Kükürt mantarı (Laetiporus sulphureus), Polyporaceae familyasından yenilebilen bir mantar türü. Tadı tavuğu andırır. Mantar, büyük yığınlar halinde yetişir, kilolarca ağırlıkta olabilir. Özellikle Okaliptüs, karaağaç, ve ceviz ağaçlarında görülür.

Genç mantarlar, nemli, etli, gövdesi sarı ve uçları turuncu renkte olurken yaşlı örnekler daha solgundur. Pek çok kişi bu mantara karşı alerjik olduğundan özellikle genç mantarlar tercih edilmeli ve yenmeden önce küçük bir miktarı denenmelidir. Diğer yabani mantar türlerinde olduğu gibi, zehirli mantarlarla (Örneğin, Omphalotus olearius) karıştırılabileceğinden kesin emin olunmadan tüketilmemelidir.

Polyporaceae
Avrupa mantarları
Kuzey Amerika mantarları
Yenilebilen mantarlar
Fitopatoloji
Bitki hastalıkları
Sürdürülebilir orman yönetimi
1789'da tanımlanan mantarlar

Kükürt mantarı


«Paint the Town Red» es el primer y único sencillo del sexto álbum de Delirious? The Mission Bell. Fue lanzado el 10 de octubre de 2005 en el iTunes Store del Reino Unido y dos semanas después en las tiendas HMV. Este entró en el puesto #50 en su primera semana pero bajó seis casillas para quedar en la #56, siendo el primer sencillo de la banda desde White Ribbon Day de 1997 en colocarse fuera del Top 40 del UK Singles Chart.

Lista de canciones
 «Paint the Town Red» (Álbum versión)
 «Paint the Town Red» (Audiostar remix)
 «Rain Down» (Audiostar remix)

Posicionamiento

Referencias

Sencillos de 2005
Canciones en inglés

Paint the Town Red (canción de Delirious?)


Lando Norris () este un pilot de curse britanic care concurează în Formula 1 pentru echipa McLaren. El a câștigat Campionatul European FIA Formula 3 în 2017, și a ieșit pe locul 2 în Formula 2 în 2018.

Norris și-a făcut debutul în Formula 1 la Marele Premiu al Australiei din 2019. El a reușit primul său podium din Formula 1 la  după ce a terminat pe locul 3. La , Norris a obținut primul său pole position din carieră. Cea mai bună clasare a sa într-o cursă o reprezintă locul 2 la .

Norris este contractat să rămână la McLaren cel puțin până la sfârșitul sezonul 2025.

Cariera în Motorsport

Cariera în Formula 1

McLaren (2019-prezent)

2019
Pe 4 septembrie, McLaren a anunțat că Lando Norris îl va înlocui pe pilotul belgian, Stoffel Vandoorne, pentru sezonul F1 . Și-a început munca pe 27 noiembrie 2018 testând anvelopele Pirelli din 2019 pe circuitul Yas Marina, la 2 zile de la ultima cursă a sezonului , în Abu Dhabi.

Lando Norris a avut un început foarte bun în primul său sezon în Formula 1. În prima sa cursă de la Melbourne s-a calificat pe locul 8, în fața coechipierului său, cu mult mai experimentat, Carlos Sainz Jr., care a început de pe locul 18. Nu a putut să-și țină poziția a 9-a în timpul cursei și a terminat pe 12. În a doua sa cursă la Bahrain, a pornit de pe poziția a noua și a reușit o cursă foarte puternică. El a terminat în puncte pentru prima dată și a trecut linia de sosire pe locul 6. Cel mai bun rezultat al lui McLaren înainte de Bahrain a fost locul 5 al lui Fernando Alonso în Australia, cu un an înainte. După ieșirea puternică la Sakhir, a marcat puncte în una dintre următoarele cinci curse. Apoi, a avut o altă performanță bună în Franța, cu locul 9 și o altă poziție a 6-a în Austria, unde s-a luptat cu Lewis Hamilton pentru locul trei în primul tur al cursei. La Budapesta, el a adăugat alte puncte în palmaresul său, cu o clasare pe poziția a noua.

Prima jumătate a sezonului său de debut în F1 a fost eficientă și, în ciuda faptului că se afla cu 34 de puncte în urma lui Sainz în campionat, pilotul britanic a arătat viteză mare sâmbăta, învingându-l pe spaniol (8-4) în primele 12 curse. Norris a început a doua parte a sezonului cu o acțiune solidă în Marele Premiu al Belgiei din 2019 la Spa-Francorchamps, unde a ocupat a cincea poziție pe parcursul întregii curse, până când motorul său s-a oprit în timp ce a început ultimul tur al cursei. El a marcat puncte în șase din ultimele nouă curse ale sezonului, punându-și totalul de puncte la 49 și terminând sezonul pe locul 11 în campionat.

2020
Sezonul din  a început excelent pentru el. În prima cursă, Marele Premiu al Austriei din 2020, el a terminat pe locul 3 (reușind astfel primul său podium din carieră), dar a stabilit și cel mai rapid tur al cursei, de asemenea, primul din carieră. Restul sezonul a fost la fel ca cel precedent: clasări constante în puncte, însă mai mereu în urma coechipierului său. El a terminat sezonul pe locul 9 cu 97 de puncte acumulate.

2021
Semnând prelungirea contractului cu McLaren în 2019, pentru a continua cu echipa până la sfârșitul sezonului , Norris a început sezonul din  tot cu echipa din Woking. Carlos Sainz Jr. a plecat de la McLaren pentru a se alătura echipei Ferrari, iar în locul său a venit australianul Daniel Ricciardo de la Renault.

Norris s-a calificat pe locul șapte în cursa de deschidere a sezonului din Bahrain și a terminat duminică pe locul patru. Norris a egalat cea mai bună clasare în calificări la Marele Premiu al Stiriei, începând cursa de pe locul 3 după ce Bottas a primit o penalizare pe grilă. El a terminat Marele Premiu pe locul cinci pentru a treia cursă consecutivă. El și-a îmbunătățit poziția în calificări la Marele Premiu al Austriei din weekendul următor, începând cursa de pe locul doi după ce a stabilit un timp cu 0,048 de secunde în spatele pole-sitter-ului Max Verstappen. Norris a primit o penalizare în timpul cursei după ce a fost judecat că l-a forțat pe Sergio Pérez în afara pistei. A terminat cursa pe locul trei pentru a-și revendica al treilea podium al sezonului. El a stabilit al șaselea cel mai rapid timp în calificările de vineri de la Marele Premiu al Marii Britanii, înainte de a termina pe locul cinci în noul format de calificări sprint, și pe locul 4 în Marele Premiu. Acest rezultat l-a mutat pe locul trei în campionatul piloților. La Marele Premiu al Italiei din 2021, Norris a terminat pe locul patru în calificarea sprint, care a devenit locul trei pe grilă pentru cursă, deoarece Bottas a suferit o penalizare din cauza schimbării motorului. Norris a terminat cursa pe locul doi în spatele coechipierului Ricciardo, marcând al patrulea podium al sezonului și asigurând prima clasare 1-2 pentru McLaren de la Marele Premiu al Canadei din 2010.

Norris a luat primul său pole position din Formula 1 în condiții meteorologice schimbătoare din calificările pentru Marele Premiu al Rusiei. A pierdut conducerea în fața lui Carlos Sainz în primul tur înainte de a o recâștiga în turul 13. Norris a continuat să aibă conducerea cursei, cu Lewis Hamilton aproape în urmă, până când ploaia a început să cadă în ultimele tururi. Norris a decis să rămână pe circuit cu anvelopele pentru vreme uscată, în timp ce Hamilton s-a oprit pentru anvelope intermediare. Ploaia s-a înrăutățit curând, permițându-i lui Hamilton să-l depășească pe Norris, forțându-l pe acesta să facă o oprire la boxe pentru pneurile intermediare. Norris a terminat pe locul șapte, înregistrând cel mai rapid tur al cursei. În urma acelei curse, Norris nu a reușit să termine niciuna dintre cele șapte curse rămase ale sezonului într-o poziție mai înaltă decât locul 7, deși a reușit să înscrie puncte în fiecare dintre ele. A terminat sezonul pe locul șase în clasament, cu 160 de puncte acumulate și cu 4,5 puncte în spatele fostului coechipier Sainz.

2022

În februarie 2022, Norris a semnat o prelungire a contractului cu McLaren, care îl va vedea la echipă cel puțin până în 2025. Norris a finalizat toate cele trei zile ale testelor oficiale de presezon din Bahrain după ce Ricciardo a fost testat pozitiv pentru COVID-19 și nu a putut participa. Odată cu noile reglementări aduse în Formula 1 pentru sezonul , mașina McLaren a avut dificultăți în prima cursă a anului, , astfel că Norris a terminat pe locul 15, cu o poziție în spatele lui Ricciardo. Echipa și-a revenit iar Norris a marcat puncte în următoarea cursă din Arabia Saudită, clasându-se pe locul 7. În , el s-a calificat pe locul 3 pentru cursa de sprint, încheind-o pe aceasta pe locul 5. În cursa de duminică, el a terminat pe locul 3, în spatele mașinilor Red Bull, obținând astfel primul și singurul podium al său din sezon.

Norris a fost unul dintre cei mai constanți piloți ai sezonului 2022, acumulând puncte în 17 din cele 22 de curse. De asemenea, el a fost caracterizat ca fiind cel mai bun după piloții echipelor de top. În ciuda acestui fapt, el a declarat că se simte "dezamăgit" de performanța mașinii din 2022. A terminat sezonul pe locul 7 în campionatul piloților, cu 122 de puncte acumulate.

Statistici în Formula 1

Note

Nașteri în 1997
Oameni din Bristol
Piloți britanici
Piloți de Formula 1
Oameni în viață

Lando Norris


Laos Kipi, Laos'un resmi para birimidir. 1 Kip=100 at tır. Şu anda at tedavülde değildir. 1, 5, 10, 20, 50, 100, 500, 1.000, 2.000, 5.000, 10.000 ve 20.000 Kip'lik banknotlar kullanılır. Ülkede madeni para kullanılmaz.

Kaynakça

Laos ekonomisi
Asya para birimleri

Laos kipi


Abu al Abyadhttps://web.archive.org/web/20140514030828/http://www.worldfishcenter.org/Naga/naga26-4/pdf/naga-26-4-article3.pdf (Abū al-Abyaḍ o bien Abu al Jirab) es la más grande de alrededor de 200 islas a lo largo de la costa de los Emiratos Árabes Unidos. Está situada en el emirato de Abu Dhabi. Su superficie es de 306 kilómetros cuadrados (118 millas cuadradas). Asentamientos en la isla incluyen Al Jirab, Bu Lifiyat, y Jazirah.

La parte oriental de la isla se llama Al Jirab, mientras que la sección occidental se llama Muqayshiţ, y el punto más occidental de la isla se conoce como Ra's Muqayshiţ.

Véase también
 Geografía de Emiratos Árabes Unidos
 Geografía de Asia

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de localización de la isla

Archipiélagos e islas de Abu Dabi

Abu al Abyad


An Schoenoplectus heptangularis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Cabezas ngan Jim.Mejías. An Schoenoplectus heptangularis in nahilalakip ha genus nga Schoenoplectus, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Bioko. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schoenoplectus

Schoenoplectus heptangularis


Soner Aydoğdu (* 5. Januar 1991 in Ankara) ist ein türkischer Fußballspieler.

Karriere

Verein
Soner Aydoğdu begann mit dem Fußballspielen in der Jugend von Gençlerbirliği Ankara. Nachdem er hier für die türkischen Juniorennationalmannschaften nominiert wurde, bekam er im Juni 2007 von seinem Verein einen Profi-Vertrag. Nachdem er eine Saison für die zweite Mannschaft auflief, wurde er zur Saison 2008/09 sukzessive in die Profi-Mannschaft eingebaut. So machte er in seiner ersten Saison für das Profi-Team insgesamt 13 Ligaspiele. Die Saison 2009/10 verbrachte er als Leihgabe beim Zweitligisten Hacettepe SK. Zur Saison 2010/11 kehrte er zu Gençlerbirliği zurück und absolvierte zehn Ligaspiele in denen ihm zwei Treffer gelangen. In der Saison 2011/12 gelang ihm unter dem neuen Fuat Çapa der Durchbruch. Er konnte sich als Stammspieler etablieren und wurde mit seinen konstant guten Leistungen zu einem Shooting-Star der Liga. So schaffte er auch den Sprung in die Türkische Nationalmannschaft. Aydoğdu zählte zu den gefragtesten Spielern der Transfersaison 2012/13. Nachdem der als sicher erachtete Wechsel zu Fenerbahçe Istanbul scheiterte wurde er mit Galatasaray Istanbul in Verbindung gebracht. Als letztes gesellte sich Trabzonspor zu den Interessenten und einigte sich relativ schnell und entschlossen mit Gençlerbirliği und Aydoğdu. Am 21. Juni 2012 unterschrieb man mit Aydoğdu einen Fünf Jahresbetrag. Aydoğdu sollte zusammen mit seinem Teamkollegen Aykut Akgün im Zuge eines Spielertausches mit İshak Doğan an Kardemir Karabükspor abgegeben werden. Er selbst lehnte diesen Wechsel ab und blieb weiterhin bei Trabzonspor. Im Frühjahr 2016 wurde Aydoğdu zusammen mit seinem Teamkollegen Alper Uludağ an Akhisar Belediyespor als Gegenleistung für die Verpflichtung Güray Vural abgegeben. In der Saison 2017/18 wurde Aydoğdu mit Akhisar türkischer Pokalsieger. Nach zwei Jahren für Akhisar wechselte Aydoğdu zu Istanbul Başakşehir FK und wurde von diesem für die Saison 2019/20 an Ligarivalen Göztepe Izmir ausgeliehen. Nachdem die Leihe mehrfach verlängert wurde, kehrte er im April 2022, als Izmir bereits als Absteiger der Süper Lig 2021/22 feststand, zu Başakşehir zurück. Im folgenden Sommer nahm ihn dann Ligarivale Antalyaspor unter Vertrag, doch nach nur sechs Monaten wechselte Aydogdu im Januar 2023 weiter zum Zweitligisten Samsunspor.

Nationalmannschaft
Aydoğdu fing früh an, für die türkischen Juniorennationalmannschaften aufzulaufen. Er durchlief über die Jahre sämtliche Nachwuchsnationalmannschaften. 2008 gelang ihm mit der türkischen U-17 der Halbfinaleinzug bei der U-17-Fußball-Europameisterschaft 2008. Hier scheiterte man nach einem Elfmeterschießen gegen die französische U-17. Im Februar 2012 wurde er zum ersten Mal in den Kader für die türkische Nationalmannschaft berufen und machte sein Länderspieldebüt am 29. Februar 2012 bei einem Freundschaftsspiel gegen die slowakische Nationalmannschaft (1:2). Sein zweiter und letzter Einsatz folgte dann ein halbes Jahr später in einem Testspiel gegen Dänemark (1:1)

Erfolge
 Türkischer Pokalsieger: 2018

Weblinks

 Çapa'dan çarpıcı açıklamalar – Soner Aydoğdu (türkisch)

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Türkei)
Fußballspieler (Akhisarspor)
Fußballspieler (Antalyaspor)
Fußballspieler (Gençlerbirliği Ankara)
Fußballspieler (Göztepe Izmir)
Fußballspieler (Hacettepe SK)
Fußballspieler (Istanbul Başakşehir FK)
Fußballspieler (Samsunspor)
Fußballspieler (Trabzonspor)
Türkischer Fußballpokal-Sieger
Sportler (Ankara)
Geboren 1991
Mann
Türke

Soner Aydoğdu


කේමදාස මාස්ටර් නමින් සංගීත ක්ෂේත්‍රය දිග් විජය කළ ප්‍රේමසිරි කේමදාස  (ජනවාරි 25, 1937 – ඔක්තෝබර් 24, 2008) වනාහි ශ්‍රී ලාංකේය සංගීතයේ නිම් වළළු පුළුල් කළ සංගීත රචකයා යනුවෙන් හැඳින්වීම වරදක් නොවේ. ලොව පුරා පවතින විවිධ සංගීත ශෛලීන් ගවේශනය කිරීම තුළින් අනන්‍ය සංගීත ශෛලියක් බිහි කිරීම කේමදාසයන් ගේ වෑයම විය. හේ, සිංහල ජන සංගීතය ද, හින්දුස්ථානී සංගීතය ද, බටහිර සංගීතය ද, වෙනත් අනේකවිධ සංගීත දහරාවන් ද, අද්‍යතන යුගයට ඔබින අයුරින් සංයුක්ත කිරීමෙන් තම තනු රචනාවන් නිර්මාණය කළේ ය. ඔහුගෙන් ශ්‍රී ලාංකේය සංගීත ක්ෂේත්‍රයට සිදු වූ සේවය ඇගයීමක් වශයෙන් පසුකාලීන ව රුහුණ විශ්වවිද්‍යාලය මගින් කේමදාස ශූරීන් හට ගෞරව ආචාර්ය උපාධියක් පිරිනමන ලදී.

ජීවන තොරතුරු

ළමා කාලය
තල්පිටිය, වාද්දූව නම් ගමෙහි දරුවන් දහතුන් දෙනෙකුගෙන් යුත් පවුලක බාලයා ලෙස උපන් කේමදාස කෙරෙහි කුඩා කාලයේ දී කිසිවකුගේ අවධානය යොමු නොවූයේ ය. වයස අවුරුදු හයේ දී අන් සියළුම ළමුන් තම දෙමාපියන් සමග පාසලට ඇතුලත් වීමට ගියත් කේමදාස ගියේ තනිවම ය. දිළිඳුකම නිසාවෙන් ම කේමදාසගේ අධ්‍යාපනය කෙරෙහි පවුලේ කිසිවකුගෙන් සහයෝගයක් නොලැබුණි. ඔහුට වයස අවුරුදු හතේ දී ඔහුගේ පියා රා මැදීමට ගොස් සිටිය දී පොල් ගසකින් වැටී මිය ගියේ ය. අනතුරුව පවුලේ බර කරට ගැනීමට සිදු වූයේ කේමදාසගේ මව වූ ඇලන් පෙර්රා මහත්මියට යි. ඈ ගම්මුන් හට තම වැස්සියගෙන් ලැබෙන කිරි විකුණමින් පවුල නඩත්තු කළාය. කේමදාස ගේ වැඩිමහල් සොයුරිය පැදුරු සහ පන් මළු විවීමෙන් ආදායමක් ලැබුවාය. කේමදාස ලංකාවේ ඒ වන විට අඩු ම මිලකට මිලදී ගත හැකි ව තිබූ බටනලාවක් මිල දී ගෙන වාදනය පුහුණු වූවේ ය. පෙරේරා පවුලේ කිසිවකුට නොතිබෙන සංගීතමය හැකියාව හා ඇල්ම කේමදාසට උරුම වූයේ කෙසේද යන්න කිසිවකු දැන සිටියේ නැත.

කේමදාස පසු කාලයක සඳහන් කළ පරිදි ඔහුගේ ජීවිතය වෙනස් වූයේ ඔහු ශාන්ත ජෝන් විද්‍යාලයේ හය වන ශ්‍රේණියේ උගනිමින් සිටියදී ය. ඒ වන විට පන්තියේ දක්ෂතම සිසුවා වූ කේමදාසට ලැබීමට නියමිත ව තිබූ ද්විත්ව උසස්වීම නොලැබුණු කල ඔහු ඒ පිළීබඳ ව විමසීමට විදුහල්පතිවරයා හමු වූයේ ය. කේමදාසට සිදු වූයේ විදුහල්පතිතුමාගෙන් තැලුම් පහර කෑමට ය. ඔහුට හිමි ව තිබූ උසස් වීම ප්‍රදේශයේ ධනවත් දේශපාලඥයකුගේ දරුවකුට ලබා දී තිබිණ. එතැන් සිට ඉගෙනීමට තිබූ ඔහුගේ ඇල්ම ක්‍රමයෙන් අඩුවූ අතර බටනලා වාදනයට ඇති ආසාව දෙගුණ තෙගුණ විය.

කේමදාස සංගීතඥයකු වනු දැකීමට පවුලේ කිසිවකු අපේක්ෂා නොකළ අතර කේමදාස ගේ වැඩිමහල් සහෝදර සහෝදරියෝ ඇතැම් විට ඔහුගේ බටනලා පුස්සා දමන්නට කටයුතු කළහ. කේමදාසගේ ප්‍රසිද්ධම කතාවක් වූයේ ඔහු පානදුර සිට කොළඹට දුම්රියේ බටනලා වාදනය කරමින් ගිය ආකාරය යි. දුම්රියේ ගමන් කරන වරායේ සේවකයන් පිනවීම වෙනුවෙන් ඔහුට සුළු මුදලක් ලැබිණ. කුඩා කේමදාස කිසිඳු දිනක දුම්රියේ යාමට ප්‍රවේශපත්‍ර නොගත්තේ ය. ටිකට් පරීක්ෂකවරුන් පැමිණි විට හිතවත් සේවකයන් කුඩා බටනලා වාදකයා ඔවුන්ගේ කිළිටි සරම් වලින් වසා ගෙන සඟවා ගත්හ.

ඔහුට පාසලේ ජ්‍යේෂ්ඨ සහතික පත්‍ර විභාගය පැවත්වීමට නියමිතව තිබුණු දිනයේ දී ම ලංකා ගුවන් විදුලි සේවයේ(රේඩියෝ සිලෝන්) සම්මුඛ පරීක්ෂණයට සහභාගී වීමට නියමිත ව තිබිණ. විභාගය නිම වීමට කාලය බොහෝ ඉතිරි ව තිබිය දී කුසලතා පරීක්ෂණයට පෙනී සිටීම සඳහා හේ විභාග ශාලාවෙන් නික්ම ගියේ ය.

තනු රචකයෙක් වශයෙන්
සිරිසේන විමලවීර ගේ රොඩී කෙල්ල චිත්‍රපටයට සංගීතය අධ්‍යක්ෂණය කරමින් කේමදාස චිත්‍රපට සංගීත අධ්‍යක්ෂණයට පිවිසියේ ය. බඹරු ඇවිත් චිත්‍රපටය තුළින් ඔහු වන විට ශ්‍රී ලාංකේය චිත්‍රපට සංගීතයට ආගන්තුක වූ අද්විතීය සංගීත ශෛලියක් හඳුන්වා දුන්නේ ය. අනතුරුව ඔහු සම්මානනීය චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂකවරයෙකු වූ ආචාර්ය ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස් මහතාගේ ගොළු හදවත සහ නිධානය වැනි චිත්‍රපටවලට සංගීත  අධ්‍යක්ෂණයෙන් දායක වූවේ ය. චිත්‍රපට සංගීත අධ්‍යක්ෂකයකු වශයෙන් කේමදාස විචාරකයන්ගේ ප්‍රසංශාවට පාත්‍ර වූ අතර එතැන් සිට ඔහු කේමදාස මාස්ටර් යන ගෞරව නාමයෙන් ආමන්ත්‍රණය කරන්නට විණ. චිත්‍රපටයේ රූප රාමු වලින් හැඟවෙන භාවයන් උද්දීපනය කිරීම උදෙසා බටහිර සම්භාව්‍ය සංගීතයේ භාවිතය, චිත්‍රපට සංගීතයේ කේමදාස සළකුණ සනිටුහන් කළේය. මොහුගේ සමහර නිර්මාණ වලට වුල්ෆ්ගැන්ග් ආමේඩියස් මෝසාර්ට් සහ ගයිසෙප් වර්ඩි වැනි බටහිර ඔපෙරා නිර්මාපකයන්ගේ නිර්මාණවල ආභාසය ලැබී ඇත.

ශ්‍රී ලාංකේය සිනමා සංගීතයට ඉන්දියානු ආභාසය ලැබ අනුකරණවලින් යැපෙමින් තිබූ යුගයක සිනමා සංගීතය ශ්‍රී ලාංකීකරණය කිරීම උදෙසා කේමදාස මහත් වෙහෙසක් දැරීය. ගොළු හදවත චිත්‍රපටය සඳහා කේමදාස නිර්මාණය කළ සංගීතය සිංහල සිනමා සංගීතයේ මහත් පෙරලියක් ඇති කිරීමට සමත් විය. පසු කාලීන ව ආචාර්ය ප්‍රේමසිරි කේමදාස මහතා , ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි ගේ අග්නිදාහය චිත්‍රපටයට ත්, සිනමා ක්ෂේත්‍රයෙන් තම සමුගැනීම සනිටුහන් කරමින් ආචාර්ය ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස් මහතා අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද අම්මාවරුණේ චිත්‍රපටයට ත්, සංගීත නිර්මාණයෙන් දායක වූවේය. හංසවිලක්, තුන්වෙනි යාමය, පාර දිගේ සහ යස ඉසුරු වැනි චිත්‍රපට සඳහා ප්‍රේමසිරි කේමදාස ශූරීන් විසින් රචිත සංගීතය ඔහු ඒ වන විට ත් සිනමා ක්ෂේත්‍රය තුළ ලබා තිබූ ප්‍රසාදය ඉහළ නංවන්නට සමත් විය. ඔහු ශ්‍රී ලංකාවෙන් පිටත දී නිශ්පාදනය වූ දහසක් මල් චිත්‍රපටයට ද සංගීත අධ්‍යක්ෂණයෙන් දායක වූවේ ය. ඔහු අවසාන වශයෙන් දායක වූ චිත්‍රපට ලෙස සනත් ගුණතිලක ගේ එකමත් එක රටක සහ සිරිතුංග පෙරේරා ගේ කණ්‍යාවී හැඳින්විය හැක.

ටෙලිනාට්‍ය සංගීතයට කේමදාස ශූරීන්ගෙන් ලැබුණු දායකත්වය තුළින් ශ්‍රී ලාං‍කේය සංගීතයට තවත් අග්‍රගණ්‍ය කලාකෘති රැසක් උරුම විය. දක්ෂ ටෙලි නාට්‍ය සහ චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂකවරයෙකු වන ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි මහතා ගේ නිර්මාණ තුළින් කේමදාස ශූරීන් ගේ අමරණීය සංගීත නිර්මාණ රැසක් බිහි විය. දඬුබස්නාමානය ටෙලි වෘතාන්තය සඳහා කේමදාසයන් නිර්මාණය කළ පෙර නොඇසූ විරූ සංගීතය, ප්‍රේක්ෂකයන් වශීකෘත කිරීමට සමත් විය. මේ ඉන්ද්‍රජාලිත ගාන්ධර්වයා දායකත්වය දැක්වූ ටෙලි නිර්මාණ අතර වන ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි ගේ වෙද හාමිනේ, අකාල සන්ධ්‍යා, සතර දෙනෙක් සෙන්පතියෝ, ධර්මසේන පතිරාජ ගේ ගඟුලෙන් එගොඩට, ඇල්ල ළඟ වළව්ව, පුර සක්මන සහ බන්දුල විතානගේ ගේ අසල්වැසියෝ වැනි ටෙලි නාට්‍ය, ප්‍රේක්ෂකයන් හට කිසිදා අමතක නොවන සංගීතමය අත්දැකීම් ලබා දෙන්නට සමත් විය. ඔහු අවසාන වශයෙනසෙංගීත අධ්‍යක්ෂණයෙන් දායක වූ ටෙලිනාට්‍යය ලෙස දේවින්ද කෝන්ගහගේ අධ්‍යක්ෂණය කළ සදිසි තරණය හැඳින්විය හැක.

කේමදාස ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි ගේ මෝරා, අත් සහ ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක ගේ මකරාක්ෂය, ධවල භීෂණ යන වේදිකා නාට්‍යවලට ද, දායක වූවේ ය.

ඔහු විසින් රචනා කරන ලද සංධ්වනි අතර මුහුද, මගේ කාලේ මව්නි සහ සිංහල අවුරුද්ද වෙයි. බුදුන් වහන්සේ ගේ පිරිනිවීමේ අවස්ථාව පාදක කොට ගෙන ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද පිරිනිවන් මංගල්‍යය කැන්ටාටාව විශ්ව සංගීතය තුළ හමුවන එකම බෞදිධ කැන්ටාටාව ලෙස හැඳින්විය හැක. එම සුමධුර නිර්මාණය කේමදාස ශුරීන්ගේ අවමඟුල් උත්සවයේ දී කේමදාස පදනමේ සිසු සිසුවියන් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලදී.

කේමදාසගේ සංගීත නිර්මාණ තුළ දක්නට ලැබෙන ඔපෙරාමය සහ ප්‍රසංවාදී ගායනයන්, ඔපෙරා සහ හාමනි (ප්‍රසංවාද) පිළිබඳ ව ඔහුගේ වූ පෘථුල දැනුම විදහාපායි. ඔහුගේ ජීවිත කාලය තුළ ගායනයෙහි සහ වාදනයෙහි ලා විවිධ අත්හදාබැලීම් කිරීමට කේමදාස පසුබට නොවූයේ ය. එකිනෙකට නොගැලපෙන රිද්ම රටා, අතිශය විප්ලවකාරී වූ ප්‍රසංවාදයන් සහ සිතාරය වැනි සංගීත භාණ්ඩ වාදනයෙහිලා නැවුම් ශිල්ප ක්‍රම භාවිත කිරීම් ඔහුගේ සංගීත නිර්මාණ තුළ නොඅඩුව දක්නට ලැබේ.

ශ්‍රී ලාංකේය සංගීතඥයන් අතර ඔපෙරා ශෛලිය ප්‍රගුණ කළ සහ නිර්මාණය කළ එකම සංගීතඥයා ලෙස කේමදාස හැඳින්විය හැක. ගම්බද ප්‍රදේශවලින් පැමිණ කේමදාසයන්ගෙන් සංගීතය හදාරා පුහුණුව ලැබ ඔහුගේ ඔපෙරාවන්හි රඟ දක්වන දක්ෂ ශිෂ්‍ය පරපුරක් ඔහු සතුව සිටියේ ය.  මානසවිල, දොරමඩලාව සහ  සොඳුරු වර්ණදාසි කේමදාස ගේ ඔපෙරා අතර වෙයි. අවසාන වශයෙන් ඔහු නිර්මාණය කළ අග්නි ඔපෙරාව පුරාණ ශිෂ්ඨාචාරය පිළිබඳ ව නිර්මාණය වූවකි. ඔහුගේ ඔපෙරා සියල්ලම සිංහල භාෂාවෙන් ලියැවී ඇති බැවින් ඒවා සිංහල ඔපෙරා ලෙස හැඳින්වීම වරදක් නොවේ. ඔපෙරා සංගීතයේ මර්මස්ථානය ලෙස හැඳින්විය හැකි ඕස්ට්‍රේලියාවේ සිඩ්නි ඔපෙරා හවුස් හි පවා ඔපෙරා රඟ දැක්වීමට කේමදාස ඇතුළු කණ්ඩායමට අවස්ථාව උදාවී ඇත. ශ්‍රී ලාංකේය සංගීතයේ කේමදාස සළකුණ ඉදිරියට ගෙන යාම උදෙසා වර්තමානයේ කේමදාස පදනමේ සිසු සිසුවියෝ ක්‍රියා කරති. වර්තමානයේ ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින දක්ෂ සංගීතඥයින් වන අමරසිරි පීරිස්, සමන්ත පෙරේරා, ඉන්දිකා උපමාලි, නදීක ගුරුගේ, කසුන් කල්හාර වැන්නවුන් කේමදාසගේ ගුරුහරුකම් තුළින් සංගීත ක්ෂේත්‍රයට පැමිණියවුන් ය.

හැත්තෑවන වියෙහිදී සිදු කරන ලද වකුගඩු බද්ධකිරීමේ ශල්‍යකර්මයෙන් අනතුරුව ද ශ්‍රී ලාංකේය සංගීතයේ අනාගාතය සුරක්ෂිත කිරීමේ අරමුණ ඇති ව කේමදාස ශූරීහු නැවත සංගීත ක්ෂේත්‍රයට පිළිපන්නේ ය. මාස්ටර්, 2008 ඔක්තෝබර් 24 වන දා රාජ්‍ය ගෞරව සහිත ව දැයෙන් සමුගන්නා විට 71 වන වියෙහි පසුවූවේ ය. එතැන් සිට ශ්‍රී ලාංකේය සංගීතයේ කේමදාසයෙන්ගෙන් හිස් වුණු අඩුව පිරවීමට සමත් කිසිවකු බිහි නොවීම තුළින් ම ඔහුගේ විශිෂ්ඨත්වය මොනවට පැහැදිලි වෙයි.

චිත්‍රපට සඳහා දායකත්වය

සංගීත අධ්‍යක්ෂණය

ප්‍රේමසිරි කේමදාස පදනම
ශ්‍රී ලංකාවේ දුෂ්කර පලාත්වල ජීවත් වන සංගීත හැකියාවන් සහිත අඩු ආදායම්ලාභී තරුණ තරුණියන්ගේ කුසලතා ඔප් නැංවීම සඳහා ප්‍රේමසිරි කේමදාසයන් විසින් 1992 වර්ශයේ දී කේමදාස පදනම ආරම්භ කරන ලදි.  මෙම පදනම මගින් පවත්වන පාඨමාලා සහ පුහුණු සියල්ල නොමිලේ පැවැත්වීම විශේෂත්වයකි.

කේමදාස පදනම හරහා සංගීතයට අත් පොත් තබා දිවයිනේ සුපතල ගායකයන් සහ සංගීතඥයන් බවට පත් වූ සිය ගණනක් කලාකරුවන් වර්තමානය වන විට දේශීය ව සහ අන්තර්ජාතික ව කීර්තියට පත් වූ නිර්මාණවලට දායකත්වය දක්වා තිබේ. ආරම්භක දිනයේ දී ම රුපියල් මිලියන 3.7ක ආදායමක් ඉපයූ 'දොරමඩල' ඔපෙරාව, ලොව ප්‍රථම බෞද්ධ කැන්ටාටාව වූ 'පිරිනිවන් මංගල්‍යය' මෙන්ම 'සොඳුරු වර්ණදාසි' සහ 'අග්නි' ඔපෙරා ද කේමදාස පදනමේ අනභීභවනීය නිෂ්පාදනයන් ය.

ජාතීන් අතර ඇති එදිරිවාදිකම් දුරුකරලීම තුළීන් සාමාජීය සහ සංස්කෘතික පෙරලියක් ඇති කිරීමට හැකි දර්ශනයක් ජාතියට දායාද කිරීම ආරම්භයේ සිට ම කේමදාස පදනයේ මුඛ්‍ය අරමුණක් විය. සංගීතයට මෙන්ම අනෙකුත් කලාවන්ට ද අත්‍යාවශ්‍ය වන සාමුහිකත්වය සහ ගරුත්වය සහිත වූ, මනුෂ්‍යත්වයට ගරු කරන න්‍යායපත්‍රයක් මත පිහිටා කටයුතු කිරීම කේමදාස පදනමේ අනන්‍යතාවය යි.

ප්‍රේමසිරි කේමදාසයන් 2008 වසරේ දී අභාවප්‍රාප්ත වීමෙන් අනතුරු ව කේමදාස පදනම නව අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයක් සමග ප්‍රතිසංවිධානය වූ අතර සෞන්දර්යාත්මක බැඳීම් වර්ධනය කිරීමේ ත්, සංගීතමය දයානුග්‍රහය දැක්වීමේ ත් 'මාස්ටර්'ගේ මෙහෙවර ඉදිරියට පවත්වාගෙන යාමට ඔවුහු ඇප කැප වී ක්‍රියා කරති.

බලන්න
අග්නි ඔපෙරාව

පරිශීලන

ආශ්‍රිත
 රෝහණ වීරසිංහ

බාහිර සබැඳුම්
ප්‍රේමසිරි කේමදාස නිල වෙබ් අඩවිය
ප්‍රේමසිරි කේමදාස ජාල සටහන
ප්‍රේමසිරි කේමදාස මහතාගේ අභාවයෙන් පසු දිනමිණ පුවත්පතෙහි පලවූ විශේෂාංග ලිපි පෙල
මාස්ටර් ගිහින් එන්න.....
ප්‍රේමසිරි කේමදාස පශ්චාත් නූතනවාදියකු නොවේ....
Premasiri Khemadasa Agni Opera
 IMDB වෙබ් අඩවිය - ප්‍රේමසිරි කේමදාස
A man on fire
Comprehensive biography of Khemadasa
The immortal note that captures the heart beat of the nation
Sondura Warnadaasi - an Opera by Khemadasa
Listen to compositions by Dr. Khemadasa at Sinhala Jukebox
  Reminiscence of his real-life sonata
  Sonic canvas of Premasiri Khemadasa
  Premasiri Khemadasa in Sinhala

චරිත කතා
කේමදාස, ප්‍රේමසිරි
සංගීතය
1937 උපත්
2008 මරණ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ශ්‍රී සුමංගල විද්‍යාලයේ ආදි සිසුවෝ

ප්‍රේමසිරි කේමදාස


Massimo Guglielmi ist der Name folgender Personen:

* Massimo Guglielmi (Materialwissenschaftler) (* 1953), italienischer Materialwissenschaftler und Hochschullehrer
 Massimo Guglielmi (Regisseur) (* 1954), italienischer Filmregisseur
 Massimo Guglielmi (Ruderer) (* 1970), italienischer Ruderer

Massimo Guglielmi


Numărul ONU (număr al Organizației Națiunilor Unite, ) este un identificator numeric pentru substanțe chimice sau pentru materiale periculoase (explozive, oxidante, radioactive, toxice, corozive, inflamabile, etc), utilizat pentru transportul internațional al acestor bunuri. Unele substanțe periculoase au propriul număr ONU (de exemplu, acrilamida are numărul ONU 2074), iar unele substanțe sau produse cu proprietăți similare sunt grupate sub un număr ONU comun (de exemplu, lichidele inflamabile au numărul ONU 1993). De asemenea, un anumit compus poate avea numere ONU diferite pentru fiecare fază termodinamică (solid sau lichid), dacă proprietățile acestuia diferă semnificativ între faze. Substanțele cu diferite nivele de puritate (sau concentrație, în soluție) pot de asemenea să primească numere ONU diferite în funcție de aceasta.

Numerele ONU sunt de la ONU 0004 până la ONU 3534 (ONU 0001 – 0003 nu mai există) și sunt acordate de către Comitetul de Experți ECOSOC  privind  Transportul  Mărfurilor  Periculoase ().

Note

Vezi și

 Număr registru CAS

Nomenclatură chimică
Organizația Națiunilor Unite

Număr ONU


Die Verordnung über das Sonderstrafrecht im Kriege und bei besonderem Einsatz, kurz Kriegssonderstrafrechtsverordnung (KSSVO), wurde am 17. August 1938 vom Chef des Oberkommandos der Wehrmacht (OKW) Wilhelm Keitel und dem "Führer und Reichskanzler" Adolf Hitler erlassen und war ein Element der Kriegsvorbereitungen des NS-Staates. Die Verordnung wurde erst am 26. August 1939 im Reichsgesetzblatt bekanntgegeben und trat damit in Kraft.

Zustandekommen
Gemäß Artikel 106 der Weimarer Verfassung war 1920 zwar die Militärgerichtsbarkeit in Friedenszeiten und jenseits der Bordgerichte der Kriegsmarine abgeschafft worden. Die Gerichtsbarkeit gegen Reichswehrangehörige war an die ordentliche Gerichtsbarkeit übergegangen. Noch vor der Wiedereinführung der allgemeinen Wehrpflicht 1935 führten die Nationalsozialisten 1933 die Militärgerichtsbarkeit wieder ein und schufen 1936 als höchste Instanz das Reichskriegsgericht.

Das Militärstrafgesetzbuch (MilStGB) galt in der Fassung vom 1. August 1926 weiter.

Bereits im Mai 1934 lag ein Referentenentwurf für eine Kriegssonderstrafrechtsverordnung vor, die einige im MilStGB nicht geregelte Sondertatbestände wie die "Zersetzung der Wehrkraft", Spionage oder Freischärlerei einführen und mit dem Tode bestrafen sollte. Unterschiedliche Auffassungen der an einer "großen Strafrechtsreform" des NS-Regimes Beteiligten verzögerten eine rasche Einigung. Während der Sudetenkrise 1938 arbeitete die Wehrmachtrechtsabteilung eine "als Notbehelf" angesehene Kriegssonderstrafrechtsverordnung mitsamt einer Kriegsstrafverfahrensordnung (KStVO) aus, die Adolf Hitler und der Chef des OKW Wilhelm Keitel bereits am 17. August 1938 unterzeichnetet hatten, jedoch erst mit der Generalmobilmachung am 26. August 1939 durch Bekanntgabe im Reichsgesetzblatt in Kraft traten.

1940 wurde das MilStGB neu gefasst.

Inhalt
Die Kriegssonderstrafrechtsverordnung formulierte neue Straftatbestände, die mit dem Tode bestarft wurden oder Strafschärfungen gegenüber dem MilStGB enthielten. Die KSSVO umfasste elf Paragraphen. Ihr sachlicher Kern waren die so genannten Sondertatbestände, welche in den Paragraphen 2 bis 8 definiert waren:

§ 2 Spionage
§ 3 Freischärlerei
§ 4 Zuwiderhandlungen gegen die von den Befehlshabern im besetzten ausländischen Gebiet erlassenen Verordnungen
§ 5 Zersetzung der Wehrkraft
§ 6 Unerlaubte Entfernung und Fahnenflucht
§ 7 Einschränkung der Dienstentlassung
§ 8 Disziplinarübertretungen

Ergänzungsverordnungen
Mehrere Ergänzungen durch einen eingefügten § 5 a verschärften die Strafen und erweiterten den Ermessensspielraum der Richter. Die Erste Verordnung zur Ergänzung der Kriegssonderstrafrechtsverordnung vom 1. November 1939 (RGBl. I, S, 2131) gestattete die Überschreitung des regelmäßigen Strafrahmens und ermöglichte ein Todesurteil, wenn es "die Aufrechterhaltung der Mannszucht oder die Sicherheit der Truppe erfordert". Mit der Vierten Verordnung vom 4. November 1939 (RGBl. I, S, 2132) wurde erstmals der Begriff Standgericht definiert, bei dem unter bestimmten Bedingungen die Befugnisse des Gerichtsherren auf den nächsterreichbaren Kommandeur eines Regiments übergingen.

Durch die Vierte Ergänzungsverordnung vom 31. März 1943 (RGBl. I, S. 261) wurden rückwirkend auch Beschuldigte einbezogen, wenn "der Täter einen besonders schweren Nachteil für die Kriegsführung oder die Sicherheit des Reiches verschuldet" hatte; es wurde ins richterliche Ermessen gestellt, den regelmäßigen Strafrahmen zu überschreiten, wenn dieser "nach gesundem Volksempfinden" zur Sühne nicht ausreiche. In einer Fünften Verordnung zur Ergänzung der Kriegssonderstrafrechtsverordnung vom 5. Mai 1944 (RGBl. I, S. 115) wurde dies auch bei fahrlässigen Handlungen zulässig, wenn ein besonders schwerer Nachteil die Folge sei.

Aufhebung der Verordnung
Mit dem Kontrollratsgesetz Nr. 11 vom 30. Januar 1946 wurde mit zahlreichen weiteren Strafbestimmungen der nationalsozialistischen Zeit auch die KSSVO aufgehoben.

Aufhebung der Urteile
Im Gesetz zur Aufhebung nationalsozialistischer Unrechtsurteile in der Strafrechtspflege (NS-AufhG) vom 25. August 1998 (BGBl I, S. 2501) wird Bezug auf die Kriegssonderstrafrechtsverordnung genommen.
"Verurteilende strafgerichtliche Entscheidungen, die unter Verstoß gegen elementare Gedanken der Gerechtigkeit" ergangen sind, wurden damit aufgehoben. Alle Urteile des Volksgerichtshofs sowie der 1945 in den Reichsverteidigungsbezirken eingerichteten Standgerichten waren damit aufgehoben worden, außerdem alle Verurteilungen, die auf Gesetzen und Verordnungen beruhen, die in der dem Gesetz beigegebenen Liste enthalten sind. Im Jahre 2009 wurden mit dem Zweiten Gesetz zur Änderung des NS-AufhG (BGBl I, S. 3150) auch alle Urteile wegen Kriegsverrat aufgehoben.

Deutungen
Mehrere Autoren weisen explizit auf die Formulierung zur Wehrkraftzersetzung in § 5 (1) Ziffer eins hin, die mit Todesstrafe bedroht, "wer öffentlich dazu auffordert oder anreizt, die Erfüllung der Dienstpflicht in der deutschen oder einer verbündeten Wehrmacht zu verweigern, oder sonst öffentlich den Willen des deutschen oder verbündeten Volkes zur wehrhaften Selbstbehauptung zu lähmen oder zu zersetzen sucht". Im Anschluss an drei grundlegende Urteile des Reichskriegsgerichts von 1940 legte der Volksgerichtshof unter Roland Freisler den Begriff der Öffentlichkeit extensiv aus. Reichsjustizminister Thierack beanstandete, nicht alles, was im Privatkreis politisch geredet werde, solle grundsätzlich als öffentlich gesagt angesehen werden. Freisler rechtfertigte seine Auffassung mit dem Sicherheitsbedürfnis des Reiches sowie dem gesunden Volksempfinden und bot an, künftig eine Bestrafungsmöglichkeit wegen Feindbegünstigung in Betracht zu ziehen.

Manfred Messerschmidt verweist darauf, dass sich das Delikt der Wehrkraftzersetzung auf das Trauma des verlorenen Ersten Weltkriegs und der Revolution von 1918 bezog. Die Strafdrohung sollte möglicher Kriegsmüdigkeit und Defätismus sowie Auflösungserscheinungen entgegenwirken und letztlich revolutionäre Entwicklungen schon im Ansatz verhindern. Gemeinsam mit der Kriegsstrafverfahrensordnung diente die KSSVO zu den militärischen Mobilmachungsvorbereitungen auf dem Gebiet des Strafrechts. Die Verfahren wurden unter anderem damit beschleunigt, dass sowohl die Berufungs- als auch die Revisionsinstanz in der Wehrmachtjustiz entfielen. Auch das Recht auf einen Verteidiger wurde weitestgehend zur "Kann-Vorschrift", so dass die Rechte der Angeklagten bzw. Verurteilten massiv eingeschränkt waren.

Ingo Müller sieht im § 5 der Kriegssonderstrafverordnung, durch die mildere Strafen nach den Bestimmungen des Heimtückegesetzes und der "Greuelhetze" nach § 90f des Strafgesetzbuches verschärft werden konnten, ein "geradezu universelles Mittel" zur Unterdrückung jeder oppositionellen Regung.

Literatur
 Manfred Messerschmidt: Die Wehrmachtjustiz 1933–1945. Paderborn, München, Wien, Zürich 2005, ISBN 3-506-71349-3.

Weblinks

Einzelnachweise

Rechtsquelle (Zeit des Nationalsozialismus)
Rechtsquelle (20. Jahrhundert)
Wehrrecht (Wehrmacht)
Historisches Dokument (Zweiter Weltkrieg)
Politik 1938
Strafrechtsgeschichte (Deutschland)

Kriegssonderstrafrechtsverordnung


George Isaac Smith MBE (April 6, 1909 – December 19, 1982) was a Canadian lawyer and politician who served as the 18th premier of Nova Scotia from 1967 to 1970. He was a Canadian senator from 1975 until his death. G.I. Smith is noted for having recruited Robert Stanfield to help rebuild and lead the Progressive Conservatives in Nova Scotia. While premier he brought Michelin Tire, still Nova Scotia's biggest employer, to the province. He established the Nova Scotia Human Rights Commission, and had the government take over Sydney Steel Corporation when its corporate owners quit the industry. His government also established the affordable housing community of Lower Sackville.

Earlier in his ministerial years, as highways minister (1956–62) he built the Bicentennial Highway and paved many miles of roads throughout the province. As finance and economics minister (1962–67)  He was most noted for creating the Voluntary Economic Planning organization through which, business labour and community and academic leaders worked to develop economic plans for the province.

Smith also worked with Premier Stanfield and cabinet colleagues to create Industrial Estates Limited, a body designed to attract industry to Nova Scotia.

Biography
Born in Stewiacke, Nova Scotia on April 6, 1909 to Major John Robert Smith and Susan Ettinger Coulter. Educated at Stewiacke School and Colchester County Academy, Truro.   He then attended Dalhousie University and graduated  with  LLB in 1932.  He became Stewiacke town  solicitor and Town Clerk.  A few years later he joined with Tatamagouche native, and former Yarmouth federal Conservative candidate, Frank Patterson to establish a Truro Law  firm Patterson Smith, where he practiced law in Truro.  He served overseas in the North Nova Scotia Highlanders during World War II and was mentioned in dispatches, and ended up with rank of Lt. Colonel and was commanding officer of the regiment.

Smith was elected as a Member of the Legislative Assembly (MLA) for Colchester County in 1949 and served until 1974. He  joined  Robert Stanfield's cabinet when the Tories formed government in 1956. In 1967 when Stanfield left to become National PC leader, he made it clear that he  would only do so if Smith would agree to succeed him as Premier of Nova Scotia.

Smith's government was defeated by the Liberals in 1970 and Smith resigned as party leader the next year. In 1975 he was summoned to the Senate of Canada by Prime Minister Pierre Trudeau and represented the senatorial division of Colchester, Nova Scotia. In the Senate Smith was a vigorous advocate of equalization payments and fair treatment of all provinces.

Smith died in office in Truro, Nova Scotia on December 19, 1982.

In 1938, Smith married Law Firm Secretary Sally Archibald of Truro. Together they had three children John Robert (Rob), Ruby Alison and George Isaac.  Sally Smith died on March 26, 2011, her 95th birthday.  Youngest Son George died on Christmas Day 2012, age 58.

See also
List of political parties in Canada

References

External links
Summary Results from 1867 to 2011

1909 births
1982 deaths
Canadian senators from Nova Scotia
Canadian people of British descent
Canadian Members of the Order of the British Empire
Members of the United Church of Canada
Lawyers in Nova Scotia
Progressive Conservative Association of Nova Scotia MLAs
People from Colchester County
Premiers of Nova Scotia
20th-century Canadian lawyers
Nova Scotia political party leaders

George Isaac Smith


Agustín Cadena (nacido en Ixmiquilpan, Estado de Hidalgo, México en el año de 1963) es un narrador, poeta, autor de libros para niños y jóvenes, ensayista y traductor. Es miembro del grupo "El Comité" y consejero editorial de la revista El Comité 1973.

Obra más importantes

Poesía

Relatos

Novelas

Obras infantiles

Obras juveniles

Edición

 Literatura Húngara. México: revista El Comité 1973. Año 3. Número 18. 2015.

Recepción crítica
Desde sus primeros libros, la obra de Agustín Cadena ha tenido una recepción entusiasta por parte de los críticos más importantes de México y ha despertado el interés de especialistas en el extranjero. De su carrera como escritor, dice Eusebio Ruvalcaba: "Agustín Cadena tiene algo que muy pocos escritores tienen: la devoción por la palabra escrita. No vive más que para y por la literatura". Por su parte, Juan Domingo Argüelles lo ha definido como "uno de los mejores escritores de su generación". Se coincide en señalar, como sus temas y elementos más recurrentes, la vida humana en los espacios urbanos, la búsqueda de códigos personales, el amor-pasión y el deseo, el aislamiento interior, la emoción soterrada, la ternura y la incapacidad para expresarla, y la violencia psicológica. Sus personajes suelen ser excéntricos, solitarios, vagabundos, prostitutas, aventureros, adolescentes extraordinarios en busca de su destino. Sobre ellos ha dicho Enrique Serna: "A Cadena le bastan unas cuantas líneas para calar en el alma de sus personajes". En cuanto a su estilo, opina Mónica Lavín: "Las imágenes y el lenguaje de Agustín Cadena son eficaces, poderosos, pródigos, contundentes y descarnados". Otros críticos que han reconocido el talento del escritor han sido Federico Patán, Alicia Zendejas, Sandro Cohen, Ignacio Trejo Fuentes, Socorro Venegas, Álvaro Enrigue, Juan Antonio Rosado, Gabriela Moya, Carlos Olivares Baró, Javier Moro, Luis Bernardo Pérez, Magda Díaz, Luis de la Peña Martínez y Antonio Tenorio Muñoz Cota. Fuera de México, su obra ha llamado la atención de críticos y traductores como Barbara Mujica, C.M. Mayo y Patricia Dubrava.

El Comité
En el año 2012, Cadena fue invitado por Meneses Monroy a integrarse al grupo literario El Comité, primero como colaborador de la revista El Comité 1973 y luego como Consejero Editorial de dicha publicación. En el año 2015, Cadena editó un número dedicado a la Literatura Húngara.

Referencias
 Luis Bernardo Pérez, sobre Orgía de palomas. Columna "Librarium", Excélsior, 17 de julio de 1993.
 Dolores Corrales Soriano, "Agustín Cadena presenta su primer libro". En El Universal, 6 de agosto de 1993.
 Sandro Cohen, "¿Qué habrá después de la orgía?" En Sábado, suplemento de Uno más Uno, 7 de agosto de 1993.
 César Güemes, "Sangre, sueño, tierra y agua: Agustín Cadena y su orgía de palomas". En El Financiero, 10 de agosto de 1993.
 Federico Patán, sobre Orgía de palomas. En El Nacional, 14 de agosto de 1993.
 Eduardo Cerecedo, "¿Qué hay en Orgía de palomas?" En Sábado, suplemento de Uno más Uno, 13 de septiembre de 1993.
 José Luis Ontiveros, "La prueba del combate". En Sábado, suplemento de Uno más Uno, 23 de octubre de 1993.
 Alberto Arankowsky, "Agustín Cadena, poeta del desamor". En Quehacer político, 20 de diciembre de 1993.
 Dolores Corrales Soriano, "Agustín Cadena muestra su primer libro de relatos". En El Universal, 20 de julio de 1994.
 Ignacio Trejo Fuentes, "Agustín Cadena. Ritos de inocencia". En La cultura en México, suplemento de Siempre!, 3 de agosto de 1994
 Alfredo E. Quintero, "El ritual de la palabra". En Excélsior, 10 de agosto de 1994.
 Francisco Barrera, "Ritos de inocencia". En El Nacional, 20 de agosto de 1994.
 José Luis Trueba Lara, "Ritos de inocencia". En El Nacional, 3 de septiembre de 1994.
 Edmée Pardo, "El dolor del silencio". En TradUIC, Verano de 1994, Año 4, Núm. 8.
 Alfredo E. Quintero, "Pasión, deseo y sexo". En Excélsior, 9 de febrero de 1995.
 Ignacio Trejo Fuentes, "Historia en Inglaterra". En La cultura en México, suplemento de Siempre!, 16 de febrero de 1995.
 José Luis Trueba Lara, "Una crónica sobre las condenas eternas". En Sábado, suplemento de Uno más Uno,11 de marzo de 1995.
 Cecilia Urbina, "Orfeo en busca de Eurídice". En Sábado, suplemento de Uno más Uno,11 de marzo de 1995.
 Dolores Corrales Soriano, "La sífilis, una metáfora de la enfermedad de la cultura". En El Universal, 1 de abril de 1995.
 Ignacio Trejo Fuentes, "Eslabones de Agustín Cadena". En El Nacional, 12 de mayo de 1995.
 Jorge Luis Espinosa, "La lepra de San Job, una exploración de la enfermedad como metáfora de la modernidad". En Sábado, suplemento de Uno más Uno,12 de mayo de 1995.
 Armando Oviedo, "Del constante asombro". En Sábado, suplemento de Uno más Uno,13 de enero de 1996.
 Alfredo E. Quintero, "Las estancias del recuerdo". En "Librarium", columna de Excélsior, 29 de febrero de 1996.
 Alicia Zendejas, "Ciclo vital en Primera sangre". En "Librarium", columna de Excélsior, 20 de marzo de 1996.
 Ignacio Trejo Fuentes, "Todos los días azul..." En La cultura en México, suplemento de Siempre!, 4 de abril de 1996.
 Dana Gelinas, "Para enterrar la memoria, o los ritos de la tierra". En Periódico de poesía, Invierno 1995-1996, Núm 12.
 Eusebio Ruvalcaba, "Agustín Cadena". En La Crisis, 18 de mayo de 1996.
 Federico Patán, "Conflictos psicológicos". En Sábado, suplemento de Uno más Uno, 31 de agosto de 1996.
 Adela Salinas, "Las perversiones de Agustín Cadena". En Nuevo Siglo, revista de El Universal, 4 de agosto de 1996.
 Jorge Cisneros Morales, "La mitología, una carta de navegación". En El Nacional, 18 de septiembre de 1996.
 Jorge E. Cisneros, "Cadáver a solas". En Crónica, 18 de septiembre de 1996.
 Mónica Lavín, "El sueño de la babosa". En El Universal, 26 de septiembre de 1996.
 Alicia Zandejas, "Cadáver a solas". En En "Librarium", columna de Excélsior, 2 de octubre de 1996.
 Marina Bespalova, "Habitantes de Playa Promesa". En El Semanario de Novedades, 3 de noviembre de 1996.
 Luis de la Peña Martínez, "Cadáver a solas". En Casa del tiempo, Diciembre/enero de 1997, Núm. 58/59.
 Álvaro Enrigue, "Cadáver a solas". En Viceversa, enero de 1997, Núm. 44.
 Enrique Serna, "A las puertas del paraíso". En La Jornada Semanal, 21 de septiembre de 1997.
 Jorge Luis Espinosa, "En Astillas y fragmentos, Agustín Cadena aborda la constante presencia de lo oscuro". En Uno más Uno, 16 de diciembre de 1997.
 Gabriela Moya, "Astillas y fragmentos". En Lectura, suplemento de El Nacional, 31 de enero de 1998.
 Sergio Peña, "Astillas y fragmentos, de Agustín Cadena". En Viceversa, abril de 1998, Núm. 59.
 Juan Domingo Argüelles, "Agustín Cadena, cuentista". En El Universal, 29 de abril de 1998.
 Luis de la Peña Martínez, "Astillas y fragmentos". En Casa del Tiempo, mayo de 1998, Vol. XIV, Época II, Núm. 75.
 Antonio Tenorio Muñoz Cota, "Cadena y Miranda: Astillas del tiempo". En Lectura, suplemento de El Nacional, 25 de julio de 1998.
 María Gabriela Moya, "Cadáver a solas". En Tierra Adentro, octubre-noviembre de 1998, Núm 94.
 Ignacio Trejo Fuentes, "Astillas y fragmentos". En La cultura en México, suplemento de Siempre!, 25 de mayo de 1999.
 Héctor de Mauleón, "Tan oscura: la pasión como una forma de sacralización". En La Crónica, 28 de junio de 1999.
 Jorge Luis Espinosa, "Entre Dios y el Diablo, una pregunta sobre la mordedura de la carne". En Uno más Uno, 30 de julio de 1999.
 Juan Antonio Rosado, "Tan oscura: El clamor inocente de la carne". En La Crónica, 28 de noviembre de 1999.
 Juan Domingo Argüelles, "Tan oscura: El amor según Agustín Cadena". En El Universal, 2 de julio de 2000.
 Juan Antonio Rosado, "Los pobres de espíritu". En La cultura en México, suplemento de Siempre!, febrero de 2006, Núm. 2745, Año LII.

Citas

Enlaces externos
 "Agustín Cadena" en el Catálogo Biobibliográfico de Escritores de México, CNL-INBA, 2012.
 ¿Quién es Agustín Cadena?
 Semblanza del Consejo Estatal para la Cultura y las Artes del Estado de Hidalgo
  La densidad del claroscuro
 Ariana Juárez sobre Tan oscura Oscuro Deseo
 Barbara Mujica, sobre Tan oscura

 Madame Mayo: Las tentaciones de la dicha
 Martha Petrarca sobre Las tentaciones de la dicha

 Magda Díaz y Morales sobre Las tentaciones de la dicha
 Entrevista para Tameme
 Entrevista en El rollo higiénico
 El cuento mexicano en el siglo XX, por Lauro Zavala

 Tráiler de Fabiola Ahumada sobre Tan oscura

Nacidos en Ixmiquilpan
Escritores de Hidalgo
Escritores en español del siglo XXI
Poetas de México del siglo XX
Poetas en español
Traductores de México
Poetas de México del siglo XXI
Novelistas de México del siglo XX
Novelistas de México del siglo XXI
Cuentistas de México del siglo XX
Cuentistas de México del siglo XXI

Agustín Cadena


is a Japanese actress and narrator. She was affiliated with Arts Vision and Lasley Arrow, but is now freelance. Mitsuishi lived in Nagareyama, Chiba. She graduated from high school and entered the Katsuta Voice Actor's Academy in 1986. She is well known for her roles as Usagi Tsukino in Sailor Moon series, Misato Katsuragi in Neon Genesis Evangelion, Sayaka Mine in Yaiba, Boa Hancock in One Piece, Murrue Ramius, Haro and Narrator in Mobile Suit Gundam SEED and Mobile Suit Gundam SEED DESTINY,  and Rena Mizunashi in Detective Conan.

Early life
Kotono Mitsuishi was born on December 8, 1967, in Toda, Saitama Prefecture and raised in Tokyo, Japan. She graduated high school in 1986 and later entered the Katsuta Seiyū Academy. She then debuted as voice actress in 1989. She is also known for her role of Sailor Moon in the manga and anime series of the same name since 1992. In 2011, she was the voice of Hummy in Suite PreCure.

Personal life
She has been married since December 8th, 1999 and she has one daughter.

Filmography

Television anime

Original video animation (OVA)

Anime films

Video games

Dubbing

Live Action

Discography

Solo

1993: Mo' Merry [PICA-1010]
1994: A・Ha・Ha [PICA-1027]
1994: Cotton Colour [PICA-1036]
1995: Birthday of the Sun [PICA-1061]
1995: Koto-cha wan no Itsumoissho Kenmei – Kotochawanderland [PICA-1079]
1996: Yasashi Otona ni Naru Tame ni [PICA-1094]
1998: Niku to Kokoro [TYCY-5608/9]

In Seiyuu Groups

Peach Hips (1992–present)

Humming Bird (1993–1995)

1993: Hummingbird FIRST FLIGHT [TYCY-5311]
1993: ハミングバード 太陽と裸 [TYCY-5316]
1993: 熱狂の"裸・Eve" Summer Aviation Tour '93 [TYCY-5337]
1994: ハミングバード '94夏 トラ・トラ・トラ! [TYCY-5391]
1994: ハミングバード外伝"ザッツ・ミュージカル"卯月の反乱~こんな日が来るなんて [TYCY-5398]
1995: ハミングバードザッピングCD – Vols. 1–5 [TYCY-5418 – TYCY-5422]
1995: ハミングバード 山虎 '95風の唄&夢の場所へ [TYCY-5441]
1995: さよならハミングバード [TYCY-5450]
1995: Hummingbird GRAND FINALE at SHIBUYA-Kokaido [TYCY-5462/3]
1995: Hummingbird SISTERS [TYCY-5471]

Angels (1996–1998)

1997: THE SONG FOR SONGS [NACL-1274]
1998: THE SONG FOR SONGS 2 [COR-14921]

Radio

Mitsuishi Kotono · Bukkatsu Shiyo!
Mitsuishi Kotono no Eberu Nights
Mitsuishi Kotono no Eberu Nights II
Stardust Dream

Other

Hakkutsu! Aru Aru Daijiten (narrator)
I Wish You Were Here (internet streaming broadcast)
Koe · Asobu Club
Nandemo Q (NHK) (narrator, Urara, multiple other characters)
Neon Genesis Evangelion pachinko and pachinko slots series (Misato Katsuragi)
Seishun Adventure: Īsha no Fune (Īsha no Fune)
Tatta Hitotsu no Chikyū (Otohime)
Uchi Kuru!? (narrator)

References

External links

1967 births
Living people
Arts Vision voice actors
Japanese stage actresses
Japanese video game actresses
Japanese voice actresses
People from Nagareyama
Voice actresses from Saitama Prefecture
Voice actresses from Tokyo
20th-century Japanese actresses
21st-century Japanese actresses

Kotono Mitsuishi


Grakliani (gruz. გრაკლიანი გორა Grakliani Gora)  je arheološko nalazište u istočnoj Gruziji u blizini Kaspija, koje pokazuje dokaze o ljudskoj prisutnosti vjerojatno 300 000 godina unatrag.

Nalazište
Nalazište je prvi put identificirano kao mjesto od potencijalne važnosti tijekom 1950-ih, ali tehničke, kadrovske i materijalne mogućnosti nisu dopuštale iskopavanja do 2007. godine.
Mjesto je otkriveno 2007. godine, tijekom radova na proširenju autoceste Tbilisi-Senaki-Leselidze. Istraživanje su proveli studenti i nastavnici s Državnog sveučilišta u Tbilisiju. 2015. godine na oltaru hrama božice plodnosti otkrivena je navodna skripta, koja je prethodila onima koji su prije bili poznati na tom području za najmanje tisuću godina.

Izgled
Na ovom mjestu nalazi se hram božice plodnosti iz sedmog stoljeća prije Krista, jama groblja iz ranog brončanog doba i ostaci zgrade oko 450. – 350. godine prije Krista; zgrada se sastoji od tri prostorije s tri ostave. Nalazište je bilo naseljeno između eneolitika i kasnohelenističkog razdoblja. Brojni slojevi, od kojih je jedanaest istraženo, pokazuju povijest ljudskog djelovanja u regiji tijekom 300 tisuća godina, od kamenog doba. Tu je i perzijski zoroastrijski oltar, povezan sa skulpturalnim slikama tradicionalne kavkaske religije. U rujnu 2014. arheološko nalazište na planini Grakliani dobilo je službeni status povijesnog spomenika.

Otkrića
Iskapanjem slojeva otkriveni su artefakti, uključujući dječje igračke, oružje, ikone i farmakološke uređaje. U prva dva mjeseca iskapanja arheolozi su iskopali preko 35 000 komada iz stotina grobnica i ruševina naselja koja datiraju iz osmog stoljeća prije Krista.

Otkriveno je nekoliko zlatnih i brončanih diskova iz šestog stoljeća. Ova otkrića potvrđuju da je ovo društvo poznavalo tehnologiju pozlate i gravure.

Među najznačajnijim artefaktima može se naći tiskarski uređaj iz četvrtog stoljeća pr. Kr. To su bili izuzetno rijetki pečati koji su se koristili za ispis pravosudnih dokumenata; navodno podrijetlom iz Uruka u Mezopotamiji. Još jedno zapaženo otkriće je velika i ukrašena ritualna peć, nezabilježeno otkriće u arheologiji.

Natpis
Ranije nepoznata skripta otkrivena je odmah ispod srušenog oltara hrama boginji plodnosti iz sedmog stoljeća prije Krista. Ti se natpisi razlikuju od onih u drugim hramovima u Graklianiju, koji prikazuju životinje, ljude ili ukrasne elemente.Pismo nema sličnosti ni s jednom trenutno poznatom abecedom, iako se pretpostavlja da su njezina slova povezana sa starogrčkim i aramejskim. Čini se da je natpis najstarija izvorna abeceda koja je otkrivena u cijeloj regiji Kavkaza, tisuću godina starija od bilo kojeg autohtonog pisma prethodno otkrivenog u toj regiji. Za usporedbu, najranija armenska i gruzijska pisma potječu iz petog stoljeća nove ere, neposredno nakon što su se odgovarajuće kulture prešle u kršćanstvo.

Prema Vahtangu Ličeliju, voditelju Instituta za arheologiju Državnog sveučilišta, "Zapisi na dva oltara hrama zaista su dobro očuvani. Na jednom je oltaru nekoliko slova isklesano u glini, dok je postolje drugog oltara u potpunosti prekriveno spisi." Do otkrića su došli neplaćeni studenti. Nakon što su stipendije za otkrivanje postale dostupne i vlada je udvostručila proračun za istraživanje stranice.

Važnost za Gruziju
Prema Ličeliju, koji je bio na čelu arheološke ekspedicije, kolektivni nalazi potvrđuju 3 000 godina staro postojanje gruzijske državnosti.  Ministarstvo kulture planira pretvoriti mjesto u muzej na otvorenom.

Izvori

Arheološki lokaliteti u Gruziji

Grakliani


The Yukon New Democratic Party (NDP; ) is a social-democratic political party in the Yukon territory of Canada.

The Yukon NDP first formed the government of the territory under the leadership of Tony Penikett from 1985 to 1992, and under the leadership of Piers McDonald from 1996 to 2000. The party's current leader is Kate White. The NDP sat as official opposition to the current Yukon Party government in the Yukon Legislative Assembly until May 2006. In the 2006 Yukon election later that year, the three incumbent New Democrat Members of the Legislative Assembly were reelected, but the party failed to win any additional seats and remained in third place behind the five members of the Yukon Liberal Party and the ten member Yukon Party majority government.

In January 2009 the NDP were reduced to two seats: Todd Hardy (Whitehorse Centre) and Steve Cardiff (Mount Lorne), after the Party's third member, John Edzerza, resigned to sit as an independent. Edzerza later rejoined the Yukon Party, for which he had originally been elected in the 2002 Yukon election.

Hardy died in July 2010, reducing the NDP to a single seat. On November 12, a by-election was called for his riding of Whitehorse Centre on December 13, which was won by the Party leader Hanson. Cardiff was killed in a car crash on July 7, 2011, again reducing the party to one seat in the legislature entering the 2011 election.

In the 2011 election the Yukon NDP under Elizabeth Hanson elected six MLAs to form the territory's Official Opposition. The NDP was the only party to see an increase in its share of the popular vote over the 2006 Yukon election. In the 2016 election, the NDP was reduced to two seats and third party status.

In May 2019, Kate White the incumbent MLA for Takhini-Kopper King was acclaimed as the new party leader, replacing Hanson. In the 2021 election the Yukon NDP under White won three seats. On April 23, the incumbent Liberals were sworn in with a minority government. On April 28, the NDP announced that they had entered into a formal confidence and supply agreement with the Liberals.

The Yukon NDP is a territorial section of the federal New Democratic Party.

Leaders of the Yukon NDP
The following is a list of the Yukon NDP leaders since Yukon introduced political parties provincially in 1978.

Election results

See also
List of articles about Yukon NDP members
List of Yukon political parties
List of premiers of Yukon
List of Yukon Leaders of Opposition

References

External links
 Yukon NDP website
Yukon NDP Caucus website

Yukon
Territorial political parties in Yukon
1978 establishments in Yukon
Social democratic parties in Canada

Yukon New Democratic Party


Randal Keith "Randy" Orton ya da daha çok tanınan ismiyle Randy Orton, (d. 1 Nisan 1980, Knoxville), WWE'nin Amerikalı profesyonel güreşçisi

Güreşçi ailesi olan Ortonlardandır. Babası ünlü güreşçi Bob Orton Jr, dedesi güreşçi Bob Orton Sr, amcası güreşçi Barry Orton, kardeşi MMA dövüşçüsü Nathan Orton'dır. 2016 yılında SmackDown Live'a draft olmuştur ve şu anda WWE'nin RAW brandinde güreşmektedir.

WWE Şampiyonluğunu ve World Heavyweight Şampiyonluğunu aynı anda elinde bulundurmuştur. Dünya Ağır Siklet Şampiyonluğu'nu kazanan en genç ve en son güreşçi, 2009 ve 2017 Royal Rumble galibi ve 2013 Money in The Bank galibidir.

Profesyonel Güreş Kariyeri
Orton, WWE'de ilk çıkışını 2002 yılında Smackdown'da Hardcore Holly'i yenerek yaptı. Daha sonra Orton RAW'a draft olmuştur ve RAW'daki ilk maçında Stevie Richards'ı yendikten sonrasında sakatlanmıştır. Dönüşünde Orton; Triple H, Ric Flair ve Batista'dan oluşan Evolution takımına katılmış ve Rob Van Dam'i yenerek Intercontinental kemerini aldı.

2004-2005

Orton kendini "Legend Killer (Efsane Katili)" olarak tanımlamaya başladı ve Backlash 2004 'te çok kanlı geçen bir maçta Mick Foley'i yenerek WWE Intercontinental Championship kemerini korudu. Orton kemeri 7 ay sonra Vengeance 2004'te Edge'e kaybetti ancak kemeri 7 ay tutarak bir başarı kazanmış oldu. Orton, SummerSlam 2004'te World Heavyweight Championship kemerini WrestleMania XX'de takım arkadaşı Triple H'den alan Chris Benoit'yı yenip en genç World Heavyweight Championship kemerini kazanan isim oldu. Kemeri kazanışından 1 gün sonra Evolution Randy Orton'ı yenerek onu gruptan çıkardı, 1 ay sonra Triple H kemeri geri aldı. Orton Evolution ile bir feud yaşadıktan sonra SmackDown'da bulunan The Undertaker'ın Wrestlemania serisine göz dikti. 2 isimde birbirlerine akıl oyunları oynadı ancak WrestleMania 21'de bir maç sonrası Undertaker galip geldi. Bu Feud Randy Orton'ın SmackDown'a geçişi sonrası devam etti ve No Mercy 2005 şovunda Bob Orton ile Randy Orton Handicap maçında Undertaker'ı yendi. Survivor Series 2005 şovuna kadar ortada gözükmeyen Undertaker, Orton'ın bir maçı kazanışı sonrası yeniden gözüktü ve son bir maç ayarlandı. Bu maç Armageddon 2005 şovunda Hell in A Cell maçı oldu ve Undertaker'ın galibiyetiyle sonlandı.

2006-2007

Randy Orton 2006 yılına Wrestlemania 22 şovuna World Heavyweight Championship'i alma hedefiyle girdi ve Royal Rumble 2006 maçında sonuncu olarak ringe geldi. Maçın son anlarında Triple H, Randy Orton ve Rey Mysterio ringde kaldı, Rey iki ismi eleyerek maçı kazandı. Daha sonrasında Randy Orton, Rey'den kemer hakkı için maç isteyip Rey'in arkadaşı Eddie Guerrero için kötü sözler söyleyerek Rey'i kızdırıp ikna etti. No Way Out şovunda yapılan maçta Randy Orton kazandı ancak SmackDown GM'i Teddy Long'un eklemesiyle maça Rey Mysterio girdi ve WrestleMania'da World Heavyweight Title için olan üçlü maçta Rey Mysterio, Randy Orton'ı tuş etti. Orton bu sıralarda efsanelerle olan çekişmelerine devam ederek Hulk Hogan'la bir maç yapmak istedi ve Hogan ona iyi davranan Orton'ın teklifini kabul etti. Orton Saturday Night's Main Event şovunda Hogan'a arabasının üstünde bitirici hareketi olan RKO'yu yaptı ve gelişen olaylar sonunda SummerSlam'deki maçı Hogan kazandı. 2006 sonlarında Orton, Edge ile Rated-RKO takımını kurup efsanevi D-Generation-X takımını bitirmeyi hedefledi. 2007 başlarında Triple H'in sakatlanmasıyla yavaşça bitirilen bu feud Orton ile Edge'in ayrılmasıyla sona erdi. Judgment Day 2007 şovunda Shawn Michaels'ı sakat hâliyle döven Orton yükseltilmeye başladı ve SummerSlam 2007'de John Cena'nın WWE Championship kemeri için maça çıktı, 20 dakikayı geçen maçı John Cena kazandı. No Mercy 2007 öncesi John Cena, Mr. Kennedy ile olan maçında sakatlandı ve maç sonunda Randy Orton'dan spiker masasına RKO geldi. No Mercy şovundan önce Vince McMahon Cena'nın sakatlandığını açıkladı ve kemeri Orton'a verdi. Aynı gece Orton kemeri Triple H ile yaptığı maçta kaptırdı ama aynı gece iki buçuk saat sonra kemeri Triple H'den geri aldı.

2008

Armageddon 2007 şovunda Jeff Hardy'nin kemer için mücadele hakkı kazanmasıyla Orton 2008 senesinde Jeff Hardy ile kısa süreli bir çekişme yaşadı. Wrestlemania şovunda John Cena ve Triple H'e karşı kemerini koruyan Orton Backlash 2008 şovunda kemerini dörtlü bir maçta Triple H'e kaybetti. One Night Stand 2008'e kadar Triple H ile mücadele eden Orton o maçta sakatlık yaşadı ve 2008'in sonbahar dönemine kadar WWE'den ayrı kaldı. Sakatlıktan dönmeden önce Unforgiven 2008 World Heavyweight şampiyonu olan CM Punk'a finisher'ı olan The Punt hareketini yaptı ve maça çıkmasını engelleyerek kemerini kaybetmesini sağladı. Cyber Sunday 2008 şovunda hakemlik oylamasına sokulan Orton hakem olmak istemediğini açıkladı ve kaybetmesine rağmen Chris Jericho ile Batista arasında olan maça karıştı. Dönüşünden sonra kısa bir süre CM Punk ile çekişen Orton, Cody Rhodes, Manu ve Sim Snuka ile The Legacy grubunu kurdu. 2008 sonlarında Batista ile çekişen Randy Orton, Armageddon 2008 şovunda Batista ile maç yaptı ve kaybetti. Ted DiBiase'nin dönüşü sırasında gruptan atılan Manu ve Sim Snuka ikilisini Orton, Rhodes ve Ted DiBiase döverek grubun son halini oluşturdu.

2009

2009 yılına Stephanie McMahon ile tartışarak giren Randy Orton WWE'nin sahibi Vince McMahon'a döndüğü hafta Punt hareketini vurarak yeni ve büyük bir feud başlatmış oldu. Bu sıralarda olan Royal Rumble 2009'u kazanan Orton ana kemer hakkının Stephanie tarafından alınması tehlikesiyle karşılaştı fakat böyle bir şey olmadı ve Steph'e RKO vurmasıyla Triple H bu hikâyeye karıştı. Wrestlemania XXV şovunda Triple H ile WWE Championship maçı yapan Randy Orton maçı kaybetmiş ancak Backlash 2009'da Batista'nın dönüşü sonrası yapılan bir 6-Man Tag Team maçını kazanarak kemeri kazanmıştır. Extreme Rules 2009 şovuna kadar kemeri koruyan Orton o gece Batista'ya kaybetti ancak ondan sonraki gece Batista sakatlıkları nedeniyle kemeri bırakmak zorunda kaldı ve 15 Haziran tarihinde olan 3 saatlik özel bir RAW şovunda John Cena, Big Show ve Triple H ile dörtlü bir maçta karşılaşan Orton kemeri 4. kez kazandı. Night Of Champions 2009 ve SummerSlam 2009 da Ted DiBiase'nin kardeşi Brett DiBiase sayesinde koruyan Orton, Breaking Point 2009 şovunda bu kemer için Cena ile yeniden maç yaparak kemeri Cena'ya kaybetti. Hell In A Cell şovuna geldiğimizde bir rövanş maçı yapıldı ve Orton kemeri yeniden aldı. 5 Ekim'de yapılan RAW şovunda RAW vs. SmackDown! temalı bir şov olan Bragging Rights için son bir rövanş maçı ayarlandı, Randy Orton yapacağı bu maçta eğer yenilirse bir daha Cena ile kemer maçı yapamayacak ancak kazanırsa John Cena'yı RAW'dan yollayacaktı ancak maçı kazanamadı ve kemerini kaybetti. Sonrasında maça karışan Kofi Kingston'a saldırdı ve onunla bir çekişmeye girmeye başladı. 4 isimle beraber Survivor Series 2009'da Kofi ve takımına karşı yaptığı maçta yenildi. Slammy Awards 2009'da Yılın Superstar'ını belirlemek için yapılan 4'lü turnuvaya katıldı. İlk turda Undertaker'ı yendi. Finaldeki rakibi ise Cm Punk'ı yenen John Cena idi. Bu maçı John Cena kazandı. 2010 başlarında RAW'da bir günlük konuk olan Mike Tyson, Royal Rumble'da Sheamus'un rakibini belirlemek için John Cena, Kofi Kingston ve Randy Orton arasında bir 1#Contender Match ayarladı. Bu maçı Legacy'nin olaya müdahale etmesi sonucu Randy Orton kazandı.

2010
Royal Rumble'da ise olaya sadece Cody Rhodes'in karışması sonucu hakem diskalifiye kararı verdi. Randy Orton bu duruma sinirlenince Rhodes'i ring içinde dövmeye başladı. Ted DiBiase de gelince takımda olaylar yaşandı. Randy Rumble'da da kemeri alamayınca Elimination Chamber WWE Championship maçı için olan 5 Contender maçının içinde Shawn Michaels vs Randy Orton maçı ayarlandı. Bu maçı Randy Orton kazandı ve Elimination Chamber'e gitmeye hak hazandı. Fakat Elimination Chamber'de de ilk elenen o oldu ve yine kemeri alamadı.

2010'un sonlarına doğru Night Of Champions 2010'da Sheamus'un kemerinin ortada olduğu bir maçta Wade Barrett, Sheamus, Edge, John Cena, Randy Orton, Chris Jericho arasında Six-Pack Challenge WWE Championship maçı ayarlandı. Orton başta Jericho'yu olmak üzere bütün rakiplerini eledi ve yeni WWE Şampiyonu oldu. RAW vs SmackDown! temalı bir şov olan Bragging Rights'da Orton'un WWE şampiyonluk maçında rakibini belirlemek için bir Battle Royal maçı düzenlendi. Bu maçı Wade Barrett kazandı ve Bragging Rights'da Randy Orton vs Wade Barrett maçı ayarlandı. Bu maçı Randy Orton diskalifiye ile kaybetti fakat diskalifiye ile kemer el değiştirmediğinden dolayı kemeri elinde kaldı. Survivor Series 2010 için bir eleme maçı olmayınca Wade Barrett bu maça gitmeye hak kazandı ve Survivor Series 2010 için John Cena'nın özel hakem olduğu Randy Orton vs Wade Barrett maçı düzenlendi. Maçı Randy Orton kazandı ve Cena bir süreliğine WWE'den kovuldu. Raw'da Wade Barrett ile tekrar rövanş maçına çıkmaya hazırlanan Orton ringe gelirken Nexus'un saldırısına uğradı ve böylece Barrett, Randy'nin maça sakat çıkmasını sağlamış oldu. Hakem baygınken John Cena seyircilerin arasından çıkarak Wade Barrett'a saldırdı. Ardından Randy'den bir RKO yiyen Barrett maçı kaybetti. Tam o anda Mr. Money in the Bank The Miz'in müziği duyuldu. Cash-in yapacaktı ve Randy Orton'un sakatlığını avantaja çevirmek istiyordu. Randy Orton sakat haliyle o gün ikinci maçına çıktı ve tarihte zor durumdayken Cash-in yediğinde maçı kendi lehine çeviren ilk güreşçi oldu ama RKO yapacak iken The Miz hareketi Skull-Crushing Finale'e çevirdi ve Randy Orton kemerini kaybetti. TLC'de The Miz ile Tables maçına çıkan Orton, bu maçı da The Miz'in hileleriyle kaybetti.

2011
Royal Rumble'da tekrar The Miz ile kemer maçına çıkan Orton, RKO'yu yaptı ve tam tuşa gidecekken Nexus'un yeni lideri CM Punk maça karıştı ve Orton'a GTS yaptı. Miz'i, Randy'nin üzerine sürükleyerek tuş ettirdi ve böylece Randy yine kaybetmiş oldu. Aynı gece Randy bu sefer 40-Man Royal Rumble'da şansını denedi ancak son ikide Alberto Del Rio tarafından elendi.

Bunun üzerine Punk ve New Nexus ile çekişmeye başladı. Elimination Chamber 2011'de Punk kapıya sıkışınca bir RKO yaptı ve Punk'ı tuş etti ancak Raw Genel Müdürü açıklama yaparak bunun adil olmadığını söyledi ve Punk tekrar maça dahil edildi. Hemen ardından Randy'nin tauntlarıyla dalga geçen Punk, Orton'a bir GTS çaktı ve tuş ederek Orton'ı eledi. WrestleMania XXVII'da CM Punk vs. Randy Orton maçı ayarlandı. Raw Genel Müdürü'nün yaptığı açıklamaya göre WrestleMania'ya kadar her hafta Randy, bir Nexus üyesiyle maç yapacak, Orton'un yendiği kişiler WrestleMania'da Punk'ın köşesinde olamayacaklardı. Randy bütün Nexus üyelerini yendi ve emin olmak için her birine sakatlayıcı Punt tekmesini attı. WrestleMania'nın hemen öncesinde Orton'ın eşini otobüse kapatan Punk, pense ile Orton'ın bacağına vurarak sakatladı. WrestleMania'da ki maçına da sakat çıkan Randy maçta büyük çoğunlukla ezildi ve Punk üstündü. Ancak son anda CM Punk, Springboard Clothesline çakacakken havada RKO yedi ve maçı Randy kazandı. Draft'ta Raw'dan Smackdown'a transfer edildi. Ertesi ay Extreme Rules 2011'de Randy Orton vs CM Punk maçı ayarlandı. Maçın türü Last Man Standing'di. Bu maç türünde rakip bayılıp 10'a kadar yerden kalkamazsa mağlup kabul ediliyordu. Maça Nexus'uyla gelen Punk'a Raw Genel Müdürü'nden eMail geldi ve Nexus'u arenadan gönderdi. Oldukça vahşi geçen bu maçta köşeden yaptığı RKO'yla Randy galip geldi. Ertesi gün Raw'da tekrar maç yaptılar ve bu maçıda yine Randy Orton, ani bir Roll-up ile kazandı. Maç sonunda şoka giren Punk, Nexus ile birlikte Orton'a saldırdı. Punk, Randy'e onun hareketi olan Punt tekmesini vuracakken bir anda RKO yedi ve bu çekişme bitti.

CM Punk ile olan çekişmesinin ardından galip gelen Randy, transfer edildikten sonra Smackdown'a yoğunlaştı ve Draft'tan kısa süre sonra Christian'ı yenip World Heavyweight Championship kemerini kazanmıştır. Money in the Bank 2011'deki Christian'la yaptığı maçta Christian'ın yüzüne tükürmesi üzerine kendine hakim olamamış ve Christian'ın yasak bölgesine tekme atmıştır. Bunun sonucunda diskalifiye olarak Dünya Ağır Siklet Şampiyonluğu'nu Christian'a kaptırmıştır. Ancak daha sonra kemeri Christian'dan SummerSlam 2011'de yeniden almıştır. Daha sonra Mark Henry ile mücadeleye girmiştir fakat kemeri Mark Henry kazanmıştır. Daha sonra Randy Orton, Mark Henry ile yaptığı diğer şampiyonluk maçını kaybetmiştir ve kemer feudundan uzun bir süre çekilmiştir. Wade Barrett ile girdiği mücadele sonrası sakatlık yaşayan Orton uzun bir süre WWE'den ayrı kalmıştır. Sakatlıktan sonra Smackdown'ın reyting ihtiyacını karşılıyor olmasından dolayı sakat sakat güreşmiştir.

2012
27 Ocak 2012 SmackDown bölümünde ringe döndü ve Barrett'a saldırdı. 3 Şubat SmackDown bölümünde, Orton, rekabeti sona erdirmek için Barrett'ı Diskalifiyesiz maçta yendi.13 Şubat Raw bölümünde Orton, Dünya Ağır Siklet Şampiyonu Daniel Bryan'ın kemeri kemeriyle Orton'ı kafasına çarpmasıyla beyin sarsıntısı geçirdi . Sakatlığı nedeniyle Orton, Elimination Chamber'da Dünya Ağır Siklet Şampiyonası için Elimination Chamber maçından çıkarıldı.Orton, 2 Mart SmackDown bölümünde geri döndüğünde, Kane ile feuda girdi ve WrestleMania XXVIII 28'de ona yenildi Orton, Kane'i bir sonraki SmackDown'da Diskalifiyesiz rövanşta ve Extreme Rules'ta mağlup etti.Feuda son vermek için Falls Count Anywhere maçında. Dünya Ağır Siklet Şampiyonası için Over the Limit'te ölümcül dört yönlü bir maça katıldı, burada Sheamus kemeri korumak için Chris Jericho'yu tuşladıktan sonra Orton kazanamadı.30 Mayıs'ta WWE, Orton'ı şirketin Yetenek Sağlıklı Yaşam Programı'nı ikinci kez ihlal etmesi nedeniyle 60 gün süreyle askıya aldı. Orton, 30 Temmuz Raw bölümünde Heath Slater'ı yenerek geri döndü. Orton, Bay Money in the Bank Dolph Ziggler ile feuda girdi ve Night of Champions'ta Ziggler'ı yendi. 28 Eylül SmackDown bölümünde Alberto Del Rio ile feuda girdi. Orton, Hell in a Cell'de Del Rio'yu teke tek maçta yendi ve Team Foley'i Survivor Series'de Team Ziggler'a geleneksel bir beşe beş eleme maçında kaybetti  3 Aralık Raw programında Orton, Brad Maddox'u yendikten sonra The Shield'ın saldırısına uğradıktan sonra, onunla rekabete girdi. 14 Aralık SmackDown bölümünde Orton, The Shield tarafından bir kez daha sahne arkasında saldırıya uğradı. Bu, omuz yaralanması nedeniyle onu televizyondan silmek için kullanıldı. Orton, 31 Aralık Raw bölümünde geri döndü ve Ryback ve Sheamus'un The Shield'ı savuşturmasına yardım etti.Elimination Chamber'da Orton, Jack Swagger tarafından elenen son adam olmadan önce Mark Henry ve Chris Jericho'yu eledi. Şubat ayının sonlarında Orton, Shield ile rekabet etmek için Sheamus ile ittifak kurdu. WrestleMania 29'da Orton, Sheamus ve Big Show, The Shield'a yenildi, ardından her iki adam da Big Show tarafından nakavt edildi. Ertesi gece Raw programında Orton ve Sheamus, Big Show ile bir maç kazanmak için karşı karşıya geldiler, ancak Big Show'un araya girmesiyle maç hayırla sonuçlandı. Orton ve Sheamus daha sonra Big Show'u iki handikap maçında yenmek için takım oldular, ilki 12 Nisan SmackDown'da geri sayım yoluyla ve ikincisi 15 Nisan Raw'da pinfall ile.Big Show ve Orton arasındaki çekişme, Extreme Rules'ta Orton'ın kazandığı Extreme Rules maçına yol açtı.Extreme Rules'tan sonra Orton, Shield ile yüzleşmek için Daniel Bryan ile eşleşmeye başladı.14 Haziran SmackDown'da Orton, Bryan ve Kane ile birlikte Shield'ın televizyonda yayınlanan altı kişilik takım maçlarındaki sabitlenmemiş ve gönderilmemiş serisini sona erdirdi.Üç gün sonra Payback'te Orton ve Bryan, Roman Reigns ve Seth Rollins'in WWE Takım Şampiyonluğu için mücadelede başarısız oldular. Ertesi gece Raw programında Orton ve Bryan Diskalifiyesiz bir maçta karşı karşıya geldiler.Dört gün sonra SmackDown'da Orton, Bryan'a teke tek maçında countout ile yenildi.Orton ve Bryan, bir sonraki Raw'da üçüncü kez karşı karşıya geldiler, ancak maçları, her iki adam da sayıldıktan sonra, çekişmesiz sonuçlandı. O gecenin ilerleyen saatlerinde Orton, Evet! Harekete uygulanan bir kendo stick ile kilitle maçı kaybetti.

2013
2012'de kemer feudlarından uzak kalan Orton, 14 Temmuz 2013'te düzenlenen Money in the Bank PPV'ünde 6 kişilik içlerinde Rob Van Dam, Daniel Bryan, CM Punk, Christian, Sheamus'ın bulunduğu All-Stars merdiven maçını kazanarak WWE Şampiyonluğu için istediği zaman maç yapabilme hakkına sahip olmuştur.

18 Ağustos gecesi SummerSlam'de John Cena'yı yenerek WWE Şampiyonu olan Daniel Bryan'a, Orton'dan Cash-in denemesi geldi. Bryan hazırlıklı davranınca Orton vazgeçip geri dönüyordu ki, maçın hakemi Triple H, Bryan'a Pedigree çaktı. Bunun üzerine tekrar ringe gelen Orton, Bryan'ı tuş etti. Triple H ile birlikte şampiyonluğu kutlayan Orton 7. WWE şampiyonluğunu ve 10. Dünya şampiyonluğunu kazandı.

Ertesi gece Raw'da şampiyonluğunu kutlayan Orton, McMahon ailesinin yeni gözdesi oldu ve Corporation yeniden kuruldu. Orton, heel olarak haftalardır SHIELD ile birlikte Daniel Bryan'la çekişti. Orton ve Bryan ikilisi Night of Champions 2013 gecesi unvan maçında karşı karşıya geldiler. Daniel Bryan bitirici diz darbesi ile Randy'i yere sermesi ve hakemin hızlı sayması sonucu 2. WWE Şampiyonluğunu yaşadı. Night of Champions'ta kemeri Daniel Bryan'a kaybetsede ertesi gün Raw'da Triple H kemeri Daniel Bryan'dan aldı fakat Orton'a geri vermedi. 2 hafta sonra Battleground'da Daniel Bryan ile boşta olan WWE Şampiyonluğu için karşılaştı ama Big Show'un maça karışmasıyla kemeri iki tarafta almadı. Hell in a Cell'de kafes maçında boştaki WWE Şampiyonluğu için tekrar Daniel Bryan'la karşılaştı ve maçın özel hakemi, Triple H'in en yakın arkadaşı, Daniel Bryan'ın eğitmeni ve Randy'nin düşmanı olan Shawn Michaels'tı. Çekişmeli geçen mücadelede Orton, Bryan'ı tuş etti fakat Michaels görmedi. Ardından Daniel, Orton'ı ittirerek Shawn'ın üzerine fırlattı ve Shawn yerde kaldı. Diz darbesiyle Orton'ı tuş etti fakat Michaels yerde olduğu için onu da görmedi. Daniel, tuşu sayması için Shawn'ı kaldırmaya çalıştı fakat Triple H, Daniel'ı fırlattı ve Shawn'ı kaldırmaya çalıştı. Arkasını döner dönmez Triple H'te Bryan'dan bir diz darbesi yedi. Bryan, Shawn'ın en yakın arkadaşı Triple H'e vurduğu için Shawn sinirlendi ve istemeyerekte olsa öğrencisine Sweet Chin Music vurdu. Sweet Chin Music sonucu Bryan tuş oldu ve Orton 8. Kez WWE, 11. kez Dünya Şampiyonu oldu. Maç sonrası Orton, Triple H'i yerden kaldırdı ve galibiyeti kutladılar. Böylece Orton-Bryan çekişmesi Orton'ın galibiyetiyle sona erdi.

Survivor Series'te Big Show ile yaptığı şampiyonluk maçından da galibiyet ile ayrıldı. Maçın ardından Dünya Ağır Siklet Şampiyonu John Cena gelerek göz dağı verdi. Ertesi gün Raw'da Triple H iki dünya şampiyonluğununda ortada oldu Masalar, Merdivenler ve Sandalyeler (TLC) maçı ayarladı. Maçı kazanan WWE'nin tartışmasız yüzü olacak ve 2 dünya şampiyonluğunu da tek elinde bulundurarak bir ilki gerçekleştirecekti. TLC gecesi tarihin en önemli maçında kıran kırana geçen mücadelede Randy Orton, Cena'yı yendi ve ilk WWE World Heavyweight Şampiyonu ve son World Heavyweight Şampiyonu oldu.

2014
Royal Rumble 2014'te John Cena ile WWE World Heavyweight Şampiyonluğı için rövanş maçına çıktı. Bu maça Wyatt Family karıştı ve Randy Orton kemerini korudu. Elimination Chamber'da Orton'un rakipleri John Cena, Cesaro, Christian, Sheamus ve Daniel Bryan oldu. Maçın sonunda Orton ve Bryan teke tek kaldı fakat maça Kane karıştı ve Randy Orton RKO yaparak kemerini korudu. WrestleMania 30'da Randy Orton'un rakibi Royal Rumble 2014'ü kazanan Batista idi. Fakat maça Triple H'i yenen Daniel Bryan dahil oldu. Ve Orton üçlü maçta kemerini Bryan'a kaptırdı. Kemer feudu bırakan Orton 14 Nisan'da Triple H'in önderliğinde Evolution ile debut yaptı ve The Shield grubuna saldırdı. Bu yeni bir grup feudu başlattı ve Extreme Rules 2014'te Evolution vs Shield maçı ayarlandı. Zor geçen maçta Roman Reigns, Batista'ya Spear yaparak maçı Shield'a kazandırdı. Payback 2014'te rövanş maçta Shield bu feuda son noktayı koydu ve Evolution'u yendi. Batista, WWE'ye ara verdi ve Evolution iki kişi kaldı (Orton, HHH). Ertesi gece Raw'da Shield üyesi Seth Rollins, Shield'a ihanet ederek Evolution'a geçti. Money in the Bank 2014'te Orton WWE World Heavyweight Şampiyonluğu için maça çıktı. Fakat kemeri John Cena kazandı. Battleground 2014'te John Cena(c) vs Roman Reigns vs Kane vs Randy Orton maçı ayarlandı. Bu maçta Orton, Kane yüzünden maçı kaybetti Cena kemerini korumuş oldu. Ertesi gün Raw'da Triple H Summerslam'de John Cena'nın rakibinin Randy Orton olduğunu açıkladı fakat Orton ringe yürüdüğünde arkadan Roman Reigns tarafından saldırıya uğradı. Bunu fırsat bilen Paul Heyman ve müttefiği Brock Lesnar, Triple H'ten bu maçı istedi ve Summerslam 2014'te John Cena vs Brock Lesnar maçı ayarlandı. Bu suretle Randy Orton ve Roman Reigns aralarında yeni bir feud başlamış oldu ve 2014 Hell In a Cell maçı düzenlendi. Bu maçta Randy Orton Dean Ambrose'a RKO çekmiştir ve maç bitmiştir. Maç bittikten sonra Seth Rollins, Randy Orton'a Curb Stomp çekmiştir ve bundan sonra Randy Orton ile Seth Rollins arasında yeni bir feud başlamıştır. Randy Orton bir RAW'da Seth'e RKO vurmuştur ve o günden beri görülmemiştir çünkü sakatlanmıştır.

2015
Randy Orton WWE'nin yeni Pay-Per-View'u FastLane'de Dolph Ziggler, Ryback ve Erick Rowan vs The Authority maçının diskalifiye ile sona ermesiyle gelir. The Authority diskalifiye yapmıştır ve karşı takımın güreşçilerine saldırıyordur. Randy ringe girer ve The Authority'nin üyelerini haklar. Ertesi günlerde tekrar bir Authority üyesi gibi davranır. WrestleMania 31'e 2 hafta kala Seth Rolllins'le birlikte çıktıkları Tag Team Maçında ona ihanet eder ve Hell in a Cell 2014 sonrası Seth Rollins'in ona yaptıklarını kendisine yapar. WrestleMania 31'de ikisine bir One on One maç ayarlanır. Rollins bitirici hareketi Curb Stomp için hazırlanırken Randy onu hazırlıksız yakalar ve harika bir RKO çeker. Kazanan Randy olur. WrestleMania 31 PPV'sinin son maçı olan Brock Lesnar vs Roman Reigns (WWE World Heavyweight Kemeri için) maçında iki güreşçinin de güçsüz hale geldiği bir anda Seth Rollins Money In The Bank kasasını cash-in yapar ve WWE World Heavyweight şampiyonu olur. Bunun üzerine Randy Orton ona yaklaşan Extreme Rules PPV'sinde bir maç istediğini söyler ve WWE maçlarını ayarlayan Kane ona RAW'da WWE World Heavyweight kemeri maçına çıkmak için bir Triple Threat maçına çıkacağını söyler. Rakipleri Ryback ve WrestleMania 31'de kaybeden Roman Reigns'dir. Maçta diskalifiye olmadığı için Authority araya girer. Authority'nin Roman Reigns tarafından devrildiği anda Randy Orton, Ryback'i pin eder ve #1 Contender olur. Extreme Rules'da Seth Rollins ve Randy Orton'un karşı karşıya geleceği kesinleşmiştir. 13 Nisan gerçekleşen RAW şovunda Seth Rollins vs. Kane maçı ayarlanmıştır. Bu maçın özelliği ise Seth Rollins maçı kazanırsa Extreme Rules'teki, Randy Orton vs. Kane maçının bir özelliğini belirleyecektir. Kane maçı bilerek kaybetmiştir ve Seth Rollins Extreme Rules'teki maç için Randy'in RKO kullanmasını yasaklamıştır. Bunun üzerine Randy Orton, Seth Rollins'in maçta otorite üyeleri tarafından destek almaması için maçı Kafes Maçı (Steel Cage Match) yapmıştır. Buna rağmen otorite üyeleri maça karışmış ve Seth Rollins ilginç bir şekilde Randy'e kendi hareketi RKO'yu uygulayarak maçı kazanmıştır. Payback'te "Randy Orton vs. Seth Rollins vs. Roman Reigns vs. Dean Ambrose WWE World Heavywight Champion" maçı düzenlenmiştir. Seth Rollins maçı Randy Orton'a Pedigree hareketini uygulayarak maçı kazanmıştır. Bu şovdan sonra Randy Orton bir süre şovlarda bulunmamıştır. 1 Haziran'daki RAW şovunda Sheamus ile feuda girmiştir. RAW'da, Sheamus ile Randy arasında geçen maçı DQ ile Randy kazanmıştır ve maç sonrasında Sheamus'tan dayak yemiştir. 8 Haziran'daki RAW şovunda öcünü almış ve Sheamus'u bir güzel dövmüştür. Money in the Bank şovunda gerçekleşen Ladder Match'a dahil olmuştur. Maçı kazanamamasına rağmen RKO'ları ile maça damgasını vurmuştur. Maçı kazanan ise ezeli rakibi Sheamus olmuştur. Money in the Bank şovu ertesi RAW'da Kane ile maça çıkmıştır. Bu maçta Randy üstünken bir anda Sheamus gelir ve maç 2-on-1 Handicap Match olur ve maçı Sheamus & Kane ikilisi kazanır. Sheamus ile Battleground'da maça çıkar ve maçı kazanır. Summerslam'de rövanş maçı yapılır, bu sefer Sheamus kazanır. Summerslam'den sonra bir Raw şovunda Sheamus ile bir daha teke tek maça çıkar ve Randy Orton kazanır. Maçtan sonra Wyatt Family, Orton'a saldırır. Ayrıca Randy'nin bir süreliğine şovlardan ayrı kalacağı açıklanmıştır. 21 Eylül'deki Raw şovunun hemen başında Wyatt Family'nin gövde gösterisi sırasında Roman Reigns ringe gelir, 3 kişiye tek kaldığından dayak yer. Bu sırada Dean Ambrose, Roman'a yardıma gelir fakat Dean'de dayak yer. Randy Orton ikiliye yardım etmek için gelir, Bray Wyatt ve Luke Harper'ı yere serer, Braun Strowman ile kıyasıya kavga ettikleri sırada, Strowman, Orton'ı ringin içine atar. Strowman ringe gelir ve eliyle Randy'nin çenesini kavrar. Bu sırada Dean Ambrose köşede iplere tırmanır, Strowman'ı düşürmek için üzerine atlar ama düşüremez, ardından Orton, dropkick yapar, yine düşüremez, bu sefer Roman, superman punch hareketi ile Strowman'ı düşürmese bile ringin dışına çıkmasını sağlar. Dean ve Roman, First Section'ı Randy Orton sayesinde ayakta kapatmış olurlar. Wyatt'lar, şovun sonunda Orton'u rahatsız etmek amacıyla konuşma yaparlar.

2016-2017
Temmuz 19'da WWE Draft'ta Smackdown tarafından seçildi. SummerSlam'de Brock Lesnar ile maç yapılacağı duyuruldu. 9 ay sonra Raw'ın bir bölümünde WWE Battleground'ta geri döneceği hakkında bir video gösterildi. Sonrasında Battleground'ta Chris Jericho'nun Highlight Reel programına katılıp, Jericho'ya RKO yaparak geri dönüşünü yapmış oldu. Geri dönüşündeki ilk maçta Intercontinental Şampiyonu The Miz ile karşılaştı ve onu SmackDown şovunda iki RKO ile yendi. Ertesi hafta olan RAW şovunda ise Brock Lesnar ile Paul Heyman'ın ringde konuşma yaptığı sırada gizlice arenaya girdi ve Lesnar'a bir RKO vurarak feudu kızıştırdı. Ertesi gece gerçekleşen SmackDown şovunda Fandango ile karşılaşan Orton, maçı sırasında Fandango'ya RKO geçirdikten sonra Brock Lesnar'ın saldırısına uğradı ve bir F-5 yedi. 9 Ağustos tarihli SmackDown şovunda ise Alberto Del Rio ile karşılaştı ve onu yendi. Summerslam'deki zorlu maçta Orton, Brock Lesnar'a yenildi. Sonraki Smackdown şovunda Bray Wyatt ile feuda girdi. Bu ikili Backlash etkinliğinde teke tek maçta kozlarını paylaşacaktı Randy Orton ve Bray Wyatt Backlash'da maç yaptılar ama 24 saniye sürdü ve No Mercy şovunda tekrar maç yaptılar ve kazanan Bray Wyatt oldu ama Smackdown şovunda Kane vs Bray Wyatt kapışırken birdenbire Luke Harper ortaya çıktı ve sonra Randy Orton da geldi Randy Orton, Kane'ye RKO çekti ve The Wyatt Family'e katıldı ve daha sonralarda Randy Orton ve Bray Wyatt TLC şovunda Rhyno ve Heath Slater'i yenip Smackdown Tag Team Kemerini kazandılar. Kemeri kazanmalarından 2 hafta sonra American Alpha onlardan kemeri aldı. Daha sonra ise Royal Rumble 2017'ye katılan Randy, en son Roman Reigns'i eleyerek Wrestlemania ana etkinlik maçında dünya kemeri için mücadele etmeye hak kazandı. Kazandığı Royal Rumble maçından kazandığı hak ile kemeriyeni kazanmış Bray Wyatt ile Wrestlemania 33'de maça çıktı ve maçtan galip olarak ayrıldı. 21 Mayıs'a kadar kemeri korumasını bilen Randy Orton WWE Payback 2017 şovunda Jinder Mahal'a kemerini kaybetti.  WWE Battleground 2017 şovunda Punjabi Prison maçında rövanş maçını alan Randy Orton bu maçtan da boynu bükük ayrılmıştır.

2018
Orton, SummerSlam'de 10 saniyede mağlup ettiği Rusev ile feuda girdi .  5 Eylül SmackDown Live bölümünde Orton, WWE Şampiyonluğu için bir numaralı yarışmacının maçında Shinsuke Nakamura'ya yenildi.  19 Eylül SmackDown Live bölümünde Orton, Aiden English'i yendi ; maçtan sonra, Rusev tarafından hazırlıksız bir maça davet edildi ve İngilizce'den bir dikkatin dağılmasından sonra 10 saniye içinde kaybetti.  Hell in a Cell'de Orton, Rusev'i yenerek rekabeti sonlandırdı .  24 Ekim SmackDown Live bölümündeOrton, Survivor Series'de Team SmackDown'da yer almaya hak kazanmak için Sami Zayn'i yendi .  Maç sırasında Orton, Finn Bálor'u eledi ve sadece o ve Team SmackDown kaptanı Shane McMahon kalana kadar hayatta kaldı, ancak Braun Strowman tarafından elendi . Team SmackDown sonunda kaybetmeye devam etti.  Royal Rumble'da Orton, Royal Rumble maçına 24. sıradan girdi ve NXT Şampiyonu Andrade "Cien" Almas'ı eledi ve daha sonra Roman Reigns tarafından elendi.Sonraki aylarda Orton, WWE Birleşik Devletler Şampiyonası'nın yörüngesine yerleştirildi. Fastlane'de şampiyon Bobby Roode'u yendi (böylece 18. Grand Slam Şampiyonu oldu  ) ancak WrestleMania 34'te Jinder Mahal'e karşı Roode ve Rusev'in de yer aldığı ölümcül bir dört yönlü maçta kaybetti. Backlash'te yeni şampiyon Jeff Hardy'ye karşı bir kemer maçı daha yaptı, ancak Orton yine kaybetti. 18 Mayıs'ta WWE, Orton'ın sol dizindeki medial menisküs yırtığını onarmak için başarılı bir ameliyat geçirdiğini ve onu süresiz olarak sahadan uzaklaştırdığını doğruladı.

2018-2021
Kısa bir aradan sonra Orton, Extreme Rules'a geri döndü ve Hardy'nin Amerika Birleşik Devletleri Şampiyonluğu için Shinsuke Nakamura'ya karşı oynadığı maçın ardından Jeff Hardy'ye saldırdı ve bu süreçte tepetaklak oldu.  İki gece sonra SmackDown Live'da Orton rövanş maçına müdahale etti ve Hardy'ye tekrar saldırdı.  21 Ağustos SmackDown Live bölümünde, Orton ve Hardy, müsabakanın olmadığı bir maçta karşı karşıya geldi ve Hardy, maçtan sonra Orton'a saldırmaya devam etti.  Hell in a Cell'de Orton, Hardy'yi Hell in a Cell maçında yendi.  9 Ekim SmackDown Live bölümünde Orton geri dönen birini yendi.Big Show Crown Jewel'da WWE Dünya Kupası'na katılma hakkı elde edecek .  Crown Jewel'da ilk turda Rey Mysterio'ya yenildi.  Daha sonra 21 Kasım SmackDown Live bölümünde Mysterio'nun maskesini çalarak ve birkaç hafta boyunca yanında taşıyarak Mysterio ile bir feuda girdi.  TLC'de Orton, sandalye maçında Mysterio'ya yenildi.  27 Ocak 2019'daki Royal Rumble izle ve öde etkinliğinde Orton, Andrade tarafından elenmeden önce Mysterio'yu eleyerek 29. sıradan girdi.  Orton yarıştıElimination Chamber maçında, Kofi Kingston tarafından elenmeden önce AJ Styles'ı elediği Elimination Chamber'da WWE Şampiyonası için maç yaptı.

Daha sonra Styles ile güreş işindeki geçmişleri hakkında birbirlerini azarladığı bir rekabet başlattı. WrestleMania 35'te Orton, Styles'a yenildi.  Temmuz'da Orton, Kingston ile WWE Şampiyonası için feuda girdi ve SummerSlam  ve Clash of Champions'ta maçlar yaptı ve Orton kemeri kazanamadı.  Crown Jewel ve Survivor Series'de Orton, çok etiketli iki maçın parçasıydı, ancak takımı iki maçı da kaybetti.  2019 WWE taslağının bir parçası olarak Orton, Raw'a seçildi. Programın 11 Kasım Raw bölümünde Orton, Ricochet ve Humberto Carrillo ile takım olup The OC'yi (AJ Styles, Luke Gallows ve Karl Anderson) yendi. Maçın sonunda Orton, Ricochet'ye bir RKO verecek gibi görünüyordu, ancak bunun yerine Styles'a bir RKO verdi ve bu süreçte yüzünü döndü. Styles ile olan rekabetini yeniden alevlendirdi ve Aralık ve Ocak boyunca onunla karşılaştı.

26 Ocak 2020'deki Royal Rumble'da Orton, itibari maça 25 numaradan girdi ve Karl Anderson'ı elemeden önce eski Rated-RKO takım ortağı Edge tarafından elendi . 2011'de kariyerini bitiren boyun yaralanmaları.  Ertesi gece Raw'da Orton, Edge ile Rated-RKO buluşması için dalga geçti ve bir RKO ve bir con-chair-to'yu bir kez daha geri çevirdi. Orton ve Edge daha sonra WrestleMania 36'daki Last Man Standing maçında karşı karşıya gelerek rekabete başladılar ve Orton maçı kaybetti. Backlash'teki ikinci maçları"ŞimdiyeKadarki En Büyük Güreş Maçı" olarak faturalandırılan, Orton tarafından kazanıldı. Orton, Edge'in başına bir punttan sonra kazandı ve Orton'un yıllardır yaptığı ilk punt oldu. Maç, Edge'i meşru bir yırtık triseps ile hareketsiz bıraktı ve zafer Orton'un kendisini "Şimdiye Kadarki En Büyük Güreşçi" olarak adlandırmasını sağladı.  Ertesi gece Raw programında Edge'in arkadaşı ve eski takım ortağı Christian, Orton'a onaylanmamış bir maç için meydan okudu ve Orton, Ric Flair'ın yardımıyla maçı kazandı. Randy Orton önümüzdeki birkaç hafta içinde Legend Killer hilesini canlandırmaya devam edecek ve Christian, Shawn Michaels gibi efsanelere saldıracaktı. ve Big Show, daha çılgın hale gelirken. Orton daha sonra Flair'e döndü ve gözünü WWE Şampiyonası'na dikti. Takip eden aylarda Orton, WWE Şampiyonu Drew McIntyre ile feuda girdi, SummerSlam  ve Clash of Champions'ta Ambulans maçında  kemeri kazanamadı, ta ki Hell In'deki Hell in a Cell maçında McIntyre'yi yenene kadar A Cell, onuncu WWE Şampiyonasını kazandı.  Ancak, 16 Kasım Raw bölümünde kemeri McIntyre'a geri kaybetti.

Ünvanını kaybetmesinden üç hafta önce, 26 Ekim 2020'de Orton, Bray Wyatt ile, şimdi yeni numarası The Fiend ve ortağı Alexa Bliss ile bir rekabet başlattı . 20 Aralık'taki TLC: Tables, Ladders & Chairs'da Orton, The Fiend'i bir Firefly Inferno maçında yendikten sonra vücudunu ateşe verdi.  Fiend'e karşı kazandığı zafere rağmen, Orton, sonraki haftalarda Alexa Bliss (daha önce The Fiend ile aynı hizada olan) ile ilgilenerek bunun yankılarıyla başa çıkacaktı. Royal Rumble'da 31 Ocak'ta Orton ikinci katılımcı olarak girdi ve rekabetine ilk katılımcı olarak giren Edge ile devam etti. Edge'in kendisine verdiği yaralar nedeniyle Orton, maçı gerçekten elenmeden sağlık personelinin ilgilenmesi için terk etti. Orton maçın sonunda Edge'i elemek için geri döndü, ancak daha sonra kendisi elendi. Ertesi gece Raw programında Orton, Edge'e güreş kariyerine son vermek için son bir maç teklif etti, ancak Bliss'in müdahalesi nedeniyle ona yenildi

RK-Bro ve Yaralanma (2021-2022)

WrestleMania'dan sonra Raw'da Orton, Drew McIntyre, Braun Strowman, MVP ve WWE Şampiyonu Bobby Lashley arasındaki bir bölüme müdahale etti ve WWE Şampiyonası resmine geri dönmek istedi. O gece için üçlü tehdit maçı yapıldı ve kazanan WrestleMania Backlash'te Lashley'e karşı şampiyonluk şansı elde edecekti ; McIntyre kazanmaya devam edecekti.  19 Nisan Raw bölümünde Riddle, Orton'ın sahne arkası röportajını bölerek takım kurma önerisinde bulundu ve Orton bu fikri terk ederek reddetti. Daha sonra Orton ve Riddle arasında bir maç yapıldı ve Riddle bir roll-up ile kazandı. Ertesi hafta Raw'da Orton isteksizce Riddle ile bir takım kurmayı kabul etti.  Daha sonra, yeni etiketlenen RK-Bro, Cedric Alexander ve Shelton Benjamin'i yendi .  Aşağıdaki sahne arkası röportajında Orton, Riddle'a takımı "her seferinde bir gün" almalarını ve böylece 2020'nin başından beri ilk kez yüzünü çevirmelerini önerdi. 3 Mayıs Raw bölümünde RK-Bro, Elias ve Jaxson Ryker'ı yenerek rekorlarını 2-0'a getirdi. 10 Mayıs Raw bölümünde The New Day ile takım olarak AJ Styles, Omos, Elias ve Ryker'ı yenerek ikiliye 3-0'lık bir rekor kırdılar. 21 Haziran Raw bölümünde Orton, John Morrison ile Money in the Bank eleme maçında karşılaştı ancak mağlup oldu. Ertesi hafta, son şans maçında Styles ve McIntyre ile karşılaşması planlandı, ancak bilinmeyen nedenlerle çekildi ve yerine maçı kaybetmeye devam edecek olan Riddle aldı. Yedi haftalık bir aradan sonra Orton, 9 Ağustos Raw programında geri döndü.ve Riddle ile takımını feshetti; Ancak gecenin ilerleyen saatlerinde Orton, Riddle'ın yardımıyla Styles'ı yendi. Daha sonra, Riddle'a sarılıyormuş gibi yaptı ama sonra minnettarlığını göstermenin kendine özgü bir yolu olarak ona bir RKO ile vurdu. Ertesi hafta, Riddle onu Styles ve Omos'un saldırısından kurtardıktan sonra Orton resmi olarak takımı yeniden bir araya getirdi. SummerSlam'de RK-Bro, Styles ve Omos'u yenerek Raw Takım Şampiyonları oldu, her birinin ilk saltanatı. RK-Bro, Crown Jewel'daki rövanş maçında Styles ve Omos'u yenerek şampiyonluğu başarıyla korudu ve iki takım arasındaki rekabeti sona erdirdi. Survivor Series'de RK-Bro, SmackDown Takım Şampiyonları The Usos'u yendi.(Jey Uso ve Jimmy Uso).  Bu maçla Orton, Kane'in WWE tarihindeki en çok PPV maçında güreşme rekorunu kırdı.  Birinci Gün premium canlı etkinliğinde, Orton ve Riddle şampiyonluklarını The Street Profits'e karşı başarıyla savundular.

10 Ocak 2022 Raw bölümünde RK-Bro, kemerleri Alpha Academy'ye (Chad Gable ve Otis) kaybetti ve 142 günlük saltanatlarına son verdi. Ancak tam 8 hafta sonra programın 7 Mart baskısında RK-Bro, Alpha Academy ve Kevin Owens & Seth Rollins'in ikilisine karşı Üçlü Tehdit maçında RAW Takım Şampiyonluklarını yeniden kazandı. Galibiyet, Orton & Riddle'a ikinci RAW Takım Şampiyonluğu saltanatını ve Orton'ın dördüncü Takım Şampiyonluğu saltanatını verdi. Bu arada, Royal Rumble etkinliği sırasında Orton, sondan bir önceki yarışmacı olarak aynı adı taşıyan yarışmaya girdi ve sonunda kazanan Brock Lesnar tarafından elenmeden önce iki eleme golünü kaydetti .  ]WrestleMania 38, Orton ve Riddle, üçlü tehdit takım maçında Alpha Academy ve The Street Profits'e karşı şampiyonluğu başarıyla savundu. Maçtan sonra ikili, yeni WWE imzası Gable Steveson ile kutlayacaktı . WrestleMania'nın ardından, RK-Bro, The Usos tarafından WrestleMania Backlash'te hem Raw hem de SmackDown takım şampiyonluklarının söz konusu olduğu bir şampiyonluk birleştirme maçına davet edilecekti. Orton daha sonra RK-Bro'nun adına meydan okumayı kabul edecekti. 25 Nisan Raw bölümünde WWE ve Riddle, gösteriyi başlatmak için "20 Years of Orton"u kutladılar. Ana etkinlikte RK-Bro, Ezekiel ve Cody Rhodes ile takım olduOrton dört RKO teslim ettikten sonra The Usos, Seth Rollins ve Kevin Owens takımını yenmek için. RK-Bro ve Usos arasındaki maç daha sonra WrestleMania Backlash'te Drew McIntyre ve RK-Bro arasında The Bloodline'a karşı altı kişilik bir takım unvanı olmayan bir maç olarak değiştirildi ve Roman Reigns Riddle'ı tuşlayınca RK-Bro ve Drew McIntyre mağlubiyetle ayrıldı. 20 Mayıs SmackDown programında Reigns'in müdahalesinin ardından Usos, Raw ve SmackDown Takım Şampiyonalarını birleştirmek için RK-Bro'yu yendi. Randy Orton sırtından meşru bir sakatlık geçerdi ve ameliyat oldu ve ara verdiği WWE tarafından açıklandı.

Güreşte

 Bitirici Hareketleri
 O-Zone - 2002
 RKO (Jumping cutter) – 2003-şimdi (Bazen seyircileri etkilemek amaçlı yerde şınav hareketleriyle ya da üzerine atlayan rakibe bir geri saldırı olarak kullanır)
 Punt Kick (Koşarak rakibin kafasına tekme atma) – 2007-şimdi (Uygulanan kişide sakatlığa yol açar!)
 Wheelbarrow suplex – Ohio Valley Wrestling - Eğitim federasyonu
 Rope DDT (Rakibinin ayaklarını ringin orta iplerine asıp kafasını DDT hareketi ile yere indirme)
 Orton Stomb (Yerdeki rakibinin sırasıyla kollarına, bacakların ve kafasına ayakla vurması)
 Önemli Hareketleri
 Bodyscissors
 Dropkick
 European uppercut
 Falling clothesline
 Full Nelson Slam
 Olympic Slam
 Inverted Headlock Backbreaker
 Randy Orton Stomp (Yatan rakibe üst üste tekmeler)
 Neckbreaker
 Randy Orton DDT(İplere asılı bırakarak)
 Wrenching Chinlock
 Thest Press (Koşarak rakibin üzerine atlayıp art arda yumruklar)
 Menajerleri
 Ric Flair
 Bob Orton, Jr.
 Lita
 Stacy Keibler
 Lakapları
 "The Legend Killer (Efsane Katili)"
 '"The Viper (Engerek)"'
 '"The Apex Predator (Avcı)"'
 '"The Face of the WWE (WWE'nin Yüzü)"'
 "One Man Dynasty" ("Tek Adam Hanedanı)"
 "Third Generation Superstar" ("Üçüncü Nesil Süperstar")
 "The champion of Champions" ("Şampiyonlar Şampiyonu")
 Giriş Müzikleri
 "Evolve" - Jim Johnston (Evolution)
 "Line in the Sand" - Motörhead (Evolution giriş müziği)
 "Burn in My Light" - Mercy Drive
 "This Fire Burns" by Killswitch Engage (Bir gecelik kullandı, sonrasında CM Punk'ın müziği oldu)
 '"Voices"' - Rev Theory

Şampiyonluklar ve Başarılar

 Ohio Valley Wrestling
 OVW Hardcore Championship (2 kez)
 Pro Wrestling Illustrated
 PWI Yılın En Nefret Edilen Güreşçisi (2007)
 PWI Yılın En Çok Gelişen Güreşçisi (2004)
 PWI Yılın Çaylağı (2001)
 PWI onu 2008 yılında PWI 500 listesinde yılın #1. güreşçisi olarak belirledi.
 PWI Yılın En Popüler Güreşcisi (2010)
 PWI yılın en iyi performans gösteren oyuncusu (4 kez WWE Champion)
En Büyük Güreş Maçı Galibi 2020 Backlash
Wwe Tarihinde En Çok Ppv Maçına Çıkan Güreşci 2021 Survivor Series
Wwe Tarihinde En Çok Raw Maçına Çıkan Güreşci 2021
 World Wrestling Entertainment
 WWE World Heavyweight Championship (14 kez)
 World Heavyweight Championship (4 kez)
 WWE Championship (10 kez)
 WWE Intercontinental Championship (1 kez)
 WWE World Tag Team Championship (2 kez) Edge ile
WWE United States Championship (1 Kez)
 Royal Rumble 2009 ve 2017 galibi.
 Money in the Bank 2013 galibi (WWE Şampiyonluğu).
 Triple Crown Şampiyonluğu (7 kez)
 Wwe Raw Tag Team Championship (2 kez ) (Riddle ile )

Kaynakça

1980 doğumlular
Amerikalı erkek profesyonel güreşçiler
Yaşayan insanlar

Randy Orton


Banga may refer to:

Arts and entertainment
 Banga (album), a 2012 album by Patti Smith
 A song by Ali Shaheed Muhammad from the 2004 album Shaheedullah and Stereotypes
 The name of Pontius Pilate's dog in Mikhail Bulgakov's novel The Master and Margarita
 BANGA, a collective of Angolan architects

Food
 Banga (soup), a type of meat, fish and palm fruit soup from Southern Nigeria
 Agastache rugosa, a culinary herb known as banga in Korea

Places
 Banga, Aklan, a municipality in the Philippines
 Banga, Angola, municipality in Angola
 Banga, Burkina Faso, a town in Burkina Faso
 Banga, Entebbe, Uganda
 Banga, India, a town and nagar panchayat in India
 Banga Assembly Constituency
 Banga, Pakistan, a town in Punjab, Pakistan
 Banga, South Cotabato, a municipality in the Philippines
 Vanga Kingdom (also known as the Banga Kingdom), an ancient name for the region of Bengal in India and Bangladesh

People
 Banga Sainis, a sub clan of Saini people
 Ajaypal Singh Banga, CEO of Mastercard
 Harindarpal Banga, Indian entrepreneur and philanthropist
 Radek Banga, Czech-Romani singer

Other uses
 Banga (pottery), large earthen jars made in the Philippines
 Banga language, a language of Nigeria

See also

 Banga, Punjab (disambiguation)
 Bunga (disambiguation)
 Banka (disambiguation)
 Bangka (disambiguation)

Banga