Phantomime é o terceiro EP da banda sueca de rock Ghost. Ele foi lançado no dia 19 de maio de 2023 pela Loma Vista. O EP foi anunciado após o lançamento do videoclipe para o cover de "Jesus He Knows Me", lançado pela banda no dia 9 de abril, e conta com 5 faixas, todas covers de outros artistas.

História

O vocalista Tobias Forge disse, em uma entrevista à NME, que Phantomime foi originalmente concebido como um álbum de longa duração consistindo de 10 faixas covers, com o objetivo de espelhar o álbum Impera de 2022, porém, devido ao impacto que o último disco causou nele, o projeto foi reduzido a um EP. Forge afirmou que começou a fazer as demos para Phantomime junto com as de Impera, revelando também que planejava gravar covers para canções de Motörhead, Misfits, U2 e que gravou uma demo para "Distant Early Warning" da banda Rush.

O vocalista afirmou que a política de personalidade americana, incluindo a figura de Donald Trump, foi uma influência no conceito do EP.

Sobre o primeiro single lançado, "Jesus He Knows Me", Forge disse que o escolheu por acreditar que a letra da canção é mais relevante hoje do que era em 1992, ano do lançamento original da música.

Lançamento

Forge havia sugerido que haveria uma nova música antes do retorno da turnê Imperatour em uma entrevista para a revista Revolver. No dia 7 de abril, a banda lançou um vídeo em seu canal sugerindo que algo estava chegando, e logo depois foi publicada uma estreia para o dia 9.

Ghost lançou um videoclipe para sua versão cover de "Jesus He Knows Me" no dia 9 de abril, no domingo de Páscoa. Junto do videoclipe, foi feito o anúncio oficial do EP com lançamento no dia 18 de maio.

No dia 11 de maio, a banda publicou um tuite em que anunciavam que o lançamento do EP seria adiado por um dia, do dia 18 de maio para o dia 19.

A banda lançou seu cover de "Phantom Of The Opera", de Iron Maiden, no dia 16 de maio, acompanhado de um vídeo oficial.

Junto com o lançamento do EP, no dia 19 de maio, a banda também disponibilizou um jogo de quebra-cabeça point-and-click que pode ser jogado online ou em realidade virtual.

Recepção

O EP recebeu, no geral, críticas positivas.

Rich Hobson, da revista Metal Hammer, disse "Phantomime não é uma escuta essencial entre os álbuns para os fãs do Ghost da mesma forma que o EP If You Have Ghost de 2013, Popestar ou Seven Inches Of Satanic Panic foram, mas neste ponto a banda dificilmente precisa se provar; este gigante bem oleado já passou do ponto em que eles podem fazer o que quiserem.".

Jeff Podoshen, do site Metal Injection, disse "Injetar seu próprio estilo gótico no pop e no rock de arena é o que essa banda faz tão bem e a banda essencialmente faz uma clínica de como fazer covers com o EP Phantomime. Este não é apenas um item obrigatório para qualquer fã do Ghost, é um disco que pode ser apreciado por muitos fora da congregação em contínuo crescimento.".

Sarah Ambrose, do site Spotlight Report, concluiu dizendo "Um grande EP que faz exatamente o que se propõe a fazer. É divertido, cativante e ainda muito alinhado com o catálogo deles.".

Anne Erickson, do Blabbermouth.net, disse "Aqueles que são casados com as músicas originais podem achar as interpretações do Ghost um pouco chocantes, mas os fãs da banda provavelmente encontrarão muito o que apreciar em um álbum de covers que soa como se realmente pudesse ser feito de originais do Ghost.".

O site Wall of Sound disse "Sem novas músicas, não é essencial, mas ainda é um ótimo momento. Os covers soam ótimos, são feitos prontos para o clube e o palco e vão animar os fãs até a próxima fase do Ghost começar.".

Faixas

Formação
Informação cedida pela banda junto com o lançamento do primeiro single.

Ghost

 Papa Emeritus IV

Músicos de sessão

Guitarra – Fredrik Åkesson
Teclados adicionais – Luke Reynolds
Bateria – Matt Chamberlain

Equipe técnica

Produtor, produtor de gravação, equipe de estúdio, mixer – Rich Costey
Pessoal do estúdio, engenheiro de gravação – Martin Sandmark
Equipe de estúdio, engenheiro, assistente de mixagem – Jeff Citron
Pessoal do estúdio, engenheiro assistente de gravação – Matt Hall
Pessoal do estúdio, engenheiro de masterização – Ted Jensen
Arte de capa – Hedi Xandt

Posições nas paradas

Ver também

Discografia de Ghost
Impera

Ligações externas

Phantomime na loja oficial.
Phantomime no Bandcamp oficial da banda.

EP de 2023
EPs de Ghost
EPs de rock

Phantomime


Efectul razelor gamma asupra anemonelor este un film românesc din 1977 regizat de Cătălina Buzoianu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Olga Tudorache și Rodica Negrea. Spectacolul TV "Efectul razelor gamma asupra anemonelor" de Paul Zindel a fost preluat de la Teatrul Mic din București.

Prezentare

Povestea se învârte în jurul unei familii disfuncționale formată dintr-o mama singură, Beatrice Hunsdorfer, și cele două fiice ale sale Ruth și Tillie, care încearcă să facă față statutului lor abisal în viață.

Timida Matilda Hunsdorfer poreclită "Tillie" pregătește experimentul ei, implicând anemone răsărite din semințe expuse la radioactivitate, pentru târgul științific. Totuși, ea este în mod constant învinuită de mama ei Beatrice, care este egoistă și abuzivă, și de sora ei extrovertită și instabilă, Ruth, care se supune voinței mamei ei.

Distribuție
 Olga Tudorache ca Beatrice Hunsdorfer
 Adriana Șchiopu ca Ruth Hunsdorfer
 Rodica Negrea ca Matilda (Tilly) Hunsdorfer
 Monica Mihăescu ca Jenny
 Ioana Ottescu ca Nanny

Producție

Scenariul este bazat pe piesa de teatru americană The Effect of Gamma Rays on Man-in-the-Moon Marigolds (Efectul razelor gamma asupra crăițelor) de Paul Zindel. Piesa a mai fost ecranizată în 1972  sub regia lui Paul Newman.

Primire

Note

Legături externe

Vezi și
 1977 în film
Listă de filme fantastice românești

Filme din 1977
Filme românești
Filme dramatice românești
Filme în limba română
Filme regizate de Cătălina Buzoianu
Filme de televiziune românești
Filme de televiziune din 1977
Filme fantastice românești
Filme fantastice din anii 1970
Filme bazate pe piese de teatru

Efectul razelor gamma asupra anemonelor


Clinton "Clint" Howard (Burbank, California; 20 de abril de 1959) es un actor de cine y televisión estadounidense. Ha aparecido en varias series de televisión y cine. Ha tenido varios papeles en películas dirigidas por su hermano, Ron Howard. También es el tío de Bryce Dallas Howard. Su cuñada, Cheryl Howard, también es actriz.

Biografía
Es hijo de Rance Howard y Jean Speegle Howard, y el hermano menor de Ron Howard. Asistió a la Escuela Robert Louis Stevenson en Burbank, California.

Howard ha estado casado dos veces. Su primer matrimonio fue desde 1986 hasta 1987. Ha estado casado con Melanie Howard desde 1995.

Carrera
En 1963, actúo en la serie El Fugitivo, en el capítulo Home is the Hunted, en el papel de Billy, sobrino del Dr. Richard Kimble (David Janssen), cuando su personaje regresa a Stanford a ver a su padre el Dr. John Kimble (Robert Keith).
En 1965, apareció en el capítulo Set Fire to a Straw Man en la serie El Fugitivo, en donde tenía el papel de Johnny, un niño de 6 años, el cual era la obsesión psicótica de Stella Savano, interpretada por  Diana Hyland. En 1966 representó al comandante de una nave extraterrestre llamado Balok en el episodio "La maniobra de la corbomita", de la serie Star Trek, con una distorsionada y etérea voz doblada por Walker Edmiston.

De 1967 a 1969 actuó como Marcos en 2 temporadas y 56 episodios de la serie de TV Gentle Ben, como hijo de un guardabosques en los Everglades de Florida, acompañado de Dennis Weaver (Tom Wedloe), Beth Brickell (Hellen, madre de Marcos) y el oso Ben.

Howard ha aparecido en 17 de las películas dirigidas por su hermano, Ron Howard, incluyendo la primera película dirigida por su hermano mayor cuando Clint tenía sólo diez años. Otros papeles en películas anteriores de Howard son: un asistente de morgue en Backdraft, en Parenthood, Cocoon y Apolo 13. En 2003, tuvo un papel en The Missing y en We Interrupt This Program, de la serie From the Earth to the Moon, en ¡Cómo El Grinch robó la Navidad!, en Far and Away, en EDtv y en Gung Ho. También apareció en The Dilemma en 2011 y en Asalto en Wall Street y Sparks (como Gordon Eldridge) en 2013.

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en Burbank
Actores de cine de Estados Unidos
Actores de televisión de Estados Unidos
Actores infantiles de Estados Unidos
Actores de voz de Estados Unidos
Actores de California

Clint Howard


Adi kızılağaç (Alnus glutinosa), huşgiller (Betulaceae) familyasından 20–30 m'ye ulaşabilen esmer kabuklu ve seyrek dallı bir türdür.

Genel özellikleri
Adi kızılağaç, Avrupa'nın çoğunda bulunabilen ve hızlı büyüyen yaprak döken bir ağaçtır. Ağaç yetiştiriciliği ve odun endüstrisindeki çoklu kullanımları nedeniyle, ağaç önemli bir orman türü olarak kabul edilmektedir. Kara kızılağaç oldukça yumuşaktır, ancak su altında tutulduğunda dayanıklıdır, dolayısıyla su altı yapıları ve daha küçük tekneler için kullanılır. Ağaç, ekolojik olarak kış boyunca yaban hayatı için değerli bir besin kaynağı sağlar. Adi kızılağaç, ılımlı ila soğuk bir iklimi tercih eder ve en iyi nehir kıyıları ve bataklıklar gibi yüksek su seviyesinin olduğu derin topraklarda yetişir. Bu lokasyonlarda taşkın kontrolüne ve nehir kıyılarının stabilizasyonuna da katkıda bulunur. Adi kızılağaç, azot bağlama kabiliyeti nedeniyle, diğer bitkiler için toprak koşullarını iyileştirme ve böylelikle azotlu gübre ihtiyacını en aza indirme yeteneği ile değerli bir öncü türdür. Bununla birlikte, ağaç ışık talepkardır ve sonunda yeni ve komşu ağaçların rekabetine dayanamaz.

Alt türler
 Sakallı kızılağaç (Alnus glutinosa subsp. barbata)
 Yapışkan kızılağaç (Alnus glutinosa subsp. glutinosa)
 Toros kızılağacı (Alnus glutinosa subsp. antitaurica)
 Huş yapraklı kızılağaç (Alnus glutinosa subsp. betuloides)

Kaynakça

Alnus
Türkiye'deki odunsu taksonlar
Türkiye florasındaki betulaceae
Bonsai
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
Rize florası
Artvin florası
Trabzon florası

Alnus glutinosa


Campionatul Mondial de Fotbal 1934 a fost primul Campionat Mondial în care echipele au fost nevoite să se califice (în primul Campionat Mondial, echipele participante au fost invitate de către FIFA). Când 32 de echipe au intrat în competiție, FIFA a organizat o calificare pentru a selecta 16 echipe pentru turneul final. Chiar și Italia, gazda Campionatului Mondial, a trebuit să ia parte la meciurile de calificare (singura dată când gazda trebuie să se califice). Campionii en-titre, Uruguay, au refuzat să își apere titlul pentru că multe țări din Europa au refuzat să ia parte la Campionatul Mondial de Fotbal din 1930, găzduit de ei.

Un total de 27 de echipe au jucat măcar un meci de calificare. Un total de 27 de meciuri de calificare au fost jucate, și 141 de goluri au fost marcate (o medie de 5,22 pe meci). Primul meci, între Suedia și Estonia, s-a disputat în Stockholm pe 11 iunie 1933, jucătorul suedez Knut Kroon marcând primul gol. Ultimul meci a fost jucat în Roma la numai trei zile de începerea turneului final pe 24 mai 1934, când Statele Unite a bătut-o pe Mexic într-un meci de play-off pentru a deveni a șaisprezecea echipă și ultima care s-a calificat.

Format

Chile, Peru și Uruguay s-au retras înainte ca calificarea să înceapă, în timp ce Danemarca, Finlanda, Letonia și Norvegia s-au retras înainte de tragerea la sorți.

Cele 32 echipe au fost împărțite în 12 grupe, bazate pe locul lor geografic, după cum urmează:

 Grupele 1 până la 8 - Europa: 12 locuri, disputate de 21 de echipe
 Grupele 9, 10 și 11 - America: 3 locuri, disputate de 8 echipe
 Grupa 10 - Africa și Asia: 1 loc, disputat de 3 echipe (incluzând Turcia)

Cele 12 grupe aveau reguli diferite, după cum urmează:

 Grupa 1 avea 3 echipe. Echipele jucau meciuri doar tur. Câștigătoarea grupei se califica.
 Grupele 2, 3 și 5 aveau câte 2 echipe. Echipele jucau tur-retur. Câștigătoarele grupei se calificau.
 Grupa 4 avea 3 echipe. Echipele jucau tur-retur. Câștigătoarea grupelor, dar și echipa care se afla pe locul doi se calificau.
 Grupele 6,7 și 8 aveau câte 3 echipe. Echipele jucau meciuri doar tur. Câștigătoarele grupelor, dar și echipa care se afla pe locul doi se calificau.
 Grupele 9 și 10 aveau câte 2 echipe. Câștigătoarele grupei se calificau,
 Grupa 11 avea 4 echipe. Existau trei runde:
 Prima rundă: Haiti a jucat împotriva lui Cuba în trei meciuri disputate acasă. Câștigătoarea avansa în următoarea rundă.
 A doua rundă: Mexic a jucat împotriva câștigătoarei din prima rundă în trei meciuri disputate acasă. Câștigătoarea avansa în următoarea rundă
 A treia rundă: SUA a jucat împotriva câștigătoarei din cea de a doua rundă într-un singur meci pe teren neutru. Câștigătoarea se califica.
 Grupa 12 avea 3 echipe. După ce Turcia s-a retras înainte ca meciurile să înceapă, cele 2 echipe rămase au jucat una împotriva celeilalte într-un sistem tur-retur, Câștigătoarea grupei se califica.

Grupe

Grupa 1

Estonia împotriva Lituaniei nu s-a mai jucat deoarece niciuna dintre aceste echipe nu se mai putea califica cu doar o victorie.

Suedia s-a calificat.

Grupa 2

11 martie 1934

Estadio Chamartín, Madrid, SpaniaSpectatori:  50.000Arbitru:  Raphael van Praag (Belgia)
11-1 la total; Spania s-a calificat.

Grupa 3

Italia s-a calificat pentru că Grecia a refuzat să joace al doilea meci.

Grupa 4

Bulgaria s-a retras, iar următoarele meciuri nu au fost jucate pentru că Ungaria și Austria deja aveau asigurate primele două locuri.

Ungaria și Austria s-au calificat.

Grupa 5

Polonia nu a putut călători spre Praga pentru al doilea meci pentru că guvernul polonez nu le-a putut da viză echipei din motive politice (Transolza). Astfel că Cehoslovacia s-a calificat.

Grupa 6

România și Elveția s-au calificat.

Grupa 7

Olanda și Belgia s-au calificat (Belgia a terminat deasupra Statului Liber Irlandez din cauza golaverajului superior).

Grupa 8

Germania împotriva Franței nu s-a mai jucat pentru că ambele echipe erau deja calificate.

Germania și Franța s-au calificat.

Grupa 9

Peru s-a retras, așa că Brazilia s-a calificat automat.

Grupa 10

Chile s-a retras, așa că Argentina s-a calificat automat.

Grupa 11

Prima rundă

10-2 la total; Cuba a avansat în cea de a doua rundă.

A doua rundă

4 martie 1934

Parque Necaxa, Mexico City, MexicSpectatori:  20.000Arbitru:  Edward Donaghy (Statele Unite)

12-3 la total; Mexic a avansat în runda finală.

Runda finală

Statele Unite ale Americii s-a calificat.

Grupa 12
În echipa de fotbal a Palestinei erau doar jucători evrei și britanici. FIFA a specificat cu referire la echipa Palestinei că ,,echipa Palestinei'' care a participat în competițiile anterioare din perioada 1930-1940 este echipa Israelului de astăzi. Oricum, regiunea din prezent cunoscută ca și Palestina este considerată ,,una din primele echipe asiatice care au concurat la calificările Campionatului Mondial de Fotbal''.

11-2 la total; Egipt s-a calificat.

Echipe calificate
Doar șase din echipele care s-au calificat la turneul final - Argentina, Belgia, Brazilia, Franța, România, și SUA - au mai concurat și la Campionatul Mondial din 1930. 5 din cele 16 echipe nu au reușit să se califice la turneul final din 1938: Argentina, Austria, Egipt, Spania și Statele Unite ale Americii.

Golgheteri

 7 goluri

  Mario López
  Dionisio Mejía
  Isidro Lángara

 5 goluri

 Mahmoud Mokhtar El-Tetsh
 Paddy Moore

 4 goluri

  Jean Nicolas
  Josef Rasselnberg
  Bep Bakhuys
  Aldo Donelli

 3 goluri

 Johann Horvath
 Mohamed Latif

 Karl Hohmann
 Gábor P. Szabó

 Manuel Alonso
 Kick Smit

 2 goluri

 François Vanden Eynde
 Héctor Socorro
 Mostafa Taha
 Robert St. Fort

 József Solti
 Giuseppe Meazza
 Leen Vente
 Ștefan Dobay

 Luis Regueiro
 Bertil Ericsson
 Knut Hansson
 Vladimir Kragić

 1 gol

 Matthias Sindelar
 Rudolf Viertl
 Karl Zischek
 Jean Capelle
 Stan Vanden Eynde
 Laurent Grimmonprez
 Bernard Voorhoof
 Dimitar Baikushev
 Mihail Lozanov
 Vladimir Todorov
 Enrique Ferrer
 Ángel Martínez
 Francisco Socorro
 Salvador Soto
 František Pelcner
 Josef Silný
 Abdulrahman Fawzi
 Leonhard Kass

 Richard Kuremaa
 Alfred Aston
 Ernest Liberati
 Ernst Albrecht
 Willi Wigold
 Imre Markos
 György Sárosi
 Geza Toldi
 Johnny Squires
 Giovanni Ferrari
 Anfilogino Guarisi
 Ernest Mengel
 Théophile Speicher
 Avraham Nudelmann
 Yohanan Sukenik
 Fernando Marcos
 Felipe Rosas
 José Ruvalcaba

 Jorge Sota
 Henryk Martyna
 Vítor Silva
 Sándor Schwartz
 Grațian Sepi
 Eduardo González
 Martí Ventolrà
 Sven Andersson
 Lennart Bunke
 Torsten Bunke
 Knut Kroon
 Alessandro Frigerio
 Erwin Hochstrasser
 Ernst Hufschmid
 Willy Jäggi
 Blagoje Marjanović

1934 în fotbal
Campionatul Mondial de Fotbal

Calificările pentru Campionatul Mondial de Fotbal 1934


منذر رياحنة (8 أبريل 1979 - ) ممثل أردني من مواليد مدينة إربد، بدأ حياته الفنية أثناء الدراسة، وذلك بدور في مسرحية جامعية بعنوان «الفالنتاين» على مسرح جامعة اليرموك الأردنية، حيث كان يدرس الإخراج التلفزيوني والمسرحي، وكانت أول تجربة إخراج له مشروعًا لتخرجه من الجامعة، كانت فيلم درامي قصير بعنوان «لا شيء مهم»، وما أن أنهى دراسته في العام 2004، حتى بدأ مسيرته الدرامية مع التلفزيون الأردني بأداء بعض الأدوار في المسلسلات البدوية.

برز منذر رياحنة على الساحة الدرامية بعد أدائه دور أبو مسلم الخراساني في المسلسل التاريخي  أبو جعفر المنصور وكذلك بدور مصطفى في مسلسل الاجتياح، الذي نال جائزة «إيمي أووردز» العالمية.

أعماله الفنية
شارك منذر الرياحنة في بطولة العديد من الأعمال الدرامية الأردنية والمصرية والسورية.

المسلسلات

الأفلام

المسرحيات

في الإخراج
«قاعد مكانا» فيديو كليب للفنان فضل شاكر

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من إربد
أشخاص من مدينة عمان
خريجو جامعة اليرموك
ممثلو أفلام أردنيون
ممثلو تلفزيون أردنيون
ممثلو مسرح أردنيون
ممثلون وممثلات أردنيون
مواليد 1394 هـ
مواليد 1399 هـ
مواليد 1979
مواليد في مدينة عمان

منذر رياحنة


Pasmina je grupa uzgojenih, uglavnom domaćih životinja jedne vrste, koje dijele neka zajednička morfološka svojstva. Nastaje pod vanjskim utjecajima te kontroliranim uzgojem koji uključuje pažljiv odabir roditeljskih jedinki, ali i križanja. Brojne su pasmine pasa, golubova, kokoši, goveda, konja, ovaca i dr.

Izvori

Vanjske poveznice

Domaće životinje

Pasmina


Hylacola es un género de aves paseriformes perteneciente a la familia  Acanthizidae. Sus miembros, popularmente denominados sedositos, se anteriormente se clasifican en el género Calamanthus.

Especies
Contiene las siguientes especies
Hylacola cautus  - sedosito tímido;
Hylacola pyrrhopygius  - sedosito culirrojo.

Referencias

Enlaces externos

Géneros de aves

Hylacola


හැදින්වීම
පුස්තකාලයක් යනු විවිධ මාදිලියේ විඥාපන සම්පත් එකතුවකි. ඕනෑම් පුද්ගලයෙකුගේ ජීවිත කාලය මුළුල්ලේ පුස්තකාල භාවිතයට මුල පුරන්නේ පාසැල් පුස්තකාලය තුළිනි පාසල් පුස්තකාලය පාසලේ ඇති  අංගයකි. පුස්තකාල සේවාව විධිමත් අධ්‍යාපනයට අනුපූරකයකි. මේ අකාරයට පාසල් පුස්තකාලයක් තුළින් අපේක්ෂිත ගුණාත්මක සංවර්ධනයක් ඇති කිරීමෙහිලා, පාසල් පුස්තකාලය වැදගත් බලවේගයක් බවට පත් කිරීමෙහිලා පාසල් පුස්තකාලයාධිපතිගේ කාර්යභාරය ඉතාමත් වැදගත් වේ.

පුස්තකාලයාධිපතිවරයාගේ කාර්යභාරය
අන්තර්ජාතික පුස්තකාල සංගම් සංවිධානය විසින් නිකුත් කොට ඇති පාසල් පුස්තකාල නියමුව විසින් පුස්තකාලයාධිපතිවරයාගේ කාර්යභාරය විස්තර කර ඇත්තේ පහත සදහන් අයුරිනි.

පාසල් පුස්තකාලයාධිපතිවරයාගේ ප්‍රධානම කාර්යභාරය වන්නේ ඇගයීම් කාර්ය පටිපා‍ටි ඇතුළු පාසලේ මෙහෙවර හා ඉලක්කයන් සපුරාලීම සදහා දායකවීමත් පාසල් පුස්තකාලයේ අරමුණු හා ඉලක්කයන් වර්ධනය කිරීම හා ක්‍රියාත්මක කරවීමත්ය ජ්‍යෙෂ්ඨ පාසල් කළමනාකරුවන්, පරිපාලකයින් හා ගුරුමණ්ඩලයේ ද සහයෝගයෙන් පාසල් විෂයමාලා සැලසුම් වර්ධනය කිරීමටත් ක්‍රියාත්මක කරවීමටත් පුස්තකාලයාධිපතිවරයා සහභාගී වේ. තොරතුරු සැපයීම හා තොරතුරු පිළිබද ගැටළු නිරාකරණය සදහාත් මුද්‍රිත හා විද්‍යුත් සම්පත් පරිශීලනය පිළිබදවත් දැනුම හා කුසලතාවය පුස්තකාලයාධිපතිවරයා සතු වේ. මෙම දැනුම හා කුසලතාව ඒ ඒ පාසල් ප්‍රජාවගේ ඉල්ලුම සපුරා ගැනීමට යොදාගත යුතුය. මෙයට අතිරේක වශයෙන් පුස්තකාලයාධිපතිවරයා ළමයින් සදහා කියවීම් වැඩසටහන්, ළමා සාහිත්‍යය මාධ්යප හා සංස්කෘතිය වර්ධනය කිරීමට කටයුතු කළ යුතුය."

එක්සත් රාජධානියේ පුස්තකාල සංගමය විසින් පාසල් පුස්තකාලයාධිපතිවරකුගේ දායකත්වය පහත දැක්වෙන අයුරින් විග්‍රහ කරනු ලැබ ඇත.
පාඨමාලා සැලසුම් කිරීම හා සංවිධානය
සම්පත් සැපයීම
කියවීමේ පුරුද්ද වර්ධනය
පර්යේෂණ හා විඥාපන නිපුණතා
පාඨමාලා ආශ්‍රිත වැඩ
බාහිර ආයතන සමග සම්බන්ධීකරණය
සේවාස්ථ පුහුණුව (Smith, 1988)
විශේෂයෙන්ම අඩු සම්පත් මධ්‍යයේ වූව ද පුස්තකාලය වැදගත් ක්‍රියාශිලී අංගයක් ලෙස පවත්වාගෙන යාම උදෙසා ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිවරයෙකුට ප්‍රමාණවත් වෘත්තීය දැනුමක්, කැපවීමක් හා නිර්මාණශීලීත්වයක් ද අවශ්‍යයය. බියකින් හෝ සැකයකින් තොරව හැම  සාමාජිකයෙකුටම ප්‍රයෝජනයට ගත හැකි සන්සුන් ඉගෙනුම් පරිසරයක් මැවීම පුස්තකාලයාධිපතිවරයාගේ වගකීම වේ. පුස්තකාලයේ හැම නිලධාරියෙකුම ළමා හා යොවුන් සිසුන් සමග මිත්‍රශීලී සබදතා ගොඩනගා ගැනීම‍ට සමත් විය යුතුය.
මේ අනූව ගත් කල ගුරු පුස්තකාලයාධිපති යනු පළපුරුදු ගුරුවරයෙක් හා තොරතුරු කළමණාකරුවෙකු යන අංශ දෙකම පිළිබදව මනා අවබෝධයක් ඇති තැනැත්තාය.

ගුරු පුස්තකාලයාධිපති සතුවිය යුතු ලක්ෂණ හා ගුණාංග
ඉගෙනුම් ඉගැන්වීම් ක්‍රියාවලිය සාර්ථක කර ගැනීමෙහිලා ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිගේ දායකත්වය තීරණාත්මක වේ. ඒ අනූව ගුරු පුස්තකාලයාධිපති සතු විය යුතු ලක්ෂණ පහත දැක්වේ. එනම්,
පාසල් පුස්තකාල වැඩස‍ටහන පිළිබඳ දිගුකාලීන දැක්මක් පැවතීම.
පාසල් පුස්තකාල වැඩස‍ටහනේ ඉලක්ක හා අරමුණු පිළිබඳ හොඳ අවබෝධයක් පැවතීම.
පාසල් පුස්තකාල වැඩස‍ටහන පාසලේ අනෙකුත් වැඩසටහන් සමග සම්බන්ධ කිරීම.
පංති කාමරයේ ක්‍රියාකාරකම් පාසල් පුස්තකාල වැඩස‍ටහනට සම්බන්ධ කරලීමෙන් විෂයමාලාවේ ඉලක්ක සපුරා ගැනීමට හැකිවීම.
ඉගැන්වීම හා පාසල් පුස්තකාල වැඩස‍ටහන් පවත්වාගෙන යාමේදී සංවිධානමය හා සැලසුම්කරණ හැකියාවන් ප්‍රදර්ශනය කිරීම.
ඉගෙනුම් ක්‍රියාවලියේදී ශිස්‍ය කේන්ද්‍රියතාවය පිළිගැනීම.
මනා සන්නිවේදන හා අන්තර්පුද්ගල සබදතා ගොඩ නැංවිය හැකි වීම.
සමස්ත විෂයමාලාව පිළිබදව පුළුල් දැනුමක් පැවතීම.
තොරතුරු ක්‍රියාවලිය පිළිබදව මනා දැනුමක් පැවතීම.
ඉගෙනුම් ඉගැන්වීම් ක්‍රියාවලිය පිළිබදව ධනාත්මක ආකල්පයක් පැවතීම.
සුහදශීලීත්වය
අවදානම් දැරිය හැකි වීම.

ගුරු පුස්තකාලයාධිපති භූමිකාවේ කාර්යභාර්ය ගුණාත්මක අධ්‍යාපන ක්‍රියාවලියට දායක වන ආකාරය

ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිගේ භූමිකාව ප්‍රධාන වශයෙන් කොටස් දෙකකට බෙදේ.
එය පහත රූපසටහනින් දැකගත හැක.

ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිගේ භූමිකාව මේ ආකාරයට ගෙනහැර දැක්විය හැකි අතර එය ගුණාත්මක අධ්යා පනයක් ගොඩනැගීමෙහිලා ඉතාමත් වැදගත් වේ.

විෂයමාලා පිළිබඳ දැනුම
ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට විෂයමාලාව පිළිබද මනා වූ දැනුමක් තිබීම අත්‍යාවශ්‍ය වේ. එහිදී විධිමත්, සැගවුණු හා සමගාමී යන විෂයමාලා තුන පිළිබදවම දැනුමක් තිබිය යුතුය. සමස්ත විෂයමාලාවම මනා සේ ක්‍රියාත්මක කිරීමට පූර්ණ සහය දැක්වීම ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිගේ කාර්යකි. විෂයමාලාව යනු "සිසුන්ටහ හැකිතාක් දුර‍ට සමහර අධ්යාපනික අන්ත හෙවත් පරමාර්ථ මුදුන් පමුණුවා ගත හැකි වන අයුරින් සැලසුම් කරන ලද ක්‍රියාකාරකම් පිළිබද වැඩසටහනකි." (The logic of education 1970)
විධිමත් විෂයමාලාව යනු පෙළපොත්, ගුරු අත්පොත්, විෂය නිර්දේශ භාවිතා කරමින් මුළු දිවයින පුරාම පාසල් පද්ධතිය තුළ ක්‍රියාත්මක කෙරෙන පොදු ඉගෙනුම් ඉගැන්වීම් ක්‍රියාවලියයි. ඒ අනූව විෂය නිර්දේශය සාර්ථකව අනාවරණය කර ගැනීම අධ්යාපන ඉලක්කවලින් එකකි. එහිදී  ගුරු පුස්තකාලයාධිපති සතු දැනුම උපයෝගී කර ගනිමින් දරුවන්ට වඩාත් අර්ථාන්විත දැනුමක් ලබා දිය හැක. එහිදී ,
•	විෂයමාලාව පිළිබද දැනුම තුළින් පාසලේ සැලසුම් කටයුතු, විෂයමාලා සම්පාදනය, කාලස‍ටහන් සැකසීම, ඉගැන්වීම් වැඩසටහන් ආදියට සහයෝගය දැක්විය හැකිය.
•	විශේෂයෙන්ම පුස්තකාල විද්‍යාවෙහිදී දැනීම් සම්භාරය ඉතාමත් සිඝ්‍රයෙන් වර්ධනය වේ. නව දැනුම එක්වීම නිසා පැරණි හෙවත් යල්පැනගිය දැනුම සිසුන්ට ලබා නොදී නව දැනුම ලබා දීමට කටයුතු කළ යුතුය.
•	විෂයමාලාව පිළිබද හොද දැනුමක් ඇති ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට තමන්ගේ පුස්තකාලය වෙත පැමිණෙන සිසුන්ට පරිහරණය කල යුතු පුස්තකාල සම්පත් කාර්යක්ෂමව හා නිවැරදිව ලබා දිය හැක. ඒ සදහා නිසි වූ මගපෙන්වීමක් කල හැක.
උදාහරණයක් වශයෙන් ගතහොත් 7 ශ්රේහණියේ සිසුවෙකුට පුරවැසි අධ්යා පනයට අදාල වූ පොත් කියවිය යුතුනම් 7 ශ්‍රේණියේ විෂය නිර්දේශය පිළිබද පුළුල් වූ දැනුමක් ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට තිබිය යුතුය.
•	ගුරුවරුන්ට ඔවුන්ට ඉගැන්වීමට නියමිත වූ විෂය නිර්දේශයන් පිළිබද දැනුම වර්ධනය කර ගැනීමට අවශ්යඔ වූ මග පෙන්වීම කළ හැක.
•	සිසුන් තම වේගයෙන් ඉගෙන ගන්නා නිසා විෂය නිර්දේශය අනූව ගුරුවරයා ඉගැන්වීමේදී තමන්ට මගහැරුණු හා මැනවින් ඉගෙන නොගත් විෂය ඒකක මෙන්ම ඉදිරියට ඉගෙනීමට තිබෙන නව විෂය කොටස් කරා ළගාවීමට සිසුන්ට අත්වැලක් විය යුතුය.
•	එක් එක් විෂය නිර්දේශයන්ට අදාල වූ පාඩම් සැලසුම් සකස් කිරීමේදී ගුරුවරයාට ගුරු පුස්තකාලයාධිපති භූමිකාව ඉතාමත් වැදගත් වේ. එදිනෙදා පාඩම් සැලසුම් කිරීමේදී එම විෂයට අදාල වූ තොරතුරු සමුදායක් ගුරු පුස්තකාලයාධිපති වෙතින් ලබා ගත හැක. එම පාඩමට අදාලව ගුරුවරයා විසින් අන්තර්ගත කලයුතු තොරතුරු, ඒ යටතේ ලබාදිය යුතු අමතර දැනුම මොනවාදැයි මනා දැනුමක් ඔහු/ඇය සතුව ඇත.
•	පාඩමක් සැලසුම් කිරීමේදී පමණක් නොව විෂයක් සැලසුම් කිරීමේදීද ඉහත දක්වන ලද ආකාරයටම ගුරු පුස්තකාලයාධිපති භූමිකාව වැදගත් වේ. මේ තුළින් ඵලදායී වූ අධ්යාටපනයක් ලබා දිය හැක.
•	එමෙන්ම විෂය නිර්දේශවලට අදාල වූ ගුරු මාර්ගෝපදේශ සංග්‍රහ, පෙළපොත්, විෂය නිර්දේශ පරිහරණය කිරීමට ද ගුරු පුස්තකාලයාධිපති විසින් අවශ්‍යකටයුතු සම්පාදනය කල යුතුය. ඒ තුළින් සිසුන්ට තමන් උගත් හා ඉගෙන නොගත් පාඩම් පිළිබදව මෙන්ම ඉදිරියේදී ඉගෙනීමට ඇති පාඩම් පිළිබදව තක්සේරුවක් කල හැක. ඒ තුළින් සිසුන්ට ඉගෙනුම් ඉගැන්වීම් ක්‍රියාවලියේ සාර්ථකත්වය අධ්‍යයනය කල හැක. ගුරුවරුන්ට ද තමන් පිළිබදව තක්සේරුවක් කල හැක.
•	එමෙන්ම සිසුවාට තමන්ගේ අධ්‍යයයන කටයුතු පිළිබදව මෙන්ම වර්ධනය කර ගත යුතු ප්‍රජානනමය තත්වයන් පිළිබදව උපදේශන හා මාර්ගෝපදේශනය ලබා දීමට ද ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට සිදු වේ. එය ඔහු/ඇය සතුව ඇති තවත් භූමිකාවකි.

ගුරු පුස්තකාලයාධිපති භූමිකාවෙහි තවත් ලක්ෂණයක් ලෙස විෂය සමගාමී වැඩසටහන් ක්‍රියාත්මක කිරීම සදහන් කල හැක. සමගාමී විෂයමාලාව යනු ශිෂ්‍යන්ගේ සැගවුණු කුසලතා මතු කිරීමටත් විෂය දැනුම භාවිතය සදහා යෙදවීමටත් සංවිධානය කරනු ලබන විවිධ විෂයානුබද්ධ ක්‍රියාකාරකම්ය. ගුරු පුස්තකාලයාධිපති විසින් අධ්‍යාපනයේ ගුණාත්මක බව සංවර්ධනය කිරීමෙහිලා ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන විෂය සමගාමී ක්‍රියාකාරකම් අතර පහත සදහන් ක්‍රියාකාරකම් ඉතාමත් වැදගත් වේ. එනම්,

ප්‍රශ්න විචාරාත්මක තරග පැවැත්වීම
ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට ළමුන්ගේ සාධන මට්ටම වර්ධනය කිරීම සදහා විවිධ ප්‍රශ්න විචාරාත්මක වැඩසටහන් ක්‍රියාත්මක කළ හැක. ඒ අනූව සාමාන්‍ය දැනීම හා පොත් පිළිබදව ද මෙවැනි වැඩසටහන් ක්‍රියාත්මක කිරීමෙන් අධ්‍යාපනය කෙරෙහි සිසුන් තුළ පවතින නැඹුරුව, පුස්තකාලය කෙරෙහි පවතින අවධානය වැඩි වේ. මෙවැනි තරග පවත්වන ආකාර‍ය ඒ ඒ ප්‍රදේශ අනූව වෙනස් වේ.

කියවීමේ වැඩසටහන්
ප්‍රශ්න විචාරාත්මක වැඩසටහන් හා සමගාමීව මෙවැනි වැඩසටහන් මගින් යම් විශේෂිත කාල පරිච්ඡේදයක් තුළදී පොත් කියවීමෙන් පසු මෙම තරග සදහා ඉදිරිපත් විය හැක. මේ මගින් කථික තරග, විවාද ආදී වූ වැඩසටහන් ක්‍රියාත්මක කිරීමෙන් විෂය බාහිර දැනුම ද සිසුවා විසින් අත්පත් කර ගනී. ඒ තුළින් ද අධ්‍යාපනයේ ගුණාත්මක බව වර්ධනය වේ.

උපදේශාත්මක චාරිකා සැලසුම් කිරීම
පුස්තකාල හා තොරතුරු සම්පත් මධ්යේස්ථාන, එහි සම්පත් හා සේවා, ඒවා භාවිතයට ගන්නා ආකාරය පිළිබදව මනා දැනුමක් ලබා දිය හැකි පහසුම ක්‍රමය වන්නේ මෙම උපදේශාත්මක චාරිකාය. විවිධ පාසල් හා ආයතන අතර මෙම චාරිකා සැලසුම් කිරීමෙන් තොරතුරු සම්පත් හා සේවා සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් දැනුවත් කිරීම මෙන්ම ප්‍රශ්න හා ගැටළු පිළිබදව පිළිතුරු ලබාදීමටත් හැකිවේ. ඒ තුළින් අධ්‍යාපනයේ ගුණාත්මක බව වර්ධනය වේ.

ප්‍රදර්ශන පැවැත්වීම
පුස්තකාලය තුළදී හෝ ඉන් පිටතදී ප්‍රදර්ශන පැවැත්වීම ඉතාම වැදගත්ය. ඒ සදහා අවශ්‍ය කටයුතු සම්පාදනය කිරීම ප්‍රධාන වශයෙන්ම ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට පැවරේ. අධ්‍යාපනික ආයතන, ගුරු දෙගුරු සංගම්, ජාතික ආයතනවල ප්‍රාදේශීය ශාඛා, පොත් වෙළදුන් සමග සම්බන්ධව මෙය කල හැක. ළමා පොත් සතිය, පුස්තකාල දිනය, සාහිත්‍ය මාසය හා කියවීමේ මාසය වැනි විශේෂ දිනවල හා අවස්ථාවල ප්‍රදර්ශන සංවිධානය කිරීමෙන් ගුරු දෙමාපිය හා සිසුන් වඩා රුචිකත්වයෙන් ඒ කෙරෙහි යොමු වේ. මොවුන් තුළ කියවීමේ පුරුද්ද වර්ධනය කිරීමටත්, පුස්තකාල දැනුම් ගබඩාව පෝෂණය කර ගැනීමටත් (පරිත්‍යාග ලැබීම, පොත් ප්‍රකාශකයන්ගෙන් වට්ටම් ගැනීම ආදිය තුළින්) මෙය මාහැගි වේ.

දේශන හා සාකච්ඡා පැවැත්වීම
මෙමගින් ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට එකම අවස්ථාවකදී පාඨකයින් විශාල සංඛ්යා්වක‍ට අධ්‍යාපනය ලබා දීමට හැකි වේ. දේශනා සාකච්ඡාවල මාතෘකා විය යුත්තේ පුස්තකාලය හා එහි සේවා ගැන පමණක් නොවේ. විඥාපන සාක්ෂරතාවය, විවිධ විෂයන්ට අදාලව එසේත් නොමැතිනම් කාලීන ගැටළු, පෞරුෂ වර්ධනය, තොරතුරු තාක්ෂණය ආදී වූ විවිධ මාතෘකා පාදක කොට ගනිමින් සිසු සාධනය වර්ධනය කිරීමෙහිලා ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට විවිධ දේශන, සම්මන්ත්‍රණ සංවිධානය කල හැක. විෂය දැනුමට අමතරව එවැනි වූ බාහිර අංශ පිළිබදව ද අවධානය ඒ තුළින් යොමු වේ.

වැඩමුළු හා සම්මන්ත්‍රණ පැවැත්වීම

තොරතුරු කුසලතා වර්ධනය සදහා උපයෝගී කොටගත හැකි ඉතා සාර්ථක ක්‍රමයකි. විමර්ශන ග්‍රන්ථ පරිශීලනය හා ඒවායින් තොරතුරු සොයා ගන්නා ආකාරය සිසුන්ට හුරු කරවීමට වැඩමුළු ඉතා ප්‍රයෝජනවත්ය. නිදසුනක් ලෙස විශ්ව කෝෂයකින් වචනයක් තේරුම සොයා ගන්නා ආකාරය දැක්විය හැක. දුරකතන නාමාවලිය, තොරතුරු සංග්‍රහ, අත්පොත් බදු මූලික විමර්ශන ග්‍රන්ථ පරිහරණය මෙන්ම පියවර පාඩම්, සංහිත තැටි, පරිගණක භාවිතය පිළිබදවද පාඨකයින්ගේ කුසලතා වර්ධනයට වැඩමුළු ප්‍රයෝජනවත් වේ.

විෂය සමගාමී ක්‍රියාකාරකම් සංවිධානය කිරීම තුළින් අධ්යාපනයේ ගුණාත්මක බව වර්ධනය කිරීම ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිගේ වගකීමකි.

එමෙන්ම සැගවුණු විෂයමාලාව කෙරෙහිද ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිගේ භූමිකාව ඉතාමත් වැදගත් වේ. සැගවුණු විෂයමාලාව යනු යහපත් පුරවැසියෙකු ලෙස ජීවත්වීම සදහා අවශ්‍ය විනය, සාරධර්ම වැනි උතුම් ගුණාංග ශිෂ්‍යයයාට ලබාදීම සදහා පාසල තුල සංවිධානය කරනු ලබන සියලු ක්‍රියාකාරකම් සමුදායයි. "පොත් කියවීම තුළින් සදාචාරවත් පුරවැසියෙකු බිහිකරගත හැක". සාරධර්ම වර්ධනයට රුකුල්දෙන පොත් කියවීමට අවස්ථාව සැලසීම, පිළිගත නොහැකි හැසිරීම්වල නිරතවන ළමුන්ට අවවාද දී ඔවුන් තුළ විනය ඇති කිරීම, සදාචාරාත්මක ගුණධර්ම පිළිබදව ළමුන් දැනුවත් කිරීම හා ඒ පිළිබද ළමුන්ගේ අවධානය යොමු කිරීම ආදිය තුළින් ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට සැගවුණු විෂයමාලාව කෙරෙහි දායකත්වය ලබාදිය හැක.

ඉගෙනුම් උපාය මාර්ග පිළිබඳ දැනුම

ඉගෙනුම ඉගැන්වීම් ක්‍රියාවලිය වඩාත් ඵලදායී හා කාර්යක්ෂම  බවට පත් කර ගැනීමට නම් ගුරුවරයා විසින් හැකි සෑම විටම සිසුනට ප්‍රාථමික මට්ටමේ ඉගෙනුම අත්දැකීම් ලබා දීමට කටයුතු කළ යුතු වේ. අධ්‍යාපනයෙහි ඵලදායීතාවය වර්ධනය කර ගැනීමට ක්‍රම රාශියක් තිබේ. මේ විවිධත්වයම ඉගෙනීමට උත්තේජනයක් ලෙස ක්‍රියා කරයි. එමෙන්ම ඒවා එකිනෙකාට අභිමත ඉගෙනීම් රටාවන්ට වඩාත් සමීපස්ථ ලෙස ගැලපෙන හෙයින් ඒ සිසුන්ට වඩාත් ගැලපෙන ඉගෙනුම් ක්‍රමය තෝරා ගත යුතුය. කණ්ඩායම් වැඩ, පැවරුම්, පරිගණක භාවිතය, බුද්ධි කලම්භනය, පුස්තකාල විමසුම් ආදී වූ වශයෙන් ක්‍රම රාශියක් ඇත. ඒ අතරින් ශිෂ්‍යයා, වයස, බුද්ධි මට්ටම, ලබාදිය යුතු විෂය කරුණු ආදිය සලකා බලා සුදුසු ක්‍රමය තෝරා ගත යුතුය. ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට මෙම ඉගෙනුම් උපාය මාර්ග පිළිබඳ දැනුම තුළින් ගුරුවරුන්ගේ කාර්යක්ෂමතාවය දියුණු කිරීමට හා එමගින් බොහෝ දුරට නොගැලපෙන ඉගැන්වීම් ක්‍රම නිසා සිදුවන ශිෂ්‍යය හැකියාවන් අපතේ යාම වළක්වාගත හැක.

එමෙන්ම මෙහිදී පාඨ ග්‍රන්ථ ඇසුරින් හෝ දේශන මගින් පමණක් ලබා දෙන දැනුම ප්‍රමාණවත් නොවේ. විශේෂයෙන් බාල ළමුන්ගේ සිත් ඇද ගැනීම සදහා පාඩම විචිත්‍ර  එකක් වීම අවශ්ය  වේ. මේ නිසා ගුරු භවතුන් විසින් සිය ඉගැන්වීම් කාර්යයයේ ඵලදායීතාවය නංවාලීම පිණිස යොදාගත හැකි වැදගත් ක්‍රමෝපායක් නම් ඉගැන්වීම් ආධාරක උපයෝගී කර ගැනීමයි. මෙම ආධාරක පෙරළුම් සටහන්, වගු, චිත්‍ර, ආදර්ශන හා ආකෘති බදු සරල ඒවායේ සිට රූපවාහිනී වැඩසටහන්, පටිගත කළ වැඩස‍ටහන් බදු සංකීර්ණ ඒවා විය හැකිය. විශේෂයෙන් රූපවාහිනීය හා පරිගණකය විසින් ගුරුවරයාට අරපිරිමැසුම් දායක ලෙස විවිධ ඉගැන්වීම් ආධාරක තනා ගැනීමට ශක්තිමත් පදනමක් සපයා තිබේ. මේ සදහා ගුරු    පුස්තකාලයාධිපති සහයෝගය දැක්වීම තුළින් අධ්‍යාපනයේ ගුණාත්මක බව වර්ධනය කර ගත හැක. යොදාගනු ලබන ඉගෙනුම් ක්‍රමවේදය අනූව පාඩම් සැලසුම් සකස් කිරීමට ද ගුරුවරයාට උදව් කළ යුතුය. උදාහරණයක් ලෙස පුස්තකාල විමසුම නම් ක්‍රමවේදය භාවිතා කරන්නේ නම් ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට ඍජුවම ඒ කෙරෙහි සම්බන්ධවීමට සිදු වේ. එබැවින් ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට අධ්‍යාපනයේ ගුණාත්මක බව වර්ධනය කිරීම උදෙසා ඉගෙනුම් උපාය මාර්ග පිළිබඳ දැනුම ඉතා වැදගත් වේ.

ඉගෙනුම් ශෛලිය පිළිබඳ දැනුම

ඉගෙනීම මිනිසාගේ අභ්‍යන්තර සංස්ථාපිත සහජ ක්‍රියාවකි.  හේ උප්පත්තිය ලබන මොහොතේ නැතහොත් ඊටත් පෙර සිට තමන්ම බාහිර පුද්ගලයෙකුගේ මැදිහත්වීමකින් තොරව යම් යම් දේ ඉගෙන ගනියි. කෙසේ වූවද තනිව / ස්වායත්තව මිනිසාට ඉගෙන ගත හැකි දේවල් සීමාවක් තිබේ. ඔහුට පරිසරයෙහි පවතින සෑම සංසිද්ධියක්ම හුදෙකලාව ඉගෙනගත නොහැකිය. තමන්ට ඉගෙනීමට නොහැකි ප්‍රපංචයන් ඉගෙනීම‍ට සහය වීම ඉගැන්වීමේ පොදු කාර්යයකි. එක් එක් පුද්ගලයාගේ ඉගෙනුම් ශෛලිය වෙනස් වේ. බොහෝ ළමුන් තනිව ඉගෙනීමට කැමතිය. "තමා විසින් ලබාගන්නා දැනුම මිනිසාගේ අධ්‍යාපනයේ හොදම කොටසයි." (එච්.ඒ.අයි.ගුණතිලක) එමෙන්ම පරිකල්පන බුද්ධියක් සහිත ළමුන්, විශ්ලේෂණයෙන් ඉගෙන ගන්නා අය, සාමාන්‍ය ඉගෙනුම්කරු, අත්දැකීම් අශ්‍රිත ඉගෙන ගන්නා අය ආදී වූ වශයෙන් එකිනෙකාගේ ඉගෙනුම් ශෛලීන් විවිධ වේ. එබැවින් මෙම සියළු ළමුන්ට පරිශීලනය කල හැකි වන ආකාරයට, සියළු ළමුන්ගේ ඉගෙනුම් අපේකෂාවන් ඉටුවන අකාරයට පුස්තකාලය සකස් කිරීම ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිගේ භූමිකාවේ වැදගත් කාර්යභාරයකි.

එබැවින් ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට අධ්‍යාපනයේ ගුණාත්මක බව වර්ධනය කිරීම උදෙසා ළමුන්ගේ විවිධ වූ ඉගෙනුම් ශෛලිය පිළිබඳ දැනුම ඉතා වැදගත් වේ.

ඉගෙනුම් ඉගැන්වීම් ක්‍රියාවලියේදී පළපුරුදු ගුරුවරයෙක් වශයෙන් මෙන්ම තොරතුරු කළමනාකරුවෙකු වශයෙන් ද ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිගේ කාර්යභාරය ඉතාමත් වැදගත් වේ. ඒ අනූව,

තොරතුරු සම්පත් පිළිබඳ දැනුම
තොරතුරු සම්පත් නමින් සාමාන්‍යයෙන් හදුන්වනු ලබන්නේ කිසියම් කාර්යයක් කිරීම සදහා අවශ්‍ය භෞතික, මානව ද්‍රව්‍ය හා මූල්‍යයයි. පෞද්ගලිකව තම අභිමතය පරිදී පරිහරණය කල හැකි පෙළපොත්, මොඩියුල, අත්පත්‍රිකා ගොනු, අධ්‍යාපනික වීඩියෝ පටි, ශ්‍රවය තැටි, කදා පටල, විනිවිදක, සංගෘහිත තැ‍ටි ආදී වූ මෙවලම් තොරතුරු සම්පත් වේ. ඒ අනූව ගත් කල තොරතුරු සම්පත් අංශ පහක් යටතේ වර්ග කල හැක.
එනම්,
•	මුද්‍රිත සම්පත් - Printed resources (ප්‍රබන්ධ හා ප්‍රබන්ධ නොවන)
•	රූපමය ද්‍රව්‍ය - Graphic resources
•	ශ්‍රව්‍ය  සම්පත් - Audio – Video resources
•	විද්යුදත් සම්පත් - Electronic resources
•	මාර්ගගත ඉගෙනීම - On-line
මේ ආදී වූ තොරතුරු සම්පත් පිළිබදව මනා වූ අවබෝධයක් ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට තිබීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. පාසල් පන්තිකාමර කාර්යයන්, විෂය බාහිර ක්‍රියාකාරකම්, පැවරුම් ඇතුළු කාර්යයන් සදහා අධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලයට පාඨ ග්‍රන්ථ හැරුණු වි‍ට සම්පත් මූලාශ්‍ර රාශියක් අවශ්යය වේ. මෙම මූලාශ්‍රය සැලයීමේ වගකීම පැවරී ඇත්තේ ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිවරයාටය. ඉගැන්වීම් කාර්යයට අවශ්‍ය තොරතුරු මූලාශ්‍ර , ශ්‍රව්‍ය දෘශ්‍ය  මූලාශ්‍ර , ඉගැන්වීම් ආධාරක, අන්තර්ජාල සේවා,  ආදී කවර මාධ්‍යයන් ගුරුවරයාට අවශ්‍ය වන්නේදැයි ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට අවබෝධයක් තිබිය යුතුය.  මෙවන් වූ තොරතුරු සම්පත් භාවිතා කිරීමෙන්,
විෂය ක්‍ෂේත්‍රයන් ඉක්මවා ගිය තොරතුරු ප්‍රමාණයක් සිසුවාට ලබා දිය හැක. විද්‍යානුකූලව හා බුද්ධිමත්ව මෙම තොරතුරු සම්පත් භාවිතා කිරීමෙන් ඒ ඒ විෂයන්ට අදාල තොරතුරු සම්භාරයක් ඉදිරිපත් කල හැක.
 පන්තිකාමර තුළ ලබා ගත නොහැකි අත්දැකීම් හා අධ්‍යයන තත්වයන් සිසුන්ට ලබා ගත හැක.
 තොරතුරු සම්පත්හි ආකර්ශනීයබව ශිෂ්‍යයන්ගේ අවධානය නිරතුරුව ඇද බැද තබා ගැනීමට හැකි වේ.
 මෙමගින් ලබාදෙන තොරතුරු දිගුකාලීන මතකයේ තැන්පත් කර තබා ගැනීමටත් උපකාරී වේ.
 ස්වයං අධ්‍යාපනයටද උපකාරී වේ. ගුරුවරයාගේ මග පෙන්වීම යටතේ මෙම මාධ්ය  ආධාරයෙන් ස්වයං අධ්‍යාපන කටයුතුවල පුළුල්ව යෙදීම‍ට අවස්ථාව සැලසේ. ස්ලයිඩ්ස්, චිත්‍රපට, වීඩියෝ කැසට් ආදියේ අඩංගු දේ තමන්ට පහසු අවස්ථාවල පහසු ආකාරයෙන් අධ්‍යයනය කිරීමේ අවස්ථාව ශිෂ්‍යයන් සතු වී ඇත.
 ගුරුවරුන්ගේ කාර්යභාරය ඉතාමත් පහසු වී ඇති අතර ගුරු අවධානය මෙම තොරතුරු සම්පත් වෙත යොමු වී ඇත. ඕනෑම විෂයක් වඩාත් පහසුවෙන් ඉගැන්වීමේ හැකියාව ලැබී ඇත.
එබැවින් ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිවරයාට මෙම තොරතුරු සම්පත් තෝරා ගන්නා විට පාසලේ විෂය නිර්දේශයනට, ඉගැන්වීම් ක්‍රමවලට, ඒ ඒ පංතිවල ශිෂ්‍යයන්ගේ අධ්‍යාපන ම‍ට්ටධමට, කොතෙක් දුරට ප්‍රයෝජනවත් ද යන්න පිළිබදව විමසා ඒ සදහා වඩාත් උචිත, ගැලපෙන සම්පත් තෝරා ගැනීමට හැකිවිය යුතුය. එමෙන්ම මෙම තොරතුරු සම්පත් මෙන්ම ගුරුවරුන්, සිසුන් යොදා ගනිමින් ඉගෙනීමේ හැකියාවන් වර්ධනය කල හැක. තවද පුස්තකාලය තුල මෙම තොරතුරු සම්පත් ක්‍රමානුකූලව සංවිධානය කිරීමේ සහ තොරතුරු ප්‍රචාරණය කිරීමේ හැකියාවද ගුරු පුස්තකාලයාධිපති සතු විය යුතුය. මේ ආකාරයට ක‍ටයුතු කිරීමෙන් අධයාපනයේ ගුණාත්මක බව වර්ධනය කල හැක.

තොරතුරු සාක්ෂරතාවය
හෙන්රි එලින්ටන් ට අනූව "සිසුන්ට තමන්  කැමති දෙයක් කැමති අවස්ථාවකදී කැමති ක්‍රමයකින් හා කැමති වේගයකින් ඉගෙනීම සදහා අවකාශ සලසා දෙන මානවීය හා භෞතික දේ ඉගෙනුම් සම්පත් වේ". ඔහුට අනූව පුස්තකාලය සිසුනට තම ඉගෙනුම් ගැ‍ටළු තමන්ට පහසු ආකාරය‍ට විසදා ගත හැකි, ගුරුවරුන්ට තමන්ට රිසි මොහොතක තමන්ටෞ අවැසි කරුණක් පිළිබදව අත්හදාබැලීම් කල හැකි ස්ථානයක් විය යුතුය.

එමගින්,
	සිසුනට පහසුවෙන් ප්‍රවේශ විය හැකි විය යුතුය.
	තමන්ගේම වේගයෙන් එය පරිහරණය කිරීමට ඉඩ තිබිය යුතුය.
	සිසුනට ඔවුන්ගේ ඉගෙනුම් ගැටළු පෞද්ගලිකව නිරාකරණය කර ගැනීමට ඉන් පිටුබලයක් ලැබිය යුතුය.

ඒ අනූව ගුරු පුස්තකාලයාධිපති ඒ ඒ විෂයන්ට අදාල පොත් වර්ගීකරණය කර අදාල රාක්කයන්හි තැන්පත් කල යුතුය. එහිදී විවිධ මොඩියුල භාවිතා කල හැක. ඒ තුළින් පාඨකයන්ට ඉහත අවශ්‍යතා ඉටුකර ගත හැක. අතිරේක කියවීම් සදහා නිර්දේශිත ග්‍රන්ථ, ග්‍රන්ථ නාමාවලි කියවීම් ලැයිස්තු සම්පාදනය මගින් ගුරුවරයාගේ කාර්යය වඩාත් පහසු කිරීමටත් පුළුල් කිරීමටත් ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට පියවර ගත හැකි වේ. එමගින් අධ්‍යාපනයේ ගුණාත්මක බව වර්ධනය වේ.

බාහිර ආයතන සමග සම්බන්ධතා
ගුරු පුස්තකාලයාධිපති විසින් විවිධ ආයතන, පුද්ගලයන් සමග අන්තර් පුද්ගල සබදතා පැවැත්වීමට සිදු වේ. කිසිදු පුස්තකාලයකට හුදෙකලාව සාර්ථක සේවාවක් ඉටු කළ නොහැකි තරමට අද විඥාපන ක්ෂේත්රුය පුළුල් හා ව්‍යාප්ත වී ඇත. මෙබදු තත්වයක් මත තම සම්පත් පෝෂණය කර ගැනීම සදහා මෙන්ම අඩුලුහුඩුකම් සපුරා ගැනීම සදහාද බාහිර ආයතනවල සහය ලබා ගැනීම අද අත්‍යාවශ්‍යය. එහෙයින් බාහිර ආයතන හා සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම හා සම්බන්ධීකරණය පුස්තකාලයාධිපතිවරයාගේ වගකීමකි. ගුරු පුස්තකාලයාධිපති විසින් විවිධ ආයතන, පුද්ගලයන් සමග පවත්වනු ලබන අන්තර් පුද්ගල සබදතා පහත රූපසටහනින් දැක්වේ.

ගුරු පුස්තකාලයාධිපති මේ ආකාරයට අන්තර් පුද්ගල සන්නිවේදනය කිරීම තුළින් අවශ්‍යය  තොරතුරු, සම්පත්, පහසුකම් ලබා ගැනීම ආදී වූ පහසුකම් රාශියක් පුස්තකාලයට ලබාගත හැක.

මේ ආකාරයට පාසල් පුස්තකාලය‍ට පෝෂණය ලබාගත හැකි බාහිර ආයතන දෙකකි. ඉන් පළමුවැන්න නම් වෙනත් පුස්තකාල හා පුස්තකාල සේවා ආයතනයි. අන්තර් පුස්තකාල පරිත්‍යාග හෝ හුවමාරු වශයෙන් සම්පත් එකතුව පෝෂණය කර ගැනීමට මහජන පුස්තකාල අනගි මූලාශ්‍රයකි. ජාතික පුස්තකාල එහි සංවර්ධන වැඩසටහන් යටතේ පාසල් පුස්තකාලවලට ත්‍යාග වශයෙන් පොත්පත් පමණක් නොව පුස්තකාල උපකරණ පවා සපයයි. පුස්තකාල නිළධාරීන්ට අවශ්‍ය පුහුණුව ලබාදීම මෙමගින් සිදු වේ.

විවිධ සංස්කෘතික, අධ්‍යාපනික හා සමාජීය සංවිධාන, රාජ්‍ය  හා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන දෙවන ගණය‍ට අයත් වේ. මේ ආයතන අතර රජයේ දෙපාර්තමේන්තු, සංස්ථා හා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන වෙයි. සෞඛ්‍යය  අධ්‍යාපන කාර්යාංශය විසින් සෞඛ්‍යය අදාල මාතෘකාවන් අලලා ප්‍රචාරක පත්‍රිකා හා ප්‍රකාශන රාශියක් පළ කරයි. මෙම ප්‍රකාශන අතරින් පාසල් පුස්තකාලයට අදාල වන ඒවා බොහෝය. ඒවා නොමිළයේ සපයන බැවින් මූල්‍ය ප්‍රතිපාදන අවශ්යක නොවේ. මත්ද්‍රව්ය කාර්යාංශය, සංචාරක මණ්ඩලය, මානව හිමිකම් කොමිසම ආදිය මෙන්ම යුනෙස්කෝව, ආසියා පදනම ආදී ප්‍රකාශනවලින් ද පුස්තකාල සම්පත් තොගය පෝෂණය කර ගත හැක. මේ තුළින් අධ්‍යාපනයෙහි ගුණාත්මක බව වර්ධනය කර ගත හැක.

ශිෂ්‍ය උපදේශනය
වැඩිහිටි පාඨකයින්ට මෙන් නොව ශිෂ්‍යයින්ට තම කියවීම් හැකියා, පුස්තකාල කුසලතා ආදිය වර්ධනය කර ගැනීමට මෙන්ම අධ්‍යයන කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ද නිතර උපදෙස් හා මග පෙන්වීම අවශය වේ. එහෙයින් ශිෂ්‍යයින්ට අවශ්‍ය  උපදෙස් සැපයීමට පාසලේ ගුරු මණ්ඩලයට අවශ්‍ය  සම්පත් සහය සැපයීම ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිගේ වගකීමකි. ශිෂ්‍යයින්ට කෙලින්ම උපදෙස් දීම හා මග පෙන්වීමටද ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට බොහෝවි‍ට අවස්ථාව ලැබේ. විශේෂයෙන්ම ඔහුගේ ස්වාධ්‍යයනයට අවස්ථා හා පහසුකම් සැපයීම, තමන්ට අවශ්‍ය තොරතුරු තමන් විසින්ම සොයා ගැනීමට මග පෙන්වීම, ඉගෙනුම් දුෂ්කරතාවලට මුහුණ දීමට අවශ්‍ය සම්පත් සැපයීම හා මග පෙන්වීම, පරිගණකයෙන් හෝ පරිගණක දත්ත ගොනුවලින් ප්‍රයෝජන ගන්නා හැටි පෙන්වා දීම, අන්තර්ජාලය පරිහරණය කරන ආකාරය පිළිබදව මග පෙන්වීම, තොරතුරු සපයා ගැනීමේ වෙනත් ක්‍රමවේද ආදිය සම්බන්ධයෙන් ශිෂ්‍යයන්ට උපදෙස් දීම හා මෙහෙයවීම ආදිය  ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිගේ වගකීමකි.

උපදේශන කාර්යය පුස්තකාලයට පමණක් සීමාවූවක් නොවේ. විශේෂයෙන් වැඩිහිටි සිසුනට වෘත්තීය මාර්ගෝපදේශන සේවා පැවැත්වීම, උසස් අධ්‍යාපනය සදහා ඇති පහසුකම් පිළිබදව සිසුන් හා දෙමාපියන් දැනුවත් කිරීම, මේ සදහා අවශ්‍යය සම්පත් අයත් කර ගැනීම සහ ගුරුමණ්ඩලයේ ප්‍රයෝජනය සදහා යෙදවීම මගින් පුස්තකාලයාධිපතිට දායක විය හැක. සාර්ථක ඉගෙනුම් ක්‍රමවේද, ජීව දත්ත සටහනක් සාර්ඨකව සකස් කරන ආකාර‍ය, සම්මුඛ සාකච්ඡාවකට සාර්ථකව මුහුණ දෙන ආකාරය බදු වෘත්තීයමය හා චර්යාත්මක හැසිරීම් පිළිබදව සිසුනට මග පෙන්වීම සදහා පියවර රැසක්ම පුස්තකාලයාධිපතිට ගත හැකි වේ.

වෙනත් කාර්යයන්
ගුරු පුස්තකාලයාධිපති විසින් අධ්‍යාපනයේ ගුණාත්මක බව වර්ධනය කිරීම උදෙසා මාහැගි වූ යුතුකම් රාශියක් ඉ ටු කරයි. ඕනෑම සමාජයක ක්‍රියාශීලී සාමාජිකයෙකු ලෙස සංවර්ධන ක්‍රියාදාමයට උරදීම සදහා කියවීම, ලිවීම හා අංකන භාවිතාවේ හැකියාව පුද්ගලයන් සදහා පූර්ව අවශ්‍යතාවයන් ය. එසේම කියවීම හා ලිවීම නව තාක්ෂණික සන්නිවේදන ක්‍රම භාවිතයට ද අවශ්‍ය ශිල්ප ක්‍රමයි. එබැවින් පාසල් සිසුන්ට නවීන තාක්ෂණයේ උසස් ප්‍රතිඵල භුක්ති විදීමට හැකි ක්‍රියාකාරකම් සැලසුම් කිරීම ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිගේ කාර්යභාරයයි. ඒ තුළින් අධ්‍යාපනයේ ගුණාත්මක බව වර්ධනය වේ. ඒ සදහා ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට පහත සදහන් ආකාරයෙන් දායකත්වය සැපයිය හැක.
 කියවීම ප්‍රවර්ධනය කිරීමට සුදුසු පරිසරයක් ඇති කිරීම. එනම් පාසල් පුස්තකාලය ප්‍රියජනක ස්ථානයක් විය යුතුය.
 සාක්ෂරතා හැකියාවන් දුර්වලම අය සදහා අවශ්‍ය  ද්‍රව්යන් සැපයීමට කටයුතු කිරීම.
 පාඨක ප්‍රජාව තුළ අසාක්ෂරතාවය නැති කිරීම සදහා උනන්දුවක් දක්වන වෙනත් ආයතන හා සංවිධාන සමග එක්ව කටයුතු කිරීම.
 සාක්ෂරතාව සහ අංකන හැකියාවන් දියුණු කිරීම හා ව්‍යාප්ත කිරීම සම්බන්ධ ප්‍රචාරණ වැඩස‍ටහන් සදහා දායක වීම.
 සාහිත්‍ය හා මාධ්‍ය සංස්කෘතිය ප්‍රවර්ධනය සදහා කල හැකි උත්සව, රැස්වීම් හා වැඩමුළු ආදිය සංවිධානය කිරීම.
 පරිගණක ආශ්‍රිත  තොරතුරු තාක්ෂණය භාවිතය ප්‍රවර්ධනය කිරීම.
 මාධ්‍ය වෙළදපොළෙහි නව ප්‍රවණතා හා වර්ධනයන් සම්බන්ධයෙන් දැනුවත් කිරීම.
 පාඨක ජනතාවට අවශ්‍ය තොරතුරු සම්පත් නියමිත ස්වරූපයෙන්ම සොයා ගැනීම සදහා සහය වීම.
 නව පුරවැසියන් හට අත්‍යවශ්‍ය අධ්‍යාපනික හැකියාවන් වර්ධනය කර ගැනීම සදහා උරදීම.
 ගුරුවරුන්, දෙමාපියන්, වෘත්තීයවේදීන් හා අනෙකුත් සුවිශේෂී පුද්ගලයන් සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම.
 නව සංදර්භයන් තුළ ගුරුවරුන්, දෙමාපියන්, වෘත්තීයවේදීන් හා අනෙකුත් සුවිශේෂී පුද්ගලයන් සියලු දෙනාගේම ජීවිත හැඩගස්වා ගැනීමට දායකවීම.
 තම කාර්ය මණ්ඩලයට අධ්‍යාපන හා පුහුණු අවස්ථා ලබා දීම මගින් ඔවුන්ට නව කුසලතා ලබා දීම.
 පාසල් පුස්තකාල පරිපාලනය හා කළමනාකරණය කිරීම. එහිදී භෞතික සම්පත්, මූල්‍ය  සම්පත්, මානව සම්පත් හා කාලය මනාව කළමනාකරණය කිරීම තුළින් පාසල් පුස්තකාලයෙහි ගුණාත්මක බව වර්ධනය කර ගත හැක.

ගුරු පුස්තකාලයාධිපති භූමිකාවේ කාර්යභාර්ය ගුණාත්මක අධ්‍යාපන ක්‍රියාවලියට දායක වන ආකාරය මේ අකාරයට ගෙනහැර දැක්විය හැක. ඒ අනූව පාසලේ ඉගෙනුම් ඉගැන්වීම් ක්‍රියාවලියේ සාර්ථක අසාර්ථක බව තීරණය වනුයේ ගුරු පුස්තකාලයාධිපති භූමිකාවේ සාර්ථක අසාර්ථක බව අනූවය. ශිෂ්‍යයා සංවේදී වගකීමෙන් යුත් කාර්යක්ෂම යහපත් පුරවැසියෙකු බවට පත් කිරීමහිලා ගුරු පුස්තකාලයාධිපති භූමිකාවේ කාර්යභාරය ඉතා වැදගත් වේ.

අඩවියෙන් බැහැර පිටු
 පුස්තකාලයාධිපති
 පුස්තකාලයාධිපති භූමිකාව
 පුස්තකාලයාධිපති

පුස්තකාලය

ගුරු පුස්තකාලයාධිපති


Uzanım, gökbilimde Güneş'in uydusu olan bir gök cisminin Yer'den bakıldığında Güneş ile yaptığı açıdır.

İç gezegenler (Merkür ve Venüs) için 'doğu uzanımı', gezegenin batı ufkunda Güneş battıktan sonra görüldüğü durumlarda; 'batı uzanımı' ise, sabah Güneş doğmadan önce doğu ufkunda bulunduğu durumlarda söz konusudur. Her kavuşum döneminde gezegen iki kez Güneş ile en büyük açıyı yapacak konuma gelir. Bunlar 'en yüksek doğu uzanımı' ve 'en yüksek batı uzanımı' olarak adlandırılırlar.

Gök mekaniği

Uzanım


Los recursos educativos abiertos o REA (, OER) están constituidos por diferentes tipos de documentos o material multimedia cuyos fines tienen relación con la educación flexible, en concreto, con la enseñanza-aprendizaje, la evaluación y la investigación. Su principal característica es la de estar  "plenamente disponible para ser usado por educadores y estudiantes, sin la necesidad de pagar regalías o derechos de licencia.

Los REA se encuentran en internet y pueden ser reutilizados, modificados y compartidos por diferentes personas, en la web. En la misma están disponibles varios repositorios de REA. Estos recursos incluyen: contenidos formativos (cursos, publicaciones, software educativo), herramientas (software para poder desarrollar, utilizar, reutilizar contenido) y recursos de implementación (licencias de propiedad intelectual para promover un buen uso del contenido)

El término fue adoptado por primera vez por la Unesco,en el foro de 2002, organismo que los define como: "La provisión de recursos educativos abiertos, habilitados por las tecnologías de la información y la comunicación, para la consulta, uso y adaptación por una comunidad de usuarios con fines no comerciales"

El concepto de (REA) hace referencia a recursos educativos (mapas curriculares, materiales de curso, libros de apoyo, creación de videos, aplicaciones, etc. Todo material que haya sido creado con el fin educativo.) este tipo de recursos lo pueden estudiantes profesores sin necesidad de pagar.

Los recursos educativos abiertos (REA) han sido clave en la innovación y transformación educativa en el proceso de enseñanza -aprendizaje  de manera colaborativa, nos brinda la oportunidad de cooperar y compartir información y actividades a través de la comunicación oportuna, facilitan el intercambio de conocimientos, desarrollan capacidades y permiten el acceso universal a un aprendizaje de calidad.

Alcance y naturaleza

No debe confundirse el concepto de REA con el de aprendizaje abierto o educación abierta. La diferencia entre estos términos radica en que la educación abierta o aprendizaje abierto suponen implicaciones sustancialmente mayores que el compromiso de liberar recursos abiertos o el uso de los REA en programas educativos, porque la educación abierta o aprendizaje abierto implican un sistema de evaluación y acreditación, apoyo continuo al estudiante, planes de estudios, dispositivos para reconocer conocimientos previos, por citar algunos ejemplos. El aprendizaje abierto es producto de la concepción de educación cuyo objetivo es eliminar las barreras al aprendizaje y, al mismo tiempo, proporcionar a los estudiantes la posibilidad de éxito dentro de un sistema de educación centrado en sus necesidades específicas.

Existen numerosas definiciones para referirse a los REA. Estos incluyen cursos completos, materiales para cursos, módulos, libros de texto, transmisión de videos, pruebas, ejercicios,  juegos, software y cualquier otra herramienta, materiales o técnicas utilizadas para apoyar el acceso al conocimiento". Los contenidos licenciados de manera abierta pueden ser producidos en cualquier medio: textos en papel impreso, recursos audiovisuales o multimedia para computadoras.

La Organización para la Cooperación y el Desarrollo Económicos (OCDE) define a los REA como: "materiales digitalizados ofrecidos libres y abiertos a educadores, estudiantes y autodidactas para su uso y reutilización en la enseñanza, el aprendizaje, y la investigación. Los REA incluyen contenidos de aprendizaje, herramientas de software para desarrollar, utilizar y distribuir contenidos y recursos de implementación, como las licencias abiertas". Cabe destacar que esta es la definición citada por el proyecto hermano de Wikipedia, la Wikiversidad.

A modo de comparación, el Commonwealth of Learning ha adoptado la definición más amplia de recursos educativos abiertos «materiales ofrecidos libre y abiertamente para utilizarlos y adaptarlos a la enseñanza, el aprendizaje, el desarrollo y la investigación".

En el proyecto WikiEducator se sugiere que los REA se refieren "a los recursos educativos (planes de estudio, exámenes, programas de estudios, módulos de instrucción, simulaciones, etc.) que están libremente disponibles para su uso, la reutilización, la adaptación y el intercambio".

Las definiciones anteriores exponen algunas ideas de los puntos álgidos que existen con los REA:

 Origen del recurso: mientras que algunas de las definiciones señalan que el recurso a ser producido debe tener una finalidad educativa explícita, otros amplían este origen e incluyen cualquier recurso que potencialmente se pueda utilizar para el aprendizaje.
 Grado de apertura: la mayoría de las definiciones señalan que un recurso se colocará en el dominio público. Otras establecen que el uso  se concederá solamente con fines educativos, excluyendo a usos comerciales.

Asimismo, estas definiciones comparten algunas características comunes:
 Cubren tanto el uso y la reutilización, modificación de los recursos y la redefinición de sus fines.
 Incluyen el uso libre de profesores y alumnos para propósitos educativos.
 Abarcan todos los tipos de medios de comunicación digital.

Dada la diversidad de usuarios, creadores y patrocinadores de los recursos educativos abiertos, no es sorprendente encontrar una gran variedad de métodos, requisitos y otro tipo de recursos. Por esta razón, puede ser muy útil tener en cuenta las diferencias entre las distintas descripciones de los REA, ya que describen como se consideran a sí mismos.

Una de las varias tensiones que existen para llegar a una descripción de consenso de los REA (como vemos en las definiciones anteriores) es si debe existir un énfasis explícito alrededor de determinadas tecnologías. Por ejemplo, un video puede tener licencia abierta y utilizarse libremente sin ser necesariamente un video publicado por streaming. Un libro puede tener licencia abierta y utilizarse libremente sin ser un documento electrónico. Esta tensión impulsada por la tecnología está profundamente vinculada con el discurso de licencias de código abierto.

Historia
El término objetos de aprendizaje fue acuñado en 1994 por Wayne Hodgins y rápidamente ganó adeptos entre los educadores y diseñadores de sistemas de instrucción, que popularizaron la idea de que los materiales digitales pueden ser diseñados para permitir una fácil reutilización en una amplia gama de situaciones de enseñanza y aprendizaje.

El movimiento REA se originó a partir de la evolución de la educación abierta a distancia (ODL, por sus siglas inglés) y en el contexto más amplio de la cultura del conocimiento abierto, código abierto, libre intercambio y la colaboración entre pares, que surgió a finales del siglo XX. Los REA y el software libre/abierto, por ejemplo, tienen muchos aspectos en común. Esta conexión fue establecida en primer lugar en 1998 por David Wiley, quien introdujo el concepto de contenido abierto, por analogía con el código abierto.

Al MIT OpenCourseWare se le atribuye el haber desatado el movimiento mundial pro recursos educativos abiertos en 2001 después de anunciar que iba a ofrecer en línea todo su catálogo de cursos y el lanzamiento de este proyecto en 2002. En una primera manifestación de este movimiento, el MIT realizó una alianza con la Universidad Estatal de Utah, donde el profesor adjunto en tecnología educativa David Wiley, creó una red de apoyo entre pares para la distribución del contenido del OCW, a través de comunidades voluntarias de auto-organización de intereses.

El término recursos educativos abiertos fue adoptado por primera vez en el Foro de la Unesco sobre el Impacto de los Cursos Abiertos de Educación Superior en los países en desarrollo, del 2002.

En el marco del Congreso Mundial de Recursos Educativos Abiertos se elabora la Declaración de París sobre los Recursos Educativos Abiertos en la que se establecen las siguientes recomendaciones a los Estados miembro:
 Fomentar el conocimiento y el uso de los recursos educativos abiertos.
 Crear entornos propicios para el uso de las tecnologías de la información y la comunicación (TIC).
 Reforzar la formulación de estrategias y políticas sobre recursos educativos abiertos.
 Promover el conocimiento y la utilización de licencias abiertas.
 Apoyar el aumento de capacidades para el desarrollo sostenible de materiales de aprendizaje de calidad.
 Impulsar alianzas estratégicas en favor de los recursos educativos abiertos.
 Promover la elaboración y adaptación de recursos educativos abiertos en una variedad de idiomas y de contextos culturales.
 Alentar la investigación sobre los recursos educativos abiertos.
 Facilitar la búsqueda, la recuperación y el intercambio de recursos educativos abiertos.
 Promover el uso de licencias abiertas para los materiales educativos financiados con fondos públicos.

En 2005 el Centro para la Investigación e Innovación Educativa (CERI) de la OCDE puso en marcha un estudio que duró 20 meses para trazar una escala y analizar el alcance de las iniciativas relativas a los recursos educativos abiertos en cuanto a su objeto, el contenido y la financiación. El informe "Dar conocimiento de forma gratuita: La aparición de los recursos educativos abiertos", publicado en mayo de 2007, es el principal resultado del proyecto, que involucró a una serie de expertos reunidos en 2006.

En septiembre de 2007, el Open Society Institute y la Fundación Shuttleworth convocaron una reunión en Ciudad del Cabo a la que treinta de los principales defensores de la educación abierta fueron invitados para colaborar en la redacción de un manifiesto. La "Declaración de Educación Abierta de Ciudad del Cabo" fue publicada el 22 de enero de 2008, instando a gobiernos y editores a que los materiales educativos sean financiados con los fondos públicos disponibles y sin costo alguno a través de Internet. En 2015, en la Declaración de Qingdao, se establece: "Nos comprometemos a formular estrategias y programas de fortalecimiento de capacidades sectoriales para aprovechar plenamente el potencial que tienen los REA de aumentar el acceso a oportunidades de aprendizaje durante toda la vida y conseguir una educación de calidad."

Existen antecedentes pedagógicos para los recursos educativos abiertos; uno de ellos está relacionado con el artista de performance de origen alemán Joseph Beuys, quien en 1973 crea la Universidad Libre Internacional para la Creatividad y la investigación Interdisciplinaria (Free International University for Creativity and Interdisciplinar Research).

Está institución fue creada para que las personas reconocieran sus propias capacidades creativas. Su pedagogía no era competitiva, además de que la oferta académica era abierta e interdisciplinaria, pues en ella colindaban los estudios culturales, la sociología y la economía, esta última no estando restringida a la cuestión monetaria, sino a formas alternativas de capital, es decir, la creatividad de las personas.

Características
Las características de los recursos educativos abiertos son las siguientes:

Accesibilidad: son recursos disponibles de manera gratuita para todas las personas de cualquier lugar incluido personas que habitan en zonas rurales e incluso personas que tienen condición de discapacidad.
Re usabilidad: pueden ser modificados, utilizados y también se puede  crear obras intelectual  a partir de otras ya existentes.
Flexibilidad: permite a los docentes y estudiantes adaptar a las necesidades especificas de su entorno, es decir, se los puede modificar y adecuar.
Interoperabilidad o facilidad a ser adaptado e interconectado entre diferentes hardware, dispositivos o herramientas.
Sostenibilidad: funcionamiento correcto  organizado y documentado  de acuerdo a los cambios de versiones, de software, etc.
Metadatos o descripciones que posibilitan su indexación, almacenamiento, búsqueda y recuperación con acceso libre los mismos que puedan ser encontrados y utilicen.
La incorporación de REA a la práctica diaria, no es una acción fácil, al contrario, es un proceso de aprendizaje y enseñanza que permite:

 Ser consciente de la existencia de los REA y tener acceso a éstos.
 Compartir algún recurso creado en lugar de limitarse a utilizar los ya existentes.
 Modificar recursos disponibles con el objetivo de adaptar un recurso particular.
 Realizar modificaciones; para ello, se toman distintos recursos para nutrirlos entre ellos.
 Crear nuevos ambientes para REA involucrando a los estudiantes en su descubrimiento, uso y reutilización.

Composición
Los REA están compuestos de: recursos educativos (videos, imágenes, archivos, documentos), herramietas (aplicaciones para desarrollo de contenido y comunidades de aprendisaje), material de apoyo (contenido educativo abierto, con licencias de propiedad intelectual, contenido y técnicas que permita aportar el conocimiento a docentes y estudiantes) y enlaces (permite compartir el material, recurso de manera permanete, promoción, uso y difusión del contenido).

Licencias y tipos
Los recursos educativos abiertos, a menudo, implican cuestiones relacionadas con los derechos de la propiedad intelectual; así, con frecuencia, se cree que los contenidos que se encuentran bajo una licencia abierta pertenecen al dominio público, y que su autor renuncia a todos sus derechos sobre ese material. Esto no es así.  En realidad, las licencias abiertas tiene por finalidad proteger los derechos de autor dentro de ambientes en los que dichos contenidos, en especial los que se encuentran en formato digital, pueden ser no solo fácilmente copiados sino también compartidos en la Internet sin la autorización de su autor.

Los materiales educativos tradicionales, como los libros de texto, están protegidos por las condiciones convencionales de los derechos de autor. Sin embargo, opciones de licencia alternativas, más flexibles, han aparecido como resultado de la labor de Creative Commons, una organización que ofrece acuerdos de licencia predefinidos que son menos restrictivos que los términos internacionales de copyright estándar "todos los derechos reservados". Estas nuevas opciones se han convertido en una "infraestructura de servicio crítica para el movimiento OER". Otra licencia, normalmente utilizada por los desarrolladores de software REA, es la Licencia Pública GNU.

Existe un debate en curso dentro de la comunidad REA respecto a la idea de que exista una dependencia implícita sobre la concesión de licencias explícitamente. Por ejemplo, el conocimiento que es de dominio público puede o no ser considerado como un recurso educativo abierto legítimo en función de si la ausencia de una licencia abierta le impide cumplir con los diferentes criterios de apertura o no. En relación con el debate sobre la concesión de licencias también se encuentra la discusión sobre si la reutilización de una licencia puede o no indicarse con claridad.

Algunos de los tipos de recursos educativos abiertos son: cursos completos, materiales para cursos, módulos, objetos de aprendizaje, libros de texto con licencia abierta, artículos de investigación, videos con licencia abierta (a menudo sin interrupción), exámenes, aplicaciones (incluyendo aplicaciones móviles), software y materiales o técnicas utilizadas para apoyar el acceso al conocimiento. Los REA pueden estar disponibles como recursos estáticos abiertos, dinámicos y libres, que cambian con el tiempo en el intervalo de la búsqueda de conocimiento y su actualización (por ejemplo, este artículo de Wikipedia), o un curso o módulo con una combinación de estos recursos.

Licencias Creative Commons

El objetivo del Creative Commons es desarrollar bienes comunes distribuidos en los titulares de la información. La idea es fomentar el respeto a la propiedad intelectual y su oportuno reconocimiento. Se basan en el derecho de autor. Sin embargo ofrecen a los autores la oportunidad de flexibilizar los derechos patrimoniales que ceden o se reservan,  generando un texto de validez legal que es compatible con las leyes de distintas jurisdicciones. Las seis licencias contemplan diversas posibilidades, aunque todas permiten la copia legal, y todas obligan a reconocer la autoría de la obra.

Políticas de los recursos abiertos
Las políticas de los recursos educativos abiertos son los principios o postulados adoptados por los órganos de gobierno que apoyan de la utilización de contenido abierto y su uso en las instituciones educativas. Estas políticas están surgiendo en países, estado/provincia y cada vez más a nivel local.

Algunos programas REA importantes incluyen:
 OER África, una iniciativa establecida por el Instituto Sudafricano de Educación a Distancia (Saide) orientada a desempeñar un papel preponderante en el desarrollo y uso de RAE en todos los sectores educativos del continente africano.
 Wikiwijs (los Países Bajos), un programa destinado a promover el uso de los recursos educativos abiertos (REA) en el sector educativo holandés,
 El programa de recursos educativos abiertos (fases uno y dos) ) (Reino Unido), financiado por la HEFCE, la Academia de Educación Superior del Reino Unido y la JISC, que han apoyado proyectos piloto y actividades en torno a la liberación de recursos de aprendizaje abierto, para su libre uso y reutilización en todo el mundo.
 REA-Brasil que desde 2008 se constituyó como una comunidad dedicada a la difusión y capacitación de personas que contribuyan a la creación de REA esta organización logró que se incluyeran los REA en los objetivos del Plan Nacional de Educación Brasileño.
 Creative Commons alberga un registro de políticas de recursos educativos abiertos en el que se enumeran 77 políticas actuales y propuestas de educación abierta de todo el mundo.
 En la actualidad, la licencia Creative Commons es la más conocida y la más utilizada  ya que ofrece varias opciones. La versión más restrictiva da a los usuarios el derecho de descargar el recurso y compartirlo siempre que se mencione y enlace al autor o desarrollador, pero sin posibilidad de cambiar el contenido de ninguna manera o utilizarlo para fines comerciales. Mientras que, otras versiones dan más independencia a los usuarios. Esto significa que mientras "abierto" significa "sin costo", esto no implica que no existan condiciones.

En 2015 la Unesco publicó las Directrices para los Recursos Educativos Abiertos en la educación superior en donde se formulan propuestas para la integración de los REA en la educación superior con el propósito de invitar o estimular a los gobiernos e instituciones a "invertir en la producción, adaptación y utilización sistemáticas de los REA e integrarlos al contexto cotidiano de la educación superior con la finalidad de mejorar la calidad de los planes de estudio y la enseñanza, además de reducir costos".

Así mismo, la Unesco publica sobre los tipos de recursos educativos abiertos por tipo de discapacidaden el que manifiesta la presencia de variados recursos que puedan ser utilizados en casos de discapacidades generales, auditivas, motrices, de habla, visuales y de aprendizaje.

Localización
La vasta y diversa cantidad de REA disponibles generó la preocupación de facilitar la localización de dichos recursos en la web. Así se surgieron dos herramientas de ayuda para localizar recursos de calidad: los motores de búsqueda especializados y los repositorios institucionales.

Motores de búsqueda
Algunos de los más populares son el buscador Creative Commons y el Open Educational Resources.

Repositorios REA
Existen varios repositorios de recursos educativos abiertos, que se pueden usar en diferentes disciplinas y áreas del conocimiento con el propósito de facilitar y enriquecer el proceso de aprendizaje. En estos sitios se pueden encontrar bases de datos bibliográficos, cursos y programas curriculares, módulos didácticos, guías de estudiante, videos, podcast, ensayos, manuales, libros, presentaciones, mapas, animaciones, tutoriales, recursos interactivos, objetos de aprendizaje, imágenes, materiales interactivos (como simulaciones), test, pruebas, estudios de caso, entre otros.

Algunos de estos repositorios pertenecen a una institución y se enfocan los materiales que publica esa organización, así como también existen repositorios especializados en una temática.

También cabe destacar las bibliotecas escolares digitales, estas son un conjunto organizado de recursos en formato digital, ya sean documentos, libros, mapas, revistas, periódicos y materiales audiovisuales, y que se utilizan en el ámbito educativo. Las bibliotecas escolares digitales son consideradas un recurso educativo en etapas como la Educación Primaria, Secundaria y Bachillerato.

Los diferentes repositorios de REA adoptan criterios de calidad para incluir y organizar su contenido. Aunque los repositorios puedan concebirse como un filtro de contenidos de calidad, la pertinencia de un recurso en una situación de enseñanza y aprendizaje queda en manos de los responsables educativos.

{{cita|"En última instancia, la responsabilidad de asegurar la calidad de los REA utilizados en entornos de enseñanza y aprendizaje recaerá sobre la institución, los coordinadores de programa/curso y los educadores individuales responsables por realizar la actividad docente [...] Por lo tanto, la 'calidad de los REA' dependerá de los recursos que decidan usar, de cómo deciden adaptarlos para que sean contextualmente relevantes y de cómo los integran a la enseñanza y al aprendizaje de actividades de diversa índole"|(UNESCO, 2015, p.13)}}

 Apoyo institucional

Gran parte de los primeros trabajos sobre recursos educativos abiertos han sido financiados por universidades y fundaciones, como la Fundación William and Flora Hewlett, que fue el principal apoyo financiero de los REA en los primeros años y se ha gastado más de US$ 110 millones en el período de 2002 a 2010, de los cuales más de US$ 14 millones se destinaron al MIT. La Fundación Shuttleworth, centrada en proyectos relacionados con la colaboración para la creación de contenidos, ha contribuido también. El gobierno británico contribuyo con £ 5.7m, este apoyo institucional también ha sido proporcionado por los organismos de financiación del Reino Unido JISC y HEFCE.

La Unesco ha tomando un papel de liderazgo en "la concienciación de países sobre el potencial de los REA". La organización ha promovido el debate sobre cómo aplicar los REA en la práctica y presidido intensos debates sobre esta materia a través de su International Institute for Educational Planning (IIEP).

Creyendo que los REA pueden ampliar el acceso hacia una educación de calidad, sobre todo cuando son compartidos por muchos países e instituciones de educación superior, la Unesco aboga por los REA como un medio de promover el acceso, la equidad y la calidad en el espíritu de la Declaración Universal de los Derechos Humanos. En 2012 se aprobó, durante el Congreso Mundial sobre los Recursos Educativos Abiertos celebrado en la Unesco, la Declaración de París sobre los recursos educativos abiertos.

 Programas internacionales
Grandes esperanzas se han depositado en los REA para paliar la brecha digital entre el Norte y el Sur del planeta, y para hacer una contribución al desarrollo de las economías menos avanzadas.

 Europa - Learning Resource Exchange for schools (LRE) es un servicio puesto en marcha por European Schoolnet en 2004 permitiendo a los educadores encontrar recursos educativos abiertos en varios idiomas, de muchos países y proveedores diferentes. Actualmente, más de 200.000 recursos para el aprendizaje se pueden buscar en un portal según el lenguaje, tema, tipo de recurso y grupo de edad.
 India - National Council Of Educational Research and Training. Digitalizar todos sus libros de texto es la primera norma de 12 en su estándar. Los libros de texto están disponibles en línea de forma gratuita. Central Institute of Educational Technology, unidad constituida por el NCERT ha digitalizado más de mil programas de audio y video. Todo el material AV educativo desarrollado por CIET está actualmente disponible en Sakshat Portal una iniciativa del Ministerio de Recursos Humanos y Desarrollo. Además, NROER (Repositorio Nacional de Recursos Educativos Abiertos) almacena gran variedad de contenidos en línea.
 Estados Unidos - Washington State's Open Course Library Project es una colección de materiales educativos desarrollados por expertos - incluyendo libros de texto, programas de estudios, actividades de cursos, lecturas y evaluaciones - reunidos para 81 cursos universitarios superiores. Actualmente todos los cursos proporcionan una opción de alta calidad que cuesta a los estudiantes no más de 30 dólares por curso.
Bangladés es el primer país en digitalizar un conjunto completo de libros de texto para los grados 1-12. La distribución es gratuita para todo el mundo.
Uruguay buscó hasta 1.000 recursos digitales de aprendizaje en una Solicitud de Propuestas en junio de 2011.Sitio web del Plan Ceibal
Corea del Sur ha anunciado un plan para digitalizar todos sus libros de texto y proporcionar a todos los estudiantes computadoras y libros de texto digitalizados.
 La iniciativa de California Learning Network Resources para liberación digital de los libros de texto en el nivel de secundaria, iniciada por el exgobernador Arnold Schwarzenegger.
 La Fundación Shuttleworth liberó libros de ciencias de secundaria de forma gratuita para Sudáfrica
Arabia Saudí inició en 2008 un proyecto integral para digitalizar y mejorar los libros de texto de matemáticas y ciencias en los grados K-12.

 En Iberoamérica

México tiene, a través de la Universidad Nacional Autónoma de México (UNAM), recursos educativos abiertos a todo público, por ejemplo:
 MediaCampus. - repositorio de videos y que sirve como un espacio para el material educativo producido por diferentes entidades de la UNAM,
 English Media .- contiene materiales didácticos electrónicos organizados en módulos para favorecer el logro de temas identificados como particularmente difíciles en los niveles A1 y A2 del Marco Común Europeo de Referencia.
 UAPA (Unidades de apoyo para el aprendizaje). - contiene alrededor de 900 UAPA que abordan los contenidos fundamentales de bachillerato.
 El Instituto Tecnológico y de Estudios Superiores de Monterrey creó en 2007 una iniciativa basada en el movimiento de cultura libre, denominada Knowledge Hub, la cual más adelante fue nombrada TEMOA.
 España - El Ministerio de Educación, Cultura y Deporte creó en 2014 el espacio de Recursos Educativos Abiertos Procomún, red social de docentes y repositorio orientado a todo tipo de recursos de Infantil, Primaria, Secundaria y Bachillerato.

 Críticas
 Discurso externo
El movimiento REA ha sido acusado de la insularidad y de falta de conexión global. Es decir, se sostiene que "los REA no serán capaces de ayudar a los países a alcanzar sus metas educativas a menos que se tome conciencia de que su poder y su potencial se puede ampliar rápidamente más allá de las comunidades que ya se han interesado"

Sobre todo, las dudas se sembraron sobre los motivos altruistas reclamados por los defensores de los REA. El proyecto en sí mismo fue acusado de imperialista, dado que se sostiene que son las preferencias económicas, políticas y culturales de los países altamente desarrollados los que determinan la creación y difusión de conocimiento que puede ser utilizado por los países subdesarrollados y que esto podría constituirse en una imposición autogenerada.

 Discurso interno
Dentro del movimiento de los recursos educativos abiertos, el concepto de REA es esencialmente contradictorio y activo. Considera, por ejemplo, las concepciones del conocimiento, tal como se observan en el discurso de los cursos en línea abiertos y masivos o MOOCs que pueden ofrecer cursos gratuitos pero que luego resultan onerosos al momento de obtener una distinción al finalizar el curso o al brindar certificaciones verificadas por entidades comerciales. Un segundo ejemplo de ideas contradictorias de los REA puede encontrarse en el uso de distintos logos de los REA, lo cual puede ser interpretado como un indicador de ausencia de reconocimiento de los REA como un movimiento a nivel global.

Stephen Downes sostuvo que, desde la perspectiva conectivista, la producción de REA es irónica porque "en un análisis final, no podemos producir recursos para la gente (...) Las personas que se benefician de estas iniciativas de REA son los mismos que producen dichos recursos".

 Véase también

 Acceso Abierto
 Código abierto
 Conocimiento abierto
 Contenido abierto
 Datos abiertos

 Referencias

 Enlaces externos

 «Recursos Educativos Abiertos» en Unesco.
 «¿Qué son los Recursos Educativos Abiertos? (vídeo explicativo)» en Universidad de Alicante, 2012.
 Mortera Gutiérrez, Fernando J.: «Internet, los Recursos Educativos Abiertos y el Movimiento Abierto» en RELPE'', 2012.
 Research on Open Educational Resources for Development (ROER4D) Proyecto investigación sobre REA

Contenido libre

Recursos educativos abiertos


Visp (fransk: Viège) er hovedbyen i distriktet af samme navn i kantonen Valais i Schweiz. Byen har  indbyggere.

Geografi
Visp ligger ved indgangene til Mattertal og Saastal.

Klima

Historie

I 1276 blev passage af passene Macugnaga og Antrona fritaget for told, og Visp oplevede stor fremgang som markedsby.

Den 23. december 1388 besejrede Visp en hær fra Savoyen ved kunstigt at isbelægge den gamle bydel og for derefter at overdænge angriberne med store stenblokke.

I 1518 ødelagde en stor brand en lang række bygninger omkring borgen.

Franske revolutionære tropper plyndrede store dele af Visp i 1799. I 1810 blev Visp annekteret af Valais, der var fransk, men blev atter en del af Schweiz i 1815 efter Wienerkongressen.

Navnet "Visp" blev først nævnt i 1847, tidligere navne: "Vispach", "Vispbach" og "Fischbach" var almindelige.

I 1855 blev Visp ramt af et jordskælv. I 1860 var der store oversvømmelser i centrale og øvre Valais.

I 1909 valgte Lonza AG, der blev grundlagt 12 år tidligere i Gampel, Visp som sin nye placering, hvor firmaet begyndte at producere gødning, og Visp blev et vigtigt center for den kemiske industri. Med omkring 2700 job er Visp stadig Lonzas største produkrionsfacilitet.

I 1972 fusionerede den tidligere kommune Eyholz med Visp.

I 2011 var der en stor skovbrand i Eyholzer skoven.

I 2013 blev brandbrigaderne i kommunerne Visp, Ausserberg, Baltschieder og Eggerberg slået sammen for at danne et regionalt brandvæsen i Visp.

Befolkningsudvikling

Økonomi

Den suverænt største arbejdsgiver i Visp er kemikaliefabrikken Lonza AG, der beskæftiger omkring 2.000 mennesker. Samlet set har byen omkring 8.500 arbejdspladser, hvilket gør, at den tiltrækker arbejdskraft udefra.

Transport

Visp er et jernbaneknudepunkt, hvorfra der er ruter til blandt andet Genève Internationale Lufthavn, Monthey, Zermatt, Romanshorn og Göschenen samt nabobyen Brig. Der er to normalsporlinjer, som befares af SBB-CFF-FFS, det statslige jernbaneselskab, samt en metersporlinje, der befares af Matterhorn Gotthard Bahn (Zermatt-Göschenen).

Referencer

Eksterne henvisninger
 Officielle hjemmeside

Byer i Schweiz
Valais

Visp


Die Eisenbahnbrücke Wenholthausen ist ein denkmalgeschütztes Bauwerk in Wenholthausen, einem Ortsteil von Eslohe im Hochsauerlandkreis (Nordrhein-Westfalen).

Lage

Die Eisenbahnbrücke der stillgelegten Bahnstrecke Finnentrop–Wennemen quert in einem spitzen Winkel die Wenne und die Straße nach Eslohe.

Geschichte und Architektur

Sie wurde 1909 als genietete Stahlfachwerkkonstruktion auf Betonpfeilern mit Bruchsteinverkleidung errichtet. Das unter der Fahrbahn liegende Trägerwerk ist im mittleren Segment in Fischbauchträgerbauweise ausgeführt. Es handelt sich hier um eine für die Bauzeit charakteristische Konstruktionsart, die allerdings wegen der dafür erforderlichen großen Querungshöhe nur selten angewandt wurde.

Literatur
 Ursula Quednau (Red.): Dehio-Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Nordrhein-Westfalen II, Westfalen. Deutscher Kunstverlag, Berlin / München 2011, ISBN 978-3-422-03114-2, S. #.

Weblinks

Bauwerk in Eslohe (Sauerland)
Baudenkmal in Eslohe (Sauerland)
Erbaut in den 1900er Jahren
Eisenbahnbrücke in Nordrhein-Westfalen
Brücke in Europa
Verkehrsbauwerk im Hochsauerlandkreis

Eisenbahnbrücke Wenholthausen


ඊ. එල්. සේනානායක ළමා උද්‍යානය ශ්‍රී ලංකාවේ මහනුවර පිහිටි නාගරික උද්‍යානයකි. මහනුවර වැව රවුම පාරේ අම්පිටිය මංසන්දියේ, මෙම උද්‍යානය දැකගත හැකි වේ.

මහනුවර හිටපු නගරාධිපති, ඊ. එල්. සේනානායක මහතාගේ නමින් උද්‍යානය නම් කොට තිබේ.

ආශ්‍රිත

ඊ. එල්. සේනානායක ළමා උද්‍යානය


Nanna Thestrup Foss (født i 1985) er en dansk forfatter. Hun har læst BA i journalistik, Dansk sprog og Medier på Roskilde Universitet og er uddannet fra Forfatterskolen i Børnelitteratur i 2016.  Hun er inspireret af J.K.Rowling og John Green.

Nanna Foss er bedst kendt for fantasyserien Spektrum, der pt tæller 4 bind og som først udkom på Tellerup fra 2014-2019. I 2020 skiftede Nanna Foss forlag til Gyldendal som valgte at genudgive de fire første bind i en opdateret udgave.

Nanna Foss har optrådt i forfatterdokumentaren "60 uger til udgivelse" hvor hun og forfatter Boris Hansen dokumenterer deres proces med at skrive og udgive to nye bøger. Dokumentaren kørte fra 7. september 2019 til 20. maj 2021.

Bibliografi
 Leoniderne - Spektrum #1. Tellerup, 2014
 Geminiderne - Spektrum #2. Tellerup, 2015
 Ursiderne - Spektrum #3. Tellerup, 2017
 Kvadrantiderne - Spektrum #4. Tellerup, 2019

Referencer

Eksterne henvisninger

Dansksprogede forfattere fra Danmark
Fantasyforfattere fra Danmark

Nanna Foss


Alexandra Presură (n. 16 septembrie 1984, Comuna Osica De Jos, Olt) este un deputat român, ales în 2016.

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Politicieni români în viață
Deputați români 2016-2020
Membri ai Partidului Social Democrat
Oameni din județul Olt
Deputați români 2020-2024

Alexandra Presură


Casa Hecht este un monument istoric și de arhitectură situat în Piața Mare din Sibiu. Începând cu anul 1821 a servit drept sediu pentru Universitatea Săsească, reprezentanța politică a sașilor transilvăneni.

Vezi și
Georg Hecht

Clădiri și structuri din secolul al XV-lea
Monumente istorice din Sibiu

Casa Hecht din Sibiu


El distrito de Chong-Alay (en kirguís: Чоң-алай району) es uno de los rayones (distrito) de la provincia de Osh en Kirguistán. Tiene como capital la ciudad de Daroot-Korgon.

C

Distrito de Chong-Alay


Jacques Alexandre César Charles (11 Aralık 1746 - 7 Nisan 1823), Fransız mucit, bilim insanı, matematikçi ve baloncu.

Charles, Beaugency-sur-Loire'da doğmuş ve balonla ilk uçuşunu 27 Ağustos 1783'te yapmıştır. 1 Aralık 1783'te Ainé Roberts'le birlikte, La Charlière adını verdiği balonuyla 550 metreye yükselmişlerdir. Bir tür hidrometre ve gonyometre gibi birçok kullanışlı cihaz icat etmiştir. Ayrıca Gravesand heliostatını ve Fahrenheit aerometresini de geliştirmiştir. Ayrıca, Benjamin Franklin'in elektrik deneylerini doğrulamıştır.

1783 civarlarında Charles yasasını icat etmiştir. Daha sonra Joseph-Louis Gay-Lussac bu bulgulardan yararlanmıştır. Aslında Charles yasasını ilk basan insan Gay-Lussac'tır. Ancak, Charles'ın yayımlanmamış işlerinden bu yasayı yayımladığı için, yasa, Charles'ın adıyla anılır.

Charles, 1793'te hem Institut Royal de France'a hem de Académie des sciences'a seçilmiştir. Daha sonra Conservatoire des Arts et Métiers'de fizik profesörlüğü yapmıştır. 7 Nisan 1823'te Paris'te ölmüştür.

1746 doğumlular
Beaugency doğumlular
1823 yılında ölenler
Fransız kimyagerler
Fransız matematikçiler
Fransız mucitler
Fransız baloncular
Fransız Bilimler Akademisi üyeleri
Paris'te ölenler

Jacques Charles


Belá nad Cirochou este o comună slovacă, aflată în districtul Snina din regiunea Prešov, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 3.372 de locuitori. Se învecinează cu Snina, ,  și .

Istoric
Localitatea Belá nad Cirochou este atestată documentar din 1451.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Belá nad Cirochou


Die Catena Littrow ist eine kurze Kraterkette auf dem Mond, am Rand des Mare Serenitatis, nordöstlich des Kraters Clerke.

Die Kette besteht aus einem größeren Krater, der ursprünglich als Littrow BA bezeichnet wurde, und einer Serie kleinerer Krater, die Richtung Osten verläuft. Westlich von Catena Littrow liegt eine der Rillen der Rimae Littrow.

Weblinks

 Catena Littrow auf The-Moon Wiki

Catena (Mond)
Joseph Johann von Littrow

Catena Littrow


O Método Jacarta (inglês: The Jakarta Method) é um livro de história política escrito pelo autor e jornalista estadunidense Vincent Bevins. O livro aborda sobre o apoio e cumplicidade do governo dos EUA em perseguição anticomunista e assassinatos em massa das alas da esquerda em todo o mundo e suas consequências agregadas desde a Guerra Fria até a era atual. O título é uma referência aos assassinatos em massa na Indonésia de 1965 a 1966, durante os quais cerca de um milhão de pessoas foram mortas em um esforço para destruir a esquerda política e os movimentos de reforma do governo no país.

O livro continua descrevendo replicações subseqüentes da estratégia de assassinato em massa e genocídio, contra a reforma do governo e os movimentos de reforma econômica na América Latina, Ásia e outros lugares. Os assassinatos na Indonésia pelas forças indonésias apoiadas pelos americanos foram tão bem-sucedidos em abater a esquerda e os movimentos de reforma econômica que o termo "Jacarta" foi mais tarde usado para se referir aos aspectos genocidas de planos posteriores semelhantes implementados por outros regimes capitalistas autoritários com a assistência dos Estados Unidos.

Crítica
Glenn Greenwald, ex-jornalista do The Intercept, disse que O Método de Jacarta documenta não apenas como os assassinatos em massa patrocinados pela CIA na Indonésia serviram de modelo para "campanhas clandestinas de interferência da CIA" em inúmeros outros países da Ásia e da América Latina para destruir o Movimento Não-Alinhado à Washington, mas também como "o sucesso arrepiante daquela campanha moralmente grotesca levou a que ela mal fosse discutida no discurso dos Estados Unidos". Ele acrescenta que o livro "fornece uma das melhores, mais informativas e mais esclarecedoras histórias desta agência e a maneira como ela moldou o papel real, e não propagandístico, dos EUA no mundo".

O Método de Jacarta foi elogiado como "incisivo" e "poderoso" no Boston Review por Stuart Schrader, professor de pesquisa assistente em Sociologia na Universidade Johns Hopkins, que diz que "documenta o papel do governo dos EUA em promover assassinatos em massa sistemáticos em todo o mundo - do Sudeste Asiático à América do Sul - em nome da luta contra o comunismo." Ele observa que Bevins é "particularmente adequado para investigar esses legados" como um jornalista fluente em indonésio e português, escrevendo:Além de entrevistar sobreviventes e narrar suas lutas, Bevins baseia-se na mais recente erudição histórica sobre a "Guerra Fria global", que, ao contrário de seu nome, envolveu conflitos quentes e violentos na Ásia, África e América Latina. Ele traduz as descobertas de relatos acadêmicos complexos em uma prosa suave e legível, embora muitas vezes comovente.

Ver também
 Operação Condor
 Securing Sex: Morality and Repression in the Making of Cold War Brazil

Ligações externas

Anticomunismo
Indonésia
Terrorismo anticomunista
Livros de 2020
Livros de política

O Método Jacarta


Katherine Matilda Swinton (born 5 November 1960) is a British actress. Known for her roles in independent films and blockbusters, she has received various accolades, including an Academy Award and a British Academy Film Award, in addition to nominations for three Golden Globe Awards. In 2020, The New York Times ranked her as one of the greatest actors of the 21st century.

Swinton began her career by appearing in Derek Jarman's experimental films Caravaggio (1986), The Last of England (1988), War Requiem (1989), and The Garden (1990). Swinton won the Volpi Cup for Best Actress at the Venice Film Festival for her portrayal of Isabella of France in Edward II (1991). She next starred in Sally Potter's Orlando (1992), for which she was nominated for the European Film Award for Best Actress. She was nominated for a Golden Globe Award for her performance in The Deep End (2001), followed with appearances in Vanilla Sky (2001) and Adaptation (2002). For the film Young Adam (2003), Swinton won the British Academy Scotland Award for Best Actress.

Swinton's performance in Michael Clayton (2007) won her the Academy Award for Best Supporting Actress and the BAFTA Award for Best Actress in a Supporting Role. Prior to this, she appeared in the film Constantine (2005), and subsequently had roles in Julia (2008) and I Am Love (2009). She gained acclaim for her performance in Lynne Ramsay's
psychological thriller We Need to Talk About Kevin (2011) for which she received a nomination for the BAFTA Award for Best Actress in a Leading Role. Swinton gained wider recognition for her portrayals as the White Witch in The Chronicles of Narnia series (2005–2010) and the Ancient One in the Marvel Cinematic Universe franchise. She is also known for her roles in the Wes Anderson films Moonrise Kingdom (2012), The Grand Budapest Hotel (2014), Isle of Dogs (2018), The French Dispatch (2021), and Asteroid City (2023).

In 2006, Swinton was awarded an honorary degree by the Edinburgh Napier University for her services to performing arts. She was awarded the Richard Harris Award by the British Independent Film Awards in recognition of her contributions to the British film industry. In 2013, she was given a special tribute by the Museum of Modern Art. In 2020, Swinton was awarded the British Film Institute Fellowship for her "daringly eclectic and striking talents as a performer and filmmaker and recognises her great contribution to film culture, independent film exhibition and philanthropy."

Early life and education
Katherine Matilda Swinton was born on 5 November 1960 in London, the daughter of Judith Balfour (née Killen; 1929–2012) and Sir John Swinton (1925–2018), the Laird of Kimmerghame House. She has three brothers. Her father was a retired major-general in the British Army, and was Lord Lieutenant of Berwickshire from 1989 to 2000. Her mother was Australian. Her paternal great-grandfather was a Scottish politician and herald, George Swinton, and her maternal great-great-grandfather was the Scottish botanist John Hutton Balfour. The Swinton family is an ancient Anglo-Scots family that can trace its lineage to the Middle Ages. Swinton considers herself "first and foremost" a Scot.

Swinton attended three independent schools: Queen's Gate School in London, the West Heath Girls' School, and also Fettes College for a brief period. West Heath was a boarding school, where she was a classmate and friend of Lady Diana Spencer, the future Princess of Wales. As an adult, Swinton has spoken out against boarding schools, stating that West Heath was "a very lonely and isolating environment" and that she thinks boarding schools "are a very cruel setting in which to grow up and I don't feel children benefit from that type of education. Children need their parents and the love parents can provide." Swinton spent two years as a volunteer in South Africa and Kenya before University.

In 1983, Swinton graduated from New Hall at the University of Cambridge with a degree in social and political sciences. While at Cambridge, she joined the Communist Party; she later joined the Scottish Socialist Party. It was in college that Swinton began performing on stage.

Career

1984–2004: Rise to prominence
Swinton joined the Royal Shakespeare Company in 1984, appearing in Measure for Measure. She also worked with the Traverse Theatre in Edinburgh, starring in Mann ist Mann by Manfred Karge in 1987. On television, she appeared as Julia in the 1986 mini-series Zastrozzi: A Romance based on the Gothic novel by Percy Bysshe Shelley. Her first film was Caravaggio in 1986, directed by Derek Jarman. In 1987, Swinton starred along Bill Paterson in Peter Wollen's Friendship's Death, she played a female extraterrestrial robot on a peace mission to Earth. In 1988, Swinton was a member of the jury at the 38th Berlin International Film Festival.

Swinton went on to star in several Jarman films, including The Last of England (1987), War Requiem (1989) opposite Laurence Olivier, and Edward II (1991), for which she won the Volpi Cup for Best Actress at the 1991 Venice Film Festival. She performed in the performance art piece Volcano Saga by Joan Jonas in 1989. The 28-minute video art piece is based on a 13th-century Icelandic Laxdæla Saga, and it tells a mythological story of a young woman whose dreams tell of the future.

Swinton played the title role in Orlando (1992), Sally Potter's film version of the novel by Virginia Woolf. The part allowed Swinton to explore matters of gender presentation onscreen, which reflected her lifelong interest in androgynous style. Swinton later reflected on the role in an interview accompanied by a striking photo shoot. "People talk about androgyny in all sorts of dull ways," said Swinton, noting that the recent rerelease of Orlando had her thinking again about its pliancy. She referred to 1920s playful, androgynous French artist Claude Cahun: "Cahun looked at the limitlessness of an androgynous gesture, which I've always been interested in."

In 1993, she was a member of the jury at the 18th Moscow International Film Festival. In 1995, with producer Joanna Scanlan, Swinton developed a performance/installation live art piece in the Serpentine Gallery, London, where she was on display to the public for a week, asleep or apparently so, in a glass case, as a piece of performance art. The piece is sometimes incorrectly credited to Cornelia Parker, whom Swinton invited to collaborate for the installation in London. The performance, titled The Maybe, was repeated in 1996 at the Museo Barracco in Rome and in 2013 at the Museum of Modern Art in New York. In 1996, she appeared in the music video for Orbital's "The Box".

Recent years have seen Swinton move toward mainstream projects, including the leading role in the American film The Deep End (2001), in which she played the mother of a gay son she suspects of killing his boyfriend. For this performance, she was nominated for a Golden Globe Award. She appeared as a supporting character in the films The Beach (2000), featuring Leonardo DiCaprio, Vanilla Sky (2001), and as the archangel Gabriel in Constantine. Swinton appeared in the British films The Statement (2003) and Young Adam (2003). For her performance in the latter film, she received the British Academy Scotland Award for Best Actress.

2005–2015: Career breakthrough
Swinton has collaborated with the fashion designers Viktor & Rolf; she was the focus of their One Woman Show 2003, in which they made all the models look like copies of Swinton, and she read a poem (of her own) that included the line "There is only one you. Only one". In 2005, Swinton performed as the White Witch Jadis, in the film version of The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe, and as Audrey Cobb in the Mike Mills film adaptation of the novel Thumbsucker. Swinton later had cameos in Narnias sequels The Chronicles of Narnia: Prince Caspian and The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader. In August 2006, she opened the new Screen Academy Scotland production centre in Edinburgh. In 2007, Swinton's performance as Karen Crowder in Michael Clayton earned her both a British Academy Film Award for Best Actress in a Supporting Role as well as the Academy Award for Best Supporting Actress at the 2008 80th Academy Awards, the film's sole win from the latter association.

In July 2008, Swinton founded the film festival Ballerina Ballroom Cinema of Dreams. The event took place in a ballroom in Nairn on Scotland's Moray Firth in August. Swinton next appeared in the 2008 Coen Brothers film Burn After Reading. She was cast in the role of Elizabeth Abbott in The Curious Case of Benjamin Button, alongside Cate Blanchett and Brad Pitt. She collaborated with artist Patrick Wolf on his 2009 album The Bachelor, contributing four spoken word pieces. Also in 2009, she and Mark Cousins embarked on a project where they mounted a 33.5-tonne portable cinema on a large truck, hauling it manually through the Scottish Highlands, creating a travelling independent film festival. The project was featured prominently in a documentary titled Cinema Is Everywhere. The festival was repeated in 2011.

She had a starring role as the eponymous character in Erick Zonca's Julia, which premiered at the 2008 Berlin International Film Festival and saw a U.S. release in May 2009. She starred in the film adaptation of the novel We Need to Talk About Kevin, released in October 2011. She portrayed the mother of the title character, a teenage boy who commits a high school massacre. In 2012, she was cast in Jim Jarmusch's Only Lovers Left Alive. The film premiered at the Cannes Film Festival on 23 May 2013, and was released in the U.S. in the first half of 2014. She played Mason in the 2014 sci-fi film Snowpiercer. Also in 2012, Swinton appeared in Doug Aitken's SONG 1, an outdoor video installation created for the Hirshhorn Museum and Sculpture Garden in Washington, D.C. In November of the same year, she and Sandro Kopp made cameo appearances in episode 6 of the BBC comedy Getting On.

She co-founded Drumduan Upper School in Findhorn, Scotland in 2013 with Ian Sutherland McCook. Swinton and McCook both had children who attended the Moray Steiner School, whose students graduate at age 14. They founded Drumduan partly to allow their children to continue their Steiner educations with neither grading nor tests. Swinton resigned as a director of Drumduan in April 2019.

In February 2013, she played the part of David Bowie's wife in the promotional video for his song "The Stars (Are Out Tonight)", directed by Floria Sigismondi. In 2013, she was named as one of the 50 best-dressed over 50 by The Guardian. In 2015, she starred in Luca Guadagnino's thriller A Bigger Splash, opposite Dakota Johnson, Matthias Schoenaerts and Ralph Fiennes. Also in 2015, she played Dianne, Amy Schumer's character's editor on S'Nuff Magazine, in Trainwreck.

2016–present
Swinton portrayed the Ancient One in the Marvel Cinematic Universe, appearing in the 2016 film Doctor Strange and the 2019 film Avengers: Endgame. Swinton starred in Luca Guadagnino's 2018 remake of the horror film Suspiria. She played several roles, and was credited as Lutz Ebersdorf. She was ranked one of the best dressed women in 2018 by fashion website Net-a-Porter. In 2021, Swinton starred as newspaper writer J.K.L. Berensen in the Wes Anderson anthology film The French Dispatch, and as Jessica Holland in Apichatpong Weerasethakul's first English-language film, Memoria. In 2022 she starred in George Miller's fantasy film Three Thousand Years of Longing and voiced Wood Sprite and Death in the animated film Guillermo del Toro's Pinocchio. Also that year she played dual roles of mother and daughter in Joanna Hogg's gothic drama The Eternal Daughter (2022). Richard Brody of The New Yorker praised Swinton's performance describing the acting feat as a "tour de force". The following year she reunited with Wes Anderson for the film Asteroid City (2023). Swinton is set to star in Julio Torres's surrealist A24 comedy Problemista and David Fincher's action thriller The Killer both set to be released in 2023.

Personal life
Although born in London and having attended various schools in England, Swinton describes her nationality as Scottish, citing her childhood, growing up in Scotland and Scottish aristocratic family background. In 1997, Swinton gave birth to twins, Honor and Xavier Swinton Byrne, with John Byrne, a Scottish artist and playwright. She moved to Scotland in 1997, and as of 2023 she lives in Nairn, overlooking the Moray Firth in the Highland region of Scotland, with her children and partner Sandro Kopp, a German painter, with whom she has been in a relationship since 2004.

Swinton signed a petition in support of director Roman Polanski, who had been detained while traveling to a film festival in relation to his 1977 sexual abuse charges, which the petition argued would undermine the tradition of film festivals as a place for works to be shown "freely and safely" and that the arresting of film makers traveling to neutral countries could open the door "for actions of which no-one can know the effects." In 2018, Swinton stated her support for Scottish independence.

In a 2021 interview with Vogue, Swinton mentioned that she identifies as queer. She was quoted as saying, "I'm very clear that queer is actually, for me anyway, to do with sensibility. I always felt I was queer – I was just looking for my queer circus, and I found it. And having found it, it's my world." She said that her collaborations with several creative visionaries helped her to find a sense of familiar belonging. In a 2022 profile by The Guardian, she stated, "It just so happened I'd also been a queer kid – not in terms of my sexual life, just odd."

In January 2022, Swinton revealed she is recovering from long COVID, with symptoms including having trouble getting out of bed, a bad cough, vertigo, and memory loss; she is also considering quitting acting to "retrain as a palliative carer", informed both by the trauma of living through the AIDS epidemic in the UK – Swinton mentions feeling a similarity between her experiences and those of the characters in Russell T Davies' 2021 TV drama miniseries It's a Sin – and "witnessing the loving support her parents received from professional carers at the end of their lives, and the impact it had on her."

Filmography and accolades

Swinton has amassed a prolific list of credits, including over sixty film roles and a dozen television appearances.

Throughout her career, Swinton has also received several accolades, including the Academy Award for Best Supporting Actress, the British Academy Scotland Award for Best Actress, the British Academy Film Award for Best Actress in a Supporting Role, the European Film Award for Best Actress, the National Board of Review Award for Best Actress, two Saturn Awards for Best Supporting Actress, and the Volpi Cup for Best Actress, in addition to nominations for five Critics' Choice Awards, three Golden Globe Awards and five Screen Actors Guild Awards.

In 2020, Swinton was awarded the British Film Institute Fellowship for her "daringly eclectic and striking talents as a performer and filmmaker and recognises her great contribution to film culture, independent film exhibition and philanthropy." Also in 2020, The New York Times ranked her thirteenth on its list of "The Greatest Actors of the 21st Century".

In November 2022, she was presented with the 2022 FIAF Award "for her work on the preservation and promotion of archive film, film history and women's role in it".

Notes

References

External links

 BFI: Tilda Swinton
 Tilda Swinton Online - All things Tilda
 Tilda Swinton: A Life in Pictures, BAFTA webcast, 27 November 2007

1960 births
Living people
20th-century English actresses
21st-century English actresses
20th-century Scottish actresses
21st-century Scottish actresses
Actresses from London
Alumni of New Hall, Cambridge
Anglo-Scots
Audiobook narrators
Best Supporting Actress BAFTA Award winners
Best Supporting Actress Academy Award winners
British Shakespearean actresses
Communist Party of Great Britain members
David di Donatello winners
European Film Award for Best Actress winners
English film actresses
English people of Australian descent
English people of Scottish descent
English television actresses
Scottish film actresses
Scottish people of English descent
Scottish people of Australian descent
Scottish television actresses
People educated at Fettes College
People educated at Queen's Gate School
Royal Shakespeare Company members
Volpi Cup for Best Actress winners
Queer actresses
Queer women
Androgynous people
Golden Lion for Lifetime Achievement recipients

Tilda Swinton


Bangladés en los Juegos Olímpicos está representado por la Asociación Olímpica de Bangladés, creada en 1979 y reconocida por el Comité Olímpico Internacional en 1980.

Ha participado en diez ediciones de los Juegos Olímpicos de Verano, su primera presencia tuvo lugar en Los Ángeles 1984. El país no ha obtenido ninguna medalla en las ediciones de verano.

En los Juegos Olímpicos de Invierno Bangladés no ha participado en ninguna edición.

Medallero

Por edición

Juegos Olímpicos de Verano

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial de la Asociación Olímpica de Bangladés .

Países en los Juegos Olímpicos

Juegos Olimpicos

Bangladés en los Juegos Olímpicos


Angela Yvonne Davis (fædd 26. janúar 1944) er bandarískur aðgerðasinni, heimspekingur og fræðimaður. Hún er prófessor við Kaliforníuháskóla í Santa Cruz.

Æviágrip
Davis fæddist í afrískri-amerískri fjölskyldu í Birmingham í Alabama og nam frönsku við Brandeis-háskóla og heimspeki við háskólann í Frankfurt í Vestur-Þýskalandi. Davis lærði hjá heimspekingnum Herbert Marcuse í Frankfurtskólanum. Davis varð á þessum árum virk í róttækum vinstrisinnuðum stjórnmálum. Þegar hún snéri aftur til Bandaríkjanna stundaði hún nám við Kaliforníuháskóla í San Diego áður en hún flutti til Austur-Þýskalands þar sem hún lauk doktorsprófi við Humboldt-háskólann í Berlín. Eftir heimkomu til Bandaríkjanna gekk hún til liðs við kommúnistaflokkinn og tók þátt í fjölmörgum málum, þar á meðal seinni bylgju femínistahreyfingarinnar og herferðinni gegn Víetnamstríðinu. Árið 1969 var hún ráðin sem lektor í heimspeki við Kaliforníuháskóla í Los Angeles (UCLA). Háskólaráð UCLA rak hana fljótlega úr starfi vegna aðildar hennar að kommúnistaflokknum. Eftir að dómstóll úrskurðaði það ólöglegt rak háskólinn hana aftur, í þetta sinn fyrir eldfimt orðalag.

Davis hefur hlotið ýmis verðlaun, þar á meðal Lenín-friðarverðlaun Sovétríkjanna. Hún var sökuð um að styðja pólitískt ofbeldi og hefur hefur verið gagnrýnd af æðstu ráðafólki Bandaríkjastjórnar. Hún hefur einnig verið gagnrýnd fyrir að styðja Sovétríkin og gervitungl þeirra. Davis hefur verið tekinn inn í frægðarhöll kvenna. Árið 2020 var hún skráð sem "Kona ársins 1971" í tölublaði "100 konur ársins" tímaritsins Time, sem nær yfir 100 ár sem hófst með kosningarétti kvenna árið 1920. Davis er á lista Time yfir 100 áhrifamestu einstaklinga 2020.

Heimildir

Bandarískir kommúnistar
Bandarískir femínistar
Fólk fætt árið 1944
Bandarískir aðgerðasinnar

Angela Davis