Galileo Galilei, (15 Şubat 15648 Ocak 1642) İtalyan astronom, fizikçi, mühendis, filozof ve matematikçiydi. Rönesans'ın bilimsel devrimine büyük katkıda bulunan bilim insanına "gözlemsel astronominin babası", "modern fiziğin babası" ve "bilimin babası" gibi isimler takılmıştır. Gözlemsel astronomiye katkılarının arasında Venüs'ün evrelerinin teleskopik kanıtı, Jüpiter'in en büyük dört uydusunun keşfi (Galileo'nun uyduları adı verilmiştir), güneş lekelerinin gözlemi analizi bulunmaktadır. Galileo ayrıca uygulamalı bilim ve teknoloji alanında da çalışmış ve geliştirilmiş bir askeri pusula gibi başka aletler icat etmiştir.

Galileo'nun güneş merkezciliği ve Kopernikçiliği yaşadığı dönemde daha çok dünya merkezcilik ve Tycho sistemi yaygın olduğu için tartışma konusu olmuştur. Astronomlar ona sık sık karşı çıkmış ve güneş merkezli bir sistemin yıldızsal paralaks gözlemlenmediği için mümkün olmadığını savunmuşlardır. Bu konu 1615 yılında Roma Engizisyonu tarafından soruşturulmuş ve bunun yalnızca bir olasılık olduğu sonucuna varılmıştır. Galileo daha sonrasında "İki Ana Dünya Sistemi Üzerine Diyalog" kitabında bu görüşünü savunmuştur. Kitabın Papa 8. Urban'a ve Cizvitler'e bir saldırı niteliğinde olduğu düşünülmüş ve Galileo itibar kaybetmiştir. Engizisyon tarafından yargılanan Galileo'nun dalalet suçu işlediğinden şüphelenilmiş ve Galileo hem yazdıklarından caymaya zorlanmış hem de hayatının geri kalanını ev hapsinde geçirmeye mahkûm edilmiştir. Ev hapsindeyken en başarılı çalışmalarından olan İki Yeni Bilim'i yazmış ve bu kitapta kırk yıl öncesinde yaptığı kinematik ve maddelerin kuvveti ile ilgili çalışmalarına yer vermiştir.

Gençliği ve ailesi
Galileo, 15 Şubat 1564 tarihinde, o dönemde Floransa Dükalığı'na ait olan Pisa'da doğmuştur. Altı kardeşin en büyüğü olan Galileo'nun babası ünlü bir lavtacı ve müzisyen olan Vincenzo Galilei ve annesi Giulia Ammannati 1562 yılında evlenmişti. Galileo babasından erken yaşta lavta tekniği, otoriteyi sorgulama yetisini, dikkatli ölçüm ve deney yapma, ritmi müzikal bir şekilde irdeleme ve matematik ile deneysel yollarla sonuca ulaşma becerilerini aldı. Galileo'nun beş kardeşinden ikisi bebekken öldü. Diğerlerinden en küçüğü Michelangelo da yetenekli bir lavtacı ve müzisyen oldu; ancak Galileo'nun gençliğinde mali sıkıntılara yol açtı. Michelangelo babası tarafından kayınbiraderlerine söz verilmiş olan başlık paralarının kendine düşen kısmını ödeyemedi ve ona bu yüzden davalar açıldı. Galileo da zaman zaman kardeşine müzikal projeleri için borç verdi. Bu mali sıkıntılar Galileo'da erken yaşta para edecek buluşlar yapma isteği doğurmuştur.

Galileo sekiz yaşındayken ailesi Floransa'ya taşındı; ancak o iki yıl Jacopo Borghini ile yaşadı. Daha sonra Floransa'nın 35 kilometre güneybatısındaki Vallombrosa'daki Camaldolese Manastırı'nda eğitim gördü.

Adı
Galileo'ya büyük büyük dedesi Galileo Bonaiuti'nin adı verilmiştir. Bonaiuti 1370-1450 yılları arasında Floransa'da yaşamış olan bir doktor, üniversite hocası ve siyasetçi idi. 14. yüzyılın sonunda ailenin soyadı Bonaiuti'den Galilei'ye çevrilmiştir. Galileo, tıpkı kendinden 200 yıl önceki Bonaiuti gibi Floransa'daki Santa Croce Bazilikası'na gömülmüştür.

Çocukları

Koyu ve dindar bir Katolik olmasına rağmen Galileo, Marina Gamba ile evlilik dışı üç çocuk yapmıştır. Virginia (1600) ve Livia (1601) adında iki kızları ve Vincenzo (1606) adında bir oğulları olmuştur.

Evlilik dışı doğdukları için Galileo kızlarını evlendirilemez olarak görmüştür. Bu durumun yol açacağı mali sıkıntıları düşünen Galileo kızlarını hayatlarının geri kalanını geçirdikleri Arcetri'deki San Matteo rahibeler manastırına vermiştir. Virginia buraya girdiğinde adını Maria Celeste olarak değiştirmiştir. 2 Nisan 1634'te ölen Virginia, Galileo ile birlikte Santa Croce Bazilikası'nda gömülüdür. Livia ise Rahibe Arcangela adını almıştır. Hayatının çoğunu hasta olarak geçirmiştir. Vincenzo ise sonradan Galileo'nun yasal varisi haline getirilmiş ve Sestilia Bocchineri ile evlenmiştir.

Bilim insanı olarak kariyeri
Galileo gençken rahip olmayı ciddi şekilde düşünmüş; ancak babasının teşvikiyle Pisa Üniversitesi'nin tıp bölümüne başvurmuştur. 1581 yılında hava akımlarının harmonik harekete ittiği bir avizenin sallanma uzaklığı ne olursa olsun her zaman aynı hızda sallandığını fark etmiş ve eve döndüğünde iki eşit uzunlukta sarkaç alarak ikisinin farklı sallantı uzaklıklarında bile aynı süre içinde sallandıklarını izlemiştir. Ancak 100 yıl sonra Christiaan Huygens'ın bir sarkacın tautochrone hareketini açıklaması ile doğru bir saat yapılmıştır. Hayatının bu noktasına kadar Galileo ailesi tarafından, bir doktordan daha az para getiren bir kariyer olduğu için matematikten uzak tutulmuştur. Ancak bir geometri dersine girdikten sonra Galileo babasını tıp yerine matematik ve doğa felsefesi okumasına izin vermesi yolunda ikna etmiştir. 1583 yılında, patronu olan Toskana Grandükünün emri ile, "3 zar atıldığında toplam 10, neden toplam 9'dan daha sık geliyor?" gibi soruları yanıtlamak üzere, "Zar oyunları üzerine düşünceler" yazısını yayınlayarak olasılık bilimine katkıda bulunmuştur. Termometrenin atası olan termoskopu keşfetmiş ve 1586'da kendi icat ettiği hidrostatik bir denge hakkında bir kitap yazarak bilim dünyasının dikkatini çekmiştir. Galileo ayrıca güzel sanatı kapsayan bir terim olan disegno kavramını da incelemiş ve 1588 yılında Floransa'daki Accademia delle Arti del Disegno'da perspektif ve chiaroscuro hocası olmuştur. Şehrin sanatsal geleneğinden ve Rönesans sanatçılarının yapıtlarından ilham alan Galileo sanatsal bir mantalite geliştirmiştir. Akademide genç bir hocayken Floransalı ressam Cigoli ile arkadaşlık kurmuş ve ressam Galileo'nun ay gözlemlerine bir tablosunda yer vermiştir.

1589 yılında Pisa'da matematik bölümü başkanı oldu. 1591'de babası öldü ve kardeşi Michelagnolo'nun bakımı Galileo'ya düştü. 1592'de Padova Üniversitesi'ne geçerek burada 1610'a kadar geometri, mekanik ve astronomi hocalığı yaptı. Bu dönemde Galileo hem temel bilimlerde (hareketin kinematiği ve astronomi gibi), hem de pratik uygulamalı bilimlerde (örn. maddelerin kuvveti ve teleskopun keşfi) birçok önemli ilerleme kaydetti. İlgi alanlarının arasında matematik ve astronomiye bağlı olan astroloji de vardı.

Galileo, Kepler ve gelgit teorileri

Kardinal Bellarmine 1615 yılında Kopernik sisteminin 'güneşin dünyanın etrafında dönmediğinin fiziksel bir kanıtı' olmadan savunulamayacağını yazmıştı. Galileo ise kendi gelgit kuramının dünyanın hareketi için gerekli fiziksel kanıtı oluşturduğunu düşünüyordu. Bu kuram onun için o kadar önemliydi ki 'İki Ana Dünya Sistemi Hakkında Diyalog' kitabının başlığını önceden 'Denizin Gelgit Hareketi Üzerine Diyalog' olarak koymayı düşünmüştür. Gelgit hakkındaki kısım Engizisyon'un emriyle kaldırılmıştır.

Galileo için gelgit, dünyanın güneşin etrafında dönerken üzerindeki bir noktanın hızlanıp yavaşlaması nedeniyle denizin sularının ileri geri hareketinden ibaretti. Bu teoriyi ilk defa 1616'da Kardinal Orsini'ye sundu. Bu teori, okyanus havzalarının gelgit zamanlaması ve hızına olan etkisini gözler önüne serdi. Adriyatik Denizi'nin ortası ile uçlarındaki gelgit farkı gibi olayları açıklamakta başarılı olsa da teori gelgitlerin genel nedenini açıklama konusunda başarısızdı.

Teori doğru olsaydı, günde yalnızca bir met olurdu. Ancak Galileo ile çağdaşları bunun yanlış olduğunun farkındaydı; çünkü Venedik'te 12 saat aralıkla günde bir yerine iki met meydana gelmekteydi. Galileo bu hatayı denizin şeklinden ve derinliğinden kaynaklandığı yönünde yorumladı. Galileo'nun bu yorumunun kandırıcı olduğu iddiasına karşı Albert Einstein onun büyüleyici teorilerini geliştirerek bunları dünyanın hareketini kanıtlamak için sorgulamadan kabul ettiğini savunmuştur. Galileo çağdaşı Kepler'in ayın gelgitleri oluşturduğu yönündeki teorisini reddetmiştir. Ayrıca Kepler'in gezegenlerin yörüngesinin eliptik olduğu iddiasını kabul etmemiş ve bunun çember şeklinde olduğunu savunmuştur.

Meteor tartışmaları ve Il Saggiatore
1619 yılında Galileo Peder Orazio Grassi ile bir tartışma içine girmiştir. Meteorların doğası hakkında çıkan tartışma, Galileo'nun 1623'te Il Saggiatore kitabını yayınlamasıyla bilimin kendisi hakkında bir tartışmaya dönüşmüştür. Kitabın baş sayfası Galileo'yu Toscana Grandükasının filozofu ve 'İlk Matematikçisi' olarak tanımlamaktadır.

Il Saggiatore, bilimin nasıl uygulanması gerektiği konusunda Galileo'nun birçok fikrini içerdiği için onun 'bilimsel manifestosu' olarak tanımlanmıştır. 1619 yılının başlarında Peder Grassi anonim olarak '1618 yılının üç meteoru hakkında astronomik bir münazara' adlı broşürünü yayınlamış, o yıl Kasım'da görülen bir meteorun dünyadan sabit bir uzaklıkta bir çemberde, ve aydan daha uzakta hareket ettiğini açıklamıştır.

Grassi'nin görüşleri 'Meteorlar Hakkında Görüş' adlı makalede Galileo ve Mario Guiducci tarafından eleştirilmiştir. Çoğunlukla Galileo tarafından yazılan bu makalede özgür bir meteor teorisi sunulmamış ancak şimdi yanlış olduğu kabul edilen varsayımlara yer verilmiştir. Açılış paragrafında Cizvit Christopher Scheiner ve Collegio Romano'nun profesörlerine hakaret eden makale, Cizvitleri gücendirmiştir. Grassi, öğrencisi Lothario Sarsio Sigensano'nun ismini kullanarak yayınladığı "Astronomik ve Felsefi Denge" adlı makalesinde Galileo'ya karşı çıkmıştır.

Il Saggiatore Galileo'nun bu makaleye cevabı idi. Oldukça yıkıcı olan kitap, bir polemik edebiyat başyapıtı olarak kabul edilmektedir. Sarsi'nin argümanları ağır bir aşağılamaya maruz tutulmuş ve kitap ithaf edildiği Papa 8. Urban'ı ve genel halkı oldukça mutlu etmiştir. Urban on yıl kadar önce Roma'da Galileo'nun tarafını tutmuştur.

Galileo'nun Grassi ile olan polemiği birçok Cizvit'i gücendirmiş ve fikirlerinden soğutmuştur. Galileo ve arkadaşları daha sonra bu Cizvitlerin mahkûmiyetinde rol oynadığını düşünse de bu yönde fazla delil bulunmamaktadır.

Güneşmerkezcilik hakkındaki uyuşmazlık

Galileo'nun kilise ile münakaşasından önce Katolik dünyasında çoğu eğitimli insan ya Aristoteles'in dünyamerkezli görüşünü veya Tycho'nun güneş ve dünya merkezli teorilerin karışımı olan görüşlerini kabul etmekteydi. Güneş merkezli teorilerin ana sorunu, doğru olması durumunda yıllık bir yıldız paralaksı gözlemlenmesi gerektiği; ancak bunun var olmadığıydı. Bir yıldızın uzaklığıyla bu gözlemin zorluğunun doğru orantılı olması nedeniyle 19. yüzyıla kadar bu gözlemi yapabilecek hassassiyette aletler bulunmuyordu (ancak 17.yüzyılda sapınçın gözlemlenmesi güneşmerkezciliğin kabul edilmesini sağladı). Güneşmerkezci teoriler eski çağlardan beri var olsa da yakın zamanda Nicolaus Copernicus tarafından canlandırılmışlardı. Kopernik, yıldızların çok uzak olması nedeniyle paralaksın önemsiz olduğunu savundu. Ancak Tycho Brahe yıldızların ölçülebilir bir görünür büyüklüğü olması nedeniyle eğer güneşmerkezcilerin savunduğu kadar uzak olsalardı çok büyük olmaları gerektiğini ve güneşten veya herhangi bir gökcisminden daha büyük gözükmeleri gerektiğini savundu. Tycho'nun sisteminde yıldızların Satürn'ün hemen gerisinde olduğunu ve güneşle aynı boyda olduklarını düşünüyordu. O dönemde hiçbir kurum güneşmerkezciliği yalanlamıyordu ve hatta Papa 13. Gregory 1582'de bunu takvimi düzenlemek için kullandı.

Kopernik'ten sonraki yıllarda güneşmerkezcilik tartışmasız bir konuydu; ancak yıldızsal paralaksın yokluğu bunu kabul edilen bir teori olmaktan alıkoydu. Özellikle İtalyanlar için, Karşı Reformasyon'un ertesinde ve 30 Yıllık Savaşlara neden olan olaylardan sonra Papa'ya karşı gelmek tehlikeli bir şeydi. İncil'deki bazı kısımlar da dünyamerkezci teorileri desteklemekteydi. Galileo güneşmerkezciliğin İncil'e karşı gelmediğini savundu. Aziz Augustine'in görüşü olan şiir, şarkı ve eski yazıların her zaman olduğu gibi anlaşılmaması gerektiğini düşündü. Galileo yazarların güneşin doğup battığı sabit bir dünya sisteminden bahsettiklerini ve dönüş hareketi dışında hareketleri açıkladıklarını yazdı.

1615 yılı geldiğinde Galileo'nun güneşmerkezci yazıları Roma Engizisyonu'na verilmişti; ancak asıl suçu İncil'i tekrar yorumlamaya çalışmaktı. Bu Trent Konseyi'nin açık bir reddi ve Protestanlığa yakın bir hareketti. Galileo Roma'ya giderek kendini ve Kopernikçi ve İncil'le ilgili fikirlerini savundu. 1616 başlarında Monsignor Francesco Ingoli Galileo'ya Kopernik sistemini reddeden bir mektup yolladı. Galileo sonradan bu mektubun Kopernik karşıtı hareketi başlattığını düşünmekteydi. Maurice Finocchiaro'ya göre Ingoli büyük ihtimalle Engizisyon tarafından bu konuda uzman görüşünü bildirmek için görevlendirilmişti. Bu mektup güneşmerkezciliğe karşı 18 adet matematiksel ve fiziksel argüman içermekteydi. Öncelikle Tycho'nun argümanlarını ödünç alan mektup özellikle güneşmerkezcliğie göre yıldızların güneşten çok daha büyük olmalarını gerektirdiğini yazdı. Ayrıca dört teolojik argüman içeren makale, 1616'da Engizisyon'un güneşmerkezciliğin felsefi açıdan saçma olduğunu ve kafirce bir teori olduğunu açıklamasına yol açtı.

Papa 5. Paul Kardinal Bellarmine'ye bu bulguyu Galileo'ya ulaştırmasını söyledi ve güneşmerkezcilikten vazgeçme emri vermesini istedi. 26 Şubatta Galileo Bellarmine'nin evine çağrıldı ve 'güneşin evrenin merkezinde durarak dünyanın hareket ettiği fikrinden vazgeçme ve bu konuda hiçbir şey söyleyip yazmama' emri verildi.

Dizin Topluluğu, Kopernik'in De Revolutionibus ve diğer güneşmerkezci yapıtlarını düzeltilene kadar yasakladı. Bellarmine'nin emirleri Galileo'nun güneşmerkezciliği matematik ve felsefe yoluyla savunmasına engel olmuyordu; ancak bunu fiziksel bir gerçek olarak kabul etmesi yasaktı.

İlerideki on yıl boyunca Galileo tartışmadan uzak durdu. 1623'te bu konuda kitap yazma projesini Kardinal Maffeo Barberini'nin 8. Urban olması ve teşviki ile yeniden canlardırdı. Barberini Galileo'nun arkadaşı ve hayranı idi ve 1616'da mahkûmiyetine karşı çıkmıştı. Galileo'nun kitabı, 'İki Ana Dünya Sistemi Üzerine Diyalog' 1632'de Papa ve Engizisyon'un izniyle basıldı.

Papa Galileo'dan güneşmerkezcilik lehinde ve aleyhinde argümanlar yazmasını ve bunu sadece savunmamasını istemişti. Ayrıca kendi görüşlerinin de kitapta bulunmasını istemişti. Galileo yalnızca ikinci isteği yerine getirdi.

Bilerek veya bilmeyerek, kitaptaki Aristotelesçi karakter Simplicio birçok kez aptal durumuna düştü ve kendi hatalarına yenik düştü. Galileo kitabın başında Simplicio'nun meşhür Aristotelesçi filozoftan esinlendiğini yazsa da İtalyanca Simplicio "alık" anlamına da gelmektedir. Bu nedenle Diyalog Aristotelesçi dünyamerkezciliğe bir saldırı ve Kopernikçiliğin savunması gibi gözükmüştür. Ayrıca Galileo Papa'nın sözlerini Simplicio'nun ağzından yazarak onu sinirlendirmiştir.

Birçok tarihçi Galileo'nun kötü niyetli olmadığını ve kitabına tepkiye şaşırdığını düşünmektedir. Ancak Papa alenen alay edilmesini ve Kopernik savunmasını affetmemiştir.

Galileo en büyük destekçilerinden birini kaybederek Roma'ya savunma yapmaya çağrılmıştır. 1633 yılında Roma'ya gelmiş ve Vinzenco Maculani önüne yargılanmaya çıkarılmıştır. Galileo duruşması boyunca 1616'dan beri sözünü tutarak yasaklı fikirlerin hiçbirini savunmadığını söylemiştir. Ancak sonradan, Diyalog'u okuyan birinin bunun Kopernik savunması olduğunu düşünebileceğini kabul etmiştir. Galileo, 1616'dan sonra Kopernikçi fikirler savunmadığını söylemişse de bu inandırcı olmamıştır. 1633 Temmuzunda işkence tehdidi altında bile iken bu savunmasını sürdürmüştür.

Engizisyon'un hükmü 22 Haziranda verilmiştir ve üç kısımdan oluşmaktadır:

-Galileo'nun ciddi kafirlik şüphesi altında olduğuna ve güneşin hareketsiz olarak evrenin merkezinde durması ve dünyanın hareket etmesi fikrine, İncil'e aykırı bulunmasından sonra bile inanması nedeniyle bu fikrini lanetlemesi ve vazgeçmesi gerektiğine,

-Engizisyon'un istediği gibi hapsedilmesine (bu sonraki gün ev hapsine çevrilmiş ve Galileo hayatı boyunca bu şekilde yaşamıştır),

-Diyalog'un yasaklanmasına ve diğer yapıtlarının (gelecekte yazacakları da dahil) basılmasının yasaklanmasına karar verilmiştir.

Bir efsaneye göre Galileo dünyanın güneşin etrafında döndüğü teorisini yalanladıktan sonra "Ama yine de dönüyor" gibi bir cümle sarf etmiştir. 1640'larda İspanyol ressam Bartolomé Esteban Murillo veya onun ekolünden bir ressam tarafından yapılan bir resimde Galileo, hapisteyken duvarda yazılı olan "E pur si muove" sözcüklerine bakmaktadır. Bu hikâye ölümünden yüz yıl sonra çıksa da Stillman Drake'e göre bu sözler Galileo ölmeden önce bile ona itham edilmiştir.

Bir süre Ascanio Piccolomini (Siena Başpiskoposu) ile kalan Galileo, 1634'te Floransa yakınlarındaki Arcetri'deki villasına dönmüş ve hayatını ev hapsinde geçirmiştir. Üç yıl boyunca haftada bir kere yedi pişmanlık ilahisi okuma emri verilmiş ancak kızı Maria Celeste bu görevi üstlenerek babasını kurtarmıştır.

Galileo ev hapsindeyken en başarılı çalışmalarından biri olan 'İki Yeni Bilim''i yazmıştır. Burada kırk yıl öncesinde yaptığı çalışmalara yer vermiş ve kinematik ile maddelerin kuvveti üzerine açıklamalar yapmıştır. Bu kitap Albert Einstein tarafından övülmüştür. Bu yapıt sonucunda Galileo'ya "modern fiziğin babası" adı verilmiştir. 1638'de tamamen kör oldu ve uykusuzluk ve fıtık şikayetleri yüzünden Floransa'ya tıbbi müdahale için gitmesine izin verilmiştir.

Dava Sobel'e göre Galileo'nun 1633'teki duruşması ve kafirlik hükmünden önce Papa 8. Urban kendi güvenliğinden ve devlet problemlerinden endişe duymuştur. Böylece Galileo sorunu papaya onun düşmanları tarafından sunulmuş ve kiliseyi savunmada güçsüzce hareket ettiği iddiası karşısında Galileo'ya karşı öfke ve korku ile saldırmıştır.

Ölümü

1642'ye kadar Galilei, ziyaretçi kabul etmiştir. 77 yaşındayken (8 Ocak 1642), ateş ve kalp çarpıntısı sebebiyle öldü. Toscana Grandükası II. Ferdinando onu Santa Croce Bazilikası'na gömerek anısına mermerden bir mozole yapmak istemiştir. Bu planlar Papa 8. Urban'ın ve yeğeni Kardinal Francesco Barberini'nin karşı çıkması sonucu iptal edilmiş ve Galileo'nun kafirliği neden olarak öne sürülmüştür. Böylece Bazilika'nın koridorlarından birinde küçük bir odaya gömülmüştür. 1737 yılında anısına bir anıt dikilmiş ve Bazilika'nın ana bölgesine gömülmüştür. Bu süreçte üç parmağı ve bir dişi alınmıştır. Üç parmağından biri şu an Floransa Bilim Tarihi Müzesinde sergilenmektedir.

Bilimsel metotları
Galileo hareket bilimine özgün katkılarda bulunmuş ve matematik ile deneyi birleştirmiştir. O zamanın daha yaygın bilimi William Gilbert'in niteliksel çalışmaları (manyetizma & elektrik) idi. Galileo'nun babası Vincenzo (lavtacı ve müzisyen) bilinen en eski çizgisel olmayan deneyi yapmıştır: çekilmiş bir telde ton, çekim gücünün karekökü ile birlikte değişmektedir. Bu gözlemler Pisagor müziğinin temelinde de yatmaktadır. Bir teli tam bir sayıya bölmek harmonik bir gam oluşturmaktadır. Kısıtlı bir miktar matematik böylece müziği ve fiziği birleştirmiş ve genç Galileo babasının gözlemlerinde bunu görmüştür.

Galileo doğanın kanunlarının matematiksel olduğunu söyleyen ilk modern düşünürlerden biridir. Il Saggiatore'de "Felsefe bu büyük kitapta yazmaktadır; evren matematiğin dilinde ve karakterleri üçgenler, daireler ve diğer geometrik figürlerdir." demiştir. Matematiksel analizleri geç skolastik doğa filozoflarının geleneklerini geliştirmiştir. Galileo bunu felsefe okurken öğrenmiştir. Onun çalışmaları bilimin felsefe ve dinden ayrılmasına katkıda bulunmuş ve insan düşüncesini ileriye taşımıştır. Galileo sıkça düşüncelerini gözleme bağlı olarak değiştirmiştir. Galileo deneylerini yapmak için zaman ve uzunluk standartları oluşturmuş ve farklı gün ve yerdeki deneyleri böylece harmonize etmiştir. Bu da matematiksel yasaları tümevarım yöntemiyle oluşturmanın önünü açmıştır.

Galileo matematik, teorik fizik ve deneysel fizik arasındaki bağlantığı iyi anlamıştır ve parabolü hem konik seksiyonlar hem de ordinat'ın (y) absis'in (x) karesine bağlı olarak değişmesi anlamında kullanmıştır. Ayrıca parabolün tek yönde hızlanan bir nesnenin hava rezistansı olmadığı durumlarda ideal yol çizgisi olduğunu bulmuştur. Bu teorinin kısıtlamaları (dünyanın büyüklüğünde bir yolun asla parabol olamayacağı gibi) olsa da, gününün topçuları için fırlatılan mermilerin parabolden çok az değişeceğini savunmuştur.

Astronomi

Hans Lippershey'in 1608'de Hollanda'da patentlemeye çalıştığı teleskopun silik bir anlatımından yola çıkarak Galileo bir sonraki yıl 3x büyütmeli bir teleskop yapmıştır. Daha sonra bunu geliştirerek 30x büyütmeli versiyonlar bulmuştur. Galileo teleskopu ile, dünya üzerinde büyütülmüş, düz görüntüler izlemek mümkündür. Ayrıca gökyüzünü incelemek için de kullanılabilir. Galileo bir süreliğine bu amaçla kullanılacak teleskopu üretebilen tek kişi olmuştur. 25 Ağustos 1609'da erken teleskoplarından birini (8x veya 9x büyütme) Venedikli hukukçulara göstermiştir. Bu teleskopları tüccarlara satarak da para kazanan Galileo, Mart 1610'da teleskobik astronomik gözlemlerini Sidereus Nuncius adlı yazısında yayınlamıştır.

Kepler'in süpernovası
Tycho ve diğerleri 1572'deki süpernovayı gözlemlemişlerdi. 15 Ocak 1605'teki mektubunda Galileo'ya bu konudan bahseden Ottavio Brenzoni sayesinde Galileo 1604'te Kepler'in süpernovasını izlemeye başlamıştır. Günlük paralaks gözlemlememesi sonucu Galileo bunların uzak yıldızlar olduğunu savunarak Aristoteles'in gökyüzünün değişmezliği teorisini yalanladı.

Jüpiter
7 Ocak 1610'da Galileo 3 görünmez, küçük ve sabit yıldızı teleskopuyla gözlemlemeye başladı. Bunların hepsi Jüpiter'in yakınında ve onun içinden geçmekteydi. Daha sonraki gözlemler bu 'yıldızların' Jüpiter'e kıyasla yıldız olsalar açıklanamayacak bir şekilde hareket ettiklerini gösterdi. 10 Ocak'ta Galileo birinin kaybolduğunu gördü ve Jüpiter'in arkasında olduğunu düşündü. Birkaç gün içinde bu objelerin Jüpiter'i yörüngelediğini buldu. Galileo gezegenin en büyük 4 uydusunun üçünü keşfetmişti. Dördüncüyü de 13 Ocak'ta keşfetti. Bu dördüne ilerideki efendisi Cosimo II de' Medici'nin şerefine 'Medici yıldızları' ismini koydu. Ancak sonraki astronomlar bunları Galileo'nun şerefine 'Galileo uyduları' olarak adlandırdı. Bu uyduların şimdiki isimleri Io, Europa, Ganymede ve Callisto'dur.

Jüpiter'in uydularının gözlemleri astronomine bir çığır açtı: daha küçük gezegenler tarafından yörüngelenen büyük bir gezegen, Aristoteles'in dünyamerkezci teorisine ters düşüyordu ve birçok astronom ve filozof başta buna inanmadı. Christopher Clavius'un rasathanesi bu gözlemleri kanıtlayınca Galileo 1611'de Roma'da bir kahraman gibi karşılandı. Galileo ilerideki 18 ay boyunca uyduları gözlemledi ve evreleri hakkında (Kepler'in imkânsız dediği bir başarı) çok doğru bilgiler edindi.

Venüs, Satürn ve Neptün
Eylül 1610'dan itibaren Galileo, Venüs'ün tıpkı ay gibi evreleri olduğunu gördü. Güneşmerkezli modele göre tüm evreler, Venüs'ün güneş etrafındaki yörüngesi nedeniyle aydınlık yüzünün dünyadan görülmesi ile izlenebilirdi. Aynı şekilde güneşin ön tarafındayken karanlık olması Kopernik'in teorisinin diğer bir tahminiydi. Diğer taraftan Ptolemaios'un dünyamerkezli modelinden hiçbir gezegenin yörüngesinin güneşi taşıyan küresel kabuğu kesmesi imkânsızdı. Venüs'ün yörüngesi başta tamamen güneşin yakın tarafında olarak düşünülmüş ve sadece hilal ve yeni evreler gösterebileceği kabul edilmişti. Ancak sonradan güneşin diğer tarafında da olabileceği düşünülmüş ve burada da tam veya tama yakın evreler olabileceği tahmin edilmiştir. Galileo'nun hilal, yarı tam ve tam evreleri gözlemlemesinden sonra Ptolemaios'un modeli çürütülmüş oldu. Böylece 17. yüzyılın başında bu buluştan sonra birçok astronom dünya ve güneşmerkezciliği birleştiren modelleri kabul etmeye başladı (Tychonic, Capellan, Uzatılmış Capellan). Tüm bu modeller dönen bir dünya ve Venüs'ün evrelerini, yıldızsal paralakstan bahsetmeden kapsıyordu. Galileo'nun Venüs çalışmaları dünya merkezcilikten karma teorilere ve oradan güneşmerkezciliğe geçmekte çok yararlı olmuştur.

Galileo Satürn'ü gözlemledi ve halkalarını gezegen sandı. Daha sonra gözlemlerinde halkalar direkt dünyaya dönüktü ve diğer gezegenlerin yok olduğunu düşündü. 1616'da tekrar ortaya çıkan halkalar kafasını daha da karıştırdı.

Galileo 1612'de Neptün'ü de gözlemledi. Defterlerinde sönük birçok önemsiz yıldızdan biri olarak geçer. Bunun gezegen olduğunu fark etmedi ancak onu gözden kaybetmeden önce hareketini not aldı.

Güneş lekeleri
Galileo güneş lekelerini gözlemleyen ilk Avrupalılardan biriydi; ancak Kepler bilmeden 1607'de bir tanesini görüp Merkür sanmıştı. Charlemagne zamanında görülen ve Merkür sanılan bir gözlemi de tekrar yorumladı. Güneş lekelerinin varlığı da geleneksel Aristotelesçi astronomiyi zor durumda bırakıyordu; çünkü gökyüzünün değişmezliği anlamsız kalıyordu. Lekelerin hareketindeki yıllık değişimler Francesco Sizzi tarafından 1612-3'te bulundu ve hem Ptolemaios hem de Tycho'nun sistemini çürüttü. Galileo Cizvit Christoph Scheiner ile güneş lekelerinin keşfi üzerine bir polemik yaşadı.

Gerçekte ikisinden de önce David Fabricius ve oğlu Johannes bunu keşfetmişti. Scheiner Kepler'in 1615'teki teleskop dizaynını benimsedi; bu dizayn daha fazla yakınlaştırma ancak ters resimler sunuyordu. Galileo bu dizaynı hiç kullanmadı.

Ay
Galileo teleskopunu yapmadan önce Thomas Harriot, İngiliz matematikçi ve gezgin, ayı gözlemlemek için 'perspektif tüpü'nü kullanmıştı. Bu gözlemlerde ayın hilalindeki garip noktaları tanımlayan Harriot nedenini anlamamıştı. Chiaroscuro ve sanatsal bilgisi sayesinde Galileo, bu ışık ve gölge desenlerinin topoğrafik işaretler olduğunu ve nedeninin ayın yüzdeyindeki dağlar ve kraterler olduğunu anladı. Çalışmasında topoğrafik grafiklerle dağların yüksekliğini tahmin etti. Böylece ayın ne bir gezegen, ne de şeffaf ve mükemmel bir küre olduğu anlaşıldı (Dante: "gök kubbeye muhteşem bir şekilde yükselen ebedi bir inci").

Samanyolu ve yıldızlar
Galileo Samanyolu'nu gözlemledi ve önceki gibi bulutsal olmadığını, birçok yıldızın bir arada olduğu için öyle gözüktüğünü buldu. Çıplak gözle görülemeyecek kadar uzak olan birçok yıldız keşfetti. 1617'de Büyük Ayı'daki çift yıldız Mizar'ı izledi.

Sidereus Nuncius'ta Galileo yıldızların saf bir ışık alevi olduğunu ve teleskopta görüntülerinin değişmediğini, buna karşılık gezegenlerin disk şeklinde gözüktüğünü yazdı. Ancak kısa bir süre sonra güneş lekeleri hakkındaki yazılarında gezegenlerin de yuvarlak olduğunu yazdı. Bu noktadan sonra teleskopların yıldızların yuvarlaklığını gösterdiğini ve bunların çapının birkaç ark saniyesi olduğunu savundu. Ayrıca teleskop olmadan bir yıldızın görünen büyüklüğünü ölçmek için bir yöntem geliştirdi. Diyalog'da anlattığı gibi bu yöntem, yıldızla arasına bir ip asmak ve yıldızın gözden kaybolduğu maksimum mesafeyi not almaktı. İpin kalınlığı ve bu uzaklıktan yıldızın görüş noktasında yansıttığı açıyı bulabiliyordu. Diyalog'da ilk büyüklükten bir yıldızın en fazla 5 arksaniye büyüklüğünde, altıncı büyüklükten bir yıldızın ise 5/6 arksaniye olduğunu yazdı. Birçok çağdaş astronom gibi Galileo da ölçtüğü büyüklüklerin yapay olduğunu ve atmosferin ışığı bükmesinden meydana geldiğini fark etmedi. Galileo'nun bulguları yine de Tycho'nun en parlak yıldızların ölçümlerinden daha azdı ve Galileo'nun anti-Kopernikçi argümanlara bu yıldızların yıllık paralakslarının ölçülemez olması için aşırı büyük olmaları gerektiği şeklinde cevap verdi. Başka astronomlar (Simon Marius, Giovanni Battista Riccioli, Martinus Hortensius) da benzer ölçümler yaptı ve Marius ve Riccioli daha küçük büyüklükler bulunmasının Tycho'nun argümanını yalanlamak için yeterli olmadığına karar verdi.

Mühendislik
Galileo fiziğe yaptığı katkıların yanı sıra mühendisliğe de katkılarda bulunmuştur. 1595 ve 1598 yılları arasında Galileo Geometrik ve askerî bir pusula geliştirmiştir. Bu pusula topçular ve silahşorlar tarafından kullanılmıştır. Bu cihaz Niccolò Tartaglia ve Guidobaldo del Monte yaptığı aletin geliştirilmiş halidir. Bu cihaz top kullanımı daha keskin ve daha güvenli bir hale getirdi. Barutun türüne ve top güllelerinin cinsine göre ne kadar barut koyacaklarını hesaplayabiliyorlardı. Geometrik bir cihaz olaraksa, herhangi bir çokgen şeklin ya da çember şeklin ve benzeri hesapların yapılmasında kullanılıyordu. Galileo'nun direktifleri altında Marc'Antonio Mazzoleni bu cihazlardan yüzden fazla üretmiştir. Galileo cihaz için elli lire, kullanım kılavuzu için ise 120 lire istemiştir.

1593 yılında Galileo bir termometre geliştirmiştir. Bu termometre bir tüpün içerisindeki hava baloncuklarının genişlemesi prensibi ile çalışmaktadır.

1609 yılında bir İngiliz olan Thomas Harriot ve diğerleri ile beraber mercekli teleskop ile ilk gözlemini yaptı. Teleskobu kullanarak ayı, yıldızları ve gezegenleri gözlemledi. Teleskop ismi Yunanca "Tele" yani uzak ve "skopein" bakmak, görmek kelimelerinin birleşmesi ile ortaya çıkmıştır. 1610 yılında teleskobu ayrıca böcekleri parçalarını incelemek için kullandı

1624 yılında Galileo mikroskop benzeri bir cihaz geliştirdi. Bu cihazlardan birtanesini o yılın mayıs ayında Bavyara dükü olan Cardinal Zollern'e tanıtması için verdi. Başka bir tanesini ise eylül ayında Prens Cesi'ye yolladı. Linceans üyesi olan Giovanni Faber Galileo'nun icadına Yunanlar tarafından üretilmiş olan mikroskope adını taktı. Mikro Yunanca'da küçük Skopein ise bakmak anlamına geliyordu. Bu kelime yapı olarak teleskopa benziyordu. Galileo mikroskobu kullanarak böcek çizimleri yapıp bunu 1625 yılında yayınlamıştır, mikroskobun kullanılması ilk olarak bu çizimlerle belgelenmiştir.

1612 yılında Galileo jüpiterin uydularının belli periyotlarla döndüğünü tespit etti, eğer yörüngeleri ile ilgili yeterince bilgi toplayabilirse pozisyonlarını evrensel saate göre hesaplayabilceğini öne sürdü. Ve bu sayede tul dairesini belirliyebilmeyi olası kılıyordu. Zaman zaman bunun üzerine çalışıyordu fakat pratik olarak birkaç problem vardı. Bu metot ilk defa 1681 yılında Giovanni Domenico Cassini tarafından başarılı bir şekilde uygulanıldı ve sonrasında Fransa'da ve Orta Amerika'da da kullanıldı. Deniz ulaşımında yol bulmak için, teleskobik gözlem yapmapıp tul dairesini bulmak çok zordu ve bunu olası kılmak üzere John Harrison tarafından Marine chronometer geliştirildi.

Hayatının ilerleyen safhalarında Galileo tam anlamıyla kör olduğunda, sarkaç saati için bir saat maşası dizayn etti. Fakat bu maşa 1650 yılında Christiaan Huygens tam anlamıyla çalışan sarkaç saatini yapana kadar kullanılmadı.

Fizik
Galileo teorik ve deneysel olarak Kepler ve Rene Decartes'ten bağımsız olarak hareket eden cisimler üzerinde çalışmalar yaptı. Bu çalışmalar ileride Newton tarafından klasik fizik adı altında geliştirilicektir. Galileo sarkaçlarla alakalı deneyler yaptı. Genel bir inanışa göre Pisa kulesindeki şamdanın sallanmasını kendi kalp atışını kullanarak izlemesiyle başlamıştır. Two New Sciences kitabında diğer deneylerinden bahsetmiştir. Galileo basit sarkaçların izokron oldukları iddiasında bulunmuştur. Bu salınımların büyüklüğe bağımsız olarak hep aynı süre zarfında gerçekleştiği anlamına gelmektedir. Christiaan Huygens'in bulunduğu keşfe göre bu çıkarım doğrudur. Galileo ayrıca sarkacın periyodunun, sarkacın uzunluğu'nun karesi ile doğru orantılı olduğunun farkına varmıştır. Galileo'nun oğlu Vincenzo, babasının 1642 yılındaki teorilerine dayanarak bir saat resmi çizmiştir. Bu saat hiçbir zaman yapılamadı çünkü çok büyük bir Verge escapement parçasına ihtiyaç duyuyordu ve kötü bir kronometre olurdu.

Çok bilinmemekle birlikte, Galileo sesin frekansı olduğunun farkına varan ilk kişi olmuştur. Keskiyi farklı hızlarda sürterek, oluşan sesin yüksekliğini keskinin boşluklarıyla bağdaştırarak, frekansı ölçmüştür. 1638 yılında Galileo ışığın hızını ölçmek için deneysel bir yöntem ortaya atmıştır. Ellerinde ışığı kapatacak kepenk sistemi ile donatılmış fener bulunan iki gözlemci, belli bir uzaklıktan birbirlerinin fenerlerini gözlerler, ilk gözlemcinin fenerini kapattığını gördüğü anda ikinci gözlemci fenerini kapatır, bu aralıkta geçen zaman iki gözlemci arasındaki zaman ile oranlanıp ışığın hızı bulunur şeklindeydi. Galileo bu deneyi bir buçuk kilometre mesafeden yaptığını fakat ışığın bir anlık görünüp görünmediğini gözlemleyemediğni belirtmiştir. Accademia del Cimento 'daki bir grup öğrenci Galileo'nun ölümü ve 1667 arasında ışık deneyinin benzerini bir buçuk kilometrenin üzerinde bir mesafede gerçekleştirmişlerdir ve kifayetsiz sonuçlara ulaşmışlardır. Bugün biliyoruz ki ışığın hızı böyle bir yöntem için çok fazla hızlı kalmaktadır.

Galileo, Galile Değişmezliği'ni ilerletmiştir. Bu değişmeze göre fizik kanunları ne olursa olsun her sistem için aynıdır sabit hız ve düz bir hat üzerinde ilerler, cismin hızının ve yönünün bir önemi yoktur. Buna göre tam anlamıyla hareket ve sabit duruş söz konusu değildir. Bu prensip Newton'un hareket kurallarının ve Einstein'ın özel görecelik teorisinin yapı taşlarını oluşturmuştur.

Düşen Cisimler
Galileo'nun öğrencisi Vincenzo Viviani tarafından yazılan biyografide, Galileo Pisa kulesinden attığı farklı ağırlıklı fakat aynı maddeden oluşan topların aynı zamanda yere düştüğünü yazmıştı. Bu durum Aristo'nun düşünceleri ile ters düşmekteydi, o durumun ağırlıkla doğru orantılı olduğunu söylemişti. Bu deney hikâyesi birçok kez tekrar anlatılmıştır; fakat Galileo'nun deney hakkında hiç bahsetmemiştir ve birçok tarihçi bu deneyin hiç gerçekleşmediğini Galileo'nun aklından gerçekleştirdiği bir deney olduğunu düşünmektedir. Bir istisna olarak Drake, deneyin az çok Viviani'nin bahsettiği gibi gerçekleştiğini düşünmektedir. Bu deneyin asıl olarak 1956 yılında Simon Stevin tarafından Delft'deki kilisenin kulesinde yapılmıştır. Ancak yaptığı deneylerde eğimli yüzey kullanmıştır bu da hem zamanlamada hem de hava sürtünmesinde azalmaya neden oluyordu.

1638 yılında Galileo'nun Discorsi de bulunan karakteri Salviati, Galileo'nın sözcüsü, kütleleri aynı olmayan cisimlerin havasız ortamda aynı hızda düşeceğini öne sürmüştür. Fakat bu fikir daha öncesinde Lucretius ve Simon Stevin tarafından öne sürülmüştür. Cristiana Banti sarkaçlar ile yaptığı deneyde ağırlıkların farklı olmasına rağmen hareketlerin birbirine benzer olduğunun farkına varmıştır.

Galileo düşen bir cismin ivmesinin düzenli olduğunu öne sürmüştür, tabi bu durum vakumlu bir alanda düşerken veya düşerkenki direnç orta düzeyde ya da yok sayıldığında geçerliydi. Ayrıca Galileo, ivme altındaki cisimlerin aldığı mesafenin hesaplanmasını sağlayacak bir kinematik yasa üretmiştir-alınan yolun,zamanın karesi ile doğru orantılı olduğu( d ∝ t 2 ). Galileo'dan önce, 14. Yüzyılda Nicole Oresme, düzenli ivmede zamanın karesi formülünü üretmiştir ve 16. Yüzyılda Domingo de Soto homojen bir ortamda cisimlerin düzgün hızlarak düştülerini öne sürmüştür. Galileo zamanın karesi kuralını, o günün standartlarındaki matematik ve geometrik kurallarla açıklamıştır.

Ayrıca cisimlerin bir engel bulunmuyorsa hızlarını koruduğunun kanısına varmıştır, sonuç olarak Aristonun ortaya koyduğu "doğal olmayan hareket" "zorla oluşan hareket" gibi hipotezlerin hepsi "hareket halinde olan" ile ters düşmektedir ve anlamlarını kaybetmişlerdir. John Philoponus ve Jean Buridan tarafından atalet hakkına filozofik düşünceler ileri sürülmüştür. Galileo atalet hakkında şunları demiştir; bir parçacık yatay bir yüzeyde hareket ettiğini hayal edin, sonrasından önceki sayfalarda açıkladığım gibi bu parçacık eğer düzlemin sonsuz ve sürtünmesiz olduğunu varsayarsak, aynı hızda konumda sonsuza kadar hareket edecektir" demiştir. Bu görüş sonrasında Newton yasalarına dahil oldu.

Matematik
Galileo matematiği deneysel fiziğe uygularken, gününün standart matematiksel metotlarını kullanmaktadır. Bu metotlar ters orantı ve karekök Fibonacci ve Archimedes'den miras kalmıştır.

Analizleri ve ispatları Öklid Elementlerinin beşinci kitabında geçen Eudoxian oran teorisine dayanıyordu. Bu teori sadece bir asır öncesinde ortaya çıkmıştı ve Tartaglia ve diğer dillere doğru olarak çevrilmişti. Teori Galileo'nun ölümüne kadar kabul görmüştür, sonrasında Descartes'in cebircel yöntemlerine yerini vermiştir.

Bu Galileo paradoks olarak anılan kavram özünde onunla alakalı değildir. O sonucu sonsuz sayıların karşılaştıralmayacağı yönünde vermişti. Artık bu yönerge işe yarar olarak görülmemektedir.

Yazıları
Galileo'nun bilimsel aygıtları tanımlayan erken yapıtları 1568'de yayınlanan 'Küçük Denge' (hava veya sudaki objelerin tartılması ile ilgili) ve 1606'da yayınlanan 'Geometrik ve Askeri Pusulanın Kullanılması' adlı yapıtları içermektedir.

Dinamik, hareket bilimi ve mekanik hakkındaki erken çalışmaları 1590'da Pisa'da basılan 'Hareket Üzerine' ve 1600 çevresinde Padua'da basılan 'Mekanik' idi. Hareket üzerine yaptığı çalışmalar Aristoteles-Arşimet sıvı dinamiğini kapsıyordu ve sıvının içindeki yerçekimsel düşüş hızının o objenin sıvıdan ne kadar ağır olduğuyla orantılı olduğunu açıkladı. Bir vakumda ise objeler ağırlıkları ile orantılı hızda düşmektelerdi. Ayrıca Philopon'un enerji dinamiğini de benimsiyordu (enerji kendini dağıtmakta ve bir vakumda serbest düşüşün baştaki hızlanmadan sonra ağırlıkla bağlantılı bir esas hızı vardır).

Galileo 1610'da yazdığı Sidereus Nuncius, ilk teleskobik gözlem kitabıdır. Bu kitapta aşağıdaki buluşlara yer verilmiştir:

-Galileo uyduları

-Ayın yüzeyinin pürüzlülüğü

-Gözle görülemeyen birçok yıldızın bulunması (özellikle Samanyolu'nun görüntüsünü oluşturanlar)

-Gezegenlerle yıldızların görünüşündeki farklar (gezegenler disk gibi görünürken yıldızlar büyütülmemiş ışık noktaları olarak gözüküyordu)

Galileo 1613'te güneş lekeleriyle ilgili bir yazı yazdı ve burada güneşin ve gökyüzünün bozulabileceğini savundu. Bu yazı ayrıca 1610'da yaptığı Venüs'ün evrelerinin teleskobik gözlemini ve Satürn'ün kafa karıştırıcı eklentilerini ve bunların yok oluşunu içeriyordu. 1615'te Galileo 'Grandüşes Christina'ya Mektup' adlı bir el yazması hazırladı (1636'ya kadar basılmamıştır). Bu mektup Castelli'ye yolladığının gözden geçirilmiş bir versiyonu olup Engizisyon tarafından Kopernikçiliği fiziksel ve dinsel bir gerçek olarak tanımladığı için kınanmıştır. 1616'da Engizisyon'un Kopernik'i savunmama emri üzerine Galileo Kopernik'in dünya teorisi hakkındaki 'Gelgit Teorisi Üzerine''yi basmış ve bunu Kardinal Orsini'ye göndermiştir. 1619'da Galileo'nun öğrencisi Mario Guiducci Galileo'nun derslerinden birini yayınlayarak (Meteorlar Üzerine Söylem) Cizvitlerin meteor teorilerine saldırıda bulunmuştur.

1623'te Galileo Il Saggiatore'yi yayınlayarak Aristotelesçi teorilere saldırmış ve matematiksel formül ve deneyleri bilimsel fikirlerin oluşmasında kullanmayı desteklemiştir. Bu kitap çok başarılı olmuştur ve kilisenin yüksek basamaklarında bile saygı görmüştür. Bu başarıdan sonra Galileo 'İki Ana Dünya Sistemi Üzerine Diyalog''u yayınlamış ve 1616'daki yasakları çiğnememeye dikkat etse de bu kitaptaki Kopernikçi ve güneşmerkezci teoriler Galileo'nun yargılanmasına ve kitabının yasaklanmasına neden olmuştur. Bu yasağa rağmen Galileo 1638'de Engizisyon'un yetki sınırları dışında olan Hollanda'da 'İki Yeni Bilime Dair Söylem ve Matematiksel İspatlar' kitabını yayınlamıştır.

Galileo'nun yayınlanmış yapıtlarının listesi
Galileo'nun ana yapıtları aşağıdakilerdir:

-Küçük Denge (1586)

-Hareket Üzerine (1590)

-Mekanik (1600 civarı)

-Sidereus Nuncius (1610)

-Süzülen Cisimler Üzerine Söylem (1612)

-Güneş Lekeleri Üzerine Mektuplar (1613)

-Grandüşes Christina'ya Mektup (1615, basım 1636)

-Gelgitler Üzerine Söylem (1616)

-Meteorlar Üzerine Söylem (1619)

-Il Saggiatore (1623)

-İki Ana Dünya Sistemi Üzerine Diyalog (1632)

-İki Yeni Bilime Dair Söylem ve Matematiksel İspatlar (1638)

Mirası
Galileo'nun Sonraki yıllarda kilise tarafından yeniden değerlendirilmesi

Galileo meselesi, Galileo'nun ölümünden sonra büyük ölçüde unutulmuş ve tartışmalar dinmişti. Galileo'nun üzerindeki olan yasak 1718 yılında kaldırılıp yeniden düzenlenmiş halinin basım izni alınmıştı. 1741 yılında Papa Benedikt Galileo'nun tam bilimsel çalışmalarının tamammını içeren bir baskısı olan Diyalog'un biraz sansürlenmiş basımının yayınlanmasına izin vermiştir. 1978 yılında günmerkezliliği savunan kitapları bile yasaklı kitaplar arasından çıkarıldı. Fakat Dialogue ve Copernicus's De Revolutionibus sansürsüz hallerinde özel bir yasak etkisini sürdürmeye devam etti. 1835 yılında kilisenin gücünü kaybetmesi ile günmerkezliliğe karşı olan her şey ortadan kayboldu. Galileo meselesi, 19. yüzyılın başlarında Protestan polemikçiler tarafından Roma Katoliklerine saldırmak adına yeniden gün yüzüne çıkarılmıştır. Olay gerçekleştiğinden beri ilgi zamanla azalmış ve tekrar yenilenmiştir. Papa XII.Pius'un 1939 yılında Pontifical Bilim Akademi'sinde yaptığı konuşmada Galileo'yu şu cümlelerle özetlemiştir; "Araştırmanın en cesur kahramanı… yolundaki hiçbir tehlikeden korkmamıştır, ne mezardan ne günahtan" Papa'nın 40 yıllık danışmanı Profesör Robert leiber "Pius XII bilime yakın olmama noktasında çok dikkatli davranmıştır. Fakat konu Galileo olduğunda heycanlı ve üzüntü hal almıştır."

15 Şubat 1990 yılında Cardinal Ratzinger'in(sonrasında Pope Benedict XVI olmuştur) Roma Spienza Üniversitesinde yaptığı bir konuşmada Galileo meselesi hakkında bazı güncel görüşleri ile şu sözleri söylemiştir; " bulgu niteliğinde bir durumdur ki bizi modern çağda bilimin ve teknolojinin bugün nereye geldiğini görerek derin düşüncelere sürüklemiştir". Bazı görüşleri Felsefeci Paul Feyerabend'den alıntı yaprak şu sözleri eklemiştir; ""Galileo zamanındaki kilise Galileo'dan çok daha fazla sebebe yakın durdu, ve o Galileo'nun öğretilerinin de sosyal ve etik sonuçlarını dikkate aldı. Galileo'ya karşı aldığı karar mantıklı, adil ve bu kararın revizyonu sadece politik fırsatların ne olduğu gerekçesi üzerine haklı çıkarılabilir." Kardinal Feyerabend'in iddiasıyla aynı fikirde olduğunu veya olmadığını açıkça belirtmedi. Fakat yine de "Bu tür düşüncelerin temeline düşüncesiz özür inşa etmek aptallık olur." dedi.

31 Ekim 1992'de Pope John Paul II Galileo meselesinin ele alınış şeklinden pişmanlık duyduğunu açıkladı ve Galileo Galilei'nin Pontifical Council for Culture tarafından yönetilen bir çalışma sonucu bilimsel pozisyonunu yargılayan Katolik Kilisesi mahkemesinin işlediği hataların kabulünü belirten bir beyanname çıkardı. Mart 2008'de Pontifical Acadeny of Sciences'ın (PAS) başı, Nicole Cabibbo, Galileo'nun Vatican duvarları içerisinde bir heykelini dikerek Galileo'yu onurlandırmayı amaçlayan bir tasarı açıkladı. Aynı yılın aralık ayında, Galileo'nun en eski teleskobik gözlemlerinin 400. Yıl dönümü aktivitelerinde, Papa Benedict XVI Galileo'nun astronomiye katkılarını övdü. Bir ay sonra, bir şekilde, Pontifical Council for Culture'ın başı, Gianfranco Ravasi, Vatikan içine dikilecek olan Galileo heykeli planının askıya alındığını meydana çıkardı.

Modern Bilime etkisi

Stephen Hawking, Galileo'nun modern bilimin doğmasında, modern bilimin babası olarak kabul edilen Einstein'dan daha fazla etkisi olduğunu söylemiştir.

Galileo'nun astronomik keşifleri ve araştırmaları Aristarkhos teorisi için kalıcı miraslar olmasını sağlamıştır. Galileo tarafında keşfedilen dört büyük Jüpiter Galilean Moons olarak bilinen uyduları (Io, Europa,Ganymede ve Callisto) miraslar içerisindedir. Başka bilimsel çalışmalar ve ilkelerde Galileo ismiyle anılmıştır. Jupiter'in yörüngesine yerleştirilen ilk uzay aracına Galileo spacecraft adı verilmiştir.

Sanat ve popüler medya

Queen grubunun "Bohemian Rhapsody" isimli şarkısının bir kısmında Galileo'nun ismi geçmektedir. Indigo girls tarafından yapılan "Galileo" ve Amy Grant'ın Heart in Motion albümünde ismi geçmektedir.

1943 yılında Alman Yazar Berltolt Brecht tarafından Galileo'nun yaşamı Life of Galileo adı altında yazıya aktarılmıştır,1975 yılında Berrie Stevis tarafından yazılan Lamp of Midnight sinemaya aktarılmıştır.

2009 yılında Kim Stanley Robinson tarafından Galileo'nun Rüyası adında bir bilimkurgu romanı yazılmıştır. Romanda Galileo'yu bilimsel felsefedeki karışıklığı çözmesi adına kendi zamanı ve gelecek arasında bir geleceğe taşımıştır ve bunun yanı sırı büyük oranda biyografik bilgi içermektedir.

Galileo Galilei son zamanlarda çok değerli madeni para koleksiyon için bir ana motif olarak seçildi. 25 avro değerinde International Year of Astronomy commemorative coin koleksiyonuna katılmıştır. Ayrıca bu madeni para Galileo'nun teleskobu icat etmesinin 400. yılını anmak içindir. Ön tarafında portresi ve telekobu, arka tarafında ise çizdiği ilk ay yüzeyi çizimi bulunmaktadır. Gümüş çemberinde ise Isaac Newton teleskobu, Kremsmünster Abbey deki gözlem evi, bir moden teleskop, bir radio teleskobu ve bir de uzay telekobuna yer verilmiştir. 2009 yılında Galileoscope adı altında bir teleskop piyasaya sürüldü.Çok sayıda, ucuza mal edilmiş eğitim amaçlı kaliteli bir teleskoptur.

Zaman çizelgesi
 1543 - Nicalus Copenicun Gök kürelerin devinimleri üzerine isimli yazısını yayımlar, Ptolemy'nin Geosantrizm sisteminin çıkmasıyla ortaya çıkan sorulara karşı altenatif bir sistemi anlatmaktadır
 1563 - Ebeveyleri Vincenzo Galilei ve Giulia Ammanati evlendi
 1564 - Dünya'ya geldi
 1570 - Thomas Digges Teleskobun nasıl yapılacağını anlatan Pantometria yayınlandı
 ~1573 - Tycho Brahe Aristo'nun sabit gök küreler ve ayın üzerinde değişmez sınırsız mükemmel gökyüzü bulunuğu fikrine karşı çıkan,Yıldız Üzerine adlı yayını yayınladı
 1576 - Giuseppe Moletti, Padua'daki matematik hocası, cisimlerin şekil ve netden yapıldıkları önemsiz olup aynı hızda düştükleri hakkında raporu yayınladı
 1581 - Babası, Vincenzo Galilei Dialogo della musica antica et moderna isimli müzik teorilerini formüle eden bir kitap yayınladı
 1581 - Pisa Üniversitesine yazıldı
 1582 - Ostilio Ricci'nin Matematik dersine katıldı, fizik ve bilim üzerine çalışmaya karar verdi
 1585 - Üniversiteyi mezun olmadan bıraktı ve özel öğretmen olarak çalışmaya başladı
 1586 - Hidrostatik dengeyi icat etti ve La Balancitta(küçük denge) isimli kitabı yazdı
 1586 - Simon Stevin 10 metreden attığı kurşunların sonuçlarını yayınladı
 1588 - Tycho Brahe kuyrukluyıldızlar ile ilgili ve içinde dünyanın güneş sistemine benzer Tychonic system bir kitap yayınladı
 1589 - Pisa Üniversitesi'nde matematik bölümünün başına geçti
 1590 - Hiç yayınlamadığı, Du motu ismindeki kitabın bir kısmını tamamladı
 1591 - Babası Vincenzo'nun ölümü
 ~1593 - İlk termometresini icat etti, ne yazık ki hem sıcaklığa hem de basınca tepki veriyordu
 ~1595 - Balistik hesaplamayı geliştiricek geometrik ve askeri pergel icat etti, ileride bu cihazı haritacılık ve genel hesaplamalar için geliştirecekti
 1597 - Kepler'e Copernican System hakkındaki düşüncelerini içeren bir mektup yazdı
 1600 - İlk çocuğu Virginia doğdu; ~1600 Le Meccaniche (mekanik) kitabı
 1600 - William Gilbert, De Magnete isimli içerisinde Copernican system 'e destek çıkan cümlelerin bulunduğu kitabı yayınladı
 1600 - Roma engizisyonu Giordana Bruno'nun bir Copernican system destekçisi olduğunu öğrendi, Kutsal üçlü ruya karışı geldiğini öne sürüp onu suçlu buldu ve sivil yetkileler tarafından yakılarak idam edildi
 1601 - Kızı Livia'nın doğumu
 1604 - Süpernovanın yerini hesapladı, yeni bir yıldız için paralaks olmadığını gösterdi
 1605 - Eniştesi tarafından kardeşine çeyiz parası vermediği için dava açıldı
 1606 - Oğlu Vincenzo doğdu.
 1606 - Kendi hesap pusulası için kullanma kılavuzu yayınladı
 1607 - Rotilio Orlandini Galileo'nun arkaşı Paolo Sarpi'ye suikast düzenlemeye çalıştı
 1608 - Hans Lippershey mercekli teleskopu icat etti.
 1609 - Bağımsız olarak Hans Lippershey'in açıklamalarına bakarak teleskobunu geliştirdi
 1609 - Kepler Astronomia nova isimli ilk iki kanunu içeren kitabını yayınladı ve ilk defa Kopenik'in modelinin Ptolemaic modelden daha doğru olduğunu navigasyon ve tahmin ile açıklamıştır
 1609 - Thomas Harriot Galileo'dan 4 ay önce Ay'ı teleskopla gözlemleyip çizimlerini yapmıştır
 1610 – Sidereus Nuncius'u (Yıldızlı Haberci) yayımlar, ayımızın dağlarını, kraterlerini ve Jupiter'in en parlak 4 ayını gözlemler.
 1610 – Martin Horki, Galileo'ya karşı Brevissima Peregrinatio Contra Nuncium Sidereum'u yayımlar
 1610 – Kepler Galileo'nun teleskop ve lenslerinden bir tanesini talep eder; fakat Galileo fazladan olmadığını ve yenisini yapmak için çok meşgul olduğu cevabını verir
 1610 – Padova Üniversitesi'nde ömürboyu kalıcı matimatik pozisyonu ve Cosimo II, Grand Duke of Tuscany için matematikçi ve filozof
 1611 – venüs fazlarını keşfeder; papa ile verilen seyirci; Lincean Academy üyesi yaptı
 1611 – Jesuit College tarafından Roma'da onursal bir derece ile ödüllendirilir
 1611 – David Fabricius Christoph Schenier ve Galileo'nun konuyla ilgili yayımlanmış çalışmalarından önce Güneş Üzerinde Gözlemlenmiş Noktalar ve onların Güneş ile Bariz Rotasyonları Üzerine Hikâyeler'i yayımlar
 1612 – Jupiter'in ayının olası boylam belirlemesi için evrensel saat olarak kullanılabileceğini ileri sürdü
 ~1612 ve 1613 – Francesco Sizzi yıllık güneş lekeleri hareketleri çeşitliliğini keşfeder
 1613 – Güneş Lekeleri üzerine mektup
 1615 – Grand Duchess Christina'ya mektup (1636'ya kadar yayımlanmadı)
 1616 – Kilise tarafından Kopernik Sistemini korumaması ve barındırmaması üzerine resmi uyarı yapılır
 1616 – Katolik kilisesi De revokutionibus orbium coelestium'u Yasak Kitaplar Listesi'ne yerleştirir, bekleyen düzeltme
 1616 – Discourse on the Tides gizli mektubu
 1617 – Bellosguardo'ya –Batı Floransaya, kızının manastırının yakınına- taşınır ve orada Ursa Major'da Double Star Mizar'ı gözlemler
 1619 – Kepler kendisinin 3. Kanununu tanıtan Harmonices Mundi'yi yayımlar
 1619 – Kuyruklu yıldızlar konuşması
 1623 – The Assayer'i yayımlar
 1624 – Onu öven ve onurlandıran Papa'yı ziyaret eder, oradan Birleşik bir mikroskopu kullanarak yaptığı Copernican vs. Ptolemaic Systems çalışmasını yayımlamak için kabul izni ile ayrılır.
 1625 – Galileo'nun mikroskopu kullanılarak çizilen böcek çizimleri yayımlandı
 1630 – Dialogue Concernin the Two Chief World Systems'i tamamladı ve sonradan Kilise sansürü onayı aldı
 1632 – Dialogue Concernin the Two Chief World Systems'i yayımladı
 1633 – 1616 kesin emri ihlali sebebiyle şiddetli sapıklık şüphesiyle Engizisyon Mahkemesi tarafından hapis hükmü verildi, ev hapsine hafifletildi.
 1633 – Katolik Kilisesi Dialogue Concerning the Two Chief World Systems'i Yasak Kitaplar Listesi'ne yerleştirir.

Ayrıca bakınız
 Nicolaus Copernicus
 Johannes Kepler
 Günmerkezlilik

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Galileo Galilei Atıl Bulu. Okan Üniversitesi
 Galileo Galilei ve Astronomiye Katkıları Yavuz Unat

1564 doğumlular
Pisa doğumlular
Toskana Büyük Dükalığı doğumlular
1642 yılında ölenler
17. yüzyılda İtalyanlar
17. yüzyıl astronomları
16. yüzyıl fizikçileri
17. yüzyıl fizikçileri
İtalyan astronomlar
İtalyan filozoflar
İtalyan fizikçiler
İtalyan matematikçiler
Pisa Üniversitesinde öğrenim görenler
Uydu kâşifleri
Basilica di Santa Croce'de defnedilenler

Galileo Galilei


dd is a command-line utility for Unix, Plan 9, Inferno, and Unix-like operating systems and beyond, the primary purpose of which is to convert and copy files. On Unix, device drivers for hardware (such as hard disk drives) and special device files (such as /dev/zero and /dev/random) appear in the file system just like normal files;  can also read and/or write from/to these files, provided that function is implemented in their respective driver. As a result,  can be used for tasks such as backing up the boot sector of a hard drive, and obtaining a fixed amount of random data. The  program can also perform conversions on the data as it is copied, including byte order swapping and conversion to and from the ASCII and EBCDIC text encodings.

History
In 1974, the  command appeared as part of Version 5 Unix. According to Dennis Ritchie, the name is an allusion to the DD statement found in IBM's Job Control Language (JCL), in which it is an abbreviation for "Data Definition". According to Douglas McIlroy,  was "originally intended for converting files between the ASCII, little-endian, byte-stream world of DEC computers and the EBCDIC, big-endian, blocked world of IBM"; thus, explaining the cultural context of its syntax. Eric S. Raymond believes "the interface design was clearly a prank", due to the command's syntax resembling a JCL statement more than other Unix commands do.

In 1987, the  command is specified in the X/Open Portability Guide issue 2 of 1987. This is inherited by IEEE Std 1003.1-2008 (POSIX), which is part of the Single UNIX Specification.

In 1990, David MacKenzie announces GNU fileutils (now part of coreutils) which includes the dd command; it was written by Paul Rubin, David MacKenzie, and Stuart Kemp. Since 1991, Jim Meyering is its maintainer.

In 1995, Plan 9 2nd edition is released; its  command interface is redesigned to use a traditional command-line option style instead of a JCL statement style.

Since at least 1999, there's UnxUtils, a native Win32 port for Microsoft Windows using GNU fileutils.

dd is sometimes humorously called "Disk Destroyer", due to its drive-erasing capabilities involving typos.

Usage
The command line syntax of  differs from many other Unix programs. It uses the syntax  for its command-line options rather than the more standard  or  formats. By default,  reads from stdin and writes to stdout, but these can be changed by using the  (input file) and  (output file) options.

Certain features of  will depend on the computer system capabilities, such as 's ability to implement an option for direct memory access. Sending a SIGINFO signal (or a USR1 signal on Linux) to a running  process makes it print I/O statistics to standard error once and then continue copying.  can read standard input from the keyboard. When end-of-file (EOF) is reached,  will exit. Signals and EOF are determined by the software. For example, Unix tools ported to Windows vary as to the EOF: Cygwin uses  (the usual Unix EOF) and MKS Toolkit uses  (the usual Windows EOF).

The non-standardized parts of dd invocation vary among implementations.

Output messages
On completion,  prints to the stderr stream about statistics of the data transfer. The format is standardized in POSIX. The manual page for GNU dd does not describe this format, but the BSD manuals do.

Each of the "Records in" and "Records out" lines shows the number of complete blocks transferred + the number of partial blocks, e.g. because the physical medium ended before a complete block was read, or a physical error prevented reading the complete block.

Block size
A block is a unit measuring the number of bytes that are read, written, or converted at one time. Command-line options can specify a different block size for input/reading () compared to output/writing (), though the block size () option will override both  and . The default value for both input and output block sizes is 512 bytes (the traditional block size of disks, and POSIX-mandated size of "a block"). The  option for copying is measured in blocks, as are both the  count for reading and  count for writing. Conversion operations are also affected by the "conversion block size" ().

The value provided for block size options is interpreted as a decimal (base 10) integer number of bytes.  It can also contain suffixes to indicate that the block size is an integer number of larger units than bytes.  POSIX only specifies the suffixes  (blocks) for 512 and  (kibibytes) for 1024.  Implementation differ on the additional suffixes they support: (Free) BSD uses lowercase  (mebibytes),  (gibibytes), and so on for tebibytes, exbibytes, pebibytes, zebibytes, and yobibytes, while GNU uses  and  for the same units, with , , and  used for their SI unit counterparts (kilobytes). For example, for GNU ,  indicates a blocksize of 16 mebibytes (16777216 bytes) and  specifies 3000 bytes.

Additionally, some implementations understand the  character as a multiplication operator for both block size and count parameters.  For example,  is interpreted as 2 × 80 × 18 × 512 = , the exact size of a 1440 KiB floppy disk. This is required in POSIX. For implementations that do not support this feature, the POSIX shell arithmetic syntax of bs=$((2*80*18))b may be used.

Block size has an effect on the performance of copying  commands. Doing many small reads or writes is often slower than doing fewer large ones.  Using large blocks requires more RAM and can complicate error recovery.  When  is used with variable-block-size devices such as tape drives or networks, the block size may determine the tape record size or packet size, depending on the network protocol used.

Uses
The  command can be used for a variety of purposes. For plain-copying commands it tends to be slower than the domain-specific alternatives, but it excels at its unique ability to "overwrite or truncate a file at any point or seek in a file", a fairly low-level interface to the Unix file API.

The examples below assume the use of GNU dd, mainly in the block size argument. To make them portable, replace e.g.  with the shell arithmetic expression  or  (written equivalently with a bit shift).

Data transfer
 can duplicate data across files, devices, partitions and volumes.  The data may be input or output to and from any of these; but there are important differences concerning the output when going to a partition.  Also, during the transfer, the data can be modified using the  options to suit the medium. (For this purpose, however,  is slower than .)

The  option means to keep going if there is an error, while the  option causes output blocks to be padded.

In-place modification
 can modify data in place.  For example, this overwrites the first 512 bytes of a file with null bytes:

The  conversion option means do not truncate the output file — that is, if the output file already exists, just replace the specified bytes and leave the rest of the output file alone. Without this option,  would create an output file 512 bytes long.

Master boot record backup and restore
The example above can also be used to back up and restore any region of a device to a file, such as a master boot record.

To duplicate the first two sectors of a floppy disk:

Disk wipe

For security reasons, it is sometimes necessary to have a disk wipe of a discarded device. This can be achieved by a "data transfer" from the Unix special files.

 To write zeros to a disk, use dd if=/dev/zero of=/dev/sda bs=16M.
 To write random data to a disk, use dd if=/dev/urandom of=/dev/sda bs=16M.

When compared to the data modification example above,  conversion option is not required as it has no effect when the 's output file is a block device.

The  option makes dd read and write 16 mebibytes at a time. For modern systems, an even greater block size may be faster. Note that filling the drive with random data may take longer than zeroing the drive, because the random data must be created by the CPU, while creating zeroes is very fast. On modern hard-disk drives, zeroing the drive will render most data it contains permanently irrecoverable.  However, with other kinds of drives such as flash memories, much data may still be recoverable by data remanence.

Modern hard disk drives contain a Secure Erase command designed to permanently and securely erase every accessible and inaccessible portion of a drive.  It may also work for some solid-state drives (flash drives).  As of 2017, it does not work on USB flash drives nor on Secure Digital flash memories.  When available, this is both faster than using dd, and more secure.  On Linux machines it is accessible via the hdparm command's  option.

The shred program offers multiple overwrites, as well as more secure deletion of individual files.

Data recovery
Data recovery involves reading from a drive with some parts potentially inaccessible.  is a good fit with this job with its flexible skipping () and other low-level settings. The vanilla , however, is clumsy to use as the user has to read the error messages and manually calculate the regions that can be read. The single block size also limits the granuarity of the recovery, as a trade-off has to be made: either use a small one for more data recovered or use a large one for speed.

A C program called   was written in October 1999. It did away with the conversion functionality of , and supports two block sizes to deal with the dilemma. If a read using a large size fails, it falls back to the smaller size to gather as much as data possible. It can also run backwards. In 2003, a  script was written to automate the process of using , keeping track of what areas have been read on its own.

In 2004, GNU wrote a separate utility, unrelated to , called . It has a more sophisticated dynamic block-size algorithm and keeps track of what has been read internally. The authors of both  and  consider it superior to their implementation. To help distinguish the newer GNU program from the older script, alternate names are sometimes used for GNU's , including  (the name on freecode.com and freshmeat.net),  (Debian package name), and  (openSUSE package name).

Another open-source program called  uses a sophisticated algorithm, but it also requires the installation of its own programming-language interpreter.

Benchmarking drive performance
To make drive benchmark test and analyze the sequential (and usually single-threaded) system read and write performance for 1024-byte blocks:
 Write performance: dd if=/dev/zero bs=1024 count=1000000 of=1GB_file_to_write
 Read performance: dd if=1GB_file_to_read of=/dev/null bs=1024

Generating a file with random data
To make a file of 100 random bytes using the kernel random driver:

Converting a file to upper case
To convert a file to uppercase:

Progress indicator
Being a program mainly designed as a filter,  normally does not provide any progress indication. This can be overcome by sending an  signal to the running GNU  process ( on BSD systems), resulting in  printing the current number of transferred blocks.

The following one-liner results in continuous output of progress every 10 seconds until the transfer is finished, when  is replaced by the process-id of :

Newer versions of GNU  support the  option, which enables periodic printing of transfer statistics to stderr.

Forks

dcfldd
 is a fork of GNU  that is an enhanced version developed by Nick Harbour, who at the time was working for the United States'  Department of Defense Computer Forensics Lab. Compared to ,  allows more than one output file, supports simultaneous multiple checksum calculations, provides a verification mode for file matching, and can display the percentage progress of an operation. The last release was in 2021.

dc3dd
 is another enhanced GNU  from the United States Department of Defense Cyber Crime Center (DC3). It can be seen as a continuation of the dcfldd, with a stated aim of updating whenever the GNU upstream is updated. , the last release was 7.3.1 from April 2023.

See also

 Backup
 Disk cloning
 Disk Copy
 Disk image
 .img (filename extension)
 List of Unix commands
 ddrescue a GNU version that copies data from corrupted files

References

External links

 dd: manual page from the GNU Core Utilities.

 dd for Windows.
 savehd7 – save a potentially damaged harddisk partition
 Softpanorama dd page.
 DD at Linux Questions Wiki.
 Forensics (DD) Dcfldd
 ddpt – a variant specialized in files that are block devices
 sg_dd –  Linux specialized variant for devices that use the SCSI command set

Data recovery software
Disk cloning
Hard disk software
Standard Unix programs
Unix SUS2008 utilities
Plan 9 commands
Inferno (operating system) commands
Data erasure software

Dd (Unix)


Gießen je okrug u njemačkoj pokrajini Hessen. Po popisu iz 2019., 270.688 stanovnika živi u okrugu površine 854,66 km².

Gradovi i općine u okrugu

Vanjske poveznice

 Službena stranica

Hessen
Okruzi Njemačke

Gießen (okrug)


El 71.º Batallón Aéreo de Reemplazo (71. Flieger-Ersatz-Abteilung) fue una unidad de la Luftwaffe de la Alemania nazi.

Historia
Fue formado el 1 de marzo de 1939 en Żary. El 1 de abril de 1939 es reasignado al I Batallón de Instrucción del 71.º Regimiento de Instrucción Aérea.

Comandantes
 Teniente coronel Georg Weiner (1 de marzo de 1939-1 de abril de 1939)

Referencias
 WW2 - 71. Flieger-Ersätz-Abteilung.

Luftwaffe (Wehrmacht)
Batallones aéreos de reemplazo

71.º Batallón Aéreo de Reemplazo


Hacıhasanlı, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

Coğrafya
Kahramanmaraş iline 181, Elbistan ilçesine 21 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Elbistan'ın mahalleleri

Hacıhasanlı, Elbistan


Cinq navires différents de la marine royale suédoise ont porté successivement le nom de HMS Delfinen (en suédois : « dauphin ») :
 Le , un navire de guerre lancé en 1626.
 Le , une galère lancée en 1713.
 Le , un sous-marin lancé en 1914 et détruit en 1930.
 Le , un sous-marin de classe Delfinen lancé en 1934 et détruit en 1957.
 Le , un sous-marin de  lancé en 1961 et détruit en 1993.

Notes et références

HMS Delfinen


Brekkudalafífill (fræðiheiti: Geum montanum) er jurt af rósaætt frá fjöllum mið og suður Evrópu.

Tilvísanir

Dalafíflar

Brekkudalafífill


Lilia Skala (født Lilia Sofer; 28. november 1896, død 18. december 1994) var en østrigsk/amerikansk skuespiller og arkitekt.

Opvækst
Skala blev født Lilia Sofer i Wien. Hendes mor, Katharina Skala, var katolsk, og hendes far, Julius Sofer, var jødisk og arbejdede som producentrepræsentant for Waldes Koh-i-noor. Hun var en af de første kvinder til at uddanne sig i arkitektur og teknik fra universitetet i Dresden, før man praktiserer arkitektur professionelt i Wien.

Privatliv
I slutningen af 1930'erne blev hun tvunget til at flygte sit nazistiske besatte hjemland sammen med sin mand, Louis Erich Skala, og deres to unge sønner. (Lilia og Erich vedtog det ikke-jødiske lydende efternavn af Lilias mor.) Det lykkedes Skala og sin mand at undslippe (på forskellige tidspunkter) fra Østrig og til sidst bosætte sig i USA.

Skala var en kristen forsker. Hun blev introduceret til religionen i Wien i 1920'erne.

Karriere
Lilia Skala optrådte på utallige tv-shows og serier fra 1952 til 1985 (for eksempel The Alfred Hitchcock Hour i 1965) og som storhertuginden Sophie, der afholdt selskaber på Broadway med Ethel Merman i Call Me Madam ikke for mange år efter at have slået sig i en Queen lynlås fabrik som en ikke-engelsktalende flygtning fra Østrig.

Hun var nomineret til en Oscar for bedste kvindelige birolle for sin mest berømte rolle som mor Superior Markens liljer overfor Oscar-vindende Sidney Poitier. Skala optrådte også i  Narreskibet (1965), Charly (1968), Deadly Hero (1976), Eleanor and Franklin (1976), Roseland (1977), Heartland (1979) Flashdance (1983) og House of Games (1987).

Død
Hun døde i Bay Shore, New York, af naturlige årsager i alderen 98 år. Hendes liv er genstand for et "one-woman" skuespil ved navn Lilia! Spillet er skrevet og udført af hendes barnebarn, Libby Skala.

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Østrig
Arkitekter fra Østrig
Skuespillere fra USA
Arkitekter fra USA
Personer fra Wien
Østrigere i 1800-tallet
Østrigere i 1900-tallet
Amerikanere i 1800-tallet
Amerikanere i 1900-tallet
Oscar-nominerede skuespillere

Lilia Skala


O Campeonato Cearense de Futebol - Terceira Divisão de 2022 foi a 19ª edição do torneio, organizado pela Federação Cearense de Futebol. A competição premiou os clubes com duas vagas para a Segunda Divisão de 2023. Ao todo, 8 equipes disputaram a competição.

Regulamento
O Campeonato foi disputado em três fases, a saber: Primeira Fase, Semifinal e Final.

Na Primeira Fase oito clubes jogaram entre si em turno único, em único grupo (Grupo A) totalizando 7 (sete) jogos para cada clube, conforme sorteio de mando realizado no Conselho Técnico. No caso de empate em pontos ganhos entre dois ou mais clubes ao final da Primeira Fase, o desempate, para efeito de classificação, foi efetuado observando-se os critérios abaixo:

 maior número de vitórias;
 melhor saldo de gols;
 maior número de gols pró;
 confronto direto (entre dois clubes somente);
 sorteio.

As Semifinais foram disputadas em partidas de ida e volta com os seguintes confrontos:

 GRUPO B - 1º lugar da 1ª fase x 4º lugar da 1ª fase

 GRUPO C - 2º lugar da 1ª fase x 3º lugar da 1ª fase

O mando de campo na partida de volta o clube de melhor campanha.

A Final foi disputada em partida única com o seguinte confronto:

 Vencedor do Grupo B x vencedor do Grupo C.

O clube com direito ao mando de campo da partida final obedeceu os critérios a seguir:

 I – Melhor pontuação geral;
 II – Melhor saldo de gols geral;
 III – Maior número de gols marcados geral;
 IV – Sorteio.

O clube vencedor da Fase Final foi atribuído o título de Campeão Cearense da Série C 2022. Ao clube perdedor da fase final foi atribuído o título de Vice-campeão Cearense da Série C 2022.

Os clubes classificados a final obtiveram acesso ao Campeonato Cearense da Série B 2023.

Participantes

Técnicos

Primeira fase

 Legenda:  Vitória do mandante —  Vitória do visitante —  Empate
 Em vermelho os jogos da próxima rodada.

Fase final
Em itálico, as equipes que possuem o mando de campo no primeiro jogo do confronto e em negrito as equipes classificadas.

Nesta fase em caso de empate em número de pontos, os confrontos serão definidos em cobranças de penaltis.

Premiação

2022
Futebol de 2022 no Ceará

Campeonato Cearense de Futebol da Terceira Divisão de 2022


(popis nepotpun)

Kazalo:
''* + označava da hipodrom ima montažne štale koje služe za prihvat gostujućih konja

Vidi
Hrvatski konjički savez

Izvori

Športski popisi

Popis hipodroma u Hrvatskoj


Kaluga Oblast () is a federal subject of Russia (an oblast). Its administrative center is the city of Kaluga. The 2021 Russian Census found a population of 1,069,904.

Geography

Kaluga Oblast lies in the central part of the East European Plain. The oblast's territory is located between the Central Russian Upland (with and average elevation of above  and a maximum elevation of  in the southeast), the Smolensk–Moscow Upland and the Dnieper–Desna watershed. Most of the oblast is occupied by plains, fields and forests with diverse flora and fauna. The administrative center is located on the Baryatino-Sukhinichy plain. The western part of the oblast — located within the drift plain — is dominated by the Spas-Demensk ridge. To the south is an outwash plain that is part of the Bryansk-Zhizdra woodlands, with average elevation up to 200 m.

From north to south, Kaluga Oblast extends for more than , from 53°30′ to 55°30′ north latitude, and east to west – for 220 km. Its area is .

The oblast's territory is crossed by major international motor and railways, linking Kaluga with Moscow, Bryansk, Kyiv, Lviv and Warsaw.

Kaluga Oblast borders on:
 Bryansk Oblast to the south-west
 Oryol Oblast to the south
 Tula Oblast to the east
 Moscow Oblast to the north-east
 Smolensk Oblast to the north-west
 the federal city of Moscow (from July 1, 2012)

Climate
The climate of Kaluga Oblast is moderately continental with distinct seasons: warm and humid summers, and cold winters with stable snow-cover. The average temperature in July is  in north and  in south, and in January  in northeast and  in southwest. The duration of the warm period (with the average temperatures above zero) is 215–220 days. The territory of the oblast is exposed to a substantial amount of solar radiation — around 115 Kcal per cm2. The average annual air temperature varies from  in the north and the north-east to up to  in the west and the east of the oblast.  The duration of the frost-free season is 113 to 127 days. The northern part of the oblast is the coldest, while the central part is moderately cold.  In the south, in the zone of forest steppes, the climate is relatively warm.  Precipitation is distributed unevenly, varying from  in the north and the west and up to  in the south.

Hydrography
The Oka is the main river in the oblast's river system. Other rivers include the Ugra, the Zhizdra, the Protva, and the Vorya. Large lakes: Bezdon and Svyatoye.

Vegetation
 the total area occupied by forests is around 1,380,000 ha (, 46% of the territory of the oblast). As of the beginning of 2005, agricultural lands occupied an area of 1,350,000 ha (, 44% of the territory). The main crops grown include forage cereals, potatoes, vegetables, and feed grains (wheat, barley, rye, oats, buckwheat), and fiber-flax.

Fauna
Mammals include typical forest animals: brown bear, lynx, elk, wolf, polar hare, and squirrel. The south of the oblast is sometimes visited by bison that were recently released into the Orlovskoye Polesye national park. Aquatic fauna includes two kinds of lamprey and 41 species of bony fish. The diversity of fish is explained by the variety of habitats. Among 11 kinds of amphibians, the most common are crested and common newts, red-bellied, common and green toads, and various lake, pool, moor and grass frogs.  Reptiles are represented by 7 species, including snakes: the venomous adder and the harmless water snake and smooth snake.

There are 267 types of birds registered as visiting the oblast, including 177 to nest, 58 to migrate and 32 to occasionally transit. The most significant bird-of-prey habitats are located in the Kaluzhskiye Zaseki Nature Reserve and the interfluve of the Vytebet and the Resseta. The largest populations are: waterfowl - mallard; semi-aquatic – black-headed gull; in forest – chaffinch, chiffchaff; along river banks – sand martin; in settlements – rock pigeon, common swift, rook, tree sparrow.

Conservation and ecological condition
According to the governmental report On the Status of the Environment and Its Conservation in the Russian Federation published by the Russian Ministry of Natural Resources and Environment, Kaluga Oblast is one of the most ecologically pure regions of the Central Federal District. There are several successful eco-settlements: the nature reserve Kaluzhskiye Zaseki, the Ugra National Park, the Tarusa natural reserve, and the Kaluzhski Bor natural sanctuary.

The Chernobyl disaster resulted in radioactive contamination in the oblast's south and southwest. Radiation monitoring is conducted in nine districts. The radiation background complies with the established radiation situation.

History
The territory of Kaluga Oblast has been inhabited since ancient times. Through the province of Kaluga flows the Tarusa River, which could give an indication of the history and origin of the Russian people. The oldest human sites discovered by archeologists date back to the Mesolithic period (10,000–6,000 BC). The first mentions of Kaluga's towns are associated with events in the 12th century, specifically, the feudal war between the Olegovichi and the Monomakhovichi (Kozelsk - 1146, Serensk - 1147, Vorotynsk -1155, Mosalsk - 1231).

In the 14th century, Kaluga lands were places of constant confrontations between Lithuania and Moscow. Traditionally, it is considered that Kaluga was established as a frontier settlement to protect the Moscow principality from Lithuania's attacks.

Between 1480–1481, Kaluga's territory was the place of the Great Stand on the Ugra River, resulting in the liberation of Russian lands from the Tatar yoke, and Moscow's transformation into a sovereign state.

In the 16th and 17th centuries, with active development of trade and crafts, the city advanced in the arts of wood-carving and jewelry-making. After the reunification of Russia and Ukraine in 1654, Kaluga's role as a trade intermediary between Moscow and Ukraine contributed also to its economic development.

On August 24, 1776, Catherine the Great issued a decree establishing Kaluga Viceroyalty to unite the Kaluga and Tula Governorates. The center of the viceroyalty acquired a new image. In 1795, during the rule of Paul I, the Kaluga Viceroyalty was transformed into a governorate.

During the Great Patriotic War, the territory was liberated from German occupation by the Soviet Army's 10th, 16th, 33rd, 43rd, 49th, 50th, and 61st Armies, the 20th Tank Brigade, 1st Air Army, 1st Cavalry Corps, and the Normandy squadron.

The modern oblast was founded in accordance with the decree of the Presidium of the Supreme Soviet of the USSR on July 5, 1944. After the dissolution of the Soviet Union, Kaluga Oblast became a federal subject of the Russian Federation. In March 1996, the Charter of Kaluga Oblast was adopted.

Demographics
Vital statistics for 2022:
Births: 8,462 (8.4 per 1,000)
Deaths: 15,307 (15.2 per 1,000)

Total fertility rate (2022):
1.34 children per woman

Life expectancy (2021):
Total — 69.16 years (male — 64.31, female — 74.12)

Settlements

Population
In 2021, Kaluga Oblast had a population of 1,069,904. Previously, according to the results of the 2010 Census, the population of the oblast was 1,010,930; down from 1,041,641 recorded in the 2002 Census, and further down from 1,066,833 recorded in the 1989 Census.

Ethnic composition (2021)

Religion

Kaluga Oblast is a centre of the Slavic native faith (Rodnovery) movement, being the headquarters of the Union of Slavic Native Faith (Rodnover) Communities (Союз Славянских Общин Славянской Родной Веры) located in Kaluga city. The region has many temples dedicated to the Slavic gods.

Administrative and municipal divisions

Within the framework of administrative divisions, the oblast is divided into twenty-four districts and four cities of oblast significance.

Within the framework of municipal divisions, the territories of the administrative districts are incorporated into twenty-four municipal districts and the territories of the two cities of oblast significance are incorporated as urban okrugs. Two other cities of oblast significance are incorporated as urban settlements within corresponding municipal districts.

Economy
The Kaluga Province is one of the most economically-advanced provinces of the Russian Federation. Major international corporations implementing projects in the region include: Volkswagen, Volvo, Peugeot, Citroen, Mitsubishi, GE, Samsung, Continental, Berlin-Chemie/Menarini, Novo Nordisk, STADA CIS, and others. There is active development in traditional economic segments, as well, represented by manufacturers of turbo generators and gas turbine engines, railway equipment, building materials, electronics, optical systems among others.

Industry
The economic policy being pursued in the Kaluga Province changed the structure of its industrial complex and created conditions for the development of high tech production companies. There are 2,747 different enterprises in the region that generate about 40% of gross regional product (GRP) and more than half of tax payments to the provincial budget. Almost a third of the province's residents are employed in industry.

The traditional foundation of the province's industry is the automotive complex.

Science and training

Obninsk Institute of Nuclear Energy, a branch of the MIFI National Nuclear Research University with a medical department;
The Tsiolkovsky State University in Kaluga;
The Karpov Scientific and Research Institute of Physics and Chemistry, a branch of the Russian State Scientific Center;
The Medical Radiology Scientific Center under the Russian Ministry of Public Health;
The Leipunsky Institute of Physics and Energy.

Transportation

The main regional transport hubs are located in Kaluga, Obninsk, and Sukhinichi.

M3 "Ukraine"  is the main automobile highway, with a traffic density of up to 13,800 vehicles/day, which passes through the towns of Balabanovo, Obninsk, Maloyaroslavets, Kaluga, Sukhinichi, and Zhizdra. An equally important role is played by Moscow - Warsaw federal highway, with a traffic density of up to 11,500 vehicles/day, which passes through Belousovo, Obninsk, Maloyaroslavets, Medyn, Yukhnov, and Spas-Demensk.  In addition, there is also a highway of regional importance Vyazma-Kaluga-Tula-Ryazan, with a traffic density of up to 6,750 vehicles/day, and the road section M3 "Ukraine" which passes through the town of Balabanovo.  The total length of automobile roads with hard surface is 6,564 km.  The density of hard surface road network of common use is 165 km per 1,000 km2.

The trunk railroad Moscow – Kiev is passing through Balabanovo, Obninsk, Maloyaroslavets, and Sukhinichi.  In addition, there are also single-track diesel lines located in the oblast.  There is a large locomotive and diesel multiple unit depot located in Kaluga. The total length of the railroads of common use is 872 km.  The density of the railroads of common use is 29 km per 1000 km2.

There are four airfields in the oblast, including Grabtsevo airport located near the city of Kaluga (closed in 2008), military airfields in the town of Ermolino, and a large military airfield in Shaikovka.

The part of the Oka river flowing from Kaluga is one of the domestic waterways of Russia. There are tourist cruises from Serpukhov to Tarusa and from Serpukhov to Velegozh.  In addition, there are two motor ships "Louch" operating along the Kaluga—Aleksin route.  The total length of the navigable and conditionally navigable waterways is 101 km. Of special importance is Moscow - Kaluga express (3 departures a day, time en route - 2 hours and 40 minutes).

The city transportation in Kaluga has a well-developed trolleybus system.

Tourism and recreation

The most popular areas among tourists are the administrative center of Kaluga, Optina Pustyn monastery, the City of Military Glory - Kozelsk, Obninsk Science Town, the towns of Maloyaroslavets and Meshchovsk where Napoleon's army was stopped, the Goncharovs country estate in the Polotnyany Zavod, Svyato-Tikhonova Pustyn monastery and Svyato-Pafnutyev Borovsky monastery, the town of Tarusa, and Vorobyi zoo.  A number of various  tourist paths have been opened in the unique nature reserves—Ugra National Park  and Kaluzhskye Zaseki.  There are 15 health centers and summer resorts with over 3,500 beds in Kaluga Oblast.

These are some of the regular events that are organized for tourists:
Arkhistoyanie festival
Pustye Kholmy festival
Bike festival in Maloyaroslavets
Belyi Krolik festival
Mir Gitary festival
Zheleznye Devy rock music festival (in Kaluga)

Culture

As early as the 16th century, Kaluga was a major commercial port acting as a connecting link between Lithuania and Moscow. Back then, the city exported wooden utensils known far beyond the provincial boundaries. Starting in the 1680s, stone churches were built on the sites of wooden churches. By the latter half of the 18th century, there were 183 stone and 2235 wooden buildings in Kaluga. The 17th-century Korobov mansion with its semidomes and patterned cornices is a fine example of the civil architecture of the period.

Sports
FC Kaluga autonomous non-for-profit organization was established in December 2009 by the Ministry of Sports, Tourism and Youth Policy of Kaluga Oblast, the City Administration of Kaluga, and Galantus&K OOO. The Trustee Council is chaired by Kaluga Oblast Governor Anatoly D. Artamonov.

FC Kaluga won the tenth place in the Championship of Russia in the Center zone (2nd Division) of the 2010 season.  As a result of the support that the Specialized Youth Football School of Olympic Reserve is receiving from the Kaluga Football Club, it is able to represent Kaluga Oblast in the Championship of Russia in four age groups. The trainings and football games of the official rounds of the Championship of Russia are held at the football stadium of Annenki Children and Youth Sports School.

Mass media
Nika FM radio and Nika TV station operate in Kaluga Oblast.

Politics

The Charter of Kaluga Oblast is the fundamental law of the province. The Legislative Assembly of Kaluga Oblast is the province's standing legislative (representative) body. The highest executive body is the Oblast Government, which includes provincial executive bodies such as district administrations, committees, and commissions that facilitate development and run the day-to-day matters of the province. The oblast administration supports the activities of the governor, who is the highest official, and acts as guarantor of the observance of the oblast charter in accordance with the Constitution of Russia.

The Legislative Assembly of Kaluga Oblast
Baburin Viktor Sergeevich – the Chairman of the Legislative Assembly of Kaluga Oblast.

2010 Legislative Assembly Elections of the 5th Convocation
The elections were won by United Russia party which received 53.45% of the votes. This allowed this party to win 22 seats in the oblast parliament.
Communist Party of the Russian Federation — 21.17% of the votes (9 seats)
A Just Russia — 11.2% (4)
LDPR—11.93% (5)
Patriots of Russia – 1.86% (did not receive a sufficient number of votes to win seats)

Notable people
Konstantin E. Tsiolkovsky (1857–1935) — rocket scientist.
Saint Ambrose of Optina (1812–1891) — a minister of the Russian Orthodox Church, Hieromonk.

Born on the territory of modern Kaluga Oblast
Georgy Zhukov (1896—1974), Soviet military leader, the Marshal of the Soviet Union (as of 1943)
Eudoxia Lopukhina (1669—1731), Tsarina, the first wife of Peter the Great
Yevdokiya Streshneva (1608—1645), Tsarina, the second wife of Mikhail Fedorovich Romanov
Pafnuty Chebyshev (1821—1894), Russian mathematician and mechanical engineer
Mikhail Yanshin (1902—1976), Soviet actor and film director
Tatiana Shevtsova (b. 1969), Russian Deputy Minister of Defence

See also
Upper Oka Principalities

References

Notes

Sources

External links

Official website of Kaluga Oblast
Official website of Anatoly Artamonov, Governor of Kaluga Oblast

Oblasts of Russia
States and territories established in 1944

Kaluga Oblast


Kolan kaplıcası, ismini Karakoçan ilcesinin 27 km kadar uzağında bulunan Kolan (Golan) Koyunden alan, sıcak su kaynağı MTA tarafından da onaylanmış mineral zenginliği ile gerek bolge gerek Türkiye insanina saglik ve sifa dagitmaktadir.

Son zamanlarda Kolan (Golan) Kaplicasina yapilan konaklama ve ulasim hizmetleri ile de artik yurtdisina da hitap edecek seviyeye ulasmakla beraber kis aylarinda da hizmet verecek duruma gelmiştir. Suyun sicakligi yuzeyde 43 santigrat olmakla beraber yer yer icilebilir duzeyde ilik ve temiz pinarlari bulunmaktadır.

Kolan'ın kelime anlamı:
Yassı ve enlice bağ.
Hayvanın semerini ya da eyerini bağlamak için göğsünden ve kuyruk altından aşırılarak sıkılan yassı, dokuma ya da deri kemer.

Dış bağlantılar
 https://web.archive.org/web/20090728052637/http://geocities.com/kolankaplicalari/

Türkiye'deki kaplıcalar
Karakoçan
Elazığ coğrafyası

Kolan kaplıcası


Storyteller, story teller, or story-teller may refer to:

 A person who does storytelling

Arts and entertainment

Film
Oidhche Sheanchais, also called The Storyteller; 1935 Irish short film
 Narradores de Javé (Storytellers), a 2003 Brazilian film by Eliane Caffé
 O Contador de Histórias (The Story of Me or The Storyteller), a 2009 Brazilian film directed by Luiz Villaça
 The Storyteller (film), the original title of the 2017 film The Evil Within, directed by Andrew Getty
 Der Geschichtenerzähler (The Storyteller), a 1989 German film adaptation of A Suspension of Mercy

Television
 "Storyteller" (Buffy the Vampire Slayer), a 2003 episode of Buffy the Vampire Slayer
 "The Storyteller" (Star Trek: Deep Space Nine), a 1993 episode of Star Trek: Deep Space Nine
 "The Storyteller" (The Twilight Zone), a 1986 episode of The Twilight Zone
 The StoryTeller (TV series), a 1988 television series by Jim Henson
 VH1 Storytellers, a VH1 music series
 The Storyteller Sequence, sequence of one-act dramas for young people by Philip Ridley

Fine arts
 Storyteller (pottery), a motif in Pueblo pottery
 The Story Teller (painting), a 1937 painting by Amrita Sher-Gil
 The Storyteller (sculpture), a 2003 outdoor bronze sculpture by Pete Helzer, installed in Eugene, Oregon, U.S.
 Storytellers (statue), a bronze statue depicting Walt Disney, by Rick Terry and Ray Spencer

Gaming
 Story Teller (computer game) a word game by Edu-Ware
 Storyteller (video game), a 2023 game by Daniel Benmergui
 Gamemaster, a person who acts as an organizer, officiant for regarding rules, arbitrator, and moderator for a multiplayer role-playing game
 Role-playing game systems created by White Wolf Publishing:
 Storyteller System (1991)
 Storytelling System (2004)

Publications
 Story Teller (magazine), a children's magazine from 1982 to 1985
 The Story-Teller, an early 20th-century British fiction magazine
 Storyteller (Silko book), a 1981 collection of poetry and stories by Leslie Marmon Silko
 Storyteller (novel), a 2003 novel by Amy Thomson
 The Storyteller (Vargas Llosa novel), a 1987 novel by Mario Vargas Llosa
 The Storyteller (Picoult novel), a 2013 novel by Jodi Picoult
 "The Storyteller", a short story by H. H. Munro (Saki)
 A Suspension of Mercy, a 1965 novel by Patricia Highsmith also published under the name The Story-Teller
 The Storyteller, the third book in Traci Chee's Sea of Ink and Gold trilogy, published in 2018

Music

Groups
 Storytellers (Norwegian band), a Norwegian jazz group
 The Storyteller (band), a Swedish heavy metal band

Albums
 Storyteller (Marilyn Crispell album), 2003
 Storyteller (Donovan album), 2003
 Storyteller (Raghav album), 2004
 Storyteller (Crystal Waters album), 1994
 Storyteller (Carrie Underwood album), 2015
 Storyteller (Alfie Boe album), 2012
 Storyteller – The Complete Anthology: 1964–1990, a 1989 album by Rod Stewart
 The Story Teller, a 2010 album by Clutchy Hopkins
 The Storyteller, a 1998 album by Ray Davies

Songs
 "Storyteller", a song on Bradley Joseph's 1997 album Rapture

See also
 Storytelling (disambiguation)
 Story (disambiguation)

Storyteller


Liberty County er navnet på fire counties i USA:

 Liberty County, Florida
 Liberty County, Georgia
 Liberty County, Montana
 Liberty County, Texas

Liberty County


An Cypripedium malipoense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Sing Chi Chen ngan Zhong Jian Liu. An Cypripedium malipoense in nahilalakip ha genus nga Cypripedium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cypripedium

Cypripedium malipoense


كريستوفر جونسن مكندلز  أو «أِلكْسَندر سوبر رحالة» (الرحالة الخارق). (12 فبراير 1968 ـ 18 أغسطس 1992). مغامر أمريكي سافر إلى البرية في ألاسكا مع القليل من الطعام والمعدات، آملاً أن يعيش منعزلا لفترة. بعد حوالي أربعة أشهر عُثر على كريس (30 كجم) ميتاً بسبب تسمم بعد أن أكل نبات سام. جُسِّدت حياته في السيرة الغيرية لجون كراكوير في كتاب رحلة إلى عمق الوحدة (into the wild). هذا المُؤَلّف عرف طريقه للسينما عام 2007 على يد شين بين في الفيلم الذي حمل نفس العنوان.

الشباب
كريستوفر مكندلز هو ابن والت مكندلز 1936 وويلملينا ماكندلز (1945). والده مُزداد ب غريلي في ولاية كولورادو الأمريكية، وهو مهندس فيزياء. بعد زواج أول أثمر ب 4 أبناء، تزوج والت مرة أخرى سنة 1967 فرزق بولدين هما كريس وكارين. إلا أن علاقة كريس بوالده ستتدهور مباشرة بعد اكتشافه لزواج أبيه الأول. تأثر كريس بالمثالية وعرف بمُعارضته للمجتمع الاستهلاكي الحديث، وكان غالبا ما ينعزل عن الناس، فوجد الأُنس في كتب هنري دافيد تورو وإميرسون وجاك لندن.

حصل كريس سنة 1980 على شهادة الباكلوريا «شهادة الدراسات الثانوية» ليلتحق بجامعة إموري فيحصل منها على دبلوم الدراسات الجامعية سنة 1990 حسب وصف معارف كريس فإنه كان طالبا مجتهدا وحقق إنجازات أكاديمية وكان محبوبا من قبل الجميع
السنوات الأخيرة
غادر كريس ماكاندلز أطلانطا في يوليو من سنة 1990. وقد تجوّل تقريبا في ربوع أمريكا كلها، عبر جورجيا ولويزيانا وتكساس والمكسيك الجديدة وأريزونا وكاليفورنيا وأوريغون ومونتانا انتهاء بكندا وآلاسكا،
المحطة الأخيرة التي وقف فيها كريس هي داكوتا، وقد غادرها في الـ 15 من أبريل 1992، وقد وصل إلى آلاسكا من هناك في ستة أيام
وصل كريس إلى آلاسكا لإنجاز مشروعه المهم وهو تحقيق حريته الشخضية بعيدا عن الذنوب والمعاصي بتاريخ 1 ماي من سنة 1992 مرّت حوالي 4 أشهر ومتواجد بالحافلة رقم 142 يأكل أساسيا من الحيوانات الصغيرة وغيرها، توفي كريس جرّاء معاناته من الجوع في الـ 12 غشت من نفس السنة في الحافلة وقد وُجدت جثته بعد مرور أكثر من أسبوعين وبالضبط في الـ 6 من سبتمبر حيث كان يزن 30 كيلوغراما فقط
آخر ما كتبه كريس في كتابه:«لقد عشت حياة سعيدة وأنا أشكر الله، مع السلامة وبارك الله فيكم»

مراجع

أشخاص من إل سغوندو
أشخاص من لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
أشخاص من مقاطعة فيرفاكس (فرجينيا)
أشخاص من مقاطعة لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
أمريكيون في القرن 20
بدو من الولايات المتحدة
خريجو جامعة إيموري
مستكشفون أمريكيون
مسيحيون أمريكيون
مواليد 1968
مواليد في إل سغوندو
وفيات 1992
وفيات بسبب الجوع
وفيات عرضية في ألاسكا

كريستوفر جونسن مكندلز


Die madagassische Davis-Cup-Mannschaft ist die Tennisnationalmannschaft Madagaskars.

Geschichte
Seit 1997 nimmt Madagaskar am Davis Cup teil. 2010 qualifizierte sich die Mannschaft erstmals für die Europa/Afrika-Gruppenzone II und hielt sich dort bis zur Saison 2012. Danach folgte wieder der Abstieg in die Afrika-Zone III. Erfolgreichster Spieler ist Thierry Rajaobelina, der in 33 Partien insgesamt 27 Spiele gewinnen konnte, davon 17 im Einzel und 10 im Doppel. Er ist außerdem Rekordspieler seines Landes.

Aktuelles Team
Folgende Spieler traten im Davis Cup 2012 für ihr Land an:
Antso Rakotondramanga
Lofo Ramiaramanana
Jacob Rasolondrazana
Ando Rasolomalala

Weblinks

Davis-Cup-Mannschaft
Daviscup
Davis Cup

Madagassische Davis-Cup-Mannschaft


بلدية بني جوهر أو (نقحرة: بينايجوفار) , هي بلدية تقع في مقاطعة لقنت. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 3.541 نسمة.

مراجع

أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية
أماكن مأهولة في مقاطعة لقنت
بلديات لقنت
بلديات مقاطعة بلنسية

بينايجوفار


Nikolay İvanoviç Lobaçevski (), (1 Aralık 1792, Nijni Novgorod Oblastı, Rusya - 24 Şubat 1856, Kazan, Tataristan), Rus matematikçi.

1802 yılında parasız yatılı öğrenci olarak Kazan Gymnasium okulunda başlayan Lobaçevski 1805 yılında kurulan Kazan Üniversitesi'ne 1807 yılında girmiştir. Alışılmışın dışına çıkarak, Öklidçi olmayan bir geometri (İdeal geometri) kurduğu için, ona geometrinin Kopernik'i denmiştir.

1811 yılında on sekiz yaşında öğretmenlik diplomasını aldı. 1827 yılında Lobaçevski Kazan Üniversitesi'nin rektörlüğüne atandı. Üniversitenin yönetimini eline aldı ve yeni bir yapılanma oluşturdu. Ayrıca tam teşekküllü bir gözlemevi kuran Lobaçevski Rusya'nın tüm madenlerini gösteren müze koleksiyonunu da zenginleştirerek yeteneğinin sadece geometri alanıyla sınırlı olmadığını gösterdi.

Dönemin siyasi iktidarı üniversite binalarını modernleştirmek ve yenilerini yapmak için karar verince, rektör Lobaçevski işin uygun bir biçimde yapılıp yapılmadığını ve ödeneğin boş yere harcanıp harcanmadığını kontrol etmek görevini üzerine aldı. Bunun için de mimarlık öğrenmeye başladı. 1842 yılındaki yangında Kazan Üniversitesi'nin çoğu bölümü yandı. Daha sonra Lobaçevski üniversiteyi yeniden inşa etmeye başladı ve iki yıl içinde yeni bir üniversite yaptı.

1842 yılında Lobaçevski Öklidçi olmayan geometriyi yarattığı için, Gauss'un önerisi ve övgüsü üzerine Göttingen Krallık Kurumu, kendisini yabancı üye seçmiştir.

1846 yılında Lobaçevski'nin hem profesörlük hem de rektörlük görevine birden son verildi. 24 Şubat 1856 günü altmış sekiz yaşındayken hayata veda etti.

Kaynakça

Dış bağlantılar

1792 doğumlular
1856 yılında ölenler
Rus matematikçiler
Geometriciler

Nikolay Lobaçevski


Florence Engel Randall, née le  à New York et morte le , est une auteure américaine. Randall a écrit un total de cinq romans, ainsi que plus d'une centaine de nouvelles tout au long de sa carrière. Randall est surtout connue pour son roman Les Yeux de la forêt (1976), qui a été adapté au cinéma sous le même nom par Walt Disney Pictures en 1980 et un téléfilm par Lifetime Television en 2017.

Biographie
Randall est né le 17 octobre 1917 à Brooklyn, New York. Elle a écrit plusieurs romans pour jeunes adultes, dont The Almost Year, qui a été reconnu comme un livre remarquable de l'American Library Association lors de sa sortie en 1971.

Randall est décédée en 1997 à Great Neck, New York, où elle a vécu plus tard. Les papiers de Randall sont conservés dans une collection du Gotlieb Archival Research Center de l'Université de Boston. Il existe également une bourse pour les femmes écrivains accordée chaque année par l'université, appelée The Randall Award.

Œuvres
 Hedgerow (1967)
 The Place of Sapphires (1969)
 The Almost Year (1971)
 Haldane Station (1973)
 Les Yeux de la forêt (A Watcher in the Woods, 1976)
 All the Sky Together (1985)

Références

Annexes

Bibliographie

Liens externes

Naissance en octobre 1917
Naissance à New York
Écrivaine américaine de science-fiction
Romancière américaine du XXe siècle
Décès en septembre 1997
Pages avec des traductions non relues
Décès à 79 ans

Florence Engel Randall


වේලා සමීකරණය යනු දෘශ්‍ය සූර්ය වේලාව  සහ සාමාන්‍ය සූර්ය වේලාව අතර වෙනස වන අතර, දෙකම කිසියම් එක් ස්ථානයකදී (හෝ එකම භූගෝලීය දේශාංශය සහිත වෙනත් ස්ථානයකදී) හා එකම සැබෑ  වේලා මොහාතෙහිදී නිරික්ෂණය කල යුතුව ඇත.

වේලා සමීකරණය