Çandır, Eskişehir ilinin Sivrihisar ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Eskişehir iline 100, Sivrihisar ilçesine 28 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Sivrihisar'ın mahalleleri

Çandır, Sivrihisar


Crkva Pohoda Blažene Djevice Marije u Siraču župna je rimokatolička crkva u Siraču u Bjelovarsko-bilogorskoj županiji.

Crkva je podignuta 1907. godine i tijekom sljedeće godine snabdjevena je svim potrebnim namještajem, crkvenim predmetima i misnim ruhom. Nova crkva blagoslovljena je 2. srpnja 1908. godine. Glavni oltar potpisano je djelo Ferdinanda Stuflessera, datirano 1907. godine, a njegove su također i propovjedaonica i krstionica, koja u polju kartuše ima ugravirano ime donatora i godinu 1908. Crkvu je oslikao Marko Antonini (potpis i datacija 1908.)

Crkva je jednobrodna građevina pravokutnog tlocrta, polukružno zaključenog užeg svetišta sa sakristijom i zvonikom pred glavnim sjevernim pročeljem. Unutrašnjost je svođena križnim svodom nad brodom i kalotom s usječenim susvodnicama nad apsidom, te stropom u sakristiji. Svodna polja odijeljena su pojasnicama što se nastavljaju na bočne pilastre čija je površina raščlanjena kanelirama. Plohe bočnih zidova rastvaraju visoki, polukružno zaključeni prozori s vitrajima smješteni unutar skošenih niša. Crkva je bogato oslikana. Pjevalište počiva na dva metalna kanelirana stupa. Oblikovanje eksterijera karakterizira kombinacija historicističkih elemenata različitih stilova.

Župa Sirač prvi puta spominje se 1332., a od ponovne uspostave župe 1945. odlukom kardinala Alojzija Stepinca, njom upravljaju salezijanci do 2014. godine, nakon čega dijacezanski svećenici.

Zaštita
Pod oznakom Z-2101 vodi se kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravnog statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Pohod
Pohod
Sirač


Torsten Peter Schnick (* 24. September 1968 in Langenfeld) ist ein deutscher Schauspieler und Regisseur.

Leben und Wirken
Schnick wurde 1990 von Torsten Fischer und Günther Krämer für das Stück Die Kannibalen von George Tabori an die Kammerspiele Köln engagiert. Seit August 1990 arbeitete er am Schauspiel Köln, zuletzt unter der Intendanz von Karin Beier. Daneben wirkt er auch in vielen Film- und Fernsehproduktionen mit.
Torsten Peter Schnick lebt mit seiner Familie in Köln.

Rollen im Kölner Schauspiel (Auswahl)
Torsten Peter Schnick spielte Keller, den Leutnant a. D. in Der Idiot unter der Regie von Karin Henkel (ab April 2012 Schauspiel Köln). Auch war er der Erzähler in Ödipus. Regie führte Wim Vandekeybus (ab Februar 2012 im Schauspielhaus). Auch spielte er Rene in der Goldveedel-Saga unter Regisseurin Gesine Dankwart.
Weitere Rollen:
 Der schöne Minister in Des Kaisers neue Kleider, Regie Schorsch Kamerun
 Alexejew in Oblomow, Regie Alvis Hermanis
 Gregor Samsa und andere in Die Verwandlung und andere Erzählungen, Regie Antonio Latella
 Irwin, the new one in Beat Generation, Regie Jürgen Kruse
 Ingrid & andere in Peer Gynt, Regie Karin Beier
 Fritzchen in Die Schmutzigen, die Hässlichen und die Gemeinen, Regie Karin Beier
 Sanitäter u a in Kasimir und Karoline, Regie Johann Simons
 Stefan der Taschendieb in Der Mann an Tisch 2, Regie Victor Bodo
 Huppertz und der Kellner in wozuwozuwozu, Regie Anna Viehbrock
 Krott, junger Leutnant, Soldat in Simplicius Teutsch, Regie Thomas Dannemann
 Ramaseder in Kannibalen
 Korbinian Schritt in Bauerntheater
 die Elfe Spinnweb in Ein Sommernachtstraum
 Lorenz in Mephisto
 Frederick in Frederick – Boulevard des Verbrechens
 Der Kellner in Der große Zauber
 div. Rollen in Graf Öderland, Regie Torsten Fischer
 Janek Prus in Die Sache Makropulos
 Das Kind in Woyzeck
 Prinz von York in Richard III., Regie Günter Krämer
 Griss in Trauer zu Früh, Regie Marlene Streeruwitz
 diverse Rollen in Jeffrey, Regie Herbert Schäfer
 James Gurny in Leben und Sterben des Königs John
 Marcade in Love Labours Lost – Verlorene Liebesmüh
 Gobin de Grace & Lord Percy in Die Regierung des Königs Edward III., Regie Frank-Patrick Steckel
 der französische Dealer und andere in Making Of. B-Movie, Regie Volker Hesse
 Affe & kleiner Elefant in Dschungelbuch, Regie Uwe Hergenröder
 Clown in Clowns Clowns, Regie Bert Oberdorfer

Rollen in anderen Theatern
 Medea in Medea-Komplex Teil 2 – dein Vater hütet die Schaf, Regie Andrea Bleikamp
 Kaiser in Des Kaisers neue Kleider, Regie Andrea Bleikamp
 Andreas Baader in K & Ju, Regie Jens Kuklik – Studiobühne Köln
 Heinrich in Die Stunde des Teufels, Regie Uwe Hotz – Orangerie Köln
 Montgomery in Die Jungfrau von Orleans, Regie Torsten Fischer – Bad Hersfelder Festspiele

Filmografie
 2011: Monkey Sandwich
 2013: Tatort – Scheinwelten
 2014: Stereo
 2015: Und dann noch Paula – F*** dich, fremder Mann
 2016: Marie Brand und die Spur der Angst
 2016: Über Barbarossaplatz
 2016: Wilsberg: In Treu und Glauben
 2022: Unter uns

Regie
Regie führte er in 15 gramm, Deutsche Erstaufführung, ici Köln, 2006 und in Mordslust auf dem Werkstatt und Atelier Gelände Köln.

Weblinks

 Torsten Peter Schnick bei der Agentur Schäfchen auf der Weide

Filmschauspieler
Theaterschauspieler
Darstellender Künstler (Köln)
Deutscher
Geboren 1968
Mann

Torsten Peter Schnick


Saavedra () is a commune of Chile in Cautín Province, Araucanía Region. The principal community and administrative centre of the commune is the town of Puerto Saavedra. The commune is named after the Chilean soldier General Cornelio Saavedra Rodríguez who was placed in charge of the occupation of the Araucanía in 1860. It has the highest percentage—though not the largest number—of Mapuche people in the region (64%, 2002 census). Location for the 1991 movie "La frontera".

Demographics
According to the 2002 census of the National Statistics Institute, Saavedra spans an area of  and has 14,034 inhabitants (7,259 men and 6,775 women). Of these, 2,679 (19.1%) lived in urban areas and 11,355 (80.9%) in rural areas. The population fell by 2.8% (398 persons) between the 1992 and 2002 censuses.

Administration
As a commune, Saavedra is a third-level administrative division of Chile administered by a municipal council, headed by an alcalde who is directly elected every four years. The 2008-2012 alcalde is Ricardo Tripainao Calfulaf (PPD).

Within the electoral divisions of Chile, Saavedra is represented in the Chamber of Deputies by José Manuel Edwards (RN) and Joaquín Tuma (PDC) as part of the 51st electoral district, together with Carahue, Nueva Imperial, Teodoro Schmidt, Freire, Pitrufquén and Cholchol. The commune is represented in the Senate by José Garcia Ruminot (RN) and Eugenio Tuma Zedan (PPD) as part of the 15th senatorial constituency (Araucanía-South).

References

Communes of Chile
Populated places in Cautín Province
1895 establishments in Chile
Coasts of Araucanía Region

Saavedra, Chile


Nina Boldt, nome artístico NINA, (Berlim, 29 de setembro de 1983) é uma cantora e compositora alemã. Seu estilo musical é uma fusão de pop, new wave e música eletrônica, muitas vezes considerada nostálgica. Ela lançou seu álbum de estreia Sleepwalking em 2018 e seu álbum seguinte Synthian em 2020. Seu terceiro grande lançamento, Control em parceria com Laura Fares (também conhecida como LAU) foi lançado como um EP via Lakeshore Records.

Nascidos em 1983
Cantores da Alemanha
Mulheres artistas da Alemanha

Nina (cantora alemã)


Batman vs. Țestoasele Ninja () este un film de animație american cu supereroi regizat de Jake Castorena și semnat de Marly Halpern-Graser. Bazat pe miniseria de benzi desenate "Batman / Teenage Mutant Ninja Turtles" de James Tynion IV și Freddie Williams II, povestea se concentrează pe Batman, Robin și Batgirl făcând echipă cu Țestoasele Ninja pentru a salva Gotham City de la haos din mâinile atât lui Shredder cât și Ra's al Ghul. Produs de Warner Bros. Animation în asociație cu DC Entertainment și Nickelodeon, filmul prezintă vocile lui Troy Baker, Eric Bauza, Darren Criss, Kyle Mooney și Baron Vaughn.

Batman vs. Țestoasele Ninja a fost produs pentru piața direct-pe-video și a fost lansat atât pe Blu-ray cât și pe Digital HD pe data de 4 iunie 2019. A primit o recepție pozitivă din partea criticilor și a încasat peste 3,3 milioane $ din vânzări de home video.

Legături externe
 Pagina DC

Filme din 2019
Filme cu Batman
Țestoasele Ninja
Filme de animație

Batman vs. Țestoasele Ninja


A Universidade Norueguesa de Ciência e Tecnologia  () é uma instituição pública de ensino superior, com sede na cidade de Trondheim e com instalações em Trondheim, Gjøvik e Ålesund, na Noruega.

Tem uma orientação internacional, vocacionada para a Ciência e a Tecnologia. Tem cursos de formação profissional e uma grande abrangência académica que inclui ciências humanas e sociais, economia, medicina, pedagogia, arquitetura, economia de empresa e disciplinas artísticas.

Tem cerca de  estudantes, dos quais  doutorandos, e conta com  professores e funcionários (2021).

Faculdades
A Universidade Norueguesa de Ciência e Tecnologia é composta pelas seguintes faculdades:

Faculdade de Arquitetura e Design (AD)
Faculdade de Engenharia (IV)
Faculdade de Tecnologia da Informação e Engenharia Elétrica (IE)
Faculdade de Ciências Humanas (HF)
Faculdade de Ciências (NV)
Faculdade de Medicina e Ciências da Saúde (MH)
Faculdade de Ciências Sociais e Educação (SU)
Faculdade de Economia (EAC)

Ver também

Ligações externas
Página oficial

Universidades da Noruega


Bulgaristan
 Yeniköy, Şumnu - Bulgaristan'da Deliorman bölgesinde Şumnu iline bağlı Türk köy

Türkiye
 Yeniköy, Arnavutköy
 Yeniköy, Ulus - Bartın ili Ulus ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Sarıyer - İstanbul ili Sarıyer ilçesinde bir semt
 Yeniköy, Koçarlı - Aydın ili Koçarlı ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Orhangazi - Bursa ili Orhangazi ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Aşkale - Erzurum ili Aşkale ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Simav - Kütahya ili Simav ilçesine bağlı belde
 Yeniköy, İzmit - Kocaeli ili İzmit ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Manisa - Manisa ili Yunusemre ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Aladağ - Adana ili Aladağ ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Kozan - Adana ili Kozan ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Saimbeyli - Adana ili Saimbeyli ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Yumurtalık - Adana ili Yumurtalık ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Yüreğir - Adana ili Yüreğir ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Besni - Adıyaman ili Besni ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Gölbaşı - Adıyaman ili Gölbaşı ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Adıyaman - Adıyaman ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Emirdağ - Afyonkarahisar ili Emirdağ ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Tutak - Ağrı ili Tutak ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Göynücek - Amasya ili Göynücek ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Gümüşhacıköy - Amasya ili Gümüşhacıköy ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Bala - Ankara ili Balâ ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Haymana - Ankara ili Haymana ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Alanya - Antalya ili Alanya ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Gazipaşa - Antalya ili Gazipaşa ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Gündoğmuş - Antalya ili Gündoğmuş ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Kaş - Antalya ili Kaş ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Manavgat - Antalya ili Manavgat ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Göle - Ardahan ili Göle ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Posof - Ardahan ili Posof ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Yusufeli - Artvin ili Yusufeli ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Bozdoğan - Aydın ili Bozdoğan ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Çine - Aydın ili Çine ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Karacasu - Aydın ili Karacasu ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Kuşadası - Aydın ili Kuşadası ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Efeler - Aydın ili Efeler ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Koçarlı - Aydın ili Koçarlı ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Söke - Aydın ili Söke ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Ayvalık - Balıkesir ili Ayvalık ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Bigadiç - Balıkesir ili Bigadiç ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Manyas - Balıkesir ili Manyas ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Kurucaşile - Bartın ili Kurucaşile ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Bartın - Bartın ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Ulus - Bartın ili Ulus ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Batman - Batman ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Sason - Batman ili Sason ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Bayburt - Bayburt ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Bilecik - Bilecik ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Karlıova - Bingöl ili Karlıova ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Bingöl - Bingöl ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Bitlis - Bitlis ili Mutki ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Göynük - Bolu ili Göynük ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Bolu - Bolu ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Gemlik - Bursa ili Gemlik ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, İnegöl - Bursa ili İnegöl ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Yenişehir - Bursa ili Yenişehir ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Bayramiç - Çanakkale ili Bayramiç ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Ezine - Çanakkale ili Ezine ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Gelibolu - Çanakkale ili Gelibolu ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Yenice - Çanakkale ili Yenice ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Çerkeş - Çankırı ili Çerkeş ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Alaca - Çorum ili Alaca ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Bayat - Çorum ili Bayat ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Dodurga - Çorum ili Dodurga ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Acıpayam - Denizli ili Acıpayam ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Babadağ - Denizli ili Babadağ ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Çivril - Denizli ili Çivril ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Kale - Denizli ili Kale ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Pamukkale - Denizli ili Pamukkale ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Çüngüş - Diyarbakır ili Çüngüş ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Ergani - Diyarbakır ili Ergani ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Silvan - Diyarbakır ili Silvan ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Çilimli - Düzce ili Çilimli ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Karakoçan - Elâzığ ili Karakoçan ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Erzincan - Erzincan ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Otlukbeli - Erzincan ili Otlukbeli ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Refahiye - Erzincan ili Refahiye ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Hınıs - Erzurum ili Hınıs ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Karayazı - Erzurum ili Karayazı ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Pasinler - Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Mahmudiye - Eskişehir ili Mahmudiye ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Sivrihisar - Eskişehir ili Sivrihisar ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, İslahiye - Gaziantep ili İslahiye ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Oğuzeli - Gaziantep ili Oğuzeli ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Şahinbey - Gaziantep ili Şahinbey ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Bulancak - Giresun ili Bulancak ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Çamoluk - Giresun ili Çamoluk ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Espiye - Giresun ili Espiye ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Kelkit - Gümüşhane ili Kelkit ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Gümüşhane - Gümüşhane ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Şiran - Gümüşhane ili Şiran ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Samandağ - Hatay ili Samandağ ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Sütçüler - Isparta ili Sütçüler ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Şarkikaraağaç - Isparta ili Şarkikaraağaç ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Gaziosmanpaşa - İstanbul ili Gaziosmanpaşa ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Şile - İstanbul ili Şile ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Foça - İzmir ili Foça ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Kiraz - İzmir ili Kiraz ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Menderes - İzmir ili Menderes ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Ödemiş - İzmir ili Ödemiş ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Torbalı - İzmir ili Torbalı ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Andırın - Kahramanmaraş ili Andırın ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Ekinözü - Kahramanmaraş ili Ekinözü ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Türkoğlu - Kahramanmaraş ili Türkoğlu ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Yenice - Karabük ili Yenice ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Digor - Kars ili Digor ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Sarıkamış - Kars ili Sarıkamış ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Cide - Kastamonu ili Cide ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Hanönü - Kastamonu ili Hanönü ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Develi - Kayseri ili Develi ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Babaeski - Kırklareli ili Babaeski ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Kaman - Kırşehir ili Kaman ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Mucur - Kırşehir ili Mucur ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Akşehir - Konya ili Akşehir ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Bozkır - Konya ili Bozkır ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Ereğli - Konya ili Ereğli ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Emet - Kütahya ili Emet ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Tavşanlı - Kütahya ili Tavşanlı ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Arguvan - Malatya ili Arguvan ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Darende - Malatya ili Darende ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Battalgazi - Malatya ili Battalgazi ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Alaşehir - Manisa ili Alaşehir ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Gölmarmara - Manisa ili Gölmarmara ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Gördes - Manisa ili Gördes ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Kula - Manisa ili Kula ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Salihli - Manisa ili Salihli ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Sarıgöl - Manisa ili Sarıgöl ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Turgutlu - Manisa ili Turgutlu ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Artuklu - Mardin ili Artuklu ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Toroslar - Mersin ili Toroslar ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Tarsus - Mersin ili Tarsus ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Bodrum - Muğla ili Bodrum ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Menteşe - Muğla ili Menteşe ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Yatağan - Muğla ili Yatağan ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Çamardı - Niğde ili Çamardı ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Akkuş - Ordu ili Akkuş ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Korgan - Ordu ili Korgan ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Perşembe - Ordu ili Perşembe ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Ünye - Ordu ili Ünye ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Kadirli - Osmaniye ili Kadirli ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Osmaniye - Osmaniye ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Ardeşen - Rize ili Ardeşen ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Fındıklı - Rize ili Fındıklı ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Güneysu - Rize ili Güneysu ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Kalkandere - Rize ili Kalkandere ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Hendek - Sakarya ili Hendek ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Söğütlü - Sakarya ili Söğütlü ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Taraklı - Sakarya ili Taraklı ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Alaçam - Samsun ili Alaçam ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Ayvacık - Samsun ili Ayvacık ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Bafra - Samsun ili Bafra ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Canik - Samsun ili Canik ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Tekkeköy - Samsun ili Tekkeköy ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Boyabat - Sinop ili Boyabat ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Dikmen - Sinop ili Dikmen ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Durağan - Sinop ili Durağan ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Erfelek - Sinop ili Erfelek ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Gemerek - Sivas ili Gemerek ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Hafik - Sivas ili Hafik ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, İmranlı - Sivas ili İmranlı ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Ceylanpınar - Şanlıurfa ili Ceylanpınar ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Haliliye - Şanlıurfa ili Haliliye ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Silopi - Şırnak ili Silopi ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Süleymanpaşa - Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Şarköy - Tekirdağ ili Şarköy ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Turhal - Tokat ili Turhal ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Yeşilyurt - Tokat ili Yeşilyurt ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Zile - Tokat ili Zile ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Akçaabat - Trabzon ili Akçaabat ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Araklı - Trabzon ili Araklı ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Arsin - Trabzon ili Arsin ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Çarşıbaşı - Trabzon ili Çarşıbaşı ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Hayrat - Trabzon ili Hayrat ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Maçka - Trabzon ili Maçka ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Ortahisar - Trabzon ili Ortahisar ilçesine bağlı mahalle
 Yeniköy, Pertek - Tunceli ili Pertek ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Eşme - Uşak ili Eşme ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Uşak - Uşak ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Alaplı - Zonguldak ili Alaplı ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Çaycuma - Zonguldak ili Çaycuma ilçesine bağlı köy
 Yeniköy, Devrek - Zonguldak ili Devrek ilçesine bağlı köy

Yeniköy


Theodore Racing je bila automobilistička momčad iz Hong Konga, koju je osnovao Teddy Yip i koja se natjecala u Formuli 5000 i Formuli 1.

Izvori

Vanjske poveznice
Theodore Racing - Stats F1

Momčadi Formule 1
Šport u Hong Kongu

Theodore Racing


ඉස්ඩෝර් ඔගස්ට් මේරි ෆ්‍රැන්සිස් ෂේවියර් ක්‍රි.ව. 1798 ජනවාරි මස 19 වන දින දක්‍රණු ප්‍රංශයේ දී උපත ලැබීය. ඔගස්ට් කොම්ට් නමින් ප්‍රකට මෙම ප්‍රංශ දාර්ශනිකයා සමාජ විද්‍යාවේ පියා යනුවෙන් හදුන්වයි. ලයිසි ප්‍රංශයේ ලයිසි(Lycée Joffre) පාසලෙන් මූලික අධ්‍යාපනය ලැබූ ඔහු මොට්පෙලර්(Université de Montpellier)විශ්ව විද්‍යාලයෙන් උසස් අධ්‍යාපනය ලැබීය. ඉන්පසු ඔහු ප්‍රංශයේ ජනප්‍රිය පාසල යන විරුදාවලිය ලත් පොලිටෙක්නික්(École Polytechnique)නම් බහු තාක්ෂණික ආයතනයෙන් අධ්‍යාපනය ලැබීය.

උපත හා අධ්‍යාපනය
කොම්ට් උසස් යයි සම්මත රදළ පෙළපතකට අයත් විය. කොම්ට්ගේ පියා උසස් රාජ්‍ය නිළධාරියකු විය. ඔවුන්ගේ පවුල දැඩි සාම්ප්‍රධායික මත දැරූ දැඩි කතෝලික භක්තිකයන් විය. එහෙත් කොම්ට් කුඩා කල සිට ම මෙම දැඩි සාම්ප්‍රධායික ගතානුගතික අදහස් ප්‍රතික්ෂේප කළේ ය. මිනිසුන් උසස් හා පහත් ලෙස බෙදී පීඩිත ජනයා තවතවත් පීඩනයට පත්කරන සමාජ ක්‍රමයට දැඩිව විරුද්ධ විය. ඔහු කුඩා කල සිටම ඉගෙනීමට දක්ෂකම් දැක්වී ය. පාසැල් ජීවිතය තුල විවිධ ත්‍යාග දිනා ගැනීමට ද හැකි විය. පාසලේ දීප්තිමත් ම ශිෂ්‍යයාද විය. පාසලේ මිතුරන් අතර ඔහු දාර්ශනිකයා යන සුරතල් නමින් පුසිද්ධ විය. කෙසේ වෙතත් කොම්ට් කුඩා කාලයේ පටන් මුරණ්ඩු ගති ලක්ෂණ පෙන්වී ය. පාසැල තුලදී වංශවතුන්ට වැඩි සැලකිලි හා පීඩිත ජනයාට දක්වන අඩු සැලකිලි පිළිබද ප්‍රශ්න කළේ ය. රදළයන්ට විශේෂ වරප්‍රසාද හා සාමාන්‍ය ජනයාට අඩු වරප්‍රසාද වෙනුවට සෑම මිනිසකුටම සම වරප්‍රසාද ලැබිය යුතු බව ප්‍රකාශ කළේ ය. පාසැල තුල ඒ වෙනුවෙන් අරගල කිරීමට පවා ඔහු නිර්භීත විය. එය නිසාම ඇතැම් සිසුන්ගේ මෙන්ම ගුරුවරුන්ගේ අප්‍රසාදයට කොම්ට් ලක්විය. ඔහුට පාසැල් පරිපාලනය විනය විරොධි ක්‍රියා සිදුකළේ යැයි නිතර අවවාද කිරීම් වලට ලක් විය. කෙසේ වෙතත් ඔහු පාසැල් අධ්‍යාපනය සාර්ථකව නිමකළේ ය. කොම්ට්ගේ අධ්‍යාපනික ජීවිතයේ වැදගත්ම සංධිස්ථානයක් ලෙස පොලිටෙක්නික් බහු තාක්ෂණික ආයතනයේ උගත් කාලය සැලකිල්ලට ගත හැක. මෙහි දී ඔහුට ප්‍රකට භෞතික විද්‍යාව හා ගණිතය පිළිබද විශ්ව ශ්‍රේණියේ මහාචාර්යවරුන්ගෙන් ගුරු හරුකම් ලබා ගැනීමට හැකි විය. මෙහිදී ද ඔහුගේ සුපුරුදු මුරණ්ඩු ගති නිසා ශිෂ්‍යයන්ගේ හා ගුරුවරුන්ගේ අප්‍රසාදයට බඳුන් විය. මෙම ආයතනය පිළිබද කළ කිරුණ ඔහු යළි තමා උපන් ගමට පැමිණෙයි.

රැකියාව හා විවාහය
කොම්ටි පෙරළා ගමට පැමිණියද දැඩි සම්ප්‍රධායික මතදැරූ තම දෙමාපියන් හා මතගැටුම් ඇතිකරගත් නිසා ඔහු තම නිවසින් ඉවත්ව පැරීසිය බලා යන්නේ රැකියාවක් සොයාගැනීමටයි.ඉතා ධනවත් රදළ පවුලක උපලත් මෙම විප්ලවවාදියා පැරීසියට ගොස් කුඩා රැකියන්හි නිරත වෙමින් තම ජීවිකාව ගෙනහියේය.මෙසේ සිටින අතරතුර එවක ප්‍රකට දාර්ශනිකයෙකුවූ හෙන්රි සැට් සිමොන් මුණගැසෙයි.සැට් සිමොන්ගේ සිත දිනා දිනාගැහීමට කොම්ට වැඩිකලක් ගතවූයේ නැත.සිමොන්ගේ හොදම ශිෂ්‍යා මෙන්ම ඔහුගේ පෞද්ගලික ලේඛම් පදවිය දිනාගැනීමටද කොම්ට හැකිවිය.මොවුන් දෙදෙනාගේ ගුරු ශිෂ්‍ය සබදතාවය කොතරම් දුරදිග ගියේද කිවහොත් ඔවුන් දෙදෙනා එක්ව සමකතෘත්වයෙන් ග්‍රන්ත කිහිපයක්ම ප්‍රකාශයට පත් කළහ.කෙසේ නමුත් කොම්ට් හා සිමොන් අතර ඇතිවූ බුද්ධිමය ප්‍රතිවිරෝධතා නිසා මෙම ගුරු ගොල එකමුතුව බිදවැටිණ.කෙසේ වෙතත් සෙට් සිමොන් හා ඔගස්ට් කොම්ට් සමාජය පිළිබදව විද්‍යාත්මක අධ්‍යනයකර තේරුම් ගත හැකිවනසේ නවතම විෂයක් නිර්මාණය කිරීමට අවශ්‍යවිය.කොම්ටි විසින් තම ගුරුවරයාවූ සිමොන්ගෙන් ලැබුන දායකත්වයත් ඔහු ශෞතික විද්‍යාව හා ගණිතය පිළිබද ලැබූ දැනුමත් මුල් කරගෙන 1838 දී සමාජ භෞතිකය නමින් නවතම විෂයක් නිර්මාණය කිරීමට හැකිවිය.පසුව තවදුරටත් තම විෂය දියුණුකළ ඔහු මෙම විෂය 1839 දී සමාජ විද්‍යාව නමින් නම් කළේය. සිමොන්ගෙන් වෙන්වූ කොම්ට දැඩි ආර්ථික දුෂ්කරතාවයන්ට මුහුණදීමට සිදුවිය.මේවනවිට උගතකු ලෙස නමක් දිනාසිටි කොම්ට උගතුන් ගෙන් හා බුද්ධිමතුන්ගෙන් නිතර ඔහුගේ යථානුභූත දර්ශනය පිළිබද පෞද්ගලික දේශන පවත්වන ලෙස ආරාධනා ලැබිනි.පසුව මෙම දේශන සටහන් Course of positive philosophy නමින් ග්‍රන්තයක් ලෙස පළ කලහ.

1825 දී කොම්ට් කැරොලින් මෙසින් නම් කාන්තාව හා විවාහවෙයි. ඇය ගණිකාවක් හා අවජාතක තරුණියක් බව පැවසේ. කෙසේ වෙතත් මෙම විවාහයට කොම්ටගේ ධනවත් දෙමාපියන් දැඩිසේ විරුද්ධවූ බව පැවසේ.1826 දී කොම්ටි මානසින රොගියකු ලෙස මානසික රොහලට පවා ඇතුලත් වීමට සිදුවූ  බව කියැවේ. 1827 දී ඔහු සියදිවි නසාගැනීමටද උස්සාහකර ඇත.කෙසේ වෙතත් ඔහු සුව වීමෙන් පසු නැවත ශ්‍රාස්ත්‍රීය අටයුතු ආරම්භ කළේය. 1842 දී ඔහුගේ විවාහය දෙදරා ගියේය.කොම්ට් ගේ ජීවිතයේ තවත් එක් වැදගත් අවස්ථාවකි කොටිල්ඩේ වොක්ස්(Clotilde de Vaux) නම් මිතුරිය මුණගැසීමයි. කොම්ට් හා වොක්ස් අතර අතිවූ ප්‍රේමය ඉතා සුවිශේෂීවිය.කොම්ට් පවසා ඇත්තේ තම ජීවිතයේ හමුවූ සුන්දරතම ගැහැණිය වොක්ස් බවයි.මොවුන් දෙදෙනා අතර කොතරම් දැඩි බැදීමක් ආදරයක් තිබුණද ඔවුන් අතර කායික බැදීමක් හෝ විවාහයක් පැවතියේ නැත.මොවුන් දෙදෙනාම උගත් හා බුද්ධිමතුන්විය. කොම්ට්ගේ දාර්ශනික අදහස් හොදින් තේරුම් ගන්නට තරම් ඇය බුද්ධිමත් තැනැත්තියක් විය.කොම්ට් කොතරම් වොක්ට ආදරය කළේද යත් ඇය මියයෑමෙන් පසු කොම්ටි විසින් තම හොදම මිතුරියවූ වොක්ස්ගේ හිසකෙස් සිහිවටනයක් ලෙස තබාගත්තේය. කොම්ටි මියයන විට පවා මෙම සිහිවටනය ඔහු සුරක්ෂිතව තබාගෙන ඇත.වොක්ස් 1846 දී රෝගාතුරව සිට මියගියාය.කොම්ට් සදහන්කර ඇති පරිදි ඔහුගේ ජීවිතයේ වඩාත්ම දුක්වූ අවස්ථාව වොක්ස්ගේ මියයාමයි. වොක්ස් හා කොම්ට් අතර ඇතිවූ බුද්ධිමය සංවාද ඇසුරෙන් religion of humanity නම් ග්‍රන්තය ප්‍රකාශයට පත්කළේ ඇගේ මියයෑමෙන් පසුවය.මින් පසු කොම්ට්ගේ අවසන් ශ්‍රාස්ත්‍රීය කෘතියවූ system of positive politics ග්‍රන්තය ප්‍රකාශයට පත් කළහ.

වොක්ස්ගේ මියයෑමත් සමග හුදෙකලා දිවියක් ගතකළ කොම්ට් 1857 සැප්තැම්බර් 5 වන දින උදරයේ ඇතිවූ පිළිකාවක් හේතුවෙන් මිය ගියහ. ඔහුගේ දේහය ප්‍රංශයේ ප්‍රකට Père Lachaise Cemetery නම් සුසාන භුමියේ මිනිදන් කළහ. කොම්ට්ගේ මව හා වොක්ස් භුමදාන කරඇත්තේද මෙම සුසාන භුමියතුල බව සදහන්වේ.

කොම්ටිටියානු දර්ශනය
සමාජ විද්‍යාවේ පියා වශයෙන් කොම්ටි විසින් සමාජ විද්‍යාවට කරනලද න්‍යායාත්මක දායකත්වය ඉතා ඉහළය.

අවධි තුන පිළිබද නීතිය

මානව සමාජ පරිණාමයේ අවධි තුනක් කොම්ට් හදුනාගනී.මෙම අවධි තුන ඔහු අවධි තුන පිළිබද නීතිය ලෙස සංකල්පගත කරයි.මෙම අවධිතුන සමාජ විකාශන අවධි තුනක් පමණක් නොව මානව චින්තනයේ අවධි තුනක් ලෙස දැක්විය හැක.මෙමගින් මානවයා යුධමය සමාජයක සිට තාර්කික හා කාර්මික සමාජයක් දක්වා පරිණාමය වන අයුරු පෙන්වා දෙයි.පොදුවේ මෙය එක්  එක් පුද්ගලයාගේ මනසේ පරිණාමයට සමාන්තර යැයි කොම්ට් දිටීය.මෙම අදහස් ඔහු විසින් රචිත The Course in Positive Philosophy නම් ග්‍රන්ථයේ සදහන්වෙයි.

දේවවාදී අවධිය
සමාජ පරිණාමයේ මුල්ම අවධිය දේවවාදී අවධියයි.මෙම අවධියේ දී මිනිසා සියලු ස්වශාවික වස්තූන් දේව නිර්මාණයක් බව පිළිගැනීමට පෙළඹේ.මිනිසාට තේරුම්ගත නොහැකි ස්වභාව ධර්මයේ සිදුවන සංසිද්ධීන් දෙවියන්ගේ මෙහෙයවීමෙන් සිදුවනබව විශ්වාස කරය‍ි.මානව සමාජයේ මලුම අවධියවන මෙම යුගයේ ගුප්ත බලවේග දේවවාදී සංකල්ප ආත්ම සංකල්ප ආදී අනේකවිද ප්‍රාථමික ආගම් අභිචාර වලින් පිරී පැවතුනි.මෙම අවධියේ සමාජය බොහෝවිට ගොත්‍රික සමාජ විය.මෙම අවධියේ සමාජයේ නායකයා වන්නේ ශාරීරික ශක්තියෙන් යුධ ශක්තියෙන් හෙබි නායකයෙකි.මොවුන් මිලිටරි නායකයන් ලෙ කොම්ට් දකී.මොවුන් තම බලය රැකගැනීමට දේව ධර්මාණුකූල න්‍යාය ඉදිරියට දමයි.ඒ අනුව මෙවැනි නායකයින් දෙවියන් පිළිබද විශ්වාසය ඉදිරියට ගෙනයමින් තම නායකත්වය රැකගනී.

පාරභෞතික අවධිය
මෙම අවධියේ දී මනිසා ගුප්ත බලවේග ප්‍රශ්න කිරීමට පෙළඹේ.පෙර තමාට තේරුම්ගත නොහැකිව සිටි ස්වභාව ධර්මය දේව නිර්මාණයක් නොව ස්වශාවික සංසිද්ධි පමණක්බව තේරුම්ගනී.මෙම අවධියේ දී මිනිසා ගුප්ත බලවේග මත හිද තමාගේ මානසික මට්ටම දේවත්වයට හො අධිඅස්වාභාවික බලවේගයන්ට යටත් නොවියයුතු බව විශ්වාස කරයි.මෙම යුගය තුල විවිධ දාර්ශනිකයන් බිහිවීම දැකිය හැකිය.ඔවුන් සාම්ප්‍රධායික ගතානුගතික සංකල්පයන් විවේචනය කරමින් මිනිසා විසින්ම නිර්මාණය කර ගත් ගුප්ත බලවේග ප්‍රශ්න කරති.මෙම අවධිය නීතිමය සමාජයක් වන අතර දේව දඩුවම නොව නෛතික ආදිපත්‍ය මගින් සමාජය පාලනය කරයි.මෙය නෛතික සම්භන්ධතා අගයන සමාජයකි.

යථානුභූත අවධිය
මෙම අවධිය සමාජ පරිණාමයේ ඉහළම අවධියයි.මෙම අවධිය තුල මිනිසා සමාජය තේරුම් ගැනීමේ දී තාර්කික හා විද්‍යාත්මක ඥානය යොදාගනී.මෙම අවධිය කාර්මික සමාජ අවධියක්ලෙස කොම්ට් පෙන්වා දෙයි.මෙම අවධියේ සිටින මිනිසා තාර්කික මිනිසෙකි.මෙම අවධිය සමාජ පරිණාමයේ හා මිනිස් දැනුමේ ඉහළම අවධියයි.මෙහි අතාර්කික හා අවිද්‍යාත්මය ස්වරූපයක් නැත.

විද්‍යාව වර්ගීකරණය
විද්‍යාව පිළිබද වර්ගීකරණය කොම්ට්ගේ අවධි තුනේ නීතිය හා බැදේ.මානව පරිණාමයේ අවධින් විවිධ විද්‍යාවන් එක් එක් මට්ටමින් ඉහළට ඔසවා තැබීය.කොම්ට අනුව සමාජ පරිණාමයත් සමග විද්‍යාවන් ප්‍රගතිය කරා ගමන් කලේය.

වාස්තවිකවාදය
වාස්තවිකවාදය යනු පවතිනදේ පවතින අයුරින්ම අධ්‍යනය කිරීමයි.වරෙක මෙය බුද්ධිවාදී ස්වරූපයන් අනුභුතිවාදී ස්වරූපයත් ගනී.එම නිසාම යාථානුභුතවාදය අවුල් සහගත වන බව ඇතැම් සමාජ විද්‍යාඥයනගේ අදහසයි.

ජේතිෂ්‍යවන්දනය
මෙම සංකල්පය මගින් අර්චනකාමයේ සිට බහුදේව වාදයටත් පසුව ඒක දේවවාදය දක්වා සමාජය පරිණාමයවූ අයුරු කොම්ට් පෙන්වාදෙයි.අවසානයේ ඔහු මනුෂ්‍යත්වයේ ආගම නම් සංකල්පය හදුන්වාදෙයි.

සමාජ විද්‍යාඥ‍යෝ

ඔගස්ට් කොම්ට්


En Security Technical Implementation Guide (STIG) er en cybersikkerhedsmetodologi til at standardisere sikkerhedsprotokoller indenfor datanet, servere, computere og logiske design for at øge sikkerheden. Disse vejledninger, når implementeret, øger sikkerheden af software, hardware, fysiske og logiske arkitekturer ved yderligere at reducere sårbarhedsfladen.

Eksempler hvor STIGs vil være en fordel, er ved konfiguration af en personlig computer eller en enterprise-server. De fleste styresystemer er som udgangspunkt ikke sikre, hvilket efterlader dem sårbare overfor kriminelle såsom identitetstyve og computerhackere. En STIG beskriver hvordan man minimerer datanet baserede angreb og forhindrer systemadgang, når angriberen har adgang til systemet, enten fysisk ved maskinen eller over datanet. STIGs beskriver også vedligeholdelsesprocesser såsom software-opdatering og sårbarheds-patching.

Avancerede STIGs kan dække designet af datanettet i en virksomhed; inkl. konfiguration af routere, firewalls, domain name servere og switches.

Se også
 Informationssikring (eng. information assurance, IA)
 CIA-triade
 Security Content Automation Protocol

Kilder/referencer

Eksterne henvisninger

Resurser
 NIST Security Configuration Checklists Repository
 Security Technical Implementation Guides and Supporting Documents in the Public Area

Værktøjer
 DoD General Purpose STIG, Checklist, and Tool Compilation CD
 Online STIG search

It-sikkerhed

Security Technical Implementation Guide


Con mi Corazón en Yambo es una película ecuatoriana de género documental, dirigida por la cineasta ecuatoriana María Fernanda Restrepo. Trata sobre la desaparición de sus hermanos Santiago y Andrés Restrepo en 1988, bajo el gobierno del Ing. León Febres-Cordero Ribadeneyra y caso que fue declarado crimen de Estado. El film contiene material nunca antes visto sobre este caso. Ganó el premio cultural Augusto San Miguel en el 2009, en la categoría Documental.
Ha ganado varios premios a nivel mundial en varios festivales. Film de Femmes, Francia (Premio del Jurado y Premio del Público), Havanna Film Festival (Mejor documental)., Premio Dirk Vandersypen, Bélgica (mejor documental), FIDOCS, Chile, (Premio del público).

Sinopsis

El documental trata del Caso Restrepo, ocurrido el 8 de enero de 1988 y el cual fue declarado crimen de Estado. Se basa en los recuerdos de Fernanda Restrepo, hermana menor de Carlos Santiago y Pedro Andrés Restrepo Arizmendi, quienes fueron desaparecidos y presuntamente asesinados, sin razón alguna a la edad de 17 y 14 años respectivamente por parte de la Policía Nacional.

El film revive el momento trágico de los recuerdos de Fernanda quien tenía 10 años de edad cuando el 8 de enero de 1988 fue dejada a cargo de sus hermanos por sus padres Pedro Restrepo y Luz Arismendi debido a un viaje que realizaron en Bahía de Caráquez. Luego de que Santiago y Andrés dejaran a Fernanda al colegio nunca más regresaron por ella.

Unos años más tarde de la desaparición de sus hermanos el exagente de la SIC-10, Hugo España revela la muerte brutal de los hermanos Restrepo por parte de la Policía Nacional. En años posteriores revelaron un accidente no muy esclarecido de los jóvenes quienes supuestamente murieron torturados por la Policía y sus cadáveres arrojados en la laguna de Yambo en Cotopaxi donde se hicieron numerosas búsquedas sin éxito.

Después de 20 años de la desaparición de Santiago y Andrés se reabre el caso con una última búsqueda en el Yambo, esto es lo que inspira la necesidad de investigar, hacer memoria interna y revivir el escaso recuerdo de su niñez sobre este caso y lo que la impulsa a cuestionar si realmente los restos de sus hermanos se encuentra en algún lugar del Yambo.

Véase también
 Caso Restrepo

Referencias

Enlaces externos
 Sitio Oficial
 La República
 El Mercurio

Películas de 2011
Películas en español
Documentales de Ecuador
Películas rodadas en Ecuador

Con mi corazón en Yambo


La statue de Jeanne d'Arc, ange de la Paix est une œuvre située au square des Cordeliers à Poitiers en France. Elle est une des statues réalisée en 1929 par Maxime Real del Sarte, chef des Camelots du roi.

Inauguration

La statue est inaugurée au matin du 2 juin 1929, elle a eu lieu en présence de André François-Poncet, sous-secrétaire d'État des Beaux-Arts. Ce dernier prononce un discours dans lequel il conte l'histoire de Jeanne d'Arc à Poitiers. On constate également la présence du sénateur Raoul Péret, du marquis de Roux ainsi que du maire de Poitiers, Gabriel Morain.

L'après midi, un cortège part la cathédrale Saint-Pierre où l'évêque de Poitiers, Olivier de Durfort de Civrac donne un étendard de Jeanne d'Arc.

Les sections d'Action Française du Poitou ponctue le cortège en déposant une gerbe de fleurs aux pieds de la statue.

Cette inauguration a pour présidence d'honneur, Raymond Poincaré.

Histoire

Le parlement de Paris siège à Poitiers. La capitale du Poitou est un refuge de la nationalité française au cours de la guerre de Cent Ans. Le 11 mars 1429 Jeanne d'Arc est accompagnée jusqu'à Poitiers pour être interrogée par les clercs et les docteurs en théologie.

Jeanne d'Arc est canonisée le  par Benoît XV, déjà béatifiée par Pie X en 1909. Elle est nommée sainte patronne secondaire de France. Cette canonisation suscite alors un fort engouement populaire ainsi qu'un élan patriotique. La pucelle d'Orléans est alors représentée sur de nombreuses statues et peintures et est commémorée par des multiples auteurs.

Description
La statue en bronze représente Jeanne d'Arc. C'est Odile de Lénancourt, duchesse de Guiche qui a servi de modèle.

Le bas-relief en bronze sur le piédestal représente l'interrogatoire de Jeanne d'Arc par les clercs et les docteurs en théologie.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des œuvres d'art de la Vienne
 Liste de statues de Jeanne d'Arc

Liens externes

Statue de Jeanne d'Arc
Maxime Real del Sarte
Drapeau dans la sculpture

Statue de Jeanne d'Arc (Poitiers)


Aderus crassioricornis é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1948 (nomen novum).

Referências

crassioricornis
Insetos descritos em 1948
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus crassioricornis


Linda Kohen, eigentlich Linda Olivetti Colombo, (* 28. Oktober 1924 in Mailand, Italien) ist eine uruguayische Malerin.

Leben
Die unter dem Künstlernamen Linda Kohen, der sich aus ihrem tatsächlichen Vornamen und dem Nachnamen ihres Mannes zusammensetzt, auftretende Künstlerin wurde in Italien geboren, lebt jedoch seit 1940 – mit Unterbrechungen – in Montevideo und besitzt die uruguayische Staatsbürgerschaft. Ihre künstlerische Ausbildung absolvierte sie sowohl bei Pierre Fossey (Zeichnen) in dessen an der Plaza Independencia gelegenem Studio, als auch bei Eduardo Vernazza (Malen und Zeichnen). Von 1949 bis 1970 war sie Mitglied des Torres García-Ateliers (Taller Torres Garcia) und  arbeitete dort mit José Gurvich, Julio Alpuy und Augusto Torres. Als sie 1946 heiratete, ging sie für zwei Jahre nach Buenos Aires und studierte dort ebenfalls Malerei bei Horacio Butler in der Calle Arenales und nahm an Zeichen-Sessions im in der Calle Florida gelegenen Circulo de Bellas Artes teil. In jener Zeit kam auch ihre Tochter Martha zur Welt. 1950 gebar sie dann ihren Sohn Roberto. Nach dem Tod ihres Vaters 1955 und dem darauffolgenden Ableben ihrer Großmutter legte sie in der zweiten Hälfte der 1950er Jahre eine ca. vierjährige Schaffenspause ein.

Während der Zeit der Diktatur in Uruguay lebte sie von 1979 bis 1985 in Brasilien.

Ausstellungen
Die erste Einzelausstellung ihrer Werke fand 1971 in der Galería Moretti in Montevideo statt. Es folgten zahlreiche Einzelausstellungen in Museen und Galerien nicht nur in Uruguay und ihrem Geburtsland Italien, sondern auch in São Paulo, Rio de Janeiro, Buenos Aires, Rosario oder Washington. Dazu gehörte 1984 die Ausstellung Assis Chateaubriand im Museu de Arte de São Paulo, diejenige im Museum der Organisation Amerikanischer Staaten (OEA) in Washington im Jahre 1985 oder die Ausstellung 1994 im Museo de Arte Moderno in Buenos Aires. Auch an diversen Gemeinschaftsausstellungen nahm sie seit 1949 teil.

Literatur
 Nuevo Diccionario de la Cultura Uruguaya von Miguel Ángel Campodónico, Librería Linardi y Risso, 2003, S. 174f

Weblinks
 www.lindakohen.com, abgerufen am 29. August 2014

Einzelnachweise

Maler (Uruguay)
Italiener
Uruguayer
Geboren 1924
Frau

Linda Kohen


Das Konzert für Orgel, Streicher und Pauke in g-Moll, FP93 ist ein Orgelkonzert des französischen Komponisten Francis Poulenc.

Entstehung

Das Orgelkonzert entstand im Jahr 1938 auf Wunsch von Poulencs Mäzenin Prinzessin Edmond de Polignac. Das Werk mit der ungewöhnlichen Besetzung stellt eine Hommage des Komponisten an Johann Sebastian Bach dar. Im 20. Jahrhundert war es längst nicht mehr üblich, ein Solokonzert für Orgel zu schreiben, lag die Blüte dieses Genres doch im Barockzeitalter, mit Werken von unter anderem Antonio Vivaldi und Georg Friedrich Händel. Ebenso wie in seinem Cembalokonzert verwendet Poulenc also eine aus dem Barock stammende Form für eine gemäßigt moderne Musik in weit gefasstem G-Moll. Im Gegensatz zu den meisten Werken der alten Meister schreibt der Komponist hier allerdings eine Orgel mit einem sehr großen Werk vor, um gigantische Klangeffekte zu erzielen. Die ungewöhnliche Nennung der Pauke als Soloinstrument ist dem Einfallsreichtum und der Experimentierfreude Poulencs geschuldet.

Zur Musik

Das Orgelkonzert Poulencs besteht aus einem großen Satz, welcher in sieben kleinere Abteilungen unterteilt ist.

Das am Beginn stehende Andante eröffnet das Konzert mit einem Thema der Soloorgel, welche Tutti mit vollem Werk zu agieren hat. Die bedrohlich klingende Antwort des Orchesters wird von leisen Paukenschlägen untermalt. Nach einem weiteren Solo der Orgel, nun in piano, stellt das Orchester "très doux et intense" ein lyrisches Thema vor, bevor mit verminderten Septakkorden der bedrohliche Duktus des Beginns, begleitet von lauten Paukenschlägen, zurückkehrt. Hier setzt das Allegro giocoso ein mit einem bewegten Thema in G-Moll und typischer Chromatik g-fis-f-e-es, welches zunächst im Orchester erklingt und von der Orgel mit fallenden Tonleitern beantwortet wird. Dieser Gedanke lässt sich als Hauptthema des Konzertes bezeichnen und kehrt in der Folge einige Male wieder, so bei Ziffer 8 in der Dominant-Tonart D-Moll.
Der kurze Allegroteil geht in ein bedächtiges Subito andante moderato über, welches zunächst von der Orgel solo bestritten wird, bevor das Orchester die lyrische Stimmung aufnimmt (Ziffer 14) und in nahezu lupenreinem A-Dur auf warme und ergreifende Weise weiterführt. Dies ist der längste Abschnitt des Konzertes; das Thema wird hier auf einfallsreiche Weise durchgeführt und verarbeitet. Gegen Ende beschleunigt sich das Geschehen unter aufpeitschenden Akkorden von Orgel und Pauke, welche teilweise ins Dissonante abgleiten und den Übergang zum Tempo allegro, molto agitato vorbereiten. Hier wird das Allegro-Thema der zweiten Abteilung wieder aufgenommen und mit schnellen Läufen der Streicher vorangetrieben. Dieser Teil gipfelt in einem großen Orgelsolo, in welches auch die Pauke mit mächtigen Schlägen einstimmt. Das folgende Lento besteht zunächst aus klagenden Streicherfiguren auf dem Untergrund der sanfter registrierten Orgel. Erneut führen aber mächtige Akkorde von Orgel und Pauke zum nächsten Allegro, welches erneut das Hauptthema aufnimmt. Die Orgel spielt das leicht veränderte Thema auf markanter Staccatobegleitung der Streicher. Der abschließende Largo-Teil des Konzertes beginnt mit dem Zitat des Konzertbeginns, bevor die Orgel diesen Gedanken piano verarbeitet: zunächst solo, anschließend begleitet von den Streichern. Ein ruhiger Charakter durchzieht den letzten Teil fast bis zum Ende. Hier wirft die nun markant mit Zungenpfeifen ("Tutti + octaves aigues") registrierte Soloorgel einen letzten, den Beginn zitierenden Mordent g-fis-g ein, welcher zum abschließenden Tutti-g des ganzen Orchesters in dreifachem forte führt.

Wirkung

Das Orgelkonzert wurde am 21. Juni 1939 mit Maurice Duruflé an der Orgel des Salle Gaveau in Paris uraufgeführt. Das innovative Konzert gehört heute zu den meistgespielten Werken Poulencs und in den Kanon der bedeutenden Orgelkonzerte. Deshalb wird es häufig in aller Welt aufgeführt.

Weblinks

Werk von Francis Poulenc
Musik für Orgel
Instrumentalkonzert
Musik 1939

Konzert für Orgel, Streicher und Pauke (Poulenc)


Fyrir hljómsveitina, sjá DDT skordýraeitur (hljómsveit).
Dí-klóró-dí-fenýl-trí-klóró-etan (DDT) er lífrænt klórín-efnasamband sem var notað sem skordýraeitur. Efnið er alræmt vegna þess hve skaðlegt það er.

DDT var mikið notað í landbúnaði um miðja síðustu öld. Það leiddi næstum því til útdauða skallaarnarins og förufálkans í Bandaríkjunum. Lagt var bann við notkun eitursins í landbúnaði Bandaríkjunum 1972.

Efnið er enn notað á einstaka svæðum til að hefta útbreiðslu malaríu og útbrotataugaveiki, sem bæði berast með skordýrum.

Tilvísanir

Efnasambönd

DDT


سكة قد تكون:
 طريق مستقيم

 درهم أو سكي —بمعنى مطلق: قطعة نقود— نسبة إلى السكة أي ما تضرب عليه النقود (قارن سِکِه\؛  من طبع الدرهم أي نقشه وسكه)۔
 سكة السلامة 2000: مسرحية.
 سكة الهلالي: مسلسل
 سكة المناصرة: شارع في القاهرة
 سكة العاشقين: ألبوم لمصطفى قمر

سكة (توضيح)


Pučko rezbarstvo ili narodno rezbarstvo je grana narodne likovne umjetnosti. Najčešće se radi radi umjetničkog ukrašavanja, a ponekad ima i simbolička i magijska značenja. Materijali koje se rezbari uglavnom je drvo, a ponekad i drugi prirodni materijali dostupni kućanstvu, poput kostiju i drugih. Rezbarstvo je umijeće poznato diljem svijeta, od primitivnih tradicijskih kultura sve do pučke umjetnosti razvijenijih kultura. Rezbari se površine i uporabni predmeti za kućanstvo i gospodarstvo, od prehrambene, glazbene do gospodarstvene. Primjenjuju se različite tehnike (plastika i dr.).

U hrvatskoj tradicijskoj kulturi najviše su rezbarili seljaci i posebice pastiri. Ukrašavali su tankim i plitkim urezima (crtorez), na preslicama, kutijama za britve ili duhan, okvirima zrcala i dr. Druga tehnika bilo je plićim ili dubljim rovašenjem (duborez) na pastirskim čašama, preslicama, svatovskim čuturama, škrinjama iz primorskoga i gorskoga područja;. Treći način bilo je izrezivanje pojedinih motiva, prošupljivanje (na proboj), na kolijevkama, naslonima stolaca, zabatnim dijelovima drvenih zgrada. Rezbarilo se šaranjem užarenom žicom (paljenje) na sviralama te sitnijim predmetima, zaim umetanjem drugih materijala (inkrustacija), kao što je npr. vosak ili ogledalca, ponajviše na preslicama, te rjeđe, tanke srebrne žice na gajdama, dršcima noževa i sl.

Motivi variraju, od cijelih likova do jednostavnih geometrijskih oblika.

Izvori

Primijenjene umjetnosti

Pučko rezbarstvo


Charles Dow (6. november 1851 – 4. december 1902) var en amerikansk journalist, der var med til at stifte Dow Jones & Company sammen med Edward Jones og Charles Bergstresser. Han var også med til at grundlægge The Wall Street Journal.

Eksterne henvisninger
 Dow Jones History
 Dow Jones Indexes home page
 Dow Jones Averages historical, research and trivia page
 American National Biography
 The Motley Fool

Journalister fra USA

Charles Dow


الاستعمار الروسي في الأمريكتين شرع في عدة أماكن.

ألاسكا

أول الأوروبيين رأى ساحل ألاسكا في عام 1732 ؛ وكان الروسي إيفان فيدوروف بالقرب من رأس أمير ويلز، لكنه لم يهبط إلى الأرض. أول هبوط على اليابسة وقع في جنوب ألاسكا في 1741 خلال الاستكشاف الروسي الذي أجراه فيتاس بيرنغ وأليكسي شيريكوف. أول مستعمرة روسية في ألاسكا تأسست في عام 1784 من قبل غريغوري شيليخوف. تم تأسيس الشركة الأمريكية الروسية في عام 1799 مع تأثير نيكولاي ريزانوف لغرض صيد القضاعة للحصول على فرائها. كان ذروة عدد سكان المستعمرات الروسية حوالي 40,000، على الرغم من أن معظم هؤلاء كانوا الوتس. وسع الروس أيضا استكشافهم في العصر الحديث في كولومبيا البريطانية، وشكلوا البؤر الاستيطانية ومستوطنات الصيد التجاري.

ونادرا ما كان المستعمرة مربحة، وذلك بسبب تكاليف النقل. بتحريض من وزير الخارجية ويليام سيوارد، وافق مجلس الشيوخ الأمريكي على قرار شراء آلاسكا من الإمبراطورية الروسية بسنتين للفدان، التي وصل اجماليها 7,200,000 يوم 9 أبريل، 1867.

في روسيا الحديثة وسابقتها، الاتحاد السوفياتي، كانت هناك تكهنات في وسائل الإعلام أن ألاسكا لم تبع، ولكنها مجرد مستأجرة إلى الولايات المتحدة لمدة 99 سنة (في 1966) أو 150 سنة (في 2017)، ويمكن إرجاعها إلى روسيا. ومع ذلك، فإن المعاهدة نفسها من الواضح تماما انها تنص على التنازل الكامل.

اكتشف جرس بمائة ألف باوند في بستان للبرتقال بالقرب من بعثة سان فرناندو راي دي إسبانيا، جنوب كاليفورنيا، في عام 1920. حملت العبارة التالية (بالروسية) : «وفي سنة 1796، في شهر كانون يناير، هذا الجرس القي على جزيرة كودياك بمباركة الارشمندريت جوزف، خلال زيارة الكسندر بارانوف». ومن غير المعروف كيف ان قطعة الكنيسة الروسية الأرثوذكسية الأثرية هذه من كودياك ألاسكا، شقت طريقها إلى البعثة الكاثوليكية في جنوب كاليفورنيا، على الرغم من وجود دليل على أن الشتات الروسي على المحيط الهادئ والمتشابك مع الثقافات الأسبانية وثقافة الأمريكيين الاصليين.

الكنيسة الروسية الأرثوذكسية خارج روسيا والكنيسة الأرثوذكسية في أمريكا تتتبع أنشطة المبشرين الروس الأوائل. هيرمان ألاسكا وسانت الأبرياء ألاسكا وبيتر الأليوتية ساهم في مجتمع أرثوذكسي قوي في ألاسكا.

كانت سلسلة من العملات التذكارية قد صدرت في الاتحاد السوفياتي في 1990 و 1991 للاحتفال بالذكرى السنوية ال250 لاكتشاف أمريكا الروسية. تتكون من قطعة نقدية فضية، عملة البلاتين والبلاديوم في كل سنة.

في أماكن أخرى في الأمريكتين
في وقت لاحق، واصل المستكشفين الروس والمستوطنون بإنشاء مراكز تجارية في ألاسكا، جزر ألوشيان، وجنوبا حتى فورت روس في شمال كاليفورنيا. حصن روسي على بعد نحو 50 ميلا إلى الشمال من سان فرانسيسكو، تأسس في عام 1812 وأغلق عام 1841. ايل بريزيديو ريال دي سونوما أو ثكنة سونوما أنشئت في سونوما، كاليفورنيا في 1836 من قبل ماريانو غوادالوبي فاليخو (القومندان (القائد العام للحدود الشمالية ألتا كاليفورنيا) بوصفها جزءا من إستراتيجية المكسيك لوقف عمليات التوغل الروسي في المنطقة.

انظر أيضا
 كولومبيا البريطانية
 تاريخ أمريكا الشمالية

مراجع

وصلات خارجية

 تاريخ المسيحية الأرثوذكسية في هاواي

استعمار الأمريكتين
البعثات الروسية في عصر الاستكشاف
التاريخ الاستيطاني للولايات المتحدة
الحركة الاستعمارية الروسية
أمريكا الروسية
إمبراطوريات ما وراء البحار
تاريخ الاستعمار الأوروبي الحديث
تاريخ ما قبل الدولة في ألاسكا
تاريخ ما قبل الدولة في كاليفورنيا
تاريخ يوكون
تجارة الفراء
تقسيمات الإمبراطورية الروسية
كاليفورنيا

الاستعمار الروسي للأمريكيتين


Genleşme, sıcaklığı artırılan bir cismin uzunluk ya da hacminin değişmesi olayıdır.

Katıları, sıvıları ya da gazları oluşturan tanecikler, ortalama konumları çevresinde sürekli çalkalanma halindedirler. Bu cisimlerden birine ısı biçiminde enerji verilirse bu enerji kinetik enerjiye dönüşür. Dolayısıyla, kinetik enerjisi artan tanecikler daha şiddetle çalkalanır ve daha geniş alana yayılmaya çalışırlar; yani sıcaklığı yükselen cisim (katı, sıvı, gaz) aynı zamanda genleşir. Sıcak bir cisim ışınını başka bir maddeye gönderirse o maddenin kapladığı alan (hacmi) genişler ve yayılır.

Genleşme katsayısı
Genleşme katsayısı, bir maddenin ısı etkisiyle genleştiği miktarın belirlenmesi için kullanılan katsayıdır. Birim hacimdeki bir maddenin birim sıcaklık değişiminde hacmindeki değişme miktarı olarak tanımlanır.

Isı değişikliği etkisi altında kalan bir malzemeyi oluşturan atomların, enerji düzeylerinin değişmesi ile moleküler bağ uzunlukları değişir. Dolayısıyla atomlar arası mesafelerin değişmesi maddenin hacmini de değiştirir.

Katı ve sıvı her maddenin farklı bir genleşme katsayısı vardır. Aynı şartlar altında eşit hacimdeki iki gaz örneği özdeş ısıtıcılarda aynı sürede ısıtıldıklarında hacimleri eşit miktarda artar. Bütün gazların genleşme katsayısı aynıdır.

Genel hacimce genleşme katsayısı
Bir gaz, sıvı veya katının genel hacimce genleşme katsayısı şöyle ifade edilir;

Burada p alt indisi,genleşme süresince sabit tutulan basıncı; "V" ise bu genel ifadeye giren (doğrusal olmayan) hacimce gerilmeyi ifade eder. Gaz ortamında basıncın sabit tutulması önemlidir. Çünkü bir gaz hacmi, basınç ve sıcaklıkla çok değişir. Düşük yoğunlukla bir gaz için bu, ideal gaz modelinde görülebilir.

Katılarda genleşme
Dışarıdan ısı alan maddenin taneciklerinin kinetik enerjisi, dolayısıyla taneciklerin titreşim hızı artar. Tanecikler birbirinden uzaklaşmaya başlar. Bu olaya genleşme adı verilir. Tersine olarak madde dışarıya ısı verdiğinde (madde soğutulduğunda) maddenin taneciklerinin kinetik enerjilerinin azalmasına neden olur.

Maddelerin genleşmesi ya da tersine büzülmesi sırasında büyük kuvvetlerin ortaya çıkması, tren raylarında, köprü gibi yapılarda hasarlara neden olmaktadır. Bu yüzden tren raylarının eklenti yerlerinde boşluklar bırakılır, köprüler demir makaralar üzerine oturtulur. Çevremizdeki bu tür yapıları gözlemleyerek genleşme ile ilgili birçok örnekler bulabiliriz.

Boyca genleşme
Katı bir maddenin sıcaklığının 1 °C yükseltilmesiyle birim boyundaki uzama miktarına boyca genleşme katsayısı denir.

Bir metal çubuğun önceki ilk boyu, L0 olsun. Bu metal boyu uzayarak son boyu L olur. Boyca uzama miktarı (Δl);

ΔL =L-L0= L0.λ.Δt bağıntısıyla bulunur.
Burada,
L0 : Metalin ilk boyu.
Δt = tson-tilk : Metalin ısıtılmadan önceki sıcaklığı ile ısıtıldıktan sonraki sıcaklığının farkıdır.

Basınç ihmal edilirse, boyca genleşme katsayısı şöyle ifade edilebilir.

Yüzeyce genleşme
Bir metal levhanın ısıtılmadan önceki ilk yüzeyi S0 olsun. Bu metal levhayı ısıttığımızda, yüzey artarak son yüzeyi

ΔS = S-S0=S0.2 λ.Δt bağıntısıyla hesap edilir.

Burada;
S0: Metalin ilk yüzü.
2λ: Yüzeyce genleşme katsayısı (Boyca genleşmenin iki katıdır.)
Δt = tson-tilk :Sıcaklık farkıdır

Hacimce genleşme
Metal bir kürenin ısıtılmadan önceki ilk hacmi V0 olsun. Bu metal küreyi ısıttığımızda son hacmi V olur. Hacimce genleşme miktarı ΔV;

ΔV= V-V0 =V0 .3λ.Δt

Burada;
V0: Metal kürenin ilk hacmi
3λ: Hacimce genleşme katsayısı (Dikkat edilirse boyca genleşme katsayısının üç katıdır.)
Δt = tson-tilk : Sıcaklık

Sıvılarda genleşme
Sıvıların ısıtılmadaki davranışlarını, katılarda olduğu gibi inceleyemeyiz. Çünkü, sıvıları katılar gibi şekillendirmek, örneğin boru haline getirmek imkânsızdır. Bu yüzden, sıvıların, bir kap içinde incelenmeleri gerekir. Ayırt edici bir özelliktir.

Sıvıların genleşmesinden sıvılı termometrelerde, sıcak su kazanlarında, termosifonlarda ve kalorifer sistemlerinde yararlanılır. Sıvıların genleşme miktarı aşağıdaki bağıntı ile hesaplanır;

ΔV=V.a.ΔT

Bağıntıda;

ΔV: sıvının hacimce genleşme miktarı

V: sıvının ilk hacmi

a: sıvının hacimce genleşme katsayısı

ΔT: sıcaklık değişimidir

Gazlarda genleşme her gazda aynıdır. Gazlar en çok genleşen maddelerdir.

Gazlarda genleşme
İdeal gaz için, hacimce genleşme (örneğin, sıcaklık değişiminden dolayı hacimdeki görsel değişim) sıcaklığı değiştiren sürecin türüne bağlıdır. İki temel durumdan biri, basıncın sabit tutulduğu izobarik süreç, diğeri ortamda ısı değişiminin olmadığı süreçtir.

Bir izobarik süreçte hacimce genleşmeyi  ile gösterirsek, ideal gaz yasasına göre:

olur.
Burada  izobarik süreci ifade eder.

Bazı malzemelerin boyca genleşme katsayıları

Termodinamik
Isı transferi
Fiziksel nicelikler

Genleşme


කාකතීය රාජවංශය යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ 12වන සහ 14වන සියවස් අතර කාලයේ වර්තමාන ආන්ධ්‍ර ප්‍රදේශ් සහ තෙලංගානා, නැගෙනහිර කර්ණාටකයෙහි සහ දකුණු ඔඩිෂාවේ කොටසක් ඇතුළු නැගෙනහිර ඩෙකෑනයේ විශාල භූමි ප්‍රදේශයක් පාලනය කළ දකුණු ඉන්දියානු රාජවංශයකි. ඔවුන්ගේ අගනගරය වූ ඔරුගල්ලු වර්තමානයෙහි වරංගල් යන නාමයෙන් හැඳින්වේ. මුල්කාලීන කාකතීය පාලකයින් සියවස් දෙකකට අධික කාලයක් රාෂ්ට්‍රකූටයන් සහ බටහිර චාලුක්‍යයන්ගේ යටත් රාජ්‍යවල වාසය කොට ඇත. ඔවුන් ස්වාධීන රාජ්‍යත්වයට පත්වූයේ  ක්‍රි.ව. 1163 දී පළමුවන ප්‍රතාපරුද්‍ර රජුගේ නායකත්වයෙන් යුතුව, තෙලංගානාවේ සෙසු චාලුක්‍ය රාජ්‍ය යටපත් කරගැනීමෙනි. 1230 දශකයේ දී ගණපති දේව (රාජ්‍ය සමය. 1199–1262) රජු විසින් කාකතීය දේශය පුළුල් කළ අතර, ගෝදාවරී සහ ක්‍රිෂ්ණ ගංගා අවට පහතරට ඩෙල්ටාවේ තෙලිඟු ප්‍රදේශ සිය අණසකට නතු කරගත්තේ ය. ගණපති දේවගෙන් පසු රාජ්‍යත්වයට පත් රුද්‍රමා දේවී (රාජ්‍ය. 1262–1289) රැජින ඉන්දීය ඉතිහාසයේ විසූ රැජිනියන් අතලොස්ස අතුරින් අයෙකි. 1289-1293 අතර කාලයේ ඉන්දියාව වෙත පැමිණි මාර්කෝ පෝලෝ රුද්‍රමා දේවියගේ පාලන සමය පිළිබඳ සඳහන් කොට තිබේ. ඇය විසින් කාකතීය දේශය වෙත එල්ලවූ දේවගිරියේ යාදව (ස්‍යුන) ආක්‍රමණ සාර්ථකව මැඬලූවා ය.

මේවාත් බලන්න
Hanamakonda
රාමප්පා දේවාලය
කාකතීය කලා තොරණ

ආශ්‍රේයයන්
පාදක සටහන්

උද්ධෘත

ග්‍රන්ථාවලිය

වැඩිදුර කියවීමට

ඉන්දියාවේ රාජවංශ
තෙලිඟු ජනයා
තෙලංගානාවේ ඉතිහාසය
ඉන්දියාවේ අධිරාජ්‍ය සහ රාජධානිය

කාකතීය රාජවංශය


San Juan hace referencia a varios artículos:

Geografía

África

Guinea Ecuatorial
 Cabo San Juan (Guinea Ecuatorial), ciudad en la provincia de Litoral. Esperanza

América

Argentina
 Avenida San Juan, avenida de la ciudad de Buenos Aires.
 San Juan, capital de la provincia homónima.
 Gran San Juan, aglomerado urbano formado alrededor de la ciudad de San Juan.
 Provincia de San Juan, provincia de Argentina, caracterizada por su producción vitivinícola y se la conoce popularmente como la tierra del sol.
 Río San Juan, cauce fluvial.
 San Juan (Salta), localidad del departamento de Iruya, provincia de Salta.
 San Juan (Subte de Lima), estación de la red de subterráneos de la ciudad de Lima.

Bolivia
 Alto San Juan, localidad del municipio de Chimoré, departamento de Cochabamba.
 San Juan del Chaco, localidad del municipio de Vallegrande, departamento de Santa Cruz.
 San Juan del Oro, localidad del municipio de Las Carreras, provincia de Sur Cinti, departamento de Chuquisaca.
 San Juan del Rosario, localidad del municipio de Colcha K, provincia de Nor Lípez, departamento de Potosí.
 San Juan del Piray, localidad del municipio de Monteagudo, departamento de Chuquisaca.
 San Juan de Taperas, localidad del municipio de San José de Chiquitos, provincia Chiquitos, departamento de Santa Cruz.
 San Juan de Yapacaní, municipio en la provincia de Ichilo, departamento de Santa Cruz.

Canadá
 San Juan de Terranova, en Terranova y Labrador (Newfoudland and Labrador).

Chile
 San Juan de la Costa, comuna de la provincia de Osorno, Región de Los Lagos.
 San Juan (Chile), localidad de la comuna chilota de Dalcahue, Región de Los Lagos.

Costa Rica
 San Juan de Dios, distrito del cantón de Desamparados, en la provincia de San José.
 San Juan, distrito del cantón de Tibás, en la provincia de San José.
 San Juan de Mata, distrito del cantón de Turrubares, en la provincia de San José.
 San Juan, distrito del cantón de San Ramón, en la provincia de Alajuela.
 San Juan, distrito del cantón de Naranjo, en la provincia de Alajuela.
 San Juan, distrito del cantón de Poás, en la provincia de Alajuela.
 San Juan, distrito del cantón de La Unión, en la provincia de Cartago.
 San Juan, distrito del cantón de Santa Bárbara, en la provincia de Heredia.
 San Juan, distrito del cantón de Abangares, en la provincia de Guanacaste.
 San Juan Grande, distrito del cantón de Esparza, en la provincia de Puntarenas.

Colombia
 San Juan de Arama, en el departamento de Meta.
 San Juan del Cesar, en el departamento de La Guajira.
 San Juan de Pasto, en el departamento de Nariño.
 San Juan de Rioseco, en el departamento de Cundinamarca.
 San Juan Nepomuceno, en el departamento de Bolívar

Ecuador
 San Juan, parroquia rural del cantón Riobamba, en la provincia de Chimborazo.
 Parroquia San Juan (Quito), parroquia de San Francisco de Quito.
 San Juan, localidad y parroquia rural de la provincia de Los Ríos.
 San Juan Bosco, cantón de la provincia de Morona Santiago, Ecuador.
 San Juan, parroquia rural del cantón Gualaceo, provincia de Azuay.

Guatemala
 San Juan Atitán, es un municipio del departamento de Huehuetenango.
 San Juan Ixcoy, es otro municipio del departamento de Huehuetenango.

Honduras
 San Juan (Intibucá), municipio del departamento de Intibucá.
 San Juan (La Paz), municipio del departamento de La Paz.
 Cantarranas o San Juan de Flores, municipio del departamento de Francisco Morazán.
 San Juan Guarita, municipio del departamento de Lempira.
 San Juan de Opoa, municipio del departamento de Copán.

México
 San Juan Atenco, municipio del estado de Puebla.
 Colonias San Juan de Dios, zona en la Ciudad de México.
 San Juan Atzompa, municipio del estado de Puebla.
 San Juan Culhuacán, barrio del pueblo originario de Culhuacán, en el Distrito Federal.
 Municipio de San Juan del Río (Querétaro), municipio del estado de Querétaro.
 San Juan Ixcaquixtla, municipio del estado de Puebla.
 San Juan Ixtayopan, pueblo originario del Distrito Federal.
Sierra De San Juan, sierra del estado de Nayarit
 San Juan Koop, pueblo originario del Yucatán.
 San Juan Teotihuacán, municipio del estado de México.
 San Juan Tepenáhuac, pueblo originario del Distrito Federal.
 Barrio de San Juan (Mérida), barrio de la ciudad de Mérida, Yucatán.
 San Juan de Ulúa, puerto de Veracruz, México.
 Mercado de San Juan, Ciudad de México.
 San Juan (Ciudad de México), localidad en Ciudad de México.
 San Juan (Sinaloa), localidad en el Distrito de San Ignacio, estado de Sinaloa.
 San Juan Cosalá, localidad del Municipio de Jocotepec estado de Jalisco.
 San Juan Atzacualoya, Localidad del municipio de Tlalmanalco Estado de México.
 Pueblo Viejo, Misantla, Veracruz La localidad se llamaba San Juan de Misantla de 1552 a 1564, luego que migraron para asentar el nuevo lugar de la ciudad que esta actualmente es Misantla.
 San Juan Tepa, localidad en el estado de Hidalgo.
 San Juan Ixtilmaco, localidad en el estado de Hidalgo.
 San Juan el Sabino, localidad en el estado de Hidalgo.
 San Juan Hueyapan, localidad en el estado de Hidalgo.
 San Juan Hualula, localidad en el estado de Hidalgo.
 San Juan Tizahuapan, localidad en el estado de Hidalgo.
 San Juan Tilcuautla, localidad en el estado de Hidalgo.
 San Juan Solís, localidad en el estado de Hidalgo.
 San Juan Ahuehueco, localidad en el estado de Hidalgo.
 San Juan Achichilco, localidad en el estado de Hidalgo.
 Colonia San Juan (Hidalgo), localidad en el estado de Hidalgo.
 San Juan Michimaloya), localidad en el estado de Hidalgo.

Nicaragua
 Departamento de Río San Juan.
 Río San Juan.
 Reserva de la biosfera de Río San Juan.
 San Juan de Limay, municipio.
 San Juan del Norte, municipio.
 San Juan de Oriente, municipio.
 San Juan de Río Coco, municipio.
 San Juan del Sur, municipio.

Panamá
 San Juan (Chiriquí), localidad de la provincia de Chiriquí.
 San Juan (Colón), localidad de la provincia de Colón.
 San Juan (Veraguas), localidad de la provincia de Veraguas.
 San Juan de Dios (Coclé), localidad de la provincia de Coclé.
 San Juan Bautista (Herrera), localidad de la provincia de Herrera.

Perú
 Bahía de San Juan, bahía de la costa meridional del Perú
 Distrito de San Juan (Perú) (desambiguación)
 San Juan (Yarinacocha), pueblo en el distrito de Yarinacocha, provincia de Coronel Portillo.
 San Juan (San Miguel de Achos), pueblo del distrito de San Miguel de Acos, provincia de Huaral, Lima.
 San Juan (Iquitos), pueblo del distrito de San Juan Bautista, provincia de Maynas, departamento de Loreto.

Puerto Rico
 Bahía de San Juan (Puerto Rico), bahía al noreste de Puerto Rico, alrededor del Viejo San Juan.
 Isleta de San Juan, isla de 3 millas cuadradas (equivalentes a 780 hectáreas o 7,8 km²) en la costa noreste de Puerto Rico.
 San Juan, capital de Puerto Rico.

República Dominicana
 San Juan, provincia de República Dominicana.
 San Juan de la Maguana, capital de la provincia.

Venezuela
 San Juan de los Morros, capital del estado Guárico.
 Parroquia San Juan (Venezuela), parroquia del municipio Libertador de Caracas.
 San Juan Bautista (Venezuela), poblado ubicado en la isla de Margarita.
 San Juan de Colón, capital del municipio Ayacucho, en Táchira.
 San Juan de Lagunillas, poblado del Estado Mérida

Asia

Filipinas
 San Juan (Ilocos Sur), ciudad de la provincia de Ilocos Sur.
 San Juan (Gran Manila), localidad de Gran Manila.
 San Juan (Abra), municipio de la provincia de Abra.
 San Juan de La Unión, municipio de la provincia de La Unión.
 San Juan de Surigao, barrio del municipio filipino de Jinatúan en la provincia de Surigao del Sur.
 San Juan de Dumarán,  barrio del municipio  de Dumarán perteneciente a la provincia  de Paragua en Mimaro, Región IV-B.

Europa

España
 San Juan de Alicante (Sant Joan d'Alacant), municipio de la provincia de Alicante.
 San Juan de Terreros, localidad del municipio de Pulpí, provincia de Almería.
 San Juan de la Encinilla, municipio de la provincia de Ávila.
 San Juan Bautista (Ávila), localidad del municipio de San Juan de la Encinilla, provincia de Ávila.
 San Juan de la Nava, municipio de la provincia de Ávila.
 San Juan del Molinillo, municipio de la provincia de Ávila.
 San Juan del Olmo, municipio de la provincia de Ávila.
 San Juan de Gredos, municipio de la provincia de Ávila.
 San Juan (Ciudadela), localidad del municipio de Ciudadela, provincia de Islas Baleares.
 San Juan (Islas Baleares) (Sant Joan), municipio de la provincia de Islas Baleares.
 San Juan Bautista (Islas Baleares) (Sant Joan de Labritja), municipio de la provincia de Islas Baleares.
 San Juan de Mediona (Sant Joan de Mediona), localidad del municipio de Mediona, provincia de Barcelona.
 San Juan Despí (Sant Joan Despí), municipio de la provincia Barcelona.
 San Juan de Torruella (Sant Joan de Vilatorrada), municipio de la provincia Barcelona.
 San Juan Samora (Sant Joan Samora), localidad del municipio de San Lorenzo de Hortóns, provincia de Barcelona.
 San Juan de Oló (Sant Joan d'Oló), localidad del municipio de Santa María de Oló, provincia de Barcelona.
 San Juan (Subirats) (Sant Joan), localidad del municipio de Subirats, provincia de Barcelona.
 San Juan de Montdarn (Sant Joan de Montdarn), localidad del municipio de Viver y Serrateix, provincia de Barcelona.
 San Juan (Los Ausines), localidad del municipio de Los Ausines, provincia de Burgos.
 San Juan de Ortega, localidad del municipio de Barrios de Colina, provincia de Burgos.
 San Juan del Monte (Burgos), municipio de la provincia de Burgos.
 San Juan (Valle de Mena), localidad del municipio de Valle de Mena, provincia de Burgos.
 San Juan de Peñagolosa, localidad del municipio de Vistabella del Maestrat, provincia de Castellón.
 San Juan de Moró (Sant Joan de Moró), municipio de la provincia de Castellón.
 San Juan (Espasante), lugar de la parroquia de Espasante, concejo de Ortigueira, provincia de La Coruña.
 San Juan de Palamós (Sant Joan de Palamós), localidad del municipio de Palamós, provincia de Gerona.
 San Juan de las Abadesas (Sant Joan de les Abadesses), municipio de la provincia de Gerona.
 San Juan de Mollet (Sant Joan de Mollet), municipio de la provincia de Gerona.
 San Juan de Fuentes (Sant Joan les Fonts), municipio de la provincia de Gerona.
 San Juan de Salelles (Sant Joan de Salelles), localidad del municipio de Cruilles, Monells y San Sadurní, provincia de Gerona.
 San Juan (Guipúzcoa), localidad del municipio de Isasondo, Guipúzcoa.
 San Juan del Puerto, municipio de la provincia de Huelva.
 San Juan (Huesca), localidad del municipio de La Fueva, provincia de Huesca.
 San Juan de Plan, municipio de la provincia de Huesca.
 San Juan del Flumen, localidad del municipio de Sariñena, provincia de Huesca.
 San Juan de la Mata, localidad del municipio de Arganza, provincia de León.
 San Juan de Paluezas, localidad del municipio de Borrenes, provincia de León.
 San Juan de Torres, localidad del municipio de Cebrones del Río, provincia de León.
 San Juan de Torán (Sant Joan de Toran), localidad del municipio de Caneján, provincia de Lérida.
 San Juan de Erm (Sant Joan de l'Erm), localidad del municipio de Montferrer Castellbó, provincia de Lérida.
 San Juan de Viñafrescal (Sant Joan de Vinyafrescal), localidad del municipio de Puebla de Segur, provincia de Lérida.
 San Juan Fumat (Sant Joan Fumat), localidad del municipio de Valles del Valira, provincia de Lérida.
 San Juan (Madrid), localidad del municipio de Navas del Rey, Comunidad de Madrid.
 San Juan del Viso, localidad del municipio de Torres de la Alameda, Comunidad de Madrid.
 San Juan (Moratalla), localidad del municipio de Moratalla, Región de Murcia.
 San Juan (Murcia), localidad del municipio de Murcia, Región de Murcia.
 San Juan (San Pedro del Pinatar), localidad del municipio de San Pedro del Pinatar, Región de Murcia.
 San Juan de Nieva (Avilés) (San Xuan de Nieva), parroquia concejo de Avilés, Principado de Asturias.
 San Juan de Nieva (Castrillón), lugar del concejo de Castrillón, Principado de Asturias.
 San Juan (Castropol), lugar de la parroquia de Moldes, concejo de Castropol, Principado de Asturias.
 San Juan de Piñera, parroquia del concejo de Cudillero, Principado de Asturias.
 San Juan (Cudillero), lugar de la parroquia de San Juan de Piñera, concejo de Cudillero, Principado de Asturias.
 San Juan de Prendonés (San Xuan de Prendonés), parroquia del concejo de El Franco, Principado de Asturias.
 San Juan (El Franco) (San Xuan), lugar de la parroquia de San Juan de Prendonés, concejo de El Franco, Principado de Asturias.
 San Juan de Beleño, parroquia del concejo de Ponga, Principado de Asturias.
 San Juan (Ribadedeva), parroquia del concejo de Ribadedeva, Principado de Asturias.
 San Juan de la Arena, lugar de la parroquia de Ranón, concejo de Soto del Barco, Principado de Asturias.
 San Juan del Monte (Bimeda) (San Xuan del Monte), lugar de la parroquia de Bimeda, concejo de Cangas del Narcea, Principado de Asturias.
 San Juan de Duz (San Xuan de la Duz), parroquia del concejo de Colunga, Principado de Asturias.
 San Juan (Colunga) (San Xuan), lugar de la parroquia de San Juan de Duz, concejo de Colunga, Principado de Asturias.
 San Juan (Grado) (San Xuan), lugar y parroquia del concejo de Grado, Principado de Asturias.
 San Juan (Morcín) (San Xuan), lugar de la parroquia de La Piñera, concejo de Morcín, Principado de Asturias.
 San Juan de Parres (San Xuan de Parres), lugar de la parroquia de Parres, concejo de Parres, Principado de Asturias.
 San Juan de Berbío (San Xuan de Berbío), parroquia del concejo de Piloña, Principado de Asturias.
 San Juan del Obispo (San Xuan del Obispo), lugar de la parroquia de Tiñana, concejo de Siero, Principado de Asturias.
 San Juan (Villaviciosa) (San Xuan), lugar de la parroquia de Amandi, concejo de Villaviciosa, Principado de Asturias.
 San Juan de Redondo, localidad del municipio de La Pernía, provincia de Palencia.
 San Juan (Santa María de Guía de Gran Canaria), localidad del municipio de Santa María de Guía de Gran Canaria, provincia de Las Palmas.
 San Juan (Telde), localidad del municipio de Telde, provincia de Las Palmas.
 San Juan (Torroso), lugar de la parroquia de Torroso, concejo de Mos, provincia de Pontevedra.
 San Juan de Camba, lugar de la parroquia de Camba, concejo de Rodeiro, provincia de Pontevedra.
 San Juan del Reparo, localidad del municipio de Garachico, provincia de Santa Cruz de Tenerife.
 San Juan (Güímar), localidad del municipio de Güímar, provincia de Santa Cruz de Tenerife.
 San Juan (San Andrés y Sauces), localidad del municipio de San Andrés y Sauces, provincia de Santa Cruz de Tenerife.
 San Juan de la Rambla, municipio de la provincia de Santa Cruz de Tenerife.
 San Juan (Tacoronte), localidad del municipio de Tacoronte, provincia de Santa Cruz de Tenerife.
 San Juan de Raicedo, localidad del municipio de Arenas de Iguña, Cantabria.
 San Juan (Soba), localidad del municipio de Soba, Cantabria.
 San Juan de Aznalfarache, municipio de la provincia de Sevilla.
 San Juan (Reus) (Sant Joan), localidad del municipio de Reus, provincia de Tarragona.
 San Juan del Paso (Sant Joan del Pas), localidad del municipio de Ulldecona, provincia de Tarragona.
 San Juan de los Arcos (Sant Joan dels Arcs), localidad del municipio de Viñols y Archs, provincia de Tarragona.
 San Juan (Requena), localidad del municipio de Requena, provincia de Valencia.
 San Juan de Énova (Sant Joanet), municipio de la provincia de Valencia.
 San Juan (Lejona), localidad del municipio de Lejona, Vizcaya.
 San Juan (Musques), localidad del municipio de Musques, Vizcaya.
 San Juan de Musques, localidad del municipio de Musques, Vizcaya.
 San Juan (Ubidea), localidad del municipio de Ubidea, Vizcaya.
 San Juan (Valle de Achondo), localidad del municipio de Valle de Achondo, Vizcaya.
 San Juan (Yurre), localidad del municipio de Yurre, Vizcaya.
 San Juanico el Nuevo, localidad del municipio de Camarzana de Tera, provincia de Zamora.
 San Juan de la Cuesta, localidad del municipio de Robleda-Cervantes, provincia de Zamora.
 San Juan del Rebollar, localidad del municipio de San Vitero, provincia de Zamora.
 San Juan de Mozarrifar, localidad del municipio de Zaragoza, provincia de Zaragoza.
 San Juan, barrio de Pamplona.
 San Juan-El Albaricocal, barrio de Málaga.
 Volcán de San Juan, volcán de las Islas Canarias
 San Juan, una de las cumbres del macizo de Moncayo, montaña del Sistema Ibérico, entre Zaragoza y Soria.
 San Juan (Foz), localidad en Foz, municipio de Becerreá, provincia de Lugo, Comunidad Autónoma de Galicia.
 San Juan (Pando), localidad de Pando, municipio de Becerreá, provincia de Lugo, Comunidad Autónoma de Galicia.
 San Juan (Furco), localidad de Furco, municipio de Becerreá, provincia de Lugo, Comunidad Autónoma de Galicia.
 San Juan (Pardabella), localidad de Pardabella, municipio de Fonsagrada, provincia de Lugo, Comunidad Autónoma de Galicia.

Francia
 San Juan (Poitiers), localidad en Poitiers, Francia.
 San Juan de Luz, puerto y comuna francés (Saint Jean de Luz, en euskera: Donibane Lohizune), departemento de Pirineos Atlánticos.

Italia
 San Juan, antiguo nombre de la comuna de Cavriglia, Arezzo, en la Toscana.

Santos

I milenio
 El apóstol Juan, generalmente identificado con San Juan Evangelista, a quien se atribuyen:
 el Evangelio de Juan,
 las Epístolas de Juan y
 el Apocalipsis de San Juan.
 San Juan Bautista, primo de Jesús (ver festividad de San Juan).
 Santos Juanes es el nombre dado a los dos anteriores de forma conjunta, generalmente en edificios religiosos en su memoria.
 San Juan Crisóstomo (347-407), arzobispo de Constantinopla.
 San Juan Taumaturgo (-311), mártir.
 San Juan Casiano (c. 360-433), sacerdote, asceta y padre de la Iglesia.
 San Juan I (ca. 470-526), papa.
 San Juan el Profeta, (-c. 550), monje y asceta.
 San Juan Clímaco (ca. 579-649), monje y escritor griego.
 San Juan Damasceno (ca. 676-749), padre de la Iglesia.
 San Juan de Beverley (-721), obispo de York.
 San Juan de Pavía (-813), obispo de Pavía.
 San Juan de Rila (876-946), sacerdote búlgaro.
 San Juan Gualberto (ca. 995-1073), abad italiano.

II milenio
 San Juan de Mata (1160-1213), teólogo provenzal, fundador de la Orden de la Santísima Trinidad (Trinitarios).
 San Juan de Meda (-1159), sacerdote italiano.
 San Juan Nepomuceno (ca. 1330 o 1340 - 1393), sacerdote bohemio, confesor de la reina Juana.
 San Juan Capistrano (1382-1456), gobernador de Perugia, sacerdote franciscano e inquisidor italiano.
 San Juan Cancio, Juan de Kenty o Juan de Kety (1397-1473), sacerdote y teólogo polaco.
 San Juan de Sahagún (1430-1479), sacerdote y predicador leonés.
 San Juan Fisher (1469-1535), cardenal humanista y mártir inglés.
 San Juan de Houghton (1486-1535), mártir inglés.
 San Juan Stone (-1539), mártir inglés.
 San Juan de Dios (1495-1550), soldado portugués. Tras oír la predicación de San Juan de Ávila, se convirtió, fue ordenado sacerdote y fundó la orden hoy conocida como los Hermanos Trinitarios de San Juan de Dios.
 San Juan de Ávila (1500-1569), sacerdote y teólogo castellano. Predicó ante quien luego sería llamado San Juan de Dios, y fue maestro de San Juan de la Cruz.
 San Juan Diego Cuauhtlatoatzin o San Juan Diego, primer santo indígena de América Latina (9 de diciembre de 1474 - 30 de mayo de 1548), que según la tradición católica en México, presenció la aparición de la Virgen de Guadalupe en 1531. Fue canonizado en 2002 por el papa Juan Pablo II.
 San Juan Payne (1532-1582), sacerdote y mártir inglés.
 San Juan de Ribera (1532-1611), arzobispo de Valencia y patriarca de Antioquía.
 San Juan de la Cruz (1542-1591) escritor y religioso español.
 San Juan Sarcandro (1576-1620), sacerdote moravo.
 San Juan Francisco Regis (1579-1640), misionero jesuita francés.
 San Juan Ogilvie (1580-1615), jesuita escocés.
 San Juan de Brébeuf (1579-1640), misionero jesuita francés.
 San Juan Berchmans (1599-1621), novicio jesuita flamenco.
 San Juan Eudes (1601-1680), misionero francés.
 San Juan de Lalande (1615-1646), misionero jesuita francés.
 San Juan Bautista de La Salle (1651-1719) religioso y pedagogo francés.
 San Juan María Vianney (1786-1859), párroco francés.
 San Juan Neumann (1811-1860), obispo redentorista de Filadelfia, EE.UU.
 San Juan Bosco (1815-1888), sacerdote italiano.
 San Juan Bautista Piamarta, sacerdote italiano.

III milenio
 San Juan XXIII (1881-1963), papa.
 San Juan Pablo II (1920-2005), papa.

Miscelánea
 Noche o Fiesta de San Juan, que se celebra en muchos lugares de Europa e Iberoamérica.
 Nombre común con el que se conoce a la planta Hypericum perforatum
 Nombre común con el que se conoce a la fase adulta del insecto Hylamorpha elegans.
Perro de aguas de San Juan, raza canina
 Calle San Juan (Logroño), en La Rioja (España).
 San Juan (carabela), una de las 17 carabelas utilizadas por Cristóbal Colón en su segundo viaje.
 San Juan (obra de teatro), de Max Aub.
 San Juan (juego de cartas)

San Juan


شارع مكة ويسمى أيضا بشارع المعارض لكثرة المعارض الموجودة فيه وخاصة معارض السيارات. يمتد من الغرب إلى الشرق ويتقاطع مع عدة شوارع مهمة كشارع المدينة المنورة عند ميدان الحرمين وشارع عبد الله غوشة عند مجمع جبر التجاري. ويمر عبد الدوار الخامس. يطل على هذا الشارع أيضا أحد معالم عمّان وهو مكة مول أحد المراكز التجارية الهامة في عمان.

مراجع

شوارع في مدينة عمان

شارع مكة (عمان)


Vahşi Koşu, yani özgün adıyla Marathon Man William Goldman'ın aynı adlı gerilim romanından, yine Goldman tarafından uyarlanmıştır. Başrollerde Dustin Hoffman ve Laurence Olivier'in oynadığı ve John Schlesinger'ın yönettiği filmin konusu şöyle:

Kolumbiya Üniversitesi'nde tarih öğrencisi olan Thomas (Dustin Hoffman) farkında olmadan Paraguay ve ABD arasındaki yasa dışı elmas kaçakçılığının ortasında kalır. Bu da onu eski Nazi subayı, dişçi Dr. Christian Szell (Laurence Olivier) ile karşı karşıya bırakır.

Film Eylül 1981 tarihinde Türkiye'de sinemalarda gösterilmişti.

Ödüller

Aday gösterildikleri
 1976 British Society of Cinematographers (İngiliz Görüntü Yönetmenleri Derneği) - En iyi görüntü (Conrad L. Hall)
 1977 Oscar - En iyi yardımcı erkek oyuncu (Laurence Olivier)
 1977 BAFTA - En iyi erkek oyuncu (Dustin Hoffman) ve en iyi film kurgusu (Jim Clark)
 1977 Edgar Allan Poe Ödülleri - En iyi sinema filmi (William Goldman)
 1977 Altın Küre - En iyi sinema filmi yönetmeni (John Schlesinger)
 1977 Altın Küre - En iyi sinema filmi erkek oyuncusu, drama dalında (Dustin Hoffman)
 1977 Altın Küre - En iyi sinema filmi yardımcı kadın oyuncu (Marthe Keller)
 1977 Altın Küre - En iyi sinema filmi senaryosu (William Goldman)
 1977 Writers Guild of America (Amerika Senaryo Yazarları Sendikası) - En iyi drama uyarlaması (William Goldman)

Kazandıkları
 1977 David di Donatello Ödülleri - En iyi yabancı erkek oyuncu (Dustin Hoffman)
Rocky filmindeki rolüyle Sylvester Stallone ile berabere kaldı.
 1977 Altın Küre - En iyi sinema filmi yardımcı erkek oyuncusu (Laurence Olivier)

Kaynakça

Dış bağlantılar

1976 çıkışlı filmler
1970'lerde gerilim filmleri
Amerika Birleşik Devletleri romanlarından uyarlanan filmler
David di Donatello Ödülü sahipleri
Komplo teorileri filmleri
John Schlesinger'ın yönettiği filmler
Conrad L. Hall'un görüntülediği filmler
Psikolojik gerilim filmleri
Paramount Pictures filmleri
Amerika Birleşik Devletleri polisiye gerilim filmleri
Katiller ile ilgili filmler
1970'lerde İngilizce filmler
David di Donatello Yabancı Dilde En İyi Film Ödülü sahipleri

Vahşi Koşu (film)


Salvarea (1855) este o pictură de John Everett Millais, care prezintă un pompier care salvează trei copii dintr-un incendiu al unei casei, mama lor încercând să îi ia în brațe.

Millais a fost martor la moartea unui pompier în timpul unei salvări și a decis să descrie subiectul. Brigada de pompieri fusese transformată recent dintr-o companie privată dedicată protejării proprietății într-o instituție publică însărcinată mai întâi cu protejarea vieții.

Millais a căutat să creeze efectele corecte ale luminii și fumului, folosind o foaie de sticlă colorată și arzând scânduri din lemn. Acest accent pe efectele trecătoare ale culorii și luminii a fost un nou start în arta sa.

Pictura este de asemenea remarcabilă pentru tranzițiile surprinzătoare ale culorii, în special efectul dramatic prin care mâneca de noapte a mamei se schimbă dinspre albastru spre roz deschis. Acest lucru a dus la multe comentarii critice la acea vreme.

Robyn Cooper a susținut că o critică a picturii a apărut din faptul că a descris un bărbat viril al clasei muncitoare care salvează copiii clasei mijlocii, în timp ce tatăl lor nu era la fața locului. Brațele deschise ale mamei par a saluta acest nou bărbat puternic, la fel de mult ca și pe copiii ei.

Referințe

Legături externe
Salvare pe site-ul National Gallery of Victoria.

Picturi din 1855
John Everett Millais

Salvarea (pictură)


Eurystomus is a genus of roller, one of the two genera in that family of birds.
The name means 'broad mouth', from the Greek eurus (, 'broad, wide') and stoma (, 'mouth').

Eurystomus contains four broad-billed species, which breed in Africa, Asia and Australasia. Two species are restricted to Africa, one of which, the broad-billed roller, is migratory. The oriental dollarbird has a large distribution ranging from India to Japan and Australia and it too, is migratory over the northern and southern extremes of its range. The final species, the azure dollarbird, is endemic to the Moluccas in Indonesia. In general they are open country foragers, occurring in woodland, savanna and farmland. The azure dollarbird and the broad-billed roller are both associated with rainforests but nevertheless require open areas in which to forage.

The species of the genus Eurystomus vary from the other genus of rollers, Coracias, in having proportionally longer wings and shorter legs. These morphological differences are reflected in differences of foraging techniques. Coracias rollers forage from a fixed perch and take prey by swooping down onto it on the ground, while the faster and more agile Eurystomus rollers catch their prey on the wing. Unlike the species of the genus Coracias, they do not perform the "rolling" display which gives the family its common name.

Taxonomy
The genus Eurystomus was introduced in 1816 by the French ornithologist Louis Jean Pierre Vieillot to accommodate the Oriental dollarbird. The name is from Classical Greek eurustomos meaning "wide-mouthed".

A molecular phylogenetic study by Ulf Johansson and collaborators published in 2018 found that the azure dollarbird (Eurystomus azureus) was nested in a clade containing subspecies of the Oriental dollarbird (Eurystomus orientalis).

Species

References

 Kingfishers, Bee-eaters and Rollers by Fry, Fry and Harris,

Bird genera
Taxa named by Louis Pierre Vieillot

Eurystomus


Die Kammeroper Leipzig e. V. wurde 2009 als erstes sächsisches Tourneetheater von Katharina Wingen gegründet. Das Tourneetheater-Ensemble der Kammeroper Leipzig gastierte an Theatern, Opern und in Konzertsälen sowie bei Musikfestivals in Deutschland.

Entstehung
Katharina Wingen ist Gründerin und Intendantin der Kammeroper Leipzig. Die gebürtige Bonnerin studierte u. a. bei Kammersängerin Edda Moser und absolvierte die Reifeprüfung im Gesang. Sie ist Meisterschülerin der Kammersängerin Rachel Yakar. Seit 1999 ist sie freischaffende Sopranistin.

Repertoire (Auswahl)
Die Kammeroper Leipzig bietet Opernprogramme, Konzert- und Opernpasticcios sowie Kinder- und Jugendprogramme an:
 "See you in Walhalla" – Richard-Wagner-Opernkabarett von Katharina Wingen
 "Mord in der Primadonnenloge" – Opernkrimi von Katharina Wingen
 "Martha Mödl – So war ihr Weg" – Hommage an die große Wagnerdiva anlässlich ihres 100. Geburtstages
 "Der Fluch des Drachen" – "Der Ring des Nibelungen" von Richard Wagner für Kinder

Opern- und Konzertpasticcios
Zu dem Markenzeichen der Kammeroper Leipzig zählen die Opern- und Konzertpasticcios. Diese stellen eine Liaison von Oper- und Theaterstück dar. Opernarien werden in ein eigens dafür geschriebenes Theaterstück eingebunden. Derartige Opernpasticcios im Repertoire der Kammeroper Leipzig sind beispielsweise See you in Wallhalla oder Mord in der Primadonnenloge.

Weblinks

Opernensemble
Darstellende Kunst (Leipzig)

Kammeroper Leipzig


حرب يوغرطة، باللاتينية (Bellum Iugurthinum) اعلنتها روما بين 111 ق.م إلى 106 ق م على يوغورطا (160 ق.م-104 ق.م) ملك نوميديا (الجزائر الحالية).
يوغرطة ملك نوميدي ولد سنة 160 ق.م، وتوفي سنة 104 ق.م، قاد أحد أشهر الحروب ضد الجمهورية الرومانية،

حياته

ولد يوغرطة المازيلي بمدينة سيرتا عاصمة نوميديا تسمى حاليا قسنطينة سنة 160 قبل الميلاد، هو حفيد ماسينيسا ملك نوميديا العظمى الموحدة وابن مستنبعل أخ الملك النوميدي مكيبسا.

امتاز في شبابه بقوته البدنية وملاحة وجهه ولا سيما ذكائه ولم ينقد إلى حياة الترف والتراخي لكنه درج على عادات قومه فمارس الفروسية ورمي الجريد ومباراة أقرانه في سباق الخيل ورغم تفوقه على الجميع لم ينقص ذلك من احترامهم وحبهم له، وقد كان يقضي معظم اوقاته في القنص، وكان أول من جرح أسدا، وكان يعمل كثيرا ويتكلم قليلا.

كان يوغرطة ذو تأثير بين قومه فحاول عمه الملك أن يتخلص منه فأرسله إلى «حصار نومانتيا» في إسبانيا سنة 134ق.م ليخوض الحروب هناك مع الجيوش الرومانية وبرهن حينها عن شجاعة فائقة في القتال، وعن حكمة في اسداء المشورة.

وقد ساعد هذا يوغرطة أكثر، مكونا علاقات جديدة وأخطر مع شيوخ روما، الذين أقنعوا مكيبسا بتبني يوغرطة أخيرا سنة 120 ق.م ليتقاسم الحكم مع حفصبعل وعزربعل ولدا عمه.

لم ييعجب يوغرطة أمر تقسيم المملكة فأراد توحيد نوميديا من جديد وتخليصها من النفوذ الروماني فلام عزربعل الأداة الصيعة في أيدي الرومان والعقبة في سبيل تحقيق أهدافه ثم مالبث أن غزا بلاده وحاصر سيرتا عاصمته آنذاك ولولا تدخل الرومان لاستولى عليها، وعندما مات مكيبسا قام يوغرطة عندها بقتل حفصبعل بسبب خلاف بينهما وذلك لشعوره بالإهانة من طرفه، فواجهه عزربعل وأشتكاه عند مجلس الشيوخ الروماني، فتقسمت المملكة من جديد بين الإثنين، وأخذ يوغرطة الجزء الغربي من نوميديا.

بعد ذلك اتسع نفوذ يوغرطة فتسلم الحكم في العاصمة سيرتا ثم امر بقتل عزربعل وأتباعه في أسوار العاصمة سنة 113 ق.م وقتل التجار الرومانيين هناك ففزع الرومان لهذا وعرفوا بأن يوغرطة يتحداهم ويريد تأسيس «مملكة نوميدية قوية».

أعلن بعدها يوغرطة حربه على الرومان وأصبح يفتح المدينة تلوى الأخرى مما اخافهم وعندها وجه يوغرطة نداءه إلى جميع النوميديين ليقاوموا الخطر الذي يهدد بلاد الأمازيغ فأخذ يوغرطة يحرز الانتصار تلو الآخر على الرومان، وكان «بوكوس» حموه ملك موريطانيا الطنجية القديمة أبو زوجته في عداد الذين لبوا نداءه ضد الرومان فتعززت قوة يوغرطة وشكل بذلك خطرا داهما على روما ولم يستطيع الرومان دخول سيرتا فانتقموا من سكان الأرياف بذبح جميع من يستطيع حمل السلاح فيهم.

استمرت الحرب وأخذ يوغرطة يحقق الانتصارات، ماجعل روما تفشل عسكريا وتصاب بالخيبة والمرارة، فاتخذت أسلوبا آخر أكثر دنائة فاتصل القنصل (غايوس ماريوس) الروماني ببوكوس وأغراه بوعود سخية على أن يتخلى عن يوغرطة، فقام بوكوس بتمثيل دور الخيانة كاملا واستدرج يوغرطة إلى كمين وسلمه للقائد الروماني سولا سنة 104 ق.م.

نهاية يوغرطة

اعتقل يوغرطة بسبب تلك الخيانة وأخذ أسيرا إلى روما وطيف هناك به وباثنين من ولديه في موكب نصر «غايوس ماريوس» ثم قطع الحراس أذنيه لاخذ حلقات الذهب المعلقة فيهما.

دامت «حرب يوغرطة» سبع سنوات تقريبا كبد خلالها يوغرطة روما خسائر فادحة جدا، وقد مات جوعا في أحد سجون روما
يعد يوغرطة في ذاكرة الشعب الجزائري رمزا لمكافحة الاستعمار.

كتاب حرب يوغرطة

من تأليف المؤرخ سالوست، من سنة 116 ـ 105 ق. م، وهو كتاب نشر في 41 ق.م، ويحتوي على مقدمة فلسفية، وثم تاريخ القائد والملك الأمازيغي يوغرطة. ويعترف المؤرخ الروماني سالوست في هذا الكتاب بعظمة هذا الملك الشاب الذي أظهر مقاومة بطولية في مقاتلة الرومان.

انظر أيضًا
 نوميديا
 الخيالة النوميد
 الجيش النوميدي

مراجع

وصلات خارجية
 كتاب حرب يوغرطة لسالوستيس بالإنجليزي
 حرب يوغرطة لسالوستيس بالفرنسية.
وقد صدرت له ترجمة عربية في كتاب عنوانه
المؤرخون القدامى: سالوستيوس وكتابه حرب يوغرطة، نشر دار الهدى، عين مليلة، الجزائر 2008

الجزائر القديمة
الجمهورية الرومانية في القرن 2 ق م
إفريقيا في القرن 2 ق م
تاريخ الجزائر العسكري
تاريخ نوميديا
حروب الإمبراطورية الرومانية
حروب الجمهورية الرومانية
حروب الوراثة
مملكة نوميديا
نزاعات في عقد 100 ق م
نزاعات في عقد 110 ق م

حرب يوغرطة


තම වර්ගයාගේ අඛණ්‍ඩ පැවැත්ම උදෙසා ජෛව ක්‍රීයාවලි සිදුකර‍න වස්තූන් එසේ නොවන වස්තූන්ගෙන් වෙනස්වන ලක්‍ෂණය ජීවය නම්වේ.

සටහන්

මූලාශ්‍ර

ජීවය
ජීව විද්‍යාව
බ‍ටහිර විද්‍යාත්මක සංකල්ප

ජීවය


Crkva sv. Mihovila je crkva koja se nalazi u naselju Erdelj koje se nalazi u sastavu općine Generalski Stol, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobro
Barokna manja sakralna građevina smještena u naselju na blago povišenom položaju, jednostavnog je vanjskog oblikovanja, kao i tlocrtne dispozicije jedinstveno koncipiranog prostora pravoutnog tlocrta s trostranim svetištem i zvonikom na preslicu. Građena je sredinom 18. st. na srednjovjekovnoj tradiciji jednostavnih tipskih crkava s karakterističnom lopicom i preslicom. Glavni oltar sv. Mihovila, tip je oltara 17. st. kasnorenesansne koncepcije. Do gradnje župne crkve u Generalskom Stolu 1829. godine kapela je bila župna crkva.

Inventar crkve
Glavni oltar sv. Mihovila, slike «Navještenje» i «Uzašašće Kristovo» te raspelo uz glavni oltar, na sjevernom zidu u svetištu čine inventar crkve sv. Mihovila. Raspelo je kasnobarokno, drveno, polikromirano. Slike (ulje na platnu) su iz sredine 19. st. Polikromirani drveni oltar kasnorenesansne koncepcije, manjih je dimenzija, tektonskog tipa s drvenim retablom sastavljenim od zone predele, srednje zone i dvoetažne atike, vertikalno podijeljen na centralni i krilni dio. Rad je domaćih majstora iz druge polovice 17. st.

Zaštita
Pod oznakom Z-269 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Inventar je pod oznakom Z-2772 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro – zbirka, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralni/religijski predmeti".

Izvori

Crkve u Hrvatskoj
Zaštićene sakralne građevine u Karlovačkoj županiji
Erdelj

Crkva sv. Mihovila u Erdelju


Die Abendschau im Bayerischen Fernsehen ist ein werktägliches Vorabendmagazin, welches seit 1988 von Montag bis Freitag live im BR Fernsehen um 18:00 Uhr ausgestrahlt wird. Die Sendung wurde zuvor als bayerisches Regionalmagazin bereits ab dem 8. November 1954 im Regionalprogramm des ARD-Fernsehens ausgestrahlt, damals noch unter dem Titel Die Münchner Abendschau. Sie zählt somit zu den ältesten Fernsehsendungen, die es in Deutschland heute noch gibt.

Inhalt und Themen
In der Sendung werden aktuelle Berichte aus Bayern, Hintergründe zu aktuellen Themen, Geschichten, Ratgeber, Kultur und Musik ausgestrahlt, sowie Studiogäste eingeladen.
Bestandteil der Sendung sind Live-Reportagen, bei denen die Reporter live von Einrichtungen in Bayern Informationen, Reportagen, Gespräche und Hintergründe präsentieren. Dadurch soll die Abendschau stärker in den verschiedenen Regionen präsent sein. Außerdem gibt es gegen 18:15 Uhr einen Beitrag unter der Rubrik Kompakt, in welcher die wichtigsten Meldungen des Tages aus Bayern zusammengefasst werden.

Ehemalige Inhalte
Im Rahmen einer Programmreform des BR Fernsehens wurde die Abendschau ab dem 11. April 2016 von 45 Minuten Sendezeit auf 30 Minuten reduziert. Der etwa fünfminütige Sportblock, der zuvor gegen 18:30 Uhr von einem Sportredakteur in der Abendschau moderiert wurde, wird seitdem stattdessen in der BR24-Hauptausgabe gesendet.

Von 2002 bis 7. April 2016 wurde im Rahmen der Abendschau jeden Donnerstag von 18:35 Uhr bis 18:45 Uhr das Gewinnspiel Bayernlos von LOTTO Bayern ("Die zweite Chance") live ausgestrahlt, abwechselnd moderiert von Michael Harles und Peter Fraas. Dabei drehten zunächst drei Gewinner an einem Gewinnrad mit Geldbeträgen zwischen 2.500 Euro und 125.000 Euro. Wurde einer der beiden Joker gedreht, gewann der Kandidat das Dreifache der anschließend erneut gedrehten Summe. Abschließend wurden drei neue Gewinner von einem prominenten Gast aus einer Lostrommel gezogen. Durch die Kürzung der Sendezeit der Abendschau im April 2016 wurde das Bayernlos in die Sendung Wir in Bayern verschoben und wird seitdem immer donnerstags ab 16:15 Uhr gezeigt.

Von Oktober 2007 bis März 2016 wurde dienstags meist ein Beitrag aus der Rubrik Abendschau hakt nach ausgestrahlt, in welchem Zuschauerfragen zu Themen aus dem alltäglichen Leben beantwortet wurden.

Freitags wurde zum Ende der Sendung ein kabarettistischer Comic um einen fiktiven Bundestagsabgeordneten, gezeichnet von Dieter Hanitzsch und gesprochen von Helmut Schleich, unter dem Titel Der große Max ("Aus dem Tagebuch des CSU-Bundestagsabgeordneten Max Froschhammer") gezeigt, der die aktuellen politischen Ereignisse aufgreifen sollte.

Moderatoren und Redaktion
Aktuell wird die Sendung wöchentlich im Wechsel von Roman Roell (seit 2012) und Julia Scharf (seit 2019) moderiert. Annette Betz, die die Sendung zuvor jahrelang als Hauptmoderatorin neben Renate Herzberg (bis 2009) und Christoph Deumling präsentiert hatte, übernimmt nach wie vor gelegentlich die Vertretung. Von 2016 bis 2019 war Claudia Finger-Erben Moderatorin der Sendung. Christoph Deumling, der seit 2005 im Moderatoren-Team der Abendschau war, verabschiedete sich am 31. März 2023 nach gut 18 Jahren in den Ruhestand.

Live-Reporter vor Ort sind aktuell u. a. Martin Breitkopf, Mathias Flasskamp, Anja Marks-Schilffahrt, Constanze Schulze, Albrecht Rauh, Nicole Remann, Birgitt Roßhirt und Uschi Schmidt. Über lange Jahre hinweg bis 2018 war Matthias Keller-May Redaktionsleiter der Sendung.

Regionalmagazine der Abendschau
Um stärker aus den verschiedenen Regionen Bayerns berichten zu können, führte das BR Fernsehen am 2. Mai 1994 das Regionalsplitting mit der Teilung der Abendschau in Bayern live – Der Norden und Bayern live – der Süden ein. Montags bis donnerstags wurde die Regionalberichterstattung im BR Fernsehen von 18:30 Uhr bis 18:42 Uhr gesendet. Seit 2007 findet das Splitting mit den Regionalmagazinen, welche auch regionale Wettervorhersagen beinhalten, montags bis freitags von 17:30 Uhr bis 18:00 Uhr statt.

 Abendschau – Der Süden für den Süden Bayerns aus dem Abendschau-Studio in München (ausgestrahlt über BR Fernsehen Süd)
 Frankenschau aktuell für den Norden Bayerns aus dem Studio Franken in Nürnberg (ausgestrahlt über BR Fernsehen Nord)

Weblinks
 Webseite der Abendschau

Einzelnachweise

BR Fernsehen
Fernsehsendung (Deutschland)

Abendschau (Bayerischer Rundfunk)


Biserica reformată din Ulieș, comuna Ulieș, județul Harghita, datează din anul 1798. Biserica se află pe lista monumentelor istorice sub codul LMI: .

Localitatea
Ulieș (în ) este satul de reședință al comunei cu același nume din județul Harghita, Transilvania, România.

Biserica
Biserica medievală a localității este menționată în scris pentru prima dată în registrele cu dijmele papale plătite de preoții din arhidieceza de Telegd, districtul Erdőhát, în anii 1333 și 1334. În acești ani este menționat și preotul din Ulieș în modul următor:
1333: "Item Stephanus sacerdos de Kanad solvit II. banales."

1334: "Item Stephanus sacerdos de Kanad solvit II. banales antiquos."

Această biserică devine neîncăpătoare în secolul XVII. Se construiește o biserică nouă, care la rândul ei va fi demolată și se ridică biserica actuală în anul 1798.

Biserica se află în marginea estică a localității, în partea de sud a drumului județean 133, care străbate localitatea din direcția Daia Secuiască – Ighiu – Iașu spre Dârjiu. Este o biserică de tip sală, ridicată pe axa est-vest. Pe latura estică are o absidă cu închidere poligonală, fațada vestică fiind marcată de un turn înalt, cu baza de formă patrulateră.

Bibliografie
 Istoricul bisericii reformate din Ulieș-pastor reformat Sógor Géza

Vezi și
 Ulieș, Harghita

Legături externe
Monumente istorice din România-Fișă și localizare de monument

Imagini din exterior

Imagini din interior

Ulieș
Monumente istorice din județul Harghita
Biserici din secolul al XVIII-lea din România
Biserici din județul Harghita

Biserica reformată din Ulieș


Gloria Frances Stewart (n. 4 iulie 1910 – d. 26 septembrie 2010) a fost o actriță americană. Pentru interpretarea lui Rose Dawson Calvert din Titanic a fost nominalizată la premiul Oscar pentru cea mai bună actriță în rol secundar, fiind cea mai în vârstă persoană care reușește acest lucru. A fost unul dintre membrii fondatori ai Screen Actors Guild.

Note

Legături externe

Nașteri în 1910
Nașteri pe 4 iulie
Actrițe americane
Decese pe 26 septembrie
Decese în 2010
Centenari americani

Gloria Stuart


Kreis Posen West was a Kreis in Prussia (county) in the southern administrative district of Posen, in the province of Posen.

External links

Districts of the Province of Posen

Kreis Posen West


Vera Proca Ciortea (născută Vera Proca; ) a fost o maestră de dans din România.

A studiat la Academia Națională de Educație Fizică din București. A luat lecții de balet de la Școala Elenei Penescu Liciu și de coregrafie la Școala lui Iris Barbura. S-a specializat în dans modern la Berlin la Școala lui Mary Wigmann. A fost profesoară de ritmică la ANEF. A condus secția de coregrafi a institutului Etnografic din București (1949).

La sugestia lui Constantin Brăiloiu, a alcătuit o notație grafică pentru dans cu ajutorul căreia a reușit să noteze o colecție de 6600 de dansuri populare românești. A creat la New York, în 1973, Group of Ethnochoreology, pe care l-a condus, și a ținut conferințe despre această disciplină de graniță la Viena, Stuttgart, Leipzig, Essen, Hamburg, Köln, Ierusalim, Budapesta, Bayonne, Agrigento, Frosta Vaeen (Suedia), Stockholm, Oslo, Zürich.

A compus creații de dans ritmic pe motive populare românești:
"Miorița", 1940, pe muzică de Mihai Brediceanu, Béla Bartók, Mihai Andricu, Filip Lazăr, Paul Constantinescu și Sabin Drăgoi
suită de piese – Icoană, Sorcova, Mezina, Baba Ilinca nebuna și altele, 1942
"Dansul de fete" și "Ritmuri lăutărești" pe muzică de Tudor Ciortea
"Rymodia" de Nicolae Brânduș și "Blestemul de dragoste" cântat de Maria Tănase, dansate de grupul Columna la Panoramicul de dans contemporan de la Focșani, în 1984
"Limbaj I" de Nicolae Brânduș
"Ecouri ardelene" și "Respirație" de Vasile Șirli, care au făcut parte din programul Studioului Artele Plastice și Dansul de la Muzeul Național de Artă al României, 1985
piese prezentate la Kiel, în 1990, unde adaugă "Rapsodia cinetică" de Ioan Maxim și un dans închinat tinerilor uciși în 1989, In memoriam.

Distincții
 Premiul de Onoare al Festivalului Internațional de Dans, Kiel, 1990

Bibliografie

Legături externe
 Vera Proca Ciortea la ICR

Dansatori români
Nașteri în 1915
Decese în 2002

Vera Proca Ciortea


Gonçalo Bernardo Inácio (Almada, 25 de agosto de 2001) é um futebolista profissional português que atua como defesa-central. Atualmente joga no Sporting CP, clube da Primeira Liga, e representa a Seleção Portuguesa de Futebol.

Infância
Inácio nasceu em Almada, distrito de Setúbal, e cresceu no Seixal. Na infância, jogava futebol onde pudesse, tanto na rua como em casa. Assistia regularmente a jogos do Sporting no estádio, com o seu pai.

Apesar de não, como jovem, não possuir um ídolo em particular, Inácio destaca Jérémy Mathieu como referência.

Carreira
Inácio começou a sua carreira no Almada, seu clube local, antes de se juntar à academia do Sporting. Previamente, treinara à experiência com o rival Benfica, mas acabou por decidir não se juntar às Águias após o carro do seu pai avariar em duas ocasiões quando este o levava para o treino. A 13 de janeiro de 2018, com 16 anos, Inácio assinou o seu primeiro contrato profissional com o Sporting.

A 6 de julho de 2022, Inácio foi convocado pela primeira vez para a equipa principal, não saindo do banco num empate por 0–0 contra o Moreirense, na Primeira Liga; inicialmente enfrentou alguma dificuldade em integrar-se na equipa, por ser tímido, mas foi ultrapassou tal adversidade graças ao apoio do treinador Rúben Amorim e dos seus colegas Nuno Mendes, Eduardo Quaresma e Tiago Tomás, com quem tinha travado amizade durante a sua passagem pelas camadas jovens do clube. A 4 de outubro, estreou-se pelo Sporting, substituíndo Zouhair Feddal aos 62 minutos de jogo numa vitória por 2–0 em casa do Portimonense.

A 20 de março de 2021, Inácio marcou, de cabeça, o seu primeiro golo como profissional, numa vitória em casa por 1–0 sobre o Vitória SC. A 23 de janeiro, fez a assistência para o golo de Pedro Porro na final da Taça da Liga, com o Sporting a derrotar o Braga por 1–0; a sua performance na partida impressionou Amorim, levando o jovem a ultrapassar Luís Neto na ordem de escolha do treinador. Inácio jogou 20 vezes no campeonato, ajudando o Sporting a ser campeão pela primeira vez em 19 anos.

Inácio foi eleito Defesa do Mês do campeonato português em dezembro de 2021. A 29 de janeiro de 2022, na final da Taça da Liga, Inácio marcou, na 2ª parte, através de um cabeceamento, ajudando o Sporting a derrotar o Benfica por 2–1 e conquistar novamente o troféu. A 1 de abril, o jovem renovou contrato pelos Leões até 2026.

Carreira Internacional
Inácio representou Portugal a nível Sub-17, Sub-18, Sub-19, Sub-20 e Sub-21, somando um total de 19 internacionalizações. A 26 de agosto de 2021, foi chamado à seleção principal por Fernando Santos, para jogos de qualificação para o Mundial de 2022 contra Azerbaijão e Irlanda e um amigável frente ao Qatar. No entanto, 4 dias depois, Inácio foi dispensado da convocatória após contrair uma lesão na coxa esquerda.

A 12 de novembro de 2021, Inácio estreou-se pelos Sub-21 portugueses, jogando os 90 minutos de uma vitória por 1–0 no Chipre, num jogo de qualificação para o Campeonato Europeu Sub-21 de 2023. 4 dias depois, Inácio marcou o seu primeiro golo pela equipa, numa goleada por 6–0, novamente contra o Chipre, disputada em Faro.

Em outubro de 2022, Inácio foi um dos 55 jogadores incluídos na pré-convocatória para o Mundial de 2022, jogado no Qatar. No entanto, não foi um dos 23 selecionados na convocatória final. A sua primeira partida pela seleção principal ocorreu a 23 de março de 2023, jogando os 90 minutos de uma vitória por 4–0 sobre o Liechtenstein, num jogo de qualificação para o Euro 2024 - a primeira partida da Seleção Portuguesa sob o comando de Roberto Martínez.

Estatísticas de Carreira

Clube

Internacional

Títulos
Sporting CP

 Primeira Liga: 2020–21
 Taça da Liga: 2020–21, 2021–22
 Supertaça Cândido de Oliveira: 2021

Individual

 Defesa do Mês da Primeira Liga: dezembro de 2021
 Jovem Jogador do Mês da Primeira Liga: novembro de 2021

Referências

 Perfil oficial do Sporting
 Gonçalo Inácio
 Perfil da seleção nacional Gonçalo Inácio

Naturais de Almada
Futebolistas de Portugal
Futebolistas do Sporting Clube de Portugal
Jogadores da Seleção Portuguesa de Futebol

Gonçalo Inácio


Nevadalúpína (fræðiheiti: Lupinus nevadensis) er 10 til 40 sentimetra há fjölær jurt af ertublómaætt. Hún er ættuð frá Nevada í Bandaríkjunum.

Í samvinnu við Rhizobium-gerla getur lúpínan unnið köfnunarefni úr andrúmsloftinu.

Tenglar
Jepson Manual Treatment
Myndasafn

Tilvísanir

Ertublómaætt
Úlfaertur
Niturbindandi plöntur

Nevadalúpína