Java, Sun Microsystems mühendislerinden James Gosling tarafından geliştirilmeye başlanmış açık kaynak kodlu, nesneye yönelik, platform bağımsız, yüksek verimli, çok işlevli, yüksek seviye, hem yorumlanan hem de derlenen bir dildir.

Java, Sun Microsystems'den James Gosling tarafından geliştirilen bir programlama dilidir ve 1995 yılında Sun Microsystems'in çekirdek bileşeni olarak piyasaya sürülmüştür. Bu dil C ve C++'dan birçok sözdizim türetmesine rağmen bu türevler daha basit nesne modeli ve daha az düşük seviye olanaklar içerir. Java uygulamaları bilgisayar mimarisine bağlı olmadan herhangi bir Java Sanal Makinesi (Java Virtual Machine - JVM) üzerinde çalışabilen tipik bytecode'dur (sınıf dosyası).

Java'nın sık kullanılan sloganlarından biri olan, çevirisi "bir defa yaz, her yerde çalıştır" olan "write once, run anywhere - WORA", Java'nın; derlenmiş Java kodunun, Java'yı destekleyen bütün platformlarda tekrar derlenmeye ihtiyacı olmadan çalışabileceğini ima eder. 2016 yılında bildirilen 9 milyon geliştiricisi ile, özellikle istemci sunucu web uygulamaları için olmak üzere, kullanımda olan en popüler programlama dillerinden birisidir.

Java ilk çıktığında daha çok küçük cihazlarda kullanılmak için tasarlanmış ortak bir düzlem dili olarak düşünülmüştü. Ancak düzlem bağımsızlığı özelliği ve tekbiçim kütüphane desteği C ve C++'tan çok daha üstün ve güvenli bir yazılım geliştirme ve işletme ortamı sunduğundan, hemen her yerde kullanılmaya başlanmıştır. Özellikle kurumsal alanda ve mobil cihazlarda son derece popüler olan Java özellikle J2SE 1.4 ve 5 sürümü ile masaüstü uygulamalarda da yaygınlaşmaya başlamıştır.

Java'nın ilk sürümü olan Java 1.0 (1995) Java Platform 1 olarak adlandırıldı ve tasarlama amacına uygun olarak küçük boyutlu ve kısıtlı özelliklere sahipti. Daha sonra düzlemin gücü gözlendi ve tasarımında büyük değişiklikler ve eklemeler yapıldı. Bu büyük değişikliklerden dolayı geliştirilen yeni düzleme Java Platform 2 adı verildi ama sürüm numarası 2 yapılmadı, 1.2 olarak devam etti. 2004 sonbaharında çıkan Java 5, geçmiş 1.2, 1.3 ve 1.4 sürümlerinin ardından en çok gelişme ve değişikliği barındıran sürüm oldu. Java SE 8 ise Java teknolojisinin günümüz sürümüdür. 13 Kasım 2006'da Java düzlemi GPL ruhsatıyla açık kodlu hale gelmiştir.

Tarihi
James Gosling ve Patrick Naughton Java projesini Haziran 1991'de başlattı. Java ilk olarak interaktif televizyonlar için tasarlandı ancak dijital kablo televizyon endüstrisi için o zamanlar çok gelişmişti. Java'nın ilk hali Oak ismini taşıyordu ve bu isimi Gosling'in ofisinin hemen yanında bulunan bir meşe ağacından almıştı. Daha sonra projenin ismi Green oldu ve en son Java adını aldı. Gosling, Java'yı C/C++'a benzer bir sözdizimi ile tasarladı ve böylece programcılar için kolaylıkla öğrenilebilen bir dil oldu.

Sürümler
Mayıs 2022 itibarıyla resmî olarak Java SE 8, Java SE 11 ve Java SE 17 sürümleri uzun vadeli (LTS) olarak, Java SE 18 ise süreli bir şekilde desteklenmektedir. Java'nın ana sürümleri aşağıdaki gibidir:

 Çalışmaları devam etmektedir.

LTS (Long-Term Support), "Uzun Vadeli Destek" anlamına gelir. Bir programın veya yazılımın dağıtıcısı tarafından uzun vade de desteklenecek olan sürümüdür.

Çalışma mantığı
Bir Java yazılımı şu şekilde geliştirilir:
 Yazılımcı Java kodunu yazar.
 Bu kod bir Java derleyicisi ile derlenir. Derleme sonucunda "bytecode" adı verilen bir tür sanal makine kodu ortaya çıkar. Platform bağımsızlığını sağlayan bytecode'dur. Çünkü bir kere bytecode oluştuktan sonra yazılım, sanal makine içeren tüm işletim sistemlerinde çalışabilmektedir.
 Bu bytecode Java Sanal Makinesi (Java Virtual Machine - JVM) tarafından işletilir. Bu aşama, her bir bytecode komutunun teker teker yorumlanması ile icra edilebileceği gibi, anında derleme (Just-in-time compilation - JIT) kullanılarak da gerçekleştirilebilir.

Bazı kavramlar
Nesneye yönelik yazılımlama mantığı:

Anında Derleme
Java ilk çıktığında bytecode işletme hızı çok iyi değildi. Yerine göre sistemin öz yazılımlarından 5-10 kat yavaş çalışıyordu. Bu nedenle bazı yazılım geliştirme şirketleri JIT yani "Just-in-time compilation", "anında derleme" araçları üretmeye başladılar. Yapılan şey bytecode'u sanal makinenin kurulu olduğu gerçek sistemin diline anında derleme yaparak dönüştürmesiydi. Bu sayede verimde ciddi artışlar sağlandı. Ama 2000 yılından sonra geliştirilen sanal makinelerde (HotSpot gibi) JIT'in işlevi VM içinde yer almaya başlamış, işlemci hızı ve bellek miktarının dramatik biçimde artması ile dış JIT yazılımları popülerliğini kaybetmiştir. Bugün hâlen birkaç ürün (Excelsior JET gibi) pazarda bulunsa da genellikle bu yöndeki ihtiyaç azalmıştır.

Java API
Java API, Java yazılımlarında kullanılan yazılım kütüphanelerine genel olarak verilen isimdir. Java API ile disk, grafik, ağ, veri tabanı, güvenlik gibi yüzlerce konuda kullanıcılara erişim imkânı sunulur. Java API J2SDK'nın bir parçasıdır.

Atık Veri Toplayıcı
Atık veri toplama teknolojisi (Garbage Collection) Java'dan önce de var olan ama Java ile adını duyurmuş ve yaygın olarak kullanılmaya başlanmış bir kavramdır. C++, C gibi dillerin en büyük engellerinden birisi dinamik bellek yönetimidir. Yazılımda gösterici (işaretçi - pointer) kullanarak dinamik olarak bellek ayırdıktan sonra o bellek ile işiniz bittiğinde mutlaka ayrılan belleği bellek yöneticiye özel alt yordamlar yardımıyla (delete, free...) iade etmeniz gerekir. Yoksa bellek sızıntısı (memory leak) oluşur ve bu bir süre sonra yazılımın ve işletim sisteminin beklenenden farklı davranmasına yol açabilir. Sızıntıların saptanması oldukça güçtür ve bulunması zor hatalara yol açar. Bu nedenle bugünün tüm büyük C ve C++ yazılımları az da olsa bellek sızıntısı içerir (işletim sistemleri dahil).

Atık veri toplayıcı sayesinde Java'da bir nesne oluşturulduktan sonra o nesne ile işiniz bittiğinde hiçbir şey yapmanız gerekmez: Sanal makine akıllı bir biçimde kullanılmayan bellek bölümlerini belirli aralıklarla ya da uyarlamalı yöntemlerle otomatik olarak temizler ve sisteme iade eder. Bu işleme çöp toplama (atık toplama - garbage collection) adı verilir. Çöp toplama sistemlerinin yapısı oldukça karmaşıktır ve geçen yıllar içinde büyük gelişmeler kaydedilmiştir. Çöp toplayıcının varlığı Java'da bellek sızıntısı olmayacağı anlamına gelmez, ama bellek sızıntıları daha ender olarak ve farklı şekillerde karşınıza çıkar ve genellikle tedavi edilmesi daha kolaydır.

Jar
Jar (Java Arşivi - Java Archive), aslında bir tür sıkıştırma formatıdır. Jar ile derlenen Java kodları ile oluşan yazılımın paketlenip taşınması kolay bir hale getirilir. Jar dosyaları temelde bytecode blokları içerir. Jar dosyaları genellikle kütüphane oluşturmada ya da uygun biçimde hazırlanırsa işletim sisteminden doğrudan çalıştırılabilecek bir şekilde kullanılabilir (çalıştırılabilir jar - executable jar). Jar dosyalarının içeriğini sıkıştırma yazılımları ya da Java yazılım geliştirme araçları ile inceleyebilirsiniz. Java 1.5 ile yeni bir tür jar oluşturma metodu da kullanıma girdi. Pack200 adı verilen hiper-sıkıştırma (hyper-compression) algoritması ile jar dosyaları daha küçük boyutlara indirgenebiliyor. Ancak bu teknoloji daha çok ağ üzerinden yapılan transferlerde kullanılıyor. Daha fazla ayrıntı için: buraya bakınız

AWT ve Swing
AWT, ilk Java ile birlikte geliştirilen temel grafik arayüz oluşturma kütüphanesine verilen isimdir. AWT işletim sisteminin doğal grafik yapılarına erişimi sağlar. Ancak Java 2 platformu ile birlikte AWT yetersiz görülmüş ve çok daha geniş ve gelişmiş özelliklere sahip Swing kütüphanesi sisteme eklenmiştir. Özellikle çok platform destekleyen yazılımlarda kullanıcı arayüzü geliştirme aracı olarak swing hâlen önemini korumaktadır. Swing önceleri işletim sisteminin kullandığı donanım grafik hızlandırma araçlarını kullanmadığından yavaşlığı ile eleştirilere hedef olmuştu. Özellikle Java 1.4 ile Swing, hem genel olarak sanal makinenin hızlanması ve kısmen donanım hızlandırmayı kullanması ile bu kötü şöhretinden sıyrılmaya başladı. AWT hâlen Swing'in bir alt katmanında, temel iki boyutlu grafik işlemlerinde kullanılmaya devam ediyor.

SWT
SWT Swing'e bir alternatif olarak IBM tarafından geliştirilen bir gösterim sistemidir. Swing'den en büyük farkı çalıştığı işletim sisteminin grafik kütüphanesi ve komutlarını kullanmasıdır. Bu nedenle SWT uygulamaları Swing'e göre çoğu yerde daha hızlı ve işletim sistemindeki diğer uygulamaları andıran bir şekilde çalışmasını sağlar. Swing'in Java 1.5 ile performans açığını kapattığı iddia edilse de SWT'nin de artık Java camiasında kabul görmüş bir sistem olduğu açıktır. SWT'nin dezavantajı ise Java'nin bir parçası olmamasıdır. Yani SWT uygulamaları SWT kütüphanesi ile birlikte dağıtılmaktadır. Ayrıca SWT farklı işletim sistemlerinde farklı olgunluk ve performansta işlemektedir ve özellikle Windows dışı sistemlerde henüz yeterince olgunlaşamamıştır. En bilinen SWT uygulamaları, ünlü Java yazılım geliştirme aracı (IDE) Eclipse ve BitTorrent uygulaması Azureus'tur.

HotSpot Teknolojisi
Sun Microsystems tarafından geliştirilen Java sanal makinesi, HotSpot adı verilen özel bir teknolojiyi içinde barındırır. HotSpot, yani "sıcak nokta", bir yazılımda sürekli olarak tekrarlanan ve üzerinden geçilen kod bölümlerine verilen bir isimdir. HotSpot sanal makinesi şu anda iki ayrı modda sanal makinenin çalışmasını sağlamaktadır: İstemci (Client) ve Sunucu (Server) modları. İstemci modunda bytecode büyük ölçüde daha başlangıçta JIT ile sistemin öz makine koduna dönüştürülerek işletilir ama çalışma anında daha fazla iyileştirme işlemi gerçekleştirilmez. Bir uygulamanın hızı istemci modunda zaman içinde bu nedenle değişmez. Sunucu modunda ise sanal makine başlangıçta bytecode'unu sistemin öz koduna dönüştürmekte acele etmez. Bu nedenle sunucu modu başlangıçta istemci modundan oldukça yavaştır. Yazılım çalışmaya devam ettikçe sanal makine yazılımdaki sıcak noktaları tespit edip bytecode'u sadece JIT ile makine koduna dönüştürmekle kalmaz, ayrıca oldukça yoğun bir iyileştirmeye de tabi tutar. Sonuçta sunucu modunda uygulamalar zaman içinde hızlanır, uzun soluklu uygulamaların bu nedenle sunucu modunda işletilmesi önerilir. Mustang kod adlı Java SE 6'da istemci modunda da benzeri bir teknolojinin kullanılması bekleniyor. Dolphin kod adlı Java SE 7'de ise bu iki mod arasındaki fark azalacağından sistemin tek modda çalışması bekleniyor.

Uygulamacık
Uygulamacık (applet ), uzaktaki sistem üzerinden indirilip internet tarayıcı üzerinde çalıştırılabilen Java uygulamalarına verilen isimdir. Java'nın son kullanıcılar tarafından tanınması uygulamacık sayesinde olmuştur dersek yanlış olmaz. Uygulamacıklar sisteme zarar veremeyecek bir şekilde tasarlanmıştır. İçerisinde uygulamacık olan bir sayfayı açmaya çalıştığınızda tarayıcınız otomatik olarak Java sanal makinesini çalıştırıp ekranın uygulamacığa ayrılan bölümünde uygulamanın çalışmasını sağlar.

Fakat, son yıllarda birçok Java programcısı Uygulamacıklar üzerinden gözünü çekmiştir. Artık HTML, CSS ve JavaScript sayesinde çok daha hızlı, pratik, güvenli ve kusursuz uygulamalar/web hizmetleri yapılabiliyor olması bunun en önemli sebebidir.

WebStart
WebStart teknolojisi uygulama kurulum, güncelleme ve silme dertlerine deva olmak üzere tasarlanmış bir sistemdir. WebStart teknolojisi kısaca yazılımların uzaktan yerel sisteme güvenli olarak kurulmasını ve korumalı bir alanda çalıştırılmasını sağlar. Applet'lerin bir sonraki adımı olarak görülebilir. Bir WebStart uygulamasını kurmak için internet üzerindeki özel bir bağlantıya tıklamak yeterlidir. Sistem otomatik olarak WebStart sistemini çalıştırıp yazılımı Java cep belleğine indirir. İstenirse masaüstüne kısayol koymasını da sağlar. Daha sonra sistem çevrimiçi (online) ya da çevrimdışı (offline) olarak çalıştırılabilir ve uzaktaki yazılım güncellendiğinde otomatik olarak -istenirse- yerel makinedeki yazılımın da güncellenmesi sağlanabilir. Kullanıcının özel olarak izin vermesi halinde uygulama yerel sisteme erişim hakkı kazanabilir. Aksi takdirde WebStart uygulamaları sisteme yazma işlemi gerçekleştiremezler.

Bu Java teknolojisi de, günümüzdeki programcıların takibinde değildir.

Java yazımı (Sözdizimi)
Sınıf temelli nesneye yönelik bir dil olan Java, yazım olarak C++ ile benzerlikler arz eder. Java'nın yanında C#, Perl, JavaScript gibi diller de aynı dil ailesine aittir. "{}" şeklinde süslü parantezler içerisindeki bloklar, ++ arttırma ve -- azaltma işleçleri bu dilin belirgin özelliklerindendir.

Merhaba Dünya!
 // MerhabaDünya.java
 public class MerhabaDünya{
     public static void main(String[] args) {
         System.out.println("Merhaba Dünya!");
     }
 }

 "MerhabaDünya.java" ile "public class MerhabaDünya" bu kısımda iki isim aynı olmalıdır aksi takdirde uygulama çalıştırılamaz.
 class: Sınıf tanımlayabilmek için class ön eki şarttır.
 public: Sınıfın dışarıdan erişebilir olduğu,
 static: Sınıf tarafından paylaşıldığı,
 void: Bir değer döndürmediği anlamına gelir.
 Public ve Static'e erişim belirleyicisi (access specifier) de denir.
 Void'e dönüş tipi (return type) de denir.
 String args[]: Parantezin içinde yöntemin aldığı parametreleri belirleriz. "String" sınıf adı, "args" da parametre adıdır. "[]" ise args'ın bir dizi (array) olduğunu belirtiyor.
 "System.out.println();" ile yazımızı yazdırıyoruz ve yeni satıra geçmesini sağlıyoruz.
 Yazımızı "System.out.print("Merhaba Dunya!");" ile de yazdırabilirdik. Fakat imleç yeni satıra geçmezdi.
 Java Türkçe karakterleri (C# gibi) "değişken adlarında, sınıf adlarında" da kullanmamıza imkân tanır.

Java'da yazdığımız yazılımları derlememiz için öncelikle sınıf adı ile aynı adı taşıyan dosya ismine sahip olmamız gerekmektedir. Yukarıdaki örnek yazılımı sınıf ismi olan "MerhabaDünya" ifadesini kullanıp uzantısı ile beraber "MerhabaDünya.java" ismi ile kaydedebiliriz. J2SDK veya benzer bir Java geliştirme ortamı kurulu sistemimizde yazılan uygulama aşağıdaki şekilde derlenebilir.

 javac -encoding UTF-8 MerhabaDünya.java

javac, yazılan programı derleyerek ".class" uzantılı bir dosya üretir. ".class" sınıf dosyaları JVM'de çalışabilecek bytecode'lar içeren sınıf dosyalarıdır. Örnek uygulamayı çalıştırmak için:

 java MerhabaDünya

yazabiliriz. Java komutu öncelikle sınıf yolunda (Bkz. Classpath) "MerhabaDünya" sınıfını arayacaktır. Bulduğu takdirde "MerhabaDünya" sınıfında "main" metodunu arayacaktır. Eğer metot bulunur ise bu metot icra edilecektir.

Kapsamlı örnek

package TekCift;

import javax.swing.JOptionPane;

public class TekCift {

	/**
	 * Tam sayı (int ingilizce de integer'ın kısaltmasıdır)
	 */
	private int kullanicininGirdigi;

	/**
	 * Bu yapıcı fonksiyondur. TekCift objesi yaratılırken çağrılır.
	 */
	public TekCift() {
	}

	/**
	 * Aşağıdaki ana fonksiyondur. Java yorumlayıcısı programı çalıştırmak için
	 * ilk bu fonksiyonu çağırır.
	 *
	 * @param argumanlar
	 *            Komut satırı argümanları (kullanılmıyor)
	 */
	public static void main(final String[] argumanlar) {
		TekCift obje = new TekCift();
		obje.pencereGoster();
	}

	/**
	 * Aşağıdaki fonksiyon "Sayı giriniz" diyaloğunu gösterir
	 */
	public void pencereGoster() {
		try {
			kullanicininGirdigi = Integer.parseInt(JOptionPane.showInputDialog("Lütfen bir sayı giriniz."));
			hesapla();
		} catch (final NumberFormatException e) {
			System.err.println("HATA: Geçersiz bir değer girdiniz. Lütfen sayısal bir değer giriniz.");
		}
	}

	/**
	 * Aşağıdaki fonksiyon kullanıcının girdiği değere göre çift ya da tek
	 * penceresi gösterir.
	 */
	private void hesapla() {
		if ((kullanicininGirdigi % 2) == 0) {
			JOptionPane.showMessageDialog(null, "Çift");
		} else {
			JOptionPane.showMessageDialog(null, "Tek");
		}
	}
}

 package anahtar kelimesi dosyanın başında paket belirtmek için kullanılır.
 kullanıcı arayüzü gösterebilmek içın javax.swing.JOptionPane kütüphanesine ihtiyacımız var. Dosyanın başındaki import cümlesi tam bu işe yarar.
 TekCift sınıfı kullanıcının girdiği bir tam sayıyı hafızasında tutmak için kullanıcının girdiği değişkenini tanımlıyor. Diğer sınıfların bu değişkeni görmemesi için private (özel) anahtar kelimesini kullanılıyoruz.

Dokümantasyon
Sun Microsystems tarafından geliştirilen Javadoc, Java kodlarının HTML formatında dokümantasyonun oluşturulması için kullanılan kapsamlı bir sistemdir.

İlgili Makaleler

 AspectJ
 JavaOS

Kaynakça

Dış bağlantılar
 http://www.java.com  (Son Kullanıcılar için)
 http://www.oracle.com/technetwork/java (Geliştiriciler için)

Kanadalı icatları
Çapraz platform yazılımları
Nesne yönelimli programlama dilleri

Java


Canis  er en slægt i hundefamilien. Den omfatter hovedsageligt de større arter i familien som ulve og sjakaler. Det videnskabelige navn på slægten er latin for "hund".

Arter
Ifølge organisationen IUCN har slægten 7 arter:
 Stribet sjakal (Canis adustus)
 Guldsjakal (Canis aureus)
 Prærieulv (Canis latrans)
 Ulv (Canis lupus) - omfatter bland andet tamhund (C. l. familiaris) og dingo (C. l. dingo)
 Skaberaksjakal (Canis mesomelas)
 Rødulv (Canis rufus) - regnes undertiden som underart til ulv.
 Abessinsk ræv (Canis simensis)

Herudover blev Canis anthus i 2015 anerkendt som en art. Den blev tidligere betragtet som den afrikanske gren af guldsjakalen. Kæmpeulven Canis dirus uddøde i forhistorisk tid og medregnes derfor ikke. Det er desuden omstridt om nordamerikanske underart af ulven, Canis lupus lycaon, er en selvstændig art (Canis lycaon) eller måske en krydsning mellem ulv og prærieulv.

Kilder

Hundeslægten

Canis


Diakovce este o comună slovacă, aflată în districtul Šaľa din regiunea Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 2.277 de locuitori.

Istoric
Localitatea Diakovce este atestată documentar din 1002.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Diakovce


Negenharrie Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 12,43 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 353 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hans-Jürgen Leptien tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.bordesholm.de

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri

Negenharrie


Hebden Bridge er en by i West Yorkshire i Storbritannien. Byen har ca. 4.500 indbyggere. Byen er Ed Sheerans fødeby.

Byer i England

Hebden Bridge


On March 16, 2004, an explosion destroyed a corner section of a nine-storey Soviet-era apartment building in Arkhangelsk, Russia. It happened at 3:03 a.m. local time (UTC +3).  The explosion occurred in 120 Avenue of the Soviet Cosmonauts in the October district (Oktyabrskiy rayon)  of Arkhangelsk.

The death toll from the explosion was 58 (33 women, 16 men and 9 children). Two of the dead succumbed to their wounds in a hospital after being rescued.

The explosion came two days after Vladimir Putin won reelection and several weeks after a suicide bombing killed 41 Moscow Metro passengers.

In April 2004, authorities arrested and charged 26-year-old former employee of city gas services Sergey Alekseychik. On December 16, 2005 he was sentenced to 25 years in prison. According to the official version, Alekseychik was fired from his natural gas technician job several days prior to the explosion, and to get even with his former employers and the city, he sabotaged the gas system thus causing the tragedy.

See also
Arkhangelsk FSB office bombing

References

Explosions in 2004
2004 industrial disasters
2004 disasters in Russia
Gas explosions in Russia
Arkhangelsk
March 2004 events in Russia
Mass murder in 2004
21st-century mass murder in Russia

2004 Arkhangelsk explosion


Marele Premiu al Austriei din 2018 (cunoscut oficial ca Formula 1 Eyetime Großer Preis von Österreich 2018) a fost o cursă de Formula 1 care s-a desfășurat între 29 iunie și 1 iulie 2018 pe Red Bull Ring în Spielberg, Austria. Cursa a fost cea de a noua etapă a Campionatului Mondial de Formula 1 din 2018 și a fost pentru a treizeci și doua oară când a această cursă a avut loc.

Pilotul Mercedes Lewis Hamilton a pornit în cursă având paisprezece puncte avans în fața lui Sebastian Vettel, în timp ce în clasamentul constructorilor, Mercedes avea 25 de puncte în fața celor de la Ferrari. Cursa a fost câștigată de Max Verstappen pentru Red Bull, fiind pentru prima dată când Red Bull a câștigat această cursă. Această cursă a fost prima când ambele mașini Mercedes au abandonat de la Marele Premiul al Spaniei din 2016 precum și primul abandon al lui Hamilton de la Marele Premiu al Malaeziei din 2016.

Clasament

Calificări

Note
 – Sebastian Vettel a primit o penalizare de trei locuri pe grila de start pentru că l-a împiedicat pe Carlos Sainz Jr. în Q2.
 – Charles Leclerc a primit o penalizare de trei locuri pe grila de start pentru o schimbare a cutiei de viteze neprogrmată.
 – Fernando Alonso a cerut să pornească de pe linia boxelor pentru a trece la o nouă specificație a ansamblului față și a unui nou MGU-K.
 – Brendon Hartley a primit o penalizare de 35 de locuri pe grila de start pentru că a depășit numărul de componente ale motorului.

Cursa

Note
  – Lance Stroll a terminat pe locul 13, dar i s-au adăugat 10 secunde pentru că a ignorat steagurile albastre.
  – Stoffel Vandoorne s-a retras din cursă, dar a fost inclus în clasament întrucât a parcurs mai mult de 90% din distanță.

Clasament campionat după cursă

Clasament piloți

Clasament constructori

Referințe

Austria
Marele Premiu al Austriei

Marele Premiu al Austriei din 2018


Le château de Thoisy-la-Berchère  est un château moderne situé à Thoisy-la-Berchère (Côte-dOr) en Bourgogne-Franche-Comté.

Localisation
Le château est installé sur un éperon au centre du village qu'il surplomb légèrement en rive au sud de la RD 117c.

Historique

Joanne écrit en 1869 : le château le plus ancien de la Côte-d'Or est celui de Thoisy-la-Berchère, dont quelques parties remontent au . Jusqu'au milieu du  c'est un fief de l'évêché d'Autun qui en assure l'entretien régulier. Le 23 novembre 1364, le Conseil prévient le duc que les compagnies ont pris « Toisey à l'evesque d'Ostun ». Le 20 décembre 1400 Nicolas de Tholon, évêque d'Autun, meurt au château de Thoisy. En 1567, le château passe à Nicolas de Marcilly-Cypierre qui continue le bon entretien. En 1630, l'église Saint-Denis est transférée de l'enceinte castrale à une éminence où elle prend nom de Saint-Pierre.

En 1844, Etienne de Beauvau-Craon hérite du château et entreprend sa restauration avec l'aménagement d'un parc à l'anglaise, menée à son terme en 1893 par sa fille Hélène, épouse du marquis de Montboisier-Canillac. Les travaux sont dirigés par l'architecte Charles Suisse et son fils, la décoration par le sculpteur Xavier Schanosky, les peintres Léon Leniept et Louis Vernachet, les jardins par Émile Friant et les frères Bühler.

Architecture

Sur le cadastre de 1819 le château comporte trois corps de bâtiments autour d'une cour quadrangulaire ouverte à l'est. Depuis sa restauration de 1824 il n'en resten sur le côté nord de l'éperon, qu'un bâtiment rectangulaire composé d'un long corps de logis à un étage carré avec une tour rectangulaire à l'est et une tour ronde à langle nord-ouest. Les croisées, fenêtres de tirs, et aménagements intérieurs sont dus à la restauration. Dans la cour au sud du château une grange occupe la place de l'église déplacée au début du .

Les façades et les toitures, la chapelle et la bibliothèque du rez-de-chaussée et leur décor, la galerie et la chambre dite Henri IV au premier étage et leur décor sont inscrits aux monuments historiques par arrêté du 27 juillet 1978

Mobilier
Les décors de la chapelle, de la bibliothèque, de la galerie et d'une chambre sont inscrits aux monuments historiques.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des châteaux de la Côte-d'Or
 Liste des monuments historiques de la Côte-d'Or

Liens externes

Thoisy-la-Berchère
Thoisy-la-Berchère
Monument historique dans la Côte-d'Or
Monument historique inscrit en 1978

Château de Thoisy-la-Berchère


est un film américain réalisé par George Abbott, sorti en 1940.

Synopsis

Fiche technique
 Titre :
 Réalisation : George Abbott
 Scénario : John Twist d'après George Marion Jr.
 Photographie : Frank Redman
 Montage : William Hamilton
 Pays d'origine : États-Unis
 Genre : comédie et film musical
 Date de sortie : 1940

Distribution
 Lucille Ball : Connie Casey
 Richard Carlson : Clint Kelly
 Ann Miller : Pepe
 Eddie Bracken : Jojo Jordan
 Frances Langford : Eileen Eilers
 Desi Arnaz : Manuelito
 Hal Le Roy : Al Terwilliger
 Libby Bennett : Tallulah Lou
 Harry Shannon : Mr. Casey
 Douglas Walton : Beverly Waverly
 Jay Silverheels : un indien (non crédité)
 Van Johnson (non crédité)

Liens externes

Film américain sorti en 1940
Film musical américain de comédie
Film américain en noir et blanc
Film de RKO Pictures
Film sur le football américain
Film se déroulant dans une université
Film musical américain des années 1940

Too Many Girls


عملية أوبرا المعروفة أيضًا باسم عملية بابل، هي غارة جوية إسرائيلية مفاجئة نُفذت في 7 يونيو 1981، وأسفرت عن تدمير مفاعل نووي عراقي قيد الإنشاء على بعد 17 كيلومترًا (10.5 ميلًا) من جنوب شرق بغداد. نُفذت هذه العملية بعد أن تسببت عملية السيف المحروق الإيرانية الفاشلة بأضرار طفيفة في نفس المنشأة النووية في العام السابق، وأصلح فنيون فرنسيون الضرر بعد ذلك. في أعقاب ذلك، رسخت عملية أوبرا وما يتصل بها من تصريحات للحكومة الإسرائيلية عقيدة بيغن، الذي أعلن صراحة أن الهجمة ليست حالة شاذة، وإنما «سابقة لكل حكومة مقبلة في إسرائيل». أضافت هجمة إسرائيل الوقائية لمكافحة الانتشار بُعدًا آخر لسياستها القائمة التي تتمثل بالغموض المتعمد، إذ أنها تتعلق بالقدرة النووية لدول أخرى في المنطقة.

في عام 1976، اشترى العراق مفاعلًا نوويًا من طراز «أوسايرس» من فرنسا. بينما أكدت فرنسا والعراق أن المفاعل، الذي أطلق عليه الفرنسيون اسم أوزيراك، مخصص للبحث العلمي السلمي، نظر الإسرائيليون إلى المفاعل بريبة، ظنًا منهم بأنه مصمم لتصنيع الأسلحة النووية. في 7 يونيو 1981، قصفت طائرة مقاتلة تابعة للقوات الجوية الإسرائيلية من طراز إف-16 الصقر المقاتل، برفقة طائرة من طراز إف - 15 إيغل، مفاعل أوزيراك وألحقتا به أضرار جسيمة. وصفت إسرائيل هذه العملية بأنها دفاع عن النفس، وقالت إن المفاعل امتلك «أقل من شهر» قبل أن يصبح خطرًا. قُتل 10 جنود عراقيين ومدني فرنسي واحد. حدث الهجوم قبل ثلاثة أسابيع تقريبًا من انتخابات الكنيست.

في ذلك الحين، لاقى الهجوم انتقادًا دوليًا حادًا، بما في ذلك في الولايات المتحدة، واستنكر مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة والجمعية العامة للأمم المتحدة إسرائيل في قرارين منفصلين. كانت ردود الفعل الإعلامية سلبية أيضًا: «كان هجوم إسرائيل المفاجئ... عملًا عدوانيًا غير مبرر وضيق الأفق»، هكذا كتبت صحيفة نيويورك تايمز، في حين أطلقت صحيفة لوس أنجلوس تايمز على الهجوم وصف «إرهاب الدولة». يُشار إلى أوزيراك كمثال للهجمة الوقائية في البحث المعاصر حول القانون الدولي. يناقش المؤرخون فعالية الهجوم، والذين يعترفون بأنه قد أعاد العراق من هاوية القدرة النووية ولكنه دفع ببرنامج أسلحته ليستمر بالخفاء وعزز طموحات صدام حسين المستقبلية بالحصول على الأسلحة النووية.

البرنامج النووي العراقي
أنشأ العراق برنامجًا نوويًا في وقت ما من ستينيات القرن العشرين، وتطلع في منتصف سبعينيات القرن العشرين إلى توسيعه عن طريق اقتناء مفاعل نووي. بعد الفشل في إقناع الحكومة الفرنسية ببيعها مفاعل تبريد غازي منتج للبلوتونيوم ويعمل بتقنية إعادة المعالجة النووية، فضلًا عن الفشل في إقناع الحكومة الإيطالية ببيعها مفاعل سيرين، أقنعت الحكومة العراقية الحكومة الفرنسية ببيعها مفاعل أبحاث من طراز أوسايرس. شملت عملية الشراء مفاعلًا مصاحبًا أصغر من طراز أيسيس وبيع 72 كيلوغرامًا من اليورانيوم المخصب بنسبة 93% وتدريب طاقم الموظفين. مُنحت التكلفة الإجمالية والتي بلغت 300 مليون دولار. وفي نوفمبر 1975، وقعت الدول على اتفاق للتعاون النووي وفي عام 1976، أُنجزت عملية بيع المفاعل.

بدأ بناء مفاعل الماء الخفيف الذي تبلغ قدرته 40 ميغاواط في عام 1979 في منشأة التويثة للأبحاث النووية بالقرب من بغداد. أطلق الفرنسيون على المفاعل الرئيسي اسم أوزيراك، كجمع بين اسم العراق وطراز المفاعل. أطلق العراق على المفاعل الرئيسي اسم تموز 1 والمفاعل الأصغر تموز 2. يشير تموز إلى الشهر البابلي الذي تسلم فيه حزب البعث السلطة في عام 1968. في 6 أبريل 1979، خرّب عملاء إسرائيليون مفاعل أوزيراك المنتظر شحنه إلى العراق في لا سين سور مير بفرنسا. في 14 يونيو 1980، اغتال عملاء الموساد يحيى المشد، وهو عالم نووي مصري ترأس البرنامج النووي العراقي، في فندق في باريس. في يوليو 1980، سلمت فرنسا العراق شحنة 12.5 كيلوغرام تقريبًا من وقود اليورانيوم عالي التخصيب لاستخدامه في المفاعل. كانت الشحنة الأولى جزءًا من ست شحنات مخطط لها يبلغ مجموع أوزانها 72 كيلوغرامًا. أُفيد بأن اتفاقية الشراء تنص على أنه لا يمكن أن يكون هناك أكثر من شحنتين من وقود اليورانيوم المخصب في العراق في أي وقت، أي 24 كيلوغرامًا.

ادّعى العراق وفرنسا أن المفاعل العراقي مخصص للبحث العلمي السلمي. استبعدت الاتفاقيات بين فرنسا والعراق الاستخدام العسكري. كتبت وكالة الاستخبارات الأميركية الخاصة، ستراتفور، في عام 2007 أن المفاعل الذي يعمل باليورانيوم «يُعتقد أنه على وشك إنتاج البلوتونيوم لأغراض برامج الأسلحة». في خطاب ألقاه في عام 2003، ذكر ريتشارد ويلسون، أستاذ الفيزياء في جامعة هارفارد، والذي فحص المفاعل الذي تضرر جزئيًا في ديسمبر 1982، أن «جمع كمية كافية من البلوتونيوم [للحصول على سلاح نووي] باستخدام مفاعل أوزيراك سيستغرق عقودًا وليس أعوامًا». في عام 2005، علّق ويلسون أيضًا في صحيفة ذا أتلانتيك: «صمم المهندس الفرنسي إيف جيرارد مفاعل أوزيراك، الذي قصفته إسرائيل في يونيو 1981 حصريًا كي لا يلائم صناعة القنابل. كان ذلك واضحًا لي في زيارتي عام 1982.» ذكر ويلسون في مواضع أخرى أن الكثيرين يدّعون أن قصف مفاعل أوزيراك العراقي أدى إلى تأخير برنامج القنابل النووية في العراق. إلا أن البرنامج النووي العراقي قبل عام 1981 كان سلميًا، ولم يكن مفاعل أوزيراك غير ملائم لصنع القنابل فحسب، بل كان خاضعًا لرقابة مكثفة.

أكد ويلسون مرة أخرى في مقابلة أُجريت معه في عام 2012: «ما كان العراقيون ليطوروا سلاحًا نوويًا في أوزيراك. أتحدى أي عالِم في العالم أن يبرهن لي كيف كان بإمكانهم القيام بذلك».

كان العراق من الدول الموقعة على معاهدة الحد من انتشار الأسلحة النووية، ووضع مفاعلاته تحت رقابة الوكالة الدولية للطاقة الذرية. في أكتوبر 1981، نشرت مجموعة علماء الذرة مقتطفات من شهادة روجر ريختر، وهو مفتش سابق في الوكالة الدولية للطاقة الذرية وصف أوجه الضعف في الضمانات النووية للوكالة لدى لجنة مجلس الشيوخ الأمريكي للعلاقات الخارجية. شهد ريختر بأن جزءًا فقط من منشآت العراق النووية يخضع للضمانات وأن أكثر المنشآت حساسية لا تخضع للضمانات. أصدر المدير العام للوكالة الدولية للطاقة الذرية، جون إكلوند، بيانًا يدحض فيه معاينة ريختر لمفاعل أوزيراك وأنه لم يُكلَّف أبدًا بتفتيش المنشآت في الشرق الأوسط. ادعى إكلوند أن إجراءات الضمانات فعالة وأنها أُلحقت بتدابير احترازية اتخذها الموردون النوويون. شكك أنثوني فينبرغ، وهو فيزيائي في مختبر بروكهافن الوطني، في ادعاء ريختر بأن برنامج معالجة الوقود لتصنيع الأسلحة النووية كان يمكن أن يتم سرًا. كتب فينبرغ أنه لم يكن هناك وقود كاف في الموقع لصنع قنبلة واحدة، وأن وجود مئات الفنيين الأجانب كان من شأنه أن يجعل من المستحيل على العراقيين اتخاذ الخطوات اللازمة دون أن يُكشف أمرهم.

الأسباب
في أواخر عقد السبعينيات، اشترى العراق مفاعل نووي من فرنسا. وقد أدركت المخابرات الإسرائيلية أن الغرض الرئيسي من ذلك هو بناء مفاعل نووي عسكري قد يهدد إسرائيل. وسماه العراق مفاعل تموز، فبدأ التخطيط لتدمير مفاعل تموز في شهر شباط من عام 1980 وخشي رئيس الوزراء الإسرائيلي آنذاك مناحيم بيغن من أن الحكومات الإسرائيلية القادمة قد لا تسمح بهجوم عسكري أو بحدوث الضربة.

أما الطائرات الأمريكية من طراز F16 التي ضربت المفاعل فقد كانت الولايات المتحدة ترغب بتسليمها لإيران ولكن اندلاع الثورة الإيرانية عام 1979 دفع الولايات المتحدة لإلغاء الصفقة، فقامت بتسليمها إلى إسرائيل بدلا من إيران.

التنفيذ
في الساعة الرابعة إلا عشر دقائق عصرا من يوم 7 حزيران عام 1981 قام سرب من المقاتلات الحربية الإسرائيلية يتألف من مقاتلات إف 16 وإف 15 بالطيران انطلاقا من قاعدته في صحراء سيناء التي كانت تحت السيطرة الإسرائيلية بارتفاع يتراوح ما بين 90 و 150 مترا. ولقد وصلت الطائرات الإسرائيلية التي كان طياروها يتحدثون العربية للتمويه إلى مفاعل تموز بعد أقل من ساعتين وما أن حلّت الساعة السادسة إلا عشرين دقيقة عصرا حتى هبطت الطائرات الإسرائيلية في قاعدتها في إسرائيل مجددا وذلك بعد أن استغرقت دقيقتين تقريبا في إطلاق 16 قنبلة، أصابت 14 منها هدفها بدقة ولكن دون أن ينهار المبنى الذي تعرض إلى أضرار جسمية. وقُتل في العملية 11 شخصا منهم تقني فرنسي الجنسية كان عميلا للمخابرات الإسرائيلة، وبحسب كتاب ألّفه إسرائيلي عن الموساد، ذكر فيه إن التقني الفرنسي كان هو من ساعد في وضع جهاز تحديد الموقع داخل المفاعل، ولم يُعرف سبب عدم مغادرته للمفاعل قبل القصف حتى الآن.

انظر أيضا
 يحيى المشد
 الهجوم على إتش 3
 دعم إسرائيل لإيران أثناء حرب الخليج الأولى
 دعم إيطاليا للعراق أثناء حرب الخليج الأولى

المراجع

الطيران في 1981
العراق في 1981
الصراع العربي الإسرائيلي
العلاقات الإسرائيلية الفرنسية
العلاقات العراقية الإسرائيلية
العلاقات العراقية الفرنسية
إسرائيل في 1981
تاريخ العراق
حرب الخليج الأولى
ضربات جوية
ضربات جوية في العراق
ضربات جوية نفذت بواسطة إسرائيل
علاقات دولية في 1981
عمليات الموساد
عمليات عبر الحدود إلى العراق
قصف
معارك إسرائيل
نزاعات في 1981
هجمات على مبان ومنشآت في 1981

عملية أوبرا


Devon Petersen (* 4. Juni 1986 in Kapstadt) ist ein südafrikanischer Dartspieler, welcher aktuell bei der PDC unter Vertrag steht. Sein Spitzname lautet The African Warrior, zu deutsch Der afrikanische Krieger.

Karriere
Petersen gewann die South African Open 2010 gegen Les Francis, nachdem er 2009 gegen denselben Spieler verlor. Dieser Sieg berechtigte ihn zur Teilnahme an der PDC-Weltmeisterschaft 2011. In der Vorrunde der Weltmeisterschaft gewann er gegen Norman Madhoo mit 4:3 Legs und qualifizierte sich somit für die erste Runde, wo er auf Jamie Caven traf. Obwohl er den ersten Satz für sich entscheiden konnte, verlor er noch mit 1:3.

Im Jahr 2011 erhielt er die Berechtigung bei der PDC Pro Tour zu starten. Nachdem Petersen sich dazu entschieden hatte Dartsprofi zu werden, zog er nach Brighouse, England und unterzeichnete einen Sponsorenvertrag mit Unicorn Darts.

Im Jahr 2011 gewann Petersen erneut die South African Open, was die Qualifikation zur Weltmeisterschaft 2012 bedeutete. Er musste erneut in der Vorrunde antreten und besiegte José Oliveira de Sousa mit 4:3 Legs. In der ersten Runde traf er auf Steve Brown, den er trotz 0:2-Satzrückstand noch mit 3:2 besiegen konnte. In der zweiten Runde unterlag er allerdings dem Schotten Gary Anderson mit 2:4.

Zusammen mit Shawn Hogan repräsentierte er Südafrika beim World Cup of Darts 2012 in Hamburg. Gemeinsam besiegten sie Spanien mit 5:2 in der ersten Runde und gewannen anschließend gegen die an Platz 4 gesetzten Schotten in einem Sudden-Death-Leg. Im Viertelfinale unterlagen sie dann dem Team aus Wales mit 1:3, wobei Petersen sich zu früh freute, als er die Doppel-16 traf, sich jedoch zuvor verzählt hatte und Richie Burnett kurz danach das Spiel zu Gunsten der Waliser entschied.

Wegen einer Armverletzung musste er im Jahr 2013 eine Pause einlegen und nahm an keinem Turnier der Saison teil.

Im Jahr 2020 errang Petersen seinen ersten Ranking-Titel bei der PDC, indem er bei der German Darts Championship nach Siegen gegen Jeffrey de Zwaan, den Drittplatzierten der PDC Order of Merit Gerwyn Price, den ehemaligen Weltmeister Rob Cross, Krzysztof Ratajski und Danny Noppert im Finale Jonny Clayton mit 8:3 in Legs besiegen konnte.

Petersen erlangte durch seinen Tanz, den er vor vielen Spielen aufführt, große Beliebtheit bei vielen Darts-Fans.

2023 wechselte Peterson zum Bundesligisten Karlsruher SC.

Weltmeisterschaftsresultate

PDC
 2011: 1. Runde (1:3-Niederlage gegen Jamie Caven)
 2012: 2. Runde (2:4-Niederlage gegen  Gary Anderson)
 2014: Achtelfinale (0:4-Niederlage gegen  James Wade)
 2017: 1. Runde (1:3-Niederlage gegen  Steve Beaton)
 2018: 1. Runde (2:3-Niederlage gegen  Darren Webster)
 2019: Achtelfinale (3:5-Niederlage gegen  Nathan Aspinall)
 2020: 1. Runde (1:3-Niederlage gegen  Luke Humphries)
 2021: Achtelfinale (0:4-Niederlage gegen  Gary Anderson)
 2022: 2. Runde (0:3-Niederlage gegen  Raymond Smith)

Titel

PDC
 Pro Tour
 European Darts Tour
 European Darts Tour 2020: (1) German Darts Championship

Weblinks
 Porträt bei Darts1

 Zusammenfassung von Devon Petersens Karriere (englisch)

Einzelnachweise

Dartspieler (Südafrika)
Südafrikaner
Geboren 1986
Mann

Devon Petersen


Joey DeMaio (Auburn, New York, SAD, 6. ožujka 1954.) američki je heavy metal basist i tekstopisac. Također je utemeljitelj producentske kuće Magic Circle Music. Najpoznatiji je kao basist i jedan od osnivača heavy metal sastava Manowar.

Izvori

Vanjske poveznice
 Manowar – službene stranice

Američki basisti heavy metala

Joey DeMaio


Tommy Morrison (født 2. januar 1969, død 1. september 2013) var en amerikansk sværvægtsbokser og skuespiller. I 1993 blev han verdensmester i det mindst anerkendte bokse-verdensforbund WBO. Han er grannevø af skuespilleren John Wayne. Han havde rollen som Tommy Gunn i spillefilmen Rocky V.

Etter en fantastisk amatørkarriere med 49 ud af 50 sejre, deltog han i kvalificering til olympiaden i 1988. Her tabte han imidlertid en splittet point afgørelse mod Ray Mercer.

Morrison blev professionel i 1988 og var det store hvide sværvægts-håb. Hans venstre hook var kendt som en af de mest brutale i sværvægts-klassen.

Morrison var ubesejret da han mødte Ray Mercer om WBO titlen i 1991. Etter at have domineret kampen blev han brutalt slået ud i 5. omgang og fik sit første forsmedelige nederlag. I 1993 fik han imidlertid chancen igen, og boksede mod George Foreman om den ledige WBO titel. Morrison boksede smart over 12 omgang og blev verdensmester på point. Efter sejren var en storkamp mod Lennox Lewis nært forestående, men et overraskende nederlag mod ukendte Michael Bentt slukkede alle lys for Morrison. I 1995 blev det alligevel til en kamp mod Lewis, men dette var ingen titelkamp da Lewis blev slået ud året før og mistede sin titel. Morrsion bar præg af at være over toppen, og blev gradvis plukket fra hinanden før dommeren stoppede kampen i 6 omgang. Året efter fik Morrison dog mulighed for at hilse på en anden stor bokser. Han mødte Razor Ruddock i et sidste forsøg på at redde sin karriere. Razor Ruddock slog Morrison i gulvet i 1 omgang og dominerede kampen. I 6 omgang ramte Morrison dog med en venstre uf af intet og sendte Ruddock i kanvassen. Ruddock var tydeligt ude af stand til at fortsætte og kampen blev stoppet. Morrison havde taget et stort skridt i den rigtige retning.

Samme år testede han positivt for HIV. Bokselicensen blev inddraget og karrieren var forbi. Testen vakte stor opsigt, men Morrison nægtede alligevel at han kunne være smittet af den dødelige virus. Han har over mange år aflagt nye tests og alle har vært negative, men boksekommissionen har alligevel nægtet ham ny licens. Han fik dog nogle få kampe i udlandet men kun sporadisk og mod middelmådige modstandere.

1. september i 2013 døde Morrison på et sygehus i Omaha Nebraska. Dødsårsagen er endnu ikke offentliggjort. Han blev 44 år.

Eksterne henvisninger

Boksere fra USA
Skuespillere fra USA

Tommy Morrison


A Wedding Anniversary est un groupe autrichien de rock gothique, auteur de deux albums en 1989 et 1993.

Le groupe est formé en  par Marcus Testory (chant, guitare), Jurgen Kern (guitare, chant), Issy Fellmann (basse), Valentina Grigorov (clavier, chœurs) et Christoph Ashauer (batterie, chœurs). Ils quittent Vienne peu de temps après pour s'installer à Paris et  signent avec le label français Danceteria .

Le premier album homonyme, enregistré à Draßburg en  et mixé à Rouen en décembre, sort l'année suivante. Celui présente plusieurs poèmes de Dylan Thomas mis en musique, en plus des propres compositions du groupe. Leurs chansons, bien que s'inscrivant dans un style « gothic rock » à la Sisters of Mercy, offrent une diversité bercée de nombreuses autres influences (new wave, batcave, dark folk). Ceremony After A Fire Raid, par exemple, rappelle Bauhaus. L'album fait l'objet d'une chronique peu élogieuse par Jean-Luc Manet dans le magazine Best, ce qui n'empêche pas le single The Man From The Hills d'être diffusé en radio sur Oui FM et sur Colour3 en Suisse et d'atteindre les hit-parades tant en France qu'en Suisse (p. ex. 20e place dans "Best-Sellers"). Le disque est suivi la même année par Asylum, un EP 4 titres enregistré à Vienne.

Le groupe effectue une tournée passant notamment par Bordeaux et Paris en  et joue en première partie de Fields of the Nephilim.

Malheureusement, la production du second album par le label autrichien Gash Records est plus confidentielle. Le groupe se sépare peu après en 1993. Une compilation contenant deux inédits, simplement intitulée Best of, sort en 1997 sur le label allemand MCG Medien GmbH.

Par la suite le chanteur Marcus Testory fait une apparition dans deux épisodes de la série télévisée américaine Highlander et forme le groupe acoustique Chamber - L'Orchestre De Chambre Noir. Jurgen Kern réalise des projets en solo sous le nom de Taliesin, puis rejoint le groupe Supermax. Marcus et Jurgen travaillent ensemble dans Kaspar Hauser Complex.

Les membres originaux du groupe se reforment en 2021. Ils publient des remixs des chansons du premier album dans la série baptisée 33,33 Re-Releases — pour 33 ans d'existence — sur le site de leur nouveau label, Delicious Releases. Ils enregistrent la chanson Giving Ground pour l'album Honoris II en hommage aux Sisters of Mercy et Sisterhood.

Discographie
 1989 : A Wedding Anniversary (Danceteria)
 1989 : Asylum (Danceteria)
 1993 : The Age Of Lies (Gash Records)
 1997 : Best Of (MCG Medien GmbH)
 2021 : 33,33 Re-Releases Part 1[digital] (Delicious Releases)
 2022: 33,33 Re-Releases Part 2 [digital] (Delicious Releases)
 2023: The Monks Of The Isis: 35 Years Collectors-Box, Part 1 [Vinyl] (Delicious Releases)

Notes et références

Liens externes

  Page Facebook

Groupe autrichien de rock
Groupe de rock gothique
Groupe musical formé en 1988

A Wedding Anniversary


Amarok aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Amarok, Linux için bir müzik çalar yazılımı
 Amarok, Hakan Haslaman tarafından kurulan eski Türk dövüş sanatı
 Amarok, Volkswagen tarafından geliştirilen araba

Amarok


Dascylium, Dascyleium, Dascylus ya da Daskyleion olarak da yazılır. (Antik Yunanca: Δασκύλιον, Δασκυλεῖον) Güney Marmara'da günümüz Balıkesir, Bandırma, Ergili mahallesi sınırları içinde, antik dönemde Misya olarak anılan bölgede yer alan bir antik kenttir.

Araştırma ve kazılar

Daskyleion konusunda ilk araştırmalar Antik Çağ'da şehrin adı konusundaki farklı görüşlerle başlamıştır. Antik yazarlardan Mela ve Plinius bu merkezlerden Daskylos olarak söz ederken, Stephanos Byzantios, Daskylion adını kullanır.M.Ö. 7.yüzyılda Daskylos adıyla bilinen ünlü Lydia Kralı'nın Sardis'ten hanedan kavgaları nedeniyle buraya gelmesiyle kent Daskyleion adını almıştır. Daskyleion'da doğan oğlu Gyges daha sonra Lydia'ya geri çağrılıyor. Gyges Lydia'ya kral olduktan sonra şehre Daskyleion deniliyor. Çünkü Daskyleion "Daskylos'un yeri anlamındadır. Bu ismi M.Ö.650 yıllarında almıştır.

Ünlü tarihçi Herodotos ise bu şehrin adını Daskyleion olarak verir. Antik Çağ'da şehrin adı konusundaki tartışmalar 20. yüzyıl başlarında yerini şehrin lokalizasyonu konusundaki tartışmalara bırakmıştır. Orta Çağ yazarı Stephanos Byzantios Anadolu'da Daskyleion adı verilen beş yerleşmeden söz etmektedir; ancak tarihçiler ve arkeologlar Kuzeybatı Anadolu'da, Bandırma'ya 40 km mesafedeki Ergili Köyü'ne çok yakın olan, Manyas Gölü kıyısındaki Hisartepe üzerinde yer alan kalıntıların satraplık merkezi Daskyleion'a ait olduğu konusunda hemfikirdir.

Manyas Kuş Cenneti iki hidrolog ve zoolog; Alman asıllı Kurt ve eşi Leonore Kosswig tarafından keşfedilmiştir. Kurt Kosswig (1907-1991) aynı zamanda tarih ile de ilgili bir kişiydi. Bu nedenle gölün hemen kıyısındaki Hisartepe'nin üzerinde yer alan kalıntılardan yurttaşı ve arkadaşı Kurt Bittel'e bahsetmiştir.

1952 yılında arkeolog Kurt Bittel tarafından Hisartepe üzerinde yer aldığı saptanan Daskyleion'da ilk arkeolojik kazılar, bir yıl sonra Cumhuriyet dönemi birinci nesil arkeologlarından Ekrem Akurgal (1911-2002) tarafından başlatılmış ve 1959 yılına kadar da devam etmiştir. Bu ilk dönem kazılarında ele geçen Anadolu-Pers kabartmaları ve bulgular, Daskyleion'un bir Ahameniş dönemi satraplık (valilik) merkezi olduğuna dair en önemli kanıtları oluşturmaktadır. Ekrem Akurgal'ın yapmış olduğu araştırmalar sırasında Hisartepe'nin güney yamacında yüzeyde bir stel parçası ele geçmiştir. Ve bu stel Hisartepe Steli olarak İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde korunmaktadır.

Ekrem Akurgal'ın kazısından sonra Dasyleion'daki bilimsel araştırmalara ara verilmiştir. Ancak 1964 yılında bir köylü, Hisartepe'nin kuzeyinde yer alan Köseresul köyünde tarlasını sürerken bir Bizans mezarı bulmuştur. Bunun üzerine İstanbul Arkeoloji Müzesi'nden Nezih Fıratlı tarafından çalışmalara başlanmıştır. Mezarın temizlenmesi sırasında üç adet Stelin mezar yapımında kullanıldığı görülmüştür. 28 yıllık bir aradan sonra 1988 yılında Tomris Bakır tarafından yeniden başlatılan kazılar 2008 yılına kadar kesintisiz devam etmiştir. Bu ikinci dönem kazılarında ise Daskyleion'da Ahameniş'in yanı sıra Frig ve Lid kültürlerinin de varlığına işaret eden önemli yapı kalıntıları ve eserler ortaya çıkarılmıştır. 2009 yılından günümüze değin Kaan İren başkanlığında kazılara devam edilmektedir.

Tarih

Frig yerleşimi
Daskyleion'da Troya gibi erken dönem yerleşimlerinin olduğu kenttir. 1990 yılından itibaren ele geçen epigrafik ve arkeolojik buluntular burada bir Frig yerleşimi bulunduğuna işaret etmektedir. Frig dilinde yazıtlar, MÖ 8. yüzyıl sonlarına ait bir Kibele tapınak modeli, kült eşyaları ve çok miktarda bezemeli ve graffitolu seramik eserler Friglerin buradaki varlığını kanıtlamaktadır.

2007-2009 yılları arasında tepenin en yüksek yerinde, Kült Yolu olarak adlandırılan alanda yapılan kazılarda anakayaya oyulmuş adak çukurları ile karşılaşılmıştır. Bu çukurların içerisinden Frig uygarlığına ait çok sayıda ağırlık ve tam kap ele geçmiştir. Bu kapların çoğu Gordion kazılarından ele geçen seramiklerle benzerlik göstermektedir.Daha da ötesi, ele geçen graffitolu seramiklerden Friglerin Daskyleion'daki varlığının sadece kendi dönemleri ile sınırlı olmadığı anlaşılmaktadır. En önemli kanıtlardan biri, satrap Megabates Dönemi'ne tarihlenen bir kyliks ayağı altındaki "vanaks" yazısıdır. "Vanaks" Frig dilinde "kral" anlamına gelmektedir ve burada olasılıkla satrapı kastetmektedir. Bu yazıt sayesinde, Ahameniş Dönem'de de Frig halkına ait bir grubun buradaki varlığını sürdürdüğü tespit edilmiştir.

Daskyleion'da Frig yerleşiminin tespit edilmesi arkeoloji dünyası için çok önemli bir keşiftir. Bu durum, bölgenin antik yazarlar tarafından neden "Hellespontine Phrygia" olarak adlandırıldığını açıklamakla kalmayıp aynı zamanda Friglerin Anadolu'daki yayılımlarının Kütahya-Eskişehir sınırının daha da batısına ve kuzeye kaydığını ortaya koymuştur.

Lidya yerleşimi

Lidya uygarlığına ait yerleşim kalıntıları da yine Kült Yolu olarak adlandırılan alanda yoğunlaşmaktadır. Ahameniş evresinin hemen altında yer alan Lidya tabakaları özellikle son yıllarda çok önemli buluntular vermiştir. Burada yaklaşık 10 m2'lik bir alana yayılmış olan bir yangın tabakası tespit edilmiştir. MÖ 550-540 yıllarına tarihlenen bu yangın tabakası Perslerin kente gelişi ile aynı zamana denk gelmektedir. Bu durum Perslerin kenti savaşarak ele geçirmiş olduğunu göstermektedir. Söz konusu yangın tabakası içerisinden, olasılıkla dinsel bir sahneyi betimleyen çok sayıda altın ve gümüş figür geçmiştir. İnsan figürlerinden bir tanesinin bir rahibi, diğerlerinin de kimliği saptanamayan bir tanrıçayı ya da tanrıçaları temsil ettiği sanılmaktadır. Gümüşten yapılmış hayvan figürleri ise muhtemelen sunu hayvanlarını temsil etmektedir.

Bu buluntuların yanı sıra Lidya Dönemi'ne ait çok sayıda tam kap ve kaliteli Lidya seramikleri, höyüğün genelinden ele geçmektedir. Mimari kalıntılar açısından, Kült Yolu alanındaki Lidya mekanlarının yanı sıra Akurgal kazıları sırasında ortaya çıkarılmış ve sadece en alt taş blokları korunmuş olan sur kalıntısının Lydia kentini çevreleyen sur olduğu sanılmaktadır.

Ahameniş evresi

Ahameniş Dönemi mimarisine ilişkin sağlam korunabilmiş en önemli kalıntı, tepenin güneybatı bölümünde, Kuş Gölü'ne hakim bir noktada bulunan "Kült Yolu" ve onun etrafında barındırdığı yapı kompleksidir. Erken Ahameniş Dönemi'ne tarihlenen ve ortasında yer alan kanalla ikiye ayrılan bu yol bir apsisle son bulmaktadır. Bu yol, Tomris Bakır tarafından ateş kültüyle ilgili törenlerin yapıldığı kutsal bir yol olarak yorumlanmaktadır. Nitekim, plastik eserler üzerinde yer alan sahnelere de baktığımızda Perslerin Daskyleion'da dini ibadetlerini geçekleştirdiği anlaşılmaktadır. Özellikle şu anda İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde bulunan iki kabartmalı blok üzerinde yer alan rahip ve soylu tasvirleri, burada ateş ibadetlerinin ve kurban törenlerinin yapıldığını göstermektedir.

Daskyleion'un bir Ahameniş Dönemi satraplık merkezi olduğuna dair en önemli buluntular Akurgal kazıları sırasında ele geçmiş olan "bulla" lardır. Bulla terimi, antik dönemde güvenli iletişimi sağlamakta kullanılan mühür baskıları için kullanılmaktadır. Devletler arasındaki yazışmalarda kullanılan papirüsler bullalar ile mühürlenir ve bu sayede başka bir kişinin yazıyı açıp okuması engellenmiş olurdu. Daskyleion Anadolu'da bulla bulunmuş az sayıdaki yerleşimden biridir, çünkü bullalar pişmemiş topraktan yapılmaktadır ve bu yüzden günümüze kadar ulaşmaları zordur. Daskyleion'daki bullalar ise bir yangın tabakasından ele geçmiş olup bu sayede günümüze kadar korunabilmiştir. Bullaların esas önemi üzerinde barındırdığı yazılardan ve sembollerden ileri gelmektedir. Daskyleion bullalarında Aramica, Eski Persçe ve Yunanca yazıtlar saptanmıştır. Bunun yanı sıra kuş tasvirleri ve av sahneleri yer almaktadır ki bunlar da Daskyleion Paradeisos'unda yaşayan kuşları ve yapılan avları anlatıyor olmalıdır. Pers soyluları tarafından kullanıldığı bilinen çok sayıdaki jasper tabak ve az sayıda korunmuş olan Dareikos ve Syglos sikkeleri, buradaki Pers yaşantısının diğer önemli kalıntılarıdır.

Paradeisos
Persçede Pairidaoza olarak ifade edilen Paradeisos "bir kralın ya da devlet büyüğünün sahip olduğu, onun resmen kurdurduğu, koruduğu ve bakımını üstlendiği etrafı çevrili park" demektir. Pers geleneğinde krala bağlı bütün yöneticilerin, "imitatio regis" yani "kralı taklit etme" kapsamında bir yaşam sürdürmek durumunda olduğu bilinmektedir. Daskyleion, hemen yanında bulunan Manyas Kuş Gölü ile bu geleneğin yaşatılması için en uygun konuma sahiptir. Hatta Daskyleion'un bir satraplık merkezi olarak tayin edilmesinde bile bu durumun etkisi olduğu söylenebilir.

Antik yazarlardan Ksenofon'un belirttiği üzere, vali Pharnabazos'un sarayı ve köylerin etrafını ünlü av alanları kaplamaktaydı. Bu av alanlarının bir kısmının etrafı çevrilmişti. Ayrıca bölgeyi boydan boya kat eden nehirde (bugünkü Karadere) her türlü balık ve gölde (bugünkü Manyas Gölü) avlanmak için çok çeşitli yaban kuşları bulunuyordu. Ksenofon, Hellenika'nın başka bölümlerinde Paradeisos'un bir park olarak nitelendirildiğini satrap Pharnabazos'un ağzından aktarmaktadır. Pharnabazos aslında burada Spartalı komutan Agesilaos'un kenti tahrip etmesinden sonra duyduğu üzüntüyü dile getirmektedir. "şimdi görüyorum ki; babamdan bana miras olarak kalan saraylarla birlikte, mutluluğu tattığım ağaçlarla ve av hayvanlarıyla dolu olan park tahrip oldu ve yandı"

Helenistik dönem

Helenistik Dönem kalıntıları, Daskyleion'un bu dönemde de önemli bir merkez olarak varlığını sürdürdüğünü göstermektedir. Özellikle "İncili Duvar" olarak adlandırılan teras duvarı bu dönemin en güzel mimari örneklerinden biridir. Duvarın yapımında daha önceki dönemlere ait olan bazı devşirme bloklar kullanılmıştır. Üzerinde incelikle işlenmiş inci ve yumurta dizilerinin yer aldığı bu blokların, orijinalinde Ahameniş Dönemi satraplık sarayına ait olduğu sanılmaktadır.

Son yıllarda tepenin doğu yamacında yapılan kazılarla mermer ve andezit bloklarla döşenmiş bir yol ortaya çıkarılmıştır. Bu yol Helenistik Dönem'de kente girişi sağlayan yoldur ve tepeye ulaştığı noktada ele geçen çok sayıda çivi ve çürümüş ahşap parçaları giriş kapısının burada olabileceğini göstermektedir. Bu yol Bizans Dönemi'nde de kullanılmış ve bu dönemde giriş kapısı yolun daha aşağısına taşınmıştır.

Tepenin içerisinde yer alan yapıların yanı sıra höyüğün çevresinde yaklaşık 2 km lik bir alana yayılmış durumda çok sayıda tümülüs mezar yer almaktadır. Bu tümülüslerden bazıları Tomris Bakır döneminde kazılmış ve restore edilmiştir. Kösemtuğ Tümülüsü, Anadolu'daki tümülüsler arasında mezar odası iyi korunmuş olan az sayıdaki tümülüsten biridir. MÖ 4. yüzyılın 2. yarısına tarihlenen bu mezarın Makedonyalı bir komutana ait olduğu düşünülmektedir. Tümülüsteki en dikkat çekici keşiflerden biri; dromosun duvarlarında kullanılmış devşirme bir blok taş üzerinde yer alan Frig yazıtıdır.

Galeri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Daskyleion Antik Kenti Kazısı, Kaan İren
Daskyleion Antik Kenti - Balıkesir

Türkiye'deki antik kentler
Balıkesir ilindeki arkeolojik sitler
Balıkesir taslakları
Bandırma
Antik Yunan kentleri
Arkeoloji taslakları

Daskileion


Abelardo Badaró Baylacq fue un militar argentino. Tras el golpe de Estado de 1930 que derrocó al presidente Hipólito Yrigoyen, al gobernador de Córdoba José A. Ceballos y al intendente de la capital provincial Américo Aguilera, Badaró se hizo cargo del gobierno de la municipalidad de la ciudad de Córdoba al día siguiente de producida la revolución, es decir, el domingo 7 de septiembre.

Casi dos semanas después, el día 19, asumió Héctor C. Quesada, comisionado municipal designado por el interventor federal Carlos Ibarguren.

Referencias

 Historia de Córdoba, E. Bischoff, 1985

Egresados del Colegio Militar de la Nación
Oficiales de ejército de Argentina

Abelardo Badaró


An Carex limula in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Elias Fries. An Carex limula in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex limula


Super-G konkurrencen for damer under vinter-OL 2018 i Pyeongchang, i Sydkorea bliver afholdt den 17. februar 2018 kl. 11:00 (lokal tid) på Jeongseon Alpine Centre.

Konkurrencen
Skiløberne sendes af sted enkeltvis med ét gennemløb og de tre der passerer målstregen hurtigst tildeles medaljerne.

Resultat

Medaljeoversigt

Referencer

Eksterne Henvisninger
 Alpint skiløb  på pyeongchang2018.com
 Det internationale skiforbund på fis-ski.com

Super-G - Damer

Alpint skiløb under vinter-OL 2018 – Super-G – Damer


Aden Derek Ridgeway (born 18 September 1962) is an Australian former politician. He was a member of the Australian Senate for New South Wales from 1999 to 2005, representing the Australian Democrats. During his term he was the only Aboriginal member of the Australian Parliament. He is currently a spokesperson for Recognise, the movement to recognise Aboriginal and Torres Strait peoples in the Australian Constitution.

Personal life
Ridgeway was born on the Bellwood Aboriginal Reserve near Nambucca Heads (close to Macksville, New South Wales), as one of the Gumbaynggirr people.

He was educated at Bellwood and St John's College, Woodlawn in Lismore.

Early career
After leaving school in Year 11, he worked as a boilermaker. He then became involved in the public service, engaging in a number of careers, including being a park ranger, and working in several New South Wales government departments.

In 1990, Ridgeway was elected onto the first ATSIC Sydney Regional Council, a position in which he served two terms of office.

In 1994, he became the Executive Director of the New South Wales Aboriginal Land Council. He continued in this position until 1998. Also in 1994, he became a Member of the Australian Museum Trust.

He became a Member of the Geographical Names Board of New South Wales from 1995.

He was the Director of the Public Service Board Staff Credit Union from 1996 to 1998.

Political career
Ridgeway joined the Australian Democrats in 1990.

During 1997–98 Ridgeway served as the state policy convener for the New South Wales Branch of the Democrats. He was subsequently selected in the first position on the Democrats' Senate ticket at the 1998 election.

Ridgeway has served on a number of parliamentary and senate committees. In March 2001, he addressed the United Nations Special Session on Racism. He also attended the World Conference Against Racism in South Africa in the same year.

In April 2001, Ridgeway was elected deputy leader of the Democrats, after Natasha Stott Despoja toppled Meg Lees in a leadership spill.

Ridgeway continued as deputy leader until August 2002, when along with fellow senators John Cherry, Lyn Allison and Andrew Murray, he succeeded in forcing Stott Despoja to resign. It was widely tipped that he would succeed her as leader. However, the media did not portray the spill kindly, labelling them the 'Gang of Four'.

Ridgeway was expected to be appointed interim leader however, in a surprise decision, the party's National Executive installed Brian Greig as interim leader due to the role Ridgeway played in forcing the resignation of Stott Despoja. Ridgeway did not contest the subsequent leadership ballot, at which Andrew Bartlett defeated Brian Greig. Ridgeway was technically leader between Natasha Stott Despoja's resignation and the appointment of Brian Greig as interim leader.

Ridgeway also stood down as deputy leader and was replaced by Lyn Allison.
Ridgeway did not contest the leadership and stood down as deputy leader as he felt the National Executive's decision not to appoint him as interim leader was a reflection on him in a leadership position.

He remained in the Senate, being particularly active on issues of indigenous affairs and reconciliation. He lost his seat in the 2004 election, along with Cherry, Lees (who had since left the party), and Greig. His term expired on 30 June 2005.

Post-political career
Ridgeway received the NAIDOC Person of the Year award in 2005 and was made chair of the National NAIDOC Committee, a role that he occupied until 2008.

In May 2006, Ridgeway was selected as the new host of ABC Television's Message Stick program. He was the inaugural chairman of Indigenous Tourism Australia.

In 2007, Ridgeway partnered with Tim Powell of Cox Inall Communications to establish Cox Inall Ridgeway, a social change agency that seeks to disrupt disadvantage in Indigenous communities. The agency is based on the lands of the Eora Nation (Walsh Bay, New South Wales), and Ridgeway is currently a partner in the business.

Ridgeway was Chairman of Bangarra Dance Theatre from 1998 to 2010.

Ridgeway was an Ambassador of the Australian Indigenous Education Foundation in 2013.

In February 2013, Ridgeway was announced as a spokesperson for the Recognise campaign, a movement to recognise Aboriginal and Torres Strait Islander peoples in the Australian Constitution. In May 2013, he was one of a number of Aboriginal leaders to start the "Journey to Recognition", a relay across Australia to raise awareness of the issue.

On 4 March 2020, it was announced that Ridgeway would be a member of the Local and Regional Co-Design Group for the Indigenous voice to government, set up in late 2019.

, Ridgeway is on the board of the Muurrbay Aboriginal Language and Culture Co-operative, a research and teaching centre for a group of  Aboriginal languages in New South Wales, in Nambucca.

References

External links

 Home page for Cox Inall Ridgeway

1962 births
Living people
Australian Democrats members of the Parliament of Australia
Indigenous Australian politicians
Members of the Australian Senate
Members of the Australian Senate for New South Wales
Australian boilermakers
21st-century Australian politicians
20th-century Australian politicians

Aden Ridgeway


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Jakubov enthält die zwei nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Jakubov im Okres Malacky.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

Jakubov
!

Liste der denkmalgeschützten Objekte in Jakubov (Malacky)


Kirkestræde 20 eller det gamle hus  er et bindingsværkshus i Kirkestræde i Køge. Det er dateret til 1527 og bliver ofte kaldt Danmarks ældste bindingsværkshus.

Huset har været fredet siden 1918.

Historie

Bygningen er opført i 1527, hvor det bestod af ét stort rum. Huset har haft et nabohus af samme type ved den nordlige gavl, og de har været opført med henblik på udlejning, og der har muligvis været flere end de to. Huse af denne type kaldtes våninger eller boder. Det havde sandsynligvis stråtag ved opførelsen.

Før 1761 er der lavet en tilbygning på bagsiden af huset i form af et et halvtag eller en  lude. Efter tilbygningen er rummet opdelt med vægge for at etablere køkken med ildsted.

I 1801 boede der er en pensioneret løjtnant i huset, og i slutningen af 1800-tallet boede der en skindhandler. Huset har haft en lang række beboere, da det har været lejet ud. Mange er med i folketællingslister, der findes på Køges byarkiv.

I 1888 renoveredes huset og efter at have skrabet 14 lag kalk af facaden, sås over døren en indskrift, der daterede huset til 1527. I 1908 opførtes et alderdomshjem bag Kirkestræde 20, og arkitekten anbefalede at nedrive Kirkestræde 20 og 22. Nationalmuseet og Køge Museum reddede dog Kirkestræde 20, mens nr. 22 blev fjernet. Nationalmuseet renoverede herefter bygningen, der havde vingeteglsten. I stedet blev der lagt munk og nonne tagsten. Ved samme lejlighed fjernede man udbygningen på bagsiden. Huset blev fredet i 1918.

I 1941 blev det brugt som turistkontor. Den sidste beboer var en generalkonsul fra Brasilien, der boede der fra 1945-1958. Herefter blev det overtaget af Køge Bibliotek i nabobygningen. Biblioteket bruger det som børnebibliotek og fortællerum for børn.

Beskrivelse

Bygningen er i ét stokværk og opført i bindingsværk med tre fag. Tavlene er fyldt ud med mursten. Der er én dør og to firkantede vinduer ud mod gaden. Over døren findes en stolpe med indskriften ANNA ANO DNI MDXXVII. Over døren på nabohuset var indskrevet IHESVS MARIA, der er de første ord i den katolske påkaldelse af Frelseren, hans moder og den hellige Anna. Gavlen er i dag rødkalket.

Oprindeligt har der kun været ét rum i huset, og der er ikke tegn på, at der har været opvarmning. Huset har heller ingen skorsten. Der er i stuen fundet rester af kalkmalerier, der kan føres tilbage til slutningen af 1500-tallet.
På bindingsværkstolperne ud mod gaden er udskårne knægte, som støtter det store udhæng på taget. Huset er ca. 4 m bredt og 5 m dybt.

Under huset er en kælder, der har vægge af marksten og kampesten. Taget er et rødt tegltag med munk- og nonnesten.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Køge bibliotekernes hjemmeside
 Henriksen, Mette: Kirkestræde 20 : Danmarks ældste daterede bindingsværkshus (2005)
 Engquist, Hans Henrik: Gårde, huse og lejevåninger. Køge Bys Historie, 1288-1988.

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Køge
Fredede bygninger, konstruktioner og anlæg i Køge Kommune
Middelalderlig arkitektur
Bindingsværksbygninger i Danmark
Etableret i 1527

Kirkestræde 20 (Køge)


Platanus gentryi, sjevernoameričko je drvo iz porodice vodoklenovki (Platanaceae). Meksički je endem iz Sonore, Chihuahue i Sinaloe.

Izvori

Vodoklen
Flora sjeverozapadnog Meksika
Flora sjeveroistočnog Meksika

Platanus gentryi


Os confrontos no Paquistão em maio de 2023, ou protestos contra a prisão de Imran Khan, foram uma série de protestos e tumultos em todo o Paquistão que começaram em maio de 2023.

No dia 9 de maio de 2023, o ex-premiê Imran Khan foi preso - desencadeando violentos protestos e manifestações. Websites de mídia social foram bloqueados no Paquistão quando os protestos começaram, com Youtube, Twitter e Facebook bloqueados indefinidamente a partir de meados de maio. Quase 125 milhões de pessoas foram afetadas pela decisão do governo de suspender a banda larga móvel e bloquear o acesso a aplicativos de mídia social.

Os manifestantes visaram principalmente edifícios militares, saqueando a residência do chefe do exército em Lahore e tentando tomar o quartel-general do exército em Rawalpindi. As estradas também foram bloqueadas. As autoridades reagiram com violência: oito pessoas foram mortas de acordo com o primeiro relatório provisório e mais de 2.000 foram presas. As escolas foram fechadas, o acesso à internet restrito ou cortado para impedir a organização dos manifestantes e as reuniões públicas proibidas. Os principais líderes do Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), o partido de Imran Khan, são presos, incluindo ex-ministros.

Antecedentes
Esses confrontos fazem parte de uma agitação política em andamento mais ampla no Paquistão, desencadeada com a destituição do ex-primeiro-ministro Imran Khan de seu cargo por meio de uma votação de moção de desconfiança. Como resultado da ação bem sucedida do Movimento Democrático do Paquistão (uma aliança de treze partidos políticos da oposição), Imran Khan se tornou o primeiro premiê paquistanês a ser removido por moção de desconfiança. Após a expulsão do cargo, Khan alegou que foi destituído pelo Movimento Democrático do Paquistão com o apadrinhamento da conivência entre os Estados Unidos e o establishment militar do Paquistão. O exército paquistanês havia apoiado sua ascensão ao poder em 2018 e depois se voltou contra ele, descontente com a aproximação comercial e diplomática com a China e a Rússia em detrimento dos Estados Unidos, tradicionais aliados de Islamabad e dos militares paquistaneses.

Contexto
A prisão de Imran Khan em 9 de maio levou a grandes manifestações espontâneas: "As manifestações mostram a enorme diversidade social, étnica e de gênero de seus apoiadores. As mulheres, das classes altas e trabalhadoras, uma multidão muito determinada que se revoltou contra o exército, mas também contra o governo, o judiciário e até a mídia. Imran Khan cristaliza a raiva, a angústia, as frustrações nascidas da crise social e econômica e que não podem ser expressas por outros canais, por falta de contrapoderes, de órgãos intermediários, de sindicatos" sublinha Laurent Gayer, pesquisador do Centre de recherches internationales (CERI) e especialista no Paquistão. A ira repentina representa sete décadas de frustração em uma sociedade que viu os militares interferirem constantemente nos assuntos políticos, econômicos e até sociais do país. A juventude paquistanesa também se revoltou contra as dinastias políticas que dominam os partidos tradicionais.

Desenvolvimento
Os confrontos foram  breves, porém marcados pela violência e morte de dezenas de civis. Em 9 de maio, Khan foi preso devido ao caso Al-Qadir Trust  e protestos em massa foram realizados em todo o Paquistão.

Na sequência, os manifestantes reivindicaram que Khan foi preso por ordem do Exército do Paquistão devido a sua postura antimilitar. Os manifestantes começaram a atacar várias instalações militares em todo o país. O Quartel General do Exército do Paquistão e a residência oficial do Comandante do Corpo de Lahore foram atacados pela multidão violenta. Em Islamabad bloqueou-se uma das principais rodovias de entrada e saída da capital, as pessoas também atearam fogo e atiraram pedras durante este evento inicial. Uma pessoa morreu na localidade de Quetta.

Os manifestantes em Peshawar também incendiaram as instalações da Rádio Paquistão em protesto. Além disso, pararam à força uma ambulância que estava a caminho de um hospital, tiraram o motorista e o paciente do veículo e começaram a atirar pedras primeiro e depois atearam fogo.  Houve muitos confrontos durante esses protestos também. Nesse momento, foi autorizado o fechamento das redes sociais, impactando YouTube, Twitter e Facebook.

Os antigos ministros que serviram no gabinete do ex-primeiro-ministro Imran Khan, como Shah Mahmood Qureshi, Asad Umar e Fawad Chaudhry, estão entre os que foram presos durante os protestos. O ministro-chefe de Gilgit-Baltistan, Khalid Khurshid, foi colocado em prisão domiciliar em Islamabad.

As autoridades impuseram a Seção 144 (reunião ilegal) em todas as províncias do Paquistão, e o Ministro do Interior, Rana Sanaullah, solicitou o destacamento de soldados do Exército do Paquistão em Punjab e Khyber Pakhtunkhwa, pois a força policial foi considerada incapaz de lidar com a situação. Como resultado, dez companhias do Exército foram enviadas para Punjab depois que o anúncio foi feito.

No entanto, a Suprema Corte do Paquistão considerou ilegal a prisão de Imran Khan, ordenando que as autoridades paquistanesas o libertassem.

O exército foi implantado em todo o país enquanto o número de mortos aumentava nos confrontos entre manifestantes e os militares.

Resultado

Libertação de Imran Khan
Em 12 de maio, Khan foi libertado sob fiança e seguiu para sua residência pessoal em Lahore. Uma vez fora da prisão, ele afirmou que "tenho 100% de certeza de que serei preso novamente" e também observou que mandados de prisão serão emitidos para sua esposa, Bushra Bibi, e que ela provavelmente também será presa. Em uma tentativa de conter a situação, o governo paquistanês desligou a restante da internet, o que não conseguiu sufocar o descontentamento e alimentou ainda mais os protestos em todo o país.

A polícia paquistanesa cercou a casa de Khan em Lahore em 17 de maio. As autoridades deram um prazo de 24 horas para que ele entregasse os suspeitos, ligados à violência da semana anterior, supostamente abrigados em sua casa, mas o prazo expirou sem sua prisão. Khan disse que pediu aos jornalistas que viessem à sua casa, o que levou a uma desescalada com a polícia. "Então isso desarmou a situação porque claramente não havia terroristas. Então foi aí que a polícia não pôde agir", acrescentou o ex-primeiro-ministro.

Tumultos e violência
Os protestos degeneraram em violência, causando grandes estragos e danos. Incêndios criminosos, vandalismo e ataques a instalações governamentais e militares foram cometidos por manifestantes. A legislação antiterrorismo foi usada e vários processos foram movidos contra os responsáveis pelos tumultos.

Resposta governamental
O Departamento Interno de Punjab estabeleceu 53 equipes de investigação conjunta formadas por policiais para investigar minuciosamente os casos relacionados aos distúrbios em reação à crescente violência. Com o consentimento do subcomitê de lei e ordem do gabinete de Punjab, várias equipes de investigação foram criadas. Cada uma delas, recebeu um procurador do Ministério Público para ajudar na investigação.

Prisões e processos
Mais de mil pessoas teriam sido presas em conexão com os tumultos apenas em Lahore, de acordo com relatórios da polícia de Punjab. Segundo relatos, 5.615 supostos manifestantes foram detidos em Punjab. Numerosos casos foram relatados à polícia, a maior parte dos quais cobertos por regulamentos antiterrorismo. As cidades mais atingidas foram Lahore, Rawalpindi, Sargodha, Gujranwala, Faisalabad e Multan, com números variáveis de casos relatados em cada lugar.

Ver também
Confrontos no Paquistão em março de 2023

Distúrbios políticos no Paquistão em 2022–2023
2023 no Paquistão
Imran Khan

Confrontos no Paquistão em maio de 2023


Deux femmes est un téléfilm français réalisé par Isabelle Doval et diffusé en 2022 sur France 2 et TV5 Monde.

Synopsis
En 1965 dans le Pas-de-Calais, Colette Chevreau est accusée à tort du meurtre d'un banquier. Une jeune juge d'instruction, Anne-Marie Leroux, reprend l'enquête après avoir été convaincue qu'elle a été menée à charge.

L'action du film est placée dans le contexte des revendications féministes des années 1960 et 1970, réforme des régimes matrimoniaux, légalisation de l'usage de la pilule contraceptive, principe de l'égalité salariale et légalisation de l'avortement.

Fiche technique
 Réalisateur : Isabelle Doval
 Scénario : Stéphane Brisset, Chantal de Rudder
 Musique : Nicolas Jorelle
 Producteur : Jean-Marc Auclair, Laurent de Chalonge, Stéphane Drouet
 Sociétés de production : Making Prod et France télévisions
 Genre : Drame
 Durée : 90 minutes
 Date de première diffusion :  sur France 2
 Equipe son au tournage : Pierre Gauthier assisté de Thomas François et Nell Tondeur
 Equipe son au mixage : Yann Reiland assisté de Cédric Méganck
 Montage son ambiances effets : Justine Defauwe
 Post synchronisations : Sylvie Fortin
 Etalonneur : Xavier Kuylle

Distribution
 Odile Vuillemin : Colette Chevreau
 Agathe Bonitzer : Anne-Marie Leroux
 Aurélien Recoing : Commissaire André Faureins
 Nicolas Beaucaire : Pierre Chevreau
 Pierre Rochefort : Inspecteur Berthelot
 Nicolas Wanczycki : Docteur Lefèvre
 Stéphan Wojtowicz : Pierre Sélignac
 Didier Flamand : Georges Leroux
 Laurène Doval : Denise Ferrand
 Laurent Mouton : Antoine Bonnefond

Production
Le film est une adaptation de l'Affaire Ernest Rodrigues ou l'Affaire du Bois Bleu. En 1965, dans le Cher, Monique Case, commerçante, est accusée à tort avec son amant le gendarme Jules Barrault d'avoir tué Georges Segretin, directeur d'une agence bancaire. Le commissaire Ayala, chargé de l'enquête, se fonde sur les rumeurs décrivant l'accusée comme une femme libre et de mœurs légères. Un policier, André Navarro, interpelle la juge d'instruction Georgette Chouvelon car l'enquête regorge de contradictions. Celle-ci décide de libérer Monique Case et Jules Barrault, après 43 jours de détention. Un an plus tard, on arrête le véritable meurtrier, Ernest Rodrigues, un ouvrier agricole endetté qui a tendu un piège au banquier. Il sera condamné aux travaux forcés à perpétuité. Les enquêteurs n'ont pas été sanctionnés mais mutés.

Le tournage a lieu en février 2021 dans les Hauts-de-France notamment à Roubaix (l'hôtel de ville sert de décor pour les scènes tournées au palais de justice), Saint-Omer (rues) et Bully-les-Mines (l'hôtel moderne pour le bureau du commissariat et le café).

Programmé le , le téléfilm est déprogrammé en raison de la disparition de Jean-Paul Belmondo.

Le film réunit 3 millions de téléspectateurs lors de sa première diffusion le , se classant en tête des audiences.

Distinctions
 New York Festivals TV & Film Awards 2021 : Médaille d'argent
 Festival TV de Luchon 2022 :
 Meilleure fiction unitaire
 Prix de la réalisation
 Prix d'interprétation pour un duo pour Odile Vuillemin et Agathe Bonitzer

Article connexe
 Affaire Ernest Rodrigues

Notes et références

Liens externes

Téléfilm français des années 2020
Téléfilm de France Télévisions
Téléfilm diffusé en 2022
Film sur l'avortement
Film sur le sexisme
Téléfilm dramatique

Deux Femmes (téléfilm)


Das St. Josef Krankenhaus ist ein 1930 von den Schwestern Salvatorianerinnen gegründetes, zur Vinzenz Gruppe gehörendes Krankenhaus im 13. Wiener Gemeindebezirk Hietzing und ist die größte Geburtsklinik in ganz Österreich. 2020 gab es 3.893 Geburten.

Geschichte

Im Jahr 1930 übernahmen die Schwestern Salvatorianerinnen das Sanatorium Rosenthal in Hacking, eine ehemalige Nervenheilanstalt, um ein eigenes Krankenhaus zu betreiben. Bis zu diesem Zeitpunkt hatten sie mehr als 30 Jahre lang im Krankendienst des Maria Theresien Frauenhospitals gearbeitet. Nach einem nur fünfwöchigen Umbau konnte das St. Josef Krankenhaus am 19. Oktober 1930 durch den damaligen Bundespräsidenten Wilhelm Miklas feierlich offiziell eröffnet werden. Bischof Ernst Karl Jakob Seydl nahm die Weihe vor. In der ersten Phase nach der Eröffnung gab es eine Abteilung für Innere Medizin und eine für Chirurgie. 1935/36 wurde ein Zubau errichtet und die Abteilung für Gynäkologie & Geburtshilfe eröffnet.

Während des Zweiten Weltkriegs wurde das Krankenhaus hauptsächlich als Lazarett genutzt. Kurz nach dem Krieg gab es einen weiteren Ausbau und eine Kapelle wurde errichtet, in der 1953 die erste Messe gefeiert wurde. Auch in den 1950er und 1960er Jahren kam es zu weiteren Erweiterungen und Modernisierungen.

Am 1. Jänner 1976 und am 1. Jänner 1999 kam das jeweilige Wiener Neujahrsbaby im St. Josef Krankenhaus zur Welt.

Seit dem Jahr 2000 gibt es ein eigenes Gesundheitszentrum am St. Josef Krankenhaus, das SDS-Gesundheitszentrum. Gemeinsam mit zwei weiteren Ordenskrankenhäusern, dem Krankenhaus der Barmherzigen Schwestern in Gumpendorf und dem Orthopädischen Spital Speising wurde 2004 die Vinzenz Gruppe gebildet.

Zertifizierungen
2009 erhielt das St. Josef-Krankenhaus das Qualitätsmanagement-Zertifikat gemäß proCumCert (pCC) inkl. KTQ. Im Zuge dessen wurde es auch als bestes erstzertifiziertes Krankenhaus im deutschsprachigen Raum ausgezeichnet.

Die Geburtsstatistik 2020
Von den 3.893 Geburten im Jahr 2020 waren 52 Zwillingsgeburten und zwei Drillingsgeburten, eine davon ohne Kaiserschnitt. Insgesamt kamen 3.949 Babys zur Welt, davon waren es 1.990 Buben und 1.959 Mädchen. Das sind 485 Babys bzw. 476 Geburten mehr als im Jahr 2019 zuvor. Während bei den Buben "Jakob" der beliebteste Name war, führte bei den Mädchen "Emilia" die Liste der häufigsten Namen im Jahr 2020 an. Das Durchschnittsgewicht der Babys, die im St. Josef Krankenhaus Wien zur Welt kamen, lag bei 3.386 Gramm. Das schwerste Baby hatte 5.150 Gramm; das leichteste Kind, das auf der Neonatologie betreut wurde, brachte 985 Gramm auf die Waage. Am errechneten Geburtstermin kamen übrigens nur sechs Prozent aller Kinder zur Welt.

Einzelnachweise

Krankenhaus in Wien
Hietzing

St. Josef Krankenhaus Wien


Istarsku skupina je bila jedna od dvije skupine "Riječko-istarske nogometne zone" u sezoni 1963./64., koja je bila jedna od zona Prvenstva Hrvatske, te ujedno liga trećeg stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije.
Sudjelovalo je šest klubova, a prvak je bio "Rudar" iz Labina, koji nije uspio u daljnim kvalifikacijama.

Ljestvica

 Novi članovi u sezoni 1964./65.:
 Buje
 Ingrad Umag
 Rudar Labin u utakmici za prvaka Riječko-istarske zone nije uspio proći. Pobijedio ga je prvak Riječke grupe – Orijent (Rijeka).
 Zbog budućeg proširenja lige (u narednoj sezoni 1964/65.) na 8 klubova, iz Istarske grupe nitko nije ispao.

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Završnica za prvaka zone
Igrano 24. i 31. svibnja 1964.:

Rudar (Labin) – Orijent (Rijeka) 3:3 i 0:1

Unutrašnje poveznice
 Riječko-istarska zona – Riječka skupina 1963./64.
 Dalmatinska zona 1963./64.
 Slavonska zona 1963./64.
 Zagrebačka zona 1963./64.

Vanjske poveznice

Izvori

 Marijan Milevoj: Četrdeset zelenih proljeća : NK Rudar - Labin, Labin, 1986., UDK: 796.332(497.13 Labin)"1945/1985"(067.5), str. 74-79

1963-64 Riječko-istarska
Riječko-istarska
1963-64 Riječko-istarska
1963-64 1

Riječko-istarska nogometna zona – Istarska skupina 1963./64.


Atabal es un tamborcillo o tamboril que se suele tocar en algunas fiestas y funciones públicas o privadas y en algunos cuerpos militares. La palabra proviene del vocablo árabe الطّبل (aṭṭbál, "el tambor").

Al que toca el atabal se le llama atabalero. Los atabales serían más timbales que tambor. Un cronista del , describiendo una fiesta dice:

La moda o costumbre de llevar timbales en ciertos cuerpos de Caballería, ha llegado casi hasta el , a pesar de que ya en el  se consideró embarazosa. El art. 80 de las Ordenanzas de las Guardias Viejas de Castilla, dadas en Madrid por Carlos V a 5 abril 1525 dice:

Véase también
Atabal (grupo)

Referencias

Enlaces externos

''Diccionario militar, etimológico, histórico, ... José Almirante y Torroella, 1869

Instrumentos de percusión

Atabal


Dazkırı, Afyonkarahisar ilinin bir ilçesidir. İlçe merkezi, Afyonkarahisar'a 140 km, Denizli'ye 80 km uzaklıktadır. Dazkırı'nın toplam alanı 338 km2'dir. İlçe merkezinin rakımı 830 m'dir. İlçe, merkeziyle birlikte 16 köyden oluşmaktadır.

Coğrafya

Dazkırı, Afyonkarahisar iline bağlı bir ilçe olmakla beraber Ege Bölgesinde değildir. Dazkırı, Başmakçı, Dinar ve Evciler ilçeleri ile beraber; Akdeniz Bölgesinin Antalya Bölümü'nün Göller Yöresi'nde yer almaktadır. Kışları soğuk, yazları oldukça sıcaktır. Bunun sebebi ise Göller yöresinin bir geçiş iklimi içinde yer almasından dolayıdır.Dazkırı'nın batısında Beşparmak Dağları, güneyinde Acıgöl vardır. Önemli bir akarsuyu yoktur. Kuzeydoğudan çıkıp ilçeden geçerek Acıgöl'e dökülen küçük bir çay vardır, genellikle yazın suyu çekilmektedir. Acıgöl'ün suyu acı olduğu için içinde canlı yaşamaz etrafında kurulu tesisler vasıtasıyla buradan sodyum sülfat üretimi yapılır. Dazkırı ovası ilçenin başlıca ovasıdır. Arazinin %65'i ovalık, %35'i de engebeli dağlardan oluşmaktadır. Bölgede orman önemli yer işgal etmektedir. Bazı yüksek tepeler step özelliğindedir.

Tarihi
İlçe sınırları içerisinde eski devirlerde pek çok devlet hakimiyet kurmuştur. Bu devletler Hitit, Lidya, Pers İmparatorluğu, Makedonya İmparatorluğu ve ardılları, Roma ve Bizans'tır.  Bugün meydana çıkan eserlerde bu milletlere ait pek çok tarihi eser bulunmaktadır.

İlk zamanlar Apa olarak isimlendirilmiştir. Sonradan bu isimden vazgeçilerek önce Polatlı olarak nitelendirilmiş, ardından da bu isimlerin çokluğuna izafen ve karıştırıldığı gerekçesiyle Dazkırı olarak değiştirilmiştir.

Birçok yerleşim yeriyle, köyler teşekkül edince ilçeye 48 köy bağlanmıştır. 1859 yılında bucak olmuş, 1959 yılında 7033 sayılı kanunla da ilçe teşkilatı kurulmuştur. Bu tarihe kadar Dinar'ın kasabası durumundaydı.

Dazkırı İlçesi 1959 yılında belediye teşkilatına kavuşmuş ve ilçeye 1 Bucak, 1 Kasaba ve 36 Köy bağlı iken, 1988 yılında Başmakçı Bucağı'nın, 1990 yılında Evciler Kasabası'nın ilçe olması nedeniyle 13 köy Başmakçı ilçesine, 7 köy de Evciler ilçesine bağlanmış ve 1 köyün de belediye olması ile merkeze bağlı 15 köy kalmıştır.

Nüfus
İlçe; 16 köy (Akarca, Arıköy, Aşağı Yenice, Bozan, Çiftlik, Darıcılar, Hasandede, Hisaralan, İdris, Karaağaçkuyusu, Kızılören, Örtülü, Sarıkavak, Yayla (Meri), Yukarı Yenice, Yüreğil) ve Dazkırı ilçe merkezinde bulunan 6 mahalle (Barbaros, Çamlık, Esentepe, Kurtuluş, Yeniyol, Yeşilyurt) ile toplam 22 yerleşim biriminden oluşmaktadır.

Yerel yönetim
2014 Yerel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi adayı İsmail Taylan %43,20 oy alarak belediye başkanı seçilmiştir. Görevini halen sürdürmektedir.

Ulaşım

Kara yolu bağlantıları
Denizli-Afyonkarahisar E–24 Karayolu ilçe merkezinden geçmektedir. Dazkırı ilçe merkezi Afyonkarahisar'a 140, Denizli'ye 80 km uzaklıktadır. İlçe bu yol sayesinde batıda Denizli, Aydın ve İzmir'e ulaşmaktadır. Doğuda ise Dinar ilçesindeki kavşaktan Isparta, Burdur ve Antalya'ya, Porsama Kavşağından Afyonkarahisar, Ankara ve Karadeniz Bölgesine, Konya'dan Doğu illerine ulaşım kolaylığı sağlamaktadır. Duble yola dönüştürülen kara yolu ilçe ekonomisinin gelişmesini ve yerleşim birimlerinin oluşmasını sağlamaktadır. İlçe otogarından Türkiye'nin her bölgesine ulaşım imkânı bulunmaktadır. İlçede mevcut birlik taşımacılığı ile Afyonkarahisar il merkezine ve Denizli iline her saat ulaşım kolaylığı vardır.

Demir yolu bağlantıları

Dazkırı′dan İzmir Alsancak–Eğirdir demiryolu geçmektedir. Bu demiryolu Denizli-Afyonkarahisar kara yolunu paralel olarak takip etmektedir. Demiryolu ile bağlantı ilçede bulunan istasyon vasıtasıyla sağlanmaktadır. Cumhuriyet öncesi yapılan bu demiryolu ilçeye ulaşım kolaylığı sağlamaktadır.

Havayolu ulaşımı
İlçenin iki havalimanına yakınlığı bulunmaktadır. 20 km mesafede bulunan Denizli Çardak Havalimanı ile 60 km uzaklıktaki Isparta'da bulunan Süleyman Demirel Havalimanı ilçeye hava yolu ulaşımı sağlamaktadır.

Kaynakça

Dazkırı

Dazkırı


ඔක්තෝබර් 19 යනු ග්‍රෙගරි දින දසුන අනුව මෙය මෙම වසරේ 292 වන දිනය යි. වසර අවසන්වීමට තව දින 73ක් ඇත.

ඔක්තෝබර්
ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ දින

ඔක්තෝබර් 19


Svijet

Filmovi
 Mračni um, američki triler

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Filmovi

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Film u 2012.


Biserica Intrarea Maicii Domnului în Biserică din Sighișoara este un monument istoric aflat pe teritoriul municipiului Sighișoara. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 114523.86.

Biserica a fost construită în contextul edictelor iozefine de toleranță religioasă.

Note

Galerie

Monumente istorice din județul Mureș
Biserica Intrarea în Biserică
Biserici ortodoxe din județul Mureș
Biserici din secolul al XVIII-lea din România
Biserici cu hramul Intrarea în Biserică a Maicii Domnului


අන්තිම රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහය ( හෝ ) යනු ඉතාලි උසස් පුනරුදයේ චිත්‍ර ශිල්පියෙක් වූ ලියනාඩෝ ඩා වින්චි විසින්  කාලයේ නිර්මාණය කල බිතු සිතුවමකි. චිත්‍රයෙන් නිරූපනය කරන්නේ ජේසුව සහ ජේසුගේ අපෝස්තුළුවරුන් දොළොස් දෙනා සමඟ, ජොහාන් සුවිශේෂයේ පවසන පරිදි ජේසුස් වහන්සේ ඔහුගේ ගෝලයින්ගෙන් කෙනෙකු ඔහුව පාවා දෙන බව නිවේදනය කරන අවස්ථාවයි.. එහි අවකාශය හැසිරවීම, ඉදිරිදර්ශනයේ ප්‍රවීණත්වය, චලිතයට ප්‍රතිකාර කිරීම සහ මානව හැඟීම් සංකීර්ණ දර්ශනය බටහිර ලෝකයේ ලියනාඩෝගේ  වඩාත්ම හඳුනාගත හැකි චිත්‍රවලින් එකක් බවට පත් කර ඇත.

සිතුවම
සෙන්ටිමීටර 460x880 පරිමාණයෙන් යුතු මෙම සිතුවම ඉතාලියේ මිලානෝ නුවර සැන්ටා මාරියා ඩෙල් ග්රො සීහි භෝජන ශාලාවේ පිටුපස ශාලාවේ සොයා ගත හැකිය. ආහාර ශාලාවේම ඇති තේමාව සාම්ප්‍රදායික එකක් වුවත් ලියනාඩෝගේ අර්ථ දැක්වීම එයට වඩා යථාර්ථවාදී හා ගැඹුරක් දෙයි. ආහාර ශාලාවේ ත්රිෝත්ව ආරුක්කුවකින් යුත් සීලීම මඟින් සකස් වූ ප්‍රධාන සිතුවමෙහි ඉහල ඇති වීදුරු ස්ෆෝක්සා පවුල සංකේතවත් කරන මෝස්තරයකින් සිතුවම් කර තිබේ. ආහාර ශාලාවේ ප්‍රතිවිරුද්ධ බිත්තියෙහි ඩොනාමෝ මොන්ටොර්ෂනෝ විසින් සිතුවම් කරන ලද කුරුසයේ ඇණ ගසන අවස්ථාව දැක්වෙන බිතු සිතුවමින් ආවරණය කර ඇත. එම සිතුවමට ලියනාඩෝ විසින් ටේම්පරා යොදා ගනිමින් ස්ෂෙර්සා පවුලේ පුද්ගලයන්ගේ සිතුවම් ඇතුළත් කර තිබේ. (මෙම රූප ද, අවසන් භෝජන සංග්‍රහයේ මෙන් නරක අතට හැරී ඇත) ලියනාඩෝ "අවසන් භෝජන සංග්‍රහයේ" සිතුවම් කටයුතු 1495 පටන් ගත් අතර 1498 සම්පූර්ණ කරන ලදී. කෙසේ වුවත් ඔහු මේ මුළු කාලය පුරාවට එක දිගට වැඩ කටයුතු කළේ නැත. ලියනාඩෝ ඩා වින්සි යන කෘතියේ (කෙනෙක් ක්ලාක්, p.144, පෙන්ගුවින් පොත් 1939, 1993) සඳහන් වන පරිදි, මෙහි පටන්ගත් දිනය නිශ්චිත නැත, හේතුව වූයේ කන්‍යාරාමයේ ලේඛණාගාරය විනාශ කර තිබීමත් සිතුවම් නිමා කරන කාලය වන විට අපගේ අසම්පූර්ණ ලිපිගොනු 1497 සිට දින නියම කිරීමත්ය.

අවසන් භෝජන සංග්‍රහය සිතුවමෙන් නිශ්චිත වශයෙන්ම නිරූපණය කරනුයේ ජේසුස් වහන්සේ තමන්ගේ අපෝස්තුළවරුන් දොලොස් දෙනාගෙන්  කෙනෙකු තමා පාවා දෙන්නෙයි පවසන විට ඔහුගේ එක් එක් අපෝස්තුළුවරුන් විසින් දැක්වූ ප්‍රතිචාරයයි. ආපාස්තුළුවරුන් දොලොස් දෙන සියල්ලන්ම විවිධ, වෙනස් වූ ප්‍රතිචරෙයන්  මෙම පණිවිඩයට දැක්වීය, සමහරෙක් තරහ, තැති ගැන්වීම් වැනි විවිධ තත්වයන් පෙන්නුම් කළේය. වමේ සිට දකුණට:
 බර්තොලමි ජේම්ස්, ඇල්ෆ්ර්යෙස්ගේ පුත්‍රයා සහ ඇන්ඩෘ සහ තිදෙනා එක් කණ්ඩායමක් ලෙස සකස් වී සිටියි. එම තිදෙනා පුදුමයට පත් වී ඇත.
 ජුදා ඉස්කාරියොත්, පේදුරු සහ ජුවාම් යන තිදෙනා ද තවත් කණ්ඩායමක් ලෙස සකස් වී සිටියි. ජුදාස්  කොළ වර්ණ සහ නිල් වර්ණයෙන් සැරසී ඇති අතර ඔහු තරමක් ආපසු ඉවත් කර ගන්නා බැල්මකින් ඡායාවන්ට මුවා වී සිටියි. තවද ඔහුගේ සැලැස්ම ඉක්මනින් එලිවීම නිසා පුදුමයට පත් වී ඇති ස්වභාවයක් පෙන්නුම් කරයි. ඔහු කුඩා බෑගයක් අල්ලා ගෙන සිටින අතර එය මගින් ජේසුස් වහන්සේව පාවා දීම නිසා ගෙවීම් වශයෙන් ඔහුට ලැබූ රිදී හෝ අපෝස්තුළුවරුන් දොලොස්දෙනාගෙන් ඔහුගේ කාර්යය වන භාණ්ඩාගාරික කාර්ය නිරූපණය කරනවා විය හැකිය. ඔහු තමන්ගේ වැලමිට මේසය මත තබා ගෙන සිටින එකම පුද්ගලයා වෙයි. එය සාම්ප්‍රදායික වශයෙන් නරක ආචාර ධර්මයක් වේ. පේදුරු තරහෙන් සිටින අතර පිහියක් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ඉවතට දිගු කරමින් අල්ලාගෙන සිටියි. එය ගෙත්සෙමෙන් විසින් ජේසුස් වහන්සේ සිර භාරයට ගත් විට ඔහුගේ ප්‍රචණ්ඩකාරී ප්‍රතිචාරයට පූර්ව ලක්ෂණයක් විය හැකිය. තරුණම ගෝලයා වන ජුවාම් ක්ලාන්ත වීමට යන ස්වභාවයක් පෙන්නුම් කරයි.
 තෝමස්, ජේම්ස් වැඩිමල් තැනැත්තා සහ පිලිප් ඊළඟ තුන්දෙනෙකුගෙන් සෑදුණු කණ්ඩායමයි. තෝමස් පැහැදිලිවම කැළඹී ඇත. ජේම්ස් පුදුමයට පත් වී ඇත. ඔහුගේ අත් ඉහල දිගු වී ඇත. ටික වේලාවකට පසු පිලිප් විස්තර කිරීම් අවශ්‍ය බවක් පෙන්නුම් කරයි.
 මැතිව් ජූඩ් තඩස් සහ සයිමන්, මනස් සෘෂ්ටිකයා අවසන් තුන්දෙනෙකුන් යුත් කණ්ඩායමයි. ජූඩ් තඩස් සහ මැතිව් යන දෙදෙනාම සයිමන් දෙසට හරවා තිබෙන්නේ සයිමන්ට ප්‍රශ්නයට පිළිතුරක් සොය‍ාගත හැකි දැයි යන අදහසින් විය හැකිය.මෙම නම් සියල්ල චිත්‍ර ඉතිහාසඥ විසින් ස්ථිර කළේය. දහනව වන සියවසේ දී ඔවුන්ගේ නම් ඇතුළත් අත් පිටපතක් ලියනාඩෝ වා වින්සිගේ සටහන් පොත් පිටුව 232) සොයා ගන්නා ලදී. මෙය සොයා ගැනීමට ප්‍රථම හොඳින්ම හඳුනා ගනු ලැබුවේ ජුදාස්, පේදුරු, ජුවාම් සහ ජේසුස් වහන්සේ පමණි.

එක කාල‍යේ සිට අවසන් භෝජන සංග්‍රහයේ අනෙක් පොදු නිරූපණයන් සමඟ, ලියනාඩෝ විසින් භෝජන සංග්‍රහයේදී  මේසයේ එක් පැත්තක වාඩි වීම පිළිබඳ මත වාදය පිළිගත්තේය. එම නිසා ඔවුනගෙන් එකදු පුද්ගලයෙකු හෝ අපට පිටුපා නොමැත. කොහොම වුවත් බොහෝ පෙර නිරූපණයෙහි ජුදාස්ව ජේසුතුමන් හා අනෙකුත් අපෝස්තුළුවරුන්ගෙන් වෙන් කර තනිවම වි‍රුද්ධ පැත්තෙහි නිරූපණය කර තිබේ. තවත් ක්‍රමවේදයක් නම් ජුදාස් හැරුණු කොට අනෙක් සියලු අපෝස්තුළුවරුන් වටා වලල්ලක් ඇද තිබීමයි. ලියනාඩෝ ජුදාස්ව ඡායාවන් දෙසට නැඹුරු වී ඇති ආකාරයෙන් නිර්මාණය කරමින් ඊට භාවාත්මක හා තාත්වික බලපෑමක් ඇති කරයි. තවද ඔහු තාත්වික හා මනෝ විද්‍යාත්මකව ජුදාස් ජේසුතුමන් පාන්  අතට ගන්න මොහොතේම පාන් ගැනීමේ හේතුව පැහැදිලි කර ඇති අතර එය නිවැරදිවම ජේසුතුමන් විසින් පාවා දෙන්නා විසින් කරනු ලබයි. අනාවැකිය ඉදිරිපත් කළ මොහොතේම පාවා දෙන්නා විසින් කරනු ලබයි. අනාවැකිය ඉදිරිපත් කළ මොහොතේම සිදුවේ. ජේසුතුමන් ඔහුගේ වම් පැත්තෙහි සිටින ශාන්ත තෝමස්ට හා ජේම්ස්ට මෙය දන්වන ආකාරය පෙන්නුම් කරන අතර එහි දී ජේසුතුමන් ඔවුන් ඉදිරි  ඇති පාන්වලට අත දික් කරන්නට ඔවුන් පිළිකුළ දනවමින් මෙයට ප්‍රතිචාර දක්වයි. ජුවාම් සහ පේදුරුගේ සංවාදය වෙන අතකට හරවමින් ජුදාස් පාන් කෑල්ලක් වෙතට ළඟා වෙයි. ජේසුතුමන් ද ඔහුගේ දකුණු අත එය දෙසට දිගු කරයි. සියලුම කෝණයන් සහ ආලෝක සැපයීම් කිතු තුමන් දෙසට අවධානය යොමු කර ඇත.

මෙම සිතුවමේ අංක 3ම යොමු වූ විවිධ සම්බන්ධකම් අඩංගු වේ. එය ශුද්ධ ත්‍රිත්වයටද ඉඟි ඉදිරිපත් කෙරේ. අපෝස්තුළුවරුන් දොලොස් දෙනා ද 3 බැඟින් වූ කණ්ඩායම් වශයෙන් වෙන් කරවා ඇත. ජේසුස් වහන්සේ පිටුපස කවුළු 3ක් ඇත. ජේසුස් වහන්සේගේ ශරීරය ද ත්‍රිකෝණයක හැඩයක් ගනී. එහි අංක 3 සම්බන්ධකම් රාශියක් එහි තිබුණත් සිතුවම නරක් වීම් නිසා ඒවා විනාශ වී ගොසින්ය.

කාල විරෝධය
චිත්‍රයෙහි දොඩම් ඉතා පැහැදිලි ලෙසින් පෙනෙන්නට ඇති අතර ප්‍රවීණයන් දක්වා ඇත්තේ ඒවා එසේ පැවතීම සිද්ධි වාචක දෝෂයක් බවයි. ඉතිහාසඥයන් දක්වා සිටින්නේ ඉන්දියානු අර්ධද්වීපයෙන් යුරෝපය වෙත   ලන්දේසි නැවියන් විසින් දොඩම් රැගෙන විත් ඇත්තේ ක්‍රි.ව. 15වන සියවසේහිදී බවයි. මෙය හා සසඳන කල්හී අවසාන භෝජන සංග්‍රහය ආශ්‍රිත සිදුවීම් සිදුවී ඇත්තේ මෙයට සියවස් බොහෝ ගණනකට පෙරදීය.

මාධ්‍යය
ලෙනාඩෝ ඩා වින්සි අවසාන භෝජන සංග්‍රහය සිත්තම් කලේ වියලි බිත්තියක මිස තෙත බදාම මත නොවන හෙයින්, එය නියමාකාරයෙන්ම බිතු සිතුවමක් නොවෙයි. සිත්තරා සිතුවමෙහි යෙදෙන කල්හී බිතු සිතුවමක් වෙනස් කල නොහැකි බැවින්, ලෙනාඩෝ විසින් මෙය සඳහා භාවිතා කල උපක්‍රමය වූයේ ගල් බිත්තිය ගල් තාර, ජෙස්සෝ සහ මාස්ටික් ස්ථරයකින් අවුරා , ඉන්පසුව මෙම පිරිවැසුම් ස්ථරය මත  ටෙම්පරා භාවිතයෙන් සිත්තම් කිරීමයි. භාවිතා කල  මෙම ක්‍රමවේදය නිසාවෙන්, ලෙනාඩෝ විසින් එය නිම කර වසර කිහිපයකින් කෘතිය වියැකීම ඇරඹිනි.

අවසන් භෝජන සංග්‍රහය සිතුවමෙහි මුල් කාලීන පිටපත් දෙකක් තුබූ බවද, ඒවා  බොහෝ ලෙසින් ලෙ‍නාඩෝගේ සහායකයාගේ කෘතීන් විය හැකි බවද දැනගන්නට ඇත. මෙම පිටපත් වල ප්‍රමාණය මුල් කෘතිය තරම්ම වන අතර, අගනා මුල් විස්තර තවමත් පිළිඹිබු කරමින් නොවියැකී පවතියි.

සටහන්

කලාව
චිත්‍ර
කිතු දහම

අවසන් රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහය (ලියනාඩෝ)


Marko Lešković (Našice, 28. travnja 1991.), hrvatski je nogometaš koji igra na poziciji središnjeg beka. Trenutačno igra za indijski Kerala Blasters.

Klupska karijera

Osijek
Nogometnu karijeru započeo je u Osijeku kao osmogodišnjak. Dana 16. kolovoza 2010. posuđen je drugoligašu Suhopolju do kraja kalendarske godine. Za Osijek je debitirao 5. ožujka 2011. u utakmici 1. HNL protiv Istre koju je Osijek dobio 2:1. Svoj prvi gol za klub postigao je 20. ožujka 2012. u utakmici 1. HNL protiv Zagreba koja je završila 2:2.

Rijeka
Dana 11. veljače 2013. prelazi u redove Rijeke za 450 tisuća eura. Dva dana kasnije posuđen je Osijeku do kraja sezone. Postigao je gol u svojem klupskom debiju 4. kolovoza 2013. u utakmici 1. HNL protiv Zadra koji je poražen 1:2. U UEFA Europskoj ligi debitirao je 19. rujna protiv Vitórije de Guimarães od koje je Rijeka izgubila 4:0. U Hrvatskom nogometnom kupu debitirao je 12. ožujka 2014. kada je Rijeka u produžetcima pobijedila Osijek 4:3. Svoj prvi gol u tom natjecanju postigao je 29. listopada protiv GOŠK Dubrovnika koji je poražen 0:3. S Rijekom je jednom osvojio kup i superkup.

Dinamo Zagreb
Dana 23. srpnja 2016. prešao je u Dinamo Zagreb za 1,5 milijuna eura. Nedugo nakon toga se ozlijedio te je stoga debitirao tek 18. veljače 2017. u ligaškoj utakmici protiv Slaven Belupa kojeg je Dinamo dobio s minimalnih 1:0. U kupu je debitirao 1. ožujka kada je Dinamo u prvom polufinalnom susretu dobio RNK Split s visokih 6:0. Svoj prvi gol za klub postigao je u ligaškoj utakmici protiv Osijeka kojeg je Dinamo dobio 2:1. U UEFA Europskoj ligi debitirao je 25. listopada 2018. u utakmici grupne faze protiv Spartak Trnave koja je izgubila susret 1:2.

Lokomotiva (posudba)
Nakon što je pao u drugi plan, tijekom zime 2020. posuđen je zagrebačkoj Lokomotivi. U Lokomotivi je ostao do kraja sezone U tom razdoblju odigrao je nula utakmica za klub. U siječnju 2021. ponovno je posuđen Lokomotivi i to do kraja sezone. Za Lokomotivu je debitirao 22. siječnja kada je Lokomotiva u ligi izgubila od Osijeka 0:3. Svoj jedini gol za klub postigao je 30. travnja protiv Šibenika u ligaškoj utakmici koja je završila 1:0.

Kerala Blasters
Dana 15. rujna 2021. potpisao je za indijski prvoligaški klub Kerala Blasters. Za Kerala Blasters debitirao je 19. studenog u ligaškoj utakmici protiv ATK Mohun Bagana od kojeg je Leškovićev klub izgubio 4:2. Svoj prvi klupski pogodak postigao je 11. studenoga 2022. u ligaškoj utakmici u kojoj je Bengaluru izgubio 3:2.

Reprezentativna karijera
Tijekom svoje omladinske karijere nastupao je za sve selekcije Hrvatske od 18 do 21 godine. Za A selekciju debitirao je 12. studenog 2014. protiv Argentine od koje je Hrvatska izgubila 2:1.

Priznanja

Klupska
Rijeka
 Hrvatski nogometni kup (1): 2013./14.
 Hrvatski nogometni superkup (1): 2014.

Dinamo Zagreb
 1. HNL (2): 2017./18., 2018./19.
 Hrvatski nogometni kup (1): 2017./18.
 Hrvatski nogometni superkup (1): 2019.

Izvori

Vanjske poveznice

 Profil, Soccerway
 Profil, Transfermarkt

Hrvatski nogometaši
Hrvatski nogometni reprezentativci
Nogometaši NK Osijeka
Nogometaši HNK Rijeke
Nogometaši Dinama
Nogometaši NK Lokomotive
Aktivni nogometaši

Marko Lešković


بلدية كابانيس ، هي إحدى بلديات مقاطعة كاستيلون التي تقع في منطقة بلنسية، في شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 2.734 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2006).

مراجع

أماكن مأهولة في كاستيون
بلديات كاستيلون
صفحات توضيح أسماء أماكن

كابانيس (كاستيلون)


Georges Jean Pigassou, né à Quarante (Hérault) le  et mort dans la même ville le , est un clarinettiste classique français, spécialiste de la clarinette basse.

Biographie
Pigassou obtient un accessit au concours de clarinette qui se tient le  au Conservatoire de Toulouse.
Dans les années 1920, il joue de la clarinette basse pour les Concerts Koussevitzky au Théâtre National de l'Opéra, notamment les œuvres innovantes pour les bois de  Stravinsky.

Il a été clarinette à l'orchestre symphonique de Boston sous la direction de Toscanini puis à l'Opéra-Comique à Paris et aux Concerts-Lamoureux. Il a eu l'occasion de participer à la clarinette basse à la création de pièces contemporaines telles que Pacific 231 de Honegger, qui comprend des parties de vents et de cuivres pour une partition dramatique imitant un train, Sept, ils sont sept de Prokofiev et l'orchestration par Ravel des Tableaux d'une exposition de Moussorgski.

Il a été essayeur de clarinette basse pour la maison Buffet-Crampon.

Georges Pigassou a souvent participé à des créations de musique contemporaine, notamment pour Erik Satie.

Des chercheurs lui ont fait écrire une lettre fictive sur le départ de Paris de Serge Koussevitzky et sur son rapport entre clarinette basse et musique nouvelle.

Notes et références

Liens externes

Clarinettiste classique français
Naissance en juillet 1882
Naissance dans l'Hérault
Décès en octobre 1978
Décès à 96 ans
Décès dans l'Hérault

Georges Pigassou


Valquíria Carboni Dullius (nascida em 19 de agosto de 1994, em Porto Alegre, no Rio Grande do Sul) é uma jogadora brasileira de vôlei. Ela tem 1.88m de altura e joga na posição central. Em 2016, foi selecionada para estágio básico do Exército Brasileiro como atleta de alto rendimento, tendo recebido o posto de terceira sargenta da instituição.

Clubes

Prêmios

Equipe nacional

 Campeonato Sul-Americano Sub-18
 Vencedora: 2010.
 Copa Pan-Americana
 Finalista: 2012.
 Copa Pan-Americana Sub 23
 Finalista: 2012.
 Campeonato Sul-Americano
 Vencedora: 2013.
 Campeonato Sul-Americano Sub-22
 Vencedora: 2014.
 Campeonato Mundial Sub 23
 Vencedora: 2015.

Prêmios individuais

 Campeonato Mundial de Voleibol Sub-20 Feminino 2013: Melhores potências.
 Campeonato Sul-Americano de Voleibol Feminino Sub-22 de 2014: Melhores centrais.

Referências

Naturais de Porto Alegre
Voleibol do Brasil
Voleibolistas do Serviço Social da Indústria
Voleibolistas do Minas Tênis Clube
Voleibolistas da Associação Vôlei Bauru
Voleibolistas da Associação Desportiva Classista Bradesco
Voleibolistas do Rio de Janeiro Vôlei Clube
Voleibolistas do Clube de Regatas do Flamengo
Voleibolistas da Sociedade de Ginástica Porto Alegre

Valquíria Dullius


ශ්‍රී ලංකාවේ බස් අංශය ගත්කල රාජ්‍ය අංශය හා පෞද්ගලික යන දෙඅංශයම එක්ව සිදුනරයි. මේ සඳහා පෞදිගලික අ'ශය රාජ්‍ය අ'ශයට වඩා වැඩි නැඹුරුවක් දක්වයි.

බස්


Elmacık, Kırklareli ilinin Kofçaz ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı 1877 yılı kayıtlarında Almacık olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Kırklareli il merkezine 20 km, Kofçaz ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Köy Kofçaz'ın güneyinde  numaralı Kofçaz-Kırklareli il yolu üzerindedir.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Kofçaz belde ve köyleri

Elmacık, Kofçaz


Constantin Stanciovici Brănișteanu (n. 16 aprilie 1815, București - d. 16 noiembrie 1893) a fost primul primar al orașului Târgu-Jiu, o personalitate marcantă pentru viața socială și culturală a orașului din secolul al XIX-lea. A îndeplinit funcția de primar între 1864 și 1868, precum și între 1890-1891.

Note

Bibliografie
 Ștefulescu, Alex. – "Istoria Târgu-Jiului", Tip. N.D. Miloșescu, Târgu-Jiu, 1906;
 Capoi, Ion – "Zmeul de hârtie", Ed. CJCPCT Gorj, Târgu-Jiu, ed. I 2004, ed. II 2006.

Oameni din Târgu Jiu
Primari din România

Constantin Stanciovici Brănișteanu


Obruk Barajı, Çorum'da, Kızılırmak üzerinde, sulama, içme suyu ve enerji üretmek amacıyla 1996-2002 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 12.000.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 127,00 m., normal su kotunda göl hacmi 661,11 hm³, normal su kotunda göl alanı 50,21 km²'dir. Baraj 5.538 hektarlık bir alana sulama hizmeti verirken, 203 MW güç ile de yıllık 473 GWh'lik enerji üretmektedir.

Baraj, ismini Çorum'un Dodurga İlçesi'ne bağlı M.D. Obruk Köyü'nden almaktadır.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki barajlar listesi

Kaynakça

Türkiye'deki hidroelektrik santralleri
Çorum ilindeki barajlar

Obruk Barajı ve Hidroelektrik Santrali


Le tillamook est une langue salish parlée par les Tillamooks dans l'Oregon aux États-Unis.

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

  Our Language, Clatsop-Nehalem

Inventaire de langues
Inventaire de langues amérindiennes
Langue salish de la côte
Langue amérindienne en Amérique du Nord
Langue amérindienne aux États-Unis
Langue dans l'État de Washington

Tillamook (langue)


DIN 961 er en DIN-Standard for en sætskrue.

DIN 961 bliver erstattet af ISO 8676.

Kilde
 sætskrue DIN 961
DIN-standarder

DIN 961


At forråde virkeligheden er en dansk portrætfilm fra 2006 instrueret af Lasse Jensen.

Handling
Filmen går bag om Ole Roos' portræt af sin afdøde ven, forfatteren Henrik Stangerup, som han har portrætteret i filmen At skrive eller dø (2006).

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2006

Portrætfilm fra Danmark

At forråde virkeligheden