Elizabeth "Betty" Ross (más tarde Betty Talbot y luego Betty Banner) es un personaje ficticio creado por Stan Lee y Jack Kirby, que aparece en los cómics publicados por Marvel Comics. Hizo su primera aparición en Incredible Hulk # 1 (1962) como un interés romántico de Hulk (Dr. Bruce Banner). Ella es la hija del General Thunderbolt Ross.  Con los años, ha sufrido múltiples transformaciones, incluidas Harpy y Red She-Hulk (Hulka Roja en España) o She-Rulk.

Fue interpretada por Jennifer Connelly en Hulk (2003) y por Liv Tyler en la película del Universo cinematográfico de Marvel The Incredible Hulk (2008) y en Captain America: Brave New World, con fecha de estreno prevista en 2024.

Publicación
Betty Ross apareció por primera vez en The Incredible Hulk #1 (mayo de 1962), fue creada por Stan Lee y Jack Kirby. Ella fue un personaje de apoyo en las diversas series de Hulk durante décadas, sirviendo como su interés amoroso más antiguo. En 1989, Betty Ross Banner recibió una entrada en el The Official Handbook of the Marvel Universe Update '89 # 1.

La interpretación original de Stan Lee para Betty Ross fue de una mujer con voluntad fuerte y mentalidad independiente, aunque convencionalmente amable. A mediados de la década de 1980, el increíble escritor y artista de Hulk, John Byrne, la mostró con una caracterización más asertiva y confrontacional, que permanecería durante el largo periodo de Peter David como escritor de la serie. Betty tiene un aborto involuntario en The Incredible Hulk vol.2, # 360; aunque esto ocurrió durante la carrera de David en la serie, el número fue escrito por el editor Bob Harras. David recordó: La razón por la que me negué a hacerlo fue porque Betty realmente estaba perdiendo a su hijo por una decisión editorial. Lo decidieron los poderes establecidos que Betty y Bruce [Banner] no debían convertirse en padres porque eso haría que los personajes parecieran «demasiado viejos» para los lectores más jóvenes. Mi periodo en el título casi termina con ese número; casi lo abandono por ese motivo. Pero había tantas historias que aún quería contar que al final me quedé, a pesar de que estuve furioso por eso durante un buen rato.En Hulk vol. 2 #15 (septiembre de 2009), aparece por primera vez como Red She-Hulk, creada por el escritor Jeph Loeb y el artista Ed McGuinness. Loeb dijo: Hemos sido muy cuidadosos con la creación de este personaje. Queríamos asegurarnos de que no fue percibida como una idea tonta, que es el recuerdo recuerdo que tengo de la introducción de She-Hulk, antes de que alguien hubiera leído una sola página. Pero el personaje era una versión completamente diferente de Hulk, un Hulk que nunca habíamos visto antes. Jen [Walters] es un personaje maravilloso. Nuestra intención es que Red She-Hulk haga una impresión de igual importancia en el Universo Marvel.Red She-Hulk también está presente en las historias de Caos War y Fear Itself en 2010 y 2011, respectivamente. Red She-Hulk se convierte en miembro del equipo de superhéroes los Defensores en The Defenders vol. 4 # 1 (diciembre de 2011), escrito por Matt Fraction y dibujado por Terry Dodson. Fraction dijo: La forma en que la escribo está en algún lugar entre Indiana Jones y Johnny Knoxville; después de toda una vida de que se peleen por ella y ser tratada como si fuera una pelota de fútbol humana, [ahora] tiene siete pies de estatura y [medidas de] 62-52-62 [pulgadas] o lo que sea y es a prueba de balas. Ella va por ahí dejando estos agujeros en forma de Betty en la pared.La serie se canceló en noviembre de 2012, después de 12 ediciones.

En octubre de 2012, como parte de Marvel NOW!, Hulk se tituló de nuevo Red She-Hulk a partir del #58 por el escritor Jeff Parker y artista Carlo Pagulayan. Acerca de la serie, Parker dijo: «ella está convencida de una amenaza para la humanidad que es esencialmente, todas las personas como ella. Está en conflicto por perder su propio lado humano y está actuando a gran escala basándose en eso. Pero la cosa es que podría estar en lo correcto".

Biografía

Historia temprana
La única hija del renombrado General Thaddeus "Thunderbolt" Ross, Betty pasó sus años formativos firmemente bajo la estricta supervisión de su padre. Después de que su madre muriera durante la adolescencia de Betty, la enviaron a un internado. Después de graduarse, regresó al lado de su padre. Thunderbolt Ross estaba a cargo de un proyecto secreto para crear un nuevo tipo de arma con rayos gamma, conocida como la Bomba Gamma. El científico jefe del proyecto es el Dr. Robert Bruce Banner. Betty queda inmediatamente cautivada por el intelecto de Banner y la manera suave de hablar. Sin embargo, menos de una hora después de su primera reunión, Banner se ve atrapado en una prueba de detonación de la Bomba Gamma y se convierte en el Increíble Hulk. Los esfuerzos de Banner para mantener su condición en secreto de Betty solo sirven para alejarla de él. Luego, el comandante Glenn Talbot la persigue de forma romántica, la nueva ayudante adjunta al grupo de trabajo Hulkbuster de su padre.

Después de que su doble identidad se convierte en conocimiento público, Banner se convierte en un fugitivo cazado. Pero con la ayuda de Reed Richards, Banner puede ganar control sobre sus transformaciones. Banner es indultado y más tarde le propone a Betty. Pero durante la ceremonia de boda, el archienemigo de Hulk, el Líder, hace que Banner se transforme de nuevo en el salvaje Hulk, y Banner, una vez más, se convierte en un fugitivo. El general Ross está gravemente herido cuando Hulk se vuelve loco mientras lucha contra Rhino, y Glenn Talbot le promete a Betty que Hulk pagará por ello.

Como resultado de la boda fallida y la recaída de Banner en Hulk, Betty sufre una crisis nerviosa y es hospitalizada. En un esfuerzo por parte de Hombre de Arena para deshacerse de su forma de cristal, Hombre de Arena le ordena al Dr. Marquand que le brinde un paciente con el mismo tipo de sangre que él, que resulta para Betty Ross. Como resultado de la transfusión de sangre, Hombre de Arena vuelve a su forma anterior, pero Betty recibe las propiedades de vidrio, que Hombre de Arena cree que eventualmente la matarán. El padre de Betty recluta al Dr. Leonard Samson para revertir el efecto al desviar las energías gamma y psiónica de Hulk para curar simultáneamente a Bruce y Betty. El resultado los habría curado permanentemente a ambos, si no fuera por Bruce, que se reexponía intencionalmente a la energía Gamma sifoneada, como un medio para combatir a Samson que también lo había hecho, y posteriormente estaba coqueteando con Betty. Esto terminó en Hulk derrotando a Samson. Sin embargo, más tarde, Sansón perseguiría a Hulk.

Al encontrarlo después de una batalla como Hulk, Betty oye murmurar a Banner, "Jarella ... mi amor..." Después de que Banner aparentemente desaparece de la Tierra para siempre, Betty acepta una propuesta de matrimonio de Glenn Talbot. Mientras Betty y Talbot están en su luna de miel, su padre es capturado y enviado a una prisión soviética. Talbot participa en una exitosa misión de rescate, pero es capturado en el proceso, detenido por el Gremlin en Bitterfrost (una instalación soviética de alto secreto en Siberia), y se cree que está muerto.

Harpy
El villano M.O.D.O.K. la secuestra y la somete a radiación gamma, a un nivel más alto del que Banner había sido sometido, transformándola en una loca y letal criatura híbrida mujer-pájaro llamada la Arpía. M.O.D.O.K. le dice a la Arpía dónde encontrar a Hulk y ella sale volando en busca de él. Ella lo embosca, y después de una larga lucha lo golpea con un rayo. Antes de que ella pudiera llevar a Hulk de vuelta a M.O.D.O.K., fueron secuestrados por la Bi-Bestia a su ciudad en el cielo. Banner acepta reparar las máquinas que hacen que la ciudad flote a cambio de permiso para usar el equipo avanzado para curar a Betty. M.O.D.O.K. llega a la isla e instiga una pelea justo cuando Banner inicia el equipo. No obstante, Banner logra escapar de la ciudad que se derrumbó con una Betty ahora curada.

Regreso
Talbot es eventualmente rescatado por el General Ross, Clay Quartermain y Hulk. Durante su tiempo en cautiverio por el Gremlin, Talbot fue hecho en una cáscara sin sentido. Con el fin de desbloquear la mente de Talbot, el doctor Leonard Samson tiene a Hulk (que fue Banner bajo el control de un casco especial) desbloquear lo que lo mantenía en un estado sin sentido. El proceso es un éxito. Sin embargo, el matrimonio de los Talbot se vuelve más tenso.

Cuando el general Ross sufre un colapso nervioso, Talbot regresa al ejército como coronel y se revela que había disparado una pistola de rayos que envió el Hulk al universo subatómico después de que el Hulk entró en la base de Gamma en busca de Jarella. Este incidente demuestra ser la última gota en la ya deteriorada relación de Talbot con Betty, y su matrimonio termina posteriormente en divorcio. Culpando el fracaso de su matrimonio en Banner, a quien también trató de ser castigado por un tribunal, Talbot roba el prototipo War Wagon y muere en Japón mientras intentaba destruir a Hulk. Betty admite a Rick Jones después que nunca había dejado de amar a Banner mientras estaba casada con Talbot.

Cuando Betty se entera de que su padre había conspirado con M.O.D.O.K. para matar a Hulk, ella lo acusa de traición. Al darse cuenta de que Betty tenía razón, Ross casi se suicida y luego desaparece.

Banner nuevamente logra un estado en el que puede controlar sus transformaciones y mantener su personalidad e inteligencia normales mientras se encuentra en la forma de Hulk. Pero Betty está molesta porque quiere que Banner se deshaga de Hulk, no lo controle, y lo deja una vez más. Cuando Hulk desaparece de la Tierra por un período prolongado (desterrado por Doctor Strange a la encrucijada, una realidad alternativa / portal inter-dimensional, porque se convirtió en completamente bestial), Betty comienza a salir con un hombre llamado Ramon. Al enterarse de que Hulk había sido avistado en la Tierra una vez más, Betty abandona a Ramon y regresa a la Base Gamma, donde Hulk está sujeto a un proceso que divide a Banner y Hulk en entidades separadas. Creyéndose finalmente curado, Banner le propone matrimonio a Betty, y ella acepta. El padre de Betty aparece en la boda, armado con un arma y exigiendo que el matrimonio no se lleve a cabo antes de dispararle a Rick Jones, quien intenta detenerlo. Betty se enfrenta a su padre, acusándolo de que la domine a lo largo de su vida, así como de llamarlo por su hostilidad hacia Banner a lo largo de los años, y lo obliga a entregar el arma. Finalmente, Banner y Betty se pronuncian marido y mujer.

Sin embargo, Banner comienza a morir como resultado de estar físicamente separado de Hulk. Los dos se fusionan en secreto una vez más. Betty pronto descubre esto. El general Ross más tarde muere ante los ojos de su hija, sacrificando su vida para destruir a un mutante anónimo que casi mata a Betty y Banner en busca de un anfitrión fuerte con quien estar vinculado por parásitos.

Betty se angustia al saber que Banner a veces había desencadenado conscientemente su transformación en el pasado y está dispuesto a convertirse en Hulk para enfrentar amenazas muy amenazantes. Betty deja a su esposo y regresa a Ramón, pero luego cambia de opinión y también abandona a Ramón. Luego es capturada por el Líder, quien la libera después de enterarse de que está embarazada del hijo de Banner, pero después de ser atormentada por las pesadillas de los demonios Pesadilla y D'Spayre, Betty pierde a su bebé por nacer.

Finalmente se reúne con Banner, pero poco después, parece que Hulk perece en una tremenda explosión en Gammatown. Al creer que Banner y Hulk murieron, Betty se va a la ciudad de Nueva York, donde eventualmente comienza a entrenarse para convertirse en monja. Betty pasa algunos meses en un convento para recuperarse de la terrible experiencia, pero finalmente se reúne con Banner. Pasan años viviendo juntos como fugitivos hasta que la Abominación, enemigo de Hulk usa su propia sangre para envenenar a Betty, lo que parece ser el trabajo del propio Hulk (debido a los altos niveles de radiación gamma presente en ambos cuerpos). Betty es puesta en suspensión criogénica por su padre.

En un arco de historia más tarde, Betty es aparentemente revivida por el Líder, se somete a una cirugía que altera considerablemente su apariencia, se le da la fuerza sobrehumana; y por un tiempo ayuda a su marido fugitivo como su contacto sombrío, el Sr. Blue.

Su resurrección se revela más tarde como una alucinación que distorsiona la realidad creada por Pesadilla, quien supuestamente la violó durante su sueño para concebir a su hija, Daydream.

Red She-Hulk
Durante la historia de "La caída de los Hulks", se revela que Betty Ross fue resucitada por el Líder y M.O.D.O.K. ante las urgencias de su nuevo aliado, su padre Thunderbolt Ross, que previamente había mantenido su cuerpo en estado criogénica. Ella también experimentó el mismo proceso que había convertido a su padre en Red Hulk, que le concedió su poder físico sobrehumano. El malvado Doc Samson también ayuda a Brain a lavar a Betty en un estado extremadamente confuso y agresivo. Los aliados de Ross, conscientes de sus intenciones de traicionarlos, enviar a Betty, como "Red She-Hulk", para ayudar a asesinar a su padre, quién es cazado, la mercenaria Domino, Después de que él lo vea transformarse de su forma humana. Su encuentro termina con Red She-Hulk pateando a Red Hulk fuera del edificio Empire State Building.

Después de que Ross falsifique su propia muerte, Betty también aparece como ella misma en su "funeral", acompañada por un LMD de Glenn Talbot para vigilarla y controlarla constantemente, y expresa su desconfianza a Bruce debido a su reciente matrimonio con Caiera en Sakaar y su posterior ataque a Manhattan.

Durante la historia de "World War Hulks", después de que Skaar la apuñala con su espada, la nueva She-Hulk vuelve a su forma humana, exponiendo su verdadera identidad. Betty explica cómo fue devuelta a la vida, y le pide a Bruce que le permita morir. Pero cuando Samson llega, la ira de Betty por su traición la transforma de nuevo en Red She-Hulk, sanando así sus heridas. Ahora, una vez más en control de su propia mente, Betty (como Red She-Hulk) ayuda a Bruce / Hulk a reconciliarse con su hijo Skaar. Cuando Bruce gana la delantera en la batalla final contra Ross, Betty se preocupa por su padre, que, combinada con su agresión aumentada cuando se transforma, lleva a un conflicto con el She-Hulk original, que prevalece. Después de que Ross es derrotado y encarcelado, Betty convence a Bruce para que le otorgue a su padre la oportunidad de rehabilitación y redención.

Tras el intento de toma de posesión del líder, Betty le dice a Bruce que ya no están casados, ya que fue declarada legalmente muerta y todos los demás saben que Bruce se había casado con Caiera. Pero en la última serie, la familia Hulk derrota a Fin Fang Foom. Después, Betty y Bruce reanudan su relación romántica, pero se pone inestable cuando Bruce se obsesiona con recuperar el poder de Hulk.

Durante la historia de "Fear Itself", Red She-Hulk viajó a Brasil, junto con Spider-Woman, Ms. Marvel y Protector, para luchar contra Hulk, quien se transformó en Nul: Breaker of Worlds. Más tarde se recibe una espada encantada asgardiana de Iron Man y se une a los héroes en la batalla final contra la Serpiente y sus fuerzas. Después de la batalla, las armas de Stark-Asgardianas fueron devueltas a Asgard para ser derretidas, pero Red She-Hulk guardó su espada.

Siguiendo el argumento del "Pecado Original", el personaje de Hulk surge como resultado de un intento de asesinar a Bruce y los esfuerzos para salvar su vida usando el virus Extremis. Este nuevo Hulk, que se llama a sí mismo "Doc Verde", decide que los superhumanos propulsados por rayos gamma son una amenaza para la humanidad que debe ser eliminada. Betty se desesperó de Red She-Hulk y se curó de su locura y su mutación por parte de Doc Verde, aunque es discutible si esto será permanente, ya que Banner nunca ha podido curarse a sí mismo ni a ningún mutado de rayos gamma hasta la fecha de forma permanente. Pero se dio cuenta de que había cometido el mismo error que Bruce; ella había creado un monstruo.

Durante la historia de "Civil War II", Betty Ross estuvo entre las personas que se enteraron de la muerte de Bruce Banner y terminaron de llorar en su funeral.

Volviéndose Harpy de nuevo
Poco después de la resurrección de Bruce durante el arco "Sin rendición", visitó la casa de Betty poco después del funeral de su padre y le explicó que no la había contactado durante meses debido a la agitación emocional. Mientras hablaban, Bushwacker, un agente de las operaciones de Hulk de los EE. UU., los estaba observando y tenía la orden de monitorear a Bruce y posiblemente matarlo. Aunque Bushwacker fue ordenado por el general Reginald Fortean para no disparar, Bushwacker ignoró la orden y disparó su arma. Sin embargo, involuntariamente golpeó a Betty en la cabeza. Bruce se transformó en Hulk y fue tras Bushwacker, pero el Doc Samson detuvo a Hulk, lo que permitió que Bushwacker escapara. Cuando Hulk y Samson regresaron a su casa, su cuerpo había desaparecido. Más tarde se reveló que se transformó en una variación roja de Harpy cuando se enfrentó a Jackie McGee sobre dónde está Hulk. Harpy y Jackie rastrean a Hulk hasta Reno, Nevada, donde está luchando contra el sujeto B de Rick Jones. Harpy es testigo de que mercenarios de las operaciones de Hulk de EE. UU. Matan a un civil y Harpy los mutila. Jackie confrontó a Harpy sobre esta acción a la que Harpy citó "Pero este soy yo". Después de recordar su relación tóxica con Hulk, Harpy llegó al lugar donde el Sujeto B ha usado su ataque ácido para cegar a Hulk y derretir sus extremidades. Después de escuchar la voz de Betty, Hulk le ruega que la ayude. Harpy usa sus garras para rasgar el cofre de Hulk. Cuando Hulk le pregunta por qué Betty no está actuando como su amiga, Harpy piensa "Este soy yo" mientras arranca el corazón de Hulk y se lo come. Esto causó que el Sujeto B de Rick Jones atacara a Harpy de Betty Ross. Hulk revive lo suficiente como para regenerar sus extremidades y golpear al Sujeto B. Harpy continúa su ataque contra el Sujeto B y le desgarra el estómago para evitar que emita ácido. Durante la pelea entre el Sujeto B y Harpy, Hulk puso a Jackie McGee a salvo cuando llegaron dos Vagones de Guerra enviados por Reginald Fortean. Cuando estaba en el aire, Harpy dejó caer al Sujeto B sobre uno de los Vagones de Guerra mientras Hulk destruía los Vagones de Guerra. Con Rick a remolque después de ser arrancado del cuerpo del Sujeto B, Hulk, Harpy y Jackie huyeron del área cuando Hulk vio que Gamma Flight se acercaba. Algunos días después, Betty aprendió a controlar su transformación Harpy y decidió no estar en su forma humana cerca de Hulk. Después de que Rick Jones revivió por completo, les contó sobre la base de la Operación Hulk de EE. UU. En Groom Lake en el Área 51. Harpy se une a Hulk, Rick y Jackie McGee para asaltar la base de la Operación Hulk de EE. UU. Mientras Hulk y Gamma Flight luchan contra el general Fortean y los soldados de las operaciones de Hulk de los EE. UU., Harpy ayudó a Rick y Jackie McGee donde encontraron al mutante gamma Delbert Frye en una habitación con el científico y el científico principal de las operaciones de Hulk de los EE. UU., la Dra. Charlene McGowan.

Poderes y habilidades

Harpy
Como Harpy, Betty tenía fuerza sobrehumana, resistencia, velocidad y durabilidad con la que eran suficientes para luchar contra Hulk. También tenía alas grandes como pájaros de su espalda que solía volar a altas velocidades por el aire y realizar ataques aéreos. Además, podía proyectar explosiones de energía nuclear y tenía garras afiladas que eran lo suficientemente fuertes como para cortar metal o llevar objetos pesados.

Red She-Hulk
Como Red She-Hulk, Betty tiene una enorme fuerza sobrehumana, resistencia, durabilidad y un factor de curación que le permite sobrevivir fácilmente lo que sería fatal para los humanos, como heridas en la pierna y en el abdomen por las garras de Wolverine. Al igual que su exesposo, el nivel de fuerza de Betty es tan vasto que deforma las leyes de la física incluso más que el estándar para otros personajes en la misma continuidad ficticia, por ejemplo, lo que le permite abrirse camino a través de barreras dimensionales entre diferentes universos. Sin embargo, fue derrotada fácilmente por la She-Hulk original, principalmente debido a su falta de experiencia. Ella comparte la capacidad de Red Hulk para absorber energía, como la radiación gamma de otros Hulks, convirtiendo a esos seres en formas humanas, y al menos temporalmente impulsándose a sí misma. Según Banner, había planes para eliminar esta habilidad mediante el mismo proceso que eliminó a los Red Hulk basándose en el hecho de que esta habilidad eventualmente la mataría. También como su padre, Red She-Hulk tiene sangre amarilla, produce energía amarilla en sus ojos cuando está enojada, y puede descargar energía al tocarla. Red She-Hulk puede volver a su forma humana si de repente se asusta o asusta, aunque puede volver a su forma de Hulk a voluntad. Como Red She-Hulk, todavía mantiene el control de su humanidad, aunque si está extremadamente enojada puede convertirse en "Hulk puro", aumentando aún más su fuerza pero perdiendo el control de su mente.

Red She-Hulk lleva una gran espada que cariñosamente llama su "gran espada de culo". La espada, forjada por Tony Stark, está fabricada con tecnología de repulsión de Industrias Stark y uru metal encantado de Asgard y fue entregada por primera vez a Red She-Hulk durante la historia de "Fear Itself" junto con armas similares otorgadas a otros héroes para derrotar a Cul. "La Serpiente", el hermano olvidado de Odin. Mientras que las otras armas finalmente se devuelven y se funden al final de la historia, Red She-Hulk logra aferrarse a la de ella. La espada es tomada más tarde por una máquina global masiva llamada "El Terranómetro" durante el infierno No tiene furia. El arco de la historia se mantiene allí hasta que Red She-Hulk sea capaz de evitar que el gobierno de EE. UU. cree inadvertidamente un futuro distópico en el que los súper soldados mejorados con rayos gamma se apoderen de la Tierra.

Otras versiones

Heroes Reborn
En el Universo Heroes Reborn creado durante la historia de 1996-1997 por Franklin Richards tras la crisis de Onslaught, Betty, conocida como Liz Ross, se desempeñó como jefa de seguridad de Stark International. Como resultado, ella tomó Iron Man. Es por cita evidente a medida que la guardia personal de Tony Stark como un insulto personal, y también estuvo presente cuando Bruce Banner fue expuesto a la radiación gamma que lo convertiría en Hulk (El mismo accidente que resultó en Stark ponerse la armadura de Iron Man en el primer lugar). Poco antes de que los héroes regresaran a su mundo, se reveló que Liz estaba muriendo de cáncer como resultado de la exposición a rayos gamma, y Banner se vio particularmente afectado por las noticias de la enfermedad en la medida en que regresó de Hulk para abrazarla. después de conocer su condición.

House of M
En el universo alternativo visto en la historia de House of M 2005, Betty Ross está casada con el comandante Glenn Talbot.

Ultimate Marvel
En Ultimate Marvel, Betty Ross sigue siendo la hija del General "Thunderbolt" Ross. Ella era la compañera de cuarto de la universidad de Janet van Dyne. Obtuvo un título en comunicaciones en Berkeley y salió con Bruce Banner hasta que sus intentos fallidos de descifrar el problema de los súper soldados lo convirtieron en Hulk.

Cuando se formaron los Ultimates, se convirtió en su Directora de Comunicaciones / Oficial de Relaciones Públicas. Después de ser rechazado por Betty, Bruce respondió inyectándose una versión de la fórmula de Hulk que incorporó la sangre del Capitán América recientemente descubierta, y se convirtió en un alboroto como Hulk, durante el cual mató a más de 800 civiles. Durante su juicio, Betty declaró su amor por Bruce, que finalmente fue declarado culpable y sentenciado a muerte, pero Bruce escapó de la bomba nuclear destinada a ejecutarlo al convertirse en Hulk y escapar. Bruce regresó durante la miniserie de Ultimates 2 después de que Fury, el Presidente de los Estados Unidos, Washington D. C. y Nueva York habían sido capturados por los Libertadores. Bruce, ahora exhibiendo un mayor control sobre sus transformaciones, ayudó a repeler a los Libertadores, y Betty fue vista atendiendo a un exhausto Bruce después de la batalla con los Libertadores y Loki en Washington D. C..

En la miniserie de Ultimate Wolverine vs. Hulk, Nick Fury envía a Wolverine para encontrar y matar a Hulk, pero su batalla fue interrumpida por She-Hulk luego de que Betty se inyectara el suero Hulk. Fury revela que S.H.I.E.L.D. está trabajando para mantener sus transformaciones bajo control, y encarcelada en el Cubo.

Adaptaciones a otros medios

Televisión
 La primera aparición de Betty Ross en televisión fue en la parte de "The Incredible Hulk" de los Marvel Super Heroes de 1966, con la voz de Peg Dixon.
 Betty Ross aparece como un personaje principal en la serie animada de 1982 The Incredible Hulk, con la voz de BJ Ward.
 Betty Ross aparece como protagonista principal en la serie animada de 1996 The Incredible Hulk, interpretada primero por Genie Francis en los primeros seis episodios y por Philece Sampler en episodios posteriores. Ella juega un papel importante en la primera temporada, pero en la segunda temporada su papel se reduce significativamente.
 Betty Ross aparece en la nueva serie de Hulk and the Agents of S.M.A.S.H., segunda temporada (2014), episodio 17, "El Día de Banner", con la voz de Misty Lee. Trabaja en una instalación en el Ártico y se encuentra con Hulk, She-Hulk (como amiga de Betty), A-Bomb (viendo que es Rick Jones), conoce a Skaar y se reencuentra con su padre que es Red Hulk. Ayuda a Hulk usando una máquina que absorbe la radiación gamma al convertirlo en Bruce Banner y sale en una cita con él, hasta que las naves Kree de Ronan el Acusador llegan a la Tierra en exigir que entreguen a los Hulks o la Tierra será destruida. Luego de que los Hulks fueran capturados, Betty le da a Bruce un suero gamma para convertirse de nuevo en Hulk en enfrentar a Ronan, y al final sabe que no volverá a ser Bruce Banner. Aunque la forma de Red Hulk de su padre aparece en esta serie, no hay ninguna indicación de que Betty tenga acceso a la forma o poderes de Red She-Hulk en esta serie.
 Betty Ross aparece de cameo en Avengers: Ultron Revolution, episodio 8, "Deshulkado".
 Betty Ross aparece en la serie de Disney+ What If...?, con la voz de Stephanie Panisello. Ella aparece en el episodio 3, "¿Qué pasaría si... el mundo pierde a sus héroes mas poderosos?", ayudando a Natasha Romanoff a analizar el dióxido de litio que se suponía que aliviaría la resaca de Tony Stark (que supuestamente lo mató a él), y finalmente descubrió que el antídoto ni siquiera salió de la jeringa y que la nanotecnología podría haber sido la causa. Más tarde, después de que Bruce Banner es provocado para convertirse en Hulk, ella intenta evitar que su padre, el General Ross, intente enfrentarse a él hasta que interviene Romanoff. Betty luego observa con horror cómo Banner de repente se infla y explota. Ella llora por su muerte.

Cine

Animación

 Betty Ross aparece en los animados directa al vídeo películas de Ultimate Avengers y Ultimate Avengers 2, expresadas por Nan McNamara.
 Una versión anterior de Betty Ross, aparece en la película de animación directa por video Next Avengers: Héroes del Mañana, con la voz de Nicole Oliver.
 Betty Ross aparece en la película de animación directa por video Hulk vs Thor, de nuevo la voz de Nicole Oliver.

Acción en vivo
 Betty Ross aparece en la película de acción en vivo 2003 Hulk, interpretada por Jennifer Connelly como una adulta y por Rhiannon Leigh Wryn como niña.
 Betty Ross aparece en la película de 2008 The Incredible Hulk, interpretada por Liv Tyler.
 Betty Ross no aparece físicamente en Avengers: Infinity War, pero se confirmó que ella fue asesinada por Thanos al final de la película por el codirector Joe Russo.
 En Avengers: Endgame, Betty es resucitada por Hulk al usar las Gemas del Infinito con el fin de deshacer el chasquido pero no hace ningún acto de presencia.
 Tyler regresara a interpretar al personaje en Captain America: Brave New World (2024).

Videojuegos
 Red She-Hulk aparece como un personaje utilizable en Marvel: Avengers Alliance.
 Mientras que Betty Ross no aparece en el videojuego de 2005 The Incredible Hulk: Ultimate Destruction, su nombre aparece en el archivo de su padre, el General Ross.
 Betty Ross aparece en la adaptación del videojuego de The Incredible Hulk, con la voz de Liv Tyler.
 Los formularios Red She-Hulk y Ultimate She-Hulk de Betty Ross están disponibles como intercambios alternativos de paletas para She-Hulk en Marvel vs. Capcom 3: Fate of Two Worlds.
 Red She-Hulk es un personaje jugable en Marvel Super Hero Squad Online, con la voz de Grey DeLisle.
 Red She-Hulk aparece en Lego Marvel's Avengers y Lego Marvel Super Heroes 2.

Referencias

Agentes secretas ficticias
Personajes de cine
Católicos ficticios
Héroes de Marvel Comics
Personajes de Marvel Comics
Personajes creados por Steve Englehart
Personajes creados por Jack Kirby
Personajes creados por Stan Lee
Aviadores ficticios
Monjas ficticias
Personajes ficticios víctimas de violación
Personajes creados por Jeph Loeb
Agentes de Shield
Mutados de Marvel Comics
Personajes de Marvel Comics con fuerza sobrehumana
Científicas ficticias
Personajes de Marvel Comics que pueden cambiar de forma
Heroínas de Marvel Comics
Personajes con múltiples personalidades
Personajes de Marvel Comics con curación acelerada
Hulk

Betty Ross


Aceasta este listă de tenismene române.

Note

Vezi și
 Listă de sportivi români

Listă
Tenis
România
Tenismene

Listă de tenismene române


New In Chess (NIC) (OCLC:20735159) je nizozemski šahovski časopis iz Alkmaara. Izlazi osam puta godišnje. Glavni urednici su velemajstori Jan Timman i Dirk Jan ten Geuzendam. Sadrži bilješke vrhunskih igrača i čuda od djece o vlastitim partijama. Uobičajeni prinosi su od igrača kao što su Vladimir Kramnik, Viswanathan Anand, Péter Lékó, Judit Polgár, Magnus Carlsen i Serhij Karjakin.

New In Chess također izdaje godišnjake ("Yearbook") četiri puta godišnje. Sadržaj su otvoreni pregledi i teorijski članci. NIC ima svoj klasifikacijski sustav za šahovska otvaranja koji se neprekidno razvija radi držanja mjesta među inovacijama. Primjerice FR 16.6 je Francuski Tarrasch uz 10...g5 i "Survey" autora Tima Hardinga pojavio se u Yearbooku br. 32 1994. godine. NIC također objavljuje knjige o teorijama otvaranja i ostalim šahovskim temama.

Vidi
 Popis šahovskih knjiga
 Popis šahovskih časopisa

Vanjske poveznice
New In Chess

Šahovski mediji
Športski tisak
Šport u Nizozemskoj

New In Chess


සිතුවම් ඇඳීමේ ක්‍රම ශිල්පය

මහනුවර සම්ප්‍රදායට අයත් බිතු සිතුවම් කලාවෙහි තාක්ෂණික අංශය හා සම්බන්ධිත කරණු විමසීමත් මෙමගින් අපේක්ෂා කෙරේ.මෙකී සම්ප්‍රදායය පදනම් කොට ගත් සිතුවම් ව්‍යාප්ත වූයේ විහාර ආරාම මූලික වශයෙන් පදනම් කොට ගනිමින්ය.එහි දී විහාරයක් ඉදිකිරීම සඳහා භූමයක් තෝරා ගැනීම සුවිශේෂි වේ.ස්ථාන තෝරා ගැනීමේදී ඊට සුදුසු භූමියක් වෙන් කර ගැනීමේ දී විශේෂ රසඥතාවක් පැවතී ඇත.බොහෝ දුරට එම භූමි උස් බිමක හෝ ගල් පර්වතයක් වීම සුවිශේෂත්වයකි.මෙසේ තොරා ගන්නා ලද බිමක ගොඩනගන ලද විහාර ගොඩනැගිලි ආශ්‍රිත කොට ගනිමින් චිත්‍රකලාව ව්‍යාප්ත විය.

සංඝරාජ හිමියන්ගේ සමයේ උපාලි හිමියන් නිසා ගමක් පාසා විහාර ඇති වීමත් එම විහාරයන් හි සිතුවම් ඇදීමත් විය.චිත්‍රයන් හි ප්‍රධාන අනුශාසකයා රජු වූ අතර පැවදි අනුශාසකවරයා විහාරාධිපති විය.මෙකී සිද්ධස්ථාන ඒවායේ ගෘහනිර්මාණාත්මක ශිල්ප ක්‍රමය අනුව ලෙන් විහාර ටැමිපිට විහාර හා සාමාන්‍ය විහාර ලෙසින් ප්‍රධාන කොටස් තුනකි.මේවායෙහි සිතුවම්කර්ම කෙසේ සිදු වීද යන්න සලකා බැලිය යුතුව තිබේ.

ලෙන් විහාර ආශ්‍රිත සිතුවම්

ගුහා ලෙන් හි ඇඳි සිතුවම් ලෙසින් ද මේවා හදුන්වනු ලබයි.මේ සඳහා යොදා ගනු ලැබුණේ ස්වාභාවික ගල් ලෙන්ය.ජලය ගුහාව තුළට ගලා නොඑන ලෙස කටාරම් කෙටීමෙන් පසු ගුහාව තුල ගිනි තබා පේකඩ සහිතව කැටයම් කළ ලී කණු හෝ ගල් කණු මත ගල හේත්තු කොට බෑවුම් වහලයකින් යුතුව ගෘහය තනා වරිච්චි හෝ ගල් හෝ පිලිස්සූ මැටි හෝ අමුගඩොල් බිත්ති සකස් කර කපරාරුවෙන් ඔපදමා එහි ඇතුළත චිත්‍රඇඳීම සිදු කර ඇත.

රිදී විහාරය,දෙගල්දොරුව,දනගිරිගල,දඹුල්ල,ලෙන් විහාරයන්ට උදාහරණයන් වේ.

ටැම්පිට විහාර සිතුවම්

අඩි හයක් පමණ උසට ගල්කණු සිටුවා ඒ මත හරස් අතට නා කොට පුරුද්දා ලෑලි අතුරා තැනූ වේදිකාවක් මත  වරිච්චි බැදීමෙන් අනතුරුව එහි මැද මැටි සිර කිරීමෙන් බිත්ති සකස් කර ගන්නා ලදී. බිත්ති වහල පියසු  ක්‍රමයට සකස් කර ගත් අතර එහි ද සිතුවම් අඳින ලදී.මේ පිළිම ගෙවල් හි සැලැස්මේ ගර්භ ගෘහය, අන්තරාලය හා මණ්ඩපය යන කොටස් වලින් යුක්ත විය. මෙසේ ටැම්පිට විහාර ගොඩ නගන ලද්දේ වේයන්ගෙන් චිත්‍ර ආරක්ෂාකර ගැනීම සඳහා බැව් පී.ටී.ඊ.දැරණියගල මතයයි.

මැදවල,දන්තුරේ,සූරියගොඩ,දෙවනගල,දැඹව ටැම්පිට විහාරයන්ට උදාහරණයන් ය.

සාමාන්‍ය විහාර සිතුවම්

පිහිටි භූමිය මත ඉදිකරණු ලැබූ විහාර බිත්ති පෘෂ්ඨ හා වියන්තල සිතුවම්කරණයට යොදා ගන්නා ලදී.

දළදා මාළිගාව,අරත්තන,ගංගාරාමය,දන්තුරේ විහාරය මීට සුදුසු උදාහරණයන්ය.

බදාම සකසා ගැනීම

ලෙන් විහාරයන් හි ගල් පෘෂ්ඨය මත සිතුවම් ඇඳීම කළ නොහැකි බැවින් ගලෙහි මැලියම් තවරා ඒ මත රෙදි අලවා චිත්‍ර තලය සකස් කර ගනී. බඹර ගල හා දෙගල්දොරුව වියන් සිතුවම් මීට උදාහරණයන්ය.වී පොතු මිශ්‍ර බදාමයකින් පර්වත පෘෂ්ඨය වසා ඒමත චිත්‍ර ඇඳ  ඇති බව බඹරගලින් හමුවූ සිවිලින් සිතුවම් කැබලිවලින් පෙනේ.ගලේ තවරන ලද මැලියම් මත ඝනට මකුළු තවරා ඒ මත ද සිතුවම් ඇඳීම සිදුකර ඇත.

මීට අමතරව ලෙන් විහාරයන් හි වියන්තල සිතුවම් ඇඳීම සඳහා තනාගත් බදාමයක් ද විය.මැටි වැලි හා කැඳ බදාමයන් පොල් කෙදි බුරුසුවකින් ගා ඒ මත කිරි මැටි මකුළු  ගානු ලැබේ.ඇතැම් විහාරයන් හී දී මෙම බදාමය ගැලවී හෝ ඉරිතලායාම වැලැක්වීම පිණිස හා සිතුවම් ඇඳීමේ පහසුව තකා එම බදාමය මත කපුරෙදි කැබල්ලක් ද අලවා තිඛෙනු  දිටිය හැකිය.මෙසේ සකසන ලද තලය මත සිත්තම් කිරීම සිදු කෙරුණි.
ටැම්පිට විහාරයන් හි වරිච්චිමත පුරවන ලද මැටි බිත්තිය කුරුම්බා ඇට්ටි කහට පොතු අරළු හා ගොඩපර ලෙලි තම්බාගත් ජලය පල්වෙන්නට තබා එම ජලයෙන් බිත්තිය තෙමා  වාර කිහිපයක් මදිනු ලබයි.

විහාර බිත්ති සකසා ගනු ලැබූ වේ ගඩොලින් හෝ ගලින්ය.නමුත් බොහෝ විහාරයන් හි බිත්ති තනා ගනු ලැබුවේ සාමාන්‍ය නිවෙස් හි බිත්ති තනා ගන්නා ආකාරයටය.එනම් පොළොවට ලම්භව සිටුවන ලද ලී කණු සඳහා තිරස් ලෙස ලී බැදීමෙන් නිර්මාණය වන ලී සැකිල්ල පදමට තනාගත් වැලිමැටි මිශ්‍රණයකින් පුරවා ගැනීමෙන්ය.මෙසේ තනා ගන්නා බිත්ති පෘෂ්ඨ ඉතා රළු බැවින් ඔප මට්ටම් කර ගත යුතු වේ.ඒ සඳහා පිටතින් තවත් බදාමයක් යොදනු ලබයි.

මේ සඳහා කැඳ වතුර සමඟ පදමට හනාගත් වැලි මැටි මිශ්‍රණයක්  ඔවුන් භාවිතා කොට තිබේ.මෙයින් විෂමතාවය මගහැරී සුමට භාවයට පත්වනු ලැබුව ද සිතුවම් ඇඳීම සඳහා තරම් වූ තත්ත්වයට එය තවමත් සුදුසු නොවේ.මෙම බිත්ති මත කුරුම්බා ඇට්ටි අරළු කහට පොතු බඳුනකට දමා සතියක් පමණ පෙගෙන්නට හැර කිරිමැටි හා වැලි මිශ්‍රණයකට එම ජලය මුසු කොට හොඳින් අනා බිත්ති පෘෂ්ඨය දෙපස  මැනවින් කපරාරු කර ගනී.ඒ මත මතුරට මකුළු තට්ටුවක්ද ගාන ලදී.

සිතුවම් සඳහා වර්ණ සකසා ගැනීම

ශිල්පීහු බොහෝදුරට වර්ණ සාදාගත්තේ තමන් විසින්මය.සිතුවම් සඳහා වර්ණ සාදා ගැනීම සඳහා යොදා ගනු ලැබුනේ ද ස්වාභාවික ද්‍රව්‍යයන් ය. ඒවායින් එකක් දෙකක් හැරුණු විට අන් සියල්ල දේශිය ද්‍රවය විය.මේ නිසා ශිල්පීන්ට වර්ණයන්ගේ තත්ත්වය පිළිබඳව පුළුල් අවබෝධයක් විය.මේ නිසාම එකී වර්ණ බොහෝ කාලයක් පැවතුණි.විශේෂයෙන් සායම් පිළියෙල කිරීම ඇරඹීම සිත්තර ගෝලයින්ගේ කාර්යය  විය.

මහනුවර සම්ප්‍රදායයේ සිතුවම් සඳහා යොදා ගනු ලැබුවේ සීමා සහිත වර්ණ සංඛ්‍යාවකි.සුදු,රතු,නිල් හා කොළ ප්‍රධාන වර්ණ විය.සීමා සහිත වර්ණ පටිපාටිය ගැඹුරු වර්ණ සේම පැතලි වර්ණ වීම නිසා ඉතා විසිතුරු ලෙසත් ප්‍රාණවත් ලෙසත් මෙම චිත්‍රයන් හි නොනවතින රේඛා යෙදුනි.දැනීමෙ හි අසීමිත,විසිතුරු නිරූපණය,වර්ණ සංයෝජනය,කලා කෞශල්‍ය අතින් මේ යුගයට අයත් සිතුවම් තරම් විසිතුරු සිතුවම් හා කලානුරූප සිතුවම් නැති තරම්ය  යන්න විජේසේකරයන් ගේ අදහසයි.

පැරණි විහාර කර්මාන්තයන් හි යොදන ලද සායම් වර්ග තනා ගැනීමේ ශිල්පය පැරණි සිත්තර පවුල් හි කුල ප්‍රවේණි වස්තු  ලෙසින් අතින් අත යෑම සුවිශේෂි වෙයි.

(අ) ඕදාත (සුදු)

මතුරට අසල වැටක්ගම නම් ගමෙහි පිහිටි මකුල් ගල් ලෙනකින් ලබාගත් මකුළුවලින්  සුදු පාට සාදා ගත් බව කුමාරස්වාමිගේ මතයයි.වෙල් ආශ්‍රිත කිරිමැටි මෙසේ මකුළු නමින් හදුන්වනු  ලබයි.කදු ආශ්‍රයෙන් ද මකුළු ඇත.මේවා බොහෝ විට ලැඛෙන්නේ ගුලි වශයෙනි.මෙහි කබොල්ල අස්කර පිරිසිදු පාටැති කොටස පමණක් ගෙන වැලි කුණු ඉවත් කොට භාජනයක දමා දියකර පෙරා පෑදෙන්නට හැර පැදුණු පසු වතුර අස්කර පෙරිය යුතුය. ඉන්පසු අඹරා දිවුල් ලාටු හෝ වෙනත් මැලියම් සමඟ මිශ්‍ර කර ගනී. මේ පිළිබඳව ඩේවිගේ අදහස වන්නේ දේශිය මැග්නීසියා කාබනේට් හෙවත් මකුළු නම් ඛනිජ වර්ගයක් මතුරට නිම්නයෙන් වෙඩිලූණු ලෙනක ඩොලමයිට් සමඟ තිබී  සොයාගත් බවයි.සිතුවම් සඳහා මකුළු භාවිතා කළ බව මැදවල විහාර සන්නසෙ හි ද දඹුලූ පදවි සන්නසෙ හි ද කරුණු සඳහන් වී තිබේ.

(ආ) පීත (කහ පාට)
ගොකටු ගසේ කිරි වලින් තනා ගන්නා ලදී.රත්සිරියල් යොදා ගනිමින් ද කහ වර්ණය නිර්මාණය කරනු ලබයි.විද්‍යාගාර පර්යේෂණයන්ට අනුව සිත්තරුන් කහ පැහැය සඳහා ඇටික් සල්ෆයිට් අඩංගු හිරියල් ද භාවිතා කොට තිබේ.

(ඇ) කළු

පොල් කටු අගුරු දොරණ තෙල් සමඟ අඹරා සාමාන්‍ය භාවිතයේදී යොදා ගෙන තිබේ.මීට අමතරව පැරණි කොහොල්ලෑ,කැකුණ තෙල්,හල්දුම්මල, පිරිසිදු පාංකඩ සමඟ එකට අඹරා අව්වෙන් වේලා පිරිසිදු වළඳකදමා ගිනි අවුලූවා එයට උඩින් මැටි භාජනයක් තබා වසා තැබීමෙන් පසු අදුන් දැලි ලබා ගනී. පරණ කොහොල්ලෑ,පහන් දැලි හා පහන් කඩ යන ද්‍රව්‍ය කැප්පෙටිය ලාටු සමඟ එකට උණු කර අඹරාගැනීමෙන්ද  කළු වර්ණය සාදා ගනු ලබයි.

(ඈ) නීල (නිල් වර්ණය)

මෙම වර්ණය දක්නට ලැඛෙන්නේ කලාතුරකිනි.නිල් අවරිය ගසේ කොළ යොදා ගෙන තනා ගන්නට ඇත.මීට අමතරව මුහුදු වැලි කබලෙන් බැද අරක්කු සමඟ මිශ්‍රකර ඇඹරීමෙන්  නිල්පැහැය නිර්මාණය කොට ඇත.

(ඉ) ලෝහිත (රතු)

සාදිලිංගම් නැමති පිටරටකින් ගෙන්වා ගන්නා ලද ද්‍රව්‍යයකින් සාදා ගන්නා ලදී.සාදිලිංගම්,රත් මල් කැකුළු යුෂයෙන් අඹරා ගැනීම ද  මේ කාලයේ දී දක්නට ලැබණි.

(ඊ) රන් වර්ණය

රත් හිරිගල් හා හිරිගල් එක පමණ ගෙන මිල්ල පොතු,ගම්මාලූ පොතු හා ගොකටු පොතු යුෂයෙන් අඹරා කුඩු කොට අවුවෙහි වියළා උදුනෙහි තබා වියළා ගනියි. මීට අමතරව හිරිගල් ගොකටු කිරි රසදිය සුදු ඊයම් සින්නක්කාරං,යවකාර ලූණු සමඟ ගෙන දොරණ තෙලින් අඹරා ගැනීමෙන්  රන්වර්ණය සකසා ගැනුණි.

(උ) කොළ වර්ණය

ඉතා විරළ ලෙස භාවිත වූ අතර නිල් හා කහ වර්න සංයෝගයෙන් සාදා ගන්නා ලදී.

මෙකළ ශිල්පීන් ඉතා සුළු වශයෙන් වර්ණ මිශ්‍රණය දැන සිටි බව උල්ලූවිස් හේවාගේ අදහසයි.ඔහුට අනුව සුදු මිශ්‍රණයෙන් ලා පැහැයද කළු මිශ්‍රණයෙන් තද පැහැයද ලබා ගැනුණි.මේ යුගයේ වර්ණ ප්‍රභේද භාවිතය සීමා සහිත විය සුදු පැහැයට රතු පැහැය එකතු කිරීමෙන් ලා රතු පැහැය ද කළු පැහැයට සුදු එකතු කිරීමෙන් අළු පැහැය ද ලබා ගත්හ.මෙම වර්ණයන්ට කහ පැහැය එකතු කිරීමෙන් පච්ච පැහැය ලබාගත්හ.

කුමාරස්වාමි හා උල්ලූවිස්හේවා සායම් මිශ්‍රකිරීම පිළිබඳව යම් අදහසක් පළකරනු ලැබුව ද චාර්ලිස් ගේ අදහස වන්නේ මෙම සම්ප්‍රදායය තුළ පිරිසිදු වර්ණ පමණක් භාවිත කළ බවයි. එනම් උඩරට සිතුවම් කලාවෙහි සායම් මිශ්‍ර කිරිමක් නොතිබි බවයි.නමුත් සීගිරි හා පොළොන්නරු කාල වලදී සායම් මිශ්‍ර කිරීම තිබූ බවත් එය සම්භාව්‍යය සිතුවම් සම්ප්‍රදායයෙහි අංගයක් ලෙසින් ඔහු සලකනු ලබයි.

සිතුවම් සටහන් කිරීම හා වර්ණගැන්වීම

සිතුවම් සටහන් කිරීමෙහි ලා පළමුව කළු සායම් උපයෝගී කොට සිහින් බුරුසුවකින් බාහිර ආකාර මාත්‍රය සළකුණු කරනු ලැබ්ණි.ඉනික්බිති රූප සුදු පැහැයෙන් ඉතිරි වන සේ පසුතලයේ ලා රතු පැහැය ගානු ලබයි.මින් පසු රූපයන් හි කහ වර්ණය හා බාහිර රේඛා රතු වර්ණයෙන් පරිස්සමෙන් ඇඳ පසුතලයේ ලා රතු වර්ණය මත රතු වර්ණය ගල්වනු ලබයි.ශෝබන පසුතලයක් අවසානයේ දී ලබා ගැනීම පිණිස එකිනෙක මත ලා රතු හා රතු දෙතුන් වරක් ගෑම  අවශ්‍ය වේ.
රූප සඳහා අදාළ වර්ණ යෙදීමේ දී මනුෂ්‍ය රූප හැම විටම කහ වර්ණය ගත් නමුත් විෂ්ණු හා මුගලන් හිමියන්ගේ රූප විශේෂ හේතු නිසා නිල් වර්ණය යොදා වර්ණ ගන්වා ඇත.චිත්‍රයේ පසුතලය හැම විටම පාහේ රතුය.ඇතැම් දුර්ලභ අවස්තාවන් හී දී කළු පසුබිමක් ද දක්නට ලැබේ.අංග ප්‍රතයාංග,විස්තරය ද රතු පැහැයෙන් සිතුවම මත අදිනු ලබයි.අවසානයේ මේවා සිහින් පැහැදිලි ස්ථීර කළු රේඛාවකින් ඇඳ දැක්වේ.මෙයින් සමස්ත සංයෝජනයම එකවර විවරනය වේ.

වලිත්ති යෙදීම
වර්ණ යෙදීමෙන් පමණක් සිතුවමක කාර්යයන් අවසන් නොවේ.චිත්‍රයක අවසන් නිමවුම ලෙස වලිච්චි වැස්මක් පූර්ණ බිතු සිතුවම් තලය පුරාම යෙදිම සිදු කරනු ලබයි. මෙය ඉතා තුනී වූත් පාරදෘශ්‍ය වූත් වැස්මකි.මෙය දහඅටවැනි සියවසේ ජනප්‍රිය වූ චිත්‍ර කලාව සඳහා භාවිතයට ගත් අලූත් ශිල්ප ක්‍රමයක් ලෙස සැලකිය හැකිය.
වලිච්චි සාදනු ලබන්නේ කුඩු කළ දුම්මල,දොරණ තෙල් සමඟ මිශ්‍ර කොට පැය භාගයක් පමණ නිවෙන්නට හැරීමෙන් පසුවය.මෙවැනි වලිච්චියක් නෙුවට සැලැක් (ලාකඩ වෙනුවට භාවිතා කරන කමේ සතෙකුගෙන් ලබාගත් ද්‍රව්‍යකි) හා මධ්‍යසාර මිශ්‍රණයක් ද පහසුවෙන් යෙදිය හැකියඒවායෙන් ලැඛෙන ප්‍රතිඵලය අලූතින් ගෑ දුමිමල වාර්ණිෂ් දීප්තියට වඩා යහපත් බව  කියවේ.මෙලෙස වලිච්චි වැස්මක් යෝදා ගන්නට ඇත්තේ කෘමි උවදුරු වලින් සිතුවම් බේරා ගැනීම සඳහාත් ස්වාභාවික පරිසර වෙනස් කම් වලින් සිතුවමට හානි නොවීම සඳහාත් වන්නට ඇත.

පින්සල් යොදා ගැනීම

සිතුවම් ඇඳීම සඳහා පැන්සල් භාවිත කරනු ලැබුණේ කලාතුරකිනි.මිණිරන් පැන්සල් නොතිබූ අතර ඊයම් පැන්සල් පමණක් භාවිත විය.
සිතුවම් ඇඳීමේ දී ශිල්පීන් විසින් තෙලි කූර භාවිත කරන ලදී.වැටෙකෙයියා මුල් යොදා විශාල තෙලි කූරු සාදනු ලැබුණි.එය පොතු හැර සිහින් කර පැත්තක් තලා ගනු ලබයි.විශාල බුරුසු තනා ගනු ලැබුවේ පොල් හනසු උපයෝගී කර ගනිමින්ය.සියුම් රේඛා ඇඳීම පිණිස දික් නොනැමෙන බුරුසු සාදන්නේ තෙලි තණ තණ්ඩු යොදා ගනිමින්ය.තෙලි තණ කරල තෙත් කොට ඇට ගලවා උල් කටුවක බැඳගැනීමෙන් පහසුවෙන් තෙලි තන කූරක්  සකස් කර ගත හැකි විය.

කුඩා තලයන් හි සායම් ගෑමට ගන්නා තෙලි කූරු සාදන ලද්දේ බළල් හෝ ලේන ලොම් වලින්ය.එසේම මුවන්ගේ,ගෝනුන්ගේ,අශ්වයන්ගේ බඩ යට රෝමයන් ද තෙලි කූරු සඳහා යොදා ගෙන ඇත.රෝමයන් විශාල ප්‍රමාණයක් එක්ව නොගෙන ඇගිලි දෙකට ප්‍රමාණවත් පරිදි ගෙන කෙඳි එක්ව තබා බැද ගැනීම කරයි.එහිදී පැති මුල් ගැටය හෝ හවරි ගැටය ගසා තද කර ගනී.උගුඩුවාගේ ලෝමයන්ගෙන් ද තෙලි කූරු සාදා ගනි. එය උගුඩු ලොම් තෙල්ල ලෙස හදුන්වයි. ලෝම එක්කොට බට පුරුකක් මැදින් දමා තද කර ගන්නා ලද තෙල්ල බට තෙල්ල නම් වේ. කෙසි තෙල්ල, අකුරු තෙල්ල හා නියන් තෙල්ල  ආදී පින්සල් ද මෙහි දී යොදා ගනු ලැබුණි.

මහනුවර යුගයේ සිතුවම් ශිල්පය


Ak sungur veya akdoğan (Falco rusticolus), doğangiller (Falconidae) familyasından Doğan (Falco) cinsinin, çok büyük, iri ve geniş gövdeli yırtıcı bir kuş türü.

Kanatlarını genellikle düz tutar. Normal uçuşu alçaktan, düz ve neredeyse hantal sayılabilecek kadar ağırdır; ancak kanat vuruşları oldukça esnektir ve avını kovalarken çok büyük hız kazanır. 48–65 cm uzunluğunda ve 160–220 cm kanat genişliğindedir.

Özellikleri
Şahin büyüklüğünde ve iri başlıdır. Kanatlarının dip tarafları geniş, uçları küt, kuyruğu geniştir. Giysisi çok değişkendir. Başı ve üst tarafı küçük siyah benekler içeren beyaz biçim (Grönland), gri form (İzlanda) ya da koyu gri form (İskandinavya) olabilir. Alt tarafı beyazdır; ancak siyah çizgiler ve benekler bulunur. Genci daha koyudur; üst tarafı grimsi kahverengi, alt tarafı kirli sarıdır. Birbirlerine çok yakın olan uzun ve koyu renk kalın çizgileri vardır. Hepsinin kanat örtüleri daha koyu, alt taraflarındaki uçuş telekleri ise daha açıktır ve primerlerinin dip taraflarında beyazımsı bir alan vardır.

Beslenme
Genel yapısı büyük bir alaca doğan gibidir, ama alaca doğandan kanatları daha uzun kuyruğu daha geniştir. Alaca doğanın belirli bir yükseklikten avını yakalamak için yaptığı kambur duruşundan ziyade genellikle yatay takip ile küçük memeli, kar tavuğu (Lagopus) ve yaban sıçanı gibi avları yakalar.

Ötüşü
Yuva civarında ötüşü gür, haşin ve pes bir "raiyeh-raiyeh-raiyeh".

Üreme
Ak sungur tundra ve dağlarda, ağaç veya uçurum kenarlarında yuvalar, ve de yuvasına 2-6 arasında yumurta koyar.

Dağılımı
Kuzey Amerika adaları, Avrupa ve Asya'da dağılım gösterir. Çoğunlukla yerlidir ama bazı ak sungurlar üreme mevsimi dışında göçebedir.

Kaynakça

Kitap

Doğan
Arktika faunası
Doğancılık
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Ak sungur


1999 yılı 90'lar, 20. yüzyıl ve 2. binyılın sonudur.

Olaylar

Ocak
 1 Ocak - Avrupa para birimi Euro yürürlüğe girdi. (Birleşik Krallık, Danimarka, İsveç ve Yunanistan hariç)
 3 Ocak - Mars Polar Lander, NASA tarafından fırlatıldı.
 15 Ocak - 1998-1999 Kosova Savaşı: Raçak Olayı, NATO askeri müdahalesi için gerekçe oldu.
 17 Ocak - DSP Genel Başkanı Bülent Ecevit'in kurduğu 56.Azınlık Hükûmeti, 188 ret oyuna karşılık, 306 oyla TBMM'den güvenoyu aldı.
 15 Ocak - Kolombiya'nın batını vuran 6.2 büyüklüğündeki depremde en az 1.900 kişi öldü.

Şubat
 7 Şubat - II. Abdullah, babası Kral Hüseyin'in ölümünün ardından Ürdün'ün yeni kralı oldu.
 12 Şubat - ABD Başkanı Bill Clinton, ABD Senatosundaki görevden alma davasında beraat etti.
 15 Şubat - Ekşi Sözlük açıldı.
 16 Şubat - 15 Şubat'ta Kenya'nın başkenti Nairobi'de yakalanan PKK lideri Abdullah Öcalan, Türkiye'ye getirildi.

Mart
 12 Mart - Eski Varşova Paktı üyeleri Macaristan, Polonya ve Çekya NATO'ya katıldı.
21 Mart - Bertrand Piccard ve Brian Jones, bir sıcak hava balonuyla dünyanın çevresini dolaşan ilk kişiler oldular.
 24 Mart - NATO, Kosova'daki çatışmalar üzerine, Yugoslavya'ya karşı hava harekâtı başlattı. II. Dünya Savaşı'ndan beri Avrupa'daki en yoğun bombardıman olan Müttefik Gücü Harekatı, Kosova'nın Sırbistan'dan ayrılmasına neden oldu.

Nisan
 9 Nisan - Nijer Devlet Başkanı İbrahim Baré Maïnassara suikast sonucu öldü.
 14 Nisan - NATO savaş uçakları yanlışlıkla Kosovalı Arnavut mültecilerin konvoyunu bombaladı, 75 kişi öldü.
 20 Nisan - Columbine Lisesi Katliamı: Okulun 12. sınıf öğrencilri Eric Harris ve Dylan Klebold, 12 öğrenci ve bir öğretmeni öldürdü.

Mayıs
 17 Mayıs - Ehud Barak İsrail başbakanı seçildi .
 31 Mayıs - PKK'nın lideri Abdullah Öcalan, Ankara 2 No'lu Devlet Güvenlik Mahkemesi tarafından İmralı Adası'nda yargılanmaya başlandı.

Haziran
 29 Haziran - Ankara 2 No'lu Devlet Güvenlik Mahkemesi, İmralı Adası'nda yargılan PKK'nın lideri Abdullah Öcalan'ı, TCK'nın 125. maddesi gereğince vatana ihanet suçundan idama mahkûm etti.

Temmuz

Ağustos
 17 Ağustos - Büyük Marmara Depremi, 7.5 büyüklüğünde merkez üssü Kocaeli'nin Gölcük ilçesi olan depremde 18.373 kişi öldü, 48.901 kişi yaralandı.

Ekim
 11 Ekim - II. Boer Savaşı'nın 100. yılı.
 12 Ekim - Dünya nüfusu 6 milyara ulaştı.
 21 Ekim - Ahmet Taner Kışlalı, evinin önünde uğradığı bombalı saldırıda öldü.

Kasım
 12 Kasım - Düzce Depremi
 18 Kasım - Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı (AGİT) Zirvesi İstanbul'da Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in yaptığı açılış konuşmasıyla başladı.

Aralık
 7 Aralık - Düzce, Türkiye'nin 81. ili oldu.
 10 Aralık - Avrupa Birliği (AB) Helsinki Zirvesi'nde Türkiye'ye Kıbrıs ve Ege koşuluyla adaylık statüsü tanıdı.
 31 Aralık - 2. milenyumun son günü

Doğumlar

Ocak
 2 Ocak - Sina Ülbe, Türk basketbolcu
 10 Ocak - Sthefany Gutiérrez, Venezuelalı manken
 15 Ocak - Miray Daner, Türk oyuncu

Şubat
 5 Şubat - Cemre Baysel, Türk oyuncu
 11 Şubat - Andriy Lunin, Ukraynalı futbolcu
 25 Şubat - Gianluigi Donnarumma, İtalyan futbolcu

Mart
 18 Mart - Neslihan Demir, Türk basketbolcu

Nisan
 2 Nisan - Sümeyye Aydoğan, Türk aktris
 6 Nisan - Oğuz Kağan Güçtekin, Türk futbolcu
 8 Nisan - Ty Panitz, Amerikalı çocuk oyuncu
 9 Nisan - Lil Nas X, Amerikalı şarkıcı
 23 Nisan - Son Chae-young, Güney Koreli şarkıcı

Mayıs
 7 Mayıs - Simay Barlas, Türk oyuncu
 28 Mayıs - Cameron Boyce, Amerikalı oyuncu

Haziran
 14 Haziran - Chou Tzu-yu, Tayvanlı şarkıcı

Temmuz
 20 Temmuz -Pop Smoke, rapçi
 30 Temmuz - Joey King, Amerikalı çocuk oyuncu ve pop müzik şarkıcısı

Ağustos

Eylül
 7 Eylül - Amadou Ciss, Senegalli futbolcu
 9 Eylül - Bilal Hassani, Fransız şarkıcı
 10 Eylül - Tuğba Danışmaz, Türk atlet

Ekim

Kasım

Aralık

Ölümler
 11 Ocak
Öztürk Serengil, Türk sinema oyuncusu ve komedyen (d. 1930)
Teuvo Aura, Fin siyasetçi, 33. Finlandiya başbakanı (d. 1912)
Brian Moore, Kuzey İrlandalı-Kanadalı yazar (d. 1921)
 14 Ocak – Jerzy Grotowski, Polonyalı tiyatro yönetmeni (d. 1933)
 23 Ocak - Joe D'Amato, İtalyan film yönetmeni, yapımcı, görüntü yönetmeni ve senarist (d. 1936)
 1 Şubat - Barış Manço, sanatçı, söz yazarı, besteci (d. 1943)
 2 Mart - Dusty Springfield, İngiliz pop müzik şarkıcısı (d. 1939)
 7 Mart - Stanley Kubrick, Amerikalı film yönetmeni (d. 1928)
 10 Mart - Salah Birsel, Türk şair ve deneme yazarı (d. 1919)
 22 Mart - Mario Bugeanu, Rumen futbolcu (d. 1975)
 20 Nisan - Erol Akyavaş, Türk ressam (d. 1932)
 17 Mayıs - João Carlos de Oliveira, Brezilyalı atlet (d. 1954)
 31 Mayıs - Davor Dujmovic, Saraybosnalı oyuncu (d. 1969)
 18 Haziran - Ali Tantâvi, Suriyeli bilim insanı (d. 1909)
 21 Ağustos - Salih Zeki Köseoğlu, siyasetçi (d. 1924)
 20 Eylül - Raisa Gorbaçov, Mihail Gorbaçov'un eşi (d. 1932)
 26 Eylül - Oseola McCarty, Amerikalı hayırsever (d. 1908)
 11 Ekim - Fakir Baykurt, Türk yazar ve sendikacı (d. 1929)
 12 Ekim - Wilt Chamberlain, Amerikalı basketbolcu (d. 1936)
 13 Ekim - Mehmet Reşat Aysu, Türk besteci (d. 1910)
 21 Ekim - Ahmet Taner Kışlalı, Türk siyaset bilimci, siyasetçi, yazar ve öğretim üyesi (d. 1939)
 18 Kasım - Paul Bowles, Amerikalı yazar, besteci ve gezgin (d. 1910)
 21 Kasım - Quentin Crisp, Britanyalı yazar, hikâyeci ve aktör (d. 1908)
 27 Kasım - Alain Peyrefitte, Fransız siyasetçi (d. 1925)
 3 Aralık - Scatman John, Amerikalı sanatçı (d. 1942)
 14 Aralık - Ercan Altazlı, Türk gazeteci (d. 1948)

1999


Manoel Joaquim Pinheiro Chagas (født 13. november 1842 i Lissabon, død 7. april 1895 sammesteds) var en portugisisk forfatter og litterat.

Pinheiro Chagas uddannedes til militær og tjente sig op til kaptajn, beklædte forskellige andre embeder, blev valgt ind i cortes 1871 og var marine- og kolonialminister 1883—86. Han var medlem af Videnskabernes Akademi i Lissabon. Pinheiro Chagas var en meget frugtbar forfatter, som har været inde på alle litteraturgrene uden dog på noget punkt at have vist sig som andet end en dygtig efterligner af de foregående romantikere. For scenen har han blandt andet skrevet skuespillene A Morgadinha de Valflor, A judia og Helena. Af hans talrige romaner, der er meget læste, skal her kun anføres A flor secca, O balcão de Julieta og A mantilha de Beatriz. Blandt en række historiske værker må nævnes hans Historia de Portugal og A conspiração de Pernambuco. Også som journalist har Pinheiro Chagas udfoldet en betydelig virksomhed, og hans navn var knyttet til en mængde dagblade og litterære tidsskrifter.

Kilder

Forfattere fra Portugal
Politikere fra Portugal

Manuel Pinheiro Chagas


Sistemele de operare GNU/Linux și Unix-like sunt în general considerate a fi sigure împotriva programelor malware de calculator. Cu toate acestea, virușii pot ataca sistemele Linux neprotejate, pot bloca funcționarea acestora și chiar se pot răspândi în alte calculatoare.
Deși nu există atât de multe programe malware scrise pentru Linux, spre deosebire de Windows, amenințările la adresa securității Linux au devenit mai numeroase și mai severe în ultimii ani.
Sistemele de operare Linux și Unix-like dețin o cotă de piață în servere de aproximativ 66%, numărul de programe malware (viruși, troieni, spyware) pe acestea a crescut de la 422 la 863 din 2005 până în 2006.

Potrivit lui Scott Granneman de la SecurityFocus:

«... Calculatoarele cu Linux au nevoie de software antivirus. De exemplu, serverele Samba și NFS conțin documente vulnerabile în formate Microsoft, cum ar fi Word și Excel, care nu au specificații deschise, care pot răspândi viruși. Serverele de poștă electronică Linux ar trebui să fie echipate cu software antivirus pentru a face virusul inofensiv înainte de a ajunge în cutiile poștale Outlook și Outlook Express».

Numărul de viruși pentru Windows este de aproximativ 114.000, iar pentru Linux reprezintă 0.76% din numărul total de viruși Windows. Acest lucru este adesea atribuit incapacității malware-ului de a obține privilegii "root" și actualizarea rapidă a descoperirii vulnerabilităților Linux.

Android, care este un sistem de operare bazat pe kernel Linux, este, de asemenea, una dintre platformele cele mai vizate de malware, deoarece Android este cel mai comun sistem de operare pe smartphone-uri.

Unele programe malware ca virușii multiplatformă pot să ruleze pe orice sistem de operare sau chiar și pe alte arhitecturi cum ar fi ARM,  MIPS, Power PC și SuperH.

Scurt istoric
Primele virusuri de calculator pentru familia de sisteme de operare Unix au fost experimente create de Fred Cohen în anul 1983 la Viterbi School of Engineering. La sfârșitul anilor 1980, scrie primele publicații cu codul sursă de virusuri în limbaj Bash.

Staog a fost primul virus real pentru Linux în octombrie 1996. Când este executat, virusul devine rezident în memorie și infectează fișiere ELF în timp ce sunt executate pentru a obține acces la root.

Bliss a fost al doilea virus Linux. A apărut în 1997 infectând executabile ELF și creează directorul /tmp/.bliss. Prin accesarea fișierului /etc/hosts.equiv poate infecta mai multe computere din rețea. În luna februarie a anului următor a fost lansată o versiune revizuită.

Snoopy este un virus companion Unix apărut după 1998. Versiunile vechi infectau fișierele a.out, iar variantele mai noi, fișiere ELF. Două versiuni anterioare au fost examinate în cartea Neagră uriașă a lui Mark Ludwig.

În același an sunt publicate The Little Black Book of Computer Viruses și The Giant Black Book of Computer Viruses de Mark Ludwig, cărți revoluționare la vremea respectivă pentru că au enumerat codul sursă complet pentru viruși. Sunt examinate și două versiuni anterioare ale virusului Snoopy.

OSF.8759, detectat în 2002, a fost primul virus cu adevărat periculos pentru Linux care infectează executabile ELF. Fișierele afectate au dimensiunea crescută cu 8759 octeți. 3979 octeți aparțin codului actual de virus, în timp ce celelalte 4662 aparțin codului unui backdoor atașat de virus la sfârșitul fișierului. Virusul infectează toate fișierele din directorul curent, dar evită infectarea fișierelor cu nume care se termină cu "ps". Backdoor-ul atașat virusului accede pe portul UDP 3049.

O vulnerabilitate în Apache a dus la crearea și răspândirea viermelui Mighty. Viermele exploata o vulnerabilitate în interfața SSL din Apache, apoi infecta computerul victimei. Odată pe computer, crează o conexiune secretă la un server IRC și se alătură unui canal pentru a aștepta trimiterea comenzilor la acesta.

Un vierme similar a fost Lupper descoperit în 2005, care se răspândește prin exploatarea serverelor web Apache folosind scripturile PHP/CGI.  Viermele este descarcat și se execută atunci când serverul vizat rulează scripturi vulnerabile la o anumită adresă URL și apoi crează unui backdoor pe serverul compromis. Viermele generează apoi adrese URL, care inițiază o scanare pentru a căuta alte servere.

Podloso descoperit la 4 aprilie 2007, a fost un virus de tip proof-of-concept (PoC) care infectează anumite fișiere dintr-un dispozitiv iPodLinux.

Un site web pentru utilizatorii GNOME a găzduit în anul 2009 un malware într-un screensaver numit WaterFall. După ce a fost instalat pe calculator, malwareul instala și un backdoor care lansa la un atac DOS.

Koobface a fost un virus multiplatformă care s-a răspândit în 2010 prin intermediul rețelelor de socializare, Facebook, Skype, Yahoo Messenger, din Windows, Mac OS X. Odată parola compromisă, virusul trimitea un mesaj malware tuturor prietenilor din rețeaua de socializare.

Windigo sau "Operațiunea Windigo" din anul 2014, a fost un malware prin care s-au expediat milioane de e-mailuri spam la zeci de mii de servere Linux. Victimele Windigo au inclus CPanel și kernel.org.

Pe 20 februarie 2016, au fost accesate serverele Linux Mint pe care s-a instalat spyware și backdoors în versiunea Linux Mint 17.3 Rosa Cinnamon. Atacul de hacking a fost din Sofia, Bulgaria.

Mirai un program malware ce ataca dispozitivele IoT din rețea cum ar fi camerele IP și routerele care rulează Linux și le transforma în "bots" controlate de la distanță. Dispozitivele afectate erau apoi folosite ca parte a unui botnet în atacuri de rețea la scară largă.

Aplicații antivirus pentru Linux

Avast!
AVG
Avira Antivir (propietar)
BitDefender
chkrootkit
ClamAV și Clamtk GUI
Comodo (proprietar)
Dr.Web (proprietar)
ESET (proprietar)
F-PROT
Kaspersky Linux Security
Linux Malware Detect
lynis
Panda Security
rkhunter
Sophos (proprietar)
Trend Micro (proprietar)

Vezi și
Malware
Securitatea informației

Referințe și note

Legături externe
 Linuxsecurity.com
 Viruses by Type: Linux
Linux malware threats you should know about
Cele Mai Bune 7 Antivirusuri (GRATUITE) Pentru Linux în 2019
Vulnerabilitate linux kernel
12 Best Linux Distributions for Hacking and Penetration Testing

Software rău intenționat
Linux

Bibliografie
Donald A. Tevault: Mastering Linux Security and Hardening. Secure your Linux server and protect it from intruders, malware attacks, and other external threats,  Packt Publishing, 2018, ISBN: 9781788625067

Linux malware


K.O. Sweeney (aka Knockout Sweeney) was the nom de guerre of a New York boxer who fought during the years 1911–1919. The name was coined by Sweeney's manager, Leo P. Flynn, who was known for assigning colorful nicknames to his fighters, including Tommy Bergin (the Lewiston Bear Cat), Andy Parker (Skull Cracker), Johnny Alberts (Jack the Jawbreaker) and Bert Stanley (the Oshkosh Assassin). Flynn's nickname for Sweeney was used over the years by several other American boxers.

K.O. Sweeney of New York

Sweeney's career got underway in February 1911, when he fought Harry Edwards at New York's West Side Athletic Club. In May 1914, a newspaper reporter described K.O. Sweeney as the "fighting Irishman of the East Side...having never lost a decision from the time he started boxing three years ago...a New York product..." On May 18, 1914, the New Castle Herald reported that "Knockout Sweeney...one of the best lightweights ever turned out of New York..." would fight "Battling Terry" at the New Castle Opera House. To avoid confusion, the newspaper referred to the local boxer Dan Sweeney as "New Castle Knockout Sweeney."

In October 1915, The Brooklyn Daily Eagle reported that Sweeney "...at the present is cleaning up everything in front of him...Tommy Teague and many other good ones have their names on Sweeney's K.O. list."

By 1916, Sweeney was showing signs of wear. In June 1916, he fought Joe Chip for ten rounds in Rochester, during which "Sweeney didn't seem to have anything...but the ability to take a thrashing...the worst beating ever seen in Rochester." On July 10, 1916, Sweeney lost a ten-round bout with Paul Dixon, after which The Brooklyn Daily Eagle reported that, "K.O. Sweeney has decided that box fighting is no business and is going to give up the game." Nevertheless, Sweeney continued to fight, and in January 1917, lost a fifteen round fight with Hughey Ross at Bridgeport, Connecticut.

In July 1917, Sweeney enlisted in the army, one of many athletes who, according to The Pittsburgh Press "...responded in large and enthusiastic numbers to the call to colors without waiting for the draft." Among the boxers in the list the newspaper compiled was "K.O. Sweeney, New York, First Regiment, New York Engineers." By January 1918, Sweeney was serving with the 314th Infantry, stationed at Camp Meade, Maryland, where he fought and won an exhibition match with Mike Coughlin. During World War I, Sweeney served in France with the 39th Motor Transportation Corps, and was able to box at least once, in a bout with Sgt. Jimmy Fryer in front of 3,000 soldiers on April 2, 1919 at Arbanats, France, a fight that ended in a draw.

Other boxers who adopted the nickname

K.O. Sweeney of Scranton, Pennsylvania

John Sweeney of South Scranton, active during the years 1912–1915, was known variously as "K.O. Sweeney of Scranton," "Knockout Sweeney of Scranton," "Young Sweeney of South Scranton" and "Johnny Sweeney of Scranton."

In July 1912, Sweeney fought Joe Stead at Scranton's Town Hall. In December 1913, Sweeney fought Billie Bevan at Wilkes-Barre's Coliseum Athletic Club. According to The Wilkes-Barre Record, Sweeney was, at the time, the "recognized bantamweight champion of Lackawanna County."

Sweeney spent part of 1914 fighting in Syracuse, New York, but returned to Scranton at the end of that year.

K.O. Sweeney of New Castle, Pennsylvania

Daniel W. Sweeney (known in boxing circles as "Dan K.O. Sweeney" and "New Castle Knockout Sweeney") was a blacksmith from New Castle, Pennsylvania. His main claim to fame was to have fought and lost in six rounds to 52-year-old heavyweight Bob Fitzsimmons at the Athletic Club, Williamsport, Pennsylvania on January 29, 1914. Some believed the bout to be the first ever captured on film. However, boxing films had been made at least 17 years earlier (for example, Fitzsimmons' 1897 fight against Jim Corbett), proving the claim to be fallacious. Sweeney died at New Castle in February 1965.

K.O. Sweeney of Baltimore, Maryland

In November 1916, "Policeman K.O. Sweeney of the Baltimore police force, who was billed to meet Mike Uraine, a Washington copper, Wednesday, failed to put in an appearance, and as the result drew a year's suspension from the police board."

K.O. Sweeney of Plymouth, Pennsylvania

John A. Kraynak was born at Plymouth, Pennsylvania in 1894, the son of immigrants from Slovakia. He appears in the 1910 U.S. census, living at Plymouth, age 15, working as a slate picker in a coal mine. It was said he used the name "K.O. Sweeney" because it was an Irish-sounding name that would result in a bigger draw for his fights. According to his obituary, Kraynak was a veteran of World War 1, serving as a corporal in the 311th Machine Gun Battery, 79th Division, AEF, and saw considerable action in the Meuse-Argonne Forest, Monifausion, Grant Montague, and Troy Battle Areas.

Kraynak's boxing career, a local one, began in earnest in late 1919. In October that year, "Knockout Sweeney, of Plymouth" lost to Willie Stanton of Scranton. In January 1920, a newspaper reported: "The opening bout will be between Kid Carpenter of Edwardsville and 'K.O.' Sweeney of Plymouth in a six round fracas. Not much is known about these fighters, but according to rumors it is a feud battle..." In an April 1920 match at the Plymouth Armory, "K.O. Sweeney had Devil-Dog Jones seeing stars and baying at the moon in one-half minutes after the war started."

Kraynak died at Wilkes-Barre, Pennsylvania in 1961.

K.O. Sweeney of Coaldale, Pennsylvania

John Clement Sweeney, a lightweight boxer, was born at Lansford, Pennsylvania on March 28, 1899. Sweeney boxed from 1916 until 1924, when he broke his right hand. During his career, he won the Bantam Title of the Coal Fields of PA, as well as the Coal Region Lightweight Championship. In May 1917, "K.O. Sweeney of Coaldale forced Joe Rivers, of William Penn, to retire in the third round." In September 1921, Sweeney fought a preliminary bout at the American Athletic Club in Hazleton, Pennsylvania, with "Johnson of Hazleton." Sweeney died in February 1937 when he was accidentally hit by an automobile.

K.O. Sweeney of Plains, Pennsylvania
On April 5, 1923, "K.O. Jack Sweeney of Plains" fought "Kid Williams of Plymouth" at the Majestic Theater in Wilkes-Barre, Pennsylvania. In April 1925, "K.O. Sweeney of Plains" fought six rounds with Henri Ambler at the Gaiety Theater. In May 1925, a newspaper reporter described him as "...a likable Plains boy, a classy scrapper and quite a good hitter too." In August 1925, "K.O. Johnny Sweeney of Plains" signed with Scranton fight manager Hank Stezar.

K.O. Sweeney of Oshkosh, Wisconsin

In September 1960, Thomas F. Sweeney, age 68, of Racine, Wisconsin was arraigned for manslaughter after his wife died from a blow to the head. Sweeney told the court administrator that he "used to box under the name K.O. Sweeney. He said he had 105 or 108 fights, won 80 and had 23 or 24 knockouts. He said he himself had never been knocked out." In fact, Sweeney (whose real name was Frank Harnitz) fought between during the years 1915–1922 using the alias Frank Sanders. In October 1919, a newspaper reported that "Sanders has been a boxer and wrestler for four years and was in the service at Camp Grant where he instructed soldiers in boxing and wrestling. His former home was Hammond, Indiana. He is now employed as a game warden in this county." In November 1919, the newspapers reported that "Frank Sanders of Oshkosh...was no match for Sailor Bill Perknis of Rhinelander who showed the fans a good time." In April 1922, Jack Zwick of Kaukauna beat Sanders at Oshkosh by knocking him out in the second round.

In 1933, his boxing career behind him, Sweeney pleaded guilty to the second-degree murder of Felix Zelul, who died from a blow to the face and whose body police found lying on Highway 38.

Sweeney never stood trial for the murder of his wife. In October 1960, he was declared legally insane, the result of brain damage from boxing and chronic alcoholism, and confined to a mental hospital. Sweeney died at Oshkosh on February 4, 1983.

References

American male boxers
Boxers from New York City

K.O. Sweeney


Franz Josef Buzulu (İng.: Franz Josef Glacier, Maori: Ka Roimata o Hinehukatere), Yeni Zelanda'nın güney adasında Westland Millî Parkı'nda bir buzul. 1865 yılında Alman kâşif Julius von Haast tarafından Avusturya İmparatoru I. Franz Josef'in adı ile adlandırılmıştır. Güney komşusu Fox Buzulu gibi. Yeni Zelanda Alpleri' den (Southern Alps) beslenir. Kolları Waiho River üzerinden Tasman Denizi'ne akar.

Dış bağlantılar

Kaynakça

Yeni Zelanda'daki buzullar
Güney Adası

Franz Josef Buzulu


V1654 Aquilae (V1654 Aql / GJ 775) es una estrella de magnitud aparente +7,48 encuadrada en la constelación de Aquila.
Se encuentra, de acuerdo a la nueva reducción de los datos de paralaje de Hipparcos, a 41,9 años luz de distancia del sistema solar.
Estrellas conocidas cercanas a V1654 Aquilae son la brillante Alshain (β Aquilae) y la enana blanca Gliese 772, situadas respectivamente a 3,4 y 6,0 años luz de distancia.

V1654 Aquilae es una enana naranja de tipo espectral K4Vk o K5V.
Es una estrella de la secuencia principal que, al igual que el Sol, obtiene su energía a partir de la fusión nuclear de hidrógeno en su interior.
Tiene una temperatura efectiva de 4640 K y una luminosidad bolométrica —en todas las longitudes de onda— equivalente al 13% de la luminosidad solar.
De menor tamaño que el Sol, su radio equivale al 73% del radio solar.
Gira sobre sí misma con una velocidad de rotación proyectada de 0,9 km/s.
Sus características físicas son semejantes a las de 61 Cygni A —la componente más brillante de este sistema— o a las de ε Indi.
Tiene una metalicidad algo mayor que la del Sol ([Fe/H] = +0,15).
Con una masa de 0,785 masas solares, su edad se cifra en 880 millones de años.

V1654 Aquilae está catalogada como variable BY Draconis en el General Catalogue of Variable Stars.
La amplitud de su variación es de 0,04 magnitudes.

Véase también
 Anexo:Estrellas brillantes más cercanas

Referencias

Enanas naranjas
Variables BY Draconis
Constelación de Aquila

V1654 Aquilae


Hrvatska udruga producenata, hrvatska strukovna udruga koja okuplja filmske producente. Sjedište je u Novoj Vesi 18, Zagreb. Osnovana je 2003. godine. U svojem članstvu ima 67 članova koji su filmski profesionalci i diplomirani producenti s Akademije dramske umjetnosti. U radu surađuju s inim strukovnim udrugama i institucijama vezanim uz filmsku proizvodnju. Osnovni cilj udruge je sustavno podizati razinu proizvodnje audiovizualnih djela te hrvatskog filma i filmske struke općenito. U ostale ciljeve spada zaštita filmske profesije u cjelini, reguliranje profesionalnih standarda na području producentskog djelovanja, skrb o kakvoći djela, zaštita prava proizvođača djela te podizanje javne svijesti o važnosti filma i ostalih audiovizualnih djela kao bitnog segmenta hrvatske nacionalne kulture. Teže članovima osigurati pravnu, moralnu i operativnu zaštitu u proizvodnji filma i ostalih audiovizualnih djela.

Izvori

Vanjske poveznice
Službena stranica

Hrvatske udruge
Hrvatska filmska umjetnost

Hrvatska udruga producenata


Juan Antonio Cuervo (Oviedo, Asturias, 1757 – Madrid, 1834) fue un arquitecto español. Su sobrino es el también arquitecto Tiburcio Pérez Cuervo.

Biografía
Parte de su trabajo lo realiza en Madrid, donde su obra más destacada es la Iglesia de Santiago (la primitiva parroquia de Santiago fue demolida por José Bonaparte). Fue alumno destacado de Ventura Rodríguez y, tras la realización de algunas de sus obras arquitectónicas en la capital, en el año 1815 es nombrado director de la Real Academia de San Fernando (instante en el que el pintor Goya le retrata junto con los planos de la iglesia de Santiago, lienzo que, en la actualidad, es propiedad del Museo de Arte de Cleveland). Durante su actividad profesional destacó por su defensa del neoclasicismo.

Referencias

Véase también
 Tiburcio Pérez Cuervo.
 Antonio López Aguado

Enlaces externos

Arquitectos de España del siglo XVIII
Arquitectos de España del siglo XIX
Arquitectos de Asturias
Nacidos en Oviedo
Fallecidos en Madrid

Juan Antonio Cuervo


HMS Dragon, also known in Polish service as ORP Dragon (), was a D- or Danae-class cruiser built for the Royal Navy. She was launched in Glasgow, in December 1917, and scuttled in July 1944 off the Normandy beaches as part of the Arromanches Breakwater.

History

Pre World War II

One of the fastest-built ships of the time, Dragon (pennant number D46) was laid down on 24 January 1917 in Glasgow. She was launched on 29 December that year. However, it was not until 10 August 1918 that she was finally commissioned at Harwich Dockyard by the Royal Navy as HMS Dragon, commanded by Capt. A. H. Allington. Armed with six 6-inch guns, the light cruiser was commissioned late during World War I and a Daily Mirror article of 1934 credits her South African crewman Maurice Green of firing the last shot of the war at sea when she engaged German seaplanes off Heligoland Bight on 9 November 1918. She carried the Prince of Wales (the future King Edward VIII) to Canada in August 1919 to begin a royal tour.

She then took part in the Russian Civil War as part of a task force aiding newly independent Latvia and Estonia against the Bolsheviks and German Freikorps forces in October and November 1919, as part of the British intervention in the Baltic. On 17 October 1919 Dragon was hit by three shells fired from a shore battery while taking part in operations against German forces attacking Riga, suffering nine killed and five wounded.

From 1920 she was part of the First Light Cruiser Squadron in the Atlantic Fleet, with Captain O. H. Hawke-Genn taking over command from March that year. She recommissioned 8 May 1923 and 2 February 1926 at Chatham.

In the interbellum, in 1924, she was part of the First Cruiser Squadron, Atlantic. During 1924, she was attached to a task force with , , ,  (which would later replace Dragon in the Polish Navy) and  for a variety of tasks around the world. Dragon was stationed in Zanzibar, Ceylon, New Zealand, Fiji, Canada, and Jamaica, and took part in visits to the United States, Dutch Antilles, and Australia.

On 20 December 1928, she was withdrawn from service and underwent a major refurbishment in Great Britain. Among other changes, the hangar for her seaplane was dismantled.  15 November 1929, she was given to Commander P. W. Nelles, RCN.

On 22 January 1930, the refit was completed and Dragon entered commission once more, and after undergoing trials at Chatham acted as tender to Pembroke. She was commissioned a number of times during the 1930s. On 30 May 1933  the well-known playwright, composer, director, actor and singer Noël Coward, who had arrived at the Imperial fortress colony of Bermuda (the base of the America and West Indies Station) on 28 May on SS Roma, found his way on board HMS Dragon. She was then commanded by Captain Philip Louis Vian, whose first words on discovering Coward aboard were "What the hell are you doing on board this ship?", though after having some gin in the Captain's cabin Coward was allowed to stay for a cruise on the ship ending on the Pacific side of the Panama canal. HMS Dragon then headed out into the Pacific for the China Station, but was re-attached to the America and West Indies Station in 1935, based at the Royal Naval Dockyard, Bermuda.

In 1934, she was involved in a collision with a ship in the harbour of Montreal, Quebec, Canada, which resulted in an Admiralty action against her captain at the time, Frederic Wake-Walker. The Canadian courts found him liable for the collision.  That finding of liability was upheld on appeal by the Judicial Committee of the Privy Council, at that time the court of last resort for the British Empire and Commonwealth. In late October 1936 HMS Dragon attempted several times to tow the large Spanish cruise liner Cristobal Colon which had struck a reef north of Bermuda, these recovery attempts were not successful and the remains of Cristobal Colon still lie at the reef. She recommissioned with a reserve crew 16 July 1937, serving as a tender to , and in 1938-9 she formed part of the Reserve Fleet based at The Nore.

Wartime career

During World War II, the ship was initially attached to the 7th Cruiser Squadron of the Northern Patrol, operating in the Shetland area. In November 1939, she took part in pursuit of the . In February 1940, HMS Dragon crossed the Mediterranean and returned to the Atlantic. On 16 September 1940 she scored her first victory after capturing the French steamer Touareg. On 23 September of the same year she reached the area of the port of Dakar, where she took part in Operation Menace against the French fleet stationed there. Together with  and , she sank the Vichy France submarine  and took part in shelling the port.  HMS Dragon then moved to Freetown, from where she operated against the  in December.

Until November 1941 Dragon escorted various Atlantic convoys, after which she was moved to Asia. Following commencement of hostilities with Japan in December, she served with the American-British-Dutch-Australian Command forces, escorting convoys to Singapore, with Dragon the last ship to leave that city before it surrendered. On 20 January 1942, she was attached to the Western task force operating in the Java Sea, which included HMAS Hobart, HMS Danae, HMS Tenedos and HMS Scout. After the fall of Java, she joined  and the Dutch cruiser , and operated from Ceylon. In May she was moved to Madagascar. The following month, most of the crew of the ship was landed and moved to other units, while Dragon started her voyage back to Britain for refurbishment. Since the rump crew could not operate the ship independently, she had to be attached to various convoys and it took almost half a year before she finally reached Liverpool via Cape Town, Chatham and Durban.

Transferred to the Polish Navy

On 15 January 1943 she was handed over to the Polish Navy, renamed ORP Dragon and manned by a Polish crew. While the name of the ship remained the same it took on a new meaning. Dragon in Polish is smok, while "Dragon" in Polish means Dragoon (a mounted infantry soldier) although the latter still comes in a roundabout way from dragon. Modernized in the Cammell Laird shipyard in Birkenhead, she was refitted with new electric plant and installation, radar and armament. The refurbishment was finished on 23 August 1943 and the ship was moved to Scapa Flow. From there she operated as part of various convoy escorts. On 20 February 1944 she was joined by   and  and escorted the JW 57 convoy part way to Murmansk. Upon her return she was attached to various larger ships for training of sea to land operations before the Battle of Normandy. Finally on 2 June she was attached to a flotilla composed of , , , , , Danae and 24 smaller vessels and headed for Normandy.

The ship saw action at the Normandy landings as part of Operation Neptune, shelling German shore batteries at Colleville-sur-Orne and at Trouville (Sword Beach) from a distance of four kilometres. A near miss by a German  shore battery gun wounded three sailors. She withdrew under cover of Ramillies and , whose fire destroyed the battery. In the evening of D-Day she moved to Juno Beach sector, to support the advancing Allied troops. The following day the ship shelled German positions in and around the town of Caen. However, on 8 June a communication systems failure prevented the ship from further bombardment and it was not until late at night that she again opened fire against the German 21st Panzer Division near Varaville. The following day she took part in an artillery duel with a shore battery at Houlgate, after which she returned to Portsmouth for refuelling and supplies. Between 12 June and 17 June she again shelled German positions near Caen, Gouneville, Lébisey and Varaville. During that time she also evaded a torpedo attack by an unknown submarine. On 18 June she was bound for Portsmouth escorting  which had been struck by a mine.

Damage and scuttling
On 7 July 1944 Dragon returned to the area off Caen, where she was to take part in the final artillery preparations for capturing the city after a month-long siege. At 5:40 am the following day, while waiting for the order to open fire at , the Dragon was hit by a German Neger manned torpedo, originally thought to be piloted by Walther Gerhold, and 26 men were lost.

Previously thought to have been piloted by Walther Gerhold, C.D. Bekker's 1955 book "K-Men: The Story of the German Frogmen and Midget Submarines" (William Kember; London, 1955; with a preface by Hellmuth Heye, formerly Admiral of the K-Force) instead stated the Neger which attacked Dragon was piloted by Midshipman Potthast. It states that, on 13 June, a week after the Normandy landings, 40 Neger human torpedoes and their personnel, many new recruits, began a journey from Italy to Normandy. They travelled to Paris by train and then road to Normandy. Allied fighter bomber activity made it difficult to travel during daylight hours and the flotilla leader, Lieutenant Johann-Otto Krieg, was seriously wounded in one attack. Potthast, as the next most experienced pilot, took command and they finally met with Captain Friedrich Böhme, a former destroyer commander, who had been sent ahead to the Bay of the Seine to build facilities for the K-flotilla's arrival.

According to Potthast's report, 20 Negers set sail in the early hours of 7 July. (Potthast had aborted a mission two nights previously due to mechanical problems.) At 03:00 a line of small patrol vessels passed by Potthast but "I had no intention of wasting my torpedo on them." Some 45 minutes later he let merchant ships pass as "I was determined to bag a warship". Around 04:00 he sighted a , but she turned away when some 500 yards from him, forcing him to wait. In the moonlight he then saw several warships in quarter-line formation crossing his path and he steered to attack the rear ship, which seemed larger than the others. At a distance of 300 yards Potthast pulled the torpedo firing lever and he actioned a post-attack escape. The explosion, so close by, almost "hurled his neger out of the water". "A sheet of flame shot upwards from the stricken ship. Almost at once I was enveloped in thick smoke and I lost all sense of direction. When the smoke cleared I saw that the warship's stern had been blown away." Other vessels counterattacked, firing wildly as they could not see Potthast, but he managed to evade them. Later, two frigates passed close by Potthast but they did not spot him.

After more than six hours in his cramped cockpit Potthast was severely fatigued. He eventually fell asleep and in the morning light a corvette attacked with gunfire from around 100 yards off. Potthast managed to get out of the Neger as the gunfire disabled the craft. With blood pouring from an arm wound he collapsed, but the corvette crew rescued him with a boathook and rope looped under his arms. He was taken to the sick-bay and given tea and biscuits. Later flown to an English hospital, Potthast was interrogated by military intelligence and although confronted with maps and details of K-flotilla deployments he refused to confirm or deny anything. Bekker states "After six weeks they gave up, then suddenly told him that he had himself been responsible for the sinking of the 5,000-ton cruiser Dragon. ...All this cheered up the prisoner, who felt that his arduous training had not been wasted after all".

The explosion caused a fire in the 3rd magazine, which had to be filled with water, and the 3rd engine was also hit. The ship started to sink on her port side and the angle of list reached 9°, but the situation was stabilized by the captain, who ordered all the turrets to train their barrels to starboard. Although an additional 11 sailors died of wounds, the situation was stabilized and the ship was moved to shallows, where she was to await the ebb tide. After the water was pumped out of the flooded engine room, it was discovered that the hull was pierced across two sections and the hole was approximately  by . Although still afloat and repairable, it was decided that the ship be abandoned. On 10 July,  aided Dragon by transporting 17 of her officers and 320 of her enlisted men from Normandy to England. Until 15 July the remaining rump crew dismantled the armament. An additional two bodies were found in the ship, and the dead were buried at sea.  On 16 July she was decommissioned and then towed to Mulberry "B", where on 20 July she was scuttled to form part of the artificial breakwater near Courseulles. On 4 October 1944, she was replaced in Polish service with ORP Conrad, formerly HMS Dragon sister ship .

References

Bibliography

External links

 OldWeather.org transcription of ship's logbooks August 1919 to July 1921

Allied intervention in the Russian Civil War
Danae-class cruisers of the Royal Navy
Ships built on the River Clyde
1917 ships
World War II cruisers of the United Kingdom
Danae-class cruisers of the Polish Navy
World War II cruisers of Poland
Operation Overlord
World War II shipwrecks in the English Channel
Maritime incidents in July 1944
Ships sunk by German submarines in World War II
Ships sunk as breakwaters
Ships built by Scotts Shipbuilding and Engineering Company

HMS Dragon (D46)


Sailing ships frequently encounter difficult conditions, whether by storm or combat, and the crew frequently called upon to cope with accidents, ranging from the parting of a single line to the whole destruction of the rigging, and from running aground to fire.

Steering
The sailboat is particularly vulnerable to capsizing or hitting a shoal or rock in the water when the steering fails. In heavy chop there is a lot of force on the rudder as it is pushed by the water. If the ship is flying a Spinnaker and it loses steering, the boat will most likely broach (head up into wind), which will, on most boats, cause a capsize in heavy weather. It is possible to sail smaller dinghies without a rudder using only sail adjustment.

Rigging
Running rigging is often subject to parting, especially during bad weather, or when attempting to carry too much sail in a strong wind. For instance, the brace on the weather side is under a considerable strain, and its parting would allow the entire yard to swing free, a rather ugly prospect for a spar up to 30 meters long. In general, for each line there is a procedure to a) reduce the forces at play, b) use other lines to bring loose items under control, and c) run a replacement line (retying is not usually an option, since the knot will not fit through the blocks).  The most critical lines will sometimes have a backup in the form of a "preventer" line serving the same function.

Standing rigging is a structural element that holds up the masts, and loss of standing rigging puts them at risk of being sprung (cracked) or simply snapped off. By the end of the age of sail, most stays had preventers, and warships equipped themselves with "rigging stoppers" or "fighting stoppers", small lengths of rope arranged so they could be attached to shrouds quickly and tightened.

In the days of wooden construction, sprung masts were a serious problem, because their structural integrity was compromised, and the next gust of wind could easily bring them down. Upper masts were usually just replaced by spares carried for the purpose. The usual recourse for the lower mast was to "fish" it by lashing a special set of spars to the mast along the cracked area.

If the mast was gone altogether, it had to be replaced with a jury rig assembled from whatever spars were available.

Cargo shift
On a ship, cargo must be stowed evenly so that the ship floats upright. All ships are vulnerable to cargo shifting, causing the ship to develop a list to one side. However sailing ships are particularly vulnerable because the ship naturally heels over in reaction to the force of the wind on the sails. If the cargo is not adequately secured the cargo may fall to the leeward side of the ship. Loose cargos (e.g. grain) flow downhill like water if not adequately secured (e.g. by shifting boards) and are particularly prone to shifting. If a large quantity of cargo shifts the ship may develop such a heavy list that she capsizes. A catastrophic cargo shift caused the loss of the tall ship Pamir in 1957.

Grounding
Ship grounding is a type of marine accident that involves the impact of a ship on the seabed, resulting in damage of the submerged part of her hull and in particularly the bottom structure, potentially leading to water ingress and compromise of the ship's structural integrity and stability. Grounding induces extreme loads onto marine structures and is a marine accident of profound importance due to its impact:
 The environmental impact, especially in the case where large tanker ships are involved.
 The loss of human life.
 Financial consequences to local communities close to the accident.
 The financial consequences to ship-owners, due to ship loss or penalties. The grounding, depending on the maneuvers of the master before the impact, may result in the ship being stranded. Depending on the nature of the relief of the seabed at the location, i.e. being muddy or rocky, different measures have to be taken to release the ship and carry it to a safe harbor.

Capsizing
A capsize is when a vessel rolls over beyond the limit angle of positive static stability.
The severity of a capsize depends on the size and design of a vessel. A small dinghy is designed to capsize and be righted by her crew. Yachts are typically built to right themselves even if heeled over beyond 90 degrees. However a large sailing ship will typically lose all stability at a smaller angle of heel, and will be vulnerable to downflooding and sinking if heeled beyond this point.

Ballasted monohull sailing yachts will capsize very easily if they lose their external ballast keel. Fortunately, this is rare, but if it does, it is a life-threatening danger, as seen in the case of the sunken Cheeki Rafiki.

Fire
Fire is a serious threat to all ships, but to a ship made of wood, rope, and canvas, it was the greatest danger of all. Cooking fires in the galley were watched constantly, and put out instantly if the weather turned ugly, or an enemy ship appeared in the distance. Warships had an elaborate set of procedures for handling their gunpowder; the magazines were deep in the ship and the lanterns kept in another room, with a window between.

The introduction of steam power in the mid-19th century was attended by the use of "fire-engines" consisting of pumps and hoses. Even so, fire was fatal to a ship far more often than not.

References

Further reading
 John Harland. (1984). Seamanship in the Age of Sail. Naval Institute Press. chap. 22
 Parrott, Daniel. (2003). Tall Ships Down - the last voyages of the Pamir, Albatross, Marques, Pride of Baltimore and the Maria Asumpta. McGraw Hill. .

Sailing ships
Accidents

Sailing ship accidents


Tanja Grubiša, hrvatska boćarica, članica Labina, boćarskog kluba.

Na Europskom prvenstvu u boćanju za žene u talijanskom Saluzzu skupa s klupskom kolegicom Nives Jelovicom u disciplini "par klasično" osvojila je zlatno odličje. U završnom dvoboju pobijedile su talijanski par s 11:5.

Izvori

Hrvatski boćari

Tanja Grubiša


El pequeño deshollinador (título original en inglés, The Little Sweep) es una ópera para niños en tres escenas con música de Benjamin Britten y libreto en inglés de Eric Crozier, estrenado en el festival de Aldeburgh el 14 de junio de 1949. Cierra un entretenimiento para jóvenes más amplio, titulado Let's Make an Opera! («Hagamos una ópera»), creado con la finalidad de familiarizar a los niños con la ópera. Let's Make an Opera! comenzó como una pieza hablada.

Esta ópera rara vez se representa en la actualidad; en las estadísticas de Operabase no aparece entre las óperas representadas en el período 2005-2010.

Let's Make an Opera!
El pequeño deshollinador es la segunda parte de una producción escénica titulada Let's Make an Opera!.  La primera parte asume la forma de una obra en la que el reparto presenta intérpretes aficionados concibiendo, creando y representando la ópera.  Se pretende que era una introducción y desmitificación del género operístico, además la obra proporciona una oportunidad de ensayar el público en las cuatro "Audience Songs" ("Canciones del público") que cantarán después del descanso.

El formato de la obra se cambió radicalmente en los primeros meses de su existencia, pasando a través de al menos tres versiones (incluyendo una especialmente escrita para la radio) utilizando diferentes enfoques de la exposición.  Una versión inicial presentada "en el escenario de cualquier salón de pueblo" durante un ensayo con ropa de calle para una obra ya escrita se transforma en una donde la narrativa del "Pequeño deshollinador" está por Gladys (Mrs. Parworthy) como una verdadera historia que le pasó a su abuela, Juliet Brook, cuando Juliet tenía catorce años de edad, en 1809 o 1810. En su relato el final feliz a largo plazo es revelado, que el tío de Juliet (el padre de los niños Crome de visita) cogió a Sammy el deshollinador rescatado como chico jardinero.  La madre de Gladys lo recuerda como "viejo Samuel Sparrow, el jefe de los jardineros", quien solía darle albaricoques en su cumpleaños.  El grupo de seis adultos (incluyendo al director) y seis niños eligen esto como el tema de su ópera casera, libreto de Anne Dougall, una joven empleada de banco escocesa, y música de Norman Chaffinch, un entusiasta aficionado.  La ópera está escrita, compuesta, seleccionado el reparto, producido y ensayado en el espacio de menos de una hora.

Los personajes adultos en la obra reciben nombres propios y apellidos inventados, mientras que los niños en origen tenían nombres propios de los niños en la ópera. Para estos, Britten usó los nombres de los niños y sobrinos de John Gathorne-Hardy, cuarto conde de Cranbrook, un amigo personal del compositor, cuya casa familiar de Great Glemham House quedaba a unos kilómetros tierra adentro desde Aldeburgh, cerca de Snape. En versiones posteriores de la obra los niños también adquirieron los nombres de los respectivos miembros del reparto, y Elisabeth Parrish se convirtió en Pamela, para reflejar que el papel de Rowan que fue asumido por Pamela Woolmore, quien originalmente fue suplente para este papel.

Personajes

Grabaciones
 Britten (dir.)/Cantelo (Juliet), Vyvyan  (Rowan), Hemmings (Sam), Thomas (Baggott), Pears (Alfred) y Anthony (Tom). 1956, Decca
 Kares (dir.)/Pokorná, Sormová, Prusek, Mixová, Procházka, Hanus. 1975, en checo, Supraphon
 Ledger (dir.)/Benson, Wells, Monck, Begg, Tear, Lloyd. 1977, HMV
 Juzeau (dir.)/Vautier, Kapeluche, Soula?, Murano, Battedou, Legendre. 1979, en francés, Adès
 Halsey (dir.)/Milne, Flowers, Yeo, Palmer, Graham-Hall, Richardson. 1996, Weigl movie, Arthaus

Fuente:  Grabaciones de El pequeño deshollinador en operadis-opera-discography.org.uk

Notas y referencias

The Viking Opera Guide ed. Holden (1993)
Amadeus Online

Enlaces externos

Óperas de Benjamin Britten
Óperas en inglés
Óperas de 1949
Óperas estrenadas en Aldeburgh

El pequeño deshollinador


El Estadio Olímpico José Gregorio Martínez es un estadio multiuso ubicado en la ciudad de Chalatenango, El Salvador. Específicamente en el kilómetro 72½ de la carretera que conduce de San Salvador a la cabecera departamental, es utilizado para el fútbol, donde jugaba de local la Asociación Deportiva Chalatenango. Su capacidad es para 15,000 espectadores.

Historia

La historia se remonta a los años 70, cuando en ese lugar funcionaba una hacienda llamada Totolco; ese terreno fue adquirido por la CEL y más tarde sería cedido a don José Gregorio Martínez, el fundador de Club Deportivo Chalatenango. Don Gregorio Martínez era muy amigo del general Carlos Humberto Romero, que en ese tiempo fue nombrado presidente de El Salvador y fue también por su ayuda que se construyó el estadio. La idea era crear un complejo deportivo, con el estadio, canchas de basketball y piscinas, pero esto último ya no fue posible porque el general Romero fue derrocado de la presidencia en octubre de 1979. El estadio fue construido con una capacidad para albergar a 15 000 aficionados, con césped natural y con una estructura bastante única que originó su primer nombre:
El Sombrero. "El Estadio El Sombrero" ya permitía ver los partidos de Club Deportivo Chalatenango con más comodidad. Para 1984 se llevó a cabo una votación para cambiarle el nombre; las posibles opciones eran "Estadio Carlos Humberto Romero" (el presidente de El Salvador que ayudó a su construcción) o "Estadio José Gregorio Martínez" (el hombre que fundó Club Deportivo Chalatenango y que luchó por ver construido el estadio). Cuando se decidió votar de nuevo, El General Carlos Humberto Martínez tomo la decisión de que le dieran el honor a José Gregorio Martínez, Sus palabras fueron: "La verdad es que yo hice el estadio, pero Goyo fue quien dio las vueltas para adquirir la tierra y gastó de su bolsillo. Yo sólo gasté el dinero del Estado".

El 16 de diciembre de 2009 fueron inauguradas las torres de iluminación que hacen posible desarrollar partidos y eventos nocturnos en el recinto.

Instalaciones y capacidad

El Olímpico José Gregorio Martínez tiene una capacidad para albergar a 15 000 personas cómodamente sentadas y es el cuarto estadio más grande de El Salvador.

 El estadio cuenta con las siguientes especificaciones:
 Pista olímpica para atletismo (no es una pista reglamentaria)
 6 entradas de acceso al estadio.
 4 taquillas disponibles para la venta de boletos.
 Cuenta con buen drenaje.
 2 camerinos para equipo local y visitante
 Un palco presidencial
 Sistema de sonido interno movible
 2 cabinas para la radio y televisión.
 4 torres de alumbrado, 2 a cada lado, oriente y poniente. Cada torre cuenta con 3 líneas de faneles y un total de 18 halógenas cada una.
 Parqueo propio para 500 vehículos.

El Estadio José Gregorio Martínez cuenta con la siguiente distribución en sus instalaciones:

Detalles
El Estadio es el más grande de la zona norte y del departamento además es el cuarto más grande de El Salvador los momentos más gloriosos han sido desde 2003 hasta el 2010 casi una década "El Chalate" estuvo en primera división y el estadio se llenaba cada domingo por la tarde que jugaba el equipo. El 16 de diciembre de 2009 fue inaugurado el alumbrado eléctrico que permitiría al equipo jugar partidos nocturnos, los cuales se siguen llevando a cabo a pesar de que la Asociación Deportiva Chalatenango se encuentra desde 2015 en primera división a raíz de la compra de la categoría para volver a estar con los equipos de privilegio.

Desde 2009 juega algunos partidos de local el Alacranes del Norte.

Como llegar

Si viaja en vehículo, debe de tomar la carretera que lo lleva a la ciudad de Chalatenango específicamente en el Kilómetro 72½ a unos metros después del desvió de la Longitudinal del norte y la antigua calle a la cabecera.
Si viaja en bus serían las siguientes rutas # 125 # 300 # 300B # 170 y solo piden que los bajen frente al estadio.

Véase también
Anexo:Estadios de Fútbol El Salvador
Anexo:Estadios de fútbol de Centro América
Anexo:Estadios de fútbol en Centroamérica y el Caribe
Anexo:Estadios de fútbol en América

Referencias

Enlaces externos
 Reseña en elsalvador.com
 Historia del Estadio
 Video Estadios más Grandes de Centroamérica y El Caribe
 Vídeo del Estadio José Gregorio Martínez

José Gregorio Martínez
Estadios de fútbol inaugurados en 1975

Estadio José Gregorio Martínez


Alþjóðaflugvöllur Fuzhou Changle (IATA: FOC, ICAO: ZSFZ) (kínverska: 福州长乐国际机场; rómönskun: Fúzhōu Chánglè Guójì Jīchǎng) er flughöfn Fuzhou höfuðborgar Fujian héraðs í  Alþýðulýðveldinu Kína. Þessi nútímaflugvöllur er meginflughöfn héraðsins sem býður upp á alþjóðlegar tengingar. Hann er ein mikilvægasta alþjóðlega flughöfnin í Austur-Kína og einn fjölfarnasti flugvöllur á suðausturströnd Kína.

Flugvöllurinn er staðsettur um 50 kílómetra austur af miðborg Fuzhou í Changle hverfi Zhanggang bæjar, sem gefur honum nafn. Hann er við strönd Taívansunds umkringdur hafi á þrjár hliðar.

Saga

Flugvöllurinn sem tók til starfa árið 1997, hefur vaxið hratt. Árið 2019 afgreiddi flugvöllurinn í tveimur farþegamiðstöðvum um 14.8 milljónir farþega og um 130.000 tonn af farmi.

Líkt og með flesta alþjóðaflugvelli í Kína hefur flugvöllurinn verið margoft stækkaður, enda kominn yfir getu hvað varðar farþegafjölda. Árið 2010 var ráðist í mikla stækkun flughlaðs, nýrrar farþegamiðstöðvar og fleira. Enn var ráðist í stækkun árið 2014, og aftur árið 2018 sem átti að tryggja árlega getu til flutninga á 25 milljónum farþega. Árið 2020 var síðan ráðist í stækkun sem á að skila getu upp á 36 milljónum flugfarþega á ári og um 450.000 tonn af farmi. Stefnt er að því að ljúka þeim framkvæmdum fyrir árið 2030.

Samgöngur við flugvöllinn

Snarlestar, strætisvagnar og gott vegakerfi tengja flughöfnina við miðborg Fuzhou og nærliggjandi svæði.

Flugfélög

Flugvöllurinn er safnvöllur fyrir heimaflugfélögin Fuzhou Airlines og XiamenAir sem eru þar umsvifamest. Meðal annarra flugfélaga eru Air China, China Eastern Airlines, og Hainan Airlines. Alls starfa þar 37 flugfélög.

Flugleiðir

Flugvöllurinn býður meira en 80 flugleiðir til um 50 innlendra og erlendra borga. Flestir áfangastaðir eru innan Kína, en einnig eru alþjóðaflug frá Bangkok, Kuala Lumpur, Singapúr, Taípei, Osaka, Hong Kong, Makaó, og fleiri staða.

Tölfræði

Tenglar

 Fuzhou borg.
 Fujian hérað.
 Kínverskur vefur alþjóðaflugvallarins Fuzhou Changle
 Vefsíða Travel China Guide um Fuzhou Changle flugvöllinn.. Almennar upplýsingar, kort af flugvellinum, samgöngur almenningsvagna á flugvöllinn o.fl.

Heimildir

Flugvellir í Kína

Fuzhou Changle alþjóðaflugvöllurinn


Moreae, tribus biljaka iz porodice dudovki koji je ime dobio po rodu smokva ( Morus) kojiima blizu 20 priznatih vrsta čija su domovina Azija, Afrika i Sjeverna i Južna Amerika

Tribusu pripada nekoliko rodova manjeg drveća i grmova.

Rodovi
 Bagassa Aubl.
 Milicia Sim
 Morus L.
 Sorocea A.St.-Hil.
 Streblus Lour.
 Trophis P.Browne

Izvori

Dudovke

Moreae


Hjalmar Andersen var en dansk fodboldspiller. I sin klubkarriere spillede han i perioden 1921-1925 45 kampe for Frem, med hvem han vandt klubbens første danske mesterskab 1923 efter en 2-1 sejr over AGF.

Eksterne henvisninger

Om Hjalmar Andersen  på bkfrem.dk

Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra Boldklubben Frem
Danskere i 1900-tallet

Hjalmar Andersen (fodboldspiller)