Kaliwatan sa murag-anay ang Lacessititermes atrior. Una ning gihulagway ni Holmgren ni adtong 1912. Ang Lacessititermes atrior sakop sa kahenera nga Lacessititermes, ug kabanay nga Termitidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Uk-ok
Lacessititermes

Lacessititermes atrior


Os Acordos de Skhirat () ou Acordo Político Líbio referem-se a uma série de negociações iniciadas em 2015 relativas à Líbia, patrocinadas pelas Nações Unidas, que visavam solucionar a Crise Líbia. Estas negociações culminaram nos acordos assinados em 17 de dezembro de 2015 entre representantes do Governo de Salvação Nacional e os da Câmara dos Representantes na cidade marroquina de Skhirat.

Os acordos previam a formação de um Governo de União Nacional, anunciado em 19 de janeiro de 2016, e composto por trinta e dois membros; sendo dirigido por Fayez al-Sarraj, que também seria presidente do Conselho Presidencial. Igualmente, previam o estabelecimento do Alto Conselho de Estado.

Entretanto, em 25 de janeiro de 2016 a Câmara dos Representantes se recusou a conceder a sua confiança ao novo governo; ainda assim, em 12 de março de 2016, o novo governo foi investido sem voto de confiança, o que não poderia ocorrer. No entanto, este governo justifica sua legitimidade por uma petição assinada pela maioria dos membros da Câmara dos Representantes e por ser apoiado por grande parte da comunidade internacional.

Posteriormente seriam os radicais do Governo de Salvação Nacional a rejeitarem a instalação do Governo de União Nacional. Khalifa al-Ghawi e seus aliados se recusariam a ceder o poder ao novo governo respaldado pela ONU.

Os acordos resultariam em fracasso, pois sua assinatura nunca foi unânime entre os membros dos dois governos rivais. Como resultado, a Líbia permaneceu dividida, governada por diferentes facções, e mergulhada na violência e no caos, sob a ameaça de grupos jihadistas como o Estado Islâmico.

Crise Líbia (2011–presente)
Tratados de paz

Acordos de Skhirat


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Chromacris icterus. Una ning gihulagway ni Francois Jules Pictet de la Rive ug Henri Saussure ni adtong 1887. Ang Chromacris icterus sakop sa kahenera nga Chromacris, ug kabanay nga Romaleidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Peru
 Amazonas
 Ecuador
 Colombia

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Galeriya sa hulagway

Insekto
Insekto sa Peru
Insekto sa Amazonas
Chromacris
Insekto sa Igwador
Insekto sa Kolombiya

Chromacris icterus


Đak Nhau là một xã thuộc huyện Bù Đăng, tỉnh Bình Phước, Việt Nam.

Địa lý
Xã Đak Nhau có diện tích 94,10 km², dân số năm 1999 là 11.889 người, mật độ dân số đạt 126 người/km².

Dân tộc
Dân tộc bản địa là người S'tiêng, Mnông sinh sống lâu đời qua các thời kì, ngoài ra còn có các dân tộc khác di cư vào như: Tày, Nùng, Dao,...

Lịch sử
Xã Đak Nhau là địa bàn cư trú của các dân tộc bản địa như Stiêng, Mnông.

Sau khi thống nhất đất nước nhiều người dân từ khắp nơi trên đất nước đã về xây dựng kinh tế làm cho dân số tăng đột biến, vào năm 2008 dân số đạt hơn 18.000 người.

Xã đã trải qua nhiều đợt chia tách như năm 1997 tách lập xã Bom Bo.

Năm 2008, tách thành lập xã Đường 10 do dân số tăng quá nhanh và địa phận quá rộng lớn.

Hành chính
Xã Đak Nhau được chia thành 07 thôn: Đăng Lang, Đak Liên, Đak La, Đak Nung, Đak Wí, Đak Xuyên, Thống Nhất.

Ngoài ra, còn có hai thôn của xã Đường 10 phụ thuộc lớn về kinh tế, xã hội, y tế, giáo dục là Thôn 4, 5. Trung tâm hành chính đặt ở Thôn Thống Nhất.

Kinh tế - xã hội

Kinh tế

Nông nghiệp
Chủ lực là cây công nghiệp lâu năm nhất là cây điều, ca phê, cao su, hồ tiêu,...

Công nghiệp
Chiếm tỉ trọng thấp đang hình thành các cơ sở, nhà máy chủ yếu là sơ chê nông sản và một số cơ sở chê biến thực phẩm như bánh kẹo,...

Dịch vụ
Được đầu tư lớn về kinh doanh bán buôn, xã có hai chợ đang hoạt động, chợ trung tâm đã được tỉnh xây dựng mới hiện đại với quy mô lớn đi vào hoạt động năm 2010 có thể đáp ứng trên 700 tiểu thương vào kinh doanh, hiện nay đã có trên 200 tiểu thương di dời vào kinh doanh. Ngoài ra hệ thống bán lẻ trên địa bàn rất phat triển với nhiều ngành nghề. Dịch vụ giao thông nhu cầu rất lớn nhưng hiện nay chưa có hệ thống giao thông công cộng, tư nhân hoạt động mỗi ngày có trên 20 lượt tuyến xe đi và đến khắp các tỉnh và vung trên cả nước nhưng chỉ tập trung vào buổi tối, sáng và chiều, buổi trưa chỉ có một tuyến xuất bến đi Miền Tây. Nhu cầu đi lại của học sinh rất lớn trên 3.000 em với 6 trường học nhưng phụ thuộc hoàn toàn vào 4 xe đưa rước cua tư nhân vừa quá tải vừa thiếu an toàn. Hệ thống giao thông đường bộ phần lớn là đường nhựa nhưng đã bị xuống cấp nhất là các tuyến đường trung tâm nhưng chưa được đầu tư xây dựng lại.

Xã hội

Giáo dục
Gồm các trường như:
Trường MG Hoa Hồng
Trường MN tư thục Hoa Trạng nguyên (đã giải thể)
Trường TH Đak Nhau
Trường TH Nguyễn Trãi
Trường TH Trần Quốc Toản
Trường THCS Chu Văn An.

Văn hóa - Du lịch

Tôn giáo
Phần lớn dân cư theo Thiên chúa giáo chủ yếu là cư dân nhập cư đến từ Huyện Tân Phú Đồng Nai, giáo dân di cư từ miền Bắc vào như Nam Định, Hà Nam... và giáo xứ Đăk Nhau là nơi sinh hoạt tôn giáo chính của xã. Ngoài ra còn có Phật giáo với chùa ở Đak Uý và đạo Tin Lành với vài nhà thờ tin lành đóng trên địa bàn.

Chú thích

Tham khảo

Đak Nhau


Ang Linden Berg ngalan niining mga mosunod:

Alemanya

 Linden Berg (bungtod sa Alemanya, Bavaria, Swabia, lat 48,28, long 11,02),
 Linden Berg (bungtod sa Alemanya, Bavaria, Swabia, lat 48,25, long 10,76),
 Linden Berg (bungtod sa Alemanya, Bavaria, Swabia, lat 47,95, long 10,66),

Awstriya

 Linden Berg (bukid), Niederösterreich, Politischer Bezirk Lilienfeld,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Alemanya
Pagklaro paghimo ni bot Awstriya

Linden Berg


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Drepanoxiphus amazonensis. Una ning gihulagway ni Piza Jr. ni adtong 1976. Ang Drepanoxiphus amazonensis sakop sa kahenera nga Drepanoxiphus, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Amazonas

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Amazonas
Drepanoxiphus

Drepanoxiphus amazonensis


Folmer Bendtsen er en dansk portrætfilm fra 1957 instrueret af Kristian Begtorp.

Handling
Maleren Folmer Bendtsen (1907-1993) finder sine foretrukne motiver på det yderste Nørrebro og viser, hvordan indtrykkene samles på lærredet hjemme i atelieret. Filmen giver endvidere indtryk fra hans motivverden i Sydhavnen og Vesterbros baggårde.

Medvirkende

 Folmer Bendtsen

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Portrætfilm fra Danmark
Danske film fra 1957

Folmer Bendtsen (dokumentarfilm)


Štajerska vas () je naseljeno mjesto u sastavu općine Slovenske Konjice, regija Savinjska, Slovenija.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Slovenske Konjice. Kao samostalno naseljeno mjesto, Štajerska vas postoji od 1999. godine. Nastalo je izdvajanjem dijela iz naselja Spodnji Jernej.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Štajerska vas je imala 41 stanovnika.

Napomena: U 1999. nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Spodnji Jernej.

Reference

Vanjski linkovi

Naselja u Sloveniji
Naselja u Savinjskoj regiji

Štajerska vas


Um número primo fatorial é um número primo que é mais uma ou menos uma unidade que um inteiro que seja fatorial.

Os primeiros 10 números primos factoriais são verificados para n = 1, 2, 3, 4, 6, 7, 11, 12, 14 :
2 (0! + 1 ou 1! + 1), 3 (2! + 1), 5 (3! − 1), 7 (3! + 1), 23 (4! − 1), 719 (6! − 1), 5039 (7! − 1), 39916801 (11! + 1), 479001599 (12! − 1), 87178291199 (14! − 1), ...

n! − 1 é primo para :
n = 3, 4, 6, 7, 12, 14, 30, 32, 33, 38, 94, 166, 324, 379, 469, 546, 974, 1963, 3507, 3610, 6917, 21480, 34790, 94550, 103040, 147855, 208003, ... (resultando em 27 primos factoriais)

n! + 1 é primo para :
n = 0, 1, 2, 3, 11, 27, 37, 41, 73, 77, 116, 154, 320, 340, 399, 427, 872, 1477, 6380, 26951, 110059, 150209, 288465, 308084, ... (resultando em 24 primos factoriais)

Não se conhecem outros números primos factoriais.

Ver também
 Número primo primorial

Ligações externas

 The Top Twenty: Factorial primes das Páginas dos números primos
 Factorial Prime Search do PrimeGrid

Sequências de números inteiros
Sequências de números primos
Números primos

Número primo fatorial


Kaliwatan sa insekto ang Polypsocus lunulatus. Una ning gihulagway ni Günther Enderlein ni adtong 1900. Ang Polypsocus lunulatus sakop sa kahenera nga Polypsocus, ug kabanay nga Amphipsocidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Peru

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Peru
Polypsocus

Polypsocus lunulatus


Sympherobius quadricuspis là một loài côn trùng trong họ Hemerobiidae thuộc bộ Neuroptera. Loài này được Oswald miêu tả năm 1988.

Chú thích

Tham khảo

Sympherobius

Sympherobius quadricuspis


Swiss Life Ltd er en schweizisk livsforsikrings- og finansvirksomhed. Den Zürich-baserede virksomhed driver forretninger indenfor livsforsikring, pension og formueforvaltning. Den blev etableret i 1867 i Zürich som Schweizerische Lebensversicherungs und Rentenanstalt. Virksomheden indarbejde sit nuværende navn i 2002. Kernemarkederne er Schweiz, Frankrig og Tyskland.

Referencer

Forsikringsselskaber fra Schweiz
Finansielle servicevirksomheder fra Schweiz

Swiss Life


Speocera troglobia là một loài nhện trong họ Ochyroceratidae. Loài này phân bố ở Thailand.

Chú thích

Tham khảo

Speocera

Speocera troglobia


Kaliwatan sa karpa ang Phenacobius teretulus. Una ning gihulagway ni Edward Drinker Cope ni adtong 1867. Ang Phenacobius teretulus sakop sa kahenera nga Phenacobius, ug kabanay nga karpa. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa madutlan.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Amihanang Amerika
 Virginia (estado)
 North Carolina
 Tinípong Bángsà

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Amihanang Amerika
Karpa sa Virginia (estado)
Karpa sa North Carolina
Karpa sa Tinípong Bángsà
Phenacobius

Phenacobius teretulus


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Amphinotus overbecki. Una ning gihulagway ni Günther, K. ni adtong 1939. Ang Amphinotus overbecki sakop sa kahenera nga Amphinotus, ug kabanay nga Tetrigidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Java (pulo sa Indonesya)

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Java (pulo sa Indonesya)
Amphinotus

Amphinotus overbecki


An Aegolipton reflexum in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Karsch hadton 1881. An Aegolipton reflexum in nahilalakip ha genus nga Aegolipton, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aegolipton

Aegolipton reflexum


The Navarro County Courthouse is a historic courthouse in Corsicana, Texas, U.S.. It was designed in the Beaux Arts style by architect James E. Flanders, and completed in 1905 for $128,000. A "four-sided clock was added to the tower in 1923." It was "partially restored" in 2013.

The building has been listed on the National Register of Historic Places since September 10, 2004.

See also

National Register of Historic Places listings in Navarro County, Texas
List of county courthouses in Texas
Recorded Texas Historic Landmarks in Navarro County

References

External links

Courthouses on the National Register of Historic Places in Texas
Beaux-Arts architecture in Texas
Government buildings completed in 1905
Buildings and structures in Navarro County, Texas
1905 establishments in Texas

Navarro County Courthouse


Sigle
 Hypoxia-inducible factor – fattore di trascrizione implicato nella risposta all'ipossia

Codici
 HIF – codice aeroportuale IATA dell'Hill Air Force Base, Ogden (Utah), Stati Uniti d'America
 hif – codice ISO 639-3 della lingua hindi figiana

Sport
 Hammarby Idrottsförening – società polisportiva svedese
 Helsingborgs Idrottsförening – società calcistica svedese

Hif


Železno () je naseljeno mjesto u sastavu općine Žalec, regija Savinjska, Slovenija.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Žalec.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Železno je imalo 213 stanovnika.

Napomena: U 2016. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Pernovo i Železno.

Reference

Vanjski linkovi

Naselja u Sloveniji
Naselja u Savinjskoj regiji

Železno (Žalec)


Louis Chein (Paris, 1637-1694) was French priest and composer best known for his requiem mass for four voices published by Ballard in 1690. The "Ne recorderis"; and "Dirige Domine" of Chein's mass were selected by conductor Raphael Pichon for inclusion in the composite requiem mass Les Funerailles Royales de Louis XIV for the funeral of Louis XIV (1715) performed and videotaped in 2015.

References

1637 births
1694 deaths
French Baroque composers

Louis Chein


El-Jese' () jeste poslanik u islamu. Poslan je narodu Benu Israel.

Porijeklo
Tačno porijeklo poslanika El-Jese' nije pouzdano. O tome se ne govori u Kur'anu niti ima pouzdanih predaja o tome. Prema nekim mufesirima Kur'ana El-Jese' vodi porijeklo iz loze poslanika Ibrahima, odnosno bio je jedan od Jusufovih potomaka. S druge strane postoje i mišljenja da je El-Jese' bio potomak poslanika Haruna i amidžić poslanika Ilijasa.

Prema islamskim historijskim i tefsirskim izvorima nesumnjivo je da je bio učenik poslanika Ilijasa.

El-Jese' u Kur'anu

Poslanik El-Jese' je jedan od poslanika o kojem se najmanje govori u Kur'anu. Spominje se na dva mjesta u dvije sure. U suri El-En'am se spominje zajedno s još nekim poslanicima. O tome se kaže:

Također, se i na drugom mjestu u Kur'anu, u suri Sad spominje na sličan način:

Također pogledajte
 Poslanici u islamu

Literatura
  hafiz Ibn-Kesir (2017) - Kazivanja o vjerovjesnicima, Bužim, Ilum

Reference

Vjerovjesnici i poslanici

El-Jese'


Stanislav Jungwirth (ur. 15 sierpnia 1930 w Prachaticach, zm. 11 kwietnia 1986 w Pradze) – czechosłowacki lekkoatleta, średniodystansowiec, dwukrotny rekordzista świata, medalista mistrzostw Europy z 1954, dwukrotny olimpijczyk.

Jako młody zawodnik miał pojechać na igrzyska olimpijskie w 1952 w Helsinkach, jednak z powodów politycznych władze Czechosłowacji nie wyraziły zgody na jego wyjazd (ojciec Jungwirtha odbywał karę więzienia za działalność antykomunistyczną). Wówczas największa gwiazda ówczesnej lekkoatletyki czechosłowackiej Emil Zátopek oświadczył, że nie poleci do Helsinek, jeżeli nie poleci również Jungwirth. Ostatecznie polecieli obaj. Zátopek zdobył trzy złote medale, a Jungwirth odpadł w półfinale biegu na 1500 metrów.

27 października 1952 w Starej Boleslav Jungwirth ustanowił rekord świata w biegu na 1000 metrów czasem 2:21,2. Rekord ten przetrwał do następnego roku, kiedy to poprawił go Mal Whitfield.

Na mistrzostwach Europy w 1954 w Bernie zdobył brązowy medal w biegu na 1500 metrów. Zajął 6. miejsce w finale tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne.

12 lipca 1957 w Starej Boleslav poprawił rekord świata w biegu na 150 metrów (ustanowiony poprzedniego dnia) przebiegając ten dystans jako pierwszy człowiek poniżej 3 minut i 40 sekund (osiągnął czas 3:38,1). W następnym roku rekord ten poprawił Herb Elliott.

Zajął 8. miejsce na tym dystansie na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie.

Zwyciężył w biegach na 800 metrów i na 1500 metrów na Akademickich Mistrzostwach Świata (UIE) w 1953 w Bukareszcie oraz zdobył brązowy medal w 1957 w Moskwie.

Był mistrzem Czechosłowacji w biegu na 800 metrów w 1952, 1955 i 1957 oraz w biegu na 1500 metrów w latach 1952–1954 i 1958.

Wielokrotnie poprawiał rekord Czechosłowacji w biegu na 800 metrów, doprowadzając go do wyniku 1:47,5 (18 maja 1957 w Bratysławie, a także w biegu na 1500 metrów do wyniku 3:38,1 (12 lipca 1957 w Starej Boleslav).

Jego młodszym bratem był inny znany średniodystansowiec Tomáš Jungwirth.

Przypisy

Czechosłowaccy średniodystansowcy
Czechosłowaccy olimpijczycy
Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952
Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956
Urodzeni w 1930
Zmarli w 1986

Stanislav Jungwirth


Ang General José de San Martín ngalan niining mga mosunod:

Arhentina

 General José de San Martín (kapital sa munisipyo sa Arhentina), Provincia del Chaco,
 Departamento de General José de San Martín, munisipyo, Provincia de Salta,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Arhentina

General José de San Martín


Henryk III i jego dwór (fr. Henri III et son cour) – dramat Aleksandra Dumasa (ojca) z 1829 roku.

Geneza utworu
Po niepowodzeniu z wystawieniem Krystyny, Dumas, wówczas kancelista w kancelarii księcia orleańskiego, zaczął się rozglądać za tematem do nowego dramatu. Wszedłszy któregoś dnia do pokoju jednego ze swoich biurowych kolegów (Amadée de la Poncé) zobaczył na biurku dzieło historyka Anquetila, otwarte na opowieści z okresu panowania Henryka III. Henryk Gwizjusz, zwany też Pokiereszowanym, dowiedział się, że żona, Katarzyna de Clèves, zdradza go z jednym z mignonów królewskich, Pawłem de Caussade, hrabią de Saint-Megrin. Nie przejął się tym specjalnie, postanowił jednak dać jej nauczkę. Pewnego ranka wszedł do jej komnaty ze sztyletem w jednej ręce, a trucizną w drugiej i kazał jej, jako niewiernej  żonie, wybrać rodzaj śmierci. Nie pomogły błagania, księżna wypiła więc truciznę i zaczęła się modlić, oczekując śmierci. Po godzinie Henryk uspokoił ją, że to, co wypiła, było rosołem.

Temat zafascynował młodego autora. Sięgnął więc do swojego ulubionego przewodnika po historii Francji, Biografii powszechnej, z której oprócz garści szczegółów, dowiedział się też o Pamiętnikach Piotra l'Estoile'a. Wypożyczył sobie to dzieło i wreszcie znalazł to, czego szukał. Dowiedział się najpierw, że szambelan królewski Saint-Megrin, został zamordowany na ulicy, w 1578 roku, z rozkazu Henryka Gwizjusza, który w ten sposób zemścił się na nim za uwiedzenie mu żony. U l'Estoile'a, w opowieści o innym magnacie, Ludwiku Bussy'm d'Amboise, znalazł też pisarz doskonały chwyt dramaturgiczny. Młody Bussy, kochanek Franciszki de Chambes, hrabiny de Montsoreau, otrzymał od niej liścik, zapraszający go do zamku na noc pod nieobecność męża ukochanej. Franciszka napisała go pod przymusem. Ratując sobie życie, zgodziła się, by ją zazdrosny mąż przyłapał na gorącym uczynku zdrady. Bussy został zabity w komnacie kochanki przez męża, który wtargnął tam z kilkoma uzbrojonymi przyjaciółmi.

Połączywszy historię Saint-Megrina i Bussy'ego Dumas poczuł, że ma swój dramat. Trzeba jeszcze było dorzucić trochę szczegółów obyczajowych, lokalny koloryt, "ciżbę dworaków Henryka III", ale w tych kwestiach mógł liczyć na wykształconych przyjaciół, nie należał zresztą do ludzi zbyt drobiazgowych. W dwa miesiące napisał Henryka III i jego dwór. W sierpniu 1828 roku utwór był gotowy.

Walka o wystawienie dramatu
O projekcie swego utworu opowiedział najpierw Dumas swej kochance Melanie Waldor. Z nią też spierał się czy dramat ma być napisany wierszem czy prozą. Kiedy utwór był już gotowy w domu jej ojca urządził pierwsze czytanie sztuki. Melanie była zachwycona, natomiast jej ojciec, profesor Villenave, oburzał się na wynaturzenie ludzkiego umysłu. Wobec tego następną próbę zaprezentowania utworu podjął Dumas w środowisku bardziej przychylnym nowym prądom w sztuce. Na prośbę Dumasa, Nestor Roqueplan, dyrektor Le Figaro, zaprosił do siebie kilkunastu współpracowników gazety oraz redaktorów czasopisma Sisyphe, do których dołączyli, przełożony Dumasa, Lassagne i aktor Firmin. Lektura sztuki wywołała burzę oklasków. Firmin zaproponował zaaranżowanie spotkania w gronie aktorów Komedii Francuskiej. Wzięli w nim udział panna Mars, panna Levard, Michelot, Samson i sławny wówczas pieśniarz i poeta Pierre-Jean de Béranger. Dumas przyjechał z matką. Sztuka zrobiła na zebranych ogromne wrażenie. Panna Mars dostrzegła w roli księżnej de Guise rolę dopasowaną do jej możliwości scenicznych, pozwalającą wyrazić połączenie wstydliwości i namiętności, w którym osiągała największe sukcesy, a jednocześnie, w odróżnieniu od Krystyny, w scenach brutalnych ukazującą ją jedynie w roli ofiary. Dwa dni później, 17 września 1828 roku, sztukę przyjął przez aklamację komitet repertuarowy teatru.

Nowe trudności spowodował artykuł Charlesa Maurice'a, publicysty Le Courrier du Theâtre, który na łamach swego czasopisma wyśmiewał "szkodliwą moralnie" sztukę i ostrzegał władze, że ukazanie na scenie morderców i mignonów jako osób blisko związanych z dworem królewskim może grozić skandalem. Oburzony Dumas popędził do dziennikarza z kijem w ręku i kolegą z księgowości, Amadée de la Poncé, u boku. Przestraszony dziennikarz przyznał pisarzowi prawo do odpowiedzi. W artykule z 26 października Dumas wyjaśnił więc, że nie miał najmniejszego zamiaru epatować publiczności bezeceństwami ludzi otaczających króla w XVI wieku, chciał jedynie sumiennie ukazać kolejne etapy walki księcia Gwizjusza z ostatnim z Walezjuszów. To wyjaśnienie zadowoliło cenzurę, która ostatecznie wyraziła zgodę na wystawienie sztuki.

Rozpoczęły się próby. Panna Mars, której przypadła rola księżnej de Guise, zażądała, by w roli Henryka III obsadzić Armanda, a jako pazia Artura panią Menjaud. Dumas wołał do roli Henryka, Michelota, a w roli pazia chciał obsadzić uroczą Louise Despreaux, którą dopiero co zawojował. Panna Mars, starała się pozbyć dziewczęcia, które jeszcze postarzało blisko pięćdziesięcioletnią aktorkę, sugerowała więc, że Despreux ma niezgrabne kolana. Ostatecznie jednak uległa. Sprawa z Armandem była bardziej delikatnej natury. Dumas obawiał się, że aktor obnoszący się prywatnie ze swym homoseksualizmem, mógłby nadać postaci króla cechy karykaturalne. Z powodu tych teatralnych rozgrywek jak i z powodu Virginie Bourbier, czarującej istoty, grającej drugoplanową rolę w jego sztuce, Dumas zaczął zaniedbywać swą pracę. Dyrektor generalny Manche de Broval postawił mu ultimatum: albo będzie pracował regularnie albo weźmie bezpłatny urlop. Powiadomiony o kłopotach pisarza Firmin, przez Bérangera, skierował go do znajomego bankiera Jacques'a Lafitte'a, który po krótkim wahaniu pożyczył mu trzy tysiące franków, prosząc o zwrot całej kwoty po ukazaniu się utworu drukiem.

Tymczasem jeszcze przed rozwieszeniem afiszy zapowiadających premierę sztuki rozeszła się wieść o nowatorstwie utworu. Chcąc zneutralizować jej wpływ Dumas poprosił Melanię, by rozpowiadała na salonach, wśród zwolenników romantyzmu, że w Komedii Francuskiej należy się spodziewać wielkiej batalii, którą dla dobra młodego pokolenia koniecznie trzeba wygrać. Rozsiewane były pogłoski, że sztuka jest zawoalowaną krytyką despotyzmu panującego władcy. Niektórzy spośród klasyków i polityków domagali się zakazania inscenizacji tuzinkowego melodramatu na tak poważnej scenie. Król, Karol X, pozostał niewzruszony, odpowiedział sygnatariuszom apeli: Panowie, nie mogę nic w tej sprawie dla was zrobić. Jestem takim samym widzem jak i inni. Dumas rozdał 250 darmowych biletów przyjaciołom, którzy mieli wspomagać klakierów. Wysłał zaproszenia do Alfreda de Vigny'ego, Louisa Boulangera i Victora Hugo. Z Chartres przyjechała specjalnie, by go wspierać jego siostra Aimée.

Tymczasem podczas ostatniej próby, na dwa dni przed premierą, pisarz dowiedział się, że jego matka miała wylew podczas wizyty u znajomych. Wynajął więc dla niej na miejscu mieszkanie i zaimprowizował naprędce miejsce opieki nad na wpół sparaliżowaną, składające się z łóżka i materacy dla niego, siostry i lekarza. Ostatnie godziny przed premierą spędzał pomiędzy łóżkiem walczącej o życie matki, a teatrem. W przeddzień premiery udał się jeszcze do księcia orleańskiego z prośbą, by i książę zaszczycił spektakl swą obecnością. Książę próbował się wymówić tym, że na następny wieczór zaprosił na kolację trzydziestu zagranicznych książąt. Dumas zasugerował Jego Królewskiej Wysokości, by przyspieszył kolację o godzinę, a on o godzinę opóźni premierę spektaklu i zarezerwuje dla książęcych gości całą pierwszą galerię. Książę, który chętnie się kreował na obrońcę młodych liberałów, przyjął tą propozycję.

Osoby

Czas akcji
Niedziela i poniedziałek, 20 i 21 lipca 1578

Treść

Akt I
Akcja aktu pierwszego rozgrywa się w pracowni alchemika i astrologa Kosmy Ruggieriego. U mistrza zjawia się Katarzyna Medycejska, która przyszła doń sekretnym przejściem z pałacu Soissons. Katarzyna upewnia się, że zebranie członków Ligi odbędzie się dzisiaj u Ruggieriego i wiadomości o jego przebiegu trafią do niej, a nie do króla. Po ucieczce Henryka nawarskiego i jej syna Franciszka, największym zmartwieniem Katarzyny są nowi mignoni króla, którymi Henryk otoczył się po tragicznej śmierci Quelusa, Maugirona i Schomberga w pojedynku przed trzema miesiącami (27 kwietnia). Z frywolnymi d'Epernonem i Joyeusem, potrafi sobie poradzić. Gorzej przedstawia się sprawa z Saint-Megrinem, który jest jej wrogi, a który ma wielki wpływ na króla. Chciałaby więc uwikłać go w romans z księżną de Guise, w której młodzieniec jest z wzajemnością zakochany. Ponieważ mignoni postanowili wybrać się do Ruggieriego, aby wypytać go o swą przyszłość, sprowadziła do sąsiedniego, sekretnego pokoju, uśpioną księżnę, żeby zetknąć ze sobą zakochanych. Królowa obiecuje Ruggieriemu bogaty dar i odchodzi.

Do pracowni pukają trzej młodzieńcy. Ruggieri odkrywa przed d'Epernonem i Joyeusem ich przyszłe zaszczyty i ci wychodzą. Wówczas zatrzymuje Saint-Megrina aluzją do jego miłości. Gdy hrabia odwraca się w stronę lustra, Ruggieri otwiera na chwilę sekretne przejście i pozwala zakochanemu mężczyźnie zobaczyć w lustrze jego umiłowaną. Gdy ten deklaruje, że chciałby z nią porozmawiać, daje mu flakon z płynem, którego opary obudzą ją ze snu, po czym każe mu czytać zaklęcie, podczas gdy sam po raz kolejny otwiera drzwi i sprawia, że specjalny mechanizm wsuwa łóżko ze śpiącą do pracowni. Księżna Katarzyna wyrwana ze snu wyznaje zakochanemu w niej młodzieńcowi miłość. Po czym oprzytomniawszy, wycofuje się ze swej deklaracji.

Tymczasem pod drzwiami słychać głos jej męża księcia Gwizjusza (Le Balafré'go). Saint-Megrin wychodzi mu naprzeciw, podczas gdy Ruggieri wyprowadza księżnę przez sekretne drzwi. Saint-Megrin spotyka swych towarzyszy i wspólnie odchodzą. W księciu de Guise ich obecność wzbudza podejrzenia, szczególnie, że jego, brat książę de Mayenne, ostrzegł go, że Saint-Megrin jest zakochany w jego żonie. Książę prosi Ruggieriego o sporządzenie drzewa genalogicznego Gwizjuszy, wyprowadzającego ich pochodzenie od Karola Wielkiego. Poprzedni dokument zaginął wraz z adwokatem Jeanem Davidem w Lyonie, gdy ten wracał z Rzymu. W pracowni pojawiają się kolejno Crucé, Bussy Leclerc, La Chapelle-Marteau i Brigard z listami podpisanymi przez zwolenników Ligi. Następnego dnia książę ma je przedłożyć królowi i poprosić o wyznaczenie przywódcy Ligi. Książę Henryk zostaje sam i rozmyśla o swoich szansach na zdobycie francuskiego tronu, kiedy odkrywa chusteczkę, którą w zamieszaniu zostawiła na sofie jego żona.

Akt II
Czekając na króla w sali Luwru Joyeuse, d'Epernon, Saint-Megrin i Saint-Luc plotkują, fechtują i grają. Zjawia się Bussy d'Amboise, a po nim król. Bussy informuje króla, że jego brat wrócił do Paryża i udaje się niniejszym do Flandrii. Król prosi o zorganizowanie spotkania z Franciszkiem z uwagi na zagrażające mu z różnych stron niebezpieczeństwa. Przed obliczem królewskim zjawia się zabójca Quelusa, baron d'Entraques i prosi króla o przebaczenie. Król przebacza mu, nie mogąc jednak zapomnieć straty przyjaciela odsyła go do jego włości na prowincji.

Przed królem zjawia się Henryk Gwizjusz, który w obliczu trudności finansowych państwa i grożącej wojny z hugenotami i Hiszpanią informuje Henryka III o inicjatywie mieszkańców Paryża, zorganizowanych w Lidze Katolickiej, którzy gotowi są opodatkować się na ten cel, proszą jedynie króla o wyznaczenie im przywódcy. Saint-Megrin obraża księcia, a gdy ten zasłania się przed pojedynkiem jego niskim statusem społecznym, król wynosi swego ulubieńca do godności książęcej. Do pojedynku przyłącza się również Busssy d'Amboise. Pojedynek zostaje wyznaczony na dzień następny. Henryk Gwizjusz obiecuje stawić się wraz z d'Entraquesem, pod warunkiem, że król wyznaczy przywódcę Ligi.

Po wyjściu zgromadzonych, królowa matka wyjawia synowi, że celem Ligi, po zwycięstwie nad hugenotami, jest pozbawienie go tronu i zamknięcie w klasztorze oraz obranie królem Henryka Gwizjusza. Na dowód prawdziwości swoich słów przedstawia mu dokumenty przechwycone w Lyonie z rąk Jeana Davida. Obiecuje królowi pomoc w zamian za przysięgę, że będzie się z nią konsultował we wszystkich sprawach.

Akt III
W pałacu Gwizjuszy stara księżna de Caussé, służąca Maria i paź Artur plotkują na temat balu i strojów. Kiedy księżna de Guise zostaje z paziem sama wypytuje go o Saint-Megrina, o którym mówi się na dworze, że nie kocha żadnej kobiety. Paź opowiada, że kiedy jedna z dam dworu upuściła swój bukiet, skoczył po niego między lwy. Księżna uświadamia sobie, że to ona upuściła bukiet. Zjawia się książę, który zmusza żonę torturami do napisania listu informującego Saint-Megrina, że następnej nocy w pałacu Gwizjuszy odbędzie się spotkanie członków Ligi i do pierwszej w nocy będzie mógł wejść niezauważony. Następnie przymusza ją do wysłania listu wraz z kluczem do ukochanego.

Akt IV
Saint-Megrin otrzymawszy list, zamawia u służącego strój członka Ligi, który pozwoliłby mu wejść niezauważonym do pałacu Gwizjuszy. Wchodzi Ruggieri i przepow,da mu śmierć jeszcze tej nocy.

Podczas audiencji zostają przez Henryka Gwizjusza sformułowane obowiązki przywódcy Ligi Katolickiej, po czym król mianuje szefem Ligi siebie. Oburzony Gwizjusz wychodzi. Saint-Megrin nie jest zadowolony, że król po raz kolejny uciekł się do podstępnej polityki swej matki, zamiast otwarcie wystąpić przeciw księciu. Król jednak spodziewa się, że jutrzejszy pojedynek uwolni go od tego groźnego wroga i wpływów matki. Przed udaniem się na spoczynek król wręcza przyjacielowi amulet chroniący przed śmiercią od żelaza. Zegar wybija północ. Saint-Megrin, mocno spóźniony wyrusza na spotkanie z ukochaną.

Akt V
Dochodzi wpół do pierwszej, zaniepokojona księżna de Guise nasłuchuje czy nie usłyszy kroków ukochanego. Wreszcie Saint-Megrin się zjawia, a ona zaklina go, by jak najprędzej uciekał, bo znalazł się w pułapce zastawionej przez jej męża. Upewniwszy się o miłości Katarzyny, Saint-Megrin gotuje się na śmiertelną walkę. Paź Artur wrzuca jednak przez okno sznur, po którym Saint-Megrin ucieka. Do pokoju księżnej wdziera się jej mąż ze sługami. Zobaczywszy, że Saint-Megrin uciekł przez okno, zaciąga tam swoją żonę i przywołuje swego zaufanego Saint-Paula, który czekał na ulicy w zasadzce. W świetle pochodni ukazują się zwłoki pazia i mocno pokiereszowane ciało Saint-Megrina. Książę przypuszczając, że posiada on amulet chroniący go od żelaza i ognia, każe go powiesić. Księżna traci przytomność. Sztuka kończy się słowami Gwizjusza: "Teraz gdy skończyliśmy ze sługą, zajmijmy się panem".

Premiera
Spektakl rozpoczął się 11 lutego 1829 roku wieczorem, w sali nabitej po brzegi publicznością. Mimo przydługiej ekspozycji, każda celna kwestia pierwszego aktu była witana brawami. W przerwie Dumas pobiegł sprawdzić jak się czuje matka. Wrócił po rozpoczęciu drugiego aktu. Widownia była coraz bardziej rozemocjonowana nabierającą rozpędu akcją. W trzecim akcie, gdy książę Gwizjusz zjawia się w sypialni żony i ściska jej ramię żelazną rycerską rękawicą przez salę przebiegł pomruk zgrozy.  Rozpaczliwe słowa przerażonej księżnej: To boli, panie!... Strasznie boli! zrobiły niezwykłe wrażenie na przyzwyczajonej do napuszonej recytacji publiczności. Tym jednym zdaniem Dumas zapewnił sobie wygraną. Urzeczona widownia czekała dalej niecierpliwie na finał wymyślonej przez księcia Gwizjusza zasadzki. Gdy Saint-Megrin wyskoczył  przez okno publiczność zamarła. Gdy demoniczny książę zaciągnął żonę do okna i rzucając Mayenne'owi chusteczkę księżnej zawołał: Zaciśnij mu ją na gardle. Będzie miał milszą śmierć, przez salę przeszedł dreszcz zgrozy. Po opadnięciu kurtyny zerwał się huragan braw. Gdy Firmin wyszedł na scenę, by wymienić nazwisko autora wybuchła tak potężna owacja, że aktor nie mógł dojść do głosu. Po przedstawieniu młodzi romantycy krzyczeli we foyer: Racine do lamusa! Wolter do lamusa! Nie bójmy się powiedzieć, Racine to zwykły szelma! Woźni musieli ich powstrzymać przed próbą wyrzucenia przez okno marmurowych popiersi dawnych mistrzów. Dumas napisał po latach: Niewiele osób doświadczyło tak gwałtownego zwrotu jak ten, który dokonał się w moim życiu podczas czterech godzin przedstawienia "Henryka III". Wieczorem nikomu nieznany, stałem się dzień później człowiekiem, o którym mówił, czasem dobrze, czasem źle, cały Paryż.

Dalsze losy utworu
Następnego dnia, o drugiej po południu Dumas udał się z rękopisem do wydawcy Vezarda, który wypłacił mu od ręki sześć tysięcy franków. Pozwoliło mu tu bez zwłoki spłacić dług Lafitte'owi. W teatrze, do którego następnie się udał, dowiedział się, że z ministerstwa spraw wewnętrznych przyszło pismo nakazujące zawieszenie sztuki, co na ogół oznaczało wstęp do całkowitego zakazu grania utworu. Za radą dyrektora Taylora, Dumas napisał jeszcze tego samego dnia do ministra de Martignaca, z prośbą o audiencję. Następnego dnia rano kryzys został zażegnany. Minister wyraził zgodę na wznowienie przedstawień po wprowadzeniu paru drobnych korekt. Ze swej strony, w obronie sztuki oraz jej autora stanął też książę orleański. Zapytany przez króla: Czy wie pan, kuzynie, jakie przynoszą mi wiadomości? Że pewien młody człowiek z pańskiego biura wystawił sztukę, w której gramy obaj - ja jestem Henrykiem III, pan - księciem Gwizjuszem. Książę odpowiedział: Sire, oszukano pana, i to z trzech powodów. Po pierwsze nie biję żony; po drugie księżna orleańska nie robi ze mnie rogacza; a po trzecie nie ma wierniejszego poddanego Waszej Wysokości niż ja. Sztuka została wystawiona przy pełnej publiczności trzydzieści osiem razy.

Recenzje mocno różniły się w tonie wypowiedzi. Liberalne Le Figaro, Le Corsaire, Le Courrier français, Le Nouveau Journal de Paris, Gil Blas, Le Mercure de France cieszyły się z rozgłosu powstałego wokół sztuki, bardziej konserwatywne La Gazette de France czy Le Pandore piętnowały upadek Komedii Francuskiej, twierdząc, że skompromitowała się wystawiając melodramat, który ledwie nadaje się do teatrów bulwarowych, a przy tym obraża monarchię, moralność i religię. Jeden z najbardziej kąśliwych artykułów kończył się słowami: Ten niewątpliwie wielki sukces ani trochę nie dziwi tych, którzy wiedzą, jakich literackich i politycznych szachrajstw dopuszcza się dom orleański. Autor sztuki jest drobnym urzędnikiem na usługach Jego Królewskiej Wysokości. Dumas wyzwał autora tych słów, publicystę Armanda Carrela na pojedynek. Nim jednak do niego doszło Carrel stracił we wcześniej umówionym pojedynku dwa palce i sprawa zakończyła się polubownie.

Przypisy

Bibliografia

Sztuki teatralne Aleksandra Dumasa (ojca)
Utwory literackie z 1829

Henryk III i jego dwór


An Fundulopanchax traudeae in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Alfred C. Radda hadton 1971. An Fundulopanchax traudeae in nahilalakip ha genus nga Fundulopanchax, ngan familia nga Nothobranchiidae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Fundulopanchax

Fundulopanchax traudeae


Ibn Arabi (Murcia , 28 Julie 1165 – Damaskus, 10 November 1240) was 'n Arabiese  Islamitiese teoloog uit Moorse-Spanje, en die grootste verteenwoordiger en teoretikus van Soefisme. Hy staan bekend as die "Grootste Sheikh" (al-Sheikh al-Akbar) van Soefisme.

Ibn al-Arabi het wyd gereis, sy reise en indrukke het gewoonlik 'n mistieke Soefi-inslag. Volgens sy verhale het hy Al-Khidr drie keer ontmoet.

Biografie
Ibn Arabi is in 'n adellike Arabiese familie in die stad Murcia gebore, terwyl die Almorawiede Andalusië regeer het. Hy was omring deur  edeles, intellektuele en askete. Ibn Arabi het goeie onderwys ontvang in Sevilla (Ishbilia), wat die hoofstad en kulturele sentrum van die Almohad-kalifaat word.

In 1172 het die Moslems 'n swaar nederlaag gely as gevolg van die Reconquista. Hy gee die loopbaan van 'n amptenaar prys en berei hom voor vir die geestelike pad. In 1180 ontmoet hy in Córdoba met Averroes. Hy word uiteindelik 'n Soefi in 1184.

Literatuur
  Addas, Claude, Quest for the Red Sulphur, Islamic Texts Society, Cambridge, 1993. .
  Addas, Claude, Ibn Arabi: The Voyage of No Return, Cambridge, 2019 (second edition), Islamic Texts Society. .
  Akkach, Samer, Ibn 'Arabî's Cosmogony and the Sufi Concept of Time, in: Constructions of Time in the Late Middle Ages, ed. Carol Poster and Richard Utz. Evanston, IL: Northwestern University Press, 1997. Pp. 115-42.
  Titus Burckhardt & Bulent Rauf (translator), Mystical Astrology According to Ibn 'Arabi (The Fons Vitae Titus Burckhardt Series)
  Henry Corbin,  Alone with the Alone; Creative Imagination in the Sūfism of IbnʿArabī, Bollingen, Princeton 1969, (reissued in 1997 with a new preface by Harold Bloom).
  Elmore, Gerald T. Ibn Al-'Arabī's Testament on the Mantle of Initiation (al-Khirqah). Journal of the Muhyiddin Ibn 'Arabi Society XXVI (1999): 1-33. Print.
  Elmore, Gerald T. Islamic Sainthood in the Fullness of Time: Ibn Al-'Arabī's Book of the Fabulous Gryphon. Leiden: Brill, 1999. Print.

 Hirtenstein, Stephen, and Jane Clark. Ibn 'Arabi Digital Archive Project Report for 2009 Muhyiddin Ibn 'Arabi 1165AD - 1240AD and the Ibn 'Arabi Society. Dec. 2009. Web. 20 Aug. 2010.
 Knysh, Alexander. Ibn 'Arabi in the Later Islamic Tradition: The making of a polemical image in medieval Islam. Albany, NY: SUNY Press, 1999.
  Torbjörn Säfve, Var inte rädd,

Verwysings

Spanjaarde
Islamitiese geleerdes
Filosowe
Soefisme
Geboortes in 1165
Sterftes in 1240

Ibn Arabi


Sabará là một đô thị thuộc bang Minas Gerais, Brasil. Đô thị này có diện tích 303,564 km², dân số năm 2007 là 125285 người, mật độ 442,4 người/km².

Tham khảo

Liên kết ngoài
 Cơ sở dữ liệu các đô thị của Brasil
Inwonertallen 2009

Đô thị bang Minas Gerais
Brasil năm 1675

Sabará


Genelia D'Souza (sinh ngày 05 Tháng Tám năm 1987) là một nữ diễn viên điện ảnh Ấn Độ, người mẫu. Cô đã xuất hiện trong các phim tiếng Telugu, Tiếng Hinđi, Tamil, Kannada, và tiếng Malayalam.

Các phim tiêu biểu: Bommarillu (2006), Santosh Subramaniam (2008), Jaane Tu... Ya Jaane Na (2008),...

Các phim đã đóng

Tham khảo

Nữ diễn viên điện ảnh Ấn Độ
Sinh năm 1987
Nhân vật còn sống

Genelia D'Souza


The UK Singles Chart is one of many music charts compiled by the Official Charts Company that calculates the best-selling singles of the week in the United Kingdom. Before 2004, the chart was only based on the sales of physical singles. This list shows singles that peaked in the top 10 of the UK Singles Chart during 1962, as well as singles which peaked in 1961 and 1963 but were in the top 10 in 1962. The entry date is when the single appeared in the top 10 for the first time (week ending, as published by the Official Charts Company, which is six days after the chart is announced).

Ninety-two singles were in the top ten in 1962. Seven singles from 1962 remained in the top 10 for several weeks at the beginning of the year, while "(Dance With The) Guitar Man" by Duane Eddy & the Rebelettes, "Rockin' Around the Christmas Tree" by Brenda Lee and "The Next Time"/"Bachelor Boy" by Cliff Richard and The Shadows were all released in 1962 but did not reach their peak until 1963. "Moon River" by Danny Williams with Geoff Love and His Orchestra, "Midnight in Moscow" by Kenny Ball & His Jazzmen and "Stranger on the Shore" by Mr Acker Bilk were the singles from 1961 to reach their peak in 1962. Twenty-three artists scored multiple entries in the top 10 in 1962. Chubby Checker, The Four Seasons, Frank Ifield, Joe Brown and Tommy Roe were among the many artists who achieved their first UK charting top 10 single in 1962.

The 1961 Christmas number-one, "Moon River" by Danny Williams, remained at number one for the first two weeks of 1962. The first new number-one single of the year was "The Young Ones" by Cliff Richard and The Shadows. Overall, twelve different singles peaked at number-one in 1962, with Elvis Presley (4) having the most singles hit that position.

Background

Multiple entries
Ninety-two singles charted in the top 10 in 1962, with eighty-five singles reaching their peak this year. "When My Little Girl is Smiling" was recorded by Craig Douglas and Jimmy Justice and both versions reached the top 10.

Twenty-three artists scored multiple entries in the top 10 in 1962. The Shadows secured the record for most top 10 hits in 1962 with six hit singles, four of which were with Cliff Richard.

Frank Ifield was one of a number of artists with two top-ten entries, including the number-one single "I Remember You". Adam Faith, Bobby Darin, Duane Eddy, Karl Denver and Neil Sedaka were among the other artists who had multiple top 10 entries in 1962.

Chart debuts
Twenty-five artists achieved their first top 10 single in 1962, either as a lead or featured artist. Bernard Cribbins, Frank Ifield and Jimmy Justice all had one other entry in their breakthrough year.

The following table (collapsed on desktop site) does not include acts who had previously charted as part of a group and secured their first top 10 solo single.

Notes
British vocal group The Tornados were Billy Fury's backing group from the start of this year until August 1963 but they did not receive specific credit for these recordings. Their first official chart credit was "Telstar" under their own name.

Songs from films
Original songs from various films entered the top 10 throughout the year. These included "The Young Ones" (from The Young Ones), "Rock-A-Hula Baby" and "Can't Help Falling in Love" (Blue Hawaii), "The Ballad of Paladin" (The Wild Westerners), "The Next Time" and "Bachelor Boy" (Summer Holiday).

Additionally, the original version of "Love Letters" was nominated for the Academy Award for Best Original Song after being used in the film of the same name (losing out to "It Might As Well Be Spring" from State Fair). "The Green Leaves of Summer" was also Academy Award-nominated, appearing in the 1960 film The Alamo, where it was performed by The Brothers Four.

Best-selling singles
Until 1970 there was no universally recognised year-end best-sellers list. However, in 2011 the Official Charts Company released a list of the best-selling single of each year in chart history from 1952 to date. According to the list, "I Remember You" by Frank Ifield is officially recorded as the biggest-selling single of 1962.

Top-ten singles
Key

Entries by artist

The following table shows artists who achieved two or more top 10 entries in 1962, including singles that reached their peak in 1961 or 1963. The figures include both main artists and featured artists. The total number of weeks an artist spent in the top ten in 1962 is also shown.

Notes

 "Stranger on the Shore" re-entered the top 10 at number 8 on 21 March 1962 (week ending) for 5 weeks, at number 10 on 9 May 1962 (week ending) and at number 9 on 4 July 1962 (week ending) for 2 weeks.
 "Run to Him" re-entered the top 10 at number 6 on 21 February 1962 (week ending) for 2 weeks.
 The Shadows are only featured (along with Cliff Richard) on "Do You Want to Dance". The song was released as a double-A side single in the United Kingdom with "I'm Looking out the Window".
 "Green Leaves of Summer" re-entered the top 10 at number 7 on 11 July 1962 (week ending).
 "English Country Garden" re-entered the top 10 at number 8 on 18 July (week ending) for 4 weeks.
 "Telstar" re-entered the top 10 at number 10 on 23 January 1963 (week ending).
 "Let's Dance" re-entered the top 10 at number 10 on 2 January 1963 (week ending) for 2 weeks.
 "Sherry" re-entered the top 10 at number 10 on 12 December 1962 (week ending).
 Figure includes single that peaked in 1963.
 Figure includes single that peaked in 1961.
 Figure includes single that first charted in 1961 but peaked in 1962.

See also
1962 in British music
List of number-one singles from the 1960s (UK)

References
General

Specific

External links
1962 singles chart archive at the Official Charts Company (click on relevant week)

United Kingdom
1962
Top 10 singles

List of UK top-ten singles in 1962


「待っていました」(まつていました)は、声優の國府田マリ子が出した14番目のシングルである(8cmシングル)。

収録曲
待っていました
作詞・作曲:種ともこ、編曲:亀田誠治
太陽で行こう
作詞:國府田マリ子、作曲・編曲:奥居香
待っていました(オリジナル・カラオケ)
太陽で行こう(オリジナル・カラオケ)

脚注

國府田マリ子の楽曲
1999年のシングル
コナミのシングル
OVA主題歌
ツインビー
つていました

待っていました


Gioca come portiere nel Rhein-Neckar Löwen.

Iniziò la sua carriera nella squadra della sua città natale, il club SC Magdeburg Gladiators. Si trasferì poi a Kiel nel 2001. A Magdeburgo, nel 2001, aveva vinto il campionato tedesco. Nel 2002 fu vicecampione europeo a livello di nazionale, battuto dalla squadra svedese che annoverava alcuni suoi compagni di squadra a Kiel. Sempre a livello di nazionale, l'anno dopo fu secondo ai mondiali e nel 2004 vinse il titolo europeo.

A Kiel ha vinto tre scudetti ed una EHF Champions League, nel 2007, la prima della storia del THW Kiel.

Sempre nel 2007 ha vinto il mondiale per nazionali disputatosi in Germania. Ha lasciato il THW Kiel nell'autunno 2007 per giocare nel Rhein-Neckar Löwen.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Vincitori di medaglia d'argento olimpica per la Germania

Henning Fritz


Shcholkine (tiếng Ukraina: Щолкіне) là một thành phố thuộc tỉnh Krym. Thành phố này có diện tích ? km2, dân số theo điều tra dân số năm 2001 là 11699 người.

Tham khảo

Thành phố của Ukraina
Thành phố Krym

Shcholkine


Phước Chỉ là một xã thuộc thị xã Trảng Bàng, tỉnh Tây Ninh, Việt Nam.

Địa lý
Xã Phước Chỉ nằm ở phía tây nam thị xã Trảng Bàng, có vị trí địa lý:
Phía đông giáp phường An Hòa và tỉnh Long An
Phía tây giáp Campuchia
Phía bắc giáp xã Phước Bình
Phía nam giáp tỉnh Long An.

Xã Phước Chỉ có diện tích 48,18 km², dân số năm 2019 là 9.303 người, mật độ dân số đạt 193 người/km².

Hành chính
Xã Phước Chỉ được chia thành 11 ấp: Phước Long, Phước Trung, Phước Lập, Phước Hội, Phước Đông, Phước Bình, Phước Hòa, Phước Mỹ, Phước Lập, Phước Hưng, Phước Thuận.

Lịch sử
Sau năm 1975, Phước Chỉ là một xã thuộc huyện Trảng Bàng.

Ngày 1 tháng 2 năm 2020, huyện Trảng Bàng chuyển thành thị xã Trảng Bàng, xã Phước Chỉ thuộc thị xã Trảng Bàng.

Chú thích

Tham khảo

Xã, phường, thị trấn biên giới Việt Nam - Campuchia

Phước Chỉ


Meksikoflógvin (enskt "Gulf of Mexico", spanskt "Golfo de México") er ein stórur flógvi ímillum eysturstrond Meksikos og suðurstrond USA.

Landafrøði hjá USA
USA
Meksiko

Meksikoflógvin


Tiên Lãng là thị trấn huyện lỵ của huyện Tiên Lãng, thành phố Hải Phòng, Việt Nam.

Thị trấn Tiên Lãng có diện tích 7,16 km², dân số năm 1999 là 12841 người, mật độ dân số đạt 1793 người/km².

Chú thích

Xem thêm
Danh sách thị trấn tại Việt Nam

Huyện lỵ Việt Nam

Tiên Lãng (thị trấn)


Nikołaj Pietrowicz Kołczanowski (ros. Николай Петрович Колчановский; ur. w 1892, zm. w 1940) – rosyjski i radziecki prawnik i dyplomata .

Syn radcy stanu. Absolwent Cesarskiej Szkoły Prawniczej (Императорское училище правоведения) w Petersburgu (1914). Od 1914 na służbie w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego; od 1917 radca tytularny. Od 1921 zatrudniony w Ludowym Komisariacie Spraw Zagranicznych RSFSR, od 1923 z-ca kier. oddziału ekonomiczno-prawnego LKSZ, od 1925 przedstawiciel LKSZ przy rządzie RSFSR, w 1933-1935 radca prawny Oddziału Prawnego LKSZ. Uczestniczył w negocjacjach granicznych z Rumunią (1923-1924), Japonią (1926-1928), Finlandią (1940), a także jak również w licznych konferencjach i spotkaniach międzynarodowych. Prezes delegacji sowieckiej w Mieszanej Komisji Reewakuacyjnej (Смешанная Реэвакуационная Комиссия), i Specjalnej Komisji Mieszanej (Специальная Смешанная Комиссия) (1928). Kołczanowski przez długie lata wykładał w Wyższej Szkole Dyplomatycznej LKSZ w Moskwie (Высшая дипломатическая школа) i m.in. napisał podręcznik dla pracowników resortu pt. "Dipłomaticzeskaja tiechnika" (Дипломатическая техника) (1938). Prawdopodobnie zmarł śmiercią naturalną, ponieważ jest wymieniany jako jeden z autorów trzeciego tomu "Istorii dipłomatii" (Исто́рия диплома́тии) (1945).

Bibliografia
 Н.Л. Пашенный: Императорское Училище Правоведения и Правоведы в годы мира, войны и смуты
 В. Б. Лопухин: После 25 октября, Минувшее: Исторический альманах. 1., М.: Прогресс: Феникс, 1990

Przypisy

Urodzeni w 1892
Radzieccy dyplomaci
Zmarli w 1940

Nikołaj Kołczanowski


The Destruction of Sennacherib (La distruzione di Sennacherib) è un poema scritto da Lord Byron e pubblicato nel 1815. È basato su un evento descritto nella Bibbia (2 Re 18-19) durante la campagna per la conquista di Gerusalemme da parte del re assiro Sennacherib.
Il ritmo del poema riprende la cadenza data dagli zoccoli di un cavallo al galoppo (tetrametro anapestico), mentre gli assiri cavalcano verso la battaglia.
Inoltre lo stile riflette quello degli scritti biblici, utilizzando spesso la parola "and" per rendere più profondo il riferimento alla storia narrata nei Libri dei Re. Curiosamente, tale espediente, posto all'inizio dei versi, viene utilizzato 13 volte.

A differenza del testo biblico, in cui la morte di Sennacherib pare essere avvenuta per mano dei propri figli, Byron definisce il condottiero come caduto in battaglia, vittima dell'"Angelo della Morte", il cui intervento è più storicamente riconducibile ad un'epidemia di peste.

Testo originale

The Assyrian came down like the wolf on the fold,
    And his cohorts were gleaming in purple and gold;
    And the sheen of their spears was like stars on the sea,
    When the blue wave rolls nightly on deep Galilee.
    Like the leaves of the forest when summer is green,
    That host with their banners at sunset were seen
    Like the leaves of the forest when autumn hath blown,
    That host on the morrow lay withered and strown.
    For the Angel of Death spread his wings on the blast,
    And breathed in the face of the foe as he passed
    And the eyes of the sleepers waxed deadly and chill,
    And their hearts but once heaved, and for ever grew still!
    And there lay the steed with his nostrils all wide,
    But through it there rolled not the breath of his pride
    And the foam of his gasping lay white on the turf,
    And cold as the spray of the rock-beating surf.
    And there lay the rider distorted and pale,
    With the dew on his brow and the rust on his mail;
    And the tents were all silent, the banners alone,
    The lances unlifted, the trumpet unblown.
    And the widows of Ashur are loud in their wail,
    And the idols are broke in the temple of Baal;
    And the might of the Gentile, unsmote by the sword,
    Hath melted like snow in the glance of the Lord!

Collegamenti esterni

Opere di George Gordon Byron
Componimenti poetici di autori britannici

The Destruction of Sennacherib


Mali Cvjetnić je naseljeno mjesto u gradu Bihaću, Bosna i Hercegovina.

Geografija
Mali Cvjetnić je južno od Velikog Cvjetnića a dijeli ih samo potok Ćelije. Prema zapadu granica sela je korito rijeke Krke i Kordino brdo, prema jugu planina Vučijak, a na istok selo se uspinje i na visoravan Hrnjadi. Selo je relativno ravno, kuće su razbacane, sa obradivim njivama oko kuća, mada ima i pojedinačnih kamenjara. Iako je okruženo vodama u samom selu nema izvora.

Historija
Postoji Gradina više Potoka i Crkvina u Kršu i mnoštvo gromila koje govore o naseljenosti u ranijem dobu. Zadnji kilometar svog toka potok Ćelije je duboko usječen u stjenovitu podlogu i u tom dijelu pravi klisuru. U stranama te klisure sa obe strane mnoštvo je prirodnih pećina, na visini od 20 – 30 m. Ulazi pećina zazidani su zidom od krečnog materijala u visini od 1 metra, tako da ostaje još otvora iznad tog zida. Predpostavka je da su to bile isposničke ćelije. Na takav zaključak navodi činjenica da je u neposrednoj blizini manastir Rmanj u Martin Brodu u kojem je, sa malim prekidima uvijek bilo kaluđera.

Stanovništvo

Reference

Vanjski linkovi
 Zvanični sajt grada Bihaća

Mali Cvjetnić


An Nezumia condylura in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Jordan ngan Gilbert hadton 1904. An Nezumia condylura in nahilalakip ha genus nga Nezumia, ngan familia nga Macrouridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Nezumia

Nezumia condylura


Den anden sæson af den amerikanske tv-serie The Mandalorian har Pedro Pascal i hovedrollen som titelkarakteren, en dusørjæger, der forsøger at returnere "Barnet" til sit folk, Jedierne. Sæsonen er en del af Star Wars-serien, der foregår efter begivenhederne i Episode VI: Jediridderen vender tilbage (1983). Sæsonen blev produceret af Lucasfilm, Fairview Entertainment og Golem Creations, hvor Jon Favreau fungerede som showrunner.

Afsnit

Referencer

Amerikanske tv-serier fra 2020'erne
Tv-serier fra 2020'erne
Tv-serier fra Disney+

The Mandalorian (sæson 2)


Riddarakvæði hava altíð verið væl umtóktur skaldskapur í Føroyum, líka frá fyrstu tíðini, kvæði vórðu yrkt. Talan er um høviskan skaldskap um rík og/ella aðalborin fólk, og vanligastu temu í teimum eru kærleiki og hevnd.

TSB-skrásetingin hevur hendan bólkin við sum bólk D.

Í TSB eru skrásett 45 føroysk kvæði av hesum slagi

Ívars vísa (TSB D 1)
Frúgvin Espalín (TSB D 11)
Ásbjørn prúði (TSB D 16)
Moyin og sveinurin (TSB D 71)
Harra Pætur og Elinborg (TSB D 72)
Junkarin Loðin (TSB D 79)
Pætur Knútssons vísa (TSB D 80)
Magnus kongur í Noregiella (TSB D 94)
Ríki Álvur (TSB D 128)
Biðilin (TSB D 130)
Kongur og jomfrú (TSB D 136)
Ríka frú (TSB D 155)
Pálnir Búgvason (TSB D 163)
Svein kongur (TSB D 172)
Ebbin kall (TSB D 178)
Harra Jóan Ingvarsson (TSB D 193)
Herleivs kvæði (TSB D 211)
Magnus Jógvansson (TSB D 212)
Brøðurnir (TSB D 222)
Riddarin og festarmoyin (TSB D 224)
Grímur á Aðalvølli (TSB D 230)
Roysningur (TSB D 231)
Harra Pætur og Kirstin (TSB D 245)
Harra Tímars vísa (TSB D 247)
Selamons ríma (TSB D 256)
Valdiman og Tóva (TSB D 258)
Brúnsveins vísa (TSB D 259)
Plóg og Ingimman (TSB D 310)
Faðir og sonur (TSB D 316)
Faðir og dóttir (TSB D 324)
Pálins táttur (TSB D 334)
Ingimann og Eirikur (TSB D 345)
Kong Valdiman og Sofía (TSB D 346)
Gunnars kvæði (TSB D 355)
Ívar Skjøldsvein (TSB D 362)
Ellindur bóndi á Jaðri (TSB D 268)
Parisar vísa (TSB D 381)
Ragnars kvæði (TSB D 401)
Gests ríma (TSB D 402)
Flóvin Bænadiktson (TSB D 424)
Kristin og keypmenninir (TSB D 426)
Bænadikts kvæði (TSB D 432)
Frúgvin Olrina (TSB D 437)
Belfjóna (TSB D 440)

Sum dømi um innihaldslig eyðkenni kann nevnast, at kvæðið Harra Pætur og Elinborg snýr seg um tvey ung, ið gjørdust góð. Elinborg vildi tó ikki giftast beinanvegin, men vildi liva støk í sjey ár afturat. Hetta líkaði ikki Harra Pæturi, og hann forbjóðaði hvørjum manni at sova við henni.
Áðrenn hesi sjey árini vóru umliðin, var Harra Pætur fluttur av landinum til Danmarkar. Elinborg leingist so illa eftir honum, at hon at enda ger av at fara til Danmarkar eftir honum. Saman við nøkrum moyggjum fer hon við báti avstað. Tær høvdu klipt sær hárið, Elinborg gjørdi teimum riddaraklæði og lærdi moyggjarnar jútska riddaramálið. Aftaná at hava siglt í tríggjar mánaðar kemur hon inn í høllina hjá Harra Pæturi og konu hansara, ið kallaðist Ingibjørg. Tó at Elinborg hevði klipt hárið hjá sær, sær Harra Pætur, at hetta er Elinborg.At enda sigur Harra Pætur við Ingibjørg, at hann fer avstað við sínum systursoni, sum hann kallar Elinborg, og um hann ikki kemur aftur innan fýra dagar, skal hon ikki vænta hann meira. Men Ingibjørg visti tó væl, at hon ikki var systirsonur hansara. Heimkomin lata Harra Pætur og Elinborg seg gifta.

Í Flóvin Bænadiktssyni er ein kvinna, nevnd frúgvin Marita, gift við Hermanni eftir vilja foreldranna. Tíðliga ein morgunin møtti hon, saman við sínum tólv fylgismoyggjum, Flóvini Bænadiktsyni, ið hevði hug á henni. Marita óttaðist fyri, at Flóvin skuldi drepa mann hennara, fyri at fáa hana, tí tað hevði hann sagt; og so varð. Marita hevði verið í kirkju og  sæð Flóvin har, men segði við Hermann, at hann ikki var har, seinni varð Hermann skotin av Flóvini í skóginum.
Marita fær tey syrgiligu boðini, at maður hennara er deyður. Eftir hetta ríður Flóvin til hennara á heysti, og biður hana koma í song við sær (sum niðurlagið sigur), men noktar hon hesum. Eftir hetta fór Marita í nunnukleystur.

Herleivs kvæði snýr seg um keisarasonin Herleiv, ið ynskti sær sín javnlíka, eina konu, ið ein av sveinum hansara nevnir vænu dóttir kong Ívars í Danmark. Hetta eru hvørki pápi Herleiv ella Isgerð, elskarinna hansara, glað fyri. Hóast hetta fer hann til Danmarkar, har hann í høll kongsins biðir um dóttur hansara, við tí svari, at hon sjálv má svara fyri seg. Hon játtaði seg at giftast við honum, og so varð. Eftir at tey vóru gift, fekk hon sóttina, helsótt. Hon gjørdist sjúk og doyði. Síðani gav Herleivur seg í kloystur og ongantíð livir hann betur enn nú.
Harra Pætur og Elinborg og Flóvin Bænadiktson hava fleiri felags innihaldslig eyðkenni; eitt nú afturvendandi kærleikstrýhyrningin. Sum dømi kann nevnast, at Harra Pætur og Ingibjørg vóru gift, men so kemur Elinborg ímillum tey, og hon og Harra Pætur giftast. Innihaldslig eyðkenni eru eisini, at øll riddarakvæði hava ein riddara ella ein, ið ber riddaraleiklutin í innihaldinum. Tað sæst eisini ofta á heitinum á kvæðunum.
Kvæðini "Flóvin Bænadiktson" og "Herleivskvæði" enda bæði við tí, at høvuðspersónurin gevur seg í kleystur, tí makin doyr.

Keldur:

Dahl, Árni: "Elstu skriftminni". Í: Bókmentasøga I - frá landnámi til Hammershaimb. Fannir 1980.
http://www.heimskringla.no/faeroysk/folkekvad2/paeturogelinborg.htm (30.01.08)
http://www.midgaardsormen.dk/kvade/flovinbanadiktson.dk (31.01.08)
http://www.slaid-ring.fo/eldri-kvaedi.html  (28.01.08)
http://www.hildarheygur.dk/?sprog=&side=2454b3da019d89d72c0dec97168472ca (04.02.08)

Føroysk kvæði
Listar

Riddarakvæði


Tågerup eller Tågerup Huse er lille lokalitet beliggende i Ramløse Sogn, Gribskov Kommune, midt mellem Helsinge og Holløse. En stadig eksisterende runddysse i haven til den tidligere møllegård, Vangeledsgård, vidner om, at mennesker så tidligt som et par årtusinder før Kristi fødsel har sat spor her. En egentlig bebyggelse, et samfund, dukkede op i det første årtusinde i vor tidsregning. Stednavnets -rup viser, at Tågerup er en udflytterlandsby (torp) fra den langt større by Ramløse.

Indtil nyere tid har Tågerup været et typisk landbrugssamfund med en blanding af gårde, husmandssteder og enkelte jordløse huse. Indtil medio 1930'erne var der en stor hollandsk mølle med bageri. Den tilhørende købmandsbutik fungerede indtil 1970'erne. Stedet havde også en klassisk landbysmedje, der blev drevet indtil ca. 1990.

Befolkningstallet var 27 ved den første folketælling i 1787. I 1940 var 54 personer bosat her.

Kilder og henvisninger

Carl, Jørgen. Tågerup i københavnernes tid. I: Vejby-Tibirke Selskabet, Årbog 2020, pp. 63-78.

Lokaliteter i Gribskov Kommune

Tågerup (Gribskov Kommune)


Rockview University is privately owned and operated university located in Lusaka, Zambia. It is one of the fastest growing universities in Zambia and keeps seeing an exponential increase in the number of admissions each and every year. Every year, Rockview embarks on a country-wide interview program in which it awards bursaries to school leavers as well as those in service and would like to upgrade their studies. Lady Justice Lombe Chibesa  is currently serving as the university chancellor.

Formerly a college of education, Rockview university had a limited number of programs it was admitting new students to. Ever since it got upgraded to a university, it has now had an increase in the number of degree programs such as Information & Communications Technology,  Business Administration, Mathematics among others and a good number of Masters and PhD degrees. The School has both Full-Time Day scholar and Distance Learning modes. Full-Time students are admitted to the January and June Intake every year while the Distance Learning Modes are admitted to the April, September and December Intakes. The Institution recently commissioned a satellite Campus in Kitwe, Copperbelt Province.

Rockview university has a currently running television program feature on the Zambia National Broadcasting Corporation(ZNBC), Kwacha Good Morning which airs every Saturday morning. The program focuses on the operations of the university and its various activities

References

External links

https://www.mohe.gov.zm/
https://www.zaqa.gov.zm/higher-education-institutions/
https://www.hea.org.zm/

Universities in Zambia

Rockview University


Kaliwatan sa karpa ang Ericymba amplamala. Una ning gihulagway ni Pera ug Jonathan W. Armbruster ni adtong 2006. Ang Ericymba amplamala sakop sa kahenera nga Ericymba, ug kabanay nga karpa.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Amihanang Amerika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Amihanang Amerika
Ericymba

Ericymba amplamala


シビル・リン・シェパード(Cybill Lynne Shepherd、1950年2月18日 - )は、アメリカ合衆国の女優、歌手、ファッションモデル。テネシー州メンフィス出身。

来歴
10代からミスコンテストなどに出場するようになり、1968年に当時一番勢いがあったモデル事務所のスチュアート・モデルズ主催の第2回モデルコンテストで優勝すると、高校を卒業したばかりの彼女は瞬く間に売れっ子モデルになった。1968年から1970年まで、ファッション雑誌グラマーの表紙はシビルとシェリル・テイーグズがほぼ独占していたほど人気が高かった。ちなみに、彼女が優勝したスチュアート・モデルズのコンテストは短期間しか開催されなかったが、ゴールデンタイムにCBSテレビで放映され、高い視聴率を誇った。その勢いで、1970年代になってからもモデルとして大活躍していたが、そんな彼女を雑誌で見たピーター・ボグダノヴィッチ監督に抜擢され、『ラスト・ショー』で映画デビューした。

テレビシリーズ『こちらブルームーン探偵社』の主役として2度、『シビル』(Cybill)の主役として1度、ゴールデングローブ賞を受賞している。1995年から1997年にかけて、エミー賞にも3年連続でノミネートされた。

2012年には、『ベストマン』(Gore Vidal's The Best Man)でブロードウェイデビューした。

私生活
1978年にメンフィスで出会ったDavid M. Fordと結婚し、娘クレメンタイン・フォードが生まれるが、1982年に離婚。1987年にBruce Oppenheimと再婚し、子供を2人もうけるが、1990年に再び離婚。2012年に精神分析医の男性と婚約した。

出演作品

映画

テレビシリーズ

ディスコグラフィ
 Mad About the Boy (1976)
 Vanilla (1979)
 Somewhere Down the Road (1990)
 Talk Memphis to Me (1997)
 Twilight Easy Listening (1997)
 At Home with Cybill (2004)

参照

外部リンク

アメリカ合衆国の女優
アメリカ合衆国の女性歌手
メンフィス出身の人物
1950年生
存命人物

シビル・シェパード


Eric Orbom (Estocolmo, 6 de julho de 1915 — Los Angeles, 23 de maio de 1959) é um diretor de arte estadunidense. Venceu o Oscar de melhor direção de arte na edição de 1961 por Spartacus, ao lado de Alexander Golitzen, Russell A. Gausman e Julia Heron.

Ligações externas

Naturais de Estocolmo
Diretores de arte premiados com o Óscar

Eric Orbom


国鉄気動車の車両形式(こくてつきどうしゃのしゃりょうけいしき)

本項目では、日本国有鉄道(国鉄)及び国鉄分割民営化により国鉄の車両を引き継いだJR各社が保有する気動車の形式番号の付与法則について記述する。

概要

気動車の場合、キハ181系気動車以降の新系列気動車と、それ以前の在来形気動車とで形式の付番方法が異なり、電車と同様に在来形のものは2桁、新系列(電車の場合は新性能と呼称)のものは3桁となっている。国鉄時代には、新系列気動車は特急形気動車と事業用車しか製造されず、特急形以外(急行形・一般形)の車両は在来車との連結運転を優先して2桁の形式の車両が製造された。民営化後は特急形以外にも3桁の形式が登場している。

また、JR九州キハ72系気動車やJR東海キハ75形気動車、キハ85系気動車などのように、JR化後もあえて2桁の形式を用いている場合もある。

新系列気動車

このうち、キについては気動車(JR東日本ではキハE200形を除き液体式)、HBについてはハイブリッド気動車を、GVとDECは電気式気動車をそれぞれ指し、○については主に付随車の車種を表す記号を表し、●については用途を、Aは機関方式(JR東日本では駆動方式)、Bは車両用途・構造を、CについてはA・Bに付随して定義される数字を指し、Xは製造番号を表す。JR九州(一部の車両)とJR西日本(一部の車両)、JR東海ではAが省かれた以外は、新系列気動車と同じ表記となっているが、HC85系については電車と同じくクモ・モで表記される。

 気動車の車種を表す記号

 用途を表す記号
 単独で、また合造車の場合は下記の順番で重ねて使用される。なお、合造車とは、2つ以上の用途の室内設備を1つの車両に収めたものを指す。

 機関方式(駆動方式)

 JR東日本ではキハE200形以降、百の位は駆動方式を表す記号として用いており、以下のように付番している。また、同形以降の車両はこの数字の前にE(Eastの頭文字)がつく。

 車両用途・構造

 JR化後に新製された形式の形式番号は以下の通り。

なお、上記のC(A・Bに付随して定義される数字)にあたる数字は、特急形の場合基本的には運転台のある車両に奇数を用い、運転台の無い車両にはその数字より1減じた偶数を用いる(系列を表す場合は奇数を用いる)。ただし、キハ183系気動車では新しく設定された中間電源車に「キハ184」という形式を与え、1系列で3つの形式数字(「182」・「183」・「184」)を使用している。このため、その後に登場したキハ185系気動車の運転台の無い車両には、系列を表す数字より1増した偶数「186」が使用された。また、キハ189系気動車では、運転台の無い車両は1減じた偶数(「188」)に戻っている(これはキハ187系気動車が運転台付のキハ187形(番台区分あり)のみであったため)。

 製造番号
 基本的には1から始まる番号を用いるが、細かな設計変更などで番台を変更して用いる場合もある。

在来形気動車
この現在に連なる称号規程は、1957年(昭和32年)4月に制定されたものである。それ以前は、客車の番号体系の中に含まれており、二軸車および片ボギー車は5000番台、ボギー車は40000番台を称した(いずれも例外あり)。

このうち、キについては気動車を指し、○については車種を表す記号、●については用途を、Aは車両用途・構造を、Bについては運転台による区別を表す形式番号を指し、Xは製造番号を表す。また、_は空白を表す。

 気動車の車種を表す記号
 新系列気動車と同じ。

 用途を表す記号
 新系列気動車と同じ。

 動力装置方式を表す形式番号

 運転台による区別を表す形式番号
 特急形以外

 特急形は上記の規準に則らず、「運転台の無い車両(付随車も含む)・運転台付きの車両」の順に追番で付与する。

 同一形式内の製造番号
 車両番号はおおむね製造順に1から番号が付けられるが、仕様や用途の違いによって番台区分されることがある。(2000番台など)

JR四国の車両
JR四国が所有している車両のうち、JR化後に新製された車両(電車・気動車)には、形式と車両番号が一体となった4桁の数字のみの表記が用いられており、気動車には千位が1か2の形式番号が使用されている(国鉄から継承した車両とJR他社から購入した車両、およびそれらの改造車は国鉄時代の付番方法のままである)。

脚注

関連項目
 国鉄機関車の車両形式
 国鉄旧形電車の車両形式
 国鉄新性能電車の車両形式
 新幹線の車両形式
 国鉄客車の車両形式
 国鉄貨車の車両形式

鉄道車両の形式称号

国鉄気動車の車両形式


An Spizaetus philippensis in uska species han Aves nga ginhulagway ni Gould hadton 1863. An Spizaetus philippensis in nahilalakip ha genus nga Spizaetus, ngan familia nga Accipitridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Spizaetus

Spizaetus philippensis


Kaliwatan sa insekto ang Leucothrips theobromae. Una ning gihulagway ni Hermann Priesner ni adtong 1923. Ang Leucothrips theobromae sakop sa kahenera nga Leucothrips, ug kabanay nga Thripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Surinam

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Surinam
Leucothrips

Leucothrips theobromae


Jaire Zakar Alexander (born February 9, 1997) is an American football cornerback for the Green Bay Packers of the National Football League (NFL). He played college football at Louisville, and was selected by the Packers in the first round of the 2018 NFL Draft.

Early years
Alexander was born in Philadelphia, before moving to the Charlotte area as a toddler. Alexander attended Rocky River High School in Mint Hill, North Carolina. While there, he played high school football for the Ravens. He originally committed to the University of South Carolina to play college football but changed his commitment to the University of Louisville.

College career
Alexander played at Louisville from 2015 to 2017 under head coach Bobby Petrino. During his career, he had 77 tackles and seven interceptions. For the 2016 season, he was named Second-team All-ACC. After his junior season in 2017, he decided to forgo his senior year and enter the draft. He decided not to play in the 2017 TaxSlayer Bowl with the rest of the Louisville team due to persistent injury issues during the season.

College statistics

Professional career
On December 22, 2017, Alexander announced his decision to forgo his remaining eligibility and enter the 2018 NFL Draft. As a result of his decision, he chose not to play in the TaxSlayer Bowl. He attended the NFL Scouting Combine in Indianapolis and completed all of the combine and positional drills. Among cornerbacks, Alexander finished third in the short shuttle, finished fifth in the three-cone drill, finished sixth in the 40-yard dash, and tied for fourth in the broad jump. On March 29, 2018, Alexander participated at Louisville's pro day, but opted to stand on his combine numbers and only performed positional drills. At the conclusion of the pre-draft process, Alexander was projected to be a first round pick by NFL draft experts and scouts. He was ranked as the top cornerback prospect in the draft by NFL analyst Mike Mayock and was ranked the third best cornerback by DraftScout.com.

The Green Bay Packers selected Alexander in the first round (18th overall) of the 2018 NFL Draft. The Packers traded their first (27th overall), third (76th overall), and sixth round picks (186th overall) to the Seattle Seahawks in exchange for their first (18th overall) and seventh round picks (248th overall) in order to draft Alexander 18th overall.

On May 15, 2018, the Green Bay Packers signed Alexander to a fully guaranteed four-year, $12.05 million contract that includes a signing bonus of $6.84 million.

2018

Throughout training camp, Alexander competed to be a starting cornerback against Davon House, Tramon Williams, Kevin King, and Josh Jackson. Head coach Mike McCarthy named Alexander the fourth cornerback on the depth chart to start the regular season, behind House, King, and Williams.

He made his professional regular season debut in the Green Bay Packers' season-opener against the Chicago Bears and recorded three solo tackles during their 24–23 victory. On September 16, 2018, Alexander recorded eight combined tackles and was credited with half a sack during a 29–29 tie with the Minnesota Vikings in a Week 2. During the fourth quarter, Alexander intercepted a pass by Minnesota Vikings quarterback Kirk Cousins, but the play was negated due to a roughing the passer call on teammate Clay Matthews III. On September 30, 2018, Alexander made one tackle, broke up a pass, and made his first career interception during a 22–0 win against the Buffalo Bills in Week 4. Alexander intercepted a pass attempt by Bills' quarterback Josh Allen, that was intended for wide receiver Zay Jones, during the second quarter. Alexander was inactive for two games (Weeks 5–6) due to a groin injury. As a rookie, Alexander played in 13 games and started 11. He recorded .5 sacks, 66 total tackles, one interception, and 11 passes defended.

2019
In week 5 against the Dallas Cowboys, Alexander recorded his first interception of the season off Dak Prescott and returned it for 37 yards in the 34–24 win. In week 15 against the Chicago Bears, Alexander recorded eight tackles and intercepted a pass thrown by Mitch Trubisky during the 21–13 win. In the 2019 season, Alexander started in all 16 regular season games and both postseason games for the Packers. He recorded 51 total tackles, two interceptions, 17 passes defended, and one forced fumble.

2020
In Week 1 against the Minnesota Vikings, Alexander sacked quarterback Kirk Cousins in the endzone for a safety and later intercepted a pass thrown by Cousins during the 43–34 victory. He finished the 2020 season with one sack, 51 total tackles, one interception, 13 passes defended, and one forced fumble. During the 2020–21 season, he made his first Pro Bowl as a starter for the NFC. On January 8, 2021, he made the 2020 All-Pro Team second-team. He finished the 2020 season as the NFL's No. 1 cornerback as ranked by Pro Football Focus.

In the Divisional Round of the playoffs against the Los Angeles Rams, Alexander became the only cornerback since 2006 to allow negative yards in a playoff game (−3 yards).
In the NFC Championship against the Tampa Bay Buccaneers, Alexander intercepted two passes thrown by Tom Brady during the 31–26 loss. He was ranked 41st by his fellow players on the NFL Top 100 Players of 2021.

2021
On April 26, 2021, the Packers exercised the fifth-year option on Alexander's contract, worth a guaranteed $13.3 million for the 2022 season. Alexander was placed on injured reserve on October 9, 2021, after suffering a shoulder injury in a Week 4 victory against the Pittsburgh Steelers. Packers' medical staff held off on a possible season-ending surgery to repair the sprain, and after 2 months on the IR list, the Packers designated Alexander to return to practice on December 8, 2021. He was activated on December 29. On January 2, 2022, the Packers placed Alexander on the COVID-19/Reserve list. He was activated off the list on January 7, but due to a lack of conditioning it was announced that he would miss the Packers' final regular season game against the Detroit Lions on January 9. He was officially designated as questionable to play for the Packers' Divisional Round playoff game against the San Francisco 49ers. He would play, but didn't record a stat in the 10–13 loss.

2022
On May 18, 2022, Alexander signed a four-year, $84 million contract extension with the Packers through the 2026 season. In December, he was named to the 2023 Pro Bowl.
He finished the 2022 season with 56 total tackles, five interceptions, and 14 passes defended in 16 appearances and starts. He was ranked 26th by his fellow players on the NFL Top 100 Players of 2023.

NFL career statistics

Regular season

Postseason

References

External links
Green Bay Packers bio
Louisville Cardinals bio

1997 births
Living people
American football cornerbacks
Louisville Cardinals football players
Green Bay Packers players
National Conference Pro Bowl players
Players of American football from Philadelphia

Jaire Alexander


Kaliwatan sa insekto ang Brueelia chayanh. Una ning gihulagway ni Ansari ni adtong 1955. Ang Brueelia chayanh sakop sa kahenera nga Brueelia, ug kabanay nga Philopteridae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Brueelia

Brueelia chayanh


Kaliwatan sa lumot ang Graphis stellata. Una ning gihulagway ni M. Cáceres ug Robert Lücking. Ang Graphis stellata sakop sa kahenera nga Graphis, ug kabanay nga Graphidaceae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Amihanang Amerika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Abungawg-uhong
Abungawg-uhong sa Amihanang Amerika
Graphis (Graphidaceae)

Graphis stellata


Intuit Inc. er en amerikansk erhvervssoftwarevirksomhed, der specialiseret i finansiel software. Intuit's produkter inkluderer skatteberegnings-applikationen TurboTax, personlig finansierings-appen Mint.com, regnskabsprogrammet QuickBooks, kreditovervågningstjenesten Credit Karma og email-markedsføringsplatformen Mailchimp. Deres primære marked er USA, hvor de har 95 % af deres omsætning.

Referencer

Softwarevirksomheder fra USA

Intuit


Jang Keun-suk (hangul: 장근석, hancha: 朴炯植; ur. 4 sierpnia 1987 w Danyang) – południowokoreański piosenkarz i aktor. Grał główne role w serialach Beethoven Virus (2008), Minam-isine-yo (2009), Mary-neun uibakjoong (2010), Sarangbi (2012), Yeppeun namja (2013) oraz Najwyższa stawka (2016).

Jang rozpoczął pracę jako model dziecięcy w wieku sześciu lat po tym, jak został odkryty przez łowcę talentów. W tym czasie rodzice Janga sprzedawali dom, a agent, który był potencjalnym nabywcą, zobaczył chłopca. Dostrzegając jego potencjał, agent doradził rodzicom Janga, aby pozwolili mu spróbować pracy jako model. Jang zadebiutował w 1997 roku w telewizyjnym serialu HBS (Channel CGV) Haengbogdo pabnida. Następnie kontynuował pracę w telewizji jako aktor dziecięcy. W gimnazjum, w 2003 roku, uczył się w Nowej Zelandii w Nelson College, w celu nauki języka angielskiego i japońskiego, jednak przez ofertę zagrania w serialu Nonstop 4 wrócił do Korei Południowej.

Ukończył studia na Uniwersytecie Hanyang na kierunku teatr i film.

Filmografia

Filmy

Telewizja

Programy rewiowe

Przypisy

Bibliografia

 Jang Keun-suk na stronie Hancinema

Linki zewnętrzne
 Oficjalna strona

Południowokoreańscy aktorzy teatralni
Południowokoreańscy aktorzy telewizyjni
Południowokoreańscy wokaliści
Urodzeni w 1987

Jang Keun-suk


Dolmel – zakład przemysłowy działający we Wrocławiu od 1947 roku. Przedsiębiorstwo zostało zbudowane na bazie istniejących wcześniej zakładów Linke-Hoffmann oraz "Famo". W swojej historii zakład działał w branży elektromechanicznej. Prowadzono tu produkcję z zakresu maszyn elektrycznych i elektroenergetycznych. Przedsiębiorstwo położone jest przy ulicy Fabrycznej 10, w dawnej dzielnicy Fabryczna. Po przemianach ustrojowych w Polsce w latach 90. XX wieku w miejsce fabryki powstały nowe podmioty gospodarcze.

Historia

Zakłady Dolmel zbudowane zostały w oparciu o działające wcześniej w mieście Zakłady Linke-Hoffmann – Wydział Turbin, oraz Zakłady "Famo". Famo w czasie II wojny światowej prowadziły produkcję na potrzeby przemysłu zbrojeniowego w III Rzeszy. Zatrudniano w nich około 4000 pracowników. W tej liczbie mieszczą się także pracujący na rzecz zakładów więźniowie hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Podczas działań wojennych, w tym oblężenia Wrocławia w 1945 r. zakłady zostały zniszczone w 80%.

Do odgruzowywania zniszczonej zabudowy zakładów przystąpiono w czerwcu 1947 r. Ten właśnie rok przyjmuje się za początek historii zakładów Dolmel, które początkowo nosiły nazwę Fabryka Wielkich Maszyn Elektrycznych, a później zostały przemianowane na Dolnośląskie Zakłady Wytwórcze Maszyn Elektrycznych imienia Feliksa Dzierżyńskiego. Natomiast powszechnie stosowano na zakłady określenie Dolmel. Proces odbudowy przynosił w kolejnych latach oddawanie do użytku kolejnych budynków: 1948 r. – pierwsza oddana do użytku hala, 1949 r. – hala do produkcji dużych maszyn elektrycznych, 1951 r. – spawalnia i kuźnia, 1954 r. – cewkarnia.

Fabryka stała się znaczącym producentem urządzeń elektroenergetycznych. W Polsce Dolmel dostarczał maszyny i urządzenia między innymi dla Huty Katowice, KGHM Lubin-Polkowice, elektrowni Górna Odra, kopalni Piast, kopalni odkrywkowej Bełchatów, cementowni Górażdże i wielu innych. Natomiast eksport swoich produktów zakłady prowadziły do krajów położonych w Europie, Azji, Afryce oraz Ameryce Południowej.

Po przemianach ustrojowych w Polsce po 1989 r., już w 1990 r. zakład stał się własnością szwajcarsko-szwedzkiego koncernu Asea Brown Boveri (ABB). Przedsiębiorstwo zostało podzielone na trzy podmioty:
 ABB Dolmel Ltd
 ABB Dolmel-Drives Ltd
 Dozamel Sp. z o.o.

Kolejne zmiany przyniosła przeprowadzona w 1999 r. fuzja ABB Dolmel Ltd z francuskim koncernem Alstom, w wyniku której powstało ABB Dolmel Ltd – Alstom. Podmiot stał się producentem generatorów, turbin energetycznych i przemysłowych, a odbiorcami wyrobów fabryki w 60% stali się odbiorcy zagraniczni, głównie z takich krajów jak Wielka Brytania, Argentyna, Indonezja, Indie, Chiny, Malezja, Maroko, Arabia Saudyjska.

Oprócz wymienionych przedsiębiorstw, na bazie dawnych zakładów państwowych Dolmel powstały także inne podmioty kontynuujące działalność w tej branży, jak np. DFME Sp. z o.o. (Dolnośląska Fabryka Maszyn Elektrycznych Sp. z o.o.).

Zakres działalności i produkty
W zakresie działalności zakładu znalazły się usługi oraz przede wszystkim produkcja w zakresie maszyn i urządzeń elektroenergetycznych. Początkowo były to naprawy silników i transformatorów. W tym czasie budowano także prototypowe silniki asynchroniczne. W latach 1948–1949 wykonywano w zakładach wózki akumulatorowe z przyczepami, a także silniki tramwajowe LT-31. W 1953 r. wdrożono do produkcji pierwszy silnik Gba-514d o mocy 500 kW. Kolejnym zakresem działalności stał się montaż pieców przemysłowych, który prowadzony był przez Dolmel do 1955 r. Także w tym okresie, bo w latach 1954–1955 produkowano spawarki wirujące, w 1956 r. wytworzono pierwszy turbogenerator o mocy 25 MW, od 1956 r. produkowano zestawy maszyn trakcyjnych prądu stałego do lokomotyw elektrycznych 3E, od 1959 r. silniki Lta-220 do tramwaju szybkościowego, a następnie maszyny do trakcji spalinowo-elektrycznej. Równocześnie stopniowo wprowadzano do produkcji: maszyny prądu stałego, silniki asynchroniczne dużej mocy, chwytniki, separatory elektromagnetyczne. W 1955 r. wyprodukowano pierwszy generator o mocy 25 MW.

Lata 70. XX wieku dla zakładów to wytwarzanie około 200 typów maszyn elektrycznych, takich między innymi jak produkowane od 1972 r. prądnice główne do lokomotyw spalinowo-elektrycznych (mocy 1800 i 2250 KM). W zakładach produkowano także maszyny synchroniczne, w tym 4 wersje prądnic morskich, turbogeneratory oraz hydrogeneratory, a także silniki asynchroniczne dużej mocy, maszyny prądu stałego, w tym maszyny prądu stałego dla wyciągów kopalnianych, oraz prądnice.

Po utworzeniu ABB Dolmel Ltd – Alstom zakłady stały się producentem generatorów, turbin energetycznych dla elektrowni zawodowych i przemysłowych wszystkich typów o mocach znamionowych od 40 MW do 900 MW.

NSZZ Solidarność
W zakładach Dolmel został utworzony i istniał Niezależny Samorządny Związek Zawodowy "Solidarność". W latach 1980–1981 stanowił on jeden z najsilniejszych we Wrocławiu centrów Solidarności. W marcu 1981 r. tu oraz w sąsiednim Pafawagu mieściła się siedziba wrocławskiego Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego.

Klub sportowy
W latach 1949–1993 działał przy zakładzie klub sportowy Dolmel. W swojej historii nosił między innymi nazwę Robotniczy Klub Sportowy "Dolmel". Jego działalność obejmowała następujące dyscypliny sportowe: kolarstwo, podnoszenie ciężarów, wioślarstwo, brydż sportowy, kajakarstwo, hokej na lodzie, boks, siatkówka żeńska, piłka nożna.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Przedsiębiorstwa we Wrocławiu
ABB
Przedsiębiorstwa założone w Polsce w 1947
Szczepin

Dolmel


Ĉ, er ein bókstavur, eitt hjáljóð, í tí esperantiska stavraðnum.

Bókstavir

Ĉ


Scytodes genebra là một loài nhện trong họ Scytodidae.

Loài này thuộc chi Scytodes. Scytodes genebra được miêu tả năm 2009 bởi Rheims & Antonio D. Brescovit.

Chú thích

Tham khảo

Scytodes

Scytodes genebra


Kaliwatan sa ito ang Encheloclarias curtisoma. Una ning gihulagway ni Ng ug Lim ni adtong 1993. Ang Encheloclarias curtisoma sakop sa kahenera nga Encheloclarias, ug kabanay nga Clariidae. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa kritikal nga nagtikapuo.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Asya
 kasadpang Malaysiya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Asya
Isdangtunay sa Malaysiya
Encheloclarias

Encheloclarias curtisoma


Korotkoje zamykanije () er en russisk spillefilm fra 2009 af Kirill Serebrennikov, Pjotr Buslov, Ivan Vyrypajev, Aleksej Aleksejevitj German og Boris Khlebnikov.

Medvirkende
 Irina Butanajeva som Olja
 Jurij Tjursin
 Ivan Dobronravov
 Aleksej Filimonov
 Andrej Fomin

Referencer

Eksterne henvisninger

Russiske film fra 2009

Korotkoje zamykanije


Staturin Illinois (alment enskt heiti: State of Illinois) er stakríki í Sambandsríkinum Amerika við umleið 12,8 mió. íbúgvum. Í norðri hevur Illinois mark við Wisconsin, í suðuri við Kentucky, í eystri við Indiana og í vestri við Iowa og Missouri. Springfield er høvuðsstaðurin, og størsti býurin er Chicago. Í desember 1818 bleiv Illinois stakríki í USA.

Fjørutiundi forsetin, Ronald Reagan (1911-2004), Republikanski Flokkurin, var føddur í Illinois.

Eyknevni er Graslendisstaturin (enskt: The Prairie State).

Søga

Indiánarnir

Í Illinois vórðu í 1200-1400 bygdir stórir býir og andaligir miðdeplar fram við Mississippiá. Tann týdningarmesti varð bygdur í Cahokia í St. Clair County. Tað, sum eyðkendi búsetningarnar fram við Mississippiá í Suðurillinois, var allir ferhyrntu heyggjarnir, ið vóru flatir omaná og vórðu seinni brúktir sum grundir undir templum og húsum hjá tignarligum monnum. Heyggjarnir stóðu á víðum, innigirdum vøllum ella fram við breiðum vegum. Fjølbygdasta búsetingin var Cahokia í Suðurillinois, har fleiri enn 100 heyggjar vóru. Moldin til heyggjarnar varð borin í kurvum. Gággur og aðrar skeljar vórðu brotnar og eltar upp í leirin, so at hann skuldi verða sterkari.

Samfelagsskipanina í Cahokia vita vit einki um, men helst var tað høvdingadømi, og fólkið dýrkaði høvdingarnar sum gudar. Grivnar eru út nakrar prýðiligar høvdingagravir: ein høvdingur fekk 20.000 perlur við sær í grøvina, og líkini uttan um hann vísa, at alt húskið og tænararnir vórðu grivin við honum.

Flestu fólk í Suðurillinois vóru bøndur. Tey búðu í leirklíndum húsum av flættaðum greinum, sum stóðu uttan um heyggjarnar og í bygdum fram við ánni, har fruktabesta jørðin var. Bøndurnir dyrkaðu mais, bønir og grasker - moldin varð loyst við hakkara. Bøndur veiddu eisini hjørt við ørv og boga.

Við hvørt hús varð djúpt hol grivið í jørðina, har ið meginparturin av matinum varð goymdur. Grøðin, sum leyp, varð borin inn í býin og skift ímillum embætisfólk og handverkarar, ella hon varð latin fremmandum handilsmonnum í býti við mariuglas, kopar og skeljar. Hvørt húski gjørdi sær búnyttur og amboð til egna nýtslu og at selja.

Myndir

Størstu býir
Teir 10 størstu býirnir í Illinois eftir íbúgvatali vóru í 2018 hesir:
 Chicago – 2 705 994
 Aurora – 199 602
 Naperville – 148 304
 Joliet – 148 099
 Rockford – 146 526
 Springfield – 114 694
 Elgin – 111 683
 Peoria – 111 388
 Champaign – 88 029
 Waukegan – 86 792

Sí eisini
 Sambandsríki Amerika

Ávísingar úteftir
 Heimasíða hjá stjórnini: illinois.gov
 Illinois, wikivoyage (á enskum)

Keldur

Illinois


Sir Paul Gordon Fildes OBE FRS (10. februar 1882 – 5. februar 1971) var en britisk patolog og mikrobiolog, der arbejdede med udviklinegn kemisk-biologiske våben ved Porton Down under anden verdenskrig.
Han modtog Copleymedaljen i 1963.

Referencer

Biologer fra Storbritannien
Modtagere af Copleymedaljen

Paul Fildes


Drinan is a rural locality in the Bundaberg Region, Queensland, Australia. In the  Drinan had a population of 170 people.

History
The locality took its name from the railway station name, assigned by the Queensland Railways Department on 4 September 1919, named after property owner Mr Drinan.

Drinan Provisional School opened in February 1927. In 1954 it became Drinan State School. It closed in 1963.

In the  Drinan had a population of 170 people.

References

Bundaberg Region
Localities in Queensland

Drinan, Queensland


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Endecous peruassuensis. Una ning gihulagway ni Bolfarini ni adtong 2015. Ang Endecous peruassuensis sakop sa kahenera nga Endecous, ug kabanay nga Phalangopsidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Minas Gerais

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Minas Gerais
Endecous (Phalangopsidae)

Endecous peruassuensis


Eppelheim è un comune tedesco di 14.503 abitanti, situato nel land del Baden-Württemberg.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Comuni del circondario del Reno-Neckar

Eppelheim


Općinski izbori za izbor gradonačelnika i za 31 član skupštine grada Tuzla održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 159 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 113.518 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.

Gradonačelnik
Na izborima za gradonačelnika izašlo je ukupno 54.073 glasača (47,63% od ukupnog broja), a od toga je 50.423 (93,25%) glasova bilo važećih, te 3.650 (6,75%) nevažećih. Sa ukupno 24.636 glasova (48,86%) za gradonačelnika izabran je Jasmin Imamović, član Socijaldemokratske partije (SDP).

Skupština grada

Na izborima za Skupštinu grada izašlo je ukupno 54.079 glasača (47,64% od ukupnog broja), a od toga je 48.336 (89,38%) glasova bilo važećih, te 5.743 (10,62%) nevažećih. Birano je ukupno 31 član Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je Socijaldemokratska partija 14.610 (31,11% od ukupnog broja važećih glasova).

Nacionalne manjine

Reference

Vanjski linkovi
 Zvanična stranica "Centralne izborne komisije Bosne i Hercegovine"

Tuzla
2016

Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Tuzla)


Team Give Steel - 2M Cycling Elite er et dansk cykelhold, som blev etableret i Faxe Ladeplads med start fra 2023-sæsonen. Det kører som et DCU Elite Team, og betragtes som et U23-talenthold. Moderklubben blev DBC Ballerup, og den første navnesponsor var Give Steel.

Holdet blev grundlagt og ejet af el-installatør Martin Flindt Møller, som indtil foråret 2022 havde været teammanager for .

I holdets første sæson stillede det til start i de danske UCI-løb Grand Prix Herning og Fyen Rundt.

Holdet

2024
"Foreløbig trup"

2023
Holdets 11 ryttere for den første sæson blev præsenteret den 28. december 2022 i Ballerup Super Arena.

Referencer

Eksterne henvisninger

DCU Elite Team
Etableret i 2023
Faxe Kommune

Team Give Steel - 2M Cycling Elite


An Psenopsis in uska genus han Actinopterygii. An Psenopsis in nahilalakip ha familia nga Centrolophidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Psenopsis

Psenopsis


Undercover Grandpa is a 2017 Canadian action comedy film directed by Érik Canuel and starring James Caan, Jessica Walter, Louis Gossett Jr., Dylan Everett, Paul Sorvino and Kenneth Welsh.

Plot
Jake and Wendall are two high school friends trying to get Jake a date with Angie.  She agrees to a date for an upcoming party but Jake's parents insist Jake stay home for a dinner with Grandpa Lou.  Jake is going to miss his first date with the girl of his dreams and no less has to hear crazy Grandpa's dubious war stories again.  Grandpa is paranoid and sees the enemy around every corner.

Angie gets kidnapped by a Russian General Komencho.  Unknown to Jake, Grandpa is a retired intelligence officer.  He is unable to get any help from government officials.  Grandpa Lou gets his grandson's trust and they decide to rescue Angie on their own.

Grandpa collects together Wolf, Harry, Mother and Giovani, his old group who were known as the 'Devil's Scum'.  Also,  to theJake enlists the computer and cell phone expertise of his friend, Wendall.  There are a lot of comic situations and corny lines between the young and old characters.

Grandpa's forces defeat the Russians and Angie is freed.  As Maddy Harcourt government agents arrive on the scene,  Grandpa is seen grabbing his chest and is rushed off to the hospital.

The next scene takes us to a graveside funeral for Grandpa Lou.  Family and friends pay tribute with grandson Jake crying.  The old timers present Lou's dogtags to Jake.

One month later a car pulls up in front of Jake's home.  Grandpa Lou gets out and tells Jake that his death was only a cover like his "old man crazy act" was a cover for his first retirement.

Grandpa and Maddy then drive off for a life in Mexico.

Cast
James Caan as Grandpa - Major Lou Crawford
Dylan Everett as Jake Bouchard
Greta Onieogou as Angie Wagner
Jesse Bostick as Wendall
Jessica Walter as Madelein 'Maddy' Harcourt
Paul Braunstein as General Komenkho
Louis Gossett Jr. as Mother
Kenneth Welsh as Harry Nederlander
Paul Sorvino as Giovanni
Lawrence Dane as Wolf
Jennifer Robertson as Mrs. Bouchard
Jonathan Higgins as Mr. Bouchard

Reception
Sandie Angulo-Chen of Common Sense Media gave the film three stars out of five.  Frank Scheck of The Hollywood Reporter gave the film a negative review describing it as "(n)either remotely thrilling or funny" and that it "isn't any fun."  Edward Douglas of Film Journal International also gave the film a negative review and wrote "It's hard to call Undercover Grandpa a 'comedy,' since there's never anything particularly funny about it." The film was released on Netflix streaming on November 1, 2017.

References

External links

2017 films
Canadian comedy films
English-language Canadian films
Vertical Entertainment films
Films directed by Érik Canuel
Films about old age
2010s English-language films
2010s Canadian films

Undercover Grandpa


Jakub I (ur. 15 marca 1407, zm. 13 października 1453) – margrabia Badenii od 1431 r. z rodu Zähringen.

Życiorys
Jakub I był najstarszym (i jedynym, który przeżył ojca) synem margrabiego Badenii Bernarda I i Anny, córki Ludwika XII, hrabiego Öttingen. W 1431 r. odziedziczył Badenię po śmierci ojca, ale już od 1425 r. sprawował rządy w wydzielonej jej części. W przeciwieństwie do ojca, prowadził raczej ugodową politykę, starał się pośredniczyć w rozwiązywaniu konfliktów. Dzięki małżeństwu z księżniczką lotaryńską nawiązał dobre kontakty z Francją i otworzył możliwość uzyskania dla swoich synów funkcji księstw biskupich na zachodzie Rzeszy. Jego bliskim sojusznikiem był Albrecht Achilles z rodu Hohenzollernów (późniejszy zięć Jakuba). Wspierał panujących władców Niemiec, najpierw Zygmunta Luksemburskiego, a po jego śmierci związał się z Habsburgami. Dużym sukcesem było zaaranżowanie małżeństwa najstarszego syna Jakuba, Karola I z księżniczką austriacką z rodu Habsburgów, Katarzyną, siostrą króla Fryderyka III Habsburga. Jednak jego uczestnictwo w konfliktach po stronie Habsburgów spowodowało zniszczenia w Badenii. Zdołał jednak poczynić pewne nabytki terytorialne. W swoim testamencie, wbrew woli swego ojca, podzielił Badenię między swych trzech synów.

Rodzina
Żoną Jakuba była od 1421 lub 1422 r. Katarzyna (zm. 1439), córka Karola II, księcia Lotaryngii. Ze związku tego pochodziło siedmioro dzieci:
 Karol I (ok. 1427–1475), margrabia Badenii,
 Bernard II (1428–1458), margrabia Badenii,
 Jan (1430–1503), arcybiskup i książę-elektor Trewiru,
 Małgorzata (1431–1457), żona margrabiego Ansbach i Kulmbach, późniejszego margrabiego Brandenburgii Albrechta Achillesa,
 Jerzy (1433–1484), margrabia Badenii, biskup Metzu,
 Marek (1434–1478), administrator biskupstwa Liège,
 Matylda (?–1484).

Bibliografia

Władcy Badenii
Dynastia badeńska
Urodzeni w 1407
Zmarli w 1453

Jakub I (margrabia Badenii)


An Napothera in uska genus han Aves. An Napothera in nahilalakip ha familia nga Sylviidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Napothera

Napothera


An Amphiesma deschauenseei in uska species han Colubridae nga ginhulagway ni Taylor hadton 1934. An Amphiesma deschauenseei in nahilalakip ha genus nga Amphiesma, ngan familia nga Colubridae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Mabibilngan ini ha Thailand. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Amphiesma

Amphiesma deschauenseei


Kaliwatan sa alibangbang ang Schidax repandaria. Una ning gihulagway ni Walker ni adtong 1866. Ang Schidax repandaria sakop sa kahenera nga Schidax, ug kabanay nga Uraniidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Schidax

Schidax repandaria


An Ammotretis brevipinnis in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Norman hadton 1926. An Ammotretis brevipinnis in nahilalakip ha genus nga Ammotretis, ngan familia nga Pleuronectidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ammotretis

Ammotretis brevipinnis


Rud. Kramper & Jørgensen A/S var en dansk virksomheden grundlagt i 1891 af fabrikant Herman Rudolf Christian Kramper (1867-1942). Nogle år efter trådte fabrikant Sofus Jørgensen (1869 - 1946) ind i firmaet som lå på Sønderbrgaden i Horsens, Dengang beskæftigede firmaet 5-6 mand og producerede hovedsageligt landbrugsmaskiner. Firmat vandt en guldmedalje ved industrimessen i London 1902

Senere påbegyndtes motorfabrikationen, der efterhånden udvidedes til at omfatte motorer til et hvert brug og med forskellige former for brændsel som petroleum, benzin og sugegas. Den sidste udvidelse fandt sted i 1916, da aktiekapitalen udvides fra kr. 200.000 kroner til en million og en ny fabriksbygning opførtes i Houmannsgade. Fabrikken havde et areal på 5000 m2, beskæftigede 300 mand. Afsætningsmarkedet var først og fremmest Danmark men resten af verden var også modtagere. Med henblik på virksomhedens interesser i Norge anlagdes i 1906 i Molde en motorfabrik Gideon Motorfabrikk, med fiskerimotorer som speciale og som var under fabrikant Sofus Jørgensens ledelse.

Bilen Gideon
I 1913 begyndte firmaet automobilfabrikation. Køretøjet blev kaldt Gideon, et navn, der havde været benyttet til motorer som firmaet havde produceret siden 1893. I de syv år blev der fremstillet 184 biler: 64 lastbiler, 32 busser, 22 droscher, 10 brandsprøjter, 17 turistbiler, 6 sygebiler og enkelte personbiler som alle var udsty- ret med Rudolf Krampers egne fire cylindrede Gide- on-motorer.
I 1919 leverede Rud Kramper og Jørgensen 33 elektrificerede postbiler af typen Elektro-mobil med fransk motor, til Postvæsenet i København.
Karrosserierne leveredes af N. Fogt's Værksted Horsens Vognfabrik.
Ingen andre danske automobilfabrikanter nåede Gideons produktionstal.
I dag findes kun to eksemplarer af den horsensianske Gideon Automobil: Brandbilen på Danmarks Industrimuseum i Horsens og den gamle Horsensprøjte i Gentofte

Konkurs og reorganisering
I 1921 måtte virksomheden lukke som følge af økonomiske vanskeligheder. Virksomheden blev siden reorganiseret under navnet Rud. Kramper & company og Rudolf Kramper fortsatte en mindre produktion af motorer og værktøjsmaskiner. Efter faderens død i 1942 fortsatte datteren Edith Kramper virksomheden frem til midten af 1980'erne. I dag drives virksomheden dog uden for familien Kramper.

Kilder
 Kramper og Jørgensen - Motorsamlingen
 Horsens billeder
 arkiv.dk
 Romsdalsmuseet Årbok 1999
 Motorfabrikken Gideon - mtdb.no
 Horsens leksikon

Litteratur
 Horsens-bilen Gideon : et industrieventyr 1913-20 af Morten Qvistgaard (2002)

Danske virksomheder etableret i 1891
Køretøjsproducenter i Danmark
Tidligere fremstillingsvirksomheder i Danmark
Virksomheder i Horsens

Kramper og Jørgensen


Kaliwatan sa insekto ang Psittaconirmus neumanni. Una ning gihulagway ni Guimaraes, L. R. ni adtong 1974. Ang Psittaconirmus neumanni sakop sa kahenera nga Psittaconirmus, ug kabanay nga Philopteridae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Psittaconirmus

Psittaconirmus neumanni


Aspronema dorsivittata ou Aspronema dorsivittattum, é uma espécie de Lagarto da Família (biologia) Mabuyidae presente no Paraguai, Argentina, Uruguai e Brasil, em ambientes de Mata Atlântica, Cerrado, Chaco e Pampa.

Caracteriza-se por quatro listras claras nas laterais do dorso e ventre. Alimenta-se de artrópodes, principalmente aranhas, besouros, moscas e pulgões.

Vivíparo, pode chegar a ter 74 mm e possui ninhada média de três filhotes.

Scincidae
Répteis da América do Sul
Répteis descritos em 1862

Aspronema dorsivittata


Westcoast Limited, also known as Westcoast Group, provides IT products and services, including storage systems, servers and workstations. It provides goods and services business to business and to the education sector. In 2021, Westcoast became the largest IT distributor in the United Kingdom.

Established in 1984, the Westcoast Group remains privately held with its distributor arm, Westcoast Limited, distributing leading IT brands such as HP, HPE, Microsoft, Lenovo, Apple, and many others to a broad range of resellers, retailers and office product dealers in the UK and beyond.

Westcoast Limited has grown to become the number one UK distributor for many vendors and customers. The Westcoast Group employs more than 1,600 people across a number of locations in the UK, Ireland and Europe.

Westcoast Limited is the largest privately owned company in the Thames Valley.

History
The company was founded in 1984 in Reading, United Kingdom.

Orion Media Marketing, printer consumables distributor was acquired in 2005.

In 2006, the company bought Irish IT distributors Clarity.

XMA merger
Westcoast merged with XMA, a printer consumables distributor, in 2008. However, no operations were consolidated and XMA continued as a distinct brand and entity. XMA also had a distribution centre in Milton Keynes.

The XMA operation was merged with Viglen in 2014.

Westcoast bought Nottingham, UK based ArtSystems in 2016. The company supply 3d printing equipment.

By 2017, XMA had a turnover of £350m.

Operations
Westcoast distributes to the UK and Ireland from its centres in Reading, Nottingham, Milton Keynes and Europe. It has a data centre in Wales.

References

Companies established in 1984
Computer companies of the United Kingdom
Cloud computing providers

Westcoast Limited


An Canthigaster callisterna in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Ogilby hadton 1889. An Canthigaster callisterna in nahilalakip ha genus nga Canthigaster, ngan familia nga Tetraodontidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Canthigaster

Canthigaster callisterna