Victor Crowley , também conhecido como Hatchet IV, é um filme americano de terror e comédia, do subgênero slasher, escrito e dirigido por Adam Green. É o quarto filme da série Hatchet, a sequência de Hatchet III e descrito como um reboot da franquia. Kane Hodder interpreta pela quarta vez o assassino sobrenatural Victor Crowley, o antagonista central da trama. Parry Shen, Laura Ortiz e Dave Sheridan também integram o elenco principal.

De produção independente, as filmagens foram realizadas em segredo e o longa-metragem estreou em cinemas selecionados dos Estados Unidos em outubro de 2017, como parte de um evento especial de comemoração pelos 10 anos do lançamento do primeiro filme. Internacionalmente, Victor Crowley foi exibido em festivais de cinema em vários outros países. Como os demais filmes da série, recebeu críticas mistas. Foi disponibilizado em mídia doméstica e plataformas de streaming em fevereiro de 2018.

Enredo
Em 1964, Del pede Sue em casamento no pântano Honey Island. Eles ouvem gritos, encontram um caçador e os três são mortos por Victor Crowley. Em 2017, Andrew Yong, único sobrevivente do massacre do terceiro filme, está divulgando seu livro no programa televisivo de Sabrina, sua ex-esposa. Chloe, Rose e Alex, namorado de Chloe, estão produzindo um filme amador sobre as mortes no pântano e vão a uma sessão de autógrafos de Andrew para tentar falar com ele.

Kathleen, empresária de Andrew, cancela a sessão e o convence a voltar ao pântano, junto com Sabrina, para gravar um programa de televisão sobre o massacre. Eles partem de avião até o local. Chloe, Rose e Alex passeiam pela área do pântano, encontram o excêntrico Dillon e começam a filmar. O avião cai. Rose e Dillon vão socorrer os passageiros. O celular de Rose cai e toca repetidamente um vídeo do Reverendo Zombie recitando a maldição vodu que desperta Victor.

No avião, a fotógrafa Casey fica presa sob assentos e a água começa a subir. Ela revela a Austin que está grávida dele. Chloe e Alex encontram os restos da casa de Victor, que surge e mata Alex. Chloe chega ao avião, mas o monstro a ataca e a leva para uma colina. Ketleen sai correndo e Austin tenta impedi-la, mas Crowley o mata. Ele empala Ketleen com o próprio braço dela e mata Chloe. Casey se afoga. Os sobreviventes descobrem que a aeronave ainda pode funcionar e Dillon entra na cabine.

Crowley adentra o avião e Andrew tenta distraí-lo. Sabrina corre e chega a um barco, porém, é encontrada e morta por Victor. Andrew atira um sinalizador no monstro e Rose tenta, sem sucesso, acertá-lo com uma machadinha. Dillon se sacrifica saltando em Victor e ambos são cortados pelo motor da aeronave. No dia seguinte, a televisão noticia as mortes. Andrew sobreviveu novamente. Marybeth, que assistia às notícias, pega uma espingarda e revela que estava esperando por Crowley.

Elenco
Conforme informações do Moviefone e na ordem dos créditos finais do filme:

 Parry Shen como Andrew Yong
 Kane Hodder como Victor Crowley
 Laura Ortiz como Rose
 Dave Sheridan como Dillon
 Krystal Joy Brown como Sabrina
 Felissa Rose como Kathleen
 Brian Quinn como Austin
 Tiffany Shepis como Casey
 Chase Williamson como Alex
 Katie Booth como Chloe
 Kelly Vrooman como Sue
 Jonah Ray como Del
 Tyler Mane como Bernard
 Danielle Harris como Marybeth
 Tony Todd como Reverendo Zombie

Produção

Desenvolvimento
Victor Crowley foi escrito e dirigido por Adam Green, que roteirizou todos os três filmes anteriores da franquia e dirigiu os dois primeiros. A empresa do cineasta, ArieScope Pictures, fez uma parceria com a distribuidora Dark Sky Films para a produção do quarto longa-metragem. Green inicialmente estava convicto de que não haveria outro filme da série, uma vez que a idealizara como uma trilogia. O diretor relatou que se desiludiu com a franquia e com sua carreira após o lançamento de Hatchet III (2013), algo que se agravou quando ele entrou em depressão após a morte de seu ídolo Wes Craven em agosto de 2015. Contudo, George A. Romero, com quem conversou durante uma convenção de terror em Massachusetts em outubro do mesmo ano, motivou-o a retornar ao universo de Hatchet, o que o ajudou a superar a depressão.

A produção foi realizada em completo sigilo. Segundo o diretor, originalmente o roteiro recebeu o falso título Arwen's Fancy Dinner, mudado para Arwen's Revenge durante as filmagens, apenas porque esse novo nome era "mais fácil de caber na claquete". Arwen é o nome do cão de estimação de Green e então mascote do programa The Movie Crypt, um podcast semanal sobre cinema apresentado por Green e o também cineasta Joe Lynch. Para despistar ainda mais qualquer referência à série Hatchet, Green criou um pseudônimo com o qual assinou o roteiro, Harrison Brown. Ele afirmou que conseguiu manter o projeto em segredo graças à cooperação de seu elenco e equipe, que se comprometeram em não revelar qualquer detalhe sobre as filmagens nem referiram-se em nenhum momento ao verdadeiro título do filme até o dia da estreia.

Escolha do elenco
O ator e dublê Kane Hodder, um dos mais conhecidos intérpretes de Jason Voorhees, desempenhou pela quarta vez o papel do monstro Victor Crowley. Parry Shen, outro veterano da franquia Hatchet, na qual já havia aparecido em três diferentes papéis, retornou como Andrew Yong, personagem que ele já havia interpretado no filme anterior e que desta vez torna-se uma figura central na trama. Laura Ortiz, conhecida por sua participação em The Hills Have Eyes (2006), foi escalada para o papel de Rose, uma personagem já interpretada por ela em Hatchet II, mas que havia aparecido apenas brevemente na tela. Dillon, um excêntrico guia turístico local da região do pântano amaldiçoado, foi interpretado por Dave Sheridan, lembrado principalmente por sua atuação como policial Doofy na comédia Scary Movie (2000).

Felissa Rose, atriz conhecida no gênero por seu trabalho na franquia Sleepaway Camp, foi escalada como Kathleen, a agente de Andrew. Krystal Joy Brown, veterana de produções da Broadway, foi escolhida para o papel de Sabrina, uma apresentadora de televisão e ex-esposa de Andrew. Brian Quinn, comediante da série Impractical Jokers (truTV), e Tiffany Shepis, com dezenas de créditos em produções de terror, foram selecionados como intérpretes do casal Austin e Casey. Katie Booth e Chase Williamson interpretaram, respectivamente, Chloe, uma aspirante a cineasta, e seu namorado Alex. Durante os testes de elenco, Williamson, assim como outros atores, não sabia de que tipo de filme se tratava, mas revelou a Green que era grande fã da franquia Hatchet, conseguindo o papel. Os comediantes Jonah Ray (Mystery Science Theater 3000) e Kelly Vrooman foram escalados para os papéis de Del e Sue, um casal que é atacado por Victor Crowley no início do filme.

Há ainda as participações especiais de Danielle Harris, que aparece brevemente como Marybeth (protagonista dos três primeiros filmes) numa das últimas cenas, e Tyler Mane (Michael Myers nos filmes da franquia Halloween dirigidos por Rob Zombie), interpretando o caçador na sequência de abertura. Tony Todd também aparece rapidamente como um dos YouTubers que recita a maldição vodu no vídeo do celular. Assim como nos filmes antecessores, alguns membros da equipe de filmagem aparecem em pequenos papéis na tela, entre os quais a produtora Sarah Elbert. Lynch e o próprio Green interpretaram, respectivamente, o piloto e o copiloto do avião que cai no pântano.

Filmagens
Victor Crowley foi filmado em apenas onze dias. As primeiras cenas entre Andrew e Kathleen foram gravadas no estacionamento da produtora e a maior parte das demais sequências, em uma área rural. Em entrevista, Green relatou que a locação principal do filme quase foi destruída por um incêndio florestal faltando apenas quatro dias para o início das filmagens, com as chamas atingindo, inclusive, o cenário da casa de Crowley. Contudo, de acordo com o diretor, a equipe conseguiu prosseguir com as gravações no local e o fogo teria deixado a casa com um aspecto ainda melhor para as filmagens. Em outros incidentes, um dia de filmagem foi perdido após o piso do cenário do avião desabar e campistas reais da localidade chamaram a polícia após ouvirem gritos guturais ecoando no pântano durante as filmagens.

Green não permitia que os atores vissem Hooder caracterizado como Victor Crowley até o momento em que se encontrassem com ele na frente das câmeras. Segundo relatos do elenco e equipe, Williamson teve rompimento de um vaso ocular, causado por seus gritos muitos intensos, ao filmar a cena de morte de seu personagem Alex pelas mãos do assassino. Na sequência de abertura, Ray não conseguia olhar corretamente para Vrooman, uma vez que o ator tinha a visão muito prejudicada ao ficar sem seus óculos, os quais ele não estava usando no momento da gravação, desafiando o trabalho de direção de Green. Como a luz vermelha no cenário do interior do avião dificultava a visualização do sangue cenográfico, a equipe precisava readequar continuamente a cor da substância para torná-la mais visível.

A cena em que Rose aparece com o traseiro nu foi filmada pela própria Ortiz, que dispensou o uso de dublê; o diretor relatou que a atriz pediu-lhe que mais detalhes da nudez fossem mostrados, mas ele não permitiu isso por considerar Ortiz "como uma irmã". Para a sequência da sessão de autógrafos com Andrew, Shen teve a ideia de fazer com que um dos fãs presentes expusesse o pênis sobre a capa do livro; o ator escalado para o papel aceitou a proposta, realizando o ato com naturalidade. O afogamento de Casey, a grávida, foi inspirado em parte pela percepção de Green de que ele "perdeu o barco" ao se tornar pai; ele afirmou que essa cena o fazia sentir-se "péssimo".

Música
A partitura original do longa-metragem foi composta por Jason Akers e Sam Ewing e produzida por Bear McCreary. Além disso, a banda de heavy metal Ignitor compôs e tocou especialmente para o filme a canção "Hatchet (The Ballad of Victor Crowley)", ouvida durante os créditos finais; a música, que recebeu um videoclipe que homenageia as cenas de violência extrema dos filmes da franquia, foi incluída pelo grupo em seu álbum Haunted by Rock & Roll. A trilha sonora apresentou ainda "Sick Mind", um rap escrito e cantado por Block McLoud, Chino XL, Poison Pen e The Jokerr; essa música também recebeu um videoclipe oficial.

Lançamento e recepção

Estreia e divulgação
Em julho de 2017, divulgou-se que haveria uma exibição especial de Hatchet como parte da programação do festival de cinema FrightFest de Londres, em comemoração aos 10 anos de lançamento do filme; na ocasião, foi dito que haveria apresentação de filmagens inéditas do longa-metragem. O mesmo evento aconteceu em 22 de agosto de 2017 em Los Angeles, Califórnia, no cinema ArcLight de Hollywood. Para surpresa do público presente, foi anunciado que tal exibição se tratava, na verdade, da estreia de uma nova sequência de Hatchet gravada em segredo e intitulada Victor Crowley. Na ocasião, Green comentou a respeito:

No dia seguinte à estreia, o primeiro teaser trailer do filme foi divulgado. Victor Crowley começou a ser exibido em outubro de 2017 em cinemas selecionados dos Estados Unidos, como parte da "Victor Crowley Road Show", uma turnê cinematográfica por todo o país na qual Green e outros membros do elenco apresentavam o filme em eventos especiais que duravam uma única noite. Segundo a ArieScope Pictures, o cineasta também compareceu à maioria das apresentações em outros quatro países (Inglaterra, Alemanha, Canadá e México), totalizando 54 exibições. Além disso, Green e Hooder promoveram em Nova Orleans uma excursão noturna, ao estilo do passeio de barco visto em uma cena do primeiro filme, para um grupo seleto de 50 fãs que tiveram a chance de visitar o pântano usado nas filmagens do longa original.

Mídia relacionada
O filme foi lançado pela Dark Sky Films em serviços de vídeo sob demanda, plataformas digitais, Blu-ray e DVD em 6 de fevereiro de 2018. Um dia antes, a cena de abertura foi divulgada na íntegra no Youtube. Em julho do mesmo ano, o filme foi disponibilizado numa edição limitada em VHS para colecionadores entusiastas desse formato de vídeo. Paralelamente, Green e o escritor Joe Knetter transformaram o livro fictício I, Survivor, que na trama é a autobiografia do protagonista Andrew Yong, em um romance real. A obra começou a ser comercializada a partir de junho de 2018 no aplicativo Apple Books e posteriormente em lojas como Amazon.com e Barnes & Noble.

Recepção da crítica
Com base em 15 avaliações publicadas em meios especializados, o Rotten Tomatoes indica que o longa é aprovado por 67% dos críticos, sendo até 2021 o filme da série Hatchet com maior taxa de aprovação no site. O filme foi avaliado positivamente em veículos como Wicked Horror, The Hollywood News e Dread Central, enquanto recebeu críticas negativas em publicações de, entre outros, We Got This Coverage, Film Pulse e Blu-ray.com. O JoBlo.com opinou que "Victor Crowley pode ser a melhor das sequências de Hatchet, talvez a melhor da série". John Higgins, escrevendo para a revista Starburst, elogiou a produção, destacando: "Enquanto alguns estúdios tentam tirar mais proveito dos ícones clássicos do terror, Crowley é um original bem-vindo e certamente aguardaremos Hatchet 5 com a respiração suspensa".

No Bloody Disgusting foram dedicadas duas críticas ao filme, assinadas por Kalyn Corrigan e Brad Miska, respectivamente. Corrigan descreveu-o como "o filme slasher sangrento que você deseja!", enquanto criticou: "Claro, eles perdem muito tempo no avião e teria sido bom ver alguns dos personagens mais humanos durarem um pouco mais em cena, mas... com toda a honestidade, é ótimo contarmos com uma série com o mesmo estilo icônico para nos satisfazer nesses tempos de grandes filmes de estúdios e superproduções previsíveis feitas apenas para ganhar dinheiro". Miska, por sua vez, disse: "Embora Hatchet tenha se tornado uma franquia icônica, nenhuma das sequências foi capaz de recriar a magia do primeiro filme. O mais recente, Victor Crowley, é facilmente o pior do grupo"; o crítico também enfatizou que o diretor "de alguma forma chega ao fundo do poço com [o filme], desviando a franquia de um slasher divertido e inspirado para uma piada fuleira no estilo Troma".

Ben Robbind, crítico do HeyUGuys, comentou que "é um filme barato, e as rachaduras nas bordas começam a aparecer nos momentos mais lentos, mas se esse é o preço que temos que pagar por um slasher seriamente eficaz, despojado e com potencial de agradar muita gente, então que assim seja". Anton Bitel, em resenha publicada na SciFiNow, avaliou: "[Adam] Green não está apenas explorando uma moda da era Reagan do splatter padronizado, mas também refletindo sobre a ressurreição desse estilo através da lenda de Hatchet que ele mesmo criou — e então este novo filme traz uma sensação autorreflexiva decididamente pós-moderna."

Filmes em língua inglesa
Filmes dos Estados Unidos de 2017
Filmes de terror da década de 2010
Filmes de terror dos Estados Unidos
Sequências de filmes
Filmes de monstros

Victor Crowley


Corkin Hill is a summit located in Central New York Region of New York located in the Towns of Annsville and Florence in Oneida County, northwest of Taberg.

References

Mountains of Oneida County, New York
Mountains of New York (state)

Corkin Hill


Spodnja Gorica () je naseljeno mjesto u sastavu općine Rače–Fram, regija Podravska, Slovenija.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Maribor.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Spodnja Gorica je imala 251 stanovnika.

Reference

Vanjski linkovi

Naselja u Sloveniji
Naselja u Podravskoj regiji

Spodnja Gorica


Javier Augustine "Jarvey" Ocampo Gayoso (; born February 11, 1997) is a Filipino professional footballer who plays as a left winger for Philippines Football League (PFL) club Kaya–Iloilo and the Philippines national team. He played in the collegiate level as a forward for Ateneo de Manila University.

Early life and education
Javier Gayoso, who is the son of professional basketball player Jayvee Gayoso, played basketball in his youth but eventually decided to focus on football, which he started playing at age 4. His mother introduced him to football in kindergarten and allowed him to participate in a football camp.

His maternal grandfather Ed Ocampo and maternal uncle Alvin Ocampo were both footballers.

Gayoso attended the Ateneo de Manila High School and is currently pursuing collegiate studies at the Ateneo de Manila University. Despite his decision to end his collegiate football stint in February 2020, he expressed intent to finish his studies. He planned to finish the first semester of that school year and take a leave of absence from Ateneo to concentrate on football.

High school and college career

High school
Gayoso played for the football and track/field teams of Ateneo de Manila High School where he achieved gold medals for the 200 meter dash, 400 meter dash, high jump, and long jump, and was named MVP of UAAP Season 77 for Athletics.

Ateneo de Manila University
In the University Athletic Association of the Philippines (UAAP), Gayoso played for the senior football team of the Ateneo de Manila University,  debuting in Season 78. Ateneo finished third in the elimination round and later lost to the University of the Philippines in the final. Gayoso was recognized as the top scorer of the season with 11 goals along with Paolo Salenga of the National University.

In Season 79, Gayoso helped Ateneo secure the UAAP football title by scoring the lone goal of the match. He was eventually named Best Striker and MVP of Season 79. In Season 80 in 2018, he was again awarded best striker of the UAAP. In Season 81 he scored a goal that led to extra time in the 90th minute. He also received his fourth best striker award with 12 goals scored and was named MVP of Season 81.

In February 2020, Gayoso announced that he would not play for Ateneo in Season 82, despite still having one year eligibility, deciding to pursue a professional career after his stint with the Philippine youth national team at the 2019 Southeast Asian Games.

Club career

Azkals Development Team

2020 PFL season
As part of Gayoso's announcement to prematurely end his collegiate career, he cited an opportunity to play football outside the Philippines as one of his reasons. He also disclosed as part of his preparations to play overseas that he would be playing for a local club.

Gayoso joined the Azkals Development Team (ADT) of the Philippines Football League (PFL) for the 2020 season. Despite previously playing as a striker in college and youth-level competitions, he was listed as a defender for ADT, which is mentored by Philippines national team coach Scott Cooper. Previously, Gayoso had also played as a defender for the Philippines at the 2019 Southeast Asian Games. He made his PFL debut in the league's first match of the season on October 28, a 1–0 loss to United City. He was named man of the match after scoring ADT's first-ever PFL goal on November 3, in a 2–0 win over Mendiola. He was man of the match again in their 5–0 win over Maharlika Manila on November 6, when he scored a brace and assisted Chima Uzoka twice. In their final match of the season, Gayoso's penalty kick sealed their 2–0 win over Stallion Laguna.

In December 2020, Gayoso and Cooper went to Thailand to complete a transfer deal with Muangthong United of Thai League 1. However, as of June 2021, the move apparently fell through.

2021 loan to Kaya–Iloilo
On June 13, 2021, PFL club Kaya–Iloilo announced their signing of Gayoso. He made his debut on June 26, coming on as a second-half substitute in the club's first ever AFC Champions League group stage match, a 4–1 loss to BG Pathum United.

2021 Copa Paulino Alcantara
On August 6, 2021, Kaya announced that Gayoso would return to ADT. In the 2021 Copa Paulino Alcantara group stage, he scored five goals in their 9–0 thrashing of Mendiola, setting the competition's record for most goals by a player in a single match. He also scored in the semi-final against Stallion Laguna, but suffered a hamstring injury late in the match. This made him miss the final, which ADT lost to Kaya. Nonetheless, his total of six goals won him the Golden Boot award.

Kaya–Iloilo
On February 8, 2022, Kaya–Iloilo announced the signing of Gayoso.

International career

Youth
For most of his youth career, Gayoso played as a forward. Gayoso was part of the Philippine national under-19 team that took part in the 2016 AFC U-19 Championship qualifiers in 2015. He scored the national team's solitary goal in the campaign during the 2–1 loss to Laos.

He was a member of the Philippine under-22 team that participated in the 2017 Southeast Asian Games. In that stint, he scored a brace against East Timor. The Philippines finished fourth out of six in their group and were unable to advance to the knockout rounds.

In March 2019, Gayoso played for the Philippines in the qualifiers for the 2020 AFC U-23 Championship. He scored a brace in the first half of the match against Laos; however, the Laotians managed to come back and win 3–2. Gayoso's goals were the only ones scored by the Philippines in the qualifiers as they crashed out without a single win.

Gayoso took part in the Southeast Asian Games again in the 2019 edition which was hosted at home. He almost did not make the final squad but his college coach Jaypee Merida helped him work on his weaknesses. For this edition of the regional games, he played out-of-position as a right-back. National team coach Scott Cooper, is a proponent of Gayoso's shift from playing as a striker to a defender.

Senior
In November 2017, Gayoso received his first call-up to play for the senior national team which played at the 2017 CTFA International Tournament, a friendly tournament in Taiwan. The squad was led by Marlon Maro in lieu of head coach Thomas Dooley. He earned his first senior cap on December 1, 2017, appearing as a starter in the 3–1 win against Laos.

International goals
Scores and results list the Philippines' goal tally first.

Career statistics

Club

Personal life
The younger Gayoso's grandfather was Ed Ocampo, a former football player and a recipient of the Mr. Football Award. Ed Ocampo also played and excelled in basketball. He later became a member of the national basketball team and a coach in the Philippine Basketball Association. Alvin Ocampo, a former national football team player, is Gayoso's uncle.

Honors
Azkals Development Team
Copa Paulino Alcantara runner-up: 2021
Kaya–Iloilo
 Philippines Football League: 2022–23
Individual
Copa Paulino Alcantara Golden Boot: 2021

References

1997 births
Ateneo de Manila University alumni
University Athletic Association of the Philippines men's footballers
Philippines men's international footballers
Living people
Men's association football forwards
Filipino men's footballers
Competitors at the 2019 SEA Games
Men's association football defenders
Azkals Development Team players
Kaya F.C.–Iloilo players
SEA Games competitors for the Philippines
Philippines Football League players

Jarvey Gayoso


è un videogioco sportivo sviluppato da Camelot Software Planning e pubblicato nel 2000 da Nintendo per Nintendo 64. Secondo titolo della serie Mario Tennis, costituisce un seguito tridimensionale di Mario's Tennis per Virtual Boy. È stato pubblicato su Virtual Console per Wii e Wii U.

Il videogioco introduce il personaggio di Waluigi come controparte malvagia di Luigi e partner di Wario. Del videogioco è stata realizzata una versione per Game Boy Color dal gameplay simile, intitolata sempre Mario Tennis.

Trama
Mario, Luigi e i loro amici partecipano ad un concorso di tennis con Toad come annunciatore e una gigantesca coppa che spetterà al vincitore. Tuttavia Wario e Waluigi interrompono la gara con lo scopo di battere Mario ed il fratello per vincere il trofeo per poi trovarsi di fronte a Bowser ed un Boo che arrivano a quell'improvviso per chiedere di partecipare anch'egli come se fosse un modo per riflettere che ciò che è importante in uno sport è partecipare. Così Mario, Luigi, Wario e Waluigi vengono acclamati dai loro compagni, ma una Bob-omba entra in scena esplodendo dinanzi ai giocatori.

Modalità di gioco
Vi sono due modalità di gioco, single player e multiplayer, da uno a quattro giocatori.
Per quanto riguarda la prima opzione ci si può cimentare nelle seguenti sezioni:
Esibizione (Exhibition): Equivale a una partita amichevole.
Può essere giocato sia in singolo che in doppio su diversi campi.
Torneo (Tournament): Si disputa per vincere la coppa fungo, la coppa fiore o la coppa stella.
Più avanti si va nei tornei, più la CPU si farà difficile.
Alla fine di ogni torneo, si possono trovare delle sequenze animate che mostrano la vittoria del proprio giocatore.
Tiro agli anelli (Ring Shot): È diviso in varie sezioni il loro scopo è tirare la pallina dentro a degli anelli dorati e collezionare durante il match più anelli possibili, entro i corpi prestabiliti.
Bowser Match: Una partita nel campo speciale dell'acerrimo nemico di Mario dove si possono utilizzare power-up che discendono direttamente da Mario Kart 64 (Fulmine, Stella, funghi, gusci di tartaruga, ecc.).
Il campo dove si disputa la partita è addirittura dondolante.
Piranha Match: Un allenamento in cui le piante carnivore prendono il posto delle macchinette spara-palline; se il giocatore riuscirà a respingere cinquanta palline sbloccherà un campo speciale giocabile in questa modalità.

Personaggi
Mario - Tipo Versatile
Luigi - Tipo Versatile
Peach - Tipo Tecnico
Baby Mario - Tipo Veloce
 Yoshi - Tipo Veloce
 Donkey Kong - Tipo Potenza
 Paratroopa - Tipo Astuto
 Donkey Kong Jr. (Sbloccabile) - Tipo Potenza
 Wario - Tipo Potenza
 Waluigi - Tipo Tecnico
 Daisy - Tipo Tecnico
 Toad - Tipo Tecnico
 Strutzi - Tipo Veloce
 Bowser - Tipo Potenza
 Boo - Tipo Astuto
 Tipo Timido (Sbloccabile) - Tipo Tecnico
Questi 4 personaggi sono ottenibili collegando il Nintendo 64 al Game Boy Color.
Non possono essere giocati in Virtual Console su Wii e Wii U,anche se i loro
file esistono ancora nel gioco:
 Alex - Tipo Veloce
 Harry - Tipo Versatile
 Nina - Tipo Versatile
 Kate - Tipo Versatile

Ogni personaggio ha la sua particolarità, per esempio Boo e Paratroopa possono volare.
Si possono effettuare diversi tipi di tiro, palle corte che risultano comode in molte situazioni, tiri speciali che variano a seconda del personaggio e tantissime altre combinazioni.

Collegamenti esterni

Mario Tennis

Mario Tennis


Chumphon – miasto w Tajlandii
 Prowincja Chumphon – prowincja (changwat) Tajlandii
 Port lotniczy Chumphon – lotnisko w mieście Chumphon w Tajlandii
 "Chumphon" – syjamski torpedowiec typu Trat z lat 30. XX wieku i okresu II wojny światowej

Chumphon (ujednoznacznienie)


An Pleurosicya larsonae in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Greenfield ngan Randall hadton 2004. An Pleurosicya larsonae in nahilalakip ha genus nga Pleurosicya, ngan familia nga Gobiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pleurosicya

Pleurosicya larsonae


Bywałyj () – radziecki niszczyciel projektu 56, zmodyfikowany według projektu 56PŁO. W służbie od 21 grudnia 1955 do 17 lipca 1988 roku, aktywny głównie na Atlantyku (Morze Norweskie i Zatoka Gwinejska) i Morzu Śródziemnym.

Budowa i opis techniczny

Budowa i stan pierwotny
"Bywałyj" został zbudowany (pod numerem 1202) w Stoczni im. 661 Kommunarda w Mikołajowie, stępkę położono 6 maja 1953 roku. Okręt został zwodowany 31 marca 1954 roku, zaś do służby wszedł 21 grudnia 1955 roku.

Niszczyciel charakteryzował się całkowitą długością 126 metrów (117,9 m na linii wodnej), szerokość wynosiła 12,76 metra, zaś zanurzenie maksymalnie 4,2 metra. Wyporność jednostki to: 2667 ton (standardowa), 2949 ton (normalna) i 3249 ton (pełna).

Napęd stanowiły 2 turbiny parowe TW-8 o mocy 72 000 KM oraz 4 kotły parowe wodnorurkowe KW-76. Jednostka rozwijała prędkość maksymalną 38 węzłów. Przy 14 węzłach mogła ona pokonać 3850 mil morskich.

Uzbrojenie artyleryjskie okrętu składało się z 2 podwójnych dział SM-2-1 kalibru 130 mm L/58 i 4 czterolufowych działek przeciwlotniczych SM-20 ZIF kalibru 45 mm L/76. Niszczyciel dysponował 6 miotaczami bomb głębinowych BURUN. Uzbrojenie torpedowe stanowiły 2 pięciorurowe wyrzutnie kalibru 533 mm. Okręt mógł zabierać na pokład również miny morskie.

Załogę okrętu stanowiło 284 ludzi, w tym 19 oficerów.

Modyfikacje
Okręt zmodernizowano zgodnie z projektem 56PŁO – prace prowadzano od 23 czerwca 1962 do 28 października 1965 roku w stoczni SRZ w Tallinnie.

Zmiany wprowadzono głównie w uzbrojeniu okrętu. Dziobową wyrzutnię torpedową przystosowano do walki z okrętami podwodnymi, rufową wyrzutnię zdemontowano.
Zamiast miotaczy bomb głębinowych BURUN zamontowano 4 rakietowe miotacze RBU-2500.

Opisane zmiany zwiększyły wyporność okrętu o ok. 450 ton oraz obniżyły maksymalną prędkość jednostki do około 34 węzłów. Zmniejszyła się również liczba załogantów.

Służba
"Bywałyj" pierwsze lata swojej służby spędził na Morzu Czarnym. Od 1959 roku stacjonował w Siewieromorsku. W dniach 5–7 lipca 1961 roku uczestniczył w akcji ratunkowej K-19. Służył także na Atlantyku (Morze Norweskie, Zatoka Gwinejska) i na Morzu Śródziemnym. Niszczyciel odbył wizyty zagraniczne w Jugosławii, Algierii, Gwinei i Maroku.

Wycofany z marynarki wojennej 17 lipca 1988 roku, sprzedany na złom do Indii i zezłomowany w 1989 lub 1991 roku.

Okręt nosił kolejno numery burtowe: 77, 547, 870, i 299.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Nazwy rosyjskich i radzieckich okrętów
Niszczyciele projektu 56
Okręty zbudowane w stoczni Mykołajiwśkyj sudnobudiwnyj zawod

Bywałyj


An Hoplobrotula badia in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Machida hadton 1990. An Hoplobrotula badia in nahilalakip ha genus nga Hoplobrotula, ngan familia nga Ophidiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hoplobrotula

Hoplobrotula badia


Kuzma () je naseljeno mjesto i općina u Sloveniji, u Pomurskoj regiji.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Murska Sobota.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Kuzma je imala 1.562 stanovnika, od čega u samoj Kuzmi 375.

Općina Kuzma

Napomena: Nastala iz stare općine Murska Sobota.

Kuzma (naseljeno mjesto)

Galerija

Reference

Vanjski linkovi

Općine u Sloveniji
Općine u Pomurskoj regiji
Naselja u Sloveniji
Naselja u Pomurskoj regiji
Naselja u Kuzmi

Kuzma (Slovenija)


Vinnumálaráðið er ein landstýris sessur sum umsitir lógir, viðtøkur og fyriskipan av vinnumálum uttanfyri fiskiskap í Føroyum.

Landsstýrismaðurin í umhvørvis- og vinnumálum umsitur alimál, arbeiðsmarknaðarmál, arbeiðsumhvørvismál, brunaumsjón, búnaðarmál, byggimál, einkarætt, elveitingarmál, ferðavinnu, fólkayvirlit, handilsmál, integratiónsmál, jarðfrøði, kavaramál, kolvetni, kommunumál, tó ikki inntriv mótvegis kommunum vegna landsbúskapin og kommunalútjavning, kort- og landmátingarmyndugleika, lendisskipan, matrikulering og sundurbýti, merki, mynstur, náttúrumál, navnamál, oljumál, orkumál, samskiftismál, sjóvinnumál, skógarmál, sundurbýti, tinglýsing, tónleikavinnu, tryggingarmál, umhvørvismál, útjaðaramál, útskifting, vanlukkutryggingarmál, veðurlagsmál, veterinermál, vinnufeløg og vinnumál.

Landsstýrismaðurin í umhvørvis- og vinnumálum hevur heimildir landsstýrisins mótvegis: Búagrunninum, Fiskaaling P/f, Framtaksgrunninum og Visit Faroe Islands P/f.

Landsstýrismaðurin í umhvørvis- og vinnumálum hevur yvirskipaða eftirlitið við hesum stovnum og hevur heimild at geva teimum tænastuboð: Arbeiðs- og brunaeftirlitið, Búnaðarstovan, Fjarskiftiseftirlitið, Heilsufrøðiliga Starvsstovan, Jarðfeingi, Posteftirlitið, Rúsdrekkasøla Landsins, Sjóvinnustýrið (Skipaskrásetingin, FAS og Skipaeftirlitið), Skráseting Føroya og Umhvørvisstovan.

Ávisingar úteftir
Heimasíðan hjá Vinnumálaráðnum

Keldur

Aðalráð í Føroyum
Føroyskur politikkur

Vinnumálaráðið


La ex strada statale 154 della Valle del Sangro (SS 154), ora parte della strada provinciale 119 Sangritana (SP 119) da Torino di Sangro Marina a Piane d'Archi e strada provinciale 113 Selva d'Altino-Piane d'Archi (SP 113) da Piane d'Archi a Selva d'Altino, è una strada provinciale che percorre parte della valle scavata dal fiume Sangro.

Storia
La strada statale 154 venne istituita nel 1953 con il seguente percorso: "Innesto con la SS. n. 84 presso la Selva di Altino - Innesto con la SS. n. 16 presso il ponte sul fiume Sangro."

In seguito alla costruzione della strada statale 652 di Fondo Valle Sangro, nel 1985 si decise di declassificarla a strada provinciale; dopo qualche anno la gestione è quindi passata dall'ANAS alla Provincia di Chieti.

Percorso
Inizia nel comune di Torino di Sangro in località Borgata Marina, dalla strada statale 16 Adriatica e, prima della costruzione della strada statale 652 di Fondo Valle Sangro, era l'arteria principale della valle omonima. Attraversa i territori comunali di Paglieta e di Perano, prima di giungere a Piane d'Archi dove incrocia la ex strada statale 558 Sangritana 2ª. La strada devia quindi verso ovest, superando il fiume Sangro ed innesandosi sulla strada statale 84 Frentana in località Selva d'Altino.

Note

Altri progetti

 154

Strada statale 154 della Valle del Sangro


Cullumia aculeata is 'n struik wat tot die Asteraceae familie hoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos-bioom.

Die spesie het twee subspesies:
 Cullumia aculeata var. aculeata
 Cullumia aculeata var. sublanata (DC.) Rössler

Bronne
 REDLIST Sanbi
 Plants of the World Online

Cullumia
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Cullumia aculeata


Stretchia muricina is a moth in the family Noctuidae (owlet moths) described by Augustus Radcliffe Grote in 1876. It is found in North America.

The MONA or Hodges number for Stretchia muricina is 10473.

References

Further reading

Lafontaine, J. Donald, & Schmidt, B. Christian (2010). "Annotated check list of the Noctuoidea (Insecta, Lepidoptera) of North America north of Mexico". ZooKeys, vol. 40, 1-239.

External links
Butterflies and Moths of North America

Noctuinae

Stretchia muricina


50PLUS (forkortes: 50+) er et hollandsk politisk parti, som repræsenterer pensionisters interesser.

Historie

Dannelse og første valg
50+ blev dannet i 2009 af en gruppe politikere, som hovedsageligt kom fra Partij van de Arbeid og Leefbaar Nederland.

Partiet vandt deres første national repræsentation ved senatvalget i 2011 hvor at de vandt en plads. Ved deres første parlamentsvalg i 2012 vandt de 2 pladser. Ved parlamentsvalget i 2017 vand partiet 4 pladser, hvilke var et meget stærkt resultat.

Partiet vandt repræsentation i Europa-Parlamentet ved Europa-Parlamentsvalget i 2019.

Splittelse
Partiformand Henk Krol forlod partiet i 2020, og deres ene europaparlamentariker Toine Manders forlod kort efter partiet til fordel for CDA.

Ved parlamentsvalget i 2021 faldt partiet til en enkel plads, men efter kun 2 måneder forlod partileder Liane den Haan, deres eneste parlamentariker, partiet over interne uenigheder.

Ideologi
Partiets hovedfokus er pensionisters interesser, og at bekæmpe nedskæringer i den offentlige pension.

Valgresultater

Parlamentsvalg

Europa-Parlamentsvalg

Kilder

 50PLUS hjemmeside (på nederlandsk)

Eksterne henvisninger

Politiske partier i Nederlandene
Etableret i 2009
Pension

50PLUS


Ang Cerro Ceniza ngalan niining mga mosunod:

Heyograpiya

Arhentina
1 Cerro Ceniza (bukid sa Arhentina), Provincia del Neuquén,

Chile
2 Cerro Ceniza (tumoy sa bukid), Región de Valparaíso, Petorca Province,

Mehiko
3 Cerro Ceniza (lungsod), Estado de Oaxaca, Santa Cruz Zenzontepec,
4 Cerro Ceniza (bukid sa Mehiko, Estado de Oaxaca, Santo Domingo Tonaltepec),

Peru
5 Cerro Ceniza (bukid sa Peru, Lima, Lima),
6 Cerro Ceniza (bukid sa Peru, Lima, lat -12,34, long -76,55),
7 Cerro Ceniza (bukid sa Peru, Lima, lat -12,50, long -76,56),

Uruguay
8 Cerro Ceniza (bungtod), Departamento de Lavalleja,

Pagklaro paghimo ni bot 2016-10
Pagklaro paghimo ni bot Arhentina
Pagklaro paghimo ni bot Chile
Pagklaro paghimo ni bot Mehiko
Pagklaro paghimo ni bot Peru
Pagklaro paghimo ni bot Uruguay

Cerro Ceniza


Carne cruda all'albese – altro nome del carpaccio, pietanza a base di carne cruda
 Albese con Cassano – comune della provincia di Como
 Associazione Sportiva Albese Calcio – squadra di calcio principale della città di Alba

Albese


An Nannocharax pteron in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Fowler hadton 1936. An Nannocharax pteron in nahilalakip ha genus nga Nannocharax, ngan familia nga Distichodontidae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Nannocharax

Nannocharax pteron


Ta Kokkina fanaria é um filme de drama grego de 1963 dirigido e escrito por Vasilis Georgiadis. Foi indicado ao Oscar de melhor filme estrangeiro na edição de 1964, representando a Grécia.

Elenco

 Tzeni Karezi - Eleni Nicoleskou
 Giorgos Foundas - Michailos
 Dimitris Papamichael - Petros
 Alexandra Ladikou - Anna Georganta
 Manos Katrakis - Captain Nicholas
 Mary Chronopoulou - Mary Pana
 Phaedon Georgitsis - Angelos
 Despo Diamantidou - Madam Pari
 Eleni Anousaki - Myrsine
 Katerina Helmy - Marina Georgiadou
 Kostas Kourtis - Doris
 Yro Kyriakaki - Katerina

Ligações externas

Filmes da Grécia
Filmes em língua grega

Ta Kokkina fanaria


Throckmorton – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, siedziba administracyjna hrabstwa Throckmorton.

Miasta w stanie Teksas

Throckmorton (Teksas)


The Lady Hilary Groves Prize is awarded annually, to an individual who has made an "outstanding contribution to music in the community", by the United Kingdom-based Making Music. The recipient must be a member of a Making Music member group.

The award was established in 2000 as the Sir Charles Groves Internal Prize after Charles Groves  and was renamed in 2003 after the death of his wife, Lady Hilary Groves, the vice-president of Making Music.

Winners receive a certificate signed by Katharine, Duchess of Kent, who is Making Music's patron.

Winners

Recipients include:

2018:  Mark Lawrence of Big Friendly Choir
2019: Andy Jackson of The Cobweb Orchestra
2020: Vilma Weaver of Ashira Singers

References

External links

British music awards
2000 establishments in the United Kingdom

Lady Hilary Groves Prize


Den Internationale Hockey-Liga 1993-94 var den anden sæson af den Internationale Hockey-Liga, der i 1992 havde afløst det sovjetiske ishockeymesterskab efter Sovjetunionens opløsning. Turneringen havde deltagelse af 24 hold, der først spillede et grundspil med 46 spillerunder, hvorfra 16 hold gik videre til slutspillet.

Mesterskabet blev vundet af grundspilsvinderen Lada Toljatti, som i slutspilsfinalen besejrede de sidste fire sæsoners mestre, Dynamo Moskva med 3-2 i kampe. Den afgørende kamp blev spillet den 22. april 1994 i Toljatti, hvor hjemmeholdet sikrede sig IHL-titlen ved at besejre de forsvarende mestre med 5-3.

Grundspillet gjaldt endvidere som russisk mesterskab og blev vundet af Lada Toljatti, som dermed blev den første klub uden for Moskva, der vandt den nationale mesterskabstitel i enten Sovjetunionen eller Rusland.

IHL

Hold

Turneringen havde deltagelse af de samme 24 hold som den foregående sæson. Holdene fordelte sig på 19 hold fra Rusland, 2 hold fra Kasakhstan, 1 hold fra Letland, 1 hold fra Ukraine og 1 hold fra Hviderusland.

Siden sidste sæson var turneringens opdeling i konferencer og divisioner blevet afskaffet, så alle 24 hold spillede i en og samme division.

Grundspil

I grundspillet spillede holdene en dobbeltturnering alle-mod-alle. De 16 bedste hold gik videre til slutspillet.

Slutspil

Slutspillet skulle have haft deltagelse af de 16 bedste hold fra grundspillet, men Torpedo Ust-Kamenogorsk trak sig fra slutspillet pga. Kasakhstans deltagelse i C-gruppen ved VM. Sokol Kijev, der ellers var blevet nr. 17, afslog at overtage Torpedos plads, eftersom Ukraine var i samme situation. Derfor gik den sidste slutspilsplads til Metallurg Tjerepovets, selvom holdet kun var blevet nr. 18 i grundspillet.

Holdene spillede en cupturning, hvor alle opgør blev afgjort i bedst af tre kampe, bortset fra finalen, der blev afgjort bedst af fem kampe.

Ottendedelsfinaler

Kvartfinaler

Semifinaler

Finale

Eliteliga

Eliteliga var turneringen om mesterskabet på niveau 2 i de tidligere Sovjetrepublikker.

Hold

Eliteliga havde deltagelse af 13 hold, som alle den foregående sæson havde spilet i Første Liga.

Stilling

Oprykning

Efter sæsonen blev følgende fire hold fra Eliteliga valgt som nye hold i IHL:
 CSK VVS Samara
 Rubin Tjumen
 Sibir Novosibirsk
 Kristall Elektrostal

Højeste Liga

Højeste liga var turneringen om mesterskabet på niveau 3 i de tidligere Sovjetrepublikker. Holdene spillede udelukkende om mesterskabet på dette niveau. Det var ingen oprykning til IHL.

Hold

Højeste Liga havde deltagelse af 45 hold fordelt på 39 fra Rusland, 3 fra Hviderusland, 2 fra Kasakstan og 1 fra Ukraine.

Siden den foregående sæson var Kedr Verkh-Nejvinskij flyttet til nabobyen Novouralsk.

Fase 1

Puljerne med 9-11 hold spillede en firedobbelt turnering alle-mod-alle, og de 5 bedste hold i hver pulje gik videre til Fase 2. Puljen med 6 hold spillede en ottedobbelt turnering alle-mod-alle, og de 4 bedste hold i puljen gik videre til Fase 2.

Zone 1 Nordvest

Zone 2 Central

Zone 3 Volga

Zone 4 Ural

Zone 5 Sibirien-Fjernøsten

Fase 2

I fase 2 spillede de 24 hold, der var gået videre fra fase 1 om 14 pladser i slutspillet. De 24 hold blev inddelt i tre nye regionale zoner, idet holdene fra zonerne Nordvest og Central blev samlet i en pulje med ti hold, og holdene fra zonerne Ural og Volga blev samlet i en anden pulje med ti hold. De fire hold fra zone Sibirien-Fjernøsten forblev i deres separate pulje. Puljerne med ti hold blev afviklet som en dobbeltturnering alle-mod-alle, mens fireholdspuljen spillede en firedobbelt turnering alle-mod-alle.

De seks bedste slutspilsberettigede hold i puljerne med ti hold og de to bedste hold i puljen med fire hold gik videre til slutspillet. De to hold fra Sibirien-Fjernøsten gik direkte videre til kvartfinalerne, mens de øvrige otte hold måtte starte slutspillet i ottendedelsfinalerne.

Zone Nordvest-Central

Zone Volga-Ural

Zone Sibirien-Fjernøsten

Slutspil

De 14 hold i slutspillet spillede en cupturnering, hvor ottendedelsfinalerne, kvartfinalerne og semifinalerne blev afgjort bedst af tre kampe, mens finalen blev spillet bedst af fem kampe.

Ottendedelsfinaler

I ottendedelsfinalerne spillede 12 hold fra zonerne Nordvest-Central og Volga-Ural om 6 pladser i kvartfinalerne, og kampene blev spillet den 26., 29. og 30. marts.

Kvartfinaler

Kvartfinalerne havde deltagelse af de 6 vindere af ottendedelsfinaler og de 2 hold fra zone Sibirien-Fjernøsten, og kampene blev spillet den 3./4., 7. og 8. april.

Semifinaler

Finale

Placeringsrunde

I placeringsrunden spillede de hold, der ikke var gået videre til Fase 2, om de sekundære placeringer.

Zone Vest-Central 1

Zone Vest-Central 2

Zone Volga-Ural B2

Kilder / eksterne henvisninger
 Hockey Archives - Championnat de Russie 1993/94

Noter

1993-94
Ishockey i 1993
Ishockey i 1994

Internationale Hockey-Liga 1993-94


Kaliwatan sa insekto ang Properipsocus bicornis. Una ning gihulagway ni Ian W.B. Thornton ni adtong 1962. Ang Properipsocus bicornis sakop sa kahenera nga Properipsocus, ug kabanay nga Peripsocidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Hong Kong
 Pangmasang Republika sa Tsina

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Hong Kong
Insekto sa Pangmasang Republika sa Tsina
Properipsocus

Properipsocus bicornis


Kroatia er lýðveldi í Evropa. Í norðri hevur Kroatia mark við Slovenia og Ungarn, í eystri við Serbia, og í suðri við Bosnia-Herzegovina og Montenegro. Høvuðsstaður er Zagreb og aðrir stórir býir eru Split, Rijeka og Osijek. Landið hevur umleið 5 mió íbúgvar. 1. juli 2013 gjørdist Kroatia limur í ES.

Søga

Í mong hundrað ár var Kroatia partur í keisaraveldinum Eysturríki-Ungarn, til tað fór upp í Jugoslavia í 1918. Tá ið Jugoslavia fór sundur í 1991, var Kroatia fyrsta land, ið lýsti seg sjálvstøðugt ríki. Næstan beinanvegin tóku serbiskar herderdeildir seg inn í landið, og aldargamla hátrið ímillum kroatar og serbar elvditil kríggj og ófrið, sum tók seg upp í øllum londunum í gamla Jugoslavia. Í Kroatia er nógv olja, kol og bauxit.

Fólkatalsfrøði

Fólkatalið var á 4,190,700 í januar 2016. 90.4 % kroatar, 4.5 % serbar, 5.1 % onnur (italiumenn, slovenar, ungverjar, albanar, kekkar, montegrinar, makedónar, sigoynarar, ruthenar).

 Átrúnaður: Rómversk-katólskur (86.2 %), ortodoksur (4.4 %), muslimskur (1.4 %), jødar (0.01 %).

Politikkur

 Valsøga: Fyrsta fólkaræðiliga val í 1990, eitt ár áðrenn loysingina frá Jugoslavia.
 Tingsessir: 140, sum skulu mannast úr 10 valdømum. Útisetarnir telja sum eitt 11. valdømi, og umboðanin av teirra atkvøðum verður roknað út eftir valluttøkuni uttanlands. Fimm sessir eru eisini til minnilutar.
 Skrásettir flokkar: 67. Av hesum stilla 55 upp til valið.
 Veljarar: 3,7 mió.
 Valbæri: Fyri at stilla upp mást tú vera eldri enn 18 ár. Óheft valevni mugu savna 500 undirskriftir fyri at fáa loyvi at stilla upp.
 Fígging av valstríði: Ongar avmarkingar av, hvussu nógv verður brúkt. Flokkarnir fíggja síni valstríð í høvuðsheitum úr egnum kassa.

Landafrøði

Býir í Kroatia
 Zagreb (779 000)
 Split (206 000)
 Rijeka (144 000)
 Osijek (115 000)
 Zadar (73 000)
 Slavonski Brod (65 000)
 Velika Gorica (64 000)
 Karlovac (59 000)

Búskapur

Keldur

Hygg eisini at

Ávísingar úteftir

Evropa

Kroatia


Listi yvir hjálond og stakríki í Sambandsríkinum Amerika

Landafrøði hjá USA
USA
Listar

Listi yvir økir og lutøkir í Sambandsríki Amerika


Mistrzostwa Polski w Podnoszeniu Ciężarów Mężczyzn 1999 – 69. edycja mistrzostw, która odbyła się w Bydgoszczy w dniach 9-10 października 1999 roku.

Wyniki

Linki zewnętrzne

Mistrzostwa Polski w podnoszeniu ciężarów
1999 w polskim sporcie
Sport w Bydgoszczy


Astro (hangul: 아스트로, zapis stylizowany: ASTRO) – południowokoreański boysband założony przez Fantagio. W skład grupy wchodzi czterech członków: MJ, JinJin, Cha Eun-woo oraz Sanha. Początkowo zespół składał się z sześciu osób, jednak Rocky opuścił grupę 28 lutego 2023 roku, a Moon Bin zmarł 19 kwietnia 2023 roku. Zespół zadebiutował 23 lutego 2016 roku, wydając minialbum Spring Up, który uplasował się na 6. pozycji listy Billboard World Albums Chart oraz 4. pozycji listy Gaon Album Chart. 21 grudnia 2016 roku Billboard nazwał Astro jednym z najlepszych nowych K-popowych zespołów 2016 roku.

Historia

2015: Przed debiutem
Członkowie zaczynali jako stażyści w Fantagio iTeen, nowym programie rozwoju talentów w Fantagio, i byli znani jako iTeen Boys. 14 sierpnia 2015 roku Fantagio udostępniło informacje o nowej grupie za pośrednictwem swoich serwisów społecznościowych, publikując zdjęcia i profile każdego członka oraz ogłaszając nazwę grupy.

W celu wypromowania zespołu, w sierpniu 2015 roku, ASTRO zagrali w serialu internetowym To Be Continued razem z Kim Sae-ron, Seo Kang-joon (z 5URPRISE) i Hello Venus.

W styczniu 2016 roku Astro wystąpili we własnym reality show Astro OK! Ready, który emitowany był na kanale MBC Every 1.

Przed oficjalnym debiutem zespół udał się w ogólnokrajową trasę koncertową Meet U Project, odbyli dwadzieścia pokazów i dwa fanmeetingi.

2016: Debiut z Spring Up, Summer Vibes oraz Autumn Story
23 lutego 2016 roku ukazał się debiutancki minialbum ASTRO, Spring Up, z promującym go singlem "Hide & Seek" (kor. 숨바꼭질 Sumbakkokjil); album uplasował się na 6. pozycji listy Billboard World Albums Chart oraz 4. pozycji listy Gaon Album Chart. Zespół ogłosił też oficjalną nazwę fanklubu, AROHA, która jest skrótem od ASTRO Hearts All Fans (słowo w języku maori oznacza "miłość"). 25 lutego grupa wydała teledysk do "Cat's Eye" (kor. 장화 신은 고양이 Janghwa Sineun Goyangi), w którym zostały zawarte ujęcia z serialu To Be Continued. W marcu tego samego roku członkowie zespołu byli jedynymi koreańskimi artystami zaproszonymi na LeTV Entertainment Awards w Chinach.

16 czerwca 2016 roku Fantagio zapowiedziało comeback zespołu. Ich drugi minialbum, Summer Vibes, został wydany 1 lipca wraz z promującym go singlem "Breathless" (kor. 숨가빠 Sumgappa). Album uplasował się na 6. pozycji listy Billboard World Albums Chart, a singel na 21. pozycji listy Billboard World Digital Songs Chart.

Astro wystąpili w Staples Center w Los Angeles 31 lipca podczas KCON 2016. Pierwszy solowy minikoncert zespołu, ASTRO 2016 MINI LIVE – Thankx AROHA, odbył się 27 i 28 sierpnia 2016 w KEPCO Art Center w Seulu, zaledwie pół roku po ich debiucie.

Pierwsze azjatyckie tournée ASTRO The 1st Season Showcase zespołu rozpoczęło się 14 października 2016 roku koncertem w Tsutoya O-East w Tokio, w Japonii; zagrali dla 4000 fanów. 22 października spotkali się z fanami w Dżakarcie, a 12 lutego 2017 roku odbył się kolejny showcase w Bangkoku.

Trzeci minialbum, Autumn Story, ukazał się 10 listopada wraz z promującym go singlem "Confession" (kor. 고백 Gobaek).

2017: Winter Dream, Dream Part.01 i Dream Part.02
22 lutego został wydany specjalny single album Winter Dream. Było to ostatnie wydawnictwo, które zakończyło projekt czterech pór roku. Astro nie promowali płyty w programach muzycznych, ponieważ był to specjalny album poświęcony fanom. Został wydany na dzień przed pierwszą rocznicą Astro i cztery dni przed fanmeetingiem The 1st Astro Aroha Festival.

11 maja Fantagio zapowiedziało comeback Astro przez oficjalne konto na Twitterze. Ich czwarty minialbum, zatytułowany Dream Part.01, z głównym singlem "Baby", został wydany 29 maja 2017 roku. Wraz z wydaniem minialbumu, Fantagio oficjalnie poinformowało o solowym koncercie pt. The 1st ASTROAD, który odbył się 15 i 16 lipca w Olympic Park w Seulu. Pod koniec maja Astro podpisali kontrakt z AVEX Trax, dzięki któremu zespół rozpoczął dystrybucję muzyki w całej Azji Południowo-Wschodniej, w tym m.in. na Tajwanie, w Tajlandii, Singapurze, Hongkongu i Malezji. Japońska część trasy The 1st ASTROAD odbyła się w dniach 24–29 sierpnia.

18 października Astro opublikowali harmonogram kolejnego comebacku oraz zdjęcia promocyjne. 1 listopada 2017 roku ukazał się piąty minialbum zespołu, Dream Part.02. Głównym singlem z płyty jest "Crazy Sexy Cool".

2018–2019: Rise Up, All Light, Venus oraz Blue Flame
10 stycznia 2018 roku zespół wydał limitowaną edycję albumu Dream Part.02 'With''', która wyprzedała się w liczbie 10 tys. egzemplarzy tylko w przedsprzedaży. Limitowany album zawiera dodatkowo wiersz Eunwoo, ukryte "podziękowania" i polaroidowe zdjęcia członków, które wykonali sami.

Na początku lipca zespół zapowiedział wydanie specjalnego minialbumu. Rise Up ukazał się 24 lipca 2018 roku, wraz z teledyskiem do głównego singla "Always you" (kor. 너잖아 (Always you)). Zespół nie promował płyty w programach muzycznych, ponieważ był to specjalny album poświęcony fanom. Trasa 2018-19 ASTRO Live Tour "ASTROAD II" in Japan rozpoczęła się 1 sierpnia koncertem w Nagoi.

31 grudnia zespół zapowiedział tytuł pierwszego albumu studyjnego All Light, a dzień później ujawnił datę premiery płyty – 16 stycznia 2019 roku. Główna piosenka z płyty, "All Night", przyniosła grupie pierwsze zwycięstwo w programie muzycznym The Show.

3 kwietnia grupa wydała swój pierwszy japoński minialbum pt. Venus. Na płycie znalazły się trzy oryginalne piosenki japońskie, a także japońskie wersje ich koreańskich singli – "Baby", "Always You" i "All Night". Minialbum uplasował się na 3 miejscu listy Oricon Weekly Album Chart.

12 listopada Fantagio Music poinformowało o przerwie w aktywności Moonbina, spowodowanej problemami zdrowotnymi.

12 listopada ogłoszono, że Moonbin zrobi sobie przerwę w działalności grupy ze względu na problemy zdrowotne. Mimo to wziął udział w nagraniu albumu i pojawił się w teledysku do "Blue Flame". 20 listopada ukazał się szósty koreański minialbum, zatytułowany Blue Flame, z głównym singlem o tym samym tytule.

 2020–2021: Gateway, All Yours i Switch On
23 lutego 2020 roku ukazał się cyfrowo specjalny single album One & Only dedykowany fanom zespołu. Wszyscy członkowie, w tym też Moonbin, wzięli udział w nagraniu singla. Jego wersja fizyczna ukazała się 13 marca.

Siódmy koreański minialbum, pt. Gateway, ukazał się 4 maja. Głównym singlem z płyty był utwór "Knock" (kor. Knock(널 찾아가)). 13 maja otrzymali nagrodę w programie muzycznym Show Champion za piosenkę "Knock", będącą drugim zwycięstwem grupy. 28 czerwca Astro zorganizowali internetowy koncert 2020 ASTRO Live on WWW. Tego samego dnia wydali cyfrowy singel pt. "No, I Don't" (kor. 아니 그래), który wykonali po raz pierwszy podczas tego koncertu.

14 sierpnia wytwórnia zapowiedziała, że Moonbin i Sanha utworzą pierwszą podgrupę i że duet jest w przygotowaniu do pierwszego wydawnictwa, planowanego na wrzesień. 14 września ukazał się ich minialbum In-Out, z promującym go singlem "Bad Idea".

5 kwietnia 2021 roku ukazał się drugi album studyjny pt. All Yours, z głównym singlem "One". 13 kwietnia zdobyli pierwsze zwycięstwo dzięki tej piosence w programie The Show (czwarte łącznie). 14 kwietnia wygrali w programie Show Champion, a 15 kwietnia w M Countdown. All Yours to pierwszy album Astro, który otrzymał certyfikat od Gaon.

2 sierpnia roku zespół wydał ósmy minialbum pt. Switch On, z głównym singlem "After Midnight". 10 sierpnia utwór wygrał w programie The Show, następnego dnia – w Show Champion, 13 sierpnia – w Music Bank, a także 14 sierpnia – w Show! Music Core. 7 października minialbum zdobył status platynowej płyty.

2 września Astro wydali singel promocyjny "Alive" za pośrednictwem Universe Music dla aplikacji mobilnej Universe. Utwór uplasował się na 103. pozycji na liście Gaon Download Chart.

14 października Fantagio potwierdziło, że MJ zadebiutuje jako artysta solowy z po części trotowym singlem w listopadzie. Piosenka została wydana cyfrowo, a jej producentem był muzyka trotowy Young Tak. W piosence wystąpiła gościnnie także Kim Tae-yeon — dziecięca piosenkarka, która brała udział w programie Miss Trot 2. 29 listopada utwór "Gyeseyo" (kor. 계세요) wygrał w programie muzycznym The Trot Show, dzięki czemu MJ został pierwszym idolem, który zdobył pierwsze miejsce w tym programie.

 2022–2023: Powstanie drugiej podgrupy, zaciąg MJ, odejście Rocky'ego i śmierć Moonbina
27 grudnia 2021 roku Fantagio potwierdziło, że Jinjin i Rocky utworzą drugą podgrupę – Jinjin & Rocky. Swój debiutancki minialbum pt. Restore wydadzą 17 stycznia 2022 roku.

22 lutego 2022 roku Fantagio ogłosiło, że zorganizują spotkanie zespołu z fanami, aby uczcić szóstą rocznicę debiutu. Spotkanie z fanami Gate 6 odbyło się zarówno online, jak i osobiście, dzięki czemu był to pierwszy występ przed publicznością na żywo od 2019 roku. Podczas spotkania MJ ogłosił, że 9 maja rozpocznie służbę wojskową, jako pierwszy z członków zespołu.

16 maja został wydany trzeci koreański album studyjny Drive to the Starry Road oraz główny singel "Candy Sugar Pop".

28 maja Astro rozpoczęli trzecią solową trasę koncertową The 3rd ASTROAD to Seoul [STARGAZER] w hali Jamsil Indoor Stadium w Seulu.

21 lipca Astro wydali promocyjny singiel "U&Iverse" dla aplikacji Universe za pośrednictwem Universe Music.

30 grudnia Fantagio wydało oficjalne oświadczenie, w którym poinformowali, że Jinjin, Cha Eun-woo, Moonbin i Sanha zdecydowali się przedłużyć swoje kontrakty, podczas gdy przedłużenie kontraktu Rockiego było wciąż przedmiotem dyskusji, a kontrakt MJ miał być omówiony po jego zwolnieniu z wojska. 28 lutego ogłoszono, że Rocky ostatecznie zdecydował się opuścić agencję i grupę.

20 kwietnia o godzinie 00:50 czasu koreańskiego (KST) agencja Yonhap News podała informację, że Moonbin zmarł, po tym jak jego menedżer znalazł go martwego w jego domu wieczorem 19 kwietnia.

 Członkowie
 Obecni

 Byli

 Dyskografia

 Albumy studyjne
 All Light (2019)
 All Yours (2021)
 Drive to the Starry Road (2022)

 Minialbumy
 Spring Up (2016)
 Summer Vibes (2016)
 Autumn Story (2016)
 Dream Part.01 (2017)
 Dream Part.02 (2017)
 Rise Up (2018; special album)
 Venus (2019, japoński)
 Blue Flame (2019)
 Gateway (2020)
 Switch On (2021)

 Single album
 Winter Dream (2017; specjalny)
 One & Only (2020; specjalny)

 Trasy koncertowe
 The 1st ASTROAD (2017)
 2018 Astro Global Fan Meeting (2018)
 2018-19 ASTRO Live Tour "ASTROAD II" in Japan''

Przypisy

Linki zewnętrzne
 Oficjalna strona zespołu
 Oficjalna strona japońskiego fanklubu

Południowokoreańskie boysbandy
Południowokoreańskie zespoły dance

Astro (zespół muzyczny)


Olexandr Moiseenko é um jogador de xadrez da Ucrânia com participações nas Olimpíadas de xadrez. Moiseenko participou das edições de Bled 2002, Calvià 2004, Turim 2006, Khanty-Mansiysk 2010, Istambul 2012 e Tromsø 2014,  ajudando a equipe ucraniana a conquistar duas medalhas de ouro (2004 e 2010) e uma de bronze (2012). Seu melhor resultado individual foi a medalha de prata em 2014, jogando no primeiro tabuleiro reserva.

Jogadores de xadrez da Ucrânia
Competidores das Olimpíadas de Xadrez
Grandes mestres de xadrez

Olexandr Moiseenko


Kaliwatan sa isda ang Coryphaenoides myersi. Una ning gihulagway ni Iwamoto ug Sazonov ni adtong 1988. Ang Coryphaenoides myersi sakop sa kahenera nga Coryphaenoides, ug kabanay nga Macrouridae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
habagatan-sidlakang Kadagatang Pasipiko

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Kadagatang Pasipiko
Coryphaenoides

Coryphaenoides myersi


Takmičenje u umjetničkom klizanju na ZOI 1984. u Sarajevu u konkurenciji plesnih parova održano je 14. februara u Olimpijskoj dvorani Zetra.

Rezultati

Sudija:
  Lawrence Demmy

Asistent:
  Hans Kutschera

Žiri:
  István Sugár
  Irina Absaliamova
  Heinz Müllenbach
  Courtney J.L. Jones
  Tsukasa Kimura
  Dagmar Řeháková
  Cia Bordogna
  Ann Shaw
  Elaine DeMore
  Lysiane Lauret (substitute)

Reference

Umjetničko klizanje na Zimskim olimpijskim igrama 1984.

Umjetničko klizanje na Zimskim olimpijskim igrama 1984 – plesni parovi


An Eurycea sosorum in uska species han Caudata nga ginhulagway ni Chippindale, Price ngan Hillis hadton 1993. An Eurycea sosorum in nahilalakip ha genus nga Eurycea, ngan familia nga Plethodontidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Eurycea

Eurycea sosorum


Taksonomija citrusa ili agruma odnosi se na botaničku klasifikaciju vrsta, varijeteta, kultivara i hibrida transplantata, unutar roda Citrus i srodnih rodova, u kultivaciji i u divljini.

Taksonomija citrusa je kompleksna. Kultivirani agrumi potiču od različitih vrsta koje se nalaze u divljini. Neki su samo selekcije izvornih divljih vrsta, dok su drugi hibridi između dva ili više predaka. Citrusi lahko hibridiziraju između vrsta s potpuno različitim morfologijama, a njihovi plodovi sličnog izgleda mogu imati više različitih predaka. Neki se međusobno razlikuju samo po otpornosti na bolesti. Nasuprot tome, varijeteti različitih izgleda mogu biti gotovo genetički identični i razlikovati se samo po jednoj mutaciji.

Detaljna genomske analize sorti divljih i pripitomljenih citrusa pokazuju da su se moderne vrste citrusa proširile izvan podnožja Himalaja u brzoj radijaciji koja je proizvela najmanje 10 divljih vrsta u južnoj i istočnoj Aziji i Australiji. Većina komercijalnih sorti su produkt hibridizacije između tih divljih vrsta, a većina dolazi iz ukrštanja koja uključuju limune, mandarine i grejpfrute. Predloženo je mnogo različitih filogenija za nehibridne citruse, filogenija koja se temelje na njihovom jedarnom genomu ne odgovara onome što je dobijeno iz DNK hloroplasta, što je vjerovatno posljedica brzog početnog odstupanja. Taksonomska terminologija još nije utvrđena.

Većina hibrida ispoljavava različite osobine predaka kad se siju iz sjemena (F2 hibrid) i može se nastaviti stabilno kloniranje samo kroz vegetativno razmnožavanje. Neki hibridi razmnožavaju se tačno tipski preko jedarnog ]]sjeme]]na u procesu zvanom apomiksija. Kao takve, mnoge hibridne sorte predstavljaju klonsko potomstvo jedog originalnog ukrštanja F1 generacije, iako drugi kombiniraju plodove sa sličnim karakteristikama koje su proizašle iz različitih ukrštanja.

Genetička historija

Sve divlje 'čiste' vrste citrusa potiču od zajedničkog pretka koji je živio u podnožju Himalaja, gdje je pronađen kasno - miocenski fosil citrusa, Citrus linczangensis. U to vrijeme, smanjenje pojave monsuna i rezultirajuća sušna klima u regiji omogućili su da se citrusni predak proširi na južnu i istočnu Aziju u brzoj genetičkoj radijaciji. Nakon što je biljka prešla Wallaceovu liniju, u ranom pliocenu (prije oko 4 miliona godina), došlo je do druge radijacije, kada su nastale australijske vrste. Većina modernih kultivara zapravo su hibridi dobijeni od malog broja "čistih" originalnih vrsta. Iako je dodijeljeno na stotine imena vrsta, nedavna genomska studija koju su objavili Wu et al. identificirala je samo deset predačkih vrsta agruma među ispitivanim. Od toga je sedam porijeklom iz Azije: grejpfrut (Citrus maxima), "čista" mandarina (C. reticulata - većina sorti mandarina bili su hibridi ove vrste sa grejpfrutom), limuni (C. medica), micranthas (C. micrantha), Citrus ichangensis ( C. ichangensis ), transkript kuneskog máng shān yě gǎn (C. mangshanensis) i ovalni (Nagami) patuljasta narandža (Fortunella margarita  ili C. japonica var. Margarita). Identificirana su tri iz Australije: Citrus glauca (C. glauca), Citrus australis (C. australis) i Citrus australasica (C. australasica). Za mnoge druge sorte prethodno identificirane kao vrste, pronađene su usko povezani varijeteti (podvrste ili sorte) ili hibridi ovih vrsta, iako nisu sve ocijenjene kao sorte.

Čini se da je križanje moguće između svih citrusnih biljaka i između njih i nekih biljaka koje se mogu ili ne moraju svrstati u citrusne. U stvaranju novih sorti također pomaže i sposobnost hibrida da se samoprašuju i seksualno se razmnožavaju. Tri prevladavajuće vrste predačkih citrusa su limun (C. medica), grejpfrut (C. maxima) i mandarinska narandža (C. reticulata). Te su se vrste slobodno ukrštale, usprkos tome što su bile prilično genetički različite, nastale tokom alopatrijske specijacije, s citronima koji su se razvijali u sjevernoj Indokini, Malajskom arhipelagu, a mandarine u Vijetnamu, južnoj Kini i Japanu. Hibridi ovih vrsta uključuju poznate agrume poput narandže, grejpfruta, limuna, limete, a nekih tangerina. Citrusi su također hibridizirani, naprimjer, s drugim vrstama agruma, ukrštanjem s micrantom da bi se stvorila ključna limeta. U ovom slučaju, razmnožavaju se aseksualno i, kako se uzgajaju, gube karakteristične osobine. Međutim, neki od hibrida su se međusobno povezali s izvornim vrstama, što je rodoslov citrusa učinilo kompliciranom mrežom.

Sistemi imenovanja citrusa
U početku su mnoge vrste citrusa identificirali i imenovali pojedini taksonomi, što je rezultiralo velikim brojem identificiranih vrsta: 870, prema popisu iz 1969.

Postoje dvije su glavne sheme klasifikacije, Chōzaburō Tanaka i Walter Tennyson Swingle, koje su donijele neke revizije za taksonomiju agruma, a mogu posmatrati kao ekstremno alternativne vizije roda. Swingleov sistem podijelio je podtribus  Citrinae u tri grupe, "primitivne citruse" daleke srodnike, bliže "pretcitruse", uključujući rodove povezane s citrusima poput Atalantia i "prave citruse", koji su uključivali Poncirus, Citrus, Fortunella, Eremocitrus, Microcitrus i Clymenia, sve osim za koje se sada vidi da spadaju u Citrus. Svoju citrusnu grupu podjelio je na dva podroda: limuni, grejpfruti, mandarine, naranče i limete, stavljeni su u podgrupu Eucitrus (kasnije podrod Citrus), dok je tvrdo, ali sporo rastuće drveće sa relativno nepouzdanim plodovima smjestio u podrod Papeda. Njegov rod Citrus sadrži samo 16 vrsta, podijeljenih u varijetete, a kasnije u kultivare ili hibride.

Swingleov sistem danas se općenito slijedi širom svijeta s mnogo modifikacija; međutim, i dalje postoje velike razlike u nomenklaturi između zemalja i pojedinih naučnika. Tanakin sistem (1954), umjesto toga, daje zasebno ime vrste za svaku sortu, bez obzira je li čista ili hibrid dviju ili više vrsta ili sorti, a rezultat je 159 identificiranih vrsta. Tanaka također dijeli citruse na podrodove, ali drukčije nego što je učinio Swingle, uvodeći Archicitrus (sekcije: Papeda, Limonellus, Aruntium, Citrophorum, Cephalocitrus i Metacitrus (podijeljena na Osmocitrus, Acrumen i Pseudofortunella).

Ovaj sistem se obično koristi u Tanakinom rodnom Japanu. Hodgsonova analiza iz 1969. namjeravala je uskladiti dvije sheme prihvatanjem 36 vrsta. Ovi početni pokušaji sistematizacije "Citrusa" prije su bili prepoznavanje, što je počelo je da privlači pažnju sredinom sedamdesetih godina prošlog stoljeća, kada se smatralo da većina sorti predstavljaju hibride samo tri vrste, limuna, mandarina i grejpfruta.

Filogenetička analiza potvrđuje hibridno porijeklo većine citrusa, ukazujući na mali broj vrsta osnivača. Dok se podrodovi, koje je predložio Tanaka pokazali sličnost sa filogenetičkim podjelama, Swingelenovi podrodovi bili supolifiletski, pa stoga ne predstavljaju valjano taksonomski ime. Historijski rodovi su također sumnjivi. Swingle je uzdignuo zaseban rod Fortunella, dok su dva roda predložena za australijske limete, Microcitrus i Eremocitrus. Međutim, genomska analiza ukazala je da su ove grupe unutar filogenetičkog stabla citrusa. Budući da bi njihovo postavljanje u različite rodove učinilo Citrus parafilitskom grupom, sugerira se da su svi ti korektni članovi roda Citrus.

Također pogledajte
Limun
Narandža
Grejpfrut

Reference

Vanjski linkovi

 USDA Citrus Genome Database
 USDA Classification
 Citrus Pages A comprehensive article on citrus taxonomy
 Fruits of warm climates
 International Code of Botanical Nomenclature (Tokyo Code)
 GRIN database for Species of Citrus

Botanička nomenklatura
Magnoliophyta
Voće
Taksonomija

Taksonomija citrusa


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Dichromatos schrottkyi. Una ning gihulagway ni Rehn, J.A.G. ni adtong 1918. Ang Dichromatos schrottkyi sakop sa kahenera nga Dichromatos, ug kabanay nga Acrididae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Provincia de Misiones
Dichromatos
Insekto sa Paraway

Dichromatos schrottkyi


Penelope Dimmock (born 28 December 1954) is a British athlete. She competed in the women's high jump at the 1972 Summer Olympics.

References

1954 births
Living people
Athletes (track and field) at the 1972 Summer Olympics
British female high jumpers
Olympic athletes for Great Britain
Place of birth missing (living people)

Penelope Dimmock


Maria Emilie Prehn Hansen, også kendt som Maria Fantino (født 4. maj 1995) er en dansk radio- og tv-vært. Hun var ansat hos DR mellem 2015 og 2023, først på DR's Talenthold og siden som vært på P3's radioprogram og podcast Curlingklubben. Hun har desuden medvirket i flere DR-programmer for Curlingklubben sammen med sin medvært Christian Bonde.

I juli 2023 blev det annonceret at Fantino ville overtage værtsrollen på TV 2s underholdsningsprogram X Factor i den kommende 17. sæson.

Opvækst
Fantino blev født den 4. maj 1995 i København som datter af Jesper Lau Hansen, jurist og professor, og Lone Prehn, advokat. Hun har også en lillesøster, Julie (f. 1999). Fantino er vokset op på Østerbro, København. Som 12-årig blev hun af en veninde kaldt 'Fantino', og hun har siden holdt ved navnet. Hun gik på Langelinieskolen som barn, og siden på Ørestad gymnasium. Fantino har siden gymnasietiden gerne ville være tv-vært, og fik idéen om at søge ind på DR's Talenthold efter et højskoleophold på Ry Højskole.

Karriere

2015-2022: Curlingklubben
Fantino blev i 2015 optaget på DR's Talenthold, som er et toårigt elevlønnet udviklingsforløb, hvor fokus er at udvikle det særlige potentiale personen med blik på en fremtid i mediebranchen. Efter endt uddannelse arbejdede Fantino i en periode som tilrettelægger på DR Ultra, men blev i efteråret 2017 inviteret til casting på et nyt eftermiddagsradiosegment, som senere skulle blive til radioprogrammet Curlingklubben. DR's ledelse og mediechef ønskede at "...det nye program skulle have en kvindelig vært...", da de fleste radioprogrammer på DR på tidspunktet primært havde mandlige værter. Fantino blev ved castingen sat sammen med Christian Bonde, og de blev begge blev tilbudt værtsrollerne i december 2017.

Sammen med programmets daværende producerende redaktør, Søren McGuire, begyndte Bonde og Fantino at idé- og konceptudvikle programmet og dets format og Curlingklubben gik live på DR P3 for første gang den 15. januar 2018 kl. 14. Programmet viste sig at blive en stor succes, og vandt i perioden 2019-2022 flere priser, inklusiv fire på hinanden følgende priser som "Årets lyd" ved Zulu Awards. Programmet overgik i januar 2023 til udelukkende at blive sendt som podcast, som blev sendt to gange ugentligt.

Sideløbende med Curlingklubben som radioprogram, medvirkede Fantino også i flere tv-programmer for Curlingklubben sammen med sin medvært, Christian Bonde, såsom Curlingklubben begynder til, Fantino og Bonde på Dansktoppen, Curlingklubben på Færøerne og Curlingklubben på sabbatårsrejse. Fantino og Bonde medvirkede ligeledes i DRs lørdagsunderholdningsprogram, Fantino mod Bonde.

Fantino vandt i 2019 prisen for "Årets Radiopersonlighed" ved den danske lydprisuddeling, Prix Audio.

#MeToo
Fantino modtog i 2021 en stor del opmærksomhed, da hun som et led i den daværende #MeToo-bølge stod frem og fortalte om en krænkende oplevelse, som hun havde været udsat for af en mandlig chef hos DR. Fantino følte sig motiveret til at stå frem efter Sofie Lindes opsang og åbningstale ved Zulu Comedy Galla i 2020. Fantino fortalte sin historie gennem DR's nyhedspodcast Genstart, hvor hun fortalte, hvordan hun under en julefrokost hos DR havde modtaget en krænkende forespørgsel fra sin chef om at denne ønskede at Fantino og chefens kæreste havde sex, mens chefen så på. Fantino gik efterfølgende til sin HR-afdeling og indsendte en klage, men eftersom chefen (af ukendte årsager) kort tid efter forlod sin stilling hos DR, kunne DR ikke gøre mere ved sagen. Fantino blev dog i samme ombæring oplyst om at der allerede var blevet indgivet flere lignende klager mod chefen, men at alle disse var blevet indgivet anonymt som af frygt for konsekvenser og klagerne fik derfor aldrig et efterspil. Fantino valgte ikke at være anonym, og modtog siden hen flere henvendelser fra chefen, som truede med søgsmål og erstatning for injurier, alle dog uden nogen form for efterspil. Fantino har siden udtalt, at hun håber at hendes historie har kunne støtte kvinder i lignende situationer, hvor de til trods for at forsøge at stoppe denne slags adfærd, ikke lykkedes med det.

2023-nu: X-factor
I juli 2023 annoncerede TV 2 at Fantino overtager værtsrollen på underholdningsprogrammet, X Factor i den kommende 17. sæson. Fantino offentliggjorde nyheden på sin Instagram og annoncerede samtidig at Curlingklubben dermed også stopper.

I september 2023 annoncerede Bonde og Fantino deres nye podcast Fantino og Bonde, som vil få premiere den 6. oktober 2023. Podcasten ville udgives ugentligt, hver fredag.

Referencer

Radioværter fra Danmark

Maria Fantino


Deggingen è un comune tedesco di 5.664 abitanti, situato nel land del Baden-Württemberg.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Comuni del circondario di Göppingen

Deggingen


La Missione delle Nazioni Unite nella Repubblica Centrafricana (MINURCA dal francese Mission des Nations Unies en Republique Centrafricaine) è stata una missione di peacekeeping dell'ONU decisa dal Consiglio di Sicurezza il 27 marzo 1998 con la risoluzione numero 1159.

La missione, che iniziò ad essere operante nell'aprile del 1998, si rese necessaria dopo la firma degli accordi di Bangui tra il governo Patassé e le truppe irregolari. Il mandato della missione era di monitorare lo smatellamento degli arsenali delle truppe dei ribelli, monitorare il rispetto degli accordi restrittivi in materia di armi da fuoco, creare e addestrare la polizia nazionale centrafricana, monitorare il rispetto della libertà di movimento nei pressi della capitale Bangui, aiutare il governo nell'indire nuove elezioni.

Il contingente era composto da 1.350 militari provenienti da: Benin, Burkina Faso, Camerun, Canada, Ciad, Costa d'Avorio, Egitto, Francia, Gabon, Mali, Portogallo, Senegal, Togo e Tunisia.

Il quartier generale della missione fu posto a Bangui e la missione fu comandata dal generale Barthélémy Ratanga (Gabon).

La missione si concluse nel febbraio 2000; il costo complessivo fu di 60 milioni di dollari.

Voci correlate
Organizzazione delle Nazioni Unite

Collegamenti esterni

Missioni delle Nazioni Unite

MINURCA


Ang Gora Akram ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Gora Akram (bukid sa Apganistan, lat 36,32, long 71,52),
 Gora Akram (bukid sa Apganistan, Badakhshān),

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Gora Akram


Javier 'Javi' López Rodríguez (Osuna, 21 de janeiro de 1986) é um futebolista espanhol que atua como lateral-direito. Atualmente joga no Adelaide United, da Austrália.

Carreira
Apesar de ter atuado nas categorias de base do Betis, Javi López foi revelado pelo Espanyol no ano de 2009. Nos onze anos em que atuou na equipe catalã, virou capitão e ídolo do clube. Deixou o Espanyol em novembro de 2020.

Ligações externas

Naturais de Osuna
Futebolistas da Espanha
Futebolistas do Reial Club Deportiu Espanyol de Barcelona
Futebolistas do Adelaide United Football Club

Javi López


, znany też pod tytułem Armored Trooper Votoms – japoński serial anime wyprodukowany przez studio Sunrise w 1983 roku i stworzony przez Ryōsuke Takahashiego. Emitowany był na kanale TV Tokyo od 1 kwietnia 1983 do 23 marca 1984 i liczył 52 odcinki. Wyprodukowano również kilka odcinków OVA, jak również na podstawie serialu powstała czterotomowa manga.

Fabuła
W zamieszkałej przez ludzi galaktyce miała miejsce wojna pomiędzy narodami Gilgamesh i Balarant. Po stuleciu zmagań doszło ostatecznie do zawieszenia broni. Głównym orężem konfliktu były masowo produkowane roboty o kryptonimie Votoms, z których najpowszechniejszym jest, charakterystyczny dla serii, robot ATM-09-ST Scopedog.

Akcja koncentruje się na Chirico Cuviem, elitarnym żołnierzu Gilgamesh, znanym z wysokich umiejętności przetrwania i traktowanym przez przełożonych jako żywa maszyna do zabijania. Chirico zostaje nagle oddelegowany do oddziału prowadzącego podejrzaną misję, która okazuje się być skierowana przeciwko własnej stronie. W trakcie misji chłopak odkrywa leżącą na statku dziewczynę, która okazuje się być stworzoną przez Gilgamesz superbronią. Po tym fakcie jego towarzysze zostawiają go na pastwę losu, jednak zostaje on odnaleziony i poddany torturom. Chirico ucieka i od tej pory jest ścigany zarówno przez armię, jak i przestępców stojących za całą sytuacją. Jego celem staje się odnalezienie dziewczyny, rozwiązanie zagadki i przetrwanie.

Seria podzielona jest na cztery rozdziały toczące się na czterech planetach: Ud, Cumen, Sansa i Quent.

Obsada głosowa
Chirico Cuvie: Hozumi Gōda
Fyana: Kazuko Yanaga
Bouleuse Gotho: Kōsei Tomita
Vanilla Vartla: Shigeru Chiba
Coconna: Yōko Kawanami
Jean-Paul Rochina: Banjō Ginga
Gimual Iskui: Yūsaku Yara
Ru Shako: Issei Masamune
Serge Borough: Ken'ichi Ogata
Gurran Schmittel: Issei Futamata
Aaron Schmittel: Akio Nojima

Nazwa
Nazwa Votoms jest skrótem od angielskiego Vertical One-man Tank for Offense & Maneuvers ("Pionowy Jednoosobowy Czołg Ofensywno-Manewrowy"). Nazwa ta jest bardzo podobna do angielskiego słowa bottom oznaczającego dół lub dno - ma to związek z traktowaniem Votomsów oraz ich pilotów jako mięso armatnie z uwagi na niską odporność maszyny.

Linki zewnętrzne

 Sōkō Kihei Votoms w encyklopedii Anime News Network
Oficjalna strona
Sunrise (studio)

Sōkō Kihei Votoms


Journal de 20 heures har flere betydninger:

 Journal de 20 heures (France 2) – et fransk tv-nyhedsprogram udsendt på France 2
 Journal de 20 heures (TF1) – et fransk tv-nyhedsprogram udsendt på TF1

Journal de 20 heures


Mysmena haban là một loài nhện trong họ Mysmenidae.

Loài này thuộc chi Mysmena. Mysmena haban được miêu tả năm 2009 bởi Miller, Griswold & Yin.

Chú thích

Tham khảo

Mysmena

Mysmena haban


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Pezotettix curvicerca. Una ning gihulagway ni Boris Petrovich Uvarov ni adtong 1934. Ang Pezotettix curvicerca sakop sa kahenera nga Pezotettix, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Israel

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Israel
Pezotettix

Pezotettix curvicerca


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Endodrelanva. Ang Endodrelanva sakop sa kabanay nga Gryllidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Endodrelanva

Endodrelanva


An Alcippe morrisonia in uska species han Aves nga ginhulagway ni Swinhoe hadton 1863. An Alcippe morrisonia in nahilalakip ha genus nga Alcippe, ngan familia nga Sylviidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Alcippe

Alcippe morrisonia


A charter management organization (CMO) is an educational organization that operates charter schools in the United States.  Charter schools are public schools that operate independently of the local government school district.

A CMO contracts with a charter school to provide a specific service or set of services. They may not hold the charter except for in AZ.  By convention, a CMO manages at least three schools and serves at least 300 students. Additionally, they must be a separate business entity from the school.

History
Economist Milton Friedman in 1955 proposed that education could be improved by a universal school voucher program. A free market in primary and secondary education would allow consumers (parents) to choose among alternatives, stimulating competition and improvement. In 1974, Ray Budde, a professor at the University of Massachusetts Amherst, floated the idea of a charter school.
In 1991, Minnesota enacted legislation that enabled charter schools. Other states followed.

Some commercial charter management organizations operate large networks of schools.

EdisonLearning was founded in 1992.

Variants

Non-profit CMOs
Many states have adopted laws that require that the holder of the school charter be a non-profit organization. In these instances, a charter school must form a 501(c)(3) non-profit organization. Typically this new business entity forms a school board to oversee the operations of the new public charter school. However, they may then choose to contract with a CMO to provide management related services.

Examples include:
Knowledge Is Power Program
Imagine Schools

For-profit EMOs
Wisconsin, California, Florida, Michigan, and Arizona allow for-profit corporations to manage charter schools.

Examples include:
Stride, Inc.
Academica

Vendor operated school
In some cases a school's charter is held by a non-profit that chooses to contract all of the school's operations to a third party, often a for-profit CMO. This arrangement is defined as a vendor-operated school, (VOS).

Distinction from education management organization
CMOs in some usages are distinct from EMOs (education management organizations). One authority on schools, Stanford University's Center for Research on Education Outcomes makes no distinction between terms. In its recent reports it describes CMO -- non-profit and CMO -- for-profit.

The National Alliance for Public Charter Schools makes a clear distinction. CMOs are non-profit; EMOs are for-profit.

References

Charter management organizations

Charter management organization


Il K-medoids è un algoritmo di clustering partizionale correlato all'algoritmo K-means. Prevede in input un insieme di  oggetti e un numero  che determina quanti cluster si vogliono in output.

Entrambi gli algoritmi sono partizionali (suddividendo il dataset in gruppi) ed entrambi cercano di minimizzare l'errore quadratico medio, la distanza tra punti di un cluster e il punto designato per esserne il centro. In K-means il punto è "artificiale", infatti è il baricentro di tutti i punti nel cluster. Nel K-medoids è usato il punto, tra quelli dati, collocato "più centralmente", in questo modo il centro è uno dei dati osservati. Il K-medoids è più robusto al rumore e agli outlier rispetto al K-means.

Un medoid può essere definito come un elemento di un cluster la cui dissimilarità media rispetto a tutti gli oggetti nel cluster è minima, in questo modo esso sarà il punto più centrale di un dato insieme di punti.

Algoritmo
L'algoritmo di clustering è il seguente:

 si inizia con una selezione arbitraria di  oggetti come punti medoid da un insieme di  punti dati (con );
 si associa ogni elemento nel dato insieme al più simile medoid, dove la similarità è data dalla funzione di costo che è definita usando distanze come la distanza euclidea, la distanza di Manhattan o la distanza di Minkowski;
 si seleziona in modo casuale un elemento non medoid
 si calcola il costo totale  che è la somma dei costi dei singoli elementi dal corrispondente medoid, nel caso del medoid iniziale e il costo totale  nel caso del medoid  e se ne calcola la differenza
 se  allora si scambia il medoid iniziale con il nuovo (se  allora ci sarà un nuovo insieme di medoid);
 si ripetono i passi dal 2 al 5 sino a quando si hanno cambiamenti nell'insieme dei medoid.

Esempio

Si deve clusterizzare il seguente data set di 10 oggetti in 2 cluster, quindi  e

Passo 1

Si inizializzano i  centri. Assumiamo che  e  siano i nostri medoid iniziali.

Calcoliamo la distanza così da associare ogni elemento al suo medoid più vicino.

Iniziamo quindi il clustering:

Cluster 1 =
Cluster 2 =

Essendo  e  punti vicini a  essi formeranno un cluster mentre i punti rimanenti ne formeranno un altro.

Il costo totale sarà 20.

Il costo tra due punti qualsiasi è trovato usando la distanza di Manhattan che è espressa dalla seguente formula:

dove  è un qualunque elemento,  è il medoid e  è la dimensione dello spazio degli elementi, in questo caso

Il costo totale è la somma dei costi per gli oggetti dal proprio medoid:

Passo 2
Selezione di un nonmedoid  in modo casuale. Assumiamo

I medoid sono quindi  e  Se  e  sono nuovi medoid, si calcola nuovamente il costo totale usando la formula al passo 1.

Così il costo per cambiare il medoid da  a  è:

Quindi cambiare medoid in  non è una buona idea, la scelta precedente è stata buona e l'algoritmo termina in questo punto (in quanto non ci sono cambiamenti per i medoid).

Può accadere che qualche data point possa migrare da un cluster a un altro, ciò dipende dalla vicinanza rispetto al nuovo medoid scelto.

Intelligenza artificiale
Algoritmi
Statistica computazionale
Analisi dei dati

K-medoids


Mitohondrijska sarkozin-dehidrogenaza je enzim koji je kod ljudi kodiran genom SARDH.

Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 918  aminokiselina, а molekulska težina  101.037 Da.

Reference

Dopunska literatura

Vanjski linkovi

Geni na hromosomu 9
Enzimi
Ljudski proteini
Proteomika

SARDH


The 2017 FAM Youth Championship is the 6th season of the FAM Youth Championship.

Participated Teams
4 teams participated in this year's Youth Championship.

 Club Eagles U21s
 Thinadhoo Football Team U21s
 Maziya Sports & Recreation Club U21s
 United Victory U21s

Personnel

Format
Since only 5 teams are participating, the championship will be played on round robin basis. Each team will face every other team once respectively and the team with the most points will win the title.

Standings
All matches are played in Malé, Maldives.
Times listed are Indian Ocean, Maldives, UTC+05:00.

Final

Statistics

Goal scorers

Hat-tricks

Clean sheets

Awards

References

External links
 FAM Youth Championship at Facebook
 FAM Youth Championship at Mihaaru Sports (Dhivehi)

FAM Youth Championship
2017 in Maldivian football

2017 FAM Youth Championship


Sir Richard Arkwright (23 Desember 1732 – 3 Augustus 1792) was 'n Engelse uitvinder en 'n toonaangewende entrepreneur tydens die vroeë Industriële Revolusie. Hy word gekrediteer as die dryfkrag agter die ontwikkeling van die spinraam, bekend as die waterraam nadat dit aangepas is om waterkrag te gebruik; en hy het 'n roterende kaardenjin gepatenteer om rou katoen na 'katoen skoot' om te skakel voordat dit gespin word. Hy was die eerste wat fabrieke ontwikkel het wat beide gemeganiseerde kaard- en spin bedrywighede huisves.

Arkwright se prestasie was om krag, masjinerie, halfgeskoolde arbeid en die nuwe rou materiaal van katoen te kombineer om massa vervaardigde garing te skep. Sy organisatoriese vaardighede het aan hom die toekenning "vader van die moderne industriële fabriek stelsel" besorg, veral deur die metodes wat ontwikkel is in sy meule in Cromford, Derbyshire (nou bewaar as deel van die Derwent Valley Mills Wêrelderfenisgebied).

Lewe en familie

Richard Arkwright is op 23 Desember 1732 in Preston, Lancashire, Engeland gebore, die jongste van sewe oorlewende kinders. Sy pa, Thomas, was 'n kleremaker en 'n Preston Guild-burger. Richard se ouers, Sarah en Thomas, kon nie bekostig om hom skool toe te stuur nie en het eerder gereël dat hy deur sy niggie Ellen leer lees en skryf. Hy was 'n vakleerling by 'n mnr. Nicholson, 'n kapper by die nabygeleë dorpie Kirkham, en het sy werkslewe as 'n haarkapper en pruikmaker begin en 'n winkel by Churchgate in Bolton in die vroeë 1760's opgerig. Dit was hier waar hy 'n waterdigte kleurstof uitgevind het vir gebruik op die modieuse edel pruike van die tyd, die inkomste waaruit hy later sy prototipe katoen masjinerie gefinansier het.

Arkwright het in 1755 met sy eerste vrou, Patience Holt, getrou. Hulle het 'n seun gehad, Richard Arkwright Junior, wat dieselfde jaar gebore is. Patience het in 1756 gesterf, en in 1761 trou Arkwright, 29 jaar oud, met Margaret Biggins. Hulle het drie kinders gehad, van wie net Susannah tot volwassenheid oorleef het. Op 'n sekere tyd na die dood van sy eerste vrou het Arkwright geïnteresseerd geraak in die ontwikkeling van kaar- en spinmasjinerie om hand arbeid te vervang in die omskakeling van rou katoen na draad vir weef.

Draaiende raam
In 1768 het Arkwright en John Kay, 'n horlosiemaker, na Preston teruggekeer en kamers gehuur in 'n huis op Stoneygate (nou genoem Arkwright House), waar hulle aan 'n spinmasjien gewerk het. In 1769 het Arkwright die spin raam gepatenteer, 'n masjien wat gedraaide drade vervaardig het (aanvanklik slegs vir skeersels), met hout- en metaalsilinders eerder as menslike vingers. Hierdie masjien, wat aanvanklik deur perde aangedryf is, het die koste van katoen spin aansienlik verminder, en sou tot groot veranderinge in die tekstielbedryf lei.

Kaar enjin
Lewis Paul het in 1748 'n masjien vir kaar uitgevind. Arkwright het verbeterings aan hierdie masjien aangebring en in 1775 'n patent uitgeneem vir 'n nuwe kaar enjin, wat rou katoen in 'n aaneenlopende tol omgeskakel het voordat dit gespin is. Die masjien het 'n opeenvolging van ongelyke rollers gebruik wat teen toenemend hoër spoed roteer om die roving uit te trek, voordat 'n draai via 'n klos-en-vliegmeganisme toegepas is. Dit kan katoendraad dun en sterk genoeg maak vir die kettingdrade van lap.

Cromford Meul
Arkwright en John Smalley van Preston het 'n klein perde-aangedrewe fabriek by Nottingham opgerig. Om kapitaal vir uitbreiding te bekom, het Arkwright 'n vennootskap gevorm met Jedediah Strutt en Samuel Need, ryk nie-konformistiese kousvervaardigers. In 1771 het die vennote die wêreld se eerste water aangedrewe meule by Cromford gebou, wat beide kaard- en spinbedrywighede gedek het en 200 mense in diens gehad het.

In 1776 het Arkwright 'n tweede, groter meule by Cromford gebou en kort daarna meule by Bakewell, Wirksworth en elders. Sy sukses as sakeman en innoveerder is in sy eie tyd wyd erken. Die spinraam was 'n groot voorsprong bo Hargreaves se spin jenny, deurdat baie min opleiding nodig was om die masjinerie te bestuur, wat 'n sterk garing vervaardig het wat geskik was vir kettingdrade.

Groot patent
Om sy posisie met betrekking tot sy vele mededingers en nabootsers te versterk, het Arkwright in 1775 'n "groot patent" verkry, wat hy gehoop het sy posisie in die vinnig groeiende katoenbedryf sou konsolideer. Die openbare mening was egter bitter vyandig teenoor eksklusiewe patente, en in 1781 het Arkwright regstappe begin om sy regte te laat geld. Die saak het in die hof gesloer tot 1785, toe dit uiteindelik teen hom geskik is op grond daarvan dat sy spesifikasies gebrekkig was: die hof het ook bewerings gehoor dat die draaiende raam eintlik die uitvinding was van Arkwright se werknemer John Kay, of van Thomas Highs, Kay se vorige werkgewer.

Fabrieke en die fabriekstelsel

Met die uitbreiding van die meule by Cromford het dit gou geblyk dat die bestaande bevolking van die dorp onvoldoende sou wees om die arbeid te verskaf wat nodig is vir die omvang van bedrywighede wat Arkwright beplan het. Hy het dus werkers van buite die omgewing ingebring en 'n groep huisies naby die meule gebou om hulle te huisves (hy het ook die Greyhound-openbare huis gebou, wat steeds in die Cromford-markplein staan). Stuart Fisher verklaar dat die werkershuise nou as "die eerste fabriekbehuisingsontwikkeling ter wêreld" beskou word.

Arkwright het roman en hoogs gedissiplineerde werk reëlings by Cromford aangehits. Werk is georganiseer in twee 13-uur skofte per dag, insluitend 'n oorvleueling vir die verandering van skof. Klokke het om 5 vm en 5 nm gelui en die hekke was presies om 6 vm gesluit en om 6 nm geopen: enigiemand wat laat was, is vir die res van die dag van werk uitgesluit en het 'n ekstra dag se salaris verloor. Arkwright het wewers met groot gesinne aangemoedig om na Cromford te trek. Hele gesinne is in diens geneem, insluitend groot getalle kinders so jonk as sewe (wat daarna tot tien toegeneem het); en teen die einde van sy ampstermyn was byna twee derdes van die 1 150 werknemers kinders.  Hy het werknemers 'n week se vakansie per jaar toegelaat, op voorwaarde dat hulle nie verder as die dorp reis nie.

Nadat Arkwright die meule in Cromford gestig het, het hy na Lancashire teruggekeer en 'n huurkontrak van die Birkacre-meule by Chorley opgeneem, wat 'n katalisator sou word vir die stad se groei tot een van die belangrikste geïndustrialiseerde dorpe van die Industriële Revolusie. In 1777 het Arkwright die Haarlem Meule in Wirksworth, Derbyshire gehuur, waar hy die eerste stoomenjin geïnstalleer het wat in 'n katoen meule gebruik is (dit is gebruik om die meuldam aan te vul wat die meule se waterwiel aangedryf het eerder as om die masjinerie direk aan te dryf. Hy is na Skotland genooi, waar hy David Dale gehelp het om katoenmeulens by New Lanark te vestig. 'n Groot meule van Arkwright's by Birkacre in Lancashire is in die teen masjinerie-onluste van 1779 vernietig.

Latere lewe
Aggressief en selfversorgend, Arkwright was 'n moeilike man om mee saam te werk. Hy het al sy vennote uitgekoop en voortgegaan om fabrieke te bou in Manchester, Matlock Bath, New Lanark (in vennootskap met David Dale) en elders. In teenstelling met baie entrepreneurs van die tyd wat nie-konformisties was, was hy 'n lid van die Kerk van Engeland.

Arkwright het as Hoëbalju van Derbyshire gedien en is in 1786 tot ridder geslaan.

Hy het ook in 1791 Willersley Castle, nou 'n graad II*-gelyste gebou, gebou; na 'n brand in 1792, is dit herbou en bewoon deur sy seun Richard Arkwright junior vanaf 1796.  Arkwright is op 3 Augustus 1792 in Rock House, Cromford, in die ouderdom van 59 oorlede, en het 'n fortuin van £500 000 nagelaat. Hy is by St Giles' Church, Matlock, begrawe. Sy oorskot is later na die familiekapel naby die kasteel, nou St Mary's Church, Cromford, verskuif.

Gedenktekens

 Richard Arkwright se kapperswinkel in Churchgate, Bolton, is vroeg in die 20ste eeu gesloop. Daar is 'n klein plaatjie bo die deur van die gebou wat dit vervang het, wat Arkwright se bewoning aanteken.
 'n Blou gedenkplaat van die Greater London Council wat in 1984 onthul is, herdenk Arkwright by Adamstraat 8 in Charing Cross, Londen.
 Arkwright het by Rock House in Cromford gewoon, oorkant sy oorspronklike meule. In 1788 het hy 'n landgoed van Florence Nightingale se pa, William, vir £20 000 gekoop en begin om Willersley Castle vir homself en sy gesin te bou. Maar net toe die gebou voltooi is, is dit deur 'n brand vernietig, en Arkwright is gedwing om 'n verdere twee jaar te wag terwyl dit herbou is. Hy is in 1792 op die ouderdom van 59 oorlede, nadat hy nooit in die kasteel gewoon het nie, wat eers na sy dood voltooi is. Nadat dit 'n hotel was wat deur die Christian Guild-maatskappy besit word,  behoort Willersley Castle nou aan die buitelug-avontuur opvoedingsmaatskappy Manor Adventure.
 Die Arkwright Society, wat gestig is na die tweehonderdjarige herdenking van Cromford Mill, besit die meul kompleks en het gewerk om dit te herstel.  Derwent Valley Mills, insluitend hierdie terrein, is deur Historiese Engeland as "een van die land se 100 onvervangbare terreine" verklaar.  Dit is ook die middelpunt van die Derwent Valley Mills UNESCO-wêrelderfenisgebied .
 Die Arkwright Scholarships Trust is in 1991 in die Verenigde Koninkryk gestig ter nagedagtenis van Arkwright om beurse te gee aan aspirant toekomstige leiers in ingenieurswese en tegniese ontwerp. Teen 2014 het die Trust jaarliks ongeveer 400 beurse toegeken om studente deur hul 'A'-vlakke en Skotse Hoërers te ondersteun, en om jongmense by te staan wat hoërvlak-vakleerlingskappe en universiteitsingenieurstudies onderneem. Dit het teen middel 2020 meer as 5 000 beurse toegeken.

Verwysings

Bronne
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .

Eksterne skakels
 Richard Arkwright 1732–1792 Inventor of the Water Frame
 Richard Arkwright The Father of the Modern Factory System Biography and Legacy
 Essay on Arkwright
 Richard Arkwright, Cotton King
 Revolutionary Players website
 Derwent Valley Mills World Heritage Site
 The New Student's Reference Work/Arkwright, Sir Richard
 Descendants of Sir Richard Arkwright
 Richard Arkwright in Derbyshire
 Lancashire Pioneers – includes an obituary of Arkwright from 1792
 The Arkwright Scholarships Trust – named after Sir Richard. Awards prestigious Scholarships to aspiring future leaders in engineering and design in the UK.

Geboortes in 1732
Sterftes in 1792

Richard Arkwright


November er 11. mánaði í árinum eftur tí gregorianska kalendaranum og ein av 4 mánaðum, sum hava 30 dagar.

Heitið á mánaðinum kemur av latínska orðinum novem, ið merkir níggju. November var nevniliga níggjundi mánaðin í gamla rómverska kalendaranum, har árið byrjaði 1. mars.

Hendingar í november
 1. november - minningardagur teirra sjólátnu í Føroyum

Mánaðir
Dagar

November


Haley Creek is a stream in the U.S. state of Tennessee.

Haley Creek was the name of a pioneer settler. A variant name was "Haleys Creek".

References

Rivers of Henderson County, Tennessee
Rivers of Tennessee

Haley Creek


Kaliwatan sa alibangbang ang Mompha ferax. Una ning gihulagway ni Ronald W. Hodges ni adtong 1962. Ang Mompha ferax sakop sa kahenera nga Mompha, ug kabanay nga Momphidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Mompha

Mompha ferax


An Oxychirota mesocola in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni George Francis Hampson hadton 1906. An Oxychirota mesocola in nahilalakip ha genus nga Oxychirota, ngan familia nga Tineodidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oxychirota

Oxychirota mesocola


Kaliwatan sa ito ang Astroblepus whymperi. Una ning gihulagway ni George Albert Boulenger ni adtong 1890. Ang Astroblepus whymperi sakop sa kahenera nga Astroblepus, ug kabanay nga Astroblepidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Habagatang Amerika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Habagatang Amerika
Astroblepus

Astroblepus whymperi


Milo is a ghost town in Lincoln County, Kansas, United States.  It was located along a former railroad about half way between the communities of Barnard and Ada.

History
Milo was issued a post office in 1872. The post office was discontinued in 1938.

The 1912 cyclopedia of Kansas describes Milo as a "country trading point" on Atchison, Topeka and Santa Fe Railway, with "2 stores, an express office, and a money order postoffice with one rural route."  It reported the 1910 population to be 50 people.

The referenced rail line opened in 1888 as a line of the Chicago, Kansas and Western Railroad opened from Manchester in the east to Barnard in the west, a 43 mile line, with a stop at Milo.  The Atchison, Topeka and Santa Fe Railway the line in 1901.  An application was filed in 1983 to abandon this "Minneapolis District" line.The Minneapolis District, Abandoned Rails, Retrieved 21 February 2022

References

Further reading

External links
 Lincoln County maps: Current, Historic, KDOT

Former populated places in Lincoln County, Kansas
Former populated places in Kansas

Milo, Kansas


An Ptericoptomimus truncatus in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Julius Melzer hadton 1935. An Ptericoptomimus truncatus in nahilalakip ha genus nga Ptericoptomimus, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ptericoptomimus

Ptericoptomimus truncatus


An Odontanthias elizabethae in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Fowler hadton 1923. An Odontanthias elizabethae in nahilalakip ha genus nga Odontanthias, ngan familia nga Serranidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Odontanthias

Odontanthias elizabethae


Ang Gora Tsagay ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Tsagêy, bukid, Wilāyat-e Paktīkā,
 Tsāgay (bukid), Wilāyat-e Paktīkā,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Gora Tsagay


Ang Dand Khwar ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Ḏanḏ Khwaṟ, suba nga anhianhi, Nangarhār,

Pakistan

 Dand Khwar (suba nga anhianhi, lat 33,49, long 70,73), Federally Administered Tribal Areas,
 Dand Khwar (suba nga anhianhi, lat 34,07, long 71,20), Federally Administered Tribal Areas,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan
Pagklaro paghimo ni bot Pakistan

Dand Khwar


HEC Paris is 'n sakeskool en een van die mees gesogte en selektiewe grandes écoles in Parys, Frankryk. HEC is in 1881 gestig.
Die skoolprogramme is drie keer geakkrediteer - volgens die internasionale AMBA, EQUIS en AACSB standaarde.

Bekende gegradueerdes
 François Asselineau, Franse politikus
 François Hollande, Franse politikus
 Andreas Kaplan, rektor by ESCP Business School in Berlyn

Verwysings

Eksterne skakels

 HEC Paris

Parys
Franse universiteite

HEC Paris


An Tomopterus clavicornis in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Magno hadton 1995. An Tomopterus clavicornis in nahilalakip ha genus nga Tomopterus, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tomopterus

Tomopterus clavicornis