محافظة خوزستان : هي إحدى محافظات إيران الأحدی والثلاثين ومركزها مدينة الأحواز. تضم مدناً رئيسية أخرى مثل عبادان والخفاجية ودزفول ومسجد سليمان، وبهبهان والحويزة والمحمرة. يبلغ إجمالي عدد سكان خوزستان حوالي 4,274,979 حسب إحصاء رسمي عام 2006.

التاريخ

الاسم

كانت خوزستان تعرف حتى عام 1925 م باسم عربستان قبل أن يغير الشاه رضا بهلوي الاسم إلى خوزستان.

العصور القديمة

كانت زقورة شوقا زنبيل في خوزستان بمثابة بناء رائع للإمبراطورية العيلامية. كان العيلاميون في خوزستان «أسلاف الفرس الملكيين»، وكانوا «مؤسسي الإمبراطورية الإيرانية الأولى بالمعنى الجغرافي». تعتبر مقاطعة خوزستان من مراكز الحضارة القديمة، ومن أهم مناطق الشرق الأدنى القديم، ومقرها حول سوسة. كانت أول إمبراطورية واسعة النطاق قائمة هنا هي الإمبراطورية العيلامية القوية في الألفية الرابعة قبل الميلاد. تؤكد الآثار الأثرية أن إقليم خوزستان بأكمله هو موطن للحضارة العيلامية، وهي مملكة غير سامية وغير ناطقة باللغة الهندية الأوروبية، و «الحضارة الأولى لبلاد فارس». اسم خوزستان مشتق من العيلامية.

في الواقع، على حد تعبير إلتون ل. دانيال، كان العيلاميون «مؤسسي أول إمبراطورية 'إيرانية' بالمعنى الجغرافي.» ومن هنا جاءت الأهمية الجيوبوليتيكية المركزية لخوزستان، مقر إمبراطورية إيران الأولى.

في عام 640 قبل الميلاد، هزم آشور بانيبال العيلاميين، وأصبحوا تحت حكم الآشوريين الذين جلبوا الدمار على شوش وشوغا زنبيل. ولكن في عام 538 قبل الميلاد، تمكن كورش العظيم من إعادة احتلال الأراضي العيلامية بعد ما يقرب من 80 عامًا من الحكم المتوسط. ثم أعلنت مدينة شوش كواحدة من عواصم الأخمينية. ثم أقام داريوس الكبير قصرًا كبيرًا يُعرف باسم أبادانا هناك عام 521 قبل الميلاد. لكن هذه الفترة المذهلة من المجد والروعة للسلالة الأخمينية انتهت بغزوات الإسكندر المقدوني. تم ترتيب حفلات زفاف سوزا من قبل الإسكندر في عام 324 قبل الميلاد في شوش، حيث أقيمت حفلات زفاف جماعية بين الفرس والمقدونيين. بعد الإسكندر، جاءت السلالة السلوقية لحكم المنطقة.

الجغرافيا والمناخ
يمكن تقسيم مقاطعة خوزستان أساسًا إلى منطقتين؛ التلال المنحدرة والمناطق الجبلية شمال سلسلة جبال الأهواز، والسهول وأراضي المستنقعات إلى الجنوب. تروي المنطقة أنهار كارون والكرخة والجراحى ومارون. يحتفظ القسم الشمالي بأقلية بختياري غير فارسية، في حين أن القسم الجنوبي كان لديه دائمًا مجموعات أقليات متنوعة تعرف باسم خوزيين. منذ أربعينيات القرن الماضي، أدى تدفق الباحثين عن عمل من جميع أنحاء إيران إلى مراكز النفط والتجارة على ساحل الخليج العربي إلى جعل المنطقة أكثر تحدثًا باللغة الفارسية. في الوقت الحاضر، لا تزال خوزستان تحافظ على مجموعتها المتنوعة، ولكن لديها عرب وفرس وبختياري وإثنية قشقاوي ولور.

تمتلك خوزستان إمكانات كبيرة للتوسع الزراعي، والتي تكاد لا مثيل لها من قبل المقاطعات الأخرى في البلاد. تتدفق الأنهار الكبيرة والدائمة فوق الإقليم بأكمله مما يساهم في خصوبة الأرض. نهر كارون، أكثر أنهار إيران تدفقًا، يبلغ طوله 850 كيلومترًا، يتدفق إلى الخليج العربي عبر هذه المحافظة.

السکان والثقافة
تمثال نصفي من متحف إيران الوطني للملكة موسى، زوجة فراتس الرابع ملك بارثيا، قام بحفره فريق فرنسي في خوزستان عام 1939. وفقًا لتعداد عام 1996، كان عدد سكان المقاطعة 3.7 مليون نسمة، منهم حوالي 62.5 ٪ في المراكز الحضرية، و 36.5 ٪ من سكان الريف والباقي 1 ٪ من غير المقيمين. وفقًا لإحصاء سكاني تم إجراؤه في عام 2004، كان عدد سكان المقاطعة يقدر بـ 4.711.000 نسمة.

يسكن خوزستان العديد من المجموعات العرقية المختلفة؛ يتألف سكان خوزستان من الفرس والعرب وبختياري واللور وقشقاي من قبيلة أفشار والمندائيين والأرمن.

الاقتصاد

توجد في خوزستان عدة معامل وسدود وحقول نفط مهمة منها حقل الأحواز أكبر حقل نفطي في إيران وكذلك حقليّ مارون وآغاجاري الغنيّتان بالنفط إضافة إلى أن الزراعة تمثل قسمًا مهمًا من ناتج المحافظة.

الزراعة

تعتبر محافظة خوزستان مركزاً هاماً لزراعة القمح والرز وقصب السكر، كما أن خوزستان مشهورة بزراعة نخيل التمور، وتنتشر بها زراعة الحمضيات. إضافة إلى الزيتون في المناطق الجبلية من الإقليم.

أشهر مدن خوزستان

المحمرة

المحمرة وتقع عند مصب نهر قارون في شط العرب. وتبعد عن مدينة الأحواز (120 كم)، وهي ميناء تجاري مهم.

عبادان

تقع على شط العرب جنوب المحمرة بحوالي (18 كم) في جزيرة تحيط بها المياه من جميع جهاتها هي جزيرة خضر، وعبادان وتسمى أيضًا «جزيرة المحـرزي»، أما سبب تسميتها بـ (عبادان) فهو نسبة إلى القائد العربي عـباد بن الحصين الحبطي وهو أول من رابط بها، استبدل الفرس اسمها العربي إلى التسمية الفارسية ب (آبادان)، وهي ميناء رئيسي لتصدير نفط الأحواز (خوزستان) وفيها {مصفاة للنفط على الخليج العربي}.

دشت ميشان أو الحويزة

استبدل الفرس اسمها إلى (دشت ميشان). كانت دولة المشعشعين (من بني هاشم) قد اتخذتها عاصمة لها عام 1441م، وهي موطن قبائل بني طرف (طيء)، وتقع على نهر الكرخة شمال غربي المحمرة باتجاه محافظة ميسان (العمارة) العراقية. يذكر ياقوت الحموي في معجمه ج3 (ص 373 - 374) أن الحويزة تصغير الحوزة وأصلها من حاز يحوز حوزا، وهو موضع حازه دبيس بن عفيف الأسدي في أيام الطائع لله ونزل فيه وبنى أبنيته، وقد خضعت منطقة البصرة العراقية إلى نفوذ إمارة الحويزة في عهد حكم المشعشعين عام 1693 - 1700 م.

تستر أو شوشتر

استبدل الفرس اسمها إلى (شوشتر)، وهي غوطة الأحواز (خوزستان) الخصبة ذات المياه الوفيرة.

الشوش (السوس)

استبدل الفرس اسمها إلى (الشوش)، وهي مدينة تاريخية حضارية يرجع تاريخها إلى خمسة آلاف سنة قـبل الميلاد، وهي مركز أو عاصمة الإمبراطورية «العيلامية» ومن آثارها زقورة وجغا زنبيل المدرجة على لائحة اليونسكو للتراث العالمي، إضافة إلى مسلة حمورابي التي عـثرت عـليها التنقـيبات الفـرنسية عام 1901 - 1902 م في هـذه المدينة، آنذاك كانت الدولة السومرية والبابلية والآشورية في العراق، أما في الأحواز كانت الدولة العيلامية وهذه الدولة هي شقيقة للـسومرية والبابلية والآشورية يشكلان حضارة العراق والأحواز في يومنا هذا. كما كانت تسمى السوس في اللغة العيلامية القديمة «سوسيانا»، أي بلاد الشرق. ومن آثارها التاريخية أيضًا قلعة العيلاميين التاريخية ومقام نبي دانيال الآثري.
مدينة السوس هي عاصمة الأحواز في العهود الأكادية، العيلامية، السومرية، البابلية والآشورية على التوالي.

مدن:
أحواز، دزفول، الفلاحية ((شادگان))، رامهرمز، الخفاجية (سوسنگرد)، بستان، صالحية، هـفـتـكل، فـرح آباد، اميدية، بندر ماهشهر.

الخفاجية (سوسنكرد)

الخفاجية: سميت أسوة ببني عقيل الكعبيين بأبنائها أبناء قبيلة «خفاجة» الشهيرة وكانت تقطن بنواحي الكوفة وبرز وجودها في القرنين الرابع والخامس الهجريين. ضمن سياسة تفريس المنطقة، أسماها الإيرانيون سوسنكرد. وكوّن الخفاجيون إمارة في الكوفة سنة 374 هـ بزعامة أبو طريف عليان بن ثمال الخفاجي وكان يأتمر بأمر الخليفة العباسي. ومن أمراء خفاجة ذائعي الصيت إلى يومنا هذا حيث يتردد اسمه في الموروث الشعبي هو «عامر الخفاجي» الذي سحره جمال إحدى بنات قبيلة «بني هلال» عند مرورهم بديرته فسافر معهم إلى مصر وتونس وترك أسرته وديار قبيلته وإمارته في بادية السماوة والكوفة.
أما في وقتنا الحالي فإن أكثر أفراد قبيلة خفاجة العقيلية الكعبية يسكنون العراق والأحواز ومصر، ونخوتهم التي ينتخون بها في المعارك هي «أولاد عامر» أو «أولاد عامر الخفاجي» وخفاجة هو اسم امرأة أنجبت أولادًا كثرا فتسمى أولادها باسمها حيث يقال لهم «أبناء أو أولاد خفاجة».

مصادر

انظر أيضًا
 الأحواز
 إقليم الأحواز
 اضطرابات الأحواز 2005
 احتجاجات خوزستان 2011

وصلات خارجية
 المقاومة الوطنية الأحوازية
 الجبهة العربية لتحرير الأحواز
 موقع الرئيس الإيراني
 موقع مجلس الشورى الإيراني
 الأحواز... عربية وإن طال ليل اغتصابها
 تقرير قناة الجزيرة - منع الأسماء العربية في الأحواز العربية من قبل الحكومة الفارسية

بلدان وأقاليم ناطقة بالعربية
حرب الخليج الأولى
محافظات إيران
مقاطعات الإمبراطورية الساسانية

محافظة خوزستان


Ute Richter (* 14. Juli 1958 in Pirna) ist eine ehemalige deutsche Speerwerferin, die für die DDR startete.

Bei den Leichtathletik-Europameisterschaften 1978 in Prag und bei den Olympischen Spielen 1980 in Moskau wurde sie jeweils Vierte, bei den Europameisterschaften 1982 in Athen Fünfte. 1982 wurde sie DDR-Meisterin, 1977 und 1978 Vizemeisterin.

Ihre persönliche Bestleistung von 66,96 m stellte sie 21. Mai 1983 in Neubrandenburg auf.

Ute Richter startete für den SC Einheit Dresden.

Weblinks

Leichtathlet (SC Einheit Dresden)
Speerwerfer (Deutschland)
Deutscher
Leichtathlet (DDR)
Olympiateilnehmer (DDR)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1980
Frau
Geboren 1958
DDR-Bürger

Ute Richter (Leichtathletin)


Goshen est une ville du comté d'Orange, dans l'État de New York, aux États-Unis. En 2010, elle comptait une population de .

Démographie
Lors du recensement de 2010, la ville comptait une population de , tandis qu'en 2018, elle en comptait .

Notes et références

Voir aussi

Article connexe
 État de New York

Liens externes

Localité dans le comté d'Orange (New York)
Town dans l'État de New York

Goshen (ville, New York)


Le Training Squadron 86 (TRARON 86 ou VT-86) est un escadron d'entraînement du Naval Air Training Command de l'US Navy. Créé en 1972, il est basé à la Naval Air Station Pensacola, en Floride, à l'origine connu sous le nom de Forrest Sherman Field, du nom de l'ancien amiral . Il est l'un des trois escadrons  du .

Mission

Le VT-86 est une école de formation avancée sur le T-45 Goshawk pour le  (NFO), après que les étudiants NFO aient reçu la formation primaire au NAS Pensacola, ainsi que pour des étudiants des forces aériennes alliées.

Cette formation est destinée au pilotage des avions  de l'US Navy EA-18G Growler ou de l'US Marine Corps EA-6B Prowler, ou le programme Strike Fighter pour les étudiants destinés au F/A-18E/F Super Hornet de l'US Navy ou au F/A-18D Hornet de l'US Marine Corps ou avion de chasse d'attaque similaire OTAN/allié.

L'indicatif radio de l'escadron est ROKT et son code de queue est F.

Historique

Origine
L'escadron a été créé le , sous le contrôle opérationnel du commandant du Training Air Wing EIGHT (TRAWING 8) à la , en Géorgie. La mission du nouvel escadron était de mener une formation avancée d'officier de bord naval (NFO) pour l'US Navy et l'United States Marine Corps, qui était auparavant supervisée par le  (NATTC) du NAS Glynco. La formation portait sur quatre domaines : officier d'interception radar, navigation à réaction de base, guerre électronique aéroportée et systèmes de données tactiques aéroportés. La formation a été menée dans des avions précédemment affectés au  NATTC Glynco jusqu'en février 1973, lorsque l'escadron a accepté 24 T-39 Sabreliner, 20 A-4C Skyhawk, 2 EC-121K Warning Star, 12 avions TS-2A Tracker.

Service

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Naval Air Training Command
 Histoire de l'United States Navy

Liens externes
  VT-86 site Navy.mil.
  Training Air Wing Six - Site NAS Pensacola.
  Naval Air Training Command - Site jetwashaviationphotos.com.

Training squadron de l'United States Navy

VT-86


Milenko Krešić (Čapljina, 23. studenoga 1971.), hrvatski katolički svećenik i povjesničar.

Životopis

Rodio se 1971. godine. U Hutovu završava osnovnu školu te klasičnu gimnaziju u Nadbiskupskom sjemeništu u Zagrebu. Filozofsko-teološki studij završio je na Vrhbosanskoj katoličkoj teologiji u Sarajevu. Diplomirao je na temu "Mons. Stjepan Batinović, župnik, pisac i izdavač". Za svećenika Trebinjsko-mrkanske biskupije zaređen je u Trebinju 29. lipnja 1997. godine.

Bio je župni vikar u katedralnoj crkvi Marije Majke Crkve u Mostaru i u Studencima (1998.–2002.). Licencijat iz teologije, smjer povijest Crkve, postigao je u lipnju 2004. godine na Papinskom sveučilištu Svetog Križa u Rimu, obranivši licencijatski rad "Odnosi Katoličke Crkve i Nezavisne Države Hrvatske (1941. – 1945.)".

Nakon toga se vraća u BiH i predaje na Teološkom institutu u Mostaru. Deset je godina predavao predmete Uvod u misterij Krista i povijest spasenja, Kršćanska arheologija, Povijest Crkve u Hrvata, Biblijska arheologija i Metodologija znanstvenog rada. Službovao je kao župni vikar u Aladinićima (2004.–2009.). U isto vrijeme upisao je na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu doktorski studij i doktorirao na temu "Odnosi katolika jugoistočne Hercegovine s muslimanima i pravoslavnima u vrijeme osmanske vladavine: Od osmanskog zauzeća do Bečkog kongresa (1482. – 1815.)".

Od rujna 2009. je župni upravitelj katedralne župe Rođenja Blažene Djevice Marije u Trebinju te od studenog 2013. dekan Trebinjskog dekanata. Na tim slućbama ostaje do 2015. godine. Na Katoličko-bogoslovnom fakultetu u Sarajevu imenovan je za profesora potkraj veljače 2015. te izabran u zvanje docenta na katedri Crkvene povijesti Katoličkog bogoslovnog fakulteta Sveučilišta u Sarajevu. Od 2019. godine obnaša službu duhovnika u Vrhbosanskom bogoslovnom sjemeništu.

Spisateljska djelatnost
Autorske knjige:

 "Crkva i država u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj (1941. – 1945.)" (Mostar, 2006.) [prevedena na talijanski "La Chiesa e lo Stato in Croazia (1941-1945)"] (Ancona, 2006.)
 "Don Vidoje Maslać i Trebinjsko-mrkanska biskupija 1795. – 1862." (Trebinje, 2012.)
 "Vrijeme lomova: Katolici jugoistočne Hercegovine od 10. do početka 17. stoljeća" (Sarajevo – Zagreb, 2017.)
 "Nadbiskup Stadler i financije: gradnje, nekretnine i poslovi" (Sarajevo – Zagreb, 2021.)

Urednik knjiga:

 "300 godina župe Dubrave" (Alidinići, 2006.)
 "Jakov Markijski i njegovo djelovanje u Bosni. Radovi s međunarodnog simpozija o sv. Jakovu Markijskom održanom u Deževicama 19. i 20. rujna 2015.", (Sarajevo – Deževice, 2016.)
 "Trebinjsko-mrkanska biskupija u vrijeme posljednjega vlastitog biskupa Nikole Ferića (1792.-1819.) i nakon njega" (Mostar, 2020.)

Izvori

Literatura

Novinski članci

Mrežna sjedišta

Životopisi, Čapljina
Hrvatski katolički svećenici
Hrvatski povjesničari
Hrvatski crkveni povjesničari
Trebinjsko-mrkanska biskupija

Milenko Krešić


رأس لمسة هو أحد الرؤوس على الساحل الشرقي للبلاد التونسية، يقع في ولاية مدنين، شمال غربي بحيرة البيبان.

لمسة

رأس لمسة


Carmen Lombardo (* 16. Juli 1903 in London (Ontario); † 17. April 1971 in Miami) war ein kanadischer Songwriter, Sänger und Saxophonist der leichten Unterhaltungsmusik. Er war der jüngere Bruder des Bandleaders Guy Lombardo.

Lombardo hatte Flötenunterricht und spielte Flöte und Saxophon im Orchester seines Bruders in Kanada. Mit seinem Bruder gründete er 1923 Guy Lombardo and his Royal Canadians, in dem er musikalischer Leiter und erster Saxophonist auf dem Altsaxophon war. Außerdem trat er dort als Sänger auf, manchmal allerdings mit einem Vibrato von derart sentimentalem Effekt, dass er in den Cartoons der Warner Brothers als Cryman Lombardo karikiert wurde und ebenso noch in den 1960er Jahren von Tony Randall in der Tonight Show. Er komponierte auch für das Lombardo Orchester. Von ihm stammen Hits der Band wie Sweethearts on Parade (1928, mit Johnny Green, Gus Kahn), das 1929 drei Wochen die US-Charts anführte, Ridin around in the Rain (mit Gene Austin 1934), Coquette, Boo Hoo (You got me crying for you) (1937), Sailboat in the Moonlight (1937), Some Rainy Day, Get out those old records. Sänger wie Bing Crosby und Dean Martin nahmen seine Songs auf und Coquette wurde von Louis Armstrong, Paul Whiteman, Jimmie Lunceford, Bob Crosby, Bud Freeman und den The Ink Spots aufgenommen.

Für die Royal Canadians, denen er bis 1970 angehörte, schrieb er mit John Jacob Loeb die Bühnenshows Arabian Nights, Paradise Island und Mardi Gras!.

1937 und 1938 gewann er den Down Beat Poll als Saxophonist in der Sparte Sweet Music (in der Jazz-Zeitschrift damals ironisch corn genannt).

Weblinks

 Biographie in der Canadian Encyclopedia
 Song Writers Hall of Fame

Saxophonist
Sänger
Komponist (Kanada)
Kanadier
Geboren 1903
Gestorben 1971
Mann

Carmen Lombardo


Balzam za usne je sredstvo koji se nanosi za omekšavanje istrošene ili ispucane kože usana, kao i za liječenje herpesa. Balzam za usne često sadrži pčelinji ili karnauba vosak, kamfor, lanolin, parafin, vazelin itd.

U 2019., globalna razina tržišta balzama za usne je iznosila 660 milijuna američkih dolara. Procjenjuje se da će tržište rasti po stopi od 7,3% tijekom sljedećih pet godina i dosegnuti 1.010 milijuna dolara u 2024.

Vrste
Ovisno o komponentama uključenim u sastav, postoje različite vrste balzama za usne:

 Balzam za usne s UV filterom. Treba ga koristiti ljeti ili na mjestima s povećanom solarnom aktivnošću (kao što su skijališta).
 Hranjivi balzam za usne. Najbolje je ga koristiti zimi.
 Hidratantni balzam za usne. Zimi njegovo korištenje može uzrokovati ispucanje na usnama jer će se balzam prebrzo upijati.
 Terapijski balzam za usne. Ima omekšavajući i antiseptički učinak.
 Balzam za usne s prirodnim uljima u sastavu. Sastav takvog sredstva može sadržavati sezamovo ulje, babassu ulje, vitamine E i A, koji sprječavaju suhe i ispucale usne.

Tehnologija proizvodnje
Faze proizvodnje balzama za usne uključuju:

 Provjera izvornih sirovina prema kvalitativnim pokazateljima (strogi sigurnosni parametri su postavljeni za kozmetiku)
 Doziranje, topljenje, miješanje komponenti (pomoću posebne opreme i uvjeta)
 Vakuumska obrada mase (oslobađanje od mjehurića)
 Kristalizacija smjese (događa se u roku od dva dana)
 Topljenje
 Oblikovanje (podjela ukupne mase balzama na komade, formiranje potrebnog oblika)
 Pakiranje (stavljanje sredstva u kutiju)

Izvori

Kozmetika

Balzam za usne


Petar VIII. Keglević (Péter Keglevich; 1722. – Klenovnik, 16. listopada 1749.), poznat i kao Petar Keglević Bužimski, je bio hrvatski plemić i veliki župan iz grofovske obitelji Keglević.

Životopis
Keglević je rođen 1722. godine od oca grofa Ladislava Keglevića, II. i majke freifrau Franciske Thavonath. Unuk je grofa Petra Keglevića VII. Bužimskog, banskog nemjesnika i vojnog zapovjednika. Potomak je vojskovođe i ljetopisca baruna Petra V. Keglevića Bužimskog, zatim hrvatskog podbana baruna Jurja Keglevića te povjesničara, političara i pjesnika baruna Nikole Istvánffyja, kao i hrvatsko-slavonsko-dalmatinskiog bana Petra II. Keglevića Bužimskog.

Keglević je 1743. godine pri diobi imanja otkupio dvorac Sveti Križ Začretje od strica Aleksandra. Od 1747. godine je bio veliki župan požeški, a 1748. godine zabilježen je i kao kraljevski savjetnik.

Keglević je oženio groficu Mariju Anu Elizabetu Drašković (1726. – 1782.), kćer grofa Ivana V. Draškovića, hrvatskog bana. Par je imao dvije kćeri:
 Kćer Josipa (1742. – 1790.); udala se za Petra Nepomuka Sermagea.
 Kćer Katarina (1745. – 1811.); udala se za grofa Franju Patačića.

Umro je 16. listopada 1749. godine u Klenovniku, Varaždinska županija.

Izvori

Keglevići
Hrvatski grofovi

Petar Keglević (VIII.)


Balance of Power (engl.: Gleichgewicht der Kräfte) bezeichnet ein Grundprinzip der englischen bzw. britischen Außenpolitik seit dem späten Mittelalter bis zum Ende des Zweiten Weltkrieges. Im Wesentlichen bedeutete es, dass Großbritannien eine Vorherrschaft in Festlandeuropa durch nur eine einzige Macht (oder Mächtebündnis) nach Kräften zu verhindern suchte. Drohte eine solche Vormachtstellung, sollte ein Bündnis mit der zweitmächtigsten Nation eingegangen werden, um das Mächtegleichgewicht wiederherzustellen, und sei es durch Krieg.

Theorie/Doktrin
Die Theorie einer außenpolitischen Balance of Power hat, wie andere Theorien in den internationalen Beziehungen, den Anspruch, diese erklären zu können.

Beispiele aus der Geschichte Großbritanniens
Beispiele aus der Geschichte Großbritanniens für Versuche, die Balance of Power zu gewährleisten:

Mittelalter bis frühe Neuzeit
1386: Im Vertrag von Windsor verbünden sich England und Portugal dauerhaft gegen spanische Hegemonialbestrebungen. Mit englischer Hilfe gelingt es Johann von Avis, in der Schlacht von Aljubarrota die Spanier abzuwehren.

1701–1714 und 1740–1748: Im Spanischen und Österreichischen Erbfolgekrieg verbündete sich England bzw. das Vereinigte Königreich jeweils mit Österreich und den Niederlanden, um einen Machtgewinn Frankreichs zu verhindern.

1756–1763: Im Siebenjährigen Krieg drohte Preußen die Annihilation durch ein Mächtebündnis aus Frankreich, Österreich und Russland. In dieser Situation hielt allein Großbritannien zu Preußen (während Österreich sich mit seinem jahrhundertelangen Gegner Frankreich verbündete, "diplomatische Revolution des 18. Jahrhunderts") und unterstützte es mit Geldzahlungen. Die Niederlage Preußens konnte schließlich durch einen überraschenden Thronwechsel in Russland abgewendet werden (Mirakel des Hauses Brandenburg).

Mit als Folge des Aufstiegs Preußens zur Großmacht unter Friedrich dem Großen entstand, besonders nach dem Wiener Kongress von 1815, eine Pentarchie, ein ausgleichendes System der Vorherrschaft der fünf Großmächte Großbritannien, Frankreich, Preußen, Österreich und Russland in Europa, das den Kontinent über ein Jahrhundert lang prägen sollte.

Napoleonische Kriege 1798–1815
Napoleon zeigte sich in dieser Zeit als überlegener Feldherr und Staatsmann und führte Frankreich zeitweilig zur Vorherrschaft in Europa. Nach der Dreikaiserschlacht war Österreich besiegt und Russland neutral. Einzig Großbritannien widersetzte sich noch Frankreich und wurde dafür 1806 mit einer Kontinentalsperre belegt, d. h. niemand durfte mehr mit Großbritannien handeln. Hier realisierte sich für Großbritannien der schlimmste anzunehmende Fall, und die Unabhängigkeit des Königreichs war unmittelbar bedroht, da es sehr stark auf Lebensmittelimporte angewiesen war und Absatzmärkte für seine industriellen Produkte (z. B. Textilien, Maschinen) benötigte.

Dennoch hielt Großbritannien stand, und konnte in der Schlacht von Waterloo zusammen mit den Preußen Napoleon endgültig besiegen. Nach dem Sieg war Großbritannien jedoch nicht an einer dauerhaften Schwächung Frankreichs interessiert, sondern eher an einer Wiedereinbindung des Landes in das System der Großmächte, und es beteiligte sich auch nicht an der Heiligen Allianz zwischen Österreich, Preußen und Russland.

Deutsch-Französischer Krieg 1870/71
Im Deutsch-Französischen Krieg blieb Großbritannien neutral, ebenso wie Russland und Österreich-Ungarn, was wohl in verschiedenen Faktoren begründet liegt:
 Preußen besaß mit Otto von Bismarck einen diplomatisch geschickten Realpolitiker an der Spitze, der Frankreich isoliert hatte.
 Weiter manövrierte dieser Frankreich in eine Situation, in der die Kriegserklärung von den Franzosen ausging.
 Vor dem Krieg war Frankreich ein Nationalstaat, das deutsche Gebiet aber ein zersplittertes Gefüge unabhängiger Staaten mit Österreich-Ungarn und Preußen als den mächtigsten Teilen. In einem rein preußisch-französischen Krieg wären die Karten relativ gleichmäßig verteilt gewesen. Ein machtpolitisches Eingreifen im Sinne der Balance of Power wurde in London offensichtlich als nicht notwendig gesehen. Vielleicht erwartete man auch ein Eingreifen Österreich-Ungarns zugunsten der Franzosen als Revanche für den Österreichisch-Preußischen Krieg von 1866.
 Frankreich und Großbritannien waren Wettbewerber in den Kolonien, Preußen beteiligte sich hieran zu dieser Zeit nicht.
 Die Vereinigung zum Deutschen Reich geschah erst im Zuge bzw. nach dem Krieg.

Erster Weltkrieg
Nach dem Deutsch-Französischen Krieg wurde das Deutsche Reich unter preußischer Führung zur dominierenden Macht in Kontinentaleuropa und blieb es bis zum Ausbruch des Ersten Weltkrieges. Nach einigen diplomatischen und strategischen Ungeschicklichkeiten seitens des Deutschen Reiches wie dem Flottenwettrüsten und der Gründung eigener Kolonien verfolgte Großbritannien wieder seine traditionelle Politik der Balance of Power, gab seine Neutralität (splendid isolation) auf und verband sich mit dem inzwischen schwächeren Frankreich 1904 in der Entente Cordiale, wodurch das Deutsche Kaiserreich, das unter Wilhelm II. nach Weltgeltung und einem "Platz an der Sonne", also Kolonien in Übersee, strebte, plötzlich weitgehend isoliert war.

Im Ersten Weltkrieg schließlich kämpfte die Triple Entente aus Großbritannien, Frankreich und Russland gegen die Mittelmächte Deutschland und Österreich-Ungarn um die Vorherrschaft in Europa und der Welt.

Zwischenkriegszeit 1921–1935
Nach dem Ersten Weltkrieg und nach dem Inkrafttreten der Pariser Vorortverträge 1920 wurde Frankreich zur einflussreichsten Kontinentalmacht. Paris dominierte den Cordon sanitaire, das Militärbündnis mit Polen, Tschechoslowakei, Rumänien und Jugoslawien. Sowjetrussland, als zweite Großmacht auf dem Kontinent, erlitt 1920 vor Warschau im Polnisch-Sowjetischen Krieg eine Niederlage.

Die britische Auseinandersetzung mit dem noch geschwächten Frankreich beschränkte sich auf die diplomatische Ebene: Keine Beteiligung an der Ruhrbesetzung 1923–1925, mäßigende Zurückhaltung in der Frage deutscher Reparationen (Dawesplan 1924, Youngplan 1929, Einstellung 1932), diplomatisches Eintreten für eine ordnungsgemäße Völkerbundabstimmung im Saargebiet 1935, Abschluss des bilateralen Flottenabkommens mit Deutschland 1935.

Appeasement und Zweiter Weltkrieg
Nach heimlicher Aufrüstung, einseitiger Remilitarisierung des Rheinlandes durch Deutschland und einem Übergewicht der autoritären Regierungssysteme in Europa als Folge des Spanischen Bürgerkrieges stufte die Whitehall das Deutsche Reich als zukünftige Hegemonialmacht und Bedrohung auf dem Kontinent ein, jedoch betrieben einflussreiche Teile der britischen Politik bis 1939 die Politik des Appeasement: Indem man dem nationalsozialistischen Deutschland seine als legitim betrachteten territorialen Forderungen zugestand, hoffte man, einen neuerlichen Weltkrieg verhindern zu können, auf den das innenpolitisch geschwächte und mit seiner Kolonialpolitik ausgelastete Großbritannien nicht vorbereitet war. Als klassisches Beispiel dieser Politik gilt das Verhalten Neville Chamberlains auf der Münchner Konferenz 1938, als man Hitler völlig ohne Zustimmung der Tschechoslowakei das Sudetenland überließ.

Im Zweiten Weltkrieg stand Großbritannien gemäß seiner Doktrin von Beginn an auf Seiten des innenpolitisch geschwächten Frankreich, dessen rasche Niederlage und Besetzung durch Deutschland man allerdings nicht verhindern konnte. Als am 17. September 1939, knapp zwei Wochen nach Ausbruch des Weltkrieges, sowjetische Streitkräfte die östlichen Teile des verbündeten Polen besetzten (gemäß dem geheimen Zusatzprotokoll des Hitler-Stalin-Paktes), erfolgte daher keine Kriegserklärung an die Sowjetunion. Nach dem Sieg 1945 dominierte die Rote Armee jedoch weite Teile des Kontinents.

Kalter Krieg nach 1945
Gemäß der Doktrin wandte sich Großbritannien im Kalten Krieg gegen die sowjetische Hegemonie und schloss sich in Reaktion auf den von den Ostblockstaaten 1955 abgeschlossenen Warschauer Pakt der NATO an.

Jedoch hatte sich der außenpolitische Spielraum als Folge der beiden Weltkriege durch den Zerfall des British Empire erheblich verringert. Nach der Suezkrise 1956, die zeigte, dass die europäischen Großmächte Frankreich und Großbritannien nicht mehr alleine handeln konnten, folgte eine enge Koordination mit der US-amerikanischen Außenpolitik.

Heutige britische Außenpolitik
Großbritannien ist heute nur noch von befreundeten Staaten umgeben. Anstatt der Balance of Power ist heute die Idee einer Special Relationship (engl. für Besondere Beziehung) mit den USA das bestimmende Merkmal der Außenpolitik, das die Unabhängigkeit und Freiheit des Vereinigten Königreichs garantieren soll.

Die Politik Großbritanniens war zumeist zurückhaltend hinsichtlich einer weiteren europäischen Integration (→ EU-Skepsis). Einige Briten sehen in der EU ein Instrument Deutschlands oder Frankreichs, das die Unabhängigkeit Großbritanniens gefährdet. So war Großbritannien während seiner Mitgliedschaft in der Europäischen Union kein Mitglied der Eurozone. Auch steht Großbritannien einer stärkeren militärischen Integration der EU außerhalb der NATO ablehnend gegenüber. Im EU-Mitgliedschaftsreferendum 2016 entschied sich eine Mehrheit der Bevölkerung für den Austritt aus der EU, den "Brexit".

Siehe auch
 Mächtegleichgewicht

Literatur
 Winfried Baumgart, 2007: Handbuch der Geschichte der Internationalen Beziehungen. Band 6, Europäisches Konzert und nationale Bewegung. Internationale Beziehungen 1830 – 1878. 2. Auflage, Paderborn/München/Wien/Zürich, ISBN 978-3-506-73726-7.
 Heinz Duchhardt, 1997: Handbuch der Geschichte der Internationalen Beziehungen. Band 4, "Balance of Power" und Pentarchie. Internationale Beziehungen 1700–1785. Paderborn/München/Wien/Zürich, ISBN 978-3-506-73724-3.
 Michael Erbe, 2004: Handbuch der Geschichte der Internationalen Beziehungen. Band 5, Revolutionäre Erschütterung und erneutes Gleichgewicht. Internationale Beziehungen 1785–1830. Paderborn/München/Wien/Zürich, ISBN 978-3-506-73725-0.
 Evan Luard, 1992: The Balance of Power. The System of International Relations 1648 – 1815. New York, ISBN 0-312-06208-7.
 Konrad Repgen, 1988: Der Westfälische Friede und die Ursprünge des europäischen Gleichgewichts. In: Ders., Von der Reformation zur Gegenwart. Beiträge zu Grundfragen der neuzeitlichen Geschichte, hrsg. von Klaus Gotto/Hans Günter Hockerts, Paderborn/München/Wien/Zürich, Seite 53–66, ISBN 3-506-77207-4.
 Michael Sheehan, 1996: The Balance of Power. History and Theory. London/New York, ISBN 0-415-11931-6.
 Paul W. Schroeder, 1994: The Transformation of European Politics 1763 – 1848. [Reihe Oxford History of Modern Europe], Oxford, ISBN 0-19-822119-3.
 Arno Strohmeyer, 1994: Theorie der Interaktion. Das europäische Gleichgewicht der Kräfte in der Frühen Neuzeit. Wien/Köln/Weimar, ISBN 3-205-98216-9.
 Arno Strohmeyer, 2006: Gleichgewicht der Kräfte. In: Friedrich Jaeger (Hrsg.), Enzyklopädie der Neuzeit, Band 4, Friede – Gutsherrschaft, Stuttgart/Weimar, Seite 925–931, ISBN 978-3-476-01994-3.

Doktrin
Britische Geschichte
Politische Ideengeschichte (Frühe Neuzeit)
Macht

Balance of Power (Doktrin)


Kies ist ein Einschlagkrater im Südwesten der Mondvorderseite in der Ebene des Mare Nubium, nordöstlich des Kraters Mercator und südöstlich von König.
Der Krater ist von den Laven des Mare weitgehend überflutet, so dass nur noch ein Rest des Kraterringes sichtbar ist.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem deutschen Astronomen Johann Kies offiziell benannt.

Weblinks

 Kies auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Kies (Mondkrater)


An incubus (: incubi) is a demon in male form in folklore that seeks to have sexual intercourse with sleeping women; the corresponding spirit in female form is called a succubus. Parallels exist in many cultures.

In medieval Europe, union with an incubus was supposed by some to result in the birth of witches, demons, and deformed human offspring. Legendary magician Merlin was said to have been fathered by an incubus. Walter Stephens writes in his book Demon Lovers that some traditions hold that repeated sexual activity with an incubus or succubus may result in the deterioration of health, an impaired mental state, or even death.

Etymological, ancient, and religious descriptions
The Late Latin word incubus ("a nightmare induced by a demon") is derived from Latin incubō ("nightmare, what lies down on one whilst one sleeps") and further from incubāre ("to lie upon, to hatch"). One of the earliest evident mentions of a demon sharing qualities to an incubus comes from Mesopotamia on the Sumerian King List, circa 2400 BC, where the hero Gilgamesh's father is listed as Lilu. Lilu is described as "disturbing" and "seducing" women in their sleep, while Lilitu, a female demon, is described as appearing to men in erotic dreams. Two other corresponding demons appear as well: Ardat lili, who visits men by night and begets ghostly children from them, and Idlu lili, a male counterpart to Ardat lili who visits women by night and begets from them. Ardat lili is derived from ardatu, the word for "a woman of marriagable age", while idlu lili is derived from idlu, meaning a "grown man". These demons were originally storm demons. They eventually became regarded as night demons, potentially due to mistaken etymology.

The half-human offspring of such a union is sometimes referred to as a cambion. An incubus may pursue sexual relations with a woman to father a child, as in the legend of Merlin, which was the first popular account of demonic parentage in Western Christian literature.

In the Malleus Maleficarum, exorcism is presented as one of the five ways to overcome the attacks of incubi. The others are Confession, the Sign of the Cross or recital of the Hail Mary, moving the afflicted to another location, and by excommunication of the attacking entity, "which is perhaps the same as exorcism". In contrast, the Franciscan friar Ludovico Maria Sinistrari stated that incubi "do not obey exorcists, have no dread of exorcisms, show no reverence for holy things, at the approach of which they are not in the least overawed".

One scientific explanation for the incubus concept could fall under the scope of sleep paralysis, as well as hypnagogia, as it is common to experience auditory and visual hallucinations in both states. Typical examples include a feeling of being crushed or suffocated, electric "tingles" or "vibrations", imagined speech and other noises, the imagined presence of a visible or invisible entity, and sometimes intense emotions of fear or euphoria and orgasmic feelings. These often appear quite real and vivid, especially auditory hallucinations of music, which can be quite loud, indistinguishable from music being played in the same room. Humanoid and animal figures, often shadowy or blurry, are often present in hypnagogic hallucinations, more so than other hallucinogenic states.

The combination of sleep paralysis and hypnagogic hallucination could cause someone to believe that a "demon was holding them down". Nocturnal arousal etc. could be explained by creatures causing otherwise guilt-producing behavior. Add to this the common phenomena of nocturnal arousal and nocturnal emission, and all the elements required to believe in an incubus are present.

Additionally, some crimes of sexual assault were likely passed off as the actions of incubi. Some authors speculate that rapists may have attributed the rapes of sleeping men and women to demons to escape punishment. Robert Masello asserts that a friend or relative is at the top of the list in such cases,  and that the assault would be kept secret by the intervention of "spirits".

Regional variations
A number of variations on the incubus theme are seen around the world. The alp of Teutonic or German folklore is one of the better known. In Zanzibar, Popo Bawa primarily attacks men and generally behind closed doors. "The Trauco", according to the traditional mythology of the Chiloé Province of Chile, is a hideous deformed dwarf who lulls nubile young women and seduces them. The Trauco is said to be responsible for unwanted pregnancies, especially in unmarried women. Perhaps another variation of this conception is the "Tintín" in Ecuador, a dwarf who is fond of abundant-haired women and seduces them at night by playing the guitar outside their windows — a myth that researchers believe was created during the colonial period to explain pregnancies in women who never left their houses without a chaperone. In Hungary, a lidérc can be a Satanic lover that flies at night and appears as a fiery light (an ignis fatuus or will o' the wisp) or, in its more benign form as a featherless chicken.

In Brazil and the rainforests of the Amazon basin, the Amazon river dolphin (or boto) is believed to be a combination of siren and incubus that shape-shifts into a very charming and handsome man who seduces young women and takes them into the river. It is said to be responsible for disappearances and unwanted pregnancies.  According to legend, a boto always wears a hat to disguise the breathing hole at the top of its head while in human form, metamorphosing back into a dolphin during the day.

The Southern African incubus demon is the Tokolosh. Chaste women place their beds upon bricks to deter the rather short fellows from attaining their sleeping forms. They also share the hole in the head detail and water-dwelling habits of the boto.

In Swedish folklore, the mara or mare is a spirit or goblin that rides on the chests of humans while they sleep, giving them bad dreams (or "nightmares"). Belief in the mare goes back to the Norse Ynglinga saga from the 13th century, but the belief is probably even older. The mare was likely inspired by sleep paralysis.

In Assam, a northeastern province of India, it is mostly known as pori (Assamese: পৰী, meaning "angel") (pari in Hindi and etymological cousin of fairy). According to the mythology, Pori comes to a man at night in his dreams and seduces him. Gradually, the victim's health deteriorates, and in some cases, he develops suicidal tendencies.

In Turkish culture, the incubus is known as Karabasan. It is an evil being that descends upon some sleepers at night. These beings are thought to be spirits or jinns. It can be seen or heard in the nightmare and a heavy weight is felt on the chest. Yet, people cannot wake up from that state. Some of the causes are sleeping without adequately covering the body (especially women) and eating in bed.

In Ukrainian folklore, the "perelesnyk" is a significant figure  resembling an incubus and associated with meteors, lightning, and fire. This supernatural being was believed to transform into a fiery dragon or young man, entering homes through chimneys, doors, or windows to seduce women by taking on the appearance of deceased spouses or lovers. Considered both seductive and perilous, the perelesnyk gifted treasures at night that turned to worthless items by daybreak. Its touch could drain vitality and hasten death. Countermeasures included uttering "amen" or wearing a crucifix. The character's appearance in Ukrainian literature, such as Lesya Ukrainka's "The Forest Song", illustrates the cultural impact of this entity, showcasing its role in shaping perceptions of the supernatural and influencing creative works.

In the Xhosa, Pondo and Zulu cultures of South Africa, some variations of the impundulu resemble incubi as they are believed to appear as handsome men to seduce women and drink their blood.

See also

 Batibat
 Christian demonology
 Classification of demons
 Demonology
 Fiery serpents
 Gancanagh
 Krampus
 List of fictional demons
 List of theological demons
 Night terror
 Sexuality in Christian demonology

Notes

External links

Christian mythology
Medieval European legendary creatures
Demons in Christianity
Supernatural legends
Sleep in mythology and folklore
Devils

Incubus


Polis Radyosu, Türkiye Polis Teşkilatı'nın Medya-Halkla İlişkiler ve Protokol Daire Başkanlığı'na bağlı ve Türkiye genelinde ulusal yayın yapan bir radyo istasyonudur.

Emniyet personeli tarafından hazırlanan programlarla 5 Ekim 1952 yılında yayın hayatına başlayan Türkiye Polis Radyosu, TRT'den sonra Türkiye'de yayın yapan en eski radyo kanalıdır. İlk yıllarında merkezden desteklenen programlarla bölgesel yayın yapan bölge Polis Radyoları halinde iken, 2000 yılından itibaren uydu yayın sistemine geçilmiş ve Merkez Türkiye Polis Radyosu olarak yayına başlamıştır. 2019 yılından itibaren Ankara, İstanbul, İzmir ve Diyarbakır stüdyolarından yayınlar gerçekleşmektedir. 81 il, 15 ilçe ile ayrıca Ankara da yerel olarak Türk Sanat Müziği yayını yapan 94,4 Ankara Polis Radyosuyla birlikte; toplam 81 noktadan yayın yapmakta olup; www.polisradyosu.pol.tr internet adresinden, mobil uygulaması ve TÜRKSAT 4A uydusu üzerinden tüm dünyada yayın yapmaktadır.

Haber, Eğitim, Kültür, Sanat, Sağlık, Spor, Hukuk, Ekonomi, Teknoloji Magazin ve Eğlence türünden yaptığı programlarla kamu yararını ön planda tutan Türkiye Polis Radyosu; Emniyet Teşkilatının yayın organı olmasından hareketle halkı suç ve türlerine karşı bilgilendirmekte; Polis-Halkla ilişkilerin geliştirilmesine katkı sağlayıp, önleyici polislik anlayışı çerçevesinde yayınlarını gerçekleştirmektedir. 68 yıllık geçmişiyle bir marka haline gelen Türkiye Polis Radyosu; nitelikli çalışanları ve güçlü alt yapısı ile kalite çıtasını giderek yükseltmekte ve tarafsız yayıncılık anlayışıyla kendine ilke edinerek, radyo severlerin tercihleri arasında önemli bir yer almaktadır.

Türkiye Polis Radyosu'nda hiçbir ayrım gözetilmeksizin müziğin her türüne yer verilerek; birçok sanatçının eserlerini sevenlerine duyurabilmesini sağlamıştır. Her kesimi kucaklayan yayıncılık anlayışıyla Türkiye'nin en çok dinlenen radyo istasyonu olmayı başaran Türkiye Polis Radyosu; liderliğini günümüzde de sürdürerek, birçok radyonun örnek aldığı köklü bir kurum haline gelmiştir.

Türkiye'nin reklam almayan radyosu olan Türkiye Polis Radyosu, dinleyicilerine kaliteli ve kesintisiz müzik zevkini yaşatmakla birlikte; sosyal sorumluluk anlayışı çerçevesinde yapmış olduğu yayınlar ve Türkçenin kullanıma verdiği önemle, değerlerimize sahip çıkmaktadır.

Programlar

İpek Açarla Can Cana
Yusuf Güneyle Unutulmayanlar
Didemle Kahve Molası
Esra Elönü ile Açık Büfe
 Pazar Neşesi
Bir Dünya Müzik
Ritmix
Şarkı Arası
Uçan Balon
5'te 5
Pazar Baskısı
Zaman Makinesi
Beş Çayı
Teknoloji Dünyası
Top 20
Mavi Duvar
Günler Geçerken
7 Sanat
İskemle
Gönül Bağı
İstasyon

Nerede Kalmıştık
Biz Bize Akustik
Maksat Muhabbet
Dünya Varmış
Sen Söyle
Neşeli Günler
Kordon Sefası
Radyo Aşkına
Köprüden Önce Son Çıkış
Türkiye Polis Radyosu Ana Haber
Refik Sarıöz ile Deşarj

Ödüller
 1996 Cengiz Polatkan ödülü
 2002 Radyo TV ve Gazeteciler Derneği ödülü
 2002 Çevre Bakanlığı ödülü
 2002 Tema Vakfı ödülü
 2003 Trafik Vakfı ödülü
 2003 Gaziler Vakfı ödülü
 2004 Radyonun Yıldızları
 2007 Karaman Türk Dili Ödülleri
 2007 RTÜK Güzel ve Doğru Türkçe Kullanımı Ödülü
 2019 2.Ulaşımda Aklın Yolu Ödülleri
 2020 Radyo ve Gazeteciler Derneği Yılın Radyo Medya Oskarı

Dış bağlantılar

 Resmi Facebook sayfası
 Resmi İnstagram sayfası
 Resmi Twitter sayfası
 Resmi  TikTok  sayfası
 Resmi  YouTube sayfası

Türkiye radyo kanalları
Türkiye'de polis

Polis Radyosu


ඔක්තෝබර් 8 යනු ග්‍රෙගරි දින දසුන අනුව වසරේ 281 වන දිනය යි. (අධික අවුරුද්දක් නම් 282 වන දිනය වේ.) වසර අවසන්වීමට තව දින 84ක් ඇත.

ඔක්තෝබර්

ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ දින

ඔක්තෝබර් 8


La Alondra del Kordofán (Mirafra cordofanica) es una especie de ave de la familia Alaudidae.

Esta ave levanta vuelo del suelo casi en la vertical, batiendo las alas ruidosamente, con un sonido que se asemeja al  de las castañuelas.

Puede ser encontrada en los siguientes países: Burkina Faso, Chad, Mali, Mauritania, Níger, Senegal y Sudán.

Sus habitats naturales son: bosquejal árido tropical o subtropical y campos de gramíneas subtropicales o tropicales secos de baja altitud.

Referencias
 (en inglés)

Enlaces externos
Nombre de las aves del mundo recomendados por la sociedad Española de Ornitología. Ardeola 51(2), 2004, 491-499, pág 497.

Mirafra

Mirafra cordofanica


Jón Daði Böðvarsson (født 25. maj 1992 i Selfoss, Island), er en islandsk fodboldspiller (højre kant/angriber). Han spiller for det engelske Championship-hold Reading, som han har været tilknyttet siden 2017.

Klubkarriere
Böðvarsson startede sin karriere i hjemlandet, men rejste i 2013 til Norge, hvor han skrev kontrakt med Viking Stavanger. Her spillede han de følgende tre sæsoner 81 Tippeliga-kampe, inden han skiftede til FC Kaiserslautern i Tyskland.

Opholdet i Kaiserslautern blev kun kortvarigt for Böðvarsson, der efter kun et halvt år i klubben blev solgt til Wolverhampton Wanderers i England. Her spillede han et enkelt år, før han i sommeren 2017 blev solgt til ligarivalerne Reading.

Landshold
Böðvarsson har (pr. maj 2018) spillet 36 kampe og scoret to mål for Islands landshold. Han debuterede for holdet 14. november 2012 i en venskabskamp mod Andorra. Han var en del af den islandske trup, der nåede kvartfinalen ved EM 2016 i Frankrig, og blev også udtaget til VM 2018 i Rusland.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Island
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 2016
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018
Fodboldspillere fra 1. FC Kaiserslautern
Fodboldspillere fra Viking FK
Fodboldspillere fra Wolverhampton Wanderers F.C.
Fodboldspillere fra Reading F.C.
Personer fra Selfoss

Jón Daði Böðvarsson


බංග්ලාදේශයෙහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පළමුවෙන් හඳුන්වාදුන්නේ 1700 සිට 1947 දක්වා බ්‍රිතාන්‍යය විසින් දකුණු ආසියාව පාලනය කරන විට වන අතර, උපමහාද්වීපයෙහි පළමුවන බ්‍රිතාන්‍ය යටත්විජිත අතරින් බංග්ලාදේශය එකක් විය. එකල බ්‍රිතාන්‍යයෙහි ක්‍රියාත්මක වෙමින් පැවති වෙස්ට්මිනිස්ටර් මාදිළියෙහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය එවිට බංග්ලාදේශයට හඳුන්වා දෙන ලදි. 1971 දෙසැම්බර් 16 දිනදී පාකිස්තානය වෙතින් බංග්ලාදේශය නිදහස ලබා ගත් විට, බංග්ලාදේශය විසින් එහි දේශපාලන ක්‍රමයට පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය හඳුන්වා දෙන ලදි; කෙසේවෙතත්, 1975 වසරෙහිදී ඇතිවූ හමුදා කුමන්ත්‍රණයක් විසින් මෙම ක්‍රියාවලිය නවත්වන ලදි.

බංග්ලාදේශයෙහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය


غيوفراي تويس ( في بوردو)  لاعب كرة قدم فرنسي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى بروكسل البلجيكي منذ 2008 في خط الدفاع .

لعب تويس في أندية بوردو (1993-1997) ميتز (1997-2003) نانسي (2003-2004) لوفيرواز (2004-2005) موسكرون (2005-2008) .

مراجع

وصلات خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون مغتربون
مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون فرنسيون مغتربون في بلجيكا
رياضيون من بوردو
لاعبو الدوري البلجيكي الممتاز
لاعبو الدوري البلجيكي للمحترفين
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو بوردو
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون أولمبيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1996
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم من بوردو
لاعبو موسكرون بيروفيلز
لاعبو ميتز
لاعبو نادي لوفيرواز
لاعبو نانسي
مواليد 1973
مواليد في بوردو

غيوفراي تويس


අත්ට්‍රැක්ටරය, රෝද දෙකේ ට්‍රැක්ටරය එසේත් නැත්නම් ලෑන්ඩ්මාස්ටරය () යනු කෘෂිකාර්මික කටයුතු වලදී භාවිතා වන උපකරණයකි.

ආශ්‍රිත
 රේ විජේවර්ධන

ට්‍රැක්ටර්
කෘෂි යන්ත්‍රෝපකරණ

අත්ට්‍රැක්ටරය


Akatlar Kültür Merkezi, İstanbul'un Etiler/Akatlar semtinde bulunan ve Beşiktaş Belediyesi'ne ait tiyatro ve sergi salonlarına sahip kültür merkezidir.

Merkezde 346 koltuklu bir gösteri salonu (Melih Cevdet Anday Sahnesi), 550 m²'lik bir sergi salonu, kokteyl salonu, dans salonu ve eğitim odaları bulunmaktadır. 1997 yılı sonunda Beltaş A.Ş. tarafından 10 yıllığına işletmesi alınan merkezin yönetimi 2007 yılı başında tekrar Beşiktaş Belediyesi'ne geçti.

Semaver Kumpanya, Tiyatro Alkış, Tiyatrokare ve Talimhane Tiyatrosu Akatlar Kültür'de oyunlarını sergilemiş tiyatro topluluklarından bazılarıdır. Merkezde, Beşiktaş Belediyesi "Ustalara Saygı" etkinlikleri kapsamında Haldun Taner, Suna Pekuysal ve Ergun Köknar, Münir Özkul, Orhan Kemal gibi sanatçılar için anma geceleri düzenlendi.

Notlar

Beşiktaş'taki yapılar
İstanbul'daki kültür merkezleri
İstanbul ilindeki tiyatrolar
İstanbul'daki tiyatro sahneleri
Akat, Beşiktaş

Akatlar Kültür Merkezi


Jenson Alexander Lyons Button (d.19 Ocak 1980; Frome, Somerset, İngiltere) İngiliz Formula 1 pilotu.

2000 sezonunda Williams takımı ile Formula 1'e adım atan Button, ilk zaferini start aldığı 113. yarışta, 6 Ağustos 2006 tarihinde Hungaroring pistinde koşulan yağmur altındaki Macaristan Grand Prix'inde elde etmiştir. 2009 sezonunda Avustralya Grand Prix, Malezya Grand Prix, Bahreyn Grand Prix, İspanya Grand Prix, Monako Grand Prix ve Türkiye Grand Prix'ini kazanarak; "ilk 7 yarışın 6'sını kazanma" başarısını gösteren üç pilottan biri oldu. Bu başarıyı daha önce Jim Clark bir kez (1965 sezonu), Michael Schumacher de iki kez (1994 ve 2004 sezonları) gerçekleştirmişti.

Jenson Button, 2009 Formula 1 Dünya Şampiyonudur. 169 Grand Prix sonrasında kazandığı şampiyonluk, tüm zamanların en geç kazanılmış ikinci şampiyonluğu oldu. Bu konuda rekor, 1992 Macaristan Grand Prix ertesinde yarıştığı 176 Grand Prix'den sonra şampiyonluğu elde eden bir başka İngiliz pilot Nigel Mansell'e ait.

19 Kasım 2009'da "Şampiyonluk Yılım" adındaki kitabı piyasaya çıktı. Doğum yeri Frome'da bir caddenin adı "Jenson Avenue", Frome nehri üzerindeki köprünün adı "Jenson Button Köprüsü" olarak değiştirildi.

İlk Yılları ve Özel Hayatı

Jenson Button, İngiltere'nin Somerset bölgesinin Frome kentinde doğdu. Selwood Ortaokulu ve Frome Koleji'nde eğitim hayatını sürdürdü. Simone Lyones ve eski Rallikrosçu John Button'ın tek erkek çocuğudur. John Button, 1970'lerde kullandığı Jensen marka arabadan etkilenerek oğlunun ismine Jenson koymuştur. Oğlunun tüm yarışlarına gelir. Eski bir rallici ve hareketli mizacı nedeniyle Formula 1 camiasının en tanınan simalarındandır. Jenson, 2003 senesinde F1 Racing dergisindeki röportajında "onunla baba oğuldan ziyade kanka gibiyiz" diyerek, babasıyla arasının ne kadar iyi olduğunu açıklamıştır.

Annesi ve babası boşanan Button'ın, Tania Katrina (d.1967), Samantha Chantal (d.1970) ve Natasha Michelle (d.1973) isimli üç ablası vardır.

Jenson Button İngiliz pop müzik şarkıcısı ve aktris Louise Griffiths ile 2 sene nişanlı kaldı. Nisan 2005'te, düğünlerine üç ay kala ilişkilerini bitirdiklerini açıkladılar. Şu anda Jessica Michibata ile birlikte. Birçok Formula 1 pilotu gibi, Button da, Monako'da yaşamakta. Ayrıca İngiltere ve Bahreyn'de de ikamet ediyor. Hobileri; dağ bisikleti ve sörf. 1956 model Volkswagen Campervan ve bir Honda S600'ü bulunmakta.

Yarış Kariyeri

Karting

Button'ın yarış dünyasına girişi, 8.yaşgününde babasının aldığı hediye karting arabasıyla başladı. 11 yaşındayken, 1991 Britanya Cadet Karting Şampiyonası'ndaki 34 yarışın tamamını kazanarak müthiş bir başlangıç yapan Button'un bu başarısını, 3 Britanya Açık Karting Şampiyonluğu takip etti. Button1997 yılında Avrupa Süper A Şampiyonası'nı kazanan en genç pilot ve Ayrton Senna Hatıra Kupası'nı kazanma başarılarını gösterdi, ertesinde açık araba kariyerine başladı.

Formula Ford

1998 yılında, 18 yaşındayken adım attığı Avrupa Formula Ford Şampiyonası'nı 9 yarış birinciliği ile kazanmayı başardı. Ayrıca aynı sene içinde Brands Hatch pistindeki Formula Ford Festivali'nde daha sonra Indianapolis 500 yarışını kazanacak olan Dan Wheldon'ı geçmeyi başardı. Yılın sonuna gelindiğinde, BRDC (Britanya Yarış Pilotları Derneği) Genç Pilot Ödülü'nü kazandı. Bu ödül aynı zamanda, 1999 yılı sonu için, ona McLaren ile bir test sürüşü yapma şansını da getirdi.

Formula 3

Button 1999 yılında Promatecme takımı ile, Formula 1'in bir alt kategorisi olan (o zamanki adıyla) Formula 3'te yarıştı. Thruxton, Pembrey ve Silverstone pistlerindeki yarışları kazanarak sezonu en iyi sırada bitiren çaylak pilot oldu. Şampiyonayı Marc Haynes ve Luciano Burti'nin ardından üçüncü sırada bitirmeyi başardı.

Formula 1

1999 yılının sonunda Silverstone'da McLaren ve daha sonra Prost takımı için test seanslarına katıldı. Bu sırada Williams takımında bekleneni veremeyen Alex Zanardi, takım sahibi Frank Williams tarafından kovulunca, bu takımda bir boş koltuk oldu. Bruno Junqueira ile Jenson Button arasında kalan Frank Williams, tercihini Button'dan yana kullandı ve Williams takımı 2000 yılında Ralf Schumacher-Jenson Button ikilisiyle yarışacağını açıkladı.

2000: Williams-BMW

Kariyerinin ve sezonun 2. yarışı olan Brezilya Grand Prix'inde, 20 yaş 67 günlükken 6. sırayı alarak 1 puan aldı ve "bir Formula 1 yarışında puan alan en genç pilot" rekorunu kırdı. Sezon boyunca dikkatleri üzerine çekmeyi başaran Button, Spa pistinde koşulan Belçika Grand Prix'ini yarışta sıralamada 3., yarışta da 4. olarak sezonun en iyi başarısını gösterdi. Buna rağmen sezon boyunca birçok kez çaylak hatası da yaptı, özellikle Monza pistindeki İtalya Grand Prix'inde Güvenlik Aracı periyodunda kaza yaparak yarış dışında kalması, hanesine eksi puan olarak yazıldı.

Sezonu 12 puanla 8.sırada bitirdi. Takım bir sonraki sezon için Juan Pablo Montoya ile anlaşırken, Button da Benetton Formula takımına kiralandı.

2001: Benetton

Giancarlo Fisichella ile takım arkadaşı olan Button, kayıp bir sezon geçirdi. Araç, tüm sezon boyunca olan bir türlü hızlı olamadı. Tek başarı, Almanya Grand Prix'inde elde edilen 5. lik oldu.

Sezonu 2 puanla 17.sırada tamamladı.

2002: Renault

Benetton Formula takımını satın alan Renault, uzun bir sürenin ardından Formula 1'e geri döndü. Takım arkadaşı Jarno Trulli'ye sıralama turlarında düzenli olarak geçilen Button, yarışta daha iyi performanslar sergiledi. Malezya Grand Prix'inde Michael Schumacher'i geçişi oldukça fantastikti, ancak araç süspansiyon arızası verince kariyerinin ilk podyumunu kaçırarak 4. oldu. Bir diğer 4.lüğü Brezilya Grand Prix'inde elde etti.

Sezonu 14 puanla 7. sırada bitirdi. Şampiyonayı takım arkadaşı Jarno Trulli'nin önünde bitirmesine rağmen, takımın sahibi Flavio Briatore, takımın test pilotu Fernando Alonso ile yerini değiştirdi ve Button bir sonraki sezon için BAR takımı ile anlaştı.

2003-2005: BAR-Honda

2003

1997 Formula 1 Dünya Şampiyonu Jacques Villeneuve ile takım arkadaşı olan Button, iyi performanslar sergilemeye devam etti. Sezonun en iyi derecesi Avusturya Grand Prix'indeki 4.lüktü. Monako Grand Prix'i cumartesi anteman turlarında çok ciddi kaza geçiren Button, o yarışı kaçırdı. Birleşik Devletler Grand Prix'ine kariyerinde ilk defa liderlik etti.

Sezonu 17 puanla 9.sırada bitirdi.

2004

Takım 2004 yılı için oldukça büyük bir atılım gerçekleştirdi ve Formula 1 Markalar Şampiyonası'nı Ferrari'nin ardından ikinci sırada bitirdi. Button, kariyerinin ilk podyum finişini Malezya Grand Prix'inde elde ettiği 3.lükle gerçekleştirdi. Bunu, sezon boyunca 9 podyum finişi takip etti.

San Marino Grand Prix'inde kariyerinin ilk pol pozisyonunu elde eden Button, yarışı 2. sırada bitirdi.

Sezonu 85 puanla 3. sırada tamamladı.

2005

5 Ağustos 2004 tarihinde Williams takımıyla anlaşma imzalayan Button'ı oldukça sancılı bir dönem bekliyordu. BAR takımı patronu David Richards ile Williams takımı sahibi Frank Williams arasında bazı itilaflar ortaya çıktı ve konu Sözleşme Anlaşmazlık Kurulu'na gitti. 16 Ekim 2004'te Jenson Button'ın BAR takımı ile yarışmaya devam etmesi kararı verildi.

San Marino Grand Prix'inde illegal yakıt sistemi nedeniyle diskalifiye edilen takım, daha sonra toparlanma sürecine girdi. Kanada Grand Prix'inde kariyerinin 2. pol pozisyonunu kazanan Button, 46. turda 3. sırada iken kaza yaparak yarışdışı kaldı. Bir sonraki yarış Birleşik Devletler Grand Prix'ini Michelin lastiği kullanan takımların çekilmesi nedeniyle kaçıran Button, kendi evi Silverstone'da pol pozisyonunu kazandı, ancak yarışı 5. bitirebildi.

Bu sırada Frank Williams'ın itirazları devam etmekteydi. Button, haklı bulunan Williams takımına 30 milyon dolar civarında bir meblağ tazminat ödemeye mahkûm edildi.

Sezonu 37 puanla 9.sırada tamamladı.

2006-2008: Honda

2006

Bu seneye kadar BAR takımı için motor tedarikçisi olan Honda, takımı satın aldı. Ferrari'den ayrılan Rubens Barrichello ile takım arkadaşı olan Button, sezonun ilk yarısında pek bir varlık gösteremezken, sezonun ikinci yarısı ile beraber müthiş bir çıkış yakaladı. Kariyerinin ilk galibiyetini, Formula 1 kariyerinin 113. yarışında, 12. sırada start aldığı değişken hava koşullarının etkisindeki Macaristan Grand Prix'inde kazanan Button, bir sonraki yarış olan Türkiye Grand Prix'inde de 4. oldu. İtalya Grand Prix, Çin Grand Prix ve Japonya Grand Prix'lerini de 4. ve 5. sıralarda bitiren Button, sezonun son 7 yarışı baz alındığında, bu yarışlardan 40 puan toplamayı başardı.

Sezonu da, 56 puanla 6. sırada tamamladı.

2007

Honda, bu sene içinde aracını geliştiremedi. Aerodinamik paketin "tam bir felaket" olduğunu belirten Button, sezon boyunca pek bir varlık gösteremedi. İngiltere Grand Prix'inin ertesinde 2008 aracına odaklandıklarını açıkladı.

Sezonu 6 puanla 15. sırada bitirdi.

2008

Büyük umutlarla beklenen 2008 sezonu, BAR zamanları da dahil olmak üzere, takımın en kötü performansını gösterdiği sezon oldu. Sezonun daha 4. yarışında 2008 aracını geliştirmeyi bırakan Honda, kaynaklarının neredeyse tamamını 2009 aracının tasarımına ayırdı.

Sadece 3 puan alabilen Button, sezonu 18. sırada tamamladı.

Honda takımı, küresel ekonomik kriz nedeniyle takımı satışa çıkardı.

2009: Brawn GP

Formula 1'den çekilen Honda'nın adının, 5 Mart 2009'da Brawn GP olarak değiştirildiği açıklandı. Takım hemen Barselona'da yapılan testlere katıldı, Button burada seansların en hızlı tur zamanlarını elde etti. Herkes, takımın sponsor bulabilmek için boş depolarla tur attıklarını sanırken, Brawn GP ve Button'ın çok ciddi olduğu, sezonun ilk yarışı Avustralya Grand Prix'inde ortaya çıktı. Sıralama turlarında pol pozisyonunu elde eden Button, yarışı kazanmayı başardı. Button aynı başarıyı bir sonraki yarış olan Malezya Grand Prix'inde de gösterdi. 3. yarış olan yağmurlu Çin Grand Prix'ini 3. sırada tamamlayan Button, 4. yarış Bahreyn Grand Prix'ini de kazanarak sezona çok güçlü bir başlangıç yaptı.

"Avrupa sezonu" tabir edilen kısmın ilk iki yarışı olan İspanya Grand Prix ve Monako Grand Prix'inde de pol pozisyonunda başlayan Button, yarışları oldukça rahat kazandı. Sezonun 7. yarışı Türkiye Grand Prix'ine 2. sırada başlayan Button, pol pozisyonundan kalkan Sebastian Vettel'i ilk turda geçti ve yarışın sonuna kadar rahat bir sürüş sergileyerek yarışı kazanmayı başardı. Bu sonuçla birlikte, 2009 sezonunun ilk 7 yarışın 6'sını kazanarak,"bir sezona en iyi başlama" başarısını gösteren tarihteki 3. pilot oldu.

İngiltere Grand Prix'ine de galibiyet parolası ile başlayan Button, yarış hafta sonu boyunca aracından ve lastiklerinden istediği verimi alamadı. Antrenmanlarda gerilerde kalan Button, sıralama turlarında üçüncü bölüme kalabildi ancak yarışa 6. sırada başlama hakkını elde edebildi. Yarışta 9. sıraya kadar düşse de son pitstopunu geç yapmasının da verdiği avantajla 6.sırada yarışı bitirmeyi başardı.

Almanya Grand Prix'sine 3. sıradan başlayan Button kötü bir start alarak 7. sıraya kadar düştü, daha sonra 3 pit-stop stratejisiyle yükselerek yarışı 5. sırada bitirdi. Macaristan Grand Prix'inde bu seneki en kötü grid pozisyonu olan 8. sıradan kalkan Button, yarışta da pek bir varlık gösteremedi ve 7. sırada yarışı tamamladı. İspanya'nın Valencia kentindeki cadde pistinde koşulan Avrupa Grand Prix'ine 5. sırada başlamasına rağmen sönük bir performansla yarışı 7. sırada tamamlayarak puan alma geleneğini sürdürdü. Bu yarışı takım arkadaşı Rubens Barrichello kazandı. Bir sonraki yarış olan Belçika Grand Prix'i hafta sonunda deyim yerindeyse kabusu yaşayan Button, sıralamalarda ilk kez üçüncü bölüme kalamadı ve 14. sırada kaldı. Yarışta nispeten iyi bir start almasına rağmen ilk tur içinde meydana gelen kazaya karışarak yarış dışı kaldı.

5 yarış boyunca gösterdiği bu kötü performans sırasında şampiyonada kendini takip eden pilotların da almış olduğu zayıf sonuçlar, sezonun ilk bölümünde yarattığı fark ile son yarışlara hatırı sayılır bir farkla pilotlar şampiyonasına liderlik etmeyi başardı.

Avrupa sezonunun son yarışı olan İtalya Grand Prix'ine 6. sırada başlayan Button, işleyen strateji ile yarışı 2. sırada tamamlayarak uzun bir süre sonra podyumla tanıştı. Rubens Barrichello'nun yarışı kazanmasıyla da, iki takım arkadaşı pilotlar şampiyonası mücadelesinde baş başa kaldı.

Singapur Grand Prix'ini takım arkadaşı Barrichello'nun hemen önünde 5. sırada bitiren Button, Japonya Grand Prix'inde bir sıra gerisinde 8. sırada yarışı tamamlayarak istikrarlı bir şekilde puan almayı sürdürdü. Bu iki yarışta Vettel 15 puan toplayınca Brezilya Grand Prix'ine gelindiğinde matematiksel olarak bu üç pilot arasında devam ediyordu.

Brezilya Grand Prix'ine pol pozisyonunda başlayan Barrichello yarışı ancak 8. sırada bitirebilirken, 15. başlayan Vettel 4., 14. başlayan Button ise 5. sırada bitirdi. Böylece Button sezonun son yarışına girilirken şampiyonluğunu ilan etti.

Sezonun son yarışı Abu Dabi Grand Prix'ini 3. sırada bitiren Button, toplamda 95 puan, 6 birincilik, 7 pol pozisyonu ile 2009 Formula 1 Dünya Şampiyonu oldu.

2010: McLaren Mercedes

Şampiyonluğu kazanmasının üzerinden çok geçmeden, 18 Kasım 2009'da, McLaren takımı ile 3 sezon için toplam 18 milyon sterlin (40 milyon lira) değerinde sözleşme imzaladı. 1988'de McLaren-Honda takımında yarışan Ayrton Senna - Alain Prost ikilisinden beri ilk kez iki şampiyon pilot; 1967'de Lotus takımında yarışan Jim Clark - Graham Hill ikilisinden beri ilk kez iki Britanyalı şampiyon pilot; ve tarihte ilk kez arka arkaya, 2008 ve 2009 şampiyonları Lewis Hamilton ve Jenson Button, 2010 senesinde bir takımda yarışıyorlar.

Sezonun ilk yarışı Bahreyn Grand Prix'sini 7. sırada tamamlayan Button, ikinci yarış Avustralya Grand Prix'sinde harika bir strateji belirleyerek yağmurlu havada başlayan yarışta ilk olarak kuru zemin lastiğine geçen pilot oldu ve 51 tur boyunca bu lastiklerle yarışarak yarışı kazandı. Üçüncü yarış Malezya Grand Prix'sine 17. sıradan başlayarak 8. oldu ve puan almayı başardı. Dördüncü yarış Çin Grand Prix'inde kuru zemin lastiği ile 5. sırada başlayan Button, yağan hafif yağmura rağmen pit stop yapmadı ve kuru zemin lastiğinde kalarak önce 2. sıraya, daha sonra da ilk sıraya yükselerek yarışı kazandı.daha sonraki yarış İspanyada 5. olabilen Button Monaco GP'sinde yarış dışı kalarak 2 yarışta 10 puan alırken,Mark Webber'in iki yarışı da kazanması şampiyona liderliğini ona kaybettirdi.Bu yarıştan sonra Türkiye GP'sinde Vettel ve Webber liderlik mücadelesi verirken kaza yapmışlar Hamilton 1. Button 2. olmuş ve duble yapmışlardı ama takım Hamilton'a yakıt tasarrufu yap dediğinde Hamilton yakıt tasarrufu yaparsam Button beni geçecekmi sorusuna hayır Lewis,hayır cevabı verilmiştir.Bu sırada Button,Hamilton'u geçmiştirki bir dahaki virajda yerini geri vermiştir.Bu da akıllara takım emrini getirmiştir.Daha sonraki yarışlar Kanada ve Avrupa'da 2. lik ve 3. lük alan Button kendi evi İngiltere'de 4. Almanya'da 5. olup Macaristan'da berbat bir yarış sergileyip 8. olmuştur. Button 2010 sezonunda şampiyonluk mücadelesinde gösterilen 5 pilottan bir tanesi olup sezonu 5. sırada bitirmiştir.

İstatistikler

Kariyer Görünümü

Formula 1 Sonuçları
(koyu pol pozisyonunu, italik en hızlı turu gösterir. YD: Yarış Dışı, DİS: Diskalifiye)

 Yarışın %75'inden azı tamamlanabildiği için, pilotlara yarım puan verilmiştir.

 Yarışın %90'ını tamamlamıştır

*

Genel Görünüm (2010 Çin GP ertesinde)

Yaşayan insanlar
1980 doğumlular
Somerset doğumlular
İngiliz Formula 1 pilotları
Williams pilotları
BMW kişileri
Formula Renault pilotları
Benetton pilotları
Honda Racing Corporation yarışçıları
Mercedes pilotları
McLaren pilotları
Formula 1 Dünya Sürücüler Şampiyonları
Monako'daki İngiliz gurbetçiler
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki İngiliz gurbetçiler

Jenson Button


An Oxystophyllum oligadenium in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Schltr., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mark Alwin Clements. An Oxystophyllum oligadenium in nahilalakip ha genus nga Oxystophyllum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Sulawesi. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oxystophyllum

Oxystophyllum oligadenium


Harry Potter ve Felsefe Taşı (), J. K. Rowling tarafından yazılmış olan ve genç büyücü karakter Harry Potter'ın takdim edildiği "Harry Potter" serisindeki ilk romandır. Özgün kitabı ilk kez 30 Haziran 1997'de Londra merkezli Bloomsbury Yayınları tarafından basılmıştır ve aynı adla çekilen filmi, uzun konulu film havasında yapılmıştır. Roman, Nestlé Smarties Hikâye Ödülü ve saygın Britanya Kitap Ödülü de dahil olmak üzere birçok ödüle layık görülmüştür. Kitap, 2001 boyunca toplam 5 milyon kopya satmıştır. Dünyanın en çok satan ve okunan kitaplarından biridir.

Türkiye'de ise ilk kez Kasım 1999 tarihinde Dost Kitabevi Yayınları'ndan Mustafa Bayındır'ın çevirisiyle çıkmış ve daha sonra 1 Nisan 2001 tarihinde Yapı Kredi Yayınları tarafından Ülkü Tamer'in çevirisiyle basılmıştır.

Özet
Küçük yaşta ailesini kaybeden Harry Potter, annesi (Lilly Potter) ve babasının (James Potter) da mezun olduğu Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu müdürü Albus Dumbledore tarafından kapılarına bırakıldığı günden beri teyzesi, eniştesi ve kuzeni Dudley ile birlikte büyünün gerçek olduğundan dahi habersiz bir şekilde yaşamaktadır. Eniştesi (Vernon Dursley), teyzesi (Petunia Dursley) ve kuzeni (Dudley Dursley) Harry'e çok kötü davranmaktadırlar ve Harry'i merdiven boşluğunun altındaki bir odada yaşatırlar. Çok mutsuz bir çocukluk geçiren Harry'nin 11. doğum günü yaklaşmaktadır.

Bir gün Harry'ye Hogwarts'dan bir kabul mektubu gelir. Fakat büyücüleri birer ucube ve utanç kaynağı olarak gören eniştesi ve teyzesi, Harry'nin mektubu okumasına izin vermez. Fakat mektupların ardı arkası kesilmez, hatta giderek artan sayıda mektuplar gelmeye başlar. Bir gün evin şöminesinden mektup yağmaya başlar.

Mektup yağmurlarından sonra eniştesi, evdekileri de alarak evden ayrılırlar ve çok uzak bir yere giderler. Denizin ortasındaki bir kayalıkta, küçük bir kulübede yaşamaya başlarlar. Bir akşam kulübeye Hagrid adında bir yarı dev gelir. Hagrid, Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu'nun anahtar sorumlusu ve bekçisidir. Hagrid Harry`in doğum günüsü olduğunu biliyordur.Ve doğum günü pastası getirir. Lakin yaramaz Dudley pastayı yerken Hagrid onu görür ve Dudleye bir donuz kuyruğu ekler. Hagrid, Harry'nin mektupları okuyamadığını öğrenir ve Harry'e her şeyi anlatır. Anne ve babası, sanılanın aksine trafik kazasında ölmemişlerdir; onlar büyücüdürler ve karanlık bir büyücü olan Lord Voldemort tarafından öldürülmüşlerdir. Harry de bir büyücü adayıdır. Kendisi bilmese de, daha 1 yaşındayken o güne kadarki en büyük kara büyücü Lord Voldemort'u yenmiştir.Bu zaman Harry`inin alnında şimşek şekilli bir yara izi oluşur. Voldemort, o günden beri güçlerini kaybetmiştir.

Harry, bugüne kadar tüm gerçekleri kendisinden saklayan teyzesi ve eniştesine çok kızar. Hogwarts Büyücülük Okulu'na gitmeye karar verir. Okul öncesi alışverişi için Hagrid ile birlikte "Çatlak Kazan" adlı bir bardan "Diagon Yolu"na gider. Burada önce büyücü bankası Gringotts'a girerler. Annesi ve babası, ölmeden önce Harry'ye bir servet bırakmıştır. Ardından bir asa, büyücülük kitapları, parşömen, mürekkep, okul cüppesi  gibi okulda ihtiyacı olacak şeyleri alırlar. Hagrid, Harry'ye doğum günü hediyesi olarak kar beyazı renginde bir baykuş (Hedwig) alır.
Harry, okulun başladığı 1 Eylül günü Londra King's Cross Tren İstasyonu'na gider. Okula gidecek Hogwarts Ekspresi'nin bulunduğu 9-3/4 peronundan trene biner. Harry trende, tıpkı kendisi gibi Hogwarts'a giden Ron Weasley ve Hermione Granger adında iki arkadaş edinir.Hogwarts'ta okula yeni başlayan çocukların kalacakları binalar ve sınıflar, büyülü ve eski püskü bir şapka olan Seçmen Şapka'nın seçimiyle belirlenir. Okulda dört bina ve dört sınıf vardır: Gryffindor, Hufflepuff, Ravenclaw ve Slytherin. Slytherin'den genellikle yoldan sapmış büyücüler çıkmaktadır. Harry'nin okul süresince hep rakibi olacak Draco Malfoy, Slytherin'ne seçilir. Harry, Ron ve Hermione ise aynı binaya, Gryffindor'a seçilirler.

Artık dersler başlamıştır. Harry ve arkadaşları değişik alanlarda büyücülük dersleri alırlar. Artık çok farklı maceralar onları beklemektedir. Harry, hem Draco Malfoy'un arkadaşlık teklifini reddettiği için, hem de Muggle'larla (anne-babası büyücü olmayan büyücü) arkadaşlık kurduğu için daha ilk seneden "Malfoy" ailesinin düşmanı olmuştur.

Bir gün Harry ve arkadaşları okulda girilmesi yasak olan üçüncü koridora giderler. Burada üç başlı bir köpeğin, yani Fluffy'nin koruduğu, Kelid Aynası'nın içinde "Felsefe Taşı" bulunmaktadır. Felsefe Taşı, sahip olduğu kişiye ölümsüzlük ve üstün güçler vermektedir. Harry'nin anne ve babasını öldüren kötü büyücü Lord Voldemort da Felsefe Taşı'nın peşindedir. Harry, Ron ve Hermione, Hogwarts'ta görevli Profesör Severus Snape'in Lord Voldemort'a yardım ettiğinden şüphelenir. Ama aslında Snape, Felsefe Taşı'nı korumaya çalışmaktadır.

Gerçekte Voldemort'a yardım eden kişi Profesör Quirinus Quirell'dır. Harry taşı bulur ve Voldemort ile ilk mücadelesini yaşar. Fakat Harry'nin hâlâ üstünde olan koruma büyüsü ile Harry Voldemort'a karşı üstünlük sağlar ve Voldemort, Profesör Quirell'ın bedenini terk eder. Nihayetinde Quirell ölür ve Voldemort kaçar.

Bu arada okulun sınıfları arasında çeşitli yarışmalar düzenlenmektedir. Gryffindor her ne kadar oldukça puan kayıp etse de (Harry, Ron ve Hermione gece dışarıda dolaştıkları için Profesör Minerva McGonagal onları cezalandırmıştır.), Felsefe Taşı'nı Voldemort'tan korudukları için Harry altmış, Ron ve Hermione ise ellişer puan kazanır. Ayrıca bu üçlünün gece geç vakit çıkmasını engellemek isteyen Neville Longbottom da, bu cesareti için takımına 10 puan kazandırır. Gryffindor binası Harry'nin üstün başarıları ile de Quidditch turnuvasında birinci olur. Tüm bunlar sayesinde Gryffindor okul kupasını kazanır.

Artık okul bitmiş ve yaz tatili gelmiştir. Öğrenciler Hogwarts Ekspresi ile yaz tatili için evlerine giderler. Harry gitmeden önce Hagrid ona bir kitap hediye eder. Ayrılma zamanı gelir. Harry bu durumdan pek hoşnut değildir, çünkü tatilini geçirebileceği bir ailesi yoktur ve şimdiden okulunu özlemiştir.

Ayrıca bakınız
 Harry Potter ve Felsefe Taşı (film)
 Harry Potter serisindeki mekânlar
 Quidditch

Kaynakça

Harry Potter kitapları
1997 romanları
İngilizce romanlar
Sinemaya uyarlanmış İngiliz romanları
Sinemaya uyarlanmış eserler
İngiliz romanları

Harry Potter ve Felsefe Taşı


Joseph J. Vitarelli (* 1961) ist ein US-amerikanischer Komponist und Sohn des verstorbenen Schauspielers Joe Viterelli.

Leben
Joseph J. Vitarelli wurde als eines von fünf Kindern des Schauspielers Joe Viterelli und seiner Frau Catherine geboren. Er hat italienische Vorfahren. Seine beiden ersten eigenverantwortlichen Filmkompositionen waren 1989 für die beiden Komödien Das bucklige Schlitzohr und Die Uni meiner Träume. Für die HBO-Miniserie Revelations wurde er 2005 mit einer Emmy-Nominierung bedacht.

Filmografie (Auswahl)
 1989: Das bucklige Schlitzohr (Big Man on Campus)
 1989: Die Uni meiner Träume (How I Got Into College)
 1994: Die letzte Verführung (The Last Seduction)
 1995: Der Mörder in meinem Bett (Nothing But the Truth)
 1995: Let It Be Me
 1995: Skrupellos und tödlich (Tall, Dark and Deadly)
 1996: Das Böse hat ein Gesicht (Evil Has a Face)
 1996: The Substance of Fire
 1997: Alles aus Liebe (She's So Lovely)
 1997: Alles Unheil kommt von oben (Commandments)
 1997: Das Camp – Nur die Stärksten kommen durch (First Time Felon)
 1998: Safety Patrol! – Mit Sicherheit ins Chaos (Safety Patrol)
 1998: Zwei Männer, eine Frau und eine Hochzeit (Kissing a Fool)
 2003: My Architect
 2003: Pancho Villa – Mexican Outlaw (And Starring Pancho Villa as Himself)
 2005: Revelations – Die Offenbarung (Revelations, sechs Folgen)
 2008: John Adams – Freiheit für Amerika (John Adams, Miniserie)
 2008: Kit Kittredge: An American Girl

Auszeichnungen
Emmy
2005: Nominierung in der Kategorie Outstanding Music Composition for a Miniseries, Movie or a Special (Dramatic Underscore) für Revelations

Weblinks

 Joseph Vitarelli scores HBO's John Adams miniseries

Einzelnachweise

Filmkomponist
Komponist (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1961
Mann

Joseph Vitarelli


Ağaçören - Aksaray ili ilçesi
 Ağaçören, Erciş - Van ili Erciş ilçesine bağlı mahalle

Ağaçören (anlam ayrımı)


{{Savaş bilgi kutusu
| çatışma           = 1. Kırım Savaşı
| parçası           = Osmanlı-Rus Savaşları ve Avrupa'da Osmanlı savaşlarının parçası
| resim             = Malakhov1.jpg
| resim_boyutu      = 300px
| başlık            = Franz Roubaund'un yağlı boya tablosu Sivastopol Kuşatması (1904)
| tarih             = Kasım 1853-Şubat 1856
| yer               = Baltık Denizi, Karadeniz, Tuna kıyıları, Kırım Yarımadası, Kafkaslar
| bölge             =
| sebep             =
| sonuç             = Kesin Müttefik zaferi
| coğrafi_değişiklikler =
| savaşan1          =  Osmanlı İmparatorluğu
 Mısır Hidivliği
 Tunus Beyliği
 Fransız İmparatorluğu Birleşik Krallık Sardinya Krallığı İsviçreli Gönüllüler Çerkesya
| savaşan2          =  Rus İmparatorluğu
| savaşan3          =
| komutan1          =  Abdülmecid
 Ömer Lütfi Paşa  Mehmed Fuad Paşa
 İskender Paşa
 I. Abbas Hilmi Paşa
 Müşîr Selim Paşa
  I. Ahmed bin Mustafa  Sefer Bey Zanuqo III. Napolyon
 Jacques Leroy de Saint Arnaud
 François Certain Canrobert
 Aimable Pélissier
 Joseph-Décius-Nicolas Mayran
 François Achille Bazaine
 Patrice de Mac-Mahon
 Earl of Aberdeen
 Sir James Graham, 2nd Baronet
 Conte di Cavour
 Alfonso La Marmora
| komutan2          =  Prens Menşikov
 I. Nikolay
 Pavel Nahimov
 Vasily Zavoyko
 Nikolay Muravyov-Amursky
 Yevfimy Putyatin
 Vladimir Istomin
 Count Tolstoy
| komutan3          =
| güç1              =  300.000
  40,000 10,000
 400.000
 250.000
 15.000
 4.250 Alman gönüllü
 2.200 İsviçreli gönüllü
Toplam: 1.021.450
| güç2              =  700.000
 3.000 Bulgar gönüllü
 2.000 Sırp-Karadağlı gönüllü
 1.000 Yunan gönüllü
Toplam: 706.000
| güç3              =
| kayıp1            = Toplam: 165.363 ölü
 45.770 muharebe ölümü
 45.400 ölü
 20.900 muharebe ölümü
 95.615 ölü
 20.240 muharebe ölümü
 22.182 ölü
 4.602 muharebe ölümü
 2.166 ölü
 28 muharebe ölümü
| kayıp2            = Toplam: 450.015 ölü
 73.125 muharebe ölümü
| kayıp3            =
| notlar            =
}}

Kırım Savaşı, 4 Ekim 1853-30 Mart 1856 tarihleri arasındaki Osmanlı-Rus savaşıdır.

Birleşik Krallık, Fransa ve Piyemonte-Sardinya'nın Osmanlı tarafında savaşın içinde olmasıyla savaş, Avrupalı devletlerin Rusya'yı Avrupa ve Akdeniz dışında tutmak amacıyla verdiği bir savaş durumunu almıştır. Savaş, müttefik güçlerinin zaferiyle sonuçlanmıştır.

Fransa'nın Osmanlı Devleti'ndeki Katoliklerin, Rusya'nın ise Ortodoksların haklarının yeniden doğrulanması ile ilgili istekleri ile ortaya çıkan "Kutsal Yerler Meselesi"nin  sonucunda Fransa galip çıktı.

 Savaşın sebepleri
Rusya, 1853 yılından itibaren Kavalalı Mehmet Ali Paşa bunalımı sırasında takip ettiği zayıf bir Osmanlı Devleti üzerinde etki alanı kurma politikasını bırakarak, bu devleti yıkma politikası takip etmeye başladı. Bunu gerçekleştirebilmek için de kutsal yerler sorununu kullandı. Osmanlı Devleti, Hristiyanlarca kutsal sayılan Kudüs ve çevresinde Katolik ve Ortodoks cemaatlerine çeşitli ayrıcalıklar tanımıştı. 1853 yılına gelindiğinde ayrıcalıklar konusunda Rusya ile Katolikliğin dünya çapında savunuculuğunu yapan Fransa çatışmaya başladılar. Bu durumu bahane eden ve asıl amacı "Hasta adam" gözüyle baktığı Osmanlı Devleti'ne ve onun bekasına son vermek isteyen Rusya, Birleşik Krallık'a mirasın paylaşılması teklifinde bulundu. Ancak, çıkarları gereği Osmanlı Devleti'nin toprak bütünlüğünün muhafazasından yana olan Birleşik Krallık bu teklifi kabul etmedi. Bunun üzerine Rusya, tek başına harekete geçerek, Osmanlı Devleti'ne bir ittifak teklifinde bulundu ve bu devletin sınırları içinde yaşayan Ortodoksların koruyuculuğunun Rusya'ya bırakılmasını önerdi. Osmanlı Devleti, Britanya'nın da desteğine güvenerek Rus isteklerini reddetti.

Bu bağlamda gelişen Osmanlı-Rusya gerginliği, Birleşik Krallık başta olmak üzere Avrupa devletlerinin de ilgisini çekmekte gecikmedi. Birleşik Krallık hükûmeti, 1853'te yaşanan gerilim sırasında Rusya'ya karşı Osmanlı Devleti'ni destekleme politikasını benimsedi. Bu tercih, Osmanlı Devleti'ne destek olma isteğinin ötesinde, Avrupa'daki güç dengelerini yeniden tanımlama amacı taşıyordu. Avusturya İmparatorluğu'na karşı 1848 yılında başlayan Macar ayaklanmasının Rusya'nın yardımıyla kanlı bir şekilde bastırılması, bu dönemde Rusya'nın Avrupa'da artan bir şekilde güç kazanmasının göstergesi olarak yorumlanmıştı. Birleşik Krallık, bu ve benzer nedenlerle Avrupa'daki güç dengesinin kendi aleyhine bozulmasını engellemek istiyor, bu amaç doğrultusunda Rusya'nın güçlenmesinin önüne geçmeye çabalıyordu. Bunun yanında, Osmanlı Devleti'nin dağılması Rusya'nın topraklarını güneye doğru genişletmesi anlamına gelecekti; bu durum Birleşik Krallık'ın Asya'daki kolonilerine (özellikle Hindistan'a) ulaşmasını zorlaştıracaktı.

Fransa Rusya'nın Avrupa güçler dengesinin dışında tutulması konusunda Büyük Britanya hükûmetiyle benzer bir politika izliyordu. Rusya'ya bağlı olan Polonya topraklarında yeniden bir bağımsız Polonya kurulması ve bu bağımsız devletin Fransa'nın müttefiki olması olasılığı da Fransa'yı Rusya'ya karşı cephe almaya teşvik ediyordu. Bu ve benzer nedenlerle, Rusya'ya karşı girişilebilecek bir müdahale, Fransa'yı Avrupa'da yeniden üstün duruma getirebilirdi. Bu nedenlerle Fransa, Osmanlı Devleti-Rusya geriliminde, tıpkı Birleşik Krallık gibi, Osmanlı Devleti'nden yana bir tutum takındı.

Prusya başta olmak üzere merkezi Avrupa devletleri bu düşüncelere karşıydı. Özellikle Avusturya, savaş sonunda yapılacak antlaşmadan ve ortaya çıkacak yeni statükodan endişeli idi.

 Savaşın başlaması ve gelişmesi

Rusya'nın İstanbul'da görevli elçisi Aleksandr Mençikof isteklerinin reddedilmesi üzerine 19 Mayıs 1853'te İstanbul'dan ayrıldı. Rus orduları savaş dahi ilan etmeden 22 Haziran 1853'te Eflak ve Boğdan'ı işgale başladılar. Çar I. Nikolay, bu hareketinin bir savaş başlangıcı kabul edilmemesi gerektiğini açıkladı ve bu girişimin bir güvenlik tedbiri olduğunu belirtti. Ancak, bu durum Avrupa'nın statüsünü değiştirmeye yönelikti. Bunun üzerine Avusturya'nın teklifi ile Viyana'da bir konferans toplandı. Fakat toplantıdan sonuç alınamadı. Bu sırada İstanbul'da, Rusya'ya karşı savaş ilanı için halk padişaha baskı yapmaya başladı. 4 Ekim 1853'te Rusya'ya bir nota verildi ve Eflak ile Boğdan'ın 15 gün içinde boşaltılması istendi. Rusya bu notaya kayıtsız kaldı ve tanınan sürenin sonunda savaş fiilen başladı.

Savaşın başlangıcında Osmanlı Ordusu Balkanlar'da başarılı oldu. Fakat Batum'a yardım götüren Osmanlı donanması 30 Kasım 1853'te Rus Donanması tarafından Sinop açıklarında batırıldı. Rusların bu ani hareketi ve Karadeniz'de durum üstünlüğü sağlamaları Boğazlar'ı ve İstanbul'u tehlikeye düşürdü. Bu durum Avrupa devletlerini endişelendirdi. Birleşik Krallık ve Fransa devreye girerek tarafları uzlaştırmak istedi, ancak yapılan teklifi Rusya reddetti. Bunun üzerine Fransa ve Birleşik Krallık, Rusya'ya bir ültimatom verdiler ve taraflardan şu isteklerde bulundular:

 Eflak ve Boğdan'dan çekilmesi;
 Osmanlı Devletinin ülke bütünlüğüne saygı göstermesi;
 Ortodoksların koruması savından vazgeçmesi.

Osmanlı Devleti'nden;

 Vatandaşlarına eşit haklar tanıması ve uygulaması;
 Hristiyanlara olumsuz davranışta bulunulmaması;
 Karma mahkemeler kurulması;
 Hristiyan uyruktan vergi alınmaması istenildi.

Çar, ültimatomu ve istekleri kabul etmedi ve Rus ordusuna Tuna nehrini geçerek ilerleme emrini verdi. Birleşik Krallık ve Fransa, 12 Mart 1854'te Rusya'ya savaş ilan ettiler.

Birleşik Krallık ve Fransa, Osmanlı Devleti lehine savaşa girerken Avrupa kamuoyunu güven verecek ve özel çıkarlar sağlayacak önlemleri almayı da savsaklamadılar (ihmal etmediler). Bu maksatla 12 Mart 1854'te İstanbul'da; 10 Mayıs 1854'te Londra'da ve 14 Haziran 1854'te Avusturya ile antlaşmalar imzaladılar. Avusturya ile yapılan antlaşma Tuna eyaletlerinin Rus ordusundan boşaltılmasını öngörüyordu ve Avusturya, gerekirse asker göndermeyi üstlenmekteydi. Bu nedenle 15 Mart 1855'te Sardinya Krallığı da ittifaka katıldığını açıkladı.

Savaş devam ederken Osmanlı ülkesinin Epir, Etolya ve Teselya eyaletlerinde Rum halkının başkaldırı hareketleri başladı. Yapılan ikazlar dikkate alınmadı ve bunun üzerine Fransızlar Pire limanına asker çıkararak Yunanistan'ı abluka altına aldılar. Bu hareket Yunanistan'ı tarafsızlığa zorunlu kıldı ve Rusya da bir müttefikini kaybetti.

Savaş; Tuna, Kafkas ve Karadeniz'de yoğunluk kazandı. Tuna cephesinde durum önce Osmanlılar lehine gelişti. Fakat bir süre sonra Rus ordusu Silistre'ye kadar ilerledi (Silistre Kuşatması). Bunun üzerine Britanyalılar ve Fransızlar Gelibolu yarımadasına asker çıkardılar. Çıkan birlikler Varna'ya sevk edildi. Bu sırada Avusturya da Rusya'yı baskı altına aldı. Rus ordusu Silistre önlerinden çekilmeye mecbur kaldı. Müteakiben de Eflak ve Boğdan'ı tahliye ederek savunmaya geçti. Rus Ordusu'nu izlemeye başlayan Serdar-ı Ekrem Müşir Ömer Paşa komutasındaki Osmanlı Ordusu Ağustos ayında Bükreş ve İbriş'e girdi. Seferberlik ilan eden ve Rus Ordusu'na saldıran Avusturya Ordusu da Yaş kentine girdi.

Müttefikler, Rusya'yı barışa zorlamak için Kırım yarımadasında da bir cephe açmaya karar verdiler. 20 Eylül 1854'te 30 bin Fransız, 21 bin Britanyalı ve 60 bin Osmanlı askerinden oluşan müttefik kuvveti 89 harp ve 267 nakliye gemisiyle Kırım'a çıkarıldı. Ancak Kırım Savaşı düşünüldüğü gibi kısa sürede tamamlanamadı. 1855 ilkbaharında 140 bin kişilik bir müttefik kuvveti daha bölgeye çıkarıldı. Ruslar mağlup oldu ve çekilmek zorunda kaldılar. Kafkas cephesinde ise Ruslar başarı kazandılar ve Kars'ı ele geçirmeye başardılar. Bu sırada Çar I. Nikolay öldü, yerine geçen II. Aleksandr barış istemek zorunda kaldı. Barış şartları Avusturya tarafından kendisine verilen bir ültimatomla bildirildi. II. Aleksandr istenen şartları ana öge tutarak barış önerisini kabul etti. Önce 15 Mayıs'tan 14 Haziran 1855'e kadar Viyana'da barış için hazırlık görüşmeleri yapıldı ve Paris Konferansı ana ögeleri tespit edildi. Rusya ile Osmanlı Devleti, Birleşik Krallık ve Fransa arasında Paris Antlaşması'nın imzalanmasıyla savaş sona erdi.

Kırım Savaşı'nda devletlerin harcama tablosu İngiliz Sterlini cinsinden şöyledir:

Osmanlı İmparatorluğu'nun harcamaları kesin olarak bilinemez veya kuşkuludur Nedeni ise Osmanlı'nın müttefiklerden daha fazla askeri vardı. Bu kadar askerin bakımı, yürütülmesi, bütünleme vb. nedenlerden dolayıdır. Osmanlı İmparatorluğunun harcamalarının çok fazla olması gerekmelidir. Bilgiler kesin değildir

 Savaşın sonuçları
Kâğıt üzerinde, savaşın galiplerinden olan Osmanlı Devleti, aslında savaştan çok büyük zarar alarak çıkmıştır. Çok pahalı olan bu savaşı yürütebilmek için Osmanlı devleti, ödeme yeteneğinin çok üstünde borç almıştır. Endüstrileşmeyi kaçırdığı için ekonomisi çağdışı kalmış olan devlet, bu borçların altından kalkamayacak ve 1881 yılında II. Abdülhamit döneminde Düyunu Umumiye idaresinin kurulmasıyla, Avrupalı devletlerin mali denetimi altına girip, ekonomik bağımsızlığını kaybedecektir.

Kırım Savaşı'nın sonunda ilan edilen Islahat Fermanı, Osmanlı reform hareketlerinde çok önemli bir yer tutar. Islahat Fermanı'nın amacı, imparatorluk içindeki herkese Osmanlı yurttaşlığı vererek, yasalar önünde dine bakılmaksızın eşitlik sağlamaktı. Islahat Fermanı ile Batı'da dolaşan liberal düşünceler Osmanlı Devleti'ne girmeye başlayacaktır.

Kırım Savaşı, İtalya birliğine giden yolu hızlandırmıştır. Savaşa asker göndererek Birleşik Krallık'ın sempatisi ve Fransa'nın etkin desteğini kazanan Sardinya-Piemonte Krallığı, savaşı izleyen yıllarda İtalya birliğini kuracaktır.

 Kırım Savaşı'ndaki önemli muharebeler
 Kalafat Muharebesi: 28 Ekim 1853
Oltenitsa Muharebesi: 2-11 Kasım 1853
 Sinop Baskını: 30 Kasım 1853
 Silistre Kuşatması: 14 Nisan - 23 Haziran 1854
 Alma Muharebesi: 20 Eylül 1854
 Balaklava Muharebesi: 25 Ekim 1854
 Inkerman Muharebesi: 26 Ekim ve 5 Kasım 1854
 Gözleve Muharebesi: 17 Şubat 1855
 Sivastopol Kuşatması: 24 Eylül 1854 - 9 Eylül 1855
 Kars Kuşatması: 16 Haziran - 25 Kasım 1855

 Popüler Kültürde
 Namık Kemal'in 1872 yılında kaleme aldığı Vatan Yahut Silistre adlı tiyatrosu
 Alfred Tennyson'ın Hafif Tugayın Taarruzu (The Charge of the Light Brigade) adlı şiiri
 Bu şiirden uyarlanmış olan Iron Maiden'nın şarkısı The Trooper
 The Charge of the Light Brigade adında, 1936 yılında çekilmiş film
 The Charge of the Light Brigade adında, 1968 yılında çekilmiş film
 Jasper Kent'in Çarın Laneti adlı romanı
 Leo Tolstoy'un Sivastopol Skeçleri (The Sebastopol Sketches) adlı skeçler derlemesi

 Galeri

Ayrıca bakınız
 Avrupa uyumu
 Kırım Tatarları

 Kaynakça

Dış kaynaklar

 Andıç, Fuat ve Andıç, Süphan: (2002) Kırım Savaşı, Âli Paşa ve Paris Antlaşması; İstanbul: Eren Yayıncılık
 Karal, Enver Ziya (1947 8.bas. 2007) Osmanlı Tarihi: V. Cilt Nizam-ı Cedid ve Tanzimat Devirleri (1789-1854)  ; Ankara: TTK Basımevi,  ISBN 975-1600170 (s. 235)
 Palmer, Alan (Tr. çev. Gaspıralı, Meral): 1853-1856 Kırım Savaşı ve Modern Avrupa'nın Doğuşu; İstanbul: Sabah Yayınları,
 Blake, R.L.V.ffrench (1971) The Crimean War; Londra: Sphere Books, 1971.
 Kerr, Paul et al. (1997) The Crimean War''; Londra:Channel 4/ Boxtree

Osmanlı İmparatorluğu'nun savaşları

Kırım Savaşı


O Colin é um rio de 29,1 km (18,1 milhas) de comprimento no departamento de Cher, no centro da França. É um afluente do Yèvre, cujas águas chegam ao mar através do rio Loire.

Geografia
O Colin nasce na cidade de Morogues, onde drena a encosta sul de La Motte d'Humbligny, o ponto mais alto do norte do departamento de Cher. Atravessa Aubinges, Les Aix-d'Angillon e Sainte-Solange e termina em Saint-Germain-du-Puy em Yèvre.

Ver também
 Rio Indre - 276 km

Rio Colin

Rio Colin


L'édition 2022 du tournoi de tennis de Zapopan se déroule du 21 au  sur dur en extérieur. Elle appartient à la catégorie WTA 250. Sloane Stephens remporte le tournoi en simple, Kaitlyn Christian et Lidziya Marozava celui en double.

Faits marquants

Forfaits
  Rebecca Peterson → remplacée par  Viktoriya Tomova
  Zheng Saisai → remplacée par  Zhu Lin

Lauréates
En simple, l'américaine Sloane Stephens remporte le 7e titre de sa carrière en battant en finale la tchèque Marie Bouzková. Il s'agit de son 1er titre depuis 2018.

En double, la paire Kaitlyn Christian / Lidziya Marozava gagne le titre.

Primes et points

Source:

Résultats en simple

Parcours

Tableau

Résultats en double

Parcours

Tableau

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Tournoi de tennis de Zapopan
 Saison 2022 de la WTA

Liens externes
  Site officiel du tournoi

Navigation

WTA 2022
Zapopan
Tennis au Mexique en 2022
Tennis en février 2022

Tournoi de tennis de Zapopan (WTA 2022)


Tour of Oman 2017 var den 8. udgave af cykelløbet Tour of Oman. Den første etape startede tirsdag 14. februar 2017 fra Al Sawadi Beach og var 176,5 km til Naseem Park. Løbet afsluttedes seks etaper senere i Muttrah 19. februar 2017. Løbet var del af UCI Asia Tour 2017 og var i kategorien 2.HC. Den samlede vinder af løbet blev Ben Hermans fra .

Hold og ryttere

Danske ryttere
 Jakob Fuglsang kørte for
 Michael Mørkøv kørte for
 Søren Kragh Andersen kørte for
 Lasse Norman Hansen kørte for
 Asbjørn Kragh Andersen kørte for

Etaperne

1. etape

2. etape

3. etape

4. etape

5. etape

6. etape

Trøjernes fordeling gennem løbet

Resultater

Eksterne henvisninger

UCI Asia Tour 2017
2017

Tour of Oman 2017


Güner Önce (d. 17 Haziran 1947, Oğuzeli), maden mühendisliği ve maden işletmeciliği alanlarında uzmandır. 2003-2011 yılları arasında Kütahya Dumlupınar Üniversitesi rektörlüğü görevini yürütmüştür. Göreve geldiği günden beri üniversitede yapılaşma 3 kat artmış, 77 olan öğretim üyesi sayısı 300'e çıkmıştır.

Kaynakça

1947 doğumlular
Türk maden mühendisleri
Türk eğitimciler
Yaşayan insanlar
Dumlupınar Üniversitesi rektörleri

Güner Önce


La Presa El Realito es una presa ubicada en el cauce del río Santa María,  en el municipio de San Luis de la Paz, en el estado de Guanajuato, fue inaugurada el 9 de octubre de 2012, su embalse tiene una capacidad aproximada a 50 hectómetros cúbicos de agua, el objetivo primordial de la presa será suministrar agua potable a más de un millón 450 mil habitantes de los estados de Guanajuato y San Luis Potosí.

Véase también
Anexo:Presas de México
San Luis de la Paz
Guanajuato

Referencias

Enlaces externos
Monitoreo de la Presa El Realito - Universidad Autónoma de San Luis Potosí

Represas de México del siglo XXI
Geografía del estado de Guanajuato
Edificios y estructuras del estado de Guanajuato
Presas completadas en 2012
Arquitectura de México de los años 2010
Arquitectura de México de 2012

Presa El Realito


Elisabeth Hepple (* 7. Juli 1959) ist eine ehemalige australische Radrennfahrerin.

1987 belegte Elisabeth Hepple den 15. Platz bei der Grande Boucle Féminine. Im Jahr darauf wurde sie bei diesem Rennen Dritte und beim Giro d'Italia Femminile Zweite. Bei den Olympischen Spielen 1988 in Seoul wurde sie 22. im Straßenrennen.

Weblinks

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1988
Radsportler (Australien)
Olympiateilnehmer (Australien)
Australier
Geboren 1959
Frau

Elisabeth Hepple


دانيال ايدوارد اكرويد  (مواليد 1 يوليو 1952) - هو ممثل وكاتب سينمائي وكوميدي وموسيقي أمريكي-كندي. رشح لجائزة الأوسكار لأفضل ممثل مساعد سنة 1990 في فيلم توصيل الآنسة دايزي. حاصل على جائزة «ايمي»، أحد العناصر الأولى والرئيسية من طاقم «على الهواء مباشرة في ليلة السبت» "Saturday Night Live"، وأحد مؤسسي فرقة "Blues Brothers" مع الممثل الكوميدي «جون بيلوشي».

أفلامه
 انهض (2014)
بين بارت
 خلف الأضواء (2013)
سيمور هيلر
 Dog Fight
فيلم 2012
 Yogi Bear
فيلم 2011
 Christmas with the Kranks
فيلم 2004
 Pearl Harbor
فيلم 2001
 The Curse of the Jade Scorpion
فيلم 2001
 Antz
فيلم 1998
 Blues Brothers 2000
فيلم 1998
 Grosse Pointe Blank
فيلم 1997
 Feeling Minnesota
فيلم 1996
 Celtic pride
فيلم 1996
جيمي فيلاهارتي
 فتاتي 2 (1994)
فيلم 1994
 فتاتي (1991)
 Ghostbusters II
فيلم 1989
 توصيل الآنسة دايزي (1989)
بوولاي ويرتحان
 النزهة الكبيرة (1989)
رومان كريج
 My Stepmother Is An Alien
فيلم 1988
ستيفن ميلز
 Ghostbusters
فيلم 1984
 Neighbors
فيلم 1981
 The Blues Brothers
فيلم 1980
 Saturday Night Live
برنامج 1975

روابط خارجية

المراجع

أشخاص ضمن طيف التوحد
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص مصابون بمتلازمة توريت
أشخاص من هاراهان
أصحاب أعمال من أوتاوا
أعضاء وسام كندا
أمريكيون من أصل أيرلندي
أمريكيون من أصل إسكتلندي
أمريكيون من أصل إنجليزي
أمريكيون من أصل كندي فرنسي
أمريكيون من أصل هولندي
حائزون على جائزة إيمي برايم تايم
حائزون على وسام أونتاريو
خريجو جامعة كارلتون
رواة كتب صوتية
شخصيات تلفزيونية أمريكية
شخصيات تلفزيونية كندية
ضباط شرطة أمريكيون
كتاب أمريكيون في القرن 20
كتاب تلفاز
كتاب تلفاز أمريكيون
كتاب تلفاز ذكور أمريكيون
كتاب تلفاز كنديون
كتاب سيناريو أمريكيون
كتاب سيناريو كنديون
كتاب كنديون في القرن 20
كتاب من أوتاوا
كتاب وكاتبات كنديون في القرن 20
كنديون من أصل إسكتلندي
كنديون من أصل أيرلندي
كنديون من أصل إنجليزي
كنديون من أصل فرنسي
كنديون من أصل هولندي
كنديون مهاجرون إلى الولايات المتحدة
كوميديون أمريكيون
كوميديون أمريكيون في القرن 20
كوميديون أمريكيون في القرن 21
كوميديون كنديون
كوميديون كنديون في القرن 20
كوميديون كنديون في القرن 21
كوميديون من أونتاريو
مختصو الأجسام الطائرة مجهولة الهوية
ممثلو أداء صوتي رجال أمريكيون
ممثلو أداء صوتي كنديون
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو أفلام كنديون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلو تلفزيون كنديون
ممثلون أمريكيون في القرن 20
ممثلون أمريكيون في القرن 21
ممثلون ذكور من أصل إسكتلندي
ممثلون ذكور من أصل أيرلندي
ممثلون كنديون في القرن 20
ممثلون كنديون في القرن 21
ممثلون من أوتاوا
منظرو مؤامرة كنديون
مواليد 1952
مواليد في أوتاوا

دان أيكرويد


Ernst Ludwig Theodor Henke (22 February 1804 in Helmstedt – 1 December 1872 in Marburg), was a German theologian and historian, and the son of the theologian Heinrich Henke (1752–1809). He was the father of anatomist Wilhelm von Henke (1834–1896).

From 1820, he studied at the Collegium Carolinum in Braunschweig, then continued his education at the Universities of Göttingen and Jena, where he was influenced by Jakob Friedrich Fries (1773–1843) and Ludwig Baumgarten-Crusius (1788–1843). In 1826 he received his doctorate of philosophy, later returning to Braunschweig, where he taught classes at the Collegium Carolinum. In 1833 he was appointed an associate professor of church history and exegesis at Jena, followed by a full professorship at the University of Marburg (1839).

Literary works
 Georg Calixtus und seine Zeit, 1833 - Georg Calixtus and his life.
 Papst Pius VII, 1860 - Pope Pius VII.
 Konrad von Marburg : Beichtvater der heiligen Elisabeth und Inquisitor, 1861 - Konrad of Marburg, Confessor of St. Elizabeth and Inquisitor.
 Caspar Peucer und Nicolaus Krell : zur Geschichte des Lutherthums und der Union am Ende des 16. Jahrhunderts, 1865 - Caspar Peucer and Nikolaus Krell, the history of Lutheranism and the Union at the end of the 16th Century.
 Jakob Friedrich Fries : aus seinem handschriftlichen Nachlasse, 1867 - Jakob Friedrich Fries, from his handwritten collections.
 Zur neuern Kirchengeschichte : akademische Reden und Vorlesungen, 1867 - More recent church history; academic speeches and lectures.
 Johann Hus und die Synode von Constanz, 1869 - John Hus and the Synod of Constanz.

References

1804 births
1872 deaths
19th-century German historians
19th-century German Protestant theologians
People from Helmstedt
People from the Duchy of Brunswick
University of Jena alumni
Academic staff of the University of Jena
Academic staff of the University of Marburg
Academic staff of the Technical University of Braunschweig
19th-century German male writers
German male non-fiction writers

Ernst Ludwig Theodor Henke


Les championnats du monde de gymnastique acrobatique 2022, vingt-huitième édition des championnats du monde de gymnastique acrobatique, ont lieu du 10 au  à la  de Bakou, en Azerbaïdjan.

En raison de l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022, la Russie et la Biélorussie sont bannis de la compétition tandis que la délégation ukrainienne ne peut pas se déplacer. Ces tris pays représentent la moitié des médailles distribuées aux derniers Mondiaux.

Podiums

Combiné

Statique

Dynamique

Tableau des médailles

Notes et références

2022
gymnastique acrobatique
Acrobatique 2022
Acrobatique monde 2022
Acrobatique monde
Sport en Azerbaïdjan en 2022
Sport en mars 2022
Événement sportif à Bakou

Championnats du monde de gymnastique acrobatique 2022


الخلية ناقضة العظم أو هادمة العظم  هي إحدى الخلايا الموجودة في العظم، ووظيفتها هضم العظم الزائد وغير المفيد. كما ويوجد في العظم خلايا بنائة وخلايا برعمية. وهي تعتبر خلية أكولة كبيرة.

ناقضة العظم هي إحدى أنواع الخلايا العظمية، مسؤولة عن هدم أنسجة العظام. تعد هذه الوظيفة ضرورية لحماية وإصلاح وتجديد عظام الهيكل العظمي للفقاريات. تعمل ناقضة العظم على تفكيك وهضم مركب البروتين المميه والمعدن على المستوى الجزيئي عن طريق إفراز الحمض وإنزيم كولاجيناز، وتُعرف هذه العملية بالارتشاف العظمي. تساعد هذه العملية أيضًا في تنظيم مستوى الكالسيوم في الدم.

توجد ناقضات العظم على سطوح العظام التي تخضع للارتشاف. على هذه السطوح، تتوضع ناقضات العظم في حفيرات قليلة العمق تسمى جوبات الارتشاف (جوبات هاوشيب). تتشكل جوبات الارتشاف نتيجة الفعل التآكلي لناقضات العظم على العظم المتوضع أسفلها. يُظهر الحد السفلي لناقضة العظم نواتئ شبيهة بالأصابع بسبب وجود انثناءات عميقة في الغشاء الخلوي؛ يسمى هذا الحد الحد المتعرج. تكون الحدود المتعرجة على تماس مع سطح العظم ضمن جوبة الارتشاف. يُطوّق محيط الحدود المتعرجة بمنطقة من السيتوبلازم على شكل حلقة وتكون خالية من العضيات الخلوية لكن غنية بخيوط الأكتين. تسمى هذه المنطقة المنطقة الرائقة أو منطقة الإحكام. تمكن خيوط الأكتين غشاء الخلية المحيط بمنطقة الإحكام من أن يثبت بقوة في الجدار العظمي لجوبات هارشيب. بهذه الطريقة، تتشكل حجرة مغلقة تحت ناقضة العظم بين الحدود المتعرجة والعظم الخاضع للارتشاف. تفرز ناقضات العظم أيونات الهيدروجين، والكولاجيناز، والكاثيبسين ك والإنزيمات المحلمهة في هذه الحجرة. يتضمن ارتشاف المطرس العظمي بواسطة ناقضات العظم خطوتين: (1) انحلال المكونات غير العضوية (المعادن)، و(2) هضم المكونات العضوية للمطرس العظمي. تضخ ناقضات العظم أيونات الهيدروجين في الحجرة تحت ناقضة العظم فتخلق بيئة مكروية حمضية، ما يزيد من ذوبانية المعادن في العظام، ثم تحررها وإعادة دخولها إلى سيتوبلازم الخلايا العظمية لتصل إلى الشعيرات الدموية القريبة. بعد إزالة المعادن، يُفرز الكولاجيناز والجيلاتيناز في الحجرة تحت ناقضة العظم. تهضم هذه الإنزيمات وتحلل الكولاجين والمكونات العضوية الأخرى للمطرس العظمي منزوع الكلس. تخضع منتجات التحلل للبلعمة بواسطة ناقضات العظم عند الحدود المتعرجة. نظرًا لخصائصها البلعمية، تعتبر ناقضات العظم إحدى مكونات جملة البلعميات والوحيدات. يتم التحكم في نشاط ناقضات العظم بواسطة الهرمونات والسيتوكينات. يثبط الكالسيتونين، وهو أحد هرمونات الغدة الدرقية، نشاط ناقضات العظم. لا تحتوي ناقضات العظم على مستقبلات للهرمون الجار درقي (الباراثورمون)، ومع ذلك، يحفز الهرمون الجار درقي بانيات العظم على إفراز سيتوكين يُسمى العامل المنشط لناقضة العظم، وهو محفز قوي للنشاط الناقض للعظم.

ناقضة السن هي ناقضة عظمية مسؤولة عن ارتشاف جذور الأسنان اللبنية.

البنية
ناقضة العظم هي خلية كبيرة متعددة النوى، وعادةً ما تحتوي ناقضات العظم البشري على خمس نوى يبلغ قطرها 150-200 ميكرومتر. عند استخدام السيتوكينات المحفزة لناقضات العظم لتحويل الخلايا البلعمية الكبيرة (البلاعم) إلى ناقضات العظم، تتشكل خلايا كبيرة جدًا قد يصل قطرها إلى 100 ميكرومتر. قد تحتوي هذه العشرات من النوى، وعادةً ما تعبر عن بروتينات ناقضات العظم الرئيسية ولكنها تختلف كثيرًا عن الخلايا في العظام الحية بسبب الركيزة الغير طبيعية. يسمح حجم ناقضات العظم متعددة النوى المجتمعة بتركيز عمليات نقل الأيونات وإفراز البروتين والنقل الحويصلي للعديد من البلاعم على منطقة معينة من العظام.

الموقع
في العظام، توجد ناقضات العظم في حفر ضمن سطوح العظام تسمى جوبات الارتشاف، أو جوبات هاوشيب. تتميز ناقضات العظم بوجود السيتوبلازم ذي المظهر المتجانس و«الرغوي». ينتج هذا المظهر عن ارتفاع تراكيز الحويصلات والفجوات العصارية. تشمل هذه الفجوات الجسيمات الحالة المليئة بالفوسفاتاز الحمضي. يسمح ذلك بتمييز ناقضات العظم من خلال تلونها نتيجة درجة التعبير العالية عن الفوسفاتاز الحمضي المقاوم للطرطرات والكاثيبسين ك. في ناقضات العظم، تكون الشبكة الإندوبلازمية الخشنة محدودة الاتساع، ومعقد غولجي كبير الحجم.

التطور
منذ اكتشافها في عام 1873 كان هناك جدل كبير حول أصلها. كانت هناك ثلاث نظريات سائدة: من عام 1949 حتى عام 1970، كان أصل النسيج الضام معروفًا، ونص على أن ناقضات العظم وبانيات العظم تنحدر من نفس السلالة الخلوية، وأن بانيات العظم تندمج ذاتيًا لتشكل ناقضات العظم. بعد سنوات من الجدل، اتضح الآن أن هذه الخلايا تتشكل من الاندماج الذاتي للبلاعم. في بداية عام 1980، اكتُشفت جملة البلعميات والوحيدات باعتبارها طليعة لناقضات العظم. يتطلب تكون ناقضات العظم وجود عامل رانكل (منشط مستقبلات العامل النووي كابا-ب) وإم-سي إس إف (عامل تحفيز مستعمرات الخلايا الأكولة). يتم إنتاج هذه البروتينات المرتبطة بالغشاء بواسطة الخلايا السدوية وبانيات العظم المجاورة، ما يتطلب اتصالًا مباشرًا بين هذه الخلايا وطلائع ناقضات العظم.

الوظيفة
عند تنشيطها، تنتقل ناقضات العظم إلى مناطق الكسر الشعري في العظام بآلية الانجذاب الكيميائي. تتوضع ناقضات العظم في تجاويف صغيرة تسمى جوبات هاوشيب، وتتكون نتيجة هضم العظم أسفلها. تتكون منطقة الإحكام من ارتباط الغشاء الخلوي لناقضات العظم بالعظم السفلي. ترتبط مناطق الإحكام معًا بأحزمة مكونة من بنى التصاق متخصصة تسمى البودوسومات. يتم تسهيل الارتباط بالمطرس العظمي بوجود مستقبلات الإنتغرين، مثل ألفا-في بيتا-3، عبر تسلسل الأحماض الأمينية المحدد أرجنين-جلايسين-حمض الأسبارتيك في بروتينات المطرس العظمي، مثل الأوستيوبونتين. تحرر ناقضة العظم أيونات الهيدروجين من خلال عمل الأنهيدراز الكربوني (+H2O + CO2 → HCO3− + H) عبر الحدود المتعرجة ضمن حجرة الارتشاف، ما يساهم في التحميض وإذابة المطرس العظمي الممعدن لتشكيل الكالسيوم ثنائي التكافؤ وحمض الكربونيك وحمض الفوسفوريك والماء ومواد أخرى. تبين أن وجود خلل وظيفي في الأنهيدراز الكربوني قد يكون سببًا في بعض أشكال تصخر العظم. تُضخ أيونات الهيدروجين عكس مدروج التركيز بواسطة مضخات البروتون، وتحديدًا إنزيم أتيباز-حويصلي. استُهدف هذا الإنزيم في الوقاية من تصخر العظم. بالإضافة إلى ذلك، تتحرر العديد من الإنزيمات المحلمهة، مثل أعضاء مجموعات الكاتيبسين والميتالوبروتياز المطرسية، لهضم المكونات العضوية للمطرس. تحرر الجسيمات الحالة هذه الإنزيمات في الحيز. من بين هذه الإنزيمات المحلمهة، يعتبر الكاثيبسين ك الأكثر أهمية.

روابط خارجية
 MedicineNet

 The Life of Osteoclast
 Animation by Random42 Medical Animation on the role of osteoclasts in bone remodeling

مراجع

جهاز هيكلي
خلايا أكولة كبيرة
خلايا الإنسان
خلايا الدم

ناقضة العظم


8855 Miwa este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
8855 Miwa este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kiyosato de Satoru Ōtomo și Osamu Muramatsu. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,28 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 5,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 8001-9000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1991
Centura de asteroizi

8855 Miwa


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Zemianske Sady enthält das eine nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützte Objekt in der Gemeinde Zemianske Sady im Okres Galanta.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Zemianske Sady


An Xylobium modestum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Xylobium modestum in nahilalakip ha genus nga Xylobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Xylobium

Xylobium modestum


Yorktown kan henvise til:

Steder
 Yorktown, Virginia
 Naval Weapons Station Yorktown
 Yorktown, Illinois
 Yorktown, Indiana
 Yorktown, Iowa
 Yorktown, New Jersey
 Yorktown, New York
 Yorktown, Ohio
 Yorktown, Tulsa, i Oklahoma
 Yorktown, Philadelphia, Pennsylvania
 Yorktown, Texas

Slag
 Belejringen af Yorktown, (1781), under den Amerikanske uafhængighedskrig
 Belejringen af Yorktown (1862), under den Amerikanske borgerkrig

Skibe
 USS Yorktown, et af flere AMERIKANSKE Flåde skibe

Se også
 Yorkton, Saskatchewan
 Yorktown Heights

Yorktown