Anthrakologie (von griechisch Anthrax ,Kohle') bezeichnet die Wissenschaft der Holzkohleanalysen.

Allgemein
Anthrakologie als Teilgebiet der Paläobotanik bzw. Archäobotanik umfasst die Bestimmungsverfahren für verkohltes Holz und die Beschreibung der morphologischen Eigenschaften von Holzkohlen verschiedenen Ursprungs. Anthrakologische Untersuchungen erlauben so Rückschlüsse auf die Vegetationszusammensetzung und somit die Ökologie und klimatische Verhältnisse. Die auf diese Weise gewonnenen Informationen über Flora und Habitat des Gebietes, aus dem die untersuchte Holzkohle stammt, sowie die mögliche Rolle des Menschen in diesem Gebiet sind unter anderen Grundlage für archäologische Forschungen. Anthrakologie oder auch Holzkohleanalysen sind ebenfalls ein Teilbereich der Holzanatomie.

Bedeutung für die Archäologie
Mittels Holzkohleanalysen wird hauptsächlich in archäologischen Kontexten die Art verkohlter Hölzer bestimmt, um Informationen über vegetationsgeschichtliche Sachverhalte zu erhalten. Zusätzliche Informationen werden von Begleitumständen abgeleitet wie zum Beispiel der Auffindungssituation der Holzkohlen. Eine absolute Datierung der archäologischen Grabungshorizonte ist bei ausreichender Größe der Holzkohlepartikel anhand der Radiokohlenstoffmethode möglich.

Erfassen der Holzkohlestücke in archäologischen Kontexten
Das Aufsammeln der Holzkohlepartikel bzw. die direkte Auslese ist zu bevorzugen, um die Zerkleinerung dieser beim Schlämmen zu vermeiden, da diese sowohl zur Bestimmung als auch zur Radiokohlenstoffdatierung eine ausreichende Größe vorweisen müssen. Die Dokumentation der Auffindungssituation dient der späteren Auswertung, da zusätzliche Informationen durch diese abgeleitet werden können. Die Dokumentation beinhaltet die Beschreibung der vermuteten Art der Ablagerung wie zum Beispiel verwehte Flugkohle, Holzkohle von Feuer- bzw. Herdstellen, ganzen Brandschichten, Einschwemmungen oder verschleppte Partikel. Zudem sollte die Verpackung der Holzkohle ohne mechanische Einwirkung und unter Schutz vor mechanischer Einwirkung bei Lagerung und Transport geschehen, damit diese nicht nachträglich zerkleinert und dann getrennt erfasst werden, da auch quantitative Erhebungen angestellt werden können.

Archäologisches Anwendungsbeispiel Baaz
Die archäologische Fundstelle Baaz in Süd-West-Syrien, ergraben zwischen 1999 und 2004, lieferte der Forschung botanische Überreste aus jener Zeit, als der Mensch vom Jäger und Sammler zum Ackerbauer und Viehzüchter wurde.

Der Grund für diese Veränderung der Lebensweise ist vermutlich in einer Verkettung von Faktoren zu suchen. Ein oft angeführter Faktor ist ein Klimawandel im Nahen Osten der damaligen Zeit. Eine klimatische Veränderung hätte die Bedingungen für jene Pflanzen, auf die unsere Kulturpflanzen zurückzuführen sind, optimieren können. Demnach hätte also der Klimawandel der Entwicklung von Ackerbau und Viehzucht Vorschub geleistet.

In Baaz konnten makrobotanische Proben aus sieben archäologischen Haupthorizonten entnommen und über verschiedene Probeentnahmemethoden gesammelt werden. Sie lieferten Hinweise zur Vegetationsgeschichte des Fundplatzes.

Da angenommen werden kann, dass Holzkohleproben aus archäologischen Horizonten repräsentativ für das Auftreten von Holzpflanzen im untersuchten Raum für die Zeit des untersuchten Horizontes sind, wurden die Prozente der Holzkohleerhebungen in den Proben als ein Anzeiger für Baumbestand gewertet.
Zudem ergab die archäobotanische Untersuchung der damaligen Artengemeinschaft eine Buschsteppen-Vegetation für die Zeit des möglichen Klimawandels. Durch anthrakologische Erhebungen erhaltene Hinweise auf Pappeln und Weiden, die mit hoher Wahrscheinlichkeit als Feuerholz verwendet wurden, sind wohl den lokalen dauerfeuchten Bedingungen des Wadis Jaba'deen unterhalb von Baaz zuzuschreiben.

Die Untersuchungsergebnisse des Materials aus den Horizonten, die verhältnismäßig kleinere Mengen Holzkohle beinhaltet hatten, scheinen demnach für die Seltenheit von Holzpflanzen im Pleistozän an diesem Ort zu sprechen.

Zudem ergaben weitere archäobotanische Untersuchungen, dass sich Baaz während der Jüngeren Dryas und des frühen Holozäns außerhalb der Verbreitungsdichte von wilden Getreiden befunden hat. Auswirkungen eines Klimawandels, welcher zum vermehrten Vorkommen einjähriger Gräser als Vorläufer der späteren Getreidesorten geführt haben könnte, sind u. a. deshalb für Baaz nicht nachweisbar.

Visuelle Begutachtung und das Herstellen von Präparaten
Zur visuellen Untersuchung von Holzkohle allgemein werden binokulare Lupen mit einer Vergrößerung bis 50:1 und Auflichtmikroskope bis 400:1 verwendet. Zur Untersuchung von Bruchflächen im Auflicht müssen die Kohlen quer zur Längsachse gebrochen werden. Da eine erfolgreiche Holzartbestimmung nur bei genauer Orientierung der Stücke möglich ist, kann diese bei der Herstellung von Brüchen mit Hilfe eines Skalpells unter der Lupe exakt vorgegeben werden. Zu beachten ist aber, dass angeschnittene Flächen für eine Bestimmung grundsätzlich ungeeignet sind.
Zur fotografischen Dokumentation der Strukturen können sowohl Auflicht- als auch Durchlichtbilder dienen. Für letztere ist das Herstellen von Schliffen erforderlich, die aus eingebetteten Präparaten hergestellt werden. Als Matrix hat sich Polymethylmethacrylat bewährt, weil dieses in etwa die gleiche Härte aufweist wie das einzubettende Objekt.

Anhand von Schliffen können bei der Analyse dimensionale Veränderungen in Geweben und in der Zellwand erkannt werden, die bei der Verkohlung entstanden sind. Die anatomischen Eigenschaften der Hölzer sind deutlicher sichtbar.

Brechbarkeit
Die Brechbarkeit der Holzkohle erlaubt Rückschlüsse auf die Holzart, denn Holzkohlen sind unterschiedlich brechbar. Bei der Analyse kann diese Eigenschaft informativ zum Ergebnis beitragen, aber auch infolge mechanischer Einwirkung nach der Bergung zu Fehlschlüssen verleiten, da sich dadurch die als Beurteilungskriterium dienende (scheinbare) Stückzahl erhöhen kann.
Die Brechbarkeit kann als Druckfestigkeit oder über Bruchspannungswerte bei Biegeversuchen quantifiziert werden. Ebenso sind zum Bruchverhalten und Bruchergebnis von Kohlen verschiedener Holzarten differenzierte und qualitative Aussagen möglich, unterschieden nach Baumart und anatomischer Herkunft.

Tangential- und Radialbrüche erlauben es das Holz zu bestimmen. Die Orientierung der Bruchrichtung ist hierbei entscheidend. Bei Nadelholz ist die Tangential- und Längenschwindung zum Beispiel an den sogenannten Hoftüpfeln erkennbar.

Abnutzungsresistenz
Beanspruchungsverschiedenheiten in der Historie eines Holzkohlestückes sind zu berücksichtigen. Sie können Erkenntnisse liefern, die zur Bestimmung der Art der Kohle und ihres Weges zum Fundort beitragen. Ein fluvialer Anschwemmungsprozess beispielsweise zeigt ganz andere Beanspruchungen als eine aeolische Ablagerung. Die Rollung von Holzkohleteilen mit der Wasserbewegung auf einem Seegrund oder in stärkerem Maß in der Flachwasserzone im Uferbereich hinterlässt Spuren, die zusätzlich zu art- und individuumspezifischen Faktoren zur Bestimmung beitragen. Die durch Rollung im Wasser verursachten Spuren an den Kohlestücken liefern wertvolle Hinweise auf den Sedimentationsprozess und damit auf die Bedingungen, die bei der Entstehung der jeweiligen Schicht geherrscht haben.

Nicht nur die Rollung im Wasser führt zu mehr oder weniger abgerundeten Kanten und Ecken. Schon in einer Feuerstelle werden Kohlestücke durch Rollung mechanisch beeinflusst. Zu den Spuren, die eine solche Beanspruchung hinterlässt, konnte ein Schema erstellt werden, nach dem Kohlestücke verschiedenen Baumarten zugeordnet werden können.

Beschaffenheit
Auch die Beschaffenheit der Bruchfläche liefert Informationen, welche die Bestimmung erleichtern. Für Zersplitterung und Schwundmasse der Holzkohle können zum Beispiel Wasserbewegungen verantwortlich sein oder die mechanische Einwirkung durch einen Tritt auf die Holzkohlen (Rollung). Daher erfordert die Holzkohleanalyse sedimentologisches Arbeiten, d. h. die Berücksichtigung sedimentologischer Aspekte. Es ergeben sich Unterschiede in der Empfindlichkeit für mechanische Einwirkung verschiedener Baumarten. Die Faktoren, welche auf die Holzkohle einwirken, erlauben bei einer sedimentologischen Interpretation Aussagen über die Schichtbildung.

Taphonomie
Innerhalb der Archäobotanik sind die unter dem Begriff Taphonomie geführten Phänomene von grundlegender Bedeutung. Dieser Begriff fasst alle Vorgänge und Einflüsse zusammen, die auf einen Gegenstand nach seiner Ablegung oder einen Organismus nach seinem Tod einwirken.
Neben den chemischen Reaktionen, die beim Verkohlungsprozess ablaufen, führen auch die Quellung von Pektinen und mechanische Auswirkungen beim Ausgasen von flüchtigen Inhaltsstoffen sowie von Wasserdampf zu partiellen Umformungen im Holz. Die Mikrostruktur bleibt jedoch erhalten. Die Faktoren, von denen dies abhängig ist, sind Holzart, Raumgewicht, mikrostrukturelle Besonderheiten, Pilzdestruktion, Größe, Form, Feuchtigkeitsgehalt und Anheizungs- und Verbrennungstemperatur des die Verkohlung verursachenden Feuers.

Besonderheiten bei der Interpretation
Im Bereich kleinerer Probebestände erhöht sich die Artenzahl immer mit der Stückzahl, weshalb dies beim Zusammenstellen der Anteile an Holzkohlen berücksichtigt werden muss. Beispielsweise genügt für die vegetationsgeschichtliche Untersuchung zunächst die Bestimmung einiger Stücke, deren Art typisch ist für die jeweilige Vegetationsform.

Pilzhyphen sind in Holzkohlen deutlich nachweisbar. Sie sind Anzeiger eines weiteren aufschlussreichen Sachverhalts. Hölzer werden meist, nachdem sie abgestorben sind, in feuchtem Milieu befallen. Andererseits muss das Holz eine für den Pilz förderliche Umgebung mit ganz bestimmten Eigenschaften darstellen. So gedeiht er dort eher, wo für den Pilz toxische Abwehrstoffe der Pflanze nur in geringer Konzentration vorhanden sind. Das Vorliegen und der Grad des Pilzbefalls kann somit indirekte kulturhistorische Deutungen wie zum Beispiel die Verwendung von Fallholz gegenüber geschlagenem Holz ermöglichen.

Mikroholzkohlefragmente in Sedimentfolgen von Seen zum Beispiel können Aufschluss geben über das Ausmaß von Waldzerstörung durch Brände.

Vergleich der Anthrakologie mit der Palynologie
Im Vergleich zur Palynologie (Pollenanalyse) haben anthrakologische Untersuchungen den Nachteil, dass sie ausschließlich Holzpflanzen dokumentieren. Bei Pollenanalysen kommen daneben ergänzend Kräuter hinzu, jedoch mit dem Nachteil, dass hier in quantitativen Erhebungen windbestäubte Pflanzen überrepräsentiert sind. Deren Pollen können zudem über große Entfernungen herantransportiert worden sein. Pollendiagramme geben daher ein breiteres Bild der Vegetation wieder, allerdings ist das Einzugsgebiet hierbei teilweise schwer einzugrenzen. Im Gegensatz dazu geben die Ergebnisse der Anthrakologie das (genutzte) Holzspektrum wieder, dieses aber aus einem meist sehr kleinen Einzugsgebiet.

Literatur
 Fritz H. Schweingruber: Untersuchungsmethodik und Ergebnisse der Holzkohleanalyse. In: Ders.: Prähistorisches Holz. Die Bedeutung von Holzfunden aus Mitteleuropa für die Lösung archäologischer und vegetationskundlicher Probleme (= Academica Helvetica. Band 2). Haupt, Bern 1976, ISBN 3-258-02405-7, S. 17–27.
 Katleen Deckers, Simone Riehl, Emma Jenkins, Andrey Dodonov, Aleksandra N. Simakova, Nicholas J. Conard: Vegetation development and human occupation in the Damascus region of southwestern Syria from the Late Pleistocene to Holocene. In: Vegetation History and Archaeobotany. Band 18 (2009), Heft 4, , S. 329–340.
 René T. Cappers, Sytze Bottema, Henk Woldring, Hans van der Plicht, Harm-Jan Streurman: Modelling the emergence of farming: implications of the vegetation development in the Near East during the Pleistocene-Holocene transition. In: René T. Cappers, Sytze Bottema (Hrsg.): The Dawn of Farming in the Near East. (= Studies in Early Near Eastern Production, Subsistence, and Environment. Band 6). Institut für Vorderasiatische Altertumskunde, Berlin 2002, ISBN 3-9804241-5-4, S. 3–14.
 Neil Roberts:  In: Antiquity. Band 76 (2002) Heft 294, , S. 1002–1010.

Einzelnachweise

Spezialarchäologien/Hilfswissenschaften
Pflanzenökologie
Paläontologie
Holzanatomie
Holzverschwelung
Ökologische Disziplin

Anthrakologie


Un naóforo es una estatua egipcia de una persona que porta la figura de un templo. Se compone de dos elementos: un hombre, generalmente arrodillado, que presenta en sus manos la imagen de un dios enmarcado en un santuario. Este tipo de estatua apareció por primera vez en el Imperio Nuevo, durante la dinastía XIX, pero ganó popularidad con el paso del tiempo y fue muy utilizada en época de los Ptolomeos.

El término «naóforo» significa «portador del templo» y proviene del griego antiguo ναός (naós, "templo") y φορός (forós, "que lleva").

En general son estatuas de un sacerdote o un alto funcionario, de rodillas o en pie. Hay naóforos que muestran más de un dios en el santuario, como la de Panehsy, supervisor del Tesoro de Ramsés II.

Referencias

Bibliografía

Escultura del Antiguo Egipto
Estatuas

Naóforo


Olaylar
 17 Şubat - Osmanlı Mebuslar Meclisi, kabul ettiği Mîsâk-ı Millî'nin basında yayınlanmasını ve bütün yabancı parlamentolara bildirilmesini kararlaştırdı.
 24 Şubat - Almanya'da Alman İşçi Partisi'nin adı Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi olarak değiştirildi. Aynı gün parti programı açıklandı.
 16 Mart - İtilaf Devletleri, İstanbul'u resmen işgal etti.
 18 Mart - İstanbul'da Meclis-i Mebusan son toplantısını yaptı.
 23 Nisan - TBMM açıldı.
 4 Haziran - I. Dünya Savaşı'nın galip İtilaf Devletleri ile Macaristan arasında Triyanon Antlaşması imzalandı.
 7 Haziran - TBMM, İstanbul Hükûmeti'nin 16 Mart 1920'den sonra yaptığı ve yapacağı hiçbir anlaşma ve uygulamanın kabul edilmeyeceği kararını aldı.
 18 Temmuz - TBMM Muhafız ve Tören Taburu kuruldu.
 10 Ağustos - Damad Ferit Hükûmeti ile itilaf devletleri arasında Sevr Antlaşması imzalandı.
 1 Eylül - Fransızlar, başkenti Beyrut olan Lübnan devletini kurdu.
 10 Ekim - Kuveyt şehrinin batısındaki El Cehre'de Cehre Muharebesi gerçekleşti.
 2 Aralık - Türkiye ile Ermenistan arasında Gümrü Anlaşması imzalandı.
 5 Aralık - TBMM'de "Anadolu ve Rumeli Müdafaai Hukuk Grubu" kuruldu; Mustafa Kemal Grup Başkanlığına seçildi.
 16 Aralık - Çin'de meydana gelen 8.6 şidettindeki depremde 100 bin kişi öldü.

Doğumlar

Ocak
 3 Ocak - Isaac Asimov, Amerikalı yazar ve biyokimyager
 23 Ocak - Gottfried Böhm, Alman mimar

Şubat
 3 Şubat - Morteza Motahhari, İranlı bilgin, siyasetçi (ö. 1979)
 26 Şubat - José Mauro De Vasconcelos, Brezilyalı bir yazar (ö. 1988)

Nisan
 Stepan Maynagaşev, Hakas kökenli Türkolog (d. 1886)

Mayıs

Haziran
 18 Haziran - Lode Van Den Bergh, Belçikalı yazar ve eğitimci
 25 Haziran - Lassie Lou Ahern, Amerikalı oyuncu (ö. 2018)

Temmuz
 10 Temmuz
 Owen Chamberlain, Amerikalı fizikçi (ö. 2006)
 Remo Gaspari, İtalyan siyaetçi (ö. 2011)

Ağustos
 29 Ağustos - Charlie Parker, Amerikalı caz sanatçısı (ö. 1955)

Eylül
 8 Eylül
James F. Calvert, Amerikalı komutan (ö. 2009)
Madeleine Rebérioux, Fransız etnolog ve tarihçi (ö. 2005)
Refat Appazov, Ukraynalı bilim insanı ve yazar (ö. 2008)

 25 Eylül - Božidarka Kika Damjanović-Marković, II. Dünya Savaşı sırasında Yugoslavya'da faaliyet yürüten siyasi aktivist, Yugoslav Partizanları komutanı, direnişçi, ulusal kahraman (ö. 1996)

Kasım
 10 Kasım - Maurice Clavel, Fransız yazar, filozof, gazeteci (ö. 1979)

Aralık
 29 Aralık - Josefa İloilo, Fiji devlet başkanı

Doğduğu gün ve ay bilinmeyenler
 Elli Pappa - Yunan yazar, gazeteci ve aktivist (ö. 2009)
 Garbis Cancikyan, Ermeni şair (ö. 1946)

Ölümler
 9 Aralık - Mollie McConnell, Amerikalı sinema oyuncusu (d. 1865)
 31 Ağustos - Wilhelm Wundt, Alman psikolog (d. 1832)
 13 Eylül - Şeyh Muhammed Hiyabani, İranlı siyasetçi

1920 Nobel ödülünü kazananlar

 Fizik -
 Kimya -
 Tıp -
 Edebiyat - Knut Hamsun
 Barış - Léon Bourgeois

Kaynakça

1920


Twix is a caramel shortbread chocolate bar made by Mars, Inc., consisting of a biscuit applied with other confectionery toppings and coatings (most frequently caramel and milk chocolate). Twix are packaged with one, two or four bars in a wrapper.

History

The product was first produced in the United Kingdom in 1967, and it was introduced in the United States in 1979. The name is a portmanteau of "twin sticks". Twix was called Raider in mainland Europe for many years before its name was changed in 1991 (2000 in Denmark, Finland, Norway, Sweden and Turkey) to match the international brand name. A Raider retro edition was temporarily sold in Germany in 2009, and in the Netherlands and Belgium in 2015.

Production
Twix bars for the North American market are made in Cleveland, Tennessee, along with M&M's.For global markets like Europe and Africa are produced in the Netherlands alongside Mars bars and other Mars, Incorporated chocolates.

Advertising
In 2012, Twix launched the "Pick a Side" campaign. The advertising campaign introduced a rivalry between the two "sides" of the Twix bar. Each Twix bar was given its own distinct packaging, being labelled as either a "Right Twix" or a "Left Twix", although both sides are identical.

Ten years later, in 2022, a new campaign that replaced the previous one finally put this rivalry to rest by explicitly clarifying that both bars are identical. The new tagline reflecting this states, "Left or Right, a good decision either way."

Twix products

Bars

The following flavours are available in the United States of America.

 Twix Original
 Twix Salted Caramel
 Twix Cookies & Creme
 Twix Ice Cream Bar
 Twix 100 Calories
 Twix Cookie Dough

Other products
 Twix Ice Cream
 Twix Caramel Cookies
 Twix Spekulatius seasonal limited edition (Germany)

Shrinkflation
Like many confectionery items, Twix has been accused of shrinkflation, where, instead of increasing the cost of a bar, Mars, Inc. has decreased the size. A bar in the 1970s was 60g but in the 2020s they are 50g.

Popular culture
In an episode of Seinfeld entitled "The Dealership", a major plotline in the episode focuses on George Costanza's failed attempts to extract a Twix bar from a vending machine.
Also, a recurring joke in the episode is that people confuse a Twix bar with a 5th Avenue Bar. However, George insists that "Twix is the only candy bar with the cookie crunch."

References

External links

American confectionery
Biscuit brands
Brand name confectionery
British confectionery
Candy
Chocolate bars
Mars confectionery brands
Products introduced in 1967

Twix


Le Donbass () est un ancien navire de réparation soviétique du projet 304 (nom de rapport OTAN : Amur) converti en navire de commandement par la marine ukrainienne. Il est construit par le chantier naval de Szczecin en Pologne en 1969 pour la marine soviétique et intitulée PM-9.  est une abréviation russe pour un navire de réparation (, Plavuchaya masterskaya), et signifie littéralement .

Le Donbass est détruit pendant le siège de Marioupol dans le cadre de l'invasion russe de l'Ukraine en 2022.

Historique

Les navires de cette compagnie ont été activement appliqués dans les campagnes militaires depuis le début des années 1970.

À la suite de la distribution de la flotte de la mer Noire à la suite de la dislocation de l'URSS, le PM-9 est renommé Krasnodon. En 2001, il est rebaptisée Donbass. Au cours de son service dans la marine ukrainienne, le navire participe à plusieurs reprises à des exercices internationaux, ainsi qu'à des défilés et croisières militaires locaux. Le 11 novembre 2007, le navire face face à un ouragan près de Sébastopol et subit des dommages mineurs, mais demeure intact grâce à l'aide du remorqueur russe MB-160.

Le navire Donbass célèbre sa quatrième décennie de service naval le 4 décembre 2009. À cette occasion, le ministère ukrainien de la Défense alloue le 6 décembre 2010 environ 4 millions d'UAH pour la reconstruction du navire. Le 25 janvier 2011, il passe avec succès la première étape des essais en mer.

Le 20 mars 2014, le navire est capturé par la marine russe lors de la crise de Crimée. Le 17 avril 2014, il est transporté de Sébastopol à Odessa par le remorqueur ukrainien Hennadiy Savelyev. Le 27 septembre 2014, alors que la guerre du Donbass bat son plein, le Donbass abat un drone pro-russe alors qu'il navigue au large de Marioupol. Le 4 septembre 2016, le navire est endommagé par un incendie à Odessa.

Le navire de recherche et sauvetage Donbass et le remorqueur de mer Korets appareillent d'Odessa le 20 septembre 2018 et transitent par le détroit de Kertch le 23 septembre, escorté par un certain nombre d'unités de la marine russe. Les bateaux d'artillerie de la classe Gyurza-M de la marine ukrainienne Kremenchuk (P177) et Lubny (P178) appareillent du port de Berdiansk pour rencontrer les deux navires faisant leurs entrées dans la mer d'Azov. Le président ukrainien Petro Porochenko félicita les équipages des deux navires pour un transit réussi sur sa page Facebook, ajoutant qu'ils feront partie d'une base nouvellement créée dans la mer d'Azov.

, comme indiqué sur le portail militaire ukrainien.

Des images satellites publiées le 6 avril 2022 montrent le Donbass dans une épaisse fumée dans le port de Marioupol, indiquant que le navire a probablement été touché. Le 16 avril 2022, le ministère ukrainien de la Défense confirme que le navire a été détruit lors du siège de Marioupol.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des navires actifs de la marine ukrainienne

Bateau lancé en 1969
Navire construit à Stettin
Bateau de la Marine soviétique
Bateau de guerre ukrainien
Invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022
Navire coulé en 2022
Catastrophe maritime en 2022

Donbass (navire)


Ursula Starlinger, geb. Keitzke (* 15. Februar 1917 in Danzig; † 26. Februar 2005 in Wetzikon) war eine deutsche Politikerin (CDU).

Leben
Ursula Starlinger war Lehrerin in landwirtschaftlicher Haushaltskunde. In Königsberg (Preußen) heiratete sie 1944 den Arzt Wilhelm Starlinger, der von 1947 bis 1954 im sowjetischen Gulag war und 1956 starb. Das Ehepaar hatte ein gemeinsames Kind, drei weitere Kinder stammten aus der ersten Ehe ihres Mannes.

Nach der Flucht aus Königsberg im Jahre 1945 nach Schleswig-Holstein trat sie 1948 in die neu gegründete Christlich Demokratische Union Deutschlands ein. Von 1948 bis 1950 war sie Mitglied im Stadtrat von Preetz. 1969 war sie Mitglied des Kreistages Ludwigshafen. Im Kreisverband Ludwigshafen-Land gründete sie die Frauen-Union, deren Erste Vorsitzende sie bis 1987 blieb. Zudem war sie viele Jahre Mitglied des Landesvorstandes der CDU Rheinland-Pfalz.

Von 1967 bis 1979 war sie Abgeordnete im Landtag Rheinland-Pfalz und von 1971 bis 1979 dessen Vizepräsidentin.

Zum postum veröffentlichten Buch ihres Mannes Derrière la Russie: La Chine (Édition Spes, Paris 1958)
schrieb sie das Vorwort.

Ehrungen
 1972: Verdienstkreuz 1. Klasse der Bundesrepublik Deutschland
 1979: Großes Verdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland
 1987: Großes Verdienstkreuz mit Stern der Bundesrepublik Deutschland
 1990: Verdienstorden des Landes Rheinland-Pfalz

Einzelnachweise

Schullehrer
Person (Königsberg, Preußen)
Landtagsabgeordneter (Rheinland-Pfalz)
Träger des Großen Bundesverdienstkreuzes mit Stern
Träger des Verdienstordens des Landes Rheinland-Pfalz
CDU-Mitglied
Deutscher
Geboren 1917
Gestorben 2005
Frau

Ursula Starlinger


Pseudotsuga macrocarpa, er barrtré sem er einlent í suðurhluta Kaliforníu.

Tilvísanir

Tenglar
 The Gymnosperm Database: Pseudotsuga lindleyana

Barrtré

Könguldegli


Cor Pleun Veldhoen (født 6. april 1939, død 11. oktober 2005) var en hollandsk fodboldspiller (forsvarer).

På klubplan tilbragte Veldhoen hele sin 14 år lange karriere, fra 1956 til 1970, hos Feyenoord i sin fødeby. Han vandt det hollandske mesteskab med klubben hele fire gange, ligesom det blev til sejr i KNVB Cuppen i 1965 og i Mesterholdenes Europa Cup finale 1970.

Veldhoen spillede desuden 27 kampe for Hollands landshold, som han debuterede for 14. maj 1961 i en VM-kvalifikationskamp på udebane mod DDR.

Titler
Hollands mesterskab
 1961, 1962, 1965 og 1969 med Feyenoord

KNVB Cup
 1965 med Feyenoord

Mesterholdenes Europa Cup
 1970 med Feyenoord

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Holland
Fodboldspillere fra Feyenoord Rotterdam
Personer fra Rotterdam

Cor Veldhoen


فرع رشيد هو أحد فرعي نهر النيل، في مصر السفلى، والحد الغربي للدلتا قبل أن يصب النهر في البحر الأبيض المتوسط. الفرع الثاني هو فرع دمياط. ومن المدن التي يمر بها فرع رشيد شبراخيت ورشيد ودسوق.

المدن المطلة على فرع رشيد

تطل ثماني مدن على فرع رشيد مباشرةً، نصف هذا العدد على الضفة الشرقية (مدينة بمحافظة الغربية وثلاث مدن بمحافظة كفر الشيخ)، والنصف الآخر على الضفة الغربية (جميعهم بمحافظة البحيرة).

الضفة الشرقية:
  كفر الزيات، محافظة الغربية.
  دسوق، محافظة كفر الشيخ.
  فوّه، محافظة كفر الشيخ.
  مطوبس، محافظة كفر الشيخ.

الضفة الغربية:
  شبراخيت، محافظة البحيرة.
  الرحمانية، محافظة البحيرة.
  المحمودية، محافظة البحيرة.
  رشيد، محافظة البحيرة.

مصادر

النيل في مصر

فرع رشيد


منتدى الجاحظ هو منبر فكري وثقافي إسلامي تونسي صنف طبقا للقانون التونسي ضمن الجمعيات الثقافية والفنية.

ألوان الطيف
أسس منتدى الجاحظ ويشرف عليه عدد من رموز تيار اليسار الإسلامي، غير أنه مفتوح أمام كل ألوان الطيف الفكري التونسي والعربي، حيث حاضر على منبره عدد كبير من المفكرين من بينهم حسن حنفي، محمد أركون، عبد المجيد الشرفي، هشام جعيط، عبد السلام المسدي، أبو يعرب المرزوقي... مراهنة من المنتدى «على أهمية الحوار المحلي والعالمي وعلى المساهمة في دفع اتجاهات التجديد في الفكر العربي الإسلامي».

التأسيس
تأسس منتدى الجاحظ في أواسط عام 1989 وحصل على تأشيرة العمل القانوني بتاريخ 12 يونيو عام 1990. وقد اختير له اسم الجاحظ لأن الجاحظ كما يقول رئيس النادي «رمز من رموز التراث العربي الإسلامي الأساسية» كما أنه معتزلي والقائمون على المنتدى يؤمنون بأن «استخدام العقل على نطاق واسع خاصة داخل الفضاء الديني مسألة مشروعة، ومسألة لا يكتمل الوعي الديني والاجتماعي إلا بها».

المشرفون
 تركبت الهيئة المديرة التأسيسية لمنتدى الجاحظ من أحد عشر عضوا ويرأسه الإعلامي التونسي صلاح الدين الجورشي وينوبه الجامعي أحميدة النيفر ويتولى محمد القوماني كتابته العامة...
 عقد المنتدى مؤتمرين كان الأول عام 2004 والثاني في 8 جويلية/تموز 2007. وفي المؤتمر الثاني تركبت الهيئة المديرة للنادي من العناصر التالية: صلاح الدين الجورشي: رئيسا؛ محمد القوماني: كاتبا عاما؛ عبد العزيز التميمي: كاتبا عاما مساعدا مكلّفا بالتنظيم الإداري؛ العربي بن طراد: أمين مال؛ رضا بن عبد الفتاح: أمين مال مساعد؛ عبد الرزاق العياري: نائب رئيس مكلف بالعلاقات العامة؛ سعاد القوسامي: نائبة رئيس مكلفة بقضايا المرأة؛ محمد صابر محجوب: نائب رئيس مكلف بالتوثيق والنشر؛ رامي الصالحي: نائب رئيس مكلف بتنمية القدرات؛ رفيعة عطية: نائبة رئيس مكلفة بلجنة الشباب؛ مراد حجي: نائب رئيس مكلف بالموقع الألكتروني.

وصلات خارجية
موقع منتدى الجاحظ

فكر
فكر إسلامي

منتدى الجاحظ


El Kamov Ka-26 (designación OTAN: Hoodlum) es un helicóptero soviético ligero de rotores coaxiales con dos motores radiales.

Diseño y desarrollo

El Ka-26 entró en producción en 1966. Se han construido 850. El Ka-126 fue una variante con un solo motor.  Todas las variantes Ka-26/126/128/226 tienen el código "Hoodlum". La versión derivada con dos motores turboeje es el Ka-226.

El fuselaje del Ka-26 consta de una burbuja que contiene la cabina del piloto y copiloto, además de una caja desmontable, disponible en variantes de evacuación médica, transporte de pasajeros y versiones agrícolas. El helicóptero puede volar con o sin la caja adjunta, dándole una gran flexibilidad en su uso. El Ka-26 es lo suficientemente pequeño y muy manejable lo que le permite aterrizar en un camión de gran tamaño.

La principal debilidad de la Ka-26 es su planta motriz. Está alimentado por dos motores radiales Vedeneyev M-14V-26 de 325 CV (242 kW) montados en góndolas fuera de borda. Los motores a pistón, aunque son más sensible que los turboeje modernos, son de mantenimiento relativamente intensivo. El Ka-26 tiene poca potencia con sus dos motores radiales, especialmente cuando se utiliza en tareas de fumigación, donde el exceso de carga es común. Ningún otro helicóptero existe en el mundo que funcione a una potencia constante del motor del 95% para la mayor parte de su régimen de vuelo. Esto deja al piloto poca potencia de reserva en caso de emergencia. Debido a la sobrecarga frecuente, el eje de interconexión que une los dos motores es propenso a la rotura y requiere inspecciones frecuentes.

La instrumentación estándar del Ka-26 se asemeja a la de las grandes aeronaves Kamov y se considera excesivo para el uso civil y fumigación. El gran panel de la cabina con 18 instrumentos principales dificulta la visibilidad inferior derecha, que es crucial para evitar las líneas eléctricas y telefónicas en tareas de agricultura y otras operaciones de baja altitud. Es una práctica común reemplazar el panel de instrumentos con un diseño simplificado, manteniendo sólo los seis instrumentos básicos, útil para una mejor visión.

La baja altura del rotor inferior requiere que los pasajeros y la tripulación se acerquen desde la parte trasera cuando los rotores están girando, ya que, en la parte delantera de la aeronave, es suficientemente baja como para alcanzar la cabeza de una persona.

Historia operacional

El Ka-26 fue utilizado por algunos ejércitos WARPAC en el papel de desembarco o aerotransportadas, pero su vulnerabilidad por su baja velocidad (150 km/h) limita el uso militar. Es, sin embargo, sumamente útil para fumigación. La configuración coaxial del rotor principal, lo que le hace más pequeño y ágil, también se traduce en un patrón de flujo de aire delicado en el helicóptero, proporcionando una completa pero suave distribución de productos químicos en las plantas. El Ka-26 es a menudo utilizado para rociar las explotaciones de uva en Hungría, donde helicópteros de diseño convencionales "de rotor principal y rotor de cola" pueden ocasionar daños con su flujo de aire. Los operadores húngaros del Kamov afirman que los rotores coaxiales de los Ka-26 crean una corriente de aire que permite a los pesticidas llegar debajo, en lugar de en la parte superior de las hojas, esto significa una distribución mucho más eficaz de los plaguicidas, pues la mayoría de las plagas y los parásitos no viven en la parte superior del follaje. Además, el sistema de vórtices coaxial es simétrico, lo que permite a la distribución de los plaguicidas ser más uniforme. Véase vórtices simétricos

Variantes

Ka-26-A Hoodlum: Helicóptero utilitario ligero de uno o dos tripulantes, propulsado por dos motores VMK (Vedeneyer) M-14V-26 de 325 caballos de fuerza (243 kW) con motor de pistón radial; 850 construidos.

Ka-26SS: Banco de pruebas de la tecnología NOTAR para el Ka-118.

Ka-126 Hoodlum-B: Helicóptero utilitario ligero de uno o dos tripulantes, impulsado por un motor de turbo-eje OMKB "Mars" (Glushenkov) TVD-100 con 720-shp (537 kW). Voló por primera vez en 1986 y construido bajo licencia por IAR en Rumania. Dos prototipos y 15 helicópteros de serie construidos.

V-60: Prototipo ligero de escolta armada basado en el Ka 126.

Ka-128: Un prototipo, impulsado por un motor de turboeje Turbomeca Arriel 1D1 de 722-shp (538 kW).

Kamov Ka-226: Helicóptero de servicio de seis o siete asientos, impulsado por dos motores turboeje Rolls-Royce (Allison) 250-C20R de 450 shp (335 kW).

Operadores

Operadores militares

 (policía)

operadores Civiles

 Gazpromavia

Especificaciones

Véase también

Desarrollos relacionados
  Kamov Ka-226
Aeroanves comparables
  Kaman K-MAX

Referencias

Enlaces externos
 https://web.archive.org/web/20020525031818/http://kamov.ru/

Ka-26
Helicópteros de rotores coaxiales
Helicópteros bimotores de pistón
Aeronaves civiles utilitarias de la Unión Soviética de los años 1960
Aviones utilitarios militares de la Unión Soviética de los años 1960
Helicópteros de la Unión Soviética de los años 1960
Aeronaves agrícolas de la Unión Soviética de los años 1960

Kamov Ka-26


المزج الضوئي هو تقنية لتوليد موجة مستمرة لأشعة التيراهيرتز باستخدام موجتين ضوئيتين مختلفتي التردد من جهازي ليزر. يُمزج فيضا الشعاعين ويركزان في بؤرة لمازج ضوئي فينتج عنهما إشعاع التيراهرتز.

عند وقوع الموجتين على مادة شبه موصلة، فإن الفرق بين هذين الترددين يقع في مجال التيراهيرتز.
سبب حدوث ذلك هو الطبيعة غير الخطية للمادة شبه الموصله وطبيعة المدة الزمنية القصيرة للالكترونات المهيجة عند امتصاصها لاحد الموجات.

اقرأ أيضا
 مرشح أشعة تحت الحمراء
 كهروضوئيات
 أجهزة بصرية
 حمام الشمس
 مرشح استقطابي
 تباين (بصريات)

مراجع

طيف كهرومغناطيسي
بصريات
مرشحات
تكنولوجيا تيراهيرتز

مزج ضوئي


محمد عمر أزوقة؛ أديب وكاتب روائي أردني، ولد سنة 1942 في مدينة عمّان، أنهى الثانوية العامة في كلية تراسنطة بعمّان سنة 1960، ثم درس الهندسة المعمارية في جامعة الشرق الأوسط التقنية بتركيا سنة 1963، لكنه لم يتمّ دراسته. وهو عضو في رابطة الكتاب الأردنيين. عمل في قطاع الصناعة والتأمين في كل من عمّان وأبو ظبي وبغداد.

مؤلفاته
ألف عدة روايات أدبية منها: «الثلج الأسود» عام 1988 وهي أول كتبه المنشورة ورواية «دقيقتان فوق تل أبيب» وصدرت عن دار الجليل عام 1990، ورواية «والشتاء يلد الربيع» وصدرت عام 1998، و«حريق الصخور» عام 2012، و«الخطيفة» عام 2015. كما قام بترجمة العديد من الروايات التاريخية الشركسية التي كتبها الروائي الشركسي العالمي الدكتور محيي الدين قندور باللغة الإنجليزية. وله عدة مقالات أدبية في الصحف والمجلات المختلفة، وهو عضو في المجلس العشائري الشركسي الأردني.
أما مؤلفاته الأخرى غير الأدبية فتشمل:
 «المريدية: دراسة الحروب القفقاسية» لـ محي الدين قندور، دراسة (ترجمة من الإنجليزية)، المؤسسة العربية للدراسات والنشر، عمّان، 2007.
 «التاريخ الشركسي» لـ قادر ناتخو، دراسة (ترجمة من الإنجليزية) دار ورد الأردنية، عمّان، 2009.
 «القضية الشركسية»، يشكل الدراسة السياسية الأولى في هذا المضمار، دار ورد الأردنية، عمّان، 2010.
 «بدون إطلاق رصاصة واحدة»، دراسة سياسية، دار ورد الأردنية، عمّان، 2014

المراجع

روائيون أردنيون
روايات 2010
كتاب أردنيون
كتب 1998

محمد عمر أزوقة


Pixeline Skolehjælp: Lær at Læse – Det magiske bibliotek er det niende spil i Pixeline Skolehjælp-serien. Spillet er fra 2007 og er udgivet af Krea Media.

Spillet starter med, at Pixeline skal besøge det magiske bibliotek, hvor der er fire bøger, der fortæller en historie, som bl.a. omhandler en pirat, prinsesse og en automekaniker.

De fire bøgers historier består af fem små minispil, som omhandler stavning, rim, bogstavernes lyde, opbygning af sætninger og ord i stavelser.

Referencer

Lær at Læse - Det magiske bibliotek
Computerspil fra 2007


هذه الصفحة تتناول قائمة المراكز الثقافية في مصر.

 المركز الثقافي الأمريكي ش أمريكا اللاتينية - جاردن سيتي
 المركز الثقافي البريطاني شارع النيل - العجوزة
 المعهد الثقافي الإيطالي الزمالك
 المركز الثقافي الفرنسي المنيرة - السيدة زينب
 المركز الثقافي الفرنسي بالإسكندرية
 المركز الثقافي الهندي ش طلعت حرب- القاهرة
 المركز الثقافي الياباني ش القصر العيني - جاردن سيتي
 المركز الثقافي النمساوي ش كورنيش النيل - جاردن سيتي
 المركز الثقافي السويسري ش عبد الخالق ثروت - القاهرة
 المركز الثقافي الأسباني ش عبد الله الكاتب - الدقي
 المركز الثقافي الصيني ش ابن بطوطة - الجيزة
 المركز الثقافي الروسي ش التحرير - الدقي
 المركز الثقافي اليوناني ش عائشة التيمورية - جاردن سيتي

قوائم متعلقة بمصر
مراكز ثقافية

قائمة مراكز ثقافية في مصر


بَبّوش قرية تونسية تقع بولاية جندوبة، قرب الحدود التونسية الجزائرية، شمال غربي مدينة عين دراهم.

انظر أيضا

مواضيع ذات علاقة
 ولاية جندوبة.

قرى ولاية جندوبة

ببوش


ميلود هدفي (ولد في 12 مارس 1949 بوهران - توفي في 17 يونيو 1994) لاعب كرة قدم جزائري، يعتبر واحدا من اللاعبين الممتازين الذين أنجبتهم الكرة في الجزائر وإفريقيا، بالنظر إلى قيمة وإبداع ابن حي بروتان، لقب بالقيصر الإفريقي من طرف الجوهرة السوداء بيليه لتشابه أسلوب لعبه مع القيصر فرانتس بكنباور.

البداية
بدأ هدفي ميلود مشواره الكروي مع جمعية وهران، قبل أن ينضم إلى الجار مولودية وهران في صنف الأشبال. ولعب للمولودية إلى غاية ,1969 قبل التنقل إلى وداد تلمسان الذي قدم له في ذلك الوقت عرضا لا يرفض يتمثل في منصب موظف في بنك وطني بأجرة محترمة، زائد الشقة ومنحة 30 ألف دينار. وكانت أكبر صفقة في ذلك الوقت. في سنة 1972، عاد اللاعب إلى المولودية وتوج معها بكأس الجزائر، ولعب مع صفوفها إلى غاية 1979 لينهي مشواره مع هلال سيق.

مسيرته
وفي المنتخب الجزائري تدرج هدفي في مختلف الأصناف إلى غاية الفريق الجامعي، وشارك معه في 80 مباراة وضيع ألعاب البحر المتوسط فقط. وبخصوص مشواره كمدرب، فقد درب المولودية في بداية التسعينيات. ومن لا يعرف هدفي قد يكون مجنونا لأن الجوهرة البرازيلية بيلي لقبه بـالقيصر على هامش بطولة العالم للقارات، التي جرت بالمكسيك عندما لعب للمنتخب الإفريقي. وفي سنة 1973 أجمعت وسائل الإعلام البرازيلية أن هدفي أحسن فنيا من الألماني بيكنباور لتعدد مميزاته البرازيلية. فقد كان فنانا، أنيقا، ويحسن مداعبة الكرة وواحد ممن أبدعوا تقنية الانفلات من التسلل. ويكفيه فخرا أن المدرب العالمي أيمي جاكي الذي كان يشرف على ليون في 1978 تنقل إلى تلمسان لمشاهدته في لقاء الدور نصف النهائي لكأس الجزائر أمام نصر حسين داي، رفقة اللاعب الكبير ماريو دي نالو الذي كان مديرا عام للفريق من أجل إقناعه بالاحتراف. لكنه رفض رغم أنه كان في ال29 سنة من العمر، وذلك بسبب إصراره على المشاركة مع النخبة الوطنية في الألعاب الإفريقية. وكان هدفي ميلود صاحب شخصية قوية ورجل مبادئ، ففي الألعاب الأفريقية التي جرت بنيجيريا منحه الحكم بطاقة حمراء اضطر إلى تمزيقها، وبسببه تم تغيير البطاقات من ورقية إلى بلاستيكية. كان يحب المولودية وعندما دربها اضطر إلى إخراج 20 مليون من جيبه ليقنع حفيظ تسفاوت بالبقاء. لم يكن يهمه المال. ولأنه ترك شقته في تلمسان، عندما منحته المولودية شقة في وهران فقد منحها للمهاجم مداحي.
لقبه بيليه بـالقيصر الإفريقي، وذلك لتشابه أدائه إلى حد كبير مع أداء القيصر الألماني فرانز بيكنباور ويعتبر أحد أفضل المدافعين الذين انجبتهم الكرة الجزائرية وكان أحد نجوم نادي مولودية وهران في السبعينات وظل وفيا للنادي حتى بعد اعتزاله اللعب فقد توفي بسكتة قلبية حزنا على فشل الفريق في التأهل إلى نهائي كأس الجزائر أمام نادي أمل عين مليلة في 17 جوان 1994

و قد استدعي لمنتخب الجزائر وهو لايتجاوز 19 سنة في عهد المدرب الفرنسي لوسيان لوديك ولعب لمنتخب الجزائر 80 مباراة دولية واعتزل من المنتخب سنة 1979، وبذلك يعد من بين اللاعبين القلائل الذي بلغوا هذا العدد الكامل ما يؤكد مدى المستوى الكبير الذي كان يمتاز به.

كما استدعي مرتين للمنتخب الإفريقي في كأس العالم للقارات في البرازيل سنة 1972 والمكسيك 1973 علي التوالي وهو الاعب العربي الوحيد الذي نال هذا الشرف وكان هو ليبيرو المنتخب الأفريقي في كأسي العالم.

توفي في 17 يونيو 1994.

مراجع

وصلات خارجية

 المرحوم هدفي ميلود لقبه اللاعب الأسطورة بيلي بالقيصر - الخبر

لاعبو كرة قدم رجال جزائريون
جزائريون في القرن 20
فائزون بميداليات ذهبية في الألعاب الإفريقية من الجزائر
فائزون بميداليات في الألعاب الإفريقية في كرة القدم
لاعبو جمعية وهران
لاعبو كرة قدم جزائريون
لاعبو كرة قدم في ألعاب عموم إفريقيا 1973
لاعبو كرة قدم من وهران
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم
لاعبو مولودية وهران
لاعبو وداد تلمسان
مدربو كرة قدم جزائريون
مدربو مولودية وهران
منافسون في الألعاب الإفريقية 1978
مواليد 1368 هـ
مواليد 1949
مواليد في وهران
وفيات 1414 هـ
وفيات 1415 هـ
وفيات 1994
وفيات في وهران

ميلود هدفي


غياتة الغربية قرية مغربية أمازيغية جبلية شمال المملكة، تنتمي إلى إقليم تازة، شمال شرق مدينة فاس، تضم بلدة غياتة الغربية 23.447 نسمة (إحصاء 2004).

مصادر

أماكن مأهولة في إقليم تازة
جماعات قروية في المغرب
جماعات قروية في إقليم تازة
جماعات قروية في جهة فاس مكناس

غياثة الغربية


An Cymbopogon osmastonii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Richard Neville Parker. An Cymbopogon osmastonii in nahilalakip ha genus nga Cymbopogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cymbopogon

Cymbopogon osmastonii


Joerg Dudys (* 27. Dezember 1971 in Dresden) ist ein deutscher Gitarrist.

Leben
Im Kindesalter lernte Joerg Dudys Gitarre und machte seine ersten Erfahrungen auf Bühnen. Danach begann er mit regelmäßigen Live-Konzerten. Er spielte in etlichen Bands in der DDR.

1988 übersiedelte er in die Bundesrepublik.
Im Laufe der Zeit entwickelte er sich zum gefragten Gitarristen. Er spielt bei Julia Neigel. Er spielte unter anderem für Edo Zanki, Nena, Herwig Mitteregger und Laith Al-Deen.

Weblinks

Einzelnachweise

Gitarrist
Musiker (Dresden)
Deutscher
DDR-Bürger
Geboren 1971
Mann

Joerg Dudys


Frank Shuman  (23. janúar 1862 – 28. apríl 1918) var bandarískur uppfinningamaður, verkfræðingur og brautryðjandi í að nota sólarorku. Hann smíðaði hreyfla sem gengu fyrir sólarorku og er sérstaklega þekktur fyrir hreyfla sem nota sólarorku til að hita vatn til að búa til gufu.
Í Vísi árið 1912 er uppfinningu Shumans lýst svona:

"Nú hefur samt Vesturheimsmanninum Frank Shuman tekist að búa til verkfæri, sem gerir unt að breyta sólarhitanum í hreyfiafl. Hann hefur sett tilraunastöð á stofn nálægt Fíladelfíu. Með reglubundnu afturkasti sólargeislanna í dálítinn ketil sem œther er í, breytist ætherinn í gufu og er hún látin knýja vjel. Shuman fullyrðir, að auðvelt sje að framleiða þannig 10,000 hesta afl. Til þess að þetta megi vel takast, verður að koma þessu fyrir nálægt jörðu, svo vindurinn geti ekki truflað og spillt fyrir. Í þessari sólkraftarverksmiðju, sem Shuman hetur hugsað sjer eftir langvarandi tilraunir, er geislasogvjel, gufuvjel,  gufuþjettivjel og ýmsar aðstoðarvjelar. Gufupípur frá ýmsum vjelum liggja saman í eina, stóra gufupípu, er gufan fer eftir inn í vjelina. Gufuvjel þessi er af alveg nýrri gerð og notar mjög litla gufu tiltölulega. Aflið frá þessari fyrstu tilraunastöð var notað til að hreyfa gufudælu af venjulegri gerð. Alt gekk mjög vel meðan sólskin var. Vjelin dældi 12,000 lítrum af vatni á 33 feta hæð á l mínútu."

Heimildir
 Greinin Frank Shuman á ensku wikipedia.
 Sólin, aflgjafi framtíðarinnar, Vísir - 361. tölublað (02.08.1912)

Bandarískir uppfinningamenn
Bandarískir verkfræðingar

Frank Shuman


El XXI Campeonato Mundial de Halterofilia se celebró en Tallin (Estonia) entre el 29 y el 30 de abril de 1922 bajo la organización de la Federación Internacional de Halterofilia (IWF) y la Federación Estoniana de Halterofilia.

En el evento participaron 33 halterófilos de 4 federaciones nacionales afiliadas a la IWF.

Medallistas

Medallero

Enlaces externos
Resultados en la pág. web Lift Up .

1922
Deporte en 1922

Campeonato Mundial de Halterofilia de 1922


Rørvik er borg og stjórnsýslumiðstöð í Nærøysund sveitarfélaginu í Þrændalögum í Noregi. Borgin er staðsettur í dæmigerðu strandlandslagi og samanstendur aðallega af gömlum og nýjum timburhúsum.

Rørvik er staðsett í norðurhluta Þrændalaga og í þéttbýlinu búa rúmlega 4.250 íbúar (2022) Íbúafjöldi í sveitarfélaginu var árið 2022 9.840. Rørvik hefur verið reglulegur viðkomustaður skipsins Hurtigruten frá stofnun þess árið 1893. Rørvik Fisk" hópurinn hefur aðsetur í borginni þar sem þeir m.a. reka fiskmóttöku og fiskfóðurframleiðslu og er Rørvik þekkt vörumerki í verslunum um allan Noreg.

Í Rørvik eru tvær merkjabyggingar hannaðar af íslenska arkitektinum Guðmundi Jónssyni; strandmenningarmiðstöðin Norveg, og viðskiptavinamiðstöð Telenor Systurskipið.

Rørvik er staðsett á eyjunni Inre Vikna, sem er næststærst af 6.000 eyjum, hólmum og rifum Vikna-eyjaklasans. Bærinn er staðsettur við Nærøysund, á austurhlið eyjunnar, og hefur meginlandstengingu um Nærøysundbrúna til Marøya og áfram til meginlandsins um Marøybrúna (Fv 770). Beint á móti Rørvik, austan megin við Nærøysundet, liggur Ottersøya.

Rørvik er varanlegur viðkomustaður Hurtigruten. Frá Rørvik er hraðbátatenging suður til Abelvær og Namsos og norður til Leka og strætótenging er meðal annars til Namsos, Grong (járnbrautarstöðvar), Brønnøysund, Kolvereid og Austafjord.

Rørviksflugvöllur á Ryum hefur brottfarir með flugfélaginu Widerøe til Þrándheimsflugvallar/Værnes, Namsos flugvallar og Óslóarflugvallar/Gardermoen.

Rørvik er mikilvæg fiskihöfn og Telenor er með eitt af þjónustuverum sínum hér. Mikilvægustu atvinnugreinar Rørvik, fyrir utan verslun og þjónustu, eru fiskveiðar, fiskeldi, skipatengdur iðnaður og fjarskipti.

Mörg störf hjá Rørvik eru einnig tengd þekkingarfrekri viðskiptaþjónustu, svo sem lögfræði- og bókhaldsþjónustu, banka- og tryggingaþjónustu, fjölmiðla, rekstrarþjónustu upplýsingatækni og hugbúnaðarþróun.

Höfnin í Rørvik er stærsta hafnaraðstaðan í Mið-Noregi með yfir 15.000 viðkomulögum á hverju ári.

Rørvik er einnig viðkomustaður fjölda skemmtiferðaskipa.

Rørvik er skólasetur Ytre Namdal-héraðsins. Hér má meðal annars finna Ytre Namdal-menntaskólann, Ytre Namdal-iðnskólann fyrir sjómenntun, Öryggismiðstöðina Rørvik sem býður upp á öryggisþjálfun fyrir sjómenn, og Universitetet Nord – AkvaFleks sem býður upp á framhaldsmenntun í fiskeldi á háskólastigi.

Á hafnarsvæði Rørvik er einnig InnovArena, sem er sameiginleg skrifstofu- og rannsóknarstofa fyrir rannsóknar- og þróunarstarfsemi.

Rørvik-skólinn er sameiginlegur grunn- og framhaldsskóli með um 600 nemendur. Í Rørvik eru 7 leikskólar (2 sveitarfélaga og 5 einkareknir), sem dreifast um alla borgina.

Rørvik var stofnað sem byggingarsveitarfélag árið 1869 og er þetta talið stofnár bæjarins.

Tónlistarfélagið Rørvik var stofnað 1. janúar 1895 og hefur frá upphafi verið og er enn mikilvægur þátttakandi í menningarlífi Rørvik

Gamla kirkjan í Rørvik, frá 1898,  var sprengd af Þjóðverjum árið 1940 og endurbyggð.  Kirkjan  brann til kaldra kola árið 2012. Ný kirkja var byggð á staðnum og var hún vígð í desember 2019.

Í Rørvik er strand- og menningarmiðstöðin "Norveg" með sýningum um strandmenningu yfir 10.000 ár. Hér er líka bæði gallerí og kaffihús. Spennandi byggingin, sem er hönnuð af Guðmundi Jónsson, var vígð árið 2004. Safnið á einnig Berggården í miðbæ Rørvik og ásamt Nærøysund sveitarfélaginu hafa þau umsjón með flestum sögulega mikilvægum byggingum í yfirgefnu sjávarþorpinu Sør-Gjæslingan.

Rørvikdagan með tónlistarhátíð, martna, tívolí og fleira er skipulagt á hverju ári í júlí.

Skreifestivalen, matar- og strandmenningarhátíð, hefur verið haldin í Rørvik á hverju ári síðan 1998.  Á Skreifestivalen er hið stórbrotna gönguleikhús undir berum himni "Rørvik... fyrsti smábærinn á eyju..." sýnt á hverju ári, sem er miðlægur þáttur í útbreiðslu strandmenningar. Svo slokknar ljósin í miðbænum og aldagamla sem liggur í dvala er lifnað við með öllu sínu töfraefni, þokka, gleði og sorg! Þetta er nokkuð óvenjuleg borgarganga, með gönguleikhúsi sem setur upp sögu heils lítillar strandbæjar árið 1907.

Bæir í Þrændalögum

Rørvik


Prințul Oscar, Duce de Skåne (Oscar Carl Olof; ) este prinț suedez și copilul cel mic al Prințesei Moștenitoare Victoria a Suediei și a soțului acesteia, Prințul Daniel. Este al patrulea nepot al regelui Carl al XVI-lea Gustaf și al reginei Silvia. Prințul Oscar este al treilea în linia de succesiune la tronul Suediei, după mama și sora sa, Prințesa Estelle, Ducesă de Östergötland.

Naștere
La 4 septembrie 2015, curtea regală a anunțat că Prințesa Moștenitoare Victoria așteaptă cel de-al doilea copil în martie 2016.

Prințul Oscar s-a născut la 2 martie 2016 la 20:28 CET. La naștere a cântărit 3.655 g și avea 52 de cm. Numele și titlurile sale au fost anunțate a doua zi, de bunicul său, regele. Nașterea lui a fost celebrată prin 21 de salve de tun. În trecut au existat doi Duci de Scania din Casa de Bernadotte, și ambii au devenit regi: Carol al XV-lea și Gustaf al VI-lea Adolf (stră-străbunicul Prințului Oscar).

Un Te Deum a avut loc la capela regală a palatului la 3 martie 2016 pentru a-i celebra nașterea.

Prințul Oscar a fost botezat la 27 mai 2016 la capela regală a Palatului Stockholm din Stockholm, Suedia. Nașii săi sunt: Prințul Moștenitor Frederic al Danemarcei; Prințesa Moștenitoare Mette-Marit a Norvegiei; mătușa maternă Prințesa Madeleine a Suediei; vărul mamei sale Oscar Magnuson; și vărul tatălui său Hans Åström. A fost botezat în vechea rochie de botez a familiei, care a fost purtată pentru prima dată de Prințul Gustaf Adolf la botezul său din 1906. Numele și data botezului au fost adăugate în broderia rochii.

Note

Nașteri în 2016
Casa de Bernadotte
Copii regali
Prinți suedezi

Oscar, Duce de Skåne


Teorija diskretnih emocija tvrdi da postoji mali broj temeljnih emocija, te navodi da su te specifične temeljne emocije biološki određene emocionalne reakcije čiji je izraz i prepoznavanje u osnovi isti za sve pojednice, bez obzira na etničke ili kulturne razlike.

Obilježja teorije
Teorija diskretnih emocija definira emociju kao zamršen proces unutar neuromuskulaturnih, fenomenoloških i neurofizioloških područja. Pod neuromuskulaturnog područja podrazumjeva se aktivnost lica i uzorak i reakcija tijela. U fenomenološkom aspektu, motivacijsko iskustvo ili iskustvo ima trenutno značenje za pojedinca. Što se tiče neurofiziološkog područja, ono predstavlja obrasce elektrokemijske aktivnosti unutar mozga.

Teorija diskretnih emocija naglašava pet pretpostavki:

 Postoji manji broj temeljnih emocija
 Svaka od temeljnih emocija ima različita motivacijska svojstva
 Temeljne emocije dovode do različitih iskustava i ponašanja
 Emocije su u interakciji i međusobno se pokreću
 Emocije utječu i stupaju u interakciju s drugim procesima, kao što su homeostatski, pogonski, perceptivni, kognitivni i motorički procesi

Povijest
John Watson je vjerovao da se emocije mogu opisati fizičkim stanjima. Edwin Newman i njegovi kolege vjerovali su da su emocije kombinacija nečijih iskustava, fiziologije i ponašanja. Ross Buck je došao s hipotezom povratne sprege lica, "da povratna informacija skeletnih mišića iz izraza lica igra uzročnu ulogu u reguliranju emocionalnog iskustva i ponašanja". Tomkinsova (1962, 1963) ideja bila je pod utjecajem Darwinovog koncepta. Predložio je da postoji ograničen broj pankulturalnih osnovnih emocija ili "programa utjecaja". Njegov zaključak je bio da postoji osam pankulturalnih programa afekta: iznenađenje, zanimanje, radost, bijes, strah, gađenje, sram i tjeskoba. Silvan Tomkins (1962) zaključio je da postoji devet osnovnih emocija: zanimanje, uživanje, iznenađenje, uznemirenost, strah, ljutnja, sram, smrad (reakcija na loš miris) i gađenje. Prema Ekmanu postoji šest osnovnih emocija: ljutnja, gađenje, strah, sreća, tuga i iznenađenje.

U novije vrijeme, Carroll Izard sa Sveučilišta Delaware analitički je ocrtao 12 diskretnih emocija označenih: interes, radost, iznenađenje, tuga, bijes, gađenje, prezir, neprijateljstvo prema sebi, strah, sram, sramežljivost i krivnja (mjereno pomoću njegove Skale diferencijalnih emocija ili DES-IV). Zaključno, nakon izvođenja niza međukulturalnih studija, Paul Ekman i Carroll Izard izvijestili su da postoje različite sličnosti u načinu na koji ljudi diljem svijeta proizvode i prepoznaju izraze lica najmanje šest emocija.

Skala diferencijalnih emocija (DES)
Skala diferencijalnih emocija (DES) je višedimenzionalna skala za procjenu emocija pojedinca (bilo da su to temeljne emocije ili uzorci emocija). Pomaže u mjerenju raspoloženja na temelju teorije diskretnih emocija Carrolla Izarda.

DES se sastoji od trideset stavki, po tri za svaku od deset temeljnih emocija kako ih je vizualizirao Izard: zanimanje, radost, iznenađenje, tuga, ljutnja, gađenje, prezir, strah, sram/stidljivost i krivnja, koji su predstavljeni na Likertovoj skali od 5 točaka.

Trenutno postoje četiri različite verzije ljestvice. Unatoč različitim verzijama, osnovna ideja vrlo su slične. Od sudionika se traži da ocijene svaku od emocija na skali, a ovisno o danim uputama, ocjenjuju svoje trenutne osjećaje, osjećaje tijekom prošlog tjedna ili dugoročne osobine (tj. koliko često osjećate tu emociju u svom svakodnevni život).

DES-IV
DES-IV je verzija DES-a u kojoj ima 49 stavki, te se koristi za pregled i ispitivanje učestalosti višestrukih temeljnih ljudskih emocija. 49 stavki DES-IV pomažu u mjerenju 12 osnovnih emocija (interes, radost, iznenađenje, tuga, ljutnja, gađenje, prezir, neprijateljstvo, strah, sram, sramežljivost i krivnja).

Dokazi
Prvi značajan dokaz koji podupire teoriju diskretnih emocija temelji se na Ekmanovoj (1971) neurokulturalnoj teoriji (prepoznavanje izraza lica i emocija). Podaci prikupljeni iz ovog područja istraživanja doveli su do Izardovog razvoja teorije diskretnih emocija.

Za razliku od Ekmanovog istraživanja i teorije gdje se usredotočuje na objašnjenje univerzalnih i kulturoloških razlika u izrazu emocija na licu, Izard se usredotočuje na funkcije emocija i njihovu ulogu kao komponente u motiviranju ljudskog ponašanja.

Zatim je provedeno je istraživanje na ljudima iz Nove Gvineje koji su bili malo ili nimalo izloženi zapadnjacima, te koji nisu nikada gledali film. Ispitivano je mogu li oni prepoznati emocije koje pripadaju određenim izrazima lica. Istraživači su ljudima pokazali slike ljudi koji prikazuju šest različitih emocija koje su poznate kao temeljne emocije: sreću, ljutnju, tugu, gađenje, iznenađenje i strah. Istraživači su otkrili da stanovnici Nove Gvineje zapravo mogu ukazati na različite emocije i razlikovati ih.

Različiti dijelovi mozga mogu potaknuti različite emocije. Na primjer, amigdala je mjesto straha. Amigdala osjeća strah i upravlja fizičkim radnjama i emocijama. Iz ovog eksperimenta istraživači su zaključili da su te specifične emocije urođene. Također su pogledali slike ljudi u rasponu dobi od dojenčadi do starijih i vidjeli da temeljne emocije izgledaju isto, što dodatno podupire hipotezu o diskretnim emocijama. Osim toga, gluha i slijepa djeca pokazuju tipične izraze lica za te iste osnovne emocije.

Kritika
Iako su Izardova teorija i diferencijalna skala korištene u više studija, također je kritizirana da je preuska i da se previše usredotočuje na negativne emocije umjesto na održavanje ravnoteže. Također, prema nekim istraživačima ova skala ima nisku unutarnju valjanost i zbog malog broja stavki može uzrokovati probleme s pouzdanošću.

James Russell i Lisa Barrett kritizirali su teoriju diskretnih emocija u nekoliko točaka, što uključuje probleme u pronalaženju korespondencije između diskretnih emocija i aktivnosti mozga, varijabilnost u izrazima lica i ponašanju, te gradacije u emocionalnim reakcijama.

Još jedna kritika Izardovoj skali diferencijalnih emocija bila je da je možda nemoguće uhvatiti male razlike unutar svakodnevnih iskustava bez uključivanja mnogo različitih stanja umjesto upotrebe nespecifičnih pojmova (npr. uznemiren, uznemiren) koji su dvosmisleni i ne odgovaraju jednoj jedinoj emociji. To se odnosi na pozitivne emocije, kao i interes, radost, sreća i uzbuđenje obično se koriste.

Izvori

Psihologija

Teorija diskretnih emocija


Aistala (en bengalí: আইসতলা ) es una ciudad de la India, en el distrito de Nadia, estado de Bengala Occidental.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 15  a 85 km de la capital estatal, Calcuta, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 21 456 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bengala Occidental

Aistala


Olaylar
 27 Aralık - Ayasofya'nın yeniden inşası, Bizans İmparatoru I. Justinianus'un kişisel gözetiminde tamamlandı (II. Theodosius tarafından yaptırılan ikinci Ayasofya 532 yılındaki Nika Ayaklanması sırasında yanmıştı).
 Camlann Savaşı gerçekleşti.

Doğumlar

Ölümler
 20 Haziran - Silverius, papa

537


Toshiyuki Takagi (født 25. maj 1991) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Cerezo Osaka.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Toshiyuki Takagi


Kijevski listići sedmolisni su glagoljski rukopis staroslavenskog kanona koji sadrži dijelove rimske liturgije. Smatraju najstarijim i najarhaičnijim staroslavenskim rukopisom i datirani su najkasnije u 10. stoljeće. Sedam listova pergamenta sačuvani su u malom formatu (14,5 x 10,5 cm).

Povijest
Zbog znatnog broja čeških jezičnih osobina (c, z umjesto staroslavenskog št, žd) mjesto njihovog nastanka smješteno je u Češku, i to na kraju 10. stoljeća. Prema novijim istraživanja, na osnovi značajnog broja redakcijskih jezičnih osobina i na osnovi mlađih paleografskih indikatora, poput linijskog ustroja, njihov nastanak pomaknut je prema 11. stoljeću. Prva stranica (Rim. XIII, 11 – XIV, 3; molitva Mariji) napisana je nešto kasnije (11./12. stoljeće), drugačijim grafijskim uzusom te s drugačijom jezičnom podlogom. Prema argumentaciji Marije Agnezije Pantelić vjerojatno je riječ o jugoistočnom kraju hrvatskog prostora. Josip Hamm sumnjao je da su krivotvoreni u 19. stoljeću, no svi argumenti tomu u prilog kasnije su opovrgnuti.

Arhimandrit Antonin Kapustin 1870. godine pronašao je Kijevske listiće, vjerojatno u sinajskom samostanu svete Katarine te ih je odnio u knjižnicu Kijevske duhovne akademije. Tamo ih je za znanost, na trećem arheološkom kongresu, otkrio Izmail Ivanovič Sreznjevski 1874. godine te ih je 1876. godine objavio u ćiriličkoj transliteraciji, bez faksimila. Danas se čuvaju u Središnjoj znanstvenoj knjižnici ukrajinske Akademije znanosti.

Uzorak teksta
по въсѫдѣ :. Смѣрьно тѧ молимъ вьсемогъи б҃же. молитвами свѧтыхъ твоихъ. и ты самъ бѫди. и даръ твои въсели въ ны. и врѣмѧ наше въ правьдѫ постави :. г҃мь :.

мьшѣ на вьсѧ дьни вьсего лѣта обидѫцѣ :. Б҃ъ иже тварь своѭ велми помилова. и по гнѣвѣ своемь. изволи въплътити сѧ съпасениѣ ради чловѣчьска. и въсхотѣвъ намъ оутврьди срьдьцѣ нашѣ. и милостиѭ твоеѭ просвѣти ны : г҃мь :

надъ оплатъмь :. Близъ насъ бѫди г҃и просимъ тѧ. и молитвѫ нашѫ оуслыши. да оупъвание [въ]ньмемъ дѣлъ своихъ. и въ любъвь даръ сь тебѣ приносимъ : г҃мь :.

прѣфациѣ: вѣчьнъи б҃же : Небесьскыѧ твоѧ силы просимъ и молимъ. да съ вышьними твоими. достоины сътвориши ны : и вѣчьнаѣ твоѣ ихъже жѧдаемъ подасъ намъ милостивьно : х҃мь г҃мь нашимь. и҃мь

по въсѫдѣ :. Просимъ тѧ г҃и дазь намъ. да свѧтъи твои въсѫдъ приемлѭце достоини бѫдемъ очишчениѣ твоего. и вѣра твоѣ въ насъ да въздрастетъ : г҃мь нашимь ис҃м .

Izvori

Literatura

Vanjske poveznice

 Kijevski listići, na projektu TITUS
 Kijevski listići, na projektu MANUSCRIPT
 Kijevski listići, Hrvatska enciklopedija
 Kijevski listići, Proleksis enciklopedija

Glagoljski zapisi
Staroslavenski jezik
Studija o Ćirilu i Metodu

Kijevski listići


Karl Blum (* 15. April 1878 in Pehlitz; † 29. März 1945 in Jeßnitz) war ein deutscher Politiker (SPD).

Leben
Nach dem Besuch der Volksschule erlernte Blum das Schlosserhandwerk und besuchte nach Abendkursen die Staatliche Maschinenbauschule in Magdeburg. Er arbeitete bis 1920 als Schlosser und Maschinenbauer in einer Armaturenfabrik, engagierte sich daneben gewerkschaftlich und war von 1907 bis 1919 Betriebsobmann des Deutschen Metallarbeiter-Verbandes. Von September 1920 bis 1933 war er hauptberuflich als SPD-Parteisekretär für die Kreise Jerichow I und II mit Sitz in Burg tätig.

Blum war von 1920 bis 1928 ehrenamtlicher Amtsvorsteher in Biederitz. Bis 1933 war er Mitglied des Kreistages und des Kreisausschusses sowie stellvertretender Landrat des Landkreises Jerichow I. Zudem war er Mitglied des Bezirksausschusses des Regierungsbezirkes Magdeburg. 1928 wurde er in den Preußischen Landtag gewählt, dem er bis 1933 angehörte.

Nach der Machtübernahme der Nationalsozialisten wurde Blum bis Weihnachten 1933 im KZ Lichtenburg inhaftiert.

Literatur
 Ernst Kienast (Hrsg.): Handbuch für den Preußischen Landtag. Ausgabe für die 5. Wahlperiode. Berlin 1933, S. 309.

Weblinks

Mitglied des Preußischen Landtags (Freistaat Preußen)
SPD-Mitglied
DMV-Funktionär
KZ-Häftling
Deutscher
Geboren 1878
Gestorben 1945
Mann

Karl Blum (Politiker)


O bornă rutieră este un element de semnalizare / de informare așezat pe marginea unui drum și destinat la identificarea drumului respectiv, precum și  la indicarea distanțelor, cel mai adesea spre localitățile vecine.

Primele borne rutiere care se cunosc sunt pietrele miliare care jalonau drumurile romane.

Note

Legături externe

Vezi și
 Piatră miliară
 Cod rutier

Codul rutier
Istoria drumurilor
Indicatoare rutiere

Bornă rutieră


19. etape af Giro d'Italia 2018 gik fra Venaria Reale til Bardonnèche 25. maj 2018.

Chris Froome tog sin anden etapesejr og førertrøjen. Den førende rytter før etapen, Simon Yates, tabte over 38 minutter.

Etaperesultater

Samlet

Referencer

Eksterne henvisninger

19

19. etape af Giro d'Italia 2018


An Thrixspermum annamense in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni André Guillaumin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay. An Thrixspermum annamense in nahilalakip ha genus nga Thrixspermum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thrixspermum

Thrixspermum annamense


باسل الدوسري (8 سبتمبر 1973 -)، ممثل كويتي.

عودته للساحة الفنية
عاد الفنان باسل الدوسري بأسلوب جديد بعد أن تعلم فن الكلام البطني الذي شارك به في أكبر مسابقة للمواهب العربية Arabs' Got Talent والذي عرض على قناة الام بي سي 4 وقد ادهش لجنة التحكيم المكونة من الفنانة نجوى كرم والاعلامي عمرو أديب و بعد أن قدم عرضا مع دميته التي اسماها «مزيون» ولاقى استحسان الجميع ولكن خرج من التصفيات النهائية.

أعماله

من المسلسلات
 الخروج من الهاوية 1992.
 حكايات من التراث الشعبي 1994.
 شفت الليل ضيف شرف.

المسرحيات
 مخروش طاح بكروش
 .
 خمسة وخميسة.

أعمال اذاعية
 مليونير تحت التجربة

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
ممثلون كويتيون
مواليد 1393 هـ
مواليد 1973

باسل الدوسري


Karlevistenen, med signum Öl 1, er Ölands ældste og en af Sveriges mest bemærkelsesværdige runesten. Den står på et område i Karlevi by på vestsiden af øen i nærheden af Kalmarsund.

Stenen er en ca. 130 cm høj sten af grå kvartsporfyr, sandsynligvis fra området vest for Oskarshamn. Den er rejst omkring år 1000, sandsynligvis i slutningen af 900-tallet efter en dansk høvding, Sibbe den gode, eller Sibbe den vise, Foldars søn. Stenen står på sin oprindelige placering, og efter en tegning fra 1600-tallet fremgår det at den stod mellem de to nu nedpløjede gravhøje.

Ifølge indskriften er den døde begravet i en af dem. At stenen er anbragt på en øde strand tyder på, at Sibbe døde på rejse forbi stedet og blev gravlagt på højen af sit følge. Den kunne således være rejst af daner på hjemrejse efter at have deltaget i slaget ved Fyrisvallarne uden for Uppsala år 986.

Indskriften

Indskriften består af en kortere del i prosa, som er navnet på høvdingen, og en længere i versemået dróttkvætt.

"Denne sten er sat (står) efter Sibbe den Gode, Fuldars søn; men hans følgesvend (stalbroder) satte (rejste) på øens (Ölands) kyst den dødes hædersminde (dette mindesmærke til den dødes hæder)."..

Den længere del i form af en skjaldestrofe i dróttkvætt versemål:

Det svenske forlæg foreslår denne tolkning:"Dold ligger den som de största dåd följde, det visste de flesta, 'stridernas Truds arbetare' i denna hög. Ej skall en rättrådigare, kampstark 'Vagn-Vidur' på sjökonungens väldiga mark råda över land i Danmark."

Et dansk forsøg:
"Skjult ligger den som fremviste de største bedrifter, det vidste de fleste, 'kampenes Truds arbejdere' i denne høj. Ikke skal en mere retskaffen, kampstærk 'Vogn-Vidur' på havkongens vældige mark, herske over land i Danmark."

Skjaldedigtet er skrevet på versemålet dróttkvætt og den eneste skjaldestrofe på dette versemål, der er bevaret i original. I digtet er der flere kenninger. Trud er navnet på en gudinde, og "kæmper Truds arbejdstager": høvding eller hærfører. Vidur er et af Odins navne, der er brugt her om den døde høvding, og vognen er skibet. Vogn-Vidur'' kan derfor fortolkes som skibshøvding. "Havkongens vældige mark" er havet.

Under runeindskrifterne er der på stenen en kort middelalderlig indskrift med ukendt betydning: (NINONI+ EH +). Muligvis kan det tolkes som "i Jesu navn".

Noter

Se også
 Runealfabet

Eksterne henvisninger

Runesten i Sverige
Jomsvikingerne

Karlevistenen


Le Reichskriminalpolizeiamt (RKPA, département de police criminelle du Reich), est le département central d'enquête criminelle de l'Allemagne nazie, fondé en 1936 après que le département central prussien d'enquête criminelle (Landeskriminalpolizeiamt) soit devenu le département national d'enquête criminelle pour l'Allemagne. Il est devenu un des deux sous-départements de la Sicherheitspolizei (SiPo), l'autre étant la Gestapo. La SiPo était sous le commandement général de Reinhard Heydrich. En septembre 1939, la création du Bureau principal de la sécurité du Reich (RSHA) absorbe la SiPo qui en devient partie intégrante.

Organisation
L'organisation centrale contenait un registre national de surveillance et onze centres pour les crimes nationaux.

 Fraude
 Drogues
 Personnes disparues
 Pornographie
 Trafic
 Voleurs à la tire internationaux
 Jeux d'argent
 « Les Roms »
 Crimes violents graves
 Fraude professionnelle
 Cambriolage professionnel

Les organisations régionales et locales comprenaient :

 14 Kriminalpolizeileitstellen (unités régionales d'enquête criminelle).
 51 Kriminalpolizeistellen (unités locales d'enquête criminelle).

Fusion
En 1936, le RKPA a été formé après que le département central prussien d'enquête criminelle (Landeskriminalpolizeiamt) soit devenu le département national d'enquête criminelle pour l'Allemagne. Les services de police d'État en Allemagne étaient alors divisés en Ordnungspolizei (police en uniforme) et en Sicherheitspolizei (police de sécurité de l'État ; SiPo). Le RKPA a été fusionné, avec la police secrète d'État, le Geheime Staatspolizei ou la Gestapo en deux sous-divisions du SiPo. Reinhard Heydrich a été placé au commandement général du SiPo et de son bureau de commandement central, le Hauptamt Sicherheitspolizei. Il était déjà à la tête du Sicherheitsdienst (SD) et de la Gestapo. Arthur Nebe a été nommé le Reichskriminaldirektor du Reichskriminalpolizeiamt et relevait de Heydrich.

En septembre 1939, le Bureau principal de la sécurité du Reich (RSHA) a été créé en tant qu'organisation de commandement des diverses agences d'enquête et de sécurité de l'État. Le Hauptamt Sicherheitspolizei a été officiellement aboli et ses départements ont été intégrés au RSHA. Le Reichskriminalpolizeiamt est devenu Amt V (Département V), le Kriminalpolizei (Police criminelle) dans le RSHA. Le , Friedrich Panzinger prend la tête de l'Amt V du RSHA jusqu'à la fin de la guerre en Europe.

Références

Citations

Bibliographie

Service de renseignement et de police du Troisième Reich

Reichskriminalpolizeiamt


ديفيد بيتزارو  واسمه بالكامل ديفيد مارسيلو بيتزارو كورتيز  لاعب كرة قدم تشيلي. لعب مع منتخب بلاده من 1999 إلى 2006، ولعب معه 36 مباراة دولية سجل فيها هدفين.

مسيرته الرياضية

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية تشيليون
أشخاص على قيد الحياة
حاصلون على ميداليات أولمبية في كرة القدم
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 2000
رياضيون تشيليون مغتربون في إنجلترا
رياضيون تشيليون مغتربون في إيطاليا
رياضيون من فالبارايسو
فائزون بميداليات برونزية أولمبية من تشيلي
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري التشيلي لكرة القدم الدرجة الممتازة
لاعبو أودينيزي
لاعبو إنتر ميلان
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو روما
لاعبو سانتياغو واندررز
لاعبو فيورنتينا
لاعبو كرة قدم تشيليون
لاعبو كرة قدم تشيليون أولمبيون
لاعبو كرة قدم رجالية تشيليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم فازوا بكوبا أمريكا
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 2000
لاعبو كرة قدم مغتربون تشيليون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم من إقليم فالبارايسو
لاعبو كوبا أمريكا 1999
لاعبو كوبا أمريكا 2015
لاعبو مانشستر سيتي
لاعبو منتخب تشيلي تحت 20 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب تشيلي لكرة القدم
لاعبو منتخب تشيلي لكرة القدم للشباب
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
لاعبو يونيفرسيداد دو تشيلي
مواليد 1979
مواليد في فالبارايسو

ديفيد بيتزارو


Gevişgetirenler (Ruminantia), çift toynaklılar (Artiodactyla) takımı içinde bir alt takım.

Bu alt takıma ait otobur hayvanların sahip oldukları çok odalı mideleri mikrobiyolojik bir sindirim yöntemini mümkün kılar. Bu iyi gelişmiş sindirim sistemleri ile, çoğu diğer memelilerin tek bir odadan oluşan mideleri ile sindiremedikleri maddeleri bile (örneğin selüloz) değerlendirebilirler.

Adlarını veren özellikleri, çoktan yutmuş ve az sindirmiş oldukları maddeleri dinlenirken tekrar ağızlarına getirip tekrar çiğnemelerinden kaynaklanmaktadır. Buna geviş getirmek denir. Sonra bu tekrar çiğnenip yutulan maddeler asıl sindirime bırakılır.

Mide yapısı
Geviş getirenlerin mideleri çoğunlukla dört odadan oluşur:
 Şirden (Abomasum) tek mideli memelilerin midesi gibidir.
Bu mideye giden yolda yemek borusunun bölümleri olan:
 İşkembe (Rumen)
 Börkenek (Retikulum) ve
 Kırkbayır (Omasum) bulunur.
Ayrıca işkembenin daha küçük bir ön odası vardır ki bu da ayrı bir mide olarak sayılırsa, midelerin sayısı beşe yükselir. Bazen işkembe'nin ve börkeneğin birbirlerine benzeyen görevlerinden dolayı birlikte tek bir bilimsel ad altında Reticulorumen olarak adlandırıldığına da rastlayabiliriz.

Geviş getiren hayvanlar, otlanma anında bitkisel besinlerini ancak kabaca çiğner ve yutarlar. Bu yuttukları maddeler işkembeye gider. İşkembe ve diğer ön midelerinde çok sayıda bakteriler, protozoonlar ve maya mantarları gibi mikroorganizmalar vardır. Yutulan maddeler bu mikroorganizmalar ile iyice karışır.

Bu mikroorganizmalar çoğu karbonhidratları işkembe duvarının alabildiği maddelere çevirebilirler. Fermentasyon denilen bu olayda çoğu diğer memelilerin sindiremedikleri bazı maddeler bile sindirilip enerji kaynağı olarak değerlendirilebilir (örneğin selüloz). Bu fermentasyonda meydana gelen gazlar börkeneğin içinde birikir ve ağız yoluyla dışarıya çıkar (geğirmek, garklamak).

Yutulan maddeler daha çok parçalanmaları ve karışmaları için işkembe ile börkenek arasında ileriye geriye verilir. Bu işlem tamamlandıktan sonra bu hafif sindirilmiş maddeler börkenek ve işkembenin ön odasının kontraksiyonları ve yemek borusunun geriye doğru peristaltik hareketleri ile, küçük porsiyonlar halinde tekrar ağza doğru taşınır. Ağızda maddeler geviş getirilerek daha çok parçalanır ve tekrar yutulur.

Börkeneğin küçük ve büyük parçacıkları ayırabilme işlevi vardır; büyük ve kaba parçaları daima geri tutar ve ince parçaları kırkbayıra aktarır. Kırkbayır bu ince parçaları ezerek içindeki sıvıyı çıkarır. Bu şekilde katılaşan maddeler şirdene ulaşır. Şirdenin içinde asidin büyük bir kısmı nötralize edilir. Maddede bulunan mikroorganizmaların içindeki proteinler ve yağlar ince bağırsakta çıkarılır.

Besinler bu kadar uzun süre midede tutulduğu, sürekli karıştırılıp katılaştırıldığı için geviş getirenlerin midelerinde bezoar taşları oluşur. Bu mide taşları, yutulmuş olan kıl ve bitki ipliklerinin zamanla birikip, yapışıp, sertleşmesi ile meydana gelir.

Sınıflandırma
Geviş getirenler iki gruba ayrılabilir:
 Cüce geyikgiller (Tragulidae) en ilkel grubtur. Midelerinde kırkbayır bölümü eksiktir.
 Alınında silahlılar (Pecora) daima yukarıda tarif ettiğimiz dört bölümlü mide yapısına sahiplerdir. İsimlerini veren ortak özellikleri, alınlarında daima boynuzları bulunduğundan kaynaklanmaktadır. Beş familyaya ayrılırlar:
 Zürafagiller (Giraffidae)
 Misk geyiğigiller (Moschidae)
 Amerikan antilobu (Antilocapridae)
 Geyikgiller (Cervidae)
 Boynuzlugiller (Bovidae)

Bu takımın dışında benzer bir sindirime sahip olan memeliler
Geviş getirenler alt takımından bağımsız bir şekilde, bazı diğer memelilerde de geviş getirenlerdekine benzer çok odalı mideler ve sindirim sistemleri gelişmiştir: devegiller, dev kızıl kangurular ve colobinae alt familyasına ait maymunlar.

Kangurular, colobinae maymunları, atgiller ve tavşanlar da geviş getirenler gibi mikroorganizma yardımı ile selülozu sindirebilirler. Ancak  bu canlıların selüloz sindirimi sadece kalın bağırsağın içinde gerçekleşir. Bu yüzden mikrobiyotik proteinlerin değerlendirilmesi için ikinci kez sindirim yolunu kat etmesi gerekir (Caecotrophie).

Kaynakça

Dış bağlantılar
 TÜBİTAK sitesinde geviş getirenler

Gevişgetirenler


ලුසියානෝ මරෙන්සි (), යනු ඉතාලි ජාතික බිතු සිතුවම් පිළිබඳ විශේෂඥයෙකි.

ආශ්‍රිත
 සීගිරිය

මූලාශ්‍ර

ඉතාලි ජාතිකයින්

ලුසියානෝ මරෙන්සි


ඔලිම්පස් කන්ද (; ; ඔලිම්පොස් ලෙස අක්ෂර පරිවර්තිත සහ ග්‍රීක සිතියම්වල ඔරොස් ඔලිම්පොස්ලෙස හැඳින්වෙන), ග්‍රීසියේ උසම කන්ද වන අතර බෝල්කන් රටවල්වල දෙවන උසම කන්ද ද වෙයි. තෙසලොනිකියට 80km (50mi) නිරිත දිගින්, පීරියා සහ ලැරිසා කලාපීය ඒකක අතරමැද, තෙසලිය සහ මැසිඩෝනියාව මගින් මායිම් වන ඔලිම්පස් ප්‍රදේශය තුළ එය පිහිටා ඇත. මුදුන් 52ක්, ගැඹුරු දුර්ග මාර්ග සහ සුවිශේෂී ජෛව විවිධත්වයකින් ඔලිම්පස් කඳුවැටිය සමන්විත වෙයි. "නාසය" යන තේරුම සහිත මිටිකාස් නමින් හැඳින්වෙන උස්ම මුදුන මීටර් 2,919 (අඩි 9,570) ක් උසැති වෙයි. භූ විෂමතා ප්‍රමුඛත්වයන්ට අනුකූලව එය යුරෝපයේ උසම කඳු මුදුන් අතුරින් එකක් වෙයි.

මූලාශ්‍ර

ග්‍රීසිය

ඔලිම්පස් කන්ද


Milan P. Sesan (* 5. April 1910; † 7. Juni 1981) war ein rumänisch-orthodoxer Theologe, Kirchenhistoriker und Hochschullehrer.

Leben
Sesan studierte nach dem Besuch eines vorbereitenden Seminars Orthodoxe Theologie und Kirchengeschichte. Mit einer Arbeit über die Anfänge der orthodoxen Kirche bei den Rumänen wurde er promoviert. Später erhielt er einen Lehrauftrag für Kirchengeschichte an der Lucian-Blaga-Universität Hermannstadt und habilitierte sich am dortigen Theologischen Institut. Insbesondere arbeitete er an einer Theologie der Symbole in der rumänisch-orthodoxen Kirche.

Sesan gehörte zu den Mitbegründern der Christlichen Friedenskonferenz (CFK), an deren zweiter Vorkonferenz 1959 in Prag er teilnahm. Seither arbeitete er regelmäßig an den von der CFK veranstalteten Allchristlichen Friedensversammlungen (ACFV) mit und ließ sich in deren Ausschuss zur Fortsetzung der Arbeit wählen.

Veröffentlichungen
Des directions des Pères ecclésiastiques En roum., 1974
Byzantinische Präsenz an der unteren Donau im 10. bis 13. Jahrhundert, in: Dummer, Jürgen und Johannes Irmscher (Hrsg.): Byzanz in der europäischen Staatenwelt. Eine Aufsatzsammlung, Berlin: Akademie-Vlg., 1983
Die siebenbürgische Reformation und die rumänische, in: Kirche im Osten Band 18/1975, Verlag Vandenhoeck & Ruprecht, ISBN 3525563744, 9783525563748.
ISTORIA BISERICEASCA UNIVERSALA IOAN RAMUREANU/MILAN SESAN VOL.II
Biserica ortodoxa in veacurile XV-XVII, in: Mitropolia Ardealuluui, 1963, nr. 11-12, p.860
Über die Anfänge des Christentums bei den Rumänen, in: Das Altertum. Band 18, 1972, Heft 1, Herausgegeben vom Zentralinstitut für Alte Geschichte und Archäologie der Deutschen Akademie der Wissenschaften zu Berlin
Husiţii Ortodoxia, în: «Mitropolia Moldovei şi Sucevei», XXXIV (1958), nr. 3–4, p. 218 27
Biserica ortodoxa pina in secolul al XI-lea (Die orthodoxe Kirche bis zum 11. Jahrhundert) – MitrArd 8 (1963), S. 93ff.
In problema initierii cirilicii romanesti (Zum Problem der Entstehung der rumänischen Kyrillica) – MitrBan (1964) fasc. 4-6, S. 275 ff.

Einzelnachweise

Orthodoxer Theologe (20. Jahrhundert)
Kirchenhistoriker (Theologe)
Hochschullehrer (Lucian-Blaga-Universität)
Mitglied der Christlichen Friedenskonferenz
Rumäne
Geboren 1910
Gestorben 1981
Mann

Milan Sesan


1906 සිට 1914 කාලවකවානුව - සිනමා ඉතිහාසය සජීවීකරණය භාවිතය

තනි රූපරාමුවක සජීවිකරණය පළමු වරට භාවිතා වුයේ 1907 දී එඞ්වින් .එස් . පෝටර් ගේ 'ද ටෙඩි බෙයාර්ස් ' සහ ජේ. සුටුවර්ට් බැලැක්ටන්ගේ 'වර්ක් මේඞ් ඊස් ' යන සිනමා පටවලය. පසුව ටික කලක් ඇතුළත යුරෝපය තුළ මෙම ක‍්‍රමවේදය ව්‍යාප්ත විය. 'පාතේ සමාගම අනුරු භාවිතයෙන් සජීවීකරණ කටයුතු කිරීමට සමත් විය. මෙම සජීවීකරණ කටයුතු ඔවුන් 1908 දී නිපද වූ 'ස්කොල්ප්චර් මොඩර්න් ' නම් චිත‍්‍රපටයේ දැක ගත හැකිවිය. ප්‍රංශයේ භාවිතා වූ සිතුවම් ආශ‍්‍රයෙන් නිර්මාණය කළ සජීවිකරණයන් 'ෆැන්ටස්මැගෝර් ' නම් චිත‍්‍රපටයේද තවත් චිත‍්‍රපට රාශියකද දැක ගත හැක. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ සජීවීකරණයන් මඩාත් ප‍්‍රචලිත වූයේ කාටුන් චිත‍්‍ර ශිල්පියකු වූ 'වින්සර් මැක්කේ ' විසින් භාවිතා කළ සජීවීකරණ සිතුවම් නිසාය.

1895 සිට 1906 දක්වා සිනමා කර්මාන්තය

1896 වන විට එවකට භාවිතයට ගැනුණු කයිනෙටොස්කෝපය අභාවයට යමින් පැවති අතර විශාල පිරිසකට එකට සිට චිත‍්‍රපට නැරඹිය හැකි ප‍්‍රක්ෂේපණ යන්ත‍්‍රයක (ප්‍රොජෙක්ටරයක්) අවශ්‍යතාව මතුවිය. ඒ අනුව එඞ්සන් ආයතනය ආර්මට් සහ ජෙන්කින්ස් විසින් නිපදවන ලද ප්‍රොජෙක්ටර් වර්ගයක් හඳුන්වා දීමට කටයුතු කළේය. එය මුලදී 'ෆැන්ටස්කෝප් ' ලෙස හැඳින්වූ අතර පසුව 'විටාස්කෝප්' ලෙස නම් කරන ලදී මෙම හඳුන්වා දීමත් සමඟ විවිධ වර්ගයේ ප‍්‍රක්ෂේපණ යන්ත‍්‍ර නිපදවූ අතර ඒවා මිලිමීටර් 480 චිත‍්‍රපට පෙන්වීම සඳහා සැකසු ඒවා විය.
	ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ වූ 'ඇමෙරිකන් මියුටස්කොප් ' නම් සමාගම වඩා සාර්ථක ප‍්‍රක්ෂේපණ යන්ත‍්‍ර වර්ගයක් නිපදවීම කටයුතු කළ අතර එය හැඳින්වූයේ 'මියුටස්කෝපය' යන නමිනි. මෙය මිලිමීටර් 70 චිත‍්‍රපට පෙන්වීම සඳහා නිපදවා තිබිණ. මීට අමතරව එම ආයතනය මඟින්ම 'බයෝ ග‍්‍රාෆ් ' නම් තවත් ප‍්‍රජෙක්ටර් වර්ගයක් නිපදවුණු අතර එය පොසිටිව් පට භාවිතයෙන් සිනමා පටය ප‍්‍රදර්ශණයේලා සමත් එකක් විය.
	ප‍්‍රංශයේ 'ලූම්රේ ' ආයතනය 1896 - 1906 කාලවකවානුවේ ලෝකය පුරා මහත් ප‍්‍රසිද්ධයක් ඉසිලූ සිනමා ආයතනයකි. එමඟින් ලොව පුරා  ඕනෑම රටකට කැමරා ශිල්පීන්, කැමරා උපකරණ සැපයීම, සිනමා පිටපත් කිරිමේ කටයුතු ආදී සේවාවන් සිදු කෙරිණ.
	1898 වන විට ප‍්‍රංශයේ සිටි වඩාත් විශාල වෘතන්ත චිත‍්‍රපට සංඛ්‍යාවන් නිෂ්පාදනය කළ නිෂ්පාදනකයා වුයේ ජෝර්ජස් මිලීස්ය. ලෝකයේ දිගු චිත‍්‍රපට නිපදවීමේ පුරෝගාමියා මොහුය. එවකට නිපදවනු මිනිත්තුවක ධාවන කාලයක් ඇති චිත‍්‍රපට වෙනුවට ඊට වැනි ධාවන කාලයක් ඇති චිත‍්‍රපට නිපදවීමේ පුරෝගාමීයා මොහුය. එවකට නිපදවුනු මිනිත්තුවක ධාවන කාලයක් ඇති චිත‍්‍රපට වෙනුවට ඊට වැඩි ධාවන කාලයක් ඇති චිත‍්‍රපට නිපදවීම ඊට හේතුවිය.
	1900 දී චාර්ල්ස් පාතේ චිත‍්‍රපට නිෂ්පාදනයට පිවිසියේ 'පාතේ ෆි‍්‍රයර්ස් ' නම් වෙළඳ නාමයන් සමඟය. 1905 වන විට ලෝකයේ විශාලතම චිත‍්‍රපට නිෂ්පාදන සමාගම බවට ආයතනය පත්විය.
	එංගල්න්තය පුරාද චිත‍්‍රපට නිෂ්පාදකයන් රැසක් බිහි වූ අතර සෙයිල් හෙප්වර්ක් ඒ ලා ප‍්‍රකටම අයෙකි. ඔහුගේ ආයතනය වසරක චිත‍්‍රපට 100 නිෂ්පාදනය කිරීමට සමත් විය.

1895 සිට 1906 කාලවකවානුව තුළ භාවිත වූ සිනමා තාක්‍ෂණය

මූල් වකවනු වල සිනමා කැමරාව බොහෝ විට ත‍්‍රිපාදකයන් වන සවිකර චලන වලින් තොර රූප රාමු පටිගත කිරීම සඳහා භාවිතා වු නමුත් කැමරා චලන අවශ්‍ය වූ අවස්ථාවලදී ඒ සඳහා වාහනයක් භාවිතා කරන ලදී. මෙවැනි චලන භාවිත වූ අවස්ථාවන් සිනමා ඉතිහාසයේ ප‍්‍රථමයෙන් සඳහන් වනුයේ 'ලූමිර් ' කැමරා ශිල්පියකු විසින් 1896 දී කැමරා ගතකළ දුම්රියක් ජෙරුසලමෙන් පිටත් වීමේ ජවනිකාවේදී සහ 1898 දී විවිධ සිනමා පට සඳහා කැමරාගත කළ චලනය වන දුම්රියන්ගේ ජවනිකාවන්හිදීය.
	1897 දී රොඩට් ඩබ්ලිව් පෝල් විසින් ප‍්‍රථම වරට ති‍්‍රපාදකයන් වන භ‍්‍රමණ වන කැමරා රඳවනයක් භාවිතා කර රූපගත කිරීම් කරන ලදී. මෙය භාවිතයෙන් වික්ටෝරියා මහ රැජිණයේ රිදි ජුබ්ලි උත්සව තුළදී සංස්කරණයෙන් තොරව එකම දර්ශණයක් ලෙස සියළු අවස්ථාවන් රූපගත කරන ලදී.
	චිත‍්‍රපට චිත‍්‍රාගාර බිහිවීම ඇරඹුණේ 1897 බිහි වූ ජෝර්ජස් මිලීස්ගේ චිත‍්‍රාගාරයේ සමඟය. මෙහි වීදුරු වහලක්ද වීදුරු බිත්ති තුනක්ද අන්තර්ගත විය. මෙම අන්තර්ගතය භාවිතයෙන් හෙවණැලි රහිත ආලෝකකරණය කිරීම් කරගැනිම පහසු වූ අතර ස්වභාවික හිරුඑලිය ද ආලෝකකරණය සඳහා භාවිතා විය.

1895 සිට 1906 දක්වා කාල වකවානුවේ සිනමා ප‍්‍රදර්ශණය

මූල් කාලයේ චිත‍්‍රපට ප‍්‍රදර්ශණය කෙරුණේ වෙනත් උත්සව අතරතුර විශේෂ අවස්ථාවක වලදී පමණි. පසුව විවිධ තැන්හි ගොඩනඟන ලද ශාලා තුළද ජංගම ප‍්‍රදර්ශණ  කුටි  තුළඳ චිත‍්‍රපට ප‍්‍රදර්ශණයට කටයුතු සැලසිණ. මෙසේ චිත‍්‍රපට ප‍්‍රදර්ශකයක් ලෙස වෙනම වෘත්තිකයන් පිරිසක් බිහි වූ අතර චිත‍්‍රපට නිෂ්පාදකයින් විසින් ඔවුනට ප‍්‍රදර්ශණය වෙනුවෙන් දීමනාවක් ගෙවනු ලැබීය.
	ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ දී නෙගට්ව් පටයේ අඩියක් සඳහා ශත 15 ද බි‍්‍රතාන්‍යයේදී අඩියක් සඳහා සිලිං එකක් ගෙවනු ලැබීය.
හස්ත වර්ණගත චිත‍්‍රපට සඳහා මෙම අගයන් දෙගුණයක් හෝ තෙගුණයක් විය. හස්ත වර්ණගත චිත‍්‍රපට යනු එඞ්සන්ගේ කයිනෙටස්කෝපය භාවිතයෙන් ප‍්‍රදර්ශණය කරන ලද අනිත් වර්ණගන්වන ලද චිත‍්‍රපටය.
	ඇමරිකානු මියුටස්කෝප්, බයෝග‍්‍රාෆ් වැනි සමාගම තම චිත‍්‍රපට ප‍්‍රදර්ශණය තමන් විසින්ම සිදුකරන ලද අතර කිසිවෙකුට ඒවා ප‍්‍රදර්ශණය සඳහා අයිතියක් ලබා නොදෙන ලදී. ලොව ප‍්‍රථම සිනමා ශාලාව වනුයේ පීටර්බර්ග් හි 1905 දී ගොඩනැගු 'ද නිකලොඞ්යොන් ' ශාලාවයි. මෙහි එක් වරක් දී මිනිත්තු කීපයක ධාවන කාලයක් සහිත චිත‍්‍රපට කිපයක් පැය එක හමාරක් කාලයක් පුරා ප‍්‍රදර්ශණය කළ අතර සතියක් පාසා එම චිත‍්‍රපට පෙළ වෙනස් කරනු ලැබීය. එතැන් පටන් මෙම ක‍්‍රමය අනුගමනය කළ බොහෝ ප‍්‍රදර්ශකයක් අතින් සිනමා ශාලා විශාල වශයෙන් ලොව බොහෝ රටවල ගොඩනැගෙන්නට විය.

1895 සිට 1906 කාලවකවානුව තුළ භාවිතා වූ සිනමා ප‍්‍රයෝග

ඞ්සන් ආයතනය මඟින් නිපදවන ලද ' ද එක්සිකියුෂන් ඔෆ් මේරි, ක්වීන් ඔෆ් ස්කොට්ස් ' නම් මිනිත්තුවක ධාවන කාලයක් සහිත චිත‍්‍රපටයේ රැජිණගේ හිස් ගසා දැමීමේ අවස්ථාවක් දැක්වේ . මෙහිදී විශේෂ ප‍්‍රයෝග අවශ්‍ය වූ අතර ඒ සඳහා කරන ලද්දේ පළමුව නළුවා දංගෙඩිය මත හිස තබා සිටින අවස්ථාව රූගත කර පසුව කැමරාව මදකට ක‍්‍රියා විරහිත කොට හිස රහිතව සකස් කරන ලද අනුරුවක් දං ගෙඩිය අසල තබා නැවත කැමරාව කි‍්‍රයාත්මක කොට රූගත කිරීමයි. සංස්කරණයේදී අවස්ථා දෙක එක් කරන ලද විට පේ‍්‍රක්‍ෂයාට විශ්වාසනිය අයුරින් දර්ශණය නිම වී තිබිණ.
	ජෝර්ජස් මිලීස් විසින් නිපදවන ලද 'ද වැන්ෂින්ග් ලේඞ්' නම් චිත‍්‍රපටය තුළ ද පෙර සඳහන් කරන ලද ලෙසම විශේෂ ප‍්‍රයෝග භාවිත වූයේ එහි කාන්තාවක් අතුරුදහන් වීමේ අවස්ථාවක් රූගත කිරීමට සිදු වූ නිසාය.
	ජී.ඒ. සමිත් විසින්ද විශේෂ ප‍්‍රයෝග තම සිනමා පට වලදී භාවිතා කරන ලද ඔහු භාවිත කළේ එකම නෙගටිව් පටය තුළ අවස්ථා දෙකකදී රූගත කරන ක‍්‍රමයකි. එනම් ඔහුගේ 'ද කෝසිකන් බ‍්‍රදර්ස් ' නම් සිනමා ලද්දේ මෙම ක‍්‍රමය භාවිතයෙන් නෙගට්වි පටය දෙවරක් නිරාවරණය කිරීම මඟිනි.
	මෙසේ එක දර්ශණයක් මත තවත් දර්ශණයක් රූගත කිරීම මඟින් විශේෂ ප‍්‍රයෝග උපදවා ගැනීම පසුව වඩා ජනප‍්‍රය වූ අතර ජෝර්ජස් මිලීස් 'ද කේවි ඔෆ් ද ඞීමන්ස් ', 'ද ට‍්‍රබල්සම් හෙඞ්ස් ' යන චිත‍්‍රපට සඳහා මෙම ක‍්‍රමය භාවිතා කළේය.

1895 සිට 1906 කාලවකවානුව සිනමා ඉතිහාසය වෙනත් විශේෂ ප‍්‍රයෝග

ජී.ඒ. සමිත් විසින් ගොඩනැගු තවත් විශේෂ ප‍්‍රයෝගයක් වුයේ ක‍්‍රියාව විරුද්ධ පසට ගෙනයාමේ ක‍්‍රමයකි. ඔහු මෙය සිදු කළේ එකම ජවනිකාව නැවත වරක් කැමරාව උඩ යට මාරුකොට රුගත කර පසුව එම නෙගට්ව් පටය පළමු පටයට සම්බන්ධ කිරීම මඟිනි. 'මිප්ස් ටොප්ස් ටර්වි' සහ 'ද  ඕක්වර්ඞ් සයික් පේන්ටර් ' නම් චිත‍්‍රපට වල මෙම ක‍්‍රමය භාවිත විය. 1900 ට පෙර නිපදවන ලද  ස්මිතිගේ 'ද හවුස් දැට් ජැක් බිල්ට්' නම් චිත‍්‍රපටයේද මෙවැනිම ජවනිකා අනතර්ගතය.
	සෙසිල් හෙප්වර්ත් මෙම ක‍්‍රමය තවදුරටත් වැඩිදියුණු කොට භාවිතා කළ අතර ඔහු කළේ නෙගටිව් පටය ඉදිරිපස චලන සහ පිටුපස චලන ලෙෂ කොටසින් කොටස් පිටපත් කිරීම මඟින් මෙය සිදු කිරීමයි. ඔහු මේ සඳහා විශේෂිත පිටපත් කිරීමේ උපකරණයක් නිපදවුයේය. මෙය 'ප්‍රොජෙක්ෂන් පි‍්‍රන්ටර් ' ලෙසද 'ඔප්ට්කල් පි‍්‍රන්ටර්ස් ' ලෙස ද හැඳින්විණි. 1900 දී හෙප්වර්ත් 'ද බේදර්ස් ' නම් චිත‍්‍රපටය නිපදවුයේ මෙම යන්ත‍්‍රය භාවිතයෙනි.
	1900 වකවානුවේ දී විවිධ කැමරා ද්වාර වේගද භාවිතා වුයේය.
රොබට් පෝල්ගේ 'ඔන් අ රන් අවේ මෝටර් කාර් තෘ පිකාඩිලි සර්කස් ' නම් චිත‍්‍රපටයේ මෙය භාවිතා විය. එහිදී කැමරා ද්වාර සෙමින් චලනය වූ අතර තත්පරයට රූපරාමු 16ක ප‍්‍රක්ෂේපණ යන්ත‍්‍රයකින් එය ප‍්‍රදර්ශණය කිරීමේ දී වඩා වැඩි වේගයකින් රූප රාමු චලනය වන බව පෙනිණ. සෙසිල් හෙප්වර්ත් මෙයට විරුද්ධ ප‍්‍රයෝග එනම් රූපරාමු චලනය සෙමින් සිදුවීමේ ක‍්‍රමය සොයාගත් අතර එය ඔහුගේ 'ද ඉන්දියන් චෙෆ් ඇන්ඩි ද සීඞ්ලට්ස් පවුඩර් ' නම් සිනමා පටයේ දී භාවිතා කළේය. අද භාවිතවන 'ස්ලෝ මෝෂන් ' නැතිනම් අඩු චලන ප‍්‍රයෝග ආරම්භ වුයේ මෙසේය.

1895 සිට 1906 කාල වකවානුව - වෘතාන්ත චිත‍්‍රපට නිෂ්පාදනය

ප‍්‍රථම වරට එක් රූප රාමුවකට වඩා වැඩි රූප රාමු සංඛ්‍යාවක් සහිතව නිපදවූ චිත‍්‍රපට වුයේ කි‍්‍රස්තුස් වහන්සේගේ ජීවීතය අළලා එවකට නිපදවූ චිත‍්‍රපටයන්ය. මින් පළමුවැන්න 1897 දී නිපදවීය. මෙම චිත‍්‍රපට එක දිගට නොකඩවා පෙන්වූ එවා නොවන අතර දේශන, ගීතිකාවන් ආදිය අතර තුරදී විටින් විට දර්ශණය ප‍්‍රදර්ශණය කරන ලදී.
	1897 දී ජොර්ජස් මිලීස් විසින් ග‍්‍රීසිය සහ තුර්කිය අතර පැවති සංග‍්‍රාමය අළලා නිපදවූ චිත‍්‍රපටය ද මෙවැනිම රූපරාමු රුසක් සහිත විය. 1899 දී ඔහු විසින් නිපද වූ බහුරුපරාමු චිත‍්‍රපට වඩාත් දිගු ධාවන කාලයක් සහිත ඒවා විය. මිලීස් නිපදවූ 'සින්ඩෙරල්ලා' චිත‍්‍රපටයේ සිට ඔහු සංස්කරණයේදී රූපරාමුවෙන් රාමුවට මාරුවීමේදී දියවී යැමේ ප‍්‍රයෝගයක් භාවිතා කළේය. නමුත් මින් කතා සන්දර්භයට හානි පැමිණුනු අතර පේක්‍ෂකයා හට කතාන්තරය තේරුම් ගැනීමේ අපහසුතා මතුවිය.

චිත‍්‍රපට අඛණ්ඩතාවය නම් ක‍්‍රමයේ බිහිවීම

අදවන විට චිත‍්‍රපටයක රූපරාමු අතර ශබ්දය අතර කාලය අතර පවතින අඛණ්ඩතාවය සිනමාවේ අනවශ්‍ය අංගයක් බවට පත්ව ඇත. 1902 වකවානුවේදී දිගු වෘතාන්ත චිත‍්‍රපට නිපදවීමට යොමුවූ එඞ්වින් එස්. පෝටර් ඔහුගේ සෑම චිත‍්‍රපට රුපරාමුවක් අතරම දිය වී යැමේ ක‍්‍රමවේදයන් භාවිතා කළේය. එනම් එක් රුපරාමුවක් ක‍්‍රමයෙන් සෙමින් අතුරුදන් වන අතර අනෙක් රූපරාමුව ඒ සමඟම ක‍්‍රමයෙන් සෙමින් මතු වී එයි. ජෝර්ජස් මිලිස් සහ 'පාතේ සමාගමද මෙම ක‍්‍රමවේදයම භාවිතා කළහ.
	1902 දී නිපදවුණු ජොර්ජස් මිලීස්ගේ 'අට්‍්‍රස් ටූ ද මුත් ' නම් දිගු චිත‍්‍රපටය ලැබු ජනපි‍්‍රයතාවය සමඟම තව තවත් දිගු චිත‍්‍රපට බිහි වූ අතර මේවායේ එකිනෙකට වෙනස් රූප රාමු රැුසක් එකට බද්ධ වී තිබිණ. උදාහරණයක් ලෙස ජේමිස් විලියම්සන්ගේ 'ස්ටොප් තීෆ් ' නම් චිත‍්‍රපටයෙ මස් වෙළෙන්දෙක්ගෙ න්  මස් කැබැල්ලක් සොරාගැනීම, ඔහු සහ බල්ලන් පිරිසක් සොරා පසු පස හඹා යාම, සොරා බල්ලන්ට හසුවීම ලෙස රූප රාමු තුනක් විය. මෙම අවධියේ නිපදවුණු බොහෝ චිත‍්‍රපට මෙසේ එකෙක් පසු පස අනෙක ලූහුබැඳ යාමක් දැක්වෙන චිත‍්‍රපට වූ නිසා ඒවා 'චේස් ' චිත‍්‍රපට ලෙස හැඳින්විණ.
	1963 වකවානුව තුළදී ද 'චේස් ' චිත‍්‍රපට රුසක් බිහිවූ අතර ' ද පික්පොකට් ', 'ඩෙයාර්න්ග් ඬේලයිට් ' , 'ඩෙස්පරේට් පෝචින්ග් අෆ්රේ ' මෙවැනි චිත‍්‍රපට විය. මෙම වකවානුවේ බිහි වූ 'ද ගේ‍්‍රට් ටේ‍්‍රන් රොබරි ' නමැති චිත‍්‍රපටයේ වූ කාලය අතර අඛණ්ඩතාවය වඩා කතාබහට ලක් විය. මෙසේ විවිධ පර්යේෂණ හරහා විවිධ සිනමාකරුවන් විසින් වඩා උචිත අඛණ්ඩතා විධික‍්‍රම සිනමාවට හඳුන්වාදෙනු ලැබීය.

ශබ්දය භාවිතය
සිනමාවට කථා නාද චිත‍්‍රපට එක්වීමත් සමඟ සිනමාව තුළ විවිධ වෙනස්කම් සිදුවූ අතර ඊට පෙර සිටි සමහර නිහඬ චිත‍්‍රපට නිර්මාණ කරුවන් හට මේ වෙනස්කම් වලට අනුගත වීමට අසීරු වීම නිසා ඔවුන් නිර්මාණකරණයෙන් බැහැර විය.
	1920 දශකය තුළ බිහිවූ 'චයිනාටවුන් නයිට්ස්' සහ 'ද මෑන් අයි ලව්' චිත‍්‍රපට අධ්‍යක්‍ෂණය කළ විලියම් වෙල්මන්ද 'ඇප්ලෝස්' අධ්‍යක්‍ෂක රූබන් මැචුලියන් ද 'බ්ලැක්මේල් ' අධ්‍යක්‍ෂණය කළ ඇල්ෆි‍්‍රඞ් හිච්කොක් ද කථා නාද සිනමාවේ පුරෝගාමීන් විය. මේ කාලවකවනුවේ සිට චිත‍්‍රපට ශබ්ද පටිගත කිරීමේ තාක්‍ෂණය ද වෙනම ක්ෂේත‍්‍රයක් ලෙස වර්ධනය විය.
	සංගීතමය චිත‍්‍රපට බිහිවීමේ ආරම්භය ද කතානාද චිත‍්‍රපට නිපදවීමත් සමඟම ඇරඹිණ. 1929 දී තිරගත වූ 'ද බ්‍රෝඩිමේ මෙලඩි' නම් හොලිවුඞ් චිත‍්‍රපට බිහිකිරීමේලා පුරෝගමියා ලෙස සැලකෙන්නේ 'ෆෝට් සෙකන්ඞ් ස්ටී‍්‍රම්' සහ 'ඩේමිස් ' වැනි චිත‍්‍රපට අධ්‍යක්‍ෂවරයා වූ බස්බ් බර්කේලීය, ප‍්‍රංශය තුළ ද සංගිතමය චිත‍්‍රපට බිහි වූ අතර රේන් ක්ලෙයාර් විසින් නිපදවන ලද 'අන්ඩර් ද රූෆ් ඔෆ් පැරිස් ' සහ 'ලා මිලියන් ' නම් චිත‍්‍රපට එහි ලා ප‍්‍රමුඛ තැනක් ගනී. ඉන්දියානු සිනමාව මෙම වර්ගයේ සංගීතමය චිත‍්‍රපට නිපදවීම අතින් වඩාත් ප‍්‍රකටය. අදටද ඉන්දියාවේ නිපදවන බහුතරයක් ජනප‍්‍රිය චිත‍්‍රපට සංගීතමය චිත‍්‍රපටයන්ය.
	කතානාද චිත‍්‍රපට බිහිවීමෙන් සමඟම ලෝක සිනමාව ජනයා අතර වඩාත් ජනප‍්‍රිය කලා මාධ්‍යයක් බවට පත් විය. නමුත් කතානාද චිත‍්‍රපට අතර සමහරක් චිත‍්‍රපට වඩාත් උචිත දෙබස් පමණක් භාවිතා කළ අතර සමහරක් චිත‍්‍රපට ඊට වෙනස් අනුචිත දෙබස්ද භාවිතා කරනු දක්නට ලැබිණ.

1906 සිට 1914 කාල වකවානුව - සිනමා ඉතිහාසය


The Freewheeling Bob Dylan er plata eftir bandaríska tónlistarmanninn Bob Dylan sem kom út 27. maí 1963. Platan var önnur breiðskífa Dylans, eftir að platan Bob Dylan kom út árið áður. Umslagið sýnir Dylan og kærustu hans á þessum tíma, Suzie Rotolo, labba niður Jones Street í New York. Myndina tók ljósmyndarinn Don Hunstein. Dylan sá um raddir, munnhörpuleik og kassagítarsleik á plötunni. Howie Collins spilaði á gítar í ellefta lagi plötunnar, Corrinna, Corrinna, sem og Leonard Gaskin (sem spilaði á bassa í laginu), Bruce Langhorne (sem spilaði á gítar í laginu), Herb Lovelle (sem spilaði á trommur í laginu) og Dick Wellstood (sem spilaði á píanó í laginu). Líkt og á fyrstu plötu Dylan sá John H. Hammond um framleiðslu plötunnar, sem og Tom Wilson. Öll lög á plötunni voru skrifuð af Dylan, fyrir utan "Corinna", sem er þjóðlag og "Honey, Just Allow Me One More Chance", sem var skrifað af Henry Thomas.

Lagalisti.
A hlið.

 Blowin' in the Wind.
 Girl from the North Country.
 Masters of War.
 Down the Highway.
 Bob Dylan's Blues.
 A Hard Rain's a-Gonna Fall.

B hlið.

 Don't Think Twice, It's All Right.
 Bob Dylan's Dream.
 Oxford Town.
 Talkin' World War III Blues.
 Corrinna, Corinna.
 Honey, Just Allow Me One More Chance.
 I Shall Be Free.

Tilvísanir

Hljómplötur Bob Dylan
Hljómplötur gefnar út árið 1963

The Freewheelin' Bob Dylan


El Scopitone era una máquina parecida a una jukebox, pero con películas de las canciones. Estaban en formato de 16 mm en color y con banda sonora magnética. La imagen era muy parecida a la de la televisión en color. Fue uno de los precursores de los videos musicales.

Comercializado en Francia en los años 1960, se difundió primero en Europa y luego en los  Estados Unidos. Había otros aparatos similares, como el Cinebox (italiano) -que fue conocido como Colorama en Estados Unidos- y el Color-Sonics (estadounidense, en 8 mm).

El éxito del Scopitone fue muy breve, limitándose a los años 1960, aunque siguió utilizándose hasta principios de los años 1980

Bibliografía
 Scagnetti, Jean-Charles, L'aventure scopitone (1957-1983). Éditions Autrement, Colección Mémoires/Culture, París, 2010. ISBN 978-2-7467-1396-3

Enlaces externos
 Página dedicada al scopitone (en inglés)
 Artículo sobre el Scopitone en ABC (en español)
 Trésors de Scopitones arabes, kabyles et berbères (en francés)

Música audiovisual

Scopitone


Dzerzhinsk () is a city in Nizhny Novgorod Oblast, Russia, located along the Oka River, about  east of Moscow and  west of Nizhny Novgorod. Population:

It was previously known as Rastyapino (until 1929).

History
First mentioned in 1606 as Rastyapino (), since 1929 it has been named after Felix Dzerzhinsky, a Bolshevik leader who was the first head of the Soviet Cheka (secret police).

Administrative and municipal status
Within the framework of administrative divisions, it is, together with three work settlements and eleven rural localities, incorporated as the city of oblast significance of Dzerzhinsk—an administrative unit with a status equal to that of the districts. As a municipal division, the city of oblast significance of Dzerzhinsk is incorporated as Dzerzhinsk Urban Okrug.

Chemical weapons and other production

Modern-day Dzerzhinsk is a large center of the Russian chemicals production industry. In the past, the city was also among Russia's principal production sites for chemical weapons. Owing to its strategic significance, this city was, until recently, officially closed to foreign visitors.

Manufacture of various chemical weapons started in 1941, particularly concentrating on the production of lewisite—the poisonous effects of which are owed to its arsenic trioxide content—and yperite (mustard gas). The factory producing these substances was called the Kaprolactam (or Caprolaktam) Organic Glass Factory, and in addition to its arsenic-based weapons, also produced prussic acid and phosgene.

Chemical weapons production at Dzerzhinsk ceased in 1965. Some materials were transferred to storage units, while large amounts of waste material—frequently containing high concentrations of arsenic—were buried in dumps on the site of the factory. Full dismantling of the yperite facility was commenced in 1994. As of 1998, the lewisite production unit was still not completely disassembled.

, Dzerzhinsk had 38 large industrial enterprises, which export their goods worldwide. About one thousand varieties of chemical products are produced in Dzerzhinsk. The largest factories, which exist  or existed in the past, include:
Sverdlov Plant, FSE (Federal State Enterprise) manufactures munitions, battle and industrial explosives, and chemicals for industrial purposes (phenol-formaldehyde resin, epoxy resin, carbamide-furane resin, plasticizers, hardeners of various modifications, nitrobenzene, sulphanole, acetic anhydride, various cleaners and detergents, as well as other products). The plant is included in the presidential list of the country's strategic enterprises. This is Dzerzhinsk's largest factory.
 JSC Kristall Research Institute, a military explosives factory, part of the Sverdlow Plant, which suffered a serious explosion in June 2019.
Korund, JSC (opened in 1915, the first factory in Russia to produce cyanide, still operational). This plant produces corundum for lasers and other applications. It is the oldest enterprise in Dzerzhinsk. In 2004, the plant was temporarily closed due to bankruptcy.
Dzerzhinskhimmash, JSC (opened in 1941, currently (2013) makes distillation and сolumn equipment, evaporators, heat exchangers).
Sintez, JSC. Produces acetone, carbonyl iron, diethanolamine, isopropanol, methylamine, phenol, etc.
Orgsteklo, JSC (previously manufactured specialist glass for the aeronautics market, currently (in 2012?) specializes in production of acrylic co-polymers and organic glasses).
Avangard-KNAUF, JSC
Liebherr, JSC
Plastik, JSC
Aviabor, JSC
SIBUR-Neftekhim, JSC
Oka, Yava, Orgsitilen, Zarya (no longer functioning).

Pollution
According to the September 12, 2007, study by the Blacksmith Institute, Dzerzhinsk is one of the worst-polluted cities of the world and has a life expectancy of 42 years for men and 47 for women, with the 2003 death rate exceeding its birth rate by 260%. Environmental action groups such as Greenpeace attribute such low life expectancy to high levels of persistent organic chemicals, particularly dioxins.  The Blacksmith Institute also names sarin, lewisite, sulfur mustard, hydrogen cyanide, phosgene, lead, and organic chemicals among the worst pollutants.  Parts of Dzerzhinsk's water are contaminated with dioxins and phenol at levels that are reportedly seventeen million times the safe limit.

Dzerzhinsk's environmental agency estimates that almost 300,000 tons of chemical waste were dumped in the city between 1930 and 1998. The Ecology Committee of the Russian State Duma also considers Dzerzhinsk among the top ten cities with disastrous ecological conditions.

Dzerzhinsk's City Administration, however, asserts that the Blacksmith Institute report is false, stating, for example, that since sarin had never been produced in the city (seems to be credible according to Fedorov, p262, Table 7.1), it cannot be one of the major pollutants. Also, according to the city's health department, the average life expectancy in the city was 64 years in 2006. Askhat Kayumkov, the head of the Dront public ecological organization, which was quoted as a source by the Blacksmith Institute, states that his organization never provided the Blacksmith Institute with data of any kind. Furthermore, he does not believe that Dzerzhinsk is one of the most polluted cities in Russia, much less in the whole world.

In the end, however, despite the ecological situation in the city being at its best in the previous 80 years (mostly due to bankruptcies and closures of the polluting factories), several locations in the city pose a tangible ecological risk. These sites include the 110ha Igumnovo landfill, toxic waste burial grounds, and a so-called "White Sea", composed of disposed chemical wastes. These sites are kept under constant ecological monitoring.

In June 2019 a massive explosion at JSC Kristall Research Institute injured 79 people and destroyed 180 homes in the neighbourhood.

After unsuccessful tenders in 2012-13, GazEnergoStroy was selected for cleanup in 2016. The liquidation of "Black Hole" started and waste burning infrastructure was completed by 2019. According to sources  the amount of waste is 57% more than expected, and the clean up might only finish in autumn of 2021 with an extra 238 million rubles from the central government, but the request was denied. According to local newspaper  the equipment downtime is 49% and further delay is expected.
Reclamation works on "White Sea" and Igumnovo were ongoing in 2019  by GazEnergoStroy.

Sights

Shukhov Tower on the Oka River, the unique architectural construction—the  steel lattice hyperboloid tower built by Soviet engineer and scientist Vladimir Shukhov in 1929—is located near Dzerzhinsk on the left bank of the Oka River. There used to be two towers, but one was stolen for scrap metal in 2005.

Notable people

Sergey Chigrakov, rock performer and songwriter
Aleksandr Demenshin, former Russian professional football player
Eduard Limonov, writer and politician
Natali, pop singer and songwriter
Irina Voronina, Playboy playmate

International relations

Twin towns and sister cities
Dzerzhinsk is twinned with:
  Bitterfeld-Wolfen, Germany since 1996
  Grodno, Belarus since 2005
  Druskininkai, Lithuania since 2009
  Zelenodolsk, Russia since 2011

References

Notes

Sources

External links

Official website of Dzerzhinsk
Dzerzhinsk Business Directory

Cities and towns in Nizhny Novgorod Oblast
Dzerzhinsk Urban Okrug
Cities and towns built in the Soviet Union
Populated places established in 1929

Dzerzhinsk, Russia


Clinidae is a family of marine fish in the order Blenniiformes within the series Ovalentaria, part of the Percomorpha . Temperate blennies, the family ranges from the Atlantic, Pacific, and Indian Oceans, in both the Southern and Northern Hemispheres. The family contains about 86 species in 20 genera, the 60-cm-long giant kelpfish (Heterostichus rostratus) being the largest; most are far smaller.

With small cycloid scales, clinoid blennies may have a deep or slender build; some members of the family bear the name "snake blenny" and "eel blenny" for this reason. Dorsal spines outnumber soft rays;  two spines are in the anal fin. Like many other blennies, clinids possess whisker-like structures on their heads called cirri.

The majority of species possesses rich, highly variable colouration in shades of reddish-brown to olive, often with cryptic patterns; this suits the lifestyle of clinid blennies, which frequent areas of dense weed or kelp. Generally staying within intertidal zones to depths around 40 m, some species are also found in tide pools. Eggs are deposited on kelp for the male to guard. Clinids feed primarily on small crustaceans and mollusks.

The name Clinidae derives from the Greek klinein meaning "sloping", a reference to the shape of the sphenoid bone.

Genera
These genera are classified in the family Clinidae:

Blennioclinus Gill, 1860
Blennophis Swainson, 1839
Cancelloxus J.L.B. SmithSmith, 1961
Cirrhibarbis Valenciennes, 1836
Climacoporus Barnard, 1935
Clinitrachus Swainson, 1839
Clinoporus Barnard, 1927
Clinus Cuvier, 1816
Cologrammus Gill, 1893
Cristiceps Valenciennes, 1836
Ericentrus Gill, 1893
Fucomimus Smith, 1946
Gibbonsia Cooper, 1864
Heteroclinus Castelnau, 1872
Heterostichus Girard, 1854
Muraenoclinus Smith, 1946
Myxodes Cuvier, 1829
Ophiclinops Whitley, 1932
Ophiclinus Castelnau, 1872
Pavoclinus Smith, 1946
Peronedys Steindachner, 1883
Ribeiroclinus S. Y. Pinto, 1965
Smithichthys Hubbs, 1952
Springeratus S. C. Shen, 1971
Sticharium Günther, 1867
Xenopoclinus Smith, 1948

Timeline

See also

 List of fish common names
 List of fish families

External links

Blenniiformes
Extant Miocene first appearances

Clinidae


Aldo Donati (29. september 1910 - 3. november 1984) var en italiensk fodboldspiller (midtbane).

Donati blev verdensmester med Italiens landshold ved EM 1938 i Frankrig, omend han ikke var på banen i nogen af italienernes fire kamp i turneringen. Han nåede aldrig at spille en landskamp. På klubplan tilbragte han hele karrieren i hjemlandet, hvor han repræsenterede henholdsvis, Bologna, Roma og Inter.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Italien
Fodboldspillere fra AS Roma
Fodboldspillere fra Bologna FC
Fodboldspillere fra FC Internazionale Milano
Personer fra Bologna
Verdensmestre i fodbold

Aldo Donati


Cauthron Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Cauthron Township (Logan County, Arkansas)
 Cauthron Township (Scott County, Arkansas)

Cauthron Township


101. længdegrad kan henvise til:

 101. vestlige længdekreds
 101. østlige længdekreds

101. længdegrad


Rohrwiesenbach ist der Name folgender Fließgewässer:

 Rohrwiesenbach (Böllinger Bach), mittlerer Oberlauf des Böllinger Bachs, bei Treschklingen, Stadt Bad Rappenau, Landkreis Heilbronn, Baden-Württemberg
 Rohrwiesenbach (Haggraben), rechter Zufluss des Haggrabens, beim Häuserackerhof, Gemeinde Kleinostheim, Landkreis Aschaffenburg, Bayern
 Rohrwiesenbach (Schwarzenlachenbach), linker Zufluss des Schwarzenlachenbachs in Sulzdorf, Stadt Schwäbisch Hall, Landkreis Schwäbisch Hall, Baden-Württemberg
 Rohrwiesenbach (Steinbach), rechter Zufluss des Steinbachs (zur Hafenlohr) nach Weibersbrunn, Landkreis Aschaffenburg, Bayern

Siehe auch:
 Rohrwies
 Rohrwiesengraben
 Röhrawiesen

Rohrwiesenbach


Ninsun, Sümer mitolojisinde tanrıça. Ünlü kahraman Gılgamış'ın annesidir.

Gılgamış Destanı'nda Ninsun Uruk'ta kral olan oğluyla beraber yaşayan bir insan, kraliçe olarak geçer.

Sümer mitolojisi
Mezopotamya tanrıçaları
Gılgamış Destanı
Kurgusal Iraklılar

Ninsun