Jacques Becker () a fost un scenarist și regizor de film francez.

Biografie

Filmografie

Regizor
 1935 Tête de turc
 1935 Le Commissaire est bon enfant, le gendarme est sans pitié (scurtmetraj, co-regizor)
 1940 Cristobal's Gold (unele scene)
 1942 The Trump Card (Dernier atout)
 1943 Goupi Mână Roșie (Goupi Mains Rouges)
 1945 Inimi neliniștite (Falbalas)
 1947 Cuibul îndrăgostiților (Antoine et Antoinette)
 1949 Întâlnire în iulie (Rendez-vous de juillet)
 1951 Édouard et Caroline
 1952 Casca de aur (Casque d'Or)
 1953 Strada spânzurătorii (Rue de l'Estrapade)
 1954 Nu v-atingeți de biștari (Touchez pas au Grisbi)
 1954 Ali Baba și cei 40 de hoți (film din 1954) (Ali Baba et les quarante voleurs)
 1957 Aventurile lui Arsene Lupin (Les Aventures d'Arsène Lupin)
 1958 Montparnasse 19 (Les Amants de Montparnasse / Montparnasse 19)
 1960 Groapa (Le Trou)

Regizor asistent
 1931 Y'en a pas deux comme Angélique 1931 Allô... Allô... (s.m.)
 1932 Night at the Crossroads 1932 Boudu Saved from Drowning 1933 Madame Bovary ()
 1936 Partie de campagne (s.m.)
 1936 La vie est à nous 1936 Les bas-fonds 1937 La Grande illusion 1938 La Marseillaise 1940 The Mondesir Heir''

Referințe și note

Legături externe

They Shoot Pictures, Don't They?

Nașteri în 1906
Decese în 1960
Scenariști francezi
Regizori francezi
Înmormântări în cimitirul Montparnasse

Jacques Becker


Ulrich Brose (* 1970) ist ein deutscher Ökologe und Professor für Biodiversitätstheorie an der Friedrich-Schiller-Universität Jena sowie am iDiv Halle-Jena-Leipzig.

Leben und Wirken
Ulrich Brose promovierte 2001 an der Universität Potsdam. Sein Dissertationsthema lautete Artendiversität der Pflanzen- und Laufkäfergemeinschaften (Coleoptera, Carabidae) von Naßstellen auf mehreren räumlichen Skalenebenen. Darauf folgte eine dreijährige Post-Doktorand Tätigkeit an der San Francisco State University und am Rocky Mountains Biological Lab. Von 2004 bis 2010 wurde er im Rahmen des Emmy-Noether-Programms der Deutschen Forschungsgemeinschaft (DFG) als Nachwuchsgruppenleiter an der TU Darmstadt gefördert, wo seine Forschungsarbeit zur Stabilität und Struktur von Nahrungs-Netzwerken im Jahr 2008 mit dem Adolf-Messer Preis 2007 gewürdigt wurde. 2010 folgte Brose dem Ruf auf eine Heisenbergprofessur an die Universität Göttingen. 2015 wechselte er an die Universität Jena und das iDiv Halle-Jena-Leipzig (mit Arbeitsort in Leipzig). 2019 erhielt Brose den Thüringer Forschungspreis.

Seine Hauptforschungsinteressen sind Synökologie, Naturschutzbiologie, Konsumenten-Ressourcen Interaktionen und die Analyse komplexer Nahrungsnetze.

Publikationen (Auswahl)
 E. L. Berlow, J. A. Dunne, N. D. Martinez, P. B. Stark, R. J. Williams, U. Brose: Simple prediction of interaction strengths in complex food webs. In: PNAS. Band 106, 2009, S. 187–191.
 U. Brose: Complex food webs prevent competitive exclusion among producer species. In: Proceedings of the Royal Society. Band B 275, 2008, S. 2507–2514.
 S. Otto, B. C. Rall, U. Brose: Allometric degree distributions facilitate food web stability. In: Nature. Band 450, 2007, S. 1226–1229.
 U. Brose, R. J. Williams, N. D. Martinez: Allometric scaling enhances stability in complex food webs. In: Ecology Letters. Band 9, 2006, S. 1228–1236.
 U. Brose, A. Ostling, K. Harrison, N. D. Martinez: Unified spatial scaling of species and their trophic interactions. In: Nature. Band 428, 2004, S. 167–171.

Quellen

Ökologe
Hochschullehrer (Friedrich-Schiller-Universität Jena)
Deutscher
Geboren 1970
Mann

Ulrich Brose


ඉතාලියේ වැනීසිය ගැන සියලුම තොරතුරු නැරබිමට,, පිවිසෙන්න (පින්තුර ඇතුලත්ව ) >>>> http://theachcharuptuwa.blogspot.it/2012/10/vanice.html

වැනීසිය


Die Saison 2011/12 war die 16. Spielzeit in der zweithöchsten südafrikanischen Fußball-Spielklasse der Herren, der National First Division. Als Absteiger aus der Premier Soccer League ersetzen Mpumalanga Black Aces und Vasco da Gama die letztjährigen Aufsteiger Jomo Cosmos und Black Leopards. Die Absteiger Hanover Park FC und Batau FC werden durch die Aufsteiger Chippa United FC und Sivutsa Stars ersetzt. Die Saison startete am 13. August 2011 und endete am 20. Mai 2012. Pretoria University stieg als Erstplatzierter direkt auf, während der Aufsteiger Chippa United FC und Thanda Royal Zulu in die Relegation mussten. Dort konnte sich Chippa United FC als zweiter Aufsteiger durchsetzen. Absteigen mussten die Klubs Atlie FC und Dynamos FC.

Teams

Tabelle

|}

Relegation
Das Relegationsturnier startete am 23. Mai und endete am 30. Juni 2012. Dabei trafen der Fünfzehnte der Premier Soccer League 2011/12 (Santos Kapstadt), der Zweite (Chippa United FC) und der Dritte der National First Division 2011/12 (Thanda Royal Zulu) in je einem Hin- und Rückspiel aufeinander. Am Ende des Turniers qualifizierte sich der Tabellenerste für die Premier Soccer League 2012/13, während die anderen beiden Klubs in der National First Division 2012/13 spielen mussten. Sieger des Turniers wurde der Aufsteiger Chippa United FC, der damit nach dem letztjährigen Aufstieg sofort wieder aufstieg, während Santos Kapstadt den Gang in die Zweitklassigkeit antreten musste.

|}

|}

Torschützenliste

Weblinks
 Offizielle Webseite der Premier Soccer League
 National First Division 2011/12 auf soccerway.com

Einzelnachweise

Fußballsaison 2011/12
Fußballwettbewerb in Südafrika

National First Division 2011/12


Michael David Edwards (born 5 December 1963), better known as Eddie the Eagle, is an English ski jumper and Olympian who in 1988 became the first competitor to represent Great Britain in Olympic ski jumping, finishing last in the Normal Hill and Large Hill events. He held the British ski jumping record from 1988 to 2001.  He also took part in amateur speed skiing, running at , and became a stunt jumping world record holder for jumping over 6 buses.

In 2016, he was portrayed by Taron Egerton and Tom and Jack Costello in the biographical film Eddie the Eagle.

Background
Edwards was born in Cheltenham, Gloucestershire. His family calls him by his given name, Michael. "Eddie" is a nickname derived by schoolfriends from his surname. After a taste of skiing on a school trip aged 13, he developed his skills on dry slopes, then worked for a season at Glenshee in Scotland. Having not made the grade as a downhill skier, he switched to ski jumping as there were no other British ski jumpers with whom to compete for a place.

Edwards began jumping under the supervision of John Viscome and Chuck Berghorn in Lake Placid, New York, using Berghorn's equipment, although he had to wear six pairs of socks to make the boots fit. He was disadvantaged by his weight—at about 82 kg (181 lb, 12st 13lb), more than 9 kg (20 lb) heavier than the next heaviest competitor—and by his lack of financial support for training, being totally self-funded. Another problem was that he was very far-sighted, wearing thick glasses under his goggles, which would mist up at altitude.

Edwards first represented Great Britain at the 1987 World Championships in Oberstdorf in Bavaria, West Germany, and was ranked 55th in the world. This performance qualified him as the sole British applicant for the 1988 Winter Olympics ski jumping competition. He received confirmation of his qualification for the games while working as a plasterer and temporarily residing in a Finnish mental hospital, due to lack of funds for alternative accommodation rather than as a patient.

Edwards' jump of 71 m at Calgary in the Winter Olympics was then a British record (now 134.50 m held by Halifax-born Sam Bolton). His Olympic jump still puts him sixth on the all-time list of British ski jumpers.

1988 Winter Olympics
During the 1988 Winter Olympics in Calgary Edwards competed in and finished last in both the 70 m and 90 m events. In the 70 m, he scored 69.2 points from two jumps of 61.0 m; second-last Bernat Solà Pujol of Spain scored 140.4 points from 71 m and 68.5 m jumps; winner Matti Nykänen of Finland had 229.1 points from 89.5 m jumps. In the 90 m, Edwards scored 57.5 points from 71 m and 67 m jumps; third-last Todd Gilman of Canada had 110.8 points from 96 m and 86.5 m; Nykänen won again, with 224 points from 118.5 m and 107 m.

From the beginning, the press version of his story was "embroidered with falsehoods". Edwards commented, "They said I was afraid of heights. But I was doing sixty jumps a day then, which is hardly something someone who was afraid of heights would do."

His lack of success endeared him to people around the globe.  He subsequently became a media celebrity and appeared on talk shows around the world, appearing on The Tonight Show during the Games. The press nicknamed him "Mr. Magoo", and one Italian journalist called him a "ski dropper".

At the closing ceremony, the president of the Organizing Committee, Frank King, singled out Edwards for his contribution. King said, looking at the competitors, "You have broken world records and you have established personal bests. Some of you have even soared like an eagle."

"Eddie the Eagle" Rule
Following the widespread attention that Edwards received in Calgary shortly after the Olympics finished, the entry requirements were made stricter, making it nearly impossible for anyone to follow his example: the International Olympic Committee (IOC) instituted what became known as the Eddie the Eagle Rule, which requires Olympic hopefuls to compete in international events and be placed in the top 30 percent or the top 50 competitors, whichever is fewer.

Edwards failed to qualify for the 1992 Winter Olympics in Albertville, France, or the 1994 Games in Lillehammer, Norway. He got a five-year sponsorship from Eagle Airlines, a small British charter company, to support his attempt to reach the 1998 Games in Nagano, Japan, but failed to qualify for those as well.

Return to Calgary and other media appearances
On 13 February 2008, Edwards made a return visit to Calgary to take part in festivities marking the twentieth anniversary of the Games. During his visit, he rode the zip-line at Canada Olympic Park with a member of the Jamaican bobsled team (the ride simulates the speed of a ski jumper) and led a procession of skiers down the slopes of the park while carrying an Olympic torch.

Edwards was chosen as a torchbearer in the relay for the 2010 Vancouver Olympics. He ran with the torch on 7 January 2010 in Winnipeg.

Edwards released a book (and a video) called On the Piste.
In 1991, he recorded a single in Finnish entitled "Mun nimeni on Eetu" ("My name is Eetu"), B-sided with "Eddien Siivellä" ("On Eddie's Wing"), though he does not speak Finnish. Edwards learned the lyrics phonetically and the song reached № 2 in the Finnish charts. The songs were written by Finnish singer Irwin Goodman.

In the same year (1991), Edwards completed a charity ski jump at a ski slope in Christchurch, Dorset. He raised £23,000 for BBC Children in Need by jumping over 10 cars using a ski jump made of scaffolding.

Edwards appeared in a number of advertising campaigns, e.g. on television, promoting cars, and commanded fees of £10,000 an hour. Nevertheless, he declared bankruptcy in 1992, claiming that a trust fund for his earnings was not set up properly. In 2003, he graduated from De Montfort University in Leicester with a degree in law. "I've been interested in law since taking out a civil action against my trustees 10 years ago", he said in an interview in 2001.

On 25 February 2012, he appeared as a competitor on episode 2 of BBC1's Let's Dance for Sport Relief, 2012 and got through to the final on most public votes. His performances were accompanied by the Royal British Legion Band & Corps of Drums Romford.

In 2013, he won the first series of the British celebrity diving programme Splash!, mentored by Tom Daley.

In January 2014, he commentated on the Channel 4 TV programme The Jump, where 12 famous people took part in winter sports. As part of each episode, Edwards jumped off the largest of three ski jumps. In the same year, he appeared as a guest on the ITV2 comedy show Fake Reaction.

In 2017, he returned to the ski jumping facilities at Canada Olympic Park, where he had taken part in the Olympics in 1988, to make some jumps that were his first in over 15 years.

In 2021, Edwards appeared on the UK version of The Masked Dancer masked as Rubber Chicken. He was the fourth celebrity to be unmasked.

Biopic

A biopic chronicling the life story of Edwards had been planned by Irish director Declan Lowney since 2007. Comedian Steve Coogan was originally chosen for the title role, but in 2009 Lowney announced that Rupert Grint would instead play the part. The film was scheduled to begin production once Grint completed work on Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 1 and Part 2, but did not go ahead.

In March 2015, it was announced that 20th Century Fox had acquired the film, with Taron Egerton and Hugh Jackman starring and Dexter Fletcher directing, from a screenplay by Sean Macaulay and Simon Kelton. Egerton would portray the adult Eddie "The Eagle" Edwards, Tom and Jack Costello younger versions of Edwards, while Jackman would portray his coach, Bronson Peary. It was later announced that Christopher Walken had also joined the film, portraying the role of Bronson Peary's mentor.

The film, Eddie the Eagle, was released in early 2016 and grossed a worldwide total of $46.1 million. In the UK, it grossed $12.8m, making it the highest grossing British film of 2016. On Rotten Tomatoes, the film has a rating of 82% based on 197 reviews, with an average rating of 6.5/10.

See also
 Eric Moussambani, Eric "the Eel", another famously unlikely Olympian
 Philip Boit
 Trevor Misipeka
 Vinko Bogataj
 Steven Bradbury
 Elizabeth Swaney

Bibliography

References

External links

 BBC Gloucestershire interview with Eddie "The Eagle" Edwards February 2008
 Eddie 'The Eagle' Edwards Speaking Profile and Video
Eddie The Eagle 1991 Charity Ski Jump

1963 births
Living people
Alumni of De Montfort University
English non-fiction writers
English pop singers
English male ski jumpers
Musicians from Gloucestershire
Olympic ski jumpers for Great Britain
Sportspeople from Cheltenham
Ski jumpers at the 1988 Winter Olympics
English male non-fiction writers

Eddie the Eagle


"Restless" (ya da Türkçe adıyla Dinlenmek), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin dördüncü sezonunun yirmi ikinci ve son bölümü. Bölüm, Scooby Gang'in, yarı iblis yarı makine düşmanları Adam'ı yenmelerinden sonra Apocalypse Now adlı filmi izlerken uyuyakalmalarını ve bir önceki bölüm "Primeval"da istemeden uyandırdıkları ilk avcının ruhunun onları, Buffy'nin avcılığını ve yaşama tarzını beğenmediği için rüyalarında öldürmeye çalışmasını konu almaktadır. Her rüyada Scooby Gang üyeleri kendi korkularıyla ve belki de gelecekleriyle yüzleşirler. Dört Scooby Gang üyesi de inanılmaz birer canlı-rüya tecrübesi yaşarlar.

İlk Avcı Seneya, onlardan, bir önceki bölüm olan "Primeval"da, Adam'ı yenmelerini sağlamak için onlara verdiği her şeyi geri alır; Willow'un ruhunu, Xander'ın kalbini, Giles'in zekasını (beynini).

Özet

Restless, Willow'un rüyasıyla başlar. Bu rüyada Willow, Tara'nın sırtına ünlü Yunan şair Sappho'nun bir aşk şiirini Yunanca olarak yazmaktadır. Tara ona döner ve konuşmaya başlarlar. Tara, "gerçek yüzü"nden bahsetmektedir. Peynir Adam, Willow'a "Peynir dilimleri arasında biraz yer açtım" der. Willow huzur dolu kulübelerinden dışarı çıkar ve dışarıdaki inanılmaz parıltıdan gözleri kamaşır. Bu aydınlığın içinde bir gölge görür ve gözlerini kapatır. Tekrar gözlerini açtığında ise, herkes Death of Salesman adlı tiyatro oyununa hazırlanmaktadır. Riley bir kovboy, Buffy de siyah saçlı bir kız rolündedir. Willow da kulistedir fakat oyunda yer almasına rağmen rolünün ne olduğuna dair en ufak bir fikri yoktur. Repliklerini hatırlamıyordur. Sahnenin arkasına geçer. Perdenin arasında kaybolmuşken Tara ona "Gerçek seni öğrenirlerse,seni cezalandıracaklar. bu konuda sana yardımcı olamam" der. Sonra, Buffy onu adeta sürüklercesine Sunnydale Lisesi'ndeki sınıflarına götürür. Willow'un üstündekileri yırtar ve bu kıyafetinin altından, Willow'un ilk bölümde giydiği kıyafet çıkar. Willow, tekrar eskisi gibi sönük, tüm havasını yitirmiş bir kılığa bürünmüştür. Sınıfın önünde sunum yapacaktır ve yine hiçbir şey bilmiyordur. Anlatmaya başlar fakat bu hâliyle Xander, Buffy, Oz ve hatta Tara dalga geçer. Xander'ın, Willow'un anlattıklarına "Kimin umrunda?" demesi de onu çok üzer. Tam yeni cümlesinde başlayacaktır ki, ilk avcı üzerinde atlar ve Willow'u öldürür. Willow ölürken arkadaşları sadece izlerler.

En uzun rüya olan Xander'ın rüyasında, Xander uyanır ve arkadaşlarının orada olmadığını görür. Yukarıya çıktığında Joyce ona herkesin çoktan gittiğini söyler. Ve Xander bu anda Joyce'tan çok etkilenir, kadınlara bakışı değişir ve bir yetişkin olduğunu hisseder. Tuvalete gitmek için onun yanından ayrılır. Tuvalette, arkasını döndüğünde onu izemekte olan bir grup bilim insanı görür ve hemen oradan ayrılır. Evdeki bir kapıyı zorladığında kendini yaşadığı bodrumunda bulur. Buradan hemen çıkar. Buffy, Giles ve Spike'la parkta karşılaşır. Spike ve Giles salıncaktadırlar. Giles, Spike'ı bir gözetmen gibi yetiştirdiğini ve bir gözetmenin yer çekimine karşı koyması gerektiğini söyler. Xander ona "Ben de gözetmen olmak istemiştim, ama sonra başka şeylere ilgi duydum" der ve yolun karşısındaki karavanlarındaki Anya'ya içli içli bakar. Buffy de o sırada Xander'a "ağabey" der. Xander da onu içinde oynadığı kum havuzunun çok derin olduğu konusunda uyarır. Tam o sırada kum havuzu bir çöle dönüşür. Xander oradan ayrılır ve dondurma sattıkları karavana gider. Anya yine bir şeylerden şikâyet etmektedir. O sırada arkada, Willow ve Tara, çekici deri kıyafetler içindedirler ve Xander'ı yanlarına çağırırlar. Xander, izin almak istercesine Anya'ya göz ucuyla bakar. Anya ona gitmesini, elini havada sallayarak arabayı kullanabileceğini söyler. Xander arabanın arkasına geçer fakat kendini yaşadığı bodrumda bulur. Peynir Adam, Xander'a peynirleri göstererek "Bunlar seni koruyamayacak" der. Xander oradan koşarcasına ayrılır ve Giles'la karşılaşır. Giles ona bu düşmanlarını nasıl yeneceklerini anlatıyordur fakat aniden Xander'ın anlamadığı Fransızca konuşmaya başlar. "Ne? Nereye gitmeliyim? Anlamıyorum!" diye yakarır Xander. Fakat Giles hâlâ Fransızca konuşmaktadır. O sırada Anya gözükür. O da düşman konusunda Xander'ı uyaracaktır. Xander onlara adeta yalavarır ve Anya'ya dönüp onları anlayamadığını söyler. Anya umursamaz gözükür ve elini tutar. Ve Xander onlara doğru hücum eden kalabalığın arasında Willow'un da gördüğü karaltıyı görür. Bir süre itiraz etmeye çalışır fakat kalabalık onu bir yere götürür. Kendini tıkı Apocalypse Now'da olduğu gibi bir sahneyi yaşarken bulur, fakat karşısında lisedeki okul müdürleri vardır. Aralarında geçen uzun bir konuşmadan sonra Xander kendini tekrar bodrumda bulur. Kapısı durmadan çalınmaktdır. Babası seslenir. Xander babasına güvenerek kapıyı açar. Fakat babasının görünümüne bürünen ilk avcı, onun da kalbini alır.

Giles'ın rüyasında, Olivia, Giles ve Buffy tıpkı bir aile gibi lunaparktadırlar. Buffy de onların küçük kızı gibi davranmaktadır. Giles bir süreliğine arkasını döner. Tekrar önüne baktığında Buffy yoktur. Olivia da yere devrilmiş bir bebek arabasının önünde ağlıyordur. Bir şeylerin yanlış olduğunu fark eder ve hemen Spike'ı bulmaya gider. Bu sırada Peynir Adam Giles'a "Ben peyniri giyiyorum, peynir beni giymiyor" der. Spike ise mezarında, parayla fotoğraf çektirmektedir. Giles ondan yarar gelmeyeceğini anlar ve Bronze'a gider. Anya sahnede stand-up yapmakta, Willow ve Xander da kanepede oturmuş onu izlemektedir. Giles yanlarına gider. Willow'un bedeni kısmen çürümüş ve renk değiştirmiştir. Giles'a Xander'ın kalbinin yerindeki koca deliği ve boşluğu gösterir ve işlerin iyi olmadığından bahseder. Giles da sahneye çıkar ve onlara durumun gidişatı ve ne yapmaları gerektiği hakkında bir şarkı söylemeye başlar. Tam nasıl yenecekleri konusuna gelmişken mikrofonun sesi gider. Giles kabloyu takip edip sahne arkasına gidince, ilk avcı onu da öldürür.

Buffy'nin rüyasında Anya, yatakhane odasında uyuyan Buffy'yi uyandırmaya çalışıyordur. Buffy uykusunu almadığını ve biraz daha uyuyacağını söyler. Yataktan kalktığında ise, evdeki odasında Tara'yla konuşmaktadır. Saatin 07.30 olduğunu görür, ve çok şey için geç kaldığını söyler. Arkadaşlarını bulmaya gideceğini söyler. Tara da ona "Şafak sökmeden dönmesini" söyler. Buffy koridorda yürürken, duvarın içinde yaşayan annesiyle karşılaşır ve onu bu durumdan kurtarmayı dener. Fakat tam o sırada merdivenin yukarısında Xander'ı görür ve annesinin yanından hızla ayrılır. Fakat kaybolur ve Adam'ın insan parçasıyla beraber planlar yapmakta olan Riley'yi görür. Sonra, Buffy çantasını bulur ve açar. İçinden çıkan tek şeyse çamurdur. Buffy onu yüzüne sürer. Riley ise ona "katil" der. Buffy dışarı, çöle çıkar. Burada ilk avcıyla karşılaşır. İlk avcı Tara'nın sesini kullanmaktadır ve Buffy'nin yaşamının hiç de bir avcınınki gibi olmadığını söyler. Bu sırada Peynir Adam gelir ve onunla hiç konuşmadan Buffy'nin görebileceği şekilde iki peynir dilimini havada tutar. Ona göre bir avcı yalnız olmalıdır, avcının arkadaşı olmamalıdır. İlk Avcı Tara aracılığıyla ona "Ben felaketin kendisiyim. Mutlak. Yalnız. Arkadaş yok! Sadece öldürmek var.. Biz.. Yalnızız! Avcı bu dünyada yürümez" der. Buffy ise İlk Avcıya çok güzel bir cevap verir. Onun yaşamının avlanmaktan, vampirlerden ve iblislerden ibaret olmadığını söyler: "Ben yürürüm. Konuşurum. Alış veriş yaparım, hapşırırım. Sen gittiğinden beri çölde ağaçlar yeşerdi. Ve ben senin senin gibi düşmanlarımın kemiklerinden oluşan bir yatakta uyuyup onların ölümüyle yaşamıyorum. Ve sen benim ilham kaynağım değilsin"... Kısa bir dövüşten sonra Buffy ilk avcıyı yener ve hem gelmiş geçmiş en güçlü avcı olduğunu hem de bunun nedenini açıklığa kavuşturur.

Buffy'nin ilk avcıyı yenmesiyle tüm Scooby Gang uyanır ve mutfakta birer fincan çay içerler. Artık birbirlerinin değerlerini çok iyi anlamışlardır. Xander'ın Joyce'a bir kadın gözüyle bakmadığı, ona sürekli "Buffy'nin annesi" deyip durduğu da gözlerden kaçmaz.

Rüyalardaki işaretler

Tüm Scooby Gang'in rüyalarının her birinde ileriki bölümlere ve geçmiş bölümlere pek çok gönderme yapılıyor. Peynir Adam'ın kurduğu cümleler ve başlı başına kendisi de oldukça ilginç bir obje. Rüyalar incelendiğinde ise pek çok göze çarpmayacak ama önemli ayrıntılar olduğu anlaşılır .

Willow'un rüyası

 Willow'un Tara'nın sırtına (vücuduna) harfler yazması da 6. sezona bir tezat- gönderme olarak düşünülüyor. 6. sezonun 20. bölümünde, yani Villains'de, Willow'un vücudu yazılarla kaplı olacak. (Büyüleri emerken.)
 Willow'un rüyasında, Tara ona "gerçek yüzü"nden bahsediyor. Bu "gerçek yüz"ün "Family" adlı bölümde ortaya çıkan kurmaca-gerçek olduğu tahmin ediliyor. Tara, ailesinin ona söylediği yalan yüzünden, kendisinin bir iblis olduğunu sanıyor (bkz: "Family"). Ancak bu doğru değil. Aslında Tara, bu sırrının işaretlerini daha önce de vermişti: Goodbye Iowa bölümünde, Willow ile iblislerin yerini belirlemek için yaptıkları büyüyü, Tara kasten bozmuştu.
 Willow, Tara ile konuşurken bir ara gidip perdeyi aralıyor ve " Çok aydınlık..." diyor. Bu aydınlık Tough Love'a bir gönderme. O bölümde Glory, Tara'nın odasının duvarını yıkıp içeri girecek ve etraf aydınlık olacak. Ayrıca, o sırada delirmiş olan Tara, Dawn'a, "Çok aydınlık, saf bir enerji..." diyerek Dawn'ın anahtar olduğunu belli edecek. Ayrıca bu aydınlık, Glory'nin Tara'nın beynini emerek onu delirtirken aydınlık olmasına ve bunun üzerine Willow'un Glory'e, kara büyüyle ona aydınlık ışınlar saçmasına da haberci olarak düşünülebilir.
 Ve Willow, Tara'nın odasında, perdeyi açtığında bir çöl görünüyor. Çöl, dizinin 5. sezonunda önemli mekanlar oluyor. Buffy ve Scooby'ler, Spiral adlı bölümde, Glory'den kaçarken çöle gidiyorlar. Glory de Dawn'ı çölde yakalıyor. Ayrıca, Intervention adlı bölümde de Giles, Buffy'i İlk Avcı'yla iletişim kurmak için çöle götürüyor. İlk Avcı da orada Buffy'e ünlü sözünü söylüyor: "Death is your Gift... ("Ölüm, senin Ödülün...") Bu söz, 5. sezon finalinde Buffy'nin ölmesi için bir neden sağlıyor. Ayrıca "Gift" sözü, 5. sezon finaline de isim oluyor: The Gift.
 Willow, Lisedeki sınıfındayken Buffy onun kıyafetini "Çıkar şu kostümü" deyip, yırtıp atıyor ve içinden çıkan kıyafeti görünce gülümsüyor. Willow da bir şey diyemiyor. Willow'un alttan çıkan ikinci kıyafeti ise, ilk bölümde giydiği kıyafet. Bu, Willow'un eskiden olduğu gibi "Küçük, ders çalışma görevi yüklü kız" olmaktan korktuğu ve arkadaşlarının bu geçmişi yüzünden onu sevmeyeceği korkusu olarak yorumlanıyor. Altıncı sezonda bu korkusu yüzünden büyü bağımlısı haline gelecek.
 Peynir Adam, Willow'a "Peynir dilimleri arasında biraz yer açtım" diyor. Bu cümle de her ne olursa olsun, Buffy ve Willow'un arasının açılmayacağını, fakat Willow'un bu konuda çok endişe duyduğu düşünülüyor.

Xander'ın rüyası

 Xander, rüyasında nereye giderse gitsin ailesinin evindeki bodruma dönüyor. Bu da tahmin edildiği gibi ailesinin yanından ayrılamayacağı endişesi duyduğu şeklinde yorumlanıyor.
 Peynir Adam, Xander'a bir şeylerin onu korumayacağını söylüyor. Bu "şey", birçok kişi tarafından Buffy olarak yorumlanıyor. Zaten sonraki bölümlerde Buffy onu koruyamadığı için Xander bir gözünü ve sevgilisini kaybediyor.
 Anya ona "İntikam işlerine geri dönmeyi planlıyorum" diyor. Bu da Anya'nın eskisi gibi tekrar intikam iblisi olacağına işaret ediyor.
 Xander'ın babası ona neden gelmediğini sorup annesinin ağladığını söylüyor. Hell's Bells adlı bölümde de düğünleri sırasında Anya'nın yanına bir türlü gelmeyen Xander'ın annesi ağlarken görülüyor..
 Giles Xander'a Spike'ı bir gözetmen gibi yetiştirdiğini, Buffy'yi ona emanet ettiğini söylüyor. Bu onun ileride Buffy'nin yanında olmayacağını, ve Spike ile Buffy'nin arasında özel bir ilişki olacağına işaret ediyor.
 Giles'ın Spike'a gözetmenlerin yer çekimine karşı koyduklarını söylemesi, bir bölümde Spike'ın Buffy'yi kurtarmak için yüksek bir binadan atlayacak olması olarak yorumlanıyor.
 Buffy'nin Xander'dan ağabeyi olarak bahsetmesi, arkadaşlık ilişkilerinin ne denli kuvvetli olduğunu gösteriyor. Buffy'nin kum havuzunun derin olduğu konusunda Xander tarafından uyarılması, bunun üzerinde çölde dahi ona bir şey olmaması da arkadaşlarının yardımının Buffy için ne kadar değerli olduğunu gösteriyor.

Giles'ın rüyası

 Giles, rüyasında İngiltere'yi temsil eden sevgilisi Olivia ile Sunnydale'deki hayatını temsil eden Buffy arasında seçim yapmak zorunda kalıyor. Bu, ileriki sezonlarda Giles'ın İngiltere'ye gitmesi ile ilişkilendiriliyor.
 Peynir Adam, Giles'a onun peyniri giydiğini, peynirinse onu giymediğini söylüyor. Bu da Giles'ın gençlerle vakit öldüren orta yaşlı bir adam olarak Buffy ve arkadaşlarına elinden gelen her şeyi yaptığını fakat onların ona karşı bu kadar samimî olmadıklarını düşündüğüne işaret ediyor.

Buffy'nin rüyası

 Anya, yatakhane odasında Buffy'yi uyandırmaya çalışırken onun güzellik uykusunu alamadığını söylemesi, diğer genç kızların sahip olduğu gençlik problemleri ve kaprislerine sahip olmak istediğine işaret ediyor.
 Tara ona "Şafak sökmeden dönmüş ol" diyor. Birkaç bölüm sonra ise Buffy'nin kardeşi Dawn Summers (Şafak) ortaya çıkıyor.
 Buffy yatakhanede uyuyup evde uyanıyor. Bu da onun evine döneceğini anlatıyor.
 Buffy saatin 07.30 olduğunu görüp çok geç olduğunu söylüyor. Bu saat, Buffy'nin ilk öldüğü tarihe ve bölüme yapılmış bir gönderme.
 Peynir Adam'ın Buffy'ye gösterdiği iki peynir dilimi, onun avcı yanını ve normal hayatını temsil ediyor olabilir. Buffy'nin onlar arasında denge kurma çabasıyla da ilişkilendiriliyor.
 Buffy'yi annesini duvardan çıkarmaya çalışırken Xander'ı görüyor ve hemen oradan ayrılıyor. Bu da arkadaşlarının Buffy'nin hayatında en önemli yeri doldurduklarını gösteriyor.
 Buffy'nin annesinin duvarın içinde yaşıyor olması, Joyce'un ileride tehlikede olacağını da simgeliyor olabilir. Gerçekten de, beşinci sezonda Joyce beyin tümöründen ölecek.
 Riley, Buffy'ye "katil" deyip yanından dönmemek üzere ayrılıyor. Gerçekten de birkaç bölüm sonra onu terk edecek.

Ayrıntılar

Willow'un, Tara'nın sırtına yazdığı ünlü Yunan şair Sappho'nun aşk şiiri:

Cömert tahtında oturan ölümsüz Afrodit,Alımlı kadın, Zeus'un kızı, yalvarıyorum sana kraliçe,Ruhumu kalp acılarıyla darmadağın etmeVe zor dertlerleAma buraya gel, başka bir zamanda olsa bileSesimi duyarak beni dikkate aldınVe babanın altın evinden ayrılarak bana geldinAtını, göz kamaştırıcı ve hızlı olan, ve arabanı boyunduruğa koşarakSerçeler seni kömür karası dünyanın üzerinde taşıdıTüylerini gür bir şekilde cennet semasının ortasına kadar döndüren serçelerHızla ulaştılar, ve sen, ey kutsanmış olan,Ölümsüz yüzünle gülümserken sordun:Neden acı çekiyordum, ve neden seni tekrar çağırmıştım?Ve delirmiş ruhumda başıma gelmesini en çok istediğim neydi?Hangi değerli şahsı şimdi ona dönmen konusunda ikna edeyim?Ey Sappho, kim yanılttı seni bu kez?Kaçsa bile, hızla kovalayacak,Ve eğer hediyelerimi almazsa, kendisi verecekVe eğer beni sevmiyorsa, sevecekİstediğinin tam aksine olsa da. O zaman şimdi yardımıma koşBeni kederli endişelerimden uzaklaştırıp salıver,Kalbim verilen sözün tutulmasına özlem duyarken, gel, benim yoldaşım ol''

Ve bu şiirin Tara'nın sırtından görünen kısmı:

ΠΟΙΚΙΛΟ ΘΡΟΝ ΑΘ(ΑΝΑ)Τ ΑΦΡΟΔΙΤΑ

ΠΑΙ ΔΙΟΣ ΔΟΛΟΠΛΟΚΕ, ΛΙΣΣΟΜΑΙ ΣΕ

ΜΕ Μ'ΑΣΑΙΣΙ ΜΗΔ ΟΝΙΑΙΣΙ ΔΑΜΝΑ

ΠΟΤΝΙΑ ΘΥΜΟΝ

ΑΛΛΑ ΤΥΔ ΕΛΘ ΑΙ ΠΟΤΑ ΚΑΤΕΡΟΤΑ

ΤΑΣ ΕΜΑΣ ΑΥΔΟΣ ΑΙΟΙΣΑ ΠΕΛΟΙ

Prodüksiyon

Müzik

 Anthony Stewart Head ve Four Star Mary - "Giles' Epiphany"
 Christophe Beck - "Restless Suite"

Bölüm başlığının çevirileri
 İtalyanca: "Restless", İtalya'da "Sonni agitati" ("Rahatsız uykucular") adıyla yayınlanmıştır.

Beliren karakterler
Peynir Adam, (İng. Cheese Man), Buffy the Vampire Slayer'ın Restless bölümünde ortaya çıkan tek bölümlük karakterdir. Her Scooby Gang üyesinin rüyasında anlaşılmaz şeyler söyleyip yanında taşıdığı peynirlerle onlara bir şeyler anlatmaya çalışır. Sadece Buffy'nin rüyasında tek kelime dahi etmez. Yaratıcı Joss Whedon, bu karakteri, rüyalarda daima saçma bir şeyler olduğunu düşündüğü için senaryoya eklemiş. Gerçekten de Peynir Adam, en olmadık yerlerde ortaya çıkıp ilk söylendiğinde hiçbir şey anlaşılmayan ilginç cümleler kuruyor. Bu karakterin çıkışının ise, Amerika'da çocuklar arasında oldukça ünlü olan "The farmer in the dell" adlı çocuk şarkısından esinlenerek olduğu düşünülüyor. Peynir Adam rüyaların tümünde ortaya çıkıyor ve izleyicileri Scooby Gang'in korkularıyla yüzleştiriyor. Ancak Peynir Adam'ın söyledikleri her ne kadar ilk başta saçma gelse de, biraz derinlere inildiğinde söylediği şeylerin anlam ifade ettiğini görebiliyoruz.

İlk Avcı (İngilizce: First Slayer)

İlk avcı, Scooby Gang'in bir önceki bölüm Primeval'de yaptıkları büyü üzerine yanlışlıkla uyandırdıkları bir karakter. Adam'ı yenebilmek için tek bedende birleşmeye çalışan Scoobies, yaptıkları eski Sümerce büyünün yan etkisi olarak bu bölümde İlk avcıyla tanışıyorlar. İlk avcı onları öldürmeye çalışıyor; çünkü ona göre avcının etrafındaki her insan fazlalık, fazlalıkları yanında tutan her avcı da avcı değil. Rüya rüya dolaşıp "fazlalıkları" temizlemeye çalışan İlk avcı, Buffy'nin rüyasına geldiğinde hiç ummadığı bir güçle karşılaşıyor, ve avcının hem avcı, hem de insan yönünü ne denli güzel şekilde dengede tuttuğuna tanık oluyor.

Dış bağlantılar

Buffy the Vampire Slayer (sezon 4) bölümleri
2000 televizyon bölümleri

Restless (Buffy the Vampire Slayer)


Un dreidel ( dreydl, plural: dreydlekh;  sevivón) es una perinola o peonza de cuatro caras, con la que se juega durante la fiesta judía de Janucá. El dreidel es una variante judía de la perinola, el juguete se encuentra en muchas culturas europeas.

Cada lado de la perinola tiene una letra del alfabeto hebreo: נ (Nun), ג (Gimel), ה (Hei), ש (Shin), que juntos forman el acrónimo de "נס גדול היה שם" (Nes Gadol Haia Sham - "un gran milagro ocurrió allí"). Estas letras forman también una regla mnemotécnica para las reglas de un juego de azar jugado con un dreidel: Nun representa la palabra yiddish nisht ("nada"), Hei representa halb ("medio"), Gimel para gants ("todos"), y Shin para shtel ayn ("colocar"). En Israel, el cuarto lado de la mayoría de los dreidels está inscrito con la letra פ (Pei), haciendo que el acrónimo, נס גדול היה פה (Nes Gadol Haia Poh - "Un gran milagro ocurrió aquí"), en referencia al milagro que ocurre en la tierra de Israel . Algunas tiendas en los barrios jaredíes venden dreidels con la letra ש.

Etimología
La palabra yiddish dreydl viene de la palabra dreyen ("dar vuelta", comparado con "drehen", que significa lo mismo en alemán). La palabra hebrea sevivón viene también de la raíz "SVV" ("dar vuelta") y fue inventado por Itamar Ben-Avi (el hijo de Eliezer Ben Yehuda) cuando tenía 5 años de edad. Jaim Najman Biálik utiliza una palabra diferente, kirkar (de la raíz "KRKR" - "para hacer girar"), en sus poemas, pero no se adoptó en el idioma hebreo.

Simbolismo
Algunos rabinos le atribuyen un significado simbólico a las marcas en el dreidel. Un comentario, por ejemplo, conecta las cuatro letras con los cuatro exilios a los que la nación de Israel fue objeto históricamente (Babilonia, Persia, Grecia y Roma). Si bien no es un mandamiento (una mitzvá) para el Janucá (los únicos mandamientos mitzvot sólo son las velas encendidas y decir el Halel completo), hacer girar el dreidel es un juego tradicional jugado durante el día de fiesta.

Reglas de juego

Cada jugador comienza con un número igual de piezas de juego (usualmente 10-15). Las piezas del juego puede ser cualquier objeto, como Hanukkah gelt (monedas de chocolate de Janucá), monedas de centavo, o pasas.
Al principio de cada ronda, cada participante pone una pieza de juego en el centro ("pozo"). Además, cada vez que el pozo está vacío y, a veces si tiene una pieza de juego a la izquierda, cada jugador coloca uno en el bote.
Cada jugador hace girar el dreidel una vez por turno. Dependiendo de qué lado está hacia arriba cuando deja de girar, determina la cantidad de fichas que toma del pozo:
 Si נ (Nun) está hacia arriba, el jugador no hace nada.
 Si ג (Gimel) está hacia arriba, el jugador toma todo del pozo.
 Si ה (Hei) está hacia arriba, el jugador recibe la mitad de las piezas del pozo. (Si hay un número impar de piezas en el bote, el jugador toma la mitad del bote redondeado hacia arriba al número entero más cercano)
 Si ש (Shin) o פ (Pei) está hacia arriba, el jugador añade una pieza del juego al pozo (a menudo acompañado con el canto "Shin, Shin, pon uno"). En algunas versiones del juego, Shin equivale a colocar tres fichas al pozo (uno para cada "tallo" de shin ש). Esta versión alternativa aumenta la equidad general del juego.
Si el jugador queda sin fichas, queda fuera del juego o puede pedir a otro jugador por un "préstamo".
Estas reglas son comparables a las reglas de una clásica perinola de cuatro lados, donde las letras A, D, N y T (en algunos países, con iniciales del latín) forman una regla mnemotécnica para las reglas del juego, aufer (tomar), depone (poner), nihil (nada), y totum (todos). Asimismo, las letras hebreas en un dreidel puede tomarse como una regla mnemotécnica para las reglas de juego en yiddish.

Véase también
 Janucá
 Perinola
 Hanukkah gelt

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Juegos de azar
Juegos infantiles
Juegos tradicionales
Símbolos judíos

he:סביבון#סביבון חנוכה

Dreidel


Harald 3. (også Harold 3.) kan henvise til flere regenter:
 Harald Hårderåde (1015–1066) – konge af Norge 1046–1066.
 Harald Hen (ca. 1041–1080) – konge af Danmark 1074–1080.
 Harald Eiriksson (fl. 1190'erne) – jarl af Orkneyøerne.

Se også
 Harald (drengenavn)
 Harald (forhistoriske konger)
 Harald 1. (flertydig)
 Harald 2. (flertydig)

Harald 3. (flertydig)


The Platte Purchase was a land acquisition in 1836 by the United States government from American Indian tribes of the region. It comprised lands along the east bank of the Missouri River and added  to the northwest corner of the state of Missouri.

This expansion of the slave state of Missouri was in violation of the Missouri Compromise of 1820, which prohibited the extension of slavery in the former Louisiana Territory north of the parallel 36°30′ north, except within the boundaries of the state of Missouri, as defined at the time of the adoption of the Missouri Compromise. The area acquired was almost as large as the states of Delaware and Rhode Island combined, and extended Missouri westward along the river. St. Joseph, one of the main river ports of departure for the westward migration of American pioneers, was located in the new acquisition.

The region of the Platte Purchase includes the following modern counties within its bounds: Andrew (435 square miles, 1127 km2), Atchison (545 square miles, 1412 km2), Buchanan (410 square miles, 1062 km2), Holt (462 square miles, 1197 km2), Nodaway (877 square miles, 2271 km2), and Platte (420 square miles, 1088 km2). It also includes what are now the northwest suburbs of Kansas City, a small area of Kansas City proper, the cities of St. Joseph and Maryville, Missouri, as well as Kansas City International Airport and almost all of Missouri's portion of Interstate 29, save the small portion which runs concurrently with Interstate 35 in Clay County.

Purchase
When Missouri entered the Union, its western border was established as
"a meridian line passing through the middle of the mouth of the Kansas river, where the same empties into the Missouri river, thence, from the point aforesaid north, along the said meridian line, to the intersection of the parallel of latitude which passes through the rapids of the river Des Moines, making the said line correspond with the Indian boundary line."The purchase extended Missouri's western border north of the Kansas River east along the Missouri River to 95°46′ west longitude.

Less than a year after the Indian Removal Act of 1830, by which the US was authorized to remove the Native American population, the Missouri General Assembly was petitioning Congress to more clearly define the border on the northwest corner of the state. The Legislature noted the boundary was not clear, and that the land was not surveyed, thus leading to settlers encroaching on the lands. The most spectacular example of encroachment was Joseph Robidoux, who had been operating an American Fur Company trading post at St. Joseph, Missouri since 1826.

On January 27, 1835, Senator Lewis F. Linn wrote John Dougherty, an Indian agent, to inquire about acquiring the land. Dougherty agreed, noting that the territory was preventing access to Missouri River shipping by Missouri residents east of the purchase line. According to an early 20th-century historian, Dougherty's reputation among the Native Americans was that of the "Controller of Fire-water" from the Missouri River to the Columbia River.

The first tribes to give up their land were the Potawatomi, who ceded their land in the Treaty of Chicago. They agreed to this in 1833 but the treaty wasn't finalized until 1835. The Potawatomi (about 1,000 to 2,000) moved north to a reservation in Pottawattamie County, Iowa (Council Bluffs, Iowa). They moved again 1837–1838 in the Potawatomi Trail of Death to Osawatomie, Kansas.

The formal application came in the summer of 1835 at a meeting on the Dawes farm near Liberty, Missouri. Andrew S. Hughes, the US Indian agent for the Sac and Fox tribes, presided over a meeting of Missouri residents who formally asked Congress to acquire the land. Missouri senator Thomas Hart Benton introduced a bill to acquire the land and it was approved with little opposition in June 1836.

An agreement was reached on September 17, 1836, with the chiefs Mahaska and No Heart of the Ioway tribe and leaders of the combined Sac and Fox tribes in a ceremony at Fort Leavenworth, Kansas. It was presided by William Clark, the Superintendent of Indian Affairs, who was based in St. Louis. (He was one of the leaders of the Lewis and Clark Expedition.)

The Senate approved the treaty on February 15, 1837. On March 28, 1837, President Martin Van Buren issued a proclamation supporting the annexation. In October 1837, the Missouri General Assembly accepted the land and placed it all initially in the newly created Platte County.

This addition increased the land area of what was already the largest state in the Union at the time (about 66,500 square miles (172,000 km2) to Virginia's 65,000 square miles, which then included West Virginia).  The acquisition challenged the Missouri Compromise of 1820 by expanding slavery into free territory north of the southern Missouri border with Arkansas (Parallel 36°30′ north), and the Indian Removal Act. It required a second relocation of tribes who had just been moved "permanently" west of the Missouri border, as part of the forced Indian removal policy of ethnic cleansing from lands wanted by whites.

The tribes were paid $7,500 for their land. The U.S. government was "to provide agricultural implements, furnish livestock", and a host of other small items. The tribes agreed to move to reservations west of the Missouri River in what was to become Kansas and Nebraska. Furthermore, the U.S. government was to "build five comfortable houses for each tribe, break up  of land, fence  of land, furnish a farmer, blacksmith, teacher, interpreter." The reservations are today known as the Iowa Reservation and the Sac and Fox Reservation. The tribes gave up 3.1 thousand square miles of land for reservations of 29 square miles combined (26 for the Sac and Fox and 3 for the Ioway).

Michigan entered the Union in January 1837. By the time the Platte Purchase was finalized, Missouri remained the second biggest state.

Settlement
The U.S. Government set up a General Land Office in Plattsburg, Missouri to handle the settlement. Much of the land was dispensed as military land warrants to veterans of the War of 1812 (and later Mexican–American War). Under the terms of the program, which was expanded in 1855, the 160-acre land grants could be given to military descendants and those grants could be sold.

Initial settlement was concentrated in the Town of Barry in south Platte County. Almost overnight, Platte County became the second-largest county in the state, and Weston, Missouri ("West Town") was second only to St. Louis, Missouri in the state. St. Joseph would subsequently become the second-largest city in the state in the early settlement days. Since the purchase opened up a new slave area, the area was settled primarily by slaveholders from the Upper South: Virginia, Tennessee and Kentucky. They brought enslaved African Americans with them or purchased them at slave markets, to work such Southern commodity crops as the labor-intensive hemp and tobacco. These were grown in the southern portion of the purchase, where farms and plantations had access to the Missouri River for shipping to market. The northern portion of the purchase attracted fewer Southerners and slaveholding was rare.

Today the Platte Purchase area is among the most rural areas in Missouri. St. Joseph and Maryville, Missouri are the only communities totally within the purchase area that have populations greater than 10,000. Kansas City, Missouri has influenced the area, expanding its boundaries into southern Platte County.

Politics

See also
 Historic regions of the United States
 Ioway Reservation
 Sac and Fox Reservation

External links
Kansas Historical Society history
Nativeweb history including the treaty

Notes

Former regions and territories of the United States
History of Missouri
Regions of Missouri
Aboriginal title in the United States
1836 establishments in the United States

Platte Purchase


Stretton es una parroquia civil y un pueblo del distrito de East Staffordshire, en el condado de Staffordshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Stretton tiene una superficie de 4,49 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Stretton tenía 8355 habitantes (48,7% varones, 51,3% mujeres) y una densidad de población de 1860,8 hab/km². El 21,39% eran menores de 16 años, el 72,77% tenían entre 16 y 74, y el 5,84% eran mayores de 74. La media de edad era de 38,13 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 20,75% estaban solteros, el 65,48% casados, y el 13,76% divorciados o viudos.

Según su grupo étnico, el 98,01% de los habitantes eran blancos, el 0,41% mestizos, el 0,66% asiáticos, el 0,32% negros, el 0,38% chinos, y el 0,18% de cualquier otro. La mayor parte (97,38%) eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 0,93% de la población, mientras que el 1,69% había nacido en cualquier otro lugar. El cristianismo era profesado por el 82,78%, el budismo por el 0,19%, el hinduismo por el 0,26%, el islam por el 0,35%, el sijismo por el 0,06%, y cualquier otra religión, salvo el judaísmo,  por el 0,07%. El 10,5% no eran religiosos y el 5,78% no marcaron ninguna opción en el censo.

Había 3366 hogares con residentes, 102 vacíos, y 6 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Staffordshire
Parroquias civiles de Staffordshire

Stretton (East Staffordshire)


Ranokršćanska bazilika sv. Lovre u uvali Lovrečini kod mjesta Postira, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Kod Postira je uvala Lovrečina. U njoj su zapadno od rimskog gospodarskog imanja visoki ostatci kasnoantičke crkve. Jednobrodna crkva s transeptom i polukružnom apsidom. U nizu pomoćnih prostorija na sjeveru je krstionica s krsnim zdencem križna oblika (podanka izdignuta iznad poda) i kamenim ciborijem (na četiri stupa s kapitelima i kamenim gredama). U apsidi je sačuvana križna konfesija pod oltarom, a krivulju apside prati klupa za kler. Pronađeni su ostaci fresaka i štukatura. Ističu se dobro sačuvani zidovi. Crkvena građevna je nastala u sklopu veće cjeline, vjerojatno samostana.
Ovdašnji nalazi ukazuju na razvijeno rimsko gospodarstvo. Po ovoj crkvi i samostanu uvala predstavlja i veliko starokršćansko nalazište.

Samostan je pripadao benediktincima. Spominje ga Povaljska listina iz 1184. godine. Čini se da je stradao za ranosrednjovjekovna pohoda Neretvana. Vicko Prodić je zabilježio da su Neretvani tad zapalili jedan veliki samostan u uvali Lovrečina, a ista sudbina zadesila je i mali samostan u Postirima koji je bogat mozaicima.
Toma Arhiđakon također je zabilježio stradanje ovdašnjeg samostana. U 13. stoljeću stradao je u ratu između Omišana i Splita te se nikada više nije obnovio. Dokaze o postojanju benediktinskog samostana prinio je brački kroničar Andrija Ciccarelli, opisavši Opatnju spilu na brdu Dučac, uređenu kao pustinjački stan, gdje su živjeli opati.

Kasnoantički kompleks zgrada je zadržao ulogu u kršćanskoj zajednici i nakon što je napušten. Danas ovamo hodočaste vjernici iz okolnih bračkih mjesta na blagdan sv. Lovre, 10. kolovoza.

Zaštita
Pod oznakom Z-5173 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - arheologija, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "kopnena arheološka zona/nalazište".

Izvori

Vanjske poveznice

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Samostani na Braču
Lovre
Benediktinski samostani u Hrvatskoj

Bazilika sv. Lovre u uvali Lovrečini kod Postira


Imran Ahmed Khan Niazi (în limba urdu: عمران احمد خان نیازی, născut la  5 octombrie 1952 la Lahore) este un om politic și sportiv pakistanez, fost jucător de cricket pe plan international, care îndeplinește din iulie 2018 funcția de prim ministru al Republicii Islamice Pakistan.
Imran Khan este și președintele partidului Tehreek-e-Insaf (PTI- Mișcarea pentru Justiție). Între anii 2002-2007 și din nou, în 2013-1018, el a fost deputat în Adunarea Națională a Pakistanului. Vreme de două decenii, el a jucat cricket la nivel internațional, și mai târziu s-a dedicat unor proiecte filantropice precum construirea Spitalului Memorial de oncologie Shaukat Khanum   și a Centrului său de cercetare, precum si cel al Colegiului Namal.

Biografie
Imran Khan s-a născut în 1952 la Lahore, Punjab, într-o familie paștună din clasa mijlocie-superioară.
Tatăl său a fost Ikramullah Khan Niazi, inginer constructor, și Shaukat Khanum, care a murit ulterior de cancer în 1985.
Pe linie paternă, el este descendentul lui Haibat Khan Niazi, care a fost un general al padisahului Indiei, Sher Shah Suri, si guvcernator al Punjabului. Prin mama sa, Imran Khan se trage din maestrul sufit Pir Roshan, poet-oștean, inventator al alfabetului limbii paștu. Familia tatălui său este originară din clanul Niazi, dintr-un subtrib paștun numit Sherman Khel din Mianwali, Punjab, vorbitor de seraiki.
Împreună cu cele patru surori ale sale , Imran Khan a locuit la Lahore, într-un mediu de oameni înstăriți și cultivați.
Una din surorile sale a lucrat la Națiunile Unite, alta este casnică, alta - femeie de afaceri, iar sora cea mică - medic.

Imran Khan a studiat la Colegiul Aitchison din Lahore, apoi la Royal Grammar School din Worcester, Anglia, iar mai apoi a studiat filosofie,științe politice și economie la Colegiul Keble din Oxford, unde a fost coleg cu Benazir Bhutto.
De la vârsta de 13 ani e a jucat cricket , mai întâi în cadrul colegiului, iar mai apoi în clubul de cricket al districtului Worcestershire. La 18 ani a fost cooptat în echipa națională de cricket a Pakistanului în timpul jocurilor din anul 1971 contra echipei Angliei la Edgbaston, Birmingham. După terminarea studiilor la Oxford, a jucat din nou în Pakistan începând din anul 1976, făcând parte din echipa națională până în 1992. Între anii 1982-1992, cu întreruperi, el a fost căpitanul echipei de cricket a Pakistanului. În 1992 la Cupa Mondiala de Cricket Imran Khan a condus echipa țării sale spre câștigarea prima și unica oară a competiției.

În 1992 Imran Khan s-a retras din sportul de competiție ca unul din cei mai mari jucători de cricket din istoria Pakistanului.
În total el a realizat in Test cricket 3,807 runs și a luat 362 wickets și s-a clasat printre cei opt jucători de cricket cei mai buni din lume  care au reușit  All-rounder's Triple ]n Test matches.
În 2010 numele săau a fost înscris în ICC Cricket Hall of Fame.

Activități filantropice
În 1991 el a fondat  în aminiirea mamei sale fondul Shaukat Khanum Memorial Trust, asociație de caritate care a reușit să strângă
25, 000, 000 dolari pentru a finanța clădirea la Lahore a primului și unicului spital oncologic din Pakistan, Centrul spoitalicesc de oncologie Shaukat Khanum, în care 70% din pacienti sunt tratați gratuit. Mai târziu a strâns fonduri pentru un nou spital la Peshawar și pentru o universitate in regiunea rurală a districtului Mianwali.
Imran Khan a rămas un proeminent filantrop, precum și comentator de cricket, a servit între 2005-2014 drept cancelar al Universității Bradford din Anglia și a fost ales membru de onoare al Colegiului Regal al Medicilor din Edinburgh

Pe scena politică
În aprilie 1996 Imran Khan a întemeiat Pakistan Tehreek-e-Insaf (Mișcarea  Pakistaneză pentru Justiție) , partid politic de centru, al cărui lider a devenit. În octombrie  2002 a candidat prima dată în alegerile parlamentare și a servit apoi ca deputat din partea regiunii Mianwali până în anul 2007.  A fost reales în parlament în alegerile din 2013, când partidul său a devenit al doilea din țară la numărul de voturi primite. El a fost liderul fracțiunii parlamentare a PTI  și a condus al treilea bloc de parlamentari ca mărime în Adunarea Națională între anii 2013-2018. Partidul său a condus o coaliție guvernamentală în provincia de nord-vest Khyber Pakhtunkhwa.
În alegerile generale din 2018 partidul său a câștigat cel mai mare număr de locuri din parlament, învingând partidul de guvernământ
PML-N. Imran Khan și partidul său au fost în consecință însărcinați să formeze guvernul

Viața particulară
Imran Khan aparține comunității musulmane ahmadite.
În 1995 s-a căsătorit la Marea Moschee din Paris cu Jemima Goldsmith, fiica lordului evreu britanic Goldsmith. Ei au divorțat în anul 2004
În 2015 s-a căsătorit a doua oară cu Reham Khan, ziaristă la televiziunea pakistaneză, dar s-au separat curând. În 2018 a oficializat relația cu Bushra Manika, care a devenit a treia sa soție.

Cărți
Imran
All-Round View
 The Warrior Race.
Pakistan. A Personal History

Legături externe

pe saitul Yahoo Cricket

Note

 Politicieni pakistanezi
 Sportivi pakistanezi
Prim-miniștri ai Pakistanului

Imran Khan


An Isolepis praetextata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Elizabeth Edgar, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Jiří Soják. An Isolepis praetextata in nahilalakip ha genus nga Isolepis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Isolepis

Isolepis praetextata


නිල වශයෙන් නයිජර් සමූහාණ්ඩුව වන, නයිජර්   යනු,  නයිජර් ගංගාව අනුව නම් ලබා ඇති, බටහිර අප්‍රිකාවේ පිහිටි, භූමියෙන් වටවූ රටකි. එහි මායිම් වන්නේ දකුණට නයිජිරියා හා බෙනින්, බටහිරට බර්නිනා නාසෝ හා මාලි, උතුරට ඇල්ජිරියා හා ලිබියා හා නැගෙනහිරට චැඩ් යන රටවලටයි. එය භූමි ප්‍රමාණය වර්ග කි.මී. 1,270,000 වන අතර 80% ක් සහරා කාන්තාරයෙන් වැසී ඇත. එහි ප්‍රධානතම ජනතාව වන ඉස්ලාමිකයන් 15,000,000 පැතිර ඇත්තේ දකුණට හා බටහිරටය. අගනුවර වන්නේ නියාවේයි ය. නයිජර් සංවර්ධිත රටකි. කාන්තාර නොවන ප්‍රදේශය නියඟයේ හා කාන්තාර වීමේ තර්ජනයට ලක් වී ඇත. යැපුම් ආර්ථිකයන් හා අපනයන කෘෂිකර්මය වඩා සරුසාරව දකුණට ව්‍යාප්තව ඇත. අපනයනය කරන ප්‍රධාන අමුද්‍රව්‍ය වන්නේ යුරේනියම්ය. එහි භූගෝලීය පිහිටීම නිසා වන බාධාවන් වන අතර, කාන්තාර භූමි, දුර්වල අධ්‍යාපනය, දිළිදුකම, මුලික අවශ්‍යතා අඩු බව, පරිසර අවක්‍රමණය වේ. නයිජිරියන් රාජ්‍යයෙහි පැවැති නිදහස ඔවුන්ගේ ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් හා ප්‍රදේශයන්හි පැවැත්මට බලපා ඇත. නයිජර්, බොහෝ රාජ්‍යයන් මායිමේ පිහිටි රාජ්‍යයකි. නිදහස ලැබූ දා පටන් නයිජිරියානුවන් ව්‍යවස්ථා 5 ක හා හමුදා පාලනයන් 3 ක් යටතේ පාලනය වී ඇත. මෙරට බහුතරයක් ජනගහනය ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල ජීවත් වේ. මෙහි උසස් අධ්‍යාපනය සඳහා ඉඩ කඩ සීමා සහිතය.

මූලාශ්‍ර

නයිජර්


Kuzca, Antalya ilinin Kumluca ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Antalya il merkezinin batisinda, Kumlucanın kuzeyinde,Kemer'in kuzey batisinda yer alan mahalle (köy) ismi serin yer anlamına gelen bolgeden almakta olup eşsiz çam,katran ve sedir ormanları ile kaplı  Antalya iline 45 km, Kumluca ilçesine 55,Kemer ilçesine 35
 km uzaklıktadir. Kumluca ya bağlı bir mahalle olan Kuzca (söğüt cuması ) yaklaşık 1500 m rakımı ile bunaltıcı yaz sıcaklarında Antalya, Kemer,Kumluca ilçesi Yörüklerinin ilk yayla  tercihlerinden olmakla beraber aynı zamanda Karadenizi anımsatan doğası ile Karadenizlilerin de yoğun olarak ilgisini çekmektedir. Yaz-kış şehir içi otobüs ile ulaşım imkanı sağlayan yayla civar köyler içinde de market,kasap,restaurant,fırın imkanı sunan tek köydür. Alakir alası ismindeki endemik alabaliga ev sahipliği yapan yayla da, kabak kemane,Kuzca bıçağı, ahşap el işi kaşık -çatal vb.urunlerde yerel halk tarafından yapılmaktadır.

Eşsiz ve asırlık çam, katran ve sedir ormanları ile kaplı köy aynı zama

Kumluca'nın mahalleleri

Kuzca, Kumluca


Osmanlı Müellifleri, Bursalı Mehmet Tahir Bey tarafından yazılan 3 ciltlik Osmanlı biyografyasıdır.

Kitap, ilk defa 1915 yılında Arap alfabesiyle basılmış, ardından 1972 yılında latin alfabesiyle çevrilmiştir. Osmanlı tarihi araştırmalarında Sicill-i Osmanî ile birlikte en çok kullanılan biyografya kitabıdır. Kişilerin mesleklerine göre tasnif edildiği birinci ciltte, mutasavvıflar, alimler; ikinci ciltte, şairler ve edipler; üçüncü cillte, tarihçiler, tabibler, matematikçiler ve coğfrafyacılar konu edinilir.

30 yıllık bir araştırmanın ürünü olan eserde toplam 1691 önemli Osmanlı şeyh, fakih, şair, tarihçi, hekim, matematikçi ve coğrafyacısının biyografilerini faaliyet alanlarına göre düzenlenmiş şekilde içermektedir. Bu yazarların 9000'i aşkın eserinden bahsi verilmiş, belirli konularda liste ve tablolar eklenmiştir.

Ayrıca bakınız
 Bursalı Mehmet Tahir Bey

Osmanlı tarihi kaynak eserleri
1915 kitapları
Biyografik kitaplar

Osmanlı Müellifleri


El mirlo ecuatoriano o tordo orejipelado (Turdus maculirostris) es un ave residente del oeste de América del Sur, en el oeste de Ecuador y el noreste de Perú, que antes era considerada como una subespecie del paraulata ojos de candil, Turdus nudigenis, pero tiene un anillo ocular más estrecho, y es muy separado en el rango.

El hábitat de este tordo es bosque y los bordes de los bosques y claros de hasta 2000 metros.

Descripción

El tordo ecuatoriano es de 21,5 - 23 cm de largo. Es claro de oliva-café por encima (más pálido que el paraulata ojos de candil) y un color marrón más claro por debajo. La garganta es de color marrón con rayas de color blanquecino, y la parte inferior del vientre es blanquecina. Tiene un estrecho anillo ocular amarillo. Los sexos son similares, pero las aves jóvenes están salpicadas visto por arriba y por debajo. No hay subespecies.

Comportamiento

El nido está bordeado con las ramas bajas de un árbol. En el nido sólo se ha conocido tres huevos con manchas de color rojizo-azul.

El tordo ecuatoriano se alimenta en los árboles de frutas, bayas y algunos insectos y lombrices. Se trata de una especie tímida, y puede ser en gran medida crepuscular. Es normalmente solo o en parejas, pero puede reunirse en árboles frutales, a menudo con el Turdus reevei.

Referencias

maculirostris
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1883
Taxones descritos por Hans von Berlepsch
Taxones descritos por Władysław Taczanowski

Turdus maculirostris


Zuzana Rehák-Štefečeková (Nitra, 15. siječnja 1984.) je slovačka streljačica. Osvojila je srebrne medalje u disciplini trap na Ljetnim olimpijskim igrama 2008. i Ljetnim olimpijskim igrama 2012. godine.

Njezin prvi veliki uspjeh bile su brončane medalje sa Svjetskog i Europskog juniorskog prvenstva 2002. godine. Kao juniorka natjecala se i u dvostrukom trapu, najbolji rezultat bilo joj je 6. mjesto sa Svjetskog juniorskog prvenstva 2001. godine. Kao seniorka ima sve tri medalje sa Svjetskih prvenstava: broncu iz 2003., srebro iz 2011., gdje ju je pobijedila Liu Yingzi i zlato iz 2010., sa 72 pogotka u kvalifikacijama i 19 u finalu, pobijedivši Liu Yingzi i Jessicu Rossi. Na Europskom prvenstvu u streljaštvu uzela je medalju sa svakog natjecanja od 2013. godine, ukupan joj je rezultat dvije zlatne, tri srebrne i dvije brončane medalje. Na prvim Europskim igrama s Erikom Vargom osvojila je zlatnu medalju u mješovitom trapu. Također je pobijedila u sedam pojedinačnih natjecanja u Svjetskom kupu, uključujući dva finala Svjetskog kupa.

Na Ljetne olimpijske igre 2008. godine ušla je kao nositeljica kvalifikacijskih (74 pogotka) i finalnih (96) svjetskih rekorda koje je postigla 2006. na Svjetskom kupu u Qingyuanu. Pobijedila je u kvalifikacijskoj rundi, ali se u finalu plasirala na 2. mjesto, gdje je promašila dvije mete više od Finkinje Satu Mäkelä-Nummela. Njezini svjetski rekordi trajali su do Ljetnih olimpijskih igara 2012., gdje ih je prevladala Jessica Rossi iz Italije, koja je u cijelom natjecanju promašila samo jednu metu. Štefečeková je bila najuspješnija u ispucavanju za srebrnu medalju, pobijedivši Delphine Réau iz Francuske i Alessandru Perilli iz San Marina. Prva je sportska streljačica, koja je uspjela obraniti svoju medalju u konkurenciji trap za žene na Olimpijskim igrama. Unatoč tome što se kvalificirala za Ljetne olimpijske igre 2016., nije se natjecala zbog rodiljnog dopusta.

Štefečeková je predana kršćanka, studirala je misionarski i karitativni rad u Bratislavi. Godine 2016. rodila je sina Nathana u braku s mužem Martinom.

Izvori

Športski strijelci
Slovački športaši

Zuzana Rehák-Štefečeková


La microrregión de Pirassununga es una de las microrregiones del estado brasileño de São Paulo perteneciente a la mesorregión Campinas. Su población, según el Censo IBGE en 2010, es de 183.687 habitantes y está dividida en cuatro municipios. Posee un área total de 1.739,911 km².

Municipios

 Aguaí
 Pirassununga
 Porto Ferreira
 Santa Cruz das Palmeiras

Véase también

 Arquidiócesis de Campinas
 Diócesis de São João de la Boa Vista

Pirassununga

Microrregión de Pirassununga


Boemstvo je naziv za netipičan načina života, koji označava individualni stav ljudi prema postojećem društvenom stanju. Progresivnost boemstva očituje se u njegovoj pobuni protiv ustaljenih društvenih formi, traženju novih umjetničkih formi i neprestanoj borbi za slobodu umjetničkog izričaja. Boemi se često nalaze u društvu istomišljenika te su u potrazi za glazbenim, umjetničkim, književnim ili duhovnim formama. Boemi se često opisuju kao lutalice, avanturisti ili skitnice. Boemština je povijesni i književni izričaj iz 19. stoljeća koji sredinu mladih metropolitanskih umjetnika i intelektualaca, a posebno onih iz Latinske četvrti u Parizu, svrstava u kontekst siromaštva, gladi, idealizacije umjetnosti i odbojnosti prema novcu te zahvalnosti prema prijateljstvu. Na temelju ovog izričaja najrazličitije supkulture stvarnog svijeta često u prenesenom značenju dobivaju epitet "boemsko", a pogotovo (ali ne i isključivo) ako pokazuju obilježja prekarijata.

Izraz boem dolazi od francuske riječi La bohème, a sredinom 19. stoljeća i korištena je za opisivanje umjetnika, glumaca, glazbenika, pisaca i novinara koji su živjeli netipičnim načinom života u velikim europskim gradovima.

Boemi su kroz povijest često bili opisani kao nekonvencionalni ili kao oni koji se protive političkim ili društvenim stajalištima, a svoje nezadovoljstvo i stajališta često su izražavali kroz slobodnu ljubav i štedljivost. U suštini, živjeli su jednostavnim životom ili životom u kamperima bez stalnog zaposlenja i prihoda. Ekonomski privilegiraniji, bogatiji ili čak aristokratski boemski krug ponekad se naziva haute bohème (doslovno "gornja boema").

La bohème bio je uobičajeni izraz za Rome u Francuskoj, odnosno za nomade porijeklom iz Češke, a za koje se smatralo da su stigli u Francusku u 15. stoljeću preko Boemije. Boemstvo i njegov pridjev boemski u ovom specifičnom kontekstu nisu povezani s domaćim stanovnicima povijesne regije Češke (Česima).

Porijeklo

Europsko boemstvo
U francuskoj su se književni i umjetnički boemi povezani s lutajućim romskim narodom. Izraz boem dolazi od francuske riječi boheme, koja je označavala Rome nomade porijeklom iz Češke, odnosno povijesne pokrajine i današnje kraljevine Boemije. Književni boemi i Romi bili autsajderi, odvojeni od konvencionalnog društva i neobuhvaćeni neodobravanjem istog. Korištenje francuskog izraza za označavanje Roma sada je staromodno i arhaično, a taj izraz nosi konotaciju tajanstvenog prosvjetljenja (i smatraju se antonimima riječi sitničavost) i rjeđe pogrdnu konotaciju nebrige o osobnoj higijeni i bračnoj vjernosti.

U francuskoj operi Carmen (1876.), smještenoj u španjolskom gradu Sevilli, istoimeni se lik u libretu Meilhaca i Halévyja naziva "bohémienne". Njezina prepoznatljiva arija opisuje ljubav kao "cigansko dijete" (enfant de Bohême), koje ide kamo želi i ne poštuje nikakve zakone.

Zbirka kratkih priča Henrija Murgera pod nazivom Scènes de la vie de bohème (Prizori boemskog života), objavljena 1845., napisana je da veliča i podrži boemski način života. Murgerova zbirka bila je temelj opere La bohème (1896.) Giacoma Puccinija.

U Engleskoj je pojam boema i boemstva prvi popularizirao William Makepeace Thackeray u svom romanu Sajam taštine, objavljenom 1848. Javno mišljenje o alternativnom načinu života koji su navodno vodili umjetnici dodatno je oblikovano popularnim romanom Georgea du Mauriera o boemskoj kulturi Trilby (1894.). Roman opisuje sudbinu tri prognana engleska umjetnika, irske manekenke i dva živopisna srednjoeuropska glazbenika u umjetničkoj četvrti Pariza.

U španjolskoj književnosti, boemski se utjecaj može vidjeti u drami Luces de Bohemia književnika Ramóna del Valle-Inclána, koja je objavljena 1920. godine.

Charles Aznavour je u svojoj pjesmi La Bohème opisao boemski način života na Montmartreu, a u filmu Moulin Rouge! (2001) opisuje se boemski stil života glumaca i umjetnika na istom mjestu i to na prijelazu u 20. stoljeće.

Američko boemstvo

Pedesetih godina 19. stoljeća boemska se kultura počela javljati u Sjedinjenim Američkim Državama putem imigracije. U New Yorku 1857. 20-ak mladih, obrazovanih novinara dobivalo je na popularnosti sve do početka američkog građanskog rata 1861. kao samoproglašenih boema. Okupljali su se u njemačkom kafiću na Broadwayu koji se zvao Pfaff's beer cellar. Njihov je vođa bio Henry Clapp Jr., a najznačajniji članovi bili su Ada Clare, Walt Whitman, Fitz Hugh Ludlow i glumica Adah Isaacs Menken.

Američki građanski rat prekinuo je djelovanja drugih sličnih skupina u drugim gradovima jer su novinari trebali izvještavati o sukobu. Tijekom rata mnogi su dopisnici i novinari počeli preuzimati nadimak boema, pa je isti postao sinonimom za novinskog pisca. Godine 1866. ratni dopisnik Junius Henri Browne, koji je pisao za New York Tribune i Harper's Magazine, opisivao je boemske novinare kao što je on, a opisivao je i bezbrižne žene i vedre muškarce koje je upoznao tijekom ratnih godina.

Novinar iz San Francisca Bret Harte prvi je pisao pod pseudonimom "Boem" u The Golden Era 1861. godine, a sa tom je ličnošću sudjelovao u mnogim satirama koje su i objavljene u njegovoj knjizi Novine boema 1867. godine. Harte je napisao: "Boemstvo nikada nije bilo geografski određeno, ali svakog vedrog dana kad sunce zađe, ako se popnete na Telegraph Hill, vidjet ćete njegove ugodne doline i brda prekrivena oblacima koji svjetlucaju na zapadu..."

Mark Twain je sebe i Charlesa Warrena Stoddarda uvrstio u kategoriju boema 1867. godine. Godine 1872., skupina novinara i umjetnika koji su se u San Franciscu redovito okupljali zbog kulturnih aktivnosti željeli su svojoj grupi nadjenuti ime, a kao glavni prijedlog bio je pojam boem rođen je Klub boema. Članovi kluba koji su bili poznatiji, uspješni, ugledni članovi društva te ugledni obiteljski ljudi, reformirali su vlastito značenje boemstva kako bi uključili ljude poput njih koji su bili hedonisti, sportaši i ljubitelji likovne umjetnosti.

Kanadski skladatelj Oscar Ferdinand Telgmann i pjesnik George Frederick Cameron napisali su pjesmu "Boem" koja se izvodila u operi Leo, kraljevski kadet 1889. godine.

Kontroverzni američki pisac i član Kluba boema Gelett Burgess, koji je smislio riječ blurb (kratak opis nekog djela) te opisao neutvrđeno mjesto Boemija kao:

Pijanist Rafael Joseffy osnovao je 1907. u New Yorku sa svojim prijateljima, kao što je Rubin Goldmark, organizaciju pod nazivom Boemi (Njujorški klub glazbenika). U blizini Times Squarea, Joel Rinaldo vodio je restoran pod nazivom "Joel's Bohemian Refreshery", gdje se okupljala bohemska publika od prije prijelaza u 20. stoljeće do prohibicije. Mjuzikl Rent Jonathana Larsona, a posebno pjesma " La Vie Boheme ", prikazali su postmodernu boemsku kulturu New Yorka krajem 20. stoljeća.

U svibnju 2014., radijska priča na NPR-u nakon stoljeća i pol sugerirala je da je među najnovijom generacijom američkih umjetnika prestao biti popularan boemski način življenja, odnosno život u siromaštvu za dobrobit umjetnosti. U prilogu je nedavna maturantica Rhode Island škole dizajna opisala njezine kolege iz razreda koji su pokazivali slab interes za životom u potkrovlju i jedenju instant rezanaca.

Poznati boemi

Pojam boema povezivao se s raznim umjetničkim ili akademskim zajednicama, a koristi se i kao opći pridjev koji opisuje ljude koji se kreću u takvim zajednicama, njihovo okruženje ili situacije: boem (boho —neformalno) je definiran u Rječniku američkog  fakulteta kao "osoba s umjetničkim ili intelektualnim tendencijama, koja živi i djeluje ne obazirući se na konvencionalna pravila ponašanja".

Mnoge istaknute europske i američke ličnosti 19. i 20. stoljeća pripadale su boemskoj supkulturi pa bi svaka opsežna lista boema bila poprilično duga. Boemstvo su odobravali neki buržoazijski pisci kao što su Honoré de Balzac, ali većina konzervativnih kulturnih kritičara ne prihvaća boemski način života.

U Boemskom proglasu: Terenski vodič za život na rubu, autor Laren Stover dijeli boeme prema pet različitih načina razmišljanja ili stilova:

 Utabani: odnosno lutalice, ali nematerijalistički i usmjereni na umjetnost
 Kicoš : nemaju novca, ali pokušavaju se prikazati kao da ga imaju kupnjom i izlaganjem skupih ili rijetkih predmeta – poput marki alkohola
 Cigani: iseljenički tipovi, oni stvaraju svoj vlastiti ciganski ideal nirvane kamo god krenu
 Novi boemi: bogati boemi koji se pokušavaju uklopiti u tradicionalno  boemstvo sa suvremenom kulturom
 Zen: "poslije-utabanih", usmjereni na duhovnost, a ne na umjetnost

Američku svjetsku putnicu, avanturisticu, nasljednicu i mističarku Aimée Crocker, svjetski tisak 1910-ih prozva "kraljicom Boemstva" jer je živjela nesputanim, seksualno oslobođenim i agresivno individualiziranim životom u San Franciscu, New Yorku i Parizu. Najveći dio bogatstva kojeg je naslijeđenog od oca Edwina B. Crockera, željezničkog tajkuna i kolekcionara umjetnina, potrošila je na putovanja po cijelom svijetu (najduže se zadržavala u Indiji, Japanu i Kini i na Havajima) i zabave sa svojim poznatim umjetnicima vremena kao što su Oscar Wilde, Robert Louis Stevenson, Mark Twain, obitelj Barrymore, Enrico Caruso, Isadora Duncan, Henri Matisse, Auguste Rodin i Rudolph Valentino. Crocker je imala brojne afere te se udavala pet puta u pet različitih desetljeća svog života, a svaki muškarac bio je u dvadesetima. Bila je poznata po svojim tetovažama i zmijama koje je držala kao ljubimce, a navodno je osnovala i prvu budističku koloniju na Manhattanu. Duhovno radoznala, Crocker je imala desetogodišnju vezu s okultistom Aleisterom Crowleyem i bila je predana učenica Hatha Yoge.

Američki pjesnik i romanopisac Maxwell Bodenheim, bio je poznat kao kralj boema iz Greenwich Villagea tijekom 1920-ih, a njegova djela donijela su mu međunarodnu slavu tijekom Doba jazza.

U 20. st. u SAD-u boemski utjecaj bio je vidljiv 1940-ih kod hipstera, 1950-ih u Beat generaciji odnosno Generacija lutalica (William S. Burroughs, Allen Ginsberg, Jack Kerouac i Lawrence Ferlinghetti) te mnogo raširenije kod kontrakulture 1960-ih i hipija iz 1960-ih i 1970-ih.

Dugina okupljanja mogu se smatrati još jednim suvremenim svjetskim izrazom boemskog utjecaja. Američki primjer je Burning Man, godišnji interaktivni umjetnički festival koji se održava u pustinji Nevade.

Godine 2001. politički i kulturni komentator David Brooks utvrdio je da velik dio kulturnog etosa dobrostojećih Amerikanaca srednje klase potječe od boema, stvarajući oksimoron "Buržoazijski boemi" ili "Bobos". Sličan pojam u Njemačkoj je Bionada-Bidermajer, njemački neologizam iz 2007. koji kombinira Bionadu (popularan brend limunade) i Bidermajer (doba introspektivne srednjoeuropske kulture između 1815. i 1848.). Ovaj izraz uveo je njemački novinar Henning Sußebach 2007. godine, u članku koji se pojavio u Zeitmagazinu  koji se odnosio na berlinski način života odnosno o načinu života u Berlinu, odnosno Prenzlauer Berg. Ovaj pojam postao je popularan i od tada se citira i spominje.  Njemačka TV kuća ARD koristila je naslov Boem i Bidermajer u dokumentarcu iz 2009. koji je pričao o berlinskom Prenzlauer Bergu. Glavni protagonisti dokumentarca pridonijeli su imidžu takozvanog raja (izvorne i odgajajuće) dobrostojeće svojte, prikazujući kafiće u kojima "Bionada-Bidermajer pijucka iz Pravedne-trgovine ".

Izvori

Bibliografija

 Parry, Albert. (2005.) Garretts & Pretenders: A History of Bohemianism in America, Cosimo, Inc. ISBN 1-59605-090-X

Dodatna literatura

  A study of the beat lifestyle of the 1950s and 1960s
 Tarnoff, Benjamin (2014) The Bohemians: Mark Twain and the San Francisco Writers Who Reinvented American Literature. Penguin Books.  ISBN  978-1594204739.

Vanjske poveznice

 Bohemizam i kontrakultura (Arhivirano iz originala )
 Bohemianism, BBC Radio 4 diskusija s Hermionom Lee, Virginijom Nicholson i Grahamom Robbom ( U naše vrijeme, 9. listopada 2003.)

Supkultura i kontrakultura

Boemstvo


Simon Singh, Fermat'nın Son Teoremi ya da özgün adıyla Fermat's Enigma: The Quest to Solve the World's Greatest Mathematical Problem (1997) kitabında, Fermat öyküsünün tüm zenginliğini ve ona hep eşlik etmiş olan tarih ve matematiği, kronolojik bir düzen içinde ele alır. Pythagoras Kardeşliği'nin devrimci ethos'uyla başlayan kitap, Fermat'nın bulmacasını çözmek için Andrew Wiles'ın verdiği kişisel mücadeleyle sona erer.

Fermat'nın Son Teoremi'nin kökleri eski Yunan matematiğindedir. Fransız matematikçi Pierre de Fermat (1601-1665), Yunanların hiç aklına gelmemiş bir soru ortaya atar. Üstelik çözümün bulunabileceği umudunu uyandıran bir de not bırakır. Böylece üç yüz yıl sürecek kovalamaca başlar.
Fermat'nın Son Teoremi'nin asıl güzelliği, son derece kolayca anlaşılabilecek, basit bir problem oluşudur.

Matematik kitapları
İngilizce kitaplar
İngiliz kitapları
1997 kitapları

Fermat'nın Son Teoremi


El área metropolitana de Iowa City, oficialmente  Área Estadística Metropolitana de Iowa City, IA MSA, como la denomina la Oficina de Administración y Presupuesto, es un Área Estadística Metropolitana centrada en la ciudad homónima, en el estado de Iowa, Estados Unidos. Su población según el censo de 2010 es de 152.586 habitantes, convirtiéndola en la 260.º área metropolitana más poblada de ese país.

Composición
Los 2 condados del área metropolitana, junto con su población según los resultados del censo 2010:
Johnson– 130.882 habitantes
Washington– 21.704  habitantes

Comunidades
Comunidades incorporadas con más de 50.000 habitantes
Iowa City (ciudad principal)

Comunidades incorporadas con entre 1.000 y 20.000 habitantes
Coralville
North Liberty
Washington
Kalona
Lone Tree
Solon
Tiffin
Wellman
West Branch (parcialmente)

Comunidades incorporadas con entre 500 y 1.000 habitantes
Ainsworth
Brighton
Hills
Oxford
Riverside
Swisher
University Heights

Comunidades incorporadas con menos de 500 habitantes
Coppock (parcialmente)
Crawfordsville
Shueyville
West Chester

Comunidades no incorporadas
Cosgrove
Elmira
Frytown
Joetown
Morse
Oasis
River Junction
Sharon Center
Sutliff
Windham

Véase también
 Anexo:Áreas metropolitanas de Estados Unidos
 Anexo:Áreas micropolitanas de Estados Unidos
 Anexo:Áreas Estadísticas Combinadas de Estados Unidos

Referencias

I

Área metropolitana de Iowa City


الوحدة فوق القطعية هي القطعة التي تعلق عليها صفة فوق قطعية.

انظر أيضا
 وحدة لحنية
 لغة نغمية

علم الصوت

وحدة فوق قطعية


أدهم الشرقاوي مسلسل تلفزيوني مصري عرض في رمضان 2009 يحكي قصة أدهم الشرقاوي الشاب صغير السن الذي يقرر أن يرفع الظلم عن أهل قريتة ويقع في حب بنت ريفية بسيطة.

إخراج : باسل الخطيب

تأليف : محمد الغيطي

بطولة :

 محمد رجب : أدهم الشرقاوي
 أحمد هارون (ممثل)
 نسرين إمام : صفية
 دوللي شاهين : مهجة
 جمال إسماعيل
 وفاء سالم
 ميار الغيطي
 عادل شعبان
 أحمد ماهر : العمدة سباعي
 غسان مطر
 محمد وفيق
 سمير صبري
 نرمين زعزع : صوفيا
 نيرة عارف

مسلسلات تلفزيونية مصرية بدأ عرضها في 2009
مسلسلات أحمد ماهر

أدهم الشرقاوي (مسلسل)


Stillhart ist der Familienname folgender Personen:

 Alkuin Stillhart (1918–2004), Schweizer Kirchenrechtler des Kapuzinerordens
 Basil Stillhart (* 1994), Schweizer Fußballspieler
 Ludwig Stillhart († um 1536/37), Konstanzer Glasmaler
 Sibylle Stillhart (* 1973), Schweizer Journalistin und Schriftstellerin

Stillhart


Nihal Yalçın est une actrice turque.

Biographie
D'origine alévie zaza (elle l'apprit quand, à Istanbul, sa mère pleura lors du massacre de Sivas en 1993), elle fit ses études à l'université d'Istanbul puis à l'.

Filmographie sélective
 2003 : Kurtlar Vadisi
 2012 : Yalan Dünya
 2012 : Araf
 2021 : Hey there! (film, 2021)

Références

Liens externes

Actrice turque de cinéma
Actrice turque de télévision
Étudiant de l'université d'Istanbul
Naissance en mars 1981
Naissance à Istanbul

Nihal Yalçın


În cinematografie, Kaijū (în japoneză 怪獣) este un sub-gen al filmelor cu monștri. Kaijū  are sensul de bestie/creatură ciudată. În filmele Kaijū apar creaturi mari de orice formă, care atacă de obicei un oraș important sau intră în luptă cu alți monștri. Cuvântul în japoneză provine din lucrarea în limba chineză Shan Hai Jing (山海經).

Selecție de filme
 King Kong (1933)
 Son of Kong (1933)
 Wasei Kingu Kongu (1933)
 King Kong Appears in Edo (1938)
 Invisible Man Appears (1949)
 The Beast From 20,000 Fathoms (1953)
 Invisible Man (1954)
 Godzilla series (1954 – present)
 Godzilla (1954)
 Godzilla Raids Again (1955)
 King Kong vs. Godzilla (1962)
 Mothra vs. Godzilla (1964)
 Ghidorah, the Three-Headed Monster (1964)
 Invasion of Astro-Monster (1965)
 Ebirah, Horror of the Deep (1966)
 Son of Godzilla (1967)
 Destroy All Monsters (1968)
 All Monsters Attack (1969)
 Godzilla vs. Hedorah (1971)
 Godzilla vs. Gigan (1972)
 Godzilla vs. Megalon (1973)
 Godzilla vs. Mechagodzilla (1974)
 Terror of Mechagodzilla (1975)
 The Return of Godzilla (1984)
 Godzilla vs. Biollante (1989)
 Godzilla vs. King Ghidorah (1991)
 Godzilla vs. Mothra (1992)
 Godzilla vs. Mechagodzilla II (1993)
 Godzilla vs. SpaceGodzilla (1994)
 Godzilla vs. Destoroyah (1995)
 Godzilla 2000: Millennium (1999)
 Godzilla vs. Megaguirus (2000)
 Godzilla, Mothra and King Ghidorah: Giant Monsters All-Out Attack (2001)
 Godzilla Against Mechagodzilla (2002)
 Godzilla: Tokyo S.O.S. (2003)
 Godzilla: Final Wars (2004)
 Shin Godzilla (2016)
 Godzilla: Planet of the Monsters (2017)
 Godzilla: City on the Edge of Battle (2018)
 Godzilla: The Planet Eater (2018)
 It Came from Beneath the Sea (1955)
 Half Human (1955)
 Rodan (1956)
 Warning from Space (1956)
 The Giant Claw (1957)
 The Mysterians (1957)
 20 Million Miles to Earth (1957)
 Invisible Man vs. Human Fly (1957)
 The H-Man (1958)
 Varan the Unbelievable (1958)
 The Giant Behemoth (1959)
 The Giant Gila Monster (1959)
 The Three Treasures  (1959)
 Battle in Outer Space (1959)
 The Secret of the Telegian (1960)
 The Human Vapor (1960)
 Konga (1961)
 Reptilicus (1961)
 Mothra (1961)
 Gorgo (1961)
 Gorath (1962)
 Atragon (1963)
 Matango (1963)
 Dogora (1964)
 Frankenstein Conquers the World (1965)
 Gamera: The Giant Monster (1965)
 Gamera vs. Barugon (1966)
 Gamera vs. Gyaos (1967)
 Gamera vs. Viras (1968)
 Gamera vs. Guiron (1969)
 Gamera vs. Jiger (1970)
 Gamera vs. Zigra (1971)
 Gamera: Super Monster (1980)
 The Magic Serpent (1966)
 Daimajin (1966)
 The War of the Gargantuas (1966)
 The X from Outer Space (1967)
 Monster X Strikes Back: Attack the G8 Summit (2008)
 Gappa: The Triphibian Monster (1967)
 King Kong evadează (1967)
 Ultra Series (1967 – present)
 Ultraman (1967)
 Ultraman, Ultraseven: Great Violent Monster Fight (1969)
 The 6 Ultra Brothers vs. the Monster Army (1974)
 Ultraman (1979)
 Ultraman: Great Monster Decisive Battle (1979)
 Ultraman Zoffy: Ultra Warriors vs. the Giant Monster Army (1984)
 Ultraman Story (1984)
 Ultraman: The Adventure Begins (1987)
 Ultra Q The Movie: Legend of the Stars (1990)
 Ultraman Zearth (1996)
 Ultraman Tiga & Ultraman Dyna: Warriors of the Star of Light (1998)
 Ultraman Gaia: The Battle in Hyperspace (1999)
 Ultraman Tiga: The Final Odyssey (2000)
 Ultraman Cosmos: The First Contact (2001)
 Ultraman Cosmos 2: The Blue Planet (2002)
 Ultraman Cosmos vs. Ultraman Justice: The Final Battle (2003)
 Ultraman: The Next (2004)
 Ultraman Mebius & Ultraman Brothers (2006)
 Superior Ultraman 8 Brothers (2008)
 Mega Monster Battle: Ultra Galaxy Legends (2009)
 Ultraman Zero: The Revenge of Belial (2010)
 Ultraman Saga (2012)
 Ultraman Ginga Theater Special (2013)
 Ultraman Ginga Theater Special: Ultra Monster Hero Battle Royal! (2014)
 Ultraman Ginga S The Movie (2015)
 Ultraman X The Movie (2016)
 Ultraman Orb The Movie (2017)
 Ultraman Geed The Movie (2018)
 Ultraman R/B The Movie (2019)
 Yongary: Monster from the Deep (1967)
 Goke, Body Snatcher from Hell (1968)
 Genocide (1968)
 The Living Skeleton (1968)
 Latitude Zero (1969)
 Space Amoeba (1970)
 The Vampire Doll (1970)
 Lake of Dracula (1971)
 Evil of Dracula (1974)
 Daigoro vs. Goliath (1972)
 Horror of the Wolf (1973)
 Jumborg Ace & Giant (1974)
 Prophecies of Nostradamus (1974)
 ESPY (1974)
 King Kong (1976)
 King Kong Lives (1986)
 The War in Space (1977)
 Legend of Dinosaurs & Monster Birds (1977)
 The Mighty Peking Man (1977)
 Spider-Man (1978)
 Q - The Winged Serpent (1982)
 Legend of the Eight Samurai (1983)
 Pulgasari (1985)
 Princess from the Moon (1987)
 Gunhed (1989)
 Yamato Takeru (1994)
 Gamera: Guardian of the Universe (1995)
 Gamera 2: Attack of Legion (1996)
 Gamera 3: The Revenge of Iris (1999)
 Rebirth of Mothra (1996)
 Rebirth of Mothra II (1997)
 Rebirth of Mothra III (1998)
 Zarkorr! The Invader (1996)
 Galgameth (1996)
 Kraa! The Sea Monster (1998)
 Godzilla (1998)
 Yonggary (1999)
 Nezulla the Rat Monster (2002)
 Garuda (2004)
 King Kong (2005)
 Chousei Kantai Sazer-X the Movie: Fight! Star Warriors (2005)
 Negadon: The Monster from Mars (2005)
 Gamera the Brave (2006)
 D-War (2007)
 Big Man Japan (2007)
 Deep Sea Monster Reigo (2008)
 Cloverfield (2008)
 10 Cloverfield Lane (2016)
 The Cloverfield Paradox (2018)
 Demeking (2009)
 Mega Shark Versus Giant Octopus (2009)
 Mega Shark Versus Crocosaurus (2010)
 Mega Shark Versus Mecha Shark (2014)
 Mega Shark vs. Kolossus (2015)
 Death Kappa (2010)
 Pacific Rim (2013)
 Pacific Rim Uprising (2018)
 MonsterVerse series (2014 – present)
 Godzilla (2014)
 Kong: Skull Island (2017)
 Godzilla: King of the Monsters (2019)
 Godzilla vs. Kong (2020)
 Attack on Titan (2015)
Attack on Titan: Part 2 (2015)
 Colossal (2017)
 Rampage (2018)
 ''The Meg (2018)

Note

Vezi și
Istoria filmului științifico-fantastic
Istoria științifico-fantasticului
Listă de filme cu monștri giganți

Genuri de film

Kaijū


7706 Mien este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7706 Mien este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla în cadrul programului UESAC. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,39 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 2,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1993
Centura de asteroizi

7706 Mien


Blood worm or bloodworm is an ambiguous term and can refer to:

 Larvae of a non-biting midge (family Chironomidae) containing hemoglobin
 Glycera (annelid), a polychaete often used for fishing bait
 Species of the Polychaeta subclass  Scolecida
 Angiostrongylus cantonensis, a parasitic nematode that causes Angiostrongyliasis and the most common cause of eosinophilic meningitis
 Eisenia fetida, an earthworm adapted to decaying organic material
 Lumbriculus variegatus, more commonly called blackworm
 Strongylus vulgaris, a common horse parasite

Animal common name disambiguation pages

Blood worm


نهر الوزاني هو من الأنهار اللبنانية من روافد نهر الحاصباني. يشكل الحدود الجغرافية بين جنوب لبنان ومنطقة الجولان السورية المحتلة. طوله 20 كلم ويجري خمسة كيلومترات في الأراضي اللبنانية قبل أن يتابع مجراه في فلسطين ليصب في بحيرة طبرية.

مشاريع النهر
أقامت الحكومة اللبنانية مشروعاً لسحب مياه نهر الوزاني إلى قرى الجنوب اللبناني  الذي يسمح بضخ حوالي 9 ملايين متر مكعب من مياه النهر لتغطي جزء من الاحتياجات المائية لقرى الجنوب اللبناني. وهذه الكمية تشكل 10% من حصة لبنان في مياه هذا النهر الذي الذي يوفر في السنة 100 مليون متر مكعب من المياه.

النزاع حوله
ما إن شرع لبنان في تركيب أنابيب لنقل المياه من نبع الوزاني إلى قرى جنوب لبنان في عام 2002، حتى سارعت إسرائيل إلى تهديد لبنان بالحرب. وأبلغت الولايات المتحدة بجدية هذا التهديد. وعلى الفور أرسلت الولايات المتحدة خبراء في المياه لدرس الأمر على الطبيعة، تمهيداً للسعي من أجل إيجاد حل لهذه الأزمة.

مراجع
 الأطماع الإسرائيلية في مياه الجنوب اللبناني - وقرار مجلس الأمن 425

وزاني
جبل عامل

نهر الوزاني


Robot Dreams (1986) is a collection of science fiction short stories by American writer Isaac Asimov, illustrated by Ralph McQuarrie. The title story is about Susan Calvin's discovery of a robot with rather disturbing dreams. It was written specifically for this volume and inspired by the McQuarrie cover illustration. All of the other stories had previously appeared in various other Asimov collections. Four of the stories are robot stories, while five are Multivac stories.

The companion book, which also showcases McQuarrie's illustrations (and includes Asimov essays in addition to short stories), is titled Robot Visions.

Contents

It contains a foreword by Asimov as well as the following stories:
 "Little Lost Robot" (1947), a Robot story
 "Robot Dreams" (1986), a Robot story
 "Breeds There a Man...?" (1951)
 "Hostess" (1951)
 "Sally" (1953), a Robot story
 "Strikebreaker" (1957)
 "The Machine that Won the War" (1961), a Multivac story
 "Eyes Do More Than See" (1965)
 "The Martian Way" (1952)
 "Franchise" (1955), a Multivac story
 "Jokester" (1956), a Multivac story
 "The Last Question" (1956), a Multivac story
 "Does a Bee Care?" (1957)
 "Light Verse" (1973), a Robot story
 "The Feeling of Power" (1958)
 "Spell My Name with an S" (1958)
 "The Ugly Little Boy" (1958)
 "The Billiard Ball" (1967)
 "True Love" (1977), a Multivac story
 "The Last Answer" (1980)
 "Lest We Remember" (1982)

Reception
Dave Langford reviewed Robot Dreams for White Dwarf #90, and stated that "The title story is new and quite good; the rest is familiar Asimovian reprint material."

Reviews
Review by Don D'Ammassa (1987) in Science Fiction Chronicle, #89 February 1987
Review by Nik Morton (1987) in Vector 138
Review by David V. Barrett (1987) in Vector 138
Review by Tom Easton (1987) in Analog Science Fiction/Science Fact, August 1987
Review by L. J. Hurst (1988) in Paperback Inferno, #74
Review by Ian Sales (1990) in Paperback Inferno, #82
Review by Michael Tolley (1992) in SF Commentary, #71/72

References

External links

0-441-01183-7 Robot Dreams from Google Books

1986 short story collections
American short story collections
Berkley Books books
Foundation universe books
Science fiction short story collections by Isaac Asimov
Short stories about robots

Robot Dreams


Stadio Via del Mare er et fodboldstadion i den italienske by Lecce i regionen Apulien. Det har en kapacitet på 31.533 tilskuere, og benyttes primært af fodboldklubben U.S. Lecce.

Stadionet blev tegnet af arkitekt Costantino Rozzi, og blev officielt indviet 2. oktober 1966. Det er efterfølgende blevet renoveret i 1976 og 1985.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Stadio Via del Mare på weltfussball.de

Via del Mare
U.S. Lecce
Lecce
Etableret i 1966

Stadio Via del Mare


Guldbergs Plads er en plads i Nørrebro i København, der ligger mellem Guldbergsgade, Arresøgade og Tibirkegade. Pladsen fik sit navn i 1915 efter Guldbergsgade, der ligger langs med den vestlige side af pladsen, og som er opkaldt efter forfatter og professor Frederik Høegh-Guldberg. Guldberg opførte en villa ved gaden i begyndelsen af 1800-tallet, mens han var lærer på det nærliggende Blågård Seminarium.

Pladsen blev renoveret i 2015 af landskabsarkitekterne 1:1 Landskab. Den førhen noget øde plads huser nu en aktivitetsplads, der lægger op til fysisk udfoldelse for både børn og voksne. Det mest bemærkelsesværdige træk ved pladsen er en klatreskov bestående af blå pæle på en lille bakke. De blå pæle blev valgt for at få stedet til at se smukt ud, også når det ikke blev brugt.

Noter

Eksterne henvisninger

Torve og pladser i København
Gader på Nørrebro

Guldbergs Plads


Minecraft යනු ස්වීඩන් ක්‍රීඩා සංවර්ධක Mojang Studios විසින් වැඩි දියුණු කරන ලද sandbox ක්‍රීඩාවකි . මෙම ක්‍රීඩාව Java ක්‍රමලේඛන භාෂාවෙන් Markus "Notch" Persson විසින් නිර්මාණය කරන ලදී. මූලික පුද්ගලික පරීක්ෂණ අනුවාද කිහිපයකට පසුව, ක්‍රීඩාව ප්‍රථම වරට ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද්දේ 2009 මැයි මාසයේදී 2011 නොවැම්බර් මාසයේදී සම්පූර්ණයෙන්ම නිකුත් කිරීමට පෙර, Jens "Jeb" Bergensten විසින් සංවර්ධනය භාර ගන්නා විටය. මිලියන 238 කට වඩා වැඩි වාර ගණනක් අලෙවි වී ඇති සහ මාසිකව ක්‍රියාකාරී ක්‍රීඩකයින් මිලියන 140 කට වඩා අලෙවි වී ඇති ක්‍රීඩාව සෑම විටම වැඩියෙන්ම අලෙවි වන එකකි.

Minecraft හි, ක්‍රීඩකයින්ට ක්‍රියා පටිපාටිව ජනනය කරන ලද විවිධ Minecraft බයෝම සහිත අවහිර වූ ත්‍රිමාණ ලෝකයක් ගවේෂණය කරන අතර, ක්‍රීඩා මාදිලිය මත පදනම්ව, අමුද්‍රව්‍ය, ශිල්පීය මෙවලම්, ව්‍යුහයන් හෝ භූමි වැඩ තැනීම, පරිගණක පාලිත සතුරන්ට එරෙහිව සටන් කළ හැකිය, සහ සහයෝගයෙන් කටයුතු කළ හැකිය. එකම ලෝකයේ අනෙකුත් ක්‍රීඩකයන් සමඟ තරඟ කරන්න. Minecraft හි ක්‍රීඩා ක්‍රමවලට පැවැත්මේ මාදිලියක් ඇතුළත් වන අතර, ක්‍රීඩකයා ලෝකය ගොඩනැගීමට සහ සෞඛ්‍යය පවත්වා ගැනීමට සම්පත් ලබා ගත යුතු අතර, ක්‍රීඩකයාට අසීමිත සම්පත් ඇති නිර්මාණාත්මක මාදිලියක් ඇතුළත් වේ. නව ක්‍රීඩා යාන්ත්‍ර විද්‍යාව, අයිතම, වයනය, ඇඩෝන සහ වත්කම් නිර්මාණය කිරීමට ක්‍රීඩකයින්ට ක්‍රීඩාව මෝඩ්ස් සමඟ වෙනස් කළ හැක.

ක්‍රීඩාවේ මුල් අනුවාද ධනාත්මක සමාලෝචන සමඟින් හමු වූ අතර, සම්මාන කිහිපයක් දිනා ගත් අතර මෙතෙක් හොඳම වීඩියෝ ක්‍රීඩා වලින් එකක් ලෙස හැඳින්වේ. සමාජ මාධ්‍ය, උපහාසාත්මක, අනුවර්තන, වෙළඳ භාණ්ඩ සහ වාර්ෂික Minecon ක්‍රීඩාවේ ජනප්‍රියත්වය සඳහා විශාල කාර්යභාරයක් ඉටු කර ඇත. Minecraft රසායන විද්‍යාව, CAD, සහ පරිගණක විද්‍යාව ඉගැන්වීම සඳහා අධ්‍යාපනික සැකසුම් වලදී ද භාවිතා වේ. 2014 දී, Mojang සහ Minecraft බුද්ධිමය දේපල මයික්‍රොසොෆ්ට් විසින් ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 2.5 කට මිලදී ගන්නා ලදී. Minecraft: Story Mode, Minecraft Earth, Minecraft Dungeons, සහ Minecraft Legends වැනි ස්පින්-ඕෆ් ක්‍රීඩා ගණනාවක් ද සංවර්ධනය කර ඇත.

Minecraft


A tentativa de golpe de Estado de 1944, comumente conhecida como Golpe de Pasto, foi uma tomada de poder que durou algumas horas e foi articulada por um grupo de militares na Colômbia. Aconteceu no dia 10 de julho de 1944 na cidade de Pasto (daí o seu nome mais popular).

O evento significou a remoção temporária do poder do presidente liberal Alfonso López Pumarejo, que renunciaria ao cargo por diferentes motivos um ano depois.

Antecedentes
O presidente Alfonso López Pumarejo viajou a Pasto em 8 de julho de 1944 para presenciar manobras militares na região. Naquela época, pairavam rumores de uma conspiração pelo país e a viagem de López buscava silenciar esses rumores.

Sua chegada à cidade ocorreu na noite do dia 9, porém o mandatário foi recebido com hostilidade pelos militares e reservistas ali baseados. O governador de Nariño, Manuel María Montenegro, informou o Presidente López da atitude irascível dos jovens soldados e ordenou o aquartelamento da polícia, motivo pelo qual foi cancelada a respectiva cerimônia de recepção.

O golpe
Na madrugada do dia 10 de julho, homens sob o comando do Coronel Luis E. Agudelo e do Major José Figueroa Paz invadiram o Hotel Niza, apoderaram-se do quarto de López e entregaram-lhe um documento declarando sua renúncia em favor do Coronel Diógenes Gil. Permitiram-lhe, porém, tomar banho e um desjejum.

Foi neutralizado e colocado à disposição dos soldados de Agudelo e Figueroa, membros da VII Brigada. Gil também pretendia ser nomeado Ministro da Guerra, para ter o apoio dos seus subordinados a nível nacional. As tropas eram apoiadas por homens nas remotas cidades de Bucaramanga e Ibagué.

Pela manhã, López foi transferido para uma fazenda no município vizinho de Consacá, onde os proprietários, a família Bucheli, o resguardaram até que o caos cessou.

A notícia da insurreição chegou rapidamente a Bogotá e o Congresso da República nomeou Darío Echandía, que declarou a perturbação da ordem institucional. O ministro do governo de López e segundo no comando, Alberto Lleras Camargo, usou a Rádio Difusora Nacional para espalhar uma mensagem de unidade que impulsionou a imagem decadente de López. Também serviu para alinhar todos os setores do país, incluindo o exército nacional.

Os militares, que a princípio estavam unidos sob o mesmo comando, se dividiram e, esgotada a conspiração, libertaram López, que chegou a Ipiales no dia 11 e regressou a Bogotá no dia 12, onde retomou o poder e se pronunciou sobre os fatos.

Consequências
Alfonso López percebeu a fragilidade de seu governo e começou a expulsar seus detratores.

O Coronel Diógenes Gil se entregou e foi encaminhado à prisão. O manejo bem-sucedido que Lleras Camargo deu à situação permitiu que ele emergisse como uma figura influente no governo, o que lhe possibilitou se tornar um candidato presidencial após a renúncia definitiva de López em 1945.

As tropas que participaram do golpe foram submetidas à corte marcial.

Golpes de Estado na Colômbia
1944 na política
1944 na Colômbia

Tentativa de golpe de Estado na Colômbia em 1944


Michael Eugene Taylor (* 1946) ist ein US-amerikanischer Mathematiker, der sich mit partiellen Differentialgleichungen beschäftigt.

Taylor studierte an der Princeton University (Bachelor 1967) und wurde 1970 bei Heinz Otto Cordes an der University of California, Berkeley, promoviert (Hypoelliptic Differential Equations). Er war Professor an der State University of New York at Stony Brook und ist William R. Kenan Professor für Mathematik an der University of North Carolina.

1986 erhielt er den Lester Randolph Ford Award.

Er ist Mitglied der American Academy of Arts and Sciences. 1990 war er Invited Speaker auf dem Internationalen Mathematikerkongress in Kyoto (Microlocal analysis in spectral and scattering theory and index theory). Er ist Fellow der American Mathematical Society.

Schriften
Partial Differential Equations, 3 Bände, Springer Verlag 1996, 2. Auflage 2011
Measure theory and integration, Graduate Studies in Mathematics, AMS 2006
Non commutative harmonic analysis, Mathematical Surveys and Monographs, Nr. 22, AMS 1986
Introduction to differential equations, Undergraduate Texts Series, AMS 2011
Pseudodifferential Operators, Princeton University Press 1981
Pseudodifferential Operators and Nonlinear PDE, Birkhäuser, Progress in Mathematics, 1991
Tools for PDE: Pseudodifferential Operators, Paradifferential Operators, and Layer Potentials, Mathematical Surveys and Monographs, Nr. 81, American Mathematical Society, Providence, R.I., 2000
Herausgeber mit J. Rauch: Singularities and Oscillations, Springer Verlag 1997
Noncommutative microlocal analysis, Memoirs of the AMS, 1984

Weblinks
Homepage

Einzelnachweise

Mathematiker (20. Jahrhundert)
Mathematiker (21. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Chapel Hill, North Carolina)
Mitglied der American Academy of Arts and Sciences
Fellow der American Mathematical Society
US-Amerikaner
Geboren 1946
Mann

Michael E. Taylor


La Bresse Lispach est une station de sports d'hiver, située dans le massif des Vosges dans le Grand Est, sur la commune de La Bresse au lac de Lispach. Elle comporte cinq remontées mécaniques et huit pistes de descente.

Description
La station est le premier Espace Nordique du Massif des Vosges et dispose de 15 enneigeurs, ses pistes sont reliées avec les domaines de Gérardmer et Xonrupt.

La Bresse Lispach est dotée de 8 pistes de ski alpin et de ski de fond. Elle propose également :

 Un espace Nouvelles « Glisses Nordiques »
 Un espace biathlon
 Une piste de luge
 Un sentier piéton

Statistiques et fréquentation
La saison 2020-2021 fut celle où la station eut le plus de recettes (277 000 € de recettes), suivi de 2021-2022. Elle affiche un bond de plus de 30 % de fréquentation en 2022 par rapport à la moyenne des 5 dernières saisons.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Liste des stations de sports d'hiver des Vosges
 Lac de Lispach
 La Bresse

Liens externes

Lispach
Domaine nordique dans le département des Vosges

La Bresse Lispach


Ouse je rijeka u Engleskoj.

Ime
Podrijetlo imena nije pouzdano poznato. Prvo zabilježeno ime je iz 780. Usa. Nagađa se da je britsko-keltskog podrijetla, od pretpostavljene riječi udso-, za koju se uzima da dolazi od indoeuropskog korijena wed- što znači "voda". Drugi autori preferiraju protokeltski korijen.

Navodi se mogućnost da je Ouse nekad bila nosila ime Ure, ali nema dokaza koji bi podupro tu tvrdnju. Teza je da ime dolazi od keltskog imena Ure, za koje se pretpostavlja da je Isurā od rimskog imena za Aldborough koje se vremenom razvilo u Isis i konačno u saski Ouse, što donekle objašnjava kako je mala pritoka Ouse Gill Beck prisvojila ime mnogo veće rijeke Ure.  No, oblik Ouse se malo mijenjao od 8. stoljeća.

Yorški okrug u prošlosti su naselili norveški i danski naseljenici, zbog čega su toponimi djelimice staronordijski. Etimološki rječnik "Etymologisk ordbog" koji se bavi danskim i norveškim jezikom navodi da je izvorno značenje os - ušće rijeke, staronordijski oss, stupnjevani oblik ouso.

Tok
Tradicijski izvor Ouse je u selu Great Ouseburn, i označen je kamenim stupom na kojem je tekst "OUSE RIVER HEAD... OUSEGILL SPRING Ft. YORK 13miles BOROUGHBRIDGE 4miles". Mjesto je 35 metara od današnjeg toka malog potoka Ouse Gill Beck, ranijeg znanog kao Usekeld Beck, što znači "izvor Ouse" (iz staronordijskog kelda "izvor").

Za početak toka Ouse danas se uzima točka gdje Ouse Gill Beck utječe u rijeku Ure, 2,5 km jugoistočno od Great Ouserburna. Time Ouse nastaje sutokom tih dviju rijeka i na jedan je način prirodni nastavak rijeke Ure. Time bi Ure - Ouse bila duga 208 km i bila bi šesta po dužini u Ujedinjenom Kraljevstvu. Sutoka je kod Cuddy Shaw Reacha blizu Lintona na Ousi, 10 km nizvodno od ušća rijeke Swale u Ure. Dalje teče kroz grad York te gradiće Selby i Goole sve do spajanja s rijekom Trentom kod Trent Fallsa blizu sela Faxfleeta gdje tvore estuarij Humber.

Plovna je cijelim tokom. Pomorska plovila plove rijekom sve do Goolea, gdje je kopnena lukai pristup sve do kanaliziranih rijeka Airea i Caldera. Kod Selbyja je pristup Selbyjskom kanalu. Rijeka je plimna do Naburna. Rezultirajući plimni val mjesno je znan kao "the Aegir".

Vodi Ouse pridonose pritoke iz uzvisina u sjevernoj Engleskoj, podosta iz Yorkshire Dalesa i North York Moorsa. U pritoke spadaju Derwent, Aire, Don, Wharfe, Rother, Nidd, Swale, Ure i Foss.

Dolina rijeka Ouse je široka ravna ravnica. Snažne oborine u njenom slijevu pridonose ozbiljnim poplavama obližnjim naseljima. Posljednjih su godina poplavama teško bili pogođeni York, Selby, te sela između.

Izvori

Rijeke u Engleskoj
Porječje Humbera

Ouse (rijeka u Yorkshireu)


Koti may refer to:

Places
 Koti, Armenia
 Koti Department, Burkina Faso, and its capital Koti, Burkina Faso
 Koti, Hyderabad, India
 Koti, Novo Mesto, Slovenia
 Koti Island, Mozambique
 Koti (princely state), now part of Solan district, Himachal Pradesh, India
 Koti, Himachal, a station on Kalka-Shimla UNESCO World Heritage mountain railway of India

People
 Koti (gender), or kothi, an effeminate man in the culture of the Indian subcontinent
 Koti (composer) (Saluri Koteswara Rao, fl. from 1983), a composer in the Indian film industry
 Koti and Chennayya (c. 1556–1591), legendary Tuluva twin heroes in the Tulu epic of the same name

Other uses
 Koti (clothing), a South Asian jacket worn by women
 Koti (number), or crore, denoting 10 million (100 lakh) in the Indian numbering system
 Koti (ship), an oil tanker seized by South Korea in 2017
 Koti language, spoken on Koti Island in Mozambique
 KOTI (TV), an American TV station licensed to Klamath Falls, Oregon
 The Korea Transport Institute, a South Korean think tank
 Kirkuk Oil Training Institute, of the Ministry of Oil (Iraq)

See also

 Kothi (disambiguation)
 Kota (disambiguation)
 Kōchi Prefecture, Japan

Koti