Šime Josip Plankton (eng. Sheldon James Plankton) jedan je od najvažnijih likova u crtanoj seriji "Spužva Bob Skockani" i glavni negativac u seriji.

Plankton vodi neuspješan restoran Kantu splačina i zato mrzi svojega suparnika i neprijatelja gospodina Klještića jer on vodi uspješan restoran Rakovu poslasticu. Njegov je glavni cilj u seriji ukrasti tajnu formulu rakburgera čime bi njegov restoran postao uspješan, što je pokušao u mnogim epizodama.

Ipak, u nekim je epizodama Plankton bio i pozitivniji lik, pogotovo u kasnijim sezonama. Plankton je vrlo nizak te je kompleksan lik.

Izgled

Plankton je plankton, što mu kaže i njegovo ime. On je tamnozelene boje. Ima jedno crveno oko i jednu gustu crnu obrvu iznad njega. Ima malene ruke i noge te dvije vrlo duge antene. Njegova se veličina jako često mijenja. U jednoj epizodi je rečeno da je visok 2 inča, što bi bilo oko 5 centimetara. U jednoj se epizodi uspio sakriti u sezamovu sjemenku na gornjem pecivu rakburgera. U nekim epizodama, pak, gdje nosi rakburger i bježi preko ulice, vidi se kako je visok koliko je rakburger širok. To je jedna od animatorskih grešaka u seriji.

Biografija

Rođenje i djetinjstvo

Šime Josip Plankton rođen je 30. studenog 1942. godine kao jedini sin Mame Plankton i Gordona Planktona. Išao je u
Posejdonovu osnovnu školu, gdje je bio u razredu s mnogo djece te također - s Eugenom Klještićem koji je rođen istog dana. Klještić i Plankton  brzo su postali prijatelji iako su njihove obitelji u prošlosti uvijek ratovale. Druga djeca ih nisu voljela, a neki su ih i maltretirali (grupa nasilnika predvođena Billyjem), uglavnom zato što je Eugen u to doba bio vrlo siromašan, a Plankton je bio jako pametan, pa su ga smatrali čudnim.

Suradnja oko restorana

Jednoga je dana u Bikini Dolini bio veliki karneval, a Klještić i Plankton išli su ga posjetiti. Iznenada se do Klještića dokotrljala mala lipa, a on ju je brzo podigao i pitao Planktona što je to. Plankton mu je odgovorio da je to novac i da time može kupiti stvari. G. Klještić  bio je očaran, s obzirom na to da je uvijek bio siromašan i bez ičega te je tako počela njegova opsesija novcem koja traje još i dandanas.

Nakon toga odlučili su napraviti plan kojim bi zaradili još novaca. U ono doba blizu škole nalazio se popularan restoran s burgerima koji su mnoga djeca jela. Konobar ih je odbio uslužiti jer su jadno izgledali. Plankton i Kliještić zatim su otvorili restoran na smetlištu, što nije bila dobra ideja, no uskoro su dobili prvog gosta, Starog Juru. Uskoro će početi njihov sukob.

Svađa Planktona i Klještića

Međutim, taj burger bio je jako lošeg okusa te se Stari Jure otrovao i završio u bolnici. Plankton je spomenuo kako je Stari Jure tako i tako bio star, a Klještić je na to uzvratio da je Stari Jure bio njegov dobar prijatelj. Nakon toga su se oni posvađali, čak i oko formule: Plankton je otrgnuo dio papirića na kojem je pisalo: "i prstohvat splačina".

Nakon toga, Plankton je odlučio napraviti svoje sendviče koristeći memoriju i znanost te je napravio sendvič od splačina koji je Spužva Bob bio prozvao "splačvič" u jednoj epizodi.

Plankton je svoje sendviče odlučio prodavati u školi, a g. Klještić napravio je svoje rakburgere jestivima (tijekom svađe zalupila su se vrata, popadalo je nekoliko začina i oni su učinili rakburgere sjajnima). Planktonovi burgeri pokazali su se odvratnima i bili su lošeg okusa dok su učenici zavoljeli Klještićeve rakburgere te je Klještić postao popularan i bogat (a i danas se bogati na njima u svom restoranu).

Odrasli Plankton

Plankton je ubrzo postao odrastao. Oženio je Karlu i otvorio restoran Kantu splačina, koji je rijetko kad imao gosta, osim u nekoliko epizoda.

Danas

Još i danas Plankton je Klještićev neprijatelj i vlasnik Kante splačina. Planktonov je glavni cilj u životu ukrasti tajnu formulu rakburgera i učinit će sve da dođe do nje, na bilo koje, pa i lude načine. Naprimjer, u epizodi Spužva Bob na zadnjoj liniji obrane Plankton je izgradio veliku autocestu koja je prolazila iznad Rakove poslastice samo kako bi Klještićev restoran ostao bez posla te kako bi mu on prodao formulu da dođe do novaca. Međutim, meduze koje su otjerane iz svog prirodnog staništa napale su Planktona i grad te su se građani Bikini Doline ujedinili da unište autocestu.

Plankton i Klještić

U epizodi "Glupani i zmajevi" (eng. Dunces and dragons), zli čarobnjak lord Planktonamor napao je kralja Klještića pomoću zmaja meduze želeći preuzeti njegovo kraljevstvo (obitelj Kliještić je u srednjem vijeku vladala Bikini dolinom). Spužva Bob, Patrik, Kalamilko (srednjovjekovna verzija Kalamarka) i srednjovjekovna Luna porazili su Planktonamora, no sukob je ipak ostao. Također, u epizodi "Junak Zapada", kad Spužva Bob postaje šerif u gradu Jednooka Jaruga, kriminalac Jednooki Plankton napada Klještića koji je živio u ono doba (predak Eugena) i vodio Rakovu kantinu.

Vjerojatno su obitelji Klještić i Plankton izgladili svađe i nesporazume jer su se Eugen i Šime u djetinjstvu družili opušteno i bez ikakvih problema.

Ipak, još i danas, g. Klještić i Plankton ponekad si prijateljski pomažu.

Kanta splačina

Plankton sam vodi Kantu splačina (ponekad uz Karlinu pomoć), bez ikakvih zaposlenika. Ponekad je čak bio uspješan (kao u epizodi "Prijateljske špilje"), a u epizodi "Spužvikus"  otvorio je gladijatorsku arenu. Hrana u Kanti splačina (iznutrice) jako je loša, pa skoro nitko ne jede tamo. Ipak, pokazalo se da je moguće učiniti splačine ukusnijima.

Jednom je jedan obožavatelj pitao kreatora serije Stephena Hillenburga zašto Plankton ne prodaje računala i znanstvene stvari (što je učinio u epizodi "Makni se il' buš dobil svoje" kako bi zaradio novac i davao po svakom dolar da potpišu peticiju za spas Kante splačina). Hillenburg je rekao da je to zato što Planktonu to nikad nije palo na pamet te jer Plankton ima katastrofalne komunikacijske sposobnosti - on bi vjerojatno ignorirao tu ideju osim ako mu hitno ne bi zatrebao novac ili nešto slično.

Plankton u filmovima

U filmu "Spužva Bob Skockani", koji je inače kraj serije ikad, Plankton je odlučio iskoristiti "plan Z". Ukrao je krunu kralja Neptuna i optužio Klještića za to. Klještić je bio smrznut i pripreman za smrtnu kaznu jer se prema zakonu krađa krune ili drugog kraljevskog vlasništva kažnjavala smrću, a Plankton je za to vrijeme ukrao tajnu formulu i napokon počeo prodavati rakburgere. Besplatno je davao kacige, koje su zapravo bile kacige za kontrolu uma, zavladao je gradom kao diktator i preimenovao ga u Planktopolis. Ipak, Spužva Bob i Patrik su ga zaustavili. Eugen je bio oslobođen, a Plankton uhićen zbog svog zla kojeg je napravio i osuđen na zatvor.

U drugom filmu "Spužva izvan vode" Plankton se pridružuje Spužva Bobu i ekipi te postaje dio tima.

Osobnost

Šime Josip Plankton glavni je negativac u seriji. On je zloban, arogantan, opasan i manipulativan. Spreman je na ama baš sve da se dočepa tajne formule. Plankton uvijek ignorira tuđe ideje i ne libi se čak ni ubiti drugoga (što je pokazao u filmu, pa i u epizodi "Spužvikus" kad je poslao Patrika da se bori protiv lavova u areni). On je i najpametniji stvor u Bikini Dolini, naravno poslije Lune, ali ga ipak Spužva Bob i g. Klještić uspijevaju nadmudrivati.

Ipak, Plankton ponekad pokazuje i svoju dobru stranu. Pomogao je Spužva Bobu, Kalamarku i g. Klještiću da se riješe morskog ježa u epizodi "Fuj, uljez!". U epizodi "Legenda Boo-kini doline"  bio je zarobljen na brodu Letećeg Nizozemca, zlog duha, koji ga je nazvao Spužva Bobovim prijateljem. Ponekad se čak i pravi dobar kako bi došao do formule, kao u epizodi "Novi list".

Plankton većinom igra ulogu negativca, pogotovo u ranijim sezonama. U novijim epizodama Plankton se više pokazuje kao antagonist nego kao superzlikovac, te ga se čak ponekad izjednačava s g. Klještićem.

Obitelj

Brak

Plankton ima kompjutersku ženu, Karlu. Ponekad je tretira vrlo loše. Recimo, u epizodi "Makni se il' buš dobil svoje" ju je skoro prodao nekom kupcu, ali ga je ona spriječila. Često je krivi za svoje neuspjehe, te je u epizodi "Karla 2.0." izgradio istoimenu zamjenu za svoju ženu. Na kraju je Karla u dvoboju pobijedila svoju zlu zamjenu te su se ona i Plankton opet pomirili. Također, u jednoj epizodi se pokušao oženiti majkom g. Kliještića, iako je već oženjen, zbog čega ga je Karla pogodila laserom na kraju epizode. U epizodi "Rakova cesta" ga je Karla čak izbacila iz kuće. U drugoj epizodi, pak, se skoro smrznula dok je sudjelovala na natjecanju samo kako bi Plankton napokon ukrao formulu. Naravno, i taj je pokušaj propao, te je Planktona pojeo veliki mekušac.

Ipak, često se vidi da se oni svejedno vole. U epizodi "Planktonova godišnjica" Plankton joj je otpjevao predivnu serenadu koja se zvala O, Karlo moja. Često se može vidjeti da Karla da neki dobar savjet Planktonu da ukrade formulu.

Oni imaju vrlo kompleksan odnos.

Roditelji, bake i djedovi

Planktonova majka se zove Mama Plankton, a otac Gordon Plankton. Oni se pojavljuju samo u stripovima, ili su usput spomenuti.

Planktonova baka Lili Plankton se, pak, pojavljuje u dvije epizode: "Bakin tajni recept" i "Bakina riječ". U epizodi "Bakin tajni recept" Plankton ukrade njeno zubalo i neke staračke sitnice kako bi se prerušio u Spužva Bobovu baku. Taman kad je htio zgrabiti formulu, Lili ga je uhvatila i za uho odvukla van iz Rakove poslastice. Bila je gruba prema Spužva Bobu.

U epizodi "Bakina riječ", Plankton je slagao svojoj baki da on posjeduje Rakovu poslasticu kako bi baka na njega bila ponosna. G. Kliještić, Kalamarko i Spužva Bob su se pravili da je to sve istina, a jedna od Lilinih želja je bila i da se slika s tajnom formulom. U tom trenutku, kad je Eugen ipak pristao, Lili je pobjegla s propelerom i formulom u svoj starački dom. Tu se Plankton pridružuje ekipi kako bi vratili formulu (vjerojatno samo zato kako bi je on opet mogao pokušavati ukrasti), što je još jedan primjer nešto pozitivnijeg Planktonovog prikaza.

Lili je pobjegla u starački dom te je zamišljala kako će ona vladati svijetom brze hrane i cijela Bikini dolina će joj se klanjati. Ipak, ona je zaspala, te su joj Kliještić i Spužva Bob uzeli formulu. Lili bi se možda mogla opet pojaviti u novijim epizodama.

Lili se oženila za Djeda Planktona, te su oni dobili sinove Gordona i Silasa. Roditelji Mame Plankton te druga Šimina baka i djed se zovu Setmour i Basia.

Rođaci

Pošto je Šime Josip Plankton mikroskopski organizam, on ima tisuće i tisuće rođaka pod cijelim morem, te ih je sve okupio u epizodi "Planktonova armija". To mu je, inače, preporučila Karla. Plankton je pozvao svoje rođake očekujući da će biti pametni i zlobni, ali su rođaci većinom bili glupi veseljaci. Plankton je ipak došao do formule, no pročitao je lažnu formulu gdje je pisalo da je tajni sastojak za rakburgere plankton! Šime i svi rođaci su pobjegli te se više nikad nisu susreli u seriji.

Neki od rođaka su se pojavljivali u Spužva Bob videoigrama.

Neka od imena koje rođaci imaju su: Clem, Marvin, Rufus, Zeke, Jeke, Billy Bob, Billy Jim, Billy Billy Bo Billy Banana Fana Fo Filly, Doug Plankton, Enis, Rainchild i drugi. Oni su jedini imenovani te imaju pomalo smiješna imena.

Preci

Plankton je imao puno daljih predaka, ali od njih su poznata dva. Jedan je zli čarobnjak lord Planktonamor, koji je živio u Bikini dolini u vrijeme srednjeg vijeka. Planktonamor je bio suparnik Kralja Kliještića i htio je preuzeti kraljevstvo. Na kraju je oteo princezu Koraljku i zaprijetio da će je ubiti ako Kliještić ne preda kraljevstvo. Spužva Bob i prijatelji su se udružili te su ga pobijedili, a on je poražen. Imao je i ženu, Karlu Kristalnu Kuglu.

Drugi poznati predak Šime Josipa Planktona je Jednooki Plankton, koji se pojavljuje u epizodi "Junak Zapada". On je terorizirao Bikini dolinu, koja se tad zvala Jednooka jaruga i bila je uređena u 'vestern' stilu. Jednookog je porazio šerif Spužva Bil Skockani, te je na kraju Kliještić iz tog doba otvorio restoran gdje su građani mogli za jedan dolar zgaziti Jednookog i tako mu se osvetiti za svo zlo i teror koji je učinio.

Odnosi

Eugen H. Kliještić

Šime i Eugen imaju zanimljiv odnos. U djetinjstvu su bili veliki prijatelji, no posvađali su se nakon što je njihovim sendvičima otrovan Stari Jure, te je Eugen sam nastavio posao s rakburgerima, a Plankton mu je htio ukrasti tajnu formulu. U većini epizoda oni su neprijatelji te su uvijek zločesti jedan prema drugome. Plankton uvijek smišlja podle planove za krađu formule, ali ponekad čak i pada kao žrtva Eugenovih planova. Unatoč tome, oni si ponekad pomažu i dobri su si, kao što je slučaj u epizodama "Fuj, uljez!", "Novi list" i druge.

Karla Plankton

Karla je Planktonova supruga i oni imaju vrlo kompleksan odnos. Često Karla daje Planktonu ideje o krađi tajne formule (npr. u epizodi "Posao iznutra"), ali Plankton ih obično upotrijebi kao da ih je smislio sam. Ponekad Plankton čak napusti Karlu zbog neke druge žene ("Neprijatelj po zakonu", "Karla 2.0"), ili Karla otjera Planktona iz kuće ("Plankton dobiva čizmu", "Rakova cesta"). Ipak, njih dvoje se još uvijek bezuvjetno vole, i to je pokazano puno puta, ponajviše u epizodama koje se fokusiraju na njih kao što je "Planktonova godišnjica".

Spužva Bob Skockani

Plankton i Spužva Bob također imaju kompleksan odnos. U prvoj epizodi ikad kad se oni susreću i trećoj epizodi serije, Plankton!, Plankton je pokušao iskoristiti kontrolu uma nad Spužva Bobom te ga je natjerao da donese rakburger u Kantu splačina. No, taman kad ga je Spužva Bob morao ubaciti u Planktonov analizator, prokomentirao je nešto o tome kako su rakburgeri ukusni. Plankton se pohlepno bacio prema rakburgeru te je sam pao u analizator, a Karla ga je analizirala i rezultat je pokazao: 1% zao, 99% vrući plinovi. Nakon toga kontrola uma je prestala i Šime je ostao bez formule.

Nakon toga počinju Planktonovi brojni pokušaji u serijalu da ukrade formulu, iako to nije uspio nikad osim u filmu. Puno puta Plankton i Spužva Bob ratuju, recimo u epizodama "Plankton!", "Zaleđene face", te u samom filmu. Ponekad se pak Plankton pravi dobar te se sprijatelji sa Spužva Bobom ("Rakova cesta", "Zabava", "Planktonova godišnjica"), dok Spužva Bob ne otkrije prijevaru te oni opet postanu neprijatelji. Ipak, u nekim epizodama Šime Josip Plankton i Spužva Bob stvarno jesu prijatelji, te se Plankton čak ne pravi u vezi s tim. Neki primjeri toga su epizode kao "Fuj, uljez!", "Legenda Boo-kini doline", "Plankton dobiva čizmu", film "Spužva izvan vode" te drugi. Ponekad se Plankton i Spužva Bob udruže protiv većeg zla, kao u epizodi "Legenda Boo-kini doline".

Kalamarko Kraković

Plankton i Kalamarko se ne susreću često, uglavnom zato što Planktona ne zanima Kalamarko, a Kalamarka ne zanima tajna formula. Kada se sretnu, uglavnom se ne vole. Kalamarko je bio vrlo ljut na Planktona u epizodi "Zaleđene face" jer se skoro smrznuo zbog njega zajedno sa Spužva Bobom i cijelom ekipom. Šime i Kalamarko su većinom neprijatelji.

Međutim, u epizodi Slatko-kisela lignja to se promijenilo. Kalamarko je bio ljut na g. Kliještića jer je vrijeđao njegovo sviranje klarineta, a Plankton je odlučio iskoristiti njegov bijes. Nije mu se uspio približiti jer bi ga Kalamarko uvijek otjerao, no na kraju mu je Spužva Bob savjetovao da priča s njim o njegovoj glazbi. Nakon toga Plankton se počeo praviti da uživa u Kalamarkovom sviranju klarineta, pljeskao mu je po cijelom gradu i pjevao uz njega, iako je potajno nosio čepiće za uši kako ne bi slušao katastrofalno Kalamarkovo sviranje. Kad ga je pitao o tajnoj formuli, Kalamarko mu je rekao da on radi na blagajni i da ne zna što je u rakburgeru. Iako je u nekoliko epizoda Kalamarko kuhao rakburger (kao u epizodama "Morski tim superzlikovaca" ili "Kompa mjehurić"), moguće je da Kliještić stvarno nije rekao Kalamarku tajnu formulu. Na kraju je Plankton poludio i oteo mu klarinet te pobjegao s njim u ulicu dalje, gdje ga je zaustavila policija te su ga uhitili jer su primili mnogo pritužbi o lošem sviranju, a on je bio jedini koji drži glazbalo. Tako da od tog pokušaja opet nije bilo ništa.

Patrik Zvijezda

Plankton ima sličan odnos s Patrikom kao s Kalamarkom, ali su možda malo više puta bili prijatelji. U nekim epizodama Plankton je prezirao Patrika jer je glup, a ni Patrik nije volio Planktona jer je znao za njegove pokušaje krađe formule. U jednoj novijoj epizodi, Bez fotografiranja molim, Patrik je vodio nekog čudnog turista u obilazak Bikini doline te mu je rekao da može stati na Planktona jer je zabavno. U epizodi "Došlo je iz Slanog plićaka" se također ljutio na Planktona, ali je dao Spužva Bobu sjajnu ideju. U epizodi "Šalša imbecilikus" Plankton je uzeo Patrikov DNA i pretvorio cijeli grad u glupane, ali Patriku to nije puno značilo jer nije shvaćao o čemu se radi.

Ipak, ponekad su prijatelji. Na primjer, u epizodi "Kuharske igre" Plankton i Kliještić su se natjecali na velikim igrama za roštilj-kuhare. Kako Plankton u Kanti splačina nije imao zaposlenike, iskoristio je sukob Spužva Boba i Patrika te prijavio Patrika kao natjecatelja za Kantu splačina. Patrik i Spužva Bob su više-manje bili izjednačeni, ali kad je krenulo zadnje natjecanje u boksu, potrgale su im se hlače te je izašla istina na vidjelo: Patrik je nosio žute, a Spužva Bob ružičaste. Opet su se pomirili, a Plankton se zajedno s Kliještićem ljutio jer je ostao bez zaposlenika.

Bili su prijatelji i u epizodi "Renoviranje", kad je Patrik pomagao Planktonu renovirati Kantu splačina, ali je Plankton od njega imao više štete nego koristi (recimo, Patrik je napravio prozor od metala te se nije moglo gledati kroz njega). U "Rakovoj cesti" su bili zajedno u bendu dok se nije otkrio pokušaj krađe tajne formule, te je Planktona uhitila policija. U drugom filmu su također bili u istoj ekipi te su surađivali.

Luna Frnjau

Plankton i Luna se nisu previše viđali tijekom serije, ali jesu u nekoliko epizoda. Njih dvoje su, kad se sretnu, uglavnom neprijatelji. To se najviše vidjelo u epizodi "Netko je u kuhinji s Lunom". U toj epizodi Plankton je ukrao Lunino krzno, prerušio se u nju i otišao u Rakovu poslasticu. Kao Luna je pokušao doznati od Spužva Boba tajnu formulu rakburgera, ali on joj je rekao da se o formuli može razgovarati samo s g. Kliještićem. Plankton je tad ukrao formulu i pokušao pobjeći, ali pojavila se prava Luna, naravno, bez krzna. Luna je pobijedila Planktona i zatočila ga u staklenci, no kad je došla policija, umjesto toga je uhitila nju zbog golotinje na javnom mjestu a Plankton se uspio izvući. Luna se jako naljutila na njega.

Također su bili neprijatelji u epizodi "Došlo je iz Slanog plićaka". Tad je Plankton pokušao iskoristiti veliki ljigavi mjehurić da ucijeni Bikini dolinu i dođe do formule, a Luna, Spužva Bob i Patrik su ga pokušali pobijediti. Ipak, Plankton je probušio mjehurić, ali u formuli je bio dinamit te je letjelica eksplodirala, a Šime je pao u Kantu splačina. Kliještić je pak zaradio na svemu. U epizodi "Šalša imbecilikus" Luna je nehotice dala Planktonu ideju za zli plan, no na kraju je cijeli grad postao glup, te su se Luna i Karla ujedinile kako bi obrazovale građane. Plankton je jedini koji nije htio učiti, nego je prijetio Eugenu.

Ipak, dva puta su imali pozitivnije odnose. U epizodi "Savršena kemija" Plankton se prvo prebacio u plinovito stanje i došao do sefa s tajnom formulom, ali je g. Kliještić osjetio smrad i otpuhao ga je ventilatorom. Plankton i Luna su shvatili da ih povezuje znanost te su se ujedinili. Plankton je pomagao Luni popraviti transporter, no on je zapravo htio povezati transporter sa svojom napravom i teleportirati sebe u sef s tajnom formulom. Spužva Bob im je bio "pokusni majmun". Na kraju je Plankton zarobio Lunu i Spužva Boba te pobjegao preko transportera, no Luna je oslobodila sebe i Spužva Boba, te mu otkrila da je znala da Plankton planira nešto zlobno. Plankton je, pak, završio zarobljen u boci u kojoj je inače bila tajna formula.

Također, u epizodi "Imitacijsko ludilo" njih dvoje su igrali šah, te su se ujedinili da pomognu Spužva Bobu koji je imitirao svih i sve te se nije mogao vratiti u svoje normalno stanje.

Koraljka Kliještić

Plankton i Koraljka se nisu često susretali. U jednoj, inače vrlo kontroverznoj epizodi Plankton na pladnju pokazano je kako se Plankton smrtno boji Koraljke, jer je jedan kit pojeo neke njegove pretke i rođake. Kad je to saznao, g. Kliještić se preoblačio u Koraljku da preplaši Planktona. Karla je mislila da Plankton ludi, ali on je bio u pravu. Planktonu je bilo dosta svega i skoro se pokušao ubiti, no Spužva Bob mu je onda rekao da g. Kliještić ima tajni strah - klaunove (što je bila laž). Plankton je zarobio g. Kliještića i Spužva Boba te doveo nekog klauna. Spužva Bob je onda hologramom stvorio kitove pred Rakovom poslasticom te je Plankton u strahu pobjegao kroz kanalizaciju. Otkrilo se i da Koraljka ne voli jesti planktone, nego jela poput salate.

Ipak, u epizodama poput "Kod drugoga je uvijek bolje" ili "Oženjen za pare", Plankton se susreće s Koraljkom bez ikakvih problema ili strahova. To može značiti da je on pobijedio svoj strah pa su se te epizode dogodile poslije, ili su se dogodile prije, a u međuvremenu je kit pojeo neke Planktonove pretke. Također, u epizodi "Bijeg iz zatvora" Plankton se ne boji plavog kita koji mu je prijatelj u zatvorskoj ćeliji.

Slavko

Plankton i Slavko se također ne susreću često, ali kad god se susretnu, uvijek su neprijatelji. U jednoj epizodi Plankton je čak glumio da je Slavko kako bi ukrao formulu, no pravi Slavko ga je presreo. U drugoj epizodi, "Invazija ananas", njihov odnos ima važniju ulogu. Naime, nakon što je Plankton po tko zna koji put pokušao ukrasti tajnu formulu rakburgera, g. Kliještić ju je povjerio Spužva Bobu na čuvanje. Dok je Slavko bio sam, Plankton se prerušavao kako bi ušao u ananas, ali ga je Slavko preduhitrio. Na kraju je Plankton ušao u Slavkov oklop, a on ga je htio istjerati očima te ga je tjerao da panično bježi. Plankton je na kraju zbog unutarnjih plinova počeo halucinirati da ima formulu, a imao je ustvari samo Spužva Bobov dućan za kupnju kojeg je Slavko pojeo. Nakon toga više se nisu susretali.

Planktonovi zločini

Osim pokušaja krađe tajne formule rakburgera, Plankton je počinio još mnogo zločina:

 Porobio građane Bikini doline - u prvom filmu o Spužva Bobu, Plankton je pomoću kaciga za kontrolu uma porobio sve građane i osnovao Planktopolis kojim je diktatorski vladao.
 Porobio stanovnike špilja - u epizodi "Prijateljske špilje", kako bi mu bili radnici u novom podzemnom restoranu.
 Krađa kraljevskog vlasništva - ukrao krunu kralja Neptuna (1. film).
 Lažna optužba - optužio g. Kliještića za zločin kako bi ga Neptun pogubio (1. film).
 Slanje plaćenika - poslao ga da ubije Spužva Boba i Patrika. (1. film).
 Okrutnost nad životinjama - kad je postao diktator i vladar Planktopolisa, tjerao je Slavka da vuče neki kamen težak nekoliko tona. (1. film).
 Skoro ubio Patrika - poslao ga da se bori protiv lavova u epizodi "Spužvikus" kad je izgradio gladijatorsku arenu, samo kako bi se drugi mogli zabavljati (mama g. Kliještića je posebno uživala).
 Krađa vrijedne umjetnine - u epizodi "Fijasko" ukrao je sliku slavnog slikara Fijaska misleći da su to ostatci rakburgera.
 Lažno svjedočenje - u epizodi "Kliještić protiv Planktona" lažno svjedočio na sudu pod zakletvom - rekao da nije htio ukrasti tajnu formulu, nego pozdraviti 'starog prijatelja' Eugena.
 Trovanje gostiju splačinama - mnogo puta ("Spužvikus", "U kanticu po slasticu"...)
 Krađa identiteta - više puta, kako bi došao do formule ("Netko je u kuhinji s Lunom", "Prevara sa školjkom", "Lažni gospodin Kliještić", "Bakin tajni recept"...)
 Krađa Luninog krzna - u epizodi "Netko je u kuhinji s Lunom".
 Razne krađe - jako puno puta.
 Trovanje starog Jure - u epizodi "Prijatelj ili protivnik" on i Eugen su otrovali Starog Juru pokvarenim burgerima, te su se i posvađali nakon toga (početak njihovog suparništva).
 Psihičko uništavanje g. Kliještića - u epizodi "U kanticu po slasticu", napravio je poseban uređaj kako bi g. Kliještić mogao čuti kad god Plankton nešto proda (a Kanta splačina u to doba je bila puna), što je Eugena dovelo do ludila.
 Prijevara i lažno predstavljanje - u epizodi "Prevara sa školjkom", prevario je Slavka da ode na pužje odmaralište i za to vrijeme ga je glumio pred Spužva Bobom da dođe do rakburgera.
 Osnivanje rock banda da ukrade formulu - u epizodi "Rakova cesta", ali kad su došli na probu u Rakovu poslasticu, Spužva Bob je uhvatio Planktona u pokušaju bijega te ga je uhapsila policija.
 Bijeg iz zatvora - u epizodama "Rakova cesta" i "Bijeg iz zatvora". Također, neki zločin ga je doveo u zatvor u tim epizodama. Možda je to novi pokušaj krađe tajne formule, a možda i nešto drugo.
 Mučenje (vjerojatno) - u epizodi "Kalamarkov bend".
 Bigamija (umalo) - u epizodi "Enemy In-Law" je pokušao oženiti Kliještićevu majku iako je već bio oženjen za Karlu. Također je napravio i drugu kompjutersku ženu u epizodi "Karla 2.0", ali ju je prava Karla porazila.
 Sudjelovanje u zločinu - u epizodi "Bijeg iz zatvora" je otkriveno da su njegove splačine služile pljačkašima (tada zatvorenicima) za prerušavanje ili izbacivanje otrovnih plinova, što im je služilo kao pomoć u pljački.
 Pokušao prodati Karlu - u epizodi "Makni se il' buš dobil svoje", ali ga je Karla na vrijeme spriječila.

Moguće je da je počinio još neke zločine.

Videoigre

Šime Josip Plankton često ima uloge u videoigrama, koje su ponekad sitne, a ponekad krupnije, ali najveću ulogu ima u igrici "Bitka za Bikini dolinu". U toj igrici Plankton je izradio posebnog robota te pustio neke druge robote, uvjerivši Spužva Boba i Patrika da ih poraze dok on popravi svog robota.

Izumi

Plankton je jako pametan i zli je znanstvenik, te je izumio mnoštvo stvari tijekom serije. Evo nekih od njih:

 Hipnopod - hipnotizira meduze da budu robovi; samo u igrici Plankton's Pernicious plot.
 Kacige za kontrolu uma - kontroliraju um ribama i pretvaraju ih u Planktonove robove; viđeno u prvom filmu.
 Šampon za kontrolu uma - šampon koji, kad se nanese, može kontrolirati tuđi um; Plankton ga je isprobao na Čovjeku sireni i Dječaku školjki kao dio svojih zlih planova u epizodi "Čovjek sirena protiv Spužva Boba".
 Vremeplov - kojeg su Spužva Bob i Plankton zajedno izgradili u filmu "Spužva izvan vode".
 Robot Kliještić - robot kojeg je Plankton izgradio i koji liči na g. Kliještića. Korišten je u epizodi "Lažni gospodin Kliještić", gdje je Plankton bio unutar Robota Kliještića i pokušavao je doznati tajnu formulu od Spužva Boba. Kad se pojavio pravi Eugen, Spužva Bob ga je otjerao misleći da je robot, ali nije Planktonu rekao formulu, nego je slučajno ubacio lipu u dio na robotu gdje je pisalo "samouništenje". Zli plan je otkriven i Plankton je ponovo poražen. Također, robot je kratko viđen u epizodama "Novi list" i "Prijatelji špijuni".
 Stroj za zamjenu života - jako napredan stroj koji je izgradio Plankton i koristio u epizodi "Kod drugoga je uvijek bolje". Tom prilikom Planktonu je bilo dosta njegovog jadnog života te je zamijenio svoj život s g. Kliještićem. Tada je Plankton vidio kako ni Eugenov život nije dobar: Spužva Bob ga gnjavi, Kalamarko ništa ne radi, Koraljka samo traži novce, kupci su arogantni... a Eugen je pak sad postao goli rak koji želi ukrasti formulu. Na kraju epizode Plankton i Kliještić su opet zamijenili svoje živote.
 Karla 2.0 - nova računalna žena u istoimenoj epizodi, koju je prava Karla porazila.
 Razni kompjuteri - viđeni u epizodi "Preopterećenje", izrađeni s idejom da pomognu u krađi tajne formule. Jedan "kompjuter" je bio fen na maloj kući s vjetrenjačom, drugi galon pun vode s nožicama kao kod pauka, a treći toster s nogama. Ipak, u toj epizodi kabel nije bio predug, pa baš kad je Plankton htio uništiti Rakovu poslasticu da napokon dođe do tajne formule, kabel je izašao iz utičnice koja je bila u Kanti splačina te je Planktonov plan propao. Na kraju su se Plankton i Karla opet pomirili, a ti kompjuteri više nikad nisu viđeni u seriji.
 Uređaj za kontrolu uma - još jedan Planktonov način da kontrolira tuđe mozgove, viđen u epizodi "Plankton!" gdje je ostvario kontrolu uma nad Spužva Bobom u planu da donese rakburger i da ga on analizira, što je neslavno propalo.
 Karla sama - Karla je Planktonova računalna žena. Nju je izgradio Plankton još dok je bio u školi zajedno s Kliještićem. Karla je bila Planktonov i Kliještićev sigurnosni sustav kad su izgradili svoj prvi restoran na smetlištu s burgerima koji su otrovali Starog Juru. Kad je odrastao, Plankton je unaprijedio Karlu te su se vjenčali. Ona može sama misliti te može analizirati stvari, kao u epizodi "Plankton!". U prvim sezonama ona je bila nepokretna i bila je veliki kompjuter na zidu u Planktonovom laboratoriju, ali u kasnijim sezonama se pokazalo da je ona mobilna te se može kretati. Također, u epizodi "Kod drugoga je uvijek bolje" vidjelo se da može raditi hologramsku hranu, koja se može vidjeti, ali ne i jesti.
Čak je jednom uspjela i ukrasti rakburger te ga je htjela analizirati na dan godišnjice braka. Plankton joj je otpjevao prekrasnu serenadu, a ona je počela prenositi tajnu formulu da bi je mogla analizirati, ali malo prije kraja je počela plakati od sreće zbog Planktonove predivne pjesme te je eksplodirala. Općenito se Karla čini smirenija i uspješnija, te možda nije pametnija od Planktona, ali je hladnije glave i smirena.

 Duplicatotron 3000 - u videoigri "Bitka za Bikini dolinu", kao dio plana da napokon dođe do tajne formule.
 Smrtonosni robot - robot kojeg je izgradio Plankton. Čak ima i žuto oko s crvenom zjenicom kao i Plankton. Pojavljuje se u samo jednoj epizodi, kad je u Rakovu poslasticu došao morski jež. Robot ima supersnagu i malj kojim može udarati objekte. Može ga se namjestiti da lovi tri stvari: morskog konja, raka (poput g. Kliještića) i morskog ježa. Pokušavao je uloviti tog ježa, ali nije uspio, te je napao blagajnu. Kliještić je brzo ustao protiv robota da zaštiti svoj novac. Uzeo je Kliještiću oklop i kliješta, a kad mu ih je vratio, Kliještić mu je uzeo malj i uništio ga za osvetu. Tako je završio robot i više se nije pojavio, a ježevi su uhvaćeni kad je Kalamarko snizio temperaturu u kuhinji.
 Meštar od cvrčenja - viđena u epizodi "Zla špahtlica". U toj epizodi Plankton je razbio Spužva Bobovu špahtlicu kako bi mu zatrebala nova. Kad ju je on pošao kupiti u dućan špahtlica, Plankton ga je preduhitrio i pokazao mu svoju zbirku špahtlica u Kanti splačina. Dao mu je Meštra od cvrčenja, a Spužva Bob ga je uzeo, ne znajući da je to novi podli plan. Zla špahtlica je mogla misliti, letjeti i govoriti, peći više rakburgera odjednom te sama pripremati priloge (sir, salata, rajčica) za rakburgere. Imala je i mikrofon kako bi Plankton mogao čuti što se događa. Meštar je namjerno spalio sva mesa za burgere i zamolio Spužva Boba tajnu formulu kako bi napravio još. Međutim, u zadnji čas ih je zaustavio g. Kliještić i dao Planktonu lažnu formulu u kojoj se nalazi i disulfid, eksplozivna kemikalija. Zbog toga je Planktonov restoran eksplodirao, a on opet nije uspio doznati tajnu formulu.
 Školjkopač - stroj koji je održavao veliki mjehurić u epizodi "Došlo je iz Slanog plićaka", te kojim je Plankton upravljao s ciljem da dođe do formule rakburgera.
 Stroj koji uzima boje - može uzeti sve boje iz objekta i ostaviti ga bezbojnog, u kratkoj epizodi Plankton's Color Nullifier.
 Planktonov analizator - može analizirati rakburger koristeći samo jednu molekulu, viđen u epizodi "Plankton dobiva čizmu". Ipak, u toj epizodi je fokus na Planktonu koji želi opet osvojiti Karlu, pa analizator nema veliku ulogu.

Bilo ih je još puno tijekom serije.

Strahovi

U epizodi "Plankton na pladnju", jasno se vidjelo da se Plankton boji kitova. To se može objasniti jer kitovi u stvarnosti jedu planktone, a i jedan kit je pojeo Šimine pretke, što se vidjelo u toj epizodi. Ipak, nije se bojao kitova u epizodama poput "Bijeg iz zatvora" ili "Oženjen za pare". Također, boji se da nikad neće dobiti formulu, vjerojatno jer su mu planovi propali toliko puno puta.

Planovi

Kako bi ukrao tajnu formulu rakburgera i poslovno uništio Rakovu poslasticu, Plankton ima mnoge planove za to. Njegovi planovi često uključuju prerušavanja ("Netko je s Lunom u kuhinji", "Bakin tajni recept", "Prevara sa školjkom", "Lažni gospodin Kliještić"), napade na Rakovu poslasticu i prijetnje ("Planktonova armija", "Bijeg iz zatvora", "Došlo je iz Slanog plićaka" itd.), te glumljenja da se popravio ("Novi list", "Slatko-kisela lignja", "Zabava", "Zla špahtlica", kontrolu uma ("Plankton!", Spužva Bob film, "Čovjek sirena protiv Spužva Boba") te mnoge druge stvari. U većini slučajeva njegovi planovi imaju za cilj ukrasti tajnu formulu rakburgera, ali ponekad imaju i druge ciljeve (npr., u epizodi Walking Small želi otjerati sve ljude iz Slanog plićaka da izgradi Mega kanticu). Planova je tijekom serije bilo jako puno i svi su propali, dok onaj u prvom filmu nije. Također, i na početku drugog filma Plankton pokušava ukrasti formulu. I u novim epizodama nastaju novi planovi.

Citati

Plankton tijekom serije ima puno mnogobrojnih zanimljivih citata koje je izrekao. Valja znati da on priča na dalmatinskom narječju u hrvatskim verzijama serije.

 Iša' san na fakultet! (eng. I went to college!!!") - Planktonov najslavniji citat koji se često ponavlja tijekom serije, počevši od prve epizode u kojoj se Šime ikad pojavio, "Plankton!".
 Oh, molin vas. Ja morem prouzrokovat više štete od ovog - u epizodi "Tentacle-Vision", gdje ulazi u Kalamarkovu TV emisiju i puca u svih laserskom zrakom.
 Znaš, Karla, ponekad se pitan jesi l' ti tu da mi pomogneš vodit' Prijateljsku kanticu ili da se zbog tebe osićan dva palca visok - u epizodi "Preopterećenje". Valja napomenuti da je Plankton stvarno visok dva inča/palca, te da u nekim epizodama Kantu splačina nazivaju i "Prijateljskom kanticom".
 Ne mogu ići na svitlo... kit bi me moga' vidit - epizoda "Plankton na pladnju".
 Izgleda ka obična lipa... jer i JE obična lipa - epizoda "Lažni gospodin Kliještić".
 Neko bi te treba strpat u kutiju i poslat niz rijeku, bako - epizoda "20,000 rakburgera ispod mora".
 Tako san sritan da bi moga' puknut... ili raspuknut ovi mjehurić - epizoda "Došlo je iz Slanog plićaka"
 To nije ljubav, zar ne? Jer znaš da mrzin tu stvar - epizoda "Planktonovo dobro oko".
 Pa, volimo duge šetnje plažom... i pričati o svojin snovima... kako ćemo zavladat Bikini dolinom i postat gospodari svih stvorenja, i zgazit ćemo naše neprijatelje, e - epizoda "Planktonova godišnjica".
 Zašto si ti tako opsjednut mojim unutarnjim organima? - epizoda "Planktonova godišnjica", nakon što je Spužva Bob ponovio kako pjesma mora doći iz Planktonovog srca ako želi da se svidi Karli.
 Dva oka, 'a? Mislin da znan jednog plačljivca koji odgovara opisu - epizoda "Planktonovo dobro oko". Plankton je govorio o Spužva Bobu.
 Znaš, draga moja spužvo... briga me i ne zanima me - epizoda "Spužva Bob na zadnjoj liniji obrane.
 E, to samo ja znan... a ti moreš zaškoljkat! - epizoda "Došlo je iz Slanog plićaka". Plankton se obraćao Luni.
 Ali kad dodan Patrikov DNA u ovo, to će postat Šalša imbecilikus! - epizoda "Šalša imbecilikus".
 Da, Spužva Bob! Pomažuć' meni, osudija si Rakovu poslasticu na propast - epizoda "Planktonova godišnjica".
 Platit ćeš za ovo, Kliještiću - u više epizoda.
 Jednog dana... - u više epizoda.
 Da! Tajna formula rakburgera je napokon moja! - više puta, prije nego što su Kliještić i Spužva Bob uspjeli uzeti formulu natrag.
 Ako toliko voliš novac, zašto se ne oženiš njime? - epizoda "Oženjen za pare".
 Pobido, tvoje ime je Plankton (eng. Victory, thy name is Plankton!) - slavni citat iz epizode "Planktonova armija".

Zanimljivosti

 U epizodi "Došlo je iz Slanog plićaka", Luna je nazvala Planktona 'malom bakterijom'.
 U izbrisanoj sceni epizode "Lunina raketa" iz prve sezone, Spužva Bob i Patrik su uhvatili Planktona kako pokušava provaliti u Rakovu poslasticu da ukrade formulu. Ipak, u knjizi baziranoj na toj epizodi ta scena je ipak dodana u radnju.
 U mnogo epizoda se ponavlja šala u kojoj neka osoba zgazi Planktona, slučajno ili namjerno. Također se ponavlja scena u kojoj ga Kliještić baci i on odleti do Kante splačina. Često se može čuti i njegov citat "Iša' san na fakultet!".
 U epizodi "Planktonova godišnjica" je otkrivena velika tajna: Planktonova koža zapravo nije tamnozelene boje! Na početku epizode Plankton dolazi kući, umoran i prljav, pošto opet nije došao do tajne formule. Karla ga pere i kupa, te mu skine tamnozeleno odijelo, i vidi se da je njegova koža zapravo ružičaste boje. Također se može vidjeti više zelenih odijela koje Šime ima.
 Plankton i g. Kliještić su rođeni na točno isti datum, i u istoj bolnici istog grada. Datum njihovog rođenja je 30. studenog 1942., što bi značilo da danas imaju 76 godina.
 Plankton se pojavljuje na logu United Plankton Pictures, koji se obično pojavljuje na kraju epizode gdje se pokazuju glumci, redatelji i ostali suradnici.
 Unatoč svim Planktonovim zlim planovima, njega je policija Bikini doline uhitila samo pet puta! To se događalo u epizodama "Rakova cesta", "Fijasko", "Slatko-kisela lignja", "Bijeg iz zatvora", te u prvom filmu. Uhićen je i u epizodi "Goo goo plin", ali su mu lisice bile velike pa je lako uspio pobjeći.
 Stephen Hillenburg je rekao da je, prema kronološkom rasporedu, prvi film o Spužva Bobu ujedno i zadnji. Međutim, u filmu Plankton spominje kako nikad nije imao gosta. Ali, može se vidjeti kako je u nekim epizodama kao "Prijateljske špilje", "Bogatstvo i slava", "Planktonov stalni gost" i još neke, ipak imao barem jednog ili više gostiju. To se uzima kao nelogičnost.
 Plankton se boji kitova u epizodi "Plankton na pladnju", ali ne u epizodama kao "Oženjen za pare" i "Bijeg iz zatvora".
 Prema teoriji o sedam smrtnih grijeha, prema kojoj su glavni likovi rađeni po uzoru na sedam smrtnih grijeha, Plankton predstavlja zavist jer zavidi g. Kliještiću i želi biti bolji od njega.
 Od svih članova obitelji Plankton, Šime je najpametniji i najopakiji, jer se u epizodi "Planktonova armija" jasno vidi kako su ostali članovi, kao Clem, Rufus i Billy Jim vrlo glupi veseljaci, umjesto pametnih zlikovaca. Plankton je čak prokomentirao kako je "možda predugo bio daleko od njih".
 U epizodi "Truth or Square", spomenuto je kako je Plankton pokušao ukrasti formulu 1,003 puta.
 Njegovo ime je vrlo zanimljivo. U engleskoj verziji, njegovo ime Sheldon se otkriva još u epizodi Planktonova armija. Međutim, njegovo srednje ime, James, se otkriva tek u devetoj sezoni, u epizodi "Bijeg iz zatvora". U prijevodu na hrvatski su razni prevoditelji uzimali razna imena. Recimo, RTL ga je preveo kao "Ljudevit J. Plankton", dok je na Comedy Centralu poznat kao "Strahimir". Ipak, pošto je u Nickelodeonovoj hrvatskoj verziji imenovan kao Šime Josip Plankton, to se uzima kao jedino relevantno.
 Također, ime njegovog restorana se isto mijenja. U engleskom originalu, restoran mu se zove "Chum Bucket". Na hrvatskom, u verziji Nickelodeona, obično se imenuje kao "Kanta splačina", ali se ponekad prevodi i kao "Prijateljska kantica". Na Comedy Centralu, pak, se prevodi kao "Kanta s kašom".
 Pošto je visok dva inča ili pet centimetara, Plankton je skoro kao div u odnosu na svoju vrstu. To su animatori morali napraviti da bude vidljiv na ekranima. Također, negdje se spominje da je Spužva Bob visok četiri inča, pa bi Plankton morao biti upola niži od njega. Međutim, to nije tako, nego Spužva Bob može držati Planktona u svojoj ruci bez problema. A osim toga, i Šimina veličina varira od epizode do epizode.
 Plankton je najmanji od svih glavnih likova, te je najmanje živo biće uopće u Bikini dolini, osim možda morskog ježa iz epizode "Fuj, uljez!" ili nekih još sitnijih organizama koji nisu poznati u seriji.
 U epizodi "Plankton!", kao šala je spomenuto da on ima realističnog labradora na TV-u (u engleskoj verziji lab, te se labrador zamijenio s njegovim laboratorijem.
 U kasnijim epizodama, Plankton je u odnosu na Spužva Boba veći, ili je njegova ruka manja. To se može vidjeti ako se usporedi epizodu "Plankton!" s epizodama poput "Planktonova godišnjica".
 Također, u epizodama "Glavni odvod" i "Slatko-kisela lignja" Plankton je puno veći nego inače.
 On i g. Kliještić su jedini koji su ikad bili prijatelji neko vrijeme u njihovim obiteljima; njihovi preci su uvijek bili neprijatelji (kao Planktonamor i Kralj Kliještić, ili Jednooki Plankton i Kliještić iz tog doba).
 U nekim epizodama u kasnijem dijelu 4. sezone i u ranijem dijelu 5. sezone, unutrašnjost njegovih usta je ljubičasta. Animatori su to popravili u kasnijim epizodama 5. sezone i vratili na crvenu boju.
 U epizodi "Zla špahtlica" može se vidjeti da Plankton ima prostoriju punu špahtlica u Kanti splačina. Ipak, vjerojatno je napravio tu prostoriju samo da zavara Spužva Boba.
 Plankton ima zle izume kao suprotnost Kliještićevoj špijunskoj tehnologiji (koja se javlja u nekim epizodama kad Plankton pokuša ukrasti rakburger iz Rakove poslastice).
 U epizodi "Slatko-kisela lignja" se može vidjeti da Plankton ima uši.
 Prvi film pokazuje Šimu Josipa Planktona u najgorem mogućem svjetlu; Plankton je tu stvarno bezdušni superzlikovac koji želi samo moć. Plankton je tu ukrao kraljevsko vlasništvo, optužio Kliještića i pustio da ga ubiju (umjesto toga je bio smrznut), porobio građane Bikini doline, zavladao kao diktator i, na koncu konca, poslao plaćenika da ubije Spužva Boba i Patrika.
 U epizodama "Kod drugoga je uvijek bolje" i "Prijatelji špijuni", Plankton je iskusio život g. Kliještića i otkrio da je gori nego njegov. Evo nekih razloga kojeg je Plankton shvatio u prvoj od ove dvije epizode: Spužva Bob ga stalno gnjavi i uzrujava se za sitne greške poput davanja velikog pića kupcu ako on naruči srednje; lijeni zaposlenik Kalamarko mrzi Spužva Boba i ne želi ga gledati pa ga je Plankton stavio za roštilj, a kasnije se kupac požalio da su njegovi burgeri odvratni; Koraljka se ljutila jer joj džeparac nije bio viši od jednog dolara; kupci su uvijek bili arogantni i ništa im se nije sviđalo; i, na koncu, goli Kliještić koji pokušava ukrasti tajnu formulu rakburgera. Na kraju je Plankton rekao da "jednostavno nije vrijedno" i vratio se u svoj život, koji je ipak bolji od Eugenovog.
 U svim Planktonovim pojavljivama u 5. sezoni on igra glavnu ulogu, osim u epizodi "Stanko S. Skockani" kad se pojavljuje samo na kraju epizode.
 Plankton je naučio o timskom radu u drugom filmu "Spužva izvan vode".
 Plankton voli svog ljubimca, amebu Flekicu, što se vidi u epizodama gdje se ona pojavljuje, kao "Planktonov ljubimac", gdje se prvi put pojavila, te "Povratak Flekice".
 U prvoj epizodi ikad u kojoj se pojavio Plankton, upao je u analizator koji je pokazao ovakav rezultat: 1% zao, 99% vrući plinovi. Ta analiza je postala vrlo popularna na Internetu.
 U epizodi "Slavkova nova igračka" vidi se da je Planktonov telefonski broj 1-800-328-2486 ili 1-800-EAT-CHUM. Inače, izraz "eat chum" na engleskom jeziku znači "jedi splačine", koje se mogu naći u Planktonovom restoranu, Kanti splačina.
 Plankton je prvi lik koji se pojavio u epizodi koja se zvala po njemu ("Plankton!").
 Plankton je posljednji glavni lik koji se pojavio (Spužva Bob, Patrik, Kalamarko, Luna, g. Kliještić i Slavko su se već pojavili prije u seriji).
 U epizodi "Invazija ananas" doznajemo da Plankton ne voli okus ananasa.
 Plankton je jedini lik koji nema svoj službeni Twitter račun, ali ima Facebook račun.
 Glumac koji daje glas Planktonu u engleskoj verziji je Mr. Lawrence, koji se zapravo zove Doug. No, glumci koji daju glasove Karli i Spužva Bobu su Jill Talley i Tom Kenny, koji su vjenčani u stvarnom životu! Također, Mr. Lawrence daje glasove i drugim likovima kao što je, recimo, jastog Lovro.

Pojavljivanja

Epizode

Sezona 1

 "Plankton!" (3b) - glavna uloga
 "Sudar kultura" (10a) - sporedna uloga
 "Zabava" (10b) - glavna uloga
 "Vrijeme spavanja" (15a) - sporedna uloga
 "Valentinovo" (16a) - nakratko se pojavio (cameo).
 "Walking Small" (18b) - glavna uloga

Sezona 2

 "Lažni gospodin Kliještić" (24a) - glavna uloga
 "Zločinci" (27b) - spomenut
 "Božić tko?" (28) - cameo
 "Dobrodošli u Kantu splačina" (34a) - glavna uloga
 "Kalamarkov bend" (35b) - sporedna uloga
 "Kuharske igre" (39a) - glavna uloga

Sezona 3

 "Kod drugoga je uvijek bolje" (41a) - glavna uloga
 "Čovjek sirena i Dječak školjka IV" (45a) - cameo
 "Grudanje" (46a) - cameo
 "Video za obuku u Rakovoj poslastici" (50b) - sporedna uloga
 "Dobrodošli na tulum kod Spužva Boba" (51) - sporedna uloga
 "Planktonova armija" (58b) - glavna uloga
 "Leteći Spužva Bob" (59) - cameo
 "Spužva Bob susreće stranca" (60a) - cameo

Sezona 4

 "Strah od rakburgera" (61a) - glavna uloga
 "Kliještić protiv Planktona" (62b) - glavna uloga
 "Enemy In-Law" (67a) - glavna uloga
 "Čovjek sirena i Dječak školjka VI: Film" (67b) - sporedna uloga
 "Pametni Patrik"' (68a) - cameo
 "Bunar želja" (72b) - sporedna uloga
 "Novi list" (73a) - glavna uloga
 "Najbolji neprijatelji" (78b) - glavna uloga

Sezona 5

 "Prijatelj ili protivnik" (81) - glavna uloga
 "Prijatelji špijuni" (84a) - glavna uloga
 "Kliještićeva temperatura" (85b) - glavna uloga
 "Renoviranje" (86b) - glavna uloga
 "Goo goo plin" (91a) - glavna uloga
 "Atlantida Skockantida" (92) - glavna uloga
 "Čovjek sirena protiv Spužva Boba" (94b) - glavna uloga
 "20,000 rakburgera ispod mora" (97a) - glavna uloga
 "Zabranjeni u Bikini dolini" (100a) - glavna uloga
 "Stanko S. Skockani" (100b) - sporedna uloga

Sezona 6

 "Rakova cesta" (101b) - glavna uloga
 "Spužvikus" (103a) - glavna uloga
 "Rakburger ludorija" (108a) - sporedna uloga
 "Planktonov stalni gost" (108b) - glavna uloga
 "Rakova kronika" (109b) - sporedna uloga
 "Preopterećenje" (118b) - glavna uloga
 "U kanticu po slasticu" (122a) - glavna uloga
 "Planktonova godišnjica" (122b) - glavna uloga
 "Truth or Square" (123-124) - glavna uloga
 "Prijateljske špilje" (125b) - glavna uloga

 Sezona 7

 "Kalamarko-vizija" (127a) - sporedna uloga
 "Netko je s Lunom u kuhinji" (129a) - glavna uloga
 "Posao iznutra" (129b) - glavna uloga
 "Masna nadmetanja" (130a) - glavna uloga
 "Spužva Bob na zadnjoj liniji obrane" (134) - glavna uloga
 "Plankton na pladnju" (137a) - glavna uloga
 "Predstava" (138a) - cameo
 "Čari rodea" (138b) - sporedna uloga
 "Bakin tajni recept" (139a) - glavna uloga
 "Dobrodošli u Trokut Bikini doline" (140b) - sporedna uloga
 "Glavni odvod" (141a) - sporedna uloga
 "Velika rakburger ludorija" (143) - glavna uloga
 "Osjećaj tonjenja" (144a) - cameo
 "Zakopani u vremenu" (145a) - glavna uloga
 "Prevara sa školjkom" (147b) - glavna uloga
 "Savršena kemija" (152b) - glavna uloga

 Sezona 8

 "Drugi rakburger" (153b) - glavna uloga
 "Auto-restoran" (154a) - sporedna uloga
 "Zaleđene face" (156) - glavna uloga
 "Kalamarkova škola za odrasle" (157a) - cameo
 "Slatko-kisela lignja" (158a) - glavna uloga
 "Odmor obitelji Skockani" (159) - cameo
 "Šetnja s Planktonom" (160b) - glavna uloga
 "Planktonovo dobro oko" (163b) - glavna uloga
 "Rakburger koji je pojeo Bikini dolinu" (167a) - sporedna uloga
 "Fijasko!" (168b) - glavna uloga
 "Besplatni uzorci" (170a) - glavna uloga
 "Karla 2.0" (171a) - glavna uloga
 "Za ovdje ili za van" (174b) - glavna uloga
 "Spužva Bobov Božić" (175) - glavna uloga
 "Tim morskih superzlikovaca" (176a) - glavna uloga
 "Prijateljski paprikaš" (176b) - glavna uloga
 "Tko još nije čuo za Rakovu poslasticu?" (177a) - cameo
 "Makni se il' buš dobil svoje" (177b) - glavna uloga
 "Zdravo Bikini dolino" (178) - cameo

 Sezona 9

 "Vjeveričji rekord" (179b) - sporedna uloga
 "Fuj, uljez!" (183a) - glavna uloga
 "Bijeg iz zatvora" (184a) - glavna uloga
 "Zla špahtlica" (184b) - glavna uloga
 "Došlo je iz Slanog plićaka" (185) - glavna uloga
 "Planktonov ljubimac" (186b) - glavna uloga
 "Piknik za firmu" (192a) - glavna uloga
 "Oženjen za pare" (196b) - glavna uloga
 "KopiBob Skenirani" (198b) - glavna uloga
 "Slava i bogatstvo" (199b) - glavna uloga
 "Zbogom, Rakova poslastico" (200) - sporedna uloga
 "Invazija ananas" (203a) - glavna uloga
 "Šalša imbecilikus" (203b) - glavna uloga
 "Pobuna u Rakovoj poslastici" (204a) - cameo

 Sezona 10

 "Imitacijsko ludilo" (207a) - sporedna uloga
 "House Worming" (207b) - sporedna uloga
 "Krusty Katering" (208a) - cameo kao pinjata
 "Plankton dobiva čizmu" (209b) - glavna uloga
 "Napuši svoj mjehurić" (210b) - sporedna uloga
 "Plankton se povlači" (211a) - glavna uloga
 "The Incredible Shrinking Sponge" (212a) - sporedna uloga

 Sezona 11

 "Povratak Flekice" (217a) - glavna uloga
 "Zavrti bocu" (218a) - glavna uloga
 "Legenda Boo-kini doline" (220) - sporedna uloga
 "Bez fotografiranja molin" (221a) - sporedna uloga
 "Novi zombiji rakburgeri" (222a) - sporedna uloga
 "Teacher's Pests" (222b) - glavna uloga
 "Mali prijatelji" (228a) - spomenut
 "Bakina riječ" (228b) - glavna uloga
 "Bottle Burglars" (230b) - glavna uloga
 "Popis za kupnju" (232b) - glavna uloga
 "Patnokio" (234b) - glavna uloga

 Filmovi

Pojavio se u oba filma.

 Kratke epizode

Pojavio se u sljedećim kratkim epizodama:

 "Plankton's Holiday Hits" - glavna uloga
 "Can't Swim" - sporedna uloga
 "Remodeling" - sporedna uloga
 "Loop dee Loop" - sporedna uloga
 "Plankton Pays" - glavna uloga
 "Beware Flying Jellyfish" - glavna uloga
 "SpongeBob's Legendary Dance Party" - sporedna uloga
 "Plankton's Color Nullifier"'' - glavna uloga

Izvori

Likovi iz serije Spužva Bob Skockani

Šime Josip Plankton


El Referéndum de Ecuador de 1994, más conocido como Consulta Popular 1994, fue impulsado por el gobierno de Sixto Durán Ballén.

Fecha
La Consulta Popular 1994 se realizó el domingo 28 de agosto de 1994. En su momento fue la consulta popular más cara del mundo en aquella época, que costó 40.000 millones de sucres.

Preguntas
La  consulta popular constó de siete preguntas.

 PREGUNTA 1
¿Dispondría que el Congreso Nacional en un plazo improrrogable de cien días contados a partir del envío de un proyecto de reformas constitucionales por parte del Presidente de la República, lo conozca y lo apruebe total o parcialmente, o lo niegue, y que de no hacerlo en dicho plazo, el proyecto se considere negado para que el presidente de la república pueda someterlo a consulta popular, de conformidad con el Art. 149 de la Constitución Política?

 PREGUNTA 2
¿Considera usted que los ciudadanos independientes no afiliados a partido político alguno deberían tener derecho a participar como candidatos en toda elección popular?

 PREGUNTA 3
¿Deberían los legisladores manejar fondos del presupuesto del Estado?

 PREGUNTA 4
¿Deberían los legisladores aprobar el presupuesto del Estado por sectores de gasto o por partidas presupuestarias?

 PREGUNTA 5
¿Debería existir la reelección para toda función de elección popular, inclusive las de presidente y diputados?

 PREGUNTA 6
¿Las elecciones de legisladores deberían efectuarse en la primera vuelta electoral o en la segunda vuelta electoral?

 PREGUNTA 7
¿Considera usted que debería existir la posibilidad constitucional de adquirir la segunda nacionalidad sin perder la ecuatoriana?

Resultados
Los  resultados finales de la Consulta Popular y Referéndum proclamados por el TSE fueron:

Referencias

Referéndums en Ecuador
Ecuador en 1994
Ecuador

Referéndum de Ecuador de 1994


Die Sgoedenmühle in der Stadt Viersen war eine Wassermühle mit einem unterschlächtigen Wasserrad.

Mühlen in Viersen
In der Gemeinde Viersen gab es in den früheren Jahrhunderten insgesamt 18 Mühlen. Davon waren vier Rossölmühlen als Hammermühle. Diese wurden durch Pferdekraft betrieben. Weiter gab es zwei Windmühlen, die Hoser- und die Hüsterfeldwindmühle, die beide in Privatbesitz waren.

Anders dagegen war es mit den Wassermühlen. Das Stift St. Gereon in Köln besaß die Grundherrschaft von Viersen und damit das Wasserrecht über die Bäche in Viersen. Die Errichtung von Wassermühlen bedurfte seiner Zustimmung. Das Stift vergab Mühlenrechte als erbliches Lehen und bezog davon eine jährliche Lehnsrente. Diese musste an die Pfarrstelle St. Remigius geliefert werden. Aus diesen Unterlagen geht hervor, dass es schon 1246 in Viersen zwölf Wassermühlen gegeben hat. Alle Mühlen, mit Ausnahme der Klostermühle, zahlten jährlich einen Sümmer (etwa ein Zentner) Malz als Lehnszins. Es gab in der Herrlichkeit Viersen keinen Mühlenzwang. Alle Bauern konnten mahlen lassen, wo sie wollten.

Diese zwölf Mühlen lagen am:
 "Dorfer Bach": Kaisermühle, Kimmelmühle, Goetersmühle, Biestenmühle und Schricksmühle
 "Hammer Bach": Plinzenmühle, Schnockesmühle, Sgoedenmühle, Bongartzmühle, Hüstermühle und Hammer Mühle
 "Rintger Bach": Klostermühle

Geographie
Die Sgoedenmühle hatte ihren Standort an der Brasselstraße im Ortsteil Unterbeberich in der Stadt Viersen, im Kreis Viersen. Der Mühle vorgelagert war ein Weiher. Der Wasserspiegel vom Hammer Bach lag in diesem Bereich bei 44 m über NN. Unterhalb der Sgoedenmühle lag die Bongartzmühle, oberhalb lag die Schnockesmühle.

Der Hammer Bach versorgte über Jahrhunderte sechs Mühlen mit Wasser. Die Pflege und Unterhaltung des Gewässers obliegt dem Wasser- und Bodenverband der Mittleren Niers, der in Grefrath seinen Sitz hat.

Geschichte
Die älteste Namensform der Mühle war "gaetmoelen" im Jahre 1387. Es wird damit erklärt, dass die Mühle an einem Gatt (Tor) lag. Die Sgoedenmühle führte in jüngerer Zeit auch die Bezeichnung "Schommelenmühle", nach einer Müllerfamilie. Sie war eine Getreidemühle mit einem Mahlwerk und einem unterschlächtigen Wasserrad. Im Jahre 1809 betrug die tägliche Mahlfähigkeit der Mühle drei Malter Getreide (Ein Malter = drei Zentner). Die Mühle wurde 1876 bei der Erbauung der Viersener Aktienspinnerei (heute Feldmühle) niedergelegt. Der bestehende Mühlenteich blieb in seiner Größe erhalten.

Galerie

Literatur
 Hans Vogt: Niederrheinischer Wassermühlenführer. Verein Niederrhein, Krefeld 1998, ISBN 3-00-002906-0, S. 511–523.
 Ferdinand Dohr: Vom Wasserwesen im Alten Viersen. In: Heimatbuch des Kreises Kempen-Krefeld, 25. Folge/1974, S. 47–55.

Weblinks

Einzelnachweise

Wassermühle in Viersen
Mühle in Europa

Sgoedenmühle


Tougues Portekiz'de Vila do Conde belediyesine bağlı olan, 3,58 km2; yüzölçümüne sahip, 788 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Vila do Conde'nin bucakları

Tougues


La réforme protestante en Suède a commencé en 1527 sous le règne du roi Gustave Ier de Suède. Elle ne s'est imposé cependant définitivement qu'à partir du Synode d'Uppsala de 1593 et de la Guerre contre Sigismond.

La Réforme suédoise a abouti à la rupture avec l'Église catholique romaine et à la fondation de l'Église suédoise. Elle est considérée comme le point final du Moyen Âge suédois. La Réforme a fait de la Suède un pays protestant. La Réforme suédoise a également concerné la Finlande, qui faisait partie intégrante de la Suède à l'époque.

Histoire
La réforme a été initiée pour un certain nombre de raisons: caractère archaïque de l'organisation de l'Église catholique, volonté d'indépendance vis-à-vis de Rome, besoins financiers de l'État qui désirait faire main basse sur les biens de l'Église, influence des idées protestantes.

Contexte

Le point de départ de la Réforme protestante est le conflit entre l'Eglise catholique d'une part et le parlement suédois, le Riksdag, et les rois de Suède partisans du protestantisme d'autre part.

L'archevêque catholique de Suède Gustave Trolle qui avait le soutien du Pape Léon X était en conflit avec le régent Svante Nilsson et le parlement suédois, le Riksdag et qui décida par mesure de rétorsion de démolir le château d'Almare-Stäket de l'archevêque. Trolle était en effet favorable à l'union entre le Danemark et la Suède (Union de Kalmar) et était allié à la rencontre de Christian II, roi du Danemark malgré l'opposition du parlement suédois.

Christian II réussit à conquérir la Suède à l'automne 1520 et Trolle fut rétabli comme archevêque. De plus, afin d'assurer son pouvoir, Christian II organisa le procès de Stockholm, appelé plus tard le bain de sang de Stockholm, qui eut lieu entre le 7 et le 9 novembre 1520 et qui aboutit à une série d'exécutions immédiates de 84 personnes, parmi lesquelles quatorze nobles, trois bourgmestres, quatorze conseillers municipaux et une vingtaine de citoyens ordinaires de Stockholm qui sont alors pendu ou décapités, dont de nombreux députés. C'est dans ce contexte que le pape donne par écrit à Trolle le droit d'excommunier le parlement suédois.

Cependant, Trolle fut bientôt contraint de fuir au Danemark en 1521 lors de la guerre de libération suédoise qui amène Gustav Vasa au pouvoir en Suède avec l'appui du parlement. La Suède était ainsi contrôlée politiquement et militairement par le parlement avec Gustave Ier Vasa (aussi appelé Gustav Vasa) à sa tête. Malgré le soutien du pape, Gustav Vasa refuse de reconnaître Trolle comme archevêque et le rejette comme traître.

Trolle, alors au Danemark, se retrouve auprès de Christian II, alors que Frédéric Ier de Danemark et plus tard Christian III de Danemark renversent Christian II et prennent le pouvoir malgré l'opposition du pape. La pression de Rome a contribué à ce que Gustav Vasa ne rétablisse jamais de relation avec l'Eglise catholique, initiant ainsi la Réforme et amenant à l'introduction du protestantisme en Suède.

L'excommunication s'appliquant en principe à l'ensemble de la Suède et au Danemark, l'Église catholique refusa de collaborer avec le parlement refusant de légitimer le nouveau régime en Suède et au Danemark.

Mais le pape ne renonça pas non plus à défendre les prérogatives de l'Eglise catholique en Suède. Le successeur de Trolle, Johannes Magnus, n'était pas en Suède car il était parti pour Rome. Mais le luthéranisme offrait une alternative en permettant la création d'une Église sous le contrôle direct de l'État, ce qui contribue à la stabilisation de la Réforme en Suède. La situation au Danemark était globalement la même, ce qui explique la Réforme au Danemark-Norvège et Holstein.

Débuts de la réforme : 1526-1536

En 1523, le roi Gustave , alors influencé par les idées protestantes, rencontre le réformateur Laurentius Andræ. L'année suivante, le roi rompt tout contact officiel avec Rome. Laurentius Andreae présente au roi le pasteur réformateur Olaus Petri, qui devient prédicateur au Storkyrkan de Stockholm. En 1525, le prédicateur de la cour Olaus Petri se marie, ce qui démontre que le roi accepte l'abandon du célibat des hommes d'Eglise en rupture avec les pratiques de l'Eglise catholique. De plus, le Nouveau Testament est traduit en langue suédoise en 1526 comme l'avait fait Martin Luther qui avait publié le Nouveau Testament en allemand. Durant l'hiver 1526, le roi propose d'organiser une disputation entre Olaus Petri et le théologien catholique Peder Galle. Galle refuse, déclarant que les questions relatives à l'Eglise n'étaient pas ouvertes à la discussion.

Lors du Riksdag de Västerås en 1527, appelé "Riksdag de la Réforme", la noblesse soutient les mesures suivantes afin d'implanter la Réforme protestante en Suède :

 le roi obtient le mandat de confisquer les biens du clergé ;
 il est interdit d'assumer des fonctions ecclésiastiques sans le consentement royal, plaçant ainsi l'Eglise sous le contrôle royal ;
 le clergé est soumis au droit séculier;
 et enfin seule Bible peut être enseigné dans les sermons dans les églises et dans les écoles, ce qui revient à supprimer toutes les doctrines de l'église catholique).

Le Riksdag de Västerås a été suivi par la Réduction de Gustave Ier de Suède aboutissant à ce que les demandes économiques du monarque soient satisfaites. Les biens de l'Église catholique ont été confisqués éradiquant l'indépendance économique de l'Église par rapport à la couronne, rendant ainsi le clergé économiquement dépendant de l'État.Les monastères perdent de plus le droit d'accepter de nouveaux novices et doivent laisser partir leurs membres qui en exprimeraient le désir.

Pendant ce temps, Gustave supprime la presse imprimée catholique en 1526 et prend deux tiers de la Dîme de l'Église pour rembourser la dette nationale (due aux soldats allemands pour l'avoir aidé à conquérir le trône).

La sécularisation des biens de l'Eglise a été suivie par le Synode d'Örebro de 1529, dans lequel les rituels catholiques tels que la vénération des saints et les pèlerinages ont été découragés et exclus de la pratique de l'Église. Les sermons des prêtres et des moines ont été soumis au contrôle de la couronne pour s'assurer qu'ils n'étaient pas fondés sur les doctrines de l'église catholique. La même année, un manuel en langue suédoise est publié, décrivant la manière correcte d'effectuer le baptême, les mariages, les funérailles et autres rituels religieux.

En 1530, le roi initie un nouveau conflit avec Rome lorsqu'il nomme Laurentius Petri archevêque d'Uppsala sans le consentement du pape.

Mais le Catholicisme demeure très fort dans le pays : Gustave Ier décide donc d'aller doucement et de passer par l'éducation dans un premier temps afin d'instaurer sa réforme. L'opposition à la Réforme étant puissante ni Gustave Ier ni son successeur Éric XIV n'osent faire passer de réformes radicales. Une ordonnance ecclésiastique luthérienne est présentée en 1571 et définie par le parlement suédois en 1591, avec un credo qui est finalisé par le Synode d'Uppsala en 1593.

Des tentatives de rébellions voient alors le jour : rébellion de Westrogoth de la part de la noblesse et rébellions de Dalecarlian menée par des paysans au cours des années 1520 et 1530, ces dernières tentant de déposer le roi en faveur du prétendu fils de Christina Gyllenstierna. Elles échouent toutes.

Approfondissement de la réforme protestante : 1536-1560

Jusqu'en 1536, l'Eglise suédoise restait encore très proche du catholicisme au niveau des rites et de la théologie. La rupture définitive entre la Suède et Rome s'est produite avec l'abolition du droit canonique en Suède en 1536 suite du synode d'Uppsala. L'ensemble de l'Église suédoise est désormais déclarée indépendante de Rome. Entre 1539 et 1543, le roi, influencé par Conrad von Pyhy, radicalise la Réforme suédoise qui imite le modèle en vigueur dans les États protestants du Saint Empire romain germanique.

En 1541, la Bible est traduite en suédois, et en 1543, le Nouveau Testament également en finlandais, ce qui contribue au développement de chacune de ces langues.

Dans les années 1540, les tensions religieuses entraînent la guerre de Dacke des paysans, mais qui est rapidement matée par la monarchie.

Au cours du "Parlement de succession" à Västerås en 1544, des réformes théologiques radicales sont introduites. La noblesse accepte un certain nombre de principes de réforme au niveau de la pratique rituelle, notamment la suppression de l'eau bénite, de l'encens et du culte des saints. Ils ont également éliminé les messes de requiem et de nombreux jours saints.

La consolidation de la Réforme protestante se poursuit sous Éric XIV de Suède, qui monte sur le trône en 1560. Dans un premier temps, il n'impose pas une doctrine religieuse uniforme et rigide. Il veut plutôt que son autorité sur l'Église soit reconnue tout en admettant un nombre important de huguenots dans son royaume malgré le rejet du calvinisme lors du synode de Stockholm 1565 par l'Eglise suédoise.

Tentative de contre-réforme catholique : 1568-1592

Le règne de Jean III de Suède en 1568-1592 se caractérise par la volonté de revenir au catholicisme en introduisant les idées de la contre-réforme en Suède. Jean III est en effet influencé par sa femme, Catherine Jagellon, qui était catholique et agissait comme médiatrice dans les négociations du roi avec le pape à Rome afin d'établir à quelles conditions la Suède pourrait revenir au catholicisme.

Jean III suggère à Rome que la Suède en cas de retour au catholicisme soit autorisée à conserver le mariage pour le clergé, à utiliser la langue suédoise pendant le service religieux, la communion sous les deux espèces et une théologie basée sur les Pères de l'Eglise plutôt que sur le Concile de Trente.

Parallèlement, l'Église suédoise introduit l'Ordonnance de l'Église suédoise de 1571, établissant la doctrine religieuse officielle de l'Église suédoise. Cette nouvelle ordonnance est protestante par son esprit, mais elle a cependant été complétée par des ajouts d'inspiration catholique : la Nova Ordinantia de 1575 et par la doctrine ecclésiastique, le Röda boken ("Livre rouge") de 1576, deux ajouts qui ont introduit une position intermédiaire entre le catholicisme et le protestantisme et réintroduit de nombreuses coutumes catholiques. Les ajouts du roi à l'ordonnance ecclésiastique ne sont pas suivis dans toute la Suède en particulier dans le duché appartenant à son frère calviniste Charles. Quant au clergé protestant, il s'oppose à ces modifications. Ces contradictions entraînèrent la longue lutte liturgique entre catholiques et protestants et une scission entre le roi et l'Église.

Jean III et sa reine ont également accompli plusieurs autres actes controversés en faveur du catholicisme. En 1575, le roi a rendu à l'abbaye de Vadstena, influencée par les idées du concile de Trente au travers de l'action du légat jésuite du pape Antonio Possevino, le droit de recevoir des novices. L'abbesse dirigeant cette abbaye, Katarina Gylta, a prêté le serment tridentin, et la première messe solennelle catholique depuis la Réforme a eu lieu dans l'abbaye. Dans la capitale suédois, un séminaire catholique Collegium regium Stockholmense est créé par Laurentius Nicolai.

Les efforts de la Contre-Réforme ont contribué aux tensions qui ont mené à l'emprisonnement d'Erik XIV, qui est devenu le symbole de la lutte contre le protestantisme. Pendant l'emprisonnement d'Eric, trois grandes conspirations ont lieu pour déposer Jean III : le Complot de 1569, le Complot de Mornay et le Complot de 1576, parmi lesquelles au moins la dernière était influencée par des considérations religieuses.

Les négociations entre le couple royal et Rome n'ont finalement pas abouti. Rome n'était pas prête à accepter une réforme de l'Eglise suédoise, et la contre-réforme en Suède a reculé après la mort de la reine Catherine et le remariage du roi avec la protestante Gunilla Bielke.

Réforme sous Sigismond et relations avec la Pologne

Sigismond, le fils de Jean III, est élevé par sa mère dans la religion catholique. Il est élu roi de Pologne le . Seize jours plus tard, Jean et Sigismond signent le , régulant ainsi les futures relations entre les deux pays quand Sigismond succédera à son père sur le trône de Suède. Le statut définit une alliance perpétuelle, mais chacun des deux royaumes doit cependant conserver leurs propres lois et coutumes. La Suède peut jouir de sa religion sous réserve des changements que le Conseil privé peut y apporter, mais ni le pape, ni le Conseil ne peut revendiquer ou exercer le droit de libérer Sigismond de ses obligations envers ses sujets suédois. Pendant l'absence de Sigismond en Suède, le royaume doit être gouverné par sept Suédois, six élus par le roi et un par son oncle, le duc de Södermanland Charles, chef de la Suède Protestants. Aucune nouvelle taxe ne peut être perçue en Suède pendant l'absence du roi, et la Suède ne peut, à aucun moment, être administrée depuis la Pologne. Toute altération de ces articles nécessite le consentement du roi, du duc Charles, des États et de la bourgeoisie suédoise.

L'Union personnelle entre la Suède protestante et la Pologne catholique sous le règne du catholique Sigismond III Wasa en 1592-1598 a entraîné un ultime affrontement entre le catholicisme et le protestantisme en Suède.

Les tensions ont finalement abouti au Synode d'Uppsala de 1593, où le protestantisme, conformément à la Confession d'Augsbourg, a été adopté comme religion d'État. Le catholicisme fut abandonné et l'Église devait revenir aux doctrines de l'Ordonnance de l'Église suédoise de 1571, et la Nova Ordinantia de 1575 et le Röda boken ('Livre rouge) de 1576 devaient en être retirés. La suppression des monastères s'achève avec la fermeture de l'abbaye de Vadstena en 1595.

Les protestants s'unissent sous l'égide de l'oncle protestant du roi, le Duc Charles, contre le catholique Sigismond et ainsi contre l'union polono-suédoise et le catholicisme, ce qui donne lieu à la Guerre contre Sigismond en 1598. La guerre s'est terminée par la défaite de Sigismond et du catholicisme en Suèd et par l'exécution de ses partisans lors du massacre de Linköping en 1600.

Notes et références

Bibliographie
 Ingun Montgomery, « The Institutionalization of Lutheranism in Sweden and Finland », dans Ole Peter Grell, The Scandinavian Reformation, Cambridge University Press, 1995.
 Montgomery Ingun, Wolff Robert. La Réforme en Suède, une libération nationale et politique. In: Revue d'histoire et de philosophie religieuses,  année , Janvier-juin 1983. Luther et l'Europe. pp. 113–124.
 Nicholas Hope, German and Scandinavian Protestantism: 1700 - 1918, Reprinted., Oxford, Oxford Univ. Press, 2008, 685 p.
 Simo Heininen, Otfried Czaika: Wittenberger Einflüsse auf die Reformation in Skandinavien. In: Europäische Geschichte Online. hrsg. vom Institut für Europäische Geschichte (Mainz), 2010. Zugriff am 14. Juni 2012.

Histoire du protestantisme
Christianisme en Suède
Pages avec des traductions non relues

Réforme en Suède


Ortalama deniz seviyesinden yükseklik veya ortalama deniz seviyesine göre yükseklik (AMSL); dağ, ova, yapı gibi coğrafi unsurların, meteorolojik olayların veya hava taşıtlarının yüksekliğini belirtmekte kullanılan bir kavram. Bunun için ortalama deniz seviyesi referans alınır. AMSL kısaltması, İngilizce above mean sea level kavramının akronimidir.

Deniz seviyesi kıyılarda da med-cezir veya yüzeysel akıntılar olmadığı halde bile çoğunlukla bir metreden daha fazla değişkendir, ancak sabit bir su seviyesi saptama aletiyle yıllar boyunca yapılan ölçümlerle ortalama değeri oldukça kesin olarak belirlenebilmektedir.

Yükseklik referansı olarak deniz seviyesinin kullanımı
Modern jeodezi'de mümkünse milimetrelerle ifade edilecek kesinlikle tanımlı olması gereken referans yüzeyinin tespit edilmesi için, ülkeler ve kullanım amacına göre değişen hesaplama yöntemleri ve referans noktaları kullanılır. Dolayısıyla bunlar aslında sadece bölgesel olarak doğru sayılabilir, ancak çoğunlukla 18. ve 19. yüzyılda ulusal olarak bir ülkenin tüm toprakları için genel geçerli olarak kabul edilmiştir.

Ulusal bazda kullanılan sistemler için, referans sıfır noktası olarak çoğunlukla en yakın kıyı şeridinde bulunan bir ölçüm noktasının ortalama deniz seviyesi kullanılır. Buradan tüm ülkeye ağ halinde dağılmış belirli noktaların rakımı nivelman ile belirlenir. Avrupa'daki bu tür önemli referans noktaların örnekleri olarak, Amsterdam ölçeği (Kuzey Denizi), Kaliningrad (Rusya) ve Kronstadt ölçekleri (ikisi Doğu Denizi) ile Akdenizde Trieste, Cenova ve Marsilya sayılabilir.

Bazı ülkelerin kullandığı resmi yükseklik sistemleri

*) DHHN92 standardı Almanya'nın tüm eyaletlerinde aynı anda yürürlüğe girmediği için, yeni topoğrafik haritalarda bile hem NN (batı eyaletleri) ve HN (doğu eyaletleri) rakım verileri birlikte belirtilir.

Yükseklik sistemlerinin arasındaki farklar genellikle birkaç santimetre ile birkaç desimetre arasındadır, ancak aşırı durumlarda birkaç metre de olabilir. Düzeltme değeri yükseklik sistemindeki konumundan ve farklı yükseklik tanımlarında ayrıca yüksekliğe bağlı olduğu için sabit bir değerle değişik sistemlerin arasında dönüşümler ancak düşük bir kesinlikle (>1 dm) mümkündür. Farklı yükseklik tanımları söz konusu olduğunda, dönüştürme hesaplarındaki kesinlik özellikle yüksek dağlık bölgelerinde düşer.

UELN  sistemi ile (eski:  (REUN)), Avrupa çapında Amsterdam ölçeğine dayanan ortak bir sistem meydana getirildi.

Haritalarda rakım verileri
Arazi rakımı topografik haritalarda, rakım noktaları kotlar, rakım çizgileri ya da renkli rakım katmanları ile betimlenir. Yerleşimlere ait rakım veriler belirtildiğinde, çoğunlukla söz konusu yerleşimin merkezinde temsili bir noktanın rakımı seçilir. Bu örneğin bir meydan, belediye binası, istasyon veya mabet olabilir. Sulaklarda ise ortalama su seviyesinin yüksekliği belirtilir. Rakım noktaları için çoğunlukla yol kavşakları veya kıvrımları, trigonometrik nirengi noktaları veya zirve kesişmesi gibi belirgin, bulunması kolay yerler seçilir. Ancak örneğin bir nirengi noktası ya da zirve kesişmesi en yüksek noktada değilse, en yüksek ya da alçak noktalar her zaman gösterilmiyor olabilir. Haritada kullanılan yükseklik verilerinin dayandığı yükseklik sistemi genel kural olarak haritanın kenarında yazılı olmalıdır.

Denizcilikte rakım verileri
Denizcilikte ve deniz haritalarında, gelgit olgusu bulunan karasularında en düşük astronomik gelgit seviyesi ve gelgit olgusu bulunmayan karasularında ortalama deniz seviyesine göre hesaplanan referans çizgisi seviyesi esas alınır. Denizin dibindeki yüksekliklikler, referans çizgisi seviyesine göre negatif yükseklik olarak belirtilir. Kıyının deniz tarafında kalan yükseklikler de aynı şekilde referans çizgisi seviyesine göre pozitif yükseklikler olarak belirtilir. Karadaki yükseklikler ise, ortalama deniz seviyesine göre belirtilir.

Havacılıkta irtifa verileri
Havacılıkta, hava aracının irtifası veya uçuş engellerinin yüksekliği -genellikle- ortalama deniz seviyesinden yükseklik olarak ifade edilir. Ancak bu durumun istisnaları vardır. Örneğin uçuş seviyeleri standart basınç hattından (1013,25 hektopaskal) yükseklik olarak verilir. Ortalama deniz seviyesinden yükseklik QNH değeri kullanılarak hesaplanır.

Dış bağlantılar
 . BKG (mit Karten zu den neuen Höhensystemen in Europa)
 Beschreibungen und Transformationsparameter europäischer Höhenbezugssystem . BKG
 Umrechnung zwischen WGS84 Referenz-Ellipsoid und EGM96 Geoid
 Kartenbezugssysteme

Kaynakça

Bu seviyede atmosfer basıncı 1000-1013 milibar düzeyindedir. Ölçülmesi çok karışık hesaplamalar gerektirir. Şu sıralar genellikle küresel ısınma ve deniz seviyesi yükselmesi ile birlikte anılmaktadır.

Coğrafya terminolojisi
İrtifalar

Ortalama deniz seviyesinden yükseklik


UTC+3 er betegnelsen for den tidszone hvor klokken er 3 timer foran UTC.

UTC+3 bruges som sommertid på den nordlige halvkugle

Europa
 Bulgarien
 Cypern
 Estland
 Finland (inkl. Åland)
 Grækenland
 Letland
 Litauen
 Moldova
 Nordcypern
 Rumænien
 Ukraine

Asien
 Israel
 Libanon

UTC+3 bruges året rundt

Europa
 Hviderusland
 Dele af Rusland (Størstedelen af Ruslands europæiske del, herunder Moskva. Undtagelser er Kaliningrad oblast (UTC+2); Samara oblast og Republikken Udmurtien (UTC+4); Perm kraj, Republikken Basjkortostan og Orenburg oblast (UTC+5). Tidszonen kaldes også Moskva tid, og andre tidszoner i Rusland angives ofte relativt til Moskva tid. De russiske jernbaner bruger Moskva tid i hele Rusland).
 Tyrkiet

Asien
 Bahrain
 Irak
 Jordan
 Kuwait
 Qatar
 Saudi-Arabien
 Syrien
 Yemen

Afrika
 Comorerne
 Djibouti
 Eritrea
 Etiopien
 Kenya
 Madagaskar
 Mayotte og Îles éparses (hører under Frankrig)
 Somalia
 Sydsudan
 Tanzania
 Uganda

Tidszoner

UTC+3


Pinds Café er en dansk kortfilm fra 2012 instrueret af Johannes Guttorm Thomsen og efter manuskript af Ditte Svane. Filmen er optaget på cafeen af samme navn, beliggende i Aarhus.

Handling
På en hyggelig lille beværtning driver skæbnen gæk med den nye afrydder Anders, særlingen Carlo og den unge stamgæst Amanda. Medv.: Ulla Henningsen, Dick Kaysø, Sara Line Møller Olsen, Johannes Guttorm Thomsen

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 2012

Pinds Café


An Eragrostis patentipilosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Hackel. An Eragrostis patentipilosa in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Eragrostis

Eragrostis patentipilosa


Richard Cantillon (; 1680s – ) was an Irish-French economist and author of Essai Sur La Nature Du Commerce En Général (Essay on the Nature of Trade in General), a book considered by William Stanley Jevons to be the "cradle of political economy". Although little information exists on Cantillon's life, it is known that he became a successful banker and merchant at an early age. His success was largely derived from the political and business connections he made through his family and through an early employer, James Brydges. During the late 1710s and early 1720s, Cantillon speculated in, and later helped fund, John Law's Mississippi Company, from which he acquired great wealth. However, his success came at a cost to his debtors, who pursued him with lawsuits, criminal charges, and even murder plots until his death in 1734.

Essai remains Cantillon's only surviving contribution to economics. It was written around 1730 and circulated widely in manuscript form, but was not published until 1755. His work was translated into Spanish by Gaspar Melchor de Jovellanos, probably in the late 1770s, and considered essential reading for political economy. Despite having much influence on the early development of the physiocrat and classical schools of thought, Essai was largely forgotten until its rediscovery by Jevons in the late 19th century. Cantillon was influenced by his experiences as a banker, and especially by the speculative bubble of John Law's Mississippi Company. He was also heavily influenced by prior economists, especially William Petty.

Essai is considered the first complete treatise on economics, with numerous contributions to the science. These contributions include: his cause and effect methodology, monetary theories, his conception of the entrepreneur as a risk-bearer, and the development of spatial economics. Cantillon's Essai had significant influence on the early development of political economy, including the works of Adam Smith, Anne Turgot, Jean-Baptiste Say, Frédéric Bastiat and François Quesnay.

Biography
While details regarding Richard Cantillon's life are scarce, it is thought that he was born sometime during the 1680s in County Kerry, Ireland. He was son to land-owner Richard Cantillon of Ballyheigue. Sometime in the middle of the first decade of the 18th century Cantillon moved to France, where he attained French citizenship. By 1711, Cantillon found himself in the employment of British Paymaster General James Brydges, in Spain, where he organised payments to British prisoners of war during the War of Spanish Succession. Cantillon remained in Spain until 1714, cultivating a number of business and political connections, before returning to Paris. Cantillon then became involved in the banking industry working for a cousin, who at that time was lead-correspondent of the Parisian branch of a family bank. Two years later, thanks in large part to financial backing by James Brydges, Cantillon bought his cousin out and attained ownership of the bank. Given the financial and political connections Cantillon was able to attain both through his family and through James Brydges, Cantillon proved a fairly successful banker, specialising in money transfers between Paris and London.

At this time, Cantillon became involved with British mercantilist John Law through the Mississippi Company. Based on the monetary theory proposed by William Potter in his 1650 tract The Key of Wealth, John Law posited that increases in the money supply would lead to the employment of unused land and labour, leading to higher productivity. In 1716, the French government granted him both permission to found the Banque Générale and virtual monopoly over the right to develop French territories in North America, named the Mississippi Company. In return, Law promised the French government to finance its debt at low rates of interest. Law began a financial speculative bubble by selling shares of the Mississippi Company, using the Banque Générales virtual monopoly on the issue of bank notes to finance his investors.

Richard Cantillon amassed a great fortune from his speculation, buying Mississippi Company shares early and selling them later at higher prices, even though he had stated he believed Law's "scheme was unsound and was bound to fail." Cantillon's financial success and growing influence caused friction in his relationship with John Law, and sometime thereafter Law threatened to imprison Cantillon if the latter did not leave France within twenty-four hours. Cantillon replied: "I shall not go away; but I will make your system succeed." To that end, in 1718 Law, Cantillon, and wealthy speculator Joseph Gage formed a private company centred on financing further speculation in North American real estate.

In 1719, Cantillon left Paris for Amsterdam, returning briefly in early 1720. Lending in Paris, Cantillon had outlying debt repaid to him in London and Amsterdam. With the collapse of the "Mississippi bubble", Cantillon was able to collect on debt accruing high rates of interest. Most of his debtors had suffered financial damage in the bubble collapse and blamed Cantillon—until his death, Cantillon was involved in countless lawsuits filed by his debtors, leading to a number of murder plots and criminal accusations.

On 16 February 1722, Cantillon married Mary Mahony, daughter of —a wealthy merchant and former Irish general—spending much of the remainder of the 1720s travelling throughout Europe with his wife. Cantillon and Mary had two children, a son who died at an early age and a daughter, Henrietta, wife successively of the 3rd Earl of Stafford and the 1st Earl of Farnham. Although he frequently returned to Paris between 1729 and 1733, his permanent residence was in London. In , his residence in London was burned to the ground, and it is generally assumed that Cantillon died in the fire. While the fire's causes are unclear, the most widely accepted theory is that Cantillon was murdered. One of Cantillon's biographers, Antoine Murphy, has advanced the alternative theory that Cantillon staged his own death to escape the harassment of his debtors, appearing in Suriname under the name Chevalier de Louvigny.

Contributions to economics
Although there is evidence that Richard Cantillon wrote a wide variety of manuscripts, only his Essai Sur La Nature Du Commerce En Général (abbreviated Essai) survives.Brewer 1992, p. 9 Written in 1730, it was published in French in 1755, and was translated into English by Henry Higgs in 1932. Evidence suggests that Essai had tremendous influence on the early development of economic science. However, Cantillon's treatise was largely neglected during the 19th century. In the late 19th century it was "rediscovered" by William Stanley Jevons, who considered it the "cradle of political economy". Since then, Cantillon's Essai has received growing attention. Essai is considered the first complete treatise on economic theory, and Cantillon has been called the "father of enterprise economics".Cantillon 2010, p. 5

One of the greatest influences on Cantillon's writing was English economist William Petty and his 1662 tract Treatise on Taxes. Although Petty provided much of the groundwork for Cantillon's Essai, Anthony Brewer argues that Petty's influence has been overstated. Apart from Petty, other possible influences on Cantillon include John Locke, Cicero, Livy, Pliny the Elder, Pliny the Younger, Charles Davenant, Edmond Halley, Isaac Newton, Sébastien Le Prestre de Vauban, and Jean Boisard. Cantillon's involvement in John Law's speculative bubble proved invaluable and likely heavily influenced his insight on the relationship between increases in the supply of money, price, and production.

Methodology
Cantillon's Essai is written using a distinctive causal methodology, separating Cantillon from his mercantilist predecessors.Salerno 1985, p. 305 Essai is peppered with the word "natural", which in the case of Cantillon's treatise is meant to imply a cause and effect relationship between economic actions and their underlying (i.e. causing) phenomena. Economist Murray Rothbard credits Cantillon with being one of the first theorists to isolate economic phenomena with simple models, where otherwise-uncontrollable variables can be fixed. Cantillon made frequent use of the concept of ceteris paribus throughout Essai in an attempt to neglect independent variables. Furthermore, he is credited with employing a methodology similar to Carl Menger's methodological individualism, by deducing complex phenomena from simple observations.

A cause and effect methodology led to a relatively value-free approach to economic science, in which Cantillon was uninterested in the merit of any particular economic action or phenomenon, focusing rather on the explanation of relationships. This led Cantillon to separate economic science from politics and ethics to a greater degree than previous mercantilist writers. This has led to disputes on whether Cantillon can justly be considered a mercantilist or one of the first anti-mercantilists, given that Cantillon often cited government-manipulated trade surpluses and specie accumulation as positive economic stimuli. Others argue that in instances where Cantillon is thought to have supported certain mercantilist policies, he actually provided a more neutral analysis by explicitly stating possible limitations of mercantilist policies.

Monetary theory
Differences between prior mercantilists and Cantillon arise early in Essai, regarding the origins of wealth and price formation on the market. Cantillon distinguishes between wealth and money, considering wealth in itself "nothing but the food, conveniences, and pleasures of life." While Cantillon advocated an "intrinsic" theory of value, based on the input of land and labour (cost of production), he is considered to have touched upon a subjective theory of value. Cantillon held that market prices are not immediately decided by intrinsic value, but are derived from supply and demand. He considered market prices to be derived by comparing supply, the quantity of a particular good in a particular market, to demand, the quantity of money brought to be exchanged. Believing market prices to tend towards the intrinsic value of a good, Cantillon may have also originated the uniformity-of-profit principle—changes in the market price of a good may lead to changes in supply, reflecting a rise or fall in profit.

In Essai, Cantillon provided an advanced version of John Locke's quantity theory of money, focusing on relative inflation and the velocity of money. Cantillon suggested that inflation occurs gradually and that the new supply of money has a localised effect on inflation, effectively originating the concept of non-neutral money. Furthermore, he posited that the original recipients of new money enjoy higher standards of living at the expense of later recipients. The concept of relative inflation, or a disproportionate rise in prices among different goods in an economy, is now known as the Cantillon Effect'''. Cantillon also considered changes in the velocity of money (quantity of exchanges made within a specific amount of time) influential on prices, although not to the same degree as changes in the quantity of money. While he believed that the money supply consisted only of specie, he conceded that increases in money substitutes—or bank notes—could affect prices by effectively increasing the velocity of circulating of deposited specie. Apart from distinguishing money from money substitute, he also distinguished between bank notes offered as receipts for specie deposits and bank notes circulating beyond the quantity of specie—or fiduciary media—suggesting that the volume of fiduciary media is strictly limited by people's confidence in its redeemability. He considered fiduciary media a useful tool to abate the downward pressure that hoarding of specie has on the velocity of money.

Addressing the mercantilist belief that monetary intervention could cause a perpetually favourable balance of trade, Cantillon developed a specie-flow mechanism foreshadowing future international monetary equilibrium theories. He suggested that in countries with a high quantity of money in circulation, prices will increase and therefore become less competitive in relation to countries where there is a relative scarcity of money. Thus, Cantillon also held that increases in the supply of money, regardless of the source, cause increases in the price level and therefore reduce the competitiveness of a particular nation's industry in relation to a nation with lower prices. However, Cantillon did not believe that international markets tended toward equilibrium, and instead suggested that government hoard specie to avoid rising prices and falling competitiveness. Furthermore, he suggested that a favourable balance of trade can be maintained by offering a better product and retaining qualitative competitiveness. Cantillon's preference towards a favourable balance of trade possibly stemmed from the mercantilist belief in exchange being a zero-sum game, in which one party gains at the expense of another.

A relatively advanced theory of interest is also presented. Cantillon believed that interest originates from the need of borrowers for capital and from the fear of loss of the lenders, meaning that borrowers have to recompense lenders for the risk of the possible insolvency of the debtor. In turn, interest is paid out of earned profits originating from the return on invested capital. While previously it was believed that the rate of interest varied inversely to the quantity of money, Cantillon posited that the rate of interest was determined by the supply and demand on the loanable funds market—an insight usually attributed to Scottish philosopher David Hume. As such, while saved money impacts the rate of interest, new money that is instead used for consumption does not; Cantillon's theory of interest is therefore similar to John Maynard Keynes's liquidity preference theory.

Other contributions
Traditionally, it is Jean-Baptiste Say who is credited for coining the word and advancing the concept of the entrepreneur, but in fact it was Cantillon who first introduced the term in Essai.Brewer 1992, p. 51; Anthony Brewer, however, distinguishes between Say's and Cantillon's use of the term "entrepreneur", noting that while Cantillon saw the entrepreneur as a risk-taker, Say predominately considered the entrepreneur a "planner". Cantillon divided society into two principal classes—fixed income wage-earners and non-fixed income earners. Entrepreneurs, according to Cantillon, are non-fixed income earners who pay known costs of production but earn uncertain incomes, due to the speculative nature of pandering to an unknown demand for their product. Cantillon, while providing the foundations, did not develop a dedicated theory of uncertainty—the topic was not revisited until the 20th century, by Ludwig von Mises, Frank Knight, and John Maynard Keynes, among others. Furthermore, unlike later theories of entrepreneurship which saw the entrepreneur as a disruptive force, Cantillon anticipated the belief that the entrepreneur brought equilibrium to a market by correctly predicting consumer preferences.

Spatial economics deal with distance and area, and how these may affect a market through transportation costs and geographical limitations. The development of spatial economics is usually ascribed to German economist Johann Heinrich von Thünen; however, Cantillon addressed spatial economics nearly a century earlier. Cantillon integrated his advancements in spatial economic theory into his microeconomic analysis of the market, describing how transportation costs influence the location of factories, markets and population centres—that is, individuals strive to lower transportation costs. Conclusions on spatial economics were derived from three premises: cost of raw materials of equal quality will always be higher near the capital city, due to transportation costs; transportation costs vary on transportation type (for example, water transportation was, and often still is, cheaper than land-based transportation); and larger goods that are more difficult to transport will always be cheaper closer to their area of production. For example, Cantillon believed markets were designed as they were to decrease costs to both merchants and villagers in terms of time and transportation. Similarly, Cantillon posited that the locations of cities were the result in large part of the wealth of inhabiting property owners and their ability to afford transportation costs—wealthier property owners tended to live farther from their property, because they could afford the transportation costs. In Essai, spatial economic theory was used to derive why markets occupied the geographical area they did and why costs varied across different markets.

Apart from originating theories on the entrepreneur and spatial economics, Cantillon also provided a dedicated theory on population growth. Unlike William Petty, who believed there always existed a considerable amount of unused land and economic opportunity to support economic growth, Cantillon theorised that population grows only as long as there are economic opportunities present. Specifically, Cantillon cited three determining variables for population size: natural resources, technology, and culture. Therefore, populations grow only as far as the three aforementioned variables allowed. Furthermore, Cantillon's population theory was more modern than that of Malthus in the sense that Cantillon recognised a much broader category of factors which affect population growth, including the tendency for population growth to fall to zero as a society becomes more industrialised.

Influence
While the Essai was not published until 1755 as a result of heavy censorship in France, it did widely circulate in the form of an unpublished manuscript between its completion and its publication. It notably influenced many direct forerunners of the classical school of thought, including Turgot and other physiocrats. Cantillon was a major influence on physiocrat François Quesnay, who has probably had access to his work through the marquis de Mirabeau, who possessed a manuscript of the Essai since 1740.Schumpeter 1954, pp. 209–210; writes Schumpeter, "Cantillon's great work fared better both because of its well-rounded systematic or even didactic form and because it had the good fortune to gain, long before its actual publication, the enthusiastic approval and the effective support of two very influential men, Gournay and Mirabeau." Furthermore, Schumpeter establishes, "An analogy may be helpful: Cantillon was to Quesnay, and Petty was to Cantillon, what Ricardo was to Marx." While it is evident that the Essai influenced Quesnay, to what degree remains controversial. There is evidence that Quesnay did not fully understand, or was not completely aware of, Cantillon's theories. Many of Quesnay's economic beliefs were elucidated previously in the Essai, but Quesnay did reject a number of Cantillon's premises, including the scarcity of land and Cantillon's population theory. Also, Quesnay recognised the scarcity of capital and capital accumulation as a prerequisite for investment. Nevertheless, Cantillon was considered the "father of physiocracy" by Henry Higgs, due to his influence on Quesnay. It is also possible that Cantillon influenced Scottish economist James Steuart, both directly and indirectly.

Cantillon is one of the few economists cited by Adam Smith, who directly borrows Cantillon's subsistence theory of wages.Smith 2009, p. 45; "Mr. Cantillon seems, upon this account, to suppose that the lowest species of common labourers must everywhere earn at least double their own maintenance, in order that, one with another, they may be enabled to bring up two children." Cantillon 2010, pp. 59–65; Marx 2007, p. 608, n. 1 Large sections of Smith's economic theory were possibly directly influenced by Cantillon, although in many respects Adam Smith advanced well beyond the scope of Cantillon. Some economic historians have argued that Adam Smith provided little of value from his own intellect, notably SchumpeterSchumpeter 1954, p. 179; Schumpeter charged, "But no matter what he actually learned or failed to learn from predecessors, the fact is that the Wealth of Nations does not contain a single analytic idea, principle, or method that was entirely new in 1776." and Rothbard. In any case, through his influence on Adam Smith and the physiocrats, Cantillon was quite possibly the pre-classical economist who contributed most to the ideas of the classical school. Illustrative of this was Cantillon's influence on Jean-Baptiste Say, which is noticeable in the methodology employed in the latter's Treatise on Political Economy''.

References

Bibliography

1680s births
1734 deaths
18th-century Irish writers
18th-century Irish male writers
18th-century French economists
18th-century British economists
Irish expatriates in France
People from Tralee
Physiocrats
Preclassical economists
Freemasons of the Premier Grand Lodge of England
Writers from County Kerry

Richard Cantillon