Bacchanalia, Roma'nın MÖ 496 yılında yaşadığı kıtlık sonucu Sibylla kitaplarına danışılarak Roma'ya getirdikleri kutsal üçlüden1 tanrı Bacchus (gr. Dionysos) adına yapılan dinsel ayin ve bayramlardır. Yunanca orgia da denir.

"Uzaklardan, yosunlardan Minos'un kızı hüzünlü gözlerle, Bacchus şenliğinde taş kesilmiş bir heykel gibi , ona bakar..."2

Damascius (123 vd), Zeus'un öldürdüğü Titanların küllerinden insan ırkı doğar. Titanlar kötülüğün temsilidir. Ama tanrı soyludur. Titanların külünden yaratılan insan hem tanrısallıktan hem de kötülükten pay aldığı için ikili bir doğaya sahiptir. Ruhunda hem iyilik hem kötülük barındırır.

Orpheus'çu öğretinin de temeli sayılabilecek bu öğretide; günâhlarının kefareti için dünyaya gelen insan, kötü (Titan) yanından kurtulabilirse, özgürlüğüne kavuşacak, tanrı ile bir olma şansını elde edecektir. Bu şans Bacchus'çu ayinlere katılıp ruhu arındırarak mümkün olacaktır.

Bacchus adına düzenlenen her kutlamada; Bacchus'un etrafındaki doğanın ruhları kabul edilen dostları canlandırılır. Tanrıdan esinlenip mistik bir delilik halinde çığlıklar atarak kırlarda dolaşan bacchalar (mainaslar)3, törenlere katılan kadınlar tarafından canlandırılırdı. Kadınlar çıplak bedenlerini Nebris ile örtüp başlarına sarmaşıktan taçlar takarlardı. Bir ellerinde thyrsos öteki ellerinde kantharoslarla dolaşırlardı. Çift borulu flütlerin ezgileri ve teflerden yayılan seslerle dans ederlerdi.

Roma'da önceleri gizli kutlanan Bacchanalia törenlerinde genellikle et ve şaraptan oluşan ziyafetle başlanır, şarabın etkisiyle her çeşitten ilkel kötülükler ve aşırılıklar gün ışığına çıkardı 4. Genç kızlar ve genç erkekler alkolün de etkisiyle kendilerinden geçerek, davulların ve zillerin çıkardığı garip müzikle birlikte tüm ahlaki değerlerini bir yana bırakırdı.

Livius'a göre (39,8 vd.) Roma'daki Bacchusçu ayinler ilk önceleri kadınlar için düzenlenirdi. Zamanla ritüeller erkekleri de cezbetti. Erkekler de taraftar toplamaya başladı./(25,1,6-8). Kamu yerlerinde, Forumda, Capitolium'da, ataların töresine hiç uygun olmayan tarzda dualar eden ve kurbanlar kesen kadınlardan oluşan kalabalık gruplar görülmüştür. Rahipler ve kahinler, kadınların ve erkeklerin kafasını bulandırmıştı.

Başlangıçta bu törenlere sadece kadınlar katılabiliyordu. Campanialı bir kadın olan Pacula Anna bu geleneği bozarak erkeklerinde dine katılmasını ve törenlerin gündüzden geceye alınmasını sağladı. Böylece yaşanan ahlâksızlıklar iki katına çıktı(Liv. 39.13). Livius'a göre: Bu törenlere engel olmak isteyen kişiler hedef olarak seçildiler. Törenlere katılanların soysuz davranışları, taşkınlıkları arttı. Sahte tanıklıklar , kalpazanlıklar, sahte mühürler çığırdan çıktı. Artarak yayılan Bacchanalia ritüellerine; cinayetler, çocuk tecavüzleri vb. olayların da eklenmesi üzerine; MÖ 186 yılında alınan Senatus kararı (Senatus Consultum De Bacchanalibus) ile Bacchanalia yasaklandı. Kararın latince aslı ve çevirisi şöyledir5:

 "Q. MARCIUS L.F.,SP.POSTUMIUS L.F.COS. SENATUM CONSOLUERUNT NONIS OCTOB. APUD AEDEM DUELONAI. SCRIBENDO ADFUERUNT* M.CLAUDIUS M.F., L. VALERIUS P.F., Q. MINUCIUS C.F. DE BACCHANALIBUS* QUI* FOEDERATI* ESSENT*,ITA EXDICENDUM* CENSUERE: NEQUIS* EORUM BACCHANAL* HABUISSE* VELLET*; SI* QUES ESSENT*, QUI* SIBI* DICERENT* NECESUS ESSE* BACCHANAL* HABERE, EIS* UTI* AD PRAETOREM* URBANUM ROMAM VENIRENT, DEQUE EIS* REBUS, UBI* EORUM VERBA AUDITA ESSENT*, UTI* SENATUS NOSTER DECERNERET, DUM NE MINUS SENATORIBUS C ADESSENT* QUOM EA RES COSOLORETUR*. BACAS VIR NEQUIS ADISSE* VELLET* CIVIS* ROMANUS NEVE NOMINIS LATINI NEVE SOCIUM QUISQUAM, NISI* PRAETOREM* URBANUM ADISSENT*, ISQUE DE SENATUS* SENTENTIA*, DUM NE MINUS SENATORIBUS C ADESSENT* QUOM EA RES COSOLORETUR, IUSSISSENT*. CENSUERE. SACERDOS NEQUIS VIR ESSET*; MAGISTER NEQUE VIR NEQUE MULIER QUISQUAM ESSET*. NEVE PECUNIAM QUISQUAM EORUM COMMUNEM* HABUISSE* VELLET*; NEVE MAGISTRATUM NEVE PRO MAGISTRATU*, NEQUE VIRUM NEQUE MULIEREM QUIQUAM FECISSE* VELLET*. NEVE POST HAC INTER SED CONIURASSE* NEVE COMMOVISSE* NEVE CONSPONDISSE* NEVE COMPROMISISSE* VELLET*. NEVE QUISQUAM FIDEM INTER SED DEDISSE* VELLET*. SACRA IN OQUOLDOT NE QUISQUAM FECISSE* VELLET*; NEVE IN PUBLICO*  NEVE IN PRIVATO* NEVE EXTRA* URBEM SACRA QUISQUAM FECISSE* VELLET* NISI* PRAETOREM* URBANUM ADIESET, ISQUE DE SENATUS* SENTENTIA*, DUM NE MINUS SENATORIBUS C ADESSENT* QUOM EA RES COSOLORETUR, IUSSISSENT*. CENSUERE. HOMINES PLUS* V OINUORSI* VIRI* ATQUE MULIERES SACRA NE QUISQUAM FECISSE* VELLET*, NEVE INTER IBI* VIRI* PLUS* DUOBUS, MULIERIBUS PLUS* TRIBUS ADFUISE*  VELLET* NISI* DE PRAETORIS* URBANI SENATUSQUE* SENTENTIA*, UTI* SUPRA* SCRIPTUM EST. HAICE UTI* IN CONVENTIONI* EXDICATIS* NE MINUS TRINUM NUNDIUM*, SENATUSQUE* SENTENTIAM UTI* SCIENTES ESSETIS*, -EORUM SENTENTIA ITA FUIT: 'SI* QUES ESSENT*, QUI* ADVERSUM* EAD FECISSENT*, QUAM SUPRA* SCRIPTUM EST, IIS* REM CAPITALEM* FACIENDAM CENSUERE' -ATQUE UTI* HOCE IN TABULAM* AHENAM INCIDERETIS*, ITA SENATUS AIQUOM CENSUIT, UTIQUE* EAM FIGER IUBEATIS*, UBI* FACILUMED GNOSCIER POTISIT ATQUE UTI* EA BACCHANALIA*, SI* QUA SUNT, EXTRA* QUAM SI* QUID IBI* SACRI EST, ITA UTI* SUPRA* SCRIPTUM EST, IN DIEBUS X, QUIBUS VOBIS* TABULAE* DATAE* ERUNT, FACIATIS UTI * DISMOTA SIENT. -IN AGRO TEURANO6."

"Konsüller Lucius oğlu Quintus Marcius ve Lucius oğlu Spurius Postumius Bellona tapınağında 7 Ekim'de, Senatus'la bir toplantı yaptılar.Aşağıdaki bildirinin kaydedilmesinde, Marcus oğlu Marcus Cladius, Publius oğlu Lucius Valerius ve Gaius oğlu Quintus Minucius da hazır bulundular. Bacchanalia'ya ilişkin olarak, Senatorlar Roma'nın müttefiki konumunda olanlara7 ilişkin yasaklama kararını aldılar:

Onların hiçbiri evinde Bacchusçu tören düzenlemeye kalkışmayacaklardır. Biri çıkıp onlar için Bacchanalia düzenlenmesinin zorunlu olduğunu ileri sürerse, Roma'daki Praetor Urbanusun huzuruna çıkmalıdır. Bu kişinin önerileri dinlendikten sonra, Senatusumuz bu konulara ilişkin son kararını verecektir. Bu konunun tartışılması sırasında en az yüz Senatorun hazır bulunması gerekir. Hiç kimse ister Roma yurttaşı olsun, ister Latin ya da müttefiklerden biri, Praetor Urbanus'un huzuruna çıkmadan bir Bacchus tapınıcısı kadınla temasa geçmeyecektir. Praetor Urbanus Senatus'un önerisi doğrultusunda bu konuya ilişkin kararını bildirecektir.Bu konunun tartışılması sırasında en az yüz Senator hazır bulunması gerekir. Senatus bu kararı almıştır.Hiçbir erkek rahip olmasın. Hiçbir erkeğin ya da kadının rahip yardımcısı olmasına izin verilmesin. Hiç kimse kamu hazinesinden harcama yapmasın. Hiç kimse ne bir erkeği ne de bir kadını rahip yardımcısı ya da vekili kılmasın. Karşılıklı yeminler, adaklar, ciddi vaâtler ya da birbirine söz vermeler konusunda ant içmeye kalkışmasınlar ya da aralarında bir inanç birliği yaratmaya çalışmasınlar. Hiç kimse kült törenlerini gizlice uygulamaya girişmesin. Hiç kimse kamuya açık, özel ya da kent dışında, Praetor Urbanus'un huzuruna çıkmadıkça, bu kült törenlerini gerçekleştirmeye kalkışmasın. Praetor Urbanus, Senatus'un önerisi doğrultusunda bu konuya ilişkin kararını bildirecektir. Bu konunun tartışılması sırasında en az yüz Senator'un hazır bulunması gerekir. Senatus bu kararı almıştır.Hiç kimse bu kült törenlerini kadınlı erkekli beş katılımcıdan daha fazla kişiyle kutlamasın. Katılımcılar olarak tören yapmak isteyenlerin sayısı, yukarıda belirtildiği gibi, Praetor Urbanus ve Senatus'un izni olmadıkça, iki erkek ve üç kadından daha fazla olmamalıdır.Yürürlüğe girmeden en az üç gün önce bu kararlar kamuya açık olarak yapılan bir toplantıda beyan edilmelidir. Senatus'un kararından tam anlamıyla heberdar olunmak istenirse, Senatus'un kararı aşağıdaki gibidir: 'Yukarıda bildirilen kısıtlamalara karşı hareket edecekler varsa, kendilerine en ağır cezaların verileceğini bilsinler.' Bu bronz bir levhaya kaydedilecektir; çünkü Senatus bunun böyle olmasını uygun görmüştür. Bu levha da kolayca okunabilecek bir yere asılmalıdır. Bu bildirinin size ulaşmasından sonra on gün içinde Bacchusçu tapım yerlerini belirlemelisiniz. Eğer yaşadığınız bölgelerde bunlardan biri varsa, yukarıda kaydedildiği gibi, içlerinde kendi dinimize ilişkin kutsal bir şey yoksa, yok edilmelidir."

Kararın ardından Romalı yetkililerin başarılı çalışmaları ile yedi bine yakın kişi yakalanmıştır. Davaları bir ay kadar sürdükten sonra bir kısmı mahkûm edilmiş, bir kısmı öldürülmüştür.

 Dipnotlar
1 Ceres, Persephone (Kore), Bacchus

2 Catullus, 64.

3 Nysa dağında Dionysos'un gelişimini tamamlayışını kutlarken yanında bulunan yabanıl kadınlar. Bkz: Maenad

4 (Liv. 39,8)

5 Bu karar Calabria, Tirolo'da 1640 yılında bronz bir levha üzerine yazılı olarak bulunmuştur. Şimdi Viyana müzesinde bulunmaktadır. Senatus kararının bildirildiği bu levha aslında bir Epistula Consulum'' yani konsüller tarafından Teuranus halkına gönderilen bir mektuptur. Corpus Incriptionum Latinarium 12,581,30

6 "IN AGRO TEURANO'''", "Teurano halkının yaşadığı yörede" anlamına gelen bu cümle metne sonradan eklenmiştir.

7 Bu karar Müttefiklere yurttaşlık hakkı verilmesinden yaklaşık yüz yıl önce alınmıştır.

Kaynakça
 Prof. Dr. Çiğdem Dürüşken, Antikçağ'da Yaşamın ve Ölümün Bilinmezine Yolculuk: ROMANIN GİZEM DİNLERİ, Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul, 2000.
 Ovidius, Metamorphoses
 Cato, De Agricultura,tr. H.B. Ash, W.D. Hopper, Harvard uni., loeb,1934
 Cicero, Pro Flacco
 Vergilius, "Georgicalar, Bucolicalar"
 İngilizce vikipedi

Dış bağlantılar
 Senatus consultum de Bacchanalibus in Latin at The Latin Library
 Senatus Consultum de Bacchaniabus in English and Latin at forumromanum.org
 Description of the Bacchanalia and the Senate's ruling from Fordham.

Antik Roma festivalleri
Dionysos
Roma mitolojisi
Yunan mitolojisi

Bacchanalia


Crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije nalazi se u Kaštel Lukšiću, ul. dr Josipa Omašića 18, Grad Kaštela.

Stara crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije u Kaštel Lukšiću izgrađena je  godine kako svjedoči natpis na nadvratniku glavnog portala. Natpis spominje i naručitelje gradnje braću Jerolima i Nikolu Vitturi. Crkva je pravokutnog tlocrta, orijentacije istok-zapad s pravokutnom apsidom na istoku. S južne i sjeverne strane nalaze se kapele pravokutne tlocrtne osnove. Pročelje crkve je artikulirano centralno postavljenim vratima na čeljust jednostavnog okvira. Nad njima je uzidana gotička luneta šiljastog luka. Vrata su flankirana nisko postavljenim pravokutnim prozorima. Na zabatu je rozeta gotičko renesansnih obilježja, a pročelje je zaključeno zvonikom na preslicu.

Zaštita
Pod oznakom Z-3253 zavedena je pod vrstom "nepokretna kulturna baština - pojedinačna", pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralne građevine".

Izvori

Vanjske poveznice

Uznesenja BDM, Kaštel Lukšić
Uznesenja BDM
Kaštel Lukšić

Crkva Uznesenja BDM u Kaštel Lukšiću


Ludivine Sagnier (born 3 July 1979) is a French actress and model who has appeared on screen since 1989. She was nominated three times for the César Award for Best Supporting Actress for Swimming Pool (2003), Peter Pan (2003), and A Secret (2007).

Personal life
Sagnier was born in La Celle-Saint-Cloud, in the département of Yvelines, France. Her mother is a retired secretary and her father is a professor of English at the Paris University.

Sagnier gave birth to her daughter Bonnie with her then boyfriend, actor Nicolas Duvauchelle in 2005. Sagnier is the partner of French film director Kim Chapiron, with whom she has two daughters, Ly Lan, born in 2009 and Tàm, born in 2014.

Career
She made her film debut at the age of nine in Les Maris, les Femmes, les Amants, (1989) directed by Pascal Thomas. She had other small roles in the early 1990s, being directed by Alain Resnais and in Jean-Paul Rappeneau's Cyrano de Bergerac with Gerard Depardieu.

In 1994 she went to study at the Versailles Conservatoire, where she won a prize in classical music. Her return to cinema saw her gain commercial and critical success, notably in films directed by François Ozon. His musical comedy 8 Women (2002) was awarded acting prizes for Sagnier and her seven co-stars collectively.

The next year she starred alongside Charlotte Rampling in Ozon's psychological thriller Swimming Pool, a role which again garnered her nominations and prizes. Other notable films she has appeared in include Peter Pan, as Tinkerbell, and the crime thriller Mesrine: Public Enemy No.1.

Three films starring Sagnier screened in Los Angeles in 2011 where Sagnier was in attendance at all three screenings. Pieds nus sur les limaces (Lily Sometimes) was shown at the City of Angels, City of Light Festival in April. Love Crime and The Devil's Double were shown at the Los Angeles Film Festival in June.

Sagnier starred as Esther Aubry in the 2016 English-language drama series The Young Pope. She reprised the role in the follow-up miniseries The New Pope, released in 2020. Sagnier plays Claire in the French thriller series Lupin, which premiered on Netflix in January 2021.

Filmography

References

External links

Living people
20th-century French actresses
21st-century French actresses
European Film Award for Best Actress winners
French child actresses
French female models
French film actresses
French television actresses
People from Yvelines
French stage actresses
1979 births
Chopard Trophy for Female Revelation winners

Ludivine Sagnier


بنكل ستديو (Pinnacle Studio) هو أحد برامج تحرير الفيديو المصنع من قبل Pinnacle Systems التابعة لشركة Avid

وصلات خارجية
 موقع شركة Pinnacle systems

برامج تحرير الفيديو
برمجيات كوريل
برمجيات متعددة المنصات

بيناكل ستوديو


Osínovskoye  es un selo del raión de Apsheronsk del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado en las vertientes septentrionales del Cáucaso Occidental, cerca de la orilla izquierda del río Pshish, afluente del Kubán, 20 km al noroeste de Apsheronsk y 67 km al sureste de Krasnodar, la capital del krai. No tenía población en 2010

Pertenece al municipio Tvérskoye.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Осиновское.
Mapa topográfico en maps.vlasenko.net .

Localidades del raión de Apsheronsk del krai de Krasnodar

Osínovskoye


Torres Strait Creole (), also known as Torres Strait Pidgin, Brokan/Broken (which is also used for Nigerian pidgin by its speakers), Cape York Creole, Lockhart Creole, Kriol, Papuan, Broken English, Blaikman, Big Thap, Pizin, and Ailan Tok, is an English-based creole language (a variety of Pidgin English) spoken on several Torres Strait Islands of Queensland, Australia; Northern Cape York; and south-western coastal Papua New Guinea (PNG).

It has an estimated 20,000–30,000 mother-tongue and bi/tri-lingual speakers. It is widely used as a language of trade and commerce.

Torres Strait Creole has six main dialects: Papuan, Western-Central, TI, Malay, Eastern, and Cape York.

History
Records of pidgin English being used in Torres Strait exist from as early as the 1840s (e.g. Moore 1979), and therefore Torres Strait Creole may very well be as old as, if not older, than its sister languages, and not a descendant of any of these. The main importers of the pidgin were British and other sailors, many of whom were South Sea Islanders, both Melanesian and Polynesian, as well as Island South-East Asians, Jamaicans, Cantonese Chinese, Japanese, and others. Therefore, Torres Strait Creole has various characteristics of these different types of Pidgin, the main ones being mid- to late 1800s Malay-area Pidgin English (but not Singlish, one of its modern representatives), Pacific Pidgin and Jamaican Patois. It may have creolised quite early (pre-1900) on Darnley Island, and somewhat later (post-1910) at St Pauls on Moa and on Yorke Island in the Central Islands. Creolisation is post-1960s elsewhere.

The Papuan dialect was replaced by Hiri Motu in many parts of its former territory, which in turn is being replaced by Tok Pisin.

Dialects
Torres Strait Creole has six main dialects: Papuan, Western-Central, TI, Malay, Eastern, and Cape York. Its main characteristics show that it is a Pacific Pidgin, but the future in X [i] go VERB aligns it with Atlantic Creoles. Related languages are Pijin of the Solomon Islands, Tok Pisin of Papua New Guinea, and Bislama of Vanuatu. The other creoles of Australia (such as Roper River Kriol and Australian Kriol language) are more distantly related, being descendants of the Pidgin English that developed in and around Sydney after the colonisation of Australia.

Dialects differ mainly from the influences in the various areas the language is spoken or by the language of the ethnic groups that use the language as well as a certain amount of superstrata influence from English. Apart from accent and intonation, differences are mainly vocabulary used for local fauna, flora and so on, retentions from local indigenous languages or other substrata languages (such as Malay) and minor differences in pronunciation because of substrata influences.

The dialects group generally into the Western-Central-Cape York dialects where the western and central language of Torres Strait (Kala Lagaw Ya) has a strong influence (an influence which is also 'over-powering' other sub-strata influences), 'TI' Brokan with a strong Malay/Indonesian-Filipino-European influence, Eastern Brokan with a South Seas and Meriam Mìr influence, and Papuan, with influences from languages such as Agöb, Bine, Gizrra, Wipi, Kiwai, Motu and (now) Tok Pisin. Influences from other languages such as Japanese are to do with vocabulary specific to Japanese (or the like) items.

Continuum
Torres Strait Creole exists as part of a lect continuum: a local language, a local language mix called Ap-ne-Ap, a pidgin basilect creole, a mesolect English influenced creole, local Torres Strait (Thursday Island) English, and General Australian English, as this example shows:
 English: I'm really tired
 Thursday Island English: I'm proper tired
 Mesolect Brokan: Ai prapa taiad
 Basilect Brokan: Ai mina taiad
 Ap-ne-Ap: Ngai mina taiad mepa
 Kalau Kawau Ya: Ngai mina gamukœubaasipa

Speakers
The 2016 Australian census recorded 6,171 people who spoke Yumplatok at home, but linguists working on the language have estimated that from 20,000 to 30,000 Indigenous Australians spoke it as their first language in 2010. In 2007 a translation of the Bible was published, called the Holi Baibul, which was the first complete translation of the Bible into any Indigenous language within Australia.

Most Torres Strait Islander people speak Yumplatok in addition to their local languages, and a 2014 study suggests that the numbers of people speaking Kriol are growing. It is widely used as a language of trade and commerce.

Phonology

Vowels
The language has the following vowels (with some dialect variation):

Vowel length for the language as a whole is non-contrastive, though in some subdialects/dialects it appears to be contrastive.

Consonants

The dental-alveolar contrast exists in the Western, Central and Cape York dialects, however only exists in other dialects in so far as either English or Western-Central influences force a contrast, or where the voiced alveolar stop  realises as the rhotic tap  (e.g. Western-Central wasamada 'what's the matter/what's wrong', Eastern/Papuan wasamara). In the Papuan dialects, the only alveolar consonant is , while  and  can be either dental (i.e. fall together with  and ) or alveolar, according to local language. In Meriam influenced Broken,  is dental, while  is alveolar.

The stops , , , ,  and  are aspirated and also have fricative allophones, particularly  (thus , , , , , ) while  and  vary in pronunciation when word initial and medial between  and , with only  appearing at the ends of words in Torres Strait and Papuan dialects. These reflect indigenous language allophony as well as a rationalisation of the larger English (and Malay, etc.) consonant phoneme inventory. The consonants , , , , , ,  and  do not have any major allophonic variation, while  varies between .

Grammar

Pronouns
The following are the forms of the personal pronouns in the Western-Central-Cape York dialects. Where the Eastern dialect is concerned, the dental-alveolar contrast is on the whole non-operative, and the dual forms are less commonly used than elsewhere. Furthermore, the 1–2 form yumi is often used as the general non-singular 1–2 form; and is sometimes used as such in other dialects in rhetorical discourse. The Central Islands dialect (and sometimes others) tends to also use wi for the 1st person plural.

The non-identifying 3rd plural òl is also found as a nominal plural marker:
 I gad òl bùk ianau 'There are books here'

Interrogatives and Demonstratives
 this, these: full form dhiswan, colloquial form dhisan, reduced, clause initial form san, sa
 that, those: full form dhaswan, colloquial form dhasan, reduced, clause initial form san, sa
There is a strong tendency for dhiswan and its forms to be used to the exclusion of dhaswan.
 Who is that? Dhaswan i udhat?, Dhiswan dhe i udhat?, Dhasan i udhat?, Dhisan dhe i udhat?, Dhisan i udhat?, San i udhat?, San dhe i udhat?

Three interrogatives and the two deictics have two forms, this being (interrogatives) a reduced clause initial form and a fuller clause final form, and in the case of the deictics, a pre-clitic and independent form, as in the following examples:

 Wane yu luk? [alt. Wane yu lukem?] / Yu luk wanem? 'What do you see?'
 Kenu i ya kam. / Kenu i kam iya. 'A canoe is coming this way.'

Clause position variation (initial, final)
 what: wane, wanem
 where: we, wea
 who: udha, udhat
Pre-clitic vs independent form:
 there: dhe, dhea
 here: ya, iya

Two interrogatives have variant words/forms, used interchangeably:
 when: wataim, wen
 why: aukam, wanempò

Dialectal variation is only found in two forms:
 how: wiswei; Central Islands: waswei
 why, what's the matter: wasamada; Eastern-Papuan wasamara

Articles
The language has no indefinite article, and uses the definite article much less than it is in English, having a more demonstrative feel than the English equivalent. There are singular, dual and plural forms:
 singular: dha — dha kenu 'the canoe'
 dual: dhemtu, dhostu — dhemtu kenu, dhostu kenu 'the two canoes'
 plural: dhem — dhem kenu 'the canoes'
The demonstrative articles have a general form, and a specific dual form, as well as variation, with a strong tendency to use the clitics iya and dhea to specify position; the definitie articles are often used with the demonstrative clitics to express the demonstrative articles:
 this man: dhis man, dhis man ia
 these men (dual): dhistu man, dhistu man ia, dhemtu man ia
 these men (plural): òl dhis man, òl dhis man ia, dhem man ia
 all these men: òlgedha man ia
 that man: dhas/dhat man, dhis man dhea
 those men (dual): dhostu man, dhistu man dhea, dhemtu man dhea
 those men (plural): òl dhas/dhat man, òl dhis man dhea, dhem man dhea
 all those men: òlgedha man dhea

Syntax
Torres Strait Creole is a somewhat atypical of Pidgin-Creole languages in its word order and various other syntactic (and grammatical) properties. Though the normal sentence word order is the expected transitive S-V-O-X(-) and intransitive S-V-X(-), there is variation in the form of S-X-V(-O), such as where the directional adverbs dhe 'there' and ia/ya 'here' come before the verb, as happens in all local languages (this is in common with virtually all verb tense/aspect/mood markers in the language).

Verb clause strings are normal in the language:
 Bala blo mi bi teke kenu kam baik. 'My brother brought the canoe back'
 Plein i dhe plai go / Plein i dhe go plai / Plein i plai dhe go / Plein i plai go dhea 'The plane is flying away (over) there'

The four sentences in Torres Strait Creole carry a semantic difference difficult to show in the English translation. Plein i dhe go plai is the basic sentence — 'the plane is flying [away] over there'. Plein i plai dhe go is more along the lines of 'the plane is flying away that way'; plein i plai go dhea is 'the plane is flying away heading that way', and finally plein i dhe plai go is 'the plane is there flying away'.

Unlike many pidgin-creoles, the adjective categorically comes before the noun. Similarly, adverbs that mark adjectives come before the adjective:
 Big sisi bl'em bi kese tu prapa big redkala pis lo ausaid sanbaing. 'His/her big sister caught two really big red fish at/on the outer sandbank'

Unlike Tok Pisin, Bislama and the Australian creoles, -pla is not used as an adjective formant.

When not before the referent, adjectives are often suffixed by -wan, the adjective nominaliser, or by an appropriate nominal, such as man 'man, person'
 Bala blo mi i bigwan / bigman. 'My brother is big'
 Dhis dhamba ya i prapa naiswan. 'This bread is really nice'

All verb tense and aspect markers come before the verb (see Verbs below), apart from the clitic nau.

A fully operational relative clause structure exists, marked by the relative clause marker we:
 Dha totol we ai bi kese em i stap ananith lo aus. 'The turtle I caught is under the house'
 Ama bin luk smol gel we i dhe sidaun krai krai krai lo skul blo dhem piknini. 'Mum saw a little girl (who was) sitting and crying at the kids' school'

Questions vary between using English/Meriam Mìr-like word order, i.e. question word initially, or Kala Lagaw Ya/Malay-like word order, i.e. question word order is the same as that of statements. As stated above, the question word has its full form when used clause finally, and a reduced form otherwise. In yes–no questions, statement word order is normal, with the use of a question tag sentence clitic:
 We yu go? / Yu go wea? 'Where are you going?'
 Udha nem blo yu? / Nem blo yu udhat? 'What is your name?'
 Wataim em i go kam bai'gen? / Em i go kam bai'gen wataim? 'When is he going to come back?'
 Aukam yu sabe blaikman tok? 'How come you can speak the black people's language?'
 Bambai athe blo dhemtu i go stap ospetal au? 'Is their grandfather going to stay in hospital?'
 Yu pinis luk piksa a? 'Have you finished watching the film?'

Verbs

Transitivity and Voice

Verbs can be marked for transitivity and voice (transitive-passive or intransitive-antipassive), but not person, tense, aspect or mood. Voice marking is for the transitive-passive, and made by suffixing -e to the verb stem when the object follows the verb, and -em when the object is elsewhere in the clause. Note that the suffix -em is of fairly recent development, and is in origin an abbreviation of the verb phrase form VERB-e em, where the cross referencing pronoun em and the suffix have coalesced (via -i em → -yem → -em). All these versions exist in everyday speech. The verb mentioned below is tek 'to take': intransitive-antipassive tek, transitive-passive teke, teki em, tekyem, tekem:
 Em yustu tek òl buk. 'He used to/would take took all books' (antipassive)
 Em yustu teke dhem buk. 'He used to take the books' (transitive)
 Em yustu teke buk. 'He used to take a/the book' (transitive)
 Dha buk we em i yustu bi tekem i brok. 'The book he used to take is broken' (fronted transitive)
 Variants: Dha buk we em i yustu bi teke em / teki em / tekyem i brok.
The development of a full passive using this form also exists:
 Buk i yustu bi tekem lo em/prom em. 'A/The book used to be taken by him.' the lo–prom variation is dialectal)

Phonological variation of the transitive suffix
If the verb stem has e or a diphthong, then the transitive suffix is -e; if i or u, then it can become -i, while of the stem contains a or o, the suffix can become -a. One or two others verbs have stem extensions to form the verb from a noun:
 teke → teke 'take, bring'
 laite → laite 'light'
 pute → puti 'put'
 pile → pili 'feel something'
 broke → broka 'break'
 ama 'hammer' → verb amare
 pain 'point' → verb painte

Verb stems that end in vowels do not take the suffix, while a few verbs are irregular in not taking the suffix:
 Vowel-final stem: lego 'to leave, depart, go off/away, throw, throw at'
 Aka bi lego lo kenu. 'Grandma went off in the canoe'
 Dhem nugud boi bin lego ston pò dhempla. 'The bad boys threw stones at them'
 No suffix: luk
 Ai bi luk pisin plai kam. 'I saw a bird flying towards me' (the suffixed form is sometimes used: Ai bi luki pisin plai kam).

Verbs of position and movement

Certain verbs of position and movement are not followed by a preposition in their most normal clause types. These are not to be confused with transitive clauses:
 Awa bi stap aus bikòs em i sikwan. 'Uncle stayed (at) home because he is sick'
 Dhem piknini stap dhe Bamaga we Kolez. 'The children stay at Bamaga at the College'
 Dha dog dhe ran go dingi. 'The/That dog is running to the dinghy'
 Pusi i sidaun seya. 'The cat is sitting in/on the chair'

Verb suffixes

Four derivational suffixes exist which add aspectual meaning to verb stems. Though their origin are English intransitive prepositions, in Torres Strait Creole their status is completely aspectual; they can only be used as suffixes. They are suffixes to the stem of intransitive verbs, and to the full transitive-passive form of transitive verbs. When used as transitive-passive verbs, they also suffix the transitive ending after the suffix. They also derive verbs from other words.
 -ap — completive, perfective: piksimap(e) 'to fix, repair, mend'; rol 'roll' → rolemap(e) 'to roll up'; bagarap(e) 'to ruin, break, destroy'
 -aut — movement outwards: kamaut 'to come out'; goaut 'to go out'; lugaut(e) 'to be careful, beware, take care of, look after'
 -baut — dispersive (this suffix causes the final voiceless consonant of the stem to become voiced): wagbaut 'to walk, walk about, walk around, stroll'; togbaut(e) 'to talk about/over, discuss'
 -daun — downwards movement: Only found on godaun 'movement downwards from a starting point'; kamdaun 'movement downwards from above', sidaun 'to sit down', pòldaun 'to fall, fall over, fall down'.

Sample verb conjugation

Prepositions
Torres Strait Creole shows strong substrata influence in its use of its prepositions. All local languages are either prepositionless case-marking agglutinative languages, or case-marking agglutinative languages where the case endings have evolved to postposition status, which contrast the following cases to varying extents, but which have little or no number marking on nouns:
 nominative
 accusative
 ergative
 genitive
 dative
 ablative
 locative
 perlative
 instrumental
They also contrast the following derived forms (among others according to language), which are not case forms in the local languages, but rather nominals:

 similative
 privative
 proprietive
 resultative

The use of the prepositions in Torres Strait Creole reflect these cases and nominalisations to a certain (= simplified) extent:

blo — genitive:  We aus blo misnari? Where is the priest's house?

pò, lo — dative (in part dialect variation):  Em i bin spik pò em se wesis bl'em pinis kam. She told her her wages had already arrived. Bos i bi gibi wesis pò/lo mi. The boss gave the wages to me.

prom – ablative:  'San i dhe kam prom Dhaudhai. This one is coming over from Papua.

lo, we, ene — locative, perlative (lo and we are synonyms, and ene is an archaic word now normally found only in old songs):  Aus blo Ama blo mi i stanap dhe antap lo / we il ananith lo / we big mango dhe antap. My Aunty's house is up there on the hill underneath the big mango up there.  Yu mas kam wantaim lo mi. You must/have to come with me.  Dhemtu baradha i sidaun ene [lo/we] kenu The two brothers were sitting in the canoe.

lo — instrumental:  Òl man i kate tœtœl lo naip lo bele / lo ath The men cut (butcher) the turtle with a knife on the bottom shell.

òlsem, waze (waze is the somewhat more common reduced form of òlsem) – similative (like):  Dhempla lo Mari Ailan i no tòk waze yumpla. The people on Murray Island don't talk like us.  Em i dhe swim go waze aligeta. He's swimming away over there like a crocodile.

Syntactic use of the prepositions
The prepositions also have syntactic uses, including the following, where they govern verbs or adjectives:

Blo: obligation  Ai blo go nau I have to go now / I'm supposed to go now.

Pò: a) focus on a goal  Bos i kam pò luk wòk blo yumi. The boss has come to see / look at our work.  b) extra intensity  Dhem pipol blo Saibai i pò dans! The Saibai people can really dance!  Ai pò taiad nau! I'm getting really tired!

Prom: avoidance  Smòl gel i prait prom dog i baite em. The little girl is afraid that the dog will bite her

lo, prom — comparative (dialect variation):  Dhis dhangal ia i mò big prom/lo nadhawan dhea This dugong is bigger than that one.

We: relative clause  Aus we Ama i stap i antap lo il we i gad wan big mango. The house where Aunty lives is on the hill where there is a big mango.  Boi we yumi bin paitem i krai go Ama bl'em. The boy that/who we fought went off crying to his Mum.  Òl pipol we i wande gud wòk i mas lane ingglis Everyone who wants a good job has to learn English.

Waze (òlsem): in order, so that  Bos i kam waze em i ken luk òl wòk blo yumi. The Boss is coming so that he can see our work.

Vocabulary
The language has vocabulary from various sources, though the dominant source language is English. Here are lists of Non-English words found in Torres Strait Creole:

Kalaw Kawaw Ya: yawo 'goodbye', matha 'only, very', mina 'really, truly', babuk 'crosslegged', aka 'granny', puripuri 'magic action, spells, products, medicines etc.' (from the early Kauraraigau Ya [Kowrareg — the Southern dialect of Kalaw Lagaw Ya] word puri; in modern Kala Lagaw Ya the word is puyi).

Meriam Mir: baker (bakìr) 'money' (beside the more general baks), watai (wathai) 'bamboo break-wind fence'.

Austronesian (Malay, Tagalog, Samoan, Rotuman, etc.): thalinga 'ear', bala 'brother, male friend', thuba 'coconut toddy', makan 'eat', dudu 'sit', kaikai 'eat', nene 'granny', datho,  'grandfather', thawian 'brother-in-law'.

Portuguese: pikinini child, sabe 'to know, understand, know how to, can'

Sample texts
Brokan i kriol langgus we òl i spikem lo dhem ailan blo Thoris Stret, lo nòthsaid gowe prom Kep Yòk, ausaid lo SauthWessaid blo Papua. I gad samwe waze 25,000 pipol i sabe tòkem waze namba-wan langgus, namba-tu langgus 'ne namba-thri langgus blo dhempla. Òl i yuzem lo plande ples waze langgus blo treiding an pò bai òl samthing. I gad siks kain Brokan: blo Papua, blo Westen-Sentrel, blo Tiai, blo Maleman, blo Esten, blo Kep Yòk. Òl dhem wòd blo em soem dhiskain pò yumpla, waze em i pizin blo Pasipik, dhasòl i gad wanwan thing, òlsem we yumpla spik pò taim we i go kam, yumpla yuzi dhis tòk: X [i] go meke samthing, dhisan i gad rilesen lo Kriol blo Atlantic, blo Zameka.

Thri langgus we i òlsem Brokan i Pijin blo Solomon Ailan, Tok Pisin blo Niu Gini, ane Bislama blo Banuatu.

The Lord's Prayer

References

Bibliography

Further reading

English-based pidgins and creoles of Australia
Torres Strait Islands culture

Torres Strait Creole


Calumma lefona est une espèce de sauriens de la famille des Chamaeleonidae.

Systématique
L'espèce Calumma lefona a été décrite en 2018 par , Miguel Vences, , ,  et Frank Glaw.

Description
Calumma lefona est caméléon d'une cinquantaine de centimètres qui se distingue des autres caméléons du genre Calumma par un appendice rostral long et pointu, des lobes occipitaux ouverts et complètement séparés, une crête rostrale nettement élevée, une crête dorsale et caudale, l'absence de fosses axillaires et une boîte crânienne distincte.

Répartition

L'espèce est endémique de Madagascar, et se rencontre dans la région de Mahajanga.

Étymologie
Son épithète spécifique, du malgache lefona signifiant « lance », lui a été donné en référence à son long et effilé appendice nasal ce qui le différencie des autres espèces du groupe Calumma nasutum (à l'exception toutefois de Calumma gallus).

Publication originale

Références biologiques

Notes et références

Saurien (nom scientifique)
Chamaeleonidae
Faune endémique de Madagascar

Calumma lefona


El guardabosques gritón (Lipaugus vociferans), también denominado guardabosques chillón (en Colombia), minero (en Venezuela), piha gritona (en Perú y Ecuador) o minero gritón, es una especie de ave paseriforme perteneciente al género Lipaugus de la familia Cotingidae. Es nativo de América del Sur, en toda la Amazonia, en el escudo de las Guayanas y en el este de Brasil.

Distribución y hábitat
Se distribuye desde el este y sur de Venezuela (sureste de Sucre, Delta Amacuro, Bolívar, Amazonas), Guyana, Surinam, Guayana francesa, y áreas selváticas por toda la cuenca amazónica (al oeste desde el borde de los Andes) desde Ecuador, Colombia y Brasil hacia el sur por Perú hasta Bolivia; también en la región costera del este de Brasil comprendida entre Pernambuco y Espírito Santo.

Vive en el bosque húmedo tropical, principalmente abajo de los 500 m y hasta los 1400 m de altitud, en la Amazonia así como en el alto Orinoco y en la Mata Atlántica brasilera. Es común en el estrato medio del bosque alto, tanto de terra firme como en el bosque inundable, llegando muy raramente hasta los bordes del bosque.

Descripción
En promedio mide 25 cm de longitud y pesa 80 g. Su plumaje es completamente gris, más claro en el vientre y el pecho. Puede presentar matices canela a rufos en las alas, en las coberteras y en las punta de las timoneras, especialmente los ejemplares juveniles.

Vocalización
Como sus nombres científico y populares indican, es una de las más poderosas y más conocidas voces de aves de toda la Amazonia.

Su llamado, que repite hasta cuatro veces seguidas, suena «uiii uiii-ah», algunas veces con dos notas «uiii» iniciales. También hace llamados en serie towu y canta en coro una serie de  ouh-ah que culmina squii... squi-ah.

Comportamiento
Se encarama erecto en el interior de la selva y periódicamente da vuelos para capturar grandes insectos o atrás de frutas, algunas veces con bandadas mixtas, pero casi siempre solitario. A pesar de su canto poderoso y característico puede ser muy difícil de ver.

Alimentación
Se alimenta principalmente de frutos y además de insectos.

Reproducción
Durante el período reproductivo, los machos, se juntan en grupos de cuatro a diez individuos en exhibición para las hembras. En las partes bajas en medio del bosque establecen una separación de 40 a 60 m entre cada uno para tener su lek propio para realizar su exhibición. El nido es una pequeña plataforma sobre una rama de un árbol, a unos 7 m de altura y es completamente ocultado por la hembra que se posa allí.

Sistemática

Descripción original
La especie L. vociferans fue descrita por primera vez por el naturalista alemán Maximilian zu Wied-Neuwied en 1820 bajo el nombre científico Muscicapa vociferans; localidad tipo «Fazenda Pindoba, norte de Caravellos, Bahía, Brasil.».

Etimología
El nombre genérico masculino «Lipaugus» deriva del griego «lipaugēs»: oscuro, abandonado por la luz; y el nombre de la especie «vociferans», proviene del latín «vociferans, vociferantis»: gritador.

Taxonomía
A pesar del incremento en las medidas y en el peso desde el norte al suroeste del rango, y a la presencia de una población aislada en el este de Brasil, las variaciones son consideradas insuficientes para merecer la descripción de subespecies geográficas. Es monotípica.

Referencias

Enlaces externos

 Videos, fotos y sonidos de Lipaugus vociferans en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Lipaugus vociferans en xeno-canto.
 Fotos y sonidos de Lipaugus vociferans en Wikiaves.
 Screaming Piha. arthurgrosset.com. Consultado 2008-07-10

vociferans
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1820
Taxones descritos por Maximilian zu Wied-Neuwied

Lipaugus vociferans


Glenea florensis é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae. Foi descrito por Ritsema em 1892.  É conhecida a sua existência em Indonésia.

Referências

Borneo catalog 2005

florensis
Coleópteros descritos em 1892

Glenea formosana


Andrias Christian Evensen (født 6. december 1874 på Viðareiði, død 21. oktober 1917 i København) var en færøsk præst, lingvist, redaktør, forfatter og politiker (SF). Sammen med Jákup Dahl var han blandt de første til at udbrede færøsk, herunder som kirkesprog frem for dansk.

Han tog examen artium i 1894, og blev cand. theol. i 1901. Sognepræst på Sandur fra 1902, og provst over Færøerne fra april 1917 til sin død i oktober samme år. Fra 1906 var han redaktør af Føringatíðindi. Evensen var indvalgt i Lagtinget for Sandoy 1908–1917. Han var valgt for Sjálvstýrisflokkurin, men brød i 1912 med partiet, da han fandt det for ensidigt fokuseret på endemålet om færøsk uafhængighed i stedet for at arbejde for gradvise forbedringer. Han var derefter uafhængigt tingmand de sidste fem år han sad i Lagtinget.

Sammen med Rasmus Rasmussen og Anton Degn etablerede han forlaget Hitt føroyska Bókamentafelagið i 1907.

Bibliografi
 1899 – Smásangir og sálmar (redaktør)
 1900 – Skálkaleikur. Mortansmessuteiti
 1902 – Búreisingur (tidsskrift, kun seks utgivelser)
 1906 – Føroysk orðabók, 1.-10.hft. (1905–1906)
 1906 – Føroysk lesibók fyri eldri børn
 1907 – Stavingarbók
 1907 – Stavingarbók og lesibók fyri yngri børn
 1908 – Lesibók fyri yngri børn
 1910 – Kvæðabók I
 1911 - Lesibók
 1912 – Lesibók til læraraskúlan
 1914 – Savn til Føroya søgu í 16. øld (1908–1914)
 1963 – Harubókin

Litteratur
 Hanus Kamban: J.H.O. Djurhuus. En litterær biografi. Odense Universitetsforlag, Odense 2001. (Odense University studies in Scandiavian language and literature; 46. – 2 bind, I.: 1881–1922, II.: 1922–1948)

Eksterne henvisninger
 faroeartstamps.fo

Lagtingsmedlemmer fra Færøerne
Præster fra Færøerne
Forfattere fra Færøerne
Redaktører fra Færøerne
Personer fra Sandø

Andrias Christian Evensen


Glostrup Nord Station er en kommende letbanestation på Hovedstadens Letbane (Ring 3-letbanen) i Glostrup Kommune, dog så tæt på grænsen til Albertslund Kommune, at sidstnævnte kommune er medejer af stationsforpladsen. Stationen kommer til at ligge på Nordre Ringvej mellem Hvissinge og Hersted Industripark, omtrent halvvejs mellem de nuværende busstoppesteder ved Mellemtoftevej og Fabriksparken. Den kommer til at ligge på den vestlige side af vejen og kommer til at bestå af to spor med hver sin perron. Stationen forventes at åbne sammen med letbanen i 2025.

Navn
Der var stor uenighed mellem byrådene i Glostrup og Albertslund om stationens navn. I Albertslund var det oprindelige forslag Hersted eller Hersted Industripark, mens det oprindelige forslag fra Glostrup var Hvissinge Station. Daværende borgmester i Glostrup, John Engelhardt (Venstre) foreslog som kompromis navnet Glostrup Nord, der fik flertal i begge kommunalbestyrelser; dog uden opbakning fra Dansk Folkeparti i Glostrup Byråd, der holdt fast i navnet Hvissinge.

Referencer

Fremtidige bygninger
Stationer på Ring 3 Letbane
Stationer i Glostrup Kommune

Glostrup Nord Station


Kuzey Ren-Vestfalya (KRV, Almanca: Nordrhein-Westfalen, Aşağı Almanca: Noordrhien-Westfalen), Almanya'nın alana göre dördüncü, nüfusa göre birinci eyaletidir. Başkenti Düsseldorf, en büyük kenti ise Köln'dür. Kuzeyde Aşağı Saksonya, doğuda Hessen, güneyde Renanya-Palatina eyaletleriyle, batıda ise Hollanda ve Belçika ile komşudur.

Tarihçe
Kuzey Ren-Vestfalya Eyaleti'nin oluşumu, II. Dünya Savaşından sonra Avrupa'nın yeniden düzenlenmesinin bir bölümüdür. Savaşın hemen sonrasındaki siyasi ve ekonomik koşullar, İngiliz işgal gücünün 1946 yazında kendi işgal bölgesinde eyaletler kurmasına yol açtı.

Operation marriage (evlenme operasyonu) kavramı altında Kuzey Ren-Vestfalya Eyaleti'nin kuruluşu gerçekleştirildi. İngiliz çöpçatan, bir zamanların Prusya Ren bölgesinin kuzey kısmıyla önceki Prusya bölgesi Vestfalya'yı birleştirerek sağlam bir yönetim bölgesi yaratmayı başardı. Bu bölgenin ortasında, konumu galip birleşik güçler tarafından farklı farklı değerlendirilmiş olan Ruhr Bölgesi bulunur. Ama yeni bağlantının, hem bu sanayi potansiyelinin tekrar kalkınma için en iyi kullanımını sağladığı, hem de güvenlik çıkarlarına en iyi hizmet ettiği anlaşılıyordu; böylece Orta Avrupa'ya Sovyet etkisi en iyi şekilde geri çevriliyordu. Ocak 1947'de daha önceki Lippe-Detmold Dükalığı yeni eyalete katıldı. Böylece Kuzey Ren-Vestfalya dış çehresini buldu.

İktisadi, toplumsal, siyasi yaşamı ve devlet yaşamını temelden başlayarak yeniden düzenlemek ve desteklemek savaştan sonraki ilk yıllarda en önemli ödevdi. Halkın durumunu maddesel olarak iyileştirmenin ve mümkün olan en iyi devletsel yapıyı kurmaktaki mücadele projelerinin yanı sıra, özellikle eğitim politikasıyla ve iktisadi demokrasiyle ilgili taslaklar etrafındaki çatışmalar siyasi gündemi belirliyordu. 1933'ten sonra ilk kez yeniden vatandaşlar 1947'de demokratik temel yasalara göre bir meclis seçtiler; eyalet meclisini. 1949'da KRV yeni kurulan Almanya Federal Cumhuriyeti'nin bir eyaleti oldu. 1950'de Kuzey Ren-Vestfalya eyalet anayasası bir halk oylamasıyla kabul edildi.

İktisadi siyaset açısından Ruhr bölgesi çeyizi ağır bir ipotek olarak duruyordu. Kömür bölgesinin kara altını, Almanya Federal Cumhuriyeti'nin yeniden inşasını harekete geçirme kısa sürede önemli rol oynamıştı. Ama, Ruhr'daki artık zamanını doldurmuş kömür ve çelik sanayinin genişletilmesi 50'li yılların sonunda kömür krizine ve yetmişli yıllardan beri çelik krizine neden olmasından ötürü uzun vadede eyaleti ekonomik dar boğaza sürükledi. Eyaletteki yapısal kriz geleneksel tekstil sanayisinin batmasıyla da kuvvetlendi. Bu nedenle 60'lı yıllardan beri iktisadi düzendeki sosyal olarak kaldırılabilir dönüşüm Kuzey Ren-Vestfalya eyalet politikasının merkezi uğraşıdır.

60'lı yıllarda Kuzey Ren-Vestfalya üniversite iklimindeki önemle uygulanan iyileştirmeler de kuvvetli modernleşme baskısının ifadesiydi. Özellikle Ruhr bölgesinde pek çok yeni üniversite ile birleşik yüksek okulu ve meslek yüksek okulu adı altında yeni bir yüksek okul tipi madenci Anton'un oğullarını ve kızlarını bekliyorlardı.

Ama 60'lı yıllardan beri yüksek sanayileşme oranının çevre bilimsel sonuçları, yüksek bir nüfus yoğunluğuyla bağlantılı olarak, artan bir şekilde dikkatleri çekmeye başladı. Ren ve Ruhr sanayi bölgelerinde solunabilecek sağlıklı hava uzun zamandır çok azalmıştı; suyun ve toprağın da durum daha iyi değildi. 10 milyon insanın içme suyu Ren nehri suyu değerlendirilerek karşılanıyor. Yetmişli yılların sonundan beri eyalet, su kaynaklarının kalitesinin iyileştirilmesi için çabalarını artırdı. Bugün yalnızca Ren'de yeniden 43 farklı balık türü yaşıyor. Bir yandan yüzey kaplanmaları, diğer yandan sanayi ve tarım toprağa olumsuz etkileri çevre politikalarıyla ilgili tedbirlerin diğer konuları oldular. Zehirli atıkların konulduğu yerlerin kaydedildiği bir defter çerçevesinde 1997'ye kadar 32.000 sadece bu tür atıklarla dolu yer belirlendi; o zamana kadar bunlardan 1400'ü modernleştirilmişti. Bugün Kuzey Ren-Vestfalya'daki her evin birçok farklı renklerde çöp kutusunun olması, ileri sanayileşmiş bir refah toplumundaki çöp sorunlarının çözümü doğrultusunda eyaletin yoğun çabalarının günlük yaşamdaki delilidir. Olabildiğince az çöp üretmek ve yeniden değerlendirme günümüzde öncelik arz etmektedirler. KRV'de çevre korumaya verilen önem, eyaletin ve eğitimin hedefi olarak köklerini 1985 eyalet anayasasına salmıştır.

Eyalet politikacıları 70'li yıllarda idari reformla bir yüzyıl şaheseri oluşturmak için yola çıkmışlardı: Kuzey Ren-Vestfalya'nın siyasi haritasını yeniden çizmek geçerliydi. Bölge reformundan sonra harita, kazaya bağlı 2292 belediye yerine sadece 369 belediye, 57 yerine sadece 31 kaza ve önceki 37 yerine yalnızca 23 kazası olmayan şehir gösteriyordu. Bu yeni düzenleme işlevsel reformlarla desteklendi; yani, daha çok etkili ve iktisadi olmak, şeffaflık ve halka yakınlık hedefiyle yönetim yetkilerinin yeniden düzenlenmesi.

Coğrafya

Kuzey Ren-Vestfalya, Aşağı Ren bölgesinin ovaları ve Port Westfalica vadisine kadar Orta Yaylalar'ın bazı kısımlarını kapsar. Eyalet  alanı kaplar. Kuzey Ren-Vestfalya eyaleti, güneybatıda Belçika (Valon Bölgesi) ve batı ve kuzeybatıda Hollanda (Limburg, Gelderland ve Overijssel) ile sınırları paylaşır. Kuzeyde ve kuzeydoğuda Aşağı Saksonya, güneyde Rheinland-Pfalz ve güneydoğuda Hessen Alman eyaletleriyle sınırı vardır.

Eyaletin yaklaşık yarısı, her ikisi de Kuzey Almanya ovası'na uzanan Vestfalya ovası ve Renanya'nın aşağı arazisindedir. Bu ovalarda aralarında Hohe Mark, Beckum tepeleri, Baumberge ve Stemmer Berge olan birkaç izole tepe sırası vardır. Arazi güneye ve eyaletin doğusunda Almanya'nın Merkez Yaylalar bölümlerine doğru yükselir. Bu tepe sıraları doğuda Egge tepeleri, Wiehen tepeleri, Wesergebirge ve Teutoburg Ormanı, güneyde Sauerland, Bergisches Land, Siegerland ve Siebengebirge ve ayrıca eyaletin güneybatısında sol Ren Eifel dahil olan Weser yaylaları'dır. Hessen ile sınır bölgesindeki Rothaargebirge, deniz seviyesinden yaklaşık 800 m yüksekliğe kadar çıkar. Bu dağların en yüksekleri deniz seviyesinden 843,2 m yükseklikteki Langenberg, Kahler Asten (840,7 m) ve Clemensberg'dir (839,2 m).

Kuzey Ren-Vestfalya'nın planimetrik olarak belirlenmiş merkezi Dortmund-Aplerbeck'in güneyinde, Aplerbecker İşareti'ndedir (51° 28' K, 7° 33' D). En batı noktası Hollanda sınırına yakın Selfkant yakınında, en doğu noktası Weser'deki Höxter yakınındadır. En güneydeki nokta, Eifel bölgesindeki Hellenthal yakınındadır. Eyaletin en kuzey noktası, eyaletin kuzeydoğusundaki Rahden yakınlarındaki NRW-Nordpunkt'tur. Nordpunkt, Kuzey denizi kıyısının yalnızca 100  km güneyindedir. En derin doğal eğim, eyaletin kuzeybatısındaki deniz seviyesinden 9,2 m yükseklikteki Kranenburg küçük kasabasının Zyfflich ilçesindedir. Yine de Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin yer üstündeki en derin noktası madencilikten kaynaklanmıştır. Hambach açık ocağı, Niederzier'de deniz seviyesinden 293 m derinliğe ulaşır. Bu çukur Almanya'daki en derin insan yapımı çukurdur.

Kısmen Kuzey Ren-Vestfalya'dan akan en önemli nehirler şunlardır: Ren, Ruhr, Ems, Lippe ve Weser.

Ren, Kuzey Ren-Vestfalya'daki en önemli nehirdir: eyalete Bad Honnef yakınlarında Orta Ren olarak girer ve burada Orta Ren şarap bölgesinin parçasıdır. Bad Godesberg yakınlarında Aşağı Ren'e dönüşür ve 730 metre genişliğinde Emmerich yakınlarında Kuzey Ren-Vestfalya'dan ayrılır. Ren, Hollanda'ya girdikten hemen sonra birçok kola ayrılır.

Tamamen Paderborn şehrinin içinde akan Pader nehri Almanya'nın en kısa nehridir.

Birçokları için Kuzey Ren-Vestfalya, sanayi bölgeleri ve kentsel yığınlarla eş anlamlıdır. Ancak, eyaletin en büyük bölümü tarım (neredeyse %52) ve ormanlar (%25) için kullanılır.

İdari bölümler
Kuzey Ren-Vestfalya 31 ilçeye (Landkreise) ve 22 bağımsız şehre (Kreisfreie Städte), ayrıca her biri Arnsberg, Detmold, Düsseldorf, Köln ve Münster olmak üzere 5 Yönetimsel Bölgede (Regierungsbezirk) gruplanır.

Şehirler

 Aachen
 Ahaus
 Ahlen
 Alsdorf
 Altena
 Arnsberg
 Attendorn
 Bad Berleburg
 Bad Driburg
 Bad Honnef
 Bad Laasphe
 Bad Lippspringe
 Bad Münstereifel
 Bad Oeynhausen
 Bad Salzuflen
 Bad Wünnenberg
 Baesweiler
 Balve
 Barntrup
 Beckum
 Bedburg
 Bergheim
 Bergisch Gladbach
 Bergkamen
 Bergneustadt
 Beverungen
 Bielefeld
 Billerbeck
 Blomberg
 Bocholt
 Bochum
 Bonn
 Borgentreich
 Borgholzhausen
 Borken
 Bottrop
 Brakel
 Breckerfeld
 Brilon
 Brühl
 Bünde
 Büren
 Burscheid
 Castrop-Rauxel
 Coesfeld
 Datteln
 Delbrück
 Detmold
 Dinslaken
 Dormagen
 Dorsten
 Dortmund
 Drensteinfurt
 Drolshagen
 Duisburg
 Dülmen
 Düren
 Düsseldorf (Eyalet başkenti)
 Emmerich am Rhein
 Emsdetten
 Enger
 Ennepetal
 Ennigerloh
 Erftstadt
 Erkelenz
 Erkrath
 Erwitte
 Eschweiler
 Espelkamp
 Essen
 Frechen
 Freudenberge
 Fröndenberg
 Geilenkirchen
 Geldern
 Gelsenkirchen
 Gescher
 Geseke
 Gevelsberg
 Gladbeck
 Goch
 Greven
 Grevenbroich
 Gronau (Westf.)
 Gummersbach
 Gütersloh
 Haan
 Hagen
 Halle (Westf.)
 Hallenberg
 Haltern am See
 Halver
 Hamm
 Hamminkeln
 Harsewinkel
 Hattingen
 Heiligenhaus
 Heimbach
 Heinsberg
 Hemer
 Hennef (Sieg)
 Herdecke
 Herford
 Herne
 Herten
 Herzogenrath
 Hilchenbach
 Hilden
 Horn-Bad Meinberg
 Hörstel
 Horstmar
 Höxter
 Hückelhoven
 Hückeswagen
 Hürth
 Ibbenbüren
 Iserlohn
 Isselburg
 Jülich
 Kaarst
 Kalkar
 Kamen
 Kamp-Lintfort
 Kempen
 Kerpen
 Kevelaer
 Kierspe
 Kleve
 Köln
 Königswinter
 Korschenbroich
 Krefeld
 Kreuztal
 Lage
 Langenfeld
 Leichlingen
 Lemgo
 Lengerich
 Lennestadt
 Leverkusen
 Lichtenau (Westf.)
 Linnich
 Lippstadt
 Lohmar
 Löhne
 Lübbecke
 Lüdenscheid
 Lüdinghausen
 Lügde
 Lünen
 Marienmünster
 Marl
 Marsberg
 Meckenheim
 Medebach
 Meerbusch
 Meinerzhagen
 Menden
 Meschede
 Mettmann
 Minden
 Moers
 Mönchengladbach
 Monheim am Rhein
 Monschau
 Mülheim an der Ruhr
 Münster (Westf.)
 Netphen
 Nettetal
 Neuenrade
 Neukirchen-Vluyn
 Neuss
 Nideggen
 Niederkassel
 Nieheim
 Oberhausen
 Ochtrup
 Oelde
 Oer-Erkenschwick
 Oerlinghausen
 Olfen
 Olpe
 Olsberg
 Overath
 Paderborn
 Petershagen
 Plettenberg
 Porta Westfalica
 Preußisch Oldendorf
 Pullheim
 Radevormwald
 Rahden
 Ratingen
 Recklinghausen
 Rees
 Remscheid
 Rheda-Wiedenbrück
 Rhede
 Rheinbach
 Rheinberg
 Rheine
 Rietberg
 Rösrath
 Rüthen
 Salzkotten
 Sankt Augustin
 Sassenberg
 Schieder-Schwalenberg
 Schleiden
 Schloß Holte-Stukenbrock
 Schmallenberg
 Schwelm
 Schwerte
 Selm
 Sendenhorst
 Siegburg
 Siegen
 Soest
 Solingen
 Spenge
 Sprockhövel
 Stadtlohn
 Steinfurt
 Steinheim (Westf.
 Stolberg (Rhld.)
 Straelen
 Sundern
 Tecklenburg
 Telgte
 Tönisvorst
 Troisdorf
 Unna
 Velbert
 Verl
 Versmold
 Viersen
 Vlotho
 Voerde
 Vreden
 Waldbröl
 Waltrop
 Warburg
 Warendorf
 Warstein
 Wassenberg
 Wegberg
 Werdohl
 Werl
 Wermelskirchen
 Werne
 Werther (Westf.)
 Wesel
 Wesseling
 Wetter (Ruhr)
 Wiehl
 Willebadessen
 Willich
 Winterberg
 Wipperfürth
 Witten
 Wülfrath
 Würselen
 Wuppertal
 Xanten
 Zülpich

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Resmi web sitesi
 KRV eyalet parlamentosu

Kuzey Ren-Vestfalya


was a town located in Asakuchi District, Okayama Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 12,382 and a density of 589.34 persons per km2. The total area was 21.01 km2.

On March 21, 2006, Konkō, along with the towns of Kamogata and Yorishima (all from Asakuchi District), was merged to create the city of Asakuchi.

Dissolved municipalities of Okayama Prefecture
Asakuchi, Okayama

Konkō, Okayama


Vél'Oxygène  Reims  est une association française fondée en 1998 ayant pour buts de faire améliorer les déplacements des cyclistes ainsi que d'augmenter leur nombre.

Historique
Elle a été créée en 1998 comme association loi de 1901.

Activités
 Signature en 2019 d'une convention tripartie entre Vél'Oxygène, la mairie de Reims et la communauté urbaine du Grand Reims.
 Depuis juillet 2020, Vél'Oxygène assure l'entretien des vélos du service ZébullO.
 Proposition d'un maison du Vélo, présentée au élus fin 2020.
 Atelier vélo dit « atelier Paindavoine » accessible gratuitement aux adhérents de l'association ayant choisi cette option lors de leur adhésion.
 Récupération de vélos pour remise en état et revente lors de journées bourse aux vélos.
 Partenariat avec la mission locale pour gérer et entretenir une flotte de 10 vélos prêtés à des jeunes en recherche d'emploi.
 Animation des ateliers vélos au sein du Recyclab.
 Animation d'ateliers vélos ou de formation à la sécurité en vélo à la demande des entreprises ou associations.
 Réalise des comptages des vélos plusieurs fois par an.
 Assure des formations Vélo école.
 Organise des balades à thème dans Reims.

Organisation
L'association, animée par des bénévoles.
Une AG est organisée une fois par an.
Un salarié à plein temps assure la tenue de l'atelier Paindavoine.
Vél'Oxygène est membre de la fédération des usagers de la bicyclette (FUB), du réseau d'ateliers vélo l'Heureux Cyclage et de l'association française du développement des véloroutes et voies vertes (AF3V).

Références

Voir aussi
 Fédération française des usagers de la bicyclette
 L'Heureux Cyclage
 Association française pour le développement des véloroutes et des voies vertes

Association de cyclistes
Association fondée en 1998
Cyclisme urbain
Association ou organisme ayant son siège dans le Grand Est
Reims

Vél’Oxygène


الليلة الثانية بعد الألف مسلسل سوري تاريخي كوميدي، من بطولة الممثلين أمل عرفة وعابد فهد بدوري (شهريار الملك وجاريته شهرزاد) شخصيتا الحكاية الشهيرة ألف ليلة وليلة إلى جانب عدد من الممثلين منهم أيمن رضا وعبدالمنعم عمايري ومن إخراج عامر فهد.إنتاج إيبلا الدولية للإنتاج السينمائي والتلفزيوني.

نبذة
يتحدث المسلسل عن بدء ليلة جديدة من ليالي حكايات ألف ليلة وليلة، وهي الثانية بعد الألف، حيث يختلط فيها زمان السطان شهراير بزماننا هذا (القرن الواحد والعشرين)، وتتم مقارنة الأحداث ببعضها، في إطار من النقد والسخرية.

البث
عرض المسلسل في شهر رمضان من عام 2007 على الفضائية السورية.
وعلى غيرها من القنوات.

مراجع

مسلسلات تلفزيونية تاريخية سورية

الليلة الثانية بعد الألف (مسلسل)


An informal value transfer system (IVTS) is any system, mechanism, or network of people that receives money for the purpose of making the funds or an equivalent value payable to a third party in another geographic location, whether or not in the same form. Informal value transfers generally take place outside of the conventional banking system through non-bank financial institution or other business entities whose primary business activity may not be the transmission of money. The IVTS transactions occasionally interconnect with formal banking systems, such as through the use of bank accounts held by the IVTS operator.

History

An informal value transfer system is an alternative and unofficial remittance and banking system, that pre-dates current day modern banking systems. The systems were established as a means of settling accounts within villages and between villages. It existed as far back as over 4000 years ago and even more.

Their use as global networks for financial transactions spread as expatriates from the original countries settled abroad. Today, IVTS operations are found in most countries. Depending on the ethnic group, IVTS are called by a variety of names including, for example, hawala (Middle East, Afghanistan, Indian Sub-Continent); fei ch'ien (飞钱 or "flying money"; China); phoe kuan (Thailand); and Black Market Peso Exchange (South America).

Individuals or groups engaged in operating IVTS may do so on a full-time, part-time, or ad hoc basis. They may work independently, or as part of a multi-person network. IVTS are based on trust. In general, operators usually don't misappropriate the funds entrusted to them.

How does IVTS work?
The sender gives money to an IVTS agent and their counterpart in the receiver region/country acts as deliverer of this money.  The sender calls or faxes instructions to his counterpart and the money gets delivered in a matter of a few hours. In the past, the message could be delivered using couriers, with men or even animals (such as pigeons). Settlements are made either with a private delivery service or wire transfer in the opposite direction.  Another method of balancing the books is to under-invoice goods shipped abroad, so that the receiver can resell the products at a higher market price.

Use of IVTS

IVTS are used by a variety of individuals, businesses, organisations, and even governments to remit funds domestically and abroad. Expatriates and immigrants often use IVTS to send money back to their families and friends in their home countries (for workers who worked abroad) or foreign countries (for merchants who need extra money to start a business). IVTS operations are also used by legitimate companies, traders, organisations, and government agencies needing to conduct business in countries with basic or no formal financial systems.

In some countries, IVTS-type networks operate in parallel with formal financial institutions or as a substitute or alternative for them or. Besides citizens of the host country, people (legally or illegally) residing in the host country from foreign countries may prefer or need to use IVTS in lieu of formal financial institutions for various reasons as described below:
 the host country and the receiving country have no diplomatic ties or the host country actively discourage the sending of money to the receiving country.
 the constant change in the world political environments, unsatisfiable payment systems, and/or a rapid continuously changing financial sector;
 a lack of easily accessible formal financial institutions in remote areas of some countries;
 transfers that are more efficient, reliable, and cheaper than formal financial institutions. (For example, a wire transfer of funds using banks involves fees charged to the sender and receiver, may take from two to seven days to complete, and may be delayed or lost. Funds moved through IVTS are usually available within 24 hours, with minimal or no fees charged to the participants);
 to avoid paying higher foreign exchange rates. (Funds sent through traditional transfers are converted to the currency of the recipient's country; the fee charged for exchange rate conversion is set by the institution. IVTS operators, who speculate in currency exchange rates, charge lower fees);
 to avoid paying transfer taxes;
 to ensure anonymity since there may be minimal or no records maintained; or
 to avoid mandatory reporting of large transactions from financial institutions to governments.

Because IVTS provides security, anonymity, and versatility to the user, the systems can be also used for supplying resources for doing illegal activities.  Following the September 11, 2001 attacks on the United States, IVTS have come under increased scrutiny and regulation in many countries as a result of pressure from the United States.

See also

 Correspondent account
 FATF
 FATF blacklist
 Hawala
 Hundi
 Remittance
 Value transfer system

References

Further reading

External links
 U.S. Dept. of the Treasury March 2003 Advisory (#33) to financial institutions re IVTS. Almost all of this article comes from this document.
 Hawala. An Informal Payment System and Its Use to Finance Terrorism, by Sebastian R. Müller (Broschiert – December 2006), ,

Financial routing standards

Informal value transfer system


Kosmos 951, sovjetski vojni navigacijski i komunikacijski satelit iz programa Kosmos. Vrste je Parus.

Lansiran je 13. rujna 1977. godine u 19:59 s kozmodroma Pljesecka, s mjesta 132/1. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Kosmos-3M 11K65M. Orbita mu je 960 km u perigeju i 1013 km u apogeju. Orbitne inklinacije je 82,97°. Spacetrackov kataloški broj je 10352. COSPARova oznaka je 1977-087A. Zemlju obilazi u 104,83 minute.

Iz misije su ostala još dva dijela koja su ostala kružiti u niskoj orbiti.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. 1977 год. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
N2YO Satellite Database - Tehnical Details - Real Time Satellite Tracking and Predictions (engl.)
Gunter's Space Page Parus (GLONASS-M, 11F627) (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz lansiranja (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 951


إيفان بيريز مونوز ( في مدريد)  لاعب كرة قدم إسباني سابق كان يجيد اللعب في مركز المهاجم .

لعب بيريز في أندية ريال مدريد وإكستريمادورا وريال بتيس وبوردو وديبورتيفو لاكورونيا ونومانسيا وليغانيز وغيرونا.

بيريز الشقيق الأصغر لألفونسو بيريز. اجتمعا معاً في نادي ريال مدريد موسم 1994/1995 ثم اجتمعا مجدداً في نادي ريال بيتيس طوال موسمي 1997/1998 و1998/1999 .

مراجع

وصلات خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون إسبان مغتربون في فرنسا
رياضيون من مدريد
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية ب
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو بوردو
لاعبو ديبورتيفو لاكورونيا
لاعبو ريال بيتيس
لاعبو ريال مدريد
لاعبو ريال مدريد كاستيا
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم من مدريد
لاعبو كرة قدم من منطقة مدريد
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 23 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي إكستريمادورا
لاعبو نادي جيرونا
لاعبو نادي ليغانيس
لاعبو نومانسيا
مواليد 1976
مواليد في مدريد

إيفان بيريز مونوز


Anopterus macleayanus zimzeleni grm ili manje drvo iz porodice eskalonijevki. Raste kao endem u istočnoj Australiji na sjeveroistoku Novog Južnog Walesa i jugoistoku Queenslanda.

A. macleayanus u svom prirodnom staništu može narasti do 15 metara visine. Ima velike, sjajne, tamnozelene nazubljene listove duge 30 cm i širine 5 cm.

Vrsta je opisana 1859., a ime je dobila po prirodoslovcu Williamu Macleayu.

Izvori

Eskalonijevke
Flora Novog Južnog Walesa
Flora Queenslanda

Anopterus macleayanus


Sine, Karabük ilinin Safranbolu ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 34 km, Safranbolu ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Safranbolu belde ve köyleri

Sine


Isla Puercoshttp://www.satelliteviews.net/cgi-bin/w.cgi?c=ec&UF=-932262&UN=-1378958&DG=ISL es una isla del país suramericano de Ecuador frente al Océano Pacífico localizada en las coordenadas geográficas  al sur de la isla Tembleque y la isla San Antonio, al este de la isla Payana y al norte de la Isla Correa y del Canal internacional  de Capones límite natural entre Perú y Ecuador. Puercos pertenece administrativamente a la provincia ecuatoriana de El Oro.

Véase también
 Geografía de Ecuador
 Geografía de América

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de localización de la isla

Puercos

Isla Puercos


Discovery is the eighth studio album by English rock band Electric Light Orchestra (ELO). It was released on 1 June 1979 in the United Kingdom by Jet Records, where it topped record charts, and on 8 June in the United States on Jet through Columbia Records distribution. A music video album featuring all the songs being played by the band was then released on VHS in 1979, then re-released as part of the Out of the Blue: Live at Wembley DVD and VHS in 1998.

Background
Discovery was the band's first number 1 album in the UK, entering the chart at that position and staying there for five weeks. The album contained five hit songs in "Shine a Little Love", "Don't Bring Me Down", "Last Train to London", "Confusion" and "The Diary of Horace Wimp", many of which were heavily influenced by disco (in fact, Richard Tandy nicknamed the album, Disco Very). "Don't Bring Me Down" would become one of their only two top three hits in the UK throughout their career ("Xanadu" would be number one in 1980), and also their highest-charting US single at number 4. "The Diary of Horace Wimp" was also a hit single in the UK, not patterned after the disco sound; instead it was closer in its Beatlesque style to the band's earlier hit "Mr. Blue Sky". The album itself was the first ever to generate four top-ten singles (one of which was a Double A-side) from a single LP in the UK and was eventually certified 2× platinum by the RIAA in 1997.

Discovery is notable in that it was the first ELO album not to feature their resident string trio of Mik Kaminski, Hugh McDowell and Melvyn Gale, although they did make an appearance on the Discovery music videos.

In one of his earliest jobs, comedian/actor Brad Garrett, dressed in Middle Eastern clothes and turban, appears on the back cover as the menacing palace guard who is drawing his scimitar.

Discovery was remastered as part of the Epic/Legacy remaster series in 2001; among the included bonus tracks was a cover of a Del Shannon classic, "Little Town Flirt", which was started during sessions for the album but never finished until the year the album was reissued.

Track listing
All tracks composed by Jeff Lynne, except "Little Town Flirt" written by Maron McKenzie and Del Shannon.

Notes
Bonus tracks were previously unreleased. Track 12 was started 1979, finished 2001. Engineered by Mack and Ryan Ulyate.
Vinyl mastered by Stan "The Man" Ricker.

Personnel
Jeff Lynne – lead vocals, guitars (electric, acoustic 12-string), vocoder, backing vocals, orchestral & choral arrangements, producer
Bev Bevan – drums, percussion, backing vocals
Richard Tandy – piano, synthesizer, Wurlitzer electric piano, clavinet, lead guitar (track 6), backing vocals, orchestral & choral arrangements
Kelly Groucutt – bass guitar, backing vocals, lead vocals

Additional personnel
Louis Clark - orchestral & choral arrangements, orchestra conductor
Mack - engineer

Additional personnel on the music videos
Mik Kaminski – violin
Hugh McDowell – cello
Melvyn Gale – cello

Charts

Weekly charts

Year-end charts

Certifications and sales

Bibliography
The Electric Light Orchestra Story (1980)

References

External links
Jeff Lynne Song Database

1979 albums
Electric Light Orchestra albums
Albums produced by Jeff Lynne
Columbia Records albums
Epic Records albums
Jet Records albums
Disco albums by English artists

Discovery (Electric Light Orchestra album)


IUPAC නම	Nitric acid
අනෙකුත් නම්	නයිට්‍රික් ස්ප්‍රිතුව , සැල්පිටිරි අම්ලය

හදුනාගැනීම්

CAS අංකය 	[7697-37-2]
RTECS  අංකය	Qu5775000
SMILES	  O[N+](=O)[O-]
IUPAC නාමය Nitric(V) acid

ගුණ

අණුක සූත්‍රය	HNO3
මෞලීය ස්කන්ධය	63.012 g/mol
සාමාන්‍ය පැවැත්ම	පැහැදිලි , අවර්ණ , ද්‍රාවණයක්
ඝණත්වය	1.51 g /cm3 අවර්ණ ද්‍රාවණ

ද්‍රවාංකය	-420C, 231K , -440F
තාපාංකය	830C , 356K , 1810F

(සංශුද්ධ අම්ල 68% ද්‍රාවණයක් තාපාංකය 120.50C ෙව්)
ජලයේ ද්‍රව්‍යතාව	ද්‍රාව්‍යයි

ද්වීධ්‍රැව ඝූර්ණය 	2.17 + 0.02 D

අන්තරායකභාව

EU වර්ගීකරණය	ඔක්සිකරණ (O)
විඛාදනය  (C)
R ප්‍රකාශනය 	R8, R35
S ප්‍රකාශනය	(S ½ , S 23 , S 26 , S 36 , S 45
ජ්වලන අංකය	අදාල නොවේ
අදාළ සංයෝග	නයිට්‍රස් අම්ලය, ඩයිනයි‍ට්‍රජන් පෙන්ටොක්සයිඩ්

අදාළ සංයෝග

 නයිට්‍රස් අම්ලය
 ඩයිනයි‍ට්‍රජන් පෙන්ටොක්සයිඩ්

විශේෂයෙන් සදහන් කර නොමැති නම් මුලාශ්‍රවල ද්‍රව්‍ය පිළිබද තොරතුරු සපයන්නේ සම්මත තත්ව වලිනි. (250C  හා 100 kPa)

නයිට්‍රික් අම්ලය,(Aqua fortis) හා නයිට්‍රික් ස්ප්‍රිතුව ලෙසද හඳුන්වන අතර එය අධිකවම විඛාදනශීලී හා පිළිස්සුම ඇති කිරිමට ද සමත් අන්තරායක ප්‍රභල අම්ලයකි. නයිට්‍රික් පිළිබඳ වූ මුල්ම  සංස්ලේෂණය සඳහන් කරන ලද්දේ ක්‍රි. ව. 800 දී මුස්ලිම් ජාතික ආදි රසායන විද්‍යාඥ ජාබීර් ඉබන් හයියන් විසිනි.

සංශුද්ධ පිරිසිදු අවස්ථාවේ අවර්ණවන අතර කල් යත්ම නයිට්‍රජන්හි ඔක්සයිඩය නිසා කහ පැහැයකට හ‍ැරේ. ද්‍රාවණයේ නයිට්‍රික් අම්ලය 86%ට වැඩි නම් එය සධුම නයිට්‍රික් අම්ලය ලෙස හැඳන්වේ. තවද එහි අඩංගු නයි‍ට්‍රජන් ඩයොක්සයිඩ් ප්‍රමාණය අනුව සධූම නයිට්‍රික් අම්ලය රතු සධූම නයිට්‍රික් අම්ලය සහ සුදු සධූම නයිට්‍රික් අම්ලය ලෙස නැවත වර්ග කෙරේ

භාවිත

IWFNA  ද්‍රව ඉන්ධන රොකට්ටු තුළ ඔක්සිකාරක් ලෙස ක්‍රියා කරයි. BOMARC  මිසයිලය තුළ ඇති  ද්‍රව ඉන්ධන සංයෝග තුනෙන් එකක් ලෙස IRFNA  හැදින්විය හැක.
නයිට්‍රික් අම්ලය හා ඇල්කොහොල ද්‍රාවණයක් වන , නයිටල් , ලෝහ වල ක්ෂුද්‍ර  ව්‍යුහයක් නිරීක්ෂණය සඳහා භාවිතා කරයි.
වාණිජමය වශයෙන් පවතින  නයිට්‍රික් අම්ලය 5-30% අතර ප්‍රමාණයක් ද පොස්පරික් අම්ලය 15 – 40% පමණ ප්‍රමාණයක් ද අඩංගු ජලීය මිශ්‍රණයක ආහාර පිරිසිදු කිරීම සඳහා සහ කිරි කර්මාන්තයේ දී භාවිතා වන උපකරණවල අවක්ෂේපිත කැල්සියම් හා මැග්නීසියම් ඉවත් කිරීමට යොදා ගනී. ( ජලය ගලා බැසීම හා නිෂ්පාදනය හා පිරිසිදු කිරීම් ක්‍රියාවලියේදී කඨින ජලය භාවිතය නිසා මෙය සිදු වේ.)

නයිට්‍රෝකරණය
නයිට්‍රෝ ග්ලිසරින් ට්‍රයිනයිට්‍රෝටොලුවීන් (TNT)  හා සයික්ලොට්‍රයිමෙතිලීන් ට්‍රයි නයිට්‍ර ඇමීන් (RDX)  වැනි නයි‍ට්‍රජන් අඩංගු පුපුරණ ද්‍රව්‍ය සෑදීමේදී හා ඇමෝනියම් නයිට්‍රේට් වැනි පොහොර සෑදිමේදී නියට්‍රික් අම්ලය භාවිත කෙරේ.

ජීර්ණය
ICP –MS  හා ICP – AES  වැනි මූලද්‍රව්‍ය වර්ගීකරණ ක්‍රම වලදී ,තනුක  නයිට්‍රික් අම්ලය මේපල් හා වයින් ද්‍රව කෘතිමව නිර්මාණය කිරීමට යොදාගනී. මෙවැන්නක් සිදු කිරීම සඳහා අති පිරිසිදු අම්ලය අවශ්‍ය වේ.මෙසේ වන්නේ විශ්ලේෂණ ක්‍රියාවලිය සඳහා ඉතා කුඩා ප්‍රමාණයක ලෝහ අයන ප්‍රමාණයක් බලපාන බැවිනි.

දැව කර්මාන්තය
අඩු සාන්ද්‍රණය සහිත (සාමාන්‍යයෙන් 10% ක් පමණ) නයිට්‍රික් අම්ලය මේපල් සහ පයින් දැව කෘතීමව නිර්මාණය කිරීමට යොදා ගනී. සාදන වර්ණය අළු - රත්‍රන් පැහැති පරණ ඉටි හා තෙල් නිමි දැව ආකාරයේ  වේ.

අනෙකුත් භාවිතයන්
තනිවම නයිට්‍රික් අම්ලය බොහෝ ලෝහ සමග ප්‍රතික්‍රියා කරන නිසා ලෝහ කර්මාන්තයේදී ශුද්ධ කිර්ම්වල දී හා කාබනික සංස්ලේෂණයේදී යොදා ගැනේ. හයිඩ්‍රො ක්ලෝරික් අම්ලය හා මිශ්‍රව රත්‍රන් හා ප්ලැටිනම් දිය කරන එක්  ප්‍රතිකාරකයක් වන රාජ අම්ලය සාදයි.

නයිට්‍රික් අම්ලය


El Escudo de Montelíbano es el emblema que, desde la creación del Municipio, ha identificado a la ciudad de Montelíbano.
El escudo y la bandera son los principales símbolos de la ciudad, y forman parte de la imagen institucional de la administración municipal, por lo cual siempre están presentes en los actos protocolarios, en los impresos oficiales, en las obras públicas, etc.

Escudos de Córdoba (Colombia)
Montelíbano
Montelíbano
Montelíbano
Montelíbano
Montelíbano

Escudo de Montelíbano


Incredibili afflictamur (o Incredibili afflictamur dolore) es una encíclica del Papa Pío IX publicada el 17 de septiembre de 1863, donde se dirige a los fieles, clero y gobierno colombiano con el fin de, por un lado repetir nuevamente la queja plasmada en su alocución Acerbissimum Vobiscum de 1852 con respecto a la persecución de la Iglesia en Nueva Granada (hoy Colombia), mientras que por otro lado, dar aliento al episcopado, clero y religiosos indicando:

Referencias

Encíclicas de Pío IX
Iglesia católica en 1863

Incredibili afflictamur


Judith Rodin (nascida Judith Seitz, 9 de setembro de 1944) é uma filantropa com uma longa história no ensino superior dos EUA. Ela foi presidente da Fundação Rockefeller de 2005 a 2017. De 1994 a 2004, Rodin foi a 7ª presidente permanente da Universidade da Pensilvânia e a primeira mulher presidente permanente de uma universidade da Ivy League.

Infância e educação
Rodin nasceu judia na Filadélfia, Pensilvânia. Ela era a mais nova de duas filhas de Morris e Sally Seitz. Ela se formou com honras na Philadelphia High School for Girls e ganhou uma bolsa de estudos para a Universidade da Pensilvânia (Penn). Na Penn, Rodin se formou em psicologia e se formou em bacharelado na University's College for Women, em 1966. Ela foi presidente do Governo Estudantil Feminino da Penn e liderou as bases para a fusão com o Governo Estudantil Masculino, que finalmente formou o Comitê Estudantil de Educação de Graduação (SCUE) em 1965, que levou à co-educação do Colégio de Artes e Ciências. Ela recebeu um Ph.D. da Universidade de Columbia em 1970. Rodin também completou algumas pesquisas de pós-doutorado na Universidade da Califórnia em Irvine em 1971.

Carreira acadêmica
Depois de lecionar brevemente na Universidade de Nova York, Rodin tornou-se professora associada da Universidade de Yale, onde seria conhecida pelos estudantes por ser uma palestrante popular. Ela ocupou vários cargos de professora e outros cargos em Yale, entre 1972 e 1994, incluindo o de Reitora da Escola de Pós-Graduação em Artes e Ciências, presidente do Departamento de Psicologia e Reitora.

Em 1994, Rodin foi nomeada presidente da Universidade da Pensilvânia (Penn), tornando-se a primeira mulher presidente permanente de uma instituição da Ivy League e a primeira graduada da universidade a assumir seu mais alto papel de liderança. Sua antecessora imediata foi a Dra. Claire M. Fagin, que serviu em 1994 como Presidente Interina. Como presidente, Rodin guiou a universidade por um período de crescimento e desenvolvimento sem precedentes que transformou o núcleo acadêmico da Penn e melhorou drasticamente a qualidade de vida no campus e na comunidade ao seu redor. Ela encorajou a revitalização da Cidade Universitária e do Oeste da Filadélfia por meio de segurança pública; do estabelecimento de alianças da Wharton School para pequenas empresas; do desenvolvimento de edifícios e paisagens urbanas voltados para a comunidade; e do estabelecimento de uma escola de parceria liderada por universidades, a Sadie Tanner Mossell Alexander University of Pennsylvania Partnership School.

Sob a liderança de Rodin, a Penn revigorou seus recursos, dobrando seu financiamento de pesquisa e triplicando sua arrecadação anual e o tamanho de sua doação. Rodin também criou a Penn Medicine, a organização unificada que compreende a faculdade de medicina e o hospital da universidade; atraiu um número recorde de candidatos de graduação, criando as aulas mais seletivas de todos os tempos da Penn; e subiu no ranking do US News & World Report das principais universidades nacionais de pesquisa de 16º em 1994 para 4º em 2002.

A Fundação Rockefeller
Rodin tornou-se presidente da Fundação Rockefeller em março de 2005. Após a devastação do furacão Sandy em 2012, Rodin foi nomeada pelo governador de Nova York, Andrew Cuomo, para co-presidente do NYS 2100, uma comissão encarregada de encontrar maneiras de melhorar a resiliência e a força da infraestrutura do estado diante de desastres naturais e outras emergências.

Outros trabalhos profissionais
Rodin faz parte do Conselho de Administração da Trilogy Education Services, Citigroup e Comcast Corporation, onde atuou como diretora-presidente até 2006. Rodin também atuou nos conselhos de várias corporações, incluindo Aetna, Electronic Data Systems (EDS) e BlackRock. Ela continua atuando como administradora da Brookings Institution.

Vida pessoal
Rodin é casada com Paul R. Verkuil, ex-presidente do College of William and Mary, ex-reitor da Tulane University Law School e ex-CEO da American Automobile Association. Verkuil é professor da Faculdade de Direito Benjamin N. Cardozo, onde atuou anteriormente como reitor. Rodin já foi casada duas outras vezes, com Bruce Rodin e Nicholas Neijelow, com quem tem um filho.

Prêmios e honras
Rodin foi eleita para a Academia Americana de Artes e Ciências em 1990. Em 1994, Rodin recebeu o Golden Plate Award da American Academy of Achievement. Ela foi eleita para a American Philosophical Society em 1995.

Em 2003, Rodin foi nomeada para a lista do PoliticsPA das "Mulheres Politicamente Mais Poderosas da Pensilvânia". Nesse mesmo ano, Rodin recebeu o Prêmio Filadélfia, concedido aos "cidadãos da região que mais atuaram na promoção do melhor e maior interesse da comunidade".

Rodin foi nomeada uma das 50 mulheres mais poderosas de Crain em Nova York por três anos consecutivos. Rodin também foi reconhecida como uma das 100 mulheres mais poderosas do mundo pela revista Forbes, e pela National Association of Corporate Directors' (NACD's) 2011 Directorship 100, em reconhecimento ao seu trabalho promovendo os mais altos padrões de governança corporativa.

Membros da Academia Nacional de Medicina dos Estados Unidos
Membros da American Philosophical Society
Pessoas vivas
Nascidos em 1944
Alunos da Universidade Columbia
Alunos da Universidade da Pensilvânia
Professores da Universidade Yale
Psicólogos dos Estados Unidos

Judith Rodin


HLN (Healline News în traducere Stirile principale) este un spin-off al CNN și deținut de Turner Broadcasting System,o divizie Time Warner. Inițial se numea CNN2, și mai târziu CNN Headline News, canalul era axat pe difuzarea știrilor, cu informații proaspăt actualizate care acoperă pe scurt diverse domenii de interes (cum ar fi știrile naționale, divertisment, vreme și afaceri). Din 2005 formatul său sa mutat din ce în ce mai mult în programele legate de știri tabloid, opinii, crimă și divertisment.

CNN
Rețele de televiziune din Statele Unite ale Americii

HLN (canal TV)


est une comédie érotique italienne réalisée par Flavio Mogherini et sortie en 1975.

Avec 5,7 millions de spectateurs, le film se place 8 du palmarès 1974-75 des meilleurs entrées en Italie.

Synopsis
Le jeune professeur milanais Paolo Barca, désinhibé et naturiste convaincu, s'installe dans la province de Catane pour y travailler. Il s'y heurte à une mentalité résolument bigote à ses yeux. Avec le temps, il parvient à faire avancer certaines choses à la fois dans l'école et dans son caractère.

Fiche technique
 Titre original italien :
 Réalisateur : Flavio Mogherini
 Scénario : Flavio Mogherini, Francesco Massaro, Ugo Pirro
 Photographie : Carlo Carlini
 Montage : Adriano Tagliavia
 Musique : Riz Ortolani
 Décors : Daniele Mogherini
 Costumes :
 Production : Luigi De Laurentiis
 Sociétés de production :
 Pays de production :
 Langue originale : italien
 Format : Couleur par Eastmancolor - 1,85:1 - Son mono - 35 mm
 Durée : 115 minutes
 Genre : Comédie érotique italienne
 Dates de sortie :
 Italie :

Distribution
Renato Pozzetto : Paolo Barca
Paola Borboni : Comtesse Felicita Barca, grand-mère de Paolo
Janet Agren : professeur Giulia Hamilton
Valeria Fabrizi : Mme Manzotti
Magali Noël : professeur Rosaria Cacchiò
Miranda Martino : professeur Assunta Calabrò
Stefano Satta Flores : professeur principal
Liana Trouché : professeur Ines Badalamenti
Pinuccio Ardia
Ferdinando Villella
Ettore Mattia
Giuseppe Tuminelli
Lorenzo Piani
Vittorio Fanfoni
Gennaro Ombra
Silvano Bernabei

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 1975
Film réalisé par Flavio Mogherini
Film scénarisé par Ugo Pirro
Comédie érotique italienne
Film sur le naturisme
Film avec une musique composée par Riz Ortolani
Film en italien
Film tourné à Catane
Film se déroulant en Sicile
Nom long

Paolo Barca, maestro elementare, praticamente nudista


الجزر الأبيض أو رثَة العجل هو  نباتي يتبع  الغُرَيْرَاءِ وال الخيمية. بدأت زراعة الجزر الأبيض في أوروبا، ويتميز بلون أبيض.

الأنواع والاستخدامات
غالبا مايعد الجزر الأبيض طبقا من الاطباق الجانبية على المائدة، وهو لذيذ الطعم عند اضافته مع غيره من الاطعمة الأخرى ،خاصة الجزر والبصل ويمكن تقديمه مع صلصة معدة من المرق الصافي وجذور الكوزو والزنجبيل المبشور، يمكن اعداد الجزر الأبيض بطرق مختلفة مثل سلقه أو طهوه بالبخار أو طهوه بطريقة التقلية السريعة أو تخليله أو اعداده بطريقة التمبورا (قليه بعد غمسه في العجين)،وعادة يتم هرسه عند طهيه مع الاطعمة الشمولية ليحضر منه عجينة للفطائر.

فوائده
يحتوي الجزر الأبيض على كميات متوازنة من العناصر الغذائية والطاقة التي تساهم في بناء الجسم وبوجه خاص لكل من البنكرياس والطحال والمعدة.

السعرات الحرارية
السعرات الحرارية لكل 100 غ من الجزر الأبيض =75 سعرة حرارية.

المصادر
 طعام المايكروبيوتك الموسع لمريم نور وكمال مزوق(بتصرف).

مراجع

أصنوفات سماها كارولوس لينيوس
المايكروبيوتك
خضار جذرية
خيماوات
خيمية
نباتات طبية
نباتات مجتاحة
نباتات وصفت في 1753

جزر أبيض


أرسين أفيتيسيان (بالأرمينية: Արսեն Ավետիսյան؛ ولد في 8 أكتوبر، 1973 في يريفان في أرمينيا) هو لاعب كرة قدم أرميني يلعب حاليا لنادي جاندزسار كابان، وكان يلعب سابقا لمنتخب أرمينيا لكرة القدم.

المشاركة مع الأندية
شارك في مسيرته مع العديد من الأندية. في عام 2006 عاد إلى أرمينيا للعب مع فريقه السابق بيونيك وكان دفعة إلى الأمام بالنسبة للفريق.

المشاركة الدولية
منذ أن ظهر دوليا لأول مرة في عام 1992، مثل بلاده 23 مرة وسجل هدفا واحدا. توقف عن اللعب للمنتخب منذ عام 1998.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في روسيا
لاعبو كرة قدم رجالية سوفيت
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم رجالية أرمن
لاعبو كرة قدم رجالية أرمن مغتربون
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من يريفان
لاعبو أرارات يريفان
لاعبو الدوري الأرميني الممتاز
لاعبو الدوري البلجيكي للمحترفين
لاعبو بيونيك يريفان
لاعبو كرة قدم أرمن
لاعبو كرة قدم سوفيت
لاعبو كرة قدم مغتربون أرمن
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم مغتربون في روسيا
لاعبو كرة قدم من يريفان
لاعبو منتخب أرمينيا لكرة القدم
لاعبو نادي بيرخيم
لاعبو نادي جاندجاسر كابان
مواليد 1973
مواليد في يريفان

أرسين أفيتيسيان


Televiziunea pe internet (sau televiziunea online, în engleză: streaming television) este distribuirea digitală a conținutului programelor de televiziune prin intermediul internetului. Spre deosebire de alte sisteme de televiziune (televiziunea terestră, televiziunea prin cablu, televiziune prin satelit, IPTV etc.) care transportă doar semnal video și audio, televiziunea pe internet transportă și alte tipuri de date. Este numită uneori și web television, deși această expresie este folosită de obicei pentru a descrie un gen de emisiuni TV difuzate numai online.

Istoric
Mijlocul anilor 2000 a fost începutul programelor de televiziune ce devenit disponibil prin Internet. ITunes a început să ofere programe și seriale de televiziune selectate în 2005, disponibile pentru descărcare după plată directă. Site-ul de distribuire video YouTube a fost lansat și în 2005, permițând utilizatorilor să partajeze programe de televiziune postate ilegal. Câțiva ani mai târziu, rețelele de televiziune și alte servicii independente au început să creeze site-uri în care emisiuni și programe ar putea fi transmise online. Amazon Video a început în Statele Unite ca Amazon Unbox în 2006, dar nu a lansat în întreaga lume până în 2016. Netflix, un site creat inițial pentru închirieri și vânzări de DVD-uri, a început să ofere conținut de streaming în 2007. În 2008 a fost lansat Hulu, deținut de NBC și Fox, urmat de TV.com în 2009 și deținut de CBS. Playerele media digitale au început, de asemenea, să devină disponibile pentru public în această perioadă. Apple TV de primă generație a fost lansat în 2007, iar în 2008 a fost anunțat primul dispozitiv de streaming de generație Roku. Versiunea Amazon a unui player media digital, Amazon Fire TV, nu a fost oferită publicului până în 2014. Aceste playere media digitale au continuat să fie actualizate și au fost lansate noi generații. Accesul la programele de televiziune a evoluat de la accesul la calculator și televiziune, la cel de a include și dispozitive mobile cum ar fi smartphone-uri și tablete. Aplicațiile pentru dispozitive mobile au început să devină disponibile prin magazinele de aplicații în 2008. Aceste aplicații mobile permit utilizatorilor să vizualizeze conținut de pe dispozitivele mobile care acceptă aplicațiile. În 2017, YouTube a lansat YouTube TV, un serviciu de streaming care permite utilizatorilor să vizioneze programe de televiziune live de pe canale de cablu sau de rețea populare și să înregistreze emisiuni în flux oriunde, oricând. După 2010, furnizorii tradiționali de televiziune prin cablu și prin satelit au început să ofere servicii precum Sling TV, deținută de Dish Network, care a fost dezvăluită în ianuarie 2015. DirecTV, un alt furnizor de televiziune prin satelit, a lansat propriul serviciu de streaming, DirecTV Now, în 2016. Smart TV-urile au preluat piața televiziunii după 2010. Începând cu anul 2015, Smart TV-urile sunt singurul tip de televiziune de la calitate medie, la televiziune de ultimă generație. Începând cu anul 2017, 28% dintre adulții americani menționează serviciile de streaming ca mijloc principal de vizionare, iar 61% dintre aceștia, între 18 și 29 de ani, o menționează drept principala lor metodă. Începând cu anul 2018, Netflix este cea mai mare rețea de televiziune de streaming din lume și cea mai mare companie media și de divertisment din lume cu 117 milioane de abonați înregistrați contra plată, precum și cu venituri și limite de piață.

Caracteristici
Spre deosebire de IPTV sau televiziunea IP care presupune transmiterea semnalului TV prin intermediul protocoalelor de comunicare de internet (IP), televiziunea pe internet este o tehnologie de tip over-the-top  (OTT), un serviciu de livrare conținut multimedia, (video on demand, live streaming) și alte tipuri de date pe internet, fără implicarea directă a unui furnizor de servicii Internet, în controlul sau distribuirea conținutului.

Televiziunea pe internet poate fi recepționată fie prin conexiune directă la un smart TV, set-top box, calculator PC sau un dispozitiv portabil cum ar fi un smartphone, tabletă sau consolă de jocuri.

Note

Vezi și

Legături externe
 List of Internet television providers

Televiziune
Televiziune digitală
Tehnologie cinema și video
Video hosting
Multimedia

Televiziune pe internet


Hákon Finnsson (1876-1945) var íslenskur bóndi og framfarasinni, fæddur í Rangárvallasýslu en bjó lengi á Borgum í Nesjahverfi í Hornafirði og er oft kenndur við þann bæ. Hann skrifaði margar greinar um framfarir í landbúnaði í tímarit, og bókina Sögu smábýlis um eigin búskaparsögu og athafnir á Borgum á árunum 1920-1940. Hann var brautryðjandi í því að rækta kartöflur til sölu í Hornafirði, sem var um tíma stóratvinnuvegur þar.

Hákon Finnsson


An Eragrostis alta in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Yi Li Keng. An Eragrostis alta in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Hainan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis alta


El Kaman K-1200 K-MAX es un helicóptero estadounidense con rotores entrelazados construido por Kaman Aircraft. Está optimizado para operaciones de carga externa, y es capaz de elevar una carga útil de más de 2700 kg, que es más del peso en vacío del helicóptero.

Desarrollo del proyecto

Al finalizar la Segunda Guerra Mundial, el ingeniero alemán Anton Flettner (página en alemán), que había creado y desarrollado, perfecccionándolo totalmente, los denominados "sincrópteros" de rotores entrelazados, un helicóptero con dos pares de rotores que se mueven sincrónicamente mientras giran en direcciones opuestas, montados uno junto al otro pero con un ligero grado de inclinación, fue llevado a los Estados Unidos en medio de la Operación Paperclip. Ya en 1940 había desarrollado completamente el primer "sincróptero" completamente funcional, el Flettner Fl 282 "Kolibrí", el único helicóptero funcional empleado durante la Guerra. Pronto, fue nombrado ingeniero jefe de la Empresa norteamericana Kaman, que daba sus primeros pasos con esta clase de aeronaves, diseñando la base de los que serían desde entonces afamados helicópteros de la marca.

Flettner había resuelto bien y limpiamente los problemas prácticos que ofrecían los rotores entrelazados, obteniendo de esta forma las innumerables ventajas que el sistema ofrecía: economía de energía, al no requerir un rotor de cola o sus equivalentes, para lograr compensar el desequilibrio que provocaban dos par motor opuestos; una estabilidad a toda prueba, de la cual carecen los helicópteros convencionales a causa de, precisamente, el rotor de cola; y finalmente, la hercúlea capacidad de elevar carga. Es indudable que todas estas cualidades distinguen al K-Max.

Flettner había triunfado donde muchos otros diseños habían fracasado, inclusive después de haberse conocido y difundido su creación en Francia y los Estados Unidos.

Operadores

Aviación del Ejército Nacional de Colombia

 Swanson Group Aviation

 HELOG

Especificaciones

Véase también

Enlaces externos

https://www.kaman.com

Referencias

K-MAX
Helicópteros monoturbina
Sincrópteros
Helicópteros civiles utilitarios de Estados Unidos de los años 1990
Helicópteros no tripulados

Kaman K-MAX


අන්තරාසර්ග පද්ධතිය () යනු හෝර්මෝන නැමැති බහිස්සෛලීය පණිවිඩකාරක අණු ශ්‍රාවය කිරීමට සහභාගී වන කුඩා ඉන්ද්‍රියයන් සංකලිත වූ පද්ධතියකි.  අන්තරාසරග පද්ධතිය උපකාරී වන්නේ,  පරිවෘත්තීය ක්‍රියා පාලනය , වර්ධනය සහ විකසනය, ලිංගික පරිනතිය, පටක ක්‍රියාකාරීත්වය යන ක්‍රියා සඳහාය. එමෙන්ම මනෝභාවයන් තීරණය කිරීමෙහිලා ද ක්‍රියාකාරී වෙයි. අන්තරාසර්ග පද්ධතියේ ආබාධ සමඟ සම්බන්ධ වන වෛද්‍ය ක්ෂේත්‍රය අන්තරාසර්ග විද්‍යාව ලෙස හැඳින්වේ. මෙය අභ්‍යන්තර වෛද්‍ය (ශල්‍ය නොවන) ප්‍රතිකාර ක්‍රම ක්ෂේත්‍රයේ එක් අංශයකි.

කාර්යභාරය

අන්තරාසර්ග පද්ධතිය වනාහි, ස්නායු පද්ධතිය වැනිම තොරතුරු සංඥා පද්ධතියකි. කෙසේ වුවද,  ස්නායු පද්ධතිය විසින් තොරතුරු හැසිරවීම සඳහා ස්නායු  උපයෝගී කරගන්නා අතර අන්තරාසර්ග පද්ධතිය විසින්, තොරතුරු සන්නිවේදන මාධ්‍යය ලෙසින් ප්‍රධාන වශයෙන් උපයෝගී කර ගන්නේ රුධිර වාහිනියන්ය. ශරීරයේ බොහෝ නිශ්චිත පෙදෙස්වල පිහිටා ඇති අන්තරාසර්ග ග්‍රන්ථින් විසින්, නිදසුන වෘෂණ කෝෂ, හෝමෝන නමැති විශේෂිත රසායනික පණිවිඩකාරක ද්‍රව්‍යයන්  රුධිරයට මුදාහරියි. හෝමෝන මගින් ජීවීන්ගේ විවිධ ක්‍රියාකාරීත්වයන් පාලනය කරයි. උදාහරණ වශයෙන් මනෝභාවයන්, වැඩීම සහ විකසනය, පටක ක්‍රියාකාරීත්වයන් සහ පරිවෘත්තීය ක්‍රියා පාලනය මෙන්ම පණිවිඩ නිකුත් කිරීම සහ ඒවාට ප්‍රතික්‍රියා දැක්වීම ගත හැක.

සංඥා නිකුත් කිරීමේ විධි

අන්තරාසර්ග පද්ධතියක, අන්තර්-සෛල සංඥා හුවමාරුව සිදුකෙරෙන සාමාන්‍ය ආකාරය අන්තරාසර්ගික සංඥා උපයෝගී කර ගැනුමය. මෙය එසේවෙතත්, මෙය සිදුකීරීමට තවත් ආකාර ඇති අතර, ඒවා නම්. පරාසර්ගික, ස්වයංසර්ගික, ස්නායු අන්තරාසර්ගික සංඥා උපයෝගී කර ගැනුමයි. අනෙක්අතට, නියුරෝන අතර  පමණක් සිදුවන ස්නායුගර්ගික සංඥා හුවමාරුව,  සම්පූර්ණයෙන්ම ස්නායු පද්ධතියට සීමාවූ ක්‍රියාවලියක් වේ.

අන්තරාසර්ගික

අනුපිළිවෙලින් එකිනෙකා වෙත සංඥා නිකුත් කරන ග්‍රන්ථි සමූහයක්   අක්ෂයක් ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. උදාහරණයක් ලෙස හයිපොතැලමස්, පිටියුටරි, අධිවෘක්ක අක්ෂය ගත හැක.

දර්ශීය අන්තරාසර්ඝ ග්‍රන්ථි වනුයේ පිටියුටරි ග්‍රන්ථිය, තයිරොයිඩ් ග්‍රන්ථිය සහ අධිවෘක්ක ග්‍රන්ථීන්ය. අන්තරාසර්ඝ ග්‍රන්ථිවල ලක්ෂණ වනුයේ ඒවා සාමාන්‍යයෙන්, නාල රහිතය. වාහිනීමත්ය. බොහෝවිට මේවායේ හෝර්මෝන අන්තර්සෛලීය රික්තක හෝ කණිකා තුළ ගබඩා කරනු ලැබේ. මීට තරමක් වෙනස් බහිස්සර්ගික ග්‍රන්ථි වන ස්වේද ග්‍රන්ථි, ස්නේහ ස්‍රාවීග්‍රන්ථි සහ ආහාර ජීර්ණ පථයේ අඩංගු ග්‍රන්ථි වල වාහිනීමත් බව අඩුය ක්ෂීණ නාල හෝ ස්‍රාවී කුහර සහිතය.

ස්වයංසර්ගික
එම සෛලම ඉලක්ක කර සංඥ‍ා නිකුත් කිරීම් කළ හැක.(සංඥාව නිකුත් කරන සෛලයම ඊට ප්‍රතිචාර දක්වයි)

පරාසර්ගික
සෛලය අවට පිහිටි වෙනත් ඉලක්ක සෛල වෙත සංඥා නිකුත් කිරීම සිදුවේ.

ජක්ස්ටක්‍රයින සංඥා
මෙම සංඥා සෛල පටල හරහා සම්ප්‍රේශනය වේ. මෙහිදී සෛල පටලයන්හි අන්තර්ගත ප්‍රෝටීන හෝ ලිපිඩ සංඝටක නිකුත් කිරීම සිදුවන අතර  එම අණු සංඥා කරන සෛලයටම හෝ අවට පිහිටි වෙනත් සෛලයකට සම්බන්ධවී ක්‍රියා කරයි.

මූලාශ්‍ර

ජීව විද්‍යාව
අන්තරාසර්ග පද්ධතිය

අන්තරාසර්ග පද්ධතිය


Jack Ashley, Baron Ashley of Stoke,  (6 December 1922 – 20 April 2012) was a British politician. He was a Labour Member of Parliament in the House of Commons for Stoke-on-Trent South for 26 years, from 1966 to 1992, and subsequently sat in the House of Lords. He was a long-time campaigner for disabled people.

Early life and education
Ashley was born in Widnes and educated at Warrington Road School. He left school at 14 to work in the chemical process industry.  He became a crane driver and was a shop steward in the Chemical Workers' Union, a union of which he was the youngest executive member aged 22.  He served in the Army in the Second World War, and then won a scholarship to study at Ruskin College, where he received a Diploma in Economics and Political Science in 1948.

He continued his studies at Gonville and Caius College, Cambridge, where he was President of the Cambridge Union Society in 1951.  He worked as a research worker for the National Union of General and Municipal Workers and then worked as a radio producer for the North American Service and BBC Home Service. In 1956 he joined the BBC television service and worked as a producer on Panorama and Monitor.

Member of Parliament
He served on Widnes Borough Council as a councillor from 1946. At the 1951 general election, Ashley contested Finchley without success. He was elected as Member of Parliament (MP) for Stoke-on-Trent South at the 1966 general election.  In December 1967, at the age of 45, as a result of complications of a routine ear operation to correct a mild hearing loss caused by a perforated eardrum early in his working career, he became profoundly deaf. He described the event as "rather like being struck by lightning". He prepared to resign his seat, but was persuaded instead to take a crash-course in lip-reading. Several weeks later he returned to the House, the United Kingdom's first totally deaf MP and said to be the only totally deaf member of parliament in the world. Later, he used a palantype transcription system developed by Alan Newell, Andrew Downton and others at the University of Southampton – this allowed a palantype secretary seated in the public gallery to type what was being said in real time and Ashley could read the transcribed English text from a discreetly-placed monitor at his seat.

The first known use of the term "domestic violence" in a modern context, meaning violence in the home, was by Ashley in an address to Parliament in 1973 in which he noted the pioneering work of campaigner Erin Pizzey, founder of the first domestic violence shelter. The term previously referred primarily to civil unrest, violence from within a country as opposed to violence perpetrated by a foreign power.

Disability campaigner
He became a tireless campaigner for disabled people, especially those who were deaf or blind, and won broad cross-party sympathy, support and respect in parliament for his approach. In 1972, he sponsored the pivotal motion in the House of Commons making a distinction between legal and moral obligation. The success of this enabled The Sunday Times to continue its moral campaign for improved compensation for children disabled by thalidomide even while the parents' legal case was still technically in the courts. His Labour colleague Alf Morris (later Lord Morris of Manchester) was also a supporter. The editor of The Sunday Times, Harold Evans, later wrote in Good Times, Bad Times how Ashley selflessly gave up writing his autobiography so as to concentrate on the thalidomide campaign. He also campaigned for compensation for vaccine damage and for damage caused by the arthritis drug Opren. He became a Companion of Honour in the 1975 New Year Honours, and joined the Privy Council in 1979.

He also received a Doctor of Humane Letters from the Gallaudet University, the world's only university for the deaf, in 1975 for his efforts on behalf of deaf and hard-of-hearing persons.

Ashley's ability to follow the proceedings of the House of Commons helped inspire the development of live captioning on television to benefit the deaf and hard-of-hearing. He had the ability to read the output from the stenographers who were reporting the debates. When Ashley visited the BBC's Ceefax department around 1975, this ability gave one of the staff the idea of commissioning a Southampton University doctoral student to develop a computer programme that would convert stenographic output to normal printed text as subtitles to television programmes. Later, Ashley also used the technique to follow parliamentary debates on a small monitor .

Ashley received an Honorary Doctorate from Heriot-Watt University in 1979.

In 1986, Ashley and his wife founded the charity Defeating Deafness, now known as Deafness Research UK. He retired from the House of Commons at the 1992 general election and was created a life peer as Baron Ashley of Stoke, of Widnes in the County of Cheshire on 10 July 1992.

He received a cochlear implant in 1993 which restored much of his hearing. In 1996, he founded the Graham Fraser foundation in memory of Graham Fraser, the procedure's pioneer in the United Kingdom, in order to fund hearing loss research.

He was the subject of This Is Your Life in October 1974 when he was surprised by Eamonn Andrews while playing badminton in the back garden of his home in Epsom.

Personal life
Ashley married Pauline Kay Crispin (1932–2003) in 1951; she died aged 70 in Surrey. They had three daughters, including journalist Jackie Ashley. His son-in-law was television presenter Andrew Marr through Marr's marriage to Jackie.

Ashley contracted pneumonia, and died on 20 April 2012, at the age of 89.

Notes

References

External links

Obituary at bbc.co.uk
Biography from Deafness Research UK

Short biography from Gallaudet University

1922 births
2012 deaths
Alumni of Gonville and Caius College, Cambridge
Alumni of Ruskin College
BBC television producers
British Army personnel of World War II
Councillors in Cheshire
Deaf politicians
Deaf royalty and nobility
British royalty and nobility with disabilities
British deaf people
GMB (trade union)-sponsored MPs
Labour Party (UK) MPs for English constituencies
Ashley of Stoke
Members of the Order of the Companions of Honour
Members of the Privy Council of the United Kingdom
People from Widnes
British politicians with disabilities
Presidents of the Cambridge Union
UK MPs 1966–1970
UK MPs 1970–1974
UK MPs 1974
UK MPs 1974–1979
UK MPs 1979–1983
UK MPs 1983–1987
UK MPs 1987–1992
Deaths from pneumonia in the United Kingdom
English deaf people
British Army soldiers
Military personnel from Lancashire
Life peers created by Elizabeth II

Jack Ashley, Baron Ashley of Stoke