Banyo, insanların başta beden temizliği olmak üzere ağız ve diş bakımı, tıraş ile boşaltım gibi işlemlerini gerçekleştirdiği oda. Banyo terimi, bir evin, bireyin vücut temizliğini yapması için hazırlanmış en azından basit bir düzenek içeren bölümüdür. Küvet, duş veya her ikisini içerir. Tercihe göre banyolarda tuvalet odası ve lavabo bulunabilir. Tuvalete tipik olarak kişisel hijyen faaliyetleri için ayrı bir oda verilir. Ayrıca ayna, duş kabini, otomatik musluk, otomatik sabunluk, el kurutma makinesi, oral irrigatör, diş fırçası dezenfektanı bulunabilir.

Tarihsel olarak, banyo yapmak genellikle hamamlarda yapılan toplu bir aktiviteydi.  Örneğin Japonya'daki sento ve İslam dünyasındaki "Türk hamamı" (diğer isimlerle de bilinir) bir sosyal yer haline geldi.

Banyoların şekil ve düzenleri ile içerdiği üniteler kültürden kültüre değişiklik gösterir. Batıda evin diğer bölümlerinden aşırı farklılığı bulunmayan, duvarları boyanmış, duvarlarında çeşitli aksesuarlar bulunan banyolar göze çarparken, daha az gelişmiş ülkelerde banyolar daha basit bir düzeneğe sahiptir. Genelde banyo ve tuvalet üniteleri bir aradadır ve yıkanma için özel bölüm bulunmaz.

Etimoloji
Banyo kelimesi, Proto-Gürcü-Zan dilinde "yıkanmak" veya "yıkama" anlamlarına gelen ban (bon) kökünden türemiş ve Avrupa dillerine yayılmıştır. Sonrasında Türkçeye Avrupa dillerinden geçmiştir.

Tasarım
Banyo duvarları karo, granit, mermer, ahşap, laminat parke, tuğla, ve birçok yapı malzemeleri'den yapılır. Bazı banyolarda kişisel hijyen ürünleri ve ilaçlar için banyo dolabı, havlu ve diğer eşyaları saklamak için çekmeceler veya raflar bulunur. Bazı banyolarda bide mevcuttur.

Banyo tasarımı, vücut temizliği için önemli miktarlarda hem sıcak hem de soğuk su kullanımını hesaba katmalıdır.  Su ayrıca katı ve sıvı insan atıklarını kanalizasyona veya lağım çukuru'na taşımak için de kullanılır.  Duvarlara ve zemine su sıçrayabilir ve sıcak nemli hava soğuk yüzeylerde yoğuşmaya neden olabilir.

Işıklar, ısıtıcılar ve havlu ısıtıcısı gibi elektrikli cihazların genellikle, fişler ve prizler yerine kalıcı bağlantıları olan armatürler olarak kurulması gerekir.  Bu, elektrik çarpması riskini en aza indirir.  Toprak arızalı kaçak akım rölesi prizleri, elektrik çarpması riskini azaltabilir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Türkçe'nin 'Banyo' Karşılığında Bilinen İlk Sözcüğü: Sukıngu

Yıkanma
Odalar

Banyo


Milton Eric Blau (* 1. Juni 1921 in Bridgeport, Connecticut; † 17. Februar 2009 in New York City), war ein amerikanischer Schriftsteller. Er war einer der Autoren des Musicals Jacques Brel Is Alive and Well and Living in Paris.

Leben

Eric Blau ist der Sohn von ungarischen Immigranten und wuchs in der Lower East Side von Manhattan auf. Sein Vater arbeitete in New York als Taxifahrer. Blau besuchte das City College of New York, ging aber ohne Abschluss ab. Im Zweiten Weltkrieg kam er mit der U.S. Army nach Europa, wo er in französischen Zeitschriften erste übersetzte Gedichte veröffentlichte. Nach Amerika zurückgekehrt arbeitete er als freier Schriftsteller und in der Werbung. Er war als Ghostwriter für verschiedene Sportgrößen tätig, entwarf The Adventures of Danny Dee, eine TV-Show für Kinder, und gab die kommunistisch orientierte Literaturzeitschrift Masses and Mainstream heraus.

Mit Jacques Brel machte Blau im Jahr 1960 der amerikanische Musikproduzent Nat Shapiro bekannt. Blau übersetzte für die Schauspielerin und Sängerin Elly Stone die drei Chansons Marieke, La valse à mille temps (als Crazy Carousel) und Ne me quitte pas (als If You Go Away). Im Folgejahr entwarf er eine Musicalrevue namens O Oysters!, in die er die Lieder einbaute, und die drei Monate im Village Hall in Greenwich Village lief. Sechs Jahre später kam es zur Zusammenarbeit mit dem Musiker und Säger Mort Shuman, mit dem Blau die Musicalrevue Jacques Brel Is Alive and Well and Living in Paris entwarf.

Das Musical stand vom 22. Januar 1968 an über vier Jahre lang auf dem Programm des Village Gate und wurde zu einem der drei am längsten laufenden Off-Broadway-Musicals der Geschichte. Mehrere tausend weitere Produktionen schlossen sich weltweit an. Nach diesem Erfolg schrieb Blau Bücher, Lyrik und Romane, und produzierte einige weitere Off-Broadway-Musicals, ohne allerdings an den Erfolg von Jacques Brel Is Alive and Well and Living in Paris anknüpfen zu können.

Eric Blau war zweimal verheiratet. Seine zweite Ehefrau war die Sängerin Elly Stone. Aus den beiden Ehen stammen insgesamt drei Söhne. Blau starb im Jahr 2009 infolge einer Lungenentzündung nach einem Schlaganfall.

Werke

 Jacques Brel Is Alive and Well and Living in Paris. E. P. Dutton, New York 1971
 Let Me Tell You About Moses. An Experience of Israel. Bobbs-Merril, Indianapolis 1972
 The Keys to Billy Tillio. Pinnacle, New York 1984
 The Beggar's Cup (Roman). Knopf, New York 1993
 deutsch: Der Bettelbecher. Lübbe, Bergisch Gladbach 1994

Weblinks

 Bruce Weber:  Eric Blau, a Creator of 'Jacques Brel' Show, Dies at 87. In: The New York Times vom 24. Februar 2009.
 Reflections Written By Eric Blau – Spring 1999 auf der Internetseite von Mort Shuman.

Einzelnachweise

Autor
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (Englisch)
Literatur (Vereinigte Staaten)
Roman, Epik
Lyrik
Musicalautor
US-Amerikaner
Geboren 1921
Gestorben 2009
Mann

Eric Blau


Nogometni klub Poljičanin Tugare  (NK Poljičanin; Poljičanin; Poljičanin Tugare) je bio nogometni klub iz Tugara, grad Omiš, Splitsko-dalmatinska županija.

O klubu
Klub je osnovan 1932. godine oslanjajući se na tradiciju klubova "ŠK Poljičanin" iz Srinjina i "Tomislava", koji nisu bili registrirani. Za klub su nastupali igrači iz Tugara i Srinjina, kao i drugih poljičkih mjesta, te je igrao prijateljske utajkmice i nije bio službeno registriran. Zbog početka Drugog svjetskog rata, 1941. godine klub se raspušta. Obnovljen je 1946. godine. Klub postaje registriran pri Splitskom nogometnom podsavezu 1952. godine i tako djeluje do 1956. godine, kada se opet gasi. U međuvremenu je, 1961. godine, u Srinjinama obnovljen rad nogometnog kluba pod nazivom "Jedinstvo". Do obnove Poljičanina dolazi 1976. godine, te djeluje do 1980. godine.  "Jedinstvo" mijenja ime u "Poljičanin" 1990. godine, nakon demokratskih promjena.

Uspjesi

Pregled po sezonama

Poveznice
 Tugare
 NK Poljičanin Srinjine

Vanjske poveznice

Izvori
 poslovna.hr, POLJICANI, NOGOMETNI KLUB , pristupljeno 17. lipnja 2018.
 nogomet.lzmk.hr, Nogometni leksikon, Poljičanin
 Jurica Gizdić: 90 godina Splitsko-dalmatinskog nogometnog saveza, Split, 2010., , str. 194
 Franjo Frntić i dr: Sto godina nogometa u Hrvatskoj : 1880-1980, Zagreb, 1983., str. 116-117
 Dušan Marović, Andrija Križević-Drina: Šest decenija Nogometnog saveza općine Split : 1920 - 1980, Split, 1980., str. 115

Poljičanin
Poljičanin
Šport u Omišu

NK Poljičanin Tugare


Cet article répertorie les liens vers des articles relatifs à la pandémie de Covid-19 en cours dans les dépendances de la Couronne.

Guernsey

Île de Man

Jersey

Références

Pandémie de Covid-19 dans les dépendances de la Couronne


Eleonora Lemeny-Roznavy (sau Lemeny-Rozvan) (1885-1948) a fost profesoară în Sibiu și membră a Partidului Socialist Democrat și singura femeie aleasă în Marele Sfat Național Român din Transilvania din 1 decembrie 1918.

Eleonora Lemeny, cu studii în filosofie, limbi și istorie la universitățile din Cluj și Geneva, a fost doctor în Litere (prima femeie cu acest titlu de la UBB) și promotoare a mișcării feministe, a condus Departamentul Muncii în Consiliul Dirigent, membru marcant în cadrul ASTRA.

În 1912 s-a căsătorit cu activistul Eugen Rozvan. Trupul ei a fost incinerat.

Referințe

Nașteri în 1885
Decese în 1948
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Eleonora Lemeny-Roznávy


فيرناندو فوريستيري  (مواليد 15 يناير 1990 في روساريو - الأرجنتين) لاعب كرة قدم أرجنتيني يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى مالقا الإسباني منذ 2009 في مركز الوسط المهاجم كما يجيد اللعب في مركز المهاجم .

روابط خارجية

مراجع

أرجنتينيون مهاجرون إلى إيطاليا
أشخاص على قيد الحياة
إيطاليون متجنسون
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في إسبانيا
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في إنجلترا
رياضيون إيطاليون مغتربون في إسبانيا
رياضيون إيطاليون مغتربون في إنجلترا
رياضيون من روساريو
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو أودينيزي
لاعبو إمبولي
لاعبو باري
لاعبو جنوى
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو دوري السوبر الماليزي
لاعبو سيينا
لاعبو شيفيلد وينزداي
لاعبو فيتشينزا
لاعبو كرة قدم أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم إيطاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إيطاليون
لاعبو كرة قدم رجالية إيطاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ماليزيا
لاعبو كرة قدم مغتربون أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في ماليزيا
لاعبو كرة قدم من روساريو
لاعبو منتخب إيطاليا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي جوهر دار التعظيم
لاعبو نادي مالقا
لاعبو نادي واتفورد
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1990
مواليد في روساريو

فيرناندو فوريستيري


Andy Hamilton ist der Name folgender Personen:

* Andy Hamilton (Jazzmusiker) (1918–2012), britischer Jazz-Saxophonist und Komponist jamaikanischer Herkunft
 Andy Hamilton (Popmusiker) (* 1953), britischer Pop-Saxophonist und Komponist
 Andy Hamilton (Komiker) (* 1954), britischer Komiker, Drehbuchautor und Regisseur
 Andy Hamilton (Dartspieler) (* 1967), britischer Dartspieler

Siehe auch:
 Andrew Hamilton

Andy Hamilton


O capitão Manuel de Medeiros  (1539 ou 1540 – depois 1613) foi um explorador e colono português que participou na conquista espanhola do México. Foi um dos fundadores das cidades de Saltillo, Coahuila de Zaragoza e foi alcaide de Monterrei.

Vida e obra.
Os pais de Manuel de Medeiros eram Fernão Rodrigues de Medeiros e Maria Manuela de Amona. Nasceu em 1539 na ilha de São Miguel, nos Açores. Foi para a Espanha durante a sua juventude e chegou à Nova Espanha (agora México ) em 1562. Fez parte da expedição de Luis Carvajal y de la Cueva durante a conquista do norte do México e foi um dos fundadores da cidade de Saltillo, Coahuila de Zaragoza, em 25 de julho de 1577. Casou-se com Magdalena Martínez..
A fazenda do capitão de Medeiros estava localizada ao sul da Vila de Saltillo, próximo das propriedades de Alberto do Canto, perto de Buenavista. Foi companheiro de Don Gaspar Castanho de Sousa em sua frustrada viagem ao Novo México.
Em 1583 foi concedido ao Capitão de Medeiros um território no qual estabeleceu a Fazenda de San Juan Bautista de la Pesquería Grande, que mais tarde se tornou o município de Garcia no estado mexicano de Nuevo León.
Também juntou-se a Carvajal na fundação da cidade de Almadén (agora Monclova ) em abril de 1588. Em 1593 voltou com sua família para Saltillo. Em 1599 mudou-se novamente para a cidade de Monterrei onde ocupou vários cargos: primeiro como regidor em 1599; depois em 1601 como alcaide; em 1602 como mordomo da igreja; 1603, regedor novamente; e em 1605 novamente como alcaide. Em 25 de julho de 1606, Medeiros associou-se a Diego de Huelva e José de Treviño para cultivar milho e trigo. No ano seguinte, compraram ao padre Cebrián de Acevedo Ovalle todas as suas minas em Nuevo León. Em 22 de abril de 1613, doou terras em Santa Catarina (Nuevo León) a sua afilhada Andrea Rodriguez.

Ainda era vivo em dezembro de 1613.

A Universidade Autónoma de Novo Leão tem um campus com o seu nome, e há uma Avenida Capitán Mederos na cidade de Monterrei.

Bibliografia
 Historia del Nuevo Reino de León (1577-1723) de Eugenio del Hoyo

Exploradores de Portugal
Nascidos em 1539
Mortos no México

Manuel de Medeiros


6334 Robleonard este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6334 Robleonard este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Gregory J. Leonard. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,41 ua, o excentricitate de 0,04 și o înclinație de 3,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1992
Centura de asteroizi

6334 Robleonard


İnönü Muharebesi ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:
 Birinci İnönü Muharebesi
 İkinci İnönü Muharebesi

İnönü Muharebesi


Fiona Shaw, CBE (nume la naștere Fiona Mary Wilson; ) este o actriță de teatru și regizor de operă irlandeză, cunoscut pentru rolul ei ca Petunia Dursley în Harry Potter  și în rolul Marnie Stonebrook în sezonul patru din seria HBO "True Blood" (2011). Ea a lucrat extensiv cu Royal Shakespeare Company și la Teatrul Național, de două ori câștigătoare a premiilor Lawrence Olivier pentru cea Mai bună Actriță, pentru diverse roluri, inclusiv Electra în 1990, și pentru Machinal în 1994. Ea a câștigat în anul 1997, nominalizată la Drama Desk Award pentru Remarcabila Performanță Solo pentru The waste Land. O altă etapă de lucru include în rolul principal în Medeea, atât în West End și pe Broadway (2001-02). I s-a acordat titlul Onorific de CBE în 2001.

Filmografie
 The Adventures of Sherlock Holmes (1984) (TV series) - Miss Morrison
 Sacred Hearts (1985) - Sister Felicity
 The Taming of the Shrew (RSC 1987)
 Electra (RSC 1988)
 My Left Foot (1989) - Dr. Eileen Cole
 Mountains of the Moon (1990) - Isabel Arundell (Mrs Burton as from 1861)
 Three Men and a Little Lady (1990) - Miss Lomax
 London Kills Me (1991) - Headley
 Machinal (1993)
 Hedda Gabler (1993) (a televisation of the NT production) - Hedda Gabler
 Super Mario Bros. (1993) - Lena
 Undercover Blues (1993) - Novacek
 The Duchess of Malfi (1995, radio) - The Duchess
 Persuasion (1995) - Mrs. Croft
 Jane Eyre (1996) - Mrs. Reed
 Anna Karenina (1997) - Lydia
 The Butcher Boy (1997) - Mrs. Nugent
 Richard II (1997) (TV) - Richard II
 The Avengers (1998) - Father
 The Last September (1999) - Marda Norton
 Gormenghast (2000) (TV) - Frances O'Neil
 RKO 281 (1999) (TV) - Hedda Hopper
 The Triumph of Love (2001) - Leontine
 Harry Potter and the Philosopher's Stone (2001) - Petunia Dursley
 Medea (2001) (West End & NYC)
 The Seventh Stream (2001) - Mrs. Gourdon
 Doctor Sleep (2002) - Catherine Lebourg
 Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002) - Petunia Dursley
 The PowerBook (2002) (NT, which she co-devised)
 Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (2004)  Petunia Dursley
 Midsummer Dream (2005) - The Witches (voce)

 Empire (2005, international tour) (TV) - Fulvia
 The Black Dahlia (2006) - Ramona Linscott
 Catch and Release (2007) - Mrs. Douglas
 Fracture (2007) - Judge Robinson
 Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007) - Petunia Dursley
 Happy Days (2007 & 2008, NT and internationally)
 Dorian Gray (2009) - Agatha
 National Theatre Live: London Assurance (2010) - Lady Gay Spanker
 Noi Credevamo (2010) - Emilie Ashurst
 Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1 (2010) as Petunia Dursley
 Mother Courage and her Children (NT)
 London Assurance (NT)
 The Tree of Life (2011) - Grandmother
 True Blood (2011) - Marnie Stonebrook
 The English Teacher (2013) - Narator
 The Testament of Mary (2013) (Broadway)
 Agatha Christie's Marple: Greenshaw's Folly (2013) (TV) - Miss Katherine Greenshaw
 Ceiliuradh (celebration) at The Royal Albert Hall on 10 April 2014 (Televizat)
 Pixels (2015) - Prime Minister (uncredited)
 The White King (2016) - Kathrin Fitz
 Out of Innocence (2016) - Catherine Flynn
 Channel Zero (2016, as present-day Marla Painter) - Marla Painter
 The Rising (2016) - Countess Markievicz
 Maigret - Mdm Moncin
 Emerald City (2017) (TV) - Mombi
 Penn Zero: Part-Time Hero (2017) (TV) - Hedwin (voice)
 The Hippopotamus (2017)
 Medea (2017) Wexford Festival Opera - Director
 Colette (2018)
 Lizzie (2018) - Abby Borden

Alte proiecte, contribuții
 Când Dragostea Vorbește (2002, EMI Classics): "It is thy will thy image should keep open"
 Simon Schama's John Donne: 2009

Premii și nominalizări

Referințe

Legături externe

 Fiona Shaw la Internet Broadway Database
 Mondială a Teatrului – Working in the Theatre Seminar video at American Theatre Wing.org, January 2002
 Fiona Shaw intervievat de Sophie Elmhirst pe New Statesman, septembrie 2009

Nașteri în 1958
Câștigători ai premiului Laurence Olivier
Oameni în viață
Membri ai Royal Shakespeare Company
Actori LGBT
Actori irlandezi

Fiona Shaw


International Business School din Beijing(IBS BFSU) (Chineză: 北京 外国语 大学 国际 商 学院 sau 北 外国 商; pinyin: Beijing Wàiguóyǔ Daxue Guoji shāngxuéyuàn) este o școală de afaceri din Beijing, Universitatea de Studii Externe (Chineză: 北京外国语 大学; pinyin Beijing Daxue Wàiguóyǔ), cunoscută popular ca Beiwa (chinezesc: 北 外) și a fost fondată în 2001. Situată în campusul de vest al facultății IBS BFSU, de asemenea, este cea mai mare școală de predare în ceea ce privește numărul studenților. Inclusiv IBS BFSU oferă mai multe programe de licență de Management, licență de Economie, Master of International Business și alte programe de formare non-grad în chineză cât și în alte limbi străine. Până în 2017, studenții full-time în IBS au atins 2.000, iar peste 400 dintre ei sunt studenți internaționali din 60 de țări.

Programe

Evenimente IBS
În luna mai 2017 IBS a inițiat Alianța școli de afaceri pe Silk Road.

În septembrie 2015, IBS a înființat un nou grad de doctorat în disciplina secundară a "comerțului internațional și guvernanță regională".
În iunie 2015, IBS stabilit o cooperare cu Universitatea din Barcelona, în Spania și Franța a Școlilor de Management European.
În aprilie 2015, IBS Centrul pentru inovare și antreprenoriat stabilite.

În 2013, IBS a semnat acordul de cooperare cu Biroul de Promovare de Investiții al Ministerului Comerțului, având ca scop promotori ai schimburilor economice și de investiții între China și restul lumii, și cooperarea noastră în orientare politică de investiții de peste mări și domeniile de investiții de peste mări.

În 2012, IBS a stabilit cooperarea cu mai multe universități străine și institute inclusiv Universitatea din Malaya, Colegiul de Sud din Malaezia, Munchen Business School, Institutul Internațional de Management Dortmund.

În 2012, G20 Centrul de Cercetare a IBS a dobândit o finanțare anuală de 1 milion de RMB timp de trei ani consecutivi de la Departamentul Internațional al Ministerului financiar.
În 2012, BFSU centru de formare experimentală pentru personalul de conducere transnaționale economică a fost evaluat de către Ministerul Educației ca centru național de demonstrație de predare experimentală.

În 2010, IBS Stabilit de cooperare cu institute și universități străine, inclusiv la Universitatea Illinois din Chicago, Universitatea din Virginia, Universitatea din San Francisco, Universitatea Lancaster din Marea Britanie, Universitatea Edith Cowan din Australia, Universitatea Națională Vietnam, Universitatea din Vietnam din economie și comerț, Universitatea Khon Kaen în Thailanda, Universitatea de Nord-Vest din Africa de Sud, Universitatea de Studii Economice Plehanov în Rusia.

Legături externe
http://solbridge.bfsu.edu.cn

Beijing
Educația în Republica Populară Chineză

Școala de Afaceri Internaționale (IBS BFSU)


Dion Drena Beljo, né le  à Zagreb en Croatie, est un footballeur croate qui évolue au poste d'avant-centre au FC Augsbourg.

Biographie

En club
Né à Zagreb en Croatie, Dion Drena Beljo est formé par le HNK Cibalia avant de rejoindre le NK Osijek. Il joue son premier match en professionnel le , contre le NK Slaven Belupo. Il entre en jeu à la place d'Antonio Mance et les deux équipes se neutralisent (0-0 score final). Beljo signe son premier contrat professionnel le  avec Osijek, le liant au club jusqu'en juin 2025.

Le , il est prêté pour une saison au Istra 1961.

Lors de la première partie de saison 2021-2022, il se met en évidence en marquant six buts en première division avec Istra.

Le , lors du mercato hivernal, Dion Drena Beljo rejoint l'Allemagne afin de s'engager en faveur du FC Augsbourg. Il signe un contrat courant jusqu'en juin 2027.

En sélection
Dion Drena Beljo compte deux sélections avec l'équipe de Croatie des moins de 19 ans, toutes deux obtenues en 2019.

En novembre 2021 il est appelé avec l'équipe de Croatie espoirs et joue son premier match pour cette sélection le  face à l'Estonie. Il entre en jeu et son équipe s'impose par deux buts à zéro.

Notes et références

Liens externes

Footballeur international croate
Joueur du NK Osijek
Joueur du NK Istra 1961
Joueur du FC Augsbourg
Naissance en mars 2002
Naissance à Zagreb

Dion Drena Beljo


La liste des chapelles d'Avignon présente les chapelles de culte catholique situées sur le territoire de la commune d'Avignon dans le  département français de Vaucluse. Il est fait état des diverses protections dont elles peuvent bénéficier, et notamment les inscriptions et classements au titre des monuments historiques.

Toutes sont situées dans l'archidiocèse d'Avignon.

Liste

|}

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Lieu de culte
 Archidiocèse d'Avignon
 Liste des monuments historiques de Vaucluse
 Liste des églises de Vaucluse
 Liste des édifices religieux d'Avignon
 Liste des chapelles de Vaucluse

Liens externes

Avignon
Chapelles

Liste des chapelles d'Avignon


Évariste Galois (Bourg-la-Reine, Pariz, 25. listopada 1811. – Pariz, 31. svibnja 1832.) bio je francuski matematičar, koji je tijekom svog kratkog života ostao nezapažen, ali je postumno dobio zasluženo priznanje za po njemu nazvanu Galoisovu teoriju. Osnivač je teorije grupa. Autor je Galoisove veze i Galoisovog teorema. Poginuo je vrlo mlad u dvoboju.

Rođen je u Bourg-la-Reineu, blizu Pariza, od oca Nicolas-Gabriela Galoisa i majke Adélaïde-Marie, rođ. Demante. Prvo obrazovanje stekao je od majke, koja ga je podučavala na klasičnim jezicima, grčkom i latinskom.

1823. godine upisuje Collège Royal de Louis-le-Grand, gdje u prve dvije godine osvaja brojne pohvale i nagrade, dok je u trećoj godini imao nedostatak zanimanja za školu. S 15 godina prvi se put susreo s matematikom i tu je njegov skriveni talent došao do izražaja. Brzo je savladao osnovne matematičke tekstove i proučavao djela kao što su: "Osnove geometrije" Adriena-Marie Legendrea, "Rješavanje algebarskih jednadžbi" i "Teorija analitičkih funkcija" Josepha Louisa Lagrangea. Analitičke funkcije). Ideje predstavljene u ovim monumentalnim radovima pridonose Galoisovom još većem zanimanju za teoriju rješavanja algebarskih jednadžbi.

1828. godine neuspješno je pokušao upisati vrlo prestižnu École Polytechnique, a nakon toga upisao se na École Normale Supérieure. Od ove točke nadalje, Galois čini temeljna otkrića u teoriji rješivosti jednadžbi. U sljedeće tri godine objavio je niz radova od kojih je najvažniji treći pod naslovom "Teorija brojeva", gdje Galois obrađuje tzv. konačna polja.

Teorija koju Galois zasniva proučavajući svojstva konačnih polja bavi se rješavanjem algebarskih jednadžbi, tj. faktorizacijom polinoma. Osnovni problem algebre tog vremena bilo je rješenje radikalnih algebarskih jednadžbi proizvoljnog stupnja putem radikala, kao što je već bilo poznato po algebarskim jednadžbama stupnja manjeg od pet. Niels Henrik Abel (također mladi matematički genij) u jednom od svojih djela dokazuje, da algebarska jednadžba stupnja većeg od četiri općenito nije rješiva uz pomoć radikala. Galois koristi ovaj zaključak kako bi identificirao elemente teorije grupa koji stoje iza ovog problema. Proučava grupe permutacija korijena jednadžbi, grupe koje će kasnije dobiti ime po Galoisu. Njegova je definicija ove grupe prilično složena i do danas je pretrpjela brojne promjene. Danas je Galoisova grupa definirana kao grupa relativnih automorfizama konačnog proširenja L u odnosu na polje K, koje nastaje adjunkcijom skupa svih nula polinoma polju K. U izjavi pod naslovom "Osnovni teorem Galoisove teorije", Galois prepoznaje da postoji bijektivna korespondencija između skupa H svih podgrupa grupe Galoa G i skupa svih međupolja M ().

Kroz svoja istraživanja i zaključke koji su iz toga proizašli, Galois također pruža algebarski dokaz dviju drevnih tvrdnji o nemogućnosti trisekcije proizvoljnog kuta i dupliciranja kocke ruba proizvoljne duljine. Treći problem antike, odnosno nemogućnost određivanja kvadrature kruga proizvoljnog radijusa, dobiva algebarski dokaz nakon što Ferdinand von Lindemann dokazuje transcedentnost broja π.

Galois je i tragičan i romantičan lik, koji umire u ranim dvadesetima godina svoga života u dvoboju protiv svog prijatelja i kolege Pescheuxa D 'Herbinvillea. Pravi razlog dvoboja ostao je nepoznat, iako postoji nekoliko različitih teorija zašto se to dogodilo.

Izvori

Vanjske poveznice

Francuski matematičari

Évariste Galois


12766 Paschen este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
12766 Paschen este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Caussols de Eric Walter Elst. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,04 ua, o excentricitate de 0,05 și o înclinație de 9,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 12001-13000
 Centura de asteroizi

Referințe

Asteroizi cu nume de oameni
Obiecte astronomice descoperite în 1993
Centura de asteroizi

12766 Paschen


The Little Bighorn River is a  tributary of the Bighorn River in the United States in the states of Montana and Wyoming. The Battle of the Little Bighorn, also known as the Battle of the Greasy Grass, was fought on its banks on June 25–26, 1876, as well as the Battle of Crow Agency in 1887.

Geography

The Little Bighorn rises in  northern Wyoming, deep in the Bighorn Mountains, under Duncum Mountain and Burnt Mountain. The main stream flows through a deep canyon until it issues onto the plains, just at the Montana-Wyoming border. In Little Bighorn Canyon in Wyoming, the Little Bighorn receives other mountain streams as tributaries including the Dry Fork (which despite its name maintains a permanent, year-round significant flow of water into the Little Bighorn), and the West Fork of the Little Bighorn.

After issuing from its canyon at the Montana-Wyoming line the Little Bighorn flows northward across the Crow Indian Reservation. The river flows past the towns of Wyola, Lodge Grass and Crow Agency, and joins the Bighorn River near the town of Hardin.

At  Wyola, Montana, the Little Bighorn receives the flow of Pass Creek flowing north from the Bighorn Mountains. At Lodge Grass the Little Bighorn receives the waters of two tributaries, the largest being Lodge Grass Creek which flows west out of its own canyon system in the Bighorn Mountains, and Owl Creek flowing east and north from the Wolf Mountains. A few miles before reaching Crow Agency, the Little Horn receives the flow of Reno Creek from the Wolf Mountains to the east.

The famous Little Bighorn battle site is approximately  south of Crow Agency, on the eastern side of the river and is now the Little Bighorn Battlefield National Monument.

Source of name

In 1859, William F. Raynolds led a government expedition up the Big Horn River to the mouth of Big Horn Canyon, and then southeast along the base of the Big Horn mountains.  En route to the Big Horn Canyon, and about  down the Big Horn River from the canyon, he camped just below the mouth of the Little Bighorn on September 6, 1859. He noted in his journal for that day that the Indian name of the Big Horn river, into which the Little Bighorn empties, is Ets-pot-agie, or Mountain Sheep River, and this generates the name of the Little Big Horn, Ets-pot-agie-cate, or Little Mountain Sheep river.   The trappers who came to the Big Horn Mountains in the fur trapping era continued the usage of the English translation of the Indian names, and the names for both rivers have come down through history.

Captain Raynolds had Jim Bridger as a guide and interpreter, so the information about the source of the name was confirmed by Raynolds from Indian sources through Bridger.

According to the USGS, the Little Bighorn River has three other official variants of the name, including Little Horn River, Custer River and Great Horn River.

Local people who live in the valley and along the tributaries commonly use the shortened version—Little Horn—instead of the more cumbersome name, Little Bighorn.

A historical variant name for the Little Bighorn is the Greasy Grass. From the 1500s to the 1800s, the indigenous Crow people knew the river as the Greasy Grass. Crow tribal historian Joe Medicine Crow explained in a 2012 YouTube interview that this name was used by the Crows for the river system because in the river bottoms in the upper reaches of the Little Bighorn and its major tributaries, there was abundant grass that would gather heavy dew in the morning which, in turn, would wet moccasins and leggings of Indian people, and the bellies and legs of horses, and cause them to look greasy.  On the mainstream, the name Greasy Grass slowly gave way to the alternative name Little Bighorn. For one major tributary of the Little Bighorn, the (presently named) Lodge Grass Creek retained the name "Greasy Grass Creek", but as Joe Medicine Crow explained in the 2012 video, this name morphed from "Greasy Grass" to "Lodge Grass" due to the error of an interpreter since the Crow word for "greasy" is Tah-shay, and the Crow word for "lodge" is Ah-shay.

The Lakota Sioux, who began to contest control of this area with the Crow in the 1840s to 1860s as the Sioux pushed westward, continued to call the river the "Greasy Grass". Native Americans called the river the Greasy Grass before the Battle of the Little Big Horn in 1876, and Lakota people still commonly refer to the Battle of the Little Bighorn as the Battle of the Greasy Grass.

In historical references in Wikipedia articles, the Battle of the Little Bighorn is also referred to as the Battle of the Greasy Grass, as it is in the discussions of the battle by the History Channel.

The alternative name used in the 1800s by the Sioux, Cheyenne, and Crow of "Greasy Grass" for the "Little Bighorn" is reflected in current-day nomenclature at the Little Bighorn battlefield. A prominent ridge on the Little Bighorn Battlefield that overlooks the eastern banks of the Little Bighorn River has retained the name of Greasy Grass Ridge and is the site of critical events of the battle.

In Lakota, the Little Bighorn River is called .

Fishing and stream access issues

River access in Wyoming

Upstream from the point where the Little Bighorn issues from the Little Horn Canyon, the stream flow is in Wyoming. For the first two miles a very rough road goes upstream. All along this road, and all along the stream in this stretch, the land is privately owned and a sign at the entrance to the canyon provides notice of this fact. Wyoming stream access laws are not liberal and trespass laws are strictly construed.  In this two mile stretch all riparian access requires trespass across private lands.

After two miles of road travel upstream, the road reaches the Bighorn National Forest Service boundary where a parking area is maintained by the Wyoming Fish and Game Department, but signage prohibits overnight camping. Upstream above this point fishing is permitted on the National Forest, but the first river mile of this stretch of fishing is unusually difficult and rugged because the stream bed is littered with very large boulders due to a massive earth slide that blocked the canyon thousands of years ago, after which the river cut down through the slide leaving huge boulders along the river banks. At two miles above the parking area, the river enters a granite-sided box canyon that extends for about a mile, where the river washes from one sheer wall to the other and is impassible to wading anglers except during times of very low water. In this area, the trail leaves the river and climbs around this gorge.

The very rough road ends and the trail up the Little Horn Canyon begins a few hundred yards after the parking area. One fork of the trail crosses the river and becomes the Dry Fork Trail. The other trail winds upstream in a westerly direction through the Little Horn Canyon. The Little Horn Canyon trail was originally established for the purposes of delivering mail to Bald Mountain City, a gold mining town, in the late 1800s. The trail is now primarily used by cattle ranchers, marathon runners, and fishermen.

River access in Montana on the Crow Indian Reservation
After flowing out of Wyoming and into Montana at the mouth of Little Bighorn Canyon, the entire remaining course of the Little Bighorn River and all its tributaries are within the boundaries of the Crow Indian Reservation, and access to the river is subject to the unique and confusing mixture of Montana state and Crow tribal law.

Fishing within the boundaries of the Crow Indian Reservation is governed by the U.S. Supreme Court case of Montana v. United States, 450 U.S. 544 (1981). The case addressed the Crow Nation's ability to regulate hunting and fishing on the reservation by tribal members and by non tribal members, and the case held that the Crow Tribe may prohibit or regulate hunting or fishing by non-members on land belonging to the Tribe or held by the United States in trust for the Tribe.

On tribal lands, the Crow Tribal Code (2005) addresses fishing by non-members in Title 12.  Non-members may fish on Tribal lands but only while possessing a Tribal Recreation License, with appropriate permit to fish. and only with an enrolled Crow Tribal member in attendance, who is trained and properly licensed as a fishing guide.

While the case of Montana v. United States also holds that the Tribe may not prohibit non-Indians from hunting and fishing on lands not owned by the tribe or held in trust for the tribe, such parcels of "fee lands" are usually not extensive and are scattered randomly among the parcels of Tribal lands, and there is no indication on the ground to indicate to the non-member fisher person when they are on fee land, where they would be trespassing, and when they are on Tribal lands in breach of the law.

The Crow Tribal Court has exclusive jurisdiction over non-Indians who commit violations on Tribal land.  If a non-member is found in violation of any part of the Tribal Code, they are subject to fines (Crow Tribal Code 2005, Section 12-11-109), forfeiture of fishing gear, and payment of court costs

This confusing and chaotic situation, in which enforcement of fishing restrictions and access to streams depends on who owns the land the fisher person is standing on, has caused fishing websites to conclude: "However, the Little Bighorn runs entirely within the boundaries of the Crow Reservation and access to it is next to nil."

The prospective fisherman should not be misled by the fact that the blue ribbon trout fishery on the Big Horn River, below the Yellowtail Dam, is fished by non-Indians (provided the non-member complies with Montana fishing regulations and laws), though this stretch of the Bighorn River is within the boundaries of the Crow Reservation. In the seminal case of Montana v. United States, 450 U.S. 544 (1981), the court exempted the Big Horn River from their ruling, holding that the bed of the Bighorn River was not included within the grant of tribal lands to the Crow Tribe in their prior treaties, and thus upon the admission of Montana to the Union the bed of the Big Horn River (and thus the right to fish on the Big Horn River) passed from federal ownership to the state of Montana.

Road and trail access

In Montana, from the mouth of the river at Hardin upstream to about  above Wyola, there is paved and gravel road access to the Little Bighorn Valley, and upstream from this point to the mouth of the Little Bighorn canyon there is a gravel road maintained by Bighorn County. However, from the point at which the river flows out of the canyon (at about the Wyoming-Montana state line) the road continues upstream in the canyon for only about . There are two (and sometimes three) unbridged stream fords. This portion of the road is unmaintained and is a two track road with tight turns.  It is primitive, rough, ungraded, and littered with partially buried boulders. When it rains large puddles accumulate in low spots. It is impassible in the winter after snow accumulates and after the two stream fords, fed by springs, partially freeze over.  When not closed by winter weather, this road still requires vehicles with high clearance, preferably with 4X4 gearing.

In Wyoming, and particularly in the Little Bighorn Canyon, all the land adjacent to the road and the stream is private, and a sign noting this is posted at the entrance to the canyon. At the furthest point of the road, two miles upstream from the canyon mouth, at the US Forest Service boundary, there is a parking area maintained by the Wyoming Game and Fish Department but signage prohibits overnight camping. Upstream, above this point the Forest Service lands a trail that crosses the river on a footbridge to the southeast side and then leaves the river and climbs up out of the canyon to the south finally reaching primitive roads above Dry Fork that go on to the Burgess Ranger Station on US Highway 14 on top of the Bighorn Mountains. From the start of the Forest Service lands, all along the northwest side of the river there is trail access for about  up to the source of the stream and on to the divide on top the Bighorn Mountains.

Wildlife

In Wyoming, at the end of the two mile stretch of road from the mouth of the canyon Bighorn National Forest Service lands extend up to and over the top of the Bighorn Mountains. In the Little Bighorn watershed there are cougars, black bears, deer, elk, wild turkeys and other birds and small mammals, all of which are common to the Bighorn Mountains.  An occasional moose has been sighted.  The floor and sides of the Little Bighorn canyon is notorious for rattlesnakes. Herpetologists from the Bighorn National Forest state that the east facing canyons of the Bighorns have rattlesnakes because they also support a habitat for small mammals, like a mouse and chipmunk population, which are the prey of rattlesnakes.

With the restoration of the black bear population in the Bighorn Mountains, there has been a resurgence of black bear living along the stream as it flows out into Montana, extending down the Little Bighorn Valley in Montana. Ranchers between the mouth of the canyon (at about the Wyoming Montana line) down to Wyola often report black bear groups living in the timber along the river, and travelers on the Montana portion of the Little Horn road will occasionally site bear out in the pastures along the river, and occasionally along the road.

See also

List of rivers of Montana
List of rivers of Wyoming
Montana Stream Access Law
Lodge Grass, Montana
Wyola, Montana
Crow Agency, Montana
Crow Tribe of Indians
Bighorn Mountains
Bighorn National Forest

References

Great Sioux War of 1876
Rivers of Big Horn County, Montana
Rivers of Montana
Rivers of Wyoming
Tributaries of the Yellowstone River

Little Bighorn River


Mursko Središće (, Kajkavian: Mursko Središče) is the northernmost town in Croatia, located at  (alt. 175 m) and one of the oldest localities in Međimurje County.

Mursko Središće has a total population of 6,307, and an area of . It lies on the river Mura, the natural line dividing Croatia from Slovenia.

Nearby places are Čakovec, Sveti Martin na Muri, Lendava, and Podturen.

History

Mursko Središće is first mentioned in 1334 as Sancti Martini in Zredysche. Historian Ivan Kukuljević-Sakcinski claimed that the site was occupied by the Romans and was known under the name of Helicanum. If true, it would have been a strategic point on the road between Ptuj (Poetovio) in Slovenia and Carnuntum (Petronell) on the river Danube, the post between today's Vienna and Bratislava in Slovakia. The existing road was built in the 1st century. Other historians disagree, claiming that Helicanum might be today's Sveti Martin na Muri or nearby Lendava (Lendva).

The town's residents have always been connected to their river. Since the 4th century BC, there have been reports of  floating mills powered by the river's stream. The ancient know-how was later accepted by Slavs, then by Magyars upon their arrival. Several decades ago, many of them were scattered along the river banks. The last one in the town was still operating in the 1970s.

In 1477, Mursko Središće was officially mentioned as an important trade post with three other places in Međimurje (Čakovec, Prelog and Nedelišće). In 1650, the town was known as Muraszerdahely and in 1660 the local chapel of St. Martin was documented. In 1716 the church, that of St. Ladislaus, was built in the gothic style, but was ruined by the flood in 1690. It was then rebuilt in late baroque style.

The town was the seat of Muraszerdahely District of the former Zala County.

The building of a railroad between Lendava and Čakovec in 1889 facilitated communication, and the first bridge crossing the Mura river was built for the railroad in 1889.

With the beginning of the 20th century, development was faster thanks to the discovery of crude oil in nearby Selnica and Peklenica in 1856. At the time, oil was treated and used differently, with total production of 6900 t in 1918. In 1901, even for that level of extraction a pipeline was constructed between Mursko Središće and nearby Selnica, the first one in this part of Europe.

In late 1918, Mursko Središće was added to the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes with the rest of Međimurje. During the World War II, between 1941 and 1945, it was occupied by Hungary.

After World War I, coal was discovered in 1921, and the exploitation of this source of energy began soon after. The first coal mine was opened in 1926, with qualified and experienced workers brought from Slovenia. (There were other points of extraction in Peklenica (even earlier) and Lopatinec. World War II ended the business started by Kraljić & Majhen Co., which was then nationalized and managed under the name of Međimurski ugljenokopi. In that period (1946–1972), coal extraction was significant, with total output of 4,593,961 t, in average 155,000 t each year. Low prices of gasoline made the coal extraction industry unprofitable and forced it to be closed despite significant reserves.

The second bridge over the Mura, used in road transportation, was built in 1968.

Population

The town's administrative area consists of the following settlements:
 Hlapičina, population 676
 Križovec, population 631
 Mursko Središće, population 3,444
 Peklenica, population 1,217
 Štrukovec, population 339

People and activities

The local elementary school has about 500 pupils. Since the whole area was for centuries influenced by or was part of Hungary, part of its history and culture are still evident today in language, diet, customs, and music.

Forms of organized activities are numerous, such as tennis, basketball, association football, chess, hunting and fishing, and the radio "9A1CMS" club.

There are two singing choirs, one of them adding literary, drama, music tamburitza music and folklore sections, the last run by Franjo Liklin for decades. Portions of the work by renowned ethnomusicologist Vinko Žganec was done here since he was the native of neighboring Vratišinec.

Today

Today, Mursko Središće is the local administrative, business and trade center with industry primarily in the textile, transportation, building materials and more and more tourism. There are numerous places to stay within the town or in proximity to it.

References

External links
 Mursko Središće

Cities and towns in Croatia
Populated places in Međimurje County

Mursko Središće


Das Viehmoor ist ein Naturschutzgebiet in den niedersächsischen Gemeinden Leiferde in der Samtgemeinde Meinersen und Ribbesbüttel in der Samtgemeinde Isenbüttel im Landkreis Gifhorn.

Das Naturschutzgebiet mit dem Kennzeichen NSG BR 018 ist 302 Hektar groß. Es ist nahezu vollständig vom Landschaftsschutzgebiet "Gifhorner, Winkeler und Fahle Heide und angrenzende Landschaftsteile" umgeben. Das Gebiet steht seit dem 2. August 1979 unter Naturschutz. Zuständige untere Naturschutzbehörde ist der Landkreis Gifhorn.

Das Naturschutzgebiet liegt südwestlich von Gifhorn und östlich von Leiferde in einem 2,4 Kilometer langen und 1,2 Kilometer breiten Niederungsgebiet. Das Niederungsgebiet geht auf die letzte Eiszeit zurück, während der feines Bodenmaterial aus einem flachen Becken ausgeblasen und an den Rändern als Dünen abgelagert wurde. In diesem Bereich der grundwassernahen Geest hat sich ein Niedermoor gebildet. Nach Norden und Osten ist das Gebiet durch einen bis zu 3 Meter hohen Dünenzug begrenzt. Hier wächst überwiegend Mischwald. Daneben sind auf welligen Dünen Besenheiden mit einzelnen Kiefern zu finden.

Der Westteil ist durch ehemalige Fischteiche mit Verlandungszonen und Röhrichten gekennzeichnet. Das Teichgebiet mit sieben Teichen erstreckt sich über eine Fläche von rund 36 Hektar. Der Süden wird von großflächigen, zum Teil feuchten bis nassen Grünlandbereichen geprägt. Daneben sind ehemalige Torfstichtümpel mit Torfmoos-Schwingrasengesellschaften und Schnabelseggenrieden zu finden. An feuchten Standorten stockt teilweise Erlenbruchwald.

Das Naturschutzgebiet ist ein bedeutendes Rast- und Brutgebiet für diverse Vogelarten und dient als Rückzugsgebiet für an Dünen, Niedermoore und Feuchtgebiete gebundene Pflanzen- und Tierarten.

Der Naturschutzbund Deutschland betreibt am Rand von Leiferde in der Nähe des Naturschutzgebietes das NABU-Artenschutzzentrum Leiferde. Von hier werden Führungen in das Naturschutzgebiet angeboten. Der NABU Kreisverband Gifhorn betreut das Gebiet durch Pflegeeinsätze der ehrenamtlichen Viehmoor-AG. Im Südwesten grenzt das Naturschutzgebiet an ein Erdölförderungsgebiet.

Literatur
 Florian Preusse: Das Naturschutzgebiet Viehmoor, Teil 1 – Entwicklung und Gefährdungsursachen, AVES Braunschweig 4, 2013, S. 31–35, (PDF, 4,3 MB)
 Florian Preusse: Das Naturschutzgebiet Viehmoor Teil 2 – Übersicht Nonpasseriformes, AVES Braunschweig 5, 2014, S. 30–36, (PDF, 3,2 MB)

Einzelnachweise

Weblinks

Naturschutzgebiet im Landkreis Gifhorn
Moor in Niedersachsen
FViehmoor
Leiferde
Ribbesbüttel
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa

Viehmoor


Söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva 2024 verður haldin í Malmö, Svíþjóð eftir að landið vann keppnina árið 2023 með lagið "Tattoo" eftir Loreen. Hún verður í umsjón Sambands evrópskra sjónvarpsstöðva (EBU) og Sveriges Television (SVT) og mun fara fram í Malmö Arena dagana 7., 9., og 11. maí 2024. Það verður í þriðja sinn sem keppnin er haldin í Malmö, hin skiptin verandi árin 1992 og 2013, og í sjöunda skipti í Svíþjóð sem hélt keppnina seinast árið 2016 í Stokkhólmi.

Tilvísanir

2024
2024


Rolling paper is a specialty paper used for making cigarettes (commercially manufactured filter cigarettes and individually made roll-your-own cigarettes). Rolling papers are packs of several cigarette-size sheets, often folded inside a cardboard wrapper. They are also known as 'blanks', which are used to encase tobacco or cannabis. It may be flavoured.

Rolling papers are also used for rolling cannabis cigarettes called joints.

History

Paper cigarettes became popular in the second half of the 19th century, displacing the more expensive cigars and cigarillos.

As cigars and cigarillos were expensive, the beggars of Spain would collect the cigar butts from the ground and roll them in pieces of paper to be smoked. During the Crimean War this culture became more prevalent and British soldiers learned how to roll tobacco in newspapers. Frequent use of rolling paper became a custom, and to fulfil the need, rolling paper companies Pay-Pay, Smoking, and Rizla emerged.

Composition

Cigarette paper is made from thin and lightweight "rag fibers" (nonwood plant fibers) such as flax, hemp, sisal, rice straw, and esparto. The paper is available in rolls and rectangular sheets of varying sizes, and has a narrow strip of glue along one long edge. It may be transparent, colored and flavored. It has a high filler content and a basis weight of 10-28 g/m2. To control the smoking properties, this paper has a porosity that is suited to the type of tobacco and contains additives that regulate burning. One critical paper characteristic is permeability; its primary physical influence is smoke dilution. Among the fillers used are calcium carbonate to influence the permeability and color, magnesium carbonate to improve ash color, or titanium oxide if a particularly white ash is required. Sodium potassium tartrate (Seignette's salt), sodium and potassium citrate are used as a combustion regulator in cigarette paper, increased levels result in faster burning papers. Poly(vinyl alcohol) in aqueous solution is used for cigarette adhesives.

Permeability is defined as the measure of the volume of air that flows through a specified area of cigarette paper in a given unit of time. It is measured in CORESTA units. US commercial filter cigarette brands have paper permeability between 14 and 51 CORESTA units. Increased cigarette paper permeability results in increased smoke dilution with air.

Fire-resistant cigarettes, which reduce the risk of fire from unattended cigarettes, are made with special paper that includes a plastic compound, ethylene vinyl acetate. If a cigarette made with this type of paper is left unattended, the plastic in the paper will help the cigarette self-extinguish.

Other specialty papers for tobacco products are:
 Imitation cork paper is a brownish yellow colored paper used for the production of cigarette tips. It has an imitation cork imprint and joins the filter to the tobacco stick.
 Filter encasing paper is used for the production of acetate or cellulose filters. The tip paper may be covered with polyvinyl alcohol.
 Cigar or cigarillo casing paper holds the chopped tobacco together and serves as the inner casing.

Consumption

United States

In 2008, Tobacconist Magazine called roll-your-own (RYO) the tobacco industry's fastest growing segment. It estimates that 2–4% of cigarette smokers in the United States, or approximately 2.6 million people, make their own cigarettes. Many of these smokers have switched in response to increasingly high taxes on manufactured cigarettes.

Canada
In 2000, a Canadian government survey estimated that 9% of Canada's 6,000,000 cigarette smokers smoked hand-rolled cigarettes "sometimes or most of the time", 7% smoked roll-your-owns "exclusively", and over 90% of rolling papers sold in Canada were for tobacco consumption.  A more recent 2009 study has shown that approximately 925,000 Canadians roll their own cigarettes.

United Kingdom
According to The Publican, "Low price RYO has seen an astonishing rise of 175% in [2007] as cigarette smokers look for cheaper alternatives and to control the size of their smoke". The National Health Service has reported that roll-your-own use has more than doubled since 1990, from 11% to 24%. Many of these smokers apparently believe that hand-rolled cigarettes are less harmful than manufactured products, although it is equally possible that the increase is due to the steep rise in prices since the early-1990s to the present day.

Thailand
In Thailand, roll-your-own smokers have long exceeded those for manufactured brands; Often, cheaper papers without gum are kept constantly between the fingers while smoking

New Zealand
The New Zealand Ministry of Health reported in 2005 that: 'The ratio of roll-your-own to manufactured or tailor-made cigarettes consumed by New Zealanders has risen over (at least) the past decade, perhaps reflecting price differences between these products, and currently approaching 50 percent overall.'

India
As the prices of cigarettes rise year after year, roll-your-own is becoming a trend among Indian smokers. Rolling papers and rolling tobacco are now easily accessible and can be bought at almost any Pan Shops in India.

Taxation
Consumers' switching to roll-your-own has led to a response among certain tax authorities. In the United States, Indiana and Kentucky tax rolling papers. Kentucky set its tax at $0.25 per pack (for up to 32 leaves, larger packs are taxed at $0.0078 per leaf) in 2006 despite complaints from manufacturers. Louisiana Revised Statute 47:338.261 allows up to $1.25 per pack at retail.

Regulation

United States
The FDA stated in 2011 that every brand (including private labels) of cigarette rolling papers sold in the US must submit their ingredients and seek agency approval or withdraw from the marketplace by March of that year if they had not been sold in the US before February 15, 2007.

See also
 List of rolling papers

References

External links

Paper products
Cannabis smoking
Drug paraphernalia

Rolling paper


Meta Guacha est un groupe argentin de cumbia villera formé en 1999 par le chanteur chilien Traiko Milenko dans la ville de Florencio Varela, province de Buenos Aires.

Biographie

Débuts
Le groupe est formé à la fin de 1999 à Florencio Varela par le chanteur d'origine chilienne Traiko Milenko Pinuer. Traiko, dont les grands-parents yougoslaves sont nés au Chili en 1971, a fui avec sa famille en Argentine deux ans plus tard en raison du coup d'État dans le pays. Auparavant, Traiko faisait partie du groupe Los Dora2 (avec lequel il avait sorti un album intitulé .

La formation originale était composée de Gustavo Daniel Peralta (guitare), Roger Amancio Belizan (conga), Aldo Mariano Isea (octapad), Alejandro Daniel Villalba (basse), Cristian Ramón Navarro (güiro) et Alejandro David Salto (timbaleta) et Traiko (qui travaillait à l'époque dans une station-service). Cette formation est chargée d'enregistrer le premier single du groupe, une production composée de trois chansons, dont , inspirée du premier pèlerinage de Traiko à Nuestra Señora de Luján et pièce fondamentale de la discographie du groupe. Leur premier album studio, , sorti en 2000, reflète la situation sociale difficile de l'Argentine à l'époque, le titre faisant référence aux habitations improvisées utilisées par de nombreuses personnes aux ressources économiques limitées.

En 2004, après la sortie de leur cinquième album et voyant qu'ils n'ont pas eu le succès escompté, le propriétaire du label (à l'époque Magenta) étant entré en conflit avec le compositeur du groupe, ils forment un groupe à part sous un autre nom, Traiko y Meta Guacha, et sortent un mini-album composé de trois chansons, parmi lesquelles  (la troisième partie de la chanson ) et . Quelque temps plus tard, le groupe finit par changer de membres et modifier son nom avec un style renouvelé en fonction de l'époque, s'appelant Traiko y la Colombiana, publiant son premier album et apparaissant également dans différents programmes et médias.

En 2006 sort l'album  (signant ainsi leur retour) grâce à un accord avec leur maison de disques, ce qui leur permet d'être présents sur les radios locales et parmi les personnes qui suivaient le groupe. Depuis 2008, Traiko reprend le projet avec sa formation actuelle, composée des musiciens Pablo Badaracco (guitare), Maximiliano Lombardi (claviers), Germán Alegre (basse), Nicolás Carrizo (timbale), Tomás Palavecino (octabasse) et Marcelo Badaracco (trompette), avec lesquels ils effectueront des tournées réussies dans leur pays d'origine et dans des pays comme le Chili, le Mexique, l'Uruguay, le Paraguay et la Bolivie.

Popularité
Pendant l'essor de la cumbia villera, critiquée par les médias pour ses paroles sur l'alcool, le sexe et la drogue, Meta Guacha s'est différencié des autres artistes du genre en présentant un contenu plus testimonial, comme dans le cas de son tube , déjà mentionné, qui parle des inégalités sociales et du pèlerinage à Nuestra Señora de Luján.

Depuis lors, le succès du groupe lui a valu d'être reconnu dans des pays hispanophones comme le Chili, la Colombie et le Mexique, entre autres, ainsi que dans son propre pays. Après plusieurs années, le label Magenta publie des rééditions de plusieurs albums, dont le classique  en 2012. La même année, les éditions des albums Locura transitoria, ,  et .

Dernières sorties
En 2018, Meta Guacha signe un contrat de distribution numérique avec la société MOJO. La même année, ils sortent des singles à succès tels que ,  et . C'est pourquoi certains de ces titres ont été enregistrés il y a des années mais, cette fois, avec des répercussions sur la populaire plateforme YouTube. En 2019, le groupe sort sept singles et présente les clips vidéo officiels des chansons ,  et .

Discographie

Albums studio
 2000 :
 2001 :
 2002 :
 2003 :
 2004 :
 2006 :

Singles et EP
 2018 :  (MOJO)
 2018 :  (MOJO)
 2018 :  (MOJO)
 2019 :  (MOJO)
 2019 :  (MOJO)
 2019 :  (MOJO)
 2019 :  (MOJO)
 2019 :  (MOJO)
 2019 :  (avec Kombo del callejón) (MOJO)
 2019 :  (MOJO)
 2019 :  (MOJO)

Collaborations
En 2017, lors de la fête de célébration du  anniversaire de Santaferia, Meta Guacha joue avec le groupe chilien son tube , lors d'un concert live à la Movistar Arena à Santiago.

Notes et références

Liens externes

Groupe de cumbia
Groupe musical argentin
Groupe musical formé en 1999

Meta Guacha


Die 89. French Open 1990 waren ein Tennis-Sandplatzturnier der Klasse Grand Slam, das von der ITF veranstaltet wurde. Es fand vom 28. Mai bis 10. Juni 1990 in Roland Garros, Paris, Frankreich statt.

Titelverteidiger im Einzel waren Michael Chang bei den Herren sowie Arantxa Sánchez-Vicario bei den Damen. Im Herrendoppel waren Jim Grabb und Patrick McEnroe, im Damendoppel Larisa Savchenko und Natallja Swerawa und im Mixed Manon Bollegraf und Tom Nijssen die Titelverteidiger.

Herreneinzel

Setzliste

Dameneinzel

Setzliste

Herrendoppel

Setzliste

Damendoppel

Setzliste

Mixed

Setzliste

Weblinks
 Offizielle Webpräsenz

French Open 1990


Georg Heinrich Schönerer (Beč, 17. srpnja 1842. – Schloss Rosenau (Donja Austrija) 14. kolovoza 1921.) od 1860. do 1888. i od 1917. do 1919. Georg Heinrich Ritter von Schönerer, austrijski veleposjednik i političar.

Bio je žestoki protivnik političkog katoličanstva i radikalni antisemit. Vršio je snažan utjecaj na Adolfa Hitlera koji ga je slijedio kao jednog od svojih uzora.

Povezani članci
 Los-von-Rom

Izvori

Antisemitizam
Austrijski političari

Georg von Schönerer


Prospojni čvorovi (eng. Packet switching nodes / Intermediate systems / Data switching exchanges) su specijalizirana računala. Zadaća im je prenositi podatke između nekoliko ulaznih i nekoliko izlaznih linija.

Izvori

Računalne mreže

Prospojni čvor


Refik Lendo (Bistro kod Novog Travnika, 26. siječnja 1956.) bosanskohercegovački je političar, potpredsjednik Federacije BiH od 2023. godine, bivši časnik Jugoslavenske narodne armije (JNA) i Armije Republike Bosne i Hercegovine (ARBiH).

Životopis
Refik Lendo je rođen 26. siječnja 1956. godine u selu Bistro kod Novog Travnika. Osnovnu školu je završio u Novom Travniku 1969. godine, a srednju Hotelijersko-turističku školu u Opatiji je završio 1974. godine. Diplomirao je na Vojnoj akademiji u Beogradu 1980. godine.

U redovima JNA se nalazio od 1980. do 1991. godine. U Teritorijalnu obranu Bosne i Hercegovine (TORBiH) stupa u lipnju 1992. godine. Postao je zapovjednik štaba TO Novi Travnik.

Dana 23. rujna 1992. godine došlo je do međusobnih napada između pripadnika ARBiH i HVO, za koje je HVO optužio trojicu oficira ARBiH (bivši oficiri JNA): Fahrudina Agića iz Uskopolja, Muharema Šabića iz Prozora i Lendu iz Novog Travniku. Postao je zapovjednik novoformirane Operativne grupe "Bosna" ARBiH 24. lipnja 1993. godine, tijekom hrvatsko-bošnjačkog sukoba.

Postao je operativac u zapovjedništvu 3. korpusa ARBiH 1994. godine, kada je dobio odlikovanje Zlatni ljiljan. Godine 1995. postao je zapovjednik 25. divizija 2. korpusa i bio je zapovjednik operacije "Uragan 95" tijekom koje je ARBiH zauzela Vozuću i južne obronke planine Ozren. Od 1999. godine bio je zapovjednik 2. korpusa sve do umirovljenja 2004. godine.

Iste godine postaje član Stranke demokratske akcije u kojoj je bio član predsjedništva. Osvojio je mandat na izborima za Predstavnički dom Federacije BiH 2006. godine. Mandat u Predstavničkom domu prekida 2008. godine, kada biva izabran za načelnika općine Novi Travnik.

Izvori

Bosanskohercegovački političari
Vojni zapovjednici Armije BiH
Životopisi, Novi Travnik

Refik Lendo


Rıza Çalımbay (d. 2 Şubat 1963, Sivas), Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör. Beşiktaş'ın ve Türkiye millî futbol takımının eski kaptanı olan Çalımbay, Atom Karınca lakabıyla anılmaktaydı. Kariyeri boyunca sadece Beşiktaş'ın formasını giymiştir (1980-1996). Uzun süre kaptanlığını yaptığı Beşiktaş'ın resmî maçlarda en çok formasını giyen futbolcusudur.

Futbolculuk kariyeri
Futbola Beşiktaş'ın altyapısında başladı. 1980/1981 sezonunda A takım kadrosuna yükseldi. Orta sahanın sağında görev almasına rağmen orta sahanın ortasında ve sağ bek mevkiinin de alternatif adamıydı. Beşiktaş A Takımı'nda 16 sezonda 494 lig maçı oynadı ve toplam 41 gol kaydetti. 1. Lig tarihinde en çok forma giyen Beşiktaşlı oyuncu unvanını aldı. Futbol yaşantısı boyunca sadece Beşiktaş forması giydi ve yıllarca başarıyla kaptanlık yaptı. 16 sezonda 6 lig, 3 Türkiye Kupası, 4 Cumhurbaşkanlığı Kupası, 1 Başbakanlık Kupası ve 6 Türkiye Spor Yazarları Derneği Kupası kazanan Rıza Çalımbay, 1996 Temmuz'unda jübile yaparak aktif futbola veda etti.

Millî takım kariyeri
Rıza Çalımbay, 37 kez A, 8 kez Ümit ve 6 kez de Genç olmak üzere toplam 52 kez Millî formayı giydi. 13 Kasım 1991'de 3-1 kaybedilen İrlanda maçında tek golü penaltıdan kaydetti. 1992'de UNICEF'in düzenlediği dünya karması maçında Almanya'ya karşı Dünya Karması'na seçildi.

Teknik direktörlük kariyeri
Futbolu bıraktıktan sonra İngiltere'ye teknik direktörlük kurslarına giden Rıza Çalımbay, daha sonra Türkiye'ye dönerek Christoph Daum'un yardımcı antrenörü olarak 2000-01 sezonunda Beşiktaş'ta ilk teknik hocalık görevini aldı. Ardından Alman Hoca ile anlaşamayarak, Göztepe'nin başına teknik direktör olarak geçen Çalımbay Göztepe'yi ligde 8. yaptı, daha sonra Denizlispor ve Çaykur Rizespor'da görev almış; çalıştırdığı tüm takımlar da başarılı sonuçlar almıştır. Özellikle Denizlispor'la UEFA Kupası'nda son derece başarılı sonuçlar almıştır.

Beşiktaş
2004-05 sezonun ortasında Vicente Del Bosque'den boşalan Beşiktaş teknik direktörlüğü görevine gelmiştir. Çok kötü bir sezon geçiren moralsiz Beşiktaş onun yönetiminde sezonun ikinci yarısı başarılı bir dönem geçirdi ve onun takımın başında bulunduğu dönem göz önünde bulundurulunca devreyi lider olarak kapıyordu. Bir sonraki sezonun başında, 11 Eylül 2005'te Beşiktaş Malmö FF'i kendi sahasında ezip geçerek 4-1 yendi. Arkasından 2005/2006 sezonu başında Süper Lig'nde bir türlü istenen sonuçların gelmediği ortaya atılınca ligin 9.haftasında Beşiktaş'taki görevinden istifa etti.

Ankaraspor
Beşiktaş'tan ayrıldıktan sonra Ankaraspor'un teknik direktörlüğüne getirildi. Ancak iddialı başladığı sezonda aradığını bulamayan ve düşme tehlikesi yaşayan bu takımda da başarılı olamadı. Sezon tamamlanmadan Ankaraspor teknik direktörlüğü görevinden de ayrılmak durumunda kaldı.

Çaykur Rizespor
2006-07 sezonunun ilk yarısında herhangi bir takım çalıştırmayan Çalımbay, 18 Aralık 2006 tarihinde Beşiktaş'a gelmeden önce teknik direktörlük yaptığı Çaykur Rizespor'un başına ikinci kez getirilmiştir. 29 Mayıs 2013 tarihinde üçüncü kez iş başı yapmıştır.

Göztepe
2007-08 sezonunda, Altınbaş Holding'in Göztepe yönetimini TMSF'den satın alması sonucu, Çalımbay ile iyi ilişkiler içerisindeki holding yönetimince Göztepe'de sportif direktör olarak görevlendirilmiştir.

Eskişehirspor
Çalımbay, 2008-09 sezonunda Süper Lig'e yeniden yükselmiş olan Eskişehirspor ile anlaşarak kariyerine burada devam etme kararı vermiştir. 2010-11 sezonunun 6. haftasında Eskişehirspor yönetimi kararıyla görevine son verilmiştir. Sözleşmesinin fesh edilmesine sebep olarak yapılan yatırımlara rağmen ve takımın başında üçüncü sezonu olmasına rağmen istenilen başarıyı ve istikrarı elde edememesi gösterilmiştir. 2010-11 sezonunda altı müsabakadan dört yenilgi ve iki beraberlik alabilmiştir.

Eskişehirspor'da genel olarak başarılı bir dönem geçirmiştir. 2008-09 sezonunda takım Süper Lig'e yeni yükselmesine rağmen sezonu 11. sırada noktalamıştır. 2009-10 sezonunu da 7. sırada bitirmiştir. Bu iki sezonda özellikle Dört Büyük 'lere karşı oynanan maçlarda çok başarılı olmuştur. Fakat bu başarısını istikrarlı biçimde sürdürememiştir.

Rıza Çalımbay görevinden alınmasını şöyle değerlendirmiştir:

Sivasspor
Rıza Çalımbay son olarak Türkiye 2010-11 Süper Lig sezonunun 10. haftasında kendi memleketinin takımı olan Sivasspor'un teknik direktörlük görevini üstlenmiştir. 2012-13 sezonu sonunda görevinden ayrılmıştır.

Trabzonspor
2017-18 Süper Lig sezonunun ilk devresinin dokuzuncu haftasında Trabzonspor ile sözleşme imzalayan Çalımbay sezon sonuna kadar bu görevde kaldı. Bu sezonda çıktığı 26 lig ve 5 kupa maçında takımın başında yer aldı. Ligi 13 galibiyet, 7 beraberlik ve 6 mağlubiyet elde ederek 5. sırada tamamladı. Türkiye Kupası'nda ise son 16 turunda Konyaspor'a elendi. Sezon sonunun ardından sözleşmesinin sona ermesiyle görevinden ayrıldı.

Konyaspor
20 Haziran 2018 tarihinde Sergen Yalçın'ın ardından Konyaspor'un teknik direktörlük görevine getirildi.

İstatistikler

Kulüp Takım İstatistikleri

Millî takım istatistikleri

Millî takım golleri
NOT: Ev sahibi olarak Türkiye baz alınmıştır.

Teknik direktörlük istatistikleri
 Tüm maçları içerir.

Detaylı Lig Karnesi
 Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir.

Takım İstatistikleri

Takımlara göre ligde çıktığı maç sayıları

Lig Maçları başarı sıralaması
 Kaynak: Rıza Çalımbay Teknik direktör performans verileri

Başarıları

Futbolcu
Beşiktaş
 Süper Lig (6): 1982, 1986, 1990, 1991, 1992, 1995
 Türkiye Kupası (3): 1989, 1990, 1994
 Türkiye Süper Kupası (4): 1986, 1989, 1992, 1994
 Başbakanlık Kupası (1): 1988

Teknik Direktör
Sivasspor
 Türkiye Kupası (1): 2022

Bireysel
 Atom karınca lakaplı Rıza Çalımbay 602 müsabakayla Beşiktaş'ın kuruluşundan bu yana resmî maçlarda en çok oynayan futbolcusu
 Beşiktaş'ın Süper Lig tarihinde en çok maç oynayan futbolcusu (494)
 1992'de UNICEF'in düzenlediği maçta Dünya Karması'nda yer aldı.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Resmî site

Twitter'da Rıza Çalımbay

1963 doğumlular
Sivas doğumlu futbolcular
Türk erkek futbolcular
Türk teknik direktörler
Beşiktaş JK futbolcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Beşiktaş teknik direktörleri
Ankaraspor teknik direktörleri
Mersin Talim Yurdu SK teknik direktörleri
MKE Ankaragücü GSK teknik direktörleri
Denizlispor teknik direktörleri
Eskişehirspor teknik direktörleri
Çaykur Rizespor teknik direktörleri
Göztepe SK teknik direktörleri
Sivasspor teknik direktörleri
Süper Lig teknik direktörleri
Yaşayan insanlar
Orta saha futbolcuları
Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Kanat futbolcuları
Beşiktaş JK kaptanları

Rıza Çalımbay


Jiří Mahen () a fost un romancier, dramaturg și eseist ceh.

Viață

El s-a născut ca Antonín Vančura, în Čáslav, într-o veche familii de nobili care avea religia fraților Boemiei. În timpul școlii de gramatică a devenit anarhist. Mai târziu, a studiat lingvistica limbii cehe și germane la Universitatea din Praga. După 1910, a lucrat ca jurnalist la Lidové noviny, unul dintre cele mai importante ziare cehe. În anii 1920 a devenit director al Bibliotecii Municipale din Brno. În 1939, datorită depresiei care a urmat ocupării Cehoslovaciei de către Hitler, s-a sinucis la 22 mai la Brno .

Biblioteca Mahenova din Brno este îi poartă numele.

Mahen era vărul romancierului Vladislav Vančura.

Lucrări scrise
Cele mai importante texte ale sale sunt romanele Kamarádi svobody și  Měsíc  un roman despre poetism, piesele de teatru Mrtvé moře, scrisă în 1917, Jánošík în 1910 și Generace (Generație) în 1921. El a fost autorul mai multor cărți de eseuri, printre care Rybářská knížka (Cartea pescarilor), scrisă în 1921, este cea mai cunoscută.

Referințe

 Bohuš Balajka: Přehledné dějiny literatúry II. Praga: Fortuna, 2005.

Vezi și
 Listă de scriitori cehi

Nașteri în 1882
Decese în 1939
Scriitori cehi
Dramaturgi cehi

Jiří Mahen


පැබ්ලෝ රුයිස් ඉ පිකාසෝ හෙවත් පැබ්ලෝ පිකාසෝ(; 1881 ඔක්තෝබර් 25 – 1973 අප්‍රේල් 8)  ස්පාඤ්ඤ ජාතික සිත්තරකු, සැලසුම්කරුවකු සහ මූර්ති නිර්මාණකරුවෙකු වේ. මොහු 20 වන සියවසේ කලා නිර්මාණකරුවන් අතරින් ඉතා සුප්‍රසිද්ධ නිර්මාණකරුවෙකු වන අතර ඔහු වඩාත් ප්‍රචලිත වන්නේ ඝනිකවාදයේ සම නිර්මාතෘ ලෙස සහ තම කලා නිර්මාණ තුළ විවිධ ශෛලීන් ගණනාවක් අන්තර්ගත කළ කලාකරුවෙකු ලෙසයි. ඔහුගේ වඩාත් ප්‍රසිද්ධ නිර්මාණ අතරට මුල් ඝනිකවාදී "ලෙස් ඩිමොසෙල්ස් ඩි ඇවිග්නන්" (1907) සහ ස්පාඤ්ඤ සිවිල් යුධ සමයේ දී ජර්මානුවන් ගුවර්නිකා ප්‍රදේශයට බෝම්බ හෙලූ අයුරු දැක්වෙන "ගුවර්නිකා" (1937) යන ඒවා අයත් වේ.

පිකාසෝ 20වන සියවසේ ලෝකයේ ලලිත කලා කෙරෙහි ප්‍රබලම අනුභාවක් පෑ චිත්‍ර ශිල්පියෙකි. පිකාසෝ චිත්‍ර ශිල්පියකු පමණක් නොව මූර්ති ශිල්පියෙක්, මැටි භාණ්ඩ ශිල්පියෙක් (CERAMICIST) වේදිකා නාට්‍ය නිර්මාණ සැලසුම් ශිල්පියෙක් ද වූයේ ය.

පෞද්ගලික ජීවිතය

පැබ්ලෝ ඩියේගෝ හොසේ ප්‍රැන්සිස්කෝ ඩි පවුලා පුවන් නෙපොමසේනෝ මරියා ඩි ලොස් රෙමෙඩියුස් සිප්‍රියානෝ ඩි ලා සන්තිසිමා ට්‍රිනිඩාඩ් රුයිස් ඉ පිකාසෝ උපතින් ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයෙකි. 1881 ඔක්තෝබර් මස 25 වැනි දින උතුරු ස්පාඤ්ඤයේ මධ්‍යධරණි වෙරළ අසල පිහිටි නගරයක් වන මලගා හි උපන්නේ ය. ඔහුගේ පියා දොන් ජොසේ රුයිස් මයි බ්ලැස්කෝ ද චිත්‍ර ශිල්පියෙකි. මව මාරියෝ පිකාසෝ විය. පැබ්ලෝ පිකාසෝ එම පවුලේ කුළුඳුල් දරුවාය. ඔහුට එක් සොහොයුරියක් ද වූවාය. සිතුවම් ඇඳීමේ කලාව පිකාසෝට පිය උරුමයෙන් හිමි වූවකි. ඔහුගේ පියා විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්යවරයෙකු මෙන්ම ප්‍රාදේශීය කෞතුකාගාරයක භාරකරුවෙකු ලෙස ද කටයුතු කළේය. ඔහු ස්වභාවික දර්ශන සහ පක්ෂීන් සිතුවම් කිරීමට දස්කම් දැක්වීය. රූප සහ තෙල් සායම් චිත්‍ර ඇඳීමට පැබ්ලෝ ගුරුහරුකම් ලබා ගත්තේ සිය පියාගෙනි.

පිකාසෝ කුඩා අවධියේ දී ඔහුගේ සොහොයුරිය අකාලයේ මිය ගියාය. 1895දී ඔහු හා පියා බාර්සිලෝනාවේ පදිංචියට පැමිණියේ ය. එහිදී ඔහු ලා ලොන්ජා ලලිත කලා පාසලට ද (LONJA SCHOOL OF FINE ART) ඉනික්බිති සෙන්ට් ෆර්නැන්ඩෝ රාජකීය ලලිත කලා පාසලට ද බැඳී චිත්‍ර ශිල්පය වැඩිදුරටත් හදාළේ ය. පිකාසෝ විසින් මුලදී අඳින ලද්දේ දහනව වැනි සියවසේ යථාර්ථවාදී සම්ප්‍රදායයට අයත් චිත්‍ර ය. එම නිර්මාණයන්හි රෙම්බ්‍රාන්ට් ගේ ආභාසය දක්නට ලැබිණි.

1900 දී පිකාසෝ ඔහුගේ මිතුරකු වූ කාර්ලෝස් කැසගෙමා සමඟ ප්‍රසංගයට පැමිණියේ ය. පැරිසියේ දී බොහිමියන් ජීවිතයක් ගත කළ පිකාසෝ මුහුණ දුන් ඛේදවාචී අත්දැකීමක් වූයේ ඔහුගේ සන්මිත්‍ර කැසගෙමා දිවි තොර කර ගැනීම ය. පිකාසෝ එය 'ඩෙත් ඔෆ් ගෙමා' නමින් සිතුවමට නඟා ඇත. පැරිසියේ දී පිකාසෝට ජෝර්ජස් බ්‍රාක්, හෙන්රි මතීස්, ෂොන් රෙනුවා, ගර්ට්රූඩ් ස්ටේසින්, ජුලියෝ ගොන්සාලේස්, ෂොන් කොක්තෝ, ආන්ද්‍රේ බ්‍රෙටන්, මැක්ස් ජෙකොබ් වැනි කලාකරුවන් ඇසුරු කිරීමේ අවස්ථාව ලැබිණි.

නීල යුගය
පිකාසෝ චිත්‍ර එක් එක් යුග අනුව විවිධ ශෛලීන්වලට අයත් වන්නේ ය. 1901 - 1904 යුගයේ ඔහුගේ චිත්‍ර නිල් යුගය (BLUE PERIOD) යනුවෙන් හැඳින්වෙයි. එම යුගයට අයත් චිත්‍රවලට වැඩි වශයෙන් ම තේමා වී ඇත්තේ සුරා සොඬුන්, ගණිකාවන්, අන්ධ යාචකයන්, දිළිඳු මව්වරුන් යන අය ය.

රෝස යුගය

World War II and beyond

1917 - 36 ලෝක යුද්ධ දෙකක් අතරමැදි වූ යුගයක් ලෙස සැලකෙයි. 1917 දී පිකාසෝ ගේ ෂොන් කොක්තෝ ගේ ආරාධනයෙන් 'පැරේඩ්' නම් වූ මුද්‍රා නාටකයට වේදිකා නිර්මාණ සැලසුම් කරන්නට ඉදිරිපත් වූයේ ය. ඒ සඳහා ඔහු එම වසරේ දී රෝමයට ද ගියේ ය. ඔල්ගා කොක්ලෝවා නමැති නළඟන පිකාසෝට මුණ ගැසෙන්නේ මෙම මුද්‍රා නාටකය හරහා ය. 1918 දී පිකාසෝ ඔල්ගා විවාහ කර ගත්තේ ය. 'පෝට්රේට් ඔන් ඔල්ගා ඉන් ඇන් ආම්වෙයාර්' (1917) පිකාසෝ එකල ඇඳී සිතුවමකි.

ලෝක යුද්ධ දෙකක් අතර වූ යුගයේ දී පිකාසෝ ගේ චිත්‍ර ඝනිකවාදයේ සිට සම්භාව්‍ය වාදය (CLASSICISM) හා අධි යථාර්ථවාදය (SURREALISM) දක්වා තවදුරටත් විහිද යයි.

මරණය

1973 අප්‍රේල් මස 8 වැනි දින ප්‍රංශයේ මෝනින්ස් නම් වූ නගරයේ දී පිකාසෝ මිය ගියේ ය.

සටහන්

1881 උපත්
1973 මරණ

 Nill, Raymond M (1987). A Visual Guide to Pablo Picasso's Works. New York: B&H Publishers.

External links

Picasso ULAN Full Record Display. Union List of Artist Names, Getty Vocabularies. Getty Vocabulary Program, Getty Research Institute (Los Angeles, California)
Picasso at the Guggenheim Museum
Picasso at the Los Angeles County Museum of Art (LACMA) (Los Angeles, California)
Picasso at Metropolitan Museum of Art (New York City, New York)
 (MoMA) (New York City, New York)
Musée National Picasso  (Paris, France)
Picasso  in the National Portal of the "Museums in Israel" (Tel Aviv, Israel)
Museo Picasso Málaga (Málaga, Spain)
Museu Picasso (Barcelona, Spain)
Picasso at the National Gallery of Art (Washington DC, USA)
Picasso's Little Recognised Contribution to the Performing Arts (with images)

චිත්‍ර කලාව

පැබ්ලෝ පිකාසෝ


සරලවම කිවහොත් ගණිතයේ දී තාත්වික රේඛාවක් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ R නම් තාත්වික සංඛ්‍යා කුලකයකි. නමුත් මෙය බොහෝ විට යෙදෙන්නේ R ස්ථල විද්‍යාත්මක අවකාශයක් හෝ දෛශික  අවකාශයක් වැනි යම් ආකාරයක අවකාශයක් සේ සලකන විටයි. අවම වශයෙන් ආදි ග්‍රීකවරුන්ගේ කාලයේ පටන් පමණ අධ්‍යයනයන්ට භාජනය වුවද තාත්වික රේඛාව පිළිබඳ 1872 වසර තෙක් ගැඹුරු අර්ථ දැක්වීමක් නොවීය. එදාට පෙර සහ පසුද එය ගණිතයේ විවිධ ක්ෂේත්‍රයන්ට සැලකිය යුතු දායකත්වයක් දැක්වූ වැදගත් උදාහරණයක් වේ.
එකිනෙකට වෙනස් එහෙත් තුල්‍ය වූ ක්‍රම දෙකකට පැහැදිලි කළ හැකි සම්මත ස්ථලක ව්‍යුහයක් තාත්වික රේඛාවට පවතී. පළමුවැන්න යටතේ තාත්වික සංඛ්‍යා පූර්ණ ලෙස පටිපටිගත බැවින් ඒවා පටිපාටිගත ස්ථලක ව්‍යුහයක් ගනී යැයි කිව හැක. දෙවැන්න යටතේ නිරපේක්ෂ අගයට අදාල ප්‍රමිතික මත පදනම්ව තාත්වික සංඛ්‍යා ප්‍රමිතික අවකාශයක් බවට පත් කළ හැක. d(x,y): = | y − x | මෙම ප්‍රමිතිකය මඟින් R ට පටිපාටිගත ස්ථලක ව්‍යුහය හා තුල්‍ය වූ ස්ථලක ව්‍යුහයක් ලබා දේ.
ස්ථල විද්‍යාත්මක අවකාශයක් ලෙස ගත් කළ තාත්වික රේඛාව පළමු මානයට අයත් ස්ථලමය සමූදායක් වේ. එය පරාසුසංහිත, ද්විත්ව ගණ්‍ය මෙන්ම සංකෝචනය කළ හැකි සහ ස්ථාන සුසංහිත වේ. එයට සම්මත අවකල්‍ය ව්‍යුහයක් ද පවතින අතර එනිසා එය අවකල්‍ය සමූදායක් ද වේ. (diffeomorphism දක්වාම ස්ථල විද්‍යාත්මක අවකාශයට දැරිය හැකි අවකල්‍ය ව්‍යුහ ඇත්තේ එකක් පමණි) ඓතිහාසිකව ගත් කළ මෙම එක් එක් ගණිතමය ව්‍යුහයන් සඳහා මුලින්ම අධ්‍යයනය කරන ලද උදාහරණය වන අතර එබැවින් එය මෙම නූතන ගණිතමය ක්ෂේත්‍රයන්ගේ පෙර ගමන් කරු සේ ක්‍රියා කරයි. (සත්‍ය වශයෙන් කිවහොත් ඉහත යෙදුම් බොහොමයක් අර්ථ දැක්වීම සඳහා පළමුව R හි පැවැත්ම අත්‍යාවශ්‍ය වේ.)
දෛශික අවකාශයක් සේ ගත් කළ තාත්වික රේඛාව පළමු මාතයට අයත් R  තාත්වික සංඛ්‍යා ක්ෂේත්‍රය පිරිවසා දෛශික අවකාශයක් (එනම් එය මතම පිරිවසන දෛශික අවකාශයක්) වේ. එයට සම්මත අන්තඃ ගුණිතයක් පවතින අතර එබැවින් එය යුක්ලීඩියානු අවකාශයක් ද වේ. (අන්තඃගුණිතය තාත්වික සංඛ්‍යාවල සාමාන්‍ය ගුණිතය වේ.) දෛශික අවකාශයක් ලෙස මෙය එතරම් උනන්දුවක් ජනිත කරන්නක් නොවූ අතර එබැවින් මුල්වරට දෛශික අවකාශයක් ලෙසට අධ්‍යයනය කරන ලද්දේ ද්විමාන යුක්ලීඩියානු අවකාශයයි. කෙසේ නමුත් R ඒකජ වීජීය ගණිතයේ ආරම්භයට හේතු වූ බව අපට කිව හැකි වන්නේ ප්‍රථමවරට දෛශික අවකාශ අධ්‍යයනය කරන ලද්දේ R පිරිවස‍ා බැවිනි. R වලයක් සහ එමෙන්ම ක්ෂේත්‍රයක් සඳහා ද මූලික උදාහරණයක් වේ. සත්‍යවශයෙන්ම  එය තාත්වික පූර්ණ ක්ෂේත්‍රයක් වන අතර එබඳු ක්ෂේත්‍ර අතරින් මුල්වරට අධ්‍යයනයට ලක් වූ ක්ෂේත්‍රය ද විය. ඒ අනුව එමඟින් අමූර්ත වීජයේ  ඊට අදාල කොටසට මූලාරම්භය සැපයු බව ද සැලකිය හැක. කෙසේ නමුත් ඒ ආකාරයේ ශුද්ධ වීජ ගණිත සන්දර්භයක දී R රේඛාවක් ලෙස හඳුනාගන්නේ කලාතුරකිනි.
R හි එහි සියළු ආකාර පිළිබඳ වැඩිදුර තොරතුරු සඳහා 'තාත්වික සංඛ්‍යාව" නම් ලිපිය බලන්න.

සරලවම කිවහොත් ගණිතයේ දී තාත්වික රේඛාවක් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ R නම් තාත්වික සංඛ්‍යා කුලකයකි. නමුත් මෙය බොහෝ විට යෙදෙන්නේ R ස්ථල විද්‍යාත්මක අවකාශයක් හෝ දෛශික  අවකාශයක් වැනි යම් ආකාරයක අවකාශයක් සේ සලකන විටයි. අවම වශයෙන් ආදි ග්‍රීකවරුන්ගේ කාලයේ පටන් පමණ අධ්‍යයනයන්ට භාජනය වුවද තාත්වික රේඛාව පිළිබඳ 1872 වසර තෙක් ගැඹුරු අර්ථ දැක්වීමක් නොවීය. එදාට පෙර සහ පසුද එය ගණිතයේ විවිධ ක්ෂේත්‍රයන්ට සැලකිය යුතු දායකත්වයක් දැක්වූ වැදගත් උදාහරණයක් වේ.
එකිනෙකට වෙනස් එහෙත් තුල්‍ය වූ ක්‍රම දෙකකට පැහැදිලි කළ හැකි සම්මත ස්ථලක ව්‍යුහයක් තාත්වික රේඛාවට පවතී. පළමුවැන්න යටතේ තාත්වික සංඛ්‍යා පූර්ණ ලෙස පටිපටිගත බැවින් ඒවා පටිපාටිගත ස්ථලක ව්‍යුහයක් ගනී යැයි කිව හැක. දෙවැන්න යටතේ නිරපේක්ෂ අගයට අදාල ප්‍රමිතික මත පදනම්ව තාත්වික සංඛ්‍යා ප්‍රමිතික අවකාශයක් බවට පත් කළ හැක. d(x,y): = | y − x | මෙම ප්‍රමිතිකය මඟින් R ට පටිපාටිගත ස්ථලක ව්‍යුහය හා තුල්‍ය වූ ස්ථලක ව්‍යුහයක් ලබා දේ.
ස්ථල විද්‍යාත්මක අවකාශයක් ලෙස ගත් කළ තාත්වික රේඛාව පළමු මානයට අයත් ස්ථලමය සමූදායක් වේ. එය පරාසුසංහිත, ද්විත්ව ගණ්‍ය මෙන්ම සංකෝචනය කළ හැකි සහ ස්ථාන සුසංහිත වේ. එයට සම්මත අවකල්‍ය ව්‍යුහයක් ද පවතින අතර එනිසා එය අවකල්‍ය සමූදායක් ද වේ. (diffeomorphism දක්වාම ස්ථල විද්‍යාත්මක අවකාශයට දැරිය හැකි අවකල්‍ය ව්‍යුහ ඇත්තේ එකක් පමණි) ඓතිහාසිකව ගත් කළ මෙම එක් එක් ගණිතමය ව්‍යුහයන් සඳහා මුලින්ම අධ්‍යයනය කරන ලද උදාහරණය වන අතර එබැවින් එය මෙම නූතන ගණිතමය ක්ෂේත්‍රයන්ගේ පෙර ගමන් කරු සේ ක්‍රියා කරයි. (සත්‍ය වශයෙන් කිවහොත් ඉහත යෙදුම් බොහොමයක් අර්ථ දැක්වීම සඳහා පළමුව R හි පැවැත්ම අත්‍යාවශ්‍ය වේ.)
දෛශික අවකාශයක් සේ ගත් කළ තාත්වික රේඛාව පළමු මාතයට අයත් R  තාත්වික සංඛ්‍යා ක්ෂේත්‍රය පිරිවසා දෛශික අවකාශයක් (එනම් එය මතම පිරිවසන දෛශික අවකාශයක්) වේ. එයට සම්මත අන්තඃ ගුණිතයක් පවතින අතර එබැවින් එය යුක්ලීඩියානු අවකාශයක් ද වේ. (අන්තඃගුණිතය තාත්වික සංඛ්‍යාවල සාමාන්‍ය ගුණිතය වේ.) දෛශික අවකාශයක් ලෙස මෙය එතරම් උනන්දුවක් ජනිත කරන්නක් නොවූ අතර එබැවින් මුල්වරට දෛශික අවකාශයක් ලෙසට අධ්‍යයනය කරන ලද්දේ ද්විමාන යුක්ලීඩියානු අවකාශයයි. කෙසේ නමුත් R ඒකජ වීජීය ගණිතයේ ආරම්භයට හේතු වූ බව අපට කිව හැකි වන්නේ ප්‍රථමවරට දෛශික අවකාශ අධ්‍යයනය කරන ලද්දේ R පිරිවස‍ා බැවිනි. R වලයක් සහ එමෙන්ම ක්ෂේත්‍රයක් සඳහා ද මූලික උදාහරණයක් වේ. සත්‍යවශයෙන්ම  එය තාත්වික පූර්ණ ක්ෂේත්‍රයක් වන අතර එබඳු ක්ෂේත්‍ර අතරින් මුල්වරට අධ්‍යයනයට ලක් වූ ක්ෂේත්‍රය ද විය. ඒ අනුව එමඟින් අමූර්ත වීජයේ  ඊට අදාල කොටසට මූලාරම්භය සැපයු බව ද සැලකිය හැක. කෙසේ නමුත් ඒ ආකාරයේ ශුද්ධ වීජ ගණිත සන්දර්භයක දී R රේඛාවක් ලෙස හඳුනාගන්නේ කලාතුරකිනි.
R හි එහි සියළු ආකාර පිළිබඳ වැඩිදුර තොරතුරු සඳහා 'තාත්වික සංඛ්‍යාව" නම් ලිපිය බලන්න.

ගණිතය

තාත්වික රේඛාව


Sorgenfri har flere betydninger:

Sorgenfri i Storkøbenhavn
 Sorgenfri − en bydel i Lyngby-Taarbæk Kommune i Storkøbenhavn
 Sorgenfri Sogn − et sogn i Kongens Lyngby Provsti, Helsingør Stift
 Sorgenfri Kirke − en kirke i Sorgenfri Sogn, Kongens Lyngby Provsti, Helsingør Stift
 Sorgenfri Station − en S-togsstation på Nordbanen
 Sorgenfri Slot − et slot i nærheden af Kongens Lyngby
 Sorgenfrivang II − et boligområde i nærheden af Kongens Lyngby

Andre lokaliteter
 Östra Sorgenfri − en bebyggelse i Malmø, Sverige
 Norra Sorgenfri − et område i Malmø, Sverige
 Västra Sorgenfri − en bebyggelse i Malmø, Sverige
 Sorgenfri (Trondheim) − et område i Trondheim, Norge
 Sorgenfri (Tromsø) − et område i Tromsø, Norge
 Sorgenfri (Fredrikstad) − en bebyggelse i Fredrikstad, Norge
 Sorgenfri (Sankt Thomas) − en bebyggelse på den amerikanske jomfruø Sankt Thomas

Fiktion
 Sorgenfri (roman) − en kriminalroman fra 2002 af Jo Nesbø
 Sorgenfri (film) − en film fra 2016 af Bo Mikkelsen

Øvrigt
 Sorgenfri (magasin) − et gademagasin fra Trondheim, Norge
 "Sorgenfri" - sang af det danske band Shu-bi-dua på deres album Shu-bi-dua 7 fra 1980.
 "Sogenfri rap" - rapsang af den danske gruppe MC Einar på deres album Den Nye Stil fra 1988.

Sorgenfri (flertydig)


Brunellia pauciflora, vrsta drveta iz porodice Brunelliaceae, dio reda ceceljolike. Endem iz Ekvadorske provincije Carchi.

Izvori

Ceceljolike
Flora Ekvadora

Brunellia pauciflora


Dzelarhons (Dzalarhons; engleski: Volcano Woman) je planinski duh u mitologiji naroda Haida. Ona vlada stvorenjima na zemlji i kažnjava svakoga tko ih zlostavlja. Ona je i lik u pričama o seobi plemena Haida preko Aleutskih otoka. Stigla je s mora sa šest kanua ljudi i udala se za boga medvjeda Kaitija.

Također je poznata i kao Djilaqons, princeza žaba i predak je klana Orlova, a živi u vodi. Budući da ju je neki ribar uvrijedio, zapalila je požar koji je spalio njihovo selo. Nakon požara, izašla je iz vode kako bi otpjevala žalobnu pjesmu i otkrila jedinu ženu koja je preživjela, Yelukxinang. Dzelarhons imenuje Yelukxinang majkom klana Orlova.

Po njoj prozvana je na Veneri planina Dzalarhons Mons.

Izvori

Indijanska mitologija (duhovi)
Haida

Dzelarhons


Loðnashyrningur (Coelodonta antiquitatis) er útdauð nashyrningategund sem var algeng um alla Evrópu og Asíu á
Pleistósentímabilinu og lifði af til loka síðasta jökulskeiðs.

Tilvísanir

Nashyrningar

Loðnashyrningur


Ove Thelin er en tidligere dansk basketballspiller som var med til at stifte Stevnsgade Basketball og som senere blev anfører og formand for denne. Han spillede fra 1961 til 1973 på klubbens 1. hold. Han opnåede 146 kampe for klubben og 1.783 point (12,2 ppg). Han vandt aldrig mesterskabet med klubben, men var med til at vinde klubbens første sæt medaljer (bronze efter en 3. plads i ligaen) i 1972-1973.

Basketballspillere fra Danmark

Ove Thelin


Le Gurnigel est une montagne de Suisse dans le canton de Berne à  à l'ouest de Thoune.

Histoire

Culminant à  d'altitude, le Gurnigel était célèbre pour ses bains d'eaux sulfureuses.

Notes et références

Voir aussi

Article connexe
 Col du Gurnigel

Liens externes

Sommet des Alpes suisses
Sommet des Alpes bernoises
Montagne dans le canton de Berne

Gurnigel


Bu madde M.S. 10 yılı içindir.

Doğumlar
 İskenderiyeli Heron - Yunan matematikçi ve mekanik uzmanı (ö. 70)
 Liu Penzi - esir Çin İmparatoru (ö. 27)

Ölümler
 Didymus Chalcenterus - Yunan bilgin ve dilbilimci (d. MÖ 63)

als:10er#10

10


John Howatt Bell (December 13, 1846 – January 29, 1929) was a lawyer and politician who served as the 14th premier of Prince Edward Island.

Bell was born in Cape Traverse, the son of Walter Bell and Elizabeth Howatt. He was educated at Prince of Wales College and at Albert College in Belleville. After studying law, he was called to the Ontario bar in 1874 and set up practice in Ottawa, Ontario. He moved to Manitoba, was called to the bar there and set up practice in Emerson. In 1882, he married his first cousin, Helen, the daughter of Cornelius Howatt. He returned to Prince Edward Island, was called to the bar, and set up practice in Summerside.

Bell entered politics in 1886 when he was elected to the province's legislative assembly as a Liberal. In 1898 he won a seat in the House of Commons of Canada as a supporter of the federal Liberals under Sir Wilfrid Laurier. He lost his seat in 1900 but returned to the provincial assembly in 1915 when he was chosen to lead the Liberal Party and became leader of the opposition. After Bell led the Liberals to power in 1919, he became Premier. His government extended the province's road system and adopted a highway improvement policy funded by a tax that contributed to the government's unpopularity. His administration also extended the voting franchise to women in 1922.

Bell's government was ridden with disputes within his cabinet, which harmed the party's unity and popularity and led to his government's electoral defeat in 1923 after a single term in office. Bell retired from politics and died six years later in a car accident in Los Angeles, California.

External links

 Premiers Gallery, Prince Edward Island

1846 births
1929 deaths
People from Prince County, Prince Edward Island
Canadian Presbyterians
Members of the House of Commons of Canada from Prince Edward Island
Liberal Party of Canada MPs
Premiers of Prince Edward Island
Prince Edward Island Liberal Party MLAs
Road incident deaths in California
Prince Edward Island Liberal Party leaders
Prince of Wales College alumni

John Howatt Bell


වෙරළබඩ වැදි ජනයා හෙවත්  මූදු වැද්දෝ යනු, ශ්‍රී ලංකාවේ  නැගෙනහිර පළාතේ ජීවත්වන වැදි ජන කණ්ඩායමකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ  වැදි ජන කණ්ඩායම් වලින් සුවිශේෂ වන්නේ අනෙක් කණ්ඩයෙම් සිංහල ජන සමාජය ආශ්‍රිතව ජීවත් වීම සමග සිංහල මිශ්‍රිතව වැදි භාෂාව කථා කිරීමත් මොවුන් පමණක් දෙමළ ජාතිකයන් ආශ්‍රිතව ජීවත්වන බැවින් මිශ්‍රව දෙමළ වැදි භාෂාව කථාකිරීමත්ය.

ජීවත්වන ප්‍රදේශය
නැගෙනහිර පළාතේ නාගරික ප්‍රදේශයන් වන්නාවූ  ත්‍රිකුණාමලය සහ මඩකලපුව අතර කුඩා වෙරළබඩ ගම්මානයන්හී මොවුන් සාමාන්‍යයෙන් ජීවත් වෙති. කෙසේවෙතත්, මඩකලපුවට දකුණෙන් පිහිටි ගම්මාන කිහිපයක් තුලද ඔවුන්ගේ ජනාවාස පිහිටා ඇත.

රැකියා
මසුන් ඇල්ලීම, හේන් ගොවිතැන, වී ගොවිතැන , වෙළෙඳ පොළ සඳහා පැස විවීම සහ කලාතුරකින් කුලී කම්කරු සේවය මගින් ඔවුන් දිවි ගැට ගසා ගනිති.

සම්භවය
මානව විද්‍යාඥයින් විසින් සැලකෙන්නේ  මොවුන් අඩ වශයෙන්  වැදි ජනයා වෙතින් මෙන්ම, ප්‍රාදේශීය දෙමළ ජනයා වෙතින්ද පැවත එන්නන් බවයි. ඔවුන්ගේ වෙදාර්  ("දඩයම්කරු" යන්නට දෙමළ පදය) අසල්වැසියන් ආදි කාලයෙහි සිටම ප්‍රාදේශීය සමාජ ව්‍යුහයෙහි කොටසක් වශයෙන් පැවති බවට නැගෙනහිර පළාතේ වැසියන් සලකන අතර, සමහරක් වෙදාර් වැඩිහිටියන් විශ්වාස කරනුයේ අතීතයේ කිසියම් කාලයකදී ඔවුන්ගේ මුතුන්මිත්තන් රට අභ්‍යන්තරයෙන් සංක්‍රමණය වූ බවකි.

සටහන්

වෙරළබඩ වැදි ජනයා


An Kyllinga brunneoalba in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Kaare Arnstein Lye. An Kyllinga brunneoalba in nahilalakip ha genus nga Kyllinga, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kyllinga

Kyllinga brunneoalba


Blatterndorf gehört zum Ortsteil Effelder der Gemeinde Frankenblick im Landkreis Sonneberg in Thüringen.

Lage
Blatterndorf befindet sich am westlichen Ortsrand von Effelder, am Bach Effelder.

Geschichte
Blatterndorf wurde am 24. September 1231 erstmals urkundlich erwähnt. Das Dorf wurde 1923 nach Effelder  eingemeindet.

Dialekt
In Blatterndorf wird Itzgründisch, ein mainfränkischer Dialekt, gesprochen.

Einzelnachweise

Weblinks

Ort im Landkreis Sonneberg
Geographie (Frankenblick)
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Sonneberg)
Ersterwähnung 1231

Blatterndorf


An Koellensteinia florida in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay. An Koellensteinia florida in nahilalakip ha genus nga Koellensteinia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Koellensteinia

Koellensteinia florida


În teoria grupurilor, grupul de simetrie al unui obiect geometric este grupul tuturor transformărilor în raport cu care obiectul este , dotat cu operația de . O astfel de transformare este o aplicație inversabilă a spațiului ambiant care transformă obiectul în sine însuși și care păstrează toată structura relevantă a obiectului.

Pentru un obiect într-un spațiu metric, simetriile sale formează un subgrup al grupului de izometrie al spațiului ambiant. Acest articol ia în considerare, în principal, grupurile de simetrie În geometria euclidiană, dar conceptul poate fi studiat și pentru tipuri mai generale de structură geometrică.

Generalități
Considerăm că "obiectele" care posedă simetrie sunt figuri geometrice, imagini și forme, cum ar fi un . Pentru simetria obiectelor fizice, se poate lua și componența lor fizică ca parte a modelului. (Un model poate fi specificat formal ca un câmp scalar, o funcție de poziție cu valori într-o mulțime de culori sau substanțe, ca un câmp vectorial sau ca o funcție mai generală de obiect). Grupul de izometrii ale spațiului induce o  asupra obiectelor din el, iar grupul de simetrie constă din acele izometrii care transformă pe  în el însuși (și care transformă oricărui altă formă în ea însăși). Spunem că  este invariant sub o astfel de transformare, iar transformarea este o simetrie a lui .

Cele de mai sus sunt uneori numite grupul de simetrie completă pentru a sublinia că include izometrii care inversează orientarea (reflexii, reflexii translate și rotații improprii). Subgrupul simetriilor care conservă orientarea (translațiile, rotațiile și compozițiile acestora) se numește grupul propriu de simetrie. Un obiect este chiral când nu are nici o simetrie care inversează , astfel încât grupul propriu de simetrie să fie egal cu grupul său complet de simetrie.

Orice grup de simetrie ale cărui elemente au un punct fix comun, ceea ce este adevărat dacă grupul este finit sau figura este mărginită, poate fi reprezentată ca un subgrup al grupului ortogonal  prin alegerea originoi ca punct fix. Grupul de simetrie propriu-zis este apoi un subgrup al grupului ortogonal special , și se numește grupul de rotație al figurii.

Într-un grup de simetrie discret, punctele simetrice cu un punct dat nu se acumulează către un punct limită. Adică, orice  a grupului (imaginile unui anumit punct în raport cu toate elementele grupului) formează o mulțime discretă. Toate grupurile de simetrie finite sunt discrete.

Grupele de simetrie discrete sunt de trei tipuri: (1) grupuri de puncte finite, care includ numai rotații, reflexii, inversiuni și inversări rotative adică subgrupurile finite ale lui ; (2) grupuri infinite de rețele, care includ doar translații; și (3)  infinite care conțin elemente de ambele tipuri anterioare și, probabil, și transformări suplimentare precum  și reflexii translate. Există, de asemenea, grupuri de  (grupuri Lie), care conțin rotații de unghiuri arbitrar de mici sau translații pe distanțe arbitrar de mici. Un exemplu este O(3), grupul de simetrie al unei sfere. Grupuri de simetrie ale obiectelor euclidiene pot fi complet clasificate ca   (grupul de izometrii al lui .

Două figuri geometrice au același tip de simetrie atunci când grupurile lor de simetrie sunt subgrupuri  ale grupului euclidian: adică, atunci când subgrupurile ,  sunt legate prin  pentru un  din . De exemplu:

 două figuri tridimensionale au o simetrie în oglindă, dar în raport cu plane diferite de oglindire.
 două figuri tridimensionale au o  triplă, dar în raport cu axe diferite.
 două modele bidimensionale au simetrie de translație, fiecare câte o direcție; cei doi vectori de translație au aceeași lungime, dar direcție diferită.

În secțiunile următoare, luăm în considerare numai grupurile de izometrii ale căror  sunt închise topologic, incluzând toate grupurile de izometrii discrete și continue. Cu toate acestea, aceasta exclude, de exemplu, grupul 1D de translații cu un număr rațional; o astfel de figură neînchisă nu poate fi trasată cu o precizie rezonabilă din cauza detaliilor sale arbitrar de fine.

O dimensiune
Grupurile de izometrii într-o singură dimensiune sunt:

 grupul trivial
 grupurile de două elemente generate de o reflexie; ele sunt izomorfe cu
 grupurile discrete infinite generate de o translație; ele sunt izomorfe cu , grupul aditiv al numerelor întregi
 grupurile discrete infinite generate de o translație și o reflexie; ele sunt izomorfe cu grupul diedral generalizat al lui , (care este un  al lui  cu ).
 grupul generat de toate translațiile (izomorf cu grupul aditiv al numerelor reale ); acest grup nu poate fi grupul de simetrie al unei figuri euclidiene, chiar dotată cu un model: un astfel de model ar fi omogen, deci ar putea fi și el reflectat. Cu toate acestea, un câmp vectorial constant unidimensional are acest grup de simetrie.
 grupul generat de toate translațiile și reflexiile în jurul unor puncte; ele sunt izomorfe cu grupul diedral generalizat.

Două dimensiuni
Până la conjugare, grupurile de puncte discrete în spațiul bidimensional sunt următoarele clase:

  , , , , ... unde  constă din toate rotațiile în jurul unui punct fix prin multipli ai unghiului de
 grupurile diedrale , , <span typeof="mw:Transclusion" data-mw="{"parts":[{"template":{"target":{"href":"Format:Math","wt":"Math"},"params":{"1":{"wt":"D3"}}}}]}">, <span typeof="mw:Transclusion" data-mw="{"parts":[{"template":{"target":{"href":"Format:Math","wt":"Math"},"params":{"1":{"wt":"D4"}}}}]}">, ..., unde  (de ordin ) constă din rotațiile în  împreună cu reflexiile după  axe care trec prin punctul fix.

 este grupul trivial care conține numai operația de identitate, care apare când figura este asimetrică, de exemplu litera "F".  este grupul de simetrie al literei "Z",  al unui ,  al unei zvastici și ,  etc. sunt grupurile de simetrie ale unor figuri asemănătoare cu zvastica, dar cu cinci, șase, etc brațe în loc de patru.

 este grupul cu 2 elemente care conține operația de identitate și o singură reflecție, care apare atunci când figura are doar o singură axă de , de exemplu litera "A".

, care este izomorf cu patru-grupul Klein, este grupul de simetrie al unui dreptunghi neechilateral. Această figură are patru operații de simetrie: operația de identitate, o axă de rotație dublă și două planuri neechivalente de oglindire.

,  etc. sunt grupurile de simetrie ale poligoanelor regulate.

În cadrul fiecăruia dintre aceste tipuri de simetrie, există două grade de libertate pentru centrul de rotație, iar în cazul grupurilor diedrale, încă unul pentru pozițiile planelor de oglindire.

Restul grupurilor de izometrii rămase în două dimensiuni cu un punct fix sunt:

 grupul ortogonal special  constând din toate rotațiile în jurul unui punct fix; se mai numește  , grupul multiplicativ al numerelor complexe de valoare absolută 1. Este grupul propriu de simetrie al unui cerc și echivalentul continuu al lui . Nu există o figură geometrică care are ca grup de simetrie completă grupul cerc, dar pentru un câmp vectorial se poate aplica (vezi cazul tridimensional de mai jos).
 grupul ortogonal  constând din toate rotațiile în jurul unui punct fix și reflexiile în raport cu orice axă trecând prin acel punct fix. Acesta este grupul de simetrie al unui cerc. Se mai numește și grupul diedral generalizat al lui .

Figurile nemărginite pot avea și ele grupuri de izometrii de translație; acestea sunt:

 cele 7 grupuri de frize
 cele 17
 pentru fiecare dintre grupele de simetrie dintr-o dimensiune, combinația tuturor simetriilor din acel grup într-o singură direcție și grupul tuturor translațiilor în direcția perpendiculară
 la fel cu reflexiile în raport cu o dreaptă în prima direcție.

Trei dimensiuni
Până la conjugare, mulțimea de grupuri de puncte tridimensionale este formată din 7 serii infinite și 7 alte grupuri individuale. În cristalografie sunt considerate doar acele grupuri de puncte care conservă o rețea cristalină (deci rotațiile lor pot avea doar ordinul 1, 2, 3, 4 sau 6). Această  a familiilor infinite de grupuri de puncte generale produce 32 de grupuri de puncte cristalografice (27 grupuri individuale din cele 7 serii și 5 din cele 7 individuale).

Printre grupurile de simetrie continuă cu un punct fix se numără:

 simetria cilindrică fără plan de simetrie perpendicular pe axă, aceasta se aplică, de exemplu, pentru o sticlă de bere
 simetrie cilindrică cu un plan de simetrie perpendicular pe axă
 simetrie sferică

Pentru obiectele cu modele de câmp scalar, simetria cilindrică implică și simetria de reflexie verticală. Cu toate acestea, acest lucru nu este valabil pentru șabloanele de câmp vectorial: de exemplu, în coordonate cilindrice în raport cu o anumită axă, câmpul vectorialare simetrie cilindrică în raport cu axa ori de câte ori , și  au această simetrie (nici o dependență de ); și are simetrie de reflecție numai atunci când .

Pentru simetria sferică, nu există o astfel de distincție: orice obiect modelat are planuri de simetrie de reflexie.

Grupurile de simetrie continue fără punct fix sunt cele cu o , cum ar fi o helicoidă infinită.

Grupurile de simetrie în general
În contexte mai largi, un grup de simetrie poate fi orice tip de grup de transformare sau grup de automorfisme. Fiecare tip de structură matematică are aplicații inversibile care îi păstrează structura. În schimb, specificarea grupului de simetrie poate defini structura sau cel puțin clarifica sensul congruenței sau invarianței geometrice; aceasta un fel de a privi .

De exemplu, obiectele dintr-o geometrie neeuclidiană hiperbolică au , care sunt subgrupurile discrete ale grupului de izometrii ale planului hiperbolic, care conservă distanța hiperbolică, nu pe cea euclidiană. (Unele sunt ilustrate în desene ale lui Escher.) În mod similar, grupurile de automorfism ale unor  păstrează familii de mulțimi de puncte (subspații discrete) în loc de subspații, distanțe sau produse scalare euclideene. Ca și în cazul figurilor euclidiene, obiectele din orice spațiu geometric au grupuri de simetrie care sunt subgrupuri ale simetriilor spațiului ambiant.

Un alt exemplu de grup de simetrie este acela al unui graf combinatoric: o simetrie a grafului este o permutare a vârfurilor care transformă muchiile în muchii. Orice  este grupul de simetrie al ;  este grupul de simetrie al unui graf arbore infinit.

Structura grupului în termeni de simetrii
 afirmă că orice grup abstract este un subgrup al permutărilor unei anumite mulțimi , deci poate fi considerat grupul de simetrie al lui  cu o structură suplimentară. În plus, multe trăsături abstracte ale grupului (definite pur în termeni de operație a grupului) pot fi interpretate în termeni de simetrie.

De exemplu, fie  grupul finit de simetrie al unei figuri  într-un spațiu euclidian, și  un subgrup. Atunci  poate fi interpretat ca grupul de simetrie al lui , o versiune "decorată" a lui . O astfel de decorare poate fi construită după cum urmează. Se adaugă anumite șabloane, cum ar fi săgeți sau culori, la , pentru a rupe orice simetrie, obținând o figură  al cărei grup de simetrie este subgrupul trivial; adică,  pentru orice  netrivial. Acum primim:

  satisface condiția ca  să fie grup de simetrie al lui

Subgrupurile normale pot fi și ele caracterizate în acest cadru. Grupul de simetrie al translației  este subgrupul conjugat . Astfel,  este normal atunci când grupurile de simetrie ale lui  și  coincid pentru orice .

adică ori de câte ori decorarea lui  poate fi trasată în orice orientare, în raport cu orice latură sau trăsătură a lui  obținându-se mereu același grup de simetrie .

De exemplu, fie grupul diedral , grup de simetrie al unui triunghi echilateral . Putem decora acest triunghi cu o săgeată pe o latură, obținând o figură asimetrică . Fie  reflexia laturii însemnate, figura compusă  are o săgeată bidirecțională pe latura respectivă, iar grupul său de simetrie este . Acest subgrup nu este normal, deoarece  poate avea bi-săgeata pe o altă latură, dând un alt grup de simetrie de reflexie.

Cu toate acestea, dacă  este subgrupul ciclic generat de o rotație, figura decorată  constă dintr-un 3-ciclu de săgeți cu orientare consecventă. Atunci  este normal, deoarece desenarea unui astfel de ciclu cu orice orientare dă același grup de simetrie .

Lectură suplimentară

Legături externe

Cele 32 de grupuri cristalografice de puncte - formează primele părți (pe lângă faptul că sare peste n=5) ale celor 7 serii infinite și 5 din cele 7 grupuri de puncte 3D separate

Teoria grupurilor
Simetrie
Geometrie

Grup de simetrie


Jacqueline Jill "Jackie" Collins (8. oktober 1937 - 19. september 2015 ) var en engelsk-amerikansk romanforfatter. Hun skrev 33 romaner, der alle kom på The New York Times bestseller-liste. Samlet set solgte hendes bøger over 500 millioner kopier og blev oversat til 40 sprog. Otte af romanerne er filmatiseret, enten som spillefilm eller som tv-serier. Jackie Collins var søster til skuespilleren Joan Collins.

Referencer

Romanforfattere fra England
Romanforfattere fra USA

Jackie Collins


I Do Not Hook Up este al treilea single de pe albumul All I Ever Wanted al cântăreței Kelly Clarkson. A ajuns pe locul 13 în Statele Unite ale Americii, ajungând doar pe locul 66 în Regatul Unit. A primit un disc de platină în Canada și unul de aur în Australia.

Acesta a provocat un nou conflict între Clarkson și casa de discuri, RCA Records, Clarkson nefiind de acord cu lansarea piesei ca single. "Already Gone" a fost scrisa de Ryan Tedder împreuna cu Clarkson. Mulți critici au observat că linia melodică și stilul sunt similare cu cele ale piesei "Halo" cântată de Beyonce. Clarkson, după ce a luat la cunoștință comparațiile, nu a vrut să elibereze piesa din respect pentru Beyonce, și a vrut să elibereze în schimb melodia compusă de ea, "Cry", care a avut recenzii de pozitive, în special de la BBC. Cu toate acestea, RCA a refuzat înregistrarea, lansând "Already Gone" împotriva dorințelor lui Clarkson. Ca răspuns la întregul fiasco, Clarkson a scris un cântec numit "Wash Rinse Repeat", în care ea își spune opinia sa cu privire la lipsa de creativitate cu care RCA lucrează cu artiștii lor.

Legături externe

Discuri single din 2008
Cântece de Kelly Clarkson

Already Gone