Enis Kahraman (d. 23 Eylül 1987, Akçaabat, Trabzon), Türk futbolcudur. 3. Lig ekiplerinden Batman Petrolspor'da oynamaktadır.

Futbolculuk kariyeri

Kulüp takımları kariyeri
Trabzonspor'un altyapısından yetişmiştir ve henüz 17 yaşındayken a takıma yükselmiştir. 2005-06 sezonu ve 2006-07 sezonunun ikinci devresine kadar Akçaabat Sebatspor 'da kiralık olarak oynamıştır. 2007-08 sezonunda ise Altay'a kiralanmıştır. 2008-2009 sezonunda Gençlerbirliği'ne transfer oldu. Fakat burada sezon öncesi kamp döenminden sonra teknik kadro tarafından gidecekler listesine kondu. Bunun üzerine aynı sezon İskenderun Demir Çelikspor ve Alanyaspor'da oynadı.

2009-2010 sezonunda Bugsaşspor'da oynadı. ve 2010-2011 sezonunda Yeni Malatyaspora transfer oldu.

Millî takım kariyeri
genç millî takımlarda Kaptanlık yapmıştır ve 89 kez millî olmuştur.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 TFF Resmî İnternet Sitesi - Futbolcu Enis Kahraman Profili

1987 doğumlular
Akçaabat doğumlular
Trabzon doğumlu futbolcular
Türk erkek futbolcular
Resim aranan futbolcular
Batman Petrolspor futbolcuları
Elazığspor futbolcuları
Gaziosmanpaşa SK futbolcuları
Yeni Malatyaspor futbolcuları
Başkent Şafakspor FK futbolcuları
Alanyaspor futbolcuları
Defne Anadolu FK futbolcuları
Gençlerbirliği SK futbolcuları
Altay SK futbolcuları
Akçaabat Sebatspor futbolcuları
Trabzonspor futbolcuları
Yaşayan insanlar
Türkiye 16 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 17 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 19 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
1. Lig futbolcuları
2. Lig futbolcuları
3. Lig futbolcuları
Orta saha futbolcuları

Enis Kahraman


Ver or VER puede referirse a:
 El sentido de la visión.
 Reflejo vestíbulo emocional, por su sigla en inglés Vestibulo emotional reflex.
 VER, el código IATA del Aeropuerto Internacional General Heriberto Jara.
 Reducción voluntaria de emisiones, por su sigla en inglés Voluntary emission reduction.
 Volk's Electric Railway, compañía ferroviaria.
 VerPublishing, una subsidiaria de VDM Publishing dedicada a la impresión de contenido de Wikipedia.
 Ver (España), parroquia del municipio de Bóveda, en Galicia, España.
 Lugares en Francia:
Ver (Mancha), en el departamento de Mancha.
Ver-lès-Chartres, en el departamento de Eure-et-Loir.
Ver-sur-Launette, en el departamento de Oise.
Ver-sur-Mer, en el departamento de Calvados.
 Río Ver, en Hertfordshire, Reino Unido.
 Ver (Bélgica), un pueblo en la municipalidad de Houyet, Bélgica.

Ver (desambiguación)


Khadizatul Anwar é uma política da Liga Awami de Bangladesh e um membro do Parlamento de Bangladesh num assento reservado.

Carreira
Anwar foi eleita para o parlamento pelo círculo de Chittagong como candidata da Liga Awami de Bangladesh em 2019.

Mulheres de Bangladesh na política
Nascidos em 1985
Pessoas vivas
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)

Khadizatul Anwar


Satranç, iki oyuncu arasında satranç tahtası ve taşları ile oynanan bir masa oyunu. Dünya çapında turnuvaları düzenlenir ve bir spor dalı olarak kabul edilir.

Bu oyun satranç tahtası denilen 8×8'lik kare bir alan üzerinde 32 adet satranç taşıyla oynanır. Toplam 64 karenin yarısı siyah, yarısı beyaz renklerden oluşur. Taraflar beyaz ve siyah renkli taşları alır, her oyuncunun bir seferde bir hamle yapmasıyla oyun gelişir. Oyunun başında beyaz ve siyahların 16 taşı bulunur. Bunlar bir şah, bir vezir, iki kale, iki fil, iki at ve sekiz piyondan oluşur. Oyunun amacı karşı tarafın şahını mat etmektir.

Tarihçe

MÖ 2000'li yıllarda satrancın oynandığına dair bulgular Mısır'da piramitlerdeki kabartmalarda vardır. Satranç, MS 6. yüzyılda Hindistan'da ortaya çıktı. MS 10. yüzyıla gelindiğinde tüm Asya'ya, Ortadoğu ve Avrupa'ya yayılmıştı. En geç 15. yüzyıldan itibaren Avrupa'da soylular arasında çok popüler bir oyun haline geldiğinden "kraliyet oyunu" olarak anılmaya başlandı. Kurallar ve dizilişler zaman içerisinde çeşitli değişiklikler gösterdi ve 19. yüzyılda bugünkü standart halini aldı. 20. yüzyıl Avrupası'nda toplumun entelektüel üst tabakaları arasında yayıldı ve dünyanın en popüler oyunlarından biri haline geldi.

Oyunun icadı konusunda birkaç efsane mevcuttur. Bunlardan biri Sissa ibn Dahi, buğday tanesi efsanesidir. Satranç, 6. yüzyıldan beri İran'da oynanmaktadır. Buradan 7. yüzyılda İslam'ın yayılışıyla birlikte Orta Doğu'ya ve Kuzey Afrika'ya da yayılır. Endülüs Emevileri, İtalya, Bizans İmparatorluğu ve Rusya yoluyla oyun, 9. ila 11. yüzyıllar arasında Avrupa'nın diğer yerlerine yayılır. Burada bir yandan şövalyelerin yedi yiğit erdeminden sayılırken diğer yandan kilise tarafından uygun bulunmuyordu. 15. yüzyılda oyun kuralları belirleyici şekilde değişti. Bu yüzyıldan sonra bugün oynanan satranca benzeyen modern satrançtan bahsedilebilmektedir. İspanya (16. yüzyıl), İtalya (16./17. yüzyıl), Fransa (18./19. yüzyıl), İngiltere (19. yüzyıl) ve Rusya (20. yüzyıl), sırayla satrançta Avrupa'nın önder ülkelerinden oldular.

19. yüzyılın ortasından beri düzenli satranç turnuvaları yapılmaktadır. İlk resmî Dünya şampiyonu Wilhelm Steinitz'tir. 1924'te Dünya Satranç Federasyonu (FIDE) kurulmuştur.

Bilgisayarların icadı ile birlikte 20. yüzyılın sonunda iyi satranç oynayabilen satranç programları piyasaya çıkmıştır. Bu programlardan bazıları günümüzde dünya şampiyonları seviyesinde oynayabilmektedirler. Hafızalara yer etmiş olan en iyi örnek Garri Kasparov ile Deep Blue (IBM) adlı bilgisayar arasında 1996-1997 yıllarında oynanmış olan satranç maçlarıdır.

Temel kavramlar ve oyunun hedefi

Oyunun amacı rakip şahı mat etmektir. Bunun anlamı rakip şahın bulunduğu karenin tehdit altında bulunması ve tehdit altında olmayan bir kareye kaçış ya da tehdidi engelleyecek başka bir hamlesinin olmamasıdır. Bu da rakibin diğer taşlarını alarak onu güçsüz bırakma ilkesine dayanır. Ayrıca satrançta hızlı gelişim de önemlidir. Hızlı gelişim göstermek için yapılan en önemli adımlardan biri gambit, yani piyon fedasıdır. Bu daha fazla taşın merkeze rahatça açılmasına olanak sağlar. Eğer bir oyuncunun şahının bulunduğu kare tehdit altında olmadığı halde bu oyuncunun kalan tek taşı şahı ise ve şahının tehdit altında olmayan bir kareye yapabileceği bir hamlesi yoksa oyun pat olur, yani berabere biter. Ayrıca oyun herhangi bir anda oyunculardan birinin yenilgiyi kabul etmesi veya bir oyuncunun beraberlik teklif etmesi ve diğerinin de bunu kabul etmesiyle de sona erebilir ama bu durum mat olarak adlandırılamaz. Oyun sırasında taşları avantajlı yerlere yerleştirerek rakibin hareketini kısıtlamak ve rakibin taşlarını almak yoluyla gücünü azaltmak esastır. Her taş, kurallara göre ulaşabileceği bir karedeki rakip taşın bulunduğu kareye yerleşerek, yerinden ettiği taşı oyun dışı bırakma gücüne sahiptir, buna taş almak denir. Alınan taş oyuna bir daha geri dönemez, ancak bulunduğu hattın son karesine varan bir piyon, oyun haricinde bulunsun bulunmasın, arzu edilen piyondan değerli, şahtan değersiz başka bir taşla değiştirilebilir. Buna terfi ettirmek denir.

Oyunun kuralları

Satranç tahtası, sekiz satır (1-8) ve sekiz sütunda (a-h) bulunan, yarısı açık ve yarısı koyu renkte 64 kareden meydana gelir. Oyun her zaman beyaz taşlarla başlar. Beyaz oynayan oyuncunun sağında açık renk h1 karesi bulunmalıdır. Satranç tahtasında oyun başında toplam 32 taş bulunmaktadır. Bunların 16'sı beyaz (veya açık renk), 16'sı da siyahtır (veya koyu renk). Oyuncuların her birinin (kısaca beyaz ve siyah) şu 16 satranç taşları vardır:
 Sekiz figür:
 Şah
 Subaylar
 Ağır taşlar: Bunlar vezir ve iki kaledir,
 Hafif taşlar: Bunlar da iki at ve iki fildir.
 Sekiz piyon.

Satranç tahtası, oyuncular arasına oyuncu perspektifinden bakıldığında sağ alttaki kare beyaz olacak şekilde yerleştirilir. Taşlar, resimde gösterildiği gibi satranç tahtasının iki tarafına yerleştirilir. Sondan bir önceki sırada piyonlar yer alır. Son sırada da figürler yer alır. Bunların sırası (beyaz için soldan sağa, siyah için ters yönde) şöyledir: Kale, at, fil, vezir, şah, fil, at ve kale. Vezir, bu arada her iki tarafta oyunculara verilen rengin rengini taşıyan kare üzerindedir. Latinceden gelen bu konudaki kural: Regina regit colorem ya da Vezir (karenin) rengi(ni) belirlerdir.

Oyuna beyaz başlar ve oyuncular sırayla bir taşla oynarlar (İstisna: rok). Böyle iki kişinin arka arkaya birer kere satranç taşlarından birin hareket ettirmelerine hamle denir. Bununla beraber satranç notasyonu, her zaman bir beyaz ve bir siyah taş hareketine bir sayı eşlemekte ve buna bir hamle demektedir. Bu bağlamdan genelde ne ifade edilmek istendiği anlaşılmakla beraber bazen bir oyuncunun yaptığı harekete yarı hamle de denir. Satrançta hamle sırası geldiğinde sıra gelen oyuncunun oynama zorunluluğu vardır (Alm.İng. Zugzwang (okunuşu [tsug tsvang])).

Bir karede en fazla bir taş durabilir. Taş, o alanda durduğu sürece bütün diğer taşlar için o kareyi kendi taşları için bloke eder. Karşı tarafın taşları için bu böyle değildir. Bir taşın gitmek istediği hedef karesinde rakibin bir taşı durmaktaysa bu taş, kendi taşını o alana koymak isteyen oyuncu tarafından önce tahtadan uzaklaştırılır, sonra böylece boşalmış olan bu alana kendi taşını koyar. Buna satrançta karşı tarafın taşını almak denir.

Bir satranç taşı öbür hamlede alınabilecek konumdaysa bu taş tehdit altındadır. Eğer akabindeki yarı hamlede onu alan taşı da almak mümkünse bu taş korunmuştur.

Şahlardan biri bir hamleyle tehdit altına girerse bu durumu oluşturan oyuncu, karşı tarafa Şah! diyerek ikaz eder. Eskiden karşı tarafı ikaz mecburiyeti var idiyse de bugünkü turnuvalarda artık bu alışılagelmiş değildir ve FİDE kurallarında bulunmamaktadır. Şah çekilince (kiş çekmek) karşı tarafın tedbir alması gerekmektedir. Oyunun hedefi öyle bir pozisyon oluşturmaktır ki bu pozisyonda karşı tarafa şah çekilmiş olsun ve o şahı korumak mümkün olmasın (şah mat).

Hamleler

Satranç taşları sadece bazı kurallar çerçevesinde yürütülebilir:

 Birbirlerinin üzerinden prensip olarak taşlar atlayamaz. (İstisnalar at ve roktur). Başka bir ifadeyle ancak kendi taşlarıyla işgal edilmemiş alanlarda ya da düşmanın bir taşının bulunduğu bir kareye kadar hareket edebilirler. İkinci durumda oyuncu önce orada karşı tarafın taşını alıp tahtadan uzaklaştırır, sonra da boşalan alana kendi taşını yerleştirir.
 Bir satranç taşının karşı tarafın şahını tehdit etmesine kiş çekmek veya şah çekmek denir. Ve böyle bir durumda kiş çekilen şah, şah tehdidi altındadır (mesela şahın sonraki hamlede alınma tehlikesi varsa). Böyle bir "şah tehdidini" ciddiye almamak yasaktır. Oyuncu, bu durumda ya şah çeken taşı almak, başka bir taşı şah çeken rakip taşıyla şahı arasına getirmek, yani perdelemek (at şah çekince mümkün değildir) ya da şahını tehdit altında olmayan bir alana çekmekle yükümlüdür. Şah çekilmiş bir şahın kendini rok yaparak kurtarması yasaktır.

Şah

Şah, satrançta karşı tarafın mat etmek istediği taş olduğundan en önemli taştır.
Mat etmek, karşı tarafın, rakip şahı en az bir taşla, rakibinin bu tehdidi engellemek için hiçbir çözümünün kalmayacağı şekilde tehdit etmesidir. Bu durumda tehdit altında kalan şahın ne kaçacak tehdit altında olmayan bir karesi, ne ona şah çeken taşlar arasına perdeleyebileceği (yani bir duvar işi gören ve kişin önüne bariyer olabilecek) bir taşı, ne de şah çeken taşı alma imkânı kalmaz. Böylece şah mat olmuş olur ve oyun biter. Satrancın karakteristiklerinden biri, satranç tahtasında mat edilen karşı tarafın şahını uzaklaştırmadan oyunu öylece bitirmektir. Bu özelliği, muhtemelen oyunun icat edildiği zamanlardan kalan kralın haysiyetinin dokunulmazlığından kaynaklanmaktadır. Yenmenin bir jesti olarak mat edilen şahı devirmek mümkündür.

Ve bu arada Şah mat kelimesindeki şah, kral; mat ise ölüm demektir ve Farsça kökenli bir sözcüktür. Şah mat sözcüğü de kral öldü, kral alt edildi anlamına gelmektedir.

Mümkün hamleleri
Şah, satrançtaki en önemli ama bu önemine ters olarak güçsüz bir taştır. Çünkü Şah, (eğer tehdit oluşturan bir taş yoksa) ileri-geri, sağa-sola ve çapraz olmak üzere sadece bir kare ilerleyebilir. Vezir, Kale ve Fil gibi uzun menzilli değildir ve At gibi başka taşların üstünden atlayamaz. Ve rakip taşı alabilecek durumda olsa bile, eğer o rakip taşı koruyan başka bir taş varsa (yani rakip taşın sağlaması varsa), yakınındaki taşı da alamaz. Beyaz ve siyah şah, birbirlerini tehdit etmeleri ve şahın da tehdit edilmiş bir kareye gitmesinin yasak olmasından dolayı hiçbir zaman yan yana duramazlar.

Rok
Rok, özel bir hamledir. Çünkü rok yaparken bir hamlede iki taşın, yani şah ve kalenin hareket etmesine izin verilen tek hamle çeşitidir. Rok yapılabilmesi için her iki taşın daha önce hareket etmemiş olması gerekir. Şah, rok yapacağı taraftaki kaleye doğru iki kare gider ve o kale de şahın üzerinden geçerek şahın üzerinden geçtiği karede yer alır. Detaylı açıklama için roka bakınız.

Açılışta genelde şahı bir an önce rok yaptırarak daha emin bir pozisyona götürmek amaca uygundur. Rok pozisyonunda bulunan piyonlar, mümkün olduğunca hareket etmemiş olmalıdır. Oyunun ortasında da şahın emin bir pozisyonda korunulmasının önemi vardır. Oyunun son safhasında şahın etkisi büyük olabilir. Bu safhada şaha aktif ve oyunun kaderini tayin edecek bir rol düşer. Bunun yanında çoğu zaman şahı satranç tahtasının ortasında bir yerde tutmak gerekir. Bilhassa bir piyonlu oyun sonunda şahın pozisyonu sonucu belirleyicidir. Şahın düşmanın son hattına (beyazda 1. satır, siyahta 8. satır) erişmesi oyunu lehine çevirir.

Vezir

Vezir, satranç taşlarının en kuvvetlisidir. Pratikte bir vezir, kale ve filin birleşmesinden oluşmuş gibidir. Kale, fil ve at ile beraber güçlü bir savunma ve aynı zamanda saldırı oluşturabilir. Maddi değeri 9 veya daha fazla (satranç ustası Larry Kaufman'a göre 93⁄4) piyon birimidir.

Mümkün hamleleri
Vezir, satrançtaki en güçlü taştır. Her yöndeki her boş kareye (çapraz, yatay ya da dikey olarak) başka taşların üzerinden atlamamak şartıyla ileri-geri fark etmeksizin gidebilir. Dolayısıyla kendinde bir kale ve filin özelliklerini toplamaktadır. Böylece vezir çok hareketli bir taştır.

Vezir, benzer pozisyonlarda duran iki kale kadar kuvvetlidir. Kelimenin kökeni {{Dil|fa|وزير|d=Vezir, Vazir|t=kralın danışmanı ve saray strateji uzmanı|dil_adı=e}}'dır. Türkçeye de geçmiş olan bu ad, Hint-Avrupa dilleri'nde kullanılan Queenden daha uygundur.

 Kale Kale, satrançtaki ikinci kuvvetli taştır. Muhtemelen Îran'da eski zamanlarda oynanan satranç oyunlarında kale, herhalde birkaç kez çentiklenmiş bir tahta parçası şeklinde canlandırılan bir savaş arabasıydı. Bu sembolü İranlılardan satrancı gören Avrupalılar, bir kule olarak gördüler. İngilizcede kaleye rook () denmektedir. Kalenin maddi değeri 5 piyon birimidir.

Temel pozisyonda ve açılışta vezir tarafı ve şah tarafı kaleleri ayırtedilir. Vezir tarafı kaleleri, beyaz tarafta a1, siyah tarafta a8 karesindedir. Şah tarafı kaleleri de beyaz tarafta h1, siyah tarafta h8 karesindedir.

 Mümkün hamleleri
Her oyuncunun, tahtanın her iki kenarında bir tane olmak üzere toplam iki kalesi bulunur.
Bir kale, satır ve sütunlarda her tarafa doğru istediği kadar gidebilirse de başka taşların üzerinden atlamasına izin yoktur. Tek istisna roktur. Burada aynı hamlede şahla kale hareket eder, dolayısıyla bir hamlede iki taşın oynayabileceği tek hamle budur. Kalenin uzanabileceği kareler, ancak satranç tahtasının kenarlarınca sınırlanır. Tahtanın her karesine erişebilmektedir. Oyunortalarında etkili olan kale çiftine batarya da denir. Sadece kale ve şahla karşı tarafın şahını mat etmek mümkündür.

Diğer bakımlardan eşit şartlarda kale, bu yüzden bir at ya da filden hatırı sayılır ölçüde daha kuvvetlidir. Fakat roktan önce pek hareket etme imkânı olmadığından oyunun başında pek etkili değildir. Çok kuvvetli olmasına rağmen bir kale, bir at ve bir filin toplamından biraz daha zayıftır. (Kale 5; At 3; Fil 3 piyon birimine eşittir.) Kale gibi bir taşla at veya fil arasındaki değer farkına kalite denir. Bir kaleyi bir at ya da fil feda ederek almaya kalite artışı (çünkü bu +2 maddi kazanç demektir), bile bile başka bir menfaat için daha kıymetli bir taşı, karşılığında maddi değer açısından daha düşük olan bir taşa vermeye (örneğin fil karşılığında vezir feda etmek (bu -6 maddi değer kaybı)) kalite fedası denir.

At veya file karşın kale, satranç tahtasındaki pozisyonundan bağımsız olarak boş bir tahtada hep 14 kareyi tehdit eder.

 Fil

Satrancın başlangıcında her iki tarafın beyaz ve siyah alanlarda giden birer fili vardır. Bunlara vezir kanadı fil ve şah kanadı fil de denmektedir. Genelde bir fil 3 piyon biriminden daha değerlidir (Larry Kaufman'a göre 3¼ piyon birimi). Fakat genelde biraz daha düşük olan 3 piyon birimi değeri verilir. Açık pozisyonlarda, yani engel olan piyonlar yokken çok etkili olan fil çiftine batarya da denir. Genelde bir fil çifti, beraberce hareket edebildikleri ve birbirlerini hiçbir zaman bloke etmediklerinden bir at çifti ya da bir fil ve bir attan daha etkilidir. (Çünkü örneğin, beyaz karelerde çapraz hareket eden bir fil, siyah karelere geçemez) Larry Kaufman'a göre fil çiftini yarım piyon birimiyle değerlendirmek mümkündür. Bu itibarla iki fil, neredeyse bir kale ve iki piyon gibidir. Bu da toplam 7 piyon birimine eşittir. Oyun sonunda bir şaha karşı şah ve fil çifti olursa ikinci taraf kazanır. Filler, uzaklara kolaylıkla erişebilen taşlardır ve bir hamlede satranç tahtasının bir yanından öbür yanına gidebilirler. Farklı renkli filler dendiğinde taraflardan birinin beyaz, diğerinin siyah çaprazlarda giden birer fili var demektir. Bunlar birbirlerini tehdit edemezler. Kötü fil, kendi piyonlarınca çevrilmiş olup, hareket yeteneği sınırlanmış olan filler için kullanılan bir tabirdir.

 Mümkün hamleleri
Filler, üzerinde durdukları renkteki çaprazlar üzerinde istedikleri kadar hareket ederler. Başka satranç taşları üzerinden atlamalarına izin yoktur. Filler, genelde çok sayıda kareyi tehdit ederek merkezi kontrol ederlerse etkilidirler.

 At
At,  iki düz bir yan veya bir düz iki yan, sembolik olarak "L" şeklinde gider. Atın en dikkat çekici özelliği taşların üzerinden atlayabilmesidir. Başlangıç pozisyonu kalenin ve filin ortasıdır. At aynı zamanda ortadaki 4 karede çok fazla güç kazanır (Bu bütün taşlar için geçerlidir ancak atta daha belirgindir). Maddi değeri 3 piyon birimine eşittir. Özellikle kiş çekmekte ve çatal yapmakta çok elverişlidirler. Çünkü hareketlerinin özel durumu sayesinde (öteki taşlara nazaran) daha rahatça aynı anda en fazla da dört olmak üzere taş tehdit edebilirler.

 Piyon

Her oyuncu satrancın başında sekiz piyona sahiptir. Bunlar, diğer taşların önünde bir duvar oluştururlar. Sınırlı hareket imkânından dolayı piyon, satrancın en zayıf taşıdır. Diğer taşlar gibi geriye doğru hareket edemez. Fakat oyun sürdükçe piyonların karşı tarafın en son sırasına erişerek şah hariç daha değerli bir taşa dönüşebileceğinden önemi oyunsonuna doğru gidildikçe artmaktadır.

 Mümkün hamleleri
 Başlangıç pozisyonunda piyon bir veya iki kare gidebilir. İki kare ilerleme hakkı yalnızca hiç hareket etmemiş piyonlara verilir.
 Piyon başlangıç pozisyonunda değilse (2. ila 7. sıra) her hamlede (bir düşman taşını almadığı sürece) üzerinde bulunduğu sütunda sadece bir kare ilerleyebilir. Geri gidemez.
 Piyon çapraz olarak düşman taşını alır. Böylece normal hareketiyle bir taşı alırken yaptığı hareketle farklı olan tek taştır.
 Piyon, hareket ettiği zaman ancak ilerleyebilir. Böylece daha önce durduğu alana dönemeyen tek satranç taşıdır.
 Piyon, düşmanın taşını geçerken alabilir (en passant).

Bir piyon karşı tarafın en dipteki satırına geldiğinde (beyaz piyon için 8., siyah piyon için 1. satır) bu yarı hamlenin bir parçası olarak kendi renginde bir vezir, kale, fil ya da ata dönüştürülmek zorundadır. Bu dönüşüm vezirden başka bir taşa olmuşsa değer kaybı olan bir dönüşümdür (Alm. Unterverwandlung). Piyon oyundan çıkarılıp bu kareye yeni taş konur. Yeni taşın özellikleri hemen etkisini gösterir ve îcabında hemen şah mata götürebilir. Dönüşüm, bu taşın oyun esnasında önceden alınmış olup olmamasına bağlı değildir. Dolayısıyla bir oyuncu dönüşümle aynı taştan başlangıç pozisyonunda olduğundan daha fazlasına sahip olabilir. Genelde dönüşüm veziredir. Bazı maçlarda bir vezir yerine tahtaya ters bir kalenin konması, turnuvalarda kurallara aykırıdır. Gerekirse başka oyun taşlarından bir vezir alınması gerekmektedir. Satranç literatüründe taşların değerini sözde piyon birimiyle ölçülmesi yaygındır. Buna göre bir piyonun değeri bir piyon birimi olarak tanımlanır.

Îran oyununda bir piyona  denilmiş ve o şekil verilmiştir.

Piyonlar şu şartlarda bilhassa kuvvetlidirler:
 Hareketli olup özellikle aynı sütünda karşı tarafın piyonlarıyla önlenmeyip bunun yanındaki sütunlarda düşman piyonlarınca alınma tehlikesi olmadığında (Alm. Freibauer).
 Grup olarak hareket edip karşı tarafın bir taşını kovalayıp birbirlerin koruduklarında (piyon çift veya piyon zinciri).
 Çok ilerlemiş olup dönüşüm potansiyeli yüksek olduğunda.

 Terfî

Terfî, satranç tahtasının karşı kenarına (son sıraya) ulaşan piyonların arzu edilen bir taşa (vezir, kale, at veya fil) dönüşmesidir. Örneğin karşı kenara ulaşan siyah bir piyon, siyah bir vezire (oyuncunun veziri olsa dahi) dönüşebilir. Yaygın olarak yanlış bilinen bir kural piyonların sadece kaybedilmiş (eksik) taşlara dönüşebileceğidir. Teoride bir oyuncu 9 vezire sahip olabilir.

 Notasyon
Satrançta taşların konumları ve hamleleri genellikle cebirle gösterilir. Satranç tahtasında düşey sütunlarda (aşağıdan yukarı) birer harf (a, b, c, d, e, f, g, h) ve yatay sütunlara (soldan sağa) birer sayı (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8) ile gösterilir.
 F : Fil
 A : At
 K : Kale
 V : Vezir
 Ş : Şah
 Hamleler
 0-0 : Kısa rok
 0-0-0 : Uzun rok
 × : Taş alma
+ : Şah
++ : Çifte şah
 # : Mat
 = : Terfi
e.p.: Geçerken alma.
 Yorumlar
 ! : Kuvvetli hamle
 !! : Çok kuvvetli hamle
 ? : Hatalı hamle
 ?? : Büyük hata
 ?! : Şüpheli hamle
 !? : İlginç hamle
 □ : Zorunlu hamle

 İstisnalar

 Geçerken alma
 Bir Piyon, tehdit ettiği bir karenin üzerinden, ilk diziliş durumundan 2 kare ilerleyerek geçen rakip piyonu sanki tek kare ilerlemiş gibi alabilir. Ancak bu hakkını hamle sırası kendine geldiğinde hemen kullanmalıdır yoksa ilerleyen hamlelerde söz konusu rakip piyonu geçerken alma hakkını kaybeder. Buna geçerken alma (en passant'') denir.

Dünya satranç şampiyonları

Satranç türevleri

Satranç türevleri satrancın değişik bir tahtayla, özel taşlarla ya da farklı kurallarla oynanan biçimidir. İki binden fazla yayınlanmış satranç türevi vardır. Bunlardan en çok oynananı Çin'de xiangqi, Japonya'da ise şogidir.

Satranç türevleri üçe ayrılabilir:
 Satrancın öncüleri: çaturanga ve şatranj.
 Xiangqi, şogi, janggi ve makruk gibi batıda oynanan satrançla aynı köklere sahip, geleneklere, milletlere ve bölgelere özgü türevler.
 Taşların açılıştaki dizilişlerinin rastgele belirlendiği Satranç960 gibi çağdaş satranç türevleri. Bu tür türevler açılış hamlelerin ezberlenmesinin önüne geçmek için ortaya atılmıştır.

Ayrıca bakınız
 Altıgen satranç
 Arimaa
 Satrançta ilk hamle avantajı
 Saptırma (satranç)
 Açmaz (satranç)
 Çifte Şah çekmek
 Çatal (satranç)
 Feda (satranç)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Türkiye Satranç Federasyonu
 FIDE : Federation International Des Echess : Uluslararası Satranç Federasyonu
 Satranç Dünyası: Satranç Portalı
 Chess Moon : Satranç Sunucusu

Satranç


GP Horsens 2018 var den 4. udgave af cykelløbet GP Horsens. Løbet var kategoriseret som 1.1 og var en del af UCI Europe Tour-kalenderen. Det blev arrangeret 17. juni 2018. Det blev vundet af norske Herman Dahl fra Joker Icopal.

Hold og ryttere

Resultater

Eksterne henvisninger

GP Horsens
UCI Europe Tour 2018

GP Horsens 2018


Die Ährige Scheinhasel oder Ährige Blumenhasel (Corylopsis spicata) ist ein hellgelb blühender Strauch aus der Familie der Zaubernussgewächse (Hamamelidaceae). Das natürliche Verbreitungsgebiet der Art liegt in Japan. Sie wird häufig als Zierstrauch verwendet.

Beschreibung
Die Ährige Scheinhasel ist ein bis zu 2 Meter hoher Strauch mit behaarten Trieben. Die Laubblätter sind in Blattstiel und Blattspreite gegliedert. Der Stiel ist 1 bis 2,5 Zentimeter lang und wollig behaart. Die Blattspreite ist einfach, eiförmig oder elliptisch bis verkehrt-eiförmig, zugespitzt, mit herzförmiger oder abgerundeter Basis und fein borstig gezähntem Blattrand. Es werden sechs bis sieben Nervenpaare gebildet. Die Blattunterseite ist blaugrün und behaart.

Die Blütenstände sind 2 bis 4 Zentimeter lange Ähren aus sieben bis zehn Blüten und einer behaarten Blütenstandsachse. Die basalen Tragblätter sind rötlich grün und kahl. Die Tragblätter der Einzelblüten sind meist behaart. Die hellgelben Kronblätter sind verkehrt eiförmig. Die Staubblätter sind purpurn. Die Ährige Scheinhasel blüht selten schon im Februar, meist von März bis April.

Die Chromosomenzahl beträgt 2n = 72.

Vorkommen und Standortansprüche
Das natürliche Verbreitungsgebiet liegt in Japan auf der Insel Shikoku. Die Ährige Scheinhasel wächst in kühlfeuchten Wäldern auf durchlässigen, frischen bis feuchten, sauren bis neutralen, sandig- oder kiesig-humosen, mäßig nährstoffreichen Böden an lichtschattigen, wintermilden Standorten. Die Art ist frostempfindlich und meidet Böden mit höherem Kalkgehalt.

Systematik
Die Ährige Scheinhasel (Corylopsis spicata) ist eine Art aus der Gattung der Scheinhaseln (Corylopsis) in der Familie der Zaubernussgewächse (Hamamelidaceae). Dort wird sie der Tribus Corylopsideae in der Unterfamilie Hamamelidoideae zugeordnet. Philipp Franz von Siebold und Joseph Gerhard Zuccarini haben die Art 1836 in der  Flora Japonica erstbeschrieben. Der Gattungsname Corylopsis leitet sich von Corylos, dem Gattungsnamen der Haseln, und vom griechischen Wort "opsis" für "Aussehen" ab. Er entspricht damit dem deutschen Namen Scheinhaseln und verweist auf die Ähnlichkeit von Laubblättern und Blütenständen mit denen der Haseln. Das Artepitheton spicata stammt aus dem Lateinischen und bedeutet "ährenförmig".

Verwendung
Die Ährige Scheinhasel wird häufig wegen der dekorativen und duftenden Blüten und der eindrucksvollen Herbstfärbung als Zierstrauch verwendet. Ähnlich wie Garten-Forsythien und Zaubernuss blüht sie bereits von Spätwinter bis Frühjahr und wird daher gerne in Hecken verwendet.

Nachweise

Literatur
 Andreas Roloff, Andreas Bärtels: Flora der Gehölze. Bestimmung, Eigenschaften und Verwendung. Mit einem Winterschlüssel von Bernd Schulz. 3., korrigierte Auflage. Eugen Ulmer, Stuttgart (Hohenheim) 2008, ISBN 978-3-8001-5614-6, S. 220.

 Helmut Genaust: Etymologisches Wörterbuch der botanischen Pflanzennamen. 3., vollständig überarbeitete und erweiterte Auflage. Nikol, Hamburg 2005, ISBN 3-937872-16-7 (Nachdruck von 1996).

Einzelnachweise

Weblinks

 Thomas Meyer:  Datenblatt mit Bestimmungsschlüssel und Fotos bei Flora-de: Flora von Deutschland (alter Name der Webseite: Blumen in Schwaben)

Zaubernussgewächse

Ährige Scheinhasel


Donald Phillip Verene (* 24. Oktober 1937 in Galesburg, Illinois) ist ein US-amerikanischer Philosoph und Professor an der Emory University in Atlanta, Georgia.

Leben und Wirken
Verene promovierte 1964 an der Washington University und war von 1982 bis 1988 Dekan des Department für Philosophie an der Emory University. Zu seinen Arbeitsschwerpunkten zählen die Kulturphilosophie und Metaphysik, die Beziehungen von Philosophie zu Literatur und Rhetorik, sowie historisch der Deutsche Idealismus und der italienische Humanismus. Verene hat sich dabei insbesondere mit Ernst Cassirer, Georg Wilhelm Friedrich Hegel und Giambattista Vico beschäftigt. Er hat an die zwölf Bücher und 200 Artikel publiziert.

Werke
 Publikationsliste (PDF; 715 kB)

Literatur
 Glenn A. Magee (Hrsg.): Philosophy and Culture. Essays in honor of Donald Phillip Verene. Philosophy Documentation Centre, Charlottesville, Va. 2002, ISBN 1-889680-28-1 (diese Festschrift erschien anlässlich seines 65. Geburtstages).

Philosoph (20. Jahrhundert)
Philosoph (21. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Emory University)
US-Amerikaner
Geboren 1937
Mann

Donald Phillip Verene


David Čolina (Zagreb, 19. srpnja 2000.) hrvatski je nogometaš koji igra na poziciji lijevog beka. Trenutačno igra za Augsburg.

Klupska karijera
Karijeru počeo u Hrvatskom dragovoljcu. S deset godina prešao u Dinamo, u kojem je ostao do 18. godine. Monaco ga je dugo pratio. Odlaskom Lecjaksa iz Dinama, Čolina se ponadao igranju u prvoj momčadi ali nije bio u planovima glavnog trenera Bjelice. Dinamo se nije dogovor s Čolinom oko potpisivanja novog ugovora. Krajem kolovoza potpisao je za Monaco.

Izvori

Vanjske poveznice

 Profil, Transfermarkt

Životopisi, Zagreb
Hrvatski nogometaši
Nogometaši Hrvatskog dragovoljca
Nogometaši Dinama
Nogometaši Monaca
Nogometaši Hajduka
Nogometaši Augsburga
Aktivni nogometaši

David Čolina


Charles Carroll (22 March 1723 – 23 March 1783) was an American statesman from Annapolis, Maryland. He was the builder of the Baltimore Colonial home Mount Clare (1760), and a delegate to the Second Continental Congress in 1776 and 1777.

Early life
A descendant of the last Gaelic Lords of Éile in Ireland, Charles Carroll was born in Annapolis, Maryland of a distinguished Roman Catholic family and was a distant cousin of Charles Carroll of Carrollton, (1737–1832), and Daniel Carroll (the First and Second), (1730–1796). His father, also Charles Carroll, took him to Europe in 1733 for his education. Young Charles spent six years at the English House school in Lisbon, Portugal. He then went to England to complete his education at Eton and Cambridge. After graduating Cambridge in 1746, Charles returned to Annapolis. He took up residence there. He busied himself learning to manage the family's farm and mills at Carrollton.

In 1751 Charles decided on a more specific career. He journeyed to London, took up residence at the Middle Temple, and studied law. He was admitted to the bar at the Inns of Court there before returning to Maryland early in 1755. Since there were now three other relatives named Charles active in public affairs in the area, he began to call himself  Charles Carroll, Barrister. However, he never practiced law in the US.

Three months later his father died, leaving Charles, at 32, one of the wealthiest men in Maryland. He was elected to his father's seat for Anne Arundel County in the Maryland Assembly, legislature in Annapolis for the colony.

In 1760 he completed construction of his summer home and estate at "Georgia Plantation", southwest of Baltimore along the Georgetown Road, also known as the Columbia Road (later Washington Boulevard, (U.S. Route 1) in modern Carroll Park and north of the Gwynns Falls stream which flows into the Middle Branch ("Ridgeley's Cove") and Ferry Branch of the Patapsco River. He named the home "Mount Clare" after his grandmother. In June 1763 Charles married, to Margaret Tilghman (1742–1817), daughter of Matthew Tilghman of Talbot County. Although the couple had no children who reached maturity, they remained together until his death. She became the mistress of Mount Clare, and earned a reputation for her greenhouse and pinery, where she grew oranges, lemons, and pineapple.

Revolutionary years
Carroll continued in the Assembly until it was prorogued at the beginning of the Revolution, and then met with other leaders in the Annapolis Convention and had important roles in all their sessions. He joined the Committee of Correspondence in 1774, and the Committee of Safety in 1775. He presided over several sessions of the Convention, which was the early revolutionary government in Maryland.

Charles was one of the committee of the convention that drafted the  "Declaration and Charter of Rights and form of government for the state of Maryland" which served as Maryland's first new constitution after it was adopted on 3 November 1776. When the convention voted to expel the 23rd proprietary governor and last royal governor, Sir Robert Eden, 1st Baronet, of Maryland, he delivered the message as the chairman of the Convention. Then, in an action typical of his style, he entertained the governor and his wife as house guests at Mount Clare Mansion until they sailed for England.

Later in November 1776, the Convention sent Carroll as a delegate to the Continental Congress to replace his cousin, Charles Carroll of Carrollton. He served in that Congress until 15 February 1777. He declined the position of Chief Justice in the new revolutionary confederation government. But when he returned, he was elected to the first state Senate in 1777. Later he was re-elected and served in that office until his death, on 23 March 1783, at Mount Clare Mansion. His funeral was held at Old St. Paul's Anglican Church (now Episcopal since 1789) in Baltimore at North Charles and East Saratoga Streets.  He was buried there (small cemetery surrounding original church, later moved to block between West Baltimore and Lombard Streets-bounded by new Martin Luther King Boulevard) but later his body was moved to St. Anne's Churchyard (Anglican/Episcopal) off Church Circle in Annapolis.

Mount Clare and other

In the early 1760s, Carroll took the lead and encouraged a group of his business associates to build a fund for a young saddler, Charles Willson Peale, so that he could go to Europe and study painting.

After Charles' death, his wife Margaret stayed at Mount Clare until her death there on 14 March 1817.  Mansion and grounds had many uses and owners during the later 19th Century.   Their home today is a museum, (both for its architecture, furniture and decorations plus history of the plantation and family) operated since 1917 by the National Society of the Colonial Dames in the State of Maryland, on behalf of the owner which is the City of Baltimore and its Department of Recreation and Parks. The core of the home is the refurbished main block. The wings, which had been lost over the years, were rebuilt in 1908. A great deal of the family furniture and possessions are preserved there. The home is a fine example of Georgian architecture, and stands on a rise in the center of Carroll Park in southwest Baltimore City, surrounded by the neighborhoods of "Pigtown", also known by its more recent "gentrified" name of Washington Village. Mount Clare Museum House is open to the public year-round.

See also
Carroll family

References

Further reading
Ronald Hoffman; "Princes of Ireland, Planters of Maryland: A Carroll Saga, 1500–1782"; 2000, University of North Carolina Press, ; (2002, paperback, ).
Michael Trostel; "Mount Clare, Being an Account of the Seat Built by Charles Carroll etc."; Baltimore, 1981, Colonial Dames of Maryland.

External links

The Mount Clare Museum's web site

1723 births
1783 deaths
Continental Congressmen from Maryland
18th-century American politicians
Politicians from Annapolis, Maryland
Charles
American people of Irish descent
Alumni of Clare College, Cambridge
Maryland state senators
People educated at Eton College
Tilghman family
English barristers

Charles Carroll (barrister)


An Panicum robustum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Bryan Kenneth Simon. An Panicum robustum in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum robustum


KC-97 Stratotanker dört karşılıklı motoru olan stratejik hava yakıt ikmal tankeridir. Bombardıman ve avcı uçaklarına uçuş halinde yakıt ikmali yapmak üzere teçhiz edilmiştir.

KC-097 Stratotanker
KC-97 Stratofreighter

Boeing KC-97 Stratofreighter


Henry Sibley may refer to:
 Henry Evan Sibley, (1 July 1867 – 20 January 1917), South Australian architect, designer of the pedestal Light's Vision statue in Adelaide (partner in the firm Garlick, Sibley & Wooldridge)
Henry Hastings Sibley (1811–1891), central figure in the founding of Minnesota, first governor, Union general
Henry Hopkins Sibley (1816–1886), Confederate general

Henry Sibley


Der John Howland Award, auch als John Howland Medal bezeichnet, ist ein Wissenschaftspreis in der Kinderheilkunde. Der Preis wird seit 1952 von der American Pediatric Society (APS) vergeben und ist die höchste Auszeichnung dieser Fachgesellschaft. Sie wird an Wissenschaftler vergeben, deren Forschungen die Kinderheilkunde wesentlich vorangebracht haben. Der Preis ist nach dem Pädiater John Howland (1873–1926) benannt, dessen Profil auch die vergebene Medaille ziert.

Preisträger
 1952: Edwards A. Park
 1953: Grover F. Powers
 1954: Béla Schick
 1955: James L. Gamble
 1956: Harold K. Faber
 1957: Ethel C. Dunham
 1958: Irvine McQuarrie
 1959: Daniel C. Darrow
 1960: Bronson Crothers
 1961: Rustin McIntosh
 1962: Joseph Stokes
 1963: Lawson Wilkins
 1964: Samuel Z. Levine
 1965: John Caffey
 1966: L. Emmett Holt
 1967: Martha M. Eliot
 1968: Paul Gyorgy
 1969: Allan Macy ButlerA. M. Butler: Acceptance of the Howland Award. In: Pediatric research. Band 3, Nummer 5, September 1969, S. 475–480, . PMID 5343542.
 1970: Josef Warkany
 1971: Helen B. TaussigH. B. Taussig: Acceptance of the Howland Award. In: Pediatric Research. 5, 1971, S. 569–569, doi:10.1203/00006450-197110000-00010.
 1972: Waldo E. NelsonAcceptance of the Howland award. In: Pediatric research. Band 6, Nummer 11, November 1972, S. 848–851, . doi:10.1203/00006450-197211000-00007. PMID 4566352.
 1973: Louis K. Diamond
 1974: Albert B. Sabin
 1975: Harry H. Gordon
 1976: Clement A. SmithC. A. Smith: Acceptance of the Howland Award. (From the American Pediatric Society, April 28, 1976, St. Louis, Missouri). In: Pediatric research. Band 10, Nummer 10, Oktober 1976, S. 858–862, . doi:10.1203/00006450-197610000-00010. PMID 787910.
 1977: A. Ashley WeechA. A. Weech: John Howland Award Acceptance Address. From the American Pediatric Society, April 27, 1977, San Francisco, California. In: Pediatric research. Band 12, Nummer 3, März 1978, S. 232–234, . doi:10.1203/00006450-197803000-00015. PMID 347366.
 1978: Charles Alderson JanewayC. A. Janeway: John Howland Award acceptance address from the American Pediatric Society, April 26, 1978, New York, New York. In: Pediatric research. Band 12, Nummer 12, Dezember 1978, S. 1139–1144, . PMID 370757.
 1979: Amos U. Christie
 1980: C. Henry Kempe
 1981: Saul Krugman
 1982: Horace L. Hodes
 1983: Helen C. Harrison und Harold E. HarrisonH. E. Harrison, H. C. Harrison: Acceptance of the Howland Award of the American Pediatric Society, 1983. In: Pediatric Research. 17, 1983, S. 848–850, doi:10.1203/00006450-198311000-00002.
 1984: Henry L. Barnett
 1985: Wolf W. Zuelzer
 1986: Richard L. Day
 1987: Robert A. Good
 1988: Joseph Dancis
 1989: Barton ChildsB. Childs: Acceptance of the Howland Award. In: Pediatric research. Band 26, Nummer 4, Oktober 1989, S. 390–393, . PMID 2797952.
 1990: Julius Richmond
 1991: Robert E. Cooke und Roland B. Scott
 1992: Gilbert B. Forbes
 1993: Lewis A. Barness
 1994: Sydney S. Gellis
 1995: Floyd W. Denny
 1996: Mildred T. StahlmanM. T. Stahlman: Acceptance of the 1996 American Pediatric Society John Howland Award: who will save our children? In: Pediatric research. Band 40, Nummer 5, November 1996, S. 772–773, . PMID 8910945.
 1997: Melvin M. Grumbach
 1998: Robert J. Haggerty
 1999: Abraham M. Rudolph
 2000: Samuel L. KatzS. L. Katz: American Pediatric Society John Howland Award 2000: acceptance. A mentor's joys and responsibilities. In: Pediatric research. Band 49, Nummer 5, Mai 2001, S. 725–727, . PMID 11328960.
 2001: Delbert A. Fisher
 2002: Howard A. PearsonH. A. Pearson: American Pediatric Society John Howland Award 2002: acceptance. In: Pediatric research. Band 53, Nummer 3, März 2003, S. 529–532, . PMID 12595608.
 2003: David G. NathanD. G. Nathan: Acceptance of the 2003 John Howland Award: a journey in clinical research. In: Pediatric research. Band 56, Nummer 2, August 2004, S. 169–176, . doi:10.1203/01.PDR.0000132816.06344.EA. PMID 15181196.
 2004: Frederick C. BattagliaF. C. Battaglia: Acceptance of the 2004 John Howland Award: here's to inefficiency! In: Pediatric research. Band 58, Nummer 3, September 2005, S. 619–622, . doi:10.1203/01.PDR.0000175637.65465.57. PMID 16148084.
 2005: Mary Ellen Avery
 2006: Kurt HirschhornK. Hirschhorn: American Pediatric Society's 2006 John Howland Award acceptance lecture. In: Pediatric research. Band 60, Nummer 3, September 2006, S. 367–368, . doi:10.1203/01.pdr.0000233026.85651.9e. PMID 16857768.
 2007: Ralph D. FeiginR. D. Feigin: American Pediatric Society's 2007 John Howland Award acceptance lecture. In: Pediatric research. Band 62, Nummer 2, August 2007, S. 234–236, . doi:10.1203/PDR.0b013e31813c1262. PMID 17597638.
 2008: Richard B. JohnstonR. B. Johnston: American Pediatric Society's 2008 John Howland award acceptance lecture: life goals for academic pediatrics. In: Pediatric research. Band 64, Nummer 3, September 2008, S. 320–322, . doi:10.1203/PDR.0b013e318181f93e. PMID 18714202.
 2009: Jerold F. LuceyJ. F. Lucey: American Pediatric Society's 2009 John Howland award acceptance lecture: lessons learned from time. In: Pediatric research. Band 67, Nummer 1, Januar 2010, S. 110–111, . doi:10.1203/PDR.0b013e3181c1b665. PMID 20010381.
 2010: Charles ScriverC. R. Scriver: American Pediatric Society's 2010 John Howland Award acceptance lecture: some things considered. In: Pediatric research. Band 69, Nummer 6, Juni 2011, S. 576–577, . doi:10.1203/PDR.0b013e31821aac74. PMID 21552094.
 2011: Russell ChesneyR. W. Chesney: American Pediatric Society's 2011 John Howland Award Acceptance Lecture: lessons from models of disease. In: Pediatric research. Band 70, Nummer 5, November 2011, S. 543–546, . doi:10.1203/PDR.0b013e31823218bc. PMID 21979561.
 2012: Philip A. PizzoP. A. Pizzo: American Pediatric Society's 2012 John Howland Award Lecture: Pediatricians Should be the Model for the Convergence of Science and Medicine. In: Pediatric research. [elektronische Veröffentlichung vor dem Druck] Juni 2012, . doi:10.1038/pr.2012.83. PMID 22717690.
 2013: Elizabeth R. McAnarney
 2014: Rebecca H. Buckley
 2015: Catherine D. DeAngelis
 2016: Barbara J. Stoll
 2017: Michael L. Weitzman
 2018: Thomas F. Boat
 2019: David K. Stevenson
 2020: Kathryn M. Edwards
 2021: Sherrin U. Devaskar
 2022: Richard J. Whitley
 2023: Yvonne Maldonado

Einzelnachweise

Weblinks
 Awards der American Pediatric Society (aps1888.org)

Medizinpreis
Kinderheilkunde
Wissenschaftspreis (Vereinigte Staaten)
Erstverleihung 1952

John Howland Award


Aciclovir este un medicament antiviral, folosit în cele mai multe cazuri în tratamentul: infecțiilor cu virusul herpes simplex, în varicelă și zona zoster.  Căile de administrare sunt oral, intravenos sau topic (aplicarea sub formă de cremă).

Ajunsă în celula infectată de virus, substanța medicamentoasă se transformă în forma sa activă, aciclovir-trifosfat, care acționează ca inhibitor al sintezei de ADN viral.

Printre cele mai frecvente reacții adverse se numără amețeala, greața și diareea.  Reacțiile mai puțin frecvente includ probleme ale rinichilor și scăderea numărului de plachete sanguine (trombocitopenie).

Referințe

Purine
Antivirale
Medicamente esențiale listate de OMS

Aciclovir


Andrea Bresciani (Tolmin, Slovenija, 29. siječnja 1923. – Malvern, Victoria, Australija, 7. veljače 2006.) bio je talijanski crtač stripa, ilustrator i animator. Slovenskog je porijekla, rođen je kao Dušan Brešan u Tolminu (u to vrijeme dio Italije), a 1950. emigrirao je u Australiju. Među njegovim radovima bile su talijanska serija stripova Geky Dor i Tony Falco te široko sindicirana australska serija Frontiers of Science. U posljednjem dijelu karijere radio je kao filmski i televizijski animator za Hanna-Barbera i Marvel Productions.

Život i karijera
Bresciani je rođen kao Dušan Brešan u slovenskoj obitelji u Tolminu (u to vrijeme dio pokrajine Gorica u Italiji, a danas grad u Sloveniji). Na početku Drugog svjetskog rata majka je odvela Dušana i njegove dvije sestre da žive u blizini Milana. Obitelj je nakon toga uzela talijansko prezime "Bresciani", a svoje je ime promijenio u "Andrea". Potpuno samouk, Bresciani je započeo karijeru kao komercijalni umjetnik dizajnirajući namještaj za arhitekta u Milanu dok je putovao iz Pavije. Nakon rata u vlaku je pronašao odbačeni talijanski strip i odlučio pokušati dodatno zaraditi kao strip crtač. Nakon tri mjeseca rada na portfelju, zaposlio se za milanskog izdavača stripova Edizioni Alpe i započeo stalnu karijeru strip crtača. Zatim je surađivao s Andreom Lavezzolom, ilustrirajući Lavezzolovu strip seriju Tony Falco koja je trajala od 1948. do 1949. i Geky Dor koja je trajala od 1949. do 1950.

Krajem 1950. Bresciani je emigrirao u Australiju, 1951. godine se nastanio u Sydneyu, gdje je radio za Atlas Publications, ilustrirajući priče za Squire: A Man's Magazine i radeći naslovnice za njihove pulp fiction časopise i njihove stripove Flynn of the FBI i The Wraith. Također je crtao cijela izdanja The Ghost Rider i Sergeant Pat of the Radio Patrol. Potonja se temeljila na dva lika iz novinskog stripa Radio Patrol. Nakon što se Atlas krajem 1950-ih zatvorio, Bresciani je postao slobodnjak. Njegov rad šezdesetih obuhvaća ilustracije za nekoliko pultova beletristike u izdanju KG Murray. Također je nacrtao cijela izdanja stripa The Adventures of Smoky Dawson, izmišljene priče s glavnim junakom country-zapadnog pjevača Smokyja Dawsona. Međutim, djelo po kojem je bio najpoznatiji u ovom razdoblju bio je dnevni strip Frontiers of Science koji je crtao od 1961. do 1970. Frontiers of Science prvi je put objavljen u Sydney Morning Heraldu a kasnije je objavljen u preko 200 novina širom svijeta.

Početkom 1970-ih Bresciani, koji se nedavno ponovno oženio, vraća se u Europu, i radi kao crtač i ilustrator u Španjolskoj i Njemačkoj, a karijeru je proširio i na film. Radio je kao animator, dizajner i umjetnički direktor za Hannu-Barberu u Europi, a kasnije, kada se vratio u Australiju, i u Sydneyu. Također je jedno vrijeme živio na Filipinima početkom 1980-ih radeći u studiju Marvel Productions u Manili. Među njegovim brojnim filmskim i televizijskim zaslugama u tom su razdoblju bili The New Scooby-Doo Movies (1972), Defenders of the Earth (1986) i Alice Through the Looking Glass (1987). U kasnijim godinama Bresciani je živio u predgrađu Melbournea u blizini svojih sestara i djece iz prvog braka i posvetio se skulpturama konja. Umro je u snu u svom domu u Malvernu u dobi od 83 godine.

Izvori

Daljnje čitanje
Trovato, Giuseppe (21. travnja 2006). "Addio, Andrea Bresciani". Il Globo

Vanjske poveznice

Carantha History of Slovenia: Slovenian Arts and Crafts (sadrži i sliku jedne od njegovih skupltura konja)

Talijanski crtači stripa

Andrea Bresciani


Die  Ffotogallery ist die nationale Agentur für Fotografie in Wales.

Geschichte
Die Ffotogallery wurde 1978 gegründet und befindet sich nun an zwei Standorten. Hauptsitz ist das Chapter Arts Centre im Zentrum der Hauptstadt Cardiff, während sich die Galerie im Turner House in Penarth befindet.

Galerie für aktuelle Fotokunst
Die Agentur ist eine nationale Organisation und hat als solche ein Ausstellungsprogramm mit Künstlern aus Wales und dem Rest der Welt. Von der Ffotogallery gibt es auch Wanderausstellungen sowie Kooperationen mit anderen Organisationen und internationalen Galerien, sowie Workshops.

Die Ffotogallery arbeitet auch mit Film und Video, Installation, auch Digitale Medien spielen eine Rolle.

Wichtige Ausstellungen
Zu wichtigen Projekten in den letzten drei Jahrzehnten gehören The Valleys Projekt, A470 und Barrage. Auch Werke von Fotografen wie Keith Arnatt, Josef Koudelka, Peter Finnemore, Willie Doherty, Wendy McMurdo, John Davies, Catherine Yass und Bedwyr Williams. Einige dieser Werke befinden sich jetzt in den nationalen Sammlungen in Wales, oder sie sind vom British Council und dem Arts Council of Wales erworben worden.

Direktor ist David Drake (Stand: 2012).

Weblinks
 Offizielle Website

Bildagentur
Unternehmen (Vereinigtes Königreich)
Gegründet 1978
Organisation (Cardiff)

Ffotogallery


الصداعية قرية من القرى الكبيرة تقع داخل ريع البكر في منطقة حائل

أنشت الصداعية نحو عام 1265هـ.وكان موقعها داخل جبال رمان الأحمر بجوار تلعة تحمل نفس الاسم لوجود تصدع في أعلاها.ثم أنشاء مخطط  حديث لها في ريع البكر شرقاً عن موقعها الأول والذي يعرف الآن بالصداعية.وتقع الصداعية جنوب حائل بمسافة 120كم ويمر بها طريق يأتي من شمال رمان من طريق الروضة - المهاش المتفرع من طريق حائل المدينة ويمر بعدة قرى ومع طريق المدينة المباشر تبعد عن حائل بمسافة تقدر بنحو 80 كم مع الطريق الذي يربط القرى الجنوبية بعد قرية الدارة مباشرة وهي للعلوي من العليان من الدغيرات من عبده

صداعية

الصداعية


Ryo Toyama (født 29. juli 1994) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Mito HollyHock.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Ryo Toyama


كفن تورينو هي قطعة كتان يقال بأنها كانت الكساء الذي كفن به السيد المسيح أثناء دفنه. تم الاحتفاظ بهذه القطعة منذ عام 1578 في المصلى الملكي بكاتدرائية سان جيوفاني باتيستا في مدينة تورينو الإيطالية. مقاسات القطعة 4.42 م × 1.13 م. تظهر القطعة، من الأمام والخلف، ما يشبه وجه رجل نحيف غائر العينين. تحتوي الصور على علامات لندبات ولطخات يعتقد بأنها دم. ظهرت القطعة لأول مرة في عام 1354.

في عام 1988 أقيمت بعض الاختبارات المستقلة باستخدام الكربون الإشعاعي أثبتت بأن القطعة قد تعود للفترة بين 1260 و1390 مما أشار إلى عدم صحة ذلك الاعتقاد، تم دحض جميع الفرضيات التي تم طرحها لتحدي التأريخ بالكربون المشع علميًا، بما في ذلك فرضية الإصلاح في العصور الوسطى، فرضية التلوث الحيوي، وفرضية أول أكسيد الكربون. في ديسمبر 2009 قال باحثون من جامعة القدس العبرية إنهم وجدوا، وللمرة الأولى ما يعتقد بأنه قطعة من كفن من الحقبة التي عاش فيها المسيح، قائلين إنها «مهمة جدا،» لأن الفحوصات أثبتت أن الكفن الذي جاءت منه القطعة يعود لرجل مصاب بمرض الجذام.

ويقول العلماء إن نسيج قطعة الكفن تلك التي عثر عليها مقبرة على أطراف مدينة القدس القديمة، أثار شكوكًا وتساؤلات حول «كفن تورينو،» الذي يعتقد كثير من الناس أنه استخدم لتكفين جسد المسيح. علمًا أن الكنيسة الكاثوليكية لم تدعي رسمَيا أن جسد المسيح قد دفن بهذا الكفن، مفضلة التركيز على المعاني التي يستلهمها اولئك الذين يطلعون عليه.

اثار جدلًا واسعًا بين الباحثين والمؤرخين فوفقًا إلى دراسة قام بها خبراء إيطاليين من جامعة البوليتكنيك في تورينو سنة 2014 وجدوا أن كفن تورينو إلى ان أي الكفن الذي دُفن فيه يسوع بعد صلبه بحسب المعتقد المسيحي ويحمل آثار الصلب وملامح المسيح كما يُطلق عليه، يعود بالفعل إلى يسوع المسيح. يشار إلى ان العلماء استبعدوا احتمال ان يكون الكفن مزيفاً، أو انه يعود لشخص آخر وفقاً لما تثيره بعض وسائل الإعلام بين الحين والآخر. وتركز عمل الخبراء على تحديد العمليات الفيزيائية والكيمياوية القادرة على إنتاج لون مماثل للون الصورة المطبوعة على الكفن. وتوصلوا إلى ان بلوغ الدرجة نفسها من اللون والنسيج وعمق الآثار الموجودة على القماشة لا يمكن إنتاجها إلا بمساعدة أشعة ليزر فوق بنفسجية وهي تكنولوجيا بالطبع لم تكن معروفة في القرون الوسطى.

بالمقابل ووفقا لعدد من الباحثين الذين شاركوا في الحفريات التي تمت في القدس، والاختبارات التي تبعتها، يعطي اكتشاف قطعة الكفن دليلا أكثر مصداقية على أن «كفن تورينو،» لا يعود للحقبة الرومانية حيث عاش المسيح، بل إلى حقبة لاحقة. وقال الدكتور شمعون غيبسون مدير بعثة الحفريات إن "بقايا الرجل الذي تم لفه بالكفن المكتشف تم تكفين جسده ورأسه بطرق تتفق مع شعائر الدفن التي كانت متبعة في تلك الحقبة،" لافتا إلى أن نسيج قطعة الكفن كان بدائيا ومختلف تماما عن نسيج كفن تورينو."

مراجع

وصلات خارجية
 موسوعة بريتانيكا
 صور لكفن تورينو

آثار تورينو
الثقافة في تورينو
عادات الموت
قوالب تصفح دين
مواقع جذب سياحي في تورينو
نسيج
نظريات هامشية

كفن تورينو


عبد الجبار شنشل (1920 - 2014) ضابط عراقي سابق. ورئيس اركان الجيش العراقي ووزير دفاع لفتره قصيره.

ولادته ونشأته
ولد عبد الجبار خليل شنشل البكري عام 1920 في مدينة الموصل في محافظة نينوى لأسرة موصلية يرجع نسبها إلى أبي بكر الصديق عن طريق حفيده العالم البغدادي ابن الجوزي.

درس القراءة والكتابة وتلاوة القرآن في إحدى كتاتيب الموصل (الملا) حيث ختم القران الكريم وتعلم تلاوته، وبعدها أكمل الدراسة الابتدائية في مدرسة الوطن والمتوسطة والثانوية في الثانوية المركزية في الموصل.

خدمته
 تخرج في الكلية العسكرية العراقية في عام 1940.
 ثم دخل كلية الأركان العراقية وتخرج فيها.
 في عام 1953 نسب للتدريس في كلية الأركان حتى عام 1957.
 عام 1958 عمل في تأسيس كلية الأركان الأردنية والتدريس فيها في فترة الاتحاد العربي الهاشمي بين الأردن والعراق. وحصل على وسام خاص من الملك الهاشمي حسين بن طلال.
 في عام 1970 اختير رئيسا لأركان الجيش العراقي واستمر فيه أربعة عشر عاما.
 في عام 1984 وزير الدولة للشؤون العسكرية مع استمراره في عضوية القيادة العامة للقوات المسلحة العراقية.
 في عام 1989 وزير الدفاع حتى 17 / كانون الأول 1990 حيث عاد إلى منصب وزير الدولة للشؤون العسكرية.
 شارك في في كل حروب الجيش العراقي ابتداءً من حرب عام 1941، وحرب فلسطين عام 1948، وحرب 6 تشرين عام 1973، ومعارك القادسية 1980، وحرب 1991، وحتى سقوط بغداد 2003.
 حصل على العديد من الأوسمة منها وسام الرافدين من الدرجة الأولى من النوع العسكري ووسام القادسية من الدرجة الأولى وسيف القادسية من الدرجة الأولى وثمانية أنواط شجاعة ونوط الخدمة الفعلية ونوط حرب 1941 ونوط حرب فلسطين 1948 ونوطي استحقاق عالي ونوط حماية بغداد من الغرق عام 1954.
 أشرف على العديد من الدراسات الخاصة بتطوير القوات المسلحة وأعمالها في الميدان.
 أشرف على العديد من التمارين التعبوية والاستراتيجية المختلفة.
 أشرف على كتابة تاريخ العسكرية العراقية.
 امتدت مدة خدمته إلى خمس وستين عاما ابتدأها من ضابط برتبة ملازم حتى وصل إلى رتبة فريق أول ركن.

كان من مؤسسي الجيش العراقي الحديث وبناته حيث ينسب له أنه زاد عدد الجيش العراقي من 6 فرق إلى 60 فرقة، وبذل جهده في تحديث الجيش وتقويته، وله مؤلفات عديدة تناولت التدريب والقيادة والسيطرة. غادر العراق بعد مرضه وشيخوخته في عام 2004.

صفاته
كان دقيقا حازما، يجيد التفاوض، ويحرص على إنهاء المهام الموكلة على أفضل صورةوكان يستعمل مهاراته التفاوضية مع الروس بغية تخفيض أثمان الأسلحة الروسية.

أوسمته العسكرية
وسام الرافدين من الدرجة الأولى من النوع العسكرى.
وسام القادسية من الدرجة الأولى.
سيف القادسية من الدرجة الأولى.
نوط الشجاعة. (4)
نوط الخدمة الفعلية.(4)
نوط حرب 1941.
نوط حرب فلسطين 1948.
نوطي استحقاق عالي.
نوط حماية بغداد من الغرق عام 1954.

وفاته
توفي السبت 20 أيلول 2014، بمشفى في العاصمة الأردنية عمان عن عمر ناهز 94 عاما. بعد معاناة مع المرض إذ أصيب بجلطة دماغية منذ عام 2012 فقد كان يقيم في عمان عند ابنته، التي تتكفل برعايته بشكل تام، منذ احتلال العراق عام 2003، وشيع جثمانه إلى مقبرة شهداء الجيش العراقي في محافظة المفرق الأردنية (70 كم شمال عمان).

المصادر

أبو بكر الصديق
أشخاص من الموصل
عراقيون شاركوا في حرب 1948
قادة عسكريون عراقيون
مسلمون سنة عراقيون
مواليد 1920
وزراء دفاع عراقيون
وفيات 2014
وفيات بسبب مرض دماغي وعائي
خريجو الكلية العسكرية العراقية

عبد الجبار شنشل


වම්-දකුණු දේශපාලන ප්‍රේක්ෂාවලිය යනු සමාජ සමානාත්මතාව හා සමාජ ධූරාවලි මත පදනම්ව නොයෙක් දේශපාලනික ආස්ථාන, දේශපාලනික දෘෂ්ටිවාද සහ දේශපාලනික පක්ෂ වර්ගීකරණය කිරීමේ ක්‍රමයකි. වාමාංශික සහ සහ දක්ෂිණාංශික ආස්ථාන වලට අමතරව, මධ්‍යස්ථ ආස්ථානද පවතී.

මෙවැනි ප්‍රේක්ෂාවලියක සාමාන්‍යයෙන් වාමාංශික දේශපාලනය සහ දක්ෂිණාංශික දේශපාලනය එකිනෙකට ප්‍රතිවිරුද්ධ ලෙස නිරූපනය කෙරෙයි. එහෙත්, ඇතැම් පුද්ගලයෙක් හට යම් කාරණාවක් පිළිබඳ වාමාංශික ස්ථාවරයක්ද, වෙනත් කාරණාවක් පිළිබඳව දක්ෂිණාංශික ස්ථාවරයක් ද තිබිය හැක. එමෙන්ම, ඇතැම් ස්ථාවරයන් වම සහ දකුණ අතර අතිච්ඡාදනය විය හැක. නූතනයේදී දේශපාලන ප්‍රේක්ෂාවලිය අනුරූපණය කරන විට, තිරස් අක්ෂයේ වම සහ දකුණ මගින් ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති නිරූපනය කෙරෙන අතර, සිරස් අක්ෂයේ ඉහළ සහ පහළ මගින් සමාජීය ප්‍රතිපත්ති (ස්වාධීනතාවාදී සහ ඒකාධිපතිවාදී) නිරූපනය කෙරෙයි.

වම්-දකුණු දේශපාලන ප්‍රේක්ෂාවලිය


Action Man ist der Name
 einer Spielfigur von Hasbro, siehe G.I. Joe (Action-Figur)

Action Man ist der Titel der Filme
 Action Man (1967), französischer Kriminalfilm von Jean Delannoy
 Action Man (1978), US-amerikanischer Thriller
 Action Man (1995), US-amerikanische Zeichentrickserie
 Action Man (2000), kanadische Zeichentrickserie

Action Man


Broadway es una estación del Detroit People Mover, administrada por el Departamento de Transporte de Detroit. La estación se encuentra localizada en Broadway y la calle John R. en Detroit, Míchigan. La estación Broadway fue inaugurada el 1987.

Descripción
La estación Broadway cuenta con 1 plataforma lateral.

Véase también

 Anexo:Estaciones del Detroit People Mover

Referencias

Enlaces externos

 Estación BroadwayEstaciones del Detroit People Mover
Estaciones de ferrocarril de Estados Unidos inauguradas en 1987

Broadway (Detroit People Mover)


An Eriocaulon willdenovianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Harold Norman Moldenke. An Eriocaulon willdenovianum in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon willdenovianum


كريستيان مونتيس ( في راوزان)  لاعب ومدرب كرة قدم فرنسي معتزل كان يجيد اللعب في مركز حارس مرمى .

لعب في أندية مونبلييه ، بوردو ، تشيربورغ ، بوردو مجددا ، وموناكو .

تولى تدريب نادي بوردو من 1976 إلى 1978 .

ملاحظات

مراجع

وصلات خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم من جرندة (إقليم فرنسي)
حراس مرمى كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من جيروند
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو بوردو
لاعبو ستراسبورغ
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم من آكيتين الجديدة
لاعبو موناكو
لاعبو مونبلييه
لاعبو نادي تشيربورغ
مدربو الدوري الفرنسي
مدربو كرة قدم فرنسيون
مدربو نادي بوردو
مواليد 1942

كريستيان مونتيس


Vild med dans er et underholdningsprogram, der bliver sendt fredag aften på TV-stationen, TV 2.
De to første sæsoner af programmet løb af stablen i 2005, de efterfølgende sæsoner havde som regel premiere i september, hvor finalen blev afviklet i november.

Bundkarakter af dommerne

Uenighed af dommerne

2006—2010

2011—2015

Vild med dans-historie


Habura (etnička skupina) u Indiji
 habura, jedan od dijalekata jezika bhilija
Habura (Eufrat), rijeka, pritok Eufrata
Habura (Tigris), rijeka, pritok Tigrisa
Habura (kasta), kasta kod hinduista u Uttar Pradeshu, Indija
Habura (Prešovski kraj, Slovačka), selo u Slovačkoj
Haburska lončarija, nađena uz rijeku Haburu

Habura


Handelssperrzeit (auch quiet period oder blackout period genannt) ist eine angemessene Zeitspanne vor der Veröffentlichung von Quartals- bzw. Jahresergebnissen, in der ein börsennotiertes Unternehmen Investor Relations nur eingeschränkt mit dem Kapitalmarkt kommuniziert.

Gleichzeitig gilt dieser Zeitraum als Handelssperrzeit gemäß gesetzlichen Vorgaben zum Verbot von Insidergeschäften.

Im Rahmen einer Kapitalerhöhung oder eines Börsengangs (IPO) verpflichten sich die Konsortialbanken, über eine bestimmte Zeit keine Anlageempfehlung für das von ihnen betreute Unternehmen abzugeben.

Einzelnachweise

Aktienmarkt
Zeitraum (Recht)

Handelssperrzeit


Olaylar
 1845 - Florida, ABD'nin 27. eyaleti oldu.
 1861 - Rus Çarlığı'nda köylüyü toprağa bağlayan serflik kaldırıldı. II. Aleksandr'ın çıkardığı yasa, 23 milyon kişiyi (nüfusun üçte biri) özgürlüğüne kavuşturdu.
 1865 - HSBC'nin (Hongkong and Shanghai Banking Corporation) kuruluşu.
 1875 - Kapalı alanda ilk buz hokeyi, Montreal'de oynandı.
 1875 - Georges Bizet'nin Carmen Operası, Paris'te Opéra Comique'te ilk kez perdelerini açtı.
 1878 - Osmanlı Devleti ile Rusya arasında, Ayastefanos Antlaşması imzalandı. Bulgaristan özerkliğini ilan etti.
 1883 - Mektebi Sanayii Nefise (Güzel Sanatlar Akademisi) öğretime açıldı.
 1891 - Futbolda, penaltı atışı kuralı getirildi.
 1903 - Beşiktaş Jimnastik Kulübü kuruldu.
 1915 - İleride NASA adını alacak olan, NACA (National Advisory Committee for Aeronautics) kuruldu.
 1923 - Bölgedeki denetimini kaybetmek istemeyen Birleşik Krallık, Irak'ın Güneyinde Kürdistan Krallığı'nı kuran Şeyh Mahmut Berzenci güçlerine saldırdı. Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin başlattığı saldırılarda, Süleymaniye ve çevresindeki Kürt köyleri bombalandı ve 10000 kişi öldü. Yaşanan bu olay üzerine Şeyh Mahmut Berzenci hareketi 1924 yılında yenildi. 24 Temmuz 1924 tarihinde ise, kesin olarak Birleşik Krallık Mezopotamya Mandası'na bağlandı.
 1923 - Time dergisinin ilk sayısı yayımlandı.
 1924 - Halifeliğin kaldırılması ve Osmanlı Hanedanı mensuplarının Türkiye dışına çıkarılmasına ilişkin yasa kabul edildi. Tevhîd-i Tedrîsât Kanunu çıkarıldı. Şer'iye ve Evkaf ve Harbiye Bakanlıkları kaldırıldı. Diyanet İşleri Başkanlığı ve Vakıflar Genel Müdürlüğü kuruldu. Genelkurmay Başkanlığı oluşturuldu ve Hükûmet'ten ayrıldı.
 1925 - Şeyh Said ayaklanmasının büyümesini önlemek için, Takrir-i Sükun Kanunu kabul edildi; İstiklal Mahkemeleri kuruldu.
 1931 - İstanbul'da toplanan Berberler Kongresi'nde, berber dükkânlarının Cuma günleri tatil edilmesi kararlaştırıldı.
 1938 - Suudi Arabistan'da petrol bulundu.
 1942 - Türk Ressamlar Cemiyeti İstanbul'da kuruldu. Güzel Sanatlar Birliği'nden İbrahim Çallı, D Grubu'ndan Halil Dikmen, Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği'nden Mahmut Cuda ve bağımsız sanatçılardan Hamit Görele tarafından kurulan Cemiyet, büyük ilgi gördü ve daha kuruluş evresinde üye sayısı 70'e ulaştı.
1945 - Bezuidenhout bombardımanı yapıldı. İngiliz bombardıman ekibi, Almanların İngiliz şehirlerini bombalamak için kurduğu V-2 fırlatma üssü olan Haagse Bos (Lahey ormanları) bombalamak istedi ama pilotlara yanlış koordinatlar iletildi. Bundan ötürü birçok Hollanda vatandaşı öldü ve birçok bina yok oldu.
 1949 - Atina'da sahnelenen Madame Butterfly temsilinde baş rolü oynayan soprano Ayhan Alnar, büyük başarı kazandı. Yunan seyirciler temsil bitiminde Ayhan Alnar'ı ayakta alkışladılar.
 1950 - Alaska, ABD'nin 49. eyaleti oldu.
 1952 - Erzurum'un Pasinler İlçesi'nde meydana gelen Richter ölçeğiyle 5,6 şiddetindeki deprem, can ve mal kaybına yol açtı. 133 kişi öldü, 262 kişi de yaralandı.
 1952 - İslam Demokrat Partisi, Mahkeme kararıyla kapatıldı. Genel Başkan Cevat Rıfat Atilhan ve 15 kurucu üye hakkında soruşturma açıldı.
 1954 - İstanbul Belediyesi ile Hazine arasında ihtilaf konusu olan Çırağan Sarayı, bir kanunla İstanbul Belediyesi'ne devredildi. Çırağan Sarayı enkazı, 1955 yılı sonuna kadar otel haline getirilecek.
 1962 - Anayasa ve demokratik nizama karşı fiil ve davranışları önlemek amacıyla hazırlanan "Tedbirler Kanunu", Millet Meclisi'nde kabul edildi.
 1955 - Elvis Presley, ilk kez televizyonda göründü.
 1957 - Corry Brokken, 2. Eurovision Şarkı Yarışması'nı "Net als toen" (Önceki Gibi) şarkısıyla kazandı.
 1969 - NASA, Apollo 9 uzay aracını fırlattı.
 1969 - Sirhan Sirhan, Robert F. Kennedy'yi öldürdüğünü mahkemede itiraf etti.
 1971 - Ankara'da 300 subaya hitaben bir konuşma yapan Genelkurmay Başkanı Memduh Tağmaç, "Gereken, gerektiği zaman yapılacaktır" dedi.
 1973 - Millî Güven Partisi, Cumhuriyetçi Parti ve Bağımsızlar, Cumhuriyetçi Güven Partisi'ni kurdular. Turhan Feyzioğlu Genel Başkan seçildi.
 1974 - Türk Hava Yolları'nın DC-10 tipi 'Ankara' yolcu uçağı, Paris'te Orly Havalimanı yakınlarında düştü. Bu tarihe kadar dünya sivil havacılık tarihinde gerçekleşen en büyük kazada, 346 kişi öldü.
 1977 - Gazeteci ve yazar Zekeriya Sertel, 25 yıl aradan sonra 1977'de Türkiye'ye geldi. Uluslararası Gazete Sahipleri Federasyonu'nun Cumhurbaşkanı'na ve Başbakan'a gönderdikleri mektuplar olumlu sonuç verdi. Zekeriya Sertel, Danıştay kararıyla 1952 yılında ayrıldığı Türkiye'ye dönebildi.
 1979 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): Süleyman Demirel, "Hükûmet, günahlarının içinde boğulup gidecek. 14 ay içinde meydana gelen kan denizinin başsorumlusu hükûmettir." dedi.
 1980 - Eski Hatay Cumhurbaşkanı Tayfur Sökmen, İstanbul'da öldü. Tayfur Sökmen, İskenderun Sancağı'nın Fransızlar tarafından işgali üzerine ilk direniş hareketini örgütleyenler arasındaydı. 1938'de kurulan Hatay Devleti'nin, 1939 yılında Türkiye'ye katılıncaya kadar Cumhurbaşkanlığını yaptı. 1939-1950 yılları arasında Antalya Milletvekili, 1950-1954 yılları arasındaysa Hatay Milletvekili olarak TBMM'de bulundu. 1969-1975 yılları arasında da kontenjan senatörü olarak görev yaptı.
 1981 - Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı'nca yürütülen MHP ve yan kuruluşlarıyla ilgili soruşturmalarda, 36 cinayetin aydınlatıldığı açıklandı.
 1981 - İstanbul Sıkıyönetim Komutanlığı Askerî Savcılığı, DİSK Genel Başkanı Abdullah Baştürk'e işkence yapıldığı iddialarının asılsız olduğunu bildirdi.
 1984 - Başbakan Turgut Özal, yerel seçimlerle ilgili olarak muhalefet liderlerine sert yanıtlar vererek; "Bu seçimin ardından erken seçim gelir diye bekleyenler hayal ediyorlar, avuçlarını yalasınlar" dedi.
 1989 - 4. Levent'te bir boya imalathanesinde patlama oldu. 3 bina çöktü, 12 kişi öldü, 40 kişi de yaralandı.
 1989 - İstanbul'da Kadıköy Hal Binası dönüştürülerek, Haldun Taner Tiyatrosu açıldı.
 1989 - Süleymaniye Camii'nde bir grup, tekbir getirerek "Salman Rüşdi'ye ölüm" sloganlarıyla protesto gösterisi yaptı.
 1992 - Zonguldak Kozlu'da grizu faciası; 127 kişi öldü,147 kişiden umut kesildi. Müfettişlerin hazırladığı raporda işverenin birçok teknik konuda ihmalkar ve sorumsuz davrandığı belgelendi.
 1993 - Cumhurbaşkanı Özal ile Başbakan Demirel arasında tırmanan gerginliğin devleti yorduğuna dikkati çeken TBMM Başkanı Hüsamettin Cindoruk, "Sıfatı olanlar, devlet hayatında üsluplarına dikkat etmelidir" dedi.
 1993 - İran sınırından Türkiye'ye girerek Ağrı Dağına yerleşen yaklaşık 300 PKK militanından 38'i, savaş uçaklarının bombardımanı sonucu öldü.
 1993 - Tarihi Baruthane binası, "Ataköy Yunus Emre Kültür ve Sanat Merkezi" adıyla hizmete açıldı.
 1994 - Öğretim Elemanları Sendikası kuruldu.
 1994 - TBMM Genel Kurulu, DEP'li Selim Sadak ve RP'den istifa eden İstanbul Bağımsız Milletvekili Hasan Mezarcı'nın dokunulmazlığını kaldırdı.
 1997 - Dünyanın güney yarım küredeki en yüksek binası, Yeni Zelanda'nın Auckland kentindeki Sky Tower, 2 buçuk yıl süren inşaatı tamamlanarak hizmete açıldı.
 2001 - 3-6 Mart tarihleri arasında Hindistan'ın Kalküta kentinde düzenlenen "Seks İşçileri Karnavalı"na, dünyanın çeşitli ülkelerinden katılan 25.000'i seks işçisi olmak üzere, 50.000'in üzerindeki kişi, 3 Mart'ın "Dünya Seks İşçileri Hakları Günü" olarak kutlanmasına karar verdi. O günden sonra, 3 Mart dünyanın birçok ülkesinde seks işçilerinin haklarını dile getirdikleri bir onur günü olarak kutlanmaya başlandı.
 2002 - İsviçre'de halk oylaması sonuçlandı: Birleşmiş Milletler'e üye olmaya "evet" dediler.
 2005 - Steve Fossett, hiç durmaksızın ve yakıt ikmali yapmaksızın, tek başına bir uçakla, dünya turu atan ilk kişi oldu. Yolculuk 40.234 km idi ve 67 saat 2 dakika sürdü.
 2006 - Randy Cunningham, rüşvet suçundan 8 yıl 4 ay hapis ile 1,8 milyon Dolar para cezasına mahkûm oldu. Savcı on yıl ceza istemişti. Bu mahkeme kararı, Amerikan tarihinde bir Kongre üyesine verilen en yüksek cezalardan biridir.
 2008 - Rusya'da Devlet Başkanlığı seçimini, Başbakan Birinci Yardımcısı Dimitriy Medvedev, yüzde 70,28 oranında oy alarak kazandı. Medvedev, 7 Mayıs'ta yemin etti.

Doğumlar
 1455 - II. João, Portekiz Kralı (ö. 1495)
 1520 - Matthias Flacius, Hırvat Protestan reformcu (ö. 1575)
 1583 - Edward Herbert, İngiliz diplomat, şair ve filozof (ö. 1648)
 1589 - Gisbertus Voetius, Hollandalı teolog (ö. 1676)
 1606 - Edmund Waller, İngiliz şair (ö. 1687)
 1652 - Thomas Otway, İngiliz oyun yazarı (ö. 1685)
 1756 - William Godwin, İngiliz gazeteci, politik filozof ve yazar (ö. 1836)
 1793 - Charles Sealsfield, Amerikalı gazeteci (ö. 1864)
 1797 - Gotthilf Heinrich Ludwig Hagen, Alman fizikçi ve hidrolik mühendisi (ö. 1884)
 1800 - Heinrich Georg Bronn, Alman jeolog (ö. 1862)
 1803 - Alexandre-Gabriel Decamps, Fransız ressamı (ö. 1860)
 1805 - Jonas Furrer, İsviçreli politikacı (ö. 1861)
 1831 - George Pullman, Amerikalı mucit ve sanayici (ö. 1897)
 1833 - Eduard Georg von Wahl, Baltık Alman cerrah (ö. 1890)
 1838 - George William Hill, Amerikalı Astronom ve Matematikçi (ö. 1914)
 1839 - Camsetci Tata, Hint sanayici (ö. 1904)
 1845 - Georg Cantor, Alman matematikçi (ö. 1918)
 1847 - Alexander Graham Bell, İskoç mucit (ö. 1922)
 1857 - Alfred Bruneau, Fransız opera ve diğer müzik bestecisi ve müzik eleştirmeni (ö. 1934)
 1863 - Arthur Machen, Galli yazar (ö. 1947)
 1867 - Adday Şer, Asur kökenli, Siirt Keldani Katolik Kilisesi başpiskoposu (ö. 1915)
 1868 - Alain, Fransız filozof (ö. 1951)
 1869 - William M. Calder, Amerikalı siyasetçi (ö. 1945)
 1869 - Mezîde Kadınefendi, II. Abdülhamid'in eşi (ö. 1909)
 1870 - Géza Maróczy, Macar satranç ustası (ö. 1951)
 1871 - Maurice Garin, Fransız bisikletçi (ö. 1957)
 1873 - William Green, Amerikalı işçi sendikası lideri (ö. 1952)
 1875 - Memmedhasan Hacınski, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Başbakanı (ö. 1931)
 1876 - David Lindsay, İngiliz yazar (ö. 1945)
 1877 - Jón Þorláksson, İzlanda eski Başbakanı (ö. 1935)
 1882 - Charles Ponzi, İtalyan iş insanı ve dolandırıcı (ö. 1949)
 1883 - František Drtikol, Çek fotoğrafçı (ö. 1961)
 1886 - Tore Ørjasæter, Norveçli şair (ö. 1968)
 1889 - Émile Henriot, Fransız şair, romancı, denemeci ve edebiyat eleştirmeni (ö. 1961)
 1890 - Norman Bethune, Kanadalı doktor ve hayırsever (ö. 1939)
 1893 - Beatrice Wood, Amerikalı seramik sanatçısı (ö. 1998)
 1894 - Goro Yamada, Japon eski futbolcu (ö. 1958)
 1895 - Matthew Ridgway, Amerikalı asker ve NATO Baş Kumandanı (ö. 1993)
 1895 - Ragnar Anton Kittil Frisch, Norveçli ekonomist ve Nobel Ödülü sahibi (ö. 1973)
 1897 - Timofey Vasilyev, Mordovyalı avukat (ö. 1939)
 1898 - Ahmed Muradbegović, Bosnalı yazar, oyun yazarı ve romancı (ö. 1972)
 1911 - Jean Harlow, Amerikalı oyuncu (ö. 1937)
 1924 - Ottmar Walter, Alman futbolcu (ö. 2013)
 1924 - Tomiichi Murayama, Japon siyasetçi
 1925 - Rimma Markova, Rus oyuncu (ö. 2015)
 1926 - Lys Assia, İsviçreli şarkıcı (ö. 2018)
 1928 - Bernice Sandler, Amerikalı kadın hakları aktivisti, eğitimci ve yazar (ö. 2019)
 1930 - Ion Iliescu, Rumen politikacı ve Devlet Başkanı
 1931 - Lawrence Hauben, Amerikalı senarist ve En İyi Uyarlama Senaryo Akademi Ödülü sahibi (ö. 1985)
 1933 - Lee Radziwill, Amerikalı moda yöneticisi
 1937 - Bobby Driscoll, Amerikalı oyuncu (ö. 1968)
 1938 - Bruno Bozzetto, İtalyan çizgi film animatörü
 1939 - Chester Weger, Amerikan mahkum
 1939 - Hussaini Abdullahi, Nijeryalı üst düzey rütbeli eski asker ve siyasetçi (ö. 2019)
 1940 - Patricia Gage, Britanyalı oyuncu ve seslendirme sanatçısı
 1951 - Salih Müslim, Suriyeli politikacı
 1953 - Zico, Brezilyalı futbolcu ve teknik direktör
 1954 - Ali Ağaoğlu, Türk iş insanı
 1956 - Zbigniew Boniek, Polonyalı futbolcu
 1958 - Miranda Richardson, İngiliz oyuncu
 1958 - Mustafa Pehlivanoğlu, Türk ülkücü (12 Eylül Darbesi'nden sonra idam edilen ilk ülkücü) (ö. 1980)
 1959 - Ira Glass, Amerikalı radyo programcısı
 1961 - Mary Page Keller, Amerikalı oyuncu
 1961 - Perry McCarthy, İngiliz yarışçı
 1961 - Safiye Soyman, Türk şarkıcı
 1961 - Ümit Özdağ, Türk akademisyen, siyasetçi ve yazar
 1962 - Herschel Walker, Amerikalı Amerikan futbolu oyuncusu
 1962 - Jackie Joyner-Kersee, Amerikalı atlet
 1963 - Hamdi Akın İpek, Türk iş insanı
 1963 - Martín Fiz, İspanyol koşucu
 1963 - Naci Taşdöğen, Türk sinema, dizi ve tiyatro oyuncusu
 1964 - Cem Davran, Türk oyuncu
 1966 - Şahap Sayılgan, Türk sinema ve dizi oyuncusu
 1966 - Anu Sinisalo, Fin oyuncu
 1970 - Julie Bowen, Amerikalı aktris
 1972 - Christian Oliver, Alman oyuncu
 1973 - Killa Hakan, Türk Gangsta Rap sanatçısı ve söz yazarı
 1977 - Berkun Oya, Türk tiyatrocu
 1977 - Ronan Keating, İrlandalı şarkıcı
 1977 - Buddy Valastro, İtalyan asllı Amerikan şef
 1982 - Jessica Biel, Amerikalı oyuncu
 1986 - Mehmet Topal, Türk futbolcu
 1986 - Stacie Orrico, Amerikalı şarkıcı
 1986 - Sibel Özkan, Türk halterci
 1991 - Moisés Ribeiro Santos, Brezilyalı futbolcu
 1994 - Erdi Gülaslan, Türk basketbolcu
 1997 - Camila Cabello, Kübalı-Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı
 1991 - Park Chorong, Koreli şarkıcı, söz yazarı ve aktör

Ölümler
 1111 - I. Boemondo, Antakya Prensi (d. 1054)
 1239 - III. Vladimir Rurikovich, Kiev Prensi (d. 1187)
 1459 - Ausiàs March, Katalan şair (d. 1397)
 1578 - Sebastiano Venier, Venedik Cumhuriyeti'nin 86'ıncı dükası (d. 1496)
 1592 - Michael Coxcie, Flemish ressam (d. 1499)
 1605 - VIII. Clemens, İtalyan Papa (d. 1536)
 1703 - Robert Hooke, İngiliz hezarfeni (d. 1635)
 1706 - Johann Pachelbel, Alman besteci (d. 1653)
 1707 - Alemgir Şah I, Babür İmparatorluğu'nun 6. İmparatoru (d. 1618)
 1717 - Pierre Allix, Fransız Protestan rahip (d. 1641)
 1744 - Jean Barbeyrac, Fransız hukukçu (d. 1674)
 1765 - William Stukeley, İngiliz arkeolog (d. 1687)
 1768 - Nicola Porpora, İtalyan besteci (d. 1686)
 1792 - Robert Adam, İskoç mimar (d. 1728)
 1842 - Ludwig von Westphalen, Prusyalı aristokrat (d. 1770)
 1843 - David Porter, Amerikalı amiral (d. 1780)
 1850 - Oliver Cowdery, Amerikalı dini lider (d. 1806)
 1894 - Ned Williamson, Amerikalı beyzbolcu (d. 1857)
 1902 - Isaäc Dignus Fransen van de Putte, Hollanda Başbakanı (d. 1822)
 1905 - Antonio Annetto Caruana, Maltalı arkeolog ve yazar (d. 1830)
 1924 - Viktor von Tschusi zu Schmidhoffen, Avusturyalı ornitolog (d. 1847)
 1927 - J.G. Parry-Thomas, Galli motor yarışçısı (d. 1884)
 1927 - Mihail Petroviç Artsıbaşev, Rus yazar (d. 1878)
 1932 - Eugen d'Albert, Alman besteci (d. 1864)
 1940 - Hüseyinzade Ali Turan, Türk doktor, profesör ve yazar (d. 1864)
 1941 - Savarş Boğos Karakaş, Türkiye Ermenisi tiyatro oyuncusu ve rejisör (d. 1874)
 1945 - William M. Calder, Amerikalı siyasetçi (d. 1869)
 1948 - Ferenc Keresztes-Fischer, Macar avukat ve siyasetçi (d. 1881)
 1959 - Lou Castello, Amerikalı aktör ve komedyen (Abbott ve Costello ikilisinin Costello'su) (d. 1906)
 1973 - Adolfo Ruiz Cortines, 47. Meksika Devlet Başkanı (d. 1889)
 1980 - Tayfur Sökmen, Türk politikacı ve Hatay Devleti Cumhurbaşkanı (d. 1891)
 1982 - Georges Perec, Fransız yazar (d. 1936)
 1982 - Sekine Evren, Kenan Evren'in eşi (d. 1922)
 1983 - Georges Remi Hergé, Belçikalı çizer ve çizgi roman karakteri Tenten'in yaratıcısı (d. 1907)
 1987 - Danny Kaye, Amerikalı oyuncu, şarkıcı ve komedyen (d. 1911)
 1991 - İmran Aydın, Türk politik aktivist ve Türkiye Devrimci Komünist Partisi üyesi (d. 1963)
 1993 - Albert Sabin, Polonya asıllı Amerikalı tıp araştırmacısı (Ağızdan uygulanan çocuk felci aşısını geliştirdi) (d. 1906)
 1993 - Carlos Montoya, İspanyol flamenco gitaristi (d. 1903)
 1994 - Bilge Olgaç, Türk sinema yönetmeni ve senarist (ilk ve en çok film çeken kadın yönetmen) (d. 1940)
 1995 - Howard W. Hunter, Amerikalı dini lider (d. 1907)
 1995 - Mustafa Irgat, Türk şair ve ressam (d. 1950)
 1996 - Marguerite Duras, Fransız yazar (d. 1914)
 1999 - Gerhard Herzberg, Alman asıllı Kanadalı fizikçi ve fiziksel kimyager (d. 1904)
 2001 - Ruhi Sarıalp, Türk atlet (d. 1924)
 2002 - Roy Porter, İngiliz tarihçi (d. 1946)
 2003 - Horst Buchholz, Alman sinema oyuncusu (d. 1933)
 2005 - Rinus Michels, Hollandalı futbolcu ve teknik direktör (d. 1928)
 2006 - Tunç Yalman, Türk oyuncu (d. 1925)
 2008 - Giuseppe Di Stefano, İtalyan opera sanatçısı ve tenor (d. 1921)
 2009 - Yusuf Hayaloğlu, Türk şair (d. 1953)
 2011 - Ümran Baradan, Türk resim ve seramik sanatçısı (d. 1945)
 2013 - Müslüm Gürses, Türk şarkıcı ve oyuncu (d. 1953)
 2014 - Christine Buchegger, Avusturyalı tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1942)
 2014 - Altan Günbay, Türk sinema sanatçısı (d. 1931)
 2016 - Eiji Ezaki, Japon profesyonel güreşçi (d. 1968)
 2016 - Berta Isabel Cáceres Flores, Honduraslı ödüllü çevreci, aktivist ve yerli hakları savunucusu (d. 1973)
 2016 - Martin David Crowe, Yeni Zelandalı kriketçi ve yazar (d. 1962)
 2016 - Thanat Khoman, Taylandlı siyasetçi ve diplomat (d. 1914)
 2016 - Sarah Anne Tait, evlilik öncesi soyadıyla Outhwaite, Avustralyalı kürekçi (d. 1983)
 2016 - Ahmet Oktay, Türk şair, yazar ve gazeteci (d. 1933)
 2017 - Raymond Kopa (Kopaszewski soyadıyla), Fransız futbolcu (d. 1931)
 2017 - René Garcia Préval, Haitili agronomist ve siyasetçidir (d. 1943)
 2018 - Sir Roger Gilbert Bannister, İngiliz bir nörolog (d. 1929)
 2018 - David Allen Ogden Stiers, Amerikalı komedyen ve oyuncu (d. 1942)
 2019 - Bill Bailey, Amerikalı pornografik film oyuncusu (d. 1980)
 2020 - Božidar Alić, Hırvat aktör (d. 1954)
 2020 - Bobbie Battista, Amerikalı gazeteci ve haber sunucusu (d. 1952)
 2020 - Roscoe Born, Amerikalı aktör ve şarkı sözü yazarı (d. 1950)
 2020 - Stanisław Kania,  Polonyalı bir komünist politikacıydı (d. 1927)
 2020 - James Otis, Amerikalı oyuncu (d. 1948)
 2020 - Nicholas Tucci, Amerikalı oyuncu ve dublaj sanatçısı (d. 1981)
 2021 - Medea Abrahamyan, Ermeni çellist ve akademisyen (d. 1932)
 2021 - Władysław Baka, Polonyalı ekonomist, siyasetçi ve bankacı (d. 1936)
 2021 - Jim Crockett Jr., Amerikalı spor yöneticisi ve profesyonel güreş antrenörü (d. 1944)
 2021 - Nicola Pagett, İngiliz aktris (d. 1945)
 2022 - Josef Bauer, Avusturyalı sanatçı (d. 1934)
 2022 - Şenol Birol, Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör (d. 1936)
 2022 - Tim Considine, Amerikalı aktör, yazar, fotoğrafçı ve otomotiv tarihçisi (d. 1940)
2022 - Hüseyin Elmalıpınar, Türk oyuncu (d. 1971)
2022 - Francesca Gargallo, İtalya doğumlu Meksikalı eğitimci, şair, yazar ve filozof (d. 1956)
2022 - Albert Pobor, Hırvat teknik direktör (d. 1956)
2022 - Luiz Pinguelli Rosa, Brezilyalı nükleer fizikçi ve akademisyen (d. 1942)
2022 - Maryan Wisnieski, Polonya asıllı Fransız eski millî futbolcudur (d. 1937)
2023 - Bruno Astorre, İtayan hesap uzmanı ve siyasetçi (d. 1963)
2023 - Barbara Everitt Bryant, Amerikalı bürokrat (d. 1926)
2023 - Hiroshi Imai, Japon siyasetçi (d. 1941)
2023 - Argentina Menis, Rumen eski disk atıcı (d. 1948)
2023 - Kenzaburo Oe, Japon romancı ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (d. 1935)
2023 - Tom Sizemore, Amerikalı oyuncu ve yapımcı (d. 1961)

Tatiller ve özel günler
 Dünya Yaban Hayatı Günü
 Dünya Kulak ve İşitme Günü
 Erzurum'un Aşkale ilçesinin Rus ve Ermeni işgalinden kurtuluşu (1918)
 Erzurum'un Pazaryolu ilçesinin Rus ve Ermeni işgalinden kurtuluşu (1918)

0303
03

3 Mart


Baron Sheffield is a title that has been created four times: once in the Peerage of England, twice in the Peerage of Ireland, and once in the Peerage of the United Kingdom.

The first creation, as Baron Sheffield of Butterwick, was in the Peerage of England in 1547 for Edmund Sheffield (1521–1549), second cousin of Henry VIII, who was murdered in Norwich during Kett's Rebellion. His grandson, the
3rd Baron Sheffield, was created Earl of Mulgrave in 1626, and the 3rd Earl of Mulgrave was finally advanced to the dukedom of Buckingham and Normanby. In 1735, at the death of the 2nd Duke of Buckingham and Normanby, however, all of the titles became extinct since no heirs to them remained.

The next three creations were all in favour of one person, John Baker-Holroyd (1735–1821). In 1781, on the second creation of the title, he was made Baron Sheffield, of Dunnamore in the County of Meath in the Peerage of Ireland. This peerage was created with normal remainder to the heirs male of his body. Two years later, in 1783, John Baker-Holroyd obtained the third creation of the title when he was made Baron Sheffield, of Roscommon in the County of Roscommon, also in the Peerage of Ireland, with remainder, failing heirs male of his body, to the heirs male of his daughters from his first marriage. On the fourth creation of a Sheffield barony in 1802, John Baker-Holroyd was created Baron Sheffield, of Sheffield in the County of York, in the Peerage of the United Kingdom. In 1816 the same John Baker-Holroyd was further made Earl of Sheffield and Viscount Pevensey in the Peerage of Ireland. The latter titles were all created with remainder to the heirs male of his body. He was succeeded by his son from his second marriage.

On the death in 1909 of the 3rd Earl of Sheffield, his earldom, the Pevensey viscountcy and the Sheffield baronies of 1781 and 1802 became extinct. However, he was succeeded in the Sheffield barony of 1783 according to special remainder by Edward Stanley, 4th Baron Stanley of Alderley, who was also 3rd Baron Eddisbury and now became 4th Baron Sheffield as well. The 4th Baron Sheffield was the grandson of Lady Maria Josepha Holroyd, daughter of the 1st Earl of Sheffield. These titles remain extant and united, see Baron Stanley of Alderley for further succession.

Barons Sheffield, First creation (1547)
Edmund Sheffield, 1st Baron Sheffield (1521–1549)
John Sheffield, 2nd Baron Sheffield (–1568)
Edmund Sheffield, 3rd Baron Sheffield (–1646), created Earl of Mulgrave in 1626

Barons Sheffield, Second and fourth creations (1781; 1802), Earls of Sheffield (1816)
John Baker-Holroyd, 1st Earl of Sheffield, 1st Baron Sheffield (1735–1821)
George Augustus Frederick Charles Holroyd, 2nd Earl of Sheffield, 2nd Baron Sheffield (1802–1876)
Fredrick Henry Stuart Holroyd, Viscount Pevensey (1827–1829)
Henry North Holroyd, 3rd Earl of Sheffield, 3rd Baron Sheffield (1832–1909)

Barons Sheffield, Third creation (1783)
John Baker-Holroyd, 1st Earl of Sheffield, 1st Baron Sheffield (1735–1821)
George Augustus Frederick Charles Holroyd, 2nd Earl of Sheffield, 2nd Baron Sheffield (1802–1876)
Henry North Holroyd, 3rd Earl of Sheffield, 3rd Baron Sheffield (1832–1909)
Edward Lyulph Stanley, 4th Baron Stanley of Alderley, 3rd Baron Eddisbury, 4th Baron Sheffield (1839–1925) (known as Lord Sheffield )
Arthur Lyulph Stanley, 5th Baron Stanley of Alderley, 4th Baron Eddisbury, 5th Baron Sheffield (1875–1931) (known as Lord Stanley)
Edward John Stanley, 6th Baron Stanley of Alderley, 5th Baron Eddisbury, 6th Baron Sheffield (1907–1971) (known as Lord Stanley)
Lyulph Henry Victor Owen Stanley, 7th Baron Stanley of Alderley, 6th Baron Eddisbury, 7th Baron Sheffield (1915–1971) (known as Lord Sheffield)
Thomas Henry Oliver Stanley, 8th Baron Stanley of Alderley, 7th Baron Eddisbury, 8th Baron Sheffield (1927–2013) (known as Lord Stanley)
Richard Oliver Stanley 9th Baron Stanley of Alderley, 8th Baron Eddisbury and 9th Baron Sheffield (born 1956)

The heir presumptive is the present holder's brother Hon. Charles Ernest Stanley (born 1960), who has three daughters. The next in line to the peerages is his brother Hon. Harry John Stanley (born 1963), whose heir is his only son Bertram Thomas Zulfikar Stanley (born 2007).

Family tree

See also
Duke of Buckingham and Normanby
Earl of Mulgrave
Baron Stanley of Alderley

Notes

References
Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

1547 establishments in England
1735 disestablishments in England
1781 establishments in Ireland
1783 establishments in Ireland
1802 establishments in the United Kingdom
1909 disestablishments in Ireland
Noble titles created in 1547
Extinct baronies in the Peerage of England
Baronies in the Peerage of Ireland
Noble titles created in 1781
Noble titles created in 1783
Noble titles created in 1802
Noble titles created for UK MPs
Extinct baronies in the Peerage of the United Kingdom
Peerages created with special remainders
Stanley family

Baron Sheffield


Lastovce este o comună slovacă, aflată în districtul Trebišov din regiunea Košice. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.185 de locuitori.

Istoric
Localitatea Lastovce este atestată documentar din 1266.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Lastovce


El Campeonato Sudamericano Femenino Sub-17 de 2012 fue la III edición de este torneo; se disputó en Bolivia entre el 9 de marzo y el 25 de marzo de 2012. Se desarrolló en Sucre y Santa Cruz de la Sierra. El campeonato se jugó entre las selecciones nacionales femeninas sub-17 de todos los países cuyas federaciones están afiliadas a la CONMEBOL. Los tres primeros lugares obtuvieron una plaza a la Copa Mundial Femenina de Fútbol Sub-17 de 2012 a disputarse en Azerbaiyán.

Árbitros

La lista de árbitras y asistentes fue la siguiente:

Etapa clasificatoria
Los 10 equipos participantes en la primera fase se dividieron en 2 grupos de 5 equipos cada uno. Luego de una liguilla simple (a una sola rueda de partidos), pasarán a segunda ronda los equipos que ocuparon las posiciones primera y segunda de cada grupo.

En caso de empate en puntos en cualquiera de las posiciones, la clasificación se determinará siguiendo en orden los siguientes criterios:

 Diferencia de goles.
 Cantidad de goles marcados.
 El resultado del partido jugado entre los empatados.
 Por sorteo.

Los partidos para la primera fase en tanto, fueron entregados el 15 de febrero de 2012, quedando la programación de la siguiente manera:

Grupo A

Grupo B

Fase final

Clasificados a Azerbaiyán 2012

Tabla General de Posiciones

A continuación se muestra la tabla general de posiciones:

Goleadoras

Véase también
 Campeonato Sudamericano Femenino
 Copa Mundial Femenina de Fútbol
 Campeonato Sudamericano Femenino Sub-17
 Copa Mundial Femenina de Fútbol Sub-17 de 2012
 Copa Libertadores de América Femenina

Referencias

Enlaces externos
 Sitio Oficial de la Confederación Sudamericana de Fútbol, CONMEBOL
 Sitio con comentarios de este Campeonato y del fútbol femenino en general
 Sitio oficial del Campeonato
 Fútbol 24. Resultados fútbol mundial (casa de apuestas)
 Soccerway. Resultados fútbol mundial

Fútbol femenino en Bolivia
Campeonato Sudamericano Femenino Sub-17
Fútbol en 2012
Deporte en Bolivia en 2012


You and I bzw. You & I bezeichnet:
 You and I (Céline Dion), eine Single von Céline Dion aus dem Jahr 2004
 You and I (2008), ein Filmdrama von Roland Joffé aus dem Jahr 2008
 You and I (t.A.T.u.), eine Single von t.A.T.u. aus dem Jahr 2008
 You and I (Medina), eine Single von Medina aus dem Jahr 2009
 Yoü and I, ein Lied von Lady Gaga aus dem Jahr 2011
 You and I (2014), ein Film von Nils Bökamp aus dem Jahr 2014
 You & I (One Direction), Lied von One Direction aus dem Jahr 2014

You and I


Fosforlu Cevriyem, İbrahim Tatlıses'in 21 Aralık 1988'de Tatlıses Plak firmasından çıkardığı albümdür. Tatlıses Plak kapandıktan sonra, albümün yayın hakkı Emre Plak'a devredilmiştir.

Şarkı listesi

Albüme ait bilgiler

 Muradı Böyle şarkısının kaynak kişisi bazı kaynaklarda Abdurrahman Kızılay olarak geçmektedir.
 Bıraktı Geçti (Dergah Senden) şarkısı bir Azerbaycan türküsüdür.
 Çiftetelli (Kadifeden Kesesi) şarkısı bir İstanbul türküsüdür.

Künye

 Müzik Yönetim: Yavuz TanerMustafa Özhan
 Tonmaister: Murat Papaker
 Süpervizör: Selahattin Sarıkaya
 Stüdyo: İstanbul Ses Kayıt
 Fotoğraflar: Stüdyo Erol
 Kapak Tasarım: Bülent Engez

Kaynakça

İbrahim Tatlıses albümleri
İdobay Müzik albümleri
1988 albümleri
Türk halk müziği albümleri
Arabesk albümleri
Türkçe albümler

Fosforlu Cevriyem


Der Palacio de Valle, auch Palacio del Valle ist eine historistische Prunkvilla in der kubanischen Stadt Cienfuegos und eine ihrer Hauptsehenswürdigkeiten.

Geschichte
Das hauptsächlich im maurischen Stil gehaltene Werk des italienischen Architekten Alfredo Colli wurde 1913–1917 errichtet. Ursprünglicher Auftraggeber war der Kaufmann Celestino Caces, dieser verkaufte aber an den Großgrundbesitzer Acisclo del Valle, der den Bau fertigstellen ließ. Heute wird hier ein gehobener Hotel- und Restaurantbetrieb geführt.

Weblinks

 Dagmara Barbieri López: Palacio de Valle de Cienfuegos: con talante de Scherezada. In: Perlavisión vom 10. Mai 2012, abgerufen am 26. März 2015 (spanisch)

Wohngebäude in Kuba
Bauwerk des Historismus
Erbaut in den 1910er Jahren
Hotel in Kuba
Gastronomiebetrieb
Villa
Historisches Stadtzentrum von Cienfuegos

Palacio de Valle


Peter Mitchell es un actor inglés, más conocido por haber interpretado a Pete Hamill en la serie Hollyoaks.

Biografía
Jugó fútbol profesional, firmó con el equipo Leeds United cuando tenía 16 años; sin embargo, su carrera como futbolista terminó trágicamente en 2002, a los 18 años, cuando sufrió un accidente automovilístico que lo dejó paralizado, por lo que usa silla de ruedas.

Carrera
En 2009 interpretó a Dan en la serie Cast Offs.

En 2010 apareció como invitado en un episodio de la serie Doctors, donde interpretó a Adrian Greenaway; ese mismo año interpretó a Aiden en el episodio "Master of the Universe: Monday". El 21 de febrero de 2011, se unió al elenco principal de la exitosa serie británica Hollyoaks, donde interpretó al director Peter "Pete" Hamill hasta el 1 de septiembre de 2011. En 2012 apareció en la serie White Van Man, donde dio vida a Patrick. En octubre de ese mismo año, se anunció que Peter aparecería como invitado en un episodio de la serie médica Doctors, donde interpretó a Andy Davies.

Filmografía

Series de televisión

Referencias

Enlaces externos

 Digital Spy > Celebrity News > Peter Mitchell

Actores de televisión
Actores de televisión de Irlanda del Norte

Peter Mitchell


Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split je bila liga petog ranga natjecanja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1985./86.
Sudjelovalo je 11 klubova, a prvak je bio Kamen iz Ivanbegovine, koji je svoje utakmice igrao u Krivodolu.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 Dalmatinska nogometna liga – Srednja skupina 1985./86.

Izvori
 Jurica Gizdić: HNK Trogir : 95 godina nogometa u Trogiru, Trogir, 2007., , str. 142-143
 Jurica Gizdić: NK Dugopolje 1952. – 2002. : 50 godina nogometa u Dugopolju, Dugopolje, 2002., , str. 74-75
 nk-oskotok.bloger.index.hr, NK OSK Otok - Sezone OSK-a kroz povijest (SFRJ) , objavljeno 9. lipnja 2011., pristupljeno 27. listopada 2017.

1985-86
1985-86 Split
Split

Prvenstvo NSO Split 1985./86.


Olmsted Falls est une ville américaine située dans le comté de Cuyahoga, dans l'Ohio. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Notes et références

Liens externes

City dans l'Ohio
Comté de Cuyahoga

Olmsted Falls (Ohio)


Prigórnoye  es un jútor del raión de Apsheronsk del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado en las vertientes septentrionales del Cáucaso Occidental, en la orilla derecha del río Psheja, afluente del Bélaya, de la cuenca del Kubán, 28 km al sur de Apsheronsk y 108 km al sureste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 66 habitantes en 2010

Pertenece al municipio Chernígovskoye.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Пригорное.
Mapa topográfico en maps.vlasenko.net .

Localidades del raión de Apsheronsk del krai de Krasnodar

Prigórnoye