El Rocky Mountain Horse es una raza de caballo de las Montañas Rocosas de Estados Unidos de colores claros como el chocolate. Alrededor de la vuelta del siglo XX, un caballo joven que pronto será llamado caballo de las Montañas Rocosas apareció en el este de Kentucky que dio lugar a una línea de caballos apreciados en Norteamérica y en Europa. En la granja de Sam Tuttle en Spout Springs Kentucky, había una caballo "Tobe Antiguo". A pesar de que Tobe Antiguo era un semental, llevó a los corredores sin vacilar. Engendró a muchos buenos caballos hasta la edad de 37 años, y muchos de los caballos de las Montañas Rocosas presentes llevan su línea de sangre.

Historia

Las características básicas de la raza son un tamaño medio, temperamento apacible, con una fácil andadura, de cuatro tiempos. Esta marcha se hizo en las granjas y colinas escarpadas de las Montañas Apalaches. Era un caballo para todas las estaciones. Podría tirar de los arados en los campos pequeños, el ganado de trabajo, ser montado a pelo, o estar amarrado a un carro defectuoso. Debido a su crianza resistente, tolera inviernos en Kentucky con un mínimo refugio. Naturalmente, el cruce con caballos locales se produjo, pero las características básicas de una línea genética fuerte han continuado.

En el verano de 1986, como una forma de preservar la raza, una serie de personas se reunieron para formar el Rocky Mountain Horse Association (RMHA) como una corporación sin fines de lucro en el estado de Kentucky. La asociación estableció un registro de la raza y formó un panel de examinadores para proporcionar una supervisión vigorosa para el crecimiento y el desarrollo de la raza.

Características

Las características establecidas de la raza son las siguientes:
 El caballo mide entre 1,45 m y 1,63 m en la cruz. Elegante, con una mirada franca. Debe haber una amplia gama de pecho inclinada 45 grados en el hombro con ojos negros, y así en forma de oídos. La raza es conocida por su coloración característica: marrón chocolate y la melena rubia y la cola, una expresión de la común genética tordillo plata. Pero los caballos de las Montañas Rocosas pueden ser de cualquier sólido del color del pelaje equino.
 El caballo debe tener un natural andar de cuatro tiempos de andar (solo pie o bastidor), sin evidencia de estimulación. Cuando el caballo se mueve puede contar con cuatro golpes distintos cascos que producen una cadencia de ritmo igual, al igual que un paseo: la izquierda delantera trasera, izquierda, derecha trasera, delantera derecha. Cada caballo tiene su particular propio ritmo y manera natural de andar, anda desde 7 hasta 20 kilómetros por hora. Este es un paso natural, presente desde el nacimiento, que no requiere ningún tipo de ayuda de entrenamiento o dispositivos de acción.
 El caballo debe tener un buen temperamento y deben ser fáciles de manejar.
 Todos los caballos de las Montañas Rocosas tienen un color sólido. Las marcas faciales son aceptables siempre y cuando no sean excesivas. No puede ser de cualquier color blanco por encima de la rodilla o el corvejón.
 La raza es conocida por su delicadeza, a menudo se compara con el perro perdiguero de oro como una forma de describir su disfrute inusual de la compañía humana. Se trata de un portero fácil y un caballo maravilloso con un corazón fuerte y mucha resistencia. Hoy en día el caballo de las Montañas Rocosas está siendo utilizado como caballo de placer, para la pista de equitación, en el ring y para la resistencia.

Enlaces externos

 Rocky Mountain Horse Association

Razas de caballo originarias de Estados Unidos
Razas de conservación prioritaria de The Livestock Conservancy

Rocky Mountain Horse


Aşk Yaşama Çok Uçuk, Ali Teoman'ın bir öykü kitabıdır.

Sel Yayıncılık tarafından 2006 yılında yayınlanan kitap aşk konusuna odaklanan öykülerden oluşur. Farklı tekniklerle yazılmış dokuz öykü, konuları bakımından benzerlik gösteren üçerli üç gruba ayrılmıştır. Sonuncu öykü "Yitik Bir Yazar İçin Pentimento" bir anlamda bütün öyküleri birleştirir. Tüm öykülerin başat özelliği, değişik dozlarda ironi içermeleridir.

İlgili bağlantılar
 "Aşk İçin Öykü Yazıyorum", Cihan Dağ, Radikal Kitap
 "Öyküde Arayışlara Bir Örnek: Aşk Yaşama Çok Uçuk", Bülent Usta, Kitap-lık, No.96, Temmuz-Ağustos 2006.
 "Anlatılan Bizim Hikâyemiz mi?", Nihat Ateş, Evrensel Kitap, TÜYAP Özel Sayısı, 28 Eylül 2006.
 "Neyi, Neleri, Nasıl Yüceltiyoruz?", Nihat Ateş, Cumhuriyet Kitap, No.883, 18 Ocak 2007.
 "Aşk Yaşama Çok Uçuk", Serendip (ağ güncesi) .

Hikâye kitapları
Ali Teoman kitapları
2006 kitapları
Türkiye kitapları
2000'lerde Türkçe kitaplar

Aşk Yaşama Çok Uçuk


Küçüklü, Antalya ilinin Korkuteli ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Antalya il merkezine 114 km, Korkuteli ilçesine 54 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynak: Nüfusane

Dış bağlantılar

Korkuteli'nin mahalleleri

Küçüklü, Korkuteli


Cet article relate le parcours de l'Équipe de France masculine de handball lors des Jeux olympiques de 2000 organisés à Sydney en Australie. Il s'agit de la  de la France aux Jeux olympiques.

Huit mois après la quatrième place au Championnat d'Europe 2000 et quatre mois avant le Championnat du monde 2001 organisé en France qui se veut l'apothéose pour la dernière compétition de Daniel Costantini, les Bleus vont chercher à se racheter du tournoi final d'Atlanta (Les Barjots échouent à la quatrième place), pourquoi pas en accrochant une médaille comme à Barcelone (première médaille du handball français). À condition d'arriver à gérer la Russie et la Suède, les premières nations mondiales. L'équipe a notamment retrouvé l'arrière Jérôme Fernandez, blessé stupidement (brûlé sous la douche) juste avant les championnats d'Europe, en janvier.

Lors du premier match contre la Slovénie, les Bleus ont pourtant montré des qualités, celles d'y croire jusqu'au bout, pour éviter le pire en arrachant le match nul 24-24 grâce à un 5-1 final. Contre la Tunisie, les Français ont mieux maitrisé le match mais ont aussi mieux dû s'employer en fin de match pour faire passer le score de 17-17 à 20-17. Ensuite, ils ont battu avec la manière l'Espagne (25-23) et, avec un peu de métier, auraient également pu accrocher la Suède à leur tableau de chasse (défaite 23-24). Le dernier match face aux hôtes australiens n'est qu'une formalité (28-16) et la France termine ainsi à la deuxième place de sa poule, synonyme de quart de finale a priori abordable dans la course aux médailles. Mais la France rate son quart de finale face à une Yougoslavie pourtant pas exceptionnelle et termine à la  au terme des matchs de classement.

Présentation

Qualification

La France a obtenu sa qualification en terminant parmi les sept premières équipes du Championnat du monde 1999 en Égypte, plus précisément à la sixième place.

Matchs de préparation

La France a notamment terminé deuxième du Tournoi de Paris-Bercy :
 16 juin 2000 : France-Portugal 23-17
 17 juin 2000 : France-Égypte 22-23
 18 juin 2000 : France-Suède 25-12.

Elle a ensuite participé à l'Eurotournoi, disputé du 30 août au 9 septembre et qui oppose 3 qualifiées pour les JO de Sydney (Allemagne, France et Russie) ainsi que le Portugal, valeur montante du handball mondial. La Russie l'emporte devant l'Allemagne et remportera le titre olympique un mois plus tard :

 France : Christian Gaudin (, 6 arrêts) et Bruno Martini (, 10 arrêts). Didier Dinart 1, Cédric Burdet 2, Guillaume Gille, Bertrand Gille 7, Guéric Kervadec 1, Grégory Anquetil 2 pen., Andrej Golić 2, Olivier Girault 3, Marc Wiltberger 3, Stéphane Joulin 3, Jackson Richardson, Patrick Cazal 6.
 Portugal : Sergio Morgado (, 8 arrêts dont 1 pen), Carlos Ferreira (, 9 arrêts), Carlos Galambas 1, Ricardo Andorhino 3 (1 pen), Tiago Silva 1, Eduardo Coelho 4 (3 pen), Ricardo Costa 1, Paulo Araujo, Miguel Povoas 1, David Tavares 1, Luis Gomes 2, Paulo Vieira 2, Joao Lopes, VictorTchikoulaev, Rui Silva. Sélectionneur : Javier García Cuesta.
 Sortis pour deux minutes : Guillaume Gille (), Olivier Girault (), Cédric Burdet () et Didier Dinart () pour la France ; Andorhino (), Tchikoulaev ( et ), T. Silva (), Tavares () et Gomes () pour le Portugal.
S'appuyant en effet, sur une défense très efficace, les Bleus ont poussé l'attaque adverse à la faute. Les Portugais mènent bien 1-3 à la  mais Patrick Cazal sortait l'artillerie lourde et avec six buts sur autant de tirs, s'avérait le principal buteur sur jeu placé. Bertrand Gille de son côté s'occupait de la finition des contre-attaques, enfin Marc Marc Wiltberger montrait son art en inscrivant le 7-5 sur un chabala. Ces trois joueurs furent les plus en vue de ce début de match puisqu'ils se partagèrent les dix premiers buts français. Christian Gaudin gardait son but inviolé de la  à la , le score passant de 8-6 à 14-7 pour échoir à 16-8 à la mi-temps. Au retour des vestiaires, un peu de précipitation et de déconcentration amenèrent les Français à vendanger quelques occasions mais l'écart ne descend pas sous les six buts (20-14, ), grâce notamment à un Bruno Martini efficace dans les bois. Tout revient cependant rapidement dans l'ordre et les Bleus terminent à 30-16 grâce notamment à Stéphane Joulin et l'inévitable Bertrand Gille. terminant avec un joli 6/7. Dans l'autre match de la journée, l'Allemagne et la Russie sont deux des postulants à une médaille olympique et sont composées de joueurs se connaissant parfaitement puisque onze Russes évoluent en Bundesliga : 25-25 score final.

 France : Christian Gaudin (, 2 arrêts) et Bruno Martini (, 6 arrêts, dont 1 pen.) aux buts. Jérôme Fernandez 1, Cédric Burdet 2, Didier Dinart 1, Guillaume Gille 3, Guéric Kervadec 2, Grégory Anquetil 1, Andrej Golić 2, dont 1 pen., Olivier Girault, Marc Wiltberger, Stéphane Joulin 4 dont 1 pen., Jackson Richardson 2, Patrick Cazal 1. Bertrand Gille, blessé au mollet, ne participe pas au match.
 Allemagne :  (tout le match , 11 arrêts) et Henning Fritz aux buts. ,  2, Bogdan Wenta 3, , Christian Schwarzer, , Volker Zerbe, Markus Baur 2,  2, Bernd Roos 3 dont 1 pen.,  6, Florian Kehrmann 3. Sélectionneur : Heiner Brand.
Dès l'entame, les défenses prennent le pas sur les attaques et le premier but du match n'est marqué qu'à la  par Petersen. C'est Grégory Anquetil qui plaçait le premier tir victorieux des Français (1-2, ). De nombreuses passes approximatives et de mésententes en attaque empêchent les hommes de Daniel Costantini de faire la jonction au score. Bernd Roos continuait sur la lancée du match contre les Russes et Jan Holpert fermait la porte de ses cages. Guillaume Gille sonnait bien le réveil français mais les Allemands par Wenta et Lakenmacher, conservent un avantage conséquent à la pause : 6-11. En début de seconde période, les Français semblent dans de meilleures dispositions et s'ils ont à plusieurs reprises des balles de -2, voire de -1 (), Holpert, la barre transversale et quelques décisions arbitrales en décidèrent autrement (19-21, score final). Dans l'autre match de la journée, la Russie s'impose logiquement 28 à 23 contre le Portugal.

 France : Christian Gaudin (, 6 arrêts dont 1 pen) et Bruno Martini (, 8 arrêts) aux buts. Jérôme Fernandez 4, Didier Dinart, Cédric Burdet 1, Bertrand Gille 4, Guéric Kervadec 3, Grégory Anquetil 2, Andrej Golić 5 (3 pen), Olivier Girault, Marc Wiltberger, Stéphane Joulin, Jackson Richardson 3, Patrick Cazal 1.
 Russie : Maxim Chtchevelev, Andreï Lavrov (tout le match, 13 arrêts) et Pavel Soukossian aux buts. Alexeï Rastvortsev, Dimitri Filippov, Viatcheslav Gorpichine, Oleg Khodkov 9, Edouard Kokcharov 8 (2 pen), Vassili Koudinov, Stanislav Koulintchenko 2, Dimitri Kouzelev 1, Denis Krivochlikov, Igor Lavrov, Sergueï Pogorelov 1, Dimitri Torgovanov 2, Alexandre Toutchkine 1, Lev Voronine 2. Sélectionneur : Vladimir Maksimov.
 Sortis pour deux minutes : Guéric Kervadec () pour la France ; Kokcharov () et Pogorelov () pour la Russie.

Plus solides, plus complets et mieux inspirés, les Russes ont montré à l'équipe de France que leur statut de favori à Sydney n'était pas usurpé. Et ce notamment grâce à Andreï Lavrov, le mythique gardien de l'équipe d'URSS, de la CEI puis aujourd'hui de la Russie, double champion du monde et double champion olympique, qui a passé son temps à écœurer les tireurs français. Pourtant, appliqués, volontaires et, sans doute, aussi, piqués au vif, les Tricolores avant bien débuté ce match tout tourné vers la défense, Didier Didier Dinart et les siens ayant alors fait jeu égal avec les Russes durant  (5-5). Lavrov y mit alors du sien et les Russes, auquel il ne faut décidément ne faire aucun cadeau, placèrent un 0-3 qui laissa les Français à deux buts (7-9 puis 10-12 à a pause). En panne d'arrières (en , ils n'inscrivirent qu'un seul et tout petit but à mi-distance), les Bleus allaient subir la domination des Russes et notamment d'Oleg Khodkov qui s'était mis en tête de prouver qu'il était beaucoup mieux qu'une doublure de Vassili Koudinov et finir la matcha avec un 9 sur 10. La formation tricolore est alors dépassée par la technique russe (11-16 à la ). Lorsque Jérôme Fernandez se décida, enfin, à prendre ses responsabilités, le public se remit à y croire (17-22 mais 20-23 à la  et 22-24 à un peu moins de deux minutes du terme), mais ce sont bien les Russes, plus fort, plus complet et, visiblement, plus en confiance, qui s'imposent finalement 26 à 23. Dans l'autre match de la journée, le Portugal a créé la sensation en battant l'Allemagne 24 à 23.

Effectif

|-class="sortbottom"
!colspan=11 style="background: #FFFFFF; border: 1px solid #aaa;" align=center| Gardiens

|-class="sortbottom"
!colspan=11 style="background: #FFFFFF; border: 1px solid #aaa;" align=center| Joueurs de champs

 Remarques :
 l'âge des joueurs est calculé au 16 septembre 2000, date du début de la compétition.
 les statistiques des sélections et des buts sont celle avant l'Eurotournoi, disputé  avant le début des JO.
 à l'occasion du Tournoi de Paris-Bercy, Jackson Richardson est devenu le premier joueur français à atteindre le cap des . Il portera ce total à 417 en 2005.

Résultats
Remarque : toutes les heures sont locales (UTC−3). En Europe (UTC+2), il faut donc ajouter .

Phase de groupe

Classement final

Match nul face à la Slovénie

Victoire face à la Tunisie

Victoire face à l'Espagne

Défaite face à la Suède

Victoire face à l'Australie

Phase finale

Quart de finale : défaite face à la RF Yougoslavie
Face aux Yougoslaves de Dragan Škrbić, qui sera élu meilleur handballeur de l'année 2000 et sera auteur d'un 7/7 sur ce match, l'équipe de France était apparue assez sereine à son arrivée dans la salle. L'entame de la rencontre pouvait même la conforter dans cette confiance : Jérôme Fernandez ouvre la marque sur penalty () et même si Ivan Lapčević et Dragan Škrbić donnent l'avantage à la Yougoslavie (2-1, ), une série française avec trois buts de Grégory Anquetil et un nouveau but de Fernandez redonne l'avantage à la France (5-2, ). L'objectif des Français était atteint, à savoir mener la rencontre le plus rapidement possible pour faire douter les Yougoslaves, que l'on disait fragiles moralement. Mais ces derniers, grâce notamment d'un Arpad Šterbik qui terminera le match à près de 50 % d'arrêts, repartent de plus belle à l'attaque et infligent un 7-0 en cinq minutes aux Français : Jovanović (2), Matić (2), Lapcević, Ðukanović et Škrbić ont pris un abonnement dans les filets de Christian Gaudin (5-9, ). La France ne baissait toutefois pas les bras et grâce à Fernandez une fois et Cédric Burdet par trois fois, égalisait (9-9, ). Jovanović, en inscrivant un nouveau but donnait l'avantage à la Yougoslavie à la mi-temps (10-9). En seconde période, les Yougoslaves se donnaient d'entrée un peu d'avance en inscrivant deux buts dès la reprise. Puis les séries tantôt yougoslaves, tantôt françaises se succèdent : 14-10, 15-14, 18-14 et 19-18 à la , toujours en faveur des Yougoslaves. Les Français courent toujours après le score et ne parviennent pas à pleinement combler leur retard. Et ce sont les joueurs de Veselin Vujović qui marquent alors quatre buts consécutifs (23-18), scellant la défaite française (26-21 score final). , regrettait ainsi Guéric Kervadec immédiatement après la rencontre.

Matchs de classement

Victoire face à la Slovénie

Défaite face à l'Allemagne

Statistiques et récompenses

Récompenses
Aucun joueur de l'équipe de France n'est désigné dans l'équipe-type de la compétition.

Buteurs
Aucun joueur de l'équipe de France ne termine parmi les 10 meilleurs buteurs de la compétition.

Les statistiques détaillées de l'équipe de France sont :

Gardiens de but
Les deux gardiens de but, Bruno Martini et Christian Gaudin ont des statistiques quasiment identiques avec le même nombre d'arrêts (47) et seulement un tir de plus subi par Gaudin :

Notes et références

Ouvrage de référence

Références

Annexes

Articles connexes
 Équipe de France masculine de handball
 Jeux olympiques d'été de 2000
 France aux Jeux olympiques d'été de 2000
 Handball aux Jeux olympiques d'été de 2000
 Équipe de France féminine aux Jeux olympiques de 2000
 Équipe de France au Championnat d'Europe 2000
 Équipe de France au Championnat du monde 2001

Liens externes

Jeux olympiques d'été de 2000
France
Jeux olympiques d'été de 2000

Équipe de France masculine de handball aux Jeux olympiques d'été de 2000


Nursultan Äbişulı Nazarbayev ( ;  ); (6 Temmuz 1940), Kazak siyasetçi, Kazakistan Cumhuriyeti'nin ilk cumhurbaşkanı. 24 Aralık 1990'da başladığı cumhurbaşkanlığı görevinden 19 Mart 2019'da istifa etti. Günümüzde Türk Devletleri Teşkilatı ömür boyu onursal başkanıdır.

1989 yılında Kazakistan Komünist Partisi Birinci Sekreteri seçildi ve Sovyetler Birliği'nin dağılması sonrası bağımsızlığını ilan eden Kazakistan'ın ilk cumhurbaşkanı oldu. Ayrıca "Elbaşı" (Türkçe: İlbaşı, ülkenin lideri, devletin başındaki kişi) unvanına sahiptir.

Hayatı

Nazarbayev, 6 Temmuz 1940'ta Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin başkenti Almatı yakınlarındaki kırsal bir kasaba olan Çemolgan'da doğdu. Babası, 1930'larda Josef Stalin'in kollektifleştirme politikası sırasında ailenin tarım arazisine el konana kadar zengin bir aile için çalışan fakir bir işçiydi. Aile İslam dininin Sünnilik mezhebine mensuptu.

II. Dünya Savaşı sonunda aile Çemolgan'a döndü ve Nazarbayev Rusça öğrenmeye başladı. Okuldaki başarıları nedeniyle Kaskelen'deki yatılı bir okula gönderildi. Okuldan ayrıldıktan sonra Nazarbayev, Temirtau'daki Karağandı Çelik Fabrikası'nda devlet tarafından finanse edilen bir yıllık burs aldı. Yirmi yaşına geldiğinde, yüksek fırında "inanılmaz derecede ağır ve tehlikeli işler" yaparak nispeten iyi bir ücret kazanıyordu.

Nazarbayev Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ne 1962'de katıldı ve Genç Komünist Ligi'nin (Komsomol) önde gelen bir üyesi oldu. 1972 yılında Karaganda Metalurji Kombinat Komünist Parti Komitesi sekreterliğine atandı ve dört yıl sonra Karaganda Bölgesel Parti Komitesi İkinci Sekreteri oldu.

Bürokrat olarak Nazarbayev, yasal meseleleri, lojistik sorunları ve endüstriyel anlaşmazlıkları ele alıp bireysel sorunları çözmek için işçilerle görüştü. Daha sonra "sermaye yatırımının merkezi tahsisi ve fonların dağıtımı" altyapısının zayıf olduğu, işçilerin moralsizleştirildiği, çok çalıştıkları ve merkezi olarak belirlenen hedeflerin gerçekçi olmadığı anlamına geldiğini yazdı; demir-çelik tesisinin sorunlarını bir bütün olarak Sovyetler Birliği için bir mikro kozmos olarak gördü.

İktidara yükseliş

1984 yılında Nazarbayev, Kazakistan Komünist Partisi Birinci Sekreteri Dinmuhammed Kunayev yönetiminde Kazakistan SSC Başbakanı oldu. Ocak 1986'da Kazakistan Komünist Partisi'nin on altıncı oturumunda Nazarbayev, Bilimler Akademisi başkanı Askar Kunayev'i bölümünde reform gerçekleştirmediği için eleştirdi. Buna öfkelenen Kunayev Moskova'ya gitti ve Nazarbayev'in görevden alınmasını talep ederken, Nazarbayev'in destekçileri Kunayev'in görevden alınması ve Nazarbayev'i desteklemek için kampanya yürüttüler.

Kunayev 1986 yılında görevden alındı ve yerine, Kazakistan'da çok az yetkisi olan bir Rus, Gennady Kolbin geçti. Nazarbayev 22 Haziran 1989'da parti lideri seçildi ve Kunayev'den sonra bu makama gelen ikinci Kazak oldu. 22 Şubat - 24 Nisan 1990 tarihleri arasında ise Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Yüksek Sovyeti (devlet başkanı) oldu.

24 Nisan 1990'da Nazarbayev, Yüksek Sovyet tarafından Kazakistan'ın ilk cumhurbaşkanı seçildi. Rus Cumhurbaşkanı Boris Yeltsin'i 1991 Sovyetler Birliği darbe girişimine karşı destekledi. SSCB Devlet başkanı Mihail Gorbaçov kendisini Sovyetler Birliği Başkan Yardımcısı görevinde görecek kadar yakındı; ancak Nazarbayev bu teklifi reddetti.

Sovyetler Birliği'nin dağılması sonrasında bağımsızlığını kazanan Kazakistan'da 1 Aralık'ta yapılan ilk cumhurbaşkanlığı seçiminde, tek adaydı ve oyların %95'ini alarak ilk cumhurbaşkanı seçildi. 21 Aralık'ta Kazakistan Bağımsız Devletler Topluluğu üyesi olarak Almatı Protokolünü imzaladı.

Cumhurbaşkanlığı
Nazarbayev, eski Devlet Savunma Komitelerini Savunma Bakanlığı olarak yeniden adlandırdı ve 7 Mayıs 1992'de Sagadat Nurmagambetov'u Savunma Bakanı olarak atadı. Yüksek Kurul Başkanı, Konuşmacı Serikbolsyn Abdilin önderliğinde, Haziran 1992'de bir anayasa taslağı üzerinde çalışmaya başladı. Anayasa, yürütme gücü üzerinde sınırlı kontrolleri olan güçlü bir yürütme dalı oluşturdu.

Muhalefetteki siyasi partiler Azat, Zheltoqsan ve Cumhuriyetçi Parti, 10-17 Haziran tarihleri arasında Almatı'da bir koalisyon hükûmeti kurulmasını, Başbakan Sergey Tereshchenko ve Yüksek Konsey hükûmetinin istifasını isteyen gösteriler düzenledi. Ülke bağımsızlığını kazanmasından bu yana henüz seçimde bulunmayan Komünist Parti meclis üyelerinden oluşan Kazakistan Parlamentosu, 28 Ocak 1993 tarihinde anayasayı kabul etti.

Nisan 1995 referandumuyla beraber Nazarbayev'in görev süresi 2000 yılına kadar uzatıldı. 1999 yılının Ocak ayında ve Aralık 2005'te tekrar seçildi. Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı son cumhurbaşkanlığı seçimini uluslararası demokratik standartların altında kaldığı için eleştirdi.

Nazarbayev, 4 Mayıs 2001'de Marat Tazhin yerine Kazakistan Güvenlik Konseyi Sekreteri Kültür, Enformasyon ve Concord Bakanı olarak görev yapan Altynbek Sarsenbayev'i atadı. Musayev Cumhurbaşkanlığı Güvenlik Hizmetinin başına getirildi.

Nazarbayev yönetimindeki Kazakistan İslam İşbirliği Teşkilatı üyesi olmasında rağmen, İsrail ile iyi ilişkilere sahipti. 1992 yılında diplomatik ilişkiler kuruldu ve Başkan Nazarbayev 1995 ve 2000 yıllarında İsrail'e resmi ziyaretlerde bulundu. 1994'te başkentin Almatı'dan Astana'ya taşınmasını önerdi ve resmi değişim 10 Aralık 1997'de gerçekleşti.

4 Aralık 2005'te yeni Kazakistan cumhurbaşkanlığı seçimi yapıldı ve Nazarbayev %91,15'lik bir oranla seçimleri tekrar kazandı. 2009 yılında İngiltere eski Bakanı Jonathan Aitken, Kazakistan'ın Efsanevi Lideri Nazarbayev adlı biyografi kitabını yayınladı. Kitap genel olarak Nursultan Nazarbayev'in gençliğinden itibaren siyaset sahnesinde yaşadıklarını ve modern Kazakistan'ın kurulmasındaki rolünü anlatmaktadır.

Nazarbayev, eğitimin ulusun sosyal gelişimindeki rolünü her zaman vurgulamıştır. Eğitimi uygun hale getirmek için 13 Ocak 2009'da Kazakistan'ın yetenekli gençleri için "Orken" eğitim bursunu tanıttı. Bu karar 23 Eylül 2016 tarihinde değiştirilmiştir.

Aralık 2011'de Nazarbayev muhalifleri, BBC tarafından iktidardaki zamanının en büyük muhalefet hareketi olarak tanımlanan Mangistav'da ayaklandı. 16 Aralık 2011'de petrol şehri olan Zhanaozen'deki göstericiler ülkenin Bağımsızlık Günü'nde polisle çatıştı. On beş kişi güvenlik güçleri tarafından vurularak öldürüldü ve yaklaşık 100 kişi yaralandı. Protestolar hızla diğer şehirlere yayıldı, ancak bir süre sonra sona erdi.

Avrasya Vakfı Başkan Yardımcısı Daniel Witt, 11 Haziran 2011'de Nazarbayev'in rolünü ve siyasi reformlarını kabul etti:"Başkan Nazarbayev Kazakistan'ı zor zamanlar geçirerek refah ve büyüme çağına sürükledi. ABD ve Batı ittifaklarına değer verdiğini ve demokratik yönetişim sağlamaya kendini adadığını gösterdi."Aralık 2012'de Nazarbayev, Kazakistan 2050 Stratejisi adı verilen ileriye dönük bir ulusal strateji belirledi. 2014 yılında, Kazakistan'ın adının "Kazakistan Eli" ("Kazakların Ülkesi") olarak değiştirilmesi gerektiğini, ülkenin daha iyi ve daha fazla yabancı yatırım çekmesini önerdi. -stan ekinin turistlere ve yatırımcılara itici geldiğini belirtti. Nazarbayev, Moğolistan'ın Kazakistan'dan daha fazla yatırım aldığını, çünkü aynı coğrafyada olmasına ve Kazakistan kadar istikrarlı olmamasına rağmen bir "devlet" ülkesi olmadığına dikkat çekti. Ancak ülkenin adının değiştirilmesini halkın oylamasına sunmayı tercih etti.

Ekonomik meseleler

Avrasya Ekonomi Birliği

1994 yılında Nazarbayev, Moskova Devlet Üniversitesi'nde bir konuşma sırasında bir "Avrasya Birliği" oluşturma fikrini önerdi. 29 Mayıs 2014'te Rusya, Belarus ve Kazakistan, 170.000.000 kişilik tek bir ekonomik alan yaratan ve Ocak 2015'te yürürlüğe giren bir Avrasya Ekonomik Birliği oluşturmak için bir anlaşma imzaladılar. Nazarbayev, anlaşmanın imzalanmasından kısa bir süre sonra, "Bunu açık bir alan ve Avrupa ve Asya'nın büyüyen ekonomileri arasında yeni bir köprü olarak görüyoruz" dedi. Nazarbayev, Mayıs 2019'da Yüksek Avrasya Ekonomi Konseyi Onursal Başkanı seçildi.

Kazakistan 2050 Stratejisi
Nazarbayev, Kazakistan'ın gelecekteki büyüme beklentilerini sağlamak için uzun vadeli bir strateji olan Kazakistan 2050 Stratejisi'ni tanıttı ve Kazakistan'ı dünyanın en gelişmiş 30 ülkesinden biri olarak konumlandırdı.

Nurly Zhol (Nurlu Yol)
Cumhurbaşkanı Nazarbayev, 2014 yılında Nurly Zhol - Geleceğe Giden Yol olarak adlandırılan milyar dolarlık yerel bir modernizasyon ve reform planını açıkladı.

Dijital Kazakistan
Nazarbayev, dijital ekosistem gelişimi yoluyla Kazakistan'ın ekonomik rekabet gücünü artırmak için bu teknolojik modernleşme girişimini açıkladı.

Çevre sorunları
1998 otobiyografisinde Nazarbayev, "Aral Gölü'nün daralmasının, bugün gezegenimizin karşı karşıya kaldığı en ciddi ekolojik felaketlerden biri olduğunu yazdı. Özbekistan, Türkmenistan, Tacikistan, Kırgızistan ve daha geniş bir alanı Sovyetler Birliği döneminde meydana gelen çevresel zararı tersine çevirmek için daha fazlasını yapmaya çağırdı.

Nükleer silahlara karşı tutumu
Kazakistan, Sovyetler Birliği'nden dünyanın dördüncü büyük nükleer silah stoğunu devraldı. Yeni hükûmetin ilk büyük kararlarından birisi de, Sovyet ordusu tarafından 456 nükleer testin yapıldığı Semey'de bulunan nükleer deneme sahasını kapatılması oldu. Sovyet döneminde, Kazakistan bölgesindeki bilim adamları tarafından, çoğunlukla Semey test sahasında, radyasyon hastalığı ve doğum kusurlarına neden olan 500'den fazla askeri deney yapıldı. "Proje Safir" olarak adlandırılan projede, Kazakistan ve Amerika Birleşik Devletleri, ülkedeki eski Sovyet silahlarını kaldırmak için birlikte çalıştılar ve Amerikalılar ulaşım ve tazminat maliyetlerinde $800.000.000'dan fazla fon sağlamayı kabul etti.

Nazarbayev, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nu 29 Ağustos'u Uluslararası Nükleer Testlere Karşı Günü olarak belirlemeye teşvik etti. Makalesinde yeni bir Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması'nı "imzalayan hükümetler açısından net yükümlülükleri garanti edecek ve anlaşmanın şartlarına uymayanlar için gerçek yaptırımlar belirleyecek" önerisinde bulundu. Dışişleri bakanı 8 Eylül 2006'da Orta Asya Nükleer Silah Serbest Bölgesine yetki veren bir anlaşma imzaladı. The Washington Times'ta yer alan bir görüşte, Nazarbayev, Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması'nın modernize edilmesini ve daha iyi dengelenmesini istedi.

Mart 2016'da Nazarbayev "Manifesto: Dünya. 21. yüzyıl"ı yayınladı. Bu manifestoda Kazakistan Cumhurbaşkanı, mevcut nükleer silahsız bölgelerin genişletilmesi ve çoğaltılması çağrısında bulundu ve mevcut uluslararası silahsızlanma anlaşmalarının modernize edilmesi gerektiğini vurguladı.

27 Ağustos 2020'de ise Birleşmiş Milletler tarafından "Nükleer Denemeler Yapılmayan bir Dünyanın Savunucusu" statüsüne layık görüldü.

Din

Nazarbayev Astana'da dünya ve geleneksel dinlerden oluşan bir forum düzenleme girişimini ortaya koydu. Daha önce benzer olayların organizatörleri sadece önde gelen dinlerin ve mezheplerin temsilcileriydi. Uluslararası diyalog kurmayı amaçlayan diğer benzer etkinliklerin yanı sıra, Ekim 1986 ve Ocak 2002'de İtalya'nın Assisi kentinde düzenlenen dünya dinleri ve mezheplerinin temsilcilerinin toplantıları da vardı. 2003 yılında toplanan ilk Dünya ve Geleneksel Dinler Kongresi, tüm büyük dinlerin liderlerinin karşılıklı işbirliği beklentileri geliştirmesine olanak sağladı.

Nazarbayev başlangıçta Sovyet döneminde din karşıtı görüşleri savundu; Ancak daha sonra Hac görevini yerine getirdi ve camilerin yenilenmesini destekleyerek Müslüman mirasını korunmasına katkıda bulundu.

Nazarbayev önderliğinde, Kazakistan vatandaşları arasında çeşitli etnik gruplardan ve hatta insan kaynaklarını koordine etmek için ülke ile işbirliği bağları geliştiren uluslardan yetenekleri korumak için bazı derecelerde çok kültürlülük yürürlüğe koydu. Kazak liderinin bu prensibi, ona "Bozkırların Singapur'u" adını kazandırdı. Ancak 2012 yılında Nazarbayev, daha sonra parlamento tarafından çıkarılan ve dini uygulamalara sıkı kısıtlamalar getiren reformlar önerdi. Bu reformlar aşırılıkçılıkla mücadele girişimi olarak açıklandı. Yerel düzeyde var olabilmek için, bir grubun 50'den fazla üyesi olmalıdır: bölgesel düzeyde 500'den fazla ve ulusal düzeyde 5.000'den fazla üyesi bulunmalıdır. Nazarbayev, Türk mirasına açık bir atıfta bulunarak "Biz Türküz, Arap değiliz" diyerek Türk geleneklerini İslam üzerinde vurgulamayı seçerek, perdeye karşı eleştirel açıklamalar yaptı.

Milliyetçilik
2014 yılında Vladimir Putin'in Kazakistan'ın tarihselliği ile ilgili açıklamalarında, Nazarbayev'in "hiç devleti olmayan bir bölgede bir devlet yarattığını..." sözleri Nazarbayev'den ciddi bir tepki aldı.

İnsan hakları

1990'larda Kazakistan, çocuk haklarına ve kadınlara karşı her türlü ayrımcılığın ortadan kaldırılmasına ilişkin sözleşmeleri onayladı.

2003 yılında Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev'in kararnamesi ile Kazakistan Cumhurbaşkanı'na bağlı İnsan Hakları Komisyonu kuruldu.

2014 yılında Fransa Cumhurbaşkanı François Hollande ile yaptığı görüşmelerin ardından Nazarbayev düzenlediği basın toplantısında Kazakistan'da yaşayan onlarca milletten temsilcinin "aynı haklara sahip olduğunu, dilleri ve kültürlerinin korunduğunu" ve "okulların 18 dilde faaliyet gösterdiğini" söyledi. Kazakistan Cumhurbaşkanı'na göre, ülkede 40 dini itiraf  "tamamen özgürce" faaliyet gösteriyor.

Nazarbayev yönetimindeki Kazakistan'ın insan hakları durumu, bağımsız gözlemciler tarafından eşit olarak yoksul olarak tanımlanmaktadır. İnsan Hakları İzleme Örgütü, "Kazakistan'ın toplanma, konuşma ve din özgürlüğünü büyük ölçüde kısıtladığını söylüyor. 2014 yılında yetkililer, barışçıl ama onaylanmamış protestolardan sonra gazeteleri kapattı, hapse attı veya para cezasına çarptırdı ve dini kontrolleri devlet kontrolleri dışında uyguladıkları için para cezasına çarptırdı veya gözaltına aldı. Muhalefet lideri Vladimir Kozlov da dahil olmak üzere hükûmet eleştirmenleri haksız yargılamalardan sonra tutuklu kaldı. 2014 yılının ortalarında, Kazakistan yeni ceza, ceza infaz, ceza muhakemesi usulleri ve idari kodları ve sendikalarla ilgili temel özgürlükleri kısıtlayan ve uluslararası standartlarla uyumlu olmayan yeni bir yasa kabul etti. Gözaltı yerlerinde işkence yaygın olmaya devam ediyor." şeklinde bir açıklama yaptı.

Dış politika
Nazarbayev'in cumhurbaşkan olarak ilk kararlarından biri, Semipalatinsk nükleer test sahasını kapatmak ve ardından dünyanın dördüncü en büyük nükleer silah cephaneliğini terk etmekti. Kazakistan, nükleer silahların yayılmasının önlenmesi alanındaki tüm anlaşmalar ve kurumlarda aktif katılımcılardan biri haline geldi.

Nazarbayev başkanlığı sırasında Kazakistan'ın uluslararası ilişkilerinin ana ilkesi, yabancı ortaklarla dostane ilişkiler kurma girişimlerine dayanan çoklu vektör dış politikasıydı. Kazakistan, cumhurbaşkanlığı döneminde 130 ülke ile diplomatik ilişkiler kurmuştur. Bölgesel entegrasyon çerçevesinde, Nazarbayev, Avrasya Ekonomik Birliği'nin tamamen ekonomik doğası olan SSCB'nin eski cumhuriyetleri arasındaki ticari ve ekonomik ilişkilerin yeniden canlanmasını sağladı.

2001 yılında Kazakistan Şanghay İşbirliği Örgütü'nün kurucu üyesi oldu. ABD Başkanı Donald Trump, Nazabayev'in liderliğine övgüde bulundu ve Kazakistan'ın cumhurbaşkanlığı altındaki başarılarını 30 Kasım 2016'daki telefon görüşmeleri sırasında "mucize" olarak nitelendirdi.

Kazakistan, uluslararası kuruluşların faaliyetlerinde aktif rol aldı. 2010'da Kazakistan, AGİT'e, 2011'de İslam İşbirliği Teşkilatı'na başkanlık etti. İlk günlerden itibaren Şanghay İşbirliği Örgütü'nün çalışmalarına aktif olarak katıldı, 2010-2011 yıllarında başkanlığını yaptı. 2016 yılında ülke, 2017-2018 yılları için BM Güvenlik Konseyi'nin daimi olmayan üyeliğine seçildi.

2015 yılında Nursultan Nazarbayev Vakfı, uluslararası bir tartışma platformu olan Astana Club'ı düzenledi. Amerika Birleşik Devletleri, Rusya, Çin, Avrupa, Orta Doğu ve Asya'dan politikacıları, diplomatları ve düşünce kuruluşlarından uzmanları küresel eğilimleri tartışmak ve tüm dünyayı ve Avrasya bölgesini etkileyen sorunlara çözümler bulmak için her yıl bir araya getiriyor.

Nazarbayev, 1987'de Karabağ ihtilafı sırasında barış arabuluculuğu yaptı, 2014 Ukrayna krizinde, Suriye ve diğer uluslararası çatışmalarda Astana'da konuşmalar yaptı.

İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, Kazakistan'a ilk ziyaretini Aralık 2016 ortalarında Nazarbayev ile bir araya geldiğinde gerçekleştirdi. İki ülke araştırma ve geliştirme, havacılık, kamu hizmeti komisyonları ve tarımsal işbirliği konulu anlaşmaların yanı sıra tarımsal konsorsiyum kurulması hakkında bir anlaşma imzaladı.

Astana, 2017 yılında 112 ülkenin katılımıyla alternatif enerji konusuna yönelik EXPO-2017 Dünya Fuarı'na ev sahipliği yaptı. Serginin tamamlanmasının ardından, Astana Uluslararası Finans Merkezi, mekanında açıldı.

Ocak 2019'da Zimbabwe Cumhurbaşkanı Emmerson Mnangagwa, Afrikalı bir liderin ülkeye yaptığı ilk ziyarette Nazarbayev ile görüşmek üzere Nur-Sultan'a bir devlet ziyaretinde bulundu.

Türk dünyası
1992'den itibaren Türkiye'nin girişimleriyle yapılan Türk Dili Konuşan Ülkeler Zirvesinde ilk kez 2006'da Nazarbayev tarafından Türk devletleri arasında bir işbirliği örgütü kurulması önerildi. Önerisi üzerine Nahçıvan Anlaşmasıyla birlikte 3 Ekim 2009'da Türk Keneşi kuruldu. Günümüzde birçok yayın organında Nazarbayev'in Mustafa Kemal Atatürk'ü kendisine örnek aldığına ve Türk devletlerinin Türk kültürünü yaşatmak adına birlik içinde hareket etmelerine sebep olduğu belirtilmektedir.

İstanbul Topkapı'daki Topkapı Türk Dünyası Kültür Mahallesi'nde, Nursultan Nazarbayev tarafından dönemin Türkiye başbakanı Recep Tayyip Erdoğan'a hediye edilmiş bir otağ bulunmaktadır. Ayrıca Kazakistan'ın başkenti Astana'da yaptırılmasını istediği Mustafa Kemal Atatürk anıtına karşılık olarak Ankara'da Nursultan Nazarbayev anıtı bulunmaktadır.

İstifası
19 Mart 2019'da, Nazarbayev, Kazakistan Cumhurbaşkanı olarak istifa ettiğini ve "yeni nesil liderlere" ihtiyaç duyulduğunu açıkladı. İstifa kanalı canlı olarak televizyonlarda yayınlandı ve ardından 20 Mart 2019 tarihinden itibaren yetkilerini sona erdiren bir kararname imzaladı. Parlamentonun üst meclisinin başkanı Kasım Cömert Tokayev, cumhurbaşkanlığı döneminin sonuna kadar cumhurbaşkanı olarak atandı.

Cumhurbaşkanı olarak istifa etmesine rağmen, iktidardaki Nur Otan Partisi'nin genel başkanlığı, Anayasa Konseyi üyeliği ve ömür boyu görevini Güvenlik Konseyi başkanı olarak görevine devam etmektedir. Nazarbayev'in çeşitli meslektaşları duyuru saatlerinde tepki gösterdi, Özbekistan devlet başkanı Şevket Mirziyoyev, Nazarbayev ile telefon görüşmesi yaparak ona "büyük politikacı" dedi. Nazarbayev'e mesaj gönderen diğer dünya liderleri arasında Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev, Belarus Cumhurbaşkanı Aleksandr Lukaşenko ve Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'da bulunuyordu.

Ondan ziyade, Birinci Cumhurbaşkanının Fonu çerçevesinde sosyal faaliyetlerde bulunmaya devam etti. 2019 yılında Vakıf, "El Umiti" ve "Kamkorlyk" gençlik destek programlarını başlattı. İlki genç değişim yöneticilerini eğitmeyi hedefliyor. Program kapsamında katılımcılar, dünyanın önde gelen üniversitelerinde ve şirketlerinde eğitim almanın yanı sıra hükûmet, mentorluk yapan yerli ve yabancı uzmanlarla doğrudan etkileşim kurma fırsatı buldular. "Kamkorlyk" programı kapsamında, yılda 5 bine kadar çocuğa ücretsiz kapsamlı rehabilitasyon sağlamak için hastanelerde rehabilitasyon merkezleri ve okullarda kaynaştırma destek odaları açıldı.

Haziran-Temmuz 2020'de Nursultan Nazarbayev koronavirüse yakalandı. Koronavirüs pandemisi sırasında Nursultan Nazarbayev, "Biz Birgemiz!" ulusal eylemini başlattı. ("Birlikteyiz!"), 2,3 milyondan fazla vatandaşa yardım sağlayan: muhtaç ailelere gıda sepetleri, sağlık çalışanlarına gönüllü yardım, düşük gelirli aileler için uzaktan eğitim için çocuklar için bilgisayarlar vb.

28 Nisan 2021'de Nursultan Nazarbayev, 1995'ten beri yönettiği Kazakistan Halk Meclisi Başkanı'nın yetkilerini tüm etno-sosyal grupların genel Kazakistan toplumuna entegrasyonunun sürdürülmesi ihtiyacına işaret ederek Kassym-Jomart Tokayev'e devretti. Nazarbayev, Meclis Onursal Başkanı unvanına layık görüldü.

Nisan 2021'de Nazarbayev'in girişimiyle büyük çaplı bir yardım etkinliği "Elbasy Zhyluy" başlatıldı. Nursultan Nazarbayev Vakfı ve Değdar Yardım Vakfı, kampanya kapsamında çok çocuklu dar gelirli ailelere, özel gereksinimli çocuk yetiştiren ailelere ve Büyük Vatanseverlik Savaşı gazilerinin yaşadığı ailelere yardım sağlıyor. 681 muhtaç aileden her biri yaklaşık 132 kilo ağırlığında mal aldı.

23 Kasım 2021'de «Nur Otan» partisinin genel başkanının yetkilerini Kasım-Jomart Tokayev'e devredeceğini açıkladı, çünkü onun görüşüne göre ülke cumhurbaşkanı, partinin başkanı olmalıdır (28 Ocak 2022'ye kadar partinin başkanlığını yaptı).

Başkanlığı sonrası

The Economist'e göre istifasına rağmen Nazarbayev, hala ülkenin liderliğinin arkasında. İstifadan bu yana, Güney Kore Cumhurbaşkanı Moon Jae-in ve Macaristan Başbakanı Viktor Orbán ile Kazakistan'ı ziyaretleri sırasında bir araya geldi. Özellikle, Nazarbayev ile yaptıkları toplantılar, devlet başkanı Kasım Cömert Tokayev ile yaptıkları toplantılardan ayrı olarak düzenlendi. Görevden ayrıldıktan iki gün sonra sivil nüfus tarafından karşılandığı Nevruz kutlamalarına katıldı. İlk cumhurbaşkanı olarak konaklama konusunda, kişisel ofisinin başkanlık sarayından farklı bir yere taşındığı bilinmektedir. Nisan 2019'un sonlarında Nazarbayev'in resmi ve özel ziyaretler için özel bir jet tuttuğu da bildirildi. Görevden ayrıldıktan sonra Pekin ve Moskova'yı ziyaret etti. Mayıs ayı sonunda Mevlüt Çavuşoğlu, Türkiye cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın önerisi üzerine Nazarbayev'in Türk Keneşi onursal Başkanı olduğunu duyurdu. Azerbaycan'ın başkenti Bakü'ye yaptığı ziyarette ev sahibi Cumhurbaşkanı İlham Aliyev'e babasının eski Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev'in başkentin gelişmesinden "çok memnun olacağını" söyledi.

Ekim 2019'da, Savunma Bakanı, İçişleri Bakanı ve Dışişleri Bakanı hariç, tüm potansiyel bakan adaylarının Kasım Cömert Tokayev tarafından atanmadan önce Nazarbayev'in onayına ihtiyacı olduğu açıklandı.

Başkentin yeniden isimlendirilmesi
İstifasının ardından Kazakistan cumhurbaşkanı Kasım Cömert Tokayev, başkent Astana'nın adının Nur-Sultan (Kazakça: Нұр-Сұлтан) olarak adlandırılmasını önerdi. Kazakistan parlamentosu resmi olarak başkentin adlandırılmasını oylayarak onayladı.

COVID-19
Nazarbayev, Mart 2020'de "COVID-19 pandemisi ile etkin bir şekilde mücadele ederken ekonomiyi de destekleyen" Biz Birgemiz Fonu'nu oluşturdu. Haziran 2020 itibarıyla fon, fonun üç yardım dalgasının bir parçası olarak 23 şehirde 470.000'den fazla aileye mali yardım sağlamak için 28 milyar tenge (69,3 milyon Amerikan doları) topladı. Haziran ortasında Nazarbayev'e COVID-19 teşhisi konması üzerine, Rusya devlet başkanı Vladimir Putin, Ürdün kralı II. Abdullah, Türkiye cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Cumhuriyet Halk Partisi lideri Kemal Kılıçdaroğlu ve eski Hırvatistan cumhurbaşkanı Stjepan Mesić dahil olmak üzere dünya liderlerinden telefon ve destek telgrafları aldı.

80. yaş günü
Nazarbayev, COVID-19 hastalığını doğum günü olan 9 Temmuz'dan önce yendi. Aynı zamanda 9 Temmuz, Kazakistan'da Başkent Günü olarak kutlanmaktadır. Tebrik veren liderler arasında Ermenistan cumhurbaşkanı Armen Sarkisyan, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, eski Tataristan cumhurbaşkanı Mintimer Şeymiyev, Türkiye cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve eski Cumhurbaşkanı Abdullah Gül de vardı. Eski Rusya Federasyonu Dışişleri Bakan Yardımcısı Grigory Karasin, doğum gününü onurlandıran bir röportajı Nazarbayev'i "siyasi süreçler vizyonu olan birkaç dünya siyasetçisi" olarak nitelendirdi. Ayrıca Ulusal Savunma Üniversitesi'nde askeri üniformalı bir Nazarbayev heykeli de açıldı.

2021 parlamento seçimleri

Nur Otan partisinin Genel başkanı olarak Nazarbayev, 4 Haziran 2020'de 2021 parlamento seçimlerinin hazırlanmasında parti içinde "açık ve siyasi rekabet, siyasi sürece sivil katılımı teşvik etmek ve kapalı ön seçimlerin yapılacağı tarihi belirleyen bir kararnameyi imzaladı. "Kadınları ve ülkenin gençlerini güçlendirin" diyen partinin listesinde kadınların %30'unu ve 35 yaş altı kişilerin %20'sini listeye alması talimatını verdi. Ön seçimler, Nazarbayev'in kendisinin çevrimiçi oy kullandığı 17 Ağustos-3 Ekim 2020 tarihleri arasında yapıldı.

Nur Otan, 25 Kasım 2020 tarihinde düzenlenen 20. Nur Otan Olağanüstü Kongresi'nde parti adaylarının listesini ve delegeler tarafından onaylanan seçim platformlarını açıkladı. Nazarbayev de kongrede konuştu:"Cumhurbaşkanımız [Kasım-Jomart Tokayev] tarafından bugün açıklanan parti programı iddialı ve aynı zamanda hesaplı, mali ve insan kaynakları tarafından destekleniyor. Bağımsızlık yıllarım boyunca her zaman net hedefler belirledim ve bu hedeflere ulaşmak için çok çalışmak gerektiğini söyledim. Başkanın önerdiği bu programı destekliyorum ve ortak görevimiz onun etrafında toplanıp birlikte çalışmaktır. Kendinize inanmalı, vatanınızı sevmeli ve ilerleme için mümkün olan her şeyi yapmalısınız."10 Ocak 2021'de yapılan Mazhilis seçimlerinin ardından, iktidardaki Nur Otan partisi, 2016 seçimlerinin aksine sekiz sandalye kaybetmesine rağmen 76 sandalyenin rahat çoğunluğunu aldı. Nazarbayev, partinin seçim zaferini kutlayarak, "Kazakistanlılar ülkemizin daha da gelişmesini, refahın yükselmesini partimizle ilişkilendiriyor" dedi.

Yolsuzluk iddiaları
Başkanlığı boyunca kendisine ve çevresine karşı yolsuzluk ve kayırmacılık suçlamaları yöneltildi. Eleştirmenler, ülke hükûmetinin bir klan sistemine benzediğini söylüyor.

New Yorker'a göre, 1999 yılında İsviçreli bankacılık yetkilileri Nazarbayev'e ait bir hesapta 85.000.000 dolar keşfetti; Kazakistan hazinesine yönelik olan para kısmen James Giffen'e bağlı hesaplardan aktarılmıştı. Kazak muhalefet gazetesi Respublika, 2002'de Nazarbayev'in 1990'ların ortalarında İsviçre banka hesaplarında gizlice 1.000.000.000 dolarlık devlet petrol gelirini gizlediğini bildirdiğinde, bir karkas, gazete ofisinin önüne bırakıldı. daha sonra karkas, editör Irina Petrushova'nın evinin önüne, "Son kez olmayacak" yazısıyla bırakıldı. Mayıs 2007'de Kazakistan Parlamentosu, Nazarbayev'in istediği kadar yeniden seçilmesini sağlayacak anayasa değişikliğini onayladı. Bu değişiklik özel olarak ve sadece Nazarbayev için geçerlidir, çünkü ilk cumhurbaşkanının göreve kaç kez aday olabileceği konusunda hiçbir sınırlaması olmayacağını belirtmektedir, ancak sonraki başkanlar beş yıllık bir dönemle sınırlandırılacaktır.

Mayıs 2018'de Kazakistan Parlamentosu, Nazarbayev'in Güvenlik Konseyi Başkanı olmasına izin veren anayasa değişikliğini kabul etti. 28 Haziran'da Anayasa Konseyi tarafından onaylanan bu reformlar, Güvenlik Konseyi'nin yetkilerini genişleterek anayasa organı statüsünü de verdi.

Kişisel hayatı
Nazarbayev kendisini Müslüman olarak tanımlamaktadır. 1962 yılından beri Sara Nazarbayeva ile evlidir. Bu evliliklinden Dariga, Dinara ve Aliya adlarında üç kızları vardır. SSCB'de yetişen Nazarbayev, Kazak Türkçesi olduğu kadar akıcı bir şekilde Rusça ve İngilizce'de bilmektedir. Ayrıca Satybaldy (1947-1980) ve Bolat (1953) adında iki erkek kardeşi ve Anip adında bir kız kardeşi vardır. 16 Ağustos 2020'de Nazarbayev'in torunu Aysultan Nazarbayev'in Londra'da kalp durmasından öldüğü bildirildi. Bundan önce Aysultan, sosyal medyada Nazarbayev'in babası olduğu ve hayatının sürekli tehdit edildiğine dair birkaç açıklama yaptı. Ayrıca dedesinin ortaklarını komplo kurmakla suçladı.

Haziran 2020'de kurucu cumhurbaşkanının internet sitesinden Nazarbayev'in COVID-19 testinin pozitif çıktığı ve "Endişeye gerek yok. Nursultan Nazarbayev, uzaktan çalışmaya devam ediyor." açıklaması yapıldı. 3 Temmuz 2020'de ise Nazarbayev iyileşti ve pozitif testten üç hafta sonra ayağa kalktı. Dindar bir Müslüman olan Nazarbayev, maneviyatının, felsefesi aydınlanmış bir İslam'a dayanan bir Kazak şairi olan Abay Kunanbayoğlu'nun sözlerine dayandığını açıkladı. Nazarbayev'e göre, Abay'ın "Bilgelik Sözleri", Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra modern bir Kazakistan inşa etme girişiminde ona yardımcı oldu.

Nobel Adaylığı
2010'da Dünya Türkleri Asamblesi Genel Başkanı Ermentay Sultanmurat'ın yaptığı açıklama ile DTA tarafından Nursultan Nazarbayev Nobel Barış Ödülü'ne aday gösterildi.

Ödüller

Yazdığı kitaplar
N. Nazarbayev'in dünya ekonomisi, Kazakistan ekonomisi, sosyal, siyasi ve tarih hakkında eserleri bulunmaktadır:
 «Важнейшее условие интенсификации» (А., 1983), Rusça
 «Стальной профиль Казахстана» (А., 1984), Rusça
 «Экономика Казахстана: реальность и перспектива становления» (А., 1988), Rusça
 «Без правых и левых» (М., 1991), «Стратегия развития Казахстана как суверенного государства» (А., 1992), Rusça
 «Стратегия ресурсосбережения и переход к рынку» (М., 1992), Rusça
 «Идейная консолидация общества как условие прогресса Казахстана» (А., 1993), Rusça
 «Narık jane alevmettik-ekonomikalık damuv» (А., 1994), Kazakça
 «Ğasırlar toğısında» (А., 1996), Kazakça
 «Евразийский союз: идеи, практика, перспективы» (М., 1997), Rusça
 «Tarih tolkınında» (А., 1997), Kazakça
 «О времени, о судьбах, о себе...» (Лондон, 1997), Rusça
 «Стратегия трансформации общества и возрождение евразийской цивилизации» (М., 2002), Rusça
 «Beybitşilik kindigi» (А., 2002), Kazakça
 «Sındarlı on Ýıl» (А., 2002), Kazakça
 «Evraziya Ýüreginde» (А., 2005). Kazakça

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Kişisel web sitesi

1940 doğumlular
Almatı doğumlular
Kazakistan devlet başkanları
Türkiye Cumhuriyeti Devlet Nişanı sahipleri
Haydar Aliyev Nişanı sahipleri
Vytautas Nişanı sahipleri
Yaşayan insanlar
Nursultan Nazarbayev'in ailesi
Kazak siyasetçiler
Sovyetler Birliği'ndeki siyasal parti liderleri
Nursultan Nazarbayev
Türk Devletleri Teşkilatı Ali Nişanı sahipleri
İslamcılık eleştirmenleri

Nursultan Nazarbayev


RTL Direkt je večernja informativna emisija koja se prikazuje na RTL Televiziji u 22:30 od ponedjeljka do četvrtka.

Emisija donosi mješavinu vijesti, komentara, priloga iz prethodnih informativnih emisija, intervjua s političarima, poznatim osobama ili običnim građanima koji su aktualni toga dana. Prilikom gostovanja glazbenika emisija uključuje i izvođenje njihovih pjesama.

Emisija je bila druga najgledanijim informativna emisija u Hrvatskoj 2019.

Nakon odlaska Zorana Šprajca, mnogi su gledatelji bili nezadovoljni

Djelatnici

Emisiju su još vodili: Igor Bobić, Ivan Vrdoljak, Zoran Šprajc, Ana Brdarić Boljat i Tomislav Jelinčić.

Izvori

Televizijske emisije na RTL-u

RTL Direkt


Flash war eine in den 1970er Jahren aktive englische Progressive-Rock-Band.

Geschichte
Die Gruppe wurde im August 1971 von Peter Banks gegründet, der gerade die später sehr erfolgreiche Band Yes verlassen hatte. Im Winter 1971/72 spielte Flash ihr erstes Album ein, noch zusammen mit dem ehemaligen Yes-Keyboarder Tony Kaye, der kurz darauf Badger gründete. Die Versuche, Kaye durch einen neuen Keyboarder zu ersetzen (Rick Wakeman und Patrick Moraz waren im Gespräch), scheiterten, so dass die Band als Quartett weitermachte und erfolgreich Konzerte im Vereinigten Königreich, den Niederlanden, Belgien, Deutschland und den USA gab. Die seltener werdenden Keyboard-Passagen wurden vom Sänger Colin Carter übernommen.

Die Gruppe war musikalisch mit den frühen Yes vergleichbar und hatte mit dem Titel Small Beginnings einen Single-Hit. Von ihrem ersten Album, das von Martin Birch aufgenommen wurde, konnte sie über 100.000 Exemplare verkaufen.

Infolge des nachlassenden Erfolges trennte sich Banks im November 1973 von der Gruppe, was zu ihrer Auflösung führte. Das zu diesem Zeitpunkt bereits fertiggestellte dritte Album erschien unter dem Namen Flash – featuring England's Peter Banks.

Nach mehreren erfolglosen Versuchen einer Wiedervereinigung traten Flash 2010 in anderer Besetzung – ohne Banks – wieder auf.

Diskografie

Studioalben

Weitere Veröffentlichungen
 1997: Psychosync
 2013: In Public

Singles

Weblinks

Quellen

Progressive-Rock-Band
Englische Band
Yes

Flash (Band)


La IV Brigada Aérea (IV BA) de la Fuerza Aérea Argentina se localiza en El Plumerillo, provincia de Mendoza.

Sus funciones son la formación de aviadores de caza y apoyo.

La Brigada aloja al Escuadrón de Inteligencia Aérea Táctica Oeste, la ROA Mendoza y la Escuela Técnica 4-106.

Equipamiento
 Avión IA-63 Pampa II (18).
 Helicóptero Aérospatiale SA 315B Lama {4)
 Helicóptero Bell 407 (3)
 Avión Cessna 182.
 Cañón Oerlikon GAI-D01
 Radar Elta EL/M-2106

Historia

La IV Brigada se constituyó el 15 de marzo de 1949, compuesta por la Base Aérea Militar El Plumerillo y el Regimiento 3 de Ataque y bajo la jurisdicción del Comando de Bombardeo.

La IV Brigada se convirtió en la IV Brigada Aérea el 9 de enero de 1951, integrada por el Grupo 1 de Caza, el Grupo 1 de Ataque, el Grupo Base 4 y el Grupo Técnico 4.

En 1960 se creó el Grupo 1 de Caza-Bombardero bajo el mando de la IV Brigada Aérea. En 1972 este grupo se disolvió creándose el Grupo 4 de Operaciones, que se convertiría en el Grupo 4 de Caza.

Organización

Fuentes

Véase también
 VIII Brigada de Montaña

Referencias

Brigada 4
Guarnición Aérea Mendoza
Unidades militares creadas en 1949
Unidades de la Fuerza Aérea Argentina en la guerra de las Malvinas

IV Brigada Aérea (Argentina)


Splatoon er et third-person shooter udviklet og udgivet af Nintendo til Wii U, som blev sluppet internationalt maj 2015. Spillet er centreret om karakterer kendt som Inklings, der kan omdanne sig mellem humanoid- og blæksprutteform, og gemme sig i eller svømme gennem farvet blæk sprøjtet på overflader ved hjælp af våben som pistoler, spand eller pensler. Splatoon har flere spiltilstande, herunder online fire mod fire-multiplayer og en singleplayer-kampagne.

Splatoon fik positiv modtagelse ved spillets afsløring og lancering, hvor kritikere roste Nintendos afgørelse om at træde ind i en ny genre inden computerspil, spillets overordnede stil og præsentation, spilmekanikerne og dets lydspor. Kritik var rettet mod udelukkelse af voice chat og private lobbyer, det lille antal multiplayer-kort ved lanceringen og problemer med online matchmaking. Nintendo leverede omfattende støtte til Splatoon efter lanceringen ved at tilføje nye kort, våben og funktioner til spillet samt afholde tidsbegrænsede begivenheder kaldet "Splatfests".

Splatoon har solgt 4,91 millioner kopier siden lanceringen. En opfølger, Splatoon 2, blev udgivet til Nintendo Switch i 2017.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Officiel hjemmeside

Computerspil fra 2015
Third-person shooter
Wii U-spil

Splatoon


අගයයක් ( Value) යනු ගණනය කළ හැකි දෙයකි. යම්කිසි සංඛ්‍යාවකින්, + හෝ - ලකුණකින් එසේත් නැත්නම් දශම තිතකින් ඇරඹී, අතරමැද කිසිදු අකුරක් හෝ වෙනත් අදාල නොවන කිසිම සළකුණක් නොමැති, සම්මත අගයයක් නිරූපණය කළ හැකි සේ දක්වා ඇති දෙයක් අගයයක් ලෙස හැඳින්විය හැකිය.

පහත දැක්වෙන්නේ අගයයන් සඳහා උදාහරණ කිහිපයකි.
12, -5.2, 0, 1.25, -19, + 200

දත්ත ගොනු සඳහා වන මෘදුකාංගයක දී නම් අගයයක් සඳහා වෙනම Field Type එකක් ඇත. එ නමුත් පැතුරුම්පත් සඳහා වන මෘදුකාංගවලදී බොහෝ විට පිළිගත හැකි සංඛ්‍යාවක් අගයයක් ලෙස සැලකේ.

පරිගණක
දත්ත ගබඩා
ගණිතය

අගය (ගණිතය)


Weider puede referirse a:
 Benjamin "Ben" Weider
 Jim Weider (* 1951, Woodstock)
 Josef "Joe" (E.) Weider

 el Sistema Weider

Weider


Glucokinase () is an enzyme that facilitates phosphorylation of glucose to glucose-6-phosphate. Glucokinase occurs in cells in the liver and pancreas of humans and most other vertebrates. In each of these organs it plays an important role in the regulation of carbohydrate metabolism by acting as a glucose sensor, triggering shifts in metabolism or cell function in response to rising or falling levels of glucose, such as occur after a meal or when fasting. Mutations of the gene for this enzyme can cause unusual forms of diabetes or hypoglycemia.

Glucokinase (GK) is a hexokinase isozyme, related homologously to at least three other hexokinases. All of the hexokinases can mediate phosphorylation of glucose to glucose-6-phosphate (G6P), which is the first step of both glycogen synthesis and glycolysis. However, glucokinase is coded by a separate gene and its distinctive kinetic properties allow it to serve a different set of functions. Glucokinase has a lower affinity for glucose than the other hexokinases do, and its activity is localized to a few cell types, leaving the other three hexokinases as more important preparers of glucose for glycolysis and glycogen synthesis for most tissues and organs. Because of this reduced affinity, the activity of glucokinase, under usual physiological conditions, varies substantially according to the concentration of glucose.

Nomenclature
Alternative names for this enzyme are: human hexokinase IV, hexokinase D, and ATP:D-hexose 6-phosphotransferase, EC 126.96.36.199 (previously 188.8.131.52). The common name, glucokinase, is derived from its relative specificity for glucose under physiologic conditions.

Some biochemists have argued that the name glucokinase should be abandoned as misleading, as this enzyme can phosphorylate other hexoses in the right conditions, and there are distantly related enzymes in bacteria with more absolute specificity for glucose that better deserve the name and the EC 188.8.131.52. Nevertheless, glucokinase remains the name preferred in the contexts of medicine and mammalian physiology.

Another mammalian glucose kinase, ADP-specific glucokinase, was discovered in 2004. The gene is distinct and similar to that of primitive organisms. It is dependent on ADP rather than ATP (suggesting the possibility of more effective function during hypoxia), and the metabolic role and importance remain to be elucidated.

Catalysis

Substrates and products

The principal substrate of physiologic importance of glucokinase is glucose, and the most important product is glucose-6-phosphate (G6P). The other necessary substrate, from which the phosphate is derived, is adenosine triphosphate (ATP), which is converted to adenosine diphosphate (ADP) when the phosphate is removed. The reaction catalyzed by glucokinase is:

ATP participates in the reaction in a form complexed to magnesium (Mg) as a cofactor. Furthermore, under certain conditions, glucokinase, like other hexokinases, can induce phosphorylation of other hexoses (6 carbon sugars) and similar molecules. Therefore, the general glucokinase reaction is more accurately described as:
Hexose +  → hexose- +  +

Among the hexose substrates are mannose, fructose, and glucosamine, but the affinity of glucokinase for these requires concentrations not found in cells for significant activity.

Kinetics
Two important kinetic properties distinguish glucokinase from the other hexokinases, allowing it to function in a special role as glucose sensor.
 Glucokinase has a lower affinity for glucose than the other hexokinases. Glucokinase changes conformation and/or function in parallel with rising glucose concentrations in the physiologically important range of 4–10 mmol/L (72–180 mg/dL). It is half-saturated at a glucose concentration of about 8 mmol/L (144 mg/dL).
 Glucokinase is not inhibited by its product, glucose-6-phosphate. This allows continued signal output (e.g., to trigger insulin release) amid significant amounts of its product

These two features allow it to regulate a "supply-driven" metabolic pathway. That is, the rate of reaction is driven by the supply of glucose, not by the demand for end products.

Another distinctive property of glucokinase is its moderate cooperativity with glucose, with a Hill coefficient (nH) of about 1.7. Glucokinase has only a single binding site for glucose and is the only monomeric regulatory enzyme known to display substrate cooperativity. The nature of the cooperativity has been postulated to involve a "slow transition" between two different enzyme states with different rates of activity. If the dominant state depends upon glucose concentration, it would produce an apparent cooperativity similar to that observed.

Because of this cooperativity, the kinetic interaction of glucokinase with glucose does not follow classical Michaelis-Menten kinetics. Rather than a Km for glucose, it is more accurate to describe a half-saturation level S0.5, which is the concentration at which the enzyme is 50% saturated and active.

The S0.5 and nH extrapolate to an "inflection point" of the curve describing enzyme activity as a function of glucose concentration at about 4 mmol/L. In other words, at a glucose concentration of about 72 mg/dL, which is near the low end of the normal range, glucokinase activity is most sensitive to small changes in glucose concentration.

The kinetic relationship with the other substrate, MgATP, can be described by classical Michaelis-Menten kinetics, with an affinity at about 0.3–0.4 mmol/L, well below a typical intracellular concentration of 2.5 mmol/L. The fact that there is nearly always an excess of ATP available implies that ATP concentration rarely influences glucokinase activity.

The maximum specific activity (kcat, also known as the turnover rate) of glucokinase when saturated with both substrates is 62/s.

The pH optimum of human glucokinase was identified only recently and is surprisingly high, at pH 8.5–8.7.

A "minimal mathematical model" has been devised based on the above kinetic information to predict the beta cell glucose phosphorylation rate (BGPR) of normal ("wild type") glucokinase and the known mutations. The BGPR for wild type glucokinase is about 28% at a glucose concentration of 5 mmol/L, indicating that the enzyme is running at 28% of capacity at the usual threshold glucose for triggering insulin release.

Mechanism
The sulfhydryl groups of several cysteines surround the glucose binding site. All except cys 230 are essential for the catalytic process, forming multiple disulfide bridges during interaction with the substrates and regulators. At least in the beta cells, the ratio of active to inactive glucokinase molecules is at least partly determined by the balance of oxidation of sulfhydryl groups or reduction of disulfide bridges.

These sulfhydryl groups are quite sensitive to the oxidation status of the cells, making glucokinase one of the components most vulnerable to oxidative stress, especially in the beta cells.

Interactive pathway map

Structure

Glucokinase is a monomeric protein of 465 amino acids and a molecular weight of about 50 kD. There are at least two clefts, one for the active site, binding glucose and MgATP, and the other for a putative allosteric activator that has not yet been identified.

This is about half the size of the other mammalian hexokinases, which retain a degree of dimeric structure. Several sequences and the three-dimensional structure of the key active sites. The ATP binding domain, for example, are shared with hexokinases, bacterial glucokinases, and other proteins, and the common structure is termed an actin fold.

Genetics
Human glucokinase is coded for by the GCK gene on chromosome 7. This single autosomal gene has 10 exons.
 Genes for glucokinase in other animals are homologous to human GCK.

A distinctive feature of the gene is that it begins with two promoter regions. The first exon from the 5' end contains two tissue-specific promoter regions. Transcription can begin at either promoter (depending on the tissue) so that the same gene can produce a slightly different molecule in liver and in other tissues. The two isoforms of glucokinase differ only by 13–15 amino acids at the N-terminal end of the molecule, which produces only a minimal difference in structure. The two isoforms have the same kinetic and functional characteristics.

The first promoter from the 5' end, referred to as the "upstream" or neuroendocrine promoter, is active in pancreatic islet cells, neural tissue, and enterocytes (small intestine cells) to produce the "neuroendocrine isoform" of glucokinase. The second promoter, the "downstream" or liver promoter, is active in hepatocytes and directs production of the "liver isoform." The two promoters have little or no sequence homology and are separated by a 30 kbp sequence which has not yet been shown to incur any functional differences between isoforms. The two promoters are functionally exclusive and governed by distinct sets of regulatory factors, so that glucokinase expression can be regulated separately in different tissue types. The two promoters correspond to two broad categories of glucokinase function: In liver, glucokinase acts as the gateway for the "bulk processing" of available glucose, while, in the neuroendocrine cells, it acts as a sensor, triggering cell responses that affect body-wide carbohydrate metabolism.

Distribution among organ systems
Glucokinase has been discovered in specific cells in four types of mammalian tissue: liver, pancreas, small intestine, and brain. All play crucial roles in responding to rising or falling levels of blood glucose.
The predominant cells of the liver are the hepatocytes, and GK is found exclusively in these cells. During digestion of a carbohydrate meal, when blood glucose is plentiful and insulin levels are high, hepatocytes remove glucose from the blood and store it as glycogen. After completion of digestion and absorption, the liver manufactures glucose from both non-glucose substrates (gluconeogenesis) and glycogen (glycogenolysis), and exports it into the blood, to maintain adequate blood glucose levels during fasting. Because GK activity rises rapidly as the glucose concentration rises, it serves as a central metabolic switch to shift hepatic carbohydrate metabolism between fed and fasting states. Phosphorylation of glucose to glucose-6-phosphate by GK facilitates storage of glucose as glycogen and disposal by glycolysis. The separate liver promoter allows glucokinase to be regulated differently in hepatocytes than in the neuroendocrine cells.
Neuroendocrine cells of the pancreas, gut, and brain share some common aspects of glucokinase production, regulation, and function. These tissues are collectively referred to as "neuroendocrine" cells in this context.
Beta cells and alpha cells of the pancreatic islets
Beta cells release insulin in response to rising levels of glucose. Insulin enables many types of cells to import and use glucose, and signals the liver to synthesize glycogen. Alpha cells produce less glucagon in response to rising glucose levels, and more glucagon if blood glucose is low. Glucagon serves as a signal to the liver to break down glycogen and release glucose into the blood. Glucokinase in beta cells serves as a glucose sensor, amplifying insulin secretion as blood glucose rises.
In the pancreatic beta-cell, glucokinase is a key regulator enzyme. Glucokinase is very important in the regulation of insulin secretion and has been known as the pancreatic beta-cell sensor. Mutations in the gene encoding glucokinase can cause both hyperglycemia and hypoglycemia because of its central role in the regulation of insulin release.
Glucose-sensitive neurons of the hypothalamus
In response to rising or falling levels of glucose, cells in the hypothalamus polarize or depolarize. Among the neuroendocrine reactions of the central nervous system to hypoglycemia is activation of the adrenergic responses of the autonomic nervous system. Glucokinase likely serves as a glucose signal here as well. Glucokinase has also been found in cells of the anterior pituitary.
Enterocytes of the small intestine
This is the least-understood of the glucokinase sensor systems. It seems likely that responses to incoming glucose during digestion play a role in the incretin amplification of insulin secretion during a meal, or in the generation of satiety signals from gut to brain.

Distribution among species
Liver glucokinase occurs widely but not universally throughout vertebrate species. The gene structure and amino acid sequence are highly conserved among most mammals (e.g., rat and human glucokinase is more than 80% homologous). However, there are some unusual exceptions: For example, it has not been discovered in cats and bats, though some reptiles, birds, amphibians, and fish have it. Whether glucokinase occurs similarly in the pancreas and other organs has not yet been determined. It has been postulated that the presence of glucokinase in liver reflects the ease with which carbohydrates can be included in the animals' diets.

Function and regulation
Most of the glucokinase in a mammal is found in the liver, and glucokinase provides approximately 95% of the hexokinase activity in hepatocytes. Phosphorylation of glucose to glucose-6-phosphate (G6P) by glucokinase is the first step of both glycogen synthesis and glycolysis in the liver.

When ample glucose is available, glycogen synthesis proceeds at the periphery of the hepatocytes until the cells are replete with glycogen. Excess glucose is then increasingly converted into triglycerides for export and storage in adipose tissue. Glucokinase activity in the cytoplasm rises and falls with available glucose.

G6P, the product of glucokinase, is the principal substrate of glycogen synthesis, and glucokinase has a close functional and regulatory association with glycogen synthesis. When maximally active, GK and glycogen synthase appears to be located in the same peripheral areas of hepatocyte cytoplasm in which glycogen synthesis occurs. The supply of G6P affects the rate of glycogen synthesis not only as the primary substrate, but by direct stimulation of glycogen synthase and inhibition of glycogen phosphorylase.

Glucokinase activity can be rapidly amplified or damped in response to changes in the glucose supply, typically resulting from eating and fasting. Regulation occurs at several levels and speeds, and is influenced by many factors that affect mainly two general mechanisms:
Glucokinase activity can be amplified or reduced in minutes by actions of the glucokinase regulatory protein (GKRP). The actions of this protein are influenced by small molecules such as glucose and fructose.
The amount of glucokinase can be increased by synthesis of new protein. Insulin is the principal signal for increased transcription, operating mainly by way of a transcription factor called sterol regulatory element binding protein-1c (SREBP1c) in the liver. This occurs within an hour after a rise in insulin levels, as after a carbohydrate meal.

Transcriptional
Insulin acting via the sterol regulatory element binding protein-1c (SREBP1c) is thought to be the most important direct activator of glucokinase gene transcription in hepatocytes. SREBP1c is a basic helix-loop-helix zipper (bHLHZ) transactivator. This class of transactivators bind to the "E box" sequence of genes for a number of regulatory enzymes. The liver promoter in the first exon of the glucokinase gene includes such an E box, which appears to be the principal insulin-response element of the gene in hepatocytes. It was previously thought that SREBP1c must be present for transcription of glucokinase in hepatocytes however, it was recently shown that glucokinase transcription was carried out normally in SREBP1c knock out mice. SREBP1c increases in response to a high-carbohydrate diet, presumed as a direct effect of frequent insulin elevation. Increased transcription can be detected in less than an hour after hepatocytes are exposed to rising insulin levels.

Fructose-2,6-bisphosphate () also stimulates GK transcription, it seems by way of Akt2 rather than SREBP1c. It is not known whether this effect is one of the downstream effects of activation of insulin receptors or independent of insulin action. Levels of  play other amplifying roles in glycolysis in hepatocytes.

Other transacting factors suspected of playing a role in liver cell transcription regulation include:
 Hepatic nuclear factor-4-alpha (HNF4α) is an orphan nuclear receptor important in the transcription of many genes for enzymes of carbohydrate and lipid metabolism. It activates GCK transcription.
 Upstream stimulatory factor 1 (USF1) is another basic helix-loop-helix zipper (bHLHZ) transactivator.
 Hepatic nuclear factor 6 (HNF6) is a homeodomain transcriptional regulator of the "one-cut class." HNF6 is also involved in regulation of transcription of gluconeogenic enzymes such as glucose-6-phosphatase and phosphoenolpyruvate carboxykinase.

Hormonal and dietary
Insulin is by far the most important of the hormones that have direct or indirect effects on glucokinase expression and activity in the liver. Insulin appears to affect both glucokinase transcription and activity through multiple direct and indirect pathways. While rising portal vein glucose levels increase glucokinase activity, the concomitant rise of insulin amplifies this effect by induction of glucokinase synthesis. Glucokinase transcription begins to rise within an hour of rising insulin levels. Glucokinase transcription becomes nearly undetectable in prolonged starvation, severe carbohydrate deprivation, or untreated insulin-deficient diabetes.

The mechanisms by which insulin induces glucokinase may involve both of the major intracellular pathways of insulin action, the extracellular signal-regulated kinase (ERK 1/2) cascade, and the phosphoinositide 3-kinase (PI3-K) cascade. The latter may operate via the FOXO1 transactivator.

However, as would be expected given its antagonistic effect on glycogen synthesis, glucagon and its intracellular second messenger cAMP suppresses glucokinase transcription and activity, even in the presence of insulin.

Other hormones such as triiodothyronine () and glucocorticoids provide permissive or stimulatory effects on glucokinase in certain circumstances. Biotin and retinoic acid increase GCK mRNA transcription as well as GK activity. Fatty acids in significant amounts  amplify GK activity in the liver, while long chain acyl CoA inhibits it.

Hepatic
Glucokinase can be rapidly activated and inactivated in hepatocytes by a novel regulatory protein (glucokinase regulatory protein), which operates to maintain an inactive reserve of GK, which can be made quickly available in response to rising levels of portal vein glucose.

GKRP moves between nucleus and cytoplasm of the hepatocytes and may be tethered to the microfilament cytoskeleton. It forms reversible 1:1 complexes with GK, and can move it from the cytoplasm into the nucleus. It acts as a competitive inhibitor with glucose, such that the enzyme activity is reduced to near-zero while bound. GK:GKRP complexes are sequestered in the nucleus while glucose and fructose levels are low. Nuclear sequestration may serve to protect GK from degradation by cytoplasmic proteases. GK can be rapidly released from GKRP in response to rising levels of glucose. Unlike GK in beta cells, GK in hepatocytes is not associated with mitochondria.

Fructose in tiny (micromolar) amounts (after phosphorylation by ketohexokinase to fructose-1-phosphate (F1P)) accelerates release of GK from GKRP. This sensitivity to the presence of small amounts of fructose allows GKRP, GK, and ketohexokinase to act as a "fructose sensing system," which signals that a mixed carbohydrate meal is being digested, and accelerates the utilization of glucose. However, fructose 6-phosphate (F6P) potentiates binding of GK by GKRP. F6P decreases phosphorylation of glucose by GK when glycogenolysis or gluconeogenesis are underway. F1P and F6P both bind to the same site on GKRP. It is postulated that they produce 2 different conformations of GKRP, one able to bind GK and the other not.

Pancreatic
Although most of the glucokinase in the body is in the liver, smaller amounts in the beta and alpha cells of the pancreas, certain hypothalamic neurons, and specific cells (enterocytes) of the gut play an increasingly appreciated role in regulation of carbohydrate metabolism. In the context of glucokinase function, these cell types are collectively referred to as neuroendocrine tissues, and they share some aspects of glucokinase regulation and function, especially the common neuroendocrine promoter. Of the neuroendocrine cells, the beta cells of the pancreatic islets are the most-studied and best-understood. It is likely that many of the regulatory relationships discovered in the beta cells will also exist in the other neuroendocrine tissues with glucokinase.

A signal for insulin
In islet beta cells, glucokinase activity serves as a principal control for the secretion of insulin in response to rising levels of blood glucose. As G6P is consumed, increasing amounts of ATP initiate a series of processes that result in release of insulin. One of the immediate consequences of increased cellular respiration is a rise in the NADH and NADPH concentrations (collectively referred to as NAD(P)H). This shift in the redox status of the beta cells results in rising intracellular calcium levels, closing of the KATP channels, depolarization of the cell membrane, merging of the insulin secretory granules with the membrane, and release of insulin into the blood.

It is as a signal for insulin release that glucokinase exerts the largest effect on blood sugar levels and overall direction of carbohydrate metabolism. Glucose, in turn, influences both the immediate activity and the amount of glucokinase produced in the beta cells.

Regulation in beta cells
Glucose immediately amplifies glucokinase activity by the cooperativity effect.

A second important rapid regulator of glucokinase activity in beta cells occurs by direct protein-protein interaction between glucokinase and the "bifunctional enzyme" (phosphofructokinase-2/fructose-2,6-bisphosphatase), which also plays a role in the regulation of glycolysis. This physical association stabilizes glucokinase in a catalytically favorable conformation (somewhat opposite the effect of GKRP binding) that enhances its activity.

In as little as 15 minutes, glucose can stimulate GCK transcription and glucokinase synthesis by way of insulin. Insulin is produced by the beta cells, but some of it acts on beta cell B-type insulin receptors, providing an autocrine positive-feedback amplification of glucokinase activity. Further amplification occurs by insulin action (via A-type receptors) to stimulate its own transcription.

Transcription of the GCK gene is initiated through the "upstream," or neuroendocrine, promoter. This promoter, in contrast to the liver promoter, has elements homologous to other insulin-induced gene promoters. Among the probable transacting factors are Pdx-1 and PPARγ. Pdx-1 is a homeodomain transcription factor involved in the differentiation of the pancreas. PPARγ is a nuclear receptor that responds to glitazone drugs by enhancing insulin sensitivity.

Association with insulin secretory granules
Much, but not all, of the glucokinase found in the cytoplasm of beta cells is associated with insulin secretory granules and with mitochondria. The proportion thus "bound" falls rapidly in response to rising glucose and insulin secretion. It has been suggested that binding serves a purpose similar to the hepatic glucokinase regulatory protein—protecting glucokinase from degradation so that it is rapidly available as the glucose rises. The effect is to amplify the glucokinase response to glucose more rapidly than transcription could do so.

Suppression of glucagon in alpha cells
It has also been proposed that glucokinase plays a role in the glucose sensing of the pancreatic alpha cells, but the evidence is less consistent, and some researchers have found no evidence of glucokinase activity in these cells. Alpha cells occur in pancreatic islets, mixed with beta and other cells. While beta cells respond to rising glucose levels by secreting insulin, alpha cells respond by reducing glucagon secretion. When blood glucose concentration falls to hypoglycemic levels, alpha cells release glucagon. Glucagon is a protein hormone that blocks the effect of insulin on hepatocytes, inducing glycogenolysis, gluconeogenesis, and reduced glucokinase activity in hepatocytes. The degree to which glucose suppression of glucagon is a direct effect of glucose via glucokinase in alpha cells, or an indirect effect mediated by insulin or other signals from beta cells, is still uncertain.

Hypothalamic
While all neurons use glucose for fuel, certain glucose-sensing neurons alter their firing rates in response to rising or falling levels of glucose. These glucose-sensing neurons are concentrated primarily in the ventromedial nucleus and arcuate nucleus of the hypothalamus, which regulate many aspects of glucose homeostasis (especially the response to hypoglycemia), fuel utilization, satiety and appetite, and weight maintenance. These neurons are most sensitive to glucose changes in the 0.5–3.5 mmol/L glucose range.

Glucokinase has been found in the brain in largely the same areas that contain glucose-sensing neurons, including both of the hypothalamic nuclei. Inhibition of glucokinase abolishes the ventromedial nucleus response to a meal. However, brain glucose levels are lower than plasma levels, typically 0.5–3.5 mmol/L. Although this range is matches the sensitivity of the glucose-sensing neurons, it is below the optimal inflection sensitivity for glucokinase. The presumption, based on indirect evidence and speculation, is that neuronal glucokinase is somehow exposed to plasma glucose levels even in the neurons.

Enterocytes and incretin
While glucokinase has been shown to occur in certain cells (enterocytes) of the small intestine and stomach, its function and regulation have not been worked out. It has been suggested that here, also, glucokinase serves as a glucose sensor, allowing these cells to provide one of the earliest metabolic responses to incoming carbohydrates. It is suspected that these cells are involved in incretin functions.

Clinical significance
Because insulin is one of, if not the most important, regulators of glucokinase synthesis, diabetes mellitus of all types diminishes glucokinase synthesis and activity by a variety of mechanisms. Glucokinase activity is sensitive to the oxidative stress of cells, especially the beta cells.

At least 497 mutations of the human glucokinase gene GCK have been discovered, that can change the efficiency of glucose binding and phosphorylation, increasing or decreasing the sensitivity of beta cell insulin secretion in response to glucose, and producing clinically significant hyperglycemia or hypoglycemia.

Diabetes mellitus
GCK mutations reduce the functional efficiency of the glucokinase molecule. Heterozygosity for alleles with reduced enzyme activity results in a higher threshold for insulin release and persistent, mild hyperglycemia. This condition is referred to as maturity onset diabetes of the young, type 2 (MODY2). The most recent overview of GCK mutation that were observed in patients claims 791 mutations, of which 489 are thought to cause the MODY diabetes and therefore reduce the functional efficiency of the glucokinase molecule.

Homozygosity for GCK alleles with reduced function can cause severe congenital insulin deficiency, resulting in persistent neonatal diabetes.

Hyperinsulinemic hypoglycemia
Some mutations have been found to enhance insulin secretion. Heterozygosity for gain of function mutations reduces the threshold glucose that triggers insulin release. This creates hypoglycemia of varying patterns, including transient or persistent congenital hyperinsulinism, or fasting or reactive hypoglycemia appearing at an older age. The most recent overview of GCK mutation that were observed in patients claimed 17 GCK mutations to cause hyperinsulinemic hypoglycemia.

Homozygosity for gain of function mutations has not been found.

Research
Several pharmaceutical companies are researching molecules that activate glucokinase in hope that it will be useful in the treatment of both type 1 and type 2 diabetes.

References

External links

External links

EC 2.7.1
Protein families

Glucokinase


International Commission of Agricultural and Biosystems Engineering (CIGR, forkortelse for kommissionens franske navn, Commission Internationale du Genie Rural) er en international, uafhængig, non-profit organisation, der fungerer som netværk for nationale og internationale foreninger, private og offentlige virksomheder samt enkeltpersoner inden for jordbrugs- og bioteknik. Kommissionen blev oprettet i 1930 i Liège, Belgien, og hed indtil 2008 '''International Commission of Agricultural Engineering.

Kommissionens mål
Den centrale mission for CIGR er:
 Stimulering af udviklingen af videnskab og teknologi inden for det landbrugsteknologiske område
 Støtte til uddannelse, oplæring og rejser for unge inden for faget
 Støtte til interregionale rejser
 Fremme af udveksling af forskningsresultater og teknologi
 Repræsentation af faget på verdensomspændende plan
 Arbejde for dannelsen af nye foreninger på nationalt som internationalt plan samt styrke de eksisterende
 Udførelse af andre aktiviteter, der kan hjælpe til med udviklingen af landbrugsteknologi samt beslægtede videnskabsområder.

CIGR's præsidenter
 1930-1950 Prof. Georges Bouckaert ()
 1950-1962 Prof. Armand Blanc ()
 1963-1967 Prof. Eladio Aranda Heredia ()
 1967-1969 Æresdoktor Pierre Regamey ()
 1969-1974 Prof. Karel Petit ()
 1974-1979 Fiepko Coolman ()
 1979-1980 Talcott W. Edminster ()
 1985-1989 Prof. László Lehoczky ()
 1989-1991 Prof. Paul McNulty ()
 1991-1994 Prof. Giuseppe Pellizzi ()
 1995-1996 Prof. Egil Berge ()
 1997-1998 Prof. Osamu Kitani ()
 1999-2000 Prof. Bill Stout ()
 2001-2002 Prof. El Houssine Bartali ()
 2003-2004 Prof. Axel Munack ()
 2005-2006 Prof. Luis Santos Pereira ()
 2007-2008 Prof. Irenilza de Alencar Naas ())
 2009-2010 Prof. Søren Sommer Pedersen ()
 2011-2012 Prof. Fedro Zazueta ()
 2013-2014 Prof. Da-Wen Sun ()
 2015- Prof. Tadeusz Juliszewski ()

Referencer

Eksterne henvisninger
 Officiel hjemmeside

Videnskabelige institutioner
Etableret i 1930
Internationale organisationer
Landbrugsorganisationer


Laura Oettel (* 1993 als Laura Elßel in Berlin) ist eine deutsche Synchronsprecherin und Musikerin.

Leben
2001 nahm sie im Duett beim Kiddy Contest mit dem Song "Nie mehr Schokolade" (einer Coverversion von Let's Get Back to Bed – Boy!) teil.

Bekanntheit erlangte sie insbesondere durch die Synchronisation der Schauspielerin Evanna Lynch, die die Rolle der Luna Lovegood in den Harry-Potter-Filmen spielt. Des Weiteren synchronisierte Oettel in einigen Fernsehserien, darunter Blue Bloods – Crime Scene New York, Lilo & Stitch oder Medium – Nichts bleibt verborgen.

Laura Oettel war von 2011 bis 2018 Sopranistin im Berliner A-cappella-Ensemble VocaYou.

Synchronrollen (Auswahl)

Filme
 2002: Mike Edmonds in Lilo & Stitch als Myrtle Edmonds
 2003: Liliana Mumy in Stitch und Co. – Der Film als Mertle Edmonds
 2004: Sarah–Anne Hepher in Miracle – Das Wunder von Lake Placid als Kelly Brooks
 2005: Dakota Fanning in Krieg der Welten als Rachel Ferrier
 2005: Jenna Boyd in Eine für 4 als Bailey Graffman
 2005: Jessica King in Herkules und die Sandlot Kids 2 als Penny
 2006: Conchita Campbell in Scary Movie 4 als Rachel
 2007: Alexandra Thomas–Davies in Die letzte Legion als Ygraine
 2007: Evanna Lynch in Harry Potter und der Orden des Phönix als Luna Lovegood
 2009: Evanna Lynch in Harry Potter und der Halbblutprinz als Luna Lovegood
 2010: Evanna Lynch in Harry Potter und die Heiligtümer des Todes – Teil 1 als Luna Lovegood
 2011: Evanna Lynch in Harry Potter und die Heiligtümer des Todes – Teil 2 als Luna Lovegood
 2012: Laura Marano in Jessie trifft Austin & Ally als Ally Dawson
 2015: Laura Marano in Bad Hair Day als Monica Reeves
 2018: Mackenzie Foy in Der Nussknacker und die vier Reiche als Clara Stahlbaum
 2019: Emily Alyn Lind in Doctor Sleeps Erwachen als Snakebite Andi

Serien
 2005: Jennette McCurdy in Medium – Nichts bleibt verborgen als Sara Crewson (Folge 1x09)
 2007: Makenzie Vega in Ghost Whisperer – Stimmen aus dem Jenseits als Becca Cahill (Folge 3x09)
 2010–2020: Sami Gayle in Blue Bloods – Crime Scene New York als Nicky Reagan–Boyle
 2014–2015: Ayane Sakura in Shigatsu wa Kimi no Uso – Sekunden in Moll als Tsubaki Sawabe
 2011–2016: Laura Marano in Austin & Ally als Ally Dawson (87 Folgen)
 2016: Die Garde der Löwen als Kiara
 2019: Hi Score Girl als Koharu
 2020–2022: Stargirl (Fernsehserie)
 2020–2021: Big Sky (Fernsehserie)
 2020–2022: Emilia Jones in Locke & Key als Kinsey Locke
 2020: Sophie Grace in Der Babysitter-Club als Kristy Thomas
 2021: Lili Reinhart in Riverdale als Betty Cooper
 2021: Kana Ichinose in Dr. Stone als Yuzuriha
 seit 2022: Celina Rose Gooding in Star Trek: Strange New Worlds als Nyota Uhura

Weblinks

Einzelnachweise

Synchronsprecher
Deutscher
Geboren 1993
Frau

Laura Oettel


Gey (), eşcinsel anlamında bir sıfat, terim ve isim. Genellikle eşcinsel erkekleri belirtmek üzere kullanılan terim, aynı zamanda eşcinsel kadınları tanımlamak için de kullanılmaktadır. Türkçeye İngilizcedeki "gay" kelimesinden; İngilizceye ise Eski Fransızcadaki "gai" kökeninden geçmiştir. Aslen "neşeli, umursamaz" ve "canlı renkli, gösterişli" anlamlarına gelen gey terimi ilk olarak 1960'lı yıllardan itibaren erkek eşcinseller tarafından kendilerini tanımlamak amacıyla kullanılmaya başlanmıştır. İngilizcedeki "gay" kelimesinin diğer anlamlarında kullanımı da zamanla yok olmaya yüz tutmuştur. Kadın eşcinsel anlamına gelen lezbiyen kelimesi ise 1800'lü yıllardan beri kullanılmaktadır.

Tarihi

20. yüzyıldan önceki dönemlerde eşcinsel bireyleri temsilen hiçbir kavramın olmaması bu bireyleri yasal güvenceden mahrum bırakmaktaydı. Bireylere çeşitli halk etimolojilerine ait kavramlarla hitap edilmekte ve eşcinsel ilişkiler ciddi bir suç faaliyeti, toplum aleyhine bir saldırı kabul edilmekte, homofobi bir suç teşkil etmekteydi. 1960'lı yılların ortalarında başlayan cinsel devrim ve gelişen süreç eşcinsel bireylere yasal güvencede tanınma hakkı vermiştir.

Terminolojisi
Cinsel devrimlerden önce sadece "queer" gibi tuhaf anlamlara gelen sözcüklerle tanımlanan bireyler devrimlerin ardından, 20. yüzyıldan önceki dönemlerde eşcinsel bireyleri temsilen hiçbir kavramın olmaması bu bireyleri yasal güvenceden mahrum bırakmaktaydı. Bireylere çeşitli halk etimolojilerine ait rencide edici kavramlarla hitap edilmekte ve eşcinsel ilişkiler ciddi bir suç faaliyeti, toplum aleyhine bir saldırı kabul edilmekte, homofobi bir suç teşkil etmekteydi. 20. yüzyılın ortalarında, 1960'lı yılların ortalarında başlayan cinsel devrimler ve gelişen süreç eşcinsel bireylere yasal güvencede tanınma hakkı vermiştir.

Cinsel devrimden önce "mutlu" anlamına gelen "gey" in kullanım yaygın olmamakla birlikte farklı sözcüklerle tanımlanan eşcinseller devrimin ardından "LGBT" gibi değişen kimlik, yönelimlerine göre adlandırılmış, genel anlamda kimlikleriyle adlandırılmış, ayrımcılığı önlemek için tanımlanabilecek cinsel kimlik adları kazanmışlardır. Günümüzde erkek eşcinseller için en yaygın kullanım "gey" terimidir.

Ayrımcılık

Günümüzde Batı dünyasında kimlik, eşcinsel evlilik, sığınma, evlat edinme hakkı verilmesi gibi büyük değişimler yaşanırken, bunun aksine Doğu dünyasındaki 75 ülkede erkek erkeğe seks yasa dışı kabul edilmekte olup, ağırlıklı olarak, erkek eşcinsel bireylere; İran, Uganda ve Nijerya'da ölüm cezası uygulanmaktadır. Türkiye'de ise kanuni haklarda tanınma olmamakla birlikte eşcinsel bireylerin yasal güvence hakkı yoktur.

"Gey"; erkek eşcinselleri tanımlamak için bir terim olsa da farklı anlamlara gelecek şekilde hakaret, aşağılama ve dışlamaya varacak söz ve sözcüklerle de kullanılabilmekte olup eşcinsel bireylere karşı homofobik tutum sergileyenlerce "gey" kelimesinin aşağılayıcı kullanımı 1970'lerin sonlarında başlamış, 1980'lerde ve özellikle 1990'ların sonlarında aşağılama odaklı yaygınlaşan kullanımı, genel bir hakaret olarak özellik gençler arasında yaygınlaşmıştır. Örneğin; Türkiye'de "Atatürk gey mi?" sorusunu sormak ya da Mustafa Kemal Atatürk'ün gey olduğunu iddia etmek bir hakaret olarak kabul edilmiş, Youtube'de anonim bir kullanıcı tarafından yüklenen filmde eşcinsel tanımlamasının Türkler ve Atatürk için yapılması yasa dışı kabul edilmiş ve Türkiye geneli erişim engellemesine tabi tutulmuştur.

Yine bir homofobik tutum ve gerekçe olarak 2011 yılında Av Mevsimi sinema filmi yayınlandığı televizyon kanalında filmdeki bir karakterin, "ben geyim" sözleri sansürlemiş, sosyal medyada tepki almasının ardından ilgili sansüre gerekçe olarak yayın öncesi sorumlusu, "Gey kelimesi, bir kitleyi temsil ediyor ve küfür sayılıyor. O yüzden sansürlenmiştir" demiştir.

Heteroseksist toplumlarda "gey" veya diğer eşcinsel cinsel kimlik ve yönelim adlandırmalarının heteroseksüel bireyler arasında hakaret düşüncesiyle kullanılması da ilgili adlandırmaların hakaret olarak algılanmasına neden olmaktadır.

Gey topluluğu

Cinsellik ve cinsiyet kimliği temelli kültüre (LGBT kültürü) dayanan eşcinsel bireylerin farklı kültür ve yapı aynı cinsel kimlik bütünlüğüyle hareket eden gey topluluğu yönelimi  "gey, lezbiyen ve biseksüel", bazen de "transseksüel"i içine almakta olup amaç LGBT bireyler arasında birliktelik sağlamaktır. Topluluk genellikle sosyal ağ, internet, gey bar, gey kafe kültürü içerisinde olmaktadır. Ancak toplulukla aynı kültür ve yönelimde olup kırsal yerlerde yaşayan cinsel kimliğini saklayan veya izole eden eşcinsel bireylerde bulunmaktadır. LGBT topluluğu oluşumunun temelinde kimlik ve duyarlılık yaratmak, bilinçlendirmeye yönelik çalışmalar yapmak ve bu anlayışla topluluk amacı ve topluluk kurmaktır. Eşcinsel dernekler, lise ve üniversite içerisinde yer alan kulüpler, lobiler topluluğun parçası olarak görülebilmektedir.

İlgili
LGBT "Lezbiyen, Gey, Biseksüel, Travesti ve Transseksüel"; genel tanımlamadır ve yönelimi her ne olursa olsun eşcinsel bireyleri sembolize eder, onur ya da gurur anlamında da kullanılırILGA "Uluslararası Lezbiyen ve Gey Birliği"; lezbiyen, gey ve transseksüel örgütlerinin küresel yönetim organıdır.
(GLF); Haziran 1969 yılında Stonewall ayaklanmalarına destekle homofobiye ve cinsel devrimlere yanıt olarak kurulan siyasi bir lezbiyen ve gey grubudur.
Gey Oyunları; her dört yılda bir düzenlenen spor olayı. Eşcinsel bireyler için özeldir.
LİSTAG;  LGBT bireylerin aile ve yakınlarına destek olmak için kurulmuş İstanbul merkezli bir sivil toplum örgütü.
LGBT dernekleri; eşcinsellere olumlu destek sağlayan, yönelimlerinin yadırganamayacağını ve toplumun antipatik, homofobik tavırlarına karşı neler yapması gibi psikoterapi sağlayan kuruluşlardır.

Ayrıca bakınız
 Erkek cinselliği
 Coming out
 Nefret söylemi
 LGBT'lere yönelik şiddet
 Gey, lezbiyen ya da biseksüeller listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Cinsel Yönelim Dominic Davies - 7 Haziran 2012.

LGBT terimleri
Eşcinsellik
Cinsel kimlik ve yönelimleri
İngilizceden Türkçeye geçen sözcükler
LGBT

Gey


Der Flughafen Karlstad (, Eigenname Karlstad Airport, ) ist der neue, 1997 eingeweihte Verkehrsflughafen der schwedischen Stadt Karlstad. Sein in den 1930er Jahren erbauter Vorgänger Karlstad-Jakobsberg lag 3 km südwestlich des Stadtzentrums und wird jetzt als Golfplatz benutzt.
Im Jahr 2011 lag die Passagierzahl bei 108.885.

Fluggesellschaften und Ziele
Karlstad verfügte ab Eröffnung über eine Linienverbindung nach Stockholm-Arlanda, die jedoch im Mai 2020 eingestellt wurde. In der Sommersaison werden Flüge zu Urlaubszielen am Mittelmeer angeboten, beispielsweise mit Sunclass Airlines nach Palma de Mallorca und Gran Canaria sowie mit Aegean Airlines nach Chania.

Weblinks

 Webpräsenz des Flughafens Karlstad (englisch, schwedisch)

Einzelnachweise

Karlstad
Karlstad
Gemeinde Karlstad
Bauwerk in Värmlands län
Verkehr (Värmlands län)

Flughafen Karlstad


An Phreatia stenophylla in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Phreatia stenophylla in nahilalakip ha genus nga Phreatia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Phreatia

Phreatia stenophylla


Wang Chong, MS 1. yüzyılda yaşamış ve etkisi uzun yıllar sürmüş bir akımın başlatıcısı olan Çinli düşünür.

Konfüçyusçuluğa yönelik kesin eleştirileriyle ün kazanmış olan Wang Chong, başarıyı ve aklı temele almış, her türlü boş inanca saldırmıştır. Saçma görüşleri, batıl itikadları ve ruhlarla ilgili her tür inancı alaya alan Wang Chong, ölümsüzlük inancını da yererek, Tanrı'nın dilediği olur diye düşünmenin yanlışlığını belirtmiştir.

27 doğumlular
1. yüzyıl filozofları
Han Hanedanı kişileri
Çinli filozoflar
Çinli meteorologlar
Çinli astronomlar
Antik astronomlar

Wang Chong