جامعة إيفانو - فرانوفيسك(بالأوكرانية:Івано-Франківської медичної академії університет):-

تفكك الاتحاد السوفيتي وكسب استقلال أوكرانيا تسبب التغييرات الأساسية ذات الأولوية في فرع من نظام التعليم العالي في توسيع الصلات مع الشركاء الاجانب & التدريب من الأطباء المؤهلين. ايفانو – فرانوفيسك الدولة بدأت الجامعة الطبية لتدريب الطلبة الاجانب في عام1992. في ذلك الوقت هنا درس مواطني روسيا، رومانيا، باكستان، والكاميرون. وخلال عشر سنوات مبلغ من الطلاب الاجانب لا يتعدى عدد والعشرين. وقد اشترط بعض أسباب موضوعية. في زمن الاتحاد السوفياتي ايفانو - فرانوفيسك المنطقة كانت مغلقة لزيارة مجانيه للمواطنين اجانب. ولكن أوكرانيا المستقلة الجديدة بوصفها البلد الشهير للخدمات التعليمية على السوق العالمية. شكرا لجامعة> ق السلطات منذ مبلغ 2002 من الطلاب الاجانب ما فتئت تتزايد تدريجيا. في 2006-2007 656 مواطنين اجانب من مختلف البلدان على دراسة كلية. الآن لدينا طلاب من الأردن، وبلغاريا، ماليزيا، العراق، سوريا، فلسطين، السعودية

العربية، الهند، إسرائيل، روسيا، كندا، لاتفيا، لبنان، وناميبيا، ومصر، وباكستان، tansania، تونس، تركيا، تركمانستان.

اليوم ايفانو - فرانوفيسك الطبية جامعة بين ست مؤسسات التعليم الطبي العالي في أوكرانيا، التي هي من الشهادات المعترف بها في الأردن، وفلسطين وغيرها من البلدان الشرقية. والخطوة التالية هي الاعتراف لدينا جامعة في مملكة

ثم أكثر 50 كراسي وتوفير دورات العملية التعليمية. إدارة التحضيريه تأسست في 2003.المرخصه مبلغ من الطلاب هو 300 شخصا. الدراسة التي اجريت في اثنين من الملامح: الطبية - البيولوجية والهندسة التقنية.
وهناك ثلاث مراحل للدراسة في ايفانو – فرانوفيسك الدولة الطبي الجامعي:

الطبي الجامعي
1. - الدراسة الجامعية. ومن دراسة اللغة الأساسية ومجالات الدراسة.
2. - دبلوم الدراسة على هذا النحو في تخصصات الطب العام، طب الاسنان، طب الأطفال، والصيدلة، والحضانة.
3. - الدراسات العليا (ماجستير "دا درجة دورات السريريه الداخلي، ودراسة عليا).
في أول AG Shevchuk، مرشح الطب، أستاذ مساعد، SF Kobets، مرشح الطب، أستاذ مساعد، هي المسءوله عن الطلاب الاجانب "التدريب.. 2002 s.v. فيدوروف، مرشح الطب، أستاذ مساعد هو رئيس الإدارة.
مع مراعاه النظر اليورو - دمج العمليات في بلدنا بما في ذلك التعليم، ومنذ عام 2004 تم تقديم الدراسة باللغة الانكليزيه. عنصر هام من عناصر العملية التربويه هو الثقافية واوقات الفراغ. مكتب رئيس الجامعة لخلق ظروف ممتازة في الذهاب لهواة الرياضة وعروضه. كل سنة لديهم كلية كرة القدم - بطولة الهواة أداء الجمعيات الوطنية.
الحديثة والمختبرات وقاعات المحاضرات، المكتبة، مع الطبقات الحاسوب بالإنترنت، جمنازيوم مع معدات التدريب، ا - بركة للسباحه، وبقية المخيم على البحر الأسود وفي جبال الكاربات في وزارة الخارجية طالبا "الخدمة. جميع الحقوق والحريات مضمونة إلى الطلاب الاجانب وفقا لقانون أوكرانيا والنظام الأساسي للجامعة.

تتكون عمادة كلية الطلاب الاجانب من:
عميد—سيرجي فيودرف، وهو مرشح للعلوم الطبية، أستاذ مساعد.

نائب عميد كافين فاسيلي، والمرشح للعلوم الطبية، وأستاذ مشارك؛
-- تشيريبنكو ايغور فيتاليفيش، مساعد؛
-- سولومتشاك دميتري بوقدانوفيش، المرشح للعلوم الطبية، مساعد.
مكتب—مديري: -- شولقا اينا فلوديميروفا—كبار المترجمين؛

-- زوبوك زوريانا ميروسلافينا

تعليمات عامة

حولى قبول الاجانب والاشخاص بدون الجنسية للدراسة في أوكرانيا

1.مسائل عامة

1.1.تعتبر هذه التعليمات الزامية لجميع مؤسسات التعليم العالي لأوكرانيا بغض النظر عن تبعيتها وشكل الملكية.

2.1ان هذه التعليمات لا يسرى مفعولها على الأجانب الذين يقيمون في أراضي أوكرانيا بشكل دائم ومتاسويين مع مواطني أوكرانيا في حق دخول المؤسسات التعليمية.

3.1 يتحصل الأجانب على التعليم عن طريق الدراسة وقت النهار إذا لم تقتض الاتفاقيات الدولية لأوكرانيا بخلاف ذلك.

4.1 يتم قبول الأجانب للتعليم من قبل المؤسسات التعليمية التي توجد لديها رخصة للقيام بالنشاط التعليمي المطلوب.

5.1 يتم قبول الأجانب للدراسة في المؤسسات التعليمية العليا من دون أي تحديد من حيث الجنس ولون الجلد وميولهم السياسية والدينية وغيرها من الميول والذكر والأنثى والأصل الجنسي والاجتماعي والوضع من حيث الممتلكات ومكان الإقامة واللغة وغيرها من مواصافات أخرى.

أسس القبول

2.1 يتم قبول الأجانب للتعليم على أساس ما يلي:
 الاتفاقيات الدولية لأوكرانيا.
 برامج عامة للدولة.
 الاتفاقيات الموقعة بين المؤسسات التعليمية العليا والأشخاص الأعتباريين والأشخاص الفيزيائيين.

أنواع التدريب

يمكن لمواطني الدول الأجنبية ان يتعلمو في أوكرانيا في المؤسسات التعليمية التالية:
 مؤسسات وكليات التعليم المهني التقني.
 مؤسسات التعليم العالي.
 دورات المرشح للدكتوراه والدكتوراه في مؤسسات التعليم العالي والمؤسسات العلمية.
 المؤسسات التعليمية لتطوير الدراسات بعد الحصول على شهادة التعليم العالي.

شروط القبول
 تقوم المؤسسات التعليمية العليا بقبول الأجانب من ذوي شهادة التعليم المتوسط الكامل.
 الأجانب الذين سبق لهم ان يتعلمو ا في المؤسسات التعليمية العليا لدول أخرى يتم قبولهم لمواصلة التعليم العالي في أوكرانيا على أساس وثائق تبرهن على مستوى تعليمهم الاختباري المستكمل. اما الأشخاص الذين ليس لهم أي مستوى تعليمي فيتم قبولهم للدراسة في أوكرانيا وفقا لمتطلبات هذه التعليمات العامة.
 إن الأجانب الذين قد تحصلوا على شهادة التعليم العالي الكامل والذين عبروا عن رغبة وعرضو على النشاط العلمي والأبحاث يتم قبولهم لدراسة المرشح للدكتوراه والدكتوراه في المؤسسات التعليمية العليا والمؤسسات علمية.
 الأجانب من ذوي شهادات التعليم العالي الكامل يمكن قبولهم لدورات التطور المهنى بعد التخرج.

المتطلبات الخاصة بالحالة الصحية
 تقبل المؤسسات التعليمية العليا للدراسة الأجانب الذين يتمتعون بصحة جيدة بالفعل والذين ليست لهم اية شروط تمنعهم من الإقامة في الظروف المناخية للأوكرانيا من الدراسة في التخصص المختار.

قائمة الوثائق وكيفية تقديمها
 يجب على الأجانب الذين ترسحوا للدراسة في أوكرانيا ان يتقدمو الوثائق التالية:
 كتابة الاسبفسارات والاجابات من نموذج مقرر.
 نسخة من الوثيقة التي تبرهن على مستوى التعليم وعلامات التقدير في المواد الدراسية (درجات).
 وثيقة تثبيت عدم وجود مرض انعدام الوقاية الذاتية إذا لم تقتض الاتفاقيات الدولية لأوكرانيا بخلاف ذلك.
 شهادة طبية تدل على الحالة الصحية على أن تكون مصدقة عليها من قبل جهة متخصصة رسمية للبلد الذي وصل منها الأجنبي وعلى أن يكون تاريخ إصدارها لا يزيد على شهرين قبل دخوله أوكرانيا للدراسة.
 شهادة التأمين التي تغطي تقديم المساعدة الطبية العاجلة (بأستثناء الأجانب الذين قدموا من الدول التي تعاقدت مع أوكرانيا بخصوص تقديم مساعدات طبية مجانية).
 نسخة من وثيقة الميلاد.
 عدد 6 صور شخصية من مقياس 6 في 4 سم.
 الأشخاص الذين يتقدمون بطلب الدراسة لمرشح الدكتوراه يجب عليهم ان يضيفوا إلى ما تم ذكره نص مختصر الدراسات أو كشف المقالات الدراسية المطبوعة والتي صدقة عليها رسميا من قبل مدير المؤسسة التعليمية أو المؤسسة أو المنظمة التي يعمل فيها المرشح مع الأشارة إلى مكان الطباعة.

اما التقدم لطلب الدراسة للدكتوراه فأنهو يشترط بتقديم الوثائق الأضافية التالية:
 الخطة الموضوعية لدراسات الترشيح لشهادة الدكتوراه في العلوم.
 نسخة من شهادة منح درجة المرشح للدكتوراه.
 جميع الوثائق الرسمية المطلوبة اعلاه يجب أن تحرر باللغتين الأوكرانية والروسية أو الأنجليزية.الأشخاص الذين يتقدمون بطلب الدراسة على أساس اتفاقيات دولية أو برامج عامة للدولة يتم ارسالها عن طريق المؤسسة الديبلوماسية لدولتهم في أوكرانيا إلى عنوان وزارة التعليم والعلوم لأوكرانيا قبل 30 يونيو لكي يتمكنو من الالتحاق بدورة الدراسة للمرشح للدكتوراه أو الذكتوراه أو دورة التدريب المهني وقبل 30 مايو للالتحاق بمؤسسات تعليم آخر ان لم تقتض الاتفاقيات الدولية لأوكرانيا بخلاف ذلك اما الوثائق التي تسلم بعد المواعيد المذكورة فأنها يتم النظر فيها بغرض اتخاذ قرار حول الدراسة في العام المقبل فقط.
ان الأشخاص الذين يأتون للدراسة بموجب العقود والاتفاقيات التي توقع عليها المؤسسات التعليمية العليا مع يقدمون وثائقهم للمؤسسات التعليمية مباشرة.

قبول الأجانب للدراسة بموجب الاتفاقيات الدولية والبرامج العامة للدولة والاتفاقيات الموقعة بين المؤسسات التعليمية العليا والأشخاص الأعتباريين والفيزيائيين

يتم قبول الأجانب للدراسة بموجب الاتفاقيات الدولية والبرامج العامة للدولة والاتفاقيات الموقعة بين المؤسسات التعليمية العليا والأشخاص لأعتباريين والفيزيائيين وفقا للنظام المحدد بالتعليمات العامة حول قبول الأجانب والأشخاص بدون الجنسية للدراسة في أوكرانيا والمصدقه بقرار مكتب الوزراء رقم1238 من تاريخ 5 سبتمبر عام 1998.

شروط التعليم والتأمين المادى
 يتحصل جميع الأجانب على شهادات الدراسة في أوكرانيا بشروط تعويض أن لم تقتض القوانين المعمول بها في أوكرانيا والاتفاقيات الدولية لأوكرانيا بخلاف ذلك.
 يحدد قرار مكتب الوزراء لأوكرانيا المؤرخ ب26 فبراير1993 رقم 136 أدنى اجرة مقابل الدراسة كما يلي:
 الكلية التحضيرية - 1000 دولار أمريكي
 الكلية الأساسية - 1500 دولار أمريكي
 دراسة المرشح للدكتوراه - 2500 دولار أمريكي
 الدورة التدريبية - 300 دولار أمريكي شهريا.
 أن الأجانب الذين يدرسون في أوكرانيا بموجب الاتفاقيات الدولية والبرامج العامة للدوله يتمتعون بنفس الحقوق للطلاب الأوكران في استخدام قاعات الحصص وصالات القراءة والمكاتب والملاعب المجمعات الثقافية وتعطى لهم أماكن في مجمعات السكن للطلاب أن لم تقتض الاتفاقيات المناسبة والبرامج بخلاف ذلك.
 أما شروط الدراسة والسكن لغيرهم من الأجانب فأنها تحدد باتفاقيات مناسبة (عقود).
 لاتتحمل المؤسسات التعليمية أية تكاليف ولاتلتزم بأية التزامات أخرى تتعلق بإقامة أقارب الطلاب ألأجانب في أوكرانيا.
 أن الأجانب الذين يدرسون في أوكرانيا بموجب الاتفاقيات الدولية والبرامج العامة للدوله يجوز لهم أن يتحولوا من مؤسسة تعليمية إلى مؤسسة تعليمية أخرى في أراضي أوكرانيا في نهاية عام دراسى على أساس قرار تصدره وزاره التعليم والعلوم لأوكرانيا، بينما يقوم الفأت الأخرى من الأجانب بمثل هذا التخول على أساس اتفاق كتابي بين المؤسسات التعليمية العليا المعنية.

العام التحضيرى (تعليم اللغة)
 أن الطلاب (باستثناء مرشحي الدكتوراه وطلاب الدورات التدريبية) الذين لايتكلمون بللغه الأوكرانية أو بلغة أخرى مقررة للدراسة يلتحقون بالكليات التحضيرية (الأقسام التحضيرية) التابعة للمؤسسات التعليمية العليا المخصصة لأجانب لمدة عام واحد وفقا لنتائج الاختبار. يمكن للأجانب إذا ما رغبوا أن يستمروا في الكلية التحضيرية (القسم التحضيرى) لمدة عامين على شرط أن يدفعوا حق الدراسة سنويا بموجب قراز مكتب الوزراء لأوكرانيا رقم 136 من تأريخ 26 فبراير عام 1993 حول تعليم الأجانب في أوكرانيا.
 يتعلم الأجانب في الكلية التحضيرية (القسم التحضيرى) اللغة الأوكرانية وتأريخ أوكرانيا ومادة الدول الأخرى والرياضيات والفيزياء والكيمياء والأحياء والجغرافيا وغيرها من المواد الدراسية الأخرى حسب التخصص المرغوب.
 في نهاية العام الدراسى تتم أمتحانات التخرج. ويتحصل الدارسين الذين ينججون في هذه الأمتحانات على شهاذة مناسبة ويترشحون لمواصلة الدراسة في المؤسسات التعليمية. هذا ويحدد مكان مثل هذه المؤسسة التعليمية والمؤسسة نفسها التي سيتعلم فيها المواطن الأجنبي المقبول للدراسة بموجب اتفاقيات ثنائية وبرامج عامة للدولة من قبل وزارة التعليم والعلوم لأوكرانيا وفقا للاتفاق مع المؤسسات التعليمية، وبالنسبة للفأت الأخرى من الأجانب - وفقا لشروط عقود تعليمهم أو وفقا لاتفاقيات كتابية مناسبة بين المؤسسات التعليمية.
 أما الأجانب الذين فشلوا في الامتحانات ولم يبدوا في الكلية التحضيرية معارف لا بد منها لمواصلة الدراسة فأنهم يبعدون عن الدراسة ويعودون إلى وطنهم على حسابهم.
 أن الاجانب الذين يجيدون اللغة الأوكرانية أو أية لغة أخرى من اللغات المقررة للتعليم يتم قبولهم ليتحصلوا على شهادة التعليم على أساس نتائج أختبارات كتابية في مواد التخصص الأساسية من برنامج التعليم العام المتوسط.

الدراسة في الكليات التقنية المهنية والكليات العامة والمؤسسات التعليمية العليا
 يحدد كل من مضمون عملية التعليم والتربية في الكليات التقنية المهنية والكليات العامة والمؤسسات التعليمية العليا وشروط منح المواطن الأجنبي درجة مستحقة من المستوى وفقا للقانون المعمول به في أوكرانيا.

دراسه الأجانب الذين يحملون شهادة التعليم المتساوى للباكلاور للمؤسسات التعليمية العليا
 يحدد كل من مضمون عملية التعليم والتربية في المؤسسات التعليمية العليا وشروط منخ درجه مستحقه للمواطنين الاجانب الذين يحملون شهادة التنصيف التعليمي المساوى لدرجة الباكلاور وفقا لمتطلبات الدولة في التعليم وتضبط بالتعليمات الخاصة بتنظيم عملية التعليم في المؤسسات التعليمية العليا المقررة بقرار وزاره التعليم لأوكرانيا رقم 161 من تاريخ 2 يونيو عام 1993.

تحضير الكوادر العلمية والتدريسية في دورات المرشحين للدكتوراه ودورات الدكتوراه

- يتم قبول الأجانب للدراسة في دورات المرشحين للدكتوراه ودورات الدكتوراه لدى المؤسسات التعليمية العليا والمؤسسات العلمية لتحضير الأطروحات الدراسية والدفاع عنها ليحصلوا على لقب المرشح للدكتوراه والدكتوراه وفقا لنتائج الحوار الأختباري.

- يتم تحديد مدة الدراسة ومحتويات الدراسة وشروط الترشح للدرجات العلمية بواسطة التعليمات الخاصة بتحضير الكوادر العلمية والتدريسية المقررة بقرار مكتب الوزراء لأوكرانيا رقم 309 من تاريخ 1 مارس عام1999.

التدريب بعد التخرج

- تستهدف دورات تدريب الأجانب بعد التخرج في المؤسسات التعليمية العليا ومؤسسات رفع الشهادات العليا إلى رفع مستواهم العلمي والتدريسي والمعارف المهنية والمهارة

ان طالب التدريب بعد التخرج الذي يصل بغرض التدريب لمدة سنه واحده يجب أن يتكلم اللغة الأكرانيه أو أية لغه أخرى من لغات التعليم أما الأشخاص الذين يأتون لأغراض التدريب لمده تزيد عن سنه واحده وهم لا يتكلمون اللغة الأكرانيه أو أية لغه أحرى من لغات التعليم فإنه تعطي لهم فرصة دراسة اللغة ضمن نفس المدة الدراسية المقرره في الدورة في اطار المؤسسة التعليمية التي تقبله للدراسة

- يتم تحديد مده الدراسة ومحتويات الدراسة وشروط منح الأجانب شهادات المستويات المناسبة ومؤسسات التدريب ما بعد التخرج وفقا للقانون المعمول به في أكرانيا

شهادات التعليم

- ان الأجانب الذين قد استملكوا التعليم ودافعوا عن مشروع الدبلوم ونجحوا في الأمتحانات الدولية وفقا لمتطلبات برنامج التدريب التعليمي والمهني يمنحون بقرار لجنة الدولة مستوى موافق (درجة تصنيف) وتعطى لهم وثيقة من النموذج العام للدولة تشهد على مستوى التعليم وفقا مكتب الوزراء لأوكرانيا رقم 1260 من تاريخ 12 نوفمبر عام 1997 حول شهادات التعليم.

- تختم شهادات التعليم بختم وزارة التعليم والعلوم لأوكرانيا أو تجعل قانونية عن طريق وزارة الخارجية لأوكرانيا.

حول تعريف الأجانب على التعليمات الخاصة بقبول الأجانب والأشخاص بدون الجنسية للدراسة في المؤسسات التعليمية العليا لأوكرانيا.

- يجب على المؤسسات التعليمية العليا ان تعرف الطلبة الأجانب على هذه التعليمات.

- يؤكد الطلبة الأجانب موافقتهم على أن يطيعوا لمتطلبات هذه التعليمات بإمضائهم كتابيا.

تأشيرة الترتيب

الدخول إلى أوكرانيا مع وجوه من الدراسات في غضون الفترة من 15 آب / أغسطس إلى 15 تشرين الثاني / نوفمبر لترتيب مدخل التأشيرات في السفارة الاوكرانيه، جامعة ستصدر النسخة الأصلية من «دعوة» إلى أن تكون مسجلة في وزارة التعليم في أوكرانيا.

المتقدمين من جهة في لجنة القبول في الجامعة:

-- الطلب إلى رئيس الجامعة الاسم—نسخة من الشهادة عن التعليم مع قائمة المواضيع دراستها والعلامات التي حصل عليها (نقاط) (ترجم إلى الإنجليزية أو الاوكرانيه، ويشهد في السفارة الاوكرانيه)
-- نسخة من شهادة الميلاد (ترجم إلى الإنجليزية أو الاوكرانيه، ويشهد في السفارة الاوكرانيه)
-- شهادة حول غياب المصابات بالايدز—شهادة طبية عن الوضع الصحي من مغادرة البلاد، واصدر في وقت متأخر لا يتجاوز 2 في الشهر قبل الدخول إلى أوكرانيا للدراسات—6 صور في صور، حجم 60x40 ملم—سياسة الطوارئ والمساعدة الطبية إلى المواطنين الاجانب

مراجع

التعليم في إيفانو-فرانكيفسك
تأسيسات سنة 1945 في الاتحاد السوفيتي
جامعات أوكرانيا
جامعات وكليات أسست في 1945
جامعات ومعاهد أسست في الاتحاد السوفيتي
مبان ومنشآت في مقاطعة إيفانو فرانكيفسك
مدارس طبية في أوكرانيا
هيئات تعليمية أسست في 1945

أكاديمية إيفانو فرانكوفسك الطبية


Türkiye Kupası, Futbol Türkiye Kupası
 Erkekler Türkiye Kupası (basketbol), Basketbol Erkekler Türkiye Kupası
 Kadınlar Türkiye Kupası (basketbol), Basketbol Kadınlar Türkiye Kupası
 Bayanlar Süper Kupa (voleybol), Voleybol Erkekler Türkiye Kupası
 Erkekler Süper Kupa (voleybol), Voleybol Bayanlar Türkiye Kupası

Türkiye Kupası (anlam ayrımı)


Palicourea veterinariorum é uma espécie de planta do gênero Palicourea e da família Rubiaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1980 por Joseph Harold Kirkbride.

Forma de vida
É uma espécie terrícola e arbustiva.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Bahia e Espírito Santo.
Em termos ecológicos, é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de mata ciliar e floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Palicourea  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Palicourea veterinariorum no projeto Flora e Funga do Brasil
 Palicourea veterinariorum no portal do Centro Nacional de Conservação da Flora (Brasil)

Palicourea
Plantas descritas em 1980
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Palicourea veterinariorum


Pudagla er en by og kommune i det nordøstlige Tyskland, beliggende i Amt Usedom-Süd i den nordøstlige del af Landkreis Vorpommern-Greifswald. Landkreis Vorpommern-Greifswald ligger i delstaten Mecklenburg-Vorpommern. Pudagla er beliggende på øen Usedom ved Østersøen.

Geografi
Kommunens lokalitet: omkring 1½ kilometer øst for Achterwasser i Naturpark Insel Usedom ved den mod østliggende Schmollensee og omkring fem kilometer syd for østersøkysten mod nord. Bundesstraße B 111 passerer gennem byen. Cirka 15 kilometer mod sydvest ligger byen Usedom og omkring seks kilometer mod øst finder man rækken af Kaiserbäder Bansin, Heringsdorf og Ahlbeck. I byen ligger desuden .

Eksterne kilder og henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted
 Befolkningsstatistik mm

Byer i Mecklenburg-Vorpommern
Kommuner i Mecklenburg-Vorpommern
Amt Usedom-Syd
Byer i Kreis Vorpommern-Greifswald

Pudagla


Com Lag (2plus2isfive) is an EP by the English rock band Radiohead, released in 2004. It compiles B-sides from Radiohead's sixth album, Hail to the Thief (2003), along with remixes by Cristian Vogel and Four Tet and two live performances.

Music
"Paperbag Writer", whose title references the Beatles song "Paperback Writer", features "sinister fractured funk". "I Am a Wicked Child" is a "tainted, eerie missive" with harmonica. "Where Bluebirds Fly" is a "rattling, fidgety" electronic piece Radiohead used as the introduction music for their Hail to the Thief tour. "I Will (Los Angeles Version)" is an alternative version of "I Will" from Hail to the Thief, and "Fog (Again)" is a live performance of the Amnesiac B-side "Fog", rearranged for piano.

Cover art
The cover art is by Stanley Donwood, who has designed all artwork for Radiohead since 1994. Donwood said he imagined a range of Delftware that featured "a modified bear, and a despot sperm monster". A jigsaw puzzle based on the cover was released in 2020.

Release
Com Lag was released in Japan and Australia on 24 March 2004, in Canada on 13 April 2004, the United Kingdom on 16 April 2007, and in the United States on 8 May 2007. Early Japanese pressings were printed with a fault that produced static in some tracks.

Critical reception
Com Lag received mixed reviews. The NME critic Anthony Thornton wrote: "Never content with relaxing into an accepted way of doing things, this record, while being flawed – it is a B-sides compilation after all – confirms Radiohead as the true inheritors of the Beatles' legacy rather than Oasis." Adam Downer of Sputnikmusic wrote: "While Com Lag does have its flaws, it's not a bad set of B-sides. Some of it is actually fantastic."

The Paste critic Jeff Elbel described the Com Lag as "an appealing but inessential curio". AllMusic's Andy Kellman wrote: "Naturally, the release isn't nearly as cohesive as Hail to the Thief; its apparent intent is to supply the fans with another stream of the band's recordings, regardless of both how they fit together and how mixed the tracks are to begin with." Chris Ott of Pitchfork wrote: "You'd expect more from ideas that Radiohead fleshed out as a unit, but the stolen-time experiments and solo performances on this EP's tail end far outshine its exhausting first half."

Track listing

All songs written by Radiohead.

 "2 + 2 = 5" (Live at Earls Court, London, 26 November 2003) – 3:34
 "Remyxomatosis" (Cristian Vogel Remix) – 5:08
 "I Will" (Los Angeles Version) – 2:13
 "Paperbag Writer" – 3:58
 "I Am a Wicked Child" – 3:05
 "I Am Citizen Insane" – 3:32
 "Skttrbrain" (Four Tet Remix) – 4:26
 "Gagging Order" – 3:35
 "Fog (Again)" (Live) – 2:19
 "Where Bluebirds Fly" – 4:23
 "2 + 2 = 5" (Live Video) – 4:01

Personnel
 Radiohead – production
 Nigel Godrich – production, engineering
 Graeme Stewart – engineering
 Darrell Thorp – engineering
 Stanley Donwood – design
 Cristian Vogel – remixing
 Four Tet – remixing

Certifications

References

External links

2004 EPs
Radiohead EPs
Albums produced by Nigel Godrich
Capitol Records EPs
EMI Records EPs

Com Lag (2plus2isfive)


الأسطول الحربي هو أحد أنواع الأساطيل البحرية المتعددة. يعد الأسطول الحربي مناظرا للجيش البري. يتكون الأسطول من تشكيل عريض من السفن الحربية، كما يعد التشكيل الأكبر في القوات البحرية.

يتكون الأسطول البحري من عدد من الأسراب، التي تنقسم بدورها لعدد أخر من الشعاب.

في عصر السفن الشراعية كان يتم تقسيم الأسطول لسرب المقدمة والوسط والمؤخرة وذلك وفقا لتقسيم ما قبل المعركة. في العصر الحديث اختلف شكل التقسيم حيث يتم التقسيم إلى مجموعات متجانسة من السفن مثل البوارج، والطرادات.

تملك العديد من الدول أقل مما يمكن تسميته بالأسطول الحربي، ولذلك يطلق على على قواتها البحرية مجتمعة لفظ الأسطول.

تعد الأساطيل المشتركة بين عدد من الدول (متعددة الجنسيات) أمرا شائعا. على سبيل المثال ، العديد من الدول الأوربية ألفت التحالف المقدس (التحالف الصليبي) لمواجهة العثمانيين في معركة ليبانتو البحرية في 1571.

مراجع

سفن قوات بحرية
أساطيل
سفن حربية
وحدات وتشكيلات بحرية

الأسطول البحري


Bosko, the Talk-Ink Kid este un film de scurt metraj animat din 1929,care îl are ca persoanj principal pe Bosko. Filmul nu a fost lansat niciodată în cinematografe, dar în 2000 (fix 71 de ani mai târziu), Cartoon Network l-a relansat. Face parte din seria Looney Tunes.

Filme din 1929
Scurtmetraje Looney Tunes

Bosko, the Talk-Ink Kid


Taku Ishihara (født 3. oktober 1988) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Yokohama F. Marinos og Tokushima Vortis.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Taku Ishihara


Michael Maittaire (født 1668, død 18. september 1747 i London) var en fransk filolog og bibliograf.

Hans forældre, der var protestanter, forlod deres fædreland ved Nantes-ediktets ophævelse og drog til England; der fik Mattaire så et professorat og levede der, nogle rejser fraregnede, til sin død. Han var meget frugtbar som udgiver og lærd forfatter; men den bog af ham, der især har bevaret hans navn, og som endnu har bevaret en del af sit værd, er Annales typographici (5 bind, Haag og London 1719—41), der omfatter den trykte litteratur fra bogtrykkerkunstens opfindelse til 1664; et supplement gav Michael Denis i 2 bind (Wien 1789). Desuden udgav Mattaire blandt andet 33 bind græske og latinske klassikere samt Nye Testamente på græsk.

Kilder

Filologer fra Frankrig
Faglitterære forfattere fra Frankrig
Latinske forfattere
Franskmænd i 1600-tallet
Franskmænd i 1700-tallet

Michael Maittaire


Motor learning refers broadly to changes in an organism's movements that reflect changes in the structure and function of the nervous system. Motor learning occurs over varying timescales and degrees of complexity: humans learn to walk or talk over the course of years, but continue to adjust to changes in height, weight, strength etc. over their lifetimes. Motor learning enables animals to gain new skills, and improves the smoothness and accuracy of movements, in some cases by calibrating simple movements like reflexes. Motor learning research often considers variables that contribute to motor program formation (i.e., underlying skilled motor behaviour), sensitivity of error-detection processes, and strength of movement schemas (see motor program). Motor learning is "relatively permanent", as the capability to respond appropriately is acquired and retained. Temporary gains in performance during practice or in response to some perturbation are often termed motor adaptation, a transient form of learning. Neuroscience research on motor learning is concerned with which parts of the brain and spinal cord represent movements and motor programs and how the nervous system processes feedback to change the connectivity and synaptic strengths. At the behavioral level, research focuses on the design and effect of the main components driving motor learning, i.e. the structure of practice and the feedback. The timing and organization of practice can influence information retention, e.g. how tasks can be subdivided and practiced (also see varied practice), and the precise form of feedback can influence preparation, anticipation, and guidance of movement.

Behavioural approach

Structure of practice and contextual interference

Contextual interference was originally defined as "function interference in learning responsible for memory improvement". Contextual interference effect is "the effect on learning of the degree of functional interference found in a practice situation when several tasks must be learned and are practiced together". Variability of practice (or varied practice) is an important component to contextual interference, as it places task variations within learning. Although varied practice may lead to poor performance throughout the acquisition phase, it is important for the development of the schemata, which is responsible for the assembly and improved retention and transfer of motor learning.

Despite the improvements in performance seen across a range of studies, one limitation of the contextual interference effect is the uncertainty with regard to the cause of performance improvements as so many variables are constantly manipulated. In a review of literature, the authors identify that there were few patterns to explain the improvements in experiments that use the contextual interference paradigm. Although there were no patterns in the literature, common areas and limitations that justified interference effects were identified:

 Although the skills being learned required whole-body movements, most tasks had a common feature; they all contained components that could be isolated.
 Most of the studies supporting interference effect used slow movements that enabled movement adjustments during movement execution.
 According to some authors bilateral transfer may be elicited through alternate practice conditions, as a source of information can develop from both sides of the body. Despite improvements seen in these studies, interference effects would not be attributed to their improvements, and it would have been a coincidence of task characteristics and schedule of practice.
 The terminology of "complex skills" has not been well defined. Procedural manipulations, which vary between experiments (e.g., changing the similarity between tasks) has been cited as a contributor to skill complexity.

Feedback given during practice

Feedback is regarded as a critical variable for skill acquisition and is broadly defined as any kind of sensory information related to a response or movement. Intrinsic feedback is response-produced — it occurs normally when a movement is made and the sources may be internal or external to the body. Typical sources of intrinsic feedback include vision, proprioception and audition. Extrinsic feedback is augmented information provided by an external source, in addition to intrinsic feedback.  Extrinsic feedback is sometimes categorized as knowledge of performance or knowledge of results.

Several studies have manipulated the presentation features of feedback information (e.g., frequency, delay, interpolated activities, and precision) in order to determine the optimal conditions for learning. See Figure 4, Figure 6, and summary Table 1 for a detailed explanation of feedback manipulation and knowledge of results (see below).

Knowledge of performance

Knowledge of performance (KP) or kinematic feedback refers to information provided to a performer, indicating the quality or patterning of their movement. It may include information such as displacement, velocity or joint motion. KP tends to be distinct from intrinsic feedback and more useful in real-world tasks. It is a strategy often employed by coaches or rehabilitation practitioners.

Knowledge of results
Knowledge of results (KR) is defined as extrinsic or augmented information provided to a performer after a response, indicating the success of their actions with regard to an environmental goal. KR may be redundant with intrinsic feedback, especially in real-world scenarios. However, in experimental studies, it refers to information provided over and above those sources of feedback that are naturally received when a response is made (i.e., response-produced feedback; Typically, KR is also verbal or verbalizable. The impact of KR on motor learning has been well-studied and some implications are described below.

Experimental design and knowledge of results
Often, experimenters fail to separate the relatively permanent aspect of change in the capability for responding (i.e. indicative of learning) from transient effects (i.e. indicative of performance). In order to account for this, transfer designs have been created which involve two distinct phases. To visualize the transfer design, imagine a 4x4 grid. The column headings may be titled "Experiment #1" and "Experiment #2" and indicate the conditions you wish to compare. The row headings are titled "Acquisition" and "Transfer" whereby:
 The acquisition block (2 columns) contains the test conditions in which some variable is manipulated (i.e. different levels of KR applied) and different groups receive different treatments. This block represents the transient effects of KR (i.e. performance)
 The transfer block (2 columns) contains the test conditions in which that variable is held constant (i.e. a common level of KR applied; normally a no-KR condition). When presented with a no-KR condition, this block represents the persistent effects of KR (i.e. learning). Conversely, if this block is given to subjects in a format where KR is available, transient and persistent effects of KR are convoluted and it is argued not interpretable for learning effects.
After a rest period, the change in the capability for responding (i.e. effects) are argued to be those attributed to learning, and the group with the most effective performance has learned the most.

Functional role of knowledge of results and potential confounding of effects
KR seems to have many different roles, some of which can be viewed as temporary or transient (i.e. performance effects). Three of these roles include: 1) motivation, 2) associative function, and 3) guidance. The motivational influence can increase the effort and interest of the performer in the task as well as maintain this interest once KR is removed. Though important to create interest in the task for performance and learning purposes, however the extent to which it affects learning is unknown.  The associative function of KR is likely to be involved in the formation of associations between stimulus and response (i.e., Law of Effect). However, this additional effect is not able to account for findings in transfer tasks manipulating the relative frequency of KR; specifically, decreasing relative frequency results in enhanced learning. For an alternate discussion on how KR may calibrate the motor system to the outside world (see schema theory in motor program). The guidance role of KR is likely the most influential to learning as both internal and external sources of feedback play a guiding role in performance of a motor task. As the performer is informed of errors in task performance, the discrepancy can be used to continually improve performance in following trials. However, the guidance hypothesis postulates that provision of too much external, augmented feedback (e.g., KR) during practice may cause the learner to develop a harmful dependency on this source of feedback. This may lead to superior performance during practice but poor performance at transfer – an indication of poor motor learning. Additionally, it implies that, as the performer improves, the conditions of KR must be adapted according to the performer's skill and difficulty of the task in order to maximize learning (see challenge point framework).

Specificity of learning hypothesis
The specificity of learning hypothesis suggests that learning is most effective when practice sessions include environment and movement conditions which closely resemble those required during performance of the task — replicating the target skill level and context for performance.p. 194 It suggests that the benefit of specificity in practice occurs because motor learning is combined with physical practice during the learned sport or skill.p. 90  Contrary to previous beliefs, skill learning is accomplished by alternating motor learning and physical performance, making the sources of feedback work together. The learning process, especially for a difficult task, results in the creation of a representation of the task where all relevant information pertaining to task performance is integrated. This representation becomes tightly coupled with increasing experience performing the task. As a result, removing or adding a significant source of information after a practice period where it was present or not, does not cause performance to deteriorate. Alternating motor learning and physical practice can ultimately lead to a great, if not better performance as opposed to just physical practice.

Physiological approach
The cerebellum and basal ganglia are critical for motor learning. As a result of the universal need for properly calibrated movement, it is not surprising that the cerebellum and basal ganglia are widely conserved across vertebrates from fish to humans.

Through motor learning the human is capable of achieving very skilled behavior, and through repetitive training a degree of automaticity can be expected. And although this can be a refined process much has been learned from studies of simple behaviors. These behaviors include eyeblink conditioning, motor learning in the vestibulo-ocular reflex, and birdsong. Research on Aplysia californica, the sea slug, has yielded detailed knowledge of the cellular mechanisms of a simple form of learning.

A type of motor learning occurs during operation of a brain–computer interface.  For example, Mikhail Lebedev, Miguel Nicolelis and their colleagues recently demonstrated cortical plasticity that resulted in incorporation of an external actuator controlled through a brain–machine interface into the subject's neural representation.

At a cellular level, motor learning manifests itself in the neurons of the motor cortex. Using single-cell recording techniques, Dr. Emilio Bizzi and his collaborators have shown the behavior of certain cells, known as "memory cells," can undergo lasting alteration with practice.

Motor learning is also accomplished on the musculoskeletal level.  Each motor neuron in the body innervates one or more muscle cells, and together these cells form what is known as a motor unit. For a person to perform even the simplest motor task, the activity of thousands of these motor units must be coordinated.  It appears that the body handles this challenge by organizing motor units into modules of units whose activity is correlated.

Disordered motor learning

Developmental coordination disorder
Impairments associated with developmental coordination disorder (DCD) involve difficulty in learning new motor skills as well as limited postural control and deficits in sensorimotor coordination. It appears that children with DCD are not able to improve performance of complex motor tasks by practice alone. However, there is evidence that task-specific training can improve performance of simpler tasks.  Impaired skills learning may be correlated with brain activity, particularly, a reduction of brain activity in regions associated with skilled motor practice.

Apraxia
Motor learning has been applied to stroke recovery and neurorehabilitation, as rehabilitation is generally a process of relearning lost skills through practice and/or training. Although rehabilitation clinicians utilize practice as a major component within an intervention, a gap remains between motor control and motor learning research and rehabilitation practice. Common motor learning paradigms include robot arm paradigms, where individuals are encouraged to resist against a hand held device throughout specific arm movements. Another important concept to motor learning is the amount practice implemented in an intervention. Studies regarding the relationship between the amount of training received and the retention of the memory a set amount of time afterwards have been a popular focus in research. It has been shown that over learning leads to major improvements in long term retention and little effect on performance. Motor learning practice paradigms have compared the differences of different practice schedules, and it has proposed that repetition of the same movements is not enough in order to relearn a skill, as it is unclear whether true brain recovery is elicited through repetition alone. It is suggested that compensation methods develop through pure repetition and to elicit cortical changes (true recovery), individuals should be exposed to more challenging tasks. Research that has implemented motor learning and rehabilitation practice has been used within the stroke population and includes arm ability training, constraint-induced movement therapy, electromyograph-triggered neuromuscular stimulation, interactive robot therapy and virtual reality-based rehabilitation. A recent study ischemic conditioning was delivered via blood pressure cuff inflation and deflation to the arm, to facilitate learning.  It showed for the first time in humans and animals, that ischemic conditioning can enhance motor learning and that the enhancement is retained over time. The potential benefits of ischemic conditioning extend far beyond stroke to other neuro-, geriatric, and pediatric rehabilitation populations. These findings were featured on Global Medical Discovery news.

See also
 Apraxia
 Bayesian inference in motor learning
 Brain–computer interface
 Cephalocaudal and proximodistal trends
 Cognitive science
 Motor skill
 Motor coordination
 Muscle memory
 Procedural memory
 Sequence learning

References

Further reading

 Iaroslav Blagouchine and Eric Moreau. Control of a Speech Robot via an Optimum Neural-Network-Based Internal Model With Constraints. IEEE Transactions on Robotics, vol. 26, no. 1, pp. 142—159, February 2010.

External links
 Center For Integration Of Medicine And Innovative Technology
 New Schema Perspectives
 Speech-Language Pathology/Stuttering/Fluency-Shaping Therapy/Motor Learning and Control - Wikibooks

Memory
Cognition
Motor skills
Nervous system
Motor control

Motor learning


O roată topografică (numită și roată de măsurare, odometru sau pedometru) este un dispozitiv mecanic de măsurare a distanțelor. Sunt utilizate în principal pentru măsurători care necesită o precizie mai mică. Ele sunt adesea folosite la lucrările de întreținere a drumurilor sau în subteran și de către agricultori pentru măsurători rapide pe distanțe prea incomode pentru a putea fi măsurate cu ruleta.

Roțile topografice moderne sunt construite în principal din aluminiu, cu anvelope pline sau pneumatice pe roată. Unele se pot plia pentru facilitarea transportului sau a depozitării. Roțile pot avea afișaj mecanic sau digital.

Istorie
Originile roții topografice sunt conectate la originile odometrului. În timp ce acesta din urmă este destinat pentru a măsura distanțele parcurse de un vehicul, roata topografică este specializată pentru a măsura distanțe.

Antichitate
Primele descrieri ale odometrelor antice se găsesc în scrierile lui Vitruviu și se crede că invenția poate fi atribuită lui Arhimede care l-a conceput în timpul Primului Război Punic. Alte descrieri pot fi găsite în scrierile lui Heron din Alexandria.

Odometrul terestru roman
Civilizația romană a utilizat contorul de parcurs pentru a plasa pietre de hotar, ceea ce ar fi permis planificarea operațiunilor, precum și calcularea costurilor de război. Pe Via Appia se pot găsi încă multe dintre aceste puncte de reper. Complexitatea mecanismului inițial nu pare să fie compatibil cu epoca tehnică respectivă, dar după descoperirea și studiul mecanismului de la Antikythera (un complex planetariu de lucru cu zeci de roți dințate), pare a se confirma faptul că grecii și alți oameni de știință ai vremii au fost capabili de a proiecta și construi aceste dispozitive, care au fost cu nimic mai mult decât "calculatoare" sofisticate dedicate anumitor scopuri.

Odometrul naval roman
Dispozitivul utilizat pe navele romane, derivat din odometrul terestru, a fost descris în lucrarea De Architectura de către Vitruviu, arhitect roman și inginer din primului secol î.Hr., și era utilizat pentru măsurarea distanțelor pe mare. Montate pe nave, acesta constatau dintr-o roată cu palete dispuse pe o parte a acestora, care, în contact cu apa, erau puse în mișcare de rotație prin înaintarea navei. O serie de roți dințate, care transmiteau mișcarea la un mecanism, lăsa să cadă într-un container o piatră mică sau o bilă de metal la fiecare rotație a roții, proporțional cu mărimea acesteia, și care corespundea unei mile romane (sau Milium Miliarum).

La sfârșitul călătoriei, numărând pietricelele, se putea afla cât de multe mile de drum au fost. Acest dispozitiv, spre deosebire de contorul de parcurs terestru, avea inexactități în măsurarea distanțelor, derivate din diferitele condiții de pe mare, dar putea da o idee despre distanța parcursă.

Odometrul lui Leonardo da Vinci

Acesta este cunoscut din notele lui Leonardo da Vinci cu privire la acest aparat, regăsite în documentele Codex Atlanticus. Odometrul conceput de Leonardo pare o roabă prevăzută cu roți dințate; cea verticală realizează un clic la fiecare rotire a butucului roții care se sprijină pe sol, și are în interior o bordură pentru fiecare tură completă pe care o face cea orizontală. Aceasta din urmă este perforată pentru a lăsa să treacă într-o cutie bile metalice sau pietricele al căror număr, la sfârșitul măsurătorii, este utilizat pentru a determina distanța exactă parcursă.

Perioada modernă timpurie
În secolul al XVII-lea, roata topografică a fost reintrodusă și utilizată pentru a măsura distanțele. O singură roată este atașată la un mâner și dispozitivul poate fi împins sau tras de-a lungul rutei de măsurat de către o persoană care merge pe jos. Mai înainte, dispozitivele erau făcute din lemn și poate aveau o traversă de fier pentru a le asigura rezistență. Roțile erau făcute în același mod ca și roțile de căruță și de multe ori prin aceiași meșteșugari. Dispozitivele de măsurare erau făcute de meșteșugarii de instrumente științifice, apoi dispozitivele și mânerele erau atașate la roată. Dispozitivul pentru citit distanța parcursă era montat fie în apropierea butucului de roată sau în partea de sus a mânerului. În unele cazuri, au fost construite odometre cu roți duble .

 a extins conceptul în 1827 pentru a crea un dispozitiv care înregistrează distanțele parcurse într-o formă grafică, ca un plan de studiu. Aparatul avea un  pe axa dintre cele două roți, care era coroborat cu o roată dințată ce conducea un alt șurub transversal care mișca un cursor. Un creion de pe cursor înregistra distanța parcursă de șurub în lungul cursorului pe un desen atașat de bord la o scară aleasă.

Cum funcționează

Roata topografică este marcată în trepte fracționale a rotației de la o poziție de referință. Astfel, poziția sa la un moment anume poate fi reprezentată ca o fracțiune a unei rotații din această referință. Dacă roata a făcut o rotație completă (360 grade unghiulare), distanța parcursă este egală cu circumferința roții. În figura din dreapta, linia albastră este punctul referință de plecare. Pe măsură ce roata se învârte în timpul măsurătorii, se vede că roata parcurge un unghi de  radiani, care este egală cu 135 de grade sau  dintr-o rotație completă.

Folosirea roții topografice
Fiecare rotație a roții măsoară o anumită distanță, cum ar fi un metru sau un kilometru. Astfel, prin numărarea rotațiilor cu un dispozitiv mecanic atașat la roată se măsoară direct distanțele.

Roțile topografice oferă o măsurătoare de precizie bună pe o suprafață netedă, cum ar fi un trotuar. Pe teren accidentat, patinarea roților poate reduce drastic precizia. Nisipul sau solul noroios pot afecta, de asemenea, rularea roții. La fel de bine, obstacolele din calea drumului ar trebui să fie contabilizate separat. Operatorii experimentați vor urmări orice circumstanțe care pot influența precizia de măsurare a distanțelor și vor măsura porțiunile dificile cu o metodă alternativă, cum ar fi măsurarea cu o ruletă topografică, sau vor face o estimare rezonabilă a corecției pe care trebuie să o aplice.

Roțile topografice sunt utilizate în principal pentru o precizie mai mică a măsurătorilor. Ele sunt adesea folosite la lucrările de întreținere a drumurilor sau în subteran și de către agricultori pentru măsurători rapide pe distanțe prea incomode pentru a fi măsurate cu ruleta.

Roata topografică măsoară distanța de-a lungul unei suprafețe, în timp ce în topografia normală de teren, distanțele dintre puncte sunt de obicei măsurate pe orizontală, cu măsurători verticale pentru a indica diferențele de altitudine. Astfel, distanțele măsurate în mod convențional vor fi mai mici decât cele măsurate cu roata topografică.

Vezi și
 Odometru

Note

Bibliografie
 Gerard L'E. Turner, Nineteenth Century Scientific Instruments, Sotheby Publications, 1983, ISBN 0-85667-170-3
 Gerard L'E. Turner, Antique Scientific Instruments, Blandford Press Ltd. 1980, ISBN 0-7137-1068-3

Legături externe
  De architectura în engleză și latină
Perambulator  Informații privind utilizarea roții topografice în Queensland, Australia, în secolul al XIX-lea.
Waywisers  la Smithsonian National Museum of American History
Exemple de odometre germane din secolul al XVI-lea.

Instrumente topografice
Istoria tehnologiei
Unelte
Topografie

Roată topografică


Alerce is a Chilean town in the communes of Puerto Montt and Puerto Varas in Llanquihue Province, Los Lagos Region.

See also
 List of towns in Chile

External links

Populated places in Llanquihue Province

Alerce, Chile


The history of the Jews in the Soviet Union is inextricably linked to much earlier expansionist policies of the Russian Empire conquering and ruling the eastern half of the European continent already before the Bolshevik Revolution of 1917. "For two centuries – wrote Zvi Gitelman – millions of Jews had lived under one entity, the Russian Empire and its successor state the USSR. They had now come under the jurisdiction of fifteen states, some of which had never existed and others that had passed out of existence in 1939." Before the revolutions of 1989 which resulted in the end of communist rule in Central and Eastern Europe, a number of these now sovereign countries constituted the component republics of the Soviet Union.

Armenia

The history of the Jews in Armenia dates back more than 2,000 years. After Eastern Armenia came under Russian rule in the early 19th century, Jews began arriving from Poland and Iran, creating Ashkenazic and Mizrahi communities in Yerevan. More Jews moved to Armenia during its period as a Soviet republic finding more tolerance in the area than in Russia or Ukraine. After World War II, the Jewish population rose to approximately 5,000. However, with the dissolution of the Soviet Union, many left due to inadequate services and today the country's Jewish population has shrunk to 750. Despite small numbers, a high intermarriage rate, and relative isolation, a great deal of enthusiasm exists to help the community meet its needs. There are about 100 Jews presently living in Armenia, mainly in the capital Yerevan. They are mostly of Ashkenazi origin and some are Mizrahi Georgian Jews.

Azerbaijan

The History of the Jews in Azerbaijan (; ; ; ) dates back to Late Antiquity. Historically Jews in Azerbaijan have been represented by various subgroups, mainly Mountain Jews, Ashkenazi Jews and Georgian Jews. After Sovietization all Zionism-related activities including those of cultural nature that were carried out in Hebrew were banned. In the early 1920s, a few hundred Mountain Jewish families from Azerbaijan and Dagestan left for Palestine and settled in Tel Aviv. The next aliyah did not take place until the 1970s, after the ban on Jewish immigration to Israel was lifted (see Refusenik). Between 1972 and 1978 around 3,000 people left Azerbaijan for Israel. 1970 was the demographic peak for Azerbaijani Jews after World War II; according to the census, 41,288 Jews resided in Azerbaijan that year.

Many Jewish émigrés from Azerbaijan settled in Tel-Aviv and Haifa. There are relatively large communities of Mountain Jewish expatriates from Azerbaijan in New York City and Toronto. Similar to many immigrant communities of the Czarist and Soviet eras in Azerbaijan, Ashkenazi Jews appear to be linguistically Russified. The majority of Ashkenazi Jews speak Russian as their first language with Azeri sometimes being spoken as the second. The number of Yiddish-speakers is unknown.

Belarus

The Jews in Belarus, then known as Byelorussian SSR were the third largest ethnic group in the country in the first half of the 20th century. Before World War II, Jews were the third among the ethnic groups in Belarus and comprised more than 40% of the population in cities and towns. The population of cities such as Minsk, Pinsk, Mahiliou, Babrujsk, Viciebsk, and Homiel was more than 50% Jewish. In 1897 there were 724,548 Jews in Belarus, or 13.6% of the total population. Some 800,000 Jews—90% of the Jewish population—were killed in Belarus during the Holocaust. According to the 2009 census, there were 12,926 Jews in Belarus (0.1% of the population). The Jewish Agency estimates the community of Jews in Belarus at 70,000. Marc Chagall, Mendele Mocher Sforim, Chaim Weizmann and Menachem Begin were born in Belarus. By the end of the 19th century, many Belarusian Jews were part of the general flight of Jews from Eastern Europe to the New World due to conflicts and pogroms engulfing the Russian Empire and the anti-Semitism of the Russian czars.  Millions of Jews, including tens of thousands of Jews from Belarus, emigrated to the United States of America and South Africa. A small number also emigrated to the British Mandate of Palestine. During the first years of Soviet occupation of Belarus, Jews were able to get managing positions in the country.
In WWII, atrocities against the Jewish population in the German-conquered areas began almost immediately, with the dispatch of Einsatzgruppen (task groups) to round up Jews and shoot them.

In the second half of the 20th century, there was a large wave of Belarusian Jews immigrating to Israel (see Aliyah from the Soviet Union in the 1970s), as well as to the United States. In 1979, there were 135,400 Jews in Belarus; a decade later, 112,000 were left. The collapse of the Soviet Union and Belarusian independence saw most of the community, along with the majority of the former Soviet Union's Jewish population, leave for Israel (see Russian immigration to Israel in the 1990s). The 1999 census estimated that there were only 29,000 Jews left in the country. However, local Jewish organizations put the number at 50,000, and the Jewish Agency believes that there are 70,000. About half of the country's Jews live in Minsk. Despite anti-semitic government policies, national Jewish organizations, local cultural groups, religious schools, charitable organizations, and organizations for war veterans and Holocaust survivors have been formed. Since the mass immigration of the 1990s, there has been some continuous immigration to Israel. In 2002, 974 Belarusians moved to Israel, and between 2003 and 2005, 4,854 followed suit.

Estonia

The history of the Jews in Estonian SSR starts with individual reports of Jews in what is now Estonia from as early as the 14th century. However, the process of permanent Jewish settlement in Estonia began in the 19th century, especially after they were granted the official right to enter the region by a statute of Russian Tsar Alexander II in 1865. This allowed the so-called Jewish 'Nicholas soldiers' (often former cantonists) and their descendants, First Guild merchants, artisans, and Jews with higher education to settle in Estonia and other parts of the Russian Empire outside their Pale of Settlement. The "Nicholas soldiers" and their descendants, and artisans were, basically, the ones who founded the first Jewish congregations in Estonia. The Tallinn congregation, the largest in Estonia, was founded in 1830. The Tartu congregation was established in 1866 when the first fifty families settled there.  Synagogues were built, the largest of which were constructed in Tallinn in 1883 and Tartu in 1901. Both of these were subsequently destroyed by fire in World War II.

The life of the small Jewish community in Estonia was disrupted in 1940 with the Soviet occupation of Estonia. Cultural autonomy together with all its institutions was liquidated in July 1940. In July and August of the same year all organisations, associations, societies and corporations were closed. Jewish businesses were nationalized. A relatively large number of Jews (350–450, about 10% of the total Jewish population) were deported into prison camps in Russia by the Soviet authorities on 14 June 1941. In WWII, more than 75% of Estonia's Jewish community, aware of the fate that otherwise awaited them, managed to escape to the Soviet Union; virtually all the remainder (between 950 and 1000 men, women and children) had been killed by the end of 1941. The four Estonians held most responsible for the murders at Kalevi-Liiva were accused at war crimes trials in 1961. Two were later executed; the others avoided sentencing by having gone to exile. From 1944 until 1988 the Estonian Jewish community had no organisations, associations, or clubs. In March 1988, as the process towards regaining Estonia's independence was beginning, the Jewish Cultural Society was established in Tallinn. It was the first of its kind in the late Soviet Union. Unlike in other parts of the Soviet Union, there were no problems with registering either the society or its symbols. The Society began by organising concerts and lectures. Soon the question of founding a Jewish school arose. As a start, a Sunday school was established in 1989. The Tallinn Jewish Gymnasium on Karu Street was being used by a vocational school. In 1990, a Jewish School with grades 1 through 9 was established.

Georgia

The Georgian Jews () are from Georgia, in the Caucasus. Georgian Jews are one of the oldest communities in Georgia, tracing their migration into the country during the Babylonian captivity in 6th century BC. In 1801, the Russian Empire annexed Eastern Georgia. In the beginning of the 19th century, Ashkenazi Russian Jews were forced to move to Georgia by the Russian government. The Ashkenazi Jews and the Georgian Jews began establishing contact with each other, but relations were strained. Georgian Jews viewed the Ashkenazim as godless and secular, while the Ashkenazim looked down on the Georgian Jews. Zionism was a uniting cause for the two groups. Beginning in 1863, groups of Jews began making aliyah, mostly for religious reasons. The Red Army invaded Georgia in February 1921, prompting a mass exodus from the region.

Initially, the Soviets allowed the Jews to maintain their religious customs, but after a Georgian rebellion in 1924, the Bolshevik government terminated all Zionist activity, imposed economic restrictions, and generally discriminated against the Jewish community. As a result, many Jewish businesses were bankrupted and 200 families applied for exit visas. Only 18 were allowed to emigrate. In the mid-1920s, the Soviets focused on industrializing and secularizing the Jews of Georgia. Mass numbers of Jews were forced to work in factories or to join craft cooperatives and collective farm projects. In 1927–1928, OZET, the organization for settling Jewish workers on farms, established a number of Jewish collective farms. These small homogeneous communities became isolated Jewish communities where Jewish learning was continued. Recognizing this, the Communists disbanded the communities in the 1930s, scattering the Jews among various farms and destroying Jewish communal life. The situation of the Jewish community of Georgia improved dramatically due to the end of the Soviet occupation.

Russia

Ukraine

Jews living in the Ukrainian SSR  underwent Sovietization, together with the rest of the population of the Soviet Union.

The Ukrainian Jews were targeted and murdered during the Holocaust when the Nazis occupied Ukraine. During the war, a total of 1.5 million Ukrainian Jews were killed, leaving only 40% of the Jewish population prior to the war. In 1941, when Western Ukraine was taken over by Germany, the Jews were put into ghettos and later sent to death camps where they were murdered. Additionally, the Einsatzgruppen, the mobile killing units, were responsible for the mass murder of up to a million Ukrainian Jews.
Following the atrocities of World War II, there was a lot of antisemitic violence in Ukraine, diminishing after the period known as Glasnost. The number of Jews in Ukraine has drastically decreased since the late 20th century. The 2001 census showed that 380,000 Jews left Ukraine since 1989, which was  of the entire Jewish population.

See also

History of the Jews in Armenia
History of the Jews in Azerbaijan
History of the Jews in Belarus
History of the Jews in Carpathian Ruthenia
History of the Jews in Estonia
History of the Jews in Galicia (Eastern Europe)
History of the Jews in Georgia
History of the Jews in Abkhazia
History of the Jews in South Ossetia
History of the Jews in Kazakhstan
History of the Jews in Kyrgyzstan
History of the Jews in Latvia
History of the Jews in Lithuania
History of the Jews in Moldova
History of the Jews in Russia
History of Jews in Udmurtia and Tatarstan
History of the Jews in Tajikistan
History of the Jews in Turkmenistan
History of the Jews in Uzbekistan

Aspects of Jewish history specific to the Soviet era

Antisemitism in the Soviet Union
Doctors' plot
Jewish Anti-Fascist Committee
Night of the Murdered Poets
Rootless cosmopolitan
Stalin and antisemitism
Jackson–Vanik amendment
Lishkat Hakesher
National Coalition Supporting Soviet Jewry
Soviet Anti-Zionism
Anti-Zionist Committee of the Soviet Public
Soviet Union and the Arab–Israeli conflict
Jewish Autonomous Oblast
Student Struggle for Soviet Jewry

Post-Soviet Union
Federation of Jewish Communities of the CIS
Union of Councils for Soviet Jews

Pre-Soviet Union
History of the Jews in the Russian Empire

Footnotes

References

Further reading

External links
 The Refusenik Project - a free educational resource

History of the Jews in the Soviet Union


Uma steakhouse, steak house ou chophouse refere-se a um restaurante especializado em bifes e costeletas, encontrados principalmente na América do Norte. As steakhouses modernas também podem oferecer outros cortes de carne, incluindo aves, costela assada e vitela, bem como peixes e outros frutos do mar.

História
Chophouses começaram em Londres na década de 1690 e serviam porções individuais de carne, conhecidas como costeletas. O carácter tradicional da comida servida manteve-se zelosamente ao longo de finais do século XIX, apesar dos novos estilos culinários do Continente, que estavam a se popularizar. As casas eram normalmente abertas apenas para homens.

As steakhouses surgiram nos Estados Unidos em meados do século 19 como um desenvolvimento de pousadas e bares tradicionais. As steakhouses podem ser restaurantes finos casuais ou formais.

A chophouse mais antiga de Londres, a Simpson's Tavern, é considerada uma instituição de Londres e mantém sua decoração do século XIX. A mais antiga churrascaria em operação contínua nos Estados Unidos é a Old Homestead Steakhouse na cidade de Nova York, fundada em 1868. Antes disso, havia chophouses na cidade de Nova York, como o Cobweb Hall, de propriedade de David Pattullo, que era conhecido por suas costeletas de carneiro e oferecia opções de menu adicionais, como bifes, rins de cordeiro, bacon e batatas.

Hoje, as steakhouses são encontradas em todo os EUA.

Veja também
 Churrascaria

Referências

Tipos de restaurantes

Steakhouse


Martínez Álvarez ist der Familienname folgender Personen:

 Jesús Martínez Álvarez (* 1942), mexikanischer Grafiker und Maler
 Segismundo Martínez Álvarez (1943–2021), spanischer Ordensgeistlicher, Bischof von Corumbá

Martínez Álvarez


Hans Ooft (født 27. juni 1947) er en hollandsk fodboldspiller. Han var i perioden 1992-1993 træner for Japans fodboldlandshold.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Holland

Hans Ooft


Parasempatik sinir sistemi, sempatik sinir sistemi ile birlikte periferik sinir sisteminin bir parçası olan otonom sinir sistemini oluşturan anatomik yapıdır. (Enterik sinir sistemi artık kendi bağımsız refleks aktivitesi nedeniyle otonom sinir sisteminden ayrı düşünülmektedir.) Otonom sinir sistemi, vücudun bilinçsiz hareketlerini düzenlemekten sorumludur. Parasempatik sistem, vücut dinlenirken; özellikle cinsel uyarılma, tükürük salgılama, gözyaşı salgılama, idrara çıkma, sindirim ve dışkılama dahil olmak üzere yemekten sonra meydana gelen "dinlen ve sindir" veya "beslen ve üre" faaliyetlerinin uyarılmasından sorumludur. Eylemleri, "savaş ya da kaç" tepkisi ile ilişkili aktiviteleri uyarmaktan sorumlu olan sempatik sinir sistemine tamamlayıcı olarak tanımlanmaktadır.

Parasempatik sinir sisteminin sinir lifleri, merkezi sinir sisteminden kaynaklanır. Spesifik sinirler arasında birkaç kraniyal sinir, özellikle okülomotor sinir, fasiyal sinir, glossofaringeal sinir ve vagus siniri bulunur. Genellikle pelvik splanknik sinirler olarak adlandırılan sakrumdaki üç spinal sinir (S2-4) de parasempatik sinirler olarak işlev görür.

Konumu nedeniyle parasempatik sistem, genellikle "torako-lomber çıkışlı" olduğu söylenen sempatik sinir sisteminin aksine "kranio-sakral çıkışlı" olarak adlandırılır.

İşleyiş
Parasempatik sinir sisteminin nörotransmitteri asetilkolindir (ACh). Parasempatik sinir sistemi vücut hareketsiz halde iken devreye girer. Bu evrede aktif durumdadır. Sinir-kas kavşağında kasın uyarıyı alması için ACh salınır. Salınan ACh kastaki nikotinik reseptörü uyararak, uyarıyı aktif duruma getirecek olayları tetikler (Ca salınımını arttırmak, kastaki mitokondriyi çalıstırmak gibi) böylece kas innerve edilir (uyarılır).

Vücut olaylarında yavaşlatıcı etkiye sahiptir. Kan basıncını, kalp atış hızını, kan şekerini düşürür. İdrar kesesini daraltır. Gözbebeğini küçültür. Akciğer alveollerini daraltır.Tükürük ve bağırsak salgıları ile bağırsak hareketlerini artırır . Diğer vücut salgılarında olduğu gibi tükürük salgısını artırır.

Kaynakça

Otonom sinir sistemi
Çevresel sinir sistemi

Parasempatik sinir sistemi


O Carcharhinus borneensis é uma espécie de tubarão pertencente ao género Carcharhinus e à família Carcharhinidae. A espécie encontra-se presente na Indonésia e Malásia.

Carcharhinus
Peixes descritos em 1858

Carcharhinus borneensis


Fondation Louis-Vuitton, stofnað árið 2006, er listasafn og menningarmiðstöð styrkt af hópnum LVMH og dótturfyrirtækjum þess. Það er rekið sem löglega aðskilin sjálfseignarstofnun sem hluti af kynningu LVMH á list og menningu.

Listasafnið opnaði í október 2014. Byggingin var teiknuð af arkitektinum Frank Gehry og er við hliðina á Jardin d'Acclimatation í Bois de Boulogne í 16. hverfi Parísar. Meira en 1 400.000 manns heimsóttu Fondation Louis-Vuitton árið 2017.

Tenglar

 Fondation Louis-Vuitton

Listasöfn í París

Fondation Louis-Vuitton


Andor Sas () a fost un istoric, istoric literar și  profesor universitar maghiar.

Biografie
A absolvit studii la Universitatea din Budapesta, a fost coleg cu Mihály Babits, Gyula Juhász și Béla Balázs la Seminarul literar Négyesy, apoi a studiat în Germania. A fost apoi profesor particular al familiei Hatvany.

În 1919 a fost numit profesor de colegiu la Budapesta în perioada Republicii Sovietice, dar ulterior nu a mai fost angajat în învățământul de stat. A locuit la Viena pentru o scurtă perioadă de timp și în 1920 s-a stabilit în Cehoslovacia. A predat inițial la Academia Comercială din Muncaci, apoi din 1932 la Bratislava, iar din 1939 a fost profesor la un liceu maghiar. A fost membru al Cercului Galilei și al Asociația Scriitorilor Cehoslovaci și unul dintre fondatorii Societății Maghiare de Știință, Literatură și Artă din Cehoslovacia. A fost nevoit să stea ascuns în perioada 1939-1945.

În anii 1920-1930 a publicat studii istorice și lucrări de istorie economică. După 1948 a fost preocupat în principal cu diseminarea cunoștințelor. Începând din 1950 până la moartea sa a predat la Colegiul Pedagogic din Bratislava și apoi a fost șeful catedrei de limba maghiară de la Universitatea Comenius.

A publicat articole în Athenaeum, Egyetemes Philologiai Közlöny, Huszadik Század, Nyugat, Századunk, Magyar Figyelő, Magyar Újság și după 1948 în Új Szó, Fáklyá, Szabad Földműves și Irodalmi Szemlé. Amintirea sa a fost cultivată de studenții și de colegii săi precum Lajos Turczel, Rezső Szalatnai și Zoltán Szeberényi.

A fost înmormântat în Cimitirul din Bratislava.

Lucrări
 Hölderlin Frigyes; Franklin Ny., Bp., 1909
 Szabadalmas Munkács város levéltára. 1376-1850. A régi városi archívum történetének, anyagának és csoportosítási rendjének ismertetése; Grünstein Ny., Munkács, 1927
 Beregi szálfák útja Munkácstól Danzigig. A munkácsi uradalom exportvállalkozása a napoleoni háborúk idején 1796-1803; Grünstein Ny., Mukačevo-Munkács, 1928
 Egy magyar nagybirtok történetéhez. A Schönborn-uralom a 18. században; Századunk, Bp., 1931 (A "Századunk" könyvtára)
 Riedl Szende hídverési kísérlete a cseh és magyar szellemiség között a Bach-korszak Prágájában 1854–1860, 1937.
 Történelmi és irodalmi tanulmányok. Pozsony, 1953.
 Balassi Bálint. Fáklya IV/12, 7-10, 1954.
 Magyar humoristák. Petőfi Sándor, Jókai Mór és mások vidám írásai. Gyűjtemény; sajtó alá rend., bev. Sas Andor; Csehszlovákiai Magyar Kiadó, Bratislava, 1955
 Egy kárpáti latifundium a hűbéri világ alkonyán. A munkácsi Schönborn-uradalom társadalmi és gazdasági viszonyai a XIX. század első felében; Magyar Kiadó, Bratislava, 1955
 A koronázó város. A bécsi kongresszustól a nagy márciusig. 1818-1848; Gondolat, Bp., 1973
 1991 A szlovákiai zsidók üldözése (1939–1945); inː Irodalmi szemle, 34/6, 565-576.
 A szlovákiai zsidók üldözése. 1939-1945; szöveggond., szerk. Csanda Gábor; Kalligram, Pozsony, 1993
 Pozsony, az egykori koronázó város. A bécsi kongresszustól a nagy márciusig, 1815-1848; szöveggond., képvál., szerk. Kövesdi János; 2. bőv. kiad.; Pannónia, Pozsony, 1995
 2005 A pozsonyi zsidóság 18. és 19. századi jog- és gazdaságtörténetéhez. Fórum Társadalomtudományi Szemle 7/4, 269-284.

Note

Bibliografie
 1963 Irodalomtörténeti Közlemények 67/3 (Szalatnai Rezső)
 Párkány Antal 1975: Sas Andor helye a csehszlovákiai magyar kulturális életben.
 Életrajzi lexikon
 A (cseh)szlovákiai magyar művelődés története 1918–1998
 A Bibliotheca Hungarica (cseh)szlovákiai magyar könyvgyűjteményének bibliográfiája (1918–2000)
 Bibliografia k dejinám Slovenska (Literatúra vydaná do roku 1965)
 A kárpátaljai magyarság történeti kronológiája 1918–1944

Legături externe
 A (cseh)szlovákiai magyarok lexikona 1918-tól
 Új Szó 2002. augusztus 23.
 Duba Gyula: Emlékezzünk régiekről (tanulmány Sas Andorról, Egri Viktorról és Csanda Sándorról). Irodalmi Szemle 2012

Nașteri în 1887
Decese în 1962
Istorici literari maghiari
Oameni din Bratislava
Oameni din Szeged
Maghiari din Slovacia

Andor Sas


Maílson Ferreira da Nóbrega (Cruz do Espírito Santo, Paraíba, 14 de mayo de 1942), es economista brasileño. Fue ministro de Hacienda en el gobierno de José Sarney, durante el período de hiperinflación en finales de los años 1980. Está casado y tiene cinco hijos.

Carrera profesional
Funcionario del Banco de Brasil desde 1963, Nóbrega se graduó en economía en 1974 en el "Centro de Ensino Universitário de Brasília" (CEUB). A finales de los años 1970, comenzó una carrera en el Ministerio de Hacienda y después de haber tenido varios cargos importantes, fue nombrado Ministro de Hacienda el 6 de enero de 1988, tras la renuncia de Luiz Carlos Bresser Pereira.

En el Ministerio de Hacienda
Al asumir el cargo, Nóbrega dijo que no descuidaría "en ningún momento, del control de la inflación", que no habría paquete económico o "medidas heroicas" y trataría de renegociar la deuda externa brasileña con los acreedores internacionales, en condiciones tan favorables como las obtenidas por México. Sin embargo, rápidamente se hizo evidente que no sería capaz de cumplir con cualquiera de estas promesas. Ya el 2 de febrero de 1988, el entonces senador Fernando Henrique Cardoso cuestionaba en el Congreso la reanudación de los pagos de la deuda externa (después de la moratoria de 1987), sin un acuerdo definitivo firmado con los acreedores. Por último, el 23 de agosto de 1988, Brasil alcanzó un acuerdo con el FMI, por el cual recibiría un aporte de 1,4 mil millones de dólares (de los cuales ha recibido de hecho, US$ 477 millones).

Nóbrega había declarado que haría una política económica "arroz con frijoles", sin "soluciones milagrosas", haciendo solamente ajustes puntuales para evitar la hiperinflación. Sin embargo, el año de 1987 que había terminado con una inflación acumulada de 415,87%, fue superado en gran medida por el índice de 1.037,53% a finales de 1988. Quedó claro que, una vez más, el gobierno Sarney tendría que recurrir a otro "paquete económico heterodoxo". Eso ocurrió efectivamente el 15 de enero de 1989, y fue nombrado Plan Verano.

El Plan Verano
El paquete económico conocido como Plan Verano fue el cuarto y último del gobierno Sarney, y tenía como principal objetivo controlar la escalada de la inflación en un año electoral. Para esto se creó una nueva moneda, el cruzado novo (por valor de 1000 cruzados antiguos), hubo una devaluación de un 17% de la moneda nacional frente al dólar, y los precios y salarios se congelaron. Al igual que sus predecesores, el Plan Verano resultó ser un fracaso casi completo. Maílson da Nóbrega admite que no se cumplieron sus objetivos, pero que otras medidas que deberían haberse adoptado para que el plan tuviera éxito, no fueron aprobadas por el Congreso brasileño. Entre ellos, el despido de funcionarios sin estabilidad, la extinción de organismos públicos y un amplio programa de privatizaciones. Estas medidas fueron adoptadas posteriormente en los gobiernos neoliberales de Fernando Collor de Mello y Fernando Henrique Cardoso, aunque no han demostrado ser especialmente eficaces en la reducción del déficit público.

Además de su inocuidad como una herramienta para controlar la inflación, se alega que el Plan Verano y similares (Plan Bresser de 1987, Plan Collor 1, de 1990 y Collor 2, 1991), han causado daños a las personas que en la época tenían cuentas de ahorro, ya que los índices de ajuste por inflación fueron alterados. Para el Plan Verano, las pérdidas se estiman en 20,37% de los ingresos en febrero de 1989. Sin embargo, la Confederación Nacional del Sistema Financiero brasileño no solo cuestiona la idea de que los ahorradores fueron perjudicados, como afirma que las instituciones financieras no se apropiaron del dinero no acreditado en las cuentas de los clientes, ya que el exceso de liquidez se recoge obligatoriamente al Banco Central. Se espera que la Corte Suprema brasileña (STF) evalúe el caso este año (2013) y establezca se hubo daños - y quién pagará por ellos.

Consultorías
El año de 1989 vería la hiperinflación alcanzar la marca histórica de 1.782,85%. En marzo de 1990, el presidente electo, Fernando Collor de Mello, tomó juramento a la nueva ministra de Hacienda, Zélia Cardoso de Mello. Poco después de dejar el cargo, Maílson da Nóbrega se trasladó a São Paulo, donde comenzó casi inmediatamente a trabajar como consultor financiero (no había un período de "cuarentena" para las autoridades recién salidas de cargos ministeriales). Con uno de sus antiguos subordinados, Claudio Adilson Gonçalez, y Celso Luiz Martone, formó la "MCM Consultores Associados", de la cual sería parte hasta 1995.

En 1997, Maílson da Nóbrega comenzaría la estructuración de la empresa de consultoría "Tendências Consultoría Integrada", junto con Nathan Blanche y Gustavo Loyola, expresidente del Banco Central (y exsocio de la MCM). La experiencia de ambos en el área pública hizo que Tendências (al lado de MCM) se convirtiese en una de las principales consultorías económicas brasileñas, entre cuyos clientes figuran grandes "jugadores" del mercado financiero e instituciones operando con inversiones especulativas de alto riesgo, conocidas informalmente como "fondos tarja negra". En enero de 1999, con base en los informes de MCM y Tendências, que habían previsto una devaluación del real solo en febrero, los "tarjas negras" Marka y FonteCindam fueron a la bancarrota - aunque habían recibido un considerable paquete de ayuda del Banco Central, presidido por Francisco Lopes. En lo que se ha convertido en uno de los mayores escándalos financieros del gobierno de Fernando Henrique Cardoso, se demostró que la sola presencia de exautoridades financieras en una consultoría, no era garantía de ganancias.

Sin embargo, el caso Marka/FonteCindam no afectó el prestigio de Maílson da Nóbrega o de su consultoría. Columnista de la "Folha de S. Paulo" desde 1998, en 2000 se trasladaría al "O Estado de S. Paulo", y desde 2005 comienza a escribir quincenalmente para la revista semanal "Veja". En 2012, sin dejar de ser socio de Tendências y uno de los oradores más solicitados en Brasil (cerca de 90 presentaciones al año, sobre todo en el análisis de la situación política y económica), Maílson da Nóbrega era también miembro del consejo de administración de siete empresas en Brasil y en el exterior (entre ellas, Grendene, TIM, Rodobens y Cosan).

La película
En el año 2013, dirigido por Louise Sottomaior, fue lanzado el documental O Brasil Deu Certo. E Agora?. Concebido por Maílson da Nóbrega, la película trata de la consecución de la estabilidad política y económica en Brasil y los desafíos para el crecimiento del país. Con el testimonio de tres ex presidentes de la república (Sarney, Collor y FHC), siete expresidentes del Banco Central y 13 exministros, no contó con la presencia del expresidente Lula da Silva, la actual presidenta, Dilma Rousseff, el exministro de Hacienda, Antonio Palocci o el corriente, Guido Mantega. Según Maílson, todos fueron invitados, pero optaron por no participar.

Obras publicadas
 2010 - Maílson da Nóbrega, Louise Z. Sottomaior e Josué Leonel. Além do feijão com arroz (autobiografía). Editora Civilização Brasileira.
 2005 - Maílson da Nóbrega – O futuro chegou: instituições e desenvolvimento no Brasil. Editora Globo.
 2000 - Maílson da Nóbrega –  O Brasil em Transformação. Editora Infinito

Referencias

Enlaces externos
 Maílson da Nóbrega en el Ministerio de Hacienda del Brasil.
 Entrevista de Maílson da Nóbrega (05-02-1990)
 The Low Academic Profile of Brazilian Economists

Nacidos en Paraíba
Economistas de Brasil
Ministros de Hacienda de Brasil

Maílson da Nóbrega


An Sobralia purpurea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Louis Dressler. An Sobralia purpurea in nahilalakip ha genus nga Sobralia, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Costa Rica. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sobralia

Sobralia purpurea


İmrahor İlyas Bey Camii veya Studios Manastırı, Hagios Ioannes Prodromos Kilisesi ( Monē tou Hagiou Iōannē tou Prodromou "en tois Stoudiou"), günümüze ulaşabilen en eski Bizans Dönemi dini yapısıdır. İstanbul'un Fatih ilçesi, Yedikule semtinde, İmam Aşir Sokak'ta bulunmaktadır.

Bizans Dönemi Konstantinopolis'in tarihsel topografyası göz önünde bulundurulduğunda yapı, Psamathia bölgesinde Mese'nin hemen güneyinde, Altın Kapı yakınında yer almaktadır. Studios Manastırı'na ait kilise Vaftizci Yahya'ya (Ioannes Prodromos) adanmıştır.

Avrupa'dan gelen seyyahlar ve araştırmacılar 16. yüzyıldan itibaren özellikle 19. yüzyılda manastır ve kilise ile ilgili bilgiler aktarmıştır. 20. yüzyılın başında İstanbul Rus Arkeoloji Enstitüsü tarafından kısmi kazılar gerçekleştirilerek yayınlanmıştır. 2021 yılı itibari TC Vakıflar Genel Müdürlüğü ve İtalyan Assorestauro (Mimarlık, Sanat ve Kent Restorasyonu Derneği) işbirliği ile "İmrahor İlyas Bey Camii restorasyonu alanında İşbirliği Projesi" (Medart Turkey Imrahor Mosque Coorperation Project) kapsamında restorasyon ön hazırlığı çalışmaları başlatılmıştır.

Tarih

Bizans Dönemi
10. yüzyıl kaynağı Suidas'ta manastırın olduğu yerde önceden küçük bir kilise olduğu belirtilmiştir. Yahya'ya adanan kilisenin inşa tarihi için iki tarih öne sürülmektedir. Epigramlarda Studios adında Romalı bir asilzadenin konsül olmasından kısa süre önce kiliseyi inşa ettirdiği, başka bir Bizans kaynağında Studios'un İmparator Markianos döneminde (450-457) 454 yılında konsül olduğu belirtilmektedir. Bu verilerden yola çıkan ilk görüşe göre kilise 454 yılında inşa edilmiştir. 9. yüzyıl kaynağı Theophanes Kronikleri'ne göre Studios, I. Leo döneminde (457-474), 463 yılında Vaftizci Yahya'ya adanan bir kilise inşa ettirmiştir. Buna göre kilisenin 463 yılında inşa edildiği düşünülmektedir. Kilise Studios'a ait arazide büyük bir manastırla birlikte kurulmuştur ve burada akometoi  keşişleri yaşamaktadır.

6. ve 7. yüzyıllarda manastırla ilgili bilgi oldukça azdır. 7. yüzyılda Patrikios Bonus bu manastıra gömülmüştür. İkonoklazma devrinde manastırın keşişleri baskı altına alınmış, birçok rahip manastırı terk etmek zorunda kalmıştır. 798'de Theodoros Studites'in baş rahip olmasından sonra 700 kişinin yaşadığı bilinen manastır, burada hazırlanan elyazmaları, minyatürler, ikonalarla ün kazanmıştır. Theodoros İkonoklazma hareketine karşı mücadelede önemli bir figürdür. İmparator V. Leo döneminde  sürülen Theodoros, Büyük Ada'da öldükten sonra 844 yılında manastıra getirilip gömülmüştür. 10. yüzyılda Vaftizci Yahya'nın rölikleri manastıra getirilmiştir. 11. yüzyılda manastır korunma ve sürgün yeri olarak da kullanılmıştır. İmparator I. İsaakios Komnenos (1057-1059) tahttan ayrılarak karısı ile Studios Manastırı'na çekilmiş ve burayı "güzelleştirmiştir". 12. yüzyılda burada Yahya'nın babası Zekeriya'nın da röliklerinin bulunduğu belirtilmiştir.

Latin İstilası (1204-1261) sırasında rahipler manastırı terk etmek zorunda kalmış, manastır ve kilise yağmalanmış ve yıkılmıştır. Konstantinopolis'i 1261 yılında Haçlıların elinden geri alan VIII. Mihail Paleologos büyük bir törenle Altın Kapı'dan kente girdikten sonra bu kiliseyi de ziyaret etmiş, ardından taç giymek üzere Ayasofya Kilisesi'ne gitmiştir. Studios Manastırı ve kilise, 1293'te İmparator II. Andronikos Paleologos'un (1282-1328) kardeşi Konstantinos Paleologos tarafından onarılmış, etrafı duvarla çevrilmiştir. 14. yüzyılda manastır yine eski ününe kavuşmuştur. 1400'lerin başlarında Anadolu'ya elçi olarak gönderilen İspanyol Ruy González de Clavijo Studios Manastırı'nı detaylı bir şekilde betimlemiştir. Bizanslı tarihçi Dukas, 1417 yılındaki veba salgınında bir şehzadenin şehre sığınarak ölmeden hemen önce Hristiyanlığı kabul ettiği ve Studios Manastırı'na gömüldüğü bilgisini vermiştir.

Osmanlı Dönemi
1453-1481 yılları arasında Studios Manastırı hakkında bilgi bulunmamaktadır. Türklerin kenti ele geçirmesinden sonra manastır kapanmış ve 16. yüzyılın başlarında Topkapı Sarayı için taşocağı olarak kullanılmıştır.  Manastırın II. Beyazıt'ın (1481-1512) İmrahoru İlyas Bey bin Abdullah tarafından camiye dönüştürüldüğü düşünülmektedir. Daha sonra cami banisinin ismiyle anılmıştır. Fakat kilisenin tam olarak hangi yıl camiye dönüştürüldüğü bilinmemektedir. 15. yüzyılda bu camiye bağlı tekke-zaviyenin var olduğu bilinmektedir. Zaviye, 19. yüzyıl sonlarına kadar hizmet vermiştir.

1782 yılında Samatya'da çıkan büyük yangında yapı oldukça zarar görmüştür. Çatısı ve güney sütun sırası yanmıştır. 1804 ve 1821 yıllarında onarılan yapı, 1894 depremiyle tekrar hasar almıştır. Bu depremin ardından zarar gören çatısı 1908 yılında yoğun kar yağışı nedeniyle çökmüştür. 1920'de meydana gelen bir yangınla tümüyle zarar görmüştür.

Cumhuriyet Dönemi
Manastıra ait kalıntılar üzerlerine modern konutlar inşa edilmesi nedeniyle büyük ölçüde ortadan kalkmıştır. Kilise, 19. yüzyıl sonu 20. yüzyıl başlarında geçirdiği yangın ve depremlerden sonra onarılmamış, caminin son cemaat yeri olan narteksin kuzey bölümüne mihrap eklenerek bir süre mescit olarak kullanılmıştır. 1955'te basit onarım geçirmiştir. 1970'li yıllarda Kültür Bakanlığı ve İstanbul'daki Alman Arkeoloji Enstitüsü'nün yapının restorasyonuna ilişkin girişimleri gerçekleştirilememiştir. 20. yüzyıl sonlarında Ayasofya Müzesi'ne bağlı açık hava müzesi olarak kullanılmıştır.

Mimari

Kilise, Erken Hristiyanlık döneminde sıklıkla karşılaşılan bazilikal plan şemasının Konstantinopolis'te günümüze ulaşan en karakteristik örneğidir. Kareye yakın nosu üç neflidir. Orta nef 12.7, yan nefler 4.6 m genişliğinde, 23.35 m uzunluğundadır. Yan nefler orta neften yedişer yeşil breş sütundan oluşan sütun sıraları ile ayrılmıştır. Bu sütun sıralarından kuzeydekinin sütunları kısmen günümüze ulaşabilmiştir. Sütunlar stylobat üzerinde yükseltilmiş ve aralarına parapet yerleştirilmiştir. Orta nef, yan nefler ve narteks üzerinde üç taraftan galerilerle çevrilmiştir.

Orta nef doğuda dışta üç cepheli çokgen, içte dairesel apsisle sonlanır. Apsisin iç kısmında synthronon yer alır. Apsisin zemin kat seviyesinde çokgen olan dış cephesini, galeri hizasında dairesel bir kasnak takip etmektedir. Kasnağın üzerinde 18. yüzyıl sonu veya 19. yüzyıl başında yapılan Osmanlı Baroğu üslubunda pencereler bulunur. Batıda bulunan narteks üç bölümlüdür. Narteksten orta nefe etrafı mermerle çevrili üç kapıdan, yan neflere ise birer kapıdan geçilmektedir. Narteks batıda 4 mermer sütunlu revak ile bir avluya açılmaktadır. Avlunun kuzey duvarı ayaktadır. Narteksin iki ucundaki mekandan ahşap merdivenlerle galerilere erişim sağlanmaktdır. Güneydeki mekana yapının camiye dönüştürüldüğü dönemde bugün şerefeden yukarısı yıkık durumda olan minare eklenmiştir. Narteks doğu duvarının üst kottaki pencereli kısmı Osmanlı Döneminde 18. yüzyılda inşa edilmiştir. Yapının ilk inşa edildiği dönemde üst örtünün nasıl olduğu ile ilgili günümüze ulaşan veri bulunmasa da, kiremit kaplı ahşap bir çatı olduğu düşünülmektedir.

Yapının mermer işçiliği, sütun başlıkları, pencere kemerleri, silmeler ve kornişler 5. yüzyıl taş işçiliğinin önemli örneklerindendir. Devşirme parçalar kullanılmamışi mimari plastik parçalar bu yapıya özel olarak üretilmiştir. Duvarlar ve apsis yarım kubbesini süsleyen mozaik kaplamalardan bir iz kalmamıştır. Bugün görülebilen döşeme mozaiklerin Latin İstilası sonrasında yapılan onarım faaliyetleri sırasında yapıldığı düşünülmektedir.

Kiliseden başka Studios Manastırı'na ait kilisenin güneyinde 24 sütunlu 18.60 ve 16.65 × 26.40 m boyutlarında trapezoidal biçimli bir sarnıç bulunmaktadır. Sarnıca bitişik 2 sütunlu bir ayazma yer alır. Ayrıca apsis altında, muhtemelen bir zamanlar manastırın kalıntılarını barındıran haç biçimli bir kripta ortaya çıkarılmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

İstanbul'daki camiye çevrilen kiliseler
II. Bayezid
Fatih'teki camiler
Konstantinopolis kilise ve manastırları
İstanbul'daki Bizans kiliseleri
Yıkılmış kiliseler
Türkiye'deki harap kiliseler
Yedikule

İmrahor Camii


An Dendrocalamus merrillianus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Adolph Daniel Edward Elmer, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Adolph Daniel Edward Elmer. An Dendrocalamus merrillianus in nahilalakip ha genus nga Dendrocalamus, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Philippines. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Dendrocalamus

Dendrocalamus merrillianus


13686 Kongozan este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
13686 Kongozan este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Nanyo de Tomimaru Okuni. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,11 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 1,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 13001-14000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

13686 Kongozan