Elektronička nabava (engl. eProcurement, e-nabava/kupnja, supplier exchange) u širem smislu označava kupnju i prodaju proizvoda ili usluga preko interneta.

U užem smislu pojam označava specijalizirani poslovni softver, odnosno sveobuhvatno integrirano softversko rješenje koje automatizira procese nabave koristeći elektronička komunikacijska sredstava te potiče na "Nabavnu disciplinu" i iskorištava snagu grupne kupnje za sve nabavno odgovorne djelatnike tvrtke koji imaju potrebu za nabavom proizvoda i usluga.

Da bi zadovoljila cjelokupni proces nabave i ostvarila svoju svrhu, e-nabava mora sadržavati minimalno sljedeća četiri modula: zahtjeve za nabavu, portal kupca, portal dobavljača i reverzne e-aukcije.

Glavne karakteristike elektroničke nabave su: racionalizacija poslovanja, dostupnost, transparentnost, učinkovitost, kontrola troškova i nadzor procesa nabave, efikasnost procesa, ušteda vremena i novca te otvaranje novih tržišta.

Povijesni razvoj
Nabava kao pojam postoji od pamtivijeka. Da bi se nešto napravilo/proizvelo potrebne su sirovine iz vanjskih izvora. U složenim organizacijama poput tvrtki, korporacija, država i gradova uvijek netko nešto nabavlja, a zajednička im je karakteristika da troše više nego što bi trebali jer se često ne zna točno tko, što i u kojoj količini nabavlja. Osim toga, tradicionalni papirnati oblik nabave zahtijeva mnoga odobrenja s nekoliko razina što rezultira dugotrajnim čekanjima predstavljajući tako problem voditelju nabave kojemu je cilj postupak nabave provesti brzo, štedljivo i transparentno.

U početku razvoja tehnologije tradicionalan postupak nabave ubrzan je i olakšan izumom sustava elektroničke podrške kao što su PC, ERP, EDI. Ubrzo se kao potpora u komunikacijskom kanalu pojavio Internet, a suvremena informacijska tehnologija posljednje desetljeće kreirala je specijaliziran WEB softver koji kompliciran i dugotrajan proces nabave maksimalno pojednostavljuje. Elektronička nabava, kao povezani sustav internetskih alata i platformi polako, ali sigurno zamjenjuje tradicionalan proces nabave.

Elektronička nabava u javnom sektoru
Elektronička javna nabava (e-nabava) sveobuhvatni je naziv za sustav javne nabave koji se temelji na primjeni elektroničkih sredstava komunikacije u postupcima javne nabave i uključuje uvođenje elektroničkih alata kao potpore različitim fazama procesa javne nabave. E-nabavu mnoge vlade diljem svijeta (Ukrajina, Ujedinjeno Kraljevstvo Indija,  Australija…) prepoznale su kao instrument reformi u javnom sektoru koji omogućava nadležnima da prate učinkovitost i djelotvornost nabave te postizanje ušteda te omogućava više transparentnosti i odgovornosti uz znatno snižavanje korupcije Za sve natjecatelje vrijede isti, jasno definirani, uvjeti i kriteriji te tako onemogućavaju pogodovanja između kupaca i dobavljača. Zahvaljujući sofisticiranim perfomansama elektronička nabava korisnike dovodi do ekonomski najprihvatljivijih ponuda.

E-nabava u javnim sektorima EU-a sve je prisutnija što ukazuje na utemeljenost takvog poslovnog pristupa. Diljem svijeta dio je velikih projekata vlada u cilju boljeg služenja građanima i gospodarstvu u digitalnoj ekonomiji.  Ovakvi sustavi najčešće funkcioniraju ovako: svi pozivi na nadmetanje javne uprave i rezultati tendera dostupni su na jednom mjestu, a dobavljači mogu pretraživati tendere, uzimati dokumente i slati svoje ponude na nadmetanja na istoj platformi.

Prednosti elektroničke nabave
Omogućuje širok raspon primjene i to za business-to-business (povezivanje poslovanja tvrtki), business-to-consumer (povezivanje kupaca i dobavljača) ili business-to-government (povezivanje dobavljača s državnim tijelima).

Dostupna je 24 sata sedam dana u tjednu, nudi visoku razinu sigurnosti, procesi su automatizirani, poslovne procedure su jasne i moraju se poštovati, smanjuje poslovni rizik, dokumentacija je pohranjena u sustavu. Cjelokupni postupak provodi se transparentno u jednom informacijskom sustavu, omogućava konzistentnost i smanjuje operativne pogreške. Proširuje opseg nabavnog tržišta i kanala, usluge i proizvodi postaju dostupni na globalnoj razini, a transakcijski troškovi značajno su niži. Sustavi za elektroničku nabavu moraju biti digitalna podrška cijelom procesu nabave, a kreirani su s ciljem jednostavne uporabe za krajnjeg korisnika.

Jedna od najvećih prednosti za krajnjeg korisnika je ušteda vremena i novca koja je dokazana u istraživanju Aberdeen grupacije na uzorku od 400 tvrtki u SAD-u, a pokazala je smanjenje troškova za 50 posto dok je preostalo tri puta više vremena za druge poslove. Istraživanje tvrtke ProeBiz u češkim i slovačkim gradovima pokazalo je uštede između 12 i 21 posto dok iskusni voditelj nabave Boris Vulić u svojim predavanjima ističe uštede između 5 i 25 posto.

Nedostaci elektroničke nabave
S aspekta kupca može biti upitna pouzdanost dobavljača (ako ne postoji sustav ocjenjivanja) i potencijalni gubitak kvalitete robe.
S aspekta dobavljača nedostatak je gubitak izravnog odnosa s kupcima, poslovnim partnerima, eskalacija rata cijenama bez obzira na kvalitetu te pojačana konkurencija na bazi usluga s dodanom vrijednošću.

Kako funkcionira e-nabava?
Elektronička nabava je mnogo više od on line naručivanja, to su kompleksni sustavi i niz povezanih procedura koji povezuju tvrtke i njihove poslovne procese direktno s dobavljačima istovremeno upravljajući kompletnom interakcijom među njima. To uključuje upravljanje upitima, ponudama, praćenje povijesnih podataka o nabavi i predstavlja komunikacijsku platformu. Kao centraliziran sustav, na jednom mjestu objedinjava i upravlja svim fazama cjelokupne nabave jedne organizacije. Nabava je organizirana kroz projekte nabave, svaki projekt se sastoji od niza aktivnosti koje izvršavaju razni korisnici sustava.

Zahtjevi za nabavu
Zahtjevi za nabavu je neovisan programski modul kojim započinje nabavni proces. Dizajniran je da udovoljava svim potrebama internih klijenata u obliku jednostavnih web formi za unos osnovnih informacija o predmetu nabave. Za kreiranje točnog i potpunog projekta nabave, modul zahtjeva za nabavu korisnicima treba sadržavati minimalno ove funkcionalnosti:
 Omogućava jednostavan i brz unos informacija o predmetu nabave
 Ima mogućnost biranja proizvoda iz nekoliko kataloga
 Predviđa automatsko obavještavanje odgovornih osoba o kreiranju zahtjeva
 Osigurava elektronički (e-mail, chat) protok i brzu razmjenu informacija među sudionicima
 Osigurava elektroničko (e-mail, chat) davanje suglasnosti ili naloga za povratak na doradu prema definiranoj hijerarhiji
 Automatski objedinjava zahtjeve temeljem sličnih parametara
 Dozvoljava kontinuiranu komunikaciju među svim sudionicima
 Omogućava monitoring provedbe zahtjeva

Portal kupca/naručitelja
Kupac/naručitelj upravlja i prati razvoj projekta nabave s portala posebno kreiranog za tu svrhu. Da bi zadovoljio potrebe kupca/naručitelja u nabavnom procesu, kao ključne funkcionalnosti ovoga modula se izdvajaju:
 Podržava kreiranje jedinstvenog predloška prema kojem će se izmjenjivati faze projekta nabave (aktivnosti, zavisnosti, redoslijed izvršavanja)
 Automatski povezuje predmet nabave s potencijalnim dobavljačima
 Omogućava brzo kreiranje i slanje poziva dobavljačima
 Automatski prilaže dokumente s tehničkim specifikacijama predmeta nabave
 Predviđa definiranje općih uvjeta natječaja i predmeta nabave
 Omogućava sastavljanje anketnog upitnika za dobavljače
 Omogućava arhiviranje prikupljenih informacija
 Osigurava anonimnu komunikaciju s dobavljačima prije, tijekom i poslije natječaja
 Obuhvaća upravljanje odobravanjima u projektima nabave za neograničen broj osoba i njegovih uloga u procesu nabave
 Podržava cjelokupnu komunikaciju (e-mail, chat) sa svim sudionicima u nabavnom procesu
 Sakuplja i arhivira kompletnu dokumentaciju vezanu uz svaki projekte nabave na jednom mjestu
 Osigurava pristup dokumentaciji ovlaštenim korisnicima
 Podržava analizu i usporedbu ponuda dobavljača prema zadanim kriterijima
 Omogućava ovjeru dobavljača
 Podržava pretraživanje dobavljača prema zadanim kriterijima
 Podržava pretraživanje artikala prema zadanim svojstvima
 Podržava centralno pretraživanje kataloga artikala
 Podržava povezivanja s vanjskim sustavima
 Automatski kreira ugovore na temelju rezultata natječaja uz mogućnost upravljanja pojedinim stavkama ugovora
 Osigurava iste, jasno definirane uvjete za sve natjecatelje

Portal dobavljača (supplier portal)
je centralno mjesto pomoću kojega dobavljač komunicira s naručiteljem i sudjeluje u procesu nabave. Ključne funkcionalnosti ovog modula su sljedeće:
 Omogućava registraciju i prijavu na portal te kreiranje korisničkog računa
 Osigurava nadzor i upravljanje korisničkim računom
 Omogućava primanje obavijesti o novim narudžbama i zahtjevima
 Alarmira korisnika o pristiglim zahtjevima za komunikaciju (e-mail kupca/naručitelja)
 Podržava upite za dodatna pojašnjenja
 Osigurava ažurno praćenje objave tendera/eAukcija na kojima može sudjelovati
 Omogućava sudjelovanje u eAukcijama
 Omogućava primanje i popunjavanje anketa
 Omogućava predavanje ponuda i dostavljanje dokumentacije
 Omogućava pretraživanje, selektiranje i arhiviranje dokumentacije
 Podržava komunikaciju s kupcem/naručiteljem u stvarnom vremenu

Reverzne e-aukcije
Reverzne online aukcije pokazale su se kao odličan alat za umanjenje cijena po jedinici proizvoda u direktnom sučeljavanje dobavljača, kratko traju i rezultati su odmah vidljivi. Nasuprot Suprotno uvriježenom mišljenju aukcije se mogu provoditi za različite tipove robe, najvažnije je dobra priprema dobavljača i definicija predmeta nabave. Za pripremu aukcija postoji modul za definiranje parametara aukcije. Tijekom trajanja aukcije korisnik upravlja aukcijom, nadzire je u realnom vremenu i komunicira s korisnicima koristeći kontrolnu ploču aukcije.

Sustavi za e-nabavu mogu podržavati različite sljedeće tipove e-aukcija: englesku, japansku, nizozemsku i brazilsku aukciju.

Elektronička nabava u svijetu i Hrvatskoj
Na području Hrvatske i šire regije korištenje sustava za elektroničku nabavu tek je u začetku, međutim gospodarstvenici naprednih zemalja (SAD, EU, Australija) dugogodišnji su korisnici ovog poslovnog softvera. Jedni od najpoznatijih proizvođača su tvrtke: Vroozi, Zycus, Ariba, SAP, Coupa, Oracle, SciQuest, GEP, Ivalua, Proactis i Bravo solutions. Prvi i jedini proizvođač cjelokupnog integriranog procesa za elektroničku nabavu u Hrvatskoj i široj regiji je tvrtka RIS software.
Hrvatska B2B platforma Worcon povezuje proizvođače (naručitelje) s kooperantima (izvođačima) u industrijskoj proizvodnji i strojnoj obradi.

Izvori

Trgovina
Marketing

E-nabava


Pseudophegopteris, rod papratnica iz porodice Thelypteridaceae, dio reda osladolike. Postoji 26 vrsta i jedan hibrid iz tropske Afrike (uključujući Svetu Helenu i Sao Tome), Indijski ocean, južna Kina i Himalaja i kroz Maleziju do Fidžija i Havaja.

Vrste

 Pseudophegopteris andringitrensis Rakotondr.
 Pseudophegopteris aubertii (Desv.) Holttum
 Pseudophegopteris aurita (Hook.) Ching
 Pseudophegopteris brevipes Ching & S. K. Wu
 Pseudophegopteris cruciata (Willd.) Holttum
 Pseudophegopteris cyclocarpa Holttum
 Pseudophegopteris dianae (Hook.) Holttum
 Pseudophegopteris fijiensis K. U. Kramer & E. Zogg
 Pseudophegopteris henriquesii (Baker) Holttum
 Pseudophegopteris hirtirachis (C. Chr.) Holttum
 Pseudophegopteris keraudreniana (Gaudich.) Holttum
 Pseudophegopteris kinabaluensis Holttum
 Pseudophegopteris levingei (C. B. Clarke) Ching
 Pseudophegopteris microstegia (Hook.) Ching
 Pseudophegopteris paludosa (Blume) Ching
 Pseudophegopteris persimilis (Baker) Holttum
 Pseudophegopteris pyrrhorachis (Kunze) Ching
 Pseudophegopteris rammelooi (Pic. Serm.) A. R. Sm. & S. E. Fawc.
 Pseudophegopteris rectangularis (Zoll.) Holttum
 Pseudophegopteris subaurita (Tagawa) Ching
 Pseudophegopteris sumatrana Holttum
 Pseudophegopteris tenggerensis Holttum
 Pseudophegopteris tibetana Ching & S. K. Wu
 Pseudophegopteris yigongensis Ching
 Pseudophegopteris yunkweiensis (Ching) Ching
 Pseudophegopteris zayuensis Ching & S. K. Wu
 Pseudophegopteris × kashmiriana (Fraser-Jenk.) Mazumdar

Sinonimi
 Toppingia O.Deg., I.Deg. & A.R.Sm.

Izvori

Thelypteridaceae

Pseudophegopteris


Jerolim Zagurević (Zagurović), Jeronim Zaguri (Kotor, 16. stoljeće), tiskar i izdavač iz Kotora, Crna Gora. Pripadao je kotorskom humanističkom krugu. Iz vlastelinske obitelji Zagurevića. Imao je tiskaru koju je od njega 1600. godine otkupio Giovanni Alberti, prvi član obitelji Ginammi.). Važan kao tiskar srpskih knjiga u Hrvatskoj. Drugi je značajni kotorski tiskar poslije Andrije Paltašića, koji je tiskarski obrt izučio u Mlecima. Zagurović je u Mlecima osnovao vlastitu tiskaru 1569. godine i koja je nastavila rad znamenite ćirilske tiskare vojvode Božidara Vukovića Podgoričanina i njegovog sina Vićencija; prve tiskane ćirilične knjige iz tiskare Božidara Vukovića Podgoričanina najviše su se donosile u Kotor i da je jedan od nabavljača bio knjižar Lazar Brajinović. Zagurević je dosta tiskao knjige, psaltire i molitvenike. Kod Zagurevića je tiskano dosta knjiga za pravoslavne vjernike (psaltiri, služebnici...). Bio u jakoj poslovnoj vezi sa skopskim knjižarom Kara Trifunom. Jerolim Zagurević je važan za povijest Crnogoraca, jer u Mlecima činio "knjigopečatnju" ćiriličnih knjiga za potrebe pravoslavnih vjernika Crne Gore i šire.

Izvori

Tiskarstvo
Životopisi, Kotor
Plemstvo

Jerolim Zagurević


H-II je teška japanska lansirna raketa. Unatoč sličnosti u nazivu s H-I, potpuno je ponovno razvijena. H-II je dovršio svoje prvo lansiranje 3. veljače 1994. Od 2021. postupno će biti zamijenjen jeftinijim modelom nasljednikom H3. Proizvođač sve tri rakete je japanska industrijska grupacija Mitsubishi Heavy Industries.

H-II
Razvoj projektila H-II započelo je 1986. Koristi koncept propulzije sličan onom koji je kasnije implementiran u Ariane 5 : dva pojačivača čvrstog stanja osiguravaju potreban potisak pri polijetanju, a jedan motor LE-7 odgovoran je za glavno ubrzanje. Glavni motor radi s tekućim kisikom i vodikom te ima hidraulički zakretnu mlaznicu. Ti su motori bili veliki korak za japanska svemirska putovanja, ali u svom skupom razvoju (800 milijuna američkih dolara od 2,3 mlrd dolara ukupne cijene rakete) također predstavlja neke probleme. Testiranje motora započelo je 1988., s dva neuspjela testa 1989., zbog čega je prvi let odgođen za dvije godine. Zajedno s modificiranim drugim stupnjem preuzetim od HI s modernim motorom LE-5A s mogućnošću ponovnog paljenja s isto tako hidraulički zakretnom mlaznicom, H-II je sposoban nositi do 10 tona tereta u nisku Zemljinu orbitu (LEO).

Iako je H-II bio tehnički ažuriran, njegova visoka složenost i povezani visoki početni troškovi te niska pouzdanost spriječili su komercijalni uspjeh, pa je proizvodnja zaustavljena i razvijen je H-IIA. Danas još uvijek postoji kopija H-II ispred centra za posjetitelje mjesta za lansiranje.

H-IIA

Kako bi konstrukcija H-II bila i komercijalno konkurentna, potrebno bilo je smanjiti troškove lansiranja.  Isto tako, dizajn prethodno korištenih pojačivača pogona HTPB (sada kraći, ali sastavljeni iz jednog dijela umjesto segmenata), prijelaz stupnja (sada izrađen od plastike ojačane ugljičnim vlaknima ) i dizajn spremnika su pojednostavljeni. Korištenje različitih nosača na čvrsto gorivo (SRB ili SSB) i nosača s tekućim pogonskim gorivom (LRB) trebalo bi omogućiti pokrivanje velikog raspona nosivosti i održavanje niskih troškova. Kao LRB planiran je jedan ili čak dva prva stupnja slično Delti IV Heavy. Realiziran je veći raspon nosivosti, ali je LBR koncept napušten.

Također je došlo do promjena na motorima, na primjer turbopumpe motora prvog stupnja LE-7A, koje su bile postavljene na boku H-II, sada su postavljene iznad njega, što je motor učinilo duljim. Modificirani motor drugog stupnja LE-5B daje 13 % više potiska. Raketa je dostupna na komercijalnom tržištu od fiskalne 2007. godine, ali je imala mali međunarodni uspjeh zbog još uvijek relativno visokih troškova lansiranja.

H-IIB
H-IIB (starija oznaka H-IIA-304) bio je daljnji razvoj H-IIA, dizajniran za teža korisna opterećenja kao što je HTV (16,5 t) je dizajniran. Zapravo, korišten je samo za prijevoz ovog opskrbnog broda. Prvi stupanj rakete imao je veći promjer (5,2 m umjesto 4 m) i dva motora LE-7A i četiri bočna nosača na čvrsti pogon (duljina 56 m, masa 551 t). Nosivost GTO-a trebala bi biti oko 8 tone laži. Razvoj rakete započeo je 2004. s proračunom od oko 20 milijardi jena (oko 150 milijuna eura).

Dana 2. travnja i 22. travnja 2009. održana su probna gađanja na mjestu lansiranja u Tanegashimi, koja su oba bila uspješna.   Uslijedilo je 11. srpnja 2009. intenzivno testiranje s naknadnom simulacijom lansiranja (Ground Vehicle Test), u kojem je gotovo kompletna raketa H-IIB bila podvrgnuta simuliranom odbrojavanju na lansirnoj rampi. U ovom testu nedostajali su samo adapter za korisni teret, teret i obloga korisnog tereta.

Prvi start 10. rujna 2009. nazvan je TF-1 (TF = Test Flight). Svemirski transporter H-2 Transfer Vehicle (HTV) uspješno je lansiran u svemir.  H-IIIB završio je svoje posljednje lansiranje s zadnjom misijom HTV-a 20. svibnja 2020.

Tehničke specifikacije

Vanjske poveznice

 H-IIA stranica JAXA (engleski)
 H  H-II
 Obitelj H-2, H-2A, H-2B Gunterova svemirska stranica
 Bernd Leitenberger: Obitelj lansera H-II

Izvori

Astronautika u Japanu
Stranice s nepregledanim prijevodima
Rakete-nosači

H-II


Sfânta Clotilda (475–545), cunoscută și sub apelativele de Clothilde, Clotilda, Clotild, Rotilde ori variantele latine Chrodechildis, Chlodechildis, nume format din cuvintele germanice hlod (glorie) și hild (luptă), adică "glorioasă în luptă", a fost o prințesă burgundă care, după ce a devenit cea de-a doua soție a regelui franc Clovis I, a contribuit decisiv la creștinarea acestuia și a regatului său. A fost canonizată în 550 sau 560 și este sărbătorită în cadrul Bisericii Ortodoxe și vechiului martirolog roman pe data de 3 iunie (dies natalis), în timp ce Biserica Catolică o sărbătorește o zi mai târziu, pe 4 iunie.

Clotilde s-a născut la Lyon și era fiica regelui Chilperic al II-lea al Burgundiei, fiu al regelui Gondioc. Numele mamei Clotildei nu este cunoscut. Urmare a morții regelui Gondioc în jurul anului 470 și a regelui Chilperic I, zece ani mai târziu, Chilperic al II-lea împarte regatul (după obiceiul germanic) cu ceilalți trei frați ai săi: Gondebaud, Gondemar și Godegisele. Acest aranjament nu va dura foarte mult, așa încât în anul 490 doar Gondebaud și Godegisele mai domneau asupra burgunzilor. Circumstanțele morții lui Chilperic al II-lea și a fratelui său Gondemar sunt destul de controversate, însă, cel puțin în cazul tatălui Clotildei, cronicarul Gregoire de Tours (538–594) în a sa Histoire des Francs ne povestește cum acesta a fost ucis de fratele său Gondebaud care a scăpat ulterior și de cumnata sa, aruncând-o în apă cu o piatră legată în jurul gâtului. Dacă sora ei mai mare a îmbrăcat la scurt timp haina monahală, Clotilde a fost remarcată de ambasadorii franci aflați în misiune la curtea regelui Gondebaud, care i-au apreciat frumusețea, eleganța și înțelepciunea. Aceștia i-au vorbit despre ea regelui Clovis I care,fără să stea prea mult pe gânduri, i-a cerut regelui Gondebaud mâna frumoasei prințese. Bineînțeles că acesta nu a îndrăznit să riște să-l contrarieze pe puternicul său vecin, așa încât în scurt timp Clotilde avea să devină regină a francilor.

Atunci când, după ce a fost botezat, primul copil al cuplului se îmbolnăvește și moare, regele Clovis I îi reproșează Clotildei acest lucru, însă tânăra regină rămâne fermă în credința sa, așa încât atunci când se va naște următorul copil, Clodomir (495–524), va insista ca și acesta să primească taina botezului. Tânărul prinț se îmbolnăvește și el, însă apoi își revine parcă în mod miraculos. Clotilde va mai avea încă trei copii, doi băieți: Childebert (496–558), Clotaire (497–561) și o fată numită de asemenea Clotilde (500-531), care vor fi și ei botezați și vor ajunge la maturitate. Însă marea sa victorie va fi considerată convertirea la creștinism a soțului ei, Clovis I.

Convertirea regelui franc se petrece în timpul bătăliei de la Tolbiac (496), împotriva alamanilor, într-un context asemănător acceptării creștinismului de către Constantin cel Mare când, în momentul în care se părea că era pe cale să fie învins, a invocat ajutorul zeilor fără a observa însă că sorții luptei s-ar întoarce în favoarea sa. Atunci a cerut ajutorul dumnezeului Clotildei, Isus Cristos, promițându-i că în caz de victorie se va converti, ceea ce s-a și întâmplat.

După victoria împotriva vizigoților din 507, Clovis I va face din Paris capitala regatului său, ocazie cu care cuplul suveran va începe și construcția bazilicii Sfinților Apostoli, pe malul stâng al Senei, care va adăposti ulterior rămășitele pământești ale celor doi. De altfel, în ultimii ani ai vieții, Sfânta Clotilde a preferat să se dedice construirii de biserici și mânăstiri, departe de luptele pentru putere din capitală.

După ce au fost venerate timp de mai bine de o mie de ani în sacrariumul bazilicii Sfinților Apostoli, actualmente Abația Sfintei Genevieve, moaștele Sfintei Clotilde sunt arse în timpul evenimentelor generate de Revoluția Franceză pentru a fi scutite de profanările comise de extremiști, mai puțin capul acesteia și un braț care se aflau în relicvariul bisericii parohiei din Vivieres și o coastă adăpostită de biserica Notre-Dame des Andelys. Cenușa rezultată a fost împărțită între bisericile Saint-Leu-Saint-Gilles și Sfânta Clotilde din Reims.

Note

Nașteri în 475
Decese în 545
Sfinți romano-catolici
Istoria Burgundiei
Prințese franceze
Dinastia Merovingiană
Oameni din Lyon
Monarhi romano-catolici canonizați

Sfânta Clotilda


Greta Salóme Stefánsdóttir (Mosfellsbær, Islandia, 11 de noviembre de 1986) es una cantante y violinista islandesa.

Vida y carrera
Nació en 1986 en la localidad de Mosfellsbær, donde actualmente radica, y estudió violín en la Academia de Artes de Islandia, donde se graduó en 2008. Más adelante realizó un posgrado en Listaháskóli Íslands y actualmente trabaja de violinista a tiempo completo en la Sinfóníuhljómsveit Íslands (Orquesta Sinfónica de Islandia) y mantiene una relación con Elvar Þór Karlsson.

Festival de Eurovisión

Festival de la Canción de Eurovisión 2012
En 2012, Salóme se presentó a la final nacional islandesa para elegir el representante de Islandia en el Festival de la Canción de Eurovisión 2012, el Söngvakeppni Sjónvarpsins, junto al cantante Jónsi, y fueron seleccionados. Allí, interpretaron la canción «Mundu eftir mér», compuesta y escrita por Salóme. Esta canción ganó el certamen, siendo así elegida para representar a su país en el festival.

El 22 de mayo de 2012, la canción fue interpretada segunda durante la primera semifinal, donde recibió 75 puntos, quedando en octavo puesto y calificando para la final. Finalmente, la canción fue interpretada en la final del 26 de mayo, obteniendo 46 puntos y quedando en vigésimo puesto de 26. En el festival, la canción fue interpretada en su versión inglesa, «Never forget».

Festival de la Canción de Eurovisión 2016
En 2016, volvió a presentarse al Söngvakeppni Sjónvarpsins con la canción «Hear Them Calling», y fue seleccionada de nuevo. Allí, la canción fue interpretada en su versión islandesa («Raddirnar») durante la primera semifinal, obteniendo el tercer puesto. Días después, en la final, fue interpretada en su versión inglesa y obtuvo el segundo puesto, pasando así a la superfinal, donde se declaró ganadora con el 62,32% del televoto, siendo así elegida para representar a su país en el festival.

La canción fue interpretada 16.ª durante la primera semifinal pero, a pesar de ser una de las favoritas para clasificarse, solo obtuvo 51 puntos, quedando en 14.º puesto y no logrando pasar a la Gran Final. Esta edición fue el  aniversario de la participación de Islandia en el festival.

Véase también

 Mujeres en la música

Referencias

Enlaces externos

Cantantes femeninas de Islandia
Músicos de Islandia
Representantes de Islandia en Eurovisión
Participantes en Eurovisión 2012
Participantes en Eurovisión 2016
Mujeres violinistas

Gréta Salóme


El Grant Park (originalmente Lake Park, establecido en 1847) es un gran parque urbano (1,29 km²) situado en la ciudad de Chicago, Illinois, EE. UU.. Se encuentra en el distrito central del comercio de Chicago y tiene como rasgos distintivos, entre otros, el Millenium Park, la Fuente de Buckingham, el Instituto de Arte de Chicago y el Museum Campus. Por el norte bordea con la calle Randolph, por el sur por la ruta de Roosevelt, por el oeste con la avenida Míchigan y por el este con el lago Míchigan.

Véase también

 Distrito Histórico de Michigan Boulevard
 Arquitectura de Chicago

Fuentes

Enlaces externos

Grant Park: The Night Obama Won - Presentación de imágenes por Life magazine

Parques de Estados Unidos
Geografía de Chicago

Grant Park (Chicago)


Carlos Fernandes (Kinsasa, Zaire, actual República Democrática del Congo, 8 de diciembre de 1979) es un futbolista congolés nacionalizado angoleño. Juega de guardameta y actualmente se encuentra a prueba en el Xerez Club Deportivo.

Ha sido internacional en 15 ocasiones con la selección de fútbol de Angola.

Trayectoria
Carlos nació en el Zaire (actual República Democrática del Congo) pero tiene ascendencia portuguesa. Inició su carrera como delantero pero se trasladó al arco en reemplazo de un compañero lesionado y hasta ahora no abandonó la portería. Empezó a jugar fútbol profesional con el modesto Vilafranquense. Después de tres temporadas, pasó por el Campomaiorense entre 2001 y 2002 y luego regresó a otro club de baja división: el Amora. Luego de 14 partidos, se unió al Felgueiras de la segunda división. Sus destacas actuaciones le permitieron fichar por un club de la primera división. Se unió al Boavista para la temporada 2004/05.

En un principio, Fernandes fue el suplente del veterano Bassey William Andem pero llegó a defender la portería del Boavista en varias ocasiones. En enero de 2006 fichó por el Steaua de Bucarest de Rumania. Sin embargo, perdió la confianza de los hinchas y de la gerencia general. Mihai Stoica dijo en una oportunidad que Fernandes se sentía presionado por ser el único extranjero en el equipo. Carlos fue liberado y volvió al Boavista el 30 de mayo de 2007, poco después de entrenar por un tiempo en el Charlton Athletic.

En la campaña 2007/08, el liechtensteiniano Peter Jehle se adueñó del arco del Boavista y por ende, Carlos fue prestado al Foolad de Irán en enero de 2008. Después de un año en el país asiático, volvió a Portugal en verano de 2010 para integrarse al Rio Ave donde fue titular indiscutible.

Para la temporada 2010/11, se marchó al con el Bucaspor de Turquía en el cual jugó un total de 14 partidos.

Estuvo a prueba con el Xerez CD durante una semana sin vinculación contractual, para recalar en el 2013 en elFeirense y en la temporada 2013/14 en el Moreirense

Selección nacional
Debido a las raíces de su abuela, Carlos decidió representar a la selección de fútbol de Angola. Su debut recién se produjo en 2009. Con la selección angoleña, fue titular en el arco en dos ediciones de la Copa Africana de Naciones.

Participaciones en la Copa Africana

Clubes

Enlaces externos
 Perfil en Nationalfootballteams.com

Nacidos en Kinsasa
Futbolistas nacionalizados en Portugal
Futbolistas nacionalizados en Angola
Futbolistas de la República Democrática del Congo
Futbolistas del Sporting Clube Campomaiorense
Futbolistas del Futebol Clube de Felgueiras
Futbolistas del Foolad FC
Futbolistas del Boavista Futebol Clube
Futbolistas del Steaua de Bucarest
Futbolistas del Rio Ave Futebol Clube
Futbolistas del Bucaspor
Futbolistas del Clube Desportivo Feirense
Futbolistas del Moreirense Futebol Clube
Futbolistas de la selección de fútbol de Angola
Guardametas de fútbol

Carlos Fernandes


Playlist: The Very Best of Ricky Martin é uma coletânea musical lançado pela Legacy Recordings, apresentando uma coleção de músicas em inglês do cantor porto-riquenho Ricky Martin. Foi lançado em 9 de outubro de 2012, como parte da série de álbuns de compilação Playlist. Trata-se do primeiro álbum de Martin a ser lançado nos Estados Unidos, desde 2011.

A série mencionada apresenta uma coleção de álbuns de compilação com canções em um único CD e tem como objetivo reunir os melhores trabalhos de estúdio dos artistas que foram emitidos pelos selos Sony Music, Columbia Records e Legacy Recordings.  Os CDs vêm em uma embalagem eco-friendly especial, para economizar papel, um arquivo em PDF é incluído no disco, contendo fotos, créditos e encarte.

De acordo coma gravadora Legacy Recordings, em vez de apenas "reunir os sucessos" e lançá-los em um álbum de grandes êxitos, a série compila "faixas importantes, seja um sucesso que atingiu o topo das paradas ou uma raridade oculta" para dar ao ouvinte uma melhor compreensão do trabalho do artista. Ao equilibrar "canções favoritas com as quais o público já é familiarizado com outras mais densas e reveladoras", a série é capaz de atender igualmente àqueles que estão sendo apresentados a um artista e àqueles que estão simplesmente os reencontrando".

Playlist: The Very Best of Ricky Martin contém os sucessos de Martin em inglês e duas faixas do álbum de 2005, Life: "Save the Dance" e "Sleep Tight". Também inclui "Shine" de Música + Alma + Sexo (2011) e uma versão em inglês de "Más", intitulada "Freak of Nature " que foi remixado por Ralphi Rosario.

A recepção da crítica especializada em música foi favorável. Stephen Thomas Erlewine, do site AllMusic avaliou o álbum com quatro estrelas de cinco. Em sua resenha ele escreveu que o fato da lista de faixas incluir alguns dos maiores sucessos de Martin como "Livin 'La Vida Loca" "She Bangs", "Shake Your Bon-Bon", "It's Alright", "Maria", o dueto com a cantora estadunidense Christina Aguilera "Nobody Wants to Be Lonely" junto a outras faixas de dance-pop que estavam presentes em seus álbuns anteriores mas não chegaram a ser sucesso ou tiveram reconhecimento comercial, torna a compilação uma boa escolha para os fãs casuais do cantor.

Em 2015, a Sony Music lançou o álbum no Brasil, com o título de Mega Hits. A foto da capa original foi mantida mas a arte sofreu algumas adaptações devido a mudança no título. As canções e sua ordem original permaneceram as mesmas.

Lista de faixas
Créditos adaptados do encarte de Playlist: The Very Best of Ricky Martin.

Histórico de lançamento

Álbuns de Ricky Martin
Álbuns de 2012

Playlist: The Very Best of Ricky Martin


Forro Creole or Sãotomense () is a Portuguese creole language spoken in São Tomé and Príncipe. It is also called by its native speakers as sãotomense creole or santomense creole.

It should not be confused with São Tomean Portuguese, the non-creolised form of Portuguese spoken in São Tomé and Príncipe, also spoken by the majority of São Toméans.

History

São Tomé is an island of the Gulf of Guinea, discovered by the Portuguese in the 15th century. It was uninhabited at the time, but Portuguese settlers used the island as a center of the slave trade, and there was a need for slaves on the island. It has been theorised that since both parties needed to communicate, a pidgin was formed. The substrate languages were from the Bantu and Kwa groups. It is believed that this pidgin then became fixed (creolized) as it became the mother language of children born from Portuguese men and African women slaves. Mixed marriages were then encouraged by the Portuguese Crown, for the sake of settlement.

Later, because of Dutch and French pressure to gain the island, many Portuguese settlers left. Children of Portuguese and black women were, eventually, not considered African or slaves; some were considered full right Portuguese citizens. Those mixed-race people that did not have the status of Portuguese citizens, those with darker skin, often gained a "forro" designation, because their Portuguese fathers did not want to enslave their children. The São Tomean Creole is mostly known as "Forro", the language of the freed slaves or Crioulo Santomense, not to be confused with São Tomean Portuguese (a variety and dialect of Portuguese in São Tomé and Príncipe). Portuguese is the main language for children until their early 20s, when they relearn Forro Creole. The rich São Tomean culture also preserves a unique mixture of Portuguese and African cultures.

Classification and related languages

Forro is a creole language with a majority of its lexicon coming from Portuguese, the superstrate language. The substrate languages were from the Bantu and Kwa groups. It is similar to two other creoles spoken in the country (Principense Creole and Angolar Creole) as well as to the creole found in the island of Annobón, Equatorial Guinea (Annobonese Creole).

Geographic distribution

Forro Creole is spoken mainly in São Tomé Island (most of it); there are some speakers in Principe Island.

Due to their great similarity and historical derivation, Principe Island's Principense Creole and Equatorial Guinea's Annobonese Creole may be regarded as dialects of Forro Creole. Forro's lexical similarity is 77% with Principense Creole, 62% with Fa d'Ambu Creole and 70% with Angolar Creole.

Vocabulary

Although the São Tomean Creole had (and still has) a restricted contact with Portuguese (seen as a prestigious language), it did preserve a larger number of the substrate languages' elements, more than the creoles of Cape Verde. Roughly 93% of São Tomean Creole lexicon is from Portuguese and 7% of African origin. Most Forro Creole speakers also speak non-creolised Portuguese.

Although 95% of São Tomeans speak Portuguese and it is the country's national language, Forro Creole is traditionally said to be spoken by 85% of the inhabitants of São Tomé Island, or 81.7% of the country's population. However, official census figures state that only 36.2% of the population can speak Forro Creole, and the creole is now considered threatened.

Writing system

Forro was and is largely an oral language; there is no standard orthography.

Examples

Hello: Seja lovadu! (proposed: sejalovadu); From Port.
Good Morning: Bom dja ô (proposed: Bondja o); From Port.
Good Afternoon: Bos tadji ô (proposed: Boxtadji o); From Port.  or
Good Evening: Boj notxi ô (proposed: Bojnotxi o); From Port.  or
What's your name: Que nomi bo e? (proposed: Ke nomi bo e?); possibly from Port.  or
My name's Pedro: Nomi mu sa Pedro; possibly from Port. .

Not everything is from Portuguese:
I live in Neves (São Tomean city): Nga-ta Tlaxa. (-ta is from  and tlaxa is from )

Notes

References

External links

 Declaraçón Universal di Dirêtu di Hómé Universal Declaration of Human Rights in Forro
 APiCS Online - Survey chapter: Santome

Languages of São Tomé and Príncipe
Portuguese-based pidgins and creoles
Portuguese diaspora in São Tomé and Príncipe
Portuguese language in Africa

Forro Creole


Viborgvej kan henvise til følgende veje:

 Viborgvej (Herning)
 Viborgvej (Mundelstrup)
 Viborgvej (Nørre Snede)
 Viborgvej (Sønderup)
 Viborgvej (Aarhus)

Viborgvej


Charles Waterhouse ( - ) est un homme politique britannique du Parti conservateur.

Biographie
Né à Salford, deuxième fils survivant de Thomas Crompton Waterhouse, de Lomberdale Hall, Bakewell, Derbyshire, il fait ses études à Cheltenham et à Trinity Hall, Cambridge, où il obtient une maîtrise en économie en 1914.

Waterhouse sert pendant la Première Guerre mondiale en France avec les 1st Life Guards. En 1917, il épouse Beryl Ford et le couple a deux fils et une fille.

Il est candidat parlementaire non élu dans le Derbyshire du Nord-Est aux élections générales de 1922 et aux élections générales de 1923. Il est élu député de Leicester Sud aux élections générales de 1924, occupant le siège jusqu'à sa défaite aux élections générales de 1945. Il est réélu pour Leicester Sud-Est en 1950, occupant ce siège jusqu'en 1957.

Waterhouse est secrétaire parlementaire privé du président de la Chambre de commerce en 1928; et du ministre du Travail de 1931 à 1934. Il progresse dans le bureau du whip, occupant des postes de whip adjoint en 1935-1936, de lord junior du Trésor en 1936, de contrôleur de la maison en 1937-1939 et de trésorier de la maison en 1939. Il occupe ensuite les fonctions de sous-ministre des Postes de 1939 à 1941, de secrétaire parlementaire de la Chambre de commerce de 1941 à 1945. Il préside Tanganyika Concessions de 1957 à 1966.

Il est nommé conseiller privé en 1944. Il est sous-lieutenant et juge de paix pour le Derbyshire. Il est décédé à Sheffield à l'âge de 82 ans.

Références

Liens externes

Député du 41e Parlement du Royaume-Uni
Député du 40e Parlement du Royaume-Uni
Député du 39e Parlement du Royaume-Uni
Député du 37e Parlement du Royaume-Uni
Député du 36e Parlement du Royaume-Uni
Député du 35e Parlement du Royaume-Uni
Député du 34e Parlement du Royaume-Uni
Député du Parti conservateur (Royaume-Uni)
Trésorier de la Cour royale
Titulaire de la croix militaire (Royaume-Uni)
Membre du Conseil privé du Royaume-Uni
Deputy Lieutenant du Derbyshire
Étudiant de Trinity Hall (Cambridge)
Décès en mars 1975
Naissance en juillet 1893
Décès à 81 ans

Charles Waterhouse


Ruben Samuel Fleischer (født 31. oktober 1974 i Washington, D.C. i USA) er en amerikansk filminstruktør, filmproducer, tv-producer, musikvideoinstruktør og reklamefilminstruktør, der bor i Los Angeles. Han er bedst kendt som instruktøren på Zombieland, hans første spillefilm. Efterfølgende instruerede han filmene 30 Minutes or Less og Gangster Squad. I 2018, instruerede han film med Marvel Comics´s karakter Venom. Før han instruerede spillefilm, var Fleischer instruerede han tv-reklamer og musikvideoer for brands som Cisco, Eurostar, ESPN og Burger King, såvel som artister som M.I.A., Electric Six, DJ Format, og Gold Chains.

Spillefilm

Kortfilm

Musikvideoer
 M.I.A. – "Galang"
 Dizzee Rascal - "Fix Up, Look Sharp", "Stand Up Tall"
 Kid Sister – "Pro Nails"
 Gold Chains – "I Came From SF", "Cali Nights", "The Game"
 Electric Six – "Dance Commander"
 DJ Format – "Vicious Battle Raps", "We Know Something You Don't"
 Pigeon Funk - "Mocito"

Reklamer
 Boost Mobile – "Ladies Man", "Geek"
 McDonald's – "Good Inside"
 Cisco – "Revision 43A", "Jack 245"
 Burger King – "Up Late with The King"
 Eurostar – "Circles"
 ESPN – "Quiet", "Mascots"
 Courir – "The Drop"

Eksterne henvisninger

Filminstruktører fra USA
Musikvideoinstruktører fra USA

Ruben Fleischer


Björgvin Páll Gústavsson (født 24. maj 1985) er en islandsk håndboldspiller, der spiller for Skjern Håndbold i Danmark. Han har tidligere spillet for Fram Reykjavik, Kadetten Schaffhausen, SC Magdeburg.

Gustavsson voksede op i Kópavogur, det ældste barn på fem. Han har to brødre, Axel Birgir og Margeir Felix, og to søstre, Berglind Sif og Helga Lind.

Björgvin begyndte at vise sport interesse meget hurtigt i en alder af ni, Björgvin og hans ven Steinthor Þorsteinsson startede i håndbold med HK et hold fra Kópavogur, men de overførte over til Vikingur fordi de aldrig kom til at spille, efter to år med Víkingur de gik tilbage til Handknattleiksfélag Kópavogs. Håndbold var altid sport nummer 1. Han spiller som en målmand for den islandske landshold.

Björgvin deltog i OL i Beijing 2008. Hvor han spillede i en stor rolle som en målmand, der har over 40 gemmer i semi og kvartfinaler.

Kilder

Eksterne henvisninger
 Spillerprofil

Håndboldspillere fra Island
Håndboldspillere fra SC Magdeburg
Håndboldspillere fra Kadetten Schaffhausen

Björgvin Páll Gústavsson


Mési Apóstoli, en , est un village du dème de Kilkís de Macédoine-Centrale en Grèce.

Selon le recensement de 2011, la population du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Macédoine-Centrale

Mési Apóstoli


Wartensee steht für folgende geographischen Objekte in der Schweiz:
 Wartensee LU, Weiler mit Schloss in Neuenkirch, Kanton Luzern
 Wartensee SG, Weiler mit Schloss in Rorschacherberg, Kanton St. Gallen
 Schloss Wartensee, Gebäudekomplex in Rorschacherberg, Kanton St. Gallen

Wartensee ist der Familienname folgender Personen;

 Hans Schnyder von Wartensee (1895–1987), Schweizer Jurist und Statthalter
 Julius Schnyder von Wartensee (1830–1913), Schweizer Landwirt, Bankangestellter und Politiker
 Ludwig Schnyder von Wartensee (1858–1927), Schweizer Kunstschlosser, Ziseleur und Hochschullehrer

Siehe auch:
 Blarer von Wartensee
 Schnyder von Wartensee, Schweizer Patrizierfamilie

Wartensee


La tía Cato es una película colombiana perteneciente al género  documental, estrenada en el año 1994.

Sinopsis

La tía Cato es una cantadora de lumbalú, baile de muertos de San Basilio de Palenque. Esta descendiente directa de Catalina Luango de Angola, mujer mítica de Palenque que siempre aparece cuando alguien se va a morir, nos cuenta quién es este personaje, qué es el lumbalú y los kuagros, la forma natural que rige la organización social de los palenqueros.

Referencias

La tía Cato


العقيد البحري رتبة عسكرية للضباط في القوات البحرية وهي مكافئة لرتبة عقيد في القوات البرية، يقوم دوره على تولي أمر السفينة الحربية وتوجيهها، وهي في التصنيف البحري أعلى من رتبة قائد وأدنى من رتبة عميد بحري، يشار إلى النقيب البحري تجاوزا إلى أنه نقيب مثل الربان وهو عادة يتكفل بقيادة نوع من السفن الحربية مثل الطراد وأصغر فإذا ما كبرت السفينة أحيلت قيادتها إلى أمير البحر.

مراجع

رتب البحرية
رتب عسكرية في أستراليا
رتب عسكرية في كندا
نقباء

عقيد (بحري)


Ericsson (Telefonaktiebolaget L. M. Ericsson), merkezi İsveç'in başkenti Stockholm'de bulunan çok uluslu bir ağ teknolojileri, telekomünikasyon ekipmanı ve hizmetleri şirketidir. 1876'da Lars Magnus Ericsson tarafından kurulmuştur. Şirket, telekomünikasyon operatörleri gibi çeşitli müşterilerine geleneksel telekomünikasyon ve İnternet Protokolü (IP) ağ donanımları, mobil ve sabit genişbant operasyonları için gereçler ve iş destek hizmetleri, kablolu televizyon, IPTV, video sistemleri ve iletişim sistemleri için bilgi ve iletişim teknolojileri (BT) gibi kapsamlı teknolojiler ve hizmetler sunmaktadır. 2012'de 2G/3G/4G mobil ağ altyapısı pazarında Ericsson'un pazar payı %35 olmuştur.

Şirket yaklaşık 113.000 kişiye istihdam sağlamakta ve yaklaşık 180 ülkede etkinlik göstermektedir. Ericsson, birçok kuruluşun da bulunduğu kablosuz iletişim alanında Mayıs 2015 itibarıyla 39.000 patenti elinde bulundurmaktadır.

1876'da telgraf şirketi olarak kurulmuştur. 20. yüzyıl başında manuel telefon santrali piyasasını elinde tutuyordu. Ancak otomatik santralleri geliştirmekte geç kaldı. Ardından kablosuz telefon teknolojisinde geliştirdiği ürünlerle yine piyasa lideri oldu. 1990'larda, kablosuz şebeke donanımında piyasanın %40'a yakınını elinde tutuyordu.

Son kullanıcıya yönelik cep telefonu modelleri ilk zamanlarındaki başarıyı sürdüremedi ve batma noktasına geldi. 2001'de bu alanda Sony ile ortaklığa gitti ve Sony Ericsson firması kuruldu. 2005'i, 4. en çok satılan cep telefonu markası olarak kapattı. 27 Ekim 2011 tarihinde şirketin Sony tarafından satın alınacağı duyuruldu ve 16 Şubat 2012 tarihinde Ericsson Sony tarafından tamamen satın alındı.

Şirketin Kanada, ABD, Çin, Hindistan, Brezilya, Japonya, Güney Afrika, Avustralya, Almanya, İtalya, Büyük Britanya, İsveç ve Türkiye'nin de aralarında bulunduğu 180 ülkede, 110.000'den fazla çalışanı bulunmaktadır.

Ericsson'un 2012 yılı itibarı ile 35.000'den fazla patenti bulunmaktadır. Bu patentlerin birçoğu kablosuz iletişim alanındadır. Bluetooth teknolojisi de bu patentler arasında yer almaktadır. Türkiye'de İstanbul ve İzmir olmak üzere 2 adet ofisleri bulunmaktadır.

Geçmiş

Kuruluş

Lars Magnus Ericsson gençliğinde telefon gibi aletler yapımında çalışmaya başladı. İsveç devlet kurumu Telegrafverket için telgraf cihazı yapan bir kuruluşta çalıştı. 1876'da 30 yaşında iken Stockholm'ün merkezinde arkadaşı Carl Johan Andersson'un yardımıyla bir telgraf onarım atölyesi kurdu ve yabancı yapımı telefonları onarmaya başladı. 1878 yılında Ericsson kendi telefon ekipmanlarını üretmeye ve satmaya başladı. Telefonları teknik açıdan yenilikçi değildi. 1878'de İsveç'in ilk telekomünikasyon işletme şirketi Stockholms Allmänna Telefonaktiebolag'a telefonlar ve santraller tedarik etmek için bir anlaşma yaptı.

Ayrıca 1878'de yerel telefon ithalatçısı Numa Peterson, Bell Telephone Company'den bazı telefonları ayarlamak için Ericsson'u kiraladı. Birkaç Siemens telefonu satın aldı ve teknolojisini inceledi; Ericsson birkaç yıl önce de Siemens'den bilgi almıştı. Bell ve Siemens Halske telefonlarını Telegrafverket ve İsveç Demiryolları için yaptığı tamir işiyle tanıdı. Rikstelefon gibi yeni telefon şirketleri tarafından Bell Group'dan daha ucuza hizmet vermek üzere kullanılacak daha kaliteli bir enstrüman üretmek için bu tasarımlarını geliştirdi. Bell'in İskandinavya'daki buluşlarının patenti olmadığı için Ericsson'da herhangi bir patent veya telif hakkı sorunu yoktu. Cihaz üreticisi olarak aldığı eğitimi, bitiş ölçütü ile bu dönemin Ericsson telefonlarının süslü tasarımına yansımıştır. Yılın sonunda Siemens'inkine benzer telefonlar üretmeye başladı; ilk ürün 1879'da bitirildi.

Ericsson, İskandinavya'da telefon ekipmanlarının önemli bir tedarikçisi olmuştu. Fabrikası talebi karşılayamadı; ürünlerine doğrama ve metal kaplama işlemleri uygulandı. Hammaddelerin büyük bölümü ithal edildi; ilerleyen yıllarda Ericsson pirinç, tel, ebonit ve mıknatıs çeliği tedarik etmek için bir takım kuruluşları satın aldı. Dolaplar için kullanılan ceviz ağacının büyük bir kısmı Amerika Birleşik Devletleri'nden ithal edildi.

Stockholm telefon şebekesi o yıl genişledi ve şirket önemli bir telefon üreticisi haline geldi. Bell, Stockholm'deki en büyük telefon ağını satın aldığında yalnızca kendi telefonlarının kullanılmasına izin verdi. Ericsson'un donanımları, esasen İsveç kırsalındaki ve diğer İskandinav ülkelerindeki ücretsiz telefon iştiraklerine satıldı.

Bell ekipmanlarının ve servislerinin yüksek fiyatları Henrik Tore Cedergren'in 1883'te Stockholms Allmänna Telefonaktiebolag adlı bağımsız bir telefon şirketini kurmasına yol açtı. Bell, rakiplerine ekipman teslim etmeyeceğinden, yeni telefon şebekesi için ekipman temin etmek üzere Ericsson ile bir anlaşma imzaladı. 1918 yılında şirketler Allmänna Telefonaktiebolaget LM Ericsson olarak birleştirildi.

1884 yılında, elle kullanılan çoklu bir telefon santrali daha çok C. E. Scribner tarafından Western Electric'deki bir tasarımdan kopyalanmıştı. Bu, yasal bir dayanakta yapıldı, çünkü cihaz 1879'dan beri 529421 nolu patentli olmasına rağmen, cihaz İsveç'te patentli değildi. Tek bir santral 10.000 hattın üstesinden gelebilirdi. Ertesi yıl, LM Ericsson ve Cedergren, "esinlenme" için birçok telefon santralini ziyaret ederek Amerika'yı dolaştılar. ABD santral tasarımlarının daha gelişmiş olduğunu, ancak Ericsson telefonlarının diğerlerine eşit olduğunu keşfettiler.

1884 yılında, Stockholms Allmänna Telefonaktiebolag'daki Anton Avén adlı bir teknisyen, kulaklığı ve standart bir telefonun ağızlığını bir el cihazında birleştirdi. Cihazlar, operatörlerin müşterilerle konuşurken bir elini serbest bırakmalarını sağlayacak şekilde borsalarda kullanıldı. Ericsson bu buluşu aldı ve The Dachshund adlı bir telefonla başlayarak Ericsson ürünlerine dahil etti.

Uluslararası genişleme

1890'ların sonlarında üretim arttıkça ve İsveç pazarının doygunluğa ulaştığı göz önüne alındığında, Ericsson birçok aracı ile dış pazarlara açıldı. İngiltere ve Rusya, fabrikaların daha sonra kurulduğu ve yerel sözleşmeler yapma şansını artıran ve İsveç fabrikasının çıktısını artıran erken pazarlardı. İngiltere'de Ulusal Telefon Şirketi önemli bir müşteriydi; 1897 yılında, üretimin %28'i İngiltere'ye yapılıyordu. İskandinav ülkeleri de Ericsson müşterileri idi; İsveç'teki telefon hizmetlerinin büyümesiyle teşvik edildi.

Diğer ülkeler ve koloniler, ebeveyn ülkelerinin etkisi ile Ericsson ürünlerine talepli kalmışlardı. Bunlara 1890'ların sonunda Ericsson'un Avrupa dışındaki en büyük pazarları olan Avustralya ve Yeni Zelanda dâhil edildi. Kitle üretim teknikleri o anlarda sıkı sıkıya kuruldu; telefonlar süslü dekorasyonlarından bazılarını kaybediyorlardı.

Başarılarının başka yerlerden olmasına rağmen, Ericsson ABD'ye önemli bir satış yapamadı. Bell Group, Kellogg ve Automatic Electric piyasaya hakim oldu. Ericsson nihayetinde ABD varlıklarını sattı. Meksika'daki satışlar ile Güney Amerika ülkeleri pazarına girdi. Güney Afrika ve Çin de önemli satışlar gerçekleştiriliyordu. Lars Ericsson şu anda çokuluslu olan şirketinden 1901'de istifa etti.

1 Aralık'ta Ericsson Nijerya'daki ofislerde 160 kişiyi işten çıkartacağını ve işlerini Hindistan'a taşıyacağını açıkladı.

Otomatikleştirme donatımı

Ericsson, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki otomatik telefon gelişimini ihmal etmiş ve el değişim tasarımlarına odaklanmıştır. İlk çevirmeli telefon 1921'de üretildi, ancak erken dönem otomatik anahtarlama sistemlerinin satışları ve ekipmanlarının dünya pazarlarında kendini kanıtlaması yavaş kaldı. Bu döneme ait telefonlar daha basit bir tasarıma ve kapağa sahipti ve Ericsson'un kataloglarındaki erken dönem otomatik büro telefonlarının birçoğu cep telefonundaki gibi bir kadran ve elektronikte uygun değişiklikler bulunan manyetolu biçimlerdeydi. Ayrıntılı çıkartmalar kasaları süsledi. I. Dünya Savaşı, sonraki Büyük Buhran ve Rus Devrimi'nden sonra Rusya varlıklarının kaybı şirketin gelişimini yavaşlattı ve satışlarını Avustralya gibi ülkelerle sınırladı.

Ortaklık değişiklikleri
Diğer telekomünikasyon şirketlerinin satın alınması Ericsson'un finansmanında baskı yarattı; 1925 yılında Karl Fredric Wincrantz, hisselerin çoğunu alarak şirketin kontrolünü ele geçirdi. Wincrantz kısmen uluslararası bir finansçı olan Ivar Kreuger tarafından finanse edildi. Kuruluş adı, Telefon AB LM Ericsson olarak değiştirildi. Kreuger şirkete ilgi göstermeye başladı, Wincrantz holding şirketlerinin büyük ortağı oldu.

1928'de Ericsson, "A" ve "B" hisselerini vermeye başladı; "A" payı, "B" payına karşı 1000 oy aldı. Wincrantz, hisseleri çoğunluk değil, yalnızca birkaç "A" hissesine sahip olacak şekilde şirketi kontrol etmiştir. Şirket, güç dağıtımında "statüko"sunu korurken bir sürü "B" hissesi çıkararak daha fazla para toplamıştı. 1930'da ikinci bir "B" ihracı gerçekleşti ve Kreuger LM Ericsson tarafından verilen parayla satın alınan "A" ve "B" hisselerinin bir karışımı ile şirketin çoğunluk kontrolünü eline aldı ve Alman devletine tahvillerde güvenlik sözü verdi. Daha sonra LM Ericsson'un bir bölümünü güvenli olarak veren ITT Corporation'dan (Sosthenes Behn tarafından yönetilen) kendi şirketi Kreuger & Toll için bir kredi aldı ve bir dizi uluslararası finansal işlemde varlıklarını ve ismini kullandı.

Ericsson ITT tarafından ana uluslararası rakibi olarak bir devralma hedefi olarak görülüyordu. 1931'de ITT, Ericson'da çoğunluk payına sahip olmak için Kreuger'den yeterli miktarda hisse aldı. İsveçli şirketlerin yabancı hisse senetleri üzerindeki hükûmet tarafından getirilen bir limit nedeniyle bu haberler bir süre kamuya açıklanmadı, bu nedenle hisseler Kreuger'in adına listelenmişti. Buna karşılık Kreuger, ITT'den pay aldı; anlaşmada bu 11 milyon dolarlık kâr elde etmek içindi. ITT, 1932'de bu anlaşmayı iptal etmek istediğinde, şirkette para kalmadığını gördü; Kreuger'in kendisi için ödünç para vermiş olduğu aynı Kreuger & Toll'daki gibi büyük bir iddiası olduğunu fark etti. Kreuger LM Ericsson'u kendi parasıyla etkin bir şekilde satın almıştı.

Kreuger şirketi kredi için güvenlik olarak kullanıyordu; kârlarına rağmen, onlara geri ödeme yapamadı. Ericsson, kayıpları belirgin olarak görülen bazı şüpheli hisse anlaşmalarına yatırım yapıldığını keşfetti. ITT anlaşmayı inceledi ve Ericsson'un değeri hakkında yanlış yönlendirildiğini fark etti. ITT, Kreuger'dan bir konferans için New York'a gitmesini istedi ancak kendisi bu konferansa katılmadı. Bankacılık kurumları, Kreuger'in mali durumunun sözcük dağılımına paralel olarak, kredileri için güvenlik sağlamaları için baskı yapıyorlardı. ITT, Ericsson hisselerini satın almak için olan anlaşmayı iptal etti. Kreuger, 11 milyon doları geri ödeyemedi ve 1932'de Paris'te intihar etti. ITT, Ericsson'un üçte birine sahipti, ancak şirketin ana sözleşmesinde, hiçbir yabancı yatırımcının oyların %20'sinden fazlasını kontrol etmesine izin verilmediğini gösteren bir paragraf nedeniyle bu sahipliği kullanması yasaklandı.

Wallenberg dönemi
Ericsson, Stockholms Enskilda Bank (şimdiki Skandinaviska Enskilda Banken) ve Wallenberg ailesi tarafından kontrol edilen diğer İsveç yatırım bankaları ve bazı İsveç hükûmetinin desteğini de içeren bankaların yardımıyla iflas ve kapatılmalardan kurtuldu. Marcus Wallenberg Jr, Ericsson'u mali olarak yeniden inşa etmek için birçok İsveç bankasıyla anlaşma imzaladı. Bankalar kademeli olarak LM Ericsson'un "A" hisselerini elinde bulundururken, ITT hâlâ en büyük hissedar olarak kaldı. 1960 yılında Wallenberg ailesi ITT ile Ericsson'daki paylarını satın alması için düzenlemeler yaptı ve o zamandan beri şirketi kontrol etmiştir.

Pazar gelişimi

1920'li ve 1930'lu yıllarda dünya telefon pazarları pek çok hükûmet tarafından örgütlenmekte ve istikrara kavuşturulmaktaydı. Evrimleşmiş küçük, özel şirketlerin hizmet verdiği bölünmüş kasaba-şehir sistemleri, birbirine bütünleştirildi ve tek bir şirkete kiralama biçimi teklif edildi. Ericsson, büyüyen şebekelere donanım satışı yapar şekilde bazı kira gelirleri elde etti. Ericsson satışlarının yaklaşık üçte biri telefon şirketlerinin kontrolünde tutuluyordu..

Büyük telefon şirketleri arasındaki müzakerelerde, dünyayı kendi alanlarında ikiye bölmeyi amaçlıyordu. ITT'nin büyüklüğü rekabet etmeyi zorlaştırdı. Ericsson, telefon şirketlerine katılımını azalttı ve telefon ve şalt cihazları imalatına geri döndü. İngiltere'deki Beeston fabrikası, Ericsson ve Ulusal Telefon Şirketi arasında ortak bir girişim olmuştu. Fabrika, Strowger lisansı altında GPO için otomatik anahtarlama teçhizatı kurdu ve ürünleri eski İngiltere kolonilerine ihraç etti. İngiltere hükûmeti donanım sözleşmelerini rakip üreticiler arasında ikiye bölmüş ancak Ericsson'un İngiltere'deki varlığı ve üretim tesisleri sözleşmelerinin çoğunu almasına izin vermişti.

Büyük Buhran sonrasında satışlar yeniden başladı, ancak şirket, yüzyılın başında sahip olduğu pazar girdilerine hiçbir zaman ulaşamadı. Bir dizi telefon ve anahtarlama ekipmanı üretti; pazarın daha önemli bir parçası haline geldi. Farklı Ericsson stilleri, 1930'lu yıllardan başlayarak bakalit telefonların artan kullanımı ile bastırılmıştı.

Daha fazla gelişim
Ericsson, 1956 yılında dünyanın ilk tam otomatik cep telefonu sistemini (MTA) tanıttı. 1960'lı yıllarda dünyanın ilk eller serbest (hands-free) hoparlörlü telefonlarından birisini satışa sundu. 1954'te Ericofon'u satışa sundu. Birçok ülkedeki telefon idarelerinde Ericsson çapraz anahtarlama (crossbar switching) donanımı kullanıldı.

1995-2003: İnternetin ortaya çıkışı
1990'larda Internet'in ortaya çıkışı sırasında Ericsson, potansiyelini gerçekleştirmekte IP teknolojisi alanında geride kalmayı kabul etti. Fakat şirket, 1995 yılında sabit hat telekom ve BT'den gelen fırsatları kullanmak için Infocom Systems adlı bir İnternet projesi oluşturdu. İcra Kurulu Başkanı Lars Ramqvist 1996 yıllık raporunda, üç iş alanının hepsi hakkında –Mobil Telefonlar ve Terminaller, Mobil Sistemler ve Bilgi Alma Sistemleri– "Müşteri hizmetlerimize ve İnternet Protokolü (IP) erişimine (İnternet ve intranet erişimi) ilişkin faaliyetlerimizi genişleteceğiz" dedi.

Fiilen bir dünya standardı haline gelen GSM'in büyümesi, Ericsson'un diğer taşınabilir standartlarıyla (mobile standards) birlikte, D-AMPS ve PDC gibi, 1997 yılı başında Ericsson'un yaklaşık 54 milyon abone ile dünya mobil pazarının yaklaşık %40 payına sahip olduğu anlamına geliyordu. 117 ülkede sipariş üzerine yaklaşık 188 milyon AXE telefon santrali vardı. Telekom ve çip şirketleri 1990'lı yıllarda cep telefonları üzerinden İnternet erişimi sağlamak için çalıştı. Kablosuz Uygulama Protokolü (WAP) gibi paketlerin verilerini mevcut GSM şebekesi üzerinden GPRS (GPRS - Genel Paket Radyo Servisi) olarak bilinen eski sürümleri kullandı, ancak 2.5G olarak bilinen bu servisler oldukça ilkeldi ve çok fazla bir kullanıcı kitlesine ulaşamadı.

Uluslararası Telekomünikasyon Birliği (ITU), çeşitli teknolojileri içeren bir 3G mobil servis için teknik ölçütler hazırladı. Ericsson, GSM standardına dayanan WCDMA (geniş bantlı CDMA) formu için sert bir baskı uyguladı ve 1996'da bunu test etmeye başladı. Japon operatör NTT DOCOMO, rakip standartlar üzerinde WCDMA'yı desteklemek için 1997'de bir araya gelen Ericsson ve Nokia ile ortaklık yapmak için bir anlaşma imzaladı. DOCOMO, FOMA (FOMA - Freedom of Mobile Multimedia Access, Taşınabilir Çokluortam Erişimi Özgürlüğü) adlı kendi WCDMA sürümünü kullanan canlı bir 3G şebekesine sahip ilk operatördü. ABD merkezli çip geliştiricisi Qualcomm, ABD pazarındaki CDMA popülerliğine dayanan başka bir sistem olan CDMA2000'i tanıtırken, Ericsson WCDMA GSM versiyonunun önemli bir geliştiricisiydi. Bu, Mart 1999'da çözülen ve iki şirketin kendi teknolojilerinin kullanımı için telif ücreti ödemeyi kabul ettiği ve Qualcomm'un kablosuz altyapı işini ve bazı Ar-Ge kaynaklarını satın aldığı bir patent ihlal davasıyla sonuçlandı.

Qualcomm anlaşmazlığı çözüldükten sonra, Ericsson taşınabilir internet teknolojisinde yer aldı. Microsoft ile ağ tarayıcısı ve sunucu yazılımı gibi konularda Ericsson, taşınabilir internet teknolojileri ile birleştirmek için bir ortaklık duyurusunda bulundu. İnternet ve telekomünikasyon sonrası müteakip ortak girişim 2001 yılında bozuldu.

Ericsson, 1990'ların sonundaki Dot-com balonuna kapıldı. Şirketin piyasa değeri arttı; hisse fiyatı 1990'lı yılların başındaki 20 SEK'lik bir seviyeden Mart 2000'de 825 SEK'de zirve yaptı. Ocak 1998'de CEO olarak görevinden istifa eden Lars Ramqvist, daha sonra yönetim kurulu başkanlığına getirildi. 1998 başında CEO olarak Sven-Christer Nilsson görevi devraldı ve kuruluş IP teknolojileri yönünde daha net kararlar aldı. Liderliği altında, şirket Amerikalı yönlendirici şirketi Juniper'in bir payı da dahil olmak üzere satın alımlarda bulundu.

Ericsson, 1997 yılında Nokia ve Motorola ile en üst düzeyde paylaşımlı ağlarda ve cep telefonu üretiminde lider bir oyuncu haline geldi. Hizmetler giderek daha önemli hale geliyordu; Ericsson uzun yıllar şebekeleri devreye alma hizmetleri teklif etmiş ve şebekeleri işletmişti, ancak 1990'ların sonunda servis operasyonları bir hizmet birimi haline getirildi.

Haziran 1999'da, Ericsson'un mobil bölümünün başında olan Kurt Hellström, Nilsson'u Genel Müdür olarak değiştirdi. İnternet potansiyeli etrafında dünya çapında aldatıcı olan - ve özellikle Ericsson'un mobil internet teknolojileri için - endüstri beklentilerini şişirmiştir. Pek çok Batılı ülkedeki operatör, sermaye piyasalarının çoğunda 3G lisansları için kullandığı ve satın aldıkları tayfı kullanmak için gereken yeni ağları göze alamadılar. Ericsson ve diğer telekomünikasyon tedarikçilerinin beklediği ve hazırlamaya yatkın oldukları sipariş kabulü hayal kırıklığı yaratıyor ve endüstri genelinde iş kayıplarına ve sağlamlaştırmalara (konsolidasyon) neden oluyordu.

Ericsson, Mart 2001'de kâr ihbarı düzenledi. İleriki yıl operatörler için satışlar yarıya indi. Cep telefonları işi büyük bir yük haline geldi; 2000 yılında şirketin taşınabilir telefon birimi 24 milyon İsveç kronu kaybetti. Mart 2000'de ABD, New Mexico'daki Philips çip fabrikasındaki bir yangın, Ericsson'un telefon üretiminde ciddi aksaklıklara neden oldu ve Ericsson'un cep telefonu umutlarına son darbeyi vurdu. Cep telefonu operasyonları Ekim 2001'de Sony ile Sony Ericsson Mobil İletişim şeklinde bir ortak girişim haline getirildi. Ericsson'da yeniden yapılanma, yeni ödenek belirleme ve işten çıkarmalara yönelik birkaç işlem sonucunda; 2001'de 107.000 olan personel sayısı 85.000'e düştü. Gelecek yıl 20.000 kişi ve 2003'te de 11.000 kişi daha gitti. Şirketi ayakta tutmakta gereken 30 milyar kron yeni bir haklar konusunda kazanıldı. Mobil İnternet kullanımı arttıkça şirket hayatta kalmıştı. Kuruluş kayıt kârları konusunda rakiplerinden çok daha iyi durumdaydı.

2003-2016: yeniden yapılanma ve büyüme
Mobil İnternetin ortaya çıkması, Ericsson da dahil olmak üzere küresel telekom endüstrisi için bir büyüme dönemi başlattı. 2003 yılında 3G hizmetlerinin tanıtılması ardı dönemde insanlar telefonlarını kullanarak internete girmeye başladı.

Ericsson'un birçok önemli operatöre GSM ekipman tedarikçisi konumuna girmesi ve ortaya çıkan 3G standartlarında ve ilgili teknolojilerdeki öncü rolü birçok değişikliğin ön planında yer almaktaydı. Ardı ardına 10 kez zarara uğrayan kesintili dönemler, şirketin 2003 yılının üçüncü çeyreğinde kara dönebileceği ve yeniden büyümeye başlayacağı anlamına geliyordu. 2003 yılında yeni CEO konumuna döndüğünü açıklayan Carl-Henric Svanberg, şirketin operasyonel mükemmellik üzerine yoğunlaşacağını, bunun verimliliği geniş bir yelpazede arttıracağını ve birkaç yıldır Ericsson'un kurumsal kültürüne hakim olan daha iyi yatırım getirisini artırmaya odaklanacağını söyledi.

Kesintiler sırasında Ericsson, CDMA örgütlenmesini azaltmıştı. Büyük ölçüde Kuzey Amerika, Japonya ve anakara Asya'da kullanılan bu standart GSM ile rakipti ve Ericsson'un bu alanda %25'lik bir pazar payı vardı, ancak genel hacimler çok düşüktü, bu nedenle Ericsson CDMA bağlantılarını azalttı ve 2006'da tamamen sona erdirdi. Ericsson, anahtar teknolojilerdeki ve pazar bölümlerindeki konumunu güçlendirmek için bir dizi satın almaya gitti. Bunlardan ilki, veri aktarımında, fiber optik ve sabit ağ hizmetlerinde güçlü bir portföy içeren varlıklarının bulunduğu radyonun doğuşuna kadar giden geçmişiyle bir kuruluş olan Marconi'ydi. Diğer satın alımlar arasında 2007'de Redback Networks (taşıyıcı uç yönlendiricileri), Entrisphere (fiber) ve LHS Telekommunikation (müşteri hizmetleri) ve 2008'de Tandberg Television yer alıyordu. Ericsson, kurumsal PBX bölümünü aynı yıl Aastra Technologies'e sattı. Ericsson, 2009 yılında Kuzey Amerika'da Nortel'in CDMA operasyonlarını ve varlıklarını satın alarak CDMA pazarına tekrar girdi. Satın alımları, Ericsson'un yeni nesil ağ teknolojileri ve çokluortam genel stratejisini genişletmesi izledi, bu süreçte, video, mobil genişbant ağlarında veri trafiğinin baskın şekli haline geldiğinden, daha da önem kazandı. Ericsson, çokluortam işini 2007 başında geliştirmek için ayrı bir bölüm oluşturdu.

Ericsson, operatörler satın alıp teslimat yaparken WCDMA'yı iyileştirmenin yolları üzerinde çalışıyordu; bu 3G erişimin ilk nesli olmuştu. Yeni gelişmeler arasında, IMS (IMS - IP Multimedia Subsystem, IP Çokluortam Alt Sistemi) ve WCDMA'nın bir sonraki gelişimi olan HSPA (HSPA - High-Speed Packet Access, Yüksek Hızlı Paket Erişimi) bulunuyordu. Başlangıçta HSDPA (High Speed Downlink Packet Access) olarak adlandırılan indirme sürümünde konuşlandırıldı; teknoloji, 2005 yılı sonlarında ABD'de yapılan ilk test çağrılarından Eylül 2006'da 59 ticari ağa yayıldı. HSPA, dünyanın ilk taşınabilir geniş bant sistemi olacaktı.

Temmuz 2016'da Hans Vestberg, şirkete yön veren yarım düzine yıldan sonra Ericsson'un CEO'luğu görevinden istifa etti. 1991'den beri şirkette çalışan Jan Frykhammar, Ericsson'un tam zamanlı olarak geçici icra kurulu başkanlığı görevine gelecekti.

26 Ekim'de Ericsson yeni CEO'unu açıkladı. Börje Ekholm, 16 Ocak 2017'de görevine başlayacak ve geçici CEO Jan Frykhammar ertesi gün istifa edecektir.

Devralmalar, genişleme, konsolidasyon ve işbirlikleri
2000 yılı civarında şirketler ve hükûmetler mobil İnternet standartlarını yükseltmeye başladılar. Mayıs 2000'de Avrupa Komisyonu, gelişmiş kablosuz iletişim sistemleri için yeni öntürler geliştirmek ve test etmek için Avrupa'daki dört telekomünikasyon tedarikçisinin – Ericsson (İsveç), Nokia (Finlandiya), Alcatel (Fransa) ve Siemens'in (Almanya) - bir konsorsiyumu olan Kablosuz Strateji Girişimi'ni oluşturdu. O yıl, konsorsiyum ortakları diğer şirketleri 2001 yılında bir 'Kablosuz Dünya Araştırma Forumu'na davet etti. Aralık 1999'da Microsoft ve Ericsson, eski web tarayıcıları ve sunucu yazılımının ikincisini mobil internet teknolojileri ile birleştirmek için stratejik bir ortaklık yaptıklarını duyurdu. 2000 yılında, Dot-com balonu İsveç için çarpıcı ekonomik etkilerle patladı. Dünyanın en büyük mobil telekomünikasyon donanımı üreticisi olan Ericsson'un, ülkede internet danışmanlık kuruluşları ve dot-com start-up'ları gibi binlerce işi buluyordu. Aynı yıl dünyanın en büyük yarıiletken yonga üreticisi olan Intel, ilerleyen üç yıl içinde Ericsson'a flash bellek sağlamak için 1,5 milyar dolarlık bir anlaşma imzaladı.

Kısa süren ortak girişim Ericsson Microsoft Mobile Venture AB, Ericsson ve Microsoft tarafından yüzde 70/30 sahiplikle oluşturuldu ancak Ericsson eski ekibini özümseyeceğini ve Microsoft ile bunun yerine bir lisans anlaşması imzaladığı Ekim 2001'de ortak girişimi sona erdirdi. Aynı ayda Ericsson, Sony Corporation ile birlikte müşterek yönetime tabi bir taşınabilir telefon şirketi olan Sony Ericsson'un kurulduğunu duyurdu. Sony Ericsson ortak girişimi, Sony'nin Ericsson'un payını satın aldığı Şubat 2012 tarihine kadar işletilmeye devam etti; Ericsson, küresel kablosuz pazarına bir bütün olarak odaklanmak istediğini bildirdi.

Daha düşük hisse senedi fiyatları ve iş kayıpları 2001'de birçok telekomünikasyon şirketini etkiledi. Ana ekipman üreticileri - Motorola (ABD), Lucent Technologies (ABD), Cisco Systems (ABD), Marconi (İngiltere), Siemens AG (Almanya), Nokia (Finlandiya) ve Ericsson (İsveç) - tüm yatırım bulunan ülkelerde ve dünyadaki iştiraklerde işten çıkarmalar ilan etti. Ericsson'un dünya genelindeki iş gücü 2001 yılı boyunca 107.000'den 85.000'e düştü.

Eylül 2001'de Ericsson, EHPT'taki geri kalan hisseleri Hewlett Packard'dan satın aldı. 1993'te kurulan Ericsson Hewlett Packard Telecom (EHPT), %60 Ericsson ve %40 Hewlett-Packard ortaklığında oluşturulmuş bir Müşterek Yönetime Tabi Ortaklıktı.

2002 yılında ICT yatırımcı kayıpları 2 trilyon doları aştı ve hisse senetleri Ağustos ayına kadar %95 oranında düştü. İki yıllık süreçte küresel telekom sektöründe yarım milyondan fazla insan işini kaybetti. 107 milyar doların üzerinde varlık gösteren Amerikalı taşıyıcı WorldCom'un çöküşü, ABD tarihinin en büyüğü oldu. Sektörün sorunları iflaslara ve iş kayıplarına neden oldu ve bir dizi büyük şirketin liderliğinde değişikliklere neden oldu. Ericsson, 20.000 ilave çalışanı işten çıkardı ve hissedarlarından yaklaşık 3 milyar dolar kazandı. Haziran 2002'de Infineon Technologies AG (daha sonra altıncı büyük yarı iletken tedarikçisi olacak ve Siemens AG'nin bir iştiraki olan), Ericsson'un mikroelektronik birimini 400 milyon dolara satın aldı.

Hewlett-Packard ile işbirliği EHPT ile sonuçlanmadı; 2003 yılında Ericsson IT, Yönetilen Hizmetler, Yardım Masası Desteği, Veri Merkezi İşlemleri ve HP Yardımcı Veri Merkezi dahil olmak üzere HP'ye dış kaynak sağlamıştır. Sözleşme 2008'de uzatılmıştır. Ayrıca, H3G ve Vodafone dahil bazı telekom operatörleri ile bir dizi ortak Ericsson/HP Telekomünikasyon dış kaynak kullanımı anlaşması yapılmıştır. Ekim 2005'te Ericsson, "radyonun babası" Guglielmo Marconi tarafından esas Marconi Şirketinin kurulmasına dek uzanan ve markası da dahil olmak üzere sorunlu İngiliz telekomünikasyon üreticisi Marconi Company'nin büyük bir kısmını satın aldı. Eylül 2006'da, Ericsson, esas olarak sensör ve radar sistemleri üreten savunma sanayi şirketi Ericsson Mikrodalga Sistemleri'nin büyük bir kısmını Saab AB'ye sattı ve şirket adı Saab Mikrodalga Sistemleri olarak değiştirildi. Satış, daha önce ortak bir girişim olan Saab Ericsson Space'in tamamen Saab'a ait olduğu anlamına geliyordu. Saab satışa dahil edilmedi, satışla Ericsson'a devredilen Ulusal Güvenlik ve Kamu Güvenliği bölümü oldu.

2007'de Ericsson, taşıyıcı uç yönlendirici üreticisi Redback Networks'ü ve daha sonra fiber erişim teknolojisi sağlayıcısı ABD merkezli Entrisphere'yi satın aldı. Eylül 2007'de, Ericsson, Alman müşteri hizmetleri ve faturalandırma yazılımı şirketi LHS'ye %84 payla kaynak sağladı ve bu pay daha sonra %100'e yükseltildi. Ericsson, 2008 yılında kurumsal PBX bölümünü Aastra Technologies'e satmış ve Norveçli şirket Tandberg'in televizyon teknolojisi bölümü olan Tandberg Television'ı satın almıştır.

2009'da Ericsson, Nortel'in operatör ağları bölümünün CDMA2000 ve LTE işini 1,18 milyar dolar karşılığında satın aldı; Bizitek, Türk iş destek sistemleri bütünleyicisi (integrator); elektronik imalat şirketi Elcoteq'in Estonya üretim operasyonları ve LHS'nin satın alınması tamamlandı. 2010 yılı satın alımları arasında, inCode'un Strateji ve Teknoloji Grubu'ndan alınan varlıkları, bir Kuzey Amerika ticaret ve danışmanlık hizmetleri şirketi; Nortel'in LG-Nortel'deki çoğunluk hissesi (%50 üzeri bir pay), LG Electronics ve Nortel Networks arasında satış yapan bir ortak girişim, Ar-Ge ve Güney Kore'deki endüstriyel kapasite ile şu anda Ericsson-LG olarak bilinen şirket; Nortel taşıyıcısı bölünmüş varlıklarının daha fazlası, Nortel'in ABD ve Kanada'daki GSM işiyle ilgili varlıkları; bir ABD kuruluşu Optimi Corporation, –ağ optimizasyonu ve yönetiminde uzmanlaşmış İspanyol telekomünikasyon satıcısı ve Pride, İtalya'da etkinlik gösteren bir danışmanlık ve sistem entegrasyonu şirketi bulunmaktaydı.

Ericsson, 2011 yılında Guangdong Nortel Telekomünikasyon Ekipmanları Şirketi (GDNT) ve Nortel'in Multiservice Switch (Multiservice Switch) işinden imalat ve araştırma tesisleri ve personeli satın aldı. Ayrıca mobil bulut hızlandırma hizmetlerini geliştirmek ve pazarlamak için Akamai Technologies ile stratejik bir ittifak oluşturdu. Ericsson, Ocak 2012'de ABD şirketi Telcordia Technologies'i, bir operasyon ve iş destek sistemleri (OSS/BSS) şirketine kavuştu. Ericsson, Mart ayında bir medya yayın teknolojisi şirketi olan Technicolor'un yayın hizmetleri bölümünü satın aldığını açıkladı. Nisan 2012'de Ericsson, güçlü bir Wi-Fi şebeke teknolojisi şirketi olan BelAir Networks'ün devralımını tamamladı.

3 Mayıs 2013'te Ericsson, elektrik kablosu operasyonlarını Danimarka şirketi NKT Holding'e devredeceğini açıkladı. 1 Temmuz 2013'te Ericsson, düzenleyici onayına tabi medya yönetimi şirketi Red Bee Media'ı satın alacağını açıkladı. Satın alma işlemi 9 Mayıs 2014 tarihinde tamamlandı. Ericsson, Eylül 2013'te, aynı yılın Nisan ayında ilk kez ilan edilen Microsoft'un Mediaroom iş ve televizyon hizmetlerinin satın alınmasını tamamladı. Satın alma işlemi, Ericsson'u, pazar payında dünyadaki IPTV ve çoklu ekran servislerinin en büyük sağlayıcısı haline getirmiş ve girişim Ericsson Mediaroom olarak yeniden adlandırılmıştır. Eylül 2014'te, Ericsson, bulut politikası uyumluluğu için Apcera'da çoğunluk hisseye sahip oldu.

Kurumsal yönetim
2016 yılı itibarıyla, LM Ericsson yönetim kurulu üyeleri şunlardı: Leif Johansson, Jacob Wallenberg, Kristin S. Rinne, Helena Stjernholm, Sukhinder Singh Cassidy, Börje Ekholm, Ulf J. Johansson, Mikael Lännqvist, Zlatko Hadzic, Kjell-Åke Soting, Nora Denzel, Kristin Skogen Lund, Pehr Claesson, Karin Åberg and Roger Svensson.

Araştırma ve geliştirme
Ericsson, ürün ve teknolojilerin müşterilere ve kullanıcılara ne zaman tanıtılacağına bağlı olarak Ar-Ge'yi üç düzeyde yapılandırdı. Araştırma ve geliştirme örgütlenmesi Grup İşlevi Teknolojisi'nin bir parçasıdır ve kablosuz erişim ağlarına odaklanmaktadır; radyo erişim teknolojileri; genişbant teknolojileri; paket teknolojileri; çokluortam teknolojileri; hizmetler ve yazılımlar; EMF güvenliği ve sürdürülebilirliği; güvenlik ve küresel hizmetlerden oluşmaktadır. Bu alanlar, tüm ağ mimarisinin farklı bölümlerini kapsamaktadır.

Grup İşlevi Teknolojisi, İsveç'te Lund Üniversitesi, Macaristan'da Eötvös Loránd Üniversitesi ve Çin'de Pekin Teknoloji Enstitüsü gibi birkaç büyük üniversite ve araştırma enstitüsüyle araştırma ortaklığı yapmaktadır. Ericsson ayrıca, GigaWam ve OASE gibi çeşitli Avrupa araştırma programlarıyla araştırma işbirliği yapmaktadır. Ericsson 33.000 patent aldı ve GSM/GPRS/EDGE, WCDMA/HSPA ve LTE temel patentlerinin bir numaralı sahibi konumundadır.

Ürünler ve servisler
Ericsson'un işleri, teknoloji araştırmaları, geliştirmeleri, ağ ve yazılım geliştirmeleri ve çalışan ve gelişen operasyonları ve yazılımları kapsar. Ericsson, tüm önemli mobil iletişim standartları için uçtan uca servisler sunar ve dört ana iş birimine sahiptir.

İş Birimi Ağları
İş Birimi Ağları, 2008 yılından beri Johan Wibergh tarafından yönetilmektedir. Taşınabilir ve sabit bağlantılar üzerinden iletişim ihtiyaçları için ağ altyapısı geliştirir. 1 Temmuz 2014 itibarıyla BNET, İş Birimi Radyosu ve İş Birimi Bulut Birimi ve IP'ye ayrılmıştır. Ürünleri arasında radyo baz istasyonları, radyo ağ denetleyicileri, mobil anahtarlama merkezleri ve çok servisli erişim düğümü yer alıyor. Operatörler, 2G'den 3G'ye ve en son olarak 4G şebekelerine geçmek için Ericsson ürünlerini kullanıyor.

Şirketin şebeke bölümü, 2G, 3G, 4G / LTE teknolojisinin, geleceğin 5G'sinin ve tüm IP'ye doğru evrimin geliştirilmesinde bir sürücü olarak tanımlanmıştır ve gelişmiş LTE sistemlerini geliştirir ve uygular, Eski GSM, WCDMA ve CDMA teknolojilerini halen geliştirmektedir. Şirketin ağ portföyünde aynı zamanda ana ağlar, mikrodalga aktarımı, İnternet Protokolü (IP) ağları, bakır ve fiber için sabit erişimli hizmetler ve mobil geniş bant modülleri, çeşitli seviyelerde sabit genişbant erişimi, radyo erişim ağları da bulunmaktadır. Üretim Çin'de yapılmaktadır. Bunlarla küçük piko hücrelerden yüksek kapasiteli makro hücrelere, radyo baz istasyonları için denetleyicilere ve ağın diğer bölümleriyle radyo erişim ağlarını birbirine bağlayan çekirdek ağ düğümlerine sahip olursunuz.

İş Birimi Küresel Hizmetleri
2010'dan bu yana Magnus Mandersson, İş Birimi Küresel Hizmetleri Başkanıdır. Bu birim bir operatörün şebekesini ve ilgili işletme destek sistemlerini çalıştırmak için sorumluluk almak da dahil telekomünikasyon ile ilgili yönetilen hizmetleri sağlamaktadır. Birim 180 ülkede faaliyet göstermektedir; yönetilen hizmetleri tedarik eder, sistem bütünleştirmeleri, danışmanlık, ağ tanıtımı, tasarım ve optimizasyon, yayın hizmetleri, öğrenme hizmetleri ve desteği sağlar. Şirket ayrıca televizyon ve medya, kamu güvenliği ve kamu hizmetleri ile birlikte çalışıyor. Ericsson, dünya çapında 1 milyardan fazla aboneye hizmet eden ağları yönetmeyi ve 2,5 milyardan fazla aboneye hizmet eden müşteri ağlarını desteklediğini iddia ediyor.

İş Birimi Destek Çözümleri
Per Borgklint, 2011 yılından bu yana İş Birimi Destek Çözümleri'ne yön verdi. Başlangıçta 2007'de Çokluortam İş Birimi olarak kurulan Ericsson birimi, Şubat 2012'de çokluortam işinde yeni bir stratejiyi duyurdu. İş Birimi Destek Çözümleri, operasyonlar ve iş destek sistemleri (OSS ve BSS), gerçek zamanlı, çoklu ekran ve isteğe bağlı televizyon ve medya için ve gelişmekte olan m-ticaret ekosistemi için yazılım geliştiriyor. Ericsson, 1,6 milyar insana hizmet veren, ücretlendirme ve faturalama konusunda lider bir konumda olduğunu iddia ediyor.

 OSS ve BSS, Telcordia'nın bütünleştirmelerinden sonra genişledi ve gerçekleştirme, güvence, ağ optimizasyonu ve gerçek zamanlı şarj etme de dahil olmak üzere Müşteri deneyimi yönetimine odaklanmaktadır.
 TV ve medya, operatörlerin ve içerik sahiplerinin çoklu ekran TV servislerini satmalarını sağlayan ürünler sunmaktadır.
 M-Ticaret, mobil operatörler  ve finansal kuruluşlar için mobil e-ticaret ürünleri satmakta, tüketicilere mobil cüzdan gibi hizmetler sunmaktadır. Ericsson, Western Union ve Afrika kablosuz taşıyıcı MTN ile m-ticaret fırsatlarını açıklamıştır.

Sistem bütünleştirmeleri
Ericsson'un sistem entegrasyonu şu anda teklifleri yedi hizmet sunumundan oluşur:

 Operasyon Destek Sistemleri
 İş Destek Sistemleri
 IP Ağları ve Mimarisi
 TV, Uygulamalar ve Hizmet Sunma Platformları
 Çözüm ve Yaşam Döngüsü Yönetimi
 Veri göçü
 Çok Satıcılı Doğrulama

Şebeke servisleri
Ericsson şebeke yayılım hizmetleri, canlı şebekelerde değişiklikler yapmak için kurum içindeki yetenekleri, taşeronları ve merkezi kaynakları kullanmaktadır. Teknoloji dağıtımı, ağ dönüşümü ve ağ optimizasyonu gibi hizmetler de sağlanmaktadır.

Yayın hizmetleri
Ericsson Broadcast Services, canlı ve önceden kaydedilmiş, ticari ve kamuya açık televizyonlarla ilgilenir. Medya yönetimi hizmetleri, Yönetilen Medya Hazırlama ve Yönetilen Medya İnternet Dağıtımı'ndan oluşur.

İş Birimi Modemleri
7 Mayıs 2014'ten itibaren Robert Puskaric, görevi Ağustos 2013'ten beri görev yapan Mats Norin'den sonra Başkan Yardımcısı ve İşletme Birimi Başkanı olarak devraldı. Bu birim 2G, 3G ve 4G ile birlikte çalışabilirliği dahil LTE çok modlu ince modemlerini tasarlar ve satar. Bu etkinlik Ericsson'a, yeni modem organizasyonu kurulduğunda ST-Ericsson'dan devredildi. Ünite, LTE (FDD/TDD), HSPA+, HSPA, TD-SCDMA ve EDGE'yi destekleyen Ericsson M7000 serisi çok modlu modemler de dahil olmak üzere ürünler geliştirdi. Eylül 2014'te Ericsson, STMicroelectronics'in ortak girişimdeki ortağını çıkardıktan sonra aldığı bir kayıp birimini kapatarak, modem geliştirmeyi durduracağını duyurdu.

Kapatılan işletmeler
Sony Ericsson Mobile Communications AB (Sony Ericsson), Sony ile ortak ve iki şirketin önceki cep telefonu operasyonlarını birleştiren bir ortak girişimdi. Cep telefonları, aksesuarlar ve kişisel bilgisayar (PC) kartları üretti. Sony Ericsson, ürün tasarımı ve geliştirme, pazarlama, satış, dağıtım ve müşteri hizmetleri konularından sorumluydu. Sony, 16 Şubat 2012'de Sony Ericsson'un tamamının satın alımının tamamladığını açıkladı.

Cep telefonları
Sony ile ortak girişim olarak, Ericsson'un mobil telefon üretimi 2001'de Sony Ericsson'a taşınmıştır. Aşağıda, Ericsson markası altında pazarlanan cep telefonlarının bir listesi bulunmaktadır.

 Ericsson GS88 – Ericsson'un "Akıllı Telefon" unvanını icat ettiği yerde iptal edilen cep telefonu
 Ericsson GA628 – Bilinen Z80 CPU'lu
 Ericsson SH888 – Kablosuz modem yeteneklerine sahip ilk cep telefonu
 Ericsson A1018 – Çift bantlı cep telefonu
 Ericsson A2618  & Ericsson A2628 – Çift bantlı cep telefonları. PCF8548 I²C denetleyicisine dayanan grafik LCD ekran kullanan.
 Ericsson PF768
 Ericsson GF768
 Ericsson GH388
 Ericsson T10 – Renkli ekranlı cep telefonu
 Ericsson T18 – T10'un iş modeli, aktif kapaklı
 Ericsson T28 – Çok ince telefon. lityum polimer pil kullanan. Ericsson T28 SSS  PCF8558 I²C denetleyicisine dayalı grafik LCD ekran kullanan.
 Ericsson T20s
 Ericsson T29s – T28'lere benzer, ancak WAP desteği olan
 Ericsson T29m – T39m için öncül türü
 Ericsson T36m – T39m için öncül tür. Sarı ve mavi olarak duyuruldu.
 Ericsson T39 – T28'e benzer, ancak GPRS modemiyle Bluetooth ve üçlü bant özellikleri olan
 Ericsson T65
 Ericsson T66
 Ericsson T68m – Daha sonra Sony Ericsson T68i markalı renkli ekrana sahip ilk Ericsson modeli
 Ericsson R250s Pro – Tam toz ve suya dayanıklı telefon
 Ericsson R310s
 Ericsson R320s
 Ericsson R320s Titan – Titanyum önlü sınırlı üretim telefon
 Ericsson R320s GPRS – GPRS şebekelerini test etmek için öncül tür
 Ericsson R360m – R520m için alfa öncül türü
 Ericsson R380 – Symbian OS kullanan ilk cep telefonu
 Ericsson R520m – T39'a benzer şekilde, ancak şeker çubuğu biçim faktörlü ve dahili bir hoparlör ve bir optik yakınlık sensörü gibi ek özelliklerle
 Ericsson R520m UMTS – UMTS ağlarını test etmek için öncül tür
 Ericsson R520m SyncML – SyncML uygulamasını test etmek için öncül tür
 Ericsson R580m – Çeşitli basın bültenlerinde açıklandı. Harici antensiz ve renkli ekranlı R380'lerin halefi olması gerekiyordu.
 Ericsson R600

Telefonlar
 Ericsson Dialog
 Ericofon

Ericsson Taşınabilir Platformlar
Ericsson Mobile Platforms (EMP), cep telefonları ve PC kartları gibi cihazlarda kullanılan GSM/EDGE ve WCDMA/HSPA platformları için bir teknoloji platformu sağlayıcısıydı. Ericsson, Ericsson Taşınabilir Platformlar AB aracılığıyla, açık standart, uçtan uca birlikte çalışabilirliğe sahip ve GSM/EDGE ve WCDMA teknolojisi platformlarını lisansladı.

Ürün, referans tasarımları, platform yazılımları, uygulamaya özel entegre devre (ASIC - Application-specific integrated circuit) tasarımları ve geliştirme panoları, geliştirme ve test araçları, eğitim, destek ve dokümantasyonları içermekteydi. Ericsson Mobile Platforms, dokuz küresel alanda hizmet vermekte ve ana işletimleri İsveç'te bulunmaktaydı.

Şirket sekiz yıldır varlığını sürdürmektedir; 12 Şubat 2009'da Ericsson, Ericsson ve ST Microelectronics'in yüzde 50/50 ortaklığı olan ortak girişimi kurmak üzere ST-Micro'nun ST-NXP Wireless mobil platform şirketiyle birleşeceğini duyurdu. Bu ortak girişim 2013 yılında bölünmüş ve kalan etkinlikler Ericsson Modemler ve STMicroelectronics'te bulunabilir durumdadır. Ericsson Taşınabilir Platformlar (EMP - Ericsson Mobile Platforms), 2009 yılının başında yasal bir varlık olmayı bırakmıştır.

Ericsson Kurumsal
Ericsson Kurumsal (EE - Ericsson Enterprise), şirketler, kamu kuruluşları ve eğitim kurumları için iletişim sistemleri ve hizmetleri sağlamıştı. İnternet protokolü üzerinden ses iletimi (VoIP) tabanlı kişisel alan santralleri (PBX), kablosuz yerel alan ağları (WLAN) ve mobil intranet alanları için ürünler geliştirdi. Ericsson Enterprise çoğunlukla İsveç'te işletilmekte, aynı zamanda bölgesel birimler ve diğer ortak/distribütörler aracılığıyla işletilmekteydi. 2008'de Aastra'ya satıldı.

.mobi ve mobil İnternet
Ericsson, mobil internet için özel olarak oluşturulan .mobi ile üst düzey alan adının tanıtımında resmi bir destekçiydi. Ericsson, .mobi'nin Eylül 2006'da piyasaya sürülmesinden bu yana Sony Ericsson'un mobil portalı olan SonyEricsson.mobi'yi devreye aldı. Ek olarak Ericsson, uygulamaların ve hizmetlerin geliştirilmesini teşvik etmek için geliştirilmiş bir Ericsson Geliştirici Bağlantısı programını barındırmıştır. Ericsson ayrıca beta uygulamalar için açık bir yenilik girişimi ve beta sürüm API'leri ve araçları olan Ericsson Labs'a da sahipti. Şirket çalışanları arasında çeşitli iç yenilik yarışmalarına ev sahipliği yapmaktadır.

Ayrıca bakınız
 Investor AB
 Sony Ericsson (şimdi Sony Mobil İletişim)
 Sony Ericsson ürünlerinin listesi
 Cedergren
 Ericsson Nikola Tesla
 Erlang (programlama dili)
 Tandberg Televizyonu

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 John Meurling & Richard Jeans (1994) A switch in time: AXE — creating a foundation for the information age. Londra: Communications Week International. ISBN 0-9524031-1-0.
 John Meurling & Richard Jeans (1997). The ugly duckling. Stockholm: Ericsson Mobile Communications. ISBN 91-630-5452-3.
 John Meurling & Richard Jeans (2000). The Ericsson Chronicle: 125 years in telecommunications. Stockholm: Bilgi kaynağı. ISBN 91-7736-464-3.
 The Mobile Phone Book: The Invention of the Mobile Telephone Industry. ISBN 0-9524031-0-2
 Mobile media and applications – from concept to cash: successful service creation and launch. ISBN 0-470-01747-3
 Anders Pehrsson (1996). International Strategies in Telecommunications. Londra: Routledge Araştırması. ISBN 0-415-14829-4

Dış bağlantılar
 Ericsson resmî internet sitesi
 Ericsson geçmişi ile ilgili tüm bölümlere genel kaynak:

Londra Borsası'ndaki eski şirketler
Daha önce Londra Borsasında işlem gören şirketler
İsveç merkezli bilişim şirketleri
Wallenberg ailesi ile ilgili şirketler
Telekomünikasyon markaları
Wallenberg ailesiyle ilgili şirketler
Elektronik şirketleri
Cep telefonu üreticileri
Ağ donanımı şirketleri
İsveç markaları
Telekomünikasyon cihazı satıcıları
19. yüzyılda İsveç'te kurulan oluşumlar
1876'da Avrupa'da kurulan oluşumlar
1876'da kurulan şirketler
Telekomünikasyon

Ericsson


An Lophacme parva in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Stephen Andrew Renvoize ngan Clayton. An Lophacme parva in nahilalakip ha genus nga Lophacme, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lophacme

Lophacme parva


اللفحة المتأخرة أو لفحة البطاطا مرض يصيب نباتي البطاطس والطماطم عن طريق المسبب الفطري فيتوفثورا إنفستنس ، ويعتقد أن بيرو هي الموطن الأصلي للمرض ومنها انتقل إلى أوروبا خلال الفترة من (1840:1830 م) وقد ظهر بصورة وبائية في أيرلندا في الفترة (1845 - 1852 م). مما أدى إلى مجاعة وهجرة لكثير من السكان. وقــد ظهر في مصر لأول مرة في الإسكندرية عــام (1950 م). الأعراض تتمثل في ظهور بقع غير منتظمة منتفخة علــى الدرنات وتقرحات وزغب على الأوراق والتي لا تلبث أن تجف وتتلون بالبني وتصبح الساق هشة سهلــة الكسر. يقاوم كيمائياً أو باستنباط أصناف مقاومة أو بالتخلص من الدرنات المصابة أثناء التخزين.

الأعراض

تظهر أعراض المرض على الأجزاء الهوائية من النبات وكذلك على الدرنات. فتظهر الإصابة على حواف الوريقات بشكل بقع مائية غير محددة ثم تعم جميع أجزاء الورقة، وعند توفر الرطوبة المرتفعة يظهر على حواف الأوراق بقع على السطح السفلي منها ويظهر زغب أبيض هو الحوامل الإسبورانجية للفطر، وهذه تتطاير في الجو بالرياح أو بالأمطار فيتسبب ذلك في جفاف الوريقات المصابة وتلونها بلون بني قاتم.

أما الساق فتظهر الأعراض على هيئة قرح بنية تمتد لأسفل مما يسبب جفاف الساق وتشققه طوليا، هذا ويعد ظهور الأعراض في أول الموسم علة نباتات متجاورة في الحقل هي المصدر الذي سينتج لقاح الطفيل والمسبب للإصابة فيما بعد في الاصابات التالية.

أما الثمار فتظهر الأعراض عليها كبقع مائية ذات لون رمادي مخضر يتسع بسرعة ليشمل الثمرة ككل، وفي بعض الحالات تظهر كحلقات متداخلة.

الوضع التقسيمي للمسبب

المسبب
يتسبب هذا المرض عن فيتوفثورا phytophthora، والتي تتبع العائلة البيثية كما ذكر، وهو فطر متطفل اختياراً حيث يعيش رمياً عند غياب العائل ثم يتحول لطفيل عند وجوده إلا إنه لايستمر علي هذا التطفل كثيراً حيث يميت العائل ويكمل عليه دورة حياته رميا.
   ويصيب هذا الفطر عددا كبيرا من نباتات العائلة الباذنجانية solanaceae حيث ينمو الفطر داخل أنسجة النبات بين المسافات البينية للخلايا intercellular , وترسل ممصات لداخل الخلايا. تخرج الحوامل الجرثومية للفطر من ثغور الأوراق أو العديســات للدرنات المصابة، وهي شفافة عديمة اللون متفرعة غير محدودة النمو تحمل أكياس اسبورانجية من نــوع zoosporangium وتكون ليمونية لها حلمة طرفية، وقرب نضج الكيس الإسبورانجي ينتفخ طرف الحامل قليلا ثم يواصل نموه جانبياً، وتتكرر هذه العملية عدة مرات خلال نمو الحامل الإسبورانجي مما يعطي الفطر شكل مميز بوجود انتفاخات متتابعة تحدد أماكن خروج الأكياس الإسبورانجية على الحامل، وعند النضج تنفصل بالرياح أو الأمطار. يتكاثر الفطر جنسيا بالجراثيم البيضية داخل الأنسجة ونادراً ما تكون هذه الجراثيم علي نبات مصاب، وفي هذا يذكر (عبد الله بن صالح بن حسن الخليل) قائلا: إن التكاثر الجنسي ل فيتوفثورا نادر الحدوث علي النبات المصاب، لأن الفطر يمضي فترة الشتاء في الطبيعة في النسجة المصابة على هيئة ميسليوم ينشط في بداية الموسم الجديد، وربما ترجع نــدرة التزاوج الجنسي ل فيتوفثورا إلى أن الفطر متباين الثالوس أي لا يحدث تزاوج جنسي إلا بين خيطين فطريين كل منهما مستمد من غزل فطري متميز وينبثق من جرثومة واحدة أي بين أنثريدات وأوجونات متضادة الطرز التزاوجية. أ.هـ
وعلى هذا فإن الجراثيم البيضية ليس لها دور في تجديد العدوي، ويعد المصدر الأول للإصابة في الحقل هو زراعة البطاطس المصابة إذ ينشط الفطر الموجود بها ويصيب النموات الخضرية الجديدة ثم يتطفل على الأوراق وتعمـل الأكياس الجرثومية الناتجة منها على نشر الإصابة للنبات السليم. وقد ثبت أن للفطر سلالات لكل منها تخصـص فسيولوجي على نوع محدد من الفصيلة الباذنجانية.

الظروف الملائمة
تزداد فرص حدوث المرض في الظروف الجوية التي تسود فيها حرارة منخفضة ورطوبة مرتفعة وقد لوحظ ما يلي: (10:15ºم) والجو مشبع بالرطوبة تعطي جراثيم هدبية أكثر من 5: 35 جرثومة بالكيس الواحد.
أما في (25 ºم) يعطي الكيس الإسبورانجي إنبوبة أنبات.
العدوي تتم خلال الثغور بالسطح السفلي للوريقات وخلال العديسات وأفضل حرارة للعدوي (24:21ºم).
هذا وقد أمكن بالاستعانة بالتنبؤات الجوية والارصاد إجراء وقاية قبل حدوث المرض وغالباً فإن الليالي الرطبة تساعد على تكوين اللقاح المسبب للعدوي فإذا ارتفعت الحرارة في هذا اليوم بالنهار مع استمرار الرطوبة المنخفضة فإن هذا يساعد على ظهور المرض.

المقاومة

 استنباط أصناف جديدة مقاومة للمرض.
 التخلص من الدرنات المصابة وإعدامها قبل تقليع الدرنات ببضعة أيام، وذلك لمنع العدوي من العرش (الساق) المصاب للدرنات.
 لوحظ أن التسميد الازوتي الزائد يزيد من القابلية للإصابة كما أن زيادة الفوسفور أو البوتاسيوم يزيد من درجة المقاومة مما يدعوا للاهتمام بتنظيم التسميد. == الهوامش ==
 == المراجع ==
 العروسي، حسين. وميخائيل سمـير، وعبد الرحيم محمد علي (1962). أمراض النبات _ منشأة المعارف بالإسكندرية.
 Kinealy, Christine (1995), This Great Calamity: The Irish Famine 1845-52, Gill & Macmillan, ISBN 1-57098-034-9
 وجيه، السيد السيد. ودرويش عزيزة.و حميدة أمال (2000) طب النبات _ دار الوفاء.
 الخليل، عبد الله بن صالح بن حسن.الأساس العلمى للفطريات / الملكة العربية السعودية. مواضيع ذات صلة انظر فطر

أسلحة بيولوجية
أمراض البطاطا
أمراض وممرضات النباتات الفطرية

لفحة متأخرة


Mahigan Lepage, né en 1980 en Gaspésie, est un poète, romancier, traducteur et enseignant québécois.

Biographie
Mahigan Lepage Lepage détient un doctorat en études littéraires de l'Université du Québec à Montréal réalisé en cotutelle avec l'Université de Poitiers.

Il voyage et réside en Asie de 2012 à 2015. À son retour, il travaille à titre de directeur de collection, correcteur d'épreuves et de traducteur. Il est également chargé de cours au Département d'études littéraires de l'Université du Québec à Montréal.

Comme romancier, il fait paraître plusieurs titres dont Vers l'ouest (Mémoire d'encrier, 2011), Coulées (Mémoire d'encrier, 2012), un livre qui« revisite son enfance et son adolescence à travers trois récits, chacun correspondant à un territoire indissociable de son identité », Fuites mineures (Mémoire d'encrier, 2014), dont l'écriture hyperréaliste « rend justice à cette réalité crue de l'adolescence, dépouillée de fard et de tout artifice », Five Roses (Mémoire d'encrier, 2017) ainsi que Peuplement (Leméac, 2021).

Il fait également paraître deux récits de voyage, soit Carnets du Népal (Éditions Publie.net, 2008) ainsi que Big Bang city (Leméac, 2017). En poésie, il publie deux titres aux Éditions du Noroît, soit Relief (2011) et Le fleuve colère (2017). En 2017, Lepage traduit également un roman de Joey Comeau qui s'intitule Surqualifié : lettres d'un désespéré à des sociétés sans visage et qui est publié aux Éditions Mémoire d'encrier.

Il est récipiendaire du Prix Émile-Nelligan pour Relief (2012). Le jury mentionne que ce recueil « court-circuite avec audace et habileté les paramètres du récit au profit d'une écriture travaillée de l'intérieur par le trajet ébranlé et tragique de Romu, figure allégorique confrontée à la sauvagerie indifférente de l'espace boréal ».

Lapage est aussi finaliste du Prix de la bande à Mœbius pour son texte « trois frontières » (2015).

Œuvres

Fiction

 Carnets du Népal, Montpellier, Éditions Publie.net, 2008, n.p.
 Vers l'ouest, Montréal, Mémoire d'encrier, 2011, 92 p.
 Coulées, Montréal, Mémoire d'encrier, 2012, 98 p.
 La science des lichens, Montpellier, Publie papier, 2012, 63 p.
 Fuites mineures, Montréal, Mémoire d'encrier, 2014, 199 p.
 Big Bang city : voyages en mégapoles d'Asie, Montpellier, Éditions publie.net, 2016, 473 p. [Montréal, Leméac, 2017, 299 p.]
 Five Roses, Montréal, Mémoire d'encrier, 2017, n.p.
 Peuplement, Montréal, Leméac, 2021, 117 p.

Poésie

 Relief, Montréal, Éditions du Noroît, 2011, 106 p.
 Le fleuve colère, Montréal, Éditions du Noroît, 2017, 160 p.

Traduction

 Surqualifié : lettres à des sociétés sans visage, de Joey Comeau, traduit de l'anglais par Mahigan Lepage, Montréal, Mémoire d'encrier, 2017, 123 p.

Prix et honneurs

 2012 - Récipiendaire : Prix Émile-Nelligan (pour Relief)
 2015 - Finaliste : Le Prix de la bande à Mœbius (pour « trois frontières »)

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

Mémoire d'encrier
Leméac
Éditions du Noroît
Prix Émile-Nelligan
Université du Québec à Montréal
Université de Poitiers

Écrivain québécois
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Mahigan Lepage


Jorginho (nogometaš, rođen 1964.), brazilski nogometaš koji je osvojio Svjetsko prvenstvo 1994.
 Jorginho (nogometaš, rođen 1991.), talijanski nogometaš

Jorginho


Anverso (del latín anteversus, compuesto de ante, delante, y versus, vuelto) es la cara o faz que se considera  principal en las monedas y medallas por llevar el busto o efigie del rey, príncipe, persona, divisa. Por tal motivo el anverso también suele denominarse cara.

Por extensión, también se llama anverso a la cara principal de por ejemplo un sobre o un papel notarial numerado, etc.

Véase también
 Reverso (moneda)
 Numismática
 Acuñación

Referencias

Enlaces externos

 Definición: anverso, sitio digital 'sensAgent'.

Numismática

Anverso


Alain Tingaud (1954-), dirigeant français de rugby à  ;
 Jean-Marc Tingaud (1947-), photographe français.

Tingaud


Les affluents du Léman sont les cours d'eau qui se déversent directement dans le Léman. Les quatre principaux affluents du Léman sont le Rhône, la Dranse, l'Aubonne et la Venoge.

Rive nord
Les affluents du Léman sur la rive nord, ou rive droite (depuis l'embouchure du Rhône), sont essentiellement des cours d'eau vaudois.

 Le Vieux Rhône
 Le grand Canal ()
 L'Eau Froide ()
 La Tinière ()
 La Veraye
 La Baye de Montreux ()
 Le ruisseau de Vaunaises
 La Baye de Clarens ()
 L'Avessan ()
 Le ruisseau de la Maladaire
 L'Ognona
 La Veveyse ()
 La Veveyse de Châtel
 Le ruisseau de Rathevi
 Le ruisseau de Vérolly
 Le ruisseau de Perry
 Le ruisseau de Montgevin
 La Veveyse de Fégire
 Le ruisseau de Saudanne
 Le ruisseau de la Denève
 La Salenche
 Le Forestay ()
 Le Rio d'Enfer
 La Lutrive ()
 Le ruisseau de la Croix
 La Paudèze ()
 Le Chandelar
 Le Flon Morand
 Le Flonzel
 La Vuachère ()
 Le ruisseau du Riolet
 Le Flon ()
 La Chamberonne issu de la confluence de la Sorge et de la Mèbre
 La Venoge ()
 La Chergeaule
 Le Veyron ()
 La Malagne
 Le ruisseau de Lamponex
 La Molombe
 La Senoge
 La Broye de Vullierens
 L'Arena (rive droite)
 Le Bief
 La Maraîchère
 La Morges () affluents :
 Le Cambagnou (rive gauche)
 Le Grand Curbit (rive droite)
 Le Bâillon (rive gauche)
 Le Boiron de Morges affluent : Blacon (rive gauche)
 Le ruisseau de Chenaux
 Le Riau des Etaloges, au sud est de Buchillon, le Riau à son embouchure à quelques encablures du ruisseau des Chenaux
 L'Aubonne ()
 Le Flumau
 L'Armary
 La Malarmary
 Le Roju
 La Sandoleyre
 Le ruisseau des Rottières
 Le ruisseau des Chaux
 Le Toleure
 La Saubrette
 Le ruisseau de l'Outard
 L'Armary, traversant Allaman
 L'Eau Noire
 La Gordanne
 Le Rupalet
 La Bigaire
 Le ruisseau de Famolens
 Le Flon
 Nom inconnu, se jetant dans le Lac Léman à l'ouest de la ville de Rolle
 Nom inconnu, se jetant dans le Lac Léman au lieu-dit Pré de Vers à l'ouest de Rolle
 Le Flon de Vincy (), se jetant dans le Lac Léman au lieu-dit Fleur d'Eau à l'ouest de Rolle
 Nom inconnu, se jetant dans le Lac Léman au lieu-dit Les Fougères
 La Dullive
 Le Lavasson
 Le Fossy
 Nom inconnu, se jetant dans le Lac Léman entre Gland et l'embouchure de la Dullive
 La Promenthouse ()
 La Serine
 Le ruisseau de la Combe, anciennement Sisille
 Le ruisseau du Geny
 La Moteline
 La Torne
 Le ruisseau de Cordex
 Nom inconnu, prenant sa source au sud de Genolier
 Le ruisseau de Montant
 Le ruisseau de l'Oujon
 La Colline
 Nom inconnu, s'écoulant à l'ouest de la Promenthouse
 Nom inconnu, s'écoulant au centre de Prangins, juste à l'est du château
 L'Asse ()
 Le Cossy, s'écoulant au centre de Nyon, le long de la voie du NStCM
 Le Boiron ()
 Le Boironnet
 Nom inconnu
 Le Nant du Pry
 Le Brassu ()
 Le Greny
 La Doye
 Le Bornalet
 Nom inconnu, petit ruisseau au nord du village de Tannay
 Le Nant du Torry
 Le Torry
 Le Nant de Braille
 La Versoix ()
 Le Creuson
 Le Gobé ()

Rive sud
Les affluents du Léman sur la rive sud, ou rive gauche (depuis l'embouchure du Rhône), sont essentiellement des cours d'eau valaisans et haut-savoyards.

 Le canal Stockalper ()
 Le Tové
 La Morge (), frontière Valais - Haute-Savoie
 Le ruisseau de la Chéniaz
 Le ruisseau du Locum
 Le ruisseau de la Corne
 Le ruisseau de la Carrière
 La Dranse
 Le ruisseau de Drainan
 Le ruisseau de Coppy
 Le ruisseau de Montigny
 Le ruisseau de Forchez
 La Dranse ()
 La Dranse d'Abondance ()
 La Dranse de Morzine ()
 Le Brevon ()
 Le Maravant
 La Nant d'Aisy
 Le Pamphiot
 Le Redon ()
 Le Dronzet
 Le Foron
 Le Vion
 Le Mercube Rau
 le ruisseau des Pâquis
 La Vorze Rau
 Le ruisseau des Léchères
 L'Hermance (), frontière Haute-Savoie - Genève
 Le Chamburaz
 Le Nant Courbe

Références

Rhone
Rhone

Liste des affluents du Léman


Damascenone sind eine Reihe von eng verwandten chemischen Verbindungen, die Bestandteil einer Vielzahl von ätherischen Ölen sind. Sie gehören zu einer Familie von Chemikalien, die als Rosen-Ketone bezeichnet werden und auch Damascone und Jonone enthalten. Beta-Damascenon ist trotz seiner sehr geringen Konzentration ein wesentlicher Faktor des Duftes von Rosen und ein wichtiger chemischer Duftstoff der Parfümindustrie. Es kommt natürlich in Apfelsaft, Aprikose, schwarzen Johannisbeeren, Trauben, Himbeeren, Erdbeeren, Cognac, Rum, Whisky und Scotch vor. In der EU ist β-Damascenon als Racemat durch die Verordnung (EG) Nr. 1334/2008 (Aromenverordnung) mit der FL-Nummer 07.108 als Aromastoff für Lebensmittel zugelassen.

Darstellung
β-Damascenon kann aus Prenylphenylsulfon dargestellt werden. Natürlich entsteht es wahrscheinlich durch eine Biosynthese aus Carotinoiden. γ-Damascenon kann aus einem γ-Safransäureester mit Dimedoncarboxylat als Ausgangsmaterial hergestellt werden, in dem durch Umsetzung des γ-Esters mit einer Arylverbindung umgesetzt wird.

Vertreter
Bisher sind vier Damascenone bekannt, die sich durch die Lage der Doppelbindungen unterscheiden.

Einzelnachweise

Stoffgruppe
Kaffeeinhaltsstoff
 Damascenone
 Damascenone
 Damascenone

Damascenone


Cosma din Praga (în ; în ; c. 1045 – 21 octombrie 1125) a fost un preot, scriitor și istoric născut într-o familie nobilă din Boemia. Între anii 1075 și 1081 a studiat la Liège. După întoarcerea sa în Boemia, s-a căsătorit cu Božetěcha, cu care probabil că a avut un fiu. Arhiepiscopul Serafim de Essztergom l-a hirotonit preot. Acest fapt a fost posibil întrucât trăia separat de soția sa.  În 1086 Cosma a fost numit prebendar (canonicus) al Pragăi, o poziție de prestigiu. În calitate de prebendar a călătorit prin Europa cu misiuni oficiale.

Capodopera sa, scrisă în limba latină, este Chronica Boëmorum ("Cronica Boemilor"). Chronica este împărțită în trei cărți:
 Prima carte, finalizată în 1119, începe cu crearea lumii și se termină în anul 1038. Ea descrie fondarea legendară a statului Boemia de către vechii boemi în jurul anului 600 (ducele Boemus, ducele Krok și cele trei fiice ale sale), ducesa Libuše și întemeierea dinastiei Přemyslid prin căsătoria ei cu Přemysl, războaiele sângeroase din vechime, ducele Bořivoj și introducerea creștinismului în Boemia, Sfântul Venceslau și bunica lui, Sfânta Ludmila, domnia celor trei duci cu numele de Boleslau, viața Sfântului Adalbert și războaiele sângeroase de după anul 1000.
 Cea de-a doua carte descrie istoria Boemiei între anii 1038-1092. Cartea începe cu faptele eroice ale ducelui Břetislau, cunoscut sub numele de "Ahile al Boemiei", de exemplu, cu victoria sa asupra Poloniei. Chronica prezintă, de asemenea, domnia îndelungată și glorioasă a regelui Vratislau, care a fost cunoscut ca un conducător puternic, dar și ca un om curajos și generos. Există, de asemenea, o reflecție asupra războaielor sale purtate în Italia; această carte se încheie cu moartea lui Vratislau.
 Cea de-a treia carte (1092-1125) începe cu o descriere a perioadei de instabilitate și de războaie civile sângeroase după moartea lui Vratislau între anii 1092 și 1109. Chronica se încheie cu domnia lui Vladislav (1109-1125). În același an, 1125, Cosma a murit.

Note

Legături externe

Chronica Boëmorum — the chronicle accessible on-line at Monumenta Germaniae Historica
Cosmas biography
English translation  of the chronicle by Lisa Wolverton published by Catholic University of America Press

Nașteri în anii 1040
Decese în 1125
Cronicari
Literatură cehă
Praghezi
Scriitori de limbă latină din secolul al XII-lea

Cosma din Praga