine Electorate of Saxony, but it was transferred to the Ernestine  in the  in 1554, and then to the Duchy of Saxe-Weimar following the  in 1572.

When Johann Wilhelm's son and successor Friedrich Wilhelm I died in 1602, the Duchy of Saxe-Weimar passed to his younger brother Johann II. In 1603 Frederick William's eldest son Johann Philipp received the newly created Duchy of Saxe-Altenburg as compensation. It was an Imperial State in its own right, with a vote in the Reichstag, for much of the 17th century until the extinction of its ruling line in 1672 when it was inherited by Ernest I the Pious, the Duke of Saxe-Gotha, who had married the heiress.

Saxe-Altenburg thereafter remained part of Saxe-Gotha-Altenburg until the extinction of that house in 1825, when Gotha and Altenburg were divided up, with Gotha going to the Duke of Saxe-Coburg-Saalfeld and Altenburg to the Duke of Saxe-Hildburghausen, who in exchange gave up Hildburghausen to the Duke of Saxe-Meiningen. This family ruled the duchy until the end of the monarchies in the course of the German Revolution of 1918–19. The succeeding Free State of Saxe-Altenburg was incorporated into the new state of Thuringia in 1920.

The Saxe-Altenburg line became extinct following the death of Prince George Moritz in 1991. The leadership of the house passed to Michael, head of the genealogically more senior house of Saxe-Weimar-Eisenach.

Dukes of Saxe-Altenburg

Elder line
 Johann Philipp, Duke of Saxe-Altenburg (1603–1639)
 Friedrich Wilhelm II, Duke of Saxe-Altenburg (1639–1669)
 Friedrich Wilhelm III, Duke of Saxe-Altenburg (1669–1672)
Line extinct, inherited by Saxe-Gotha, thereupon Saxe-Gotha-Altenburg

Junior line
 Frederick, Duke of Saxe-Altenburg (1826–1834) (Previously Duke of Saxe-Hildburghausen)
 Joseph, Duke of Saxe-Altenburg (1834–1848)
 Georg, Duke of Saxe-Altenburg (1848–1853)
 Ernst I, Duke of Saxe-Altenburg (1853–1908)
 Ernst II, Duke of Saxe-Altenburg (1908–1918)

Heads of the Ducal House of Saxe-Altenburg, post monarchy
 Ernst II, Duke of Saxe-Altenburg (1918–1955)
 Georg Moritz, Hereditary Prince of Saxe-Altenburg (1955–1991)

In 1991 the Saxe-Altenburg line became extinct in the male line. Its representation was merged with the one of Saxe-Weimar-Eisenach.

Two branches descend from Duke Ernest the Pious, the father of the progenitor of the Saxe-Altenburg branch: Saxe-Meiningen and Saxe-Coburg and Gotha; according to old Wettin family law, they would have divided the actual territories between them (as happened to Gotha and Altenburg in 1826), the Western part for Saxe-Meiningen, of which it was a territorial continuum, and the Eastern part, with the capital city of Altenburg, for Saxe-Coburg and Gotha.

Secondary residences of the Dukes of Saxe-Altenburg

See also
 Ernestine duchies

Notes

References

External links

 Herzogtum Sachsen-Altenburg

1602 establishments in the Holy Roman Empire
Duchy of Saxe-Altenburg
Altenburg
House of Wettin
States and territories disestablished in 1918
States and territories established in 1602
States of the German Confederation
States of the German Empire
States of the North German Confederation
States of the Weimar Republic

Saxe-Altenburg


Otto Kleinschmidt (* 31. Juli 1880 in Darmstadt; † 5. Juni 1948) war ein deutscher Chirurg, dessen Name mit der weltweit ersten klinisch beschriebenen Mammographie verknüpft ist. Er war mit Anita Kleinschmidt, geb. Springer, verheiratet.

Er studierte in Berlin, Freiburg, München und Heidelberg Medizin. 1903 wurde er Mitglied des Corps Suevia München. 1907 wurde er an der Leipziger Universität zum Dr. med. promoviert. 1915 habilitierte er sich. Am Ersten Weltkrieg nahm er als Stabsarzt teil. 1920 wurde er zum nichtplanmäßigen außerordentlichen Professor für Chirurgie berufen. 1926 wechselte er an das Städtische Krankenhaus Wiesbaden.
1927 erschien seine Beschreibung von der klinischen Anwendung einer Mammographie an einer Patientin im Lehrbuch Die Klinik der Bösartigen Geschwulste von Paul Zweifel und Erwin Payr.

Veröffentlichungen (Auswahl)
 Die Harnsteine. Ihre Physiographie und Pathogenese. Berlin 1911.
 Chirurgische Operationslehre. Ein Lehrbuch für Studierende und Ärzte. Berlin 1927.

Literatur
 Geschichte der Klinik und Poliklinik für Diagnostische und Interventionelle Radiologie des Leipziger Universitätsklinikums
 Professorenkatalog der Universität Leipzig
 "Radiologie-Tagung mit Ausflug in die Geschichte" von Mario Beck. In: LVZ vom 23. März 2012
 Kleinschmidt, Otto. In: Robert Volz: Reichshandbuch der deutschen Gesellschaft. Das Handbuch der Persönlichkeiten in Wort und Bild. Band 1: A–K. Deutscher Wirtschaftsverlag, Berlin 1930, , S. 942.

Einzelnachweise

Chirurg
Hochschullehrer (Universität Leipzig)
Corpsstudent (20. Jahrhundert)
Deutscher
Geboren 1880
Gestorben 1948
Mann

Otto Kleinschmidt (Mediziner)


Glenea pseudomephisto é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae. Foi descrita por Stephan von Breuning em 1969.

Referências

Borneo catalog 2005

pseudomephisto
Coleópteros descritos em 1969

Glenea pseudomephisto


The Campaign for Social Democracy was a minor political party which ran candidates in the February 1974 United Kingdom general election.

History
The party was formed in September 1973 by Dick Taverne, who had resigned from the Labour Party, after falling out with his Constituency Labour Party over the European Economic Community.

Taverne had formed the Democratic Labour Association in Lincoln and had been elected as an MP for Lincoln under that banner in a by-election in March, 1973. He formed the Campaign for Social Democracy as an attempt to build a radical non-doctrinaire social democratic movement, and at the February 1974 general election they stood four candidates against leading Labour left-wingers, including Tony Benn.

All candidates were unsuccessful, with the highest polling at 2.4% of the vote in their constituency. The campaign ended when the Labour Party won the October 1974 United Kingdom general election, making a split in the Labour Party less likely. Such a split did occur in the early-1980s, when leading moderate in the Labour Party formed the Social Democratic Party.

Election results
The party's results were:

References

Defunct political parties in the United Kingdom
Political parties established in 1973
Political parties disestablished in 1974

Campaign for Social Democracy


Pe Râul Mare în Retezat este un film documentar românesc de scurtmetraj din 1989 regizat de David Reu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1989 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1989
Filme documentare româneștiFilme Româniafilm

Pe Râul Mare în Retezat


Santa Adélia es un municipio brasileño del estado de São Paulo. Tiene una población de 14.333 habitantes (IBGE/2010). Santa Adélia pertenece a la Microrregión de Catanduva.

Geografía
Se localiza a una latitud 21º14'34" sur y a una longitud 48º48'15" oeste, estando a una altitud de 618 metros. Posee un área de 330,9 km².

Demografía

Datos del Censo - 2010

Población total: 14.333
 Urbana: 13.560
 Rural: 773
 Hombres: 7.164
 Mujeres: 7.169
Densidad demográfica (hab./km²): 43,32

Mortalidad infantil hasta 1 año (por mil): 16,42

Expectativa de vida (años): 70,93

Tasa de fertilidad (hijos por mujer): 2,40

Tasa de alfabetización: 89,72%

Índice de Desarrollo Humano (IDH-M): 0,776
 IDH-M Salario: 0,716
 IDH-M Longevidad: 0,765
 IDH-M Educación: 0,847
(Fuente: IPEAFecha)

Localización externa
 Página de la prefectura
 CNM - Confederación Nacional de Municipios
 Santa Adélia en el WikiMapia

Referencias

Enlaces externos

Localidades de São Paulo

Santa Adélia


أنو ليكونيا (Άνω Λεχώνια) هي مدينة في ماغنيسيا في مقاطعة فوريا إلادا في اليونان. يبلغ عدد سكانها حوالي 1157   نسمة.

مراجع

أماكن مأهولة في ماغنيسيا
مدن اليونان

أنو ليخونيا


Cantagalo es un municipio brasileño del estado del Río de Janeiro. Su población estimada en 2009 era de 20.540 habitantes, dividida en los distritos de Cantagalo (sede), Santa Rita da Mata (2º Distrito), Euclidelândia (3º Distrito), São Sebastião do Paraíba (4° distrito) y Boa Sorte (Cantagalo) (5° distrito).

Aspectos generales

Localizado en la microrregión Centro-Norte Fluminense e integrando la Región Serrana Fluminense y con su topografía agraciada por la naturaleza y su aire puro propicia un clima agradable, que va del templado al frío. Es cortada por la carretera RJ-160.

Historia

Los primeros habitantes del territorio de Cantagalo fueron los indios Coroados y Goitacases, que desaparecieron de la región alrededor de 1855.

Educación
La ciudad cuenta con 22 escuelas municipales, 23 escuelas estatales, y 2 escuelas particulares.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Río de Janeiro

Cantagalo (Río de Janeiro)


The national emblem of Brunei is a national symbol featured prominently on the flag of Brunei. It was adopted in 1940. There are five main components to the national emblem: the flag, the royal parasol (ceremonial umbrella), the wings, the hands, and the crescent.

Below the crescent is a banner; both are inscribed with yellow lettering in Arabic:
 On the crescent, Brunei's national motto: ; , meaning "Always in service with God's guidance" (Malay: "").
 On the banner (scroll), the state's name:  ; , literally "Brunei, the Abode of Peace".

Design

All elements on the emblem are red. On some versions they have black outlines; others have colourless outlines.
 The small swallowtail flag and parasol (), regalia of the sultanate's monarchy, have been the royal insignia since the creation of the emblem.
 The wings symbolise protection of justice, tranquility, prosperity and peace.
 Below these is the crescent, a symbol of Islam, the state religion of Brunei.
 On the sides, the upturned hands indicate the government's duty is to preserve and promote the welfare of the citizens and to protect the people.

Personal emblem of the Sultan

After the Constitution was enacted in 1959 the Sultan of Brunei adopted a different emblem from the emblem of state, in that the two hands were superseded by two golden sejant cats (kuching emas). At his coronation in 1968, Sultan Hassanal Bolkiah used a crown (mahkota) with an original design due it is based on the brocade turbans used by previous sultans. It is made of precious metal, decorated with pendilia and a sarpech consisting of a crescent-and-ten-pointed star and topped with a seven-pointed ornament.

An excerpt from the Quran in Arabic text is inscribed upon the crescent, the opening verse of the surah Al-Mulk: ; Tabāraka al-ladhī bi-yadihi al-mulku, meaning "Blessed is the One in Whose Hands rests all authority".

Around 1999 a highly elaborate achievement was adopted. It maintained the inscribed crescent, since that time vert, and the winged umbrella as core elements but the Sultan's crown was added over them. This set is surrounded by a garland of ears paddy or and  is displayed the name of God (Allah) in chief. On the yellow standard of the Sultan, the emblem is all red.

Past emblems

References

National symbols of Brunei
Brunei
Brunei
Brunei
Brunei

Emblem of Brunei


හෙළයේ සටන් රහස අංගංපොර යනු  අජන්ත මහන්තආරච්චි  විසින් රචිත ලංකාවේ  සිංහලයන්ගේ ඉපැරණි සටන් කලාව වන අංගම් ශාස්ත්‍රය හෙවත් අංගම්පොර සම්බන්ධව ලියැවුණ ශාස්ත්‍රීය ග්‍රන්ථයකි. 2013 09 07 වන දින එලිදක්වන්නට යෙදුණි.

මෙම ග්‍රන්ථය රචනා කිරීම පිළිබඳව කතුවරාගේ අදහස් මෙසේ ය. "සිංහලයේ අංගං සටන් ශිල්පයට මා අතිශයින්ම භක්තිමතෙකි. එය මට ප්‍රාණ සමානය. මම අංගං සටනට හා සිංහලයේ ඉතිහාසයට දැඩිව ආදරය කරන්නෙක්මි. ඒ පිළිබඳව කකියන ලේ කැක්කුමක් ඇත්තෙක්මි. ඒ නිසාම මේ උත්තරීතර කලාවට ගරහන්නන්, කෙලෙසන්නන් නිරායාසයෙන්ම මාගේ සතුරන් බවට මා පත්කර ගනිමි. එනිසාම මේ 'හෙළයේ සටන් රහස අංගම්පොර' කෘතියද එයට හිමි සැබෑ අයිතිය වෙනුවෙන් නැගූ හඩක් ලෙසට හඳුන්වන්නට හැකි ය. අපට අහිමිව යන අපේ උරුමය සුරකිනුවස් ශිල්පය ප්‍රායෝගිකව හැදෑරීමෙන් නොනැවතී ඒ පිළිබඳව ගවේෂණයේ යෙදෙන්නටත් ඒ දැනුම ලේඛනගත කරන්නටත් අවැසි වූ විට ඒවා සිතුවම් කරන්නටත් මා පෙළඹිණ. හෙළයේ සටන් රහස අංගංපොර නම් වූ මෙම කෘතිය එලෙස සිදුකළ ගවේෂණයේ ප්‍රතිඵලයයි."

මෙම ග්‍රන්ථය අවසන් වන්නේද අපූරු මෙරට හෙළ ශාස්ත්‍රයන් හා හෙළ භාෂාව සම්බන්ධයෙන් මහඟු පිටුවහලක් හෙබවූ අරීසෙන් අහුබුදු මහතා විසින් රචිත පසුවදනෙනි.

"පැතිර යන තෙදට දිනපති සකල රූ 	වැනි
පවර විස්නු සුරිඳුනි සිරි අත 	දෙමිනි
මෙවර අජන්තට බලවී 	ඇවිසෙමිනි
ඇමර ජය යසස දුන යෙහෙ  දිව 	බෙලෙනි"

බාහිර සබැඳුම්

අංගම්පොර

හෙළයේ සටන් රහස අංගංපොර


El recurso poético es una invención del autor o forma parte de una tradición de carácter artístico que distingue el empleo que se hace del lenguaje para otros menesteres.

La poesía es la manifestación de la belleza por medio de la palabra si se logra combinar inspiración y composición. La inspiración es el estímulo que genera la creación del texto. La composición es la utilización de la inspiración juntamente con la habilidad de encontrar la palabra adecuada para la expresión.

Metáfora
La metáfora es la sustitución de una cosa por otra de significado literal diferente, porque entre los referentes de ambas existe una relación de semejanzas. Se refiere a cuando asocian o equiparan imaginativamente dos elementos o ideas, sin usar nexos comparativos.

Ejemplo: «La chica de cabellos de oro» compara el oro y el cabello rubio, ya que ambos son de color semejante.

Hipérbaton
Un hipérbaton consiste en invertir el orden lógico o sintáctico de una frase u oración.

Ejemplo: «... Volverán las oscuras golondrinas en tu balcón sus nidos a colgar...» (Gustavo Adolfo Bécquer). El orden lógico sería "Las golondrinas oscuras volverán a colgar sus nidos en tu balcón".

Comparación
La comparación o símil establece una semejanza entre un elemento real con uno imaginado mediante las palabras "como" y "cual".

Ejemplo: «Estaba tan ocioso como si fuese sábado sin tareas», «Como si fuese un príncipe», «la piel blanca como la nieve», «Negro, como la oscuridad».

Hipérbole
La hipérbole es una exageración.

Ejemplo: «Di un salto de 80 metros»., «le di un golpe tan fuerte que hice que la mesa se moviese 3 metros».

Metonimia
La metonimia se refiere a la sustitución de un término por otro porque entre los referentes de los dos hay una relación de proximidad

Ejemplo: «Amor me ocupa el seso y los sentidos» (Quevedo). Por el seso o el cerebro se entiende aquí la razón.

Sinécdoque
La sinécdoque es la extensión, la restricción o la alteración del significado de las palabras, de manera que se toma el todo por la parte o al revés, el objeto por la materia de que está hecho o al revés, etc.

Ejemplo: Decir de alguien que trabaja «para ganarse el pan».

Antítesis
La antítesis es una contradicción aparente.

Ejemplo: «es herida que duele y no se siente» (Quevedo).

Personificación
La personificación consiste en atribuir cualidades humanas a seres vivos, seres inanimados o a abstracciones.

Ejemplo: ni he pretendido alargar esta muerte que ha nacido.

Imágenes sensoriales
Las imágenes sensoriales son un recurso literario para dar belleza, profundidad y enriquecer un texto. De acuerdo a su relación con uno de los cinco sentidos, se le llama de los siguientes tipos:
Visual: Son palabras asociadas a la vista. Por ejemplo: lindo, alto, hondo, redondo, rojo...
Auditiva: Aquello que se percibe con el oído. Por ejemplo: sonoro, fuerte, agudo, chillón, ruidoso, grave, musical...
Táctil: Del sentido del tacto. Por ejemplo: áspero, suave, rugoso, terso, agrietado, cálido, tibio, frío, blando, espinoso...
Gustativa: Palabras relacionadas con el sentido del gusto. Por ejemplo: rica, dulce, sabrosa, amarga, deliciosa, sabroso, insípido, agridulce...
Olfativa: Aquellas que pueden ser percibidas por el olfato. Por ejemplo: nauseabundo, perfumado, quemado, aromada, oloroso, fragancia...

Oxímoron
El oxímoron es un sustantivo que está modificado por un adjetivo de sentido opuesto.

Ejemplo: «Noble ladrón», «luz oscura», «silencio ensordecedor».

Véase también
 Tropo (retórica)
 Kenning
 Figuras literarias

Figuras retóricas

Recursos poéticos


Onthophagus minutissimus é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

História
Foi descrita cientificamente por D'Orbigny em 1908.

Referências

Ligações externas

minutissimus
Coleópteros descritos em 1908

Onthophagus minutissimus


Stefano Zamagni (nascido em 4 de janeiro de 1943) é um economista italiano. Nascido em Rimini, Zamagni é Professor de Economia na Universidade de Bolonha. Zamagni é também membro da Human Development and Capability Association e presidente da Pontifícia Academia das Ciências Sociais.

Bibliografia selecionada

Livros

Capítulos em livros

 Zamagni, Stefano (2005), "Happiness and individualism: a very difficult union" in L. Bruni e P. Porta (eds.), Economics and Happiness, Oxford, Oxford University Press, 2005, pp. 303–334.
 Zamagni, Stefano (2006), "The ethical anchoring of Corporate Social responsibility", in L. Zsolnai (eds.), Interdisciplinary Yearbook of Business Ethics, Vol. I, 2006, pp. 31–51.

Artigos de jornal

Referências

Ligações externas

 Perfil: Stefano Zamagni Universidade de Bolonha, Itália
 Perfil: Stefano Zamagni Johns Hopkins University
 Perfil: Stefano Zamagni Bologna Institute for Policy Research, Itália
 Perfil: Stefano Zamagni Pontifícia Academia de Ciências Sociais

Cavaleiros da Ordem de São Gregório Magno
Alunos da Universidade de Oxford
Economistas da Itália
Professores da Universidade Johns Hopkins

Stefano Zamagni


Joachim Christian Andersen (Solrød, 31 de maio de 1996) é um futebolista  dinamarquês que atua como zagueiro. Atualmente joga pelo Crystal Palace.

Carreira no clube
Andersen começou a jogar futebol aos quatro anos de idade no clube local Greve Fodbold, onde jogou de 2000 a 2009. Ele então ingressou nas categorias de base do Copenhague, antes de assinar com o Midtjylland aos 15 anos de idade.

Em abril de 2013, antes de fazer sua estreia no time principal do Midtjylland, o Twente enviou olheiros para observar Andersen e ofereceu-lhe um teste de uma semana, que ele aceitou. Quatro meses depois, ele assinou um contrato juvenil com o Twente por uma quantia estimada em cerca de 5 milhões de coroas dinamarquesas (€ 650.000).

Twente
Embora ainda fosse um jogador sub-19, foi promovido à equipe principal e, em 8 de novembro de 2013, Andersen fez sua primeira aparição pelo Jong Twente jogando toda a partida. Não disputou nenhuma partida pela primeira equipe na primeira temporada, mas já no segundo ano no clube foi promovido para treinar com a primeira equipe com jogadores como Dušan Tadić, Hakim Ziyech, Jesús Manuel Corona, Quincy Promes e Andreas Bjelland.

No dia 7 de março de 2015, teve sua chance no time titular estreando contra o Willem II, jogando os últimos 20 minutos. Uma semana depois, ele assinou um novo contrato com o Twente até 2018. Em 2015, Andersen ganhou o prêmio de talento sub-19 do ano da Associação Dinamarquesa de Futebol.

No dia 22 de março, começou a partida como titular contra o Groningen e marcou seu primeiro gol pela equipe.

Sampdoria
Em 26 de agosto de 2017, Andersen assinou contrato com o Sampdoria.

Lyon
Em 12 de julho de 2019, Andersen assinou um contrato de cinco anos com o Lyon. O valor da transferência foi de € 30 milhões (24 + 6 milhões em bônus), o que significa que Andersen se tornou a transferência recorde do Lyon. Foi também o valor recorde pago por um jogador de futebol dinamarquês.

Em 2 de outubro, fez sua estreia na Liga dos Campeões contra o RB Leipzig, e em 11 de novembro marcou seu primeiro gol na Liga dos Campeões na vitória por 3–1 sobre o Benfica.

Empréstimo ao Fulham
Em 5 de outubro de 2020, Andersen ingressou no Fulham, clube da Premier League, por empréstimo de uma temporada. Em 19 de dezembro de 2020, Andersen foi expulso em um empate de 1 a 1 com o Newcastle United, recebendo um segundo amarelo ao conceder um pênalti polêmico por uma falta sobre Callum Wilson. Andersen foi nomeado para o prêmio de Jogador do Mês da liga em fevereiro de 2021, após uma série de exibições defensivas impressionantes que viram o Fulham sofrer apenas três gols em seis partidas, conquistando nove pontos vitais na luta contra o rebaixamento. Em 19 de março de 2021, Andersen marcou seu primeiro gol no Fulham na derrota por 1–2 na liga em casa para o Leeds United.

Crystal Palace
Em 28 de julho de 2021, o Crystal Palace anunciou a assinatura de Andersen em um contrato de cinco anos.

Carreira internacional
Ele representou a Dinamarca nas categorias sub-16, sub-17, sub-19, sub-20 e sub-21 antes de ser convocado para a seleção principal para partidas contra Kosovo e Suíça em março de 2019. Em 15 de outubro de 2019, fez a sua estreia pela seleção na vitória da Dinamarca contra Luxemburgo por 4 a 0.

Em 25 de maio de 2021, Andersen foi convocado para a disputa do Campeonato Europeu de Futebol de 2020.

Em 7 de novembro de 2022, foi incluído na convocação para a Copa do Mundo FIFA de 2022.

Ligaçõe externas

Nascidos em 1996
Pessoas vivas
Futebolistas da Dinamarca
Futebolistas do FC Twente
Futebolistas da Unione Calcio Sampdoria
Futebolistas do Olympique Lyonnais
Futebolistas do Fulham F.C.
Futebolistas do Crystal Palace F.C.
Dinamarqueses expatriados nos Países Baixos
Dinamarqueses expatriados na Itália
Dinamarqueses expatriados na França
Dinamarqueses expatriados no Reino Unido
Jogadores da Seleção Dinamarquesa de Futebol
Jogadores da Eurocopa de 2020
Jogadores da Copa do Mundo FIFA de 2022

Joachim Andersen


Geoffrey H. Hartman () a fost un teoretician literar american de origine germană, identificat uneori cu Școala "deconstructivistă" de la Yale, deși el nu poate fi asociat cu o singură școală sau metodă. Hartman a petrecut o mare parte a carierei sale ca profesor de literatură comparată la Universitatea Yale, unde a fondat, de asemenea, Arhiva video Fortunoff de mărturii referitoare la Holocaust.

Biografie
Geoffrey H. Hartmann s-a născut în orașul Frankfurt pe Main dinn Germania, într-o familie de evrei așkenazi. În 1939 a plecat neînsoțit din Germania spre Anglia cu un transport de copii refugiați (Kindertransport), fiind trimis departe de familie pentru a scăpa de regimul nazist. El a ajuns în Statele Unite ale Americii în 1946, unde s-a reîntâlnit cu mama lui, iar mai târziu a devenit cetățean american. La sosirea în SUA, mama lui și-a schimbat numele de familie în "Hartman" pentru a-și ascunde origine germană.

Hartman a urmat studii la Queens College, City University of New York și a obținut doctoratul la Yale. După ce a fost profesor la Universitatea din Iowa și la Universitatea Cornell în anii 1950, Hartman s-a întors la Yale și a devenit profesor de literatura engleză și de literatură comparată la Universitatea Yale. Una dintre preocupările sale pe termen lung a fost viața și opera poetului englez William Wordsworth.

Opera lui explorează natura imaginației creatoare, precum și relațiile dintre ficțiunea literară și comentariul critic. El a contribuit la organizarea Arhivei video Fortunoff de mărturii cu privire la Holocaust de la Biblioteca Memorială Sterling a Universității Yale și a susținut prelegeri cu privire la adunarea mărturiilor și implicațiile lor în plan istoric.

Scrieri
 The Unmediated Vision: An Interpretation of Wordsworth, Hopkins, Rilke, and Valéry (1954)
 André Malraux (1960)
 Wordsworth's Poetry, 1787-1814 (1964)
 Beyond Formalism: Literary Essays, 1958-1970 (1970)
 The Fate of Reading and Other Essays (1975)
 Akiba's Children (1978)
 Psychoanalysis and the Question of the Text: Selected Papers from the English Institute, 1976-77 (1978, editor)
 Criticism in the Wilderness: The Study of Literature Today (1980)
 Saving the Text: Literature/Derrida/Philosophy (1981)
 Easy Pieces (1985)
 Midrash and Literature (1986, editor)
 Bitburg in Moral and Political Perspective (1986, editor)
 The Unremarkable Wordsworth (1987)
 Minor Prophecies: The Literary Essay in the Culture Wars (1991)
 The Longest Shadow: In the Aftermath of the Holocaust (1996)
 The Fateful Question of Culture (1997)
 A Critic's Journey: Literary Reflections, 1958-1998 (1999)
 Scars of the Spirit: The Struggle Against Inauthenticity (2004)
 A Scholar's Tale: Intellectual Journey of a Displaced Child of Europe (2007)

Note

Legături externe
  Compiled by Eddie Yeghiayan in 1992, and updated circa 2001
 For a review of Hartman's memoirs, see

Nașteri în 1929
Decese în 2016
Critici literari americani
Evrei germani
Emigranți germani în Statele Unite ale Americii
Guggenheim Fellows

Geoffrey Hartman


Kachin State (; Kachin: ) is the northernmost state of Myanmar. It is bordered by China to the north and east (Tibet and Yunnan, specifically and respectively); Shan State to the south; and Sagaing Region and India (Arunachal Pradesh) to the west. It lies between north latitude 23° 27' and 28° 25' longitude 96° 0' and 98° 44'. The area of Kachin State is . The capital of the state is Myitkyina. Other important towns include Bhamo, Mohnyin and Putao.

Kachin State has Myanmar's highest mountain, Hkakabo Razi at , forming the southern tip of the Himalayas, and a large inland lake, Indawgyi Lake.

History
What is now Kachin State was historically inhabited by a diverse population of various ethnolinguistic groups, including the Rawang, the Lisu, the Jingpo, the Zaiwa, the Lashi/Lachik and the Lawngwaw/Maru, all of whom had overlapping territories and varying social structures. The term "Kachin" is a Burmese umbrella term referring to ethnic groups living between the central Bamar heartland to the south and China to the north.

Traditional Kachin society was based on shifting hill agriculture. According to "The Political Systems of Highland Burma: A Study of Kachin Social Structure", written by E. R. Leach, Kachin was not a linguistic category. Political authority was based on chieftains who depended on support from immediate kinsmen. Considerable attention has been given by anthropologists of the Kachin custom of maternal cousin marriage, wherein it is permissible for a man to marry his mother's brother's daughter, but not with the father's sister's daughter. In pre-colonial times, the Kachin were animist.

After the Qing-Konbaung war, the Chinese exercised a degree of control over the present-day northeastern Kachin State. During the British colonization of Burma, the Kachin Hills tribal autonomy was accepted by the British government. British forces carried out two expeditions against the Kachin in 1892 and 1896. In 1910, the British occupied Hpimaw (Pianma) in the Pianma Incident.

The pre-independence Burmese government under Aung San reached the Panglong Agreement with the Shan, Kachin, and Chin peoples on 12 February 1947. The agreement accepted "Full autonomy in internal administration for the Frontier Areas" in principle and envisioned the creation of a Kachin State by the Constituent Assembly. Burma attained independence on 4 January 1948. Kachin State was formed in the same year out of the former British Burma civil districts of Bhamo and Myitkyina, together with the larger northern district of Puta-o. Kachin State was officially announced on 10 January 1948 and Kachin State Government held "Mungdaw Masat Masat Manau" (forming of Kachin State Manau) for three consecutive days since 9 to 11 January as happiness since that year they held Manau on 10 January every year until the 1962 Burmese coup d'état. The vast mountainous hinterlands are predominantly Kachin, whereas the more densely populated railway corridor and southern valleys are mostly Shan and Bamar. The northern frontier was not demarcated and until the 1960s. Various Chinese governments had claimed the northern-half of Kachin State as Chinese territory since the 18th century. Before the British rule, roughly 75% of all Kachin jadeite ended up in China, where it was prized much more highly than the local Chinese nephrite.

Kachin troops formerly formed a significant part of the Burmese army. With the unilateral abrogation of the Union of Burma constitution by the Ne Win regime in 1962, Kachin forces withdrew and formed the Kachin Independence Army (KIA) under the Kachin Independence Organization (KIO). Aside from the major towns and railway corridor, Kachin State has been virtually independent from the mid-1960s through 1994, with an economy based on agriculture and trade with China, including of jade. After a Myanmar army offensive in 1994 seized the jade mines from the KIO, a peace treaty was signed, permitting continued KIO effective control of most of the State, under aegis of the Myanmar military. This ceasefire immediately resulted in the creation of numerous splinter factions from the KIO and KIA of groups opposed to the SPDC's sham peace accord, and the political landscape remains highly unstable.

Kachin conflict

The complex political situation started when the Kachin armed group was established on 25 October 1960, after the U Nu government announced the state religion as Buddhism, as the Kachin people stopped believing in the government administration system, established after the federal union was agreed upon in the 1947 Panglong agreement. Between 1962 and 2010, the military government ruled over Myanmar. Cease fire agreements between ethnic armed groups and the government were made starting in 1989. And then in 2011 the new government led by President Thein Sein, broke the cease fire agreement which was agreed upon by the former military government and the Kachin ethnic armed group in 1994, resuming fighting against the Kachin who are living in the northern part of Myanmar, northern part of Shan, near the China border on 9 June 2011. Because of the abrupt internal conflict, thousands of internally displaced people fled to refugee camps which are located in the government-controlled area as well in the Kachin Independence Army controlled area (Hlaing, 2005).

KIO made a ceasefire agreement with the military government in 1994 while leaving political issues to be discussed with the next elected government.  Throughout its struggle, both in the ceasefire and non-ceasefire period, KIO also made agreements with other ethnic rebels and alliances including the Democratic Alliance of Burma (DAB), the National Democratic Front (NDF), and United Nationalities Federal Council (UNFC). The main goal was to pressure the military government and restore the federal democratic government with greater autonomy to Kachin State. During its 17 years of ceasefire from 1994 to 2011 the KIO actively participated in the military-led constitution-drafting-process, attending the National Convention, which was boycotted by the democratic icon Aung San Suu Kyi's National League for Democracy and ethnic political parties. The KIO together with 12 other ethnic groups demanded amendments of the draft to be more in line with a federal democratic system and to give autonomy to states (Zaw Oo & Win Min 2007).

The seventeen-year ceasefire broke down and fighting between the Kachin Independence Organization and the government resumed in June 2011 after the Kachin Independent Army disallowed the government's order to transform into a Border Guard Force and it claimed that the regime's 2008 Constitution lacked federal democratic principles and equal political rights for ethnic minorities based on the Panglong Agreement. Renewed fighting between the Kachin Independence Army and the Burmese army began on 9 June 2011 at Ta-pein hydropower plan and continued throughout 2012. Initial reports suggested that from June to September 2011 a total of 5,580 Internally Displaced Persons from 1,397 households arrived at 38 IDP camps under Myanmar Government control. In August 2012 thousands of Kachin refugees were forced by the Chinese Government back into Myanmar despite the continued fighting there; NGOs like Human Rights Watch called to cease such action and pointed the illegality of doing so under international law. As of 9 October 2012, over 100,000 IDPs are taking shelter in various camps across Kachin State. The majority of IDPs (est. 70,000) are currently sheltering in KIA controlled territory. Fatality estimates were difficult to estimate but most reports suggested that between government troops, Kachin Independence Army rebels, and civilians upwards of 1,000 people had died in the conflict.

Even though many Kachins were already displaced internally, only around 150,000 people are reported as IDPs. The Kachins are currently the major target for the Burmese government, yet relatively few Kachins have chosen to resettle in countries such as the United States or Australia, in comparison to other Myanmar ethnic minorities, such as the Karens and Chins.

Government

The Kachin State Government consists of an executive (Kachin State Government), a legislature (Kachin State Hluttaw), and a judiciary.

Demographics

Religion
According to the 2014 Myanmar Census, Buddhists, who make up 64.0% of Kachin State's population, form the largest religious community there. Religious minority communities include Christians (33.8%), Muslims (1.6%), Hindus (0.4%), and animists (0.2%) who collectively comprise the remainder of Kachin State's population. 2.8% of the population listed no religion, other religions, or were otherwise not enumerated.

According to the State Sangha Maha Nayaka Committee's 2016 statistics, 7,966 Buddhist monks were registered in Kachin State, comprising 1.5% of Myanmar's total Sangha membership, which includes both novice samanera and fully-ordained bhikkhu. The majority of monks belong to the Thudhamma Nikaya (95.3%), followed by the Shwegyin Nikaya (4.7%), with the remainder of monks belonging to other small monastic orders. 1,103 thilashin were registered in Kachin State, comprising 1.8% of Myanmar's total thilashin community.

Language
Burmese and Jingpho are lingua francas of Kachin State. Since Burma achieved independence in 1948, significant numbers of Burmese speakers have settled in Kachin State, which has accelerated a language shift from Jingpho to Burmese. Other Kachin tribes speak and write their own language: the Zaiwa, the Rawang, and the Lisu, who speak both the Lisu language and the Lipo language.

Ethnicity
The ethnic data from the 2014 census is available only with the Tatmadaw (Myanmar Armed Forces) and not released to the public. As per the 1983 Census, the ethnic composition was Bamar: 29.3%, Shan: 24.2% and Kachin: 38.1%. In a speech delivered on 2016, Min Aung Hlaing of Tatmadaw gave the ethnic composition of the Kachin state as follows: Bamar – 29.2%, Shan – 23.6%, Jingphaw – 18.97%, Lisu – 7%, Rawam – 5%, Lawwaw – 3.33%, Lacheik – 2.89%, Zaikwa – 1.57% and Others – 8%.

Economy

The economy of Kachin State is predominantly agricultural. The main products include rice, teak, sugar cane, opium. Mineral products include gold, jade, and rare-earth elements. Hpakant is well known for its jade mines. Bhamo is one of the border trading points between China and Myanmar. A significant amount of legal and illegal cross-border trade along the China–Myanmar border passes through Kachin State, through border posts operated by both the central government (e.g., Lweje) and ethnic armed organisations (e.g., Laiza and Kanpaikti).

Jade mining
Over 600 tons of jade stones, which were unearthed from Lone-Khin area in Hpakant Township in Kachin State, had been displayed in Myanmar Naypyidaw to be sold in November 2011. Most of the jade stones extracted in Myanmar, 25,795 tons in 2009–10 and 32,921 tons in 2008–09, are from Kachin State. The largest jade stone in the world, 3000 tons, 21 metres long, 4.8 metres wide and 10.5 metres high was found in Hpakant in 2000. The Myanmar government pays little attention to the deterioration of environment in Kachin because of jade mining. There has been erosion, flooding and mudslides. Several houses are destroyed every year.

Hydropower
In 2006, the Prime Minister General Thein Sein made an agreement with the China Power Investment Cooperation in Beijing to build seven dams in Kachin State. The controversial construction project of a huge 1,055 megawatt hydroelectric power plant dam, the Myitsone Dam, is ongoing. It is funded by China Power Investment Cooperation. When completed, the dam will measure 152 metre high and the electricity produced will be sold to China. This project displaced about 15,000 people and is one of 7 projects planned for the Irrawaddy River.

Rare earth mining
Kachin State is the world's largest source of rare earths, which are critical in the supply chains of many multinational corporations, including Tesla and General Motors. In 2021, China imported  of rare earths from Myanmar in December 2021, exceeding 20,000 tonnes. Rare earths were discovered near Pangwa in Chipwi Township in the late 2010s.

As China has shut down domestic mines due to the severe environmental impact, it has largely outsourced rare earth mining to Kachin State. Chinese companies and miners illegally set up operations in Kachin State without government permits, and instead circumvent the central government by working with a Border Guard Force militia  under the Tatmadaw, formerly known as the New Democratic Army – Kachin, which has profited from this extractive industry. Mining operations also began in areas controlled by the Kachin Independence Organisation in 2022.

Rare earth mining has contaminated and polluted the local environment, including waterways and forests, and eroded mountainous landscapes, and impacted the health of locals. Since the 2021 Myanmar coup d'état, mining of rare earths in Kachin State has accelerated, due to lack of proper oversight. Land has also been seized from locals to conduct mining operations. , 2,700 mining collection pools scattered across 300 separate locations were found in Kachin State, encompassing the area of Singapore, and an exponential increase from 2016.

Transportation
Kachin State is served by the following airports:
Bhamo Airport
Myitkyina Airport
Putao Airport
There is a railroad between Myitkyina and Mandalay (through Sagaing). The train takes 21–30 hours from Mandalay to Myitkyina.

Education

Educational opportunities in Myanmar are extremely limited outside the main cities of Yangon and Mandalay. It is especially a problem in Kachin State where over 60 years of fighting between the government and insurgents has displaced thousands of people. The following is a summary of the education system in the state.

Health care

The general state of health care in Myanmar is poor. The military government spends anywhere from 0.5% to 3% of the country's GDP on health care, consistently ranking among the lowest in the world. Although health care is nominally free, in reality, patients have to pay for medicine and treatment, even in public clinics and hospitals. Public hospitals lack many of the basic facilities and equipment. In general, the health care infrastructure outside of Yangon and Mandalay is extremely poor but is especially worse in remote areas like Kachin State. The following is a summary of the public health care system in the state.

See also
 Kachin Hills
 Kachin State Cultural Museum
 Kumon Bum Mountains
 Myitsone Dam

References

External links

 The Kachin Post

States of Myanmar
1948 establishments in Burma

Kachin State