Le , un hélicoptère Gazelle de la Army Air Corps de l'armée britannique, numéro de série XX404, s'est écrasé près de Jonesborough, dans le comté d'Armagh, en Irlande du Nord, après avoir été la cible de tirs d'une unité provisoire de l'IRA de la brigade South Armagh. L'unité de l'IRA a été impliquée à l'époque dans une fusillade avec un poste d'observation des Green Jackets déployé dans la région, et l'hélicoptère a été envoyé pour soutenir les troupes au sol. L'hélicoptère s'est écrasé après que le pilote a perdu le contrôle de l'avion en essayant d'éviter les tirs au sol.

Le lieutenant-colonel Ian Douglas Corden-Lloyd, commandant du  bataillon des Green Jackets, est mort dans l'accident. L'incident a été éclipsé dans la presse par l'attentat à la bombe du restaurant La Mon, qui a eu lieu quelques heures plus tard près de Belfast.

Contexte
Au début de l'année 1978, les forces de l'armée britannique impliquées dans l'opération Banner avaient récemment remplacé leurs hélicoptères Bell H-13 Sioux vieillissants par les Gazelles d'Aérospatiale, plus polyvalentes. L'introduction des nouvelles machines a augmenté la zone de couverture lors des sorties de reconnaissance ainsi que l'amélioration du temps passé dans les missions aéroportées. Au cours de la même période, l'IRA a reçu ses premières mitrailleuses M60 du Moyen-Orient, qui ont été exposées par des volontaires masqués lors d'une commémoration du Bloody Sunday à Derry. Les opérations aéroportées étaient cruciales pour la présence britannique le long de la frontière, en particulier dans le sud du comté d'Armagh, où le niveau d'activité de l'IRA imposait à chaque approvisionnement et soldat à être transporté dans et hors de leurs bases par hélicoptère depuis 1975.

Les Royal Green Jackets étaient à South Armagh depuis décembre 1977 et avaient déjà vu de l'activité. Quelques jours seulement après leur arrivée, deux obus de mortier ont frappé la base de la compagnie C à Forkhill, blessant de nombreux soldats. Au lendemain de l'attaque, deux officiers de la Police royale de l'Ulster (RUC) ont été blessés par un piège alors qu'ils récupéraient le camion où étaient montés les tubes de mortier. Deux jours plus tard, une patrouille près de la frontière a subi une attaque à la bombe et au fusil, laissant le sergent-chef avec de graves blessures à la tête. Celui-ci a été évacué par hélicoptère. Il a ensuite été invalidé de l'armée britannique à la suite de ses blessures.

Tir et crash
Le , un poste d'observation des Green Jackets déployé autour du village de Jonesborough a commencé à subir des tirs nourris depuis le « March Wall », qui était parallèle à la frontière irlandaise à l'est, le long des bois de Dromad. Les soldats ont riposté, mais la courte distance jusqu'à la frontière et le terrain découvert les ont empêché d'avancer.

Le commandant, Lieutenant-Colonel Ian Corden-Lloyd, ainsi que le capitaine  Schofield et le sergent Ives se sont envolés de la base du bataillon à Bessbrook Mill pour évaluer la situation et fournir des informations aux troupes. Ils étaient escortés par un hélicoptère Scout avec une Force de réaction aérienne (ARF), composée d'un infirmier et de trois soldats du  Bataillonn Light Infantry. En survolant le lieu de l'engagement, la Gazelle a reçu un tir de barrage de balles traçantes de . Le pilote perd le contrôle de l'appareil lors d'un virage à grande vitesse pour éviter le feu. La Gazelle (numéro de série XX404) a heurté un mur et s'est écrasée dans un champ, à environ  de Jonesborough. Selon l'équipage et les passagers du Scout, la Gazelle a heurté le sol deux fois après avoir perdu en puissance, ses pales de rotor s'écrasant dans le sol après le deuxième impact, puis a fait la roue à travers le champ. Le Scout a débarqué l'ARF toujours sous le feu de l'IRA. Les soldats se sont précipités vers l'hélicoptère détruit, à environ  du site du crash initial.

Corden-Lloyd a été tué et les deux autres passagers ont été blessés. La machine s'est immobilisée sur son côté droit. Le pilote est resté coincé à l'intérieur de l'épave, mais il a survécu grâce à son casque. L'IRA a affirmé plus tard qu'ils avaient tiré sur l'hélicoptère avec une mitrailleuse M60. L'unité de l'IRA a disparu dans les bois de Dromad en République d'Irlande. Certains Gardaí ont été témoins de l'attaque de l'autre côté de la frontière.

Conséquences
La fusillade et le crash de Gazelle ont été remplacés dans les gros titres par la mort de douze civils dans l'attentat à la bombe du restaurant La Mon le même jour, dont certains ont été brûlés vifs. Au départ, l'armée britannique a minimisé l'affirmation de l'IRA telle que publiée par An Phoblacht, selon laquelle l'hélicoptère a été abattu, au motif qu'aucun impact n'a été trouvé sur l'épave, mais ils ont finalement reconnu que l'action de l'IRA avait provoqué le crash.

La mort de Corden-Lloyd, un ancien officier du Special Air Service été profondément regrettée par l'armée britannique, qui le considérait comme prometteur. Il a reçu une mention posthume dans les dépêches . En 1973, les républicains irlandais avaient accusé Corden-Lloyd et ses subordonnés de brutalité contre les catholiques de Belfast lors d'une précédente tournée des Green Jackets en 1971, au moment de l'opération Demetrius.

Articles connexes
 Bataille de Newry Road
 Brigade provisoire de l'IRA du sud d'Armagh

Références

Liens externes

 Barzilay, David (1978), L'armée britannique en Ulster, tome 3. Century Services Ltd.
 Coogan, Tim Pat (1994), L'IRA : une histoire, Éditeurs Robert Rinehart,
 Dewar, Michael (1985), L'armée britannique en Irlande du Nord, Presse d'armes et d'armures.

Bataille de 1978
Accident ou incident aérien impliquant un hélicoptère
Accident ou incident aérien en 1978
1978 en Irlande du Nord
Février 1978

Crash d'une Gazelle de l'armée Britannique en 1978


Ralph Milne (født 13. maj 1961, død 6. september 2015) var en skotsk fodboldspiller (midtbane).

Milne tilbragte størstedelen af sin karriere hos Dundee United i sin fødeby, som han var tilknyttet i 11 sæsoner, frem til 1987. Han var i 1979 med til at vinde Liga Cuppen med klubben, efterfulgt af et skotsk mesterskab i 1983. Senere spillede han i engelsk fodbold, hvor han havde ophold hos Charlton, West Ham, Bristol City og Manchester United.

Milne led i mange år af alkoholisme og døde i 2015 i en alder af kun 54 år.

Titler
Skotsk mesterskab
 1983 med Dundee United

Scottish League Cup
 1979 med Dundee United

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Skotland
Fodboldspillere fra Bristol City F.C.
Fodboldspillere fra Charlton Athletic F.C.
Fodboldspillere fra Manchester United F.C.
Fodboldspillere fra Dundee United F.C.
Fodboldspillere fra West Ham United F.C.
Personer fra Dundee

Ralph Milne


Das John H. Kerr Reservoir (bzw. in dt. Schreibweise: John-H.-Kerr-Reservoir; kurz: Kerr Lake, auch Buggs Island Lake) ist ein Stausee im Südosten der USA. Es befindet sich am mittleren Roanoke River in den US-Bundesstaaten Virginia und North Carolina. Bei normalem Wasserspiegel (91 m ü. M.) hat der See eine Fläche von 198 Quadratkilometern.

Benannt wurde das Reservoir nach dem Kongressabgeordneten John H. Kerr aus North Carolina; in Virginia ist jedoch weithin auch der ursprüngliche Projektname "Buggs Island Lake" in Gebrauch. Erbaut und betrieben wird das Kerr-Reservoir vom United States Army Corps of Engineers.

Lage
Die Staumauer des Reservoirs steht oberhalb von Buggs Island in Mecklenburg County. In diesem County befindet sich auch ein großer Teil des Stausees, im Süden reicht er bis nahe an die Stadt Henderson. Insgesamt haben sechs Countys einen mehr oder minder großen Anteil am Stausee. In Virginia sind dies neben Mecklenburg das Charlotte und das Halifax County, in North Carolina die Countys Granville, Vance und Warren.

Gespeist wird der Stausee hauptsächlich von Roanoke und Dan River. Dieser mündete einst bei Clarksville (Virginia) in den Roanoke River, nachdem beide Flüsse rund zwölf Kilometer parallel durch ein Tal flossen. Deren Verlauf folgt heute noch eine Countygrenze. Dadurch gehört ein kilometerlanger aber nur wenige hundert Meter breiter Streifen des nordwestlichen John H. Kerr Reservoirs zu Halifax County, während die Seeufer beim Mecklenburg-County verblieben. Im Süden bildet das überflutete Teil des Nutbush Creeks eine große – zum Vance-County gehörende – Bucht.

John H. Kerr Dam
Die Bauarbeiten zum Absperrbauwerk begannen im März 1947 und dauerten bis Anfang 1953. Als Standort für die Staumauer wurde der harte Granituntergrund nahe Buggs Island gewählt. Der John H. Kerr Dam besteht aus einer Gewichtsstaumauer aus Beton, die von niedrigeren Erddämmen auf beiden Seiten flankiert wird. Insgesamt hat die Talsperre eine Länge von 6716 m, davon entfallen auf die zentrale Betonmauer 876 m. Diese ist bis zu 44 m hoch und enthält 22 Fluttore. Unterhalb der Staumauer befindet sich das Krafthaus der Anlage.

Ein kleiner Hilfsdamm 15 km weiter südwestlich verhindert die Überflutung des Island-Creek-Tals. Das Wasser aus dem dort entstandenen Island Creek Reservoir muss in den Kerr Lake hochgepumpt werden.

Nutzung
Die beiden hauptsächlichen Funktionen des John H. Kerr Reservoirs sind der Hochwasserschutz sowie Stromerzeugung. Daneben ist der Stausee mit seinem rund 1300 km langen Ufer ein regionales Touristenziel.

Das normale Stauziel liegt bei 91,4 m Seehöhe, der Stauraum beträgt dann 1,8 Mrd. m³. Als Hochwasserschutzraum sind weitere 6,1 m Stauhöhe eingeplant. Im Extremfall kann die Talsperre zusätzliche 2,3 Mrd. m³ Wasser speichern. Der Stausee bedeckt bei einem Pegel von 97,5 m ü. M. statt normal 198 km² dann 337 km². Der höchste Wasserstand wurde am 29. April 1987 mit 97,4 m ü. M. erreicht.

Zur Stromerzeugung befinden sich sieben Haupt- und zwei Hilfsturbinen im Krafthaus direkt unterhalb der Staumauer. Diese haben zusammen eine Maximalleistung von 206 MW und erzeugen im Durchschnitt 407 Mio. kWh Strom pro Jahr. Die nutzbare Wassermenge zwischen 81,7 und 91,4 m Seehöhe beträgt 1,27 Mrd. m³. Kurz unterhalb des Kerr-Damms beginnt der Stauraum des Lake Gaston.

Der größte See Virginias ist auch ein beliebtes Ziel von Touristen. Fast das gesamte Gewässer steht Anglern und Bootsführern offen. An den Ufern gibt es verschiedene Parks für Besucher, darunter die State Parks Staunton River und Occoneechee in Virginia und die Kerr Lake State Recreation Area in North Carolina.

Weblinks

 John H. Kerr Dam and Reservoir, USACE (englisch)
 John H. Kerr Project, USACE, Daten der Talsperre (englisch)

Stausee in Nordamerika
Stausee in Virginia
Stausee in North Carolina
SJohn H. Kerr
Bauwerk im Mecklenburg County (Virginia)
Charlotte County (Virginia)
Halifax County (Virginia)
Bauwerk im Granville County
Vance County
Bauwerk im Warren County (North Carolina)

John H. Kerr Reservoir


{{Infobox Conflit militaire
 | conflit         = Bataille navale de l'île des Serpents
 | guerre          = Invasion de l'Ukraine par la Russie de 2022
 | image           = Battle of Snake Island (2022).png
 | légende         =
 | date            = Du  au ()
 | lieu            = Île des Serpents, Mer Noire (Ukraine)
 | casus           =
 | territoires     =
 | issue           = Victoire ukrainienne
 | combattants1    =
 | combattants2    =
 | commandant1     =
 | commandant2     =
 | forces1         =  Forces armées russes
 Marine russe
 Flotte de la mer Noire
 Armée de l'air russe

La bataille navale de l'île des Serpents de 2022 désigne une opération militaire menée par les Forces armées de la fédération de Russie contre celles de l'Ukraine positionnées sur l'île des Serpents du , au début de l'invasion russe de l'Ukraine, au . Des versions contradictoires relayées par de nombreux médias décrivent ces évènements.

Au sujet de cette opération, un grand retentissement médiatique a été donné en février 2022 à l'échange radio entre les deux camps et à la mort supposée de la garnison ukrainienne, mort démentie par la suite.

Contexte
L'île des Serpents est rocheuse, d'une superficie de  et se trouve dans la partie nord-ouest de la mer Noire, à l'ouest de ce que les anciens géographes nommaient la « mer Borysthénique » entre les bouches du Danube, celles du Dniepr et la Crimée. L'île des Serpents, auparavant roumaine, est devenue une base soviétique en 1948 ; le  la Roumanie a officiellement cédé la souveraineté de l'île à l'Ukraine par le traité frontalier roumano-ukrainien de Constanța, et les frontières maritimes des deux pays (et donc de l'Organisation du traité de l'Atlantique nord) ont été délimitées le  par la Cour internationale de justice.

La possession de l'île des Serpents donne à l'Ukraine une mer territoriale de  autour de l'île. Au cours de la guerre russo-ukrainienne, après l'invasion, l' et l'annexion de la Crimée par la Russie en 2014, et surtout après la construction du pont de Crimée sur le détroit de Kertch, la Russie a aussi, grâce à sa marine basée à Sébastopol, pris le contrôle des eaux territoriales ukrainiennes autour de la péninsule de Crimée. Cela a bloqué l'accès aux principaux ports de l'Ukraine continentale, tant à l'est dans la mer d'Azov (Marioupol et Berdiansk) qu'à l'ouest dans « mer Borysthénique » (Mykolaïv et Kherson). Toutefois, tant que l'Ukraine contrôlait l'île des Serpents et ses eaux territoriales, l'accès du port d'Odessa restait libre.

Au cours de la crise diplomatique russo-ukrainienne de 2021-2022 et des préparatifs russes pour leur invasion de 2022, l'importance stratégique de cette île a été évoquée. Le , le président ukrainien Volodymyr Zelensky s'est rendu sur l'île et y a tenu une conférence de presse au cours de laquelle il a déclaré : . En août 2021, la garnison de l'île est d'environ 100 soldats.

Un article d'Andrew D'Anieri et Doug Klain pour le think tank américain  a examiné si l'île des Serpents pourrait être le prochain objectif des forces armées russes pour la guerre du président russe Vladimir Poutine contre l'Ukraine.

Déroulement

Prise de l'île par les Russes
Le , aux alentours de , heure normale d'Europe de l'Est, le service de presse du ministère des Affaires intérieures de l'Ukraine annonce que l'île des Serpents est assaillie par deux unités de la flotte de la mer Noire de la marine russe : le croiseur Moskva et le patrouilleur Vassili Bykov.

L'île est prise d'assaut et occupée dans la journée par les troupes de ces deux unités et vers , le service national des gardes-frontières d'Ukraine annonce que l'île est tombée aux mains des troupes russes. C'est autour de cet événement que les versions divergent.

Récits de l'événement
La différence entre les récits concerne le nombre d'Ukrainiens présents sur l'île (qui varie de treize à 82 en passant par 50) et sur les modalités de la prise de l'île : à l'issue d'un bombardement aérien et naval destructeur ayant tué les treize défenseurs et anéanti l'ensemble des infrastructures présentes sur place, ou bien par simple reddition de la garnison ?

Récit ukrainien : le « sacrifice héroïque des treize garde-côtes »

Aux injonctions du commandant du croiseur Moskva demandant aux soldats ukrainiens stationnés sur l'île de se rendre sous peine d'être bombardés : , les forces ukrainiennes auraient répondu  ().

L'enregistrement présumé de cet échange est publié par lUkrayinska Pravda ; son « authenticité » est notamment confirmée par . Les autorités ukrainiennes affirment dans un premier temps que les  ukrainiens soit la totalité des défenseurs de l'île, auraient tous été tués.

Dans une continuité de propagande de guerre des deux côtés, l'Ukraine aurait eu la volonté d'ériger ces soldats en martyrs, symboles d'un pays en quête de héros nationaux résistants, au même titre que le « fantôme de Kiev », un as de l'aviation vraisemblablement fictif de la bataille de Kiev, censé avoir abattu six avions russes le premier jour de l'offensive russe.

Les derniers mots des gardes-frontières ukrainiens, , deviennent un cri de ralliement pour les Ukrainiens et leurs partisans dans le monde entier. Le soir de l'attaque, le président ukrainien Volodymyr Zelensky annonce que les  décédés en refusant de se rendre se verraient accorder à titre posthume le titre de Héros d'Ukraine, la plus haute distinction militaire ukrainienne.

Récit russe : une reddition sans victimes ni dégâts
Le lendemain de la prise de l'île, Igor Konachenkov, porte-parole du ministère de la Défense de la Fédération de Russie affirme que la garnison de l'île comptait  qui se sont rendus sans combattre.

Survie et libération des gardes-frontières
Le 25 février à midi, le navire civil ukrainien  quitte le port d'Odessa pour l'île des Serpents. L'équipage de , ainsi qu'un médecin, deux prêtres protestants et un aumônier militaire de l'Église orthodoxe ukrainienne d'Odessa, ont l'intention de récupérer les corps des Ukrainiens qui auraient été tués dans le bombardement russe du croiseur Moskva. Le 26 février au matin, le Saphir arrive à l'île des Serpents et est arraisonné par les Russes, qui les informent que la garnison est vivante et en captivité. Les Russes remorquent le Saphir près de la partie la moins endommagée de l'île, et son équipage est encouragé à signaler que la garnison s'est rendue sans combat et que les bâtiments de l'île sont intacts. Le capitaine du Saphir contacte l'Autorité portuaire d'Ukraine, leur disant que des  étaient à bord et ont pris le contrôle du navire. Puis l'équipage du Saphir est à son tour fait prisonnier. Le lendemain, les Russes emmenent l'équipage en Crimée à bord d'un remorqueur de sauvetage de classe Sliva : le Chakhtar, et les emprisonne à Sébastopol. Le navire ukrainien lui-même est transféré à Sébastopol. La Direction générale du renseignement du ministère de la Défense ukrainien dénonce la saisie d'un navire civil comme .

Le 27 février, les autorités ukrainiennes affirment que les gardes-frontières pourraient encore être en vie, prisonniers des forces armées russes et captifs à Sébastopol.

Le lendemain, quatre jours après l'attaque, la marine ukrainienne annonçait sur son compte  officiel la survie des gardes-frontières, affirmant que le fait que les Russes aient coupé les communications entre l'île des Serpents et le reste du pays avait contribué à faire croire à la mort des Ukrainiens présents sur place.

Une image satellite prise dimanche 27 mars par , montre l'île des Serpents dont certains bâtiments sont endommagés, ainsi qu'un navire de débarquement de classe Ropoutcha de la marine russe, au mouillage près de l'île. Un bombardement russe d'ampleur limitée a donc bien eu lieu en préalable à l'occupation de l'île.

Fin mars 2022, les gardes-frontières ont été libérés lors d'un échange contre des prisonniers russes détenus par l'Ukraine.

Occupation russe et contre-attaques ukrainiennes
Le 14 avril, des missiles anti-navire ukrainiens coulent le navire amiral russe de la mer Noire Moskva. Cette action force les russes à retirer leur flotte hors de portée des missiles, laissant l'île exposée et augmentant la difficulté à réapprovisionner leurs troupes.

Du 26 au 30 avril, les Ukrainiens revendiquent des frappes contre les forces russes sur l'île, ayant touché un poste de contrôle, détruit deux véhicules antiaériens 9K35 Strela-10 et tué 42 soldats russes. Le 2 mai, les Ukrainiens publient une vidéo d'une frappe, par un drone de combat ukrainien  contre un patrouilleur russe de classe Raptor.

Le 7 mai, les responsables ukrainiens diffusent des images d'une barge de débarquement russe de classe Serna détruite près de l'île des Serpents par un drone ukrainien. Des drones  ont été utilisés pour détruire deux véhicules antiaériens 9K330 Tor-M1, dont l'un était en train d'être déchargé de la barge de débarquement de classe Serna, ouvrant peut-être la voie à une paire d'avions de chasse Soukhoï Su-27 ukrainiens conduisant un bombardement à grande vitesse et à basse altitude ce jour-là ; des photos satellites semblent corroborer les images. Plus tard, des images d'une frappe sur un hélicoptère débarquant des soldats sur l'île, sont diffusées, les deux camps revendiquent cette destruction comme l'une de leurs victoires. Le même jour, le ministère russe de la Défense affirme que les forces aérospatiales russes avaient repoussé les tentatives ukrainiennes de reprendre l'île des Serpents en détruisant un Su-27, un bombardier Soukhoï Su-24, 3 hélicoptères Mil Mi-8 et 2 drones , et que les forces russes avaient trouvé les corps de 27 militaires des forces spéciales ukrainiennes. Ces affirmations n'ont pas été confirmées. Le 11 mai la Roumanie repêche l'épave d'un drone ukrainien .

Le 10 mai,   russe, déclare à l'agence RIA Novosti que l'île contrôle le littoral de l'Ukraine occidentale sur la mer Noire et qu'elle peut être un tremplin pour des attaques russes contre le Boudjak, partie ouest de l'oblast d'Odessa, à la frontière entre la Roumanie et l'Ukraine, et pour d'autres futures avancées russes dans l'oblast de Mykolaïv et vers Odessa. Podberiozkine prédit une prochaine offensive russe entre le port d'Odessa et Izmaïl, sur la frontière orientale de l'OTAN et de l'Union Européenne, offensive visant à priver l'Ukraine d'accès à la mer, pour en faire une .

Le 17 juin les Ukrainiens annoncent avoir coulé le remorqueur Vasily Bekh, probablement grâce à un missile anti-navire . Le 20 juin Russes et Ukrainiens annoncent une contre-attaque ukrainienne sur l'île. Les Ukrainiens annoncent avoir infligé des pertes significatives à la Russie grâce à des tirs de lance-roquettes multiples et des frappes de drones sur l'île. Les Russes annoncent avoir abattu 13 drones ukrainiens sur les 15 qui auraient participé à l'attaque, avoir repéré un drone de reconnaissance américain  et avoir intercepté un grand nombre de roquettes ennemies. Les Russes accusent également l'Ukraine d'avoir attaqué deux plates-formes de forage  à 70km au sud d'Odessa (les ).

Le 22 juin, Iouri Chvytkine, vice-président du comité de défense de la Douma d'État russe, déclare à  que l'île est un point stratégique principal de la mer Noire, dominant les voies de navigation, et que les forces russes qui y sont stationnées contrôlent l'accès de l'Ukraine à la mer. Le 25 juin, , député de la Douma d'État, ancien commandant de la  et commandant adjoint du district militaire sud, publie un article soulignant l'importance stratégique de l'île et remerciant la garnison russe.

Retrait russe
Le 30 juin, les forces russes, à la suite d'un nouveau bombardement ukrainien et dans l'impossibilité d'y ravitailler et protéger leurs troupes, évacuent définitivement l'île, officiellement pour montrer leur « bonne volonté ». Le ministère ukrainien de la Défense annonce qu'un obusier automoteur ukrainien 2S22 Bohdana a été utilisé pour bombarder l'île, ce tir d'artillerie étant réglé par les observations d'un drone . Le commandant en chef des forces armées ukrainiennes, Valeri Zaloujny, publie des images aériennes et terrestres de l'attaque dans une vidéo et remercie les alliés de l'Ukraine pour les fournitures de munitions étrangères (l'obusier utilise des munitions de calibre  standard parmi les forces armées de l'OTAN).

Le succès ukrainien a été attribué en partie à l'approvisionnement en armements occidentaux tels que les missiles américains , tandis que des reporters pro-russes l'ont attribué au canon automoteur français CAESAR.

Retour des forces ukrainiennes
Le 7 juillet, des éléments du  naval d'opérations spéciales, qui fait partie des Forces d'opérations spéciales des Forces armées ukrainiennes, font le tour de l'île avec des nageurs de combat utilisant des véhicules sous-marins, cherchant des mines anti-sous-marines et anti-débarquement, puis les sapeurs débarquent à terre pour rechercher des mines terrestres ou des munitions non-explosées. Cela fait, les Ukrainiens hissent des drapeaux ukrainiens sur diverses parties de l'île, et aussi des drapeaux des Forces armées ukrainiennes et du  naval d'opérations spéciales. L'opération a également impliqué la  de la Marine ukrainienne, la  motorisée de l'Armée de terre, et la Direction générale du renseignement du ministère de la Défense ukrainien.

L'administration militaire de l'oblast d'Odessa  annonce sur Facebook que le drapeau ukrainien hissé sur l'île a été dédicacé par le chef de l'administration militaire, Maxym Martchenko :  (). Pendant que les Ukrainiens reprenaient possession de l'île, des navires de guerre russes manœuvrent en direction de l'île. Selon la partie russe, des militaires ukrainiens ont été tués par des tirs de missiles russes. Selon la partie ukrainienne, tous les soldats ukrainiens ont quitté l'île sains et saufs, tandis que des missiles russes ont frappé la jetée de l'île.

Le 20 juillet, la Direction générale du renseignement ukrainienne a annoncé l'achèvement des opérations de déminage et de reconnaissance des fortifications . Divers équipements russes sont saisis : drones Orlan-10, systèmes MANPADS, lance-grenades et lance-flammes, ainsi que des documents personnels, des appareils électroniques et des armes légères. Une vidéo montre des personnels ukrainiens retirant le tricolore russe du mât de l'île et hisser le drapeau ukrainien, et  vers Odessa un chat trouvé sur l'île, qualifié de .

Conséquences

Évacuée par la Russie, l'île des Serpents est revenue sous contrôle ukrainien. La possession de ce rocher (au sens du droit maritime : il n'a pas d'eau potable) est importante non seulement sur le plan militaire, mais aussi économique : il permet de contrôler l'accès à d'importants gisements de gaz dans un rayon de . Du point de vue stratégique, il se trouve devant les bouches du Danube, près des bases de l'OTAN situées en Roumanie.

Le , le blogueur russe Maxime Fomine, qui écrivait sous le pseudonyme de Vladlen Tatarsky et était suivi par plus de  (il a été tué dans un attentat le 2 avril 2023) demande au Kremlin . Si elle n'est pas radioactive, l'île des Serpents est déjà très détériorée à la suite des batailles de 2022 : elle est entourée d'épaves de barges éventrées dont s'échappe du fioul et est couverte de restes de munitions contenant du phosphore ; les constructions à terre, y compris l'ancien phare roumain, sont incendiées et en ruines.

Le , soit le  jour de l'invasion russe de l'Ukraine, le président ukrainien Volodymyr Zelensky commémore symboliquement, sur l'île des Serpents, les victimes de cette guerre et la résistance ukrainienne.

Références

Ile Serpents
2022 en Ukraine
Février 2022
Oblast d'Odessa

Bataille navale de l'île des Serpents (2022)


Valfurva ist eine norditalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Sondrio in der Lombardei.

Geographie
Die Gemeinde liegt etwa 53 Kilometer nordöstlich von Sondrio und grenzt unmittelbar an die Provinzen Brescia, Bozen und Trient (Trentino-Südtirol). Valfurva ist die östlichste Gemeinde der Provinz und zusammen mit der Nachbargemeinde Bormio ein bekanntes Skigebiet. Die Nachbargemeinden sind Bormio, Martell (BZ), Peio (TN), Ponte di Legno (BS), Sondalo, Stilfs (BZ) und Valdisotto.

Toponomastik
Der alte Name des Dorfes Sant'Antonio, Furva oder Furvaplana, wurde erweitert, um das gesamte Tal zu definieren und zu identifizieren. Eine Besonderheit des Valfurva ist nur die Aufgabe einiger alter Ortsnamen, den Namen des Heiligen Titulats der Kirche anzunehmen: Genau wie Sant'Antonio, der den Namen Furva verloren hat, wurde Flodraglio San Nicolò genannt, aus Zurdo wurde San Gottardo und Magliavacca Santa Caterina.

Ortsteile

Santa Caterina Valfurva
Santa Caterina ist eine Urlaubsresidenz der ehemaligen Skirennläuferin Deborah Compagnoni. Es gibt Wintersportarten wie Nordic und Abfahrtsski. Einige Routen können 3000 Meter erreichen. Die Einwohnerzahl beträgt 250.

Madonna dei Monti
Madonna dei Monti (ca. 750 Einwohner) ist eine Fraktion und eine Pfarrei des Valfurva, die aus neun Gemeinden besteht, die sich auf einer Höhe zwischen 1400 und 1700 m auf der sonnigen rechten Seite des Tales an der Mündung des Val Zebrù erstrecken. Ausgehend von unten treffen die Häuser von Paris, Adam, Plazzòla, Canéreglia, Niblogo, Noàl, Cadalberto, Fantelle und Plazzanecco zusammen, Dörfer, die ihre ursprünglichen Merkmale noch weitgehend erhalten haben.

Die typische Architektur der alten Herrenhäuser der Madonna dei Monti unterscheidet sich von den Häusern im Talboden durch germanischer Einflüsse. Vermutlich wurden diese bewohnten Zentren von Walsern gegründet, die in diesen Tälern auf der Suche nach neuen zu kolonisierenden Ländern oder von Gruppen bayerisch-tiroler Bergarbeiter, die sich mit der Ausbeutung der Eisenerzgruben von Val Zebrù beschäftigten, gebaut wurden.

Sant'Antonio
Sant'Antonio (ca. 1462 Einwohner) ist ein Teil des Tals, der einen der ursprünglichen Kerne des Landes beherbergt, in dem sich heute die Schulen befinden. Dort befindet sich auch die bedeutende Kirche Sant'Antonio abate. Am 17. Januar wird ein Fest zu seinen Ehren veranstaltet.

Teregua
Die Fraktion Teregua bewahrt die Kirche Santissima Trinità. Über der Eingangstür in einer Lünette befindet sich das Fresko der Heiligen Dreifaltigkeit; im Apsys sind merkwürdige Fresken (1546) des Malers Vincenzo de Barberis aus Brescia. Die Bildgeschichte wird von der Ikonographie der Dreieinigkeit und der vier Evangelisten beherrscht, aber auch von der volkstümlichen Liebe: Heilige Agatha, Agnes von Rom, Lucia von Syrakus, Barbara von Nikomedien und Katharina von Alexandrien, erscheinen in der Nähe der Heiligen Georg (Heiliger), Antonius der Große, Rochus von Montpellier und Nikolaus von Myra.

Uzza
In Uzza befindet sich die Kirche San Rocco aus dem 15. Jahrhundert.

Geschichte

In den 14. und 15. Jahrhundert. Valfurva ist ein wichtiger Transitpunkt, der durch das Gavia-Tal die Republik Venedig und die Grafschaft Bormio verbindet und so die Entwicklung profitabler Geschäftsbeziehungen begünstigt. Im Laufe der Jahrhunderte hat Valfurva die Geschichte und das Schicksal der Magnifica Terra, der kleinen autonomen Republik Bormio, verfolgt, die es geschafft hat, im Laufe der Jahrhunderte eine florierende Handelsaktivität zu bewahren und zu fördern.

Santa Caterina Valfurva wird zu einem berühmten Kurort aus dem siebzehnten Jahrhundert. Dank der Quellen des eisenhaltigen Wassers, die 1698 vom Pfarrer Don Baldassare Bellotti entdeckt wurden. Die Quellen, die aus dem Untergrund fließen, sind zwei: die Quelle schwefelhaltigen Wassers, die reich an Schwefel ist, und die Quelle der Akua-Forta, die mit Eisen imprägniert sind und einen sauren und würzigen Geschmack haben.

Es ist ein Wasser mit bemerkenswerten therapeutischen Eigenschaften, dessen Ruhm bald die Grenzen des Tales übersteigt; viele kommen von den Stufen Mortirolo und Gavia, vor allem Adlige und Adlige. Langsam beginnt sich das Land zu verwandeln und gastfreundlicher zu werden; die Quelle wird verschönert und um sie zu schützen, wird ein ungewöhnlicher gotischer hölzerner Pavillon gebaut, ein einzigartiges Werk, das sich sehr von den typischen Bergbauten unterscheidet. 1835 wurde in Santa Caterina Valfurva eine echte Anlage zur Abfüllung der erstaunlichen Akua Forta eröffnet, die so berühmt wurde, dass sie ins Ausland exportiert wurde.

Nach dem Ende der Herrschaft im Jahre 1797 folgte das Schicksal des Contado und wurde Teil der Lombardei. Im Jahr 1816, nach einer ersten Teilung des Tals in zwei getrennte Gemeinden, wurden alle Bezirke der einzigen Gemeinde Valfurva einbezogen, wie sie sich bereits im alten Regime versammelt hatten. Unter den wirtschaftlichen Aktivitäten, zu den traditionellen mit Berg Landwirtschaft, Zucht und einem schlechten Handel durch den Gaviapass, in der zweiten Hälfte des neunzehnten Jahrhunderts die ersten touristischen Aktivitäten verbunden waren: Bergsteigen und Heilung mit den gesunden eisenhaltigen Gewässern.

Tourismus
Das Grand Hotel Santa Caterina bot den ersten Bergsteigern, vor allem Engländer und Deutsche, eine bequeme Basis, um die faszinierenden Berge zu erklimmen, die das Valfurva krönen, sowie ein komfortables und raffiniertes Zuhause für die Elite, die Behandlungen mit den berühmten Gewässern wählte. Der Tourismus, der noch in den Kinderschuhen steckt, wird dann zum führenden Wirtschaftszweig für das gesamte Tal werden und eine andere Tätigkeit als Ergänzung zur Landwirtschaft vergessen lassen: den Schuhmacher, einen saisonalen Einwanderer in den Ländern Norditaliens. Von dieser uralten Praxis gibt es nur das Studium ihres charakteristischen Jargons für Linguisten: al plat di scióbar.

Sehenswürdigkeiten
 Kirche Santissima Trinità im Ortsteil Teregua enthält wichtige Fresken (1546) von Francesco de Barberis aus Brescia.
 Pfarrkirche San Nikolaus von Myra im Ortsteil San Nicolò, mit Gemälde Santissima Trinità (XVII Jahrhundert) von G.B. und Giovan Paolo Recchi aus Como.
 Kirche San Rocco im Ortsteil Uzza mit grosses Fresko San Cristoforo (XV Jahrhundert).
 Museo vallivo della Valfurva gegründent 1974.

Persönlichkeiten
 Achille Compagnoni (1914–2009), Bergsteiger
 Deborah Compagnoni (* 1970), Skirennläuferin, in Valfurva aufgewachsen
 Tino Pietrogiovanna (* 1950), Skirennläufer
 Pietro Vitalini (* 1967), Skirennläufer, in Valfurva aufgewachsen

Literatur
 Anna Ferrari-Bravo, Paola Colombini: Guida d'Italia. Lombardia (esclusa Milano). Milano 1987, S. 402.
 Lombardia – Touring club italiano, Touring Editore (1999), ISBN 88-365-1325-5, Valfurva Online
 Valfurva auf tuttitalia.it/lombardia

Weblinks

 Kirche Santissima Trinità in Teregua (italienisch) auf lombardiabeniculturali.it/architetture.
 Kirche Santissima Trinità in Teregua (italienisch) auf valtellina.it/it/approfondimenti/chiese/.

Einzelnachweise

Ort in der Lombardei
Nationalpark Stilfserjoch

Valfurva


الكنيسة المسيحية السريانية اليعقوبية، المعروفة أيضًا باسم كنيسة مالانكارا المسيحية السريانية اليعقوبية، كنيسة مالانكارا السورية الأرثوذكسية، أو الكنيسة السريانية الأرثوذكسية في الهند، هي كنيسة أرثوذكسية مشرقية مستقلة مقرها في ولاية كيرلا الهندية، وهي فرع لا يتجزأ من الكنيسة السريانية الأرثوذكسية الأنطاكية المتمركزة في دمشق في سوريا. يعتبر بطريرك أنطاكية وسائر المشرق للسريان الأرثوذكس، إغناطيوس أفرام الثاني المقيم في كاتدرائية القديس جورج في باب توما بدمشق، رئيسًا أعلى لهذه الكنيسة الهندية. وهي تعمل كوحدة مستقلة إلى حد كبير داخل الكنيسة السريانية الأرثوذكسية، تحت سلطة جاثليق محلي في الهند، هوَ حاليًا الأسقف باسيليوس توما الأول. تعتبر هذه الكنيسة الكنيسة الهندية الوحيدة التي استمرّت علاقتها مباشرة مع المسيحيين السريان في أنطاكية بعد انقسام كنيسة مالانكارا التي أسسها القديس توما، ولا زالوا يستخدمون  المرتبط بالقديس يعقوب البار. بعد انقسام كنيسة مالانكارا، تأسس فيصل آخر وهو كنيسة مالانكارا الأرثوذكسية السريانية، واكتسبت حكمًا ذاتيًا في عام 1912، وتُعرَف أيضًا باسم الكنيسة الأرثوذكسية الهندية، وهي كنيسة مستقلة في الشراكة الأرثوذكسية المشرقية.

التاريخ

يُعتقَد أن مسيحيي مار توما في مليبار كانوا على اتصال مع كنيسة المشرق من 295 إلى 1599. وقد حصلوا على دعم أسقفي من الأساقفة الفارسيين، الذين سافروا إلى كيرلا في السفن التجارية على طول طريق التوابل، في حين حازَ الزعيم المحلي لمسيحيي مار توما رتبة "رئيس الشمامسة"؛ وكان ذلك المنصب وراثيًا تحتجزه عائلة باكالوماتام. في القرن 16 وخلال الاكتشافات البرتغالية أعطى الكرسي الرسولي تفويضًا للبرتغال لتحويل أولئك المسيحيين إلى الكاثوليكية بطقسها اللاتيني مما أدى إلى حدوث أول انشقاق في ذلك المجتمع المسيحي، حيث تأسست كنيسة السريان الملبار الكاثوليك. منذ ذلك الحين، حدثت انشقاقات أخرى، وينقسم مسيحيو مار توما الآن إلى عدة فصائل.

كان مسيحيو مار توما إدارياً تحت سلطة رئيس الشمامسة وحده (رئيس كنسي أصلي مع قوى روحية وزمنية، سُمِّيَ بالأرشيدكون اشتقاقًا من المصطلح اليوناني arkhidiākonos)، وكانوا في شراكة مع كنيسة المشرق التي تمركزت في بلاد فارس، منذ عام 496 على الأقل. اتبعت كنيسة مليبار/مالانكارا الأصلية الإيمان والتقاليد التي سلمها القديس توما. خلال القرن السادس عشر، بدأ اليسوعيون البرتغاليون محاولات مدروسة لضم المسيحيين الأصليين إلى الكنيسة الكاثوليكية، وفي عام 1599 قاموا بتأسيس سينودس كاثوليكي لة ذب المسيحيين السريان. تسبب الإجراءات البرتغالية في محاولة فرض اللنتنة على مسيحيي مار توما في استياء كبير من غالبية مجتمعهم، فقاموا بتأسيس حركة عام 1653 سُمِّيَت  Coonan Cross Oath هدفها عدم الخضوع للبرتغاليين ومحاولتهم تغيير الطقوس والتقاليد. توطدت كنيسة مالانكارا تحت حكم الشماس توما الأول، الذي رسمهُ المطران السرياني الأرثوذكسي في القدس غريغوريوس عبد الجليل أسقفًا على كنيسة مالانكارا.

وفي الوقت نفسه، هزمت شركة الهند الشرقية الهولندية البرتغاليين واكتسبت سيادتها على تجارة التوابل في مليبار في عام 1663. استغلت كنيسة مالانكارا هذه الفرصة للهروب من الاضطهاد الكاثوليكي بمساعدة شركة الهند الشرقية الهولندية. بناء على طلب من كنيسة مالانكارا، جلب الهولنديون غريغوريوس عبد الجليل أسقف الكنيسة السريانية الأرثوذكسية في القدس، على ظهر سفنهم التجارية عام 1665. أقامَ الأسقف توما الأول علاقة مع الكنيسة السريانية الأرثوذكسية وتبنت كنيسته تدريجياً .

كجزء من الشركة السريانية الأرثوذكسية، تستخدم الكنيسة الليتوروجيا السريانية الغربية وهي جزء من مجموعة الكنائس الأرثوذكسية المشرقية. كما أن لديها أبرشيات في معظم أنحاء الهند وكذلك في الولايات المتحدة وكندا والمملكة المتحدة وأوروبا الغربية والخليج العربي وأستراليا ونيوزيلندا. في عام 2003، قُدِّر أن عدد رعايا الكنيسة بلغَ 1,000,000 عضوًا (بمن فيهم مجتمع كنانايا) على مستوى العالم.

تستخدم هذه الكنيسة البشيطتا ، وهيَ أقدم ترجمة للتناخ والإنجيل المقدس إلى السريانية ولا تزال النسخة الرسمية المستعملة لدى مختلف الكنائس السريانية حتى اليوم.

جاثليق الهند
جاثليق (كاثوليكوس) الهند هو مفريان يشغل هيئة مستقلة ضمن الكنيسة السريانية الأرثوذكسية، وهوَ الرأس الأعلى للكنيسة المسيحية السريانية اليعقوبية في كيرلا، الهند. يأتي جاثليق الهند من المرتبة الثانية بعد بطريرك الكنيسة السريانية الأرثوذكسية، وتقتصر سلطته على الهند والشتات الهندي.

تأسس منصب الجاثليق في الهند في القرن العشرين من قبل الكنيسة السريانية الأرثوذكسية، وسط سلسلة من الانقسامات داخل كنيسة مالانكارا المحلية الهندية حيثُ انقسم رعاياها إلى فصيل مؤيد للاستقلال (كنيسة مالانكارا الأرثوذكسية السريانية) وفصيل مؤيد للحكم الذاتي مع شراكة تامة ضمن بطريركية أنطاكية (الكنيسة المسيحية السريانية اليعقوبية). تأسس المنصب أساسًا من أجل توفير رئيس محلي للكنيسة اليعقوبية، من بقائ مرتبطًا بشكل وثيق مع بطريرك أنطاكية السرياني الأرثوذكسي. ظل المنصب شاغرًا منذ عام 1996 (تاريخ وفاة الجاثليق باسيليوس بولس الثاني) وحتى عام 2002.

الجاثليق الحالي في الهند هو باسليوس توما الأول وقد تُوّجَ من قبل إغناطيوس زكا الأول عيواص في حفل أقيم في دمشق بسوريا في 26 يوليو 2002. وهو ثاني مفريان هندي وجاثليق سرياني أرثوذكسي في الهند وثاني أسقف للكنيسة المسيحية السورية اليعقوبية.

قائمة شاغلي منصب جاثليق في الهند
 1. باسيليوس بولس الثاني (1975-1996)
 شاغر من 1996 إلى 2002
 2. باسيليوس توما الأول (2002 إلى الوقت الحاضر)

انظر أيضا

 الكنيسة السريانية الأرثوذكسية

معرض الصور

المراجع

الكنيسة المسيحية السريانية اليعقوبية
تأسيسات سنة 1665 في الهند
حركة اليعاقبة
كنائس
كنائس أرثوذكسية مشرقية

الكنيسة المسيحية السريانية اليعقوبية


Alexandru Chișlari ()  un fost activist de partid și de stat din RSSM, actualmente pensionar.

Biografie
Provine din familia țăranului Ștefan Chișlari. A studiat 4 clase românești la școala din sat înainte de 1940 și în anii războiului, iar cea de a doua a urmat-o în școala sovietică în anul 1940-1941. În anul 1948 a absolvit școala de 7 clase în sat. Membru ULCT din 1948. În anul 1950 a finalizat 10 clase la Râșcani. În anii 1954-1957 este mecanic. Intră în PCUS. În anii 1957-1962 studiază la Institutul agricol în numele  lui Frunze de la Chișinău. Ulterior lucrează inginer de rând, director al Asociației raionale de producție "Moldselhoztehnica", vice-președinte al Asociației republicane "Moldselhoztehnica". În timpul unui seminar cu  agricultorii la Micăuți este observat de Ivan Bodiul și , în anul 1966 este numit secratar I în raionul nou format Telenești. În anul 1967 a refuzat să continue studiile la Școala superioară de partid, preferând să conducă raionul Telenești.  S-a aflat la conducerea raionului timp de 10 ani.
În anii 1977-1984 a fost Secretar I în raionul Orhei.
Este ministru al meliorației din RSSM în anii 1984-1987
 Ministru al asistenței sociale din RSSM în anii 1987-1990
 Secretar general al Camerei de comerț și industrie din RSSM, care era o instituție de Stat.
Este pasionat de viticultură, cu care se ocupă în timpul liber
Soție – Anastasia. Are doi copii: Sergiu (n. 1959), inginer-mecanic, și Irina (n. 1962, în căsătorie Paholko), economist în finanțe, a absolvit Universitatea de Stat din Moldova.

Publicații
Страницы моей жизни

Decorații
 Ordine și medalii ale URSS

Nașteri în 1934
Moldoveni în viață
Politicieni moldoveni
Politicieni sovietici
Nașteri pe 20 august

Alexandru Chișlari


Divizia 49 Rezervă a fost una din marile unități tactice ale Armatei Imperiale Germane, participantă la acțiunile militare de pe frontul român, în timpul Primului Război Mondial. În această perioadă, a fost comandată de generalul Eugen Ritter von Zoellner.

În campania anului 1916 pe teritoriul României a luat parte la Lupta de la Cașin.

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu, Alexandru (lt.col.), Războiului României, 1916-1918, vol. I, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, ''România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial

Unități militare germane pe frontul român în Primul Război Mondial

Divizia 49 Rezervă germană (1916-1918)


Yigdal (en hebreo יִגְדָּל; yigdāl, o יִגְדַּל; yigdal; significa "Exaltado [sea]") es un piyyut escrito de forma métrica y que contiene los Trece principios de fe del judaísmo formulados por Maimónides. Es cantado generalmente al finalizar el rezo de la mañana y al final del rezo de la noche de shabbat.

Existe la creencia de que un judío llamado Daniel ben Yehuda lo escribió a través de varios años y lo culminó en el año 1404. Su texto es recitado de acuerdo al estilo y tonada de la comunidad, que puede variar. Las comunidades jasídicas no lo recitan.

En las comunidades ashkenazíes generalmente es cantado de modo alterno por el jazán y la congregación, de forma alternada; en las comunidades sefaradíes, es cantado al unísono.

Texto en hebreo
 .יִגְדַּל אֱלֹהִים חַי וְיִשְׁתַּבַּח::נִמְצָא וְאֵין עֵת אֶל מְצִיאוּתוֹ
 .אֶחָד וְאֵין יָחִיד כְּיִחוּדוֹ:נֶעְלָם וְגַם אֵין סוֹף לְאַחְדּוּתוֹ
 .אֵין לוֹ דְּמוּת הַגּוּף וְאֵינוֹ גוּף:לֹא נַעֲרוֹךְ אֵלָיו קְדֻשָּתוֹ
 .קַדְמוֹן לְכָל דָּבָר אֲשֶׁר נִבְרָארִאשׁוֹן  :וְאֵין רֵאשִׁית לְרֵאשִׁיתוֹ
 .הִנּוֹ אֲדוֹן עוֹלָם לְכָל(וְכָל) נוֹצָר :יוֹרֶה גְּדֻלָּתוֹ וּמַלְכוּתוֹ
 .שֶׁפַע נְבוּאָתוֹ נְתָנוֹ :אֶל אַנְשֵׁי סְגֻלָּתוֹ וְתִפְאַרְתּוֹ
 .לֹא קָם בְּיִשְׂרָאֵל כְּמשֶׁה עוֹד :נָבִיא וּמַבִּיט אֶת תְּמוּנָתוֹ
 .תּוֹרַת אֱמֶת נָתַן לְעַמּוֹ אֵל :עַל יַד נְבִיאוֹ נֶאֱמַן בֵּיתוֹ
 .לֹא יַחֲלִיף הָאֵל וְלֹא יָמִיר דָּתוֹ :לְעוֹלָמִים לְזוּלָתוֹ
 .צוֹפֶה וְיוֹדֵעַ סְתָרֵינוּ :מַבִּיט לְסוֹף דָּבָר בְּקַדְמָתוֹ
 .גּוֹמֵל לְאִישׁ חֶסֶד כְּמִפְעָלוֹ :יִתֵּן לְרָשָׁע רָע כְּרִשְׁעָתוֹ
 .יִשְׁלַח לְקֵץ יָמִין מְשִׁיחֵנוּ :לִפְדּוֹת מְחַכֵּי קֵץ יְשׁוּעָתוֹ
 .מֵתִים יְחַיֶּה אֵל בְּרֹב חַסְדּוֹ :בָּרוּךְ עֲדֵי עַד שֵׁם תְּהִלָּתוֹ
 .אֵלֶּה שלוש עֶשרֵה לְעִקָּרִים/הֵן הֵם יְסוֹד דַּת אֵל וְתוֹרָתו:תּוֹרַת מֹשה אֱמֶת וּנְבוּאָתוֹ/בָּרוּךְ עֲדֵי עַד שם תְּהִלָּתוֹ (adicionado por las comunidades sefaradíes)

Texto en español
 Exaltado sea el Dios viviente y loado; Él existe y no hay límite de tiempo para Su existencia.;
 Es Uno y Único y no hay unicidad como la suya. Inescrutable e infinita es Su unicidad;
 No tiene semejanza de cuerpo ni es corpóreo; ni tiene comparación Su santidad;
 Precedió a todo ser que fue creado; es el primero, y nada le antecedió;
 He aquí que es el Patrón del universo para toda criatura. Lo manifiestan Su grandeza y Su soberanía;
 Su emanación profética concedió a Su pueblo atesorado y esplendoroso;
 No se levantó más en Israel otro como Moisés, un profeta que percibió claramente Su imagen;
 Una Torá verdadera entregó Dios a Su pueblo, por medio de Su profeta, el más fiel de su casa;
 No cambiará ni modificará Su ley por ninguna otra, por toda la eternidad;
 Vislumbra y conoce nuestros más hondos secretos; percibe el fin de cada cosa desde su inicio;
 Retribuye al hombre devoto conforme a su obra; impone el mal al malvado conforme a su maldad;
 Al final de los días enviará a nuestro Mesías ungido, para redimir a los que esperan Su salvación final;
 A los muertos resucitará el Todopoderoso con Su abundante bondad. Bendito sea hasta siempre Su nombre ensalzado.
 Estos trece principios de fe son el fundamento de la ley de Dios y de Su Torá; La Torá de Moisés es verdad, y también su profecía. Bendito es siempre Su Nombre elogiable. (adicionado por las comunidades sefaradíes)

Texto transliterado
1. Yigdal Elohim jai ve yishtabaj,
nimtsá ve ein et el metsiutó.

2. Ejad ve ein yajid keyijutó,
nelam vegam ein sof le adjutó.

3. Ein lo damut ha guf ve einó, guf lo naroj eilav kedusható.

4. Kadmón lejol davar asher nivrá, rishón ve ein reshit le reshitó.

5. Einó Adón Olam lejol notsar,
yoré guedulató umaljutó.

6. Shefá navuató netá noel anshei segulató vetifartó.

7. Lokam be Israel ke Moshé od, naví umabé et temunató.

8. Torat emet natán leá moel, al yad nevé neam beitó.

9. Loyá jalif hael veló yamir, dató le olamim le zulató.

10. Tsofé veyodeá setá reinú, mabet lasof davar be hakadmó.

11. Gomel laish jesed kemifaló, notén lerá shará kerisható.

12. Yishlaj laketz yamín meshí jeinú,
lifdot mejakei ketz yeshuató.

13. Metim yejayé el berov jasdó,
baruj adei adshem tehilató.

14. Elé shalosh esré leikarim, emén yesod dat el ve emunató. Torat Moshé emet unvuató, baruj adei adshem tehilató.

Bibliografía
Libro # 70 p. 731, de Enciclopedia Espasa

Referencias

Música judía
Oraciones judías

Yigdal


මාතර දිස්ත්‍රික්කයේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස ගණන 16කි එනම්.

 අකුරැස්ස ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 අතුරලිය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 දෙවිනුවර ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 දික්වැල්ල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 හක්මන ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 කඹුරුපිටිය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 කිරින්ද පුහුල්වැල්ල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 කොටපොල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 මාලිම්බඩ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 මාතර ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 මුලටියන ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 පස්ගොඩ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 පිටබැද්දර ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 තිහගොඩ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 වැලිගම ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 වැලිපිටිය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය

ආශ්‍රිත ලිපි
 ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු පළාතේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස
 ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස
 ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත්
 ශ්‍රී ලංකාවේ දිස්ත්‍රික්ක
 ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය සභා
 ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත් සභා

බාහිර සබැදි
 Divisional Secretariats Portal
 Statoids: Divisions of Sri Lanka


La saison 2020-2021 est la  saison de hockey sur glace de la Ligue de hockey junior majeur du Québec (LHJMQ). La saison régulière voit dix-huit équipes jouer entre 26 et 43 matchs en raison de la pandémie de COVID-19 et des restrictions frontalières.

Saison régulière

Classements par division
Pour les significations des abréviations, voir statistiques du hockey sur glace.

Meilleurs pointeurs
Pour les significations des abréviations, voir statistiques du hockey sur glace.

Meilleurs gardiens
Pour les significations des abréviations, voir statistiques du hockey sur glace.

Séries éliminatoires de la Coupe du Président
La Coupe du Président est remise à la meilleure équipe de la Ligue de hockey junior majeur du Québec.

Séries éliminatoires
Tournoi à la ronde dans la Division Maritimes (excluant les deux équipes de la Nouvelle-Écosse) pour déterminer l'équipe qui doit affronter Charlottetown en finale de division.
Classement après 6 matchs:

Coupe Memorial

La Coupe Memorial est remise à la meilleure équipe de hockey junior de la Ligue canadienne de hockey (LCH). Pour déterminer le récipiendaire de la coupe, un tournoi est organisé annuellement en mai. Les champions de la Ligue de hockey junior majeur du Québec (LHJMQ), de la Ligue de hockey de l'Ontario (LHO) et de la Ligue de hockey de l'Ouest (LHOu) y participent. Depuis 1983, l'équipe qui représente la ville hôte du tournoi participe également au tournoi. Si la ville hôte est également championne de sa ligue, l'équipe finaliste de cette ligue est alors invitée comme quatrième équipe.

La pandémie de COVID-19 qui touche le Canada force la LCH à annuler l'événement le 13 avril 2021.

Trophées

Trophées d'équipes

Récompenses individuelles

Équipes d'étoiles

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Saison 2020-2021 de la LHO
 Saison 2020-2021 de la LHOu

2020-2021
LHJMQ
Sport au Québec en 2020
Sport au Québec en 2021

Saison 2020-2021 de la LHJMQ


Hoveyzeh je iranska krstareća raketa zemlja-zemlja projektirana i izrađena za sve vremenske uvjete. Hoveyzeh je iz obitelji krstarećih projektila Soumar. Projektil je predstavljen na obrambenoj izložbi u Teheranu 2. veljače 2019. tijekom proslave 40. obljetnice Iranske revolucije. Projektilima će se opskrbiti Zračne svemirske snage Korpusa čuvara islamske revolucije.

Krstareća raketa zemlja-zemlja sposobna je letjeti na malim visinama i ima domet od 1350 km, sa sposobnošću udaranja zemaljskih ciljeva s visokom preciznošću i točnošću.

Razvoj
Hoveyzeh je dio obitelji krstarećih raketa Soumar koja je predstavljena 2015. godine. Prva raketa obitelji bila je Soumar s dometom od 700 km. Tvrdnju osporavaju neki mediji tvrdeći, iz sličnosti projektila s Kh-55 nabavljenim iz Ukrajine 2001. godine, da projektil Soumar ima domet od 2000 do 3000 km. Vjeruje se da je Hoveyzeh ili nadogradnja Soumara ili je razvijen od njega.

Otkriven je i prikazan javnosti 2. veljače 2019. na obrambenoj izložbi u Teheranu kojom se slavila 40. obljetnica Iranske revolucije 1979. godine. Projektil je stavljen u službu i bit će isporučen Zračno-svemirskim snagama Korpusa čuvara islamske revolucije.

Sposobnosti
Projektil je sposoban letjeti na malim visinama s dometom od 1350 km.

Izraelska vojna obavještajna web stranica DEBKAfile navodi da je Iran uspio proizvesti niskoleteće krstareće rakete koje lete do cilja ispod pogleda radara.vZračni radarski sustavi za rano upozoravanje mogu otkriti niskoleteće krstareće projektile s različitom učinkovitošću. Dodatno, bilo koji sustav sposoban detektirati lansiranje ili polijetanje zrakoplova (npr. sateliti za nadzor) može se koristiti za otkrivanje lansiranja rakete, što može dati vremena vojnim snagama da počnu učinkovito nadzirati zrak iz zraka. To se obično radi tijekom aktivnih vojnih angažmana zbog troškova i ograničenog broja zrakoplova.

Operateri
  Iran

Izvori

Iranski navođeni projektili
Krstareće rakete zemlja-zemlja

Hoveyzeh (krstareća raketa)


Svjetska mladež zelenih (engleski: Global Young Greens) međunarodni je politički pomladak (mladež) stranaka zelene politike. Okuplja mlade političare i ekološke aktiviste do 35 godina statosti.

Osnovana je u Nairobiju 2007., kada je potpisana i Međunarodna povelja Zelenih kojom su određeni ustroj i djelovanje Mladeži. Sjedište organizacije nalazi se u glavnom belgijskom gradu Bruxellesu.

Službeno je ustrojena kao neprofitna politička udruga pod zakonima belgijske vlade s međunarodnim djelovanjem.

Glavne značajke SMZ-a (engleska pokrata GYG) su borba za socijalnu pravdu i mir, poštovanje i jednakost svih ljudi bez obzira na vjeru, rasu ili narodnost te ekološki aktivizam i promidžba obnovljive energije. Uz nabrojano, vezuje se i uz feminizam, liberalizaciju i stvaranje jedinstvenog svjetskog tržišta te borbu protiv genetički uzgojene hrane na svjetskoj razini i uz podršku vodećih političkih čelnika.

Vanjske poveznice
 Global Young Greens - službena mrežna mjesta

Okolišni aktivizam

Svjetska mladež zelenih


Ein Blendschutzzaun ist Teil der Straßenausstattung und dient dazu, die Blendung durch entgegenkommende Fahrzeuge im Straßenverkehr zu verringern oder zu verhindern. Eine Blendung kann das Sichtfeld der Fahrzeugführer zum Teil stark einschränken und führt damit zu einer Gefährdung der Verkehrsteilnehmer. Aus diesem Grund wurden bereits in den 1960er Jahren erste Versuche mit Blendschutzzäunen unternommen.

Blendschutzzäune bestehen in der Regel aus Kunststoff-Lamellen, die je nach Erfordernis eine Höhe zwischen 0,60 m und 1,20 m aufweisen. Die Montage erfolgt in kurzen Abständen üblicherweise auf Schutzplanken oder Betonschutzwänden.

Verwendung
Blendschutzzäune werden aus Kostengründen nicht flächendeckend verwendet, sondern nur an Stellen, an denen die Blendgefahr besonders hoch ist, wie durch asymmetrisches Abblendlicht, wenn rechts von der Fahrbahn Gegenverkehr vorhanden ist. Typische Anwendungen sind:

 Mittelstreifen zwischen Richtungsfahrbahnen
 Parallel verlaufende Fahrbahnen, wie bei Autobahnkreuzen und Baustellen
 Parallelführung Schienenweg/Fahrbahn
 Ungünstige Geländeverhältnisse
 Brückenbauwerke
 Stark blendende Lichtquellen neben der Fahrbahn

Normen und Standards
Deutschland
12676-1  DIN EN 12676-1: Blendschutzzäune für Straßen Teil 1: Anforderungen und Eigenschaften
12676-2  DIN EN 12676-2: Blendschutzsysteme für Straßen Teil 2: Prüfverfahren

Österreich
5. Juni 2010 Blendschutz

Schweiz
SN 640 558-1 Blendschutzzäune für Strassen – Teil 1: Anforderungen und Eigenschaften
SN 640 558-2 Blendschutzsysteme für Strassen – Teil 2: Prüfverfahren

Siehe auch
 Blendschutzpflanzung

Straßenausstattung
Zaun (Bauteil)

Blendschutzzaun


phpTransformer ليس مجرد برنامج للمواقع، بل هو مدير برامج. ينتمي إلى مجموعة البرامج الحرة المفتوحة المصدر

ما هو phpTransformer
الكلمة " phpTransformer" عبارة عن دمج كلمتين php وهي لغة البرمجة المعتمدة في التطوير و Transformer أي المتحول، بمعنى أن هذا السكربت من الممكن آن يتحول لإدارة أي محتوى موقع مهما كان نوعه ولغته وحتى شكل تصميمه، والبعض يحب أن يسميه pt فقط كاسم مختصر، وهو ما يميز امتداد جميع صفحاته.

phpTransformer عبارة عن برنامج نظام إدارة المحتوى سهل للمواقع الديناميكية CMS، مع مميزات فعالة ومرونة في التطوير، يعتبر phpTransformer برنامج قوي لإدارة المواقع الصغيرة والمتوسطة وصولا إلى مواقع الشركات الكبيرة والمؤسسات الحكومية وحتى مواقع الشبكات المغلقة.

يتم تنصيبه على جهاز يدعم اللغة php (مثل Apache) وقواعد البيانات (مثل MySql), مع العلم أنه تمت برمجته ليعمل على أي نظام تشغيل مثل Windows, Linux, FreeBSD ببساطة فهو غير متعلق بنظام تشغيل معين، كما أن صفحاته عند تصميها تم التفات إلى مطابقتها المعايير الدولية المعتمدة للغة HTML لذلك فإن الموقع سيعمل على جميع أنواع المستعرضات مثل Internet Explorer, Firefox, opera, safari الخ.

يتم استعمال phpTransformer حول العالم لإدارة محتوى المواقع المختلفة كالمواقع الشخصية، المواقع الإخبارية، المواقع الاجتماعية الخ..

امكانيات phpTransformer
	التجارة الإلكترونية.
	موقع للأعمال الصغيرة.
	نافذة للجرائد والمجلات.
	مواقع للمنظمات الغير ربحية والجمعيات الخيرية.
	تطبيقات حكومية.
	مواقع للمدارس والجامعات والكشافة.
	صفحات شخصية أو عائلية.
	شبكات الإنترنت المتعلّقة بالشركات وشبكة المعلومات المساعدة.
	مواقع التواصل الاجتماعي.

سهولة الاستعمال
لقد تم تصميم phpTransformer للمستخدم النهائي الغير ملم بالبرمجة، فأي شخص يعرف استعمال برامج تحرير النصوص مثل Word ويعرف أساسيات الإنترنت يستطيع إدارة موقع يعمل بواسطة phpTransformer ويستطيع تخصيصه حسب حاجته، يتعب المبرمجون كثيراً لمرة واحدة كي يرتاح المستخدم النهائي طوال فترة الاستعمال.

كيفية عمل phpTransformer
عند تصميم قلب phpTransformer تم الالتفات لأمور أساسية:
	يجب أن يدعم جميع لغات العالم فتم اعتماد الترميز العالمي UTF8.
	تم فصل الكود php عن علامات html لسلاسة تغير تصميم الموقع.
	اعتماد نظام أعضاء ومجموعات وصلاحيات للوصول إلى موارد الموقع.
	إن كنت تريد إضافة لغة فما عليك سوى إضافة ملفات اللغة هذه واعتمادها في موقعك، أما بالنسبة لإدارة محتوى الموقع، أطلق تسميه program(أي برنامج) على كل موضوع في الموقع فهناك program للأخبار مثلا و program آخر للطقس وآخر للصفحات... فعندما تريد إضافة موضوع جديد لموقعك فما عليك سوى إضافة هذا الـبرنامج له دون أي تعديل على سكربت الموقع الحالي.
أما بالنسبة للأقسام الصغيرة التي تظهر على يمين وشمال الموقع فتم تسميتها Blocks فيها يتم إظهار بعض المعلومات كتسجيل الدخول وآخر الأخبار الخ... هذه الـ Blocks يمكن ترتيبها بأي شكل تريده يمين شمال فوق تحت ببساطة جدا.

مزايا خاصة
	دعم عالمي للغات شكلا ومضمونا أي أن المعلومات أيضا يتم ترجمتها لأكثر من لغة وليس فقط شكل الموقع، وعند طلب صفحة معينة بالذات بلغة أخرى يتم إظهار نفس الصفحة باللغة الجديدة دون العودة للصفحة الرئيسية، أيضا phpTransformer حساس للغة بلد الزائر فيمكنه وحده تحديد لغة بلد الزائر ومن ثم إظهار الموقع بلغة هذا البلد.
	تصميم الموقع ديناميكي للغاية، فيمكن تصميم نموذج عام للموقع ولكل برنامج تصميم خاص، أيضا يمكن تخصيص شكل لكل block, أيضا نفس الموقع من الممكن أن يدعم أكثر من شكل وللعضو الحرية في اختيار أحلاها بالنسبة له.
	المدير الآلي لـ phpTransformer يراقب تحركات الزوار ويتصرف حسب تفضيلاتهم بالشكل واللغة والبرنامج الرئيسي للموقع.
	اعتماد سياسة عدم الحذف النهائي للمعلومة، فالمعلومة قيمة جدا عندنا لذلك برمجنا سلة للمحذوفات يمكن منها استرجاع المعلومات المحذوفة.
	 phpTransformer صديق لمحركات البحث من حيث المحتوى والكلمات المفتاحية وامتدادات روابط الموقع.
	إخفاء لاسم ملف دخول المدير وتشفير قوي لكلمات السر مع مراقبة لمحاولات الدخول الفاشلة ونظام مضاد لإغراق الموقع.

الجديد في إصدار بي أتش بي المتحول 1.5

 قلب البرنامج:
الآن بي لتش بي المتحول أسرع 60% أسرع وحتى أكثر ! لانه تم الاستغناء عن تحويل ملفات اللغة من ترميز اللغة الافتراضية إلى الترميز utf-8 الذي يدعمه بي أتش بي المتحول، وتم الاستعاضة عنه بحفظ مباشر لملفات اللغات بصيغة الترميز utf-8 مباشرة. كما تم إنشاء نظام تخزين مؤقت مع ضغط gzip للملفات خاص بالزوار وذلك لتسريع عملية جلب وتحليل الملعومات قبل اظهاره للزائر.
تم تحسين طريقة عرض أرقام الصفحات في حالة البحث ذو النتائج الكبيرة.
تم تحويل شريط الأخبار وبلوك الإحصاءات إلى تقنية الـ Ajax فذلك سيحل مشكلة الصفحات الساكنة من خلال نظام التخزين المؤقت ويجعلها أفضل وأكثر ديناميكية.
تم إنشاء خيار سريع جديد للتسجيل الجديد لحسابات الأعضاء، يسجل فيه المنتسب المعلومات الأساسية فقط.
الأمان، تم استبدال حفظ كلمة السر المشفرة داخل الكوكيز بحفظ رقم آخر جلسة للعضو، هذه العملية أكثر أمنا.
تم تعديل برنامج التنصيب وتم إضافة ثلاث خيارات لاستيراد قاعدة البيانات الافتراضية (فارغة، افتراضية وبلدية) وتم تحسين فهرسة وربط جداول قاعدة البيانات.

 لوحة تحكم المدير:
تم تحسين الشكل وطريقة تسجيل الدخول وحفظ البيانات فيها.
إضافة ايقونة جديدة لترجمة واجهة المستدخم والمدير اونلاين.
إضافة ايقونة جديدة لنظام التخزين المؤقت مع خيارات للتفريغ المتعددة.
إضافة شرح وطلب الدعم الفني المباشرة من لوحة تحكم المدير لتسهيل عملية الدعم.
أصبح للبرامج والبلوكات صورة مصغرى وشرح وكذلك الأمر لاشكال الموقع.
يتم اسيراد ملف data.sql الخاص بالبلوك أو البرنامج عند تفعيله، فليس هناك حاجة بعد الآن للاستيراد اليدوي.
تم إضافة خيار «وقت غير محدد» في كل من بلوك التصويت ونشر شريط الأخبار وبرنامج الأخبار.
 برنامج الصفحات:
إضافة خيار زيادة رابط الصفحة تلقائيا للائحة الرئيسية.

 برنامج الأخبار:
تم إضافة خيار رفع صورة تلقائية مع الخبر.

 برنامج المعرض:
تم إصلاح علة اختيار الكل وقراءة ملفات pdf وإضافة الملفات عند الجزر.

 الأشكال:
تم تحسين كل من الشكلين default و teck وأصبح البرنامج يتسقبل خيار تغيير الشكل عبر عنوان الموقع.

الموقع الرسمي للبرنامج
لتزيل نسخة البرنامج

برمجيات تطوير الويب
مصدر مفتوح

بي إتش بي المتحول


Waltersdorf ist ein Ortsteil der Stadt Weißensee im Landkreis Sömmerda in Thüringen.

Geografie
Waltersdorf liegt östlich von Weißensee im fruchtbaren Ackerbaugebiet des Thüringer Beckens nahe der Unstrut und seiner Niederung. Verkehrsmäßig ist das Dorf an das Umland über Gemeindeverbindungsstraßen angebunden.

Geschichte
Am 13. Februar 1360 wurde das Dorf erstmals urkundlich erwähnt und unter UB DOB Hessen II 4 archiviert. Die Gemeinde geht von 1415 aus. Das Dorf zählte einst zur Komturei Griefstedt. 1788 wütete ein Brand im Dorf. 1810 ergoss sich eine Wasserflut durch den Ort. Waltersdorf gehörte bis 1815  zum kursächsischen Amt Weißensee. Durch die Beschlüsse des Wiener Kongresses kam er zu Preußen und wurde 1816 dem Landkreis Weißensee im Regierungsbezirk Erfurt der Provinz Sachsen zugeteilt, zu dem er bis 1944 gehörte.

Sehenswürdigkeiten
Die Kirche St. Salvator aus dem Jahr 1713 ist die einzige besondere Sehenswürdigkeit des Ortes. 1595 wurde ihr Glockenturm gebaut. Interessant sind auch einige sehr alte Eichen auf dem Friedhof des Ortes.

Weblinks

Einzelnachweise

Geographie (Weißensee, Thüringen)
Ort im Landkreis Sömmerda
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Sömmerda)
Ort an der Unstrut
Ersterwähnung 1360
Gemeindeauflösung 1993

Waltersdorf (Weißensee)


The Family Circus (originally The Family Circle, also Family-Go-Round) is a syndicated comic strip created by cartoonist Bil Keane and, since Keane's death in 2011, is written, inked and rendered (colored) by his son Jeff Keane. The strip generally uses a single captioned panel with a round border, hence the original name of the series, which was changed following objections from the magazine Family Circle. The series debuted on February 29, 1960 and has been in continuous production ever since. According to publisher King Features Syndicate, it is the most widely syndicated cartoon panel in the world, appearing in 1,500 newspapers. Compilations of Family Circus comic strips have sold more than 13 million copies worldwide.

Characters

Family
The central characters of Family Circus are a family whose surname is rarely mentioned (although the cartoon of August 26, 2013, in which Billy refers to "Grandma Keane" and "Grandma Carne" indicates the same surnames as the author's family). The parents, Bil and Thelma (Thel), are modeled after the author and his wife, Thelma Carne Keane. Their four children, Billy, Dolly, Jeffy, and P.J., are fictionalized composites of the Keanes' five children. With the exception of P.J., no characters have aged appreciably during the run of the strip.

Bil (named Steve in the early years of the strip) works in an office, and he is believed to be a cartoonist, most likely based on the writer of the strip because he draws large circles on paper, presumably a cartoon version of the Family Circus. Some panels refer to Bil as a veteran of World War II.

Thel is a college-educated homemaker. The Los Angeles Times ran a feature article on the Thelma character when Keane updated her hairstyle in 1996.

The eldest child is seven-year-old Billy. A recurring theme involves Billy as a substitute cartoonist for a Sunday strip. The strips purportedly drawn by Billy are crudely rendered and reflect his understanding of the world and his sense of humor. The first use of this gag by Keane was in This Week magazine in 1962 in a cartoon titled "Life in Our House" that attributed the childish drawings to his six-year-old son Chris. Keane also modeled Billy after his eldest son Glen, now a prominent Disney animator.

The character of five-year-old Dolly was modeled after Keane's daughter and eldest child Gayle. Dolly was a nickname that Thelma Keane called little girls.

The character of three-year-old Jeffy was named and modeled after Keane's youngest child Jeff.

The comic family's youngest child P.J. (Peter John) was introduced through a series of cartoons about the mother's pregnancy that culminated in the baby's birth on August 1, 1962. P.J. grows to be about one year old and rarely speaks.

Extended family
Bil's mother (Florence, but usually called Grandma) appears regularly in the strip and apparently lives near the family. Bil's father (Al, called Granddad by the kids and Bil) is dead but occasionally appears in the strip as a spirit or watching from heaven. Bil's father (as a spirit) plays a prominent role in the TV special A Family Circus Christmas. Al died after the launch of the feature. However, in the November 25, 2012 strip, it was indicated that he had died before Jeffy was born, although the character Al was featured in strips prior to Granddad's death.

Thel's parents are both alive but apparently live several hundred miles away in a rural area. Strips have mentioned them living in Iowa, but one 2007 strip mentioned Florida. The family occasionally visits them for a vacation.

Pets
The family pets are two dogs—a Labrador named Barfy and a shaggy-haired mutt named Sam, a stray that the children brought home on January 26, 1970—and an orange tabby cat named Kittycat.

Other characters
 Morrie is a playmate of Billy, and the only recurring black character in the strip. Keane created the character in 1967 as a tribute to his close friend Morrie Turner, creator of Wee Pals.
 Mr. Horton is Bil's boss.

Location
The Family Circus takes place in Scottsdale, Arizona. They often visit a popular ice cream parlor named the Sugar Bowl (based on a real restaurant of the same name that features many strips signed by Keane), and Jeffy once went to St. Joseph's Hospital for a tonsillectomy. Thel was seen playing tennis with a racket marked "Scottsdale Racket", and Bil mentioned moving up to B class at Scottsdale Racket Club in a 1984 strip. Also, a sign for Paradise Valley, where Bil Keane lived the latter part of his life, is seen in one 1976 strip. Sometimes the family is depicted enjoying snow at their home in the strip, but Scottsdale receives very little snow in the winter. Bil Keane commented that he took aspects of his boyhood in Pennsylvania, such as snow, and added them to the strip.

Themes

Religion
One distinguishing characteristic of the Family Circus is the frequent use of Christian imagery and themes, ranging from generic references to God to Jeffy daydreaming about Jesus at the grocery store. Keane states that the religious content reflects his own upbringing and family traditions. Keane was Roman Catholic, and in past cartoons the children have been shown attending Catholic schools with sisters as teachers and attending Catholic church services, much as Keane did in his childhood years at St. William Parish in Philadelphia. Keane was a frequent contributor to his high school newspaper The Good News at Northeast Catholic High School for Boys in Philadelphia, where he graduated in 1940. Some of his comics with scenes in Billy's bedroom depict a pennant reading "NC" on the wall, a tribute to his alma mater and his Catholic education.

Billy the Substitute Cartoonist
Sometimes Keane's strips would have crude drawings purportedly done by "Billy, Age 7". Some of "Billy's" drawings would be explaining vocabulary, only he does not understand the right word, such as confusing "hysterical" with "historical" or defining "acquire" as "a group of singers in church." The "Billy" drawings would often show a more detailed drawing of Keane's, such as Billy crying over losing a game to his father, and then the next strip saying "This is what really happened, by Billy," showing the crude drawing of Billy winning and an annoyed Bil Keane retorting, "No more games, I gotta draw Sunday's cartoon!" One series of strip for the dailies in 1990 had the father away on a business trip while "Billy" explains a multitude of childish reasons for his father's absence, such as alien abduction or having been baked into a witch's pie. The story arc ended with a drawing showing the father back at home and the kids asking about such preposterous happenings to his befuddlement.

Dotted lines
One of the best-known features of Keane's work is the dotted-line comics, showing the characters' paths through the neighborhood or house with a thick dotted line. The earliest appearance of the dotted line was on April 8, 1962 (an undotted path had first appeared on February 25). This concept has been parodied by other comic strips, including Pearls Before Swine, For Better or For Worse, FoxTrot, Calvin and Hobbes, Garfield, Liō, Marvin and xkcd. In an interview, Jeff Keane, who now produces the strip, described how he creates the line by drawing one continuous black line and then breaking it into segments with white. The dotted line has taken different formats, such as when the family took a vacation to San Francisco and were shown in a dotted line down famous Lombard Street ("the crookedest street in the world"), or Jeffy and his grandfather taking a walk in the park, with Jeffy running around wildly, indicated by an uneven dotted line, with his grandfather's path as a straight dotted line. Other strips would show the dotted line with captions,.

Gremlins
In April 1975, Keane introduced an invisible gremlin named "Not Me" who watches while the children try to shift blame for a misdeed by saying, "Not me." Additional gremlins named "Ida Know" (in September 1975), "Nobody," "O. Yeah!" and "Just B. Cause" were introduced in later years. Although it is clear that the parents do not accept the existence of the gremlins, they did include them as members of the family, perhaps tongue-in-cheek, when being interviewed by a member of the U.S. Census Bureau. Another time when Thel was sick of hearing about the gremlins from the kids ("Who's been rummaging in Gramma's purse?" "Not me!"), she asked her mother-in-law if she had ever dealt with such absurdity, causing Florence to remark, "Well, I'm sure that he has been around at least since I was a little girl," in which there is a flashback to Florence's childhood with her father demanding to know, "Who scratched my new Glenn Miller record?," with little Florence firmly stating, "Not me!" and the "Not Me" entity smugly standing by.

Grown children
One theme that Keane tried occasionally was to picture the children as adults, or what might come of it. One time when Billy had been asked by Thelma not to leave the house until he finished his homework, she told him, "One day when you are grown up you will thank me for this!," causing Billy to imagine the absurdity of himself as a fully grown man visiting his elderly mother just to thank her for telling him that as a child. Other adult ideas included the parents telling Jeffy not to be shy when they invited friends to the house, and then he is pictured 25 years later as an outgoing late-night talk-show host akin to Jay Leno. Another example showed P.J. not wishing to be introduced to the toddler daughter of family friends, only to show 30 years later that both are now grown and are celebrating their wedding day. Yet another had Thel telling Billy that she cannot clean his messes for his whole life, then imagining a fully grown Billy as a businessman running a chain of "High Hat Hotels" and an aged, weary Thel working as one of the maids.

Family car
For the first 25 years, the family car was a station wagon, first based on Keane's own 1961 Buick. In 1985, a year after the introduction of the Plymouth Voyager and the Dodge Caravan, the family appears in a series of cartoons trading the station wagon for a new minivan (when the salesman assures Mom and Dad that "Lee Iacocca stands behind every vehicle we sell," the children look behind the van to see if Iacocca is there). The family's minivan resembles Dodge/Plymouth twins and includes the Chrysler corporate pentastar logo on its hood. The children enjoy showing the new van to their friends: "And it has a sliding door, like an elevator." Early strips also showed the family in a small convertible, a caricature based on Keane's Sunbeam Rapier.

Format

Daily strip
The daily strip consists of a single captioned panel with a round border. The panel is occasionally split in two halves. One unusual practice in the series is the occasional use of both speech balloons within the picture and captions outside the circle. The daily strip does not generally follow a weekly story arc, with the exception of family vacations.

Sunday strip
The format of the Sunday strip varies considerably from week to week, although there are several well-known recurring themes. One recurring theme is a single picture surrounded by multiple speech balloons, representing the children's response to a given scenario, although the speaker of any given speech balloon is never explicitly shown (this format began on May 30, 1965).

Other media

Book collections
There are 89 compilations of Family Circus cartoons. For a full list of book titles, see Family Circus collections.

Television
The Family Circus characters appeared in animated form in three television holiday specials, all broadcast on NBC:
A Special Valentine with the Family Circus (1978),
A Family Circus Christmas (1979),
A Family Circus Easter (1982).The Easter special featured jazz musician Dizzy Gillespie as the Easter Bunny. This special is a musical and features Dolly singing "Hey There, Easter Bunny".

Feature film
In October 2010, 20th Century Fox and Walden Media announced that they had acquired the film rights for a live-action feature film based on the Family Circus cartoon. Nichole Millard and Kathryn Price have been hired to adapt the comic strip as a live-action project.

Video game
An educational video game was released for home computers in 1992. Called Our House featuring the Family Circus (a.k.a. Now and Then), the game compares life in modern times to those when the parents, grandparents and other ancestors of the comic were young.

Parodies
The Family Circus has been widely satirized in film, television, and other daily comic strips. In an interview with The Washington Post, Keane said that he was flattered and believed that such parody "...is a compliment to the popularity of the feature..." The official Family Circus website contains a sampling of syndicated comic strips from other authors which parody his characters.

Some newspaper comic strips have devoted entire storylines using Family Circus characters. In 1994, the surreal Zippy the Pinhead comic strip made multiple references to the Family Circus, including an extended series during which the titular character, a pinhead, sought "Th' Way" to enlightenment from Bil, Thel, Billy, and Jeffy. Bil Keane was credited as "guest cartoonist" on these strips, drawing the characters exactly as they appear in their own strip, but in Zippy's world as drawn by Zippy creator Bill Griffith. Griffith described the Family Circus as "the last remaining folk art strip." Griffith said, "It's supposed to be the epitome of squareness, but it turns the corner into a hip zone."

For the 1997 April Fools' Day comic strip switcheroo, Dilbert creator Scott Adams swapped cartoons with Keane; and Stephan Pastis drew a series in which Family Circus "invaded" Pearls Before Swine in 2007. Pastis, who had a close relationship with Bil and Jeff Keane, created numerous parodies of Family Circus "because it was an icon."

The Dysfunctional Family Circus was a satire website which paired Keane's illustrations with user-submitted captions. Keane claimed to have found the site funny at first. However, disapproving feedback from his readership, coupled with the website's use of double entendre and vulgarity, prompted Keane to request that the site be discontinued.

The webcomic Jersey Circus is a mashup of artwork from The Family Circus and dialogue from the reality show Jersey Shore. It juxtaposes the innocent artwork of the comic with the often adult dialogue from the show to parody both media phenomena.

The 1999 novel The Funnies, by J. Robert Lennon, centered around a dysfunctional family whose late patriarch drew a cartoon similar to The Family Circus. Lennon later said, although there was a "resemblance", he did not "know anything about Bil Keane and made up my characters from scratch."

The cartoon has been the subject of gags on many television sitcoms including episodes of Pinky and the Brain, Mystery Science Theater 3000, The Simpsons, Friends, Drawn Together, Robot Chicken, Mad, an episode of Family Guy ("Dog Gone") and the 1999 movie Go.

In the Diary of a Wimpy Kid book and film series, the main character, Greg Heffley and his dad share a common dislike for the comic strip, Lil' Cutie, which Greg claims it's "for the lameness of a Family Circus knockoff comic."

Some Pearls Before Swine strips include appearances by the Family Circus characters or parodic Family Circus strips. In one series of strips, Rat is captured by Family Circus fans after poking fun at the Family Circus. In the week of June 27, 2005, Stephan Pastis portrayed the cartoon Keane family inviting Osama bin Laden into their house. Bin Laden is captured by the police while following Billy's dotted lines, and the whole family is imprisoned at Guantanamo Bay for harboring a terrorist.

The 2016 graphic novel The Fun Family by Benjamin Frisch tells the dark story of the family of the creator of a Family Circus-like strip.

References

External links

 The Family Circus Official Homepage
 The Family Circus at King Features
 The Family Circus at Don Markstein's Toonopedia. Archived from the original on June 27, 2016.
 Bil Keane Cartoons 1954–1966 at Syracuse University (primary source material)

1960 comics debuts
American comics characters
American comic strips
Arizona in fiction
Comic strips set in the United States
Comics about married people
Comics about children
Christian comics
Fictional characters from Arizona
Fictional families
Gag cartoon comics
Gag-a-day comics

The Family Circus


Msuata, monotipski biljni rod iz porodice glavočika, smješten u podtribus Centrapalinae. Jedina je vrsta kongoanski endem M. buettneri.

Izvori

Vernonieae

Msuata


Libertatea Bruteanu (n.  1873, Moinești – d. 1969) a fost o învățătoare, prozatoare și publicistă română.

Originea
Libertatea Bruteanu  a fost fiica unui medic din Moinești, aceasta fiind pasionată de artă și de literatură.

Căsătorie
Libertatea Bruteanu s-a căsătorit cu jurnalistul băcăuan Eugen Vaian, la data de 18 decembrie 1892, la Paris.Aceasta a locuit timp de câțiva ani, împreună cu soțul său, în Elveția și Franța.După moartea soțului său  care, din cauza condițiilor grele de viață și a tuberculozei în stadiu avansat de care suferea, s-a aruncat în fața trenului ce făcea legătura între Paris și Azincourt, la data de 26 august 1897, Libertatea Bruteanu a mai trăit încă 72 de ani.

Activitate literară
Libertatea Bruteanu a devenit scriitoare, utilizând câteva pseudonime, precum Libertatea , Libertas și Vântură Lume.Totuși, pseudonimul pe care l-a folosit cu consecvență pentru semnarea lucrărilor sale a fost Laura Vampa.Libertatea Bruteanu și-a asumat pseudonimul Laura Vampa după ce s-a căsătorit cu Eugen Vaian, având în vedere că aceasta manifesta o atracție față de literatură și presă.În timpul șederii lor la București, Libertatea Bruteanu și soțul său au scos o nouă publicație, intitulată "Săptămâna ilustrată".

Lucrări publicate
După moartea soțului său, Eugen Vaian, Libertatea Bruteanu a revenit definitiv în țară, unde a desfășurat o activitate literară până în 1993. A publicat lucrările:
 "Cronici feminine", Editura Tip. "Clemența", București, 1905
 "Din lumea celor mici: scrieri pentru copii și tineret", Editura "Librăriei Școalelor" C. Sfetea, București
 "La noi în sat! Teatru de copii cu cântece și danțuri naționale", București, 1916
 "Ce mai învățăm la școală? Oropsiții", București, 1924
 "Răducu și Nușa la țară"

De asemenea, Libertatea Bruteanu, utilizând pseudonimul Laura Vampa, a tradus în română "Madame Bovary"(1893).
Libertatea Bruteanu, utilizând pseudonimul Laura Vampa, a fost redactor al cotidianului politic și literar "Țara", care a apărut în 10 mai 1945, la București, sub conducerea lui P.D. Christodulo. Alături de aceasta, redactori au mai fost Panait Macri, Paul Scorțeanu, Eugen Vaian și Cincinat Pavelescu. Laura Vampa a mai participat în calitate de redactor, alături de D. Marinescu-Marion, și la publicarea gazetei literare săptămânale "Teatru, muzică, modă".

Note

Bibliografie
  Marian Petcu, Istoria jurnalismului din România în date. Enciclopedie cronologică, Editura Polirom, Iași, 2012

Vezi și
 Listă de personalități feminine ale României

Nașteri în 1873
Decese în 1969
Învățători și profesori români
Prozatori români
Publiciști români
Oameni din Moinești

Libertatea Bruteanu


وادي اللواء أو وادي اللوا يقع في محافظة السويداء في سوريا وهو وادي ومسيل مائي ينحدر من اعالي جبال محافظة السويداء ( جبل العرب ) ويسير شمالا ويمر في عدد من البلدات والقرى، ويتكون الوادي من ذوبان الثلوج من القمم الجبلية، وقد اقيم عدد من السدود في طريق جريان الوادي وتشكلت البحيرات مثل بحيرة سد الطيبة وبحيرة سد الغيضة وكذلك مشروع بحيرة سد شهبا .

 T . S . W

أودية
أودية سوريا
محافظة السويداء

وادي اللواء


Rescate de sangre es una película argentina dirigida por Francisco Mugica sobre guion de Rodolfo M. Taboada que se estrenó el 16 de septiembre de 1952 y que tuvo como protagonistas a Ricardo Galache, José María Gutiérrez, José Ruzzo, Jorge Salcedo y Julia Sandoval.

Sinopsis
La historia de un hombre que trata de construir una acequia en Mendoza en 1818 luego de casarse con una esclava para liberarla.

Reparto
 Ricardo Galache
 José María Gutiérrez
 José Ruzzo
 Jorge Salcedo
 Julia Sandoval
 Aída Carrión
 Luis Bertolini
 Miguel Falsa
 Andrés Areco
 Carlitos Puebla

Comentarios
El crítico King escribió: «Firme realización …Mugica tiene frecuentes aciertos …apoyado en un buen trazado relato de Rodolfo M. Taboada. Una magnífica fotografía de Andrés Martorell»; en tanto que para Noticias Gráficas el director «conduce el magro relato de la anécdota, apoyándolo en la descripción del paisaje».

Premio
La Academia de Artes y Ciencias Cinematográficas de la Argentina le otorgó el premio Cóndor Académico al mejor argumento original de 1952 a Rodolfo M. Taboada.

Referencias

Enlaces externos
 Información sobre Rescate de sangre en el sitio del cine nacional

Academia de Artes y Ciencias Cinematográficas de la Argentina
Películas de Film Andes
Películas en blanco y negro de Argentina

Rescate de sangre


An Hierochloe davidsei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Richard Walter Pohl. An Hierochloe davidsei in nahilalakip ha genus nga Hierochloe, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hierochloe

Hierochloe davidsei


محمد بن الحسن بن محمد بن الكريم الكاتب البغدادي (توفي 1239م) هو مؤلف عربي من العصر العباسي لم يصل عنه سوى كتاب من المطبخ العربي القديم؛ هو كتاب الطبيخ. أنهى كتابته بالعشر الأخير من ذي الحجة 623 للهجرة، أي عام 1226م.

انظر أيضا

 ابن سيار الوراق.
 كتاب الطبيخ (البغدادي).
 كتاب الطبيخ لابن سيار

مراجع

أدب عربي
أشخاص من الدولة العباسية القرن 13
ثقافة الدولة العباسية
سنة الولادة غير معروفة
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة
كتاب عراقيون
كتاب عرب في القرن 13
كتاب من بغداد
مطبخ عربي
مؤلفو كتب طهي
وفيات 1239

محمد بن حسن البغدادي


Sigma Nu () is an undergraduate college fraternity founded at the Virginia Military Institute in 1869. Since its founding, Sigma Nu has chartered more than 279 chapters across the United States and Canada and has initiated more than 235,000 members. It is part of the Lexington Triad, a trio of national fraternities that were founded at colleges in Lexington, Virginia.

The fraternity's values are summarized by the principles of love, honor, and truth. Because of its military heritage, Sigma Nu retains many military trappings in its chapter ranks and traditions, and places importance on the concept of personal honor. The fraternity's mission statement is:
 To develop ethical leaders inspired by the principles of Love, Honor, and Truth.
 To foster the personal growth of each man's mind, heart, and character.
 To perpetuate lifelong friendships and commitment to the Fraternity.

History

The fraternity was founded by James Frank Hopkins, Greenfield Quarles and James McIlvaine Riley shortly after Hopkins witnessed what he considered a hazing ritual by upperclassmen at the Virginia Military Institute.

James Frank Hopkins, Greenfield Quarles, and James McIlvaine Riley enrolled at the Virginia Military Institute in 1866. Hopkins entered the institute at the age of 21 and was, at the time, one of the oldest cadets entering the institute. Both Hopkins and Quarles had served in the American Civil War as Confederate soldiers.

At this time, many secret societies were being formed on the VMI campus. In Hopkins' third year at VMI, he joined the Masonic Lodge in Lexington. The masons inspired him to create a similar organization at VMI. Hopkins shared his ideas with Quarles and Riley, and in October 1868, the three came together on a limestone rock on the edge of the VMI parade ground to form the Legion of Honor. The three founders would go on to bring others into the Legion of Honor over the rest of the year. On January 1, 1869, the founders, along with the rest of the members of the Legion of Honor, held their first official meeting as Sigma Nu. The fraternity's existence remained secret until the founders publicly announced their new society on January 1, 1869.

Hopkins designed the fraternity's badge, which stands mostly unchanged from its original form. The badge was introduced in the spring of 1869.  Early members, Edward Arthur and Linton Buck, both wrote the original Constitution and Law, respectively. Some conflict arose because Arthur had been a member of the Honduras Emigrant Society and had included some influences from that organization in the constitution. Buck felt these influences should be removed. His revision became the first Law of Sigma Nu. This first chapter of Sigma Nu chose as its motto nulli secundus, a Latin phrase meaning "second to none."

There were many efforts in the beginning years to establish chapters at other schools. By 1883, Alpha chapter chartered eleven additional chapters, of which only three survived. One of the many factors was the anti-fraternity sentiment during this time. Kappa chapter was established in 1881 at North Georgia College & State University, giving the fraternity an important member, John Alexander Howard. Howard suggested that the fraternity drop the use of Roman numerals for chapter designation in favor of using a Greek letter designation. He is also responsible for the creation of The Delta, Sigma Nu's fraternity magazine which was first published in April 1883. The name The Delta originated from the location of the three active chapters of Sigma Nu forming a Delta.

Howard's editorials in The Delta inspired Isaac P. Robison, founder of Lambda chapter, to propose a convention for the national fraternity. On July 10, 1884, Sigma Nu's first convention was held in the Maxwell House Hotel in Nashville, Tennessee. The first national headquarters for the fraternity was established in Indianapolis in 1915. It relocated to Lexington, Virginia in 1958. Additional wings were added to the headquarters building in 1969 and 1994 for Sigma Nu's 100th and 125th anniversaries.

In 1909, Sigma Nu was a founding member of the North American Interfraternity Conference.

Symbols and traditions
Sigma Nu's colors are black, white, and gold. Its flower is the white rose, specifically the wild English 'Floribunda. Its song is "The White Star of Sigma Nu".

Its gold badge was designed by Hopkins, one of the fraternity's founders. It has a round center with a golden coiled serpent on a black enamel background. From the center are five arms that feature a pair of crossed swords and a single letter on a background of white enamel; the letters collectively spell the Greek letters . Its pledge pin looks like the center of the member's badge.

Chapters

Sigma Nu has some 160 active chapters in colleges and universities throughout the United States and Canada.

Membership

Since the founding of Sigma Nu, it has initiated over 235,000 members.

Activities
The fraternity sponsors various programming including ethical leadership development through its LEAD program and philanthropic events through its Helping Hand Initiative.  It recruits new members using its Values Based Recruitment method.

College of Chapters
The Sigma Nu College of Chapters is a three-day training program held annually. College of Chapters is designed for collegiate chapter Commanders, and the program emphasizes chapter management, leadership, core competencies, and networking. The curriculum focuses on best practices and is presented by fraternity staff, alumni volunteers, and advisers.

LEAD
The LEAD (Leadership, Ethics, Achievement, Development) Program is designed to be a four-year educational and development curriculum for its collegiate members. In 1988, Sigma Nu created the LEAD Program. Since its launch in 1988 the Program has been updated twice, once in 1997 and again in 2008. The 2008 updates included the online version of the LEAD Program that currently exists today. The program trains candidates in general life skills, with an emphasis on alcohol use disorder awareness.

Awards
Sigma Nu has several awards that are presented to chapters. The Rock Chapter Award is the highest award a Sigma Nu chapter can receive. The LEAD Chapter of the Year award is for the LEAD program. The Gallaher Cup is awarded to the chapter with the highest GPA.

Following is a list of chapters that have Sigma Nu Awards.

Philanthropy
In 1945, William Yates (University of Pennsylvania) inspired the formation of the "Sigma Nu Inc., Educational Foundation". Its name was changed to the "Sigma Nu Educational Foundation, Inc." The foundation assists collegiate members with financial aid supplements, and the fraternity in the development of a leadership program.

Governance structure

Grand Chapter
The Grand Chapter of Sigma Nu is a four-day legislative convention where representatives of the fraternity's collegiate and alumni chapters and grand officers meet to determine new legislation and operational direction of the Fraternity for the next biennium. The Grand Chapter meets every two years. The Grand Chapter body is composed of two voting representatives from each collegiate chapter of Sigma Nu Fraternity. Laws are discussed and voted on by the collegiate representatives in  Robert's Rules of Order style business meeting conducted by the national regent of the fraternity.

The Law
The Law gave the fraternity and is a three-part document, including the fraternity's constitution, statutes, and trial code. It sets membership requirements, standards of conduct, and the framework for the operation of all entities of the fraternity, including collegiate chapters. The Law is designed to allow for autonomy and self-governance in collegiate chapters. It may be amended by the Grand Chapter to accommodate changing needs of Sigma Nu's membership. The first edition of the Law was formally adopted at Sigma Nu's first convention in 1884.

High Council
The High Council serves as the board of directors of Sigma Nu Fraternity, Inc. and is elected by the Grand Chapter. It serves as the governing arm of the general fraternity during the period between Grand Chapters. Governance of the High Council is relegated to those duties especially prescribed by The Law. In cases where The Law prescribes no special duty, the High Council shall act on those situations through interpretation of The Law. There are five roles on the High Council: the regent, who acts as the national president and chairman of the board of Sigma Nu for a term of two years; the regent-elect, the grand treasurer; the vice-regents, appointed members of the board; and the collegiate grand councilmen, who serve as collegiate representatives to the High Council.

Scandals and controversies

 The fraternity began debating allowing non-white and Jewish members shortly after the Supreme Court of the United States desegregated schools in 1954. In 1964, following a failed civil rights amendment to the Sigma Nu's constitution, the Dartmouth College chapter seceded from the fraternity in protest. The organization did not allow non-white members until the late 1960s. The Dartmouth chapter rejoined in 1983.
 Actor Jon Hamm, a member of the Upsilon chapter, was arrested for participating in a violent hazing in November 1990 during which pledge Mark Sanders was beaten with a paddle and a broom, led by Hamm around the fraternity house with the claw of a hammer beneath his genitals, and had his clothes set on fire. The chapter closed and Hamm completed the terms of a deferred adjudication; his charges were dismissed in 1995.
 In 2004, nine members at Fresno State University were arrested for kidnapping after playing a prank on their vice president. Other students witnessed the prank and called the police because they thought it was a real abduction.
 In 2010, a fraternity member at Arizona State University stabbed a fellow member when he tried to throw him into a pool.
 Sigma Nu suspended all chapter events at University of North Carolina Wilmington after a fight broke out at a party it hosted in February 2014, resulting in an East Carolina University student driving with a US Marine on his hood. The driver hit a tree, killing the Marine, and was arrested for DWI and felony death by vehicle.
 In October 2015, during a party held at the Sigma Nu fraternity house at Penn State University, a 19-year-old college student from New York City (later identified as John Mateer) was assaulted by another party-goer after revealing that he was gay. Photographs of the incident were posted on Twitter and gained widespread media attention. Mateer's assailant was later identified by State College Police as 18-year-old Matthew Chandlee who was not a member of the fraternity. The case was most notable for starting a national conversation surrounding hate crime legislation, as Pennsylvania does not protect members of the LGBT community under their hate crime laws.In 2015, Sigma Nu suspended its chapter at Old Dominion University pending an investigation after they placed banners with slogans like "Rowdy and Fun, Hope Your Baby Girl is Ready for a Good Time..." and the story went viral.
 In August 2016, a Sigma Nu member at Texas A&M University died of an illegal drug overdose in the fraternity house. Six members were arrested for possession and distribution of illegal drugs on campus such as cocaine, meth, LSD, MDMA, marijuana, heroin, and ecstasy. In October 2017, the deceased member's father, Eugene Gridnev, instituted a wrongful death suit against the fraternity itself, as well as several of the members present during his son's death.
 In October 2016, Sigma Nu suspended its chapter at University of Nevada, Reno when a freshman pledge fell down the stairs and died after a night of excessive drinking in the fraternity house.
 In October 2021, the fraternity at University of Southern California was suspended following allegations of sexual assault against at least seven women.

References

External links

 Sigma Nu National Website
 The Digital Delta

Student organizations established in 1869
North American Interfraternity Conference
Student societies in the United States
Lexington triad
1869 establishments in Virginia

Sigma Nu


Klingsor se poate referi la:

Personaje ficționale:
 Klingsor (alternativ Klingsohr, Clinschor, Klingesor,  Klinsor von Ungerlant), vrăjitor din literatura medievală germană, echivalentul lui Merlin din literatura medievală engleză
 Klingsor, vrăjitor din opera Parsifal a lui Richard Wagner
 Klingsor, pictor și protagonist al nuvelei "Ultima vară a lui Klingsor" a lui Hermann Hesse
 Klingsor, om de știință nazist în romanul În căutarea lui Klingsor (En busca de Klingsor) al lui Jorge Volpi.

Persoane:
 Tristan Klingsor (1874-1966), poet francez

Altele:
 9511 Klingsor, un asteroid din centura principală
 Klingsor, o revistă culturală de limba germană care a apărut la Brașov în perioada 1924-1939

Klingsor (dezambiguizare)


ماكودة إحدى بلديات دائرة ماكودة التابعة لولاية تيزي وزو.

شخصيات
 أرزقي لوني

مواضيع ذات صلة
 بلديات ولاية تيزي وزو
 دوائر ولاية تيزي وزو

مصادر

 التقسيم الإداري لولاية  ولاية تيزي وزو

ماكودة

ماكودة