Balwyn North, also known as North Balwyn, is a suburb of Melbourne, Victoria, Australia, 10 km east of Melbourne's Central Business District, located within the Cities of Boroondara and Whitehorse local government areas. Balwyn North recorded a population of 21,302 at the 2021 census.

Geography

The north-western part of the suburb is known as Bellevue and the eastern part is known as Greythorn.

Traditional Ownership
The formally recognised traditional owners for the area in which Balwyn North is located are the Wurundjeri People. The Wurundjeri People are represented by the Wurundjeri Woi Wurrung Cultural Heritage Aboriginal Corporation.

History
Balwyn North was one of the first Melbourne suburbs to be developed according to the pattern of postwar suburbia, with expansive, quiet residential areas designed as family homes and relatively few business districts. The original route of Bulleen Road began at the present-day corner of Kilby Road and Burke Road, but by the 1900s, its route had changed to its present-day alignment. This was a result of Elgar's Special Survey, which dragged the alignment of Burke Road further west, resulting in the surrounding road network being forced to adjust.

A Balwyn North Post Office opened on 1 April 1937. This was renamed Burke Road in 1941, when a new Balwyn North office opened at its current location. The Greythorn Post Office opened in 1951. The suburb was lampooned in the 1974 song by Australian band The Skyhooks, Balwyn Calling.

Greythorn
Greythorn was developed later than North Balwyn, but has had residents living there since the 1830s, when the Maughan and Towt families bought large tracts of land in the area. Present-day Greythorn Road was formerly known as 'Towt's Road' but renamed to 'Whitethorn Road', after the many whitethorn hedges that had been planted along it. To avoid confusion with Whitehorse Road, the name was changed again to 'Greythorn' some time in the 1920s. The area around Greythorn Park was a wildlife sanctuary from 1938 until 1954, when the area between the park and Greythorn Road was subdivided and sold for housing. Greythorn Primary School was opened in 1953 and occupies a site covering approximately two hectares.

Today
Consistently among Melbourne's top 20 most exclusive postcodes, Balwyn North's status as an affluent suburb has seen middle to upper-middle-class families from surrounding localities transfer to the area to take advantage of the suburb's relatively large block sizes and proximity to some of Victoria's best private schools including those in the neighbouring suburbs.

In the 12-month period to January 2020 Balwyn North reported a median house price of A$1.46 million for a three bedroom house.

Education
Located in Balwyn North are several primary schools, such as Greythorn, Balwyn North, St Bedes, Boroondara Park and Bellevue. Balwyn High School is located on Buchanan Avenue, and is so highly sought after, particularly by Asian families, that property prices within its student catchment area sell for hundreds of thousands of dollars more than nearby properties not located in the area.

Shopping
The main shopping strip is located at the intersection of Doncaster and Bulleen Roads, known as 'The Village'. There are a number of other local shopping strips, such as Greythorn Village, located further east along Doncaster Road, the East Balwyn Shopping Centre and Belmore Heights Shopping Centre.

Transport
Bicycle tracks connect with the Main Yarra Trail, along the Yarra River and the Eastern Freeway. Tram route 48 passes through Balwyn North, running along Doncaster Road and terminating at the intersection with Balwyn Road. A number of bus routes connect Balwyn North with suburbs such as Box Hill, Camberwell, Doncaster and Templestowe. A number of freeway bus services have stops at the entrance of the Eastern Freeway, on the northern edge of the suburb.

In recent times, there have been numerous calls from both residents and local councils for the extension of the route 48 tram from its present terminus to either the 'Doncaster Park + Ride' facility or further along Doncaster Road to Westfield Doncaster.

Parks and gardens
Balwyn North is host to a large number of parks and reserves, which are used for both passive and active recreation. A line of parks through which Glass Creek formerly ran at surface level lies at the heart of the suburb, stretching from Jacka Street Reserve in the east, through Gordon Barnard Reserve and Hislop Park in the centre, ending with Macleay Park in the west. Other parks in the suburb include Greythorn Park, Leigh Park and Koonung Creek Reserve.

Notable residents
 Warwick Capper
 Melanie Charles
 Tania Lacy
 John Safran
 Jo Silvagni
 Stephen Silvagni

See also
 City of Camberwell – Balwyn North was previously within this former local government area.
 Balwyn

References

Suburbs of Melbourne
Suburbs of the City of Boroondara
Suburbs of the City of Whitehorse

Balwyn North


Şamil Salmanoviç Basayev (, kod adı: Emir Abdullah Şamil Ebu-İdris, 14 Ocak 1965 - 10 Temmuz 2006), Çeçen direniş lideri ve Çeçen İçkerya Cumhuriyeti silahlı kuvvetleri komutanı.

Bir zamanlar Dağıstan İmam'ı olarak da görev yapan Basayev; daha sonra İslam Şurası tarafından askeri emir ilan edilmiş ve Dağıstan bölgesinde bir İslam Devleti kurmak için cihat ilan etmiştir. Emrindeki Çeçen ayrılıkçılar ve mücahitlerle beraber Rus güvenlik güçlerine karşı savaşmıştır. Rus güvenlik güçlerine saldırılarının yanı sıra; Rus sivillerin de meşru birer hedef olduğunu belirten Basayev, Rusya'da sivil ve idari hedeflere karşı saldırılar düzenlemiştir. Emri doğrultusunda lideri olduğu Riyad-us Saliheen örgütü ve emrindeki mücahitler tarafından Beslan Katliamı, Ahmet Kadirov suikastı ve yolcu uçaklarına karşı bombalı saldırılar gerçekleştirilmiştir. El-Kaide ile de yakın ilişkisi olduğu belirtilen Basayev, 2006 yılında İnguşetya'da yapılacak bir saldırıya giderken, içinde bulunduğu kamyonetteki dinamitlerin infilak etmesi sonucu ölmüştür.

İlk yılları
1965'te Çeçenistan'ın Vedeno bölgesi'nin Vedeno köyünde Çeçen anne ve babadan dünyaya gelmiştir. Şamil ismini Ruslara karşı 1800'lü yıllarda büyük mücadele vermiş büyük Kafkas lideri Şeyh Şamil'den almıştır. Basayev'in ailesi Sovyet yönetimi altındaki Çeçenistan'da da, Çeçen hareketlerinde yer almışlardır. Basayev'in büyük babası Rus yönetimine karşı Ekim Devrimi sonrasında da bağımsız bir Kuzey Kafkas Emirliği kurmak için çalışmıştır. Basayev ailesi II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1940-1944 Çeçen İsyanı'nı bastırmak için Kazakistan'a sürülmüştür. Ancak 1957'de Kruşçev'in yasağı kaldırması ile Çeçenistan'a geri dönmüşlerdir.

Basayev, iyi futbol oyuncusuydu ve Dişne-Vedeno'daki okulundan 1982'de mezun oldu. 17 yaşında iken orduya katılmış ve iki sene boyunca, Çeçenler özellikle muharebe alanına alınmadığı için, itfaiye bölümünde görev yapmıştır. Ardından dört yıl boyunca, Volgograd'daki Aksaiski devlet çiftliğinde çalışmıştır.

Moskova'daki hukuk okuluna kayıt olmaya çalışmış ancak başaramamıştır. Onun yerine 1987 yılında Moskova'daki mühendislik bölümüne kaydolmuştur. Ancak 1988 yılında kötü notları yüzünden okuldan atılmıştır. Moskova'da bilgisayar satıcısı olarak Çeçen bir iş adamı olan Supyan Taramov'un yanında çalışmıştır. İki isim ilerleyen yıllardaki Çeçen savaşlarında karşı karşıya gelecekler, Taramov Rus destekli Çeçen milisleri destekleyecektir.

1989-1991 yılları arasında İstanbul'da eğitim görmüştür. 1991 Ağustosu'nda Moskova'daki hükûmet darbesi sırasında Boris Yeltsin taraftarları arasında yer almıştır.

Adını ilk defa Çeçenistan'da yaşananları dünyaya duyurmak için bir Rus uçağını kaçırarak Ankara'ya indirdiğinde duyurmuştur. Basayev, Lom-Ali Çaçayev ve grup lideri Said Ali Satuyev ile Aeroflot Tu-154 uçağını, Mineralnıye Vodı'dan Ankara'ya 9 Kasım 1991 tarihinde kaçırmış ve uçağı Rusya'da olağanüstü hâl kaldırılmazsa patlatmakla tehdit etmiştir. Uçak krizi barışçıl yollarla çözülmüş, yolcular memleketlerine geri gönderilmişler ve Çeçen grup üyelerinin ise güvenli bir şekilde Çeçenistan'a dönmelerine izin verilmiştir.

Karabağ ve Abhazya savaşları
1994 yılı aralık ayında Ruslar'ın Çeçenistan'ı işgal etmesiyle Çeçen komutanların en önemlilerinden biri haline gelmiştir. 1995 yılı başında Rus savaş uçakları Şamil Basayev'in Vedeno'daki evini bombalayarak ailesinden 11 kişiyi öldürmüşlerdir. Rus güçlerin sivillere karşı giriştikleri katliamların en üst seviyelere ulaştığı Haziran 1995'te, yaşananları dünya kamuoyuna duyurabilmek için 150 savaşçının Budyonnovsk kentine düzenlediği eylemi yönetmiştir.

1992 yılında Cahar Dudayev'in emri ile Abhazya'ya gönderilen Çeçen birliklerin komutanı iken, Abhazya'nın Gürcistan işgalinden kurtulmasında birinci dereceden etkili olan Kafkas Halkları Konfederasyonu birliklerinin komutanlığına getirilmiştir. Abhazya'nın ardından Çeçenistan'a dönerek Dudayev'e karşı muhalefete geçen Rus yanlısı silahlı birliklerin dağıtılmasında etkili olmuştur. Ardından, Dağlık Karabağ Bölgesi'ne geçerek emrindeki mücahitler ve Azeri gönüllüler ile Ermenistan'ın bölgeyi işgaline karşı koymuştur.

Çeçenistan ve Dağıstan direnişi
11 Aralık 1994 tarihinde Rus birlikleri Çeçenistan'a girmiş ve Cahar Dudayev yönetimini devirmek istemiştir. Savaşın başlaması ile birlikte Dudayev, Basayev'in ön cephe hatlarına göndermiştir. Basayev, Çeçen direnişi sırasında önemli roller üstlenmiş ve Abhaz tugayına komutanlık etmiştir. Abhaz tugayı, Ruslar'a karşı büyük kayıplar verdirmiştir. Aralık 1994'ten Şubat 1995'e kadar Çeçen başkenti Grozni Ruslara karşı başarıyla savunulmuş, Rus birliklere şehre girdiğinde de Basayev ve yanındaki savaşçılar şehri son terkedenler arasında olmuşlardır.

Grozni'nin düşmesinden sonra Çeçen birlikler dağlara doğru geri çekilmek zorunda kalmış ve mühimmatlarının çoğu yok edilmiştir. Basayev'in Abhaz tugayı bu çatışmalar sırasında büyük kayıplar vermiş ve tugaydaki savaşçı sayısı 200'e kadar düşmüştür.

1996 yılı Nisan ayında Çeçen Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri Komutanlığı'na getirildikten sonra Rus kuvvetlerinin Çeçenistan'dan ayrılmaya mecbur eden Cahar-Kale (Grozni) operasyonunu komuta etmiştir. 1998'de Cahar-Kale'de yapılan Çeçen-Dağıstan Halkları Kongresi'nde başkan seçilmiştir. Kongrenin ikinci toplantısında alınan kararla 1 Ağustos 1999'da kurulan İslam Şûrâsı'nın başkanlığına getirilmiştir.

Ağustos 1999'da, Basayev and Kattab 1,400 savaşçı ile birlikte Dağıstan'daki İslami savaşçılara yardıma gitmiş ve burada Çeçen-Dağıstan İslami Cumhuriyeti'ni kurmaya çalışmışlardır. Ancak Ağustos sonuna kadar süren çatışmalarda, Rus birlikleri taarruzu geri püskürtmüştür.

1999'da Rusya'nın Çeçenistan'ı yeniden işgali üzerine Çeçenistan'a dönerek 'Doğu Cephesi Komutanlığı' görevini sürdürmeye başlamıştır. İkinci Çeçenistan savaşı sırasında da başkent Grozni'yi savunan Basayev, kentten çekilirken yaralanmış, bacağının bir kısmı kopmuştur.

Ölümü
Basayev, Devlet Başkanı Dokka Umarov'un emrinde Çeçenistan Silahlı Kuvvetleri Komutanlığı görevini sürdürmekteyken 10 Temmuz 2006 tarihinde, İnguşetya'nın Ekazevo köyü'nde, bulunduğu askeri konvoyda bulunan bombanın kendiliğinden infilak etmesi sonucu ölmüştür. Basayev'in ölümüne ilişkin iddialar aydınlatılamamıştır. Rus tarafı Basayev'in kendileri tarafından öldürüldüğünü iddia etmektedir. Bazı uzmanlara göre, Basayev'in ölümü dikkatsizlik sonucunda, patlayıcıların patlaması sonucu gerçekleşmiş olabilir.

Katliam iddiaları
Basayev'in, Çeçen Bağımsızlık hareketinin radikal kanadını temsil ettiği iddia edilmektedir. Ruslar tarafından, Rus güvenlik güçlerine karşı düzenlediği sayısız gerilla saldırısının yanı sıra, sivillere yönelik girişilen bazı eylemlerden de sorumlu tutulmuştur. Beslan Katliamı ve Nord-Ost Rehine Krizi, bu tür olaylarının en bilinenlerindendir. ABC News, Basayev'i "Dünyanın en çok aranan teröristlerinden biri" olarak açıklamıştır.

Eylül 2004'te Basayev, çoğu çocuk olan 350'den fazla kişinin yaşamını yitirdiği ve yüzlercesinin yaralandığı Beslan Katliamı'nın sorumluluğunu üstlenmiştir. Ancak Basayev'in ve Çeçenlerin Beslan Katliamı'ndaki rolü tartışmalıdır. Basayev'in katliamı üstlenmesinden önce ve katliamdan iki gün sonra Putin'in Çeçen kökenli yaveri Aslambek Aslahanov katliamın Çeçenler tarafından gerçekleştirildiğini inkâr etti ve "Onlar Çeçen değildi. Onlarla Çeçence konuşmaya başladığımda 'Anlayamıyoruz; Rusça konuş.' cevabını verdiler." dedi.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Birleşik Kafkasya Derneği
 Şamil Basayev İle İlgili Videolar
 Historical Formation of Chechen Resistance
 Chechens Follow Shamil

1965 doğumlular
2006 yılında ölenler
Çeçenistan başbakanları
Beslan Katliamı
Hava korsanları
Çeçen asıllı Ruslar
Sovyet askerler
Çeçen isyancılar
Çeçen savaş ağaları
Birinci Dağlık Karabağ Savaşı'nda kişiler
Moskova tiyatro rehine krizi
Rus amputeler

Şamil Basayev


Franklin Kopitzsch (né le  à Neustadt an der Orla) est un historien allemand et ancien député du Parlement de Hambourg.

Biographie
Franklin Kopitzsch, né en Thuringe, vit à Hambourg depuis 1956 et est membre du SPD depuis 1965. Après des études d'histoire médiévale et moderne, de sciences politiques et de littérature à Hambourg, il travaille de 1983 à 1992 comme employé d'un éditeur, puis comme assistant de recherche au bureau d'histoire de l'université de Hambourg. En 1978 , Kopitzsch reçoit son doctorat. Il passe son habilitation en 1993. De 1998 à 2003, il est professeur d'histoire moderne à l'Université de Brême. De 2003 jusqu'à sa retraite en 2013, il est professeur d'histoire sociale et économique au , spécialisé dans l'histoire régionale de l'Allemagne du Nord. Il dirige également le Bureau d'histoire de Hambourg et siège au conseil d' administration de l' depuis 1997.

De 1991 à 2001, il est membre du Parlement de Hambourg. Il est porte-parole de la culture pour son groupe. Kopitzsch est actif au sein du comité de la culture, du comité des sciences et de la recherche et du comité juridique. Son frère cadet de deux ans, , également historien, est président de la police de Hambourg du 18 janvier 2012 au 30 avril 2014.

Kopitzsch travaille sur l'histoire du début de la période moderne, les XIXe et XXe siècles, histoire urbaine et régionale et histoire littéraire du XVIIIe siècle. Kopitzsch apporte des contributions pertinentes aux Lumières de Hambourg, en particulier aux travaux de Gotthold Ephraim Lessing. Il présente un rapport très acclamé sur l'état et les tâches de la recherche sur les Lumières. Il livre également des travaux sur l'histoire urbaine et régionale comparée de l'Allemagne du Nord. Kopitzsch reçoit la célèbre médaille  de l'Association pour l'histoire de Hambourg. Avec Daniel Tilgner, il est l'éditeur du Lexique de Hambourg et avec , il est l'éditeur de la Hamburgische Biografie en plusieurs volumes. Le premier volume de la biographie de Hambourg est publié en 2001. Dans ce document, 77 auteurs scientifiquement reconnus ont écrit 325 articles sur des personnes de tous les domaines de la vie publique qui sont nées ou sont décédées à Hambourg ou y ont travaillé. En 2018, Kopitzsch reçoit la .

Travaux (sélection)
monographies
 Grundzüge einer Sozialgeschichte der Aufklärung in Hamburg und Altona (= Beiträge zur Geschichte Hamburgs. Band 21). 2., ergänzte Auflage. Verlag Verein für Hamburger Geschichte, Hamburg 1990, .

rédactions
 mit Vanessa Hirsch, : 350 Jahre Altona. Von der Verleihung der Stadtrechte bis zur Neuen Mitte (1664–2014). Sandstein, Dresden 2015, .
 mit Dirk Brietzke, :  Das Akademische Gymnasium. Bildung und Wissenschaft in Hamburg 1613 bis 1883 (= Hamburger Beiträge zur Wissenschaftsgeschichte. Band 23). Reimer, Berlin u. a. 2013, .
 Erziehungs- und Bildungsgeschichte Schleswig-Holsteins von der Aufklärung bis zum Kaiserreich. Theorie, Fallstudien, Quellenkunde, Bibliographie (= Studien zur Wirtschafts- und Sozialgeschichte Schleswig-Holsteins. Band 2). Wachholtz, Neumünster 1981, .
 Aufklärung, Absolutismus und Bürgertum in Deutschland. 12 Aufsätze. Nymphenburger Verlagsanstalt, München 1976, .

Bibliographie
 Dirk Brietzke, ,  (Hrsg.): Hamburg und sein norddeutsches Umland. Aspekte des Wandels seit der Frühen Neuzeit. Festschrift für Franklin Kopitzsch (= Beiträge zur Hamburgischen Geschichte. Band 3). DOBU-Verlag, Hamburg 2007, .
 Birgit Steinke, Sabine Todt (Hrsg.): "Was du erforschet, hast Du mit erlebt." Alternative Festschrift für Prof. Franklin Kopitzsch zum 60. Geburtstag. 2. durchgesehene Auflage, Selbstverlag, Hamburg 2007.
 Bürgerhandbuch der Bürgerschaft der Freien und Hansestadt Hamburg. 14. Wahlperiode, Redaktion , Hamburg 1992.

Liens externes

 Curriculum vitae et liste complète des publications de Franklin Kopitzsch sur le site de l'Universität Hamburg

Références

Membre du Bürgerschaft de Hambourg
Personnalité du Parti social-démocrate d'Allemagne
Historien allemand
Professeur à l'université de Hambourg
Professeur à l'université de Brême
Naissance en septembre 1947
Naissance à Neustadt an der Orla

Franklin Kopitzsch


කෑගල්ල දිස්ති‍්‍රක්කයේ පිහිටා ඇති බෝගල පතල ශ්‍රී ලංකාවේ පැරණිතම මිනිරන් පතල වශයෙන් සැලකෙයි. එහි වැඩ කටයුතු 1847 වර්ෂයේ ආරම්භ කොට තිබේ. මීටර් 275 ක පමණ ගැඹුරකින් යුතු බෝගල පතල, ගැඹුර අතින් මුහුදු මට්ටමද පසු කොට තිබෙන බැව් සඳහන්ය.

19 වන සියවසේ මුල් සමය තුල බෝගල කදුගැටයෙන් මිනිරන් ඉල්ලම් මතුවීමත් සමග මෙම ප්‍රදේශයේ මිනිරන් කැණීම් කර්මාන්තය ආරම්භ වූ බව පැවසෙයි. එතැන් පටන් කැණීම් සිදුකෙරුණු බෝගල පතල 1972 වසරේදී රජයට පවරා ගැනුණු අතර, එය රාජ්‍ය මිනිරන් සංස්ථාව යටතේ පාලනය කෙරුණි. පසුව රාජ්‍ය මිනිරන් සංස්ථාව, රාජ්‍ය පතල් හා ඛනිජ සංවර්ධන සංස්ථාව බවට පත්වූ අතර, 2000 වසරේදී එවක පාලන රජය විසින් සිදුකල රාජ්‍ය ආයතන ප්‍රතිව්‍යුවහගත කිරීම යටතේ එය පුද්ගලික අංශයට පවරා දෙන ලදී.

ආශ්‍රිත

කෑගල්ල
මිනිරන්

බෝගල පතල


Francisco José de Lima Barros (Rio de Janeiro, 20 de janeiro de 1847 - Riachuelo, 11 de junho de 1865) foi um militar da Armada Imperial Brasileira e herói da Guerra do Paraguai.

Biografia

Início de vida
Nasceu em 20 de janeiro de 1847, na cidade do Rio de Janeiro, filho de Francisco José de Lima Barros. Aos 10 anos, iniciou seus estudos no Imperial Colégio de Pedro II, notabilizando-se por seus conhecimentos apesar da pouca idade. Em 1861, com 14 anos, começou a estudar na escola de marinha, completando seus estudos em 1863, ano em que foi promovido a oficial com a patente de guarda-marinha. Ainda em 1863, foi para a Europa em viagem de estudos. No ano seguinte, foi destacado na corveta Bahiana e rumou para os combates na Guerra do Uruguai.

Serviço na marinha
Em dezembro de 1864, Lima Barros participou ativamente do Cerco de Paissandu, onde ele e outros da corveta Bahiana desembarcaram na cidade e ajudaram na tomada dela. Após esta ação, foi designado para a corveta Jequitinhonha, já em plena Guerra do Paraguai. A embarcação foi destinada à frota que guardaria Riachuelo de qualquer investida do adversário.

No dia 11 de junho de 1865, ocorreu a Batalha Naval do Riachuelo entre os vapores brasileiros e diversas embarcações paraguaias. Em um dado momento da batalha, a embarcação de Lima Barros encalhou em um banco de areia oposta à margem. Alguns marinheiros tentavam fazer o Jequitinhonha navegar novamente, enquanto outros estavam em postos de artilharia, batendo o inimigo. A artilharia de proa estava sob comando de Lima Barros, que fazia fuzilaria desde às 8h da manhã até às 15h, quando uma bala de canhão paraguaia o atingiu na cabeça, levando-o à morte instantânea. Por sua bravura, é um dos heróis brasileiros da Guerra do Paraguai.

Homenagem
Em homenagem ao guarda-marinha caído na batalha de 11 de junho, a marinha brasileira batizou o monitor encouraçado incorporado em 3 de abril de 1866 com seu sobrenome, Lima Barros. O monitor atuou em diversas batalhas da guerra, além de outras comissões até ser aposentado em 1883.

Bibliografia

Nascidos em 1847
Mortos em 1865
Naturais da cidade do Rio de Janeiro
Militares do estado do Rio de Janeiro
Oficiais da Marinha do Brasil
Pessoas da Guerra do Paraguai
Marinheiros do Brasil

Francisco José de Lima Barros


Edward James Patten (* 22. August 1905 in Perth Amboy, New Jersey; † 17. September 1994 ebenda) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1963 und 1981 vertrat er den Bundesstaat New Jersey im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Edward Patten besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat und danach die Newark Normal School. Nach einem anschließenden Jurastudium an der Rutgers Law School in Newark und seiner 1927 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Perth Amboy in diesem Beruf zu arbeiten. Zwischen 1927 und 1934 war er auch als Lehrer in Elizabeth tätig. Gleichzeitig schlug er als Mitglied der Demokratischen Partei eine politische Laufbahn ein. Von 1934 bis 1940 war Patten Bürgermeister seiner Heimatstadt Perth Amboy; von 1940 bis 1954 war er als County Clerk bei der Verwaltung des Middlesex County angestellt. In den Jahren 1954 bis 1962 war Patten als Secretary of State der geschäftsführende Beamte der Staatsregierung von New Jersey. Neben diesen Tätigkeiten war er von 1935 bis 1962 einer der Direktoren und Berater der Woodbridge National Bank.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1962 wurde Patten im damals neu eingerichteten 15. Wahlbezirk von New Jersey in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 3. Januar 1963 sein neues Mandat antrat. Nach acht Wiederwahlen konnte er bis zum 3. Januar 1981 neun Legislaturperioden im Kongress absolvieren. In seine Zeit als Kongressabgeordneter fielen unter anderem der Vietnamkrieg und die Watergate-Affäre. Damals wurden außerdem der 24., der 25. und der 26. Verfassungszusatz ratifiziert. Im Jahr 1978 wurde Patten in den sogenannten Koreagate-Skandal verwickelt. Dabei ging es unter anderem um illegale Wahlkampfspenden. Im Gegensatz zu einigen seiner Kollegen wurde Patten vom Ethikausschuss des Repräsentantenhauses aber freigesprochen. Im Jahr 1980 verzichtete er auf eine weitere Kandidatur.

Nach dem Ende seiner Zeit im Kongress war Edward Patten noch in verschiedenen Organisationen wie der NAACP, den Kiwanis oder den Kolumbusrittern aktiv. Politisch trat er nicht mehr in Erscheinung. Er starb am 17. September 1994 in Perth Amboy.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für New Jersey
Secretary of State (New Jersey)
Bürgermeister (Perth Amboy)
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
Kiwanis
US-Amerikaner
Geboren 1905
Gestorben 1994
Mann

Edward J. Patten


باي باي عرب هي مسرحية كوميدية كويتية من بطولة الفنان عبد الحسين عبد الرضا والفنانة حياة الفهد

اشترك في التمثيل أيضا داوود حسين تتحدث المسرحية عن الواقع العربي والتفرقة بين الشعوب العربية سياسيا وعن أحلام المواطن العربي البسيط الذي يحلم بالوحدة العربية وذلك بأطار كوميدي ساخر
حيث يقوم عرب وهو مواطن عربي ذو أحلام بسيطة وذلك بالتعاون مع مرجان الجان الذي يسعى لتلبية مطالب هذا المواطن لرد الجميل بالذهاب في رحلة للم شمل العرب وتوحيد الشعوب العربية لتصطدم بالواقع المرير والمفارقات التي تبين مدى صعوبة تحقيق هذا الحلم حتى بواسطة الجن.

بطولة

 عبد الحسين عبد الرضا بدور "عرب"
 حياة الفهد بدور "أم كلثوم"
 داود حسين بدور "مرجان الجان"
 صالح أمبيريك

انظر أيضا
 قائمة مسرحيات كويتية

مسرحيات كوميدية
مسرحيات كويتية
مسرحيات 1986
مسرحيات عبد الحسين عبد الرضا

باي باي عرب (مسرحية)


Aeroportul Paris-Orly (Cod IATA:ORY, iar Cod ICAO:LFPO), abreviat în mod curent, în franceză, "Aéroport d'Orly", este un aeroport din Île-de-France, situat la   la sud de Paris. Își are numele de la orașul Orly căruia îi ocupă o parte din teritoriu. Aeroportul, aerogările și pistele sale sunt repartizate între departamentele Essonne și Val-de-Marne. Se află sub autoritatea prefectului de Val-de-Marne.  Este folosit îndeosebi pentru zborurile naționale, europene, și zborurile cu destinația Maghreb, Orientul Mijlociu și DOM-TOM franceze. Al doilea aeroport al Franței, ca mărime, după Aeroportul Paris-Charles-de-Gaulle, el a primit, în 2016,  de pasageri. Aeroportul este împărțit în două aerogări principale: aerogara Sud și aerogara Vest și dispune de trei piste. Are și o aerogară de fret și o zonă de întreținere. Este administrat de societatea Paris Aéroport.

Situarea geografică
Aeroportul Paris-Orly este situat la , la sud de Paris. A fost construit pe un podiș  complet plat, denumit podișul Longboyau, la o altitudine de . La vest, câteva mici dealuri limitează vederea. La est, podișul se oprește rapid în Sena. Climatul aeroportului este temperat oceanic degradat. Temperaturile medii sunt mai degrabă blânde, mergând de la + 4°C în ianuarie la 19°C în august. Pe timp senin, se pot vedea Turnul Eiffel și Turnul Montparnasse înspre nord și emițătoarele de radio Sainte-Assise înspre sud.

Cele  ale sale reprezintă o șeptime din suprafața Parisului intra muros, sau echivalentul unui oraș cum este Nancy, și se repartizează pe șapte comune care fac parte din două departamente:

Note

Bibliografie

Aeroporturi din Franța
Île-de-France

Aeroportul Paris-Orly


تصوير البورتريه  هو تصوير شخص أو مجموعة من الأشخاص, وهو مثل فن البورتريه هدفه هو إظهار ملامح الوجوه وتعبيراتها

وأهم العناصر المؤثرة في تصوير البورتريه هي الإضاءة، حيث تعبير الوجة والشخصية التي يعكسها قد يتغير بتغيير الضوء الساقط عليه

فمثلا في التصوير الخارجي، يعتبر أسوا وقت لتصوير الوجه هو عندما تكون الشمس مرتفعه في وسط السماء فالوجوه يكون مضاءة بقوه من أعلى مما يجعل العينين في عمق ظل أسود, ولكن عندما يكون السماء بها غيوم فإن تصوير الوجه يكون جميلا

وكل ما كانت الصورة قريبة واضاءتها طبيعية كل ما كانت الصورة أجمل ، مثلا يمكن التصوير بجانب نافذة يأتي منها نور الشمس الطبيعي ويكون موضوع على هذه النافذة ستارة شفافة لونها أبيض لتشتيت النور المركز الحاد ، على أن تكون العيون بالثلث الأعلى من الصورة ويفضل المصورين استخدام فتحة العدسة رقم 8 لتصوير البورتريه، يفضل تصوير البورتريه بفتحة عدسة اقل من 3 ليظهر العزل للخلفية ويبدي جمال أكثر للصورة.

تصوير البورتريه في الخارج
يعتبر تصوير البورتريه الخارجي، بما فيه من طبيعة، وعدم تصنع، ملائما لتصوير الأولاد من كل الأعمار، وهو ملائم وضروري للنشاطات الخارجية وتصويرها كالرياضين والمزارعين وغيرهم.

مراجع

انظر أيضا
 صور

تصوير حسب النوع الفني

تصوير البورتريه


Chiara e Serafina, ossia I pirati (título original en italiano; en español, Clara y Serafina, o sea Los piratas) es una ópera semiseria en dos actos con música de Gaetano Donizetti y libreto en italiano de Felice Romani. Se estrenó en el Teatro de la Scala de Milán el 26 de octubre de 1822.

Personajes

Discografía

Notas y referencias

Enlaces externos

 Ficha en la base operone

Óperas basadas en piezas de teatro
Óperas de Gaetano Donizetti
Óperas de 1822
Óperas en italiano
Óperas estrenadas en Milán

Chiara e Serafina


El término adversario, del latín adversarius, se refiere a una persona, grupo o fuerza contraria o enemiga. En el marco de un juego, de una justa, el adversario es la parte contraria u opuesta.

Otros

Ficción
Adversario (cómic), personaje ficticio de Marvel Comics.

Música
 Ad·ver·sary, proyecto de música industrial de Toronto (Canadá) dirigido por Jairus Khan.

Criptografía y criptología
En este caso un adversario (adversary en su denominación angloamericana) es un código malicioso cuya finalidad es la de impedir a los usuarios legítimos de un criptosistema el poder realizar su función (principalmente la confidencialidad, la integridad del sistema y la disponibilidad de los datos). En esos casos los esfuerzos de un adversario pueden estar orientados a :
descubrir datos secretos,
a la corrupción de datos,
a la suplantación de identidad (spoofing en su denominación angloamericana) del editor de un mensaje o de su receptor
acciones orientadas a poner el sistema en modo de parada por un tiempo determinado.

Sistema acusatorio
"El sistema penal acusatorio es un sistema adversarial, donde las partes (la Fiscalía y la Defensa), se enfrentan en igualdad de oportunidades ante un juez imparcial, quien con base en las pruebas y argumentos, decide si condena o absuelve".

Litigio
El litigio (del latín Litigio; en inglés, legal case) es un conflicto de intereses calificado y elevado a una autoridad jurisdiccional, por parte de un sujeto de derecho, con una intención o pretensión contra otro que manifiesta una resistencia o que se opone al planteamiento del primero

Judaísmo
Adversario es uno de los nombres que se le dan a Satán o Satanás.

Referencias

Enlaces externos

Relaciones interpersonales

Adversario


Den polsk-russiske krig (1654–1667) er også kaldt krigen om Ukraine, og det var den sidste store krig mellem Storfyrstedømmet Moskva og Det polsk-litauiske samvelde. Krigen er kendt i Polen som en del af "syndfloden", og krigen endte med, at Storfyrstedømmet Moskva udvidede sine landområde, hvilket markerede begyndelsen på Russlands fremvækst som en stormagt i Østeuropa.

Litteratur

 Malov A.V. Russo-Polish War (1654–1667). Moscow: Exprint, 2006. .

Eksterne henvisninger
 Den russisk-polske krig, 1654-1667 (engelsk)
 Storfyrstedømmet Moskvas krig og Polens nedgangstid (engelsk)

Polens historie
Rusland i 1600-tallet
Russiske krige
Polske krige
Ukraines historie
Litauens historie

Den polsk-russiske krig (1654–1667)


المطالب الخمسون التي مطالب وضعها حسن البنا المرشد للعام لجماعة الإخوان المسلمين ومؤسس الجماعة والتي أرسلها لحكام الدول الإسلامية في رسالة نحو النور ومطالبتهم بتطبيق النظم الإسلامية وإصلاح نظم الحكم من منظور إسلامي. وقد رفع المرشد حسن البنا خطاباً موجزا لملوك وأمراء ورجال حكومات البلدان الإسلامية وأعضاء الهيئات التشريعية والجماعات الإسلامية وأهل الرأي والغيرة في العالم الإسلامي. وقد جاء في آخر هذا الخطاب بيان خمسين مطلباً من المطالب العملية التي تنبني على تمسك المسلمين بإسلامهم وعودتهم إليه في شأنهم وعرفت هذه المطالب بالمطالب الخمسين وقد أوردها المرشد في رسالته إلي حكام المسلمين رسالة نحو النور.

اقسام المطالب
ويذكر حسن البنا هذه المطالب قائلا: ""أما رؤوس مناحي الإصلاح المرتكز على الروح الإسلامي الصحيح فهي :"" ثم تم ادراجها مقسمة في عدة اقسام هي:
 اولا: الناحية السياسية والقضائية والإدارية، وهي عشرة مطالب
 ثانيا: الناحية الاجتماعية والعلمية، وهي ثلاثون مطلب
 ثالثا: الناحية الاقتصادية، وهي عشرة مطالب.

الناحية السياسية والقضائية والإدارية
 القضاء على الحزبية وتوجيه قوى الأمة السياسية في وجهة واحدة وصفّ واحد.
 إصلاح القانون حتى يتفق مع التشريع الإسلامي في كل فروعه.
 تقوية الجيش والإكثار من فرق الشباب وإلهاب حماستها على أسس من الجهاد الإسلامي.
 تقوية الروابط بين الأقطار الإسلامية جميعا، وبخاصة العربية منها تمهيدا للتفكير الجدي العملي في شأن الخلافة الضائعة.
 بث الروح الإسلامي في دواوين الحكومة بحيث يشعر الموظفون جميعا بأنهم مطالبون بتعاليم الإسلام.
 مراقبة سلوك الموظفين الشخصي وعدم الفصل بين الناحية الشخصية والناحية العملية.
 تقديم مواعيد العمل في الدواوين صيفا وشتاء حتى يعين ذلك على الفرائض ويقضي على السهر الكثير.
 القضاء على الرشوة والمحسوبية والاعتماد على الكفاية والمسوغات القانونية فقط.
 أن توزن كل أعمال الحكومة بميزان الأحكام والتعاليم الإسلامية، فتكون نظم الحفلات والدعوات والاجتماعات الرسمية والسجون والمستشفيات بحيث لا تصطدم بقاعدة بتعاليم الإسلام، وتكون الدوريات في الأعمال على تقسيم لا يتضارب مع أوقات الصلاة.
 استخدام الأزهريين في الوظائف العسكرية والإدارية وتدريبهم.

الناحية الاجتماعية والعلمية
 تعويد الشعب احترام الآداب العامة، ووضع إرشادات معززة بحماية القانون في ذلك الشأن، وتشديد العقوبات على الجرائم الأدبية.
 علاج قضية المرأة علاجا يجمع بين الرقى بها والمحافظة عليها وفق تعاليم الإسلام، حتى لا تترك هذه القضية التي هي أهم قضايا الاجتماع تحت رحمة الأقلام والآراء الشاذة من المفرطين والمفرطين.
 القضاء على البغاء، بنوعيه السري والعلني، واعتبار الزنا مهما كانت ظروفه جريمة منكرة يجلد فاعلها.
 القضاء على القمار بكل أنواعه من ألعاب ويناصيب ومسابقات وأندية.
 محاربة الخمر كما تحارب المخدرات، وتحرمها وتخليص الأمة من شرورها.
 مقاومة التبرج والخلاعة وإرشاد السيدات إلى ما يجب أن يكون، والتشديد في ذلك بخاصة على المدرسات والتلميذات والطبيبات والطالبات ومن في حكمهن.
 إعادة النظر في مناهج تعليم البنات ووجوب التفريق بينها وبين مناهج تعليم الصبيان في كثير من مراحل التعليم.
 منع الاختلاط بين الطلبة والطالبات، واعتبار خلوة أي رجل بامرأة لا تحل له جريمة يؤاخذان بها.
 تشجيع الزواج والنسل بكل الوسائل المؤدية إلى ذلك، ووضع تشريع يحمي الأسرة ويحض عليها ويحل مشكلة الزواج.
 إغلاق الصالات والمراقص الخليعة وتحريم الرقص وما إلى ذلك.
 مراقبة دور التمثيل وأفلام السينما والتشديد في اختيار الروايات والأشرطة.
 تهذيب الأغاني واختيارها ومراقبتها والتشديد في ذلك.
 حسن اختيار ما يذاع أو يعرض على الأمة من برامج ومحاضرات وأغاني وموضوعات واستخدام الإذاعة والتلفاز في تربية وطنية خلقية فاضلة.
 مصادرة الروايات المثيرة والكتب المشككة المفسدة والصحف التي تعمل على إشاعة الفجور وتستغل الشهوات استغلالا فاحشا.
 تنظيم المصايف تنظيما يقضى على الفوضى والإباحية التي تذهب بالغرض الأساسي من الاصطياف.
 تحديد مواعيد افتتاح وإغلاق المقاهي العامة ومراقبة ما يشتغل به رواده وإرشادهم إلى ما ينفعهم وعدم السماح لها بهذا الوقت الطويل كله.
 استخدام هذه المقاهي في تعليم الأميين القراءة والكتابة ويساعد على ذلك هذا الشباب المتوثب من رجال التعليم الإلزامي والطلبة
 مقاومة العادات الضارة اقتصاديا أو خلقيا أو غير ذلك وتحويل تيارات الجماهير عنها إلى غيرها من العادات النافعة، أو تهذيب نفسها تهذيبا يتفق مع المصلحة وذلك كعادات الأفراح والمآتم والموالد والزار والمواسم والأعياد وما إليها، وتكون الحكومة قدوة صالحة في ذلك.
 اعتبار دعوة الحسبة ومؤاخذة من يثبت عليه مخالفة شيء من تعاليم الإسلام أو الاعتداء عليه، كالإفطار في رمضان وترك الصلاة عمدا أو سب الدين وأمثال هذه الشؤون.
 ضم المدارس الإلزامية في القرى والمساجد وشمولها معا بالإصلاح التام من حيث الموظفين والنظافة وتمام الرعاية، حتى يتدرب الصغار على الصلاة ويتدرب الكبار على العلم.
 تقرير التعليم الديني مادة أساسية في كل المدارس على اختلاف أنواعها كل بحسبه وفي الجامعة أيضا.
 تشجيع تحفيظ القرآن في المكاتب العامة الحرة، وجعل حفظه شرطا في نيل الإجازات العلمية التي تتصل بالناحية الدينية واللغوية، مع تقرير حفظ بعضه في كل مدرسة.
 وضع سياسة ثابتة للتعليم، تنهض به وترفع مستواه، وتوحد أنواعه المتحدة الأغراض والمقاصد، وتقرب بين الثقافات المختلفة في الأمة، وتجعل المرحلة الأولى من مراحله خاصة بتربية الروح الوطني الفاضل والخلق القويم.
 العناية باللغة العربية في كل مراحل التعليم وإفرادها في المراحل الأولى عن غيرها من اللغات الأجنبية.
 العناية بالتاريخ الإسلامي والتاريخ الوطني التربية الوطنية وتاريخ حضارة الإسلام.
 التفكير في الوسائل المناسبة لتوحيد الأزياء في الأمة تدريجيا.
 القضاء على الروح الأجنبية في البيوت من حيث اللغة والعادات والأزياء والمربيات والممرضات..الخ، وتصحيح ذلك وبخاصة في بيوت الطبقات الراقية.
 توجيه الصحافة توجيها صالحا وتشجيع المؤلفين والكاتبين على طرق الموضوعات الإسلامية الشرقية.
 العناية بشؤون الصحة العامة، من نشر الدعاية الصحية بمختلف الطرق والإكثار من المستشفيات والأطباء والعيادات المتنقلة وتسهيل سبل العلاج.
 العناية بشأن القرية من حيث نظامها ونظافتها وتنقية مياهها ووسائل الثقافة والراحة والتهذيب فيها.

ثالثا : في الناحية الاقتصادية
 تنظيم الزكاة دخلا ومنصرفا بحسب تعاليم الشريعة السمحة، والاستعانة به في المشروعات الخيرية التي لابد منها كملاجئ العجزة والفقراء واليتامى وتقية الجيش.
 تحريم الربا وتنظيم المصارف تنظيما يؤدي إلى هذه الغاية، وتكون الحكومة قدوة في ذلك بإلغاء الفوائد في مشروعاتها الخاصة بها كبنك التسليف والسلف الصناعية وغيرها.
 تشجيع المشروعات الاقتصادية والإكثار منها، وتشغيل العاطلين من المواطنين فيها واستخلاص ما في أيدي الأجانب منها للناحية الوطنية البحتة.
 حماية الجمهور من عسف الشركات المحتكرة وإلزامها حدودها والحصول على كل منفعة ممكنة للجمهور.
 تحسين حال الموظفين الصغار برفع مرتباتهم واستبقاء علاواتهم ومكافأتهم وتقليل مرتبات الموظفين الكبار.
 حصر الوظائف وخصوصا الكثيرة منها، والاقتصار على الضروري، وتوزيع العمل على الموظفين توزيعا عادلا والتدقيق في ذلك.
 تشجيع الإرشاد الزراعي والصناعي والتجاري، والاهتمام بترقية الفلاح والصانع من الناحية الإنتاجية.
 العناية بشؤون العمال الفنية والاجتماعية، ورفع مستواهم في مختلف النواحي الحيوية.
 استغلال الموارد الطبيعية كالأرض البور والمناجم المهملة وغيرها.
 تقديم المشروعات الضرورية على الكماليات في الإنشاء والتنفيذ.

انظر أيضا
الأصول العشرون
رسالة التعاليم
مذكرات الدعوة والداعية

المصادر

وصلات خارجية

الإخوان المسلمون
كتب عن الإيديولوجيات

المطالب الخمسون


El Abierto de Estados Unidos 1975 es un torneo de tenis disputado en superficie dura, siendo el cuarto y último torneo del Grand Slam del año.

Finales

Senior

Individuales masculinos

 Manuel Orantes vence a  Jimmy Connors, 6–4, 6–3, 6–4

Individuales femeninos

 Chris Evert vence a  Evonne Goolagong Cawley, 5–7, 6–4, 6–2

Dobles masculinos

 Jimmy Connors /  Ilie Năstase vencen a  Tom Okker /  Marty Riessen, 6–4, 7–6

Dobles femeninos

 Margaret Court /  Virginia Wade vencen a  Rosemary Casals /  Billie Jean King, 7–5, 2–6, 7–6

Dobles mixto

 Rosemary Casals /  Dick Stockton vencen a  Billie Jean King /  Fred Stolle, 6–3, 7–6

Junior

Individuales masculinos

 Howard Schoenfield vence a  Chris Lewis, 6–4, 6–2

Individuales femeninos

 Natasha Chmyeva vence a  Greer Stevens, 6–7, 6–2, 6–2

Dobles masculinos
El torneo comenzó en 1982

Dobles femeninos
El torneo comenzó en 1982

Enlaces externos
 Sitio oficial

Referencias

Abierto de Estados Unidos 1975

Abierto de Estados Unidos 1975


Someri (, en ) est une île située dans le golfe de Finlande.

L'île fait partie du raïon de Vyborg de l'oblast de Léningrad en Russie.

Géographie
Il est situé en face de Virolahti, à environ 25 kilomètres du continent et à neuf kilomètres de la frontière maritime finlandaise.
Le point culminant de l'île est à 16 mètres au-dessus du niveau de la mer.

Histoire

Références

Voir aussi

Bibliographie

 .

Articles connexes
 Îles extérieures du golfe de Finlande

Liens externes

Narvi

Île du golfe de Finlande
Île dans l'oblast de Léningrad
Ancienne commune en Finlande
Îles extérieures du golfe de Finlande
Phare en Russie

Someri


Leigh Hoffman (né le 11 juin 2000) est un coureur cycliste australien, spécialisé dans les disciplines de vitesse sur piste. Il est notamment  champion du monde de vitesse par équipes en 2022.

Biographie
En 2016, Leigh Hoffman déménage de Whyalla à Adélaïde pour rejoindre le SA Sports Institute, pour suivre un programme adapté entre l'école et l'entrainement sur piste. En août 2018, il participe aux mondiaux sur piste juniors (moins de 19 ans), où il se classe quatrième du tournoi de vitesse (après avoir réalisé le deuxième temps des qualifications) et sixième du keirin. En 2021, lors des championnats d'Australie, il est deuxième de la vitesse par équipes et troisième de la vitesse individuelle. L'année suivante, il devient champion d'Australie de vitesse par équipes et se classe deuxième du keirin.

En avril 2022, lors de la manche de Coupe des nations de Glasgow, il gagne la vitesse par équipes avec Matthew Richardson et Thomas Cornish, en battant la France en finale. Fin juillet, il remporte l'or en vitesse par équipes aux Jeux du Commonwealth. Lors des mondiaux de Saint-Quentin-en-Yvelines, il devient champion du monde de vitesse par équipes, en mettant fin au règne des sprinteurs néerlandais. Il joue un rôle important dans ce succès, car en tant que démarreur, il est le troisième homme à passer sous la barre des 17 secondes dans un premier tour, avec un temps record de 16,949 secondes.

Palmarès

Championnats du monde

Coupe des nations
 2022
  de la vitesse par équipes à Glasgow (avec Matthew Richardson et Thomas Cornish)
 2023
  de la vitesse par équipes à Jakarta (avec Matthew Richardson et Thomas Cornish)
  de la vitesse par équipes à Milton (avec Matthew Glaetzer et Matthew Richardson)

Jeux du Commonwealth

Championnats d'Océanie

Championnats d'Australie
 2021
  de la vitesse par équipes
  de la vitesse
 2022
  Champion d'Australie de vitesse par équipes
  du keirin
 2023
  Champion d'Australie de vitesse par équipes

Notes et références

Liens externes

Coureur cycliste australien
Coureur cycliste sur piste
Naissance en juin 2000
Champion du monde de cyclisme sur piste

Leigh Hoffman


The A45 is a major road in England.  It runs east from Birmingham past the National Exhibition Centre and the M42, then bypasses Coventry and Rugby, where it briefly merges with the M45 until it continues to Daventry. It then heads to Northampton and Wellingborough before running north of Rushden and Higham Ferrers and terminating at its junction with the A14 in Thrapston.

Prior to the construction of the M6 motorway, it was the main route from the Midlands to Ipswich and to the Haven ports. When the A1-M1 link road section of the current A14 opened in 1994, most of the A45 to the east of Cambridge was re-designated as the A14 and some sections to the west were downgraded to B-roads (including the B645 between Higham Ferrers and St Neots).

History
The original (1923) route of the A45 was Birmingham to Ipswich. The road was extended to Felixstowe in 1935, replacing the A139 (see this on SABRE Maps). Around the same time, the A45 was rerouted around the south of Coventry when the city's southern bypass was completed ).

Initially, the A45 passed through Ipswich to Felixstowe; when the Ipswich bypass was completed in 1985, the road was diverted to pass over the Orwell Bridge which opened in 1982.

A bypass for the village of Eltisley was built in 1972, along with a bypass on the B1040 road. The  £8 million St Neots bypass opened in December 1985 on what was then the A45.

Bypasses and realignments
Small Heath (Now bypassed to the south)
Meriden (Now bypassed to the north)
Coventry (An early bypass to the south)
Daventry (The route now follows the ring road)
Weedon Bec and Flore (Bypassed to the north)
Northampton (Bypassed, the former route being A4500)
Higham Ferrers (Bypassed to the west of the town)

Re-designation
When the new A14 link road between the A1 near Huntingdon and the M1 (at its junction with the M6) was opened to traffic in the mid-1990s, the Cambridge to Felixstowe stretch of the A45 was re-designated as the A14 (and many of the villages the route went through were bypassed) and the St Neots to Cambridge section became part of an extended A428. The route through Felixstowe at the end of the A14 is now the A154.

Route

Birmingham to Dunchurch
The road starts on the A4540 Birmingham Ring Road, bypassing Small Heath and crossing the B4145. It passes over the River Cole and meets the A4040 at a grade-separated junction at the Swan Shopping Centre in Yardley. It meets the B425 at traffic lights in Sheldon, then enters the borough of Solihull. The section of the A45 from Birmingham city centre to the M45 is all dual carriageway — urban dual carriageway with traffic lights until Birmingham Airport, then rural grade-separated between the airport and Coventry. The Bickenhill Junction (grade-separated) intersects with the B4438, a dual carriageway access road for the airport, N.E.C. and Birmingham International railway station. There is another grade-separated junction with the M42 junction 6 (three level grade separation with roundabout). On this junction, there is also access to the National Motorcycle Museum. The road meets the A452 at Stonebridge at a grade separated junction and passes over the River Blythe where the road briefly enters Warwickshire. Meriden is bypassed to the north. The Heart of England Way passes under the road, and the road enters the borough of Coventry.

The A45 becomes an urban road and skirts the south side of Coventry, crossing the A4114 near Allesley Park, the B4101 at Tile Hill, West Coast Main Line, A429 and B4113. Beyond here the road takes a more rural nature, with a grade-separated junction with the A46 and the A444  (three level roundabout with underpass for the A46 and the A444, and an overpass for the A45). Between here and the next junction, the A45 runs concurrent with the A46. The Tollbar End roundabout was one of the busiest in the Midlands. It had exits for the A46 north / Coventry Eastern Bypass, Coventry Airport and B4110. In early 2017, the Tollbar End roundabout was upgraded and the junction is now a roundabout interchange with an underpass for the A46. Crossing the River Avon, the road re-enters Warwickshire. The A423 exits to the south-east at a (grade-separated) forked junction near the former Peugeot factory. The A445 crosses at a roundabout near Ryton on Dunsmore, followed by the War Memorial Roundabout with the B4455 Fosse Way. This Portland stone memorial obelisk on the roundabout just north of Stretton-on-Dunsmore commemorates King George V's review of the 29th Division before they were sent to Gallipoli. There is a further grade-separated junction with the A4071 and B4453 towards Rugby. The final roundabout on this section is the start of the M45 and the B4429. For , the A45 runs concurrent with the M45 until a fairly new junction beyond Dunchurch. The B4429 carried the A45 until the new junction was built.

Dunchurch to Thrapston
Heading towards Daventry, the road is single carriageway. The road passes two prisons: HMP Onley and HMP Rye Hill. After Willoughby, the road enters Northamptonshire, where it crosses the Oxford Canal and Grand Union Canal near Braunston. The Jurassic Way crosses the road here. The road enters Daventry and briefly runs concurrent with the A425 heading to Leamington Spa, then heads south-east on the Daventry bypass, here called the Stefen Way. The road meets the B4038 at a roundabout where the A425 exits. The road heads west past Dodford and then bypasses Weedon Bec, crossing the West Coast Main Line and Grand Union Canal and then meets the A5 at a roundabout constructed as part of the Daventry Development Link Road realignment which opened on 15 November 2018.
 This road also bypasses Flore, before meeting the grade-separated M1 Junction 16, briefly running concurrent with the M1.

The A45 resumes at M1 Junction 15 as a dual carriageway, heading around the south side of Northampton. It then meets the older route (made of sections of the A5076 and A4500) at the A45 / A508 grade-separated junction, near Northampton High School. It then crosses the River Nene and Nene Way, and after that, there is a large grade-separated junction with the A428 and the A5095). This section is concurrent with the A43, which exits at a grade-separated junction near Weston Favell. The grade-separated junction with the end of the A5076 is also the exit for Billing Aquadrome. The road has a grade-separated junction with the B573 near Earls Barton. The road then meets the Wellingborough bypass (A509) at a roundabout, although there is a segregated turn lane for westbound traffic wishing to continue on the A45. It runs concurrently with the A509 to the grade-separated junction  near the bridge over the River Nene, where the A509 exits south near Irchester Country Park. East of Wellingborough, the road crosses the Midland Main Line. There is a grade-separated junction for the A5001 into Rushden and the route runs alongside the River Nene, offering a second turning to Rushden at a roundabout with the A5001 again; at this second junction, the original route to the A1 has been reclassified the B645. At the roundabout with the A6 near Higham Ferrers, it starts the follow the former route of the A605. The section of dual carriageway from the M1 now ends at the next roundabout and the route from there is now single carriageway. This is the start of the Raunds bypass. The next roundabout is with the B663. The route bypasses Ringstead and the A45 finishes at a grade-separated junction with the A14 (roundabout with overpass for the A14) near Thrapston.

References

External links
SABRE - The A45

Roads in England
Transport in Birmingham, West Midlands
Transport in Leicestershire
Transport in Northamptonshire
Roads in Warwickshire
Roads in the West Midlands (county)
Roads in Coventry
Proposed roads in the United Kingdom
Wellingborough
Transport in Northampton

A45 road


HMS Atheling (D51) was a Royal Navy Ruler-class escort carrier of the Second World War. She was a US built ship provided under lend lease and returned to the US at the end of hostilities.

History

She was built by the Seattle-Tacoma Shipbuilding Corporation (Tacoma, Washington) under Maritime Commission Contract. She was launched 7 September 1942, sponsored by Mrs. Richard P. Luker. The ship was commissioned on 12 July 1943 as USS Glacier AVG-33 under the command of Commander Ward C. Gilbert.  Her designation was changed to CVE-33 on 15 July 1943. Final work was carried out at  US Navy Yard Puget Sound in July and she was transferred to the Royal Navy on 31 July 1943 at Vancouver, British Columbia

Following formal transfer the ship was sent to the Royal Canadian Navy dockyard at Esquimalt for conversion for British use. Following the work she was commissioned as Atheling on 28 October. She sailed via the Panama Canal and New York arriving at the Clyde UK in January 1944 and underwent further modification there to operate fighter aircraft.

Atheling ferried RN squadrons to the Far East in April 1944: 822 NAS and 823 NAS with their Fairey Barracudas at Madras on 11 April and 1837 NAS and 1838 NAS (Vought Corsair II) disembarked at Ceylon on 13 April,

At Trincomalee Atheling took on 1383 NAS and  899 NAS aircraft and personnel; ten Corsair and ten Supermarine Seafires respectively.

From November 1944 into 1945, she was engaged on aircraft ferry duties for British and US fleets. After the war she was used as troopship before return to the US.

From October 1945 to April 1946, her commanding officer was Capt. John Inglis, who was to become director of Naval Intelligence in July 1954.

Atheling put into Norfolk, Virginia, 6 December 1946 for return to the United States.  Her name was stricken from the Naval Register 7 February 1947 and she was sold to National Bulk Carriers as the merchant ship Roma 26 November 1947.  She was scrapped in Italy in November 1967.

Design and description
These ships were all larger and had a greater aircraft capacity than all the preceding American built escort carriers. They were also all laid down as escort carriers and not converted merchant ships. All the ships had a complement of 646 men and an overall length of , a beam of  and a draught of . Propulsion was provided a steam turbine, two boilers connected to one shaft giving 9,350 brake horsepower (SHP), which could propel the ship at .

Aircraft facilities were a small combined bridge–flight control on the starboard side, two aircraft lifts  by , one aircraft catapult and nine arrestor wires. Aircraft could be housed in the  by  hangar below the flight deck. Armament comprised: two 4 in/50, 5 in/38 or 5 in/51 Dual Purpose guns in single mounts, sixteen 40 mm Bofors anti-aircraft guns in twin mounts and twenty 20 mm Oerlikon anti-aircraft cannons in single mounts. They had a maximum aircraft capacity of twenty-four aircraft which could be a mixture of Grumman Martlet, Vought F4U Corsair or Hawker Sea Hurricane fighter aircraft and Fairey Swordfish or Grumman Avenger anti-submarine aircraft.

Notes

References

External links

HMS ATHELING (D 51) - Ruler-class Escort Aircraft Carrier

Ruler-class escort carriers
Ships built in Tacoma, Washington
1942 ships

HMS Atheling


În România, învățământul preuniversitar este structurat pe niveluri, forme de învățământ și, dacă este cazul, pe filiere și profiluri, furnizâd condițiile necesare pentru dobândirea competențelor necesare în viața profesională ulterioară

Învățământul liceal, vocațional și tehnologic, învățământul profesional și învățământul postliceal reflectă specializările și calificările agreate de Ministerul Educației, în conformitate cu Registrul național al calificărilor; Ele sunt aprobate prin Hotărâre de Guvern.

Învãțãmântului liceal și postliceal vocațional din România este organizat pe urmãtoarele profiluri:
Profil Militar, de Ordine și Securitate Publicã:
Specializarea științe sociale;
Specializarea Matematicã-informaticã.
Profil Teologic:
Specializarea Teologie: teologic ortodox;
Specializarea Teologie: patrimoniu cultural;
Specializarea Teologie: teologic catolic, teologic unitarian, teologic reformat, teologic baptist,etc.
Profil Artistic:
Specializarea Arhitecturã;
Specializarea Arte ambientale și design;
Specializarea Arte plastice și decorative;
Specializarea Muzicã;
Specializarea Coregrafie;
Specializarea Arta actorului.
Profil Pedagogic:
Specializarea Învățător-educatoare;
Specializarea Bibliotecar-documentarist;
Specializarea Instructor-animator;
Specializarea Instructor pentru activitãți extrașcolare;
Specializarea Pedagog școlar
Profil Sportiv:
Specializarea Instructor sportiv;

Învățământul românesc
Școli

Educație vocațională


Ummagumma, Pink Floyd'un 1969'da çıkardığı progresif ve psychedelic müzik tarzında olan bir çift albümdür. Albümün ilk bölümü, o zamanki önemli parçalarının çalındığı bir canlı kayıtken, ikinci tarafı grubun üyelerinden her birinin ayrı bestelediği parçalardan oluşmaktadır.

Gelişimi
Ummagumma bir çift albümdür. Albümün ilk tarafı 27 Nisan 1969'da, Mothers Club, Birmingham ve bir sonraki hafta, 2 Mayıs'ta, Manchester College of Commerce'de (Manchester Ticaret Koleji) kaydedilmiştir. Albümün ikinci kısmı ise dört solo bölümden oluşmaktadır. David Gilmour, Richard Wright, Nick Mason ve Roger Waters'tan her birine yarım plaklık yer verilmiştir.

Albüm, İngiltere'de 25 Ekim 1969'da, Amerika'da ise 10 Kasım'da piyasaya sürülmüştür. Albüm, İngiltere listelerinde 5. sıraya gelebilirken, Amerika'da 74. sıraya kadar çıkarak Pink Floyd'un Amerika'da ilk defa ilk 100'e girebilmesini sağlamıştır. Amerika'da, albüm Şubat 1974'te Gold olurken, Mart 1994'te de Platinum olmuştur.

1987'de, albüm çift CD olarak piyasaya tekrar sürülmüştür. Dijital olarak geliştirilmiş versiyonu İngiltere'de 1994'te çıkarken Amerika'da 1995'te piyasa sürülmüştür. Orijinal plak versiyonunun iç kapağında görünen Waters'ın ilk karısı, iki CD versiyonunda da görülmemektedir.

Orijinal plağın kapağı İngiltere (ve Kanada) ve Amerika versiyonlarında farklıdır. İngiliz plak kapağında, Gigi filminin müzik albümü 'Pink Floyd' harflerinin olduğu yerin hemen üstündeki duvara yaslanmıştır. Amerikan versiyonunda ise Gigi film müzikleri albümü, telif hakları yüzünden beyazlaştırılmıştır. Albüm kapağının içinde, David Gilmour'ın Elfin Meşe Ağacı'nın önünde bir resmi vardır. Ara kapağa, grubun alet edavatını Biggin Hill Airfield üzerindeki bir otobana yığılmış halde gösteren resmi koyma fikri Nick Mason'dan çıkmıştır.

Personel
 Roger Waters - bas gitar, gitar, "Grantchester Meadows"daki vokaller, "Several Species…"deki tüm ses efektleri
 David Gilmour - vokaller, gitar, "The Narrow Way"deki tüm vokal ve enstrümanlar
 Richard Wright - klavye, vokal, "Sysyphus"daki tüm enstrümanlar
 Nick Mason - davul, perküsyon, "The Grand Vizier's Garden Party"deki tüm enstrümanlar (flüt dışında)*
 Lindy Mason (Mason'un o zamanki karısı) - flüt (belirtilmemiş)

Şarkı listesi

Canlı albüm
 "Astronomy Domine" (Syd Barrett) – 8:29
 "Careful with That Axe, Eugene" (Roger Waters, Rick Wright, David Gilmour, Nick Mason) – 8:50
 "Set the Controls for the Heart of the Sun" (Waters) – 9:12
 "A Saucerful of Secrets" (Gilmour/Waters/Wright/Mason) – 12:48
 "Something Else"
 "Syncopated Pandemonium"
 "Storm Signal"
 "Celestial Voices"

Stüdyo albümü
 "Sysyphus" (Wright) – 12:59
 Part 1 – 4:29
 Part 2 – 1:45
 Part 3 – 3:07
 Part 4 – 3:38
 "Grantchester Meadows" (Waters) – 7:26
 "Several Species of Small Furry Animals Gathered Together in a Cave and Grooving with a Pict" (Waters) – 4:59
 "The Narrow Way" (Gilmour) – 12:17
 Part 1 – 3:27
 Part 2 – 2:53
 Part 3 – 5:57
 "The Grand Vizier's Garden Party" (Mason) – 8:44
 Part 1: "Entrance" – 1:00
 Part 2: "Entertainment" – 7:06
 Part 3: "Exit" – 0:38

Pink Floyd albümleri
Progresif rock albümleri
İngilizce albümler
1969 albümleri
Canlı albümler
Abbey Road Studios'ta kaydedilen albümler

Ummagumma


Margaret Gallagher (born September 14, 1960) is an American writer, socially conservative commentator, and activist. She wrote a syndicated column for Universal Press Syndicate from 1995 to 2013 and has written several books. Gallagher founded the Institute for Marriage and Public Policy, a small, socially conservative think tank. She is also a co-founder of the National Organization for Marriage (NOM), an advocacy group which opposes same-sex marriage and other legal recognition of same-sex partnerships; she has served as president and as chairman of the board of NOM.

Biography
Maggie Gallagher was born on September 14, 1960, to William Walter Gallagher Sr. and the former Darrilyn Doris Stenz. She is originally from Lake Oswego, Oregon, where she attended Lakeridge High School. She has three siblings: Kathleen, William Jr., and Colleen. Her parents were initially active in their local Catholic parish, but her mother left the Catholic Church when Gallagher was eight years of age. As a young person, Gallagher was influenced by the works of Ayn Rand and Robert A. Heinlein.

In 1982, Gallagher earned a B.A. in Religious Studies from Yale University, where she belonged to the Party of the Right in the Yale Political Union. Shortly before she was due to graduate, Gallagher became pregnant after a relationship with a fellow party member. She gave birth to a son out of wedlock. She initially planned to put the baby up for adoption, but then changed her mind. Neither of the parents thought that they should marry. According to Gallagher, her son's father eventually abandoned her and became uninterested in their child.

In her twenties, Gallagher reverted to Catholicism because her experience as a single mother made her consider the necessity of fathers and the linkage of sex to procreation. Gallagher married Raman Srivastav, a Hindu, in 1993. They have one son together.

Gallagher attended the premiere reading of 8, Dustin Lance Black's play about the trial surrounding California's Proposition 8, where a depiction of her was performed by Jayne Houdyshell. She expressed the opinion that most people would find the work "kind of dull".

Career
Early in her career, Gallagher wrote for National Review. She later worked at the City Journal, a public policy magazine and website. In 1995, she began writing a nationally syndicated column. Gallagher joined the Institute for American Values (IAV) in 1996. She later left IAV and founded the Institute for Marriage and Public Policy, a conservative think tank whose slogan is "strengthening marriage for a new generation." As of May 2011, Gallagher was president of the Institute for Marriage and Public Policy. Gallagher also co-founded the National Organization for Marriage (NOM). She was President of NOM from its founding until 2010, and she remained on the organization's board until August 2011. In 2013, the Huffington Post described Gallagher as a "leading gay marriage opponent".

In 2011, Gallagher founded the Culture War Victory Fund and served as the fund's director.

On January 2, 2013, she announced the retirement of her syndicated column, then distributed by Universal Uclick.

Gallagher later worked for the American Principles Project. In 2017, she was hired at the Benedict XVI Institute for Sacred Music and Divine Worship. She has authored several books.

Views
Gallagher is a Roman Catholic and a social conservative.  She is a signatory of the Manhattan Declaration, a November 2009 ecumenical statement calling on Orthodox, Catholic, and Evangelical Christians not to comply with rules and laws permitting abortion, same-sex marriage and other matters against their religious consciences.

Views on abortion
Gallagher opposes abortion and believes that Roe v. Wade should be overturned. She believes that most people who support legal abortion do so reluctantly because they think it is a necessary evil. Roe v. Wade was overturned in 2022.

Views on assisted suicide
Gallagher is opposed to the legalization of assisted suicide such as the Death with Dignity Act or voluntary euthanasia. Gallagher believes that state-approved suicide diminishes the value of life, especially for the elderly, sick, or vulnerable.

Views on marriage and same-sex relationships
Gallagher is a strong opponent of the legal recognition of same-sex unions and has written books toward that end. Gallagher holds that one of the purposes of marriage is always procreation and rearing children exclusively by heterosexual parents, and argues that same-sex unions diminish the value of heterosexual marriages. Gallagher has compared winning the fight to ban same-sex marriage with the fall of communism and believes that if same-sex marriage is made legal, it will mean "losing American civilization."

Gallagher advocates litigation against spouses who commit adultery and opposes laws which facilitate no-fault divorce.

Gallagher has written that "[w]e need a social institution, endowed with public authority, that teaches young men and women [...] that they need to come together in love to raise the children their bodies make together. If this is a core purpose of marriage, then same-sex unions are not marriages. If gay unions are marriages, then this is no longer what marriage is about." Further, Gallagher has written that same-sex marriage is "rooted in a false equation: Loving a man is not the same as loving a woman; a sexual union that can give rise to children is fundamentally different in kind than a union not so freighted, for good and for ill, with the fact of procreativity."

In October 2006, Gallagher suggested that gay rights groups stop promoting same-sex marriage and start vigorously advocating for civil unions. In 2010, she expressed her support for certain kinds of civil unions for same-sex couples but not available for opposite-sex couples. However, in 2012, she supported North Carolina's Amendment 1, a state constitutional amendment that banned recognition of both same-sex marriages and civil unions.

Gallagher believes that many people in the LGBT community, specifically gay men, choose to oppose what they label as the "heteronormative" constraints of a monogamous relationship, with reference to Eric Erbelding's assertion that the married gay couples he knows are "for the most part monogamous, but for maybe a casual three-way".

Gallagher has asserted that same-sex marriage is worse than polygamy, which "for all its ugly defects, is an attempt to secure stable mother-father families for children." She has also written that "once the principle [of same-sex marriage] is in the law, the next step will be to use the law to stigmatize, marginalize, and repress those who disagree with the government's new views on marriage and sexual orientation." As an example, she has cited efforts by LGBT advocates to revoke the tax-exempt status of churches that oppose same-sex marriage.

On April 8, 2009, Gallagher appeared on the NBC television show Hardball with Chris Matthews to debate the issue of same-sex marriage. During that appearance, Gallagher said, "Marriage is the only institution we have that's about bringing together the two great halves of humanity, male and female, so that children can know and be known by and love and be loved by their own mother and father."

Gallagher has stated that she will not attend a same-sex wedding if she is ever invited to one.

Views on sexuality and sex education
Gallagher believes that teaching abstinence (encouraging celibacy until legally married) should be the sole curriculum. She does not believe in instructing students in birth control or how to prevent STDs through use of condoms or safe-sex techniques and has advocated discontinuing all safer-sex education in public schools.

Gallagher has stated that "[s]exual orientation is almost certainly unchosen", but that the decision to act on that desire and to incorporate it into one's identity is a choice that bears moral reflection. She believes that "sexual desire is not its own justification" for acceptance or legal recognition of same-sex relationships.

On a February 2012 edition of Up with Chris Hayes on which Gallagher appeared for a segment on the revival of the "culture wars", Gallagher was asked by The Nation editor Richard Kim about her support of gay reparative therapy. Gallagher denied having ever supported ex-gay therapy and claimed that Kim was "making stuff up". Kim subsequently quoted from a 2001 column written by Gallagher praising Robert Spitzer for his research on the possibilities of ex-gay therapy and calling on then-President George W. Bush to support federal funding for research into ex-gay therapy. In 2013, after blogging her support for Chuck Limandri's representation of JONAH (a Jewish organization that offered support to persons with unwanted same-sex attraction), Gallagher made the following comments regarding conversion therapy:

Views on single parenting
When Dan Quayle criticized the fictional television character Murphy Brown for being an unwed mother, Gallagher wrote an op-ed for The New York Times, "An Unwed Mother for Quayle", in his defense.

Views on the 2012 presidential election
Gallagher's endorsement of candidate Rick Santorum in the 2012 Republican presidential primaries was promoted by the Santorum campaign.

Federal contracts
Gallagher received tens of thousands of dollars from the Department of Health and Human Services during 2002 and 2003 for helping the George W. Bush administration promote the President's Healthy Marriage Initiative. Gallagher testified before Congress in favor of "healthy marriage" programs but never disclosed the payments. When asked about that situation, she replied, "Did I violate journalistic ethics by not disclosing it? I don't know. You tell me…frankly, it never occurred to me."

After The Washington Post revealed this information on January 26, 2005, Gallagher claimed significant differences between her situation and that of conservative columnist Armstrong Williams. She went on to add, "I should have disclosed a government contract when I later wrote about the Bush marriage initiative. I would have, if I had remembered it. My apologies to my readers."

Gallagher received an additional $20,000 from the Bush administration for writing a report, titled Can Government Strengthen Marriage?, for the National Fatherhood Initiative, a private organization.

Bibliography
Listed by original publication date:
 Enemies of Eros: How the Sexual Revolution Is Killing Family, Marriage, and Sex and What We Can Do About It (1989). .
 The Abolition of Marriage: How We Destroy Lasting Love (1996). .
 The Age of Unwed Mothers: Is Teen Pregnancy the Problem?: A Report to the Nation (1999). .
 The Case for Marriage: Why Married People Are Happier, Healthier, and Better Off Financially with Linda J. Waite (2001). .
 The Case for Staying Married with Linda J. Waite (2005). .
 Debating Same-Sex Marriage with John Corvino (2012). New York: Oxford University Press. .

See also
 Michael McManus
 Armstrong Williams
 Bush administration payment of columnists

References

External links
 The National Organization for Marriage
 Institute for Marriage and Public Policy
 Archive of Gallagher's editorials
 Institute for American Values

1960 births
Living people
American anti-abortion activists
American columnists
Catholics from Oregon
Christian media
Converts to Roman Catholicism from atheism or agnosticism
Female critics of feminism
Lakeridge High School alumni
National Organization for Marriage people
People from Lake Oswego, Oregon
American women columnists
Writers from Portland, Oregon
Yale University alumni
21st-century American women
American anti-same-sex-marriage activists

Maggie Gallagher


Vinnıtsya (, , ), Ukrayna'nın Vinnitsa Oblastı'nın 332.400 nüfuslu kentidir.

Vinnıtsya birçok endüstri tesisine sahiptir. Otomotiv sektörüne cam ve yedek parça üretimi de yapılan kentte pırlanta işleme fabrikaları da bulunmaktadır.

Narkozu bulgulayan Piragov, Vinnıtsyalıdır. Piragov'un cam lahid içerisindeki mumyalanmış naaşı, kent merkezine 5 km uzaklıkta bulunan Piragova adlı köyde bir kilisenin alt katında bulunmaktadır.

İklim

Vinnıtsya


Rühlow steht für:
 Rühlow (Sponholz), Ortsteil der Gemeinde Sponholz im Landkreis Mecklenburgische Seenplatte in Mecklenburg-Vorpommern
 Anne-Chatrine Rühlow (1936–2023), deutsche Leichtathletin

Rühlow


Armata de Dunăre se poate referi la una din cele trei mari unități de nivel armată care au acționat pe Frontul Român pe timpul participării României la Primul Război Mondial:
 Armata de Dunăre rusă - a fost o mare unitate creată în luna noiembrie 1916 care a inclus unitățile fostei Armatei de Dobrogea, precum și unitățile ruse care acționau pe malul stâng al Dunării. Armata a fost comandată de generalul Vladimir Saharov
 Armata de Dunăre germană - a fost o mare unitate creată în luna noiembrie 1916 care a inclus unitățile germane, bulgare și turce care au trecut Dunărea din Bulgaria. Armata a fost comandată de generalul August von Mackensen
 Armata de Dunăre franceză - a fost o mare unitate creată în luna octombrie 1918, după capitularea Bulgariei, fiind formată din unități franceze și aliate, care au pornit de la Salonic spre Dunăre, pentru eliberarea României. Armata a fost comandată de generalul Henri Berthelot.

Armata de Dunăre


مقياس الانفعال هو أداة تستخدم لقياس انفعال الأجسام. اخترعه إدوارد سيمونز (Edward E. Simmons) وآرثر رج (Arthur Claude Ruge) عام 1938م. يتكون النوع الشائع منه في أبسط صوره من رقاقتين مرنتين عازلتين (تظهران بالمساحة الرمادية في الصورة) تدعمان شبكة معدنية (تظهر باللون الأزرق في الصورة). ويثبت مقياس الانفعال على الجسم المراد قياس انفعاله باستخدام مادة لاصقة مناسبة، مثل سيانو أكريلات (Cyanoacrylate)ا. عندما ينفعل الجسم، ينفعل معه المقياس محدثا تغير في مقاومته الكهربائية. وتتعلق هذه المقاومة الكهربائية - التي تقاس باستخدام قنطرة وهيتستون - بالانفعال بمقدار أو بكمية تعرف بمعامل المقياس.

انظر أيضًا

 ممداد
 مقياس استطالة

المراجع

مجسات
مرونة

مقياس الانفعال


Teusina (russisk: Тявзино, Tjazvino, finsk Täysina) var en by i Ingermanland, på floden Narvas højre bred, nær byen Ivangorod.

Byen er kendt for en våbenstilstand indgået den 20. januar 1593 mellem Sverige og Rusland og for Freden i Teusina af 18. maj 1595, hvorved blandt andet russerne afstod fra alle krav på Estland og retten til at opkræve skat af lapperne "fra Österbotten helt indtil Varangerfjord" og svenskerne overdrog Kexholms slot og Kexholms län samt andre erobringer på russisk område.

Svenske østersøprovinser

Teusina


Rökkurstjarna (fræðiheiti: Silene noctiflora) er einær jurt af hjartagrasaætt upprunnin í Evrasíu, en nú víða um heim. Á Íslandi hefur hún fundist sem slæðingur.

Tilvísanir

Hjartagrasaætt
Plöntur á Íslandi

Rökkurstjarna


مدينة تاما (باليابانية 多摩市 تاما-شي ) هي مدينة تقع في طوكيو، اليابان.

في عام 2006، وصل التعداد السكاني للمدينة إلى 144,348 نسمة والكثافة السكانية 6,912.81 نسمة في الكيلومتر مربع، والمساحة الإجمالية 21.08 كم مربع. يشكل القسم الجنوبي من المدينة جزءاً من مشروع مدينة تاما الجديدة وهو أكبر مشروع تطوير سكني في اليابان.

أعلام

 شيجيو يايجاشي
 ناويا سايكي
 ريكي كيتاواكي
 كومي يوكوياما
 ناويا تامورا
 كيسوكي تسوبوي

مراجع

وصلات خارجية
 موقع مدينة تاما باللغة اليابانية

تاما (طوكيو)
مدن طوكيو

تاما (طوكيو)


Knut Hamsun (4 Ağustos 1859, Gudbrandsdal – 19 Şubat 1952, Grimstad), Norveçli yazar ve 1920 yılı Nobel Edebiyat Ödülü sahibi.

Yaşam öyküsü

İlk yılları

Daha sonraları Knut Hamsun adını alacak olan Knud Pedersen, Norveç'in kuzeyinde Gudbrandsdal sınırları içinde Vågå kasabasında doğdu. Bir terzi olan babası, kalabalık ailesini alarak, daha kuzeye, Hamaröy kasabasına göç etti. Çalışan ve işine bağlı adam, karısını kaynanasını, altı çocuğunu terzilikle zar zor geçindiriyor, üstelik oturdukları yerin sahibi rahibe borçlanıyorlardı.

Sekiz yaşında iken dayısının isteği üzerine annesiyle babası onu bir rahibin eğitimine verdiler. On dört yaşında, doğduğu kasabaya gidip orada bir tüccar yanında tezgahtarlık yaptı. Bir yıl sonra da Tranöy'de daha büyük bir tüccar yanında kalfalığa başladı. Tüccarın kızına aşık oldu fakat tüccar iflas edince ayrılmak zorunda kaldı. Bu sıralarda "Esrarengiz Adam" adında küçük bir aşk romanı yazdı. Bu roman, gezginlik yıllarında tanıştığı bir kitapçı tarafından bastırıldı. Buradan ayrılınca bir iki arkadaşıyla birlikte ucuz eşyalar satmaya başladılar. Kibrit, mum gibi şeyler satıyorlardı. Daha sonra ayrıldılar. Arkadaşı güneye Knut kuzeye gitti.

İş bulamayınca zanaat öğrenmek amacıyla bir ayakkabıcının yanına gitti.

Bir yıl sonra daha büyük, epik bir eser kaleme aldı. Henrik Ibsen'i okumuştu, onun etkisi altında bulunuyordu. "Bir Karşılaşma" adındaki bu kitabını da, Bodö'de bir kitapçı yayımladı. Daha sonra bir aşk hikâyesi daha yazdı.

Kitaplarını okuyan ailesi artık bir iş bulmanın zamanı geldi diyerek onu bir bucak müdürünün yanına yardımcı olarak verdi. Bu bucak müdürünün pek çok kitabı vardı. Björnson'un toplu eserlerini okumasına izin verilmişti. Knut bu heyecanla kitaplara sarıldı ve gözlerini bozana kadar okudu.

Bu kitapların etkisiyle Knut bir kitap daha yazdı fakat yayıncılar basmaya yanaşmadılar. Knut'un bu kitapları bir yayınevinin desteği olmadan basabilmesi için bir zenginin desteği gerekiyordu.

Aradığı kişiyi buldu. Erasmus Zahl adında bir tüccardı bu. Çok gence yardım etmişti. Knut ona yazar olmak istediğini söyledi. Son yazdığım hikâye diye başka bir yazarı verdi. Tüccar kâğıtlara değil yüzüne baktı Knut'un. Genç Hamsund tüccardan çıkarken cebine bin kron indirmişti bile.

Frida adında bir köy hikâyesi ve şiirler yazmaya başladı. Adını Knut Pederson diye değiştirdi.

Hikâyesini tamamlayınca bir vapur bileti alarak Kopenhag'a gitti. Bir kitapçıya, sonra da Norveçli bir şaire eserlerini kabul ettirme çabaları boşa çıkınca Oslo'ya döndü. Sonra göçebe olarak uzun bir yolculuğa çıktı.

Edebiyatta yükselişi
Parası tükenen Hamsun tekrar aynı tüccarın yolunu tuttu. Tüccar yardımını esirgemedi. Hamsun bu parayla bir oda kiralayıp daha önce yazdığı yazıların pek çoğunu yaktı. Makaleler, hikâyeler yazıyor bunları satmaya çalışıyordu. Parası tekrar tükenince aç kaldı ve bunu romanlaştırdı. Açlık romanı şöhretinin ilk basamağı oldu.

Bu sıkıntılar içerisindeyken, yol yapımında iş buldu. Kum ocağında kâtiplik edecek, çekilen kumların hesabını tutacaktı. Zor değildi bu iş. Çalışma ve dinlenme saatlerinde bol bol kitap okuyordu. Müsveddelere şiirler, makaleler karalıyordu. Zamanla bir hatip gibi konuşabildiğini keşfetti işçilerle sohbet ederken. Tanıştığı bir rahip ona konferans vermesini tavsiye etti. Bunun üzerine Gjövik şehrinde bir salon kiralandı. Konferans edebiyat alanında olacaktı.

Konferansı dinlemeye sadece altı kişi geldi. Altı kişiden biri olan bir yazı işleri müdürü konferansı beğendi. Çevreye konferansı övdü. Bir sonraki konferansına da sayıları artmıştı. Bu sefer yedi kişiydiler. Anlaşılan bu yörenin edebiyatla ilgilendiği yoktu. Knut evine geri döndü.

Yirmi bir yaşındaydı ama çalışmaktan ziyade yazmak istiyordu. Noelde bir arkadaşı onu çiftliğine davet etti. Arkadaşının annesi Knut'u çok sevdi ve ona bir rahip olmasını öğütledi. Ama Knut'un Amerika'ya gitmek istediğini öğrenince bu aile, Knut'a yol parası dört yüz kron ödünç verdi. O da, hemen İngilizce öğrenmeye koyuldu. Ünlü yazar Björnson'a gidip ondan bir tavsiye mektubu aldı. 1882'de Knut Amerika'ya gitmişti.

Amerika'da Björson'un mektubu bir işe yaramamıştı. Burada kimse onu tanımıyordu. Henry Johnson adında bir öğretmenle ahbap olup ondan İngilizce dersleri aldı. Onun kütüphanesini taradı. Özellikle Mark Twain onu etkilemişti. Önceler Norveççe daha sonra da, İngilizce konferanslar hazırladı. Geceli gündüzlü çalışmalardan sonra Minesota'ya geçti ve orada muhasebe işine başladı.

Sağlık problemleri

Arkadaşı Johnson karısıyla bir Avrupa gezisine çıkınca işler Knut'a kaldı. 1884 yazı ile güzü bu şekilde geçti. Bir açık arttırmada yüksek sesle konuşurken göğsünde bir sancı duydu. Öksürük nöbetiyle yere yığıldı. Doktor hızlı ilerleyen verem teşhisi koydu ve ona birkaç aylık ömrü kaldığını söyledi.

Sürpriz iyileşmesi
Knut birkaç ay hasta yattı. Ölürsem Norveç'te gömüleyim diyerek Norveç'e doğru yolculuğa çıktı. Ne kendisinin ne de dostlarının anlayamadıkları bir şekilde yol süresince kendiliğinden iyileşti. Deniz havası iyi gelmişti.

Hastalık sonrası edebiyatı

İsminin Knut Hamsun olması

Norveç'e döndüğünde bir gazete ile anlaştı. Oraya makaleler yollayacak hiç değilse böylece dinlenecekti. Çalışıyor, yazıyordu. 1885'te Mark Twain ile ilgili bir yazısında imzası Knut Hamsund, bir matbaa hatası yüzünden Knut Hamsun şeklinde basıldı. O da düzeltmeye yanaşmadı. O tarihten itibaren ismi böyle kaldı.

Amerika'ya geri dönüş

Norveç'te işinden ayrılınca tekrar aç kaldı. Bu açlığa bir yıl katlandı. Daha sonra, bir zenginin yardımıyla tekrar Amerika'ya döndü.(1888)

Amerika'da tramvaylarda biletçilik yaptı. Biletçilik işini becerememişti. Çünkü durakları aklında tutamıyordu. Kitap okumaya daldığı için yolculara haber vermiyordu. Bu yüzden işinden ayrılıp Kuzey Dakota'ya gidip tarlalarda çalıştı.

1887 sonbaharını kapsayan bu çalışmalarda cebinde biraz parayla Amerika'ya ilk geldiğinde kaldığı yerlere döndü. Artık yazmaya başlayabilirdi.

Edebiyata dönüş

Bu sürede Danimarka'ya gitti. Yazmaya azimle başladı.

"Yumruğunu yemedikçe kimsenin bırakıp gitmediği o garip şehir, Kristiania'da aç gezdiğim günlerdeydi. Tavan arasında uyanık yatıyordum. Alt katta bir saatin altıya vurduğunu duydum. Hafif aydınlanmıştı ortalık; insanlar merdivenleri inip çıkmaya başlamışlardı..." diyordu büyülenmişliğiyle.

Kağıtları üst üste yığıyor sürekli yazıyordu. Ne yazdığını iyi biliyordu. Açlık romanıydı bunlar. Yazdığı kısımları Politiken gazetesi yazı işleri müdürlerinden Edvard Brandes'e götürdü. Brandes bu karşılamayı daha sonra şöyle anlatıyordu: "Ondan daha düşkün bir başka insan pek az görmüşümdür. Düşkünlüğü elbisesinin yırtık pırtık olduğundan değildi. Ya o yüzü! Çok uzundu müsveddeler. Kendisine geri veriyordum ki, birdenbire kelebek gözlüğü gerisinde gözlerindeki ifadeyi gördüm."

Behçet Necatigil tarafından dilimize çevrilen "Göçebe" adlı kitabını ise elli yaşlarında tamamlamıştır. Üç bölümlük büyük romana yazarın verdiği genel isimdir. İlk kitap "Sonbahar Yıldızları" altında 1906'da, "Hüzünlü Havalar" 1909'da, "Son Mutluluk" 1912'de Göçebe'de toplanmıştır ve yazarın ağzından anlatılmıştır. Bu defa kitabında evliliğin zor temasını işlemeye yönelir

1920 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmıştır.

Ülkesi Norveç işgalinden önce başladığı Nazi taraftarlığını ülkesinin işgali sırasında da devam ettirmesiyle ünü ciddi şekilde lekelenmiştir. Aldığı Nobel ödülünü 1943 yılında Goebbels'e göndermiştir.

Savaş sonrası hesaplaşma mahkemelerinden "akli denge" sebep gösterilerek muaf tutulmuş ama akıl hastanesine kapatılmış, daha sonra da savaş sırasında propaganda suçu nedeniyle büyük para cezasına çarptırılmıştır. Bu süreçte başına gelenleri tek otobiyografik ve en son eseri "På gjengrodde stier" (Ot bağlamış patikalarda) kitabında anlatmıştır. Kitabın son cümlesi "Yüksek mahkeme suçlu buldu, yazarlığıma son veriyorum" şeklindedir.

19 Şubat 1952 yılında, 92 yaşında banyoda ölü bulundu. Cenazesi yakılmıştır.

Norveç'te savaştan 50 yıl sonraki nesiller, savaş sonrası hesaplaşmaları orantısız bulup, Hamsun'a daha bir anlayışla ve sahip çıkarak yaklaşmaktadırlar. 2009 yılında doğumunun  150. yılı Hamsun yılı olarak kutlanmıştır. Adı okullar, sokaklar, heykeller ve başka vesilelerle yaşatılmaktadır. Hakkında bir müze (Hamsunsenteret), bir film (Hamsun 1996) ve bir televizyon dizisi (Gåten Knut Hamsun)  yayınlanmıştır. Savaş sırasındaki tutumunun onun erken oluşmuş İngiltere ve Amerika karşıtı tavırları ve eserlerinin ilk Almanya'da tutulması sebebiyle olduğu kanaati kabul görmeye başlamıştır.

Kronolojik biyografisi

 1859 Knut doğdu babası:Peder Pedersen (1825-1907) ve annesi Tora Pedersen (1830-1919), Garmo kilisesinde vaftiz edildi.
 1862  Hamarøy'e göç ettiler.
 1868 -Halası ile birlikte kaldı ve kız kardeşi doğdu.
 1873-1874 Okulu bitirip Lom şehrine göç etti. Torsten Hesthagen (büyükbabası)nın dükkânında çalıştı.
 1875 Kuzey Norveç'e gitti.
 1876 Bodø'de ayakkabıcılığa başladı.
 1877 İlk kitabı "Den gaadefulde" (gizemli) yayınlandı. Daha sonra Bodø'yü terk etti.
 1878 "Et gjensyn" (bir tekrar görüşme) ve "Bjørger" (Bjørger) yayınlandı.
 1879 Bir tüccardan yardım alıp Norveç'i terk etti. Kopenhag'a gitti.
 1880/1881 Strindberg okudu ve Gjøvik hakkında konferanslar verdi.
 1882/1883 ABD'ye gitti.
 1884/1885 Kristopher Janson'un yardımcısı oldu.
 1886 Norveç'e döndü. Sene sonunda tekrar ABD'ye gitti.
 1887 Kum işinde çalışmaya başladı.
 1888 ABD'yi terk edip Kopenhag'a döndü. Kasımda "Sult" (Açlık)'ın ilk bölümü radikal "Ny Jord" dergisinde isimsiz olarak yayınlandı.
 1889 "Fra det moderne Amerikas Aandsliv" (Amerika'da düşünsel yaşam) adlı eseri yayınlandı. onu "Lars Oftedal" takip etti.
 1890 "Sult" Knut'un ismiyle yayınlandı. Lillesand şehrine gitti. Orada "Smaabyliv" (kasaba hayatı) ve "Fra det ubevidste Sjæleliv" (Bilinçaltı ruhsal yaşamdan)'ı yazdı.
 1891 Norveç şehirlerini gezdi. "Açlık" Berlin'de basıldı.
 1892 Kopenhag'a gitti. "Mysterier" (Gizemler) yayınlandı. Daha sonra Samsø adasına gitti ve orada "Redaktør Lynge" (editör lynge)yi yazdı.
 1893 "Redaktør Lynge" ilkbaharda yayınlandı. Parise gitti "Ny Jord" (yeni toprak)  yayınlandı.
 1894 Pan (pan) yayınlandı. Verlaine, Gauguin, Herman Bang, Johan Bojer ve Albert Langen ile tanıştı.
 1895 "Ved rikets port" (kraliyetin girişinde) yayınlandı. Norveç'e döndü ve  "Livets spill" (hayat oyunu) eserini yazdıktan sonra tekrar Paris'e yöneldi.
 1896 Edvard Munch ile buluştu. Almanya'ya gidip birçok yayıncıyla tanıştı. Eserlerinin yayın haklarını verdi.
 1898 İlk eşi Bergljot Bassøe ile evlendi.  "Aftenrøde" (akşam kızılı) "Victoria" (Viktoria) yayınlandı.
 1899 Helsingfors Universitesi hocalarıyla tanıştı.  Rusya ve Türkiye'yi gezdi.
 1900 Orta Doğu'yu gezdi ve Norveç'e geri döndü.
 1901 Doğu ile ilgili yazılar yazdı.
 1902 Kızı Victoria doğdu. "Munken Vendt" (derviş döndü) yayınlandı. Bjørnson'a taşındı.
 1903  "I Æventyrland" (masallar ülkesinde), "Kratskog" (çalı ormanı) ve "Dronning Tamara" (kraliçe tamara) yayınlandı.- Gustav Vigeland Knut Hamsun'un bir büstünü yaptı.
 1904  "Det vilde kor" (yabani koro) şiir koleksiyonu yayınlandı. Onu makalelerinin koleksiyonu olan "Sværmere" (pervaneler)  takip etti.  Houens Legat ödülünü aldı
 1905  "Stridende liv" (kavgacı yaşam) yayınlandı.
 1906 Boşandı, "Utsikten" (manzara) adındaki kısa hikâyelerinin  derlemesi yayınlandı.
 1907 Babası öldü. "Ærer de unge" (gençlere şan olsun) eserleri "Under høststjernen" (güz yıldızı altında) yayınlandı.
 1908 "Benoni og Rosa" (Benoni ve Rosa) yayınlandı.
 1909 Kendinden 22 yaş küçük son eşi Marie Andersen ile evlendi.
 1911 Kuzey Norveç'te Hamarøy'de Skogheim çiftliğini devraldı
 1912 Tore adında bir oğlu oldu. "Den siste glæde" (son sevinç) yayınlandı.
 1913 "Børn av tiden" (zamanın çocukları) yayınlandı.
 1914 Arild adında bir oğlu oldu. Birinci dünya savaşı başlayınca Hamsun Almanların tarafında savaştı.
 1917 Cecilia adında bir kızı oldu.
 1918 "Sproget i fare" (dilimiz tehlikede) yayınlandı. Güney Norveç'te Grimstad'da Nørholmen çiftliğini devraldı; gittikçe artan yazarlık gelirleriyle bunu örnek bir çiftlik haline getirse de kitaplarını genellikle pansiyon ve otellerde bitirdi.
 1919 Hamsun'un annesi öldü.
 1920 Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldı.
 1923 "Siste kapitel" (son bölüm) yayınlandı.
 1926 Bygdø'ye taşındılar.
 1927 Nørholmen'e geri döndüler. "Landstrykere" (gezginler) yayınlandı.
 1928 Çeşitli şiir araştırmalarında bulundu.
 1929 Tüm dünyada Hamsun'un yetmişinci yaşı kutlandı.
 1930 "August" (Ağustos) yayınlandı.
 1933 "Men livet lever" (ama hayat devam ediyor) yayınlandı.
 1934 10.000 Alman markı ödüle layık görüldü fakat kabul etmeyip Metal Goethe ödülünü almayı tercih etti.
 1935 Almanya ve Fransa'yı gezdi.
 1936 "Ringen sluttet" (daire tamamlandı) yayınlandı.
 1938 İtalya ve Yugoslavya'yı gezdi.
 1939 Sekseninci yaşı tüm dünyaca kutlandı. Fakat II. Dünya Savaşı başladı.
 1940 Alman birlikleri Norveç'i işgal ettiler.
 1941/1942 Alman hayranları onu baskıdan kurtardılar.
 1943 Hitler ile görüştü.
 1944 Norveçlileri Alman cezalarından korumaya çalıştı.
 1945 Alman birlikleri Norveç'ten çekildi.
 1946 Bakımevine yattı.
 1949 Savaş sonrası yazdığı "På gjengrodde stier" (Ot bağlamış patikalarda) kitabını yayınladı.
 1949 /1951 hastalandı ve durumu kötüleşti.
 1952 19 şubat'da öldü. Nørholmen'de yakıldı.

Türkçeye tercüme edilen eserleri ve hakkında yazılanlar

Eserleri
 Açlık
 Pan
 Göçebe
 Victoria
 Rosa
 Gizemler
 Hilâlin Altında
 Segelfoss Kenti
 Toprağın Bereketi
 Otların Bürüdüğü Patikalarda
 Sonbahar Yıldızları Altında
 Dünya Nimeti
 İstanbul'''da İki İskandinav Seyyah (Hilâl'in Altında-Çev. Banu Gürsaler Syvertsen)
 Uçarı''

Hakkında yazılanlar
 Beytullah İmzaoğlu, "İstanbul'da Bir Oryantalist Knut Hamsun - Türk, İçki İçmediğinden Hırsızlık da Yapmaz!,

Knut Hamsun Festivalleri
 Hamarøy 2006
 Hamarøy 2004
 Hamarøy 2002
 Hamarøy 2000
 Grimstad 2007
 Grimstad 2006
 Grimstad 2005
 Grimstad 2004
 Grimstad 2003
 Grimstad 2001
 Lom 2005
 Lom 2003
 Melbu 2007
 Hamarøy 11.04.2007
 Hamsunsenteret, Oslo 05.03.2007
 Oslo,16.09.2006
 Milano 2005
 Georgia 2005
 Tromsø 2003

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Biyografi.net
 Norveççe
 Birkaç dilde Knut Hamsun
 Hamsun araştırmaları
 Hamsun Norveç Araştırmalar
 Lom şehri Hamsun kulübü
 Hamaroy şehri Hamsun kulübü
 Hamsunsenteret hos Nordlands fylkeskommune
 Tromso Üniversitesi Hamsun Araştırmaları
 Tromso Üniv. Kütüphanesi Hamsun Bölümü
 Oslo Ulusal Kütüphanesi Hamsun Bölümü
 Hamsun's Kingdom
 Norsk Rigs Kringkastning
 Gyldendal Norsk Forlag
 Hamaroy araştırmaları
 Grimstad araştırmaları
 Lom şehri araştırmaları

1859 doğumlular
1952 yılında ölenler
19. yüzyıl Norveçli yazarları
20. yüzyıl Norveçli yazarları
Nobel Edebiyat Ödülü sahipleri
Norveçli Nobel Ödülü sahipleri
Cenazesi yakılarak icra olunan kişiler
Norveç doğumlular
Norveçli antikomünistler
Psikolojik kurgu yazarları
Norveçli tutuklular ve hükümlüler
Modernist yazarlar
20. yüzyıl Norveçli roman yazarları

Knut Hamsun


ගූගල් සිතියම් යනු ගූගල් විසින් නිර්මාණය කරන ලද වෙබ් සිතියම්කරණ සේවාවකි. It offers satellite imagery, street maps, 360° panoramic views of streets (Street View), real-time traffic conditions (Google Traffic), and route planning for traveling by foot, car, bicycle (in beta), or public transportation.

ගූගල් සිතියම්


ثلاثي معضلة لويس هي حجة تهدف إلى إثبات ألوهية يسوع. وقد عممها سي. إس. لويس في إذاعة راديو بي بي سي وفي مكتوباته. وتتلخص المعضلة بثلاثة خيارات: مجنون، أو كاذب، أو رب.

تاريخ
ذكرت الحجة بأشكال متنوعة في القرن التاسع عشر. وقد استخدمها الواعظ الأمريكي مارك هوبكينز في كتابه محاضرات عن الدلائل على المسيحية (1846), بناء على المحاضرات التي ألقاها في 1844. كما استخدمها الواعظ الإسكتلندي «الحاخام» جون دانكن حوالي 1859-1860. فقال:

إما خدع المسيح الناس بالغش المتعمد، أو كان هو مخدوعاً، أو كان إلهياً. لا بد من ثلاثي المعضلة هذه. انها محتومة.

صيغة لويس
كان لويس مؤرخاً للعصور الوسطى، وكاتبًا مشهورًا، وعالمًا في الاعتذاريات المسيحية. وقد عمم حجة ثلاثي المعضلة في مسلسل محادثات راديو بي بي سي تم نشره لاحقاً في كتاب المسيحية المجردة.

إنني أحاول هنا أن أمنع أي شخص من قول الشيء السخيف جداً الذي يقوله الكثيرون عنه: أنا مستعد لقبول يسوع كمعلم أخلاقي كبير، ولكني لا أقبل مزاعم كونه الله. هذا هو الشيء الذي لا يجب أن نقوله. فلو قال رجل مجرد الأشياء التي قالها يسوع، لما كان معلماً أخلاقياً كبيراً. إما إنه مجنون، وعلى صعيد الرجل الذي يقول إنه بيضة مسلوقة، أو إنه الشيطان من الجحيم. يجب أن تختار. إما كان هذا الرجل (كما أنه الآن) ابن الله، أو كان مجنوناً أو شيئاً أسوأ. وتستطيع أن تسكته كأحمق، أو تبصق في وجهه كعفريت أو تسجد أمامه وتدعوه الرب والله، ولكن دعنا لا نجيء بأي خزعبلات سخرية حول كونه معلم إنساني كبير. فلم يترك ذلك الباب مفتوحًا أمامنا، ولم يقصد ذلك. ...فيبدو من الواضح لي أنه لم يكن مجنوناً ولا عفريتاً: ومن ثم، وعلى أنه قد يبدو غريباً أو مرعباً أو مستبعداً، أنا يجب أن أقبل فكرة كونه الله.

تستند ثلاثي معضلة لويس إلى فكرة أن يسوع في أقواله وأفعاله كان يزعم أن يكون الله. فمثلاً، في المسيحية المجردة، يشير لويس إلى ما يقول إنه مزاعم يسوع:
 له سلطة غفران الخطايا (فيتصرف وكأنه المهان الرئيسي في كل إهانات)
 إنه الكائن الأزلي
 إنه يعتزم أن يعود للحكم على العالم في نهاية الزمن.

يقول لويس إن هذه المزاعم تستبعد بشكل منطقي إمكانية كون يسوع «معلم أخلاقي عظيم»، لأنه يعتقد أن كل من يردد مثل هذه المزاعم لا يمكن أن يكون موثوقاً فيه من ناحية الأخلاق أو العقلانية، ما لم يكن الله. وفي أماكن أخرى، يشير لويس إلى هذه الحجة بعبارة «أوت ديوس أوت مالوس هومو» («إما الله أو إنسان سيئ»)، ما يشير إلى حجة سابقة أدلى بها هنري باري لدون في 1866.

مراجع

اللاهوت الدفاعي المسيحي
سي. إس. لويس
وجهات نظر عن يسوع

ثلاثي معضلة لويس


يوحنا بولس الأول  (1912 - 1978) هو بابا الكنيسة الكاثوليكية الثالث والستون بعد المائتان بين 26 أغسطس 1978 و28 سبتمبر 1978 في واحدة من أقصر الحبريات التي عرفتها البابوية الكاثوليكية. عرف عن هذا البابا كونه حبر إصلاحي، وعزم على تطبيق مقررات المجمع الفاتيكاني الثاني بقوّة، لكن وفاته المبكرة حالت دون تحقيق ذلك، وقيل أن الماسونيون في إيطاليا قد قتلوه، في حين أن تحقيقات الفاتيكان الرسمية تنكر ذلك.

انخرط البابا في السلك الكهنوتي باكرًا، وشارك في المجمع الفاتيكاني الثاني، وشغل قبل انتخابه، عددًا من المناصب المهمة في الكنيسة الكاثوليكية كان أعلاها «بطريرك البندقية». يعد البابا أول بابا ولد في القرن العشرين وكذلك آخر بابا توفي فيه، كما يعد حتى الآن آخر بابا إيطالي، إذ إن الباباوات الذين خلفوه يوحنا بولس الثاني هو بولندي وبندكت السادس عشر ألماني وفرنسيس الأول أرجنتيني؛ عُرف هذا البابا بين الإيطاليين باسم البابا الباسم أو بسمة الله، وأطلقت عليه عدد من الوسائل الإعلام العالمية منها مجلة التايم اسم بابا سبتمبر.

يعد البابا يوحنا بولس الأول، ثالث البابوات الذين شغلوا سابقًا مركز «بطريرك البندقية» في القرن العشرين بعد بيوس العاشر ويوحنا الثالث والعشرون؛ مع بداية حبريته قام يوحنا بولس الأول باستبدال اللقب الرسمي الخاص به من «الحبر الأعظم» إلى «الراعي الأعلى»، وبهذا الاسم وجهت الدعوات الرسمية لحضور حفل التنصيب. أما اسمه البابوي فهو أول اسم مركب في تاريخ البابوية، وهو جمع لإسمي سلفيه يوحنا الثالث والعشرون وبولس السادس، كذلك فهو أول من أضاف لقب «الأول» إلى اسمه، في تاريخ السجلات البابوية.

حياته

الحياة المبكرة
ولد باسم ألبينو لوتشياني في قرية فورنو دي كانالي شمالي البندقية، يوم 17 أكتوبر 1912، وحين ولادته كان رقيق الصحة. عرف عن والدته الإيمان وحضور الصلاة في الكنيسة باستمرار؛ أما والده، كان اشتراكيًا، طاف عددًا من بلدان أوروبا بسبب طبيعة عمله؛ وهو ما دفع بعض المؤرخين للنقل أن ألبينو كان من كارهي الحزب الاشتراكي، وأنه تأثر بوالدته أكثر مما تأثر بوالده. كان للعائلة ابن آخر هو إدواردو، وابنة هي أنطونيا، بالإضافة إلى ابنتين للأب من زواج سابق كانت قد ماتت أمهما. ولعدم استقرار الأب في مهنة، كانت العائلة تعيش حياة أقرب للفقر.

العمل الكنسي

عندما كان ألبينو في الحادية عشر من عمره، أراد دخول الدير بتشجيع من والدته وكاهن القرية الآب فيليبو كارلي، وتقبل والده الأمر دون اعتراض، فانخرط في المدرسة الإكليركية عام 1923 وله من العمر أحد عشر عامًا فقط في قرية فلتر القريبة من قريته، ومنها انتقل إلى إكليركية الأبرشية في مدينة بولونو، أراد الانخراط في الرهبنة اليسوعية لكن رغبته لم تحقق.

غدا كاهنًا في 7 يوليو 1935 وله من العمر 23 سنة، وفي عام 1937 عيّن معاونًا لمدير المدرسة الإكليركية في بلونو، أرفقها بدراسة الدكتوراه في اللاهوت، وانتقل إلى الجامعة الغريغورية في روما لهذه الغاية، بموافقة شخصية من البابا بيوس الثاني عشر وأشرف على أطروحته عدد من كبار لاهوتيي ذلك العصر ومنهم فيليس كابيلو. وقد بدأ دراسته في 27 مارس 1941، وتقطعت خلال فترات من الحرب العالمية الثانية وحصل عليها أخيرًا في 23 نوفمبر 1946؛ في العام التالي أي في عام 1947 عينه مطران بلونو، معاونًا عامًا في الأبرشية، وفي عام 1958 توفيت والدته ووالده، وتزوج شقيقه وشقيقته، وفي العام نفسه عينه البابا يوحنا الثالث والعشرون أسقفًا على البندقية وله من العمر 46 سنة في الفاتيكان. ثم رفع في 15 ديسمبر 1969 إلى مرتبة بطريرك البندقية وكاردينال في الكنيسة الكاثوليكية، خلال عهد البابا بولس السادس.

بابويته

الانتخاب والتنصيب
بعد وفاة بولس السادس، تكاثر عدد المرشحين لخلافته، ولم يكن من المتوقع انتخاب خلف بشكل سريع، بل كان من المتوقع أن يطول المجمع الانتخابي، إلا أنه وكما نقلت التسريبات الصحفية اللاحقة، فإن البابا حصل على 68 صوتًا، ومع تكرار عمليات التصويت والمشاورات بين الكرادلة، اتفقوا على انتخابه، فانتخب بأغلبية 99 صوتًا مقابل الكاردينال سيري الحاصل على 68 صوتًا في حين حصل الكاردينال لورشيدو على صوت واحد، علمًا أنه لانتخاب البابا يجب الحصول على ثلثي المجمع الانتخابي.

كان القداس الإلهي الذي يتخلله حفل تتويج البابا يعود للقرن الحادي عشر ويتخلله الكثير من مظاهر الترف والبذخ يتقدمها التيرا وهو التاج البابوي ذو الثلاث طبقات للإشارة إلى السلطات الثلاث الأرضية والسماوية والزمنية، وكان يصنع من المعادن الثمينة. قام البابا بولس السادس بإلغاء تيرا وباع تاجه وهو هدية من أبرشية ميلانو ووزع ثمنه على مياتم المدينة، وعند انتخاب البابا يوحنا بولس الأول، كانت تلك المرة الأولى منذ تسعة قرون يلغى فيها «حفل التتويج» ويستبدل «بحفل التنصيب»، ويقلّد البابا فيها تاجًا أسقفيًا عاديًا إلى جانب الباليوم، وهو وشاح صوفي أبيض يرتديه كبار البطاركة والأساقفة إلى جانب البابا رمزًا للسلطة والشراكة. وعمومًا فإن كثيرًا من مظاهر الفخامة التي كانت تراق مواكب البابا كحمله على عرش خاص ونفخ الأبواق الفضية كانت قد ألغيت خلال حبرية بولس السادس ضمن سلسلة الإصلاحات التي أقرّت بعد المجمع الفاتيكاني الثاني. رغم ذلك فإن شعار البابا قد حوى على رمز التيرا، وهو آخر بابا يستخدمه في شعاره.

سياسته

عمل يوحنا بولس الأول إلى «أنسنة» مكتب البابا ودوائر الفاتيكان، كان أول بابا في العصور الحديثة تكلم بصيغة المفرد أن استخدم «أنا» بدلاً من صيغة «نحن»، وإن كان في كثير من الأحيان يتم إعادة كتابة المحاضر الرسمية لخطبه بأسلوب أكثر رسمية من قبل مساعديه المحافظين، بما في ذلك صحيفة المراقب الروماني الصادرة عن الفاتيكان. في إحدى تصريحاته قال البابا: «إن الله هو والدنا، بل أكثر من ذلك إنه والدتنا»، في إشارة مقتسبة من سفر أشعياء 14، وكان من أعماله أن دعا المؤمنين للصلاة في 10 سبتمبر من أجل نجاح مفاوضات كامب ديفيد للسلام في الشرق الأوسط.

لم ينشر البابا يوحنا بولس الأول أي دستور رعوي أو رسالة عامة، لكن من المعروف أن كان يعد رسالة عامة من أجل تأكيد خطوط المجمع الفاتيكاني الثاني، وهو الذي وصفه «بالحدث التاريخي والاستثنائي في مسيرة نمو الكنيسة»، وأراد تشديد الانضباط في حياة الكهنة وسائر المسيحيين. كان البابا محسوب على الجناح الإصلاحي التقدمي في الكنيسة الكاثوليكية لا الجناح المحافظ التقليدي، وكان صاحب مبادرات مثل تخصيص 1% من مداخيل الكنائس حول العالم لتوزع على الفقراء في العالم الثالث. استقبل البابا خورخي فيديلا وهو رئيس المجلس العسكري الأرجنتيني، ما أثار جدلاً كبيرًا في الفاتيكان، خصوصًا عندما ذكّر البابا الرئيس الأرجنتيني علنًا بانتهاكات حقوق الإنسان التي جرت في الأرجنتين خلال ما سمي «الحرب القذرة».

على صعيد اللاهوت الأخلاقي، فإن البابا كان يناقش علنًا الصيغة الإنسانية الذاتية، ويرى عدد من الصحفيين والباحثين أن «البابا كان متمسكًا بتعاليم الكنيسة التقليدية بشكل حاد، وخصوصًا مع أولئك الذين من خلال حرية التصرف لا يلتفتون للحظر الذي تفرضه الكنيسة على وسائل منع الحمل»، وهو ما كرسه لاحقًا يوحنا بولس الثاني. كذلك فإن البابا وعلى غرار سلفه بولس السادس رفض المس بقضية تبتل الكهنة، وكان يرى أن مشكلة الكهنوت ليست في التبتل بل في الإيمان، وانتقد أيضًا تجربة طفل الأنبوب دون أن يحظرها على الكاثوليك، ودعا المسيحيين لإعطاء مثل صالح، وهو ما من شأنه حسب البابا تخفيف الإلحاد:

اعتبر البابا محاورًا وكاتبًا مرموقًا، يدل على ذلك بعض الوثائق والرسائل الرعائية التي نشرها حين كان كاردينالاً، بعضها ذو طابع شخصي وخاصة مثل رسائل موجهة إلى يسوع، وداود وبينوكيو وماريا تيريزا. كان عموم الشعب يشير إلى أن يوحنا بولس الأول يتمتع «بدفئ الشخصية»، إلا أن هناك نظرة ناقدة للبابا، حول عدم «ارتقاءه إلى مسؤوليات البابوية»، خصوصًا لدى مقارنة خطبه البسيطة بخطب أسلافه بيوس الثاني عشر وبولس السادس. بعض التقارير أفادت أنه كان أول من بابا في القرن العشرين لم يقم في حياته السابقة بأي دور دبلوماسي خارجي مثل بيوس الحادي عشر ويوحنا الثالث والعشرون أو دور بارز في الكوريا الرومانية أمثال بيوس الثاني عشر وبولس السادس.

رغم ذلك، يعد البابا من أنصار الإصلاح الطقسي والإداري، وصرّح بأنه «لا يمكن القيام بإصلاح من دون المجازفة»، وأن «الأمانة لا الرتابة هي ما يريده الله في الكهنوت». وعلى الصعيد السياسي والاقتصادي انتقد البابا الماركسية والستالينية واعتبرها «خسارة للإيمان والإنسان»، وشجب الرأسمالية غير المقيدة وما «تلد من الآلام والمظالم والحروب»، لكنه كأسلافه كان نصيرًا للملكية الخاصة في التعليم الاجتماعي. كما صرّح عام 1976 أي قبل انتخابه بابا، أنه بالإمكان أن يكون المسيحي ديموقراطي أو شيوعي «فالالتزامات المختلفة مقبولة، شريطة أن يبقى الإيمان دون تغيّر ولا فساد».

رغم ذلك، فإن لشخصيته تأثيرًا في العموم، وله صورة دافئة، كما أنه رجل لطيف نوعًا ما، ووصف من قبل الصحافة بأنه «شخصية محبوبة جدًا حتى دون أن يتحدث كلمة واحدة»، يعزز ذلك كونه خطيبًا ماهرًا، إلى جانب أنه لا يمانع من الضحك، وفي وسائل الإعلام الكثير من التسجيلات الصوتية الودية.

الموت
وُجد البابا جالسًا في سريره وميتًا قبل وقت قصير من فجر يوم 29 سبتمبر 1978، أي بعد 33 يومًا فقط من ولايته البابوية، أفاد الفاتيكان أن البابا البالغ من العمر 65 عامًا قد توفي في الليلة السابقة إثر نوبة قلبية؛ لم يجر تشريح للجثة كما هو معتاد، إلى جانب تضارب التصريحات والتقارير حول أسباب الوفاة، وهو ما أدى إلى تعدد نظريات المؤامرة بشأن ذلك. بعض التقارير أفادت أن البابا قد عُثِر عليه ميتًا وفي يده بعض أوراق كان يكتبها، وبينما لم يؤكد الفاتيكان الخبر، تضاربت الأنباء حول محتوى كلمات البابا الأخيرة.

بعد الوفاة

خليفته
كان البابا أول من اختار اسمًا مركبًا ومنحوتًا من اسمي سلفيه، وعندما انتخب في 16 أكتوبر خليفته كارول فوتيلا اختار الاسم نفسه يوحنا بولس الثاني، وفي اليوم التالي وخلال القداس الأول له كبابا تطرق البابا المنتخب إلى سلفه، وقال:

التطويب

في عام 1990 افتتحت رسميًا دعوى تطويب البابا يوحنا بولس الأول بعد التماس قدمه 226 أسقف من البرازيل بينهم أربعة كرادلة، وفي 26 أغسطس 2002 أعلن المطران فينشنزو سافيو قبول الدعوى وبدء المرحلة التمهيدية لجمع الوثائق الشهادات اللازمة لبدء عملية لمنح لقب «قديس»، وفي 8 يونيو 2003 منح مجمع دعاوى القديسين موافقته على العمل، وفي 23 نوفمبر تم في كاتدرائية بيلونو مسقط رأس البابا الاحتفال بإقامة القداس الإلهي برئاسة كاردينال أوفده البابا يوحنا بولس الثاني، للصلاة من أجل العملية.

وقد خلصت لجنة التحقيق الأبرشية في 11 نوفمبر 2006 في بلونو إلى أنه قد عاش الفضائل المسيحية الثلاث «الإيمان، والرجاء والمحبة» وأنه لم يرتكب خطايا جسيمة، وبالتالي غدا البابا «مكرمًا» وهي المرحلة الأولى من مراحل التطويب. وفي يونيو 2009 تم بدء المرحلة الثانية التي تنتهي بإعلانه «طوباويًا» ويحتاج وفق قواعد الكنيسة الكاثوليكية لمعجزة تثبت تدخل الروح القدس في عملية الاختيار، ويجري حاليًا التحقيق حول معجزة مفترضة للبابا بشفاء جوزيف دي ألتامورا الذي شفي من مرض السرطان، ومع نهاية التحقيق يصبح بالإمكان إعلان البابا طوباويًا بشكل رسمي.

انظر أيضًا

 بابوية كاثوليكية.
 قائمة بابوات الكنيسة الكاثوليكية.
 الكنيسة الكاثوليكية.
 الفاتيكان.
 الكوريا الرومانية.

روابط خارجية

المراجع

إيطاليون في القرن 20
أشخاص من كانال داجوردو
الكنيسة الرومانية الكاثوليكية في القرن 20
إيطاليون معادون للشيوعية
باباوات
باباوات إيطاليون
باباوات روما
بابوات في القرن 20
تبجيل المسيحيين في القرن العشرين
خريجو الجامعة الغريغورية الحبرية
شخصيات مسيحية معاصرة
كرادلة إيطاليون
كرادلة إيطاليون في القرن 20
مدفونون في كاتدرائية القديس بطرس
مواليد 1912
وفيات 1978
وفيات بسبب نوبة قلبية
وفيات في الفاتيكان
بابوات مبجلون
كاثوليك مبجلون بواسطة البابا فرنسيس

يوحنا بولس الأول