شركة توشيبا شركة يابانية متعددة الجنسيات يقع مقرها الرئيسي في ميناتو، طوكيو، اليابان. تغطي منتجاتها وخدماتها العديد من المجالات مثل مجال الطاقة، أنظمة البنية التحتية الصناعية والاجتماعية، المصاعد والسلالم المتحركة، المكونات الإلكترونية، أشباه الموصلات، محركات الأقراص الثابتة، الطابعات، البطاريات، أنظمة الإضاءة، الخدمات اللوجستية، بالإضافة إلى حلول تكنولوجيا المعلومات مثل التشفير الكمومي. كانت واحدة من أكبر الشركات المصنعة لأجهزة الكمبيوتر الشخصية والإلكترونيات الاستهلاكية والأجهزة المنزلية والأجهزة الطبية. كونها شركة لأشباه الموصلات ومخترع ذاكرة وميضية، تعتبر توشيبا واحدة من أفضل 10 شركات في صناعة الرقائق حتى تم تفكيك توشيبا ميموري الوحدة الخاصة بتصنع ذاكرة الفلاش الخاصة بها، التي سميت لاحقا في أواخر عام 2010 باسم كيوكسيا.

تأسست شركة توشيبا في عام 1939، باسم طوكيو شيبورا دينكي كيه كيه. من خلال اندماج شركتي شيبورا سيساكوشو التي تأسست عام 1875 وشركة طوكيو دينكي التي تأسست عام 1890. في عام 1978، تم تغيير اسم الشركة رسميا إلى مؤسسة توشيبا. وهي مدرجة في بورصة طوكيو، حيث كانت مكونا لكل من مؤشر نيكاي 225 وتوبكس قبل أن تخرج كلاهما في أغسطس 2018 وسوق لندن للأوراق المالية وناغويا للأوراق المالية.

نظرا لكونها شركة تكنولوجيا لها تاريخ طويل وشركات مترامية الأطراف، كونت توشيبا علامة تجارية مشهورة في اليابان وأصبح ينظر إليها على أنها رمز للبراعة التكنولوجية للبلاد، على الرغم من تضرر سمعتها بشدة في أعقاب فضيحة المحاسبة في عام 2015 وإفلاس شركة كهرباء ويستينغهاوس في عام 2017، عندما اضطرت إلى التخلص من عدد كبير من أعمالها القيمة أو ضعيفة الأداء، مما أدى إلى التأثير سلبا والقضاء على وجود الشركة لمدة قرن في الأسواق الاستهلاكية.

التاريخ

تاناكا سيساكو شو
يعتبر تاناكا هيساشيجي أحد المخترعين والمهندسين الأكثر إبداعا وانتاجية خلال فترة توكوغاوا/ فترة إيدو، قام بتأسيس شركة تاناكا سيساكو شو، ، نسبة إلى اسمه.

في يوليو عام 1875، تأسست الشركة لتصبح أول شركة يابانية تصنع معدات التليغراف. قامت أيضا بتصنيع مفاتيح ومعدات كهربائية ومعدات اتصالات متنوعة.

ورث الشركة ابن تاناكا بالتبني، فيما بعد قسمت الشركة وأصبح نصفها هو شركة توشيبا الحالية. أصبح العديد من الأشخاص الذين عملوا في تاناكا سيساكو شو أو الذين تلقوا إرشادات تاناكا في مصنع كوبي شو رواد أعمال فيما بعد. من بين هؤلاء ميوشي شويتشي الذي ساعد فوجيوكا في صنع أول مولد طاقة في اليابان وأسس شركة هاكونيتسوشا لصنع المصابيح وأوكي كيتارو مؤسس شركة أوكي دينكي وإيشيجورو كينزابورو أحد مؤسسي شركة أنريتسو الحالية.

بعد وفاة المؤسس في عام 1881، أصبحت تاناكا سيساكوشو مملوكة جزئيا لشركة جنرال إلكتريك وتوسعت في إنتاج الطوربيدات والألغام البحرية بناء على طلب البحرية الإمبراطورية اليابانية، لتصبح شركة تاناكا سيساكو شو من أكبر شركات التصنيع في ذلك الوقت. ومع ذلك، عندما بدأت البحرية في استخدام العطاءات التنافسية ثم بناء أعمالها الخاصة، انخفض الطلب بشكل كبير وبدأت الشركة في خسارة المال. استولى الدائن الرئيسي للشركة، وهو بنك ميتسوي، على الشركة المعسرة في عام 1893 وأعاد تسميتها باسم شيباورا سيساكو شو (شيبورا للأعمال الهندسية).

شيبورا سيساكو شو
شيبورا سيساكو شو ، الاسم الجديد الذي أطلق على شركة تاناكا، بعد إعلان إفلاسها في عام 1893، والاستيلاء عليها من قبل بنك ميتسوي.

في عام 1910، شكلت شركة شيبورا شراكة مع شركة جنرال إلكتريك في الولايات المتحدة، والتي استحوذت على حوالي ربع أسهم شيبورا للتكنولوجيا. من خلال هذا الاستثمار، امتلكت شركة جنرال الكتريك حصة في كل من شركة طوكيو دينكي وشركة شيبورا سيساكوشو، وهما شركتان لديهما خط تكميلي من المنتجات في المعدات الكهربائية الخفيفة والثقيلة. تم دمج الشركتين في عام 1939 لإنشاء طوكيو شيبورا دينكي التي أصبحت حاليا شركة توشيبا. استمرت العلاقة مع جنرال إلكتريك حتى بداية الحرب واستؤنفت في عام 1953. بعد الحرب بلغت حصة جنرال إلكتريك ما يقرب من 24%.

هاكوني تشوشا (طوكيو دينكي)
يعتبر شويشي ميوشي وفوجيوكا إيتشي سوكي هما مؤسسين شركة هاكوني سوشا ، ومن رواد الصناعة في اليابان خلال فترة توكوجاوا/ فترة إيدو.

هاكوني تشوشا هي شركة متخصصة في صناعة المصابيح الكهربائية، تأسست في عام 1890، وبدأت ببيع المصابيح باستخدام خيوط الخيزران. مع ذلك، بعد انفتاح التجارة مع الغرب من خلال معاهدة غير متكافئة، واجهت هاكوني تشوشا منافسة شرسة مع الواردات. بلغت نسبة واردات المصابيح ما يقرب من 60% من إجمالي الصناعة المحلية بالرغم من ضعف جودتها. تمكنت الشركة من الصمود أيضا مع الطفرات التي أعقبت الحرب الصينية اليابانية الأولى في الفترة ما بين عامي 1894- 1895 والحرب الروسية اليابانية في الفترة ما بين عامي 1904-1905.

في عام 1905، تم تغيير اسم الشركة إلى طوكيو دينكي (طوكيو إلكتريك) ودخلت في تعاون مالي وتكنولوجي مع شركة جنرال إلكتريك الأمريكية. استحوذت شركة جنرال إلكتريك على 51% من شركة طوكيو دينكي، قدمت التكنولوجيا اللازمة لصناعة المصابيح. تم شراء معدات الإنتاج من شركة جنرال الكتريك وسرعان ما بدأت طوكيو دينكي في بيع منتجاتها بعلامة جنرال الكتريك التجارية.

في عام 1939، تم دمج طوكيو دينكي وشيبورا سيساكو شو لتشكيل طوكيو شيبورا دينكي (توشيبا حاليا).

من عام 1939 إلى عام 2000

تأسست شركة توشيبا عام 1939، من خلال اندماج شركة شيبورا سيساكو شو وشركة طوكيو دينكي.) في يوليو عام 1875، تم تأسيس شيبورا سيساكو شو تحت اسم تاناكا سيساكو شو، كأول مصنع ياباني لمعدات التليغراف، خلال العقود الأولى من القرن العشرين، كانت شركة شيبورا سيساكو شو من كبرى الشركات التي تقوم بصناعة الآلات الكهربائية الثقيلة، حيث تم تحديث اليابان خلال فترة مييجي وأصبحت قوة صناعية عالمية. تأسست طوكيو دينكي باسم هاكوني سوشا عام 1890 وكانت أول منتج في اليابان للمصابيح الكهربائية المتوهجة. تنوعت فيما بعد في تصنيع المنتجات الاستهلاكية الأخرى وفي عام 1899 أعيدت تسميتها باسم طوكيو دينكي. أدى اندماج شيبورا وطوكيو دينكي إلى إنشاء شركة جديدة تسمى طوكيو شيبورا، سرعان ما أطلق عليها اسم توشيبا، لكن لم يتم تغيير اسم الشركة رسميا حتى عام 1978 إلى شركة توشيبا.

توسعت المجموعة بسرعة، مدفوعة بمزيج من النمو العضوي وعمليات الاستحواذ، شراء شركات الهندسة الثقيلة، وشركات الصناعة الأولية في الأربعينيات والخمسينيات من القرن الماضي. المجموعات التي تم إنشاؤها تشمل توشيبا ميوزيك إندستريز في عام 1960، شركة توشيبا الدولية في عام 1970، توشيبا للأجهزة الكهربائية وتوشيبا كيميكال في عام 1974، الإضاءة والتكنولوجيا من توشيبا وأنظمة معلومات توشيبا الأمريكية في عام 1989، أنظمة شركة توشيبا في عام 1999.

شركة توشيبا مسؤولة عن عدد من أوائل الشركات اليابانية، بما في ذلك أنظمة الرادار في عام 1912، الكمبيوتر الرقمي في عام 1954، تليفزيون الترانزستور وأنبوب الأشعة المهبطية الملون وفرن الميكروويف عام 1959، وهاتف الفيديو الملون في عام 1971، ومعالج الكلمات الياباني في عام 1978، نظام التصوير بالرنين المغناطيسي في عام 1982، الكمبيوتر الشخصي المحمول في عام 1986، دي في دي في عام 1995، ناند إيبروم في عام 1991، الكمبيوتر الشخصي المحمول الفرعي في عام 1996، أسطوانات الفيديو الرقمية فائقة الدقة في عام 2005.

في عام 1977، استحوذت شركة توشيبا على شركة سوسيداد الكترو ميركانتيل باوليستا، ثم تم تشكيل شركة سيمب توشيبا من خلال دمج عمليات الشركتين في أمريكا الجنوبية.

في عام 1987، اتهمت شركة توشيبا ماشن التابعة لشركة توشيبا، ببيع ماكينات التفريز الخاصة بماكينات التحكم الرقمي بإستخدام الحاسوب بشكل غير قانوني تستخدم لإنتاج مراوح غواصات هادئة جدا إلى الاتحاد السوفيتي في انتهاك لاتفاقية اللجنة التنسيقية للرقابة متعددة الأطراف على الصادرات. تسببت فضيحة بين شركتي توشيبا اليابانية وكونجسبرج مصنع الأسلحة النرويجي في توتر العلاقات بين الولايات المتحدة واليابان. أسفرت الفضيحة عن اعتقال ومحاكمة اثنين من كبار المديرين التنفيذيين، فضلا عن فرض عقوبات على الشركة من قبل البلدين.

صرح السيناتور جون هاينز من ولاية بنسلفانيا ما فعلته توشيبا وكونجسبيرج كان فدية لأمن الولايات المتحدة مقابل 517 مليون دولار.

من عام 2000 إلى عام 2010
في عام 2001، وقعت شركة توشيبا عقدا مع شركة اوريون الكتريك، من أكبر موردي ومصنعي المعدات الأصلية لأجهزة الفيديو الإلكترونية الاستهلاكية في العالم، لتصنيع وتوريد منتجات التلفزيون والفيديو الاستهلاكية الجاهزة لشركة توشيبا لتلبية الطلب المتزايد في سوق أمريكا الشمالية. في عام 2008، انتهى العقد بعد سبع سنوات من إنتاج المعدات الأصلية من منتجات التلفزيون والفيديو الاستهلاكية مع شركة أوريون.

في ديسمبر عام 2004، أعلنت شركة توشيبا أنها ستتوقف عن تصنيع أجهزة تلفزيون ذات أنبوب أشعة كاثود.
في عام 2005، أوقفت شركة ماتسوشيتا توشيبا بيكتشر ديسبلاي المحدودة المشروع المشترك بين باناسونيك وتوشيبا الذي تم إنشاؤه في عام 2002، لإنتاج أجهزة التليفزيون ذات أنبوب أشعة كاثود في مصنعها في هورس هيدز بنيويورك. في عام 2006، أوقفت الإنتاج في مصنعها في ماليزيا، بعد خسائر فادحة.
في عام 2006، أنهت توشيبا مبيعات أجهزة تلفزيون ذات أنبوب أشعة كاثود في اليابان، وانتجت أجهزة التلفزيون ذات البلازما الداخلية.
لضمان قوة توشيبا ومنفاستها في سوق شاشات التلفزيون والشاشات الرقمية المسطحة، قامت توشيبا باستثمار كبير في نوع جديد من تكنولوجيا العرض يسمى SED. مع ذلك، لم ينتشر هذا النوع بين المستخدمين، حيث أنها لم تكن تنافسية في الأسعار مع شاشات LCD.

قبل الحرب العالمية الثانية، كانت شركة توشيبا عضوا في مجموعة ميتسوي زيباتسو.
أصبحت توشيبا اليوم عضو في مجموعة من الشركات تسمى ميتسوي كيريتسو وهي ذات علاقات تجارية متداخلة وبها كبار المستثمرين، لا يزال لدى شركة توشيبا تعاقدات مع بنك ميتسوي والأعضاء الآخرين في كيريتسو. العضوية في كيريستو تعني الولاء، سواء للشركات الخاصة أو لأعضاء آخرين في. يمكن أن يمتد هذا الولاء حتى يصل إلى البيرة التي يستهلكها الموظفون، حيث يستخدم موظفين توشيبا البيرة من مصنع اساهي بسبب علاقته المتداخلة مع الشركة.

في يوليو 2005، أكدت شركة الوقود النووي البريطاني أنها تخطط لبيع شركة وستنجهاوس للكهرباء، التي قدرت قيمتها حينها ب 1.8 مليار دولار (1 مليار جنيه إسترليني). اجتذب العطاء اهتمام العديد من الشركات بما في ذلك توشيبا وجنرال إلكتريك وميتسوبيشي للصناعات الثقيلة. في 23 يناير عام 2006، ذكرت صحيفة فاينانشيال تايمز أن توشيبا فازت بالعطاء، فقد قيمت الشركة بمبلغ 5 مليارات دولار (2.8 مليار جنيه إسترليني). تفاجأ العديد من خبراء الصناعة ببيع شركة وستنجهاوس من قبل المملكة المتحدة، وتوقعوا أن الصين والولايات المتحدة والمملكة المتحدة سيستثمرون بشكل كبير في مجال الطاقة النووية، بسبب بيع أحد أكبر منتجي المفاعلات النووية في العالم قبل وقت قصير من توقع نمو سوق الطاقة النووية.

تم الانتهاء من الاستحواذ على وستنجهاوس مقابل 5.4 مليار دولار. في 17 أكتوبر عام 2006، حصلت توشيبا على حصة من الشركة تساوي 77% وشركاء مجموعة شو بنسبة 20٪ وشركة إيشيكاواجيما حاريما للصناعات الثقيلة المحدودة بنسبة 3%.
في أواخر عام 2007، تولت توشيبا المسؤولية عن العلامة التجارية لبطاقة الائتمان التي تصدر بشكل أساسي في الولايات المتحدة كراعي لأعلى شاشة في ون تايمز سكوير بمدينة نيويورك.

توشيبا هي الشركة التي تقوم بعرض العد التنازلي الأيقوني للعام الجديد لمدة 60 ثانية على شاشتها، بالإضافة إلى الرسائل والتحية والإعلانات التي تقوم بها الشركة. استحوذت شركة كابيتال وان على راعي العد التنازلي للعام الجديد في 31 ديسمبر 2018.
في يناير 2009، استحوذت شركة توشيبا على أعمال الأقراص الصلبة لشركة فوجيتسو.

من عام 2010 إلى عام 2014
في 16 مايو عام 2011، أعلنت شركة توشيبا أنها وافقت على الاستحواذ على جميع أسهم شركة لانديس + جير السويسرية لتصنيع معدات الطاقة المتقدمة مقابل 2.3 مليار دولار.

في عام 2010، أصدرت شركة توشيبا سلسلة من التلفزيونات بالتعاون مع المصمم الدنماركي تيموثي جاكوب جنسن.
في أبريل عام 2012، وافقت شركة توشيبا على الاستحواذ على أعمال نقاط البيع الخاصة بالمؤسسة الدولية للحاسبات الآلية مقابل 850 مليون دولار، مما جعل توشيبا أكبر مورد لأنظمة نقاط البيع في العالم.

في يوليو عام 2012، اتهمت توشيبا بتثبيت أسعار لوحات إل سي دي في الولايات المتحدة على مستوى عال. لكن توشيبا رفضت مثل هذه الاتهامات، فقد وافقت على التسوية جنبا إلى جنب مع العديد من الشركات المصنعة الأخرى بمبلغ إجمالي قدره 571 مليون دولار.

في ديسمبر 2013، أكملت توشيبا استحواذها على مصنع فيجاي للكهرباء المحدودة في حيدر آباد بالهند، وأقامت قاعدتها الخاصة لتصنيع منتجات النقل والتوزيع في إطار مجموعة البنية التحتية الاجتماعية في الهند باسم أنظمة النقل والتوزيع من توشيبا.

في يناير عام 2004، أكملت شركة توشيبا الاستحواذ علي شركة أو سي زد لحلول التخزين، في 27 نوفمبر عام 2013، تم إيقاف سهم تقنية أو تي زد.
ذكرت شركة أو سي زد أنها كانت تتوقع تقديم التماس للإفلاس، لكن شركة توشيبا كانت قد صرحت عن رغبتها في شراء أصول الشركة في إجراءات الإفلاس.

في 2 ديسمبر عام 2013، أعلنت شركة أو سي زد أن توشيبا وافقت على شراء جميع أصولها تقريبا مقابل 35 مليون دولار.
في 21 يناير، تم الانتهاء من الصفقة، عندما أصبحت شركة أو سي زد للتقنيات شركة فرعية جديدة تعمل بشكل مستقل تحت اسم توشيبا باسم أو سي زد لحلول التخزين.

في 18 أغسطس عام 2014، تم تصفية شركة أو سي زد والشركات التابعة لها.
في 1 أبريل عام 2016، تم حل أو سي زد لحلول التخزين وتم استيعابها في شركة مكونات توشيبا الإلكترونية في الولايات المتحدة مع تحويل أو سي زد إلى علامة تجارية لشركة توشيبا.

في مارس عام 2014، رفعت شركة توشيبا دعوى قضائية ضد شركة هاينكس، متهمة الشركة بسرقة تكنولوجيا ذاكرة فلاش ناند الخاصة بها. في أواخر العام نفسه، توصلا الشركتان إلى صفقة دفعت بموجبها شركة هاينكس مبلغ 278 مليون دولار أمريكي إلى شركة توشيبا.

في أوائل القرن الحادي والعشرين، رفعت توشيبا دعوى قضائية أخرى ضد شركة هاينكس لانتهاكها براءات الاختراع.

في أكتوبر عام 2014، اتفقت توشيبا ويونايتد تكنولوجي على صفقة لتوسيع مشروعهما المشترك خارج اليابان.

فضيحة المحاسبة عام 2015
أعلنت توشيبا لأول مرة في مايو 2015 أنها تحقق في فضيحة محاسبية وقد تضطر إلى مراجعة أرباحها للسنوات الثلاث الماضية.
في 21 يوليو عام 2015، أعلن الرئيس التنفيذي هيساو تاناكا استقالته وسط فضيحة محاسبية وصفها بأنها الحدث الأكثر ضررا لعلامتنا التجارية في تاريخ الشركة الممتد منذ 140 عاما.أدى ذلك إلى استقالة ثمانية من كبار المسؤولين، بمن فيهم الرئيسين التنفيذيين السابقين.

فقد تم تضخيم الأرباح بمقدار 1.2 مليار دولار على مدى السنوات السبع الماضية.
تم تعيين ماساشي موروماتشي رئيس مجلس الإدارة السابق الرئيس التنفيذي بالإنابة. في أعقاب الفضيحة،  تمت إزالة شركة توشيبا من مؤشر الأسهم الذي يعرض أفضل الشركات اليابانية.

في أوائل عام 2015، أعلنت شركة توشيبا أنها ستتوقف عن تصنيع أجهزة التلفزيون في مصانعها الخاصة. اعتبارا من عام 2015 فصاعدا، سيتم تصنيع أجهزة تلفزيون توشيبا بواسطة شركة كومبال في الولايات المتحدة، أو بواسطة شركة فيستل وغيرها من الشركات المصنعة للسوق الأوروبية.

في سبتمبر عام 2015، تراجعت أسهم شركة توشيبا إلى أدنى مستوى لها في عامين ونصف. أوضحت الشركة في بيان لها أن خسائرها للربع السنوي بلغت 12.3 مليار ين (102 مليون دولار أمريكي).

لاحظت الشركة ضعف الأداء في أجهزة التلفزيون والأجهزة المنزلية وأجهزة الكمبيوتر الشخصية، فقامت بوقف التصنيع.
في أكتوبر عام 2015، باعت شركة توشيبا أعمال مستشعرات الصور الخاصة بها إلى شركة سوني.

في ديسمبر عام 2015، قال موروماتشي إن العبث في الحسابات قضى على حوالي 8 مليارات دولار من القيمة السوقية لشركة توشيبا. وتوقع خسائر سنوية قياسية قدرها 550 مليار ين.

قال موروماتشي أن الشركة ستعود إلى صناعة أجهزة التليفزيون مع إصلاح الأعمال وتحسين الأداء. وقال إن توشيبا لن تجني الأموال لمدة عامين.
في الأسبوع التالي، أعلن متحدث باسم الشركة أن توشيبا ستسعى في أوائل عام 2016 للحصول على 300 مليار ين، مما رفع مديونية الشركة إلى أكثر من تريليون ين.

في يناير عام 2016، كشف قسم الأمن في توشيبا عن حزمة جديدة من الخدمات للمدارس التي تستخدم معدات المراقبة الخاصة بها. يتضمن البرنامج المخصص كل المراحل التعليمية والتعليم العالي، والتنبيهات، ودعم ما بعد الضمان.
اعتبارا من مارس عام 2016، توشيبا تستعد لبدء إنشاء مصنع جديد لأشباه الموصلات في اليابان والذي سينتج كميات كبيرة من الرقائق بناء على متغير الفلاش فائق الكثافة.

تتوقع توشيبا إنفاق ما يقرب من 360 مليار ين، على المشروع حتى مايو 2019.

في أبريل عام 2016، اشترت توشيبا 100,000 بطارية ليثيوم أيون للكمبيوتر المحمول بها عيوب، التي تصنع من قبل شركة باناسونيك، وهي من النوع التي يمكن أن ترتفع درجة حرارته، وتشكل مخاطر الاحتراق على المستهلكين، وفقا للجنة سلامة المنتجات الاستهلاكية الأمريكية.

أعلنت شركة توشيبا لأول مرة عن أنها استخدمت هذه البطاريات في بعض أجهزة الكمبيوتر المحمول التي تم بيعها في يونيو عام 2011.

في مايو عام 2016 تم الإعلان عن تعيين ساتوشي تسوناكاوا الرئيس السابق لقسم المعدات الطبية في توشيبا، الرئيس التنفيذي للشركة. جاء هذا التعيين بعد حدوث فضيحة المحاسبة.
في سبتمبر عام 2016، أعلنت شركة توشيبا عن أول مستقبل طاقة لاسلكي IC باستخدام مواصفات Qi 1.2.2، وتم تطويره بالاشتراك مع اتحاد الطاقة اللاسلكية.

في ديسمبر عام 2016، استحوذت شركة كانون على شركة توشيبا للأنظمة الطبية.
اشترت مجموعة ميديا الصينية للأجهزة الكهربائية حصة كبيرة في مجموعة توشيبا للأجهزة المنزلية بلغت نسبتها 80.1٪.

التزامات البناء النووي الأمريكي لعام 2017
في أواخر ديسمبر عام 2016، طلبت إدارة توشيبا إحاطة صحفية عاجلة للكشف عن الخسائر المكتشفة حديثا في شركة وستنجهاوس الفرعية بسبب بناء محطة فوغتل لتوليد الكهرباء النووية التي شطبت عدد من مليارات الدولارات من خزينة توشيبا، مما أدى إلى إفلاس شركة وستنجهاوس وهدد ذلك بإفلاس شركة توشيبا، فلم يكن مبلغ الديون متاحا.

في يناير عام 2017، أفاد شخص لديه معرفة مباشرة بالمسألة أن الشركة تخطط لجعل قسم شرائح الذاكرة التابع لها عملا منفصلا، لإنقاذ شركة توشيبا من الإفلاس.

في فبراير عام 2017، كشفت توشيبا عن تفاصيل غير مدققة لخسارة تبلغ 390 مليار ين على مستوى الشركة، ناشئة بشكل أساسي عن شركة وستنجهاوس التابعة للإنشاءات النووية ومقرها الولايات المتحدة والتي تم تخفيض قيمتها بمقدار 712 مليار ين.
في 14 فبراير عام 2017، أجلت توشيبا تقديم النتائج المالية، وقدم شيجينوري شيغا رئيس مجلس الإدارة استقالته، والرئيس السابق لشركة وستنجهاوس.

استهلك البناء والتغييرات التنظيمية وتجاوزات التكلفة في منشآت وستنجهاوس النووية الكثير من المال، تم الاستشهاد بوحدات فوغتل 3 و 4 في وينسبورو، جورجيا ووحدات VC الصيفية 2 و 3 في ساوث كارولينا، باعتبارها الأسباب الرئيسية للانخفاض الكبير في الأداء المالي لشركة توشيبا والانهيار في سعر السهم.

تركت عقود الإنشاءات ذات الأسعار الثابتة التي تم التفاوض عليها من قبل وستنجهاوس مع شركة جورجيا باور توشيبا مع التزامات مجهولة والتي من المحتمل أن تؤدي إلى بيع الشركات التابعة العاملة والرئيسية من مجموعة شركات توشيبا لتأمين مستقبلها.

في 29 مارس عام 2017، تقدمت شركة وستنجهاوس بطلب حماية بموجب الفصل الحادي عشر من الإفلاس. وتشير التقديرات إلى أن هذا سيكلف الشركة خسارة صافية سنوية تقدر ب 9 مليارات دولار.

في 11 أبريل عام 2017، قدمت شركة توشيبا نتائج ربع سنوية غير مدققة. لم يوقع المدققون برايس ووترهاوس كوبرز على الحسابات بسبب الشكوك في وستنجهاوس. ذكرت توشيبا أن هناك شكوك كبيرة حول قدرة الشركة على الاستمرار كمنشأة مستمرة.
في 25 أبريل عام 2017، أعلنت شركة توشيبا عن قرارها باستبدال مدقق حساباتها بعد أقل من عام. في وقت آخر من نفس الشهر، قدمت الشركة نتائج أعمال متأخرة مرتين دون الحصول على موافقة من مدقق الحسابات برايس ووترهاوس كوبرز.

في 20 سبتمبر عام 2017، وافق مجلس إدارة شركة توشيبا على صفقة لبيع أعمالها في مجال رقائق الذاكرة لمجموعة بقيادة باين كابتل مقابل 18 مليار دولار أمريكي، بدعم مالي من شركات مثل أبل وديل للتكنولوجيا وشركة هويا وتكنولوجيا كنجستون وتكنولوجيا سيجيت وإس كيه هاينكس.

تم تسمية الشركة المستقلة حديثا باسم ذاكرة شركة توشيبا، ثم أعيدت تسميتها باسم كيوكسيا.
في 15 نوفمبر عام 2017، توصلت شركة هيسنس إلى صفقة للاستحواذ على 95٪ من شركة حلول توشيبا المرئية للتلفزيونات مقابل 113.6 مليون دولار أمريكي.

بعد ذلك، أعلنت الشركة أنها ستنسحب من رعايتها الطويلة الأمد لبرامج التلفزيون اليابانية سازا سان ونيتشيو جيكيجو وشاشات الفيديو التي تتصدر الوقت في الميدان في مدينة نيويورك. وأشارت الشركة إلى أن قيمة الشركة انخفضت بسبب خروجها من خطوط الأعمال الموجهة نحو المستهلك.

في 6 أبريل عام 2018، أعلنت توشيبا الانتهاء من بيع شركة وستنجهاوس القابضة إلى بروكفيلد شركاء الأعمال وبعض الشركاء مقابل 4.6 مليار دولار.

الوقت الحاضر
في يونيو عام 2018، باعت شركة توشيبا 80.1٪ من وحدة أعمالها في أجهزة الكمبيوتر الشخصية إلى شركة شارب مقابل 36 مليون دولار، مع وجود خيار يسمح لـ شركة شارب بشراء حصة 19.9٪ المتبقية. أعادت شركة شارب تسمية النشاط التجاري إلى دينابوك، وهو الاسم التجاري الذي استخدمته توشيبا في اليابان، بدأت شارب في إطلاق منتجاتها بهذا الاسم. في 30 يونيو عام 2020، مارست شارب خيارها للاستحواذ على نسبة 19.9٪ المتبقية من أسهم دينابوك من توشيبا.
في مايو عام 2019، أعلنت توشيبا أنها ستضع مستثمرين غير يابانيين في مجلس إدارتها لأول مرة منذ ما يقرب من 80 عاما.

في يناير عام 2020، كشفت توشيبا عن خطتها لإطلاق خدمات التشفير الكمي بحلول شهر سبتمبر من نفس العام. كما أعلنت أيضا عن عدد من التقنيات الأخرى التي ستقوم بتسويقها، بما في ذلك الحالة الصلبة ذات التكلفة المعقولة لتدار القائمة على مضاعف السيليكون الضوئي، وخلايا وقود الهيدروجين عالية السعة، وخوارزمية كمبيوتر مملوكة تسمى خوارزمية التشعب المحاكاة التي تحاكي الحوسبة الكمومية أو الكمية، تخطط للوصول إلى أطراف أخرى مثل المؤسسات المالية وخدمات الشبكات الاجتماعية.
في أكتوبر عام 2020، اتخذت شركة توشيبا قرارا بالانسحاب من أعمال LSI الخاصة بالنظام مستشهدة بالخسائر المتصاعدة أثناء التفكير في بيع منتجاتها من أشباه الموصلات.

عمليات
اعتبارا من عام 2012، كان لدى توشيبا 39 مرفقا للبحث والتطوير في جميع أنحاء العالم، يعمل بها حوالي 4180 شخص، تم تنظيمها في أربع مجموعات لأعمال رئيسية:

في العام المالي المنتهي، في 31 مارس 2012، بلغ إجمالي إيرادات توشيبا 6100.3 مليار ين ياباني، منها 25.2 % من مجموعة المنتجات الرقمية، 24.5 % من مجموعة الأجهزة الإلكترونية، 8.7 % من مجموعة الأجهزة المنزلية، 36.6 % من شركة سوسكال مجموعة البنية التحتية و 5 % من الأنشطة الأخرى. في نفس العام، تم إنشاء 45 % من مبيعات توشيبا في اليابان و 55 % في بقية العالم.

استثمرت شركة توشيبا 319.9 مليار ين في البحث والتطوير منذ 1 أبريل عام 2011 إلى 31 مارس 2012، أي ما يعادل 5.2 % من المبيعات. سجلت توشيبا 2483 براءة اختراع في الولايات المتحدة في عام 2011، وهو العدد الخامس على مستوى الشركات بعد آي بي إم وسامسونج للإلكترونيات وكانون وباناسونيك.

في 31 مارس 2018، كان لدى توشيبا حوالي 141256 موظفا، في التجمعات التجارية الرئيسية والأقسام والشركات التابعة.

المنتجات والخدمات والمعايير
تمتلك شركة توشيبا مجموعة من المنتجات والخدمات منها:

أسطوانات الفيديو الرقمية فائقة الدقة
لعبت توشيبا دورا مهما في تطوير وانتشار أقراص DVD. في 19 فبراير عام 2008، أعلنت توشيبا أنها ستتوقف عن تنسيق تخزين اسطوانات الفيديو الرقمية فائقة الدقة الخاصة بها، وهي خلفية DVD، بعد الهزيمة في الحرب ضد Blu-ray.

فشل تنسيق اسطوانات الفيديو الرقمية فائقة الدقة بعد أن دعمت معظم استوديوهات الأفلام الأمريكية الكبرى تنسيق Blu-ray، الذي طورته سوني وباناسونيك و فليبس وشركة بايونير. اعتراف رئيس توشيبا أتسوتوشي نيشيدا بالتخلي عن اسطوانات الفيديو الرقمية فائقة الدقة، قال لقد وصلنا إلى أن القرار السريع، كان من شأنه أن يخلق مشاكل للمستهلكين، ولم يكن لدينا فرصة للفوز.

واصلت توشيبا تزويد تجار التجزئة بالآلات حتى نهاية مارس عام 2008، واستمرت في تقديم الدعم الفني لما يقدر بمليون شخص حول العالم يمتلكون مشغلات ومسجلات اسطوانات الفيديو الرقمية فائقة الدقة.

أعلنت شركة توشيبا عن خط جديد من مشغلات Blu-ray المستقلة بالإضافة إلى محركات أقراص لأجهزة الكمبيوتر الشخصية وأجهزة الكمبيوتر المحمولة، وانضمت لاحقا إلى الهيئة الصناعية التي تشرف على تطوير تنسيق Blu-ray.

ريجزا
ريجزا هي علامة تجارية تلفزيونية موحدة تمتلكها وتصنعها شركة توشيبا. في عام 2010، اختفى اسم ريجزا من سوق أمريكا الشمالية، اعتبارا من مارس 2015، تم تصميم وإنتاج أجهزة التلفزيون الجديدة التي تحمل اسم توشيبا بواسطة شركة كومبال للإلكترونيات، هي شركة تايوانية رخصت لها توشيبا اسمها.

تستخدم علامة ريجزا التجارية في الهواتف الذكية التي تعمل بنظام أندرويد والتي طورتها شركة فوجيتسو توشيبا للاتصالات المتنقلة.

تلفزيون ثلاثي الأبعاد
في أكتوبر عام 2010، كشفت شركة توشيبا الحجاب عن نموذج أولي ثلاثي الأبعاد لتلفزيون إل سي دي بإضاءة خلفية LED خالي من الزجاج تحت العلامة التجارية ريجزا باسم جي إل ون 21 بوصة في سياتيك عام 2010.

يدعم هذا النظام الصورة الثلاثية الأبعاد بدون نظارات باستخدام نظام تصوير متكامل من 9 صور مع اختلاف المنظور بورقة عدسية رأسية. تم إصدار هذا المنتج للبيع بالتجزئة في ديسمبر عام 2010.

تلفزيونات فور كيه ألترا اتش دي
توفر أجهزة تلفزيون فور كيه ألترا اتش دي (3840 × 2160 بكسل) أربعة أضعاف دقة أجهزة تلفزيون 1080p عالي الدقة.

يتم تشغيل تلفزيونات توشيبا فور كيه عالية الجودة المرشدة بواسطة معالج CEVO 4K Quad و ثنائي النواة.

أجهزة الكمبيوتر المحمولة
في عام 1985، أصدرت توشيبا T1110، أول كمبيوتر محمول تجاري في العالم.
في أكتوبر عام 2014، أصدرت توشيبا كرومبوك بكسل تو، وهو إصدار جديد بملف تعريفي بمساحة صغيرة وشاشة محسنة كثيرا. يعمل كرومبوك على نظام التشغيل كروم أو إس ويمنح المستخدمين مساحة تخزين مجانية على جوجل درايف والوصول إلى مجموعة من التطبيقات والإضافات في سوق كروم الإلكتروني.

خرجت شركة توشيبا بالكامل من أعمال الكمبيوتر الشخصي والكمبيوتر المحمول في يونيو 2020، ونقلت نسبة 19.9٪ المتبقية إلى شركة شارب.

ذاكرة فلاش
في الثمانينيات من القرن الماضي، اخترع فريق شركة توشيبا بقيادة فوجيو ماسوكا ذاكرة فلاش، نوعي نور و ناند. في مارس عام 2015، أعلنت توشيبا عن تطوير أول ذاكرة فلاش ثلاثية الأبعاد مكونة من 48 طبقة. تعتمد ذاكرة الفلاش الجديدة على تقنية التراص الرأسي التي تسميها توشيبا BiCS (مقياس تكلفة البت)، وتخزن بتين من البيانات لكل ترانزستور، ويمكنها تخزين 128 جيجا بت (16 جيجابايت) لكل شريحة.

لقد سمح هذا لذاكرة الوميض بمواصلة زيادة السعة. تم إنشاء قسم الذاكرة في توشيبا باسم مؤسسة ذاكرة توشيبا، والآن تغير وأصبح كيوكسيا.

السجل البيئي
تم الحكم على شركة توشيبا على أنها تبذل جهودا منخفضة لتقليل تأثيرها على البيئة.
في نوفمبر عام 2012، جاءت توشيبا في المرتبة الثانية من أسفل في الإصدار الثامن عشر من منظمة السلام الأخضر من دليل إلكترونيات منظمة السلام الأخضر الذي يصنف شركات الإلكترونيات وفقا لسياساتها بشأن المنتجات والطاقة والعمليات المستدامة.

حصلت توشيبا على 2.3 من أصل 10 نقاط ممكنة، مع حصول شركة ويبرو على المرتبة الأولى وحصولها على 7.1 نقطة. تم الحصول على درجة الصفر في الفئات المناصرة لسياسة الطاقة النظيفة واستخدام البلاستيك المعاد تدويره في المنتجات والسياسة والممارسة بشأن المصادر المستدامة لألياف الورق.

في عام 2010، ذكرت شركة توشيبا أن جميع أجهزة تلفزيون إل سي دي الجديدة تتوافق مع معايير نجمة الطاقة ويوجد 34 طرازا تجاوز المتطلبات بنسبة 30٪ أو أكثر.

كما دخلت توشيبا في شراكة مع جامعة تسينغ - هوا الصينية في عام 2008، من أجل تشكيل منشأة بحثية للتركيز على الحفاظ على الطاقة والبيئة. يقع مركز أبحاث الطاقة والبيئة من توشيبا الجديد في بكين حيث سيعمل أربعون طالبا من الجامعة على البحث في معدات الطاقة الكهربائية والتقنيات الجديدة التي ستساعد في وقف عملية الاحتباس الحراري. من خلال هذه الشراكة، تأمل شركة توشيبا في تطوير منتجات من شأنها حماية البيئة بشكل أفضل.

بدأ هذا العقد بين جامعة تسينغ - هوا وتوشيبا في الأصل في أكتوبر عام 2007، عندما وقعا معا اتفاقية حول أبحاث الطاقة والبيئة المشتركة. تعمل المشاريع التي يقومون بها على الحد الأدنى من تلوث السيارات وإنشاء أنظمة الطاقة التي لا تؤثر سلبا على البيئة.

في 28 ديسمبر عام 1970، بدأت توشيبا في بناء الوحدة الثالثة من محطة فوكوشيما دايتشي للطاقة النووية، التي تضررت في حوادث فوكوشيما النووية الأولي في 14 مارس 2011.

في أبريل عام 2011، أعلن الرئيس التنفيذي نوريو ساساكي أن الطاقة النووية ستبقى خيار قوي حتى بعد حوادث فوكوشيما النووية.
في أواخر عام 2013، دخلت شركة توشيبا في مجال الطاقة الشمسية في ألمانيا، حيث قامت بتركيب أنظمة الطاقة الكهروضوئية في المباني السكنية.

شعارات
إيلو توش، فلدي توشيبا( 1985- المملكة المتحدة )

في اتصال مع الغد (1984-2006)

الابتكار الرائد (2006-2019)

أشعر بالقوة (2019 - فقط لأجهزة الكمبيوتر المحمولة)

ملتزمون تجاه الناس وملتزمون بالمستقبل (2011 - حتى الآن)

المصادر

انظر أيضًا
 HD DVD
 الذاكرة الوميضية
 جيجابايت
 العلوم والتكنولوجيا في اليابان

وصلات خارجية

الاكتتابات العامة الأولية في عقد 1940
تأسيسات سنة 1875 في اليابان
تكتل شركات مقرها في طوكيو
شركات إلكترونيات في اليابان
شركات أسست في 1875
شركات أسست في 1939
شركات تصنيع التدفئة والتهوية وتكييف الهواء
شركات تصنيع أسست في 1875
شركات تصنيع مقرها في طوكيو
شركات تقنية العرض
شركات دفاع في اليابان
شركات ذاكرة الحاسوب
شركات عتاد الحاسوب
شركات متعددة الجنسيات مقرها في اليابان
شركات مدرجة في بورصة أوساكا
شركات مدرجة في بورصة طوكيو
شركات مدرجة في بورصة لندن
شركات مدرجة في بورصة ناغويا
شركات مقرها طوكيو
شركات هندسة كهربائية من اليابان
شركات يابانيون أسست في 1875
شركات يابانية أسست في 1875
صناعة السمعي-بصري
صناعة سلالم متحركة
صناعة مصاعد
علامات تجارية لإلكترونيات استهلاكية
علامات تجارية لشركة توشيبا
علامات تجارية يابانية
فضائح في اليابان
فضائح محاسبية
مجموعة ميتسوي
مصانع قاطرات في اليابان
مصانع معدات صوتية
مصنعو أجهزة منزلية في اليابان
مصنعو نت بوك

توشيبا


A lista a seguir inclui as várias facções antagônicas que aparecem no mangá Saint Seiya (Os Cavaleiros do Zodíaco), e na sequência Saint Seiya: Next Dimension, escritos e ilustrados por Masami Kurumada.

Os personagens antagônicos aparecem como várias divindades da mitologia grega, que governam os reinos que formam a Terra, e seus servos que fazem parte de seus exércitos criados para guerrear contra Athena, a protetora do reino da Terra. Além disso, várias facções não são apresentadas como soldados desses exércitos, mas como organizações que perseguem seus próprios fins.

Cavaleiros Negros
Os , grafado alternativamente como  no anime, aparecem como servos do Cavaleiro de Bronze Ikki de Fênix, em sua busca para matar todos os Cavaleiros de Bronze. Os Cavaleiros Negros são antigos Cavaleiros que foram destituídos de seu título e Armadura por usar sua força para ganho pessoal, voltando-se para uma vida de crime e violência. Todos eles treinaram na Ilha da Rainha da Morte junto com vários filhos de Mitsumasa Kido, mas a maioria deles morreu. Embora haja uma contrapartida de Cavaleiro Negro para cada uma das 88 constelações, Kurumada apresentou com destaque apenas quatro em seu mangá, os equivalentes sombrios dos protagonistas:  dublado por Shigeru Nakahara em japonês e Hermes Baroli no Brasil,  dublado por Kaneto Shiozawa em japonês e Ulisses Bezerra no Brasil,  dublado por Ken Yamaguchi em japonês e Sérgio Rufino e Élcio Sodré no Brasil, e  dublado por Kazumi Tanaka em japonês e Francisco Bretas no Brasil.

Eles eram considerados os mais poderosos entre os Cavaleiros Negros e eram conhecidos coletivamente como Os . Suas armaduras e técnicas são equivalentes às de Seiya de Pégaso, Shiryu de Dragão, Shun de Andrômeda e Hyoga de Cisne. Embora haja apenas uma contraparte de cada Armadura, no mangá o Cavaleiro de Dragão Negro tem um irmão cego que o ajuda a lutar. Além disso, existem também vários Cavaleiros de Fênix Negros, que se referem a si mesmos como sombras de Ikki, embora no anime um deles apareça como o mais forte. Os quatro Cavaleiros Negros são derrotados por seus equivalentes e, no mangá, eles são posteriormente mortos pelos Cavaleiros de Prata, que deveriam matar os Cavaleiros de Bronze, mas os confundiram devido a uma ilusão criada por Mu de Áries.

Além disso, os Quatro Negros foram apresentados na história paralela impressa inspirada em anime "Nebula Chain - The bond of brothers", na qual eles receberam nomes, Pégaso Negro era conhecido como , Cisne Negro era chamado , Dragão Negro era nomeado  e Fênix Negro foi chamado de , deixando Andrômeda Negro sem nome.

Antes de Ikki, o líder dos Cavaleiros Negros, que roubou a Armadura de Fênix e a manteve até ser recuperada por Ikki, que depois o matou.

Guerreiros Azuis
Os  são uma ordem de guerreiros poderosos das terras geladas de Bluegraad, que também extraem sua força de seu Cosmo. Sua ordem foi formada séculos atrás por poderosos guerreiros que, da mesma forma que os Cavaleiros de Athena, eram capazes de rasgar os céus com os punhos e dividir a terra com seus chutes. Os Guerreiros Azuis eram liderados por , príncipe de Bluegraad, e protegeu sua terra natal contra quaisquer ameaças. Eles foram apresentados por Kurumada no vol.13 de seu mangá, no arco de contos, que ele dedicou a Hyoga, "Kōri no Kuni no Natassia Hen" (Natássia do País do Gelo). Sua única técnica conhecida é "Impulso Azul".

Reino Submarino
Da mesma forma que Athena tem Cavaleiros, Poseidon tem um exército que o ajuda desde a era mitológica, os . Com o Templo Submarino de Poseidon servindo como sua base no , é formado por centenas de soldados de baixa patente e comandado por sete poderosos guerreiros conhecidos como Generais, cujo Cosmo rivaliza com o de um Cavaleiro de Ouro. Esses Generais vestem armaduras chamadas , que se diz serem tão resistentes quanto as Armaduras de Ouro e são modelados a partir de criaturas marinhas lendárias. Seu dever é defender os  dos sete oceanos (Atlântico Norte e Sul, Pacífico Norte e Sul, Ártico, Antártico e Índico) que protegem o Templo Submarino. O pilar mais forte, o , é defendido pelo próprio Poseidon.

Como na mitologia grega, o deus grego Poseidon é o governante dos mares, irmão de Hades e Zeus. Na história de Kurumada, ele reencarna na Terra tomando o corpo de um membro escolhido da família Solo como um recipiente para sua alma. Esta família grega é uma das mais ricas do mundo e, desfrutando da bênção de Poseidon, manteve a hegemonia sobre os mares por milênios. No século XX, o deus leva o corpo do jovem herdeiro da família, um adolescente chamado , e golpeia a Terra com chuvas incessantes para purificá-la dos humanos, a quem considera maus e indignos das bênçãos dos deuses. Ele deseja construir uma sociedade utópica em cima das ruínas quando todos os humanos forem erradicados e se vingar de Athena por ter selado sua alma após sua última batalha, dois mil anos antes. Para este fim, ele mantém Athena como refém em seu Templo Submarino com a ajuda de seu exército. Ele é finalmente selado por Athena em sua ânfora, mas depois prova que ele não é uma divindade maligna, pois ele desperta brevemente para ajudar os Cavaleiros de Bronze a lutar contra Hypnos e Thanatos no arco de Hades, enviando-lhes as Armaduras de Ouro.

Uma serva leal de Poseidon, ligada a ele por uma dívida de vida. Thetis foi salva por Julian Solo quando ele era um garotinho. Ela era então um lindo peixe, encalhado em uma praia, e Julian a jogou de volta ao mar. Durante o sequestro de Athena por Poseidon, ela serviu como mediadora entre as facções de Poseidon e Athena. Thetis não é um dos Generais Marinas, mas uma soldada de médio escalão, pois ela é superior aos ela é superior aos soldados Marinas sem classe, mas subordinada aos Generais Marinas. Ela foi incapaz de ajudar os Generais Marinas devido à sua derrota por Shaina de Ofiúco. A Amazona poupou sua vida e Thetis acabou resgatando Julian Solo do colapso do Santuário Submarino depois que Athena removeu a alma de Poseidon dele. Thetis voltou a ser um peixe quando ela morreu e Julian, ao encontrá-lo, deixou-o de volta no oceano, finalmente colocando-a para descansar.

A grande maioria do exército de Poseidon, contado aos milhares. Ao contrário dos soldados sem classificação de Athena e Hades, os Mariners Rankless possuem domínio sobre Cosmo até certo ponto, pois exercem força sobre-humana de baixo nível e também usam versões mais fracas das armaduras de Escama usadas por seus superiores, os Generais Marinas.

Marinas de Poseidon
Os sete guerreiros mais poderosos de Poseidon e  comandantes de seu exército. Dotados de poder igual ou superior ao de um Cavaleiro de Ouro, os Generais Marinas usam as armaduras de Escama, consideradas tão resistentes quanto as Armaduras de Ouro.

Baian era o protetor do Pilar do Oceano Pacífico Norte, um dos oito que impediam que a água acima inundasse o Santuário Submarino. Ele jurou proteger o pilar a todo custo. Seiya de Pégaso foi o primeiro a alcançá-lo e inicialmente lutou com o Marina. Meses antes, Seiya havia derrotado o Cavaleiro de Prata de Lagarto, Misty, um homem que, como Baian, usava correntes de ar para se tornar invulnerável. Com a experiência colhida daquela batalha e sua Armadura reforçada, o Cavaleiro derrotou Baian.

O guardião dedicado do Pilar do Oceano Pacífico Sul. Após a chegada de Shun de Andrômeda, Io tentou enganar o Cavaleiro com a ilusão de uma donzela. Isso não funcionou no final e então eles se enfrentaram na batalha. Io usou ataques que combinavam com as seis criaturas que compunham a besta Scylla do mito grego, mas, depois de resistir aos ataques de Scylla, Shun foi capaz de contra-atacar com sucesso cada um deles. Shun poupou Io, mas enquanto se preparava para destruir o Pilar com as armas da Armadura de Libra, Io, compelido por sua inflexível devoção a Poseidon, pulou na frente do ataque para detê-lo. A tentativa de Io falhou e ele foi morto.

Krishna era o guardião do Pilar do Oceano Índico. Ele empregava uma lança dourada e poder espiritual derivado das forças transcendentais da Kundalini. Shiryu de Dragão desafiou o Marina de Chrysaor. A lança provou ser demais para o Cavaleiro do Dragão até que ele se lembrou que o espírito da Excalibur estava em seu braço direito, entregue a ele por Shura. Assim, ele foi capaz de quebrar a lança ao meio. Krishna não se intimidou e meditou para incendiar seu Cosmo ao máximo, desencadeando um ataque final em Shiryu. O combate terminou com o Cavaleiro de Dragão atingindo os pontos de Chakra de Krishna enquanto perdia a visão do ataque de Krishna. Krishna foi derrotado e Shiryu destruiu o Pilar com a ajuda de Kiki.

Conhecido como o "caçador de corações" e tido como o mais temível Marina, Casa era o responsável pelo Pilar do Oceano Antártico. Ele o protegia por meio de traição e engano, pois era capaz de extrair dos sentimentos mais queridos de uma pessoa e transformá-los contra eles, disfarçando-se como alguém que eles amavam. Ele derrotou Seiya de Pégaso, Hyoga de Cisne e Shun de Andrômeda com suas ilusões. No entanto, quando Ikki de Fênix chegou, Casa não conseguiu sentir nenhum sentimento precioso. Ele só encontrou um encerrado no fundo do coração do Cavaleiro. Isso, no entanto, irritou o Cavaleiro de Fênix, levando à morte do Marina de Lymnades.

Isaac já foi um aprendiz de Cavaleiro justo junto com Hyoga de Cisne na Sibéria, até sofrer um acidente enquanto salvava Hyoga do afogamento. Isaac perdeu um de seus olhos e estava caindo no fundo do oceano inconsciente quando o Kraken o resgatou e o levou para o Santuário Submarino de Poseidon no Mediterrâneo. Lá, ele se tornou um Marina e guardião do Pilar do Oceano Ártico. Após o ataque dos Cavaleiros ao Santuário Submarino, ele ficou cara a cara com Hyoga e o culpou por tudo que havia dado errado anos atrás. Hyoga de Cisne eventualmente o dominou depois de tentar sem sucesso se redimir com seu velho amigo. Quando ele morreu nos braços de Hyoga, Isaac parabenizou seu amigo por se tornar tão poderoso.

O guardião do Pilar do Oceano Atlântico Sul e um virtuoso da música de batalha. Durante a limpeza do mundo de Poseidon, o Marina de Sirene foi ordenado a matar os quatro Cavaleiros de Bronze, Seiya, Hyoga, Shun e Shiryu, que estavam em coma em um hospital. Ele encontrou a resistência de Aldebaran de Touro, mas Athena interrompeu a batalha, ordenando que Sorrento a levasse para Poseidon. Ele obedeceu e voltou para o Santuário Submarino. Mais tarde, quando os Cavaleiros invadiram, ele enfrentou Shun de Andrômeda, que após uma luta feroz conseguiu derrotar Sorrento e destruir seu pilar. Durante os eventos, Sorrento suspeitou do Marina de Dragão Marinho, concluindo que a ressurreição de Poseidon e a guerra que se seguiu foram os resultados da ambição de Dragão Marinho e não de Poseidon. Essas suspeitas foram confirmadas durante a batalha de Ikki de Fênix contra Kanon de Dragão Marinho. Depois que Athena selou a alma de Poseidon e retornou à superfície, Sorrento fez o mesmo e procurou Julian Solo, o ex-hospedeiro da alma de Poseidon. Juntos, eles decidiram viajar pelo mundo e ajudar as pessoas que sofreram na catástrofe causada por Poseidon. Sorrento ainda estava com Julian quando Poseidon despertou e enviou ajuda aos Cavaleiros de Bronze na batalha nos Campos Elísios.

Veja Cavaleiro de Ouro de Gêmeos Kanon.

Reino do Submundo

O deus que governa o  e o verdadeiro inimigo de Athena. Ajudado pelos temíveis Hypnos e Thanatos, seus subordinados mais próximos. Tanto Hades quanto Athena se envolveram em um conflito de longa data pela dominação da Terra, que se estende por milênios, provocando sangrentas Guerras Santas nas eras mitológicas, nos séculos XV, XVIII e XX. Hades, cujo belo corpo é a semente da união entre Cronos e Reia, foi submetido a uma experiência traumática nas eras mitológicas, quando foi gravemente ferido pela encarnação de Seiya de Pégaso naquela época. Assim, Hades decidiu colocar seu verdadeiro corpo para descansar no inalcançável Elísios, até que seu domínio sobre a Terra seja garantido. Para poder encarnar, Hades então escolheu o corpo do humano mais puro na época de seu retorno, como hospedeiro de sua alma divina, sendo Alone seu receptáculo escolhido durante sua encarnação em 1747, e Shun de Andrômeda em 1990. O deus do Submundo foi derrotado por Athena e seus Cavaleiros em cada uma de suas encarnações, ao alto custo das vidas dos Cavaleiros e destruição sobre a terra. Particularmente sangrentos foram os encontros entre as divindades nos séculos XVIII e XX. Durante este último, Hades se retira para se abrigar no submundo, acreditando estar a salvo de Athena e seus Cavaleiros, que planejam uma maneira de invadir o Submundo. Determinado a dominar a Terra custe o que custar, Hades desencadeia o fenômeno do Maior Eclipse da Terra, que ocultaria o sol, transformando o planeta em um cemitério gélido e exterminando toda a vida. Contra todas as probabilidades, Hades é posteriormente rejeitado por seu receptáculo escolhido Shun, e recua para os Campos Elísios e captura Athena e a coloca na letal Grande Ânfora, assumindo que os Cavaleiros nunca seriam capazes de invadir o Muro das Lamentações a tempo de salvar a vida de sua deusa. Ele é provado errado pela tenacidade dos Cavaleiros, e o governante do Submundo é forçado a reviver seu verdadeiro corpo, adormecido por milênios desde as eras mitológicas, e envolver os Cavaleiros em um duelo final até a morte, durante o qual Hades fica chocado ao encontrar seu temido inimigo das eras mitológicas reencarnado em Seiya de Pégaso. Athena, libertada da Ânfora, junta-se aos seus Cavaleiros na batalha e, após uma breve mas custosa batalha, contra todas as probabilidades, Hades é finalmente derrotado. O mundo mortal é salvo do Maior Eclipse e o Elísio desmorona, mas Seiya também foi derrotado na batalha, sendo perfurado no coração pela espada de Hades e colocado em uma maldição que o manteve em estado catatônico. Na sequência do mangá, Next Dimension, Hades está encarnado no corpo de Alone, um menino que, como Shun, tem o corpo mais puro da Terra.

A mulher para sempre destinada a desencadear o mal na Terra. Pandora é a guardiã da alma de Hades e sua irmã de carne no século XX. Ainda jovem, ela abriu a caixa proibida que foi selada por Athena e liberou Hypnos e Thanatos. Foi-lhe dito que Hades se tornaria seu irmão e ela deveria protegê-lo até o advento da batalha final. Em troca, eles concederiam a ela a vida eterna. Ela comanda a primeira onda de Espectros para atacar o Santuário em nome de Hades no arco final do mangá. Ela recebeu um colar que lhe permite viajar por diferentes reinos, e ela tem um relacionamento complexo com Ikki devido ao passado deles em relação a Shun. Como irmã de Hades, ela era sua escrava e não conseguia ver totalmente em cores, mas, depois de ver a vontade de ferro de Ikki, ela recuperou seu senso de cor e suas memórias perdidas. Porque ela deu o colar a Ikki, ela foi considerada uma traidora e morta por Thanatos.
Pandora também aparece durante sua encarnação no século XVIII cumprindo o papel que lhe foi dado como destino.
 Habilidade: Teletransporte, Telepatia, Lança, Habilidade de invocar raios.

O deus da morte e um servo próximo de Hades, que lutou contra os Cavaleiros de Athena desde as eras mitológicas. Ele, junto com seu irmão gêmeo Hypnos, residem nos Elísios e cuidam das ambições de seu deus. Thanatos, é o mais impulsivo dos irmãos, foi rápido em atacar os Cavaleiros de Bronze de Athena quando eles chegaram nos Elísios, considerando sua transgressão como blasfêmia. Quando Thanatos foi ferido por Seiya de Pégaso, ele ficou pessoalmente ofendido e até tentou matar a irmã do Cavaleiro. No entanto, isso saiu pela culatra quando Seiya subiu para um novo nível de poder, ressuscitando sua Armadura Divina e logo derrotou o deus.

O deus do sono, também um servo próximo de Hades e irmão gêmeo de Thanatos, que lutou contra os Cavaleiros de Athena desde as eras mitológicas. Hypnos foi mais cauteloso do que seu irmão e ficou fora do caminho dos Cavaleiros de Bronze de Athena. Ele, no entanto, agiu quando os Cavaleiros ganharam uma forma superior de poder, pois ele os considerava perigosos para os próprios deuses, pois ele era uma testemunha do poder das Armaduras Divinas nas eras mitológicas. Em seu esforço para parar Seiya de Pégaso, ele foi interrompido pelos outros Cavaleiros de Bronze, pois cada um deles ressuscitou com sucesso suas Armaduras Divinas e feriu gravemente o deus. Hypnos viveu o suficiente para sentir o momento em que o verdadeiro corpo de Hades foi despertado, mas sucumbiu aos ferimentos logo depois.

Recentemente introduzida pelo autor Kurumada na história complementar Saint Seiya: Origin e também referido como , a deusa da morte violenta, irmã mais nova de Hypnos e Thanatos e sujeita à servidão a eles. Ela é a responsável direta pela perversão de Saga de Gêmeos, pois usou sua temida estrela de mau agouro nele, fazendo com que ele fosse possuído por um espírito maligno, origem de sua rebelião contra Athena.

Espectros
Os  são os equivalentes dos Cavaleiros de Athena no Exército de Hades. Os 108 Espectros, 36 classificados como Estrelas Celestiais com os 72 restantes sendo Estrelas Terrestres, bem como seus respectivos epítetos, são baseados nas 108 Estrelas do Destino do clássico romance chinês Margem da Água. A prova de seu status é encontrada nas armaduras que usam, chamadas , que dizem brilhar como um diamante escuro. A liderança do exército de Hades é formada pelo coletivo conhecido como os três Juízes do Submundo cujo poder supera os dos Cavaleiros de Ouro.

O primeiro dos 3 juíses Espectros a ser introduzido por Kurumada. Contra as ordens de Pandora, ele envia uma força-tarefa de Espectros ao Santuário de Athena para manter o controle sobre a missão dos Cavaleiros de Ouro revividos. Quando a força-tarefa falha, ele é punido por Pandora, mas permanece na terra no castelo de Hades. Quando os Cavaleiros de Bronze chegam, seus subordinados cuidam deles, deixando Rhadamanthys livre para descer ao submundo, onde ele eventualmente enfrenta Kanon de Gêmeos, mas sua luta é interrompida. Mais tarde, ele mata Orphée de Lira quando este tenta assassinar Hades. Mais tarde, ele encontra Kanon novamente e depois de uma longa batalha, o Cavaleiro abandona sua Armadura e realiza um ataque suicida em Rhadamanthys, acabando com suas vidas.

Minos é oficialmente o juiz das almas dos mortos que chegam ao submundo. Ele apareceu durante a tentativa de assassinato de Orphée em Hades, que ele dormiu pelo poder do Cavaleiro. Mais tarde, ele enfrentou Kanon de Gêmeos, mas foi dito para sair por Wyvern Rhadamanthys. Ele foi ferido quando tropeçou no Muro das Lamentações no momento em que os Cavaleiros de Ouro o perfuraram com uma explosão de luz solar. Ele então perseguiu os Cavaleiros de Bronze restantes para a outra dimensão que estava além da parede, onde foi finalmente pulverizado pela pressão daquela dimensão, que apenas o sangue divino poderia repelir.

Vermeer, a Estrela Celeste da Nobreza, é o Espectro de Griffon da Guerra Santa do século XVIII. Depois que Pandora e Hades chegaram ao castelo, ele decide acabar com Shion de Áries, Dohko de Libra e Tenma de Pégaso. Com pouco esforço, ele domina Tenma e, assim, começa a lutar contra os dois Cavaleiros de Ouro. Seu primeiro movimento é jogá-los no ar para demonstrar seu poder, visto que eles estão dentro da barreira de Hades, o que enfraquece o poder dos Cavaleiros em dez vezes. Ele então prossegue usando sua técnica Marionete Cósmica e prende os Cavaleiros, a quem ele tortura quebrando a mão de Dohko. Mas quando ele está prestes a quebrar o pescoço de Shion, Suikyo de Garuda aparece. Ele diz a ele que Pandora está procurando por ele e que ele não precisa exterminar os Cavaleiros.

Um dos 3 Juízes Espectros, sendo feroz e orgulhoso. Ele também assiste ao desempenho de Orphée, durante o qual ele dorme devido ao poder do Cavaleiro. Mais tarde, ele enfrenta Ikki de Fênix, a quem ele subestima gravemente, levando à sua morte.

Assim como nos mitos, Charon era responsável por transportar os mortos sobre o rio Aqueronte no inferno. Ele tinha um talento especial para cantar durante a viagem, pelo qual cobrava uma moeda de prata. Um dia chegaram os guerreiros de Athena, os Cavaleiros Seiya de Pégaso e Shun de Andrômeda. O Espectro brigou e lutou com os Cavaleiros, mas os transportaria se pudessem pagá-lo. Shun ofereceu seu pingente, mas o Espectro o devolveu quando pensou que o Cavaleiro de Andrômeda realmente tinha a chance de entrar nos Elísios. Com Seiya de Pégaso, ele não ficou satisfeito e depois de chegar à outra margem, eles tiveram um impasse onde Seiya foi o vencedor.

Uma jovem Espectro feminina, Nyan de Aqueronte é a encarnação do Espectro de Aqueronte no século XVIII. Como uma barqueira, Nyan guarda as margens do rio Aqueronte no submundo, levando os mortos para o outro lado ao receber seu pagamento. Ela conhece Ochs de Touro e fica chocada ao perceber que ele está aparentemente vivo até que Odysseus de Serpentário de repente chega. Nyan é a primeira mulher Espectro criada por Kurumada e apresentada em sua obra.

Quando Minos de Griffon não estava disponível para cumprir seu dever como o Juiz das almas que partiram, seu subordinado Lune de Balron interveio para empunhar seu chicote. Em um desses momentos, Lune encontrou os Cavaleiros de Athena que estavam invadindo o submundo. Foi primeiro nos Cavaleiros de Pégaso e Andrômeda que ele executou um julgamento, mas ele já havia sido iludido por Kanon de Gêmeos. Como tal, nada do que ele fez aconteceu, mesmo cortando Shun, o corpo de Hades em pedaços. Aterrorizado por sua blasfêmia, ele correu para fora para procurar o corpo que havia desaparecido misteriosamente, ao longo do caminho ele encontrou Rhadamanthys de Wyvern que expôs o blefe do Cavaleiro de Gêmeos. Lune pegou Kanon com seu chicote, mas o Cavaleiro enviou uma centelha de Cosmo através do chicote que o destruiu.

Pharaoh já foi um dos Espectros mais favorecidos de Hades devido a seus talentos musicais em sua Harpa Demoníaca e o guardião da segunda prisão no inferno. No entanto, quando um dos guerreiros de Athena, o Cavaleiro chamado Orpheé de Lira chegou ao inferno para libertar seu amor, Pharaoh foi ordenado por Pandora para enganar o Cavaleiro para que ele permanecesse no submundo para sempre e fizesse parte do exército de Hades. Isso levou muito ao desgosto de Pharaoh quando Orpheé se tornou o novo músico favorito de Hades. O Espectro de Esfinge veio a se ressentir do Cavaleiro desde então e faria qualquer coisa para recuperar sua posição favorita. Quando os Cavaleiros de Bronze de Pégaso e Andrômeda chegaram à sua prisão, ele enviou seu amado animal de estimação Cérbero sobre eles, mas com pouco efeito. O Cavaleiro de Lira de repente interferiu e deixou os Cavaleiros de Bronze inconscientes enquanto dizia ao Espectro que ele iria se livrar deles. Pharaoh não acreditou nele completamente e o seguiu, e assim como ele esperava, o Cavaleiro o enganou e deixou os Cavaleiros viverem. Em sua alegria por finalmente poder se livrar do Cavaleiro de Lira, Pharaoh revelou que foi ele quem enganou Orpheé. No entanto, isso saiu pela culatra, pois deixou Orpheé muito irritado e, em uma batalha feroz de música letal, Pharaoh de Esfinge encontrou seu fim.

Queen era mais alegre do que seus dois companheiros, Gordon e Sylphid, que serviam sob o comando de Rhadamanthys de Wyvern. Queen apareceu pela primeira vez no castelo de Hades na terra, onde ele esmurrou um pouco os Cavaleiros de Bronze. Ele então se retirou para o submundo, onde não apareceria até que os Cavaleiros de Athena atravessassem o Muro das Lamentações para os Elísios. Shiryu de Dragão valentemente se levantou para proteger seus companheiros Cavaleiros e na batalha que se seguiu Queen o subestimou e logo foi morto.

Gordon era o mais agressivo do que seus dois companheiros, Queen e Sylphid, que fazem parte das tropas de Rhadamanthys de Wyvern dos 108 Espectros. Gordon apareceu pela primeira vez no castelo de Hades na terra, onde derrotou os quatro Cavaleiros de Bronze. Ele então se retirou para o submundo, onde não apareceria até que os Cavaleiros de Athena atravessassem o Muro das Lamentações para os Elísios. Shiryu de Dragão valentemente se levantou para proteger seus companheiros Cavaleiros e na batalha que se seguiu Gordon o subestimou e logo foi morto por uma explosão do Cosmo do Cavaleiro.

O Espectro de Basilisco agiu como o líder de seus dois companheiros, Gordon e Queen, que serviam sob o comando de Rhadamanthys. Todos eles apareceram no castelo de Hades na terra, onde golpearam um pouco os Cavaleiros de Bronze. Eles então se retiraram para o submundo, onde os três Espectros não apareceriam até que os Cavaleiros de Athena atravessassem o Muro das Lamentações para os Elísios. Shiryu de Dragão valentemente se levantou para proteger seus companheiros Cavaleiros, e na batalha que se seguiu Sylphid o subestimou e seus companheiros foram mortos. Apesar dos avisos, ele os seguiu pelo Muro das Lamentações e, sem sangue divino, sua armadura Sobrepeliz não resistiu à pressão e foi vaporizada junto com ele.

Valentine é um dos seguidores leais de Rhadamanthys de Wyvern e o protege de algo que ele considera insignificante como um Cavaleiro de Bronze de Athena. Ele apareceu pela primeira vez no castelo de Hades na terra, onde lutou com Seiya de Pégaso, mas disse que iria lutar com ele novamente eventualmente. Quando os Cavaleiros de Bronze chegaram ao palácio de Hades no submundo chamado Giudecca, Valentine foi ordenado a se desfazer dos corpos dos Cavaleiros de Fênix e de Pégaso nas planícies geladas de Cócito. Quando Pégaso acordou, lhe disse que tinha a Armadura de Athena com ele e, como tal, Valentine o tirou do gelo. O Cavaleiro persistiu em segurar a Armadura e eventualmente retaliou contra o Espectro de Harpia, que foi derrotado em um instante por centenas de chutes.

Phlegyas serviu como guardião do lago escuro da quarta prisão no Inferno. Quando os Cavaleiros de Athena se infiltraram no submundo, os Espectros estavam em alerta máximo. Hyoga de Cisne, Shiryu de Dragão e Kanon de Gêmeos chegaram ao lago escuro juntos, mas a única maneira de atravessar era pela jangada de Phlegyas. Ele imediatamente os atacou, deixando os Cavaleiros de Bronze inconscientes com facilidade. Ambos pousaram na jangada que Kanon empurrou para o lago e ficaram prontos para lutar contra o Espectro. Mas o Cavaleiro de Ouro de Gêmeos era muito mais poderoso. Phlegyas foi morto por um único ataque de Kanon, deixando-o livre para pular na jangada.

O Espectro Guardião da Terceira Prisão do Inferno, Rock de Golem tentou matar Kanon de Gêmeos, Shiryu de Dragão e Hyoga de Cisne, com um deslizamento de terra. Falhando na tentativa, um Rock enfurecido tentou novamente matar os Cavaleiros com sua técnica de assinatura, apenas para ser morto pela força esmagadora de Shiryu.

O segundo Espectro guardião da Terceira Prisão do Inferno, Iwan de Troll é facilmente morto por Hyoga de Cisne enquanto tentava se apresentar aos Cavaleiros invasores.

Enorme em tamanho, o Espectro mais volumoso do exército de Hades, ele aparece brevemente desmoronando após ser morto por Kanon de Gêmeos.

Gigant de Ciclope era o líder da força de Espectros enviada por Rhadamanthys de Wyvern para invadir o Santuário de Athena. Ele foi enviado para manter o controle sobre os Cavaleiros de Ouro revividos que deveriam matar Athena, a quem eles serviram antes. Os Cavaleiros de Ouro, no entanto, desapareceram, então os Espectros não viram outra maneira senão continuar a missão por conta própria. Gigant e seus companheiros conseguiram chegar até a Casa de Virgem quando ele suspeitou que havia um traidor entre seus homens, mas foram interrompidos pela presença de Shaka de Virgem. Durante o encontro, foi revelado que os Cavaleiros de Ouro haviam matado e se disfarçado como alguns dos Espectros. Os Cavaleiros de Ouro, no entanto, foram autorizados a passar pela Casa e, portanto, o Espectro pensou que eles também eram permitidos. Mas Shaka imediatamente atacou e matou todos os seis Espectros restantes. Gigant falou se contorcendo em seu último suspiro que aqueles que servissem a Hades seriam recompensados com a vida eterna. Shaka respondeu que ele, que havia conversado com deuses no passado, nunca foi informado de que um humano havia recebido a vida eterna. Gigant engasgou de horror quando percebeu que Hades os havia enganado antes de morrer.

Enviado entre os 17 Espectros que se infiltraram no Santuário de Athena, para manter o controle sobre os Cavaleiros de Ouro revividos. Durante a invasão, os Cavaleiros de Ouro revividos fingiram sua derrota em um ataque de Shaka de Virgem. Na confusão, Saga matou Cube e levou sua Sobrepeliz como disfarce. A sobrepeliz de Dullahan cobria a maior parte do corpo, então era um disfarce muito adequado.

Enviado entre os 17 Espectros que se infiltraram no Santuário de Athena para manter o controle sobre os Cavaleiros de Ouro revividos. Durante a invasão, os Cavaleiros de Ouro revividos fingiram sua derrota em um ataque de Shaka de Virgem. Na confusão, Camus de Aquário matou Mills e levou sua Sobrepeliz como disfarce. A Sobrepeliz de Elfo cobria a maior parte do corpo, então era um disfarce muito adequado.

Enviado entre os 17 Espectros que se infiltraram no Santuário de Athena para manter o controle sobre os Cavaleiros de Ouro revividos. Durante a invasão, os Cavaleiros de Ouro revividos fingiram sua derrota em um ataque de Shaka de Virgem. Na confusão, Shura de Capricórnio matou Ochs e levou sua Sobrepeliz como disfarce. A Sobrepeliz de Górgona cobria a maior parte do corpo, então era um disfarce muito adequado.

O Espectro de Papillon é um dos poucos que foram fisicamente completamente alterados quando despertou como Espectro. Ele voltou a uma forma viva de uma substância semelhante a gel. Durante a invasão do Santuário de Athena, os Espectros prenderam Mu de Áries para interrogá-lo sobre o paradeiro de seus guias, os Cavaleiros de Ouro revividos. Myu interferiu e disse a eles para recuar porque ele queria lutar contra o psíquico mais forte do Santuário, o que ele também era dito como sendo no exército de Hades. Durante a luta, ele passou por dois estágios de Evolução, da substância gel a uma lagarta monstruosa, a uma Crisálida na qual sofreu sua transformação final em um humano entomomórfico. A luta deles foi uma demonstração de força psíquica que no final foi vencida por Mu de Áries. Myu tinha a capacidade de gerar pequenas borboletas chamadas "borboletas do inferno", com as quais ele costumava rastrear seu oponente. Um deles sobreviveu e veio para pesquisar o resto da invasão. Por fim, o Espectro de Papillonaparece durante sua reencarnação no século XVIII,  aparece em Next Dimension, como um dos assassinos de Pandora enviados para assassinar a Athena Sasha.

Niobe foi o primeiro Espectro a se anunciar durante a invasão do Santuário de Athena. Quando os Espectros chegaram a Casa de Touro, ele deu um passo à frente e derrotou Aldebaran de Touro com um feromônio mortal. Ele escolhe ficar para trás momentaneamente enquanto seus companheiros continuaram à frente. Quando Mu de Áries chegou ao templo, ele se revelou dividindo a figura restante de Aldebaran. O Cavaleiro de Ouro, no entanto, deixou uma dica sobre o feromônio mortal de Niobe em seu Cosmo para Mu. Tentando envolver Mu em combate, ele foi ignorado pelo último, que considerou Niobe já morto. Niobe foi então completamente dilacerado pelo efeito retardado do Grande Chifre de Aldebaran.

Raimi foi um dos 17 Espectros enviados em segredo por Rhadamanthys de Wyvern para atacar a fortaleza de Athena, o Santuário. Quando o grupo chegou a Casa de Leão, cinco deles foram imediatamente mortos por seu guardião, Aioria de Leão. Enquanto os outros Espectros continuavam seu ataque, Raimi viu isso como uma abertura e enredou o Cavaleiro de Ouro, alegando que ele era sua vítima. No entanto, o Espectro subestimou Aioria e depois de enviar os outros Espectros para a próxima casa, Raimi logo foi morto pelo Cavaleiro de Ouro de Leão.
O Espectro de Verme no século XVIII também aparece brevemente em Next Dimension, lutando contra Kaiser de Leão, a quem ele é incapaz de derrotar, e o Espectro é finalmente derrotado por Contador da Morte de Câncer com um ataque humilhante. O nome do Espectro de Verme naquela época não foi revelado por Kurumada, embora ele use a mesma Sobrepeliz e sua aparência seja idêntica à de Raimi.

Zelos foi quem enviou os 17 Espectros para o Santuário de Athena pela ordem de Rhadamanthys de Wyvern. Ele agiu como o mensageiro dos eventos no Santuário para Rhadamanthys, mesmo questionando a decisão de Wyvern devido à ira de Pandora. Quando os Cavaleiros de Ouro revividos chegaram ao castelo de Hades com o corpo de Athena, Zelos estava lá para recebê-los. Os Cavaleiros de Ouro o desconsideraram e Camus de Aquário o empurrou para o lado com seus ventos frios. Assim, quando os Cavaleiros revividos estavam morrendo no chão devido ao limite de tempo, o Espectro descontou sua frustração em Camus. Isso não seria a seu favor, pois Hyoga de Cisne e os outros Cavaleiros de Bronze explodiram pelo teto. Com sua própria explosão fria, o Cavaleiro de Cisne matou às pressas o Espectro de Sapo.

O Espectro de Sapo no século XVIII.

Um personagem não identificado que aparece brevemente diante de Suikyo de Taça, transmitindo a oferta de Hades de se tornar um dos três juízes do submundo e salvar a vida de seu irmão mais novo, Suisho, em troca de lealdade a ele. Kurumada ainda não revelou seu nome e estrela, pois o único fato confirmado é o ser mítico representado por sua sobrepeliz.

Espectros sem nome
Kurumada também apresentou alguns Espectros que foram mortos prontamente e assim não foram identificados, exceto por suas estrelas de destino:
Aparecendo durante o ataque dos Espectros no Santuário:

No Vale Negro, que tentaram matar Kanon de Gêmeos:

Guardando a prisão de Cócito no inferno:

E os Espectros finais mortos por Ikki de Fênix no Muro das Lamentações:

23 novos Espectros foram adicionados ao universo de Saint Seiya por Kurumada em Next Dimension, embora não tenham sido nomeados e suas estrelas de destino ainda não foram reveladas: 9 deles faziam parte do grupo de Suikyo de Garuda invadindo o Santuário, e outros 7 aparecem liberando Contador da Morte de Câncer na Colina para a Terra dos Espíritos. Um novo Espectro aparece entre os grupos mortos por Ikki de Fênix e Contador da Morte, o resto são Espectros do mangá original de Kurumada que aparecem em sua encarnação do século XVIII e alguns soldados Esqueletos. 6 novos Espectros aparecem no grupo de Vermeer de Griffon invadindo o Santuário.

Os soldados sem classificação do exército de Hades, usando versões mais fracas das Sobrepeliz de Espectro, e armados muitas vezes com foices, pois não têm domínio sobre Cosmo. Um deles, o , é brevemente apresentado com destaque e como um alívio cômico, levando Seiya de Pégaso e Shun de Andrômeda a Morada do Juízo, onde ele morre depois de ofender Lune de Balron. Sua voz foi fornecida por Naoki Tatsuta no Japão e Roberto Leite no Brasil.

Mundo Celestial
Os  são poderosos guerreiros do , servos dos deuses do Olimpo e portadores da armaduras . Até o momento, Kurumada os mostrou como leais à deusa da lua Artemis.

O irmão perdido de Marin de Águia. Mencionado por Shaina de Ofiúco no volume final do mangá de Masami Kurumada. Seu passado foi ainda revelado no longa-metragem Prólogo do Céu e em sua pequena história em quadrinhos introdutória, de autoria de Kurumada, em que ele aparece como um anjo. Sua encarnação cinematográfica agora permanece fora do cânone de Saint Seiya, pois agora ele está sendo apresentado nas últimas parcelas de Saint Seiya: Next Dimension, no qual ele também aparece como um anjo, acorrentado na prisão da lua e é libertado por Callisto, com a missão de assassinar Seiya de Pégaso, sua recompensa sendo sua liberdade se ele a cumprir. Sua Glória é especificamente chamada de . Sua missão é interrompida devido à intervenção de Hyoga de Cisne e Marin de Águia, a quem ele acha familiar. Embora Kurumada tenha mantido muitos de seus traços originais, ainda não foi revelado se ele permanecerá o mesmo personagem retratado no filme ou uma versão completamente nova.

Reino Lunar
O  é governado pela bela deusa Ártemis, irmã mais velha de Athena e irmã mais nova de Apolo. Embora Ártemis inicialmente mostre hostilidade a Athena, mais tarde ela oferece sua ajuda. Apesar disso, os servos de Ártemis planejam secretamente matar Athena e seus Cavaleiros. Além disso, os Anjos, os guerreiros do Reino Celestial, parecem ter jurado lealdade a Ártemis.

A bela deusa da lua e irmã mais velha de Athena. A deusa é inicialmente hostil a sua irmã devido a suas batalhas com Hades e Poseidon. Embora ela revele a Athena que a única maneira de remover a maldição de Hades do corpo de Seiya é viajar de volta no tempo com a ajuda de Chronos. Sua base de operações é o Templo da Lua, situado nas encostas do Monte Olimpo. Este templo é protegido por numerosas soldados chamadas "Satélites".

Serva de Ártemis e oficial de alta patente entre os Satélites, a guarda pessoal de Ártemis. Ela é muito carinhosa com sua deusa e recorrerá a qualquer coisa para sua segurança. Calisto inicialmente avisa a deusa Athena para não visitar Ártemis porque ela está irritada com os conflitos passados da deusa da guerra. Athena se recusa, então Calisto permite que ela passe. Ela ainda a considera muito arriscada para Ártemis, então mais tarde ela envia Lascomoune, capitã das Satélites, para matar Athena. Após seu fracasso, ela recorre ao envio do guerreiro muito mais poderoso, Tohma, o Anjo, para matar os Cavaleiros de Athena, libertando-o da Prisão Lunar. No capítulo 30 de Saint Seiya: Next Dimension, durante a reintrodução de Tohma ao cânone, Calisto substitui o personagem obscuro e não identificado que libertou o Anjo, na curta história em quadrinhos introdutória de Kurumada para o agora apócrifo filme Prólogo do Céu.

A feiticeira idosa da lua. Kurumada a baseou na personagem mitológica Hécate. Ela engana Athena para cortar o cabelo por meio de uma ilusão de múltiplos caminhos para o Templo da Lua. Ela faz uma bebida com o cabelo de Athena que restaura sua juventude, tornando-se uma jovem novamente. Ela então guia Athena para Chronos que por sua vez a pune, transformando seu corpo em pó. Mais tarde, ela ressurge ilesa, pois conseguiu sobreviver ao ataque de Chronos. A jovem Hécate exibe um comportamento infantil e caprichoso e exibiu a capacidade de se transformar em um corvo. Algum tempo após a partida de Athena, ela ajuda os Cavaleiros a alcançar a coroa de Athena, o que os leva à era da Guerra Santa passada. Hécate tem mil anos e é a guardiã da estrada que leva ao templo de Ártemis, situado nas encostas do Olimpo, que começa com uma coluna de pedra muito grande, encimada por uma lua crescente.

Satélites
As  são guardiãs da lua e mulheres/soldados de Ártemis. As Satélites são todas excelentes arqueiras, suas armaduras, lembram a lenda japonesa dos coelhos da lua.

Capitã das Satélites. Conhecida por nunca deixar seu alvo escapar. Lascoumoune é ordenada por Calisto para matar Athena para poupar a dor de sua deusa Ártemis. Suas subordinadas são derrotadas em um instante por Shun de Andrômeda, mas Lascoumoune o derruba com seu ataque "Víbora Carmesim", apenas para ser interrompido pela chegada do Cavaleiro de Fênix, Ikki. Ela é então gravemente ferida pelo Cavaleiro após um breve encontro, com sua própria flecha. Sua armadura é preta, pois representa uma víbora.

Antagonistas exclusivos do anime

Algumas facções antagônicas não existem no mangá Saint Seiya de Masami Kurumada, aparecendo apenas na adaptação do anime para TV. Estes incluem os Cavaleiros Fantasmams, os capangas do Grande Mestre Ares, alguns Cavaleiros de Prata e os Asgardianos de Odin.

Ver também

Referências

Antagonistas

Lista de antagonistas de Saint Seiya


An Oberonia equitans in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johann Georg Adam Forster, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Pierre Auguste Victor Mutel. An Oberonia equitans in nahilalakip ha genus nga Oberonia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oberonia

Oberonia equitans


Ogulinsko polje, polje u kršu na dodiru Gorskoga kotara, Like i Korduna. Uz Plaško polje, od kojega je odvojeno humovima, dio je Ogulinsko-plaščanske udoline. Obuhvaća 63 km² na visinama 317 do 364 m. Pruža se u smjeru sjeverozapad–jugoistok; dugo je 15 do 18 km (od Vitunja do približno Josipdolskih vrata), široko do 9 km. Sa zapadne strane omeđuju ga padine planinskoga masiva Kapele, najvećim dijelom Velike Kapele, pretežno s vrhovima 700 do 800 m visine (najviši je Klek, 1181 m), a s istočne strane niži grebeni (uglavnom 500 do 600 m; Krpel, Radošić, Treskavac). Polje nije jedinstvena reljefna cjelina. Sastoji se od ravničarsko-brežuljkastih i dolinskih predjela odvojenih šumovitim humovima: oštarijsko-josipdolski dio od zagorsko-modruškoga razdvojen je uzvisinom Veljun (620 m); ravnice oko Skradnika i Careva Polja odijeljene su niskim humom Sveta Katarina; iznad Josipdola je hum Treskavac (523 m). Poljem teče više ponornica (Dobra, Zagorska Mrežnica, Munjava, Vitunjčica, Ratković). U njemu su dva umjetna jezera nastala podizanjem brana za potrebe hidroelektrane Gojak (1959). Na krajnjem je zapadnome dijelu jezero Sabljaci nastalo potapanjem dijela polja južno od Sabljak Sela. Ujezeren je i dio toka Dobre neposredno pred njezinim ponorom u Ogulinu (jezero Bukovnik). Polje je pogodno za poljoprivredno iskorištavanje (uzgoj žitarica, krmnog bilja, voća i povrća; stočarstvo). Na prisojnim padinama humova nekoć se uzgajala vinova loza. U smjeru sjever–jug od 2005. poljem prolazi autocesta Zagreb–Ploče (čvor Ogulin). Polje presijecaju dva važna državna cestovna pravca koji se križaju u Josipdolu: Vrbovsko–Ogulin–Plitvička Jezera–Bihać i Karlovac–Senj. Naselja su uglavnom mala, ruralna i raštrkana, s mnogim zaseocima. Najveća su Ogulin (8216 st., 2011), Oštarije (1444 st.) i Josipdol (879 st.).

Izvori

Krška polja u Hrvatskoj
Karlovačka županija

Ogulinsko polje


Gustav Philipsen (født 27 oktober 1853, død 3. februar 1925) var en dansk-jødisk forretningsmand og politiker.
Philipsen blev juridisk kandidat 1875, medejer af forlaget P. G. Philipsen 1877 og leder af Nordisk Forlag i 1892. Efter fusionen med Gyldendalske Boghandel blev han 1903 bestyrelsesmedlem og 1919 formand for det nye selskab. Philipsen, der var meget socialt interesseret, tilhørte 1898-1903 Folketinget som liberal. Som medlem af borgernes repræsentation i København fra 1893 udøvede han stor indflydelse på kommunepolitikken. Philipsen søgte en pacificering af arbejdsmarkedet.

Kilder

Eksterne henvisninger

Politikere fra Danmark
Studenter fra Metropolitanskolen

Gustav Philipsen


La statue-menhir de Jouvayrac est une statue-menhir appartenant au groupe rouergat découverte à Martrin, dans le département de l'Aveyron en France.

Description
Elle a été découverte en 2000 par Louis Bonnefous près de son domicile lors de travaux de terrassement. Elle a été sculptée et gravée dans une dalle de grès permien transportée sur  depuis son site d'extraction. Elle mesure  de hauteur pour une largeur maximale de  et une épaisseur de .

C'est une statue-menhir très curieuse : elle comporte deux personnages féminins figurés tête-bêche. Vraisemblablement une première statue-menhir a été réutilisée pour en sculpter une seconde sans pour autant totalement effacer les sculptures de la première. Cette seconde statue est elle-même très originale car c'est un des trois exemples connus de statues-menhirs (toutes féminines) sur laquelle le visage comporte une bouche en plus des yeux, du nez et  des tatouages. Le reste de la partie haute comporte des seins peu distincts, des bras courts avec de grandes mains appuyées sur la ceinture. La partie basse est décorée des jambes disjointes de la seconde statue et d'une partie des anciennes décorations de la première statue (collier et seins). Au verso, deux crochets-omoplates et les chevelures respectives des deux statues, sculptées en opposition, sont encore visibles.

La statue est conservée dans une niche murale dans le bourg de Martrin, une copie a été dressée à proximité du lieu de sa découverte.

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Articles connexes
 Sites mégalithiques de l'Aveyron
 Liste des statues-menhirs de France

Liens externes

 Statue-menhir de Jouvayrac (construit par stéréophotogrammétrie)

Jouvayrac
Site mégalithique dans l'Aveyron

Statue-menhir de Jouvayrac


Chen Lijun (Yiyang, 8 de fevereiro de 1993) é um halterofilista chinês, campeão olímpico.

Carreira

Lijun conquistou a medalha de ouro nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio, após levantar 332 kg na categoria masculina para pessoas com até 67 kg. Ele é quatro vezes campeão mundial e duas vezes campeão asiático competindo na divisão de 62 kg até 2018.

Halterofilistas olímpicos da China
Campeões olímpicos da China
Halterofilistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Chen Lijun


La temporada de 1940 de la Gruppa A fue la 6ª de la Primera División de la Unión Soviética.

Pts = Puntos; PJ = Jugados; G = Ganados; E = Empatados; P = Perdidos; GF = Goles Anotados; GC = Goles Recibidos; Dif = Diferencia de goles

Referencias

Fútbol en 1940]
Temporadas de la Primera División de la Unión Soviética
Unión Soviética en 1940

Primera División de la Unión Soviética 1940


Scream vokal, daha çok Black Metal'de görülen, vokalin gırtlağını dar biçimde şekillendirerek ince ve sert bir biçimde, bağırarak parçaya vokallik yaptığı tarza denir. İngilizce "çığlık" anlamına gelen "scream" de bu tarz vokalin çığlığa benzemesinden kaynaklanmaktadır. Son zamanlarda Black Metal'den sonra Death Metal ve Grindcore tarzlarında da belirli aralıklarla kullanılmaya başlanmıştır ve parçaların çeşitli yerlerinde Brutal Vocal, yerini Scream Vocal'e bırakır.

Heavy metal

Scream vokal


Kuća Caralipeo u gradiću Omišu, Četvrt kralja Slavca 2/1, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Kuća se nalazi na Poljičkom trgu na koji gleda južnom fasadom. Sastoji se od prizemlja, dva kata i potkrovlja a katove odjeljuje razdijelni vijenac. Zapadna fasada gleda na rijeku. Nije sačuvana u izvornom stanju već je pregrađivana, a uz nju je dograđena manja prizemnica. Istočna fasada gleda na manju ulicu. U liniji pružanja je lomljena tako da je sjeverni dio niži od južnog koji se sastoji od prizemlja i kata. Zgrada je građena od kamena, no zapadno i južno pročelje je ožbukano crvenom žbukom. Istočno pročelje je kameno. Krov je dvoslivan, smjera pružanja sjever-jug s četiri luminara. Kuća pripada baroknom slogu 18.st. i jedna je od reprezentativnijih omiških zgrada.

Zaštita
Pod oznakom RST-1074-1980. zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "stambene građevine".

Izvori

Zaštićene stambene građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Omišu

Kuća Caralipeo u Omišu


El Estadio Trud (en ruso: Стадион «Труд») es un estadio multiusos de la ciudad siberiana de Tomsk, Rusia. El estadio fue inaugurado en 1929, tiene capacidad para 15 000 espectadores y sirve, principalmente, para la práctica del fútbol. En el estadio disputa sus partidos como local el FC Tom Tomsk.

Historia
El estadio Trud fue abierto al público el 1 de junio de 1929 en el centro histórico de Tomsk. Entre 2005 y 2010 podría albergar 15 000 espectadores, año en que comenzaron las obras de reconstrucción de la tribuna oriental, oficinas y un centro comercial, con un coste total de 270 millones de rublos. En el momento de la reconstrucción la capacidad se redujo a 3000 espectadores, , pero cuando finalicen las obras aumentará nuevamente hasta alcanzar las 16 000 localidades a comienzos de 2012.

El campo tiene unas dimensiones de 104 x 68 metros y el césped es natural con un sistema de calefacción subterráneo para proteger el terreno de juego de las severas heladas siberianas. El sistema de iluminación proporciona luz artificial hasta 1200 lux.

En julio de 2006, en el sector 4 de la Grada Este, se instaló el "Monumento a los fans" de Leonti A. Usov, una escultura de bronce en el estadio dedicado al cincuentenario del fútbol profesional en Tomsk. Mientras se lleva a cabo la remodelación del estadio, la escultura se ha retirado temporalmente.

Véase también
 Anexo:Estadios de fútbol de Rusia

Referencias

Estadios de fútbol de Rusia del siglo XX
Estadios de fútbol inaugurados en 1929
FC Tom Tomsk
Tomsk
Unión Soviética en 1929

Estadio Trud (Tomsk)


Seyed Hossein Hosseini ( ; Xiraz, 30 de junho de 1992) é um futebolista iraniano que atua como goleiro. Atualmente joga pelo Esteghlal.

Carreira
Começou sua carreira no Bargh Shiraz. Ele principalmente ficou no banco de reservas e fez apenas duas aparições na liga em duas temporadas.

No início da temporada, Mehdi Rahmati era o goleiro titular, porém, depois de não conseguir vencer quatro jogos nas cinco primeiras partidas da temporada, o técnico Alireza Mansourian decidiu colocar Hosseini à frente de Rahmati. Hosseini estreou-se na temporada no campeonato em 15 de setembro frente ao Pars Jonoubi Jam, no qual sofreu 2 gols. Ele vestiu a braçadeira de capitão pela primeira vez no jogo seguinte, no dia 20 de setembro, em partida do campeonato contra o Zob Ahan. O seu primeiro jogo sem sofrer gols na temporada aconteceu em um empate em 0–0 contra Foolad. Depois de não sofrer gols em 5 de janeiro de 2018, ele ultrapassou o recorde de Alireza Beiranvand de 721 minutos sem sofrer um gol na Iran Pro League no empate por 0–0 contra o Tractor Sazi. Em 12 de janeiro, ele ultrapassou o recorde de minutos consecutivos na liga iraniana da primeira divisão estabelecido por Bahram Mavaddat em 1976 por 28 minutos contra o Saipa; ele estabeleceu o novo recorde de todos os tempos em 872 minutos consecutivos sem sofrer um gol. Reza Asadi finalmente encerrou sua sequência sem gols ao vencê-lo aos 85 minutos da mesma partida. Seu recorde foi quebrado por Payam Niazmand em outubro de 2019. Seu desempenho rendeu a ele o prêmio de jogador do mês no final de janeiro. No dia 24 de fevereiro, Hosseini recebeu um cartão amarelo por perda de tempo na partida contra o Foolad, que o tirou do clássico de Teerã na semana seguinte.

Vida pessoal
Casou-se em maio de 2017. Tem Manuel Neuer e Mehdi Rahmati como seus ídolos. Desde a infância é torcedor do Esteghlal.

Títulos
Esteghlal
 Iran Pro League: 2012–13, 2021–22
 Copa Hazfi: 2017–18
 Supercopa do Irã: 2022

Naturais de Xiraz
Jogadores da Copa do Mundo FIFA de 2022
Jogadores da Seleção Iraniana de Futebol
Futebolistas do Esteghlal Football Club
Goleiros do Irã
Futebolistas do Irão

Hossein Hosseini


Michela Pace (født 25. januar 2001) er en sangerinde fra Malta, der vandt den indledende sæson af Maltas version af The X Factor i 2019. Som en præmie for hendes gevinst repræsenterer hun Malta ved Eurovision Song Contest 2019 og vandt også en kontrakt med Sony Music Italy.

Kildehenvisninger

Sangere fra Malta
Maltas Eurovision Song Contest-deltagere
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2019

Michela Pace


Vojna uprava u Srbiji (nje. Militärverwaltung in Serbien) odnosno Područje Vojnog zapovjednika u Srbiji (njem. Gebiet des Militärbefehlshabers in Serbien) je naziv koji je nosila vojna uprava njemačkog Trećeg Reicha na teritoriju osovinske Srbije. Nakon osovinskog napada na Kraljevinu Jugoslaviju, okupacije i komadanja Kraljevine Jugoslavije, Srbija u novom poretku biva svedena u nove zemljopisne okvire i pod vojnom upravom njemačkih vojnih snaga, Wehrmachta. Pod njegovim su nadzorom djelovale dvije srbijanske vlade. Zaposjednuta Srbija koja je bila pod njemačkom upravom bila je današnja središnja Srbija, dio sjevernog Kosova oko Kosovske Mitrovice i područje Banata koje je imalo svoju posebnu upravu.
U novoj razdiobi teritorija Srbija je stavljena pod njemačku okupaciju i vojnu upravu.

Njemačka je smatrala da je nakon svih prekrajanja Jugoslavija likvidirana kao država i da su umjesto nje u državnopravnom smislu formirane tri nove države, Hrvatska, Srbija i Crna Gora, premda potonja nije smatrana posebnom državom, nego protektoratom u sastavu Italije. Prema navodu objavljenom u listu "Službene novine" od 15. rujna 1942. godine, "na dan 22. srpnja 1942. potpisan je u Berlinu Sporazum o imovinsko-pravnom razdvajanju bivše jugoslavenske države". Prema ovom sporazumu, "sva državna imovina bivše Kraljevine Jugoslavije i njenih banovina, koja se na dan 15. travnja 1941. nalazila na području koje je konačno pripalo jednoj od država-stjecateljica, postala je od toga dana vlasništvo ove države-stjecateljice. Države-stjecateljice u smislu ovog Sporazuma su: Njemački Treći Reich, Italija (uključivo Albanija i Crna Gora), Mađarska, Bugarska, Hrvatska i Srbija."
Saveznici nisu priznali ovakvu državno-pravnu promjenu, nego su smatrali da Jugoslavija državno-pravno i dalje postoji te su priznavali autoritet jugoslavenske vlade u izbjeglištvu.

Uspostavljanje vojne uprave

Još prije kapitulacije Jugoslavije, Vrhovno zapovjedništvo Kopnene vojske izdalo je proglas stanovništvu pod njemačkom okupacijom, objašnjavajući zakone koji će se primijeniti na cijeloj teritoriji koju su okupirali Nijemci. Kad su se Nijemci povuli iz krajeva koje su pripojili njemački saveznici, ti su se zakoni primijenili samo u dijelovima današnje Slovenije koje je pripojila Njemačka, kao i u Srbiji. Za razliku od dijelova Slovenije, Srbiju Njemačka nije pripojila, nego vojno zaposjela i stavila pod svoju vojnu upravu, "potpuno su je okupirale njemačke snage i stavile pod vojnu vlast". U Srbiji su na snazi ostali i domaći zakoni, po kojima su djelovale srpske namjesničke upravne i sudske vlasti. Granice okupirane Srbije odredio je Adolf Hitler u direktivi od 12. travnja 1941., koji je zapovijedio uvođenje vojne uprave. Za ovom direktivom uslijedila je ona koju je izdao načelnik Vrhovnog zapovjedništva njemačke vojske, kojom je vojni zapovjednik Srbije stavljen na čelo okupacijskog režima, odgovoran Vrhovnom zapovjedništvu Kopnene vojske. U međuvremenu osoblje za vojnu upravu je skupljeno u Njemačkoj i dužnosti vojnog zapovjednika Srbije su razrađivane. To je uključivalo zaštitu željezničke pruge Beograd – Solun i plovnog puta Dunavom, izvršavanje ekonomskih zapovijedi koje izda Göring te uspostava i održavanje reda i mira. Malo zatim postao je odgovornim za čuvati brojne jugoslavenske zarobljenike i osiguranje zarobljenog oružja i streljiva.

Da bi se to postiglo, osoblje vojnog zapovjednika podijeljeno je po vojnim i upravnim ograncima, a stvoren je i jedan policijski kontigent. Dodijeljeno je i osoblje i osoblje za osnivanje četiri oblasna zapovjedništva i deset okružnih zapovjedništava, koje je odgovaralo šefu administrativnog osoblja, a vojnom osoblju dodijeljene su snage jačine od četiri mjesne obrambena bataljuna širom oblasnih zapovjedništava. Prvi vojni zapovjednik Srbije bio je general Luftwaffea Helmuth Förster, koji je na tu dužnost stupio 20. travnja 1941. godine. Pomoćnik mu je bio čelnik vojne uprave u Srbiji, dkotor Harald Turner. Pored vojnog zapovjednog osoblja, u Beogradu je bilo još nekoliko važnih osoba koje su predstavljale ključne nevojne snage njemačke vlasti. Među istaknutijim bio je Obergruppenführer-NSAK, Franz Neuhausen, kojega je 17. travnja na početku imenovao Göring na dužnost opunomoćenika za gospodarstvene poslove na okupiranom području.
Drugi je bio Felix Benzler, izaslanik ministarstva vanjskih poslova, kojega je postavio Reichminister Joachim von Ribbentrop 3. svibnja.  Još jedna ključna figura u prvoj njemačkoj upravi bio je SS-Standerführer Wilhelm Fuchs, koji je zapovijedao Zadaćnom skupinom Srbije, koja se sastojala od Sicherheitsdiensta (sigurnosne službe), Sicherheitspolizeija (sigurnosne policije), 64. pričuvnog policijskog bataljuna  i Gestapovih odreda. Premda je formalno bio odgovoran Turneru, Fuchs je podnosio izvješća neposredno svojim nadređenima u Berlinu. Proglasom šefa Vrhovnog zapovjedništva njemačke vojske izdanom u travnju zapovijeđene su stroge kazne za djela nasilja i sabotaže, zapovijeđena je predaja sveg oružja i radijskih prijamnika, zapovijeđena su ograničenja u komunikaciji, na sastancima i prosvjedima, prihvaćanje njemačke valute, kao i uvođenje njemačkog kaznenog zakona na okupiranom području.

Izvori

Literatura

Srbija u Drugom svjetskom ratu
Njemačka u Drugom svjetskom ratu
Teritoriji pod okupacijom u Drugom svjetskom ratu

Vojna uprava u Srbiji (1941. – 1944.)


kristu purwa (B.C)meanes the whole time before the birth of christ. and 161 b.c meanes 161 years before the birth of of christ

ක්‍රිපූ 161


حي النزهة هو أحد أحياء الرياض التابعة لبلدية العليا، ويحده من الشمال طريق الإمام سعود بن عبد العزيز بن محمد ومن الشرق طريق عثمان بن عفان ومن الجنوب طريق الملك عبد الله ومن الغرب طريق أبي بكر الصديق

يجاوره من الشمال حي التعاون ومن الشمال الشرقي حي الازدهار ومن الشرق حي المغرزات ومن الجنوب الشرقي حي الملك عبد الله الشمالي ومن الجنوب حي الواحة ومن الجنوب الغربي حي صلاح الدين ومن الغرب حي المرسلات ومن الشمال الغربي حي المصيف

ويتخلله شوارع رئيسية هي :
 شارع محمد علي جناح
 شارع سفيان بن حرب
 شارع الأمير مقرن بن عبد العزيز
 شارع تركي بن أحمد السديري

أحياء الرياض

حي النزهة (الرياض)


Die Genesis 2 ist ein einsitziges Segelflugzeug der FAI-Standardklasse des litauischen Herstellers Sportinė Aviacija. Besonders auffällig an dem Flugzeug ist das stark verkürzte Heck, wodurch die Auslegung den Eindruck eines schwanzlosen Flugzeugs erweckt.

Geschichte
Die Genesis 2 ist die Serienvariante des Prototyps Genesis 1, der von dem US-amerikanischen Designteam "Genesis Group" um Geldgeber Jerry Mercer konstruiert wurde. Hauptkonstrukteure waren Jim Marske (Flugzeug) und John Roncz (Flügelprofil). Bei der Suche nach einem Hersteller für den Prototyp wurde man bei Sportinė Aviacija in Litauen fündig. Die Genesis 1 hatte ihren Erstflug 1993.

Für die Serienproduktion wurde der Prototyp deutlich verändert. Das Serienflugzeug "Genesis 2" hatte am 7. November 1997 seinen Erstflug. Aufgrund wirtschaftlicher Probleme zerbrach die Beziehung zwischen den US-amerikanischen Entwicklern und dem Hersteller, weshalb die Produktion nach 27 Flugzeugen eingestellt wurde.

Konstruktion
Hauptziel beim Entwurf der Genesis war eine deutliche Verringerung der Oberflächen von Rumpf und Höhenleitwerk im Vergleich zu konventionellen Bauformen, um den Strömungswiderstand zu verringern. Dies konnte erreicht werden, indem das Flügelprofil selbst wie bei einem Nurflügler ein positives Nickmoment erzeugt. Die Genesis hat zwar zusätzlich ein kleines Pendelruder auf dem Seitenleitwerk, dieses dient jedoch hauptsächlich zur Trimmung und nicht zur Erhöhung der Längsstabilität.

Für die Serienfertigung wurden stranggezogene Flügelholme aus kohlenstofffaserverstärktem Kunststoff verwendet. Diese Technik wurde anschließend für weitere LAK-Flugzeuge verwendet. Das Bugrad wurde für die Serienfertigung ebenso wie das Hauptrad einziehbar gemacht und die Flügelschränkung reduziert.

Technische Daten

Einzelnachweise

Segelflugzeug
Erstflug 1997

Sportinė Aviacija Genesis 2