Desura war eine Internet-Vertriebsplattform für Computerspiele, die 2010 geschaffen und vom Unternehmen DesuraNET betrieben wurde, die auch die Computerspiel-Webangebote ModDB und IndieDB betrieb. Mit dem 2011 erschienenen Linux-Client war Desura die erste Online-Spiele-Vertriebsplattform für das freie Betriebssystem. Im März 2016 wurde der Betrieb eingestellt.

Geschichte
Desura wurde am 10. Juli 2013 von Linden Lab aufgekauft. Am 5. November 2014 gab Linden Lab bekannt, dass Desura an Bad Juju Games, Inc verkauft wurde. Im Juni 2015 hat Bad Juju Games, Inc Insolvenz angemeldet. Am 21. Oktober 2016 wurde bekannt gegeben, dass Desura von OnePlay übernommen wurde.

Konzept
Im Gegensatz zum Marktführer Steam lag der Fokus eher auf Mods und Indie-Spielen. Die Spiele wurden für Windows, Linux als auch die Mac-Plattform angeboten, da ein Cross-platform Ansatz verfolgt wurde. Des Weiteren war die Online-Community eingebunden, da jedes registrierte Mitglied Testberichte schreiben und Screenshots hochladen konnte. Die Vertriebsplattform selbst bot keine technischen Möglichkeiten für Digital Rights Management an. Im Gegensatz zu anderen Online-Vertriebsplattformen, die DRM nicht dulden wie GOG.com, durften die angebotenen Spiele jedoch eigene digitale Rechteverwaltungsmaßnahmen integrieren.

Kosten
Desura listete selbst keine Kosten auf der eigenen Webseite. Nach Aussagen von Entwicklern betrugen die Distributions-Kosten 30 % des Verkaufspreises, eine Auszahlung fand aber erst ab 500 € (abzüglich Gebühren) statt.

Technik
Der für Windows und Linux verfügbare quelloffene Client nutzt Chromium Embedded Framework, GTK+ und wxWidgets, setzt jedoch ansonsten sehr stark auf plattformunabhängige Web-Technologie. Der Quelltext des Clients ohne Markenzeichen wird als Desurium bei GitHub veröffentlicht.

Einzelnachweise

Computerspielwebsite
Vertriebsplattform für Computerspiele
Onlineshop
Historische Software
Englischsprachiges Medium
Windows-Software
Linux-Software

Desura


حلقيات المحاجم  هي  من الحيوانات تتبع  الديدان الشريطية.

التصنيف
 المحرشفات
 المحرشفة

انظر أيضا
 نوويات المحاجم

مراجع

حلقيات المحاجم
حيوانات طفيلية للثدييات
حلقيات المحاجم
ديدان طفيلية للبشر
حلقيات المحاجم

حلقيات المحاجم


Les affrontements de Mardakert en 2010 sont une série de violations du cessez-le-feu entrées en vigueurs après la première guerre du Haut-Karabakh. Les affrontements se sont déroulés de l'autre côté de la ligne de contact séparant l'Azerbaïdjan et les forces militaires de souche arménienne de la République du Haut-Karabakh, non reconnue mais de facto indépendante. Les deux parties s'accusèrent mutuellement. Cet engagement devint une énième violation de l'accord (en place depuis 1994), après les affrontements de Mardakert en 2008.

Notes et références

Frontière entre l'Arménie et l'Azerbaïdjan
Bataille impliquant l'Azerbaïdjan
2010 en Azerbaïdjan
Mardakert 2010

Affrontements de Mardakert de 2010


João Carlos (født 10. september 1972) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Brasiliens fodboldlandshold

|-
|1999||10||1
|-
!Total||10||1
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

João Carlos


Costeștii din Vale is a commune in Dâmbovița County, Muntenia, Romania. It is composed of three villages: Costeștii din Vale, Mărunțișu and Tomșani.

Natives
 (b. 1947), writer
I. C. Vissarion (1883–1951), writer and inventor, one-time village mayor

References

Communes in Dâmbovița County
Localities in Muntenia

Costeștii din Vale


South Melbourne is an inner suburb in Melbourne, Victoria, Australia, 3 km south of Melbourne's Central Business District, located within the City of Port Phillip local government area. South Melbourne recorded a population of 11,548 at the 2021 census.

Historically known as Emerald Hill, it was one of the first of Melbourne's suburbs to adopt full municipal status and is one of Melbourne's oldest suburban areas, notable for its well preserved Victorian era streetscapes.

The current boundaries are complex. Starting at the east end of Dorcas Street, it runs along the rear of properties on St Kilda Road, then south along Albert Road, north up Canterbury Road, along the rear of the north side of St Vincent Place, zigzags west along St Vincent Street, then north up Pickles Street. There is then an arm of former industrial land to the west between Boundary Road, the freeway and Ferrars Street. It then runs along Market Street to Kingsway, then up Dorcas Street to St Kilda Road.

History

Before European settlement, the area now called South Melbourne stood out as largely flat with central hill (where the Town Hall now stands) surrounded by swampy land to the north and south. The hill was a traditional social and ceremonial meeting place for Aboriginal tribes.

The area was first invaded and colonised by Europeans in the 1840s and became known as Emerald Hill.

During the Victorian Gold Rush of 1851 a tent city, known as Canvas Town was established. The area soon became a massive slum, home to tens of thousands of fortune seekers from around the world.

Land sales at Emerald Hill began in 1852, and while the hill itself was reserved as the site for an orphanage, Canvas Town was soon replaced by cottages, including many that were prefabricated overseas in timber and corrugated iron. Independence from the City of Melbourne was granted when Emerald Hill was proclaimed a borough on 26 May 1855. In 1857, Melbourne's second railway line, to St Kilda, was created running through the new municipality.

The new municipality developed rapidly and by 1872 Emerald Hill was proclaimed a town. By the 1870s, parts of South Melbourne became a favoured place of residents for the wealthy, particularly in St Vincent Gardens, Melbourne's best London style residential square (which mostly lies in Albert Park), but most of the locality was developed with more modest single storey terraces and cottages, some in timber. The orphanage on the hill relocated in 1878, and the crest of the hill become the site of the South Melbourne Town Hall, built between 1879 and 1880, and designed in suitable grandeur to evoke the city's booming status, establishing a civic heart at Bank Street. In 1883 Emerald Hill became a city, changing its official name to South Melbourne.

South Melbourne experienced a decline in the 1950s as Melbourne sprawled outwards. Like many other Melbourne inner city suburbs, during the 1960s, the Housing Commission of Victoria stepped in and erected several high-rise public housing towers including the earliest high rise, Emerald Hill Court, and the tallest, Park Towers (c.1969). They soon housed some of Melbourne's postwar migrants, who also lived in the many modest cottages, adding a multicultural flavour to the area.

In the 1980s, like other inner suburban areas, South Melbourne's gentrification got under way, and many of the terrace houses and cottages were renovated and a new middle class moved in. From the 1990s, the industrial districts of South Melbourne, closer to the city, and including Southbank, have been redeveloped with mid and high rise apartments; in 1996 the most intensively developed part of Southbank was transferred to the City of Melbourne. At the same time, the City of South Melbourne was amalgamated with the Cities of St Kilda and Port Melbourne to create the City of Port Phillip.

Population

In the 2016 Census,  were 10,920 people in South Melbourne. 55.5% of people were born in Australia. The next most common countries of birth were England 4.8%, China 3.0%, New Zealand 2.8%, India 1.5% and Malaysia 1.4%. 66.5% of people spoke only English at home. Other languages spoken at home included Mandarin 3.9%, Greek 2.8%, Russian 1.9%, Cantonese 1.3% and Italian 1.2%. The most common responses for religion were No Religion 40.7% and Catholic 17.3%.

Transport

South Melbourne is served by tram routes 1, 12, 58, and 96. Route 96 runs along the former St Kilda railway line, which was converted to light rail in 1987.

In 2006 there were strong calls by a joint council project and the Inner Melbourne Action Group to provide an inner south tram link between the City of Port Phillip and the City of Stonnington, by connecting route 112 with route 8 via Park Street. This would have required less than 100 metres of track to be laid along the Park Street gap to create the new route.

Geography

Commercial areas
The main commercial district is centred on Clarendon Street and side streets, including an area around the South Melbourne Market, with many retailers, cafes, eateries, art galleries and more.

Like the Melbourne CBD, there are many small laneways in South Melbourne, most of them cobbled in bluestone.

Housing

South Melbourne's predominant housing is terraced or semi-detached Victorian.

Park Towers is a notable example of Housing Commission of Victoria hi-rise public housing. There are a number of such towers in parts of South Melbourne, built since the 1960s.

In recent years, South Melbourne has seen an increase in population density, due to apartment development in nearby Southbank, where development has spilled over from the Melbourne CBD. To the east, towards the St Kilda Road complex, are many high rise office buildings.

Heritage

The Victorian era terraced house and cottage areas of South Melbourne are extensive and mostly heritage-listed. A handful of original prefabricated cottages have survived, with a corrugated iron example in Coventry Street now a museum run by the National Trust. The elaborate town hall with its tall clock tower is one of the landmarks of Melbourne's heritage of Victorian architecture. The block that the town hall stands on was all developed in the late 1870s-1880s with substantial terrace houses and shops, and remains intact to this day.

See Yup Temple is a Chinese temple, built in 1856, is Melbourne's most notable reminder of the Chinese immigration during the gold rush.

Television industry

South Melbourne features television production studios owned by the Seven Network and Global Television in the south of the suburb. This was formerly the Melbourne studios of the Seven Network prior to them moving to the Melbourne Docklands's Digital Broadcast Centre. Several Seven Network shows like Deal or No Deal, Dancing with the Stars It Takes Two were filmed at the South Melbourne location whilst Seven News is filmed at Docklands.

Sport

South Melbourne FC is regarded as one of Australia's most successful soccer clubs, with four national titles to their name. They currently play in the Victorian Premier League at Lakeside Stadium, a rectangular stadium built on Lake Oval, the former home ground of the South Melbourne Swans. Historically, they have been known as South Melbourne Hellas, a tribute to the migrant Greek founders of the club and traditionally played at Middle Park.

It was once home to the South Melbourne Swans, which played in the Victorian Football League (VFL), which played out of the Lake Oval (now Lakeside Stadium) in nearby Albert Park, before relocating to Sydney in 1982 in a radical move, which eventually spawned the national Australian Football League. More recently a new athletics track and field facility replaced the earlier updated soccer ground however soccer is still present in the centre of the track.

Notable people

Notable people from or who lived in South Melbourne include:
 Ian Gardiner (1943–2008), artist, woodcut printmaker
 George King, Australian rules footballer (1892–1976)
 Robert MacGregor (1825–1883), politician and headmaster
 John Reid "Gentleman Jack" McGowan (1872–1912), champion boxer
 Herbert Henry "Dally" Messenger (1883–1959), champion rugby footballer
 Russell Mockridge (1928–1958), racing cyclist, Olympic Games gold medallist
 Max Papley (1940–present), Australian rules footballer
 Arthur Ted Powell (1947–present), landscape/cityscape artist and printmaker
 Bob Skilton (1938–present), Australian rules footballer
William John Wills (1834–1861), pioneering explorer-surveyor and eponymous member of 'the Burke and Wills expedition'

See also
 City of South Melbourne – South Melbourne was previously within this former local government area.

References

External links

Suburbs of Melbourne
Suburbs of the City of Port Phillip

South Melbourne


Dugovalno zračenje je dio infracrvenoga zračenja valne duljine veće od 3 μm. U meteorologiji se prema podrijetlu razlikuje dugovalno toplinsko zračenje Zemlje ili dugovalno zračenje Zemlje (od 4 do 50 μm), koje nastaje apsorpcijom (upijanjem) Sunčeva kratkovalnog zračenja, te dugovalno zračenje atmosfere, koje nastaje apsorpcijom toplinskoga zračenja Zemlje (od 4 do 120 μm) različitim plinovima (vodenom parom, vodenim kapljicama, metanom, ugljičnim dioksidom). Dio infracrvenog zračenja odlazi u svemir (30%), a veći dio (70%) vraća se prema Zemlji kao protuzračenje atmosfere, koje time povećava temperaturu Zemljine površine (staklenički učinak).

Dugovalno zračenje Zemlje

Najveći dio apsorbirane energije Sunčeva zračenja Zemlja pretvara u toplinu. Tako zagrijana Zemljina površina emitira natrag u atmosferu svoje elektromagnetsko zračenje, i to u infracrvenom području spektra (dugovalno zračenje). Valna duljina i jakost (intenzitet) Zemljina dugovalnog zračenja ovise o temperaturi Zemljine površine T0. Energija L0 koju zrači Zemlja iznosi:

gdje je: L0 - zračenje Zemlje po jedinici ploštine (indeks 0 označuje da se radi o površini Zemlje, a zračenje je usmjereno od tla u atmosferu), k - koeficijent ovisan o vrsti tla (najčešće iznosi 0,95, na primjer za suhi pijesak k = 0,949, a za gustu zelenu travu k = 0,986), σ - Stefan–Boltzmannova konstanta, T0 - apsolutna temperatura Zemljine površine. Gornji izraz je zapravo Stefan-Boltzmannov zakon zračenja crnog tijela, ispravljen koeficijentom k za uvjete na Zemljinoj površini koja u fizikalnom smislu nije crno nego sivo tijelo.

Zemlja emitira dugovalno zračenje tokom dana i noći s maksimalnom jakošću (intenzitetom) u podnevnim i minimalnim u noćnim satima. Budući da je kratkovalno zračenje Sunca samo po danu, na Zemljinu tlu postoji stalna razlika između Sunčeva zračenja i dugovalnog zračenja Zemlje. Po vedrom danu tlo prima više energije nego što je emitira, a po noći tlo samo predaje energiju. U ljetnim danima tlo prima više energije nego što je gubi, dok je zimi obrnuto. U godišnjem prosjeku tlo gubi više energije nego je prima kratkovalnim zračenjem Sunca, no Zemlja se ipak postepeno ne ohlađuje, jer tlo osim kratkovalnog zračenja Sunca prima i dugovalno zračenje atmosfere.

Izvori

Elektromagnetsko zračenje

Dugovalno zračenje


Hrvatski kulturni klub hrvatska je udruga čiji ciljevi su njegovanje, razvoj i promicanje svih oblika hrvatskog kulturnog stvaralaštva, promicanje hrvatske kulture u svijetu i skrb za ostvarivanje kulturnih, društvenih i drugih interesa građana.

Povijest
Preteča Hrvatskog kulturnog kluba je Klub Topusko, osnovan na Kongresu kulturnih radnika Hrvatske u Topuskom 1944. godine. Program kluba od njegova osnutka poticanje je i ostvarivanje programa hrvatskog kulturnog i umjetničkog stvaralaštva kroz organiziranje tribina, promocija, koncerata, izložbi, te akcija u području povezivanja umjetnosti i znanosti s gospodarstvom. Članovi kluba su akademici, znanstvenici, intelektualci, te kulturni i drugi javni djelatnici.

Godine 1990. ime kluba promijenjeno je u Hrvatski kulturni klub. Sjedište kluba u zagrebačkom je Muzeju za umjetnost i obrt.

Dugogodišnji predsjednik kluba bio je Šime Šimatović, a od 2018. predsjednik je Damir Matković.

Opera u gostima
Uz novčanu potporu Grada Zagreba, klub kroz program Opera u gostima promiče hrvatsku kulturu u manje razvijenim sredinama, prvenstveno u područjima koja su stradala tijekom Domovinskog rata. U sklopu ovog programa Hrvatski kulturni klub školskoj djeci siromašnih i u Domovinskom ratu stradalih mjesta kao osnovni instrument glazbenog odgoja donira pijanino, te organizira koncerte operne glazbe u izvedbi opernih prvaka. Tijekom godina dodijeljeno je više desetaka pijanina.

Godišnja nagrada za promicanje hrvatske kulture u svijetu
Posebnu pozornost u svom djelovanju klub poklanja prijateljima Hrvatske u svijetu, osobito nastojanjem da ih bude što više kako bi svojim znanstvenim, stručnim i kulturno-umjetničkim potencijalima pridonijeli promicanju hrvatske kulture u svijetu, te zbližavanju hrvatskog naroda s drugim narodima i njihovim kulturama. S tim ciljem, u suradnji s INA-om, od 1994. godine zaslužnim pojedincima i ustanovama dodjeljuje se Nagrada INA-e za promicanje hrvatske kulture u svijetu.

Izvori
 Hrvatski kulturni klub slavi 70. godišnjicu, zg-magazin.com.hr, objavljeno 30. lipnja 2014., (IA), pristupljeno 19. svibnja 2021.
 Umro Šime Šimatović : Velikan kulture koji je u partizanima pokrenuo kazalište, a nakon rata organizirao hrvatsku kinematografiju, Jutarnji list, objavljeno 2. studenoga 2016. (IA), pristupljeno 19. svibnja 2021.
 Croatian Cultural Club in Zagreb, www.croatia.org, objavljeno 1. svibnja 2009. (IA), pristupljeno 19. svibnja 2021.

Hrvatske udruge

Hrvatski kulturni klub


බෝපාල් ඛේදවාචකය නැතහොත් බෝපාල් වායු ඛේදවාචකය , ඉන්දියාවේ සිදුවූ වායු කාන්දුවීමක් සම්බන්ධ අනතුරක් වන අතර එය ලෝකයේ දරුණුම කාර්මික අනතුර ලෙස සැලකේ.

Citations

භෝපාල් ව්‍යසනය


Le Tsaramaso sy Henakisoa ou « haricots blancs et viande de porc » est un plat de la cuisine traditionnelle malgache. Couramment servi dans les restaurants de l'île, ce plat est réputé pour être l'un des préférés des hommes malgaches.
Il est parfois comparé au cassoulet.

Ingrédients

Il est composé de viande de porc (henakisoa) et des haricots blancs (tsaramaso), de sauce tomate et d'ail. Il est servi avec du riz et du rougail de tomates ou des achards.

Variantes
La base de haricots peut être préparée avec d'autres viandes. Une variante avec de la viande de zébu existe, le henan'omby sy tsaramaso, tout comme une variante avec de la saucisse (Tsaramaso sy saucisse).

Références

Cuisine malgache

Tsaramaso sy Henakisoa


ප්‍රභාසංස්ලේෂණය විකාසයවීමට පෙර, පෘථිවියෙහි වායුගෝලය තුල නිදහස් ඔක්සිජන් (O2) නොවීය.  වායුගෝලයෙහි නිදහස් ඔක්සිජන් පළමුව එක්‍රැස්වීමට පෙර, අපද්‍රව්‍යයක් ලෙසින් O2 නිපැයූ  ප්‍රභාසංස්ලේෂී ප්‍රාග්න්‍යෂ්ටික ජීවීන් මෙහි ජීවත්වූ අතර, එසේ වන්නට ඇත්තේ මෙයට වසර බිලියන 3.5 පමණ පෙර විය හැක. ඔවුන් නිපැයූ ඔක්සිජන් වායුගෝලයෙන් විගසින් ඉවත් කෙරුණේ, විශේෂයෙන් යකඩ වැනි ඔක්සිහාරක ඛනිජයන්හී  ඛාදනය හේතුවෙනි. මෙම 'සාමුහික මලකෑම' නිසාවෙන් මුහුදු පතුලේ යකඩ ඔක්සයිඩය  තැන්පත් වූ අතර, කලාපික යකඩ සැදුම් නිර්මාණය විය. වායුගෝලයේ කුඩා ප්‍රමාණ වශයෙන් හෝ ඔක්සිජන් රැඳී පැවතීම සිදු වූයේ මහා ඔක්සජනීකරණ සිදුවීම ඇරඹීමට වසර මිලියන 50 කට පමණ පෙරදී විය.   වායුගෝලයෙහි මෙම සාමුහික ඔක්සජනීකරණය විසින්, නිදහස් ඔක්සිජන් හී සීඝ්‍ර එක්‍රැස් වීම සිදු විය. ප්‍රාථමික නිෂ්පාදනයෙහි වර්තමාන සීඝ්‍රතාවයන් පරිදී, වර්තමානයෙහි පවතින ඔක්සිජන් සාන්ද්‍රණය නිෂ්පාදනය කෙරුමට, ප්‍රභාසංස්ලේෂීය ජීවින්ට වසර  2,000 ක් ගත වෙයි.

ආශ්‍රිත

ඔක්සිජන්

ඔක්සිජන් වායුවෙහි භූවිද්‍යාත්මක ඉතිහාසය


Triklinij Dioklecijanove palače nalazi se u jugoistočnom dijelu Dioklecijanove palače.

Triklinij je građen kad i palača, od 295. do 305. godine.

Pod oznakom P-5243 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa preventivno zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao arheološka baština.

Izvori

Vanjske poveznice
 Diocletian's Triklinij (Split) (Youtube)

Dioklecijanova palača
Zaštićena kulturna dobra u Splitsko-dalmatinskoj županiji

Triklinij Dioklecijanove palače


Dansk film gennem 30 år er en dansk dokumentarfilm fra 1937.

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1937

Dansk film gennem 30 år


La Playa de Miami (en inglés: Miami Beach)  cerca de la ciudad de Oistins, es una popular playa de arena en la isla y nación de Barbados. Está situada en la costa sur de la isla, con aguas tranquilas y puntos de vista por lo general brillantes de la puesta del sol. En su lado norte se encuentra la Enterprise Beach, una bahía más acogedora y popular entre las familias. Miami Beach es muy popular entre los locales y los turistas. Cada mañana, los locales nadan en sus mares y hacen ejercicio cerca de la playa. También se toman un  descanso para practicar actividades como el bodyboard.

Una gran estación de salvavidas de color amarillo se encuentra en la unión entre Miami Beach y la playa de Enterprise. Se localiza específicamente en las coordenadas geográficas .

Véase también
Geografía de Barbados
Geografía de América

Referencias

Enlaces externos
Mapa de localización

Playas de Barbados

Playa de Miami (Barbados)


"Wasted on You" é uma canção da banda norte-americana de rock Evanescence. A faixa foi lançada em um formato de download digital em 24 de abril de 2020 pela BMG como o primeiro single do quinto álbum de estúdio da banda, The Bitter Truth (2021). A canção foi escrita pela banda e produzida por Nick Raskulinecz.

Videoclipe
Um videoclipe oficial para acompanhar o lançamento de "Wasted on You" foi lançado pela primeira vez no YouTube em 24 de abril de 2020. O vídeo foi filmado por cada membro da banda em seus telefones enquanto estavam isolados por conta da pandemia de COVID-19, e dirigido por P. R. Brown em colaboração com o grupo através do FaceTime.

Prêmios e indicações

Pessoal
Créditos adaptados através do Tidal.
 Nick Raskulinecz – produtor, engenheiro de mixagem, engenheiro de gravação
 Evanescence – compositor, letrista, intérprete associado
 Nathan Yarborough – engenharia
 Ted Jensen – engenheiro de masterização

Desempenho nas tabelas musicais

Histórico de lançamento

Canções gravadas por Evanescence
Canções de 2020
Singles de 2020

Wasted on You


O USS Quincy foi um cruzador pesado operado pela Marinha dos Estados Unidos e a sexta embarcação da Classe New Orleans, depois do , , ,  e , e seguido pelo . Sua construção começou em novembro de 1933 nos estaleiros da Bethlehem Shipbuilding e foi lançado ao mar em junho de 1935, sendo comissionado na frota norte-americana em junho do ano seguinte. Era armado com uma bateria principal composta por nove canhões de 203 milímetros montados em três torres de artilharia triplas, tinha um deslocamento de mais de doze mil toneladas e alcançava uma velocidade máxima de 32 nós.

O Quincy foi enviado para o Mar Mediterrâneo em 1936 com o objetivo de proteger interesses norte-americanos durante a Guerra Civil Espanhola, evacuando refugiados para a França. Depois disso ocupou-se principalmente de exercícios de rotina com o resto da frota. Depois do início da Segunda Guerra Mundial em 1939 realizou patrulhas de neutralidade no Oceano Atlântico. Foi transferido para o Oceano Pacífico depois da entrada dos Estados Unidos no conflito e enviado para participar da Campanha de Guadalcanal, estando presente na noite de 8 para 9 de agosto de 1942 na Batalha da Ilha Savo. Nesta, foi afundado depois de ser alvejado várias vezes e torpedeado por cruzadores japoneses.

Ligações externas

Classe New Orleans
Navios de 1935
Navios construídos em Massachusetts
Navios construídos pela Bethlehem Shipbuilding
Cruzadores da Marinha dos Estados Unidos
Cruzadores dos Estados Unidos na Segunda Guerra Mundial
Incidentes marítimos em 1942
Naufrágios da Segunda Guerra Mundial no Oceano Pacífico

USS Quincy (CA-39)


Gine-Bissau ya da resmî adı ile Gine-Bissau Cumhuriyeti, Afrika kıtasının batı bölümünde bulunan bir ülkedir. Ülkenin sınır komşularını (kuzeyden saat yönünde ilerlendiğinde) Senegal ve Gine oluşturmakta olup, ülkenin batısında Atlas Okyanusu yer almaktadır. Ülkenin başkenti ve en büyük şehri Bissau'dur.

Etimoloji
Ülkenin ismi bir Tuareg kelimesi olan aginaw sözcüğünden gelmekte olup, sözcük siyahi anlamına gelmektedir. Bu kelimeden yola çıkarak ülke ismi siyahilerin yaşadığı ülke anlamında kullanılmaktadır. Ancak komşusu olan Gine ile aynı ismi taşımamak adına ülke isminin sonuna başkent Bissau adına eklenerek günümüzde de kullanılan Gine-Bissau ismi ortaya çıkmıştır.

Coğrafya
Ülkenin toplamda sahip olduğu 724 km'lik sınırın 338 km'si kuzeyinde bulunan Senegal, 386 km'si ise doğusunda bulunan Gine devleti ile oluşmaktadır. Ülkenin ayrıca batısında bulunan Atlantik Okyanusunu 350 km'lik bir kıyısı mevcuttur.

Ülke toplamda 28.120 km²'si yeşil alan, 8.005 km²'si ise su alanı olmak üzere 36.125 km²'lik bir alana sahiptir. Afrika kıtası geneline bakıldığında Gine-Bissau bu veriler ile kıtanın küçük ülkelerinden biri konumundadır.
Ülkenin iç kesimlerinde düz ovalar görülürken, bu alanlar kıyı kesimlerine doğru var olan erozyonun da etkisiyle bataklık alanlar ile birleşmektedir.

Ülkenin en yüksek dağı deniz seviyesinden 262 m yükseklikte bulunan Madina do Boé dağıdır. Ülke içerisindeki en önemli nehirleri ise  Río Gêba, Río Cacheu ve Río Corubal nehirleri oluşturmaktadır. Ülkenin ana kara kıtası dışında sahip olduğu Bissagos Takımadaları toplamda 88 adet adadan oluşmaktadır.

İklim
Ülke genelinde tropikal bir iklim yaşanmaktadır. Yıl boyu nemli ve sıcak bir havaya sahip olan ülkede ortalama sıcaklık 24 °C 'dır. Özellikle Aralık ile Nisan ayları arasında Harmattan çöl rüzgarlarının da etkisi ile kurak bir dönem yaşanırken,  Mayıs ayından Ekim ayı sonuna kadar yağmur yağmaktadır. Bu aylar içerisinde özellikle Temmuz ve Ağustos aylarında yağmur şiddetini ve miktarını arttırmaktadır.

Nüfus
Gine-Bissau'da son olarak 2009 yılında gerçekleştirilen sayım sonuçlarına göre 1,449,230 nüfus tespit edilmiştir. Bu güncel olarak son resmî sayım konumundadır. Gine-Bissau'da Temmuz 2022 tahmini nüfus bilgilerine göre ise 2,026,778 kişi yaşamaktadır. Bu nüfus sayısı ile ülke dünya genelinde 150. sırada yer almaktadır.

Gine-Bissau genç bir nüfusa sahip olup, 2020 tahmini verilerine göre nüfusun %63,55'i 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin sadece %3,08'i 65 yaş ve üzerindedir.

0-14 yaş: %43.17 (erkek 417,810/kadın 414,105)
15-24 yaş: %20.38 (erkek 192,451/kadın 200,370)
25-54 yaş: %30.24 (erkek 275,416/kadın 307,387)
55-64 yaş: %3.12 (erkek 29,549/kadın 30,661)
65 yaş ve üzeri: %3.08 (erkek 25,291/kadın 34,064)

Şehirde yaşayanların oranı 2022 verilerine göre %45 olan ülkede, nüfusun yıllık artış oranı 2022 tahmini verilerine göre %2,53 düzeyindedir.

Etnik gruplar
Nüfusun %99'u Afrika kökenli olup, Avrupa kökenlilerin ülke genelinde mevcudiyeti %1 oranındadır. Ülke içerisinde farklı dil, kültür ve sosyal yapıya sahip 25 adet etnik grup yaşamaktadır. Bu 25 farklı etnik grup ülke nüfusu içerisinde %85'lik bir dilimi oluşturmaktadır. Etnik gruplar içerisinde en kalabalık topluluklar %28 ile Balanta, %19 ile Fulbe ve %14 ile Manjaco etnik grubudur.

Dil
Ülkenin resmî dili Portekizcedir. Okul çağından itibaren tüm derslerin Portekizce olmasına rağmen ülke genelinde bu dili bilen çok az sayıda kişi bulunurken standart olarak Portekizceyi herhangi bir sıkıntı yaşamadan konuşabilen kesim ise nüfusun %14'lük bir kısmını oluşturmaktadır. Her bir etnik grubun kendi içerisinde konuştuğu o gruba özgü dilleri vardır. Bu diller o topluluğun aynı zamanda anadilini oluşturmaktadır. Bunun dışında günlük hayatta Portekizce başta olmak üzere birkaç dilin karıştırılması ile oluşturulan Gine-Bissau Kreyol dili konuşulmaktadır.

Ülke genelinde tüm okullarda Portekizce olan öğretim dilinin Gine Bissau Kreyol dili ile değiştirilme girişimleri günümüze kadar başarılı olamamıştır. Her ne kadar böyle bir istek söz konusu olsa da eğitim öğretim için gerekli olan gereçlerin bu dilde olmaması bu girişimi başarısız kılmaktadır.

Din
Ülke nüfusunun %50'lik bir kesmi İslam inancını benimsemektedir. Yerel dinlere inananın oranları %40 iken, Hristiyan inancına göre yaşayan halkın oranı %10'dur.

Sosyal durum

Sağlık
Ülkede temiz su kaynaklarına ulaşabilen nüfusun oranı Afrika ortalamasına göre yüksek düzeyde olup 2015 tahmini verilerine göre nüfusun %79,3'ü temiz su kaynaklarından su temin edebilmektedir. Ancak bu oran şehirlerden kırsal kesime ilerlendiğinde düşmektedir. Bunun yanı sıra nüfusun sadece %20,8'i tam teçhizatlı sağlık hizmetlerinden yararlanabildiği ülkede, nüfusun %79,2'si ilkel şartlarda sağlık hizmeti alabilmektedir. Ülke içerisinde humma, menenjit, ishal, hepatit, sıtma, tifo ve kuduz çok sık görülen hastalıklar arasındadır. AIDS, Afrika kıtasının genelinin aksine düşük oranda görülmekte olup, bu oran 2014 tahmini verilerine göre %3,69 düzeyindedir.

Eğitim
Gine-Bissau genelinde 15 yaş ve üzerinde olan nüfusta okuma yazma bilenlerin oranı 2015 verilerine göre %59,9 düzeyindedir. Bu oran erkeklerde %71,8 iken, kadınlarda %48,3 seviyesindedir.

Zorunlu eğitimin dokuz yıl olduğu ülkede okuma çağında olan ne kadar erkek ve kız çocuğunun okula gittiği yönünde bir bilgi bulunmamaktadır.

Eğitim çağına girmek üzere olan ya da eğitim çağında olan 226,316 çocuğun çocuk işçi statüsünde çalıştığı bildirilmektedir. Bu veri ile 2010 tahminine göre ülkenin çocuk nüfusunun %57'si çocuk işçi olarak çalışmaktadır.

Tarih
Günümüzde ülkenin varlığını sürdürdüğü bölge 13.yy sonlarından itibaren yerleşim alanı olarak kullanılmaya başlanmış, 1537-1867 yılları arasında da Kaabu Krallığı'nın hakimiyet sürdüğü bir bölge olmuştu. Bu varlıklarını 1446 yılında günümüzdeki Gine kıyılarının üst bölgelerine gemiler ile gelen ilk Portekizli tüccarlar, bu bölgeleri yer edinmiştir. Portekiz 1879 yılına kadar Yeşilburun Adaları bölgesinden yönettiği bölgeyi, aynı yıl içerisinde bölgeyi Portekiz Ginesi adı ile kendine bağlı bir il yapmıştır.  Amilcar Lopes Cabral önderliğinde 19 Eylül 1956 tarihinde kurulan PAIGC, 1963 ile 1974 yılları arasında bölgenin bağımsızlığı ile mücadele vermiştir. Ülke üzerindeki birçok noktada hakimiyeti ele geçiren PAIGC, 24 Eylül 1973 tarihinde bağımsızlığını ilan etmiş, bu ilan ise Portekiz tarafından ancak bir yıl sonra 10 Eylül 1974 tarihinde kabul edilmiştir.

İdari yapılanma

Gine Bissau ülke genelinde sekiz bölgeye ve ayrıca özerk başkent alanı Bissau'a ayrılmıştır. Bu sekiz bölge kendi içerisinde ayrıca 37 alana ayrılmış durumdadır.
Bu sekiz bölge ülke genelinde üç il içerisine bölünmüş konumdadır. Bu iller Leste (Doğu: Bafatá, Gabú), Norte (Kuzey: Biombo, Cacheu, Oio) ve Sul (Güney: Bolama, Quinara, Tombali) 'dur.

Şehir
Gine-Bissau'un 1 Ocak 2005 verilerine göre en büyük ve en kalabalık şehirleri şu şekildedir:
Bissau 388.028 kişi, Bafatá 22.521 kişi, Gabú 14.430 kişi, Bissorã 12.688 kişi, Bolama 10.769 kişi ve Cacheu 10.490 kişi.

Siyaset
Ülke 1984 yılında gerçekleşen anayasa değişikliği ile başkanlık sistemi ile yönetilmektedir. 1991 yılına kadar tek partili sistemin işlediği ülkede, bu yıldan itibaren çok partili sisteme geçiş gerçekleştirilmiştir.

2004 seçimleri
28 Mart 2004 tarihinde gerçekleştirilen seçimler sonrası Milletvekili dağılımı (Toplam:102):
 Partido Africano da Independência da Guinea e Cabo Verde (PAIGC): 45
 Partido para a Renovação Social (PRS): 35/102
 Partido Unido Social Democratico (PUSD): 17
 Diğer: 3
 Diaspora için öngörülen 2 koltuğun dağılımı yapılmamıştır.
Seçimlere katılım oranı %75.

2008 seçimleri
16 Kasım 2008 tarihinde gerçekleştirilen seçimler sonrası Milletvekili dağılımı (Toplam:100):
 Partido Africano da Independência da Guinea e Cabo Verde (PAIGC): 67
 Partido para a Renovação Social (PRS): 28
 Partido Republicano para a Independência e o Desenvolvimento (PRID): 3
 Aliança Democrática (AD): 1
 Partido para a Nova Democracia (PND): 1
Toplam: 100 Milletvekili. Seçimlere katılım oranı %82.

2014 seçimleri
13 Nisan 2014 tarihinde gerçekleştirilen seçimler sonrası Milletvekili dağılımı (Toplam:102):
 Partido Africano da Independência da Guinea e Cabo Verde (PAIGC): 57
 Partido para a Renovação Social (PRS): 41
 Partido da Convergência Democrática (PCD): 2
 Partido para a Nova Democracia (PND): 1
 União para a Mudança (UM): 1
Toplam: 102 Milletvekili. Seçimlere katılım oranı %88,57.

18 Mayıs 2014 tarihinde gerçekleştirilen devlet başkanlığı seçimlerinde ise PAIGC adayı José Mário Vaz, diğer aday Nuno Gomes Nabiam'a karşı oyların %61,92'sini elde ederek devlet başkanlığı makamına seçilmiştir. Bu seçimlerde katılım oranı %78 olarak açıklanmıştır.

Ekonomi
Gine-Bissau dünya genelinde en yoksul ülkelerden sayılmaktadır. Her ne kadar son yıllarda ekonomik açıdan ülke büyüme gösterse de, 2009 verilerine göre ülkede kişi başı GSYİH 512$ düzeyindedir. Ülkenin dış ticaret açığı çok yüksek seviyelerde bulunmaktadır. Ülke kaynaklarının yurt dışına ihraç edilmesi, devlet için bir kaynak oluşturmaktadır. Endüstriyel ürünlerin tüm gereksinimleri, parçaları başta Avrupa olmak üzere çoğunlukla diğer ülkelerden ithal edilmektedir. Bu sebepten dolayı satışa çıkan ürünler, komşu ülkelere göre çok daha pahalıya satılmaktadır. Gelir dağılımının eşit olmadığı ülkede, aile bireyleri günlük ihtiyaçlarını karşılamakta zorluk yaşayabilmektedir.

Ordu

Halkın Devrimci Silahlı Kuvvetleri (Portekizce: Forças Armadas Revolucionárias do Povo) veya FARP, Gine-Bissau'nun ulusal ordusudur. Ordu, Deniz Kuvvetleri, Hava Kuvvetleri ve paramiliter güçlerden oluşurlar. 2008 Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı sayımı, Silahlı Kuvvetlerde yaklaşık 4.000 personel bulunduğunu tahmin etmiştir. Daha önceki   World Fact Book kaynağına göre 9.250 idi. CIA World Fact Book ayrıca askeri harcamaları 9.46 milyon $ ve askeri harcamaları GSYİH'nın yüzdesi olarak% 3.1 olarak tahmin etti.

World Fact Book  ayrıca, askerlik hizmet yaşı ve yükümlülüğünün, zorunlu zorunlu askerlik hizmeti için 18-25 yaş olduğunu bildirmektedir; Gönüllü hizmet için 16 yaşında veya daha küçük bir çocuğun ebeveyn izniyle (2009).

Ordu ekipmanları

2010 Gine-Bissau askeri huzursuzluğu
Tümgeneral Batista Tagme Na Waie, 2009 yılında suikaste kadar Gine-Bissau silahlı kuvvetlerinin genelkurmay başkanıydı.

1 Nisan 2010'da Gine-Bissau'da askeri huzursuzluk yaşandı. Başbakan Carlos Gomes Junior, Ordu Genelkurmay Başkanı Zamora Induta'yı da gözaltına alan askerler tarafından ev hapsine alındı. Gomes ve partisi PAIGC destekçileri harekete başkent Bissau'da göstererek tepki gösterdi; Genel Kurmay Başkan Yardımcısı Antonio Indjai, protestolar devam ederse Gomes'yı öldüreceği konusunda uyardı.

AB, ülkenin güvenlik güçleri olan AB SSR Gine-Bissau'yu 4 Ağustos 2010'da, ordudaki ve başka yerlerdeki güçlü generalleri ve uyuşturucu kaçakçılarını daha da zorlaştırabilecek bir reform yapma misyonuna son verdi. AB misyonunun Gine-Bissau'daki sözcüsü, AB'nin isyanın beyni General Antonio Indjai ordu genelkurmay başkanı programını askıya alması gerektiğini söyledi. "AB misyonu bunun anayasal düzenin ihlali olduğunu düşünüyor. Onunla birlikte çalışamayız.

Angola yardımı
Angola, 2010 yılından beri Portekiz Dil Ülkeleri Topluluğu (CPLP) başkanlığında, 2011'den beri savunma ve güvenlik reformuna yardımcı olmak için Gine-Bissau'da (MISSANG) askeri bir göreve katıldı.Her iki ülkenin savunma bakanları arasında imzalanan ve her iki parlamento tarafından onaylanan bir Hükûmet anlaşmasını tamamlayan MISSANG'ın 249 Angolalı erkeğin (hem askerler hem de polis memurları) gücü vardı.

Angola yardım misyonu, Guinean silahlı kuvvetleri ve polisinin kışla ve polis karakollarının onarımı, idari hizmetlerin organizasyonu ve yerel ve Angola kurumlarında teknik ve askeri eğitim de dahil olmak üzere bir reform teknik ve askeri işbirliği programı içeriyordu. Görev, Gine-Bissau, Raimundo Pereira ve başbakan Gomes Júnior'un geçici başkanının görevden alınmasına yol açan politik-askeri bir krizin ardından Angola Hükûmeti tarafından durduruldu. 22 Haziran 2012'de misyonun ekipmanını taşıyan Angola gemisi Rio M'bridge Luanda'ya geri döndü.

Hava Kuvvetleri
Portekiz'den bağımsızlığa kavuştuktan sonra, hava kuvvetleri Küba ve SSCB'deki eğitimden dönen memurlar tarafından kuruldu. FAGB, Sovyetler Birliği tarafından, ilk savaş uçaklarının tanıtıldığı sınırlı bir yardım paketi ile yeniden donatıldı.

Tarih
1973-74 yılına kadar Bissalanca'dan ayrılırken Portekiz Hava Kuvvetleri üç Kuzey Amerika T-6G'den ayrıldı.  Portekiz'den bağımsızlığa kavuştuktan sonra, hava kuvvetleri Küba ve SSCB'deki eğitimden dönen memurlar tarafından kuruldu. FAGB, Sovyetler Birliği tarafından, ilk savaş uçaklarının getirildiği sınırlı bir yardım paketi ile yeniden donatıldı. Beş MIG-17 ve iki MiG-15UTI eğitmeni tek bir Mi-8 helikopteriyle hizmete girdi.

1978'de Fransa kıyı devriyesi ve fazlası Alouette III için Reims-cessna FTB.337 şeklinde daha fazla uçak yardımı sağladı. Angola hükûmeti tarafından bir Dassault Falcon 20F bağışlandı, ancak yakında ABD'ye satıldı. 1980'lerin sonunda, benzer sayıda MiG 21, MiG 17'lerin yerini aldı, ayrıca bir An-24, Yak-40 ve başka bir Mi-8 helikopteri verdi. 90'lı yılların başında Polonya ve Doğu Almanya'dan eski Polonya PZL-Mielec Lim-6 Fresk avcı bombardıman uçakları aldılar.

Kuvvetin unvanı 1998'deki iç savaşın başlamasından sonra Força Aérea da Guiné-Bissau (FAGB) olarak değiştirildi. Cooper ve Weinert eyaleti '1991'de son kez görüldüğünde, [MiG] filosunun çoğu Bissalanca IAP (Osvaldo Vieira Uluslararası Havaalanı) askeri tarafındaki birkaç hangarda 'depolama' ve kötüleşme durumundaydı .

2015 yılı itibarıyla Gine-Bissau'nun uçuş koşullarında uçağı yoktur, son bilinen tip SE.3105 helikopteri olup, 2011 yılında faaliyetini durdurmuştur.

Uçakların Durumu
Uçağın çoğunun durumu bilinmiyor.  Mevcut uçakların tümü Osvaldo Vieira Uluslararası Havalimanı'nda An-2 ve Yakovlev Yak-40 gibi emekli uçaklarla birlikte "depoda". MiG-21'ler, MiG-17'ler, MiG-15'ler ve Alouette II'ler birden fazla hangarda görülebilir. Şu anda çalışan tek uçak bir Mil Mi-8'dir.

Deniz Kuvvetleri
Eylül 2010'da, Arka Amiral Jose Americo Bubo Na Tchuto bir darbe girişiminde bulundu, ancak destek alamadığı için tutuklandı. Silahlı kuvvetler yaptığı açıklamada, "Geçen hafta tutuklanan ve bir darbeye sahne olmakla suçlanan Gine-Bissau donanma şefi, gözaltından  Gambiya'ya kaçtı."

Ordu ekipmanları

Eski envanter: MiG-21, MiG-17, MiG-15, Alouette III, Falcon 20, Alouette II Yakovlev Yak-40, Dornier Do 27, PZL-Mielec Lim-6, North American T-6, Antonov An-2, Reims-Cessna FTB.337, Douglas DC-3, Antonov An-26, Mil Mi-4.

Kaynakça

Uluslararası Frankofoni Örgütü üyesi ülkeler
Batı Afrika ülkeleri
Portekizce konuşan bölgeler ve ülkeler

Gine-Bissau


Kriminoloji ya da suç bilimi suçun açıklamasını yapan, suçlu davranışın nedenlerini inceleyen, suçun önlenmesi ve suçlulukla mücadele ile ilgilenen bir bilimsel öğretidir.

İngiliz yazar Thomas More, sınırsız suçun daha az ahlaki ve hukuki ama "sosyolojik" açıklamasının arayışının yerindeliğinin farkına vararak kriminolojinin doğuşunu sağlamıştır. Ancak o devirlerde anlaşılamayan bu görüş geçerliliği görmesi için 18. hatta 19. yüzyılı bekleme zorunda kalacaktır.

Kriminoloji sözcüğünün mucidinin kim olduğu kesin olarak bilinmemekle birlikte isim babalığı çoğunlukla bir Fransız doktoru olan 1851-1911 yılları arasında yaşayan P. Topinard'ın bulduğu yönünde yakıştırmalar yapılmaktadır. Ancak İtalyan yargıç Garofalo 1855 yılında La Criminologie (Kriminoloji) adlı kitabını yayınlayarak büyük oranda bu bilimin tanınmasını sağlamıştır. 1855 tarihinden 1913'e kadar suç ve onun bastırılması amacıyla uluslararası düzeyde birçok kongre "Kriminal Antropoloji" adı altında düzenlenmiştir.

Augusto Comte'nin etkisinden kalan Les Horizons Du Droit Penal (Ceza Yasasının Yeni Ufukları) adlı eserini yayınlayan Dr. Cesare Lombroso'nun, 1876 yılında iki cilt halinde yayınlanan Homo Criminalis (Suçlu İnsan'ıyla) belli yakınlıkları olmakta ve kendisini suç karşısında savunmanın toplumun ödevi olduğu yönünde fikirlerini beyan etti. Öylece öncülüğü toplumun korunmasına veren ama artık bunun gerçekleştirmek için yollar öngörene toplumsal savunma kavramının ortaya çıkmasına neden oldu.

Kriminoloji çoğunlukla bir gözlem bilimi olarak kabul edilmesine rağmen uyumlu bir strateji belirlenmesi ile toplumun suç karşısındaki tepkisinin derinlemesine değişmesine öncelik ederek toplumu daha huzurlu bir zemine oturtmasında ana damar olma vasfını gösterebilir. Kriminoloji yalnızca ceza hukukunun yetersizliklerinden doğmakla kalmamış, onun yenilenmesinin koşullarını da belirlemede aktif rol almıştır.

Suç nedenleri bilimi olarak da tanımlanan Kriminoloji, o kadar geniş bir bilim alanıdır ki, sosyoloji, psikoloji, tıp, psikiyatri gibi daha birçok sosyal bilim dalları ile insan üzerinde etkili olan fen bilimlerinden de faydalanmaktadır. Bu bilimlerdeki gelişmelere paralel olarak kriminoloji kendisini geliştirecek ve toplumun sağlığa kavuşmasında bir toplum doktorluğu görevini üstlenecektir.

Suça karşı açılmış savaşın yetersizliklerinden doğmuş olan kriminoloji günümüzde hala daha tam olarak yerine oturamamıştır. Bunda bilim dalının yeterince bilinemeyişi ve siyasetçiler tarafından gevşek politikaların uygulanmasına dayanmaktadır. Suçla mücadele edebilmek için suçu tanımanın önemli olduğunda yola çıkacak olursak özgürlükçü anlayışa dayalı bir bilim ile huzur topluma ulaşmak zor olmasa gerekir. Kriminoloji biriminde araştırmalar yapan Roger Hood ve Richard Sparks'ın gözlemleri sonucunda kriminolojinin bir sosyal hizmet türünden ziyade toplumdaki suç olgusuna akılcı bir yaklaşım olarak değerlendirilmektedir.

Ayrıca bakınız
 Kriminalistik
 Suç
 Mağdur bilimi

Kriminoloji


El Partido Socialista Popular (, Pártiya Naródnyj Sotsialístov o NS) fue un partido político ruso de comienzos del siglo XX. Escisión del Partido Social-Revolucionario (SR o esery), era mucho más moderado que este y más reformista que revolucionario. Sus miembros se denominaban abreviadamente enesy (энeсы).

Orígenes
El origen de la formación fue el movimiento populista ruso de la última década del siglo , tomando a N. K. Mijáilovski y Aleksandr Herzen como sus antecesores ideológicos. El partido se formó en 1906 como una escisión del Partido Social-Revolucionario (PSR) por los opositores a los métodos terroristas aprobados por este en su lucha contra la autocracia zarista. Durante el primer congreso del PSR, algunos de los delegados defendieron la creación de un partido legal que aglutinase a aquellos opuestos a las prácticas conspiratorias y terroristas del partido clandestino.

Sus principales miembros provenían de un grupo literario que trabajaba en la publicación legal de la populista La riqueza de Rusia, a los que Chernov había acudido para que le ayudasen a fundar una publicación para el partido tras el Manifiesto de Octubre.

Ideología y postura política

Los miembros del nuevo partido también disentían de sus antiguos compañeros sobre el objetivo de la futura reforma agraria: mientras estos preferían la socialización de la tierra, compartida por el campesinado, los socialista populares defendían su nacionalización (traspaso a propiedad estatal). Abogaban también por la expropiación con indemnización de los terratenientes, pago que los socialrevolucionarios rechazaban. Se oponían asimismo a las influencias marxistas, notables en los ideólogos socialrevolucionarios, en especial en Víctor Chernov. Rechazaban la teoría de la mayoría del congreso de 1906 de que la implantación del socialismo se realizaría en dos etapas. La formación no era, además, abiertamente republicana, a diferencia de los socialrevolucionarios. Su postura, reformista más que revolucionaria, se asemejaba a la de la Sociedad Fabiana británica. Los socialista populares pretendían moderar las pretensiones de los populistas para poder ser reconocidos como formación política legal, abandonar la clandestinidad, y poder convertirse en un partido de masas en el país.

El partido tampoco era internacionalista, sino que defendía un colectivismo particular a Rusia, caracterizándose principalmente por su reformismo moderado y su nacionalismo.

Sus figuras más notables fueron N.F. Ánnensky (1843-1912), V.A. Miakotin (1867-1937) y A. V. Peshejónov (1867-1933), fundadores del partido. Este último fungió como ministro de Alimentación del Gobierno Provisional Ruso bajo la presidencia de Aleksandr Kérenski 1917. La separación de los socialistas populares apenas debilitó a los socialrevolucionarios, privándoles principalmente de algunos destacados intelectuales, hábiles oradores y escritores.

El partido colaboró estrechamente con los trudovikí encabezados por Kérenski en la Duma imperial durante las dos primeras legislaturas. A pesar de su moderación, el régimen zarista no lo reconoció como partido político y después de 1907 hasta 1917 quedó como una corriente ideológica sin respaldo popular.

Durante la Primera Guerra Mundial la formación se contó entre los «defensistas».

Periodo revolucionario
Tras la Revolución de Febrero el partido se unió con los trudovikí y respaldó con firmeza al Gobierno Provisional Ruso, del que formó parte. El partido, finalmente legalizado tras la primera revolución de 1917, fue estable pero tuvo un apoyo insignificante entre la población. En el Sóviet de Petrogrado sus escasos delegados pronto se unieron a los socialrevolucionarios. El partido favoreció desde el comienzo la coalición de burgueses y socialistas en el Gobierno, a diferencia de otras organizaciones socialistas.

El partido se opuso al nombramiento de Víctor Chernov como ministro de Agricultura, prefiriendo a su propio candidato (o cualquier otro que no fuese Chernov), Peshejónov, que finalmente se quedó con la cartera de Alimentación.

La formación se opuso a la Revolución de Octubre y fue disuelta durante la Guerra Civil Rusa.

Notas y referencias

Bibliografía
Hildermeier, M., Die Sozialrevolutionäre Partei Russlands. Cologne, 1978.

Gran Enciclopedia Soviética. Moscú, 1978

Enlaces externos

Partidos políticos fundados en 1906
Partidos socialistas
Partidos políticos desaparecidos de Rusia

Partido Socialista Popular (Rusia)


En Førerløs bil er en bil, der kan køre, dvs. styre fart, bremse og dreje, uden menneskelig indgriben. De er således udstyret med en svag form for kunstig intelligens, der via sensorer og GPS kan tage beslutninger. Flere it-selskaber og bilfirmaer er i gang med at udvikle biler som via navigationsteknologier som GPS kører uden behov for en chauffør. I Danmark udføres forsøg med førerløse busser.

SAE International (en international standardiseringsenhed for bilindustrien) definerer seks niveauer af autonomi (også adopteret af den amerikanske National Highway Traffic Safety Administration, NHTSA):

Noter

Biler

Førerløs bil


الدُيالَة  هي المادة التي تعبر إليها الشوارد عبر غشاء نصف نفوذ أثناء عملية الديال، تستخدم في تسهيل انتشار الشوراد والفضلات من بلازما الدم والمحافظة على الشوارد المهمة داخل الجسم.

تكوين الديالة
تتكون الديالة من سائل معقم بداخله عدة أيونات مذابة، تحتوي الديالة على تراكيز صوديوم وكلور تشبه التراكيز الموجودة في الدم، بينما يكون تركيز بيكربونات الصوديوم في الديالة أعلى منها في الدم وذلك لتصحيح حموضة الدم الناتجة عن الفضلات التي يحتويها، تنتقل الأمونيا والبوتاسيوم والفوسفات من الدم إلى الديالة عبر الانتشار.

أحياناً تتم إضافة تراكيز قليلة من الغلوكوز إلى الديالة.

مراجع

إزالة السموم
طب الكلى
هندسة طبية حيوية

ديالة


Kuzhayat, Çorum ilinin Osmancık ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Arab olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 106 km, Osmancık ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Osmancık belde ve köyleri

Kuzhayat, Osmancık


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Kráľ enthält die zwei nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Kráľ im Okres Rimavská Sobota.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Kral


RFA Arndale (A133) was a Dale-class fleet tanker of the Royal Fleet Auxiliary, originally one of six ships ordered by the British Tanker Company which were purchased on the stocks by the Admiralty. She was decommissioned on 12 August 1959 and was laid up at Rosyth.

Career
Ordered by the British Tanker Company in 1936, Arndale was built by Swan Hunter and Wigham Richardson Ltd, Wallsend and launched on 5 August 1937. She was taken over by the Admiralty on 28 September 1937 after completing her sea trials, and on 29 September 1937 sailed from the River Tyne bound for Trinidad on her maiden voyage. She went out to the Pacific in 1938, sailing to Auckland, New Zealand via Abadan on the Persian Gulf, before returning to the UK in early 1939. She returned to the Pacific in 1939, and on the outbreak of the Second World War, was travelling back to the UK via the Mediterranean. She arrived at Portsmouth on 31 October, but was involved in a collision with RFA Distol at Gosport Oil Fuel Jetty. In November she sailed to Trinidad, returning to the UK in December via Halifax, Nova Scotia.

After undergoing some repairs on the River Clyde in January 1940, Arndale returned to Trinidad in February, before travelling on to the River Plate and then Port Stanley, Falkland Islands in April. The rest of the year, and into 1941, was spent in the South Atlantic, with calls at Rio de Janeiro and Montevideo, before sailing to Gibraltar in April 1941. Arndale was back in the Caribbean in September 1941, having arrived at Curaçao via Key West and New Orleans. She was once more in service off the South American coastline and in the Caribbean, undergoing repairs at New Orleans from March to April 1942. In May she sailed from Trinidad bound for Cape Town, moving on to Mombasa in July, and then to Durban in November. After a period dry docked between June and July 1943, she sailed to Bandar Abbas in September 1943, she made her way to Trincomalee, via Bombay, Colombo and Addu Atoll. Arndale was active in the Indian Ocean, refuelling British, Australian and US warships, before being assigned to Task Force 67 in Operation Transom, a bombing raid on Japanese targets at Surabaya, Java in April 1944. On 30 May Arndale was involved in a collision, and was by now suffering from engine defects. She underwent repairs at Brisbane in July 1944, but on 28 August 1944 was again involved in a collision, this time with the cruiser , during refuelling.

Arndale returned to the Indian Ocean in September, and moved to Australian waters in November. She refuelled warships of the Royal Australian Navy during this period, before being assigned to Force 69 in January 1945, supporting Force 63 for Operation Meridian I on 24 January, and Operation Meridian II on 29 January. Arndale returned to Australia on 7 February 1945, berthing at Fremantle. In February 1945 she sailed to Manus Island, in the Admiralty Islands, and in March was allocated to Operation Iceberg, the allied invasion of Okinawa. She moved forward to Leyte Gulf in March 1945 with the other auxiliaries and spent the rest of the war attached to the fleet train of the British Pacific Fleet. She was badly damaged by fire in August 1945 and repaired at Brisbane, before visiting Hong Kong in October 1945.

Arndale returned to the UK in March 1946 and underwent a refit at Swan Hunter's yards. Returning to service, she spent her postwar career making regular voyages between the Pacific, Indian Ocean, Caribbean and the UK, supporting fleet operations. On 19 January 1952 she suffered a flooded engine room in heavy weather while in the North Sea off the Scottish coast. She sent out a mayday, and was attended to by the tugs Zest of Invergordon and Hengist of, Rosyth, being towed into Rosyth Dockyard on 21 January 1952. Between July and November 1953 she was refitted at Palmers Yard, Hebburn on Tyne, and between January 1955 and February 1956 she was on charter to London & Overseas Freighters. On 12 August 1959 Arndale was laid up at Rosyth, and on 4 December 1959 she was advertised for sale. She was sold to a Belgian shipbreaking firm in March 1960 and on 12 April 1960 Arndale arrived at Willebroek, Belgium to be scrapped by Sadeica Cie Anonyme. Brussels.

References

Dale-class oilers
Tankers of the Royal Fleet Auxiliary
1937 ships
Ships built by Swan Hunter
Ships built on the River Tyne

RFA Arndale


ريتشموند  مدينة بمقاطعة كونترا كوستا، كاليفورنيا، الولايات المتحدة الأمريكية.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لريتشموند في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان ريتشموند 99,216 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 34,625 أسرة وعدد العائلات 23,042 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 36,044 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 31.36% من البيض و36.06% من الأمريكيين الأفارقة و0.64% من الأمريكيين الأصليين و12.29% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.50% من سكان جزر المحيط الهادئ و13.86% من الأعراق الأخرى و5.27% من عرقين مختلطين أو أكثر و26.53% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 34,625 أسرة كانت نسبة 40% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 40.5% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 20.1% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 6% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 33.5% من غير العائلات. تألفت نسبة 26.2% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 7.4% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.82، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.44.

بلغ العمر الوسطي للسكان 32.8 عاماً. وكانت نسبة 27.6% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 9.7% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 30.6% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 20.9% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 9.6% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 93.5 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 89.7 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 44,210 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 46,659 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 37,389 دولارًا مقابل 34,204 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 19,788 دولارًا. وكانت نسبة 13.4% من العائلات ونسبة 16.2% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 23.4% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 11.8% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان ريتشموند 103,701 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 36,093 أسرة وعدد العائلات 24,018 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 39,328 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 31.43% من البيض و26.56% من الأمريكيين الأفارقة و0.64% من الأمريكيين الأصليين و13.48% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.52% من سكان جزر المحيط الهادئ و21.77% من الأعراق الأخرى و5.61% من عرقين مختلطين أو أكثر و39.46% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 36,093 أسرة كانت نسبة 37.4% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 40.2% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 19.2% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 7.2% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 33.5% من غير العائلات. تألفت نسبة 26.4% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 7.5% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.83، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.43.

بلغ العمر الوسطي للسكان 34.8 عاماً. وكانت نسبة 24.9% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 10% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 29.7% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 25.2% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 10.2% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 48.7% ذكور و51.3% إناث.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لريتشموند:

أعلام

 كيد باتلر
 جلين بلامر
 ليلاند كونينغهام
 غاري هولت
 ليه كلايبول
 جورج ميلر
 راسيل كريستوفر
 بوب غلين
 جايسون بيكر
 ألبرت وايت

معرض صور

مراجع

ريتشموند (كاليفورنيا)
أماكن مأهولة أسست في 1905
تأسيسات سنة 1905 في كاليفورنيا
مدن ساحلية في كاليفورنيا
مدن في مقاطعة كونترا كوستا (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا
مدن منطقة خليج سان فرانسيسكو
مدن موانئ في كاليفورنيا

ريتشموند (كاليفورنيا)


ගැලරිය

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි

 Couroupita guianensis  on The Lecythidaceae Pages
  on mukthabalaga.wordpress.com

සල් (අමෙරිකානු)


Events from the year 1769 in Canada.

Incumbents
Monarch: George III

Governors
Governor of the Province of Quebec: Guy Carleton
Governor of Nova Scotia: Michael Francklin
Commodore-Governor of Newfoundland: John Byron
Governor of St. John's Island: Walter Patterson

Events
 The American colonies begin their westward expansion, settling Tennessee.
 Prince Edward Island becomes a separate colony from Nova Scotia.
 April 20 – Chief Pontiac of the Ottawa is killed by a Kaskaskia Indian in Illinois.

Births
 March 12: Sir Archibald Campbell, 1st Baronet, army officer and colonial administrator (d.1843)
 August 16: Peter Fidler, fur trader, mapmaker, explorer (d.1822)
 October 6: Isaac Brock, military commander, administrator of Upper Canada (d.1812)

Full date unknown
 Francis Gore, colonial administrator (d.1852)

Deaths

Historical documents
"Small-Pox rages here with great Violence" - 6-7 die in Montreal most days, but Canadians' approval of inoculation gives hope "Fatality will soon cease"

Attorney general suggests ways (rejected by Gov. Carleton) to mix British law with French laws that are "most necessary to [Canadians'] satisfaction"

Maseres dissents from governor's advice to revive French laws because British goal is "to assimilate [Quebec] in religion, laws, and government"

Board of Trade's recommendations to Privy Council committee for Quebec provincial assembly, justice system, ecclesiastical affairs, and revenue

Bread bakers must commit to baking year-round by laying in flour supply for when poor roads prevent grain delivery, and not halting when profits are low

Letter to John Wilkes from John Adams, James Otis, Samuel Adams and others ("Sons of Liberty") on Canada's place in assault on American rights

To be sold: "Likely Negro Fellow [who] understands Cooking, waiting at Table, and Houshold-work, &c. &c." and speaks English and French

Gabrielle Joncaire says not to buy land swindled from her by her husband, who also imprisoned her and caused her "to make off for New-England"

Call for proposals to supply and/or make repairs to Quebec City buildings, listing items of various types and materials, and standards of workmanship

Surgeon of 8th Regiment at Quebec City, having inoculated 630 people "with the usual Success," assures public recent smallpox death was "Natural"

Whooping cough "extremely fatal" to children in Montreal, who should be bled and given gentle purgative "sweetened with the Sugar of the Country"

To end priests' influence over "ignorant Natives," French clergy must be replaced with vigorous Protestants (Note: stereotypes of Indigenous people)

Troubling news "of an Intended Indian War" at Detroit and elsewhere, and "unwearied malicious Attempts" of French from Mississippi River

Chief Massigihash asks Detroit commander for compassion, requesting especially return to them of Ojibwes' "father," Lt. Sinclair; Capt. Turnbull replies

Major Robert Rogers acquitted of all charges, but his "improper and dangerous correspondence" and later notion to escape raised suspicions

Over 100 families gone "to settle themselves on Beaver Island, situated in the middle of Lake Ontario, abounding with the finest furrs of all Canada"

Navy commanders to watch for "great cargoes" of European goods smuggled in French fishing boats to Newfoundland, Nova Scotia and Cape Breton

Local Indigenous people, though few, cause Nova Scotia to fail, but can be defeated by nearby First Nations (Note: stereotypes of Indigenous people)

"----- Quine, and Flora a Negro Women [sic], were lately tried, convicted, and sentenced to receive 25 Lashes at the Public Whipping-Post, for stealing"

House of Assembly journal shows progress of bill "for preventing the Exportation of Wheat, Rye, Barley, Flour, Meal, or Pease" during grain shortage

Assembly tells Council that shortfall preventing payment of government debts can't be cleared by taxes that people can't pay, and so frugality must do

Notice that Earl of Egmont is about to settle his 100,000-acre township on Shubenacadie and Wilmot rivers, which is 15 miles from Halifax

Midwife Eleanor Fallon asks Assembly pay for services to poor women of Halifax, who without her "wou'd be distress'd in a very great degree" (denied)

Halifax man has house of "entertainment" with "Chop-House," baking facility for ladies' orders, stables and slaughterhouse, and large assembly room

Halifax notary public will draw up assignments, acquitances, certificates of bankrupts, bargains and sales, bonds, jointures, affidavits, warrants etc.

Front-page essay on frugality, "so necessary to the happiness of the world"

Incoming St. John's Island lieutenant governor receives paternal advice comprising impartiality, disinterest, moderation, generosity and good manners

Four ships of the line and other Royal Navy craft will "protect the Newfoundland fishery in its full extent" from French disregarding Treaty of Paris terms

New Newfoundland governor will be better than previous, who was of "disservice to the fishery" because of his attachment to initial "false opinion" of it

Newfoundland trader glad he forbid heating turpentine in his fireplace, as it took fire elsewhere, which would be "of Shocking Consequence" for him

Hudson's Bay Company criticized for failing to expand on its initial success by opening opportunity to others for investment and increase of its trade

Having failed in first expedition from Hudson Bay, Samuel Hearne blames "desertion," "embezzlement," and "villany" of Indigenous people with him

Churchill River people at Hudson Bay seem melancholy but good-natured, very honest, "remarkably clever in repartees" and "converse extremely well"

Intense January cold in cabin on Churchill River freezes bedding to bed frame and disturbs sleep hourly with loud cracking of house timbers

Notice of death of Edmond Hoyle, "well known in the polite world for writing[...]on the games of Whist, Quadrille, Piquet, Chess and Blackgammon"

"How long we may[...]carry on a friendly communication, will become a question, as the sword of civil war seems ready to start from the scabbard"

America not ripe for rebellion, as even Bostonians don't insult occupying troops, though all British forces "would be nothing" in Americans' hands

"Wise Men suffer, good men grieve; Knaves invent, and Fools believe; Help, O Lord! send Aid unto us, Or fools and Knaves will quite undo us."

References

1760s in Canada
1769 in North America
1769 in the British Empire
Canada
69

1769 in Canada


Cazalla de la Sierra, İspanya'nın güneybatı köşesinde bulunan özerk bölge Endülüs'ün, Sevil eyaletine bağlı bulunan belediyesi. 2002 yılındaki sayıma göre nüfusu, 5.174'tür.

Cazalla de la Sierra


Thilo Freiherr und Herr von Werthern (* 18. März 1818 auf Schloss Beichlingen; † 1. Februar 1888 in Großneuhausen) war ein preußischer Gutsbesitzer und Politiker.

Familie
Thilo von Werthern entstammte dem thüringischen Adelsgeschlecht Werthern. Er war zweitältester Sohn des Herrenhausmitglieds Ottobald Graf von Werthern-Beichlingen und dessen Ehefrau Luise, geborene Freiin von Rotberg. Der preußische Diplomat Georg von Werthern-Beichlingen (1816–1895) war sein älterer Bruder.

Thilo von Werthern heiratete 1858 Maria von Heyden-Linden (1835–1860), Tochter des königl. preußischen Kammerherrn und Erblandmundschenken in Altvorpommern Helmuth von Heyden-Linden (1801–1872). Das Paar hatte zwei Kinder, Georg (1859–1939) und Ida-Marie (1860–1948).

Leben
Thilo von Werthern bewirtschaftete die Familiengüter Kölleda und Großneuhausen. Von 1869 bis zu seinem Tode war er Mitglied des preußischen Herrenhaus auf Präsentation des Alten und befestigten Grundbesitz im Landschaftsbezirk Ost-Thüringen. Thilo von Werthern war Rechtsritter des Johanniterordens.

Literatur
 Hermann Krüger (Hrsg.): Chronik des preußischen Herrenhauses. Ein Gedenkbuch zur Erinnerung an das dreißigjährige Bestehen des Herrenhauses. Berlin, 1885, S. 216.

Thilo
Mitglied des Preußischen Herrenhauses
Rechtsritter (Johanniterorden)
Freiherr
Deutscher
Geboren 1818
Gestorben 1888
Mann

Thilo von Werthern


Olaylar
 1830 - Büyük New Orleans (Louisiana) yangını başladı.
 1840 - Lexington adlı buharlı gemi, Long Island (New York) açıklarında yandı ve battı: 139 kişi öldü.
 1854 - Amerikalı Anthony Faas, akordeonun patentini aldı.
 1863 - Darülfünun, Kimyager Derviş Paşa'nın verdiği halka açık fizik dersi ile eğitim hayatına başladı.
 1888 - National Geographic Society kuruldu.
 1898 - Emile Zola'nın L'Aurore gazetesinde yayımladığı J'accuse (İtham ediyorum) başlıklı açık mektup, Dreyfus davası'nı kamuoyunun dikkatine taşıdı.
 1915 - Avezzano'da (İtalya) deprem: 29.800 kişi öldü.
 1920 - Sultanahmet Meydanı'nda 150 bin kişinin katıldığı büyük bir miting yapıldı.
 1923 - Bakanlar Kurulu Başkanı Rauf Bey (Orbay), TBMM'de Lozan Konferansı'yla ilgili olarak Hükümet görüşünü açıkladı.
 1928 - Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğrenci Derneği'nin toplantısında, "Türkiye'de Türkçeden başka lisan konuşulamaz" kararı alındı.
 1930 - Miki Fare karikatürleri, Amerikan gazetelerinde yayımlanmaya başladı.
 1942 - II. Dünya Savaşı: Ekmek Karnesi uygulamasına başlandı.
 1942 - II. Dünya Savaşı: Kızıl Ordu birlikleri Kiev'i ele geçirdi.
 1947 - Pan Am Havayolu Şirketi, New York-Londra-Ankara uçak seferlerine başladı.
 1957 - Wham-O Şirketi, ilk frizbi'yi üretti.
 1958 - Amerika Birleşik Devletleri, uzay uydusu Explorer 1'i fırlattı.
 1966 - Hürriyet gazetesi, Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Lyndon Johnson'un, eski Başbakan İsmet İnönü'ye yazdığı mektuba ilişkin, gazeteci Cüneyt Arcayürek'in haberini yayımladı. Mektup ve İnönü'nün cevabi mektubu, 14 Ocak'ta TBMM'de görüşüldükten sonra, 15 Ocak'ta kamuoyuna açıklandı. Bu mektup 1964'teki Kıbrıs bunalımı sırasında yazılmıştı ve Lyndon Johnson mektubunda, Türkiye'nin Kıbrıs'a müdahale etmemesini istemişti.
 1982 - Air Florida Havayolu Şirketine ait bir Boeing 737 tipi bir yolcu uçağı, kalkıştan hemen sonra, Amerika Birleşik Devletleri Washington'daki 14. Cadde köprüsüne çarptı ve daha sonra Potomac nehrine düştü: 78 kişi öldü.
 1986 - Savunma Sanayii Müsteşarlığı kuruldu.
 1990 - Atatürk Barajı'nda su tutulmaya başlandı.
 1990 - Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk zenci valisi L. Douglas Wilder, Virginia'da görevine başladı.
 1992 - Japonya, II. Dünya Savaşı sırasında Japon askerlerinin, on binlerce Koreli kadını seks kölesi olmaya zorlamalarından ötürü özür diledi.
 1993 - Irak'a karşı başlatılan ikinci harekata, İncirlik Üssü'nden kalkan "Çekiç Güç" uçakları da katıldı.
 1994 - Başkent Üniversitesi kuruldu.
 2001 - El Salvador'da 7,6 büyüklüğünde deprem: 840 kişi öldü.
 2007 - Dünyanın ilk tüp bebeği olarak 1978'de sezaryenle dünyaya getirilen Louise Brown, doğal yoldan doğum yaptı.
 2007 - Japonya'nın kuzeyinde, Büyük Okyanus'ta 8,3 büyüklüğünde bir deprem meydana geldi.
 2010 - Haiti'de 7 büyüklüğünde bir deprem meydana geldi. 30.000 ile 50.000 arasında insan öldü.
 2010 - Hulki Cevizoğlu, DSHP Genel Başkanlığından istifa etti.
 2012 - Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin kurucu Cumhurbaşkanı, Rauf Denktaş solunum yetmezliği nedeniyle kaldırıldığı hastanede öldü.
 2012 - Costa Concordia gemi felaketi yaşandı.
 2018 - Pegasus Hava Yolları'na ait Boeing 737-800 tipi yolcu uçağı Trabzon Havalimanı'na iniş yaparken pistten çıktı. Uçaktaki 162 yolcu ve 6 mürettabat tahliye edildi.

Doğumlar
 MÖ 5 - Guangwu, Çin'in Han Hanedanı'nın imparatoru ve Doğu Han Hanedanı'nın kurucusudur (ö. 57)
 915 - II. Hakem, 961-976 yılları arasında Kurtuba Halifesi (ö. 976)
 1338 - Jeong Mong-ju, Goryeo Hanedanı döneminde yaşamış bir Koreli düşünür ve devlet adamı (ö. 1392)
 1737 - Joseph Hilarius Eckhel, Avusturyalı Cizvit rahip ve nümismat (ö. 1798)
 1801 - Vincenz Franz Kosteletzky, Bohemyalı bitki bilimci ve hekim (ö. 1887)
 1809 - Friedrich Ferdinand von Beust, Alman ve Avusturyalı bir devlet adamı (ö. 1886)
 1810 - Ernestine Rose, Amerikalı yazar (ö. 1892)
 1834 - John Gilbert Baker, İngiliz botanikçi (ö. 1920)
 1855 - Otto Lehmann, Alman fizikçi (ö. 1922)
 1857 - Anastasios Papulas, Yunan kuvvetlerinin başkomutanı (ö. 1935)
 1864 - Wilhelm Wien, Alman fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (ö. 1928)
 1866 - Georgi Gürciyev, Rus öǧretmen, guru ve yazar (ö. 1949)
 1866 - Vasili Kalinnikov, Rus besteci (ö. 1901)
 1871 - Mihal Grameno, Arnavut milliyetçi, politikacı, yazar, özgürlük savaşçısı ve gazeteci (ö. 1931)
 1880 - Herbert Brenon, İrlandalı film yönetmeni (ö. 1958)
 1881 - Wilhelm Worringer, Alman sanat tarihçisi (ö. 1965)
 1891 - Julio Baghy, Macar aktör (ö. 1967)
 1893 - Chaim Soutine, Rus dışavurumcu ressam (ö. 1943)
 1895 - Johannes Martinus Burgers, Hollandalı fizikçi (ö. 1981)
 1895 - Jane Marken, Fransız oyuncu (ö. 1976)
 1899 - Lev Kuleşov, Sovyet sinema teorisyeni ve yönetmeni (ö. 1970)
 1906 - Zhou Youguang, Çinli ekonomist, bankacı ve dilbilimci (ö. 2017)
 1921 - Necati Cumalı, Türk yazar (ö. 2001)
 1921 - Şecaettin Tanyerli, Türk tango şarkıcısı (ö. 1994)
 1933 - Shahnon Ahmad, Malezyalı yazar, siyasetçi (ö. 2017)
 1936 - Philippe Massoni, Fransız polis
 1938 - Cabu (Jean Cabut), Fransız çizgi roman sanatçısı ve karikatürist (ö. 2015)
 1940 - Edmund White, Amerikalı yazar ve araştırmacı (ABD'deki eşcinsel topluluğun yaşamına yönelen eserleriyle çağdaş toplumbilim ve toplumsal tarihe yaptığı katkılarla tanınan)
 1941 - Pasqual Maragall i Mira, İspanyol (Katalan) politikacı
 1943 - Hadi Çaman, Türk tiyatro sanatçısı (ö. 2008)
 1946 - Ordal Demokan, Türk bilim insanı (ö. 2004)
 1961 - Julia Louis-Dreyfus, Amerikalı aktris ve komedyen
 1966 - Erhan Güleryüz, Türk müzisyen
 1966 - Patrick Dempsey, Amerikalı oyuncu
 1968 - Andy Jassy, Amerikalı iş insanı
 1972 - Ozan Doğulu, Türk DJ ve aranjör
 1975 - Andrew Yang, 2020 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık adayı
 1976 - Angelos Basinas, Yunan millî futbolcu
 1976 - Mario Yepes, Kolombiyalı millî futbolcu
 1977 - Şeyla Halis, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 1977 - Orlando Bloom, İngiliz sinema oyuncusu
 1978 - Seda Akman, Türk sinema ve dizi oyuncusu
 1983 - Ender Arslan, Türk basketbolcu
 1983 - Lemi Filozof, Türk sinema ve televizyon oyuncusu
 1986 - Duygu Çetinkaya, Türk oyuncu
 1986 - Joannie Rochette, Kanadalı buz patenci
 1988 - Max Payne, bilgisayar oyunu karakteri
 1990 - Liam Hemsworth, Avustralyalı aktör
 1991 - Alan Patrick, Brezilyalı futbolcu
 1996 - Onur Seyit Yaran, Türk dizi oyuncusu ve eski model
 1997 - Egan Bernal, Kolombiyalı yol bisikleti yarışçısıdır
 1997 - Luis Díaz, Kolombiyalı futbolcudur

Ölümler
 MÖ 86 - Gaius Marius, Romalı asker ve Konsül seçilmiş siyasetçi (d. MÖ 157)
 703 - Jitō, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 41. hükümdarıdır (d. 645)
 858 - Æthelwulf, 839 yılından 858 yılındaki ölümüne kadar Wessex kralıdır (d. 795)
 888 - III. Charles, Kutsal Roma imparatoru (d. 839)
 1147 - Robert de Craon, Haziran 1136'dan ölümüne kadar Tapınak Şövalyeleri büyük üstadı (d. ?)
 1599 - Edmund Spenser, İngiliz şair (d. 1552)
 1658 - Edward Sexby, Püriten asker ve Leveller fikirlerinin taşıyıcısı (d. 1616)
 1717 - Maria Sibylla Merian, Alman entomolog, bilimsel illüstratör ve naturalist (d. 1647)
 1800 - Peter von Biron, Kurlandiya Dükalığı'nın son dükü (d. 1724)
 1806 - Georg Lorenz Bauer, Alman luteran teolog ve ahit eleştirmeni (d. 1755)
 1864 - Stephen Foster, Amerikalı müzisyen ve söz yazarı (d. 1826)
 1871 - Henriette d'Angeville, İsveçli tırmanıcı (d. 1794)
 1885 - Schuyler Colfax, Amerikalı gazeteci, iş insanı ve siyasetçi (d. 1823)
 1894 - William Henry Waddington, Fransız arkeolog ve siyasetçi (d. 1826)
 1895 - Jacques Pucheran, Fransız zoolog (d. 1817)
 1906 - Aleksandr Stepanoviç Popov, Rus fizikçi (d. 1859)
 1923 - Alexandre Ribot, Fransız siyasetçi (d. 1842)
 1929 - Wyatt Earp, Amerikalı kanun adamı (d. 1848)
 1932 - Ernest Mangnall, İngiliz teknik direktör (d. 1866)
 1941 - James Joyce, İrlandalı yazar (Ulysses adlı romanıyla ünlü) (d. 1882)
 1948 - Solomon Mikhoels, Sovyet Yahudi aktör ve sanat yönetmeni (d. 1890)
 1949 - Aino Aalto, Fin mimar ve tasarımcı (d. 1894)
 1956 - Lyonel Feininger, Alman asıllı Amerikalı ressam (d. 1871)
 1957 - Ebül'ulâ Mardin, Türk hukukçu, akademisyen ve siyasetçi (medeni hukuk alanındaki çalışmalarıyla bilinen) (d. 1881)
 1958 - Edna Purviance, Amerikalı oyuncu ve 1915 - 1923 yılları arasında Charles Chaplin filmlerinin baş kadın oyuncusudur (d. 1895)
 1961 - František Drtikol, Çek fotoğrafçı (d. 1883)
 1962 - Ernie Kovacs, Amerikalı aktör, yazar ve komedyen (d. 1919)
 1963 - Sylvanus Olympio, Togolu siyasetçi (d. 1902)
 1973 - Sabahattin Eyüboğlu, Türk sanat tarihçisi, yazar ve eleştirmen (d. 1908)
 1976 - Margaret Leighton, bir İngiliz aktrisdi (d. 1922)
 1977 - Henri Langlois, Fransız filmlerin korunması ve onarımı konusunda çalışmış bir öncüdür (d. 1914)
 1978 - Hubert Humphrey, Lyndon B. Johnson'ın başkanlığı döneminde, ABD'nin 38. başkan yardımcılığı yapmıştır (d. 1911)
 1988 - Chiang Ching-kuo, Çan Kay Şek'in oğlu Tayvanlı Kuomintanglı siyasetçi (d. 1910)
 1989 - Kadri Şençalar, Türk besteci ve udi (d. 1912)
 2007 - Michael Brecker, Amerikalı caz müzisyeni, tenor ve saksafoncu (d. 1949)
 2009 - Mansour Rahbani, Lübnanlı besteci ve söz yazarı (d. 1925)
 2012 - Lefter Küçükandonyadis, Türk futbolcu (d. 1925)
 2012 - Rauf Raif Denktaş, Kıbrıs Türkü siyasetçi, hukukçu ve KKTC'nin kurucu Cumhurbaşkanı (d. 1924)
 2012 - Miljan Miljanić, Sırp eski futbolcu ve teknik direktör (d. 1930)
 2012 - Abdullah Müctebavi, İranlı serbest güreşçi (d. 1925)
 2013 - Arthur Wightman, Amerikalı matematiksel fizikçi (d. 1922)
 2014 - Anjali Devi, Hint-Tamil oyuncu ve film yönetmeni (d. 1927)
 2016 - Brian Bedford, İngiliz oyuncu (d. 1935)
 2016 - J. F. R. Jacob,  Hint general (d. 1923)
 2016 - Tera Wray, Amerikalı pornografik film oyuncusudur (d. 1982)
 2017 - Gilberto Agustoni, İsviçreli Kardinal (d. 1922)
 2017 - Antony Armstrong-Jones, İngiliz fotoğrafçı, film yapımcısı (d. 1930)
 2017 - Dick Gautier, Amerikalı oyuncu, komedyen, şarkıcı ve karikatüristtir (d. 1931)
 2017 - Horacio Guarany, Arjantinli şarkıcı, müzisyen ve yazar (d. 1925)
 2017 - Anton Nanut, Slovenyalı orkestra şefi ve klasik müzik eğitimcisi profesör (d. 1932)
 2017 - Yaşar Yücel, Türk tarihçi, akademisyen ve yazar (d. 1934)
 2018 - Doug Harvey, Amerikan MLB Beyzbol Ligi'nde görev almış beyzbol hakemidir (d. 1930)
 2018 - Muhammed Hamid Hezzez, Faslı futbolcudur (d. 1945)
 2018 - Cimis Panusis, Yunan müzisyen ve stand-up komedyen (d. 1954)
 2018 - Jean Porter, Amerikalı oyuncu (d. 1922)
 2018 - Eliyahu Winograd, İsrailli hakim ve hukukçudur (d. 1926)
 2019 - Miguel Civil, İspanyol-ABD'li bir sümerolog (d. 1926)
 2019 - Douglas M. Costle, Amerikalı siyasetçi ve çevrebilimci (d. 1939)
 2019 - Sally Fraser, Amerikalı oyuncudur (d. 1932)
 2019 - Phil Masinga, Güney Afrikalı millî futbolcudur (d. 1969)
 2019 - Susanne Neumann, Alman yazar, aktivist ve sendikacıdır (d. 1959)
 2019 - Francis W. Nye, Amerikalı üst düzey rütbeli askerdir (d. 1918)
 2019 - Mel Stottlemyre, Amerikalı eski profesyonel beyzbol oyuncusu ve antrenörüdür (d. 1941)
 2019 - Bo Westlake, Kanadalı kürek sporcusudur (d. 1927)
 2020 - Carlos Girón, Meksikalı serbest dalışçı (d. 1954)
 2020 - Jaime Humberto Hermosillo, Meksikalı film yönetmeni ve senarist (d. 1942)
 2020 - Murad Wilfried Hofmann, Alman siyasetçi ve yazar (d. 1931)
 2020 - Isabel-Clara Simó, İspanyol gazeteci, yazar ve siyasetçi (d. 1943)
 2021 - Gimax, İtalyan yarış pilotu (d. 1938)
 2021 - Roy Horn, Alman-Amerikalı sihirbaz (d. 1944)
 2021 - Sinikka Nopola, Fin gazeteci ve çocuk kitabı yazarı (d. 1953)
 2021 - Joël Robert, Belçikalı profesyonel motosiklet yarışçısı (d. 1943)
 2021 - Marielle de Sarnez, Fransız siyasetçi (d. 1951)
 2021 - Philip Tartaglia, İskoç Roma Katolik piskopos (d. 1951)
 2021 - Maguito Vilela, Brezilyalı siyasetçi ve hukukçu (d. 1949)
 2022 - Jean-Jacques Beineix, Fransız film yönetmeni (d. 1946)
 2022 - Chiara Samugheo, İtalyan neorealist fotoğrafçı ve foto muhabiri (d. 1935)
 2022 - Terry Teachout, Amerikalı yazar, eleştirmen, tiyatro yönetmeni ve podcast yayıncısı (d. 1956)
 2022 - Ferruh Zeynalov, Azeri siyasetçi (d. 1942)
 2023 - Odd Bergh, Norveçli atlet (d. 1937)
 2023 - Ray Cordeiro, Hong Konglu yayıncı, DJ ve aktör (d. 1924)
 2023 - Enahan Sıddıkova, Özbek şair ve siyasetçi (d. 1954)

Tatiller ve özel günler
 Eski Yeni Yıl

0113
13

13 Ocak


Ilari Melart (* 11. Februar 1989 in Helsinki) ist ein finnischer Eishockeyspieler, der seit Mai 2022 erneut beim Helsingfors IFK aus der finnischen Liiga unter Vertrag steht und dort auf der Position des Verteidigers spielt. Mit dem Helsingfors IFK gewann Melart im Jahr 2011 die Finnische Meisterschaft, ebenso wie mit den Växjö Lakers zehn Jahre später die Schwedische Meisterschaft.

Karriere

Ilari Melart begann seine Karriere als Eishockeyspieler in seiner Heimatstadt in der Nachwuchsabteilung des Helsingfors IFK. In der Saison 2005/06 spielte er zwischenzeitlich in den Vereinigten Staaten für die Mannschaft der Harwood Union High School, ehe er zum HIFK zurückkehrte. In der Saison 2008/09 gab der Verteidiger sein Debüt für die Profimannschaft von HIFK Helsinki in der SM-liiga. In seinem Rookiejahr erzielte er in 27 Spielen je ein Tor und eine Vorlage. In der Folgezeit spielte Melart weiterhin regelmäßig in der SM-liiga-Mannschaft des Vereins und gewann mit HIFK in der Saison 2010/11 den Finnischen Meistertitel. Von 2008 bis 2011 spielte er zudem als Leihspieler für Kiekko-Vantaa in der zweitklassigen Mestis, in der er in der Saison 2008/09 zudem in vier Spielen zwei Tore für die finnische U20-Nationalmannschaft erzielte.

Im Frühsommer 2013 erhielt er einen NHL-Einstiegsvertrag von den Columbus Blue Jackets, wurde aber zunächst bei den Springfield Falcons in der American Hockey League (AHL) eingesetzt. Im Dezember 2013 wurde er dann an den HK Jugra Chanty-Mansijsk aus der Kontinentalen Hockey-Liga (KHL) ausgeliehen. Nach dem Ende der Saison in der KHL kehrte Melart noch einmal zu den Falcons zurück und absolvierte einige Spiele in der AHL. Zur Saison 2014/15 kehrte er jedoch zum HK Jugra zurück. Zwischen Mai 2015 und Mai 2017 stand der Finne bei Luleå HF aus der Svenska Hockeyligan (SHL) unter Vertrag, anschließend jeweils zwei Jahre beim Färjestad BK und den Växjö Lakers. Mit den Lakers gewann er im Jahr 2021 den Schwedischen Meistertitel.

Ab Mai 2021 stand Melart bei den Adler Mannheim aus der Deutschen Eishockey Liga (DEL) unter Vertrag und verbrachte dort die Spielzeit 2021/22. Zur Saison 2022/23 kehrte der Abwehrspieler zu seinem Ausbildungsverein Helsingfors IFK in sein Heimatland zurück.

International
Für Finnland nahm Melart an der U20-Junioren-Weltmeisterschaft 2009, bei der er in sechs Spielen ein Tor vorbereitete, sowie der Weltmeisterschaft 2013 teil.

Erfolge und Auszeichnungen
 2010 Finnischer U20-Junioren-Meister mit dem Helsingfors IFK
 2011 Finnischer Meister mit dem Helsingfors IFK
 2021 Schwedischer Meister mit den Växjö Lakers

Karrierestatistik

Stand: Ende der Saison 2021/22

International
Vertrat Finnland bei:
 U20-Junioren-Weltmeisterschaft 2009
 Weltmeisterschaft 2013

Weblinks

Einzelnachweise

Eishockeynationalspieler (Finnland)
Eishockeyspieler (Helsingfors IFK)
Eishockeyspieler (Kiekko-Vantaa)
Eishockeyspieler (Springfield Falcons)
Eishockeyspieler (HK Jugra Chanty-Mansijsk)
Eishockeyspieler (Luleå HF)
Eishockeyspieler (Färjestad BK)
Eishockeyspieler (Växjö Lakers)
Eishockeyspieler (Adler Mannheim)
Finnischer Meister (Eishockey)
Schwedischer Meister (Eishockey)
Finne
Geboren 1989
Mann

Ilari Melart


This is a list of aviation-related events from 1992.

Deadliest crash
The deadliest crash of this year was Pakistan International Airlines Flight 268, an Airbus A300 which crashed in mountainous terrain near Kathmandu, Nepal on 28 September, killing all 167 people on board.

Events
The European Commission approves three new regulations to liberalize air travel within the European Union. EU airlines are gradually given unlimited rights to serve airports in other member states, with the final round of reforms complete by April 1997.
The operations of Australias two government airlines, Australian Airlines and Qantas, are merged in preparations for Qantas's privatisation, which will happen in 1995. Australian Airlines ceases to exist as a separate airline until 2002, when it will re-emerge as a low-cost airline flying to destinations in Southeast Asia.
The United States National Aeronautics and Space Administration initiates the Advanced General Aviation Transport Experiments (AGATE) program to develop technology to help revitalize the slumping general aviation industry.
 Air Ukraine is founded.
 Alyemda is renamed Alyemda Air Yemen.

January
 Iraqi Airways resumes fixed-wing aircraft service for the first time since the Gulf War in 1991, flying a domestic route between Baghdad and Basra. Flights soon cease, however, because of a United Nations ruling that they are not permitted under the terms of the ceasefire that ended the war.
 January 7 – A Yugoslav Air Force Mikoyan-Gurevich MiG-21 (NATO reporting name "Fishbed") attacks two Italian Army Agusta-Bell AB-206L LongRanger helicopters operated for the European Community Monitor Mission. The MiG-21 shoots down one of the helicopters with an R-60 air-to-air missile near Podrute, Croatia, killing all five European Community observers aboard. The other helicopter crash-lands while attempting to avoid the MiG-21, but its occupants survive.
 January 10 – In response to the outbreak of the Yugoslav Wars, Italy bans all air traffic between itself and the Socialist Federal Republic of Yugoslavia.
 January 11 – The United States Federal Aviation Administration approves a helicopter rating for a pilot based solely on flight simulator performance for the first time.
 January 15 – The United States Air Force loses a Lockheed U-2 in the Sea of Japan.
 January 18 – The United States Armed Forces retire their last F-4 Phantom II from front-line service.
 January 20 – Air Inter Flight 148, an Airbus A320-111, crashes in the Vosges Mountains near Barr, France, while circling to land at Strasbourg, France, killing 87 of the 96 people on board. Facing tough competition from French high-speed TGV trains, Air Inter had encouraged its pilots to fly at high speeds at low altitudes, and had not installed ground proximity warning systems on its airliners because such systems generated too many nuisance alarms during high-speed, low-altitude flight. It is the deadliest accident in Air Inters history.
 January 28 – An Azerbaijani Air Force Mil Mi-8 transport helicopter is shot down near Shusha, Azerbaijan, killing all 44 people on board.
 January 31 – Trans World Airlines files for reorganization under Chapter 11 of the U.S. Bankruptcy Code.

February
 February 14 – Passengers aboard Aerolíneas Argentinas Flight 386 – a Boeing 747-287B en route from Lima, Peru, to Los Angeles, California, with 356 people on board – are inadvertently fed an in-flight meal that includes shrimp tainted with cholera. Seventy-six people become ill, and one of them dies.
 February 15 – L'Express Airlines is grounded, its nine aircraft repossessed by the finance company of their manufacturer,  Beechcraft, due to non-payment.
 February 28 – L'Express Airlines officially shuts down its operations.

March
 Two United States Air Force B-52 Stratofortresses visit a Russian Federation Air Force base near Moscow, the first visit by American military aircraft since World War II to any place that had been part of the Soviet Union before its dissolution in December 1991.
 March 22 – USAir Flight 405, a Fokker F28 Fellowship, cannot gain lift after takeoff from LaGuardia Airport in New York City due to icing of the wings and airframe. It crashes into Flushing Bay, killing 27 of the 51 people on board and injuring 21 of the 24 survivors.
 March 24 – The United States Department of Transportation announces that it will sign "open skies" treaties with any countries that wish to reciprocate. The first "open skies" treaty is signed between the United States and the Netherlands later in the year.

April
 April 5 – The Islamic Republic of Iran Air Force bombs bases in northern Iraq belonging to the Iranian Kurd Kurdistan Democratic Party of Iran. The Iraqi Air Force violates the no-fly zone over northern Iraq north of the 36th parallel by scrambling jets to intercept the Iranian planes, but aircraft involved in Operation Provide Comfort II to enforce the no-fly zone do not interfere.
 April 7 – Azerbaijan Airlines is established.
 April 22 – The YF-22 prototype of the F-22 Raptor is damaged beyond repair.
 April 24 – A U.S. Air Force C-130 Hercules carrying out an anti-narcotics mission over Peru is attacked by Peruvian Air Force Sukhoi Su-22s (NATO reporting name "Fitter").

May
 S7 Airlines starts operations.
 Two Russian Federation Air Force Tupolev Tu-95s visit Barksdale Air Force Base in the United States.
 May 1 – Trans World Airlines chairman Carl Icahn sells the airline's route authorities to London from Baltimore and Philadelphia to USAir for $50 million.
 May 2 – In response to the outbreak of the Yugoslav Wars, the United States announces an embargo on all air traffic between itself and the Socialist Federal Republic of Yugoslavia.
 May 8 – Excavations begin at Devonport Naval Base, near Auckland, in search of two Boeing seaplanes – the first two aircraft built by that company – supposedly buried there in 1919. The search proves fruitless.
 May 16 – The 2,000th C-130 Hercules rolls off the production line.
 May 20 – In response to the outbreak of the Yugoslav Wars, the United Nations enacts sanctions on the Socialist Federal Republic of Yugoslavia that, among other things, bring all international commercial air travel to the country to a halt. It is the first forcible termination of international air travel to Yugoslavia since the German invasion of the Kingdom of Yugoslavia in April 1941.

June
 The Portuguese regional airline Portugália begins international scheduled service from Lisbon and Porto, Portugal.
 June 1 – The United States Air Forces Strategic Air Command is disestablished and replaced by United States Strategic Command.
 June 6 – Following faulty instrument readings during a night flight, the crew of Copa Airlines Flight 201, a Boeing 737-204 Advanced, unwittingly dives the airliner into the ground in a jungle area of the Darién Gap in Panama. The plane strikes the ground at , killing all 47 people on board. It remains the deadliest accident in the history of Panamanian aviation and the only fatal accident in the history of Copa Airlines.
 June 7 – American Eagle Flight 5456, a CASA C-212 operated by Executive Airlines, crashes into a swamp on approach to Eugenio María de Hostos Airport in Mayagüez, Puerto Rico, in heavy rain, killing all five people on board.
 June 8 – GP Express Flight 861, a Beechcraft Model 99, crashes into a wooded ridge in Calhoun County, Alabama, while on approach to a landing at Anniston Metropolitan Airport in Anniston, Alabama, killing three of the six people on board.

July
 July 1 – The United States Air Force inactivates the Air Force Logistics Command and the Air Force Systems Command.
 July 2 – Braniff International Airlines, Inc.—the third airline to use the Braniff name—permanently ceases flight operations.
 July 6 – The final F-4 Phantom IIs are retired from Royal Air Force service.
 July 24 – Attempting to land at Pattimura Airport on Ambon Island in Indonesia during a heavy thunderstorm, Mandala Airlines Flight 660, a Vickers Viscount 816, crashes into Mount Lalaboy, killing all 70 people on board.
 July 30 – The flight crew of Trans World Airways Flight 843, a Lockheed L-1011 Tristar with 292 people on board, aborts their takeoff from John F. Kennedy International Airport in New York City, and the plane crashes and is destroyed by a fire. Passengers and crew evacuate in only two minutes; there are no fatalities, and only 10 people are injured.
 July 31
Thai Airways International Flight 311, an Airbus A310-304, crashes in Langtang National Park while on approach to Tribhuvan International Airport in Kathmandu, Nepal, killing all 113 people on board.
China General Aviation Flight 7552, a Yakovlev 42D, crashes into a pond just after takeoff from Nanjing Dajiaochang Airport in Nanjing, China, killing 108 of the 126 people on board and injuring all 18 survivors.

August
 August 26 – U.S. President George H. W. Bush announces a no-fly zone over southern Iraq south of the 33rd parallel to protect Shiite rebels and civilians there from attacks by the Iraqi Air Force.
 August 27 – Joint Task Force Southwest Asia, under the command of United States Central Command and consisting of forces of the United States, United Kingdom, France, and Saudi Arabia, commences Operation Southern Watch to enforce the new no-fly zone over southern Iraq. It will continue until the invasion of Iraq on 19 March 2003.
 August 27 – Russian Tu-134A crashes while landing at Ivanovo Yuzhny Airport, killing all 84 people on board (including 21 children).
 August 28 – Four U.S. Air Force F-4G Phantom II aircraft of the 52nd Fighter Wing arrive at Dhahran Airfield in Saudi Arabia to participate in Operation Southern Watch.

September
 September 4 – A U.S. Air Force B-2 Spirit bomber drops a bomb for the first time.
 September 26 – A Nigerian Air Force Lockheed C-130H Hercules aircraft crashes shortly after takeoff from Lagos, Nigeria after three of its four engines fail. All 158 people on board, including 8 foreign nationals, are killed. The crash remains the deadliest one involving a Lockheed C-130 Hercules to date.
 September 28 – Pakistan International Airlines Flight 268, an Airbus A300B4-203, crashes into the southern slope of the Chure Hills on approach to Tribhuvan International Airport in Kathmandu, Nepal, killing all 167 passengers and crew. The crash of Flight 268 is the deadliest one to happen in Nepal.

October
 October 1 – Ukraine International Airlines is founded. It will begin flight operations on November 25.
 October 4 – El Al Flight 1862, a Boeing 747-200 cargo freighter, crashes in the Bijlmermeer neighborhood of Amsterdam, the Netherlands, after takeoff, killing all four people on board and killing 39 and injuring 26 people on the ground.
 October 9 – The United Nations Security Council passes Resolution 781, establishing a no-fly zone for unauthorized military flights in the airspace of Bosnia and Herzegovina.
 October 15 – Russian police detain 60 Russian scientists and their families as they prepare to board a plane at Sheremetyevo Airport in Moscow. Under questioning, the scientists admit that they were attempting to travel to North Korea to help the North Koreans develop a modern ballistic missile force.
 October 16
The North Atlantic Treaty Organization (NATO) begins Operation Sky Monitor, in which NATO  E-3 Sentry Airborne Warning and Control System (AWACS) aircraft based in Germany, Italy, Greece, and the United Kingdom monitor the airspace of Bosnia and Herzegovina. The operation will document more than 500 violations of the military no-fly zone created under United Nations Security Council Resolution 781 by April 1993.
Flight Lieutenant Nicky Smith, graduates from 89 Course at Shawbury, England, to become the Royal Air Forces first female helicopter pilot.

November
 November 25 – Ukraine International Airlines begins flight operations. Its first flight is from Kyiv to London.
 November 27 – During a coup attempt by Venezuela Air Force and Venezuelan Navy officers against the Government of Venezuela, rebel forces seize control of most air bases in Venezuela and rebel aircraft bomb the presidential palace and an army barracks in Caracas. Two pilots loyal to the government hijack two F-16A Fighting Falcons and use them to shoot down three rebel aircraft, two OV-10 Broncos and an AT-27 Tucano. The coup fails, and 93 rebel personnel flee to Iquitos, Peru, in C-130 Hercules aircraft.

December
 December 16 – The North Atlantic Treaty Organization votes to enforce the no-fly zone over Bosnia and Herzegovina established by United Nations Security Council Resolution 781 with military force if requested to by the United Nations.
 December 21 – During a thunderstorm, Martinair Flight 495, a McDonnell Douglas DC-10, makes a hard landing at Faro Airport in Faro, Portugal, collapsing the starboard main landing gear, setting the right wing fuel tank on fire, and breaking the fuselage in two. The crash kills 56 of the 340 people on board and badly injures 106 of the 284 survivors.
 December 22 – Libyan Arab Airlines Flight 1103, a Boeing 727-2L5, collides with a Libyan Air Force Mikoyan-Gurevich MiG-23 (NATO reporting name "Flogger") while Flight 1103 is on approach to land at Tripoli International Airport in Tripoli, Libya. Both aircraft crash, killing all 157 people aboard the airliner and both crewmen of the MiG-23.
 December 27 – For the first time, the Iraqi Air Force challenges the no-fly zone established in August under Operation Southern Watch. An Iraqi MiG-25 (NATO reporting name "Foxbat") flies south of the 32nd parallel but flees back across the parallel from pursuing U.S. Air Force F-15 Eagles before they can attack it. Other Iraqi fighters dodge back and forth across the parallel later in the day. Finally, a U.S. Air Force F-16 Fighting Falcon of the 33rd Tactical Fighter Squadron piloted by Lieutenant Colonel Gary L. North shoots down a MiG-25. It is the first combat kill by an F-16 in U.S. Air Force service, and the first kill by an AIM-120 AMRAAM air-to-air missile.

First flights

March
 March 26 – Saab 2000

April
 Sikorsky Cypher
 April 11 – Guimbal Cabri G2
 April 26 – Sequoia 300 Sequoia

July
 July 8 – Bede BD-10

August
 August 20 – HAL Dhruv

October
 October 20 – Yakovlev Yak-112

November
 November 2 – Airbus A330

December
 December 17 – NPO Molniya Molniya-1
 December 18 – McDonnell Douglas MD 900 Explorer

Entered service

December
 December 29 – Ilyushin Il-96 with Aeroflot

References

Aviation by year

1992 in aviation


Under the Radar Over the Top er Scooters fjortende studiealbum af Sheffield Tunes i Tyskland. Albummet blev udgivet i Tyskland den 2. oktober 2009 og Storbritannien den 23. oktober samme år.

Spor
 "Stealth" - 1:23
 "J'adore Hardcore" - 4:20
 "Ti Sento" (mukana Antonella Ruggiero) - 3:55
 "State of Mind" - 3:30
 "Where the Beats..." - 3:51
 "Bit a Bad Boy" - 3:47
 "The Sound Above My Hair" - 4:38
 "See Your Smile" - 4:13
 "Clic Clac" - 4:29
 "Second Skin" - 5:54
 "Stuck on Replay" - 3:10
 "Metropolis" - 5:38

The Dark Side Edition
Fra et album som en limited edition The Dark Side Edition blev udgivet. Det omfatter de oprindelige cd'er foruden en bonus-cd med sangene fra tidligere Scooter cd'er og en dvd, som er en rejse dokumentarfilm fra Australien, Afrika og Asien, samt interviews med bandet.

Spor
 "She's the Sun" - 3:48
 "Take Me Baby" - 4:15
 "Frequent Traveller" - 3:37
 "Eyes Without a Face" - 3:18
 "Dancing in the Moonlight" - 4:33
 "Lass Uns Tanzen (Day Version)" - 3:42
 "Stripped" (Live) - 4:21
 "Sex Dwarf" - 4:19
 "Am Fenster" - 5:52
 "Marian (Version)" - 4:55

Placering på hitliste

Scooter-album
Album fra 2009

Under the Radar Over the Top


SAVAK (; "İstihbarat ve Devlet Güvenlik Örgütü"), İran'da Pehlevî Hanedanı döneminde faaliyet göstermiş istihbarat teşkilatıydı. 1957 yılında casus yetiştirmek ve istihbaratçı eğitmek amacıyla CIA yardımıyla kurulmuştur.

Adı, İran eski savunma bakanı Ali Rıza Asgari'nin kaybolmasıyla gündeme gelmiştir. Hakkında fazla bilgi bulunmaması ve fazla gündeme gelmemesi nedeniyle en gizli servislerden biri olarak görülmektedir. Olası bir savaş durumunda orduya dahil edilebilecek 60.000 kadar özel tim eğitimli istihbaratçısının hazır durumda olduğu iddia edilmektedir. SAVAK'ın teknoloji konusunda da eğitim verilen üssünde, İran'ın tüm iletişim kaynakları denetlenmekteydi. SAVAK'ın tutuklama ve soruşturma yetkileri neredeyse sınırsızdı ve Evin Cezaevi gibi kendi gözaltı merkezlerine sahipti.

1979'da İran İslam Devrimi ile beraber yerini belki de dünyanın en gizemli ve ölümcül ancak gücü ülke içine sınırlı istihbarat birimi olan istihbarat bakanlığına (VEVAK) bırakmıştır. İran İslam Devrimi'nin zafere ulaşması SAVAK'ın sistem hatasının bir ürünü olduğu iddia edilmektedir. Devrim sonrası SAVAK'ın birçok elemanı yurtdışına kaçmış birçoğu idam edilmiş ve bazılarının yeni istihbarat teşkilatının kurulmasında yardımcı olduğu iddia edilmektedir.

Devrim öncesi Irak ve diğer Arap ülkeleriyle İran arasındaki ezeli düşmanlığın ürünü olan sürtüşmelerde zamanında gelen istihbaratlar ile duruma ordunun el koyup savaşın engellenmesi SAVAK'ın İran'ın dışında etkin bir istihbarat birimi olduğunu göstermektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Ministry of Intelligence and Security VEVAK - Iran Intelligence Agencies

1957'de kurulan kuruluşlar
1979'da feshedilmiş oluşumlar
İran tarihi
İran'da insan hakları
İranlı istihbarat teşkilatları
Feshedilen kamu kurumları
Muhammed Rıza Pehlevi

SAVAK