Héctor Juan Pérez Martínez  (30 September 1946 – 29 June 1993), better known as Héctor Lavoe, was a Puerto Rican salsa singer. Lavoe is considered to be possibly the best and most important singer and interpreter in the history of salsa music because he helped to establish the popularity of this musical genre in the decades of 1960s, 1970s and  1980s. His personality, style and the qualities of his voice led him to a successful artistic career in the whole field of Latin music and salsa during the 1970s and 1980s. The cleanness and brightness of his voice, coupled with impeccable diction and the ability to sing long and fast phrases with total naturalness, made him one of the favorite singers of the Latin public.

Lavoe was born and raised in the Machuelo Abajo barrio of Ponce, Puerto Rico. Early in his life, he attended Escuela Libre de Música de Ponce, known today as the Instituto de Música Juan Morel Campos and, inspired by Jesús Sánchez Erazo, developed an interest in music. He moved to New York City on 3 May 1963, at the age of sixteen. Shortly after his arrival, he worked as the singer in a sextet formed by Roberto García. During this period, he performed with several other groups, including Orquesta New York, Kako All-Stars, and Johnny Pacheco's band.

In 1967, Lavoe joined Willie Colón's band as its vocalist, recording several hit songs, including "El Malo" and "Canto a Borinquen." Lavoe moved on to become a soloist and formed his own band performing as lead vocalist. As a soloist, Lavoe recorded several hits including: "El cantante" composed by Rubén Blades, "Bandolera" composed by Colón, and "Periódico de ayer", composed by Tite Curet Alonso. During this period he was frequently featured as a guest singer with the Fania All Stars recording numerous tracks with the band.

In 1979, Lavoe became deeply depressed and sought the help of a high priest of the Santería faith to treat his drug addiction. After a short rehabilitation, he relapsed following the deaths of his father, son, and mother-in-law. These events, along with being diagnosed with HIV from intravenous drug use, drove Lavoe to attempt suicide by jumping off a Condado hotel room balcony in San Juan, Puerto Rico. He survived the attempt and recorded an album before his health began failing. Lavoe died on 29 June 1993, from a complication of AIDS.

Early life

Héctor was born 30 September 1946 in Ponce, Puerto Rico, to Francisca (Pachita) Martínez and Luis Pérez, and raised in the Machuelo Abajo barrio of the city. He was inspired early in life by his musically talented family. His grandfather, Don Juan Martínez, was a singer of controversial songs, which led to physical confrontations. His uncle was well known in Ponce as a tres player. His mother Francisca, also known as Pachita, was well known by her family and townspeople for her beautiful singing voice. His father, Luis, supported his wife and eight children by singing and playing guitar with trios and big bands. He was in high demand as a guitarist for the Fiestas de Cruz celebrations and other popular religious ceremonies, and he wanted his son to receive formal musical training as a trombonist; Héctor dreamt of being a singer. Héctor was influenced by Puerto Rican singers such as Jesús Sánchez Erazo, also known as "Chuíto el de Bayamón" - one of the island's most successful folk singers, and Daniel Santos. Later in his life, he would record songs with both artists.

Héctor attended the local Juan Morel Campos Public School of Music where the first instrument he learned to play was the saxophone. His classmates included José Febles and multi-instrumentalist Papo Lucca. One of his teachers was very strict and demanded that he practice good diction and manners, and have a strong stage presence. He felt Héctor would become a superstar as a bolero singer. From the start Héctor was a star with exceptional charisma, talent, and charm. One of a kind, his unique voice, refined and with impeccable diction, demanded attention. Well on his way to becoming a popular-music vocalist, he began frequenting clubs such as Segovia, where he sang accompanied by his childhood friends, Roberto García and José Febles. At age 17, Lavoe abandoned school and sang with a ten-piece band. He moved permanently to New York on 3 May 1963, against his father's wishes, as an older brother had moved there and later died of a drug overdose. It would take many years before Héctor was able to reconcile with his father.

Arrival in New York City
Upon arriving in New York he was met by his sister Priscilla. The first thing that he did was to visit El Barrio, New York's "Spanish Harlem." Héctor was disappointed by the condition of El Barrio which he had envisioned would have "fancy Cadillacs, tall marble skyscrapers, and tree-lined streets." Héctor tried to earn a living as a painter, messenger, porter and concierge.

One day he reconnected with his friend Roberto García. They began to frequent Latin music and dance clubs in the Bronx, Spanish Harlem, and Lower Manhattan. In 1965, Héctor met Russell Cohen, who fronted the New Yorkers - the band Héctor would first record with - the album Está de bala. Héctor was invited by his friend Roberto García, a fellow musician and childhood friend, to a rehearsal of a newly formed sextet. When he arrived, they were rehearsing the romantic bolero "Tus Ojos". The lead vocalist was singing off key, and as a goodwill gesture, Lavoe demonstrated how it was supposed to sound. As a result of this selfless act, the group offered him the job of lead vocalist, which he subsequently accepted.

Later in his career he joined other salsa groups including Orquesta New York, Kako All-Stars, and Johnny Pacheco's FANIA . To distinguish Héctor from other Latino singers, a former manager made him adopt Felipe Rodríguez's moniker "La Voz" ("The Voice") and turned it into a stage name, Lavoe.

In 1967, he met salsa musician and bandleader Willie Colón. Johnny Pacheco, owner of Fania Records, and as its recording musical director, suggested that Colón record with Lavoe on a track on Colón's first album El Malo. Given the good results, Colón had Lavoe recorded the rest of the album's vocal tracks. Willie never officially asked Lavoe to join his band, but after the recording, said to him: "On Saturday we start at 10 p.m. at El Tropicoro Club."

The album's success significantly transformed both Colón's and Lavoe's lives. Colón's band featured a raw, aggressive, all-trombone sound that was well received by salsa fans, and Lavoe complemented the style with his articulate voice, talent for improvisation, and sense of humor. The album was a massive multimillion-dollar success in France, Panama, Colombia and other countries. Héctor received instant recognition, steady work, and enough money to provide him with a comfortable lifestyle. According to Lavoe, it happened so fast he did not know how to cope with his sudden success. With the sudden fame came love and lust and experimentation with marijuana, heroin, and cocaine.

During that year, Lavoe started a romantic relationship with Carmen Castro. She became pregnant but refused to marry him because she considered him a "womanizer." Lavoe's first son, José Alberto Pérez, was born on 30 October 1968. On the night José was baptized, Héctor received a call informing him that Nilda "Puchi" Román, with whom he also had a relationship during the same period he was with Castro, was pregnant. Héctor's second son, Héctor Pérez Jr. was born on 25 September 1969. Following the birth the couple married, and at Román's request, Lavoe had only minimum contact with Castro and José Alberto during their marriage.

Music

The Willie Colón years
Willie Colón and Lavoe made fourteen albums together. In late 1970, Colón and Lavoe recorded the first of two Asalto Navideño albums, featuring Puerto Rican folk songs such as Ramito's jíbaro song "Patria y Amor", renamed "Canto a Borinquen", and original compositions.

Lavoe's lack of professionalism was often balanced by an affable onstage presence, very much resembling that of a stand-up comedian. One famous incident involved a middle-aged audience member at a dance who requested a Puerto Rican Man danza from Colón's band; Lavoe responded with an insult. The requester then gave Lavoe such a beating that he almost ended up in the hospital. The request was finally honored on a later Colón record, El Juicio (The Trial), when he added a danza section to the Rafael Muñoz song "Soñando despierto", which Lavoe introduces with a deadpanned: "¡Para ti, motherflower!" - a euphemism for: "This one's for you, motherfucker!"

The Colón band had other major hits, such as "Calle Luna, Calle Sol", and the Santería-influenced "Aguanile", a Pacheco song recorded in the studio by the band. "Mi Gente", was better known for a live version Lavoe recorded later with the Fania All Stars.

Lavoe goes solo

In 1973, Willie Colón stopped touring to focus on record production and other business enterprises. Lavoe was given the opportunity to become the bandleader of his own orchestra. He and his band traveled the world on their own, and he would also be a guest singer with the Fania All-Stars for several shows. One of the group's notable performances took place in the Kinshasa province of the Zaire (modern day Democratic Republic of Congo) where the group performed as part of the activities promoting The Rumble in the Jungle, a boxing fight between Muhammad Ali and George Foreman for the heavyweight championships of the World Boxing Council and World Boxing Association.

The Fania All Stars recorded several of their tracks during live concerts. Lavoe was part of the group when the All-Stars returned to Yankee Stadium in 1975, where the band recorded a two volume production entitled Live at Yankee Stadium. The event featured the top vocalists of Fania and Vaya records. Lavoe was included in the group along with: Ismael Miranda, Cheo Feliciano, Justo Betancourt, Ismael Quintana, Bobby Cruz, Pete "El Conde" Rodriguez, Santos Colón, and Celia Cruz. Lavoe recorded songs with the band in fifteen different productions, serving as vocalist on twenty-three songs. Besides recording songs with the band, Lavoe was also present in three movies filmed and produced by Fania Records; these were: Fania All Stars: Our Latin Thing, Fania All Stars: Salsa, and Celia Cruz with the Fania All Stars: Live in Africa. His Colón-produced albums would be best sellers; cuts from these albums were hits in Puerto Rico and the rest of Latin America:
 Lavoe's recording of Tite Curet Alonso's "El Periódico de Ayer" was a number one hit on Mexican charts for four straight months. It was also a strong hit in several Caribbean countries and South America.
 As a producer, Willie Colón had Lavoe record what would become his signature song, the Ruben Blades-authored song "El Cantante" against Blades' protests (Blades wanted to record the song on his own.). Blades has repeatedly acknowledged since then that Lavoe raised his song to classic status and that Lavoe's performance was much better than what he would accomplish with it.
 In 1975 on his "La Voz" Album, Lavoe does a cover Chappottin Y Sus Estrellas's 1957 song "Rompe Saragüey", which becomes a major success.
 The Lavoe song "Bandolera" was a strong seller in Puerto Rico, despite vigorous protests from Puerto Rican feminists about its lyrics and soneos - Lavoe twice offers the song's subject a beating.
 Lavoe's recording of the classic Cuban song by Eliseo Grenet based on Cuban poet Nicolás Guillén's poem "Sóngoro Cosongo", set to salsa music, was another major hit.
 The controversial jíbaro song, "Joven contra viejo", featured Lavoe and Daniel Santos settling their age-based differences on stage not without a heavy dose of humor and, yet again, Yomo Toro's cuatro music as a backdrop. Another major Christmas hit on Billboard Greatest Hits for Tropical genre in 1979 includes a song from singer/composer Miguel Poventud "Una Pena En La Navidad" from the same album titled Feliz Navidad.
 Lavoe's final hit, "El Rey de la Puntualidad" (The King of Punctuality), is a humorous takeoff on Lavoe's constant tardiness and occasional absenteeism from shows. Lavoe followed the Santeria priest's advice and cut all communication with his family and friends for a period of two months. Following this recording Héctor, reappeared confident and apparently free of his drug addiction.

Last years and death

Following his rehabilitation, Lavoe's life was plagued by tragic events, emotional turmoil, and pain. In 1987, his seventeen-year-old son Héctor Jr. was accidentally shot and killed by a friend. In the same period, his apartment in Rego Park, Queens, was destroyed in a fire. One year later, Héctor was scheduled to perform at the Rubén Rodríguez Coliseum in Bayamón, Puerto Rico on the night of Saturday 25 June 1988. Sales for the concert were poor, and promoter Rick Sostre decided to cancel the concert two hours before concert time. Héctor, defiant to the end, and knowing that it would be one of the last times he would perform in Puerto Rico, decided, against the promoter's wishes, to perform for the public who had paid to see the concert. The next day, 26 June 1988, Héctor attempted suicide by jumping off the ninth floor of the Regency Hotel Condado in San Juan, Puerto Rico. He survived the attempt, but from that day forward, would never completely recover.

In 1990, Héctor gave his last large, public performance with the Fania All Stars at the Meadowlands in New Jersey. It was meant to be his comeback concert, but Héctor could not even sing a few notes of his famous song "Mi Gente".  It is believed his final public performance was a brief appearance at the club S.O.B.'s in New York City, in April 1992.

On 29 June 1993, Héctor died at Saint Clare's Hospital (Manhattan) from a complication from AIDS. He was 46. He was initially buried in Saint Raymond's Cemetery in the Bronx. In June 2002, the remains of Lavoe and his son were exhumed at his family's request and reburied in his native Ponce, along with his widow Nilda who had died a few weeks before. His remains are at the Cementerio Civil de Ponce (Ponce Civil Cemetery), in that city's Portugués Urbano neighborhood.

Recognition

Lavoe's life has inspired two biographical films. The first, El Cantante, was produced by salsa artist Marc Anthony, who played Lavoe, and Jennifer Lopez as Hector's wife, Nilda (known as "Puchi" by close friends). Salsa singer La India also began production of her own biopic of Lavoe's life entitled The Singer, with actor and singer Raulito Carbonell in the lead role. Production was suspended in August 2008 after the director, Anthony Felton, reported that it was over budget. Carbonell noted that he would reconsider his involvement if production were to resume. The movie was eventually completed, in 2011, as "Lavoe: The Untold Story".

An Off-Broadway production based on Lavoe's life titled ¿Quién mató a Héctor Lavoe? (Who Killed Hector Lavoe?) was a success in the late 1990s. It starred singer Domingo Quiñones in the lead role. Carbonell's decision to distance himself from the film directed by Felton was the direct result of his involvement in a tour of Quien Mato a Héctor Lavoe? in Puerto Rico, and, depending upon negotiations, possibly Peru and Colombia. An urban tribute album was released in late 2007 performed by several reggaeton artists such as Don Omar which sampled Lavoe's voice.

In Ponce, he is recognized at the Park for the Illustrious Ponce Citizens. Lavoe was posthumously inducted into the International Latin Music Hall of Fame in 2000.

La Guancha Recreational and Cultural Complex in his hometown of Ponce, Puerto Rico, honored Hector with a statue. The $60,000 statue is 2 meters (6 1/2 feet) tall, weighs 1 ton and portrays Lavoe with a microphone in his right hand and a pair of maracas in his left.

Tremont Avenue in the New York City's Borough of The Bronx was renamed in his honor, and remembrance.

In 2023, Rolling Stone ranked Lavoe at number 73 on its list of the 200 Greatest Singers of All Time.

Discography

Studio albums
As vocalist of the Willie Colón Orchestra

 El Malo (1967)
 The Hustler (1968)
 Guisando (1969)
 Cosa Nuestra (1970)
 La Gran Fuga (1971)
 Asalto Navideño (1971)
 El Juicio (1972)
 Asalto Navideño Vol. 2 (1973)
 Lo Mato (1973)
 The Good, the Bad, the Ugly (1975)

As soloist

 La Voz (1975)
 De Ti Depende (1976)
 Comedia (1978)
 Feliz Navidad (1979) (with Daniel Santos & Yomo Toro)
 Recordando a Felipe Pirela (1979)
 El Sabio (1980)
 Que Sentimiento (1981)
 Vigilante (1983) (with Willie Colón)
 Revento (1985)
 Strikes Back (1987)
 The Master & The Protege, with Van Lester (1993) (completed with sound-alike Van Lester, posthumous album)

Other albums
With Tito Puente

 Homenaje a Beny Moré Vol. 2 (1979)
song: "Donde Estabas Tú"
 Homenaje a Beny Moré Vol. 3 (1985)
song: "Tumba Tumbador"

With the Fania All Stars

 Live at the Red Garter Vol.2 (1967)
song: "Noche" with Pete "El Conde" Rodríguez, Ismael Miranda, & Adalberto Santiago.
 Live At The Cheetah Vol. 1 (1972)
song: "Quítate Tu" with: Adalberto Santiago, Ismael Miranda, Pete "El Conde" Rodriguez, Santos Colon and Johnny Pacheco.
 Live At The Cheetah Vol. 2 (1972)
song: "Que Barbaridad" with Ismael Miranda.
 Fania All Stars: Our Latin Thing-Soundtrack (1972)
song: "Quítate Tu" with: Adalberto Santiago, Ismael Miranda, Pete "El Conde" Rodríguez, Santos Colon and Johnny Pacheco.
 Fania All Stars Live at Yankee Stadium Vol. 1 (1975)
song: "Mi Gente" recorded live at the inauguration concert of Roberto Clemente Coliseum, San Juan Puerto Rico 1974.
 Fania All Stars Live at Yankee Stadium Vol. 2 (1975)
song: "Congo Bongo" with Cheo Feliciano. Recorded live at the inauguration concert of Roberto Clemente Coliseum, San Juan Puerto Rico 1974.
 Salsa, Original Motion Picture Sound Track Recording (1976)
song: "Mi Gente" recorded live at the inauguration concert of Roberto Clemente Coliseum, San Juan Puerto Rico 1974.
 Tribute To Tito Rodríguez  (1976)
songs: "Cuando, Cuando, Cuando" and "Vuela La Paloma" with Santos Colon, Ismael Quintana, Ismael Miranda, Justo Betancourt, Bobby Cruz, Pete "El Conde" Rodríguez & Cheo Feliciano.
  Fania All Stars Live (1978)
song: "Saca Tu Mujer" with Ismael Quintana, Santos Colon, Ismael Miranda, Cheo Feliciano, Celia Cruz & Justo Betancourt Recorded Live at Madison Square Garden, New York, United States.
  Habana Jam (1979)
song: "Mi Gente / Barbarazo" with Wilfrido Vargas. Recorded Live at Karl Marx Theater, Havana Cuba, 3 March 1979.
 Commitment (1980)
song: "Ublabadu".
 Latin Connection (1981)
song: "Semilla de Amor".
 Lo Que Pide La Gente (1984)
songs: "El Rey De La Puntualidad", "Por Eso Yo Canto Salsa" and "Usando El Coco" with Cali Aleman, Ismael Quintana, Ismael Miranda, Adalberto Santiago, Pete "El Conde" Rodríguez & Celia Cruz.
 Viva La Charanga (1986)
songs: "Me Voy Pa' Morón", "Isla Del Encanto" & "Guajira Con Tumbao" with Ismael Miranda, Pete "El Conde" Rodríguez and Cali Aleman.
 Bamboleo (1988)
song: "Siento".

Lavoe also sang chorus on three songs of Mon Rivera's album with Willie Colón, There Goes The Neighborhood (1974), and in the song "Las Cadenas de Chuíto" on Jesús Sanchez Erazo's album Música Jíbara para las Navidades (1978).

Filmography
Films

 Our Latin Thing (1972)
 Salsa (1976)
 Live In Africa (1986)
 The Last Fight (1983)

See also
List of Puerto Ricans
List of Puerto Rican songwriters
Music of Puerto Rico

References

External links

  – official site

 La Voz Documentary about Héctor Lavoe.
 Hector Lavoe  at Fania Records

 Lewis Beale: Puerto Rico's Voice of Salsa, Lost but Found New York Times, 13 August 2006 (article on Lavoe's legacy and the biographical film "El Cantante")

1946 births
1993 deaths
Singers from Ponce
20th-century Puerto Rican male singers
Maracas players
American salsa musicians
AIDS-related deaths in New York (state)
Fania Records artists
Burials at Cementerio Civil de Ponce
People from Rego Park, Queens

Héctor Lavoe


Le char Rhino (initialement appelé ) était le surnom américain des chars d'assaut alliés équipés de , ou dispositifs de coupe de bocage pendant la Seconde Guerre mondiale. La désignation britannique pour les modifications était Prongs.

À l'été 1944, lors de la bataille de Normandie, les forces alliées, notamment américaines, s'enlisent dans la lutte contre les Allemands dans le bocage normand. Ce paysage de terre épaisse et de talus et de parois rocheuses couvertes d'arbres et de haies s'avéra difficile à percer pour les chars. Dans un effort pour restaurer la mobilité du champ de bataille, divers dispositifs ont été inventés pour permettre aux chars de naviguer sur le terrain. Initialement, les appareils étaient fabriqués en Normandie, en grande partie à partir d'appareils défensifs de plage allemands à poutres d'acier sur une base ad hoc. La fabrication fut ensuite transférée au Royaume-Uni, et les véhicules modifiés avant d'être expédiés en France.

Les appareils furent crédités d'une restauration de la mobilité du champ de bataille sur le terrain difficile, une affirmation que certains historiens remettent en question.

Usage

Le correspondant de guerre Chester Wilmot écrit après la guerre que le plan défensif allemand pour arrêter toute évasion américaine était de tenir la ligne de front , avec le l'intention de retarder toute percée en réduisant la vitesse de l'avance au rythme que l'infanterie pourrait gérer. Une fois l'opération Cobra lancée, les troupes alliées purent contourner les positions allemandes à l'aide des chars Rhino, permettant ainsi à l'avancée de se poursuivre, laissant les points forts à l'infanterie et au génie.

Blumenson décrit comment lors du lancement de l'opération Cobra, des chars de la 2 division d'infanterie, soutenus par l'artillerie, ont avancé sans infanterie pendant vingt minutes, parcourant plusieurs centaines de mètres et perçant des ouvertures dans des haies avant de revenir à leur position de départ. Les chars et l'infanterie avancèrent alors rapidement ensemble avant que les Allemands ne puissent rétablir leurs positions défensives.

Au cours de l'opération Bluecoat (une offensive britannique pendant la campagne de Normandie), les chars britanniques Churchill équipés de Prongs purent traverser des terrains considérés comme infranchissables pour les véhicules à chenilles, prenant les défenseurs allemands par surprise.

L'historien militaire Steven Zaloga affirme que les blindés , ni aussi efficaces qu'on le croit souvent. Mais Max Hastings et Chester Wilmot attribuent à l'invention la restauration de la maniabilité du champ de bataille à la force alliée . Martin Blumenson déclare : .

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Coopération technologique alliée pendant la Seconde Guerre mondiale
 Hobart's Funnies
 Bataille des Haies

Bibliographie
  ASIN: B00313IYQ0

  Library of Congress Catalog Card Number: 51–61669

Liens externes

Char des Forces armées des États-Unis de la Seconde Guerre mondiale
Char britannique de la Seconde Guerre mondiale

Char Rhino


Le tournoi masculin de curling aux Jeux olympiques d'hiver de 2022 se tient à Pékin, en Chine, du 9 au  dans le Centre national de natation de Pékin. Il s'agit de la huitième édition de ce tournoi depuis son apparition en 1924 et son retour au sein du programme olympique lors des Jeux de 1998 ayant eu lieu à Nagano.

Préparation de l'événement

Calendrier

Équipes qualifiées

Compétition

Premier tour

 Qualifié pour la phase finale

, mercredi 9 février 2022, à 20h05

, jeudi 10 février 2022, à 14h05

, vendredi 11 février 2022, à 09h05

, vendredi 11 février 2022, à 20h05

, samedi 12 février 2022, à 14h05

, dimanche 13 février 2022, à 09h05

, dimanche 13 février 2022, à 20h05

, lundi 14 février 2022, à 14h05

, mardi 15 février 2022, à 09h05

, mardi 15 février 2022, à 20h05

, mercredi 16 février 2022, à 14h05

, jeudi 17 février 2022, à 09h05

Phase finale

Demi-finales

Match pour la médaille de bronze
Le match pour la médaille de bronze se déroule le  à .

Finale
La finale se déroule le  à .

Notes et références

Notes

Références

Feuilles de session

Voir aussi

Article connexe
 Tournoi féminin
 Tournoi de double mixte

Liens externes
 Le site officiel du Comité international olympique

Hommes

Tournoi masculin de curling aux Jeux olympiques d'hiver de 2022


An Nephrangis in uska genus han Liliopsida. An Nephrangis in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Nephrangis

Nephrangis


A Visit from the Goon Squad (A Visita Cruel do Tempo, na tradução brasileira, A Visita do Brutamontes, na tradução portuguesa), é uma obra de ficção, da autora americana Jennifer Egan. Lançado em 2010, pela editora Alfred A. Knopf, o livro venceu o Prêmio Pulitzer de 2011. No Brasil, foi lançado em 2012, pela editora Intrínseca, com tradução de Fernanda Abreu. Em Portugal, também foi publicado em 2012, pela Quetzal Editores.

O livro é um conjunto de treze histórias que se inter-relacionam a partir de um grupo de personagens, todos ligados a Bennie Salazar, um executivo de uma gravadora, e sua assistente, Sasha. Os personagens são autodestrutivos e de diferentes idades que, à medida que envelhecem, tomam rumos imprevistos, e às vezes incomuns, na vida. As histórias vão e voltam no tempo, da década de 1970 até o presente e para o futuro próximo. Muitas das histórias acontecem em torno da cidade de Nova York, embora outras incluam São Francisco, Itália e Quênia.

Além de ganhar o Prêmio Pulitzer, o livro também venceu o National Book Critics Circle Award de ficção, em 2010. A obra foi recebida com críticas majoritariamente positivas, e figura em diversas listas de melhores obras de ficção da década de 2010.

Coletânea ou Romance
Devido a sua estrutura narrativa incomum, alguns críticos caracterizaram o livro como um romance, e outros como uma coletânea de contos interligados. A Visit from the Goon Squad possuí 13 capítulos, que podem ser lidos como histórias individuais e que não se concentram em nenhum personagem central ou arco narrativo.

Alguns foram originalmente publicados como contos em revistas, como a New Yorker e a Harper's Magazine. Em uma entrevista ao site Salon.com, para Laura Miller, Egan disse que ela se inclinava a chamar o livro de romance em vez de uma coletânea de contos. Ela também disse que não considera o livro nem uma coletânea de contos nem um romance.

Histórias

 "Found Objects" - Sasha, uma cleptomaníaca, rouba a carteira de uma mulher durante um encontro com Alex. Ela devolve a carteira a dona, que não denuncia Sasha. Mais tarde, ela rouba dinheiro da carteira de Alex. Situado nos dias atuais, é contado na terceira pessoa da perspectiva de Sasha.
 "The Gold Cure" - Bennie, Sasha e o filho de Bennie, Christopher, assistem a uma apresentação de uma das bandas com as quais Bennie trabalha, Stop/Go, que agora tem 4 membros em vez de 3. Situado no passado recente, é narrado na terceira pessoa da perspectiva de Bennie.
 "Ask Me If I Care" - Na adolescência de Bennie e Scotty, sua banda, The Flaming Dildos, marca um show em um bar punk, graças a um produtor musical chamado Lou, que está namorando sua amiga Jocelyn. Situado no início dos anos 1980, em São Francisco, a história é contada por Rhea - um amigo da banda.
 "Safari" - Lou leva seus filhos, Rolph e Charlene, e sua nova namorada, Mindy, em um safári de caça no Quênia. Situado em 1973, a história é contada na terceira pessoa, principalmente da perspectiva de Mindy, e detalha um ataque de leão que acontece no safári.
 "You (Plural)" - Jocelyn e Rhea visitam Lou em seu leito de morte. Situado cerca de uma década no passado, é contado por Jocelyn.
 "X's and O's" - Scotty entrega um peixe para Bennie em seu escritório na Sow's Ear Records, onde eles têm uma conversa tensa. Situado alguns anos no passado, é contado por Scotty.
 "A to B" - Stephanie, esposa de Bennie e publicitária, e seu irmão Jules, visitam Bosco, um velho astro do rock que quer fazer uma turnê de retorno. Situado alguns anos no passado, é contado na terceira pessoa da perspectiva de Stephanie.
 "Selling the General" - Dolly, uma publicitária fracassada, recruta a ex-estrela Kitty Jackson para ajudar a suavizar a imagem de um ditador assassino que contratou Dolly. Situado no presente, é contado por Dolly.
 "Forty Minute Lunch: Kitty Jackson Opens Up About Love, Fame and Nixon! Jules Jones Reports" - Jules entrevista Kitty Jackson, já que ele foi contratado para escrever um artigo de revista sobre ela. No entanto, quando o almoço está chegando ao fim, Jules convence Kitty a dar um passeio com ele no Central Park, onde ele a agride. Situado alguns anos no passado, é apresentado como um artigo de revista que Jules escreve enquanto está na prisão.
 "Out of Body" - Rob e Drew, namorado de Sasha, passam uma noite festejando, antes de irem nadar no East River, onde Rob se afoga. Datado em uma década ou mais no passado, é contado na segunda pessoa, a partir da perspectiva de Rob.
 "Goodbye, My Love" - Ted Hollander está em Nápoles, aparentemente procurando por sua sobrinha Sasha, que desapareceu dois anos antes. No entanto, Ted está usando a viagem com todas as despesas pagas como desculpa para visitar museus e ver arte. Situado cerca de uma década e meia no passado, é contado na terceira pessoa, do ponto de vista de Ted.
 "Great Rock and Roll Pauses by Alison Blake" - Se passando cerca de 15 anos no futuro, estruturado como uma apresentação em PowerPoint feita por Alison, Sasha e a filha de Drew.
 "Pure Language" - Alex, um técnico de áudio, é contratado por Bennie para encontrar 50 'papagaios' - pessoas pagas para fingir fandom -, para o show de estreia de Scotty. Situado cerca de 15 anos no futuro, é contado do ponto de vista de Alex na terceira pessoa.

Personagens

 Sasha: foge para a Ásia e depois para Nápoles quando adolescente, posteriormente estuda na New York University, e se torna assistente de Bennie (por 12 anos). É uma cleptomaníaca. Casa-se tarde e muda-se para o deserto para criar os dois filhos.
 Bennie: Interessado no mundo da música. Uma vez membro da banda "Flaming Dildos", com Scotty, Alice, Rhea e Jocelyn. Mais tarde cria sua própria gravadora.
 Lou: Um produtor musical e mentor de Bennie. Tem muitos casos diferentes, casamentos e filhos.
 Scotty: Membro do Flaming Dildos quando adolescente, continua à margem da sociedade mais tarde na vida. Atinge um nível de sucesso musical como um homem mais velho.
 Stephanie: a primeira esposa de Bennie. Sócia de um clube de campo do qual ela se ressente, mas onde gosta de jogar tênis.
 Dolly: publicitária em busca da fama que perde seu negócio em desgraça. Eventualmente abre uma loja de queijos no norte do estado.
 Lulu: filha de Dolly; não confia no pai. Substitui Sasha como assistente de Bennie na história final, ambientada em um futuro próximo.
 Kitty: Uma estrela adolescente de enorme sucesso que fica cansada e sem dinheiro depois que Jules a agride. Mais tarde faz um trabalho publicitário para Dolly.
 Jules: irmão mais velho de Stephanie. Um jornalista celebridade bipolar, que vai para a prisão depois de agredir Kitty.
 Rob: o melhor amigo bissexual de Sasha na faculdade. Sobrevive a uma tentativa de suicídio, mas se afoga enquanto nadava com o namorado de Sasha meses depois.
 Bosco: Guitarrista. Uma vez uma estrela do rock, com o The Conduits, posteriormente sobrevive ao câncer e se torna uma pessoa com excesso de peso e problemas de saúde.
 Alex: Saiu e dormiu com Sasha quando tinha cerca de vinte anos, depois se casou com Rebecca e teve uma filha, Cara-Ann. Faz um trabalho para Bennie, anunciando secretamente o programa de Scotty.
 Rhea: Amiga de Jocelyn, Scotty e Bennie em sua juventude, angustiantemente insegura e parte da cena punk de San Francisco.
 Jocelyn: Namorou Lou (de meia-idade) quando ela era adolescente. Posteriormente, visita Lou quando ele está morrendo.
 Drew: namorado de Sasha na faculdade. Presente quando Rob se afoga. Ele e Sasha se reconectam anos depois, se casam, têm dois filhos e se mudam para o deserto. Ele é um médico.
 Ted: tio de Sasha, um professor de história da arte, que vai procurá-la enquanto ela está em Nápoles.
 Alison: filha de Drew e Sasha.
 Linc: filho de Drew e Sasha que tem autismo.
 Alice: uma das amigas de colégio de Bennie por quem ele e Scotty tinham uma queda; Casou e se divorciou de Scotty.

Temas
"Goon squads" é um termo que, originalmente, se referia a grupos de bandidos violentos que eram mandados para agredir trabalhadores que tentavam formar sindicatos. Posteriormente, o termo "goon" passou a se referir a qualquer bandido violento, e é daqui que o livro extrai sua metáfora central.

Em uma das histórias, o personagem Bosco declara: "O tempo é um "goon", certo?", se referindo à maneira como o tempo e o destino roubam cruelmente a maioria dos personagens do livro de sua juventude, inocência e sucesso. Bosco reclama: "Como passei de uma estrela do rock a um gordo com quem ninguém se importa?"

Alguns personagens do livro acabam encontrando a felicidade, mas é sempre uma felicidade limitada, e raramente na forma que buscavam. Em uma entrevista, Egan explicou que "o tempo é o capanga furtivo, aquele que você ignora porque está muito ocupado se preocupando com os capangas bem na sua frente".

Muitos dos personagens do livro trabalham com música, especificadamente o rock 'n roll. Com foco na cultura jovem, a obra aborda temas que envolvem o envelhecimento e a perda da inocência. Como diz Egan, "meu filho de 9 anos ama Lady Gaga e se refere a Madonna como 'old school'. Não há como evitar tornar-se parte do passado." O rock também foi fundamental para o marketing do livro, embora o texto não se concentre diretamente nos músicos ou na produção musical. Egan diz, em certo momento, que conhecia o rock and roll apenas como consumidora na época em que começou a escrever o livro, e teve que fazer muitas pesquisas sobre o assunto.

Egan disse que a história foi inspirada por Em Busca do Tempo Perdido, de Proust, e The Sopranos, da HBO. A obra foi classificada como um romance de memória e parentesco, continuidade e desconexão.

Recepção

Prêmios
O romance venceu o Prêmio National Book Critics Circle de Ficção, em 2010, e o Prêmio Pulitzer de Ficção, de 2012. O Conselho do Prêmio Pulitzer escreveu que o romance era uma "investigação inventiva de crescimento e envelhecimento na era digital, mostrando uma grande curiosidade sobre a mudança cultural em alta velocidade".

Recepção Crítica
Ao comentar sobre o Prêmio Pulitzer dado a obra, o crítico da National Puplic Radio, Jonathan Bastian, observou que "Egan é um dos exemplos mais recentes e bem-sucedidos de uma tendência que tem se infiltrado constantemente no mundo da literatura contemporânea". O formato incomum do romance, que vem ocorrendo com cada vez mais frequência, levou alguns críticos a rotular a obra como "pós-pós-moderno". Muitos críticos ficaram impressionados com os experimentos de Egan com a estrutura, como uma seção formatada como apresentação de PowerPoint.

Em 2019, o The Guardian classificou A Visit from the Goon Squad como o 24º melhor livro desde 2000. Como um dos melhores livros da década de 2010, a obra ocupou o terceiro lugar (junto com The Underground Railroad, de Colson Whitehead) na lista do Literary Hub, é citada na lista da revista Time,  e em primeiro lugar na lista da Entertainment Weekly. Leah Greenblatt se referiu a ele como "um livro tão rico e ressonante quanto qualquer clássico linear do cânone".

Adaptação
Dois dias após a divulgação do Prêmio Pulitzer, foi anunciado a assinatura de um acordo com a HBO para uma adaptação de uma série de televisão. No entanto, depois de dois anos, a proposta foi abandonada. Em 2023, a produtora A24 anunciou que havia adquirido os direitos do livro e sua sequência, The Candy House, para o desenvolvimento de uma série com Olivia Wilde.

Referências

Ligações Externas

 Resenha de Ron Charles, The Washington Post, 16 de junho de 2010.
 Resenha de Janet Maslin, The New York Times Book Review, 20 de junho de 2010.
Romances pós-modernos
Livros ambientados na Califórnia
Livros ambientados em Nova Iorque
Romances dos Estados Unidos

A Visit from the Goon Squad


La Bataille de Kansala ou Bataille Finale (Mandinka : Tourban Kello ) ou Siège de Kansala était un engagement militaire entre les forces de l'Empire Gabou et l'Imamat du Fouta-Djalon. La bataille a mis fin à l'hégémonie mandingue sur la côte atlantique de l'Afrique commencée par l'empire du Mali.

Contexte
Dans la seconde moitié du XIIIe siècle, la Sénégambie voit l'invasion des territoires Bainouk et Diola par les conquérants Mandingue en vue de l'expansion de l'empire mandingue. A la fin du XVe siècle entre 1470 et 1790, l'empire du Mali est gravement menacé par des vagues peuls très guerrières qui conduiront au démantèlement de l'empire Mandingue en Sénégambie. Un territoire a réussi à pérenniser l'hégémonie Mandingue, c'est le Gabou une de ces tribus peuls a néanmoins réussi à s'implanter au sud du Gabou, c'est le Fouta djalon. Après la révolution islamique menée au Fouta djalon par les Peuls en 1725, le nouvel État théocratique entouré de peuples animistes parvient à s'imposer définitivement dans la région en 1774.

Forces du Kaabu
Selon l'historien Djibril tamsir niane, Gabou comptait 25 000 soldats dont la moitié étaient présents directement dans la capitale de Gabou où s'est déroulée la bataille de kansala. À la suite de l'appel du mansaba dianke wali pour accueillir l'invasion peul.

Les forces du Futa Djallon
Le Fouta djalon aurait mobilisé 12 000 cavaliers selon le même auteur, repartis dans tout le Gabou dont le jackpot était fixé à kansala la capitale du Gabou.

Le siège
Les forces d'Alpha Molo ont encerclé la forteresse de Kansala pendant un mois ou trois mois, selon la source. Aucun des deux camps ne tirerait un coup de feu (les deux camps étaient armés de mousquets à ce stade). Selon la légende, Abdu Khudus, un éminent marabout de Timbo, a dit à Alfa Yaya que le camp qui tirerait en premier perdrait la bataille. Dans les rangs mandingues, un marabout résident nommé Fodé Barika Dramé a dit la même chose à Mansaba Waali. Les nyanchos étaient exaspérés par la simple présence des Peuls et croyaient que ne pas attaquer était de la lâcheté. Le 13 mai, quelqu'un (apparemment du côté Mandingue) a tiré le coup fatal qui a déclenché la bataille. L'histoire est probablement apocryphe et destinée à mettre en évidence l'orgueil et l'arrogance associés aux aristocrates Nyanchos.

La bataille
Pendant onze jours , les Peuls, qui ne pouvaient pas amener leur cavalerie contre les murs de la forteresse, furent tenus à distance. En fait, la seule victime de cavalerie de la bataille a peut-être été un Mandinka nommé Faramba (général) Tamba de Kapentou qui a marché hors de Kansala avec seulement sa canne pour chasser le Fula "hautain". Il a été piétiné à mort par un cavalier peul. Les récits mandingues sont d'avis que les Peuls ont fait de nombreuses victimes et que des centaines de leurs fantassins ont été décapités alors qu'ils tentaient d'escalader le mur avec des échelles. Ils n'ont pas réussi à entrer dans la ville jusqu'à ce que Mansaba Waali, convaincu que le nombre d'ennemis était insurmontable, ordonne l'ouverture des portes. À ce stade, les femmes mandingues ont commencé à se suicider en sautant des puits pour éviter l'esclavage. Mansaba Waali a ordonné à ses fils de mettre le feu aux sept magasins de poudre à canon de Kansala une fois que la ville était pleine d'ennemis. Six ont été enflammés avec succès, tuant tous les défenseurs mandingues et environ 8 000 membres de l'armée d'Alfa Yaya.

Conséquences
La chute de Kansala a marqué la fin de l'Empire Kaabu. L'armée peul avait si bien encerclé le Kansala que les villes voisines ne pouvaient être averties de l'invasion. Ils n'ont été avertis que par le bruit de l'explosion des magasins de poudre à canon de Kansala. Le territoire de Kaabu était divisé en deux affluents devant allégeance au Fouta djalon. La victoire d'Alfa Molo est considérée comme pyrrhique dans la mesure où la majeure partie de son armée est morte sur les murs de Kansala ou dans son explosion. Au total, seuls 4 000 soldats sont revenus du Kaabu. Alfa Molo a continué à gouverner la région qu'il avait conquise et a fait sa capitale à Labé. Il est devenu plus ou moins autonome du Fouta djalon tout en maintenant des liens étroits avec Timbo. Son royaume et un Fouta djalon gravement affaibli tomberont sous la domination française après la bataille de Pore-Daka en 1896.

Articles connexes
 Empire Kaabu
 Imamat du Fouta Djallon
 Histoire de la Guinée-Bissau
 Histoire de la Guinée

Notes et références

Bibliographie

1867 en Afrique
Bataille de 1867

Bataille de Kansala


JonBenét Patricia Ramsey (6 Ağustos 1990 - 26 Aralık 1996), Amerikalı çocuk güzellik kraliçesi. 1996'da başına sert bir cisimle vurularak ve boğularak öldürülmüştür. Eski bir okul öğretmeni olan ve Ramsey'in katili olduğu iddia edilen John Mark Karr, cinayetten on yıl sonra 2006'da Tayland'da bulunmuştur.

Yaşam öyküsü
JonBenét Ramsey, 1990'da Atlanta, Geogia'da Northside Hastanesi'nde doğmuştur. Adını babasından almıştır. Annesi 1977'de Miss West Virginia'da ödül almıştır. Bir yaşındayken ailesi Colorado'da bulunan Boulder kasabasındaki on beş odalı evlerine taşındı. Burada 1996 Noelinin ertesi günü babası tarafından kaybolmasından sekiz saat sonra ölü bulundu. JonBenét'in ölümünün ardından ailesi tekrar Atlanta'ya taşınmışlardır.

JonBenét Ramsey, altı yaşına kadar Little Miss Merry Christmas, Little Miss Sunburst, Tiny Miss Beauty, Little miss Colorado gibi güzellik ödüllerini almıştır.

Ölümü
26 Aralık 1996 günü sabah 05.45'te polis, annesi Patsy Ramsey arar ve evin alt katında üç sayfalık bir fidye notu bulduğunu söyler. Bu notta kızın hayatına karşılık babasından 118.000 dolar fidye istenmektedir. Ancak JonBenét kaybolmasının ardından 8 saat sonra evin bodrum katına aile dostuyla inen babası tarafından ölü bulundu. Daha sonra yapılan otopside küçük kızın kafatasında büyük bir çatlak olduğu, boğulduğu, dövüldüğü ve tecavüze uğradığı saptandı. On yıl süren dava 2006'da Tayland'da yakalanan John Mark Karr'ın her şeyi itiraf etmesiyle çözülmüş gibi göründü.
Ancak daha sonra yapılan DNA testlerinde ve çelişkili açıklamaları ile katilin o olmadığı anlaşılmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 JonBenét-Ramsey.com - Remembering JonBenét"

1990 doğumlular
Amerikalı çocuklar
Cinayet kurbanı çocuklar
1996 yılında ölenler
Atlanta doğumlular

JonBenét Ramsey


Kup europskih šahovskih klubova za žene, europsko klupsko natjecanje u športu šahu.

Rezultati su sljedeći:

Vidi
Kup europskih šahovskih klubova

Izvori

Vanjske poveznice
 Olimpbae Tablički prikaz susreta Kupa europskih klubova za žene
 European Chess Union (ECU), na str. 13
 Chess-Results.com

Međunarodna šahovska natjecanja
Europska klupska natjecanja
Međunarodni kupovi

Kup europskih šahovskih klubova za žene


الشريط الأبيض  هو عنوان فيلم نمساوي بالأبيض والأسود أخرجه في عام 2009 المخرج النمساوي ميشيل هانيكي. تدور أحداث الفيلم حول جوقة من الأطفال في قرية بشمال ألمانيا قبيل الحرب العالمية الأولى. فاز الفيلم بجائزة السعفة الذهبية في مهرجان كان السينمائي 2009.

روابط خارجية

مصادر

أفلام أبيض وأسود إيطالية
أفلام أبيض وأسود فرنسية
أفلام أبيض وأسود نمساوية
أفلام ألمانية
أفلام ألمانية بالأبيض والأسود
أفلام ألمانية في عقد 2000
أفلام إنتاج 2009
أفلام إيطالية
أفلام باللغة الألمانية
أفلام باللغة الألمانية في عقد 2000
أفلام باللغة الإيطالية
أفلام باللغة الإيطالية في عقد 2000
أفلام باللغة البولندية
أفلام تقع أحداثها في 1913
أفلام تقع أحداثها في 1914
أفلام تقع أحداثها في ألمانيا
أفلام تقع أحداثها في بروسيا
أفلام دراما ألمانية
أفلام دراما إنتاج عقد 2000
أفلام دراما إيطالية
أفلام دراما فرنسية
أفلام دراما نمساوية
أفلام درامية 2009
أفلام سوني بيكتشرز كلاسيك
أفلام عن الأطفال
أفلام فرنسية
أفلام فرنسية في عقد 2000
أفلام مصورة في ألمانيا
أفلام من إخراج مايكل هاينيكي
أفلام من إنتاج مارغريت مينغوز
أفلام نمساوية
حائزون على جائزة السعفة الذهبية

الشريط الأبيض (فيلم)


İrfan Aktan, yazar, gazeteci.

İrfan Aktan 1981 yılında Hakkâri ilinin Yüksekova ilçesine bağlı Karlı köyünde dünyaya geldi. Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi'nden mezun oldu. Aynı üniversitenin Kadın Çalışmaları Anabilim Dalı'nda yüksek lisans okudu. İletişim Yayınları'dan çıkan "Nazê/Bir Göçüş Öyküsü" ile Dipnot Yayınları'dan çıkan "Zehir ve Panzehir: Kürt Sorunu" isimli kitapların yazarı. Birgün gazetesinde editörlük yaptı. Birikim, Radikal, bianet.org gibi çok sayıda süreli yayın yanında çeşitli kitaplarda da makale ve söyleşilerine yer verildi. Nokta, Newsweek Türkiye ve Yeni Aktüel gibi dergilerde çalıştı. Bir süre İMC TV'nin Ankara Temsilciliği'ni yürüttü. Halen Express ve Bir+Bir dergilerinde çalışıyor, Gazete Duvar'da düzenli söyleşiler yapıp köşe yazıları yazıyor.

2010 yılında Express dergisinde yayınladığı bir röportaj nedeniyle "terör örgütü propagandası" yapmaktan 15 ay hapis cezasına mahkûm edildi.

2022 yılında Avrupa Basın Ödülü'ne aday gösterildi.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 BİANET

Kürt gazeteciler
Kürt yazarlar
Yaşayan insanlar
1981 doğumlular
Yüksekova doğumlular
Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesinde öğrenim görenler
Türkiye Kürtleri

İrfan Aktan


Esseker allgemeine illustrierte Zeitung je bio hrvatski list na njemačkom iz Osijeka. Prve su ilustrirane novine u Hrvatskoj.

Izvori

Osječki tisak
Nijemci u Hrvatskoj

Esseker allgemeine illustrierte Zeitung


The year 1918 in architecture involved some significant architectural events and new buildings.

Events
 November 3 – A Baroque Marian column (built 1650) in Prague, the Czech Republic, is destroyed by nationalists.
 December 3 – The November Group (Novembergruppe) of expressionist artists and architects is formed in Germany, and shortly afterwards merges with the Arbeitsrat für Kunst.

Buildings and structures

Buildings
 Hallidie Building is built in San Francisco. Designed by Willis Polk. Credited as the first glass curtain wall building.
 D. L. James House is built in Carmel Highlands, California. Designed by Greene and Greene in an Arts and Crafts style.
 Copenhagen Police Headquarters are begun in Denmark. Designed by Hack Kampmann in a Neoclassical style.
 Our Lady of the Victories Basilica in Melbourne, Australia is completed.
 Newman College in Melbourne, Australia designed by Walter Burley Griffin, is completed.
 The Chapel of St. James, of the Archbishop Quigley Preparatory Seminary in Chicago, designed by Zachary Taylor Davis, in the French Gothic style, is completed.
 Woodland Chapel in Skogskyrkogården Cemetery is built in Stockholm, Sweden. Designed by Erik Gunnar Asplund.
 Snellman House in Djursholm, Sweden, is built. Designed by Erik Gunnar Asplund.

Awards
 RIBA Royal Gold Medal – Ernest Newton.
 Grand Prix de Rome, architecture: not held.

Births

 February 1 – Minnette de Silva, Ceylonese modernist architect (died 1998)
 March 16 – Aldo van Eyck, Dutch architect (died 1999)
 April 10 – Jørn Utzon, Danish architect best known for Sydney Opera House (died 2008)
 July 3 – Benjamin C. Thompson, American architect (died 2002)
 October 23 – Paul Rudolph, American architect and academic (died 1997)
 December 16 – Gerard Goalen, English Catholic church architect (died 1999)

Deaths
 April 11 – Otto Wagner, Austrian architect and urban planner (born 1841)
 May 25 – William Pitt, Australian architect, public servant and politician (born 1855)
 October 25 – Zsigmond Quittner, Hungarian commercial architect (died 1859)

References

1918 in architecture


Lupus, teknik adıyla Sistemik Lupus Eritematozus (SLE) (Systemic Lupus Erythematosus) veya Yaygın Lupus Kızarıklığı, Otoimmun, Kelebek Hastalığı kökenli multisistem hastalıklarının en sık görülen tipik örneğidir. Lupus sözcüğü, Latincede "kurt" anlamında olup ciltte çıkan yaraların yıkıcı özelliğini ifade eder. 1872 yılında Kaposi, hastalığın sadece cildi değil vücudun değişik organlarını etkileyen bir hastalık olduğunu fark etmiştir. Otoimmun antikorların büyük bölümü ANA (antinükleer antikor) niteliğindedir. Sessizce gelişebilir ya da akut olarak başlar. Ateşli ataklar biçiminde alevlenmeler gösterir. Organizmanın tümünü etkileyebilir, ancak deri, eklemler, böbrekler ve seröz zarlar zarar gören başlıca dokulardır.

SLE tip III aşırı duyarlılık reaksiyonları için çok iyi bir örnektir; oluşan immun kompleksler dokulara birikir. Damarlar, eklemler ve böbrekler en çok etkilenen dokulardır. Tip II (sitotoksik tip) aşırı duyarlılık reaksiyonu niteliğindeki tepkilerde eritrositlere, trombositlere ve lökositlere karşı oluşan sitotoksik antikorların varlığında rastlanır.

Virüsler (EBV), genetik yatkınlık (class II DR ve DQ türü MHC antijenlerinin varlığı) ve bazı ilaçlar (prokainamid) gibi çeşitli tetikleyici faktörlerin yanı sıra yoksulluk ve etnik nitelikler gibi ikincil faktörler de önemlidir. SLE'yi tetikleyen faktör ne olursa olsun, süreç başlayınca immun tolerans yitirilir ve doku antijenlerine karşı tepkiler oluşmaya başlar. Otoreaktif CD4+ lenfositlerinin uyarmasıyla birlikte poliklonal B-lenfositleri otoantikor üretimine başlar. Otoantikorlar ve doku antijenlerinin oluşturduğu immun kompleksler dokulara birikir. SLE, sessiz dönemleri izleyen alevlenmeler gösterir. Hipertansiyon, santral sinir sistemi etkilenmesi ve böbrek patolojisi olmayan hastalar immunosupressif tedaviye çok iyi yanıt verirler.

İnsidans
Hastalık en çok doğurgan çağdaki kadınları (15-45 yaş) etkiler, hastaların 2/3'si genç ve orta yaşlı kadınlardır (tetikleyici faktör: östrojen). Bu yaş grubundaki kadın erkek oranı dokuza birdir. Ergenlik öncesi çocuklarda hastalığa yakalanan erkek çocukların oranı erişkinlere oranla daha yüksektir. Kız çocuklarda erkek çocuklara oranla hastalık 3 kat fazladır. Tüm SLE vakalarının %15-20'sini çocuklar oluşturur. SLE yılda bir milyonda 5 çocuğu etkileyen seyrek bir hastalıktır. Ergenlik öncesi seyrek görülen SLE'nin 5 yaşından önce ortaya çıkması ise oldukça nadirdir.

İnsidansı 19 yaş öncesinde: 6-18.9/100.000

Hispanikler, siyahiler, native amerikalılar ve güney asyalılarda daha sık

Hastalığın gelişimi
SLE'nin başlamasında ve devam etmesinde genetik olarak yatkın bireylerde çevresel faktörlerin rolü olduğu düşünülmektedir. Siyah ırkta, uzak doğuda ve Amerikan yerlilerinde, bazı ailelerde SLE sıklığında artma olduğu gösterilmiştir. Eğer bir aile bireyinde SLE varsa, tek yumurta ikizlerinde SLE gelişme riski yaklaşık %30 ve diğer birinci derece akrabalar için %5 artmıştır..

Çevresel faktörlerin genetik yatkınlığı olan bireylerde tetikleyici rol oynadığı düşüncesi ağır basmaktadır. Bu faktörler içerisinde özellikle viruslar, ultraviyole ışığı ve ilaçlar sayılabilir.
SLE gelişmesinde kadın cinsiyeti de önemli bir risk faktörüdür (tetikleyici faktör: östrojen).

Patofizyoloji

İnsan bağışıklık(immun) sistemi hücreleri kendi doku yıkım artıklarını,normalde, yabancı antijenlerden ayırt edebilir
Hastalığın temel nedeni akut faz reaktanı denen ve immun sistemi inflamasyon durumuna geçmesini uyaran maddelerin fonksiyon bozukluğudur. Bu akut faz reaktanlarından hastalıkta en önemli oluşturucu etken CRP(C reaktif protein)'dir. CRP fonksiyon olarak vücudumuzdaki yangısal (inflamatuvar) olaylarda hasarlanıp yıkılabilen "insan dokusu" hücrelerinin "DNA histonu,hücre zarı glikoproteinleri" gibi insana özgü yıkım artıklarına yapışır ve kompleman yolunu uyarır.Bununla birlikte bölgeye gelen makrofajlar ve lenfositler, doku yıkım artıklarına yapışmış CRP'leri tanıyarak CRP sayesinde kendi vücuduna ait olan antijenleri tanımış olurlar.Kendi antijenlerini tanıyan bu immun sistem hücreleri kendi antijenlerine karşı tolerans geliştirir böylece herhangi bir otoimmun durum oluşmaz.

Patofizyolojik mekanizma olarak serum CRP miktarının azalması hastalığı tetikler
Sıklıkla genç kadınlarda klinik semptomlar başlamadan önce dramatik olarak serum CRP miktarı çok çok azalır; bu nedenle vücutta her an olan inflamatuvar durumlarda hasarlanan insan doku hücre antijenleri CRP ile işaretlenemez; bu nedenle bölgeye gelen immun sistem hücreleri kendi vücut antijenlerini özellikle insan Kromozomunun DNA histon proteinlerini yabancı bir antijen olarak algılar ve DNA proteinlerine karşı otoimmun saldırıya neden olacak Antinükleerotoantikor(ANA)'ları üretir. ANA antikorları otoantikor görevi görerek sağlıklı insan hücrelerinin çekirdeğindeki kromozom proteinlerine bağlanır bu durum kromozomu hasarladığı için doku hasarına yol açan patolojik süreçleri başlatır.

Patolojik olarak Hepatositlerde yeterli düzeyde CRP ve diğer akut faz reaktanlarının üretilememesi hastalığı tetikler
Vücudumuzda sürekli subklinik bir yangı (inflamasyon) mevcuttur. Yangıda immun sistem hücrelerinden salınan IL-1,IL-6, TNF-alfa gibi sitokinler Karaciğer hücrelerini (hepatositler) uyararak CRP, Serum Amiloid proteinleri gibi akut faz reaktanlarının üretilip kana verilmesine yol açar. Fakat, SLE'de ağır bir yangısal süreç olmasına karşın CRP ve diğer akut faz reaktanlarının serum düzeyi sıklıkla normal veya göreceli olarak azalmıştır. Oysa SLE dışındaki Romatoid artrit gibi inflamatuar romatizmal hastalıklarda CRP ve diğer akut faz reaktanları serum düzeyi normalin kat kat üstünde değerlerdedir. Bu durum aşağıdaki iki nedenden ötürü SLE'nin oluşum mekanizmasını açıklar:

 Hepatositlerde sitokinleri algılayan reseptörlerin eksik sentezlenmesi veya herediter(genetik),edinilmiş reseptör mutasyonları
 Hepatositlerde akut faz reaktanı sentez bozuklukları

Bunun gibi hipotezlerde olduğu öne sürülmüş problemler serum CRP ve akut faz reaktanı miktarını göreceli olarak düşürür.

İmmun sistem, aşağıdaki öz antijenlerine karşı otoantikorlar oluşturur

 Plazma proteinleri: kompleman komponentleri, pıhtılaşma faktörleri,
 Hücre yüzey (protein-fosfolipid) antijenleri: lenfosit, trombosit, nötrofil, eritrosit,
 İntrasellüler sitoplazmik komponentler: mikrofilamanlar, mikrotübüller, lizozomlar, ribozomlar, RNA,
 Hücre çekirdekleri: nükleer DNA ribonükleoproteinler, histonlar.

Bunlar arasında en önemlisi çekirdek antijenlerine karşı oluşan otoantikorlardır. Çift sarmallı DNA'ya ve solubl nükleer antijen (Smith antijeni; Sm) kompleksine karşı oluşan otoantikorların varlığı özellikle patognomoniktir; bu iki otoantikora "antinükleer antikor (ANA)" adı verilir. Sistemik bulguların izlendiği Sistemik Lupus olgularında değişik nitelikleri olan antinükleer antikorlar (ANA) saptanır.

Antinükleer antikorlar (ANA) 4 farklı nitelik taşırlar:

 (1) Anti-DNA antikorları
 (2) Anti-histones antikorları
 (3) Anti-nonhiston proteinlerine (RNA) karşı oluşan antikorlar
 (4) Anti-nükleolus antijenlerine karşı oluşan antikorlar

Ayrıca 2 tür otoantikor daha vardır;

 Şekilli kan elemanlarına (eritrosit, lenfosit, trombosit) karşı oluşan antikorlar
 Fosfolipidlere karşı oluşan antikorlar (antifosfolipid antikorları)

Patofizyolojik Mekanizmaların Klinik Yansımaları
Patolojik süreçlerde, sık hasarlanan doku genelde böbreklerdir. Bunun yanı sıra klasik romatolojik hastalık kuralına bağlı olarak eklemler (artrit), kan damarları,  deri (kelebek tarzında yüz döküntüsü,fotosensivite) ve gastrointestinal sistem (bulantı,kusma,malabsorbsiyon) etkilenmeleri saptanır. Seröz zarlarda (periton, perikard, plevra) doku yıkımı olur. Klinik bulgular bu patofizyolojik süreçler üzerinden şekillenir.

SLE Patolojisi
Ortaya çıkan kronik otoimmun süreçte çok sayıda otoantikor oluşur ve çok sayıda organ etkilenir. Doku ve çekirdek antijenleri ile kendilerine karşı oluşan otoantikorlardan oluşan immun kompleksler her yerde birikebilir; bu nedenle, SLE'de her dokunun ya da organın etkilendiği varsayılır.

Deri: özellikle güneş gören bölgeler önemlidir. Örneğin yüz derisindeki döküntüler; burun sırtı gövdesi, yanaklara doğru uzanan simetrik iki kanat gibi algılanan kelebek biçimindeki eritemli döküntü oldukça tipiktir. Benzer döküntülere ekstremitelerde ve gövdede rastlanabilir. Bu alandan alınan doku örneklerinde, ödem, perivasküler lenfosit infiltrasyonu ve epitelin bazal hücrelerinde dejenerasyon izlenir. İmmunofloresan incelemelerde, dermoepidermal sınırda lineer nitelikte immunoglobulin ve kompleman varlığı saptanır (lupus çizgisi). Damarlarda fibrinoid nekroz içeren akut nekrotizan vaskülit bulguları görülebilir. Eritemli döküntülerin yanı sıra büllöz, maküler, papüler ve ülseröz lezyonlar da oluşabilir.

Böbrekler: hastaların ¾ 'ünde glomerül kapiller yumaklarında glomerülonefrit (lupus nefriti) bulgularına yol açan ANA+IgG kompleksleri ve kompleman birikmeleri, hastaların bazılarında ayrıca vaskülit ve interstisiyel nefrit bulgularına rastlanır. İmmunofloresan ve EM incelemelerinde SLE hastalarının %90'ında immun komplekslere ve kompleman birikmelerine rastlanabilmektedir. Birikmeler immunofloresan mikroskopide genellikle granüler yapı gösterir.  İmmun komplekslerin ve komplemanın birikme niteliğini (mezangial, membranöz, tüm glomerül) ve niceliğini etkileyen faktörler bilinmemektedir.

WHO sınıflandırmasında başlıca 4 tip lupus nefriti vardır;

Normal böbrek (ışık, immunofloresan ve EM patoloji yok): yaklaşık %10

 Mezangial glomerülonefrit
 Fokal proliferatif glomerülonefrit
 Diffuz proliferatif glomerülonefrit
 Membranöz glomerülonefrit

Lupus nefritlerinde interstisiyum ve tubulus etkilenmeleri kaçınılmaz bulgudur; özellikle diffuz proliferatif glomerülonefritlerde belirgindir. Tubulus bazal membranlarında ve interstisiyel damarlarda granüler birikmeler görülebilmektedir.

Eklemler: Eklem ağrıları yakınmalarının nedeni mikroskopik incelemelerde saptanan sinovit bulgusudur; ancak eklem yüzeylerinde destrüksiyon yoktur (nonerozif sinovit). Akut sinovit olgularında, sinovyal yüzeylerde güçlü fibrin ve nötrofil polimorf eksüdasyonu, sinovyal dokuda ise perivasküler lenfosit kümeleri izlenir.

Solunum sistemi: Fibrinli plöritin yanı sıra akciğer ödemi, pnömoni, intra-alveoler kanamalar, restriktif akciğer hastalığına bağlı pulmoner hipertansiyon görülebilir.

Dolaşım sistemi: Fibrinli perikarditin yanı sıra non-infektif myokardit, abakteriyel (non-infektif) verrüköz endokardit (Libman-Sacks endokarditi), vena porta trombozu, derin ven trombozu, arteryel trombozlar (serebral ve oküler iskemi), koroner yetmezliği bulguları (angina, infarkt), sistemik tromboembolizm ve komplikasyonları, akut nekrotizan vaskülit (deri ve iskelet kası) izlenir.

Seröz zarlar: Perikard, plörit ve peritonit görülür. Akut olgularda fibrin eksüdasyonu vardır. Fibrinin organizasyonuyla perikard, plevra ve periton yapışıklıkları oluşur.

Karaciğer: Portal sistem damarlarında akut vaskülit, periportal alanlarda lenfosit infiltrasyonu görülebilir.

Santral sinir sistemi: Akut vaskülit komplikasyonu olan psikiyatrik ve nörolojik bozukluklar, kanamalar ile tromboz ve tromboembolizm nedeniyle oluşan iskemik infarktlar görülmektedir.

Lenforetiküler sistem: Orta derecede splenomegali vardır; A.penicillaris çevresinde soğan kesiti izlenimi veren, damar lümenlerinin daralmasına neden olan güçlü perivasküler fibrozis ve vaskülit bulguları izlenir. Kemik iliği yaymalarının mikroskopisinde lupus hücreleri saptanabilir. Lenf düğümleri büyüyebilir; büyükçe lenf düğümlerindeki folikül sayısı artmıştır, germinatif merkezler geniştir(reaktif lenfadenopati).

Gebelik: Spontan abortuslar sıktır.

Lab testleri: Kardiyolipin antijenlerine bağlanan antifosfolipid antikorları nedeniyle yalancı (+) sifilis testi, in vitro pıhtılaşma testlerinin etkilenmesi izlenebilir.

Epidemiyoloji
Türkiye'de SLE'nin hangi sıklıkla görüldüğü araştırılmamıştır. Bu tür araştırmaların yapıldığı ülkelerde 100.000 kişide 40 ila 100 kişide görülür. Her yaşta ortaya çıkabilirse de, en sık 13-40 yaşları arasında görülür. Hastaların %90'ı doğurganlık yaşındaki kadınlardır (tetikleyici faktör: östrojen). Kadın/Erkek oranı 9/1dir. SLE, çocuklarda ve yaşlılarda da görülür.

Belirti ve bulgular (Semptomlar)
Hastalığın başlangıcında hastalarda yorgunluk ve eklem şişmesi gibi bir veya iki yakınma olur. Sonra SLE'nin diğer özellikleri gelişebilir. Tutulan organlara göre hastalığın şiddeti hastadan hastaya değişir. Lupus hastalığı tamamen ortadan kalkmayan ancak alevlenen ve sönen, belli dönemlerde ilaçlarla yatıştırılması gereken bir hastalıktır. Tanı konduğunda çoğu hastada yorgunluk, ateş ve kilo kaybı gibi yakınmalar görülür.

SLE'li hastaların yaklaşık %90'ında ilk yakınma eklem yangısı (artritis) veya eklem ağrısıdır (artralji). Lupus'a bağlı eklem yangısı çoğunlukla eklemlerde kalıcı hasar ya da şekil bozukluğuna neden olmaz. Deri, saç ve vücudun ıslak yüzeylerinde (mukoza) görülen bozukluklar SLE'nin ikinci en sık görülen belirtileridir (Hastaların %85'inde). SLE'de birçok değişik tipte deri belirtileri görülebilir. Her iki yanak ve burun köprüsünü kaplayan, burun ve dudak arası oluklarda görülmeyen, karşıdan bakınca gövdesi burun olan bir kelebekmiş gibi görünen kırmızımsı döküntü (malar döküntü) olabilir. Ayrıca kurdeşen, sivilce, çıban benzeri yaralar, harita tarzı görünüm, cilt altı yağ dokusu yangıı(inflamasyon'u), saç dökülmesi gibi diğer deri belirtileri de görülebilir. Bazen ağız ya da burun içinde zaman zaman acı verebilen yaralar çıkabilir. Raynaud belirtisi (soğukta el veya ayakta ortaya çıkan beyazlaşma, morarma ardında kızarma) görülebilir.

Hastaların %50-60'ında fotosensitivite (ışık duyarlılığı) bulunur.Güneş ışınları ile cilt yakınmaları artabilir ayrıca genel olarak hastalıkta da alevlenme görülebilir. Yaklaşık %50 hastada klinik olarak belirgin böbrek tutulumu olur. Böbrek yetmezliği SLE hastalarında önemli bir ölüm nedenidir. SLE'de akciğer, kalp veya karın zarı yangısı ortaya çıkabilir. Nefes almakla,öksürmekle artan yan ağrısına neden olabilir. Buna rağmen akciğer filmlerinde bozukluk görülmeyebilir. SLE kalbin tüm tabakalarında yangıya neden olabilir. Libman-Sacks endokarditi (kalbin iç tabakasının yangısı) SLE'nin tipik kalp bulgusudur. Lupusta kalp kapakçığı hastalığı da görülebilir. Damar bulgusu bulgu olarak da hastaların %10'unda daha çok bacaklarda damar içi pıhtılaşma gelişir.
Sinir sistemi belirtiler de bu hastalarda oldukça değişiktir. Hastalarda psikoz, depresyon gibi bulgular yanında sara nöbetleri, beyin kanaması, geçici felçler görülebilir. Psikiyatrik bulgulardan depresyon, psikoz kortizon kullanımına da bağlı olabilir. Bu durumda ilacı kesmek gerekir.

Hastaların %50' sinde mide bağırsak sistemi bulguları saptanır. İştahsızlık, bulantı, kusma en sık olanlarıdır. Bu bulgular karın zarı yangısına, bağırsağın damarsal hastalığına veya ilaç tedavilerine bağlı olabilir. Mide bağırsak tutulumu, yemek borusuna ait bulgular, bağırsağı besleyen damarların yangısı, yangılı bağırsak hastalıkları, pankreas yangısı veya karaciger hastalığı şeklinde kendini gösterir. Hafif veya orta derecede dalak büyüklüğü hastaların %20'sinde saptanır. Klinik olarak hastalığın aktif olduğu dönemlerde, hastaların yarısında boyun, koltukaltı ve kasıkta bezeler (lenf bezleri) ortaya çıkabilir. Hastaların küçük bir kısmında önemli derecede kan hücre yıkımı görülür. Bunu dışında diğer kan hücrelerinde de anormallikler ve azalmalar görülebilir.

Tanı (Diagnoz)
Eklem ağrıları ile birlikte vücudun birden fazla sistemini etkileyen hastalığı olan kişilerde SLE'den şüphelenilmelidir. Tanı için ilk önce AntiNükleer antikor (ANA) testi yapılmalı ve pozitif çıkan bu test sonrasında anti-dsDNA ve anti-ENA testleri gerçekleştirilmelidir. Tanı bu testlerin sonuçlarına göre verilmelidir. ANA'nın (antinükleer antikor) pozitif çıkma durumu, sadece SLE hastalarında görülen bir durum değildir. Bu pozitiflik SLE düşündürmesine karşın nihai tanı için yeterli değildir. Aynı aileden anti-DNA adı verilen bir tahlil ise daha çok Lupus'a özgüdür. Hastaların yaklaşık üçte ikisinde bulunur.

Tedavi
SLE iyileşme ve alevlenme dönemleriyle seyreden bir hastalıktır. Alevlenme dönemlerinde kortizon dışı antiromatizmal ilaçlar, sıtma ilaçları, kortizon ve immunsupresif (bağışıklı sistemini baskılayıcı) ilaçlar kullanılabilir.tedavide en çok kullanılan ilaç kortikosteroidlerdir.

Prognoz
Kortizonun kullanılmaya başlanmasından önce ölümcül olabilen bu hastalıkta bağışıklık sistemini düzenleyen tedaviler sayesinde hastalık kontrol altında tutulabilmektedir. Sistemik tam olarak ortadan kaldırılabilen bir hastalık değildir.

SLE sınıflama kriterleri

Malar Döküntü : Yüzde burun dudak arası oluğun üst tarafında kızarık döküntü
Diskoid Döküntü : Yüzde ya da vücudun başka bölgelerinde ortaya çıkabilen, yüzeyden kabarık, kızarık, iyileştiğinde çökük, soluk bir nedbe birakan cilt döküntüsü.
Fotosensitivite : Cildin güneşte kızarıp kabarması.
Oral Ülserler : Ağız içinde, özellikle üst damakta, genellikle ağrısız olduğu söylenen bir iki milimetre çapında yaralar.
Artrit : Eklemlerin şişmesi ve ağrıması.
Serozit : İç organların yüzeylerini döşeyen zarlarda iltihaplanma
Renal Bozukluklar : Böbreğin iltihaplanması.
Nörolojik Bozukluklar : Merkezi ya da çevresel sinir sisteminin iltihaplanma nedeniyle bozuk çalışması.
Hematolojik Bozukluklar : Bağışıklık sisteminin yanlış çalışmasından dolayı kanın değişik hücrelerinin sayısında azalma.
İmmunolojik Bozukluklar : Bağışıklık sisteminin, vücudun kendi dokularına karşı savunma proteinleri (antikorlar) üretmesi.
ANA Pozitifliği : Vücudumuzun hücre çekirdeklerine karşı gelişmiş bir antikor.

(4 ve üzeri tanı kriteri taşıyanların yüksek olasılıkla lupus hastası olduğu düşünülür. Sınıflama kriterleri günlük uygulamada tanı koymaktan çok, klinik çalışmalara alınan hastaların yüksek olasılıkla sözü edilen hastalığı taşıdığından emin olmak için kullanılır.

Öteki Lupus Türleri

İlaçların neden olduğu lupus
Aritmi tedavisinde kullanılan procainamide, hipertansiyon tedavisinde kullanılan hydralazine ile tüberküloz tedavisinde kullanılan isoniazid SLE'da görülenlere benzer bulgulara yol açabilmektedir. Bu tür lupus sendromları genellikle 50 yaş üzerindeki bireylerde ve cinsiyet ayrımı olmaksızın ortaya çıkar. Örneğin, procainamide alan hastaların %80'inde pozitif ANA ile birlikte pozitif antihiston otoantikorlarının bulunması tipik bir labotatuvar bulgusudur. İmmun kompleksler de vardır. Klinikte ateş, poliartrit ve poliserözit dışında belirgin bir bulgu (böbrek ve beyin etkilenmesi) saptanmaz. Ayrıca RF oluşabilir, Coombs testi pozitif, sifilis testleri ise yalancı pozitif bulunur. Oysa tıpkı SLE'da olduğu gibi burada da poliklonal B-lenfositleri aktive eden otoreaktif CD4+ lenfositlerinin etkinliği vardır. Neden olan ilacın kesilmesiyle birlikte yukarıdaki bulguların tümü giderek kaybolur.

Diskoid lupus
Lupus eritematozusun deriyi etkileyen lokalize tipidir. Yüzde derisi ile saçlı deride eritemli ve depigmante alanlar ortaya çıkar. Dermo-epidermal sınırda lineer immunoglobulin ve kompleman birikmesinin bulunmasıyla SLE'a benzer; ancak, SLE'da lezyon olmayan deri alanlarında da benzer birikmeler varken, diskoid lupusta sağlıklı deriden alınan örneklerde immunoglobulin ve kompleman birikmesi yoktur. Seroloji testlerde yalnızca ANA pozitiftir.

Subakut deri lupusu
Vücut derisinde UV ışınlarıyla tetiklenen papüller ve annüler lezyonların ortaya çıktığı bir tablodur. Lezyonlar kendiliğinden iyileşir. Serolojik incelemelerde ribonükleoprotein kompleksine (SS-A ya da Ro antijeni) karşı oluşan otoantikorlar ile HLA-DR3 genotip ilişkisi izlenir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Otoimmün hastalıklar

Lupus


Bülent Polat (d. 8 Mart 1979, Tunceli), Zaza asıllı Türk tiyatro, dizi ve sinema oyuncusu.

Hayatı
1993 yılında "Yer Gösterme" ile başlayan profesyonel tiyatro yaşamı, 1994'te yine aynı tiyatroda "Sokak Kedisi" oyununda "yoldan geçen adam" rolüyle devam etti. Daha sonra yine aynı tiyatro ile mukavele yenileyen Polat, "Ormanların Barış Ateşi", Rumuz Goncagül ve "Keloğlan" gibi oyunlarda rol aldı. Sadri Alışık kültür merkezinden (SKM) oyunculuk egitimi aldı. Orhan Oğuz'un yönettiği "Herkesin Gözü Önünde" adlı oyunda olgunluk dönemindedir.

Polat daha sonra kariyerine yeni bir yön çizmeye karar verdi; "Yılan Hikayesi"nde, Orhan Oğuz'un yönettiği "Son Oyun" adlı TV filminde oynadı. Ardından "Gece Kahvesi" adlı programda sıra dışı karakterler çizdiği skeçlerde rol aldı. 2004'te Okan Bayülgen'in sunduğu Zaga programında Engin Günaydın ile beraber her hafta yayınlanan bölümlerde damatlar adında kısa skeçlerle çıktı. Asıl ününü ise Avrupa Yakası dizisindeki 3,5 sene canlandırdığı Şehsuvar (Şesu) karakteriyle kazandı.

Bülent Polat Buzda Dans adlı yarışmaya katıldı. Ardından ABD'ye gidip önce dil sonra oyunculuk eğitimi almaya başladı. Önce Los Angeles'ta Stella Adler'ın oyunculuk atölyesine katıldı. Sonra New York'a geçti. Orada bir yandan eğitim alırken bir yandan da geçimini sağlamak için bir arkadaşının girişimiyle bar işletmeciliğine başladı. ABD'de kaldığı süre boyunca Manhattan'da bar işleten Polat 2011'de Türkiye'ye döndü.

2013-2014 yılları arasında Kanal D'de yayınlanan İnadına Yaşamak adlı dizide, "Sansar" rolünü canlandırmıştır. 2018-2022 yılları arasında atv'de yayımlanan Bir Zamanlar Çukurova adlı dizide Gaffur karakterini canlandırmıştır.

Filmografisi

Diziler
 1989 - Atlı Karınca
 1991 - Aile Bağları
 1995 - Çiçek Taksi
 1999 - Yılan Hikayesi (Mahmut)
 2001 - Dadı (Hurşit)
 2001 - Yeditepe İstanbul
 2002 - Beşik Kertmesi
 2002 - Canım Kocacığım
 2002 - Ah Yaşamak Var Ya!
 2002 - Lahmacun ve Pizza (Takıyettin)
 2003 - Estağfurullah Yokuşu (Osman)
 2003 - Oğlum İçin (Bülent)
 2004 - Kadirşinas (Avukat Vahit)
 2005 - Köpek (Konuk oyuncu)
 2004-2006 - Avrupa Yakası (Şehsuvar)
 2006 - Rüyalarda Buluşuruz (Halil)
 2007 - Düş Yakamdan (Ozi)
 2010 - Haneler (Yönetmen, bir bölüm)
 2012 - Behzat Ç. (Bülent Polat)
 2012 - Acayip Hikayeler (Hakkı)
 2012 - İşler Güçler (Kazan Ustası)
 2013 - Karagül (Sabri)
 2014 - Gölgedekiler (Ali)
 2016 - Kertenkele: Yeniden Doğuş (Yılmaz)
 2017 - Çukur (Bar Sahibi)
 2018-2022 - Bir Zamanlar Çukurova (Gaffur Taşkın)
 2022 - Seversin (Senarist rolünde)
 2023 - Ateş Kuşları (Doktor Feza)
 2023- - Kuruluş Osman

Filmler
 2003 - Giz
 2004 - Balans ve Manevra (Zagor)
 2005 - Keloğlan Kara Prens'e Karşı (Cankuşoğlan)
 2008 - Sıfır Noktası
 2014 - Tut Sözünü
 2023 - Atatürk

Kaynakça

Dış bağlantılar
 SinemaTürk
 Beyazperde
 www.diziler.com
 Balans ve Manevra resmi web sitesi
 IMDb sayfası
Reverans Sanat

1979 doğumlular
Türk erkek sinema oyuncuları
Türk erkek tiyatro oyuncuları
Türk erkek dizi oyuncuları
Tunceli doğumlu erkek oyuncular
Yaşayan insanlar

Bülent Polat


Bashian es el nombre de una cueva que se encuentra en la costa este de Taiwán en el distrito o condado de Hualien.

Bashian posee un aspecto erosionado distintivo y es famosa por las ruinas que datan de la Edad de Piedra. Hay más de 10 cuevas en el precipicio de 328 metros de altura, cada una de diferente tamaño y profundidad. Originalmente las cavernas estaban por debajo del nivel del mar, permitiendo que las olas les dieran forma, pero ahora se encuentran en un alto acantilado, una prueba de lo cambiante de la superficie de la costa este de Taiwán.

Véase también
Cueva Ahumada
Cueva Animal Flower
Cueva Anou Ifflis
Cueva Atea
Estrecho de Taiwán

Referencias

Enlaces externos
Mapa de localización

Cuevas de Taiwán

Cueva Bashian


SoundCloud er þýsk streymiþjónusta fyrir tónlist sem gerir notendum kleift að hlaða inn, auglýsa, og deila hljóðskrám. SoundCloud var stofnað árið 2007 af Alexander Ljung og Eric Wahlforss og er ein stærsta tónlistarstreymiþjónusta í heimi, aðgengileg í um 190 löndum og svæðum. Þjónustan er með meira en 75 milljónir virka mánaðarlega notendur og yfir 200 milljónir hljóðskrár frá og með nóvember 2021. SoundCloud býður upp á bæði ókeypis og greidda áskrift sem er fáanleg í gegnum síma, tölvur og Xbox tæki.

Tilvísanir

Tónlistarveitur
Streymisveitur

SoundCloud


OBI Group Holding er en tysk byggemarkedskæde med hovedsæde i Wermelskirchen, Tyskland.

Etableret i 1970
Byggemarkedskæder fra Tyskland

OBI


හලාවත ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය යනු,  ශ්‍රී ලංකාවේ, වයඹ පළාතේ,   පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කයේ, පිහිටි ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසයකි.

   Experience the Kingdom of Diversity

      ෴ Discover Chilaw ෴

   මීගමුව හා කල්පිටිය යන සංචාරක පුරවරයන් යාවන සීමාවේ පවතින හලාවත නගරය ද සංචාරයක සිත් බඳනා විවිධත්වයකින් යුක්තය. සංචාරකයන් හා සංචාරක අරමුණු ගණනාවකි. ඒ කොයි කාටත් ගැළපෙන හලාවත විවිධත්වයේ රාජධානියක් කීමේ වරදක් නැත.

ආධ්‍යාත්මික සංචාර

   Spiritual Tourism

හලාවත නගරය බෞද්ධ , කතෝලික , හින්දු , මුස්ලිම් සියලු ජන කොටස් වෙසෙන ප්‍රදේශයකි. බෞද්ධ , කිතුනු සිද්ධස්ථාන බොහොමයක් පැවතිය ද දෙස් විදෙස් පතල සංචාරක ගමනාන්තයකි මුන්නේශ්වරම පුදබිම. ප්‍රසිද්ධ හින්දු වීර කාව්‍යයක් වන රාමායණයේ එන රාම රජු මෙම සිද්ධස්ථානය හා සම්බන්ධ බව පැවසුන ද අවම වශයෙන් ක්‍රි.පූ. 1000 දක්වා හෝ දිවෙන කල්පිත අතීතයකට මෙම කෝවිල හිමිකම් කියයි. පුදබිම් සංකීර්ණයේ ප්‍රධාන කෝවිල, හින්දු බැතිමතුන්ගේ උතුම් හා වැඩි ම ගෞරවයට පාත්‍ර වූ ශිව දෙවියන් උදෙසා කැප කර ඇත. ගණ දෙවියන්, අයියනායක දෙවියන් හා කාලි මෑණියන් වෙනුවෙන් කැප කළ තවත් දේවාල තුනක් ද බෞද්ධ විහාරයක් ද පුදබිම් සංකීර්ණයට අයත් වේ. හලාවත කුරුණෑගල ප්‍රධාන මාර්ගයේ, හලාවත නගරයේ සිට කි.මී. 2 ක් පමණ දුරින් මුන්නේශ්වරම් කෝවිල පිහිටා ඇත. 18 වැනි සියවසේ අග භාගයේ සිදු වූ ආගමික හා ජන ව්‍යාප්තියේ වෙනස්වීම් හේතුවෙන්, කෝවිල අවට පවතින බොහෝ ගම් සහ නගර, කෝවිල් පරිපාලනයට සහ නඩත්තුවට ඍජු දායකත්වයක් නො දැක්වුව ද මුන්නේශ්වරම් කෝවිලේ ප්‍රධාන මංගල්‍ය උත්සවය සඳහා මරදන්කුලම හා උඩප්පුව යන ගම් ප්‍රධාන දායකත්වය සපයයි. නව රාත්‍රී සහ ශිව රාත්‍රී ඇතුළු ප්‍රධාන හින්දු ආගමික උත්සව, මුන්නේශ්වරම්හි සමරනු ලැබේ. මේ හැර අගෝස්තු හා සැප්තැම්බර් මාසවල, සති 4 ක කාලයක් පුරා මුන්නේශ්වරම් වාර්ෂික මංගල්‍ය උත්සවය පැවැත්වෙන අතර ඒ සඳහා ආගම් භේදයකින් තොර ව සහභාගී වෙයි. මානව විද්‍යාඥ රොහාන් බැස්ටින් මහතා පවසන අන්දමට, ද්‍රවිඩ ජනතාව අදහන ගම් භාර දේවතාවකු වන "මුනිසරන්" දෙවියන් වෙනුවෙන් අතීතයේ දී ඉදි කරන ලද කුඩා දේවාලයක්, පසු කාලීනව රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලබා, ප්‍රධාන ශිව දේවාලය බවට පත්ව තිබේ. ක්‍රි.ව.11 වැනි සියවස වන විට ද දෙවොළ ස්ථාපිතව තිබූ අතර, එමඟින් කාසි ද නිකුත් කර ඇත. මුහුදු මාර්ගයෙන් වෙළඳාමේ යෙදුනවුන්, වන්දනාකරුවන් මෙන් ම ඉබන් බතුතා වැනි විදේශ සංචාරකයින් ද ක්‍රි.ව. 14 වැනි සියවසේ දී යාපන රාජධානියට අයත් පුත්තලමේ නතර වී මන්නාරම් බොක්ක ඔස්සේ යාත්‍රා කළ බවට සාක්ෂි හමු වේ. මෙම පුදබිම් සංකීර්ණයට අයත් බෞද්ධ විහාරය ඉදි කරන ලද්දේ ක්‍රි.ව. 19 වැනි සියවසේ අග භාගයේ දී ය. ප්‍රධාන පුදබිම් සංකීර්ණයේ නිරිත දෙසට වන්නට පිහිටා ඇති ගනේෂ කෝවිල, කෝවිල් සංකීර්ණයට එක් වූ මෑත කාලීන ම ගොඩනැගිල්ලයි. එය ක්‍රි.ව. 19 වැනි සියවසේ මුල් භාගයේ දී දකුණු ඉන්දීය ශිල්පීන් විසින් ඉදි කරන ලදී. මුන්නේශ්වරම කෝවිල, කෝනේශ්වරම් කෝවිල (ත්‍රිකුණාමලය), නගුලේශ්වරම් කෝවිල (කීරිමලේ), තිරුතීකේශ්වරම් කෝවිල (මන්නාරම) සහ රාමේශ්වරම් කෝවිල (ඉන්දියාව) යන කෝවිල් පහ, ශිව දෙවියන් වෙනුවෙන් මෙම කලාපයේ (ශ්‍රී ලංකාව ද ඇතුළුව) ඉදි කරන ලද, පෞරාණික ම කෝවිල් ("ඊශ්වරම්") ලෙස සැලකේ.

පරිසර සංචාර

   Eco & Wild Tourism

ශ්‍රී ලංකාවේ පවතින අන්තර්ජාතික රැම්සා තෙත් බිම් හයෙන් දෙවැනි වරට ප්‍රකාශයට පත්කරන ලද තෙත්බිම ආනවිලුන්දාවයි. 2001 අගෝස්‌තු මස 03 වැනිදා මෙය ජාත්‍යන්තර රැම්සා තෙත් බිමක් වශයෙන් ප්‍රකාශයට පත් කෙරුණු අතර එයට පෙර පටන්ම ආනවිලුන්දාව අභය භූමියක් වශයෙන් ප්‍රකාශ කර තිබුණා. හෙක්‌ටයාර් 1357 (අක්‌කර 3393) ක් විශාල මෙම ප්‍රදේශය අභය භූමියක් ලෙස නම් කළේ 1997 ජුනි මස 11 වැනිදායි.

කොළඹ – පුත්තලම A3 ප්‍රධාන මාර්ගයේ හලාවත නගරයේ සිට කිලෝමීටර් 15 ක් ගමන් කරන විට ආනවිලුන්දාව ගම්මානයට යන මාවත හමුවෙනවා. ආනවිලුන්දාව දුම්රිය ස්ථානය පසුකරමින් යන විට මඟ දෙපස ජලයෙන් පිරි පොකුණු සහිත මේ තෙත්බිම ඔබට දැක ගත හැකියි. මහාමාර්ගය අද්දර වගේම දුරකථන හා විදුලි රැහැන්වලත් කිචිබිචි නද දෙන පක්ෂි සමූහයා ඔබට පවසන්නේ කුරුලු පාරාදීසයකට පැමිණ ඇති බවයි. විශේෂයෙන් අගෝස්තු මාසයෙන් ආරම්භ වන පක්ෂි පර්යටනික කාලයේදී දහස් ගණනක් පක්ෂින් මේ අවට ගස්වැල්වල ලැගුම් ගන්නවා. ඒ වගේම වැව් මැද පිහිටි ගස්වලත් උන් කැදලි තනනවා. ආනවිලුන්දාව වැව් බැම්මේ සිට සුරුවිල වැව් බැම්ම මතින් සුරුවිල – ගනේගොඩ ගම්මානය හා වෙල්යාය මැදින් පාරු ඇළ දක්‌වා (මුතු පංතිය ධීවර ගම්මානය) ගමන් කර මුහුදු වෙරළට ළඟාවීමටත් පුළුවන්. පුත්තලම දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ ආරච්චිකට්‌ටුව ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්‌ඨාශයේ පිහිටා ඇති මෙම තෙත්බිම් අභයභුමියේ උතුරු මායිම බත්තලුඔය – උඩප්පුව මහා මාර්ගයයි. නැගෙනහිරින් හලාවත – පුත්තලම දුම්රිය මාර්ගයට මායිම වෙනවා. දකුණු මායිම සෙන්ගල්ඔයයි. බටහිර මායිම පුත්තලම කලපුවේ සිට දකුණට විහිදෙන පැරණි ඕලන්ද ඇළ හෙවත් පාරු ඇළයි. මෙම තෙත් බිමෙහි විශේෂත්වය වන්නේ මෙය මිනිසා විසින් නිර්මාණය කරන ලද වැව් පද්ධතියකින් සමන්විත වීමයි. දොළොස්‌වන ශත වර්ෂයේදී, එනම් පළමුවන පරාක්‍රමබාහු කුමරු දක්ෂිණ දේශය පාලනය කරන සමයේ දී ඒ ප්‍රදේශවල වාර්මාර්ග ඉදිකළ බව මහාවංශය සඳහන් කරනවා. මෙම එල්ලංගා වැව් පද්ධතියත් ඔහු විසින් ඉදිකරන ලද බවයි පැවසෙන්නේ. එල්ලංගා වැව් යනු එකිකෙනට ඉහළ සිට පහළට යනතෙක් සම්බන්ධිත වැව් කිහිපයක් සහිත වාරි පද්ධතියකටයි. වැව් හතක් මෙයට ඇතුළත්වනවා. මහා සාගරයේ සිට මෙම තෙත් බිම දක්‌වා ඇත්තේ කිලෝමීටර් දෙකක් පමණයි. අභයභූමිය තුළින් ශාක විශේෂ 290 ක් හඳුනාගෙන තිබෙන අතර ඉන් විශේෂ 120 ක් දැවමය ශාක වර්ගයි. විශේෂ 61 ක් පඳුරු ශාක වන අතර විශේෂ 68 ක් පැළෑටි වෙනවා. වැල්වර්ග 34 ක් හා අපිශාක දෙකක්‌ද මෙහි දක්නට ලැබෙනවා. මෙහිදී හමුවන පුපුළු ශාකය ශ්‍රී ලංකාවට ආවේණික දුලබ ඔසුවක්. දේශීයව තර්ජනයට ලක්‌වූ කෙකටිය විශේෂයක් හා කළුවර ශාකයද මෙහි පැතිර පවතිනවා. අභයභූමිය තුළින් පෘෂ්ඨවංශික ජීවී විශේෂ 274 ක් වාර්තාවෙනවා. මෙයින් 237 ක් දේශීය විශේෂයි. සමස්‌තයෙන් විශේෂ 10 ක් ශ්‍රී ලංකාවට ආවේණිකයින්. 19 ක් දේශීය වශයෙන් තර්ජනයට ලක්වූ විශේෂ වෙනවා. මෙහිදී වාර්තා වන මත්ස්‍ය විශේෂ සංඛ්‍යාව 47ක් වන අතර උභයජීවී විශේෂ 11 ක් හා උරග විශේෂ 34 ක් ද වාර්තා වෙනවා. මෙයින් මගුරා, දංකොළ පෙතියා, ඉපිලකඩයා, ලංකා බැඳි මැඩියා සහ සිකනලුන් විශේෂ 2 ක් ශ්‍රී ලංකාවට ආවේණිකයි.

වෙරළ හා සමුද්‍ර සංචාර

   Coastal & Marine Tourism

ලෝකයේ පළමු හා එකම කඩොලාන කෞතුකාගාරය හලාවත පම්බල ප්‍රදේශයේ පිහිටනවා. කඩොලාන වර්ග 21 ක් හා ඒ ආශ්‍රිත පරිසරයේ වෙසෙන ජීවින් පිළිබඳ සවිස්තරාත්මක දැනුමක් මෙහිදී ලබාගත හැකි ය. එමෙන් ම ඕලන්ද ඇළ දිගේ කඩොලාන පරිසරයක බෝට්ටු සංචාරය හා කලපු පරිසරයේ පක්ෂීන් නැරඹීම ද ඉතා වටින්නේ ය. ඔබ හලාවත අනන්තය රිසෝට් වෙත පැමිණෙන්නේ නම් කයිට් සර්ෆිං අත්දැකීම ලබාගත හැකි ය. මුහුදේ නාන්න වගේම වෙරළ සාදයකට මුතුපංතිය දූපත ද ඉතා අගනා ස්ථානයකි.

පුරාවිද්‍යාත්මක සංචාර

   Historical Tourism

1927 නොවැම්බර් මස මහත්මා ගාන්ධිතුමා හලාවතට පැමිණි අතර එය එතුමාගේ පළමු සහ එකම ශ්‍රී ලංකා ගමනය, එම ගමන සිදුවුයේ එවකට නිදහස් සටනේ ප්‍රමුඛයකු වු චාර්ල්ස් එඩ්ගර් කොරයා සහ එතුමාගේ සොහොයුරු වික්ටර් කොරයා යන මැතිතුමණ්ලාගේ ආරාධනාවකට අනුවය. මහත්මා ගාන්ධි තුමන් ලැඟුම් ගත් සීගිරි වලව්ව අද ද දැකගත හැක.

දුටුගැමුණු රජු නන්ද්‍රිමිත්‍ර යෝධයාට තෑගි ලබා දුන් ගම්වරය හලාවත පල්ලම ප්‍රදේශය යි. එම ප්‍රදේශයේ විහාරාරාම පුරාවිද්‍යාත්මක නටබුන් බොහෝමයකට හිමිකම් කියයි. රහතුන් වැඩ උන් පරමාකන්ද රජමහා විහාරය ද නැරඹීමට වටින්නේ ය.

සාංස්කෘතික සංචාර

   Cultural Tourism

පොල් ත්‍රිකෝණයට අයත් හලාවත කෘෂිකර්මාන්තය , පොල් වගාව ආශ්‍රිත කර්මාන්ත , ධීවර කර්මාන්තය , මැටි කර්මාන්තය හා සංචාරක කර්මාන්තයෙන් ඉතා පොහොසත් ය. පිරිසිදු පොල් රා රස බලන්න , ඉස්සන් වගාව හා කකුළුවන් වගාව අධ්‍යනය කරන්න , එකිනෙකට වෙනස් සංචාරක නිකේතන තුළ නිදහස විඳගන්න හලාවත විවෘත යි. අලුත් සහල් මංගල්‍යය , වෙසක් , නත්තල් , දීපවාලි , රාමසාන් හැම උත්සවයක් ම සමරන හලාවත වැසියන් පන්සලේ පෙරහර මෙන්ම කෝවිලේ පෙරහර , පල්ලියේ මංගල්‍යය ද ඉතා උත්සවශ්‍රීයෙන් සමරයි. වසරේ ඕනෑ ම කාලයක විනෝද වෙන්න , සංචාරය කරන්න හලාවතට ඇවිත් යන්න.

ජනගහනය

ග්‍රාම නිළධාරි වසම්

ආර්ථිකය

ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරුන්

ආශ්‍රිත ලිපි
ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස
ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත්
ශ්‍රී ලංකාවේ පරිපාලන දිස්ත්‍රික්ක

මූලාශ්‍ර
 Divisional Secretariats Portal

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස
පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කය

හලාවත ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය


يومي ماتسوزاوا (هيراغانا: ゆみ まつざわ) (كانجي: 由美 松澤) هي مغنية يابانية ولدت في 29 مارس 1974م في سائيتاما في اليابان. اشتهرت بأداء المقدمات الغنائية لمسلسلات الأنمي إلى جانب أداء بعض الأغاني المفردة في مجالات أخرى.

بدايتها الفنية كانت مع فرقة بلو بيت بلايرز Blue Beat Players كمغنية مساعدة. بدأ نجمها بالسطوع كمغنية منفردة بعد نجاحها في برنامج أسايان، والظهور الفني الأول بعد نجاحها كان في 23 أكتوبر 1996م بأداء أغنية مقدمة مسلسل أنمي الميكا «مارتين ساكسيسور ناديسكو» والتي هي بعنوان «يو غِت تو بارنِنغ You Get To Burning».

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سايتاما (سايتاما)
مغنون يابانيون في القرن 21
مغنيات في القرن 21
مغنيات يابانيات
مغنيات يابانيات في القرن 21
مواليد 1974
مواليد في فوجيمي (سايتاما)
موسيقيون من محافظة سايتاما
مؤلفو موسيقى أنمي

يومي ماتسوزاوا


Primorska babosvilka (obična bijela svila, planinska bijela svila ; lat. Armeria maritima) je trajnica iz roda bijela svila, babina svila ili babosvilka (Armeria).

To je zimzelena trajnica raširena je po sjevernoj hemisferi Euroazije i Sjeverne Amerike. Obično raste na liticama i morskim obalama, Cvjetovi su joj privlačni su pčelama a privlači i leptire, moljce i druge oprašivače. Ima cvjetove bogate nektarom/peludom.

Podvrste
 Armeria maritima subsp. azorica Franco
 Armeria maritima subsp. barcensis (Simonk.) P. Silva
 Armeria maritima subsp. bottendorfensis (A. G. Schulz) Rothm.
 Armeria maritima subsp. californica (Boiss.) A. E. Porsild
 Armeria maritima subsp. elongata (Hoffm.) Bonnier
 Armeria maritima subsp. halleri (Wallr.) Rothm.
 Armeria maritima subsp. hornburgensis (A. G. Schulz) Rothm.
 Armeria maritima subsp. interior (Raup) A. E. Porsild
 Armeria maritima subsp. intermedia (T. Marsson) C. Lefèbvre ex Buttler
 Armeria maritima subsp. maritima
 Armeria maritima subsp. planifolia (Syme) Á. Löve & D. Löve
 Armeria maritima subsp. sibirica (Turcz. ex Boiss.) Nyman

Izvori

Flora Hrvatske
Flora Azije
Flora Europe
Flora Sjeverne Amerike

Primorska babosvilka


Albert Kindler (* 1833 in Allensbach; † 4. April 1876 in Meran) war ein spätromantischer deutscher Genremaler der Düsseldorfer Schule.

Leben
Kindler begann seine künstlerische Ausbildung an der Akademie der Bildenden Künste in München. Er übersiedelte aber schon 1856 nach Düsseldorf, wo er an der zu jener Zeit von Friedrich Wilhelm von Schadow (1789–1862) geleiteten Königlich-Preußischen Kunstakademie in der Klasse von Carl Ferdinand Sohn das Studium fortsetzte.

Seine berufliche Laufbahn begann er im Privatatelier Rudolf Jordans, der ein Schüler Sohns war. Kindler zählt, wie auch Sohn und Jordan, zur Düsseldorfer Malerschule, deren Werke das mit der Industrialisierung wohlhabend gewordenen Bürgertum zur Ausgestaltung seiner Räumlichkeiten verwendete. Der neue Reichtum verhalf auch dazu, mit der Wohnkultur der Herrensitze und Schlösser des Adels zu konkurrieren.

Kindler erarbeitete sich, der kleineren Räume bürgerlicher Wohnungen Rechnung tragend, bei Jordan seinen frühen guten Ruf mit kleinformatigen, aber immer dramatisch und handwerklich sorgfältig gestalteten Bildern. Sie sind – von einem Zwischenspiel nach einer Spanienreise abgesehen – immer heimatorientiert auf das Leben im Dorf oder der noch mittelalterlich scheinenden Kleinstadt eingestimmt. Der badische Schwarzwald, Oberbayern und die Tiroler Alpen lieferten ihm die Hintergründe für das von ihm in Szene gesetzte Volksleben. Sein Werk, etwa das Gemälde Der kleine Wilddieb, vermittelt zuweilen einen harmlosen Humor.

Auch idyllische Szenen zwischen den Geschlechtern aus einer nie wirklich gewesenen Welt tauchen immer wieder auf. Kindler war, da er mit diesen Attributen dem Geschmack eines breiten Publikums sehr weit entgegenkam, ein bereits zu Lebzeiten erfolgreicher Genremaler. Den Durchbruch erreichte er mit einem 1859 entstandenen Bild, das zuerst Hochzeitszug auf dem Rhein, später Nach der Trauung genannt wurde. Friedrich Oldermann schuf einen nach einer zweiten Fassung des Gemäldes ausgeführten Stahlstich. L. Angerer sorgte für den Druck und dafür, dass eine Vorstellung von Kindlers Kunst auch in die Wohnstuben der Kleinbürger kam. Der Erfolg des Hochzeitsbildes verhalf Kindler zu weiteren Markterfolgen, das Motiv wiederholte er in mehreren Fassungen.

Sein Erfolg zog Nachahmer und Plagiatoren an. Franz Richard Unterberger entlehnte Kindlers Hochzeitsbild fast das gesamte Personal und die Architektur für seine Hochzeit im Hafen (1865). Deutlich ist dabei allerdings, dass Kindlers künstlerische Raum- und Farbgestaltung von Unterberger bei weitem nicht erreicht wird. Aus einer in sich schlüssigen dichten und spannenden Inszenierung von Personen mit individuellen Gesichtern in einer raffiniert arrangierten Landschaft wird bei Unterberger eine die perspektivische Wirkung zerstörende, auseinander gezogene Ansammlung von Figuren. Kindlers Original fand nach einer Versteigerung in Christie's New Yorker Dependance 1996 seinen vorläufig endgültigen Platz im Brooklyn Museum in New York.

1863 wohnte Kinder in Düsseldorf in der Kaiserstraße 51, ab 1865 hatte er seinen letzten Wohnsitz in der Goltsteinstraße 18. Dort verblieb seine Frau, eine geborene Weyhe, nach seinem Tode.

Auf der Berliner Kunstausstellung von 1868 erhielt Kindler die Kleine Goldmedaille.

Bildergalerie

Werke (Auswahl)
 Nach der Trauung (1859) – Das ca. 106 × 145 cm große, mit Öl auf Leinwand gemalte Bild zeigt unter einem sommerlich bewölkten Himmel eine auf einen Fluchtpunkt unterhalb der Bildmitte ausgerichtete Sicht von Sankt Goar zum Loreleyfelsen. In diese ist mit großem Geschick eine, die Perspektive betonende Personengruppe integriert. Das Gemälde hält in warmen Farben den Moment fest, in dem ein junges, festlich gekleidetes und von Kindern bestauntes Paar mit einer Hochzeitsgesellschaft – von der im Berghang liegenden Kirche kommend – sich anschickt, den mit Girlanden umkränzten Kahn zur Überfahrt über den Rhein zu besteigen. Während der Bräutigam der mit einem von bunten Bändern umwehten Kopfputz geschmückten Braut in den Kahn hilft, gibt der Brautvater in Bürgermeisterpose Almosen an die Enkelin einer im Vordergrund sitzenden Alten. Den Weg von der Kirche herab stehen die Gäste in sich intensiv unterhaltenden Grüppchen. Für die Fröhlichkeit sorgen die Insassen eines im Schatten des Kahns des Brautpaares schon ablegenden Ruderbootes. Sie musizieren. Krachend löst sich ein Schuss aus einer in die Luft gestreckten Pistole. Dahinter verlieren sich Fluss und schroff ansteigender Loreleyfelsen im zarten Nebel.
 Der kleine Wilddieb (Jagdfrevel), 44 × 59 cm, Öl auf Leinwand – Ein eingeschüchterter Knabe mit einem Hasen an der Leine wird samt seinen betrübten Eltern vom Förster mit der preußischen Staatsmacht in Gestalt des Dorfrichters, dessen Schreibers und des Gerichtsdieners konfrontiert.
 Theater auf dem Dorfe
 Besuch auf der Alm, 60,5 × 47,5 cm, Öl auf Leinwand
 Die Briefleserinnen, 51 × 63,5 cm, Öl auf Leinwand – Eine nachdenkliche Mutter und die mit ihr am Tisch sitzende Tochter werden in einem gemütlich möblierten und rustikal gedielten Zimmer abgebildet. Die Tochter liest der Mutter fröhlich einen Brief vor. Offenbar stammt er vom in den Krieg gezogenen Vater, der in Uniform in einem Bild neben Kruzifix und Pendeluhr an der Wand hängt.
 Die mutige Annäherung, 55 × 69 cm, Öl auf Leinwand – Die Innenansicht eines Bauernhauses zeigt einen lässig Zigarillo rauchenden, eleganten Reisenden im Mantel, der einer mit dem Butter machen beschäftigten Magd neckisch in die Wange kneift. Im Hintergrund sitzen der Bauer und ein mit Lupe etwas betrachtender Mann am Tisch. Hund und Katze und allerlei Werkzeug ringsherum. An der Decke hängen Lebensmittelvorräte.
 Ein Mädchen liest dem Großvater vor
 Das Brautexamen
 Junge Bäuerin mit Kind
 Die Erwartung
 Das Frühstück
 Der treue Wächter
 Die Spinnerin, 27,2 × 21 cm, Lithografie
 Gemeinderatssitzung
 Aufgang zum Tanz
 Die Verlassene auf dem Tanzboden, auch als Stahlstich von J. L. Raab (1825–1899)
 Der Fandango
 Orangenverkäufer in Granada
 Der Hinterhalt

Literatur

 Kurverwaltung Meran (Hrsg.): Bürgerträume; Defregger, Koester, Wasmann. Aus der Sammlung Siegfried Unterberger. Ausstellungskatalog. Trappeiner Verlag, Lana 2001.
 Richard Welschinger: Albert Kindler (1833–1876). Ein berühmter Maler aus Allensbach. In: Allensbacher Almanach. 56. Jg. 2006, S. 27–32.

Weblinks

 Albert Kindler, Datenblatt im Portal rkd.nl (Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie)

Einzelnachweise

Maler (Deutschland)
Maler der Romantik
Geboren 1833
Gestorben 1876
Mann

Albert Kindler


أتاكابا Atakapa هي إحدى قبائل السكان الأصليين في الأراضي المشجرة في الجنوب الشرقي للولايات المتحدة، وكانوا يتحدثون لغة أتاكابا وعاشوا تاريخيا على طول خليج المكسيك. اعتمد الأوروبيون هذا الاسم من منافسيهم التشوكتاو، والذين قابلهم الأوربيون أولا. أطلق شعب الأتاكابا أطلقوا على أنفسهم اسم إيشاك، والذي يترجم إلى "الشعب". " وفي داخل القبيلة عرفوا باسماء "شعب الشروق" و "شعب الغروب ". هلك معظمهم بسبب الأمراض المعدية بعد الاتصال الأوروبي وانحسر وجودهم كقبيلة، وانضم الناجون منهم إلى قبائل أخرى ولا تزال ذريتهم موجودة في لويزيانا وتكساس. واجتمع الناس الذين يصنفون أنفسهم من الأتاكابا والإيشاك في عام 2006.

أتى اسم أتاكابا من الاسم الذي أطلقه عليهم التشوكتاو، ويعني «آكلو الناس»، لممارستهم طقوس أكل لحوم البشر. وعندما قابل الأوروبيون التشوكتاو لأول مرة خلال استكشافهم، تبنوا منهم هذا الاسم على الشعب الساكن في الغرب. عاش شعب أتاكابا في أودية الأنهار وشواطئ البحيرات وسواحل خليج جالفستون في تكساس إلى خليج فيرمليون، لويزيانا.

انتقلت ملكية لويزيانا إلى إسبانيا عام 1762 بعد هزيمة فرنسا في حرب السنوات السبع، ولم يكتب بعدها الشيء الكثير عن أتاكابا كقبيلة. كما لم يعودوا موجودين كقبيلة بسبب ارتفاع معدل الوفيات الناجم عن تفشي الأمراض المعدية في أواخر القرن الثامن عشر. وانضم الناجون عموما إلى قبال كادو وكواساتي والقبائل المحيطة الأخرى، ولكنهم حافظوا على بعض التقاليد. بقي بعض من الأتاكابا وكذلك تقاليدهم في القرن العشرين.

أعلام
 الكسندر بورتر

مراجع

مصادر
 Sturtevant, William C., general editor and Raymond D. Fogelson, volume editor. Handbook of North American Indians: Southeast. Volume 14. Washington DC: Smithsonian Institution, 2004. .

أمريكيون أصليون
تاريخ الأمريكيين الأصليين في تكساس
تاريخ الأمريكيين الأصليين في لويزيانا
قبائل أمريكية أصلية في تكساس
قبائل أمريكية أصلية في لويزيانا
مجموعات عرقية في الولايات المتحدة

أتاكابا


August Cesarec (Zagreb, 1891, ib. 1941) fue un escritor yugoslavo de origen croata. Desarrolló también una importante actividad política, como miembro del Partido Comunista de Yugoslavia, lo que le llevó a participar con el bando republicano en la Guerra Civil Española, y que ocasionó su ejecución durante la Segunda Guerra Mundial por las fuerzas fascistas de la Ustacha.

Biografía
Cesarec nació el 4 de diciembre de 1893 en Zagreb, por entonces en el Imperio austrohúngaro. Ya como estudiante de secundaria se involucró en movimientos nacionalistas radicales, y se unió al grupo que intentó asesinar al Ban de Croacia-Eslavonia, Slavko Cuvaj. Por su papel en el fallido intento de asesinato fue condenado por las autoridades austrohúngaras a dos años de prisión, que cumplió en la penitenciaría de Sremska Mitrovica. Allí comenzó a estudiar la obra de Kropotkin y Stirner, lo que poco a poco le llevó a adoptar la filosofía marxista. De 1915 a 1918 sirvió en el Ejército austrohúngaro, y sus experiencias en la Primera Guerra Mundial le convirtieron en partidario entusiasta de la Revolución de Octubre y el comunismo.

Después de la guerra se convirtió en miembro del Partido Comunista de Yugoslavia, participando en 1922 en el IV Congreso de la Internacional Comunista celebrado en Moscú. Por su activismo político tuvo continuos problemas con la policía, lo que le hizo exiliarse en Praga, Viena, Moscú y España, adonde llegó en 1937 para participar en la Guerra Civil española, en defensa de la II República. Antes, había estado colaborando activamente con Tito en el reclutamiento y envío de voluntarios a España.

Fruto de su experiencia en España, escribió el libro Španjolski susreti ("Encuentro en España", 1938).

En marzo de 1941, pocos días antes de la invasión de Yugoslavia por las potencias del Eje, fue detenido en Croacia por las autoridades monárquicas e internado en la prisión de Kerestinec, con unos 90 miembros destacados de la intelectualidad croata de izquierda. Pocas semanas después, la cárcel fue tomada por el nuevo régimen criminal de la Ustacha, que regía el estado pronazi del Estado Independiente de Croacia. El 9 de julio, los ustachas fusilaron a 10 de esos presos, entre los que se encontraban Božidar Adžija, Otokar Keršovani y Ognjen Prica, como represalia por las actividades de los partisanos de Tito. Temiendo que el resto de los reclusos fueran también asesinados, el Partido Comunista de Croacia organizó una fuga en la noche del 13 de julio; los guardias de la prisión fueron eliminados y los presos lograron escapar. Sin embargo, la operación resultó estar mal organizada, y la mayoría de los fugados, entre ellos Cesarec, fueron rápidamente capturados. Fueron fusilados en el bosque de Dotrščina, en Zagreb, unos días más tarde, el 17 de julio de 1941.

Obra
Cesarec, que ya había desarrollado su talento literario en la adolescencia, era ya conocido como una de las principales figuras literarias croatas de su tiempo. Escribió poemas, obras de teatro, cuentos y novelas; y desde 1919 codirigió la revista literaria Plamen (La Llama) con Miroslav Krleža. Su trabajo estaba fuertemente influenciado por sus ideas políticas; en sus obras de teatro y novelas reflejó su absoluto desprecio por el capitalismo y la burguesía, retratando a los personajes de esta clase social como monstruos abominables corruptos y perversos. El mejor ejemplo se puede encontrar en la novela Zlatni Mladić ("El joven de oro"), un estudio del carácter de un joven nacido en una familia privilegiada capitalista que termina cometiendo todo tipo de delitos. La novela fue tan popular que la frase «Zlatna mladež» («jóvenes de oro») entró en el vocabulario popular croata, y fue reintroducida en los años 1990 para describir a los hijos de los nuevos ricos del post-comunismo.

Las tres obras más reconocidas de Cesarec son Careva kraljevina ("El reino del emperador", 1925), Zlatni Mladić ("El chico de oro", 1928) y Bjegunci ("Fugitivos", 1933). También publicó artículos en diarios y revistas, y tradujo al serbocroata obras de Máximo Gorki, Victor Hugo y Émile Zola.

Véase también
 Cultura de Croacia
 Brigadistas yugoslavos en la Guerra Civil Española
 Frente de los Balcanes

Referencias

Enlaces externos

Escritores de Yugoslavia
Escritores de Croacia del siglo XX
Escritores en serbocroata
Escritores asesinados
Comunistas de Yugoslavia
Brigadistas internacionales de Yugoslavia
Ejecutados
Víctimas de la Segunda Guerra Mundial
Nacidos en Zagreb

August Cesarec