Pauline Hope Chalamet  (nascida em 25 de janeiro de 1992)  é uma atriz, escritora e diretora franco-americana . Ela fez sua estréia no cinema na comédia de Judd Apatow, The King of Staten Island. Chalamet estrela a comédia original da HBO Max, The Sex Lives of College Girls, como Kimberly.

Juventude
Chalamet nasceu na cidade de Nova York, a primeira filha de Nicole Flender e Marc Chalamet, e cresceu no prédio de artistas subsidiado pelo governo federal Manhattan Plaza, em Hell's Kitchen.  Seu irmão mais novo é o ator Timothée Chalamet. Sua mãe, Nicole Flender, é uma nova-iorquina de terceira geração, descendente de judeus russos e judeus austríacos.  Ela é corretora de imóveis no The Corcoran Group,  e ex-dançarina da Broadway; Flender obteve seu diploma de bacharel em francês pela Yale University e é professora de idiomas e dança.   Seu pai francês, Marc Chalamet, é editor da UNICEF e ex-correspondente do Le Parisien em Nova York.   Marc Chalamet é natural de Nîmes e tem formação cristã protestante.  A avó paterna de Chalamet, que se mudou para a França, era canadense.

Carreira

1999–2020: primeiros papéis
Chalamet começou sua carreira com pequenos papéis em programas de televisão como One Life to Live e Royal Pains. Desde 2016 ela trabalha em curtas-metragens como Je Suis Mes Actes e Between Fear and Laughter, que ela escreveu e dirigiu. Em 2019, Chalamet escreveu outro curta, Entre Deux Mondes, dirigido por Myriam Doumenq, e estrelou como Marion em Comme des Grands, dirigido por Ania Gauer e Julien Gauthier, pelo qual ganhou o prêmio de Melhor Atriz na seção IndieXFilmFest do Festival Internacional de Cinema de Los Angeles.  No ano seguinte, ela estrelou outros três curtas-metragens: Je Suis la Nouvelle Adjani de Khady N'Diaye, Seasick de Lindsey Ryan e Canines de Abel Danan, que foi selecionado para o Festival international du film fantastique de Gérardmer.

2020–presente
Em 2019, Chalamet foi escalada como Joanne na comédia de Judd Apatow, The King of Staten Island, que estreou em 2020. Em 2020, ela apareceu como Sveta em dois episódios da websérie francesa Les Engagés. Em 14 de outubro de 2020, a Variety relatou que Chalamet foi escalada para estrelar como Kimberly, "a oradora oficial de uma escola pública de classe trabalhadora em um humilde subúrbio do Arizona", na comédia de Mindy Kaling The Sex Lives of College Girls para a HBO Max.  Em seguida, ela aparecerá em Split, uma série de televisão francesa, ao lado de Alma Jodorowsky e Jehnny Beth.

Créditos

Filmes

Televisão

Referências

Norte-americanos de ascendência francesa
Norte-americanos de ascendência canadense
Atrizes de televisão dos Estados Unidos
Atrizes de cinema dos Estados Unidos
Pessoas vivas
Nascidos em 1992

Pauline Chalamet


Silvia Pérez, puede hacer referencia a las siguientes personas:

 Silvia Pérez (1955), actriz, vedette y modelo argentina.
 Silvia Pérez (1962), periodista, comunicadora y columnista uruguaya.
 Silvia Pérez Cruz (1983), cantante española.

Silvia Pérez


Garda Voluntară Sârbă ( / Srpska dobrovoljačka garda, SDG), cunoscută și sub numele de Tigrii lui Arkan (sau numai Tigrii;  / Arkanovi tigrovi, sau numai Тигрови / Tigrovi) Arkanovci), a fost o unitate paramilitară voluntară sârbă înființată și condusă de Arkan care a luptat în Croația (1991-93) și în Bosnia (1992-95) în timpul războaielor iugoslave.

Referințe

Legături externe

ICTY indictment against Arkan

Mișcări naționale de eliberare

Garda Voluntară Sârbă


رونالد رالديس ، من مواليد 20 أبريل 1981 في سانتا كروز دي لا سييرا في بوليفيا، لاعب كرة قدم بوليفي.

لعب مع نادي الهلال السعودي سابقا
يذكر بانه لم يلعب سوى مبارتين مع الهلال قبل أن يغادر غرفته الخاصة بدون معرفة إداريي الهلال (غادر ولم يعد).

مسيرته الكروية
لعب رونالد رالديس خلال مسيرته الاحترافية مع 8 أندية في خمسة وعشرون موسمًا وسجل خلالها 16 هدفًا ضمن 605 مباراة. حيث فاز في ثلاثة مواسم بالكأس وفي موسمين بالدوري.

خاض رونالد رالديس مسيرته مع كلوب ديسترويرس في عامي 1998-2000 ولمدة موسمين، مشاركًا في 32 مباراة ولم يسجل أي هدف. ثم انتقل إلى  في موسم 2000 في المرة الأولى واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم ثم في موسم 2013–14 ليلعب معه خمسة مواسم ثم ما بين عامي 2019 و2020 لمدة موسم واحد، حيث شارك طوالها في 272 مباراة سجل خلالها 13 هدفًا. لينتقل بعدها إلى نادي روزاريو سنترال في موسم 2003–04 ليلعب معه خمسة مواسم، مشاركًا في 136 مباراة سجل خلالها 3 أهداف. ثم انتقل إلى نادي كروز آزول في موسم 2008–09 لمدة موسم واحد، مشاركًا في مباراتين ولم يسجل أي هدف. هذا وانتقل لاحقًا إلى نادي مكابي تل أبيب في موسم 2009–10 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 24 مباراة ولم يسجل أي هدف أيضًا. ثم انتقل بعدها إلى نادي أتليتيكو كولون في موسم 2010–11 ليلعب معه أربعة مواسم، مشاركًا في 72 مباراة ولم يسجل أي هدف أيضًا. ليعود وينتقل من جديد، لكن هذه المرة إلى نادي بوليفار في موسم 2016–17 ولمدة موسمين، مشاركًا في 65 مباراة ولم يسجل أي هدف أيضًا.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الأرجنتين
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في السعودية
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسرائيل
لاعبو كرة قدم رجالية بوليفيون
لاعبو كرة قدم رجالية بوليفيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في المكسيك
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون بوليفيون مغتربون في الأرجنتين
رياضيون بوليفيون مغتربون في السعودية
رياضيون بوليفيون مغتربون في المكسيك
رياضيون من سانتا كروز دي لا سييرا
قلوب دفاع كرة قدم
لاعبو الدوري الإسرائيلي لكرة القدم الدرجة الأولى
لاعبو الدوري المكسيكي الممتاز
لاعبو أورينتي بيتروليرو
لاعبو دوري الدرجة الأولى الأرجنتيني
لاعبو دوري المحترفين السعودي
لاعبو روزاريو سنترال
لاعبو كروز أزول
لاعبو كرة قدم بوليفيون
لاعبو كرة قدم بوليفيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الأرجنتين
لاعبو كرة قدم مغتربون في السعودية
لاعبو كرة قدم مغتربون في المكسيك
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسرائيل
لاعبو كلوب ديسترويرس
لاعبو كوبا أمريكا 2001
لاعبو كوبا أمريكا 2004
لاعبو كوبا أمريكا 2007
لاعبو كوبا أمريكا 2011
لاعبو كوبا أمريكا 2015
لاعبو مكابي تل أبيب
لاعبو منتخب بوليفيا لكرة القدم
لاعبو نادي الهلال (السعودية)
لاعبو نادي أتليتيكو كولون
لاعبو نادي بوليفار
مواليد 1981
مواليد في سانتا كروز دي لا سييرا
نادي الفيفا المئوي
رياضيون بوليفيون مغتربون في إسرائيل
لاعبو كرة قدم من سانتا كروز دي لا سييرا

رونالد رالديس


Den franske Kunstflyver Chevillard paa Flyvepladsen er en film med ukendt instruktør.

Handling
Flyvning. Den franske pilot ved sin flyvemaskine. Maskinen startes, og Chevillard letter fra Kløvermarkens flyveplads. Foretager forskellige flyvninger og øvelser i luften. Lander sikkert igen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1913
Dokumentariske optagelser
Stumfilm fra Danmark
Chevillard på Flyvepladsen, Den franske Kunstflyver


O Boulevard Saint-Denis é uma via localizada nos limites do 2.º e 3.º arrondissements de Paris ao sul e 10.º arrondissement ao norte.

Localização e acesso
Faz parte da cadeia dos Grands Boulevards composta, de oeste a leste, pelos boulevards de la Madeleine, des Capucines, des Italiens, Montmartre, Poissonnière, Bonne-Nouvelle, Saint-Denis, Saint-Martin, du Temple, des Filles du Calvaire e Beaumarchais.

É a seção dos Grands Boulevards situada entre a Porte Saint-Martin e a Porte Saint-Denis.

Este local é servido pela estação de metro Strasbourg - Saint-Denis.

Origem do nome
O boulevard deve o seu nome à vizinha Rue Saint-Denis, que o detém pelo fato de ser a estrada que leva diretamente da Pont au Change à cidade de Saint-Denis, onde ficava a necrópole dos reis da França.

Histórico

O Boulevard Saint-Denis foi perfurado por volta de 1660 no local do Muro de Carlos V que se tornou obsoleto. A implantação e plantação deste boulevard foram ordenadas por cartas patentes do mês de julho de 1676.

Uma decisão ministerial de 28 do Messidor Ano X (17 de julho de 1802), assinado Chaptal, determina o alinhamento desta avenida, que, de 1826 a 1828, foi alargada em 10 metros do lado esquerdo. As propriedades do lado dos números ímpares estão alinhadas, exceto a que forma a esquina da Rue Saint-Martin. As casas do lado dos números pares dependiam da Rue Neuve-d'Orléans, que, mais baixa que o bulevar, era separada dela por um muro de contenção. Esta rua existe desde o século XVI. O muro foi destruído durante um grande trabalho de nivelamento realizado em 1826, e a Rue Neuve-d'Orléans foi integrada ao boulevard. Durante a Revolução de Julho, a via foi palco de confrontos entre os insurgentes e a tropa. Um decreto real de 6 de maio de 1836 fixa definitivamente para esta via pública um novo alinhamento que traz a largura do boulevard para 37 metros.

Edifícios notáveis e lugares de memória
 Porte Saint-Martin, classificado como monumento histórico.
 Porte Saint-Denis, classificado como monumento histórico.

Bibliografia

Ruas do 2.º arrondissement de Paris
Ruas do 3.º arrondissement de Paris
Ruas do 10.º arrondissement de Paris

Boulevard Saint-Denis


Müzik kuramı terimi genel olarak iki farklı ama birbiriyle ilgili anlamda kullanılır:

 Müziğin temel yapıtaşları.
 Bu yapıtaşları ile müziğin incelenmesi, sınıflandırılması ve hatta bestelenmesini konu alan bilim dalı.

İlk anlamdaki müzik kuramı, müziğin temel yapıtaşlarını tanımlar (porte, nota, artikülasyon, anahtarlar, ton, gam, ritim, melodi, armoni vb.)

Diğer bir deyişle müzik dilinin kurallarını belirler ve bunların kullanılışlarını açıklar.

İkinci anlamdaki müzik teorisi 1950'lerden sonra özellikle Kuzey Amerika kıtasında müzikolojiden özerkleşerek kendi başına müziği inceleyen bir bilim dalı haline gelmiştir. Müzikoloji (veya tarihsel müzik) ve etnomüzikolojiden farklı olarak pozitif bilimleri (matematik, fizik vb.) de kullanması gerekçe olarak gösterilmektedir. Kıta Avrupası'nda ise müzik teorisi, müzik tarihi gibi müzikolojinin bir alt dalı olarak kabul edilmektedir, dünyada yaygın olan kanaât de budur.

Müziğin yapıtaşlarının tüm müzisyenler tarafından öğrenilmesi her durumda aranılan bir nitelik olsa da müziğin bilimsel olarak incelenmesi özel olarak müzik kuramcıları tarafından gerçekleştirilir. Doğu müziğinde genellikle Edvarlar müzik kuramı eserleridir.

Tarih
Müzik teorisinin Pisagor'dan başlayan çok eski ve uzun bir tarihi vardır. Doğu müziğinde ise teori tarihi Kindi ile başlar. Anadolu'da ilk müzik teorisi 15. yüzyıl başlarında Yusuf Kırşehri tarafından yazılmıştır.

Ayrıca bakınız
 Akustik
 Martin Luther

Dış bağlantılar
 Müzikolog Sosyal Paylaşım Platformu
 Society for Music Theory (İngilizce)
 Music Theory Online (İngilizce)
 RowyNet Almanca, İngilizce, Felemenkçe ve Fransızca müzik sözlüğü

Müzik tarihi
Müzikoloji

Müzik teorisi


Anleitung zur Kenntniss der Gewächse (abreviado Anleit. Kenntn. Gew.) es un libro con ilustraciones y descripciones botánicas que fue escrito por el botánico y médico alemán Curt Polycarp Joachim Sprengel y publicado en Halle en tres partes en los años 1802 a 1804, con una segunda edición en 1817-1818.

Publicación
 Parte nº 1, 7 Sep 1802;
 Parte nº 2, 11 Dec 1802;
 Parte nº 3, 28 Mar 1804
 Parte nº 1, 13 Apr 1817;
 Parte nº 2(1), 20 Apr 1817;
 Parte nº 2(2), 31 Mar 1818

Referencias

Enlaces externos
Descripción en IPNI
2ª edición en IPNI

Libros de botánica de Alemania del siglo XIX
Libros de 1802
Libros de 1804
Ciencia de 1802
Ciencia de 1804

Alemania en 1802
Alemania en 1804

Anleitung zur Kenntniss der Gewächse


(191857) Illéserzsébet, denumire internațională (191857) Illeserzsebet, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
191857 Illéserzsébet este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Piszkesteto de Krisztián Sárneczky. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,88 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 4,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 191001-192000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2004
Centura de asteroizi

191857 Illéserzsébet


Major League Baseball 2k10, abreviado como MLB 2K10, es un videojuego de béisbol de la Major League Baseball producido por 2K Sports. MLB 2K10 está disponible para Xbox 360, PlayStation 3, PlayStation 2, PlayStation Portable, Nintendo DS, Microsoft Windows y Wii. El videojuego fue desarrollado por Visual Concepts y publicado por 2K Sports el 2 de marzo de 2010.

Videojuegos para Xbox 360
Videojuegos para PlayStation 2
Videojuegos para PlayStation 3
Videojuegos para PlayStation Portable
Videojuegos para Windows
Videojuegos para Nintendo DS
Videojuegos para Wii
Videojuegos de béisbol
Videojuegos de 2010
Videojuegos de un solo jugador y de multijugador

Major League Baseball 2K10


Čestika (stisnuša, mošnjak, lat. Thlaspi), rod jednogodišnjeg raslinja i trajnica iz porodice kupusovki (Brassicaceae) rasprostranjen pretežno po Euroaziji. Sastoji se od desetak vrsta, od kojih u Hrvatskoj raste i poljska čestika (T. arvense)

U ovaj rod nekada su uključivane i vrste Mošnjak modrasti (Microthlaspi perfoliatum), gorska čestika (Noccaea fendleri), prorasla čestika (Microthlaspi perfoliatum),  rana čestika (Noccaea praecox), smrdljiva čestika (Mummenhoffia alliacea)

Vrste
 Thlaspi arvense L.
 Thlaspi brevistylum Mutel
 Thlaspi ceratocarpum (Pall.) Murray
 Thlaspi huetii Boiss.
 Thlaspi inhumile Ponert
 Thlaspi kilicii Yild.
 Thlaspi kochianum F.K.Mey.
 Thlaspi macranthum N.Busch
 Thlaspi roseolum N.Busch
 Thlaspi somkheticum (Bordz.) Bordz.
 Thlaspi syriacum Bornm.
 Thlaspi armenum N.Busch

Vanjske poveznice

Izvori

Thlaspideae

Čestika


සිංගර් වර්ල්ඩ් සීරීස් යනු 1996 අගෝස්තු 26 සිට සැප්තැම්බර් 7 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති චතුරස්‍රාකාර එක්දින ක්‍රිකට් තරගාවලියකි. එයට සිම්බාබ්වේ, ඕස්ට්‍රේලියාව, ඉන්දියාව සහ සත්කාරක ශ්‍රී ලංකාව යන ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම් ඇතුළත් විය. අවසන් තරඟයේදී ඕස්ට්‍රේලියාව පරාජය කළ ශ්‍රී ලංකාව විසින් තරගාවලිය ජය ගන්නා ලදී.

පසුබිම
සිංගර් වර්ල්ඩ් සීරීස් යනු 1996 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයෙන් පසුව ශ්‍රී ලංකාවේ පැවැත්වූ පළමු කණ්ඩායම් කිහිපයක් සහභාගී වන ක්‍රිකට් තරඟාවලියයි. ආරක්ෂක තර්ජන නිසා ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති සිවිල් යුද්ධය දක්වා සහ අනාගත ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාර හේතුවෙන් නියමිත තරගය සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ සංචාරයක නිරත වීමට ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට ඕස්ට්‍රේලියාව පියවර ගත්හ. මෙවර ඕස්ට්‍රේලියාව දැඩි ආරක්ෂක විධිවිධාන මධ්‍යයේ සහභාගී වීමට එකඟ විය. 1996 ලෝක කුසලාන ජයග්‍රහණයෙන් පසුව, ශ්‍රී ලංකාවේ පැහැදිලි ප්‍රියතමයන් බවට ඕස්ට්‍රේලියානු කණ්ඩායම පත්විය. ඔවුන් වඩාත්ම බරපතල අභියෝගකයා ලෙස සැලකේ. සිම්බාබ්වේ හි අරගලකාරී, දුර්වල ක්‍රියාකාරිත්වය නිසා ඔවුන් බරපතල තරඟකරුවන් බවට පත් නොවීය. ඉන්දීය කණ්ඩායම එක්දින තරගාවලියේ පරාජයන් සහ ඔවුන්ගේ එංගලන්ත සංචාරයේ දුර්වලතා පෙන්නුම් කර ඇති අතර, එමඟින් කණ්ඩායමේ නායක මොහොමඩ් අෂරුදින් වෙනුවට ඔහුගේ නියෝජ්‍ය නායක සචින් තෙන්ඩුල්කාර් නායකයා ලෙස පත් කරනු ලැබීය . සිංගර් වර්ල්ඩ් සීරීස් යනු ජාතික කණ්ඩායමට නායකත්වය දෙන තෙන්ඩුල්කාර්ගේ පළමු එක්දින තරගාවලියයි.

සංචිත

සංචාරය කරන කණ්ඩායම් තුනටම නව නායකයින් සිටි අතර ප්‍රවීණ අර්ජුන රණතුංගගේ නායකත්වය යටතේ ලෝක කුසලානය දිනාගත් කණ්ඩායම ශ්‍රී ලංකාව බොහෝ දුරට රඳවා ගෙන ඇත. ඔවුන්ගේ ක්‍රීඩකයන් 14 දෙනාගේ සංචිතය බොහෝ දුරට ලෝක කුසලානයට හිමිකම් කියූ කණ්ඩායමට වඩා වෙනස් නොවීය. සචින් තෙන්ඩුල්කාර්ගේ නායකත්වය යටතේ ඉන්දියාව ක්‍රීඩකයින් 14 දෙනෙකුගෙන් යුත් සංචිතයක් නම් කර තිබුණි. එයට ආරම්භක පිතිකරුවන් දෙදෙනෙකු ඇතුළත් විය: වේග පන්දු යවන්නා ඩේවිඩ් ජොන්සන් සහ පිට දඟ පන්දු යවන ක්‍රීඩක සුනිල් ජෝෂි සංචිතයේ පුහුණුකරු ලෙස කටයුතු කළේ විශ්‍රාමික ඉන්දීය වේග පන්දු යවන ක්‍රීඩක මදන් ලාල් විසිනි. මාර්ක් ටේලර්ගේ පිටුපසට ඇති වූ ආබාධය හේතුවෙන් කඩුලු රකින්නා වන ඉයන් හීලි ඕස්ට්‍රේලියාවේ ක්‍රීඩකයින් 13 දෙනෙකුගෙන් යුත් සංචිතයේ නායකයා ලෙස වැඩ භාරගත් අතර එයට ආරම්භක වේග පන්දු යවන ක්‍රීඩක ජේසන් ගිලෙස්පී, දඟ පන්දු යවන ක්‍රීඩක බ්‍රැඩ් හොග් සහ පිතිකරු ඩැරන් ලේමන් ඇතුළත් විය. සිම්බාබ්වේ ක්‍රීඩකයින් 16 දෙනාගේ සංචිතයට නායකත්වය දුන්නේ ඇන්ඩි ෆ්ලවර්ගෙන් පසුව පැමිණි නව නායක ඇලිස්ටෙයාර් කැම්බල් විසිනි.

ලකුණු වගුව
තරඟාවලිය රවුන්ඩ් රොබින් ආකෘතියකින් සංවිධානය කරන ලද අතර සෑම කණ්ඩායමක්ම එක් වරක් එකිනෙකා සමඟ ක්‍රීඩා කළහ.

තරග

අවසාන තරගය

වාර්තා සහ සම්මාන
ශ්‍රී ලංකාවේ උප නායක අරවින්ද ද සිල්වා සිය කඩුල්ල අහිමි නොවී ඉනිම 4 කදී ලකුණු 334 ක් රැස් කළ අතර තරගාවලියේ ක්‍රීඩකයාට හිමි සම්මානය දිනා ගත්තේය. උපුල් චන්දන හා ඕස්ට්‍රේලියානු වේග පන්දු යවන ක්‍රීඩක ග්ලෙන් මැක්ග්‍රාත් යන පන්දු යවන්නන් දෙදෙනාම කඩුලු 7 බැගින් දවාගත් අතර චන්දන තරග 3 කට හා මැක්ග්‍රාත් තරග 4 කට ක්‍රීඩා කලේය.

යොමුව

බාහිර සබැඳි

 තරඟාවලිය නිවහන ESPN Cricinfo

ක්‍රිකට්
ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රිකට්

සිංගර් කුසලානය 1996


est un genre de dinosaures théropodes de la famille des Abélisauridae de la  du Crétacé supérieur au Brésil. Le type et la seule espèce est . Il est ainsi nommé parce que ses restes ont été retrouvés près d'un love hôtel.

Étymologie
Le nom générique tire son nom de Kurupi, un dieu de la fertilité et du sexe de la mythologie guaranie. Selon les auteurs, « Le choix du nom est dû au fait que les fossiles ont été trouvés dans la région de « Motel Paraíso » (« Motel du Paradis »), un lieu destiné aux rencontres intimes. » Le nom spécifique est dérivé de la langue tupi et a deux racines : ita, signifiant dur, et atã, signifiant roche. Ce nom fait référence aux roches cimentées de la région de Monte Alto. Ensemble, le nom générique et spécifique peut être traduit par « Kurupi dur comme le roc », ou « dieu du sexe dur comme le roc ».

Description
L'holotype,MPMA 27-0001/02, se compose de trois vertèbres caudales et d'une ceinture pelvienne partielle. Les auteurs estiment que l'animal mesurait 5 mètres de long. Il s'agirait d'un chasseur à la queue raide.

Classification
Les descripteurs attribuent Kurupi aux Abelisauridae, mais ses relations précises sont incertaines car une analyse phylogénétique ne génère qu'une polytomie massive d'Abelisauridae plus dérivés que Spectrovenator.

Liens externes

Notes et références

Notes

Références

Theropoda
Genre de dinosaures non aviens (nom scientifique)
Taxon fossile décrit en 2021
Paléontologie au Brésil
Abelisauridae

Kurupi (dinosaure)


Jeff Chandler (født Ira Grossel; 15. december 1918, død 17. juni 1961) var en amerikansk skuespiller, filmproducent og sanger, der bedst blev husket for at spille Cochise i Den brudte pil (1950), som han blev nomineret til Oscar for bedste mandlige birolle for.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra New York
Filmproducere fra USA
Sangere fra USA
Personer fra New York City
Amerikanere i 1900-tallet
Oscar-nominerede skuespillere
Pseudonymer

Jeff Chandler


Charles Mahuza Yava SDS (Sandoa, República Democrática do Congo, 29 de julho de 1960) é Vigário Apostólico do Arquipélago de Comores.

Charles Mahuza Yava entrou na Congregação Salvatoriana, fez sua profissão em 8 de setembro de 1991 e foi ordenado sacerdote em 8 de maio de 1993.

Papa Bento XVI nomeou-o em 1º de maio de 2010 Vigário Apostólico do Arquipélago de Comores e Bispo Titular de Apisa Maius. O Bispo de Port Victoria, Denis Wiehe CSSp, o ordenou bispo em 19 de junho do mesmo ano; Os co-consagradores foram Maurice Piat CSSp, Bispo de Port-Louis, e Gilbert Guillaume Marie-Jean Aubry, Bispo de Saint-Denis-de-la-Réunion.

Ver também

Congoleses (República Democrática do Congo)
Bispos católicos de Comores

Charles Mahuza Yava


التومانسكي أر-29 هو محرك نفاث سوفييتي من إنتاج مكتب تصميم تومانسكي. زود الأر-29 الطرازات الأخيرة من الميج-23 وكل طرازات الميج-27. صمم المحرك تحت قيادة قنسطنطين كاشاتوروف. في نقس الوقت طورت ليولكا محرك منافس هو الليولكا إيه.إل-21 والذي كان بنفس القوة ولكن مع استهلاك أقل للوقود. تقرر استخدام الليولكا إيه.إل-21 في السو-17 والسو-24 وتزويد الميج-23 B بالأر-29-300.

الإستخدامات

 ميكويان-غوريفيتش ميغ-23.
 ميكويان ميغ-27.
 شنيانغ جيه-13.
 سوخوي سو-17.

المواصفات

مراجع

محركات طائرات
محركات نفاثة عنفية عقد 1970

تومانسكي أر-29-300


Kosmos 2416, ruski izviđački satelit iz programa Kosmos. Vrste je Rodnik br. 11 L. Skupa je s njim lansiran komunikacijski satelit Gonjec-D1M br. 11L (Spacetrack: 28909, COSPAR 2005-048-B).

Lansiran je 21. prosinca 2005. godine u 19:34 s kozmodroma Pljesecka s mjesta 132/1. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Kosmos-3M 11K65M. Orbita mu je 1437 km u perigeju i 1477 km u apogeju. Orbitne inklinacije je 82,47°. Spacetrackov kataloški broj je 28908. COSPARova oznaka je 2005-048-A. Zemlju obilazi u 114,72 minute.

Ovaj niskovisinski komunikacijski satelit, prvi od flote od 12 satelita na četirima ravninama. Mase je 250 kg, snage 40 W, očekuje se da će služiti 30-orima ruskim agencijama i organizacijama s porukama elektronske pošte i kratkim porukama. Do ovog je satelita za to služila flota od šest satelita Gonjec-D1.

Iz misije je ostao jedan dio koji je ostao kružiti u niskoj orbiti pa se vratio u atmosferu.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
N2YO Satellite Database - Tehnical Details - Real Time Satellite Tracking and Predictions (engl.)
Gunter's Space Page Gonets-M (engl.)
Gunter's Space Page (Rodnik-S, 14F132) (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2416


Amy Mizzi (born 21 July 1983) is an Australian actress. She starred as Kit Hunter in the Australian soap opera Home and Away in 2003 and early 2004. Mizzi's departure from Home and Away was announced on 13 February 2004 but she continued to appear on a recurring basis throughout 2004 and returned in August 2005. She also made appearances in 2006, most recently in the last episode of Home and Away for 2006, when she returned pregnant with the baby of Kim Hyde (played by actor Chris Hemsworth). She was nominated for Most Popular New Female Talent in the Logie Awards of 2004, but the award was won by her Home and Away co-star Isabel Lucas.

After leaving Home and Away she taught singing and dancing on the Central Coast of New South Wales. In 2008, she moved to the United Kingdom permanently, and has since appeared in several pantomimes, playing the title role in Cinderella and in Rotherham's Aladdin as Princess Jasmine.

Filmography
 Home and Away (2003–2007)

References

External links

 Amy Mizzi feature interview, Home and Away, Network Seven

1983 births
Living people
Australian soap opera actresses
Australian expatriates in England
Australian expatriate actresses in the United Kingdom

Amy Mizzi


Sarkom je maligni tumor (rak) koji nastaje iz promijenjenih stanica vezivnih tkiva mezenhimnog podrijetla. Vezivna tkiva uključuju kosti, hrskavicu, masna tkiva, krvne žile i krvotvorna tkiva. Sarkomi mogu nastati u bilo kojemu od njih pa postoji mnogo podvrsta sarkoma koji se dijele na temelju specifičnog tkiva i vrste stanice od koje tumor potječe. Sarkomi su primarni tumori vezivnog tkiva, što znači da nastaju u vezivnom tkivu. Za razliku od njih, sekundarni (metastatski) tumori vezivnoga tkiva nastaju širenjem raka iz drugih dijelova tijela (kao što su pluća, tkivo dojke ili prostata) na vezivno tkivo.

Riječ sarkom potječe od starogrčkoga σάρκωμα: sarkōma »mesnata izraslina ili tvar«, gdje σάρξ znači »meso«.

Podjela
Sarkomi se obično dijele u dvije velike skupine, sarkome kostiju i sarkome mekih tkiva, od kojih svaki ima više podtipova. Američki odbor za rak AJCC ima sljedeću podjelu:

Sarkomi kostiju

 Osteosarkom
 Kondrosarkom
 Slabo diferencirani tumori okruglih/vretenastih stanica (uključujući Ewingov sarkom)
 Hemangioendoteliom
 Angiosarkom
 Fibrosarkom /miofibrosarkom
 Hordom
 Adamantinom
 ostali:
 Liposarkom
 Leiomiosarkom
 Maligni tumor ovojnice perifernog živca
 Rabdomiosarkom
 Sinovijalni sarkom
 Maligni solitarni fibrozni tumor.

Sarkomi mekih tkiva

 Liposarkom, neke vrste
 Atipični lipomatozni tumor
 Dermatofibrosarcoma protuberans
 Fibroblastom divovskih stanica
 Maligni solitarni fibrozni tumor
 Upalni miofibroblastični tumor
 Miofibroblastični sarkom niskog stupnja
 Fibrosarkom (uključuje odrasle i sklerozirajuće epitelioidne vrste)
 Miksofibrosarkom (ranije miksoidni maligni fibrozni histiocitom)
 Fibromiksoidni sarkom niskog stupnja
 Tumor divovskih stanica mekih tkiva
 Leiomiosarkom
 Maligni glomusni tumor
 Rabdomiosarkom (uključuje sljedeće vrste: embrionalne, alveolarne, pleomorfne i vretenaste stanice/sklerozirajuće)
 Hemangioendoteliom (uključuje sljedeće varijante: retiformni, pseudomiogeni i epiteloidni)
 Angiosarkom mekog tkiva
 Ekstraskeletni osteosarkom
 Gastrointestinalni stromalni tumor, maligni (GIST)
 Maligni tumor ovojnice perifernog živca (uključuje epitelioidnu varijantu)
 Maligni tumor granularnih stanica
 Maligni okoštavajući fibromiksoidni tumor
 Stromalni sarkom, nespecificiran
 Mioepitelni karcinom
 Maligni fosfaturni mezenhimalni tumor
 Sinovijalni sarkom
 Epitelioidni sarkom
 Alveolarni sarkom
 Sarkom prozirnih stanica mekog tkiva
 Ekstraskeletni miksoidni hondrosarkom
 Ekstraskeletni Ewingov sarkom
 Desmoplastični tumor malih okruglih stanica
 Ekstrarenalni rabdoidni tumor
 Tumor perivaskularnih epiteloidnih stanica, nespecificiran
 Nediferencirani sarkom vretenastih stanica
 Nediferencirani pleomorfni sarkom
 Nediferencirani sarkom okruglih stanica
 Nediferencirani epiteloidni sarkom
 Nediferencirani sarkom, nespecificiran.

Simptomi
Simptomi sarkoma kostiju obično uključuju bol u kostima, osobito noću, i oticanje područja oko tumora.

Simptomi sarkoma mekih tkiva promjenjivi su. Oni se često pojavljuju kao čvrste, bezbolne kvržice ili čvorovi. Gastrointestinalni stromalni tumori (podtip sarkoma mekih tkiva) često su asimptomatski, ali mogu biti povezani s pritužbama na bol u trbuhu, osjećaj punine i druge znakove crijevne opstrukcije.

Uzroci i čimbenici rizika
Uzrok većine koštanih sarkoma nije poznat, ali je nekoliko čimbenika povezano s povećanim rizikom njihova razvoja. Prethodno izlaganje ionizirajućem zračenju (kao što je prethodna terapija zračenjem) jedan je od takvih čimbenika rizika. Izloženost alkilirajućim agensima, poput onih koji se nalaze u određenim kemoterapijskim lijekovima protiv raka, također povećava rizik od koštanog sarkoma. Određeni nasljedni genski sindromi poput sindroma Li-Fraumeni, nasljednih mutacija gena RB1 i Pagetove bolesti kostiju također su povezani s povećanim rizikom.

Većina sarkoma mekog tkiva proizlazi iz onoga što se naziva sporadičnim (slučajnim) genskim mutacijama u stanicama oboljele osobe. Postoje i određeni čimbenici povezani s povećanim rizikom od razvoja sarkoma mekog tkiva. Prethodno izlaganje ionizirajućem zračenju jedan je od takvih čimbenika. Izloženost vinil-kloridu iz pâra koje se susreću se u proizvodnji poli(vinil-klorida) (PVC-a), izloženost arsenu i thorotrastu (nekadašnjem kontrastnom sredstvu u radiologiji na bazi torija) povezuju se s povećanim rizikom od angiosarkoma. Limfedemi poput onih koji su posljedica određenih vrsta liječenja raka dojke također su čimbenik rizika za razvoj angiosarkoma. Kao i kod koštanih sarkoma, određeni nasljedni genski sindromi povezani su s povećanim rizikom od razvoja sarkoma mekog tkiva, uključujući sindrom Li-Fraumeni, obiteljsku adenomatoznu polipozu, neurofibromatozu tipa 1 i nasljedne mutacije gena RB1. Kaposijev sarkom uzrokuje herpesni virus HHV-8.

Mehanizmi nastanka
Točne molekularne promjene koje rezultiraju sarkomom nisu uvijek poznate, ali određene vrste sarkoma povezane su s određenim genskim mutacijama.

 Većina slučajeva Ewingovog sarkoma povezana je s kromosomskom translokacijom u kojoj se dio kromosoma 11 spaja s dijelom kromosoma 22 . To rezultira spajanjem gena EWS s drugim genima, uključujući gen FLI1 u 90 % slučajeva i gen ERG u 5 – 10 % slučajeva. Te fuzije rezultiraju proizvodnjom abnormalnih proteina, iako nije u potpunosti poznato kako ti abnormalni proteini dovode do raka.
 Dermatofibrosarcoma protuberans često se povezuje s kromosomskom translokacijom u kojoj gen COL1A1 biva vezan na gen PDGFRB. To rezultira prekomjerno aktivnom PDGF signalizacijom, za koju se smatra da potiče diobu stanica i u konačnici dovodi do razvoja tumora.
 Upalni miofibroblastični tumor često je povezan s preuređivanjem gena za ALK, a povremeno i s preuređivanjem gena HMGA2.
 Tumor divovskih stanica mekog tkiva često je povezan s kromosomskom translokacijom između kromosoma 1 i kromosoma 2, u kojoj se CSF1 gen spaja s genom COL6A3. To rezultira povećanom proizvodnjom proteina CSF1, za koji se smatra da igra ulogu u razvoju raka.
 Mnogi liposarkomi povezani su s dupliciranjem dijela kromosoma 12, što rezultira dodatnim kopijama poznatih gena koji potiču rak (onkogeni) kao što su gen CDK4, gen MDM2 i gen HMGA2.

Dijagnoza

Sarkomi kostiju
Dijagnoza sarkoma kostiju počinje temeljitom anamnezom i fizičkim pregledom koji može otkriti karakteristične znakove i simptome. Laboratorijske pretrage nisu osobito korisne u dijagnozi, iako neki sarkomi kostiju (kao što je osteosarkom) mogu biti povezani s povišenim razinama alkalne fosfataze, dok drugi (kao što je Ewingov sarkom) mogu biti povezani s povišenom brzinom sedimentacije eritrocita. Nijedan od ovih laboratorijskih nalaza nije specifičan za koštane sarkome, što znači da su povišenja vrijednosti povezana i s mnogim drugim stanjima. Slikovne pretrage vrlo su važne u dijagnozi, a većina kliničara u početku će naručiti običnu radiografiju (rendgen).  U dijagnozi je korisno snimanje magnetskom rezonancijom (MR) i radioizotopno snimanje kostiju. Računalna tomografija (CT) obično se ne koristi u dijagnozi većine tipova sarkoma kostiju, iako je važno pomagalo za određivanje njihova stadija. Konačna dijagnoza zahtijeva biopsiju tumora i pažljiv pregled uzorka od iskusnog patologa.

Sarkomi mekog tkiva
Dijagnoza sarkoma mekog tkiva također počinje temeljitom anamnezom i fizičkim pregledom. Slikovne studije mogu uključivati CT ili MR, iako je CT poželjniji za sarkome mekog tkiva koji se nalaze u prsnom košu, abdomenu ili ispod potrbušnice u retroperitoneumu. Pozitronska emisijska tomografija (PET) također može biti korisna u dijagnozi, iako je njena najčešća upotreba za određivanje stadija. Kao i kod sarkoma kostiju, konačna dijagnoza zahtijeva biopsiju tumora i patološku procjenu histologije.

Određivanje stadija
Stadij raka odnosi na to koliko je rak uznapredovao, a obično se temelji na veličini osnovnoga tumora i koliko se je proširio na susjedna tkiva (lokalna invazija), limfne čvorove (nodalne metastaze) i u druge dijelove tijela (udaljene metastaze). Ocjena stadija utječe na prognozu (vjerojatan ishod) kao i na vrste tretmana koji bi mogao biti učinkovit protiv raka.

Najčešći slikovni alati koji se koriste za određivanje stadija sarkoma kosti jesu MR ili CT za ocjenu primarnog tumora, CT prsnog koša s kontrastom za procjenu širenja (metastaziranja) na pluća i radioizotopsko skeniranje kostiju za procjenu širenja na druge kosti. Određivanje stadija sarkoma mekog tkiva obično uključuje MR ili CT snimanje primarnog tumora radi određivanja veličine tumora, kao i CT prsnog koša s kontrastom za procjenu metastatskih tumora u plućima.

Stupanj
Sarkomima se, poput nekih drugih malignih tumora, dodjeljuje stupanj (nizak, srednji, visoki) na temelju izgleda tumorskih stanica pod mikroskopom. Općenito, stupanj se odnosi na to koliko je rak agresivan i kolika je vjerojatnost da se proširi na druge dijelove tijela (metastazira). Sarkomi niskog stupnja imaju bolju prognozu od sarkoma višeg stupnja i obično se liječe kirurški, iako se ponekad koristi terapija zračenjem ili kemoterapija. Sarkomi srednjeg i visokog stupnja se češće liječe kombinacijom kirurškog zahvata, kemoterapije ili terapije zračenjem. Budući da je veća vjerojatnost da će tumori visokog stupnja metastazirati (invazijom tkiva i širenje na lokalna, regionalna i udaljena mjesta), oni se liječe agresivnije. Preživljavanje pacijenata uvelike je povećano kada su otkrivene kemoterapije na koje su neki od sarkoma osjetljivi. Na primjer, prije kemoterapije dugotrajno preživljavanje pedijatrijskih bolesnika s lokaliziranim osteosarkomom bilo je oko 20 %, a sada je poraslo na 60 – 70 %.

Liječenje
Kirurški zahvat je najčešći oblik liječenja većine sarkoma koji se nisu proširili na druge dijelove tijela. Kirurgija koja pošteđuje udove, za razliku od amputacije, sada se može koristiti za spašavanje udova pacijenata u najmanje 90 % slučajeva sarkoma ekstremiteta (ruke ili noge). Tretmani poput kemoterapije, terapije zračenjem (radioterapija) i protonska terapiju mogu se primijeniti prije operacije (što se zove neoadjuvantna terapija) ili nakon operacije (adjuvantna terapija). Primjena neoadjuvantne ili adjuvantne kemoterapije i radioterapije značajno poboljšava prognozu za mnoge bolesnike sa sarkomom. Liječenje može biti dug i mučan proces, koji za mnoge pacijente traje oko godinu dana.

 Liječenje liposarkoma sastoji se od kirurške resekcije, pri čemu se kemoterapija ne koristi izvan okvira istraživanja. Adjuvantna radioterapija također se može koristiti nakon kirurškog uklanjanjae liposarkoma.
 Rabdomiosarkom se liječi operacijom, radioterapijom ili kemoterapijom. Većina pacijenata s rabdomiosarkomom ima stopu preživljavanja od 50 do 85 %.
 Osteosarkom je tumor kosti koji se liječi kirurškim uklanjanjem čim većeg dijela tumora, često zajedno s neoadjuvantnom kemoterapijom. Radioterapija je druga mogućnost, iako ne tako uspješna.

Ekspresija receptora B7-H3 daje obećavajuću metu za nove imunoterapijske strategije.

U sarkomima u dječjoj dobi citotoksično sredstvo ciklofosfamid ima široku primjenu i pokazalo je dobru djelotvornost.

Prognoza
Nekoliko čimbenika utječe na prognozu koštanih sarkoma:

 Veličina tumora: veći tumori imaju lošiju prognozu u usporedbi s manjim tumorima.
 Širenje tumora na okolna tkiva: tumori koji su se proširili lokalno na okolna tkiva obično imaju lošiju prognozu u usporedbi s tumorima koji se nisu proširili dalje od mjesta nastanka.
 Stadij i prisutnost metastaza: tumori koji su se proširili (metastazirali) na limfne čvorove (što je rijetko kod koštanih sarkoma) ili druge organe ili tkiva (na primjer u pluća) imaju lošiju prognozu u usporedbi s tumorima koji nisu metastazirali.
 Stupanj tumora: tumori višeg stupnja (stupanj 2 i 3) imaju lošiju prognozu u usporedbi s tumorima niskog stupnja (stupanj 1).
 Skeletni položaj: tumori koji potječu iz kralježnice ili kostiju zdjelice obično imaju lošiju prognozu u usporedbi s tumorima koji potječu iz kostiju ruku i nogu.

Za sarkome mekih tkiva na prognozu utječu:

 Stadij: kao i kod koštanih sarkoma, tumori koji su metastazirali imaju lošiju prognozu u usporedbi s tumorima koji nisu metastazirali.
 Stupanj: AJCC preporučuje upotrebu francuskog sustava ocjenjivanja FNCLCC, u kojemu tumori visokog stupnja imaju lošiju prognozu u usporedbi s tumorima niskog stupnja.

Za gastrointestinalne stromalne tumore (GIST) važan čimbenik koji utječe na prognozu jest

 Brzina mitoze: koliki se udio stanica aktivno dijeli unutar tumora; GIST-ovi koji imaju visoku stopu mitoze imaju lošiju prognozu u usporedbi s GIST-ovima koji imaju nisku stopu mitoze.

Ishodi liječenja
Prema podatcima koje je objavio američki Nacionalni institut za rak (NCI) ukupno petogodišnje preživljavanje kod koštanih sarkoma iznosi 66,9 %. Američko društvo za rak (ACS) procijenilo je da će 1660 ljudi u SAD-u umrijeti 2019. od sarkoma kostiju, što čini 0,3% svih smrtnih slučajeva od raka. Srednja dob umrlih je 61 godina, iako se smrt može dogoditi u bilo kojoj dobnoj skupini: 12,3 % smrti od sarkoma kostiju javlja se u osoba mlađih od 20 godina, 13,8 % javlja se u osoba u dobi od 20 do 34 godine, 5,5 % se javlja u osoba u dobi od 35 do 44 godine, 9,3 % u osoba u dobi od 45 do 54 godine, 13,5 % u osoba u dobi od 55 do 64 godine, 16,2 % u dobi od 65 do 74 godine, 16,4 % u dobi od 75-84 godine, a 13,1 % u osoba starijih od 85 godina.

Za sarkome mekih tkiva ukupno petogodišnje preživljavanje (bez obzira na tip sarkoma i stadij) iznosi 64,5 %. Ono iznosi 80,8 % za sarkome mekih tkiva koji se nisu proširili izvan primarnog tumora (lokalizirani tumori), 58,0 % za one koji su se proširili samo na obližnje limfne čvorove te 16,4 % za sarkome koji su se proširili na udaljene organe. ACS procjenjuje da će u SAD-u 5270 ljudi umrijeti od sarkoma mekih tkiva u 2019., što čini 0,9 % svih smrtnih slučajeva od raka.

Epidemiologija
Sarkomi su prilično rijetki. Rizik da prethodno zdrava osoba dobije dijagnozu karcinoma kosti je manji od 0,001 %, dok je rizik od dobivanja dijagnoze sarkoma mekog tkiva između 0,001 i 0,005 %. Američko društvo za rak procijenilo je da će u SAD-u 2019. godine biti 3500 novih slučajeva sarkoma kostiju i 12 750 novih slučajeva sarkoma mekih tkiva. Ukupan procijenjeni broj novih dijagnoza svih vrsta raka jest 1 762 450, što znači da sarkomi kostiju predstavljaju samo 0,2 % svih novih dijagnoza raka (što ih čini 30. najčešćim tipom raka) dok sarkomi mekih tkiva predstavljaju samo 0,7 % svih novih dijagnoza raka u SAD-u u 2019. godini (što ih čini 22. najčešćim tipom raka).

Sarkomi pogađaju ljude svih dobnih skupina. Oko 50 % sarkoma kostiju i 20 % sarkoma mekih tkiva dijagnosticiraju se osobama mlađim od 35 godina. Sarkomi kao što su leiomiosarkom, kondrosarkom i gastrointestinalni stromalni tumor (GIST) češći su u odraslih nego u djece. Većina koštanih sarkoma visokog stupnja, uključujući Ewingov sarkom i osteosarkom, mnogo je češći u djece i adolescenata.

U fosilima
Godine 2016. znanstvenici su izvijestili o otkriću osteosarkoma u fosilu starom 1,6 – 1,8 milijuna godina iz kostura sada izumrle vrste hominina Australopithecus sediba, što ga čini najranijim poznatim slučajem raka u ljudi.

Istraživanja
Liječenje sarkoma, osobito sarkoma koji je metastazirao, često zahtijeva kemoterapiju. Postojeći kemoterapijski lijekovi povezani su sa značajnom toksičnošću i nisu vrlo učinkoviti u ubijanju stanica raka. Jedna od novijih i ne potpuno istraženih mogućnosti je imunoterapija. Istražuju se strategije napada na stanice sarkoma ciljanom terapijom s pomoću malih molekula, biološkim agensima (molekule male interferirajuće RNA) i terapija uz pomoć nanočestica.

U tijeku su istraživanja za razumijevanje specifičnih genskih i molekulskih čimbenika koji uzrokuju razvoj sarkoma. To bi moglo omogućiti osmišljavanje novih ciljanih terapija i omogućiti liječnicima preciznije predviđanje tijeka bolesti.

Izvori

Vanjske poveznice

Zloćudne novotvorine

Sarkom


සවුදි අරාබියාවෙහි රියාද්හී පිහිටි රියාද් රූපවාහිනී කුළුණ යනු, සවුදි තොරතුරු අමාත්‍යාංශ පරිශ්‍රය තුල පිහිටි මීටර් 170 උසැති රූපවාහිනී කුළුණකි. එහි ගොඩනැගීම් අවසන් කලේ  1978 වසරෙහිදීය.

මෙයද බලන්න
කුළුණු ලැයිස්තුව

බාහිර සබැඳි

1978 වසරෙහිදී සවුදි අරාබියාව තුල සංස්ථාපිත
 1978 වසරෙහිදී නිමකෙරුණු කුළුණු
රියාද්හී ගොඩනැගිලි සහ ව්‍යුහ
සවුදි අරාබියාවෙහි සන්නිවේදන කුළුණු

රියාද් රූපවාහිනී කුළුණ


Hrvatska nogometna liga (također i kao Hrvatska republička nogometna liga, Jedinstvena hrvatska nogometna liga) je bila liga trećeg ranga natjecanja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1980./81.
Sudjelovalo je 16 klubova, a prvak je bio Solin.

Ljestvica

 Solin je postao član Druge savezne lige – Zapad.
 Novi članovi lige:
 Bukovica Kistanje
 Lokomotiva Zagreb
 Rovinj
 Slavonija Slavonska Požega

Rezultatska križaljka

Izvori:

Unutarnje poveznice
 Prvenstvo Hrvatske u nogometu
 Dalmatinska liga 1980./81.
 Regionalna liga Rijeka – Pula 1980./81.
 Regionalna liga Slavonije i Baranje 1980./81.
 Liga Zagrebačke regije 1980./81.

Vanjske poveznice

Izvori
 Miroslav Matovina: 80 godina NK Segesta : [1906-1986], Sisak, 1986., str. 237.
 Ivan Jurić: Narona / Neretva : 1919 - 1994, Metković, 1995., , str. 226.

1980-81
1980-81 Hrvatska

Hrvatska nogometna liga 1980./81.


Ciprian Dinu (n. 27 mai 1982, Focșani) este un fotbalist român, care evoluează pe postul de fundaș central la clubul din Liga a III-a, Sporting Turnu Măgurele.

Legături externe
Profil pe Romaniansoccer.ro

Fotbaliști români
Sportivi români în viață
Fotbaliști ai AFC Săgeata Năvodari

Ciprian Dinu


فريدريك ميريو ( في لو سيني سور مير)  لاعب كرة قدم فرنسي معتزل كان يجيد اللعب في خط الوسط .

لعب ميريو في أندية لو ريفيست ، طولون ، مرسيليا (1985-1989) لوهافر بالإعارة (1987-1988) بوردو (1989-1990) طولون مجددا (1990-1993) لنس (1993-1996) سيون (1997) ميتز (1997-2002) .

ساهم ميريو في تتويج نادي مرسيليا ببطولة دوري الدرجة الأولى وكأس فرنسا موسم 1988/1989 كما ساهم في تتويج نادي سيون ببطولة الدوري السوبر وكأس سويسرا موسم 1996/1997 .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم من فار (إقليم فرنسي)
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مارسيليا
لاعبو أولمبيك مارسيليا
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو بوردو
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو لنس
لاعبو لوهافر
لاعبو ميتز
لاعبو نادي سيون
مواليد 1968
لاعبو نادي تولون
أشخاص من لا سين سور مير
رياضيون من فار (إقليم فرنسي)
لاعبو كرة قدم من بروفنس ألب كوت دازور

فريدريك ميريو


Vlado Petković (kyrillisch Владо Петковић, * 6. Januar 1983 in Kraljevo, Jugoslawien) ist ein serbischer Volleyballspieler.

Mit der serbischen Nationalmannschaft gewann er bei der Weltmeisterschaft 2010 in Italien die Bronzemedaille und wurde 2011 in Tschechien und Österreich Europameister.

Vlado Petković spielte zunächst beim serbischen Verein OK Roter Stern Belgrad und anschließend in Montenegro bei OK Budućnost Podgorica. 2009 ging er für eine Saison nach Südkorea zu Woori Capital VC. Danach spielte er in Slowenien bei ACH Volley Bled und 2011/12 in Italien für Umbria Volley. 2012 wechselte Petković zum iranischen Verein Kaleh Amol.

Vlados älterer Bruder Veljko spielte ebenfalls in der serbischen Nationalmannschaft.

Weblinks
 Profil bei World Of Volley
 Profil FIVB

Einzelnachweise

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2008
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2012
Volleyballnationalspieler (Serbien)
Volleyballspieler (Serbien und Montenegro)
Volleyballspieler (OK Roter Stern Belgrad)
Olympiateilnehmer (Serbien)
Jugoslawe
Serbe
Geboren 1983
Mann

Vlado Petković


Alexandru Țierean (n. 24 ianuarie 1882, Voiteg, Comitatul Timiș, Regatul Ungariei - d.18 noiembrie 1943) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al tuturor românilor din Transilvania, Banat și  Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
Țierean Alexandru s-a născut la data de 24 ianuarie, în comuna Voiteg, Timiș, fiind unul din delegații oficiali care au votat unirea la 1 decembrie 1918. Din 1901 a fost învățător până în 1938, când a ieșit la pensie. A fost delegat de Comitetul Național Român (1848) din comuna Voiteg, Timiș la marea întrunire națională din Alba Iulia, votând în baza delegației primite unirea. Se stinge din viață la vârstra de 61 de ani (18 noiembrie 1943).

Note

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1882
Decese în 1943
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Învățători români
Români din Austro-Ungaria
Bănățeni

Alexandru Țierean


Haplomitriopsida, razred jetrenjarki (Marchantiophyta). Sastoji se od dva reda i 18 priznatih vrsta. Ime je došlo po rodu Haplomitrium po kojem je imenovana i poorodica Haplomitriaceae.

Fosilni rod Gessella datira iz ranog perma

Redovi
 Ordo Calobryales
 Ordo Treubiales

Izvori

Jetrenjarke
Biljni razredi

Haplomitriopsida


Der Schäffler Bräu ist eine 1868 gegründete Bierbrauerei mit angeschlossenem Gasthof in Missen, einem Ortsteil der Gemeinde Missen-Wilhams. Sie ist bereits in der fünften und sechsten Generation im Familienbesitz und wird heute von Hanspeter und Sebastian Graßl geführt.

Unternehmen
Die Brauerei liegt im Allgäu zwischen Immenstadt und Isny im sogenannten "Bergstätt Gebiet" und wird in der Rechtsform einer Kommanditgesellschaft geführt. Beliefert mit den Bierspezialitäten werden neben dem Brauereigasthof auch Getränkemärkte, Gaststätten sowie Privathaushalte.

Geschichte
Bereits 1468 wurde das Gasthaus erstmals als Tafernwirtschaft und Junkerbehausung erwähnt. 1871 ging das traditionsreiche Missener Gasthaus mit realer Bäcker-, Branntweinbrenner, Metzger- und Tavernengehehmigung samt Stall, Stadel, Waschküche, Schlachtlokal einschließlich der 1868 hinzugebauten Brauerei in den Besitz von Johann Baptist Schäffler über. Sein Sohn Franz Anton Schäffler übernahm 1900 die Brauerei. Die steigende Bierproduktion machte den Bau zweier neuer Lagerkeller erforderlich, ebenso den Ausbau von Sud- und Kühlhaus.

1913 wurde der Brauereigasthof durch einen Großbrand vernichtet und bereits 1914 wieder aufgebaut. 1929 entstand eine neue Wasserreserve in Missen-Wiederhofen. Dieses weiche Quellwasser trägt zur Qualität der Bierspezialitäten bei.

Durch den Verlust der Söhne Luitpold und Karl im Zweiten Weltkrieg war für den Betrieb die junge Nachfolgegeneration verloren. Von 1946 bis 1948 musste die Brauerei stillgelegt werden. Im Januar 1949 kam der Braumeister Hannes Graßl nach Missen und heiratete die Enkelin von Franz Anton Schäffler, Edeltraut Höltl.

Bis 1958 leitete Luise Schäffler, Tochter von Franz Anton Schäffler, mit Unterstützung der Eheleute Graßl die Brauerei. Von 1958 bis 1984 leiteten Hannes und Edeltraut Graßl die Brauerei.

Aus Anlass des 100- bzw. 500-jährigen Jubiläums der Brauerei bzw. des Gasthofes in Missen 1968 wurde der "Schäffler-Saal" gebaut. 1978 trat der Sohn Hanspeter Graßl verantwortlich mit in den Betrieb ein. 1982 wurde das Sudhaus erneuert.

1984 übergab Hannes Graßl endgültig die Leitung der Brauerei an seinen Sohn. Mit der Unterstützung seiner Frau Claudia und seines Bruders, Braumeister Dieter Graßl, führt er seitdem das Unternehmen.

Minibrauerei
Im Gastraum des Brauereigasthofes steht die, vom Braumeister Dieter Graßl geplante und gebaute, 1996 ins Guinness-Buch der Rekorde eingetragene, kleinste mobile Brauereianlage der Welt. 2,60 Meter lang und rund 500 Kilogramm schwer ist diese Mini-Brauanlage auf Rollen. Einmal im Monat wird sie in Betrieb genommen. Dann kann der Besucher in der Wirtsstube miterleben, wie in der Mini-Brauerei ein Sud Bier mit einer Ausschlagmenge von 50 Litern produziert wird.

Brauereigasthof
Der traditionsreiche Brauereigasthof besteht bereits seit 1468 und ist damit beinahe so alt wie der Ort Missen selbst. Der Graf forderte schon im Jahr 1482 die Einnahmen jeder 13. Maß als Steuer. Die einträgliche "Taverne" sorgte immer wieder für Streit unter den Grafen des Missener Hochtales.

Produkte

Biersorten

Untergärige Biere
 Premium Gold – Exportbier
 Allgäuer Hell
 Hausbier (halbdunkel)
 Premium Pils
 Zwickl, naturtrüb
 Winterzauber – Märzenbier

Obergärige Biere
 Hefe-Weißbier
 Dunkle Weiße
 Weißer Bock – saisonal eingebraut
 Dunkler Bock – saisonal eingebraut
 Leichte Weiße
 Alkoholfreie Weiße
 Holderweiße alkoholfrei
 Franz Anton Schäffler Triple – Bierspezialität mit Spezialhefe aus einem belgischen Trappistenkloster

Biermischgetränke
 Zwickl-Radler

Bierbrände
Seit dem Jahr 2000 hat die Brauerei Schäffler als eine von wenigen Brauereien Deutschlands ein gewerbliches Brennrecht. Zum Brennen darf nur Bier verwendet werden. Das Malz, die Aromastoffe des Hopfens und die Bierhefe beeinflussen den Geschmack eines Bierbrandes. Gebrannt werden Bierbrand und Bockbierbrand, der mindestens sechs Monate im Eichenfass lagert. Unter der Verwendung der Würze der Dunklen Weiße wird außerdem ein Bierlikör hergestellt.

Auszeichnungen
 Goldene Bieridee 2004
 DLG Gold 2008 für Premium Gold und Zwickl

Sonstiges
Die Brauerei ist Mitglied im Brauring, einer Kooperationsgesellschaft privater Brauereien aus Deutschland, Österreich und der Schweiz.

Weblinks

 Offizielle Webpräsenz
 Artikel der AHGZ vom 18. September 2004

Einzelnachweise

Brauerei (Schwaben, Bayern)
Missen-Wilhams
Gegründet 1868

Schäffler Bräu


Ame, AME, or AmE may refer to:

Companies and organizations
 African Methodist Episcopal Church
 African Methodist Episcopal Zion Church
 AME Accounting Software
 American Modern Ensemble, a music ensemble based New York City
 Ametek, American technology company
 Atelier Mécanique de Mulhouse, a French armament R&D facility in charge of light weapons design after WW2
 Club América, a professional football club based in Mexico City, Mexico

Occupations
 Aircraft Maintenance Engineer
 Aircraft maintenance engineer (Canada)
 Aviation medical examiner

People
 Ame (gamer) (born 1997), professional Chinese Dota 2 player
 A*M*E (born 1994), singer-songwriter from Sierra Leone
 Saint Ame (died 630), Benedictine abbot and hermit who is also called Saint Amatus
 Saint Aimé (died 690), abbot of the Agaune monastery in Switzerland and bishop of the Sens (or Sion) diocese
Âme, house/techno duo consisting of Kristian Beyer and Frank Wiedemann

Other uses
 Absolutely maximally entangled state, in quantum information science
 Adobe Media Encoder, a transcoder that is part of Adobe Creative Cloud
 âme, the sound post of a member of the viol or violin family
 American English
 AME VI, a type of reconnaissance plane built in Spain in 1924
 Amplitude modulation equivalent
 Apparent mineralocorticoid excess syndrome
 Saint-Amé, a commune in the Vosges department in Lorraine in northeastern France

AME


The 2018 ICC World Cricket League Division Four was an international cricket tournament that took place during April and May 2018 in Malaysia. It formed part of the 2017–22 cycle of the World Cricket League (WCL) which determined the qualification for the 2023 Cricket World Cup. The top two teams were promoted to the 2018 ICC World Cricket League Division Three tournament and the bottom two teams were relegated to Division Five.

Two of the three final round of group stage matches finished as a no result because of rain. Per the rules of the tournament, the matches were replayed on the final day of the competition, with the play-off round scrapped and used as a reserve day. Therefore, the final league standings were used to determine the promotion and relegation places.

Uganda won the tournament and were promoted to Division Three, along with runners-up Denmark. Vanuatu and Bermuda finished in fifth and sixth respectively, and were relegated to Division Five. Hosts Malaysia finished third and Jersey finished fourth, therefore both team remained in Division Four. Ben Stevens of Jersey was named as the player of the tournament.

මුලාශ්‍ර

2018 ලෝක ක්‍රිකට් ලීග් හතරවන අදියර


João Jacó Matias Schindler (Alemanha, 1796 - Rio de Janeiro, 1855), mais conhecido como Barão de Schindler, foi um alemão que lutou na Batalha de Leipzig. Realizou viagens por todo o mundo, chegando ao rio de janeiro em 1824, contratado para a tropa estrangeira de Dom Pedro I. Foi até o Rio Grande do Sul e lá se internou para dentro do mato, até ser acolhido por um companheiro. Recebeu duas cartas comunicando a morte de sua esposa. Depois disso, ficou louco e apareceu novamente no Rio de Janeiro, onde se tornou uma figura conhecida. Vagava pelos largos do Paço e pelas igrejas. Calculava juros de uma fortuna fictícia, reproduzia diálogos, escrevia em cadernos... Por esses fatos, foi conhecido como Filósofo do Cais.

João Jacó Matias Schindler


Survivor: Odisejev Otok (hrv. Opstanak: Odisejev Otok) je prva sezona hrvatske verzije natjecateljsko-avanturističkog show baziran na originalnoj američkoj verziji "Survivor". Sezona je krenula s emitiranjem 12. svibnja 2005. do 7. srpnja 2005. na hrvatskom televizijskom kanalu HTV 2.

Neposredan preokret ove sezone bio je da je svako pleme bilo prisiljeno sudjelovati u eliminacijskom izazovu prvog dana natjecanja. Kako su Ivan Krželj iz plemena "Ammos" (nazvanog po grčkoj riječi za pijesak) i Ana Marija Bojko iz plemena "Petros" (nazvanog po grčkoj riječi za stijenu) izgubili izazov, oboje su eliminirani iz natjecanja. Tijekom ostatka dijela natjecanja prije spajanja plemena su se borila za većinu kada je došlo spajanje. Kako su mnoge od njih njihova plemena smatrala slabima, većina žena je eliminirana tijekom ovog dijela natjecanja. Kada je došlo do spajanja, dva su plemena postala jedno poznato kao "Zoi", a bivši izvorni članovi Ammosa našli su se od šest do četiri. Zbog toga su svi bivši članovi Ammosa, osim Silvije Zelko, gotovo odmah eliminirani. Kada je došlo vrijeme za final four, natjecatelji su se natjecali u dva izazova kako bi odredili finalna dva. Kao pobjednik prvog izazova Vazmenko Pervanu je odlučio eliminirati jedinu nebivšu članicu Petrosa Silviju Zelko. Kristina Sesar, Vazmenko Pervanu i Vedran Rubrik Šehić tada su bili prisiljeni natjecati se u drugom izazovu u kojem je Vedran Rubrik Šehić pobijedio i odlučili eliminirati Kristinu Sesar, koju su mnogi smatrali negativcem sezone. Za razliku od većine verzija Survivora, pobjednika je izabrala javnost, a ne žiri i unatoč činjenici da je Vedran Rubrik Šehić pobijedio u glasovanju žirija s razlikom 4-3, Vazmenka Pervanu je ove sezone pobijedio s javnim glasom od 68,23 % na 31,77% Vedrana Rubrika Šehića. Zbog niske ocjene Survivor je otkazan nakon ove sezone. Hrvatska verzija Survivora dobila je drugu sezonu u obliku 4. sezone Survivora Srbija, a nova sezona bi trebala izaći 2022. godine.

O emisiji
"Survivor" je verzija popularne američke emisije "Survivor". Prvi put je s emitiranjem krenula 27. listopada 2008.

Pravila natjecanja
Natjecatelji su podijeljeni u dva plemena. Svako pleme ima svoje ime, zastavu i određenu boju, a početni zadatak je izgraditi sklonište od materijala koje nađu u okruženju u kojem se nalaze, ali i od sredstava koja dobivaju kao nagradu tijekom natjecanja. Ovisno o godišnjem dobu u kojem se nalaze, dobivaju i minimalan broj predmeta za preživljavanje – najčešće su to noževi, kante za vodu i voda za piće. Vatru također moraju paliti na različite načine, obično onako kako su to činili naši preci, ali postoji mogućnost da kroz uspješno izvršenje zadatka osvoje sredstva za paljenje.
Pred plemenima se nalaze različiti izazovi koji iziskuju i fizički i psihički napor. A svi imaju isti cilj – osvojiti imunitet i spasiti se od izbacivanja iz showa. Natjecatelji često moraju prolaziti kroz testove izdržljivosti, timskog rada, ali prije svega snage volje. No bit će i onih kojima je draže pokazati koliko su snalažljivi u prikupljanju namirnica i kuhanju lokalne hrane.

Postoje dvije vrste izazova: Nagrada i Imunitet. U nagradnom izazovu natjecatelji se bore osvojiti 'luksuzne' stvari koje im nisu neophodne za osnovni život, ali olakšavaju boravak i čine ga ugodnijim, poput šibica, kremena, kraćih putovanja dalje od kampa…

U izazovu Imunitet natjecatelji se bore za zaštitu od izbacivanja, koje se događa na posebnoj ceremoniji, a koju izvodi 'Plemensko vijeće'.
Kada u natjecanju ostane manji broj kandidata, dolazi do spajanja plemena i od tog trenutka borba za rješavanje zadataka postaje individualna!
Ipak, sama igra puna je iznenađenja i preokreta pa tako postoji mogućnost da prije ujedinjenja plemena razmijene svoje članove, nekad slučajnim izborom, a nekad pregovorima dvaju kapetana plemena.
Kako bi se igra dodatno zakomplicirala, postoji i skriveni idol koji daje imunitet, a natjecatelj ga treba pronaći. To je maleni predmet koji se uklapa u ambijent zemlje u kojoj se nalaze, a obično je skriven blizu kampa. U pojedinom ciklusu samo jedan natjecatelj smije tražiti imunitet.

Kada igrač pronađe predmet, može ga iskoristiti u različite svrhe poput cjenkanja s drugim igračima za savez ili, pak, oko glasovanja za izbacivanje. Predmet ga štiti od izbacivanja, ali samo do određenog nivoa igre. Natjecatelj može birati hoće li pokazati skrivenog idola drugima. U svakom slučaju, ostali natjecatelji ne mogu ukrasti ili na bilo koji drugi način prisvojiti predmet tog određenog natjecatelja.

Voditelji
Show je vodio Kristijan Potočki.

Završni redoslijed

Igra

U slučaju više plemena ili brodolomnika koji osvoje nagradu ili imunitet, navedeni su redoslijedom završetka ili abecednim redom gdje je to bio timski rad; gdje je jedan brodolomnik pobijedio i pozvao druge, pozvani su u zagradi.

 Svi natjecatelji iz oba plemena morali su iz šešira izvući jedno ime. Dva natjecatelja s najvećim brojem "glasova" (po jedan iz svakog plemena) su automatski eliminirana, ali su ostavljena kao rezerva u slučaju da netko odustane.

 U ovom ciklusu nije bilo izazova imuniteta zbog Ivinog uklanjanja iz igre. Nakon toga nije postojalo ni plemensko vijeće.

 Nije bilo Nagradnog izazova zbog spajanja plemena.

Povijest glasovanja

 Iva je evakuirana zbog medicinskih razloga.

Izvori

Vanjske poveznice
Arhivirana Službena stranica

Televizijske emisije na HTV-u
Reality show

Survivor: Odisejev Otok


The National Recovery Administration (NRA) was a prime agency established by U.S. president Franklin D. Roosevelt (FDR) in 1933.  The goal of the administration was to eliminate "cut throat competition" by bringing industry, labor, and government together to create codes of "fair practices" and set prices. The NRA was created by the National Industrial Recovery Act (NIRA) and allowed industries to get together and write "codes of fair competition". The codes intended both to help workers set minimum wages and maximum weekly hours, as well as minimum prices at which products could be sold. The NRA also had a two-year renewal charter and was set to expire in June 1935 if not renewed.

The NRA, symbolized by the Blue Eagle, was popular with workers. Businesses that supported the NRA put the symbol in their shop windows and on their packages, though they did not always go along with the regulations entailed. Though membership of the NRA was voluntary, businesses that did not display the eagle were very often boycotted, making it seem mandatory for survival to many.

In 1935, the U.S. Supreme Court unanimously declared that the NRA law was unconstitutional, ruling that it infringed the separation of powers under the United States Constitution.  The NRA quickly stopped operations, but many of its labor provisions reappeared in the National Labor Relations Act (Wagner Act), passed later the same year. The long-term result was a surge in the growth and power of unions, which became a core of the New Deal Coalition that dominated national politics for the next three decades.

Background
As part of the "First New Deal", the NRA was based on the premise that the Great Depression was caused by market instability and that government intervention was necessary to balance the interests of farmers, business and labor.  The NIRA, which created the NRA, declared that codes of fair competition should be developed through public hearings, and gave the Administration the power to develop voluntary agreements with industries regarding work hours, pay rates, and price fixing. The NRA was put into operation by an executive order, signed the same day as the passage of the NIRA.

New Dealers who were part of the administration of President Franklin D. Roosevelt saw the close analogy with the earlier crisis handling the economics of World War I. They brought ideas and experience from the government controls and spending of 1917–18.

In his June 13, 1933 "Statement on the National Industrial Recovery Act", President Roosevelt described the spirit of the NRA: "On this idea, the first part of the NIRA proposes to our industry a great spontaneous cooperation to put millions of men back in their regular jobs this summer." He further stated, "But if all employers in each trade now band themselves faithfully in these modern guilds—without exception—and agree to act together and at once, none will be hurt and millions of workers, so long deprived of the right to earn their bread in the sweat of their labor, can raise their heads again. The challenge of this law is whether we can sink selfish interest and present a solid front against a common peril."

Inception

The first director of the NRA was Hugh S. Johnson, a retired United States Army general who had been in charge of supervising the wartime economy in 1917–1918. He was named Time magazine's "Man of the Year" in 1933.  Johnson saw the NRA as a national crusade designed to restore employment and regenerate industry.

Johnson called on every business establishment in the nation to accept a stopgap "blanket code": a minimum wage of between 20 and 45 cents per hour, a maximum workweek of 35 to 45 hours, and the abolition of child labor. Johnson and Roosevelt contended that the "blanket code" would raise consumer purchasing power and increase employment.

Historian Clarence B. Carson noted:

At this moment in time from the early days of the New Deal, it is difficult to recapture, even in imagination, the heady enthusiasm among a goodly number of intellectuals for a government planned economy. So far as can now be told, they believed that a bright new day was dawning, that national planning would result in an organically integrated economy in which everyone would joyfully work for the common good, and that American society would be freed at last from those antagonisms arising, as General Hugh Johnson put it, from "the murderous doctrine of savage and wolfish individualism, looking to dog-eat-dog and devil take the hindmost.

Coal
The negotiations of a code for the bituminous coal industry came against the background of a rapidly swelling union, the United Mine Workers headed by John L. Lewis and an unstable truce in the Pennsylvania coal fields. The NRA tried to get the principals to compromise with a national code for a decentralized industry in which many companies were anti-union, sought to keep wage differentials, and tried to escape the collective bargaining provisions of section 7A. Agreement among the parties was finally reached only after the NRA threatened that it would impose a code. The code did not establish price stabilization, nor did it resolve questions of industrial self-government versus governmental supervision or of centralization versus local autonomy, but it made dramatic changes in abolishing child labor, eliminating the compulsory scrip wages and company store, and establishing fair trade practices. It paved the way for an important wage settlement.

Price controls
In early 1935 the new chairman, Samuel Clay Williams, announced that the NRA would stop setting prices, but businessmen complained.  Chairman Williams told them plainly that, unless they could prove it would damage business, NRA was going to put an end to price control. Williams said, "Greater productivity and employment would result if greater price flexibility were attained." Of the 2,000 businessmen on hand probably 90% opposed Mr. Williams' aim, reported Time magazine: "To them a guaranteed price for their products looks like a royal road to profits. A fixed price above cost has proved a lifesaver to more than one inefficient producer." However, it was also argued NRA's price control method promoted monopolies.

The business position was summarized by George A. Sloan, head of the Cotton Textile Code Authority:

Maximum hours and minimum wage provisions, useful and necessary as they are in themselves, do not prevent price demoralization. While putting the units of an industry on a fair competitive level insofar as labor costs are concerned, they do not prevent destructive price cutting in the sale of commodities produced, any more than a fixed price of material or other element of cost would prevent it. Destructive competition at the expense of employees is lessened, but it is left in full swing against the employer himself and the economic soundness of his enterprise....But if the partnership of industry with Government which was invoked by the President were terminated (as we believe it will not be), then the spirit of cooperation, which is one of the best fruits of the NRA equipment, could not survive.

The Blue Eagle

Background
The Blue Eagle was a symbol used in the United States by companies to show compliance with and support of the National Industrial Recovery Act.  To mobilize political support for the NRA, Johnson launched the "NRA Blue Eagle" publicity campaign to boost his bargaining strength to negotiate the codes with business and labor. Businesses were entitled to display the logo only if they abided by the labor standards mandated by the NIRA, including increased hourly wages and maximum work hours. President Roosevelt's goal was for consumers to only shop at stores that displayed the Blue Eagle, and to avoid stores that did not. In doing this, Roosevelt hoped that those stores which did not comply with the policies of the NRA would change their stance, or they would risk experiencing "economic death" as a result.

Design
Many sources credit advertising art director Charles T. Coiner with the design. When the NRA was looking for someone to design its symbol, a governmental contract with Philadelphia advertising agency N.W. Ayer led them to Coiner, who had gotten a job with Ayer in 1924, 9 years before the creation of the NRA. According to a few sources, however, it was sketched by Johnson, based on an idea used by the War Industries Board during World War I. The eagle holds a gear, symbolizing industry, in its right talon, and bolts of lightning in its left talon, symbolizing power. The NRA's slogan, "We Do Our Part", often appeared below the eagle, encouraging consumers to feel part of a collective effort.

Symbolism to Citizens
All companies that accepted President Franklin D. Roosevelt's Re-employment Agreement or a special Code of Fair Competition were permitted to display a poster showing the Blue Eagle together with the announcement, "NRA Member. We Do Our Part." In addition, manufacturers began affixing the logo to product packaging and other advertising, with the Blue Eagle appearing on clothing labels, food packages, cigar labels, fruit crates, sheet music, shaving razors, and typewriter ribbons. When the Blue Eagle was first introduced, it arrived with a flurry of hope for businesses and individuals struggling as a result of the Great Depression. Shortly after the rules of the NRA were established, more than 10,000 businesses applied for the right to display the Blue Eagle in their store windows, by pledging their support to the program. Johnson decided to put together a Blue Eagle drive to gain support for the movement; while it worked initially, support dwindled as time went on. What started as mass support of the NRA and the Blue Eagle symbol that accompanied it turned into resentment and disapproval, especially from the businesses that were boycotted because they refused to display the symbol in their front windows.

Other Uses

In addition to businesses displaying posters in storefront windows, in advertising, and in packaging and labels, American consumers and businesses used the Blue Eagle in a variety of other ways. Citizen consumers stitched the logo onto doilies, tapestries, and quilts to show their allegiance to the program. Grassroots quilt makers designed, constructed, and displayed quilts bearing the symbol, not following one pattern source, but creating their own. Some of these quilt makers sent their Blue Eagle quilts as gifts to the Roosevelts. Like any other art, there is more meaning behind these quilts than being simply quilts; the NRA and Blue Eagle were a big enough impact for artists to incorporate it into their work. Other items that used the Blue Eagle symbol include buttons, picture frames, candy boxes and tape packaging. The most famous use of the Blue Eagle is perhaps as an NFL team name, when the franchise from Philadelphia named their team the Eagles. Bert Bell and Lud Wray purchased the team in 1933 and changed the name of the team in honor of the NRA.

Critics
Most businesses adopted the NRA without complaint, but Henry Ford was reluctant to join.

The National Recovery Review Board, headed by noted criminal lawyer Clarence Darrow, a prominent liberal, was set up by President Roosevelt in March 1934 and abolished by him that same June. The board issued three reports highly critical of the NRA from the perspective of small business, charging the NRA with fostering cartels. The Darrow board, influenced by Justice Louis D. Brandeis, wanted instead to promote competitive capitalism.

Representing big business, the American Liberty League, 1934–40, was run by leading industrialists who opposed the liberalism of the New Deal. Regarding the controversial NRA, the League was ambivalent. Jouett Shouse, the League president, commented that "the NRA has indulged in unwarranted excesses of attempted regulation"; on the other, he added that "in many regards [the NRA] has served a useful purpose."  Shouse said that he had "deep sympathy" with the goals of the NRA, explaining, "While I feel very strongly that the prohibition of child labor, the maintenance of a minimum wage and the limitation of the hours of work belong under our form of government in the realm of the affairs of the different states, yet I am entirely willing to agree that in the case of an overwhelming national emergency the Federal Government for a limited period should be permitted to assume jurisdiction of them."

The NRA in practice

The NRA negotiated specific sets of codes with leaders of the nation's major industries; the most important provisions were anti-deflationary floors below which no company would lower prices or wages, and agreements on maintaining employment and production. In a remarkably short time, the NRA won agreements from almost every major industry in the nation.  According to some conservative economists, the NRA increased the cost of doing business by forty percent. Donald Richberg, who soon replaced Johnson as the head of the NRA said:

There is no choice presented to American business between intelligently planned and uncontrolled industrial operations and a return to the gold-plated anarchy that masqueraded as "rugged individualism."... Unless industry is sufficiently socialized by its private owners and managers so that great essential industries are operated under public obligation appropriate to the public interest in them, the advance of political control over private industry is inevitable.

By the time it ended in May 1935, industrial production was 22% higher than in May 1933.

Specific industries
Pennock (1997) shows that the rubber tire industry faced debilitating challenges, mostly brought about by changes in the industry's retail structure and exacerbated by the Depression. Segments of the industry attempted to use the NRA codes to solve these new problems and stabilize the tire market, but the tire manufacturing and tire retailing codes were patent failures. Instead of leading to cartelization and higher prices, which is what most scholars assume the NRA codes did, the tire industry codes led to even more fragmentation and price cutting.<ref>Pamela Pennock,  "The National Recovery Administration and the Rubber Tire Industry, 1933–1935." Business History Review," 1997 71(4): 543–68 in JSTOR</ref>

Alexander (1997) examines the macaroni industry and concludes that cost heterogeneity was a major source of the "compliance crisis" affecting a number of NRA "codes of fair competition" that were negotiated by industries and submitted for government approval under the National Industry Recovery Act of 1933. The argument boils down to assumptions that progressives at the NRA allowed majority coalitions of small, high-cost firms to impose codes in heterogeneous industries, and that these codes were designed by the high-cost firms under an ultimately erroneous belief that they would be enforced by the NRA.

Storrs (2000) says the National Consumers' League (NCL) had been instrumental in the passage and legal defense of labor legislation in many states since 1899. Women activists used the New Deal opportunity to gain a national forum. General Secretary Lucy Randolph Mason and her league relentlessly lobbied the NRA to make its regulatory codes just and fair for all workers and to eliminate explicit and de facto discrimination in pay, working conditions, and opportunities for reasons of sex, race, or union status. Even after the demise of the NRA, the league continued campaigning for collective bargaining rights and fair labor standards at both federal and state levels.

Enforcement

About 23 million people were employed under the NRA codes. However, violations of codes became common and attempts were made to use the courts to enforce the NRA. The NRA included a multitude of regulations imposing the pricing and production standards for all sorts of goods and services. Individuals were arrested for not complying with these codes. For example, one small businessman was fined for violating the "Tailor's Code" by pressing a suit for 35 rather than NRA required 40 cents. Roosevelt critic John T. Flynn, in The Roosevelt Myth (1944), wrote:

The NRA was famous for its bureaucracy. Journalist Raymond Clapper reported that between 4,000 and 5,000 business practices were prohibited by NRA orders that carried the force of law, which were contained in some 3,000 administrative orders running to over 10 million pages, and supplemented by what Clapper said were "innumerable opinions and directions from national, regional and code boards interpreting and enforcing provisions of the act." There were also "the rules of the code authorities, themselves, each having the force of law and affecting the lives and conduct of millions of persons." Clapper concluded: "It requires no imagination to appreciate the difficulty the business man has in keeping informed of these codes, supplemental codes, code amendments, executive orders, administrative orders, office orders, interpretations, rules, regulations and obiter dicta."

Judicial review
On May 27, 1935, in the court case of Schechter Poultry Corp. v. United States, the Supreme Court held the mandatory codes section of NIRA unconstitutional,.  Chief Justice Charles Evans Hughes wrote for a unanimous Court in invalidating the industrial "codes of fair competition" which the NIRA enabled the President to issue. The Court held that the codes violated the United States Constitution's separation of powers as an impermissible delegation of legislative power to the executive branch.

The Court also held that the NIRA provisions were in excess of congressional power under the Commerce Clause because they regulated commerce that was not interstate in character.  The Court distinguished between direct effects on interstate commerce, which Congress could lawfully regulate, and indirect, which were purely matters of state law. Though the raising and sale of poultry was an interstate industry, the Court found that the "stream of interstate commerce" had stopped in this case: Schechter's slaughterhouses bought chickens only from intrastate wholesalers and sold to intrastate buyers. Any interstate effect of Schechter was indirect, and therefore beyond federal reach.

Specifically, the Court invalidated regulations of the poultry industry promulgated under the authority of the National Industrial Recovery Act of 1933, including price fixing and wage fixing, as well as requirements regarding a whole shipment of chickens, including unhealthy ones, which led to the case becoming known as "the sick chicken case".  The ruling was one of a series which overturned some New Deal legislation between January 1935 and January 1936.

Subsequent to the decision, the remainder of Title I was extended until April 1, 1936, by joint resolution of Congress (49 Stat. 375), June 14, 1935, and NRA was reorganized by E.O. 7075, June 15, 1935, to facilitate its new role as a promoter of industrial cooperation and to enable it to produce a series of economic studies, which the National Recovery Review Board was already doing. Many of the labor provisions reappeared in the Wagner Act of 1935.

Legacy

The NRA tried to end the Great Depression by organizing thousands of businesses under codes drawn up by trade associations and industries. Hugh Johnson proved charismatic in setting up publicity that glorified his new NRA. Johnson was recognized for his efforts when Time named him Man of the Year of 1933—choosing him instead of FDR.

By 1934 the enthusiasm that Johnson had so successfully created had faded. Johnson was faltering badly, which historians ascribe to the profound contradictions in NRA policies, compounded by Johnson's heavy drinking on the job.  Big business and labor unions both turned hostile.Bernard Bellush, The Failure of the NRA (1975). 1

According to biographer John Ohl (as summarized by reviewer Lester V. Chandler): Johnson's priorities became evident almost immediately. In the prescription, "Self regulation of industry under government supervision" the emphasis was to be on maximum freedom for business to formulate its own rules with a minimum of government supervision. Consumer protection and the interests of labor were of decidedly lesser importance. To induce business to formulate and abide by codes of fair competition Johnson was willing to condone almost any type of price fixing, restriction of production, limitation of productive capacity, and other types of anti-competitive practices....even with the benefit of a more efficient and diplomatic management and a more tolerant Supreme Court the NRA probably would not have survived much longer. It's inherent conflicts and inconsistencies were just too strong.

Historian William E. Leuchtenburg argued in 1963: The NRA could boast some considerable achievements: it gave jobs to some two million workers; it helped stop a renewal of the deflationary spiral that had
almost wrecked the nation; it did something to improve business ethics and civilize competition; it established a national pattern of maximum hours and minimum wages; and it all but wiped out child labor and the sweatshop.  But this was all it did. It prevented things from getting worse, but it did little to speed recovery, and probably actually hindered it by its support of restrictionism and price raising. The NRA could maintain a sense of national interest against private interests only so long as the spirit of national crisis prevailed. As it faded, restriction-minded businessmen moved into a decisive position of authority. By delegating power over price and production to trade associations, the NRA created a series of private economic governments.
According to historian Ellis Hawley in 1976:at the hands of historians the National Recovery Administration of 1933–35 has fared badly. Cursed at the time, it has remained the epitome of political aberration, illustrative of the pitfalls of "planning" and deplored both for hampering recovery and delaying genuine reform.

See also
Job creation program

References

Bibliography

 Best; Gary Dean. Pride, Prejudice, and Politics: Roosevelt Versus Recovery, 1933–1938. (1991) online edition
 Uses corporatism model to explore the struggle between independent oil producers and major oil producers over production and price controls.

 Dearing, Charles L. et al.  The ABC of the NRA, (1934) 200 pgs. online edition
 The classic scholarly history

  Johnson; Hugh S. The Blue Eagle, from Egg to Earth 1935, memoir by NRA director online edition
 Leuchtenburg, William E. Franklin D. Roosevelt and the New Deal, 1932–1940 (1963) online
 Leuchtenburg, William E. "The New Deal and the analogue of war." in Change and Continuity in Twentieth-Century America (1964) 1: 81–143.
 Lyon, Leverett S., Paul T. Homan, Lewis L. Lorwin, George Terborgh, Charles L. Dearing, Leon C. Marshall; The National Recovery Administration: An Analysis and Appraisal The Brookings Institution, 1935. in-depth analysis by economists, online edition
 Mazzocco, Dennis W. "Radio's new deal: The NRA and US broadcasting, 1933–1935." Journal of Radio Studies 12.1 (2005): 32–46.
 Academic biography
 online
 Skocpol, Theda, and Kenneth Finegold. "State capacity and economic intervention in the early New Deal." Political Science Quarterly 97.2 (1982): 255–278. online

External links

 1933 Promotional Video for National Recovery Administration
 Article on the NRA from EH.NET's Encyclopedia
 Archive of The Bird Did Its Part by T.H. Watkins
 Jimmy Durante singing a promotion for the NRA

New Deal agencies
1933 establishments in the United States
Government agencies established in 1933
1935 disestablishments in the United States

National Recovery Administration


Big City Life ist ein Lied des britischen Hip-Hop-Duos Mattafix.

Veröffentlichung und Inhalt
Es ist auf dem Album Signs of a Struggle enthalten. Das Lied hatte seinen Erfolg unter anderem auch den Radio-DJs Pete Tong, Zane Low und Jo Wiley zu verdanken, die das Lied über den Radiosender BBC promoteten. Die Single wurde am 8. August 2005 in Großbritannien veröffentlicht und etwas später auch in Deutschland. Das Lied konnte in 5 Ländern die Chartspitze erreichen und europaweit auf Platz 2 kommen. Ein Teil des Refrains wird in der Jamaikanisch-Kreolischen Sprache gesungen.

Mattafix gewannen 2006 beim Sopot Festival mit dem Song den Wettbewerb. Der Titel ist in der Trackliste des Videospiels 2006 FIFA World Cup enthalten. In Deutschland erreichte die Single Platin-Status, erreichte Platz 7 der Jahres- und Platz 58 der Jahrzehnt-Charts. Das Lied war eines der ersten erfolgreichen Musikvideos, das auf YouTube hochgeladen wurde. Das Video wurde nur knapp ein halbes Jahr nach der Gründung Youtubes dort veröffentlicht. Heute hat das Video mehrere Millionen Aufrufe.

Charts und Chartplatzierungen

Auszeichnungen für Musikverkäufe

Einzelnachweise

Nummer-eins-Hit
Lied 2005
Rapsong
Platin-Lied (Deutschland)
Platin-Lied (Schweiz)

Big City Life


Hollywood Center Studios es una empresa con sede en Los Ángeles, California, que ofrece instalaciones de almacenaje a productoras del cine y de la televisión. Sus etapas de sonido, ubicado en 1040 N. Las Palmas Avenue en Hollywood, California, están inmersos en la historia de Hollywood. Muchos concursos fueron filmadas allí en las décadas de 1980 y 1990, y la mayoría desde la década de 1970 hasta la actualidad.

Historia
Los estudios fueron construidos originalmente en 1919. En 1928, Howard Hughes utilizó las etapas para disparar la versión muda de Los ángeles del infierno (que más tarde fue totalmente regrabado y relanzado como una película sonora en 1930).

Monogram Pictures se instaló antes de trasladarse a la ubicación en donde KCET se encuentra actualmente. General Service Studios se convirtió en el inquilino en la década de 1930.

Por casi la totalidad de su existencia, la serie The Adventures of Ozzie and Harriet se grabó aquí. Para su última temporada, se vio obligado a trasladarse al lote Desilu-Culver. Filmways, ya con prácticamente todas las otras etapas disponibles, necesitaba más espacio, y Green Acres se hizo cargo de uso de la Etapa 5. General Services Studio también fue el "hogar lejos del hogar" para varios personalidades como Ricky Nelson, Connie Harkins, y Zane Ashton.

Pace Records operó en el estudio durante la década de 1950. Formada por el actor George Skaff y productor Marc Raymond, nunca alcanzó un estatus notable, a pesar de que dio a estrenar un gran número de discos de rock and roll, utilizando un grupo estable de músicos en sus discos, incluyendo Ray Pohlman, Mel Pollen, Bill Aken, y Earl Palmer. Unos historiadores sostienen que este grupo fue el comienzo inicial del agregado de músicos famosos que fueron conocidos como "The Wrecking Crew."

Las dos primeras temporadas de I Love Lucy (1951-1953) fueron grabados en Studio 2 antes de que Desilu Productions trasladó producción de la serie de Desilu-Cahuenga Studios, ahora conocido como Ren-Mar Studios.

Francis Ford Coppola compró el lote para American Zoetrope en 1980, pero, tras la fracaso de One from the Heart en 1982, fue obligado a vender el lote en 1983.

Los interiores de la película Frances de 1982, protagonizada por Jessica Lange, fueron filmadas en el lote.

Referencias

Enlaces externos

Sitio web para los Hollywood Center Studios

Estudios de televisión de Estados Unidos
Empresas de Los Ángeles

Hollywood Center Studios


Progres  es un jútor del raión de Gulkévichi del krai de Krasnodar, en el sur de Rusia. Está situado 12 km al sureste de Gulkévichi y 143 km al este de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 127 habitantes en 2010.

Pertenece al municipio Otrado-Kubánskoye.

Transporte

Al oeste de la localidad pasa la carretera federal M29 Cáucaso.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Прогресс (Гулькевичский район).
Mapa topográfico en maps.vlasenko.net

Localidades del raión de Gulkévichi del krai de Krasnodar

Progrés (Gulkévichi, Krasnodar)


Sexe, gombo et beurre salé  es una película del año 2008.

Sinopsis
Hortense, una enfermera de origen africano de unos cuarenta años, deja su familia para unirse a su amante Jean-Paul, criador de ostras en la bahía de Arcachon. Su marido Malik, un hombre de sesenta años machista y tradicionalista empedernido, siente que su mundo se derrumba a su alrededor. De pronto se encuentra solo con dos hijos de doce y seis años. Por si fuera poco, se entera brutalmente de que su hijo mayor de 24 años, Dani, es gay. La inesperada llegada de la guapa y misteriosa Amina, de Myriam, la vecina solitaria, y de Mama Afoué, su cuñada de Abiyán, hará que todo vaya mucho más deprisa.

Referencias

Sexe, gombo et beurre salé


Misato Komatsubara (en ), née le 28 juillet 1992 à Tokyo, est une patineuse artistique japonaise.

Biographie

Carrière sportive

Misato Komatsubara est médaillée d'argent lors des Championnats du monde par équipes de patinage artistique 2019 à Fukuoka et médaillée de bronze lors des Championnats du monde par équipes de patinage artistique 2021 à Osaka.

Aux Jeux olympiques de Pékin de 2022, elle est membre de l'équipe mixte médaillée de bronze.

Palmarès
Avec quatre partenaires :
  Kokoro Mizutani (1 saison : 2010-2011)
  Kaoru Tsuji (2 saisons : 2011-2013)
  Andrea Fabbri (2 saisons : 2014-2016)
  Tim Koleto (7 saisons : 2016-2023)

Notes et références

Liens externes

Patineuse artistique japonaise
Patineuse artistique aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillée aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillée de bronze olympique japonaise
Naissance en juillet 1992
Naissance à Tokyo

Misato Komatsubara


Antônio Gonçalves es un municipio brasileño del estado de Bahía. Su población estimada en 2010 era de 11.019 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bahía

Antônio Gonçalves