Ivan Burik (Neštin, 8. studenoga 1928. – Tovarnik, 8. listopada 1991.), hrvatski svećenik, mučenik srijemski U njegovom su ga vlastitom župnom uredu ubili pripadnici srpskih paravojnih postrojbi, u podrumu župnog stana. Burik je jedini svećenik ubijen u Domovinskom ratu u Hrvatskoj.

Životopis

Djetinjstvo i školovanje
Rođen je 8. studenoga 1928. godine u srijemskom selu Neštinu, župa Ilok, od oca Ivana i majke Katarine. Obitelj je bila slaba imovna stanja, zbog čega se Ivan nakon završenih šest razreda pučke škole u rodnom mjestu rano zaposlio kao pisar. Odgajan u zdravom domoljublju i čovjekoljublju. Kad je osnovana Banovina Hrvatska, Ivanov je otac aktivno djelovao u mjesnoj organizaciji HSS-a. Nakon izbijanja Drugoga svjetskoga rata zbog svoga domoljubnoga opredjeljenja imenovan je za mjesnog načelnika. Očeva neokaljanost nije mu pomogla. Godine 1943. godine baš zato što je bio u lokalnoj vlasti, ubili su ga partizani. Jednom su upali u selo, a oca mu odveli i mučki ubili. Radi sigurnosti Ivan je s majkom i bratom 1943. godine iz rodnog Neština izbjegao u Ilok, a pri kraju rata 1944. godine pred Srijemskom frontom put nastavili su u Strizivojnu. Potom ih je put odnio u Vinkovce. Dana 12. travnja 1945. godine obitelj mu se našla u koloni hrvatskih izbjeglica i stradalnika koji su bježali pred konvertiranim četnicima, srpskim partizanima koji su lagali narod o nacionalnoj jednakosti buduće Jugoslavije, jer su ubijali i pljačkali sve hrvatsko pred sobom, makar to bili partizanski simpatizeri, a nažalost i dijela odnarođenih Hrvata u partizanima kojima je sve hrvatsko bilo odiozno. Ivanova je obitelj stigla do Bleiburga, gdje ih Englezi vraćaju Titovim hordama. Stigli su u Maribor i onda su krenuli svojim odvojenim putem, ne kao ostale povratničke skupine i tako su zbjegli sudbinu onih koje je dopao Križni put. Stigli su u Strizivojnu. Doznavši što ih sve može čekati u Neštinu, nisu se vratili u rodno selo, nego ostali živjeti u Strizivojni.

Zbog oskudice morao je sve do 1948. godine biti pastir, jer rat i poratne godine u komunističkoj Jugoslaviji odnijeli su svu imovinu njegovoj obitelji. Godine 1950. pozvan je na odsluženje vojnog roka. Po povratku zakratko se uspio zaposliti kao službenik u mjesnoj zajednici. Potom je poslan na doškolovanje za statističara u Zagreb. Samo on i još jedan sudionik tečaja od cijele skupine položili su ispite. Kratko je radio kao statističar, među ostalim u Đakovu. U Đakovu je prijateljevao s đakovačkim svećenicima i bogoslovima. Čim su jugokomunisti to doznali, istjerali su ga posla. Ostavši bez posla, privatno je završio gimnaziju na Šalati u Zagrebu. U zrelim je godinama upisao je studij teologije studij u Đakovu i završio ga.

Svećeničke godine
Svećeničke sakramente primio je 6. ožujka 1960. godine. U Đakovu je mjesnoj župi bio je kapelan naredne tri godine. U nepovoljnim okolnostima u svim jve velikim filijalama u bližoj okolici grada podigao prve prostrane katehetske dvorane i uredio sakristije. Gdje god su mu povjerili rad, intenzivno je pastoralno radio i pripremio da filijale postanu samostalne župe. Rezultat toga su današnje župe Viškovci, Đakovačka Satnica i Đakovački Selci.

Najviše je pastoralno radio u Tovarniku gdje je radio neprekidno 28 godina. Župnik je u Tovarniku od 1. srpnja 1963. godine. Unatoč prošlih 18 godina, selo je i dalje osjećalo događaja s kraja Drugoga svjetskog rata i poratne komunističke represije. U teškim okolnostima svladao je mentalitetne prepreke, župljani su prepoznali njegovu sposobnost i Burik je postupno obnavljao zapuštene župske objekte i župne zajednice. Planski i uz osobni mar napravio je uzorni sakralni objekt od stare crkve, a kod nje novi župni dom. Katehizirao je mladež, a kod zastrašenih odraslih kod kojih je vjera bila zapuštena, obnavljao je vjeru. Bio je iskreni zagovaratelj ekumenskog dijaloga i suživota različitih vjera, naroda i rasa. Kako je pomagao katolicima, tako je pomagao i pravoslavnom stanovništvu Tovarnika.

Domovinski rat
Osjećao je kakva se teška vremena primiču srijemskom kraju. Velikosrpska je agresija bila sve izvjesnija. Neprestano je u govorima pozivao toleranciju, mir i ljubav po primjeru Krista Kralja. Ističe se govor od 21. srpnja 1991. godine prigodom mlade mise tovarničkog mladomisnika svećenika Grge Grbešića.

Ratne 1991. godine nije napuštao svoje selo. Mnoge je župljane izvlačio na sigurno. Preostale je hrabrio. Jednom je pod agresorovim pritiscima morao privremeno se maknuti u Vojvodinu, u Sot. Smjestio se kod prijatelja vlč. Petra Šokčevića, ali i to preseljenje nije bilo preseljenje, jer se po naredbi okupacijskih vlasti svaki dan morao vraćati u Tovarnik i prijavljivati u njihovu miliciju. Zadnji se put iz Sota prema okupiranom Tovarniku uputio 7. listopada 1991. godine. S leđa ga je u podrumu župnog stana ubio pripadnik srpske paravojne postrojbe Dušan Silni, ubojica iz Vršca. Ustrijelio ga je pripadnik postrojbe Dušan Silni. U svećenikovo tijelo još je pucao divljak iz Pančeva. Ubojica se poslije po Lovasu hvalio da je "ubio ustaškoga popa", danima paradirajući s Burikovim svećeničkim biretom na glavi.

Burik je kao i mještani ubijen iz mržnje  u masovnom pokolju i zbog osvete za neočekivani i nadljudski višednevni otpor golorukih hrvatskih branitelja Tovarnika velikosrpskom agresoru. Preostali Hrvati u Tovarniku, uglavnom starci i žene, morali su nositi bijele trake kao znak da su hrvatske nacionalnosti. Dugo se smatralo da je Burik ubijen tog 22. rujna. Mrtvozorničko izvješće lažiralo je stvarnu sliku ubojstva, jer su u analizama poslije uočene rupe od metaka na prsima. Mrtvozorničko izvješće potpisala je Ljeposava Stanimirović. Premda je ubijen kao i drugi mještani vatrenim i/ili hladnim oružjem, u službenim su dokumentima ona i dr Dragan Martinović napisali da su Burik i ostali "poginuli od eksplozije".

Ekshumiran je iz masovne grobnice i pokopan na mjesnom groblju 31. siječnja 1998. godine sa svojim župljanima.

Suđenja
Za ovo je ubojstvo suđeno 14-orici hrvatskih i srbijanskih četnika. Trojici je prekvalificirana optužba na oružanu pobunu, četvorica su oslobođeni zbog nedostatka dokaza, a ostali su dobili kazne u rasponu od 5 do 10 godina.

Filmovi i knjige
Redatelj Jakov Sedlar u dokumentarnom filmu "Mučenik – vlč. Ivan Burik" govori o životu i mučeničkoj smrti vlč. Ivana Burika i stradanju Rimokatoličke Crkve u Srijemu.

Hrvatska književnica Nevenka Nekić objavila je 2009. godine roman o Ivanu Buriku, Burik: roman o svećeniku ubijenom u Domovinskom ratu.

Sonja Tomić napisala je 2013. godine ilustriranu knjigu "Zvjezdana vrata" koja ima za temu život i mučeničku smrt Ivana Burika.

Od 2009. godine održava se Memorijalna utrka Vukovar - Tovarnik u spomen na Ivana Burika.

Izvori

Vanjske poveznice
Vimeo Mucenik vlc. Ivan Burik, s velecasnisudac.com, "Mucenik vlc. Ivan Burik - movie by Jakov Sedlar, uploaded with his permission for the velecasnisudac.com"

Hrvatski katolički svećenici
Žrtve progona u Domovinskom ratu

Ivan Burik


Rahat Nusrat Fateh Ali Khan (Urdu: راحت نصرت فتح علی خان, nacido 1974 en Faisalabad, Pakistán) es un cantante pakistaní y sobrino de Nusrat Fateh Ali Khan. Ha tenido éxito como un "cantante de playback" en el cine hindi y es lo más conocido por su música del estilo Qawwali.

Discografía

Sencillos

Álbumes

Selecciones

Bandas sonoras de los dramas pakistaníes

Bandas sonoras de Lollywood

Bandas sonoras de Bollywood

Colaboraciones

Referencias

Enlaces externos

Músicos de Pakistán
Nacidos en Faisalabad

Rahat Fateh Ali Khan


Arheološko nalazište Hušnjakovo je objekt u gradu Krapina.

Opis dobra
Arheološko nalazište "Hušnjakovo" s parkom krapinskog pračovjeka nalazi se na lokalitetu Hušnjakova brda u Krapini. Obilazak lokaliteta započinje ulaskom u zgradu "Muzeja krapinskih neandertalaca" a nastavlja se šetnicom kroz šumu -park koja vodi do nalazišta neandertalaca: polupećine Hušnjakovo, otkrivene i istražene 1899. g. pod vodstvom prof. Krambegera. U 2. pol. 20 st., u parku su postavljene statue neandertalca te skulpture pleistocenskih životinja čiji su ostaci nađeni u poluspilji. Autor svih skulptura, napravljenih prema rekonstrukciji dr. sc. M. Maleza, je kipar S. Tucaković. Autori muzejskog projekta i postava su arhitekt Ž. Kovačić i paleontolog J. Radovčić.

Zaštita
Pod oznakom Z-3919 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "profana graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Krapinsko-zagorskoj županiji

Arheološko nalazište Hušnjakovo


Glenavon Football Club er en halvprofessionelt, Nordirsk fodboldklub, der spiller i NIFL Premiership. Klubben blev grundlagt i 1889, stammer fra Lurgan og spiller hjemmekampene i Mourneview Park. Klub-farverne er blåt og hvidt. Gary Hamilton har været træner siden december 2011, efter at han sagde op hos Marty Quinn.

Historiske slutplaceringer

Evropæisk deltagelse

Titler
 NIFL Premiership: 3
 1951–52, 1956–57, 1959–60
 Irish Cup: 7
 1956–57, 1958–59, 1960–61, 1991–92, 1996–97, 2013–14, 2015–16
 Northern Ireland Football League Cup: 1
 1989–90
 City Cup: 5
 1920–21, 1954–55, 1955–56, 1960–61, 1965–66
 Gold Cup: 4
 1954–55, 1956–57, 1990–91, 1997–98
 Ulster Cup: 3
 1954–55, 1958–59, 1962–63
 Floodlit Cup: 2
 1988–89, 1996–97
 County Antrim Shield: 2
 1990–91, 1995–96
 Mid-Ulster Cup: 24
 1897–98, 1901–02, 1904–05, 1906–07, 1908–09, 1910–11, 1924–25, 1925–26, 1930–31, 1932–33, 1937–38, 1947–48†, 1957–58†, 1965–66†, 1971–72†, 1976–77†, 1983–84, 1985–86, 1988–89, 1990–91, 1998–99, 2004–05, 2009–10, 2010–11
 North-South Cup: 1
 1962–63
 Charity Shield: 2
 1992 (delt), 2016

† Vundet af Glenavon Reserves

Notes

Referencer

Etableret i 1889
Fodboldklubber i Nordirland

Glenavon F.C.


Txarango est un groupe de musique catalan formé à Barcelone l'hiver 2010 par Alguer Miquel (voix), Marcel Lázara (voix et guitare) et Sergi Carbonell (piano). La bande propose une fusion musicale avec le reggae comme axe vertébral, accompagné du dub, de la musique latino-américaine ou du pop et d'un mélange des rythmes jamaïcains, du rock, de la pachanga et de la rumba catalane. Le groupe recrée un imaginaire lié au monde du cirque et du clown.

Histoire
Les origines de Txarango remontent à 2006 dans les rues du quartier gothique au cœur de la capitale catalane. Trois étudiants de Ribes de Freser et de Sant Joan de les Abadesses, Alguer Miquel, Marcel Lázara (Tito) et Sergi Carbonell (Hipi) ont décidé d'animer leur quartier. Ils se rendaient de temps en temps à la place George Orwell dite « place du Tripi » pour faire des concerts spontanés. Petit à petit, ils ont réuni autour d'eux une bande de musiciens et ont fini par créer Txarango, renvoyant au charango, un instrument à cordes joué par Marcel Tito.

En 2010, la bande a créé « Clownia », évoquant la figure du clown. Clownia représente un univers imaginaire où tout est possible, où on rêve et on fête la vie. Mais c'est également un espace de revendication, de transformation, et le clown en est l'incarnation. En 2014, la bande, déjà consolidée, a lancé son propre festival, « Clownia Festival », qui est né pour répondre à ses inquiétudes. D'un côté, le groupe souhaitait s'appuyer sur la musique comme un outil de transformation sociale permettant de réfléchir à des concepts jugés importants tels que l'esprit critique et la vie en commun. D'un autre côté, il cherchait à dynamiser culturellement la Catalogne, sa terre. Le festival, siégé à Sant Joan de les Abadesses, a connu un vrai succès.

En effet, la musique de Txarango est bien plus qu'un chant festif nous invitant à fêter la vie. Avec ses chansons, le groupe lance des cris de révolte contre les injustices au monde ainsi qu'en faveur de l'autodétermination en Catalogne. À travers la chanson « Agafant l'horitzó », les musiciens ont encouragé la population catalane à voter en faveur de l'indépendance de la Catalogne au référendum de 2017. Le groupe s'est également engagé activement dans des projets humanitaires en participant par exemple à l'établissement d'une maison de la culture au Sénégal.

En décembre 2019, la bande a annoncé sa retraite définitive des plateaux après la tournée de son dernier disque, De vent i ales, qui est sorti vers le milieu de l'année 2020 et avec lequel elle fit ses adieux au public. Le 7 octobre 2021, elle a lancé un communiqué sur son compte Instagram formalisant ses adieux, compte tenu de l'impossibilité de faire une tournée d'adieu à cause de la pandémie de Covid-19.

Références

Fusion

Txarango


Yenialan, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Samsun iline 100 km, Bafra ilçesine 50 km uzaklıktadır.

Nüfus

Bafra'nın mahalleleri

Yenialan, Bafra


إن تقييم الأداء، مراجعة الأداء أو تقييم الموظف، هي الطريقة التي يتم من خلالها تقييم آداء الموظف. ويُعد تقييم الأداء جزءاً من التطوير الوظيفي.

كما تُعد تقييمات الآداء تقارير نقدية منتظمة لأداء الموظفين داخل المنظمات.
تقييم الأداء هو عملية منهجية دورية لتقييم لتقييم الأداء الوظيفي والإنتاجية لموظف ما بالرجوع لمعايير موضوعة سلفاً وأهداف المنظمة.

السمات الرئيسية
تقييم الأداء هو عملية منهجية ودورية لتقدير الأداء الوظيفي للموظف الفردي والإنتاجية فيما يتعلق ببعض المعايير الموضوعة مسبقا والأهداف التنظيمية. يجب أن تكون الجوانب الأخرى عن الافراد العاملين في الحسبان أيضا، مثل سلوك المواطنة التنظيمية، والإنجازات والقدرة على تحسين مناطق القوة ووتقوية مناطق الضعف في المستقبل، الخ

لجمع بيانات تحليل الأداء، هناك ثلاث طرق رئيسية: الإنتاجية الموضوعية، الأفراد، والتقييم الحكمي. كما تستخدم عمليات التقييم بإصدار الأحكام الأكثر شيوعا مع مجموعة كبيرة ومتنوعة من أساليب التقييم. تاريخيا، يُجرى تحليل الأداء سنويا (تقييم دورة طويلة)؛ ومع ذلك، فإن العديد من الشركات تتجه نحو دورات أقصر (كل ستة أشهر، كل ثلاثة أشهر)، وبعضها انتقل إلى دورة قصيرة (أسبوعيا، كل أسبوعين) لتحليل الأداء. المقابلة يمكن أن تكون بمثابة "توفير التغذية الراجعة للموظفين، وتقديم المشورة وتطوير الموظفين، وايصال ومناقشة تعويض الحالة المهمة، أو القرارات التأديبية

تطبيق النتائج
والسبب الرئيسي لاستخدام تقييم الأداء (PAS) هو تحسين الأداء («في البداية على مستوى الموظف الفرد، وفي نهاية المطاف على مستوى المنظمة»). أسباب أخرى جوهرية تشمل «كأساس لقرارات التوظيف (مثل الترقيات، إنهاء الخدمة والتنقلات)، كمعايير في البحث (مثل التحقق من صحة الاختبار)، للمساعدة في الاتصالات (على سبيل المثال السماح للموظفين بمعرفة ما يفعلون والتوقعات التنظيمية)، ل وضع أهداف شخصية للتدريب» ببرامج، لإرسال التغذية الراجعة موضوعيا للتنمية الشخصية«، كوسيلة من وسائل التوثيق للمساعدة في تتبع القرارات والمتطلبات القانونية»

المؤثرات
التحليل التجميعي من أساليب الاختيار في علم نفس الأفراد أن القدرة العقلية العامة هو أفضل مؤشر عام للأداء الوظيفي وأداء التدريب.

كامبل (1990) اقترح أيضا محددات مكونات الأداء. الفروق الفردية في الأداء هي وظيفة من أربعة محددات رئيسية هي: المعرفة التصريحية، المعرفة الإجرائية والمهارة، والتحفيز.

تشير المعرفة التقريرية للمعرفة عن الحقائق والمبادئ، والأشياء، وما إلى ذلك التي تمثل معرفة متطلبات مهمة معينة ما. على سبيل المثال، تتضمن المعرفة التقريرية المعرفة وإلمام بالمبادئ والحقائق والأفكار، الخ

إذا كانت المعرفة التقريرية هو ان تعرف ما يجب القيام به، والمعرفة الإجرائية والمهارات هي معرفة كيفية القيام بذلك. على سبيل المثال، المعرفة الإجرائية والمهارات تتضمن المهارات المعرفية، والمهارات الإدراكية، ومهارة التعامل مع الآخرين، الخ

المؤشر الثالث في الأداء هو الدافع، والذي يشير إلى «التأثير المشترك من ثلاثة اختيار السلوكيات خيار لبذل جهد، واختيار مستوى من الجهد لللبذل، والاختيار لتستمر في بذل هذا المستوى من الجهد» (كامبل، 1990). وهو يعكس الاتجاهوالكثافة، واستمرار السلوكيات الإرادية. وأكد كامبل (1990) أن الطريقة الوحيدة لمناقشة الدافع كعامل محدد مباشرة من السلوك هو واحد أو أكثر من هذه الخيارات. (انظر أيضا  دافع العمل .)

كما ذكر كامبل (1990) عدة معايير للأداء والتي قد يكون لها آثار هامة لتهيئة الأداء الوظيفي وينبغي إجراء تحقيق من قبل علماء النفس الصناعي والتنظيمي.

الأول هو الفرق بين السرعة والدقة. هذا التمييز هو مماثل لذلك الذي بين الكمية والنوعية. الأسئلة الهامة التي ينبغي النظر فيها ما يلي: وهي الأكثر قيمة للمنظمة، السرعة القصوى، والدقة القصوى، أو نوعا من التوازن بين الاثنين؟ أي نوع من التحسين ينبغي أن يحدثه الموظف؟ والسؤال الأخير مهم لالسرعه والدقة لنفس المهمة قد تكون مستقلة عن بعضها البعض.الفرق الثاني هو بين الأداء النموذجي والحد الأقصى. (ساكت، زيديك، وفوجلي Sackett, Zedeck, and Fogli) قاموا بدراسة عن صرافين السوبر ماركت وجدوا أن هناك فارق كبير بين الدرجات التي تعكس الأداء النموذجي وما أحرزوه الذي يعكس أقصى قدر من الأداء الخاص بهم. وتشير هذه الدراسة إلى التمييز بين الأداء النموذجي والحد الأقصى. ظروف العمل العادية تعكس التفاوت في مستويات الدافعية التي تؤدي إلى الأداء النموذجي. الظروف الخاصة بتوليد أقصى تحفيز للموظفين مما يؤدي إلى أقصى قدر من الأداء. بالإضافة إلى ذلك، يعتقد أن آثار العدالة التنظيمية والمفاهيم عن الأداء تنبع من نظرية العدالة. فإن ذلك يشير أنه عندما يدرك الناس الظلم النازل بهم يلتمسون إعادة العدالة. أحد الطرق لاستعادة العدالة من خلال تغيير مستوى أداء العاملين. تؤثر العدالة الإجرائية على الأداء نتيجة لتأثيرها على اتجاهات العامل. تؤثر عدالة التوزيع في الأداء عندما يتعلق الأمر بالكفاءة والإنتاجية. تحسين مفاهيم العدالة يحسن الإنتاجية والأداء.

تأثير التسلط الضار

أهداف تقييم الأداء

أهداف تقييم الآداء، بصفة عامة، هي:

 توفير ملاحظات عن أداء الموظفين.
 التعرف على احتياجات الموظف للتدريب.
 توثيق المعايير المستخدمة في تحديد المكافآت التنظيمية.
 تشكيل أساساً للقرارات الشخصية: زيادة الرواتب، والترقيات، والإجراءات التأديبية، الخ.
 إتاحة الفرصة للتشخيص والتطوير التنظيمي.
 تسهيل الاتصال بين الموظفين والإدارة.
 التحقق من صحة تقنيات الاختيار وسياسات الوارد البشرية لتلبية متطلبات تكافؤ فرص العمل الفيدرالية.
 تجنب تاثير الاراء الشخصية في تقييم الموظفين.
 اعتماد الحياد المهني البحت في التقييم من اجل تحقيق الانصاف والعدل للموظفيين.
التعرف علي اسباب تاخر العمل عن المقياس المحدد له واي مشاكل تواجه العاملين ومناقشة الحلول المقترحة لهذه المشاكل.
هو وسيلة تهدف إلى تحفيز العاملين ومساعدتهم على تعديل سلوكهم بصورة إيجابية؛ ودفعهم إلى تطوير أدائهم، وبالتالي رفع الكفاءة الإنتاجية في منظمتهم.

طرق تقييم الأداء

إنه من الطرق الشهيرة لتقييم الأداء استخدام نظام التصنيف العددي، والذي بقوم المديرين، من خلاله، بتسجيل هدف ضد عدد من الأهداف أو الرموز. وفي بعض الشركات، يتلقى الموظفين تقييمات من مديريهم، ونظائرهم، ومرؤوسيهم، وعملائهم، هذا بالإضافة إلى إجراء تقييم ذاتي مما يُعرف بتقسيم ال360°، وهو يشكل أنماط تواصل جيدة.

أكثر الأساليب شيوعاً في الاستخدام كعملية تقييم الأداء هي:

 طريقة الإدارة بالأهداف:
 تقسيم ال360°
 مقياس المراقية السلوكية
 مقياس التصنيف المضبوط وفقا لمعايير السلوك

كما أن نُظم السمة القائمة، التي تعتمد على عوامل مثل النزاهة والإخلاص، يشيع استخدامها من قبل الشركات. وتوفر المؤلفات العلمية حول هذا الموضوع دليلا على أنه يجب تجنب تقييم الموظفين حول عوامل كتلك. وتاأى الأسباب في شكل شقين:

1)لأن نُظم السمة القائمة، بحكم التعريف، تعتمد على سمات الشخصية، فتجعل من الصعب على المدير توفير ملاحظت يمكن أن تُحدث تغيير إيجابي في أداء الموظف. إن السبب في هذا هو أن معظم أبعاد الشخصية ثابتة، فحتى إذا تمكن الموظف من تغيير سلوك معين، لن يتمكنوا هم من تغيير شخصيته بأجملها. على سبيل المثال، قد يتوقف الشخص الذي يفتقر إلى النزاهة عن الكذب على المدير لأن نواياه قد كُشفت، ولكن سيظل معدل النزاهة لديه منخفض، ومن المرجح أن يعود للكذب مرة أخرى عندما يزول خطر الكشف عنه.

2)لأن نُظم السمة القائمة غير محددة، يكون تأثرها بسياسات الإدارة أكثر سهولة، مما يتسبب في جعلها أقل موثوقية كمصدر للمعلومات عن الآداء الفعلى للموظف. ويتيح عدم وضوح هذه الآليات للمديرين ملئها طبقاُ لمن يريدون منحه علاوة أو من يشعرون أنه يستحقها، بدلاً من مكافأة الموظفين على سلوكيات معينة ينبغى أو لا ينبغى أن يقوموا بها. قد تتسبب هذه النُظم أيضاً في جعل الشركة أكثر عرضة لمطالبات التمييز حيث من الممكن أن يتخذ المدير قرارات متحيزة دون الحاجة لدعمها بمعلومات سلوكية محددة.

زُعم في تقرير بى تى إف أنه "على الرغم من أن التقارير السنوية المقدمة من قِبل الوزارات والإدارات إجبارية، إلا أنها نادراً ما تُحَضَّر وتُقَدَّم إلى الحكومة، كما أنها غير واضحة وبالكاد تتماشى مع المعايير، سواء من حيث المضمون أو الشكل. واشتملت التوصية على أنه ينبغى تحديد الأهداف من قِبل الوزارات التي كان ينبغي أن يكون هناك تحديد الأهداف من قبل وزارات حيث يمكن استنتاج إنجازات ملموية وقابلة للقياس. (قسم تقرير بى تى إف 10 تحت10,1).

المضاعفات المحتملة

على الرغم أن تقييم الأداء له الكثير من الفوائد لكن لوحظ أن إيجاد علاقة بين أداء الموظف وأداء المنظمة مهمة صعبة. بالعموم هناك نوعان من مشاكل تقييم الأداء، المشاكل التي تؤثر على المنظمة ومنها تقييم الأداء، والأخرى التي تؤثر على ثقافة المنظمة.

المصادر

وصلات خارجية

 النهج التفاوضي لتقييم الأداء، جامعة كاليفورنيا
 مناقشة وتصميمات حول تقييم الأداء.

تطوير الذات
علم النفس التنظيمي
مكان العمل

تقييم أداء


Maxie Lee Ryles III (nascido em 29 de março de 1990), conhecido por seu nome artístico Fivio Foreign, é um rapper americano. Em 2019, ganhou fama com o single "Big Drip", que rendeu um remix com os rappers Lil Baby e Quavo. Ele assinou com a gravadora do colega rapper nova-iorquino Mase, a RichFish Records e Columbia Records.

Em maio de 2020, Ryles colaborou na música "Demons" de Drake, que alcançou a 34ª posição na Billboard Hot 100, rendendo a ele seu primeiro single nas paradas da Billboard. Mais tarde naquele mês, ele colaborou com Lil Tjay e Pop Smoke na canção "Zoo York", que atingiu o pico na posição de númeor 65 na Billboard Hot 100. Em agosto de 2021, ele alcançou maior reconhecimento com sua participação na canção de Kanye West "Off the Grid" de seu décimo álbum de estúdio Donda, que alcançou a posição de número 11 na Billboard Hot 100.

Infância
Ryles começou a fazer rap com o nome de "Lite Fivio" em 2011. Em 2013, ele mudou seu nome para Fivio Foreign e formou um coletivo musical com seus amigos sob o nome de 800 Foreign Side.

Carreira
Ryles começou a ganhar força após o lançamento de seu single "Big Drip". A música foi apresentada em seu EP "Pain and Love" de 2019 e 800 a.C. Em novembro, ele assinou um contrato de um milhão de dólares com a Columbia Records, em conjunto com a gravadora RichFish Records do rapper americano Mase.

Em maio de 2020, Ryles ganhou seus primeiros dois singles nas paradas da Billboard, com participações em "Demons" de Drake e "Zoo York" de Lil Tjay. No mesmo mês, Ryles lançou a organização sem fins lucrativos Foreignside Foundation, "voltada para fornecer recursos e programas benéficos para jovens em risco, moradores de rua, atuais e ex-membros de gangues, indivíduos encarcerados".

Em 11 de agosto de 2020, Ryles foi incluído na XXL Freshman Class de 2020. Durante o resto de 2020, ele apareceu em uma série de canções de outros artistas, incluindo "Spicy" de Nas, "K Lo K" de Tory Lanez, "That Is a Fact (Remix)" de French Montana e "I Am What I" de King Von. Em novembro de 2020, ele lançou o single "Trust", de seu próximo projeto, B.I.B.L.E. Ele lançou a canção de Natal "Baddie on My Wish List" em 3 de dezembro, como parte do projeto de férias da Apple Music Carols Covered.

Em 2021, ele apareceu no álbum Donda de Kanye West junto com Playboi Carti.

Vida Pessoal
Em 2018, a mãe de Ryles morreu de um derrame. Ryles tem um filho com a namorada. Ryles era amigo do falecido Pop Smoke e King Von, que foram assassinados em 2020.

O filho de Ryles nasceu em Abril de 2021.

Politicamente, Ryles apoiou a campanha de reeleição presidencial de Donald Trump em 2020.

Discografia

Álbuns

Extended plays

Singles

Como artista principal

Como colaboração

Outros sons que entraram em paradas

Naturais de Nova Iorque (estado)
Naturais de Nova Iorque (cidade)
Rappers dos Estados Unidos
Nascidos em 1990
Afro-americanos
Cantores dos Estados Unidos

Fivio Foreign


Simon Hedlund (født 11. marts 1993) er en svensk fodboldspiller, der spiller for den svenske klub IF Elfsborg .

Klubkarriere

Elfsborg
Hedlund blev født i Trollhättan, Västra Götalands län, og sluttede sig til ungdomssystemet i IF Elfsborg, da han var 16 år gammel, efter at have spillet for hjembyens klubber IFK Trollhättan og FC Trollhättan. Han fik sin professionelle debut den 12. august 2012 i en 4-1 sejr i ligaen over Malmø FF, han kom ind som en sen indskiftning for Niklas Hult. I slutningen af sæsonen vandt Elfsborg den svenske ligatitel Allsvenskan. Han var også en del af Elfsborg -holdet, der vandt den svenske pokal i 2014. Den 31. juli 2014 scorede Hedlund sit første mål i europæisk turnering da han scorede på et straffespark i det 89. minut i en 4-1 sejr over den islandske klub FH i tredje kvalifikationsrunde i Europa League.

I løbet af sin tid i Elfsborg spillede Hedlund 93 ligakampe, hvor han scorede 14 mål. Han scorede også ni mål i 20 kampe i den svenske pokalturnering og fik i alt 17 kampe i Champions League og UEFA Europa League.

Union Berlin
Den 29. august 2016 underskrev Hedlund en fireårig kontrakt med 2. Bundesliga-klubben, 1. FC Union Berlin. Skiftet fra IF Elfsborg til Union Berlin gjorde ham til det dyreste køb af den tyske klub Hedlund debuterede den 21. september som indskifter i en udekamp mod Würzburger Kickers, som Union vandt 1–0. Han sluttede sæsonen 2016–17 med 29 optrædener, hvor han scorede tre mål.

Hedlund missede kun tre ligakampe i løbet af sæsonen 2017-18 da Union sluttede som nr. 8 i ligaen. Men den efterfølgende sæson fik han mindre spilletid, da Union Berlin til sidst pressede på til oprykning til Bundesligaen, han forlod klubben nogle måneder efter. Hedlund forlod Union Berlin i januar 2019, han nåede i alt at få 75 kampe og score 11 mål for klubben.

Brøndby
Den 11. januar 2019 sluttede Hedlund sig til den danske Superliga-klub Brøndby IF for et gebyr, der blev rygtet for at være omkring € 250.000, og underskrev en fire-en-halv-årig kontrakt med holdet.  Han blev tildelt trøjenummer 27 af klubben.
Hedlund scorede sit første mål for Brøndby i en 2–2 hjemme uafgjort mod OB den 29. marts. Hedlund fik spilletid i alle 3 pokalkampe og startede inde i DBU Pokalen 2018-19 finalen mod FC Midtjylland i sine første seks måneder i Brøndby, en kamp mod FC Midtjylland, der til sidst blev tabt på straffesparkskonkurrence. Hedlund sluttede sæsonen 2018-19 med fire mål i 19 kampe. Den 30. juni 2020 testede Hedlund og holdkammerat Samuel Mráz positivt for COVID-19 og udelukkede dem i mindst en uge.

Inden kampen mod FC Midtjylland den 24. oktober 2020 blev Hedlund ikke udvalgt til kampdagens trup, hvilket gav anledning til spekulationer om årsagerne. Brøndby -cheftræner Niels Frederiksen forklarede, at andre spillere havde imponeret mere under træningen, og at beslutningen om ikke at inkludere Hedlund var "ikke en disciplinær straf". Han ville dog afslutte sæsonen stærkt som en vigtig del af Brøndby -offensiven sammen med topscorer Mikael Uhre og Jesper Lindstrøm da klubben vandt sin første Superliga-titel i 16 år. Hedlund bidrog med otte mål og ni assists i 31 kampe i klubbens titelvindende sæson og blev kåret til månedens Superliga-spiller i maj 2021 for sine præstationer.

International karriere
Hedlund har repræsenteret Sverige på forskellige ungdomsniveauer.

Titler
Elfsborg
 Allsvenskan: 2012
 Svenska Cupen: 2013–14
Brøndby IF
 Superligaen: Superligaen 2020-21

Referencer

Eksterne henvisninger

Angribere (fodbold)
Midtbanespillere (fodbold)
Fodboldspillere fra Brøndby IF
Fodboldspillere fra 1. FC Union Berlin
Fodboldspillere fra IF Elfsborg
Fodboldspillere fra Sverige
Pages with unreviewed translations

Simon Hedlund


Kruidnoten male su, okrugle slastice hrskave teksture. Tradicionalno su povezani s nizozemskim slavljem Sinterklaasa.

Pojam kruidnoten često je zbunjen s pepernoten. Kruidnoten, što se može prevesti kao "začinski orašasti plodovi", su tvrđi, različite su boje i oblika, te izrađuju se od istih sastojaka kao i speculaas.

Još jedna vrsta kruidnotena zove se chocolade-kruidnoten koji su pokriveni tamnom, mliječnom ili bijelom čokoladom.

Izvori

Nizozemski proizvodi
Slastice

Kruidnoten


Enrique del Arca fue un médico argentino de fines del  y comienzos del XX, decano de la Facultad de Medicina de la Universidad de Buenos Aires en dos oportunidades y legislador provincial.

Biografía
Enrique del Arca nació en la ciudad de Buenos Aires el 11 de septiembre de 1854, hijo del doctor Zenón del Arca, decano de la Facultad de Medicina de la Universidad de Buenos Aires, quién murió durante la epidemia de fiebre amarilla de 1871, y de Saturnina Plá.

Tras finalizar sus estudios de bachillerato en el Colegio Nacional de Buenos Aires, siguió la carrera de Farmacia recibiéndose en 1873. Ingresó seguidamente en la Facultad de Medicina. Efectuó sus prácticas en el Hospital General de Hombres bajo la dirección de su maestro Manuel Augusto Montes de Oca y se graduó en 1877 con la tesis Observaciones sobre las operaciones practicadas en 1875, en las salas de clínica quirúrgica del Hospital General de Hombres.

En 1879 junto a Manuel T. Podestá y a Carlos Villar dirigió la Revista de Ciencias, Artes y Letras , medio en el que colaborarían habitualmente figuras de la época como Bartolomé Mitre, Domingo Faustino Sarmiento, Guillermo Rawson y José Manuel Estrada.

Entre ese año y 1889 se desempeñó profesor suplente en la Facultad de Medicina de la Universidad de Buenos Aires.

En 1880, año de la revolución que enfrentó a la provincia de Buenos Aires con el gobierno nacional, se desempeñó como diputado a la legislatura bonaerense.

En 1892 presidió la comisión creada por el Consejo Nacional de Higiene con el objeto de redactar el Codex Medicamentarius, el cual fue aprobado por ley del 14 de diciembre de 1893.

Entre los años 1897 y 1900 se desempeñó por primera vez como Decano de la Facultad de Medicina, siendo designado para el cargo por voto unánime de los electores.

Ese último año fue designado delegado ante el Congreso Internacional de Medicina de París y en 1905 actuó también como delegado de la República Argentina ante el Congreso Científico Latinoamericano reunido en Río de Janeiro.

En 1906 las revueltas estudiantiles en la Universidad de Buenos Aires lo llevó nuevamente por unanimidad de votos al cargo de Decano de la Facultad de Medicina, pero ante la situación prefirió renunciar a los pocos meses de haberlo asumido.

A propuesta de Eliseo Cantón, la Academia Nacional de Medicina lo nombró Académico Honorario.

Durante su carrera fue también médico del Asilo Maternal y del Hospital Rivadavia. Especializado en hidroterapia, escribió varios ensayos. Su obra más destacada en la materia fue Aguas Minerales, especialmente de la República Argentina (1910).

Ya muy enfermo de reumatismo articular, se retiró del ejercicio de la profesión y viajó por balnearios de Europa en procura de bienestar.

De regreso en el país, falleció en San Fernando, provincia de Buenos Aires, el 21 de marzo de 1911.

Estaba casado con Justa Lynch.

Notas y referencias

Bibliografía
 Vicente Osvaldo Cutolo, Nuevo diccionario biográfico argentino (1750-1930), Editorial Elche, 1968

Enlaces externos
 Dr. Enrique del Arca
 Médicos argentinos

Diputados provinciales de Argentina (Buenos Aires)
Médicos de la ciudad de Buenos Aires
Médicos de Argentina del siglo XIX
Médicos de Argentina del siglo XX
Decanos de la Facultad de Medicina de la Universidad de Buenos Aires
Alumnado de la Facultad de Medicina de la Universidad de Buenos Aires

Enrique del Arca


Lang Buzulu, Lötschen Vadisi 'nin en arka kısmında bulunan bir vadi buzulu. İsviçre 'nin Wallis Kantonu'nda Bern Alpleri 'nde bulunur. 6 km uzunluğunda olan Lang Buzulu, 9 km² lik bir alanı kaplar.

Lang Buzulu iki kenar koldan oluşur. Bu iki koldan büyük olanı Anen Buzulu adını taşır ve kaynağı deniz seviyesinden 3890 m yüksekteki buzul kaplı Mittaghorn'un güney kanadıdır. Bu kol 1 km genişliğinde buz akıntısı olarak kuvvetli bir eğim ile güneyden yamaş aşağı akar. İkinci kol 3173 m yüksekliğindeki buzul geçidi Lötschen Boşluğu 'ndan başlar ve Schinhorn 'un kuzey etekleri boyunca güneybatıya akar. Aşağı kısımlarında Lang Buzulu sadece yaklaşık 500 m genişliğindedir. Büyük kısmı sürüklediği materyal ile kaplı Buzul dili deniz seviyesinden 2.050 m yüksekliktedir. Buzul dili, Lötschen Vadisi 'nden Rhône Nehri 'ne akan Lonza Nehri'ne açılır.

19. Yüzyıl ortalarındaki Küçük Buz Çağı süresince en yüksek seviyesine ulaştığı zamandan beri Lang Buzulu yaklaşık 1 km geri çekilmiştir. Lang Buzulu 'nu Aletsch Buzulu sisteminden doğuda ayıran, Anen Sırtı'daki kayalık düzlemde, Lötschen Boşluğu kıyısında, İsviçre Alpler Kulübü 'nün 3240 m yüksekte Hollandia Kulübesi bulunur. Burası Lötschen Vadisi'nden Jungfraujoch'a veya daha doğuda Grimselpass 'a giden buzul turu rotaları için önemli bir etap noktası olarak hizmet eder.

İsviçre'deki buzullar
Alpler

Lang Buzulu


Kingsnorth es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Ashford, en el condado de Kent (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Kingsnorth tiene una superficie de 12,46 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Kingsnorth tenía 6709 habitantes (50,53% varones, 49,47% mujeres) y una densidad de población de 538,44 hab/km². El 25,86% eran menores de 16 años, el 71,13% tenían entre 16 y 74 y el 3,01% eran mayores de 74. La media de edad era de 32,84 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 22,26% estaban solteros, el 66,45% casados y el 11,3% divorciados o viudos.

El 94,87% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 1,83% de la población, mientras que el 3,29% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 97,18% eran blancos, el 1,21% mestizos, el 0,73% asiáticos, el 0,52% negros, el 0,19% chinos y el 0,12% de cualquier otro. El cristianismo era profesado por el 77,06%, el budismo por el 0,1%, el hinduismo por el 0,22%, el judaísmo por el 0,1%, el islam por el 0,45%, el sijismo por el 0,12% y cualquier otra religión por el 0,09%. El 15,08% no eran religiosos y el 6,77% no marcaron ninguna opción en el censo.

3656 habitantes eran económicamente activos, 3553 de ellos (97,18%) empleados y 103 (2,82%) desempleados. Había 2487 hogares con residentes, 42 vacíos y 11 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Kent
Parroquias civiles de Kent

Kingsnorth


Galatasaray Spor Kulübü, merkezi İstanbul'da olan, özellikle erkek futbol takımı ile tanınan spor kulübüdür. Türkiye'nin en başarılı ve en çok taraftara sahip olan spor kulüplerinden birisidir.

1905 yılında Ali Sami Yen ve arkadaşları tarafından, öğrenci oldukları Galatasaray Lisesi'nde kurulan kulüp, erkek futbol branşında 23 kez Lig şampiyonu olmuş, 18 kez Türkiye Kupası ve 16 kez de Türkiye Süper Kupası kazanmış; 2000 yılında da UEFA Kupası'nı ve UEFA Süper Kupası'nı kazanmıştır. Ayrıca futbol liglerinde üçüncü ve dördüncü yıldızı takan ilk takımdır.

Galatasaray SK, güncel olarak futbol (erkekler ve kadınlar), basketbol (erkekler, kadınlar ve engelliler) ve voleybol (erkekler ve kadınlar) dallarında en üst lig düzeyinde temsil edilmektedir.

2004 yılında Polonya'nın Poznań şehrinde gerçekleşen 23 Yaş Altı Dünya Kürek Şampiyonası'nda yarışan İhsan Emre Vural ve Ahmet Yumrukaya ikilisi, hafif kilo iki tek kategorisinde şampiyon olarak, Türkiye'nin kürekteki ilk şampiyonluğunu kazandırdılar.

2008 yılında Galatasaray (tekerlekli sandalye basketbol takımı), IWBF Şampiyonlar Ligi finalinde Alman rakibi RSV Lahn-Dill'i 63-51 yenerek şampiyon oldu. Daha sonra Galatasaray, Japonya'da düzenlenen Kıtalararası Kitakyushu Kupası'nda Kanada'nın British Columbia takımını 77-62 mağlup ederek, namağlup şekilde şampiyon oldu. 2012 Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası final maçında Almanya'nın RSV Lahn-Dill takımıyla karşı karşıya geldi. Mücadeleyi 65-79 kaybederek Avrupa ikincisi oldu.

2009 yılında ise Galatasaray (kadın basketbol takımı), Eurocup finalinde İtalya'nın Cras Basket Taranto takımını 82-61 yenerek Avrupa Şampiyonu unvanını aldı.

2013-2014 sezonu EuroLeague Women 8'li finalleri için Rusya'nın Ekaterinburg şehrindeki turnuvada grubunu 2. sırada bitiren Galatasaray Odeabank yarı finalde ev sahibi UGMK Yekaterinburg'u 77-70 yenerek tarihinde ilk kez finale kalmış ve finalde ezeli rakibi Fenerbahçe'yi 69-58 yenerek Avrupa'nın 1 numaralı kupası olan EuroLeague Women'ı müzesine götürmüştür.

2013-2014 sezonunda Türk spor tarihinde bir ilki gerçekleştiren Galatasaray Spor Kulübü, yarıştığı erkek futbol, erkek basketbol, kadın basketbol, tekerlekli sandalye basketbol, erkek voleybol ve kadın voleybol branşlarında mücadele ettikleri branşların tamamında aynı sezon içerisinde kendi branşlarının Şampiyonlar Liglerinde mücadele ederek ulaşılması zor bir başarıya imza atmıştır.

2015-2016 yılında ise Galatasaray, EuroCup finalinde Fransa'nın Strasbourg IG takımını 78-67 yenerek Avrupa Şampiyonu unvanını aldı.

2017-2018 yılında da Galatasaray (kadın basketbol takımı) yine bir diğer İtalyan temsilcisi Reyer Venezia'yı finalde geçerek Avrupa'nın 2. büyük kupası Eurocup'ı tarihinde 2. kez kazanmıştır.

Tarihi

Kuruluşu

30 Ekim 1905'te, Mekteb-i Sultani'de Mehmet Ata Bey'in dersi sırasında arkadaşlarıyla konuşan Ali Sami Yen, bir futbol kulübü kurmaya karar verir. Asım Sonumut, Reşat Şirvani, Refik Cevdet Kalpakçıoğlu, Abidin Daver ve Kamil Ulus Bey'in de ortaklığıyla; Refik Cevdet Kalpakçıoğlu asbaşkanlığında Galatasaray Spor Kulübü kurulur.

Bu dönemde oyunculardan her hafta birer kuruş toplanır, başkan Ali Sami Yen de futbol topuyla ilgilenirdi. Hatta domuz yağı ile temizlenen futbol topu hasar görünce; Ali Sami Yen ayakkabısının bir parçasını keserek yama yapmıştır. Cevdet Kalpakçıoğlu da formaları yıkardı. Kulübün ilk isminin Gloria ya da Audace koyulması istenmiştir; ancak takımın oynadığı ilk maçında Rum rakibini 2-0 yenerken seyircilerin onlardan "Galata Sarayı Efendileri" diye söz etmesiyle bugünkü isim doğmuştur. Ali Sami Yen tarafından söylenen bir söz; Galatasaray Spor Kulübü'nün kuruluş ve varoluş amacını belirleyecektir:

Kurucu listesi

Galatasaray Spor Kulübü kurucu listesi, resmiyet kazanma sürecinde değişikliğe uğramıştır. 1905'ten 1919'a kadar Galatasaray Spor Kulübüne başkanlık yapan, mektebin 889 numaralı öğrencisi Ali Sami Yen, el yazısıyla tuttuğu Galatasaray Terbiye-i Bedeniye Kulübü Ihsaiyet Defteri'nin (Sayım-İstatistik Defteri) 181 ve 182. sayfalarında kurucu 13 üyeyi şöyle sıralar:

 Ali Sami Yen
 Asım Tevfik Sonumut
 Emin Bülent Serdaroğlu
 Celal İbrahim
 Boris Nikolof
 Milo Bakiç
 Pol Bakiç
 Bekir Sıtkı Bircan
 Tahsin Nahit
 Reşat Şirvanizade
 Hüseyin Hüsnü Kayacan
 Refik Cevdet Kalpakçıoğlu
 Abidin Daver

1905'te Osmanlı İmparatorluğu'nda bir dernekler yasası bulunmadığından, Galatasaray Spor Kulübü yasal olarak tescil edilme olanağını bulamamıştır. 1912 yılında Cemiyetler Kanunu çıkarıldıktan sonra, kulüp yasal bir kimlik kazandı. Yetkili makamlara kulüplerin tüzükleriyle birlikte, kurucu üyelerin ad ve adreslerinin de bildirilmesi zorunlu tutulduğundan, istifa eden ya da eğitimlerini tamamlayarak ülkelerine dönen üyeler ilk listeden çıkarılmış ve 1 Eylül 1913'te kurucu liste yeniden düzenlenmiştir. Kurucu üyelerin yeni sıralaması şöyle gerçekleşmiştir:(Ali Sami Yen'in Babası Kuruluştan 2 Gün Sonra Vefat Etmiştir.)

 Ali Sami Yen
 Asım Tevfik Sonumut
 Emin Bülent Serdaroğlu
 Celal İbrahim
 Bekir Sıtkı Bircan
 Reşat Şirvanizade
 Refik Cevdet Kalpakçıoğlu
 Abidin Daver

Kulübün günümüzdeki tüzüğünün 5. maddesinde ise kurucular sırasıyla şu isimlerdir:

Ali Sami Yen
 Asım Tevfik Sonumut
 Emin Bülent Serdaroğlu
 Celal İbrahim
 Bekir Sıtkı Bircan
 Reşat Şirvanzade
 Refik Cevdet Kalpakçıoğlu
 Abidin Daver
 Ahmet Robenson
 Ahmet Adnan Pirioğlu
 Neş'et
 Ruşen Eşref Ünaydın
 Yusuf Celal
 Hasnun Galip
 Hüseyin Zihni Eden
 Mehmet Rıza Kara
 Boris Nikolof
 Milo Bakiç
 Paul Bakiç
 Tahsin Nihat
 Hüseyin Hüsnü

Galeri

Arma

Galatasaray'ın ilk amblemi; ağzında futbol topu taşıyan kanatları gerili bir kartalı içeriyordu. Ancak Galatasaray Lisesi öğrencilerinden Şevki Ege tarafından çizilen bu kompozisyon benimsenmeyince kenara itildi. Bugünkü amblem ise 1923 yılında, yine lise öğrencilerinden Ayetullah Emin tarafından çizilmiştir. Yeni çizim, geometrik çizgilerin uyumlu kullanılmasıyla iç içe geçmiş sarı-kırmızı renklerde "GS" harflerini içermekteydi. İlk olarak Ayetullah Emin ve Şinasi Şahingiray tarafından çıkarılan haftalık bir mecmuada kullanılan bu kompozisyon çok beğenildi. Bunun üzerine resmî amblem olarak kabul edilmesi için teklif yapıldı. Teklif alkışlar arasında ittifakla kabul oldu. Eski harfler Gayın ve Sin, daha sonra Latin alfabesine geçilmesiyle yerini G ve S harflerine bıraktı. Ayrıca G ve S harflerini taşır ve takım kurulduktan 5 yıl sonra arma yapılmıştır.

Renkleri
Galatasaray Spor Kulübü'nün ilk renkleri kırmızı-beyaz'dır. Türk bayrağı'nın renklerinden esinlenerek seçilen bu renkler, dönemin yönetimi tarafından kuşkuyla karşılanmış ve futbolcular sıkı bir takibe alınmışlardır. Bu nedenle, sarı-siyah renkler gündeme gelmiş ama bunlar da kalıcı olmamış ve Galatasaray, bugünkü renklerine kavuşmuştur. Bu renklerin öyküsünü Ali Sami Yen şu şekilde açıklamaktadır:

 Buna karşılık kuruculardan Bekir Sıtkı, söz konusu renklerin Gül Baba'nın II. Bayezid'e verdiği sarı ve kırmızı güllerden esinlenildiğini ileri sürer.

Yönetim Kurulu

Divan Kurulu

Şubeler

Erkek Futbol

2000 yılında bu başarılarından dolayı Galatasaray, Uluslararası Futbol Tarihi ve İstatistikleri Federasyonu tarafından yapılan "Dünyanın en iyi futbol kulüpleri" istatistik çalışmasında, 2000 Ağustos ayının en iyi takımı olarak gösterildi ve o yılın sonunda dünyada yılın en iyi takımı oldu.

Galatasaray UEFA Kupası'nı yenilmeden ve UEFA Şampiyonlar Ligi gruplarını 3. olarak bitirip kazanan tek takımdır. 1999-2000 yılında, UEFA Kupası finalinde İngiltere'nin Arsenal kulübünü penaltılarla yenerek, bir Avrupa Kupası kazanan ilk ve tek Türk futbol kulübü olmuştur. Galatasaray aynı yıl; Süper Kupayı da Real Madrid'i 2-1 yenerek kazanmıştır. Avrupa'da en fazla başarı yakalamış Türk takımı olan Galatasaray'ın Avrupalı rakiplerine oranla mütevazı olarak görülen kadrosuyla kazandığı UEFA Kupası ve Süper Kupa dünyada büyük bir başarı olarak görülmüş, böylece Galatasaray adı tüm dünya tarafından tanınan bir marka hâline gelmiş ve kulüp dünya çapında büyük bir taraftar topluluğu kazanmıştır. Kulüp Avrupa'daki popülerliğini hâlen devam ettirmektedir.

Kadın Futbol

Galatasaray (kadın futbol takımı), Galatasaray Spor Kulübü'nün Kadınlar Süper Ligi'nde mücadele eden kadın futbol takımıdır. Takım, maçlarını 3.500 kişilik Florya Metin Oktay Tesisleri'nde oynamaktadır.

Erkek Basketbol

Galatasaray (basketbol takımı), Galatasaray Spor Kulübü'nün Basketbol Süper Ligi'nde mücadele eden erkek basketbol takımıdır. Takım, maçlarını 16.500 kişilik Sinan Erdem Spor Salonu'nda oynamaktadır.

2015-2016 yılında ise Galatasaray, EuroCup finalinde Fransa'nın Strasbourg IG takımını 78-67 yenerek Avrupa Şampiyonu olmuştur.

Kadın Basketbol

Galatasaray (kadın basketbol takımı), Galatasaray Spor Kulübü'nün Kadınlar Basketbol Süper Ligi'nde mücadele eden kadın basketbol takımıdır. Takım, maçlarını 2.200 kişilik Ahmet Cömert Spor Salonu'nda oynamaktadır.

2009 yılında Galatasaray, İtalya'nın Cras Basket Taranto takımını 82-61 yenerek EuroCup Women Şampiyonu olmuştur.

2013-2014 sezonu EuroLeague Women 8'li finalleri için Rusya'nın Ekaterinburg şehrindeki turnuvada grubunu 2. sırada bitiren Galatasaray Odeabank yarı finalde ev sahibi UGMK Yekaterinburg'u 77-70 yenerek tarihinde ilk kez finale kalmış ve finalde ezeli rakibi Fenerbahçe'yi 69-58 yenerek Avrupa'nın 1 numaralı kupası olan EuroLeague Women'ı müzesine götürmüştür.

2018 yılında da yine bir diğer İtalyan temsilcisi Reyer Venezia'yı finalde geçerek Avrupa'nın 2. büyük kupası EuroCup Women'ı 2. kez kazanmıştır.

Tekerlekli Sandalye Basketbol

Galatasaray (tekerlekli sandalye basketbol takımı), Galatasaray Spor Kulübü'nün Tekerlekli Sandalye Basketbol Süper Lig'de mücadele eden tekerlekli sandalye basketbol takımıdır. Takım, maçlarını 2.200 kişilik Ahmet Cömert Spor Salonu'nda oynamaktadır.

Galatasaray, Avrupa Tekerlekli Sandalye Basketbol Şampiyonası finalinde Alman rakibi RSV Lahn-Dill'i 63-51 yenerek Avrupa Şampiyonlar Şampiyonu oldu. Daha sonra Galatasaray, Japonya'da düzenlenen Kıtalararası Şampiyonada British Columbia takımını 77-62 mağlup ederek ve namağlup şampiyon olarak Türkiye'de kulüp bazında en büyük başarıya imza atmıştır.

Erkek Voleybol

Galatasaray (erkek voleybol takımı), Galatasaray Spor Kulübü'nün Efeler Ligi'nde mücadele eden voleybol takımıdır. Galatasaray (erkek voleybol takımı) maçlarını 5.500 kişilik TVF Burhan Felek Voleybol Salonu'nda oynamaktadır.

2018-2019 sezonunda ise CEV Kupası'nda final oynayan ekip İtalya temsilcisi Trentino Itas'a iki maçta da mağlup olarak kupaya finalde veda etmiş ve Avrupa ikincisi olmuştur.

Kadın Voleybol

Galatasaray (kadın voleybol takımı), Galatasaray Spor Kulübü'nün Sultanlar Ligi'nde mücadele eden voleybol takımıdır. Galatasaray (kadın voleybol takımı) maçlarını 5.500 kişilik TVF Burhan Felek Voleybol Salonu'nda oynamaktadır.

Galatasaray, 2012 yılında CEV Kupası'nda İtalya temsilcisi Unendo Yamamay Busto Arsizio'ya altın sette yenilerek Avrupa ikincisi oldu. 2016 yılında CEV Kupası'nda Rusya temsilcisi Dinamo Krasnodar'ı kendi sahasında 3-2 yenen takım deplasmanda rakibine 3-0 yenilerek kupaya ikinci kez final ayağının son maçında veda etmiştir ve Avrupa ikincisi olmuştur. Son olarak 2021 yılında ise CEV Kupası'nda tarihinde 3. kez final oynama başarısı sağlamış ancak önceki finallerde olduğu gibi rakibi Saugella Monza'ya yenilerek kupayı yine bir final sonucunda kaybetmiş ve 2. olmuştur.

Espor

Galatasaray Espor, Galatasaray Spor Kulübü tarafından 29 Kasım 2016 tarihinde kurulan elektronik spor şubesidir. Şubenin aktif olarak Valorant, FIFA, NBA 2K, PUBG Mobile ve EFootball takımları bulunmaktadır.

Yüzme

Yüzme sporu, atletizm ve jimnastik ile birlikte 3 ana spor dalından birisidir. Küçük yaşlarda başlayıp, uzun yıllar süren, büyük emek ve sabır gerektiren bu spor dalının Türkiye'de geçirdiği süreç içinde Galatasaray her zaman önemli bir rol oynamıştır. Galatasaray Lisesinin neredeyse kuruluşu ile başlayan bu ilginin tarihte 1873 yılına, Monseur Moiroux'un Beden hocalığı zamanın da belirtilmektedir.

1953-1966 yılları arasında Engin Ünal, Esfak Baytin ve Yılmaz Özüak gibi sporcuların bulunduğu takım önemli başarılara imza atmıştır. Yakın zamanlarda da Canan Ateş, Murat Özüak, Gökhan Attaroğlu, Memduha Alpdoğan, Banu Vahapoğlu, Berna Büyükuncu gibi sporcular bu başarıları devam ettirmişlerdir. Günümüzde de Galatasaray yüzme sporunda hem ulusal hem de uluslararası alanda başarılarını sürdürmektedir.

Kadın Kürek

Galatasaray Kadın Kürek Takımı, 1953 yılında Türkiye Kürek Şampiyonası'nın ilk şampiyonu olmuş olup en başarılı kürek takımları arasında yer almaktadır.

Erkek Kürek

Galatasaray Erkek Kürek Takımı, 1953 yılında Türkiye Kürek Şampiyonası'nda ilk kez şampiyon olmuş olup en başarılı kürek takımları arasında yer almaktadır.

Yelken

Galatasaray Yelken Şubesi'nin mazisi 1912 yılına dayanır. Moda Koyu'nda İngilizler'in kendi aralarında yaptıkları fıta ve kik yarışları, Galatasaraylılar'ın (Ali Sami Yen, Bülent Emin, Sakallı Celal) deniz sporlarına doğru yönelmelerini sağlamıştır.

Galatasaraylı sporcu Haşim Mardin'in "Rüyam" adlı kotrası ile Atlantik Okyanusu'nu aşmış olmasının yanında; Feyyaz, Burhan, Mahmut, Münir, Atakan, Samim Arduman'la birlikte Erzin ve Zerrin Demir, bu dalda büyük başarılar sağlayıp Avrupa Şampiyonası'na katılan ilk sporcularımız oldular.

Almanya'da katıldığı 236 yarışın 220'sini birincilikle bitiren Demir Turgut 1936, Zerrin Demir de 1960 Olimpiyatları'nda yarıştı. Galatasaray'da denizciliğin başlangıcı anılırken, yelkende ve kotrada ilk akla gelen isimler; Kemal Niyazi Seyhun, Mahir Safi, Suat Karaosman, Fuat, Akif ve İbrahim Beyler'dir.

1950'lerden sonra ise Prof. Dr. Süleyman Dirvana, Nedim Özgen'i saymak mümkündür. Yelken sporuna ilginin azaldığı yıllarda, 1957'de yelken şubesi Bebek'ten alınarak, Galatasaray Adası'na sonra da bugünkü yeri olan Kalamış'a taşınmıştır.

Son yıllarda da uluslararası alanda önemli başarılar kazanan sarı kırmızılı yelkenciler arasında özellikle Alp Alpagut adı ön plana çıkmıştır. Dünya çapında dereceleri olan bu sporcumuz, girdiği yarışlarda hem Türkiye'yi hem de Galatasaray'ı temsil etmektedir. 1998 yılında Almanya'da yapılan Masterler Yarışması'nda Türkiye'yi temsil eden Galatasaraylı sporcu Anıl, Dünya Birincisi olmuştur.

Erkek Sutopu

Galatasaray Erkek Sutopu Takımı, Galatasaray Spor Kulübü'nün Sutopu Süper Lig'inde mücadele eden sutopu takımıdır. Galatasaray Erkek Sutopu Takımı maçlarını Kalamış Engin Bora Sutopu Havuzu'nda oynamaktadır.

Galatasaray Erkek Sutopu Takımı, 2014-2015 sezonu Türkiye Deplasmanlı Sutopu 1. Ligi'ni lider tamamlamış ve oynadığı play off final müsabakası sonucu ENKA Spor Kulübü'nü seride 3-0 geçerek şampiyon olmuştur. Takım, Türkiye Deplasmanlı Sutopu 1. Ligi'nde üst üste 11. , toplamda ise 26. şampiyonluğunu elde etti. Bu şampiyonlukla beraber Galatasaray Erkek Sutopu Takımı 26 lig şampiyonluğu ile Türkiye Deplasmanlı Sutopu 1. Ligi'nde en çok şampiyon olan takım unvanını da eline geçirmiş oldu. Takım, son olarak 2021-2022 sezonunda şampiyon olmuş ve 28. şampiyonluk ile rekoru elinde tutmaktadır.

Kadın Sutopu

Galatasaray Kadın Sutopu Takımı, Galatasaray Spor Kulübü'nün Türkiye Kadınlar Sutopu 1. Ligi'nde mücadele eden sutopu takımıdır. Galatasaray Kadın Sutopu Takımı maçlarını Kalamış Engin Bora Sutopu Havuzu'nda oynamaktadır.

Takım 1. Ligde 2012 yılının ikinci devresi oynadığı maçlarda sırasıyla Işıkkent'i 7-1, Adalar'ı 7-3, AYİK'i 15-0, Çınarlı'yı da 19-2 ile geçerek sezona noktayı koydu ve tüm maçlarını kazanarak özlemini duyduğu 1. Ligdeki ilk şampiyonluğuna ulaşmış oldu.

Binicilik

Dünyanın en gözde sporlarından biri olan binicilik sporunu kulüp bazında 1931 yılında kurmuş olan Galatasaray Spor Kulübü; bu sporu Türkiye'de uluslararası başarı seviyesine ulaştırmayı ve yeni nesillere bu sporu sevdirmeyi amaçlayarak Galatasaray Binicilik Şubesinin, İstanbul Maslak'taki Galatasaray Nevzat Özgörkey Binicilik Tesisleri içindeki yenilenen tesis binasını 15 Aralık 2008 günü eski kulüp başkanı Adnan Polat ve yönetim kurulu üyelerinin de katıldığı davetle tüm sporseverlerin hizmetine açmıştır.

Judo

1984 yılında kurulan Galatasaray'ın judo şubesi; faaliyetlerini Burhan Felek Spor Kompleksi'nde sürdürmektedir. Kulüp, 2009'dan itibaren aynı yerde bulunan Galatasaray Judo Okulu'nda judo eğitimi vermektedir. 2006 Türkiye Büyükler Ferdi Judo Şampiyonası'nda gümüş madalya kazanan judo şubesi, 2007 İstanbul Şampiyonası'nda altın madalya kazanmıştır.

Galatasaray kadın judo takımı, 2014 yılında Avrupa Kulüpler Şampiyonası'nda, 2021 yılında ise Avrupa Şampiyonlar Ligi'nde şampiyon olmuştur.

Briç

Galatasaray Briç Subesi, 1997 yılında Ersan Feray ve Cavit Turan öncülüğünde kurulmuştur. 1999, 2000 ve 2009 yıllarında Türkiye şampiyonu, 2007'de ise İstanbul şampiyonu olan şube, 28 Haziran 2008'de Fransa'nın Pau şehrinde yapılan "49. Avrupa Briç Şampiyona"sında oyuncularından Ergun Korkut'un takım kaptanı olduğu ve Galatasaray Briç Takım Kaptanı Orhan Ekinci'nin ortağı olduğu Türkiye Takımı ile birlikte Avrupa Şampiyonu olmuştur.

Atletizm

Galatasaray Atletizm Şubesi, 1908 yılında Galatasaray Lisesine bağlı olarak kuruldu, günümüzde ise Galatasaray SK'nın bünyesindedir. Puanlı İstanbul Şampiyonalarında 16, Kulüplerarası Türkiye Şampiyonalarında 14 ve Türkiye Atletizm Ligi'nde 2 şampiyonluğu bulunan Galatasaray Atletizm Takımı; Türkiye Şampiyonası'ndaki 1966-1983 yılları arasında 18 yılda 12 şampiyonluk alarak büyük bir üstünlük kurmuştur. Şube günümüzde sadece erkek takımı ile faaliyet göstermektedir.

Satranç

Galatasaray Satranç Şubesi, Galatasaray Spor Kulübü'nün 2013 yılında kurduğu şubesidir. Kulüp doğrudan süper ligde yer almaktansa alt yapıdan başlayarak bir temel oluşturma çalışmalarını tamamlamış ve bu doğrultu da misyonunu sürdürerek satranç branşında da ileriki yıllardaki hedefini büyütmeyi planlamıştır.

Tenis

Galatasaray Tenis Şubesi, Galatasaray Spor Kulübü'nün 2016 yılında kurduğu şubesidir. Kulüp sahibi olduğu TAÇ Spor Tesisleri'nde geleceğin tenisçilerini yetiştirmeyi hedefleyerek şubeyi kurmuştur. Kulüp, 29.10.2016 tarihinde ise Marsel İlhan ile sözleşme imzalayarak oyuncuyu takım bünyesine katmıştır.

Veteran
Galatasaray'ın basketbol ve voleybol branşlarında, veteran liglerinde temsil ettiği şubesidir. Galatasaray Spor Kulübü bünyesindeki basketbol ve voleybol branşlarında geçmişte oynayan oyuncuların belirli bir yaşa gelmesinden ötürü salonlara veda etmesinden sonra sporun içinde kalmaları ve mücadele etmeleri için kurulan belli bir yaş kriteri olan ve yerel lig federasyonları bazında organizasyonları olmadığı için her yaz ülke dışında katıldığı lig ve organizasyonlar da mücadele eden takımlar erkek-kadın basketbol ve erkek-kadın voleybol takımları olarak Galatasaray Spor Kulübü'nü Avrupa'da bu iki branş dört takımla temsil etmektedirler.

Motor Sporları

Galatasaray, Superleague Formula'da temsil edilmektedir.

Milano merkezli Scuderia Playteam AC Milan ve Galatasaray SK yarış takımlarına destek vermektedir. Yarışlar Ağustos ayında, İngiltere'deki Donnington Pisti'nde başlamıştır.

Galatasaray yarış takımının pilotu Alessandro Pier Guidi' dir. Pier Guidi de Scuderia ise Playteam'in Maserati MC-12 ile FIA GT şampiyonasına katılmıştır. Superleague Formula yarış otomobilleri 750 beygir gücünde V12 motorludur.

Galatasaray 2008 şampiyonasını 18 takım arasında 277 puanla 8. olarak bitirmiştir.

Galatasaray 2009 şampiyonasında Scuderia' yı bırakmış ve Durango ile anlaşmıştır.

Kulübün Formula 1 takımı 2012'den beri faaliyet göstermemektedir.

Galatasaray Spor Akademisi

Futbol akademisi

Galatasaray Futbol Altyapısı'nın Hedefi gelecek yıllarda Galatasaray (futbol takımı)nın formasını giyecek sporcuların yetiştirilmesinin yanı sıra Galatasaray örf ve adetlerine bağlı; rakibe, hakeme, seyirciye saygılı; fair-play ilkelerine bağlı sporcular yetiştirmek; bu sporcuları ülke ve dünya futboluna kazandırırken buna paralel olarak kulübümüze ekonomik yönden güç kazandırmaktır.

İstanbul'da Florya, Bağcılar, Fatih, Avcılar, Çobançeşme, Merter, Büyükçekmece, Küçükçekmece, Başakşehir, Bayrampaşa, Beykoz, Beylikdüzü, Etiler, Bahçeşehir, Maltepe, Beylerbeyi, Ümraniye, şubelerinin yanında Anadoluda ise Ankara (2), Kocaeli, G.Antep, Malatya, Zonguldak, K.Maraş, Sakarya, Konya, Antalya, Kuşadası, Nusaybin, Bandırma, Çorlu, Bursa, Mersin, Hatay, Kayseri Galatasaray Futbol okullarının bulunduğu diğer kentlerdir.
Ayrcıa yurtdışında Hollanda'da da bulunan futbol akademisi, Erol Erdal Alkan başta olmak üzere birçok gurbetçi oyuncuyu futbola kazandırdı.

Basketbol okulu
Galatasaray Spor Kulübü, Basketbol Spor Okulu'na katılan öğrencilere sporu ve özellikle basketbolu sevdirmek ve öğrencilere basketboldaki temel hareketleri öğreterek, branşa yönelik fiziksel gelişmelerini ortaya çıkartmak hedefinde hareket etmektedir.

Voleybol okulu
Galatasaray Spor Kulübü, Voleybol Spor Okulu'na katılan öğrencilere sporu ve özellikle voleybolu sevdirmek ve öğrencilere voleyboldaki temel hareketleri öğreterek, branşa yönelik fiziksel gelişmelerini ortaya çıkartmak hedefinde hareket etmektedir.

Yüzme okulu

Galatasaray Spor Kulübü Yüzme Okulunda yüzme eğitiminin yanı sıra çocuğunuzun fiziksel ve ruhsal gelişimine destek olacak birçok program planlanmıştır.

Yelken okulu
Mazisi 1910'lara dayanan Galatarasay Yelken Şubesi, Galatasaray Spor Kulübü'nün altında amatör şubeler kapsamında çalışmalarını sürdürmektedir. Şube Türkiye'nin en yoğun yaşayan şehirlerinden İstanbul'da ve bu şehrin en merkezi yerlerinden biri olan ama bir o kadar şehirden uzak hissi veren Kalamış Koyu'ndaki Galatasaray Kalamış Tesisleri'nde yer almaktadır. Rüzgâr sörfü kursları ile birlikte yelken sporunun çeşitli branşları ve yaz okulları burada bulunmaktadır.

Judo okulu
Burhan Felek Spor Kompleksi içinde bulunan kapalı spor salonu ve Galatasaray Ergun Gürsoy Olimpik Yüzme Havuzu'nun bulunduğu alanda eğitimleri verilmektedir.

Binicilik okulu
Galatasaray Nevzat Özgörkey Binicilik Tesisleri'nde küçükler için Pony gibi çeşitli eğitimler verilmektedir.

Tesisler

Nef Stadyumu

Ana madde: Nef Stadyumu, Ayrıca bakınız: Ali Sami Yen Stadyumu

Nef Stadyumu , Türk  Telekom Arena'nın açılış maçı 2010-2011 sezonu içerisinde oynandı. Ali Sami Yen Spor Kompleksi 'nde bulunan Galatasaray Spor Kulübü'nün içerisinde 55.147 seyirci kapasiteli Süper Lig ve UEFA standartlarına uygun, kapalı spor salonu ve alışveriş merkezleri (sinema, hipermarket, cafe, bar) ile beraber yer alan olan stadyumudur.  Türkiye'nin en lüks ve en modern stadyumu olmuştur.
Stadyumu 3D internetten görmek mümkündür.

Florya Metin Oktay Tesisleri

Florya Metin Oktay Tesisleri Galatasaray'ın ve Türk millî takımının antrenman yaptığı tesislerdir. Galatasaray'ın efsane oyuncusu Metin Oktay'ın 1991 yılındaki kazada hayatını kaybetmesi sonucu tesislere ismi verilmiştir. 80 hektarlık bir alana kurulmuştur.

Metin Oktay Tesisleri; Merkez Yönetim Binası, kamp binası, dört adet tam boy futbol sahası, genç takım tesisleri, kapalı spor salonu, Galatasaray Futbol Akademisi, Galatasaray Hastanesi, restoranlar, eğlence alanlarının yanı sıra Galatasaray Basketbol ve Voleybol takımları için yapılmış olan eğitim tesislerinden oluşmaktadır.

Galatasaray Spor Kulübü, Florya Metin Oktay Tesisleri' nin arazisini lüks otel, villa, AVM olarak değerlendirip, antrenman tesislerini Büyükçekmece'de ki kulübe ait 400,000 metrekare alana taşımak istemektedir.

Galatasaray Beyoğlu Hasnun Galip Kulüp Merkezi

Kulüp merkezi, Beyoğlu, Hasnun Galip Sokak'ta bulunmaktadır.

2004 yılına kadar kulüp merkezi olarak işlev gören ve "Hasnun Galip Binası" olarak anılan bina, bugün kulübün Stadyum'dan sorumlu bölümlerine ve Sicil Kurulu'na hizmet vermektedir.

Galatasaray Kalamış Tesisleri

Anadolu yakasında bulunan Kalamış Tesisleri, Galatasaray'ın yelken şubesine ev sahipliği yapmaktadır. İstanbul'un en gözde sahillerinden birinde bulunan Kalamış Tesisleri ayrıca, Galatasaray camiasına şık restoranı ve temizliği sürekli denetlenen denizi ve sahili ile de hizmet vermektedir. 2007 yılında tamamen yenilenen Kalamış Tesisleri, Kadıköy bölgesinin en güzel sahil mekânlarından biri haline gelmiştir. Bu tesise bir kapalı salon ilave edilecektir.

Galatasaray Ergun Gürsoy Olimpik Yüzme Havuzu

Üsküdar Burhan Felek Spor Kompleksi içinde yer alan Galatasaray Ergun Gürsoy Olimpik Yüzme Havuzu, 16 Eylül 2006'da hizmete açıldı. Daha önce üstü açık olan havuz, Galatasaray'ın yaptığı tadilat ile kapalı ve tam olimpik hale getirildi.

Havuzda çatı kolonları, tribünlerin önünden geçmediği için seyircilerin müsabakaları tam olarak izleyebilmesi mümkün oluyor. 543 kişilik tribün kapasitesine sahip havuz ayrıca, sutopu, su balesi ve sualtı rugby gibi branşlara da hizmet verebiliyor. Dünya ve Olimpiyat Şampiyonaları'nda da kullanılabilecek tesisten günde 600 ile 800 kişi yararlanabiliyor.

Galatasaray Adası

İstanbul'un ve İstanbul Boğazı'nın üzerindeki Kız Kulesi ile birlikte tek kara parçası olan ve bu benzersiz konumundan ötürü şimdiden vazgeçilmez ve paha biçilemez bir mekân olan Galatasaray Adası bütünüyle yeniden inşa edilerek, Temmuz 2007 tarihinde Galatasaray camiası ve İstanbul'lulara eğlence ve dinlence merkezi olarak hizmet vermeye başladı.

Galatasaray Nevzat Özgörkey Binicilik Tesisleri

Galatasaray Binicilik Şubesi'nin Maslak Atlı Spor Tesisleri içindeki yenilenen tesis binası, 15 Aralık 2008 tarihinde yenilenerek tekrar tüm sporseverlerin hizmetine açılmıştır. Yeni tesise
Yönetim Kurulu kararıyla Nevzat Özgörkey Binicilik Tesisi adı verilmiştir. 10 yıl aradan sonra yeniden faaliyete geçen binicilik şubesi tesislerinde,  ilk etapta inşası tamamlanan kulüp binasının ardından  ikinci aşamada 100 at kapasiteli, betonarme bir ahır inşa edilecektir. 40,000 metrekaredir. Nevzat Özgörkey Tesislerinde Galatasaray Store Plus açılmış olup diğer tesislerde de açılması düşünülmektedir.

Galatasaray Küçükçekmece Kürek Tesisleri

Küçükçekmece'de 1999 yılının mayıs ayında açılan, teknolojinin son gelişmeleriyle donatılmış kürek tesisi, 200 kürekçiye ev sahipliği yapmaktadır.
Küçükçekmece Kanarya Mevkii'nde bulunan 41.000 m² sahalı göl üzerindeki dolgu alan, kulübe 29 yıllık irtifak hakkı yapılmak üzere 1997'de ön izinle tahsis edilmiştir.

Galatasaray Taç Spor Tesisleri

Ataşehir'de 2014 yılında Taç Spor Kulübü Derneği'nden 7 milyon dolara alınan tesis yaklaşık 40 dönümlük arazi üzerine kurulmuş olup tesis bünyesinde; 2000 seyirci kapasiteli uluslararası final müsabakalarında uygun dizayn edilmiş merkez kortun yanı sıra 7'si kapalı, 6'sı açık olmak üzere 13 adet aydınlatmalı ve ısıtmalı tenis kortu, yarı olimpik açık ve kapalı yüzme havuzları, fitness merkezi, 1.200 seyirci kapasiteli kapalı spor salonu (Taç Spor Salonu), halı saha, sauna, grup egzersizlerinin yapıldığı stüdyolar, Türk Hamamı, buhar-maske ve terapi odaları yer almaktadır. Ayrıca sportif aktivitelerin gerçekleştirilebileceği bu alanlar dışında kulüpte açık - kapalı restaurant - bar, çocuk kulübü, otopark gibi bölümler de yer almaktadır.

Şirketler, Basın-Yayın ve GS Ürünleri

Galatasaray Sportif A.Ş.

Galatasaray'ın sahibi olan Galatasaray Futbol A.Ş.'nin %62,95 ve %37,05'lik halka açık ortaklıktan oluşan şirkettir. Tam adı Galatasaray Sportif Sınai ve Ticari Yatırımlar A.Ş.'dir. Futbol A.Ş. ve Sportif A.Ş. Galatsaray SK'ya aittir. Medya yayın haklarını Süper Lig naklen yayınları, Şampiyonlar Ligi "Market Pool", UEFA Kupası, dostluk maçları ve diğer (sinema, VCD ve DVD) yayınlar oluşturmaktadır.

Forbes dergisinin 2007 yılında yaptığı 10 piyasadaki en itibarlı markalar araştırmasında Türkiye'den Galatasaray markası ilk sırada yer almıştır. Galatasaray markası ile ilgili tüm lisans verme ve isim hakkı gelirlerinin tek sahibi Galatasaray Sportif A.Ş.'dir. Şirket, Kulüp'ün adı, görsel malzemeleri, amblemi ve logosunu taşıyan broşür, poster, kitap, oyuncak, oyun, bilgisayar oyunu, top, kaset ve CD, mefruşat, giysi, yiyecek-içecek ve benzeri emtialar için üretim ve satış hakkı vererek gelir sağlamaktadır. Buna göre, çeşitli kuruluşlara söz konusu eşyaları üretme ve satma hakkına ilişkin lisans vermekte ve bu kullanım hakları karşılığında ödenecek isim hakları için de bir minimum garanti talep etmektedir.

Galatasaray Store ve Galatasaray Store Plus

Galatasaray lisanslı ürünlerini satan taraftar mağazalarıdır. Ürünler internetten, çeşitli yerlerde bulunan mağazalardan veya gezici mağazalardan satın alınabilmektedir. Ayrıca amatör şubelerin ürünlerini satan Galatasaray Store Plus'lar Nevzat Özgörkey Binicilik Tesislerinin hizmete açılması ile faaliyete başlamıştır.

Galatasaray TV

Galatasaray TV, Galatasaray Spor Kulübü'nün televizyon kanalıdır. 15 Ocak 2007 tarihinden itibaren test yayınlarına başlamıştır. 22 Ocak 2007 tarihinden itibaren normal yayına geçmiştir. Kanalda takım ile ilgili haberler yapılmakla beraber Galatasaray Radyo ile ortak yayınlarda yapılmaktadır.

Galatasaray Radyo

Galatasaray Radyo, Galatasaray Spor Kulübü'nün internet ortamında yayın yapan radyo kanalıdır. 04 Mayıs 2015 tarihinde açılmış olan radyo, Galatasaray TV ile ortak yayınlar yapmakla beraber, yerli-yabancı şarkılar ve kulüp ile ilgili yayınlar yapmaktadır.

Galatasaray Dergisi

Galatasaray taraftarlarına hitap eden aylık spor dergisidir. Ocak 2022 tarihinden itibaren dijital yayına geçmiştir. Türkiye'de en çok aboneye sahip olan spor kulübü dergisidir.

Galatasaray Mobile

Avea ile yapılan anlaşma neticesinde, sanal mobil telefon operatörü olarak hizmet veren Galatasaray Mobile'ın 10 Nisan 2009'da faaaliyetine başlamıştır.

Galatasaray Bonus
Garanti Bankası ve Denizbank tarafından sunulan Galatasaray taraftarlarına özel ayrıcalıkları olan kredi kartıdır.

Sponsorlar
Ana Sponsor
Nef
Resmi Sponsorlar
Türk Telekom
Nike
Ülker
Avea
Nikon
Medical Park
Hedef Filo Hizmetleri
Yandex
Daikin
Champion
Diversey
MNG Kargo
HDI
Turkish Airlines
Bilyoner.com
GNC
Opel
General Motors
Garenta
Coca Cola

Taçspor

Taç Spor Kulübü, 1947 yılında kurulmuş olup 1996 yılında ise Ataşehir'e taşınmıştır. 2014 yılında Galatasaray SK tarafından Taç Spor Tesisleri ile birlikte satın alınan kulüp, başta tenis olmaz üzere futbol, voleybol, yüzme, karate ve jimnastik branşlarında faaliyet göstermektedir. Kulübün erkek futbol takımı, 2021-2022 sezonunda İstanbul 1. Amatör Ligi'ni namağlup bitirerek şampiyon olmuş ve İstanbul Süper Amatör Ligi'ne yükselmiştir. 2022-2023 sezonunda İstanbul Süper Amatör Ligi'nde mücadele edecek kulübün erkek futbol takımının yegane amacı Galatasaray (futbol takımı)'na oyuncu yetiştirmek ve pilot takımlık görevi görmektedir.

Taraftar

UltrAslan, Galatasaray taraftarlarından oluşan gruptur. İsmi Avrupa'da birçok takımın tribünlerine konuşlanmış Ultras ve Galatasaray'ın sembolü aslan kelimelerinin birleşmesinden gelmektedir. 2001'de kurulmuştur. Kısa sürede büyümüştür. Tüm taraftar grupları gibi zaman zaman yaptıkları  gösterilerle gündeme gelirler. Koreografi alanında ses getiren görsel şovlar hazırlamışlardır.

Kaynakça

Genel
Kitap
 Tuncay, Bülent. Galatasaray Tarihi: Avrupa zaferleriyle, unutulmaz yıldızlarıyla. Yapı Kredi Yayınları, 1696. İstanbul: Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık, 2003. ISBN 978-975-08-0427-4
 Yamak, Oygur. Galatasaray: Futbolda Dünya Markası : Doksan beş yıllık öykü. Sinerji, 2001.
 Hasol, Doğan. Galatasaray'da düşler/gerçekler. İstanbul: Yapı Yayın, 2004. ISBN 975-8599-44-5
 Çakır, Ahmet. 90 soruda Galatasaray Spor Kulübü tarihi. Cağaloğlu, İstanbul: Demir Ajans Yayınları, 1995.
 Tekil, Süleyman. Galatasaray Tarihi, 1905-1985. İstanbul: Galatasaray Spor Kulübü, 1986.
 Tekil, Süleyman. Galatasaray dünden/bugüne, 1905-1982: tarihi, olaylar, anılar. İstanbul: Arset Matbaacılık Koll. Şti, 1983.
 İsfendiyar, Fethi. Galatasaray Tarihi. İstanbul: Doğan Kardeş Yayınları, 1952.

Görsel Medya
 Millenium Mucizesi Galatasaray (2002)
 Eski Açık Sarı Desene (2003)
 Unutulmaz Maçlar (2005)
 17 Mayıs (film, 2005) (2006)
 100 Yıllık Sevda (2006)

Özel

Dış bağlantılar

Kulüp
 Galatasaray Spor Kulübü Resmi İnternet Sitesi
 Galatasaray Store - Galatasaray SK Resmi Alışveriş Sitesi
 Galatasaray Europa GmbH Resmi İnternet Sitesi
 Galatasaray Yüzme Şubesi
 Galatasaray Mobile Web Sitesi

Eğitim-Kültür
 Galatasaray İlköğretim Okulu
 Galatasaray Lisesi
 Galatasaray Üniversitesi
 Galatasaray Eğitim Vakfı

Diğer Kurumlar
 Galatasaray Topluluğu
 1905 Galatasaraylı Yönetici ve İşadamları Derneği
 Galatasaraylılar Derneği
 Galatasaraylılar Birliği
 Galatasaray Üniversitesi Mezunlar Derneği
 Galatasaray Yardımlaşma Vakfı

Sosyal Medya Hesapları

Taraftar
 forzAslan Galatasaray Taraftar Sitesi
 ultrAslan | Bağımsız Taraftar Oluşumu
 ultrAslan | uğrunA
 ultrAslan | Üni
 ultrAslan | Boys Of Hell
 ultrAslan | Hell
 Galatasaray Taraftar ve Haber Sitesi
 Galatasaray Taraftar Sitesi
 Galatasaray Voleybol Taraftar Sitesi

İstanbul'daki spor kulüpleri
Çok takımlı spor kulüpleri
Beyoğlu'nda spor
SK
1905'te Osmanlı İmparatorluğu'nda kurulan oluşumlar
1905'te kurulan spor kulüpleri
1905'te kurulan oluşumlar

Galatasaray SK


ماسينو إحدى بلدات منطقة كيزيمو في محافظة نيانزا في كينيا، وهي تبعد 20 كم عن مركز المنطقة كيزيمو، ويقطن بها 65000 نسمة يصنف 2200 منهم على أنهم حضر. وبها جامعة ماسينو.

ماسينو هي موطن السياسي الكيني رايلا أودينجا.

أعلام
 رايلا أودينجا

مراجع

مدن كينيا
منطقة كيزيمو
أماكن مأهولة في نيانزا (محافظة)

ماسينو


Les Astronautes  (cu sensul de Astronauții) este un film francez SF de animație de scurtmetraj regizat de Walerian Borowczyk, în colaborare cu Chris Marker. A fost lansat în 1959.

Sinopsis
Într-o casă suburbană liniștită, un inventator de duminică proiectează o navă spațială. De îndată ce termină, el decolează și pleacă într-o aventură.

Fișa tehnică

 Titlul în limba franceză  : Les Astronautes, Astronauții
 Titlul în limba engleză   : The Astronauts
 Regia: Walerian Borowczyk cu colaborarea lui Chris Marker
 Scenariu   : Walerian Borowczyk
 Producție   : Anatole Dauman
 Companie de producție   : Argos Films și Armorial Films
 Muzică   : Andrzej Markowski
 Montaj   : Jasmine Chasney
 Țara de origine   :
 Gen: Animație, film scurt
 Durată   : 14 minute
 Data lansării   : 1959

Distribuție

 Michel Boschet   : Inventatorul
 Ligia Branice-Borowczyk  : Femeia
 Anatole Dauman
 Philippe Lifchitz
 Anabase bufnița

Premii

 Festivalul de Film de la Veneția 1959   : Premiul pentru filmul de cercetare
 Oberhausen 1959   : Premiul Federației Internaționale a Presei
 Festivalul de la Bergamo   : Medalia de aur

Note

Legături externe

Articole din domeniul proiectului Franța
Filme de scurt metraj
Filme din 1959
Filme SF din anii 1950
Filme franțuzești
Filme de animație

Les astronautes


Bloodline Champions (BLC) es un juego basado en arenas gratuito (PvP) desarrollado por la compañía sueca Stunlock Studios y distribuido por Funcom usando Microsoft XNA. Bloodline Champions ganó ambos "GOTY (Juego del año" y "Ganador XNA" en los Swedish Game Awards de 2009. El juego fue oficialmente lanzado en los Estados Unidos el 13 de enero de 2011.

En este juego, los jugadores están divididos en dos equipos (Caliente y Frío) de hasta cinco jugadores por equipo. El objetivo es diferente dependiendo del modo de juego, desde "el último que quede en pie" hasta "capturar la bandera" o "controlar el punto del mapa".

Referencias

Videojuegos multijugador de arena de batalla en línea
Videojuegos desarrollados en Suecia
Videojuegos para Windows

Bloodline Champions


ديميديفكا (Демидівка) هي مدينة في مقاطعة ريفنينسكا في أوكرانيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 3 005   نسمة.

مراجع

مدن أوكرانيا
مواقع هولوكوست في أوكرانيا

ديميديفكا


Le poulet cuit à la cocotte vapeur () est l'un des plats célèbres de la cuisine du Yunnan, en Chine.

Cuisson
Traditionnellement, la cuisson se fait à l'aide d'un qiguo. Ce récipient a pour spécificité d'avoir un orifice central permettant, lorsque posé sur une source d'eau bouillante, de laisser entrer et condenser la vapeur pour cuire les aliments. Ce procédé permet d'obtenir un bouillon nettoyé des impuretés pouvant être présentes dans l'eau.

Culture populaire
Ce procédé de cuisson est expliqué dans le chapitre 28, volume 4 du manga .

Notes et références

Spécialité cuite à la vapeur
Spécialité à base de poulet
Yunnan

Poulet à la cocotte vapeur


Horinca este un distilat din fructe specific regiunilor Maramureș și Oaș, dar folosit ocazional și în alte zone din nordul Transilvaniei.

Ordinul nr. 368/2008 pentru aprobarea Normelor privind definirea, descrierea, prezentarea și etichetarea băuturilor tradiționale românești prevede că în zonele geografice Maramureș și Oaș, țuica poate fi denumită "horincă" sau "turț".

Această băutură este obținută cel mai adesea din prune, prin dublă distilare, și are o tărie între 52% și 62% alcool.

Denumirea provine din limba ucraineană, unde horílka desemnează orice băutură distilată, cel mai mai adesea vodka, termen care provine de la polonezi, primii care au distilat alcoolul în Europa de Est.

Horinca de Cămârzana este înregistrată ca indicație geografică protejată la Comisia Europeană din anul 2007, iar denumirea generică horincă este în curs de înregistrare.

Note

Legături externe
 Ordin nr. 368 din 13 iunie 2008 pentru aprobarea Normelor privind definirea, descrierea, prezentarea și etichetarea băuturilor românești

Băuturi distilate

Horincă


Charles Apthorp (1698–1758) est un marchand à Boston, dans le Massachusetts colonial. Apthorp gère son entreprise d'importation depuis Merchants Row et . Il est également au service du gouvernement britannique pour divers projets qu'il tente de mettre en œuvre en Amérique du Nord .

Biographie
Charles Apthorp est baptisé le 28 mars 1698 à St Botolph-without-Bishopsgate, Londres, Angleterre, à East Apthorp et Susan Ward.

Charles Apthorp émigre avec ses parents en Nouvelle-Angleterre quelque temps après 1698. En 1713, son père meurt à Boston. Dans la ville, il est commissaire et payeur pour l'armée britannique et créé une entreprise commerciale . Apthorp est un homme riche et prospère, avec des "relations commerciales impériales" .

Avec Thomas Hancock, Apthorp représente le gouvernement britannique dans ses efforts pour recruter du personnel en Nouvelle-Écosse. Il est également .

Apthorp et Hancock fournissent également de nombreux navires utilisés lors du retrait forcé des Acadiens de la Nouvelle-Écosse. Les deux marchands prêtent également de l'argent pour financer l'opération, et la mauvaise qualité des navires fournis par Apthorp et Hancock entraîne des cas de malnutrition, de maladie et de décès parmi les Acadiens à bord.

Vie privée

Mariage et enfants
Apthorp épouse Grizzel Eastwicke le 13 janvier 1726. Elle est née en Jamaïque de Griselda Lloyd et John Eastwicke .

 Charles Ward Apthorp (plus tard d'Apthorp Farm) . Charles épouse Mary McEvers . Il est le grand-père de Maria Eliza Van Den Heuvel, qui épouse .
 Grizzel, qui épouse Barlow Trecothick
 Susan, qui épouse Thomas Bulfinch le 8 octobre 1754. Il est marguillier de l'église de la Chapelle du Roi après la guerre d'Indépendance . Ils sont les parents de l'architecte Charles Bulfinch.
 John, qui épouse Alica Mann, sœur d'Horace Mann, puis Hannah Greenleaf, fille de Stephen Greenleaf, petite-fille de Thomas Loring. Il est membre de la maison de Thomlinson et Trecothink. Lors d'un voyage à Charleston, en Caroline du Sud, ils meurent en mer. Ils ont le colonel John T. Apthorp, Hannah qui épouse Charles Bulfinch et Frances qui épouse Charles Vaughn .
 James, né le 17 novembre 1731 et épouse Sarah Wentworth. Sa famille possède Wentworth Manor dans le Yorkshire
 East, qui devient ministre  et construit en 1761 un manoir conçu par Peter Harrison ; il fait maintenant partie du campus de l'Université Harvard à Cambridge, Massachusetts .
 Ann, née le 18 janvier 1735-1736. Elle épouse Nathaniel Wheelwright .
 Henri (19 mars 1736 - 1762) .
 Étienne né le 10 mars 1737-1738 .
 Joseph (22 avril 1739 - mars 1749 - 1750) .
 Elisabeth née le 28 mai 1740. Elle épouse des hommes de New York : James McEvers puis Robert Bayard .
 Thomas né le 19 octobre 1741. Après la mort de son père et jusqu'en 1776, Thomas est nommé payeur des forces britanniques. Il rentre en Angleterre, se marie à Lisbonne et meurt à Ludlow, au Pays de Galles .
 Rebecca née le 20 juin 1746. Elle épouse Robert Bayard de New York.
 Guillaume né le 26 février 1749. Il épouse Mary Thompson .

Il y a aussi trois enfants nés entre 1742 et 1745 qui sont morts en bas âge : Catherine, George et Robert. Une deuxième fille Catherine est née en 1750; Elle est décédée le jour de sa naissance .

La famille a une maison à Boston et une autre ville extérieure à Quincy, Massachusetts .

Religion

Il participe à la fondation de Trinity Church, Boston  et est l'un des premiers marguilliers de cette église .

Il est marguillier à la King's Chapel de Boston, à partir de 1731.

Il est un membre dirigeant et "remarquable" de l'église et est "Gardien en 1731-1732, 1743-1744, trésorier du Comité de construction et généreux souscripteur de la nouvelle église .

Décès
Apthorp meurt subitement en novembre 1758; il se plaignit « d'un léger rhume quelques minutes avant d'expirer » . Un journal de la Nouvelle-Angleterre le décrit comme "le plus grand et le plus noble marchand de ce continent". Douze jours après sa mort, ses funérailles ont lieu à King's Chapel .

Un monument mural sculpté par Henry Cheere commémore Apthorp à l'intérieur de la King chapel .

Après la mort de son mari, Grizzel vit près de la Maison centrale sur Brattle Square [Dock Square à Brattle Street ] . Elle meurt à 88 ans en 1796 dans la maison de son fils John à Quincy .

Références

Élève du collège d'Eton
Décès en novembre 1758
Naissance en 1698

Charles Apthorp


ෂූගේ බිරිඳ සහ සොයුරිය වන්නේ ටෙෆ්නුට් ය .එන්නෙයිඩ් නම් ප්‍රධාන දේව මණ්ඩලයට අයත් ඔහු නමදින ප්‍රධාන නඟරය හෙලියෝපොලිස් ය.ඔහු අධිපතිත්වය දරන්නේ ස්ථාන, සිංහයන්, වාතය, සුළඟ ආදී දෑ වලටය.

ෂූ


Chris Coleman puede referirse a:

 Christopher "Chris" Coleman (n. 1970), exfutbolista británico y entrenador del Hebei China Fortune.
 Christopher "Chris" B. Coleman (n. 1961), político de Minnesota y alcalde de Saint Paul.
 Christopher "Chris" Coleman (n. 1977), convicto estadounidense.

Chris Coleman


Juniperus macrocarpa er tegund af barrtré í Einisætt. Vaxtarlagið er frá 2m runna að 10m hátt tré. Upprunninn frá Miðjarðarhafssvæðinu (frá Spáni austur til Tyrklands).

Tilvísanir

Einisætt

Juniperus macrocarpa


التصنيع هو عملية تحويل المواد الخام إلى مواد قابلة للاستخدام ومنتجات مثل السيارات والكتب والملابس والأثاث والورق والأقلام وآلاف المنتجات الأخرى. تمثل المصانع المنتجة قيمة كبيرة في رخاء مجتمعاتها. فمثلاً عندما يستأجر مصنع 100 عامل للعمل فيه، فإنه أيضا يولد 175 وظيفة خارج المصنع، متمثلة في وظائف لطاقم المقصف و الكتبة وغيرهم من الذين يمدون عمال المصنع بالسلع والخدمات التي يحتاجونها تقدم المصانع مايعرف بالمسؤولية المجتمعية يستفيد منها المنطقة التي يقع فيها المصنع كالمدارس والمستشفيات وغيرها.

التاريخ والتطور

ما قبل التاريخ والتاريخ القديم
صنع أسلاف البشر أشياءً مستخدمين الحجارة وغيرها من الأدوات قبل فترة طويلة من ظهور الإنسان العاقل منذ 200 ألف سنة مضت. تعود أقدم طرق صناعة الأدوات الحجرية، المعروفة باسم «الصناعة الأولدوانية»، إلى ما لا يقل عن 2,3 مليون سنة مضت، مع وجود أقدم الأدلة المباشرة على استخدامها في إثيوبيا في «الوادي المتصدع العظيم» قبل نحو 2,3 مليون سنة. لتصنيع أداة حجرية، كان يضرب لبّ حجري يحمل خصائص تقشير معينة (مثل حجر الصوان) بجلمود قاسٍ. نتج عن هذا النوع من التقشير حواف حادة أمكن استخدامها كأدوات، سواء كمقصات أو كاشطات. ساعدت تلك الأدوات البشر الأوائل كثيرًا في أسلوب حياتهم كصيادين جامعين لتشكيل أدوات أخرى من مواد أكثر طراوة مثل العظم والخشب. شهد العصر الحجري القديم الأوسط، قبل نحو 300 ألف سنة، تقنية اللب المعد، حيث أمكن تشكيل عديد من الأنصال بسرعة باستخدام لب حجري واحد. استخدمت تقنية التقشير بالضغط، التي استخدم فيها الخشب أو العظم أو قرون الوعل لتشكيل أدوات حجرية ملساء جدًا خلال العصر الحجري القديم الأعلى، الذي بدأ منذ نحو 40 ألف سنة مضت. خلال العصر الحجري الحديث (العصر النيوليثي)، صنعت أدوات حجرية مصقولة من مجموعة متنوعة من الصخور الصلبة شملت الصوان، واليشم، والجاديت، والشيست الأخضر. استخدمت الفؤوس المصقولة إلى جانب أدوات حجرية أخرى شملت المقذوفات، والسكاكين، والكاشطات، بالإضافة إلى أدوات مصنعة من مواد عضوية كالخشب، والعظم، وقرون الوعل.

يعتقد أن عملية صهر النحاس بدأت بعد صنع أفران الفخار (قمائن) تصل إلى درجات حرارة عالية. نتج عن تركيز العناصر المختلفة مثل الزرنيخ، وزيادة عمق رواسب النحاس الخام وصهر كل تلك المعادن سوية تشكيل البرونز الزرنيخي، الذي أمكنت تقسيته بشكل كافٍ ليكون مناسبًا لصناعة الأدوات. البرونز هو سبيكة من النحاس والقصدير؛ إذ إن إمكانية إيجاد الأخير في مواقع رسوبية قليلة حول العالم كان سببًا في مرور زمن طويل قبل ظهور عملية استخلاص البرونز الحقيقي من القصدير على نطاق واسع. خلال العصر البرونزي، شكل البرونز تقدمًا كبيرًا على الحجر بصوفه مادة لصنع الأدوات، نظرًا لخصائصه الميكانيكية كالقوة واللدانة على السواء وإمكانية صبه في قوالب لصنع أشكال مختلفة معقدة. دفع البرونز بمزيد من التقدم في تقنية بناء السفن باستخدام أدوات ومسامير برونزية أفضل، والتي استبدلت الطريقة القديمة لربط ألواح هيكل السفينة لتي استخدمت الحبال المنسوجة في الثقوب. يعرف عصر الحديد تقليديًا بانتشار صناعة الأسلحة والأدوات باستخدام الحديد والصلب بدلًا من البرونز. يعتبر صهر الحديد أصعب من صهر القصدير والنحاس لأن الحديد المنصهر يتطلب حرارة صهر عالية ولا يمكن صهره إلا في الأفران المصممة خصيصا لذلك. لا يعرف مكان وزمان اكتشاف إمكانية صهر الحديد، ويعزى ذلك جزئيًا إلى صعوبة التمييز بين المعادن المستخرجة من خامات تحتوي على النيكل وبين الحديد النيزكي المنصهر.

خلال فترة ازدهار الحضارات القديمة، ظهرت تقنيات قديمة عديدة نتيجة التقدم في التصنيع. اخترعت عدة آلات بسيطة قديمة في بلاد ما بين النهرين. ينسب الفضل إلى شعب بلاد الرافدين في اختراع العجلة. ظهرت آلية الملفاف لأول مرة في العجلة الفخارية التي اخترعت في بلاد ما بين النهرين (العراق حاليًا) خلال الألفية الخامسة قبل الميلاد. أنتج الورق المصري المصنوع من البردي، بالإضافة إلى الفخار، بكميات كبيرة وصُدِّر في أنحاء حوض البحر الأبيض المتوسط. استخدمت أساليب البناء القديمة التي استعملها المصريون القدماء الطوب المصنوع بشكل رئيسي من الطين، والرمل، والطمي، ومعادن أخرى.

القرون الوسطى وأوائل العصر الحديث
شهدت العصور الوسطى تغيرًا جذريًا في معدل الاختراعات والابتكارات الجديدة في أساليب استعمال وسائل الإنتاج التقليدية، والنمو الاقتصادي. أدخلت صناعة الورق، وهي تكنولوجيا صينية من القرن الثاني، إلى الشرق الأوسط عندما أُسِرَت مجموعة من صانعي الورق الصينيين في القرن الثامن. انتشرت تقنية صنع الورق إلى أوروبا بعد الغزو الأموي للأندلس. شيّد مصنع ورق في صقلية في القرن الثاني عشر. في أوروبا، جرى الحصول على الألياف لصنع عجينة الورق من الكتان والقماش القطني. عزى لين تاونسند وايت جونيور لعجلة الغزل (دولاب النول) زيادة الطلب على القماش، الذي أدى بدوره إلى رخص أسعار الورق، الذي كان عاملًا في تطور الطباعة. نتيجة استخدامها في صب المدافع، استخدمت أفران الصهر على نطاق واسع في فرنسا في أواسط القرن الخامس عشر. استخدم الفرن في الصين منذ القرن الرابع قبل الميلاد. زاد استخدام أداة الغزل التي اخترعت في عام 1598 عدد العقد المحبوكة في الدقيقة من 100 إلى 1000 عقدة.

الثورتان الصناعيتان الأولى والثانية
الثورة الصناعية بمثابة انتقال إلى عمليات تصنيع جديدة في أوروبا والولايات المتحدة بين ستينيات القرن الثامن عشر وثلاثينيات القرن الذي تلاه. شمل ذلك الانتقال التحول من أساليب الإنتاج اليدوية إلى استعمال الآلات، واستخدام وعمليات جديدة في الصناعات الكيميائية وإنتاج الحديد، وزيادة استخدام طاقة البخار وطاقة المياه، وتطوير أدوات الورشة، وبدء استعمال الآلات في نظام المصانع. أدت الثورة الصناعية إلى ارتفاع غير مسبوق في معدل النمو السكاني. كانت المنسوجات هي الصناعة السائدة في الثورة الصناعية من حيث العمالة وقيمة الناتج ورأس المال المستثمر. أيضًا، كانت صناعة النسيج أول من استخدم أساليب الإنتاج الحديثة: بدأ التحول الصناعي المتسارع بداية في بريطانيا، بدءًا من الغزل الآلي في ثمانينيات القرن الثامن عشر، حيث سجلت معدلات مرتفعة في زيادة إنتاج الطاقة البخارية والحديد بعد عام 1800. انتشر استخدام آلات غزل النول من بريطانيا العظمى إلى باقي أوروبا والولايات المتحدة في أوائل القرن التاسع عشر، مع ظهور مراكز هامة للمنسوجات والحديد والفحم في بلجيكا والولايات المتحدة وفيما بعد في فرنسا.

استمر الركود الاقتصادي من أواخر ثلاثينيات القرن التاسع عشر إلى أوائل الأربعينيات مع تدني تبني الإبداعات التي أخرجتها الثورة الصناعة، مثل آلات الغزل والحياكة، ونضوج أسواقها. لم تكن الابتكارات التي نشأت في وقت لاحق من تلك الفترة، مثل الاعتماد المتزايد على القاطرات، والقوارب والسفن العاملة بالبخار، وصهر الحديد تحت درجات حرارة عالية، واستخدام تقنيات جديدة مثل التلغراف الكهربائي، التي استعمل على نطاق واسع في الأربعينيات والخمسينيات، لك تكن قوية بما يكفي للسير مع معدلات النمو المرتفعة. بدأ النمو الاقتصادي المتسارع بالحدوث بعد عام 1870، انطلاقًا من مجموعة جديدة من الإبداعات والابتكارات فيما أطلق عليه مسمى الثورة الصناعية الثانية. شملت تلك الابتكارات عمليات جديدة لصنع الفولاذ، والإنتاج الشامل، وخطوط التجميع، ونظم الشبكات الكهربائية، والتصنيع واسع النطاق للأدوات الآلية واستخدام آلات متطورة في المصانع العاملة بالبخار.

بناءً على التحسينات التي طرأت على المضخات الفراغية وبحوث المادة، أصبحت المصابيح الكهربائية المتوهجة قيد الاستخدام العام في أواخر سبعينيات القرن التاسع عشر. كان لذلك الاختراع أثر كبير على أماكن العمل، إذ أصبح العمال حينها قادرين على العمل بمناوبات ثانية وثالثة. تحول إنتاج الأحذية إلى استخدام الآلة في منتصف القرن التاسع عشر. بدأ الإنتاج الكبير لآلات الحياكة والآلات الزراعية في أواسط وأواخر القرن التاسع عشر. بدأ الإنتاج الكبير للدراجات في ثمانينيات القرن التاسع عشر. صارت المصانع التي تعمل بالبخار واسعة الانتشار، رغم أن التحول من طاقة الماء إلى طاقة البخار حصل في إنجلترا قبل حدوثه في الولايات المتحدة.

فئات التصنيع
 الصناعة الكيميائية
 الإنشاءات
 إلكترونيات
 الهندسة التطبيقية
 صناعة الطاقة
 التصميم الصناعي
 السباكة
 البلاستيك
 الاتصال عن بعد
 صنع الأدوات المعدنية
 تصنيع النسيج

قائمة البلدان حسب الناتج الصناعي
قائمة أفضل 20 دولة مصنّعة حسب القيمة الإجمالية للصناعة بالدولار الأمريكي للعام المشهور وفقًا البنك الدولي
.

طرائق لأم الأجزاء
تعتبر من أهم عمليات الإنتاج والتصنيع، وتستخدم في الكثير من عمليات التصنيع للوصول إلى المنتج المطلوب وفيها يُدْمَج جزئين للحصول على جزء واحد بالأبعاد والقياسات المطلوبة.

اللأم الدائم
و هو عملة لأم (jointing) نهائية بحيث نحتاج إلى قطع الملتأمة (joint) إذا أردنا إعادة فصل القطعتين مرة أخرى، ومن الأمثلة عملية اللحام واللصق

اللأم المؤقت
في هذا النوع يمكن استعادة الحالة الأصلية للقطعتين بدون الحاجة إلى تخريب الملتأمة وبكل سهولة.مثال ذلك البرغي والصمولة.

اللأم الدائم المؤقت
أو المؤقت الدائم هنا نحتاج إلى تدمير المادة الواصلة لكننا نحافظ على القطع الموصولة وهي حالة وسط بين النوعين السابقين، ونرى ذلك في البرشمة.

نظريات في التصنيع
 الفوردية
 نظرية الإدارة العلمية

التحكم
 مراقبة الجودة
 الإدارة

اقرأ أيضا
 تصنيع (هندسة إنتاج)
 نفقات الطاقة التراكمية
 صب (عملية)
 منطقة الابتكار

مراجع

إنتاج وتصنيع
هندسة صناعية

تصنيع


Nyborg Rådhus er et rådhus i Nyborg på Østfyn. De ældste dele af bygningen stammer fra 1586, mens store dele blev genopbygget i 1803 efter en omfattende brand i 1797.

Historie
Rådhuset i Nyborg blev opført i 1586 på den østlige del af byens torv.

Det blev genopbygget i 1803. I 1862 blev der udført en større ombygning, som arkitekt Vilhelm Tvede stod for, hvorved der blev tilføjet en ekstra etage. I 1899 blev der foretaget endnu en ombygning ved August Colding, hvorefter det kom til at fremstå i historicistisk stil med elementer fra både gotik og renæssancestil.

Rådhuset blev udvidet i 1931-36 og i 1970'erne.

Beskrivelse
Bygningen har et areal på 1239 m2 og er opført i røde mursten på soklen i kvadersten. Ud mod torvet er der i stueetagen en dør i hver siden med ni vinduer mellem. På 1. og 2. sal er der 11 vinduer lige over døre og vinduer i stueetagen. Midt på 1. sal er et vindue erstattet af en dør, der fører ud til en altan. Midt på bygningen er en kvist med kamtakker, og begge gavle har ligeledes kamtakker. Kvisten har et ur, og over det hænger en klokke i et klokkerytter.

Referencer

Fredede rådhuse i Danmark
Fredede bygninger, konstruktioner og anlæg i Nyborg Kommune
Rådhus
Etableret i 1586

Nyborg Rådhus


Helga es un nombre propio femenino de origen escandinavo. Deriva de la palabra nórdica heilagr que significa "bendita" o "bienaventurada".

Es usado principalmente en los países nórdicos, Alemania y Hungría (en este último país se puede ver escrito como Helga, Helka, Helge, Hege, Helle u Oili). El nombre aparece 34 veces en el Landnámabók. El nombre estuvo en uso en Inglaterra antes de la Conquista Normanda, pero cayó en desuso después de ésta. Fue reintroducido en los países de habla inglesa durante el siglo XX desde Alemania y los países nórdicos. El nombre ruso Olga (Ольга) deriva de él. El equivalente escandinavo masculino es Helge, o Helgi.

El nombre Helle, variante danesa de Helga, es el 6º nombre más usado por las mujeres de Dinamarca. En Suecia, el nombre Helga lo llevaban 5317 mujeres según las estadísticas del 31 de diciembre de 2008. En Islandia, el nombre Helga lo llevaban 3186 mujeres como primer nombre y 1441 como segundo nombre en julio de 2007.

Variantes en otros idiomas
 alemán: Helga, Hella
 danés: Helle, Helga, Hella; diminutivo: Hege
 finés: Helka
 húngaro: Helga, Helka, Helge, Hege, Helle, Oili
 islandés: Helga
 italiano: Elga
 nórdico: Helga
 noruego: Helga, Hella; diminutivo: Hege
 sami: Áila, Áile, Áillun, Áilon, Áilu, Láilá
 sueco: Helga, Hella
 ruso: Olga
 ucraniano: Olha

Personas con este nombre
 Helga Albacete (nacida en 1969), cuidadora cara-tenedor, representante de las personas feas.
 Helga Anders (1948-1986), actriz germano-austriaca
 Helga Arendt (nacida en 1964), corredora alemana occidental
 Helga de la Brache, estafadora sueca
 Helga Daub (nacida en 1942), política alemana (FDP)
 Helga Deen (1925-1943), presa judía en un campo de concentración
 Helga Dernesch (nacida en 1939), austríaca soprano y mezzo-soprano
 Helga Einsele (1910-2005), criminóloga, directora de prisión y reformadora de ley criminal alemana
 Helga Feddersen (1930-1990), actriz alemana
 Helga Frier (1893-1972), actriz danesa
 Helga Gießelmann (nacida en 1949), política alemana (SPD)
 Helga Susanne Goebbels (nacida en 1932), hija del exministro alemán de propaganda Joseph Goebbels
 Helga Guitton, locutora de radio alemana
 Helga Hahnemann (1937-1991), actriz y cantante de cabaret alemana
 Helga Hirsch (nacida en 1948), publicista y corresponsal alemana
 Helga Hoffmann (nacida en 1937), atleta alemana
 Helga Klein (nacida en 1931), atleta alemana
 Helga Königsdorf (nacida en 1938), matemática y escritora alemana
 Helga Krapf (nacida en 1988), actriz filipina
 Helga Kühn-Mengel (nacida en 1947), psiquiatra alemana
 Helga Kuhse, filósofa australiana
 Helga Labs (nacida en 1940), líder alemana oriental de una organización pionera
 Helga Liné (nacida en 1932), actriz y acróbata de circo hispano-portuguesa
 Helga Lopez (nacida en 1952), política alemana (SPD)
 Helga Niessen Masthoff (nacida en 1941), tenista alemana
 Helga Meyer (1942-2000), cantante de ópera alemana
 Helga M. Novak (1935-2013), escritora germano-islandesa
 Helga Pedersen (1911–1980), política danesa
 Helga Pedersen (nacida en 1973), política noruega
 Helga de Pskov, también conocida como Santa Olga, (c. 890-969), Princesa de Kiev
 Helga Radtke (nacida en 1962), atleta alemana de pista y campo
 Helga Schmedt (nacida en 1929), política alemana (SPD)
 Helga Schubert (nacida en 1940), escritora y psicóloga alemana
 Helga Schuchardt (nacida en 1939), política alemana (FDP)
 Helga Schütz (nacida en 1937), escritora alemana
 Helga Seibert (1939-1999), jueza del Tribunal Constitucional de Alemania
 Helga Seidler (nacida en 1949), atleta y medallista olímpica alemana
 Helga Stevens, política belga
 Helga Testorf, modelo de las famosas pinturas de Andrew Wyeth
 Helga Trüpel (nacida en 1958), política alemana (Bündnis 90/Die Grünen)
 Helga Vlahović (nacida en 1945), periodista y productora croata
 Helga Wex (1924-1986), política alemana (CDU)
 Helga Zepp-LaRouche (nacida en 1948), periodista y política alemana

Personajes ficticios
 Helga, esposa de Hagar en la tira cómica Hägar the Horrible
 Helga, personaje del juego Suikoden IV
 Helga Hufflepuff, miembro fundador de Hogwarts en los libros de Harry Potter
 Helga G. Pataki, personaje de los dibujos animados de Nickelodeon Hey Arnold
 Helga Geerhart, un personaje de la serie de la BBC 'Allo 'Allo!
 Helga Von Guggen, villana en la serie animada de televisión Totally Spies
 Helga Phugly, una amiga de Milo's en The Oblongs
 Helga, una enemiga neerlandesa en el juego de lucha Human Killing Machine
 ELGA, Nacida en el año 1986 de Peru
 Helga, personaje del videojuego Loadout para PC y PS4.
 Helga Dahl, personaje secundario en la película de 1997 Titanic.
 Helga, personaje de la serie Vikings esposa de Floki.
 Elga Sinclair de la película Atlantis: El imperio perdido.
 Helga, esposa de Thors en el manga y anime Vinland Saga (manga).

Referencias

Nombres femeninos
Nombres escandinavos

Helga


نادي مريخ الثغر الرياضي المعروف أيضا باسم مريخ بورتسودان، هو نادي كرة قدم سوداني وهو نادي أساسي في السودان. ومقره يقع في مدينة بورتسودان ويلعب مبارياته في ستاد بور سودان الذي يتسع لـ7000 متفرج.

أندية كرة قدم في السودان
ولاية البحر الأحمر

مريخ الثغر