Metilentetrahidrofolat-reduktaza (MTHFR)  jest enzim  ograničavanja stope u metilnom ciklusu, koji je kod ljudi kodiran genom MTHFRsa  hromosoma 1. Metilentetrahidrofolat-reduktaza katalizira konverziju 5,10-metilentetrahidrofolata u 5-metiltetrahidrofolat, kosupstrat za remetilaciju homocisteina. Prirodne varijacije ovog gena uobičajene su kod inače zdravih ljudi. Iako je prijavljeno da neke varijante utiču na osjetljivost na okluzivnu vaskularnu bolest, defekt nervne cijevi, Alzhheimerovu bolest i druge oblike demencija, kolorektumsaki rak i akutnu leukemiju, nalazi iz malih ranih studija nisu reprodukovani. Neke mutacije ovog gena su povezane sa nedostatkom metilentetrahidrofolat-reduktaze. Nedostatak kompleksa I sa recesivnom spazamskom paraparezom je takođe povezan sa "" varijantama MTHFR-a. Pored toga, aberantni promoter hipermetilacije ovog gena povezan je sa muškom neplodnošću i ponavljajućim spontanim pobačajima.

Biohemija

U koraku koji ograničava brzinu metilnog ciklusa, MTHFR nepovratno reducira 5,10-metilentetrahidrofolat (supstrat) u 5-metiltetrahidrofolat (proizvod).
 5,10-metilen tetrahidrofolat koristi se za pretvaranje dUMP u dTMP za sintezu timidina de novo.
 5-metiltetrahidrofolat se koristi za pretvaranje homocisteina (potencijalno toksične aminokiseline) u metionin, pomoću enzima metionin-sintaza. (Imati na umu da se homocistein takođe može pretvoriti u metionin pomoću enzima nezavisnog od folata, betain-homocistein metiltransferaza (BHMT).)

MTHFR sadrži vezani flavinski kofaktor i koristi NAD(P)H kao redukciono sredstvo.

Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 656 aminokiselina, a molekulska težina 74.597 Da.

Struktura

MTHFR kod sisara sastoji se od N-terminalnog katalitskg domena i C-terminalnoh regulatornog domena. MTHFR ima najmanje dva promotora i dvije izoforme (70 kDa i 77 kDa).

Regulaciija

Struktura

Aktivnost MTHFR može biti inhibirana vezivanjem dihidrofolata (DHF) i S-adenozilmetionina (SAM ili AdoMet). MTHFR također može biti fosforiliran – to smanjuje njegovu aktivnost za ~20% i omogućava da ga SAM lakše inhibira.

Genetika
Enzim je kodiran pomoću gena sa simbolom MTHFR na hromosomu 1 lokaciji p36.3 kod ljudi.. Postoje varijante sekvence DNK (genetički polimorfizam) povezane sa ovim genom.
U izvještaju 2000. godine broj polimorfizama je povećan na 24.
Dva najistraživnija suC677T (rs1801133) A1298C (rs1801131) jednonukleotidna polimorfizma (SNP).

C677T SNP (Ala222Val)

MTHFR nukleotid na poziciji 677 u genu ima dvije mogućnosti: C (citozin) ili T (timin). C na poziciji 677 (koja vodi do alanina na aminokiselini 222) je normalan alel. Alel 677T (koji vodi do supstitucije  valinom na aminokiselini 222) kodira termolabilni enzim sa smanjenom aktivnošću.

Jedinke sa dvije kopije 677C (677CC) imaju najčešći genotip. 677TT osobe (homozigoti) imaju nižu aktivnost MTHFR od CC ili CT (heterozigotnih) osoba. Oko deset posto populacije Sjeverne Amerike je T-homozigotno za ovaj polimorfizam. Postoji etnička varijabilnost u učestalosti alela T – učestalost kod Mediteranasc/Hispanaca je veća od učestalosti kod kavkazoida koja je, pak, veća nego kod Afrikanaca/Afroamerikanaca.

Stepen termolabilnosti enzima (procijenjen kao rezidualna aktivnost nakon toplotne inaktivacije) je mnogo veći kod osoba 677TT (18–22%) u poređenju sa 677CT (56%) i 677CC (66–67%). Odobe sa 677TT su predisponirani na blagu hiperhomocisteinemiju (visoki nivoi homocisteina u krvi), jer imaju manje aktivan MTHFR dostupan za proizvodnju 5-metiltetrahidrofolata (koji se koristi za smanjenje homocisteina). Nizak unos folatnog  vitamina hranom također može uzrokovati blagu hiperhomocisteinemiju.

Nizak unos folata utiče na osobe sa genotipom 677TT u većoj meri nego na one sa 677CC/CT genotipom. 677TT (ali ne i 677CC/CT) osobe sa nižim plazmatskim nivoima folata su pod rizikom od povišenih nivoa homocisteina u plazmi. In studies of human recombinant MTHFR, the protein encoded by 677T loses its FAD cofactor three times faster than the wild-type protein.  5-Methyl-THF usporava brzinu oslobađanja FAD-a u enzimima divljeg tipa i mutantnim enzimima, iako je u mnogo većoj mjeri u mutantnim enzimima. Nizak status folata sa posljedičnim gubitkom FAD-a povećava termolabilnost enzima, pružajući na taj način objašnjenje za normalizirane nivoe homocisteina i metilacije DNK kod osoba 677TT pune folata.

Ovaj polimorfizam i blaga hiperhomocisteinemija povezani su sa defektima neurvne cijevi kod potomaka, povećanim rizikom od komplikacija trudnoće, drugim komplikacijama trudnoće, arterijske i venske tromboze i kardiovaskularna bolest. Osobe sa 677TT 677TT su pod smanjenim rizikom od akutne limfoblastne leukemije i raka debelog crijeva.

Mutacije u "MTHFR" genu mogu biti jedan od faktora koji dovode do povećanog rizika od razvoja shizofrenije. Shizofrenični pacijenti koji imaju alel rizika (T\T) pokazuju više nedostataka u izvršnofunkcijskim zadacima.

Genotip C677T je nekada bio povezan s povećanim rizikom od ponovnog gubitka trudnoće (RPL) kod nekavkazoida, međutim, ova veza je opovrgnuta posljednjih godiina. Smjernice za preporuke Američkog koledža za medicinsku genetiku sada navode da osobe s rekurentnim gubitkom trudnoće ne bi trebale biti testirane na varijante u MTHFR genu.

Također postoji privremena veza između MTHFR mutacija i demencija. Jedno istraživanje starije japanske populacije otkrilo je korelacije između MTHFR 677CT mutacije, Apo E polimorfizma i određenih tipova senilne demencije. Druga istraživanja su otkrila da osobe s mutacijama povezanim s folatom i dalje mogu imati funkcionalni nedostatak čak i kada su razine folata u krvi unutar normalnog raspona, i preporučena suplementacija metiltetrahidrofolata za potencijalno sprječavanje i liječenje demencije (zajedno s depresijom). Studija iz Kine iz 2011. također otkrila je da je C677T jednonukleotidni polimorfizam povezan sa Alzheimerovom bolešću u azijskoj populaciji (iako ne i kod evropeida).

C677T polimorfizam povezan je s rizikom od infarkta miokarda u afričkoj, sjevernoameričkoj i starijoj populaciji.

A1298C SNP (Glu429Ala)

Kod nukleotida 1298 MTHFR, postoje dvije mogućnosti: A ili C. 1298A (dovodi do Glu kod aminokiseline 429) je najčešći, dok je 1298C (koji vodi do zamjene Ala kod aminokiseline 429) rjeđi. 1298AA je "normalan" homozigot, 1298AC heterozigot, a 1298CC homozigot za "varijantu". U studijama ljudskog nrekombinantnog MTHFR, protein kodiran sa 1298C ne može se razlikovati od 1298A u smislu aktivnosti, termolabilnosti, oslobađanja FAD-a ili zaštitnog efekta 5-metil-THF. C mutacija izgleda da ne utiče na MTHFR protein. Ne dovodi do termolabilnog MTHFR i izgleda da ne utiče na nivoe homocisteina. Međutim, utiče na konverziju MTHF u BH4 (tetrahidrobiopterin), važan kofaktor u proizvodnji neurotransmitera i sintezi dušik-oksida.

Bilo je nekih komentara o 'obrnutoj reakciji' u kojoj se tetrahidrobiopterin (BH4) proizvodi kada se 5-metiltetrahidrofolat ponovo konvertuje u metilentetrahidrofolat. Međutim, ovo nije općeprihvaćeno. Smatra se da ta reakcija zahtijeva 5-MTHF i SAMe. Alternativno mišljenje je da 5-MTHF obrađuje peroksinitrit, čime se čuva postojeći BH4, te da nema dokaza da takve 'obrnute reakcije ' nastaju

Polimorfizam MTHFR A1298C majke povezan je sa trudnoćom s Downovim sindromom. Rezultati analize podgrupa i osjetljivosti pokazali su da je ovaj polimorfizam faktor rizika za trudnoću s Downovim sindromom u azijskoj populaciji, ali ne i u populaciji kavkazoida, kao ni u ukupnoj meta-analizi.

MTHFR A1298C može imati ulogu ili kao pokretač u razvoju velikog depresivnog poremećaja ili kao prediktivni ili dijagnostički marker, moguće u kombinaciji sa C677T.

Detekcija MTHFR polimorfizama

ARMS-PCR metod s tripleksnim tetraprimerom razvijena je za simultanu detekciju polimorfizama C677T i A1298C s polimorfizmom A66G MTRR u jednoj PCR reakciji.

Teški nedostatak MTHFR

Teški nedostatak MTHFR-a je rijedak (oko 50 slučajeva širom svijeta) i uzrokovan je mutacijama koje rezultiraju sa 0–20% zaostalom enzimskom aktivnošću. Pacijenti pokazuju kašnjenje u razvoju , disfunkcija motorike i hodanja, napadi i neurološka oštećenja i imaju izuzetno visoke razine homocisteina u plazmi i urinu, kao i niske nivoa metionina normalne plazme. Ovaj nedostatak i mutacije u "MTHFR" također su povezani sa recesivnom spahzamskom paraparezom sa kompleksnim nedostatkom I.

Studija o populaciji kineskih Ujgura pokazala je da je rs1801131 polimorfizam u MTHFR povezan sa nsCL/P u populaciji kineskih Ujgura. S obzirom na jedinstvene genetičke i ekološke karakteristike ujgurske populacije, ovi nalazi mogu biti od pomoći za istraživanje patogeneze ove složene bolesti.

Epigenetika

MTHFR aberantni promotor hipermetilacija povezan je sa muškom neplodnošću. Štaviše, ovaj neprikladan epigenetički fenomen je uočen u uzorcima sperme neplodnih muškaraca koji pripadaju parovima sa historijom ponavljajućeg spontanog pobačaja. Nepravilna hipermetilacija MTHFR promotora može utjecati na dvije bitne uloge DNK metilacije u spermatogenetskim ćelijama, globalnog procesa metilacije genoma i genomskog utiskivanja očevih gena. Pored toga, hipermetilacija promotora gena MTHFR je također povezana sa gubitkom metilacije na H19 utisnutom genu u uzorcima sperme neplodnih muškaraca.

Kao meta lijeka

Inhibitori MTHFR i antisensno ukidanje ekspresije enzima predloženi su kao tretmani za kancer.  Aktivni oblik folata, L-metilfolat, može biti prikladan za ciljanje stanja na koje utiče MTHFR polimorfizam.

Reakcija i metabolizam

Ukupna reakcija koju katalizira MTHFR ilustrovana je na desnoj strani. Reakcija koristi donor NAD(P)H hidrida i kofaktor FAD. Enzim E. coli ima snažnu prednost za donor NADH, dok je enzim sisara specifičan za NADPH.

Alternativna medicina
Sa rastom direktnog potrošača genetičkog testiranja, industrija alternativne medicine je agresivno ciljala niz sumnjivih testova  i visoko profitabilni nadriliječrni tretmani za utvrđene MTHFR polimorfizme, uprkos nedostatku bilo kakvog dokazanog efekta ovih mutacija na zdravlje. Promocija suplemenata i drugih tretmana za MTHFR polimorfizam, posebno usmjeren na poremećaj iz autističnog spektra, su okarakterizirane kao zmijsko ulje. Testovi na MTHFR, iako postaju sve popularniji, generalno su nepotrebni jer povezanost mutacija MTHFR gena s raznim bolestima nije utvrđena kao jasna uzročno-posljedična veza..

Takođerpogledajte
 TEAD2

Reference

Dopunska literatura

Vanjski linkovi

Geni na hromosomu 1
Ljudski proteini
Proteomika
EC 1.5.1

MTHFR


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Sauracris crypta. Una ning gihulagway ni Popov, G.B. ni adtong 1959. Ang Sauracris crypta sakop sa kahenera nga Sauracris, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Somaliya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Somaliya
Sauracris

Sauracris crypta


Ninfee rosa è un dipinto a olio su tela (81,5x100 cm) realizzato nel 1898 da Claude Monet. È conservato nella Galleria Nazionale d'Arte Moderna di Roma.

Monet, nel suo giardino, abbandona il contatto con la contemporaneità. Da giovane era stato felice di dipingere vedute cittadine, ma ora sembra rifuggire il chiasso e il brulicare della metropoli. Ciò che dipinge ora è fermo. Tuttavia egli coglie lo scorrere del tempo sui fiori inerti, rappresentandoli nel loro sfiorire e rifiorire. Questo senso di transitorietà è espresso nelle sue lettere:

La solitudine in cui si chiude Monet negli anni tardi è seguita da un generale silenzio della critica sulla sua opera. Il pittore continua la sua ricerca, ma oramai la scena artistica parigina è costellata di nuovi talenti che attirano maggiormente l'attenzione dei critici.

Voci correlate
Riflessi delle nubi sullo stagno delle ninfee (Monet 1918)

Collegamenti esterni

Dipinti di Claude Monet
Dipinti su fiori
Dipinti nella Galleria nazionale d'arte moderna

Ninfee rosa (Monet 1898)


Podporodica () je u biološkoj klasifikaciji pomoćni (srednji) taksonomski rang, odmah ispod porodice, ali sa više uključenih rodova.
Prema standardnim pravilima nomenklature oznaka podvrste u botaničkom imenu završava na –oideae, a u zoološkom s –inae.

Također pogledajte
 Međunarodni kodeks nomenklature algi, gljiva i biljaka
 Međunarodni kodeks zoološke nomenklature
 Takson
 Porodica

Reference

Vanjski linkovi

Potporodice

Potporodica (biologija)


André Luis Leite Galvão (ur. 29 września 1982 w São Paulo) – brazylijski grappler i zawodnik MMA, sześciokrotny mistrz świata IBJJF w brazylijskim jiu-jitsu w kategorii czarnych pasów oraz dwukrotny ADCC w submission fightingu. Posiadacz czarnego pasa w bjj (III dan) i judo.

Kariera sportowa
Urodził się w São Paulo. Po niedługim czasie wraz z rodziną przeniósł się do Vale do Paraíba. Tam też zainteresował się judo, następnie jiu-jitsu. W 2001 zdobył pierwszy medal na mistrzostwach świata IBJJF, zajmując drugie miejsce. W 2003 został pierwszym zawodnikiem z purpurowym pasem który wygrał mistrzostwo świata, panamerykańskie oraz krajowe w ciągu jednego roku. W 2005 otrzymał promocję na czarny pas w brazylijskim jiu-jitsu. Począwszy od 2002 do końca 2005 był niepokonany na czterech mistrzostwach świata z rzędu w kategorii do 82 kg, w sumie zdobył sześć medali – cztery w kat. 82 kg i dwa w kategorii absolutnej (bez limitu wagowego).

W kolejnych latach startował na największych turniejach mistrzowskich w grapplingu federacji IBJJF, ADCC i World Professional Jiu-Jitsu Cup (Puchar Świata w BJJ), zdobywając wielokrotnie złote medale.

W 2008 zadebiutował zawodowo w MMA poddając Jeremiaha Metcalfa dźwignią na łokieć. W 2009 występował w japońskim DREAM, gdzie uzyskał bilans 1-1, natomiast w 2010 związany był z amerykańskim Strikeforce, gdzie od marca do października stoczył trzy pojedynki, dwa wygrane m.in. nad Jorge Patino i jeden przegrany z Tyronem Woodleyem. Po porażce z tym ostatnim zakończył swoją niespełna dwuletnią karierę w MMA.

Osiągnięcia

 Mistrzostwa Abu Dhabi Combat Club:
 2007: 3. miejsce w kat. -77 kg
 2007: 3. miejsce w kat. absolutnej
 2009: 2. miejsce w kat. -88 kg
 2011: 1. miejsce w kat. -88 kg
 2011: 1. miejsce w kat. absolutnej
 Mistrzostwa Świata IBJJF:
 2001: 2. miejsce w kat. -82 kg (niebieskie pasy)
 2002: 1. miejsce w kat. -82 kg
 2003: 1. miejsce w kat. -82 kg (purpurowe pasy)
 2003: 1. miejsce w kat. absolutnej
 2004: 1. miejsce w kat. -82 kg (brązowe pasy)
 2004: 1. miejsce w kat. absolutnej
 2005: 1. miejsce w kat. -82 kg (czarne pasy)
 2006: 2. miejsce w kat. -82 kg
 2007: 1. miejsce w kat. -82 kg
 2008: 1. miejsce w kat. -88 kg
 2008: 3. miejsce w kat. absolutnej
 2013: 3. miejsce w kat. -88 kg
 2014: 1. miejsce w kat. -94 kg
 2016: 1. miejsce w kat. -94 kg
 2017: 1. miejsce w kat. -88 kg
 Mistrzostwa panamerykańskie IBJJF:
 2003: 1. miejsce w kat. -82 kg (purpurowe pasy)
 2004: 1. miejsce w kat. -82 kg (brązowe pasy)
 2004: 1. miejsce w kat. absolutnej
 2005: 1. miejsce w kat. -82 kg (czarne pasy)
 2005: 1. miejsce w kat. absolutnej
 2006: 1. miejsce w kat. -82 kg
 2008: 1. miejsce w kat. -88 kg
 2008: 1. miejsce w kat. absolutnej
 2011: 1. miejsce w kat. -88 kg
 2013: 1. miejsce w kat. -88 kg
 2013: 2. miejsce w kat. absolutnej
 2014: 1. miejsce w kat. -94 kg
 2014: 1. miejsce w kat. absolutnej
 Puchar Świata BJJ:
 2012: 1. miejsce w kat. -88 kg
 2012: 2. miejsce w kat. absolutnej
 2013: 1. miejsce w kat. -88 kg
 2014: 1. miejsce w kat. -88 kg
 2014: 3. miejsce w kat. -88 kg

Przypisy

Linki zewnętrzne
 Profil Galvão na bjjheroes.com

Urodzeni w 1982
Brazylijscy sportowcy
Brazylijscy zawodnicy MMA
Ludzie urodzeni w São Paulo

André Galvão


Ang Arroyo de los Bayos ngalan niining mga mosunod:

Arhentina

 Arroyo de los Bayos (suba sa Arhentina, lat -25,80, long -64,98), Provincia de Salta,
 Arroyo de los Bayos (suba sa Arhentina, lat -25,72, long -65,15), Provincia de Salta,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Arhentina

Arroyo de los Bayos


Øldir: 2. øld f.Kr. – 1. øld f.Kr. – 1. øld

Áratíggju: 70-árini f.Kr. 60-árini f.Kr. 50-árini f.Kr. 40-árini f.Kr. 30-árini f.Kr. - 20-árini f.Kr. - 10-árini f.Kr. 0-árini f.Kr. 0-árini 10-árini 20-árini

Árstal: 30 f.Kr. 29 f.Kr. 28 f.Kr. 27 f.Kr. 26 f.Kr. - 25 f.Kr. - 24 f.Kr. 23 f.Kr. 22 f.Kr. 21 f.Kr. 20 f.Kr.

Hendingar

Føðingar
 Aulus Cornelius Celsus
 Filon

Andlát

1. øld f.Kr.

25 f.Kr.


Geyse da Silva Ferreira (født 27. marts 1998), mest kendt som Geyse eller Pretinha, er en kvindelig brasiliansk fodboldspiller, der spiller angreb for spanske Madrid CFF i Primera División og Brasiliens kvindefodboldlandshold.

Hun fik landsholdsdebut i september 2017, mod , og var også en del af s bruttotrup frem mod VM i fodbold for kvinder 2019 i Frankrig, men var kun aktuel i to kampe hvor hun i begge sad på bænken. Forhen havde hun en stor rolle på Brasiliens U/20-landshold.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kvindelige fodboldlandsholdsspillere fra Brasilien
Fodboldspillere fra Madrid CFF

Geyse Ferreira


小泉 梨菜(こいずみ りな、1989年3月3日 - )は、日本のAV女優。東京都出身。ディクレア所属。

略歴

2007年9月、マックス・エー専属でAVデビュー。

2008年10月、kawaii*よりセルデビュー。

人物
趣味・特技は、スポーツ鑑賞、水泳。

作品

アダルトビデオ
2007年
 New Comer(9月14日、マックス・エー)
 MAX GIRLS 過激に可憐にヌレまくり!!(9月14日、マックス・エー)他出演:北原多香子、原更紗、灘坂舞、ほしのみゆ、長瀬茜、佐藤ローラ
 Schooldays (10月12日、マックス・エー)
 MAX GIRLS 大感謝祭(10月12日、マックス・エー)他出演:北原多香子、美上セリ、渚、橘くらら、長瀬茜、キヨミジュン、Rio
 Max Cafeへようこそ! (11月9日、マックス・エー)
 MAX GIRLS ecstasy (11月9日、マックス・エー)他出演:長瀬茜、北原多香子、吉崎直緒、キヨミジュン、原更紗、橋本美歩、Rio
 スポんchu (12月14日、マックス・エー)
 MAX GIRLS exciting (12月14日、マックス・エー)他出演:キヨミジュン、長瀬茜、橘くらら、Rio、吉崎直緒、北原多香子、鮎川なお、篠崎ミサ、有希ちな

2008年
 妹の秘密(1月11日、マックス・エー)
 淫口(2月22日、マックス・エー)
 連続絶頂イカせFUCK(3月28日、マックス・エー)
 監禁(4月11日、マックス・エー)
 お散歩(5月23日、マックス・エー)
 制服狩り(6月27日、マックス・エー)
 初セルkawaii*デビュ→奇跡の美顔りなっち(10月25日、kawaii*)
 kawaii*special ギザカワユス!(11月25日、kawaii*)共演:横山美雪
 LOVE♥ ドッピュン!!メガ顔射スペシャル!(12月25日、kawaii*)

2009年
 学校コスプレ(2月13日、MOODYZ)
 初ぶっかけ(4月13日、MOODYZ)
 犯られまくる淫乱OL25人(9月25日、マックス・エー)他24名出演
 軽音部!(10月9日 TMA)共演:愛璃みい、つぼみ 、さくら愛々
 GIRL'S HIGH 04 リナ(10月14日、グレイズ)
 Honey Pot 07 RINA(10月27日、リバイバル)
 キチクリンカン87(12月7日、アタッカーズ)
 コスプレイヤー:破(12月25日 TMA)共演:浅香ゆき、石原ここ、海馬ゆう、みづなれい、紗奈、水城奈緒

2010年
 ショートパンツ MANIAX(1月8日 TMA)共演:みづなれい、海馬ゆう、石原ここ、紗奈、水城奈緒、浅香ゆき
 競泳水着 ローション 尻コキ(4月1日、Fetishist/妄想族)他出演:灘坂舞、花井メイサ、篠めぐみ、海馬ゆう、みづなれい、紗奈、あのあるる、水城奈緒、浅香ゆき

脚注

外部リンク
※以下は、18禁サイト
 小泉梨菜ブログ - 公式ブログ( - 2008年4月3日)

日本のAV女優
マックス・エー女優
kawaii*女優
MOODYZ女優
アタッカーズ女優
TMA女優
グレイズ女優
妄想族女優
東京都出身の人物
1989年生
存命人物

小泉梨菜


Knife Skills é um filme-documentário em curta-metragem estadunidense de 2017 dirigido e escrito por Thomas Lennon. A obra foi indicada ao Oscar de melhor documentário de curta-metragem na edição de 2018.

Ligações externas

Filmes em língua inglesa
Filmes dos Estados Unidos de 2017
Documentários dos Estados Unidos

Knife Skills


Geranium trolliifolium is 'n plant wat deel is van die Geraniaceae familie.

Verwysings

trolliifolium

Geranium trolliifolium


Kaliwatan sa lupoy ang Herklotsichthys blackburni. Una ning gihulagway ni Gilbert Percy Whitley ni adtong 1948. Ang Herklotsichthys blackburni sakop sa kahenera nga Herklotsichthys, ug kabanay nga lupoy.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
sidlakang Kadagatang Indyan

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Lupoy
Lupoy sa Kadagatang Indyan
Herklotsichthys

Herklotsichthys blackburni


Aeronautica
 CTA – codice aeroportuale IATA dell'aeroporto civile di Catania (Italia)
 CTA – abbreviazione aeronautica di Regione di controllo/Control area
 Comando-Geral de Tecnologia Aeroespacial – Centro brasiliano militare di ricerca per l'aviazione e i voli spaziali
 Compagnie de Transport Aérien – compagnia aerea charter del gruppo Swissair (1978-1993)
 Controllore del traffico aereo.

Astronomia
 Cherenkov Telescope Array – progetto internazionale per la costruzione di due grandi osservatori astronomici nei due emisferi terrestri per lo studio dello spazio attraverso i raggi gamma.

Chimica
 Cellulose TriAcetate – triacetato di cellulosa.

Politica
 Central Tibet Administration – governo tibetano in esilio.

Sanità
 Comunità Terapeutica Assistita – comunità residenziale con scopi terapeutici e riabilitativi rivolta a persone con difficoltà psichiche.

Televisione
 CTA – Compagnia Televisioni Associate – circuito televisivo e pubblicitario, ideato nel 1980 da Rizzoli Editore e presieduto dal Cavaliere del lavoro Mariano Volani.

Web
 CTA – Call To Action – Indica un pulsante o un elemento della pagina web che richiama una determinata azione.

Cta


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Endolandrevus ritsemae. Una ning gihulagway ni Henri Saussure ni adtong 1877. Ang Endolandrevus ritsemae sakop sa kahenera nga Endolandrevus, ug kabanay nga Gryllidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Java (pulo sa Indonesya)

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Java (pulo sa Indonesya)
Endolandrevus

Endolandrevus ritsemae


Kaliwatan sa insekto ang Chelaeothrips annamensis. Una ning gihulagway ni Heinrich Hugo Karny ni adtong 1923. Ang Chelaeothrips annamensis sakop sa kahenera nga Chelaeothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Viyetnam

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Viyetnam
Chelaeothrips

Chelaeothrips annamensis


Bungtod ang Bukit Payasepar sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Kepulauan Bangka Belitung, sa kasadpang bahin sa nasod,  km sa amihanan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Bukit Payasepar, o  ka metros sa ibabaw sa naglibot nga tereyn. Mga  ka kilometro ang gilapdon sa tiilan niini. Ang Bukit Payasepar nahimutang sa pulo sa Pulau Bangka.

Ang yuta palibot sa Bukit Payasepar kasagaran patag. Kinahabogang dapit sa palibot ang Bukit Kukus,  ka metros ni kahaboga ibabaw sa dagat,  km sa amihanan sa Bukit Payasepar. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Bukit Payasepar medyo hilabihan populasyon..

Hapit nalukop sa lasang ang palibot sa Bukit Payasepar.  Ang klima tropikal nga kasalupan. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Hunyo, sa  °C, ug ang kinabugnawan Enero, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Disyembre, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Septiyembre, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Mga bungtod sa Kepulauan Bangka Belitung

Mga artikulo sa posisyon itarong ni bot

Bukit Payasepar


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Salmanites muta. Una ning gihulagway ni Baehr ni adtong 1989. Ang Salmanites muta sakop sa kahenera nga Salmanites, ug kabanay nga Gryllidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 State of Western Australia

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa State of Western Australia
Salmanites

Salmanites muta


Vladimir Vilner (russisk: Владимир Бертольдович Вильнер) (født den 21. marts 1885 i Hrodna i det Russiske Kejserrige, død den 9. august 1952 i Kijev i Sovjetunionen) var en sovjetisk filminstruktør.

Filmografi
 Benja Krik (Беня Крик, 1926)
 Cement (Цемент, 1927)

Referencer

Eksterne henvisninger

Filminstruktører fra Sovjetunionen

Vladimir Vilner


Kaliwatan sa isda ang Leporinus punctatus. Una ning gihulagway ni Julio C. Garavello ni adtong 2000. Ang Leporinus punctatus sakop sa kahenera nga Leporinus, ug kabanay nga Anostomidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Habagatang Amerika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Habagatang Amerika
Leporinus

Leporinus punctatus


An Allotraeus sphaerioninus in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Bates hadton 1877. An Allotraeus sphaerioninus in nahilalakip ha genus nga Allotraeus, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha Taiwan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Allotraeus

Allotraeus sphaerioninus


Porcellio normani là một loài chân đều trong họ Porcellionidae. Loài này được Dollfus miêu tả khoa học năm 1899.

Chú thích

Tham khảo

Porcellio
Động vật được mô tả năm 1899

Porcellio normani


Mišji mezodermni stražnji homolog 1  je protein koji je kod ljudi kodiran genom MESP1. MESP1 je transkripcijski faktor koji regulira specifikaciju kardiovaskularnih progenitora.

Gen MESP1 kodira člana porodice heliks-petlja-heliks (bHLH),  porodice transkripcijskih regulatornih proteina koji mogu imati ulogu u razvoju novonastajućeg mezoderma. Saga et al. (1996) mapirali su gen Mesp1 na mišji hromosom 7, unutar regije koja dijeli homologiju sintezije ljudskim hromosomom 15q26. Mišji Mesp1 i Mesp2 odvojeni su za otprilike 23 kb, pozicionirani su glava uz glavu i transkribirani iz interlokusne regije. Odredili su da gen Mesp1 ima  dva egzona.

Aminokiselinska sekvenca

Dužina polipeptidnog lanca je 268   aminokiselina, a molekulska težina   28.501 Da.

Simboli

C:  Cistein
D: Asparaginska kiselina
E: Glutaminska kiselina
F:  Fenilalanin
G:  Glicin
H:  Histidin
I:  Izoleucin
K: Lizin
L: Leucin
M:  Metionin
N:  Asparagin
P:  Prolin
Q:  Glutamin
R:  Arginin
S:  Serin
T:  Treonin
V:  Valin
W:  Triptofan
Y:  Tirozin

Kloniranje i ekspresija
Saga et al. (1996) identificirali su miš Mesp1 gen supstraktivnom hibridizacijom kako bi izolirali gene koji sudjeluju u diferencijaciji iskonskih staničnih ćelija miša. Transkript Mesp1 kodira pretpostavljeni faktor transkripcije od 243 aminokiseline koji sadrži motiv bHLH.
Whittock et al. (2004) objavili da ljudski MESP1 i MESP2 imaju 47,4% aminokiselinskog identiteta. I MESP1 i MESP2 sadrže jedinstveni CPXCP motiv C-terminalno na bHLH domenu. N- i C-terminalni domeni MESP1 odvojeni su GQ regijom sa po dva ponavljanja, koja je u MESP2 proširena na 13 ponavljanja.

Funkcija gena
Hibridizacijom insitu mišjih embriona, Saga et al. (1996) otkrili su najraniju ekspresiju Mesp1 6,5 dana nakon koitusa (dpc) u svim novonastalim mezodermnim ćelijama. Na 7,5 dpc, ekspresija Mesp1 otkrivena je u dnu alantoisa. Ubrzo nakon toga, ekspresija se proširila na bočne rubove mezoderma repnih pupova, po obrascu koji odgovara onom početne migracije primordijalnih klica, prije nego što nestanu. Nije otkrivena ekspresija Mesp1 u kasnijem razvoju ili u tkivima odraslih, osim u sjemenicima, u kojima je uočena drugačija izoforma od one viđene u ranom mezodermu. Zaključili su da Mesp1 može i,ati važnu ulogu u razvoju novonastajućeg mezoderma, uključujući primordijalne zametne ćelije.

Lescroart et al. (2018) izveli su sekvenciranje jednolančane RNK divljih i Mesp1 nultih kardiovaskularnih prekursora (CP) kod miševa i pokazali da su populacije Mesp1 CP molekulaki različite i da obuhvataju kontinuum između epiblastnih i kasnijih mezodermnih ćelija, uključujući hematopoetske prekursore. Analiza jednolančanih transkriptoma CP s nedostatkom Mesp1 pokazala je da je Mesp1 potreban za izlazak iz pluripotentnog stanja i indukciju programa ekspresije kardiovaskularnih gena. Identificirali su različite skupine kardiovaskularnih prekursora Mesp1, koje odgovaraju rodovima predanim različitim ćelijama lozama i regijama srca, identificirajući molekulske značajke povezane s ranim ograničenjem loze i regionalnom segregacijom srca u ranoj fazi mišje gastrulacije.

Reference

Dopunska literatura

Geni na hromosomu 15
Ljudski proteini
Proteomika

MESP1


The Whisper Market er en amerikansk stumfilm fra 1920 af George L. Sargent.

Medvirkende
 Corinne Griffith som Erminie North
 George Howard som Basil North
 George MacQuarrie som Burke
 James O'Neill som Hobson
 Eulalie Jensen som Juliet Saltmarsh
 Howard Truesdale som George Saltmarsh
 Jacob Kingsbury som Doucer

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1920

The Whisper Market


Prasophyllum triangulare, commonly known as the dark leek orchid, is a species of orchid endemic to the south-west of Western Australia. It is a tall orchid with a single, purplish to blackish, tubular leaf and up to thirty or more relatively large, greyish-purple to brownish-purple flowers. It only flowers after fire the previous summer.

Description
Prasophyllum triangulare is a terrestrial, perennial, deciduous, herb with an underground tuber and a single fleshy, purplish to blackish, tube-shaped leaf  long and  wide. Between ten and thirty or more flowers are arranged along a flowering spike  long, reaching to a height of . The flowers are greyish-purple to brownish-purple, about  long and about  wide. As with others in the genus, the flowers are inverted so that the labellum is above the column rather than below it. The dorsal sepal is  long and about  wide and the lateral sepals are a similar size and fused to each other. The petals are  long,  wide and turn forwards. The labellum is  long, about  wide and turns sharply upwards near its middle, the upturned part with slightly wavy edges. A broad callus covers most of the labellum, reaching almost to its tip. Flowering occurs in September and October but only following summer fire.

Taxonomy and naming
Prasophyllum triangulare was first formally described in 1882 by Robert D. FitzGerald and the description was published in The Gardeners' Chronicle. The specific epithet (triangulare) is derived from a Latin word triangulus meaning "triangular" referring to the narrow, triangular shape of the labellum.

Distribution and habitat
The dark leek orchid grows in shrubland, woodland and forest between Augusta and Albany in the Avon Wheatbelt, Esperance Plains, Jarrah Forest and Warren biogeographic regions.

Conservation
Prasophyllum regium is listed as "Not Threatened" by the Western Australian Government Department of Parks and Wildlife.

References

External links

triangulare
Orchids of Western Australia
Endemic orchids of Australia
Plants described in 1882
Endemic flora of Western Australia

Prasophyllum triangulare


An Prosotera metopora in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Turner hadton 1919. An Prosotera metopora in nahilalakip ha genus nga Prosotera, ngan familia nga Geometridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Prosotera

Prosotera metopora


Zaključno sa završetkom regularnog dijela sezone 2017/18.

Reference

Vanjski linkovi
 Evidencija  na Basketball Referenceu

Spiskovi NBA lige

Spisak najboljih kradljivaca lopti NBA lige svih vremena


Ms. é uma revista feminista liberal americana co-fundada pela segunda onda feministas e ativistas sociopolíticas Gloria Steinem e Dorothy Pitman Hughes. Editoras fundadoras foram Letty Cottin Pogrebin, Mary Thom, Patrícia Carbine, Joanne Edgar, Nina Finkelstein e Mary Peacock. Ms. apareceu pela primeira vez em 1971 como um encarte na New York Magazine. A primeira edição autônoma foi em janeiro de 1972 com o financiamento do editor Clay Felkerde da New York Magazine. De julho de 1972 a 1987, ele apareceu em uma base mensal.

Durante seu auge na década de 1970, gozava de grande popularidade, mas nem sempre foi capaz de conciliar suas preocupações ideológicas com considerações comerciais. Desde 2001, a revista foi publicada pela Feminist Majority Foundation, com sede em Los Angeles e Arlington, Virgínia.

Revistas dos Estados Unidos

Ms. (revista)


Allophylus trichodesmus is struik wat hoort tot die Sapindaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.

Bronne
 Plants of the World Online

Flora van Madagaskar
Endemiese plante van Madagaskar
trichodesmus

Allophylus trichodesmus


Canby Færge er en kabelfærge i den amerikanske stat Oregon, der forbinder Canby og Wilsonville/Stafford i Clackamas County over Willamette-floden. Tjenesten har været i drift siden 1914, undtagen fra 1946 til 1953. Det specifikke fartøj, der blev brugt, er blevet udskiftet og opdateret flere gange, senest i 1997. Det er en af tre tilbageværende færger på Willamette-floden.

Færgen har plads til seks biler (eller 75 tons) og en samlet passagerkapacitet på 49. Der opkræves vejafgift for alle overfarter. Fra juli 2017 koster en personbil $5,00, en motorcykel, cykel eller fodgænger $3,00, og $30,00 bliver opkrævet, hvis et køretøj tager hele færgen. Fartøjet, der i øjeblikket anvendes, M.J. Lee II, er et kabelstyret fartøj drevet af elektricitet leveret af luftledninger og føres over floden af et undervandskabel på 32 mm i diameter,[1], hvilket efterlader fartøjet relativt upåvirket ved flodens strømme.
Canby Ferry Restricted Maneuverability Day Shape

Færgen er i henhold til navigationsreglerne forpligtet til at vise en dagsform og, om natten, visse lys, der kommunikerer til andre fartøjer dens (vejret) rettigheder på sejlbare farvande. Fordi færgen er styret af et undervandskabel og tilføres elektricitet fra et luftkabel, er dens evne til at manøvrere begrænset. Sådanne fartøjer skal vise dagsformen for begrænset manøvredygtighed, hvilket er en bold, diamant og bold, der vises lodret i riggen. Da Canby-færgen er permanent med begrænset manøvredygtighed, monterede skibsbyggerne en metalkugle-diamantkugle på en mast. Før solopgang og efter solnedgang, og i perioder med begrænset sigtbarhed, skal færgen vise rød over hvid over rød række af et fartøj, der er begrænset i evnen til at manøvrere.

Færgen er opkaldt efter Millard Jerome Lee, det første barn født i Canby. Lee blev født i 1872, to år efter at byen blev flækket i 1870. Fartøjet, der i øjeblikket er i brug, M.J. Lee II, har leveret tjenesten siden 1997.

I 2013 blev driften af færgen indstillet fra januar til juli, for at kunne udføre større vedligeholdelsesarbejder. Arbejdet omfattede at eftermontere fartøjet med et nyt fremdriftsudstyr, der er mere støjsvagt og mere energieffektivt - bruger mindre strøm - end tidligere

Links
 http://www.clackamas.us/roads/ferry.html
 http://photos.salemhistory.net/cdm4/item_viewer.php?CISOROOT=/max&CISOPTR=4245&REC=1

Færger fra USA

Canby Færge


Agiografia

Figlio di un cristiano che gli aveva dato il nome di Filopatròs ("che ama il padre"), fu un soldato sotto gli imperatori Decio (249-251) e Valeriano (253-260), la cui carriera lo portò al rango di generale. Quando i due imperatori decisero di iniziare le loro persecuzioni contro i cristiani, Mercurio rivelò all'imperatore la propria fede. Fu per tre volte torturato ma per tre volte venne miracolosamente guarito da un angelo. Infine fu condotto in Cappadocia, sua patria d'origine, e lì decapitato.

Una leggenda lo vuole uccisore dell'imperatore Giuliano. Giuliano (360-363) aveva ripristinato la religione romana dopo Costantino, ma morì durante una campagna contro i Sasanidi, venendo ucciso in battaglia. La devozione dei fedeli vuole che a uccidere l'imperatore "apostata", fosse stato proprio Mercurio, a seguito di una preghiera di Basilio Magno.

Culto
Le reliquie del santo sono conservate presso il Santuario di Monte Vergine presso Avellino, a Toro, nella chiesa del Santissimo Salvatore, e parte nella chiesa di San Mercurio a Serracapriola (FG).
A Palermo esiste un oratorio a lui intitolato decorato con stucchi di Giacomo Serpotta.

Patrono di:
 Seminara (RC)
 Serracapriola (FG)
 Toro (CB)
 Coccorino di Joppolo (VV)

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

Santi per nome
Santi romani del III secolo
Martiri cristiani
Santi della Chiesa copta

Mercurio di Cesarea


A Security Force Assistance Brigade (SFAB) (pronounced ) is a specialized United States Army unit formed to conduct security force assistance (SFA) missions: to train, advise, assist, enable and accompany operations with allied and partner nations. SFABs are intended to reduce the burden of such operations on conventionally-organized Brigade Combat Teams (BCTs), allowing BCTs to focus on fighting near-peer threats.

Designed on the model of a standard infantry brigade combat team, SFABs are composed of roughly 800 personnel, primarily commissioned and non-commissioned officers selected from regular and National Guard Army units and given additional training at the Military Advisor Training Academy (MATA) at Fort Moore, Georgia.

History
During the War in Afghanistan (2001-2021) and the War in Iraq (2003-2010) the Department of Defense attempted to build foreign armies, other military forces, police forces, and other security forces.

United States MiTTs trained the Iraqi Army and National Police and ETTs did the same in Afghanistan. Training over 350,000 Soldiers and Police between the two nations MiTTs and ETTs were heavily employed but suffered from a lack of standardization in programs of instructions, force structure, and selection criteria. Trying to draw lessons from these experiences the U.S. Army utilized portions of Brigade Combat Teams (BCTs) as Regionally Aligned Forces (RAF). Utilizing BCTs as RAF as the primary mechanism to deliver training and assistance did improve performance. However, as the primary role of brigade combat teams were seen as winning in conventional regular warfare, rather than irregular operations, RAFs were not seen as sufficient. Therefore, Security Force Assistance Brigades were created as a dedicated answer from 2017.

From August 2017 to May 2020 the Army established six Security Force Assistance Brigades (SFABs). Originally designed to provide advice, assist, and accompany capabilities to Afghan, Iraqi, and Peshmerga Security Forces, the Army reorganized SFABs in 2019 to meet the global challenges inherent to strategic competition. With the completion of global alignment in summer 2021, SFABs transitioned and assumed a role the Secretary and Chief of Staff of the Army described as "the Army's leading edge of campaigning." In addition to providing Combatant Commands' persistent, predictable, and effective capabilities during competition, SFABs help marshal United States allies and partners. SFABs' role in crisis and conflict has not only been tested during Combat Training Center rotations and Warfighter Exercises, it was put to use as part of EUCOM and NATO's assure and deter operations during Russia's invasion of Ukraine in February 2022.

Overview

The mission of the SFAB is to carry out training, advise, and assist (TAA) missions overseas with foreign nation military partners. SFABs are the United States Army's latest solution to providing dedicated and trained personnel to relieve the Brigade Combat Teams from performing combat advisory missions and enable them to focus on their primary combat mission.
 Before SFABs, the combat advisory role was filled by non-commissioned officers and commissioned officers detailed from the Brigade Combat Teams to train host nation military forces, leaving critical leadership billets unfilled. Operating in units with roughly 800 personnel, SFABs are designed to be versatile and deployable worldwide and are made up exclusively of NCOs and officers, however E-4s with promotable status are accepted and receive promotion to sergeant (E-5) upon graduation of MATA.

SFABs are conventional units composed of volunteers recruited from units across the Regular Army. Volunteers undergo a five-day assessment at Fort Moore which evaluates a candidate's physical fitness, decision-making, problem solving, and communications skills as well as their ethics and morals. All SFAB volunteers then attend MATA training. Trainees may receive additional language training, culture training, foreign weapons training and medical training, among other topics. The SFABs are equipped with secure, but unclassified communications gear, utilizing T2C2 (Transportable Tactical Command Communications) systems, a novel type of backpack satellite voice and data terminals. CECOM is augmenting this gear with vehicle-mounted, and hand-carried radios.

In March 2020, Logistics Advisor Team 1610, 6th Battalion, 1st Security Force Assistance Brigade delivered a Vehicle Maintenance and Recovery Course to the Senegalese Army in Dakar, Senegal. This was 1st SFAB's first mission in USARAF's area of responsibility.

The existence of SFABs are part of a broader trend by the US military to specialize in the provision of military aid and assistance to "weak states" in trying to stand up capable security institutions in the host-nation. However, it is unclear if the SFABs will be able to overcome the "three SFA traps" of trying to create an effective military in a recipient state that cannot afford an army, views their army as a threat, or uses that army to consolidate power and settle scores with rivals.

SFAB organizational structure

The 1st Security Force Assistance Brigade was the first SFAB raised in the United States Army. Based in Fort Moore, Georgia the 1st SFAB is made up of the first graduates of MATA and are under the command of Colonel  Christopher Landers and Command Sergeant Major Christopher Goodart. On February 8, 2018, the 1st SFAB held its official activation ceremony at the National Infantry Museum on Fort Moore, Georgia. The Army plans to raise a total of six SFABs, five of which will be in the active duty Army, and one in the Army National Guard.  The Indiana Army National Guard is providing the headquarters for the newly designated 54th SFAB. 1st Battalion is being organized by the Georgia Army National Guard. Two battalions are being organized by the Florida Army National Guard, the 3rd Squadron, 54th Cavalry, and the 2nd Infantry Battalion.

According to Meghann Myers, the U.S. Army prioritized installations that are also home to divisions, with a two-star general on site to provide guidance and facilitate training, as homes for the Security Force Assistance Brigades.

On May 18, 2018, the Army announced that the Security Force Assistance Command (SFAC) will be established at Fort Bragg. This division-level Command, led by a Brigadier General, will oversee the Army's six Security Force Assistance Brigades, as well as the MATA for SFAB training and oversight. SFAC and 2nd SFAB were activated on 3 December 2018 at Fort Bragg; BG Mark Landes and BG Donn Hill are the Commanding Generals of SFAC and  2nd SFAB, respectively.

By 2020, the SFABs are to include missions to US Central Command, US Southern Command, US Indo-Pacific Command, and US Africa Command. According to a US military journal, "such specialized security force assistance units is a stopgap measure that frees up more resources for conventional warfare, allowing the rest of the US military to focus on combined-arms training and equipping for conflict and competition with China and Russia."

SFAB recruiting
The SFAB Recruiting and Retention Team was formed to provide SFAB leader development briefs and recruit Army-wide Soldiers and leaders for SFAB opportunities.
Eligible Soldiers volunteer for SFAB assignments by completing two SFAB Volunteer forms DA Form 4187 (Personnel Request) and SF 600 (Medical Screening) and e-mailing both to the Human Resources Command (HRC) SFAB Team for screening.  On May 15, 2018, Army officials released new guidance on the Army's Selective Retention Bonus (SRB) Program, which includes first-ever bonuses up to $52,000 for those who reenlist for critical Security Forces Assistance Brigade positions.

List of Security Force Assistance Brigades

See also
 11th Security Force Assistance Brigade - British Army equivalent.

References

Brigades of the United States Army
Military advisory groups

Security Force Assistance Brigade


Marshall County High School may refer to:
 Marshall County High School (Kentucky)
 2018 Marshall County High School shooting
 Marshall County High School (Tennessee)

Marshall County High School


Øldir: 2. øld - 3. øld - 4. øld

Áratíggju: 190-árini 200-árini 210-árini 220-árini 230-árini - 240-árini - 250-árini 260-árini 270-árini 280-árini 290-árini

Ár: 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249

Hendingar

Slóðir úteftir

240-árini
Áratíggju

240-árini


Beni Amrane là một đô thị thuộc tỉnh Boumerdès, Algérie. Dân số thời điểm năm 2002 là 21.452 người.

Tham khảo

Xem thêm

Đô thị của Algérie
Khu dân cư ở tỉnh Boumerdès

Beni Amrane


A sequência de Kozak, ingl. Kozak consensus sequence, é uma determinada sequência presente no RNA mensageiro (mRNA) de organismos eucarióticos. Ela representa um consenso entre as bases nucleotídicas encontradas mais frequentemente em volta do códon de início AUG no mRNA. A sequência de 5'-(gcc)gccRccAUGG-3' é, muitas vezes, chamada de sequência de Kozak, porém há diferenças significativas entre os diferentes grupos de eucariontes. A sequência de Kozak, ou sequências semelhantes, são reconhecidas pelo ribossomo, sendo importantes para o início da Tradução no contexto da biossíntese de proteínas. Variações nessa sequência podem afetar a eficiência e a magnitude da biossíntese da proteína codificada por esse mRNA.

Variações
Entre os organismos eucarióticos, encontram-se diferentes variações de sequência de Kozakː

RNA

Sequência de Kozak


Pega Pega é uma telenovela brasileira produzida pela TV Globo e exibida de 6 de junho de 2017 a 8 de janeiro de 2018 em 184 capítulos. Substituiu Rock Story e foi substituída por Deus Salve o Rei, sendo a 90.ª "novela das sete" exibida pela emissora.

Escrita por Claudia Souto, com a colaboração de Daniel Berlinsky, Wendell Bendelack, Júlia Laks e Isadora Wilkinson, teve direção de Luiz Felipe Sá, Noa Bressane, Dayse Amaral e Ana Paula Guimarães. A direção geral foi de Marcus Figueiredo e a direção artística de Luiz Henrique Rios.

Contou com as atuações de Mateus Solano, Camila Queiroz, Marcelo Serrado, Mariana Santos, Irene Ravache, Marcos Caruso, Elizabeth Savalla e Vanessa Giácomo.

Enredo
Ambientada no Rio de Janeiro, nos bairros de Copacabana e Tijuca, a novela tem como trama central o roubo milionário no tradicional e luxuoso hotel Carioca Palace, e seus desdobramentos na vida de cada um dos envolvidos, sejam eles hóspedes, funcionários ou convidados para um grande baile de gala. O dono, Pedrinho Guimarães, herdou o hotel da família e nunca o viu como um negócio, mas como um jeito de esbanjar. O playboy abusou de todo o glamour e caiu na farra, deixando de lado a administração do negócio. Como consequência, o Carioca foi perdendo seu prestígio e principalmente seu faturamento. À beira da falência, Pedrinho, pretendendo viver nos Estados Unidos na companhia do mordomo Nelito e da neta Luíza, vende o hotel para Eric Ribeiro, um dos empresários mais conceituados do Brasil. Não contava que sua neta, que sempre viveu como princesa no hotel, se apaixonasse por Eric e sofresse duplamente com a transação em segredo, por se sentir enganada pelos dois homens que mais ama, e pelo roubo milionário do hotel durante sua festa de aniversário.

Eric perdeu a mulher em um acidente de carro e nunca mais se relacionou sentimentalmente, apesar das investidas de sua assessora pessoal, a desengonçada e ambiciosa Maria Pia, que faz de tudo por ele. No entanto, Eric a tem apenas como uma grande amiga. O empresário é pai da frágil e problemática adolescente Bebeth, que sofre muito desde a morte da mãe, vivendo em um mundo totalmente paralelo, sofrendo de transtornos psicóticos.

O crime foi arquitetado pelo ardiloso concierge Malagueta que, sempre atento às negociações do patrão, convenceu o garçom Júlio, o recepcionista Agnaldo e a camareira Sandra Helena a executarem o plano. A princípio eles hesitam mas depois concordam em participar do mirabolante roubo do cofre do hotel, crime que irá afetar a vida de todos. Antônia, investigadora do caso, é uma profissional incorruptível e terá um desafio, que vai além de desvendar o mistério: ela acabará se apaixonando por Júlio.

O quarteto criminoso, que não pode gastar o dinheiro para não levantar suspeitas, segue trabalhando normalmente no Carioca Palace, torcendo para que a empresa decrete falência e todos sejam demitidos.

Elenco

Participações especiais

Produção
Em julho de 2013, Claudia Souto apresenta uma sinopse ao Fórum de Dramaturgia, porém é escalada para colaborar em Alto Astral. Em agosto de 2015, entrega uma nova sinopse. Em novembro do mesmo ano, Walcyr Carrasco, com quem a autora colaborou em três novelas, é apontado como supervisor da obra, mas desmente a informação. Pega Ladrão seria oficializado como título, porém, para evitar referência ao cenário político atual do país, a emissora preferiu trocar para Pega Pega. Antes, cogitou-se Carioca Palace como título da obra.

O projeto cenográfico do fictício "Carioca Palace Hotel", assinado por Maurício Rohlfs, foi uma combinação de estilos dos tradicionais cinco estrelas mundiais. Dois andares foram construídos, com uma área total de  m2, incluindo áreas comuns como lobby, piscina, quiosque e calçadão. Outros seis andares e a cobertura foram inseridos por computação gráfica. O hall da recepção, com  pé-direito de seis metros, usou materiais como mármore, granito, porcelanato, lustres de cristal e louças portuguesas. Todos os materiais e revestimentos utilizados eram reais, apresentando o glamour de um hotel cinco estrelas.

Escolha do elenco e preparação
Andreia Horta foi convidada para interpretar Antônia, mas preferiu optar por atuar em Tempo de Amar e Vanessa Giácomo assumiu seu papel. José Loreto interpretaria Agnaldo, porém não se adequou ao perfil cômico e foi substituído por João Baldasserini. Para compreender a rotina de um hotel, os atores tiveram aulas de hotelaria. Camila Queiroz se mudou para o Rio de Janeiro e fez aulas de fonoaudiologia para minimizar o sotaque paulista interiorano.

Exibição
Assim como ocorreu com suas duas antecessoras – Rock Story e Haja Coração – a novela não apresentou sua estreia numa segunda-feira, tendo seu première fixado em 6 de junho, uma terça-feira.

No dia 2 de agosto, a novela não foi exibida devido à transmissão da votação do arquivamento da denúncia contra o presidente Michel Temer, na Câmara dos Deputados. Já no dia 25 de outubro, a novela também não foi levada ao ar, já devido à exibição da segunda denúncia contra Temer na Câmara.

Reprise
Foi reprisada no horário das 19h em uma edição especial de 107 capítulos, exibida de 19 de julho a 19 de novembro de 2021, substituindo a segunda parte de [[Salve-se Quem Puder (telenovela)|Salve-se Quem Puder]], uma vez que as gravações de Quanto Mais Vida, Melhor!, cotada para ser sua sucessora, seguiam em ritmo reduzido em razão dos impactos da pandemia de COVID-19, com pouca frente de capítulos gravados.

 Exibição internacional Pega Pega estreou no Uruguai pela Teledoce, com o título La Trampa (A Armadilha, em tradução literal), em 30 de julho de 2018.

 Recepção
 Audiência
Exibição original
O primeiro capítulo da trama marcou 28,8 (29) pontos de audiência na Grande São Paulo, índice superior as duas últimas tramas do horário – Rock Story e Haja Coração, sendo a maior audiência em estreia desde Cheias de Charme, exibida em 2012, com 35 pontos. O segundo capítulo, exibido numa quarta-feira registrou 26,5 pontos. No terceiro dia a trama cravou 27,9 de audiência.

A trama obteve em sua primeira semana 27,0 de média, superando todas as antecessoras, parando em Cheias de Charme que marcou 28,6 na semana de estreia. Já na segunda semana, a trama bateu seu primeiro recorde: foram 30,8 de média no sétimo capítulo.

Nos dias 5 e 6 de julho, a novela cravou 31 pontos na Grande São Paulo e no dia 6, chegou a 32 pontos na cidade do Rio de Janeiro. Em ambos os capítulos foi ao ar uma sequência policial que resultou no baleamento de Eric (Mateus Solano).

No dia 10 de agosto, a novela pontuou mais um recorde, cravando 32,1 pontos. Neste dia, Luíza (Camila Queiroz) descobre, por meio da camareira Tânia (Jeniffer Nascimento), que Sandra Helena (Nanda Costa) beijou Eric durante o baile à fantasia, na reinauguração do Carioca Palace.
No dia 15 de agosto, a novela marcou 32,3 pontos; Nesse capítulo mostrou a aparição da personagem Arlete (Elizabeth Savalla), mãe de Julio (Thiago Martins).

No dia 21 de agosto, a novela bateu mais um recorde, marcando 33 pontos, neste capitulo foram exibidas as cenas de Sabine (Irene Ravache) culpando Pedrinho (Marcos Caruso) por ela ter perdido o filho deles na época em que estava grávida e Dom (David Junior) descobrindo que é irmão de Dílson (Ícaro Silva). No dia 5 de setembro, a novela chegou a 35,2 pontos de média, com a exibição da prisão de Agnaldo (João Baldasserini).

Seu menor índice foi de 20,7 pontos no dia 16 de setembro.

O último capitulo exibido em 8 de janeiro, registrou 36 pontos em São Paulo e 37 pontos no Rio de Janeiro. Teve média geral de 29 pontos em São Paulo, a maior desde Cheias de Charme. No Rio de Janeiro, a média também foi de 29 pontos, não superado desde Totalmente Demais (2015–16).

Reprise
O primeiro capítulo da reprise, exibido no dia 19 de julho de 2021, anotou 23,6 pontos, sendo esse o índice mais baixo de uma estreia desde Além do Horizonte (2013). No quinto capítulo, os índices despencaram para 20,4 pontos, e no sexto capítulo para 19,2 pontos.

Após duas semanas em baixa, a novela anotou seu primeiro recorde em 11 de agosto com 25,6 pontos. Sua pior média foi registrada em 22 de outubro com 17,9 pontos.

Diferente da exibição original, a reprise chegou a atingir índices pífios na faixa das 19h. O último capítulo registrou apenas 22,7 pontos, sendo a pior performance desde Geração Brasil (2014) que cravou 21,7 pontos. Teve média geral de 22,2 pontos, sendo a terceira novela menos assistida do horário.

 Música
As canções que integram Pega Pega'' foram divulgadas pelo colunista Flávio Ricco, do UOL, em 23 de maio de 2017. O mesmo divulgou que a banda Skank fez um cover de "A Hard's Day Night", de The Beatles, para servir de tema de abertura da telenovela. A faixa foi lançada em 2 de junho de 2017. A seguir, é listada as canções que compõe a trama:

Volume 1

Capa: Camila Queiroz e Mateus Solano como Luíza e Eric.

Volume 2

Capa: Vanessa Giácomo e Thiago Martins como Antônia e Júlio.

Ligações externas

Telenovelas da TV Globo da década de 2010
2017 na televisão no Brasil
Programas da TV Globo que estrearam em 2017
Programas de televisão do Brasil que estrearam em 2017
Programas de televisão do Brasil encerrados em 2018
Telenovelas em português
Telenovelas ambientadas na cidade do Rio de Janeiro
Telenovelas com temática LGBT do Brasil

Pega Pega


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Scottiola. Ang Scottiola sakop sa kabanay nga Trigonidiidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Scottiola (Trigonidiidae)

Scottiola


Curaçao (úttalast Kurasaw; Papiamento: Kòrsou) er ein oyggj og eitt sjálvstýrandi land í Suðurkaribiska havinum tætt við strondina á Venezuela. Oyggin er partur av Niðurlendska Karibia og fekk sjálvstýri í 2010 og er ein partur av Niðurlendska kongsríkinum, men er eins og Føroyar ikki partur av ES. Landið Curaçao er høvuðsoyggin og tann lítla óbygda oyggin ið nevnist Klein Curaçao (Lítla Curaçao).

Curaçao er ein av teimum trimum ABC-oyggjunum. Fólkatalið er gott 150.000, landið fevnir um 444 km2. Høvuðsstaðurin eitur Willemstad.

Curaçao
Oyggjar
Norðuramerika
Niðurlendskar oyggjar
Karibisku Niðurlondini

Curaçao


Lorenzo De Vitto (ur. 13 października 1925 w Sant'Angelo dei Lombardi, zm. 27 kwietnia 1994 w Avellino) – włoski polityk, prawnik i samorządowiec, eurodeputowany III kadencji.

Życiorys
W 1951 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Neapolu. Od 1952 praktykował jako adwokat, specjalizując się w sprawach karnych. Zaangażował się również w działalność polityczną w ramach Chrześcijańskiej Demokracji. Od 1956 był radnym prowincji. W 1970, 1975, 1980 i 1985 wybierany do rady regionalnej Kampanii. Był asesorem w rządzie regionalnym, a także sekretarzem struktur chadecji w Kampanii. W 1989 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Był wiceprzewodniczącym Komisji ds. Socjalnych, Zatrudnienia i Środowiska Pracy oraz członkiem grupy chadeckiej. Zmarł wkrótce przed końcem III kadencji Europarlamentu.

Przypisy

Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Neapolu
Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego
Włoscy prawnicy
Włoscy samorządowcy
Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy)
Urodzeni w 1925
Zmarli w 1994

Lorenzo De Vitto


La legge è legge è un film del 1958 diretto da Christian-Jaque.

Il film, con protagonisti Totò e Fernandel, presentato al Festival di Berlino, rappresenta, sotto certi aspetti, una "riedizione corretta, più moderna e più leggera" di Guardie e ladri (1951).

Trama
Nel paesino immaginario di Assola, diviso a metà dal confine tra il dipartimento francese delle Alpi Marittime e la provincia italiana di Cuneo, vivono il contrabbandiere napoletano Giuseppe La Paglia ed il doganiere francese Ferdinand Pastorelli, costretti ad un eterno gioco della guardia e del ladro a causa delle rispettive professioni. Nel giorno della festa cittadina della parte francese, Ferdinand, arrestato per l'ennesima volta Giuseppe, si reca con lui all'Albergo delle due frontiere, il motel cittadino avente la curiosa attrazione turistica d'esser stato edificato proprio in corrispondenza della frontiera italo-francese. Una volta lì, i due scoprono che Ferdinand è nato da padre ignoto e da madre italiana nella cucina del ristorante che si trova nella parte italiana dell'albergo. Dunque, seppur registrato al municipio francese, il doganiere sarebbe in realtà italiano e pertanto impossibilitato a esercitare la professione.
Effettuando una successiva verifica presso il comune di Assola, Ferdinand viene a sapere che chi denunciò la sua nascita, Gaspard Donadieu, proprietario dell'Albergo delle due frontiere, avrebbe dovuto farlo al municipio italiano e non a quello francese. Lo stesso Donadieu rivela a Ferdinand di essersi recato al municipio francese perché quel giorno pioveva a dirotto ed era più vicino all'albergo rispetto a quello italiano.

Rischiando di perdere il lavoro, Ferdinand, su consiglio proprio di Giuseppe, si fa accompagnare da quest'ultimo al municipio italiano per richiedere la carta d'identità italiana, propedeutica a una successiva naturalizzazione francese. Tuttavia, secondo l'onorevole Bonnefonde, deputato transalpino di Assola e amico del suocero di Ferdinand, l'essere divenuto cittadino italiano a tutti gli effetti gli impedisce di riottenere la cittadinanza francese e inoltre comporta i reati di usurpazione di identità, falso e uso di falso. Di conseguenza, viene a cadere il suo secondo matrimonio con Hélène e il figlio avuto insieme a lei diventa automaticamente di padre ignoto. Vedendo arrivare a casa i gendarmi francesi, e temendo di essere arrestato di lì a poco, Ferdinand scappa prima che questi possano consegnargli il permesso di soggiorno in territorio transalpino.

Nel frattempo, i carabinieri italiani vengono inviati, su ordine della Prefettura di Cuneo, da Giuseppe per sapere da lui qualunque notizia od informazione utile su Ferdinand. Inizialmente titubante, il contrabbandiere, in cambio dell'anonimato, svela ogni elemento riguardante l'amico, che infatti viene prontamente posto in stato di fermo. Con lui anche la prima moglie Antonietta, ora coniugata con Giuseppe: secondo la legge italiana, che all'epoca non prevedeva il divorzio, i due risultano infatti ancora sposati e dunque Antonietta è colpevole di bigamia. Dopo indicazioni ricevute dalla Prefettura, il maresciallo dei carabinieri Marozzi acconsente alla liberazione sia di Antonietta sia di Ferdinand, ma il doganiere viene poi nuovamente trattenuto poiché, avendo combattuto durante la guerra per i francesi anziché per gli italiani, risulta disertore. Tornato in camera di sicurezza, vi ritrova Giuseppe, fattosi arrestare per non lasciare la moglie da sola in cella con l'ex marito. Punto nell'orgoglio nel sentirsi definire disertore, Ferdinand tenta il suicidio ma viene convinto a desistere da Giuseppe e, infine, viene nuovamente liberato da Marozzi, il quale ha riesaminato la pratica scoprendo che Ferdinand non è un disertore: avendo infatti svolto servizio militare all'estero senza autorizzazione del suo Governo, è automaticamente decaduto dalla nazionalità italiana.

Ricondotto al confine per essere rimandato in Francia, in quanto non italiano, si vede tuttavia bloccato dal maresciallo Malandain, capo della Gendarmerie, perché è senza documenti e, perciò, non può rientrare in Francia: Ferdinand è a tutti gli effetti un senza patria. Ormai esasperato e in preda alla follia, fugge sulle montagne armato del suo fucile e, da tiratore scelto qual è, attua la sua vendetta sparando contro obiettivi ben precisi, preannunciati in una lettera inviata a Giuseppe poche ore prima. L'italiano, pur non essendo tra le vittime designate, rischia di finire nella lista qualora non dovesse portargli del cibo e difatto si reca a tal proposito da Donadieu. Nella cantina di costui, scopre tuttavia sull'etichetta di alcune vecchie bottiglie di vino, chiamato per l'appunto "vino delle due frontiere", che nel 1919, anno di nascita di Ferdinand, la linea di confine non tagliava in due l'albergo bensì passava per una sua piccolissima parte. E la cucina, dove era nato Ferdinand, si trovava in territorio francese. Fu dunque Donadieu a spostare la frontiera per fini puramente turistici, con lo scopo di attrarre avventori. Chiarito l'equivoco, Giuseppe si reca subito da Ferdinand per annunciargli il lieto fine della vicenda ma questi, vedendolo arrivare non distante da gendarmi e carabinieri, pensa a un tranello ordito dallo stesso Giuseppe e gli spara addosso, fortunatamente senza ferirlo. Provata la buona fede del suo amico-nemico, Ferdinand può riavere la cittadinanza francese e il suo posto di doganiere. E ricomincerà così il suo duello personale e quotidiano con Giuseppe.

Produzione

Riprese
La storia è ambientata nell'immaginario paese di Assola, sul confine italo-francese, ma in realtà il film è stato interamente girato in Molise, precisamente a Venafro (si riconoscono Via Porta Gugliemo, Largo XV Marzo, Corso Garibaldi, Via Plebiscito, Via Roma, Piazza Vittorio V. e Salita Cuoco), nell'inverno del 1957.

Distribuzione

Edizione italiana

Doppiaggio
Il doppiaggio italiano del film fu diretto da Mario Maldesi. Fernandel è qui doppiato per l'unica volta da Carlo Dapporto. La voce di Totò nella versione francese (distribuita con il titolo di La loi c'est la loi), che consta anche di alcuni dialoghi in italiano, è sostituita da Carlo Croccolo nelle parti in francese.

Note

Bibliografia

Altri progetti

Collegamenti esterni

La legge è legge Scheda, foto, videoclip, locandine

Film commedia
Film di Totò
Film girati in Molise
Film ambientati in Francia
Film ambientati in Piemonte
Film diretti da Christian-Jaque
Film con composizioni originali di Nino Rota

La legge è legge


L'edizione 1984-85 della Eredivisie vide la vittoria finale dell'.

Capocannoniere del torneo fu Marco van Basten (), con 22 reti.

Classifica finale

Verdetti
 Ajax campione dei Paesi Bassi 1984-85.
 Volendam, NAC Breda e PEC Zwolle retrocesse in Eerste Divisie.

Risultati

Calendario

Tabellone

Collegamenti esterni
 http://www.weltfussball.de/alle_spiele/ned-eredivisie-1984-1985

Calcio nel 1984
Calcio nel 1985
Campionato olandese di calcio

Eredivisie 1984-1985


3. Liga 2017/2018. je bila 10. sezona 3. Fußball-Lige. Sezona je počela 21. jula 2017. godine, a trajala je do 12. maja 2018. godine. Prve dvije ekipe su ostvarile plasman u 2. Bundesligu, dok je trećeplasirani tim igrao baraž za plasman u viši rang.

Klubovi i lokacije

Tabela

Klubovi po pokrajinama

Reference

Vanjski linkovi
 Službena stranica

Sezone 3. Fußball-Lige

3. Liga 2017/2018.


Julien Bahain (født 20. april 1986 i Angers, Frankrig) er en fransk tidligere roer.

Bahain vandt bronze ved OL 2008 i Beijing, som del af den franske dobbeltfirer. Bådens øvrige besætning var Jonathan Coeffic, Pierre-Jean Peltier og Cédric Berrest. I finalen blev franskmændene besejret af Polen, som vandt guld, samt af Italien, der tog sølvmedaljerne. Han deltog i samme disciplin ved OL 2016 i Rio de Janeiro og i dobbeltsculler ved OL 2012 i London.

Bahain vandt desuden to EM-guldmedaljer i dobbeltsculler, i henholdsvis 2008 og 2010, samt fire VM-medaljer, tre i dobbeltsculler og én i dobbeltfirer. Han repræsenterede også Canada i slutningen af sin karriere.

OL-medaljer
 2008:  Bronze i dobbeltfirer

Referencer

Eksterne henvisninger

Roere fra Frankrig
Roere fra Canada
Personer fra Angers
Olympiske medaljevindere i roning
Olympiske bronzemedaljevindere fra Frankrig
Medaljevindere ved sommer-OL 2008

Julien Bahain


John Philip "Phil" Monckton-Arundell (født 8. april 1952 i Winnipeg, Canada) er en canadisk tidligere roer.

Monckton vandt bronze i dobbeltfirer for Canada ved OL 1984 i Los Angeles. Canadierne blev i finalen besejret af Vesttyskland, som vandt guld, samt af Australien, som tog sølvmedaljerne. Bådens øvrige besætning var Doug Hamilton, Mike Hughes og Bruce Ford. Han deltog også i disciplinen firer uden styrmand ved OL 1976 i Montreal.

OL-medaljer
 1984:  Bronze i dobbeltfirer

Referencer

Eksterne henvisninger

Roere fra Canada
Personer fra Winnipeg

Phil Monckton


Slobodan Milanović (Serbian Cyrillic: Слободан Милановић; born 27 August 1992) is a Bosnian professional footballer who plays as a forward for Posušje.

Club career
Milanović began his career in 2010 in the Serbian League Belgrade with Beograd. In 2011, he played in the Bosnian Premier League with Zvijezda Gradačac, and later on with Rudar Prijedor in 2013. While at Zvijezda, from January to June 2012, Milanović was loaned out to Modriča.

He later played in the First League of RS with Krupa, with whom he gained promotion to the Bosnian Premier League in the 2015–16 season. In 2015, he shortly played abroad in the Canadian Soccer League on loan to Waterloo. After the end of the loan in 2015, Milanović came back to Krupa. In May 2018, with Krupa, he finished as Bosnian Cup runner-up, after losing against Željezničar in the 2017–18 Bosnian cup final.

On 12 June 2019, Milanović after five years left Krupa and signed with Sarajevo on a 3 year contract for an undisclosed transfer fee. He made his official debut for Sarajevo on 9 July 2019, in a 1–3 home loss against Celtic in the 2019–20 UEFA Champions League first qualifying round. Milanović made his first league appearance for Sarajevo on 21 July 2019, in a 1–0 home win against Zrinjski Mostar. He scored his first goal for Sarajevo in a 0–3 away league win against Mladost Doboj Kakanj on 29 September 2019.

On 1 June 2020, Milanović won his first league title with Sarajevo, though after the 2019–20 Bosnian Premier League season was ended abruptly due to the COVID-19 pandemic in Bosnia and Herzegovina and after which Sarajevo were by default crowned league champions for a second consecutive time. On 3 August 2020, he was sent on a six-month-long loan to Olimpik. Milanović left Sarajevo in June 2021. In October 2021, he remained in the Bosnian top trier by signing with HŠK Posušje.

Honours
Krupa
First League of RS: 2015–16
Bosnian Cup runner-up: 2017–18

Sarajevo
Bosnian Premier League: 2019–20
Bosnian Cup: 2020–21

References

External links
Slobodan Milanović at Sofascore

1992 births
Living people
People from Dubica, Bosnia and Herzegovina
Sportspeople from Banja Luka Region
Men's association football forwards
Bosnia and Herzegovina men's footballers
FK Beograd (Serbia) players
NK Zvijezda Gradačac players
FK Alfa Modriča players
FK Rudar Pljevlja players
FK Krupa players
SC Waterloo Region players
FK Sarajevo players
FK Olimpik players
HŠK Posušje players
Premier League of Bosnia and Herzegovina players
Canadian Soccer League (1998–present) players
First League of the Republika Srpska players
Bosnia and Herzegovina expatriate men's footballers
Expatriate men's soccer players in Canada
Bosnia and Herzegovina expatriate sportspeople in Canada

Slobodan Milanović


Aïn Feka là một đô thị thuộc tỉnh Djelfa, Algérie. Dân số thời điểm năm 2002 là 16.842 người.

Tham khảo

Xem thêm

Khu dân cư ở tỉnh Djelfa
Đô thị của Algérie

Aïn Feka


Ljeskovik (Novo Goražde), naselje u općini Novo Goražde
 Ljeskovik (Srebrenica), naselje u općini Srebrenica

Ljeskovik


Kaliwatan sa bakasi ang Gymnothorax berndti. Una ning gihulagway ni John Otterbein Snyder ni adtong 1904. Ang Gymnothorax berndti sakop sa kahenera nga Gymnothorax, ug kabanay nga Muraenidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Kadagatang Indyan
Gymnothorax

Gymnothorax berndti


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Pteronemobius jacobsoni. Una ning gihulagway ni Lucien Chopard ni adtong 1927. Ang Pteronemobius jacobsoni sakop sa kahenera nga Pteronemobius, ug kabanay nga Trigonidiidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Sumatra (pulo)

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Sumatra (pulo)
Pteronemobius (Trigonidiidae)

Pteronemobius jacobsoni


Kaliwatan sa insekto ang Ethirothrips stenomelas. Una ning gihulagway ni Walker ni adtong 1859. Ang Ethirothrips stenomelas sakop sa kahenera nga Ethirothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Sri Lanka

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Sri Lanka
Ethirothrips (Phlaeothripidae)

Ethirothrips stenomelas


Kalundborg kommuna (danskt: Kalundborg kommune), er ein kommuna í Vestsjællands Amt í Danmark.

Kommunur í Danmark

Kalundborg kommuna


Kaliwatan sa insekto ang Lissothrips eburifer. Una ning gihulagway ni Ian A. Hood ni adtong 1954. Ang Lissothrips eburifer sakop sa kahenera nga Lissothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Brasil

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Brasil
Lissothrips

Lissothrips eburifer


Kaliwatan sa alibangbang ang Aithorape roseicornis. Una ning gihulagway ni Paul Dognin ni adtong 1899. Ang Aithorape roseicornis sakop sa kahenera nga Aithorape, ug kabanay nga Megalopygidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Aithorape

Aithorape roseicornis


Nowiny (ukr. Новини) – wieś na Ukrainie na terenie rejonu włodzimierskiego w obwodzie wołyńskim, liczy 111 mieszkańców.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Wsie w obwodzie wołyńskim
Rejon włodzimierski

Nowiny (rejon włodzimierski)


John Guldberg (født den 6. juli 1948) er en dansk sanger, guitarist og sangskriver, som er bedst kendt for sin deltagelse i duoen Laid Back. Han er bankuddannet, men efter succesen med albummet Keep Smiling fra 1983 kunne han hellige sig en musikalsk karriere..
Sunshine Reggae fra dette album er et af de største hits fra en dansk kunstner nogensinde. Laid Back er stadig aktiv i .

Diskografi

Albummer
 Laid Back (1981)
 Keep Smiling (1983)
 Play It Straight (1985)
 See You in the Lobby (1987)
 Hole in the Sky (1990)
 Why Is Everybody in Such a Hurry (1993)
 Laidest Greatest (1995)
 Unfinshed Symphonies (1999)
 Happy Dreamer (2004)
 Good Vibes - The Very Best of Laid Back (2008)
 Cosmic Vibes (2011)
 Cosyland (2012)
 Uptimistic Music, Vol. 1 (2013)
 Healing Feeling, (2019)

Singler

Referencer

Eksterne henvisninger

Popmusikere fra Danmark

John Guldberg


Trần Vũ công (chữ Hán: 陳武公; trị vì: 795 TCN - 781 TCN), tên thật là Quy Linh (媯靈), là vị vua thứ tám của nước Trần – chư hầu nhà Chu trong lịch sử Trung Quốc.

Trần Vũ công là con của Trần Ly công – vua thứ 7 nước Trần. Năm 796 TCN, Ly công mất, Quy Linh lên nối ngôi, tức là Trần Vũ công.

Sử sách không ghi chép sự kiện xảy ra liên quan tới nước Trần trong thời gian ông làm vua.

Năm 781 TCN, Trần Vũ công qua đời. Ông ở ngôi được 15 năm. Con ông là Quy Thuyết lên nối ngôi, tức là Trần Di công.

Xem thêm
Trần Ly công
Trần Di công

Tham khảo
Sử ký Tư Mã Thiên, thiên:
 Trần Kỷ thế gia Phương Thi Danh (2001), Niên biểu lịch sử Trung Quốc'', Nhà xuất bản Thế giới

Chú thích

Vua nước Trần
Năm sinh thiếu
Mất năm 781 TCN

Trần Vũ công


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Campylacantha. Ang Campylacantha sakop sa kabanay nga Acrididae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Campylacantha

Campylacantha


Trù Sơn là một xã thuộc huyện Đô Lương, tỉnh Nghệ An, Việt Nam.

Xã Trù Sơn có diện tích 20,18 km², dân số năm 1999 là 9359 người, mật độ dân số đạt 464 người/km².

Văn Hóa

Đền Hội Thiện tại xã Trù Sơn- Đô Lương được xây dựng vào thời nhà Nguyễn gồm 3 tòa Thượng- Trung- Hạ điện, hai nhà tả-hữu. Đền là công trình kiến trúc tôn giáo tín ngưỡng, là nơi tôn thờ- tưởng niệm các vị thần có công với dân, với nước. Hiện đền còn lưu giữ 50 Sắc Phong cùng với kiệu, long ngai, bài vị và nhiều hiện vật văn hóa quý hiếm.

Hành Chính

Trù Sơn- Đô Lương gồm 17 xóm. Năm 2018 sát nhập xóm 10 và xóm 7 thành xóm 7; xóm 17 chuyển thành xóm 10. Năm 2021 tiếp tục sát sát nhập theo NQ18 Theo đó xã Trù Sơn có 16 xóm, được sáp nhập thành 9 xóm.
Cụ thể xóm 1 sáp nhập với xóm 2 thành xóm 1. Xóm 3 sáp nhập với xóm 4 thành xóm 2.
Xóm 5 chuyển thành xóm 3; Xóm 6 sáp nhập với xóm 7 thành xóm 4; Xóm 8 sáp nhập với xóm 9 thành xóm 5. Xóm 10 sáp nhập với xóm 11 thành xóm 6; Xóm 12 sáp nhập với xóm 13 và xóm 14 thành xóm 7; Xóm 15 chuyển thành xóm 8 và xóm 16 chuyển thành xóm 9.

Chú thích

Tham khảo

Trù Sơn


An Falcipennis canadensis in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Linnaeus hadton 1758. An Falcipennis canadensis in nahilalakip ha genus nga Falcipennis, ngan familia nga Phasianidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 F. c. atratus
 F. c. canace
 F. c. canadensis
 F. c. franklinii
 F. c. isleibi
 F. c. osgoodi

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Falcipennis

Falcipennis canadensis


Gostilj (ćir. Гостиљ) je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Golubovci, grad Podgorica, Crna Gora.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazio se u sastavu stare općine Podgorica.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine Gostilj je imao 159 stanovnika.

Popis 2011.

Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.

Raniji popisi

Reference

Vanjski linkovi

Gostilj (Golubovci)


Suba ang Kali Sowa'an (Inindonesyo: Kali Sowa'an) sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Jawa Timur, sa habagatan-kasadpang bahin sa nasod,  km sa sidlakan sa Jakarta ang ulohan sa nasod. Ang Kali Sowa'an nahimutang sa pulo sa Madura. Kali Sowa'an nidagayday paingon ngadto sa Dagat sa Java.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Mga suba nidagayday paingon ngadto sa Dagat sa Java
Mga suba sa Jawa Timur

Kali Sowa'an


Kaliwatan sa insekto ang Myrsidea karyi. Una ning gihulagway ni Klockenhoff ni adtong 1980. Ang Myrsidea karyi sakop sa kahenera nga Myrsidea, ug kabanay nga Menoponidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Myrsidea

Myrsidea karyi


Hromosom 17 jedan je od 23 pars hromosoma kod ljudi, koji obično imaju po dvije njegove kopije. Hromosom 17 obihvata 83 milionona baznih parova (gradivnog materijala DNK) i presdstavlja između 2,5 i 3% ukupne DNK u ćeliji.

Hromosom 17 sadrži homeoboksni genski kčlaster B.

Geni

Broj gena
Ovo su neke od procjena broja gena za ljudski hromosom 9. Budući da istraživači koriste različite pristupe označavanju genoma, njihova predviđanja broja gena na svakom hromosomu variraju (za tehničke detalje pogledajte predviđanje gena). Među raznim projektima, zajednički Projekt konsenzusnog kodiranja (CCDS)) zauzima izuzetno konzervativnu strategiju. Dakle, predviđanje broja gena po  CCDS-u predstavlja donju granicu ukupnog broja gena koji kodiraju ljudske proteine.

Lista gena
Slijedi djelomična lista gena na ljudskom hromozomu 17. Potpunu listu potražite na linku u informacijskom okviru s desne strane.

 2700099C18Rik: Kodira protein NDC80 homolog, kinetohorni kompleksni komponentni pseudogen
 ABI3: Kodira protein porodice ABI gena, član  3
 ARHGAP44: Kodira protein Rho GTPazno aktivirajućeg proteina 44
 AZI1: Kodira 5-azacitidin-inducirani protein 1
 BRCA1P1: Kodira protein BRCA1,  pseudogen 1
 BCPR Kodira protein,  raku dojke-srodni regulator TP53
 C1QL1: Kodira proteinski komplement komponenta 1, q subkomponentnoliki 1
 CCDC144A: Kodira protein upredene zavojnice, domen-sadržavajući protein 144A
 CCDC40: Kodira protein upredene zavojnice,  domen-sadržavajući 40
 CCDC47: Kodira protein CCDC47
 CCDC57: Kodira protein upredene zavojnice domen-sadržavajući 57
 CLUH: Kodira protein, klasterirani mitohondrijski homolog (cluA/CLU1)
 CTDNEP1: Kodira protein,  CTD fosfatazu  1 jedarne ovojnice
 DEL17P13.1 Kodira protein delecijskog sindroma hromosoma 17, pozicija p13.1
 DPH1: Kodira protein diftamidne biosinteze, protein 1
 DUP17Q12: Kodira protein sindroma duplikacije hromosoma 17, pozicija 17q12
 FAM20A: Kodira protein FAM20A
 GGT6: Kodira protein gama-glutamiltransferaza 6
 HN1: Kodira krvno i nervno ispoljavajući protein 1
 IBD22 : Kodira protein  bolesti upalnih crijeva-22
 LINC00511: Kodira protein duge intergenske neproteinske nekodirajuća RNK 51
 LINC00674 Kodira protein duge intergenske neproteinske nekodirajuća RNK  674
 LRRC37A Kodira leucin-bogati, ponavljanje-sadržavajući protein 37A
 LRRC48: Kodira leucin-bogati, ponavljane-sadržavajući protein 48
 MGAT5B: Kodira enzim, alfa-1,6-manozilglikoprotein 6-beta-N-acetilglukozaminiltransferaza B
 MIR4521: Kodira protein mikroRNK 4521
 MSI2: Kodira protein,  Musashi RNK-vezujući protein 2
 MYBBP1A: Kodira protein Myb-vezujući protein 1A
 NBP: Kodira peptid neuropeptid B
 NME1-NME2:
 NXPH3: Kodira protein neureksofilin-3
 OMG: Kodira protein oligodendrocit-mijelin glikoprotein
 OSBR 3: Kodira protein ORMDL biosinteze sfingolipidnog regulatora 3
 PLXDC1: Kodira protein,  pleksin domen-sadržavajući protein 1
 PNPO: Kodira enzim piridoksin-5'-fosfat oksidaza
 PPP1R27: Kodira protein fosfatazu 1, regulacijska podjedinica 27
 PRCD: Kodira protein progresivne degeneracije štapića
 PRPSAP2: Kodira protein fosforibozil-profosfatno sinthetaza+no-vezanog proteina 2
 QRICH2: Kodira glutamin-bogati protein  2
 RAP1GAP2: Kodira RAP1, GTPaza aktivativirajući protein  2
 RFFL: Kodira enzim E3 ubikvitin-protein ligazni rififilin
 RNMTL1: Kodira enzim RNK-methiltransferazo-liki protein 1
 RPAIN: Kodira RPA-interirajući protein
 RPL23A: Kodira 60S ribosomni protein L23a
 SC65: Kodira sinaptonemni kompleksni protein SC65
 SCPEP1: Kodira enzim,  retinoid-inducibilnu serinsku karboksipeptidazu
 SEBOX: Kodira protein SEBOX-homeoboksa
 SECTM1: Kodira lučeni I transmembranski protein  1
 SEPTIN4: Kodira septin4
 SKA2: Kodira protein asociran sa diobenim vretenom I kinetohorom
 SLFN11: Kodira protein Schlafen porodice, član 11
 SLFN12: Kodira protein Schlafen porodica, član 12
 SNF8: Kodira vakuolski-sortirajući protein  SNF8
 SPACA3: protein, asociran  sa membranom akrosoma sperme 3
 SPAG5: Kodira protein, sperma-asocirani antigen 5
 ST6GALNAC1: Kodira enzim alfa-N-acetilgalaktozaminid alfa-2,6-sialiltransferaza 1
 ST6GALNAC2: Kodira enzim alfa-N-acetilgalaktozaminid alfa -2,6-sialiltransferaza 2
 STH: Kodira protein saitohin
 SUZ12P1 Kodira protein SUZ12, polikombni represivv kompleks 2 podjediice  pseudogena 1
 TAC4: Kodira protein tahikinin-4
 TBC1D3: Kodira protein TBC1-domenske porodice, član 3E/3F
 TMEM106A: Kodira transmembranski protein 106A
 TMEM98: Kodira protein, transmembranski protein 98
 TNFSF12-TNFSF13:
 TOM1L1: Kodira TOM1-oliki protein 1
 TOM1L2: Kodira TOM1-oliki protein  2
 TRIM65: Kodira protein, tripartitni motiv-sadržavajući 65
 TRPV1: Kodira protein tranzicijski, potencijalni receptorski kationski kanal potporodice V , član 1
 TSEN54: Kodira protein, TRNA-prerađujuću endonkleaznu podjedinicu 54
 TTYH2: Kodira protein dvadeset porodica, član 2
 VAT1: Kodira protein sinapsne vezikule, membranski protein,  homolog VAT-1
 VPS25: Kodira proteine,  povezane sa vakuolskim proteinima 25
 VPS53: Kodira protein, vakuolski sortirani protein  53 homolog (S. cerevisiae)
 YBX2: Kodira protein Y-boks-vezujući protein 2
 ZNF207: Kodira protein cinkovog prsta 207
 Nekoliko  hemokina: CCL1, CCL2, CCL3, CCL4, CCL5, CCL7, CCL8, CCL11, CCL13, CCL14, CCL15, CCL16, CCL18, i CCL23

Slijede neki od gena i njihova odgovarajuća citogenetićka lokacija na hromosomu 17:

Kratki (p) krak
 FLCN: Folikulin (17p11.2)
 MYO15A: Miozin XVA (17p11.2)
 RAI1 (gen): Inducirana retinoinskom kiselinom 1 (17p11.2)
 PMP22: periferni mijelinski protein 22 (17p12)
 CTNS: Cistinozin, lizosomni  transporter cisteina (17p13)
 USP6: Ubikvitin karboksil-terminalna hidrolaza 6 povezana sa aneurizmnom cistom kosti  (17p13)
 ACADVL: acil-KoenzImA A dehidrogenaza, vrlo dugih lanaca(17p13.1)
 SHBG: Globulin, vezan za spolni hormon (17p13.1)
 TP53: Tumor-supresorski protein p53 (Li-Fraumenijev sindrom), tumor supresorski gen (17p13.1)
 ASPA: Aspartoaciklaza (Canavanova bolest) (17p13.3)
 GLOD4: Glioksalazni domen-sadržavajući 4 (17p13.3)

Dugi (q) krak

Bolesti i poremećaji

Sljedeće bolesti povezane su s genima na hromosomu 17:

 Alexanderova bolest
 Andersen–Tawilov sindrom
 Aneurizamska cista kostiju
 Birt–Hogg–Dubéov sindrom
 Bolest skladištenja glikogena tipa II (Pompeova bolest)
 Bruckov sindrom
 Canavanova bolest
 Cerebroretinska mikroangiopatija s kalcifikacijama i cistama
 Charcot-Marie-Toothova bolest
 Cistinoza
 Čeonosljepoočna demencija i parkinsonizam povezani s hromosomom 17
 Depresija
 Ehlers-Danlosov sindrom
 Epidermodysplasia verruciformis
 Galaktozemija
 Howel–Evansov sindrom
 Hronična limfocitna leukemija, tp53
 Kampomelna displazija
 Koolen–de Vriesov sindrom
 Kortikobazna degeneracija
 Li-Fraumenijev sindrom
 Miller–Diekerov sindrom
 Nasljedna neuropatija
 Nedostatak acil-koenzima dugolančane A dehidrogenaze
 Nesindromna gluhoća
 Neurofibromatoza tip II
 Opsesivno-kompulzivni poremećaj
 Osteogenesis imperfecta
 Potocki–Lupskijev sindrom
 Proksimalni simfalangizam
 Rak mokraćne bešike
 Rak dojke
 Sanfilippoov sindrom
 Sindrom mikrodelecije 17q12
Sindrom višestrukih sinostoza
 Smith-Magenisov sindrom
 Usherov sindrom
 Von Gierkeov sindrom
 Zrelosno ispoljavajući mladalački dijabetes tip 5

Citogenetičke  pruge/bendovi

Napomene:
Za nomenklaturu citogenetskih traka, pogledajte članak lokus.
Vrijednosti (ISCN start/stop) temelje se na dužini opsega/ideograma iz knjige ISCN, Međunarodni sistem za lljudsku citogenetičku nomenklaturu (2013).
gpos – Regija koja je pozitivno obojena  G pruganjem, općenito AT-bogata i siromašna genima;
 gneg – Regija koja je negativno obojena, općenito CG-bogata i bogata genima;
acen – Centromere.
var – Varijabilna  regija; stalk – drška

Referencee

 Gene Card Website https://www.genecards.org/cgi-bin/carddisp.pl?gene=SCN4A

Vanjski linkovi

Hromosomi
 *
Citogenetika

Hromosom 17


Ang Cerro 2 Puntas ngalan niining mga mosunod:

Arhentina

 Cerro Dos Puntas (bukid sa Arhentina), Provincia del Neuquén,

Peru

 Cerro Dos Puntas (bukid sa Peru, Ancash, Provincia de Santa, lat -8,80, long -78,36),
 Cerro Dos Puntas (bukid sa Peru, Ancash, Provincia de Santa, lat -9,05, long -78,41),

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Arhentina
Pagklaro paghimo ni bot Peru

Cerro 2 Puntas


Mercedes Dantas, como era mais conhecida Mercedes Dantas Itapicurú Coelho (20 de julho de 1896 - Nasceu na Fazenda São Domingos, Itapicurú, Bahia – faleceu no Rio de Janeiro em 28 de junho de 1982) foi uma poetisa, professora, conferencista, jornalista, política e feminista brasileira, uma das principais defensoras da ditadura de Vargas.

Foi criadora de várias instituições culturais e literárias e participou de muitas outras, tais como membro correspondente da Academia de Letras da Bahia (sucedendo a Oliveira Lima), do Instituto Histórico e Geográfico de Alagoas e do PEN Clube do Brasil, foi ainda fundadora do Instituto Mercedes Dantas de ensino, no Rio de Janeiro. Foi ainda a primeira mulher a ocupar cargo na direção da Associação Brasileira de Imprensa, tendo sido articulista em várias publicações, notadamente o Jornal do Brasil.

Dentro de uma visão ainda conservadora, ela contudo pregava a participação feminina na sociedade, como se vê de sua declaração feita em 1944: "A verdadeira civilização, no seu sentido material e espiritual, nas suas formas conservadoras ou originais, não pode dispensar a colaboração, cada vez maior, da mulher."

Biografia
Seu bisavó era o José Dantas dos Imperiais Itapicurú, o Barão do Rio Real. Era filha de José Dantas Coelho (morto em 19 de julho de 1943) e Maria Dantas Itapicurú Coelho (morta em 12 de dezembro de 1955). Nasceu na Vila Rica de Bom Jesus, hoje a cidade baiana de Crisópolis e na época pertencente a Itapicuru, e dentre seus irmãos estavam:

 Elysio Dantas Itapicurú Coelho -  Jornalista e professor do Colégio Pedro II (Rio de Janeiro);
 Nelson Dantas Itapicurú Coelho - advogado, colecionador de artes e empreendedor;
 Maria Dantas Itapicurú Coelho;
 Moacyr Dantas Itapicurú Coelho - Capitão -Tenente Médico, morto em 1945 durante o afundamento do cruzador Bahia durante a II Guerra Mundial.
 José Dantas Itapicurú Coelho - médico que atuava principalmente com pacientes tuberculosos e professor de História do Liceu de Artes e Ofícios;
 Olavo Dantas Itapicurú Coelho - vice-almirante e escritor;
 Milton Dantas Itapicurú.

Em 1926 Dantas, diante da impossibilidade então vigente de a Academia Brasileira de Letras admitir mulheres entre seus pares, idealizou e chegou a realizar reunião em 6 janeiro daquele ano para fundar uma Academia Feminina; apesar de reunir várias interessadas, a ideia não prosperou. Desta reunião participaram mulheres como Bertha Lutz, sua irmã Heloísa e Albertina Bertha.  Mais tarde, junto a Francisca Bastos Cordeiro, Alba Canizares, Adalzira Bittencourt e outras, tentaram lograr sua fundação, chegando a elaborar seus estatutos — novamente sem êxito.

Em 1930 realizou uma grande excursão através do país, realizando conferências e defendendo a ideia de uma educação pública homogênea, na qual efetuou a fundação de dezenas de associações de professores.

Em 1933 fundou aquele que veio a ser o primeiro partido político de professoras do Brasil, chamado Diretório Político das Professoras Primárias que, naquele ano, participou ativamente do pleito, logrando melhorias para a categoria.

Na década de 1930 colaborou com matérias sobre ensino, num contexto em que no Brasil ocorrera uma "feminização" do magistério e a profissão de professora era uma das únicas aceitas para o trabalho da mulher; na revista Brasil Feminino de fevereiro de 1932 escreveu: "Os problemas econômicos e os problemas políticos condensam os problemas humanos, não há dúvida; são, no fundo, problemas de educação. Educar, pois, é aperfeiçoar, dirigir, adaptar, corrigir, emancipar. E o aparelho prodigioso de aperfeiçoamento, de direção, de correção, de adaptação e emancipação, é a escola."

Em 1941 integrou a diretoria, como primeira-secretária, da Academia Juvenal Galeno, que tinha por presidente o integralista Gustavo Barroso. Ainda neste ano integrou a comissão organizadora do Primeiro Congresso de Brasilidade, evento criado pelo Estado Novo para atender aos fins governamentais de proporcionar uma unidade nacional; a Dantas coube, assim, coordenar o plano de Unidade Cultural, no qual escreveu: "...como fundamento de uma civilização própria, em defesa da nossa língua, dos nossos patrimônios intelectuais e artísticos, dos nossos valores morais e com a nacionalização do ensino, da imprensa, do cinema, do rádio, da literatura, do teatro, da música, da dança, das artes plásticas e dos desportos." — e a autora manifesta sua preocupação com as ameaças que enfraquecem o "espírito nacional" e mais uma vez defende o nacionalismo, dentro das ideias de Getúlio Vargas.

Em 1942, aproveitando-se da amizade com a irmã do poeta Castro Alves, Adelaide de Castro Alves Guimarães, ela teve acesso a vários textos e desenhos originais do autor e publicou a obra sob seu viés ideológico "O Nacionalismo de Castro Alves"; servindo-se de passagens biográficas e dos textos do poeta ela analisou-o sob a ótica nacionalista, procurando demonstrar como na sua obra está descrita a paisagem, os erros políticos, demonstrando novos "horizontes sociais" sempre a denotar o nacionalismo; o livro foi distribuído nas escolas baianas.

Em 2 de abril de 1943, após a publicação no Diário Oficial do registro, viu concretizar-se, após uma polêmica com a suposta negativa de Cecília Meireles (a mesma não estava a morar no Rio de Janeiro, na ocasião) em participar, e a efetiva recusa de Dinah Silveira de Queiróz (que entretanto havia chegado a escolher sua patrona) — além da oposição de homens como Osório Borba e redatores de O Globo — foi fundada a Academia Feminina de Letras, tendo Dantas por sua primeira Secretária Geral e Adalzira Bittencourt como primeira presidenta.

Foi lente do Instituto de Educação do Rio, aprovada em primeiro lugar em concurso para a cátedra de "Prática do Ensino" na primeira metade da década de 1940. Dirigiu, ainda, a Escola Santa Clara.

Em 1947, com o retorno do país à democracia, lançou-se candidata a vereadora da cidade do Rio de Janeiro pelo Partido Republicano, de Artur Bernardes. Eleita, em 1950 Dantas ocupava a vereança e fazia parte do Instituto Brasileiro de Geopolítica. Era a única representante do PR na câmara e, em maio daquele ano, deixou o partido para se filiar ao Partido Social Democrático. Como parlamentar teve sua proposta da criação de um retiro para os professores aprovado e sancionado pelo prefeito, Mendes de Morais.

Finda a carreira política exerceu o magistério e representação da classe docente. Em 1973 presidia a União dos Educadores do Estado da Guanabara.

Bibliografia
Principais trabalhos da autora:
Nus, 1925 (contos, livro premiado pela ABL)
Adão e Eva, 1928 (contos)
O Nacionalismo de Castro Alves, 1941 (ensaio)
A Força Nacionalizadora do Estado Novo, 1942 (monografia, patrocinada pelo Departamento de Imprensa e Propaganda)
As Grandes Diretrizes Nacionais da Escola Primária, 1942.
Unidade Cultural, 1942 (tese)
Épocas do Brasil (estudos econômicos, políticos e sociais)
O Bragantismo nos Destinos do Brasil (estudos políticos)
O Homem que Achou a Felicidade (contos)

Homenagens
Em 1959 o prefeito carioca Sá Freire Alvim concedeu a Dantas medalha de ouro pelos bons serviços prestados como funcionária pública. No mesmo ano, também pela prefeitura do Rio, foi agraciada com a Medalha Padre Anchieta.

Mercedes Dantas é nome de rua em Belford Roxo, no Rio. Na capital a rua Mercedes Coelho foi nomeada em sua homenagem, em 1983.

Existe também a Escola Municipal Mercedes Coelho em homenagem a educadora, situada no Município de Benedito Leite, Maranhão.

A União dos Educadores da Cidade do Rio de Janeiro possui, a 93 km da capital no sul fluminense, a "Colônia de Férias Mercedes Dantas", destinada aos seus associados. A entidade é fruto da fusão de três outras (Ordem dos Professores, Liga de Professores e Associação dos Professores Primários) e sua colônia de férias foi criada pela doação do terreno por Mercedes Dantas em 15 de outubro de 1951; até então ela costumava levar os colegas para ali passarem fins de semana.

Feministas do Brasil
Professores da Bahia
Poetas da Bahia
Políticos do estado do Rio de Janeiro
Vereadores da cidade do Rio de Janeiro
Naturais de Crisópolis

Mercedes Dantas


BNC eller bnc har flere betydninger:
 BNC-stik - kendt stiktype
 Bethany Nazarene College - det tidligere navn for Southern Nazarene University
 Beni Airport (IATA airport code), i den Democratic Republic of the Congo

BNC