Prince of Persia: Warrior Within je action-adventure videoigra koju je razvio i objavio Ubisoft. Objavljena u prosincu 2004. godine te je izdana na GameCube, Microsoft Windows, PlayStation 2, Xbox, Mobile, PlayStation 3 platformama. Igra je nastavak na Prince of Persia: The Sands of Time igru koja je izašla godinu dana prije. Nastavlja tamo gdje je The Sands of Time stao, dodajući nove značajke, posebno mogućnosti u borbi. Princ ima sposobnost istovremeno rukovanja s dva oružja, kao i mogućnost krađe oružja svojih neprijatelja i bacanje oružja. Prinčev repertoar borbenih poteza proširen je u različite nizove koji omogućavaju igračima da napadaju neprijatelje složenije nego što je to bilo moguće u prethodnoj igri. Ratnik iznutra ima tamniji ton od svog prethodnika, dodajući mogućnost da princ reže neprijatelje raznim krvavim završnim potezima. Uz moć premotavanja, usporavanja i ubrzavanja iz Pijeska vremena, Princ ima i novu snagu pijeska: kružni "val" pijeska koji obara sve okolne neprijatelje, ali ih i oštećuje. Igra je općenito dobro prihvaćena s pohvalama usmjerenima prema novouvedenom borbenom sustavu i zvučnoj podlozi.

Nakon Warrior Within, napravljen je drugi nastavak i prequel, proširujući priču o Sands of Time. Prince of Persia: The Two Thrones objavljen je 1. prosinca 2005., a Prince of Persia: The Forgotten Sands objavljen je 18. svibnja 2010. Verzija Warrior Within izvršio je Pipeworks Software, preimenovan u Prince of Persia: Revelations, i objavljena je 6. prosinca 2005. za PlayStation Portable.

Radnja igre
Sedam godina nakon događaja u igri Prince of Persia: The Sands of Time, Princa neprestano lovi tajanstveno biće poznatim kao Dahaka. Princ traži savjet od starog mudraca koji mu objašnjava kako onaj tko pusti Pijesak vremena mora umrijeti. Budući da je Princ izbjegao svoju sudbinu, misija Dahake kao čuvara vremenske trake je osigurati da umre onako kako je trebalo. Starac govori i o Otoku vremena, gdje je Carica vremena prvi put stvorila Pijesak. Princ isplovljava prema Otoku pokušavajući spriječiti da Pijesak ikad bude stvoren, akt za koji vjeruje da će smiriti Dahaku. Nakon bitke na moru s neprijateljskom snagom koju je predvodila misteriozna žena u crnom prevrne prinčev brod, princ u nesvijesti izlazi na obalu na Otok vremena.

Kasnije se budi i progoni ženu u crnom kroz tvrđavu Carice vremena na portal koji njih dvoje prenosi u prošlost. Princ spašava ženu po imenu Kaileena od ubojstva žene u crnom, koja je kasnije poznata kao Shahdee. Ne mogavši Princu dodijeliti audijenciju kod Carice vremena, koja je zauzeta pripremama za stvaranje Pijeska, Kaileena mu umjesto toga govori kako otključati vrata u prijestolju u kojoj carica boravi. Princ se probija kroz tvrđavu, koristeći pješčane portale za putovanje naprijed-nazad između prošlosti i sadašnjosti, i za dlaku izbjegava nekoliko susreta s Dahakom, za kojeg otkrije da ne može proći kroz vodu. Princ aktivira mehanizme u dva tornja tvrđave: Vrtni toranj i Mehanički toranj, koji služe kao brave za vrata. Vraća se u prijestolnicu samo da bi otkrio da je Kaileena zapravo sama Carica vremena, koja je na vremenskoj traci predvidjela da će je princ ubiti i koja je odlučila pokušati prkositi svojoj sudbini, baš kao što to čini princ. Slijedi bitka i Princ se pokazuje pobjednikom; ubija Kaileenu i vraća se u sadašnjost.

Princ vjeruje kako je promijenio svoju sudbinu, ali novi susret s Dahakom prisiljava ga da shvati da je ubijajući Kaileenu u osnovi bio taj koji je stvorio Pijeskove vremena, kao što su Pijeskovi stvoreni od njezinih ostataka i oni teku u pješčani sat. Princ pada u očaj, ali tada pronalazi tračak nade saznavši za čarobni artefakt zvan Maska gnjeva, za kojeg se kaže da nosi nositelja u prošlost, a također omogućava nositelju da promijeni vlastiti Vremenski slijed sigurnim suživotom njegovo drugo ja. Princ ne gubi vrijeme tražeći masku te ju navuče na glavu. Ona ga pretvara u Sand Wraitha, entitet kojemu se neprestano oduzima život, i vraća ga do točke kada je prvi put stigao na Otok vremena. On formulira plan da prisili Kaileenu kroz pješčani portal s njim, prevozeći ih oboje u sadašnjost, vjerujući da će, ako je tada ubije, Pijeskovi vremena stvoriti sedam godina nakon događaja iz The Sands of Time, što znači da će biti nemoguće da ih Princ pusti u Azadu, mjestu radnje prijašnje igre. Još dok je bio u prošlosti, Princ (kao Sand Wraith) osigurava da Dahaka uhvati i uništi svoje drugo ja, koje je upravo završilo otključavanje vrata u prijestolnoj sobi, ostavljajući Sand Wraitha jedinog princa na toj vremenskoj traci. Ovim činom Maska Wraithova olabavljuje stisak s prinčevog lica, dopuštajući mu da je ukloni i vrati u svoj uobičajeni oblik. Princ nastavlja do prijestolja i, unatoč svojim molbama Kaileeni, bitka s njom započinje kao i prije. Prisiljava je u sadašnjost sa sobom i u ovom trenutku igra ima dva zamjenska završetka. Koji će se kraj odigrati ovisi o tome jesu li prikupljene sve nadogradnje života i posebno primarno oružje zvano Vodeni mač.Prvi kraj, bez Vodenog mačaPrinc se bori i ubija Kaileenu u sadašnjosti, a Dahaka zahtijeva od Princa njezino tijelo, kao i Farahinu amajliju, tako da se The Sands of Time i sve relikvije koje se na njega odnose uklone s vremenske trake. Princ sam putuje kući u Babilon, da bi otkrio da grad ratuje. Čuje se glas starog mudraca, koji još jednom kaže: "Vaše putovanje neće završiti dobro. Ne možete promijeniti svoju sudbinu. Nijedan čovjek to ne može." Tada Princ izgovori potpuno zaprepašten: "Što sam to učinio?"Drugi kraj, s Vodenim mačem'''
U sadašnjosti, prije nego što započne bitka između Princa i Kaileene, pojavljuje se Dahaka i pokušava Kaileenu ukloniti s vremenske trake. Princ se kreće spasiti je i shvaća da Vodeni mač može oštetiti naizgled nepobjedivog Dahaku. Nakon što su se borili i pobijedili zvijer, Princ i Kaileena zajedno plove do Prinčevog doma Babilona. Putovanje završava vođenjem ljubavi Princa s Kaileenom nakon kojeg Prin sanja. U njegovim mislima vidimo nešto što izgleda kao zapaljeni Babilon, sa zlatnom krunom koja se kotrlja do nogu tajanstvene, sjenovite figure koja zlokobno tvrdi: "Sve što je tvoje, s pravom je moje ... i moje će i biti. " Kao i na prvom kraju, začuje se glas starca koji kaže: "Vaše putovanje neće dobro završiti. Ne možete promijeniti svoju sudbinu. Niti jedan čovjek to ne može." Ovaj je kraj kanonski i izravno nastavlja priču u Prince of Persia: The Two Thrones''.

Igra
Kao i prethodnik, Warrior Within je 3D platformer usredotočen na istraživanje i borbu s ručnim mečem. Kao i u prethodnom dijelu, dizajn razine vrti se oko kretanja izdajničkim okruženjima potezima parkura i freerunning stila. Za razliku od Sands of Time, svijet igre je krajnje nelinearan; igrač bi se često vraćao na već posjećene lokacije nekoliko puta iz različitih smjerova, često prelazeći vremenske portale kako bi posjetio ista mjesta u sadašnjosti i prošlosti kako bi pronašao načine zaobilaska prepreka koje bi u bilo koje vrijeme bile neprohodne. Tajna područja mogu se pronaći i istražiti kako bi se stekli dodatni zdravstveni bodovi i jedinstveno oružje, što kulminira otkrivanjem oružja sposobnog nanijeti štetu Dahaki, otključavajući kanonski kraj igre. Uz uobičajenu platformu, igra također sadrži epizode u kojima Princa progoni Dahaka i mora se brzo kretati hodnicima prekrivenim zamkama da bi postigao sigurnost. Atmosfera igre ima prepoznatljivu tamniju i krupniju temu, za razliku od šarene palete prethodne igre.

Borbeni sustav je podvrgnut reviziji i omogućava igraču da uz primarno oružje posjeduje i dodatno sekundarno oružje nakon što nabavi oružje od palih neprijatelja ili nosača oružja. S ovom dodatkom, ovaj novi borbeni sustav naglašava stil borbe u slobodnom toku. Ideja je koristiti okoliš, sekundarno oružje i prinčeve vlastite akrobatske sposobnosti za slanje neprijatelja s lakoćom i agresijom, zajedno s grafičkim efektima nasilja koji se mogu uključiti u izborniku opcija u igri. Borba dvjema rukama uvodi brojne dodatne akrobatske kombinacije za slanje neprijatelja s većom učinkovitošću i brutalnošću. Ručno oružje ima različite bonuse i kazne koje se primjenjuju na igračevu štetu i pogotke; mogu se bacati na neprijatelje kako bi se omogućio ograničeni oblik borbe u daljini. Većina također ima ograničenu trajnost i postaju neupotrebljivi nakon brojnih pogodaka ili nakon što su bačeni kao projektili. Osim šefova, neprijatelji su pješčana bića različitih veličina. Za razliku od Pijeska vremena, gdje su krugovi teške borbe prošarani krugovima istraživanja, neprijatelji se mogu susresti bilo gdje na putu, sami i u čoporima; neki bi se uobičajeni neprijatelji ponovno pojavili kad igrač ponovno posjeti lokacije.

Kao i u Sands of Time, Princ posjeduje ograničenu kontrolu nad vremenom sa svojim Medaljonom vremena; Sands se može koristiti za učinkovitiju borbu, kao i za usporavanje, pa čak i premotavanje vremena, omogućujući Princu da pokuša neuspješne skokove ili pobjegne iz Dahakinih kandži.

Neprijatelji

Izvori

Vanjske poveznice
 Službena web stranica Princa Perzije
 Web stranica izdavača igre

Akcijske videoigre
Avanturističke igre
Prince of Persia
Videoigre iz 2004.
Videoigre za Windows
Videoigre za PlayStation 2
Videoigre za Xbox

Prince of Persia: Warrior Within


Le prix Macky-Sall pour le dialogue en Afrique (PMSDA) est une récompense qui honore et encourage toutes initiatives de dialogue politique et social en Afrique. Il a été lancé le 2 juin 2016, par Deo Hakizimana par le Centre de recherche et d'information pour le développement (CIRID).

Le PMSDA porte le nom de Macky Sall pour ses différentes initiatives pour le dialogue.

Histoire
Le PMSDA a été lancé le 2 juin 2016, par Deo Hakizimana, un ancien enseignant, journaliste et diplomate burundais, qui dirige le Centre indépendant de recherche et initiative pour dialogue (CIRID). Il est également à la tête de la plateforme de la société civile pour la vérité et la réconciliation au Burundi.

Basée à Genève, le CIRID est une institution qui bénéficie d'un statut consultatif auprès des Nations unies.

Le tout premier prix de la première édition a été décerné au Mogho Naba Baongo II, le 21 décembre 2017 à Ouagadougou, capitale du Burkina Faso.

La deuxième édition, celle de 2019 a attribué le trophée à Mama Ngina Kenyatta le 11 décembre 2020, au Musée des civilisations noires, Dakar au Sénégal.

Prix

Montant
Le lauréat reçoit un prix composé d'un trophée, d'une médaille et d'une somme de

Modalités

Règles d'attribution

Lauréats
 2017: Sa Majesté Mogho Naba Baongo II
 2019: Ngina Kenyatta

Notes et Références

Distinction fondée en 2016

Prix Macky-Sall pour le dialogue en Afrique


In Greek mythology, Pistis (; Ancient Greek: Πίστις) was the personification of good faith, trust and reliability. In Christianity and in the New Testament, pistis is typically translated as "faith".  The word is mentioned together with such other personifications as Elpis (Hope), sophrosyne (Prudence), and the Charites, who were all associated with honesty and harmony among people.

Her Roman equivalent was Fides, a personified concept significant in Roman culture.

Additionally, a close linkage between pistis and persuasion developed through the discussion of faith (belief) and was further morphed by an understanding of pistis as a rhetorical technique.

In rhetoric

Thus, pistis in rhetoric are the elements to induce true judgment through enthymemes, hence to give proof of a statement. There are three modes by which this is employed.  The first mode is the "subject matter capable of inducing a state of mind within the audience." The second pistis is the "subject itself considered under an appeal to the intellect or in its logical aspects." The third pistis is the "logical, rational, and intellectual aspect of the issue under discussion." All three modes of pistis occur in logos as it appeals to logical persuasion.

Greek rhetoric and Christianity
Christian concepts of faith (pistis) were borrowed from Greek rhetorical notions of pistis, perhaps making "argument" a better translation than "faith." Christian pistis deems its persuasion in a positive light as the New Testament concepts of pistis require that a listener be knowledgeable of the subject matter at issue and thus able to fully assent. Whereas, the Greeks took the notion of pistis as persuasive discourse that was elliptical and concentrated on the "affect and effect rather than on the representation of the truth." The evolution of pistis in Christianity as a persuasive rhetorical technique starkly contrasts with its meaning used by the Greeks.

See also
 Faith
 Faith in Christianity

Notes

References

Greek goddesses
Personifications in Greek mythology

Pistis


චිත්තාවේග යනු දැඩි කැමැත්ත හෝ අකමැත්ත මත බැඳුනු දැඩි මානසික ක්‍රියාවලියක් ඇති හැඟීම් වේ.

චිත්තාවේග

චිත්තාවේග


Luis Facundo Villalba ( Dock Sud, Avellaneda, Buenos Aires, Argentina; 20 de junio de 1973) es un exfutbolista argentino que se desemepeñaba en la posición de delantero. Actualmente se encuentra sin trabajo

Debutó con River el 29 de mayo de 1993 en el empate 1–1 contra Argentinos Juniors y donde obtuvo tres campeonatos de Primera División y una Copa Libertadores. Además el ascenso 2002 con Arsenal de Sarandí a Primera División. Fue técnico del plantel de reserva de River entre 2015 y 2020.

Clubes

Como jugador

Como asistente técnico

Clubes como entrenador

Estadísticas como técnico

Entrevistas
¿Estás con ganas de saltar a un equipo de Primera División?

Palmarés

Campeonatos nacionales

Copas internacionales

Referencias

Enlaces externos
 Ficha en BDFA
 Ficha en Futbol XXI

Futbolistas de Avellaneda (Buenos Aires)
Futbolistas de las inferiores del Club Atlético River Plate
Futbolistas del Club Atlético River Plate en los años 1990
Futbolistas del Racing Club en los años 1990
Futbolistas del Club Atlas de Guadalajara en los años 1990
Futbolistas del Atlético Club San Martín
Futbolistas del Arsenal Fútbol Club
Futbolistas del Club Atlético Belgrano
Futbolistas del Club Social y Deportivo Defensa y Justicia
Futbolistas del Club Sportivo Dock Sud

Facundo Villalba


New Zealand deltog første gang i olympiske lege under Sommer-OL 1908 i London som en del af Australasien sammen med Australien. De deltog også som en del af Australasien under Sommer-OL 1912 i Stockholm. Under Sommer-OL 1920 i Antwerpen deltog New Zealand selvstændigt første gang, og har deltaget i samtlige efterfølgende sommerlege. De deltog første gang i vinterlege under Vinter-OL 1952 i Oslo, og har siden deltaget i de fleste vinterlege, samtlige fra og med Vinter-OL 1968 i Grenoble. Annelise Coberger vandt sølv i Slalom under Vinter-OL 1992 i Albertville, og dette var første gang en nation fra den sydlige halvkugle vandt medalje i vinterlegene.

New Zealands rugbyhold deltog i 1976 i en turnering i Sydafrika, som fra 1960'erne til begyndelsen af 1990'erne blev udelukket fra international deltagelse i de fleste sport på grund af landets apartheid-politik. Under Sommer-OL 1976 i Montréal førte dette til at 28 nationer, hovedsagelig fra Afrika, boykottede legene. Flere andre nationer træk sig også efter få dages deltagelse.

Medaljeoversigt

Eksterne henvisninger
 New Zealands OL-statistik  på Sports-reference.com

OL

New Zealand ved OL


Bolotana (sardinski: Olòthene, Bolòtzana) je grad i općina (comune) u pokrajini Nuoru u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 472 metra i ima 2 618 stanovnika. Prostire se na 108,44 km2. Gustoća naseljenosti je 24 st/km2.Susjedne općine su: Bonorva, Bortigali, Illorai, Lei, Macomer, Noragugume, Orani, Ottana i Silanus.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Bolotana


Pokolj u Žitačama bio je ratni zločin koji su počinile bošnjačko-muslimanske snage nad Hrvatima tijekom agresije na prostore Hrvata Sjeverne Hercegovine. Počinile su ga 2. svibnja 1993. godine u selu Podhumu/Žitačama kod Konjica.

Dana 20. ožujka 1993. dogovorena je na sastanku u Jablanici krvave agresije i etničkog čišćenja hrvatskog naroda u općinama Konjic i Jablanica. Na sastanku su nazočili najviši vojni i politički predstavnici Muslimana Konjica, Jablanice i Hadžića. Odluke sa sastanka amenovane su od Alije Izetbegovića, dr. Safeta Ćibe i Sefera Halilovića. Dan kasnije dr. Safet Ćibo zabranio je Hrvatima da se oglašavaju na Radio-Konjicu i smijenio Hrvaticu s mjesta urednice radija. Nakon medijske blokade Hrvata konjičke općine, 22. ožujka počela je fizička blokada područja cijele općine Konjic, tako da Hrvati nisu mogli ni ući ni izaći. 23. ožujka muslimanske snage pobile su mnogo hrvatskih civila i nenaoružanih pripadnika HVO u raznim selima općine Konjic, i teško je tvrditi da ovi zločini nisu bili planirani. Mjesec poslije, 22. travnja nova serija pokolja koju čini tzv. ARBIH.  25. travnja 1993., nakon dvodnevnih razgovora Mate Bobana i Alije Izetbegovića, predstavnici Hrvata i Muslimana – Bošnjaka potpisuju zajedničku izjavu o prekidu svih sukoba između HVO-a i Armije BiH, no već isti dan je agonija u Radešinama, pa u Mrkosovcima i onda je muslimanske snage napadaju Žitače, sjedište katoličke župe. Župa je 1991. godine brojala 1.700 vjernika. 2. svibnja 1993. počeo je opći napad. Postrojbe Armije BiH su upale u selo i masakrirale civile kao i vojnike HVO-a, koji su branili vlastite domove. Župnik fra Gabrijel Tomić je s još deset civila morao napustiti župnu kuću i crkvu, i ni poslije deset dana nije mogao zaspati. Još uvijek se ne zna tko je sve ubijen. Prema nekima su u ratnom zločinu tzv. ArmijeRBIH ubijena 24 mještana, prema drugima 26, a prema trećima 27. Crkva Sv. Ante Padovanskoga i župna kuća su obeščašćeni, devastirani i opljačkani. Drveni kip sv. Ante je obezglavljen kao i kip malog Isusa, crkveno rublje i zlatni kaleži su odneseni, slupane su postaje Križnoga puta, prozori porazbijani. Razoren je i Dom Sv. Ante Padovanskog.

Izvori

Ratni zločini Armije RBiH nad Hrvatima u Ratu u BiH

Pokolj u Žitačama


El recalcador era un utensilio que se empleaba cuando aparecieron las primeras espoletas. Era de madera y tenía un rebajo para que se adaptara bien a la cabeza de las espoletas sobre las cuales se ponía cuando debían recalcarse o golpearse con el mazo de madera para asentarlas debidamente en los proyectiles.

También se usan otros recalcadores en los talleres de artillería y son el de cuña y el de mano de almirez, que sirven para apretar y acomodar la arena en las cajas de moldear los proyectiles.

Referencias

Artillería

Recalcador


NGC 285 este o galaxie eliptică, posibil lenticulară, situată în constelația Balena. A fost descoperită în 2 octombrie 1886 de către Francis Leavenworth. De asemenea, a fost observată încă o dată de către Herbert Howe.

Note

Vezi și
 NGC 284
 NGC 286

Legături externe
 NGC 285 pe spider.seds.org
 NGC 285 pe WikiSky

Galaxii eliptice
Obiecte NGC
Constelația Balena
Obiecte astronomice descoperite în 1886
Obiecte astronomice descoperite de Francis Leavenworth

NGC 285


Cayo Loco es el nombre de una pequeña isla que pertenece a la República de Cuba, se ubica en el Bahía de Cienfuegos en las coordenadas geográficas  administrativamente es parte de la provincia cubana de Cienfuegos, 225 kilómetros al suroeste de la Capital la Habana. En el pasado fue una importante base naval, y en 1952 fue el sitio donde se produjeron enfrentamientos entre leales y opositores al presidente cubano Fulgencio Batista con un número no precisado de fallecidos y heridos. Posteriormente se instalaría un museo para recordar esos hechos.

Referencias

Véase también
 Geografía de Cuba
 Geografía de América

Enlaces externos
 Mapa de Localización

Archipiélagos e islas de Cuba

Cayo Loco


Shunta Awaka (født 7. februar 1995) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Hokkaido Consadole Sapporo og SC Sagamihara.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shunta Awaka


ශ්‍රී ලංකාවේ මහනුවර නගරයේ, යටිනුවර වීදිය හා කොළඹ වීදිය යන වීදි වලට සම්බන්ධකර ඉදිකොට ඇති ගිරාගම වලව්ව මහනුවර ඇති පැරණි ගොඩනැගිල්ලක් සේ සැළකේ. වර්ථමානයේ මෙම වලව්ව ජාතික උරුමයන් පිළිබඳ අමාත්‍යාංශයේ සංස්‌කෘතික ත්‍රිකෝණ වැඩ පිළිවෙල තුල, මහනුවර යුනෙස්‌කෝ ලෝක උරුම නගරයේ සංරක්‌ෂිත ගොඩනැඟිල්ලක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කොට තිබේ.

ඉතිහාසය

1814 වසරේ ඉදිකරනු ලැබූ ගිරාගම වලව්ව, වර්ෂ 1882 - 1897 අතර සමය තුල දළදා මාලිගාවේ දියවඩන නිලමේ තනතුර හෙබවූ කුඩා මුදියන්සේ ගිරාගම නිලමේතුමන්ගේ නිලනිවස ලෙස හැඳින්වේ. කෙසේ නමුදු පසුකාලීනව මෙම ගිරාගම වලව්ව ව්‍යාපාරයෙකුට විකුණා දමා තිබෙන අතර එම හේතුවෙන් 1915 වසරේ තැනූ නගර සැලැස්මෙහි මෙම වලව්ව එයි.ඒ.එම් හබිබු ලෙබ්බේ ලෙස නම් කර කොට තිබූ බව සඳහන්ය.

නවීකරණය
බෙහෝ කාලයක් මුළුල්ලේ අබලන් තත්වයේ පැවති මෙම ගොඩනැගිල්ල යලි ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට මහනුවර මහනගර සභාව, මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල හා නාගරික සංවර්ධන අධිකාරිය එක්ව පියවර ගන්නා ලදී.

මේවාද බලන්න
වලව්ව

මූලාශ්‍ර

වලව්
මහනුවර දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

ගිරාගම වලව්ව


Svijet

Književna djela

 Slijepa ulica Isaaca Asimova
 Životinjska farma Georgea Orwella

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

 Nobelova nagrada za književnost:

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

 Gospođica Ive Andrića
 Na Drini ćuprija Ive Andrića
 Travnička hronika Ive Andrića

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1945.


An Yu-jin (hangeul: 안유진), née le , est une chanteuse et animatrice de télévision sud-coréenne révélée en tant que membre du girl group nippo-sud-coréen Iz*One, formé en 2018 par l'émission Produce 48. Après la dissolution de celui-ci, elle devient membre du girl group IVE en 2021 sous le label Starship Entertainment.

De mars 2021 à avril 2022, elle est coprésentatrice de l'émission Inkigayo, avec Jihoon du groupe Treasure et Sungchan du groupe NCT.

Mode et publicité
Parallèlement à ses activités de groupe, Yujin vient à être à l'affiche de magazines de mode coréens notamment Dazed et Marie Claire.

Yujin est également sélectionnée par des marques afin de promouvoir leurs produits. Entre 2017 et 2018, elle apparait dans des films promotionnels pour la marque de lentilles de contact Acuvue. Durant la même période, elle est sélectionnée ambassadrice pour promouvoir la boisson énergétique Gatorade. En 2021, c'est cette fois-ci pour la boisson Pepsi qu'elle fait campagne. L'année suivante, Yujin est choisie par la marque Versace pour participer à la campagne internationale de sa collection printemps-été 2022. En avril, elle devient modèle pour la marque coréenne de soins de la peau Dewytree.

En 2023, Yujin devient notamment ambassadrice coréenne de la marque de luxe italienne Fendi.

Discographie

Single promotionnel
 2022 : Move Like This (avec Kang Daniel & Kim Yuna)

Crédits musicaux

Émissions de télévision

En tant que membre du casting
 2019 : My Little Television 2 (MBC)
 2022–2023 : Earth Arcade (tvN) - 2 saisons
 2024 : Crime Scene Returns (TVING)

En tant qu'animatrice
 2021—2022 : Inkigayo (SBS)
 2022 : Gayo Daejeon (SBS)

En tant que participante
 2018 : Produce 48 (Mnet)
 2018 : King of Mask Singer (MBC) - ép. 181
 2021 : King of Mask Singer (MBC) - ép. 333 et 334

Notes et références

Naissance en septembre 2003
Chanteuse sud-coréenne
Animatrice sud-coréenne de télévision

An Yu-jin


Person of Interest es una serie de televisión estadounidense de CBS. Está basada en un guion de J. J. Abrams y Jonathan Nolan, y protagonizada por Jim Caviezel y Michael Emerson. La serie fue adquirida oficialmente por CBS el 13 de mayo de 2011, debutó el 22 de septiembre de 2011. Se difunde en Latinoamérica por Warner Channel desde el 18 de octubre de 2011. En España, la estrenó el canal de cable Calle 13 Universal, el 6 de octubre de 2011, y La Sexta la emitió en abierto desde el 16 de noviembre, bajo el título "Vigilados, Person Of Interest" el mismo título que usara la televisión abierta mexicana en su estreno el 18 de septiembre de 2012.

Argumento

El Sr. Finch (Michael Emerson) es un misterioso millonario, que vive en Nueva York, y ha desarrollado un programa informático que predice la identidad de los involucrados en un crimen futuro, ya sea víctima o agresor. Con la ayuda de John Reese (Jim Caviezel), un ex-Boina verde y exagente de la CIA, ambos intentan detener estos crímenes. Pero la detective Carter (Taraji P. Henson) empieza a sospechar quién es el misterioso hombre que logra predecir los asesinatos e incluso llega a ser reclutada por el equipo del Sr. Finch para colaborar con ellos regularmente.

La Máquina
La "Máquina" es un sistema de vigilancia masivo programado para monitorizar y analizar los datos obtenidos de cámaras de vigilancia, comunicaciones electrónicas, sistemas de audio... de todo el mundo construida por IFT. A partir de esos datos predice con precisión actos violentos. Bajo el control del gobierno de los EE.UU., su propósito es prever ataques terroristas. Sin embargo, la Máquina detecta cualquier tipo de acto violento no solo terrorista. Todos los actos violentos no terroristas son clasificados por el gobierno como irrelevantes por lo que, al final de cada día, la lista de irrelevantes es eliminada. Finch creó una rutina de contingencia que le entrega a él directamente los datos no relevantes.

A lo largo de cada episodio, el espectador ve periódicamente eventos de cómo la Máquina genera los datos de un personaje o personajes que se muestran en pantalla: identificación, registro, actividades y otro tipo de datos. La Máquina muestra los datos mediante símbolos: triángulo verde para los vuelos comerciales, círculos rojos concéntricos describen áreas de exclusión aérea alrededor de edificios, y cajas punteadas representan personas individuales. La Máquina clasifica a estas personas según el código de colores de las cajas: blanco peligro o amenazas irrelevantes, rojo amenazas percibidas para la Máquina, rojo y blanco para personas que prevé violentas y amarillo para personas que conocen la existencia de la Máquina, incluidos Finch, Resse, Ingram, Corwin y Root. Las cajas indicadas de color blanco muestran personas de interés para ser ayudados por Finch y Reese.

A medida que la serie avanza, surge una conspiración gubernamental. Conocida como "El Programa", que gira en torno al desarrollo y la utilización de la Máquina, al parecer, dirigido por una persona misteriosa conocida solo como "Control".

Recepción
Según CBS, el primer capítulo de Person of Interest recibió las calificaciones más altas que cualquier otro piloto de una serie dramática en 15 años, lo que un ejecutivo de dicha CBS calificó de "un atractivo más amplio del que normalmente se ve", provocando el desplazamiento horario de CSI, que se emitía los jueves desde hacía diez años, al miércoles, y obteniendo 13,2 millones de espectadores.

David Wiegand de la Crónica de San Francisco dice: "Person of Interest se separa de la manada, no solo por la caracterización extraordinariamente matizada y la escritura, sino también por la forma en que se involucra un sentido de paranoia post-9/11 en sus espectadores". Al comentar el trabajo de Caviezel y Emerson, dijo que Caviezel "trae el material adecuado para este papel", y "Emerson es fascinante, como señor Finch". Mary McNamara de Los Angeles Times afirmó: "La noción de prevención de delitos en vez de resolverlos es un giro atractivo... los gráficos de vigilancia son muy novedosos."

Reparto

Recurrentes

El gobierno
Estos personajes están vinculados con alguna agencia del Gobierno relacionada con el desarrollo y el uso de la Máquina.

HR
Los siguientes personajes están implicados en la trama de HR, en el que un grupo de policías corruptos trabajan en colaboración con un jefe de la mafia para controlar el crimen organizado en Nueva York.

Samaritan
Samaritan es un sistema artificial de vigilancia creado por Arthur Claypool para el gobierno de los Estados Unidos. Es un proyecto similar al de la Máquina. La producción de Samaritan no se basa en la identificación de números relevantes e irrelevantes, como hace la Máquina, sino en las capacidades de inteligencia artificial. La gestión de Samaritan la lleva a cabo una empresa llamada Decima Technologies, acérrimos enemigos del equipo Máquina, el equipo de Harold Finch. Sus principales miembros son:

Temporadas

 1.ª Temporada (23 episodios) 2011 - 2012
 2.ª Temporada (22 episodios) 2012 - 2013
 3.ª Temporada (23 episodios) 2013 - 2014
 4.ª Temporada (22 episodios) 2014 - 2015
 5.ª Temporada (13 episodios) 2016

Posiciones y audiencias
Esta tabla revela las posiciones y la audiencia que ha tenido Person of Interest en EE. UU.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial (en inglés)
 Person of Interest en Warner Channel
 Person of Interest  en TV.com (en inglés)

Series de televisión de Estados Unidos de los años 2010
Series de televisión de CBS
Series de televisión iniciadas en 2011
Series de televisión finalizadas en 2016
Series de televisión ambientadas en Nueva York
Series de televisión de drama
Series de televisión de crímenes
Series de televisión rodadas en Nueva York
Vigilantes ficticios
Agentes secretos ficticios

Person of Interest (serie de televisión)


شركات الشحن الجوي (أو شركات نقل البضائع) هي شركات طيران متخصصة في نقل البضائع. بعض هذه الشركات عبارة عن أقسام أو شركات تابعة لشركة طيران أكبر.

الطائرات المستخدمة
الشركات الكبرى تهدف إلى استخدام طائرات حديثة لعمليات الشحن، إلا أن هناك العديد يستخدمون طائرات قديمة مثل: بوينغ 707، بوينغ 727, دوغلاس دي سي-8 , ماكدونل دوغلاس دي سي - 10، ماكدونل دوغلاس أم دي-11، بوينغ 747-200 إف، إليوشن إل-76. الطائرة دوغلاس دي سي-3 المصنعة منذ أكثر من 60 سنة لا تزال تطير محملة بالبضائع (و ركاب أيضا) حول العالم.

شركات الشحن الجوي

شركات شحن متخصصة
 طيران أطلس
 طيران السهم
 نيبون للشحن
 فيديكس إكسبريس
 تي إن تي
 يو بي إس

شركات شحن تابعة
 القطرية للشحن الجوي
 لوفتهانزا للشحن
 الخطوط الجوية الفرنسية للشحن
 مصر للطيران للشحن
 السعودية للشحن

أقسام شحن غير منفصلة
 الإمارتية للشحن الجوي
 الخطوط الجوية اليابانية للشحن
شركات شحن جوي وبري وبحري
 شركة البحر السريع لخدمات الشحن البحري الدوليةsea express international marine services co.
 شركة أنظمة الإسناد حول العالم
 وكالة القافلة للشحن الجوي

مراجع

شحن جوي
شركات شحن جوي
قوائم متعلقة بالطيران
أنواع الخطوط الجوية

شركة شحن جوي


Fudbalski klub "Sloga" (FK "Sloga"; NK "Sloga"; Sloga Srednja Slatina; Sloga) je nogometni klub iz Srednje Slatine, općina Bosanski Šamac, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina.  U sezoni 2018./19., klub se natjecao u "Međuopćinskoj ligi Šamac-Modriča", ligi šestog stupnja nogometnog prvenstva Bosne i Hercegovine.
Klupska boja je bijela.

O klubu
Nogomet se u Srednjoj Slatini počeo igrati 1949. godine s improviziranom loptom, dok 1953. mještani dobivaju pravu nogometnu loptiu, a 1956. uređuju igralište. 1959. godine dolazi do osnivanja kluba "Sloga". Klub djeluje do 1963. godine, a do obnove rada dolazi 1971. godine. 1970.-ih klub nastupa u Općinskoj ligi Bosanski Šamac, koju osvajaju u sezoni 1980./81., te se plasiraju u Posavsku ligu, a potom i u Međuopćinsku ligu Brčko, u kojoj igra do 1989. godine.
Srednja Slatina je do početka rata u BiH, 1992. godine, bila većinski hrvatsko mjesto. Kako je Srednja Slatina i veći dio općine Bosanski Šamac došao pod srpsku kontrolu, dolazi do iseljavanja i prognanstva hrvatskog stanovništva. Istovremeno dolazi i do doseljavanja srpskog stanovništva. Nakon završetka rata i u poraću se vratio tek manji dio izbjeglih Hrvata.
Zbog ratnih prilika klub ne djeluje od 1992. godine. Do obnove rada kluba dolazi u jesen 1995. godine, te je nastavila natjecanje u ligaškom sustavu Republike Srpske, igrajući u ligama "Područnog saveza Doboj" i "Međuopćinske lige Šamac/Modriča" (odnosno "Međuopćinske lige Šamac"), osim sezone 2003./04., kada su pauzirali.
U ljeto 2019. klub je objavio da se neće natjecati u sezoni 2019./20.
<ref>[https://sportdc.net/n/110814/nastavlja-se-gasenje-klubova-republike-srpske-sloga-na-sezdeseti-rodjendan-stavila-katanac-/f sportdc.net, Nastavlja se gašenje klubova Republike Srpske: Sloga na šezdeseti rođendan stavila katanac''], objavljeno 16. kolovoza 2019., pristupljeno 19. kolovoza 2019.</ref>
Od 1999. godine "Sloga"'' organizira redoviti memorijalni turnir.

Uspjesi

do 1992.
 Općinska liga Bosanski Šamac
 prvak: 1980./81.

nakon 1995.

Pregled plasmana

Poznati igrači

Unutrašnje poveznice
 Srednja Slatina

Vanjske poveznice
 pajicpredrag.blogspot.com - Blog o selu Srednja Slatina, Šamac, RS
 FK SLOGA SREDNJA SLATINA, facebook stranica
 Sloga, sportdc.net
 fotogalerija FK Sloga Srednja Slatina

Izvori

 pajicpredrag.blogspot.com, F.K. Sloga, objavljeno 7. srpnja 2006., pristupljeno 21. kolovoza 2019.
 Iljo Dominković: Nogomet u Bosanskoj Posavini : 1920-1995, Orašje, 1996.,  (B - graf), str. 125
 Milan Đorđić: Enciklopedija fudbalskih klubova Republike Srpske, Zvornik, 2011., , str. 185-186
 posavinasport.com, Spisak ekipa koje su se postojale u nekadašnjem Brčko i Doboj savezu- 1985 sezona. , pristupljeno 19. kolovoza 2019.

Sloga

FK Sloga Srednja Slatina


Republika Hrvatska je članica Ujedinjenih naroda od 22. svibnja 1992. Sjedište veleposlanstva je u New Yorku.

Veleposlanici u sjedištu UN-a u New Yorku

Veleposlanici pri Uredu Ujedinjenih naroda u Beču

Veleposlanici pri Uredu Ujedinjenih naroda u Ženevi

Vidi još
Ministarstvo vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske

Vanjske poveznice
 UN na stranici MVEP-a

Izvori

UN

Popis hrvatskih veleposlanika pri Ujedinjenim narodima


Tanja Machalet (nascida Breuer, 1 de maio de 1974) é uma política alemã do Partido Social-Democrata (SPD). Machalet tornou-se membro do Bundestag nas eleições federais alemãs de 2021 e representa o eleitorado de Montabaur.

Membros do Bundestag 2021-2025
Políticos do Partido Social-Democrata da Alemanha
Nascidos em 1974
Pessoas vivas

Tanja Machalet


يقع متحف قلعة جعبر في قلعة جعبر في محافظة الرقة، سوريا، أنشئ المتحف عام 1973م في أحد أبراج القلعة التاريخية وهو (برج عليا) التي أنشئت في العهد السلجوقي ويضم المتحف الكثير من الآثار التي اكتشفت في القلعة، وقلعة جعبر حالياً هي عبارة عن جزيرة وسط نهر الفرات.

متاحف الرقة

متحف قلعة جعبر


Manderley Castle (), tidligere "Victoria Castle" og "Ayesha Castle" er stor krenneleret herregård opført i viktoriansk stil, der ligger i Killiney, County Dun Laoghaire-Rathdown i Irland. Det er ejet af sangeren Enya.

Bygningen blev opført i 1840 af dommeren Robert Warren med navnet Victoria Castle''' for at hylde dronning Victorias tronbestigelse.

Herregården har 14.000 m2 park. Der har været en "hemmelig" tunnel i bunden af haven, der har givet adgang til standen ved Killiney, men den er blevet blokeret.

Enya købte den i 1997 for €3,8 millioner, hvor hun skulle have overbudt Michael Flatley. Enya omdøbte huset til "Manderley", efter Daphne du Mauriers roman Rebecca'' fra 1938, hvor et fiktivt hus med samme navn spiller en stor rolle.

Referencer

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Irland
Enya

Manderley Castle


Aloe vacillans es una especie de planta suculenta de la familia de los aloes. Es originaria de la península arábiga donde se encuentra en Arabia Saudita y Yemen.

Descripción
Aloe vacillans crece sin tallo o uno corto, es fácil. Los tallos tienen posición vertical o postrados alcanzando una longitud de hasta 50 centímetros. Los 15-20 hojas son estrechas en forma de espada formando rosetas . La lámina es glauca de aproximadamente 30 a 60 centímetros de largo y 7-13 centímetros de ancho. En la cara inferior de las hojas tiene unas pocas  espinas que están ocasionalmente presentes cerca de la punta. La superficie de la hoja es áspera. Los dientes son de color marrón o marrón rojizo en el margen de la hoja de 2-3 mm de largo y están de 6 a 10 mm de distancia. La inflorescencia es simple o compuesta de hasta cinco ramas. Alcanza una longitud de 1-2 metros.  Las flores rojas o amarillas son de unos 30 mm de largo y redondeadas en su base.

Taxonomía
Aloe vacillans fue descrita por Peter Forsskål y publicado en Flora Aegyptiaco-Arabica 74, en el año 1775.
Etimología
Ver: Aloevacillans: epíteto latino

SinonimiaAloe audhalica Lavranos & Hardy	Aloe dhalensis'' Lavranos

Referencias

Enlaces externos

vacillans
Flora de Arabia
Plantas descritas en 1775
Plantas descritas por Forsskål

Aloe vacillans


Clive Hirschhorn () este un scriitor și critic sud-african, cunoscut pentru îndelungata sa activitate de critic de teatru și film al ziarului britanic Sunday Express și ca autor al mai multor cărți pe teme cinematografice.

Tinerețea și începutul carierei de jurnalist
S-a născut in Johannesburg, Africa de Sud, ca fiu al hotelierului Colin Kalman și al lui Pearl (Rabinowitz) Hirschhorn. A urmat studii la Universitatea din Witwatersrand, Johannesburg, pe care le-a absolvit în 1960.

În timp ce încă era student la Universitatea din Witwatersrand, Hirschhorn a scris piesa A State of Innocence, care a fost reprezentată pe scena Library Theatre din Johannesburg. Între anii 1960 și 1963 a fost critic secundar de teatru și film al ziarului Sunday Times din Johannesburg și critic independent la ziarele The Rand Daily Mail și Johannesburg Sunday Express.

Hirschhorn a plecat din Africa de Sud și s-a mutat la Londra în aprilie 1963, iar în anul următor a devenit redactor la televiziunea ABC din Marea Britanie, deținătoarea francizei pentru rețeaua ITV.

În anul următor, a lucrat pentru scurt timp pe post de cronicar al ziarului Daily Mail, înainte de a se alătura publicației Sunday Express în 1965 ca intervievator. În 1966 a fost numit critic de teatru și film al ziarului, deținând acest post timp de aproape 30 de ani, până când a părăsit ziarul în 1995. Printre numeroasele vedete pe care Hirschhorn le-a prezentat și intervievat pentru Sunday Express au fost Tennessee Williams, Marlene Dietrich, Mae West (care a fost, de asemenea, subiectul unei biografii scrise de Hirschhorn), Noel Coward, Jack Nicholson, Dustin Hoffman, Judy Garland (în ultimul ei interviu), Rita Hayworth, Bing Crosby, Billy Wilder, George Burns, James Stewart, Alfred Hitchcock, Woody Allen, Mel Brooks, Rosalind Russell, Betty Grable, David Niven, Rex Harrison, Yul Brynner, Sammy Davis, Jr., Julie Andrews, Arnold Schwarzenegger, Kirk Douglas, Tony Curtis, Mickey Rooney și Ginger Rogers.

În 1996, Hirschhorn a devenit redactor al revistei teatrale Applause, iar din 1998 a fost critic teatral al revistei This Is London.

Cărți
În afară de numeroasele recenzii și interviuri scrise pentru Sunday Express, Hirschhorn este autorul mai multor cărți bine primite despre industria cinematografică și despre vedetele sale:

Library Journal a afirmat că biografia sa autorizată a lui Gene Kelly este "bine documentată" și a lăudat "căldura și apropierea" ei de subiect. Scriind în Chicago Tribune Book World, Richard Christiansen a numit The Warner Bros. Story un "o mină bogată de informații și divertisment", în timp ce Choice a observat că prezentările filmelor de către Hirschhorn erau "adesea spirituale și chiar critice ... ele sunt atât recenzii, cât și narațiuni". Newsweek a admirat The Hollywood Musical, deoarece Hirschhorn "urmărește cu un fel de exhaustivitate să conserve măreția subiectului său", un sentiment reprodus de Seymour Peck în The New York Times Book Review, care a menționat că Hirschhorn "își stabilește ca obiectiv completitudinea absolută ... și pare să o fi realizat".

Hirschhorn a ținut prelegeri cu privire la filmele muzicale de la Hollywood la Școala anuală de Vară a Universității din Cape Town și la Festivalul Literar Oxford.

Colecționarea de cărți
Începând de la mijlocul anilor 1980, Hirschhorn a alcătuit "una dintre cele mai bune colecții de ediții princeps ale unor cărți rare", care-i conține pe "marea majoritate a celor mai notabili autori din secolul al XX-lea". Colecția sa include toată lucrările importante ale lui Ernest Hemingway, F. Scott Fitzgerald, Graham Greene, William Faulkner și John Steinbeck.

În octombrie 2012 Hirschhorn a făcut obiectul unor știri atunci când a decis să-și vândă la licitație o parte semnificativă a colecției sale lărgite. The Express a raportat că au fost scoase la vânzare aproximativ 500 de cărți. Printre piesele valoroase ale colecției erau prima ediție cu supracopertă a romanului The Great Gatsby, o copie cu autograf (pentru Hirschhorn de la Harper Lee) a romanului To Kill A Mockingbird, primul roman din seria Bond, Casino Royale al lui Ian Fleming, copia personală a lui Graham Greene (cu semnătura lui pe prima pagină) a romanului Dracula al lui Bram Stoker, o copie inscripționată a romanului A Handful of Dust al lui Evelyn Waugh și o copie semnată a romanului Gone with the Wind.

Hirschhorn deține o colecție continuă de materiale referitoare la teatru și film care nu este de vânzare, cu scopul de a o transforma într-una dintre cele mai cuprinzătoare colecții particulare de materiale teatrale și cinematografice din lume.

Lucrări
 Gene Kelly (cu o introducere a lui Frank Sinatra), W.H. Allen, 1974; Henry Regnery, 1975. Ediție revăzută și adăugită, St. Martin's Press, 1985.
 The Films of James Mason, L.S.P. Books, 1975; Citadel, 1977.
 The Warner Bros. Story, Octopus, 1978; Crown, 1978. Ediție revăzută, 1980.
 The Hollywood Musical, Octopus, 1981, Crown, 1981. Ediție revăzută și adăugită, 2000.
 The Universal Story, Octopus, 1983, Crown, 1983. Ediție revăzută și adăugită, Hamlyn, 1999.
 The Columbia Story, Octopus, 1989, Crown 1990. Ediție revăzută și adăugită, Hamlyn, 2000.
 Mae West: An Interview & Biography, Grand Cyrus Press, 2009.

Note

Nașteri în 1940
Scriitori sud-africani
Oameni din Johannesburg
Oameni în viață

Clive Hirschhorn


Monroe County er et county i den amerikanske delstat Tennessee. Monroe County ligger i den østlige del af delstaten og grænser op mod Loudon County i nord, Blount County i nordøst, de to North Carolina-counties Graham i øst og Cherokee i sydøst, Polk County i sydvest og McMinn County i vest.

Monroe Countys totale areal er 1.691 km², hvoraf 44 km² er vand. I 2015 havde countiet 45.771 indbyggere; det administrative centrum er Madisonville. Countiet er blevet opkaldt efter James Monroe.

Historie

I 1700-tallet lå der cherokee-byer og landsbyer spredt langs floderne Little Tennessee og Tellico på det område, der nu er Monroe County. Blandt disse bosteder var Chota, Tanasi (der har givet navn til staten) og Great Tellico, der hver på et eller andet tidspunkt var hovedbyen for cherokeserne. Andre cherokee-byer var Citico, Toqua, Tomotley, Mialoquo, Chilhowee og Tallassee. Udgravninger ved Citico giver anledning til at tro, at området var beboet i tusindvis af år før europæernes kolonisering. Genstande fundet under udgravningen ved Icehouse Bottom i nærheden af Vonore kan dateres så langt tilbage som 7500 f.v.t. i urtiden.

I 1756 opførte briterne Fort Loudoun som led i en aftale med cherokeserne. Efter forværringen af forholdet mellem de to parter i 1760 belejrede cherokeserne fortet og dræbte de fleste af de udstationerede soldater og andre beboere.

Monroe County blev oprettet i 1819 efter underskrivelsen af Calhoun-aftalen, i hvilken cherokeserne opgav kravet på det jordområde, der strakte sig fra Little Tennessee og sydpå til Hiwassee-floden. Countyet fik navn efter præsident James Monroe.

Nogle af Tennessees første guldminer fandtes i Monroe County. Der blev vasket guld i Coker Creek i begyndelsen af 1830'erne.

Monroe County var et af de få counties i det østlige Tennessee, der gik ind for løsrivelse ved borgerkrigens udbrud. 8. juni 1861 stemte countiet for Tennessees løsrivelsesbekendtgørelse med stemmerne 1.096 mod 774.

I begyndelsen af 1900-tallet foretog Babcock Lumber Corporation omfattende skovhugst i Tellico Plains-området. I samme periode påbegyndte Aluminium Company of America bygningen af en serie dæmninger på Little Tennessee-floden for at producere el til deres aluminiumsfremstilling i byen Alcoa i nærheden af floden. Anlæggelsen af Tellico Dam af Tennessee Valley Authority i 1970'erne mødte kraftig modstand fra kristne grupper i Monroe, men har vist sig at skabe nye økonomiske og rekreative muligheder.

Geografi

Unicoi-bjergene, en del af Blue Ridge Mountains, dominerer landskabet i den sydøstlige del af countiet. Toppene af disse bjerge udgør grænsen mod nabocountierne i North Carolina, Graham og Cherokee. Little Tennessee-floden flyder langs Monroes grænse i nordvest mod Blount County. På denne del af floden findes tre kunstige søer, Tellico, Chilhowee og Calderwood. Bifloden til Little Tennessee, Tellico, afvander meget af den sydvestlige del af countiet. Floden Bald med et naturskønt vandfald er biflod til Tellico. Sweetwater Creek, der er en anden biflod til Little Tennessee, afvander en del af det nordlige Monroe.

Blandt de beskyttede områder, der helt eller delvist ligger i Monroe, kan nævnes Cherokee National Forest og Cherohala Skyway med de mange udsigtspunkter; Craighead-hulerne indeholder den største underjordiske sø i Nordamerika, The Lost Sea.

Referencer

Counties i USA
Tennessee

Monroe County (Tennessee)


Gbedu, qui signifie littéralement « grand tambour » est un instrument de percussion traditionnellement utilisé dans la musique cérémoniale yoruba au Nigeria et au Bénin. Plus récemment, le mot a été utilisé pour décrire des formes de musique afrobeat et hip-hop nigériane.

Tradition
Le tambour gbedu est traditionnellement utilisé lors d'occasions officielles ou pendant les cérémonies de l', l'ancienne société secrète yoruba. L'ogido/gbedu est l'une des quatre grandes familles de tambours yoruba ; les autres familles sont le dundun/gangan ou tambour parlant, le tambour batá et le . Chaque famille comprend des tambours de différentes tailles, le tambour mère (iya ilu) jouant le rôle principal et les autres tambours jouant en soutien. Les tambours de soutien gbedu sont chacun joués par un batteur utilisant à la fois sa paume ouverte et un bâton.

On dit que le tambour gbedu a été apporté dans la région de Lagos au  par des diplomates edos, symbolisant l'hégémonie du royaume du Bénin. Chez les Yoruba, le tambour gbedu est synonyme de royauté. Le plus grand des tambours yoruba, il n'était joué qu'au service du roi. Lors de cérémonies telles que le rite d'Isagun, l' pouvait danser au son du tambour. Si quelqu'un d'autre utilisait le tambour, il était arrêté pour sédition.

Dans les premiers temps, on considérait que le grand tambour sculpté avait un esprit protecteur, celui de l'esclave qui était sacrifié lorsqu'il était fabriqué. Le tambour est couvert de sculptures représentant des animaux, des oiseaux et le phallus. Lorsque des sacrifices étaient effectués lors de cérémonies où le tambour était utilisé, une partie du sang était aspergée sur les sculptures, ainsi que du vin de palme, des jaunes d'œufs et des plumes de poulets sacrifiés. La face sculptée de l'iya ilu pouvait inclure une image d'Olokun, déesse de la mer, considérée comme le « visage du culte ».

On raconte que durant les derniers jours du royaume d'Oyo, lorsque les Foulanis avaient capturé Ilorin et étaient devenus maîtres d'Oyo, Sita, roi d'Ilorin, demanda au , , de lui rendre visite et de lui rendre hommage. Oluewu faisait battre le tambour Gbedu devant lui pendant son voyage. Lorsque Sita s'est enquis du tambour et qu'on lui a répondu qu'il n'était joué qu'en présence d'un roi, il s'est mis en colère, disant qu'il ne pouvait y avoir qu'un seul roi, lui-même, et a ordonné que le tambour Gbedu soit emporté.

Un vieux proverbe yoruba dit que . L'implication est qu'une personne sera capable de veiller à ses propres intérêts de son vivant. Un autre proverbe dit , ce qui signifie que tous les matériaux ne peuvent servir à tous les usages.  est un avertissement pour ne pas tenter l'impossible.

Utilisation moderne
Dans le Nigeria moderne, le gbedu et ses proches continuent d'être utilisés, mais le mot a pris de nouvelles significations. L'artiste Fela Kuti a inclus le tambour traditionnel gbedu dans son ensemble, avec un percussionniste martelant un rythme tonitruant à partir d'un tambour de huit pieds couché sur le côté. Les ensembles afrobeat incluent souvent l'Akuba, un ensemble de trois petits congas yoruba joués avec des bâtons et apparentés au gbedu. Le musicien afrobeat  utilise le terme « afro gbedu » pour décrire son style de musique, qui comprend du jazz, du highlife, du jùjú, du funk et de la musique traditionnelle yoruba. Dele Sosimi, qui a joué avec Fela Kuti dans les années 1980, a ensuite formé un groupe afrobeat appelé Gbedu Resurrection. Le mot « gbedu » a été utilisé plus récemment pour décrire la musique hip-hop nigériane.

Notes et références

Liens externes

 .

Instrument de percussion
Membranophone
Instrument de la musique nigériane

Gbedu


B36 Tórshavn, Faroe Adaları'nın başkenti Tórshavn takımıdır. Faroe Adalarının en eski takımıdır.

Faroe Adalarının başkenti Torshavn'ın takımıdır. Ülkenin ilk futbol takımıdır. Maçlarını 5000 kişilik Gundadalur stadında oynamaktadır. Ayrıca bu stadı Faroe'nin ikinci büyük kulübü olan Havnar Bóltfelag ile beraber kullanmaktadır. Kjatan Mohr'un başkanlığını yaptığı kulüp 36 sayısını kuruluş yılı olan 1936dan almaktadır.

Avrupa Kupaları'nda tarihi boyunca 24 maç oynayan takım sadece 2 defa kazanma başarısı gösterebilmiştir. 17 maçta mağlup olurken 5 maçlarında da eşitliği bozamamışlardır. Kulüp tarihlerinde Faroe Adaları'ndaki başarıları dışında önemli bir başarıları bulunmamaktadır. 8 kez Betrideildin'i kazanan kulüp 5 kez de Løgmanssteypið'ı kazandı.Bu takım UEFA Şampiyonlar Ligi ön elemelerinde de Fenerbahçe ile karşılaşmış ilk maçta deplasmanda 4-0 ikinci maçta da evinde 5-0 mağlup olarak elenmiştir.

Başarıları
 Betrideildin (10):
 1946, 1948, 1950, 1959, 1962, 1997, 2001, 2005, 2011, 2014
 Løgmanssteypið (6):
 1965, 1991, 1997, 2001, 2003, 2005.
 Atlantic Kupası (1)
 2006
 Stórsteypadystur (1):
 2007

Kadro

Avrupa Kupaları maç istatistikleri

G: Galibiyet, B: Beraberlik, M: Mağlubiyet, AG: Attığı Gol, TG: Yediği Gol

Dış bağlantılar
 Resmi Sitesi

1936'da kurulan futbol kulüpleri
Faroe Adaları'ndaki futbol kulüpleri

B36 Tórshavn


Francisco Javier Pineda Luna (* 1. April 1975 in Santa Cruz de Tenerife) ist ein ehemaliger spanischer Beachvolleyballspieler.

Karriere
Javier Pineda Luna spielte 1996 mit Angel Vera seine ersten internationalen Turniere. Von 1998 bis 2000 bildete er ein Duo mit Yoyi Luis, das bei der Weltmeisterschaft in Marseille Platz 57 und bei der Europameisterschaft auf Mallorca Platz 17 belegte. Ein Jahr später endete die EM in Getxo für Luna/Luis erneut auf Platz 17. In den Folgejahren spielte Luna mit Garcia Thompson, Ruiz Nuñez, Javier Bosma und Raúl Mesa, konnte aber auch hier keine Top-Ten-Platzierung erreichen.

2005 trat Javier Pineda Luna erneut mit Garcia Thompson an. Bei der WM in Berlin kamen Luna/Garcia nach Niederlagen gegen die Brasilianer Franco/Tande und die Portugiesen Maia/Brenha nicht über Platz 25 hinaus. Im August kämpften sie sich bei der EM in Moskau trotz der Auftaktniederlage gegen die Russen Dajanow/Jeremin noch fast bis ins Halbfinale; erst in der fünften Verliererrunde scheiterten sie am deutschen Duo Dieckmann/Scheuerpflug.

Bei den Europameisterschaften 2006 in Den Haag (mit R. Herrera), 2007 in Valencia (mit Lario) und 2008 in Hamburg (mit Marco) belegte Luna jeweils den 17. Platz. An der Seite von Christian García beendete Luna 2009 seine Karriere.

Weblinks

Beachvolleyballspieler (Spanien)
Spanier
Geboren 1975
Mann

Javier Pineda Luna


الموسيقى الشائعة هي موسيقى ذات جاذبية واسعة تُوزع عادةً على جمهور كبير من خلال مجال صناعة الموسيقى. يُستمتع بهذه الأشكال والأنماط وتُنفذ من قِبل أشخاص بتدريب موسيقي قليل أو معدوم. تتعارض هذه الموسيقى مع كل من الموسيقى الفنية والموسيقى التقليدية أو «الشعبية». نُشرت الموسيقى الفنية تاريخياً من خلال عروض للموسيقى المكتوبة، إلا أنها انتشرت من خلال التسجيلات منذ بداية مجال صناعة الموسيقى. نُشرت أشكال الموسيقى التقليدية مثل أغاني التراتيل أو البلوز المبكر شفويًا، أو إلى جماهير محلية أصغر.

الاستعمال الأصلي للمصطلح يعود لموسيقى فترة ثمانينيات القرن التاسع عشر لتين بان آلي في الولايات المتحدة. على الرغم من أن الموسيقى الشائعة تُعرف أحيانًا باسم «موسيقى البوب»، إلا أن المصطلحين غير متقاطعين. الموسيقى الشائعة هي مصطلح عام لمجموعة متنوعة من أنواع الموسيقى التي تجذب أذواق شريحة كبيرة من السكان، بينما تشير موسيقى البوب عادة إلى نوع موسيقي معين ضمن الموسيقى الشائعة. عادةً ما تحتوي الأغاني والقطع الموسيقية الشائعة على ألحان قابلة للغناء بسهولة. يتضمن هيكل الأغنية للموسيقى الشائعة عادة تكرار الأقسام، مع تكرار المقطع والكورس، أو اللازمة طوال الأغنية، وتوفير البريدج لمقطع مضاد وانتقالي داخل القطعة الموسيقية.

في العقد الأول من القرن الحادي والعشرين، مع توفر الأغاني والمقطوعات كملفات صوتية رقمية، أصبح من السهل على الموسيقى الانتشار من بلد أو منطقة إلى أخرى. أصبحت بعض أشكال الموسيقى الشائعة عالمية، في حين تمتع البعض الآخر بشعبية واسعة في ثقافتهم الأصلية. من خلال مزيج الأصناف الموسيقية، تنشأ أشكال موسيقية شائعة جديدة لتعكس المثل العليا للثقافة العالمية. تُظهر أمثلة إفريقيا، وإندونيسيا، والشرق الأوسط كيف يمكن لأساليب موسيقى البوب الغربية أن تمتزج مع التقاليد الموسيقية المحلية لخلق أنماط هجينة جديدة.

تعريفها

صنف العلماء الموسيقى على أنها «شائعة» استنادًا إلى عوامل مختلفة، ضمن ذلك إذا كانت الأغنية أو المقطوعة معروفة للمستمعين بشكل رئيسي من سماع الموسيقى (على النقيض من الموسيقى الكلاسيكية، حيث يتعلم العديد من الموسيقيين مقطوعات من القطعة الموسيقية المدونة)؛ جاذبيتها للمستمعين المتنوعين؛ ومعاملتها كسلعة سوقية في سياق رأسمالي، وعوامل أخرى. مقياس آخر هو مبيعات «التسجيلات» أو القطعة الموسيقية. لاحظ ميدلتون ومانويل أن هذا التعريف يعاني من مشاكل لأنه لا يحسب العديد من عمليات الاستماع أو التشغيل لنفس الأغنية أو القطعة. يعد تقييم الجاذبية بناءً على حجم الجمهور (جاذبية جماعية) أو ما إذا كان الجمهور من فئة اجتماعية معينة طريقة أخرى لتحديد الموسيقى الشائعة، ولكن هذا أيضًا يعاني من مشاكل، إذ لا يمكن تطبيق الفئات الاجتماعية للأشخاص بدقة على الأنماط الموسيقية. يذكر مانويل أن أحد الانتقادات للموسيقى الشائعة هو أنها إنتاج تكتلات إعلامية كبيرة ومُستهلكة سلبيًا من الجمهور، الذي يشتري أو يرفض الموسيقى المُنتجة بكل بساطة. يدّعي أن المستمعين في هذا السيناريو لم يملكوا القدرة على اختيار موسيقاهم المفضلة، الأمر الذي يبطل المفهوم السابق للموسيقى الشائعة. علاوة على ذلك، «لقد تغير فهم الموسيقى الشائعة بمرور الوقت». يجادل ميدلتون أنه إذا أجريَ بحث في مجال الموسيقى الشائعة، فسيكون هناك مستوى من الاستقرار داخل المجتمعات لوصف الفترات التاريخية، وتوزيع الموسيقى، وأنماط التأثير، والاستمرارية داخل الأنماط الشائعة للموسيقى.

التغييرات
بالإضافة إلى العديد من التغييرات في الأصوات والتقنيات المحددة المستخدمة، كان هناك تحول في المحتوى والعناصر الرئيسية للموسيقى الشائعة منذ الستينيات. أحد التغييرات الرئيسية هو أن الموسيقى الشائعة أصبحت أبطأ. كان متوسط سرعة الإيقاع للأغاني الشائعة من الستينيات 116 دقة في الدقيقة، بينما بلغ المتوسط خلال عقد 2000 100 دقة في الدقيقة. بالإضافة إلى ذلك، كانت الأغاني المُشغلة في الراديو في الستينيات، في المتوسط، حوالي ثلاث دقائق فقط. في المقابل، كانت معظم الأغاني في تصنيفات بيلبورد لأفضل خمسة أغاني في 2018 بين 3:21 و 3:40 دقيقة. حدث انخفاض في استخدام المفاتيح الرئيسية وزيادة استخدام المفاتيح الثانوية منذ الستينيات؛ 85٪ من الأغاني كانت تستخدم مفتاح رئيسي في ذلك العقد، بينما حوالي 40٪ فقط من الأغاني تستخدم مفتاح رئيسي الآن. خضع موضوع وكلمات الموسيقى الشائعة لتغييرات كبيرة، فأصبح أكثر حزنًا، بالإضافة إلى معاداة اجتماعية وأكثر تركيزًا على الذات منذ الستينيات. كان هناك أيضًا اتجاه متزايد في المحتوى العاطفي للأغنية، والمفتاح، والإيقاع الذي لا يتبع الصلات المشتركة؛ على سبيل المثال، الأغاني السريعة ذات الموضوعات المحزنة أو في مفتاح ثانوي، أو الأغاني البطيئة بمحتوى أكثر سعادة أو في مفتاح رئيسي.

منظور عالمي
على النقيض من الموسيقى الشائعة الغربية، يُصنف نوع الموسيقى المشهور خارج دولة غربية كموسيقى العالم. يحول هذا المسمى أنماط الموسيقى الشائعة إلى فئة غريبة وغير معروفة. يجانس المفهوم الغربي لـ «الموسيقى العالمية» العديد من الأنواع المختلفة من الموسيقى الشائعة تحت مصطلح واحد متاح للجماهير الغربية. قادت تكنولوجيا الإعلام الجديدة أنماط الموسيقى الحضرية لتصل إلى المناطق الريفية البعيدة في جميع أنحاء العالم. المناطق الريفية بدورها، قادرة على إعطاء تغذية راجعة للمراكز الحضرية حول أنماط الموسيقى الجديدة. ساهم التحضر، والحداثة، والتعرض للموسيقى الأجنبية، ووسائل الإعلام في إنتاج أنماط بوب حضرية هجينة. وجدت الأنماط الهجينة مساحة داخل الموسيقى الشائعة الغربية من خلال تعبيرات عن ثقافتها الوطنية. تقترض الثقافات المتلقية عناصر من الثقافات المضيفة وتغير المعنى والسياق الموجود في الثقافة المضيفة. بدورها، أصبحت العديد من الأنماط الغربية أنماطًا عالمية من خلال استوديوهات التسجيل متعددة الجنسيات.

أفريقيا
انبثقت أنماط الموسيقى الأفريقية الشائعة من أنواع الترفيه التقليدية، بدلاً من التطور من الموسيقى المستخدمة مع بعض الاحتفالات التقليدية مثل حفلات الزفاف، أو الولادات، أو الجنازات. تأثرت الموسيقى الشائعة الأفريقية ككل بالدول الأوروبية، والموسيقى الأمريكية الأفريقية والأفريقية اللاتينية، والأنماط المناطقية المحددة التي أصبحت شائعة عبر مجموعة واسعة من الناس. على الرغم من الأهمية والمكانة القوية للثقافة في الموسيقى الأفريقية التقليدية، تميل الموسيقى الشائعة الأفريقية إلى البقاء في جذور الموسيقى الشائعة الأفريقية التقليدية.

آسيا

إندونيسيا
يمكن تصنيف الموسيقى الشعبية في إندونيسيا على أنها أشكال هجينة من موسيقى الروك الغربية إلى أنواع نشأت في إندونيسيا وأصيلة الأسلوب. دانغدوت هو نوع من الموسيقى الشعبية الموجود على وجه التحديد في إندونيسيا. شكّل دانغدوت نمطين آخرين للموسيقى الشائعة، الإندو-بوب والأندرجراوند، ومعًا أنشئوا نوع جديد هجين أو منصهر. يأخذ هذا النوع آلات موسيقية صاخبة من الأندرجراوند، ولكنه مع ذلك يجعل من السهل الاستماع لها مثل موسيقى الإندو-بوب. يحاول دانغدوت تشكيل العديد من أنواع الموسيقى الشائعة مثل موسيقى الروك، والبوب، والموسيقى التقليدية لخلق هذا الصوت الجديد الذي يتماشى مع أذواق المستهلكين. تشكّل هذا النوع في حركة اجتماعية أكبر تشمل الملابس، وثقافة الشباب، وعودة الإسلام، وصناعة الترفيه الرأسمالية.

الصين
في دراسة أجريت عام 2015 شملت طلابًا صغارًا في شنغهاي، ذكر الشباب أنهم استمتعوا بالاستماع إلى كل من الجنسيات الصينية والآسيوية الأخرى والموسيقى الشعبية الأنجلو-أمريكية. هناك ثلاث طرق تُمكن الشباب في الصين من الوصول إلى الموسيقى العالمية. السبب الأول كان تغيير السياسة منذ أواخر السبعينيات، إذ انفتحت البلاد على بقية العالم بدلاً من أن تكون مكتفية ذاتيًا. خلق هذا المزيد من الفرص للشعب الصيني للتفاعل مع الناس خارج بلدهم الأصلي لخلق ثقافة معولمة أكثر. والسبب الثاني هو أن صناعة التلفزيون والموسيقى الصينية منذ الثمانينيات بثّت برامج تلفزيونية من المجتمعات الآسيوية المجاورة والغرب. السبب الثالث هو تأثير الإنترنت والهواتف الذكية على إمكانية الوصول إلى الموسيقى الدارجة.

الشرق الأوسط
ينطوي تحديث الموسيقى في العالم العربي على الاستلهام من الموسيقى التركية والأنماط الموسيقية الغربية. قالت الفنانة المصرية الراحلة أم كلثوم:«يجب أن نحترم أنفسنا وفننا. لقد قدم الهنود مثالاً جيدًا لنا -إنهم يظهرون احترامًا كبيرًا لأنفسهم وفنونهم. أينما كانوا، يرتدون ملابسهم الأصلية وموسيقاهم معروفة في جميع أنحاء العالم. هذا هو الطريق الصحيح».

مراجع

أنواع موسيقية
إعلام
ثقافة شعبية
موسيقى البوب

موسيقى شائعة


Kelt haçı, Hristiyan haçı'nın kesişim yerine bir halka eklenmesi ile oluşur. Keltik Hristiyanlık'ın karakteristik sembolüdür, ancak kökeni Hristiyanlık öncesine dayanır.

Halka ile birleştirilmiş haçların Hristiyanlık öncesinden gelen birçok türü bulunur. Sıklıkla güneş haçı olarak adlandırılan bu tür haçlara pagan Kuzeybatı Avrupa'da (İskandinav mitolojisi'nde tanrı Odin'in sembolüdür.) veya Pireneler ve İber Yarımadası'nda rastlanabilir. Ancak Hristiyan haçı ile ortak bir köken ya da bağlantıya dair bir kanıt yoktur. Günümüzdeki keltlerce güçlü tanrıça Bridgit ile bağdaştırılır. Ayrıca Kelt'lerin doğaüstücülüğe büyük bir katkısı olan tarot kartlarında, Kelt Hacı Açılımı bulunur.

Beyaz üstünlükçülüğü
Günümüzde bu haç bazı beyaz üstünlükçüler tarafından kullanılmaktadır, nedeni ise bu sembolün norveçteki nazi destekçileri tarafından'da bir süre kullanılmış olması ve daha yakın tarihlerde neo naziler tarafındanda kullanılmasıdır, Irkçı Stormfront sitesinin logosununda bir kısmında yer alır. Irkçıların kullandığı haç genellikle daire yerine kare kullanır. Bu tür bir kullanım, Kültürel yağmacılık olarak görülür.

Kaynakça

Hristiyanlık sembolleri
Haç sembolleri
Milliyetçi semboller

Kelt haçı


The City Circle (Melbourne tram route 35) is a zero-fare tram running around the Melbourne central business district in Australia. Aimed mainly at tourists, the route passes many Melbourne attractions while running along the city centre's outermost thoroughfares, as well as the developing Docklands waterfront precinct. It operates in both clockwise and anti-clockwise direction.

History

The tram route was introduced on 29 April 1994, requiring a small track extension along Spring Street, between Collins and Flinders Streets, to enable a complete CBD loop to be formed. The Federal Government's Building Better Cities program funded the $6.4 million capital cost of the track expansion, while the State Government funded the running costs.

Until January 2003, the western leg of the original route of the tram was down Spencer Street, but the route was then extended west to run through Harbour Esplanade, Docklands. The travel time around the circle before this change was 40 minutes.

Between May and November 2005, the route temporarily ran between Flinders Street / Spencer Street and Victoria Parade / Nicholson Street due to the closure and removal of the Flinders Street Overpass over King Street.

During early 2006, new Passenger Information Displays were installed along with Digital Voice Announcements.

In April 2008, the service adopted the daylight saving timetable on a permanent basis, operating from 10:00 to 21:00 every Thursday, Friday and Saturday. The end of service at other times is 18:00.

On 30 May 2009, the route was altered for a second time, being extended from Harbour Esplanade to the NewQuay and Waterfront City precincts via Docklands Drive. This made the route an elongated 'q'.

Services after 18:00 between Thursday and Sunday were removed in November 2020.

From 30 October 2023, the route will only run in a clockwise direction between 9:30 and 17:30 daily.

Route

The route of the City Circle trams roughly follows the outer edges of the Hoddle Grid, with three diversions. It takes in all of La Trobe Street, Harbour Esplanade and Flinders Street. It follows Spring Street between Flinders and Bourke Streets, but travels along Nicholson Street and Victoria Street before turning into La Trobe Street. At the junction of Harbour Esplanade and Latrobe Street trams turn off the loop to run to and from a terminus towards the end of Docklands Drive, Waterfront City.

Operation
The City Circle route is operated with heritage W class trams, restored to original condition as part of the W8 upgrade. As of 2020, these are the only W-class trams on the system, and there are no plans to retire them. The City Circle trams originally sported a unique maroon livery promoting the service, however as part of the W8 upgrade the trams were restored back to their original green and cream livery. Until 2014, the City Circle was one of several routes to run W-class trams (30, 78 and 79) but the remaining routes controversially had their W-class trams removed, mostly replaced by A class. Trams display the route number 35. The City Circle operates at a headway of 12 minutes in both directions, with the service taking approximately 60 minutes to complete a loop. Ten trams are allocated to the service at any one time (five in each direction). An average of three million passengers uses the service every year, with each tram circling the city 9 times a day, or 12 times when the tram operates to 21:00.

Route map

References

External links

035
Zero-fare transport services
1994 establishments in Australia
Melbourne City Centre
Public transport routes in the City of Melbourne (LGA)

City Circle tram


Seven est le sixième album du groupe américain de country rock, Poco. Il sort en 1974 chez Epic Records. Il s'agit de leur premier album après le départ de Richie Furay. Le visuel de la couverture de l'album est conçu par le futur comédien Phil Hartman.

Liste des pistes

Notes et références

Liens externes

 Seven sur Discogs.

Album de country rock
Album musical sorti en 1974
Album de musique américain
Album publié par Epic Records

Seven (album de Poco)


Tamara Crnko Gmaz (Zagreb, 1971.), hrvatska je jezikoslovka (germanistica i anglistica), profesorica na Odsjeku za germanistiku Filozofskoga fakulteta Sveučilišta u Zagrebu.

Životopis
Rođena je u Zagrebu gdje nakon srednje škole (1989.) upisuje zagrebački Filozofski fakultet. Završila je studij Germanistike i Anglistike 1996. godine, diplomsku radnju s odličnim uspjehom kod prof. Viktora Žmegača s temom Die Vater – Sohn Beziehung im Leben und im Werk Franz Kafkas ("Odnos otac-sin u životu i radu Franza Kafke"). Usavršavala se na Sveučilištu u Beču. Od 1993. do 2000. radila je kao profesorica njemačkoga i engleskoga jezika u školi stranih jezika. Godine 1998. imenovana je stalnim sudskim tumačem za njemački i engleski jezik. Od 2000. do 2007.  bila je zaposlena kao profesor, mentor i autor udžbenika u školi "HalPet poslovna komunikacija". Od 2005. do 2006. radi kao vanjski suradnik - lektor na Katedri za njemački jezik pri Odsjeku za germanistiku Filozofskog fakulteta u Zagrebu. Godine 2006. izabrana je u nastavno zvanje lektora, a od 2011. je viši lektor na Katedri za njemački jezik pri Odsjeku za germanistiku Filozofskog fakulteta u Zagrebu.

Autorica je sveučilišnih priručnika za studente germanistike i udžbenika njemačkog jezika i radnih bilježnica za gimnazije i četverogodišnje strukovne škole. Redovna je članica Hrvatskoga društva sveučilišnih lektora (HDSL), Hrvatskoga društva učitelja i profesora njemačkoga jezika (KDV).

Udana je i majka je troje djece. Članica je Svjetovnog karmelskog reda pri Karmelskom samostanu Majke Božje Remetske u Zagrebu.

Izabrana bibliografija

Sveučilišni priručnici
 Übungsbuch zu Lexik und Grammatik für Germanistikstudenten, suatorice: Inja Skender Libhard, Sonja Strmečki Marković, FF press, Zagreb 2008.
 Texte unter der Lupe – was und wie, Übungsbuch für Germanistikstudenten, suautorica: Inja Skender Libhard, Leykam international, Zagreb 2010.

Udžbenici
 Sag mal! 1, udžbenik njemačkoga jezika za gimnazije i četverogodišnje strukovne škole (prvi razred, drugi strani jezik), suatorica: Irena Petrušić-Hluchý, Profil, Zagreb 2010.
 Sag mal! 1, radna bilježnica njemačkoga jezika za gimnazije i četverogodišnje strukovne škole (prvi razred, drugi strani jezik), Irena Petrušić-Hluchý, Tamara Crnko Gmaz, Profil, Zagreb 2010.
 Suautorica serije udžbenika Geschäftsleben heute za tečajeve poslovnog njemačkog jezika u izdanju centra "HalPet poslovna komunikacija", Zagreb, 2001.-2005. (suautorica Ivana Vudrag): 1. udžbenik – Anfang gut, alles gut!, 2. udžbenik – Mit Erfolg weiter, 3. udžbenik – Deutsch auf Schritt und Tritt

Izvori

Vanjske poveznice
 Bibliografija u CROSBI-ju

Životopisi, Zagreb
Hrvatski jezikoslovci

Tamara Crnko Gmaz


Die Liste der deutschen Botschafter in Guinea enthält die Botschafter der Bundesrepublik Deutschland in Guinea. Sitz der Botschaft ist in Conakry.
Bis 2003 war die Botschaft auch für Sierra Leone zuständig.

Siehe auch
 Botschafter der DDR in Guinea

Weblinks
 Website der Deutschen Botschaft Conakry

Einzelnachweise

!
Guinea
Deutschland


L' artère du canal ptérygoïdien (ou artère vidienne) est un rameau de l'artère maxillaire près de sa terminaison..

Trajet
L'artère du canal ptérygoïdien se dirige en arrière après sa naissance.

Elle traverse le canal ptérygoïdien pour atteindre le naso-pharynx et l'orifice tympanique de la trompe auditive.

Historique
Le nom historique d'artère vidienne est dérivé du nom latin du chirurgien et anatomiste italien Guy Vide.

Voir aussi

 Nerf du canal ptérygoïdien

Notes et références

du canal ptérygoïdien

Artère du canal ptérygoïdien


Ilona Grandke (* 24. September 1943 in Breslau) ist eine deutsche Schauspielerin, Sängerin und Synchronsprecherin.

Leben
Ilona Grandke absolvierte von 1960 bis 1962 eine Schauspielausbildung an der Hochschule für Film und Fernsehen "Konrad Wolf" in Babelsberg. Während dieser Zeit gab sie am Hans Otto Theater Potsdam als "Mascha" in Leo Tolstois Der lebende Leichnam ihr Bühnendebüt. Weitere Theaterstationen waren Bautzen, Dessau sowie die Volksbühne Berlin.

Seit den 1960er Jahren trat sie zudem als Sängerin mit eigenen Liederabenden auf und ging auf Tournee. Außerdem übernahm sie regelmäßig Rollen in Film- und Fernsehproduktionen. Sie verkörperte die "Madame Pompadour" in Neunundzwanzig Grad im Schatten und spielte in erfolgreichen Serien und Reihen wie Polizeiruf 110, Der Staatsanwalt hat das Wort und Aber Vati!.

1982 siedelte Ilona Grandke in die Bundesrepublik Deutschland über. Dort spielte sie in München Theater und arbeitete für Fernsehproduktionen wie Tatort, Freunde fürs Leben und Fest im Sattel. In der Serie Münchener Freiheit spielte sie eine der Hauptrollen.

Als Synchronsprecherin lieh sie ihre Stimme international bekannten Schauspielerinnen wie Jeanne Moreau in Die Zeit die bleibt, Shohreh Aghdashloo in Der Exorzismus von Emily Rose, Helen Shaver in Der Hexenclub, Lily Tomlin in Flirting with Disaster – Ein Unheil kommt selten allein und Pam Ferris in Harry Potter und der Gefangene von Askaban. Nach dem Tod von Rose-Marie Kirstein wurde Ilona Grandke zudem die zweite deutsche Stimme von "Lt. Uhura" Nichelle Nichols in den für Sat.1 synchronisierten Folgen von Raumschiff Enterprise sowie in den Kinofilmen Star Trek IV: Zurück in die Gegenwart, Star Trek V: Am Rande des Universums, Star Trek VI: Das unentdeckte Land, Snow Dogs und Sind wir schon da?.

1998 wurde Ilona Grandke für die Sendereihe Lebenslinien des Bayerischen Rundfunks porträtiert. Der Film mit dem Titel "Ich bin eine Fremde im eigenen Land" wurde für den Prix d'Europa der Menschenrechte nominiert.

Ilona Grandke war mit dem Schauspieler, Drehbuchautor und Regisseur Jürgen Pörschmann verheiratet, der 1979 starb.

Filmografie (Auswahl)
 1963: Jetzt und in der Stunde meines Todes
 1973: Ein gewisser Katulla (Fernsehtheater Moritzburg)
 1974: Schultze mit tz
 1975: Der Staatsanwalt hat das Wort: Geschiedene Leute (TV-Reihe)
 1976: Polizeiruf 110: Bitte zahlen (TV-Reihe)
 1977: Wen der Hafer sticht
 1977: Polizeiruf 110: Vermißt wird Peter Schnok (TV-Reihe)
 1979: Liebling, du irrst
 1979: Neunundzwanzig Grad im Schatten
 1979: Der Staatsanwalt hat das Wort: Konsequenzen
 1980: Ein Vormittag im Hause Körner
 1980: Unser Mann ist König (TV-Serie)
 1982: Polizeiruf 110: Schranken (TV-Reihe)
 1985: Münchener Freiheit (TV-Serie)
 1986: Süchtig
 1996: Tatort: Schneefieber
 1996: Alle haben geschwiegen
 2014: In der Galerie (Kurzfilm)

Synchronrollen (Auswahl)

Filme
 1986: Star Trek IV: Zurück in die Gegenwart – Nichelle Nichols als Nyota Uhura
 1988: Ab heute sind wir makellos – Lauren Hutton als Barbara Norton
 1989: Goldeneye – Der Mann, der James Bond war – Freda Dowie als Harley Street Doctor
 1990: Star Mac – Barbara Becker als Uhura
 1991: Star Trek VI: Das unentdeckte Land – Nichelle Nichols als Nyota Uhura
 1991: Addams Family – Maureen Sue Levin als Flora Amor
 1994: Blankman – Lynne Thigpen als Großmutter Walker
 1997: Jungle Emperor Leo – Haru Endou als Große Mutter
 2000: Mahler – Rosalie Crutchley als Marie Mahler
 2000: Girls United – Aloma Wright als Pauletta
 2001: Inu Yasha – Affections Touching Across Time – Hisako Kyouda als Kaede
 2002: Snowdogs – Acht Helden auf vier Pfoten – Nichelle Nichols als Amelia Brooks
 2003: Das Schloss im Himmel – Kotoe Hatsui als Dora
 2004: Harry Potter und der Gefangene von Askaban – Pam Ferris als Tante Magda Dursley
 2004: Street Style – Esther Scott als Grandma
 2005: Der Exorzismus von Emily Rose – Shohreh Aghdashloo als Dr. Adani
 2005: Die Zeit die bleibt – Jeanne Moreau als Laura
 2006: Das verrückte Familienfest – Maya Angelou als Tante Mary
 2008: Ein Schloss in Schweden – Jeanne Moreau als Agathe Falsen
 2009: Hannah Montana – Der Film – Margo Martindale als Ruby
 2010: Paris Express – Claire Maurier als Expertin
 2012: Das verlorene Labyrinth – Janet Suzman als Esclarmonde
 2013: Philomena – Barbara Jefford als Schwester Hildegard

Serien
 1987–1993: Raumschiff Enterprise – Nichelle Nichols als Lt. Nyota Uhura
 1990–1996: Roseanne – Adilah Barnes als Anne–Marie Mitchell (1. Stimme)
 1995–1996: Sailor Moon – Noriko Uemura als Königin Metallia
 2002–2005: South Park – Trey Parker als Ms. Diane Choksondik
 2002–2009: Will & Grace – Shelley Morrison als Rosario
 2003–2005: Inu Yasha – Hisako Kyouda als Kaede
 2004: The Guardian – Retter mit Herz – Denise Dowse als Richterin Rebecca Damsen
 2005: Die Prouds – Jo Marie Payton–Noble als Suga Mama Proud
 2005–2010: Family Guy – Phyllis Diller als Thelma Griffin
 seit 2010: Family Guy – Mike Henry als Consuela
 2012–2019: Once Upon a Time – Es war einmal ... – Beverley Elliott als Granny

Literatur
 Frank-Burkhard Habel, Volker Wachter: Das große Lexikon der DDR-Stars. Die Schauspieler aus Film und Fernsehen. Erweiterte Neuausgabe. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 2002, ISBN 3-89602-391-8, S. 117.

Weblinks

Einzelnachweise

Theaterschauspieler
Filmschauspieler
Synchronsprecher
Darstellender Künstler (DDR)
Sänger
DDR-Bürger
Deutscher
Geboren 1943
Frau

Ilona Grandke


Teğmen, birçok ülkenin kara, hava ve deniz kuvvetlerinde asıl görevi takım komutanlığı olan ve Asteğmenle Üsteğmen arasındaki askerî rütbedir. Osmanlı'da Mülâzımı Sâni olarak anılırdı.

Sözcük anlamı eski Türkçede hücum eden saldıran demektir.

NATO kodu OF-1'dir.

Türk Silahlı Kuvvetleri
Türk Silahlı Kuvvetleri'nde normal şartlar altında görev süreleri 3 yıldır. Gülhane Askeri Tıp Akademisinden mezun olanlar için bu süre bir yıldır. Kara, hava ve deniz harp okulu öğrencileri 4 yıllık eğitimlerinin ardından, sivil üniversitelerde okuyan Fakülte ve Yüksek Okullar Komutanlığı'na bağlı öğrenciler ve Gülhane Askeri Tıp Akademisi'nde okuyan öğrenciler bu rütbe ile mezun olurlar. Ayrıca 12 ay yedek subay olarak askerlik hizmetini yapan üniversite mezunları, terhis tarihlerinden bir ay önce, meslek kurasına tabi olanlar ise üç ay önce teğmen rütbesini kazanırlar. TSK, 4-6 yıllık eğitim veren üniversitelerin ihtiyaç duyduğu bölümlerinden mezun olanları, yapılacak seçme sınavı ve eğitimi müteakip sözleşmeli veya muvazzaf subay statüsünde teğmen olarak istihdam etmektedir. Aynı zamanda TSK Personel Mevzuatında belirtilen şartları haiz olan astsubaylar arasından Subaylık Sınavında başarılı olanlar Teğmen rütbesine nasbedilerek görevine subay olarak devam etmektedir.

Ayrıca bakınız
 Türk Silahlı Kuvvetleri subay rütbe dereceleri ve işaretleri

Kaynakça

Askerî rütbeler

Teğmen


Vizyon ya da görünüm, birtakım olayları görme organının yardımı olmadan (zihinsel) görme ya da algılama fenomenine ve bu fenomendeki imajlar bütününe verilen addır.

Vizyon tarzındaki algılamalara daha çok medyumlarda, mistiklerde, peygamberlerde ve psişik bakımdan "hassas" kabul edilen kişilerde rastlanmıştır. Psikiyatristlerin bu tür fenomenleri ayrım yapmaksızın "halüsinasyon" adı altında değerlendirmelerine karşın Parapsikologlar, halüsinasyonların varlığını yadsımamakla birlikte, bu tür fenomenlerin tümünün halüsinasyonlardan ibaret olmadıklarını, deney ve araştırmalarının gerçek vizyonların değerli bilgiler içerebilen paranormal fenomenler olduğunu ortaya koymuş bulunduğunu ileri sürer ve gerçek vizyonların halüsinasyonlardan ayırt edilmesi gerektiğini düşünürler.
Parapsikolojide vizyon ile aparisyon arasındaki fark şöyle açıklanır: Aparisyonların görme organının yardımıyla görülebilen nesnel oluşumlar olmalarına karşın, vizyonlar iç alemden gelen tesirlerin kişinin şuurundaki imajlara bürünerek algı alanında görüntü oluşturmasının söz konusu olduğu sübjektif (öznel) olgulardır. Metapsişikçilere göre, semavi addedilen ruhsal irtibatlarla alınan, içeriğinde bir mesaj, bir bilgi taşıyan vizyonlar genellikle sembollere bürünmüş bir halde olurlar.

Metapsişikçiler vizyonları ilgili oldukları zamana göre şöyle sınıflandırırlar:

 Şimdiki zamana ait, uzaktaki veya vizyonerin (vizyonu görenin) bilmediği olaylarla ilgili paranormal algılama vizyonları.
 Gelecekte gerçekleşecek olaylarla ilgili prekognitif vizyonlar.
 Vizyonu görenin kendisinin yaşamamış olduğu, geçmişe ait olaylarla ilgili vizyonlar.
 Vizyonu görenin unutmuş olduğu anılarıyla ilgili vizyonlar.

Kaynakça
 Metapsişik Terimler Sözlüğü, Ergün Arıkdal
 The Signet Handbook of Parapsychology, Martin Ebon
 Encyclopedia of Psychic Science, Nandor Fodor
 Dictionary of Mysticism, Nevill Drury
 Encyclopedia of Mystical& Paranormal Experience, Rosemary Ellen Guiley

Metapsişik
Parapsikoloji
Mistisizm
Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler

Vizyon


Der Abarth Trofeo Slalom ist ein Schweizer Markenpokal, der nach den Regeln des Automobil-Slaloms ausgetragen wird. Die Serie wurde 2009 von Abarth Schweiz ins Leben gerufen.

Reglement
Es dürfen nur Fahrer teilnehmen, die einen Führerschein der Klasse B und eine lokale Rennlizenz (in anderen Ländern «national» bezeichnet) oder höherwertig besitzen.

In der Serie sind bestimmte Modelle, die von Abarth gebaut oder veredelt worden sind, zugelassen. 2009 waren unter anderem die aktuellen Modelle Abarth Grande Punto und 500 Abarth über Modelle wie Stilo Abarth, Punto Abarth oder 600 Abarth und die historischen Fahrzeuge wie Ritmo Abarth, 131 Abarth, Abarth 1000 TC/TCR, Abarth 595/695 zugelassen.

Ab dem Jahr 2010 kam folgende Fahrzeugklasseneinteilung hinzu: Klasse Corsa mit modifizierten Abarth-Fahrzeugen (auch ohne Strassenzulassung, dann aber mit Jahreslizenz von Auto Sport Schweiz), Klasse Supersport mit serienmässigen Abarths (mit Strassenzulassung) und Klasse Storico mit historischem Abarth-Modellen, die wiederum ohne Strassenzulassung und dann auch wieder mit einer Jahreslizenz der ASS.

Stand 2017 werden die Fahrzeugklassen in die Klasse Abarth (serienmäßige Abarth), Klasse Abarth Supersport (serienmäßige Abarth mit Zubehör) und Klasse Abarth Corsa (modifizierte Abarth und historische Abarth) unterteilt.

Punktesystem
Folgende Punkte werden an die klassifizierten Fahrer vergeben:

In der Gesamtwertung werden nur die Fahrer aufgeführt, die mindestens drei gültige Ergebnisse erzielt haben. Sind weniger als sechs Fahrer in einer Klasse am Start, so werden nur halbe Punkte vergeben.

Veranstaltungen
Seit Gründung  im Jahre 2009 wurden die Wettbewerbe in unterschiedlich häufigen Veranstaltungen durchgeführt. In den Jahren 2009 und 2010 wurden sieben Wertungsläufe, 2011 zehn und 2012 dann acht Wertungsläufe veranstaltet. Die Rennen finden im Rahmenprogramm der Schweizer Slalom-Meisterschaft statt.

Im Jahr 2017 fanden acht Wertungsläufe statt.

Sieger

Weblinks
 www.abarthtrofeoslalom.ch (deutsch, italienisch und französisch)

Einzelnachweise

Motorsport-Rennserie
Motorsport an Land

Abarth Trofeo Slalom


ديفيد غولد ، رجل أعمال إنجليزي يهودي ولد في 15 يناير 1937، ترأس نادي برمنغهام سيتي لفترة من الفترات.

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية إنجليز
أشخاص من ستبني
أصحاب أعمال إنجليز
إنجليز من أصل يهودي
رؤساء ومسيرو كرة قدم إنجليزية
سير ذاتية إنجليزية
لاعبو كرة قدم إنجليز
لاعبو كرة قدم من ستبني
لاعبو وست هام يونايتد
مواليد 1936
مواليد 1937
ناشرو صحف بريطانيون

ديفيد غولد