Roger Tom Abiut (born 1972) is a Vanuatuan politician. He served as speaker of Parliament of that country and, in that capacity, served as acting president twice in 2004.

Biography
Abiut is a member of the Vanuatu Labour Party. After becoming the Speaker of Parliament in December 2003, he became acting president on March 24, 2004, when the five-year term of President John Bani expired. He served in that position until April 12, when a new president, Alfred Maseng was elected by the parliament and the presidents of the regional councils. Maseng was removed as president on May 11, 2004, and Abiut became acting president again.
Abiut lost his seat in Parliament shortly thereafter, in the parliamentary elections of July 7, 2004, and therefore lost his positions as speaker of parliament and acting President on July 28, 2004, at the first session of Parliament. The Vanuatu Labor Party no longer has any representatives in Parliament.

References
 New Zealand International News, "New Vanuatu speaker calls for unity to help investment"

1972 births
Living people
Members of the Parliament of Vanuatu
Speakers of the Parliament of Vanuatu
Presidents of Vanuatu
Vanuatu Labour Party politicians

Roger Abiut


Joh. Baunes Plads i Aarhus er en plads beliggende ved Stadion Allé, F. Vestergaards Gade og Søndre Ringgade på Frederiksbjerg. Oprindeligt mundede pladsen direkte ud i Stadion Allé som en egentlig vej, men kommunen lukkede af for biltrafik i 2015, så der nu udelukkende er forbindelse for cyklister og fodgængere.

Historie
Pladsen blev anlagt i perioden 1920 til 1930 og navngivet i 1929 efter købmand og byrådsmedlem Frederik Carl Christian Johansen Baune, forkortet til Joh. Baune. Han startede i 1876 egen forretning med landbrugsgrovvarer. Hans dygtighed medførte, at han indtog formandsposten i bestyrelserne for Korn- og Foderstof Kompagniet, Jydsk-Engelsk Dampskibsselskab, Thomas Ths. Sabroe & Co, Hads-Ning Herreders Jernbaneselskab og Jydsk Telefon A/S. Han var 1894-99 formand for Aarhus Handelsforening og medlem af byrådet 1891-96, hvor han især var optaget af havnens udvikling.

Joh. Baune er én blandt flere lokalpolitikere, der har fået opkaldt en gade eller plads efter sig på på Frederiksbjerg.

Kilder og henvisninger

Torve og pladser i Aarhus

Joh. Baunes Plads


Lara Sophie Katy Crokaert (born 9 January 1970), better known as Lara Fabian, is a Belgian-Canadian pop singer and songwriter. She has sold over 20 million records worldwide as of 2021 and is one of the best-selling Belgian artists of all time.

She was born in Etterbeek, Brussels, to a Belgian father and a Sicilian mother. She lived the first part of her childhood in Sicily, Catania, speaking Italian as her first language. She moved to Quebec in 1991 and since 1995, she has held Canadian citizenship alongside her Belgian one. In 2003, she returned to Brussels to be close to her parents in Belgium and in 2015 lived in Walloon Brabant province in Belgium just outside Brussels. In 2017, she returned permanently to Montreal, Quebec, to be with her family.

Early life
Fabian is the only child of Pierre Crokaert, who is Flemish, and Maria Luisa Serio, a Sicilian. She was raised in the Belgian town of Ruisbroek. Fabian's parents recognized her talent early on and enrolled her in the Royal Conservatory of Brussels when she was eight years old; she studied there for 10 years.

Career

1986–1993: Early music career

During the 1980s, Fabian entered a number of European competitions and won several prizes. She released her first single, "L'Aziza est en pleurs" / "Il y avait" in 1986.

In 1988, the RTL TV channel in Luxembourg invited Fabian to represent the country at the 33rd Eurovision Song Contest, held that year in Dublin, Ireland. The song was a composition by Jacques Cardona and Alain Garcia entitled Croire (Belief) which reached a respectable fourth place (while Celine Dion won the contest representing Switzerland). The single became a hit in Europe, selling nearly 500,000 copies.

In 1990, Fabian and musical collaborator Rick Allison moved to Montreal, Quebec, Canada to embark on a career in North America. They started their own music label and publishing company, Productions Clandestines.

In August 1991, her self-titled French-language debut album, Lara Fabian, was released in Canada and sold over 100,000 copies. The album went gold in 1993, and platinum the following year. The success of upbeat dance-pop singles such as "Le jour où tu partira", "Les murs", and "Qui pense à l'amour" gave Fabian radio exposure. She received several nominations at the 1993 ADISQ awards, and a poll published around that time voted her Québec's most promising singer.

1994–1996: Breakthrough album: Carpe diem

Constant touring in Québec helped Fabian's 1994 album Carpe diem become her breakthrough album. The album went gold three weeks after its release, and spawned three hit singles: "Tu t'en vas", "Si tu m'aimes", and "Leïla". The following year, the album went triple platinum.

Fabian received two Félix awards at the 1995 ADISQ gala: Best Show Of The Year and Best Female Singer Of The Year (a category that is voted for by the public).

In 1996, Walt Disney Studios hired Fabian as the voice of the character of Esmeralda in the Canadian French version of the animated feature The Hunchback of Notre Dame. Disney also included "Que Dieu aide les exclus", Fabian's French version of the song "God Help The Outcasts", on the film's English soundtrack album alongside Bette Midler's version.

Since 1996 Lara Fabian has also held Canadian citizenship alongside her original Belgian passport.

1997–1999: Mainstream international success: Pure and Live

After the success of Carpe diem, Fabian signed a contract with the French Polydor label for several albums and Pure was released in June 1997. Pure sold more than two million copies in France; the album went platinum in less than two weeks, and spawned several hit singles: "Tout", "Je t'aime", "Humana", each of which sold more than a million copies, and the anti-homophobia anthem "La Différence". The album won a Félix for Popular Album of the Year at the 1997 ADISQ gala and was nominated for two Juno Awards in the Best Selling French Album category, and for Fabian as Best Female Singer.

In February 1998, Fabian received the Discovery of the Year award during the Victoires de la Musique Gala. Also in 1998, Polydor released Carpe diem in Europe. In November 1998, she received the Félix Award for Artist with the Most Recognition Outside Quebec at the 'ADISQ Gala'. In December, she was named as Revelation of the Year by Paris Match, which put her on its cover to mark this occasion.

In March 1999, Fabian released her first live album, named Live, which debuted at #1 on the French charts. This helped seal an international recording contract with Sony Music. In May 1999, Fabian was honoured at the World Music Awards in Monaco, where she received Best Selling Record for the Year 1998 for her album Pure.  In July 1999, with over six million records already sold across Europe, Polydor rereleased Fabian's self-titled debut album.

1999–2001: Extension of success to the US and Latin America: Lara Fabian

In the summer of 1999, Fabian recorded her first English-language album, Lara Fabian, in New York and San Francisco for the Sony label. The songs were written and produced with Rick Allison and Dave Pickell, Walter Afanasieff, Glen Ballard and Patrick Leonard.

The album debuted at #1 on the Billboard 'Heatseekers' album chart, reached #1 on the French album chart and #2 on the Belgian album chart.  For the Asian version of the album, Fabian collaborated with American-Taiwanese pop star Leehom Wang on the song "Light of My Life".

The dance-pop song "I Will Love Again", her first English single, reached #1 on the US Billboard Hot Dance Music/Club Play, and peaked #32 on the Billboard Hot 100, #10 Adult Contemporary, as well as appearing in several international charts. This included the UK Singles Chart, where it peaked at #63. The follow-up ballad, "Love By Grace", entered the Adult Contemporary chart, peaking at #24. In February 2001, "Love By Grace" became the theme song of the lead couple in the Brazilian soap opera Laços de Família, broadcast by Rede Globo in Brazil and Portugal. For several weeks, the song was number 1 on most Brazilian and Portuguese radio stations. The third single, the dance-pop song "I Am Who I Am", remixed by Hex Hector, did not chart. In Europe, the single "Adagio" charted at #5 on the French singles chart and #3 on the Belgian singles chart.

During this period, Fabian recorded songs for several Hollywood motion picture soundtracks, including "The Dream Within" for the Final Fantasy: The Spirits Within soundtrack, and "For Always" for the AI:Artificial Intelligence soundtrack, which contained both a solo version and a duet with Josh Groban.

2001–2003: O Canada 2001 and return to French roots: Nue, Live 2002 and En toute intimité

Nue (Naked), Fabian's fourth French album, was released in the Fall of 2001 in both Québec and France. Nue is a documentation of her emotional ride in the years since success of the previous album.  The album reached #1 in Belgium and #2 in France but had little impact in Québec. The album was also released in Portugal and reached the top 10 on the album charts during the Fall of 2001.

The first single, released in the summer of 2001, was the anthem "J'y crois encore" was a top 20 French hit.  Other singles followed, including "Immortelle", "Aimer Déjà" and in 2002 "Tu es mon autre" (a duet with fellow Belgian, Maurane which was nominated for song of the year and reached the top 5 in France).

Also in 2001, she collaborated with David Foster and the Vancouver Symphony Orchestra to record the Canadian national anthem, O Canada, in an English version, a French version, and a bilingual (French/English) version, for a promotion of the Government of Canada.

In 2002, Fabian contributed to the World Soccer Championship CD release, with the song World at Your Feet written and produced by Gary Barlow.

Towards the end of 2002, Fabian released her second live album, Live 2002, from her latest tour, together with a DVD showcasing concerts recorded in December 2001 in Belgium at the Forest National and at Le Zénith in Paris.

Her 2003 stint at the Casino de Paris every Monday night consisted of concerts to small audiences which were released as a live CD and DVD at the end of 2003, under the title En toute intimité.

2004: Second English language release: A Wonderful Life

In June 2004, Fabian released her second English album, A Wonderful Life.

The project was commercially unsuccessful but critically praised. The more organic sound on the album is attributed to the work of French guitarist Jean-Félix Lalanne, and producers Desmond Child, Anders Bagge and the British team True North (composed of Take That singer Gary Barlow and Elliot John Kennedy).  "Review My Kisses", written by Desmond Child, was first recorded by LeAnn Rimes in 2002 for her album Twisted Angel.

The first single released for radio was "The Last Goodbye" in the US and a number of other countries (except France). In France, the song "No Big Deal" was the first single.  Neither of the songs achieved success and the album was not promoted; and its release was cancelled in the United States.

In Brazil, the song "I Guess I Loved You" achieved moderate success when included on a soap opera entitled "Senhora do Destino" (Her own Destiny), a well-known Brazilian television series. The song also gained some popularity in Portugal, for the same reason, though it was never officially released or promoted.

In 2004, in the MGM film De-Lovely, Fabian performed the numbers "Another Openin', Another Show" (with chorus) and "So in Love" (with Mario Frangoulis) from the Cole Porter musical Kiss Me, Kate.

2005–2006: A new musical direction: 9 and Un Regard 9

After a sabbatical in 2004, Fabian returned to the music scene spring of 2005 with her fifth French album, 9.  The album is performed in a new style, with smoothness, serenity and joy, a departure from the deep, dramatic style of earlier recordings.

9 yielded the hit single "La Lettre", a song co-written with her new partner, Jean-Félix Lalanne, with whom she produced the album's 11 tracks.  Other singles released included "Ne lui parlez plus d'elle", "Un Ave Maria", "Il ne manquait que toi" and the gospel-infused "L'homme qui n'avait pas de maison".

In October 2006, Fabian released a CD and DVD of this associated tour, both titled Un regard 9 Live and recorded during the concert of 29 March 2006, at Le Zénith in Paris.  The CD presents 15 live performances and a new song, "Aime", recorded in a studio in Montreal, Quebec.

2006–2007: An Italian collaboration and live concerts in Europe
In June 2007 Fabian worked in Rome and Los Angeles to record tracks for her next studio album.

In the meantime, the single "Un Cuore Malato" (with Gigi D'Alessio) reached the top of the Italian charts and #16 in France.

In Los Angeles, Fabian worked with Dave Stewart on a multilingual album, reputed to include songs in English, Spanish, French, Italian, and a few other languages.  This album was planned for release in late 2008.

Also in 2007, Fabian was in Québec to perform a two night concert at the Olympia de Montreal. In October she was a surprise guest a concert Gigi D'Alessio gave in France at the Olympia in Paris. Soon after, her daughter was born.

2009: Return to the music scene: Toutes les femmes en moi

A few months after her daughter's birth, Fabian carried out a tour of Ukraine, Russia and Greece.  She also made a few TV appearances (such as 60th Anniversary of Israel where Fabian performed a Hebrew song and duetted with Israeli singer Noa).

During 2008, Fabian was in Belgium preparing to record a French album with pianist Mark Herskowitz. The album, Toutes les femmes en moi, was partly recorded in Montreal, and was released in May 2009. The first single, Soleil, Soleil, is a cover of the Nana Mouskouri song. The second single was Toutes les Femmes en moi, the only original song on the album.

2010: "Tour Les Femmes Font Leur Show", Mademoiselle Zhivago

Throughout the first half of 2010, Fabian embarked on a European tour of concerts, throughout France, Switzerland, and Belgium, incorporating the main repertoire of her last album "Toutes Les Femmes En Moi" along with some classic and fan favorites. She also performed again in Eastern Europe, with a more acoustic set (piano-voice), and included English recordings from the album Every Woman in Me.
In September 2010, she finally released her 2009 album "Toutes Les Femmes En Moi" in Québec. She also recorded the album "Nuit Magique" with Canadian singer Coral Egan.

Later in 2010, Fabian released a concept album in Russia and Ukraine called Mademoiselle Zhivago which has sold over 800.000 copies in Russia. It features 11 songs in different languages by Russian composer Igor Krutoy. It features stories about a woman who experiences several lives over the years and centuries. Eleven music videos, one each song, were combined to create a full-length film, produced and directed by Ukrainian film producer Alan Badoev.  The album itself, containing a CD and a DVD, was first released in Ukraine in October 2010 and in Russia in November.

The whole set of songs composed by Fabian with Igor Krutoy is in English, French, Italian, Spanish, and Russian. She first introduced one of these songs in 2009 during the New Wave Festival in Latvia, performing "Demain n'existe pas". Later, in 2010, she returned to that same stage performing new songs from the already finalized project. She has been promoting this project in both countries both on television and by performing a series of concerts presenting the new songs live to the eastern European public. She has since established herself as a superstar in Russia and Ukraine. Fabian was a guest performer on the show of 30 October of the Ukrainian X Factor, singing "Mademoiselle Hyde" and "Demain N'Existe Pas", taken from the album and also her longtime classic "Adagio".

In 2012 she sang "Ma Solitude", a duet with Greek singer George Perris, on his album Un Souhait.

2013: "Deux ils, Deux elles" and "Le Secret"
Fabian released her new album Le Secret on 15 April 2013, which consists of 17 brand new songs. On the same day of the album release she showcased her new songs at the Théâtre de Paris. Her first single is "Deux ils, Deux elles", released 20 February 2013. The song talks about the love between two men and two women, speaks about tolerance and acceptance of the LGBT community – just like her previous song "La Différence".

2014: "Make Me Yours Tonight" / "Al Götür Beni"
Planned tour dates in early 2014 were cancelled and recording delayed while Fabian recovered from ear damage. In August she released a duet with Turkish Artist Mustafa Ceceli. The title, "Make Me Yours Tonight" written by Anthony James and Yiorgos Bellapaisiotis was released as an EP in English and Turkish versions ("Al Götür Beni"), as well as in additional "acoustic" versions. Her first cooperation with Belgian-US management and production company Odacity, the single reached the position 1 in physical single sales in Turkey, and position 2 in digital sales. Several remix versions of "Make Me Yours Tonight" have been released in April 2015, as part of a new "Best of.." album entitled "Selection" (released in 23 countries, and as an EP (released worldwide). The EP reached position 12 in the Dance Album charts of iTunes France, and position 5 in the iTunes Album Charts in Turkey (album "Selection")

2015: Performer at the 65th Sanremo, Essential Lara Fabian and Greatest Hits Tour 2015
On 14 December 2014, during L'Arena, broadcast on the Italian channel Rai 1, presenter Massimo Giletti and guest Carlo Conti revealed the names of the new performers at the 65th Sanremo Music Festival. Fabian was announced as being one of the 20 singers in the "Big" (main) category. It was the second time she has appeared on the Ariston stage (since her guest featuring in 2007 with Gigi D'Alessio) and the first time as a solo competitor. In several interviews, she dedicated her performance to her mother. Fabian called the song she decided to submit "A hymn to lightness, to enthusiasm".

On the evening show on 10 February 2015, Fabian performed her new single "Voce" for the Italian market. It is to be included in a new greatest hits album, Essential Lara Fabian, specifically released in the country by Warner Italy.

On the evening of 12 February 2015, a visibly moved Fabian sang on the same stage "Sto male", Ornella Vanoni's Italian version of her already popular rendition of "Je Suis Malade". This was the night of the Sanremo sub-competition for cover versions; she eventually lost to Nek and his "Se telefonando" formerly popularized by Mina.

On the evening of 13 February she performed  "Voce", once more, before losing the entire competition. She was already pending since the premiere. An article in the local San Remo Festival publication, "Farewell to foreigners at Sanremo", written by Erika Cannoletta, maintained that a lack of meritocracy and obscure political issues backstage had contributed to the reasons that led to the elimination of the artist.  Before this, the Italian audience and press were generally rather cold towards Fabian, especially in relation to her fame in the country. In a fairly scathing and controversial article titled "Sanremo 2015, who is Lara Fabian? The international star whom nobody ever heard of", writer and music critic Michele Monina (of Il Fatto Quotidiano) questioned the fame, career and quality of the singer, generating a heated debate on its comment section.

On 15 February she performed one last time on Domenica In, Rai 1, receiving a standing ovation.  The singer will reprise her tour in support of her new release beginning from 21 February 2015, by performing at the Nokia Arena, Tel Aviv, Israel.

2015: "Ma vie dans la tienne"
In November 2015, Lara released her 9th studio album, titled Ma vie dans la tienne ("My Life In Yours"), consisting of songs she co-wrote and co-composed with David Gategno and Elodie Hesme. The album, which was released under license by Warner Music France, included the singles "Quand je ne chante pas", "Ma vie dans la tienne", "L'oubli" and "Ton désir". The album was certified "Platinum" in France, Gold in Belgium, and has sold over 150,000 copies worldwide.

2016–2018: Camouflage and world tour

In 2016 Fabian began work on a new English album, her 13th studio album, planned for release in 2017 under the title Camouflage, with a Swedish-American music production team . The album consists of 12 titles and was available for pre-order on 4 August 2017. A first single, "Growing Wings", was released on the same date. The second single of the album was "Choose What You Love Most (And Let It Kill You)." The Camouflage World Tour, produced by her new producer and manager Matt Ersin , started in Miami on 2 February 2018. She toured throughout the world, making 40 appearances, ending the tour in Paris, in June 2018. During the concert dates in Russia, producer Matt Ersin's refusal to exclude the track "La Différence", which depicts images of same-sex couples in the stage visuals, from the show, causes a legal quagmire with the Russian authorities.

2018–2020: Papillon & World Tour
In September 2018 Fabian announced the release of her new single, "Papillon". Written by Fabian, Moh Denebi and Sharon Vaughn. The single was released on 5 October 2018. It's the first single from her fourteenth album, also titled Papillon, released on 8 February 2019. To support the release of the album, Lara Fabian embarked upon the 50 World Tour with a concert in New York at the Beacon Theatre on 16 September 2019, before moving on to visit over 20 other locations across the USA, Russia and Europe. The tour celebrates her 50th birthday, three decades in the music industry and over 30 million copies sold of her 14 studio albums. In February 2019, Fabian separated from the management company Odacity and producer/manager Matt Ersin, who managed her career since 2015. Subsequently, she entrusted the coordination of the upcoming "50 World Tour" to the Romanian company "ICT Agency" (International Creative Talents). Payment issues between Fabian and ICT culminated in her cancelling of various concerts.  The remaining dates of the tour were postponed following the escalation of the COVID-19 pandemic.

2020–present:  Lockdown Sessions

On 16 December 2020, Lara Fabian discreetly unveiled a collection of 12 experimental musical tracks, the fruit of her introspection and her isolation during the COVID-19 lockdown. Lockdown Sessions came out in a limited edition without a label, and offers a unique journey of the singer accompanied again by Moh Denebi.

She takes on the role of director of sixième saison de Star Académie on TVA in 2021.

She has also had occasional roles as an actress, most notably in the 2022 film Arlette.

Artistry
Fabian is a full lyric soprano with a vocal range that spans three octaves from C3 to G5 in live performances.

She is multilingual, she speaks Italian, French, Spanish, Sicilian, English and some Flemish. She has also sung in Azerbaijani, German, Greek, Hebrew, Mandarin Chinese, Portuguese, Russian, and Turkish.

Writing for other artists
Fabian has written for other artists such as French female singers Chimène Badi, Nolwenn Leroy and Myriam Abel.  She also composed for Daniel Lévi and is said to be currently working with a former contestant from "Nouvelle Star 3", Roland. She has often praised the voice and talent of successful female singer Amel Bent, who was also a contestant on that show.
She wrote "Dis-moi comment t'aimer" for Greek singer George Perris on his album Un Souhait.
"Imaginer" was originally written in English, under the name 'Broken Vow', by Fabian and songwriter Walter Afanasieff. They rewrote the lyrics especially for Jackie Evancho, in French, for her album Dream with Me. The original meaning of the song, about a sad love, is completely changed in the French version to describe a dream of a beautiful world without war or hunger.

Personal life
Fabian was in a relationship with Rick Allison, with whom she wrote her greatest hits, for 14 years until their separation in March 2003.

Fabian was in a relationship with French director, producer, and composer Gérard Pullicino from 2006 to 2012. They have a daughter together, born in 2007.

She married Sicilian magician and artist Gabriel Di Giorgio in 2013.

Discography

Studio
1991: Lara Fabian
1994: Carpe Diem
1996: Pure
1999: Lara Fabian
2001: Nue
2004: A Wonderful Life
2005: 9
2009: Toutes les femmes en moi
2009: Every Woman in Me
2010: Mademoiselle Zhivago
2013: Le Secret
2015: Ma vie dans la tienne
2017: Camouflage
2019: Papillon
2020: Lockdown Sessions

Live
1999: Live 1999
2002: Live 2002
2003: En Toute Intimité / DVD Intime
2006: Un regard 9 Live

Compilations
2010: Best of Lara Fabian
2011: Je me souviens
2015: Essential Lara Fabian (released in Italy and United States only)
2015: Selection Lara Fabian (released in 23 countries)

Tours & residencies

En Toute Intimité (2003)
Un regard 9 Live (2006)
Tour Les Femmes Font Leur Show (2010)
Greatest Hits Tour (2015)
Ma Vie Dans La Tienne Tour (2016)
Camouflage World Tour (2018)
50 World Tour (2019-2020)
The Best of Lara Fabian - World Tour (2022)

Awards
 Etoile Cherie FM Awards
2005 – Best Female Star of the Year
 Félix Awards
1995 – Best Show of the Year – Songwriter/Performer
1995 – Female Vocalist of the Year
1997 – Popular Album of the Year – Pure
1998 – Artist with most Recognition Outside of Quebec
2000 – Quebec Artist Having Biggest Success in a Language Other Than French
 IFPI Platinum Europe Awards
1999 – Award for Sales Over 2 Million Units
 NRJ Music Awards Nomination
2000 – Francophone Female Artist of the Year
 Victoires de la Musique
1998 – Revelation of the Year
 Women to Women Without Borders
2000 – Gold Medal
 World Music Awards
1999 – Best Selling Benelux Recording Artist of the Year
2001 – Best Selling Benelux Artist of the Year
 Juno Award Nominations
1996 – Best New Solo Artist of the Year
1996 – Best Selling Francophone Album of the Year – Carpe Diem
1998 – Best Female Vocalist of the Year
1998 – Best Selling Francophone Album of the Year – Pure
2001 – Best Female Artist
 SOCAN Awards
1995 – Pop/Rock Music – Il suffit d'un éclair
1996 – Pop/Rock Music – Leila
1998 – Pop/Rock Music – Humana
2004 – International Achievement Award

Bibliography

See also
List of number-one dance hits (United States)
List of artists who reached number one on the US Dance chart

References

External links

 Biography of Lara Fabian, from Radio France Internationale
 Last.fm – Lara Fabian
 English translations of Lara Fabian's songs

1970 births
Living people
Belgian emigrants to Canada
Flemish people
Belgian people of Sicilian descent
Canadian dance musicians
Canadian women singer-songwriters
Canadian singer-songwriters
Canadian sopranos
Polydor Records artists
Warner Music France artists
English-language singers from Belgium
French-language singers of Belgium
French-language singers of Canada
Italian-language singers of Belgium
Portuguese-language singers of Belgium
Eurovision Song Contest entrants for Luxembourg
Eurovision Song Contest entrants of 1988
Musicians from Brussels
People from Uccle
Naturalized citizens of Canada
Singers from Montreal
Spanish-language singers of Canada
World Music Awards winners
Singers with a three-octave vocal range
Opera crossover singers
Belgian women pop singers
Belgian pop singers
Canadian women pop singers
Canadian people of Belgian descent
Canadian people of Flemish descent
Canadian people of Sicilian descent
20th-century Canadian women singers
21st-century Canadian women singers
21st-century Belgian women singers
21st-century Belgian singers
20th-century Canadian singer-songwriters
21st-century Canadian singer-songwriters

Lara Fabian


Hemotafonomie este știința care se ocupă cu citomorfologie în pete de sânge. Acest termen a fost propus de biologul Policarp Hortolà în 1992, inspirat de cuvântul "tafonomie" introdus în paleontologie în 1940 de Ivan Efremov.

Note

Legături externe
The aesthetics of haemotaphonomy. Stylistic parallels between a science and literature and the visual arts

Hematologie
Citologie

Hemotafonomie


University of York (forkortet som Ebor eller York) er kollegie-, plate glass og forskningsuniversitet, der ligger i byen York i England. Det blev etableret i 1963, og det er siden blev udvidet til mere end 30 centre og institutter der dækker en bred mængde af emner og fag.

Det ligger i den sydvestlige del af York, og campus dækker omkring 200 ha. Det oprindelige Heslington West (eller Campus West) campus inkorporere York Science Park og National Science Learning Centre, og naturområder med en sø og drivhus. I maj 2007 fik universitetet tilladelse til at udvide hovedcampus til øst for landsbyen Heslington. Det andet campus, kaldet Heslington East eller Campus East, åbnede 2009 og har nu tre kollegier, og tre afdelinger samt konferencefaciliteter, sportsby og et start-up "inkubator". Institutionen lejer King's Manor i midtbyen i York.

York er et kollegieuniversitet og alle de studerende bor på en af ni kollegier. Det niende blev grundlagt i 2014 og hedder Constantine efter den romerske kejser Konstantin 1., der blev udnævnt Augustus i York i år 306. Der var planer om at opføre to nye kollegier i nær fremtid.

I 2014 rangerede Research Excellence Framework York som det 14. bedste forskningsinstitut i Storbritannien på baggrund af deres forskning. Universitetet er rangeret 10. til 20. bedste i alle tre nationale oversigter, international rangeres det fra 100 til 150 i tre af de fire store oversigter og uden for top 200 i den fjerde. I 2012 blev York en del af Russell Group of research-intensive British universities.

Referencer

Eksterne henvisninger

York
York
Etableret i 1963

University of York


Leon Marcus Uris () a fost un scriitor nord-american, evreu de origine.

Biografie
Leon Uris s-a născut la Baltimore în anul 1924 într-o familie de imigranți evrei polonezi.
La 17 ani s-a înrolat în United States Marine Corps. În cursul celui de-al Doilea Război Mondial a participat la luptele din Pacificul de Sud. În acea perioadă și-a cunoscut prima soție, Betty, care servea și ea în Marine Corps.
Trăirile sale din război au servit drept inspirație primului său roman "Battle cry."
În anul 1958 a dobândit faimă internațională datorită romanului de succes "Exodus" pe care l-a scris după ce a fost corespondent de presă în Israel. Deoarece în roman a fost menționat un medic polonez pe nume Władysław Alexander Dering (1903-1965), aflat în Anglia, care a fost implicat ca medic deținut în acte chirurgicale inumane în lagărul de concentrare nazist de la Auschwitz, Uris și editorul său, au fost dați de acesta în judecată pentru calomnie. În urma unui proces în care s-au depus mărturii împotriva și în favoarea sa, Dering, fost membru în rezistența poloneză, a câștigat formal cauza, obținând despăgubiri în valoare de jumătate de penny, în schimb a fost obligat la grele cheltuieli de judecată. Uris a scris mai târziu un roman, QB VII, despre această afacere.
Atât Exodus, cât și QB VII au fost prelucrate în filme artistice care s-au bucurat de succes.
În 1969 Alfred Hitchcock a regizat un film după romanul lui Uris, "Topaz".

Leon Uris a fost căsătorit de trei ori. Între 1945-1965 cu Betty Katherine Beck, cu care a avut trei copii. Apoi s-a însurat cu Margery Edwards, care, însă a murit după câteva luni în anul 1969. Între 1970-1989 a fost căsătorit cu Jill Peabody, cu care a avut încă doi copii.
Uris a murit în anul 2003.

Scrieri
1953 Battle cry
1955: The Angry Hills, roman despre ocuparea în 1941-1944 a Greciei de către armata germană și rezistența antinazistă a ELAS
1958: Exodus, roman, inspirat de istoria evreilor în secolul al XX-lea și cazul vaporului Exodus, și epopeea sionistă care a dus la întemeierea Statului Israel în 1948
1960: Exodus Revisited
1961: Mila 18, roman, închinat Răscoalei din Ghetoul Varșoviei in 1943, tradus in românește
1963: Armageddon), roman despe Germania postbelică, viața în cele patru zone de ocupație și blocada Berlinului de către sovietici
1967: Topaz, roman a cărui acțiune se petrece pe fondul Crizei Cubane
1967: The Third Temple
1970: QB VII - o dramă judiciară pe fondul Holocaustului
1975: Ireland A Terrible Beauty un comix în colaborare cu Jill Uris
1976: Trinity, roman, inspirat de conflictul între catolici și protestanți în Irlanda
1981: Jerusalem Song Of Songs banda desenată în colaborare cu Jill Uris
1984: The Haj, roman, despre viața în Palestina în prima jumatate a secolului al XX-lea
1988: Mitla Pass, roman despre Criza Suezului din 1956
1995: Redemption, continuare a romanului Trinity, conținând o descriere a Bătăliei de la Gallipoli din Primul Război Mondial, din perspectiva unui soldat neozeelandez cu rădăcini irlandeze
1999:  A God In Ruins
2003: O'Hara's Choice, roman

Note

Legături externe
 art Leon Uris în Enciclopedia electronică evreiască în limba rusă

Nașteri în 1924
Decese în 2003
Scriitori americani
Romancieri americani
Scriitori evrei
Romancieri evrei
Jurnaliști americani
Jurnaliști evrei

Leon Uris


الأرنكر في أنمي ومانغا بليتش هو نتيجة اندماج هولو بشينيغامي فيكون له قوة أكبر من الهولو والشينيغامي. يعد آيزن سوسكى أول من نجح في دمج الهولو بالشينيغامي وإنتاج الأرنكر باستخدام أداة اخترعها أوراهارا كيسكى.

مراجع

شخصيات بليتش

مصطلحات بليتش

أرنكر


Tanzanya (İngilizce/Svahili: Tanzania), resmî adıyla Tanzanya Birleşik Cumhuriyeti, Doğu Afrika'da bir ülkedir. Afrika Büyük Gölleri bölgesinde yer alır. Ülke kuzeybatıda Kenya; kuzeyde Uganda; batıda Ruanda, Burundi ve Kongo Demokratik Cumhuriyeti; güneybatıda Zambiya; güneyde ise Malavi ve Mozambik ile komşudur. Doğuda Hint Okyanusu'na kıyısı bulunur. Afrika'nın en yüksek dağı olan Kilimanjaro Dağı ülkenin kuzeydoğusundadır. Afrika'nın Büyük Gölleri'nin üçüne kıyısı vardır. Kuzey ve batıda Afrika'nın en büyük gölü olan Victoria Gölü ile kıtanın en derin gölü olan Tanganika Gölü, güneyde ise Malavi Gölü bulunur. Ülkenin doğu kıyıları sıcak ve nemlidir. Zanzibar adaları kıyının biraz açığında bulunur.

Birçok önemli insangil (hominid) fosili Tanzanya'da bulunmuştur, Pliyosen Çağ'a ait 6 milyon yıllık fosiller buna örnek verilebilir. Australopithecus cinsi 4 ila 2 milyon yıl önce bütün Afrika'ya yayıldı. Homo cinsine ait en eski fosiller Tanzanya'daki Olduvai Gölü yakınlarında bulundu. 1,8 milyon yıl önce Homo erectus'un yükselişiyle insanlık bütün Eski Dünya'ya yayıldı, ardından ortaya çıkan Homo sapiens'ler (insan) Yeni Dünya ve Avustralya'ya da ulaştılar. H. sapiens Afrika'da mevcut tür ve alt türleri içine katarak çoğaldı. Taş ve Tunç çağlarında Etiyopya'dan Güney Kuşî, 2-4 bin yıl önce Turkana Gölü'nün kuzeyinden Doğu Kuşî ve 2900-2400 yıl önce Güney Sudan-Etiyopya sınır bölgesinde ortaya çıkmış Datooga halkı ile diğer Güney Nil halkları Tanzanya'ya göçtüler. Bu göçler Batı Afrika'dan gelen Bantu halkının Victoria ve Tanganyika gölleri çevresine yerleşmesi ile eş zamanlı gerçekleşti. Bantu halkları 2300-1700 yıl önce bütün Tanzanya'ya yayıldı.

Tanzanya'da Alman hakimiyeti 19. yüzyıl sonlarında Alman Doğu Afrikası'nın kurulmasıyla başladı. I. Dünya Savaşı'nın ardından bölge Britanya'ya geçti. Tanzanya anakarası Tanganyika adıyla yönetilirken Zanzibar takımadaları ayrı bir sömürge yönetimine sahipti. 1961 ve 1963'te iki bölge art arda bağımsızlığını kazandı. 1964'te ise iki ülke Tanzanya Birleşik Cumhuriyeti adı altında birleşti. Tanzanya ismi ülkelerin ilk hecelerinin birleştirilmesiyle oluşturuldu. 1961'de İngiliz Milletler Topluluğu'na katılan ülkeler birleşimin ardından tek bir ülke olarak üyeliklerini sürdürdüler.

Birleşmiş Milletler verilerine göre 2018 yılında Tanzanya'nın nüfusu 56 milyondu. Tanzanya, Güney Afrika'nın ardından tamamı ekvatorun güneyinde yer alan en kalabalık ülkedir. Tanzanya toplumu yaklaşık 120 etnik, dilsel ve dini gruptan oluşur. Hristiyanlık Tanzanya'daki en büyük dindir, Müslüman ve animist azınlıklar da bulunmaktadır. Ülkede 100'den fazla dil konuşulmakta, bu da Tanzanya'yı Doğu Afrika'daki dilsel açıdan en çeşitli ülke yapmaktadır. Ülkenin de jure resmî dili yoktur; ancak Svahili ulusal dil kabul edilir. Başkanlık sistemiyle yönetilen bir üniter cumhuriyet olan ülkenin başkenti 1996'dan beri Dodoma'dır. Başkent, başkanlık konutu ve Ulusal Meclis başta olmak üzere resmî yapıları barındırır. Bağımsızlık tarihinden 1996 yılına kadar başkentlik yapmış Darüsselam ülkenin en büyük şehri, ana limanı ve ticaret merkezidir. Halen Darüsselam, birçok yönetim binasına ve resmî kuruluşa ev sahipliği yapmaktadır. Tanzanya bir de facto tek parti devletidir ve demokratik sosyalist Chama Cha Mapinduzi (Devrim Partisi) partisi tarafından yönetilmektedir.

Tarih

Tarih öncesi
Tanzanya topraklarında yapılan kazılar sonucunda, bilinen en eski insan yerleşmeleri açığa çıkarıldı. Özellikle "İnsanlığın Beşiği" olarak bilinen Olduvai Boğazı'nda yapılan araştırmalarda ilk insan fosillerine erişildi. Buluntular arasında iki milyon yıldan fazla geçmişe sahip olan Zinyantropus fosilleri ve 3,6 milyon yıl ile bilinen en eski insan ayak izleri olan Laetoli ayak izleri yer almaktadır..

10.000 yıl öncesinde Tanzanya'da en geniş avcı-toplayıcı insan topluluklarının bulunduğu bilinmektedir. Bunların genel olarak Khoisanlar olduğuna ve konuştukları dilin de yine Khoisan dili olduğu düşünülmektedir. MÖ 1000 ile 4000 yılları arasında kuzeyden gelen ve Kuşitik diller konuşan halklarla karışan bu kavimler, zamanla Kuşitik halkların asimile olmasıyla son hâlini aldı. Ancak Kuşitik halkların en önemli katkısı, bu yerli halklara çeşitli basit tarım, besin üretimi ve sonraları çiftlik tarımı yöntemlerini öğretmesidir.

Milat döneminde, Bantu dili konuşan halklar, Batı Afrika'dan bugünkü Tanzanya ve çevresine göç etmeye başladı. Bu halklar metal madenleri işleyebildikleri gibi yeni birtakım toplumsal ve siyasi sistemlere de sahipti. Bantular, son kalan Kuşitik ve Khoisan halkarı da özümsedi ve yöre halklarına son ırksal şeklini vermeye başladı. Daha sonraları ise az ama düzenli olarak Nilotik halklar yöreye göç etmeye başladı. Bu göçler 18. yüzyıla kadar sürdü.

Ortaçağ
Zaman ilerledikçe Basra Körfezi ve Batı Hindistan'dan gelen gezginler ve tüccarlar Tanzanya da dahil olmak üzere Doğu Afrika kıyılarını ziyaret etmeye başladı. Özellikle ilk milenyumun sonlarına doğru Kenya ve Tanzanya kıyıları uğrak bir nokta olmaya başladı. Ancak geleneksel yorumlara zıt olarak uzmanlar, buradaki kentlerin kurulmasında Arapların veya Perslerin önemli bir rolü olmadığını düşünmektedir. Özellikle kalıntılara bakıldığında, kentlerin kuruluşunda yerli izlerin olması bu görüşleri desteklemektedir. Yine bulgular arasında, Arap etkisinden çok önce kurulan ilk yerleşimlerdeki halkların, günümüzde Tanzanya'nın resmî dili olan Svahili dili konuştuğu tespit edilmiş durumdadır. İkinci milenyumun başlarında Svahili yerleşimleri, Afrika medeniyetlerini ve çevredeki kıyı kentlerini birbirine bağlayarak ticaretin gelişmesinde önemli rol üstlendi. 1200 ile 1500 yılları arasında, Tanzanya'nın güney bölgesinde yer alan Kilwa kenti, bu Svahili kentlerinden en havalı ve ileri olanlarından biriydi. Bu dönem özellikle Svahili medeniyetinin altın çağı olarak nitelendirilmektedir. 1300'lerin başında Kuzey Afrikalı gezgin İbn Battuta, Kilwa'yı ziyaret ettikten sonra burayı dünyadaki en iyi kentlerden biri olarak nitelendirmesiyle bilinmektedir. Bugün çevrede yaygın olan İslam dini ise, Svahili kıyılarında 8. ve 9. yüzyıllarda yayılmaya başladı.

1498 yılında Vasco da Gama, Doğu Afrika kıyılarına erişen ilk Avrupalı oldu. 1525 yılına gelindiğinde bölgede Portekiz, yaygın bir sömürge kurdu. Burada süren Portekiz egemenliği, Ummanlı Arapların buraya ayak bastığı 18. yüzyıla kadar sürdü. Ummanlı Arapların da yardımıyla Portekizliler, Ruvuma Nehri'nin kuzeyinden atıldılar. Kıyıdaki adımlarını sağlamlaştıran Umman Sultanı Seyyid Said, Tanganika Gölü'ne kadar sınırlarını genişletti. Öyle ki 1840 yılında, başkentini Zengibar'a taşıdı. Bu ada üzerine odaklanan sultan, Orta Afrika'dan Umman'a kadarki sınırlarda bir süre egemen oldu. Bu süreçte Zengibar, Arap köle ticaretinin merkezi oldu. Bu dönemdeki Arap ve Pers egemenliği nedeniyle, Avrupalılar Tanzanya'yı köle ticaret merkezi olarak kullanamadığı gibi, bölgenin doğası ve kültürü hakkında çok sınırlı bilgiler edinebildiler.

Sömürge dönemi

Arap egemenliği bittikten sonra, Tanzanya bir Alman sömürgesi durumuna geldi. 1880'lerden 1919 yılına kadar Almanya'nın boyunduruğu altında kalan Tanzanya, Milletler Cemiyeti'nin kurulmasıyla beraber İngiliz boyunduruğuna geçti. Ancak kuzeybatı bölgesindeki, bugün Ruanda ve Burundi olarak bilinen bazı küçük ülke toprakları Belçika'ya verildi.

Çağdaş dönem

İngiliz sömürge dönemi 1961 yılına kadar sürdü. 1961 yılında ise, Kenya'da olduğundan farklı olarak bölge daha barışçıl bir şekilde bağımsızlığını elde etti.
1954 yılında Julius Nyerere, Tanganika Afrika Ulusal Birliği'ni (TANU) kurdu. TANU'nun asıl amacı, Tanganika'nın bağımsızlığı için savaşmaktı. Yeni üye alımlarından sonra TANU, bölgedeki en güçlü kurumlardan biri oldu. 1961 yılında elde edilen bağımsızlığın ardından, Nyerere'nin ilk devlet başkanlığı görevi başladı. Ancak Nyerere'nin ilk başkanlık süreci Afrika sosyalizmi dönemine geçişle ve Arusha Bildirgesi ile sona erdi.

Komşu Zengibar da 1963 yılında, üzerindeki Arap boyunduruğunu atarak Zengibar Devrimi'ne imza attı.
26 Nisan 1964 yılında ise Zengibar ile Tanganika birleştirilerek, bugünkü Tanzanya adını aldı. Nyerere'nin Tanzanya'da ikinci defa başa gelmesiyle beraber tek partili bir diktatörlük kuruldu. Bu yeni sosyalist rejim, Doğu Bloğu güçleri olan Çin, Doğu Almanya ve SSCB tarafından desteklendi. Ancak bu süreç içinde rüşvet ve siyasi bozukluklar hızla artmaya başladı.

Sosyalist rejim süresince kimi köyler yakılarak, sakinleri zorla toplu tarlalarda çalışmaya yollandı. Bu durum tarımsal yeterliliği ve üretimi bozguna uğrattı. Öyle ki, başta geçimlik çiftçilerle dolu olan ülke, bu yanlış siyaset yüzünden kıtlığa sürüklendi. 1970'lerin sonunda bu durum daha da kötüye gitti. Bu süreçten sonra Tanzanya, komünist Çin'den yardım almaya başladı.

Bu dönemin ardından Tanzanya, dünyanın en az gelişmiş ve dış yardıma en çok gereksinim duyan ülkelerden biri haline geldi.
1980'lerin ortasından itibaren, ülke Uluslararası Para Fonu'ndan yardım alarak bazı yeniliklere imza atmaya başladı. Yine ülkedeki gayri safi yurt içi hasıla artmaya ve yoksulluk oranı düşmeye başladı.

1992'de Tanzanya Anayasası birden fazla siyasi partiye izin verecek şekilde değiştirildi. Tanzanya'nın 1995'te yapılan ilk çok partili seçimlerinde iktidar Chama Cha Mapinduzi ülkedeki 232 sandalyenin 186'sını kazandı. Ulusal Meclis ve Benjamin Mkapa başkan seçildi.

Tanzanya'nın bağımsızlıktan bu yana cumhurbaşkanları Julius Nyerere 1962–1985, Ali Hassan Mwinyi 1985–1995, Benjamin Mkapa 1995–2005 Jakaya Kikwete 2005–2015 John Magufuli 2015–2021 ve 2021'den beri Samia Hassan Suluhu  oldu. Başkan Nyerere'nin uzun görev süresinden sonra, Anayasa'nın bir dönem sınırı vardır, bir başkan en fazla iki dönem görev yapabilir. Her dönem beş yıldır. Her başkan iktidar partisi Chama cha Mapinduzi'yi (CCM) temsil etti. Başkan Magufuli ezici bir zafer kazandı ve Ekim 2020'de yeniden seçildi. Muhalefete göre, seçim dolandırıcılık ve usulsüzlüklerle doluydu.

17 Mart 2021'de Başkan John Magufuli görevdeyken ofisinde kalp komplikasyonlarından öldü. Magufuli'nin başkan yardımcısı Samia Suluhu Hassan, Tanzanya'nın ilk kadın başkanı oldu.

Coğrafya

Yüzölçümü 945.087 km2 kadar olan Tanzanya, dünyanın en geniş topraklara sahip otuz birinci ülkesidir. Sıralamada Mısır'dan sonra gelen ülkenin yüzölçümü yaklaşık olarak Nijerya kadardır.

Ülkenin kuzeydoğusu genellikle dağlık olup Afrika'nın en yüksek noktası olan Kilimanjaro Dağı'nı içinde barındırır. Kuzeyde ve batıda genellikle Büyük Göller'in birer parçası olan göller zinciri yer alır. Bunlar arasında Afrika'daki en büyük göl olan Victoria Gölü ve yine kıtadaki en derin göl olan Tanganika Gölü yer almaktadır. Özellikle Tanganika Gölü, barındırdığı çeşitli benzersiz balık türleriyle ünlenmiştir. Ülkenin orta kuşağı, tarıma uygun alanlar ve platolardan ibarettir. Doğu kısımlar ise okyanus kıyısında bulunduğundan genelde sıcak ve nemlidir. Doğudaki bu Hint Okyanusu kıyılarının biraz açıklarında Zengibar adası yer alır.

Tanzanya birçok büyük ve ekolojik değere sahip doğa parklarına ev sahipliği yapar. Bunların arasında kuzeydeki Ngorongoro Krateri ve Serengeti Ulusal Parkı ile güneydeki Selous ve Mikumi Ulusal Parkı gibi merkezler ünlüdür. Bunun yanında batıdaki Gombe Ulusal Parkı da Dr. Jane Goodall'ın şempanze davranışlarını gözlemlediği merkez oluşuyla da bilinmektedir.

Ülkede bunların dışında da önemli turistik merkezler yer alır. Ülkenin güneybatısındaki Rukwa'da yer alan Kalambo çağlayanları, devlet tarafından tanıtılmaktadır. Tanganika Gölü'nün güneyinde yer alan bu çağlayanlar, Afrika'daki en uzun ikinci çağlayanlardır.

İklim
Tanzanya'da tropik iklim görülür. Yüksek rakımlı bölgelerde sıcaklıklar yıl boyunca 10 ve 20 ˚C arasında değişir. Ülkenin geri kalan kısımlarında sıcaklık nadiren 20 ˚C altına düşer. Ülkede hüküm süren en sıcak aylar Kasım ve Şubat (25 - 31 ˚C) arasında olup, en soğuk aylar da Mayıs ve Ağustos (15 - 20 ˚C) arasındaki dönemdir.

Tanzanya üzerinde iki farklı yağış rejimi bulunmaktadır. Bunlardan ilki tektepeli olan Aralık-Nisan dönemindeki yağış, diğeri ise iki tepeli olan Ekim-Aralık ve Mart-Mayıs dönemindeki yağışlardır. Bunlardan ilki sadece ülkenin güney, güneybatı, merkez ve batı kısımlarında gözlemlenirken, ikincisi de sadece kuzey bölgelerde gözlemlenir. İki tepeli yağış rejiminde yer alan Mart-Mayıs dönemi "uzun yağmurlar" veya Masika adıyla anılırken, Ekim-Aralık dönemi de "kısa yağmurlar" veya Vuli olarak adlandırılır.

Siyaset
Tanzanya'nın başkanı ve milletvekilleri her beş yılda bir düzenlenen genel seçimlerin sonuçlarına göre belirlenir. Devlet başkanı, göreve geldiğinde kendi seçimine göre meclisteki yönetimi idare etmek üzere bir başbakan atar. Yine devlet başkanı, bakanlar kurulu üyelerini meclisteki üyelerden seçer. Anayasa, mecliste daha önce hiç seçilmemiş on üyenin bakan olarak seçilmesine yetki verir. Ülkede son yapılan genel seçimler Aralık 2005'te yapıldı. Bu ve 1962'den sonraki tüm seçimlerin sonucuna göre, Chama Cha Mapinduzi adlı parti ülkede baskın durumdadır. Öyle ki, rakip partilerin güç kazanmasına oldukça zor gözüyle bakılmaktadır. Yine de ülkede herhangi bir siyasi çekişme yaşanmamaktadır.

Tek meclisi olan parlamento, 2000 yılında belirlendi ve günümüzde 295 üye barındırmaktadır. Bu üyeler arasında savcı ve beş Zengibar milletvekili yer almaktadır. Meclisteki üyelerin beşte biri kadın olup; 181 üye anakaradan, 50 üye Zengibar'dandır. Ülke meclisindeki milletvekillerinin yüzde 93'ü Chama Cha Mapinduzi partisindendir.

Zengibar'ın temsilci meclisinin birlik hakkında olmayan konular dışındaki tüm alanlarda yetkisi bulunmaktadır. Zengibar'daki bu mecliste günümüzde yetmiş sekiz üye yer almaktadır. Bunlardan ellisi halk tarafından, onu Zengibar başkanı tarafından seçilmiş durumda olup; geriye kalan beşi resmî üye ve biri de cumhurbaşkanı tarafından seçilen bir avukattan oluşmaktadır. Mayıs 2009'da bu yönetimdeki kadın sayısını arttırma girişimleri sonucunda on olan kadın üye sayısı on beşe yükseltildi. Bu nedenle bu meclisteki üye sayısının yakın gelecekte seksen bir olması düşünülmektedir. Görünürde Zengibar'ın temsilci meclisi, birliğe ilişkin bir konu olmadıkça, ülkenin genel meclisinin izni olmaksızın yasalar koyabilir. Yine Zengibar'da yer alan bu meclisteki başkan ve milletvekillerinin görev süreleri beş yıl kadardır. Yarı özerk Zengibar ile ortağı Tanzanya arasındaki birlik, dünyada eşine az rastlanan yönetim sistemlerinden biridir.

Tanzanya'da beş aşamalı bir yargı sistemi yer alır. Bu sistemin içinde kabile, İslam ve Birleşik Krallık yasaları ortak olarak yer almaktadır.

Ekonomi

Tanzanya'da ekonomi, baskın olarak tarıma dayalıdır. Öyle ki ülkedeki gayri safi yurt içi hasılanın yarısından fazlası, taşımacılığın yüzde seksen beşi, işgücünün yüzde sekseni tarım temeli üzerine kuruludur. Ancak topoğrafya ve iklim koşulları yüzünden, ülke topraklarının sadece yüzde dördü tarıma elverişlidir.

Bunların dışında ülkedeki doğal kaynakların arasında altın ve yeni çıkarılmaya başlanan doğalgaz da yer alır. Çıkartılan doğal gazın önemli bir kısmı başkent Darüsselam'a taşınır ve bir miktarı da buradan denizaşırı olarak ihraç edilir. Ülkede genel olarak gelişmişliğin düşük oluşu, tüm bu madencilik çalışmalarına engel olmaktadır. Her ne kadar bu alanda önemli oranda çalışmalar ve maddi destekler yapılsa da, önemli bir gelişme kaydedilememektedir.

Sanayi, dar alanlarda etkili olup genellikle tarımsal ürünlerin ve temel hafif eşyaların işlenip üretilmesine yetecek kadardır. Ülkede altın, elmas, kömür, demir, uranyum, nikel, krom, kalay, platin, koltan ve niyobyum gibi değerli yer altı kaynakları yer almaktadır. Her ne kadar madencilikte gelişmemiş olsa da Tanzanya, Güney Afrika ve Gana'nın ardından Afrika'nın altın madenciliğinde en gelişmiş üçüncü ülkesidir. Ülke ayrıca Tanzanit adlı değerli taşlarıyla da ünlüdür. Bunların dışında ülke sınırları içinde Serengeti ve Ngorongoro gibi dünya çapında ün yapmış birçok ulusal park yer almaktadır. Öyle ki sadece bu parklar, ülke için önemli bir turizm geliri sağlamaktadır. 1991 yılından 1999 yılına kadarki büyümede altın ve çeşitli sanayi dalları da öne çıktığı görülmektedir. Ayrıca Hint Okyanusu açıklarındaki Songo Songo adasından doğal gaz çıkarımı da 2004 yılında başladı. Başkentteki birçok merkezde kullanılan doğal gazın çıktığı bir başka yer de Mnazi Körfezi'dir.

Yine de son zamanlarda gerçekleştirilen bankacılık yatırımları ve yenilikleri sayesinde özel sektörün geliştirilmesi ve bu sayede büyümenin ve yatırımların arttırılması amaçlanmaktadır. Bunun için ayrıca gereksiz harcamalarda da kısma yoluna gidilmektedir. Bunların dışında, 21. yüzyıl başlarından itibaren uzun süredir devam eden kuraklık sorunu da, ülkedeki enerji üretim hacmini azalttı. Tanzanya'nın enerji üretimindeki paylara bakıldığında en önemli orana hacmin yüzde altmışı ile hidroelektrik enerjisi sahiptir.

Tanzanya içinde üç büyük havayolu şirketi yer almaktadır. Bunlar; uluslararası ulaşımda Air Tanzania, ülke içi ulaşımda Precision Air ve yöresel uçuşlar sağlayan bir başka şirkettir. Bunların dışında da ülkede havayolu şirketleri yer alır. Tanzanya'da ayrıca iki adet de demiryolu şirketi yer almaktadır. Bunlar ise TAZARA ve Tanzania Railways Corporation'dır. Denizyolu ulaşımının fazla ileri olmadığı ülkede buna karşılık Darüsselam ve Zanzibar  adası arasında gerçekleşen kızaklı bot seferleri yer almaktadır.

Tüm bunların dışında Tanzanya, Doğu Afrika Topluluğu'nun üyesi olup, gerçekleşmesi planlanan bir Doğu Afrika Federasyonu'nun potansiyel bir üyesidir.

Sağlık
2006 yılı verilerine göre, ülkedeki beş yaş altı ölüm oranı bin kişide 118, canlı doğumlardaki yaşam süresi ortalama elli yıldır. 15 ile 60 yaş arasında gerçekleşen ölüm oranı da erkeklerde binde 518, kadınlarda binde 493 kadardır.

Ülkede, yeni doğum sürecini atlatmış bebeklerde görülen en birincil ölüm nedeni sıtmadır. Yetişkinler için de en ölümcül hastalık HIV/AIDS'tir. Öyle ki, 2006 yılı verilerine göre, ülkede HIV teşhisi konulan ve tedavi gören insanların tüm nüfusa oranı yüzde on dörttür. Yine ülkedeki insanların yüzde elli beşi temiz suya, yüzde otuz üçü sağlık hizmetlerine erişebilmektedir.

Bölgeler ve yerleşimler

Tanzanya, mkoa adı verilen yirmi altı bölgeye ayrılmış durumdadır. Bunlardan yirmi biri anakarada, beşi de Zengibar'dadır. Zengibar'da olan bölgelerin üçü Unguja'da, ikisi Pemba Adası'ndadır. Ülkede wilaya adı verilen doksan sekiz il bulunur. Bu illerin her birinde en az bir il meclisi bulunur. Bu illerin amacı bölgesel otoriteyi güçlendirmektir. İllerde günümüzde toplam 114 il meclisi yer almaktadır. Bu il meclisleri arasında yirmi iki adet kentsel meclis de yer alır.

Ülkedeki bölgeler aşağıdaki gibidir:

Arusha Darüsselam Dodoma Iringa Kagera Kigoma Kilimanjaro Lindi Manyara Mara Mbeya Morogoro Mtwara Mwanza Kuzey Pemba Güney Pemba Pwani Rukwa Ruvuma Shinyanga Singida Tabora Tanga Merkez/Güney Zengibar Kuzey Zengibar Kentsel/Batı Zengibar

Doğal yaşam
Tanzanya, vahşi yaşam alanlarının bolluğuyla bilinen bir ülkedir. Ülkede, içinde ak sakallı Afrika antilobunun (Connochaetes taurinus mearnsi) da bulunduğu Serengeti adlı ovanın büyük bir kısmı yer almaktadır. Yine ülkede her yıl belli dönemlerde devasa boynuzlu hayvan göçleri görülmektedir. Öyle ki kurak mevsimlerde 250.000'e kadar antilop, yaşamlarını sürdürebilmek için beraber ormanlık bölgelere göçmektedir.

Tanzanya'ya özgü 130 amfibyum ve 275'in üzerinde sürüngen türü bulunmaktadır. Bu türlerin büyük kısmı IUCN Kırmızı Listesi'nde yer almaktadır. Tanzanya hükûmeti, türlerin korunumunu adreslemek için "Biyolojik Çeşitlilik Hareket Planı" adında bir çalışma başlattı. "Gri yüzlü sengi" adı verilen bir fil faresi türü, 2005 yılında keşfedildi. Bu canlının sadece Udzungwa Dağları'ndaki iki ormanlık alanda gözlemlenebildiği belirtildi. Ülkede bu ve bunun gibi birçok daha keşfedilmeyi bekleyen türlerin olduğu düşünülmektedir.

Nüfus
2006 yılı itibarıyla ülkede yılda yüzde iki hızla büyüyen 38.329.000'lik bir nüfus barınmaktadır. Tanzanya'daki nüfus dağılımı çok belirsizdir. Öyle ki, kuru bölgelerde kilometre kare başına 1, sulak alanlarda kilometre kare başına 51, Zengibar'da kilometre kare başına 134 insan düşmektedir. Halkın yüzde sekseninden fazlası köylerde yaşar. Darüsselam, ülkenin en büyük kenti olup ticari olarak oldukça ileri seviyede bir kenttir. Ülkenin merkez bölgesinde yer alan Dodoma kenti, yeni başkent olup meclise ev sahipliği yapmaktadır.

Ülkedeki etnik grupların sayısı 120'den fazladır. Bu etnik gruplar arasında  Sukuma, Nyamwezi, Hehe, Bena, Gogo, Haya, Makonde, Chagga ve Nyakyusa'nın bir milyondan fazla üyesi bulunur. Diğer başlıca etnik gruplar arasında Pare, Sambaa veya Shambala ve Ngoni yer alır. Tanzanya halkının çoğunluğu ise Bantu kökenli Sukuma ve Nyamwezi gruplarındandır. Nil yöresine ait olan halklar arasında göçmen Maasai ve Luo gibi Kenya sınırı yakınlarındaki halklar yer almaktadır. Sandaweler ve Hadzalar ise, Afrika'nın güney kısımlarında yaşayan Kalahari halklarına özgü olan Khoisan dillerine mensup dillerle konuşurlar.

Ülkede ayrıca Arap, Hint, Pakistanlı, Avrupalı, Çinli topluluklar da yer almaktadır. 1994 yılı itibarıyla, anakarada 50.000, Zengibar'da 4.000 kadar Asya kökenli insan yaşamaktadır. Bunun yanında ülkede yaklaşık 70.000 Arap ve 10.000 Avrupalının yaşadığı bilinmektedir. 12 Ocak 1964 tarihinde gerçekleşen Zengibar Devrimi sonrasında bölgedeki Arap hanedanlığı sona erdi. Ancak binlerce Arap ve Hint, Zengibar'da gerçekleşen ayaklanmalar sırasında katledildi.

Tanzanya genç bir nüfusa sahip olup, 2020 tahmini verilerine göre %63,09'u 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin sadece %3,08'i 65 yaş ve üzerindedir.

0-14 yaş: %42.70 (erkek 12,632,772/kadın 12,369,115)
15-24 yaş: %20.39 (erkek 5,988,208/kadın 5,948,134)
25-54 yaş: %30.31 (erkek 8,903,629/kadın 8,844,180)
55-64 yaş: %3.52 (erkek 954,251/kadın 1,107,717)
65 yaş ve üzeri: %3.08 (erkek 747,934/kadın 1,056,905)

Şehirde yaşayanların oranı 2022 verilerine göre %36,7 olan ülkede, nüfusun yıllık artış oranı 2022 tahmini verilerine göre %2,78 düzeyindedir.

Din

Tanzanya'daki nüfusun üçte biri Müslüman, üçte ikisi Hristiyan'dır. Geriye kalan nüfus ise yerel dinleri benimsemiş durumdadır. Ancak yine de 1967 yılındaki sayımlardan sonraki hiçbir sayımda insanlara dinin hassas bir konu olduğu düşüncesiyle dinleri sorulmamıştır. Bu nedenle günümüzdeki dini durum hakkında kesin bir tahmin yapılamamaktadır. Ancak geleneksel dinlere inananların azaldığı bilinmektedir.

Hristiyan nüfus, çoğunlukla Katolik, Protestan, Pentekostalist, Yedinci-gün Adventisti, Mormon ve Yehova'nın Şahitleri üyesidir. Protestanlar arasında yer alan Luteranlar ve Moravyalılar, ülkedeki Alman sömürge dönemi sırasında kültüre geçen mezheplerdir. Yine ülkedeki Anglikanlar, İngiliz sömürge döneminde ülkeye geldi.

Zengibar adasının yüzde doksan dokuzundan fazlası Müslüman'dır. Anakarada ise Müslüman topluluklar kıyı kesimde ağırlıkta yer alır. Ancak iç kısımlardaki kimi yerlerde de yoğun Müslüman topluluklar yer alır. Müslüman halkın yüzde sekseni ile doksanı arasındaki kesimi Sunni'dir. Geriye kalanlar ise Asya kökenli Şiilerdir.

Bunların dışında Tanzanya'da farklı dinlere mensup kimi topluluklar da yer almaktadır. Özellikle anakarada Budistler, Hindular ve Bahailer ile karşılaşmak mümkündür.

Dil
Tanzanya, 126 farklı etnik grubu bünyesinde barındırır. Her bir topluluğun kendine özgü dili bulunmaktadır. Dolayısıyla ülkenin resmî bir dili Svahili dilidir. Ülke bağımsızlığını ilan ettikten sonra, sömürge döneminin resmî dili olan İngilizce, bir süreliğine resmî işlerde kullanılmaya devam edildi. Son yıllarda, İngilizce hemen hemen hiçbir devlet kurumunda kullanılmamaktadır. Bu nedenden dolayı Tanzanya, Afrika'daki sömürge ülkeleri arasında eski sömürge dilini hemen hemen hiç kullanmayan sayılı devletlerden biridir.

Ülkenin 1984 yılında açıklanan resmî dil siyasetine göre Svahili dilinin, toplumsal ve siyasi olarak kullanılmasının yanında ilk ve yüksek eğitim dili olarak işlenmesi; öte yandan İngilizcenin de orta eğitim, üniversiteler ve yüksek mercilerde kullanılması kararlaştırıldı. Her ne kadar Britanya hükûmeti, ülkede finansal olarak İngilizce kullanımını desteklese de, dilin günlük yaşamda kullanımı tükenmeye yüz tuttu. Öyle ki 1970'lerde ülkedeki üniversitelerde ders dışında İngilizce konuşan öğrencilerin ağrılıkta olduğu bilinmektedir. Günümüzde Tanzanyalı üniversite öğrencileri, okul dışında tamamen Svahili dilinde konuşmaktadır. Yine de İngilizce ile Svahili'yi karıştırarak konuşmak da sık görülen bir durumdur.

Diğer konuşma dilleri arasında Gujarati gibi Hint dilleri ve Mozambikli siyahîler ile Goanlar tarafından konuşulan Portekizce yer almaktadır. Daha dar çapta ise Burundi, Ruanda ve Kongo DC sınırlarında konuşulan Fransızca, ülkede günlük olarak konuşulan yabancı diller arasındadır. Tarihte Almanca da Alman sömürge döneminde sıkça konuşulmaktaydı. Ancak uzun yıllar sonra dilin etkisi ortadan kalkmış durumdadır.

Kültür

Tanzanya müziği, geleneksel Afrika müziği, yaylı temelli taarab ve ülkeye özgü hip hop türü olan bongo flava arasında değişen bir tınıya sahiptir. Ünlü taarab sanatçıları arasında Abbasi Mzee, Culture Musical Club ve Shakila yer alır. Uluslararası düzeyde bilinen geleneksel müzik sanatçıları arasında Bi Kidude, Hukwe Zawose ve Tatu Nane bulunur.

Tanzanya ayrıca kendine özgü bir Afrika rumba müziğine sahip olup bu türde Tabora Jazz, Western Jazz Band, Morogoro Jazz, Volcano Jazz, Simba Wanyika, Remmy Ongala, Ndala Kasheba, Nuta Jazz, Atomic Jazz, DDC Mlimani Park, Afro 70 & Patrick Balisidya, Sunburst, Tatu Nane ve Orchestra Makassygibi isimleri ün yapmıştır.

Ülkenin ayrıca birçok yazarı bulunmaktadır. Özellikle Godfrey Mwakikagile, Mohamed Said, Abdulrazak Gurnah, Julius Nyang'oro, Clement Ndulute, Frank Chiteji, Joseph Mbele, Juma Volter Mwapachu, Issa Shivji, Jenerali Twaha Ulimwengu, Penina Mlama, Mwalimu Julius Kambarage Nyerere, Adam Shafi, Dr. Malima M. P Bundala ve Shaaban Robert gibi isimler, Svahili dilinde önemli edebi eserler vermiştir.

Ülkenin ayrıca resim alanında dünyaya kazandırdığı önemli sayıda ortak mirası bulunmaktadır. Bu sanat dalında ise iki tarz dünya çapında üne kavuşmuş durumdadır. Bunlar: Tingatinga ve Makonde şeklindedir. Tingatinga, parlatıcı boyalarla kanvas yüzeye yapılan resimlerdir. Bu tarz resimlerde genellikle hayvanlar veya çiçekler, renkli ve süregelen tasarımda işlenir. Bu tarz resimlerin başlatıcısı, Güney Tanzanya'da doğan Mr. Edward Saidi Tingatinga'dır. Tingatinga, bir süre sonra Darüsselam'a taşındı ve 1972'deki ölümünün ardından tüm ülkeye ve dünyaya sanatı yayıldı. Makonde ise hem Tanzanya'daki, hem Mozambik'teki bir kabilenin adı olup, hem de çağdaş bir heykel sanatıdır. Özellikle sahip olduğu sert ve koyu abanozdan yapılan yüksek Ujamaas (Yaşam Ağaçları) sayesinde tanınmaktadır. Tanzanya, ayrıca dünyada en çok tanınan Afrikalı ressamlardan biri olan George Lilanga'nın da doğum yeridir.

Spor

Filbert Bayi ve Suleiman Nyambui, 1980 Olimpiyat Oyunları'nda madalya kazanan atletlerdir. Tanzanya ayrıca İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları'nda ve Afrika Atletizm Şampiyonası'nda yarışmaktadır. Ülkede futbol, yaygın ve sevilen bir spordur. Ülkede yer alan iki büyük takım olan "Genç Afrikalılar Spor Kulübü" (Yanga) ve "Simba Spor Kulübü" (Simba) ülkede geniş bir hayran kitlesine sahiptir.

Basketbol da Tanzanya'da sevilen bir spor olup, çoğunlukla askerler ve okul öğrencileri arasında oynanmaktadır. Tanzanya ayrıca NBA'deki Memphis Grizzlies takımında oynayan Hasheeem Thabeet adlı bir basketbol oyuncusuna da sahiptir. Thabeet, NBA'de oynama hakkına sahip olan ilk Tanzanyalı olma unvanını taşımaktadır. Ülkede ragbi de gelişmekte olan bir spor türüdür.

Medya
Daily News, ülkedeki en eski gazete olup, hâlen yayınına devam etmektedir. Yine genel olarak televizyon kanalları arasında TVT veya şimdiki adıyla "Tanzania Broadcasting Corporation" (TBC1) yer aldığı gibi, radyo kanalları arasında Radio Tanzania Dar es Salaam RTD veya şimdiki adıyla TBC Radio yer almaktadır. 2007 yılından beri, tüm bu kanallar, devlet tarafından yönetilmektedir. Ülkede ayrıca günlük yayın yapan yirmiden fazla gazete, yirmiden fazla televizyon kanalı ve otuzdan fazla FM radyo kanalı bulunmaktadır. Radyolar arasında Radio One, Radio Sibuka-Shinyanga, Radio Faraja-Shinyanga, Radio Times, Radio Saut-Mwanza, Radio Sauti ya Injili-Moshi, Living water FM-Mwanza, Radio Tumaini, Radio Sauti ya Quran, Magic FM, Praise Power Radio, Radio Mwangaza-Dodoma, Kifimbo Fm-Dodoma, Radio Maria, Radio Upendo, Wapo Radio, Mlimani Radio, Clouds FM, Passion FM ve Radio Free Africa gibi kanallar yer almaktadır. Bazı radyo kanalları ve gazeteler, çeşitli siyasi partiler tarafından satın alınmış durumdadır. Uhuru gazetesi ve Uhuru FM radyosu da buna dahildir.

Uluslararası olarak BBC Radio, Voice of America ve Deutsche Welle gibi radyo kanalları da ülkede dinlenebilmektedir.

Ayrıca bakınız
 Svahili

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yönetim
 Tanzanya Birleşik Cumhuriyeti resmî sitesi
 Başbakan ve Bakanlar Kurulu
Genel

 Tanzanya - UCB Libraries GovPubs
  - Tanzania Community Forums

Turizm
 Tanzanya Turist Panosu
 Tanzanya^daki Ulusal Parklar

Türkçe kaynaklar
 Hürriyet gazetesi yazarı Yılmaz Özdil'in Tanzanya'ya Cumhurbaşkanı ziyareti hakkında köşe yazısı
 Tanzanya ziyareti hakkında Hürriyet gazetesi haberi

İngiliz Milletler Topluluğu üyesi ülkeler
Cumhuriyetler
Afrika kıtasındaki ülkeler
İngilizce konuşan ülkeler
Birleşmiş Milletler üyesi ülkeler
Svahili konuşan bölgeler ve ülkeler

Tanzanya


An Phacelurus cambogiensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Benedict Balansa, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Clayton. An Phacelurus cambogiensis in nahilalakip ha genus nga Phacelurus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Phacelurus

Phacelurus cambogiensis


CouchSurfing (CS), internet üzerinde faaliyet gösteren uluslararası bir kanepe sörfü, misafirperverlik ve evde konaklama servisidir. Platform paylaşım ekonomisi ve armağan ekonomisi hizmetidir; ev sahiplerinin konaklama ücreti almasına izin verilmez. Casey Fenton, Daniel Hoffer, Leonardo Bassani da Silveira ve Sebastien Le Tuan tarafından 2004 yılında San Francisco'da kurulmuştur. 2011'de Better World Through Travel şirketine satılmıştır. Mart 2012 itibarıyla dünyanın 100,000 şehrinde 6 milyondan fazla üyesi vardır.

Couchsurfing web sitesine üye olmak 2020 yılına kadar ücretsizdi. COVID-19 pandemisi nedeniyle üye olmak ücretli hale gelmiştir. Web adresini kullanarak profil oluşturan couchsurfing üyeleri "couchsurfers", "surfers" veya "CSers" olarak adlandırılır. Üyeler seyahatleri sırasında birbirlerine konaklama ya da rehberlik konularında destek olmaktadırlar. Üyeleri misafir edenlere "host" denir.

CouchSurfing, kendisinden daha önce kurulmuş olan Hospitality Club sitesini geçerek dünyanın en çok üyeli misafirperverlik ağı olmuştur. Ayrıca site içerisinde merak ettiğiniz ülke,kent ya da bölge ile ilgili başlık açarak bilgi alabiliyorsunuz. Bunun yanı sıra yine aynı şekilde site üzerinden her türlü sosyal etkinlik oluşturarak sosyalleşmenize olanak sağlamaktadır.

Diğer misafirperverlik ağları
 Tripping.com
 BeWelcome
 Hospitality Club
 Pasporta Servo
 Servas International
 Globalfreeloaders

Kaynakça

Dış bağlantılar
 CouchSurfing Resmi Sitesi

Sosyal ağlar
Ağırlama hizmetleri
Amerikan sosyal ağ siteleri
Paylaşım ekonomisi
Kültür alışverişi
Sosyal planlama web siteleri
Etik açıdan tartışmalı iş uygulamaları

CouchSurfing


An Carex monodynama in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni August Heinrich Rudolf Grisebach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Gerald A. Wheeler. An Carex monodynama in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex monodynama


Merzifonlu Çalık Hacı Ali Paşa, II. Ahmed saltanatında, 27 Mart 1692 - 27 Mart 1693 tarihleri arasında bir yıl bir gün sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır. Merzifonlu Kara Mustafa Paşa'dan sonra Merzifon'un çıkardığı ikinci sadrazamdır.

Hayatı
Merzifon doğumlu Türk asıllıdır. Sonradan İstanbul'a gelmiş hemşehrisi olan Merzifonlu Kara Mustafa Paşa yanına girip onun yanında yetişmiştir. Merzifonlu Kara Mustafa Paşa 1676'da sadrazam olunca kapıcılar kethüdası görevi verilmiştir. Merzifonlu idam edildikten sonra, hacca gitmiştir. Oradan döndükten sonra 1685'te Çavuşbaşı, 1686'da Sakız Adası muhafızı oldu. Aralık 1688'de Sakız muhafızlığını Köprülü Fazıl Mustafa Paşa'ya bırakarak; Kandiye valisi tayin edildi. 1690'da Erzurum valiliğine atandı. Bu görevi yaparkan Anadolu'dan cepheye asker sevkine memur edilmiştir. Temmuz 1690'da İstanbul'a dönerek sadaret kaymakamlığı yapmıştır.

Oradan Diyarbakır valiliğine atanmıştır. Bu görev için maaş hazineden verilen 4-5 yük akçe olup diğer valiliklere nispetle düşük olmakla beraber Diyarbakır valileri geleneksel olarak "Badihava" adı verilen valinin keyfine göre halktan toplanan bir vergi geliri de bulunmaktaydı. Hacı Ali Paşa adil olmayan bu vergiyi toplamak istemediği için ve hazineden verilen geliri az bulduğu için bu görevi önce almak istememiş; ama sonra hazineden verilen maaşın 30 yük akçaya çıkartılması üzerine bu görevi kabul etmiştir.

1692'de "araba meselesi" dolayısıyla Sadrazam Bahadırzade Arabacı Ali Paşa'yı azil etmeye karar veren II. Ahmet'in danışmanları İstanbul'daki sadrazam kaymakamlığı görevindeki başarısını överek Hacı Ali Paşa'yı sadrazam tayin edilmesini tavsiye etmişlerdir. Böylece Diyarbakır Valisi olan Hacı Ali Paşa 27 Mart1692 sadrazamlığa  atanmış ve hızla Edirne'ye gelmesi için haberci gönderilmiştir. II. Ahmet yeni sadrazamı Edirne'ye girerken Mevlevi Şeyhi kıyafeti ile gizlice seyre gelmiştir. Fakat bu gizli kalmayıp Hacı Ali Paşa'ya bildirilmiş ve o da alayla şehre girerken bunu bilmemez gibi yapan seyirci Mevlevi şeyhine dua etmesi için bir avuç altın bağışlamıştır.

30 Haziran 1692 günü Hacı Ali Paşa, Avusturya cephesini ziyaret maksadıyla Belgrad kalesine gitmek üzere Edirne'den ayrılmıştır. 2 Ağustos'ta Belgrad'a eriştiği zaman,  kaybedilen son meydan savaşından, yani Slankamen Savaşı'ndan, sonra Avusturyalıların Belgrad'a hücumlarının beklendiğini ve Belgrad kalesinin pek müştahkem olmadığını gördü. Bu nedenle hemen Belgrad kalesini tamir ve tahkim ettirilmesine başlattı ve düşman hücumu olursa bir savunma savaşı yapılmasını kabul etti. Bu yapım tamamlandıktan sonra Aralık 1692'de Edirne'ye döndü.

Bu arada 18 Temmuz 1692'de bir Venedik donanma filosu Girit'teki Hanya kalesini kuşatmaya başladı. Fakat kalenin direnişi dolayısıyla bu başarılı olmayıp Venedik filosu geri çekilmek zorunda kaldı.

Hacı Ali Paşa Edirne'ye döndükten sonra devletin mali durumu ile ilgilenmeye başladı. Özel mali salgınlarla devlet gelirleri artırıldı ve devlet giderleri sıkı kontrol altına alındı. Bu sayede hazine birkaç ayda toparlanmış, ancak menfaati bozulanlar rahatsız olmaya başlamışlardır. Bu mali tedbirleri uygulayan Hacı Ali Paşa'nın sürekli yanında bulundurduğu ve son derece dürüst bir şekilde bütün hesap kitap işlerine baktırdığı Başdefterdar Canıbı Ahmet Efendi'yi şikayetlere başlamışlardır.

Şikayetlerin padişah II. Ahmet'e kadar ulaşmasıyla, başdefterdarın görevinden alınması konusunda sadrazama çuhadar vasıtası ile bildirmiştir. Merzifonlu Hacı Ali Paşa'nın bu buyruğu dikkate almayınca Padişah ertesi gün deftardarın görevden alındığını kaydetmektedir ama Hacı Ali Paşa azli yeterli değildir diye bunu uygulamamıştır. Ertesi gün Padişah sadrazama gönderdiği yeni bir hattıhümayunla yeni bir başdefterdar atayıp kendisini görmesi için buyruk vermiştir. Hacı Ali Paşa bunun üzerine eski defterdarı azledip sipahiler ağası Ali Ağa'yı başdefterdar atamıştır. Padişah huzuruna çıktığı zaman ondan bunun nedenini sorduğunda Hacı Ali Paşa, o zamana kadar hiç görülmemiş bir cesaretle, Merzifonlu Hacı Ali Paşa şu cevabı vermiştir:
Defterdarın tutumundan kaynaklanan bir zulüm söz konusu olup tahkikat bunu doğrularsa o zulüm ve fenalığı gerçekte kendim etmiş sayılırım. Zira onu o göreve getiren benim. Şayet zulüm ve fenalık kesinleşirse aslında onu görevden almakla yetinilmesi doğru değildir. Bu emanete hıyanettir ve başkaca kişilere ibret olması bakımından ölümle cezalandırılması gerekir. Ancak hünkârım siz bu derecede garez duyan kişilerin sözlerine kulak vermeye devam ettiğiniz takdirde ben kulunuz da hizmet etme gücümü kaybederim. Emanetinizi kullarınız arasında uygun gördüğünüz bir kişiye vermeniz daha münasip olur...

Hacı Ali Paşa böylece sedaretten istifa ettiğini bildirerek mühr-ü hümayunu padişaha geri vermiştir.

II. Ahmed sadrazamlığı ikinci vezir Bozoklu (Bıyıklı) Mustafa Paşa'ya vermiştir. II. Ahmet sonra Hacı Ali Paşa'yı tekrar kabul etmiş; ona yeni bir valilik verme teklifi yapmış ve eski sadrazam bunu da reddedince emekli olduğu zaman bir arpalık ve has olarak isteği olup olmadığını sormuştur. Hacı Ali Paşa, "Mihaliç" has gelirini istemiştir. Huzurda bulunan yeni sadrazam bunun gelirinin az olduğunu söyleyince Hacı Ali Paşa devletin mali darlık içinde olduğunu ve bu gelire kanaat edeceğini bildirmiştir.

Hacı Ali Paşa azledilmesinden sonra kendine has olarak verilen "Mihaliç" ile sonradan arpalık olarak verilen Kandiye Muhafızlığı gelirleriyle emekli olarak Bursa'da yaşadı. 1698'de Bursa'da oldu. Öldüğünde 60 yaşında idi.

Oğlu Hüseyin Bey medresede eğitim görüp ilmiye sınıfında girmiş ve 1713'te ölmüştür.

Değerlendirme
Devletin çıkarları için padişaha kafa tutabilmiş dirayetli vezirlerdendir. Canip Ahmed Efendi adında bir defterdarı sürekli yanında bulundurması ve son derece dürüst bir şekilde bütün hesap kitap işlerine baktırmasıyla akıllarda kalmıştır. Devletin mali durumunu ve hazine birkaç ayda toparlanmış, ancak menfaati bozulanların şikayetine uğramış ve Sultan bu şikayetlerden etkilenince prensiplerinden ayrılmayıp görevden istifa etmiştir. Uzunçarşılı'nın değerlendirmesinde:
Dürüst ve temiz bir insandı... Yakından tanıyan(lar) fevkalade doğruluğundan bahsederler
demektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Danişmend, İsmail Hâmi (1971),Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul: Türkiye Yayınevi.
 Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010) say.436-440
 Buz, Ayhan, (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, ISBN978-975-254-278-5, say.109.

1698 yılında ölenler
Osmanlı sadrazamları
Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları'ndaki kişiler
Merzifon doğumlular
Bursa'da ölenler
Osmanlı Erzurum valileri
Doğum tarihi bilinmeyenler

Hacı Ali Paşa


An Tillandsia monadelpha in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Charles Jacques Édouard Morren, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni John Gilbert Baker. An Tillandsia monadelpha in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia monadelpha


ESC may refer to:

Education
 Ecole Supérieure de Commerce, a type of French business school
 Edison State College, now Florida SouthWestern State College
 Empire State College of the State University of New York
 English Subject Centre, a British English-language educational organization
 Equatorial College School, a school in the Ibanda District of Uganda
 European School, Culham, in Oxfordshire, England
 European Solidarity Centre, a museum and library in Gdańsk, Poland
 European Solidarity Corps, volunteering program by the European Commission
 European Space Camp
 Eyring Science Center, a science building at Brigham Young University in Provo, Utah, United States

Government and politics
 Environmental Study Conference, U.S. House of Representatives
 Economic and Social Council (Arab League)
 European Social Charter
 Essential Services Commission (Victoria)
 Essential Services Commission of South Australia

Science and engineering

Organizations
 Electrical Safety Council, now Electrical Safety First, a British charity
 European Society of Cardiology
 European Society of Criminology

Computing
 Esc key on a keyboard
 Escape character in the C0 control code set
 Escape sequence
 Extended static checking

Concepts and technologies
 Einstein summation convention
 Electronic speed control
 Electronic stability control
 Embryonic stem cell
 Environmental stress cracking

Sports
 Ekenäs Sport Club, a football club in Finland
 Empire Supporters Club, a fan club of the New York Red Bulls
 Equitable Stroke Control, in golf
 Essex Senior Cup, an English football competition
 Essex Skating Club, in New Jersey
 European Shooting Confederation

Other uses
 Esc, Aesc or Oisc of Kent, King of Kent, 474–516 AD
 Delta County Airport, Escanaba, Michigan, by IATA code
 The Electric Swing Circus, a British band
 Electronic Systems Center, a former product center of the United States Air Force
 Energy Savings Certificate, a document certifying that a certain reduction of energy consumption has been obtained
 Eurovision Song Contest
 Expeditionary Sustainment Command
 Extreme Sports Channel, a television channel
 Guggenmos ESC, a German hang glider

See also

ESC


An Orchis adenocheila in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ekaterina Georgiewna Czerniakowska. An Orchis adenocheila in nahilalakip ha genus nga Orchis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Orchis

Orchis adenocheila


Zoran Vulić (Split, RFS de Yugoslavia, 4 de octubre de 1961), es un ex-futbolista croata, se desempeñaba como defensa.

Clubes

Jugador

Entrenador

Futbolistas de la selección de fútbol de Yugoslavia en los años 1980
Futbolistas de Yugoslavia en la Copa Mundial de 1990
Futbolistas de la selección de fútbol de Croacia
Futbolistas del Hrvatski Nogometni Klub Hajduk Split
Futbolistas del Real Club Deportivo Mallorca en los años 1980
Futbolistas del Real Club Deportivo Mallorca en los años 1990
Futbolistas del Football Club de Nantes
Entrenadores de fútbol de Croacia
Entrenadores del FC Luch-Energiya Vladivostok
Entrenadores del HNK Rijeka
Nacidos en Split

Zoran Vulić


An Guzmania ecuadorensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Amy Jean Gilmartin. An Guzmania ecuadorensis in nahilalakip ha genus nga Guzmania, ngan familia nga Bromeliaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Guzmania

Guzmania ecuadorensis


Princeza Marija (Marica) Petrović Njegoš (Cetinje, Crna Gora, 29. ožujka 1869. – Sankt-Peterburg, Rusija, 7. srpnja 1885.), kćer crnogorskog kralja Nikole i kraljice Milene Petrović.

Princeza Marija, zvana i Marica, rođena je 29. ožujka 1869. godine na Cetinju. Rođena je kao četvrto dijete u obitelji i kao četvrta kćer. Kao i svim njezinim sestrama, pruženo joj je obrazovanje. Princeza je bila krhka, bolešljiva djevojčica, koja je više bila u društvu majke i dvorskih dama nego sestara. Krhka princeza se razbolila 1884. godine, a umrla je 7. srpnja 1885. godine, nepuna dva mjeseca poslije svog 16. rođendana.

Pavel Rovinski kao godinju smrti Marije, navodi 1883. i da je umrla na dan krsne slave obitelji Petrović-Njegoš, na Đurđevdan, 23. travnja, po julijanskom kalendaru. Iako su dobili brzojav o smrti Marije, knez Nikola nije otkazao slavu, i po običaju je okupio goste u dvorcu.

Izvori

Petrović Njegoš
Životopisi, Cetinje

Marija Petrović Njegoš


المحافظة الليبرالية هي أيديولوجيا سياسية تجمع بين السياسات المحافظة والمواقف الليبرالية، ولا سيما فيما يتعلق بالقضايا الاقتصادية والاجتماعية والأخلاقية، أو نوع من التيارات السياسية المحافظة المتأثرة بشدة بالليبرالية.

تجسّد النزعة المحافظة الليبرالية الرُؤى الليبرالية الكلاسيكية مع الحد الأدنى من التدخل الحكومي في الاقتصاد، وتنص على أنه يجب أن يكون للأفراد حرية المشاركة في السوق وبناء الثروة دون تدخل الحكومة. مع ذلك، يرى المحافظون الليبراليون أيضًا أن الأفراد لا يمكن الاعتماد عليهم تمامًا في التصرف بمسؤولية في مجالات الحياة الأخرى؛ لذلك يعتقد المحافظون الليبراليون أن وجود دولة قوية أمر ضروري لضمان القانون والنظام، وهناك حاجة إلى المؤسسات الاجتماعية لتعزيز الشعور بالواجب والمسؤولية لدى البلاد. يرون أنها تدعم الحريات المدنية أيضًا، إلى جانب بعض المناصب المحافظة الاجتماعية. في أوروبا، تمثل المحافظة الليبرالية الشكل السائد للتيار المحافظ المعاصر وسياسات وسط اليمين.

نظرة عامة والتعاريف والاستخدام
انطوى مفهوما «المحافظة» و«الليبرالية» معانٍ مختلفة على مر الزمن والقرون المختلفة، إذ استُخدم مصطلح «المحافظة الليبرالية» بطرق مختلفة تمامًا. عادة ما يتناقض مع «المحافظة الأرستقراطية» التي تعتبر مبدأ المساواة شيئًا يتعارض مع الطبيعة الإنسانية، وتؤكد بدلاً من ذلك على فكرة عدم المساواة الطبيعية. نظرًا لتبني المحافظين في البلدان الديمقراطية لسياسات ليبرالية نموذجية مثل سيادة القانون والملكية الخاصة واقتصاد السوق والحكومة التمثيلية الدستورية، أصبح العنصر الليبرالي للمحافظة الليبرالية بين المحافظين بالتراضي. في بعض البلدان (مثل المملكة المتحدة والولايات المتحدة)، أصبح مصطلح «المحافظة الليبرالية» يُفهم ببساطة على أنه «محافظ» في الثقافة الشعبية، ما دفع بعض المحافظين الذين اعتنقوا القيم الليبرالية الكلاسيكية بقوة إلى تسمية أنفسهم الليبرتاريين بدلاً من ذلك. ومع ذلك، هناك اختلافات بين الليبراليين الكلاسيكيين والليبرتاريين.

غالبا ما يجمع المحافظون في الولايات المتحدة بين الفردانية الاقتصادية لليبراليين الكلاسيكيين مع نموذج «بيرك» للسياسة المحافظة الذي يؤكد على التفاوتات الطبيعية بين الرجال، وعقلانية السلوك البشري باعتباره أساسًا للدافع الإنساني للنظام والاستقرار، ورفض الحقوق الطبيعية بصفتها أساسًا للحكومة. ومع ذلك، من وجهة نظر مختلفة، عزز المحافظون الأمريكيون «مزيج من التيار المحافظ والليبرالية الكلاسيكية» ثلاثةَ مبادئ للمحافظين البيركيين (تابعين لنموذج بيرك)، وهي: النزعة نحو سلطة الدولة، وتفضيل الحرية على المساواة، والوطنية مع رفض المبادئ الثلاثة المتبقية، وهي الولاء للمؤسسات التقليدية والتسلسلات الهرمية، والتشكيك بالتقدم والنخبوية. بالنتيجة، لا يُستخدم مصطلح «المحافظة الليبرالية» في الولايات المتحدة. ثاءبت «الليبرالية الحديثة» الأمريكية أن تكون مختلفة تمامًا عن الليبرالية الأوروبية محتلةً وسط اليسار للطيف السياسي، على عكس العديد من الدول الأوروبية حيثما تكون الليبرالية في كثير من الأحيان أكثر ارتباطًا بيمين الوسط، وتشكل الديمقراطية الاجتماعية جزءًا كبيرًا من وسط اليسار. والعكس هو الصحيح في أمريكا اللاتينية، إذ يندرج وصف التيار المحافظ الليبرالي الاقتصادي تحت عنوان النيوليبرالية في الثقافة الشعبية والخطاب الأكاديمي على حد سواء.

من جانبهم، وعبر تبنيهم مبادئ السوق الحر والليبرالية، كان بالإمكان تمييز المحافظين الليبراليين الأوروبيين بوضوح عن أولئك الذين يحملون وجهات نظر محافظة وطنية، و/أو محافظة اجتماعية بشكل كامل، و/أو شعبوية صريحة، ناهيك عن الموقف الشعبوي اليميني. أن يكون الشخص ليبراليًا يعني غالبًا أن يتضمن التأكيد على اقتصاديات السوق الحر والإيمان بالمسؤولية الفردية جنبًا إلى جنب مع الدفاع عن الحقوق المدنية ودعم دولة الرفاهية المحدودة. بالمقارنة مع الأعراف السياسية الأخرى في وسط اليمين، مثل الديمقراطية المسيحية، يُعتبر المحافظون الليبراليون أقل تقليدية وأكثر ليبرالية من الناحية الاقتصادية، ويفضلون الضرائب المنخفضة والحد الأدنى من تدخل الدولة في الاقتصاد.

تمكن ملاحظة بعض المتغيرات والخصائص الإقليمية:

 في معظم مناطق أوروبا الوسطى وأوروبا الشمالية الغربية، ولا سيما في الدول الجرمانية والبروتستانتية التقليدية، بالإضافة إلى المملكة المتحدة وبلجيكا أيضًا، ما زالت الفجوة قائمة بين المحافظين الليبراليين (بما في ذلك الديمقراطيون المسيحيون) والليبراليين (بما في ذلك الليبراليون المحافظون والليبراليون الاجتماعيون).
 في معظم البلدان النوردية، يشكل المحافظون الليبراليون والديمقراطيون المسيحيون والليبراليون عائلات سياسية متميزة ولكل منهم حزبهم الخاص.
 في معظم البلدان التي تتحدث اللغات الرومانسية وحيثما تكون الكاثوليكية أو حيثما كانت مهيمنة، وفي اليونان أيضًا، لاقت الحركات المحافظة الليبرالية، التي تضم في الغالب الديمقراطيين والليبراليين المسيحيين، المزيد من الاهتمام، وربما فُهِم مصطلحا «المحافظة» و«الليبرالية» على أنهما مترادفان.

بالتالي، على المستوى الأوروبي، ينتمي الديمقراطيون المسيحيون ومعظم المحافظين الليبراليين إلى حزب الشعب الأوروبي، بينما ينتمي الليبراليون (بما في ذلك الليبراليون المحافظون والاجتماعيون) إلى حزب تحالف الليبراليون والديمقراطيون من أجل أوروبا (حزب ألدي، أو ALDE).

ضمن هذا السياق، أصبح تقريبًا من الصعب بمكان تمييز بعض الأحزاب المسيحية الديمقراطية التقليدية (مثل الحزب الديمقراطي المسيحي الفلمنكي في بلجيكا، وحزب النداء الديمقراطي المسيحي في هولندا، والاتحاد الديمقراطي المسيحي في ألمانيا وحزب الشعب في النمسا) عن غيرها من الأحزاب المحافظة الليبرالية. من ناحية أخرى، لم تتبنَ الأحزاب المحافظة الليبرالية الجديدة -مثل الديمقراطية الجديدة في اليونان، والحزب الديمقراطي الاجتماعي في البرتغال، وحزب الشعب في إسبانيا، وحزب فورزا إيطاليا /وحزب شعب الحرية في إيطاليا، وحزب الاتحاد من أجل حركة شعبية /وحزب الجمهوريون في فرنسا ومعظم أحزاب وسط اليمين من البلدان التي انتمت ذات يوم إلى الكتلة الشرقية ويوغوسلافيا سابقًا- التسميات التقليدية؛ إذ إن أيديولوجياتهم أيضًا مزيج من التيار المحافظ والديمقراطية المسيحية والليبرالية.

في الحوار الأوروبي الحديث، تشمل «المحافظة الليبرالية» عادة وجهات نظر سياسية من وسط اليمين الرافضة إلى حد ما التيار المحافظ الاجتماعي. يرتبط هذا الموقف أيضًا بدعم النماذج المعتدلة لشبكة الأمان الاجتماعي وحركة حماية البيئة (انظر أيضًا محافظة خضراء وليبرالية خضراء). اعتنق المحافظون في البلدان النوردية (حزب التجمع المعتدل في السويد، وحزب المحافظين في النرويج وحزب الائتلاف الوطني في فنلندا) هذا التنوع في «المحافظة الليبرالية»، وقد كانوا يتصدون لمنافسة الشعوبيين اليمينيين دون تضمين الديمقراطيين المسيحيين، وفي بعض الأحيان، حزب المحافظين. في مقابلة بعد وقت قصير من توليه منصب رئيس الوزراء في عام 2010، قدم ديفيد كاميرون نفسه على أنه «مُحافظ ليبراليّ». خلال أول خطاب له أمام مؤتمر للحفلات في عام 2006، عرّف كاميرون هذا على أنه إيمان بالحرية الفردية وحقوق الإنسان، لكنه أبدى شكوكًا حول «مخططات كبرى لإعادة تشكيل العالم».

انظر أيضًا
 ليبرالية محافظة
 تقدمية محافظة
 محافظون جدد

مراجع

أحزاب محافظة ليبرالية
المحافظة في الولايات المتحدة
سياسة محافظة
ليبرالية
ليبرالية كلاسيكية
مصطلحات علوم سياسية
نظريات اجتماعية
نظريات سياسية
يمينية

محافظة ليبرالية


Touho es una comuna de la Provincia Norte de Nueva Caledonia, un territorio de ultramar de Francia en el océano Pacífico. Touho se encuentra en la costa este de la isla principal (Grande Terre) y es servido por una carretera y un aeródromo.

La escuela de formación profesional, Lycée Professionnel Agustín Ty fue inaugurado oficialmente en 1994. Está ubicado frente al aeropuerto.

Monita China

Véase también
 Anexo:Comunas de Nueva Caledonia

Referencias

Enlaces externos

Comunas de Nueva Caledonia

Touho


Spatial scale is a specific application of the term scale for describing or categorizing (e.g. into orders of magnitude) the size of a space (hence spatial), or the extent of it at which a phenomenon or process occurs.

For instance, in physics an object or phenomenon can be called microscopic if too small to be visible. In climatology, a micro-climate is a climate which might occur in a mountain, valley or near a lake shore. In statistics, a megatrend is a political, social, economical, environmental or technological trend which involves the whole planet or is supposed to last a very large amount of time. The concept is also used in geography, astronomy, and meteorology.

These divisions are somewhat arbitrary; where, on this table, mega- is assigned global scope, it may only apply continentally or even regionally in other contexts. The interpretations of meso- and macro- must then be adjusted accordingly.

See also

 Astronomical units of length
 Cosmic distance ladder
 List of examples of lengths
 Orders of magnitude (length)
 Scale (analytical tool)
 Scale (geography)
 Scale (map)
 Scale (ratio)
 Location of Earth

References

Concepts in physics
Geography terminology
Cartography
Length

Spatial scale


Proces je udruga za promociju queer-kulture i LGBTIQ+ prava koja djeluje u Puli.

Udruga organizira mjesečna kulturno-zabavna i edukativna događanja te producira radijsku emisiju te nastoji podići vidljivost LGBTIQ+ tema i upoznati društvo s problemima s kojima se LGBTIQ+ osobe susreću.

Osnutak
Proces je započeo kao program u pulskom klubu Kotač u prostorima Društveno kulturnog centra Rojc uz potporu kluba Kotač i udruge Seasplash. Prvi događaj je bio 2018. godine kao glazbeno-zabavna večer u Kotaču za Valentinovo, usmjerena na LGBTIQ+ osobe i sve one koji ih podupiru.

Proces s radom nastavlja kao građanska inicijativa i od 2018. do 2021. organizira događanja kao što su kulturno-umjetničke izložbe, koncerti, kvizovi, predstavljanja književnika i njihovih djela, prikazivanja filmova i dr. Krajem ožujka 2021., nakon više od tri godine rada kao neformalna inicijativa, održana je osnivačka skupština udruge Proces. Dana 10. svibnja 2021. službeno je upisana u registar udruga.
Postavljanja zastave duginih boja u lipnju 2021. na gradsku vijećnicu Grada Pule u sklopu Mjeseca ponosa. Gradonačelnik Pule, Filip Zoričić podržao je inicijativu.

Aktivnosti
Proces se bavi organizacijom zabavnih, kulturno-umjetničkih i edukativnih događanja, emitiranjem radioemisije Proces na Radio Rojc. Radioemisija se emitira srijedom u 17 sati na Radio Rojcu.

Povezani članci

 Homoseksualnost
 Međunarodni dan borbe protiv homofobije
 Povorka ponosa
 Prava LGBT osoba u Hrvatskoj
 Zagreb Pride (udruga)
 Zajednica LGBT osoba

Izvori

Vanjske poveznice
 Proces podcasti Radio Rojc
U pulskom klubu Kotač pokrenut je LGBT program Proces na crol.hr
"MOŽDA ĆEMO ZA NEKOLIKO GODINA SJEDITI U TITOVOM PARKU I LJUBITI SE NAKON POVORKE PONOSA" intervju u Glasu Istre

Pokret za prava LGBTI osoba u Hrvatskoj
Pula
Queer u Hrvatskoj

Proces (udruga)


Victor Jörgen Nilsson Lindelöf (født d. 17. juli 1994) er en svensk professionel fodboldspiller, som der spiller for Premier League-klubben Manchester United og Sveriges landshold.

Klubkarriere

Västerås SK
Lindelöf gjorde sin førsteholddebut i en alder af 15-år for Västerås SK i oktober 2009.

Benfica
En aftale om at Lindelöf skulle skifte til portugisiske Benfica blev lavet i december 2011, og skiftet tog sted i sommeren 2012. Han spillede i sine tre første sæsoner hos Benfica hovedsageligt på ungdomsholdet. Han gjorde sin førsteholdsdebut den 19. oktober 2013.

Lindelöfs store gennembrud kom i slutningen af 2015-16 sæsonen, og især i 2016-17 sæsonen, hvor han begyndte at spille som fast mand på førsteholdet.

Manchester United
Lindelöf skiftede i juni 2017 til Manchester United, hvor han på det tidspunkt blev den dyreste forsvarsspiller i klubbens historie. Hans spilletid i sin første sæson hos klubben var dog begrænset, da træner José Mourinho fortrakte forsvarsduoen af Phil Jones og Chris Smalling.

Fra 2018-19 sæsonen blev Lindelöf dog Mourinhos fortrukne forsvarsspiller, og blev en fast del af holdet. Dette fortsatte også under nye træner Ole Gunnar Solskjær, hvor han sammen med Harry Maguire spillede en klar majoritet af kampene.

Landsholdskarriere

Ungdomslandshold
Lindelöf har repræsenteret Sverige på flere ungdomsniveauer. Han var med i den svenske trup, som vandt U/21 Europamesterskabet i 2015, og blev her kåret som del af tuneringens hold.

Seniorlandshold
Lindelöf debuterede for det svenske landshold den 24. marts 2016. Lindelöf var del af Sveriges trupper til VM i 2018 og til EM i 2016 og 2020.

Titler
Västerås SK
 Division 1 Norra: 1 (2010)

Benfica

 Primeira Liga: 3 (2013–14, 2015–16, 2016–17)
 Taça de Portugal: 2 (2013–14, 2016–17)
 Taça da Liga: 1 (2015–16)
 Supertaça Cândido de Oliveira: 1 (2016)

Sverige U/21

 U/21 Europamesterskabet: 1 (2015)

Individuelle

 U/21 Europamesterskabet tuneringens hold: 1 (2015)
 Fotbollsgalan bedste forsvarsspiller: 2 (2016, 2019)
 Guldbollen: 2 (2018, 2019)

Kilder

Eksterne henvisninger

Personer fra Västerås
Fodboldspillere fra Sverige
Fodboldlandsholdsspillere fra Sverige
Fodboldspillere fra Västerås SK
Fodboldspillere fra S.L. Benfica
Fodboldspillere fra Manchester United F.C.
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 2016
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 2020

Victor Lindelöf


Det gule hus er en serie af fem danske børnefilm fra 2011 med instruktion og manuskript af Catherine Kunze og Jacob Wellendorf.

Serien består af fem magisk-realistiske historier om Chloë og Thea, to små piger, som går på opdagelse i deres store hus på Nørrebro i København i jagten på eventyr bag naboernes døre og lige rundt om hjørnet.

Afsnit

Noter

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2011
Tv-serier fra Danmark
Børnefilm fra Danmark
Kortfilm fra Danmark

Det gule hus


Introducing Dorothy Dandridge (br: Dorothy Dandridge - O Brilho de uma Estrela) é um telefilme biográfico estadunidense dirigido por Martha Coolidge a partir de um roteiro de Shonda Rhimes e Scott Abbott, baseado na biografia de Dorothy Dandridge de Earl Mills. O filme é estrelado por Halle Berry no papel da atriz e cantora Dorothy Dandridge e estreou na HBO em 21 de agosto de 1999.

Elenco
 Halle Berry como Dorothy Dandridge
 Brent Spiner como Earl Mills
 Klaus Maria Brandauer como Otto Preminger
 Obba Babatundé como Harold Nicholas
 Loretta Devine como Ruby Dandridge
 Cynda Williams como Vivian Dandridge
 LaTanya Richardson como Auntie
 Tamara Taylor como Geri Branton-Nicholas
 William Atherton como Darryl Zanuck
 D. B. Sweeney como Jack Denison
 Don Gettinger como funcionário do hotel
 Nicholas Hormann como apresentador do Oscar
 Sharon Brown como Etta Jones
 Darrian C Ford como Fayard Nicholas
 Andre Carthen como Harry Belafonte
 Jon Mack como Ava Gardner
 Kerri Randles como Marilyn Monroe
 Benjamin Brown como Sidney Poitier

Prêmios e indicações
Emmy Awards de 2000
 Melhor Direção de Arte em Minissérie, Filme ou Especial (venceu)
 Melhor Fotografia em Minissérie ou Telefilme (venceu)
 Melhor Figurino - Minissérie, Filme ou Especial (venceu)
 Melhor Penteado – Minissérie ou Telefilme (venceu)
 Melhor Atriz em Minissérie ou Telefilme—Halle Berry (venceu)
 Melhor Coreografia (nomeado)
 Melhor Direção de Minissérie, Filme ou Especial—Martha Coolidge (nomeado)
 Melhor Ator Coadjuvante em Minissérie ou Telefilme—Klaus Maria Brandauer (nomeado)
 Melhor Telefilme (nomeado)
Globo de Ouro de 2000
 Melhor Atriz em Minissérie ou Telefilme—Halle Berry (venceu)
 Melhor Minissérie ou Filme Feito para TV (nomeado)
 Melhor Ator Coadjuvante em Televisão—Klaus Maria Brandauer (nomeado)

31ª Edição do NAACP Image Awards
 Melhor Atriz em Filme para Televisão, Minissérie ou Especial de Drama—Halle Berry (venceu)
 Melhor Filme para Televisão, Minissérie ou Especial de Drama (venceu)
 Melhor Ator em Filme para Televisão, Minissérie ou Especial de Drama—Obba Babatundé (nomeado)

Screen Actors Guild de 2000
 Melhor Atriz em Minissérie ou Telefilme—Halle Berry (venceu)

Ligações externas

Filmes dos Estados Unidos de 1999
Telefilmes dos Estados Unidos de 1999
Cinebiografias de atores
Cinebiografias de cantores
Filmes sobre drogas e/ou narcotráfico
Filmes com temática etnorracial
Filmes baseados em biografias
Telefilmes da HBO
Filmes ambientados na década de 1950
Filmes com trilha sonora de Elmer Bernstein
Filmes dirigidos por Martha Coolidge

Introducing Dorothy Dandridge


est une série télévisée américaine de sitcom en sept épisodes de 30 minutes, diffusés entre le 18 septembre et le  sur CBS.

Synopsis

Fiche technique

 Titre original :
 Réalisation : John Rich, Robert Berlinger, Barnet Kellman et Thomas Schlamme
 Scénario : Chris Leavell, Larry Levin, Dennis Klein, Kenneth Nowling et Jon Weisman
 Casting : Marc Hirschfeld et Gayle Pillsbury
 Montage : Briana London
 Décors :
 Costumes : Kathryn Morrison
 Photographie : Peter Smokler
 Musique : Peter D. Kaye et Mark Mothersbaugh
 Production : David J. Latt
 Producteur délégué : Dennis Klein et Larry Levin
 Coproducteur : Maria Semple
 Sociétés de production : Rock Island Productions et Touchstone Television
 Société de distribution : ABC Signature
 Chaîne d'origine : CBS
 Pays d'origine :
 Langue originale : anglais
 Genre : Sitcom
 Durée : 30 minutes

Distribution

Acteurs principaux
 Chris Hogan : Lance Richter
 Hank Azaria : Craig Schaeffer
 Elizabeth McGovern : Jessie Kent
 Debra Jo Rupp : Eileen
 Reno Wilson : Bobby Beaumont
 Jim Turner : Cal
 Jane Sibbett : Melanie McKee

Acteurs récurrents et invités

Épisodes

Notes et références

Liens externes

Série télévisée créée en 1995
Série télévisée disparue en 1995
Série télévisée de CBS

If Not for You (série télévisée)


Marul tohum tahtakurusu (Liorhyssus hyalinus), Rhopalidae familyasından marullarda zarara neden olan bir bitki zararlısı türü.

Kozmopolit bir türdür.

5-7,5 mm boyda, sarımsı, kırmızımsı veya siyahımsı renktedir. Ön kanatların membran kısmı genellikle abdomenden daha uzundur. polifagtır. Sebzelerden en çok tohumluk için bırakılmış marullarda bulunur ve tohumları sokup emmek suretiyle zarar yapar.

Dış bağlantılar
 British Bugs
 Resimler  Liorhyssus hyalinus - Hyaline Grass Bug

Rhopalidae

Marul tohum tahtakurusu


Turning er en dansk dokumentarfilm fra 2011 instrueret af Charles Atlas og Antony Hegarty efter deres manuskript.

Handling
I 2006 turnerede musikeren Antony og filmens instruktør Charles Atlas i Europa med deres musikperformance "Turning" med Antony som musikalsk frontfigur og Atlas som skaber af koncertens visuelle univers. Filmen "Turning" er en rejse ind i hjertet af denne performance, en hyldest til skønhed og mangfoldighed.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Musikfilm fra Danmark
Danske film fra 2011

Turning (dokumentarfilm)