Viski, arpa, buğday, çavdar veya mısırdan damıtılarak yapılan ve meşe fıçılarda dinlendirilerek olgunlaştırılan bir tür alkollü içecektir. İsmi İrlanda ve İskoçya lehçelerinde "yaşam suyu" anlamına gelen "uisge beatha"dan gelmektedir. Viski yapmak için mısır, arpa, çavdar ve hatta karabuğday gibi çeşitli tahıllar kullanılır.

Viski, sek olarak, sulu, buzlu ya da başka içecekler (sıcak kahve dahil) karıştırılarak içilebilir.

En yaygın viski türleri malt viski, tek malt viski, harman malt viski, tahıl viskisi, karabuğday viskisi, mısır viskisi, çavdar viskisi, çavdar maltı viskisi, buğday viskisi, harman viski, bond viski, fıçı viskisi, small batch viski, straight viski'dir. Dünya genelinde birçok ülkede üretimi olmakla birlikte genel olarak İskoç (Scotch), İrlanda (Irish) ve Amerikan/Burbon (American/Bourbon) viskisi olarak 3'e ayrılır. Ayrıca Japon ve Hint viskileri de Dünya genelinde popülerlik kazanmaya başlamıştır.

 Burbon viski, Amerika Birleşik Devletleri'nde üretilir ve bir kez damıtılır. Üretiminde genel olarak mısır kullanılır. Bu tarz Amerikan viskilerini üretirken genelde fıçı sadece tek bir kez kullanılır. Ardından aynı fıçıda Burbon viskisi dinlendirilmez.
 İskoç viskisi, İskoçya'da üretilir ve iki kez damıtılır. Üretiminde genel olarak arpa kullanılır. Islay bölgesinde üretilen İskoç viskilerin yapımında kullanılan tahıllar, çimlendirildikten sonra çimlenmenin durdurulması için özel fırınlarda, açık ateşte kurutulur ve bu sebeple ateşin dumanı tahıllara siner. Yakıt olarak torf (turba) kullanılır. Bu yüzden, İskoç viskisinde is kokusu hissedilir.
 İrlanda viskisi, İrlanda'da üretilir ve üç kez damıtılır. Üretiminde genel olarak arpa kullanılır. Tahılları da sac üzerine kurutulduğu için, ateşin dumanı sinmez ve İskoç viskisinde olduğu gibi yanık kokusu hissedilmez.

Viski bu 3 ülke dışında Kanada, Japonya, Hindistan, Galler, Avustralya, İngiltere, Finlandiya, Fransa, Güney Afrika, Yeni Zelanda ve Almanya'da da üretilmektedir.

Geleneksel olarak İskoçya'da viski "whisky" şeklinde, İrlanda ve Birleşik Devletler'de ise "whiskey" şeklinde yazılır. Aralarında bir anlam farkı yoktur.

Viski yapımında kullanılan tahıllar, İrlanda, İskoçya, Kanada ve ABD arpa ve buğdayları, Kanada ve ABD çavdarı ile ABD mısırından oluşmaktadır. İrlanda'da hâlen malt ve malt olmayan arpaların birlikte kullanıldığı tür viskiler üretilmektedir. Çavdar viskisi, Tennessee viskisi ve Burbon ABD'de kavrulmuş meşe fıçılarda dinlendirilerek üretilir. Viski, rengini fıçıların karakteristik özelliklerinden ve fıçılarda bekleme süresinden alabileceği gibi, bazı üreticiler viskiye karamel gibi renklendiriciler ekleyerek de viskinin rengini değiştirebilir. Renk, tek başına viskinin kalitesini göstermez.

Aeneas Coffey 1831'de "sürekli damıtım imbiği" adlı aleti icat etmiştir. Coffey imbiğinin bulunuşundan önce, viski yüzyıllar boyunca hep aynı şekilde üretildi. Maltlanmış arpanın birası bakır imbiklerde ağır ağır damıtılıyordu. Bu viski hem pahalıya çıkıyor, hem üretim fazla arttırılamıyordu, hem de ağır bir tada sahip oluyordu. Coffey imbiği sayesinde ise her türlü tahılın birasından, hızlı ve ucuz viski damıtılabildi.

Viski, çok geniş coğrafi üretim alanı, çok çeşitli tipleri, çok çeşitli varyasyonları olan ve yüzlerce damıtımevi ve marka tarafından üretilip pazarlanan bir üründür.

Tarihi
Mezopotamya'daki Babilliler tarafından damıtılmış parfümler ve aromatikler ile MÖ 2. bin yılda damıtma uygulaması yapılmış olabilir ancak bu kanıtların belirsiz ve tartışmalı yorumlarına tabidir.

En erken kimyasal damıtmalar MS 1.yüzyılda İskenderiye'deki Yunanlar tarafından yapıldı fakat bunlar alkol damıtmaları değildi. Ortaçağ Arapları İskenderiyeli Yunanların damıtma tekniğini benimsedi ve arapça yazılı kayıtlar 9.yüzyılda başladı ama  bunlar da alkol damıtmaları değildi. Damıtıcı teknoloji, Orta Çağ Araplarından Orta Çağ Latinlerine geçti ve en eski Latince kayıtları 12. yüzyılın başlarında kaydedildi.

Alkolün damıtılmasına ilişkin en eski kayıtlar, alkolün şaraptan damıtıldığı 13. yüzyıl İtalya'sındandır. Damıtma tekniğinin ilk açıklamalarından biri Ramon Llull (1232-1315) tarafından yapılmıştır. Kullanımı Orta Çağ manastırlarında büyük ölçüde kolik ve çiçek hastalığının tedavisi gibi tıbbi amaçlarla yayılmıştır.

Damıtma sanatı, en geç 15. yüzyıla kadar İskoçya ve İrlanda'ya yayıldı ve Avrupa'daki yaygın "hayat suyu" damıtımı öncelikle tıbbi amaçlar için kullanıldı. Tıbbi damıtma uygulaması, zamanın profesyonel tıp pratisyenleri berber cerrahlar loncası aracılığıyla manastır ortamından seküler ortama geçti. İrlanda'da viskinin en eski kullanılışı XVII. yüzyıl Clonmacnoise Yıllıkları'ndan gelir. Bu, 1405'te bir şefin ölümünü Noel'de "fazladan hayat suyu almaya" atfeder. İskoçya'da viski üretiminin ilk kanıtı maltın yaklaşık 500 şişe yapmaya yetecek kadar "kralın emriyle Friar John Cor'a" hayat suyu (aqua vitae) yapmak için gönderildiği 1494 tarihli Exchequer Rolls'a girişten gelir.

Tarihi kayıtlarda viski adına ilk kez 1494 yılında rastlanmıştır. John Corr adlı bir papaz, defterine cenaze giderleri olarak viski yapılmak üzere 508 kg arpa yazmıştır.

İskoçya Kralı IV. James'in (1488-1513) İskoç viskisini çok sevdiği ve 1506'da Dundee kasabasının o sırada üretimde tekeli elinde tutan berber cerrahlar loncasından büyük miktarda viski satın aldığı bildirildi. 1536 ve 1541 arasında İngiltere Kralı VIII. Henry manastırları dağıtarak keşişlerini halkın arasına yolladı. Yeni bağımsız keşişlerin kendileri için para kazanmanın bir yolunu bulması gerektiğinden, viski üretimi manastır ortamından kişisel evlere ve çiftliklere taşındı.

Damıtma süreci henüz emekleme aşamasındaydı; viskinin kendisinin yaşlanmasına izin verilmiyordu ve sonuç olarak tadı bugünün versiyonlarına göre çok çiğ ve sertti. Rönesans dönemi viskisi de çok sertti ve seyreltilmemişti. Zamanla viski çok daha yumuşak bir içeceğe dönüştü.

1608'den kalma İrlanda viskisini damıtma lisansına sahip olan Kuzey İrlanda'daki Old Bushmills İçki Fabrikası, dünyadaki en eski lisanslı viski damıtma tesisidir.

1707'de "Birlik Yasası" İngiltere ve İskoçya'yı birleştirdi ve ardından vergiler çarpıcı bir şekilde arttı.

1725 tarihli İngiliz Malt Vergisinden sonra, İskoçya'daki damıtma tesislerinin çoğu ya kapatıldı ya da yeraltına taşınmaya zorlandı. İskoç viskisi, hükûmetin katliamcılarından veya vergi memurlarından kaçınmak için sunakların altına, tabutlara ve uygun herhangi bir yere saklandı. Evde çalışan İskoç damıtıcılar; karanlık dumanı saklayacağı için geceleri çalışmaya başladılar. Bu nedenle viski kaçak içki olarak tanındı. Bir noktada, İskoçya'nın viski üretiminin yarısından fazlasının yasa dışı olduğu tahmin ediliyor.

Amerika'da, Amerikan Devrimi sırasında para birimi olarak viski kullanılıyordu. George Washington, Mount Vernon'da büyük bir içki fabrikası işletiyordu. Amerika kolonileri'nin mesafeleri ve ilkel ulaşım ağı göz önüne alındığında, çiftçiler mısırı viskiye dönüştürmeyi ve bu şekilde pazara taşımayı genellikle daha kolay ve daha karlı buldular. Bu aynı zamanda çok sevilen bir muhtelifti ve 1791'de buna karşı ek bir tüketim vergisi konulduğunda Viski İsyanı patlak verdi.

İskoç viskisi on dokuzuncu yüzyılda Hindistan'a tanıtıldı. Hindistan'daki ilk içki fabrikası Edward Dyer tarafından 1820'lerin sonlarında Kasauli'de inşa edildi. Orada bol miktarda taze kaynak suyu olduğu için operasyon kısa süre sonra yakınlardaki Solan'a (Britanya'nın yaz başkenti Shimla'ya yakın) kaydırıldı.

1823'te Birleşik Krallık, damıtmayı yasallaştıran (bir ücret karşılığında) Özel Tüketim Yasasını kabul etti ve İskoçya'da kaçak içki üretiminin büyük ölçekli üretimine pratikte bir son verdi.

1831'de Aeneas Coffey, viskinin daha ucuz ve verimli damıtılmasına izin vererek Coffey imbiği'nin patentini aldı. 1850'de Andrew Usher, geleneksel fıçı viski ile yeni Coffey imbiği'den gelen viskiyi karıştıran harmanlanmış bir viski üretmeye başladı. Pek çok İrlandalı yeni ürünün aslında viski olmadığını iddia etti.

1880'lerde Fransız brendi endüstrisi, üzüm mahsulünün çoğunu mahveden filoksera haşeresi tarafından harap oldu; sonuç olarak viski birçok pazarda birincil likör haline geldi.

Amerika Birleşik Devletleri'nde 1920'den 1933'e kadar süren yasak döneminde, ülkede tüm alkol satışı yasaklandı. Federal hükmet bir doktor tarafından yazılan ve lisanslı eczanelerde satılan viskiye muafiyet getirdi. Bu süre zarfında Walgreens eczane zinciri 20 perakende mağazadan yaklaşık 400 mağazaya çıktı.

1960'lı yıllara kadar dışa kapalı bir ekonomi modeli benimsenen Türkiye'de, dönemin hükûmeti tarafından yerli malı üretimi desteklemek ve bu sayede özellikle alkollü içeceklerin ithalatı vesilesiyle dışarıya döviz çıkmasını önlemek amacıyla yerli bir viski üretimi yapılması kararlaştırılmıştır. Bu bağlamda 1963 yılında TEKEL'in Ankara'daki bira fabrikasının içine viski üretimi yapılmak üzere küçük bir birim eklenmiştir.

İskoç Viskileri
İskoçya'da viski üretimi başlı başına bir sektördür ve 100 civarında viski damıtımevi bulunmaktadır. Bir viskinin İskoç viskisi adını alabilmesi için İskoçya'da üretilmiş olması, içerisine su ve karamelden başka bir şey katılmamış olması, İskoçya sınırlarında ve 700 litreyi geçmeyen meşe fıçılarda en az 3 yıl bekletilmiş olması, 94.8 dereceden fazla, 40 dereceden az alkol içermemesi gereklidir. Ülke viski üretiminde 5 değişik bölgeye ayrılmış olup her bölgenin kendine has karakteristik tatları vardır. Bu bölgeler en fazla damıtımevine ev sahipliği yapma sırasıyla; Speyside, Highland, Islay, Lowland ve Campbeltown'dır. Island bölgesi ayrı bir bölge olmayıp, Highland altında bir bölge olarak kabul görmektedir.

İskoçya'daki viski üretim bölgeleri ve damıtımevleri

Speyside
En fazla damıtımevine sahip bölgedir.50 civarı damıtım evi burada yer alır. Üretilen viskiler hafif, tatlı ve çok zengin tatlar içermesiyle bilinir. Bölgedeki damıtımevleri : Aberlour, Ardmore, Auchroisk, Aultmore, Balmenach, Balvenie, Benriach, Benrinnes, Benromach, Brackla, Braeval, Cardhu, Cragganmore, Craigellachie, Dailuaine, Dufftown, Glen Elgin, Glen Grant, Glen Moray, Glen Spey, Glenallachie, Glendullan, Glenfarclas, Glenfiddich, Glenglassaugh, Glenlivet, Glenrothes, Glentauchers, Inchgower, Kininvie, Knockando, Knockdhu, Linkwood, Longmorn, Macallan, Macduff, Mannochmore, Mortlach, Speyburn, Strathisla, Speyside, Tamdhu, Tamnavulin, Tomintoul, Tormore

Highland
25 civarı damıtımevine ev sahipliği yapar. Kuvvetli, taze ve meyveli tada sahip viskiler üretirler. Bölgedeki damıtımevleri : Aberfeldy, Balblair, Ben Nevis, Blair Athol, Clynelish, Dalmore, Dalwhinnie, Deanston, Edradour, Fettercairn, Glen Garioch, Glen Ord, Glencadam,Glendronach, Glengoyne, Glenmorangie, Glenturret, Loch Lomond, Lochnagar, Oban, Old Pulteney, Teaninich, Tomatin, Tullibardine, Wolfburn

Island
8 damıtımevinin bulunduğu ve Islay bölgesinden sonra fazlasıyla tutkunları olan alt bölge. Yüksek karakterli ve yüksek tuz oranına sahip viskiler üretilir.  Bölgedeki damıtımevleri : Abhainn Dearg, Arran, Barra, Blackwood, Highland Park, Isle of Jura, Scapa, Talisker, Tobermory

Islay
(Ayla okunur) 8 damıtımevi olmakla birlikte en ünlü viskilerin üretildiği yerdir. Yüksek karakterli, isli ve hafif tuzlu viskiler üretilir. Okyanus tuz tadına, çimlendirilmiş arpanın kurutulması için yakılan turba'da is tadına neden olur. Bölgedeki damıtımevleri : Ardbeg, Bowmore, Bruichladdich, Bunnahabhain, Caol Ila, Kilchoman, Lagavulin, Laphroaig.

Lowland
3 damıtımevinin olduğu bölge. Hafif, Tatlı ve kuru tada sahip viskiler üretirler. Auchentoshan, Bladnoch ve Glenkinchie hâlen üretim yapan damıtımevleridir.

Campbeltown
3 damıtımevine evsahipliği eden bölge. İsli, odunsu ve kuru tada sahip viskiler üretilir. Glen Scotia, Glengyle ve Springbank bu bölgenin damıtımevleridir.

Ayrıca bu bölgelerde çeşitli sebeplerle kapanmış veya sadece şişeleme (monthballed) yapan birçok eski damıtımevi bulunmaktadır. Bunlar; Ballechin, Banff, Ben Wyvis, Brora, Caperdonich, Dallas Dhu, Finnieston, Glenflagler, Glenugie, Glenury, Hazelburn, Imperial, Kinclaith, Ladyburn, Littlemill, Lochside, Millburn, North Port, Parkmore, Pittyvaich, Port Charlotte, Port Ellen, Rosebank, St. Magdalene.

Damıtımevleri ürettikleri viskiyi single malt viski, harmanlanmış malt viski veya harmanlanmış İskoç viskisi olarak piyasaya sürerler. Kimi damıtımevleri sadece dünyaca ünlü harman viskiler için üretim yapıp, single malt olarak piyasaya viski sürmemektedirler.

İskoç malt, tahıl ve harman viskisi ayırımı
İskoç viskileri 3 ana türden oluşur; Malt viskiler, Tahıl (grain) viskiler ve tahıl viskileri ile malt viskilerin harmanlanmasıyla yapılan "harmanlanmış" (blended) viskiler.

Malt viski, İskoçya'nın değişik yörelerine dağılmış yüzün civarındaki damıtımevinde, %100 arpa maltından daha önce kullanılmış meşe fıçılarda en az 8 sene bekletilerek yapılır ve bu sebeple fiyatları harman viskilere kıyasla daha pahalı olur.

Tahıl (Grain) viskisi buğday, çavdar veya mısırdan üretilen viskiye denir.

Harmanlanmış viskiler ise %51 Malt viski olmak şartıyla çeşitli Malt ve Tahıl viskilerinin karıştırılmasıyla imal edilen viskilerdir.

Malt viski
Malt viskilerin yapılışı neredeyse bir "güzel sanattır" ve her damıtımevinin büyük bir gizlilikle saklamaya çalıştığı bir sırdır. İmalat aşamasında fermantasyon için kullanılan maya her firmanın kendine has mayasıdır ve ne olduğu ya da içeriği firmalar tarafından sır olarak saklanır. Bu maya viskinin lezzetinde önemli bir yer tutar. Malt viskiler buz ve soda katılmadan, istenirse çok az miktarda su katılarak içilir çünkü viskinin meşe fıçılarda geçirdiği uzun yıllar, viskideki ateşi alır. Viskiye sadece içindeki tatları keşfetmek için alkol derecesine bağlı olarak birkaç damla veya çay kaşığı kadar su katılır. Böylece tadı temsil eden kokular en belirgin şekilde ortaya çıkacaktır. Malt viskileri tatmak için en iyi kadeh ise hafif tombul karınlı, ağzı yukarıya doğru daralan tadım kadehleridir. Bu kadehlerde aroma yavaş yavaş yukarıya çıkar ve içeride kalır ve burun tarafından daha iyi algılanır. İyot, yosun ve isli tadlı bir Lagavulin de, lezzeti elma brendisini ve tatlı şarabı çağrıştıran Macallan da birer malt viskidir ve çok değişik lezzetler sunar. Bunu değişik lezzetleri içlerinde bekletildiği ve daha önce başka içki imalatlarında kullanılmış fıçılardan ya da bulundukları yerlerin coğrafyasından da alırlar. Örneğin daha önce Porto şarabı yapılmış bir fıçıda bekletilen viski hâlen fıçının ahşap damarları içerisinde bulunan şarapla buluşur bambaşka bir lezzet kazanır. ya da Island bölgesinin viskileri ada ikliminin ve okyanusun etkisiyle tuzlu ve iyotlu tada sahip olurlar. Malt viskiler bir süredir özellikle Avrupa ülkelerinde yemekten sonra sindirime yardımcı içki olarak konyak yerine de içilmektedir.

(Single) Malt viski
Bir damıtımevinin ürettiği ve şişeleyip sattığı viskiye "Single Malt" viski denir ve Malt viski İskoçya genelinde neredeyse bu şekilde pazarlanır. Fiyatları diğer viskilerle kıyaslandığında yüksektir. Single Malt viskilerin dünya daki en meşhur örnekleri: Macallan, Talisker, Glendfiddich, Glenmoraige, Glenlivent, Laphroaig, Ardbeg'dir

Harmanlanmış malt viski
Harmanlanmış malt viski (İngilizce Blended Malt veya Vatted malt denir) 2 veya daha çok malt viskinin harmanlanmasıyla yapılır. Johnnie Walker Green Lebel, Monkey Shoulder, The Big Smoke, Big Peat harmanlanmış malt viskilerdir.

Tahıl viskisi
İskoçya'da tahıl viskisi genel olarak Harmanlanmış viski üretimi için yapılır. Az sayıda damıtımevi viskilerini tahıl viskisi olarak piyasaya sunar. Bunlar Cameronbridge (Single Grain), Girvan, North British (Single Grain), Strathclyde'dir.

Harmanlanmış viskiler
Çeşitli viski üreticilerinin çeşitli viskileri harmanlamasıyla üretilen viskiler harmanlanmış viski denir. Bir viskinin Harmanlanmış İskoç viskisi olabilmesi için en az %51 malt içermesi gerekir. Harmanlanmış viskide harmana katılan en genç viski o viskinin yaşını belirler. Örneğin üzerinde 12 yazan bir harmanlanmış viskide en az 12 yıl dinlendirilmiş viskiler vardır. Dünya pazarında viski denince akla genellikle Harmanlanmış İskoç viskileri gelir. Bu viskiler buz ve sodayla içmenin yanı sıra kokteyl yapımında da kullanır.

Harmanlanmış İskoç viskisi markaları
Bailie Nicol Jarvie, Bell's, Beneagles, Black & White, Black Bottle, Black Dog, Buchanan's, Chivas Regal, Clan MacGregor, Cutty Sark, Dewar's, Dimple, Douglas XO,   Dynamic Woman, The Famous Grouse, Grand Old Parr, Grand Macnish, Grant's, Haig, Hankey Bannister, Highland Axe, Highland Queen blended Scotch Whisky, Hunter's Glen, Jon, Mark, and Robbo's, Johnnie Walker, J&B (Justerini & Brooks), Label 5, Long John, Sandy Mac Old Scotch Whisky, MaQ Scotch, Morriston Gold, Old Inverness, Old Smuggler, Pig's Nose, Pinch, Passport Scotch, Queen Anne, Royal Salute, Sir Edward's, Sheep Dip, Sheep Dip Old Hebridean, Smith Sinclair, Something Special, Stewart's Cream of the Barley, Teacher's Highland Cream, Tè Bheag, Vat 69, William Lawson's, White Horse, Whyte & Mackay

İskoç viski üretimi
Viski imalatı 5 aşamadan oluşur.

Malt hale getirme (Maltin)
Arpa nişasta içerir ve bu nişastanın alkol yapılabilmesi için çözünür şekere dönüştürülmesi gereklidir. Bunu sağlayabilmek için arpa çimlendirilir ve buna malt hale getirme denir. Her üretici firmanın kendi arpa türü tercihleri olmakla birlikte genel anlamda yüksek çözünür şeker verimi olan arpalara ihtiyaç vardır. Arpa sıcak su ile 2-3 gün ıslatılır ve sonra geleneksel yöntem olan düz bir zemine yayılarak bekletilir. Bu esnada ısının sabit tutulabilmesi (soğutabilmek) için sürekli çevrilir. Isının 18 derecede tutulması gereklidir. Günümüzde bu işlem mikser gibi olan çok büyük varillerde yapılmaktadır. Çimlendirme işlemi 6 gün sürer. Arpa çimlenmeye başladığında fırınlanarak (12-15 saat sürer) çimlenme durdurulur. Geleneksel fırınlarda yakıt olarak Turba kömürü (turf) kullanılır ve dumanı malta sinerek bir lezzet yaratır. Meydana gelen malzeme (Malt) değirmende öğütülerek kabuklarından ayıklanır. Buna ezilmiş malt (grist) denir. Grist una benzer bir şeydir. 7 ton arpadan 5.5 ton grist elde edilir.

Ezme, püre hale getirme (Mashing)
Ezilmiş malt (Grist) sıcak suya (63.5 derecede en iyi çözülme olur) koyularak çözülür şekerin çözülme işlemi başlatılır. Kullanılan su lokal temiz bir su olmalıdır. Bu sebeple damıtım evleri genelde bir su kaynağının yanında olurlar. Bu su viskinin tadını içerdiği mineraller, taşlar veya turba kömürleri sebebiyle etkileyebilir. Su ile karıştırılmış ezilmiş malta püre (Mash) denir. Bu püre mikser benzeri büyük kaplara (Mash tun) konur ve bir müddet karıştırılır. Maltın içinde çözülen şeker kabın dibine çöker ve kabın dibinden süzülerek başka bir tanka alınır. Süzülen şekerli mataryele arpa mayası (wort) denir. Bu işlem her seferinde daha sıcak su ile toplam 3 kere yapılır ve en fazla şeker elde edilmeye çalışılır. Bu işlemlerin sonunda kalan malzeme (Tortu, kabuk gibi malzeme) hayvan yemi (pelet) üretiminde kullanılır.

Fermantasyon (Fermentation)
Arpa mayası (wort) tanklara (washbank) konur ve içerisine fermantasyonun başlaması için her firmanın sırrı olan maya katılır. Maya şekerin alkole dönüşmesine neden olur. Bu işlem 2 gün sürer. Başlarda fokurdayan eriyik fermantasyonun (mayalanma) sonunda fokurdamayı keser. Fermantasyon işlemi bitmiş demektir. Bu işlem sonunda bulanık sarı bir sıvı (Wash) elde edilir. Bu sıvı 8.5 derece alkol içeren bira kıvamında bir sıvıdır. Bundan birada yapılır. Bu eriyik damıtılmaya hazırdır.

Damıtma (Distillation)
Damıtma işlemi damıtımhanede (Stillhouse) yapılır. Ön damıtım imbiği (wash still) ve son damıtım imbiği (spirit still) kullanılır. Prensip olarak birbirlerine benzeyen imbiklerdir fakat ön damıtım imbiği daha büyük olur. Bu imbikler malt viski damıtımevlerinde yoğun olarak "pot still" tipi kuğu şeklinde boyna sahip bakır imbiklerdir. Coeffey imbiği özellikle malt viski üreticileri tarafından tercih edilmez. İlk önce işlem ön damıtım imbiğinde (wash still) yapılır. İmbik ısıtılır ve eriyiğin kaynaması sağlanır. 5.5 saat süren damıtma sonunda 35% alkol içeren madde (Low Wine) elde edilir. Geri kalan malzeme artık kullanılmaz. "Low wine" daha sonra son damıtım imbiğinde (spirit still) ilk destilasyon işlemine tabi tutulur ve bu işlem 45 dakika sürer. Sonra ikinci destilasyon yapılır ve 75-80 derece civarında alkol elde edilir. Son damıtım imbiğinde iki kere damıtım yapılmasını İskoç viskisinin özelliğidir. İrlanda viskisinde 3 kere damıtılma yapılır.

Yaşlandırma (Maturation)
Viskiler meşe fıçılara doldurulur ve burada bekletilir. Bu esnada viski sahip olduğu tadların bir kısmını alır. Bu kullanılan fıçıları türleri ve daha önce kullanım şekilleriyle sağlanır. Örneğin daha önce şarap yapımında kullanılmış fıçılar ile farklı tadlar sağlanır.

Fıçılar (Cask ya da Barrel)

Viski sadece meşe fıçılarda yaşlandırılır ve bu fıçılar daha önceleri başka tip içkilerin imalinde de kullanılmış olabilir. Örneğin daha önce burbon, viski, şarap, sherry (tatlı ispanyol şarabı), madeira (Madeira adasına özgü şarap), port (porto şarabı), rom, calvados (elmadan yapılan Fransız Brendi'si) vs yapılmış fıçılar viski imalatında kullanılabilirler. Bu fıçıların hâlen damarlarında bulunan bu içkiler viskiye değişik lezzetler katar.

Viski eğer tüm yaşlandırma işlemini tek bir fıçıda alırsa (aged) ya da (matured) denir. Örneğin 8 sene daha önce Sherry yapılmış fıçıda bekletilen viskiye "sherry aged" denir. Eğer viski yaşlandırma işleminin sonunda kısa bir süre başka bir fıçıya konulduysa "Port finished ya da sherry finished" denir. Viski için 6 aylık bir süre bile yeni aromalar alabilmesi için yeterli bir süredir.

Viski fıçılarda bekletilirken her yıl içindeki alkol %1.5-2 civarında buharlaşır. Bu buharlaşan kısma "Meleklerin Payı" (angel's share) denir. Bu oran sıcak iklime sahip ülkelerde daha çoktur. Yaşlanmış viskileri bu denli pahalı yapan en nemli unsurlardan biri Meleklerin Payıdır.

İrlanda Viskileri
İrlanda'da viskiye "Whisky" denmez. İrlandalılar, Amerikalılar gibi "Whiskey" sözcüğünü kullanırlar. İki kelimenin arasında anlamsal bir fark yoktur.

İskoç viskilerindeki torf (turba) ve is kokusunu sevmeyenler İrlanda viskilerini tercih ederler. İrlanda viskileri genelde sek ya da seyrek olarak çok az su katılarak içilir.

İrlanda viskileri, İskoç viskileri gibi 3 türde üretilir. Single malt viski, tahıl viskisi ve harmanlanmış viski. Üretim aşamaları İskoç viskisiyle büyük benzerlik gösterir. En temel farklılıklar arpanın çimlendikten sonra sac üzerinde kurutulması ve 3 kere damıtılmasıdır. Sac üzerinde kurutulduğu için İrlanda viskisinde İskoç viskilerindeki is kokusu olmaz ayrıca 3 kere damıtılması İrlanda viskisini daha yumuşak içimli yapar.

Viski üretiminde İrlanda'yı İskoçya'dan ayıran bir diğer özellik de İrlanda'da "Single pot still whiskey" denilen bir viskinin üretilmesidir. Bu viski çimlendirilmeden mayalanan arpa ile, çimlendirip mayalanmayan arpanın karışımıyla yapılır.

Jameson, Bushmills, Kilbeggan ve Tullamore dünyaca tanınmış İrlanda viskileridir.

(Single) Malt viski markaları
Brogan's Legacy Irish Single Malt, A Drop of the Irish, Bushmills Single Malt, Cadenhead's Peated Single Malt, Clonmel Single Malt, Clontarf, Connemara, Erin Go Bragh, Inish Beg Turk Single Malt, Knappogue Castle, Locke's Single Malt, Merry's Single Malt, Michael Collins Single Malt, Preston Millennium Malt, Shanahans, Shannon Grain Single Malt, Slaney Malt, Suir Peated Malt, The Irishman Single Malt, The Wild Geese Single Malt Irish Whiskey, Tullamore Dew Single Malt, Tyrconnell

(Single) Pot still viski markaları
Old Comber, Daly's of Tullamore, Dungourney 1964, Dunville's VR, Dunville's Three Crowns, Green Spot, Jameson 15 Year Old Pot Still, Midleton, Redbreast, Willie Napier 1945

(Single) Tahıl viskisi markaları
Greenore, Teeling

Harmanlanmış viski markaları
Avoca, Ballygeary, Brennans, Bushmills, Cassidy's, Clontarf 1014, Coleraine, Concannon, Crested Ten, Dunphys, Erin's Isle, Feckin Irish Whiskey, Finian's Five Provinces, Golden Irish, Grace, Hewitts, Inishowen, Jameson Irish Whiskey, John L. Sullivan Irish Whiskey, Kilbeggan, Locke's, Michael Collins Blend, Midleton Very Rare, Millars, Murphy's, Old Kilkenny, O'Briens, O'Neills, Old Dublin, Paddy, Powers Gold Label, Red Breast Blend, Slane Castle, Strangford Gold, Tullamore Dew, Writers Tears

Amerikan Viskileri
Amerikan viskileri, her yönüyle İskoç Viskilerinden çok farklı viskiler. Üretimlerinde arpa maltı yerine mısır, çavdar, buğday ve maltlanmamış arpa kullanılıyor. Yıllandırılma ise içleri yakılmış beyaz meşe fıçılarda yapılıyor. Yasalara göre bu fıçılar sadece bir kez kullanılabiliyor. Amerikan viskilerinin en önemli kategorisi ise Bourbon viskiler.

Bourbon Viskiler
Bourbon viskiler içleri yakılmış beyaz meşe fıçılarda iki yıl bekletildikten sonra şişeleniyor. Kendine özgü vanilya kokusu ve tadını, bu içi yakılmış fıçılar veriyor Bourbon'a. Yine bundan dolayı Bourbon'ların rengi İskoç viskilerinden daha koyu ve kırmızımtrak oluyor. Bir viskiye Bourbon denilebilmesi için damıtıma giren viskinin en az yüzde 51 oranında mısırdan yapılmış olması gerekiyor.

Tennessee Viskileri
Aslında Tennessee viskileri de Bourbon viskiler olarak tanınırlar. Aradaki tek fark bu viskilerin damıtıldıktan sonra fıçılara konulmadan kömürden süzülmesidir. Jack Daniel's bu tür viski üretmektedir.

Diğer viski türleri

Kanada viskileri
Kanada, dünyanın dördüncü büyük viski üreticisidir. Kanada'da ilk lisanslı damıtımevi 1769'da rom üretimi için kurulmuş, zamanla viski üretimine de geçmiştir. 1920-1933 yılları arasında Amerika'da yasaklanan içki üretimi Kanada viski endüstrisini canlandırmış ve hızla büyümesini sağlamıştır. Kanada viskileri sek içilmekten çok sodayla ya da kokteyllerde tercih ediliyorlar. Bol buzla içilen yaz viskisi imajına sahip Kanada viskileri hakkıyla damıtılmış kendine özgü bir tadı olan saf çavdar viskileridir. Kanada viskilerinden dünyaca ünlüsü Canadian Club'dır.

Japon viskileri
Nikka Coffey Grain Whisky: Mısırdan yapılan Japon viskisi.

Türk viskileri
Türkiye'de viski üretmek amacıyla ilk fabrika 1963 yılında, TEKEL bünyesinde kurulmuştur. Atatürk Orman Çiftliği arazisi üzerinde yer alan Ankara Bira Fabrikası'nın bir bölümü viski üretimine ayrılmış, burada yaklaşık 50 yıl boyunca Ankara Viskisi adı altında ülkenin ilk ve tek yerli viskisi yapılıp piyasaya sürülmüştür. Önce yerli bir şirket olan Mey İçki'ye, sonrasında ise dünyanın en büyük alkollü içki üreticisi Diageo'ya satılan Ankara Viskisi'nin üretimine 2011 yılında son verilmiştir. Türkiye'de Tekel 1963 yılında Ankara viskisi markasıyla viski üretimine başlamıştır. Yıllık 200.000 litre üretilen bu viski çok uzun yıllar Tekel tarafından piyasaya sürülmüştür. 5 yıl bekletilerek olgunlaştırılan bu viskinin üretim ve pazarlaması Tekel'nin Mey içki'ye özelleştirilmesi sonrası Mey içki tarafından durdurulmuştur.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Viski markaları listesi
 Viski tadımı
 Glencairn viski bardağı
 Old Fashioned bardak

Viski

Viski


Clematis lasiantha, the pipestem clematis, is a creamy-white flowering liana vine, belonging to subgenus Clematis of the large genus Clematis.

Distribution
It is found on the Pacific coast of North America, from the San Francisco Bay Area southwards into Baja California. It extends as far east as the western foothills of the Sierra Nevada mountains, but does not grow in the Central Valley, nor at heights greater than about . It grows on hillsides, in chaparral, and in open woodland.

Description
Clematis lasiantha, the pipestem clematis, flowers from January to June.  Its leaves are 3-lobed, and generally grow groups of three to five leaflets, the largest leaves on the plant normally being between 3 and 5 cm in size. The pipestem clematis can be distinguished from the similar (but much more widely ranging) virgin's bower by the fact that pipestems normally only have one flower on each stalk, and at most three, whereas the virgin's bower has multiple flowers on each stem. The pipestem also has more pistils in each flower, but since both species have many, this is not an easy criterion to apply. The virgin's bower is more likely to be found along streams or in other wet places, whereas the pipestem tolerates more open, drier places. The plant attracts butterflies.

References

Further reading

External links

 Treatment from the Jepson Manual - Clematis lasiantha
 Clematis lasiantha - Photographs @ CalPhotos
 Entry in the online Flora of North America; Clematis lasiantha

lasiantha
Vines
Flora of California
Flora of Baja California
Flora of the Sierra Nevada (United States)
Natural history of the California chaparral and woodlands
Natural history of the Channel Islands of California
Natural history of the Peninsular Ranges
Natural history of the Santa Monica Mountains
Natural history of the Transverse Ranges
Garden plants of North America
Drought-tolerant plants
Flora without expected TNC conservation status

Clematis lasiantha


Badra bezeichnet:
 Badra, Ortsteil der Gemeinde Kyffhäuserland, Kyffhäuserkreis, Thüringen

Badra ist der Familienname folgender Personen:
 Hassan Ahmed Badra (* 1959), ägyptischer Dreispringer
 Khaled Badra (* 1973), tunesischer Fußballspieler
 Youssef Badra (* 1984), tunesischer Judoka

Badra (Begriffsklärung)


Jean-Baptiste Joseph Delambre, (Amiens, 19. rujna 1749. — Paris, 19. kolovoza 1822.), bio je francuski astronom.

Delambre je bio član Francuske akademije znanosti od 1792. i profesor astronomije na Collège de France od 1807. Zajedno s Méchainom izveo je veliko mjerenje meridijana između Dunkerquea i Barcelone, što je na kraju pomoglo da se odredi duljina francuskog metra, a taj posao je prikazao u radu Base du système métrique décimal (1806. – 10). Delambre je 1809. ponovio Rømerova mjerenja za izračunavanje brzine svjetlosti, koja su tada obavljena s mnogo točnijim mjernim instrumentima i dobio za brzinu svjetlosti oko 300 000 km/s. On je ustvari izmjerio da svjetlost putuje sa Sunca do Zemlje 8 minuta i 12 sekundi (stvarna vrijednost je 8 minuta i 19 sekundi).
Njegovo ime nalazi se na popisu 72 znanstvenika ugraviranih na Eifellovom tornju.

Objavljeni radovi
 Astronomie théoretique et pratique. (1814.)
 Histoire de l'astronomie ancienne.  (1817.)
 Histoire de l'astronomie au moyen-âge. (1819.)
 Histoire de l'astronomie moderne.  (1821.)
 Histoire de l'astronomie au 18e siècle. (1827.)

Literatura
 Ken Alder: Das Maß der Welt. Die Suche nach dem Urmeter. C. Bertelsmann Verlag, München 2003, .

Vanjske poveznice
 Radovi J.B.J. Delambrea u Astrophysics Data System

Francuski znanstvenici

Jean-Baptiste Joseph Delambre


Tvrtka Bürkert Fluid Control Systems (Christian Bürkert GmbH & Co. KG), njemački je proizvođač uređaja za mjerenje i kontroliranje sustava za tekućine i plinove sa sjedištem u Ingelfingenu. Od osnivanja je u familijarnom vlasništvu.

Povijest
Bürkert je osnovao 1946. godine Christian Bürkert. Prvi proizvodi su bili temperaturni regulatori za inkubatore i štednjake. Od 1950. godine se tvrtka počinje prvenstveno baviti sustavima baziranim na tekućinama.

Lokacije
Pored glavnog sjedišta u Ingelfingenu, Bürkert posjeduje tvornice u  Njemačkoj (Criesbach, Gerabronn i Öhringen) i  Francuskoj (Triembach-au-Val), s više od 2.500 zaposlenih u čitavom svijetu. Firma je prisutna u 36 države svijeta s 35 samostalnih tvrtki. Jedinstveni proizvodi i rješenja prilagođeni potrebama kupca se proizvode u 5 Systemhaus lokacije u  Njemačkoj (Criesbach, Drezden, Dortmund),  Americi (Charlotte, NC) i Kini (Suzhou).

Proizvodi
Proizvodi i sustavi firme Bürkert se pronalaze u više od 300 različitih industrija kao što su: pivnice, laboratorijska tehnologija, medicinsko inženjerstvo i zračno-svemirska industrija. Proizvode se: elektromagnetni ventili, regulacijski ventili, pneumatski ventili, senzori, kontroleri i mjerači masenog protoka i drugi proizvodi. Pored toga, Bürkert nudi sustave i rješenja napravljena za potrebe kupca.

Odjeli
Tvrtka se dijeli na osnovu primjene svojih proizvoda na dijelove:
 "Water"
 "Gas"
 "Hygienic"
 "Micro"

Izvori

Njemačke proizvodne tvrtke
Mjerni instrumenti

Bürkert


සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල් යනු අනෙකුත් රටවලට සාපේක්ෂව අඩු කාර්මික සංවර්ධනයක් සහ මානව සංවර්ධන දර්ශකය (HDI) පහළ අගයක් දරණ ස්වයිරී රාජ්‍ය වේ. කෙසේ වෙතත් මෙම නිර්වචනය සැවොම පිළිනොගන්නා අතර, මෙම වර්ගීකරණයට අදාළ රටවල් මොනවාදැයි පැහැදිලි එකඟතාවයක් නොමැත.

ආශ්‍රිත

Colonialism
Economic miracle
International development
Land reform
List of countries by wealth per adult
Women migrant workers from developing countries

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

Economic globalization
Geographical neologisms
Economic country classifications
Country
Economic geography
Country
Euphemisms
Human geography
Sustainable development
Imperialism studies

සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල්


Samuel Atkinson Waterston (født 15. november 1940) er en amerikansk skuespiller, producent og instruktør.

Sam Waterston er måske bedst kendt for sin Oscar-nominerede rolle som Sydney Schanberg i filmen The Killing Fields i 1984, og for sin Golden Globe og Screen Actors Guild Award-vindende rolle som Jack McCoy i den populære NBC-serien Law & Order. Han har været nomineret til flere priser for sine skuespillepræstationer, herunder Golden Globe, Screen Actors Guild, BAFTA Award og Emmy Awards.

Opvækst
Waterston var den tredje i rækken af fire søskende, (Roberta, George og Ellen) og hans mor, Alice Tucker (født Atkinson), var en amerikansk efterkommer af skibet Mayflower, der arbejdede som landskabsmaler, og hans far, George Chychele Waterston, var en indvandrer fra Leith, Skotland, og blev uddannet som semantisk og sproglærer. Han trådte Yale University efter at være blevet tildelt et legat i 1958 og han dimitterede med en bachelorgrad i 1962. Efter eksamen fra Yale, han studerede på Clinton Playhouse i flere måneder.

Karriere
Waterson debuterede professionelt som skuespiller i 1965, og siden da har medvirket i over 80 film og tv-produktioner i løbet af sin 45 år lange karriere i dette erhverv. I januar 2010 blev han tildelt en stjerne på Hollywood Walk of Fame. Waterston lagde stemme til den animerede tv-serie Family Guy, hvor han spillede tegnet Dr. Kaplan, som var psykiater for Brian Griffin som behandlede hans midtvejskrise i episoden Brian in Love.

Waterston har mange teaterproduktioner, der er blevet krediteret i sit navn. For eksempel, han spillede den prisbelønnede karakter Benedick i redaktør Joseph Papps produktion af Shakespeares Stort ståhej for ingenting, og han spillede titelrollen i Hamlet. Mange teaterproduktioner, som han har spillet i er blevet opsat på Long Wharf Theatre og Yale Repertory Theatre i New Haven.

Privatliv
Waterston var gift med sin første kone, Barbara Rutledge John Waterston, fra den 28. december 1964 og indtil 1975. De blev gift i en metodistceremoni Branford College på Yale. Barbara Waterston er søsteren til Johns Alexandra Stoddard. Sam og Barbara har en søn, James, der er også en skuespiller (Hans mest berømte rolle er sandsynligvis karakteren Gerard Pitts i Peter Weirs  Døde poeters klub). Waterston giftede sig med sin anden kone, den tidligere model Lynn Louisa Woodruff i 1976. De har tre børn sammen, døtre Katherine og Elizabeth, som også er skuespillere, og en søn ved navn Graham.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra USA
Filminstruktører fra USA
Filmproducere fra USA
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet
Emmy-vindere
Hollywood Walk of Fame
Oscar-nominerede skuespillere

Sam Waterston


An Carex chichijimensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Katsuy.. An Carex chichijimensis in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex chichijimensis


Esta é a lista de deputados estaduais de Pernambuco para a legislatura 2023–2027. Nas eleições estaduais em Pernambuco em 2022 um total de 49 deputados foram eleitos, destes 25 foram reeleitos.

Composição das bancadas

Deputados Estaduais

Ver também
 Pernambuco
 Assembleia Legislativa de Pernambuco
 Constituição do Estado de Pernambuco
 Lista de governadores de Pernambuco
 Deputado estadual

Ligações externas

2023-27
2023-27
Políticos de Pernambuco
Política de Pernambuco
Assembleia Legislativa de Pernambuco

Lista de deputados estaduais de Pernambuco da 20.ª legislatura


Ce formidabilă harababură (franceză: Ce formidable bordel !) este o piesă de teatru scrisă în limba franceză de Eugen Ionescu.  A avut premiera la 10 noiembrie 1973 la Théâtre Moderne, fiind pusă în scenă de Jacques Mauclair.

Prezentare

Personaje
 Personajul
 Proprietăreasa
 Doamna cu cățelușul
 Lucienne
 Domnul cu bastonul
 Portăreasa, Fiica portăresei
 Soțul Doamnei cu cățelușul
 Agnes
 Patronul bistroului
 Jacques Dupont
 Pierre Ramboul
 Patronul firmei
 Domnul bătrân
 Domnul tânăr
 Casiera
 Tânăra
 Revoluționarii

Adaptări
 2006 - Ce formidabilă harababură, Teatrul de Comedie, București, regia Gelu Colceag (regizorul a adaptat și reinterpretat textul lui Ionescu), cu actorii Marius Florea Vizante, Virginia Mirea, Gabriela Popescu, Valentin Teodosiu, Delia Seceleanu, Mihaela Teleoaca, Gheorghe Dănilă, Florin Dobrovici, Sandu Pop, Dragoș Huluba, Eugen Racoti, Raluca Rusu, Teodora Stanciu, Marius Drogeanu, Simona Stoicescu/Andreea Samson, Angel Popescu, Domnita Iscru, Mirela Zeta, Andreea Samson, Beatrice Peter, Aurelian Barbieru, Gabriel Calinescu, Vlad Logigan.

Traduceri în limba română

Vezi și
 Listă de piese de teatru românești
 Listă de piese de teatru franceze

Note

Legături externe

Piese de teatru franceze
Eugen Ionescu

Ce formidabilă harababură


غسان فيضي (مواليد 1948- البصرة ) هو فنان تشكيلي عراقي.

بدايات
وولد غسان فيضي في البصرة، أرض النخيل. وبعد إكمال تحصيله الثانوي، سافر إلى بغداد لدراسة الفن التشكيلي في معهد الفنون الجميلة. أغلب أساتذة غسان فيضي كانوا من رموز «مدرسة بغداد للفن الحديث» التي أسّسها الفنان العراقي جواد سليم، لتكون مدرسة فنّية مهمة في العراق.

في تلك الفترة، عمل غسان رسامًا في العديد من المجلات والصحف العراقية، كان أبرزها عمله من عام 1970حتى 1973 رسامًا للكاريكاتور السياسي في مجلة «رأي بغداد» الصادرة بالفرنسية من بغداد.ما أتاح له فرصة التعرف إلى مدرسة باريس في الفن التشكيلي ومتابعتها.

في باريس
سافر عام 1974 إلى باريس بعدما أكمل دراسته في كلية الفنون الجميلة. أكمل غسان فيضي دراسته في أكاديمة الفنون الجميلة في باريس وتخصص في فن الجداريات عام 1980. ومنذ ذلك التاريخ، أقام العديد من المعارض في باريس والمدن الفرنسية الأخرى لينتقل بعد ذلك إلى أغلب العواصم الأوروبية. إلا أنّه تعذّر عليه إقامة المعارض في الدول العربية، نظرًا إلى موقفه الإنساني من نظام الحكم في العراق آنذاك، شأنه بذلك شأن أغلب المبدعين العراقيين الذين لم ينخرطوا في جوقة الديكتاتور.

أعمال
لم يستطع فيضي الهروب من التأثيرات الكارثية التي مرَّ بها بلده العراق وما زال. وله في هذا المجال العديد من الأعمال بينها لوحة «أضواء نارية على سماء بغداد» التي تعدّ من الأعمال العراقية المهمّة. وقد نفَّذ هذا العمل خلال فترة قصف الطائرات الأميركية لبغداد، وعلى أثر لقاء تلفزيوني مع أحد الطيارين الأميركيين الذي راح يتغزّل بليل بغداد قائلًا «تبدو بغداد جميلة جدًا في الليل عندما نقصف أماكنها وتلتمع النيران في سمائها»! وله أيضًا لوحة «على طريق البصرة» التي تصوّر نساءً جاثمات أو منحنيات على دبابة محترقة. ويعدّ غسان فيضي لمعرض سيُفتتح قريبًا في باريس يشتمل على العديد من هذه الأعمال التي تسلّط الضوء على التبعات الكارثية التي خلّفتها الحروب على العراق.

مسيرة

قام برسم لوحات كثيرة ومنها جداريات عنما كان طالب في اعدادية المعقل في البصرة بمشاركة زملاؤه ومنهم عبد الحميد لعيبي وصالح كريم وآخرون
 كان يحلم بالبقاء في المعقل حسب قولة "بانه يتنفس هواء المعقل كل لحظة"
 تخرج من أكاديمية الفنون الجميلة ببغداد - قسم الرسم عام 1973
 هاجر إلى فرنسا العام 1974 لغرض الدراسة
 حصل على بكالوريوس الفنون من معهد الفنون (البوزار) في باريس عام 1980
 شارك في العديد من المعارض الفنية في فرنسا وأوروبا
 حصل على العديد من الجوائز في مشاركاته الفرنسية والأوربية
 اقتنت بعض المتاحف الفرنسية عدداً من أعماله الفنية
 له عدد من الاسهامات في تنفيذ جداريات في محطات المترو بمدينة باريس ومدن فرنسية أخرى

وصلات خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من البصرة
فنانون تشكيليون عراقيون
مواليد 1948

غسان فيضي


Lauren Christine German (født 29. november 1978) er en amerikansk skuespiller. Hun havde sin første store rolle i filmen A Walk to Remember fra 2002, hvor hun spillede Belinda. I 2016 begyndte hun at spille med i tv-serien Lucifer, hvor hun spiller kriminalbetjenten Chloe Decker.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Californien

Lauren German


Tokaji () eller Tokaj er navnet på vine fra Tokaj-vinområdet (også kaldet Tokaj-Hegyalja vinområdet eller Tokaj-Hegyalja) i Ungarn og Tokaj-vinområdet i Slovakiet, som ligger ved siden af. Denne region er kendt for sine dessertvine der fremstilles af druer som påvirkes af den godartede grå svampevækst ædelråd. Denne type vin har en lang tradition i området. "Nektaren" fra druerne i Tokajien bliver nævnt i Ungarns nationalsang.

Det slovakiske område Tokaj kan skrive Tokajský/-á/-é på deres flasker ("fra Tokaj" på Slovakisk) hvis de benytte de ungarske retningslinjer for kvalitetskontrol. Dette område var tidligere en del af den større Tokaj-Hegyalja region, der lå i Kongeriget Ungarn, men som blev delt op mellem Ungarn og Tjekkoslovakiet efter Trianon-traktaten i 1920.

Refrencer

Dessertvin
Kultur i Ungarn

Tokaji


Skjettenfjorden er en fjordarm af den sydvestlige del af Sagfjorden i Steigen kommune i Nordland  fylke i Norge. Den går  7,5 kilometer mod sydvest fra indløbet mellem Bjørneset på Engeløya og Dyping på fastlandet.

Fra Oterneset går Flagsundet mod vest og giver forbindelse til Vestfjorden. På østsiden, nord for Vinsnes, begynder fjordarmen Holmåkfjorden. Den går videre mod sydvest til Skjelvareid. En række holme og skær ligger i indløbet, hvoraf Storøya er den største (lidt over 4 hektar).

Fylkesvej 835 går langs østsiden af fjorden, videre mod syd og rundt Holmåkfjorden, før den igen går ca. 1,5 kilometer langs vestsiden af Skjettenfjorden.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Nordland
Steigen

Skjettenfjorden


An Fernandezia lanceolata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Louis Otho Otto Williams, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay och Galfrid Clement Keyworth Dunsterville. An Fernandezia lanceolata in nahilalakip ha genus nga Fernandezia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Fernandezia

Fernandezia lanceolata


La  est l'une des douze circonscriptions législatives que compte la préfecture de Hyōgo au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La huitième circonscription de la préfecture de Hyōgo correspond à la ville d'Amagasaki.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Huitième circonscription de la préfecture de Hyōgo


جيان بييرو غاسبيريني (مواليد 26 يناير 1958 في غرولياسكو - إيطاليا)  لاعب كرة قدم إيطالي معتزل كان يجيد اللعب في مركز الوسط المحوري، ومدرب نادي أتالانتا منذ 14 يونيو 2016، كما وكان مدربا لنادي الدرجة الأولى إنتر ميلان الإيطالي منذ 2011 حتى تمت إقالته في 21 سبتمبر 2011.

روابط خارجية

المصادر

لاعبو وسط كرة قدم رجالية
مدربو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من محافظة تورينو
رياضيون من تورينو
طاقم يوفنتوس غير اللاعبين
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو باليرمو
لاعبو بسكارا 1936
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو ساليرنيتانا
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو نادي بيستويسي
لاعبو نادي ريجينا 1919
لاعبو يوفنتوس
مدربو أتلانتا بيرغامو
مدربو إنتر ميلان
مدربو الدوري الإيطالي
مدربو جنوى
مدربو كرة قدم إيطاليون
مدربو نادي باليرمو
مدربو نادي كروتوني
مواليد 1958
مواليد في غرولياسكو
مدربو الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة
لاعبو كرة قدم من تورينو

جيان بييرو غاسبيريني


عبير السهلاني  ناشطة سياسية عراقية ولدت في أيار 1976 في العراق البصرة
غادرت العراق مع والدتها هاربة من بطش النظام السابق، تاركة وراءها والدها عبد فيصل السهلاني سجيناً سياسياً في سجن أبو غريب، كانت عبير قد تنقلت مع عائلتها بين أكثر من بلد عربي وأوروبي.
ولما بلغت الخامسة عشر من عمرها استطاعت الوصول إلى السويد عن طريق أحد المهربين.
وبعيد وصولها إلى هناك تطوعت للعمل في منظمات المجتمع المدني، ونشطت في مجال الدفاع عن الحقوق والحريات. وبعد فترة قررت الانخراط في العمل السياسي، واستقرت عبير في السويد، حيث واصلت تعليمها وحصلت على شهادة الماجستير في تحليل أنظمة الحاسوب من جامعة ستوكهولم.
عبير تجيد اللغة العربية والسويدية والإنكليزية والبلغارية والفرنسية والروسية، وقد عملت في مؤسسة البرلمان السويدي مساعدة سياسية لنائبة رئيس وزراء السويد مود اولفسون، كما ساهمت في نشاطات أحزاب سياسية سويدية ديمقراطية وانتخبت لقيادة الحزب الديمقراطي للسويديين الجدد وحصلت على دعم حزب الوسط السويدي في ترشيحها للبرلمان الاوربي.
وتتولى حاليا منصب مستشارة لشؤون السياسة الخارجية في البرلمان الأوروبي، نائبة عن حزب الوسط السويدي.

عبير السهلاني التي غادرت العراق مع والدتها مكرهة وهي طفلة، قررت وبعد سقوط نظام حكم البعث في نيسان 2003 العودة إلى العراق لتنشط في مجال العمل الديمقراطي، والدفاع عن حقوق المرأة والشباب، وخلال تواجدها بالعراق ساهمت في تأسيس التحالف الوطني الديمقراطي، ونشطت في مجالات مختلفة في بغداد، من بينها تأسيس وتطوير منظمات المجتمع المدني، رغم صعوبات الوضع الأمني، كما حضرت جانبا من اجتماعات لجنة صياغة الدستور العراقي، لكنها لم تستطع الاستمرار فقررت في عام 2007 العودة إلى السويد، واستمرت وواصلت العمل في المجال السياسي.

شبه جنائية واتهامات بالاحتيالات المالية

اوقفت عبير السهلاني عن العمل من قبل الحزب موقتاً لحين اكتمال التحقيقات حول جرائم الاحتيال المالي التي تتعلق بحوالي 3,2 مليون كرونة سويدية (حوالي نصف مليون دولار أمريكي في وقتها)، وهذه الأموال هي أموال مساعدات قدمتها الدولة السويدية إلى العراق لإقامة مشاريع للشعب العراقي عن طريق عبير السهلاني، حيث لم تقدم كشوف حسابية دقيقة عن الأموال المصروفة عن طريق عبير السهلاني، فرفعت قضية إلى الشرطة السويدية بشأنها (عن راديوالسويد بالعربية)

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من الناصرية
خريجو جامعة ستوكهولم
سياسيات سويديات
سياسيو حزب الوسط السويدي
سياسيون سويديون
سياسيون عراقيون
شيعة عراقيون
مسلمون سويديون
مهاجرون عراقيون إلى السويد
مواليد 1396 هـ
مواليد 1976

عبير السهلاني


Numărătoarea manuală este un film românesc din 2011 regizat de Daniel Sandu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Alexandru Georgescu, Cătălin Stelian.

Prezentare

Mircea și George trebuie să numere mașinile care trec pe șosele patriei în vederea unor statistici solicitate de UE. Însă cei doi au păreri diferite despre munca lor,iar prietenia lor se transformă în conflict.

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 2011 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2011

Numărătoarea manuală


Otostopçunun Galaksi Rehberi (İngilizce: The Hitchhiker's Guide to the Galaxy), İngiliz yazar Douglas Adams tarafından yazılan mizahi bilimkurgu serisidir. İlk olarak 1978'de BBC'de bir radyo programı olarak yayımlanan fenomenleşmiş seri; daha sonra sahne gösterisi, kitap serisi, televizyon dizisi ve çizgi roman olarak farklı formlarda uyarlanmıştır. Bu uyarlamaların çoğunu serinin fikir babası Adams bizzat üstlenmiştir. Adams, her uyarlamada hikâyeyi biraz daha değiştirmiştir, bu nedenle de uyarlamalarda birbiri arasında tutarsızlıklara rastlanılsa da asıl hikâye hep aynı kalmıştır.

Otostopçunun Galaksi Rehberi, absürt olayları, ilginç karakterleri, değişik espri anlayışı ve eleştirel yazımı ile yazıldığı ilk günlerden beri her yaştan okuyucuyu etkilemiş ve de birçoğunun gözde kitabı konumuna gelmiştir. Bir röportajında Adams, bir gece kamp kurduktan sonra bölgeye ait bir otostopçu rehberini incelemiş ve daha sonra yıldızları seyretmeye başlamıştır. Otostopçunun Galaksi Rehberi'ni yazmak o anda aklına gelmiş ve ilk notlarını orada almıştır.

Aynı zamanda seri, popüler kültürde sıkça atıfta bulunulan; hayat, evren ve her şeyin cevabının 42 olduğunu anlatan bir hikâyeye yer vermektedir.

Konu
Seri, bir perşembe sabahı Arthur Dent adındaki sıradan bir İngiliz vatandaşının uzayda kestirme bir yol yapılması için dünyanın patlatılmasından biraz önce Ford Prefect adındaki bir uzaylıyla beraber bir Vogon inşaat gemisine otostop çekerek dünyadan kaçmayı başarmasıyla başlar. Ancak Vogonlar tarafından tespit edilen ikili, Vogon gemisinden atılırlar. Ford'un yarı kuzeni ve Galaktik İmparatorluk Hükûmeti Başkanı Zaphod Beeblebrox, çaldığı Altın Kalp adlı uzay gemisindeki İhtimalsizlik Motoru sayesinde bilmeden de olsa Arthur ve Ford'u ölümden kurtarır. Arthur, gemide Marvin adındaki paranoyak bir Android ile tanışır. Marvin, Altın Kalp'''te çalışan ve yaşamaktan çok sıkılmış depresif bir robottur. Gemide aynı zamanda Trillian adlı Arthur'dan başka yaşayan tek insan olan bir kadın vardır. Böyle başlayan seri, ekibin "Nihai Cevabın Sorusu"nu ararken karşılaştıkları maceralarla devam eder.

Seride Otostopçunun Galaksi Rehberi adında, üzerinde dostane harflerle "paniğe kapılmayın" yazan bir kitap bulunmaktadır. Bu kitapta galakside otostop çekmek isteyenler için tavsiyeler bulunmaktadır. Rehber, bir otostopçunun yanında bulunması gereken en önemli eşyanın havlu olduğunu söyler. Rehber'de yerküre için "çoğunlukla zararsız" denilmektedir.

 Karakterler

 Arthur Dent
Yerkürenin bir hiperuzay kestirme yoluna yer sağlamak amacıyla yok edilmesinden son anda Ford Prefect ile beraber kurtulan Arthur Dent, bu olaydan sonraki birkaç yılda, işleri yoluna koymaya çalışırken maceradan maceraya atlamıştır. Çay içmeye bayılır ancak galaksinin uzak yerlerinde onu elde etmekte sorun yaşar. Zamanla uçmayı öğrenir.

 Ford Prefect
Ford Prefect, on dört yıl boyunca yerkürede tıkılıp kalmış, bu sürede Arthur ile arkadaş olmuş, yerkürenin yok edilmesinden kıl payı bir Vogon gemisine otostop çekerek Arthur'u kurtaran Betelguese'li bir uzaylıdır. Aynı zamanda Otostopçunun Galaksi Rehberi kitabına birçok giriş yapmıştır.

 Zaphod Beeblebrox
Zaphod Beeblebrox; Ford Prefect'in yarı kuzeni, narsist, sorumsuz, iki kafalı ve üç kollu bir uzaylıdır. Pan Galaktik Gargara Bombası'nı icat eden Zaphod, kısa bir süreliğine Galaktik İmparatorluk Hükûmeti'nin başkanlığını yapmıştır. İhtimalsizlik Motoru'nun bulunduğu Altın Kalp gemisini çalmıştır.

 Marvin
Paranoyak Android Marvin, Altın Kalp gemisinin manik depresif robotudur. Sirius Sibernetik Şirketi'nin "Gerçek İnsan Kişilikleri" teknolojisinin başarısız prototiplerinden biri olarak üretilmiştir. "Bir gezegen büyüklüğünde" bir beyni olmasına rağmen onu nadiren kullandığından yakınır. Bu nedenle sürekli bir can sıkıntısı ve bunalım halindedir. Bir insandan 50.000 kat daha zeki olduğunu iddia eder.

 Trillian
Trillian ya da Tricia McMillian, Arthur Dent'in Islington'daki bir partide konuşmaya çalıştığı, matematikçi ve astrofizikçi bir kadındır. Arthur ile altı ay sonra Altın Kalp gemisinde tekrar karşılaşırlar.

Kitap serisi

 Kitaplar
 Otostopçunun Galaksi Rehberi (Orijinal adı: The Hitchhiker's Guide to the Galaxy)
 Evrenin Sonundaki Restoran (Orijinal adı: The Restaurant at the End of the Universe)
 Hayat, Evren ve Her Şey (Orijinal adı: Life, the Universe and Everything)
 Elveda ve Bütün O Balıklar İçin Teşekkürler (Orijinal adı: So Long, and Thanks for All the Fish)
 Çoğunlukla Zararsız (Orijinal adı: Mostly Harmless)
 Ve Başka Bir Şey Daha (Orijinal adı: And Another Thing...)

 İlgili Çalışmalar
 Kuşkucu Somon (Orijinal adı:The Salmon of Doubt)Genç Zaphod Tedbiri Elden Bırakmıyor (Orijinal adı: Young Zaphod Plays It Safe)

 Türkiye'deki Ekşi Sözlük hareketine etkisi

Sedat Kapanoğlu birçok konuşmasında, Ekşi Sözlük'ü bu kitap serisinden esinlenerek kurduğunu belirtmiştir.

 Notlar

 Douglas Adams'ın Otostopçu serisini devam ettiremeden kanser nedeniyle ölümünden sonra Eoin Colfer'in bu işi üstlenerek yazdığı ve resmi olarak serinin devamı kabul edilen 6. kitaptır.
 Kuşkucu Somon'un ilk bölümü Douglas Adams'ın makalelerinden oluşmaktadır ancak kitabın ikinci bölümü Otostopçunun Galaksi Rehberi serisinde değerlendirilmektedir.
 Douglas Adams tarafından yazılan, Otostopçunun Galaksi Rehberi'' evreninde geçen kısa bir hikâyedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 BBC tarafından serinin hayranları için oluşturulmuş bir site

Bilimkurgu romanları
Douglas Adams

Otostopçunun Galaksi Rehberi


Bellview je naseljeno neuključeno područje u okrugu Curryju u američkoj saveznoj državi Novom Meksiku.

Ime je prikupio United States Geological Survey između 1976. i 1981. u prvoj fazi prikupljenja zemljopisnih imena, a Informacijski sustav zemljopisnih imena (Geographic Names Information System) ga je unio u popis 13. studenoga 1980. godine.
Bellview je nosio također i ime Rosedale.

Poštanski ured u Bellviewu djeluje od 1912. godine. Poštanski ured zatvoren je 22. travnja 1995. godine.

Državna cesta Novog Meksika br. 241 prolazi kroz grad u pravcu istok - zapad. Danas je grad većinom napušten i primiče se statusu grada duhova.

Zemljopis
Nalazi se na  Smješten je na Visokim ravnicama (High Plains) Llano Estacada.

Izvori

Vanjske poveznice
Fotografije istočnog Novog Meksika i Llano Estacada

Neuključena područja u Novom Meksiku

Bellview, Novi Meksiko


جمعية الدعوة الإسلامية العالمية، منظمة غير حكومية ذات نفع عام، مقرّها مدينة طرابلس الليبية، أُسّست عام 1970م تنفيذاً لتوصية صدرت عن المؤتمر الإسلامي الكبير و الذي عقد بمدينة طرابلس في شهر ديسمبر 1970م،، تعمل في المجال الديني والثقافي والتربوي، كما تغطي نشاطاتها جوانب الحوار الديني والتواصل الثقافي وكذلك العمل الإغاثي والإنساني.لها نشاطات بمختلف مناطق العالم خاصة أفريقيا و جنوب آسيا.لها عدة المكاتب حول العالم.

كلية الدعوة الإسلامية
 أنشئت كلية الدعوة الإسلامية عام 1974 بموجب قانون صادر عن «مجلس قيادة الثورة» وهو أعلى هيئة قيادية في ليبيا في ذلك الوقت وللكلية فروع خارج ليبيا في سوريا، لبنان، المملكة المتحدة، تشاد، السنغال وبنين.

مكاتب الجمعية حول العالم

  افتتح سنة 1978
  افتتح سنة 1989
  افتتح سنة 1980
  افتتح سنة 1993
  بدأ نشاطه منذ سنة 1972
  بدأ نشاطه منذ سنة 1974

  بدأ نشاطه منذ سنة 1974
  بدأنشاطه منذ سنة 1972
  بدأنشاطه منذ سنة 1974
  بدأنشاطه منذ سنة 1974
  بدأ عمل جمعية الدعوة الإسلامية العالمية نشاطها في ماليزيا والمناطق المحيطة بها منذ عام 1972
  أرسلت الجمعية مندوبا لها عام 1986 للإشراف على تسيير نشاطاتها الثقافية والتعليمية فيها
  عمل مكتب الجمعية في مالديف من خلال السفارة الليبية فيها في الفترة ما بين عامي 1976 إلى 1984 وبعد ذلك تم فتح مكتب مستقل
  يعمل المكتب في باكستان من خلال السفارة الليبية في باكستان.
  افتتح سنة 1985
  افتتح سنة 1987

الإعلام
تدير الجمعية عدداً من وسائل الإعلام، منها "قناة التواصل التي تقوم ببث العديد من البرامج الدينية والتثقيفية، وصحيفة الدعوة الإسلامية التي تصدر بخمس لغات، العربية والإنجليزية أسبوعياً، والفرنسية والإسبانية والهوسا شهرياً.

طالع أيضاً
 كلية الدعوة الإسلامية
 الجامعة الأسمرية للعلوم الإسلامية

مراجع

وصلات خارجية
موقع جمعية الدعوة الإسلامية العالمية

موقع كلية الدعوة الإسلامية

أندية وجمعيات
حكومة ليبيا
مراكز إسلامية
معمر القذافي
منظمات إسلامية مقرها في ليبيا
منظمات أسست في 1972
منظمات مقرها في ليبيا

جمعية الدعوة الإسلامية العالمية


Gresham yasası, "kötü paranın iyi parayı kovması" yasasıdır. Bu yasaya göre, göreli nominal değerleri aynı, fakat külçe değerleri farklı iki madeni paradan külçe değeri yüksek olan dolaşımdan çekilir. Böylelikle, külçe değeri küçük olan para -Thomas Gresham bu parayı kötü para olarak adlandırır-, külçe değeri yüksek olan parayı -yani iyi parayı- kovmuş olur. Yani sonuçta kötü para piyasada egemen hale gelecektir.

Gresham Yasası'na ilişkin tipik örnek altın ve gümüş sikkelerin birlikte dolaşımda bulunması durumudur. Buna göre gümüş (kötü para), altını (iyi parayı) dolaşımdan çıkarmıştır.

Gresham Yasası, İngiltere'de Kraliçe I. Elizabeth'in mali danışmanı Sir Thomas Gresham'ın (1519-1579) adıyla anılmaktadır.

Ekonomi yasaları
Uluslararası ticaret
Uluslararası iktisat
Nicolaus Copernicus

Gresham Yasası


Takuya Ohata (født 28. maj 1990) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub SC Sagamihara.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takuya Ohata


Los Palacios y Villafranca, İspanya'nın güneybatı köşesinde bulunan özerk bölge Endülüs'ün, Sevil eyaletine bağlı bulunan belediyesi. 2002 yılındaki sayıma göre nüfusu, 33.461 kişidir.

Dış bağlantılar
 Los Palacios Cofrade - Holy Week - Los Palacios y Villafranca
 Hermandad de la Borriquita - Web de la Hermandad de la Borriquita de Los Palacios y Villafranca

Los Palacios y Villafranca


El silencio  é uma série de streaming espanhola do gênero thriller psicológico criada por Aitor Gabilondo e estrelada pelos atores Arón Piper e Manu Ríos.

Sinopse
Ambientado no Bilbau, o parricida Sergio Ciscar, que acaba de sair da prisão após seis anos pelo assassinato dos pais, está sob a vigilância secreta da jovem psiquiatra Ana Dussuel e sua equipe.

Elenco
Arón Piper como Sergio Ciscar
Almudena Amor como Ana Dussuel
Cristina Kovani como Marta
Manu Ríos como Eneko
Aitor Luna como Cabrera
Ramiro Blas como Natanael
Aria Bedmar como Greta
Mikel Losada como Mikel

Produção
Criada por Aitor Gabilondo, El silencio é uma produção da Alea Media para a Netflix. Os locais de filmagem incluíram Madrid e Bilbau.

Lançamento
A série lançou em 19 de maio de 2023 na Netflix.

Séries de televisão da Espanha
Programas de televisão em língua espanhola
Webséries da Netflix

El silencio


الدكتور حميد الحاج (1974-) Hamid Alhaj كاتب قصة وطبيب نفسي من مواليد سوريا مقيم في بريطانيا. من إصداراته مجموعة قصصية بعنوان رؤى صغيرة صدرت عن دار نينوى في دمشق عام 2007

ولد د. حميد الحاج في مايو سنة 1974 والحرب لم تكد تضع أوزارها، وبلده سوريا تواري دموع الحزن على الشهداء خلف نشوة انتصار استرجع من الأرض أذرعاً.

بدأ بكتابة الشعرالموزون المقفى في سن مبكرة متبعاً سنّة حاضرة البادية. أما أول قصة قصيرة فقد كتبها وهو ابن ست عشرة.

درس الطب البشري في حلب. وعشية أول اغتراب له إلى كندا وهو في طريقه إلى المطار في أيلول سنة 1998 اتصل أحدهم من إذاعة لندن ليعلن فوز قصته (ضياع) بجائزة القصة القصيرة.

نال شهادة الدكتوراه في الطب النفسي في جامعة نيوكاسل في بريطانيا، قام بأبحاث مهمة وبخاصة في مجال تطوير فهم أفضل للآلية المرضية لمرض الاكتئاب واضطراب الذاكرة الذي قد يرافقه. من الإبحاث المنشورة باللغة الإنكليزية في مجلات نفسية متخصصة، تجربة سريرية في تأثير الـديهيدرو إيبي أندروستيرون على الذاكرة العرضية والمزاج.

مراجع

وصلات خارجية

 موقع جامعة شفيلد
 موقع القصة العربية

أشخاص على قيد الحياة
أطباء نفسيون سوريون
روائيون سوريون
مواليد 1974

حميد الحاج


A Escola de Música da Universidade Federal do Pará ou (EMUFPA) é uma instituição pública de ensino técnico localizada na cidade de Belém. Como parte da Universidade Federal do Pará (UFPA), é considerada uma unidade de ensino, pesquisa e extensão. A EMUFPA foi fundada em 1963, e hoje oferece cursos técnicos, livres e de especialização técnica.

Histórico
O marco de fundação da Escola é indicado como sendo o ano de 1963, pois naquela ocasião o maestro Nivaldo Santiago, então diretor da Escola de Música de Manaus, foi contatado por professoras do Instituto Estadual Carlos Gomes, que pediram sua contratação ao reitor da UFPA na época, para dirigir o Coral Ettore Bósio. Nivaldo permaneceu no cargo apenas alguns meses, tendo sido realizado um concerto no fim do ano. Outra data apontada é 1964, já que é em março daquele ano que o maestro funda a Orquestra e Coral da UFPA, estabelecendo as bases do que viria a ser a EMUFPA.

Logo se cria também o Centro de Atividades Musicais (CAM) visando a formação, através dos cursos livres, de músicos que seriam destinados à orquestra, da qual provinham os instrutores. Ao longo da década de 60 se vão efetuando mudanças com o objetivo de institucionalizar as atividades do Centro, seguindo também as leis vigentes, em especial as da Reforma Universitária de 1968. Em 1972 o cenógrafo Marbo Gianaccini assume a diretoria do centro, em substituição de Nivaldo, dando continuidade a estruturação que vinha sendo realizada e focando o ensino na profissionalização dos alunos.

Em 1973 o músico e professor Altino Pimenta assume a direção do agora Serviço de Atividades Musicais (SAM), consolidando a instituição e ampliando suas atividades. Naquela época o SAM já dispunha de cursos de musicalização, teoria aplicada, instrumentos e o curso experimental de dança, dentro de suas atribuições de ensino. No que tange à extensão já contava com duas orquestras, a profissional e a juvenil, um madrigal (conjunto vocal) e um grupo coreográfico, além de conjuntos de diversos instrumentos.  É nessa época também que Altino cria o Encontro de Artes de Belém (ENARTE), exibição da produção artística dos grupos formados na UFPA. O evento, que inicialmente ocorria em outubro, paralelo ao Círio de Nazaré, hoje acontece em dezembro.

Nos anos 80 se fortalecem iniciativas que já vinham da década anterior e que visavam a profissionalização dos formados no instituto, com a habilitação do curso de Música no Núcleo Pedagógico Integrado (NPI) da UFPA, ao qual o SAM estava integrado e se certificando, pela primeira vez, uma aluna com um diploma de nível técnico em música: Maria das Graças Oliveira, em 1980. Nessa década também se impulsiona o desenvolvimento das orquestras na capital paraense, conjugando esforços com projetos que eram acionados a nível federal , como foi o caso do Projeto Orquestra, e regional, tal como o Projeto Espiral, de formação de instrumentistas de cordas. Os anos 90 e 00 trouxeram a mudança de status do outrora Serviço, que passou a ser Escola, integrada no Núcleo de Artes da UFPA, a contínua valorização da formação técnica oferecida pela instituição e a dotação, pela primeira vez, de verbas próprias, em 2003.

A Escola de Música continuou a ser parte do Núcleo de Artes da UFPA, agora renomeado como Instituto de Ciências da Arte (ICA), até começar em 2015, um processo de desvinculação do mesmo, assumindo maior autonomia administrativa. Hoje tem o status de Unidade Acadêmica Especial na estrutura da universidade. As suas instalações, no bairro da Cremação, passaram por uma reforma e conta também, desde 2022, com um novo prédio.

Licenciatura em Música
A graduação em Música em nível superior chegou a ser oferecida pela EMUFPA, mas com a desvinculação da Escola do ICA a partir de 2015, este passou a ser o responsável pelas licenciaturas oferecidas em Belém e em vários campi no interior do estado. A mudança se concretizou com a criação da Faculdade de Música da UFPA, mediante a resolução nº 796 de 24 de junho de 2019 do Conselho Universitário da UFPA.

Ensino
A EMUFPA oferece cursos técnicos e de especialização técnica, ambos de nível médio. Os primeiros são oferecidos aqueles que estão cursando o ensino médio ou já o concluíram. Já os segundos se destinam a formados em algum curso técnico da Escola ou em um curso equivalente em outra instituição e desejem obter um aprofundamento em determinada área, com foco no mercado de trabalho ou na preparação pedagógica.

Cursos técnicos

- Canto:

 coral
 lírico
 popular

- Composição e Arranjo

- Regência

- Instrumento Musical

Ênfase em Banda Sinfônica

 bombardino
 clarinete
 fagote
 flauta transversal
 oboé
 percussão
 saxofone alto
 saxofone tenor
 saxofone barítono
 trombone
 tromba
 trompete
 tuba

Ênfase em Música Popular

 bateria
 contrabaixo elétrico
 piano/teclado
 saxofone
 trombone
 trompete
 violão popular

Ênfase em Orquestra

 Clarinete
 Contrabaixo
 Fagote
 Flauta Transversal
 Oboé
 Percussão
 Trombone
 Tromba
 Trompete
 Viola
 Violino
 Violoncelo

Também se oferecem cursos técnicos em:

 Piano
 Violão Clássico

Cursos de Especialização Técnica

 Em Canto Popular
 Em Prática musical historicamente informada em Canto Lírico
 Em Performance instrumental em Orquestra
 Em Performance instrumental em Instrumentos de Sopro
 Em prática pianística
 Em Violino
 Em Violoncelo

Mestrado profissional em Música

Em 2023, a Universidade Federal do Pará teve aprovado seu Programa de Pós-Graduação stricto sensu em Música na modalidade Mestrado profissional, pela CAPES (código 15001016173P4). O curso será sediado pela EMUFPA e o início previsto para sua oferta é o primeiro semestre de 2024.

Pesquisa
A Escola desenvolve várias atividades de pesquisa, como as do grupo que investiga o uso do trompete na Amazônia ou a relação entre musica, teoria e tecnologias ou ainda o patrimônio musical no Brasil, em suas vertentes documental, organológica e das práticas vivas. Este último grupo, o PatriMusi, reúne pesquisadores e pesquisadoras das cinco regiões do Brasil. Há também projetos de investigação sobre diversos temas, como o uso da percussão no carimbó e no lundu marajoara, a historiografia da clarineta no Pará e a possibilidade de desenvolver tecnologias assistivas para o aprendizado do violoncelo de pessoas do espectro autista ou com síndrome de Down. Da mesma forma, também se publicam obras de diverso teor, seja histórico, didático ou de divulgação científica. Hoje, a EMUFPA conta com sua própria editora, já tendo publicado teses e anais de eventos acadêmicos.

A Escola também integra vários laboratórios, como o de etnomusicologia, criado em 2014 e focado nas práticas musicais da região Amazônica. O Laboratório de Etnomusicologia, LABETNO, promove anualmente a Jornada de Etnomusicologia e o Colóquio Amazônico de Etnomusicologia. Tais eventos já realizaram, respectivamente, nove e sete edições, até maio de 2023.

Bolsas

A fim de mais bem implementar os projetos de pesquisa e favorecer a integração discente aos projetos da Escola de Música, existem duas modalidades de bolsa, as do Programa Institucional de Iniciação Científica, da Pró-Reitoria de Pesquisa e Pós-Graduação da UFPA, a PROPESP, e os Editais de Bolsa de Pesquisa da própria EMUFPA (EBIC-TEC). As bolsas de pesquisa da PROPESP se destinam a discentes dos cursos superiores da UFPA (PIBIC-EBTT) e àqueles(as) matriculados(as) nos cursos técnicos e de especialização técnica de nível médio (PIBIC-EM/ET). Já o  EBIC-TEC destina-se exclusivamente a discentes da EMUFPA, nos cursos técnicos e de especialização técnica.

CPE

A Escola de Música da UFPA possui ainda uma Coordenadoria de Pesquisa e Extensão (CPE) responsável pela formulação das políticas de pesquisa na unidade, além de uma Câmara de Pesquisa e Extensão, órgão consultivo para a aprovação de projetos.

Extensão
A EMUFPA mantém diversos projetos e grupos dedicados à extensão, visando contribuir com a sociedade que mantém a instituição.

Cursos Livres

São oferecidos à comunidade de Belém e região como parte de um dos projetos da Escola para a Extensão os seguintes cursos livres, destinados a formação inicial nos respectivos instrumentos:

Bateria, Canto Lírico, Canto Popular, Clarineta, Contrabaixo Acústico, Contrabaixo Elétrico, Fagote, Flauta Transversal, Oboé, Percussão Popular, Piano, Saxofone, Trombone, Trompa, Trompete,Tuba/Eufônio, Viola, Violino e Violoncelo.

Grupos Artísticos

 Banda sinfônica da EMUFPA: se trata de um laboratório de prática coletiva para os alunos da escola que, vindos de todo o estado, desenvolvem as habilidades aprendidas nas aulas e se encaminham para a profissionalização, brindando concertos e recitais à população.
 Grupo de percussão da EMUFPA: visa o aperfeiçoamento dos percussionistas paraenses, formados ou não na escola, divulgando também obras do repertório percussivo regional, nacional e internacional. Realizam apresentações em diversos eventos, como os do ENARTE ou Mostras de Percussão realizadas pela instituição.
 Jazz Band da EMUFPA: Projeto idealizado por professores do Colegiado (divisão) de Música Popular da instituição, realizando palestras e apresentações de repertório musical do jazz instrumental ou vocal, tanto para o público interno quanto externo.
 Orquestra Infantil de Violinistas da EMUFPA: criada em 2000, realiza pelo menos três apresentações anuais e tem como objetivo o desenvolvimento técnico, cognitivo e social das crianças que a integram, realizando apresentações de musicais infantis, com destaque para obras inéditas.
 Orquestra Sinfônica Altino Pimenta (OSAP): fundada em 2011, conta com mais de 50 músicos e além do repertório clássico, apresenta obras de autores paraenses, participando de diversos eventos, como o Ciclo Beethoven, em que foram executadas as nove sinfonias do músico alemão.
 UFPA Ver-o-Cello: grupo de violoncelistas surgido em 2016 e que se apresenta em diversos espaços da cidade de Belém e do estado do Pará. Já se exibiram no Theatro da Paz, no Museu Emílio Goeldi e no SESC Ver-o-Peso, por exemplo.
 Orquestra de Música Latina: idealizada pelo professor Leonardo Coelho de Souza, trabalha com a música intrumental brasileira, bem como ritmos da América Central. É integrado por alunos do Curso Técnico em Instrumentista de Banda e já realizou apresentações em diversos eventos da UFPA e fora dela.
 Orquestra Inclusiva de Violoncelistas da Escola de Música da UFPA (OIV-EMUFPA): integra alunos neuroatípicos e neurotípicos, estando entre os primeiros pessoas do espectro autista, com dislexia e transtorno de déficit de atenção (TDAH).

Eventos

Entre os diversos eventos realizados pela EMUFPA se destaca o Encontro de Artes de Belém (ENARTE), que já se tornou uma tradição na programação cultural da cidade e chegará à sua 50º edição em 2023. O evento foi criado pelo maestro Altino Pimenta, um dos fundadores da Escola. O encontro busca promover as diversas linguagens artísticas que se desenvolvem na UFPA, em uma mostra das atividades dos alunos e docentes da universidade. Entre as atividades realizadas se incluem as academicas, masterclasses, oficinas, minicursos e muitas apresentações musicais.

Em abril de 2018 se realizou a I Semana de Música Indígena, com palestras, exposições e apresentações musicais.

Bolsas

Semelhantemente ao já referido EBIC-TEC, a EMUFPA tem publicado anualmente o EBEX-TEC, edital de bolsas de estudo vinculado aos projetos de extensão desenvolvidos na Escola de Música. Seu objetivo é estimular o engajamento de discentes dos cursos técnico e de especialização técnica nos projetos.

Biblioteca
O Centro de Memória, Informação e Documentação (CEMID) tem como missão fornecer e divulgar informação à comunidade da EMUFPA, dando continuidadade e consolidando os objetivos do projeto de extensão "Implantação de Centro de Memória, Informação e Documentação na Escola de Música da UFPA", no qual se reorganizaram em um único espaço os arquivos da Escola.

A Biblioteca conta com um acervo especializado em música, formado por livros, teses, periódicos, obras de referência e outros materiais que abordam diversos assuntos desse campo artístico. Inclui também os acervos particulares Sarauparauara, de Terezinha de Jesus Kozlovski e de Altino Pimenta. No total se dispõe de mais de 4300 títulos, em diversos formatos de mídia, escrita, em áudio e audiovisual.

Laboratório de Documentação Musical
O Laboratório de Documentação Musical da UFPA (DoMus) trabalha com o tratamento e pesquisa de acervos musicais em seus mais variados suportes, tendo como objetivo auxiliar na preservação e divulgação da história da música, com destaque para a região Amazônica. Foi criado em 2021. A interação entre pesquisa, ensino e extensão é uma marca das atividades do laboratório, conforme atesta a produção bibliográfica em torno de suas atividades. Para o tratamento de acervos musicais, o laboratório conta com técnicas e tecnologias desenvolvidas localmente, que buscam adequar-se à realidade climática e socioeconômica da região.

Projetos de pesquisa

O Laboratório de Documentação Musical colaborou com projetos que envolveram a produção de imagens digitais do acervo hemerográfico, documental e bibliográfico da Catedral Metropolitana de Belém (Sé), dos acervos de Altino Pimenta, que está recolhido ao Museu da Imagem e do Som do Pará (MIS-PA/SIMM), do projeto Sarauparauara, recolhido à Biblioteca e Centro de Documentação da EMUFPA, além do arquivo familiar da mestra da cultura popular Iracema Oliveira. Outra atividade do Laboratório foi a gravação de uma apresentação do projeto Sarauparauara. Bolsistas do projeto de pesquisa "Fontes e Acervos relativos à produção e práticas musicais na Amazônia: estudo histórico e difusão do patrimônio musical", ligados ao DoMus/UFPA, produziram de um inventário preliminar do arquivo pessoal de documentos musicográficos da professora e pianista Terezinha de Jesus Kozlovski, que também atuou como organista na Basílica Santuário de Nossa Senhora de Nazaré. Ademais, o fundador e primeiro coordenador do laboratório ministrou palestras e aulas, de maneira remota ou presencial, em diferentes instituições de ensino do país acerca da documentação musical, seu tratamento e difusão.

OrCam/DoMus

O DoMus/UFPA possui também sua orquestra de câmara, que em 2022 realizou dois concertos, com obras de compositores(as) nascidos(as) ou atuantes na Amazônia. Um concerto foi realizado na Igreja Matriz de Sant'Ana, no Bairro da Campina, em Belém, em parceria com o grupo coral Sonare Sacro e o outro, na mesma cidade, na capela do Colégio Santo Antônio, com os discentes das disciplinas de Canto Coral da EMUFPA. A ênfase do repertório da orquestra é em obras que circularam na Amazônia no passado. Tal resgate é feito por meio da pesquisa arquivística in loco, para a localização de fontes documentais referentes à transmissão escrita (documentos musicográficos, tais como partituras e partes instrumentais ou vocais avulsas) e posteriormente, por processo de edição musical.

Encontro de Documentação Musical

O laboratório também foi o responsável pela realização de duas edições do Encontro Brasileiro de Documentação Musical e Musicologias, de maneira totalmente online, cujas palestras e Atas são de acesso aberto.

Declaração de inatividade

Com o pedido de afastamento não remunerado do criador e primeiro coordenador do laboratório em relação à EMUFPA, foi declarada a inatividade do mesmo, em 2023.

Ligações Externas
Página oficial da EMUFPA.

Site do Laboratório de Documentação Musical (DoMus).

Página do Laboratório de Etnomusicologia da UFPA.

Instituições de ensino superior do Pará
Universidade Federal do Pará
Acervos musicais no Brasil


Fosta mănăstire Cașin a fost ridicată în 1655 de voievodul Gheorghe Ștefan. Este asemeni bisericii Golia din Iași ca plan și dimensiuni, dar formele sunt simplificate. Clădirea era înconjurată de case domnești și de un zid de piatră cu turnuri ca de cetate, fiind concepută ca loc de apărare. Marele cutremur din 1802 a avariat-o grav; mănăstirea a fost reparată de egumenul grec Ierotei, iar între 1836-1839 de egumenul Isaaia din Constantinopol.

Distrusă din ordinul turcilor la 1717, apoi de cutremurul din 1802, mănăstirea a fost de mai multe ori refăcută. Biserica, sfințită în 1657, a fost restaurată în 1806, 1892, 1895-1907. După ce a ars în 1920 a fost reparată în 1926, 1959, 1980 și pictată în 1992.

În prezent, biserica mănăstirii împreună cu alte construcții sunt clasate ca ansamblu de monumente istorice. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 23458.01.

Ansamblul este format din șase monumente:
 Biserica "Sf. Voievozi" ()
 Ruinele casei domnești a lui Gheorghe Ștefan ()
 Ruine școala domnească ()
 Ruine chilii ()
 Turn clopotniță ()
 Zid de incintă ()

Note

Galerie

Legături externe
Mănăstirea Cașin | Județ: Bacău | Punct: Complexul istoric al fostei Mănăstiri Cașin | Anul: 2014

Monumente istorice din județul Bacău
Biserici ortodoxe din județul Bacău

Fosta mănăstire Cașin


(91607) Delaboudinière, internationalement (91607) Delaboudiniere, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
91607 Delaboudiniere este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Goodricke-Pigott de Roy A. Tucker. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,96 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 2,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 91001-92000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi
Asteroizi cu nume de oameni

91607 Delaboudiniere


Rolf Kasparek, poznatiji kao Rock 'n' Rolf (Hamburg, Njemačka, 1. srpnja 1961.), njemački je heavy metal-glazbenik.

Najpoznatiji je kao gitarist i pjevač sastava Running Wild koji je osnovao 1976. Njegov je jedini preostali izvorni član i pojavio se na svim albumima. Također je glavni skladatelj i tekstopisac. Sastav se raspao 2009., ali se ponovno okupio 2011.

Kasparek je član i sastava Giant-X. Debitanski album sastava objavljen je 2013.

Izvori

Njemački pjevači heavy metala
Njemački gitaristi heavy metala

Rolf Kasparek


Gheorghios Zorbas (în ; ) a fost un miner din Macedonia de Vest (Grecia) și revoluționar grec în Lupta Greacă pentru Macedonia de la începutul secolului al XX-lea, care a stat la baza personajului fictiv Alexis Zorba, protagonistul romanului Zorba Grecul (1946) al scriitorului grec Nikos Kazantzakis.

Biografie

S-a născut în jurul anului 1865 în satul Katafygi din sangeacul Salonic al Imperiului Otoman, care face parte acum din municipalitatea Velventos (inclusă în Prefectura Pieria din regiunea Macedonia Centrală). Era fiul lui Fotios Zorbas, un bogat proprietar de terenuri și de oi, și avea trei frați: Katerina, Giannis și Xenofon. A fost vărul primar al jurnalistului și politicianului Asterios Zorbas (1874-1957).

El a lucrat ca păstor pe terenurile familiei din Katafygi și apoi a devenit tăietor de lemne. Persecutat de turci, a plecat mai târziu la Palaiochori, Halkidiki, unde a trăit în perioada 1889-1911, petrecându-și acolo cei mai importanți ani ai vieții sale. A lucrat ca miner pentru o companie franceză ce exploata mina din Gisvoro (Γήσβορο) și a devenit prieten cu maistrul Giannis Kalkounis (Γιάννης Καλκούνης). A fugit la scurtă vreme cu Eleni, fiica lui Kalkounis, și s-a căsătorit cu ea la Palaiochori. Au avut împreună doisprezece copii (au supraviețuit doar șapte), dintre care a iubit-o în special pe a cea de-a doua sa fiică, Androniki. Pe la sfârșitul acestei perioade, războiul și moartea soției sale au adus o mare suferință în familia lui.

Toate aceste necazuri i-au zdruncinat echilibrul sufletesc, iar Zorbas a părăsit orașul Palaiochori și s-a stabilit temporar la Eleftherohori, Pieria, la numai 8 km de Kolindros, unde trăia fratele său, medicul Ioannis Zorbas. În 1915 s-a hotărât să devină călugăr și a plecat la Muntele Athos. Acolo s-a întâlnit cu Nikos Kazantzakis, iar cei doi bărbați au devenit prieteni apropiați. Ei au plecat împreună în peninsula Mani, încercând în perioada 1916-1917 să organizeze exploatarea unei mine de lignit la Prastova (lângă satul litoral Stoupa Messinia), în sudul Peloponezului. Experiențele trăite acolo au stat la baza întâmplărilor povestite mai târziu de Kazantzakis în romanul Viața și timpurile lui Alexis Zorba, tradus în limba română sub titlul Zorba Grecul și adaptat în filmul american Zorba Grecul(1964), nominalizat la Premiul Oscar, în care rolul său a fost interpretat de Anthony Quinn, și, de asemenea, în muzicalul Zorba (1968).

Viața sa plină de evenimente a continuat în Regatul Iugoslaviei, unde s-a stabilit în 1922 împreună cu fiica sa, Katina (Katerina), care avea vârsta de 10 ani. A locuit într-un sat aflat în apropierea orașului Skopje. Acolo s-a recăsătorit, a avut alți copii și o nouă familie. Zorbas a cumpărat mine lângă Niš și lângă Skopje și a început să se ocupe de minerit.  În 1940 fiica lui s-a căsătorit cu un negustor înstărit cu care a plecat să locuiască la Belgrad.

Gheorghios Zorbas a murit la 16 septembrie 1941, din cauza problemelor sale de sănătate, agravate de greutățile și foametea aduse de cel de-al Doilea Război Mondial, și a fost înmormântat în cimitirul din cartierul Vodno din apropierea orașului Skopje (care făcea parte atunci din Regatul Bulgariei, iar astăzi se află în Republica Macedonia). Din cauza schimbării planurilor urbanistice, rămășițele pământești ale lui Zorbas au fost strămutate în 1954 în cimitirul Butel (P-17) din apropiere de Skopje.

Strănepotul său a fost cântărețul de muzică rock Pavlos Sidiropoulos.

Note

Bibliografie
 Giannis Anapliotis, The real Zorbas and Nikos Kazantzakis, Hakkert, Amsterdam, 1978. .

Legături externe
 Famous Macedonians : George Zorbas (a.k.a. Alexis Zorbas)

Nașteri în 1867
Decese în 1941
Greci

Gheorghios Zorbas


Robert Martin Lee (fæddur 1. febrúar árið 1966 í London) er enskur fyrrverandi knattspyrnumaður. Á ferlinum spilaði hann með  Charlton Athletic, Newcastle United , Derby County,  West Ham,  Oldham Athletic og  Wycombe Wanderers. Hann lék einnig 21 landsleik fyrir England og var hluti af HM-hópi Englands á HM 1998.

Heimildir
https://www.transfermarkt.com/rob-lee/profil/spieler/14183
https://www.national-football-teams.com/player/16581/Rob_Lee.html
https://www.soccerbase.com/players/player.sd?player_id=4463

Enskir knattspyrnumenn

Robert Martin Lee


Aspar Team es una escudería española del Campeonato Mundial de Motociclismo nacida en 1992 y es dirigida por el expiloto y cuatro veces campeón del mundo Jorge Martínez "Aspar".

Historia
Antes de su retiró de la competición  del Campeonato Mundial de Motociclismo ocurrido en Campeonato del Mundo de Motociclismo de 1997, Aspar crea su equipo en Campeonato del Mundo de Motociclismo de 1993 utilizando una Honda de 125cc; con esta moto el piloto español termina en el octavo puesto. Ya desde el año siguiente, y por dos años, después de haber cambiado el modelo de Honda por el de Yamaha, la moto deja de competir sola, pues se empiezan a gestionar dos, adjuntándose al team mánager el piloto japonés Yoshiaki Katoh. En el 1996 el equipo comenzó a correr con Aprilia.

En el primer año de carreras después de la retirada del propio fundador como corredor, el piloto del equipo fue el español Jerónimo Vidal, campeón del título nacional de 125 cc con el propio equipo de Aspar.

A pesar de la amplia participación del equipo, con el paso de los años, en todas las clases del Campeonato Mundial de Motociclismo, la de menor cilindrada fue siempre la que le dio mayores satisfacciones al equipo: en la categoría obtiene cuatro títulos, gracias a Álvaro Bautista en el Campeonato del Mundo de Motociclismo de 2006, a Gábor Talmácsi en el 2007, a Julián Simón en el 2009 y a Nico Terol en el 2011, siendo este el último campeón de la categoría conocida como 125 cc, pues a partir de 2012 es Moto3. También hay que destacar los subcampeonatos conseguidos tanto en 125 cc, como en 250 cc y Moto2. Otros resultados de relevancia fueron las dos victorias del campeonato europeo 125 GP en 1992 y 1994 a cargo de Juan Bautista Borja y del mismo "Aspar"), de cuatro títulos españoles en 125 y de uno en 250.

Cabe recordar también otros numerosos pilotos de prestigio que estuvieron dentro del box del equipo de Aspar, como por ejemplo: Emilio Alzamora, Alex Debón, Randy De Puniet, Toni Elías, Sebastián Porto y Arnaud Vincent.

A partir del 2010 ha extendido su participación también a MotoGP con una Ducati Desmosedici manejada por Héctor Barberá.

El mismo piloto fue el representante del equipo para el año siguiente, si bien para el 2012 el piloto será distinto.

Antes del comienzo de la temporada 2018, el equipo cambió su nombre de Aspar Team a Ángel Nieto Team, como un homenaje del fundador del equipo Jorge Martínez a su compatriota Ángel Nieto. El equipo también anunció el hijo de Ángel Gelete ocupará el lugar de director del equipo. El equipo volvió a su denominación original de Aspar Team a comienzos de 2020.

Resultados del equipo en MotoGP
A diferencia de la clasificación de constructores, los puntos y el resultado final son la suma de los puntos obtenidos por el piloto (en este caso solo uno) de la escudería y el resultado final se refiere al equipo, no al constructor.

(Carreras en negro indican pole position, carreras en italics indican vuelta rápida)

 * Temporada en curso.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio oficial

Equipos de motociclismo
Equipos deportivos de España

Aspar Team


Libertalia (de asemenea, cunoscută sub numele de Libertatia) a fost o pretinsă colonie anarhistă fondată în secolul al 17-lea în Madagascar de pirați, sub conducerea Căpitanului James Misson (uneori scris "Mission").

Faptul că Libertalia a existat sau nu rămâne și în ziua de azi în discuție. Țara este descrisă în cartea O istorie generală a piraților de Căpitanul Charles Johnson, altfel un individ necunoscut, care ar fi fost de fapt un pseudonim al lui Daniel Defoe. Potrivit  descrierii lui Johnson, Libertalia a durat aproximativ 25 de ani. Situarea geografică exactă nu este cunoscută; cu toate acestea, cele mai multe surse spun că se întindea de la Antongil Bay la Mananjary, Fianarantsoa, incluzând Insula Sainte-Marie și Mahavelona. Thomas Tew, Misson și un preot Dominican pe nume Signor Caraccioli ar fi fost întmeietorii ei.

Descriere
Libertalia a fost o colonie legendară liberă înființată de către pirații conduși de Căpitanul pirat Misson, deși unii istorici și-au exprimat îndoieli asupra existenței sale în afara literaturii.
Deși existența Libertaliei este contestată, ideile radicale pe care le-a reprezentat au fost foarte frecvente în diversele evenimente ale erei piraților. După Revoluția Americană, pirații fug din Anglia, naufragiază pe o insulă și își înființează propria Libertalia. Ei și-au numit noua lor insulă "Republica Spensonia", după o ficțiunea utopică de țară creată de autorul englez și reformatorul politic Thomas Spence. Potrivit lui A. L. Morton, insula "se uită înapoi la comuna medievală și înainte la dizolvarea treptată a statului."

Pirații erau împotriva diferitelor forme de construcții sociale autoritare din vremea lor, precum monarhile, sclavia, și capitalul. Pirații practicau forme de democrație directă, în care oamenii ca un ansamblu organizat aveau autoritatea de a face legi și reguli, și foloseau sistemul consiliile cu delegați, care trebuiau să se gândească la ei înșiși ca "tovarăși" (comerads) pentru populație în general, și nu ca guvernanți. Pirații au creat un nou limbaj pentru colonia lor și au pus pe picioare o economie socialistă avant la lettre.
Echipajele lui Misson de multe ori erau pe jumătate albe și pe jumătate negre. Pirații i-ar fi eliberat pe oameni din sclavie, pentru că ideea de sclavie era împotriva propriilor lor idealuri de libertate.

Utopia piraților avea ca deviză: "Pentru Dumnezeu și pentru libertate", iar pavilionul era alb, în contrast cu un Jolly Roger. Erau anarhiști, fiind în război cu statele și parlamentarii, atacându-le navele, eliberându-i pe pușcăriași și pe sclavi. Ei își ziceau Liberi, și trăiau sub o regulă comună, erau un fel de corporație a muncitorilorlucrător deținută de piraterie.

Căpitanul Misson de pe Victoire
Misson era francez, născut în Provence și, în timpul cât a fost în Roma în concediu de pe o navă de război franceză numită Victoire, și-a pierdut credința, dezgustat de decadența Curții Papale. În Roma, el a dat peste Caraccioli - un "preot desfrânat" care, de-a lungul călătoriilor lungi și plicticoase, tot pledând, a reușit treptat să-l aducă pe Misson, și pe o parte considerabilă a echipajului, la felul său de a gândi.
Hotărându-se pentru cariera de pirați, 200 de membri puternici ai echipajului de pe Victoire l-au ales pe Misson să fie căpitanul lor. Au împărțit bunurile navei, decizând că "totul trebuia să fie în comun." Toate deciziile urmau să fie supuse  "Votului întregii Companii." Astfel, ei și-au stabilit noul lor mod de "viață în libertate." Pe coasta de vest a Africii au capturat un vas olandez de sclavi. Sclavii au fost eliberați și aduși la bordul Victoiriei, Misson declarând că "vânzarea celor din propria specie, nu putea fi în concordanță cu Justiția divină; că nici un om nu avea putere asupra libertății altui om"
La fiecare angajare au adăugat la numărul lor recruți francezi, englezi și olandezi, cât și pe sclavii eliberați din Africa.

Întemeierea Libertaliei
În timp ce făcea croazieră de-a lungul coastei Madagascarului, Misson găsit un golfuleț perfect într-o zonă cu sol fertil, apă proaspătă și localnici prietenoși. Aici pirații au înființat țara Libertalia, renunțarea la titlurile lor de englezi, francezi, olandezi sau africani și spunând că sunt de naționalitate liberi (cuvântul nu este tradus în română, așa suna în limba lor). Ei și-au creat propria lor limbă, un  amestec poliglot de limbi africane, combinate cu limba franceză, engleză, olandeză, portugheză și malgașa locală.
La scurt timp după începutul lucrărilor privind construirea coloniei Libertalia, Victoire s-a încrucișat cu nava piratului Thomas Tew, care a decis să-i însoțească înapoi în Libertalia.
Liberii - "Dușmanii Sclaviei," aveau scopul de a-și spori numărul, astfel că au capturat o altă navă de sclavi. Pe coasta Angolei, echipa lui Tew a capturat o navă cu sclavi  engleză cu 240 de bărbați, femei și copii sub punte. Membrii africani ai echipajului pirat și-au descoperit mulți prieteni și rude printre sclavi; i-au scos din lanțuri și cătușe, delectându-i cu noua lor viață în libertate.
Pirații s-au stabilit pentru a deveni fermieri, deținând terenuri în comun. "Bogățiile și banii jefuiți pe mare au fost "depuși în comun la Trezorerie, banii nefiind de niciun folos într-un loc în care totul era în comun."

Existența reală
Consensul oamenilor de știință moderni este că Libertalia (sau Libertatia) nu a fost un loc real. Jurnalistul Kevin Rushby a vizitat zona în căutarea descendenților locuitorilor pirați, dar a refuzat să căute Libertalia prin jungle, menționând că "alții au încercat și nu a reușit de mai multe ori." Au fost așezări de pirați în și în jurul Madagascarului, dintre care vreuna să fi fost Libertalia: Abraham Samuel la Port Dauphin, Adam Baldridge în Insula Sainte-Marie, și James Plaintain în Golful Ranter, au fost cu toții pirați care au fondat debușeuri comerciale și orașe. Aceste localități apar frecvent în rapoartele oficiale și în scrisori din acea perioadă, în timp ce Libertalia apare numai în Istoria generală, Volumul 2 a lui Johnson .
"Libertalia" lui Johnson a fost tratată ca fiind complet fictivă, apocrifă, sau ca un comentariu utopic  .

Libertalia în cultura populară

Literatura

 William S. Burroughs Orașe nopții roșii, 1981
 Daniel Vaxelaire Les mutins de la liberté, 1986
 Ghost of Chance, 1991
 Johnson, Charles. O istorie generală a piraților, 1724
 Libertalia, une utopie pirate (franceză extras din "Histoire générale des plus fameux pirates", L'Esprit Frappeur
 Marcus Rediker. "Libertalia: Utopia Piraților" în Pirates: Terror on the High Seas from the Caribbean to the South China Sea.
 Pirates of the Caribbean: Legends of the Brethren Court: Wild Waters, 2009

Film

 Impotriva tuturor steagurilor (1952)
 Piratul regelui (1967)

Jocuri Video

 Assassin ' s Creed IV: Black Flag (menționat doar)
 Uncharted 4: a Thief ' s End (2016)
 Fallout 4 (2015)

Muzica

 Ye Banished Privateers: The Legend of Libertalia (album, 2014)
 Jake and the Infernal Machine: Libertalia (album, 2014)

Referințe

Legături externe

 Căpitanul Thomas Tew
 Pagina lui Paul Orton despre Thomas Tew
Utopii
Țări fictive

Libertalia


Borko Ristovski (; * 2. November 1982 in Skopje, SR Mazedonien, SFR Jugoslawien) ist ein ehemaliger mazedonischer Handballtorwart. Er war Torhüter der mazedonischen Handballnationalmannschaft. Seit Juli 2023 ist er Geschäftsführer von RK Vardar Skopje.

Karriere

Verein
Seine Karriere als aktiver Spieler begann Ristovski 1999 bei RK Makedonija (heute RK Metalurg Skopje). Nach einem Jahr ging er zu RK Jug und von 2001 bis 2003 spielte er für RK Vardar Vatrostalna; danach für drei Jahre für RK Metalurg Skopje. Als erster mazedonischer Spieler wechselte Ristovski 2006 in die spanische Liga ASOBAL. Dort spielte er zunächst für SD Teucro, danach für Algeciras BM. Anschließend kehrte er wieder zurück in seine Heimat und spielte für drei Jahre bei RK Metalurg Skopje. 2010 wechselte er dann zum Lokalrivalen RK Vardar Skopje. Im Februar 2012 wurde Ristovski vom deutschen Bundesligisten VfL Gummersbach verpflichtet. Er erhielt einen Vertrag bis Mitte 2014. Im Februar verließ er den VfL und wechselte zum katarischen Verein Al-Ahly. Nachdem er ab der Saison 2014/15 für den französischen Erstligisten US Créteil HB auflief, schloss er sich im November 2015 dem deutschen Erstligisten Rhein-Neckar Löwen an. Im Sommer 2016 wechselte er zum FC Barcelona. Im Sommer 2018 schloss er sich Benfica Lissabon an. Anfang 2020 kehrte er zu RK Vardar Skopje zurück. Im November 2022 nahm ihn der deutsche Bundesligist TBV Lemgo Lippe bis zum Jahresende unter Vertrag.

Nach seinem Karriereende im Sommer 2023 wurde er Geschäftsführer beim RK Vardar Skopje.

Nationalmannschaft
Bei der Handball-Europameisterschaft 2012 in Serbien gehörte Ristovski zu den besten Torleuten des Turniers. Des Weiteren nahm er an den Europameisterschaften 2014, 2016, 2018 und 2020 sowie den Weltmeisterschaften 2009, 2013, 2015 und 2019 teil.

Erfolge
 Deutscher Meister 2016 mit den Rhein-Neckar Löwen
 Spanischer Meister 2017 und 2018 mit dem FC Barcelona
 Spanischer Pokalsieger 2017 und 2018 mit dem FC Barcelona
 Nordmazedonischer Meister 2021, 2022 mit RK Vardar Skopje
 Nordmazedonischer Pokalsieger 2021, 2022 mit RK Vardar Skopje

Weblinks

 Borko Ristovski auf der Website der Rhein-Neckar Löwen

Einzelnachweise

Handballfunktionär (Nordmazedonien)
Handballnationaltorwart (Nordmazedonien)
Handballtorwart (FC Barcelona)
Handballtorwart (VfL Gummersbach)
Handballtorwart (Rhein-Neckar Löwen)
Handballtorwart (Benfica Lissabon)
Handballtorwart (HC Metalurg Skopje)
Handballtorwart (TBV Lemgo)
Deutscher Meister (Handball)
Mazedonischer Meister (Handball)
Spanischer Meister (Handball)
Nordmazedonier
Geboren 1982
Mann

Borko Ristovski


thumb|කඩිගමුව වලව්වරඹුක්කන මාවනැල්ල පාරේ පත්තම්පිටිය, කඩිගමුව යන ස්ථානයේ පිහිටා ඇත.

කඩිගමුව වලව්ව


Vikingeskibet Hugin er en film med ukendt instruktør.

Handling
En reportage af vikingeskabets rejse fra Danmark til England sommeren 1949.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1949

Dokumentarfilm fra Danmark

Vikingeskibet Hugin


Sabrina Soussan, née le  à Paris, est une ingénieure et dirigeante d'entreprise franco-allemande. Elle devient directrice générale de la nouvelle entreprise Suez le  puis présidente-directrice générale de Suez le 22 juillet 2022. Sabrina Soussan est également présidente de la Fondation SUEZ.

Biographie

Jeunes années
Elle passe sa jeunesse, jusqu'au baccalauréat, à Dole, où son père, Raphaël Soussan, est directeur commercial de la société Ripotot. Elle y est licenciée au club d'athlétisme.

Elle devient ingénieure de l'École nationale supérieure de mécanique et d'aérotechnique de Poitiers en 1992. En 1993, elle obtient un MBA de l'IAE de Poitiers (université de Poitiers) et de l'université de Dublin (Irlande).

Renault et Siemens
Elle commence sa carrière chez Renault comme ingénieur de développement de moteurs de 1994 à 1997 ; ces trois années . Elle occupe ensuite différentes positions chez Siemens Automobile/VDO, notamment comme chef de projet pour des systèmes essence et diesel pour Ford. Elle est ensuite manager d'une business unit de l'alliance Renault-Nissan.

De retour chez Siemens en 2009, elle est patronne de la stratégie et du marketing de la division des techniques de la construction en Suisse. En 2011, elle devient patronne de la gestion de l'énergie dans la même division. En 2013, elle passe à la division mobilité de Siemens, où elle s'occupe des trains régionaux, puis à partir de 2015 du matériel roulant. En 2017, elle devient codirectrice de la société Siemens Mobility à Munich.

Dormakaba
Le , elle devient directrice générale de Dormakaba, une société suisse qui emploie  personnes dans le matériel pour la sécurité.

Suez
Elle quitte Dormakaba le , alors que sa nomination comme directrice générale de Suez a été décidée le  après .

Elle rejoint Suez le  février. Le groupe Suez tel qu'elle le prend en main .

Autres mandats
Le 2 mars 2023, le constructeur aéronautique et aérospatial américain Boeing nomme Sabrina Soussan à son conseil d'administration. Elle devient ainsi la première administratrice indépendante de Boeing à être basée en dehors des Etats-Unis.

Références

Naissance en juin 1969
Naissance à Paris
Étudiant de l'université de Poitiers
Étudiant de Trinity College (Dublin)
Ingénieur automobile
Femme d'affaires française
Chef d'entreprise français

Sabrina Soussan


Die York Township ist eine von 12 Townships im Carroll County im Nordwesten des US-amerikanischen Bundesstaates Illinois.

Geografie
Die York Township liegt Nordwesten von Illinois am Mississippi, der die Grenze zu Iowa bildet. Der  Die Grenze zu Wisconsin befindet sich rund 65 km nördlich.

Die York Township liegt auf 41°57′53″ nördlicher Breite und 90°03′45″ westlicher Länge und erstreckt sich über 146,04 km², die sich auf 122,97 km² Land- und 23,07 km² Wasserfläche verteilen.

Die York Township liegt im Südwesten des Carroll County. Am gegenüberliegenden Mississippiufer liegt das Clinton County in Iowa. Im Süden grenzt die Township an das Whiteside County. Innerhalb des Carroll County grenzt die York Township im Nordwesten an die Savanna Township, im Norden an die Mount Carroll Township, im Nordosten an die Salem Township und im Osten an die Fairhaven Township.

Verkehr
Parallel zum Mississippi die den Illinois-Abschnitt der Great River Road bildende Illinois State Route 84. Parallel dazu verläuft durch den Osten der Township die Illinois State Route 78. Daneben gibt es noch eine Reihe County Roads und weiter untergeordneter teils unbefestigter Straßen.

Durch die Township führt eine entlang des Mississippi verlaufende Eisenbahnlinie der BNSF Railway.

Der nächstgelegene Flugplatz ist der rund 4 km nördlich der Township gelegene Tri-Township Airport südlich der Stadt Savanna. Der nächstgelegene Regionalflughafen ist der Clinton Municipal Airport in Clinton im benachbarten Clinton County, Iowa.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung im Jahr 2010 hatte die Township 1734 Einwohner. Neben Streubesiedlung gibt es in der York Township folgende Siedlungen:

Village
 Thomson

Unincorporated Communities
 Argo Fay
 Ebner
 Ideal

Einzelnachweise

Weblinks
 www.city-data.com - York Township
 Histopolis - York Township

York Township (Carroll County, Illinois)