Hazar Denizi (eski adı (Latince): Caspium Mare veya Hyrcanium Mare veya Kazakça - Каспий теңізі (Kaspi teñızı) Rusça - Каспийское море (Kaspiyskoye Morye). Azerice - Xəzər dənizi.  Farsça - دریای خزر (derya-yi hazar)) dünyanın en büyük gölü veya eksiksiz bir deniz olarak sınıflandırılan dünyanın en büyük iç su kütlesidir. Adını Hazar Kağanlığı'ndan almıştır. Güneydoğu Avrupa ve güneybatı Asya'dadır ve dünyanın en büyük tuzlu su gölüdür. Hem deniz, hem de göl özelliklerini taşımaktadır. Petrol yataklarınca zengindir. Tektonik göllere örnektir. Endoreik bir havza olarak, Avrupa ile Asya arasında, Kafkasya'nın doğusunda, Orta Asya'nın geniş bozkırlarının batısında ve Batı Asya'daki İran platosunun kuzeyinde yer almaktadır. Denizin yüzey alanı 371.000 km2 (143.200 mil kare) (Kara Boğaz Göl lagünü hariç) ve hacmi 78.200 km3'tür (18.800 cu mi). Tuzluluk oranı yaklaşık %1,2 (12 g/l) olup, bu oran çoğu deniz suyunun tuzluluğunun yaklaşık üçte biri kadardır. Kuzeydoğuda Kazakistan, kuzeybatıda Rusya, batıda Azerbaycan, güneyde İran ve güneydoğuda Türkmenistan ile sınırlanmıştır. Hazar Denizi çok çeşitli canlı türlerine ev sahipliği yapmaktadır ve en çok havyar ve petrol endüstrileriyle tanınmaktadır. Petrol endüstrisinden kaynaklanan kirlilik ve Hazar Denizi'ne akan nehirler üzerine inşa edilmiş barajlar, denizde yaşayan organizmaları olumsuz etkilemiştir.

Uzunluğu 1210, genişliği 210-436 kilometredir. Okyanuslarla bağlantısı yoktur. Bu yüzden de su seviyesi devamlı olarak değişir. 1930 ile 1957 seneleri arasında denizin seviyesi normalden 26 metre alçaldı. Bunun sonucu olarak kapladığı alan 53.300 km² azalarak 371.000 km²'ye düştü. Su seviyesinin deniz seviyesinden aşağıya düşme sebebi, buharlaşma artarken yağışların da azalmasıydı. Ek olarak, denize dökülen suların %80'ini sağlayan Volga (İdil) Nehri'nin sulama ve endüstriyel kullanım amacıyla başka yönlere kanalize edilmesi önemli bir sebeptir. Su seviyesini normal duruma getirmek için yapılan çalışmalar neticesiz kalmıştır. Kuzey kesimi sığdır. Burada mersinbalığı avcılığı yaygındır. Mersin balıklarından bol miktarda havyar elde edilir. Denizin derin yeri 1025 metre olup, güneydedir. Suyu tuzludur. Sülfat oranı yüksektir. Doğu kıyılarındaki geniş sığ bir bölgede sodyum sülfat yatakları bulunmaktadır. Hazar Denizi kış ayları dışında ana ulaşım güzergahıdır. Kuzeydeki sığ kesim kış ayları boyunca donar. Buradaki önemli limanlar Bakü, Türkmenbaşı ve İdil Nehri deltasında Astrahan'dır. Bunlar arasında demiryolu bağlantısı vardır. İran'a ait kısımda en önemli liman Bender Türkmen'dir.

Geniş ve endoreik Hazar Denizi kuzey-güney yönünde uzanmaktadır ve ana tatlı su kaynağı, Avrupa'nın en uzun nehri olan Volga, sığ kuzey ucundan denize akar. Orta ve güney alanlarında iki derin havza bulunur. Bunlar sıcaklık, tuzluluk ve ekolojide yatay farklılıklara yol açar. Hazar Denizi, kuzeyden güneye yaklaşık 1.200 kilometre (750 mil) boyunca uzanır ve ortalama genişliği 320 km'dir (200 mil). Yaklaşık  bir alan kapsar ve yüzeyi deniz seviyesinin yaklaşık  altındadır. Güney kesimindeki deniz yatağı, deniz seviyesinin 1.023 m (3.356 ft) altına kadar iner, bu da Baykal Gölü'nden (-1.180 m (-3.870 ft)) sonra dünyadaki en alçak ikinci doğal depresyondur. Kıyılarının eski sakinleri, muhtemelen tuzluluğu ve büyüklüğü nedeniyle Hazar Denizi'ni bir okyanus olarak algıladılar.

Etimoloji
Strabon "Albanyalıların ülkesine (Kafkasya Albanyası, Arnavutluk ile karıştırılmamalıdır (ikisi de Albanya)), denizinde olduğu gibi, adını Kaspi kabilesinden alan Kaspiyen denen bölge de dahildir; ama Kaspi kabilesi günümüzde ortadan kayboldu." Bununla birlikte, İran'ın Tahran Eyaleti'ndeki bir bölgenin adı olan Hazar Kapıları (İskender Kapıları olarak da bilinir), bu kabilenin muhtemelen denizin güneyine göç ettiklerini göstermektedir. İran'ın Kazvin şehrinin adının kökeni de denizle aynıdır. Denizin geleneksel Arapça adı Baḥr Kazvin'dir (Kazvin Denizi).

Hazar adınının Hindu bilge Rishi Kashyap'tan geldiğine de inanılmaktadır.

Yunanlar ve Persler arasında klasik antik dönemde denize Hyrkania Okyanusu deniyordu. Pers orta çağında, modern İran'da olduğu gibi, adını bölgedeki eski bir Türk göçebe kabilesi olan Hazarlardan alarak Daryā-e Hazar, درياى خزر olarak bilinirdi. İran'da bazen Mazandaran Denizi (Farsça: دریای مازندران) olarak da anılırdı.

Bazı Türk halkları bu gölü Hazar Denizi olarak adlandırırlar. Türkmencede Hazar deňizi, Azerice, Xəzər dənizi ve modern Türkçede Hazar Denizi. Bütün bu dillerde, ikinci kelime basitçe "deniz" anlamına gelirken ilk kelime, 7. ve 10. yüzyıllar arasında Hazar Denizi'nin kuzeyinde büyük bir imparatorluk kurmuş olan tarihi Hazarlara bir atıftır. Diğer bazı Türki etnik gruplar gölü Kaspi Denizi olarak adlandırır. Kazakça, Каспий теңізі, Kaspiy teñizi, Kırgızca: Каспий деңизи (Kaspiy deñizi), Özbekçe: Kaspiy dengizi.

Rönesans Avrupa haritalarında Abbacuch Denizi (Oronce Fine'ın 1531 dünya haritası), Mar de Bachu (Ortellius'un 1570 haritası) veya Mar de Sala (Mercator'un 1569 haritası) olarak adlandırılmıştır.

Eski Rus kaynakları denizi Harezmşahlara ithafen Khvalyn veya Khvalis Denizi () adlandırmıştır. Modern Rusçada deniz , Kaspiyskoye gibi adlarla anılır.

Havza ülkeleri

Sınır ülkeleri

Sınır dışı ülkeler

Fiziki Özellikleri

Oluşumu
Hazar Denizi, Karadeniz'in de olduğu gibi, antik Paratetis Denizi'nin kalıntısıdır. Deniz tabanı, bu nedenle, standart bir okyanus tabanı gibi bazalttır ve kıtasal bir granit kütle değildir. Tektonik yükselme ve deniz seviyesindeki alçalma nedeniyle yaklaşık 5.5 milyon yıl önce karayla çevrili hale geldi. Sıcak ve kuru iklim dönemlerinde, karayla çevrili deniz neredeyse kurudu, rüzgar üflemeli tortularla kaplı halit gibi evaporitik çökeller birikti ve serin, ıslak iklim havzayı yeniden kapladığında evaporit çukurlar kapandı (Karşılaştırılabilir evaporit yatakları Akdeniz'in altında yer almaktadır). Kuzeydeki mevcut tatlı su akışı nedeniyle, Hazar Denizi'nin suyu kuzey kısımlarında neredeyse tatlı ve güneye doğru daha acı hale gelmektedir. Su toplama havzasının çok az akış alan İran kıyısındaki su en tuzludur. Günümüz itibarıyla, Hazar'ın ortalama tuzluluk oranı, Dünya okyanuslarının üçte biri oranındadır. Hazar'ın ana gövdesinden gelen su akışı 1980'lerde kapandığında kuruyan ancak o zamandan sonra eski haline gelen Kara Boğaz Göl koyu, genellikle okyanus tuzluluğunu 10 kat aşmaktadır.

Uzunluğu 1210, genişliği 210-436 kilometredir. Açık denizlerle bağlantısı yoktur. Bu yüzden de su seviyesi devamlı olarak değişir. Su seviyesindeki alçalma sonucunda kapladığı alan 53.300 km² azalarak 371.000 km²'ye düştü. En derin yeri 1025 metre olup, güneydedir.

Coğrafi konumu

Hazar Denizi, dünyadaki en büyük iç su kütlesidir ve dünyadaki toplam göl sularının %40'ı ila %44'ünü oluşturur. Hazar'ın kıyı şeritleri Azerbaycan, İran, Kazakistan, Rusya ve Türkmenistan tarafından paylaşılmaktadır. Hazar, üç farklı fiziksel bölgeye ayrılmıştır: Kuzey, Orta ve Güney Hazar. Kuzey-Orta sınır, Çeçen Adası ve Cape Tiub-Karagan Burnu'ndan geçen Mangışlak Eşiği'dir. Orta-Güney sınırı, Avrasya kıtası ile Zhiloi Adası ve Kuuli Burnu'ndan geçen okyanus kalıntısı arasındaki tektonik kökenli bir eşik olan Abşeron Eşiği'dir. Kara Boğaz Göl Koyu, Türkmenistan'ın bir parçası olan ve Hazar'dan kopan kıstağı nedeniyle zaman zaman başlı başına bir göl olan Hazar'ın tuzlu doğu koyudur.

Üç bölge arasındaki farklar çarpıcıdır. Kuzey Hazar yalnızca Hazar sahanlığını içerir, toplam su hacminin %1'inden daha azını oluşturur ve ortalama derinliği sadece 5-6 metredir (16–20 ft). Deniz, ortalama derinliğin  olduğu Orta Hazar'a doğru gözle görülür şekilde derinleşir. Güney Hazar, Basra Körfezi gibi diğer bölgesel denizlerin derinliğini büyük ölçüde aşan 1,000 metreden (3,300 ft) daha büyük derinliği ile en derin olan bölgedir. Orta ve Güney Hazar, toplam su hacminin sırasıyla %33 ve %66'sını oluşturmaktadır. Hazar Denizi'nin kuzey kısmı tipik olarak kışın donar ve en soğuk kışlarda güneyde de buz oluşumu gözlenir.

En büyüğü Volga Nehri olan 130'dan fazla nehir Hazar'a akar. Hazar'a akan ikinci büyük nehir olan Ural Nehri kuzeyden ve Kura Nehri batıdan denize akar. Eskiden, Orta Asya'daki Ceyhun (Oxus), Uzboy Nehri, şimdi kurumuş nehir yataklarından Hazar'a akardı, ancak günümüzde bu nehirlerin rotaları değişti. Siri Derya benzer şekilde kuzeyden denize akardı. Hazar üzerinde birkaç küçük ada bulunur; bunlar genel olarak kuzeyde yer alırlar ve kabaca  bir toplam arazi alanına sahiptirler. Kuzey Hazar'ın bitişiğinde, deniz seviyesinden  aşağıda yer alan bir bölge olan Hazar Depresyonu yer almaktadır. Orta Asya bozkırları kuzeydoğu sahili boyunca uzanırken, Kafkas dağları batı kıyılarında uzanmaktadır. Hem kuzey hem de doğudaki biyomlar soğuk, karasal çöllerle karakterizedir. Tersine, güneybatı ve güneydeki iklim, dağlık alanların ve sıradağların bir birleşimi nedeniyle genellikle ılıktır; Hazar'ın yanı sıra iklimde meydana gelen şiddetli değişiklikler bölgede büyük miktarda biyolojik çeşitliliğe yol açtı.

Hazar denizine akan en büyük nehir Volga Nehri'dir. Ural Nehri, kuzeyden akar ve Kura Nehri batıdan denize akar. Geçmişte Sırderya, Amuderya, Uzboy nehri Hazar denizine dökülürdü, şimdi rotalarını değiştirmiş durumdadırlar. Hazar'da birkaç küçük ada vardır, kuzeyde bulunurlar ve yaklaşık 2.000 km² (770 sq mi) bir toplam arazi alanı vardır. Batısında Kafkas Dağları sıralanır, kuzeydoğusunda sahili boyunca step alanları yer alır. Kuzey ve doğu çöller ile karakterizedir. İklim değişiklikleri Hazar Denizi'nde biyoçeşitliliğe yol açmıştır. Hazar Denizi kıyıları boyunca çok sayıda ada vardır. Denizin derin olduğu bölgelerinde hiçbir ada yoktur. Kuzey Hazar'da, adaların çoğunluğu küçüktür ve ıssızdır, Tüleniy Adası gibi bazılarında yerleşmeler bulunmaktadır. Hazar Denizi boyunca, hepsi kıyılara yakın çok sayıda ada bulunmaktadır; denizin iç bölgelerinde ada bulunmaz. Oğurca Adası en büyük adadır. Ada  uzunluğundadır ve ada üzerinde özgürce dolaşan ceylanlar görülebilmektedir. Kuzey Hazar'da, adaların çoğunluğu, bazılarının insan yerleşimlerine sahip olmasına rağmen, adaların çoğu bir Önemli Kuş Alanı (ÖKA) olan Tüleniy Takımadaları gibi küçük ve ıssızdır.

Hidrolojisi

Hazar, hem denizlerle hem de göllerle ortak özelliklere sahiptir. Tatlı su gölü olmamasına rağmen, genellikle dünyanın en büyük gölü olarak listelenir. Kuzey Amerika'nın beş Büyük Gölünün toplamından hacim olarak yaklaşık 3,5 kat daha fazla su içerir. Hazar, bir zamanlar Tethis Okyanusu'nun bir parçasıydı, ancak levha tektoniği nedeniyle yaklaşık 5.5 milyon yıl önce karayla çevrili hale geldi. Volga Nehri (denize akan suların yaklaşık %80'ini oluşturur) ve Ural Nehri Hazar Denizi'ne boşalmaktadır, ancak denizin buharlaşma dışında doğal bir çıkışı yoktur. Dolayısıyla Hazar ekosistemi, dünya okyanuslarının östatik seviyesinden bağımsız, kendi deniz seviyesi geçmişine sahip kapalı bir havzadır.

Hazar'ın seviyesi, yüzyıllar boyunca çoğu kez hızla, birçok kez düşmüş ve yükselmiştir. Bazı Rus tarihçiler, Hazar'ın su seviyesinin Orta Çağ'da yükselmesinin, belki de İtil gibi Hazar kıyı kasabalarının su basmasına neden olan Ceyhun'nın 13. yüzyıldan 16. yüzyıla Hazar'a akışını değiştirmesinden kaynaklanmış olabileceğini ileri sürmektedir. 2004 yılında, su seviyesi deniz seviyesinin  altındaydı.

Yüzyıllar boyunca, Hazar Denizi'nin suseviyesi Volga'nın taşıdığı sular ile eşzamanlı olarak değişti ve bu da geniş havzadaki yağış seviyelerine bağlı idi. Yağış, iç kısma ulaşan Kuzey Atlantik çöküntülerinin miktarındaki değişimlerle ilişkilidir ve bunlar da Kuzey Atlantik salınımının döngülerinden etkilenir. Bu nedenle, Hazar Denizi'ndeki su seviyesi, binlerce kilometre kuzeybatıdaki Kuzey Atlantik'teki atmosferik koşullarla ilişkilidir.

Son kısa süreli deniz seviyesi döngüsü, 1929'dan 1977'ye kadar 3 m (10 ft)'lik bir deniz seviyesi düşüşüyle başladı ve ardından 1977'den 1995'e kadar 3 m (10 ft)'lik bir artış görüldü. O zamandan beri daha küçük salınımlar gerçekleşti.

Azerbaycan Bilimler Akademisi tarafından yapılan bir araştırma, iklim değişikliğinin neden olduğu sıcaklık artışı nedeniyle artan buharlaşma nedeniyle deniz seviyesinin yılda altı santimetreden fazla düştüğünü ortaya koymaktadır.

Çevresel bozulma
Avrupa'nın en büyük nehri olan Volga Nehri, Avrupa kara alanının %20'sini boşaltır ve Hazar'ın iç akışının %80'inin kaynağıdır. Daha düşük erişim alanları, çok sayıda düzensiz kimyasal ve biyolojik kirletici salımı ile yoğun bir şekilde etkilenmiştir. BM Çevre Programı, Hazar'ın "petrol çıkarma ve arıtma, açık deniz petrol sahaları, nükleer santrallerden radyoaktif atıklar ve esas olarak Volga Nehri tarafından getirilen büyük hacimlerde arıtılmamış kanalizasyon ve endüstriyel atıklardan kaynaklanan muazzam bir kirlilik yükünden muzdarip olduğu" konusunda uyarılar yapmaktadır.

Hazar Denizi'ndeki fosil yakıt çıkarma ve taşıma faaliyetinin büyüklüğü de çevre için bir risk oluşturmaktadır. Örneğin Bakü açıklarındaki Vulf adası, petrokimya endüstrisinin bir sonucu olarak ekolojik hasara uğradı; bu, bölgedeki deniz kuşu türlerinin sayısını önemli ölçüde azalttı. Deniz altındaki mevcut ve planlanan petrol ve gaz boru hatları, çevreye yönelik potansiyel tehdidi daha da artırmaktadır.

Doğa

Sucul

Bitki Örtüsü
1994 ile 1996 yılları arasında Hazar Denizi'nin yükselen su seviyesi, nadir bulunan sucul flora türlerinin habitat sayısını düşürdü. Bu, yeni oluşan kıyı lagünlerinde ve su kütlelerinde genel tohumlama varlığının eksikliğinden kaynaklanmıştır.

Direy

Hazar kaplumbağası (Mauremys caspica), komşu bölgelerde de bulunmasına rağmen, tamamen bir tatlı su türüdür. Zebra midyesi, Hazar Denizi ve Karadeniz havzalarına özgüdür, ancak başka yerlere göç etmiş ve o yerlerde istilacı bir tür haline gelmiştir. Bölge, adını Hazar martısı ve Hazar deniz kırlangıcı da dahil olmak üzere birçok türe vermiştir. Hazar foku (Pusa caspica) denizde yaşayan tek memelidir ve iç sularda yaşayan çok az sayıdaki fok türünden biridir ve Hazar Denizi'ne endemiktir, ancak denizin hidrolojik ortamı nedeniyle tatlı sularda yaşayan diğer türlerden farklıdır. Yüz yıl önce Hazar, bir milyondan fazla foka ev sahipliği yapmaktaydı. Bugün, bu sayının %10'undan daha azı hayatta kaldı.

Kobustan Kaya Sanatı üzerine yapılan arkeolojik çalışmalar, denizde bir zamanlar yunusların ve domuzbalıklarının veya belirli gagalı balina türlerinin; ve bir balina avlama sahnesi, büyük dişsiz balinaların Hazar Denizi'nde en azından Hazar Denizi, okyanus sisteminin bir parçası olmaktan çıkana kadar veya Kuvaterner'e veya son buzul dönemine veya antik çağa kadar olan çok daha yakın dönemlere kadar yaşamış olabileceğini ortaya koymuştur. Küçüktaş Dağı'ndaki kaya sanatının bir yunusa veya gagalı balinaya ait olduğu varsayılsa da, bu çizimlerin, büyüklüğü (430 cm uzunluğunda) nedeniyle ünlü beluga mersin balığına ait olma ihtimali de bulunmaktadır, yine de fosil kayıtları, Macrokentriodon morani (şişe burunlu yunuslar) ve Balaenoptera sibbaldina (mavi balinalar) gibi modern yunusların ve balinaların belirli atalarının muhtemelen şu andaki torunlarından daha büyük olduğunu göstermektedir. Aynı kaya sanatı çizimlerinde görülen, Brunnich'in Guillemot'u (kalın gagalı murreler) gibi auklar da denizde bu türün yaşadığını göstermektedir ve bu petroglifler günümüzdeki Hazar Denizi ile Arktik Okyanusu veya Kuzey Denizi veya Karadeniz arasındaki deniz akışını ortaya koymaktadır. Bu, genetik olarak Hazar/Karadeniz bölgelerinde ortaya çıktığı tespit edilen lagün kabukluları gibi mevcut endemik, okyanus türlerinin varlığıyla desteklenmektedir.

Deniz havzası (nehirler gibi bağlantılı sular dahil) 60'tan fazla cinse ait 160 yerli türe ve alt tür balığa ev sahipliği yapmaktadır. Türlerin ve alt türlerin yaklaşık %62'si ve 4-6 cins (taksonomik işleyişe bağlı olarak) endemiktir. Göl, 73'ü endemik (%63,5) dahil 115 yerli türe ev sahipliği yapmaktadır. Göldeki 50'den fazla cins arasında, 3–4'ü endemiktir: Anatirostrum, Caspiomyzon, Chasar (genellikle Ponticola'da bulunur) ve Hyrcanogobius. Göldeki en çok sayıda aile, gobiler (35 tür ve alttür), cyprinidler (32) ve clupeidlere (22) aittir. İki özellikle zengin cins bulunmaktadır: Alosa 18 endemik tür/alttür ile ve Benthophilus 16 endemik tür. Endemik diğer örnekler arasında Clupeonella, Gobio volgensis'''in dört, Rutilus'ın iki, Sabanejewia, stenodus leucichthys'ın üç, Salmo'nun iki, Mesogobius'un iki ve Neogobius'un üç türü gösterilebilir. Endemik olmayan yerlilerin çoğu ya Karadeniz havzasıyla ya da yaygın Palearktik türlerle paylaşılır: havuz balığı, Prusya sazanı, sazan, bayağı karagöz, bayağı kasvetli, koca ağız balığı, beyaz karagöz, günkasvetlisi, bayağı çamça, bayağı Roach, kızılkanat, tatlı su kefali, sichel, kadife balığı, Avrupa subalığı, bayağı yayın balığı, kuzey turna balığı, tatlısu gelinciği, Avrupa levreği ve sudak. Hazar Denizi'nde yaklaşık 30 yerli olmayan, egzotik balık türü bildirildi, ancak bu balıkların sadece birkaçı yerleşik hale geldi.

Altı mersin balığı türü, Rus, piç, Pers, sterlet, starry ve beluga Hazar Denizi'ne özgüdür. Mersin morinası muhtemelen dünyadaki en büyük tatlı su balığıdır. Mersin balığı, kürü haline getirilen havyar yumurtası üretir. Aşırı avlanma, birçok balık türünün neslinin tükenmesine yol açtı. Son yıllarda, aşırı avlanma, mersin balığı popülasyonunu, çevrecilerin mersin balığı avcılığını nüfus iyileşene kadar tamamen yasaklamayı savundukları noktaya kadar tehdit etti. Mersin balığı havyarının yüksek fiyatı - kilo başına 1500 Azerbaycan manatından daha yüksek bir fiyat ( 880 ABD Doları)) - yetkililerin görmezden gelmesini sağlamak için balıkçıların rüşvet vermesinin yolunu açar ve birçok yerde düzenlemeleri etkisiz hale getirir. Havyar hasadı, üreyen dişileri hedeflediği için balık nüfusunu daha da tehlikeye düşürmektedir.

 Karasal

 Bitki Örtüsü
Rusya'nın birçok nadir ve endemik bitki türü, Volga Deltası'nın gelgit bölgeleri ve Samurçay Nehri deltasının nehir kenarı ormanları ile bağlantılıdır. Kıyı şeridi, Orta Asya çöllerinin gevşek kumlarına adapte olmuş bitkiler için de eşsiz bir yaşam alanı sağlar. Bitki türlerinin başarılı bir hayatta kalmasını sağlayan başlıca sınırlayıcı faktörler, çevredeki deltalar içindeki hidrolojik dengesizlikler, su kirliliği ve çeşitli arazi ıslah faaliyetleridir. Hazar Denizi'ndeki su seviyesi değişikliği, bitkilerin yerleşememesinin dolaylı bir nedenidir.

Bunlar, Aldrovanda vesiculosa ve yerli Nelumbo caspica gibi Volga Deltası'nın su bitkilerini etkiler. Samurçay Nehri Deltası'nda, Tersiyer döneme kadar uzanan eşsiz liana ormanları da dahil olmak üzere yaklaşık 11 bitki türü bulunur.

Bölgeye özgü sürüngenler arasında uyluklu kaplumbağa (Testudo graeca buxtoni) ve Horsfield kaplumbağası bulunur.

 Asya çitası eskiden Trans-Kafkasya ve Orta Asya'da görülüyordu, ancak bugün sadece İran'da görülmektedir.Humphreys, P., Kahrom, E. (1999). Lion and Gazelle: The Mammals and Birds of Iran . Images Publishing, Avon.
 Asya aslanı, Trans-Kafkasya, İran ve muhtemelen Türkistan'ın güney kesiminde görülüyordu.
 Hazar kaplanı eskiden kuzey İran, Kafkaslar ve Orta Asya'da görülüyordu.
 Pers leoparı İran, Kafkaslar ve Orta Asya'da görülür.

 İklimi
İklimi bölgelere göre değişiklik göstermektedir. Kuzey bölümünde kara iklimi, orta ve güney bölümünde ise ılıman iklim hakimdir. Yaz aylarında ortalama sıcaklık 24-26 °C arasında değişir. Kış aylarında ise -10 ile +10 °C arasındadır. Ortalama senelik yağış miktarı 200–1700 mm arasındadır.

 Karadeniz bağlantısı
Hazar denizinin Karadeniz bağlantısı vardır. Volga-Don Kanalı ile Azak Denizi üzerinden Karadeniz'e bağlanır.

 Tarihi

Hazar Denizi'nin tarihi iki bölüme ayrılmıştır: Tethis Okyanusu'nun kapanmasıyla bağlantılı tektonik olaylarla belirlenen bir Miyosen aşaması ve buzullaşma döngülerini ve mevcut Volga Nehri'nin oluşumunu içeren bir Pleistosen aşaması. İlk aşamada, Tethis Okyanusu, Arap Yarımadası'nın Batı Asya ile çarpışmasının ardından Kopet Dağları ve Kafkas Dağları'nı yukarı itti ve Hazar Havzası'nın kesin Güney ve Batı sınırlarını belirleyen modern Karadeniz ve Güney Hazar'dan oluşan Sarmatya Gölü'ne dönüştü. Bu orojenik hareket yıllar boyunca devam ederken, Hazar düzenli olarak Karadeniz'den ayrıldı. Pontus döneminin sonlarında, güney havzasında bir dağ kemeri yükseldi ve denizi Haçmaz ve Lenkeran göllerine (veya erken Balahani) böldü. Güney havzasının daralma dönemi, gölün mevcut alanının üç katından fazlasına genişlediği ve Karadeniz ve Aral Gölü ile bir dizi temasın ilkinin kurulduğu Akçağlıyan döneminde tersine döndü. 'nün gerçirdiği bir durgunluk birinci aşamayı bitirdi.

Yakınlarında erken yerleşimler
Hazar Denizi çevresinde bulunan en eski hominid buluntuları, yaklaşık 1.8 milyon yıl öncesine dayanan Dmanisi'dendir ve bu bölgede Homo erectus veya Homo ergaster'e ait bir dizi iskelet kalıntısı bulunmuştur. Bölgedeki insan yerleşimine dair daha sonra kanıtlar, Kudaro ve Azıh Mağaraları gibi Gürcistan ve Azerbaycan'daki bir dizi mağaradan elde edilmiştir. Batı Elburz'dan Hazar'ın güneyinde Aşağı Paleolitik insan yerleşimine dair kanıtlar elde edilmiştir. Bunlar Ganj Par ve Derbent Mağarası siteleridir.

Gürcistan'daki bir mağara alanında Neandertal kalıntıları da bulundu. İran'da Hazar'ın güneyindeki Mazenderan'daki Behşehr kasabası yakınlarındaki Hotu Mağarası ve bitişiğindeki Kemerbend Mağarası'ndaki keşifler, bölgede 11.000 yıl kadar erken bir zamanda insan yerleşiminin başladığını ortaya koymaktadır.. iran-daily.com (2006-11-26) Eski Yunanlar Güney kıyısındaki medeniyete odaklandılar – denize (H)yr(c/k)anian Denizi adını verdiler(, kaynaklar, son kelimenin bugünün Thelessa'sına ) evrimleştiğini belirtmektedir.

Çin devletinin sınırları

Tang Hanedanı döneminde Hazar Denizi, Çin İmparatorluğu'nun en batı sınırının bir bölümünü oluşturdu.

Fosil yakıtlar

Bölge fosil yakıt bakımından zengindir. Bölgede 10. yüzyılda petrol kuyuları kazıldı ve "hem tıbbi amaçlar hem de evlerde ısıtma ve aydınlatma için günlük yaşamda kullanılmak üzere" petrol elde edildi". 16. yüzyıla gelindiğinde, Avrupalılar bölgedeki zengin petrol ve gaz yataklarının farkına varmıştı. İngiliz tüccarlar Thomas Bannister ve Jeffrey Duckett, Bakü çevresindeki bölgeyi "Seyretmesi garip bir şey, çünkü oradan tüm ülkeye evlerinde yanmaya hizmet eden harika miktarda yağ çıkarıyorlar. Bu yağ siyahtır ve neft olarak adlandırılır. Bakü kasabasında da beyaz ve çok değerli başka bir yağ türü yani petrol var." şeklinde açıklamaktadır.

Bugün, deniz kenarlarında yoğun miktarda petrol ve gaz platformları bulunmaktadır.

Coğrafya, jeoloji ve haritalama çalışmaları

18. yüzyılda, Büyük Petro'nun yönetimi sırasında, Hazar Denizi'nin hidrografı ve öncü kaşifi Fedor I. Soimonov, o zamana kadar az bilinen su kütlesinin haritasını çıkardı. Soimonov, bir dizi dört harita çizdi ve Rusya Bilimler Akademisi tarafından 1720'de yayınlanan Hazar'ın ilk raporu ve modern haritalarını, Hazar Denizi'nin Rehberi'ni yazdı.

 Yerleşmeler
Hazar Denizi'nde, Türkmenistan kıyısında Kuları, Kalpin, Çeleken, Aşur Ada, Koğurçı; Azerbaycan kıyısında Pir Allahı, Nogaras, Bakü Adası, Kum Zire, Taş Zire, Sarı; Dağıstan kıyısında Çeçen Adaları vardır. Bunlardan Çeleken ve Pir Allahı'da petrol üretilmektedir.

Hazar Denizi'ne dökülen belli başlı ırmaklar ise; kuzeyde İdil Nehri, Yayık Nehri ve Emba Nehri; doğuda Etrak Nehri; batıda Kuma Nehri, Terek Nehri, Sulak Nehri, Samurçay Nehri, Kura Nehri, Astara Çayı, güneyde ise Kızıl Ören Irmağının Gılan ve Sefidrüd kollarıdır.

Hazar Denizi'nde yaklaşık 50 ada bulunmaktadır. Ayrıca bir de yarımadaya (Abşeron) kıyısı vardır.

 Şehirler

 Antik çağ

 Hyrkania, İran'ın kuzeyindeki eski devlet
 Sari, İran'ın Mazandaran Eyaleti
 Anzali, İran'ın Gilan Eyaleti
 Astara, İran'ın Gilan Eyaleti
 Gürgan, İran'ın Gülistan Eyaleti
 Tamişeh, İran'ın Gülestan Eyaleti
 Atil, Hazarya
 Hazarlı
 Bakü, Azerbaycan
 Derbent, Dağıstan, Rusya
 Hacıtarkan, modern Astrahan

 Günümüz

 İran :
 Ali Abad
 Astane Eşrefiye
 Astara
 Babülser
 Bender Enzeli
 Bender Gez
 Bender Türkmen
 Behşehr
 Çalus
 Fenderesk
 Gümüşan
 Günbed-i Kavus
 Gürgan
 Cuybar
 Kürdköy
 Lahican
 Lengerud
 Mahmudabad
 Neka
 Novşehr
 Nur
 Ramser
 Reşt
 Rudbar
 Rudser
 Sari
 Tonekabun
 Azerbaycan :
 Astara
 Bakü
 Gobustan
 Hudat
 Haçmaz
 Lenkeran
 Masallı
 Nabran
 Neftçala
 Şabran
 Siyezen
 Petrol Kayaları
 Sumqayit
 Kazakistan :
 Atırav
 Aktav
 Rusya :
 Astrahan
 Dagestanskiye Ogni
 Derbent
 İzberbaş
 Kaspiysk
 Mahaçkale
 Türkmenistan :
 Türkmenbaşy (eski adıyla Krasnovodsk)
 Hazar (eski adıyla Çeleken)
 Senguly
 Garabogaz (eski adıyla Bekdaş)

 Ekonomi

Azerbaycan, Kazakistan ve Türkmenistan gibi Hazar bölgesindeki ülkeler, doğal kaynak temelli ekonomilerin örneklerini göstermektedir. Kaynak temelli ekonomi, doğal kaynakların, petrol ve gazın belirli bir ülkenin GSYİH'sinin yüzde 10'undan fazlasını ve ihracatın yüzde 40'ını oluşturduğu bir ekonomi olarak tanımlanır. Tüm Hazar bölgesi ekonomileri, maden zenginliğine oldukça bağımlıdır. Dünya enerji piyasaları, bu alanda stratejik olarak hayati önem taşıyan Azerbaycan ve Kazakistan'dan etkilenmiş ve böylece DYY'nin (doğrudan yabancı yatırım) en büyük payını çekmiştir.

İran, birkaç özel faktöre bağlı olarak muazzam bir enerji potansiyeline sahiptir. 137,5 milyar varil ham petrol içeren rezervlere sahiptir, bu açıdan dünyanın ikinci en büyüğüdür ve yaklaşık dört milyon varil/gün kapasiteye sahiptir. Ek olarak, İran tahmini olarak 988.4 trilyon kübik feet doğal gaza sahiptir, bu da toplam dünya rezervlerinin yaklaşık yüzde 16'sına denk gelmektedir ve bu rezerv ile birlikte küresel enerji güvenliği denkleminde önemli bir rol oynamaktadır.

Rusya ekonomisi, 2015 yılında nominal GSYİH'ye göre en büyük on ikinci, satın alma gücü paritesi açısından ise altıncı sırada yer almaktadır. Rusya'nın geniş mineral ve enerji kaynakları bu alanda dünyadaki en büyük rezervlerdir ve küresel olarak ikinci önde gelen petrol ve doğal gaz üreticisi haline gelmiştir.

Hazar kıyı devletleri bölgede altyapı, turizm ve ticareti geliştirme çabalarını birleştirmektedir. İlk Hazar Ekonomik Forumu 12 Ağustos 2019'da Türkmenistan'da toplandı ve toplantıda Kazakistan, Rusya, Azerbaycan, İran ve Türkmenistan temsilcileri bir araya geldi. Forum, Hazar kıyısındaki ülkelerin ekonomi ve ulaştırma bakanlarının gerçekleştirdiği birkaç toplantıya ev sahipliği yapmıştır.

 Petrol ve doğalgaz

BP Amoco ve ABD Enerji Bakanlığı ABD Enerji Enformasyon İdaresi tarafından yapılan tahminlere göre, Hazar Denizi bölgesi şu anda dünya piyasalarına önemli ancak büyük olmayan bir ham petrol tedarikçisi konumundadır. Hazar bölgesi, 2001 yılında likit doğal gaz dahil olmak üzere günde tahmini 1,4-1,5 milyon varil (varil/gün) üretimle toplam dünya üretiminin %1,9'unu üretmişitir. Hazar'a komşu olmayan bir düzineden fazla ülkenin her biri, 1,5 milyon varil/gün üretim gerçekleştirmektedir. Hazar bölgesinin üretimi daha yüksekti, ancak Sovyetler Birliği'nin çöküşü ve sonraki yıllarda ekonomi zarar gördü. Kazakistan mevcut bölgesel petrol üretiminin %55'ini ve Azerbaycan yaklaşık %20'sini oluşturmaktadır.

Azerbaycan'ın Bakü şehrinin yakınlarındaki Bibi-Heybet Koyu'nda dünyanın ilk açık deniz kuyuları ve makine ile kazılmış kuyuları açıldı. 1873'te, Abşeron Yarımadası'ndaki Balahanlı, Sabuncu, Ramana ve Bibi Heybet köyleri yakınlarındaki o zamanlar dünyada var olduğu bilinen en büyük alanlardan bazılarında petrolün araştırılması ve geliştirilmesi başladı. Toplam geri kazanılabilir rezerv 500 milyon tonun üzerindeydi. 1900'e gelindiğinde, Bakü'de 2.000'i endüstriyel düzeyde üretim yapan 3.000'den fazla petrol kuyusu vardı. 19. yüzyılın sonunda Bakü "siyah altının başkenti" olarak tanındı ve birçok kalifiye işçi ve uzman şehre akın etti.

20. yüzyılın başlarında Bakü, uluslararası petrol endüstrisinin merkeziydi. 1920'de Bolşevikler Azerbaycan'ı ele geçirdiğinde, tüm özel mülklere - petrol kuyuları ve fabrikalar dahil - el konuldu. Daha sonra cumhuriyetin tüm petrol endüstrisi Sovyetler Birliği'nin kontrolüne geçti. 1941'de Azerbaycan yılda rekor düzeyde, 23,5 milyon ton petrol üretiyordu ve Bakü bölgesi tüm Sovyetler Birliği'nde çıkarılan tüm petrolün yaklaşık yüzde 72'sini sağlıyordu.

1994 yılında Bakü petrol sahalarının büyük uluslararası gelişiminin başladığını gösteren "Yüzyılın Anlaşması" imzalandı. Azerbaycan petrolünün doğrudan Akdeniz'deki Türk limanı Ceyhan'a akmasını sağlayan önemli bir boru hattı olan Bakü-Tiflis-Ceyhan Petrol Boru Hattı 2006 yılında açıldı.

Su kütlesinin Rusya kısmındaki Vladimir Filanovsky sahasındaki petrol zenginliği 2005 yılında keşfedildi. Bu, bazı görüşlere göre 25 yıldaki en büyük petrol keşfiydi. Ekim 2016'da Lukoil'in bu bölgede üretime başlayacağı açıklandı.

 Ulaşım
Bakü, Azerbaycan'daki tüm deniz yollarının başlangıç noktasıdır ve Hazar Denizi'nin büyük limanıdır. Azerbaycan, Hazar Denizi - Volga, Volga - Don Kanalı ve Don Kanalı - Azak Denizi yoluyla okyanuslara erişime sahiptir. Volga-Don Kanalı ile birlikte Azerbaycan gemileri, Volga-Baltık ve Beyaz Deniz-Baltık kanallarından dünya okyanusuna erişim imkanına sahiptir. Üstelik petrol tankerleri Hazar Denizi üzerinden geçebilmektedir. Bakü Deniz Ticaret Limanı ve Hazar Denizi Nakliye Şirketi CJSC, Azerbaycan'ın deniz taşımacılığında büyük rol oynamaktadır. Hazar Denizi Nakliye Şirketi CJSC, nakliye filosunun yanı sıra özel bir filo ve tersaneleri de içerir. Nakliye filosu, 20 tanker, 13 feribot, 15 uluslararası kuru yük gemisi, 2 Ro-Ro gemisi, 1 teknik gemi ve 1 yüzer atölye olmak üzere 51 gemiden oluşmaktadır. İhtisas filosunda 20 vinç, 25 çekme ve ikmal aracı, 26 yolcu, iki boru döşeme, altı yangınla mücadele, yedi mühendislik-jeolojik, iki dalış ve 88 yardımcı gemi dahil olmak üzere 210 gemi bulunmaktadır.

Avrupa-Kafkasya-Asya Ulaşım Koridoru'nda (TRACECA) bir irtibat görevi gören Azerbaycan'ın Hazar Denizi Nakliye Şirketi, Trans-Hazar yönünde kargo ve yolcu taşımacılığı ile eşzamanlı olarak, denizde petrol ve gaz üretim süreçlerini tam olarak sağlamak için çalışmalar yürütmektedir. Bu faaliyetin zengin bir tarihi bulunmaktadır. Azerbaycan'da denizcilik sektörünün gelişimi, petrol endüstrisinin oluşumu ve gelişimi ile yakından bağlantılıdır. 19. yüzyılda, Bakü'deki petrol üretimindeki keskin artış, Hazar Denizi'ndeki deniz taşımacılığının gelişmesine büyük bir ivme kazandırdı ve sonuç olarak, petrol ve petrol ürünlerinin taşınması için temelde yeni yüzer tesisler oluşturma ihtiyacı doğdu.

 Hukuki durum
Azerbaycan kıyılarındaki adaların çoğu, yakınlarda bulunan potansiyel petrol rezervleri nedeniyle önemli jeopolitik ve ekonomik öneme sahip olmaya devam etmektedir. Bulla Adası, Pirallahı Adası ve halen eski Sovyet üssü olarak kullanılan ve Bakü körfezinin en büyük adası olan Nargin petrol rezervlerine sahiptir.

Sovyetler Birliği'nin çökmesi ve ardından bölgenin açılması, uluslararası petrol şirketlerinin yoğun bir yatırım ve kalkınma mücadelesine yol açmıştır. 1998'de Dick Cheney, "Hazar Denizi kadar stratejik olarak önemli hale gelecek bir bölgenin birdenbire ortaya çıktığı bir zaman düşünemiyorum" yorumunu yaptı.

Bölgede daha fazla kalkınmayı engelleyen temel sorunlarından biri, Hazar Denizi'nin durumu ve beş kıyı devleti arasında su sınırlarının oluşturulmasıdır. Azerbaycan'ın Türkmenistan ve İran ile deniz sınırları boyunca devam eden anlaşmazlıkları gelecekteki kalkınma planlarını potansiyel olarak etkilemektedir.

Halihazırda, projelendirilen Trans-Hazar petrol ve gaz boru hatları konusunda pek çok tartışma gerçekleşmektedir. Bu projeler, Batı pazarlarının Kazak petrolüne ve potansiyel olarak Özbek ve Türkmen gazına daha kolay erişimini sağlayacaktır. Rusya, çevresel sorunları öne sürerek projeye resmen karşı çıkmaktadır. Ancak analistler, boru hatlarının Rusya'yı devreden tamamen çıkaracağını ve bunu sonucunda ülkenin değerli transit ücretlerinden mahrum kalacağını ve bölgeden batıya bağlı hidrokarbon ihracatındaki Rusya'nın mevcut tekelini yok edeceğini belirtmektedir. Son yıllarda, hem Kazakistan hem de Türkmenistan, Trans-Hazar Boru Hattı'na desteklerini ifade ettiler.

WikiLeaks tarafından açıklanan ABD diplomatik raporları, BP'nin Eylül 2008'de Azerbaycan Hazar Denizi'nin Azer-Çırak-Güneşli bölgesinde faaliyet gösteren bir gaz sahasında bir gaz sızıntısı ve patlama olayını örtbas ettiğini ortaya çıkardı.

Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Hazar'ın hukuki durumu belirlenememişti. Tartışma Hazar'ın deniz veya göl olarak kabul edilmesi üzerine sürüyordu. 20 yıl süren müzakereler 13 ağustos 2018 tarihinde Hazar Antlaşması'' ile son buldu. Antlaşma Kazakistan'ın Aktau kentinde, kıyıdaş ülkeler; Rusya, İran, Kazakistan, Azerbaycan, Türkmenistan devlet başkanları tarafından imzalandı. Hazar Antlaşması'na göre:

Kıyıdan 15 mile kadar ülkelerin kendi arazisi.
Kıyıdan itibaren 25 mil her ülkenin balıkçılık alanı.
Kalan kısımlar tarafsız, ortak kullanıma bırakılacak.
Hazar Denizi'nin tabanı karşılıklı ve yan komşular arasında bölüştürülecek.
Hazar'ın hava sahası hususu anlaşmadan sonra görüşülecek.
Hazar'da yabancı asker bulunmayacak.
Doğalgaz ve petrol boru hatları için ilgili ülkeler karşılıklı anlaşacaklar.

Anlaşmaya göre Hazar, deniz olarak kabul edildi ve paylaşım bu tanıma göre yapıldı.

Denize kıyısı olan ülkeler

 Kazakistan (2320 km)
 Türkmenistan (1200 km)
 Azerbaycan (955,08 km)
 İran (850 km)
 Rusya (695 km)

Hazar Denizi kıyısındaki şehirler
:
 Astara
 Bakü
 Şabran
 Haçmaz
 Siyezen
 Lenkeran
 Masallı
 Sumgayıt
 Hudat
 Salyan
 Neftçala
:
 Astara
 Babolsar
 Bandar Anzali
 Bandar Türkmen
 Çalus
 Çubar
 Fereydun Kenar
 Galugah
 Lavandevil
 Ramsar
 Reşt
 Rudsar
 Tonekabon
:
 Aktav
 Atırav
:
 Astrahan
 Derbent
 Mahaçkale
:
 Türkmenbaşı

Bölgesel durum

Sahil şeridi
Yaklaşık 4800 km'lik Hazar kıyı şeridinde beş devlet bulunmaktadır. Bu ülkelerin kıyı şeritlerinin uzunluğu:

  - 1422 km
  - 1035 km
  - 813 km
  - 747 km
  - 728 km

Yaklaşık 6380 km'lik Hazar kıyı şeridinde beş devlet bulunmaktadır. Bu ülkelerin kıyı şeritlerinin uzunluğu:

  - 2320 km
  - 1200 km
  - 955 km
  - 900 km
  - 695 km

Yaklaşık 6500 km'lik Hazar kıyı şeridinde beş devlet bulunmaktadır. Bu ülkelerin kıyı şeritlerinin uzunluğu:

  - 1900 km
  - 1768 km
  - 1355 km
  - 820 km
  - 657 km

Bazı sayısal veriler

 Yüzey alanı: 143.244 mil kare (371.000 kilometre kare)
 Maksimum derinlik: 3.363 fit (1.025 metre)
 Ortalama derinlik: 692 fit (211 m)
 Uzunluk: 640 mil (1.030 km)
 Maksimum genişlik: 270 mil (435 km)
 Minimum genişlik: 124 mil (200 km)
 Sahil şeridi alanı: 4,237 mil (6,820 km)
 Su hacmi: 18.761 kübik mil (78.200 kübik km)
 Yükseklik: deniz seviyesinin 72 fit altında (deniz seviyesinin 22 m altında). Hazar Denizi'nin kuzey bölgesini kapsayan düz ve alçak bir bölge olan Hazar Depresyonu, Dünya'nın en alçak noktalarından biridir.

Hazar Denizi dünyanın en büyük tuz gölüdür. Kuzeyden güneye uzunluğu 1.174 km, ortalama genişliği 326 km'dir. 375.000 km²'lik birçok tuzlu lagünden oluşan bir ağı kapsar. Derinlik merkeze yakın 788 metreye, güney kesiminde ise 1.025 metreye ulaşır. Çıkışı yoktur, bu nedenle suyun yüzey seviyesi biraz dalgalanır. Yüzey, 2010 yılı itibarıyla deniz seviyesinin yaklaşık 25 metre altındadır. Eski Sovyetler Birliği kısmı, kıta sahanlığı bölgesi de dahil olmak üzere 322.000 km²'yi kapsamaktadır.

Müzakereler
, Hazar Denizi'nin sınırlanması ile ilgili müzakereler, Hazar sınırındaki devletler arasında – Azerbaycan, Rusya, Kazakistan, Türkmenistan ve İran  – yaklaşık on yıldır devam etmektedir. Hazar Denizi'nin durumu önemli bir sorundur. Maden kaynaklarına (petrol ve doğal gaz) erişim, balıkçılığa erişim ve uluslararası sulara erişim (Rusya'nın Volga Nehri ve Karadeniz ve Baltık Denizi'ne bağlayan kanallar aracılığıyla) müzakerelerin sonuçlarına bağlıdır. Volga Nehri'ne erişim, karayla çevrili Azerbaycan, Kazakistan ve Türkmenistan için özellikle önemlidir. Bu, Rusya'yı ilgilendirir, çünkü potansiyel trafik ülkenin iç su yollarının kullanımını ilgilendirmektedir. Bir su kütlesi deniz olarak etiketlenmişse, yabancı gemilere erişim izni verilmesini zorunlu kılan bazı emsal ve uluslararası anlaşmalar bulunmaktadır. Bir su kütlesi sadece bir göl olarak etiketlenmişse, o zaman böyle bir yükümlülük yoktur. Çevre sorunları da bir şekilde statü ve sınırlar meselesiyle bağlantılıdır.

Beş Hazar kıyı devletinin tümü denizde deniz kuvvetleri bulundurmaktadır.

İran ve Sovyetler Birliği arasında imzalanan bir antlaşmaya göre, Hazar Denizi teknik olarak bir göldür ve iki sektöre (İran ve Sovyet) bölünmüştür, ancak kaynaklar (o zamanlar için çoğunlukla balık) ortaktır. İki sektör arasındaki çizgi, Albert Gölü gibi ortak bir gölde uluslararası sınır olarak kabul edildi. Sovyet sektörü, dört kıyı cumhuriyetinin idari sektörlerine bölünmüştü.

Rusya, Kazakistan ve Azerbaycan'ın birbirleriyle medyan sınırlara dayalı ikili anlaşmaları bulunmaktadır. Üç ülke tarafından kullanılmaları nedeniyle, orta hatlar gelecekteki anlaşmalarda bölgeyi tanımlamanın en olası yöntemi gibi görünmektedir. Bununla birlikte, İran beş ülke arasında tek ve çok taraflı bir anlaşma üzerinde ısrar etmektedir (çünkü denizden beşte bir pay almanın tek yolu budur). Azerbaycan, her iki devletin de iddia ettiği bazı petrol sahaları konusunda İran ile anlaşmazlık içindedir. Zaman zaman İran devriye botları, tartışmalı bölgeye keşif için Azerbaycan tarafından gönderilen gemilere ateş açmıştır. Azerbaycan ve Türkmenistan arasında da benzer gerilimler bulunmaktadır (Türkmenistan, her iki tarafın da paylaştığı kabul edilen bir sahadan Azerbaycan'ın daha fazla petrol çıkardığını iddia etmektedir).

Hazar kıyı devletlerinin 2007'deki toplantısında, kıyı devletinin ulusal bayrağını taşımayan herhangi bir geminin denize girmesini yasaklayan bir anlaşma imzalandı.

Son 20 yıldır, beş kıyı Devleti arasındaki müzakereler devam etmektedir ve 2014 yılında Astrahan'da düzenlenen dördüncü Hazar zirvesinde bir dereceye kadar ilerleme kaydedilmiştir.

Hazar Zirvesi
Hazar Zirvesi, beş kıyı devletinin devlet düzeyindeki toplantısının başıdır. Beşinci Hazar Zirvesi 12 Ağustos 2018'de Kazak liman kenti Aktau'da gerçekleşti. Beş lider, 'Hazar Denizi'nin Hukuki Statüsüne İlişkin Sözleşme'yi imzaladı.

Hazar kıyı devletlerinin temsilcileri, Aktau Zirvesi'nin devamı olarak 28 Eylül 2018 tarihinde Kazakistan'ın başkentinde bir toplantı yaptı. Konferansa Kazak Yatırım ve Kalkınma Bakanlığı ev sahipliği yaptı. Toplantıya katılanlar iki yılda bir Hazar bölgesi için bir yatırım forumuna ev sahipliği yapmayı kabul ettiler.

Hazar Denizi'nin yasal statüsüne ilişkin Sözleşme
Beş kıyı devleti, Hazar Denizi'nin Hukuki Statüsüne İlişkin Bir Sözleşmenin Özel Çalışma Grupları aracılığıyla Hazar Denizi'nin yasal olarak bağlayıcı yönetimi konusunda fikir birliğine varmıştır. Bir Hazar Zirvesi öncesinde, 51. Özel Çalışma Grubu Mayıs 2018'de Astana'da toplandı ve çok sayıda anlaşma üzerinde fikir birliğine vardı: Taşımacılık alanında işbirliği anlaşmaları; ticari ve ekonomik işbirliği; denizdeki olayların önlenmesi; terörizmle mücadele; organize suçla mücadele; ve sınır güvenliği işbirliği.

Sözleşme, her komşu ülkeye 24 km (15 mil) karasularının yargı yetkisine ve ayrıca sınırından 16 km'ye (10 mil) kadar münhasır balıkçılık haklarına izin verirken, geri kalanı uluslararası sular olarak kabul etmektedir. Öte yandan deniz tabanı, ülkeler arasındaki ikili anlaşmalara bağlı olarak belirsizliğini korumaktadır. Dolayısıyla Hazar Denizi yasal olarak ne tam bir deniz ne de bir göldür.

Sözleşme, havyar üretimi, petrol ve gaz çıkarımı ve askeri kullanımları ele alırken, çevre sorunlarına değinmemektedir.

Sınır ötesi girişi
UNECE, Hazar Denizi'ne akan uluslararası sınırları geçen birkaç nehri tanır. Bunlar:

Ulaşım
Hazar Denizi endoreik olmasına rağmen, ana kolu olan Volga, Don Nehri (ve dolayısıyla Karadeniz) ve Baltık Denizi ile Kuzey Dvina ve Beyaz Deniz'e ulaşan yan kanallarla bağlıdır.

Diğer bir Hazar kolu olan Kuma Nehri de Don havzasına bir sulama kanalıyla bağlanmıştır.

Hazar Denizi'nde çeşitli tarifeli feribot seferleri (tren feribotları dahil) hizmet vermektedir:

 Türkmenbaşı, Türkmenistan (eski adıyla Krasnovodsk) ve Bakü arasında bir hat.
 Bakü ve Aktau arasında bir feribot hattı.
 İran ve Rusya'daki şehirler arasında birkaç feribot hattı.

Feribotlar çoğunlukla kargo için kullanılır; sadece Bakü - Aktau ve Bakü - Türkmenbaşı güzergahlarında yolcu kabul edilmektedir.

Kanallar
Endoreik bir havza olan Hazar Denizi havzasının okyanusla doğal bir bağlantısı yoktur. Orta Çağ döneminden beri tüccarlar, Volga'yı ve kollarını Don Nehri'ne (Azak Denizi'ne akar) ve Baltık Denizi'ne akan çeşitli nehirlere bağlayan bir dizi liman aracılığıyla Hazar'a ulaştı. Volga Havzasını Baltık ile birleştiren ilkel kanallar 18. yüzyılın başlarında inşa edildi. O zamandan beri bir dizi kanal projesi tamamlandı.

Volga Havzası'nı ve dolayısıyla Hazar Denizi'ni okyanusa bağlayan iki modern kanal sistemi, Volga-Baltık Su Yolu ve Volga-Don Kanalı'dır.

Planlanan Pechora-Kama Kanalı, 1930'lar ve 1980'ler arasında geniş çapta tartışılan bir projeydi. Nakliye ikincil bir düşünceydi. Asıl amacı, Peçora Nehri'nin (Arktik Okyanusu'na akan) suyunun bir kısmını Kama Nehri üzerinden Volga'ya yönlendirmekti. Hedefler, o sırada tehlikeli bir şekilde hızla su seviyesinin düştüğü düşünülen Hazar'da hem sulama imkanlarının hem de su seviyesinin dengelenmesiydi. 1971 yılında bölgede SSCB tarafından barışçıl nükleer inşaat deneyleri yapıldı.

Haziran 2007'de, petrol zengini ülkesinin pazarlara erişimini artırmak için Kazakistan Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev, Hazar Denizi ile Karadeniz arasında 700 kilometrelik (435 mil) bir bağlantı önerdi. "Avrasya Kanalı"nın (Manych Gemi Kanalı) karayla çevrili Kazakistan ve diğer Orta Asya ülkelerini deniz devletlerine dönüştüreceği ve ticaret hacmini önemli ölçüde artıracağı umulmaktadır. Kanal Rusya topraklarını geçse de, Hazar Denizi limanları aracılığıyla Kazakistan'a da fayda sağlayacaktır. Kanal için en olası rota, Kazakistan Tarım Bakanlığı'ndaki Su Kaynakları Komitesi'ndeki yetkililerin açıklamasına göre, şu anda bir nehir ve göl zincirinin zaten bir sulama kanalı (Kuma–Manych kanalı) ile bağlandığı Kuma–Manych Depresyonu üzerinden ilerleyecektir. Volga – Don Kanalı'nı yükseltmek de başka bir seçenek olarak görülmektedir.

Ayrıca bakınız

 Ekranoplan, Hazar Denizi'nde geliştirilen yer etkili bir uçak.
 Güney Kafkasya Boru Hattı
 Kazakistan'daki göller listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Names of the Caspian Sea
 Caspian Sea Region
 Target: Caspian Sea Oil  John Robb, 2004
 Dating Caspian sea level changes
 Caspian Sea Is Dying
 IIKSS – international institute of khazar (caspian) sea studies

En alçak noktaları
Türkmenistan'daki göller
Kazakistan'daki göller
İran'daki göller
Azerbaycan'daki göller
Kazakistan-Türkmenistan sınırı
Kazakistan-Rusya sınırı
İran-Türkmenistan sınırı
Asya'daki uluslararası göller
Uluslararası anlaşmazlıklar
Batı Asya coğrafyası
Doğu Avrupa coğrafyası
Orta Asya coğrafyası
Üçlü sınır noktaları
İran'daki su kütleleri
Azerbaycan-Rusya sınırı
Azerbaycan-İran sınırı
Hazar Denizi

Hazar Denizi


La microrregión de Uruburetama es una de las microrregiones del estado brasileño del Ceará perteneciente a la mesorregión Norte Cearense. Su población fue estimada en 2005 por el IBGE en 96.702 habitantes y está dividida en cuatro municipios. Posee un área total de 1.055,652 km².

Municipios

 Itapajé
 Tururu
 Umirim
 Uruburetama

Uruburetama

Microrregión de Uruburetama


Bartholomew Roberts (n. 17 mai 1682 - d. 10 februarie 1722) născut sub numele de John Roberts, a fost un pirat din Țara Galilor, care a atacat nave în afara Africii și Americii de Vest între 1719 și 1722. El a fost cel mai de succes pirat din Epoca de Aur a Pirateriei măsurată de către navele capturate, luând peste 470 de "premii" în cariera sa. El este, de asemenea, cunoscut sub numele de Black Bart (galeză: Barti Ddu), dar acest nume nu a fost niciodată folosit în timpul vieții sale. El este uneori confundat cu Charles Bolles, numit "Black Bart" din America de Vest.

Note

Bibliografie
Burl, Aubrey (2006) Black Barty: Bartholomew Roberts and his pirate crew 1718–1723. Sutton Publishing. ISBN 0-7509-4312-2
Cawthorne, Nigel (2005) Pirates: an Illustrated History. Capella. ISBN 1-84193-520-4
Conlin, Dan (2009). Pirates of the Atlantic: Robbery, murder and mayhem off the Canadian East Coast. Formac
Cordingly, David (1999) Life Among the Pirates: the Romance and the Reality. Abacus. ISBN 0-349-11314-9
Johnson, Charles (1724).  A General History of the Robberies and Murders of the most notorious Pyrates (1998 ed.).  Conway Maritime Press.  ISBN 0-85177-732-5.
Rediker, Marcus (2004) Villains of All Nations: Atlantic Pirates in the Golden Age. Beacon Press. ISBN 0-8070-5025-3
Richards, Stanley (1966) Black Bart. Christopher Davies.
Sanders, Richard (2007), If a Pirate I Must Be ... The True Story of "Black Bart," King of the Caribbean Pirates. Aurum Press, Ltd. ISBN 1-60239-019-3
Stevenson, Robert Louis (1994) Treasure Island Puffin Books. ISBN 0-14-036672-5
Yount, Lisa (2002) Pirates. Lucent Books. ISBN 1-56006-955-4

Nașteri în 1682
Decese în 1722
Oameni care au murit pe mare

Bartholomew Roberts


Salta a la vista fue un concurso de televisión español, producido por Zeppelin TV y emitido en Cuatro desde el 7 de noviembre de 2011, a las 19:00 horas. Este formato sustituyó al concurso de Jesús Vázquez, que ocupaba la tarde de la cadena con ¡Allá tú!. Desde el 14 de noviembre emitió doble entrega tras la cancelación de No le digas a mamá que..., a partir de las 18:00 horas. Una semana después, el concurso presentado por Roberto Vilar tuvo que ser desplazado al horario de las 17:30 horas con una única entrega con motivo al estreno de El comecocos en Cuatro. ¡Salta a la vista! fue la adaptación española del concurso británico Odd One In que emite la cadena ITV 1 desde 2010.

Historia
El 20 de septiembre de 2011, varios portales de información se hicieron eco del nuevo concurso de Cuatro. La noticia consta donde los concursantes deberían adivinar la identidad real de un sujeto entre un grupo de personas propuestas. La apuesta de Cuatro recordó al conocido formato que TVE emitió entre 2007 y 2008, Identity y presentado por Antonio Garrido.

El 1 de noviembre de 2011, el Grupo Mediaset España informó que el concurso de Roberto Vilar sustituiría al formato de Jesús Vázquez (¡Allá tú!) y no de El Hormiguero. Así, la cadena decidió otorgar el access prime time a Las noticias de las 2 con Silvia Abril y Ana Morgade y Salta a la vista con Roberto Vilar en la franja de tarde, antes de las noticias.

Salta a la vista fue estrenado el 7 de noviembre de 2011 en Cuatro, con más de 360.000 de espectadores y un 3,2% de cuota de pantalla. Fue un concurso presentado por Roberto Vilar sustituyendo a ¡Allá tú! tras su cancelación. Este programa, se emitió todas las tardes de lunes a viernes y puso a prueba la capacidad de los concursantes donde trataban de adivinar la identidad real de los personajes que aparecían en los paneles.

Desde el 14 de noviembre de 2011, ¡Salta a la vista! dobló su emisión tras conocerse la cancelación de No le digas a mamá que trabajo en la tele. Así, el concurso de Roberto Vilar se vio hasta en dos ocasiones en la tarde de Cuatro. A pesar de no haber cuajado desde su estreno, Mediaset España demostró su confianza y le dio la oportunidad de testarse, además de en su horario habitual.

Una semana después, el 21 de noviembre de 2011 con motivo al estreno de El comecocos en Cuatro, el concurso presentado por Roberto Vilar (¡Salta a la vista!) tuvo que ser desplazado al horario de las 17:30 horas y con una única entrega.

El 30 de noviembre de 2011, se confirmó la paralización, por parte de Mediaset España, de la producción de ¡Salta a la vista! tras no haber conseguido el objetivo de levantar la tarde de la cadena. Desde aquel momento, el concurso siguió en emisión y emitió el resto de programas grabados durante el mes de diciembre y principios de enero. Posteriormente, podría ser sustituido por una serie de ficción extranjera.

Finalmente, Cuatro emitió el último programa de ¡Salta a la vista! el jueves 12 de enero de 2012, despidiéndose con una cuota de pantalla del 2,7% de share. El programa fue sustituido desde el viernes 13 por una tercera entrega de la serie Castle, aparte de las 2 que ya se emiten.

Mecánica
Los concursantes debían adivinar la identidad real de un sujeto entre un grupo de personas propuestas.

'Salta a la vista' contó con la participación de dos parejas que trataron de averiguar quién de las cuatro personas que aparecían en los sucesivos paneles que formaron las pruebas del programa poseían el talento, la identidad o el secreto oculto que previamente había formulado el presentador; Roberto Vilar. Los participantes, partieron con un premio inicial de 120.000 euros, de ellos dependía mantener esa cantidad o ir perdiéndola a medida que fallasen en sus respuestas.

El espectador podía participar en el concurso a través de "El panel desde casa", una sección en la que se puso mil euros en juego cada día. En uno de los paneles, aparecía un número de teléfono al que podían llamar para decantarse por una de las cuatro opciones propuestas en el juego. Las líneas se cerraban antes de la resolución del panel y los afortunados podrían ganar 1.000 euros de premio.

Plató
Salta a la vista contó con un plató de 1.000 metros cuadrados. Una superficie que albergaba dos escenarios de más de 150 m² cada uno presididos por dos grandes puertas giratorias para la preparación y la posterior presentación de los paneles. Entre esos dos sets había otro gran espacio diáfano donde se realizaban las demostraciones y las actuaciones más complejas del concurso.

Equipo técnico
 Producción: Zeppelin TV
 Producción ejecutiva: Mediaset España / Pilar Blasco
 Dirección y coordinación: María Zambrano
 Presentador:  Roberto Vilar

Audiencias

Otras versiones
¡Salta a la vista! fue la adaptación española del concurso británico Odd One In que emite la cadena ITV 1 desde 2010.

 El programa también ha sido emitido en Reino Unido, Alemania, Italia y Chile.

Referencias

Enlaces externos
 Web oficial > Cuatro.com
 Seguimiento del programa en FormulaTV
 Facebook oficial del programa
 Twitter oficial del programa

Programas de televisión de Cuatro
Programas de televisión de España iniciados en 2011
Programas de televisión finalizados en 2012
Programas de televisión de variedades de España
Zeppelin TV
Concursos televisivos de España

Salta a la vista


Eugenia Budoiu (n. 1872, Tisa, comuna Burjuc, comitatul Hunedoara, Regatul Ungariei – d. 1961, Cămpuri Surduc, Regiunea Hunedoara, RPR) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, delegată din partea Reuniunii Femeilor din Câmpuri-Surduc.

Biografie
Eugenia Budoiu a organizat Reuniunea Femeilor din satul Câmpuri-Surduc.

Educație
Elena Budoiu a urmat școala de fete din Deva.

Activitate politică
Elena Budoiu a participat ca delegat la Marea Adunare Națională din partea Reuniunii Femeilor din Câmpuri-Surduc.

Note

Bibliografie
* Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, ''Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia'', Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8141-90-7

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1872
Decese în 1961
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Transilvăneni
Români din Austro-Ungaria
Românce din secolul al XIX-lea
Românce din secolul al XX-lea

Eugenia Budoiu


Dvorníky ist der Name mehrerer Orte in der Slowakei:
 Dvorníky, Gemeinde im Trnavský kraj
 Veľké Dvorníky, Gemeinde im Trnavský kraj
 Dvorníky, Ortsteil der Gemeinde Dvorníky-Včeláre im Košický kraj
 Dvorníky, Ortsteil der Gemeinde Hontianske Tesáre im Banskobystrický kraj
 sowie ehemaliger Name des Ortsteils Dvorníky nad Nitricou, Teil der Gemeinde Nitrica im Trenčiansky kraj

Dvorníky (Begriffsklärung)


Boris Pawlowitsch Gratschow (, englische Transkription und FIDE-Bezeichnung Boris Grachev; * 27. März 1986 in Moskau) ist ein russischer Schachmeister.

Leben
Gratschow lernte das Schachspiel mit vier Jahren. Er wurde U10-Jugendweltmeister in São Lourenço im Jahr 1995. Gratschow siegte oder belegte vordere Plätze in mehreren Turnieren: I.-III. Platz beim Open in Samara 2002, I. Platz beim russischen Pokal 04 in Moskau 2002, I. Platz bei der russischen U-20 Juniorenmeisterschaften in Tscheboksary 2006, I. Platz beim 1. Rundenturnier in Lublin 2009, I. Platz beim Open in Biel 2009, I. Platz beim Young GM Turnier in Moskau 2011, I.-II. Platz beim Weihnachtsopen in Zürich 2011 und I. Platz beim Hilton Open in Basel 2012.

Vereinsschach spielte er in der deutschen Schachbundesliga von 2011 bis 2013 für den SV Mülheim-Nord, in Kroatien spielt er für den ŠK Rijeka. In Russland wurde er 2010 und 2011 mit SchSM-64 Moskau Mannschaftsmeister, außerdem spielte er in Russland für Lada Toljatti und Politechnik Nischni Tagil. Mit SchSM-64 Moskau (seit 2013 SchSM-Nasche Nasledije Moskau) nahm er fünfmal am European Club Cup teil, er erreichte mit der Mannschaft 2012 den dritten Platz, in der Einzelwertung gelang ihm 2012 das beste Ergebnis am sechsten und 2014 das zweitbeste Ergebnis am vierten Brett. Den Titel Internationaler Meister erhielt er 2002, Großmeister (GM) ist er seit 2007. Die GM-Normen erfüllte er 2004 beim Open in Cappelle-la-Grande, 2006 bei der russischen Mannschaftsmeisterschaft, beim Czech Open in Pardubice sowie bei einem GM-Turnier in Wladimir.

Weblinks

Einzelnachweise

Sportler (Moskau)
Schachspieler (Russland)
Schachspieler (SV Mülheim-Nord)
Schachspieler
Sowjetbürger
Russe
Geboren 1986
Mann

Boris Pawlowitsch Gratschow


Hrvatski nogometni klub Čitaonica, hrvatski bivši nogometni klub iz Pule. Osnovan je ratne 1917. godine, u vrijeme zamrla športskog života u Puli. Usprkos zabrani osnivanja novih društava i klubova, puljski Hrvati osnovali su svoj nogometni klub.

Izvori

Nogomet u Puli
Čitaonica
Čitaonica

Hrvatski nogometni klub Čitaonica Pula


Kuku (Gougou, Googoo, Gugu, Ku Ku, Kuhkw), kod Indijanaca Malecite, Passamaquoddy i Micmac ( Mi'kmaq), Kuku ili Gougou vrsta je diva Ljudoždera, koji se obično (ali ne uvijek) opisuje kao žena. Gougou je toliko ogromna da ljude koje uhvati nosi u torbi preko ramena kao što lovci nose zečeve. Ime Kuku kod Mi'kmaqa možda potječe od njihove riječi za "potres", kiwkw, budući da je toliko velika da joj koraci tresu zemlju. Prema nekim legendama, Gougou je morsko čudovište prekriveno ljuskama koje uglavnom lovi ljude koji veslaju kanuima ili šetaju plažom. U drugim legendama, Gougou živi u planinama i često ga se zamjenjuje sa stijenom dok ne bude prekasno.

Izvori

Micmac mitologija
Passamaquoddy mitologija
Maliseet mitologija

Kuku


Wolfgang Daniels (* 4. Juli 1951 in Mönchengladbach) ist ein deutscher Physiker und Politiker (Bündnis 90/Die Grünen).

Ausbildung und Beruf
Wolfgang Daniels studierte Physik an der RWTH Aachen und der Universität Regensburg. Dort wurde er 1982 mit der Arbeit Tieftemperaturemission von Einkristallen quadratisch planarer Übergangsmetallkomplexe unter hohem Druck promoviert. Anschließend war er wissenschaftlicher Mitarbeiter an der Universität Regensburg. Seit 1990 lebt er in Dresden und ist dort Geschäftsführender Gesellschafter der Sachsenkraft GmbH, einer Firma, die sich mit erneuerbaren Energien beschäftigt.

Politik
Daniels engagierte sich während seines Studiums in der Studentenpolitik. In den Jahren 1974/75 war er Mitglied des dreiköpfigen Sprechergremiums des Sozialliberalen Hochschulverbands (SLH). Seit 1979 war er Mitglied in Anti-Atomkraft-Initiativen und in der Bürgerinitiative gegen die geplante Wiederaufbereitungsanlage Wackersdorf. 1980 trat er der Partei Die Grünen bei, und von 1983 bis 1987 war er wissenschaftlicher Mitarbeiter der grünen Bundestagsfraktion. Bei der Bundestagswahl 1987 wurde er über die Landesliste Bayern der Grünen in den Deutschen Bundestag gewählt, dem er bis zum Ende der 11. Wahlperiode im Dezember 1990 angehörte. Im Bundestag war Daniels Ordentliches Mitglied des Ausschusses für Umwelt, Naturschutz und Reaktorsicherheit sowie des Ausschusses für Forschung und Technologie. Er war einer der Initiatoren des Stromeinspeisungsgesetzes für erneuerbare Energien.

Daniels gehörte von 2011 bis 2014 dem Dresdner Stadtrat an und war dort Energiepolitischer Sprecher der grünen Ratsfraktion. Er war außerdem Präsident der Vereinigung zur Förderung der Nutzung Erneuerbarer Energien in Sachsen sowie Mitglied des Energiebeirates des sächsischen Ministeriums für Wirtschaft und Arbeit.

Literatur
 Rudolf Vierhaus, Ludolf Herbst (Hrsg.), Bruno Jahn (Mitarb.): Biographisches Handbuch der Mitglieder des Deutschen Bundestages. 1949–2002. Bd. 1: A–M. K. G. Saur, München 2002, ISBN 3-598-23782-0, S. 134.

Weblinks
 Datenhandbuch des Deutschen Bundestages

Einzelnachweise

Bundestagsabgeordneter (Bayern)
Bündnis-90/Die-Grünen-Mitglied
Stadtrat (Dresden)
Deutscher
Geboren 1951
Mann

Wolfgang Daniels


est un homme politique japonais. Membre du Parti démocrate du Japon, il a été vice-président de  la chambre des représentantse à la diète du Japon.

Biographie
Nakano naît en 1940 à Nagasaki. À quatre ans, il survit au bombardement atomique de Nagasaki. En 1963, il est diplômé du département de droit de l'Université du Kansai.

Pendant ses études universitaires, en 1960, il rejoint le Parti démocrate socialiste. Après avoir été élu trois fois au conseil municipal de Toyonaka, il est élu à la Diète en 1976.

En 1994, Nakano rejoint le Shinshintō et est président de la Commission d'enquête sur la police. Après l'effondrement de son parti, Nakano forme le Nouveau Parti de la fraternité, qui, finalement, fusionnera avec d'autres partis de gauche pour former le Parti démocrate du Japon. En 2002, il est secrétaire général du PDJ. Il représente la huitième circonscription de la préfecture d'Osaka jusqu'en 2012, date à laquelle il perd face au candidat de Nippon Ishin no Kai, Tomohiko Kinoshita.

Lors du grand séisme de Tohoku et de la catastrophe nucléaire de Fukushima en 2011, Nakano est président de la Commission nationale de sécurité publique.

Notes et références
 Almanach japonais Imidas 2005
 Centre de politique japonaise à l'Université de Virginie

Liens externes

Membre de la chambre des représentants du Japon
Étudiant de l'université du Kansai
Naissance en novembre 1940
Naissance à Nagasaki

Kansei Nakano


El Gordo Alberto (Fat Albert, según su título original en inglés) es una película que combina rodaje en imagen real con secuencias animadas. Fue lanzada en 2004 y se basa en la serie de dibujos animados El gordo Alberto y la pandilla Cosby. La película fue producida por Davis Entertainment y distribuida por 20th Century Fox. El papel principal lo interpretó Kenan Thompson.

Películas en español
Películas de fantasía
Películas basadas en series de televisión
Películas que combinan imagen real con animación
Películas de 20th Century Fox

Fat Albert


Big Rock bezeichnet

 Big Rock, ein erratischer Block nahe Calgary in der kanadischen Provinz Alberta

Inseln in den Vereinigten Staaten:
 Big Rock (Alabama), Chilton County
 Big Rock, die größere der beiden Gardner Pinnacles, Hawai'i
 Big Rock (Kalifornien), Los Angeles County
 Big Rock (Massachusetts), Dukes County
 Big Rock (Washington), San Juan County

Orte in den Vereinigten Staaten:
 Big Rock (Arkansas), im Sebastian County
 Big Rock (Illinois), im Kane County
 Big Rock (Black Hawk County, Iowa)
 Big Rock (Scott County, Iowa)
 Big Rock (Kentucky), im Leslie County
 Big Rock (Ohio), im Jackson County
 Big Rock (Tennessee), im Stewart County
 Big Rock (Texas), im Henderson County
 Big Rock (Virginia), im Buchanan County
 Big Rock Corner, im Carroll County, New Hampshire
 Big Rock Springs, im Los Angeles County, Kalifornien

Sonstiges:
 Big Rock Branch of Bear Fork, Fließgewässer im Pike County, Kentucky
 Big Rock Fork, Fließgewässer im Siskiyou County, Kalifornien
 Big Rock Run, Fließgewässer im Washington County, Kentucky
 Big Rock Wash, Fließgewässer im Los Angeles County, Kalifornien
 Big Rock Prospect, Mine im Johnson County, Tennessee

Siehe auch:
 Big Rock Lake
 Big Rock Island

Big Rock (Begriffsklärung)


මහාරත්නකූට සූත්‍රය (සංස්කෘත; , ටිබෙට්. dam-chos dkon-mchog-brtsegs-pa) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ පුරාතන මහායාන බෞද්ධ සූත්‍ර එකතුවකි. මෙය සරලව රත්නකූට සූත්‍රය () ලෙස ද හඳුන්වයි. සංස්කෘත බසින් මෙහි අර්ථය වනුයේ මැණික් ගොඩෙහි සූත්‍රය යන්නයි.

ආශ්‍රේයයන්

වැඩිදුර කියවීමට
 Garma C.C. Chang, trans. (1983). A Treasury of Mahāyāna Sūtras: Selections from the Mahāratnakūṭa Sūtra.
Pederson, K. Priscilla (1980). "Notes on the Ratnakūṭa Collection" in Journal of the International Association of Buddhist Studies 3 (2), 60-66

බාහිර සබැඳි

මහායාන සූත්‍ර
වෛපුල්‍ය සූත්‍ර

මහාරත්නකූට සූත්‍රය


La temporada 1978 fue la 6º edición del Campeonato Mundial de Rally. Comenzó el 21 de enero en el Rally de Montecarlo y finalizó el 23 de noviembre en el Rally de Gran Bretaña. Al igual que en años anteriores solo era puntuable para los constructores. Se disputó por segunda vez la Copa FIA para pilotos, que sería el último año, puesto que en 1979 se introdujo ya el campeonato de pilotos.

Calendario
 El calendario estaba compuesto por once pruebas, más ocho que solo puntuaban para la Copa FIA para pilotos.

Pruebas incluidas solo en la Copa FIA para pilotos

 Referencias

Resultados

Campeonato de Constructores

Copa FIA para pilotos

 Referencias

Referencias

Enlaces externos

 Sitio oficial
 Season 1978. juwra.com (inglés)

1978

Temporada 1978 del Campeonato Mundial de Rally


ඊජිප්තු - ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය

පුරාණ ඊජිප්තු ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය විදහා දක්වන අංග අතර පිරමීඩ හා ආගමික ස්ථාන ප්‍රධාන තැනක් ගනී. ආදී ඊජිප්තු ගල් වඩුවෝ මෙම නිර්මාණ සඳහා ඉතා දියණු මෙවලම් හා ආයුධ භාවිතා කර ඇත.

එකල සමාජයේ ප්‍රභූවරුන්ගේ නිවාස තැනීමට වටිනා අමුද්‍රව්‍ය යොදා ගෙන තිබූ අතර අද වන විට ඒවා සියල්ලක්ම පාහේ විනාශ වී ඇත.  නමුදු මල්කාටා හා අටාමා යනුවෙන් හැදින්වෙන රජමාළිගා දෙකක නටඹුන් තවමත් ඉතිරිව ඇත.  ආගමික ස්ථාන වැනි ඉදිකිරීම් කළුගලින් නිමවා ඇත්තේ ඒවායේ දිඝුකාලීන පැවැත්ම උදෙසාය.

දැනට හමුවී ඇති ඉපැරණිතම ආගමික ඉදිකිරීම් ගල්කණු වලින් සමන්විත ශාලා වලින් යුක්තයි මීට නිදසුන් ගිසා ප්‍රදේශයෙන් සොයාගෙන ඇත.  මස්ටාඩා (ඵ්ිඒා්) ප්‍රදේශයෙන් හමුවී ඇති සොහොන් කොත ද එකල පැවති සොහොන් කොත් ඉදිකිරීම් කලාව මැනවින් විදහා පායි.

ඊජිප්තුව

ඊජිප්තු - ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය


بلدية سانتا ماريا ديل تيتار (بالإسبانية: Santa María del Tiétar) هي بلدية تقع في مقاطعة آبلة التابعة لمنطقة قشتالة وليون وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية سانتا ماريا ديل تيتار 593 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية سانتا ماريا ديل تيتار

أماكن مأهولة في آبلة
بلديات آبلة

سانتا ماريا ديل تيتار


Albertson(s) may refer to:

Albertson (name), a given name or surname (including a list of people with the name)
Albertsons, an American grocery company based in Boise, Idaho
Albertson, New York, a hamlet and census-designated place in Nassau County, New York, US
Albertson Brook, a waterway in New Jersey, US
Albertson College of Idaho, former name of the College of Idaho in Caldwell, Idaho, US

See also
Albertson v. Subversive Activities Control Board, a 1965 US Supreme Court decision
Albertsen, a surname (including a list of people with the name)

Albertson


Donje Sokolovo (Ključ, BiH), naseljeno mjesto u općini Ključ, BiH
 Donje Sokolovo (Ribnik, BiH), naseljeno mjesto u općini Ribnik, BiH

Donje Sokolovo


مباراة الرجل الحديدي  مباراة في المصارعة الحرة تحدد مدتها الزمنية مسبقًا (عادةً 30 أو 60 دقيقة) ويكون المنافس الذي يحصل على أكبر عدد من النقاط (تسجل النقطة بتثبيت أو إخضاع أو انتهاء العد أو الاستعباد) فائزًا

تاريخ المباراة

في المصارعة العالمية الترفيهية

* مباراة بدون استعباد وبدون العد خارجًا

في شركة TNA

وصلات خارجية
 WWE.com - وصف مباراة الرجل الحديدي

أنواع مباريات المصارعة الفنية

مباراة الرجل الحديدي


Die Mariä-Geburt-Kathedrale, auch Kathedrale zur Geburt der Allerheiligsten Gottesmutter  (serbisch: Саборна Црква Рождества Пресвете Богородице/Saborna Crkva Roždestva Presvete Bogorodice) in Zaječar ist eine Serbisch-orthodoxe Kathedrale in Serbien. Erbaut wurde die Kathedrale im Jahre 1834. Die Kathedrale ist der Geburt von Maria, der Mutter Jesu geweiht. Sie ist die Kathedrale der Eparchie Timok der Serbisch-orthodoxen Kirche.

Lage
Die Kathedrale befindet sich im Zentrum der ostserbischen Stadt Zaječar. Das Gotteshaus liegt nicht weit weg vom Ufer des Flusses Timok, einem rechten Nebenfluss der Donau. Die Kathedrale liegt an der Kreuzung der Straßen Ulica Miloša Velikog und der Ulica Timočke Bune.

Nahe der Kathedrale stehen die Grundschule Ljuba Nešić, die Musikschule Stevan Mokranjac, die Grundschule Desanka Maksimović, das Theater Zoran Radmilović, Haupttheater der Timočka Krajina und die Bibliothek Svetozar Marković. Die Kathedrale liegt direkt am Bischofspalast von Zaječar.

Geschichte
Die Mariä-Geburt-Kathedrale ist das größte orthodoxe Gotteshaus und orthodoxe Hauptkirche von Zaječar. Die Kathedrale ist die zentrale Kirche der Eparchie Timok.

Vorgeschichte zum Bau
Seit der Eroberung Serbiens durch die Osmanen 1459, bis zum Jahre 1830 befand sich durch die jahrhundertelange Osmanische Herrschaft in Zaječar keine einzige orthodoxe Kirche mehr. Erst 1830 wurde mit der Erlaubnis des osmanischen Offiziers Ferad-Age eine kleine Kirche errichtet, die nur mit dem Nötigsten ausgestattet war, das man für einen orthodoxen Gottesdienst brauchte. Bei einem Besuch der Stadt im Sommer 1833 stellte der Fürst Miloš Obrenović mit Bedauern fest, dass das religiös-orthodoxe Leben in Zaječar vernachlässigt worden war. Da der Fürst die wichtige Rolle und Bedeutung der orthodoxen Kirche in diesem Landesteil Serbiens kannte, befahl er, eine neue Eparchie Timok zu gründen und eine Kathedrale in Zaječar zu errichten.

Bau der Kathedrale
Der Bau der Mariä-Geburt-Kathedrale begann im Frühjahr 1834, mit Unterstützung des Fürsten Miloš Obrenović, der den staatlichen Stellen angewiesen hatte, alle Bedingungen für den sofortigen Bau der Kathedrale (Mensch, Material etc.) zu schaffen, was die staatlichen Stellen rasch erfüllten. Schon im Oktober 1834 war die Kathedrale fertiggestellt. Am 23. Dezember wurde die Kathedrale feierlich eingeweiht. In späteren Zeiten wurde die Kathedrale mehrmals renoviert und umgestaltet. Ein hoher Kirchturm wurde ebenfalls erbaut, jedoch nicht an die Kathedrale angebaut, sondern fast direkt neben ihr. Im Kirchturm befinden sich fünf Glocken, die in Kragujevac, 1899 gegossen wurden. Vier davon waren ein Geschenk der Stadt Zaječar und eine des in Zaječar geborenen Händlers Jota Pašić. Die Kathedrale wurde in späterer Zeit, mehrmals renoviert und umgebaut.

Architektur
Die Kirche ist im traditionellen Serbisch-byzantinischen Stil errichtet, jedoch ohne große Kuppel über dem Kirchenschiff. Ein hoher Kirchturm wurde ebenfalls erbaut, jedoch nicht an die Kathedrale angebaut, sondern fast direkt neben ihr. Im Kirchturm befinden sich fünf Glocken, die in Kragujevac gegossen wurden. Vier davon waren ein Geschenk der Stadt Zaječar und eine des in Zaječar geborenen Händlers Jota Pašić. Die Kathedrale besitzt eine Ikonostase, mit Ikonen. Das Innere der Kathedrale ist mit byzantinischen Fresken bemalt.

Quellen
 Über die Kathedrale auf der Seite der Stadt,(serbisch)

Weblinks
Seite der Eparchie Timok, (serbisch)

Zaječar
Zaječar
Zaječar
Zaječar
Zaječar
Zaječar

Mariä-Geburt-Kathedrale (Zaječar)


"Brrr" (estilizada em letras minúsculas) é uma canção gravada pela cantora e compositora alemã Kim Petras. Foi lançada em 20 de janeiro de 2023 através das gravadoras Amigo e Republic Records. A canção foi escrita pela artista com os colaboradores Ilya Salmanzadeh, Max Grahn e Rami Yacoub, com Ilya e Rami atuando como produtores. O tema sucede "If Jesus Was a Rockstar", bem como a colaboração bem-sucedida de Petras com Sam Smith, "Unholy".

Antecedentes e lançamento
Em 7 de janeiro de 2023, Petras começou o ano postando trechos em suas mídias sociais, insinuando uma nova música que seria lançada em breve, no qual ela acabou revelando uma imagem embaçada com o anúncio de uma nova música. Em 11 de janeiro, o título e a data de lançamento da canção foram revelados, junto com o link de pré-salvamento. No dia seguinte, outtakes foram compartilhados, com a legenda: "why don't you take it out on me_?". Ela revelou a arte da capa dias depois, em 16 de janeiro. "Brrr" foi lançada para download digital e streaming em 20 de janeiro.

Composição
"Brrr" apresenta uma batida pop industrial, que alguns compararam com trabalhos de Sophie. Na faixa, Petras emprega seus vocais delicados e estremecidos com o efeito de sintetizadores, enquanto convida um amante muito legal para se aproximar, avisando-os de que ela "não nasceu para ter medo".

Petras descreveu a música como um "hino da vadia má", que é sobre "saber o que você quer e encontrar alguém que não se sinta intimidado por você, que se aproxime e mostre o quanto é legal". Mais tarde, ela foi ao Instagram para dizer que o lançamento da faixa "foi um dos mais divertidos que já fiz há algum tempo", acrescentando: "Sinto muito a falta de todos vocês e espero que esta música dê a vocês um gostinho do que está por vir este ano. Estou muito animada para apresenta-la [ao vivo] para vocês em breve! Deixe-me saber se você gostou... brrr-ah".

Créditos e pessoal
Créditos da música adaptados do Tidal.

 Kim Petras — vocais, compositora, letrista
 Ilya Salmanzadeh — produtor, compositor, letrista, produtor vocal, vocal de apoio, programação, engenheiro
 Rami Yacoub — produtor, compositor, letrista, vocal de apoio
 Max Grahn — compositor, letrista
 Randy Merrill — engenheiro de masterização, engenheiro
 Serban Ghenea — engenheiro de mixagem, engenheiro
 Bryce Bordone — assistente de mixagem, engenheiro
 John Hanes — engenheiro de mixagem imersiva, engenheiro
 Jeremy Lertola — engenheiro, engenheiro
 Sam Holland — engenheiro, engenheiro

Histórico de lançamento

Canções de 2023
Singles de 2023
Canções compostas por Kim Petras
Canções gravadas por Kim Petras
Canções em inglês
Singles lançados pela Republic Records

Brrr


An Ornithidium oxapampense in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John T. Atwood, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mario Alberto Blanco och Isidro Ojeda. An Ornithidium oxapampense in nahilalakip ha genus nga Ornithidium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ornithidium

Ornithidium oxapampense


Kevin Maurice Garnett (d. 19 Mayıs 1976; Greenville, Güney Karolina), NBA'de oynamış eski basketbolcudur. Farragut Akademisin'den mezun olduktan sonra 1995 draftında 5.sıradan seçildi. 20 yıl içinde (NBA) draftına liseden direkt olarak katılan ilk basketbolcu oldu. 2000 yılında Sidney'de düzenlenen Yaz Olimpiyatlarında Amerika Birleşik Devletleri millî basketbol takımı ile altın madalya aldı. 2003-2004 sezonunda MVP ve 2007-2008 sezonun da yılın en iyi savunmacısı ödülüne layık görüldü. Üst üste 14 kez All Star seçilerek bu alanda Shaquille O'neal Karl Malone ve Jerry West'e ait NBA rekorunu egale etti. 9 kez All-NBA ve 10 kez Savunma takımlarına seçildi.

İlk Yılları

Kevin Garnett, Greenville'de,  Shirley Garnett ve O'Lewis McCullough çocuğu olarak dünyaya geldi. Garnett az da olsa sorun yaratan çocuklardandı. Okulda beyaz bir çocuğun bileği kırılmıştı. Bu kavgaya karışanlardan birisi de oydu. Bu olay sonrasında tutuklanmıştı. Ama genelde zamanının çoğunu kendisinin idolü olan Los Angeles Lakers'ın efsane oyuncusu Magic Johnson gibi iyi bir oyuncu olmak için Springfield Park'ta basketbol oynayarak geçiriyordu. Basketbolu o kadar çok seviyordu ki gece yarılarına kadar şut atıyordu. Kevin Garnett'in öz babası da basketbol aşığıydı.
Üvey babası ise tam tersine basketbol oynamasını istemiyordu. Annesi de üvey babası gibi düşünmekte ders çalışıp üniversiteye gitmesini istiyordu. Ama Garnett'in okul ve derslerle  arası iyi değildi. Tek isteği basketbol oynamaktı. Bu sebeple herkesten gizli olarak okulun takımı Mauldin Mavericks'te oynamaya başladı. Ailesinin haberi yoktu öğrendikleri zaman KG çoktan takımla maçlara çıkmaya başlamıştı. Lisedeki ikinci yılında KG'nin ünü giderek yayılmaya başladı. Garnett'in maçlarını kaçırmak istemeyen insanlar Mauldin Lisesi'nin salonuna akın ederek onun basketbol şovunu izliyordu. Garnett, o günlerde basketbol vasıtasıyla Stephon Marbury isminde New York'lu bir genç ile tanıştı. Bu ikilinin arasındaki dostluk, kısa zamanda iki kardeşin ilişkisine dönüştü.

Garnett, Güney Carolina'da Mauldin Lisesinde "Mr.Basketball" seçildikten sonra son sınıfta Chicago, Illinois Eyaleti'ndeki Farragut Akademisi'ne geçmek zorunda kalmıştı. 1995 sezonunda %66,6 şut yüzdesi ile 25.2 sayı, 17.6 ribaund, 6.7 asist ve 6.5 blok ortalamalarıyla oynayarak, sıra dışı smaçları ile adını duyuran ama ne yazık ki kötü bir trafik kazası sonucunda bir lise efsanesi olmaktan öteye gidemeyen Ronnie Fields (1996'da Amerikanın en iyi beş lise oyuncusundan biri olarak seçilmişti) ile birlikte takımını 28-2'lik bir seride sırtlayan oyuncu olurken Amerika'nın en yüksek tirajlı gazetelerinden USA TODAY tarafından yılın basketbol oyuncusu olarak seçilirken, Parade ve Slam Dergilerince de Amerika'daki en iyi beş lise oyuncusundan biri olarak gösterildi.
Garnett'in arkadaşı Stephon Marbury ise Parade tarafından 1995 yılının en iyi lise oyuncusu seçilmişti.
Garnett, Springfield'da düzenlenen birinci Nike Hoop Summit turnuvasında, Amerikan genç millî takıma davet edildi ve ilk defa Amerikan Ulusal formasını giydi. Yapılan maçta Amerikan genç millî takımı, uluslararası oyunculardan oluşan karma takımı zor da olsa 86-77 mağlup ederken Garnett, 10 sayı, 10 ribaund ve 9 blokla triple-double'ı kıl payı kaçırıyordu. (1999'da KG, Porto Riko'da düzenlenen Amerika Kıtası Olimpiyat elemelerinde ikinci kez millî formayı giyme şansını yakaladı. KG'li Amerikan millî takımı, 11 günde çıktığı 10 maçın 10'unda da galip gelerek altın madalyaya uzanırken, Garnett 11.9 sayı, 7.0 ribaund, 1.9 asist, 2.2 blok ve 1.7 top çalma ortalamaları ile Gary Payton, Tim Duncan ve Jason Kidd ile birlikte takıma kattığı yüksek enerji ve nefes kesen smaçlarıyla seyircilerin beğenisini toplamıştı.

Kevin Garnett, Ron Mercer, Shareef Abdur-Rahim ve Stephon Marbury gibi ülkenin en iyi lise oyuncularını karşı karşıya getiren St.Louis'deki 1995 McDonalds All-American maçında 18 sayı, 11 ribaund, 4 asist ve 3 blok üreterek, Most Outstanding Player ödülünü kucaklarken (1995 McDonalds All-American maçında oynayan ve şimdi NBA'de forma giyen diğer oyuncular: Kobe Bryant, Vince Carter, Paul Pierce, Chauncey Billups, Antawn Jamison ve Robert Traylor) ardında toplam 2533 sayı, 4807 ribaund ve 739 blokluk bir lise kariyeri bırakıyordu. Normal şartlar altında Kevin Garnett çapında bir oyuncuyu kapmak için çoğu NCAA takımı kıyasıya bir yarışa girerdi (KG'nin NCAA'de oynayamayacağı belli olmadan önce Michigan, Michigan State, DePaul, Kuzey Karolina ve Illinois üniversiteleri ile görüştüğü söyleniyordu) ama Garnett, son SAT sınavında kaldığında artık Koleje kabul edilme ihtimali ortadan kalkmıştı. İşte bu yüzden artık şansını NBA'de denemeye karar verecekti.

NBA Kariyeri

1995-97 İlk Yıllar

1995 NBA Draftına; Jerry Stackhouse, Rasheed Wallace, Antonio McDyess, Joe Smith, Damon Stoudemire ve Michael Finley gibi birçok önemli isim katıldığından Kevin Garnett'in kaçıncı sıradan seçileceği merak konusuydu. Çünkü 1975 Draftında Philadelphia 76ers  tarafından 5.sıradan seçilen Darryl Dawkins'ten tam 20 yıl sonra ilk defa bir lise oyuncusu NBA draftında seçilme şansına sahipti.
Bu sırada Minnesota Timberwolves'nın basketbol faaliyetlerinden sorumlu başkan yardımcısı eski Boston Celtics efsanelerinden Kevin McHale ve takımın coach'u Flip Saunders, takımı için ilginç bir draft stratejisi belirlemişti. Ortalığa Kevin Garnett'in bulunmaz bir Hint kumaşı olduğuna ve onu kesinlikle kaçırmayacaklarına dair söylentiler yayacaklardı. Böylelikle spekülasyonlara aldanıp paniğe kapılan takımlardan birinin Garnett'ı seçeceğini ümit ediyorlardı. Seçmek istedikleri oyuncu ise Kuzey Karolina'da Michael Jordan'ın tahtına aday gösterilen skorer guard-forvet Jerry Stackhouse idi.
Ama Garnett, Minnesota'nın planlarını çöpe atan isim oldu. O güne kadar bir tek Minnesota yetkilisi bile Garnett'i izlemeye gitmemişti. Bu yüzden Garnett'in nasıl bir oyuncu olduğuna dair en ufak bir fikirleri bile yoktu. Garnett, Chicago'da çıktığı bir work-out'ta öyle bir basketbol şovu sundu ki Saunders ve McHale salondan ayrılırken ikisinin de ağzı açık kalmıştı. Bir önceki sezonda ancak 21 galibiyet alabilen Timberwolves için yazarlar, takımı çekip çevirebilecek ve kendisini NCAA'de ispatlamış Damon Stoudemire gibi bir garda ihtiyaç duyulduğunu yazmaktaydı. Bırakın Garnett gibi daha olgunlaşmamış bir lise oyuncusunu Jerry Stackhouse'un bile bir kumar olabileceğini iddia ediyorlardı. Yani Garnett gibi uzun yıllara yayılması gereken bir draft planının başlangıcı, değil kumar oynamak intihardı. Draft gecesinde Maryland'li Joe Smith 1.sırada Golden State Warriors tarafından seçiliyordu. Clippers hakkını Antonio McDyess'dan, 76ers Jerry Stackhouse'tan ve Washington takımı da Rasheed Wallace'tan yana kullanmıştı. Beşinci sıradaki Timberwolves'ta ise Garnett'i seçiyordu.
Garnett gerçek anlamda ilk profesyonel maçına Milwaukee Bucks karşısında çıktı. Garnett kariyerinin ilk üç ayına takımın yedek olarak başladı. Bu 3 aylık sürede ise 6.2 sayı ve 3.8 ribaund ortalamaları ile oynuyordu. Garnett, kendisine ilk beşte yer bulmaya başladığı Ocak ayında aniden ortalamalarını 14.0 sayı ve 8.4 ribaund'a çıkardı. All-Star hafta sonunda çaylaklar takımına da seçilen Garnett, Batı takımı hanesine 8 sayı, 6 asist, 4 ribaund eklerken Doğu takımında Damon Stoudemire ve Jerry Stackhouse etkili oyunlarıyla takımlarını 94-92'lik skorla Batı karşısında galibiyete taşıyordu. Garnett çaylak sezonunda 10.4 sayı ve 6.3 ribaund ortalamaları ile oynayıp NBA'in en iyi ikinci çaylak takımına seçildi. Ama Minnesota Garnett'in katkısına rağmen 26-56 galibiyet mağlubiyetle yine başarısız bir sezon geçiriyordu.

İlk sezonunun ardından McHale ve Saunders takım ile ilgili tüm planlarını Garnett üzerine inşa etmeye başlamıştı.1996-97 sezonuna da McHale ve Saunders draftta büyük bir kumar oynayarak başladı. Draftta Ray Allen'ın hakları karşılığında Stephon Marbury'i takıma katıyordu. Kevin Garnett ve Stephon Marbury uyumu işe yarayıp bir dee Tom Gugliotta desteği eklenince Timberwolves, normal sezonu 40 galibiyet ile tamamlayarak tarihinde ilk defa play-off'a kaldı.
Minnesota tarihinde bir diğer ilk de KG ve Gogliotta'nın All-Star maçında oynamasıydı. KG maçı 7/1 şut yüzdesiyle 6 sayı, 9 ribaund ile tamamlarken, Gugliotta 7/3 şut yüzdesiyle 9 sayı, 8 ribaund ile oynadı. Garnett ve Stephon Marbury uyumu işe yarayıp bir dee Tom Gugliotta desteği eklenince Timberwolves, normal sezonu 40 galibiyet ile tamamlayarak tarihinde ilk defa play-off'a kaldı.
Minnesota tarihinde bir diğer ilk de KG ve Gogliotta'nın All-Star maçında oynamasıydı. KG maçı 7/1 şut yüzdesiyle 6 sayı, 9 ribaund ile tamamlarken, Gugliotta 7/3 şut yüzdesiyle 9 sayı, 8 ribaund ile oynadı. Wolves'un ilk turdaki rakibi Houston Rockets'tı. Minnesota sürpriz peşindeydi ama Clyde Drexler, Charles Barkley ve Hakeem O'lajuwon üçlüsü Timberwolves'u süpürdü.

1997-2001 yılları

1997-98 sezonu Minnesota için yeni ilkleri de beraberinde getirdi Steph ve KG liderliğindeki Minnesota, ligde çok canlar yakıp 45 galibiyet alarak ilk kez %50'lik galibiyet yüzdesinin üzerine çıktı. KG ise 18.5 sayı ve 9.6 ribaund ortalamaları ile oynayarak bir kez daha All-Star maçında yer almayı hakettiğini kanıtlamıştı. Üstelik bu kez maça Batı takımının ilk beşinde başlıyordu. KG, 12 sayı ve 4 ribaund ile oynarken maçın kahramanı hasta yatağından kalkarak maça gelen ve kan kokusu alıp saldıran köpekbalıkları misali üzerine oynayan Kobe'yi ekarte ederek 23 sayı, 8 asist ve 6 ribaund üreten majesteleri Michael Jordan olmuştu.
Timberwolves, geçen yıldan elde ettiği tecrübelerle bu kez play off'ta daha başarılı olacaklarını düşünüyordu ama playoff'un ilk turunda karşılaştıkları Seattle özellikle Gary Payton'ın üstün performansıyla seriden galip ayrılan taraf oldu. Yalnız alınan bu sonuç takımda önemli değişikliklerin doğuşuna zemin hazırlayacaktı. McHale, KG ile 126 milyon $ karşılığında dudakları uçuklatan 6 yıllık bir anlaşma yapmıştı. Minnesota Playoff'un ilk turunda Seattle Supersonics'e 2-3 yenilerek eleniyordu.
Lock Out nedeniyle 50 maça indirgenen normal sezonda Timberwolves, 25 galibiyet ve 25 mağlubiyet alarak bir kez daha playoff'a kalırken Garnett'in çabalarına rağmen takım, her zamanki alışkanlığını sürdürerek ilk turda Tim Duncan ve San Antonio Spurs fırtınasına boyun eğiyordu. 1999-00 sezonunda takıma katılan çaylak oyuncu Wally Szczerbiak ve tercübeli guard Terrel Brandon'ın da desteğini arkasına alan Kevin Garnett, her zaman yaptığı gibi ortalamalarını bir önceki sezona göre yükselterek 22.9 sayı, 11.8 ribaund ve 5.0 asist'le oynarken Timberwolves, 50 galibiyet'e ulaşmıştı. Ama bir kez de Portland Trail Blazers'a play offların ilk turunda eleneceklerdi.
2000-01sezonu Malik Sealy'nin bir trafik kazasında ölümü ve Joe Smith'le yapılan yasadışı sözleşme nedeniyle tatsız başladı. Yine de Garnett her türlü yükü sırtına alan birisi olarak maç başına 22.0 sayı ve 11.4 ribaund'lık double double performansıyla takımına 47 galibiyet kazandırdı.  Maaalesef bu sefer de playoff ilk turunda San Antonio zorlanmadan Minnesota'yı 3-1'lik skorla eledi.

2001-04: Playoff Başarısı

2000-01 sezonu Malik Sealy'nin bir trafik kazasında ölümü ve Joe Smith'le yapılan yasadışı sözleşme nedeniyle tatsız başladı. Yine de Garnett her türlü yükü sırtına alan birisi olarak maç başına 22.0 sayı ve 11.4 ribaundlık double double performansıyla takımına 47 galibiyet kazandırdı.  Maalesef bu sefer de playoff ilk turunda San Antonio zorlanmadan Minnesota'yı 3-1'lik skorla eledi.
2001-2002 sezonunda Garnett 21.2 sayı, 12.1 ribaund, 5.2 asist, 1.6 blok and 1.2 top çalma ortalmarıyla oynadı. All-Nba ikinci takımına seçildi. Yine playoff ilk turunda bu sefer Dallas Mavericks 'e 3-0'la eleniyordu. Garnett bir sonraki yılı 23.0 sayı 13.0 ribaund  6.0 asist 1.6  blok  1.4 top çalma ortalamaları ile tamamlarken  kariyerinin en iyi sezonu olarak geçirdi.Yine All-Nba ikinci takımına seçiliyordu. MVP oylamasında ikinci sırada yer almıştı. Timberwolves 51-31 ile kulüp tarihinin en iyi galibiyet mağlubiyet oranına ulaşmıştı. Orta Batı grubunu üçüncü olarak tamamlamıştı. Yine ilk turda eleniyordu ve Lakers 4-2 ile bir üst tura çıkıyordu.

2003-2004 sezonunda nihayet Garnett için başarı gelmişti. Bu başarı hem bireysel anlamda hem de takım anlamındaydı. Timberwolves takıma sorunlu ama yetenekli  oyuncu  Latrell Sprewell'i  ve iki kez Houston Rockets ile şampiyonluk yaşayan Sam Cassell' I kadroya katmıştı.
Garnett  24.2 sayı, 13.9 ribaund, 5.0 assit, 2.2 blok ve 1.5 top çalma ortalmaları ile kariyerinin en yüksek ortalamasını yakalarken aynı zamanda kariyerinin en büyük kişisel başarısı yani MVP ödülüne layık görülüyordu. Bir önceki sezon  51-31 ile kulup rekorunu kıran Timberwolves 58-24 ile rekorunu geliştirmişti. Batı konferansını birinci sırada tamamlıyordu. 7 kez üst üste ilk turda elenen Minnesota bu sefer Batı finaline kadar çıkacaktı. İlk turda 4-1 le Denver Nuggets'ı geçerken yarı finalde Sacremento Kings'i uzun süren seri de 4-3 ile geçti. Batı finalinde Karl Malone ve Gary Payton gibi efsane oyuncuları barındıran Lakers'a 4-2 elenerek rekorlarla başlayan sezonu noktalıyordu.

2004-07: Boş Yıllar

2004-2005 sezonun da Garnett' All-Nba ikinci takımına seçildi. Ama Timberwolves 44-38 tamamladığı sezonu playoff'a kalamadan tamamlıyordu.2005-2006 sezonu ise Garnett için daha boş anlam taşıyordu. Sprewell ve Cassell  oynamayı reddedince takım ligi 33-49 ile çok başarısız olarak tamamlamıştı.2006-2007 sezonu 32-50 ile yine başarısız bir yıl geçmişti. Garnett iyi oyunuyla All-Nba üçüncü takımında yer alıyordu.2007 ölü sezonun da artık takas olmak istediğini belirtti. Adı Chicago Bulls, Los Angeles Lakers, Golden State Warriors, Indiana Pacers, Boston Celtics, Phoenix Suns ve Dallas Mavericks gibi birçok takımla anılmaya başladı.

Boston Celtics ve şampiyonluk

31 temmuz 2007 günü Al Jefferson, Ryan Gomes, Sebastian Telfair, Gerald Green, Theo Ratliff ve bir miktar para 2009 yılı ilk tur draft hakkı karşılığında Kevin Garnett;
Boston Celtics'e transfer oldu. Garnett takas olduğu Celtics'ten önce Minnesota Timberwolves
takımında 12 sezonda 927 maça çıktı.
Garnett; 2008 All-Star maçında 2,399,148 kişinin oyu ile birinci seçildi. Ama 2000 yılından beri ilk defa bir All-Star maçını sakatlığı yüzünden kaçırıyordu. 8 Mart 2008 günü kariyerinin 20.000'ci sayısına ulaşmıştı. NBA tarihinde şu anda en çok sayı atan oyuncular arasında 22.sıradadır. 22 Nisan günü Yılın savunmacısı ödülünü kazanarak kariyerine bir başarı daha ekliyordu.

Uzmanlar, Celtics'in şampiyon olacağını tahmin ediliyordu. 66 galibiyet 16 mağlubiyet ile doğu konferansını birinci sırada tamamlayan Boston, ilk turda 37 galibiyet 45 mağlubiyet ile playofflara son sıradan giren Atlanta Hawks ile eşleşti. Sezon öncesi Garnett ve Ray Allen gibi iki süper yıldızı kadrosuna katan Celtics, tüm otoriterler tarafından seriyi 4-0 la süpüreceği düşünülüyordu. Aslında her şey yolunda gitti. İlk maçı 23 sayı farkla kazanırken Garnett, 16 sayı 10 ribaund 4 asistle playofflara iyi bir başlangıç yaptı. Ardından ikinci maçıda rahat kazanan Boston seride 2-0 öne geçerken Atlanta da oynanan üçüncü ve dördüncü maçları kaybedince durum hiç de sanılan kadar kolay olmadığı anlaşılmıştı. İkinci tura zor da olsa 4-3'le çıkan Celtics Atlanta da oynanan maçların hiçbirisini kazanamadı. Garnett, bu seride 21 sayı 8.8 ribaund 3,8 asist ortalamalarıyla oynadı.

Yarı finallerde Washington Wizards'sı eleyen Lebron James'li Cleveland Cavaliers'la eşleşen Boston Celtics bir önceki turda yaşadıklarını bu turda da yaşayacaktı. Atlanta serisinde yaşanan senaryo Cavs karşısında da gerçekleşti ve Celtics seride kendi evinde oynanan iki maçı da kazandı.
KG, ilk maçta 28 sayı ikinci maçta 13 sayı ile oynadı. Cavs'ta oynanan üçüncü ve dördüncü maçı kaybeden Boston Hawks seneryosunun aynısını yaşadı Cleveland'da hiç maç kazanamadı. Yine 4-3 le seriyi geçerken doğu konferansı finallerine çıkarak Detroit Pistons'ın rakibi oldu. Kevin Garnett seride 19.5 sayı 10.8 ribaund 3.1 asist ortalaması ile oynadı. Diğer iki takımla oynadığı zorlu seriye rağmen Pistons'a karşı daha rahat bir eşleşme yaşayan Celtics 4-2 ile tur atlayarak 21 yıl aradan sonra NBA finallerine çıkmanın mutluluğunu yaşıyordu. Kevin Garnett'te bu mutluluğu yaşayanlardan birisiydi,Minnesota Timberwolves ile ulaştığı Batı konferansı finalinden sonra Boston Celtics ile NBA finallerine çıkarak kariyerinde bir başka önemli yere daha geliyordu. Garnett, Pistons'a karşı 22,8 sayı 9.6 ribaund 3.3 asist ortalaması ile etkileyici bir seri geçirdi.

Final yolunda 20 maç oynamış yorgun Celtics ve Kevin Garnett Los Angeles Lakers karşısına çıktı. Ev sahibi olmanın avantajını iyi kullanarak ilk iki maçı kazanırken Los Angeles'taki üçüncü maçı kaybettiler. Dördüncü maçı kazanıp seriyi 3-1'e getirdiklerin de şampiyonluğa bir adım daha yaklaşmışlardı. Lakers beşinci maçta ayağa kalkıp 3-2'ye getirse de altıncı maçta Boston Celtics 39 sayı farkla 131-92 yenerek toplamda 17.şampiyonluğa ulaşarak NBA'de en fazla şampiyon olan takım olma unvanın pekiştiriyordu. Finallerin MVP'si Paul Pierce olurken, Garnett finallerde 18.1 sayı 13.0 ribaund 2.5  asist 1.6 top çalma 1.0 blok ortalaması ile oynadı. Böylece, kariyerindeki en önemli hedefe ulaşmış oluyordu.

Özel hayatı

Kevin Garnett uzun zamandır birlikte olduğu kız arkadaşı Brandi Padilla ile Kaliforniya da özel  bir törenle evlendi. Eski basketbolcu ve bir dönem Ülkerspor'da da oynayan Shammond Williams'ın kuzenidir. New England Concord, Massachusetts'te yaklaşık 4.6 milyon dolar değerindeki evinde oturmaktadır.
Resmi olarak Kevin Garnett 2.11 m boyunda olmasına rağmen NBA ve Celtics yönetimi onun 2.16 m boyunda olduğuna inanmaktadır.
Şimdiki lakapları "The Big Ticket", "KG", "Da Kid" iken, eski lakabı "The Franchise" Ve gerçek hayatta çok sinirli olduğu için arkadaşları  "The Rifle" olarak anıyordu.

Kariyer İstatistikleri

Normal sezon

|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 80 || 43 || 28.7 || .491 || .286 || .705 || 6.3 || 1.8 || 1.1 || 1.6 || 10.4
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 77 || 77 || 38.9 || .499 || .286 || .754 || 8.0 || 3.1 || 1.4 || 2.1 || 17.0
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| style="background:#cfecec;"| 82* || style="background:#cfecec;"| 82* || 39.3 || .491 || .188 || .738 || 9.6 || 4.2 || 1.7 || 1.8 || 18.5
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 47 || 47 || 37.9 || .460 || .286 || .704 || 10.4 || 4.3 || 1.7 || 1.8 || 20.8
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 81 || 81 || 40.0 || .497 || .370 || .765 || 11.8 || 5.0 || 1.5 || 1.6 || 22.9
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 81 || 81 || 39.5 || .477 || .288 || .764 || 11.4 || 5.0 || 1.4 || 1.8 || 22.0
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 81 || 81 || 39.2 || .470 || .319 || .801 || 12.1 || 5.2 || 1.2 || 1.6 || 21.2
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| style="background:#cfecec;"| 82* || style="background:#cfecec;"| 82* || 40.5 || .502 || .282 || .751 || 13.4 || 6.0 || 1.4 || 1.6 || 23.0
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| style="background:#cfecec;"| 82* || style="background:#cfecec;"| 82* || 39.4 || .499 || .256 || .791 || style="background:#cfecec;"| 13.9 || 5.0 || 1.5 || 2.2 || 24.2
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| style="background:#cfecec;"| 82* || style="background:#cfecec;"| 82* || 38.1 || .502 || .240 || .811 || style="background:#cfecec;"| 13.5* || 5.7 || 1.5 || 1.4 || 22.2
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 76 || 76 || 38.9 || .526 || .267 || .810 || style="background:#cfecec;"| 12.7* || 4.1 || 1.4 || 1.4 || 21.8
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 76 || 76 || 39.4 || .476 || .214 || .835 || style="background:#cfecec;"| 12.8* || 4.1 || 1.2 || 1.7 || 22.4
|-
|  style="text-align:left; background:#afe6ba;"| †
| style="text-align:left;"| Boston
| 71 || 71 || 32.8 || .539 || .000 || .801 || 9.2 || 3.4 || 1.4 || 1.2 || 18.8
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Boston
| 57 || 57 || 31.1 || .531 || .250 || .841 || 8.5 || 2.5 || 1.1 || 1.2 || 15.8
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Boston
| 69 || 69 || 29.9 || .521 || .200 || .837 || 7.3 || 2.7 || 1.0 || .8 || 14.3
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Boston
| 71 || 71 || 31.3 || .528 || .200 || .862 || 8.9 || 2.4 || 1.3 || .8 || 14.9
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Boston
| 60 || 60 || 31.1 || .503 || .333 || .857 || 8.2 || 2.9 || .9 || 1.0 || 15.8
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Boston
| 68 || 68 || 29.7 || .496 || .125 || .786 || 7.8 || 2.3 || 1.1 || .9 || 14.8
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Brooklyn
| 54 || 54 || 20.5 || .441 || .000 || .809 || 6.6 || 1.5 || .8 || .7 || 6.5
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Brooklyn
| 42 || 42 || 20.3 || .455 || .167 || .829 || 6.8 || 1.6 || 1.0 || .3 || 6.8
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 5 || 5 || 19.6 || .581 || .000 || .500 || 5.2 || 1.6 || 1.0 || .8 || 7.6
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 38 || 38 || 14.6 || .470 || .000 || .667 || 3.9 || 1.6 || .7 || .3 || 3.2
|- class="sortbottom"
| style="text-align:center;" colspan="2"|Kariyer
| 1,462 || 1,425 || 34.5 || .497 || .275 || .789 || 10.0 || 3.7 || 1.3 || 1.4 || 17.8
|- class="sortbottom"
| style="text-align:center;" colspan="2"|All-Star
| 14 || 11 || 20.5 || .511 || .000 || .875 || 6.3 || 2.9 || 1.1 || .8 || 11.3

Play-off'lar

|-
| style="text-align:left;"| 1997
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 3 || 3 || 41.7 || .471 || 1.000 || 1.000 || 9.3 || 3.7 || 1.3 || 1.0 || 17.3
|-
| style="text-align:left;"| 1998
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 5 || 5 || 38.8 || .480 || .000 || .778 || 9.6 || 4.0 || .8 || 2.4 || 15.8
|-
| style="text-align:left;"| 1999
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 4 || 4 || 42.5 || .443 || .000 || .739 || 12.0 || 3.8 || 1.8 || 2.0 || 21.8
|-
| style="text-align:left;"| 2000
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 4 || 4 || 42.8 || .385 || .667 || .813 || 10.8 || 8.8 || 1.3 || .8 || 18.8
|-
| style="text-align:left;"| 2001
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 4 || 4 || 41.3 || .466 || .000 || .833 || 12.0 || 4.3 || 1.0 || 1.5 || 21.0
|-
| style="text-align:left;"| 2002
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 3 || 3 || 43.3 || .429 || .500 || .719 || 18.7 || 5.0 || 1.7 || 1.7 || 24.0
|-
| style="text-align:left;"| 2003
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 6 || 6 || 44.2 || .514 || .333 || .607 || 15.7 || 5.2 || 1.7 || 1.7 || 27.0
|-
| style="text-align:left;"| 2004
| style="text-align:left;"| Minnesota
| 18 || 18 || 43.5 || .452 || .313 || .776 || 14.6 || 5.1 || 1.3 || 2.3 || 24.3
|-
|  style="text-align:left; background:#afe6ba;"| 2008†
| style="text-align:left;"| Boston
| 26 || 26 || 38.0 || .495 || .250 || .810 || 10.5 || 3.3 || 1.3 || 1.1 || 20.4
|-
| style="text-align:left;"| 2010
| style="text-align:left;"| Boston
| 23 || 23 || 33.3 || .495 || .000 || .839 || 7.4 || 2.5 || 1.1 || .9 || 15.0
|-
| style="text-align:left;"| 2011
| style="text-align:left;"| Boston
| 9 || 9 || 36.3 || .441 || .000 || .759 || 10.9 || 2.6 || 1.9 || 1.0 || 14.9
|-
| style="text-align:left;"| 2012
| style="text-align:left;"| Boston
| 20 || 20 || 36.9 || .497 || .250 || .813 || 10.3 || 1.5 || 1.2 || 1.5 || 19.2
|-
| style="text-align:left;"| 2013
| style="text-align:left;"| Boston
| 6 || 6 || 35.3 || .500 || .000 || .941 || 13.7 || 3.5 || .8 || 1.0 || 12.7
|-
| style="text-align:left;"| 2014
| style="text-align:left;"| Brooklyn
| 12 || 12 || 20.8 || .524 || .000 || .739 || 6.3 || 1.3 || .8 || .4 || 6.9
|- class="unsortable"
| style="text-align:left;" colspan=2| Kariyer
| 143 || 143 || 36.9 || .478 || .273 || .789 || 10.7 || 3.3 || 1.2 || 1.3 || 18.2

Kaynakça
 http://www.basketball-reference.com/players/g/garneke01.html
 https://web.archive.org/web/20090720064532/http://www.netglimse.com/celebs/pages/kevin_garnett/index.shtml
 https://web.archive.org/web/20100512162711/http://www.jockbio.com/Bios/Garnett/Garnett_bio.html
 http://en.wikipedia.org/wiki/2008_NBA_Playoffs
 http://sports.espn.go.com/nba/playoffs2008/series?series=lalbos
 https://web.archive.org/web/20090501235742/http://www.nba.com/finals2008/

1976 doğumlular
Greenville, Güney Karolina doğumlular
Güney Karolina doğumlu basketbolcular
Afrikalı Amerikalı basketbolcular
2000 Yaz Olimpiyatları basketbolcuları
Uzun forvet basketbolcular
Boston Celtics basketbolcuları
Minnesota Timberwolves basketbolcuları
Brooklyn Nets basketbolcuları
Lise mezunu iken NBA'de seçmelere giren basketbolcular
Altın Olimpiyat madalyalı Amerikalı sporcular
Minnesota Timberwolves seçimleri
NBA Yılın Savunma Oyuncusu ödüllü basketbolcular
Pivot basketbolcular
Amerikalı Olimpiyat basketbolcuları
NBA All-Star'ları
Yaşayan insanlar
2000 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
Amerika Birleşik Devletleri millî basketbol takımı basketbolcuları
Altın Olimpiyat madalyalı Amerikalı basketbolcular
Altın Olimpiyat madalyalı basketbolcular
Basketball Hall of Fame basketbolcuları

Kevin Garnett


Peter Paul Yelezuome Angkyier (Monyupelle, Nandom, Gana, 26 de novembro de 1961) é um ministro ganense e bispo de Damongo.

Peter Angkyier frequentou a Escola Primária St. Anne em Damongo, depois a Primária Gegenkpe L/A em Nandom, depois a Escola Primária St. Joseph em Tamale. De 1977 a 1982 ele freqüentou o St. Charles Minor Seminary/Secondary School, depois freqüentou a Tamale Secondary School até 1984. Seguiu-se o St. Victor's Major Seminary. Recebeu o Sacramento da Ordem pela Arquidiocese de Tamale em 15 de agosto de 1992. Seu primeiro sacerdócio foi na paróquia de Uganda em Bole em 1992/93, depois veio para St. Anne's em Damongo. Em 3 de fevereiro de 1995, Peter Angkyier foi incardinado no clero da Diocese de Damongo. De janeiro de 1995 a julho de 1996 foi capelão dos estudantes de língua inglesa na Arquidiocese de Viena (Áustria) e desde então fala alemão. De setembro de 1996 a junho de 2000 estudou psicologia em Roma. Ele então trabalhou até 2003 no Seminário Maior do Milênio de St. Augustine em Tamale. De junho de 2002 a fevereiro de 2009 foi Vigário Geral em Damongo.

Em 17 de dezembro de 2010, o Papa Bento XVI o nomeou ao Bispo de Damongo. O Arcebispo de Tamale, Philip Naameh, o consagrou em 25 de março de 2011; Os co-consagradores foram o Bispo de Obuasi, Gabriel Justice Yaw Anokye, e o Bispo de Wa, Paul Bemile.

Peter Paul Angkyier mantém muitos bons contatos fora de sua terra natal, inclusive com a diocese de Münster e a paróquia de Kuchl na Áustria. Ele era um grande jogador de futebol e ainda se descreve como um pastor que cuida de seu povo hoje, na juventude eram cabras e ovelhas.

Ver também

Bispos católicos de Gana

Peter Paul Yelezuome Angkyier