Shiva Negar is an Iranian-Canadian actress, model, influencer and a humanitarian, who rose to prominence starring as Annika Ogden in CBS Films/Lionsgate Blockbuster Movie "American Assassin" and made the short list of Variety Magazine's "10 Canadians to watch".

Her first feature was a supporting role in the film Lost Journey. Other significant acting credits include the action thriller American Assassin, Becoming Burlesque, and television shows My Babysitter's a Vampire, Heartland, Seal Team, and The Cleaning Lady. Born in Iran, and raised in Turkey and Canada, Shiva started her career as a child, performing at piano and guitar recitals and in singing competitions.  She graduated from York University with a degree in Psychology and finished her Post-graduate program in Events Management & Marketing. Shiva Negar is one of the faces of the EDA (Ethnically Diverse Artists). She is a contributor and a child sponsor for the non-profit organization Mother Miracle, educating and feeding the impoverished children. She's also a Human rights and a Women's rights advocate.

Filmography

Film

Television

References

External links

Shiva Negar on Instagram

Actresses from Toronto
Canadian film actresses
Iranian emigrants to Canada
Canadian television actresses
Living people
Iranian female models
1988 births
Iranian actresses

Shiva Negar


Dossobuono (Dossobon in veneto, AFI: ) è la più popolosa frazione del comune di Villafranca di Verona, in provincia di Verona, con oltre  abitanti. Posto a circa metà strada fra Verona e Villafranca, dal secondo decennio del XXI secolo ha conosciuto un notevole incremento della popolazione.

Storia

Il medioevo
La prima documentazione storica che riguarda questa località si trova in una pergamena, conservata all'Archivio di Stato di Verona, e risale all'anno 1037, quando tre cittadini di Verona, rispettivamente di legge salica, di diritto romano e di legge longobarda, fecero dono all'abbazia di Nonantola di una pezza di terra aratoria e prativa nel fondo detto Puviliano, nella località chiamata Dossobono.
Altri documenti successivi confermano per il medioevo la presenza di una domus dei Templari, e di proprietà fondiarie appartenenti alla famiglia Dal Verme, al monastero di S. Domenico, all'ospedale di S. Giacomo alla Tomba.
Nel 1311 vi è notizia della costruzione di una chiesa, dedicata a S. Maria Maddalena, su un terreno appartenente alla chiesa cittadina di S. Nicolò, terreno che sarà acquistato nel secolo XV dalla famiglia Vertua.

Secolo XVI
È però a partire dal 1500 che le notizie sul territorio divengono più copiose e continuative. Una fonte importante sono infatti i verbali delle visite pastorali che i vescovi di Verona facevano periodicamente a tutte le chiese del territorio.

La prima visita documentata, a cura del vescovo Gian Matteo Giberti, alla chiesa di S. Maria Maddalena risale al 1526 quando dipendeva ancora dalla pieve di S. Pietro di Villafranca, dipendenza durata fino al 1585 quando venne eretta in parrocchia con circa 150 abitanti. Facevano infatti riferimento a questa chiesa le contrade della Maddalena, della Torre, di Dossobuono, di Calzoni e di Caselle.

Un avvenimento importante fu nel 1517 l'attuazione a Dossobuono del trattato di Noyon firmato il 6 dicembre 1516 dall'imperatore Massimiliano I, dal re Francesco I di Francia e da Carlo V re di Spagna. Secondo questo accordo Verona, che era stata conquistata dagli imperiali, sarebbe stata restituita ai Veneziani dietro pagamento, in due rate, di  scudi d'oro.

Le Trattative, come racconta Francesco Guicciardini nel capitolo XXII del libro XII della sua Storia d'Italia, iniziarono il 5 gennaio 1517 e si svolsero a Dossobuono ed ebbero per protagonisti il vescovo di Trento Bernardo Clesio, il comandante francese Odet de Foix visconte di Lautrec, Gian Giacomo Trivulzio comandante delle truppe veneziane e i due provveditori veneti Andrea Gritti e Giovanni Gradenigo. L'accordo fu firmato il 13 gennaio a Dossobuono.

Proprio per compensare l'ospitalità offerta sulla propria terra dalla famiglia Vertua in occasione di questa trattativa, la repubblica di Venezia concesse uno degli ultimi benefici feudali.

Secoli XVII e XVIII
I successivi secoli XVII e XVIII vedono l'affermazione di alcuni grandi proprietari terrieri. Tra questi: la famiglia Pantini con oltre 500 campi di terra soprattutto a Calzoni, la famiglia Vertua con circa 400 campi di terra, la famiglia Zignoli - Alessandri con oltre 500 campi. Altri proprietari erano la Commenda dei Santi Vitale e Sepolcro, la famiglia Maffei con circa 200 campi, la famiglia Pindemonte con 100 campi e il monastero di Santa Maria degli Angeli con circa 200 campi.

Il territorio di Dossobuono era quindi costituito da più nuclei che avevano diverse appartenenze amministrative. Vi era infatti la contrada della Maddalena, nella zona attorno al campanile, che era feudo della famiglia Vertua ed era sede della chiesa parrocchiale, luogo d'incontro della comunità. Vi era poi la contrada di Dossobuono, tra le attuali via Cavour, viale Europa e via Vertua, che faceva parte del territorio del comune di Villafranca assieme alla contrada di Calzoni. Vi era infine la contrada della Torre di Dossobuono, con autonomia amministrativa, facente parte delle Ca' di Campagna nel territorio del comune di Verona.

Una lotta secolare fu quella che contrappose la popolazione di Dossobuono alla famiglia Vertua per il diritto di nomina e mantenimento del parroco. Dopo aver adito le vie legali, finalmente nel 1681 una sentenza del patriarcato di Aquileia stabilì che la famiglia Vertua, in quanto proprietaria della chiesa aveva il diritto di scegliere e presentare al vescovo il parroco, mentre gli abitanti di Dossobuono potevano convenzionarsi con il parroco scelto dal Vertua o scegliersi un loro sacerdote che officiasse e amministrasse i sacramenti per loro. Questa decisione non risolse la questione che si trascinò fino alla fine del secolo XIX quando, estintasi la famiglia Vertua, subentrò la famiglia Alessandri che cedette al vescovo di Verona il diritto di giuspatronato sulla chiesa di Dossobuono.

Secolo XIX
Dal punto di vista amministrativo, dopo le riforme napoleoniche, con il ritorno degli austriaci e la sistemazione del territorio del regno Lombardo-Veneto, Dossobuono, nel 1818 fu definitivamente aggregato al comune di Villafranca di Verona. Un'epidemia di colera scoppiò nel 1836 provocando la morte di 40 persone e accelerando i lavori di costruzione del nuovo cimitero che fu inaugurato il 6 maggio 1839. Nel 1848 la prima guerra di indipendenza si fece sentire con le sue violenze. Il parroco infatti lamenta da parte dei soldati "il rubamento continuo di polli, de' maiali, delle pecore, de' cavalli e de' bovi; a tacere del denaro che colla spada al collo e col fucile al petto... pretendono violentemente per forza". I soldati austriaci infatti "sotto il pretesto di cercar piemontesi, fanno esame entro alle più piccole casse, entro ai calti delle tavole ed armadj e comò, per rubare quello che a loro piace meglio".

Altre tristi vicende colpirono il paese nel 1854 e 1855: furono rispettivamente una carestia e una nuova epidemia di colera con 80 morti.

Accanto agli avvenimenti tristi vi furono anche occasioni di festa. Nel 1834 l'inaugurazione di un concerto di Campane alla veronese, ancora oggi suonabili manualmente, sul nuovo campanile e nel 1838 il passaggio dell'imperatore d'Austria Francesco Giuseppe I d'Asburgo che si recava a Verona.

Il 7 aprile 1851 fu inaugurata la ferrovia Verona-Mantova-Modena alla presenza di molte onorevoli persone.

Nel 1862 fu iniziata la costruzione del forte Dossobuono, il cui nome tedesco era Werk Erzherzogin Gisela dal nome della principessa Gisella d'Asburgo-Lorena, che offrì occasione di lavoro a molti sterratori e scarriolanti del luogo.

Nel 1871, il 10 dicembre fu inaugurato il nuovo campanile, dopo il crollo del precedente, con la fusione di cinque nuove campane.

Nel 1880 fu fondata una Società Operaia di Mutuo Soccorso che contava 141 soci e qualche anno più tardi, nel 1896, prese vita anche una [Cassa Rurale] .

Nel 1895 morì l'ultimo discendente della famiglia Alessandri lasciando tutti i beni di Dossobuono, villa e campi, per la realizzazione di un [ospedale dei bambini] da fondarsi a Verona.

Verso la fine del secolo, nel 1897, si tenne un'esercitazione generale dell'esercito italiano, conosciuta come "grandi manovre" cui partecipò lo stesso re d'Italia Umberto I. A Dossobuono era stato allestito un ospedale militare proprio nei locali di villa Alessandri e il 18 settembre, alle ore 10 il re vi si recò inaspettato trattenendosi per tre quarti d'ora.

Si chiude così questo secolo che ha visto la popolazione passare dai 500 abitanti del 1802 ai 1200 del 1895.

Epoca moderna
Negli ultimi decenni, Dossobuono, è stata protagonista di una espansione urbanistica edilizia nelle zone di periferia e di uno sviluppo della propria zona industriale, con l'aumento dei grandi esercizi commerciali e col potenziamento ed adeguamento della viabilità. Infatti nel 1962 fu aperta l'autostrada Serenissima, nel 1963 iniziarono i primi voli Verona-Roma presso le nuove strutture dell'aeroporto militare. Infine nei primi anni '70 fu aperta al traffico l'autostrada Modena-Brennero facendo di Dossobuono un centro nevralgico tra importanti vie di comunicazione.

Infrastrutture e trasporti

Ferrovie

Dossobuono è servito dalla propria stazione ferroviaria che si trova sulla linea ferroviaria Verona-Mantova-Modena.

Aeroporto

A Dossobuono si trova anche l'aeroporto di Verona:
l'aeroporto Valerio Catullo.

Associazioni sportive
La principale squadra di calcio è l'A.C.D. Olimpica Dossobuono che milita in Prima Categoria, è inoltre presente una squadra di calcio a 5, militante in serie C2.
È presente anche la squadra di pallavolo Dual Volley e la Pallamano Olimpica Dossobuono sia maschile che femminile (entrambe militano in Serie A2 dei rispettivi campionati di pallamano).

Bibliografia
Lorenzo Antonini, Aspetti di vita a Dossobuono dal sec. XI al XIX, Verona 1985.

Altri progetti

Frazioni di Villafranca di Verona

Dossobuono


Kaliwatan sa insekto ang Lachesilla teresiana. Una ning gihulagway ni Garcia Aldrete ni adtong 1997. Ang Lachesilla teresiana sakop sa kahenera nga Lachesilla, ug kabanay nga Lachesillidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Brasil

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Brasil
Lachesilla

Lachesilla teresiana


Corso Vittorio Emanuele II all'Aquila
Corso Vittorio Emanuele II a Bari
Corso Vittorio Emanuele a Caltanissetta
Corso Vittorio Emanuele II a Milano
Corso Vittorio Emanuele a Napoli
Corso Vittorio Emanuele a Nocera Inferiore in provincia di Salerno
Corso Vittorio Emanuele III a Reggio Calabria
Corso Vittorio Emanuele II a Roma
Corso Vittorio Emanuele a Salerno
Corso Vittorio Emanuele II a Torino

Pagine correlate

Via Vittorio Emanuele
Piazza Vittorio Emanuele II

Corso Vittorio Emanuele


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Asarcogryllacris javaensis. Una ning gihulagway ni Andrey Vasil'evich Gorochov ni adtong 2005. Ang Asarcogryllacris javaensis sakop sa kahenera nga Asarcogryllacris, ug kabanay nga Gryllacrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Java (pulo sa Indonesya)

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Java (pulo sa Indonesya)
Asarcogryllacris

Asarcogryllacris javaensis


Hlorofluorougljici (CFC) – hemijska nomenklatura prema IUPAC-u: hlor fluorougljici (CFC) – su složena hemijska grupa organskih spojeva niske molekulske težine, koji se upotrebljavaju kao pogonsko gorivo, rashlađivači ili rastvarači. CFC su ugljikovodici u kojima su atomi vodika zamijenjeni hlorom i fluorom, tako da pripadaju podskupu halougljika. Oni koji sadrže samo jednu vezu zovu se zasićeni hlorofluorougljici, a ako veze više ne sadrže vodik onda se nazivaju hlorofluorougljici.

Tokom 1970-ih i 1980-ih godina utvrđeno je da se oslobađanjem CFC u atmosferu, u velikoj mjeri smanjuje ozonski omotač u stratosferi (i stvaraju ozonske rupe). Zbog toga je upotreba CFC sada zabranjena u mnogim oblastima ranije primjene.

Kao halougljici ili halogenirani ugljikovodici, ovi spojevi pripadaju grupi ugljikovodika u kojima je najmanje jedan atom vodika zamijenjen jednim od halogena: fluorom, hlorom, bromom ili jodom. U organskoj hemiji se halogeni ugljikovodici jednostavno skraćeno označavaju kao s R-X, gdje je R radikal ugljovodonika, a X je atom halogena.

Ove supstance se često koriste kao organski rastvarači.

Oni obično imaju višu tačku ključanja od odgovarajućih ugljikovodika, jer im molekule zbog povećanja Van der Waalsove sile imaju snažno međudejstvo. To je uglavnom zbog bolje moći polarizacije halogena sa više vodika, što potpuno popunjava halogena grupa. Fluor i monohlormetan su na sobnoj temperaturi plinovi, jodometan je tečnost, a potpuno halogenizirani ugljik tetrajodid na istoj temperaturi je već u čvrstom stanju.

Posebno su interesantni fluorirani ugljikovodici kod kojih se tačka ključanja, povećanjem fluoriranja čak može smanjiti.

Pod HCFC je djelomično uvršten i halogeni CFC, čiji atomi vodika su samo djelomično zamijenjeni atomima hlora i fluora. Oni imaju mnogo niži potencijal oštećenja ozonskog omotača od CFC, a i njihov potencijal povećanja globalnog zagrijavanja je također znatno niži od CFC-a. Osim toga, količina HCFC je već snižena u troposferi i samo djelomično dospijeva u stratosferu.

Klase spojeva i nomenklatura
 Hlorofluorougljici (CFC): kada potiču od metana i etana, ovi spojevi imaju formule CCl mF4m i C2ClmF6-m, gdje je m različit od nule.
 Hidrohlorofluorougljici (HCFC): kada potiče od metana i etana, ovi spojevi imaju formule CClmFnH4-mn i C2ClxFyH6-xy, gdje m, n, x i y iznose nula (0).
 Bromohlorofluorougljici i bromofluorougljici imaju formule slične CFC i HCFC, ali su sa bromom.
 Hidrofluorougljici (HFC): kada su izvedeni iz metana, etana, propana i butana, ovi spojevi imaju odgovarajuće formule CFmH4-m, C2FmH6-m, C3FmH8-m, and C4FmH10-m, gdje 'm nijw  nula (=0).

Sistem numeracije
Numeracijski sistem se koristi za fluorirane alkane, sa prefiksom freon-, R, CFC i HCFC–. Krajnje desne vrijednosti označavaju broj atoma fluora, naredna vrijednost lijevo je broj atoma vodika plus 1, a naredna vrijednost lijevo je broj atoma ugljika manje jedan (nula se ne navodi). Preostali atomi su hlorni. Stoga, oznaka freon-12 ukazuje na metanski derivat (samo dva broja) koji sadrži dva fluora atoma (drugi 2) i nema vodika (1-1 = 0) CCl2F2.

Druga, lakša jednačina se može primijeniti kako bi dobila ispravna molekulska formula CFC/R/ spojeva freonske klase, pri čemu se dobijenom broju doda 90. Dobijena vrijednost predstavlja broj ugljika kao prvi broj, drugi broj je broj atoma vodika, a treći pokazuje broj atoma fluora. Ostatak nestalih ugljikovih veza zauzimaju atomi hlora. Vrijednost ove jednačine se uvijek izražava kao trodijelni broj. Jednostavan primjer je CFC-12: 90 + 12 = 102 → 1 atom ugljika, 0 vodika, 2 fluora, a samim tim i 2 atoma hlora, što daje CCl2F2. Glavna prednost ovog načina izračunavanja molekulskog sastava u odnosu na ranije metode, je u tome što prikazuje i broj atoma ugljika u molekulama.

Freoni koji sadrže brom označavaju se sa četiri broja. Izomeri, koji su obično etanski i propanski derivati, označeni su slovima koja slijede numeraciju.

Djelovanje
Hlorofluorougljici su vrlo stabilni, nezapaljivi, bez mirisa, (bezbojni) i često su netoksični ili samo imaju nisku toksičnost. CFC iz serije metana i etana imaju nisku tačku ključanja i kompresijom mogu biti lahko ukapljeni. Zbog inertnosti, hlorofluorougljici (CFC) imaju vremenski dug boravak u atmosferi. Stoga se dižu u stratosferu, gdje se razlažu pod uticajem ultraljubičastog zračenja. Tako se otpuštaju radikali hlora ili fluora, koji reagiraju sa ozonom i oštećuju ga. Godine 1981. Profesor Veerahadran Ramanathan je nakon njegovih istraživanja na temu globalnog zagrijavanja opisao da je vrlo jak efekat staklene bašte. Naveo je da će ako se ispuštanje CFC u Zemljinu atmosferu ne bude drastično smanjilo do 2000., doći do njenog zagrijavanja u punoj mjeri.

Godine 2007. u atmosferi su pronađena tri CFC sa atipičnim svojstvima, koja su visoko reaktivna i toksična.

Proizvodnja
Direktno fluoriziranje alkana je teško sprovesti, jer je to vrlo egzotermna reakcija, obično eksplozivna i gotovo uvijek je proizvod mješavina perfluoriranih spojeva. Tehnički se odvajaju hlorofluoroalkani od fluoriranih odgovarajućih hloroalkana s bezvodnim fluorovodikom, na fiksnim katalizatorima od aluminija ili hrom fluorida. Također je moguća i upotreba antimon (V) hlorida, kao katalizatora.

Primjer 1: reakcija ugljiktetrahlorida s bezvodnim fluorovodonikom u mješavini sa dihlorodifuorometanom, trihlorom i hlorovodonikom:

.

Primjer 2: Reakcija hloroforma s bezvodnim fluorovodikom u hlorodifluorometanu (freon 22). Tu je katalizator antimon (V) hlorid. Također je moguća elektrofluorinacija po Simonsu. Ovo je anodno fluoriranje u bezvodni fluorovodonik, u naponu koji vrši oslobađanje elementarnog fluora ako ga nema dovoljno:

.

Freoni
Freon je najprije bio naziv aerosolnog kontejnera kompanije © Mikael Damkier/ Shutterstock.com.. Ime freon je registrirani zaštitni znak E.I. du Pont de Nemours & Company.

Sadržavao je nekoliko jednostavnih fluorovanih alifatskih organskih spojeva, koji se koriste u trgovini i industriji. Osim fluora i ugljika, prvi freoni često sadrže vodik, hlor ili brom. Tako su freoni vrste hlorofluorougljika (CFC), hidrohlorofluorougljika (HCFC) i srodnih spojeva.

Freoni su bezbojni, bezmirisani, nezapaljivi, nekorozivni plinovi ili tekućine, niske toksičnosti koje su uvedene kao rashladna sredstva tokom 1930-ih. Također su se pokazali korisnim kao pogonsko gorivo u aerosolu i u brojnim tehničkim primjenama. Njihova niska vrelišta, niske površinske napetosti i niske viskoznosti ih čine posebno korisnim u proizvodnji rashladnih uređaja. Oni su izuzetno stabilni, inertni sastojci, a prilikom primjene freona nema opasnosti od požara, niti odaju miris u tokom prolaska kroz rashlađne klima-uređaje. Najvažniji članovi grupe su: dihlorodifuorometan (freon 12), trihlorfluormetan (freon 11), hlorodifluorometan (freon 22), dihlorotetrafluoroetan (freon 114), i trihlorotrifluoroetan (freon 113).

Danas je freon zbirno ime za više vrsta gasova koji su se upotrebljavali ili se upotrebljavaju u rashladnim uređajima. Iako pogrešno, počeli su se upotrebljavati za skoro sve vrste rashladnih hemijskih sredstava, bez obzira na sastav. Tako se došlo i do kontroverzne situacije da se freonom nazovu i neki gasovi, kao što su ugljikovodici: metan, etan, propan, itd.

Sredinom 1970-ih, fotohemijskom disocijacijom je utvrđeno da freon i srodni CFC spadaju među glavne uzročnike očiglednog oštećenja Zemljinog ozonskog omotača. Nedostatak ozona može donijeti prijetnju životu na Zemlji, jer on upija ultraljubičasto zračenje koje može izazvati rak kože. Upotreba freona u aerosol-sprejnim kontejnerima je zabranjena u SAD krajem 1970-ih godina. Do ranih 1990-ih, gomilaju se dokazi o oštećenjima ozona u polarnim područjima, što je povećalo interesovanje javnosti za ovaj problem. Do 1996. većina razvijenih zemalja je zabranila proizvodnju gotovo svih freona.

Historija i upotreba
Krajem 19. vijeka proizvedeni su prvi halogenirani ugljikovodici direktnim fluoriranjem (Moissanu) i elektrofilnom katalizom, pri čemu je dobijena razmjena kalogena (Swarts). Prve CFC (CFCl 3 i CF 2 Cl 2) je 1929. sintetizirao Thomas Midgley u kompaniji General Motors. Od 1930., CFC su industrijski proizvedeni i sve više se koriste kao: rashladno sredstvo u opremu za hlađenje,  pogonsko gorivo od aerosola, agensi za pjene, i kao rastvarači za čišćenje. Njihova upotreba kao rashlađivača u frižiderima je zabranjena od 1995. godine, zbog učešća CFC u oštećenju ozonskog omotača.

Brominizirani CFC su korišteni kao sredstva za gašenje požara, a poznati su kao haloni.

Prije prve upotrebe CFC, 1974. godine bilo je upozorenja na moguće posljedice, ali to nije ozbiljno shvaćeno. Otkrića ozonske rupe 1985., uticalo je na promjenu svijesti. Prema Montrealskom protokolu, od 16. septembra 1987. godine, mnoge zemlje su se obavezale na drastično smanjenje proizvodnje CFC-a. Dana 29. juna 1990. Međunarodna konferencija o zaštiti ozonskog omotača u Londonu (vidi Londonske konferencija), naložila je zabranu ili djelimično smanjenje proizvodnje i upotreba CFC i HCFC od 2000. Sporazumom je predviđeno do 1995. godine smanjiti potrošnju CFC za 50%, do 1997. za 85%. Hemijska stabilnost čini ove plinove samo neznatno razgradivim u atmosferi (srednje vrijeme zadržavanja, u zavisnosti od proizvoda, traje 44-180 godina).

Glavni CFC u rashladnim uređajima

Uticaj na životnu sredinu
Pošto je niske molekulske težine, vodik bez CFK, zbog svoje hemijske stabilnosti i velika nestabilnosti u stratosferi, reagira sa ozonski omotač. Primjer:

Pritom  = foton odgovarajuće frekvencije i hlorni radikal.

Hlorni radikali pretvaraju ozon u biatomni kisik. Vezani hlor i kisik se ponovo otpuštaju, uz nastanak molekulskog hlora. Putem fotona hlornih radikala ponovo nastaje odgovarajuća energija, tako da ciklus može početi od samog početka:

Zato se uništava ozonski omotač. Bez njegove zaštitne akcije, teško da bi se UV zračenje probijalo na Zemljinu površinu, što nanosi šteta+u i biljkama, životinjama i ljudima.

CFC također apsorbiraju sunčevo zračenje u infracrvenom području (jače od CO2) i vodi u skladu sa svojim potencijalom globalnog zagrijavanja (u ekvivalentu CO2) pojačavaju globalno zagrijavanje. Neki CFC povećavaju mogućnost globalnog zagrijavanja u odnosu na ugljik dioksid do deset hiljada puta.

Alternative
Alternative za goriva zasnovana na CFC za aerosol- raspršivanje uključuju HFA-134a, koji ne utiče na ozonski omotač, ali stvara efekt staklenika. Međutim, zbog lahkoće njegovog ukapljivanja pod pritiskom, koristi se mješavina alkana, propana i butana. Konzervirani sprejevi nose simbol opasnosti - vrlo lahko zapaljivo. Za rashlađivače se koriste: propan, butan, pentan, amonijak, 2,3,3,3-tetrafluoropropen ili ugljik dioksid i rashladni hlor, kao što su R134a, R404a, itd. Kao alternative kariste se, imajući u vidu da su prve tri supstance zapaljive, a amonijak i 2,3,3,3-tetrafluoropropen korozivni i otrovni.

Kao alternativa CFC u elektronskoj industriji, u proizvodnji ravnih ekrana, solarnih ćelija i mikrokola, preporučuje se dušik trifluorid. Prema novim metodama mjerenja, još u 2008. zabilježena su značajna oštećenja koncentracije ozona u atmosferi i očite klimatske promjene.

Nepravilno recikliranje starih frižidera, ipak odnosi velike količine CFC u atmosferu.

Reference

Vanjski linkovi

 Gas conversion table
 Nomenclature FAQ
 Numbering scheme for Ozone-Depleting Substances and their substitutes
 Class I Ozone-Depleting Substances
 Class II Ozone-Depleting Substances (HCFCs)
 CFC illegal trade
 History of halon-use by the US Navy
 Ozone Loss: The Chemical Culprits
 Process using pyrolysis in an ultra high temperature plasma arc, for the elimination of CFCs
  Environmental Investigation Agency, Reports
  Environmental Investigation Agency in the USA: Reports etc. on illegal trade and solutions
 Freon in car A/C
 Phasing out halons in extinguishers

Hlorofluorougljici
Halometani
Halogenizirani rastvarači
Uništavanje ozona

Hlorofluorougljik


A Cultura de Mato Grosso tem influências variadas de origem africana, portuguesa, espanhola, indígenas e chiquitana. Estas variações ganham expressão em danças, cantos e festivais folclóricos em diferentes localidades e regiões do estado. É certo que as raízes culturais mato-grossenses refletem as influências dos que aqui aportaram.

Expressões culturais

Música, Dança e Festividades
Talvez as mais conhecidas entre as manifestações culturais de Mato Grosso sejam o Cururu, uma espécie de desafio de rimas de origem religiosa, e o Siriri, dança acompanhada de cantoria.

A Viola de Cocho é um instrumento musical rudimentar típico da Bacia do Alto Paraguai, produzida por mestres artesãos, violeiros e cururueiros. Praticamente desconhecida no Brasil, a viola de cocho já muito aplaudida mundo afora.

Outra expressão cultural é o Boi-à-Serra, alegoria sobre a valentia dos Bois. Inicia-se sob o som do Bombo, o Surdo, a Caixa, o Tarol, o Chocalho e os instrumentos de Sopro. Para formar a estrutura ou simbolo do evento utilizam-se das varas de marmelo, mel de pomba e babaçu, cipó ou arame, pregos, carcaça de cabeça de boi, o chitão, lençol ou cobertor para a "farra" dos Chamadores do Boi (tocadores), do Toreador, o Mascarado, a Ema, o Cabeça-de-apá e a Mãe do Morro, figuras que acompanham o Boi-à-Serra.

O rasqueado cuiabano é a música popular mato-grossense que tem as suas origens nos ritmos que formaram a música popular brasileira. O rasqueado é formado por três ritmos que estão na base da formação do povo brasileiro, ou seja, o negro, o índio e o europeu. Os instrumentos utilizados na execução do tradicional rasqueado são o ganzá, o mocho ou adufo (espécie de tambor em forma de banquinho), o violinofone e a imprescindível viola-de-cocho. Porém hoje em dia , novos instrumentos, principalmente os eletrônicos, são empregados por bandas ditas da região urbana.

O lambadão cuiabano (também conhecido simplesmente como lambadão) é um estilo de música e dança característico da baixada cuiabana, especialmente nos municípios de Cuiabá e Várzea Grande. Trata-se de um ritmo rápido derivado da junção da lambada e do carimbó do Pará, que se tornou um ritmo característico da periferia cuiabana e várzea-grandense. Em 2009, foi promovido o Primeiro Festival de Lambadão de Cuiabá com as principais bandas de lambadão como Scort Som, Real Som, Banda Ellus e muitas outras.

Culinária
A culinária mato grossense, uma das mais tradicionais do Centro-Oeste é rica em variedades devido as influências indígena, africana, árabe e europeia. Usa-se ingredientes típicos da região além de frutas como o o pequi e a banana-da-terra. O peixe é um alimento farto considerado principal na mesa dos ribeirinhos, pode ser preparado de várias maneiras como frito, assado, ou ensopado, recheado com farinha de mandioca ou servido com pedaços de mandioca. Os prinicpais servidos são: o Pacú, a piraputanga, o bagre, o dourado, a cachara, a jurupoca, o pacupeva, o pintado, etc.

Linguajar
Mato Grosso não tem uma "fala própria". O sotaque é influenciado por gaúchos, mineiros, paulistas, portugueses, negros, índios e espanhóis. Em lugares como Sorriso, Lucas do Rio Verde e Sinop o acento do sul fica mais evidente.

No entanto, o cuiabano é o sotaque mais marcado da língua portuguesa. Com expressões próprias como "vôte" e "sem-graceira" esse falar se mistura com uma entonação diferente, como a desnasalização no final de algumas palavras.

Antônio de Arruda descreveu algumas expressões idiomáticas que são verificadas num glossário do Linguajar Cuiabano:

É mato - abundante.
Embromador - tapeador.
Fuxico - mexerico.
Fuzuê - confusão, bagunça.
Gandaia - cair na farra, adotar atitude suspeita.
Ladino - esperto, inteligente.
Molóide - fraco.
Muxirum - mutirão.
Pau-rodado - pessoa de fora que passa a residir na cidade.
Perrengue - molóide, fraco.
Pinchar - jogar fora.
Quebra torto - desjejum reforçado.
Ressabiado - desconfiado.
Sapear - assistir do lado de fora.
Taludo - crescido desenvolvido fisicamente.
Trens - objetos, coisas.
Vôte! - Deus me livre

Cultura de Mato Grosso

Cultura de Mato Grosso


An Pygmodeon excelsum in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Martins ngan Dilma Solange Napp hadton 1986. An Pygmodeon excelsum in nahilalakip ha genus nga Pygmodeon, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha Costa Rica. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pygmodeon

Pygmodeon excelsum


An Megalaima chrysopogon in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Temminck hadton 1824. An Megalaima chrysopogon in nahilalakip ha genus nga Megalaima, ngan familia nga Ramphastidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 M. c. chrysopogon
 M. c. chrysopsis
 M. c. laeta

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Megalaima

Megalaima chrysopogon


An Newtonia amphichroa in uska species han Aves nga ginhulagway ni Reichenow hadton 1891. An Newtonia amphichroa in nahilalakip ha genus nga Newtonia, ngan familia nga Sylviidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Newtonia

Newtonia amphichroa


Viktor Mihály Orbán (rođen 31. maja 1963.) jest mađarski političar i premijer od 2010. godine. Njegov prvi mandat premijera trajao je od 1998. do 2002.

Premijer Mađarske
Fidesz je osvojio 29% glasova na parlamentarnim izborima 1998. i - zajedno s ostatkom raspuštenog mađarskog demokratskog foruma (glavna stranka prve slobodno izabrane vlade) i Nezavisnom strankom malih posjednika - formirao koalicionu vladu. Orbán je sa 35 godina postao drugi najmlađi premijer Mađarske (poslije Andrása Hegedűsa). Bio je premijer Mađarske od 1998. do 2002. godine. Ponovo je izabran za premijera 2010. godine kada je njegova stranka Fidesz, u koaliciji s Demokršćanskom narodnom partijom, pobijedila na parlamentarnim izborima.

Reference

Vanjski linkovi

Rođeni 1963.
Živi ljudi
Mađarski političari

Viktor Orbán


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Melanonotus aterrimus. Una ning gihulagway ni Max Beier ni adtong 1960. Ang Melanonotus aterrimus sakop sa kahenera nga Melanonotus, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Bolibiya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Bolibiya
Melanonotus

Melanonotus aterrimus


Ang Garmāb ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Garmāb Māndêh, suba nga anhianhi, Kandahār,
 Garmāw (suba nga anhianhi sa Apganistan, Herāt),
 Kyariz Taramab, agianan nga patubig sa ilalum sa yuta, Wilāyat-e Ghaznī,
 Garmāw (tagaytay), Wilāyat-e Ghōr,
 Garm Āb (suba), Wardak,
 Garmāb (bukid), Wilāyat-e Bāmyān,

Iran

 Garm Āb (lungsod), Ostān-e Zanjān,

Pakistan

 Garmāb (suba nga anhianhi), Balochistān,
 Garmāb (tubud), Balochistān,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan
Pagklaro paghimo ni bot Iran
Pagklaro paghimo ni bot Pakistan

Garmāb


Pavel Bardin (russisk: Па́вел Га́рриевич Ба́рдин) (født den 10. oktober 1975 i Moskva i Sovjetunionen) er en russisk filminstruktør og manuskriptforfatter.

Filmografi
 Rossija 88 (Россия 88, 2009)

Referencer

Eksterne henvisninger

Filminstruktører fra Rusland

Pavel Bardin


The 2018 Qatar Open was the second event of the 2018 ITTF World Tour. It was the first of six top-tier Platinum events on the tour, and took place from 8–11 March in Doha, Qatar.

Men's singles

Seeds

Draw

Top half

Bottom half

Finals

Women's singles

Seeds

Draw

Top half

Bottom half

Finals

Men's doubles

Seeds

Draw

Women's doubles

Seeds

Draw

References

External links

Tournament page on ITTF website

Qatar Open
2018 in Qatari sport
Qatar Open
Qatar Open
Sports competitions in Doha
Qatar Open

2018 Qatar Open (table tennis)


Psoralea abbottii is 'n plantspesie in die familie Fabaceae en is endemies aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap. Dit kom op die Ngeleberge en in  Pondoland van Umtamvuna tot by Mkambati voor. Daar het dit 'n voorkomsgebied van 8000 km² en daar is minder as 10 subpopulasies. Die plant word bedreig deur oorbeweiding, indringerplante en te veel brande.

Bronne
 REDLIST Sanbi
 Plants of the World Online

Psoralea
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Psoralea abbottii


An Leptotyphlops nigroterminus in uska species han Reptilia nga ginhulagway ni Donald G. Broadley ngan Van Stanley Bartholomew Wallach hadton 2007. An Leptotyphlops nigroterminus in nahilalakip ha genus nga Leptotyphlops, ngan familia nga Leptotyphlopidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Leptotyphlops

Leptotyphlops nigroterminus


Raya og den sidste drage (org. Raya and the Last Dragon) er en amerikansk computer-animerede fantasy-action-film fra 2021, som er produceret af Walt Disney Pictures og Walt Disney Animation Studios, og er distribueret af Walt Disney Studios Motion Pictures. Det er studiets 59. film, og filmen er instrueret af Don Hall og Carlos López Estrada, co-instrueret af Paul Briggs og John Ripa, produceret af Osnat Shurer og Peter Del Vecho, skrevet af Qui Nguyen og Adele Lim, og med musik af James Newton Howard. Filmens original voice-cast inkluderer bl.a. Kelly Marie Tran, Awkwafina, Sandra Oh, Daniel Dae Kim, Benedict Wong, mens det danske voice-cast inkluderer Josephine S. Ellefsen, Lisa Baastrup, Stig Rossen, Thomas Chaahing, Ghita Nørby og Sandra Yi Sencindiver.

Referencer

Eksterne henvisninger

Tegnefilm fra USA
Disney tegnefilm
Amerikanske film fra 2021
Engelsksprogede film
Komediefilm fra USA

Raya og den sidste drage


Aspalathus karrooensis is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom net op die Rooiberg naby Ladismith voor waar dit 'n voorkomsgebied van 7 km² het. Die plant is deel van die fynbos en word as krities seldsaam beskou.

Bronne
 SANBI Redlist
 Plants of the World Online

Aspalathus
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Aspalathus karrooensis


<div style="float: right; font-size: smaller; background-color:#E6E6FA; padding: 12px; margin-left: 5em; margin-bottom: 2em; width: 180px" align="center">
14h StLFCA Awards
December 17, 2017

Best Film: <big>The Shape of Water</big>

Best Director: Guillermo del ToroThe Shape of Water
</div>

The nominees for the 14th St. Louis Film Critics Association Awards were announced on December 10, 2017. The winners were announced on December 17, 2017.

Winners and nominees

Best Film
 The Shape of Water
 Get Out
 Lady Bird
 The Post
 Three Billboards Outside Ebbing, Missouri

Best Actor
 Gary Oldman – Darkest Hour
 Daniel Day-Lewis – Phantom Thread
 James Franco – The Disaster Artist
 Tom Hanks – The Post
 Daniel Kaluuya – Get Out

Best Supporting Actor
 Richard Jenkins – The Shape of Water
 Willem Dafoe – The Florida Project
 Woody Harrelson – Three Billboards Outside Ebbing, Missouri
 Sam Rockwell – Three Billboards Outside Ebbing, Missouri
 Michael Shannon – The Shape of Water

Best Original Screenplay
 The Shape of Water – Guillermo del Toro and Vanessa Taylor The Big Sick – Emily V. Gordon and Kumail Nanjiani
 Get Out – Jordan Peele
 Lady Bird – Greta Gerwig
 Three Billboards Outside Ebbing, Missouri – Martin McDonagh

Best Cinematography
 Blade Runner 2049 – Roger Deakins Darkest Hour – Bruno Delbonnel
 Dunkirk – Hoyte van Hoytema
 The Shape of Water – Dan Laustsen
 Wonder Wheel – Vittorio Storaro

Best Editing
 Baby Driver – Jonathan Amos and Paul Machliss Darkest Hour – Valerio Bonelli
 Dunkirk – Lee Smith
 The Post – Sarah Broshar and Michael Kahn
 The Shape of Water – Sidney Wolinsky

Best Production Design
 The Shape of Water – Paul D. Austerberry Beauty and the Beast – Sarah Greenwood
 Blade Runner 2049 – Dennis Gassner
 Dunkirk – Nathan Crowley
 Phantom Thread – Mark Tildesley

Best Foreign Language Feature
 Land of Mine
 First They Killed My Father
 Frantz
 Graduation
 The Square

Best Animated Feature
 Coco
 Captain Underpants: The First Epic Movie
 Despicable Me 3
 The Lego Batman Movie
 Loving VincentBest Director
 Guillermo del Toro – The Shape of Water Greta Gerwig – Lady Bird
 Jordan Peele – Get Out
 Steven Spielberg – The Post
 Denis Villeneuve – Blade Runner 2049

Best Actress
 Frances McDormand – Three Billboards Outside Ebbing, Missouri
 Sally Hawkins – The Shape of Water
 Saoirse Ronan – Lady Bird
 Kristen Stewart – Personal Shopper
 Meryl Streep – The Post

Best Supporting Actress
 Laurie Metcalf – Lady Bird
 Hong Chau – Downsizing
 Holly Hunter – The Big Sick
 Kristin Scott Thomas – Darkest Hour
 Octavia Spencer – The Shape of Water

Best Adapted Screenplay
 The Disaster Artist – Scott Neustadter and Michael H. Weber (Screenplay); Greg Sestero and Tom Bissell (Book) Call Me by Your Name – James Ivory (Screenplay); André Aciman (Novel)
 It – Chase Palmer, Cary Fukunaga, and Gary Dauberman (Screenplay); Stephen King (Novel)
 Molly's Game – Aaron Sorkin (Screenplay); Molly Bloom (Book)
 Mudbound – Virgil Williams and Dee Rees (Screenplay); Hillary Jordan (Novel)

Best Visual Effects
 Blade Runner 2049
 Beauty and the Beast
 Dunkirk
 The Shape of Water
 War for the Planet of the Apes

Best Score
 Phantom Thread – Jonny Greenwood Blade Runner 2049 – Benjamin Wallfisch and Hans Zimmer
 Dunkirk – Hans Zimmer
 The Post – John Williams
 The Shape of Water – Alexandre Desplat

Best Soundtrack
 Baby Driver
 Atomic Blonde
 Coco
 Guardians of the Galaxy Vol. 2
 Three Billboards Outside Ebbing, Missouri

Best Documentary Feature
 Jane
 City of Ghosts
 Last Men in Aleppo
 Never Say Goodbye: The KSHE Documentary
 Whose Streets?

Best Scene
 The Disaster Artist – Sixty-seven takes of "I did not hit her"
 Atomic Blonde – Stairwell fight
 Baby Driver – Baby (Ansel Elgort) goes for coffee (opening credits)
 Call Me By Your Name – Mr. Perlman's (Michael Stuhlbarg) closing monologue
 Lady Bird – Chalk talk for 'The Tempest'

Multiple nominations and awards

These films had multiple nominations:

 12 nominations: The Shape of Water
 6 nominations: Lady Bird, The Post, Three Billboards Outside Ebbing, Missouri
 5 nominations: Blade Runner 2049, Dunkirk
 4 nominations: Darkest Hour, Get Out
 3 nominations: Baby Driver, The Disaster Artist, Phantom Thread
 2 nominations: Atomic Blonde, Beauty and the Beast, The Big Sick, Call Me by Your Name, Coco

These films had multiple wins:

 5 wins: The Shape of Water
 2 wins: Baby Driver, Blade Runner 2049, The Disaster Artist

References

External links
 Official website

2017
2017 film awards
2017 in Missouri
St Louis

St. Louis Gateway Film Critics Association Awards 2017


'n Fotodiode is 'n diode wat opsetlik aan lig blootgestel word. Gewoonlik is die diode van twee lagies halfgeleier vervaardig waarvan een n-tipe en die ander p-tipe is. As die diode net as elektroniese komponent bedoel is, word dit gewoonlik van lig afgeskerm, omdat lig die diode se werking versteur.

Aanwending
Daar is twee belangrike toepassings:
Dit kan gebruik word om lig te meet (fotometrie) of as beeldsensor.
Dit kan gebruik word om fotovoltaïese energie op te wek (sonsel).

Die omgekeerde werking kan ook toegepas word: indien elektrisiteit aan die diode gelewer word, kan lig opgewek word. Dit word 'n liguistralende diode (LED) genoem. 'n Spesiale geval is die laserdiode, wat laserlig uitstraal.

Elektroniese komponente
Energie-omsetting

Fotodiode


Kaliwatan sa insekto ang Elaphrothrips insularis. Una ning gihulagway ni Hermann Priesner ni adtong 1928. Ang Elaphrothrips insularis sakop sa kahenera nga Elaphrothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Indonesya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Indonesya
Elaphrothrips

Elaphrothrips insularis


Protein kancera dojke 3  ili raka dojke 3 je protein koji je kod ljudi kodiran genom  BRCA3.Pretpostavlja se da je rak dojke 3 zavisi od proteina, koji je kod ljudi kodiran genom BRCA3.  Postoje dokazi  da se genski lokus BRCA3 nalazi se na dugom (q) kraku  hromosoma 13.

Poznati geni osjetljivosti na rak dojke, uključujući BRCA1 i BRCA2, samo čine manji dio porodične agregacije bolesti. Nedavno istraživanje o 77 više slučajeva raka dojke iz Skandinavije pronašlo je dokaze o povezanosti bolesti i polimorfnih markera na hromosomskoj skvenci  13q21. Procijenjen je doprinos ovog kandidata "BRCA3" lokusa podložnosti raku dojke u 128 visokorizičnih porodica raka dojke zapadnoeuropskog porijekla bez identifikovanih mutacija BRCA1 ili BRCA2. Nisu pronađeni dokazi o povezanosti.

Procijenjeni udio (α) porodica povezanih s lokusom osjetljivosti na D13S1308, lokaciju koju su procijenili Kainu i sur. [(2000) Proc. Natl. Akad. Sci. USA 97, 9603–9608], bilo je 0 (gornja granica pouzdanosti od 95% 0,13). Prilagođavanje moguće pristrasnosti zbog selektivnog izbora porodica na osnovu dokaza o povezanosti na BRCA2 nije značajno promijenilo ovaj rezultat (α = 0, gornja granica pouzdanosti od 95% 0,18). Udio povezanih porodica koji su prijavili Kainu et al. (0,65) isključeno je s visokim stupnjem povjerenja u proučavani skup podataka (heterogenost logaritam koeficijenata (HLOD) pri α = 0,65 bila je −11,0). Zaključeno je da, ako gen osjetljivosti postoji na ovom mjestu, može uzeti u obzir samo mali dio porodica koje nisu BRCA1/2 sa više slučajeva ranog početka raka dojke.

Poznato je da nekoliko gena predisponira rak dojke. U kontekstu velikih porodica sa više slučajeva, BRCA1 i BRCA2 geni su numerički najvažniji, što čini da većina porodica segregira i rani karcinom dojke i rak jajnika. Međutim, čak 60% porodica sa lokalizacijom specifičnog ženskog karcinoma dojke ne može se objasniti BRCA1 i BRCA2. Štaviše, populacijske studije pokazale su da ti geni čine samo ≈15% ukupnog porodičnog rizika od raka dojke. Čak i nakon dopuštanja drugih gena osjetljivosti koji stvaraju povećan rizik u kontekstu porodičnih sindroma raka, uključujući TP53 , PTEN i ATM (ataksija telangiektazija), najmanje 80% porodičnog rizika od raka dojke nije objašnjeno poznatim genima, što sugerira da se drugi važni geni osjetljivosti trebaju mapirati.< ref name=
Čini se da izvan konteksta ovih specifičnih sindroma poznati geni osim BRCA1/BRCA2 ne predstavljaju značajan dio visokorizičnih porodica od raka dojke. Analiza povezanosti u skupu od 56 porodica sa tri ili više slučajeva raka dojke nije dala dokaze za značajnu ulogu PTEN -a, iako se pripisujući dio od 35% nije mogao isključiti u porodičnom skupu ove veličine . Međutim, direktno ispitivanje mutacije PTEN gena u podskupu ovih porodica nije uspjelo identificirati bilo kakve mutacije, dajući daljnju potporu rezultatima povezivanja koji ukazuju na to da ovaj lokus vjerojatno neće predstavljati značajan dio ispoljavanja nasljednog raka dojke. Do danas je u porodicama identifikovano nekoliko dodatnih kandidata za lokus osjetljivosti na rak dojke koji se ne mogu pripisati nijednom od poznatih gena. Potencijalni lokus osjetljivosti na hromosomu 8p12–8p22 identifikovan je ciljanom analizom povezanosti regije učestalog gubitka tumora dojke. Međutim, nova analiza veće porodične serije nije podržala doprinos navodnog gena na ovom lokusu u više od malog udjela [HLOD = 0,03, α = 0,03, gornja granica pouzdanosti od 95% (CL) 0,30] visoko rizičnog porodice.<ref name=

Ovi nalazi ilustriraju poteškoće svojstvene naporima da se identifikuju dodatni geni osjetljivosti na bolest sa relativno visokom učestalošću u populacijama. Prvo, rak dojke je genetički heterogena bolest i vjerovatno je da postoji više gena koji se trebaju identificirati među porodicama koje nisu sa BRCA1/BRCA2, a bilo koji od njih predstavlja samo mali dio takvih porodica. Zatim, u porodicama srednje veličine sa mješavinom slučajeva dijagnosticiranih u ranoj i kasnoj dobi, slučajno porodično grupiranje slučajeva može zbuniti pristupe zasnovane na povezivanju. Konačno, penetrabilnost dodatnih gena osjetljivosti na rak dojke vjerovatno će biti niža od onih povezanih s BRCA1 i BRCA2. Stoga je potrebna analiza velike serije porodica sa strogim kriterijima odabira kako bi se postigla dovoljna statistička snaga za nedvosmislenu lokalizaciju novih lokusa osjetljivosti i smislenu evaluaciju genomskih regija kandidata. Da bi prevladala ove prepreke,  međunarodna saradnička grupa Konzorcij za vezanost karcinoma dojke (BCLC)] prikupila je i nastavlja prikupljati zbirku porodica prikladnih za rješavanje problema. <ref name=

Prema autorima ove studije, nedavno su Kainu et al prijavili dokaze o novom lokusu osjetljivosti na rak dojke na hromosomskoj sekvenci 13q21. Proučavali su 77 porodica s više slučajeva raka dojke iz Finske, Švedske i Islanda u kojima nisu identificirane mutacije zametnih linija BRCA1 ili BRCA2. Porodice nisu posebno odabrane za rani početak bolesti, niti su isključene ako je bio prisutan jedan ili više slučajeva raka jajnika.
Inicijalna analiza komparativnom genomskom hibridizacijom (CGH) tumora iz 23 ove porodice i 14 drugih koji nisu dalje analizirane povezivanjem, identifikovala je gubitak 13q21–31 kao čest i rani događaj. Dosljedan gubitak 13q21 u svih pet tumora iz jedne porodice označio je minimalnu regiju dijeljenja haplotipova kod ovih osoba kao ciljni lokus za gen osjetljivosti. Međutim, nisu prezentirani dokazi o specifičnom gubitku alela divljeg tipa u ovim tumorima, što bi se i očekivalo za osnovni genetički model (inaktivacija gena za suzbijanje tumora).<ref name=

Analiza genetske povezanosti pomoću 23 mikrosatelitska markera iz ove regije otkrila je potkrepljujuće dokaze o povezanosti s rakom dojke. Maksimalni HLOD u više tačaka od 3,46 pronađen je na markeru D13S1308, s procijenjenih 65% povezanih porodica. Ovaj marker leži ≈25 cM distalno od BRCA2 na dugom kraku (q) hromosoma (13q). Simulacijske studije koje uzimaju u obzir moguće zbunjivanje rezultata povezivanja blizinom ovih lokusa pokazale su da je mala vjerovatnoća da je povezanost rezultat neidentificiranih mutacija BRCA2 u podskupu porodica. Međutim, dokazi o povezivanju bili su ograničeni na jedan par čvrsto povezanih markera (D13S1308/D13S1296) u ovoj regiji, pri čemu su dokazi o vezanisti prilično brzo opadali oko ovog vrha; zaista, markeri koji okružuju 2.1-cM regiju oko ovog vrha dali su negativne LOD rezultate u dvije tačke pri rekombinacijskim frakcijama do 20%.

Karcinom dojke (uključujući i muški): Međuodnosi fenotip – genotip

AD = Autosomno dominantno nasljeđivanje

Reference

 Geni na  hromosomu 13
 Ljudski proteini
Proteomika

BRCA3


The Ottoman Turkish satirical magazine Aydede () appeared in a first episode from January to November 1922 twice a week in 90 issues.

Its founder, owner and publisher Refik Halit Karay (1888-1965), a well-known poet and journalist, criticized through the published articles, poems, and caricatures not only the social inconveniences and imbalances within the Turkish society but also the young Turkish republic in general. One of the contributors of Aydede was Ratip Tahir Burak, a well-known Turkish cartoonist. Despite the short period of its publication, the magazine influenced the satirical style of many intellectuals and subsequent satirical magazines, including Akbaba.

In 1922, the publication of the magazine was ceased when Refik Halit was forced by the Turkish Government into exile to Aleppo and Beirut. The reason was Refik Halit's overt opposition to the ongoing Turkish War of Independence. After his return, he published the magazine 1948 and 1949 for another ten months in the second episode in 125 issues, but with little success.

References

External links

1922 establishments in the Ottoman Empire
1949 disestablishments in Turkey
Defunct political magazines published in Turkey
Magazines established in 1922
Magazines disestablished in 1949
Satirical magazines published in Turkey
Turkish-language magazines
Weekly magazines published in Turkey
Turkish political satire

Aydede (magazine)


Martha Abelsen (born 1957) is a Greenlandic politician.

She was born in Nuuk and trained as a kindergarten teacher. She also received management training. Abelsen worked for the KANUKOKA, the association of Greenland municipalities, for 15 years. She began work there as a consultant and, in 1999, became director. Abelsen was elected chairman in 2010. She resigned effective September 1, 2013. In October 2011, she was named second deputy mayor for Sermersooq municipality. In 2014, she was named a representative for Greenland on the Executive Council of the Inuit Circumpolar Council.

References

1957 births
Living people
Greenlandic women in politics

Martha Abelsen


Kaliwatan sa murag-anay ang Constrictotermes cavifrons. Una ning gihulagway ni Holmgren ni adtong 1910. Ang Constrictotermes cavifrons sakop sa kahenera nga Constrictotermes, ug kabanay nga Termitidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Uk-ok
Constrictotermes

Constrictotermes cavifrons


A linha de contato do Alto Carabaque ou linha de contacto do Alto Carabaque (, shp'man gits, ) é a área militarizada que separa as forças armênias (nomeadamente o Exército de Defesa da República de Artsaque) e as Forças Armadas do Azerbaijão desde o cessar-fogo de maio de 1994, que encerrou a Guerra do Alto Carabaque (1988-1994).  Foi descrita como "fortificada pesadamente", "uma terra de ninguém pesadamente minada", e uma "zona tampão de trincheiras."  De acordo com o jornalista britânico Thomas de Waal, que fez a cobertura do conflito, é a "zona mais intensamente militarizada na Europa" e uma das três zonas mais militarizadas do mundo (juntamente com a Caxemira e a Coreia do Norte). De Waal descreveu-a como "uma cicatriz temível no mapa, com mais de 200 km de comprimento, com trincheiras ao estilo da Primeira Guerra Mundial em ambos os lados, repletas de armamento pesado".  Gerard Toal e John O'Loughlin escreveram no The Washington Post que a linha de contato "apresenta trincheiras ao estilo da Primeira Guerra Mundial em ambos os lados, em alguns lugares três fileiras profundas."

Têm ocorrido violações pontuais do cessar-fogo, geralmente caracterizadas por combates de baixa intensidade. Os mais mortíferos ocorreram em abril de 2016.

Referências

Conflito no Alto Carabaque

Linha de contato do Alto Carabaque


An Ctenotus hanloni in uska species han Reptilia nga ginhulagway ni Storr hadton 1980. An Ctenotus hanloni in nahilalakip ha genus nga Ctenotus, ngan familia nga Scincidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ctenotus

Ctenotus hanloni


Forte Crocetta (145 s.l.m.) è una struttura militare dismessa che fa parte delle fortificazioni difensive di Genova.
Il forte si trova poco a monte di Belvedere, sulle alture di Sampierdarena. È situato presso il borgo della Crocetta, sull'area già occupata dal seicentesco convento degli Agostiniani e dall'annessa chiesa del Santissimo Crocifisso, edificato dal religioso P. Gio. Batta Fabra, della Congregazione degli Eremitani Agostiniani.

Storia
Impulso alla fortificazione del sito, si ebbe nel 1747 durante l'assedio austriaco di Genova, in cui trinceramenti e l'innalzamento di terrapieni, su direzione dell'ingegnere militare Pierre De Cotte, fecero capire l'importanza della posizione. Solo dopo la caduta dell'Impero Napoleonico, gli inglesi che per un breve periodo occuparono la città, piazzarono sull'altura dei pezzi d'artiglieria rivolte verso la foce del torrente Polcevera.

Nel 1818 il Regno Sabaudo decise la demolizione del complesso monastico, al cui posto fui edificato in primo luogo una fortificazione a pianta pentagonale, con un solo piano e un cortile centrale, e un ingresso a ponte levatoio. Nel 1827 il forte fu ampliato con un fossato tutt'intorno, e nell'ala nord alzato di un piano per gli alloggi, protetti da volte a botte e un terrapieno; la costruzione del forte, si concluse nel 1830.

Nel 1849 durante i moti popolari, la fortificazione fu adibita a carcere per i rivoltosi catturati dai soldati del generale La Marmora, in seguito liberati, ma non prima di aver subito il terrore dell'estrema condanna.

Il forte fu quindi presidio militare armato con diversi pezzi d'artiglieria, tra cui due cannoni da 16 (centimetri) GR e otto obici da 21 GRC.
Dismesso dal demanio militare nel 1914 e sgombrato dei pezzi d'artiglieria inviati al fronte, a varie riprese fu abitato fino al 1961, e fu anche usato come rifugio per sfollati durante il secondo conflitto mondiale.

Oggi è chiuso e in stato di abbandono, ma la solidità della costruzione lo mantiene in buono stato di conservazione. Nonostante vari enti si siano dichiarati disponibili, per motivi burocratici e di incompetenza statale e regionale, non sono ancora stati programmati lavori di recupero della struttura.

Struttura

Nel forte, a pianta pentagonale, si inserisce un'entrata originariamente a ponte levatoio, da nord, che immette nel cortile interno, da dove partono varie entrate per i locali interni. Una rampa conduce al terrapieno superiore, spianata ai lati per facilitare il trasporto al terrapieno dei pezzi d'artiglieria. Mentre una galleria di fronte all'ingresso conduce al terrapieno inferiore, dove troviamo ancora segni delle postazioni di artiglieria pesante.

Sulla sinistra troviamo la cucina, e vicino alla polveriera per la batteria inferiore, troviamo l'alloggio del comandante della guarnigione. Nel bastione rivolto a nord della caserma vi sono gli alloggi della truppa, con al piano sottostante i magazzini.

Altro aspetto caratteristico è la presenza sul massiccio parapetto di molteplici feritoie, oggi quasi invisibili a causa della demolizione durante la Seconda guerra mondiale perché impedivano le postazioni contraerea.

Come arrivare
Forte Crocetta è sovrastato dall'imponente Forte Tenaglia (che fa parte delle mura secentesche di Genova, anch'esso ampliato tra il 1815 e il 1830), quindi raggiungibile a piedi da nord lungo il sentiero che parte dal Forte Sperone e da sud da Forte Belvedere.

In auto si arriva da varie vie traverse che partono dalla via principale di Sampierdarena, via Cantore, dove si sale da salita Belvedere, salendo lungo salita della Crocetta, dove si lascia l'automobile (perché proprietà privata) e a piedi si raggiunge rapidamente l'entrata.

Note

Bibliografia

Voci correlate
Forti di Genova
Fortificazioni
Fortificazioni alla moderna
Val Polcevera
Sampierdarena
Belvedere (Genova)
Forte Belvedere (Genova)
Forte Tenaglia

Altri progetti

Collegamenti esterni

Crocetta
Sampierdarena

Forte Crocetta


Piano e Voz, Amigos e Pertences 2 é um álbum ao vivo do cantor Paulo César Baruk e do pianista Leandro Rodrigues, lançado em maio de 2017 pela gravadora Musile Records.

A gravação foi feita no Teatro Ruy Barbosa, em São Paulo, com a direção de Frauzilino Jr. O repertório somou covers em piano e voz de canções notórias da história da música cristã contemporânea no Brasil. Entre elas, "Palácios" (Rebanhão), "Não Tenhas Sobre Ti" (Milad), "Deus Eterno" (Oficina G3), "Todo Som" (Resgate) e "Quebrantado" (Vineyard Music Brasil).

O álbum ainda trouxe as participações de Paulo Cezar, vocalista do Grupo Logos, além das cantoras Laura Souguellis e Rebeca Nemer. O single escolhido foi a regravação "Tua Forte Mão", liberada nas plataformas digitais em abril de 2017. Como disco que registrou a despedida de uma parceria entre os músicos que durou cerca de 15 anos, foi o último álbum gravado em parceria entre Baruk e Leandro.

Gravação
O disco foi anunciado em 2016 e gravado no Teatro Ruy Barbosa, em São Paulo. Para a gravação, Baruk e Rodrigues contaram com
Junior Sanchez (bateria), Denis Silva (baixo) e Everson Menezes (violão), além de arranjos de cordas assinado pelo instrumentista e cantor Alexandre Malaquias. O repertório mesclou canções que, de acordo com Paulo, fizeram parte da trajetória dos músicos.

Lançamento
O projeto foi o primeiro disco de Paulo e Leandro lançado pela gravadora paulista Musile Records. Baruk assinou contrato em dezembro de 2016, após uma passagem de quase quatro anos na Sony Music Brasil. Na assinatura, o cantor anunciou que Piano e Voz, Amigos e Pertences 2, seria distribuído pela empresa.

Recepção

Recepção da crítica

Piano e Voz, Amigos e Perteces 2 alcançou aclamação da mídia especializada. Em uma resenha de nota 4,5 de 5, o Super Gospel afirmou que o álbum foi "um dos melhores lançamentos do ano" e destacou as interpretações de Baruk nas músicas "Deus, Somente Deus", "Deixa Tudo", a roupagem dada a "Palácios" e a participação de Paulo Cezar.

Prêmios e indicações
O álbum foi indicado ao Grammy Latino de 2017 de Melhor Álbum de Música Cristã em Língua Portuguesa.

Faixas

Álbuns de Paulo César Baruk
Álbuns ao vivo de 2017
Álbuns da Musile Records
Álbuns produzidos por Leandro Rodrigues
Álbuns produzidos por Paulo César Baruk

Piano e Voz, Amigos e Pertences 2


Bukid ang Gunung Nanicap sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Provinsi Maluku, sa sidlakang bahin sa nasod,  km sa sidlakan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Gunung Nanicap. Ang Gunung Nanicap nahimutang sa pulo sa Pulau Ambon.

Ang yuta palibot sa Gunung Nanicap kabungtoran sa amihang-kasadpan, apan sa habagatang-sidlakan nga kini mao ang patag. Sa habagatang-sidlakan, dagat ang pinakaduol sa Gunung Nanicap. Kinahabogang dapit sa palibot ang Gunung Batuair,  ka metros ni kahaboga ibabaw sa dagat,  km sa habagatan sa Gunung Nanicap. Dutdot ang lumulupyo ining dapita. Ang kinadul-ang mas dakong lungsod mao ang Ambon,  km sa kasadpan sa Gunung Nanicap. Sa rehiyon palibot sa Gunung Nanicap, mga lawis talagsaon komon.

Ang klima tropikal nga kasalupan. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Marso, sa  °C, ug ang kinabugnawan Hulyo, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Hulyo, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Oktubre, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Kabukiran sa Provinsi Maluku

Gunung Nanicap


L'incredibile volo (Fly Away Home) è un film del 1996 diretto da Carroll Ballard, basato su fatti realmente accaduti.

Trama
Amy ha 14 anni. Sopravvissuta all'incidente in cui è morta la madre, va a vivere con il padre che fa lo scultore in una fattoria in Canada in mezzo alla natura. Un giorno, degli uomini volevano distruggere la foresta per fare un centro commerciale, così Amy scopre delle uova di oca canadese e, quando si schiudono, si prende cura dei piccoli e fa loro da mamma, con un certo successo. Insorgono però dei problemi quando giunge il momento della migrazione. Come insegnare alle oche a volare verso il sud? Sarebbe una crudeltà tenere le oche nella stalla perché, in ogni caso, le oche prima o poi impareranno a volare, ma finiranno per non avere nessuno a guidarle. Il padre di Amy, pilota di aerei ultraleggeri, avendo capito quanto questi animali siano importanti per la figlia, le insegna a pilotare un deltamotore grazie al quale riuscirà a farsi inseguire dallo stormo in formazione di un incredibile volo verso la Carolina del Nord.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Film d'avventura
Film sugli animali
Film sull'aviazione
Film basati su eventi reali

L'incredibile volo


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Diplopygia bicaudata. Una ning gihulagway ni Max Beier ni adtong 1962. Ang Diplopygia bicaudata sakop sa kahenera nga Diplopygia, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Colombia

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Diplopygia
Insekto sa Kolombiya

Diplopygia bicaudata


An Pterolophia tuberculatrix in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Fabricius hadton 1781. An Pterolophia tuberculatrix in nahilalakip ha genus nga Pterolophia, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha:
 Kenya.
 Madagascar.
 Maldives.
 Sri Lanka.

Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pterolophia

Pterolophia tuberculatrix


An Ceyx erithaca in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Linnaeus hadton 1758. An Ceyx erithaca in nahilalakip ha genus nga Ceyx, ngan familia nga Alcedinidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 C. e. erithaca
 C. e. macrocarus
 C. e. motleyi

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Ceyx

Ceyx erithaca


História
 Sofia Doroteia de Anhalt-Zerbst — duquesa de Brunsvique-Volfembutel
 Sofia Doroteia de Brunsvique-Luneburgo — princesa-eleitora de Hanôver
 Sofia Doroteia de Hanôver — rainha consorte da Prússia
 Sofia Doroteia da Prússia — marquesa de Brandemburgo-Schwedt
 Sofia Doroteia de Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg — eleitora de Brandemburgo

Desambiguações de antropônimos
Desambiguações de história

Sofia Doroteia (desambiguação)


An Typhlops conradi in uska species han Typhlopidae nga ginhulagway ni Peters hadton 1875. An Typhlops conradi in nahilalakip ha genus nga Typhlops, ngan familia nga Typhlopidae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Typhlops

Typhlops conradi


Chocolate Milk foi uma banda americana de funk e soul vinda de New Orleans, Louisiana, ativa nos anos 1970 e começo dos anos 1980.

Biografia
O Chocolate Milk foi formado em 1974 em New Orleans, Louisiana após o surgimento de bandas como Kool & the Gang e Earth, Wind & Fire. A banda com oito componentes incluía o cantor principal Frank Richard, o saxofonista Amadee Castenell, o trompetista Joseph Fox, o guitarrista  Mario Tio, o baixista Earnest Dabon, o pianista Robert Dabon e o baterista Dewight Richards. A banda também trabalhou como banda de estúdio para o compositor e produtor musical Allen Toussaint, após os The Meters atuarem como banda de Toussaint. O Chocolate Milk serviu como banda de apoio para Toussaint em apresentações ao vivo e no álbum New Orleans Jazz and Heritage Festival (1976), e também gravaram coom Paul McCartney. A banda então assinou com a RCA Records.

O primeiro de seus oito álbuns lançados pela RCA foi Action Speaks Louder Than Words, um álbum com uma mensagem política. A faixa título, "Action Speaks Louder Than Words" (1975), tem um break beat que tem sido sampleado inúmeras vezes no hip hop, incluindo "Move The Crowd" do álbum de 1987 Paid in Full de Eric B. & Rakim e "Don't Let Your Mouth Write A Check Your Ass Can't Cash" (1991) de  Stetsasonic.. Também "Girl Callin'" foi sampleada por WC and the Maad Circle na canção "The One".

A banda se tornou conhecida por "Action Speaks Louder Than Words" e outras canções de sucesso: "Girl Callin'" (1978), "Say Won't Cha" (1979) e "I'm Your Radio" (1980). A banda também era conhecida por sua versatilidade de estilos musicais, incluindo posteriormente elementos de disco, especialmente no sucesso de 1981, "Blue Jeans" que atingiu o número quinze na parada de soul. O Chocolate Milk encerrou suas atividades em 1983 devido à diminuição da popularidade da disco, inúmeros mudanças de músicos e trocas de produtores após se separarem de Toussaint em 1980.

Discografia

Álbuns
Action Speaks Louder Than Words (1975), RCA
Chocolate Milk (1976), RCA
Comin'" (1977), RCAWe're All In This Together' (1978), RCAMilky Way (1979), RCAHipnotism (1980), RCABlue Jeans (1982), RCAFriction (1982), RCA

ColetâneasIce Cold Funk: The Greatest Grooves of Chocolate Milk (1998), Razor & TieBest of Chocolate Milk (2002), Camden

Bibliografia
Phillips, Dan (2006). Action Speaks Louder Than Words [CD liner notes]. SonyBMG Music Entertainment.
Vincent, Rickey (1996). Funk: The Music, The People, and The Rhythm of The One''. St. Martin's Press. . p. 68

Ligações externas
Chocolate Milk @ Discogs
Lista de artistas que samplearam Chocolate Milk no Whosampled.com
Chocolate Milk at T-Mad's Music

Bandas de funk
Bandas formadas em 1974

Chocolate Milk


Ang Salto ngalan niining mga mosunod:

Arhentina

 Partido de Salto, munisipyo, Provincia de Buenos Aires,
 Salto (kapital sa munisipyo sa Arhentina), Provincia de Buenos Aires,

Brasil

 Salto (kapital sa munisipyo sa Brasil, São Paulo, Salto),
 Salto (munisipyo), São Paulo,

Honduras

 Quebrada Salto (suba sa Honduras, Departamento de Atlántida),
 Quebrada Salto (suba sa Honduras, Departamento de El Paraíso),
 Salto (suba), Departamento de Choluteca,

Italya

 Fiume Salto, suba, Lacio,
 Salto (lungsod), Emilia-Romagna, Provincia di Modena,

Mehiko

 El Salto (lungsod sa Mehiko, Estado de Zacatecas, Pinos),
 Salto (suba nga anhianhi), Estado de Guerrero,

Portugal

 Salto (parokya), Distrito de Vila Real, Montalegre,

Suwesya

 Saltö (pulo sa Suwesya, Västra Götalands Län, lat 58,30, long 11,42),
 Saltö (pulo sa Suwesya, Västra Götalands Län, lat 58,12, long 11,42),
 Saltö (pulo sa Suwesya, Kalmar),
 Saltö (lawis sa Suwesya, Blekinge),
 Saltö (lawis), Östergötlands Län,
 Saltö (lawis sa Suwesya, Västra Götalands Län, lat 58,87, long 11,13),

Uruguay

 Arroyo del Sauce (suba sa Uruguay, Departamento de Flores, lat -33,25, long -57,27),
 Departamento de Salto, departamento,
 Salto (kapital sa departamento), Departamento de Salto,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Arhentina
Pagklaro paghimo ni bot Brasil
Pagklaro paghimo ni bot Honduras
Pagklaro paghimo ni bot Italya
Pagklaro paghimo ni bot Mehiko
Pagklaro paghimo ni bot Portugal
Pagklaro paghimo ni bot Suwesya
Pagklaro paghimo ni bot Uruguay

Salto


Phùng Xá là một xã thuộc huyện Mỹ Đức, thành phố Hà Nội, Việt Nam.

Xã có diện tích 4,42 km², dân số năm 1999 là 6.477 người, mật độ dân số đạt 1.465 người/km².

Chú thích

Tham khảo

Phùng Xá, Mỹ Đức


Đạ Tồn là một xã thuộc huyện Đạ Huoai, tỉnh Lâm Đồng, Việt Nam.

Xã Đạ Tồn có diện tích 45.15 km², dân số năm 1999 là 1227 người, mật độ dân số đạt 27 người/km².

Chú thích

Tham khảo

Đạ Tồn


Pertinaks (Publije Helvije Pertinaks August; 1. august 126 – 28. mart 193) bio je rimski car prva tri mjeseca 193. godine. Kao nasljednik Komoda, bio je prvi rimski car tokom burne Godine pet careva. Rođen kao sin oslobođenog roba, u početku je bio učitelj a zatim oficir u vojsci. Uspjeh u ratu protiv Partskog carstva ga je doveo do višeg položaja u vojnim i političkim sferama, uključujući i člana Rimskog senata.

Njegova kratka vladavina nije bila stabilna. Pokušao je da pokrene nekoliko reformskih mjera. Jedna od tih reformi, obnova discipline Pretorijanske garde, ga je dovela do sukoba koji je kulminirao ubistvom od strane garde. Naslijedio ga je bogati senator Didije Julijan čija je vladavina trajala 66 dana.
Rimski carevi

Pertinaks


An Campylopterus hemileucurus in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Ferdinand Deppe hadton 1830. An Campylopterus hemileucurus in nahilalakip ha genus nga Campylopterus, ngan familia nga Trochilidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 C. h. hemileucurus
 C. h. mellitus

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Campylopterus

Campylopterus hemileucurus


An Pitta sordida in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Statius Muller hadton 1776. An Pitta sordida in nahilalakip ha genus nga Pitta, ngan familia nga Pittidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 P. s. abbotti
 P. s. bangkana
 P. s. cucullata
 P. s. forsteni
 P. s. goodfellowi
 P. s. mefoorana
 P. s. mulleri
 P. s. novaeguineae
 P. s. palawanensis
 P. s. rosenbergii
 P. s. sanghirana
 P. s. sordida

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pitta

Pitta sordida


The 2017 Famous Idaho Potato Bowl was a college football bowl game played on Friday, December 22, 2017, at Albertsons Stadium in Boise, Idaho. The 21st annual Famous Idaho Potato Bowl, it was one of the 2017–18 bowl games concluding the 2017 FBS football season. The game was sponsored by the Idaho Potato Commission.

The game featured the Wyoming Cowboys (7–5) of the Mountain West Conference and the Central Michigan Chippewas (8–4) of the Mid-American Conference. The teams had played twice before; in 2000 (Wyoming won, 20–10), and in 2002 (Central Michigan won, 32–20).

With a temperature of  at kickoff, the game started at   and was broadcast by ESPN. The Cowboys led by twenty points at the half and defeated the Chippewas,

Central Michigan Chippewas

Central Michigan finished their regular season with an 8–4 record overall (6–2 in conference). This was their first Famous Idaho Potato Bowl.

Wyoming Cowboys

Wyoming finished their regular season with a 7–5 record overall (5–3 in conference). This was their first Famous Idaho Potato Bowl.

Scoring summary

Statistics

References

Famous Idaho Potato Bowl
Famous Idaho Potato Bowl
2017 Famous Idaho Potato Bowl
2017 Famous Idaho Potato Bowl
Famous Idaho Potato Bowl
December 2017 sports events in the United States

2017 Famous Idaho Potato Bowl


An Trigonoptera annulicornis in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni J. Linsley Gressitt hadton 1984. An Trigonoptera annulicornis in nahilalakip ha genus nga Trigonoptera, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trigonoptera

Trigonoptera annulicornis


An Mimophis mahfalensis in uska species han Colubridae nga ginhulagway ni Grandidier hadton 1867. An Mimophis mahfalensis in nahilalakip ha genus nga Mimophis, ngan familia nga Colubridae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Mimophis

Mimophis mahfalensis


Við Áir er eitt stað á eystursíðuni á Streymoynni, beint sunnanfyri Hvalvík.

Hvalastøðin við Áir
Ein hvalastøð var í har til 1984, tá seinasti hvalurin varð dripin har. Bæði bygningar og maskinur eru til enn, og arbeitt verður við at gera hvalastøðina til eitt sjóvinnusavn og upplivingardepil. Landsstýrið samtykti í 1989, at hvalastøðin við Áir skuldi varðveitast. Í 2007 varð eitt álit skrivað og handað landsstýrismanninum í mentamálum. Mentamálaráðið, Søvn Landsins og Sunda kommuna arbeiða í felag fyri, at hvalastøðin aftur gerast ein virkin miðdepil í Sundalagnum.
Peningur varð eisini játtaður, soleiðis at varðveitingararbeiði kundi fara í gongd í 2011. Á heysti 2011 var hvalastøðin opin fyri almenninginum, har umleið 500 fólk vitjaðu.

Skúlin Við Áir - Dugni
Dugni hevur ein skúla Við Áir. Hesin skúlin er fyri fólk við skerdum arbeiðsførleika. Tey kunnu taka 9. flokk, 10. flokk ella FHS. Fólk kunnu sostatt umskúlast ella fara undir endurbúgving, so tey kunnu arbeiða innan okkurt annað økið, sum tey megna. Arbeiðsførleikin kann vera skerdur antin kroppsliga, sálarliga ella sosialt. Skúlin er ein kostskúli, og næmingar kunnu búgva á kostdeild skúlans.

Keldur

Streymoy

Við Áir


Dag die Wyse of Dagr Spaka was in die 4de eeu (volgens die 16de-eeuse historikus Johannes Magnus) 'n legendariese koning van Swede se Huis van Yngling. Hy was die seun van Dyggvi, wat hy as koning opgevolg het.

Volgens legendes kon Dag die taal van voëls verstaan en het hy 'n mossie gehad wat nuus van baie lande vir hom versamel het. Toe die voël op een van sy omswerwinge dood is, het Dag "Reidgotaland" ingeval om sy dood te wreek. Hy is daar in 'n lokval gelei en vermoor. Hy is opgevolg deur sy seun Agne.

Volgens Historia Norwegiæ en Íslendingabók, die vroegste twee weergawes wat op Ynglingatal geskoei is, is Dag deur sy seuns Alarik en Erik opgevolg, wat weer deur Dag se kleinseun Agne opgevolg is. In die Ynglinga saga word egter gesê Dag is deur sy seun Agne opgevolg, wat op sy beurt deur Dag se kleinseuns Alarik en Erik opgevolg is.

Verwysings

Skakels

Legendariese Sweedse monarge

Dag die Wyse


An Dorcadion marandense in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Holzschuh hadton 2007. An Dorcadion marandense in nahilalakip ha genus nga Dorcadion, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha Iran. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dorcadion

Dorcadion marandense


McHale is a ghost town in Plainville Township, Rooks County, Kansas, United States.

History
McHale was issued a post office in 1880. The post office was discontinued in 1891.  There is nothing left of McHale.

References

Former populated places in Rooks County, Kansas
Former populated places in Kansas
1880 establishments in Kansas
Populated places established in 1880

McHale, Kansas


Connor Joel Franta (ur. 12 września 1992) – amerykański youtuber, przedsiębiorca oraz autor.

W listopadzie 2015 roku jego kanał w serwisie YouTube osiągnął 5 milionów subskrypcji. Franta był członkiem kanału OurSecondLife (Our2ndLife, O2L) pod opieką Fullscreen Network, jednak teraz jest niezależnym członkiem agencji Big Frame, zarządzanej przez Andrew Grahama.

Franta ostatnio także stał się zaangażowany w różne przedsięwzięcia przedsiębiorcze, włączając w to własną linię ubrań, muzykę, kawę oraz markę lifestyle'ową nazwaną Common Culture. Jego debiutancka książka, życiorys nazwany A Work in Progress, został wydany 21 kwietnia 2015. W lipcu 2015 została stworzona wytwórnia Heard Well, której współzałożycielem jest Franta.

Życie osobiste
Connor Franta urodził się w Wisconsin w rodzinie lekarza Petera i gospodyni domowej Cheryl. Krótko po jego narodzinach, rodzina przeprowadziła się do La Crescent w Minnesocie. Ma dwóch braci, Dustina i Brandona oraz siostrę Nicole. Został wychowany w wierze katolickiej.

Franta uczęszczał do Katolickiej Szkoły św. Piotra w Hokah w Minnesocie od pierwszej do ósmej klasy. Jako dziecko miał nadwagę, co spowodowało, że jego matka zapisała go na zajęcia z pływania do drużyny YMCA. Brał udział w biegach przełajowych podczas nauki w La Crescent High School, którą ukończył w 2011.

Studiował biznes na Saint John's University, Collegeville, Minnesota. Na drugim roku dodał sztukę, kładąc nacisk na nagrywanie filmików.

8 grudnia 2014 Franta ujawnił się jako gej w swoim filmiku na YouTube, stwierdzając, że wreszcie zaakceptował to, kim jest i jest "szczęśliwy będąc tą osobą". Mówił także o pomocy, którą dostał od wielu osób w internecie i radził wszystkich zmagającym się z problemem swojej orientacji zaakceptowanie siebie. Sześciominutowe wideo zatytułowane "Coming Out" zostało obejrzane ponad 11,6 milinów razy, polubione przez ponad 960 000 osób i jest tym samym drugim najczęściej oglądanym filmikiem na kanale Connora w dniu 3 czerwca 2017.

Kariera

YouTube

Zainspirowany innymi vlogerami, takimi jak Shane Dawson i Mitchell Davis, Franta opublikował swój pierwszy filmik 10 sierpnia 2010. Aktualnie jego kanał ma ponad 355 milionów odsłon i 5,65 milionów subskrypcji, co sprawia, że jest 260. najczęściej subskrybowanym na świecie.

W 2012 Franta dołączył do kanału znanego jako Our2ndLife razem z pięcioma innymi youtuberami (Kian Lawley, Trevor Moran, Justin 'JC' Caylen, Ricky Dillon oraz Sam Pottorff), który pomógł mu wybić się w serwisie YouTube. W lipcu 2014 odszedł ze względu na problemy osobiste.

W 2014 r. Franta został nominowany do nagrody Teen Choice Award w kategorii "Web Star: Male", ale zwycięzcą okazał się Tyler Oakley. Występował on w filmach YouTube Rewind w 2014 i 2015 r., czym został uhonorowany przez YouTube za najpopularniejsze filmy roku.

W 2015 Franta został ponownie nominowany do nagrody Teen Choice Award w kategorii "Entertainer of the Year" oraz w kategorii "Choice YouTuber", ale wygrali odpowiednio Cameron Dallas i Bethany Mota. Został także nominowany do nagrody Streamy w kategorii "Audience Choice Entertainer of the Year". W październiku 2015 r. Franta pojawił się jako wyróżniona gwiazda w StreamCon, który odbył się w Nowym Jorku.

W styczniu 2016 r. Franta zdobył nagrodę "Favorite YouTube Star" na 42. nagrodach People's Choice. W październiku Franta pojawił się na konferencji "My Day" w Toronto w Kanadzie.

Inne projekty

The Thirst Project
Franta świętował swoje 22. urodziny w 2014 roku, uruchamiając kampanię zbierającą fundusze na projekt The Thirst Project, aby zbudować studnie wodne dla mieszkańców Suazi. W ciągu miesiąca postawił sobie za cel zebranie 120 000 dolarów, oferując fanom koszulki, plakaty, wspomnienie w jednym z jego filmów wideo i połączenie Skype. W ciągu 48 godzin fani zebrali ponad 75 000 dolarów i osiągnęli pierwotny cel 120 000 dolarów w ciągu 10 dni. Pod koniec miesiąca kampania zebrała ponad 230 000 dolarów. Później odwiedził Suazi, aby zobaczyć studnie, które zostały zbudowane za zebrane fundusze. Franta otrzymał nagrodę Gubernatora za swoje prace w ramach 6. gali The Thirst Project w dniu 30 czerwca 2015, Franta uruchomił drugą kampanię na swoje 23. urodziny, a jej celem było zebranie 180 000 dolarów w ciągu 30 dni. Kiedy kampania zakończyła się w październiku 2015 r., Zarobił ponad 191 000 dolarów, co przyczyniło się do budowy 16 studni wodnych w Suazi.

Przedsiębiorczość
11 listopada 2014 r. Franta wydał album kompilacyjny, Crown, Vol. 1, piosenek, które sam wybrał z repertuaru wybitnych muzyków. Album znalazł się na liście Billboard 200. Drugą kompilację wydano 3 marca 2015 r. pod marką Franty, Common Culture, trzecia kompilacja została wydana 24 lipca 2015 r., czwarta w dniu 25 grudnia 2015 r., a piąta w dniu 28 kwietnia 2016 r.

W lipcu 2015 r. ogłoszono, że Franta założył wytwórnię Heard Well, we współpracy z jego menedżerem Andrew Grahamem i Jeremym Winebergiem, dystrybutorem muzyki i licencjonowania firmy Opus Label (za pośrednictwem której zostały wydane dwa pierwsze kompilacje Franty). Amanda Stencele, Lohanthony i Jc Caylen to pierwsze internetowe gwiazdy, które podpisały wspólnie ze sobą kompilacje. Wśród nich znalazł się: "Heard Well"

W lutym 2015 r. Franta wydał swoją własną linię kawy, zwaną Common Culture Coffee. Kawa została wyprodukowana we współpracy z LA Coffee Club, a 1 dolar z każdej sprzedanej torby kawy został przekazany do The Thirst Project. W czerwcu 2015 r. Franta wydała małą, limitowaną linię ubrań, we współpracy z Junk Food Clothing. W styczniu 2016 r. Franta uruchomił nową witrynę dla Common Culture.

Twórczość
Franta spędził ponad rok pisania swojego pamiętnika, A Work in Progress, który mówi o chwilach jego życia od narodzin i osobistych opowieściach. Została ona wydana 21 kwietnia 2015 r. Towarzysząc wydaniu książki, Franta odbyła trasę po Stanach Zjednoczonych z występami w Minnesocie, Houston, Orlando, Nowym Jorku, New Jersey i Los Angeles, w Londynie, Birmingham, Manchesterze, Liverpoolu i Leeds w Wielkiej Brytanii, i Sydney, Melbourne, Brisbane i Perth w Australii. Książka utrzymywała się przez 16 tygodni na liście bestsellerów New York Times i sprzedała się w ponad 200 000 egzemplarzy.

W styczniu 2017 Franta ogłosił, że 18 kwietnia 2017 wyda swoją drugą książkę "Note to Self". Książka zawiera eseje, opowiadania, poezję i fotografie Franty dotyczącą problemów, w tym depresji klinicznej, lęku społecznego, rozbicia i miłości. Franta powiedział: "Jeśli moja pierwsza książka A Work in Progress stanowi odzwierciedlenie mojego życia zewnętrznego, to kontynuacja jest odbiciem mojego wewnętrznego życia".

Przypisy

Amerykańskie osobowości YouTube
Amerykańscy przedsiębiorcy
Amerykańscy autorzy pamiętników i dzienników
Urodzeni w 1992

Connor Franta


Big Syke, nome artístico de  Tyruss Himes (Inglewood, 22 de novembro de 1968 - Hawthorne, 5 de dezembro de 2016), foi um rapper americano, membro dos Outlawz.

História
Big Syke nasceu em 22 de novembro de 1968, em Inglewood, Califórnia. Filho de uma dançarina e de um chefe de cozinha. Começou a estudar em 1974, mas foi expulso do colégio em 1982, por ser considerado um aluno rebelde. Foi pra Sacramento, onde foi morar até os 21 anos de idade. Iniciou sua carreira de rapper em 1989, anos depois, em 1993, entrou no Thug Life. Em 1996, entrou no grupo Outlawz ao lado de Tupac Shakur, Yaki Kadafi, Napoleon e Hussein Fatal, onde permaneceu até 2009.

Morte
Syke foi encontrado morto em 5 de dezembro de 2016, uma terça-feira, aos 48 anos de idade. A causa da morte do rapper foi de causas naturais. Foi enterrado no Cemitério de Inglewood.

Grupos
Thug Life (de 1993 a 1996)
Outlawz (de 1996 a 2009)

Rappers dos Estados Unidos
Naturais da Califórnia

Big Syke


Jacob Harry Maguire (Sheffield, 5 de março de 1993) é um futebolista inglês que atua como zagueiro. Atualmente joga no Manchester United.

Carreira

Sheffield United
Nas categorias de base do Sheffield United desde 2008, Maguire estreou profissionalmente em 12 de abril de 2011, contra o Cardiff City. O zagueiro atuou pelo Sheffield até a temporada 2013–14, quando se transferiu para o Hull City em 29 de julho de 2014.

Hull City
No dia 29 de julho de 2014, Maguire juntou-se ao Hull City em um acordo no valor de 2,5 milhões de libras, assinando um contrato de três anos. Marcou seu primeiro gol para o Hull na vitória por 2 a 1 na EFL Cup contra o Bristol City em 25 de outubro de 2016. Capitaneou os Tigres à vitória por 4-2 contra o Middlesbrough em abril de 2017, marcando um dos gols de seu time na ocasião.

Wigan
Em 10 de fevereiro de 2015, foi concedido ao Wigan Athletic por empréstimo até o fim da temporada 2014–15.

Leicester City
Foi anunciado pelo Leicester City no dia 15 de junho de 2017, assinando com o clube da Premier League por cinco temporadas. Inicialmente custaria 12 milhões de libras, mas seu valor chegou a 17 milhões de libras com os adicionais.

Manchester United

Em 5 de agosto de 2019, foi contratado pelo Manchester United, que pagará 80 milhões de libras, o equivalente a cerca de 87,1 milhões de euros (R$ 370 milhões). Esse valor torna Maguire, que vai assinar um contrato válido por seis temporadas, o zagueiro mais caro da história do futebol.

Em 17 de janeiro de 2020, Maguire foi nomeado como novo capitão do clube pelo técnico Ole Gunnar Solskjær após a ida de Ashley Young para a Internazionale. Nove dias depois, abriu a contagem da goleada por 6 a 0 contra o Tranmere Rovers na Copa da Inglaterra, marcando seu primeiro gol pelo United. O seu primeiro tento na Premier League viria na vitória fora de casa contra o Chelsea por 2 a 0, no dia 17 de fevereiro. Devido à suspensão do futebol por causa da pandemia de COVID-19, o United viria a enfrentar o Norwich nas quartas de final da Copa da Inglaterra no dia 27 de junho. O zagueiro fez o gol da vitória na prorrogação. O clube findaria a liga inglesa de 2019–20 na terceira colocação, com Maguire jogando todos os minutos dos 38 jogos, feito acontecido no clube pela última vez em 1995.

Em 17 de outubro de 2020, Maguire marcaria o gol de empate aos 23 minutos de jogo contra o Newcastle, sendo fundamental para a goleada fora de casa por 4 a 1. Ainda faria um gol no dia 27 de janeiro de 2021, na derrota em casa por 2 a 1 para o Sheffield United, partida cujos erros de arbitragens ficaram marcados e bastante discutidos pelo lado derrotado.

Seleção Nacional
Foi convocado para a Seleção Inglesa Sub-21 pela primeira vez em novembro de 2012, sendo chamado para um amistoso contra a Irlanda do Norte. Danny Wilson afirmou: "Ele tem uma maturidade fantástica para sua idade, ele leva tudo a seu tempo e não se afoba. Eu não esperava isso ao convocá-lo." Estreou pela equipe Sub-21 aos 15 minutos do segundo tempo, no lugar do jogador do Liverpool Andre Wisdom, na vitória por 2 a 0 sobre a Irlanda do Norte em Bloomfield Road.

No dia 24 de agosto 2017, o técnico da Seleção Inglesa principal, Gareth Southgate, convocou Maguire para as partidas contra Malta e Eslováquia, válidas pelas Eliminatórias da Copa do Mundo FIFA de 2018. O zagueiro entrou em campo e atuou na vitória por 1 a 0 sobre a Lituânia.

Em maio de 2018, Maguire foi um dos 23 convocados por Southgate para representar a Inglaterra na Copa do Mundo FIFA de 2018. O zagueiro marcou seu primeiro gol pelo English Team no dia 7 de julho, abrindo o placar na vitória por 2 a 0 contra a Suécia, pelas quartas de final do Mundial realizado na Rússia.

Vida pessoal
Maguire foi detido em agosto de 2020, na ilha grega de Mykonos, na sequência de desacatos com um grupo de turistas, à porta de um bar. Foi condenado a 21 meses e 10 dias de prisão com pena suspensa de três anos, por agressão e tentativa de suborno.

Títulos
Hull City
EFL Championship play-offs: 2016

Manchester United
Copa da Liga Inglesa: 2022–23

Prêmios Individuais
PFA Team of the Year: League One 2011–12, League One 2012–13 e League One 2013–14
Football League One Team of the Season: 2013–14
Football League Young Player of the Month: August 2011
Sheffield United Player of the Year: 2011–12, 2012–13, 2013–14
Sheffield United Young Player of the Year: 2011–12
Hull City Fans' Player of the Year: 2016–17
Hull City Players' Player of the Year: 2016–17
Leicester City Player of the Season: 2017–18
Leicester City Players' Player of the Season: 2017–18
Equipe ideal da Liga Europa: 2020–21
Equipe Ideal da Eurocopa: 2020

Ligações externas

Naturais de Sheffield
Futebolistas da Inglaterra
Futebolistas do Sheffield United F.C.
Futebolistas do Hull City A.F.C.
Futebolistas do Wigan Athletic F.C.
Futebolistas do Leicester City F.C.
Futebolistas do Manchester United F.C.
Jogadores da Seleção Inglesa de Futebol
Jogadores da Copa do Mundo FIFA de 2018
Jogadores da Eurocopa de 2020
Jogadores da Copa do Mundo FIFA de 2022

Harry Maguire


Renata Ferraz Guerra de Andrade é uma ex-guerrilheira brasileira, integrante da organização de extrema-esquerda Vanguarda Popular Revolucionária (VPR) e da luta armada contra a ditadura militar no Brasil (1964-1985).

Antes de ingressar na VPR, Renata fez parte da POLOP e foi a responsável por cooptar Carlos Lamarca para a organização depois de várias visitas ao quartel de Quitaúna, onde ele, um simpatizante desiludido com o PCB, servia, e com quem aprendeu a atirar. Com outro ex-militar, o ex-sargento da Aeronáutica João Lucas Alves, aprendeu a confeccionar explosivos. Integrante dos grupos de assalto da VPR, Renata participou de várias ações armadas da organização em São Paulo. Alcunhada pela imprensa e pelos agentes da repressão política de "loira dos assaltos", participou de vários assaltos a banco, do roubo de armas no Hospital Militar do Cambuci e da mais famosa de suas ações, o ataque com um caminhão cheio de explosivos ao quartel-general do II Exército que resultou na morte do soldado Mário Kozel Filho e ferimentos em vários outros militares.

Expulsa formalmente da VPR por contestar o prosseguimento da luta armada, por causa da falta de recursos e pequeno número de militantes, Renata foi uma das poucas guerrilheiras nunca presas ou torturadas. Fugiu do Brasil vivendo no Uruguai e no Chile nos anos 70, retornando apenas após a promulgação da Lei da Anistia em 1979.

Opositores da ditadura militar no Brasil (1964–1985)

Renata Ferraz Guerra


Đô thị Östra Göinge (tiếng Thụy Điển: Östra Göinge kommun) là một đô thị ở hạt Skåne của Thụy Điển. Thủ phủ là thị xã Östra Göinge. Dân số thời điểm 31 tháng 12 năm 2000 là 14215 người.

Các đơn vị dân cư

Tham khảo

Liên kết ngoài
Göinge.se/ Đô thị Östra Göinge - Trang mạng chính thức

Đô thị hạt Skåne
Đô thị Thụy Điển

Östra Göinge (đô thị)


Inge Borgstrøm (født i 1957) er en dansk pensioneret badmintonspiller.

Hun vandt bronzemedaljen ved  verdensmesterskabet i badminton i 1977 i kvindernes double med Pia Nielsen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Badmintonspillere fra Danmark

Inge Borgstrøm


Kaliwatan sa insekto ang Deplorothrips regina. Una ning gihulagway ni Laurence A. Mound ug Tree ni adtong 2016. Ang Deplorothrips regina sakop sa kahenera nga Deplorothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Ostralya
 State of Queensland

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Ostralya
Insekto sa State of Queensland
Deplorothrips

Deplorothrips regina


Diabelska Kręgielnia – rozbudowany system wąwozów utworzonych w utworach lessowych Wzgórz Strzelińskich zlokalizowany na wschodnich stokach Gromnika. Wąwozy Diabelskiej Kręgielni rozcinają płaty lessów na głębokość do 8 m. Najdłuższe formy dolinne osiągają tu do 750 m długości.

Położenie
Diabelska Kręgielnia znajduje się na obszarze mezoregionu Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich w centralnej części Wzgórz Strzelińskich, na wschodnich stokach Gromnika, na północny wschód od miejscowości Samborowiczki. Zajmuje obszar ok. 20 ha, rozciągający się na ok. 500 m w poprzek stoku na długości do 1500 m wzdłuż stoku. Znajduje się na wysokościach od ok. 230 m n.p.m. do 320 m n.p.m.. Najbliższy szczyt – Gromnik – ma wysokość 390 m n.p.m.

Charakterystyka

Geologia
Wąwozy Diabelskiej Kręgielni wykształcone są w płatach lessów zajmujących wierzchowinowe partie Wzgórz Strzelińskich. Pokrywy lessowe to osady eoliczne tworzące się w warunkach klimatu peryglacjalnego, który panował na tym terenie m.in. w czasie zlodowacenia północnopolskiego. Powstanie sieci wąwozów datuje się na późny plejstocen, holocen.

Geomorfologia
System wąwozów Diabelskiej Kręgielni nie jest jedynym z występujących we Wzgórzach Strzelińskich: pozostałe to: Wąwozy Pogródki (okolice Romanowa), Zakrzowskie Wąwozy (rejon Zakrzowa) i wąwozy okolic Nowolesia. System ten reprezentuje rzeźbę lessową, dość unikatową w skali Sudetów i ich Przedgórza. Wąwozy rozwinęły się w osiach suchych dolin denudacyjnych. Gęstość sieci wąwozowej Wzgórz Strzelińskich oscyluje w przedziale 0,6 – 2,9 km·km-2. Obecnie sieć wąwozów Diabelskiej Kręgielni uznaje się za nieaktywną formę terenu; dalszy rozwój form jest hamowany przez obecność pokrywy roślinnej. Współczesną dynamikę procesów rzeźbotwórczych kreują tu procesy sufozji (obecne w terenie pseudokrasowe formy rzeźby: kociołki i leje sufozyjne) oraz działalność zwierząt (nory, jamy) i korzeni drzew. Część wąwozów przyjęła już formę parowu, jednak w terenie wciąż widoczne są charakterystyczne dla wąwozów pionowe urwiska zamykające wąwóz czy progi denudacyjne w dnie wąwozu.

Geneza

Historia powstania Diabelskiej Kręgielni jest złożona, jednak działalność antropogeniczna odegrała tu istotną rolę. Wąwozy te można nazwać głębocznicami – wąwozami drogowymi, gdyż ich powstanie wiąże się z pogłębianiem dróg gruntowych wskutek ich intensywnego użytkowania. Najprawdopodobniej zdegradowane szlaki komunikacyjne przenoszono w sąsiednie miejsca, co doprowadziło do powstania sieci równoległych głębokich linijnych rozcięć erozyjnych. Zagłębienia te pogłębiają się w trakcie ulew i deszczy nawalnych, a także w czasie roztopów.

Turystyka

Szlaki turystyczne
Wzgórza Strzelińskie pokryte są bogato siecią szlaków turystycznych, żaden z nich nie prowadzi jednak bezpośrednio przez teren Diabelskiej Kręgielni. Najłatwiej dostać się do Diabelskiej Kręgielni kierując się na Gromnik:
 szlakiem czerwonym (Strzelin – Paczków);
 szlakiem zielonym (Grodków – Henryków);
 szlakiem żółtym (Biały Kościół – Przeworno).

Geostanowisko
Diabelska Kręgielnia to geostanowisko nr 95 Geoparku Przedgórze Sudeckie. Można dostać się tu rowerem. Obiekt oznaczono jako łatwo dostępny, należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas poruszania się w obrębie samej sieci wąwozów.

Geocaching
Na terenie Diabelskiej Kręgielni, na wysokości 304 m n.p.m. znajduje się cache pt.: Tu Czirn z diabłem grał w kręgle o duszę. Skrzynkę ukryto 25.03.2017 r.

Podanie ludowe

O Diabelskiej Kręgielni krąży legenda jakoby Jan Czirna, pan zamku na Gromniku, zaprzedał duszę diabłu. Przed swą śmiercią postanowił zagrać z diabłem o duszę w kręgle. Tak powstały długie na kilkaset metrów rowy. Jan Czirna wygrał z diabłem, co doprowadziło diabła do wściekłości. Czart rozrzucił zatem kręgle po całym wzgórzu, a pozostałościami tych kręgli mają być obecne we Wzgórzach Strzelińskich skałki i głazy.

Zobacz też
 Schemat szlaków turystycznych Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich [dostęp: 19.01.2018]
 Regionalna Odznaka Turystyczno-Krajoznawcza "Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie" [dostęp: 19.01.2018]
 Geopark Przedgórze Sudeckie [dostęp: 19.01.2018]
 Strona PTTK Strzelin [dostęp: 19.01.2018]

Przypisy

Wąwozy
Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie
Formy ukształtowania terenu
Przedgórze Sudeckie
Erozja
Samborowiczki

Diabelska Kręgielnia


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Phaneroptera furcifera. Una ning gihulagway ni Carl Stål ni adtong 1874. Ang Phaneroptera furcifera sakop sa kahenera nga Phaneroptera, ug kabanay nga Tettigoniidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Pilipinas
Phaneroptera

Phaneroptera furcifera


Biografia
Inoni è un anglofono di etnia Bakweri. È nato nel villaggio costiero di Bakingili, nella municipalità di Lambe. Uomo di fiducia e assistente del presidente Paul Biya, prima di diventare Primo ministro, ha ricoperto, sin dal 1992, vari incarichi governativi. È membro del Movimento Democratico del Popolo Camerunese (RDPB).

È stato eletto primo ministro del Camerun l'8 dicembre 2004.

Note

Altri progetti

Primi ministri del Camerun

Ephraïm Inoni


An Eranina fulveola in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Bates hadton 1881. An Eranina fulveola in nahilalakip ha genus nga Eranina, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha:
 Guatemala.
 Panamá.

Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eranina

Eranina fulveola


Romanos 4 é o quarto capítulo da Epístola aos Romanos, de autoria do Apóstolo Paulo, no Novo Testamento da Bíblia.

Manuscritos
 O texto original é escrito em grego Koiné.
 Alguns dos manuscritos mais antigos que contém este capítulo ou trechos dele são:
 Papiro 40
 Codex Vaticanus
 Codex Sinaiticus
 Codex Alexandrinus
 Codex Ephraemi Rescriptus
 Este capítulo é dividido em 25 versículos.

Estrutura
A Tradução Brasileira da Bíblia organiza este capítulo da seguinte maneira:
 Romanos 4:1-25 - Abraão foi justificado pela fé

Ligações externas

 Romanos 4 - Almeida Corrigida Fiel
 Romanos 4 - Almeida Revista e Corrigida (1995)
 Romanos 4 - Nova Versão Internacional
 Romanos 4 - Scrivener's Textus Receptus 1894
 Romanos 4 - Nestle 1904 Greek New Testament
 Romanos 4 - Bíblia Ave Maria
 Romanos 4 - Vulgata Latina
 Romanos 4 - Tradução do Novo Mundo (revisão de 2015)

Romanos

Romanos 4


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Chorthippus dichrous. Una ning gihulagway ni Eduard Friedrich Eversmann ni adtong 1859. Ang Chorthippus dichrous sakop sa kahenera nga Chorthippus, ug kabanay nga Acrididae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Ostriya
Insekto sa Albanya
Insekto sa Turkeya
Insekto sa Gresya
Insekto sa Khasakstan
Insekto sa Iran
Chorthippus
Insekto sa Bulgariya
Insekto sa Romaniya
Insekto sa Ungariya

Chorthippus dichrous


Konvicted è il secondo album in studio del cantante statunitense Akon, pubblicato il 14 novembre 2006.

Tracce

 Shake Down - (A. Thiam, G. Tuinfort) - (3:52)
 Blown Away - (A. Thiam, D. Styles, G. Tuinfort) - (3:29) - ft. Styles P
 Smack That - (A. Thiam, M. Mathers, L. Resto, M. Strange) - (3:32) - ft. Eminem
 I Wanna Love You - (A. Thiam, C. Broadus) - (4:07) - ft. Snoop Dogg
 The Rain - (A. Thiam, S. Crocker, D. Reynolds, T. Thomas) - (3:27)
 Never Took the Time - (A. Thiam, K. Bryce, S. Skinner) - (3:57)
 Mama Africa - (A. Thiam, H. Abdulsamad, D. Browne, B. Dixon, E. Dwyer, P. Elton, B. Gowdy, T. Otto, D. Richards) - (4:26)
 I Can't Wait - (A. Thiam, F. Najm) - (3:46) - ft. T-Pain
 Gangsta Bop - (A. Thiam, T. Nielsen, R. Rask) - (4:06)
 Tired Of Runnin''' - (A. Thiam, H. Banks, C. Hampton/ R. Jackson) - (4:33)
 Once In A While - (A. Thiam, B. Boulai, S. Prokop) - (3:57)
 Don't Matter - (A. Thiam, A. Lawson) - (4:52)
 Gringo'' - (A. Thiam) - (4:32) - UK bonus track

Note

Collegamenti esterni

Konvicted


Cristian Schmidt (nascido em 13 de agosto de 1982) é um judoca argentino. Nesta modalidade, ele disputou a prova de até 100 kg dos Jogos Olímpicos de Verão de 2012.

Resultados notáveis em provas individuais na carreira de Cristian incluem as medalhas de bronze, conquistadas nos Jogos Sul-americanos de 2010 e nos Jogos Pan-americanos de 2011.

Judocas olímpicos da Argentina
Judocas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2012

Cristian Schmidt


Kaliwatan sa isda ang Hispidoberyx ambagiosus. Una ning gihulagway ni Kotlyar ni adtong 1981. Ang Hispidoberyx ambagiosus sakop sa kahenera nga Hispidoberyx, ug kabanay nga Hispidoberycidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Kadagatang Indyan
Isdangtunay sa Kadagatang Pasipiko
Hispidoberyx

Hispidoberyx ambagiosus


An Pseudorhombus spinosus in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Mcculloch hadton 1914. An Pseudorhombus spinosus in nahilalakip ha genus nga Pseudorhombus, ngan familia nga Paralichthyidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pseudorhombus

Pseudorhombus spinosus


Fundação Piratini (também chamada de Fundação Cultural Piratini) foi uma fundação brasileira que desenvolveu atividades de radiodifusão pública e educativa estadual. Era a gestora das emissoras públicas de televisão e rádio do Rio Grande do Sul, sendo elas a TVE-RS e a FM Cultura. No entanto a efetivação da extinção encontra-se sob contestação judicial por parte do MPF/RS, com liminar que impede baixa do CNPJ.

História

Em 29 de março de 1974, é fundada a TVE-RS, em parceria de operação com a Pontifícia Universidade Católica do Rio Grande do Sul (PUCRS). Na época, a produção dos programas da emissora era realizada pelo Centro de Televisão Educativa (CETEVE), sediado no prédio da Faculdade dos Meios de Comunicação (FAMECOS). Em 1980, um incêndio nas instalações do prédio levou à transferência da TVE para a sede da antiga TV Piratini, no bairro Santa Tereza. A mudança ocorreu alguns meses depois, em junho de 1981. Durante o período de transição, mesmo com o estúdio destruído, as transmissões continuaram a serem realizadas por meio de uma unidade móvel. Ainda em 1980, a Assembleia Legislativa do Rio Grande do Sul aprova a Lei nº 7.476, de 30 de dezembro, autorizando a criação da Fundação Televisão Educativa, autarquia vinculada à Secretaria de Educação do Estado e que sucedeu a CETEVE. Em 18 de junho de 1982, o Decreto nº 30.735 altera a personalidade jurídica da TVE, transformando a entidade em uma Fundação de Direito Privado.

Em 1985, é alterada a denominação da Fundação, passando a ser chamada de Fundação Televisão Educativa Piratini, onde passou a ser responsável pela operação de estações transmissoras e retransmissoras de conteúdo educacional por ondas de rádio. Em 1987, passa a se chamar Fundação Piratini – Rádio e Televisão Educativa (FPRTV), desvinculando da universidade e fazendo parte da Secretaria de Cultura, Turismo e Desporto.

Em 20 de março de 1989, é inaugurada a FM Cultura de Porto Alegre. Entre 1990 e 1991, passa a ter uma nova organização e é renomeada Fundação Rádio e Televisão Educativa, subordinada a Secretaria de Cultura. Em 1995, ganha o nome atual Fundação Cultural Piratini - Rádio e Televisão.

Em dezembro de 2016, com a crise financeira do Rio Grande do Sul, é aprovada as extinções de nove fundações, uma companhia e uma autarquia, dentre elas a Fundação Piratini. A sessão que aprovou as extinções foi realizada em 21 de dezembro de 2016. Em 26 de dezembro, os servidores foram liberados para um recesso de 10 dias. No mesmo dia, os funcionários realizaram protesto a favor da fundação e contra os fechamentos da rádio e da TV. No dia 29 de dezembro, uma decisão da Justiça do Trabalho vetou demissões na Fundação Piratini até que o processo de negociação coletiva com os respectivos sindicatos fosse concluída.

Em 17 de janeiro de 2017, o Diário Oficial do Estado publica substituições de nomes em Cargos em Comissão da Fundação Piratini, que não acarretaram nenhum custo adicional à fundação.

O Governo do Rio Grande do Sul declarou o fim das atividades da Fundação Piratini em 30 de maio de 2018. Com o encerramento, 59 servidores foram demitidos, sendo que 27 aderiram ao Plano de Demissão Voluntária e 19 em comissão foram exonerados. A TVE RS e a FM Cultura passam a ficar vinculadas à nova Diretoria de Radiodifusão e Audiovisual da Secretaria de Comunicação. Em 22 de junho, a Justiça Federal determinou a suspensão do registro oficial de extinção da fundação, atendendo a pedido do Ministério Público Federal (MPF), que afirmou ter verificado "perigo de dano à continuidade dos referidos serviços de radiodifusão, bem como possível ilegalidade no processo que supostamente devolveu a 'gestão' de tais serviços da Fundação Piratini à Administração Direta Estado do Rio Grande do Sul".

Fundações do Brasil
Empresas de comunicação do Brasil
Empresas de mídia do Brasil

Fundação Piratini