Christian Borrisholt Steen (født 1977 i Hirtshals) er en dansk samfundsdebattør og foredragsholder. Christian Borrisholt Steen var medlem af Det Etiske Råd i perioden 2012-2018.

Christian Borrisholt Steen var kandidat til regionsrådsvalget 2021 i Region Nordjylland for Venstre, hvor han opnåede 1.088 personlige stemmer, hvilket ikke var nok til at blive valgt.

Baggrund og uddannelse
Christian Borrisholt Steen  er opvokset i et indremissionsk miljø i Vendsyssel.

Han er uddannet cand.mag. i samfundsfag og psykologi fra Aalborg Universitet i 2003 og har en master i etik og værdier i organisationer fra Aarhus Universitet i 2012. Han har siden 2017 været ansat som seniorkonsulent hos Videncenter for God Arbejdslyst, der er en del af Kristelig Fagbevægelse (Krifa).

Virke som samfundsdebattør
Christian Borrisholt Steen har gjort sig bemærket i offentligheden ved at have skrevet læserbreve i blandt andet Kristeligt Dagblad og Nordjyske Stiftstidende. Han er også forfatter til bogen Ordet er frit – 30 klummer om menneskesyn, etik og værdier.

Christian Borrisholt Steen blev kendt udenfor det kristne miljø, da han i 2019 kritiserede shoppingcentret Rødovre Centrum for at fjerne en Michael Jackson-figur fordi ca. 15 kunder følte sig stødt over figuren. Det skete efter premieren på filmen Leaving Neverland hvor to mænd fortæller at de som drenge blev seksuelt misbrugt af Michael Jackson.

"At blive krænket betyder at blive ydmyget i al offentlighed, skadet eller at få overtrådt ens almindelige sociale og moralske normer. Det er jo ikke tilfældet her", udtalte han og fortsatte: "Når man tillader, at nogen bliver krænket over det, er man med til at bagatellisere mere alvorlige problemer som for eksempel racisme og sexisme".  Snakken om krænkelse i Rødovre kom knap to måneder efter, at en underviser på CBS i København følte sig krænket over, at der på et møde blev sunget "Den danske sang er en ung blond pige".

Christian Borrisholt Steen har ideologisk set bekendt sig til personalismen, idet han er kritisk overfor den liberale grundide om individets selvbestemmelsesret, som den er formuleret af de klassiske liberale ideteoretikere. Han har bl.a. skrevet: "For mig kan personalismen med dens betoning af menneskets grundlæggende behov for relationer, værdighed og engagement netop være med til at pege på nogle alternative svar på nogle af de mange etiske spørgsmål, hvor vores menneskesyn for mig at se i særlig grad er udfordret og hvor jeg oplever, at den liberale tanke om selvbestemmelsesret og tanken om den størst mulige lykke for flest mulige ikke leverer et tilstrækkeligt svar".

Han har uddybet det således i en artikel: "Den personalistiske forståelse af værdighed, hvor hvert enkelt menneskes værdighed er forbundet med menneskehedens værdighed, finder vi også en variant af i Jesu gyldne regel om at gøre mod andre, som du ønsker, de skal gøre imod dig. For mig er alle mennesker skabt i Guds billede. Det enkelte menneskes værdighed er således givet hver enkelt af os på forhånd. Det vil sige, at den enkeltes værdighed er uafhængig af vore handlinger og præstationer, uafhængig af sygdomme og skavanker og uafhængig af moralske brist, fejl og dumheder."

Christian Borrisholt Steen har argumenteret imod juridisk kønsskifte. Han har udtalt følgende om emnet: "Det er en symbolsk handling, og det er jo den der socialkonstruktivistiske strømning, der også ligger i det. Og så betyder biologi noget i forhold til, hvilke relationer vi har til hinanden, og hvordan vi ser os selv".

Christian Borrisholt Steen har desuden udtalt sig imod tvungen organdonation og aktiv dødshjælp.

Referencer

Eksterne henvisninger

Debattører fra Danmark
Personer fra Hirtshals
Alumni fra Aalborg Universitet
Alumni fra Aarhus Universitet

Christian Borrisholt Steen


Na História da Mesoamérica, o período conhecido como lítico (ou, alternativamente, paleoamerindios) é a era no esquema da cronologia mesoamericana que se inicia com as primeiras indicações de habitação humana dentro da região mesoamericana, e continua até o início do desenvolvimento da agricultura e de outros traços proto-civilizatórios. O término deste período pode ser atribuída a aproximadamente 9.000 AP (há diferenças de opinião entre fontes que reconhecem a classificação), e a transição para o Período arcaico que se sucede não é bem definida.

Seu ponto de partida é uma questão para alguma disputa, assim como a questão mais geral de quando a habitação humana nas Américas foi alcançada pela primeira vez. É aceito por um número significativo de pesquisadores que o povoamento das Américas havia ocorrido há cerca de 11.200 anos.

História

Migração
A opinião científica sobre a antiguidade humana na Mesoamérica tem refletido tendências maiores na conceituação da antiguidade humana no hemisfério ocidental em geral. Dentro desse tema fundamental, o estabelecimento de locais que demonstram a antiguidade humana na Mesoamérica tem se centrado na associação de restos mortais e artefatos com estratos geológicos (contexto) e na confiabilidade da datação dos restos e estratos (metodologias).

No início do século XX, acreditava-se que os humanos eram imigrantes pós-glaciais muito recentes no hemisfério ocidental. Embora se acreditasse que existisse entre 20.000 e 60.000 anos de tempo pós-glacial em que tal imigração poderia ter ocorrido sobre a ponte terrestre de Bering, a antiguidade da presença humana no hemisfério ocidental foi popularmente fixada em cerca de 5.000 AP ("antes do presente", ou 3000 a.C.).

William Henry Holmes e Ales Hrdlicka lideraram esta escola de pensamento. As descobertas do Sítio Folsom e da Cultura Clóvis entre 1920 e 1930 revisaram o prazo mínimo para a ocupação inicial do Novo Mundo. Os líticos de Folsom datam de 10.000 - 11.000 AP, e os líticos  Clovis datam de 12.000 - 12.500 AP, permitindo uma data de imigração original de cerca de 14.000 AP.

Período lítico
Evidências de ocupação humana na Mesoamérica consistentes com a data de ocupação original de 14.000 AP foram apresentadas, debatidas e aceitas. Pontas de projeteis foram encontradas ao norte da Mesoamérica nos estados de Sonora e Durango, bem como no centro do México, com a prova de uma caçada aos mamutes sendo descoberta em Santa Isabel Iztapan. Artefatos ósseos da idade do Pleistoceno foram encontrados em Los Reyes La Paz. A presença humana durante este período foi ainda mais documentada por achados cranianos em Peña, Xico, Tepexpan, Santa Maria Astahuacan e San Vicente Chicoloapan. Uma variedade de métodos foram utilizados para determinar a antiguidade dos restos cranianos, incluindo análise óssea química (testes de nitrogênio e flúor), análise geológica (estratigráfico, carbono-14 e testes de composição de cinzas vulcânicas), associação contextual com restos faunais e associação contextual com artefatos líticos datados pela hidratação obsidiana.

O máximo de 14.000 AP data de imigração, no entanto, foi contestado. Foram feitas reivindicações para a presença humana no período de 20.000-30.000 BP no Meadowcroft Rock Shelter da Pensilvânia e no Deserto de Yuha, na Califórnia, bem como em locais na América do Sul, América Central e Mesoamérica.

Um artefato ósseo de Tequixquiac pode vir de um horizonte de ponta pre-projétil. Evidências de Tlapacoya sugerem ocupação humana datando de 23.000 AP.  Valsequillo tem cinco locais que parecem datar de pelo menos 20.000 BP. Com base em evidências crescentes de uma antiguidade anterior para a presença humana no hemisfério ocidental, em 1976 Irving Rouse e Richard MacNeish publicaram independentemente propostas revisando os estágios do lítio do hemisfério ocidental, permitindo a ocupação humana tão cedo quanto 30.000 BP e deixando em aberto a possibilidade de uma inicial ainda mais cedo chegada.

Períodos e estágios em arqueologia

Período lítico na Mesoamérica


The 1976 Quebec general election was held on November 15, 1976 to elect members to National Assembly of the Province of Quebec, Canada.  It was one of the most significant elections in Quebec history, rivalled only by the 1960 general election, and caused major repercussions in the rest of Canada. The Parti Québécois, led by René Lévesque, defeated the incumbent Quebec Liberal Party, led by Premier Robert Bourassa.

The Parti Québécois's campaign focused on providing good government, in  contrast the many scandals that had plagued the Liberals since 1973, The PQ's stated goal of achieving independence for Quebec from Canada was portrayed as only secondary, but the election of a sovereigntist government in Quebec caused great upset in the rest of Canada and led to extensive discussions about reforming the Canadian Confederation and finding ways of accommodating Quebec.

The Parti Québécois used its term in office to introduce numerous bills to implement its agenda. The first bill introduced in the new session of the National Assembly was legislation to confirm French as the sole official language of Quebec, and to implement measures to make this a social reality. The legislative number of this bill, "Bill One," was intended to signify the importance of the bill for the new government.  The bill was withdrawn and significantly altered, however, and was eventually re-introduced as "Bill 101" (or la Loi 101 in French), also known as the Charter of the French Language. With some modifications, the Charter of the French Language remains in effect today and has shaped modern Quebec society in far-reaching ways.

The 1976 election also set the stage for the 1980 Quebec referendum on the PQ's proposal for political independence in an economic union with the rest of Canada called sovereignty-association. The proposal was soundly defeated in the referendum.

Bourassa had called the election after only three years, well before the maximum possible term of five years. It is possible that he may have counted on a boost from his successful rescue of the 1976 Summer Olympics in Montreal after cost overruns and construction delays by the Montreal municipal government of Mayor Jean Drapeau. If so, he badly miscalculated. He not only lost the election, but was resoundingly defeated in his own riding by a PQ challenger. Bourassa resigned as Liberal leader, and his political career appeared to be over. He left Quebec and took up teaching positions in the United States and Europe. However, he later made a remarkable comeback in the 1985 general election.

The once-powerful Union Nationale made a modest comeback after being evicted from the legislature three years earlier. It won 11 seats under Rodrigue Biron and, for the first time, won significant support from some anglophone voters. An anglophone UN member, William Shaw was elected to the National Assembly. However, this proved to be the party's last hurrah. Successive floor-crossings, retirements, and resignations reduced the UN to only five members during the term. The party lost all of those remaining seats five years later, never to return; it would continue to exist nominally until 1989.

Campaign
The Liberals and péquistes both fielded full slates. The Unionists and the créditistes decided not to nominate candidates in Beauce-Sud, in order to clear the way for the pénépiste Fabien Roy to hold the riding. The Unionists did not have a candidate in Outremont. Otherwise, all other constituencies experienced at least four-way contests.

The election also saw the emergence of two other political groups. The Democratic Alliance, led by Nick Auf der Maur, ran 13 candidates in the anglophone areas of the Island of Montreal, while the Parti national populaire (founded by Fabien Roy and Jérôme Choquette) had 36 candidates provincewide but ran a less-organized campaign. The PNP had attempted to merge with the UN earlier in August,  but the effort was called off  in September because of a falling-out between Choquette and the UN leader Rodrigue Biron.

Results

|-
! colspan=2 rowspan=2 | Political party
! rowspan=2 | Party leader
! colspan=4 | MPPs
! colspan=4 | Votes
|-
! Candidates
!1973
!1976
!±
!#
! ±
!%
! ± (pp)

|style="text-align:left;"|René Lévesque
| 110  || 6  || 71  || 65  || 1,390,351  || 492,542  || 41.37% || 11.15

|style="text-align:left;"|Robert Bourassa
| 110  || 102  || 26  || 76 || 1,135,056  || 488,678 || 33.78% || 20.87

|style="text-align:left;"|Rodrigue Biron
| 108  || – || 11  || 11  || 611,666  || 465,457  || 18.20% || 13.28

|style="text-align:left;"|Camil Samson
| 109  || 2  || 1  || 1 || 155,451  || 139,255 || 4.63% || 5.29

|style="text-align:left;"|Jérôme Choquette
| 36  || – || 1  || 1  || 31,043  || 31,043  || 0.92% || New

|style="text-align:left;"|Nick Auf der Maur
| 13  || – || – || – || 17,762  || 17,762  || 0.53% || New

|  || 22  || – || – || – || 12,984  || 6,023  || 0.39% || 0.16
-RMS coalition
|style="text-align:left;"|Henri-François Gautrin
| 21  || – || – || – || 3,080  || 3,080  || 0.09% || New

|style="text-align:left;"|Sam Walsh
| 14  || – || – || – || 1,776  || 1,612  || 0.05% || 0.04

|style="text-align:left;"|
| 12  || – || – || – || 1,249  || 1,249  || 0.04% || New

|style="text-align:left;"|
| 1  || – || – || – || 88  || 88  || – || New
|-
! colspan="3" style="text-align:left;" | Total
|556||108
! " colspan="2"|110
! " colspan="2"|3,360,506
! " colspan="2"| 100.00%
|-
| colspan="7" style="text-align:left;" | Rejected ballots
| 70,446
| 15,686
| colspan="2"|
|-
| colspan="7" style="text-align:left;" | Voter turnout
| 3,430,952
| 405,214
| 85.27
| 4.89
|-
| colspan="7" style="text-align:left;" | Registered electors
| 4,023,743
| 259,132
| colspan="2"|
|}

Synopsis of results

 = open seat
 = turnout is above provincial average
 = winning candidate was in previous Legislature
 = incumbent had switched allegiance
 = previously incumbent in another riding
 = not incumbent; was previously elected to the Legislature
 = incumbency arose from byelection gain
 = other incumbents renominated
 = previously an MP in the House of Commons of Canada
 = multiple candidates

MPPs elected by region and riding
Party designations are as follows:

 Gaspésie–Îles-de-la-Madeleine and Bas-Saint-Laurent

 Côte-Nord and Saguenay–Lac-Saint-Jean

 Capitale-Nationale

 Mauricie

 Chaudière-Appalaches and Centre-du-Québec

 Estrie

 Montérégie

 Montreal East

 Montreal West

 Laval

 Laurentides

 Lanaudière

 Outaouais

 Abitibi-Témiscamingue and Nord-du-Québec

Analysis

See also
 List of Quebec premiers
 Politics of Quebec
 Timeline of Quebec history
 List of Quebec political parties
 31st National Assembly of Quebec

External links
 CBC TV video clip
 Results by party (total votes and seats won)
 Results for all ridings

References

Quebec general election
Elections in Quebec
General election
Quebec general election

1976 Quebec general election


Kollektivet BumZen, også kaldet BumZen, på Nørrebro i København er siden 1986 kendt som kollektiv og undergrundsscene for forskellige venstreradikale grupper. Den 25. januar 1986 blev to sammenhængende huse i Baldersgade 20-22 på Nørrebro besat, hvor der blev etableret kollektiver. Huset, også kaldet BumZen, er det eneste besatte hus, der senere blev legaliseret. En fond købte huset og beboerne satte det selv i stand. Det fungerer i dag som ungdomskollektiv. Huset blev ransaget af politiet, som brugte tåregas i forbindelse med urolighederne i marts 2007 i forlængelse af rydningen af Ungdomshuset på Jagtvej 69.

Historie
Den 25. januar 1986 blev to sammenhængende huse i Baldersgade 20-22 på Nørrebro besat, hvor der blev etableret kollektivet BumZen. En fond købte huset af Arne Barnesen for omkring en million kroner. Pengene kom fra donationer bl.a. Himmelblå-Fonden med Kim Larsen i spidsen, som har en fortid som slumstormer, som havde sin gang i det slumstormede hus Sofiegården og havde øvelokale, hvor rock-bandet Gasolin' blev dannet i slutningen af 1960'erne, donerede 500.000 kr. og Lise Plum, som var gift med Niels Munk Plum tidl. modstandsmand, der selv var aktiv på venstrefløjen og medlem af VS, gav 400.000 kr. til fonden, resten blev betalt af de unge selv.

Kilder

Eksterne henvisninger

Københavns historie
Nørrebro
Uroligheder i København
Ungdomskultur
Etableret i 1986
Begivenheder i 2007
Autonome grupper og tilholdssteder i Danmark
Anarkisme

BumZen


Memrise este un instrument de învățare online cu cursuri create de comunitatea sa. Cursurile sale sunt utilizate în principal pentru a preda limba, dar sunt utilizate și pentru alte discipline academice și non-academice, inclusiv știință, muzică, istorie, filozofie și cultura populară. Memrise foloseste Flashcards augmentate cu mnemonice (cunoscut în cadrul serviciului ca "MEMS") - parțial colectate prin efectul crowdsourcing- și spațierea pentru a spori viteza și ușurința de învățare.

Originile și dezvoltarea

Memrise a fost fondat de Ed Cooke, un Mare Maestru de memorie, și Greg Detre, un neurolog Princeton specializat în știința memorie și uitare. Site-ul lansat în versiune beta privat după ce a câștigat Princeton Antreprenoriatul Club competiției 2009 TigerLaunch. [3] La 01 octombrie 2012, 100 de utilizatori au fost lăsați să se înscrie pentru a testa o versiune non-beta a site-ului numit Memrise 1.0. Din luna mai 2013, o aplicație Memrise a fost disponibilă pentru descărcare de pe App Store (iOS) și Google Play. [4]

Premii

În iulie 2010, Memrise a fost numit ca fiind unul dintre câștigătorii concursului Londra Mini-Seedcamp. [5] În noiembrie 2010, site-ul a fost numit ca fiind unul dintre finaliști pentru 2010 TechCrunch Europas start-up al anului. [6] În martie 2011, a fost selectat ca unul dintre start-up TechStars Boston. [7]

Premiul Memrise
În noiembrie 2014, Memrise a creat Premiul Memrise în parteneriat cu University College din Londra. Premiul Memrise provoacă oameni pentru a crea cea mai puternică metoda de memorare a informațiilor noi, cu un premiu de 10.000 $ și co-autor într-un articol care urmează să fie împărtășit cu comunitatea științifică și de afaceri. [8]

Controversă

La sfârșitul lunii septembrie 2012, clasamentul de pe site, a fost suspendat temporar din cauza "înșelăciunii extinse". Utilizatorii specifici au fost roboții și mecanismele non-intensive, cum ar fi cursurile de memorie celebritate foto, pentru a obține scoruri atipice, care nu au fost reflectorizant de învățare actuale. Ca răspuns, administratorii au stabilit un nou clasament după revizuirea lacunelor de notare. [9]

Presa

În 2011, Memrise a fost revizuit de AOL Daily Finance, [10] MIT Technology Review, [11] MSNBC [12] și Gizmodo. [13]

Legături externe
Memrise  site web
Site-uri web educaționale
Mnemotehnică

Memrise


Perth dans le Perthshire était un Burgh royal qui a élu un Commissaire au Parlement d'Écosse et à la Convention des États.

Après les Actes d'Union de 1707, Perth, Cupar, Dundee, Forfar et St Andrews ont formé le district de Perth, envoyant un membre à la Chambre des communes de Grande-Bretagne.

Liste des commissaires de burgh

 1661–63: John Paterson de Benchillis
 1665 convention, 1667 convention, 1669–74: Patrick Threipland de Fingask, marchand, provost
 1678 convention: Patrick Hay, marchand, provost
 1681–82, 1685–86: John Glass, provost
 1689 convention, 1689–1701: Robert Smith, ancien bailli
 1702–07: Alexander Robertson de Craig

Références

Articles connexes
 Liste des circonscriptions au Parlement d'Écosse au moment de l'Union
 Perth (circonscription du Parlement écossais)

Circonscription du Parlement d'Écosse (jusqu'en 1707)
Politique dans le Perth and Kinross

Perth (circonscription du Parlement d'Écosse)


João Victor "J. V." Horto (* 29. September 1990 in Londrina) ist ein ehemaliger brasilianischer Automobilrennfahrer.

Karriere
Horto begann seine Motorsportkarriere im Kartsport, in dem er bis 2008 aktiv war. 2009 wechselte er in den Formelsport und trat in Nordamerika an. Er nahm für das Team Apex an der amerikanischen Formel BMW teil. Mit einem zweiten Platz als bestes Resultat beendete er die Saison auf dem siebten Gesamtrang. Intern unterlag er seinem Teamkollegen James Kovacic, der Fünfter wurde. 2010 trat Horto für das Team Apex in der Star Mazda Series an. Er beendete vier Rennen auf dem Podium und wurde Gesamtsiebter. Intern wurde er von seinem Teamkollegen Jorge Goncalvez, der den vierten Platz belegte, geschlagen. 2011 bestritt Horto seine zweite Star-Mazda-Saison für Juncos Racing. In der Saison gelang ihm sein erster Sieg und er verbesserte sich auf den vierten Meisterschaftsplatz. Er war in der Saison der beste Pilot seines Teams.

2012 wechselte Horto in die Indy Lights, wo er auch für Juncos Racing an den Start ging. Er wurde allerdings nur bei drei Rennen eingesetzt. Dabei erzielte er einmal die schnellste Rennrunde. Mit zwei siebten Plätzen als beste Resultate wurde er 15. im Gesamtklassement.

Statistik

Karrierestationen
 2009: Amerikanische Formel BMW (Platz 7)
 2010: Star Mazda Series (Platz 7)
 2011: Star Mazda Series (Platz 4)
 2012: Indy Lights (Platz 15)

Weblinks
 Karrierestatistik von J. V. Horto (englisch)

Einzelnachweise

Rennfahrer (Brasilien)
Brasilianer
Geboren 1990
Mann

J. V. Horto


مقبس 563  وهو مقبس صممته شركة إي أم دي ليستخدم كمقبس منخفض الطاقة للحواسيب المحمولة ولوحدات المعالجة المركزية من نوع آثلون إكس بي أم. وهو يستخدم نوع خاص من شبكة إبر مصفوفة صغيرة التي تحتوي على 563 إبرة. يوجد بعض الحواسيب المكتبية تستخدم هذا مقبس, وإن شركة بي سي تشبس (PCChips) كانت من الشركات التي تبيع لوحات أم تحوي هذا المقبس و وحدة معالجة مركزية و مبرد مطابقين له في منظومة واحدة.

مقابس وحدة المعالجة المركزية

مقبس 563


A Copa do Mundo FIFA Sub-20 de 2023 foi a vigésima terceira edição do torneio internacional bienal disputado por seleções nacionais para jogadores com até 20 anos de idade.

Incialmente seria realizado na Indonésia em 2021, mas devido a pandemia de COVID-19 a competição foi cancelada e a Indonésia recebeu o direito de sediar em 2023 após decisão em 24 de dezembro de 2020. No entanto, a FIFA retirou o país asiático como sede em 29 de março de 2023 em meio a protestos contra a participação de Israel. Em 17 de abril de 2023, a FIFA anunciou a Argentina como nova sede do torneio.

O Uruguai conquistou o seu primeiro título na categoria ao vencer a Itália na final por 1–0.

Qualificação
Um total de 24 equipes participam da competição. Além do país-sede, outras 23 seleções se classificaram em seis competições continentais distintas.

República Dominicana e Israel fizeram sua estreia na competição. Esta foi a primeira qualificação da República Dominicana para um torneio da FIFA. Tendo se classificado para a Copa do Mundo FIFA de 1970 por meio da qualificação asiática, este foi o primeiro torneio da FIFA em que Israel se classificou como representante europeu.

A Argentina se classificou para o torneio como país-sede no lugar da Indonésia, embora originalmente não tenha conseguido se classificar pelo Campeonato Sul-Americano Sub-20.

Sedes
La Plata, Mendoza, San Juan e Santiago del Estero foram as quatro cidades que sediaram o torneio.

Arbitragem
Esta é a lista de árbitros e assistentes que atuaram no torneio:

Sorteio
O sorteio dos grupos foi realizado em 21 de abril, na sede da FIFA, em Zurique, na Suíça.

As 24 equipes foram divididas em seis grupos de quatro equipes, com a anfitriã automaticamente classificada para o Pote 1 e colocada na primeira posição do Grupo A, enquanto as equipes restantes foram classificadas em seus respectivos potes com base em seus resultados nas últimas cinco edições da Copa do Mundo Sub-20 (torneios mais recentes com maior peso), com pontos de bônus concedidos aos campeões das confederações.

O sorteio começou com as equipes do Pote 1 sorteadas primeiro, com os times dos Pote 2, 3 e 4 precisando pular grupos, se necessário, para evitar confronto geográfico e não haver grupos com duas seleções de uma mesma confederação.

Elencos
Jogadores nascidos entre 1º de janeiro de 2003 e 31 de dezembro de 2007 estavam elegíveis para competir no torneio.

Cada equipe deveria nomear um elenco preliminar de 22 a 50 jogadores. Do elenco preliminar, a equipe nomeou um elenco final de 21 jogadores (três dos quais devem ser goleiros) até o prazo da FIFA. Os jogadores do plantel final poderiam ser substituídos por um jogador do plantel preliminar devido a lesão grave ou doença até 24 horas antes do início do primeiro jogo na competição.

Fase de grupos
Os dois primeiros colocados de cada grupo e os quatro melhores terceiros colocados avançaram para as oitavas de final.

Critérios de desempate
As classificações das equipes em cada grupo são determinadas da seguinte forma (artigo 17.7 do regulamento):

Se duas ou mais equipes ficarem igualadas com base nos três critérios acima, suas classificações são determinadas por:

Grupo A

Grupo B

Grupo C

Grupo D

Grupo E

Grupo F

Melhores terceiros classificados
As melhores quatro seleções terceiro colocadas nos grupos também avançam para as oitavas de final.

Fase final
Na fase final, se a partida terminasse empatada ao final dos 90 minutos do tempo normal de jogo, seria disputada a prorrogação (dois tempos de 15 minutos cada). Se ainda houvesse empate após a prorrogação, a partida seria decidida na disputa por pênaltis para determinar o vencedor.

Nas oitavas de final, os quatro terceiros colocados enfrentaram os vencedores dos grupos A, B, C e D. Os confrontos específicos envolvendo os terceiros colocados dependem de quais deles se classifiquem para as oitavas de final:

Esquema

Oitavas de final

Quartas de final

Semifinais

Disputa pelo terceiro lugar

Final

Premiação

Os seguintes prêmios individuais foram atribuídos após a conclusão do torneio:

Estatísticas

Artilharia
 7 gols (1)
  Cesare Casadei

 5 gols (1)
  Marcos Leonardo

 4 gols (2)

  Óscar Manuel Cortés
  Justin Cuero

 3 gols (7)

  Alejo Véliz
  Tomás Ángel
  Alan Virginius
  Anan Khalaili
  Lee Seung-won
  Anderson Duarte
  Cade Cowell

 2 gols (21)

  Luka Romero
  Andrey Santos
  Jean Pedroso
  Matheus Martins
  Yáser Asprilla
  Alan Minda
  Cristhoper Zambrano
  José Klinger
  Alfie Devine
  Adama Bojang
  Dor Turgeman
  Omer Senior
  Tommaso Baldanzi
  Choi Seok-hyeon
  Lee Young-jun
  Máté Szolgai
  Timotej Jambor
  Mahmoud Ghorbel
  Franco González
  Matías Abaldo
  Shakhzodjon Nematjonov

 1 gol (66)

  Brian Aguirre
  Gino Infantino
  Ignacio Maestro Puch
  Máximo Perrone
  Valentín Carboni
  Giovane
  Marlon Gomes
  Marquinhos
  Matheus Nascimento
  Sávio
  Gustavo Puerta
  Jhojan Torres
  Edison Azcona
  Kendry Páez
  Sebastián González
  Tommy Chamba
  Bashir Humphreys
  Darko Gyabi
  Dane Scarlett
  Félix Nzouango
  Wilson Odobert
  Mamin Sanyang
  David Ochoa
  Isaac Castillo
  Marco Aceituno
  Odín Ramos
  Hamza Shibli
  Ran Binyamin
  Roy Navi
  Francesco Pio Esposito
  Giuseppe Ambrosino
  Matteo Prati
  Simone Pafundi
  Isa Sakamoto
  Kuryu Matsuki
  Riku Yamane
  Bae Joon-ho
  Kim Yong-hak
  Park Seung-ho
  Ibrahim Muhammad
  Jude Sunday
  Rilwanu Sarki
  Salim Fago Lawal
  Samson Lawal
  Jay Herdman
  Benjamin Wallace
  Norman Garbett
  Mamadou Lamine Camara
  Pape Demba Diop
  Adam Gaži
  Artur Gajdoš
  Chaïm El Djebali
  Youssef Snana
  Alan Matturro
  Andrés Ferrari
  Luciano Rodríguez
  Caleb Wiley
  Diego Luna
  Jonathan Gómez
  Justin Che
  Niko Tsakiris
  Owen Wolff
  Rokas Pukštas
  Abbosbek Fayzullaev
  Makhmudjon Makhamadjonov
  Sherzod Esanov

 Gols contra (5)

  Guillermo de Peña (para a Nigéria)
  Tanguy Zoukrou (para Gâmbia)
  Hussein Hassan (para o Uruguai)
  Babacar N'Diaye (para Israel)
  Joshua Wynder (para o Uruguai)

Maiores públicos

Ligações externas

Copa do Mundo FIFA Sub-20
Eventos esportivos sediados na Argentina
2023 no futebol

Copa do Mundo FIFA Sub-20 de 2023


Didn't They Do Well is a short-lived BBC television quiz show presented by Bruce Forsyth that ran from 15 January to 18 March 2004. It consisted of archive television clips, many of which were from previous quiz show episodes, in which modern day contestants were shown a question and then asked to answer it. Its title was one of Forsyth's catchphrases when hosting The Generation Game in the 1970s and again in the 1990s.

List of quizmasters shown
Magnus Magnusson
Bob Monkhouse
Bob Mortimer
Jeremy Paxman
Vic Reeves
Anne Robinson
Jimmy Tarbuck

External links

BBC television game shows
2000s British game shows
2004 British television series debuts
2004 British television series endings

Didn't They Do Well


Popržena Gora je naseljeno mjesto u općini Kakanj, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

Povijest

Do 1981. zvala se Gora Janjićka, a prije toga Gora.

Stanovništvo

1991.

Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 343

 Muslimani - 261
 Srbi - 80
 ostali, neopredijeljeni i nepoznato - 2

2013.

Nacionalni sastav stanovništva 2013. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 176

 Bošnjaci - 176

Izvori

Naselja u Zeničko-dobojskoj županiji
Kakanj

Popržena Gora


An Dendrobium lomatochilum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gunnar Seidenfaden. An Dendrobium lomatochilum in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Vietnam. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium lomatochilum


Sameinuð malón- og metýlmalónþvagsýring (e. "Combined malonic and methylmalonic aciduria, CMAMMA"), einnig kölluð sameinaður malón- og metýlmalónblóðsúr er arfgengur efnaskiptasjúkdómur (e. "metabolic disease") sem einkennist af auknu magni malónsýru og metýlmalónsýru. Sumir vísindamenn hafa lagt fram þá tilgátu að CMAMMA gæti verið ein algengasta tegund metýlmalónískra blóðsúra og hugsanlega einn algengasti meðfæddi misbrestur efnaskipta. Sökum ótíðra greininga er sjúkdómurinn oft ekki uppgötvaður.

Einkenni og ummerki
Klínískar svipgerðir CMAMMA eru afar misleitar og eru allt frá einkennalausum, vægum til alvarlegra einkenna. Undirliggjandi lífeðlismeinafræði þess er ekki þekkt. Greint hefur verið frá eftirfarandi einkennum:

 efnaskiptablóðsýring
 dá
 blóðsykursfall
 flog
 meltingarfærasjúkdómar
 seinkun á þroska
 taltöf
 misbrestur á að dafna
 geðsjúkdómar
 minnisvandamál
 vitræn hnignun
 heilakvilli
 hjartavöðvakvilli
 útlitsfælniseinkenni

Þegar fyrstu einkennin koma fram í æsku eru þau líklegri til að vera millistig efnaskiptasjúkdóma, en hjá fullorðnum eru þau venjulega taugafræðileg einkenni.

Orsök
Hægt er að skipta CMAMMA eftir orsökum í tvo aðskilda arfgenga kvilla: annar er skortur á hvatberaensíminu acyl-CoA í tengiensímaætt 3, kóðað af ACSF3 geninu (OMIM#614265); hinn kvillinn er skortur á malónýl-CoA dekarboxýlasa sem er kóðað af MLYCD geninu (OMIM#248360).

Greining
Sökum fjölbreyttra klínískra einkenna og þeirri staðreynd að sjúkdómurinn kemst oft í gegnum nýburaskimanir ógreindur er talið að CMAMMA sé vanviðurkennt einkenni.

Nýburaskimanir
Þar sem CMAMMA af völdum ACSF3 leiðir ekki til uppsöfnunar metýlmalónýl-CoA, malónýl-CoA eða própíónýl-CoA, né heldur sjást frávik í acýlkarnitínsniði, er CMAMMA ekki greint með hefðbundnum blóðskimunum nýbura.

Sérstakt tilfelli er Quebec-hérað sem, auk blóðprufunnar, skimar einnig þvag á 21. degi eftir fæðingu með Nýburablóð- og þvagskimunaráætlun Quebec. Þetta gerir Quebec hérað áhugavert til CMAMMA rannsókna, þar sem þar er eini sjúklingahópurinn í heiminum án valbjögunar (e. "selection bias").

Hlutfall malónsýru og metýlmalónsýru
Með því að reikna út hlutfall malónsýru/metýlmalónsýru í blóðvökva er hægt að greina CMAMMA með skýrum hætti frá hefðbundnum metýlmalónískum blóðsúr. Þetta á bæði við um þá sem sýna svörun við B12 vítamíni og þá sem ekki svara meðferð með metýlmalóníska blóðsúra. Ekki hentar að nota malónsýrugildi og metýlmalónsýrugildi úr þvagi til að reikna út þetta hlutfall.

Í tilfellum CMAMMA vegna ACSF3 er stig metýlmalónsýru hærra en stig malónsýru. Aftur á móti á hið gagnstæða við um CMAMMA vegna skorts á malónýl-CoA dekarboxýlasa.

Erfðafræðileg próf
Hægt er að greina CMAMMA með greiningu á ACSF3 og MLYCD genunum. Framlengd skimun á smitberum meðan á frjósemismeðferð stendur getur einnig borið kennsl á stökkbreytingar í ACSF3 geninu.

Tilvísanir

Efnaskiptasjúkdómar

Sameinuð malón- og metýlmalónþvagsýring


Sterlingkrise
 1931: siehe Goldstandard#Die Sterlingkrise (1931)
 1976: siehe Pfund Sterling

Siehe auch:
 Im Juni 1972 kam es zu einer Pfundkrise, in deren Rahmen die britische Regierung aus der Währungsschlange ausschied und dazu überging, den Kurs des Pfund frei floaten zu lassen.

 Schwarzer Mittwoch – eine Spekulation gegen das Britische Pfund im September 1992. Sie zwang Großbritannien, am 16. September 1992 aus dem Europäischen Währungssystem (EWS) auszuscheiden.

Sterlingkrise


Cupa Ligii 2016-2017 a fost cea de-a cincea și ultima ediție a Cupei Ligii. Ea a debutat pe 9 august 2016 și s-a încheiat pe 20 mai 2017.

Meciurile s-au desfășurat într-o singură manșă, iar semifinalele în dublă manșă. Astra Giurgiu și Steaua București, pentru ca au terminat pe primele locuri în ultima ediție de campionat, au intrat direct în sferturile de finală.

Aceasta a fost ultima ediție de Cupă a Ligii înainte de desființarea acesteia în vara anului 2017 din cauza mai multor plângeri ale cluburilor din Liga I, care acuzau că această competiție încarcă inutil calendarul unui sezon.

Programul competiției
 Optimi de finală: 10-11 august 2016
 Sferturi de finală: 7-8 septembrie 2016
 Semifinale tur: 21-22 decembrie 2016
 Semifinale retur: 1-2 martie 2017
 Finala: 20 mai 2017

Competiție

Optimi de finală
Meciurile din faza optimilor de finală s-au desfășurat în perioada 10-11 august 2016.

Sferturi de finală
Meciurile din faza sferturilor de finală s-au desfășurat în perioada 7-8 septembrie 2016.

Semifinale
Meciurile din faza sferturilor de finală s-au desfășurat în perioada 21-22 decembrie 2016 și 1-2 martie 2017.

Finala
Finala s-a desfășurat pe 20 mai 2017.

Golgheteri

Referințe

Cupa Ligii
2016 în fotbal
2017 în fotbal
2016 în România
2017 în România

Cupa Ligii 2016-2017


El Jadran es un buque escuela con propulsión mixta mediante velas y un motor de combustión interna construido para la Armada del Reino de Yugoslavia y propiedad de la Armada de Montenegro. Fue construido en el astilleros [H. C. Stülcken Sohn]] de Hamburgo, donde fue botado el . La construcción, tuvo un coste de : 8 407 030 dinares, o su equivalente de 622 743 Reich Mark, y fue financiado en parte por la organización Jadranska Guard  y en parte por un préstamo de las cantidades reservadas para reparaciones de la armada.

El buque
El Jadran es una goleta-bergantín con un desplazamiento de 776 toneladas, y una eslora de 60 m. Su manga alcanza los 8,90 m, y su calado medio es de 4,05 m, El palo mayor, tiene una altura de 39,1 m, y su cubierta una superficie total de 93,3 m². La longitud total de los cables, es de 11 kilómetros. El motor principal es un "Burmaister-Alpha" que desarrolla 353 kN, y le permiten alcanzar una velocidad máxima de 10,4 nudos. Dispone de tres cabinas individuales, dos dobles, tres para cuatro personas, un sollado para doce y otro para treinta.

Historial

El 16 de julio de 1933, a las 10:00, el buque arribó a Tivat, y fue asignado en la Armada Real de Yugoslavia el 19 de agosto de 1933, aunque la ceremonia de alta, que incluía salvas de cañón, tuvo que aguardar hasta el 6 de septiembre en Split. La ceremonia, que duró tres días, contó con representantes políticos y militares de todo el país. El buque se unió a la flota del Adriático, el 25 de junio de 1934. El buque, cruzó el Mediterráneo varias veces en esos años, y el Atlántico en tres ocasiones.

Durante la invasión alemana de Yugoslavia en abril de 1941, el buque tenía su base en Kotor. Desde el buque, se comandaba la defensa submarina y la defensa del sector sur de la base naval. No se pudo completar la tripulación, debido a los requerimientos de otras unidades de la flota yugoslava, por lo que no fue posible hacerse a la mar.

A pesar de los bombardeos aéreos, la tripulación permaneció a bordo, disparando incluso contra los aviones enemigos en vuelo rasante, hasta que el 17 de abril, fue hundido el destructor Zagreb. Tras rendirse, la Regia Marina, lo usó como buque escuela con el nuevo nombre de Marco Polo. Tras la rendición de Italia en 1943, el buque quedó abandonado en Venecia , su equipo, fue saqueado, y al final de la contienda, era utilizado como puente en uno de los canales venecianos.

A petición del gobierno de la República Federal Socialista de Yugoslavia, el buque fue devuelto a Tivat. Las tareas de restauración comenzaron el 21 de abril de 1947 en Sava Kovačević, y finalizaron el 17 de diciembre de 1948. El buque, empezó a formar parte de la escuela naval Vojnopomorskog en Divulje , Croacia.

Entre 1956 y 1957, se realizaron reparaciones generales y reconstrucción en Tivat. El buque, fue desmantelado e inventariado por completo, se desmontó la cubierta, se instalaron nuevos equipos, velas y mástiles. Diez años después, el buque volvió a ser nuevamente reconstruido en el arsenal de Tivat.

El Jadran navegó hasta Barcelona en 2008 como parte de un evento organizado por la Unión Internacional para la Conservación de la Naturaleza, el World Conservation Congress de 2008. Navegó junto a otros 20 veleros y dos buques de investigación.

Referencias
 Školski brod Jadran 1933-2003 Boško Antić, Ejército de Montenegro

Enlaces externos

Buques de guerra de Montenegro
Buques de guerra del Reino de Yugoslavia
Buques de guerra de la República Federal Socialista de Yugoslavia
Buques de guerra de la República Federal de Yugoslavia
Buques escuela de la Regia Marina
Buques escuela

Jadran (1931)


Yandra Barreto Ferreira (Aracaju, 25 de abril de 1994), mais conhecida como Yandra de André, é uma advogada e política brasileira filiada ao União Brasil (UNIÃO). Em 2022, Yandra foi eleita deputada federal por Sergipe.

Biografia
Advogada com atuação em Direito político, é filha do ex-deputado federal por Sergipe, ex-Secretário da Casa Civil na administração Wilson Witzel e prefeito de Pirambu por dois mandatos, André Moura. Sua carreira política foi impulsionada pela atuação do pai, de quem lembrou o mandato como deputado federal e tomou o nome para sua própria candidatura. Sua mãe, Lara Moura (PSC), é a atual prefeita de Japabatuba e seu avô Reinaldo Moura, ex-deputado estadual, também foi político.

Nas eleições de 2022 foi eleita como deputada Federal por Sergipe, pelo partido União Brasil, com 131.471 votos, a mais votada no estado. Ao lado da Delegada Katarina (PSD), se tornou a primeira mulher eleita em representação de seu estado para a Câmara dos Deputados.

Referências

Nascidos em 1994
Deputados federais do Brasil por Sergipe
Membros do União Brasil
Membros do Podemos (Brasil)
Membros do Partido Social Cristão
Naturais de Aracaju
Mulheres de Sergipe na política

Yandra de André


زاركوس (Ζάρκος) هي مدينة في تريكالا في مقاطعة فوريا إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1257 نسمة.

المراجع

مدن اليونان

زاركو


Store Torskefjorden (nordsamisk: Stuorra Dorskavuotna) er en fjordarm af Laksefjorden i Lebesby kommune i Troms og Finnmark   fylke i Norge. Fjorden går 5,5 km mod sydøst til Haug i enden af fjorden.

Fjorden har indløb mellem Store Torskefjordklubben i nord og Lille Torskefjordklubben i syd. Syd for Lille Torskefjordklubben ligger Lille Torskefjorden. Gården Hamna ligger på sydsiden af fjorden og lige øst for Hamna smalner fjorden kraftig ind til et sund der  bliver kaldt Straumen. I den indre del af fjorden ligger gårdene Eidet, Moen og Haug på sydsiden. Fjorden er 51 meter på det dybeste, lige nord for Hamna.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Troms og Finnmark
Lebesby

Store Torskefjorden


European Deaf Sport Organization (EDSO), europska je športska organizacija gluhih. Osnovana je u Antibesu, u Francuskoj, 7. srpnja 1983. godine. Za prvoga predsjednika organizacije izabran je Hendrik J. de Haas (Nizozemska). EDSO organizira europska športska prvenstva i međunarodne turnire za gluhe i nagluhe u ljetnim i zimskim športovima. Četrdeset europskih zemalja imaju članstvo u EDSO.

Izvori

Vanjske poveznice
 EDSO, službene stranice
 old EDSO, stare stranice

Međunarodne športske organizacije
Šport osoba s invaliditetom

EDSO


السياسة الكويتية أو الوضع السياسي في الكويت تعتبر دولة الكويت بحسب الدستور الكويتي إمارة وراثية يحكمها أمير من ذرية الشيخ مبارك الصباح وهي تتبع نظام برلماني دستوري ملكي. يعتبر الأمير السلطة الأعلى في الحكومة الكويتية. كما يدعو الدستور الكويتي - الذي أقر في 11 نوفمبر 1962- إلى انتخابات عامة لمجلس أحادي وهو مجلس الأمة الكويتي.

السلطات العامة

السلطة التنفيذية

الأمير

لدى الأمير سلطات مقرة في الدستور منذ عام 1962، ويعين الأمير رئيس مجلس الوزراء ويستطيع أن يحل مجلس الأمة الكويتي وسن القوانين وإعادة القوانين إلى مجلس الأمة الكويتي لكي تناقش مرة أخرى وتعيين القادة العسكريين، ووفقا للدستور الكويتي فإن ذات الأمير مصونة لاتمس.

وبعد وفاة أي أمير، تنتقل السلطات إلى ولي العهد، وبعدها يقوم الأمير الجديد بتعيين ولي عهد، ويجب بأن تتم الموافقة عليه من قبل الأغلبية في مجلس الأمة الكويتي، وإذا فشل ولي العهد الجديد في أن يفوز بثقة مجلس الأمة الكويتي فإن الأمير يقوم بترشيح ثلاثة أفراد من ذرية مبارك الصباح ويبايع مجلس الأمة الكويتي احدهم ليكون ولي العهد الجديد.

الحكومة

يعطي الدستور الحق للأمير بتعيين رئيس لمجلس الوزراء، الذي يقوم بتعيين الوزراء في حكومته، ولا تحتاج الحكومة الجديدة إلى التصويت عليها من قبل مجلس الأمة الكويتي بل تكفي موافقة الأمير. كانت رئاسة مجلس الوزراء في السابق دائما ما تكون بيد ولي العهد، ولكن ذلك تغير في 13 يوليو 2003 عندما تنازل الشيخ سعد العبد الله الصباح عن رئاسة الوزراء إلى الشيخ صباح الأحمد الصباح.
ويجب أن يكون أحد أعضاء الحكومة من الأشخاص الذين تم انتخابهم في مجلس الأمة الكويتي، وفي تشكيلة الوزراء في عام 1992، ضمت الوزارة 6 من من تم انتخابهم. جميع أعضاء الحكومة المنتخبين وغير المنتخبين لديهم مقعد في مجلس الأمة، ويجب أن يكون عدد أعضاء الحكومة لا يزيد عن ثلث أعضاء مجلس الأمة.

رئيس الوزراء
لرئيس الوزراء دور مهم في النظام الدستوري الكويتي، وهو دور مؤثر لأنه يرأس الجهاز التنفيذي بعد الأمير، وتكمن أهمية منصبه فيما يأتي:

 يقوم بترشيح الوزراء.
 يقوم بتحقيق التنسيق والانسجام بين الوزارات في عملها على مختلف الأصعدة.
 يرأس جلسات مجلس الوزراء ويدير المناقشات فيها.
 هو المتحدث باسم الحكومة.

السلطة التشريعية

مجلس الأمة

لدى مجلس الأمة 65 عضو، 50 عضو منهم منتخبين لفترة تستمر لأربعة سنوات، ويكون الوزراء في الحكومة أعضاء في البرلمان، وبالرغم من أن الأمير لديه الأمر الأخير في جميع قضايا الدولة، إلا أن مجلس الأمة لديه سلطة كبيرة في صنع القرار، ومنها البدء في التشريعات وإستجواب الوزراء وطرح الثقة في الوزراء، فعلى سبيل المثال، في مايو 1999 أقر الأمير عدد من القرارات مثل إعطاء المرأة الحقوق السياسية ومزيد من التحرر التجاري وإعطاء الجنسية لمن يستحق، ولكن البرلمان عندما عاد رفض جميع تلك القرارات.

الأحزاب السياسية والانتخابات

يقول دستور الكويت بأن الانتخابات يجب أن تكون كل أربعة سنوات، ويحق لجميع الكويتيون من من هم فوق سنة ال21 سنة التصويت في الانتخابات، ولكن يجب أن يتجاوزوا شرطين، الأول هو يجب أن لا يكونوا عسكريين والثاني أن يكون مواطن من عشرين سنة، أي أن يكون حاصل على الجنسية من عشرين سنة، في 16 مايو 2006 أقر قانون بإعطاء المرأة الحق في التصويت والترشح، وفي عام 1996 تم إعطاء المتجنسين الحق في التصويت، ولكن يجب عليهم بأن يكونوا متجنسين منذ 30 سنة.

لا توجد بدولة الكويت الأحزاب السياسية حيث أن الدستور الكويتي لا يقر بها بمواد الدستور، فالمادة 43 من الدستور الكويتي والتي تنص: (حرية تكوين الجمعيات والنقابات على أسس وطنية وبوسائل سلمية مكفولة وفقا للشروط والأوضاع التي يبينها القانون، ولا يجوز إجبار أحد على الانضمام إلى أي جمعية أو نقابة.). وتنص المذكرة التفسيرية لهذه المادة وقد تضمنت المذكرة التفسيرية للمادة (43) كل ما نصه يقول: (حرية تكوين الجمعيات والنقابات دون النص على الهيئات التي تشمل في مدلولها العام بصفة خاصة الأحزاب السياسية وذلك حتى لا يتضمن النص الدستوري الإلزام باباحة إنشاء هذه الأحزاب وعليه فالنص الدستوري المذكور لا يلزم بحرية الأحزاب ولا يحظرها وإنما يفوض الأمر للمشرع العادي دون أن يأمره في هذا الشأن أو ينهاه).

ولهذا لا توجد أحزاب في الكويت، ولكن توجد تكتلات في البرلمان مثل المنبر الديمقراطي الذي يضم الليبراليين، وتجمع السلف، وتجمع الحركة الدستورية الإسلامية (حدس)، وهناك كتل برلمانية، وهي التكتل الشعبي والكتلة الإسلامية والتكتل الليبرالي.

السلطة القضائية
تعتبر السلطة القضائية في الكويت سلطة حرة، وهي تتكون من مجلس القضاء الأعلى والمحاكم بكافة درجاتها، وفي كل محافظة توجد فروع تابعه لقصر العدل.

السياسة الخارجية

تتسم السياسة الخارجية الكويتية بالاعتدال والحياد، وهي عضو في مجلس التعاون الخليجي وشريك في حلف درع الجزيرة وأحد أعضاء الجامعة العربية وهيئة الأمم المتحدة. وللكويت تمثيل دبلوماسي متبادل مع معظم دول العالم عدا إسرائيل. علاقة الكويت المضطربة مع العراق شكلت جوهر سياسته الخارجية من بداية الاستقلال ومشكلة عبد الكريم قاسم. ظهرت لأول مرة مشكلة رئيسية في السياسة الخارجية لها عندما ادعى العراق امتلاكه للأراضي الكويتية. ولكن ذلك لم يثن الكويت عن طلب المساعدة من المملكة المتحدة ردا على الادعائات العراقية. وقدمت الكويت قضيتها أمام الأمم المتحدة محاولة منها للحفاظ على سيادتها.انسحبت القوات البريطانية في وقت لاحق وحلت محلها قوات من جامعة الدول العربية، التي تم سحبها في عام 1963 بناء على طلب الكويت.

في 2 أغسطس 1990، غزت العراق الكويت مما زاد من حدة التوتر بين هاتين الدولتين وقطع العلاقات لفترة تفوق العشرين عاما. وإلى حد كبير من خلال جهود الملك فهد بن عبد العزيز ملك المملكة العربية السعودية الذي كان له دور أساسي في الحصول على مساعدة من الولايات المتحدة، تم تجميع ائتلاف متعدد الجنسيات، تحت رعاية الأمم المتحدة، بدأ العمل العسكري ضد العراق لتحرير الكويت. بعض الدول العربية، وخاصة الخمس أعضاء الآخرين في مجلس التعاون الخليجي (المملكة العربية السعودية، البحرين، قطر، سلطنة عمان، والإمارات العربية المتحدة)، ومصر، وسوريا، بدعم الكويت من خلال إرسال قوات للقتال مع التحالف. كذلك أرسلت العديد من الدول الأوروبية وشرق آسيا القوات والمعدات، والدعم المالي.

بعد التحرير، وجهت الكويت إلى حد كبير الجهود الدبلوماسية والتعاونية تجاه الدول التي شاركت في التحالف متعدد الجنسيات. والجدير بالذكر أنها أعطت الكثير من هذه الدول دورا رئيسيا في إعادة اعمار الكويت. وعلى العكس، العلاقات الكويتية مع الدول التي دعمت العراق، من بينها الأردن، السودان، اليمن، وكوبا، قد ثبت أن العلاقات إما متوترة أو غير موجودة.

منذ انتهاء حرب الخليج الثانية، عملت الكويت جاهدة لتأمين حلفاء في جميع أنحاء العالم، ولا سيما مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة. بالإضافة إلى الولايات المتحدة، وقد أبرمت الترتيبات الدفاعية مع المملكة المتحدة، روسيا، وفرنسا. وأيضا لحق بها - علاقات وثيقة مع غيرها من الدول العربية من الأعضاء الرئيسية في ائتلاف حرب الخليج مثل - مصر وسوريا. وقد هيمنت على السياسة الخارجية الكويتية لبعض الوقت الاعتماد الاقتصادي على النفط والغاز الطبيعي. فإن الكويت كدولة نامية، مختلف اقتصاداتها غير كافية لدعم مستقل عليها. ونتيجة لذلك، وجهت الكويت اهتماما كبيرا نحو النفط أو الغاز الطبيعي. مع اندلاع الحرب على العراق، اتخذت الكويت الموالية للولايات المتحدة بقوة موقف، حيث انها كانت منصة الانطلاق للجيش. مع التأكيد بصفة خاصة على مراقبة الحدود بشكل صارم وجود كاف للقوات الأمريكية فيها.

الكويت هي عضو في الامم المتحدة وبعض وكالاتها المتخصصة وذات الصلة، بما في ذلك البنك الدولي (IBRD)، صندوق النقد الدولي (IMF)، منظمة التجارة العالمية (WTO)، الاتفاق العام بشأن التعريفات الجمركية والتجارة (GATT)؛ بنك التنمية الأفريقي (مصرف التنمية الأفريقي)، الصندوق العربي للإنماء الاقتصادي والاجتماعي (الصندوق العربي)، جامعة الدول العربية، الإمارات العربية صندوق النقد (AMF)، مجلس الوحدة الاقتصادية العربية (مجلس الوحدة الاقتصادية العربية)، اللجنة الاقتصادية والاجتماعية لغربي آسيا (الإسكوا)، مجموعة ال 77 (G-77)، مجلس التعاون الخليجي (مجلس التعاون الخليجي)، إنمارسات، جمعية التنمية الدولية (IDA)، مؤسسة التمويل الدولية، صندوق الدولي للتنمية الزراعية، منظمة العمل الدولية (ILO)، منظمة البحرية الدولية، الانتربول، اللجنة الأولمبية الدولية، البنك الإسلامي للتنمية (IDB)، جامعة الصليب الأحمر والهلال الأحمر الهلال (LORCS)، حركة عدم الانحياز، منظمة البلدان العربية المصدرة للنفط (أوابك)، منظمة التعاون الإسلامي (منظمة المؤتمر الإسلامي)، منظمة البلدان المصدرة للبترول (أوبك)، والوكالة الدولية للطاقة الذرية (IAEA).

المراجع

حكومة الكويت

سياسة الكويت


Joseph Gehringer (né le  à Unterkochen, mort le  à Jérusalem) est un théologien catholique wurtembergeois.

Biographie
De 1822 à 1826, il étudie la théologie catholique à l'université de Tübingen. Après avoir été ordonné prêtre en 1827, il devient précepteur au . En 1831, il devint prêtre à Mögglingen. En 1839, il fut élu membre de la , démissionnant en 1841 lorsqu'il prend la tête de la chaire de théologie morale et d'exégèse du Nouveau Testament à Tübingen. Il est favorable au joséphisme dans l'éducation religieuse catholique. Avec sa Compilation synoptique de 1842, il est l'un des pionniers catholiques de la théorie des deux sources. Après l'instruction d'Augustin Theiner,  et , publiés en 1848, sont mis à l'Index librorum prohibitorum le . Gehringer avait déjà démissionné de sa chaire en 1849 face à l'opposition de ses collègues universitaires ultramontains Karl Joseph von Hefele et Johannes von Kuhn. Il devint prêtre à Kochertürn et meurt en 1856 lors d'un voyage universitaire en Palestine à l'hospice franciscain de Jérusalem. Il y est également enterré.

Bibliographie

Notes et références

Liens externes

Membre de la Chambre des députés de Wurtemberg
Professeur à l'université de Tübingen
Théologien catholique du XIXe siècle
Théologien catholique allemand
Prêtre catholique allemand
Naissance en avril 1803
Naissance dans le duché de Wurtemberg
Naissance à Aalen
Décès en septembre 1856
Décès à 53 ans
Décès à Jérusalem
Décès dans l'Empire ottoman

Joseph Gehringer


سلحفاة نهاشة شائعة   وتنتمي لفصيلة سلحفاة نهاشة Chelydridae ، تشبه كثيرا سلحفاة القاطور إلى أنها اصغر حجما بالثلث إذ يصل طولها ما بين ال45 إلى 47 سم وصدفتها اقل وصدفتها صلبه ومغطاة أحيانا بالطحالب وتعتبر صدفتها صغيرة نسبيا بالمقارنة مع باقي السلاحف وتستطيع مد رقبتها لتصل إلى ثلثي جسمها ولها ذيل ضخم شبيه بذيل التمساح ولها فك قوي جدا تستطيع بعضة واحد أن تبتر الأصابع .

مناطق تواجدها

 تتواجد في المياه العذبة والمالحة في أميركا الجنوبية والوسطى.
 تدفن أحيانا نفسها في الوحل ولا يظهر في جسمها سوى عينيها وانفها
في النهار عادة تجلس وتنتظر الفريسة بينما تكون نشطة تبحث عن الفرائس من الطيور والأسماك والثدييات الصغير واللافقاريات والنباتات وبذلك تعتبر من القوارت (أي اكلات لحوم ونبات).

التكاثر

 تتزاوج في ابريل إلى نوفمبر وتستطيع أن تحتفظ بالحيوانات المنوية إلى الموسم المقبل وحيث تقطع مسافات من المياه لتجد أرض رملية تضع من 15 إلى 30 بيضة في المرة الواحدة .
 يمتد عمر هذه السلحفاة ال30سنة بينما يكون عمرها أطول في الأسر قد تصل إلى 40 سنة.

صور خاصة

مراجع

وصلات خارجية
 موقع يتحدث عن سلحفاة نهاشة

طالع أيضاً
 سلحفاة المستنقعات
 السلحفاة حمراء الأذنين
 سلحفاة صندوقية

أصنوفات سماها كارولوس لينيوس
أنواع القائمة الحمراء غير المهددة
حيوانات منطقة البحيرات الكبرى (أمريكا الشمالية)
دلهمة
رموز ولاية نيويورك
زواحف أمريكا الجنوبية
زواحف أونتاريو
زواحف الولايات المتحدة
زواحف وصفت في 1758
سلاحف أمريكا الشمالية
سلاحف نهاشة
مستحاثات حية

سلحفاة نهاشة شائعة


División de Chipre puede hacer referencia a:
Partición de Chipre, concepto histórico.
Divisiones deportivas de Chipre, conceptos deportivos:
Primera División de Chipre
Segunda División de Chipre
Tercera División de Chipre
Primera División de Baloncesto de Chipre

División de Chipre


Curve fitting is the process of constructing a curve, or mathematical function, that has the best fit to a series of data points, possibly subject to constraints. Curve fitting can involve either interpolation, where an exact fit to the data is required, or smoothing, in which a "smooth" function is constructed that approximately fits the data.  A related topic is regression analysis, which focuses more on questions of statistical inference such as how much uncertainty is present in a curve that is fit to data observed with random errors. Fitted curves can be used as an aid for data visualization, to infer values of a function where no data are available, and to summarize the relationships among two or more variables. Extrapolation refers to the use of a fitted curve beyond the range of the observed data, and is subject to a degree of uncertainty since it may reflect the method used to construct the curve as much as it reflects the observed data.

For linear-algebraic analysis of data, "fitting" usually means trying to find the curve that minimizes the vertical (y-axis) displacement of a point from the curve (e.g., ordinary least squares). However, for graphical and image applications, geometric fitting seeks to provide the best visual fit; which usually means trying to minimize the orthogonal distance to the curve (e.g., total least squares), or to otherwise include both axes of displacement of a point from the curve. Geometric fits are not popular because they usually require non-linear and/or iterative calculations, although they have the advantage of a more aesthetic and geometrically accurate result.

Algebraic fitting of functions to data points
Most commonly, one fits a function of the form .

Fitting lines and polynomial functions to data points

The first degree polynomial equation

is a line with slope a.  A line will connect any two points, so a first degree polynomial equation is an exact fit through any two points with distinct x coordinates.

If the order of the equation is increased to a second degree polynomial, the following results:

This will exactly fit a simple curve to three points.

If the order of the equation is increased to a third degree polynomial, the following is obtained:

This will exactly fit four points.

A more general statement would be to say it will exactly fit four constraints.  Each constraint can be a point, angle, or curvature (which is the reciprocal of the radius of an osculating circle).  Angle and curvature constraints are most often added to the ends of a curve, and in such cases are called end conditions.  Identical end conditions are frequently used to ensure a smooth transition between polynomial curves contained within a single spline.  Higher-order constraints, such as "the change in the rate of curvature", could also be added.  This, for example, would be useful in highway cloverleaf design to understand the rate of change of the forces applied to a car (see jerk), as it follows the cloverleaf, and to set reasonable speed limits, accordingly.

The first degree polynomial equation could also be an exact fit for a single point and an angle while the third degree polynomial equation could also be an exact fit for two points, an angle constraint, and a curvature constraint.  Many other combinations of constraints are possible for these and for higher order polynomial equations.

If there are more than n + 1 constraints (n being the degree of the polynomial), the polynomial curve can still be run through those constraints. An exact fit to all constraints is not certain (but might happen, for example, in the case of a first degree polynomial exactly fitting three collinear points). In general, however, some method is then needed to evaluate each approximation. The least squares method is one way to compare the deviations.

There are several reasons given to get an approximate fit when it is possible to simply increase the degree of the polynomial equation and get an exact match.:

 Even if an exact match exists, it does not necessarily follow that it can be readily discovered. Depending on the algorithm used there may be a divergent case, where the exact fit cannot be calculated, or it might take too much computer time to find the solution. This situation might require an approximate solution.
 The effect of averaging out questionable data points in a sample, rather than distorting the curve to fit them exactly, may be desirable.
 Runge's phenomenon: high order polynomials can be highly oscillatory. If a curve runs through two points A and B, it would be expected that the curve would run somewhat near the midpoint of A and B, as well.  This may not happen with high-order polynomial curves; they may even have values that are very large in positive or negative magnitude.  With low-order polynomials, the curve is more likely to fall near the midpoint (it's even guaranteed to exactly run through the midpoint on a first degree polynomial).
 Low-order polynomials tend to be smooth and high order polynomial curves tend to be "lumpy".  To define this more precisely, the maximum number of inflection points possible in a polynomial curve is n-2, where n is the order of the polynomial equation.  An inflection point is a location on the curve where it switches from a positive radius to negative.  We can also say this is where it transitions from "holding water" to "shedding water".  Note that it is only "possible" that high order polynomials will be lumpy; they could also be smooth, but there is no guarantee of this, unlike with low order polynomial curves.  A fifteenth degree polynomial could have, at most, thirteen inflection points, but could also have eleven, or nine or any odd number down to one. (Polynomials with even numbered degree could have any even number of inflection points from n - 2 down to zero.)

The degree of the polynomial curve being higher than needed for an exact fit is undesirable for all the reasons listed previously for high order polynomials, but also leads to a case where there are an infinite number of solutions.  For example, a first degree polynomial (a line) constrained by only a single point, instead of the usual two, would give an infinite number of solutions.  This brings up the problem of how to compare and choose just one solution, which can be a problem for software and for humans, as well.  For this reason, it is usually best to choose as low a degree as possible for an exact match on all constraints, and perhaps an even lower degree, if an approximate fit is acceptable.

Fitting other functions to data points
Other types of curves, such as trigonometric functions (such as sine and cosine), may also be used, in certain cases.

In spectroscopy, data may be fitted with Gaussian, Lorentzian, Voigt and related functions.

In biology, ecology, demography, epidemiology, and many other disciplines, the growth of a population, the spread of infectious disease, etc. can be fitted using the logistic function.

In agriculture the inverted logistic sigmoid function (S-curve) is used to describe the relation between crop yield and growth factors. The blue figure was made by a sigmoid regression of data measured in farm lands. It can be seen that initially, i.e. at low soil salinity, the crop yield reduces slowly at increasing soil salinity, while thereafter the decrease progresses faster.

Geometric fitting of plane curves to data points
If a function of the form  cannot be postulated, one can still try to fit a plane curve.

Other types of curves, such as conic sections (circular, elliptical, parabolic, and hyperbolic arcs) or trigonometric functions (such as sine and cosine), may also be used, in certain cases.  For example, trajectories of objects under the influence of gravity follow a parabolic path, when air resistance is ignored.  Hence, matching trajectory data points to a parabolic curve would make sense.  Tides follow sinusoidal patterns, hence tidal data points should be matched to a sine wave, or the sum of two sine waves of different periods, if the effects of the Moon and Sun are both considered.

For a parametric curve, it is effective to fit each of its coordinates as a separate function of arc length; assuming that data points can be ordered, the chord distance may be used.

Fitting a circle by geometric fit

Coope approaches the problem of trying to find the best visual fit of circle to a set of 2D data points. The method elegantly transforms the ordinarily non-linear problem into a linear problem that can be solved without using iterative numerical methods, and is hence much faster than previous techniques.

Fitting an ellipse by geometric fit
The above technique is extended to general ellipses by adding a non-linear step, resulting in a method that is fast, yet finds visually pleasing ellipses of arbitrary orientation and displacement.

Fitting surfaces

Note that while this discussion was in terms of 2D curves, much of this logic also extends to 3D surfaces, each patch of which is defined by a net of curves in two parametric directions, typically called u and v.  A surface may be composed of one or more surface patches in each direction.

Software
Many statistical packages such as R and numerical software such as the gnuplot, GNU Scientific Library, MLAB, Maple, MATLAB, TK Solver 6.0, Scilab, Mathematica, GNU Octave, and SciPy include commands for doing curve fitting in a variety of scenarios. There are also programs specifically written to do curve fitting; they can be found in the lists of statistical and numerical-analysis programs as well as in :Category:Regression and curve fitting software.

See also
 Calibration curve
 Curve-fitting compaction
 Estimation theory
 Function approximation
 Goodness of fit
 Genetic programming
 Least-squares adjustment
 Levenberg–Marquardt algorithm
 Line fitting
 Linear interpolation
 Mathematical model
 Multi expression programming
 Nonlinear regression
 Overfitting
 Plane curve
 Probability distribution fitting
 Sinusoidal model
 Smoothing
 Splines (interpolating, smoothing)
 Time series
 Total least squares
 Linear trend estimation

References

Further reading

N. Chernov (2010), Circular and linear regression: Fitting circles and lines by least squares, Chapman & Hall/CRC, Monographs on Statistics and Applied Probability, Volume 117 (256 pp.).

Curve fitting


جهاد سعد (05 آذار 1953 -)، ممثل ومؤلف ومخرج مسرحي سوري من مواليد اللاذقية من أب سوري «نقولا» وأم لبنانية «ليلى». قام بإخراج وتأليف العديد من المسرحيات كما مثل في العديد من المسلسلات واشتهر أيضاً بتقديم البرنامج الشهير «خبرني يا طير». حاصل على بكالوريوس في الإخراج المسرحي والتلفزيوني من المعهد العالي للفنون المسرحية في القاهرة، مصر ثم انتقل إلى دمشق وهو شقيق الممثل زياد سعد.

بداياته
في سن الثانية عشر انتقلت عائلة سعد إلى مدينة حلب السورية بحكم طبيعة عمل والده. في هذه الفترة، كان جهاد طالباً في مدرسة الفرنسيسكان وعاد بعد ذلك مع عائلته إلى اللاذقية ليكمل دراسته الإعدادية وليتخرج بعد ذلك من الثانوية العامة ودخل قسم الأدب الفرنسي في جامعة دمشق حيث قضى هنالك سنة واحدة ومن ثم انتقل لفرنسا لدراسة الهندسة المعمارية في مدينة ليون الفرنسية.

كانت عائلة سعد متوسطة الدخل، فعمل جهاد سعد في فرنسا كحامل خضروات في الأسواق وموزع جرائد الساعة الخامسة صباحاً ومن ثم كحارس ليلي في معمل ألبسة.

كان هاجس التمثيل يلاحق دائماً جهاد سعد، فبعد العام الثاني من الهندسة المعمارية قرر الذهاب إلى جامعات باريس للالتحاق بكلية الإخراج وهناك لم ينجح في امتحان القبول.

الرحلة إلى مصر
عندما وصل إلى المعهد العالي للفنون المسرحية في مصر حيث لم يكن هناك معهد بعد في دمشق، وكان قد تأخر عن التسجيل ولكنه دخل إلى مكتب المدير ليرجوه بأن يحقق له حلمه بالدخول إلى المعهد فوافق المدير بعد عدة اختبارات.

آنذاك تعجب الراحل زكي طليمات: «إرجع فرنسا أحسن لك.. يابني بلادنا فيها حرب ما فيهاش فن».

رغم نصيحة «طليمات» إلا أنه درس في المعهد وتعلم على أيدي الأساتذة جلال الشرقاوي وسناء شافع وصلاح أبو سيف ومحمود مرسي، وكان من زملائه الكاتب محمد جلال عبد القوي والفنانين أحمد فؤاد سليم ومحمد ريحان. كذلك تعلم على يد الأساتذة رشاد رشدي وإبراهيم حمادة وإبراهيم سكر ورمزي مصطفى ومحمد جمعة، وجميعهم متخصصين في الأدب اليوناني، وهنا يروي «جهاد»: «كانوا بيقولوا لي اقرأ يابني 10 سنين عشان تفهم أحنا بنقول إيه». خلال فترة دراسته بالمعهد تدرب عمليًا مع الأساتذة أحمد خضر ونور الدمرداش، وكاد أن يشارك مع الأخير في أحد المسلسلات إلا أن العمل لم يكتمل، وذلك بمبنى الإذاعة والتلفزيون، إلى أن تخرج في عام 1980.

الحياة العملية
غادر بعدها مصر متوجهًا إلى فرنسا ثم الولايات المتحدة الأمريكية، وخلال تواجده في هوليوود قال له أحد مكتشفي النجوم: «واحد زيك لازم يبقى في البلد دي»، إلا أن «جهاد» تحجج ببعض الأمور الهامة التي تجبره على الوجود في بلده الأم سوريا. في أواخر السبعينيات بدأ مسيرته الفنية بالمشاركة في العديد من الأعمال، أبرزها أفلام «حبيبتي يا حب التوت» و«الشمس في يوم غائم» و«الانتفاضة» و«الدخيلة».

في عام 1993 شغل منصب مدير المسرح القومي السوري حتى 1999، كذلك أخرج العديد من الأعمال المسرحية كان أولها «كاليجولا»، وهو العمل الذي نال «السعفة الذهبية» للإخراج في «أيام قرطاج المسرحية» سنة 1995.كذلك أخرج مسرحيات «خارج السرب» و«حكاية جيسون وميديا»، ألّفها بنفسه، و«كلاسيك» و«هجرة أنتيجون» و«الأشباح» و«أوبرا كارمن» و«بيت الحكمة» و«هستيريا». بعيدًا عن الإخراج والتمثيل اقتحم المجال الإعلامي عام 1999 بتقديمه برنامج «خبرني يا طير»، واستمر في العمل به حتى 2006، ويقول عن تلك التجربة: «لم أكن مقدمًا فقط، بل شاركت في كل العمل الميداني وتعرفت على سوريا من خلال هذا البرنامج، كنت أسافر إلى مناطق متنوعة وكثيرة في أنحاء سوريا للتصوير وتسجيل الحلقات، كنت أسافر كثيرًا للعمل ثم أعود لتسجيل حلقة أو تقديم حلقة، وكانت مشاغلي كثيرة آنذاك بسبب تدريسي في المعهد وتحملنا الكثير من الضغوط.

شارك «جهاد» في عدة أعمال درامية مصرية، منها «السائرون نيامًا» مع الفنانة فردوس عبد الحميد، بعدها ظهر بشكل بارز في مسلسلي الزعيم عادل إمام «فرقة ناجي عطا الله» و«مأمون وشركاه»، بجانب «القيصر» و«شهادة ميلاد» و«تماسيح النيل» و«شطرنج ج3» و«البارون»، وأخيرًا «لا تطفئ الشمس». رغم تجسيده لشخصية «لورنس العرب» إلا أنه تمنى إعادتها مرة أخرى في فيلم سينمائي بإنتاج ضخم، لأن المسلسل حسب رأيه ظُلم فيما يخص شؤون التوزيع وهو ما أدى إلى عدم تحقيق العمل للنجاح. في عام 2015 شارك بمسلسل «باب الحارة» في جزئه السابع، رغم ذلك صرح بأنه كان لا يريد الظهور بالعمل من الأساس، لأن التكرار يؤدي إلى بهتان المسلسل ولا يحقق نجاحًا مثل أجزائه الأولى.بنفس السنة أعلن عن قرب موعد نشر 4 روايات له (ملحمة جلجامش، كومبريسا، رامون دوكادوس، جبران خليل جبران)، بجانب كتاب سيرة ذاتية يشمل خبراته التي اكتسبها في عمله الفني وتجواله بين دول العالم.

حياته الشخصية
خلال لقائه مع الإعلامية، رابعة الزيات، ضمن برنامج «شو القصة» على تلفزيون لنا، قال جهاد سعد، إنه «عاش تجربة المساكنة لمدة 12 سنة»، مشيرا إلى أنه «لا يمانع من أن تعيش ابنته تجربة المساكنة قبل الزواج».

واعتبر جهاد سعد أن «ظروف الحرب القاسية كانت السبب في عدم زواجه الشرعي»، لافتا إلى أن «هذه المساكنة كانت بعد طلاقه من زوجته»، وكانت «مع شخصية معروفة»، تمنع عن ذكر اسمها، واعتبرها «أمرا خاصا».

وفي حديثه حول الأديان، أكد المسرحي السوري جهاد سعد أنه «لا يوجد لديه أي عائق تجاه أي دين من الأديان»، موضحا أنه «تأثر بكل الأديان السماوية، وتأثر بالبوذية، والهندوسية، وحضارات الشرق القديم، وديانات بابل، وآشور، والديانات الفرعونية»، وقال: «لا أفضل الإنسان الذي يمارس الكثير من الطقوس الدينية، ويبتعد عن جوهر الإيمان، فالصلاة صلة مع الحق، والطقوس في القلب، وأنا أنتمي إلى دين، وديني هو ديانة الإنسان، الموجودة داخل كل شخص»، مشددا على أنه «يحترم كل إنسان له عقيدة، لكنه غير متزمت لهذه العقيدة».

أعماله

في التلفزيون
 أقل من عادي (2023)
 ظل (2022)
 حرملك (2019) بدور رستم افندي
 مأمون وشركاه (2016) إدواردو والد زوجة يوسف
 فص ملح وداخ (2016)
 باب الحارة 7 (2015) الحكيم موسى
 زمن البرغوت الجزء الثاني
مسلسل شجرة النارنج
 الولادة من الخاصرة 3 (2013)
 نابليون والمحروسة (2012) دينون
 فرقة ناجي عطا الله (2012) مناحم
 ارواح عارية (2012)
 سقوط الخلافة (2010) مدحت
 ما ملكت أيمانكم (2010) محامي دانيا
 أبو خليل القباني (2010)
 دمشق مع حبي (2010)
 قيود عائلية (2010) عصام
 بعد السقوط (2010) حكمت
 صدق وعده (2009) أبو سفيان
 سحابة صيف (2009) عصام
 أصوات خافتة (2009) مراد
 جبران (2008)
 عرب لندن (2008)
 رائحة المطر (2008) جابر
 لورنس العرب (2008)
 سيرة الحب (2007)
 الليلة الثانية بعد الألف (2007)
 ممرات ضيقة (2007) مروان
 وصمة عار (2007)
 غزلان في غابة الذئاب (2006) أبو اياد
 حكايا الليل والنهار (2006)
 الظاهر بيبرس (2005) أورلاندو
 فسحة سماوية (2005) نبيل
 أبو زيد الهلالي (2005) الأمير حسن
 قتل الربيع (2004)
 شهرزاد الحكاية الأخيرة (2004) شهريار
 الحجاج (2003)
 زمان الوصل (2002) الأمير عبد الرحمن
 قطار المسافات القصيرة (2002)
 وردة لخريف العمر (2002)
 أبيض رمادي أسود (2002)
 عرسان آخر الزمن (2002)
 عمر الخيام (2002)
 رزمة نقود (2001)
 طاش ما طاش 9 (2001)
 الزير سالم (2000) امرؤ القيس
 أهل وحبايب (2000)
 قصص الغموض (2000)
 قلوب في الميزان (2000)
 الفوارس (1999) كايوس
 رقصة الحبارى (1999)
 جلد الأفعى (1999)
 الكواسر (1998) أكاي
 النصية (1998)
 اهلا حماتي (1996)
 نهارات الدفلي (1995) أبو طوني
 سحاب (1992) سامي
 العروس (1992)
 طرابيش (1992)
 امرأة لا تعرف اليأس (1987)
 الشمس في يوم غائم (1985)
 عز الدين القسام (1981) حنا
 حبيبتي ياحب التوت (1979) سعد
 فرقة ناجي عطا الله (مناحم)
 مسلسل الحجاج
 شهرزاد الحكاية الأخيرة
 ابتسامة على شفاه جافة
 رجل وادي القمر (سامي)

من المسرحيات
 الأشباح (2006) إخراج شارك في مهرجان لاهور في الباكستان للفنون العالمية كما عرض في دار الاوبرا في دمشق.
 هجرة انتجون (2005) إخراج وتأليف عرض في دار الاوبرا بدمشق وشارك في مهرجان لاهور في الباكستان للفنون العالمية وشارك في مهرجان دمشق المسرحي وفي إسبانيا برشلونة بمهرجان البحر الأبيض المتوسط كما شارك في مهرجان المسرح التجريبي الدولي بالقاهرة وشارك أيضا في مهرجان قرطاج الدولي في تونس بالإضافة إلى أن العرض شارك في مهرجان دمشق للفنون المسرحية.
 كلاسيك (2001) إخراج واشراف تخريج طلاب السنة الرابعة للمعهد العالي للفنون المسرحية
 حكاية جيسون وميديا (1989) إخراج وتأليف عرض في المسرح القومي بدمشق وشارك بمهرجان دمشق للفنون المسرحية
 خارج السرب تأليف محمد الماغوط إخراج جهاد سعد وعرض في دمشق لمدة 70 يوما متتالية
 كاليجولا.. العرض الحائز على جائزة الإخراج في مهرجان قرطاج الدولي 1995 وعرض في الجزائر بمناسبة العيد الخامس والعشرين لاستقلال الجزائر كما عرض في بيروت في مسرح المدينة لمدة 15 يوما وأيضا عرض في المسرح القومي بدمشق.
 اواكس: تأليف وإخراج.. عرض لمدة 50 يوم في المسرح القومي بدمشق وشارك أيضا في مهرجان القاهرة للمسرح التجريبي الدولي.
 اوبرا كارمن: إخراج إنتاج الاتحاد الأوروبي مع منظمة MUSIC IN ME فيننا النمسا عرض في دمشق بدار الاوبرا ضمن فعاليات دمشق عاصمة الثقافة العربية.
 مسرحية بيان شخصي.. إخراج.. مونو دراما عرض في كل من دمشق ومهرجان الجزائر للمسرح كما شارك في مهرجان الفجيرة المسرحي للمونودراما.
 بيت الحكمة.. إخراج.. عرض غنائي راقص شارك فيه أكثر من 100 راقص وراقصة بالإضافة إلى عدد من المغنيين و 20 شخصية مسرحية وهو عرض افتتاح الدوحة عاصمة للثقافة العربية.
 هيستيريا.. تأليف وإخراج.. عرض تخرج طلاب المعهد العالي للفنون المسرحية بدمشق وقدم العرض في مسرح المدينة بيروت في مهرجان الشباب للمسرح العربي..

في السينما

 فيلم فص ملح وداخ سنة 2016
 فيلم فنجان الورد سنة 2013
 فيلم مريم سنة 2012
 فيلم دمشق مع حبي سنة 2010
 فيلم خبرني ياطير سنة 2008
 فيلم المصير سنة 1997
 فيلم سحاب سنة 1992 من إخراج: محمد شاهين
 فيلم الانتفاضة سنة 1987
 فيلم الشمس في يوم غائم سنة 1985
 فيلم حبيبتي يا حب التوت سنة 1979
فلم المصير ١٩٩٧ ليوسف شاهين

وصلات خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من اللاذقية
سوريون من أصل لبناني
مخرجو أفلام سوريون
مسرحيون سوريون
ممثلون سوريون في القرن 21
مواليد 1372 هـ
مواليد 1373 هـ
مواليد 1953

جهاد سعد


دايدالوس  و معماري ونحات أسطوري يوناني.

أعماله
ويظهر في الأساطير الأولى حيث أنه بنى متاهة لمينوس ملك كريت ليحبس فيها الوحش مينوتور.

وكان قبلها قد صنع بقرة من خشب لزوجته باسيفاي وكذلك صنع رجلا من النحاس لكي يرد الأرغونوت، لكن مينوس بدأ يستاء منه فأمر بحبسه في متاهته فصنع أجنحة له ولابنه إيكاروس وهربوا إلى صقلية. لكن إيكاروس طار قريبا من الشمس رغم تحذيرات أبيه فذابت أجنحة الشمع وسقط في البحر ومات.

هذه الحكايات تتبع تاريخ كريت وأتت الإضافات الأثينية لاحقا. ومن هذه الإضافات صلته مع بيت إيريخثيوس الملكي. وفي الإلياذة ذكر أنه بنى قاعة رقص لأريادني ابنة مينوس والتي اكتشفها السير آرثر إيفانز في قصر الملك في كنوسوس، وقال ديودورس أنه نفذ العديد من الأعمال في صقلية لصالح الملك كوكالوس وهناك العديد من التماثيل الخشبية في العديد من المدن اليونانية التي يحكى أنه بناها. حيث كانوا ينسبون البنايات والتماثيل لأفراد أسطوريين أو مجهولين بعد أن ضاع اسم الصاحب الأصلي ولا يوجد على التمثال نقش يعرف اسم صاحبه.

رأي النقاد
رأى النقاد اللاحقون، انطلاقا من مفاهيمهم الخاصة عن المسار الطبيعي للتنمية في الفن، أن ديدالوس تنسب له تحسينات في النحت مثل فصل أرجل التماثيل وفتح أعينها، وفي الواقع فإن اسم دايدالوس هو رمز يمثل مرحلة من تاريخ الفن اليوناني الحديث عندما كان الخشب هو المادة الأساسية وأضيفت مواد أخرى من اجل التنويع.

دايدالوس آخر
لا يجب خلط دايدالوس مع دايدالوس السيكيوني وهو نحات من بدايات القرن الرابع قبل الميلاد ولم تنجو أي من أعماله إلى وقتنا الحاضر.

معرض صور

مراجع

شخصيات أسطورية إغريقية
علماء خياليون
معماريون إغريق
معماريون خياليون

دايدالوس


Onthophagus praelaminatus é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Frey em 1957.

Referências

Ligações externas

praelaminatus
Coleópteros descritos em 1957

Onthophagus praelaminatus


රොජර් එලියට් ෆ්‍රයි, (1866 දෙසැම්බර් 14 – 1934 සැප්තැම්බර් 9) ඉංග්‍රීසි ජාතික පශ්චාත්-ධාරණාවාදී සිත්තරෙකි, කලා විචාරකයෙකි. බ්ලූම්ස්බරි කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෙකි.

අඩෙවියෙන් බැහැර පිටු
artcyclopedia.com අඩෙවිය මත රොජර් ෆ්‍රයි

රොජර් ෆ්‍රයි


Martin Behaim (Nürnberg, 6. listopada 1459. – Lisabon, 29. srpnja 1507.) bio je njemački kozmograf i pomorac, najpoznatiji kao tvorac najstarijeg očuvanog globusa na svijetu.

Biografija
Rođen 1459. godine u Nürnbergu, Martin Behaim je u razdoblju između 1490. i 1943. godine boravio u svome rodnom gradu samo zbog rješavanja pitanja naslijeđa. Znanje o rukovanju modernom navigacijskom tehnikom stekao je upravo u Nürnbergu, što mu je kasnije osiguralo slavu u Portugalu, zemlji pomoraca. Već sa sedamnaest godina napušta Nürnberg u odlazi u Nizozemsku i Antwerpen, gdje izučava suknarstvo i trgovinu suknom. Bio je to obrt s kojim je obitelj Behaim stekla bogatstvo i ugled u Nürnbergu.

Iz Antwerpena Behaim odlazi u Lisabon. U ovoj lučkoj metropoli, polazištu brojnih istraživačkih putovanja portugalskih pomoraca, trgovac je bio svoj na svome. Ondje su se prekrcavali odabrani začini iz dalekih zemalja, koje su pomorci donosili sa zapadne afričke obale.

U to vrijeme od velikog značenja bio je pronalazg kraćeg pomorskog puta do daleke Indije. Tijekom raznih ekspedicija brojni su se avanturisti osmjelili krenuti u do tada potpuno nepoznata područja. Portuglaski pomorci toga doba istraživali su obalu zapadne Afrike sve do ušća rijeke Kongo u Gvinejskom zaljevu. Navodno je Martin Behaim sudjelovao u jednom od tih putovanja, zbog čega ga je 1485. godine portugalski kralj proglasio vitezom. Behaim se oženio kćeri guvernera Azora te je tako postao društveno respektabilan plemić u Lisabonu. Do rastave braka često je boravio na otoku Faial. Godine 1489., krenuo je na svoje posljednje trgovačko putovanje u zapadnu Afriku, no zbog majčine se smrti vrlo brzo morao vratiti u svoj rodni grad.

Kao trgovac Martin nije uživao neki poseban ugled u Nürnbergu. Naime, u trgovačkim kontaktima iz Lisabona nije bio pretjerano točan glede plaćanja. Njegova braća i sestre morali su vraćati dugove u Nürnbergu, što je dovelo do svađa oko podjele naslijeđa.

Navodno je Martin smislio ideju o izradi globusa kako bi uspio što bolje uvjeriti bogate trgovce iz Nürnberga, dobiveni novac investirati u trgovačka putovanja u prekomorkse zemlje te tako pokušati otkriti pomorski put do Indije. Zbog iskustava koja je stekao kao pomorac, kao i kontakta s portugalskim dvorom, takav je pothvat bio moguć. Međutim u vrijeme kada su se njegovi poslovni partneri divili veličanstvenom globusu, 1492. godine Kristofor Kolumbo vjerovao je da je otkrio put do Indije.

Posljednje godine njegova života nisu bile sretne. Na povratku iz Nürnberga, kada se preko flandrijskog Antwerpena vraćao u Lisabon, bio je opljačkan, zarobljen i otpremljen u Englesku. Usprkos teškoj bolesti uspio se vratiti u Lisabon, gdje je nakon smrti portugalskog kralja Ivana II. pao u nemilost. Martim Behaim umro je 29. srpnja 1507. godine u sirotištu u Lisabonu. Međutim, njegove zasluge za portugalsko pomorstvo nisu zaboravljene, jednako kao ni njegov "krumpir", najstariji očuvani globus na svijetu, koji se danas čuva u Njemačkom nacionalnom muzeju u Nürnbergu.

Izrada globusa
Tijekom posjeta svog rodnog grada Nürnberga, u suradnji sa slikarom Georgom Glockendonom, Martin Behaim konstruirao je svoj dobro poznati globus između 1491. i 1493. godine, jedan od dva, kojeg naziva Erdapfel. Odgovara ideji globusa koju je 1475. godine zamislio Siksto IV., ali je poboljšao meridijane i ekvator.

Čuva se u Njemačkom nacionalnom muzeju.

Izvori

Njemački istraživači
Životopisi, Njemačka
Istraživači Afrike

Martin Behaim


Souvorove () ou Souvorovo () est une commune urbaine de l'oblast d'Odessa, en Ukraine. Elle compte  en 2021.

Géographie
La commune se trouve au bord du lac Katlaboukh.

Histoire
Le village est fondé en 1815 par des colons bulgares à l'emplacement d'un camp nomade tatar du nom de Chikirli-Kitaï (). Selon le traité de Paris de 1856, Chikirli-Kitaï se trouve désormais dans la principauté de Moldavie. Après la guerre russo-turque de 1877-1878, la Bessarabie du Sud retourne à la Russie.

Pendant la révolution d'Octobre, un soviet paysan est formé sous la direction du paysan Dragonov. En janvier 1918, l'ensemble de la Bessarabie, dont le village de Chikirli-Kitaï, est pris par le royaume de Roumanie. Le 28  juin 1940, l'Armée rouge s'empare de la région qui est administrée désormais par l'Ukraine soviétique et un soviet paysan est mis en place. Chikirli-Kitaï devient le centre administratif du raïon en janvier 1941. Un oukaze du praesidium du conseil suprême de la république socialiste soviétique d'Ukraine du 22 février 1941, transfère le siège du raïon d'Izmaïl, dans l'oblast d'Izmaïl, à Chikirlikitaï. Le raïon d'Izmaïl prend le nom de raïon de Souvorove (du nom du maréchal Souvorov) et le village est rebaptisé en Souvorove (officiellement en russe : Souvorovo).

L'opération Barbarossa provoque l'occupation de la région par la Wehrmacht et son allié roumain, jusqu'au printemps 1944.

21 janvier 1959 par décret du Présidium de la Verkhovna Rada de la RSS d'Ukraine, le centre du raïon a été déplacé de Souvorove à la ville de Izmaïl et le raïon de Souvorove a été rebaptisé raïon d'Izmaïl.

Le recensement de 1989 compte 5 902 habitants à Souvorove. En 2001, la commune comprend 4 835 habitants qui se répartissent selon leur origine ethnique et/ou linguistique en Bulgares 71,04%; Russes 15,45%: Ukrainiens 7,92%; Moldaves 3,58%; Tziganes 0,97%; Gagaouzes 0,46%; Biélorusses 0,27%; Allemands 0,02% et Hongrois 0,02%.

Au 1er janvier 2013, Souvorove accueille 4 663 habitants.

Références

Commune urbaine dans l'oblast d'Odessa

Souvorove


ගාත්‍රා සැකිල්ල යනු උපාංගවලට උපකාරී වන අස්ථි හෝ කාටිලේජවලින් සැදි පෘෂ්ඨවංශී සැකිල්ලෙහි කොටසයි. මෙම උපාංග ආදි මත්ස්‍යයින්ගේ වරල් ලෙස දක්නට ලැබුණු අතර, ටෙට්‍රපෝඩාවන්ගේ එය ගාත්‍රා ලෙස වර්ධනය විය. මෙම ගාත්‍රා සැකිල්ලට ගාත්‍රාවල අස්ථිමය කොටස්වලට අමතරව, ටෙට්‍රපෝඩාවන්ගේ නම් ආධාරක උර සහ ශ්‍රෝණි මේඛලා ද අයත් වේ. (මේවා මත්ස්‍යයින් තුළ දක්නට නොලැබේ)

මානව ව්‍යූහය
මානව සැකිල්ලෙහි අන්තර්ගත අස්ථි 206 අතුරින් 126ක් ගාත්‍රා සැකිල්ලට අයත් වේ. කෘත්‍යමය වශයෙන් මේවා ආක්ෂක සැකිල්ලේ සංචරණයට (පහළ ගාත්‍රා) සහ පරිසරයේ ඇති වස්තූන් හැසිරවීම (ඉහළ ගාත්‍රා) සඳහා උපකාරී වේ.

ගාත්‍රා සැකිල්ල සකස් වන්නේ අන්තඃකොන්ඩ්‍රීය අස්ථිභවනය නම් ක්‍රියාවලියේ දී කාටිලේජවලින් වර්ධනය වෙමිනි.

ගාත්‍රා සැකිල්ල ප්‍රධාන ප්‍රදේශ හයකට බෙදිය හැක:
 උර මේඛලා (අස්ථි 4) - වම් සහ දකුණු අක්ෂකාස්ථි (2) සහ අංසඵලක (2).
 බාහු සහ යටි බාහු (අස්ථි 6) - වම් සහ දකුණු ප්‍රගණ්ඩාස්ථි (2) (බාහු), අන්වරාස්ථි (2) සහ අරාස්ථි (2) (යටි බාහු).
 අත් (අස්ථි 54) - වම් සහ දකුණු හස්තකූර්චාස්ථි (16) (මැණික්කටු), හස්තකූර්චෝපරී අස්ථි (10), අවිදුර ඇඟිලි පුරුක් (10), අතරමැදි ඇඟිලි පුරුක් (8) සහ විදුර ඇඟිලි පුරුක් (10).
 ශ්‍රෝණිය (අස්ථි 2) - වම් සහ දකුණු ශ්‍රෝණි අස්ථිය (2).
 කලවා සහ පාද (අස්ථි 8) - වම් සහ දකුණු ඌර්වාස්ථිය (2) (කලවා), දණිස් කටුව (2) (දණිස්), ජංඝාස්ථිය (2) සහ අනුජංඝාස්ථිය (2) (පාදය).
 පතුල් සහ වළලුකර (අස්ථි 52) - වම් සහ දකුණු පාදකූර්චාස්ථි (14) (වළලුකර), පාදකූර්චෝපරී (10), අවිදුර ඇඟිලි පුරුක් (10), අතරමැදි ඇඟිලි පුරුක් (8) සහ විදුර ඇඟිලි පුරුක් (10).

වැදගත් කරුණක් වන්නේ ව්‍යූහ විද්‍යාත්මක ප්‍රභේදනය හේතුවෙන් සැකිල්ලෙහි තවත් අමතර අස්ථි පැවතිය හැක. (හිස්කබලේ සීවනීය අස්ථි, ග්‍රෛවී පර්ශු, කටී පර්ශු සහ අමතර කටී කශේරුකා පවා)

අස්ථි 126කින් යුත් ගාත්‍රා සැකිල්ල සහ අස්ථි 80කින් යුත් ආක්ෂක සැකිල්ල එක්වී අස්ථි 206කින් යුත් මිනිස් සිරුරේ සම්පූර්ණ සැකිල්ල සාදයි. ආක්ෂක සැකිල්ල මෙන් නොව ගාත්‍රා සැකිල්ල සංයුක්ත වී නැත. මේ හේතුවෙන් විශාල පරාසයක චලන සඳහා එය ඉවහල් වේ.

අමතර පින්තූර

මේවාත් බලන්න
ආක්ෂක සැකිල්ල
උර මේඛලාව
ශ්‍රෝණි මේඛලාව
පාද
අස්ථි

ආශ්‍රේයයන්

සැකිලි පද්ධතිය

ගාත්‍රා සැකිල්ල


La Gnaphale visqueuse, Pseudognaphalium viscosum, anciennement Gnaphalium viscosum, est une espèce de plantes à fleurs de la famille des Asteraceae.

Systématique
Le nom scientifique complet (avec auteur) de ce taxon est Pseudognaphalium viscosum (Kunth) Anderb. 1991.

L'espèce a été initialement classée dans le genre Gnaphalium sous le basionyme Gnaphalium viscosum (Kunth) Kunth.

Pseudognaphalium viscosum a pour synonymes :

Description
La Gnaphale visqueuse est une plante herbacée annuelle ou bisannuelle, résineuse et odorante. La tige, longue de 60 à , est feuillée et ramifiée en corymbe dans sa partie supérieure. Les feuilles, longue de 3 à , sont décurrentes sur la tige.

Habitat
La Gnaphale visqueuse préfère les sols sablonneux, dans les lieux ouverts. La Gnaphale visqueuse pousse dans les prairies, dans les pâturages, dans les clairières et les orées des forêts.

Notes et références

Références biologiques

+
Espèce d'Asteraceae (nom vernaculaire)

Gnaphale visqueuse


Dolmabahçe, İstanbul'un Beşiktaş ve Beyoğlu ilçesinde yer alan bir semttir. İstanbul'un geçmişi ile şimdiki zamanını kucaklaştıran ünlü semtlerden biridir. Fatih donanmaları ilk kez burada karaya ayak basmıştır. İstanbul'un Fethi sırasında gemiler buradan yürütülmeye başlamıştır. Dolmabahçe semti, bir söylentiye göre, I. Ahmet diğer bir söylentiye göre de II. Osman zamanında körfez doldurularak denizden kazanılan toprak parçasıdır.

Daha sonra buraya Dolmabahçe Sarayı inşa edilmiştir. Beşiktaş Jimnastik Kulübü merkezi ve Vodafone Park stadı da bu semtte bulunur.

Beşiktaş'ın semtleri
Beyoğlu'nun semtleri
Vişnezade
Ömeravni

Dolmabahçe


Gulbrandsen (prezime), norveško prezime, sin Gulbranda
 Gulbrandsen (jezero), jezero na otoku Južnoj Georgiji

Gulbrandsen


Taksonomi, (Grekçe ταξινομία "taksinomia") biyolojide sınıflandırma bilimidir. Canlıların sınıflandırılması ve bu sınıflandırmada kullanılan kural ve prensipleri içerir. Taksonomi terimi Antik Yunanca'da "taksis" (düzenleme) ve "nomos" (yasa) sözcüklerinin birleşmesinden türetilmiştir.

Deney tekniklerinin artması ve gelişmesiyle sistematik ve sınıflandırmadaki çalışmalar da arttı. Evrim teorisiyle birlikte "biyolojik tür" kavramı, "kemotaksonomi", "immunotaksonomi" ve "sayısal taksonomi" gibi taksonominin alt kolları oluşmuştur.

Taksonominin tarihi
Asur uygarlığındaki bazı filozoflar köpekgiller ve atgiller olarak bir gruplama yapmışlardır. Eski Yunan'da ise Hippocrates hayvan isimlerini saymıştır. Yapılan ayrımlar sistematik olmayıp sadece grup şeklindedir. Sınıflandırmanın kurucusu olarak bilinen kişi Aristoteles (M.Ö. 384-322)'dir. 500 civarında hayvanı tanımladığı bilinir. Hayvanları kırmızı kanlı ve kırmızı kansız hayvanlar olmak üzere ikiye ayırmıştır. Kanlı olan grupta memeliler, kuşlar, sürüngenler, amfibiler ve balıklar bulunur. Kansız grupta ise yumuşaklar, yumuşak kabuklular, kertikliler ve sert kabuklular yer alır.

Aristoteles'ten yaklaşık 2000 yıl kadar geçen bir sürede onun anlayışı çok fazla değişmeden kullanılmaya devam etmiştir. İslam dünyasında bilim anlamında altın çağını yaşadığı yüzyıllarda hayvanlar üzerinde kitaplar yazılmış, özelliklerin bahsedilmiş ve tasvirleri yapılmıştır.

Rönesans döneminde Aldrovandi (1522-1605) bu konuda çalışma yapanlar arasındadır. Bitkiler, hayvanlar ve mineraller hakkında alfabetik bir sıralama yapmıştır. Conrad Gesner (1516 -1565) Historiae Animalium adlı eserinde dört ayaklı hayvanlar, yumurtlayan dört ayaklı hayvanlar, kuşlar, balıklar, su hayvanları, yılanlar olarak alfabetik sıralama yapmıştır. Bu sıralamayı Aristoteles düşüncesi dışında yapmamıştır.

John Ray (1627-1705) sınıflandırmada temel ve değişmeyen birimin tür olduğunu söylemiştir. Bunu Historia Plantarum adlı eserinde vurgulamıştır. Balık, yılan, kuş ve dört ayaklı hayvanlar, bitkiler hakkında eserler yazmıştır. Tek ve çift çenekliler arasındaki ayrımı yapmıştır. Böcekler üzerine yaptığı çalışmalarıyla öncü olmuştur. Historia Insectorum adlı kitabı yayınlamıştır. Sınıflandırmayı, canlıların yapısına ait bütün özelliklerine dayandırarak yapmıştır.

Carolus Linnaeus (1707-1778) türlerin özel olarak yaratıldığını, zaman ve mekâna bağlı değişmediğini, sayılarının artmadığına inanmıştır. Her türün belli bir tip tanımının olduğunu düşünmüştür. Belirli tipe uymayanları varietus adı altında bir grupta ayırmıştır. Species Plantarum adlı eserinde 8000 kadar bitki türü için ilk defa ikili isimlendirme tekniğini kullanmıştır. Bu teknik türün belirlenmesinde pratik ve kolay olduğu için kullanımı kısa sürede yaygınlaşmıştır. Birinci isim canlının ismi, ikinci isim ise canlının türünü ifade eder.

Jean Baptiste Lamarck (1741-1829) bitki ve hayvan örneklerinin bilgili uzmanlar tarafından sınıflandırılması gerektiğini söylemiştir. Müze koleksiyonculuğu kavramını ilk defa ortaya atmıştır. Omurgasızların temel organ ve yapılarını incelemiştir.

Georges Cuvier (1769-1832) karşılaştırmalı anatomi ve paleontolojinin temellerini atmıştır. Hayvan vücudundaki her organın anatomik yapısı ile bütün diğer organlar arasında fonksiyonel bir bağlantı olduğunu söylemiştir. Bu yapı ve fonksiyonel özellikler çevreyle etkileşme sonucu oluşmuştur. Türlerin yaratılışlarının bugüne kadar değişmediğini söylemiştir. Buna delil olarak hayvan gruplarını birbirinden ayıran  anatomik özelliklerini göstermiştir. Le Regne Animal Distrubie Dapres Son Organisation adlı eserinde hayvanları anatomik olarak dört gruba ayırmıştır. Bu gruplar, omurgalılar, yumuşakçalar, eklemliler ve ışınlılardır. Embranchment adıyla sistematik bir kategori kullanmıştır.

Charles Darwin (1809-1882)'in  evrim teorisi doğrultusunda doğal seleksiyon adıyla yeni bir düşünce hızla yayılmış ve taksonomiyi etkilemiştir. Türlerin sabit olmadığı, doğal grupların mevcut olduğu, türleri ayırmada fizyolojik durumun dikkate alınması gerektiği, varyasyon sonucu değişik vücut yapılarını ve adaptasyonların olduğu anlayışları ortaya çıkmıştır.

Ernst Mayr (1904-2005), modern sentetik evrim teorisinin kurucularından kabul edilir. Bu teori gen değişimi, genlerin yeniden düzenlenmesinde biyolojik süreçleri, kromozom yapıları ve fonksiyonel değişiklikleri ve üremeyi topluluğun fertleriyle sınırlayan mekanizma ve seleksiyonu teşkil eder. Systhematics and Origin of Species ve Animal Species and Evolution adlı eserleriyle popülasyona bağlı tür değişimini geliştirmiştir.

Tanımlama ve adlandırma
Linnaeus tarafından türlere iki parçalı adlar verilmesi, günümüzde kullanılan adlandırma sistemlerinin başlangıcı kabul edilir. Zamanla ayrıntılarda ortaya çıkan farklılıkları gidermek ve bilimsel adların uluslararası kabul görmüş kurallarını oluşturmak üzere 19.yy'ın ortalarından itibaren çeşitli kurumlar tarafından yönergeler oluşturuldu. Bugün için bunların başlıcaları şunlardır:
 Uluslararası Su yosunları, Mantarlar ve Bitkiler Adlandırma Yasası (International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants – ICN), Temmuz 2011'de kabul edilerek daha önceki 'Uluslararası Botanik Adlandırma Yasası'nın (International Code of Botanical Nomenclature, ICBN) ve daha da eski Uluslararası Botanik Adlandırma Kuralları'nın (International Rules of Botanical Nomenclature) yerini almıştır.
 Uluslararası Zoolojik Adlandırma Yasası (International Code of Zoological Nomenclature – ICZN)
 Uluslararası Bakteri Adlandırma Yasası (International Code of Nomenclature of Bacteria – ICNB)
 Uluslararası Kültivar Adlandırma Yasası (International Code of Nomenclature for Cultivated Plants – ICNCP)
 Uluslararası Fitosenoz Adlandırma Yasası (International Code of Phytosociological Nomenclature)
Uluslararası Virüs Taksonometrisi Komitesi (International Committee on Taxonomy of Viruses – ICTV)

Taksonomik kategoriler

Yüksek kategori
Takım, sınıf, şube kategorilerini içinde bulunduran familyanın üzerinde bulunur. Kıyaslamalı bilgilerle meydana getirilir. Bu kategoriler sabittir.

Familya
Yüksek kategoriler içerisinde de sayılabilir. Genel olarak dünyanın tüm kıtalarına yayılmış türleri kapsayabilir. İçerisinde alttür, tür, tribü ve altfamilyalar bulunur. Cins sayısına göre ikiye ayrılır. Bir familya tek bir cins ile temsil ediliyorsa buna monotipik familya, birçok cins ile temsil ediliyorsa politipik familya adı verilir. Üst familya, birbirlerine benzeyen familyaların bir araya getirilmesiyle oluşturulur. Alt familya, familya içerisindeki birbirine benzeyen cinslerin bir araya getirilmesiyle oluşturulur. Tribü ise altfamilya içerisindeki birbirine benzeyen cinslerin bir araya getirilmesiyle oluşur.

Cins
Bilimsel ismi genus, çoğul olarak kullanımı ismi generadır. Yüksek kategorilerin en alt basamağıdır. Birbirine benzeyen veya birbirleriyle akraba olan bir veya birçok türün meydana getirdiği taksonomik topluluktur. Bir cins, tip olarak seçilen türler vasıtasıyla tespit edilir. Sahip olduğu tür sayısına göre ikiye ayrılır. Eğer tek tür içeriyorsa monotipik cins, birden fazla türe sahip ise politipik cinstir. Büyük cins topluluğuna bağlı çok sayıda türün teşhisinde ortaya çıkan sorunlar için birbirlerine benzeyenler bir araya getirilir ve altcinsler oluşturulur.

Tür
Bu kavramın ilk kullanıcısı John Ray olmuştur. Ortak özellikler taşıyan fertlerin toplamını içeren biyolojik bir gruptur. Morfolojik özelliklerine göre gruplara ayrılır. Bu gruplar: Çevreye uyum sağlamasına göre dar ve geniş toleranslı, döl sayısına göre çok sayıda, yılda bir kere ve birkaç yılda bir kere, üreme şekline göre eşeyli, eşeysiz, hermafrodit ve ikiz, coğrafi dağılışlarına göre simpatrik ve allopatrik, son olarak sahip olduğu alttür sayısına göre ise monotipik ve politipik'tir. Alttür, türün altında yer alan en küçük taksonomik kategoridir. Sadece politipik türlerde görülür. Bu terim bazen ırk terimi ile aynı anlamda kullanılmıştır. Coğrafi olarak belirli alana lokalize olmuş topluluklardır. Tamamen aynı ekolojik özelliklere sahip aynı alanlar bulunmadığına göre her alttür, teorik olarak ekolojik ırk kabul edilir.

Ara veya geçit popülasyonlar
Alttürler birbirlerine yakın alanlarda bulunur ve aralarında ciddi bir engel olmazsa bu alttürlerin birbirlerine yakın olduğu yerlerde veya birleşme alanlarında ara/geçit popülasyonlar meydana gelir.

Nötr terimler
Taksonomide kullanılıp, uluslararası adlandırma yasaları içinde yer almayan form, varyete, grup, kompleks, cohort, seksiyon, series, division gibi terimlerdir.

Taksonomik karakterler
Türleri birbirinden ayırmak için taksonomik karakterlerini bulmak gerekir. İlk taksonomistler sadece morfolojik karakterlere önem vermişlerdir. Bu modern taksonomide tek başına yeterli olmamış ve taksonomik karakterler beş gruba ayrılmıştır.

Morfolojik karakterler
Kendi içinde beş gruba ayrılır:
 Genel dış morfolojik özellikler: Boy, genel yapı, renk, vücut örtüsü, kıllanma durumu, baş durumu ve morfometrik ölçümdür.
 Genital organlar: Özellikle erkek genital organları, böceklerin teşhisinde yaygın olarak kullanılır. Genital organ yapıları genel olarak benzerlik gösterir.
 Anatomik özellikler: Bu özelliklerden yüksek taksonomi kategorilerinin belirlenmesinde yararlanılır.
 Ergin öncesi dönemler ve embriyoloji: Ergin öncesi dönemler daha çok böcek gruplarını belirlemede yararlanılır. Emriyoloji ise daha çok akrabalık ilişkilerini belirlemede kullanılır.
 Kromozom özellikleri: Kromozom sayıları, tipleri ve boyutları taksonomide yararlanılan en önemli kromozom özelliklerindendir.

Fizyolojik karakterler
Morfolojik karakterler ile beraber kullanılır. Zorunlu olmadıkça başvurulmaz. Bunun nedeni canlı birey ve özel aletlere olan ihtiyaçtır.

Ekolojik karakterler
Morfolojik karakterlerden sonra en çok yararlanılan ikinci gruptur. Kendi içerisinde beş gruba ayrılır.
 Habitatlar: Her canlı türünün kendisi özgü olan yaşam alanıdır.
 Konukçu ve besin: Bitki türleri ve böcekler arasındaki ilişkileri belirlemek için yararlanılır.
 Parazitoit ve predatörler: Her türün kendisine özgü düşmanları bulunur. Bu düşmanları tanımlamak amacıyla bu özelliklerden yararlanılır.
 Konukçu reaksiyonları: Bitkilerin üzerinden beslenenlere karşı gösterdiği reaksiyonlardır.
 Çevre faktörlerine tolerans: Birbirine çok benzeyen bazı türlerin çevre faktörlerine göre birbirinden ayrılmasıdır.

Etolojik karakterler
Bu karakterlerden yararlanmak için canlılar üzerinde çalışmak gerekir. Etolojik davranış hareketleri ise, ses çıkarma, ışık verme, çiftleme, yumurta bırakma, zarar verme şekli, yuva yapma ve biyolojik davranışlardır.

Coğrafi Karakterler
Hayvanlar aleminin belirli sistematik gruplamalarını belirli kıtalar üzerinden belirmeye yarar.

Taksonomik çalışmalar üç ana başlık altında toplanabilir

Alfa taksonomi
Sadece tür, cins gibi kategorilerdeki taksonların isimlendirilmesi ve tanımlanması düzeyinde yapılan çalışmaları kapsar. Bu tür çalışmalar Linne ile başlamış olup günümüzde özellikle tür sayısı bakımından çok zengin hayvan ve bitki gruplarında hâlâ sürdürülmektedir. Alfa taksonomi diğer beta ve gamma tiplerine göre daha ilkel değil, sadece farklı çalışma metotlarıyla karakterize edilir. Her canlı grubunda ilk çalışmalar alfa düzeyde yapılmış, ancak sorunların artık çözümlenemediği durumlarda beta ve gamma taksonomi metotlarına baş vurulmuştur. Hâlâ alfa taksonomi çalışmalarına ihtiyaç duyulan gruplarda bunu bir kenara bırakıp beta ve gamma taksonomisi ile çalışmaya kalkmak anlamsızdır.

Beta taksonomi
Bu tip çalışmalarda tür ve daha yukarı kategorilerdeki akrabalık durumları incelenir, daha çok sağlam bir sınıflandırma sisteminin gelişimi üzerinde durulur.

Gamma taksonomi
Alfa taksonomi ile ayrılmış ve beta taksonomi ile yüksek kategoriler halinde sınıflandırılmış türlerin nasıl oluştuğu ile ilgilenir. Gama taksonominin konusu türleşmedir.

Taksonomi Piramidi

Taksonomik Ekler Tablosu

Sınıflandırmada ortaya çıkan bazı sorunlar

Eş anlamlılık (sinonimlik)
Aynı taksona farklı isimlerin verilmesiyle ortaya çıkan sorundur. Araştırmacıların buldukları canlıya farklı isimler vermesi ve bu şekilde yayınlamaları, o canlının farklı iki tür olarak algılanmasına yol açar. Bunun gibi durumlarda saptanma ve sıralanma açısında verilen isimlerden yıl, aynı yılda ise ay, aynı ayda ise gün, aynı dergi içinde ise sayfa, aynı sayfada ise satır önceliğine bakılır.

Eş adlılık (homonimlik)
Aynı bilimsel ismin iki veya daha fazla canlıya verilmesi sorunudur. Eş anlamlılıkta geçen öncelik ilkesi burada da geçerlidir. Önceki tarihte geçen isim kullanılır, diğer isim bir daha kullanılmaz.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 ICN metni
 ICZN web sitesi
 ICZN metni
 ZooBank: Tüm Dünya Hayvan Adları Kaydı

Biyolojik sınıflandırma

Taksonomi (biyoloji)


Ringvej Syd  ofte benævnt O2 er en tosporet (firesporet i den vestligste ende) ringvej der går igennem det sydlige Aarhus. Vejen er en del af Ring 2 der går fra Grenåvej til Oddervej, og er med til at lede den tung trafikken som kører nord /syd, om byen.

Vejen forbinder Skanderborgvej i vest med af Oddervej i øst, og har forbindelse til Skanderborgvej, Sønderhøj, Søndervangs Allé, Christian X's Vej, Axel Gruhns Vej, Søren Nymarks Vej, Bjødstrupvej, Holme Parkvej, Madsbjergparken, Saralyst Allé, Nordlige Bjergevej, Jelshøjvej og Oddervej.

Kilder

Gader i Aarhus
Ringveje i Danmark

Ringvej Syd (Aarhus)


Hard rock veya heavy rock, kökenleri 1960 başları garaj rock'ı ve psikedelik rock'a dayanan bir rock and roll tarzıdır. Elektro gitar, bas gitar ve davulların sert şekilde kullanılması tipik özelliğidir. Hard rock terimi, genellikle punk rock, grunge, ve alternatif metal gibi pop rock radyo müziklerinden daha sert olan rock tarzlarını tek bir çatı altında toplayan ana kategorilerdendir. Ayrıca rock, Blues'tan türemiş bir müzik türüdür. Günümüzde rock müziğin en çok dinlenen türlerinden birisidir.

Ayrıca bakınız
Hard rock grupları listesi

Hard rock