Stanley Tucci Jr. ( ; born November 11, 1960) is an American actor and filmmaker. Known as a character actor, he has played a wide variety of roles ranging from menacing to sophisticated. Tucci has earned numerous accolades, including five Emmy Awards, two Golden Globe Awards as well as nominations for an Academy Award, a BAFTA Award, and a Tony Award.

Tucci made his film debut in John Huston's Prizzi's Honor (1985), and continued to play a variety of supporting roles in films such as Deconstructing Harry (1997), Road to Perdition (2002), and The Terminal (2004). He made his directorial debut with the comedy Big Night (1996), which he also co-wrote and starred in. Following roles in The Devil Wears Prada (2006) and Julie & Julia (2009), Tucci was nominated for the Academy Award for Best Supporting Actor for The Lovely Bones (2009). Tucci's other film roles include Burlesque (2010), Easy A (2010), Captain America: The First Avenger (2011), Margin Call (2011), The Hunger Games film series (2012–2015), Spotlight (2015), Supernova (2020), and Worth (2021).

He has starred in numerous television series such as the legal drama Murder One (1995–96), the medical drama 3 lbs (2006), Ryan Murphy's limited series Feud: Bette & Joan (2017), and the drama Limetown (2018). He played Stanley Kubrick in the HBO film The Life and Death of Peter Sellers (2004). For his portrayal of Walter Winchell in the HBO film Winchell (1998) he received the Primetime Emmy Award for Outstanding Lead Actor in a Limited Series or Movie. Since 2020, Tucci has voiced Bitsy Brandenham in the Apple TV+ animated series Central Park.

From 2021 to 2022 he hosted the CNN food and travel documentary series Stanley Tucci: Searching for Italy for which he won two consecutive Primetime Emmy Awards for Outstanding Hosted Nonfiction Series. He was nominated for a Tony Award for Best Actor in a Play for his role in Frankie and Johnny in the Clair de Lune (2003), and a Grammy Award for narrating the audiobook The One and Only Shrek! (2008).

Early life and education
Tucci was born on November 11, 1960, in Peekskill, New York, and grew up in nearby Katonah, New York. His parents, Joan (née Tropiano), a secretary and writer, and Stanley Tucci Sr. an art teacher at Horace Greeley High School in Chappaqua, New York, both of Italian descent, have roots in the town of Marzi in Calabria. His maternal great-grandmother, Angela Albanese, was from Calabria and her surname indicates that she was of Arbëreshë descent. Tucci is the oldest of three children, including his sister, actress Christine Tucci. Screenwriter Joseph Tropiano is a cousin. During the early 1970s, the family spent a year living in Florence, Italy.

He attended John Jay High School, where he played on the soccer and baseball teams, although his main interest lay in the school's drama club, where he and fellow actor and high school friend, Campbell Scott, son of actors George C. Scott and Colleen Dewhurst, gave well-received performances at many of John Jay's drama club productions. Tucci then attended State University of New York at Purchase, where he majored in acting and graduated in 1982. Among his classmates at SUNY Purchase was fellow acting student Ving Rhames. It was Tucci who gave Rhames, born Irving, the Ving nickname by which he is known.

Career

1982–1995
In 1982, Tucci earned his Actors' Equity card when actress Colleen Dewhurst, the mother of Tucci's high-school friend, actor Campbell Scott, arranged for the two young men to have parts as soldiers in a Broadway play in which she was co-starring, The Queen and the Rebels which premiered on September 30, 1982. Around this time, Tucci also worked as a model, with his most notable work being a television commercial for Levi's 501 jeans. In 1985, Tucci made his film debut as a Soldier in John Huston's black comedy crime film Prizzi's Honor starring Jack Nicholson and Kathleen Turner. During this period  Tucci portrayed minor and supporting roles in a number of films including the psychological horror film Monkey Shines (1988), the comedy-drama Slaves of New York (1989) and the comedy Fear, Anxiety & Depression (1989).

In 1991 he acted in the biographical drama film Billy Bathgate starring Dustin Hoffman and Nicole Kidman. Here Tucci portrayed mobster Lucky Luciano. That same year he performed the role of Scapino at the Yale Repertory Theatre in Molière's Scapin. In 1992, Tucci acted in the family comedy Beethoven and the romantic fantasy Prelude to a Kiss. The former spawned a franchise of the same name due to the success of the 1992 film. Tucci continued to take roles in films such as the legal thriller The Pelican Brief (1993) starring Denzel Washington and Julia Roberts, and the romantic comedy It Could Happen to You (1994) with Nicolas Cage and Bridget Fonda. From 1995 to 1996, Tucci starred in the television series Murder One as the mysterious Richard Cross. Tucci received his first Primetime Emmy Award nomination for his performance in the series, specifically for Outstanding Supporting Actor in a Drama Series. Following disappointing ratings, ABC decided to revamp the series resulting in Tucci being dismissed from the series.

1996–2005
In 1996, Tucci co-wrote, co-directed the comedy-drama film Big Night. Tucci starred alongside Tony Shalhoub and co-wrote the screenplay with his cousin Joseph Tropiano and directed the film with friend Campbell Scott. The film premiered at the Sundance Film Festival where it was nominated for the "Grand Jury Prize". Tucci and Tropiano won the Independent Spirit Award for Best First Screenplay for writing the screenplay of the film. The film also featured his sister Christine and their mother, who wrote a cookbook for the film. The film also starred Minnie Driver, Isabella Rossellini, Ian Holm, and Allison Janney. Critic Roger Ebert praised the film writing, "To some degree this film must represent a break for [Tucci]: He has been in good movies before, but not enough of them...Now here is their labor of love. Their perfect risotto. They include just what is needed and nothing else."

That same year Tucci also acted in the independent drama The Daytrippers which was written and directed by Greg Mottola. The film also starred Hope Davis, Liev Schreiber, and Parker Posey. The following year he appeared in Woody Allen's comedy Deconstructing Harry which received an Academy Award for Best Original Screenplay nomination. In 1998, Tucci wrote, directed, co-produced and starred in the comedy film The Impostors. The film starred Tucci, and Oliver Platt who play Laurel and Hardy like comedians who are struggling in the 1930s. The film premiered at the 1998 Cannes Film Festival where it received positive reviews. Shortly thereafter, Tucci starred in the HBO biographical television film Winchell (1998) in which Tucci portrayed columnist Walter Winchell. For his portrayal of Winchell, Tucci won the Primetime Emmy Award for Outstanding Lead Actor in a Limited Series or Movie and the Golden Globe Award for Best Actor – Miniseries or Television Film. Tucci also received a Screen Actors Guild Awards nomination for his performance in the film.

In 1999, he played Robin Goodfellow / Puck in the Michael Hoffman adaptation of A Midsummer Night's Dream. In 2000, Tucci directed, produced and starred in the drama film Joe Gould's Secret, based on a 1964 biographical essay about Gould by The New Yorker reporter Joseph Mitchell. In 2001, Tucci starred in the HBO television war film Conspiracy as Adolf Eichmann. The project also starred Kenneth Branagh and Colin Firth. For his portrayal of Eichmann, Tucci won another Golden Globe Award for Best Actor - Miniseries or Television Film. The film was critically acclaimed and won a Peabody Award.

In 2002, Tucci returned to the stage by starring in the revival of Terrence McNally's Frankie and Johnny in the Clair de Lune. Tucci received a Tony Award for Best Actor in a Play nomination for his performance in the play. Also in 2002, he starred in Sam Mendes' Road to Perdition opposite Tom Hanks. The film went on to receive $181 million at the box office and received six Academy Award nominations. He reunited with Hanks in Steven Spielberg's The Terminal (2004). That same year Tucci appeared in Shall We Dance (2004). Tucci also portrayed Stanley Kubrick in the HBO television film, The Life and Death of Peter Sellers (2004). He also was a guest caller in an episode of Frasier. Also that year, Caedmon Audio released an audiobook of Tucci reading Kurt Vonnegut's 1973 novel Breakfast of Champions. In 2005, Tucci had his first voice role in the animated film Robots, which features other notable actors' voices such as Ewan McGregor, Halle Berry, and Robin Williams.

2006–2010

In 2006, Tucci had a major role in the comedy film The Devil Wears Prada, opposite Meryl Streep, Anne Hathaway and Emily Blunt. Tucci portrays Nigel Kipling, a loyal confidant of Miranda Priestly (Streep). The film was a breakout role for him, with A.O. Scott of The New York Times declaring, "Mr. Tucci, has never been better". The film was Tucci's highest grossing-film until Captain America: The First Avenger in 2011. Also in 2006, Tucci made an appearance on the television series Monk, for which he won the Primetime Emmy Award for Outstanding Guest Actor in a Comedy Series. Tucci returned to broadcast television by starring in the drama series 3 lbs, which premiered on November 14, 2006. However, due to low ratings CBS cancelled the series. The following year, Tucci went on to recur in the medical drama series ER. For his performance in ER, Tucci was nominated for the Primetime Emmy Award for Outstanding Guest Actor in a Drama Series.

In 2009, Tucci portrayed George Harvey, a serial killer of young girls, in The Lovely Bones starring Saoirse Ronan. The film, Peter Jackson's adaptation of Alice Sebold's novel, earned Tucci Academy and Golden Globe award nominations for Best Supporting Actor. To prepare for the role, he consulted with retired FBI profiler John Douglas. Also in 2009, Tucci reunited with Meryl Streep in Nora Ephron's biographical comedy Julie & Julia. In the film Tucci portrayed Paul Child, the husband of Julia Child (Streep). They were praised for their on-screen chemistry with Peter Travers of Rolling Stone declaring, "Tucci and Streep are magical together, creating a portrait of an unconventional marriage that deserves its own movie."

The following year, Tucci directed a revival of the Ken Ludwig play Lend Me a Tenor on Broadway, starring Tony Shalhoub. Furthermore, Tucci had a supporting role in the teen coming-of-age romantic comedy film Easy A (2010) starring Emma Stone. Tucci and Patricia Clarkson portrayed her easy going and funny parents in the film. That same year Tucci starred alongside Cher and Christina Aguilera in Burlesque. The following year Tucci played Dr. Abraham Erskine in the Marvel Cinematic Universe film Captain America: The First Avenger (2011) starring Chris Evans.

2011–2019

In 2011 Tucci took the role of Eric Dale in the J.C. Chandor directed drama film Margin Call starring Kevin Spacey, Jeremy Irons, Demi Moore, and Zachary Quinto. The film premiered at the Sundance Film Festival where it earned critical acclaim and later a nomination for the Academy Award for Best Original Screenplay. In the fall of 2012, Tucci released his first cookbook titled The Tucci Cookbook. Tucci was also a co-owner of the Finch Tavern restaurant in Croton Falls, New York. He played Henry Warren Chang in the 30 Rock episode "Alexis Goodlooking and the Case of the Missing Whisky" in 2012.

From 2012 to 2015 Tucci portrayed Caesar Flickerman in The Hunger Games (2012) and its sequels The Hunger Games: Catching Fire (2013), The Hunger Games: Mockingjay – Part 1 (2014) and The Hunger Games: Mockingjay – Part 2 (2015). In 2013, Tucci played the role of the Ancient Greek God Dionysus in Percy Jackson: Sea of Monsters. Also in 2013, he lent his voice to an episode of the animated series American Dad!. During this time Tucci portrayed CEO Joshua Joyce in Transformers: Age of Extinction (2014). The same year, he voiced Leonardo da Vinci in the animated film Mr. Peabody & Sherman and had a cameo in Muppets Most Wanted.

From 2014 to 2020, he had a recurring role, voicing character Herb Kazzaz in the animated series BoJack Horseman. Tucci portrayed Philippe I, Duke of Orléans in Alan Rickman's biographical costume romance drama A Little Chaos starring Kate Winslet. The following year Tucci portrayed Mitchell Garabedian, a lawyer representing victims of sexual abuse in the biographical drama film Spotlight. The film was directed by Tom McCarthy and starred Michael Keaton, Mark Ruffalo, Rachel McAdams, John Slattery, and Liev Schrieber. The film received rave reviews with Geoffrey Mcnab of The Independent writing, "Spotlight is an old-fashioned film that tells its story in a painstaking and thoroughly absorbing fashion. It's the kind of movie that you could imagine Henry Fonda or James Stewart starring in as decent, upstanding journalist heroes who refuse to give up on their story in the face of considerable difficulty and intimidation." The film won the Academy Award for Best Picture as well as Academy Award for Best Original Screenplay. Also in 2015, Tucci starred in the British series Fortitude as DCI Eugene Morton.

In 2017, Tucci directed and wrote the drama film Final Portrait. The same year, Tucci played the role of the composer Maestro Cadenza in the live-action adaptation of Disney's Beauty and the Beast, co-starring with Emma Watson and Dan Stevens. Tucci also returned to the Transformers film series by portraying Merlin in Transformers: The Last Knight. Furthermore, Tucci played the husband of Dame Fiona Maye, a British High Court judge, opposite Emma Thompson in The Children Act (2017), based on the book of the same name by Ian McEwan. Also in 2017, Tucci starred in the miniseries Feud as Warner Bros. studio head Jack L. Warner. Feud received critical acclaim and Tucci received a nomination for the Primetime Emmy Award for Outstanding Supporting Actor in a Limited Series or Movie. In 2018, Tucci starred the independent films Patient Zero, A Private War and Night Hunter. In 2019, Tucci starred in the drama series Limetown, based on the podcast of the same name. Facebook cancelled the series after one season had aired. The same year, Tucci starred in the horror film The Silence.

2020–present
In 2020, Tucci began voicing the character Bitsy Brandenham in the animated series Central Park. The series received a two-season order from Apple Inc., with each season set to consist of 13 episodes each. The series premiered on May 29, 2020. In the same year, Tucci narrated the series The California Century, on notable people in the history of California told from the point of view of a screenwriter. In 2020, Tucci starred in the British drama film Supernova opposite Colin Firth. The film explores the relationship between a couple played by Tucci and Firth as one of them succumbs to early onset dementia. The film premiered at the San Sebastián International Film Festival and since has received critical acclaim. Guy Lodge, critic for Variety wrote of their chemistry:

In 2021, Tucci hosted the culinary travel series, Stanley Tucci: Searching for Italy, a six-part original CNN series following the actor on a food tour of Italy. The series received two Primetime Emmy Award nominations, including one for Outstanding Hosted Nonfiction Series, and was renewed for a second season set to air in 2022. Caroline Framke of Variety praised the series writing, "It's exactly the picturesque scenario you might expect and want from a travel series hosted by Tucci, an extraordinarily charming presence who knows and loves Italian food".

Tucci acted as a lead in the BBC One thriller series Inside Man (2022). The series was created by Steven Moffat and starred David Tennant. In September, Tucci was cast as Grammy-winning producer Clive Davis in Whitney Houston: I Wanna Dance with Somebody (2022), a biopic on Whitney Houston. In 2023 Tucci acted in the Amazon Prime Video series Citadel starring Priyanka Chopra and Richard Madden.

Personal life
Tucci's first wife, Kathryn Spath (born 1962), died of breast cancer in 2009. She was a social worker and former wife of actor and stage manager Alexander R. Scott, the elder son of actors Colleen Dewhurst and George C. Scott. She and Tucci married in 1995, and had three children. The couple also raised Kathryn's two children from her previous marriage. Tucci left her in 2002 for actress Edie Falco, with whom he was appearing on Broadway in Terrence McNally's Frankie and Johnny in the Clair de Lune, but the affair ended, and he returned to his wife and children.

In 2011, then a widower, Tucci became engaged to Felicity Blunt (born 1981), a British literary agent of the Curtis Brown Group. She is the elder sister of British actress Emily Blunt, who co-starred with Tucci in The Devil Wears Prada and introduced the couple several years later at her own wedding to actor John Krasinski, in 2010. Tucci and Blunt married in a civil ceremony in summer 2012, followed by a larger observance at Middle Temple Hall in London on September 29, 2012. The couple live in Barnes, London, and have a son and a daughter.

On September 12, 2016, Tucci, with Cate Blanchett, Chiwetel Ejiofor, Peter Capaldi, Douglas Booth, Neil Gaiman, Keira Knightley, Juliet Stevenson, Kit Harington, and Jesse Eisenberg, appeared in a video from the United Nations' refugee agency UNHCR to help raise awareness of the global refugee crisis. The video, titled "What They Took With Them", has the actors reading a poem, written by Jenifer Toksvig and inspired by primary accounts of refugees, and is part of UNHCR's #WithRefugees campaign, which also includes a petition to governments to expand asylum to provide further shelter, integrating job opportunities, and education.

On May 21, 2021, Tucci received a Doctorate Honoris Causa in Humane Letters from the American University of Rome, in Rome, Italy, for his lifelong contribution to the arts and humanities.

In September 2021, Tucci revealed that he had been diagnosed with oropharyngeal cancer three years earlier. He had received treatment (chemotherapy and radiation) after a tumor was found at the base of his tongue, and said it was unlikely that the tumor would return. In November 2022, he said there are still some foods he cannot eat, as a result of his cancer.

In October 2021, his memoir Taste: My Life Through Food was published, which describes his encounter with cancer and his love of food. As of February 20, 2022, Taste: My Life Through Food had been on The New York Times Best Seller List for 18 weeks.

Filmography

Awards and nominations

Published works

References

External links

1960 births
Living people
20th-century American male actors
20th-century American male writers
20th-century American non-fiction writers
21st-century American male actors
21st-century American male writers
21st-century American non-fiction writers
American cookbook writers
American documentary filmmakers
American expatriates in England
American film producers
American male film actors
American male models
American male non-fiction writers
American male screenwriters
American male television actors
American male voice actors
American television producers
American writers of Italian descent
Best Miniseries or Television Movie Actor Golden Globe winners
Best Supporting Actor Golden Globe (television) winners
Independent Spirit Award winners
English-language film directors
Film directors from New York City
Film producers from New York (state)
John Jay High School (Cross River, New York) alumni
Male actors from New York City
Outstanding Performance by a Cast in a Motion Picture Screen Actors Guild Award winners
Outstanding Performance by a Lead Actor in a Miniseries or Movie Primetime Emmy Award winners
People from Fire Island, New York
People from Katonah, New York
People from Peekskill, New York
People of Calabrian descent
State University of New York at Purchase alumni
Television producers from New York City
Writers from New York City

Stanley Tucci


Bethesda es una estación subterránea en la línea Roja del Metro de Washington, administrada por la Autoridad de Tránsito del Área Metropolitana de Washington. La estación se encuentra localizada en 7450 Wisconsin Avenue en Bethesda, Maryland. La estación Bethesda fue inaugurada el 25 de agosto de 1984.

Descripción
La estación Bethesda cuenta con 1 plataforma central. La estación también cuenta con 48 espacios para bicicletas y con 44 casilleros.

Conexiones
La estación cuenta con las siguientes conexiones de autobuses:
 Rutas del MetroBus

Referencias

Enlaces externos

 WMATA: Estación Bethesda
 Línea Roja del Metro de Washington

Estaciones de Metro de Estados Unidos inauguradas en 1984
Estaciones de la línea Roja (Metro de Washington)

Bethesda (Metro de Washington)


Nova župna  crkva Uznesenja Marijina sagrađena je 1985. uz cestu koja prolazi kroz centar Bibinja.

Opis
Crkva je jednobrodna sa sakristijom, kriptom i atomskim skloništem. Zbog povećanja broja stanovnika, stara župna Crkva Svetog Roka je postala mala te je 1985. godine započeta gradnja nove crkve u Bibinjama, Crkve Uznesenja Blažene Djevice Marije.

Unutrašnjost krase tipični kameni oltar s ambonom; kamena krstionica, škropionica i kip Majke Božje u svetištu. Uz crkvu je zvonik s pet zvona izlivena u ljevaonici De Poli, Vittorio Veneto 1988. godine, poklon je župljana crkvi. Najveće zvono je 730 kilograma težine posvećeno je Blaženoj Djevici Mariji.

Novu župnu crkvu Uznesenja Marijina posvetio je nadbiskup Marijan Oblak, 1985. godine.

Izvori

Katoličke crkve u Hrvatskoj
Zadarska županija
Bibinje

Crkva Uznesenja Marijina u Bibinjama


An Liparis truncata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Fumio Maekawa ngan Tamotsu Hashimoto. An Liparis truncata in nahilalakip ha genus nga Liparis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Liparis (Orchidaceae)

Liparis truncata


Hemijonitis (lat. Hemionitis), rod papratnjača iz porodice bujadovki (Pteridaceae). U Hemionitis sensu stricto, prema PPGI, pripada 6 vrsta, plus jedan hibrid, i svre su iz tropske Amerike.. 'Plants of the World' navodi 450 vrsta raširenih po svim kontinentima,. U Hrvatskoj nije zabilježena nijedna vrsta iz ovog roda

Dio je potporodice Cheilanthoideae

Vrste
 Hemionitis levyi E.Fourn.
 Hemionitis palmata L.
 Hemionitis pinnatifida Baker
 Hemionitis rufa (L.) Sw.
 Hemionitis tomentosa Raddi
 Hemionitis umbrosa R.Y.Hirai & J.Prado
 Hemionitis ×smithii (Trevis.) C.Chr.
Sinonimi:
 Dictyogramme Fée
 Cardinitis J.Sm.
 Gymnogramma Desv.
 Gymnopteris Bernh.
 Neurogramma Link
 Schizogramma Link
 Ampelogramma J.Sm.
 Definitifolium Hieron.

Izvori

Cheilanthoideae

Hemijonitis


An Fimbristylis uliginosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ferdinand von Hochstetter ngan Ernst Gottlieb von Steudel. An Fimbristylis uliginosa in nahilalakip ha genus nga Fimbristylis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Fimbristylis

Fimbristylis uliginosa


, ජපානයේ පිහීටි ප්‍රාන්තයකි.

ආශ්‍රිත
 ජපානය

ගුන්මා ප්‍රාන්තය
ජපානය
ජපානයේ ප්‍රාන්ත
කන්තෝ කලාපය

ගුන්මා ප්‍රාන්තය


Marl steht für folgende Orte:

 Marl, Stadt in Nordrhein-Westfalen
 Marl (Dümmer), Gemeinde in Niedersachsen

Marl ist der Künstlername folgender Personen:

 Marley Marl (eigentlich Marlon Williams; * 1962), US-amerikanischer Musikproduzent und DJ

MARL ist die Abkürzung für:

 Malta Amateur Radio League, Vereinigung maltesischer Funkamateure

MARL

Marl (Begriffsklärung)


ميو بيواكو كوساتسو  هو نادي كرة قدم ياباني تأسس عام 2005 مركزه مدينة كوساتسو في محافظة شيغا.

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي

تأسيسات سنة 2005 في اليابان
أندية كرة قدم في اليابان
أندية كرة قدم أسست في 2005
فرق رياضية في محافظة شيغا
أندية رابطة كرة القدم اليابانية

ميو بيواكو كوساتسو


ශාරීරික දඬුවමක් යනු පුද්ගලයෙකුට ශාරීරිකව වේදනාවක් ඇති කිරීමට දෙනු ලබන දඬුවමකි. එය බාලවයස්කාර දරුවන්ට, විශේෂයෙන්ම නිවසේ සහ පාසල් පසුබිම්වලදී,  ලබා දේ පහර දීම වැනි ක්‍රම වලට ඇතුළත් විය හැකිය. එය වැඩිහිටියන්ට බලපාන විට එය සිරකරුවන්ට සහ වහලුන්ට එල්ල විය හැකිය.

අපරාධ හෝ තුවාල සඳහා ශාරීරික දඬුවම්, කස පහරවල්, හංවඩු ගැසීම් සහ විකෘති කිරීම් පවා, පුරාණ කාලයේ සිට බොහෝ ශිෂ්ටාචාරවල ක්‍රියාත්මක විය. මානුෂීය පරමාදර්ශ වර්ධනය වීමත් සමඟ බටහිර සමාජය තුළ එවැනි දඬුවම් අමානුෂික ලෙස සැලකේ. 20 වන ශතවර්ෂයේ අග භාගය වන විට, බොහෝ සංවර්ධිත රටවල නීති පද්ධතියෙන් ශාරීරික දඬුවම් ඉවත් කර ඇත.

විසිඑක්වන සියවසේදී, විවිධ සැකසුම් තුළ ශාරීරික දඬුවම්වල නීත්‍යානුකූලභාවය අධිකරණ බලය අනුව වෙනස් වේ. ජාත්‍යන්තර වශයෙන්, විසිවන සියවසේ අගභාගයේ සහ විසිඑක්වන සියවසේ මුල් භාගයේදී, සන්දර්භ ගණනාවක් තුළ ශාරීරික දඬුවම් පිළිබඳ ප්‍රශ්නයට මානව හිමිකම් නීතිය යොදා ගැනීම දක්නට ලැබුණි:

 නිවස තුළ ශාරීරික දඬුවම්, දෙමාපියන් හෝ වෙනත් වැඩිහිටි භාරකරුවන් විසින් දරුවන්ට දඬුවම් කිරීම, ලෝකයේ බොහෝ රටවල නීත්‍යානුකූල වේ. 2021 වන විට, රටවල් 63 ක්, බොහෝ දුරට යුරෝපයේ සහ ලතින් ඇමරිකාවේ, තහනම් කර ඇත.
 කැනඩාව, කෙන්යාව, දකුණු අප්‍රිකාව, නවසීලන්තය සහ යුරෝපය ඇතුළු බොහෝ රටවල ගුරුවරුන් හෝ පාසල් පරිපාලකයින් විසින් සිසුන්ට පාසල් ශාරීරික දඬුවම් දීම තහනම් කර ඇත. එක්සත් ජනපදයේ සමහර ප්‍රාන්තවල සහ අප්‍රිකාවේ සහ අග්නිදිග ආසියාවේ සමහර රටවල එය නීත්‍යානුකූලව පවතී.
 අධිකරණයක් විසින් නියම කරන ලද සාපරාධී දඬුවමක කොටසක් ලෙස කස පහර හෝ වේවැල් පහර දීම වැනි අධිකරණ ශාරීරික දඬුවම් බොහෝ යුරෝපීය රටවලින් දිගු කලක් තිස්සේ අතුරුදහන් වී ඇත.  2021 වන විට, එය අප්‍රිකාව, ආසියාව, ඇංග්ලෝෆෝන් කැරිබියන් සහ දකුණු ඇමරිකාවේ රටවල් කිහිපයක ආදිවාසී ප්‍රජාවන්හි නීත්‍යානුකූලව පවතී.
 අත්අඩංගුවේ සිටින අයහපත් හැසිරීම් සම්බන්ධයෙන් සිරකරුවන්ට එරෙහිව බන්ධනාගාර බලධාරීන් විසින් නියෝග කරන ලද හෝ විශෝධන නිලධාරීන් විසින් සෘජුවම සිදු කරන ලද බන්ධනාගාර ශාරීරික දඬුවම් හෝ විනයානුකූල ශාරීරික දඬුවම් ලොව පුරා දණ්ඩන ආයතනවල දිගු කලක් තිස්සේ සාමාන්‍ය සිරිතකි. 20 වන ශතවර්ෂයේ බොහෝ බටහිර ශිෂ්ටාචාරවල එය නිල වශයෙන් තහනම් කර ඇත, නමුත් අදටත් වෙනත් බොහෝ රටවල භාවිතා වේ. පැදවීම, පාදවලට කස පහර දීම හෝ විවිධ ආකාරයේ කොඩි ගැසීම වැනි දඬුවම් බන්ධනාගාර තුළ ශාරීරික දඬුවම් කිරීමේ සාමාන්‍ය ක්‍රම වේ. ජර්මනියේ නාසි පාලන තන්ත‍්‍රයේ ඕස්ටේ‍්‍රලියානු දණ්ඩන ජනපදවල සහ සිර කඳවුරුවල ද මෙය සාමාන්‍ය සිරිත විය.
 යුධමය ශාරීරික දඩුවම් අධිකරණ බල ප්‍රදේශ කිහිපයක සමහර සැකසුම් වලදී හෝ අවසර දී ඇත .

බොහෝ බටහිර රටවල වෛද්‍ය සහ මානව හිමිකම් සංවිධාන ළමයින්ට ශාරීරික දඬුවම් ලබාදීමට විරුද්ධයි. කායික දඬුවම්වලට එරෙහි ව්‍යාපාරවල අරමුණ වී ඇත්තේ නිවාස හා පාසල්වල බාලවයස්කාර දරුවන්ට එරෙහිව ශාරීරික දඬුවම් භාවිතය තහනම් කිරීම සඳහා නීතිමය ප්‍රතිසංස්කරණ ගෙන ඒමයි.

නවීන භාවිතය

නීතිමය තත්ත්වය
රටවල් 66 ක්, ඒවායින් බොහොමයක් යුරෝපයේ සහ ලතින් ඇමරිකාවේ, ළමයින්ට ශාරීරික දඬුවම් ලබා දීම තහනම් කර ඇත.

රාජ්‍යයක් විසින් ළමුන්ට ශාරීරික දඬුවම් දීම තහනම් කිරීමේ මුල්ම වාර්තාගත උත්සාහය 1783 දී පෝලන්තය දක්වා දිව යයි.  කෙසේ වෙතත්, ජීවිතයේ සෑම අංශයකම එය තහනම් කිරීම - නිවාස, පාසල්, දණ්ඩන ක්‍රමය සහ විකල්ප සත්කාර සැකසුම් - ප්‍රථමයෙන් සිදු වූයේ 1966 දී ස්වීඩනයේ ය. 1979 ස්වීඩන් මාපිය සංග්‍රහයේ මෙසේ සඳහන් වේ: "දරුවන්ට රැකවරණය, ආරක්ෂාව සහ හොඳ හැදී වැඩීමකට හිමිකම් ඇත. දරුවන්ට ඔවුන්ගේ පුද්ගලයාට සහ පෞද්ගලිකත්වයට ගෞරවයෙන් සැලකිය යුතු අතර ශාරීරික දඬුවම් හෝ වෙනත් නින්දිත සැලකිල්ලකට යටත් නොවිය යුතුය."

, corporal punishment of children by parents (or other adults) is outlawed altogether in 63 nations (including the partially recognized Republic of Kosovo) and 3 constituent nations.

ළමුන්ගේ ශාරීරික දඬුවම් ගෝලීය භාවිතය සහ තහනම් කිරීම පිළිබඳ වඩාත් සවිස්තරාත්මක දළ විශ්ලේෂණයක් සඳහා, පහත වගුව බලන්න.

පාසල්වල ශාරීරික දඬුවම්
බොහෝ රටවල පාසල්වල ශාරීරික දඬුවම් තහනම් කර ඇත. එය බොහෝ විට ශිෂ්‍යයාගේ තට්ටම්වලට හෝ අත්ලට ආයුධයකින් පහර දීම ඇතුළත් වේ (උදා: වේවැලකින් හෝ තලපයකින් ).

පාසල්වල ශාරීරික දඬුවම් තවමත් අවසර දී ඇති රටවල, සීමාවන් තිබිය හැකිය; උදාහරණයක් ලෙස, සිංගප්පූරුවේ සහ මැලේසියාවේ පාසල් වේවැල් පහර දීම, න්‍යායාත්මකව, පිරිමි ළමයින් සඳහා පමණක් අවසර ඇත.

ඉන්දියාවේ සහ තවත් බොහෝ රටවල ශාරීරික දඬුවම් නීතියෙන් තාක්ෂණික වශයෙන් අහෝසි කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, ලොව පුරා බොහෝ පාසල්වල පිරිමි සහ ගැහැණු ළමයින් සඳහා ශාරීරික දඬුවම් අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක වේ. ශාරීරික දඬුවම් පිළිබඳ සංස්කෘතික සංජානනය අධ්‍යයනය කර පර්යේෂණ කර ඇත්තේ කලාතුරකිනි. සිදු කරන ලද එක් අධ්‍යයනයකින් ඉන්දියාවේ දෙමාපියන් සහ සිසුන් අතර ශාරීරික දඬුවම් සංජානනය වන ආකාරය සාකච්ඡා කරයි.

විශේෂයෙන්ම දරුවන්ගේ දෑත්වලට තුවාල සිදුවීමේ අවදානම සැලකිල්ලට ගනිමින් වෛද්‍ය වෘත්තිකයන් මෙම ක්‍රියාව නතර කරන ලෙස ඉල්ලා ඇත.

බලපෑම්
හාවඩ් පර්යේෂකයන් විසින් මෙහෙයවන ලද අධ්‍යයනයකට අනුව, පහර දීම වැනි ශාරීරික දඬුවම් දරුවන්ගේ මොළයේ වර්ධනයට බලපානු ඇත. මෙම බලපෑම් වඩාත් දරුණු ආකාර කරා වර්ධනය විය හැක

පහර දීම මගින් දරුවා ප්‍රචන්ඩ විය හැකි අතර ආත්තතියෙන් පෙලෙන පුද්ගලයෙකු විය හැක

බොහෝ දියුනු රටවලින් මෙය තහනම් කර ඇත්තේ මෙමගින් දරුවාට යහපතකට වඩා මනසට අයහපතක් සිදු වන නිසාය

ශාරීරික දඬුවම්


Mandeldrik er en vegetabilsk plantedrik, baseret på mandler.

Drikken laves ved at udbløde mandler i vand og herefter blende dem grundigt og opblande med en passende mængde vand. Drikken kan med fordel hældes gennem en si inden servering for at fange eventuelle mandelstykker.

Mælk
Mælk

Mandelmælk


Cirkus Renard var en dansk omrejsende cirkus under direktion af restauratør og maskinforhandler Romeo Renard (1893-1961) og hustru Martha Renard, født Miehe (1895-1961).

Romeo Renard kom fra en russisk artist-slægt, der kom fra Simferopol på Krim-halvøen, i dag Ukraine, og Martha Renard var skolerytterske, søster til den legandariske cirkusklovn August Miehe. Parret havde to børn, sønnen, senere skuespiller Louis Miehe-Renard (1919-1997), og datteren Grete Miehe-Renard (1917-2009), gift Trautner.

Cirkus Renard havde urpremiere i Esbjerg i påsken 1955, men kom kun til at eksistere et par måneder og ruinederede artistparret.

Noter

Referncer

Renard

Cirkus Renard


38454 Boroson este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
38454 Boroson este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Fountain Hills (Arizona) de Charles W. Juels. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,63 ua, o excentricitate de 0,20 și o înclinație de 13,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 38001-39000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

38454 Boroson


Ronni Hansen (født 30. juni 1988) er en dansk fodboldspiller, der spiller for Svebølle BI.

Karriere
Ronni Hansen forlod i januar 2010 Lyngby Boldklub. Den 29. januar blev det offentliggjort, at Hansen havde skrevet under på en amatørkontrakt af varighed på fem måneder med Næstved BK.

Hansen skiftede i september 2010 til Vanløse IF.

I marts 2015 skiftede han til Svebølle BI.

Referencer

Eksterne henvisninger
Ronni Hansen på Lyngby Boldklubs hjemmeside
Ronni Hansen på transfermarkt.com

Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra AIK 65 Strøby
Fodboldspillere fra Herfølge Boldklub
Fodboldspillere fra Lyngby Boldklub
Fodboldspillere fra Næstved BK
Fodboldspillere fra Vanløse IF
Fodboldspillere fra Svebølle BI

Ronni Hansen


المطبخ الأفريقي يعكس تقاليد الطبخ الشعبية الإفريقية التقليدية وما نتج من أنواع طعام جديدة بتأثير من الأوروبيين والآسيويين الذين استوطنوا بعض المناطق الإفريقية. وبما أن مساحة القارة الإفريقية هي ثاني أكبر مساحة قارية، ومسكونة من قبل قبائل وأعراق ومجموعات اجتماعية عديدة ومتنوعة، فإن الطبخ الإفريقي متنوع بشكل كبير من ناحية مكوناته أو طريقة تحضيره.

المطبخ التقليدي
مكونات المطبخ الإفريقي التقليدي تعتمد على المواد المتوفرة المحلية مثل: الفواكه، والحبوب، والخضروات، والحليب ومنتوجات اللحوم. وفي بعض المناطق الإفريقية، يعتمد كليا على الحليب وروبه ومصله. أما في المناطق الإفريقية المدارية، فتواجد الحليب محدود لانتشار أمراض الحيوانات فيها.

ويلاحظ اختلافات كبيرة في أطعمة المناطق الإفريقية المختلفة، إلا أنه من الممكن تصنيفها إلى خمسة أنواع فيها تشابه وهي أطعمة أفريقيا الشرقية، وأفريقيا الشمالية، وأفريقيا الغربية، وأفريقيا الجنوبية وأفريقيا الوسطى.

الطبق الإفريقي التقليدي
يعتمد الطبق الإفريقي على الخضروات، ولذرة، والكاسافا والبطاطا الحلوة، والزوان، بالإضافة إلى يخنة اللحوم والحبوب. وتعتير الخضروات المصدر الأساسي للفيتامينات والمصدر ثانوي للبروتين. وبسبب الجفاف في إفريقيا، تزرع الخضروات التي لا تعتمد على المياه بشكل كبير.

في العادة، تجمع الأوراق الخضراء وسيقان الخضروات، فتغسل ثم تقطع. وبعدها إما تسلق أو تغلى وتبهر ببهارات محلية مع البصل والبندورة.
الماكولات الأكثر شعبية في إفريقيا الشمالية
موادها الأولية= القمح+الماءالحليب الخميرة خضروات البطاطا البصل الجزر اللفت البان حيوانية الحليب اسمان نباتية وحيوانية =
الاكلة رقم واحد في الجزائر والمغرب هي الجواز (الغمسة) وتوجد اكلات موسمية (المردود في الشتاء المحمصة الرب المعارك) والكسكس في الاعياد والمناسبات) اغلبية المغاربة يفضلون الماكولات المنزلية والخبز الطاجين تعتبر الشربة من الاطباق الاساسية في مائدة رمضان وتختلف انواغها حسب اختلاف المناطق ومن بينها (شربة فريك شربة لسان الطير شربة البرغل شربة الحشاوش شربة الجلبانة شربة الحليب شربة السفنج).

مراجع
 Wolfert, Paula. "The Foods of North Africa". National Association for the Specialty Food Trade, Inc.. http://www.specialtyfood.com/do/news/ViewNewsArticle?id=2402.

انظر أيضًا
 مطبخ بورتوريكو

ثقافة إفريقية
مطابخ حسب القارة
مطبخ إفريقي

مطبخ إفريقيا


An Eustachys glauca in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Alvin Wentworth Chapman. An Eustachys glauca in nahilalakip ha genus nga Eustachys, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Eustachys

Eustachys glauca


Lecție în infinit este un film românesc din 1965 regizat de Sergiu Nicolaescu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1965 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1965
Filme regizate de Sergiu Nicolaescu

Lecție în infinit


Néstor Kirchner (25 Şubat 1950 - 27 Ekim 2010) Arjantinli siyasetçi.

İsviçreli bir Alman baba ve Hırvat bir annenin soyundan gelmektedir. 2003 yılında yapılan seçimlerde Arjantin Devlet Başkanı seçildi. 25 Mayıs 2003 tarihinde göreve başladı. 2007 yılında yapılan seçimlerde aday olmayarak eşi Christina Kirchner'i destekledi. 2009 yılındaki meclis seçimlerinde milletvekili seçildi.

27 Ekim 2010 tarihinde geçirdiği bir kalp krizi sonucu öldü. Florencia ve Maximo adlarında iki çocuk babasıydı.

Kaynakça

1950 doğumlular
Santa Cruz (eyalet) doğumlular
2010 yılında ölenler
Arjantin devlet başkanları
Alman asıllı Arjantinliler
Hırvat asıllı Arjantinliler
Şili asıllı Arjantinliler
Kalp krizinden ölenler

Néstor Kirchner


Solaris er latinsk for noget som vedrører Solen - og kan henvise til:

 Solaris (roman) – fra 1961 af Stanisław Lem
 Solaris (film fra 1968) – instrueret af B. Nirenburg
 Solaris (film fra 1972) – instrueret af Andrej Tarkovskij
 Solaris (film fra 2002) – instrueret af Steven Soderbergh
 Solaris (styresystem) – udviklet af Sun Microsystems, senere Oracle Corporation
 OpenSolaris – et open source styresystem baseret på Solaris, udviklet af Sun Microsystems
 Solaris (spejder) – en gruppe under Det Danske Spejderkorps
 Solaris Bus & Coach – en polsk producent af busser og sporvogne

Solaris


Gültepe, Samsun ilinin Ayvacık ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köy halkının bir kısmı Dağıstan'dan gelen (Lak, Dargin ve Avar) Kafkas kökenliler.Bir kısmı ise Trabzon göçmenidir

Coğrafya
Samsun iline 75 km, Ayvacık ilçesine 18 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

Ayvacık'ın mahalleleri

Gültepe, Ayvacık


An Xanthosoma obtusilobum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adolf Engler. An Xanthosoma obtusilobum in nahilalakip ha genus nga Xanthosoma, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Xanthosoma

Xanthosoma obtusilobum


Le Carrier Air Wing Seventeen (CVW-17) est une escadre aérienne embarquée de l'US Navy, basée au Naval Air Station Lemoore en Californie. Il a été assigné en 2019 au  . Le code de queue des avions du CVW-11 est NA.

Historique

Création
Le Carrier Air Wing Seventeen (CVW-17) a été créé le  et affecté à l'. Il était auparavant désigné Carrier Air Group 82 (CVG-82) lors de sa création le .

Service
Son premier déploiement a eu lieu au Vietnam, de juin à septembre 1967. Après seulement quatre jours sur la ligne avec 150 sorties effectuées, une roquette Zuni a été accidentellement tirée sur le pont d'envol le matin du 29 Juillet 1967. Il a heurté  un avion uravitaillé et armé. Dans l'incendie qui en a résulté, 134 membres d'équipage ont été tués et 161 blessés. 21 avions ont été détruits et 40 ont été endommagés.

Les unités subordonnées
Les unités du CVW-17 à bord de l' en 2020-21

Voir aussi

Notes et références

Liens internes
 Carrier Air Wing
 Naval Air Station Lemoore
 Histoire de l'United States Navy

Liens externes
 CVW-17 assignation - Site gonavy.jp
  CVW-17 - Site airpac.navy.mil

Carrier Air Wing  Seventeen
Aéronautique navale

Carrier Air Wing Seventeen


ස්නායු මනෝවිද්‍යාව යනු මනෝවිද්‍යාවේ සහ ස්නායු විද්‍යාවේ සම්බන්ධ කරන අන්තර් ක්ෂේත්‍රයකි. එමගින් මානසික ක්‍රියාවන් සහ ඊට අදාළ හැසිරීම්, මොළයේ ව්‍යුහය සහ ක්‍රියාකාරිත්වය මගින් හඳුනාගැනීමට උත්සාහ දරයි. ස්නායු මනෝවිද්‍යාව මිනිසා සහ සත්වයින්ගේ රෝග අධ්‍යයනයට සහ උසස් ප්‍රයිමාටාවන්ගේ සෛල හෝ සෛල කාණ්ඩවල විද්‍යුත් ක්‍රියාකාරිත්වය සටහන් කිරීමේ ප්‍රයත්නය යන දෙකටම ව්‍යවහාර කළ හැකිය. මෙය විද්‍යාත්මක ප්‍රවේශනයක් වන අතර සිතේ තොරතුරු සැකසීම ඥානාත්මක මනෝවිද්‍යාව සහ ඥානාත්මක විද්‍යාව යන දෙඅංශයකටම බෙදා ගනී. මෙය මනෝවිද්‍යාත්මක ක්ෂේත්‍ර අතරින් වඩා සාරවත් ක්ෂේත්‍රයකි. එනම් ඇතැම් කාලයන්හි ස්නායුක මනෝ විද්‍යාව, දර්ශනවාදය (විශේෂයෙන්ම චිත්ත දර්ශනය) ස්නායු අධ්‍යයනය, මනෝවිද්‍යාව, පරිගණක විද්‍යාව (කෘත්‍රීම ස්නායුක පද්ධති බිහි කිරීම) වැනි ක්ෂේත්‍ර සමග අති පිහිත වේ. පුහුණුවේ දී ස්නායුක මනෝවිද්‍යාඥයින් අධ්‍යයන කටයුතුවල (පර්යේෂණ කටයුතු) , සායනික ස්ථානවල (ස්නායුක මනෝවිද්‍යාත්මක රෝග සඳහා ප්‍රතිකාර කරමින්) , අධිකරණයන්හි (විශේෂඥ සාක්ෂිකරුවන් ලෙස ඉදිරිපත් වීම/ විත්තිකරුවන්ගේ විශ්වසනීයත්වය ඇගයීම) කර්මාන්තශාලාවල (ස්නායුක් මනෝවිද්‍යාඥයින්ගේ දැනුම මධ්‍ය ස්නායුක පද්ධතියට බලපෑ හැකි ඹෟෂධ පිළිබඳව පර්යේෂණවලදී වැදගත් වේ) වැනි අවස්ථාවල කර්යයන් සඳහා යොදවා ගනී.

සටහන්

{|

|Neuropsychology

|-
මනෝ විද්‍යාව

ස්නායු මනෝවේදය


Alsasça (Fransızca: Alsacien, Almanca: Elsässisch), Fransa'nın Alsace bölgesinde konuşulan bir dil olup Aşağı Almanca'nın bir lehçesidir.

Fransa'daki diller

Alsasça


Alexandre Alexandrovich Bogomolets (en  ; en  ; Oleksandr Oleksandrovych Bohomolets ), né le   à Kiev et mort dans la même ville le , était un médecin et physiologiste soviétique et ukrainien.

Biographie
Son père était le médecin et révolutionnaire Alexandre Mikhaïlovitch Bogomolets (1850–1935). Sa mère, Sofia Bogomolets, était une militante du mouvement agraire Narodniki. Elle fut arrêtée et emprisonnée pour activités politiques. Alexandre Bogomolets est né à la prison de Loukianivska à Kiev.

En 1906, il a obtenu son doctorat de la faculté de médecine de l'Université de Novorossiïsk avec les honneurs.

En 1910, il est professeur adjoint au Département de physiologie pathologique de l'Université d'Odessa.

En 1911, il poursuit ses études à la Sorbonne à Paris.

Revenu en Russie, il est professeur de pathologie générale et de bactériologie à l'université d'État de Saratov jusqu'en 1925. Entre 1925 et 1929, Alexandre Bogomolets a dirigé le Département de pathologie expérimentale de l'Académie soviétique de Moscou.

De 1930 à 1946, il fut directeur de l'Institut de biologie expérimentale et de pathologie de Kiev et de 1934 à 1946, directeur de l'institut de physiologie clinique de l'URSS à Kiev.

Alexandre Bogomolets a été président de l'Académie nationale des sciences d'Ukraine et directeur de l'institut de physiologie clinique de Kiev. Ses laboratoires étaient situés en Géorgie, où il disposait d'une unité de recherche permanente rattachée à l'Académie des sciences (1937). Selon Jaurès Medvedev, cela a été rendu possible par Staline, qui voulait que les membres de l'institut expérimental étudient l'allongement de l'espérance de vie. Il a développé un sérum cytotoxique antiréticulaire. ce sérum d'animal (cheval) hyperimmunisé par des injections surnommé "sérum de jeunesse", stimule le système réticulo-endothélial et améliore certains troubles liés à l'âge de sujets âgés de cette espèce à qui sont injectées de petites doses

En 1938, Alexandre Bogomolets a organisé, à Kiev, la première conférence scientifique mondiale sur le vieillissement et la longévité.

Honneurs
Héros du travail socialiste
Ordre de Lénine
Ordre de la Guerre patriotique
Ordre du Drapeau rouge du Travail
Prix d'État de l'URSS

L'Université nationale de médecine des Bogomolets de Kiev porte son nom.

Liens externes
 Biographie de Alexandre Bogomolets Site des universités de Kiev
 Encyclopédie pharmaceutique ukrainienne

Sources

Médecin ukrainien du XXe siècle
Médecin soviétique
Physiologiste
Membre de l'Académie nationale des sciences d'Ukraine
Naissance en mai 1881
Naissance à Kiev
Décès en juillet 1946
Décès à Kiev
Décès à 65 ans

Alexandre Bogomolets


En klakør (fra fransk claqueur) er person der som forklapper er betalt for at give applaus under en forestilling.

Brug af klakører var en udbredt praksis i Frankrig i 1800-tallet, hvor dramatikere eller teaterdirektører købte publikum til at forklappe af nye skuespil.

I dag ser man brug af klakør inden for tv-mediet, hvor der blandt publikum er forklappere, som sørger for, at publikum klapper og griner de rigtige steder, med en virkning der kan minde om dåselatter, der dog er forproduceret og lagt ind over.

Eksterne henvisninger

 "Klakør" og "dåselatter" hos Ordnet.dk (Ordbog over det danske Sprog og Den Danske Ordbog)

Teater
Opera

Klakør


During World War II, the Luftwaffe (German air force) equipped their aircraft with the most modern weaponry available until resources grew scarce later in the war.

Machine guns
(Maschinengewehr)
 MG 15
 MG 17
 MG 81 & 81Z
 MG 131

Autocannon
(Maschinenkanone and related types)

 MG FF and FF/M [1]
 MG 151, /15 or /20 [1]
 MK 101
 MK 103
 MK 108

[1] The official designation for MG FF and MG 151 was Maschinengewehr but they are cannon.

Heavy aircraft cannon
(Bordkanone)
 BK 3.7
 BK 5
 BK 7.5 (based on Rheinmetall's 7.5 cm Pak 40 with self-contained twelve-round magazine)

Rockets and Missiles
 Kramer Rk 344, air-to-air missile (liquid-fuel, rocket-powered)
 Henschel Hs 293, guided anti-ship, boost-glide missile
 R4M rocket
 Werfer-Granate 21 heavy-calibre air-to-air unguided rocket

Bombs

High explosive
"Sprengcylindrisch"' (high-explosive)

 SC 50
 SC 250
 SC 500
 SC 1000 "Hermann"
 SC 1200
 SC 1800 "Satan"
 SC 2000
 SC 2500 "Max"
 SC 500J
 SB 1000
 SB 1800
 SB 2500

Anti-personnel
"Splitterbomben-Dickwandig"' (Shrapnel)
 SD 1
 SD 1 FRZ
 SD 2
 SD 4 HL
 SD 4/HL RS
 SD 9/HL
 SD 10 A
 SD 10 FRZ
 SD 10 C
 SD 15
 SBe 50
 SD 50
 SD 70
 SBe 250
 SD 250
 SD 500
 SD 1400 "Esau"
 SD 1700 "Sigismund"
 SD 500A
 SD 500E

Armour-piercing
 SC 10
 SC 10 DW
"Panzersprengbombe-Cylindrisch" (Armor-piercing bombs)
 PC 500* 'Pauline'
PC 500 RS
 PC 1000* 'Pol'
PC 1000 RS
 PC 1400 'Fritz' (starting point for the Fritz X gravity precision-guided munition)
 PC 1600
PC 1800 RS 'Panther'
PD 500
PD 1000

Cluster bombs
 AB 23
 AB 250-2
AB 250-3
 AB 500-1
 AB 500-1B
 AB 500-3A
 AB 70-D1
 BDC 10

Prototype only
 the Düsenkanone 88 rotary-magazine heavy calibre cannon, meant to largely be recoilless
 Henschel Hs 298, air-to-air missile (rocket-powered)
Mauser MG 213
MK 112
 MK 115
MK 214A cannon
 SG 116 (Link is to german wikipedia page)
 Ruhrstahl X-4
 Jagdfaust

See also
 List of weapons of World War II Japanese aircraft
 Schräge Musik

References

External links

Weapons

List of weapons of military aircraft of Germany during World War II


හින්දු දහමට අනුව පුරුෂාර්ථ යනු ධර්මානුකූල අන්ත සතර හෙවත් මනුෂ්‍ය ජීවිතයේ අරමුණු වේ. මෙම අරමුණු පිළිවෙලින්,

	1.	කාමය	-	ආදරය හා කම්සැප

	2.	අර්ථ	-	ධනය

	3.	ධර්ම	-	සදාචාර සම්පන්න බව

	4.	මෝක්ෂ-	පුනර්භවයෙන් මිදීම

මෙයින් පළමු අරමුණ තුන වන කාම, අර්ථ, ධර්ම වෙනමවත් දෙවනුව මෝක්ෂ යන්නත් හඳුන්වා ඇත.

සාමාන්‍ය‍ජීවිතයේ දී පුරුෂාර්ථ යනු භෞතික, අධ්‍යාත්මික, මානසික අවශ්‍යතාවයන් සපුරා ගැනීමේ වඩා උසස් වු පිළිවෙතකි.

මෙම පුරුෂාර්ථ හා ප්‍රධාන කුල හතර අතරද, ජීවන මට්ටම් සතර අතරද, සබඳතාවක් (අනුරූපතාවක්) පවතී. නමුත් මෙය සංස්කෘතික සාහිත්‍ය තුළ ඉදිරිපත් කර‍නොමැත.

සටහන්

හින්දු දහම පුරුෂාර්ථ


is a town located in Suntō District, Shizuoka Prefecture, Japan. ,  the town had an estimated population of 43,568 in 18154 households  and a population density of 1,600 persons per km². The total area of the town was .

Geography
Nagaizumi is located in east-central Shizuoka Prefecture, south of Mount Fuji, and north of Izu Peninsula. The area has a temperate maritime climate with hot, humid summers and mild, cool winters.

Neighboring municipalities
Shizuoka Prefecture
Mishima
Numazu
Susono
Fuji
Shimizu

Demographics
Per Japanese census data, the population of Nagaizumi has been increasing rapidly over the past 60 years.

Climate
The city has a climate characterized by hot and humid summers, and relatively mild winters (Köppen climate classification Cfa).  The average annual temperature in Nagaizumi is 14.1 °C. The average annual rainfall is 1945 mm with September as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around 25.2 °C, and lowest in January, at around 3.7 °C.

History
Nagaizumi is located in the far eastern portion of former Suruga Province, and was largely tenryō territory under direct control of the Tokugawa shogunate in the Edo period. With the establishment of the modern municipalities system in the early Meiji period on April 1, 1888, the area was reorganized into the village of Nagaizumi through the merger of 10 small hamlets. Nagaizumi achieved town status on April 1, 1960.

Economy
Nagaizumi is host to numerous industries, including paper mills, and chemical plants. Large factories are operated by Toray Industries, Kyowa Hakko Kirin Co., Ltd., Toho Tenax, Tokushu Paper Mfg. Co., Ltd., and Olympus Corporation. Nagaizumi also serves as a bedroom community for the industrial zones in neighboring Mishima and Numazu. Agricultural products of Nagaizumi include persimmons,  mountain yam, white welsh onions and melon.

Education
Nagaizumi has three public elementary schools and two public middle schools operated by the town government . The town does not have a public high school, but has one private high school.

Transportation
Although the Tōmei Expressway and the Tōkaidō Shinkansen both pass through Nagaizumi, the town is not served by either an interchange or Shinkansen passenger railway station. The city is served by non-toll roads and standard passenger train service.

Railroad
 Central Japan Railway Company -  Gotemba Line
 -

Highway
  Tomei Expressway
 Shin-Tōmei Expressway - Nagaizumi-Numazu IC
 Izu-Jūkan Expressway

Sister city relations
  - Whanganui, New Zealand from September 1988.
  - Aoki, Nagano, Japan from November 2007.

Local attractions
 Fuji Bamboo Garden

Notable people from Nagaizumi
Shingo Ono, professional baseball player
Taketo Shiokawa, professional soccer player

References

External links

Nagaizumi official website (Japanese)

Towns in Shizuoka Prefecture
Nagaizumi, Shizuoka

Nagaizumi


Novi grad I je mjesna zajednica grada Tuzle.

Zemljopisni položaj
Nalazi se sa sjeverne strane Jale, kod ušća Soline. Oko Novog grada su Bulevar, Zlokovac, Brčanska malta i Ušće.

Povijest
Dan mjesne zajednice je 15. svibnja. Tog dana je u prostorijama mjesne zajednice 15. svibnja 1992. stvorena ratna postaja policije Brčanska malta. Pripadnici su sudjelovali u obrani grada od velikosrpske agresije.

Stanovništvo
Spada u urbano područje općine Tuzle. U njemu je 31. prosinca 2006. godine prema statističkim procjenama živjelo 4.696 stanovnika u 1.598 domaćinstava.

Izvori

Tuzla

Tuzla – Novi grad I


Saliha Marie Fetteh (født 1962 i Skagen som Mette Marie Andersen) er en dansk forfatter, debattør, foredragsholder og tidligere imam. Hun var med til at oprette Mariam Moskeen i 2016 og blev derved sammen med medgrundlæggeren Sherin Khankan den første kvindelige imam i Skandinavien.

Baggrund
Fetteh blev født som Mette Marie Andersen i Skagen i 1962. Hun flyttede som barn med familien til Vollsmose i Odense, da faderen fik job på Lindøværftet. Hun knyttede efterhånden stærke venskaber med kvarterets pakistanske og tyrkiske piger, og efterhånden blev deres tro til hendes tro, så hun konverterede til islam som 18-årig og tog navnet Saliha Marie Fetteh.

Saliha Marie Fetteh er cand.mag. i mellemøststudier med et sidefag i arabisk.  Hun har også taget en bachelor-grad i arabisk ved Mustansariyya Universitet i Bagdad i Irak i perioden 1987–1990.

Fetteh er tidligere ekstern lektor i arabisk på Syddansk Universitet og fast kommentarskribent på religion.dk samt på magasinet IKON, der er tilknyttet Danmission.

I 2016 udgav hun på forlaget Historia bogen "Landet mellem de to floder" om Irak og sit mangeårige ophold i landet. I 2019 udgav Saliha Marie Fetteh rejsebogen "Alle veje fører til Amman" på samme forlag.

Mariam Moskeen

Sammen med blandt andre Sherin Khankan startede hun i 2016 Mariam Moskeen i København, der skrev historie ved som den første moske i Skandinavien at have kvindelige imamer til at lede fredagsbønnen. Moskeen fik stor medieopmærksomhed i Danmark og i udlandet, men blev i vidt omfang ignoreret i det danske muslimske miljø. Et år efter forlod Fetteh moskeen efter uenighed med Khankan om den teologiske linje og udtalte, at hendes syn på islam nok var mere konservativt end den linje, moskeen tegnede.

Kilder

Eksterne henvisninger

 Saliha Marie Fetteh

Debattører fra Danmark
Danske muslimer
Imamer
Danskere i 2000-tallet
Alumni fra Syddansk Universitet
Personer der er konverteret til islam

Saliha Marie Fetteh


Stanley Walker Bingham (December 29, 1945 – October 27, 2022) was an American politician, a Republican member of the North Carolina General Assembly representing the state's thirty-third Senate district, including constituents in Davidson and Guilford counties. A small town newspaper publisher and retired lumber company owner from Denton, North Carolina, Bingham formerly served in the state Senate.

Before being elected to the North Carolina General Assembly, Bingham served as chairman of the Davidson County Commissioners. Bingham was married to Lora Bingham; he was first elected to the North Carolina Senate in 2000. He completed 8 terms in 2016 and retired from the Senate in 2017. During his tenure, he introduced and passed 171 bills, many of which were consumer protection related.

Bingham died of natural causes at his home in Denton, North Carolina, on October 27, 2022. He was 76.

References

External links

|-

1945 births
2022 deaths
County commissioners in North Carolina
Republican Party North Carolina state senators
21st-century American politicians
People from Denton, North Carolina
Politicians from Winston-Salem, North Carolina
Businesspeople from Winston-Salem, North Carolina

Stan Bingham


A III Volta ao País Basco, disputada entre 4 de agosto e 8 de agosto de 1926, estava dividida em 4 etapas para um total de 746 km.

Para esta primeira edição inscreveram-se 42 ciclistas, dos que finalmente participaram 29 e finalizaram a prova 23 deles.

O vencedor final foi o ciclista luxemburguês Nicolas Frantz.

Etapas

Classificações

Referências

Ligações externas

Desporto na Espanha em 1926
1926

Volta ao País Basco de 1926


Imad El Goumri Jebbouri, né le  à San Javier (Espagne), est un athlète français possédant également les nationalités espagnole et marocaine, spécialiste des épreuves d'endurance, demi-fond et cross-country.

Le , il devient champion de France de cross-country juniors (U20), titre qu'il a remporté à Carhaix.

Biographie

2015
Imad El Goumri Jebbouri (nom souvent raccourci en Imad El Goumri) est né le  en Espagne à San Javier (région de Murcie) de parents marocains. Il est le cadet d'une famille de quatre garçons. Son père est originaire du même village au Maroc qu'Hicham El Guerrouj, champion olympique et recordman du monde du . Il vit en Espagne jusqu'à ses , avant de déménager avec ses parents au Maroc. Il déménage à nouveau à l'âge de  et arrive en France, d'abord à Livry-Gargan puis à Epinay-sur-Seine en banlieue parisienne.

Imad joue d'abord au football et commence l'athlétisme en 2015, à Livry-Gargan avant de rejoindre en 2017 le club de l'AS Pierrefitte. Après quelques semaines d'entraînement, il réalise un premier  dans un chrono de 3 min 26 s 18. Doté de qualités naturelles indéniables pour la course à pied, il ne se concentre néanmoins pas tout de suite à 100% sur ce sport, malgré de très bons résultats, notamment en cross-country, discipline où il excelle.

2022
Il se consacre pleinement à la pratique de l'athlétisme à partir de 2021 sous la houlette de son entraîneur Slim Ghomrasni, et partage ses séances avec deux autres jeunes pépites de l'athlétisme français, d'un an ses aînés, Gabriel Timba et Ylies Mihoubi, recordman de France U20 du . Cette concentration de talents au sein d'un seul club vaudra au groupe d'entraînement de l'AS Pierrefitte d'être surnommé "La Génération Dorée", et sera même l'objet d'un reportage YouTube réalisé par la chaîne The Running Collective.

Imad remporte pour la première fois les championnats de France de cross-country U20 en 2022 aux Mureaux, mais, bien que vainqueur, il ne peut pas être sacré champion de France car il n'a pas encore à ce moment-là obtenu la nationalité française. C'est donc en tant qu'Espagnol qu'il monte sur le podium, composé de Vivien Henz, Gabriel Timba, son camarade d'entraînement, et Baptiste Cartieaux.

À l'été 2022, malgré une saison estivale réussie sur le plan chronométrique puisqu'il améliore ses références sur  (3 min 49 s 54) et  (14 min 08 s 41), Imad est affaibli par plusieurs pépins physiques et se voit contraint de mettre fin à sa saison précipitamment. N'ayant toujours pas obtenu la nationalité française, il ne participe pas aux championnats du monde Juniors d'athlétisme à Cali.

Il reprend la saison à l'automne 2022 en égalisant le record de France U20 du  à Lille en  et , mais, à la photo finish, c'est son camarade d'entraînement Ylies Mihoubi qui est désigné recordman de France.

En décembre 2022, Imad devient officiellement français.

2023
Fort de sa fin de saison 2022 réussie et d'un stage à Font-Romeu réalisé avec son groupe d'entraînement pendant l'hiver, Imad démarre 2023 avec de grandes ambitions, principalement centrées autour du cross-country. Vainqueur aux Mureaux, mais non titré en raison de sa nationalité espagnole, le jeune coureur de Pierrefitte a à cœur d'obtenir sa première médaille nationale lors des championnats de France de Carhaix.

Il connaît sa première sélection FFA en équipe de France d'athlétisme le 8 janvier sur un match international de cross-country à Elgoibar en Espagne et remporte la course.

Il poursuit ce bon début d'année par une victoire aux championnats régionaux de cross puis par une participation au meeting indoor de Lyon sur  où il réalise son record personnel ainsi que la meilleure performance française de tous les temps chez les juniors avec un chrono de 8 min 10 s 39.

Le 12 mars 2023 il remporte de nouveau les championnats de France de cross-country à Carhaix et est sacré champion de France.

Champion de France juniors de cross (2023)
Après avoir remporté la course en 2022 aux Mureaux et avoir été successivement champion départemental, régional et inter-régional en 2023, c'est en tant que grand favori qu'Imad arrive à Carhaix. Bien déterminé à remporter sa première médaille nationale, le crossman réalise une course intelligente sur le parcours technique et boueux de Carhaix, attaquant au bon moment pour à l'arrivée ne laisser aucune chance à ses adversaires et s'imposer. Le podium est complété par Gaston Rohmer et Pierre Boudy.

À l'arrivée il réalise une célébration en hommage à son inspiration Cristiano Ronaldo.

Le succès sur TikTok
Imad El Goumri est également connu pour être un des premiers athlètes français à s'être lancé sur TikTok. Fort de près de  sur le réseau social, avec des vidéos cumulant plusieurs millions de vues, l'athlète connaît ainsi un fort succès auprès des jeunes, qui apparaissent apprécier son ton humoristique et décalé.

Palmarès

Palmarès national

Records

Notes et références

Liens externes

Coureur de fond français
Coureur de demi-fond français
Coureur de cross-country
Personnalité liée à Pierrefitte-sur-Seine
Personnalité espagnole née d'un parent marocain
Naissance en juillet 2004
Naissance dans la région de Murcie

Imad El Goumri


Cold Pursuit   é um filme de 2019 dirigido por Hans Petter Moland.

O filme, estrelado por Liam Neeson, é o remake do filme de 2014 Kraftidioten, dirigido pelo próprio Hans Petter Moland.

Elenco

Produção
As filmagens começaram em março de 2017 na província canadense de Alberta e também ocorreram em Fernie.

Promoção
O trailer do filme foi lançado em 25 de outubro de 2018.

Estreia
O filme estreou nos cinemas de Portugal em 7 de fevereiro de 2019, dos Estados Unidos em 8 de fevereiro de 2019, e do Brasil em 14 de março de 2019.

Recepção

Bilheteria
O filme arrecadou US$ 32,1 milhões nos Estados Unidos e Canadá e US$ 44,2 milhões em todo o mundo, totalizando US$ 76,4 milhões.

Prêmios

 2019 - Prêmio Saturno
 Nomeação para Prêmio Saturno de melhor filme de ação ou aventura

Notas

Filmes ambientados no Colorado
Filmes com trilha sonora de George Fenton
Filmes da StudioCanal
Filmes da Summit Entertainment
Filmes de ação do Reino Unido
Filmes de ação dos Estados Unidos
Filmes de comédia dramática do Reino Unido
Filmes de comédia dramática dos Estados Unidos
Filmes de humor negro
Filmes de suspense do Reino Unido
Filmes de suspense dos Estados Unidos
Filmes do Reino Unido de 2019
Filmes dos Estados Unidos de 2019
Filmes em língua inglesa
Filmes gravados em Alberta
Filmes gravados na Colúmbia Britânica
Filmes sobre vingança
Filmes dirigidos por Hans Petter Moland

Cold Pursuit


Events in the year 2003 in the Republic of India.

Incumbents
  President of India – A. P. J. Abdul Kalam
  Prime Minister of India – Atal Bihari Vajpayee
 Vice President of India – Bhairon Singh Shekhawat
 Chief Justice of India – V. N. Khare

Governors
 Andhra Pradesh – C. Rangarajan (until 3 January), Surjit Singh Barnala (starting 3 January)
 Arunachal Pradesh – Arvind Dave (until 12 June), V. C. Pande (starting 12 June)
 Assam –
 until 21 April: Srinivas Kumar Sinha
 21 April-5 June: Arvind Dave
 starting 5 June: Ajai Singh
 Bihar – V. C. Pande (until 12 June), M R Jois (starting 12 June)
 Chhattisgarh – D. N. Sahay (until 1 June), Krishna Mohan Seth (starting 2 June)
 Goa – Kidar Nath Sahani
 Gujarat – Sunder Singh Bhandari (until 7 May), Kailashpati Mishra (starting 7 May)
 Haryana – Babu Parmanand
 Himachal Pradesh – Suraj Bhan (until 7 May), Vishnu Sadashiv Kokje (starting 8 May)
 Jharkhand – M. Rama Jois (until 11 June), Ved Marwah (starting 11 June)
 Jammu and Kashmir – Girish Chandra Saxena (until 4 June), S. K. Sinha (starting 4 June)
 Karnataka – T. N. Chaturvedi
 Kerala – Sikander Bakht (starting 18 April)
 Madhya Pradesh – Bhai Mahavir (until 6 May), Ram Prakash Gupta (starting 6 May)
 Maharashtra – Mohammed Fazal
 Manipur – Ved Marwah (until 12 June), Arvind Dave (starting 12 June)
 Meghalaya – M.M. Jacob
 Mizoram – Amolak Rattan Kohli
 Nagaland – Shyamal Datta
 Odisha – M. M. Rajendran
 Punjab – J. F. R. Jacob (until 8 May), Om Prakash Verma (starting 8 May)
 Rajasthan –
 until 14 May: Anshuman Singh
 14 May-22 September: Nirmal Chandra Jain
 starting 22 September: Kailashpati Mishra
 Sikkim – V. Rama Rao
 Tamil Nadu – P. S. Ramamohan Rao
 Tripura – Krishna Mohan Seth (until 31 May), Dinesh Nandan Sahay (starting 1 June)
 Uttar Pradesh – Vishnu Kant Shastri
 Uttarakhand – Surjit Singh Barnala (until 7 January), Sudarshan Agarwal (starting 7 January)
 West Bengal – Viren J. Shah

Events
 National income - 27,925,301 million

January - June
26 January – The president of Iran, Mohammad Khatami, is the guest at the Republic Day celebration.
5–9 February – Aero-India show is held in Bangalore.
March – India put up a great show at the ICC Cricket World Cup in South Africa after poor performances in the past and go on to the Finals. They were defeated by Australia in the Finals.
13 March - Bombing in Mumbai Suburban Railway at Mulund
23 March -
Abdul Majeed Dar, former Kashmiri Militants who initiated peace talks shot dead by assailants at Sopore.
2003 Nadimarg massacre
18 April – Prime Minister Atal Bihari Vajpayee, at his first rally in Srinagar, makes a historic announcement of a peace initiative with Pakistan.
31 May – Prime Minister Vajpayee has the rare honour of joining the head table at the 300th foundation day of St. Petersburg with Vladimir Putin and George W. Bush.
22 June – Vajpayee is in China. India concedes that Tibet is an integral part of China. China agrees to recognise Sikkim's accession to India.

July - December
14 July – India refuses to send troops to Iraq.
25 August – 52 killed in two bomb blasts in Mumbai.
24 September – United States President George W. Bush invites Vajpayee to lunch in New York City during Vajpayee's US trip. It is considered an important meeting for Indo-US relations. Several deals are struck on civilian nuclear technology, space, hi-tech trade and missile defence.
1 October - People's War Group carried out a assassination attempt on N. Chandrababu Naidu, Chief minister of Andhra Pradesh in Alipiri using Claymore mine.
6 October – Vajpayee visits Bali for the second time in 2 years.
22 October – India announces confidence-building measures with respect to Indo-Pakistani relations: more buses, flights, higher mission strength, etc.
15 November – Vajpayee visits Syria.
28 November – Abu Salem, one of India's most wanted fugitives for his alleged role in the 1993 Bombay bombings, is sentenced to four and a half years imprisonment by a Portuguese court on charges of fraud and resisting arrest. In response, the Central Bureau of Investigation announces it will maintain its efforts to seek Salem's deportation to India.

Births

 22 January – Shruti Bisht, actress
 15 April – Pranavi Urs, golfer
 21 September – Krithi Shetty, actress

Deaths
8 January – Mahadeva Subramania Mani, entomologist (born 1908).
14 July – Leela Chitnis, actress (born 1909).
1 February  Kalpana Chawla, Indian-American Astronaut and first Indian woman to go to space (born 1962).
27 July – Henning Holck-Larsen, engineer, co-founder of Larsen & Toubro (born 1907).
25 October – Pandurang Shastri Athavale, philosopher, spiritual leader, social reformer, who founded the Swadhyay Movement (born 1920).
3 November – Narendra Prasad, actor, playwright, teacher and literary critic (born 1946).
9 November – Binod Bihari Verma, writer (born 1937).
21 December – G. V. Iyer, film director (born 1917).

See also

 List of Bollywood films of 2003

References

Years of the 21st century in India
2000s in India
India
India

2003 in India


Adolfo González Montes (Aldeávila, 13 de novembro de 1946) é um clérigo espanhol e bispo católico romano emérito de Almería.

Adolfo González Montes foi ordenado sacerdote para a diocese de Salamanca em 29 de junho de 1972.

O Papa João Paulo II o nomeou Bispo de Ávila em 26 de maio de 1997, e foi empossado em 7 de maio do mesmo ano. O núncio apostólico na Espanha e Andorra, arcebispo Lajos Kada, concedeu-lhe a consagração episcopal em 5 de julho do mesmo ano; Os co-consagradores foram José Delicado Baeza, Arcebispo de Valladolid, e Antonio Cañizares Llovera, Arcebispo de Granada.

Em 15 de abril de 2002 foi nomeado Bispo de Almeria.

Em 8 de janeiro de 2021, o Papa Francisco nomeou Antonio Gómez Cantero, o bispo anterior de Teruel y Albarracín, como seu coadjutor.

Em 30 de novembro de 2021, o Papa Francisco aceitou sua aposentadoria por motivos de idade.

Ver também

Bispos católicos da Espanha

Adolfo González Montes


Morine su bivše naseljeno mjesto u općini Nevesinje, Republika Srpska, BiH.

Nalaze se kod ceste od Plužina koja vodi prema Obrnji, uz općinsku granicu. U blizini su Gaj, Porija, Obadi (Kalinovik, BiH) i Presjedovac. Popis 1981. utvrdio je nenaseljenost Morina i iste godine pripojene su naselju Plužinama.

Stanovništvo

Poznate osobe
 vlč. Ivan Maslać, svećenik Trebinjsko-mrkanske biskupije

Izvori

Naselja u Republici Srpskoj
Nevesinje

Morine (Nevesinje, BiH)


Kosningar í Bandaríkjunum fóru fram þann 8. nóvember árið 1988.
 Forsetakosningar í Bandaríkjunum 1988
 Öldungadeildarkosningar í Bandaríkjunum 1988
 Fulltrúadeildarkosningar í Bandaríkjunum 1988
 Fylkisstjórakosningar í Bandaríkjunum 1988

1988
1988

Kosningar í Bandaríkjunum 1988


إيثيل إديث مانين  هي روائية بريطانية معروفة وكاتبة حول الرحلات، (1900 - 1980) ولدت في لندن لأسرة ذات أصول آيرلندية.

من أعمالها
 Martha 1923
 Hunger of the Sea 1924
 Sounding Brass 1925
 Three New Love Stories 1925
 Pilgrims 1927
 Green Willows
 Crescendo, Being the Dark Odyssey of Gilbert Stroud 1929
 Children of the Earth 1930
 Ragged Banners 1931
 Bruised Wings and Other Stories 1931
 Green Figs 1931 stories
 The Tinsel Eden and Other Stories 1931
 All Experience 1932
 Linda Shawn 1932
 Venetian Blinds 1933
 Dryad 1933 stories
 Men Are Unwise 1934
 Some Adventures With A School 1934 with Margaret Johnston
 Cactus 1935
 Forever Wandering 1935
 The Falconer's Voice 1935
 South to Samarkand 1936
 The Pure Flame 1936
 Sounding Brass 1937
 Women Also Dream 1937
 Women and the Revolution 1938
 Rose and Sylvie 1938
 Darkness My Bride 1938
 Rolling in the Dew 1940
 Commonsense and Morality 1941
 Red Rose: A Novel based on the Life of Emma Goldman 1941
 Captain Moonlight 1942
 The Blossoming Bough 1942
 Castles in the Street 1942
 Proud Heaven 1943
 No More Mimosa 1943
 Bread and Roses: An Utopian Survey and Blue-Print 1944
 Comrade O Comrade, or, Low-Down on the Left 1945
 Lucifer and the Child 1945
 Selected Stories 1946
 The Dark Forest 1946
 Bavarian Story 1948
 German Journey 1948
 Late Have I Loved Thee 1948
 Jungle Journey: 7000 Miles through India and Pakistan 1950
 At Sundown the Tiger 1951
 The Fields at Evening 1952
 The Wild Swans and Other Tales Based on the Ancient Irish 1952
 This Was a Man: Some Memories of Robert Mannin by His Daughter 1952
 Lover under Another Name 1953
 Moroccan Mosaic 1953
 So Tiberius … 1954
 Two Studies in Integrity: Gerald Griffin and the Rev. Francis Mahony ('Father Prout') 1954
 Land of the Crested Lion: A Journey through Modern Burma 1955
 The Living Lotus 1956
 Pity the Innocent 1957
 The Country of the Sea: Some Wanderings in Brittany 1957
 Fragrance of Hyacinths 1958
 Ann and Peter in Sweden 1959
 The Blue-eyed Boy 1959
 Ann and Peter in Japan 1960
 The Flowery Sword: Travels in Japan 1960
 Sabisha 1961
 Ann and Peter in Austria 1962
 Curfew at Dawn 1962
 With Will Adams Through Japan 1962
 A Lance for the Arabs: A Middle East Journey 1963
 The Road to Beersheba (Hutchinson, 1963.
 Aspects of Egypt: Some Travels in the United Arab Republic 1964
 Rebels' Ride. A Consideration of the Revolt of the Individual 1964
 Lovely Land: The Hashemite Kingdom of Jordan 1965
 The Burning Bush 1965
 Loneliness: A Study of the Human Condition 1966
 The Night and Its Homing 1966
 The Lady and the Mystic 1967
 An American Journey 1967
 Bitter Babylon 1968
 England for a Change 1968
 The Saga of Sammy-Cat 1969
 Practitioners of Love. Some Aspects of the Human Phenomenon 1969
 The Midnight Street 1969
 England at Large 1970
 Free Pass to Nowhere 1970
 My Cat Sammy 1971
 England My Adventure 1972
 The Curious Adventure of Major Fosdick 1972
 Mission to Beirut 1973
 Stories from My Life 1973
 An Italian Journey 1974
 Kildoon 1974
 The Late Miss Guthrie'' 1976

مراجع

وصلات خارجية

 Ethel Mannin page من أرشيف ستان إيفرسن.
 British Authors of the Turn of the 20th Century
 Shrewsbury Town FC Official Website

أشخاص من كلافام
بريطانيون من أصل أيرلندي
بريطانيون مناهضون للفاشية
دعاة الجمهورية في المملكة المتحدة
دعاة سلام بريطانيون
روائيات
روائيات إنجليزيات
روائيو القرن 20
روائيون إنجليز في القرن 20
روائيون وروائيات إنجليز
كاتبات إنجليزيات
كاتبات إنجليزيات في القرن 20
كاتبات بريطانيات في القرن 20
كاتبات رحلة
كاتبات سفر بريطانيات
كتاب أدب رحلات إنجليز
كتاب أدب رحلات بريطانيون
كتاب إنجليز في القرن 20
كتاب من لندن
كتب رحلات
لاسلطويون بريطانيون
معلقون اجتماعيون بريطانيون
مواليد 1900
وفيات 1984

إيثيل مانين


An Ficinia dura in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni William Bertram Turrill. An Ficinia dura in nahilalakip ha genus nga Ficinia, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ficinia

Ficinia dura


Matthew Day Jackson (født i 1974) er en amerikansk kunstner, hvis mangefacetterede kunst omfatter skultur, maleri, collage, fotografering, tegning, video, performance art og installation art. Siden han graduerede med en MFA fra Rutgers University i 2001, efter en BFA fra University of Washington i Seattle, har han haft mange solo-udstillinger. Hans værker er blevet vist på MAMbo Museo d'Arte Moderna in Bologna, Italien; Boulder Museum of Contemporary Art in Boulder, Colorado; the Museum of Fine Arts, Boston; Portland Museum of Art Biennialen i Portland, Maine; og Whitney Biennialen Day for Night i New York.

Eksterne henvisninger
 Matthew Day Jackson  hos Hauser & Wirth

 Ten "Greater New York" Artists Most Likely to Succeed
 The Saatchi Gallery; About Matthew Day Jackson and his art
 Brooklyn Rail In Conversation Matthew Day Jackson with Charles Schultz
 Bucky (ROYGBV), Proof I/V from Dymaxion Series Print at Museum of Fine Arts, Boston

Kunstnere fra USA

Matthew Day Jackson


Jaqueline Godoy Mesquita () é uma matemática brasileira, especializada em equações diferenciais e equações diferenciais funcionais. É professora de matemática da Universidade de Brasília (UNB).

Formação e carreira
Nasceu em 20 de setembro de 1985. Após graduar-se pela Universidade de Brasília em 2007, obteve um doutorado na Universidade de São Paulo (USP) em 2012, com a tese Measure functional differential equations and impulsive functional dynamic equations on time scales, orientada conjuntamente por Marcia Cristina Anderson Braz Federson e Antonín Slavík, baseada em parte no trabalho como estudante visitante na Academia de Ciências da República Tcheca.

Após pós-doutorado na Universidade de São Paulo e na Universidade de Santiago no Chile, tornou-se professora da Universidade de Brasília em 2015.

Reconhecimento
A International Society of Differential Equations concedeu-lhe o Bernd Aulbach student prize em 2012.

Foi eleita membro afiliado da Academia Brasileira de Ciências em 2018. É também afiliada da TWAS (The World Academy of Sciences). Recebeu o Prêmio L'Oréal-UNESCO-ABC para Mulheres na Ciência.

No ano de 2021, foi eleita vice-presidente da Sociedade Brasileira de Matemática.

Referências

Ligações externas

Professores da Universidade de Brasília
Jaqueline Mesquita
Jaqueline Mesquita
Jaqueline Mesquita
Jaqueline Mesquita
Pessoas vivas

Jaqueline Mesquita


Apollo 12 (14-24 Kasım 1969), Apollo programı kapsamındaki altıncı ve Ay'a inen ikinci mürettebatlı uçuştu. 14 Kasım 1969'da NASA tarafından Florida'daki Kennedy Uzay Merkezi'nden fırlatıldı. Komutan Charles "Pete" Conrad ve Ay modülü pilotu Alan L. Bean, bir gün yedi saatten biraz fazla Ay yüzeyi faaliyeti gerçekleştirirken, Komuta Modülü pilotu Richard F. Gordon Ay yörüngesinde kaldı.

Apollo 11 başarısız olsaydı Apollo 12 ilk Ay'a iniş girişiminde bulunan görev olacaktı, fakat Neil Armstrong'un görevinin başarısından sonra Apollo 12 görevi iki ay ertelendi ve diğer Apollo görevleri de daha rahat bir takvime alındı. Bu fazladan ayrılan zaman, astronotlara öncekilerden daha fazla jeolojik eğitim imkanı sağladı. Böylece Conrad ve Bean, görevlerine hazırlanmak için çeşitli jeolojik alan gezileri yapabildiler. Apollo 12'nin uzay aracı ve fırlatma aracı, Apollo 11'inkiyle neredeyse aynıydı. İlave olarak, Conrad ve Bean'in Ay'da geçirdikleri süre boyunca daha rahat dinlenmelerini sağlamak için ay modülüne bir tür hamak yerleştirildi.

Yağmurlu bir günde Kennedy Uzay Merkezi'nden fırlatıldıktan kısa bir süre sonra Apollo 12'ye iki kez yıldırım çarptı ve bu da araçtaki aletlerde bazı sorunlara neden oldu, fakat çok ciddi bir hasar oluşmadı. Yardımcı güç kaynağına geçiş, veri aktarma sorununu çözerek görev iptalini önledi. Ay'a yapılan yolculuğun devamında mürettebat başka bir ciddi sorunla karşılaşmadı. 19 Kasım'da Conrad ve Bean, 20 Nisan 1967'de o noktaya inen Surveyor 3 robotik uzay sondasından birkaç adım ötede, öngörülen konuma mükemmel bir Ay inişi gerçekleştirdiler. Bu mükemmel iniş, NASA'nın astronotların bilimsel ilgi alanlarına yakın yerlere inebileceği beklentisiyle gelecekteki görevlerin planlanabileceğini gösterdi. Conrad ve Bean, bir grup nükleer enerjili bilimsel alet olan Apollo Ay Yüzeyi Deneyleri Paketini (ALSEP) ve bir Apollo görevi tarafından gönderilen ilk renkli televizyon kamerasını ay yüzeyine taşıdılar, fakat Bean yanlışlıkla kamerayı Güneş'e doğrulttuktan sonra sensör tahrip oldu ve yayın iletimi kaybedildi. Ay'daki ikinci araç dışı faaliyetleri sırasında, Surveyor 3'ü ziyaret ettiler ve Dünya'ya geri getirmek için bazı parçaları söktüler.

Planlanan kalış sürelerinden sonra, Intrepid ay modülü 20 Kasım'da Ay yüzeyinden ayrıldı ve daha sonra Dünya'ya dönmek üzere komuta modülüne yeniden kenetlendi. Apollo 12 görevi, 24 Kasım'da Pasifik Okyanusu'na başarılı bir inişle sona erdi.

Mürettebat

Kaynakça

Apollo 12
Mürettebatlı Ay görevleri
Apollo Projesi görevleri
Örnek getirme görevleri
1969'da Amerika Birleşik Devletleri
1960'larda fırlatılan uzay gemileri

Apollo 12


Albay Carlos Castillo Armas (d. 4 Kasım 1914 - ö. 26 Temmuz 1957) eski Guatemala Devlet Başkanı. 8 Haziran 1954 tarihinde gerçekleştirdiği askerî darbeyle başa geldi, 1957 yılında suikasta uğrayarak öldü.

1954 Haziran sonunda, ABD tarafından diplomatik ve ekonomik olarak izole olan Arbenz hükûmeti, "kuzey devine" karşı direnişin boşuna olduğu sonucuna vardı ve Arbenz 27 Haziran'da istifa etti. Kısa bir süre sonra, Castillo Armas ve onun "Ordu" Guatemala Şehri'ne yürüdü ve bir yönetici cunta kurdu. 8 Temmuz 1954'te Castillo Armas cunta başkanlığına seçildi.

CIA'in desteği sayesinde (CIA kod adı: Calligeris, Operasyon PBSUCCESS) kurduğu askerî cuntanın başına geçen Armas, 26 Temmuz 1957 tarihinde Başkanlık Sarayında Başkanlık koruması tarafından öldürüldü. Öldüren kişi, Romeo Vásquez Sánchez, olaydan kısa bir süre sonra intihar etti. Sánchez'in Armas'ı  neden öldürdüğü tam olarak aydınlatılamamıştır. Armas'ın yerine Luis Arturo González López gelmiştir.

Kaynakça

1914 doğumlular
Guatemala devlet başkanları
Guatemalalı antikomünistler
Suikast sonucu ölen devlet başkanları
Darbe ile iktidara gelenler
1957 yılında ölenler

Carlos Castillo Armas


Birleşik Krallık tarafından I. Dünya Savaşı'nda kullanılan bir tank. Mark V, Mark serisinde ilk üretilen tanklardan sonra tamamen yeni bir tasarıma sahip olan ilk tanktır.

Kaynakça

Birleşik Krallık tankları
I. Dünya Savaşı tankları

Mark V


في الفيزياء، التردد الزاوي هو أيضا يشير إلى (السرعة الزاوية؛ أو التردد الشعاعي، تردد دائري،(في المجال العسكري يطلق عليه التردد المداري)) في علم الفيزياء، يتم تعريف السرعة الزاوية بأنها معدل التغيير في  الإزاحة الزاوية وهو كم القوة الموجهه التي تحدد السرعة الزاوية (سرعة الدوران) لجسم ما والمحور الذي يدور حوله هذا الجسم. أو بمعنى اخر ان السرعة الزاوية  هي كمية سلمية (عددية) تعبر عن سرعة الدوران. التردد الزاوي هو طويلة متجهة السرعة الزاوية.في نظام الوحدات الدولي يقاس التردد الزاوي بالراديان في الثانية، بالرمز s−1 وذلك لأن الرأديان ليس له واحدة.

وعلى اعتبار أن كل دورة تعادل 2π راديان ينتج لدينا العلاقة:

حيث
ω التردد الزاوي (راديان في الثانية)
T الزمن الدوري (ثانية)
f التردد (هيرتز)
v السرعة المماسية لنقطة حول محور الدوران (متر في الثانية)
r نصف قطر الدوران (متر)

أي أنّ التردد الزاوي ما هو إلاّ مضاعفة للتردّد العادي. مع هذا، فيستحسن استخدام التردد الزاوي عوضًا عن العادي في بعض المجالات التي فيها الظواهر الدورانية شائعة، كالكهرومغناطيسيّة أو ميكانيكا الكم، لأنّ بهذا التمثيل بالإمكان الاستغناء عن الـ.

أمثلة

فعلى سبيل المثال، تكون العلاقة بين التسارع a والإزاحة x علاقة خطيّة عكسية، بحيث يكون المعامل الخطي هو تربيع التردد الزاوي :

أما في التمثيل العادي للتردد:

كذلك، في حركة نابض توافقية (بدون احتكاك أو تخميد)، تتحقّق العلاقة التالية بين التسارع الزاوي، ، كتلة الجسم المربوط، m، وثابت النابض، k:

ويسمّى هذا التردد، حتّى مع وجود احتكاك أو تخميد، التردد الطبيعي للجهاز أو الجسم.

أمّا في دائرة كهربائية تحتوي على مكثف وملف، فيكون التردد الطبيعي كالتالي:

حيث يمثل C سعة المكثف (بوحدات فاراد)، ويمثل L استحثاث الملف (بوحدات هنري).

انظر أيضا
 سرعة زاوية
 حركة توافقية بسيطة
 زخم
 تسارع زاوي
 عزم زاوي
 بدارية
 عزم الدوران
 عزم القصور الذاتي

مراجع

زوايا
كميات فيزيائية

تردد زاوي


Limba galațiană a fost o limbă celtică. Aparținea grupului lingvinstic al celților estici, numiți "gardeonic". Limba celtă, avea două diviziuni; celta estică se numea: "gardeonic", iar celta vestică se numea: "britonică". Celții care vorbeau dialectul britonic, erau: iberii, galii, bretonii; celții care vorbeau dialectul gardeonic, erau: cotinii, britalagii, scordiscii, boii, tauriscii, donii, galații. Limba galațiană, nu era cu nimic deosebită față de restul limbilor celtice. Era celtica de origine gardeonică, vorbită de tribul celtic galații. Galații au reușit să-și întemeieze un regat în Asia Minor, Turcia de azi și Siria, Israelul de nord, Armenia, Georgia. Au fost câteva regate celte întemeiate în istorie, printre care: Iberia, Galia, Scordiscia, Tauriscia, Cotinia, Britalagia, Galația. Cu toții vorbeau limba celtă cu anumite regionalisme.

Limbi dispărute
Anatolia antică

Limba galațiană


Berberis microphylla (sin. Berberis buxifolia), vazdazeleni grm iz roda žutika, porodica žutikovki, rasprostranjen po jugu Južne Amerike (Čile, Argentina, Falklandski otoci)

To je trnoviti grm s malenim narančasto–žutim cvjetovima čiji plodovi sazriju krajem ljeta. Plodovi imaju izuzetno sladak okus, a od njih mogu se pripremati džemovi, umaci i voćni kolači. Po popularnoj legendi "svako ko jede mageljanovu žutiku, opet će se vratit na zemlju".

Sinonimi
 Berberis antucoana C.K.Schneid.
 Berberis barilochensis Job
 Berberis buxifolia Lam.
 Berberis buxifolia var. antarctica C.K.Schneid.
 Berberis buxifolia var. antucoana (C.K.Schneid.) Orsi
 Berberis buxifolia var. gracilior Albov
 Berberis buxifolia var. microphylla (G.Forst.) Gay
 Berberis buxifolia var. nuda C.K.Schneid.
 Berberis buxifolia var. papillosa C.K.Schneid.
 Berberis buxifolia var. spinosissima Reiche
 Berberis cristata (Lam.) Lavallée
 Berberis cuneata DC.
 Berberis dulcis Sweet
 Berberis inermis Pers.
 Berberis magellanica Dippel
 Berberis marginata Gay
 Berberis microphylla var. gracilior (Albov) De Wild.
 Berberis minor J.R.Forst. ex DC.
 Berberis morenonis Kuntze
 Berberis parodii Job
 Berberis pygmaea Koehne
 Berberis spinosa Comm. ex Decne.
 Berberis spinosissima (Reiche) Ahrendt
 Berberis tricuspidata Sm. ex DC.

Izvori

Žutika

Berberis microphylla


Miklós Haraszti  est un homme politique, écrivain, journaliste, défenseur des droits de l'homme et professeur d'université hongrois. Il a rempli au maximum deux mandats en tant que représentant de l'OSCE pour la liberté des médias, de 2004 à 2010. Il est actuellement professeur adjoint à la School of International & Public Affairs de la Columbia Law School, à New York et professeur invité au département de politique publique de l'université d'Europe centrale (UEC).

Biographie
Son père était un horloger d'origine juive de Budapest, qui a fui en Palestine mandataire en 1939 pour échapper au service du travail obligatoire ; sa mère, originaire de Moukatchevo, a également fui en1941 la persécution des Juifs pour rejoindre ce qui est aujourd'hui Israël. En 1948, après la création de l'État d'Israël, ils ont été parmi les fondateurs du Maki (parti politique historique) (MAKI) (qui a avait succédé au parti communiste de Palestine). En 1948, la famille retourna en Hongrie.

Il étudia le hongrois et la philosophie à l'université de Budapest de 1964 à 1967, et de 1968 à 1970. Avant cela, de 1963 à 1964, il exerça comme enseignant non qualifié à Dunaföldvár et Paks.

En 1976, il a cofondé le Mouvement d'opposition démocratique hongrois et, en 1980, il devint rédacteur en chef du périodique samizdat Beszélő.

En 1989, il participa aux négociations de la "table ronde" sur la transition vers des élections libres. Membre du Parlement hongrois de 1990 à 1994, il a ensuite donné des conférences sur la démocratisation et la politique des médias dans de nombreuses universités.

Parmi ses livres les plus connus figure Salaire aux pièces. Ouvrier dans un pays de l'Est, publié aux éditions du Seuil en 1976.

En 2012, M. Haraszti fut nommé rapporteur spécial des Nations unies sur la situation des droits de l'homme en Biélorussie jusqu'au 31 octobre 2018.

En tant que représentant de l'OSCE pour la liberté des médias, il succéda à Freimut Duve et fut remplacé par Dunja Mijatović

Œuvres traduites en français
 Salaire aux pièces. Ouvrier dans un pays de l'Est., éditions du Seuil, 1976
 Opposition 0,1 %, éditions du Seuil, 1979
 L'artiste d'état : de la censure en pays socialiste'', Fayard, 1983

Références

Liens externes

Naissance en janvier 1945
Naissance à Jérusalem
Naissance en Palestine mandataire
Représentant de l'OSCE pour la liberté des médias
Rapporteur spécial des Nations unies
Député au Parlement hongrois (1990-1994)
Droits de l'homme en Biélorussie
Journaliste hongrois
Essayiste hongrois
Écrivain hongrois du XXe siècle
Dissident hongrois
Élève de l'International Writing Program

Miklós Haraszti


Die Deutsche Post der DDR unterstützte den Aufbau und die Erhaltung der Nationalen Mahn- und Gedenkstätten der Deutschen Demokratischen Republik durch die Ausgabe von Briefmarken mit einem zweckgebundenen Zuschlag. Die Motive der Briefmarken waren meist einfach gehalten. Es dominieren Schwarz-weiß-Porträts mit einem einfarbigen Hintergrund im einfachen Offsetdruck-Verfahren. Zwanzig Ausgaben wurden im wesentlich aufwendigeren Stichtiefdruck hergestellt. Die letzte Ausgabe dieser Reihe erschien am 24. März 1964, es wurden Mildred und Arvid Harnack gewürdigt. Danach gab es jeweils eine Sondermarke aus der Reihe "Internationale Mahn- und Gedenkstätten" zum Jahrestag der jeweiligen Einweihung.

Die ersten beiden geschnittenen Gedenkblocks aus den Jahren 1955 und 1956 würdigten als Einzelmarken ein anderes Ereignis, die Blockausgaben jedoch hatten einen Zuschlag und den Hinweis
FÜR DEN AUFBAUNATIONALER GEDENKSTÄTTENINBUCHENWALDRAVENSBRÜCKSACHSENHAUSEN

Zuschlagmarken waren in der DDR im Vergleich mit bundesdeutschen Ausgaben (285 Zuschlagmarken von insgesamt 879 Postwertzeichen in Berlin) relativ selten. Von insgesamt 3123 Ausgaben gab es nur 222 Motive mit einem Zuschlag. Davon entfielen allein auf diese Reihe 70 Briefmarken.

Einweihung der Mahn- und Gedenkstätten
 Buchenwald: 14. September 1958 (Die entsprechende Briefmarke wurde als Michel-Nummer 538 schon 1956 ausgegeben und mit einem zusätzlichen Aufdruck versehen)
 Ravensbrück: 12. September 1959 (Auch hier gab es einen Vorgänger ohne Aufdruck: Im Jahr 1957 erschien die Michel-Nummer 567)
 Sachsenhausen: 22. April 1961 (Die Originalmarke mit der Michel-Nummer 783 A aus dem Jahre 1960 wurde durch ein rechts anliegendes Zierfeld ergänzt)

Liste der Ausgaben und Motive

Anmerkungen

Literatur
 Michel-Katalog Deutschland 1999/2000, Schwaneberger Verlag, 1999, ISBN 3-87858-028-2
 LIPSIA Farbkatalog DDR 1983, transpress VEB Verlag für Verkehrswesen, VLN 162-925/197/83, SV 9197
 DDR-Universalkatalog; Herausgegeben von Peter Fischer, Frithjof Skupin und Wolfgang Gudenschwager; Verlag: Transpress, Verlag für Verkehrswesen ISBN 3-344-00001-2

Weblinks

Liste (Philatelie)
Briefmarke der Deutschen Post (DDR)
?Aufbau und Erhaltung der Nationalen Mahn- und Gedenkstätten
?Aufbau und Erhaltung der Nationalen Mahn- und Gedenkstätten


Cândido de Abreu es un municipio brasileño del estado de Paraná. Posee un área es de 1.510 km² representando 0,7577 % del estado, 0,268 % de la región y 0,0178 % de todo el territorio brasileño. Se localiza a una latitud 24°34'01" sur y a una longitud 51°19'58" oeste, estando a una altitud de 540. Su población estimada en 2005 era de 17.033 habitantes.

Historia

La región donde se localiza el municipio de Cândido de Abreu recibió sus primeros colonizadores, polacos, alemanes, franceses y ucranianos, en la mitad del .

El municipio posee dos reservas indígenas: la Reserva Faxinal y la Reserva Lote del Vitorino de los Caigangues, ambas demarcadas.

Creado a través de la Ley Estatal n.º 253 del 26 de noviembre de 1954 e instalado oficialmente el 22 de diciembre de 1955, fue separado del municipio de Reserva.

Demografía
Población Total: 18.795
 Urbana: 4.684
 Rural: 14.111
 Hombres: 9.840
 Mujeres: 8.955

Índice de Desarrollo Humano (IDH-M): 0,667
 IDH-M Salario: 0,556
 IDH-M Longevidad: 0,702
 IDH-M Educación: 0,742

Hidrografía
 Río Ivaí: Es el mayor río de la región, con varias naciente, abastecido por el río Ubazinho, el cual desagua en el Ivaí, y recorre los alrredores de la ciudad.

 Río Ubazinho: Nace en la Sierra de la Laranjeira, en el límite con el municipio de Reserva (PR). Recorre cerca de 25 km por tierras de Cândido de Abreu hasta desembocar en el Río Ivaí.

 Otros ríos importantes en el municipio: Koleicho (manantial de abastecimiento de la ciudad), Lageado, Jacutinga, Palmital, Río del Baile, Apucaraninha, Ivaizinho, Jacu, Río del Tigre, Jacaré.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Paraná

Cândido de Abreu


Astragalus ampullarioides é uma espécie rara de milkvetch conhecido pelo nome comum Shivwits milkvetch. Anteriormente, foi classificado como uma variedade de Astragalus eremiticus. É endêmica no Condado de Washington, Utah, onde é conhecida em apenas sete populações. As estimativas do número total de indivíduos variam de 1000  a 4200. A espécie ocorre em arbustos desérticos e bosques na Formação Chinle. É uma espécie ameaçada listada pelo governo federal.

Esta é uma erva perene que cresce ereta até uma altura máxima próxima a meio metro. Produz cerca de 45 flores em uma inflorescência ereta. É polinizada por abelhas.

Grande parte do alcance da planta está dentro dos limites do Parque Nacional de Zion e das terras tribais de Shivwits. Outras partes do intervalo estão desprotegidas. Ameaças às espécies incluem perda de habitat para desenvolvimento e agricultura, herbivoria por coelhos, pastagem de gado, veículos off-road, pedreiras e espécies de plantas introduzidas.

Referências

ampullarioides
Plantas descritas em 1998
Flora endémica dos Estados Unidos
Condado de Washington (Utah)

Astragalus ampullarioides


is a town located in Iwami District, Tottori Prefecture, Japan. , the town had an estimated population of 10,998 in 4429  households and a population density of 90 persons per km². The total area of the town is . Iwami lies entirely within the San'in Kaigan Geopark. Iwami is San'in Kaigan's biggest international beach resort.

Geography

Located in eastern Tottori, Iwami faces the Sea of Japan to the north. The surrounding landscape is dominated by low-lying hills and slopes; much of the built town and residential areas are located in flatter land between the heights. The north of the town borders onto Uradome Beach, though much of the rest of the coast consists of rough rocky outcrops and small inlets and bays. 15 km of this, collectively known as the Uradome Coast, is part of the Sanin Kaigan National Park. The Gamō River runs through the centre of the town. Iwami is around 30 minutes by train from the prefectural capital of Tottori City, and is the third stop by train heading east on the Tottori-Hamasaka line. Hyōgo Prefecture and Iwami's sister town of Shin'onsen are relatively nearby as well.

Weather in Iwami can be quite changeable, with summer temperatures peaking at over 30 degrees Celsius in August and dropping as low as -2 degrees in January and February. Whilst relatively tectonically stable for Japan, the area is prone to the occasional typhoon during the season.

Neighbouring municipalities
Tottori Prefecture
Tottori
Hyōgo Prefecture
 Shin'onsen

Climate
Iwami has a Humid climate (Köppen Cfa) characterized by warm, wet summers and cold winters with heavy snowfall. The average annual temperature in Iwami is . The average annual rainfall is  with December as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around , and lowest in January, at around . Its record high is , reached on 22 August 2018, and its record low is , reached on 9 February 2018.

Demographics
Per Japanese census data, the population of Iwami has been decreased steadily since the 1950s.

History
The area of Iwami was part of ancient Inaba Province. During the Edo period, the area was part of the holdings of Tottori Domain ruled by a branch of the Ikeda clan from their seat at Tottori Castle.  Iwami District, Tottori was established after the Meiji restoration and divided into several villages with the creation of the modern municipalities system on April 1,1896. The town of Iwami was established on July 1, 1954 by the merger of two towns (Uradome and Iwai) and seven villages.

Government
Iwami has a mayor-council form of government with a directly elected mayor and a unicameral town council of twelve members. Iwami contributes one member to the Tottori Prefectural Assembly. In terms of national politics, the town is part of Tottori 1st district of the lower house of the Diet of Japan.

Economy

The majority of the town's working population is connected with the commercial fishing industry, notably squid fishing boats or aquaculture. Agriculture is also important, with the most common crop being rice. Iwami also has a locally renowned onsen (hot spring), the Iwai onsen.

Education
Iwami has three public elementary schools and one  junior high school operated by the town government, and one public high school operated by the Tottori Prefectural Board of Education.

Transportation

Railway
 JR West - San'in Main Line
  -  -

Highways
  San'in Kinki Expressway

Local attractions
Uradome Coast, National Place of Scenic Beauty
Iwami Onsen
Iwai temple ruins, National Historic Site

Culture
Iwami served as the model for the fictional town of Iwatobi, the setting for the anime series Free!. Iwami has used the series to promote tourism to the town.

Noted people from Iwami
Komakichi Matsuoka, politician

References

External links

 Iwami official website

Towns in Tottori Prefecture
Populated coastal places in Japan
Iwami, Tottori

Iwami, Tottori


The Dornier Do 13 was a short-lived 1930s German bomber design. It was the designation given to the aircraft resulting from attempts to improve on the Do 11. However, only a few were built, because the design changes caused serious problems, with many of the first flights ending in crashes. Another redesign ensued, resulting in the Do 23 and Do 13s under construction were converted to the Do 23 design.

Variants
Do 13c : Initial production version.
Do 13d : Improved version.

See also

References

Abandoned military aircraft projects of Germany
Do 013
1930s German bomber aircraft

Dornier Do 13


Din grecescul ,,noumenon" - (În filozofia lui Kant) Lucru în sine cunoscut numai prin rațiune, în opoziție cu fenomenul cunoscut senzorial. Acest termen descrie existența independentă a unui obiect sau eveniment dat față de simțurile umane și față de percepția generată prin acestea. Acest termen este folosit în contrast cu termenul ,,phenomenon" - ,,fenomen" care se referă la orice lucru înțeles și cunoscut prin simțurile fizice. Kant spune că lumea noumen-ului ar putea exista, doar că ea nu poate fi cunoscută prin senzațiile trupului la fel cum nu poate fi cunoscută nici existența ,,lucrului în sine".

Epistemologie
Kantianism
Metafizică

Noumen


Australian Open-mesterskabet i mixed double 2020 var den 77. turnering om Australian Open-mesterskabet i mixed double. Turneringen var en del af Australian Open 2020 og blev spillet i Melbourne Park i Melbourne, Australien i perioden 24. januar - 1. februar 2020 med deltagelse af 32 par.

Mesterskabet blev vundet af Barbora Krejčíková og Nikola Mektić, som i finalen besejrede Bethanie Mattek-Sands og Jamie Murray med 5-7, 6-4, [10-1], og som endte kampen med at vinde de sidste otte point i træk. Krejčíková vandt titlen for andet år i træk, idet hun året før sejrede sammen med Rajeev Ram, som imidlertid ikke stillede op til sit titelforsvar, og dermed blev hun den første spiller, som forsvarede Australian Open-mesterskabet i mixed double, siden Jim Pugh vandt mesterskabet to år i træk i 1989 og 1990, og den første kvinde til at udføre den bedrift, siden hendes tidligere træner og mentor, Jana Novotná, gjorde det i 1988 og 1989.

Det tjekkisk-kroatiske par spillede deres første turnering som makkere og turneringssejren var således også deres første som makkere. Sejren var Nikola Mektić' første grand slam-titel, idet hans indtil da bedste resultat på grand slam-niveau var, da han tabte mixed double-finalen ved US Open 2018 sammen med Alicja Rosolska. Barbora Krejčíková vandt sin fjerde grand slam-titel i karrieren, idet hun tidligere også havde vundet damedouble-titlerne ved French Open og Wimbledon i 2018. Bethanie Mattek-Sands og Jamie Murray var i deres tredje grand slam-finale i mixed double som makkere, men det var første gang, de endte finalen i taberens rolle.

46-årige Leander Paes, der tidligere havde vundet Australian Open-mesterskabet i mixed double tre gange og herredoubletitlen en gang, spillede sin sidste Australian Open. Den indiske tennislegendes sidste optræden i Melbourne endte i anden runde, hvor han sammen med Jeļena Ostapenko blev slået ud af de senere finalister, Bethanie Mattek-Sands og Jamie Murray.

Pengepræmier

Den samlede præmiesum til spillerne i mixed double androg A$ 682.000 (ekskl. per diem), hvilket var en stigning på 4,3 % i forhold til året før.

Turnering

Deltagere

Turneringen havde deltagelse af 32 par, der var fordelt på:
 24 direkte kvalificerede par i form af deres ranglisteplacering.
 8 par, der havde modtaget et wildcard.

Seedede spillere

De 8 bedste par blev seedet.

Wildcards

Otte par modtog et wildcard til turneringen.

Resultater

Se også
 Australian Open-mesterskabet i herresingle 2020
 Australian Open-mesterskabet i damesingle 2020
 Australian Open-mesterskabet i herredouble 2020
 Australian Open-mesterskabet i damedouble 2020

Eksterne henvisninger
 Australian Open

Noter

Australian Open 2020
2020


مدينة الملاهي أو المدينة الترفيهية هي منطقة غرضها ترفيه الزوار بأعداد كبيرة، تجذب السياح من خلال ألعاب ومركبات متنوعة مثل السفينة الدوارة، الأفعوانية، ومنشآت أكثر تعقيدا. توفر عوامل جذب من تصميم جذاب، وعادة ما تهدف إلى تلبية احتياجات الأطفال المراهقين، البالغين.

يختلف المتنزه العادي عن مدينة ملاهي، أراضيها متفرعة ومكرسة لتحكي قصة خاصة في الغالب خيال. وتتميز هذه الأراضي من حيث الفكرة التي تخدمها البيئة الغامرة بالعناصر المختلفة. أنها تخلق جواً أسطورياً لمن يراها، حيث تم تسخير كل شيء ليخدم هذا الغرض. فالهندسة المعمارية والمناظر الطبيعية، والمخازن، المركبات، وحتى المواد الغذائية التي تدعم هذا الموضوع المحدد.

افتتحت أقدم مدينة ملاهي في العالم عام (1583) شمال كوبنهاغن، الدنمارك.

معظم المنتزهات الترفيهية تنشئ على موقع ثابت، بعكس الكرنفالات. هذه الأنواع من المتنزهات مؤقتة، غالبا ما يكون لبضعة أيام أو أسابيع في السنة، مثل الأعياد السنوية في المملكة المتحدة، وكرنفالات (مجموعة مؤقتا وحتى موقف للسيارات ومعارض تعمل مؤقتا في الولايات المتحدة على الأغلب. الطابع المؤقت لهذه المعارض تساعد على نقل الشعور بأن الناس في مكان مختلف لبعض الوقت.

أمثلة
 ديزني لاند فلوريدا وكاليفورنيا وفرنسا واليابان
 ألتون تاورز إنجلترا
  فرنسا
 الحكير لاند الرياض السعودية
 جنقل لاند جدة السعودية
 قرطاج لاند تونس
 دريم بارك مصر
 فيراري وورلد الإمارات
 فوجي-كيو هايلاند اليابان
 منتجع إيفرلاند كوريا
 فيالاند إسطنبول تركيا
 شارم بارك فلسطين -قطاع غزة
 ماجيك لاند-القرية الاردنية الترفيهية الأردن

ألعاب
 أفعوانية
 سيارة اصطدامية
 دوامة خيل
 دولاب هواء
 لعبة الدسكفري
 الطبق الطائر
 السلاسل
 لعبة المقص
 القطار الروسي
 قطار ميكي ماوس
 تصادم السيارات الكهربائية
 لعبة سباق سيارات البنزين
 لعبة سينيما خماسية الابعاد
 لعبة البوستر

انظر أيضًا
 سيرك
 ملاهي مائية
 مسلى

مراجع

ترفيه الأطفال
مدن ملاهي

مدينة ترفيهية


අලකේෂ්වර හෙවත් අලගක්කෝණාර යනු රයිගම විසූ ප්‍ර්‍රභූ පෙළපතකි.  අලක+ ඊෂවර = අලකේෂ්වර යනු විරුධයකි. ගිරිවංශක අලගක්කෝණාර පෙළපතට මහා පරාක්‍රමබාහු රජ සමයේ ලද ගෞරව නාමයකි. එහි අරුත ධණයට අධිපති වූ යන්නය. ගිරි වංශාභිජාත වණිඛ් වංශ සිඛාමණී හෙවත් වාණිජවංශයට සිලුමිණක් බදු වූ ගිරිවංශාභිජාත අගකේෂ්වරයානන් යැයි. අලකේෂ්වර යුද්ධය නම් කෘතියේද, රාජාවලියේද සඳහන්වේ. මා්වුන් ක්‍රමයෙන් පොලොන්නරු යුගයේ සිට බලය තහවුරු කර ගනිමින් බලවත්වූ පරපුරක් ලෙස දැකවිය හැකිය.

රයිගම රාජධානිය රාජධනියක් ලෙසින් ඉස්මතුවන්නේ පළමු පරාක්‍රමබාහු රජ සමයේ ගිරි වංශාභජාත අලකේෂ්වර නම් නිලධාරියෙකු රයිගමට පත්කිරීමත් සමගය. හෙතෙම එවකට පැවති හිරඤ්ඤ මණ්ඩලය හා පානභුන්න දනව්වේ කොටසක් එක්කර රයිගම් කෝරළයද, පසුව රයිගම කේන්ද්‍රකරගත් බල ප්‍රෙද්ශයක්ද ගොඩනන්වයි. කැළණි විහාරයේ ක්ෂුද්‍රක්ෂර වලින් සටහන්වූ අලකේෂ්වර වංශය නම් පුස්තකය මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතානයන් විසින් කියවා දක්වා ඇත.

රයිගම රාජධානියේ සීමා කළුතර, ගල්ල, මාතර යන වත්මන් දිස්ත්‍රික්ක දල වශයෙන් අයත් විය.

රයිගම පාලනය කළ අලකේෂ්පාවරලකයින්

දසවන අලකේෂ්වර - කැළණි විහාරයේ අනුග්‍රාහකයාය. ඉබංබතුතා මේ සමයේදී පැමිනේ

එකොලොස්වන අලකේෂ්වර- පියාගේ ඇස් අන්ධ කර රජවේ

දොලොස්වන අලකේෂ්වර - ප්‍රභූරාජ මහා නිෂ්ශංක අලකේෂ්වර මයුර සංදේශයේ ක්‍රි.ව 1344 දී කෝට්ටේ බලකොටුව සෑදීම පිළිබද වර්ණනාවට ලක්වේ.

දහතුන්වන අලකේෂ්වර- කුමාර අලකේෂ්වර ක්‍රි.ව 1386-1387 ප්‍රභූ රාජ මහා අලකේෂ්වරයන්ගේ පුතුය. වීර අලකේෂ්වර හා යුද්ධයකින් පසුව රෙමුණ පර්වතයෙන් පැන සියදිවි නසාගනී

දාහතරවන අලකේෂ්වර(වීර අලකේෂ්වර) පළමුවර ක්‍රි.ව 1387- 1390- සොළී රා විහාරය ගොඩ නන්වයි. ගම්පල පස්වන භවනකබාහු රජුගේ ආධාර ඇතිව පැමිනෙන වීරබාහුට පැරදී භාරතයට පලා යයි.

පහලොස්වන අලකේෂ්වර (දෙවන වීරබාහු) -ක්‍රි.ව 1390-1392 ගම්පල අගරජුවූ පස්වන බුවනකබාහුගේ මරණය නිසා ගම්පල රජකම භාර ගැනීමට යයි.

දහසයවන අලකේෂවර හා දාහත්වන අලකේෂ්වර( විජය ඈපා සහ තුන්යස)- ක්‍රි.ව 1392-1399 වීරබාහුගේ පුතුන්ය. රයිගම ඔහු වෙනුවෙන් ආණ්ඩු කරයි. මේ සමයේ ඉංදියාවට පලාගිය වීර අලකේෂවර නැවත පැමින තුන්යස මරා නැවත රයිගම රජවේ.

දාහතරවන අලකේෂ්වර (වීර අලකේෂ්වර) දෙවනිවර ක්‍රිව 1399 -1411 හෙතෙම ක්‍රි.ව 1406 දී ගම්පල ජයගෙන දෙවන වීර බාහු හා විජය ඈපා මරාදමා අගනුවර රයිගමට රැගෙන ඒයි. මේ සමයේදී චිංහෝ නම් චීන සෙන්පතියාගේ ආක්‍රමණයක් හේතුකොට සිරකරුවෙක් ලෙස චීනයට රැගෙන යයි.

මූලාශ්‍රය අසිරිමත් රයිගම - ජානක තරංග ආරියරත්න

මින් මතු අලකේෂ්වර පරපුර ගැන ලංකා ඉතිහාසයේ පැහැඳිළි විස්තරයක් නොමැත. නමුත් චීනට අරන් ගිය සිංහල අල් කූ ෂී රජුගේ පෙළපතෙන් පැවත එන්නේ යැයි කියවෙන ෂී නම් රාජ පෙළපතක් ගැන චීන වර්තා ඇසුරෙන් ලංකාවේ මාධ්‍ය පසුගිය කාලයේ වාර්ථා කළේය.

අලකේෂවර