Lương Cương (chữ Hán: 梁綱; bính âm: Liang Gang; ???-197) là một viên bộ tướng phục vụ dưới trướng của lãnh chúa Viên Thuật trong thời kỳ Tam Quốc của lịch sử Trung Quốc.

Tiểu sử
Khi Viên Thuật đã có ngọc tỷ truyền quốc và binh đông lương nhiều liên xưng đế bất chấp sự can ngăn của Diêm Tượng, Viên Thuật muốn kết minh với Lã Bố nhưng đã bị mất mặt vì ông này liền sai Trương Huân thống lãnh bảy đạo quân đánh Lã Bố. Và sau đó Viên Thuật dẫn quan theo hỗ trợ, Lương Cương cùng với Lý Phong và Nhạc Tựu theo Viên Thuật đi đánh Lã Bố. Sau đó Lã Bố chiêu hàng Dương Phụng và Hàn Tiêm khiến quân Viên Thuật rối loạn, Trương Huân đại bại. Viên Thuật cũng phải rút lui.

Năm 197, khi thế lực của Viên Thuật suy vi, Tào Tháo dẫn binh tấn công Viên Thuật. Viên Thuật lúc này đã di chuyển sang Hoài Nam đem theo nhiều vàng bạc châu báu và giao Thọ Xuân cho các tướng Kiều Nhuy, Lý Phong, Trần Kỷ, Nhạc Tựu và Lương Cương canh giữ. Quan Tào tấn công mãnh liệt, Thọ Xuân thất thủ, Lương Cương cùng các tướng thủ thành bị Tào Tháo bắt và xử tử.

Tham khảo

Nhân vật Tam quốc diễn nghĩa
Năm sinh không rõ
Sinh thế kỷ 2
Nhân vật quân sự Tam Quốc
Mất năm 197

fr:Liang Gang

Lương Cương


Katherine Clifton (c. 1592 — Paisley, 21 de agosto de 1637) foi uma aristocrata anglo-escocesa. Ela herdou o título de 2.º baronesa Clifton de Leighton Bromswold como sucessora de seu pai. Além disso, foi condessa de March e duquesa de Lennox pelo seu primeiro casamento, e condessa de Abercorn pelo seu segundo casamento.

Família
Katherine era a única filha de Gervase Clifton, 1.º Barão Clifton, e de Catherine Darcy. Seus avós paternos eram Sir John Clifton, de Barrington Court, e Anne Stanley. Seus avós maternos eram Sir Henry Darcy e Katherine Fermor.

Biografia
Em 1609, com cerca de dezessete anos de idade, Katherine casou-se com Esmé Stewart, de trinta anos. Ele era filho de Esmé Stewart, 1.º Duque de Lennox e de Catherine de Balsac.

Seu pai, Gervase, cometeu suicídio por esfaqueamento durante seu aprisionamento na Prisão de Fleet, em 14 de outubro de 1618. Katherine, então, sucedeu ao título de baronesa Clifton de Leighton Bromswold, uma pequena vila em Cambridgeshire, na Inglaterra.

Em 7 de junho de 1619, ela recebeu o título de condessa de March após a criação do título para o marido. Após a morte de seu irmão, Ludovic Stewart, 2.º Conde de Lennox, Esmé sucedeu ao título escocês de duque de Lennox, em 16 de fevereiro de 1624.

Katherine e Esmé tiveram onze filhos. O duque morreu em 30 de julho de 1624, e partir daí, a baronesa ficou conhecida como duquesa viúva de Lennox.

Em 28 de novembro de 1632, ela obteve uma licença real para reter a sua posição como duquesa de Lennox.

Por volta de 1632, a baronesa Clifton casou-se com Jaime Hamilton, 2.º conde de Abercorn, filho de James Hamilton, 1.º conde de Abercorn e Marion Boyd. Com ele, teve mais três filhos.

A condessa de Abercorn faleceu em 21 de agosto de 1637, em Paisley, na Escócia. O sepultamento ocorreu em 17 de setembro, na mesma cidade.

Descendência

Primeiro casamento
O duque e a duquesa de Lennox tiveram onze filhos:
 Margaret Stewart (m. c. 1618), foi enterrada na Abadia de Westminster, em Londres;
 Elizabeth Stewart (17 de julho de 1670 - 23 de janeiro de 1673/74), foi condessa de Arundel como esposa de Henry Howard, 22.º Conde de Arundel, com quem teve sete filhos;
 James Stewart, 1.º Duque de Richmond (6 de abril de 1612 - 30 de março de 1655), sucedeu ao pai como o 4.º duque de Lennox. Foi marido de Mary Villiers, com quem teve dois filhos;
 Anne Stewart (23 de novembro de 1614 - 16 de agosto de 1646), foi esposa de Archibald Douglas, conde de Angus e 1.º conde de Ormond, com quem teve um filho;
 Henry Stewart, 8.º Senhor de Aubigny (março de 1616 - 1632), sua madrinha de batizado foi Ana da Dinamarca, rainha consorte do rei Jaime VI da Escócia e I de Inglaterra. Não se casou e nem teve filhos;
 Francis Stewart (n. 1616/17), morreu jovem;
 Frances Stewart (19 de março de 1617 - 13 de março de 1693/94), foi esposa de Jerome Weston, 2.º Conde de Portland, com quem teve um filho;
 George Stewart, 9.º Senhor de Aubigny (17 de julho de 1618 - 23 de outubro de 1642), foi sucessor do irmão, Henry. Foi casado com Katherine Howard, com quem teve dois filhos;
 Ludovic Stewart, 10.º Senhor de Aubigny (14 de outubro de 1619 - 11 de novembro de 1665), foi o chefe esmoler da rainha viúva da Inglaterra, e cônego de Notre-Dame, em Paris. Não se casou e nem teve filhos;
 John Stewart (23 de outubro de 1621 - 29 de março de 1644), foi general dos cavalos. Morreu na Batalha de Cheriton, lutando contra os Cabeças Redondas. Não se casou e nem teve filhos;
 Bernard Stewart (c. 1623 - 26 de setembro de 1645), foi o comandante da Guarda Real. Ele foi designado como conde de Lifchfield, porém, morreu na Batalha de Rowton Heath, antes da criação do título ser efetivada. Não se casou e nem teve filhos.

Segundo casamento
O conde e a condessa de Abercorn tiveram três filhos:
 James Hamilton, Senhor Paisley (entre 1633 e 1637 - antes de 1670), foi casado com Catherine Lenthall, com quem teve uma filha;
 William Hamilton (entre 1634 e 1636 - antes de 1670), foi um coronel morto em combate, na Alemanha. Não se casou e nem teve filhos;
 George Hamilton, 3.º Conde de Abercorn (c. 1636 - antes de 1683), não se casou e nem teve filhos.

Baronesas do Reino Unido
Duquesas da Escócia
Condessas da Irlanda
Ingleses do século XVI
Ingleses do século XVII
Mulheres do século XVI
Mulheres do século XVII

Katherine Clifton, 2.ª Baronesa Clifton


Himaza je enzim koji je kod ljudi kodiran genom CMA1.

Ovaj genski proizvod je himotripsinska serin-proteinaza koja pripada porodici peptidaza S1. Eksprimira se u mastocitima i smatra se da djeluje u razgradnji vanćelijskog matriksa, regulaciji sekrecije žljezdane submukoze i stvaranju vazoaktivnih peptida. U srcu i krvnim sudovima, ovaj protein, a ne angiotenzin konvertujući enzim, u velikoj je mjeri odgovoran za pretvaranje angiotenzina I u vazoaktivni peptid angiotenzin II. Angiotenzin II je uključen u kontrolu krvnog pritiska i u patogenezu hipertenzije, srčane hipertrofije i zatajenje srca. Stoga je ovaj genski proizvod meta za terapije kardiovaskularnih bolesti. NJegov gen nalazi se na poziciji 14q11.2,  u skupu gena koji kodiraju druge proteaze.

Proučavanjem hibridnih DNK hrčka i čovjeka, Caughey et al. (1991) locirali su gen CMA1 ns ljudskom  humanom hromozomu 14, a  proučavanjem YAC-ova i kozmidnih klonova, Caughey et al. (1993) pokazali su da se gen za himazu mastocita nalazi na 14q11,2 u istom klasteru kao i geni za tri druge proteaze, receptor T-ćelija alfa/delta (TCRA/ TCRD), neutrofilni katepsin G , te limfocitni katepsin G-slični proteini CGL1 i CGL2. Otkrili su da se CMA1  nalazi unutar 150 kb-aznog gena katepsina G. Redoslijed gena je: cen – TCRA/TCRD – CGL1 – CGL2 – CTSG – CMA. U nekim ćelijama kotranskribirani su geni himaze i katepsina G; u drugima se činilo da su sposobni za neovisnu regulaciju.

Aminokiselinska sekvenca

Dužina polipeptidnog lanca je  247  aminokiselina, a molekulska težina   27.325 Da.

Simboli

C:  Cistein
D: Asparaginska kiselina
E: Glutaminska kiselina
F:  Fenilalanin
G:  Glicin
H:  Histidin
I:  Izoleucin
K: Lizin
L: Leucin
M:  Metionin
N:  Asparagin
P:  Prolin
Q:  Glutamin
R:  Arginin
S:  Serin
T:  Treonin
V:  Valin
W:  Triptofan
Y:  Tirozin

Kloniranje i ekspresija
Himaza je glavna izlučena proteaza mastocita sa sumnjivom ulogom u stvaranju vazoaktivnog peptida, razgradnji vanćelijskog matriksa i regulaciji lučenja žlijezda. Caughey et al. (1991) klonirali su i sekvencirali gen ljudske himaze koji kodira preproenzim sa signalnim peptidom od 19 aminokiselina, kiselim propeptidom sa dvije aminokiseline i katalitskim domenom od 226 aminokiselina. U fazi i postavljanju introna, organizacija ljudskog himaznog gena slična je organizaciji nekoliko drugih leukocitnih serinskih proteaza povezanih sa granulama, uključujući limfocitne granzime, neutrofilni katepsin G (CTSG) i elastazu. Međutim, njegova organizacija razlikuje se od one koja se sastoji od triptaze mastocita

Funkcija
Srce, ciljni organ za angiotenzin II, ima dvostruki put za stvaranje enzima, u kojem su glavni enzimi koji formiraju angiotenzin II. enzim koji pretvara angiotenzin I  i himaza. U poređenju s drugim himazama, ljudska srčana ima neobično visok stupanj specifičnosti za supstrat angiotenzin I. Urata et al . (1991) klonirali su gen za ljudsku srčanu himazu, katalitskiki najučinkovitiji enzim koji je opisan za cijepanje angiotenzina I dajući angiotenzin II i dipeptid his–leu. Izvedena sekvenca aminokiselina pokazala je visok stepen homologije sa ostalim članovima potporodice himaza. Međutim, ovom genu su nedostajale sekvence specifične za mastocite pronađene u 5-primarnim i 3-glavnim neprevedenim regijama gena za pacovsku himazu II. Pofred toga, ljudska srčana himaza sadržavala je nakupine jedinstvenih aminokiselinskih sekvenci na ključnim mjestima koja su vjerojatno uključena u vezivanje supstrata. Izveli su hibridizacijske studije in situ sugerirajući da su srčani mastociti, mezenhimske intersticijske i endotelne ćelije mjesta sinteze angiotenzina II i skladištenja himaze.

Ju et al. (2001) klonirali su vaskularnu himazu pacova (RVCH) iz ćelija glatkih mišića (SMC) koja pretvara angiotenzin I u II i koja je u SMC povećana od spontano hipertenzivnih, u odnosu na normotenzivne pacove. Da bi se utvrdilo je li povećana aktivnost RVCH dovoljna da izazove hipertenziju, generirani su transgeni miševi s ciljanom uslovnom ekspresijom RVCH u SMC. Potvrdili su uslovnu ekspresiju RVCH u odsustvu, ali ne u prisustvu dijetetskog doksiciklina. U transgenih miševa bili su povišeni sistolni, dijastolni i srednji pritisak. Hipertenzija je u potpunosti poništena doksiciklinom, što sugerira uzročnu vezu s ekspresijom himaze. Medijalno zadebljanje mezenternih arterija u transgenih miševa povezano je s povećanom proliferacijom SMC. Ove strukturne promjene spriječio je i doksiciklin. Povećana vazokonstrikcija, kao odgovor na fenilefrin i oštećena vazodilatacija izazvana metaholinom može se demonstrirati u poređenju sa kontrolama legla ili grupom koja je liječena doksiciklinom. Ove studije sugerirale su da je regulacija ove vaskularne himaze dovoljna da izazove hipertenzivnu arteriopatiju i da RVCH može biti kandidat i gen za terapiju kod pacijenata sa visokim krvnim pritiskom.

Koristeći mišji model akutne upale, Chmelar et al. (2011) otkrili su da protein pljuvačke, nazvan Irs2, iz krpelja Ixodes ricinus, vektora za lajmsku bolest u Evropi, inhibira stvaranje edema i priliv neutrofila u upaljenom tkivu. Koristeći panel ljudskih proteina, otkrili su da Irs2 prvenstveno inhibira CTSG i CMA1. Analize agregacije ljudskih trombocita pokazale su da Irs2 inhibira agregaciju trombocita izazvanu CTSG i trombinom (F2). Strukturna analiza otkrila je da Irs2 liči serpinima sisara, uključujući goveđi antitrombin III (SERPINC1) i ljudski alfa-1-antihimotripsin (SERPINA3) i alfa-1-antitripsin (SERPINA1).

Molekulska genetika
Sharma et al. (2005) proučavali su povezanost polimorfizma u genu CMA1, -1903G-A i ponovljenom polimorfizmu (TG) n (GA) n lociranom 254 bp nizvodno od gena sa nivoima astme i IgE u indijskih astmatičara sa porodicom istorija astme i atopije. Primijećena je značajna povezanost između genotipa1903G-A i nivoa IgE u serumu (p = 0,003 i p = 0,0004 za sjevernu, odnosno zapadnu kohortu). Sugeriraju da gen CMA1 doprinosi osjetljivosti na astmu i može biti uključen u regulaciju nivoa IgE u atopijskoj astmi.

Reference

Dopunska literatura

Vanjski linkovi

Geni na hromosomu 14
Ljudski proteini
Proteomika

CMA1


A queda de Mossul ou Batalha de Mossul ocorreu entre 4 e 10 de junho de 2014 quando os insurgentes do Estado Islâmico (Daesh), aliados a tribos e grupos armados sunitas, lançaram uma ofensiva relâmpago em todo o norte do Iraque e capturaram cidade de Mossul em menos de uma semana, derrotando uma força superior.

Em janeiro de 2014, o Estado Islâmico assumiu o controle de Faluja e Ramadi, incitando conflitos com o exército iraquiano. Em 4 de junho, os insurgentes começaram seus esforços para capturar Mossul. O exército iraquiano possuía 30 mil soldados e outros 30 mil policiais federais estacionados na cidade, enfrentando uma força de ataque de 1.500 membros. No entanto, depois de seis dias de combates, a cidade, o Aeroporto Internacional de Mossul e os helicópteros localizados ali caíram sob o controle dos jiadistas. Cerca de 500 mil civis fugiram da cidade, devido ao conflito.

As forças iraquianas iniciariam uma ofensiva em 17 de outubro de 2016 para retomar a cidade, conseguindo êxito em seus objetivos no final de julho de 2017. (Ver: Segunda Batalha de Mossul)

Guerra Civil Iraquiana (2011–presente)

Batalha de Mossul (2014)


An Nemuroglanis pauciradiatus in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Carl J. Ferraris, Jr. hadton 1988. An Nemuroglanis pauciradiatus in nahilalakip ha genus nga Nemuroglanis, ngan familia nga Heptapteridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Nemuroglanis

Nemuroglanis pauciradiatus


Matías Sánchez may refer to:

 Matías Sánchez (footballer, born 1979), Argentine footballer
 Matías Sánchez (footballer, born 1983), Argentine footballer
 Matías Sánchez (footballer, born 1987), Argentine footballer for Melbourne Victory FC
 Matías Sánchez (footballer, born 1990), Chilean footballer for San Marcos de Arica
 Matías Sánchez (footballer, born 1996), Argentine footballer for Club Atlético Lanús
 Matías Sánchez (volleyball), Argentine volleyball player

Matías Sánchez


Alexander "Zander" Cannon (nascido em 1 de novembro de 1972) é um cartunista americano, que se tornou conhecido por seu trabalho como ilustrador, ao lado de Gene Ha, da série Top 10, criada em conjunto com Ha e o escritor Alan Moore e publicada pelo selo editorial America's Best Comics entre 1999 e 2001.

Embora Cannon já atuasse no mercado independente antes disso, foi com a revista mensal originalmente produzida pelo trio e com a minissérie derivada Smax, produzida apenas por Cannon e Moore e publicada entre 2003 e 2004, que ele atrairia a atenção do público e da crítica americana. Após Moore produzir com Ha "Top Ten: The Forty-Niners", uma graphic novel publicada em 2005, Cannon assumiria, ao lado do seu irmão Kevin Cannon, o papel de roteirista, para a minissérie Top Ten: Season Two, publicada entre 2008 e 2009.

Cannon é o criador de Heck, uma graphic novel de ficção publicada em 2013 sobre um ex-jogador de futebol que descobre dentre os pertences de seu falecido pai um portal para o inferno, da revista Double Barrel, que, em formato de antologia, publicou histórias de Heck e outros personagens, e da série Kaijumax, publicada desde 2015 pela editora independente Oni Press. Tanto Heck quanto Kaijumax renderiam indicações para Cannon ao Eisner Award, a premiação máxima dos quadrinhos americanos, em 2014 e 2016, na categorias "Melhor Álbum Gráfico" e "Melhor Nova Série", respectivamente.

Prêmios e indicações

Nascidos em 1972
Alunos do Grinnell College
Autores de banda desenhada dos Estados Unidos
Ilustradores de banda desenhada
Roteiristas de histórias em quadrinhos dos Estados Unidos

Zander Cannon


Vadstena er ein býur í Vadstena kommunu í Svøríki. Býurin hevur umleið 5 613 íbúgvar (2010).

Keldur

Slóðir

Býir í Östergötlands län

Vadstena


Pubilla Casas ( Pubilla Cases) è un quartiere de L'Hospitalet de Llobregat, nell'area metropolitana di Barcellona, in Spagna. È classificato territorialmente all'interno del distretto V, assieme a "Can Serra". Confina con le città di Barcellona, Esplugues de Llobregat, e con i quartieri di Collblanc, La Florida e Can Serra.

Il quartiere conta con uno degli edifici più rappresentativi del comune, la casa signorile di Pubilla Cases, costruita nell'anno 1771, che oggi accoglie un centro educativo.

Le vie principali sono Servero Ochoa e Tomás Giménez.

Pubilla Cases vanta inoltre un gran centro sportivo, il Complejo Deportivo de L'Hospitalet Nord, ed uno dei principali centri sanitari della città, l'ospedale della Croce Rossa. Recentemente si sono inaugurati nuovi spazi pubblici come plaça de la Bòbila, che ospita una moderna biblioteca.

Il quartiere è servito dalla linea 5 della metropolitana, con le stazioni di Pubilla Cases e di Can Vidalet, quest'ultima ubicata alla frontiera con Esplugues de Llobregat. Conta poi varie linee di autobus urbane e interurbane.

Dati del quartiere
 Superficie: 0,73 km²
 Popolazione: 29.793 abitanti
 Densità demografica: 47.793 ab/km²

Voci correlate
L'Hospitalet de Llobregat

Altri progetti

quartieri di Barcellona
L'Hospitalet de Llobregat

Pubilla Casas


Skolioza  (grč. σκολίωσις  - skoliosis  =  savijanje) je anatomski poremećaj, medicinsko stanje u kojem osobe imaju bočno iskrivljenu  kičmu. Zakrivljenost je obično trodimenzijska u obliku S ili C.

Kod nekih od pogođenih, stepen zakrivljenosti je stabilan, dok se kod drugih s vremenom povećava.  Blaga skolioza obično ne stvara probleme, ali teški slučajevi mogu ometati disanje. Obično, pogođeni  nemaju  bolova.

Znaci i simptomi

Simptomi povezani sa skoliozom mogu uključivati:
 Bol u leđima, ramenima, vratu i zadnjici boli najbliže dnu leđa
 Respiratorni ili srčani problemi u teškim slučajevima
 Zatvor zbog zakrivljenosti koji izaziva "stezanje" želuca, crijeva itd.
 Ograničena pokretljivost sekundarna boli ili funkcionalnom ograničenju kod odraslih
 Bolna menstruacija (dismenoreja).

Znakovi skolioze mogu obuhvatati promjene kao što su:
 Nejednaka muskulatura s jedne strane kičme;
 Istaknutost rebra ili ramena, uzrokovana rotacijom rebara u skoliozi grudnog koša;
 Nejednake dužine kukova, ruku ili nogu;
 Sporo djelovanje živaca;
 Problemi sa srcem i plućima (u teškim slučajevima);
 Nakupljanje kalcija  na završnoj ploči hrskavice, a ponekad i u samom disku.

Uzrok
Uzrok većine slučajeva nije poznat, ali vjeruje se da uključuje kombinaciju  genetičkih i faktora okoliša. Faktori rizika uključuju i porodičnu historiju ove bolesti.Može se javiti i zbog drugog stanja kao što su grčenje mišića, cerebralna paraliza, Marfanov sindrom i tumora poput neurofibromatoze. Dijagnoza se potvrđuje rendgenskim pregledomom. Skolioza se obično klasificira kao strukturna u kojoj je krivulja fiksirana ili funkcionalna u kojoj je kičma normalna.

Liječenje
Liječenje ovisi o stupnju zakrivljenosti, lokaciji i uzroku. Mala iskrivljnost može biti jednostavna i javljati se samo periodično. Tretmani mogu uključivati učvršćivanje kičme, specifične vježbe i operativne zahvate.  Učvrščivač  mora biti prilagođena osobi i koristiti se svakodnevno dok ne  prestane rast. Mogu se obavljati pojedinačno ili zajedno sa drugim tretmanima kao što je liječenje. Dokazano je da su kiropraktička manipulacija, dodaci prehrani ili vježbe protiv pogoršanje stanja slabo pomažu. Međutim, vežba se još uvijek preporučuje zbog ostalih zdravstvenih koristi.

Epidemiologija
Skolioza se javlja kod oko 3% ljudi, najčešće u dobi između 10. I 20. godine. Žene su obično teže pogođene nego muškarci.

Također pogledajte
Kičma
Kifoza
Lordoza

Reference

Vanjski linkovi

 Early Onset Scoliosis is the abnormal, side-to-side curve of the spine in children un scoliosis (birth to 3 years).
 Questions and Answers about Scoliosis in Children and Adolescents – US National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases
Anatomija
Kosti
Bolesti

Skolioza


An Apistogramma erythrura in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Wolfgang Staeck ngan Anton Karl Schindler hadton 2008. An Apistogramma erythrura in nahilalakip ha genus nga Apistogramma, ngan familia nga Cichlidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Apistogramma

Apistogramma erythrura


Kaliwatan sa alibangbang ang Pyroderces philogeorga. Una ning gihulagway ni Edward Meyrick ni adtong 1933. Ang Pyroderces philogeorga sakop sa kahenera nga Pyroderces, ug kabanay nga Cosmopterigidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Pyroderces

Pyroderces philogeorga


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Hippopedon saltator. Una ning gihulagway ni Henri Saussure ni adtong 1861. Ang Hippopedon saltator sakop sa kahenera nga Hippopedon, ug kabanay nga Acrididae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Hippopedon

Hippopedon saltator


Grønlænderses saga er en islændingesaga. Sagaen handler om  hvordan Erik den Røde og de som fulgte ham bosatte sig i Grønland. Den fortæller derefter om flere ekspeditioner vest for Grønland, udført af Erik den Rødes børn og af Thorfinn Karlsefni. Handlingen i sagaen foregår fra ca. 870  til 1030. Dele af den har træk, som omtalen af Torsteins spådom, men det antages at den indeholder en stor kærne af historiske hændelser.

Denne saga og Eiríks saga rauða er de to eneste skriftlige kilder som fortæller om den norrøne ekspedition til Nordamerika. Sagaen er antagelig skrevet en gang i 1200-tallet på Island og er blevet bevaret i Flatøbogen som blev nedskrevet en gang i slutningen af 1300-tallet. De første ni kapitler af sagaen er antagelig en senere tilføjelse fra Landnámabók, men bortset fra dette må sagaen være ældre end Eiríks saga rauða og udgør en af kilderne for denne.

Sammendrag af handlingen

Bosætningen af Grønland
Eirik Raude udvandrede fra Norge til Island sammen med sin far på grund af nogle drab han har begået. På Island finder Eirik sig en hustru, Tjodhild. Igen bliver han involveret i stridigheder, slår en mand ihjel og bliver udråbt som fredløs på Altinget. Han beslutter at sejle vestover og søge efter det land som en mand ved navn Gunnbjørn har set da han kom ud af kurs.

Erik den Røde sætter sejl fra et sted i nærheden af Snæfellsjökull og når kysten af et snebedækket land. Han sejler sydover langs kysten for at søge efter et område som ville kunne være en mulighed for en bosættelse. Efter to års udforskning af landet drager han tilbage til Island og fortæller om sine opdagelser. Han har navngivet det land han har udforsket. Han kalder det for Grønland fordi han siger at folk vil blive tiltrukket af landet hvis det har et godt navn.

Efter at have tilbragt en vinter på Island satte Eirik sejl igen med den hensigt at bosætte Grønland. Han fik med sig hele 30 skibe, men kun fjorten nåede frem. Eirik grundlagde sin gård Brattahlíð på det sydvestlige  Grønland og blev selv en respektabel leder for det nye land. Med hustruen Tjodhild fik han sønnerne Leiv Erikson, Torvald Eiriksson, og Torstein Eiriksson foruden den viljestærke datter Frøydis Eiriksdatter.

Bjarnes rejse
En mand ved navn Bjarne Herjolvsson havde den vane at han tilbragte vintrene vekselvis i Norge og på Island hos sin far. Da han en sommer kom tilbage til Island opdagede han at hans far havde emigreret til Grønland. Han beslutter at følge efter ham dertil selv om han indser at sejladsen ikke er uden farer eftersom hverken ham selv eller nogen i hans mandskab tidligere været så langt mod vest.

Efter at have sejlet i tre dage fra Island kommer Bjarne ud for dårlig vejr med nordlige vinde og tåge, og han mister retningen. Efter flere dage med ruskvejr skinner solen igen og Bjarne når til et skovklædt land. Da han  forstår at dette ikke er Grønland gør han ikke landgang, og sejler videre. Han finder to andre landområder, men heller ikke disse passer til beskrivelsen af Grønland sådan at han, trods mandskabets nysgerrighed, ikke går i land. Til slut når skibet Grønland og Bjarne bosætter sig der.

Beskrivelsen af Bjarnes sejlads er unik for Grønlændernes saga. Bjarne nævnes ikke i Eiríks saga rauða som giver æren til Leif for opdagelsen af nyt land.

Leifs ekspedition

Leif Eriksen blev interesseret i Bjarnes opdagelser og købte et skib af ham. Han hyrede et mandskab på 35 mænd og beder Eirik om at lede ekspeditionen mod vest. Eirik er modvillig og mener at han er blevet for gammel, men bliver efterhånden overtalt. Da han rider ned til skibet snubler hesten og Eirik falder af og skader den ene fod. Han betragter dette som et dårligt varsel, og siger: «Det er vel ikke sådan at jeg skal finde flere lande end det vi nu bor i.» Således blev det til at det er Leif Eriksen som leder ekspeditionen.

Efter at de sejlede ud fra Brattalið finder Leif og mandskabet de samme landområder som Bjarne havde opdaget tidligere, men i modsat rækkefølge. Først kom de til et islagt land. De går i land og finder det ikke  interessant. Leif navngiver området for «Helleland» eftersom det er dækket med flade stenhøje. De sejler videre og finder et skovklædt med hvide strande. Leif kalder det for «Markland», og de sejler videre.

Derefter sejler Leif i to dage med en nordøstlig vind og kommer til et nyt land som synes lovende. De beslutter at bliver der vinteren over. Landets natur var sådan, mente de, at der ikke var vinterfrost. Dag og nat var mere ligeværdig end på Grønland eller Island.

Eftersom Leif og hans mandskab udforskede landet fandt de vinbær (vínber) og Leif gav navn til stedet som han kaldte for «Vinland». Sagaen nævner at det er Leifs tyske fosterfar Tyrke som finder druerne og som sydlænding genkender han dem. Det virker som en litterær forklaring. Navnets betydning har nok ændret sig i efterleveringerne. Mere sandsynlig kom navnet fra det norrøne ord «vin» for «åbne græsmarker» som de norske stednavne Bjørgvin (Bergen) og Granvin.

Om foråret sejlede ekspeditionen mod Grønland lastet med tømmer og vinranker. På rejsen kom de over et skibsbrud og bjergede en gruppe nordmænd. Efter dette blev Leif betragtet som en mand med lykke og blev kaldt for «Leif den Lykkelige».

Torvalds ekspedition
Leifs rejse blev diskuteret stort og længe på Brattalið og Leifs bror Torvald mente at Vinland ikke var nok udforsket. Leif tilbyder ham sit skib for en ny sørejse dertil. Med et mandskab på tredive mand sejler Torvald til det sted hvor Leif havde overvintret. De bliver der vinteren over og lever af at fiske.

Om foråret udforsker Torvald landet og sejler mod vest. De finder ikke tegn efter mennesker bortset fra en kornmark. De drager så tilbage til lejren for vinteren. Den næste sommer udforsker Torvald området øst og nord for lejren. Et sted kommer de over et skovklædt område.

Torvald gik i land der med hele mandskabet. Da sagde han: «Her er det fint, her skulle jeg gerne bygge mig en gård.» Så gik de ned til skibet igen. På sandstranden så de tre skindbåde og tre mænd under hver båd. Torvald og hans mænd delte sig i tre grupper og tog dem til fange alle sammen undtagen én, han nåede at komme væk med sin båd. De dræbte de andre otte, og så gik de tilbage til stranden og så sig om. Og inde i fjorden  så de nogle må gårde og mente der var bygder der.

De indfødte som de kaldte for skrælinger kom tilbage med en større styrke og angreb Torvald og hans mænd.  De skød med pile på dem for en stund og derefter trak de sig tilbage. Torvald fik et dødelig sår og blev begravet på Vinland. Derefter drog mandskabet tilbage til Grønland.

Torsteins ekspedition
Torstein Eiriksson besluttede da at drage til Vinland for for at hente broderens lig. Det samme skib blev klargjort igen og Torstein satte sejl med et mandskab på 25 mand og hans hustru Gudrid.

Ekspeditionen nåede aldrig til Vinland og efter at have drevet rundt hele sommeren på havet vendte skibet og sejlede tilbage til Grønland. I løbet af vinteren blev Torstein syg og døde.

Torfinns ekspedition
Der kom et skib til Grønland fra Norge som var ejet af en rig mand ved navn Thorfinn Karlsefni. Han blev glad for enken Gudrid og de giftede sig. Af sin nye hustru bliver Torfinn opildnet til en ny ekspedition til Vinland. Han besluttede at gøre som hun forslog og hyrede et mandskab på 60 mand og 5 kvinder.

Ekspeditionen kom frem til Leifs og Torvalds gamle vinterlejr og de blev der vinteren over. Den næste sommer kom en gruppe skrællinger på besøg med skind som de vil handle med. Skrællingerne ville have våben tilbage, men Torfinn nægtede sine folk at bytte våben med dem. I stedet tilbyder han skrællingerne mælk.

I slutningen af sommeren kommer skrællingerne igen tilbage for at handle. Da en af skrællingerne strækker sig efter et norrønt våben slår de ham ihjel. De andre skrællinger løber af gårde.

Torfinn frygtede at de indfødte ville komme tilbage, senere og i et større antal. Han lagde en plan for det kommende slag. Skrællingerne kom tilbage, men nordmændene klarede at slå dem. De blev der resten af vinteren før de sejler tilbage til Grønland om foråret. I løbet af deres ophold fødte Gudrid deres søn og de kalder ham Snorre.

Frøydis ekspedtion
Eriks datter Frøydis ville også have æren og rigdommen som Vinlandsfarerne havde fået. Hun aftaler med  islændingene, Helge og Finnboge, at de skal sejle sammen til Vinland og dele indtægterne i to lige halvdele, den ene til dem og den andre til hende. De enes om at tage det samme antal mænd med, men i al hemmelighed tager Frøydis flere med.

I Vinland forråder Frøydis islændingene, overfalder dem og deres mænd når de sover og dræber dem. Sagaen fortæller så:

Nu var alle mænd dræbt, men ingen ville dræbe kvinderne. Da sagde Frøydis: «Giv mig en økse!» De gav hende en. Siden huggede hun de fem kvinder som var der, og de var døde da hun gik fra dem.

Hun ønsker at dække over sit forræderi og truer med at dræbe enhver som fortæller om drabene. Efter et års tid drager hun tilbage til Grønland og der fortæller hun at Helge og Finnboge valgte at blive i Vinland.

Men ikke alle fra sejladsen holder mund og efterhånden kommer der ord om drabene til Leiv Eiriksson. Han får tre af mændene pint og tortureret til de tilstår ugerningerne.

Sagaen siger så afslutningsvis:

«Jeg nænner ikke at  gøre det med Frøydis, min søster, som hun fortjener,» sagde han, «men jeg spår hende og  hendes mand at der bliver dårlig trivsel i deres afkom.»

Thorfinn Karlsefni fik god fortjeneste for sine sejladser mod vest. Han slog sig senere ned på Island med Gudrun og sin søn. Efter ham stammer flere af de første biskopper på Island. Sagaen ender med en sætning som synes som et forsøg på at etablere dens troværdighed: «Og Karlsefni var den første der sagde hvordan det gik for sig på de rejser der er fortalt om her.»

Derefter findes der ikke flere oplysninger om den stridbare Frøydis.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Grønlendingenes saga på norrønt hos heimskringla.no
 Grønlændernes saga på dansk hos heimskringla.no

Grønlands historie
Kultur i Grønland

Grønlændernes saga


Kahenera sa mga isda ang Scopeloberyx. Ang Scopeloberyx sakop sa kabanay nga Melamphaidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Scopeloberyx

Scopeloberyx


Malawi Airlines (bekend as Malawian Airlines tot 2016) is die vlaglugredery van Malawi, gebaseer in Lilongwe en met sy spilpunt by die Kamuzu Internasionale Lughawe. Dit is in 2012 gestig ná die likwidasie van Air Malawi, die voormalige nasionale lugredery. Ethiopian Airlines bedryf dit onder 'n bestuurskontrak en besit 49% van die lugredery nadat dit as die wenner uit die stryd getree het ná mededingende botte.

Op 25 Maart 2021 het die direksie van die maatskappy 'n resolusie aanvaar wat die "ordelike likwidasie van die maatskappy" aanbeveel weens swaar skuld en tegniese insolvensie. Die regering van Malawi het egter op 5 Mei 2021 bevestig dat hy van plan is om eerder die lugdiens te herkapitaliseer. In 2022 het die lugdiens sy eerste jaarlikse wins van MWK 4 miljard (VS$ 4,0 miljoen) aangekondig.

Korporatiewe sake

Eienaarskap
Die lugredery word besit deur die regering van Malawi (51%) en Ethiopian Airlines (49%). Die regering het beplan om 31% van sy belang aan private beleggers af te staan na 'n minimumtydperk van 12 maande nadat bedrywighede begin het en het verwag om VS$6 miljoen uit hierdie verkoop te verdien. Jimmy Lipunga, uitvoerende hoof van The Public Private Partnership Commission (PPPC), het in Maart 2016 gesê dat planne deur die Malawi-regering om sommige aandele in die lugdiens aan lede van die publiek te verkoop, daarvan afhang of die lugdiens winsgewendheid behaal.

Besigheidstendense
Teen April 2021 het die maatskappy kumulatiewe verliese van MWK 14,09 miljard (VS$ 17,86 miljoen) gely en het skuld van MWK 13,83 miljard (VS$ 17,54 miljoen) opgeloop. Die lugredery het egter in Junie 2022 aangekondig dat hy sy eerste winsgewende jaar met 'n wins van MWK 4 miljard (VS$ 4 miljoen) in 2021 aangeteken het.

Hoofkantoor
Die lugredery se hoofkantoor is in die Golden Peacock-winkelkompleks in Lilongwe geleë.

Bestemmings
Malawi Airlines bedien die volgende bestemmings sedert Februarie 2023:

Vloot

Teen Februarie 2023 bestaan die redery se vloot uit die volgende vliegtuie:

Verwysings

Lugrederye
Malawi

Malawi Airlines


Wydarzenia
 Antyhabsburskie Powstanie Bocskaya na Węgrzech.

Urodzili się
 12 sierpnia Iemitsu Tokugawa, siogun.

Przypisy

Kalendarium polityczne
Wydarzenia 1604

1604 w polityce


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Cosmozoma sikorae. Una ning gihulagway ni Brunner von Wattenwyl ni adtong 1891. Ang Cosmozoma sikorae sakop sa kahenera nga Cosmozoma, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Madagascar

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Cosmozoma
Insekto sa Madagaskar

Cosmozoma sikorae


An Pararhadinaea melanogaster in uska species han Colubridae nga ginhulagway ni Oskar Boettger hadton 1898. An Pararhadinaea melanogaster in nahilalakip ha genus nga Pararhadinaea, ngan familia nga Colubridae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pararhadinaea

Pararhadinaea melanogaster


Ang Guernica ngalan niining mga mosunod:

Arhentina

 Guernica (kapital sa munisipyo sa Arhentina), Provincia de Buenos Aires,

Espanya

 Gernika-Lumo (kapital sa munisipyo), Euskal Autonomia Erkidegoa / Comunidad Autónoma Vasca, Bizkaia,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Arhentina
Pagklaro paghimo ni bot Espanya

Guernica


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Gryllus alogus. Una ning gihulagway ni Rehn, J.A.G. ni adtong 1902. Ang Gryllus alogus sakop sa kahenera nga Gryllus, ug kabanay nga Gryllidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa New Mexico
Insekto sa Texas
Gryllus

Gryllus alogus


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Chauliogryllacris nungeena. Una ning gihulagway ni Rentz, D.C.F. ni adtong 1990. Ang Chauliogryllacris nungeena sakop sa kahenera nga Chauliogryllacris, ug kabanay nga Gryllacrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 State of Queensland

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa State of Queensland
Chauliogryllacris

Chauliogryllacris nungeena


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Praxibulus laminatus. Una ning gihulagway ni Carl Stål ni adtong 1878. Ang Praxibulus laminatus sakop sa kahenera nga Praxibulus, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 State of New South Wales
 Lord Howe Island (pulo sa Ostralya)

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa State of New South Wales
Insekto sa Lord Howe Island (pulo sa Ostralya)
Praxibulus

Praxibulus laminatus


Nordex SE er en tysk multinational producent af vindmøller. Virksomheden blev etableret i 1985 i Give. I dag er hovedkvarteret i Rostock med ledelsesfunktioner i Hamborg.
Produktionen foregår i Rostock, Mexico og Kina I 1995 blev Nordex første 1 MW vindturbine serieproduceret.

I 2016 blev vindmølledivisionen af spanske Acciona fusioneret med Nordex.

Anno 2013 inkluderer virksomhedens vindturbiner to platforme på henholdsvis 2,4 MW og 3,3 MW.

Kilder

Fremstillingsvirksomheder fra Tyskland
Vindturbineproducenter

Nordex


ローランド・メリーニョ・ベタンコート(Rolando Meriño Betancourt 、1971年2月27日 - )は、キューバの元野球選手。現在はディヴィジオン・アンのセナート・テンプライアーズで監督を務めている。

キューバ国内リーグ・セリエ・ナシオナル・デ・ベイスボルではアビスパス・デ・サンティアーゴ・デ・クーバに所属していた。

来歴・人物
近年のキューバ球界を代表する捕手の一人。キューバ国内では90年代から活躍していたが、国際大会への出場は2000年シドニーオリンピックが最初だった。総合的にバランスが取れた好選手であったが、特に巧みな打撃に優れた年上のフアン・マンリケと、抜群の守備能力を持つ年下のアリエル・ペスタノの、個性の際立った両者から出番が奪えず、打席に立つことは一度もなく代走等の出番しかなかった。2001年の国際大会にも選出されたが、この年から2002年への代表メンバー大幅入替に伴い国家代表を外れた。

所属チームにおいても2003年頃から若手のフランク・タマヨに出番を譲り、自らは一塁手や指名打者での出場が多くなったが、2004-05シーズンにタマヨが突然の交通事故死に見舞われたため、再び正捕手を続けることとなった。

現在は年齢や以前の怪我の影響もあり、捕手としての出場は少ない。しかし勝負強い打撃やキャプテンとして2005、2007年に所属チームをキューバチャンピオンに導いた存在感は大きく、将来の指導者候補としても期待がある。

2008年の北京オリンピック代表に選出。控え捕手としての立場で出番は少なかった。

2009年のWBCでも代表に選出された。

2014年からディヴィジオン・アン・セナート・テンプライアーズの監督に就任した。

年度別打撃成績 (2000-01年以降)

 各年度の太字はリーグ最高
 キューバで通常用いられる個人通算成績は、プレーオフや選抜リーグなども合算するため、この表の合計とは一致しない

参考資料

キューバの野球選手
アフリカ系キューバ人の野球選手
野球キューバ代表選手
オリンピック野球キューバ代表選手
ワールド・ベースボール・クラシック・キューバ代表選手
野球スペイン代表選手
ワールド・ベースボール・クラシック・スペイン代表選手
2009 ワールド・ベースボール・クラシック選手
キューバのオリンピック銀メダリスト
野球のオリンピックメダリスト
キューバの野球監督
1971年生
存命人物

ローランド・メリーニョ


The 1971 Tour of the Basque Country was the 11th edition of the Tour of the Basque Country cycle race and was held from 21 April to 25 April 1971. The race started and finished in Eibar. The race was won by Luis Ocaña of the Bic team.

General classification

References

1971
Bas

1971 Tour of the Basque Country


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Spalacomimus aberrans. Una ning gihulagway ni Schulthess ni adtong 1898. Ang Spalacomimus aberrans sakop sa kahenera nga Spalacomimus, ug kabanay nga Tettigoniidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Spalacomimus

Spalacomimus aberrans


Huyện Barabanki là một huyện thuộc bang Uttar Pradesh, Ấn Độ. Thủ phủ huyện Barabanki đóng ở Barabanki. Huyện Barabanki có diện tích 3825 ki lô mét vuông. Đến thời điểm năm 2001, huyện Barabanki có dân số 2673394 người.

Tham khảo

Uttar Pradesh
Huyện của Ấn Độ

Barabanki (huyện)


Castellammare della Bruca (o Castellamare; Castrimaris nei documenti in latino medievale) è il toponimo con cui veniva indicato il borgo fortificato costruito in epoca medioevale a un'altitudine di circa 71 m sul livello del mare, sul promontorio su cui sorgeva, un tempo, l'acropoli di Velia, l'antica colonia greca di Elea.
La località è chiamata anche Castellamare di Velia, poiché è inclusa nel recinto archeologico di Elea  (Velia, in epoca romana), ricompreso nei confini amministrativi del comune di Ascea.

Storia

Medio evo
Si ha notizia, nella fase finale del periodo delle invasioni saracene, dell'esistenza di una fortificazione denominata Castellum Velie, che nel nome conservava ancora traccia dell'antica colonia greca decaduta.

Dopo la conquista normanna del 1053-1054, e la conseguente cessazione della minaccia saracena, a fianco della fortificazione dovette esser costruito un borgo la cui esistenza è documentata nel 1113.

Risale all'epoca normanna anche la costruzione della Cappella Palatina (chiesa di San Quiricio, o San Quirino), citata in un documento del 1144 e tuttora visibile sul luogo.

Il borgo, nel XII secolo, assunse la denominazione di Castellammare della Bruca, probabilmente dalla contiguità di una vasta foresta di elci (volg.: bruca), che si estendeva da Cuccaro Vetere fino alla costa. Si ha menzione della foresta in un diploma del 1030 con cui il longobardo Guaimario IV, diciassettenne principe di Salerno, donava il bosco alla Abbazia benedettina di Cava. Il toponimo rivela, inoltre, come nel frattempo fosse andata completamente smarrita ogni memoria, anche toponomastica, dell'antica colonia greca, assurta poi a status di municipio romano.

Età moderna
L'abitato era ancora vivo nella prima metà del XVII secolo e il censimento focatico del 1648 vi registrò l'esistenza di 12 famiglie (fuochi), ma dovette essere presto andato deserto o abbandonato se non se ne trova più traccia già nel successivo censimento del 1669, successivo all'epidemia di peste che, nel 1656, colpì l'Italia e il Regno di Napoli.

Età contemporanea
Nel XIX secolo l'abitato si presentava completamente in rovina ai viaggiatori e studiosi di passaggio.

Va ascritto a François Lenormant il merito di aver compreso le potenzialità del sito archeologico della colonia focea quale obiettivo di approfondite ricerche. Esse tuttavia, nonostante i suoi autorevoli auspici, non vedranno la luce se non all'inizio del XX secolo.

L'abitato fu interamente distrutto nei primi decenni del XX secolo per permettere l'inizio delle profonde campagne di scavo che avrebbero riportato alla luce la colonia di Velia, con l'eccezione della cappella palatina, utilizzata quale piccolo antiquarium dell'area archeologica, ancora priva di un museo, nonostante decenni di importanti ritrovamenti.

Note

Bibliografia

Voci correlate

 Elea-Velia
 Incastellamento
 Torri costiere del Regno di Napoli
 Costiera cilentana
Torre di Velia

Altri progetti

Collegamenti esterni

Elea-Velia
Storia dell'Italia medievale
Città d'Italia scomparse
Bruca, Castellammare della
Bruca, Castellammare della
Torri costiere del Cilento

Castellammare della Bruca


Kaliwatan sa alibangbang ang Ypsolophus bryoleuca. Una ning gihulagway ni Edward Meyrick ni adtong 1922. Ang Ypsolophus bryoleuca sakop sa kahenera nga Ypsolophus, ug kabanay nga Plutellidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Ypsolophus

Ypsolophus bryoleuca


Olga Ivanovna Melnik, () rođena 12. maja 1974. u Sovjetskom u Hantijsko-Mansijskom autonomnom okrugu, RSFSR, SSSR (danas Rusija), je nekadašnja ruska biatlonka.

Karijera

Olimpijske igre

Svjetska prvenstva

Svjetski kup

Nagrade

Privatni život

Napomene

Reference

Vanjski linkovi

 Olga Melnik na IBU banci podataka

Rođeni 1974.
Biografije, Sovjetski
Ruski biatlonci
Ruski olimpijci
Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1998.
Osvajači srebrne medalje na Olimpijskim igrama (Rusija)
Osvajači medalja na Svjetskim prvenstvima u biatlonu
Osvajači medalja na Zimskim olimpijskim igrama 1998.

Olga Melnik


Kaliwatan sa alibangbang ang Macrobathra xanthoplaca. Una ning gihulagway ni Edward Meyrick ni adtong 1902. Ang Macrobathra xanthoplaca sakop sa kahenera nga Macrobathra, ug kabanay nga Cosmopterigidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Macrobathra

Macrobathra xanthoplaca


Sofá é um termo mandinga para soldados escravos que serviam no exército do Império do Mali. Eles também foram empregados em exércitos dos Estados mandês posteriores como os Império de Bamana e Uassulu e o Reino de Quenedugu.

Império do Mali

Todos os fararias (lit. "bravos"), os indivíduos classificados na hierarquia militar do Império do Mali logo antes dos ton-tiguis (mestres da aljava), eram acompanhados por jonôs (escravos) que os seguiam a pé e conduziam cavalos para seus mestres. Esses jonôs eram conhecidos como sofás e eles davam a seus ton-tiguis aljavas extras no meio do combate ou guardaram o cavalo de fuga caso a retirada fosse necessária. De fato, a palavra sofá se traduz como "pai do cavalo" o que significa que era guardião do animal.

O papel dos sofás mudou drasticamente no guerrear malinense após o reinado do mansa Sundiata Queita  com eles se transformando de meros guarda-bagagens a guerreiros de pleno direito. Um sofá foi equipado pelo Estado, enquanto os cavaleiros horon traziam suas armas. Exércitos sofás podiam ser usados para intimidar governadores infiéis, e eles formaram a maioria da infantaria no .

Bibliografia

História militar do Império do Mali
Reino de Quenedugu
Império de Uassulu

Sofá (guerreiro)


An Schizoeaca coryi in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Hans von Berlepsch hadton 1888. An Schizoeaca coryi in nahilalakip ha genus nga Schizoeaca, ngan familia nga Furnariidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Schizoeaca

Schizoeaca coryi


Denzel Robert Valentine (nascido em 16 de novembro de 1993) é um jogador de basquete profissional que jogou no Chicago Bulls e Cleveland Cavaliers da National Basketball Association (NBA). Atualmente está sem clube.

Ele jogou basquete universitário na Universidade Estadual de Michigan e se tornou o primeiro jogador na história da universidade a ser reconhecido como o Jogador Nacional do Ano pela Associated Press. Ele também ganhou prêmios de outro jogador do ano pelo NABC, USA Today, Sports Illustrated, NBC Sports e Basketball Times, além de ser nomeado unânime pela primeira equipe All-American.

Carreira no ensino médio
Valentine frequentou a J. W. Sexton High School, onde foi treinado por seu pai, Carlton Valentine, e jogou ao lado de Bryn Forbes e Anthony Clemmons.

No segundo ano, Valentine obteve uma média de 10,9 pontos, 5,8 assistências e 6,3 rebotes, levando Sexton ao vice-campeonato estadual.

Em seu último ano, Valentine obteve uma média de 14 pontos, 11 rebotes e nove assistências por jogo, levando Sexton a um recorde de 27-1. Ele foi selecionado como o Jogador do Ano do Lansing State Journal e o Jogador do Ano da Associated Press Classe B.

Pela Rivals.com, Valentim foi classificado nacionalmente como 15° melhor Ala-armador e o 81° melhor jogador da classe de 2012.

Carreira universitária
Em seu primeiro ano, Valentine terminou com médias de 5.0 pontos, 2.4 assistências, 4.1 rebotes e 0.8 roubadas de bola.

Após seu bem-sucedido primeiro ano, Valentine recebeu um aumento de liderança e um papel expandido devido as saídas de Adreian Payne, Gary Harris e Keith Appling, além da demissão do treinador Kenny Kaminski.

Em seu segundo ano, Valentine melhorou suas estatísticas e terminou com médias de 8.0 pontos, 3.8 assistências, 6.0 rebotes e 1.0 roubadas de bola.

Em 17 de novembro de 2015, Valentine se tornou o 4º jogador na história da Universidade Estadual de Michigan a registrar um triplo-duplo. Ele teve 29 pontos, 12 rebotes e 12 assistências na vitória por 79-73 sobre Kansas. Em 21 de dezembro, foi anunciado que Valentine ficaria de fora da equipe por duas a três semanas depois de ele ter sido submetido a uma cirurgia artroscópica do joelho. Ele voltou em 10 de janeiro de 2016.

Valentine terminou a sua terceira temporada com médias de 14.5 pontos, 6.3 rebotes e 4.3 assistências, enquanto MSU terminou em segundo lugar na Big Ten. Em 8 de março, USA Today nomeou Valentine como o Jogador Nacional do Ano.

No último ano de Valentine, ele acumulou muitos prêmios e ganhou o primeiro prêmio de Jogador Universitário em Universidade Estadual de Michigan desde Draymond Green em 2012. Valentine brilhou durante o Torneio da Big Ten em Indianápolis, ganhando o prêmio de melhor jogador.

Depois de ter médias de 19.2 pontos, 7,5 rebotes e 7.8 assistências, Valentine aumentou suas projeções e passou a ser visto como uma potencial escolha de primeira rodada no Draft da NBA de 2016.

Carreira profissional

Chicago Bulls (2016–Presente)

Em 23 de junho de 2016, Valentine foi selecionado pelo Chicago Bulls com a 14ª escolha geral no Draft da NBA de 2016. Em 16 de julho de 2016, ele assinou seu contrato de novato com os Bulls.

Em 2 de janeiro de 2017, Valentine, que jogou apenas quatro minutos nos sete jogos anteriores, jogou 18 minutos contra o Charlotte Hornets e fez nove pontos, saindo com uma lesão no tornozelo no segundo tempo. Em 10 de janeiro de 2017, ele registrou 19 pontos em uma derrota por 101-99 para o Washington Wizards. Em 18 de março de 2017, Valentine registrou seu primeiro duplo-duplo com 11 pontos e 12 rebotes em uma vitória de 95-86 sobre o Utah Jazz. Durante sua temporada de estréia, Valentine jogou vários jogos no Windy City Bulls, afiliado do Chicago na D-League.

Em sua primeira temporada, Valentine terminou com médias de 5.1 pontos, 1.1 assistências, 2.6 rebotes e 0.5 roubadas de bola.

Em 26 de novembro de 2017, Valentine teve 14 pontos, 13 rebotes e sete assistências em uma derrota de 100-93 para o Miami Heat. Em 18 de janeiro de 2018, ele marcou 19 pontos contra o Houston Rockets. Dois dias depois, ele marcou 20 pontos em uma vitória por 122-119 sobre o New York Knicks. Em 17 de março de 2018, ele marcou 34 pontos em uma derrota de 114-109 para o Cleveland Cavaliers.

Em 4 de abril de 2018, Valentine sofreu um desbridamento artroscópico no joelho esquerdo e foi descartado pelo resto da temporada.

Em sua segunda temporada, ele terminou com médias de 10.2 pontos, 3.2 assistências, 5.1 rebotes e 0.8 roubadas de bola.

Em setembro de 2018, Valentine foi diagnosticado com uma torção no tornozelo esquerdo durante o campo de treinamento da equipe e esperava-se que perdesse de uma a duas semanas. No entanto, no final de outubro, os Bulls anunciou que ele estava sofrendo de uma contusão óssea, não de uma entorse, e perderia mais duas semanas. Em 19 de novembro, depois de perder os primeiros 17 jogos da temporada de 2018-19, Valentine foi diagnosticada com instabilidade contínua no tornozelo. Após um procedimento de estabilização do tornozelo esquerdo em 27 de novembro, ele foi descartado para a temporada.

Carreira na seleção
Valentine foi membro da Seleção Americana nos Jogos Pan-Americanos de 2015, que ocorreu em Toronto. A equipe dos EUA conquistou a medalha de bronze do torneio com um recorde de 3-2.

Estatísticas

NBA

Temporada regular

Playoffs

Universitário

Fonte:

Vida pessoal
Valentine é filho de Carlton e Kathy Valentine. Seu irmão mais velho, Drew, jogava basquete universitário na Universidade de Oakland e agora é treinador assistente na Universidade de Loyola. Valentine considera Draymond Green como um irmão mais velho.

Em 7 de abril de 2016, Valentine e seu treinador na Universidade Estadual de Michigan, Tom Izzo, foram apresentados como convidados do Dancing With the Stars, onde aprenderam com Artem Chigvintsev e Edyta Sliwinska.

Basquetebolistas dos Estados Unidos
Naturais de Lansing
Basquetebolistas de Michigan
Basquetebolistas do Chicago Bulls

Denzel Valentine


A Nation of Immigrants – książka z 1958 autorstwa Johna F. Kennedy'ego, opisująca imigrację do Stanów Zjednoczonych.

Oryginalna wersja została napisana przez Kennedy'ego w 1958, kiedy był senatorem – w ramach serii Ligi Przeciwko Zniesławieniu zatytułowanej The One Nation Library. Po uzyskaniu prezydentury, wezwał Kongres do przeprowadzenia pełnej rewizji prawa imigracyjnego, a sam planował następne publikacje książki. W sierpniu 1963 fragmenty broszury z 1958 zostały opublikowane w New York Times Magazine.
Kennedy zginął w zamachu przed ukończeniem rewizji, ale książka została pośmiertnie opublikowana w 1964 roku wraz z napisaną przedmową jego brata, ówczesnego prokuratora generalnego Roberta F. Kennedy'ego.

Książka zawiera krótką historię imigracji do kolonialnej Ameryki, analizę znaczenia imigracji w historii kraju oraz propozycje liberalizacji prawa imigracyjnego.

Przypisy

Utwory literackie z 1964
John F. Kennedy

A Nation of Immigrants


An Pyrrhura in uska genus han Aves. An Pyrrhura in nahilalakip ha familia nga Psittacidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pyrrhura

Pyrrhura


Abadia dos Dourados là một đô thị thuộc bang Minas Gerais, Brasil. Đô thị này có diện tích 894,515 km², dân số năm 2007 là 6556 người, mật độ 7,2 người/km².

Tham khảo

Liên kết ngoài
 Cơ sở dữ liệu các đô thị của Brasil
Inwonertallen 2009

Đô thị bang Minas Gerais

Abadia dos Dourados


Juan Bernardo Colmán foi um franciscano que nasceu na Ciudad Real del Guayrá em 1569, na região do Guayrá, que na época pertencia ao Paraguai e faleceu em 2 de junho de 1594, em Jahapety, no  Departamento de Caazapá. É considerado o primeiro mártir nascido no Paraguai.

Seu pai era um inglês que integrou a expedição liderada por Pedro de Mendoza e chegou ao Paraguai em 1537, sua mãe era uma nativa da etnia guarani. Seu nome originalmente era "Nicolás Colmán", que foi alterado quando se tornou um franciscano.

Seu martírio ocorreu em 2 de junho de 1594 em Jahapety, no Departamento de Caazapá, quando tentava resgatar um dominicano que havia sido capturado por nativos da etnia guarani. Existe um processo de beatificação em seu favor, que foi aprovado em uma assembleia dos bispos do Paraguai, realizada em 15 de março de 1990. Há uma cruz no lugar de seu martírio e seus restos mortais estão no Convento franciscano de Assunção  .

Franciscanos do Paraguai
Colonização espanhola do Paraná

Juan Bernardo Colmán


Ansel Bourne (1826–1910) var en person, som blev genstand for en berømt psykologi-sag i 1800-tallet.

17. januar 1887 forlod den 61-årige prædikant Ansel Bourne sit hjem i Rhode Island, tog $ 551 ud af banken, og rejste på besøg til sin nevø i Providence for at diskutere købet af en grund. Om morgenen 14. marts vågnede han med et ryk i en seng i bagrummet i en lille forretning i 345 East Main Street i Norristown i Pennsylvania, uden at ane, hvad han gjorde dér. Hans husvært fortalte Bourne, at han dér havde kaldt sig A.J. Brown, havde lejet forretningen tidligt i februar, drevet den og ellers gået i byens metodistkirke. Men Bourne huskede intet af, hvad han havde foretaget sig, fra han forlod sin nevø to måneder tidligere, 360 km borte. Han begreb ikke, hvorfor han skulle være begyndt med noget, han ikke kendte noget til eller havde nogen interesse for.

Tre år senere lod Bourne sig hypnotisere af professor William James fra Harvard og kaldte sig da Albert John Brown. Han beskrev detaljeret rejsen til Pennsylvania i januar 1887 og åbningen af forretningen. Når det gjaldt livet forud for 17. januar, blev han forvirret, og huskede intet fra tiden efter 13. marts. Når han som Brown blev præsenteret for sin kone, kunne han ikke genkende hende. Professor James klassificerede hændelsen som "en spontan hypnotisk trance af to måneders varighed".

Sagen har sandsynligvis ligget til grund for dele af karakteren Jason Bourne i bogserien The Bourne Identity.

Referencer

Personer fra USA

Ansel Bourne


Moraea unibracteata is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal en kom van die Drakensberge se voorheuwels tot by die KwaZulu-Natal Middeland voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 2158 km² en daar is slegs sewe subpopulasies. Die plant het habitat verloor weens ontwikkeling, landbou- en bosbou-aktiwiteite en oorbeweiding.

Bronne
 SANBI rooilys
 Plants of the world online

Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika
unibracteata

Moraea unibracteata


Norðskáli er ein bygd í Eysturoy. Norðskáli er rættiliga gomul bygd, helst gongur søgan nakað aftur í miðøldina. Hon er minsta markatalsbygd í landinum, bert 4 merkur. Hetta bar í sær, at í tí longu tíðini, meðan jørðin var avgerðandi lívsgrundarlagið, kundu bert fá fólk lívbjarga sær á staðnum. Ymiskt bendir á, at fyrstu, fáu, búfólkini bert hava støðast har í styttri tíð í senn, hava verið uppisitarar í nøkur ár, og eru so flutt aftur til heimbygdina. Tá loyvt varð at leggja inn gerði, gjørdist grundarlag fyri einum størri fólkatali.

Upprunaligi bøurin liggur frá Stórá og norður á Garðar. Í hesum samanhangi skulu vit eisini síggja elsta býlingin í bygdini, Reynið og Tøðuna. Navnið Garðsendi ber boð um, at hetta var markið norðureftir. Hetta sæst eisini týðiliga á eini tekning frá 1789, ið ein av luttakarunum á kanningarferðini hjá skotanum Stanley gjørdi ein summardag, tá ið teir róðu av Hvalvík og norður til Eiðis. Menn hava tó ikki bert dúvað uppá jørðina, men róð út við smærri bátum, tá ið líkindi vóru til tað. Seinni hevur bygdin breitt seg norðureftir og suðureftir, væl suður um hagamarkið móti Oyri.

Vøksturin í fólkatalinum má eisini her síggjast í mun til lívsgrundarlagið, sum av álvara batnar aftaná 1800. Nú verða gerðini løgd inn - gerði, ið ikki bara geva húsum navn, men sum eru støðið undir húsarhaldinum saman við útróðri og seinni skipsfiskiskapinum. Hesa tíðina er sostatt neyðugt at fáa inntøkuna frá fleiri síðum til lívsins uppihald. Vár og summar til skips og hitt hálvárið til at velta og annað landbúnaðararbeiði.

Handilsmenn hava hesa tíðina nógvar streingir at spæla uppá. Teir taka ofta ímóti fiski, eiga útróðrarbátar og skip, sum eru inntøkukelda hjá bygdafólkinum. Handilin hevði í nógvum førum postin um hendi, umframt ymsa frakt. Alt hetta gjørdi handilin til ein miðdepil í bygdini, har fólk savnaðist, ikki bert fyri at keypa, men eisini fyri at frætta tíðindi.

Við stóru útbyggingunum innan samferðsluna í 1970-árunum kom Norðskáli at liggja væl fyri í meginøkinum. Hetta hevur verið grundarlag undir nýggjum arbeiðsplássum í bygdini, so sum fiskavirki, stoypivirki, innan aling, eins og handils- og tænastuvirksemi. Norðanfyri brúnna um Streymin er vaksið fram eitt handilsøki, sum liggur sera væl fyri í mun til ferðsluæðrarnar í meginøkinum. Fólkatalið er vaksið rættiliga skjótt seinnu árini, og er komið upp um tey hálvttriðjahundrað.

Myndir

Keldur

Bygdir í Føroyum
Eysturoy

Norðskáli


Yoo Na-ul (; born September 23, 1978), better known by the mononym Naul (Hangul: 나얼), is a South Korean singer, artist, and member of Brown Eyed Soul, signed under in Next Music. He released his debut solo album, Back to the Soul Flight, on January 8, 2005. Naul has worked as a professor of music for Korea Nazarene University.

Career

Before debut
During high school Naul participated in an a cappella group with his friends and in 1996, the group progressed to the finals in a radio program contest called "A starry night".

Anthem (1999)
Naul made his debut with the four member R&B group Anthem. The group participated in SBS's New Era Music Competition in 1998, at which point they won the grand prize with the song "Letting You Go". The band released an album the following year, but did not gain much popularity.

Brown Eyes (2001–2003, 2008)

In 2001 Naul paired with Yoon Gun for the duo Brown Eyes. Naul provided main vocals and the cover art for their albums, while Yoon Gun provided backup vocals and composed and produced the music. They were well received and sold well. The duo disbanded in 2003 after releasing two albums, but reunited in 2008 for a third album.

Brown Eyed Soul (2003–present)
Having a period of hiatus after 2nd album of 'Brown Eyes', Naul organized a band called 'Brown Eyed Soul' with three more people (Jungyub, Yongjun, Sung Hoon).

Solo
Naul has released several solo albums, the second of which was predominantly composed of song covers. In September 2012 he released Principle of My Soul, which contained original songs. The single "Memories of Wind" charted as number one. On March 28, 2018, his 2nd full album, Sound Doctrine, was released.

Artistry
Naul took classes on art and design in college. He has painted the artwork for some of his albums and some of his work has been curated in a charity exhibition.

Discography

Studio albums

Single albums

Singles

Music videos

References

1978 births
Living people
People from Uijeongbu
Singers from Gyeonggi Province
South Korean rhythm and blues singers
South Korean pop singers
21st-century South Korean male singers

Naul (singer)


Cabinn Hotels er en dansk value for money hotelkæde med 11 hoteller i seks af de største byer i Danmark: Seks i København, et i Aarhus, et i Odense, et i Aalborg, et i Esbjerg og et i Vejle. Cabinn Hotels blev etableret i 1990 af Niels Fennet, der også er ejer af virksomheden og Fredensborg Store Kro.

Referencer

Hotelkæder i Danmark
Etableret i 1990

Cabinn Hotels


Chokoladekrigen er en dansk dokumentarfilm fra 2022 instrueret af Miki Mistrati.

Handling
Én mands kamp mod en milliard-industri af chokolademastodonter, der benhårdt benytter ulovligt børnearbejde i deres chokoladeproduktion. Fra detektivarbejde i Elfenbenskystens plantager til retssagsdrama.
For 20 år siden underskrev verdens største chokolade-giganter en aftale, om at arbejde på at afskaffe børneslaveri. Siden er problemet ikke blevet mindre. Derfor arbejder den amerikanske advokat, Terry Collingsworth indædt på at hive chokolade-giganterne i retten for brud på den amerikanske grundlov. Han har dedikeret sit liv til afskaffelsen af slaveri og menneskehandel, og til at kæmpe mod fødevaregiganterne og deres hær af advokater. Collingsworth forsøger at få Nestlé og Cargill dømt for systematisk at producere deres kendte brands ved at udnytte børn i Elfenbenskystens kakaoproduktion. Nu er sagen langt om længe nået til den amerikanske højesteret.
Filmen følger Collingsworth gennem fem år, hvor han blandt andet rejser tilbage til de to vestafrikanske lande Mali og Elfenbenskysten for at samle nye beviser til retssagen. Her bliver han vidne til, hvordan industrien hellere vil dække over virkeligheden end at gøre noget seriøst ved problemet med de 1,5 mio børn, der arbejder ulovligt i chokoladeindustrien. Alene for at kunderne kan købe så billigt chokolade som muligt

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2022

Chokoladekrigen


Meridiano di Roma: literary, artistic and scientific Italy (Meridian of Rome) was a literary criticism, literature and art magazine existed between 1936 and 1943.

History
Meridiano di Roma was founded by Pietro Maria Bardi and directed by Giovanni Battista Angioletti from January 1938. It was published in Rome every week from 1936.

The magazine, a continuation of La Fiera Letteraria, hosted articles and essays of literary criticism, literature and art, making use of the collaboration of some of the major representatives of the Italian culture of the twentieth century. It was an official magazine of the fascist regime, but of heterogeneous orientation.

Among the associates were Luciano Anceschi, Giovanni Ansaldo, Goffredo Bellonci, Emilio Cecchi, Silvio D'Amico, Julius Evola, Leonardo Sinisgalli and Giancarlo Vigorelli. It ceased publication in 1943.

References

1936 establishments in Italy
1943 disestablishments in Italy
Defunct literary magazines published in Italy
Literary criticism
Magazines established in 1936
Magazines disestablished in 1943
Magazines published in Rome
Weekly magazines published in Italy
Fascist newspapers and magazines
Former state media

Meridiano di Roma


Kaliwatan sa insekto ang Ptycta frayorgensis. Una ning gihulagway ni Tim R. New ug Ian W.B. Thornton ni adtong 1981. Ang Ptycta frayorgensis sakop sa kahenera nga Ptycta, ug kabanay nga Psocidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Tśile

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Tśile
Ptycta

Ptycta frayorgensis


An Anas bernieri in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Gustav Hartlaub hadton 1860. An Anas bernieri in nahilalakip ha genus nga Anas, ngan familia nga Anatidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Anas

Anas bernieri


Suba ang Air Semayakiri (Inindonesyo: Air Semaya-kiri) sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Sumatera Selatan, sa kasadpang bahin sa nasod,  km sa kasadpan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.

Ang mga gi basihan niini

Mga suba sa Sumatera Selatan

Air Semayakiri


Judaica Ukrainica is an international interdisciplinary peer-reviewed annual journal in Jewish history and culture. The languages of the journal are Ukrainian, English, and Russian. The journal was established in 2012 as a publication of the National University of Kyiv-Mohyla Academy. Since 2015 it is also a  journal of the Ukrainian Association for Jewish Studies.

Founder and Editor-in-chief of the journal is Vitaly Chernoivanenko, Associate Professor of the History Department at the National University of Kyiv-Mohyla Academy, Co-Director of the NaUKMA's Master Program in Jewish Studies, President of the Ukrainian Association for Jewish Studies. The Editorial Board of the journal includes Norman Golb (USA), Ola Hnatiuk (Poland, Ukraine), Yaroslav Hrytsak (Ukraine), Serhiy Kvit (Ukraine), Iwan Monolatij (Ukraine, Poland), Moshe Rosman (Israel), Myroslav Shkandrij (Canada), Shaul Stampfer (Israel), Natalia Yakovenko (Ukraine).

After the submission the manuscripts go through the blind peer-review process. Judaica Ukrainica accepts original papers, previously unpublished in other journals.

The annual journal includes general sections that cover different variety of subfields of Jewish Studies: Biblical Studies, Jewish Thought, Ukrainian-Jewish Discourses, Jewish Art, Source Publications. Every volume contains the Book Reviews section. Occasionally the special issues are published. The 2017 volume was dedicated to the Centennial of the 1917 Revolution and included primarily articles on the fate of the Ukrainian Jews in revolutionary epoch.

The journal publishes the scholarly contributions by the researches from Ukraine, Israel, the Netherlands, Russia, the USA etc.

References

Judaic studies journals
Jews and Judaism in Kyiv
National University of Kyiv-Mohyla Academy
Jewish Ukrainian history
2012 establishments in Ukraine
Academic journals established in 2012

Judaica Ukrainica


La chiesa dei Santi Tiburzio e Susanna è un edificio sacro che si trova in località Badia Agnano, a Bucine.

Descrizione
La chiesa attuale corrisponde a quella dedicata alla Vergine dell'Abbazia camaldolese di Santa Maria, soppressa definitivamente durante l'epoca napoleonica. Probabilmente dell'inizio del XII secolo e più volte restaurata, l'edificio religioso conserva in gran parte le strutture romaniche originarie. La facciata, ristrutturata nella parte centrale, è rivestita da grandi lastre di arenaria montate a filari e presenta un portale architravato, sormontato da un arco acuto e da un oculo.

L'interno è stato restaurato nel 2003 quando si è provveduto a liberare il transetto destro da superfetazioni, e mostra la pianta a croce latina, una navata con transetto sporgente, conclusa da tre absidi ben distanziate e ricavate in gran parte nello spessore del muro. La copertura è costituita da capriate ligneeed il paramento murario è in piccoli conci di pietra alberese. Non vi si conservano le opere d'arte antiche che erano pertinenti alla chiesa, ma solo un affresco cinquecentesco raffigurante San Rocco.

Bibliografia

 Fulvio Bernacchioni, Laura Bonechi, Bucine e le sue valli. Itinerari turistici, culturali, naturalistici, Bucine, 2010.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Tiburzio e Susanna (Bucine)
Bucine
Tiburzio e Susanna

Chiesa dei Santi Tiburzio e Susanna (Bucine)


Stokhid (også skrevet Stokhod, ifølge det russiske navn; ) er en flod i Volyn oblast, Ukraine. Det er en højre biflod til Pripyat-floden. Den er 188 kilometer lang og har et afvandingsområde på 3.150 km2.

Beskrivelse
Stokhid er den længste og reneste flod i Volyn. Dalen i de øvre løb er tydeligt afgrænset, op til 4-4,5 km bred. Længere nede er den mere utydelig, op til 7-10 km bred. Flodsletten er tosidet, sumpet, fra 0,4 km bred i de øvre løb til 2,5 km bred i de nedre løb. Den største bosættelse nær floden er byen Liubeshiv . På en længde på 50 km bliver floden uddybet og udrettet. Den fryser til i december, og isen bryder op igen i marts.

Beliggenhed
Stokhid kommer fra landsbyen Semerinskoe, Volyn Polissya, i Volyn-højlandet. Den løber hovedsageligt mod nordøst. Løber ud i Pripyat nær den sydlige udkant af landsbyen Svalovichy.

Bifloder: Stobihivka, Yasinovka, Loknitsa (fra venstre); Aspen, Cheryah, Hryvka, Chervysh (fra højre).

Ved floden ligger Liubeshivs distriktscenter og mange landsbyer i Lokachinsky, Turiyskoye, Rozhyshchensky, Kovelsky, Manevytsky, Kamen-Kashirsky og Lyubeshivsky-distrikterne.

Floden løber gennem Prypjat-Stokhid Nationalpark.

Historie
Under første verdenskrig gik frontlinjen fra juni 1916 til august 1917 mellem de østrig-ungarsk-tyske og russiske tropper over Stokhid.

Efter Brusilov-gennembruddet (de vigtigste fjendtligheder fandt sted i Volyn-regionen), var der langs floden Stokhid og Pripyat i næsten et år, en forsvarslinje mellem de russiske og østrig-tyske tropper. På venstre bred lavede sidstnævnte skyttegrave og betongrøfter, betjent af et netværk af smalsporede jernbaner til transport af ammunition. På højre bred var russiske tropper, hvis forsvarsværker var af træ, så derhar intet overlevet.

I årene med Første Verdenskrig skete der flere ændringer i frontlinjen på Volhynia mellem russerne og de østrig-tyske tropper. I juni 1916 brød russiske tropper under kommando af general Brusilov gennem fronten, indtog Lutsk og skubbede de østrig-tyske tropper til Stokhid-flodens linje. I mere end et år holdt fronten sig til denne linje, hvilket resulterede i ødelæggelsen af mange nærliggende bebyggelser. Under Brusilov-gennembruddet døde omkring 1 million østrigske og tyske, og 500.000 russiske tropper. Alle de omkringliggende landsbyer omkring Stokhid blev fuldstændig ødelagt. Russiske tropper forsøgte at bryde igennem Stokhid igen, men forgæves.

Stokhid-flodens sumpede dale og bredder blev gravsted for tusindvis af soldater og officerer fra den russiske kejsergarde og de østrig-ungarske og tyske styrker. Mundtlige beretninger fra lokale indbyggere tyder på, at i slutningen af 1920'erne kom mænd fra Tyskland for at begrave deres landsmænd på en kirkegård i landsbyen Polyana, to kilometer fra Loviš.

Bibliografi

 Encyclopedia of Ukrainian Studies: Ordbogsdel: [i 11 bind] / Videnskabeligt samfund opkaldt efter Shevchenko; Mål. Ed. Prof. Dr. Volodymyr Kubiyovych. - Paris; New York: Young Life; Lviv; Kiev: Globus, 1955–2003.
 Peter Kravchuk "The Book of Records of Volyn", Lyubeshiv. 2005 .
 Peter Kravchuk Konflikt omkring dæmningen

Kilder og henvisninger

Floder i Volyn oblast
1. verdenskrig

Stokhid


Pesnica pri Mariboru () je naseljeno mjesto i sjedište općine Pesnica, regija Podravska, Slovenija.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Pesnica.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Pesnica pri Mariboru je imala 913 stanovnika.

Galerija

Reference

Vanjski linkovi

Naselja u Sloveniji
Naselja u Podravskoj regiji

Pesnica pri Mariboru


La torre di Sant'Agnese, anche la Ghibellina, si trova a Pisa lungo le antiche mura presso via Nicola Pisano.

Storia
La torre fu costruita alla fine del XIII secolo per volere di Federico I da Montefeltro principalmente con i materiali provenienti dalle torri dei guelfi pisani dopo i tumulti tra guelfi e ghibellini per via degli esiti della battaglia della Meloria. Essa era posta a difesa dalla cosiddetta porta dei Lecci che permetteva l'entrata all'interno nella Terzanaia.

La denominazione deriva dall'antica chiesa di Sant'Agnese lì presente.

Nel XV secolo la torre fu completamente ricostruita durante la prima dominazione fiorentina.

La torre di Sant'Agnese, insieme alla torre del Canto (inglobata all'interno del Bastione San Giorgio), la torre Ghibellina e la torre Guelfa, delimitavano l'antica area della Terzanaia (oggi in gran parte scomparsa e nota come Cittadella), dove venivano costruite e riparate le galee repubblicane. In passato le due torri di Sant'Agnese e Guelfa erano collegate da un tratto di mura successivamente fatto demolire da Cosimo I nella metà del XVI secolo.

Attualmente la torre versa in stato di forte degrado.

Caratteristiche
Di struttura massiccia, presenta una pianta quadrata con blocchi in pietra sui cantoni e laterizio per il resto del corpo dell'edificio.

La sua funzione militare ha fatto sì che vi fossero aperte solo alcune piccole aperture di forma e dimensione diverse, alcune incorniciate da pietre, altre con architrave rettangolare o pentagonale. Verso sud forse esisteva anche un ballatoio ligneo sospeso, al quale si accedeva da un portalino ancora esistente.

Note

Bibliografia

Altri progetti

Sant'Agnese

Torre di Sant'Agnese


The Documentary è il secondo album del rapper statunitense The Game, prodotto da Dr. Dre, Kanye West, Scott Scorch, e 50 Cent, pubblicato nel 2005.

Il disco
Il disco dimostra l'ottima capacità lirica di The Game che dà il meglio di sé sulle basi di Dr. Dre, come nella traccia Westside Story, la titletrack The Documentary, e How We Do in duetto con 50 Cent. Uno dei pezzi di maggior successo nelle classifiche internazionali è stato Hate It or Love It, del quale è stato registrato anche un video.

Tracce

Collegamenti esterni

The Documentary


São Leopoldo là một đô thị thuộc bang Rio Grande do Sul, Brasil. Đô thị này có diện tích 102,313 km², dân số năm 2007 là 207721 người, mật độ 2030,25 người/km².

Tham khảo

Liên kết ngoài
 Cơ sở dữ liệu các đô thị của Brasil
Inwonertallen 2009

Đô thị bang Rio Grande do Sul
Văn hóa người Brasil gốc Đức
Khu dân cư thành lập năm 1824

São Leopoldo


Suarius fedtschenkoi là một loài côn trùng trong họ Chrysopidae thuộc bộ Neuroptera. Loài này được McLachlan in Fedchenko miêu tả năm 1875.

Chú thích

Tham khảo

Suarius

Suarius fedtschenkoi


Bretsku Jómfrúoyggjar (enskt: British Virgin Islands)
er ein oyggjabólkur í Vesturkaribiska havinum, eystanfyri Puerto Riko. Oyggjabólkurin hoyrir politiskt til Stóra Bretland. Oyggjabólkurin er samantalt 153 ferkilometrar, onkustaðni ímillum Sandoy og Suðuroy í stødd.

Bretsku Jómfrúoyggjar er ein av trímum oyggjabólkunum, ið saman mynda Jómfrúoyggjar í Karibia.
Hinir báðir oyggjabólkarnir eru Amerikonsku og Puertorikansku Jómfrúoyggjar.
Allar hesar oyggjarnar eru partur av Smáu Antilloyggjum.

Bretsku Jómfrúoyggjar fevnir um fýra stórar oyggjar og 50 smáar oyggjar. Samlaða víddin hjá hesum oyggjunum er 153 km². Í 2018 búðu uml. 35.800 fólk á oyggjunum.
Høvuðsstaðurin eitur Road Town. Hann liggur miðskeiðis í størstu oynni, Tortola.

Størstu oyggjar

Ávísingar úteftir
Almenna heimasíða, bvi.gov.vg
British Virgin Islands, wikivoyage.org  (á enskum)

Keldur

Norðuramerika
Karibia
Oyggjar
Hjálond
Bretland

Bretsku Jómfrúoyggjar


Om det, der ikke kan glemmes () er en sovjetisk film fra 1954 instrueret af Leonid Lukov.

Handling
Filmen beskriver opgøret mellem en berømt forfatter og aktivist fra den sovjetiske regering i Ukraine og en organiseret bande af kriminelle, der støtter Vestens interesser.

Medvirkende
 Sergej Bondartjuk som Aleksandr Garmasj
 Lidija Smirnova som Anna Dasjenko
 Olga Zjiznjeva som Jevdokija Garmasj
 Jelena Gogoleva som Marija Bantysj
 Nikolaj Plotnikov som Vsevolod Jartjuk

Referencer

Eksterne henvisninger

Sovjetiske film fra 1954

Om det, der ikke kan glemmes


The Adana chub (Squalius adanaensis) is a cyprinid fish endemic to the lower Seyhan basin in Turkey.

References

Squalius
Fish described in 2013

Adana chub


Den falske Romeo er en amerikansk stumfilm fra 1917 af Roscoe "Fatty" Arbuckle.

Medvirkende
 Roscoe 'Fatty' Arbuckle
 Al St. John
 Corinne Parquet
 Agnes Neilson
 Alice Lake

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1917
Komediefilm fra USA

Den falske Romeo


Gli Acta Apostolicae Sedis (latino per "Atti della Sede apostolica"), abbreviato AAS, sono la gazzetta ufficiale (il loro sottotitolo è Commentarium officiale) della Santa Sede.

Attualmente sono pubblicati mensilmente, ma durante il corso dell'anno escono talvolta numeri aggiuntivi rispetto alla periodicità mensile.

Contenuto
Il contenuto comprende documenti papali, della Curia Romana, nonché un'agenda pubblica di appuntamenti. Vi compaiono anche le nomine episcopali annunciate nel mese di riferimento, suddivise secondo la competenza della Congregazione per i Vescovi e di quella per l'Evangelizzazione dei Popoli. Gli Acta sono, inoltre, la sola fonte - a parte l'indice dei nomi nell'Annuario Pontificio - per quelle nomine che, compiute con biglietto della Segreteria di Stato, non compaiono nel Bollettino della Sala Stampa, per esempio i Prelati d'Onore e i Cappellani di Sua Santità.

Storia
La prima pubblicazione risale al luglio 1865 con il nome di Acta Sanctae Sedis e fu fondata dal sacerdote romano Pietro Avanzini.
Il 23 maggio 1904 la pubblicazione incominciò ad avere carattere di ufficialità.
Il 29 settembre 1908 il papa Pio X con la costituzione apostolica Promulgandi Pontificias fondò gli Acta Apostolicae Sedis, i quali presero il posto degli Acta Sanctae Sedis.

Voci correlate
 Acta Sanctae Sedis

Altri progetti

Collegamenti esterni
 Costituzione apostolica Promulgandi Pontificias, AAS 1 (1909), pp. 5-6
 Acta Apostolicae Sedis online

Documenti della Chiesa cattolica
Vaticano

Acta Apostolicae Sedis


Kaliwatan sa alibangbang ang Parasa chlorophila. Una ning gihulagway ni Erich Martin Hering. Ang Parasa chlorophila sakop sa kahenera nga Parasa, ug kabanay nga Limacodidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Parasa

Parasa chlorophila


Kaliwatan sa insekto ang Kakothrips dentatus. Una ning gihulagway ni Knechtel ni adtong 1939. Ang Kakothrips dentatus sakop sa kahenera nga Kakothrips, ug kabanay nga Thripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Rumanya
 Rusya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Rusya
Kakothrips
Insekto sa Romaniya

Kakothrips dentatus


Valeriu Bularca (Întorsura Buzăului, 14 de fevereiro de 1931 - Brașov, 7 de fevereiro de 2017) foi um lutador da modalidade greco-romana da Romênia. Foi o primeiro romeno a ganhar uma medalha internacional em luta livre, em 1958, no "World Wrestling Championships".

Valeriu foi medalha de prata nas Jogos Olímpicos de 1964 em Tóquio, Japão, na categoria até 70 kg. Também foi medalha de ouro no "World Wrestling Championships", o campeonato mundial da categoria, em Yokohama, 1961, na categoria até 73 e medalha de bronze no "World Wrestling Championships" de 1958, em Budapeste, na categoria de até 73 kg. Foi hexa-campeão romeno de luta-livre.

Depois de aposentado, tornou-se técnico e recebeu o título de "Mestre Emérito do Esporte".

Medalhistas olímpicos da Romênia

Valeriu Bularca


Il nome Eldacar si riferisce a due personaggi di Arda, l'universo immaginario fantasy creato dallo scrittore inglese J.R.R. Tolkien:

 Eldacar di Gondor, ventunesimo Re di Gondor.
 Eldacar di Arnor, quarto Alto Re di Arnor.

Eldacar


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Eyprepocnemis rentzi. Una ning gihulagway ni Balderson ug X.-c. Yin ni adtong 1987. Ang Eyprepocnemis rentzi sakop sa kahenera nga Eyprepocnemis, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Nepal

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Nepal
Eyprepocnemis

Eyprepocnemis rentzi


Praia de Muro Alto é uma praia localizada no município de Ipojuca, litoral sul do estado brasileiro de Pernambuco. Dista 54 km do Recife, e está situada entre a praia de Porto de Galinhas e o Complexo Industrial Portuário de Suape. É conhecida por abrigar um grande complexo de resorts hoteleiros e residenciais que ocupam todo seu litoral. A Praia de Muro Alto tem cerca de 3 km de extensão e é formada por um extenso arrecife que cria uma imensa piscina natural com águas calmas, mornas e transparentes.

Ver também

 Praia do Cupe
 Praia de Maracaípe
 Porto de Galinhas
 Praia de Serrambi
 Praia de Calhetas
 Ilha de Santo Aleixo
 Praia dos Carneiros
 Turismo em Pernambuco

Muro Alto

Praia de Muro Alto


Kaliwatan sa bolinao ang Anchoviella jamesi. Una ning gihulagway ni Jordan ug Alvin Seale ni adtong 1926. Ang Anchoviella jamesi sakop sa kahenera nga Anchoviella, ug kabanay nga Engraulidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Habagatang Amerika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Habagatang Amerika
Anchoviella

Anchoviella jamesi


An Alucita decaryella in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Pierre E.L. Viette hadton 1956. An Alucita decaryella in nahilalakip ha genus nga Alucita, ngan familia nga Alucitidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Alucita

Alucita decaryella


Ang Hoheneich ngalan niining mga mosunod:

Awstriya

 Hoheneich (kapital sa munisipyo), Niederösterreich, Politischer Bezirk Gmünd,
 Hoheneich (munisipyo), Niederösterreich, Politischer Bezirk Gmünd,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Awstriya

Hoheneich


Cisnădie' (rumænsk udtale: [t͡ʃisnəˈdi.e]; ; Transsylvansk saksisk dialekt: De Hielt; ) er en by i distriktet Sibiu i Transsylvanien i det centrale Rumænien, ca. 10 km sydvest for Sibiu (). En landsby, Cisnădioara (; ), er administreret af byen.
Byen har  indbyggere.

Geografi
Heltau ligger  ved foden af de sydlige Karpater. To vandløb løber gennem byen, Pârâul Argintului (Sølvbæk)''' og Pârâul Ursului (Bjørnebæk).
 Historie

Cisnădie blev første gang nævnt i et dokument fra 1204 under navnet "Rivetel".
I det 12. århundrede bosatte Saksiske kolonister sig her, og i 1323 nævnes det tyske navn Heltau''.  Byen blomstrede, især gildene af smede og uldvævere (vævning forblev den traditionelle beskæftigelse for byens befolkning indtil det 20. århundrede, hvor der blev bygget store tekstilfabrikker).

Cisnădie delte det meste af Transsylvaniens begivenhedsrige historie. Byen blev udsat for adskillige angreb, startende med Mongolernes angreb i 1241 og fortsatte med Osmanniskes angreb. Pesten skånede ikke byen, og det samme gjorde heller ikke brande eller forskellige politiske uroligheder i tidens løb.

I 1806 fik Cisnădie/Heltau, under Kejser Franz af Østrig, fornyet sine markedsrettigheder, hvilket gjorde det muligt for byen at blomstre.

I 1945 blev store dele af den tyske befolkning deporteret til Sovjetunionen.

I 1948 blev alle fabrikker nationaliseret af kommunistiske regime. Efter deres undergang i 1989 gik de fleste af fabrikkerne i opløsning. Siden 2000'erne og frem er den økonomiske situation blevet forbedret.

Kilder og henvisninger

Byer i distriktet Sibiu

Cisnădie


An Hemitriccus granadensis in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Gustav Hartlaub hadton 1843. An Hemitriccus granadensis in nahilalakip ha genus nga Hemitriccus, ngan familia nga Tyrannidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 H. g. andinus
 H. g. caesius
 H. g. federalis
 H. g. granadensis
 H. g. intensus
 H. g. lehmanni
 H. g. pyrrhops

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Hemitriccus

Hemitriccus granadensis


An Desmiphora dozieri in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Maria Helena M. Galileo ngan Martins hadton 2007. An Desmiphora dozieri in nahilalakip ha genus nga Desmiphora, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Desmiphora

Desmiphora dozieri


Kagaangan ang Terumbu Taong sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Provinsi Kepulauan Riau, sa kasadpang bahin sa nasod,  km sa amihanan sa Jakarta ang ulohan sa nasod. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa amihanan-kasadpan sa Terumbu Taong. Ang kinadul-ang mas dakong lungsod mao ang Kijang,  km sa amihanan-kasadpan sa Terumbu Taong. Sa rehiyon palibot sa Terumbu Taong, mga estretso, ug kapuloan talagsaon komon.

Ang klima tropikal nga kasalupan. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Oktubre, sa  °C, ug ang kinabugnawan Enero, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Nobiyembre, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Enero, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Kagaangan sa Provinsi Kepulauan Riau

Terumbu Taong


An Apalis flavida in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Hugh Edwin Strickland hadton 1852. An Apalis flavida in nahilalakip ha genus nga Apalis, ngan familia nga Cisticolidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Apalis

Apalis flavida


Tony César Gómez (Cerro Largo, 23 de abril de 1967) é um ex-futebolista uruguaio que atuava como defensor.

Carreira
Tony César Gómez integrou a Seleção Uruguaia de Futebol na Copa América de 1997.

Futebolistas do Uruguai
Futebolistas do Club de Deportes Santiago Wanderers
Jogadores da Seleção Uruguaia de Futebol
Jogadores da Copa América de 1997

Tony César Gómez


Nevena Jovanović (Kraljevo, 30 de junho de 1990) é uma basquetebolista profissional sérvia, medalhista olímpica.

Carreira
Nevena Jovanović integrou Seleção Sérvia de Basquetebol Feminino, na Rio 2016, conquistando a medalha de bronze.

Ligações externas
Nevena Jovanović em fiba.com

Basquetebolistas da Sérvia
Basquetebolistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2016
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2016

Nevena Jovanović


The 1952 Paris–Nice was the tenth edition of the Paris–Nice cycle race and was held from 25 March to 30 March 1952. The race started in Paris and finished in Nice. The race was won by Louison Bobet.

General classification

References

1952
1952 in road cycling
1952 in French sport
March 1952 sports events in Europe

1952 Paris–Nice


Kaliwatan sa kaka sa dagat ang Nymphon laneum. Una ning gihulagway ni Turpaeva ni adtong 2006. Ang Nymphon laneum sakop sa kahenera nga Nymphon, ug kabanay nga Nymphonidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Kaka sa dagat
Nymphon

Nymphon laneum


Kateřina Elhotová (14 de outubro de 1989) é uma basquetebolista profissional checa.

Carreira
Kateřina Elhotová integrou a Seleção Checa de Basquetebol Feminino, em Londres 2012, que terminou na sétima colocação.

Basquetebolistas olímpicos da Chéquia
Basquetebolistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2008
Basquetebolistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2012
Naturais de Praga

Kateřina Elhotová


Arner Ludvig Valdemar Manniche (19. februar 1867 i Gundsømagle - 7. januar 1957 Frederiksberg) var en dansk ornitolog, zoolog, jæger og uddannet lærer. Han deltog i Danmark-ekspeditionen som skibets ornitolog og konservator.

Da Manniche voksede op, fik han en interesse for dyrelivet, og kom senere til at skildre fugle. Han tog lærereksamen i 1890 ved Jonstrup Seminarium. Han underviste først i Østjylland, dernæst 1896-1906 i Roskilde og studerede samtidig ornitologi.

Da Ludvig Mylius-Erichsen startede Danmark-ekspeditionen til Nordøstgrønland, blev Manniche hyret til at varetage undersøgelsen af pattedyr og fugle. Efter sin hjemkomst var han i en årrække konservator og udstoppede mange fugle til Eiler Lehn Schiølers samling. Senere blev han direktør for A/S Østgrønlandsk Kompagni og rejste i denne forbindelse Østgrønland til i 1919, hvor han etablerede fangststationer. Efter at firmaet var opløst, blev han biografdirektør.

Udbyttet fra Danmark-ekspeditionen blev bearbejdedet i The terrestrial mammals and birds of North-East Greenland (1910), hvor Manniches del om fuglene blev udgivet på dansk året efter. En populærskildring blev udgivet i Midnatssol og Mørketid 1909. Foruden mindre afhandlinger, skrev han i 1926 Danmarks Sangfugle, og 1928-30 udkom trebindsværket Danmarks Fugleliv (med indledning og illustrationer af Gerhard Heilmann).

Som jæger redigerede han foruden Jægeren i Naturen (1925) også Haandbog for Jægere (1932-35), hvortil han selv ydede store bidrag. Han var desuden redaktør for Danmarks Pattedyr (1935).

Familie
Forældrene var sadelmagermester Salomon Ludvig Manniche (1821-1905) og Malene Johansen (1847-1932). Han blev gift første gang den 3. marts 1894 i Estruplund Sogn med Karen Bang (født 29. oktober 1872 i Store Sjørup, død 13. april 1936 på Frederiksberg). Hun var datter af gårdejer Niels Bang (1841-98) og Rasmine Jensen (1844-82). Ægteskabet blev opløst i 1926.

Han blev gift for anden gang den 17. marts 1926 i København med Ingeborg Christensen (født 20. juni 1899 i Esbjerg). Hun var datter af grosserer Søren Peter Christensen (1856-1903) og Hansine Sparlund (1855-1940).

Kilde
Dansk biografisk leksikon, 3. udgave, 16 bind, Grundlagt 1887 af C. F. Bricka, Redaktør Svend Cedergreen Bech, Kbhvn., 1979-84.

Eksterne henvisninger

Ornitologer fra Danmark
Jægere
Lærere fra Danmark

A.L.V. Manniche


Kaliwatan sa karpa ang Osteochilus longidorsalis. Una ning gihulagway ni Rohan Pethiyagoda ug Maurice Kottelat ni adtong 1994. Ang Osteochilus longidorsalis sakop sa kahenera nga Osteochilus, ug kabanay nga karpa. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa nagtikapuo.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Asya
 Indya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Asya
Osteochilus
Karpa sa Indiya

Osteochilus longidorsalis


An Ariomma dollfusi in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Paul Chabanaud hadton 1930. An Ariomma dollfusi in nahilalakip ha genus nga Ariomma, ngan familia nga Ariommatidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ariomma

Ariomma dollfusi


Syngenes horridus là một loài côn trùng trong họ Myrmeleontidae thuộc bộ Neuroptera. Loài này được Walker miêu tả năm 1853.

Chú thích

Tham khảo

Syngenes

Syngenes horridus


Kaliwatan sa insekto ang Liothrips seshadrii. Una ning gihulagway ni Taracad Narayanan Ananthakrishnan ug Muraleedharan ni adtong 1974. Ang Liothrips seshadrii sakop sa kahenera nga Liothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Liothrips

Liothrips seshadrii


Kaliwatan sa alibangbang ang Synanthedon hemigymna. Una ning gihulagway ni Ludwig Zukowsky ni adtong 1936. Ang Synanthedon hemigymna sakop sa kahenera nga Synanthedon, ug kabanay nga Sesiidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Synanthedon

Synanthedon hemigymna


Nidaros Hockey, officielt Nidaros Ishockeyklubb, (grundlagt 14. juli 2014) er en is  hockeyklub i Trondheim, der spiller i  1. division. Klubbens hold spiller sine kampe i Leangen Ishall.

Historie
Efter Rosenborg IHKs konkurs i 2014 var der ingen hold fra Trondheim tilbage i de to højeste  ishockey ligaer i Norge. I et forsøg på at bringe et elitehockeyhold tilbage til byen blev "Nidaros Ishockeyklubb" grundlagt.

Eksterne henvisninger
 https://nidaroshockey.no/
Etableret i 2014
Sport i Trondheim
Ishockeyklubber i Norge

Nidaros Hockey


Ultrafiltracija (UF)  je način  membranske filtracije u kojoj sile poput pritiska ili gradijenta koncentracije dovode do razdvajanja kroz polupropusnu membranu. Suspendovane čvrste materije i rastvorene supstance sa visokom molekulskom težinom zadržavaju se u takozvanom retentatu, dok voda i rastvorene supstance male molekulske mase prolaze kroz membranu u permeat (filtrat). Ovaj postupak odvajanja koristi se u industriji i istraživanjima za pročišćavanje i koncentriranje makromolekularnih (103–10 6Da) rastvora, posebno proteina.

Ultrafiltracija se u osnovi ne razlikuje od mikrofiltracije. Obje razdvajaju na osnovu izuzimanja veličine ili hvatanja čestica. Suštinski se razlikuje od membranskog razdvajanja plinova, koji se razdvaja na osnovu različitih količina  apsorpcije i različitih brzina difuzije. Ultrafiltracijske membrane definirane su graničnim vrijednostima molekulske težine (MWCO) korištene membrane. Ultrafiltracija se primjenjuje u protočoj filtraciji ili slijepom modusu. UF processes are currently preferred over traditional treatment methods for the following reasons:

Principi
Ultrafiltracija je postupak razdvajanja koji razdvaja molekule na osnovu veličine rastvorenih molekula. Može se napraviti membrana koja povezuje male molekule i dopušta prolaz velikih molekula, što se naziva obrnuta ili reverzna selektivnost.

Osnovni princip ultrafiltracije koristi razdvajanje rastvorenih supstanci od rastvarača kroz polupropusnu membranu. Odnos između pritiska na otopinu koja se odvaja i fluksa kroz membranu najčešće opisuje Darcyjeva:

gdje je
J= protok (brzina protoka po površini membrane),
TMP = transmembranski pritisak (razlika pritiska između dovoda i struje permeata),
μ = viskoznost rastvarača,
R t = ukupni otpor (zbir otpora membrane i otpora prema česticama).

Primjena
Ultrafiltracija ima široku i raznorodnu primjenu, u rasponu od obrade bioloških makromolekula do obrade otpadnih voda. S operativnog gledišta, ultrafiltracija se koristi za stvaranje koncentriranog spoja (smanjujući količinu rastvarača), uklanja soli (desalinacija ) koja se obično koristi za uklanjanje čestica male molekulske težine iz rastvora proteina  ili za prosvjetljavanje i pročišćavanje spoja, a potonje se zove frakcioniranje ili odvajanje određenih dijelova spoja.

Najčešći postupci primjene su za slijedeće potrebe:
 * Filtracija otpadnih voda iz mlinova za papirnu celulozu;
 * Proizvodnja sira (ultrafiltrirano mlijeko);
 * Uklanjanje nekih bakterija iz mlijeko|mlijeka]];
 * Pročišćavanje procesnih i otpadnih voda;
 * Oporavak enzima;
 * Koncentriranje i bistrenje voćnog soka;
 * Dijaliza i drugi tretmani krvi;
 * Desaltizacija i razmjena rastvarača proteina (putem dijafiltracije);
 * Laboratorijska proizvodnja;
 *Datirane koštanog kolagen metodom radiougljika i sl.

U fiziologiji  bubrega, ultrafiltracija se javlja na barijeri između krvi i filtrata u glomerulskoj kapsuli (Bowmanova čahura). Kao u nebiološkim primjerima ultrafiltracije, pritisak (u ovom slučaju krvni pritisak) i gradijenti koncentracije dovode do razdvajanja kroz polupropusnu membranu ( koje omogućavaju podociti). Bowmanova čahura sadrži gustu kapilarnu mrežu koja se naziva glomerul. Krv teče u ove kapilare kroz aferentne arteriole i odlazi kroz eferentne arteriole.

Visok hidrostatski pritisak prisiljava male molekule u tubulskoj tečnosti kao što su voda, glukoza, aminokiseline, natrij-hlorid i urea,  kroz filter, od krvi u glomerulskoj kapsuli preko bazne membrane Bowmanove čahure do  bubrežne tubule. Ovaj proces se naziva ultrafiltracija; rezultirajuća tekućina, gotovo bez velikih proteina i krvnih ćelija, naziva se glomerulski filtrat ili ultrafiltrat.  Further modification of ultrafiltrate, by reabsorption and secretion, transforms it into urine.

Glomerulski pritisak je oko 75  milimetara žive (10 kPa). Suprotstavljaju mu se osmotski pritisak (30 mmHg, 4,0 kPa) i hidrostatski pritisak (20 mmHg, 2,7 kPa) rastvorenih supstanci prisutnih u kapsulskom prostoru. Ova razlika u pritisku naziva se efektivni pritisak (25 mmHg, 3,3 kPa).

U hemodijaliznim centrima, ultrafiltracija se odvija u hemofilteru,  na aparatima za hemodijalizu, kada je krvni pritisak veći od pritiska dijalizata (razlika = transmembranski pritisak (TMP)). Ovo uklanja tečnost iz krvi, a istovremeno zadržava krvne ćelije u sebi netaknutima.

Prednosti
Prednost ultrafiltracije u usporedbi s drugim metodima je ta što je količina dobijenog proizvoda prilično velika, instalacija alata je relativno lahka, a ultrafiltracijski alat je lahko čistiti i održavati.

Reference

Filtracija
Obrada vode
Membranska tehnologija

Ultrafiltracija


Badzaryn Szirendew (; ur. 1912, zm. 2001) – mongolski historyk i działacz komunistyczny.

W latach 1942–1954 był rektorem Mongolskiego Uniwersytetu Państwowego, w 1961 został członkiem Akademii Nauk Mongolskiej Republiki Ludowej oraz jej prezesem (do 1982). Poza tym w latach 1953–1957 był członkiem Biura Politycznego KC Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej i 1954–1957 I wicepremierem, a 1960–1983 przewodniczącym Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Mongolskiej.

Członek zagraniczny Polskiej Akademii Nauk od 1974 roku.

Przypisy

Bibliografia
 Nowa encyklopedia powszechna PWN t. 6, Warszawa 1998.

Mongolscy historycy
Mongolscy komuniści
Członkowie zagraniczni PAN
Wicepremierzy
Urodzeni w 1912
Zmarli w 2001

Badzaryn Szirendew


An Pyrrhulina australis in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Eigenmann ngan Kennedy hadton 1903. An Pyrrhulina australis in nahilalakip ha genus nga Pyrrhulina, ngan familia nga Lebiasinidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pyrrhulina

Pyrrhulina australis


Filmen om Radiserne: Med Nuser og Søren Brun (originaltitel The Peanuts Movie) er en amerikansk 3D-animeret eventyr  og komediefilm produceret af Blue Sky Studios og distribueret af 20th Century Fox.

Eksterne henvisninger

Animationsfilm fra USA
Amerikanske film fra 2015
Film fra 20th Century Fox


An Ruanoho whero in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Hardy hadton 1986. An Ruanoho whero in nahilalakip ha genus nga Ruanoho, ngan familia nga Tripterygiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Ruanoho

Ruanoho whero


Dorniella triramosa là một loài côn trùng trong họ Blattogryllidae thuộc bộ Grylloblattodea. Loài này được Bode miêu tả năm 1953.

Tham khảo

Dorniella

Dorniella triramosa


La stazione di Savigliano è una stazione ferroviaria posta sulla linea Torino-Savona, che funge altresì da località di diramazione della linea per Saluzzo. L'impianto serve la città di Savigliano.

Storia

Le origini della stazione di Savigliano sono dovute a una delle prime società ferroviarie piemontesi, la Società della Strada Ferrata da Torino a Savigliano, concessionaria e costruttrice della ferrovia Trofarello-Savigliano, che fu aperta all'esercizio il 14 marzo 1853, giorno successivo all'inaugurazione della ferrovia.

Il 5 dicembre dello stesso anno la ferrovia Trofarello-Savigliano raggiunse Fossano, per proseguire verso Cuneo, che fu raggiunta il 15 agosto 1855 attestandosi a una stazione posta alle Basse di San Sebastiano, rimasta provvisoria fino al 1870 a causa dei disaccordi tra il comune di Cuneo e la società ferroviaria sull'ubicazione della stazione e sui contributi richiesti al comune stesso.

La società, oltre a costruire la stazione di Fossano, aveva realizzato accanto a essa un'officina per la manutenzione e riparazione del proprio materiale rotabile in grado di costruirne alla bisogna.

Nel 1857 la stazione divenne di diramazione in seguito all'apertura al traffico della linea Savigliano-Saluzzo.

Nel 1869 la linea e la stazione vennero inserite nella rete di ferrovie assegnate in concessione alla Società per le Ferrovie dell'Alta Italia in base alla legge di riordino del 1865. Nel 1885 passarono a far parte della Rete Mediterranea fino al 1905 quando divennero parte della rete nazionale delle Ferrovie dello Stato Italiane.

Nel 2001 l'esercizio passò alla neocostituita Rete Ferroviaria Italiana.

Strutture e impianti
Il fabbricato viaggiatori si compone di due livelli ma soltanto il piano terra è aperto al pubblico. In un'area adiacente alla stazione sorge la sede del Museo Ferroviario Piemontese.
Tutti i binari sono dotati di banchina, riparati da una pensilina e collegati fra loro da un sottopassaggio.
Il piazzale è composto da 3 binari:
Binario 1: è il binario di corsa della linea Savigliano-Saluzzo, viene utilizzato dai treni che hanno capolinea Savigliano e che provengono dalla linea Savigliano-Saluzzo.
Binario 2 e *Binario 3: sono i binari di corsa della linea Torino-Fossano-Savona; vi fermano i treni con numerazione pari al 2 e con numerazione dispari al 3.

Movimento

La stazione è servita dai collegamenti regionali denominati Linea 7 del Servizio ferroviario metropolitano di Torino, nonché dai treni Regionali Veloci dei collegamenti Torino-Cuneo e Torino-Savona-Ventimiglia operati da Trenitalia nell'ambito del contratto di servizio stipulato con la Regione Piemonte.

Note

Bibliografia

Voci correlate
 Società Nazionale Officine di Savigliano

Altri progetti

Savigliano
Architetture di Savigliano

Stazione di Savigliano


Kaliwatan sa alibangbang ang Rhodopsona rubiginosa. Una ning gihulagway ni John Henry Leech ni adtong 1898. Ang Rhodopsona rubiginosa sakop sa kahenera nga Rhodopsona, ug kabanay nga Zygaenidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Rhodopsona

Rhodopsona rubiginosa