Die Goddelike Komedie (Italiaans: Divina Commedia) is 'n Italiaanse epiese gedig deur Dante Alighieri wat omstreeks 1308 begin en omstreeks 1321, kort voor sy dood, voltooi is. Dit word algemeen beskou as die voortreflikste werk in die Italiaanse letterkunde en een van die grootste werke in die wêreldletterkunde.

Die gedig se uitbeelding van die hiernamaals is verteenwoordigend van die Middeleeuse siening soos dit in die 14de eeu in die Westerse Kerk bestaan het. Dit het die Toskaanse dialek help vestig as die gestandaardiseerde Italiaanse taal. Dit word verdeel in drie dele: Inferno, Purgatorio en Paradiso.

Die Italiaanse woord commedia beteken hier 'n verhaal met 'n gelukkige einde, en moenie verstaan word as iets wat die lagspiere prikkel nie.

Die verhaal se letterlike onderwerp is die toestand van die siel ná die dood en dit verteenwoordig 'n uitbeelding van geregtigheid wat uitgedeel word as paslike straf of beloning. Dit beskryf Dante se reise deur die hel, vaevuur en hemel. Allegories verteenwoordig die gedig die siel se reis na God. Dit begin met die erkenning en verwerping van sonde (Inferno), gevolg deur die boetvaardige Christelike lewe (Purgatorio) en eindelik die siel se opvaart na God (Paradiso). Dante gebruik die Middeleeuse Katolieke teologie en filosofie, veral die filosofie uit Summa Theologica van Thomas van Aquino. Gevolglik is die Komedie al genoem "die Summa in digvorm".

In die gedig word die pelgrim Dante vergesel van drie gidse: Vergilius (wat die menslike rede verteenwoordig en sy gids is deur die hele Inferno en die grootste deel van Purgatorio); Beatrice (wat die goddelike openbaring, teologie, geloof en genade verteenwoordig en sy gids is aan die einde van Purgatorio en vir die grootste deel van Paradiso); en sint Bernardus (wat peinsende mistisisme en toewyding aan die Maagd Maria verteenwoordig en sy gids is in die laaste kanto's, of onderdele, van Paradiso).

Die werk is aanvanklik slegs Comedìa genoem, wat die Toskaans vir "Komedie" is. Dit was ook die geval met die eerste uitgawe in 1472, maar later is dit verander na die moderne Italiaanse Commedia. Die adjektief Divina is deur Giovanni Boccaccio bygevoeg vanweë die spesifieke onderwerp van die gedig. Die eerste uitgawe wat die gedig Divina Comedia genoem het, was dié van die Renaissance-humanis van Venesië Lodovico Dolce wat in 1555 gepubliseer is.

Erich Auerbach het gesê Dante was die eerste skrywer wat die mens uitgebeeld het as die produkte van 'n spesifieke tyd, plek en omstandighede, in teenstelling met mitiese argetipes of 'n versameling van deugde en ondeugde. Volgens hom dui dit daarop dat die Goddelike Komedie realisme en selfuitbeelding in moderne fiksie ingehuldig het.

Struktuur en storie
Die Goddelike Komedie bestaan uit 14 233 reëls, wat opgedeel is in drie cantiche (enkelvoud: cantica) – Inferno (hel), Purgatorio (vaevuur) en Paradiso (hemel). Elk bestaan uit 33 kanto's (Italiaans: canto; meervoud: canti). 'n Aanvanklike kanto, wat gedien het as inleiding tot die gedig en wat algemeen beskou is as deel van die eerste cantica, bring die totaal van die kanto's op 100 te staan. Daar word egter algemeen aanvaar dat die eerste twee kanto's 'n gesamentlike voorwoord tot die hele epos is en dat die eerste twee kanto's van elke cantica dien as voorwoord vir elk van die drie cantiche.

Die getal drie is prominent in die werk en word verteenwoordig deur die getal cantiche en hulle lengtes. Daarbenewens gebruik die digskema tersinestrofes (driereëlige strofes, of tersette) en bestaan dit uit reëls van elf lettergrepe, met die reëls wat tersette vorm volgens die rymskema aba, bcb, cdc, ded, .... Die totale getal lettergrepe in elke terset is dus 33, dieselfde as die getal kanto's in elke cantica.

Die gedig is in die eerste persoon geskryf en vertel van Dante se reis deur die drie ryke van die afgestorwenes. Die reis duur van Wit-Donderdag, die nag voor Goeie Vrydag, tot die Woensdag ná die Paasfees in die lente van 1300. Die Romeinse digter Vergilius is sy gids deur die hel en vaevuur; Beatrice, Dante se ideale vrou, is sy gids deur die hemel. Beatrice was 'n vrou van Florence wat hy as kind ontmoet en van ver af bewonder het in die styl van die destyds gewilde tradisie van hoofse liefde, wat uitgelig word in Dante se vroeëre werk La Vita Nuova.

Die struktuur van die drie ryke volg 'n algemene numerologiese patroon van 9 plus 1, vir altesaam 10. Daar is 9 sirkels in Inferno, gevolg deur Lucifer wat heel onder gevange gehou word; 9 ringe in Purgatorio, gevolg deur die tuin van Eden heel bo; en 9 sfere in Paradiso, gevolg deur die hoogste hemel wat die tuiste van God is. Binne elke groep van 9 stem 7 elemente ooreen met 'n spesifieke morele skema verdeel in drie subkategorieë, terwyl nog 2 bygevoeg word vir 'n totaal van 9. So word die sewe doodsondes van die Katolieke Kerk wat in die vaevuur gesuiwer word, aangevul deur spesiale ryke vir dié wat deur die Kerk geëkskommunikeer is en dié wat laat berou getoon het. Die sewe hoofsondes in die vaevuur stem ooreen met 'n morele skema van perverse liefde, wat ingedeel word in drie groepe wat ooreenstem met oormatige liefde (hebsug, vraatsug en wellus), onvoldoende liefde (luiheid) en kwaadwillige liefde (trots, afguns en wraak).

In Sentraal-Italië se politieke stryd tussen die Guelfe en Ghibellyne was Dante deel van die Guelfe, wat die pous verkies het bo die Heilige Romeinse keiser. Florence se Guelfe het omstreeks 1300 in twee faksies verdeel: die Wit en Swart Guelfe. Dante was onder die Wit Guelfe wat in 1302 verban is nadat die Swart Guelfe beheer oor die stad oorgeneem het deur die toedoen van pous Bonifatius VIII. Die verbanning, wat vir die res van Dante se lewe geduur het, kom duidelik tevore in baie dele van die Komedie, van voorspellings van Dante se verbanning tot Dante se siening van die politiek tot die ewige verdoemenis van sommige van sy teenstanders.

Die laaste woord van elk van die drie cantiche is stelle ("sterre").

Inferno

Die gedig begin op Wit-Donderdag in die jaar 1300, "halfpad op die reis van ons lewe" (Nel mezzo del cammin di nostra vita). Dante is 35 jaar oud, die helfte van die Bybelse lewensduur van 70 jaar (Psalm 90:10 in die Afrikaanse vertalings), toe hy verdwaal in 'n donker woud (vermoedelik sonde). Hy word aangeval deur drie diere ('n leeu, luiperd en wyfiewolf) en hy kan nie die "reguit pad" (diritta via) na redding (gesimboliseer deur die son agter die berg) vind nie. Hy is bewus daarvan dat hy homself ruïneer en dat hy besig is om te val in 'n "lae plek" (basso loco) waar die son stil is ('l sol tace), maar hy word eindelik gered deur Vergilius. Die twee begin hulle reis na die onderwêreld.

Allegories verteenwoordig die Inferno die Christelike siel wat sonde sien vir wat dit werklik is, asook die drie diere wat drie soorte sonde voorstel: onbeheerstheid, geweld en kwaadwilligheid. Dié drie soorte sonde verskaf ook die drie hoofafdelings van Dante se hel: die boonste hel vir die vier sondes van onbeheerstheid (wellus, vraatsug, gierigheid en wraaksug); sirkel 7 vir die sonde van geweld teen die bure, teen die self en teen God, Kuns en die Natuur; en sirkels 8 en 9 vir die sondes bedrog en verraad. Benewens dié sewe sirkels is daar ook twee kategorieë wat spesifiek spiritueel is: die voorhel in sirkel 1, met die deugsame heidene wat nie sondig was nie maar Christus nie geken het nie; en sirkel 6, met die ketters.

Purgatorio

Nadat hulle die dieptes van die hel oorleef het, klim Dante en Vergilius op teen die Berg van die Vaevuur aan die ander kant van die wêreld. Die berg is op 'n eiland, die enigste stuk land in die Suidelike Halfrond, en is geskep toe Lucifer se val uit die hemel die hel laat ontstaan het. (Dante sê dit bestaan reg oorkant Jerusalem.)

Die berg het sewe terasse, wat ooreenstem met die sewe doodsondes. Die klassifikasie van sonde is hier meer sielkundig as in die hel en is gebasser op motiewe, eerder as dade. Dit kom hoofsaaklik uit die Christelike teologie, eerder as uit klassieke bronne.

Liefde, wat 'n tema deur die hele Goddelike Komedie is, is veral belangrik vir die raamwerk van sonde in die vaevuur. Terwyl liefde wat uit God vloei rein is, kan dit sondig word as dit deur die mens vloei. Mense kan sondig deur liefde vir onbehoorlike of kwaadwillige doeleindes aan te wend (wraak, afguns, trots) of dit op behoorlike maniere aanwend, maar dan is dit nie sterk genoeg nie (luiheid) of te sterk (wellus, vraatsug, hebsug, gierigheid). Onder die sewe suiwerings van die siel is die Antevaevuur, met dié wat deur die Kerk geëkskomunikeer is en dié wat te laat berouvol was en dikwels gesterf het voordat hulle die laaste sakramente ontvang het. Die totaal is dus nege, met die tuin van Eden op die spits, wat saam tien is. Allegories verteenwoordig die vaevuur die Christelike lewe. Christelike siele kom daar aan vergesel van 'n engel terwyl hulle 'n psalm sing.

In Purgatorio word die Middeleeuse kennis van die sferiese aarde gedemonstreer. Dante bespreek hier die verskillende sterre wat in die Suidelike Halfrond sigbaar is, die veranderende posisie van die son en die verskillende tydsones. Op 'n stadium is dit volgens Dante sonsondergang in Jerusalem, middernag aan die Gangesrivier en sonsopkoms in die vaevuur.

Paradiso

Beatrice lei Dante nou deur die nege sfere van die hemel. Hulle is konsentries en sferies, soos in Aristoteles en Ptolemaeus se kosmologie. Terwyl die strukture van Inferno en Purgatorio gebaseer is op verskillende klassifikasies van sonde, is Paradiso se struktuur geskoei op die vier hoof- en drie teologiese deugde.

Die eerste sewe sfere van die hemel handel slegs oor die hoofdeugde (verstandigheid, regverdigheid, matigheid en standvastigheid). Die eerste drie sfere gaan oor 'n tekort aan een van die hoofdeugde: die maan met die wisselvalliges wie se gelofte aan God soos die maan afgeneem het en wat 'n gebrek aan standvastigheid getoon het; Mercurius, met die ambisieuses wat deugsaam was vir glorie en wat dus regverdigheid kortgekom het; en Venus met die minnaars wie se liefde op iemand anders as God gerig was en dus nie matigheid gehad het nie.

Die laaste vier sfere is positiewe voorbeelde van die hoofdeugde en almal lei na die son ('n kategorie op sy eie met die wyses). Mars bevat die stryders van die geloof; Jupiter die konings van regverdigheid; en Saturnus die gematigdes wat 'n peinsende leefstyl gevolg het. Daar is nog twee kategorieë: die agtste sfeer van die vaste sterre met dié wat die teologiese waardes van geloof, hoop en liefde gehad het en die seëvierende kerk simboliseer; en die negende sfeer, die primum mobile wat die engele bevat, wesens wat nooit deur die erfsonde vergiftig is nie. Heel bo is die hoogste hemel, wat die essensie van God bevat. Dit maak 10 afdelings.

Dante ontmoet en gesels met verskeie groot heiliges van die kerk, insluitende Thomas van Aquino, Petrus en Johannes. Die Paradiso is dus meer teologies van aard as die Inferno en Purgatorio.

Die Goddelike Komedie eindig toe Dante die Drie-eenheid sien. In 'n flits van begrip wat hy nie kan uitdruk nie, verstaan Dante eindelik die misterie van Christus se goddelikheid en menslikheid, en sy siel kom in lyn met God se liefde.

Geskiedenis
Volgens die Italiaanse Dantevereniging het geen van die oorspronklike manuskripte wat deur Dante geskryf is, bewaar gebly nie, hoewel daar baie gekopieerde eksemplare uit die 14de en 15de eeu is – sommige webtuiste noem tot 800.

Coluccio Salutati het in 1396-'97 sommige aanhalings uit die Komedie in Latyn vertaal vir sy De fato et fortuna. Die eerste volledige vertaling was in prosa in Latyn, deur Giovanni da Serravalle in 1416 vir twee Engelse biskoppe en 'n Italiaanse kardinaal. Dit is gedoen tydens die Konsilie van Konstanz. Die eerste vertaling in digvorm, in Latynse heksameters, is in 1427-'31 gedoen deur Matteo Ronto.

Die eerste vertaling van die Komedie in 'n ander dialek was deur Enrique de Villena as 'n prosavertaling wat in 1428 voltooi is. Die eerste vertaling in digvorm in 'n ander dialek was in 1429 in Katalaans.

Die eerste gedrukte weergawe het op 11 April 1472 in Italië verskyn. Van die 300 eksemplare wat gedruk is, bestaan 14 nog.

Tematiese aangeleenthede
Die Goddelike Komedie kan eenvoudig as allegorie beskryf word: Elke kanto, en die episodes daarin, kan baie alternatiewe betekenisse hê. Dante se allegorie is egter ingewikkelder en in 'n verduideliking oor hoe die gedig gelees moet word, noem hy ander vlakke van betekenis benewens die allegorie: die historiese, morele, letterlike en anagogiese.

Die struktuur van die gedig is ook heel kompleks, met wiskundige en numerologiese patrone wat deur die hele werk voorkom, veral drieë en neges. Die gedig word dikwels geprys vir sy buitengewone menslike eienskappe: Dante se bekwame uitbeelding van die karakters wat hy in die hel, vaevuur en hemel teenkom; sy bitter veroordelings van die politiek van Florence en Italië; en sy kragtige poëtiese verbeelding. Dante se gebruikmaking van regte karakters, skryf Dorothy Sayers in die inleiding van haar vertaling van die Inferno, maak dat Dante nie die leser bemoei het met beskrywings nie, en het hom ruimte gelaat "vir die bespreking van talle onderwepe van die uiterste belang". Dit verbreed ook sy omvang en vergroot sy verskeidenheid.

Dante het sy gedig "Komedie" genoem (die adjektief "Goddelike" is eers later, in die 16de eeu, bygevoeg), omdat gedigte in die antieke wêreld geklassifiseer is as Hoog ("Tragedie") of Laag ("Komedie"). Lae gedigte het 'n gelukkige einde gehad en is in alledaagse taal geskryf, terwyl Hoë gedigte oor ernstiger sake gehandel het en in 'n verhewe styl geskryf is. Dante was een van die eerste skrywers van die Middeleeue wat oor 'n ernstige onderwerp, die redding van die mens, geskryf het in die lae en "vulgêre" Italiaans en nie in die Italiaans wat 'n mens van so 'n ernstige onderwerp sou verwag nie. Boccaccio se stelling dat Dante 'n vroeëre weergawe in Latyn begin skryf het, is steeds omstrede.

Wetenskaplike temas
Hoewel die Goddelike Komedie hoofsaaklik 'n godsdienstige gedig is wat sonde, deugde en teologie behandel, bespreek Dante ook verskeie elemente van die wetenskap van sy tyd (dié mengsel van wetenskap en poësie is deur die eeu beide geprys en gekritiseer). Die Purgatorio verwys herhaaldelik na die implikasies van 'n sferiese aarde, soos die verskillende sterre wat in die Suidelike Halfrond sigbaar is, die veranderende posisie van die son en die aarde se verskillende tydsones. Toe dit sonsondergang in die vaevuur was, was dit byvoorbeeld middernag in Spanje, dagbreek in Jerusalem en in die middel van die dag aan die Ganges in Indië. In Kanto XV van die Purgatorio wys Dante daarop beide die teorie en eksperimente staaf dat die invalshoek gelyk is aan die refleksiehoek.

Dante reis in Kanto XXXIV deur die middel van die aarde in die Inferno en lewer kommentaar oor die verandering in die rigting van swaartekrag. Effens vroeër bevraagteken hy die bestaan van wind in die bevrore binnesirkel van die hel, omdat daar geen temperatuurverskille is nie.

Ook die Paradiso bespreek die sterrekunde breedvoerig, maar in 'n Ptolemeïese sin. Daar is ook ander verwysings na die wetenskap.

Galileo Galilei het klas gegee oor die Inferno, en daar is al voorgestel dat die gedig sommige van sy eie idees oor maganika beïnvloed het.

Invloed

Klassiek
Sonder toegang tot die werk van Homeros, het Dante Vergilius, Lucanus, Ovidius en Statius gebruik as die modelle vir die styl, geskiedenis en mitologie van die Heilige Komedie. Dit is die duidelikste in die geval van Vergilius, wat dien as 'n mentor deur die eerste twee cantiche. Ovidius kry duidelik minder lof in die gedig, maar Dante gebruik hom benewens Ovidius die meeste as 'n bron, veral deur metafore en fantastiese episodes wat gebaseer is op dié in Metamorfoses.

Minder invloedryk is Statius en Lucanus, van wie laasgenoemde eers in die 20ste eeu erkenning gekry het as 'n bron vir die Goddelike Komedie.

Benewens Dante se mededigters, is die klassieke persoon wat die Komedie die meeste beïnvloed het Aristoteles. Dante het die filosofie van die Komedie opgebou met die werk van Aristoteles as basis. Hy het Aristoteles regstreeks van werke uit Latyn geken, asook onregstreeks van aanhalings in die werk van Albertus Magnus. Dante erken selfs Aristoteles se invloed in die gedig, veral toe Vergilius die struktuur van die Inferno regverdig deur Aristoteles se Nikomachiese Etiek aan te haal. In dieselfde kanto steun Vergilius op Cicero se De Officiis om te verduidelik hoekom sondes van die intellek erger is as sondes van geweld, 'n sleutelpunt wat verken sal word van Kanto XVIII tot aan die einde van die Inferno.

Godsdienstig
Die Goddelike Komedie se taalgebruik kom dikwels uit die Vulgata. Dit was die enigste vertaling van die Bybel waartoe Dante toegang gehad het, want dit was in die Middeleeue die enigste weergawe wat skribas gewillig was om te kopieer. Dit sluit sowat 500 direkte aanhalings en verwysings in wat Dante uit die Bybel gekry of wat hy onthou het. Dante gebruik ook die Bybel as die finale gesag oor enige saak, ook oor onderwerpe wat die Skrif net allegories behandel.

Die gedig is ook 'n produk van die skolastiek, veral soos uitgedruk deur Thomas van Aquino. Dit is veral duidelik in die Paradiso. Dit is ook in die Paradiso waar Thomas as 'n karakter voorkom.

Dante het in 'n Europa gewoon met groot letterkundige en filosofiese kontak met die Moslemwêreld. Van die 12 wyse manne wat Dante in Kanto X van die Paradiso ontmoet, is Thomas van Aquino en Siger van Brabant sterk beïnvloed deur Arabiese kommentators oor Aristoteles. Middeleeuse Christelike mistisisme het ook die Neoplatoniese invloed van Soefi's soos Ibn Arabi gedeel. Die filsosoof Frederick Copleston het in 1950 gesê Dante se respekvolle behandeling van sekere karakters soos Siger van Brabant dui op 'n "aansienlike skulderkenning" aan die Islamitiese filosofie.

In die kunste

Die Goddelike Komedie is al sewe eeue lank die bron van inspirasie vir talle kunstenaars. Daar is baie verwysings na Dante se werk in die letterkunde. In musiek was Franz Liszt een van die baie komponiste wat werk geskryf het wat op die Komedie geskoei was. In beeldhouwerk sluit Auguste Rodin se werk temas van Dante in. Die beeldhouer Timothy Schmalz het 'n reeks van 100 beelde geskep, een vir elke kanto, met die 700ste herdenking van Dante se dood. Talle ander kunstenaars het Dante se werk gebruik as inspirasie, soos gesien kan word in werke in dié artikel. Ook in rolprente, televisieprogramme en videospeletjies is sy invloed duidelik.

In 2021 het The Royal Ballet die The Dante Project aangebied, Dit was in drie dele, wat elk een van die drie dele van die Goddelike Komedie verteenwoordig.

Sien ook
Inferno
Purgatorio
Paradiso

Verwysings

Bibliografie

Nog leesstof
 Ziolkowski, Jan M. (2015). Dante and Islam. Fordham University Press, New York. .

Skakels
 Princeton Dante Project Webtuiste met die volledige teks van die Goddelike Komedie (en ander werke van Dante), in Italiaans en Engels. Met klank in albei tale.
  Volle teks van die Commedia
 Dante Dartmouth Project: Volle teks van meer as 70 kommentare in Italiaans, Latyn en Engels oor die Commedia, van 1322 tot die 2000's
 A Dictionary of the Proper Names and Notable Matters in the Works of Dante deur Paget Toynbee, Londen, The Clarendon Press (1898).

Goddelike Komedie


Ang Jar-e Chāhak ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Jar-e Chāhak (suba nga anhianhi sa Apganistan, Farāh),
 Jar-e Chāhak (suba nga anhianhi sa Apganistan, Wilāyat-e Ghōr),
 Jar-e Chāhak (suba nga anhianhi sa Apganistan, Bādghīs),

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Jar-e Chāhak


An Dactyloscopus moorei in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Fowler hadton 1906. An Dactyloscopus moorei in nahilalakip ha genus nga Dactyloscopus, ngan familia nga Dactyloscopidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dactyloscopus

Dactyloscopus moorei


Arne Bue Jensen, kendt under kunstnernavnet Papa Bue, født 8. maj 1930 i København, død 2. november 2011, var en dansk trombonist og grundlægger af Papa Bues Viking Jazzband.

I 1954 dannede Jensen The Royal Jazz band, som straks efter skiftede navn til Bohana Jazz band. I 1956 skiftede man atter navn, nu til Papa Bue's New Orleans Jazz band - med den kendte banjospiller Bjarne "Liller" Petersen i opsætningen.

Den amerikanske sanger Shel Silverstein hørte orkesteret under et ophold i København. Han mente at de skæggede bandmedlemmer måtte være virkelige vikinger, hvilket fik Jensen til at give gruppen dens endelige navn.

Papa Bue og hans band turnerede flittigt i mange lande og var det største traditionelle jazznavn i Malmø og Skåne fra slutningen af 1950erne. Eftersom han var den eneste i bandet som havde børn fik han kælenavnet "Papa".

Referencer

Eksterne henvisninger

Jazzmusikere fra Danmark

Papa Bue


Type 95 je bio konačan rezultat japanskog projektovanja višekupolnih tenkova, bio je u komisiji tokom vremenskog perioda između Prvog svjetskog rata i Drugog svjetskog rata. Po uzoru na njemačke i italijanske tenkove toga doba. Ovaj tenk je imao dvije kupole, glavno oružje tenka bio je top 70 mm, oružje sekundarne kupole predstavljao je top 37 mm i dva mitraljeza kalibra 6.5 mm.

Reference

Japanski tenkovi između dva svjetska rata
Japanski tenkovi u Drugom svjetskom ratu

Type 95 teški tenk


Kaliwatan sa isda ang Kanekonia pelta. Una ning gihulagway ni Poss ni adtong 1982. Ang Kanekonia pelta sakop sa kahenera nga Kanekonia, ug kabanay nga Aploactinidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
kasadpang Kadagatang Pasipiko

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Kadagatang Pasipiko
Kanekonia

Kanekonia pelta


An Dolichosudis fuliginosa in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni George Edward Post hadton 1969. An Dolichosudis fuliginosa in nahilalakip ha genus nga Dolichosudis, ngan familia nga Paralepididae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dolichosudis

Dolichosudis fuliginosa


The Standing Buffalo Dakota Nation () is a Dakota First Nations band government in southern Saskatchewan, Canada. The band controls a reserve at Standing Buffalo 78.

History

The band is named after Chief Standing Buffalo (Tatankanaje / Tataƞka Najiƞ), who succeeded his father as hereditary chief in 1871. His people were given permission to farm north of the Qu'Appelle Lakes, and their reserve was created in 1881. Despite only being allotted 80 acres per family, rather than the typical 640, the band became prosperous. By 1901, all households were considered self-sufficient. In 1907, the community's agricultural prosperity was wiped out by the revocation of government-owned hay land. The band's demands for an increase in acreage were not heard until 1956.

References

First Nations in Saskatchewan

Standing Buffalo Dakota Nation


Rechtenstein è un comune tedesco di 293 abitanti, situato nel land del Baden-Württemberg.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Comuni del circondario dell'Alb-Danubio

Rechtenstein


An Phaenicophaeus pyrrhocephalus in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Thomas Pennant hadton 1769. An Phaenicophaeus pyrrhocephalus in nahilalakip ha genus nga Phaenicophaeus, ngan familia nga Cuculidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Phaenicophaeus

Phaenicophaeus pyrrhocephalus


D.S.P.G. (Д.С.П.Г.) – czwarty album studyjny białoruskiego zespołu punk rockowego Daj Darogu!, wydany w 2008 roku. Płyta zawiera 19 piosenek, nagranych w latach 2005–2008, a także trzy remiksy. W tytułowym utworze albumu, skrót D.S.P.G. jest rozwinięty jako Dola Suka Padła Gowno.

Lista utworów

Twórcy
 Juryj Stylski – wokal, gitara, mastering, muzyka i teksty
 Kirył Skamin – gitara basowa
 Aleh Fiadotkin – perkusja

Przypisy

Linki zewnętrzne
 Opis albumu oraz zestawienie recenzji na portalu Experty.by
 Oficjalny klip do piosenki "D.S.P.G."
 Oficjalny klip do piosenki "Toma"
 Oficjalny klip do piosenki "Samorodok"
 Oficjalny klip do piosenki "Dień-nocz"

Albumy Daj Darogu!
Albumy muzyczne wydane w roku 2008
Albumy rockowe

D.S.P.G.


I Demolition sono stati un tag team di wrestling attivo tra il 1987 e il 1990 e ancora tra il 2007 e il 2017, composto da Ax e Smash; ai due più tardi si aggiunse Crush.

Carriera

Nascita del team
Bill Eadie e Randy Colley crearono la gimmick dei Demolition (rispettivamente Ax e Smash) alla fine del 1986 mentre erano sotto contratto con la World Wrestling Federation. Successivamente al loro debutto, avvenuto nel gennaio 1987 durante la registrazione di Wrestling Challenge e Superstars of Wrestling, dopo pochi match Colley fu rimpiazzato da Barry Darsow (che rimarrà per tutta la carriera della squadra) per ragioni che differiscono a seconda della fonte: secondo alcuni era ancora riconoscibile come Moondog Rex, ex membro dei Moondogs, mentre per altri vi era una disputa contrattuale con la WWF che lo spinse a lasciare la compagnia subito dopo.

Poiché i Demolition avevano il viso dipinto, parlavano con voce roca e nei loro incontri dominavano la scena, molti fan pensano che per la creazione della gimmick ci si sia ispirati a quella dei Road Warriors.

Il dominio dei Demolition
Dopo aver debuttato con il manager "Lucious" Johnny V al loro fianco, il team venne in seguito associato a Mr. Fuji, il quale iniziò a dipingersi il volto nello stile del team.

Con Fuji al loro fianco, il duo vinse per la prima volta il titolo mondiale di coppia WWE sconfiggendo Tito Santana e Rick Martel a WrestleMania IV il 27 marzo 1988.
Difesero il titolo con facilità contro molti dei più quotati tag team della federazione, tra cui i British Bulldogs nell'edizione di luglio di Wrestlefest, e la Hart Foundation durante la prima edizione di SummerSlam il mese successivo. A quei tempi, infatti, la divisione tag team era molto vasta, piena di coppie di grande talento e popolarità. I Demolition detennero il titolo per 478 giorni, record rimasto imbattuto sino al 2016, finché i Brain Busters, capitanati da Bobby "The Brain" Heenan, li sconfissero in un "2 Out of 3 Falls match" nel corso di una puntata di Saturday Night Main Event. Prima di perdere il titolo, il team ebbe un lungo feud con i Powers of Pain; alle Survivor Series 1988 Mr. Fuji tradì i Demolition (facendoli eliminare dal tag team Elimination match per conteggio fuori ring) per passare dalla parte dei Powers of Pain. Questo tradimento di Mr. Fuji fu dovuto al fatto che Ax e Smash, secondo lui, stavano riscuotendo successo e popolarità come campioni di coppia, lasciando nell'ombra il proprio manager che comunque aveva contribuito a diverse vittorie importanti della squadra e che nonostante ciò continuava ad essere fischiato dai fan. La resa dei conti avvenne a WrestleMania V, con i Demolition che vinsero eseguendo la mossa finale sul loro ex manager, che in quell'incontro lottava insieme ai Powers of Pain. Ax e Smash ebbero inoltre una parte importante nella Royal Rumble 1989, in quanto furono i primi due a salire sul ring per poi essere raggiunti dal terzo concorrente André the Giant, che li ha riportati immediatamente ad allearsi contro di lui e contro le successive superstar entranti. A SummerSlam 1989 batterono, insieme a Jim Duggan, i Twin Towers (Big Boss Man & Akeem) ed André the Giant. Il team riconquistò le cinture dai Brain Busters per poi perderle nuovamente contro i nuovi clienti di Bobby Heenan, la Colossal Connection. Le riconquisteranno a WrestleMania VI, utilizzando una tattica che impedì ad André the Giant di dare il cambio al suo compagno, lasciando Haku in totale balia dei Demolition. Dopo avere imprigionato Andre nelle corde del ring, i due schienarono Haku ridiventando campioni. Nel 1997 sconfiggono in poco tempo i Bushwhackers.

Crush
Nel 1990 Brian Adams si unì al team con il nome di Crush. Secondo la kayfabe, il suo ingresso fu conseguenza della nuova attitude da face dei Demolition; in realtà, la WWF si trovò costretta ad aggiungere Adams a causa dei problemi cardiaci di Eadie.

Gradualmente Crush acquistò un ruolo sempre più attivo, lottando accanto a Smash mentre Ax iniziò a comportarsi più come un manager. A quei tempi i Demolition fecero ricorso alla cosiddetta "Freebird Rule", un modo per permettere a due qualunque dei tre membri di combattere match di coppia, inclusi match per la difesa del Tag Team Championship che Ax e Smash vinsero per la terza volta a WrestleMania VI nel mese di aprile del 1990 sconfiggendo The Colossal Connection.

Smash e Crush persero i titoli a SummerSlam 1990 in favore di The Hart Foundation (Bret Hart e Jim Neidhart). Dopo questa sconfitta, non furono più capaci di riconquistare le cinture.

Poco dopo, i Road Warriors vennero ingaggiati dalla WWF e la popolarità dei Demolition iniziò a vacillare. Il team perse un match contro Genichiro Tenryu e Koji Kitao a WrestleMania VII nel 1991 e si sciolse definitivamente.

Dopo la WWF
Lasciata la WWF, Eadie cominciò ad utilizzare il nome Axis the Demolisher nel circuito indipendente e riprese con sé il primo Smash, Randy Colley, e Carmine Azzato con il nome di Demolition Blast nel tentativo di riportare in vita il nome e la gimmick dei Demolition. La WWF inviò loro una lettera invitandoli a rinunciare ad interpretare la gimmick di proprietà della federazione.

Verso la metà degli anni novanta, Bill Eadie fece causa alla WWF per i diritti sul nome e la gimmick dei "Demolition", ma perse. Barry Darsow invece ha stipulato un contratto con la Jakks Pacific per la creazione di una action figure di Smash della serie "Leggende della WWF".

Il 1º aprile 2007 Darsow ed Eadie si riunirono per la prima volta in sedici anni all'evento "Meet the Legends" di Windsor, in Ontario e continuarono a lottare nel circuito indipendente fino al 2017.

Nel wrestling

Mossa finale
Demolition Decapitation (Combinazione di backbreaker hold ed elbow drop dal paletto)

Manager
Luscious Johnny V
Mr. Fuji

Musiche d'ingresso
 Demolition di Rick Derringer (WWF)

Titoli e riconoscimenti
Pro Wrestling Illustrated
59° tra i 100 migliori tag team nei PWI Years (2003)

Great Lakes Championship Wrestling
GLCW Tag Team Championship (1)

United States Xtreme Wrestling
USXW Tag Team Championship (1)

Keystone State Wrestling Alliance
KSWA Tag Team Championship (1)

World Wrestling Federation
WWF World Tag Team Championship (3)
Universal Pro Wrestling Hall Of Fame
Classe 2022

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

Tag team e stable della WWE

Demolition (wrestling)


Amasi (in Ndebele, Zoeloe en Xhosa), maas (in Afrikaans), of mafi (in Sesotho), is 'n gefermenteerde melkproduk wat soortgelyk is aan maaskaas of gewone jogurt. Dit is 'n gewilde versnapering in Suid-Afrika en Lesotho.

Voorbereiding
Maas word tradisioneel voorberei deur ongepasteuriseerde koeimelk in 'n kalbashouer te stoor of leersak om dit te laat fermenteer. Melk word by die koei gemelk, en word in 'n velsak of emmer gesit, waar dit fermenteer en 'n skerp suur smaak verkry. Die fermenterende melk ontwikkel 'n waterige stof genaamd umlaza; die res is amasi. Hierdie dik vloeistof word meestal oor mieliepap gegooi. Dit word tradisioneel in 'n kleipot bedien en dit kan ook gedrink word. Amasi word ook kommersieel vervaardig met behulp van Lactococcus lactis, saam met subspesies van L. lactis.

In kultuur

Zoeloe
Tradisioneel glo Zoeloes dat amasi 'n man sterk, gesond en begeerlik maak. Tydens "taboes", soos tydens menstruasie of wanneer 'n persoon met die dood in aanraking was, moet die geaffekteerde persoon nie amasi nuttig nie. Melk word amper nooit vars gedrink nie, maar dit word soms gebruik om amasi te verdun wat as te dik beskou word om gebruik te word.

Xhosa
In die Xhosa-kultuur word 'n bruid met amasi en 'n stuk vleis, wat uTsiki genoem word, bedien as 'n teken van verwelkoming in haar nuwe familie.

Verwysings

Suid-Afrikaanse kookkuns

Maas (voedsel)


Kaliwatan sa bantol ang Scorpaena guttata. Una ning gihulagway ni Girard ni adtong 1854. Ang Scorpaena guttata sakop sa kahenera nga Scorpaena, ug kabanay nga bantol. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa kapos sa datos. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Bantol
Bantol sa Kadagatang Pasipiko
Bantol sa Estado de Baja California
Bantol sa Gulf of California
Scorpaena

Scorpaena guttata


An Scalideutis in uska genus han Lepidoptera. An Scalideutis in nahilalakip ha familia nga Oecophoridae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Scalideutis

Scalideutis


Social Justice Warrior ou SJW (em português: justiceiro social) é um termo pejorativo utilizado para se referir a pessoas, instituições ou mesmo ações que têm como base visões socialmente progressistas, como a defesa dos direitos humanos, feminismo, secularismo, movimento LGBT (diversidade sexual), movimento negro, entre outros.

Popularização
Popularizado durante a controvérsia de Gamergate, o termo atualmente é voltado principalmente a quaisquer ativistas relacionados à justiça social, causa esta que dá origem ao termo. O uso deste é visto por críticos como uma provocação por parte de setores conservadores da sociedade, sendo comumente utilizado para invalidar e desmerecer qualquer questionamento ao status quo em termos de gênero e raça.

Cultura Popular
Em maio de 2014, o conceito foi incorporado em um jogo intitulado Social Justice Warriors. Desenvolvido pela Creative Nonadecimal, o jogo envolve debater online contra trolls da Internet que fazem comentários racistas e provocativos.

A atriz Caitlin Barlow descreveu seu personagem na série de televisão Teachers, como uma guerreira da justiça social. No remake Netflix de One Day at a Time, a atriz Isabella Gomez retratou Elena, uma personagem que se autoidentifica como guerreira da justiça social como forma de ressignificar a conotação negativa que o termo possui.

Ver também
 Politicamente correto
 Justiça social

Palavras, frases e expressões em inglês
Termos pejorativos

Social justice warrior


Kaliwatan sa alibangbang ang Calathusa dubia. Una ning gihulagway ni Alfred Ernest Wileman ni adtong 1916. Ang Calathusa dubia sakop sa kahenera nga Calathusa, ug kabanay nga Nolidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Calathusa

Calathusa dubia


Middletown er navnet på flere steder:

Storbritannien og Nordirland
Middletown (County Armagh) – by i Nordirland
Middlestown – by i Wakefield, West Yorkshire, England (med -s- i midten)
Middletown (Powys) – landsby i Powys, Wales

USA
Middletown (Californien) – bebyggelse i Californien
Middletown (San Diego) – bydel i San Diego, Californien
Middletown (Connecticut) – by i Connecticut
Middletown (Delaware) – by i Delaware
Middletown (Illinois) – by i Illinois
Middletown (Indiana) – by i Indiana
Middletown (Allen County, Indiana) – by i Allen County, Indiana
Middletown (Shelby County, Indiana) – by i Shelby County, Indiana
Prairie Creek (Indiana) – by i Indiana som også kaldes Middletown
Middletown (Iowa) – by i Iowa
Middletown (Kentucky) – by i Kentucky
Middletown (Maryland) – by i Maryland
Middletown (Michigan) – by i Michigan
Middletown (Missouri) – by i Missouri
Middletown Township (New Jersey) – kommune i New Jersey
Middletown (New York) – flere steder i New York (flertydig)
Middletown (Ohio) – by i Butler County, Ohio
Middletown (Champaign County, Ohio) – by i Champaign County, Ohio
Middletown (Crawford County, Ohio) – by i Crawford County, Ohio
Middletown (Dauphin County, Pennsylvania) – by i Dauphin County, Pennsylvania
Middletown (Northampton County, Pennsylvania) – by i Northampton County, Pennsylvania
Middletown (Rhode Island) – by i Rhode Island
Middletown (Virginia) – by i Virginia
Middletown Township – flere steder (flertydig)

Middletown


Kaliwatan sa insekto ang Trioza magnoliae. Una ning gihulagway ni William Harris Ashmead ni adtong 1881. Ang Trioza magnoliae sakop sa kahenera nga Trioza, ug kabanay nga Triozidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 79
 Georgia (pagklaro)
 Florida
 Alabama
 Aleutian Islands
 Arizona (estado)
 Arkansas
 Alaska
 California
 Connecticut
 Colorado (estado)
 Delaware (estado)
 Idaho
 Illinois
 Indiana (estado)
 Iowa
 Kansas
 Kentucky
 Louisiana (estado)
 Maine (estado)
 Massachusetts
 Michigan
 Minnesota
 Montana (estado)
 Maryland (estado)
 Mississippi (estado)
 Missouri (estado)
 North Carolina
 North Dakota
 Nebraska
 Nevada (estado)
 New Hampshire
 New Jersey
 New Mexico
 New York (estado)
 Ohio (estado)
 Oklahoma
 Oregon
 Pennsylvania
 Rhode Island
 South Carolina
 South Dakota
 Tennessee
 Texas

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Georgia (pagklaro)
Insekto sa Florida
Insekto sa Alabama
Insekto sa Aleutian Islands
Insekto sa Arizona (estado)
Insekto sa Arkansas
Insekto sa Alaska
Insekto sa California
Insekto sa Connecticut
Insekto sa Colorado (estado)
Insekto sa Delaware (estado)
Insekto sa Idaho
Insekto sa Illinois
Insekto sa Indiana (estado)
Insekto sa Iowa
Insekto sa Kansas
Insekto sa Kentucky
Insekto sa Louisiana (estado)
Insekto sa Maine (estado)
Insekto sa Massachusetts
Insekto sa Michigan
Insekto sa Minnesota
Insekto sa Montana (estado)
Insekto sa Maryland (estado)
Insekto sa Mississippi (estado)
Insekto sa Missouri (estado)
Insekto sa North Carolina
Insekto sa North Dakota
Insekto sa Nebraska
Insekto sa Nevada (estado)
Insekto sa New Hampshire
Insekto sa New Jersey
Insekto sa New Mexico
Insekto sa New York (estado)
Insekto sa Ohio (estado)
Insekto sa Oklahoma
Insekto sa Oregon
Insekto sa Pennsylvania
Insekto sa Rhode Island
Insekto sa South Carolina
Insekto sa South Dakota
Insekto sa Tennessee
Insekto sa Texas
Trioza

Trioza magnoliae


A Série 02049 foi um tipo de locomotiva a tracção a vapor, utilizada em Portugal.

História
Foi construída em meados da década de 1850 pela fábrica inglesa William Fairbairn & Sons, tendo sido uma das primeiras locomotivas em Portugal. É a locomotiva mais antiga preservada em Portugal, tendo estado guardada na secção museológica de Braga.

Caracterização
Utiliza eixos livres, e foi a única locomotiva em Portugal do tipo saddle-tank, em que o tanque de água está em cima da caldeira, sendo assim em forma de selim. Este tipo de locomotiva existiu principalmente no Reino Unido, onde eram utilizadas em zonas industriais, sendo relativamente difíceis de encontrar nos museus ferroviários internacionais.

Ficha técnica

Características gerais
Número de unidades construídas: 1 (02049)
Bitola: Ibérica

Ver também
História do transporte ferroviário em Portugal

Bibliografia

02049

Série 02049 da CP


Populacija (: narod) je osnovna biološka jedinica grupne promjenljivosti – prirodni oblik postojanja praktično svih vrsta živih bića i osnovna cjelina evolucijskih procêsâ. Zanemarujući rijetke izuzetke, populacija se, u biološkom smislu, definiše kao prostorno i vremenski ograničena grupa istovrsnih organizama koji su primarno povezani sistemom reprodukcijskim odnosa. Potrebno je, međutim, istaknuti da u primjeni na izvjesne posebne primjere ova opća definicija nailazi na određene poteškoće.

Savremena nauka populacije opisuje sa dva osnovna polazišta – u biološkom i statističkom smislu. Biološki gledano, populaciju možemo shvatiti kao prostorno i vremenski relativno jasno ograničen sistem sklapanja reproduktivnih veza. Uobičajeno je da se takve grupe jedinki označavaju terminom lokalna populacija.

Kada je riječ o ljudskim populacijama, s obzirom na stupanj zatvorenosti lokalne populacije, odnosno zavičajne vezanosti i migracijske aktivnosti stanovništva, postoje značajne razlike između seoskih (ruralnih) i gradskih (urbanih) sredina. Tako, naprimjer, u različitim dijelovima svijeta, susrećemo gotovo apsolutno zatvorene ruralne populacije, tj. takve lokalne populacije u kojima je ogromna većina do sada registrovanih brakova sklopljena među osobama iste zavičajne pripadnosti. Takve ljudske grupe mogu biti primjer biološki tipičnih populacija. Istovremeno, u urbanom stanovništvu je veoma teško definirati granice lokalne populacije. Praktično, ona je difuzno uklopljena u sistem populacija određenih užih i širih regiona. Na taj način postoji teorijska mogućnost održavanja reproduktivnih veza među svim dijelovima svjetskog stanovništva, pa se biološki pojam populacije može odnositi i na cjelokupno čovječanstvo.

U standardnom statističkom smislu, bilo koju grupu slučajno ili selektivno posmatranih ljudi (proučavani uzorak) možemo nazvati populacijom. Rezultate takvih zapažanja i analiza treba, međutim, jasno razlučiti od odgovarajućih podataka reprezentativnog karaktera i, po mogućnosti, povezati ih sa stvarnim ili mogućim stanjem u prirodnom sistemu reproduktivnih odnosa. Kako u biološkom tako i u statističkom smislu, pod populacijom se podrazumijeva i svjetsko stanovništvo (pučanstvo) u cjelini ili u određenim područjima; (de)populacijom se, također, označavaju i procesi naseljavanja, odnosno raseljavanja posmatranih regiona i rasta sveukupnog čovječanstva ili njegovih pojedinih dijelova.

Također pogledajte
Ekologija
Genetika
Evolucija
Medicina
Demografija

Reference

Svjetsko stanovništvo
Sociokulturna globalizacija
Prenaseljenost

Populacija


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Bukit Gambut.

Bukid ang Bukit Gambut sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Provinsi Jambi, sa kasadpang bahin sa nasod,  km sa amihanan-kasadpan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Bukit Gambut, o  ka metros sa ibabaw sa naglibot nga tereyn. Mga  ka kilometro ang gilapdon sa tiilan niini.

Ang yuta palibot sa Bukit Gambut kabungtoran sa kasadpan, apan sa sidlakan nga kini mao ang patag. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa habagatan sa Bukit Gambut. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Bukit Gambut medyo gamay nga populasyon.. Sa rehiyon palibot sa Bukit Gambut, kabukiran talagsaon komon.

Hapit nalukop sa lasang ang palibot sa Bukit Gambut.  Ang klima tropikal nga kasalupan. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Abril, sa  °C, ug ang kinabugnawan Enero, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Nobiyembre, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Agosto, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Kabukiran sa Provinsi Jambi
Kabukiran sa Indonesya nga mas taas kay sa 500 metros ibabaw sa dagat nga lebel

Mga artikulo sa posisyon itarong ni bot

Bukit Gambut (bukid sa Provinsi Jambi, lat -2,32, long 101,95)


Wedell Poul Østergaard (født 7. maj 1924 i Gentofte, død 21. marts 1995 smst.) var en cykelrytter fra Danmark.

Karriere
I 1949 vandt han DM i landevejscykling, og i 1950 og 1952 blev det til sølvmedalje ved de danske mesterskaber. Ved Sommer-OL 1952 endte han på 37. pladsen i linjeløb.

Privat
Han var far til Flemming "Don Ø" Østergaard.

Referencer

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Danmark
Deltagere for Danmark ved sommer-OL 1952
Personer fra Gentofte

Wedell Østergaard


Kjusbæk (dansk), Kiusbek eller Hesselmühlenau (tysk) er et mindre vandløb i det sydlige Angel (Sydslesvig) i den nordtyske delstat Slesvig-Holsten. Bækken udspringer syd for Stenfelt (Stenmark), bugter sig igennem engene ved  Kalkær (Kallekær, ty. Kalkjer), hvor der tidligere var en dam, løber øst om Vakkerød, passerer landsbyen Kjus og fiskedammene ved Hesselmølle, inden den efter 4,5 km munder ved Gundeby Nor ud i Slien. På tysk kaldes vandløbet også for Kalkjärgraben (≈Kalkærgrav) og Hesselmühlenau (≈Hesselmølleå). Vandløbet danner på en del af strækningen kommunegrænsen mellem Stenfelt og Ulsnæs. En del er rørlagt. Langs åen er der bevoksninger med grå-el. Dens nedre løb fra Kjus har et smalt leje med delvis stejle skranter.

Noter

Vandløb i Sydslesvig
Slien

Kjusbæk


Ang Hundsheim ngalan niining mga mosunod:

Awstriya

 Hundsheim (kapital sa munisipyo), Niederösterreich, Politischer Bezirk Bruck an der Leitha,
 Hundsheim (munisipyo), Niederösterreich, Politischer Bezirk Bruck an der Leitha,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Awstriya

Hundsheim


An Helcogramma fuscopinna in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Holleman hadton 1982. An Helcogramma fuscopinna in nahilalakip ha genus nga Helcogramma, ngan familia nga Tripterygiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Helcogramma

Helcogramma fuscopinna


Amadou Kader (Niamei, 5 de abril de 1989) é um futebolista profissional nigerino que atua como defensor.

Carreira
Amadou Kader representou o elenco da Seleção Nigerina de Futebol no Campeonato Africano das Nações de 2013.

Ligaçães externas

Jogadores da Seleção Nigerina de Futebol
Jogadores da Copa das Nações Africanas de 2013

Amadou Kader


Toxopsiella australis là một loài nhện trong họ Deinopidae. T. australis được miêu tả năm 1964 bởi Raymond Robert Forster.

Chú thích

Tham khảo

Toxopsiella

Toxopsiella australis


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Ripipteryx saltator. Una ning gihulagway ni Henri Saussure ni adtong 1896. Ang Ripipteryx saltator sakop sa kahenera nga Ripipteryx, ug kabanay nga Ripipterygidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Costa Rica
 Nicaragua

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Ripipteryx
Insekto sa Nikarawa
Insekto sa Kostarika

Ripipteryx saltator


En seleskærer er et stykke værktøj med en klinge, som muliggør en hurtig og ufarlig befrielse af personer fra en sikkerhedssele.

Bilejere anbefales at medbringe nødhammer og seleskærer for i tilfælde af et trafikuheld hurtigt at kunne befrie sig selv eller andre. Seleskæreren benyttes også af brandvæsnet til teknisk hjælpeydelse.

Typer
Der findes flere forskellige typer seleskærere. En ældre type ligner i udseendet en almindelig køkkenkniv, men på spidsen af kniven er der påsat et stykke kunststof for at forhindre at personen skærer sig.

Den moderne type er en klinge, som er komplet integreret i et kunststofhus. Dette hus er udstyret med en slids, hvor selen indføres og overskæres. Der findes også typer, som er kombineret med en nødhammer.

Seleskæreren kan også være en bestanddel af en redningskniv og dermed være udstyret med en ekstra udklappelig klinge.

Referencer

Eksterne henvisninger

Trafiksikkerhed
Biltilbehør
Værktøj

Seleskærer


Donje Jame su naseljeno mjesto u sastavu grada Gline, Sisačko-moslavačka županija, Republika Hrvatska.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Glina.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Donje Jame su imale 22 stanovnika.

Napomena: Naselja Donje Jame i Gornje Jame iskazuju se od 1948. Do 1931. iskazivano je naselje Jame, za koje su podaci sadržani u naselju Donje Jame. Od 1900. do 1948. sadrži dio podataka naselja Gračanica Šišinečka, a u 1857. dio podataka za naselje Mala Solina.

Popis 1991.

Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Donje Jame je imalo 133 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:

Popis 1910.

Napomena: Iskazano zajedno sa naseljem Gornje Jame.

Literatura

  Savezni zavod za statistiku i evidenciju FNRJ i SFRJ, popis stanovništva 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. i 1991. godine.
 Knjiga: "Narodnosni i vjerski sastav stanovništva Hrvatske, 1880-1991: po naseljima, autor: Jakov Gelo, izdavač: Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske, 1998., , ;

Reference

Vanjski linkovi

Naselja u Hrvatskoj
Naselja u Sisačko-moslavačkoj županiji

Donje Jame


Aderonke Kale is a Nigerian army psychiatrist who became the first female major-general in the Nigerian Army. She rose to command the Nigerian Army Medical Corps.

Career
Aderonke Kale trained as a medical doctor at University College, which later became the University of Ibadan. Kale then specialized in psychiatry at the University of London. She was inspired to pursue psychiatry by Thomas Adeoye Lambo, Africa's first professor of psychiatry. She worked briefly in Britain and returned to Nigeria in 1971.

A year later in 1972, she joined the Nigerian Army. This was a very rare decision for women in those days, particularly those at such a high professional level. She was a colonel and deputy commander of the Nigerian Army Medical Corps by 1990. She was later promoted to the rank of brigadier-general, becoming the first female general in West Africa. Kale was then promoted to major-general in 1994 and became the first Nigerian woman to achieve that rank. She was also the first female major-general in West Africa.

Her role was initially as chief psychiatrist to the army. Kale later became director of the entire Nigerian Medical Corps and was its Chief Medical Officer until 1996. This was the first time in the history of the Nigerian Army that a woman was given responsibility for the healthcare of all Nigerian soldiers at all levels in preparation for and during war. She retired in 1997.

Personal life
Aderonke Kale was born on July 31, 1939. Kale's father was a pharmacist while her mother was a teacher and they ensured she had good education. Kale went to primary school in Lagos and Zaria and undertook secondary education in St. Anne's School, Ibadan and Abeokuta Grammar School.

Kale had a son in 1975, Yemi Kale, who became statistician-general of Nigeria. She provided land for the founding of the Bodija-Ashi Baptist Church in Ibadan.

Kale is a Yoruba woman.

See also
 Abimbola Amusu

References

Living people
Nigerian generals
Female army generals
Nigerian women medical doctors
Nigerian psychiatrists
Nigerian military doctors
Yoruba women physicians
Yoruba female military personnel
History of women in Nigeria
20th-century births
Nigerian female military personnel
Year of birth missing (living people)
Alumni of the University of London
St Anne's School, Ibadan alumni

Aderonke Kale


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Podogryllus aruensis. Una ning gihulagway ni Otte, D. ni adtong 1983. Ang Podogryllus aruensis sakop sa kahenera nga Podogryllus, ug kabanay nga Gryllidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Uganda

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Uganda
Podogryllus

Podogryllus aruensis


Paul McCartney (føddur 18. juni 1942 í Liverpool) er ein av heimsins kendastu sangskrivarum. Hann byrjaði yrkisleið sína í The Beatles saman við John Lennon, George Harrison og Ringo Starr. Saman skrivaðu Lennon og McCartney teir flestu sangirnar hjá The Beatles.

The Beatles vóru virknir millum 1962 og 1970. Í 1970'unum fekk Paul McCartney sær ein nýggjan bólk, so hann aftur fekk spælt konsertir. Bólkurin nevndist Wings. Einastu tónleikararnir, sum eru við á øllum plátunum hjá Wings, eru, umframt Paul McCartney, kona hansara Linda McCartney og gittarleikarin Denny Lane, sum eitt skifti hevði spælt í enska tónleikabólkinum The Moody Blues. Bólkurin Wings varð upploystur um ársskiftið 1980-1981, og síðani tá hevur Paul McCartney virkað sum solistur.

Sambært metbókini hjá Guinness er Paul McCartney ríkasti tónleikari í heiminum.

Paul McCartney pláturnar

 The Family Way - 1967
 McCartney - 1970
 Ram - 1971
 Wild Life - 1971
 Red Rose Speedway - 1973
 Band On The Run - 1973
 Venus And Mars - 1975
 Wings At The Speed Of Sound - 1976
 Wings Over America - 1977
 London Town - 1978
 Wings' Greatest - 1978
 Back To The Egg - 1979
 McCartney II - 1980
 Tug Of War - 1982
 Pipes Of Peace - 1983
 Give My Regards To Broad Street - 1984
 Press To Play - 1985
 Flowers In The Dirt - 1987
 All The Best - 1987
 Choba V CCCP - 1987

Sí eisini

 The Beatles
 John Lennon
 George Harrison
 Ringo Starr
 Wings

Bretskir tónleikarar
Enskir sangarar
The Beatles
Føðingar í 1942

Paul McCartney


"Super Hard PCness" is the ninth episode of the twenty-first season of the American animated television series South Park. The 286th overall episode of the series, it aired on Comedy Central in the United States on November 29, 2017.

The episode parodies sexual harassment in the workplace in the United States, the rise in Netflix original shows, cancel culture, and the threat of nuclear war.

Plot
A representative from Netflix speaks to Terrance and Phillip about creating a new series featuring them even though they are now both much older. At school, Cartman and Heidi Turner have a physical fight but when Kyle breaks them up he is teased by both Cartman and Heidi that he is acting like his mother, and they immediately reconcile. PC Principal holds an assembly about the bullying going on at school and introduces a new vice principal, Strong Woman. When PC Principal attempts to be assertive during Woman's speech to the assembly she asserts herself and stops Principal. At Kyle's house, everyone gathers to watch the New Terrance and Phillip Show on Netflix. Kyle starts to feel bad for the people being farted on in the show, but is dismissed by his friends, accusing him of mimicking his mother. Principal and Woman address the faculty and as Woman speaks, Principal envisions her with hearts floating around her while hearing "Hold My Hand". When the other faculty members also hear the music playing, Principal runs out of the room. After watching some Terrance and Phillip videos, Kyle goes home, removes a Terrance and Phillip T-shirt and cuts his hair. Principal sees a doctor about the music he is hearing after encountering Woman. The doctor suggests that Principal's mind makes the music because he is attracted to Woman, though he insists otherwise.

Kyle visits Strong Woman in her office and wants to work with her to stop the violence he believes Canada is causing but she turns him down. When Principal asks Mr. Mackey about Strong Woman having a boyfriend, Mackey warns him about the consequences of a relationship at the workplace and decides to bring in someone from human resources to get Principal "back on track". Kyle has an interview on the news about his new group he has formed, "Millennials Against Canada" (M.A.C.), and has a debate with the Canadian Minister of Streaming who also accuses him of acting like a Jewish mother. Principal has a human resources person named Miss Heather Conduct, who resembles Mr. Mackey, address the faculty. Miss Conduct performs a role-playing session with Mr. Mackey during which they both express positive feelings towards each other.

Kyle interrupts a taping of the Terrance and Phillip show with his group now wearing M.A.C. T-shirts similar to those worn by the Mothers Against Canada group in the film South Park: Bigger, Longer & Uncut. The Prime Minister of Streaming visits President Garrison to complain about the millennials, but they get into an argument which makes Garrison decide to prepare for the worst. A military alert causes everyone at school to evacuate to the gymnasium while the National Guard surround the Terrance and Phillip studios where Kyle and his millennials are at, and Kyle asks Garrison to do something to stop what he sees as hate coming from Canada. As Principal and Woman evacuate the school, they simultaneously turn a doorknob together, touching each other's hand in the process, and the music now plays for both of them. Meanwhile, Garrison launches and detonates a nuclear bomb in Toronto, as Kyle watches the event live through the news in horror.

Critical reception
Dan Caffrey of The A.V. Club gave the episode a C+ rating, opening his review with the comment "Over the past year, South Park has often bitten off more than it can chew when it comes to current events. Tonight's episode takes on the fear of sexual harassment allegations in the workplace, Netflix's endless greenlighting of new series, the threat of nuclear war, and probably a few things I'm forgetting. And surprise, surprise, it's as unfocused and exhausting as it sounds."

Jesse Schedeen of IGN gave the episode a 7.7 out of 10 rating, summarizing in his review "'Super Hard PCness' is definitely a case where the plot could have used a little more time to cook. The various plot threads in this episode don't come together as a cohesive whole. Even so, the pieces are generally entertaining enough on their own."

David Crow of Den of Geek gave the episode a 3 out of 5 stars rating, stating in his review "Overall, it's a fun episode that has a literally explosive finale, however it is on the whole akin to the opening self-deprecation. As with Terrance and Phillip farting on a cow, the show is really missing a step nowadays, and self-aware irony can only paper over this truth so much."

References

External links
 "Super Hard PCness" Full episode at South Park Studios

Canada–United States relations in South Park
Parodies of Donald Trump in South Park
Television episodes about sexual harassment
South Park (season 21) episodes

Super Hard PCness


Kaliwatan sa alibangbang ang Dasychira atrifilata. Una ning gihulagway ni George Francis Hampson ni adtong 1905. Ang Dasychira atrifilata sakop sa kahenera nga Dasychira, ug kabanay nga Lymantriidae.

Matang nga nahiubos

Ang kaliwatan gibahinbahin ngadto sa matang nga nahiubos:

 D. a. embrithes
 D. a. hyphasma

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Dasychira

Dasychira atrifilata


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Miogryllodes. Ang Miogryllodes sakop sa kabanay nga Phalangopsidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Miogryllodes (Phalangopsidae)

Miogryllodes


Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Zambrów diecezji łomżyńskiej.

Historia

W murze kościoła wmurowane są dwie tablice epitafijne. Jedna jest poświęcona Stanisławowi Detynieckiemu, dziedzicowi wsi Kiełczewo, zmarłego w dniu 18 stycznia 1861 roku w wieku 45 lat. Druga z kolei jest poświęcona Janowi Piwońskiemu urodzonemu w dniu 18 października 1774 roku i zmarłemu w dniu 13 sierpnia 1842 roku.

Przypisy

Kościoły w diecezji łomżyńskiej
Świątynie pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Zabytkowe kościoły w powiecie zambrowskim
Kościół
Obiekty sakralne w gminie Kołaki Kościelne
Budynki w Polsce oddane do użytku w 1834
Budynki w Polsce oddane do użytku w 1984

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kołakach Kościelnych


Kaliwatan sa lumot ang Clathroporina isidiifera. Una ning gihulagway ni Richard C. Harris. Ang Clathroporina isidiifera sakop sa kahenera nga Clathroporina, ug kabanay nga Porinaceae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Amihanang Amerika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Abungawg-uhong
Abungawg-uhong sa Amihanang Amerika
Clathroporina

Clathroporina isidiifera


Mae West is a sculpture in Munich-Bogenhausen designed by Rita McBride. Named after the eponymous actress, the plastic artwork is a 52 meter high hyperboloid of one sheet built from carbon fiber reinforced polymer.

Mae West was planned in 2002 for the altered Effnerplatz after construction of a tunnel for the so-called Mittlerer Ring. Following highly controversial discussions about size, shape and cost both within the city council and among the citizens, the sculpture was built between October 2010 and January 2011. Since December 2011, the Munich tram runs through it.

Location

Mae West is located at the center of the  (Effner square) in Munich-Bogenhausen, at the intersection of Mittlerer Ring, Bülowstraße and Effnerstraße. The sculpture stands on top of the Effnertunnel constructed for the Mittlerer Ring. East of it, the Arabellapark with its skyscrapers is located. Nearby several stops of the Munich tram and Bus system are located.

History

Idea, planning and development
In 2002, due to the planning of the Effnertunnel, the newly available square was selected as the side of a new art project and eight artists were asked to develop ideas for this area. In the end, Rita McBride's idea won against drafts by, among others, Thomas Schütte and Dennis Oppenheim.

Due to the size of 52 m (171 ft) (previously 60 m) and the projected costs of € 1.5m, the sculpture was highly controversial. Munich mayor Christian Ude was the most prominent critic, comparing the sculpture to an egg cup. After heated discussions, Munich's city council voted 40–35 to build the sculpture, with the co-ruling Alliance 90/The Greens party joining the opposition parties to vote for the sculpture.

Construction

References

2011 establishments in Germany
2011 sculptures
Buildings and structures in Munich
Cultural depictions of Mae West
Hyperboloid structures
Outdoor sculptures in Germany

Mae West (sculpture)


Protein 275 cinkovog prsta jest protein koji je kod ljudi kodiran genom ZNF275.

Funkcija

Ovaj gen kodira protein cinkovog prsta koji je kod euterija konzerviran. Njegova funkcija još uvijek nije poznata.

Reference

Ljudski proteini

ZNF275


O Natalismo (também chamado de pronatalismo ou posição pró-nascimento) é uma doutrina que incentiva a reprodução humana. O natalismo defende o aumento da população para garantir a continuidade da humanidade. Em políticas públicas, geralmente se busca criar incentivos financeiros e sociais para que as populações se reproduzam. Aderentes a ações mais rigorosas do natalismo procuram limitar o acesso ao aborto e à contracepção. O natalismo é uma forma de populacionismo oposto ao antinatalismo e ao malthusianismo.

População
Demografia

Natalismo


An Arianida in uska genus han Coleoptera. An Arianida in nahilalakip ha familia nga Cerambycidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Arianida

Arianida


An Pseudodirades lactea in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Warren hadton 1897. An Pseudodirades lactea in nahilalakip ha genus nga Pseudodirades, ngan familia nga Uraniidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pseudodirades

Pseudodirades lactea


Spring Valley – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Wisconsin, w hrabstwie Rock.

Miasta w stanie Wisconsin

Spring Valley (hrabstwo Rock)


Příbor (tjekkisk udtale: [ˈpr̝̊iːbor]; ) er en by i distriktet Nový Jičín i regionen Mähren-Schlesien i Tjekkiet med omkring 8.400 indbyggere. Det historiske centrum af Příbor er velbevaret og er beskyttet ved lov som et kulturmonument.

Inddeling

Landsbyerne Hájov og Prchalov er administrative dele af Příbor.

Etymologi
Selvom byens navn bogstaveligt betyder "bestik", er det blot en tilfældighed. Det er ikke sikkert, om det tjekkiske navn Příbor opstod tidligere, og det tyske navn Freiberg er afledt af transskription eller omvendt. Hvis det tjekkiske navn er ældre, er det sandsynligvis afledt af při boru eller při zboru, der betyder "ved en fyrreskov" / "ved en ruin". Hvis det tyske navn er ældre, betyder Freiberg "frit slot" eller "slot med fri adgang". Nogle tyske sprogkort fra det 19. århundrede identificerer Příbor som Freyberg.

Geografi
Příbor ligger omkring 10 km øst for Nový Jičín og 20 km sydvest for Ostrava. Det højeste punkt er på 370 m over havets overflade. Lubina-floden løber gennem byen.

Historie
Byen Příbor blev grundlagt af grev Frank von Hückeswagen i 1251, hvilket blev stadfæstet i et skøde fra den mähriske markgreve Ottokar 2. fra samme år, hvor byen blev kaldt Vriburch. Bytorvet blev grundlagt lige ved en gammel handelsrute til Polen.

Greven byggede her et solidt slot. Hans efterkommere ejede byen indtil 1359, hvor Příbor overgik til biskopperne i Olomouc. Biskopperne kunne lide byen, især Franz von Dietrichstein, som gav den en række privilegier. Under Trediveårskrigen brændte byen ned tre gange. Den mest ødelæggende var invasionen af svenskerne i 1643. I anden halvdel af 1600-tallet genrejstes byen.

I 1694 blev der oprettet et piaristisk gymnasium og undervisning var også tilgængelig for de fattigere. Příbor udviklede sig til et vigtigt uddannelsescenter. Fra 1875 til 1938 fungerede det tjekkiske lærerinstitut her, hvorfra en række betydningsfulde pædagoger og eksperter inden for uddannelse og kultur kom.

Seværdigheder

Příbor er en af de ældste byer i regionen. Det historiske centrum er dannet af et regulært bytorv beklædt med borgerhuse, som hovedsageligt er renæssance med barokke ændringer.

Piaristklosteret blev grundlagt her i 1694 af Karl 2. von Liechtenstein-Kastelkorn. Det er en barok trefløjet en-etagers bygning. I dag huser det bymuseet, et bibliotek og en folkeskole.

Der er fire kirker i byen. Den vigtigste er den romansk-gotiske sognekirke Jomfru Marias fødselskirke med senere renæssance- og baroktilpasninger. Kirken blev grundlagt sammen med byen, den nuværende murstensbygning stammer fra 1300-tallet. Det er en meget robust bygning med en række elementer tilføjet senere, domineret af et slankt højt tårn. Interiøret indeholder værdifulde rokokomøbler.

Andre kirker i det historiske centrum er Helligkors Kirken og den tidligere Piaristkirke af Sankt Valentine. Uden for det historiske centrum ligger kirken Sankt Frans af Assisi.

Sigmund Freuds fødested er nu et museum med en udstilling om hans liv og arbejde.

Referencer

Byer i Tjekkiet
Byer i Mæhren-Schlesien

Příbor


An Lichenostomus chrysops in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni John Latham hadton 1802. An Lichenostomus chrysops in nahilalakip ha genus nga Lichenostomus, ngan familia nga Meliphagidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 L. c. barroni
 L. c. chrysops
 L. c. samueli

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Lichenostomus

Lichenostomus chrysops


Earl Cameron; właściwie Earlston J. Cameron (ur. 8 sierpnia 1917 w Pembroke, zm. 3 lipca 2020 w Kenilworth) – brytyjski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny urodzony na Bermudach. Jeden z pierwszych czarnoskórych aktorów, który grał w brytyjskich filmach.

Odznaczony Komandorią Orderu Imperium Brytyjskiego (CBE), 2009.

W styczniu 2013 otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu w Warwick.

8 sierpnia 2017 obchodził 100. urodziny.

Filmografia
Filmy:
 Pool of London (1951) jako Johnny Lambert (filmowy debiut)
 Simba (1955) jako Peter Karanja
 Safari (1956) jako Jeroge (Njoroge)
 Odongo (1956) jako Hassan
 Safari (1959) jako dr Robbins
 Zabójcy spod Kilimandżaro (1959) jako szaman
 Wspaniały Tarzan (1960) jako Tate
 Ogień na ulicach (1961) jako Gabriel Gomez
 Trzy wyzwania Tarzana (1963) jako Mang
 Broń w Batasi (1964) jako kpt. Abraham
 Operacja Piorun (1965) jako Pinder
 Bitwa pod dnem oceanu (1967) jako sierżant Seth Hawkins
 Dwaj dżentelmeni we wspólnym mieszkaniu (1969) jako Charles Marriott, ojczym Jane
 Rewolucjonista (1970) jako mówca
 Skorpion (1973) jako czarnoskóry pracownik w toalecie
 Ciepły grudzień (1973) jako ambasador George Oswandu
 Mesjasz (1976) jako Armah, król Aksum
 Kuba (1979) jako płk. Leyva
 Deja vu (1997) jako doktor
 Klucz do apokalipsy (2001) jako kardynał Chisamba
 Tłumaczka (2005) jako prezydent Edmond Zuwanie
 Królowa (2006) jako portrecista
 Incepcja (2010) jako starszy łysawy mężczyzna
Seriale TV:
 Doktor Who jako Williams (gościnnie, 1966)
 EastEnders jako pan Lambert (gościnnie)
 Nigdziebądź jako opat Czarnych Mnichów
 Dalziel i Pascoe jako Arthur Nolan (gościnnie, 2006)
 Na sygnale jako Horace Mumford (gościnnie, 2008)
 Budząc zmarłych jako Carlton Jordan (gościnnie, 2003)

Przypisy

Bibliografia

Brytyjscy aktorzy filmowi
Brytyjscy aktorzy telewizyjni
Brytyjscy aktorzy teatralni
Bermudczycy
Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego
Brytyjscy stulatkowie
Urodzeni w 1917
Zmarli w 2020

Earl Cameron


Ricketts studiò zoologia all'università di Chicago e sulla sua formazione ebbe una forte influenza il suo professore W. C. Allee, ma abbandonò gli studi senza laurearsi.

La sua figura venne più volte romanzata dal suo amico John Steinbeck, che lo prese a modello per diversi personaggi:
 Doc nei romanzi Vicolo Cannery (Cannery Row) e Quel fantastico giovedì (Sweet Thursday)
 Doc Burton  in La battaglia (Dubious Battle )
 Casy in Furore (The Grapes of Wrath)
 Doctor Winter in La luna è tramontata (The Moon is Down)

Steinbeck e Ricketts inoltre scrissero insieme la parte narrativa di Sea of Cortez e Steinbeck scrisse in seguito un breve ricordo dell'amico scomparso come introduzione all'edizione dell'opera pubblicata dall'editore Viking con il titolo di Diario di bordo dal mare di Cortez (The Log from the Sea of Cortez).

Dal 1927 al 1948 il Pacific Biological Laboratory di Ricketts, situato al n. 800 di Ocean View Avenue a Monterey in California, fu una specie di salotto dove si incontravano scrittori, artisti e personalità di spicco dell'epoca. Bruce Ariss, Joseph Campbell, Henry Miller, John Steinbeck, Lincoln Steffens e Francis Whitaker sono solo alcuni tra i tanti che frequentarono il laboratorio.

Biografia
Ricketts nasce a Chicago, città dove trascorre la maggior parte della sua infanzia (tranne un anno passato in Sud Dakota quando ha dieci anni) I suoi genitori sono Abbott Ricketts e Alice Beverly Flanders Ricketts. Ha un fratello ed una sorella minori, Frances e Thayer.

Dopo un anno al college si trasferisce in Texas e in Nuovo Messico. Nel 1917 viene arruolato dall'esercito tra il personale medico; Ricketts odia l'organizzazione militare, ma Steinbeck in seguito scrive: "Fu un ottimo soldato".

Dopo essere stato congedato dall'esercito segue per breve tempo alcuni corsi all'University of Chicago, ma poi abbandona e trascorre diversi mesi viaggiando a piedi attraverso il sud degli Stati Uniti, dall'Indiana alla Florida. Torna poi a Chicago frequentando ancora un po' l'università. Nel 1922 incontra e sposa sua moglie Nan. L'anno successivo nasce loro figlio, Edward F. Ricketts Jr., e si trasferiscono in California dove organizzano i Pacific Biological Laboratories insieme ad Albert E. Galigher, un amico dei tempi del college che insieme a Ricketts, quando erano compagni di scuola, aveva gestito un'impresa simile ma ovviamente su scala ridotta. L'anno dopo, il 1924, Ricketts rimane però il solo proprietario del laboratorio. La coppia ha anche due figlie: Nancy Jane nel 1924 e Cornelia nel 1926.

Tra il 1925 e il 1927 i genitori e la sorella lo raggiungono in California: sia Frances che il padre lo aiutano al laboratorio.

Nel 1932 Nan lascia Ricketts e porta via con sé i bambini. È la prima di molte separazioni e riappacificazioni. La coppia si separa definitivamente nel 1936 e Ricketts va ad abitare nel laboratorio che però, il 25 novembre dello stesso anno viene distrutto da un incendio propagatosi dalla vicina fabbrica di conserve. Perde così quasi tutto, tra cui una straordinaria mole di corrispondenza, gli appunti delle sue ricerche e la sua amata biblioteca che conteneva un po' di tutto, da testi scientifici di inestimabile valore alla sua adorata collezione di libri di poesia.

Nel 1940 Ricketts e Steinbeck navigano verso il Golfo di California con una barca da pesca presa a noleggio, con l'intento di raccogliere invertebrati marini da classificare ed includere nel loro catalogo scientifico Sea of Cortez. Nello stesso anno Ricketts inizia una relazione con Toni Jackson che, insieme a sua figlia Kay, si trasferisce da lui; la convivenza durerà fino al 1947.

Durante la Seconda guerra mondiale Ricketts entra nuovamente nell'esercito, questa volta come tecnico clinico; viene chiamato in servizio nell'ottobre del 1942, pochi mesi prima di raggiungere il limite di età, mentre suo figlio viene chiamato l'anno seguente.

Nel 1945 Steinbeck pubblica il romanzo Vicolo Cannery e Ricketts, su cui è basato il personaggio di Doc, acquista una certa modesta celebrità, tanto che turisti e giornalisti iniziano a cercare di incontrarlo. Steinbeck tratteggia Doc (e di conseguenza Ricketts) come un intellettuale dalle diverse sfaccettature, bandito dai circoli che in quell'ambiente contano, un bevitore amante delle feste che frequenta la classe operaia, le prostitute e i vagabondi di Cannery Row a Monterey.
Questo ritratto corrisponde in gran parte al vero, ma non del tutto e talvolta si rivela ingannevole. Ricketts, secondo tutti i racconti, lo legge con una certa irritazione, ma conclude dicendo che non lo si doveva criticare perché non era stato scritto con malizia.

Nel settembre del 1946 Nancy Jane ha un figlio, rendendo così Ricketts nonno. Nello stesso anno però Kay inizia ad avere gravissimi problemi di salute a causa di un tumore al cervello. Muore il 5 ottobre 1947. Toni, stravolta dal dolore, finisce per lasciare Ricketts.

Soltanto poche settimane dopo Ricketts incontra Alice Campbell, una studentessa di musica e filosofia che ha la metà dei suoi anni. Si "sposano" all'inizio del 1948, anche se in realtà il matrimonio non è valido perché Ricketts non ha mai legalmente divorziato da Nan

L'8 maggio 1948 Ricketts sta attraversando i binari della ferrovia all'incrocio di Drake Avenue, proprio nei pressi di Cannery Row, quando un treno investe la sua auto. Sopravvive per tre giorni, parte dei quali trascorsi anche in stato cosciente, ma muore l'11 maggio.

All'incrocio dove avvenne l'incidente venne messo un busto bronzeo di Ricketts a grandezza naturale per commemorarlo.

Scritti filosofici
Oltre ai lavori sulla fauna marina, Ricketts scrisse tre saggi filosofici: continuò ad elaborarli nel corso degli anni, aggiungendo nuove idee ed argomentazioni traendo spunto dai giudizi e dai commenti di Campbell, Miller ed altri amici. Il primo saggio espone il suo concetto di pensiero non-teleologico, un modo di guardare alle cose per ciò che effettivamente sono, senza preoccuparsi di cercare spiegazioni per la loro esistenza. Nel secondo saggio, The Spiritual Morphology of Poetry, propose di definire quattro categorie progressive di poesia, dalla più semplice alla più elevata, ed assegnò vari celebri poeti a queste categorie. Il terzo saggio, The Philosophy of 'Breaking Through''', esamina il superamento dei propri confini per mezzo delle arti e descrive i suoi momenti di "balzo in avanti decisivo" (Breaking Through), come quando per la prima volta ascoltò la Madama Butterfly.

Secondo quanto si può leggere nelle sue lettere, le conversazioni avute con il compositore John Cage aiutarono Ricketts a chiarire alcune delle sue teorie sulla poesia e gli fecero comprendere meglio l'attenzione che molti artisti contemporanei pongono sulla forma rispetto al contenuto.

Nonostante Steinbeck, per aiutare l'amico, avesse proposto questi saggi a diversi editori, soltanto uno fu pubblicato mentre Ricketts era ancora in vita, il primo, che fu inserito in Sea of Cortez.
Tutti i suoi scritti più consistenti, insieme ad altre opere più brevi, furono pubblicati da Joel Hedgpeth nei due volumi di The Outer Shores, corredati da una nota biografica curata dallo stesso Hedgpeth.

 Il suo contributo alle scienze biologiche
All'epoca in cui operava Ricketts, il concetto di ecologia era praticamente appena nato. Concetti al giorno d'oggi comunemente conosciuti come habitat, nicchia ecologica, successione, rapporto predatore-preda e catena alimentare erano idee non ancora pienamente comprese ed accettate. Ricketts fu tra i pochi biologi marini a studiare gli organismi che vivono nella zona delle maree direttamente sul luogo.

La più importante opera scientifica di Ricketts è Between Pacific Tides, scritto insieme a Jack Calvin e pubblicato per la prima volta nel 1939. Ricketts fece una revisione del testo per la 2ª edizione, pubblicata poco dopo la sua morte. Da allora, curato e rivisto da altri studiosi, il testo è considerato un punto fermo e un classico sulla zoologia marina costiera della California ed è ad oggi giunto alla 5ª edizione.

La terza e la quarta edizione di Between Pacific Tides furono curate dal Dr. Joel W. Hedgpeth, che mantenne intatto il livello di eccellenza nella classificazione delle specie raggiunto dal testo servendosi dello stesso tipo di approccio ecologico alla biologia marina.

Un contemporaneo di Ricketts, S. F. Light dell'Università di Berkeley, pubblicò nel 1941 un importante testo sullo stesso argomento servendosi però di un approccio sistemico tradizionale. Il suo Light's Manual è considerato un altro classico ed è attualmente giunto alla 3ª edizione. La differenza con l'approccio adottato da Ricketts, all'epoca definito "pionieristico", può essere facilmente ravvisata confrontando i due testi. Light's Manual è un testo minuzioso, denso, tecnico e di difficile lettura per i non esperti, ma di fondamentale importanza per gli specialisti del ramo. Between Pacific Tides è scritto in modo colloquiale, leggibile, ricco di osservazioni e di commenti e di facile fruibilità per chiunque sia interessato alle forme di vita del litorale. Non è un manuale esauriente sugli invertebrati marini, ma illustra gli animali più diffusi e comuni con uno stile accattivante e chiaro per i principianti, pur offrendo anche informazioni importanti e ben documentate per i biologi. Non è organizzato seguendo la tassonomia tradizionale, ma seguendo i diversi habitat. In questo modo, ad esempio, i granchi non sono trattati tutti nello stesso capitolo: i granchi che vivono sugli scogli si trovano in una sezione diversa rispetto a quelli che vivono nelle zone sommerse o sulle spiagge sabbiose.Sea of Cortez può essere quasi considerato come due libri separati. La prima parte è sostanzialmente narrativa, scritta a quattro mani con Steinbeck: Ricketts tenne un diario quotidiano nel corso della spedizione mentre Steinbeck rielaborò il materiale. In seguito questa parte venne pubblicata da sola con il titolo di  The Log From the Sea of Cortez, senza il nome di Ricketts in copertina. Il resto del libro, circa 300 pagine, è un "catalogo filogenetico annotato" degli esemplari raccolti. Questa sezione è integralmente opera di Ricketts. Ironicamente fu pubblicato organizzandolo secondo il sistema tassonomico tradizionale, ma con numerose annotazioni di tipo ecologico quando disponibili.

Dall'epoca in cui visse Ricketts, le scienze ecologiche si sono evolute verso analisi più accurate e quantitative e articoli di "storia naturale" non vengono generalmente più accettati dalle riviste di settore. Ricketts fece un primo tentativo di analisi ecologica quantitativa negli articoli che pubblicò sul giornale di Monterey, in cui analizzava la locale industria della pesca delle sardine. Valutò l'ammontare annuale complessivo del pescato e descrisse il ciclo vitale delle sardine trattando anche il plancton di cui si nutrono e la temperatura dell'acqua, notando che il pescato andava diminuendo man mano che la pesca si faceva più intensiva. Quando l'industria della pesca andò in crisi, a Monterey si chiesero tutti dove fossero finite le sardine. "Sono dentro le scatolette!" scrisse Ricketts. Alla luce delle conoscenze attuali sembra essere stata una deduzione piuttosto semplice, ma il lavoro di Ricketts era uno dei primissimi esempi di ecologia quantitativa applicata allo sfruttamento delle risorse naturali.

 Opere (parziale)
Edward F. Ricketts e Jack Calvin. (1939). Between Pacific Tides.  Stanford University Press; quinta revisione/edizione. 1992. ISBN 0-8047-2068-1
Edward F. Ricketts e Joel W. Hedgpeth (ed). (1978). Outer Shores. Mad River Press. ISBN 0-916422-13-5
Edward F. Ricketts e Joel W. Hedgpeth (ed). (1979). Outer Shores 2: Breaking Through. Mad River Press. ISBN 0-916422-14-3
Edward F. Ricketts. Katharine A. Rodger (2003). Renaissance Man of Cannery Row: The Life and Letters of Edward F. Ricketts. University of Alabama Press. ISBN 0-8173-5087-X
 John Steinbeck. Edward F. Ricketts (1941). Sea of Cortez: A Leisurely Journal of Travel and Research, with a Scientific Appendix Comprising Materials for a Source Book on the Marine Animals of the Panamic Faunal Province. Ristampato da Paul P Appel Pub. 1971.  ISBN 0-911858-08-3

 Note

 Bibliografia
Richard Astro. (1973). John Steinbeck and Edward F. Ricketts: The Shaping of a Novelist. University of Minnesota Press. ISBN 0-8166-0704-4
Richard Astro. (1976). Edward F. Ricketts. Western Writers Series No 21. Boise State Univ.  ISBN 0-88430-020-X
R.I. Smith e J. T. Carlton. 1975. Light's Manual: Intertidal Invertebrates of the Central California Coast. University of California Press. ISBN 0-520-02113-4
John Steinbeck. Richard Astro (introduzione). (1995). The Log from the Sea of Cortez''. Penguin Classics; Ristampa. ISBN 0-14-018744-8

Altri progetti

Collegamenti esterni

Morti per incidente ferroviario

Edward Ricketts


Kaliwatan sa alibangbang ang Elachista ornithopodella. Una ning gihulagway ni Frey. Ang Elachista ornithopodella sakop sa kahenera nga Elachista, ug kabanay nga Elachistidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Elachista

Elachista ornithopodella


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Orthochtha brachycnemis. Una ning gihulagway ni Karsch ni adtong 1893. Ang Orthochtha brachycnemis sakop sa kahenera nga Orthochtha, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Kotidaybor
 Kamerun
 Kenya
 TOG
 Demokratikanhong Republika sa Konggo
 Senegal
 Nigyeriya
 Guinea
 Ghana
 Benin
 Guinea-Bissau
 Mali

Matang nga nahiubos

Ang kaliwatan gibahinbahin ngadto sa matang nga nahiubos:

 O. b. brachycnemis
 O. b. ottei

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Kotidaybor
Insekto sa Kamerun
Insekto sa Kenya
Insekto sa Demokratikanhong Republika sa Konggo
Insekto sa Senegal
Insekto sa Nigyeriya
Insekto sa Ghana
Insekto sa Benin
Insekto sa Mali
Orthochtha
Insekto sa Gini
Insekto sa Gini ug Bisaw

Orthochtha brachycnemis


Cerro Chanka (Também conhecido como Chanka ou Pabellon) é um domo de lava Pleistoceno nos Andes. Faz parte do complexo vulcânico Altiplano-Puna. A datação do potássio-argônio indica que o último domo entrou em erupção 119.8 ± 5.4 (Kiloannus)-ka atrás. Outra idade relatada é de 1,5 ± 0,1 mya.

A cúpula está localizada no lado noroeste do Cerro del Azufre. É construído a partir de três lóbulos com diâmetros de . Os flancos da cúpula são íngremes e astrágalos e blocos de lava se encontram a seus pés.

Cerro Chanka tem um SiO2 teor de 66% e é de origem cálcio-alcalino. As lavas são potássio-rico dacito e riólito salvo um componente andesito máfico, e rico em cristais.

Ver também
 Cerro Chao
 Cerro Chascon-Runtu Jarita complex
 Cerros de Tocorpuri

Domos de lava
Vulcões do Pleistoceno
Vulcões do Chile

Cerro Chanka


Nguyễn Thị Cảo (阮氏暠; 1660 - 1736), là phu nhân của Quận Công Nguyễn Gia Đa, nhũ mẫu của chúa Trịnh Cương, em con dì với bà Thái phi Trương Thị Ngọc Chử. Bà là cụ nội của nhà thơ Cung oán ngâm khúc trứ danh, Nguyễn Gia Thiều. Bà cùng với bà Trương Thái phi nổi tiếng qua điển tích Ghênh đẻ Khe nuôi.

Tiểu sử
Bà Nguyễn Thị Cảo còn có tên húy là Mêu, hiệu Diệu Thành, Trang Tĩnh đệ nhị nương. Người thôn Đại Tự, tổng Khương Tự, phủ Thuận Thành, tỉnh Bắc Ninh, vốn là đào nương ca trù.

Năm bà 16 tuổi, làm dâu dòng họ Nguyễn Gia ở Liễu Ngạn (còn gọi là làng Khe). Vốn con nhà nghèo, thời niên thiếu sống vất vả.

Một lần có gia đình giàu có mời thầy Tàu đến xem đất táng mộ, bà nghe lỏm được thầy địa lý phán:
''Ta cắm hai cành cây ở đây. Ngày mai, nếu thấy nơi nào cành vẫn tươi thì mượn người giỏi hơn đến phân kim chọn hướng cải mộ vào đấy. Quý địa sẽ giúp dòng họ phát đến Quận công.

Nửa đêm bà Cảo đánh tráo vị trí hai cành cây. Sáng hôm sau, thầy địa lý đi rồi, gia đình nhà giàu ra quan sát bỗng thất vọng: hai cành cây đều héo rũ. Họ cho rằng thầy bói nói dóc bèn không chú ý mảnh đất nữa. Chờ dịp thuận lợi, bà di táng hài cốt cha mình đến khu đất ấy.

Dường như lời tiên đoán ứng nghiệm, ông Nguyễn Gia Đa chồng bà, vốn là một quan cấm vệ, được phong chức Thái phó, tước Bỉnh Quận công. Bà sinh được ba con trai, cả ba đều được phong tước Quận công:

Siêu Quận Công Nguyễn Gia Châu (1678 - 1757). Ông là ông nội của nhà thơ Nguyễn Gia Thiều nổi tiếng với bài Cung oán ngâm khúc.
Kỳ Quận Công Nguyễn Gia Trân (1686 – 1727).
Thuận Quận Công Nguyễn Gia Kiên (1694 - 1727)).

Bà mất năm Bính Thìn (1736), thọ 77 tuổi.

Chú thích

Tham khảo
 Truyền thuyết Ghênh đẻ Khe nuôi

Nữ giới thời Lê - Trịnh

Nguyễn Thị Cảo


Uma Questão Pessoal () é um romance policial de 2014 escrito por Lee Child sendo o décimo nono livro da série em que o personagem major Jack Reacher domina a acção. O enredo do livro gira em torno da busca por Reacher de um franco-atirador que tentou assassinar o presidente da França. A história é contada na primeira pessoa.

Resumo
O presidente francês sofreu um atentado através do disparo com um carabina de longo alcance, em Paris, mas não atingido. A bala era de origem norte-americana. A distância entre o local do disparo e o alvo era extraordinária, pelo que apenas um número reduzido de atiradores especiais (snipers) internacionais com equipamento militar adequado poderiam realizar um tal disparo. De entre os possíveis atiradores, John Kott, um atirador norte-americano que esteve preso quinze anos pelo anterior assassínio de um camarada de armas, é um deles, após ter sido recentemente colocado em liberdade. Irá decorrer em breve em Londres uma reunião dos G8 e teme-se que o assassino tente de novo e agora com um alvo mais alargado de líderes mundiais. Os serviços secretos dos países mais poderosos entram em campo, e do lado norte-americano recorrem a Reacher, que enquanto polícia militar havia conduzido a investigação e detido o próprio Kott, e daí a operação poder ser também uma questão pessoal.

Reacher é destacado para Londres com Casey Nice, uma jovem analista do Departamento de Estado. Irão percorrer um caminho sinuoso, defrontar mafiosos implacáveis e criminosos sérvios, e ficarão por sua conta e risco caso sejam apanhados. Durante todo esse tempo, Reacher não consegue parar de pensar na agente que numa operação anterior não conseguiu salvar, temendo que o mesmo aconteça com Casey, e vai procurar evitar que isso se repita.

No final Kott é neutralizado, mas Reacher conclui que o mesmo obteve apoio interno norte-americano para ser colocado primeiro em Paris e depois em Londres o que leva a que um líder militar responsável desapareça de cena.

Recepção
Personal atingiu o topo da lista do The New York Times Best Seller list combinada de livros impressos e electrónicos de ficção na semana de 21 de Setembro de 2014.

Personal recebeu em 2014 o prémio RBA International Prize for Crime Writing, um prémio literário espanhol que é tido como o mais valioso da ficção policial no montante de €125,000.

Referências

Ligações externas

Romances dos Estados Unidos
Livros de 2014
Livros de Lee Child
Romances de suspense dos Estados Unidos
Romances policiais

Uma Questão Pessoal (Lee Child)


An Megacerdresa cordobensis in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Herbert H. Neunzig hadton 1994. An Megacerdresa cordobensis in nahilalakip ha genus nga Megacerdresa, ngan familia nga Pyralidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Megacerdresa

Megacerdresa cordobensis


An Batocera ammiralis in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Stefan von Breuning hadton 1947. An Batocera ammiralis in nahilalakip ha genus nga Batocera, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Batocera

Batocera ammiralis


Ang Villa General Mitre Airport ngalan niining mga mosunod:

Arhentina

 Villa General Mitre Airport (tugpahanan sa Arhentina, lat -30,70, long -64,04), Provincia de Córdoba,
 Villa General Mitre Airport (tugpahanan sa Arhentina, lat -30,70, long -64,04), Provincia de Córdoba,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Arhentina

Villa General Mitre Airport


Atlantic Grupa d.d. er en kroatisk multinational fødevarekoncern, som driver forretning i over 40 lande.
Atlantic Trade d.o.o. blev etableret i 1991.
Virksomhedens fødevarer inkluderer drikkevarer, kaffe, snacks, slik, ost og sportsernæring.

Referencer

Virksomheder fra Kroatien
Etableret i 1991

Atlantic Grupa


Dorothea Brandt (Bremervörde, 5 de março de 1984) é uma nadadora alemã.

Carreira

Rio 2016
Brandt competiu nos 50 m livre feminino nos Jogos Olímpicos de Verão de 2016, sendo eliminada nas eliminatórias.

Nadadores olímpicos da Alemanha
Nadadores nos Jogos Olímpicos de Verão de 2004
Nadadores nos Jogos Olímpicos de Verão de 2016

Dorothea Brandt


An Phthinostoma in uska genus han Lepidoptera. An Phthinostoma in nahilalakip ha familia nga Elachistidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Phthinostoma

Phthinostoma


Den Polske Familieliga (Polsk: Liga Polskich Rodzin, LPR) er et polsk, konservativt, politisk parti.

Partiet var repræsenteret i den polske Sejm fra 2001 til 2007 hvor de mistede alle deres mandater. Partiet var en del af Regeringen Jarosław Kaczyński indtil regeringen gik i opløsning i september 2007. Ved Polens parlamentsvalg 2007 formåede partiet ikke at komme over den polske spærregrænse på 5%. De formåede ej heller at opnå de 3% af stemmerne som det kræves for at et polsk parti kan modtage partistøtte. Siden da har deres politiske indflydelse været minimal.

Referencer

Familieliga
Nationalkonservative partier
Etableret i 2001

Den Polske Familieliga


Jeanne d'Arc er en dansk kortfilm fra 2015 instrueret af Kristian Sejrbo Lidegaard.

Handling

Medvirkende
 Jenna Thiam, Jeanne
 Esben Smed, Werner
 Julie Grundtvig Wester, Anna
 Elias Munk, Spielberg

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2015

Jeanne d'Arc (film fra 2015)


An Paradystus ceylonicus in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Stefan von Breuning hadton 1954. An Paradystus ceylonicus in nahilalakip ha genus nga Paradystus, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha Sri Lanka. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paradystus

Paradystus ceylonicus


An Arenigobius bifrenatus in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Rudolf Kner hadton 1865. An Arenigobius bifrenatus in nahilalakip ha genus nga Arenigobius, ngan familia nga Gobiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Arenigobius

Arenigobius bifrenatus


Măldăeni là một xã thuộc hạt Teleorman, România. Dân số thời điểm năm 2002 là 4900 người.

Chú thích

Tham khảo

Xem thêm

Xã của hạt Teleorman

Măldăeni


François Chau (Phnom Penh, 26 de outubro de 1959) é um ator norte-americano. Ele é conhecido por seu papel como doutor Pierre Chang no programa de televisão Lost do canal American Broadcasting Company, e mais recentemente como doutor Chang no filme 21 & Over.

Ligações externas

Atores de cinema dos Estados Unidos
Atores de televisão dos Estados Unidos
Dubladores dos Estados Unidos
Naturais de Phnom Penh

François Chau


An Coregonus alpenae in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Walter Norman Koelz hadton 1924. An Coregonus alpenae in nahilalakip ha genus nga Coregonus, ngan familia nga Salmonidae. Ginklasipika han IUCN an species komo naubos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Coregonus

Coregonus alpenae


Kolbäck er ein býur í Hallstahammars kommunu í Västmanlands län í Svøríki. Býurin hevur umleið 1 951 íbúgvar (2010).

Keldur

Slóðir

Býir í Västmanlands län

Kolbäck


Ankirinski ponavljajući domen 31 jest protein koji je kod ljudi kodiran genom ANKRD31.

Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.873 aminokiseline, а molekulska težina  210.816 Da.

Reference

Geni na hromosomu 5
Ljudski proteini
Proteomika

ANKRD31


Władysław Klucz (ur. 27 lipca 1897 w Górze, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys
Urodził się 27 lipca 1897 we wsi Góra, w powiecie żnińskim, w rodzinie Franciszka i Antoniny z Kluczów. Absolwent gimnazjum humanistycznego w Żninie. 2 marca 1916 został wcielony do armii niemieckiej. Walczył na froncie rosyjskim i francuskim. W lipcu 1918 został ranny pod Reims–Prunay (II bitwa nad Marną). Pod koniec wojny został przeniesiony do batalionu zapasowego 84 pułku piechoty, a 20 grudnia 1918 zwolniony z wojska.

W 1918 zaciągnął się do 9 pułku Strzelców Wielkopolskich. Walczył w powstaniu wielkopolskim i na wojnie z bolszewikami.

Po wojnie pozostał w pułku. W 1921 awansował do stopnia podporucznika, w 1922 – porucznika, w 1924 – kapitana. Następnie służył w sztabie 4 Dywizji Piechoty w Toruniu i Centrum Szkolenia Podoficerów Piechoty nr 2. W listopadzie 1928 został przeniesiony z Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie do 13 Pułku Piechoty w Pułtusku. W 1932 ukończył kurs dowódców batalionu. 4 lutego 1934 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1934 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 35. lokatą. W kwietniu 1934 został wyznaczony w macierzystym pułku na stanowisko dowódcy batalionu. W marcu 1939 nadal pełnił służbę w 13 pp na stanowisku II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza).

W czasie kampanii wrześniowej 1939 dostał się do sowieckiej niewoli. Już w grudniu 1939 znajdował się w obozie w Kozielsku. 11 lub 12 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego. 13 lub 14 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

Był żonaty, dzieci nie miał.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości "Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów".

Ordery i odznaczenia
 Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 4526
 Krzyż Walecznych
 Złoty Krzyż Zasługi – 1938 "za zasługi w służbie wojskowej"
 Medal Niepodległości – 16 września 1931 "za pracę w dziele odzyskania niepodległości"
 Srebrny Krzyż Zasługi – 18 marca 1932 "za zasługi na polu wyszkolenia wojska"
 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Zobacz też
 Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
 Obozy NKWD dla jeńców polskich
 Ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
 zbrodnia katyńska

Przypisy

Bibliografia

Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa)
Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej
Odznaczeni Krzyżem Niepodległości
Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)
Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)
Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Odznaczeni Medalem Niepodległości
Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921
Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu
Oficerowie 13 Pułku Piechoty (II RP)
Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej
Powstańcy wielkopolscy (1918–1919)
Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska)
Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
Urodzeni w 1897
Zmarli w 1940
Żołnierze Armii Wielkopolskiej

Władysław Klucz


Mandera South is a constituency in Mandera County, Kenya. It is one of six constituencies in Mandera County.
It's wards are .

1. Elwak North ward

County  Assembly Ward Description: ward Number 0209,
Comprises Bula afya and Wante Locations of Mandera County.

Member parliament for Mandera south

Hon.Mohamed Adan Huka 2013-2017.

County Members of Assembly: Hon. Adan Maalim Mohamed (ADAN DYE) (2017-20)2. Elwak South ward3. Wargadud ward4. Shimbir Fatuma ward5. Kutulo ward'''

Government
The current Deputy County Commissioner is Daniel Bundotich.

References

Constituencies in Mandera County
Constituencies in North Eastern Province (Kenya)

Mandera South Constituency


Pleurocryptella crassandra là một loài chân đều trong họ Bopyridae. Loài này được Bourdon miêu tả khoa học năm 1976.

Chú thích

Tham khảo

Pleurocryptella

Pleurocryptella crassandra


Kaliwatan sa lumot ang Tapellaria leonorae. Una ning gihulagway ni M. Cáceres ug Robert Lücking. Ang Tapellaria leonorae sakop sa kahenera nga Tapellaria, ug kabanay nga Pilocarpaceae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Amihanang Amerika
 Habagatang Amerika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Abungawg-uhong
Abungawg-uhong sa Amihanang Amerika
Abungawg-uhong sa Habagatang Amerika
Tapellaria

Tapellaria leonorae


An Aerenea in uska genus han Coleoptera. An Aerenea in nahilalakip ha familia nga Cerambycidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Aerenea

Aerenea


Wanda Maria Aleksandra Stachiewicz z domu Abraham (ur. 12 grudnia 1895 we Lwowie, zm. 8 lipca 1995 w Montrealu) – polska działaczka kulturalna na emigracji.

Życiorys
Urodziła się 12 grudnia 1895 we Lwowie. Była córką prof. prawa Władysława Abrahama (1860-1941, rektor Uniwersytetu Lwowskiego) i Stanisławy z domu Reiss (1867-1950) oraz siostrą Romana Abrahama (1891-1976, generał brygady Wojska Polskiego).

Ukończyła studia na Uniwersytecie Lwowskim, kurs pedagogiczny Wyższej Szkoły Muzycznej oraz studia w zakresie historii cywilizacji na Sorbonie w Paryżu, gdzie uzyskała tytuł doktora. W 1921 została żoną ppłk. Wacława Stachiewicza (1894-1973), późniejszego generała. Ich dziećmi byli bliźniacy Bogdan (na emigracji jako Bob Stack) i Juliusz (ur. 1924), Robert oraz córka Ewa (1931-1977, po mężu Horton). Udzielała się w pracy społecznej w ramach Białego Krzyża. W okresie II Rzeczypospolitej jej mąż został osadnikiem wojskowym w powiecie kosowskim.

Po wybuchu II wojny światowej przedostała się z dziećmi bez męża na Zachód. W 1940 wyjechała do Kanady, gdzie została zatrudniona w International Labour Office (Biuro Ligi Narodów) w Montrealu. Przyjęła obywatelstwo kanadyjskie. Od 1948 ponownie żyła z mężem. Była wśród założycieli Stowarzyszenia Polskich Uchodźców Wojennych. Zainicjowała założenie Polskiego Instytutu Naukowego w Kanadzie przy montrealskim Uniwersytecie McGill. Została sekretarzem generalnym otwartego w drugiej połowie 1943 PINK oraz objęła stanowisko utworzonej w tym samym roku tamtejszej biblioteki i pełniła to stanowisko do 1977. W 1984 placówkę nazwano Biblioteka Polska im. Wandy Stachiewicz. Instytucja jest największą biblioteką polską w Ameryce.

Zmarła 8 lipca 1995 w Montrealu w wieku 99 lat. Została pochowana 15 lipca 1995 w tym mieście.

Odznaczenia
 Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1990)
 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (3 maja 1989, za wybitne zasługi dla polskiej kultury i sprawy niepodległości Polski)
 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1973)
 Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (26 października 1993, za wybitne zasługi w działalności na rzecz kultury polskiej)
 Złoty Krzyż Zasługi – dwukrotnie (po raz pierwszy w 1937)
 Złota Odznaka Kongresu Polonii Kanadyjskiej – dwukrotnie

Przypisy

Bibliografia

Absolwenci Uniwersytetu Paryskiego
Absolwenci Uniwersytetu Lwowskiego
Działacze polonijni
Działacze społeczni II Rzeczypospolitej
Polonia w Kanadzie
Ludzie urodzeni we Lwowie
Ludzie związani z Montrealem
Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie)
Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie)
Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie)
Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (władze RP na uchodźstwie)
Pochowani w Montrealu
Polscy bibliotekarze
Polscy działacze kulturalni
Urodzeni w 1895
Zmarli w 1995

Wanda Stachiewicz