Sivil toplum, toplumun "üçüncü ayağı" olarak anlaşılabilir ve hükümet ve iş dünyasından ayrı olarak aile ve özel alanı da içerir. Diğer yazarlar tarafından, sivil toplum, 1) vatandaşların çıkarlarını ve iradesini ilerleten sivil toplum kuruluşları ve kurumlarının toplamı veya 2) hükümetten bağımsız olan toplumdaki bireyler ve kuruluşlar anlamında kullanılır.

Bazı durumlarda, sivil toplum terimi "özgür konuşma, bağımsız bir yargı sistemi vb. gibi demokratik bir toplumu oluşturan unsurlar" anlamında daha genel bir anlamda kullanılır. Özellikle Doğu ve Orta Avrupa düşünürleri arasındaki tartışmalarda, sivil toplum aynı zamanda normatif bir kavram olarak vatandaşlık değerlerini ifade etmektedir.

Terim
"Sivil toplum" terimi, Aristoteles'in "Politika" adlı eserinde geçen koinōnía politikḗ (Yunanca: κοινωνία πολιτική) ifadesine dayanmaktadır. Bu ifade, Yunan şehir-devleti (polis) ile uyumlu olan bir 'siyasi toplum'u ifade etmektedir. İnsan bireylerinin ortak hayatta kalma amacıyla kurdukları bir grup olarak tanımlanmaktadır. Bu şekilde tanımlanan sivil toplumun telos veya amacı, eudaimonia (Yunanca: τὸ εὖ ζῆν, tò eu zēn) olarak adlandırılan insanın gelişimi veya ortak refahıydı. İnsanın 'siyasi (sosyal) bir varlık' (Yunanca: ζῷον πολιτικόν zōon politikón) olarak tanımlandığı için. Bu kavram, Cicero gibi Romalı yazarlar tarafından kullanılmıştır ve antik cumhuriyet (res publica) fikrine atıfta bulunmuştur. İlerleyen dönemde, Aristoteles'in Politika eserinin Latincede Leonardo Bruni tarafından yapılan bir çevirisiyle (societas civilis olarak çevrilen) Batı siyasi söylemine tekrar girmiştir. Monarşik özerklik ile kamu hukuku arasındaki ayrımın ortaya çıkmasıyla, terim daha sonra prensin kullanmış olduğu güçlerden ayrı olarak toprak sahibi bir feodal elitin kurumsal sınıflarını (Ständestaat) ifade etmek için kullanılmıştır. Bu kavram, devlet teorisinde uzun bir geçmişe sahiptir ve özellikle son zamanlarda Doğu Avrupa'da Václav Havel gibi muhalifler tarafından yeniden canlandırılmıştır. 1990'larda, komünist Doğu Avrupa'daki baskıcı bütüncül devlet egemenliğine maruz kalan sivil toplum kuruluşları alanını ifade etmek için kullanılmıştır. Sivil toplumun siyasi muhalefeti ifade ettiği ilk postmodern kullanım, Aleksander Smolar'ın 1978-79 yıllarındaki yazılarından gelmektedir.

Sivil toplum ve demokrasi
Sivil toplum ile demokratik siyasi toplum arasındaki ilişkiler üzerine yapılan literatür, İskoç Aydınlanması felsefesinde, Adam Ferguson'un "Sivil Toplum'un Tarihine Dair Bir Deneme" adlı eseri ve G.W.F. Hegel'in çalışmalarında köken almaktadır. Bu kavramlar, Alexis de Tocqueville, Karl Marx ve Ferdinand Tönnies tarafından uyarlanmıştır. 20. yüzyılda, Gabriel Almond ve Sidney Verba gibi araştırmacılar tarafından önemli ölçüde geliştirilmiştir. Bu araştırmacılar, demokratik bir düzen içinde siyasi kültürün önemli bir rol oynadığını belirlemişlerdir.

Araştırmacılar, siyasi örgütlerin siyasi unsuru sayesinde daha iyi farkındalık ve daha bilgili bir vatandaşlık sağlandığını ve bu sonucunda daha iyi oy tercihleri yapıldığını, siyasete katılımın arttığını ve hükümetin daha hesap verebilir hale geldiğini savundular. Sivil toplum, ortak hedeflere ve çıkarlara sahip insanların demokratik idealleri daha da geliştirmek için bir forum olarak işlev görür ve bu da daha demokratik bir devlete yol açabilir. Bu tür derneklere üyelik, kolektif eyleme engelleri azaltan bir bilgi kaynağı olarak hizmet eder. Bu gruplar, hükümetlere baskı yaparak politikaları etkiler. Bu, sivil toplumun devletin gücünü dengelemesini ima eder. Bu siyasi örgütlerin tüzükleri, katılımcıları demokratik karar alma süreçlerinin formalitelerine alıştırdığı için mikro-anayasalar olarak kabul edilmiştir.

Daha yakın zamanda, Robert D. Putnam, sivil toplumda siyasi olmayan örgütlerin bile demokrasi için hayati olduğunu savunmuştur, çünkü toplum içinde sosyal sermaye, güven ve ortak değerler oluştururlar. Sosyal sermaye, sosyal ağlar ve bu ağlarla ilişkili karşılıklılık normları olarak tanımlanan sosyal sermaye, toplumların kolektif eylem ikilemlerini çözmede yardımcı olabilir; yoğun sosyal ağlara sahip bireyler, toplumun diğer üyelerine inandırıcı bir şekilde bağlı kalma ve sosyal sermayelerini kamu malları oluşturmak için kullanma eğilimindedir. Bunun dönüşünde, güçlü sivil toplumları olan ülkelerin demokrasi açısından daha başarılı olma olasılığı daha yüksektir. Bazı bilim insanları, Putnam'ın iddiasını temel alarak, demokratik geçiş sürecindeki başarılı demokratik geçişleri tetikleyen şeyin, günlük ilişkilere dayanan siyasi olmayan sivil toplum kuruluşlarının katılımı olduğunu iddia etmişlerdir. Gianfranco Poggi de bu konuda aynı şekilde bir argüman ortaya koymaktadır ve cumhuriyetçi toplumun devam etmesi için kişiler arası güvenin gerekliliğini belirtmektedir.

Ancak, bazıları sivil toplum ile güçlü demokrasi arasındaki bağlantıyı sorgulamıştır. Thomas Carothers'un belirttiği gibi, sivil toplumlar her zaman değerli sebeplerle oluşmaz ve demokratik değerleri her zaman desteklemez. Örneğin, Sheri Berman, sivil toplum kuruluşlarının aslında insanları demokrasiye karşı harekete geçirmek için kullanılabileceğini savundu. Bu, Almanya'da Weimar Cumhuriyeti'nin çöküşünde açıkça görüldü. Weimar Cumhuriyeti'nin ekonomik bunalımın yıkıcı etkileriyle ve iç çekişmelerle başa çıkamaması, birçok Alman sivil toplumunun oluşmasına yol açtı. Bu grupların belirleyici ve tartışmalı ölümcül bir kusuru, Almanlar arasındaki toplumsal çatışmaları ve farklılıkları pekiştirmeleriydi. Alman toplumunun bireysel sosyal gruplara ayrılması, ulusalcı ideallere son derece savunmasız hale gelmelerine yol açtı. Bu hoşnutsuzluk gruplarına Nazi'ler sızdı ve sonunda parti ve propaganda için temel ve dayanak oluşturdular. Sonuç olarak, Nazi Partisi 1932 seçimlerinden sonra Alman Reichstag'daki en büyük parti haline gelerek siyasi önemsizlikten çıktı. Putnam'un iddiasının aksine, bu durumda yoğun bir sivil toplum ağı demokrasiye zarar vermiştir. Nazi Partisi, Almanya'nın toplumsal organizasyonunu sömürerek sonuçta ülkenin ilk cumhuriyetinin çökmesine yol açmıştır.

Kurumsallaşmış demokrasilerde bile, özel çıkar gruplarının yaygınlaşması -ki bu güçlü bir sivil toplumu işaret eder- temsilci kurumların işleyişini engelleyebilir ve politika sonuçlarını zenginlere, güçlülere veya iyi organize olanlara lehine çarpıtabilir. Ayrıca, Kenneth Newton tarafından toplanan anket verilerine dayanarak, sosyal ve siyasi güven arasında örtüşme olmadığına dair çok az kanıt bulunmaktadır, bu da sivil toplumun gücü ile demokrasi arasındaki ilişkiyi geçersiz kılar. Gerçekten de, Larry Diamond'ın iddia ettiği gibi, sivil toplumun demokrasiye sağlayabileceği çok yönlü yolları anlamak için, sivil toplumun demokrasi için oluşturduğu gerilimleri ve çelişkileri de anlamak gereklidir.

Tocqueville, Amerika Birleşik Devletleri'nde, sivil toplumları temsil eden derneklerin oluşma eğiliminin, ülkenin demokratik bir yönetim olarak başarısını desteklediğini belirtmektedir. Putnam, ABD'deki sivil toplumların gücünün tarihsel olarak daha fazla sosyal güven ve vatandaşlar için daha fazla sosyal sermaye getirdiğini savunuyor. Diğerleri, sivil toplum kuruluşlarına bağımlılığın vatandaşları ABD hükümetinin etkinliğini sorgulamaya yönlendirebileceğini ve toplumu bölecek şekilde istikrarsızlık yaratabileceğini belirtmektedir.

Yuval Levin, modern Amerika'da sivil toplum kuruluşlarının ABD hükümeti ile vatandaşlar arasında bir geçit olarak kabul edildiğini yazmaktadır. Bazıları, sivil toplum kuruluşlarının bireysel özgürlükleri koruyarak ABD hükümetinin gücünü denetlediğini, diğerleri ise rolünü devletin çabalarını desteklemek ve sosyal sorunları teşvik etmekle birlikte demokratik olmayan iktidar birikimini sınırlamak olarak gördüklerini belirtmektedir. David Rieff gibi diğer bazı kişiler ise ABD hükümetinin, sivil toplum kuruluşları gibi STK'lar tarafından yürütülen sosyal sorunlar üzerinde çalışmak için daha fazla mali donanıma sahip olduğunu ve bu nedenle STK'ların göreceli güç eksikliği nedeniyle yetersiz kaldığını belirtmektedir. Harvard profesörü Theda Skocpol'un araştırmaları, sivil toplum kuruluşlarının Amerika'ya daha fazla demokrasi getirdiğini göstermektedir. Ancak büyük sendikalar ve kuruluşlardan daha küçük politik konulara odaklanan hareketlere geçiş, geniş çaplı katılımı teşvik etme konusunda daha az etkili olmaktadır. Galston ve Levine, bu yeni sivil toplum kuruluşlarının siyasi sürece katılma olasılıklarının daha düşük olduğunu ve daha çok sosyal aktivizm getirdiğini belirtmektedir.

Siyasi katılım
Sivil toplum kuruluşları, vatandaşlara siyasi katılım için hayati öneme sahip bilgiler sağlar. Bu bilgiler arasında hükümet süreçleriyle ilgili vatandaşların sorumlulukları ve hakları, farklı türdeki siyasi konular ve politika gündemleri, vatandaşların toplumsal sorunları ele almak için işbirliği yapabileceği yöntemler ve topluluklarda anlamlı değişim yaratma yaklaşımları bulunur. Dr. Carew E. Boulding ve Dr. Jami Nelson-Núñez, sivil toplum kuruluşlarının faydalı olduğunu savunarak, vatandaşların ortak politika tercihleri etrafında diğerleriyle birlikte hareket ederek ve birlikte dayanışma geliştirerek politik olarak daha fazla katılıma eğilimli olduklarını belirtmektedir. Ancak, diğer bilim insanları, sivil toplum kuruluşlarının politik katılım ve politika süreçleriyle ilgili bazı dezavantajlara sahip olduğunu belirtmektedir. Dr. Thomas Carothers, sivil toplum kuruluşlarının politik katılımdaki etkili rolü nedeniyle, bu kuruluşların yaygınlaşması hükümetlerin hem genişleyen politika tercihlerini hem de hızla değişen sosyal ihtiyaçları karşılamayı giderek zorlaştırdığını açıklar. Akademisyen David Rieff, sivil toplum ve siyasi katılımla bağlantılı bir başka konuyu ele alıyor: tek konu aktivizmi. Çoğu sivil toplum örgütü bir sektöre veya toplumsal konuya odaklandığından, bu bazen seçmenlerin dikkatini, küreselleşme gibi çok yönlü geniş konular yerine kürtaj gibi belirli bazı hassas konulara kaydırır ve seçimlerin odağı da bu konular üzerinde yoğunlaşır.

Sivil toplum örgütlerinin politik katılımı önemli ölçüde artırdığına dair önemli miktarda veri bulunmaktadır. Dr. Robert Putnam, İtalya'da 1900'lerin ortalarında sivil toplum üzerine bir araştırma yaptı ve sivil toplum örgütleriyle ilgilenenlerin, bu örgütlere dahil olmayanlara göre daha fazla "siyasi anlayış, sosyal güven, siyasi katılım ve 'öznel vatandaşlık yeterliliği'" sergilediğini gözlemledi. Benzer şekilde, Dr. Sheri Berman, NSDAP (Nazi Partisi) sivil toplum örgütünün Almanya'da orta sınıf arasında güçlü bir sivil toplum ağı oluşturarak siyasi katılım için harekete geçtiğini bulmuştur. Bu çabalardaki güçlü etki, NSDAP'nin 1900'lerin ortasında ülkedeki en etkili siyasi güç haline gelmesiyle kanıtlanmaktadır. Bu örnek çalışmalar, sosyal ağların siyasi katılım ve vatandaşlık faaliyetlerini kolaylaştırmada önemli bir rol oynadığını gösteren kanıtlar sağlar.

Sivil toplum ve ekonomi
Güçlü bir sivil toplum, genellikle ekonomik büyüme için önemli olarak kabul edilir. Bunun nedeni, ekonomik kararlarda önemli bir giriş sağlayabilmesi, özel girişimi ve girişimciliği kolaylaştırabilmesi ve devletin ekonomiyi baskı altına almasını önleyebilmesidir. Örneğin, sendika liderleri ekonomik büyümenin çalışanlara fayda sağlamasını sağlayabilir, dini liderler ekonomik işlerde daha fazla dahil olmayı savunabilir, STK'lar zararlı iş uygulamalarını tespit edebilir ve belgeleyebilir vb.

Özünde, sivil toplum toplumsal sermaye oluşturur. Dünya Bankası, toplumsal sermayeyi "bir toplumun sosyal etkileşimlerinin nitelik ve niceliğini şekillendiren kurumlar, ilişkiler ve normlar" olarak tanımlar. Daha yüksek bir toplumsal sermaye, daha fazla toplumsal bağımlılıkla birlikte gelir ve üretkenliği artırır, ekonomik büyümeyi sağlar. Örneğin, bir çalışma, ABD'deki bölgelerde, daha güçlü toplumsal ağlara sahip olan alanlarda lise terk oranlarının daha düşük olduğunu göstermiştir.

Bazıları, Thomas Carothers gibi, bu anlatıyı kısmen sorgularlar. Carothers, sivil toplumun ekonomik büyümeye katkıda bulunduğunu kabul etmekle birlikte, bunun zorunlu olmadığını savunur. Bu durumu, Güney Kore'nin güçlü bir sivil topluma sahip olmadan büyük ekonomik başarı elde etmesiyle (ki bu sivil toplum, ekonomik büyüme ivme kazandıktan sonra ortaya çıkmıştır) ve Bangladeş'in son derece zengin bir sivil topluma sahip olmasına rağmen ekonomisini büyütememesi ve dünyanın en yoksul ülkelerinden biri olmaya devam etmesiyle açıklar. Carothers ayrıca, belirli sektörlerde fazla sivil toplumun, bazı ekonomistlere göre Latin Amerika'daki sendikaların ekonomik büyümeyi kısıtladığına dair zararlı ekonomik etkilere yol açabileceğini de belirtmektedir.

Sivil toplum ve anayasal ekonomi
Anayasa ekonomisi, ekonomi ve anayasacılık alanlarında yer alan, anayasa konuları ile ekonominin işleyişi arasındaki özel ilişkileri tanımlayan ve analiz eden bir ekonomi alanıdır. Bu kavram, Amerikalı ekonomist James M. Buchanan tarafından yeni bir bütçe planlaması ve bu planlamanın sivil topluma şeffaflığı için kullanılmıştır ve bu, hukukun üstünlüğünün uygulanmasında temel öneme sahiptir. Ayrıca, daha önceden yetkilendirilen herhangi bir harcamanın haksız şekilde iptal edilmesi durumunda sivil toplumun kullanabileceği etkili bir yargı sisteminin bulunması, etkili bir sivil toplumun başarısı için temel bir unsurdur.

Uluslararası sivil toplum

Eleştirmenler ve aktivistler günümüzde sivil toplum terimini genellikle küreselleşmeye karşı korunması gereken toplumsal yaşam alanına ve buna karşı direniş kaynaklarına uygulamaktadır, çünkü sivil toplum sınırların ötesinde ve farklı bölgelerde hareket eden bir şekilde algılanmaktadır. Ancak sivil toplum, birçok tanıma göre, küreselleşmeyi destekleyen işletme ve kurumların (özellikle Avrupa ve Kuzey ülkeleriyle bağlantılı bağışçılar) dahil olduğu ve finanse edildiği ve yönlendirildiği bir yapıya sahip olabilir, bu nedenle bu tartışmalı bir kullanımdır. Komünist sistemin çökmesinden sonra küresel ölçekte sivil toplumun hızlı gelişimi, Washington Uzlaşısı ile bağlantılı olan neoliberal stratejilerin bir parçasıydı. Terim kullanımıyla ilgili olarak uluslararası yardım sistemine etkisi ve kavramsal gücü bağlamında çözümlenmemiş konularla ilgili bazı çalışmalar da yayınlanmıştır (örneğin, Tvedt 1998).

Diğer yandan, bazıları küreselleşmeyi klasik liberal değerlerin alanını genişleten bir toplumsal olgu olarak görür ve bu durum siyasal kökenli devlet kurumlarının aleyhine olarak sivil toplumun daha büyük bir rol üstlenmesine yol açmıştır.

Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal İşler Departmanı (DESA) tarafından geliştirilen Entegre Sivil Toplum Kuruluşları (iCSO) Sistemi, sivil toplum kuruluşları ile DESA arasındaki etkileşimi kolaylaştırır.

Sivil toplum kuruluşları aynı zamanda çevre politikası oluşturma sürecine de dahil olmuştur. Bu gruplar, çevreye verilen zararın giderilmesi konusunda bir ajanda belirleyerek çevre politikalarını etkilerler. Ayrıca, halkı çevresel konularda bilgilendirerek, çevresel değişim talebini artırırlar.

Tarihçe

Kaynakça

Dış bağlantılar
Sivil Toplum Endeksi Projesi (STEP)Türkiye Ülke Raporu, 2006
Güncel Sivil Toplum Haberleri
Türkiye'de Sivil Toplum: Bir Dönüm Noktası STEP Ülke Raporu, 2011
Sivil Toplum Geliştirme Merkezi Derneği (STGM)

Sivil toplum
Demokrasi
Sosyal ekonomi

Sivil toplum


Anti-Komintern Paktı, 1936 yılında Almanya, Japonya daha sonra İtalya'nın (6 Kasım 1937) katılımıyla imzalanan bir garantörlük antlaşmasıdır.

Japon ordusu, Sibirya ve Moğolistan sınırlarında Sovyetler Birliği ile sürtüşmektedir. Bu gerilim Almanya'ya Japonya'yla yakınlaşma şansı tanır. 25 Kasım 1936 tarihinde Anti-Komintern Paktı'nı imzalarlar. Buna göre, her iki ülke, içlerinden birisi SSCB tarafından saldırıya uğrarsa diğerine destek sözü verir.

Berlin, İtalya'nın da bu antlaşmaya katılımı için baskı yapar. Mussolini bir sene sonra, 6 Kasım 1937'de antlaşmayı imzalar. 1939 Şubat ayında Macaristan da Anti-Komitern Paktı'na katılır. Franco'nun İspanya'sı da bu ittifaka 27 Mart 1939'da katılır.

Türkiye hükûmeti 1941 yılında Anti-Komintern Paktı'na gözlemci olarak katılmış ve Türk-Alman Dostluk Paktı kapsamında Almanya ile dostluk ilişkilerini geliştirmiştir.

Kaynakça

Nazi Almanyası
II. Dünya Savaşı antlaşmaları
Hırvatistan'ın dış ilişkileri
Türkiye'nin dış ilişkileri
Japon İmparatorluğu antlaşmaları
Antikomünizm
Romanya'da antikomünizm
Almanya-İspanya ilişkileri
Almanya-İtalya ilişkileri
Almanya-Japonya ilişkileri
Almanya-Macaristan ilişkileri
Almanya-Romanya ilişkileri
Almanya-Slovakya ilişkileri
Bulgaristan-Japonya ilişkileri
Çin-Almanya ilişkileri
Çin-Japonya ilişkileri
Danimarka-Almanya ilişkileri
Danimarka-Japonya ilişkileri
Finlandiya-Almanya ilişkileri
Finlandiya-Japonya ilişkileri
Hırvatistan-Almanya ilişkileri
1936'da Almanya
1936'da Japonya
1941'de Bulgaristan
1941'de Çin
1941'de Danimarka
1941'de Finlandiya
1941'de İspanya
1941'de İtalya
1941'de Macaristan
1941'de Romanya
20. yüzyılda askerî ittifaklar

Anti-Komintern Paktı


94. længdegrad kan henvise til:

 94. vestlige længdekreds
 94. østlige længdekreds

94. længdegrad


Landsat 7 is the seventh satellite of the Landsat program. Launched on 15 April 1999, Landsat 7's primary goal is to refresh the global archive of satellite photos, providing up-to-date and cloud-free images. The Landsat program is managed and operated by the United States Geological Survey, and data from Landsat 7 is collected and distributed by the USGS. The NASA WorldWind project allows 3D images from Landsat 7 and other sources to be freely navigated and viewed from any angle. The satellite's companion, Earth Observing-1, trailed by one minute and followed the same orbital characteristics, but in 2011 its fuel was depleted and EO-1's orbit began to degrade. Landsat 7 was built by Lockheed Martin Space Systems.

In 2016, NASA announced plans to attempt the first ever refueling of a live satellite by refueling Landsat 7 in 2020 with the OSAM-1 mission; as of 2021, the launch date has slipped to 2025.

NASA decommissioned the satellite following the 2021 launch and activation of Landsat 9.

Satellite specifications

Landsat 7 was designed to last for five years, and has the capacity to collect and transmit up to 532 images per day. It is in a polar, Sun-synchronous orbit, meaning it scans across the entire Earth's surface. With an altitude of 705 km, it takes 232 orbits, or 16 days, to do so. The satellite weighs 1973 kg, is 4.04 m long, and 2.74 m in diameter. Unlike its predecessors, Landsat 7 has a solid-state memory of 378 Gbits (roughly 100 images). The main instrument on board Landsat 7 is the Enhanced Thematic Mapper Plus (ETM+), a whisk broom scanner image sensor.

Instruments
 A panchromatic band with 15 metre spatial resolution (band 8)
 Visible (reflected light) bands in the spectrum of blue, green, red, near-infrared (NIR), and mid-infrared (MIR) with 30 metre spatial resolution (bands 1–5, 7)
 A thermal infrared channel with 60 metre spatial resolution (band 6)
 Full aperture, 5% absolute radiometric calibration

Scan Line Corrector failure

On 31 May 2003, the Scan Line Corrector (SLC) in the ETM+ instrument failed. The SLC consists of a pair of small mirrors that rotate about an axis in tandem with the motion of the main ETM+ scan mirror. The purpose of the SLC is to compensate for the forward motion (along-track) of the spacecraft so that the resulting scans are aligned parallel to each other. Without the effects of the SLC, the instrument images the Earth in a "zig-zag" fashion, resulting in some areas that are imaged twice and others that are not imaged at all. The net effect is that approximately 22% of the data in a Landsat 7 scene is missing when acquired without a functional SLC.

A month after the SLC failure, the USGS compiled an assessment of the degraded data produced with the failed SLC. The assessment included input from scientists from USGS, NASA, and the Landsat 7 science team, and concluded that the results were still usable for many scientific applications and that there were several potential approaches to compensate for the missing data.

Satellite imagery

In August 1998, NASA contracted EarthSat to produce Landsat GeoCover (Geocover 2000 in NASA WorldWind) — a positionally accurate orthorectified Landsat Thematic Mapper and Multispectral Scanner imagery covering the majority of the Earth's land mass. The contract was part of the NASA Scientific Data Purchase which was administrated through NASA's John C. Stennis Space Center. GeoCover was later enhanced to EarthSat NaturalVue, a simulated natural color Landsat 7 derived circa year 2000, orthorectified, mosaicked and color balanced digital image dataset. Other commercial simulated true color 15-metre global imagery products built from the NASA Landsat 7 imagery include TerraColor from Earthstar Geographics, TruEarth (found in Google Earth and Google Maps) from TerraMetrics, BrightEarth from ComputaMaps, simulated natural color from Atlogis and a product of i-cubed used in NASA WorldWind.

Large parts of the Earth surface displayed on web mapping services like Google Maps / Google Earth, MSN Maps or Yahoo! Maps are based on enhanced and color balanced Landsat 7 imagery.

Orbit lowering
Landsat 7 required regular orbital maneuvers to ensure that the local mean time (LMT) data acquisitions were maintained. The final such maneuver took place on February 7, 2017. From that point forward, the satellite's orbit began to slowly degrade (lower) such that by 2021 it had faded from the desired 10:00 AM LMT to about 9:15 AM.

With the September 27, 2021 launch of Landsat 9, Landsat 7 is to be decommissioned. Its orbit has degraded such that Landsat 9 can move into the 705-km ) "standard" orbit altitude, and take Landsat 7's place in an orbit that allows data to be collected eight days out of phase with Landsat 8 (with two satellites in orbit, a Landsat scene is collected over every location on Earth every eight days). Landsat 7's 9:15 AM LMT acquisition will preclude acquiring high-quality and heritage-continuing data.

On April 6, 2022, the science mission was suspended and the image sensor was placed into standby mode as the satellite's orbit was lowered.

NASA is exploring the possibility of using NASA's OSAM-1 robotic servicing mission to refuel Landsat 7,  primarily to ensure successful decommissioning, but also to provide the possibility of turning the satellite into a transfer radiometer. This would allow it to act as a calibration instrument for Landsats 8 and 9, and perhaps even extend its scientific utility.

On May 5, 2022, imaging was once again resumed, to assess the utility of imagery collected at the new lower orbit and earlier equatorial crossing time.

See also

 Google Earth
 NASA WorldWind
 Virtual globe
 UNIFORM-1

References

External links
 NASA's Landsat 7 Website
 Landsat 7 Science Data Users Handbook
 The USGS' Landsat Website

 NASA's World Wind Project
 List of Landsat layers available in World Wind
 NASA Applied Sciences Directorate website for free viewing/download of Landsat GeoCover band 742 mosaics
 University of Maryland Global Land Cover Facility for free viewing/download of individual Landsat images, GeoCover mosaics, and other earth imagery data
 Harris GLOBE15 - Harris Corporation Geospatial website (includes 15m global data set details)
 EarthSat's NaturalVue 2000: Global natural color satellite imagery coverage (resolution 15 m), based on Landsat 7 data acquired between 1999 and 2001
 TerraColor.Net - TerraColor 15m imagery website
 TruEarth 15m imagery website
 ICEDS Webserver, a free WMS compliant webserver, serving a variety of Geographic data including Landsat images
 Atlogis Maps and Atlogis Meta-Maps: Online-Viewer for Landsat 5 and Landsat 7 Natural Color Mosaic
 CEOS MIM Database Landsat 7 Entry

Spacecraft launched in 1999
Spacecraft launched by Delta II rockets
Landsat program
Earth observation satellites of the United States
NASA satellites orbiting Earth

Landsat 7


Lil Yachty (numele de scenă al lui Miles Parks McCollum;) este un rapper și cântăreț american. Lil Yachty a câștigat prima dată recunoașterea în august 2015 pentru single-urile sale "One Night" și "Minnesota" de pe mixtape-ul Summer Songs. El a lansat mixtape-ul Lil Boat în martie 2016. La 10 iunie 2016, Lil Yachty a anunțat că a semnat un acord de colaborare cu Quality Control Music, Capitol Records și Motown Records. Mixtape-urile lui, "Lil Boat" și "Summer Songs 2", au fost lansate în 2016, iar albumul său de debut, Teenage Emotions, în 2017.

Biografie
McCollum s-a născut în Mableton, Georgia. În 2015, a adoptat numele de scenă "Yachty" și s-a mutat din Atlanta în New York pentru a-și lansa cariera. El a rămas cu un prieten și a făcut o rețea cu personalități online de modă stradală, în timp ce a făcut rost de urmăritori pe Instagram. A lucrat la McDonald's.

Discografie

Premii și nominalizări

Referințe

Legături externe
 Lil Yachty's Soundcloud

Nașteri în 1996
Nașteri pe 24 august
Muzicieni americani din secolul al XXI-lea
Muzicieni afro-americani
Rapperi americani
Cântăreți americani
Oameni în viață
Americani cunoscuți sub pseudonimele folosite
Cântăreți de muzică hip-hop

Lil Yachty


تيلاطو بلدية من بلديات دائرة سقانة بولاية باتنة، تقع على بعد 40 كلم شرق بريكة و45 كلم إلى الجنونب الغربي لباتنة.

تحدها من الشمال بلدية أولاد عوف ومن الشرق عين التوتة ومن الغرب سقانة ومن الجنوب القنطرة.

مراجع

بلديات ولاية باتنة

تيلاطو


Squama occiptalis, er placeret over og bagved nakkehullet, og den er kurvet oppefra og nedad og fra side til side.

Referencer

Hovedets anatomi

Squama occipitalis


Bir sözcüğü gerçek anlamının dışında bir anlamda kullanmak için düşünülen ilgi. Edebi sanatların çoğu bu ilgiyle yapılır. Bu ilişki ne kadar uygun olursa edebi sanat o derece yerinde ve güzel sayılır.

Edebiyat terimleri

Alâka (edebiyat)


Fatehpur es una localidad de la India en el distrito de Damoh, estado de Madhya Pradesh.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 349  a 312 km de la capital estatal, Bhopal, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 4 677 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Madhya Pradesh

Fatehpur (Damoh)


Miami Horror es una banda electropop natural de Melbourne, Australia. Formada por Benjamin Plant, Josh Moriarty, Aaron Shanahan y Daniel Whitechurch. También se puede referir al productor y fundador de la banda Benjamin Plant.

Biografía

Influenciado por artistas dance-pop de los años 1970 y 1980 como New Order, Electric Light Orchestra y Michael Jackson, y el rock progresivo tales como Todd Rundgren, Supertramp y Pink Floyd, Miami Horror tomó influencia de artistas de tal nivel y los combinó con técnicas modernas de la producción. Benjamin Plant, líder de la banda, cuyo nombre real es Benjamin Vanguarde, comenzó el proyecto hace algunos años gracias a su obsesión por los teclados Roland.

En 2007, Ben Plant bajo el alias de "Miami Horror", comenzó presentando una serie de remixes y bootlegs, entre ellos "Music Sounds Better with You" de Stardust o "Walking with a Ghost" de Tegan and Sara junto con artistas contemporáneos de Australia como Midnight Juggernauts y Grafton Primary.

Plant comenzó su carrera musical a temprana edad, produciendo música en su hogar desde muy chico, a menudo llevó su DJ SET a fiestas en casas como también a clubes locales de Melbourne tales como Streetparty y Third Class. Desde su afirmación como productor realizó remixes para Pnau, The Presets, Bloc Party, Datarock y The Dirty Secrets en 2008. Miami Horror también ha colaborado con Gameboy/Gamegirl, una de las bandas de la escena electropop local de Melbourne en el año 2007 y produjeron el EP titulado "Golden Ghetto Sex", que incluía el sencillo "Sweaty Wet/Dirty Damp".

Siempre como Miami Horror, Plant hizo su debut comercial en 2008 lanzandó el EP "Bravado", con cinco tracks. Incluye la canción "Don't Be On Her".

Poco después, se sumarían Josh Moriarty, (Peacocks, ex-Young & Restless) en guitarra, Aaron Shanahan en batería, y Daniel Whitechurch, en teclados, guitarra y bajo completando la formación actual.

La banda ha participado en los festivales Field Day, Big Day Out, Good Vibrations "Groovin The Moo" y Splendour in the Grass en el 2009. Además fue banda soporte de Phoenix, Simian Mobile Disco y Friendly Fires en el Tour de Australia en 2009 - 2010.

A finales de 2009, la banda gana una cierta popularidad con su primer sencillo "Sometimes", lanzado como un sencillo independiente y más tarde incluido en su anticipado álbum debut, Illumination, lanzado el 20 de agosto de 2010 compuesto por 12 temas y cuenta con colaboraciones de la cantante neozelandesa Kimbra y el mexicano naturalizado estadounidense Alan Palomo (de Neon Indian). De su álbum debut se extrajeron varios sencillos como "Moon Theory" (lanzado 16 de abril de 2010), "I Look to You" y "Holiday".
En sus últimos conciertos, realizan una versión del clásico de los Talking Heads, "Once In a Life Time".

Su segundo álbum de estudio All Possible Futures se lanzó el 21 de abril de 2015, alcanzando el número 65 en la lista de álbumes de Australia.

El 10 de septiembre de 2015 se confirma que su canción All it Ever Was estaría en el videojuego Fifa 16.

Discografía

Álbumes de estudio

 Illumination (2010)
 All Possible Futures (2015)

EP

 Bravado (2008)
 The Shapes (2017)

Sencillos

 "Sometimes" (2009)
 "Moon Theory" (2010)
 "I Look to You" (con Kimbra) (2010)
 "Holidays" (con Alan Palomo) (2010)
 "Summersun" (2011)
 "Under the Milky Way" (2011) -- cover de The Church
 "Real Slow"  (con Sarah Chernoff) (2013)
 "Colours in the Sky" (con Cleopold) (2014)
 "Wild Motion (Set It Free)" (2014)
 "Love Like Mine" (con Cleopold) (2015)
 "Leila" (2017)

Remixes

 Datarock – "Fa Fa Fa"
 Faker – "This Heart Attack"
 Grafton Primary – "I Can Cook"
 Midnight Juggernauts - "Road to Recovery"
 Codebreaker - "Exiled! (We Don't Need No)"
 Totally Michael – "Winona"
 Bloc Party – "The Prayer"
 Soft Tigers – "Mr. Ice Cream"
 The Dirty Secrets – "Five Feet Of Snow"
 The Presets – "Take Like That"
 Pnau – "Embrace" (Fred Falke & Miami Horror Remix)
 Tegan and Sara – "Walking With a Ghost"
 Gorillaz feat. Little Dragon – "Empire Ants" (Miami Horror Remix)
 Miami Horror – "Holidays" (Miami Horror & Cassian Remix)
 Surahn – Wonderful

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Miami Horror
 MySpace de Miami Horror
 MySpace de Miami Horror (Remixes)

Remixers
Cuartetos de música de Australia
Artistas de EMI Records
Grupos de música de Australia
Grupos de rock de Australia
Grupos de música house
Grupos de nu-disco
Grupos de synthpop de Australia
Grupos de música electrónica de Australia
Grupos de indietrónica
Grupos de música de los años 2000
Grupos de música de los años 2010
Grupos de música de los años 2020
Grupos de música formados en 2007

Miami Horror


is a city located in Wakayama Prefecture, Japan.  , the city had an estimated population of 54,138 in 23906 households and a population density of 1400 persons per km². The total area of the city is .

Geography
Iwade is located on the northern border of Wakayama Prefecture with Osaka Prefecture. The Kinokawa River flows along the southern border of Iwade.

Neighboring municipalities
Wakayama Prefecture
Wakayama (city)
Kinokawa
Osaka Prefecture
Sennan
Hannan

Climate
Iwade has a Humid subtropical climate (Köppen Cfa) characterized by warm summers and cool winters with light to no snowfall.  The average annual temperature in Iwade is 15.1 °C. The average annual rainfall is 1713 mm with September as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around 26.5 °C, and lowest in January, at around 4.4 °C.

Demographics
Per Japanese census data, the population of Iwade has increased rapidly over the past 60 years.

History
The area of the modern city of Iwade was within ancient Kii Province. Negoroji temple was founded in the 12th century. After the Meiji restoration, the area became part of Naga District, Wakayama, and the village of Iwade was established with the creation of the modern municipalities system on April 1, 1889. Iwade was promoted to town status on August 1, 1908. On September 30, 1956 Yade annexed the neighboring villages of Yamazaki, Negoro and Kamiiwade. The five towns in Naga District other than Iwade merged on November 7, 2005 to become the city of Kinokawa. However, as the town had a population of more than 50,000 people as of the 2005 census Iwade fulfilled the requirements to gain city status by both the ordinance of Wakayama Prefecture and Local Government Law.  At the request of residents, Iwade decided to gain city status alone, which was attained on April 1, 2006

Government
Iwade has a mayor-council form of government with a directly elected mayor and a unicameral city council of 14 members. Iwade contributes two members to the Wakayama Prefectural Assembly. In terms of national politics, the city is part of Wakayama 2nd district of the lower house of the Diet of Japan.

Economy
Iwade has a mixed economy of light manufacturing, logistics, and agriculture. Due to its proximity to the city of Wakayama, it is increasingly becoming a bedroom community.

Education
Iwade has six public elementary schools and two public middle schools operated by the city government and one public high school operated by the Wakayama Prefectural Department of Education.

Transportation

Railway
 JR West – Wakayama Line
 -

Highway
  Keinawa Expressway

Local attractions
 Negoroji temple
 Wakayama Prefecture Botanical Park
 Nishi Kokubun pagoda site

References

External links

Cities in Wakayama Prefecture
Iwade, Wakayama

Iwade, Wakayama


Tamara Radojević (født d. 6. september 1992 i Beograd) er en serbisk håndboldspiller, der spiller for Kisvárdai KC og det Serbiens håndboldlandshold.

Referencer

Håndboldspillere fra Serbien

Tamara Radojević


Hjalmar Heiberg (født 26. september 1837 i Kristiania, død 25. september 1897 sammesteds) var en norsk læge. Han var søn af lægen Christen Heiberg.

Heiberg blev cand. med. 1862, vandt 1866 den Skjelderupske guldmedalje for et arbejde om ciliarmusklens anatomi, histologi og fysiologi, og var 1867—1869 assistent hos prosektor ved Rigshospitalet. Han studerede patologisk anatomi, embryologi og fysiologisk kemi i udlandet 1869—1870 og blev professor i patologisk anatomi og bakteriologi 1870, fra 1875 tillige i retsmedicin. Som bakteriolog var han blandt de første, der påviste mikrober i organvæv (1869), og undersøgelser, han foretog sammen med Emanuel Winge, over et tilfælde af malign endokardit, var grundlæggende for læren om blodforgiftning og barselfeber (Die puerperalen und pyämischen Processe, 1873). Han beviste også eksperimentelt, at epitelceller kun regenereres fra epitel, ikke fra bindevæv (Om Regeneration af Hornhindeepitelet, 1871). Heiberg trådte ofte i marken til fordel for hygiejniske reformer (renovationsvæsenet i Kristiania) og virkede meget for en ordning af Norges veterinære forhold. Af hans betydelige litterære virksomhed mærkes: Et aabent Saftkanalsystem i Slimhinderne (Nordiskt medicinskt arkiv, IV), Om Tuberkulose (1882), Die Tuberkulose in ihrer anatomischen Ausbreitung (1882), og forskellige bidrag til Klinisk Aarbog. Heiberg hædredes 1895 med et festskrift fra elever.

Kilder

Bakteriologer
Anatomer fra Norge
Professorer fra Norge
Ansatte ved Oslo Universitet
Faglitterære forfattere fra Norge
Dansksprogede forfattere fra Norge
Hjalmar
Nordmænd i 1800-tallet
Personer fra Oslo

Hjalmar Heiberg


Geometri (eski adı Hendese), matematiğin uzamsal ilişkiler ile ilgilenen alt dalıdır. Yunanca Γεωμετρία "Geo" (yer) ve "metro" (ölçüm) birleşiminden türetilmiş bir isimdir.

Geometri, arazi ölçümü sözcüklerinden türetilmiştir. Herodot (M.Ö. 450), geometrinin başlangıç yerinin Mısır olduğunu kabul eder. Ona göre geometri kavramı Mısır kökenlidir. Sözcüğün kullanımı da Eflatun, Aristo ve Thales'e kadar gider. Yalnız Öklid, geometri sözcüğü yerine Elements sözcüğünü yeğlemiştir. Elements sözcüğünün Yunanca karşılığı stoicheia sözcüğüdür.

Bir kümenin üzerine konan ve kümenin ögelerini birbirleriyle ilişkilendiren bir uygun yapı, geometri yapılmasını olanaklı kılar. Bir düzlemin üzerine doğal olarak konacak ve sezgisel uzaklık duygusunu gözetecek "lise geometrisi"nin adı Öklid geometrisidir. Bu geometrinin tarihsel olarak ilginç ve önemli bir özelliği paralellik aksiyomudur. Bu aksiyomu sağlamayan ama geri kalan tüm aksiyomları sağlayan geometrilere Öklid dışı geometriler denir. Bunlara örnek olarak Hiperbolik geometri ya da küresel geometri verilebilir. Ayrıca ölçeksiz bir cetvel, üçgen ve pergelden başka bir şey kullanmadan çalışılan ölçü dışı geometri de vardır.

Günümüzde kullanılan doğru, yay, ışın, açı ortay, kenarortay gibi birçok temel geometri teriminin Türkçesi Mustafa Kemal Atatürk'ün Geometri adlı eserinde yazılan eserde önerdiği terimlerden yararlanılarak kullanılmaya başlanmıştır.

Tarihçe

İlk geometrilerin tümü, kendi doğası nedeniyle sezgiseldir. Bunlar daha çok ilk insanların çevresinde görünen doğal şekillerdir. Bu geometriler daha çok görsel türdedir. İkinci olarak şekillerin ölçülmesi aşaması gelir. Dörtgenlerin ve üçgenlerin ölçülmesi ilk kez Mısır'da Ahmes'in (M.Ö. 1550) papirüsünde görülür.

Bu papirüs M.Ö. 1580 tarihinden önce yazılmıştır, b tabanlı ve h yükseklikli ikiz kenar üçgenin alanının bh/2 olduğu verilmiştir.

Yine aynı papirüste d çaplı bir dairenin alanının (d-d/9)2yazımına eş değer olduğu yazılmıştır. Bu yazımlara göre pi sayısı yaklaşık olarak 3,1605 dolaylarındadır. Bu formül geometrik şekilden yaklaşık olarak elde edilmiştir.

Bu formülün tabletlerde de olduğu söylenmektedir. Çin'in yerli geometrisi de gelişkin örnekler içerir. M.Ö. 1100 yıllarında yazıldığı sanılan Çinlilerin ünlü Nine Sections (Dokuz Bölüm) kitabında dik açılı üçgen ve ispatsız olarak Pisagor teoremi vardır. Daha sonraki Çin geometrilerinde ölçümleri içeren çok zeki buluşlar vardır. Yine geometrik görünümle Pisagor teoreminin ispatı yapılmıştır. Bu geometrik şekille verilen kitabın M.Ö. 2000 yıllarında yazıldığı sanılıyor.

Hintlerin yerli geometrilerinde de matematiksel bir ispat yoktur. Daha çok görsel ve deneysel ölçülere dayanan kuralları vardır. Bunlar da o kadar ileri bir geometri oluşturmaz. Bin yıllık bir süre boyunca kullanılan Yunan geometrisi ise daha çok görseldir. Eski Roma geometrisi daha çok kullanım alanlarına yöneliktir.

Arazi ölçümleri, şehir yerleşimleri, su kanalları ve savaş sanatında geometriyi Romalılar iyi kullanmışlardır. Fakat bunlar görsel geometriyi fazla kullanmamışlardır. Zaten görsel geometrinin kökeni Yunanistan'da başlamıştır. Bu çalışmalar ilk kez Thales'in (M.Ö. 600) yapıtlarında görülür. Thales bu teoremleri Mezopotamya'da ve Mısır'da kullandıklarını görür. Altı teoremle önderlik eder ve bu teoremlerin ispatını yapar. Matematikte ispat yapma Thales'le başlamıştır. Thales'in bu ispatları zamanla kaybolmuş ama ondan sonra bunları öğrenenler gelecek kuşaklara aktarmıştır. Bin yıl süren bu görsel Yunan geometrisi zamanla gerilemiş ve yeni bir çalışma getirilmemiştir.

Batı Avrupa'nın uyanmasından önceki yüzyıla kadar Yunan kültürünü ve geometrisini tam olarak Müslümanlar anlamıştır. Yunan klasiklerini, geometrilerini, fen bilimlerini ve felsefelerini Arapçaya çevirmişlerdir. Fakat ne Öklid'in ne de Apollonius'un çalışmalarına gözle görünür bir katkı yapmışlardır. Okullaşma olmadığı için gelecek gençlere bu çeviriler öğretilmemiş, bu kitaplar sadece neredeyse bir süs olarak sarayda kalmıştır. Yaptıkları hizmet, kaybolmaya yüz tutmuş Yunan klasiklerini, matematiksel üretimini ve düşüncelerini Arapça çevirileriyle Avrupa'ya iletmişlerdir.

Avrupa'daki karanlık çağda biri Boethius'un (M.Ö. 510) diğeri de Öklid'in (M.Ö. 300) Sements isimli kitabı vardı. Bunlardan sonra Gerbert'in (1000) ve Fibonacci'nin (1202) geometrileri sayılabilir ama bu geometriler İskenderiye geometrilerinden ileri bir düzeyde değildi. Avrupa'nın geometrisine büyük katkı 1242 yılında ilk baskısı yapılan Öklid geometrisi oldu. Zaten çok iyi düzenlenmiş ve yazılmış olan bu geometriler Avrupa'ya hızla yayıldı ve her tarafında bilinir oldu. Öklid'in geometrisinin ardından yavaş yavaş geometri ürünleri ortaya çıkmaya başladı. On yedinci yüzyılın başlarında analitik geometri ve 1639 yılında da Desargues'ın (1593-1662) izdüşüm geometrisi basıldı. Analitik geometri Descartes (1596-1650) ve Fermat (1601-1665) tarafından aynı dönemlerde yapıldı. Fermat yaptığı çalışmaları yayınlamadığı için analitik geometrinin bulunması onuru Descartes'e verildi. Analitik geometri kısaca geometri ile cebir arasındaki ilişkidir diyebiliriz. Geometri ile cebir arasındaki ilişkiyi ilk kez Descartes çıkardığı için büyük bir matematikçi olmuştur. Desargues'ın izdüşüm geometrisi matematikçilerin dikkatini çekmiş ve on dokuzuncu yüzyılda çıkacak olan geometricilere coşku ve esin kaynağı olmuştur.

Analitik geometri bulunduktan sonra Apollonius'un (M.Ö. 262-190) konikleri sentetik ve analitik olarak yeniden incelenmiştir. Sadece konikler değil, eski Yunan geometrisi yeniden analitik olarak gözden geçirilmiştir. Sentetik geometrinin tüm problemleri bir kez de analitik olarak kanıtlanmıştır.

Kullanım alanları
Geometri günlük yaşamın hemen her alanında gereklidir. Geometride uzunluk, alan, hacim, yüzey, açı gibi kavramlar bazı nicelikleri belirlemede kullanılır.

Geometrinin en çok iç içe olduğu dallar; cebir ve trigonometri, mimarlık, mühendislikler (Yol, köprü, yapı, makine, gemi ve uçak yapımı; maden, su ve elektrik işleri gibi bayındırlık ve zanaatla ilgili teknik çalışmalar vb.), endüstriyel alanlar, simülasyonlar, bilgisayar programları ve grafikleri, sibernetik, tasarım, sanat vb.dir. Geometrinin kullanılmadığı meslek ya da alan yok gibidir desek yerinde olur.

Sanat eserlerinin geometrik olması onlara estetik değerler kazandırmıştır. Ünlü ressam Leonardo da Vinci'nin resimde vücut oranları üzerine yaptığı çalışmalar, çizdiği eskizler bulunmaktadır. Bu orana Altın Oran denmektedir.

Geometri


NGC 7787 je lećasta galaktika u zviježđu Ribama.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7787
  Auke Slotegraaf: NGC 7787 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7787 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7750 - 7799

7787

NGC 7787


El Hotel Balneario Alhama de Aragón 4 estrellas, de la localidad de Alhama de Aragón (Zaragoza, Aragón), es un hotel ubicado en el n.º1-6 de la calle San Roque, una de las zonas termales más importantes de España.

Historia
El Balneario Alhama de Aragón de 4 estrellas surge como resultado de la integración, modernización y ampliación de dos de los balnearios más emblemáticos de España: Termas San Roque y Cantarero, cuya mayor riqueza reside en sus aguas termales.  Los manantiales medicinales de estos balnearios ya fueron usados por los romanos y en la España Musulmana, lo que dio nombre al lugar, y siguen empleándose en nuestros días con fines terapéuticos.

Propiedades del agua
Los antiguos balnearios, en explotación desde hace nueve siglos, toman su nombre del patrón del pueblo. A diferencia de tantos balnearios de nueva creación, este balneario tiene no solo una larga tradición como balneario termal que viene de la época romana, sino unas aguas excepcionales, tanto por su caudal como por sus propiedades, que brotan directamente de las rocas de sus instalaciones a una temperatura de 32 °C. Sus aguas son altamente indicadas para la recuperación, rehabilitación, alivio, mejora y cuidado de la salud integral.

Galardones
La noche del 3 de noviembre de 2011 el jurado de la IX Convocatoria de los Premios a la Iniciativa hotelera, otorgados por la revista Gran Hotel de ediciones Curt, le concedió el Premio al Mejor Hotel de Salud 2011.

Enlaces externos
 Web Oficial del Hotel Balneario Alhama de Aragón
 Curt Ediciones - Revista Gran Hotel
 Web de la empresa gestora del establecimiento Sercotel Hotels

Alhama de Aragón
Hoteles de Aragón
Balnearios de Aragón
Hoteles de España del siglo XXI
Turismo en la provincia de Zaragoza
Arquitectura en Aragón en el siglo XXI
Arquitectura de España de 2010
Aguas termales de Aragón

Hotel Balneario Alhama de Aragón


USS Clark has been the name of more than one United States Navy ship, and may refer to:
 , a destroyer in commission from 1936 to 1945
 , a frigate in commission from 1980 to 2000

See also
 , a tug in commission from 1917 to 1920

United States Navy ship names

USS Clark


Serra San Quirico ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Ancona in den Marken. Die Gemeinde liegt etwa 44 Kilometer westsüdwestlich von Ancona am Esino. Serra San Quirico ist Teil der Comunità montana dell'Esino Frasassi und grenzt an die Provinz Macerata. Ein Teil des Gemeindegebiets gehört zum Parco naturale regionale della Gola della Rossa e di Frasassi.

Geschichte
Die Siedlung ist vermutlich etruskischen Ursprungs. 950 wurde die Siedlung zerstört. Ab dem 12. Jahrhundert begann der Kirchenstaat mit der Befestigung des Ortes. Seit dem 17. Jahrhundert hat die Ortschaft den Status einer Gemeinde.

Verkehr
Durch die Gemeinde verläuft die Strada Statale 76 della Val d'Esino von Ancona nach Perugia. Der Bahnhof von Serra San Quirico liegt an der Bahnstrecke von Rom nach Ancona.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in den Marken

Serra San Quirico


A Diocese de Jhansi (Latim:Dioecesis Ihansiensis) é uma diocese localizada no município de Jhansi, no estado de Utar Pradexe, pertencente a Arquidiocese de Agra na Índia. Foi fundada em 12 de janeiro de 1940 pelo Papa Pio XII. Inicialmente foi fundada como prefeitura apostólica, sendo elevada a diocese em 1954 Com uma população católica de 4.150 habitantes, sendo 0,0% da população total, possui 31 paróquias com dados de 2018.

História

Em 12 de janeiro de 1940 o Papa Pio XII cria a Prefeitura Apostólica de Jhansi a partir da Diocese de Allahabad. Em 1954 a prefeitura apostólica é elevada a diocese com o nome atual de Diocese de Jhansi. Em 1999 a diocese perde território para a formação da Diocese de Gwalior.

Lista de bispos
A seguir uma lista de bispos desde a criação da prefeitura apostólica em 1940. Em 1954 é elevada a diocese.

Ligações externas

Jhansi
Jhansi

Diocese de Jhansi


Fas millî futbol takımı, (; takma ismi , ), 1970 yılında, Dünya Kupası Finallerine doğrudan katılma hakkı kazanan ilk Afrika takımı olmuştur. 1986 senesinde ise, Dünya Kupası'nda gruplardan çıkmayı başaran ilk Afrika takımı unvanını elde etmiştir. Bunu başarırken grupta, Portekiz, Polonya ve İngiltere'nin önünde yer almayı başarmıştır. İkinci turda ise, daha sonra finale çıkacak olan Batı Almanya'dan aldığı 1-0'lık mağlubiyetle kupadan elenmiştir. 1998 FIFA Dünya Kupası'nda ise ikinci tura çıkmayı kıl payı kaçırmıştır.

Ulusal anlamdaki en önemli başarıları, 1976 yılında kazandığı Afrika Uluslar Kupası şampiyonluğu, 2012 yılında ise finalde Libya'yı yenerek kazandığı 2012 Arap Milletler Kupası şampiyonluğudur. 2022 FIFA Dünya Kupası'nda Portekiz'i 1-0 galibiyetle kupadan eleyip tarihte ilk defa yarı finale çıkan Afrika takımı unvanını elde etmiştir.

Turnuva tarihi
 Şampiyon   İkincilik   Üçüncülük   Dördüncülük

FIFA Dünya Kupası tarihi

Afrika Uluslar Kupası tarihi

Kırmızı kutucuklu ve italik yazılmış yıllarda Afrika Uluslar Kupası Fas'ta düzenlenmiştir.

Arab Nations Cup tarihi

Güncel kadro
Aşağıdaki 26 oyuncu 2022 FIFA Dünya Kupası'na çağrıldı.

13 Kasım'da Amine Harit sakatlığı nedeniyle turnuvadan çekildi ve yerine Anass Zaroury geldi.

23 Kasım 2022 itibarıyla Hırvatistan ile oynanan maçın kadrosu:

Teknik direktör tarihi
Kaynak:

Dış bağlantılar
 Fas Futbol Federasyonu
 Fas millî futbol takımı maçları listesi

Kaynakça

Fas millî futbol takımı


التجميع هو مصطلح خاص بإدارة الموارد ويعني جمع الموارد مثل الأصول أو المعدات أو الجهود بغرض الاستفادة القصوى أو تقليل المخاطر على المستخدمين، وذلك يفيد في تحقيق الاستخدام الأمثل للمواد مما يساعد في تحقيق الكفاءة الإنتاجية من عناصر الإنتاج.

مراجع

إدارة
اقتصاديات الموارد

تجميع (ادارة موارد)


İrtifa dümeni, uçaklarda yunuslama hareketini gerçekleştiren kontrol yüzeyidir. Geleneksel uçaklarda yatay stabilize üzerinde bulunur.

Uçağın uçuş sırasındaki tüm hareketlerinin uçak üzerindeki basınç dağılımına bağlıdır. Sabit kanatlı bir uçak için temel kontrol yüzeyleri, bu yüzeylerin akışa karşı durup onu bozması ve böylece yüksek basınçlı bir bölge oluşturma prensibiyle çalışırlar. Kontrol yüzeylerinin çalıştığı durumlarda uçağın iki zıt tarafındaki basınç simetrisi bozulur ve bu da istenen hareketi sağlar.

Çalışma prensibi

İrtifa Dümeni (Elevator) yatay stabilizörün art kenarına stabilizörün çeşidine göre bir ya da karşılıklı iki adet yerleştirilir. Pilot lövyeyi geriye çektiğinde irtifa dümeni yukarı hareket eder. Bu da yatay stabilizör üzerinde bir yüksek basınç bölgesi oluşturur ve uçak burun yukarı moment elde eder. Levye ileri itildiğinde ise tersi gerçekleşir. İrtifa dümeni sıfır konuma gelmediği müddetçe uçak yunuslama hareketine devam eder.

İrtifa değişimi

Uçaklar, irtifa dümeni sayesinde hücum açılarını değiştirirler ve elde ettikleri hücum açısı ile tırmanır ya da dalarlar. Bu harekete yunuslama hareketi denmesinin sebebi de uçakların dalış veya çıkış yapabilmesidir. Bir uçakta en önemli tırmanma hareketi kalkıştır. Kalkış esnasında uçak azami taşıma kuvvetini elde etmelidir. Bu yüzden bir kalkış hızına, bu hıza ulaşması için gerekli kalkış mesafesine ihtiyaç duyar ve bu esnada kanat kamburluğunu arttırarak taşımayı arttırmayı hedefleyen flaplar açık olur.

Kanatları sıfır hücum açısına sahip olan bir uçak, kamburluklu kanat profiline sahipse irtifa dümeni kullanmadan havalanabilir. Kanatları burulma ya da oturma açısına sahip uçaklarda da yine irtifa dümeni kullanılmadan havalanılabilir. Zira, kanatları oturmasız ya da burulmasız olan ve simetrik kanat profiline sahip olan bir uçak irtifa dümeni ile burun yukarı moment verdirmeden havalanamaz çünkü hücum açısı arttığı zaman, kanatlardaki taşıma kuvveti de artar. (Hücum açısının artması sirkülasyonun artmasına sebep olur)

Kaynakça
 Uçuş Denetimleri (Türkçe) T.Uyar, 2007

Ayrıca bakınız
 Yatay stabilize
 Uçuş denetimleri
 Yunuslama

Aerodinamik (havacılık)
Uçak kumanda yüzeyleri

İrtifâ dümeni


Coptia, es un  género de coleópteros adéfagos perteneciente a la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Coptia armata (Laporte de Castelnau, 1832)
 Coptia effeminata Darlington, 1934
 Coptia marginicollis Chaudoir, 1879
 Coptia sauricollis Darlington, 1934

Referencias

Enlaces externos
 Coptia en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Panagaeini
Taxones descritos por Gaspard Auguste Brullé

Coptia


was a town located in the former Shima District, Mie Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 14,075 and a density of 827.45 persons per km². The total area was 17.01 km².

On October 1, 2004, Shima absorbed the towns of Ago, Daiō, Hamajima and Isobe (all from Shima District) to create the city of Shima.

External links
 Official website of the city of Shima

Dissolved municipalities of Mie Prefecture

Shima, Mie (town)


A secret treaty is a treaty (international agreement) in which the contracting state parties have agreed to conceal the treaty's existence or substance from other states and the public. Such a commitment to keep the agreement secret may be contained in the instrument itself or in a separate agreement.

According to one compilation of secret treaties published in 2004, there have been 593 secret treaties negotiated by 110 countries and independent political entities since the year 1521. Secret treaties were highly important in the balance of power diplomacy of 18th and 19th century Europe, but are rare today.

History
The "elaborate alliance systems" among European powers, "each secured by a network of secret treaties, financial arrangements, and 'military understandings, are commonly cited as one of the causes of World War I. For example, the Reinsurance Treaty of June 1887 between Germany and Russia, which was negotiated by German Chancellor Otto von Bismarck for Germany to avoid a two-front war, was a "highly secret treaty" in which the two powers pledged a three-year period to remain neutral if the other became involved in a war with a third country unless Germany attacked Russia's longstanding ally, France, or Russia attacked Germany's longstanding ally, Austria-Hungary.

The use of "secret agreements and undertakings between several allies or between one state and another" continued throughout World War I. Some of them were irreconcilably inconsistent, "leaving a bitter legacy of dispute" at the end of the war. Some important secret treaties of the era include the one for the German–Ottoman alliance, which was concluded in Constantinople on August 2, 1914. That treaty provided that Germany and Turkey would remain neutral in the conflict between Austria-Hungary and Serbia, but if Russia intervened "with active military measures", both countries would become military allies. Another important secret treaty was the Treaty of London, concluded on April 26, 1915, in which Italy was promised certain territorial concessions in exchange for joining the war on the Triple Entente (Allied) side. Another secret treaty was the Treaty of Bucharest, concluded between Romania and the Triple Entente powers (Britain, France, Italy, and Russia) on August 17, 1916 in which Romania pledged to attack Austria-Hungary and not to seek a separate peace in exchange for certain territorial gains. Article 16 of that treaty provided, "The present arrangement shall be held secret."

Early efforts at reform

After the outbreak of World War I, public opinion in many countries demanded more open diplomacy. After the October Revolution brought the Bolsheviks to power in Russia in November 1917, Leon Trotsky published the secret treaties that the Tsarist government had made with the Entente powers, including the Treaty of London and the Constantinople Agreement. He proposed the abolition of secret diplomacy. That move caused international embarrassment and "a strong, sustained reaction against secret diplomacy".

US President Woodrow Wilson was an opponent of secret diplomacy and viewed it as a threat to peace. He made the abolition of secret diplomacy the first point of his Fourteen Points, set forth in a speech to Congress, on January 8, 1918, after the country had entered the war. Wilson "dissociated the United States from the Allies' earlier secret commitments and sought to abolish them forever once the war had been won". The Fourteen Points were based on a draft paper prepared by Walter Lippmann and his colleagues on the Inquiry, Isaiah Bowman, Sidney Mezes, and David Hunter Miller. Lippmann's draft was a direct response to the secret treaties, which Lippman had been shown by Secretary of War Newton D. Baker. Lippman's task was "to take the secret treaties, analyze the parts which were tolerable, and separate them from those which we regarded as intolerable, and then develop a position which conceded as much to the Allies as it could, but took away the poison. ... It was all keyed upon the secret treaties. That's what decided what went into the Fourteen Points."

Wilson repeated his Fourteen Points at the Paris Peace Conference, where he proposed a commitment to "open covenants ... openly arrived at" and the elimination of "private international understandings of any kind [so that] diplomacy shall proceed always frankly and in the public view". The Wilsonian position was codified in Article 18 of the Covenant of the League of Nations, which mandated that all League of Nations members states register every treaty or international agreement with the League secretariat and that no treaty was binding unless so registered. That led to the rise of the treaty registration system "although not every treaty that would have been subject to registration was duly registered".

League of Nations era
In 1935, Italy was determined to annex Abyssinia (now Ethiopia), and the League attempted to moderate between the two countries with little success. In December 1935, British Foreign Secretary Samuel Hoare made a secret plan with French Prime Minister Pierre Laval outside of the League of Nations and concluded the Hoare–Laval Pact to give away most of Abyssinian to Italy. Two months later, news leaked out about the Hoare–Laval Pact, and Hoare resigned from the Cabinet amid public opposition to appeasement. The episode severely damaged the reputation of the League, which showed that it could not serve as an effective channel for the adjudication of international disputes.

One of the most infamous secret treaties in history was the secret additional protocol to the Molotov–Ribbentrop Pact of August 23, 1939 between Soviet Union and Nazi Germany, which negotiated by Soviet Goreign Minister Vyacheslav Molotov and German Foreign Minister Joachim von Ribbentrop. The pact itself, a ten-year nonaggression agreement, was public, but the Additional Secret Protocol, superseded by a similar subsequent secret protocol, the German-Soviet Frontier Treaty, the next month, carved up spheres of influence in Eastern Europe between Nazi Germany and the Soviet Union and placed Finland, Estonia, Latvia, Bessarabia (part of Romania), and eastern Poland in the Soviet sphere and western Poland and Lithuania in the German sphere. The existence of the secret protocol was not confirmed until 1989. When it became public, it caused outrage in the Baltic states although they had suspected its existence.

The percentages agreement was a secret pact between Soviet Premier Joseph Stalin and British Prime Minister Winston Churchill during the Fourth Moscow Conference in October 1944 on how to divide various European countries among the leaders' respective spheres of influence. The agreement was officially made public by Churchill twelve years later in the final volume of his memoir of the Second World War.

Decline in modern times
After World War II, the registration system that had begun with the League of Nations was continued through the United Nations. Article 102 of the Charter of the United Nations, based on Article 18 of the Covenant of the League of Nations, provides that:

{{quote|
 Every treaty and every international agreement entered into by any Member of the United Nations after the present Charter comes into force shall as soon as possible be registered with the Secretariat and published by it. No party to any such treaty or international agreement which has not been registered in accordance with the provisions of paragraph 1 of this Article may invoke that treaty or agreement before any organ of the United Nations.Charter of the United Nations, art. 102.}}

Similarly, Article 80 of the Vienna Convention on the Law of Treaties (which entered into force in 1980) requires a party to the convention to register any treaty to which it is a party once the treaty enters into force.Vienna Convention on the Law of Treaties, art. 80. However, neither Article 102 of the UN Charter nor Article 80 of the Vienna Convention on the Law of Treaties has preserved the latter part of Article 18 of the Covenant of the League of Nations. Consequently, failure to register a treaty "as soon as possible" is a violation of the Charter and Convention, but does not render the treaty invalid or ineffective.

Over the years, the UN has developed an extensive treaty-registration system, detailed in its Repertory of Practice and Treaty Handbook. From December 1946 through July 2013, the United Nations Secretariat recorded over 200,000 treaties published in the United Nations Treaty Series pursuant to Article 102 of the UN Charter. Still, today "a substantial number of treaties are not registered, mainly due to practical reasons, such as the administrative or ephemeral charter of some treaties". Non-registered treaties are not necessarily secret, since such treaties are often published elsewhere.

Some true secret treaties still exist, however, mostly in the context of agreements to establish foreign military bases. For example, after the 1960 Security Treaty between the U.S. and Japan, the two nations entered into three agreements that (according to an expert panel convened by the Japanese Foreign Ministry) could be defined as secret treaties, at least in a broad sense. These agreements involved the transit and storage of nuclear weapons by U.S. forces in Japan despite Japan's formal non-nuclear weapons policy. Prior to their public release in 2010, the Japanese government had gone so far as convicting journalist Nishiyama Takichi, who tried to expose one treaty, for espionage. Operation Condor was a secret treaty between the US and five South American nations to coordinate counter-insurgency and "dirty war" against communist rebels and other leftists in Latin America.

According to Dörr & Schmalenbach's commentary on the Vienna Convention on the Law of Treaties, "the fact that today secret treaties do not play an essential role is less a result of [Article 102 of the UN Charter] than of an overall change in the conduct of international relations".

According to Charles Lipson:

With private international understandings "virtually eliminated" among democratic states, informal agreements "live on as their closest modern substitutes".

Secrecy of international negotiations
Secret treaties (in which the agreement itself is secret) are distinct from secret negotiations (in which the ongoing negotiations are confidential, but the final agreement is public). Colin Warbrick writes that in Britain, "the prerogative power to negotiate and conclude treaties puts the government in a powerful position.  It does not need to seek a negotiating mandate from Parliament and can keep its positions confidential until the conclusion of negotiations." The traditional rule in favor of secrecy of negotiations is in tension with values of transparency: Anne Peters writes that "the growing significance of multilateral treaties as global ... instruments invites a readjustment of the relative weight accorded to the values of discreteness and confidentiality of diplomatic treaty negotiations ... on one hand, and the interests of third parties and the global public on the other hand." The secrecy of negotiations for free trade agreements such as the Trans-Pacific Partnership and the Anti-Counterfeiting Trade Agreement have been politically controversial,Joel Rose, Secrecy Around Trade Agreement Causes Stir, NPR (March 17, 2010). with some commentators favoring greater transparency and others emphasizing the need for confidentiality.Margot E. Kaminski, Don't Keep the Trans-Pacific Partnership Talks Secret, New York Times (April 14, 2015).

 See also
 Secret law

Notes

References

Grenville, J.A.S. The Major International Treaties of the Twentieth Century: A History and Guide with Texts, Vol. 1 (Taylor & Francis, 2001).
Lipson, Charles. "Why Are Some International Agreements Informal?" in International Law and International Relations: An International Organization Reader, eds. Beth A. Simmons & Richard H. Steinberg (Cambridge University Press, 2007).
 Rich, Norman. Great Power Diplomacy: Since 1914 (2002) pp 12–20.Vienna Convention on the Law of Treaties: A Commentary, eds. Oliver Dörr & Kirsten Schmalenbach (Springer, 2012).
 Stevenson, David.  The First World War and International Politics   (1988)
 Zeman, Z. A. A diplomatic history of the First World War'' (1971).

Treaties by type
Secrecy

Secret treaty


Yalova, Yalova ilinin merkezi olan şehirdir.

Armutlu Yarımadası'nın kuzey kıyısı ile Samanlı Dağları'nın kuzey eteklerine kurulmuş olan Yalova, Türkiye'nin kuzeybatısında, Marmara bölgesinin güneydoğu kesiminde yer almaktadır. İlin kuzeyinde ve batısında Marmara Denizi, doğusunda Kocaeli, güneyinde Bursa (Orhangazi-Gemlik ve İznik ilçeleri) ve Gemlik körfezi yer almaktadır. Yalova ilinin kuzeyinden güneybatısına kadar olan sınırları Marmara Denizi ile çevrilmiştir.

Kıyılar, girintili çıkıntılı bir özellik göstermez. Yalova'nın 39-40º kuzey enlemi, 29-61º doğu boylamları arasında denizden yüksekliği 2 metre, en yüksek noktası 926 metredir. 839 kilometrekarelik alanı ile ülke yüzölçümünün %0,11'lik bölümünü kapsamaktadır.

Yalova, yüzölçümü itibarıyla Türkiye'nin en küçük ilidir ve 105 km ile denize en uzun kıyısı olan turistik illerinden de birisidir.

Yalova, verimli ve bereketli ovalara sahiptir. Çınarcık, Gökçedere, Kirazlı, Kılıçköy ve Taşköprü ile deniz arasında birbirinden alçak tepeciklerle ayrılan büyüklü küçüklü ovalar oluşmuştur. Bu ovalar, akarsular boyunca uzanmakta olup çevrelerinde meyvecilik ve sebzecilik yapılmaktadır.

Yalova'nın toplam yüzölçümünün (84.700 ha) %82'si, tarım arazisi (22.173 ha), orman alanı (46.809 ha) ve çayır-mera arazisinden (7.944 ha) oluşmaktadır.

İlin bitki örtüsünü makiler ve ormanlar oluşturmaktadır. Samanlı Dağları'nın kuzey ve güneyinde vadi içlerinde bulunan makiler, bu kütlenin etekleri boyunca kesintili şeritler ve parçalar halinde bulunurlar.

Yalova'nın güneyindeki dik yamaçlar gür bir orman örtüsü ile tamamen kaplıdır. Ormanlık alanlarda genellikle kayın, meşe, gürgen, kızılcık, kestane ve ıhlamur ağaçları görülür. Yalova'daki ormanlardan çevrenin odun ve kereste ihtiyacı karşılanmaktadır.

Yalova il sınırları ekolojik çeşitliliği kadar etnik ve kültürel çeşitliliğiyle de zenginlik göstermektedir. Anadolu'nun her yanından aldığı göçlerle hem inançsal hem de dilsel çeşitliliği artmıştır. İl genelinde Türkçeden başka Pomakça, Avarca, Çerkesçe, Lazca, Gürcüce, Dargice, Kürtçe, Boşnakça, Tatarca/Karaçayca konuşan etnik grupların yerleşimleri bulunmaktadır. Ayrıca Muharrem İnce, İzel, Şebnem Ferah, İbrahim Kutluay, Mehmet Okur, Hasan Zeybek gibi ünlü isimler Yalova doğumludur.

Tarih
Bölgedeki ilk yerleşimler prehistorik çağlarda M.Ö. 3000 yıllarındadır. Bitinya adıyla bilinen antik bölgede M.Ö. 2000'lerde Hititler, MÖ 1200'lerde Frigler hakimiyet kurdular. Pers egemenliği altında kalan bölge de MÖ 5. yüzyılın ortalarından itibaren Bitinyalı hanedanlar  hakimiyet kurmaya başlamış ve MÖ 3. yüzyılda bağımsız Bitinya Krallığı' nı kurmuşlardır. Yalova' da bu krallığın topraklarında kalmıştır. Yalova'nın da içerisinde olduğu bölge MÖ 74'te Romalılar' ın denetimine girdi. Roma İmparatorluğu'nun 395 yılındaki bölünmesinden sonra Yalova Bizans İmparatorluğu'nun yönetimine geçti. 1302'de Yalova civarında Bafeus Muharebesi gerçekleşti. Yalova ve çevresi 1326 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun kontrolüne geçti.

16. yüzyıl Osmanlı idari teşkilatlanmasına göre Yalova, Hüdavendigâr Eyaleti' ne bağlı bir kaza merkeziydi. Evliya Çelebi seyahatnamesinde Yalova'yı; 700 evi, yedi camisi, üç hanı, bir hamamı, kırk-elli kadar dükkânı bulunan bir yerleşim olarak anlatmıştır. 25 Mayıs 1719 yılında meydana gelen depremde yerleşim büyük tahribata uğradı. 18. yüzyıl sonlarında Yalova, İzmit Sancağı' nın Karamürsel kazasına bağlı bir nahiye konumundaydı. 10 Temmuz 1894 yılı depreminde yerleşimde büyük tahribat yaşadı. 7 Ağustos 1920 yılında başlayan Yunan hakimiyeti 19 Temmuz 1921 tarihine kadar sürdü. 1927 yılında belediye olan Yalova, 2 Aralık 1929 yılında çıkarılan kanunla İstanbul iline bağlı bir ilçe oldu. 1935 yılı nüfus sayımında 2635 nüfusa sahip olan yerleşim, kaplıcalar sayesinde hızlı bir gelişim yakaladı. 6 Haziran 1995 tarihinde aynı adla kurulan ilin merkez ilçesi oldu. 17 Ağustos 1999 yılında meydana gelen 1999 Gölcük depremi nde Yalova şehri de büyük tahribata uğradı.

Mustafa Kemal Atatürk yaşamının son bölümünde ara sıra Yalova'yı ziyaret etmiş ve Yürüyen Köşk'te dinlenmiştir. Bir konuşmasında "Yalova benim kentimdir." şeklinde şehre olan sevgisini dile getirmiştir.

Coğrafya
Yalova ilinin kuzeyinde ve batısında Marmara Denizi, doğusunda Kocaeli İli, güneyinde Bursa İli ile Gemlik Körfezi yer almaktadır. İlin denizden yüksekliği 2 metre, en yüksek noktası 926 metredir. Yüzölçümü 847 km²'dir.

Bitki örtüsü
Yalova ilinin bitki örtüsü makiler ve ormanlar oluşturmaktadır. Yalova'nın güneyindeki dik yamaçlar tümüyle gür bir orman örtüsüyle kaplıdır.

İklimi
Yalova ilinin iklimi, makro-iklim tipi olarak, Akdeniz ve Karadeniz iklimleri arasında bir geçiş niteliği taşımaktadır. Kimi dönemlerde de karasal iklim özelliklerini taşıyan ilde yazlar oldukça kurak ve sıcak, kışlar serin ve bol yağışlı geçmektedir. Kışın ilçenin yüksek kesimlerinde kar yağışı yaygındır ve kar haftalarca yerde kalabilir. Neredeyse her kış, kıyı kesimlerinde de birkaç kere kar yağabilir, ancak genellikle birkaç gün içinde erir.

Nüfus

Spor
Yalovaspor BK, Basketbol Süper Ligi'nde (BSL) Yalova'yı temsil etmektedir.

Yalovaspor, Bölgesel Amatör Lig'de Yalova'yı temsil etmektedir.

Yerel Yönetim

Yalova Belediye Başkanları

Belde ve köyler
Yalova merkez ilçeye bağlı 1 belde ve 15 köy vardır:

 Belde: Kadıköy
 Köyler: Elmalık, Esadiye, Güneyköy, Hacımehmet, Kabaklı, Kazımiye, Kirazlı, Kurtköy, Safran, Samanlı, Akköy, Soğucak, Sugören, Çalıca, Burhaniye

Galeri

Kardeş kentler
Yalova'nın 20 tane kardeş şehri bulunmaktadır.

   Bad Godesberg, Almanya (1969)
   Tonami, Japonya (1989)
  Mahaçkala, Rusya (1992)
  Panjin, Çin (1992)
  Geçitkale, KKTC (1995)
  Suwon, Güney Kore (1999)
  Gümülcine, Yunanistan (2002)
  Mecidiye, Romanya (2004)
  Bilohirsk, Ukrayna (2004)
  Ohrid, Kuzey Makedonya (2010)
  Smolyan, Bulgaristan (2010)
  İpek, Kosova (2010)
  Travnik, Bosna Hersek (2011)
  Yeni Pazar, Sırbistan (2011)
  Trogir, Hırvatistan (2011)
  Batum, Gürcistan (2012)
  Budva, Karadağ (2012)
  Hasavyurt, Rusya (2014)
  Rottenburg am Neckar, Almanya (2015)
  Girne, KKTC (2017)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yalova Valiliği
Yalova Üniversitesi
T.C. Yalova Valiliği
Yalova İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü
MEB Yalova Milli Eğitim Müdürlüğü
Yalova Ticaret İl Müdürlüğü
Yalova - İŞKUR
Yalova İl Sağlık Müdürlüğü
Yalova Emniyet Müdürlüğü
Yalova İl Jandarma Komutanlığı

Yalova


Psathyrella candolleana (Elias Magnus Fries, 1818 ex René Maire, 1937), sin. Hypholoma candolleanum (Elias Magnus Fries, 1818 ex Lucien Quélet, 1872),  denumit în popor  bureți nebuni, este o specie saprofită de ciuperci comestibile din încrengătura Basidiomycota în familia Psathyrellaceae și de genul Psathyrella. Ea se poate găsi în România, Basarabia și Bucovina de Nord, crescând în grupuri mari, adesea în tufe mai mici, în păduri de foioase, rășinoase, și mixte, prin grădini, pășuni și pajiști, pe sau lângă cioturi, bușteni, lemn mort, adesea îngropat în pământ. Apare ubicuitar, de la câmpie la munte. Perioada de dezvoltare o are din mai până în noiembrie.

Descriere

 Pălăria: Ea are un diametru de 3-7 cm, este subțire, friabilă și fragilă, la început emisferică, apoi în formă de clopot și în sfârșit aplatizată, turtit cocoșată în centru și nu rar slab și lat canelată la margine. Restul vălului parțial (velum partiale) rămâne agățat la margine, dar numai pentru scurt timp. De acea nu se formează un inel în jurul piciorului. Cuticula mată este în tinerețe brumată. Datorită faptului, că pălăria este higrofană (proprietatea unor ciuperci de a-și schimba culoarea atunci când absorb sau pierd apă), coloritul uniform tinde între albicios cu tonuri violete precum slab ocru-gălbui spre mijloc (pe timp uscat) și ocru până ocru-maroniu, chiar și maroniu (la umezeală).
 Lamelele: Ele sunt numeroase, înalte și subțiri, spațiat strânse, cu lameluțe intercalate și aderente la picior. Coloritul este inițial alb, acoperit cu vălul parțial de aceiași culoare, schimbând în cursul maturării peste gri-roz spre brun-violaceu sau brun-purpuriu închis, atunci cu muchii albicioase și zimțate.
 Piciorul: El are o înălțime de  până la 10 cm și o lățime de 0,3-0,8 cm, este cilindric, fragil, și gol pe dinăuntru, îngroșat spre bază și pâslos, dar subțiat în sus. Suprafața sa este albă și lucioasă. Nu prezintă un inel.
 Carnea: Ea este albă până gri-albicioasă, subțire și fragedă, în picior ceva mai fibroasă, cu un miros slab fructuos, de ciuperci și plăcută la gust.
 Caracteristici microscopice: are spori sub microscop brun-roșiatici, oval-elipsoidali, netezi, având o mărime de 6-8 x 4-5 microni. Coloritul pulberii lor este brun-purpuriu. Basidiile de 20-25 x 10-12microni au patru sterigme. Cheilocistidele (celule de obicei izbitoare și sterile care pot apărea între basidii și himen, stratul fructifer) au o formă de măciucă aproape cilindrică și măsoară 23–38 × 10–18 microni, iar pleurocistidele (elemente sterile situate în himenul de pe fețele lamelor) cilindrice sunt rotunjite în vârf și la bază ventriculare precum pediculate, având o dimensiune de 45-65 x 10-15 microni.
 Reacții chimice: Buretele se colorează cu anilină de fenol încet roz și lamelele cu Hidroxid de amoniu brun închis.

Confuzii
Specia poate fi confundată cu specii comestibile, ca de exemplu Agrocybe paludosa, Flammula alnicola sin. Pholiota alnicola (comestibilă) Flammulina velutipes, sin. Collybia velutipes, Hypholoma capnoides, Kuehneromyces lignicola, sin, Pholiota vernalis (fără valoare culinară), Kuehneromyces mutabilis, Pholiota lignicola (probabil comestibilă, dar poate fi confundată extrem de ușor cu letala Galerina marginata), Pholiota graminis, Psatyrella artemisiae (fără valoare culinară), Psatyrella multipedata (fără valoare culinară), Psathyrella piluliformis,  sau Psatyrella spadicea, mai departe cu soiuri necomestibile, otrăvitoare, chiar letale, ca de exemplu Galerina marginata (letală), Hypholoma fasciculare (amară și otrăvitoare), Hypholoma lateritium sin. Hypholoma sublateritium (otrăvitor), Naematoloma sublateritium (amară și otrăvitoare), Hypholoma marginatum, (amară, necomestibilă) Pholiota lucifera (probabil otrăvitoare) sau Stropharia squamosa sin. Leratiomyces squamosus (necomestibilă).

Specii de ciuperci asemănătoare în imagini

Valorificare
Nu putini autori văd bureții nebuni fără valoare culinară din cauza cărnii subțiri și friabile. Dar ei sunt destul de gustoși preparați într-o supă sau prăjiți cu jumări de ou.

Note

Bibiliografie
 Bruno Cetto: "I funghi dal vero", vol. 1-7, Editura Arte Grafiche Saturnia, Trento 1976-1993 (pentru cercetarea în total)
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Rose Marie Dähncke: "1200 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau 2004, ISBN 3-8289-1619-8
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 J. E. și M. Lange "BLV Bestimmungsbuch - Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München, Berna Viena 1977, ISBN 3-405-11568-2
 Till E. Lohmeyer & Ute Künkele: "Pilze – bestimmen und sammeln", Editura Parragon Books Ltd., Bath 2014, ISBN 978-1-4454-8404-4
 Gustav Lindau, Eberhard Ulbrich: "Die höheren Pilze, Basidiomycetes, mit Ausschluss der Brand- und Rostpilze", Editura  J. Springer, Berlin 1928
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas", ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983

Legături externe

 Psathyrella candolleana, film în limba franceză
 Psathyrella candolleana, film în limba polonă

Psathyrella
Ciuperci comestibile
Ciuperci saprofite
1789 în știință

Psathyrella candolleana


Antlaşma, iki ya da daha çok devleti bağlayıcı nitelikteki anlaşmalara denir. Eski dilde antlaşmalara muâhede ya da ahidnâme de denirdi. Lozan muahedesi gibi. Modern diplomaside antlaşma terimi, özel önemi olan uluslararası antlaşmalar için kullanılır. Daha öz önemli antlaşmalara ise, sözleşme (mukavele), tenkihname (düzenleme), protokol, senet, konvansiyon ve anlaşma gibi adlar verilir. Günümüzde antlaşmayla sonuçlanan görüşmeler, Birleşmiş Milletler gibi uluslararası kuruluşların gözetiminde yürütülmektedir. Antlaşmaların barış, mütareke, ateşkes,  tenkihname (düzenleme), dostluk, yardımlaşma, saldırmazlık, ittifak ve konvansiyon (ticaret) resmî, gayriresmî gibi çeşitleri vardır.

Devletler arasındaki antlaşmanın geçmişi üç bin yıl öncesine kadar gitmektedir. Buna karşın antlaşmaların yapılış biçimleri neredeyse aynı kalmıştır. Antlaşma, taraflar arasında görüşmeler ve varılan uzlaşma sonucunda imzalanır. Her ülke bir onay belgesi imzalar ve sonra bu belgeler taraflar arasında değiş tokuş edilir. Böylece her ülkenin elinde, antlaşmayı imzalayan diğer ülkenin ya da ülkelerin onay belgesi bulunur.

Antlaşmalar çeşitli nedenlerle son erebilir. Antlaşma hükümlerini taraflardan birinin ihlal etmesi antlaşmayı yürürlükten kaldırır. Bu durumda yeni bir antlaşma yapılabilir, ülkelerden biri yeni antlaşmaya katılmayabilir. Bir antlaşma, taraf ülkeler arasında savaş çıktığında yürürlükten kalkmış sayılır. Antlaşmanın süresinin dolması da antlaşmayı sona erdiren nedenlerden biri olabilir.

20. yüzyılda önemli antlaşmalar yapılmıştır. Bunların çoğu ya savaş sonrasında imzalanan barış antlaşmaları ya da uluslararası kuruluşların kuruluş antlaşmalarıdır. Bunların başlıcaları şunlardır: I. Dünya Savaşı'nın (1914-18) ardından imzalanan 1919 Versailles Antlaşması; Türk Kurtuluş Savaşı'ndan sonra 24 Temmuz 1923'te Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükümeti ile İtilaf Devletleri arasında imzalanan Lozan Antlaşması; II. Dünya Savaşı'ndan (1939-45) sonra, Birleşmiş Milletler'in amaçlarını belirleyen Birleşmiş Milletler Sözleşmesi; 1949'da ABD ile 12 Batı Avrupa devleti arasındaki, Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü'ne (NATO) ilişkin antlaşma.

1957'de imzalanan Roma Antlaşması, bugünkü Avrupa Birliği'nin temelini oluşturdu. Nükleer kirlenmenin önüne geçebilmek için 1967'de bir antlaşma imzalandı ve bu antlaşmayla atmosferde, deniz altında ve uzayda nükleer denemelerin yapılması yasaklandı. 1959'da uluslararası bir antlaşmayla Antarktika yalnızca barışçı bilimsel amaçlarla kullanılabilecek uluslararası bölge ilan edildi. Bu antlaşmanın ardından, uzay araştırmalarının yalnızca barışçı amaçlarla yürütülmesi gerektiğini savunan yeni bir antlaşma yapıldı.

Antlaşma


Rheinhausen (Duisburg), Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde, Duisburg kentine bağlı semt. Nüfusu, 31 Aralık 2013 itibarıyla 77.209'dir. Yüzölçümü 38,68 km2'dir.

Duisburg'un semtleri

Rheinhausen (Duisburg)


An Lepanthes acoridilabia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Oakes Ames ngan Charles Schweinfurth. An Lepanthes acoridilabia in nahilalakip ha genus nga Lepanthes, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepanthes

Lepanthes acoridilabia


Bridget Jones' Baby er romantisk komediefilm instrueret af Sharon Maguire og skrevet af Helen Fielding, David Nicholls, og Emma Thompson, baseret på de fiktive klummer af Fielding. Det er den tredje film i franchisen og efterfølger til filmen  Bridget Jones - På randen af fornuft fra 2004.

Medvirkende
 Renée Zellweger som Bridget Jones
 Patrick Dempsey som Jack Qwant
 Colin Firth som Mark Darcy
 Celia Imrie som Una Alconbury
 Jim Broadbent som Bridgets far
 Gemma Jones som Bridgets mor
 James Callis som Tom
 Sally Phillips som Shazza
 Ed Sheeran

Kilder

Eksterne henvisninger

Film baseret på bøger
Britiske film fra 2016

Bridget Jones' Baby


سِيغُو فَانْغَا (ب: Ségou Fanga، من البمبرة: Ségou Fanga، أي مملكة سيغو) فيلم رسوم متحركة تونسي فرنسي مالي من إخراج عبد القادر بالهادي ومانباي كوليبالي، وإنتاج شركة سينيتيليفيلم التونسية بالتعاون مع شركة الضفة الأخرى للإنتاج الفرنسية التابعة لعبد القادر بالهادي، أصدر عام 2007.

قصة الفيلم
تدور أحداث الفيلم في ، أيام تأسيس مدينة سيغو، عاصمة مملكة بمبرة.

روابط خارجية

المراجع

أفلام إنتاج 2007
أفلام تونسية
أفلام رسوم متحركة
أفلام فرنسية
أفلام مالية

سيغو فانغا (فيلم)