Jean-Claude Margueron (Madrid, 25 de octubre de 1934-París, 6 de abril de 2023) fue un arqueólogo e historiador francés, reconocido por su libro Los mesopotámicos, se destacó tanto en la literatura historiográfica como en la arqueología y dirigió excavaciones en Mesopotamia.

Biografía
Estudió la secundaria en la escuela secundaria de París en el liceo Louis-le-Grand y en l'école Alsacienne. Obtuvo la agregación de historia en 1961. Hizo el doctorado en 1978. Se dedicó de lleno al estudio de los palacios de la Edad del Bronce de Mesopotamia.
Dictó clases en escuelas secundarias, en la Universidad de Estrasburgo y enseñó en la École Pratique des Hautes Études. Dirigió las excavaciones de Larsa (1969-1970), Emar (1972-1978), Ugarit (1975-1976) y Mari (1979-2004).

Premios
 1978 : Doctorat d'Etat

Publicaciones
 Co-dir. Publicación periódica: Akh Purattim - Las orillas del Éufrates - MFA / Casa de Oriente y el Mediterráneo, Lyon, vol. 1, 2007
 Mari, la metrópoli del Éufrates en el segundo tercio y principios del milenio antes de Cristo. J.-C, Picard / CEI, de París., 2004
 El Medio Oriente y el antiguo Egipto, en colaboración con L. Pfirsch, Hachette, París (tercera edición revisada), 2004
 Los mesopotámicos, Picard, París (reedición A. Colin, 1991), 2003
 El arte de la Antigüedad, -2 Egipto y el Oriente Medio, en colaboración con Annie Forgeau, Salvini y Mirjo soy Pedro, bajo la dirección de Bernard Holtzmann, Gallimard / RMN, París, 1997
 Co-dir. Publicación periódica: Mari, Revista de Investigaciones Interdisciplinarias, ERC / ADPF, París (# 1-8: 1982-1997), 1997
 La investigación sobre los palacios mesopotámicos de la Edad del Bronce, BAH, Instituto de Arqueología de Beirut, T. CVII, Geuthner, París, 1982
 Mesopotamia, al. Archaeologia Mundi, Nagel, Ginebra / París / Múnich 1965. Traducciones al inglés y alemán, 1965.

Artículos
 Apuntes de Arqueología y arquitectura oriental Siria, 14 artículos desde 1983 a 2007.
 "Santuarios semitas", col. 1104-1258 en J. Briend / E. Cothenet (ed.), Suplemento al Diccionario de la Biblia, y Letouzey Ane, París, 1991.

Referencias

 P. Butterlin, M. Lebeau, J.-Y. Monchambert (et al.), Les espaces syro-mésopotamiens : dimensions de l'expérience humaine au Proche-Orient ancien : volume d'hommage offert à Jean-Claude Margueron, Brepols, Turnhout, 2006, 548 p. ISBN 2-503-52023-5
 Juan Luis Montero Fenollós, Redonner vie aux Mésopotamiens : mélanges offerts à Jean-Claude Margueron à l'occasion de son 80e|anniversaire, Soc. Luso-Gallega Est. Mesopotamicos, Ferrol, 2014, 161 p. ISBN 9788461729678

Enlaces externos
 Biografía de Margueron Jean-Claude

Historiadores de Francia del siglo XX
Nacidos en Madrid

Jean-Claude Margueron


A Área de Responsabilidade das Filipinas (do inglês PAR ) é uma área no Noroeste do Pacífico onde a PAGASA, a agência meteorológica nacional das Filipinas, monitora as ocorrências meteorológicas. Distúrbios climáticos significativos, especificamente ciclones tropicais que entram ou se desenvolvem no PAR, recebem nomes específicos das Filipinas.

Limites da área
A área é delimitada por seis pontos, a saber:

Esta área abrange quase todo o território das Filipinas, exceto as porções mais ao sul da província de Tawi-Tawi e algumas das ilhas reivindicadas pelo país nas Spratlys. A área também inclui a ilha principal de Palau, a maior parte de Taiwan, bem como partes do estado malaio de Sabah e a prefeitura japonesa de Okinawa.

Função

O decreto de criação do PAGASA obriga o órgão meteorológico a monitorar as ocorrências meteorológicas que ocorrem dentro do PAR.

Os ciclones tropicais só recebem nomes locais pela PAGASA quando entram ou se desenvolvem dentro do PAR. Esses nomes são fornecidos em paralelo com nomes reconhecidos internacionalmente designados pela Agência Meteorológica do Japão (em seu papel como Centro Meteorológico Especializado Regional para a bacia do Noroeste do Oceano Pacífico). A justificativa para fornecer nomes locais é que se sente que os filipinos responderão mais a nomes familiares e isso ajuda a enfatizar que esses distúrbios climáticos nomeados representam uma ameaça direta ao país. Além disso, o PAGASA fornece nomes mais cedo quando uma área de baixa pressão se torna uma depressão tropical, em contraste com os nomes internacionais que são emitidos apenas quando um ciclone tropical atinge a intensidade de uma tempestade tropical (65 km/h e superior), devido ao fato de que as depressões tropicais podem ainda causar inundações e outros danos.

Quando um distúrbio climático nomeado dentro do PAR atingiu ou deve atingir a costa nas Filipinas, a PAGASA é obrigada a emitir Boletins de Ciclones Tropicais a cada três ou seis horas. Se a perturbação do tempo não estiver afetando a terra, a agência meteorológica deve emitir Boletins de Ciclones Tropicais a cada 12 horas.

Domínios de previsão de outras áreas
{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {
        "name": "Área de Responsabilidade das Filipinas",
        "stroke": "#ff0000",
        "stroke-width": 2,
        "fill-opacity": 0
      },
      "geometry": {
        "type": "Polygon",
        "coordinates": [
          [
            [ 115, 5 ],
            [ 115, 15 ],
            [ 120, 21 ],
            [ 120, 25 ],
            [ 135, 25 ],
            [ 135, 5 ],
            [ 115, 5 ]
          ]
        ]
      }
    },
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {
        "name": "Domínio de Avisos de Ciclone Tropical",
        "stroke": "#ffc000",
        "stroke-width": 2,
        "fill-opacity": 0
      },
      "geometry": {
        "type": "Polygon",
        "coordinates": [
          [
            [ 114, 27 ],
            [ 145, 27 ],
            [ 145, 4 ],
            [ 114, 4 ],
            [ 114, 27 ]
          ]
        ]
      }
    },
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {
        "name": "Domínio de Informação de Ciclone Tropical",
        "stroke": "#9e5fff",
        "stroke-width": 2,
        "fill-opacity": 0
      },
      "geometry": {
        "type": "Polygon",
        "coordinates": [
          [
            [ 110, 27 ],
            [ 155, 27 ],
            [ 155, 0 ],
            [ 110, 0 ],
            [ 110, 27 ]
          ]
        ]
      }
    }
  ]
}
Além do PAR, os meteorologistas da PAGASA têm duas outras áreas de responsabilidade para o monitoramento de ciclones tropicais: o Domínio Consultivo de Ciclones Tropicais (TCAD) e o Domínio de Informações sobre Ciclones Tropicais (TCID). Juntamente com o PAR, essas três áreas da Bacia do Noroeste do Pacífico são chamadas coletivamente de domínios. Uma vez que a maioria dos ciclones tropicais vem da vasta extensão do oceano a leste do país, os limites leste do PAR, TCAD e TCID estão mais distantes do arquipélago do que os limites ocidentais.

O TCAD, considerado o "domínio do meio", está localizado entre o PAR e o TCID. Os ciclones tropicais do TCAD estão muito longe para ter qualquer efeito direto no país, mas estão perto o suficiente para serem monitorados pelo PAGASA e solicitam que a agência emita um Alerta de Ciclone Tropical (uma forma menos grave de boletim de ciclone tropical do que o Boletim de Ciclone Tropical). O TCAD inclui a área delimitada pelas linhas imaginárias que ligam as coordenadas: , , ,. Observe que, embora o TCAD envolva completamente o PAR, ele não inclui a área dentro do PAR.

Por outro lado, o TCID é o maior e mais externo domínio da PAGASA. Os ciclones tropicais TCID são de menor preocupação para a PAGASA, mas ainda são necessários o suficiente para monitoramento e conscientização pública. O TCID é a área delimitada pelas linhas imaginárias que ligam as coordenadas: , , ,. Da mesma forma, o TCID exclui a área delimitada pelo PAR e pelo TCAD.

Referências

Tufões nas Filipinas
Meteorologia tropical

Área de Responsabilidade das Filipinas


Danskernes digitale bibliotek (DDB) er et samarbejde mellem Kommunernes Landsforening (KL) og Kulturministeriet.
Samarbejdet skal styrke bibliotekernes digitale profile og formidling af elektroniske medier såsom e-bøger og netbaserede materialer på digitale platforme.
DDB er et selvstændigt sekretariat forankret i Slots- og Kulturstyrelsen

Målet for DDB er at skabe en fælles platform for bibliotekernes digitale udbud, samt at hjælpe bibliotekerne med at skab nye tilbud til brugerne.
Det sker ved vedligehold og udbygning af den nationale biblioteks IT-infrastruktur - Fælles databasesystemer, fælles licensstyring på e-bøger og database adgange (for folkebiblioteker),
strategier og udvikling for bibliotekernes formidling, opsamling og bearbejdning af statistik for biblioteksområdet.
Samt støtte lokal udvikling på folkebiblioteksområdet gennem en række pulje projekter

Reorganisering i 2020
1. januar 2020 blev en del af DDBs opgaver vedrørende det samlede biblioteksområde flyttet til KOMBIT, Kommunernes IT-fællesskab.
Kommunernes Landsforening og Kulturministeriet nedsatte en arbejdsgruppe med repræsentation fra folkebibliotekerne, der skulle udvikle fremtidsscenarier for DDB. Dette har ført til, at DDB nedlægges i sin tidligere form, og at opgaverne i stedet varetages af en ny forening etableret af folkebibliotekerne.

Referencer

Etableret i 2012
Digitale Bibliotek

Danskernes Digitale Bibliotek


Hooge (Manchu: ; 16 April 1609 – 4 May 1648), formally known as Prince Su, was a Manchu prince of the Qing dynasty. He was the eldest son of Hong Taiji, the second ruler of the Qing dynasty.

Life
Hooge was born in the Aisin Gioro clan as the eldest son of Hong Taiji, the second ruler of the Qing dynasty. His mother was Lady Ula Nara, one of Hong Taiji's consorts.

Hooge participated in military campaigns against the Mongols, Koreans and the Ming dynasty. After Hong Taiji's death in 1643, Hooge and his uncle Dorgon fought over the succession to the throne. The situation was to Hooge's advantage because three of the Eight Banners previously under Hong Taiji's control had been passed on to him. On the other hand, Dorgon had the support of his brothers and two White Banners. This meant that the remaining two Red Banners controlled by Daišan and his son, as well as the Bordered Blue Banner under Chiurhala, were crucial to ensuring that Hooge could win the succession. After much dispute, Daišan started favouring Hooge, who ostensibly refused to take the throne. Hooge was actually waiting for others to urge him to take the throne, so that he could sit on it without projecting a power-hungry image of himself. Unfortunately for Hooge, Dorgon and his brothers gave way, so the conflict continued without a solution. The power struggle concluded with a compromise in order to avoid internal strife. Dorgon nominated Fulin, another son of Hong Taiji born to Consort Zhuang, to be the new ruler, so Fulin ascended to the throne as the Shunzhi Emperor.

Even after the Shunzhi Emperor came to power, there was still much friction between Hooge and Dorgon. According to popular belief, Hooge had conceived a scheme to seize the throne from the Shunzhi Emperor, but he leaked out his plan to Dorgon's brother Dodo, who informed Dorgon about it. Dorgon then used this as an excuse to have Hooge arrested and thrown into prison. However historical records state that Hooge was imprisoned after the Qing government launched military campaigns against remnant rebel forces in western China, and he died during his incarceration. He was posthumously rehabilitated in 1650, two years after his death.

Family
Primary Consort

 First primary consort, of the Hada Nara clan (嫡福晉 哈達那拉氏; d. 1636)
 Second primary consort, of the Khorchin Borjigit clan (繼福晉 博爾濟吉特氏), personal name Duleima (杜勒瑪)
 Fushou, Prince Xianque of the First Rank (顯愨親王 富綬; 2 July 1643 – 11 January 1670), fourth son

Secondary Consort

 Secondary consort, of the Nara clan (側福晉 那拉氏)
 Third daughter (8 June 1638 – February/March 1646)

 Secondary consort, of the Shuolongwu clan (側福晉 碩隆武氏)
 Lady of the First Rank (郡君; 29 September 1636 – November/December 1680), second daughter
 Princess of the Third Rank (郡主; 8 September 1638 – July/August 1652), fifth daughter
 Mengguan, Prince Wenliang of the Second Rank (溫良郡王 猛瓘; 21 December 1643 – 12 August 1674), fifth son

Concubine

 Mistress, of the Gūwalgiya clan (瓜爾佳氏)
 First daughter (14 September 1631 – April/May 1692)

 Mistress, of the Nara clan (那拉氏)
 Qizheng'e (齊正額; 16 November 1634 – March/April 1677), first son

 Mistress, of the Huang clan (黃氏; d. 1648)
 Gutai, General of the Second Rank (輔國將軍 固泰; 13 March 1638 – 18 August 1701), second son
 Wohena, General of the Second Rank (輔國將軍 握赫納; 7 March 1639 – 24 October 1662), third son
 Lady of the First Rank (郡君; 22 August 1641 – June/July 1703), seventh daughter
 Married Geng Jingzhong (1644–1682) in October/November 1659

 Mistress, of the Wang clan (王氏)
 Fourth daughter (2 September 1638 – August/September 1667)

 Mistress, of the Niu clan (牛氏)
 Sixth daughter (19 November 1638 – November/December 1693)
 Tenth daughter (24 June 1646 – June/July 1677)

 Mistress, of the Sirin Gioro clan (西林覺羅氏)
 Eighth daughter (3 November 1641 – March/April 1703)
 Ninth daughter (25 October 1644 – January/February 1661)

 Mistress, of the Ningguta clan (寧古塔氏)
 Xingbao (星保; 26 December 1643 – 16 May 1686), sixth son

 Mistress, of the Irgen Gioro clan (伊爾根覺羅氏)
 Shushu (舒書; 22 February 1645 – 2 November 1685), seventh son

 Mistress, of the Sirin Gioro clan (西林覺羅氏)
 11th daughter (22 October 1646 – December 1692 or January 1693)

Ancestry

See also
 Prince Su
 Prince Wen
 Royal and noble ranks of the Qing dynasty
 Ranks of imperial consorts in China#Qing

References

Qing dynasty imperial princes
Deliberative Princes and Ministers
1609 births
1648 deaths
Prince Su
Hong Taiji's sons

Hooge, Prince Su


Le Takhrījj () est utilisé dans la science des ahadiths islamiques pour décrire un processus dans lequel les sources et l'isnad des hadiths qui ont été transmis sans cette information sont déterminés. La procédure est d'une grande importance car dans de nombreux livres de la littérature islamique, les hadiths sont cités sans de telles références.

À partir du 13è siècle, divers musulmans ont écrit leurs propres ouvrages de takhrīj, dans lesquels ils vérifiaient la fiabilité des hadiths cités dans d'autres livres et prouvaient de quelles collections de hadiths ces hadiths étaient tirés. Par exemple, le savant hanafite Jamāl al-Dīn az-Zailaʿī (décédé en 1361) a écrit un takhrīj sur les hadiths de l'important manuel juridique hanafite al-Hidāya d' al-Marghinānī (décédé en 1196/ou 97). Et Ibn Hajar al-ʿAsqalānī (m. 1449) a dédié un takhrīj au Kaššāf, le célèbre commentaire coranique d'al-Zamakhsharī, dans lequel il a examiné les hadiths qui y sont cités. Même avant cela, le professeur d'Ibn Hajar Zayn al-Dīn al-ʿIrāqī (m. 1404), avait préparé un ouvrage takhrīj très critique sur les hadiths qu'al-Ghazālī (m. 1111) utilisa dans son principal ouvrage mystique Iḥyāʾ ʿulūm ad-dīn . Divers travaux sur les fondements méthodologiques du processus takhrīj ont ensuite été écrits.

Littérature

 Jonathan A. Brown : Hadith. L'héritage de Muhammad dans le monde médiéval et moderne . Publications Oneworld, Oxford, 2009. p.112.
 Mehmet Gormez : "Tahrîc" dans Türkiye Diyanet Vakfı İslâm ansiklopedisi Vol. XXXIX, pp. 419a-420c. numérisé

Hadithologie

Takhrij al-hadith


Astronauții zdrențăroși (în limba engleză: The Ragged Astronauts) este primul roman al seriei de fantezie științifică Land and Overland de Bob Shaw. A câștigat Premiul Asociației Britanice de Science Fiction pentru cel mai bun roman în 1987.

Prezentare
Lumea este o societate stric feudală  care trece printr-o criză energetică de vârf (copacii care furnizează energie și materiale dure sunt limitați) și printr-un proces de degradare culturală. O mare parte a populației umane de pe Lume se deplasează spre Supralume cu ajutorul unor baloane cu aer cald pentru a scăpa de creaturi aeriene ucigașe sub formă de sferă și denumite Ptertha.

Personaje
 Toller Maraquine, membru al filozofilor, ulterior va afla că adevăratul său tată este general de armată; Leddreavohr îl va promova în rândurile armatei apoi ajunge căpitan de astronavă
 Leddreavohr Neldeever, prinț războinic, fiu al regelui Prad. Va avea mai multe conflicte cu Toller, în final este ucis de acesta pe Supralume iar Chakkell devine regele coloniștilor de pe noua planetă
 Lain Maraquine, fratele lui Toller, membru al filozofilor
 Gessalla Maraquine, soția lui Lain, va deveni iubita lui Toller după ce Lain este ucis de o sferă otrăvitoare Ptertha
 Glo, seniorul filozofilor. El este cel care îi dă regelui Prad ideea călătoriei spre Supralume în baloane de aer cald
 Prad, regele Kolcorronului, tatăl prinților Leddreavohr și Chakkell. După ce imperiul său (Kolcorron) cucerește Chamteth și distruge copacii Brakka de pe jumătate din planetă pentru a extrage cristale de energie Pikon  - sferele Ptertha atacă și distrug mai mult de două treimi din populația umană a Lumii, făcând viața imposibilă pe planetă. De aceea regele preia ideea lui Glo și hotărăște crearea a mii de baloane cu aer cald pentru o invazie pe Supralume. Acesta va muri în timpul călătoriei spre Supralume
 Chakkell, prinț, fiu al regelui Prad
 Dasene, soția lui Chakkell
 Balountar, seniorul prelaților; va fi ucis de prințul Leddreavohr după o revoltă provocată de senior
 Fera Rivoo, o soție temporară a lui Toller

Cuprins
 Prima parte - Umbre la amiază (capitolele 1 - 5)
 Partea a doua - Zborul de probă (capitolele 6 - 15)
 Partea a treia - Regiunea ciudățeniilor (capitolele 16 - 20)

Univers
 Lumea - planeta pe care se desfășoară mare parte a acțiunii primului roman
 Supralumea - planeta spre care se deplasează kolcorronienii în baloane cu aer cald pentru a scăpa de Ptertha. Cele două planete împart o atmosferă comună; de asemenea prelații consideră că sufletele celor morți pe Lume se reîncarnează pe Supralume - de aceea consideră o blasfemie planurile regelui Prad de a merge pe Supralume în baloane cu aer cald. După ce primii coloniști de pe Lume ajung pe Supralume găsesc și aici copaci Brakka și sfere Ptertha deocamdată netoxice pentru om - ceea ce duce la concluzia că omenirea s-a mutat de multe ori de pe o planetă pe alta fără ca să mai țină minte din greșelile ei - aceea de a fi distrusă de sfere datorită distrugerii copacilor
 Ptertha - sfere aeriene care trăiesc în simbioză cu copacii Bakkra; sunt ființe inteligente care își schimbă culoarea și atacă pe cei care distrug copacii Brakka
 Brakka - copaci care produc pikon; aceștia sunt în simbioză cu Ptertha
 Pikon - cristale energetice extrase din copacii Brakka pe care oamenii le folosesc ca surse de energie
 Kolcorron - un imperiu de pe Lume condus de regele  Prad
 Ro-Atrabi, capitala kolcorroniană
 Chamteth - un imperiu de pe fața cealaltă a Lumii, va fi cucerit de Kolcorron datorită ravagiilor provocare de molima Ptertha asupra locuitorilor săi
 Casa Pătrată - este locuința lui Lain Maraquine, aflată pe Muntele Verde, o colină din Ro-Atrabi

Traduceri
 română - Astronauții zdrențăroși,  Editura Pygmalion Ploiești, Colecția Cyborg, 2000
 rusă:  (cu sensul de "Astonauți în zdrențe"), 2003
 German: , 1991 (ISBN 3-453-04484-3)
 cehă: , 1993 (cu sensul de "Astronauții primitivi")
 poloneză:  ("Space removal"), 1994 (ISBN 83-7082-624-5)
 portugheză:  italiană: '' (cu sensul de "Invazia Ptertha, sau Provocarea cerului"), 1999 (ISBN 88-4291-093-7)

Referințe și note

Legături externe
Astronauții zdrențăroși, goodreads.com

Vezi și
 Premiul Hugo pentru cel mai bun roman (1981-2000)
 Lista cărților științifico-fantastice publicate în România după 1989
 Lista volumelor publicate în Colecția Cyborg
1986 în științifico-fantastic

Romane de Bob Shaw
Romane științifico-fantastice
Cărți din 1986
1986 în științifico-fantastic
Romane britanice

Astronauții zdrențăroși


Genetikte heterosist, birleşen iki farklı türün sonucunun ebeveyin türlere göre üstün özellik gösterme derecesidir. Melez azmanlığı ve melez gücü olarak da adlandırılır. Bitkilerde ve hayvanlarda uygulanan seçici melezleme tekniklerinin sonuçları halâ tartışma konusudur.

Klasik genetik
Bitki cinselliği

Heterosis


M/B Premuda je putnički brod za lokalne linije u sastavu flote hrvatskog brodara Jadrolinije. Izgrađen je 1957.

Kapaciteta je 450 putnika, a ljetna nosivost 20 tona. Plovi na pruzi Mali Lošinj - Vele Srakane - Unije - Susak.

Izvori

Vanjske poveznice
Jadrolinija

Jadrolinijini brodovi

M/B Premuda


جاك قاتل العملاق  هي خرافة. وهي تحوير لقصة «الخياط الصغير الشجاع»، وتشترك معها في بعض أوجه التشابه.

تتحدث القصة عن الشاب جاك من كورنوال وأنداده من العمالقة. يصطاد جاك العملاق الأول بنصب فخ له، ولهذا فإنه يمنح حزاماً محفورٌ عليه «الشاب الكورنوالي الرائع الذي قتل عملاق كورموران». ولهذا حصل جاك على شعبية كبيرة في قريته والجوار. وقام بسلسة من التحديات قابل فيها العملاق الثاني. حيث يصارعه مستخدماً سلكاً ثخيناً. أما العلاق الثالث يحاول قتل جاك عندما يكون في راحة في قصره، ولكن جاك يستطيع خداع هذا العملاق ويحمله على طعن نفسه. مع العملاق الخامس يستخدم جاك معطف التخفي والذي كان قد حصل عليه من قلعة العملاق الثالث. وآخر الصراعات تكون مع العملاق غاليغتانوس والذي يبدأ بصفرة مرعبة على مزماره ومن ثم يقطع رأسه ويرسله إلى الملك آرثر. وعليه فإن جاك قد كوفئ بتزويجه بنت الملك آرثر.

انظر أيضا

 جاك وشجرة الفاصولياء

مراجع

جاك قاتل العملاق
تغيير الشكل في الأعمال الخيالية
حكايات خرافية أوروبية
كتب 1711

جاك قاتل العملاق


Christsein heute ist die Zeitschrift des Bundes Freier evangelischer Gemeinden in Deutschland und wird vom SCM Bundes-Verlag (Witten) herausgegeben. Das Magazin mit 64 Seiten erscheint monatlich und ist im Abonnement zu beziehen.

Geschichte
Unter dem Titel Der Gärtner veröffentlichte der Bundes-Verlag die Zeitschrift am 1. Oktober 1893 zum ersten Mal. Das Blatt wurde anfangs alle 14 Tage herausgegeben und kostete halbjährlich 75 Pfennig. Verantwortlich für die Redaktion war Verlagsleiter Friedrich Fries. Am 10. März 1940 wurde Der Gärtner mit allen anderen Zeitschriften des Bundes-Verlags verboten. Am 6. Juli 1947 erschien wieder der erste Gärtner nach Kriegsende, und nach Weihnachten 1948 werden auch die anderen Publikationen des Verlags von den britischen Behörden genehmigt. 1992 erhielt die Zeitschrift ihren neuen Namen Christsein heute.

Die Redaktionsleitung hat Artur Wiebe inne, der gleichzeitig der Leiter der Medien- und Öffentlichkeitsarbeit des Bundes Freier evangelischer Gemeinden in Deutschland ist.

Inhalt
Die Hauptleserschaft besteht aus Mitgliedern und Pastoren der Freien evangelischen Gemeinden (FeG). Christsein heute dient als Informationsplattform, auf der Ideen, Neuigkeiten und Impulse der unterschiedlichen Gemeinden vernetzt und ausgetauscht werden. Jede Ausgabe gliedert sich in die Teilbereiche "Monatsthema", "FeG-Forum", "Impulse" und "Dialog". Das FeG-Forum wird zusätzlich alle drei Monate kostenlos an alle FeG-Mitglieder bundesweit verteilt.

Verlag
Der SCM Bundes-Verlag ist ein christliches Medienunternehmen mit Sitz in Witten, das sich auf die Publikation von Zeitschriften spezialisiert hat. Zum Verlagsangebot gehören 14 Zeitschriften für unterschiedliche Alters- und Interessenlagen sowie mit Jesus.de das größte christliche Onlineangebot im deutschsprachigen Raum. Das Unternehmen ist Teil der Stiftung Christliche Medien (SCM), einer gemeinnützigen kirchlichen Organisation privaten Rechts, die auf der Basis der Deutschen Evangelischen Allianz arbeitet.

Weblinks
 Website von Christsein heute
 Christsein heute auf der Website des Verlags

Einzelnachweise

Christliche Zeitschrift (Deutschland)
Christentum in Witten
Unternehmen (Witten)
Medien (Witten)
Ersterscheinung 1893

Christsein heute


Lasha parunashvili ( ; født 14. februar 1993) er en georgisk fodboldspiller, der tidligere bl.a. har spillet som midtbanespiller for Esbjerg.

International karriere
Parunashvili fik sin debut til landsholdet i et venskabskamp mod Usbekistan den 23. januar 2017.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Esbjerg fB
Fodboldspillere fra Dinamo Tbilisi
Midtbanespillere (fodbold)
Fodboldspillere fra Georgien
Pages with unreviewed translations

Lasha Parunashvili


Beast Wars: Transformers (titled Beasties: Transformers in Canada) is a computer-animated television series that debuted in 1996 and ended on May 7, 1999, serving as the flagship of the Transformers: Beast Wars franchise. It was one of the earliest fully CGI television shows. The series is set in the future of the "original" Transformers franchise, 300 years after the events of The Transformers, and features the Maximals and Predacons, descendants of the Autobots and Decepticons respectively. While engaged in battle, small teams from each faction crash land on an unknown planet, and must find a way to return home while continuing their war.

The Beast Wars TV series was the first Transformers series to feature computer-animated characters, and was produced by Mainframe Entertainment of Vancouver, British Columbia; its story editors were Bob Forward and Larry DiTillio. The production designer for the show, Clyde Klotz, won a Daytime Emmy Award for Outstanding Individual Achievement in Animation in 1997 for his work on Beast Wars.

A sequel television series, Beast Machines: Transformers, aired from 1999 to 2000. Additional Beast Wars limited comic book series have been released by Dreamwave Productions and IDW Publishing.

Setting and plot summary
The two main factions of "Transformers" in Beast Wars are descendants of the two main factions in the original cartoon: the Maximals are the descendants of the Autobots and the Predacons are the descendants of the Decepticons. (In the sequel series Beast Machines, the process during which Autobots and Decepticons became Maximals and Predacons is referred to as "The Great Upgrade.")

The leader of the Predacon team is Megatron, a namesake of the original Decepticon commander. He and his forces are a splinter group on the hunt for powerful crystals known as Energon. They do this with the aid of an artifact known as the Golden Disk and Megatron's stolen ship, the Darksyde, which is equipped with a transwarp drive. A Maximal exploration ship, the Axalon, led by Optimus Primal, is sent to stop them. Together the ships plunge through a time/space phenomenon created by the transwarp device during their battle in space, and crash-land on a mysterious planet.

The planet is found to be rich in deposits of raw Energon, in such extreme amounts that it proves to be poisonous to both factions' robot forms, forcing them to take on alternate organic forms for protection until their robot forms are needed. Thus the robots take on the beast forms of recognizable animals including mammals, birds, fish, reptiles, amphibians, dinosaurs, and invertebrates.

Before crashing, the Axalon deploys its cargo of "stasis pods" containing Maximal protoforms — Transformer robots with vulnerable and undeveloped physical forms, which are left to orbit the planet as an alternative to possible destruction in the initial crash landing. This plays a larger part in the IDW series, The Gathering. Throughout the series, stasis pods lose altitude and crash-land on the planet, and the Maximals and Predacons race and fight to acquire them, as protoforms acquired by Megatron's forces can be reprogrammed to become Predacons. The stasis pods are used as a plot device to introduce new characters.

The teams are divided between the "good" Maximals and the "evil" Predacons, equivalent to the traditional Autobots and Decepticons. Most of the Maximals are based on mammals, birds or fish, while the Predacons are based on reptiles, amphibians or invertebrates. Dinobot changes sides, starting as a Predacon and becoming a Maximal, and was later created as an artificial Predacon clone by Megatron in season 3. Additionally certain "Predacons" like Inferno and Blackarachnia were created from Maximal protoforms, but were fitted with Predacon shell programs, fighting instead for the Predacons. For the Maximals, the emphasis is on team spirit and good-natured arguing, especially from Rattrap, but the Predacons argue and battle for leadership, which impairs their effectiveness against the Maximals.

Characters

Cast
Garry Chalk as Optimus Primal and G1 Megatron
David Kaye as Megatron
Scott McNeil as Rattrap, Dinobot, Waspinator, Silverbolt and Dinobot II
Ian James Corlett as Cheetor and Sentinel
Richard Newman as Rhinox and the Vok
Alec Willows as Tarantulas
Doug Parker as Terrorsaur and Starscream
Don Brown as Scorponok
Venus Terzo as Blackarachnia
Blu Mankuma as Tigatron, Tigerhawk, the Vok and Unicron
Pauline Newstone as Airazor
Jim Byrnes as Inferno
Colin Murdock as Quickstrike
David Sobolov as Depth Charge
Campbell Lane as Rampage
Elizabeth Carol Savenkoff as the Predacon computer
Lee Tockar as Ravage

Episodes

Video games
There have been two Beast Wars video games. The first game, Beast Wars: Transformers, was released for the PlayStation and PC. It is a third-person shooter, based on the first season of the show, in which players control either the Maximals or the Predacons in a series of missions to undermine the other faction's attempts at gaining enough resources to win the war between them and escape the planet. The PC conversion added a multiplayer feature that allowed up to 8 players to play over LAN, with its own playrooms in the MS Gaming Zone. The playrooms were shut down in 2006.

The second game, Beast Wars Transmetals, is a Fighting-Vipers-style fighting-game based on the second season released by Bay-Area-Multimedia. Most of the cast-members from the show reprised their voice-roles.

A third game was in the works for the PlayStation 2, but was scrapped in pre-production, without any official word as to why, or how far the project was before the plug was pulled.

Home media
The series was originally released on DVD in Region 1 by Kid Rhino Entertainment (under its Rhinomation classic animation entertainment brand) in 2003/2004.

On February 8, 2011, Shout! Factory announced that they had acquired the rights to the series and planned to rerelease it. They subsequently rereleased season 1 on DVD on June 7, 2011 as well as a complete series set on the same day. Both releases contain extensive bonus features including interviews, featurettes and special 24 page comic book, "Transformers Timelines: Dawn of Future's Past." Season 2 & 3 were rereleased on October 4, 2011.

In Region 4, Madman Entertainment released all three seasons on DVD, in its original PAL format in Australia in 2006. On June 24, 2009, they released Transformers: Beast Wars – Complete Collection. The 10-disc box-set features all 52 episodes of the series as well as many bonus features.

Reception
Beast Wars won a Daytime Emmy Award for Outstanding Individual Achievement in Animation in 1997.

In a 2011 retrospective of the Transformers franchise, IGN commented that while Beast Wars used the same basic story template as previous series in the franchise, it "featured some of the best writing and story development in a Transformers series". Reviewing the season 2 DVD release, DVD Talk similarly remarked that Beast Wars used the same basic story as the 1984 Transformers series, but stood out from other series of its time by delivering messages to children without becoming preachy and utilizing considerable continuity, both from episode-to-episode and eventually with the 1984 Transformers series. The reviewer said the animation was dated by modern standards but the interesting and fun story content outweighed it. In a review of the season 3 DVD, the same critic praised the season's more rapid pace and darker tone, and said it was arguably the best season of the series. He concluded, "Beast Wars may have been a marketing tool for Hasbro, but it also told some good stories without pandering to the lowest common denominator."

Legacy

The show was succeeded by Beast Machines: Transformers, with a new creative team in charge of production. The traditionally animated Japanese series Beast Wars II and Beast Wars Neo were created to fill the gap while the second and third seasons of Beast Wars were being translated into Japanese (called Beast Wars: Metals). Several comic books and video games were also produced. The show's production companies, Mainframe Entertainment and Alliance Atlantis, are also the same creators of the world's first ever computer-animated TV series, ReBoot, which ran from 1994–2001.

In June 2017, producer Lorenzo di Bonaventura stated that a film adaptation of Beast Wars was not in plans, as he explained: "I'm probably not the one to be asking that question to because I don't get Beast Wars, but you know, thankfully I'm not the only vote on it. I've never quite understood, they kind of feel like incompatible to me, you have animals, robots, we're used to cars." Both a follow-up to Bumblebee, and an adaptation of Beast Wars were reported to be in development, written separately by Joby Harold and James Vanderbilt, respectively. It was later reworked as a hybrid adaptation named Transformers: Rise of the Beasts, which is a sequel to Bumblebee and featured the Maximals, the Predacons, and the Terrorcons. The film was released on June 9, 2023.

The third and final chapter of Transformers: War for Cybertron Trilogy titled "Kingdom" features the Autobots and the Maximals teaming up against the Decepticons and the Predacons.

References

External links

 Transformers Beast Wars: Complete Series at Shout! Factory

 Beast Wars: Transformers at the Big Cartoon DataBase
 A3U Podcast Audio Interview With Voice Actor Scott McNeil
 A3U Podcast Audio Interview With Voice Actor Garry Chalk

1990s American animated television series
1990s American science fiction television series
1996 American television series debuts
1999 American television series endings
1990s Canadian animated television series
1990s Canadian science fiction television series
1996 Canadian television series debuts
1999 Canadian television series endings
American children's animated action television series
American children's animated space adventure television series
American children's animated science fantasy television series
American children's animated superhero television series
Canadian children's animated action television series
Canadian children's animated space adventure television series
Canadian children's animated science fantasy television series
Canadian children's animated superhero television series
American computer-animated television series
Canadian computer-animated television series
American sequel television series
YTV (Canadian TV channel) original programming
Transformers: Beast Wars
First-run syndicated television programs in the United States
First-run syndicated television shows in Canada
Fox Kids
Television shows filmed in Vancouver
American time travel television series
Canadian time travel television series
English-language television shows
Beast Wars
Works by Len Wein
Television shows set in the United States
Animated television series about animals
Animated television series about robots
Television series by Mainframe Studios
Transformers: Generation 1
Television series by Hasbro Studios
Television series by Alliance Atlantis
Toonami
Television shows adapted into comics
Television shows adapted into video games
Television series by Claster Television
1990s American time travel television series
1990s Canadian time travel television series

Beast Wars: Transformers


Les gorges d'Alpbach (Alpbachschlucht en Suisse allemand) sont des gorges situées sur le territoire des communes de Meiringen et de Hasliberg, le long de l'Alpbach, dans le canton de Berne, en Suisse.

Géographie

Situation
Les gorges, longues de , se situent dans Sud-Est du canton de Berne, à une altitude variant de .

Géologie
Les gorges sont principalement constituées de calcaire, de cône de déjection et de dépôts morainiques, du Quaternaire.

Activités

Randonnée
Un sentier de randonnée et une via ferrata longent les gorges.

Notes et références

Alpbach
Géographie du canton de Berne

Gorges d'Alpbach


An Prasophyllum praecox in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni David Lloyd Jones. An Prasophyllum praecox in nahilalakip ha genus nga Prasophyllum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha South Australia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Prasophyllum

Prasophyllum praecox


Gulagu.net est un site web russe créé par le militant des droits de l'homme et lanceur d'alerte Vladimir Ossetchkine en 2011, dont l'activité principale est de lutter contre la torture et la corruption dans le système pénitentiaire russe, et d'y protéger les droits des détenus.

Contexte
Le projet a été créé en 2011 après la libération de prison de l'homme d'affaires Vladimir Ossetchkine. Avant cela, il dit avoir été faussement accusé à deux reprises. Au début des années 2000, il a été arrêté pour meurtre. La police russe a essayé de lui arracher des aveux, mais son avocat l'a aidé à prouver son innocence et il a été libéré après trois mois de garde à vue.

En 2004, Vladimir Ossetchkine a ouvert la concession de voitures Bestmotors près de Krasnogorsk dans la région de Moscou. En 2007, le département local de la sécurité économique du ministère de l'Intérieur a commencé à vérifier la concession, et Osetchkine lui-même a reçu des informations selon lesquelles les policiers voulaient ouvrir une affaire de fraude contre lui, mais il pourrait éviter les poursuites en donnant un pot-de-vin . Vladimir, confiant dans l'honnêteté de son entreprise, a refusé de payer, mais les employés du ministère de l'Intérieur ont commencé à faire pression sur les employés de son magasin et ces derniers ont accepté de vendre plusieurs voitures "au noir". Pour cela, Vladimir Ossetchkine a été accusé de crimes économiques (articles 159 partie 4, art. 160 partie 4 et partie 3, et art. 174-1 partie 4 du Code pénal de la fédération de Russie). Pendant près de deux ans, il est détenu au centre de détention provisoire de Krasnogorsk, où il est victime de violences carcérales (à la suite desquelles sa vue s'est détériorée et plusieurs de ses dents ont été cassées) afin de lui arracher des aveux. En 2010, Osetchkine est condamné à 7 ans de prison, mais il rédige constamment des plaintes pour atrocités dans le centre de détention et violation de ses droits, ainsi que contre les organisateurs de son emprisonnement (qui ont finalement été reconnus coupables d'avoir accepté des pots-de-vin). Un an plus tard, il est libéré sur parole.

Création du site
Après sa libération, Vladimir Ossetchkine a décidé de porter plainte contre les agents des forces de l'ordre impliqués dans des stratagèmes de corruption, à cause desquels des innocents se retrouvent en prison. Cependant, selon Osechkin, le procureur général Yuri Chaika et d'autres hauts fonctionnaires ont empêché l'examen de l'affaire. Pour lutter contre les actions illégales contre les accusés et les prisonniers, Vladimir a décidé de créer une organisation de défense des droits de l'homme, qu'il a d'abord appelée "True-Justice.Net" (plus tard renommé "Gulagu.net"), ainsi que le site Corruption.ru (plus tard - No-corruption.ru), pour lutter contre les affaires pénales sur mesure. Bientôt, le site s'est transformé en un réseau social pour les proches des condamnés, où ils pouvaient parler d'actions illégales contre leurs proches. Le site a rapidement commencé à gagner en popularité, à la suite de la couverture des problèmes dans les grands médias et de l'échec de la réforme du Service fédéral des pénitenciers, ainsi que des manifestations dans les prisons russes (en Bachkirie, région de Tcheliabinsk (colonie à Kopeysk) et autres), de nombreux cas ont reçu de la publicité, et Vladimir Osetchkine est invité à la Douma d'État au conseil pour le développement du contrôle public .

Activité
Le projet a contribué à divulguer de nombreuses preuves de torture dans les prisons russes et les centres de détention provisoire, d'abus d'autorité par le Service pénitentiaire fédéral, du travail de "développeurs" et d' "interrogatoires musclés" à travers lesquelles les forces de l'ordre obtiennent des aveux, de corruption massive et à grande échelle. L'un des cas les plus médiatisés est la torture de prisonniers dans IK n°1 de la région de Yaroslavl, dans les prisons de la région d'Irkoutsk, IK-11 du territoire de Stavropol, dans IK-14 de la région de Nijni Novgorod, dans IK-33 de Khakassie, dans IK-13 de la région de Novossibirsk, dans SIZO-1 de Vladimir. Le projet a également travaillé sur la création d'un système de protection des prisonniers contre la torture et les menaces des forces de l'ordre.

Limites de travail du projet
Depuis 2015, les militants des droits humains de Gulagu.net sont persécutés pour leurs activités. Les coordinateurs du projet ont été recherchés, une nouvelle affaire pénale de fraude est développée contre le fondateur du projet, à la suite de quoi il est contraint de quitter la Russie. Il s'installe en France. Le 12 novembre 2021, le ministère de l'Intérieur de la fédération de Russie a de nouveau mis le fondateur du projet Gulagu.net Vladimir Osetchkine sur la liste des personnes recherchées.

En 2020, la décision par contumace est prise d'arrêter Vladimir Osetchkine par un tribunal de Moscou. Le 24 mai 2021, Vladimir Osetchkine a annoncé la suspension de la coordination du projet en Russie et la dissimulation de tous les noms sur le site, puisqu'« il ne peut plus risquer la vie des coordinateurs en Russie ». Aussi, pour leur sécurité, il est décidé de les déplacer vers un endroit plus sûr pour les activités des droits de l'homme - en Europe. Cependant, selon lui, le site Web et la hotline du projet fonctionneront toujours. Le 29 juillet 2021, le site du projet Gulagu.net est bloqué en Russie.

En novembre 2021, Facebook a supprimé la page de Vladimir Osetchkine sans explication, avant de la rétablir le lendemain. Vladimir Osetchkine lui-même explique cela comme une tentative de pression des services spéciaux russes, qui s'est intensifiée après la publication d'une archive de vidéos de torture dans les prisons russes.

Le bureau du procureur de la région de Saratov l'a d'abord mis sur la liste des personnes recherchées, puis a abandonné les poursuites pénales contre le programmeur Sergei Savelyev, qui a donné aux militants des droits de l'homme Gulagu.net une archive vidéo avec la torture de prisonniers.

Le 30 octobre 2021, on a appris que Roskomnadzor avait exigé que YouTube bloque la vidéo Gulagu.net avec l'histoire de l'ancien prisonnier du SIZO-1 d'Irkoutsk, Adam Gisaev, sur les passages à tabac et le suicide mis en scène auxquels il avait été soumis. La raison du blocage n'est pas précisée.

Le 8 février 2022, Vladimir Osechkin a déclaré avoir appris de plusieurs sources son meurtre imminent.

Torture de condamnés dans un hôpital pénitentiaire près de Saratov
Le 2 septembre 2021, une vidéo avec des scènes de violences sexuelles est apparue sur la chaîne Gulagu.net ; selon Osetchkine, les images ont été prises à l'hôpital régional de la tuberculose n ° 1 (OTB-1) du Service pénitentiaire fédéral de la région de Saratov.

Le 5 octobre 2021, Vladimir Osechkin a annoncé avoir reçu une "archive vidéo secrète" des services spéciaux, constituée de 40 gigaoctets de vidéos, de photographies et de documents relatifs à la torture et au viol dans les lieux de détention. L'archive aurait été obtenue d'un programmeur-prisonnier, qui pendant cinq ans a eu accès aux ordinateurs du Saratov OTB-1, où il se trouvait tout ce temps, connecté au réseau départemental du Service pénitentiaire fédéral. Osetchkine a commenté ces archives, déclarant qu'"elles ont été organisées par l'État, les responsables du Service pénitentiaire fédéral et le FSB, qui ont approuvé des programmes de torture qui ont tout filmé, documenté et archivé", et les victimes "ont ensuite été soumises à un chantage, recrutées, contraintes de coopérer avec le département opérationnel du Service pénitentiaire fédéral et du FSB, menaçant d'être transféré dans la caste des « humiliés ». Par la suite, on a appris qu'il s'agissait de Sergey Savelyev, qui avait été accusé (faussement selon lui) de trafic de drogues. Dans la prison de Saratov OTB-1, en tant qu'informaticien, il était officieusement impliqué dans un travail non rémunéré au sein du service de sécurité .

Le 22 octobre 2021, la chaîne YouTube de Ksenia Sobtchak, avec le concours de Gulagu.net, diffuse un reportage spécial "Bombe de 100 gigaoctets : le premier entretien avec Sergei Savelyev, qui a volé les "archives de la torture" du Service pénitentiaire fédéral".

En conséquence, cinq poursuites pénales ont été engagées sur les faits de violence dans OTB-1, trois employés de l'UFSIN et le chef d'OTB-1 ont été licenciés.

Pourtant, au même moment, Sergueï Saveliev est mis sur la liste des personnes recherchées par les autorités russes dans le cadre d'une affaire pénale pour « accès illégal à des informations informatiques ».

La liste de Saveliev
Le 1er novembre 2021, l'équipe du projet Gulagu.net, en collaboration avec Sergey Savelyev, publie la 1ère partie du documentaire qu'ils sont en train de créer, "La liste de Savelyev", dans lequel ils ont commencé à publier une liste spécifique de fonctionnaires du Service pénitentiaire fédéral de Russie, que, sur la base des résultats de leur enquête, l'équipe du projet Gulagu.net considère comme impliqué dans des pratiques de torture. Dans les 10 premières heures après la publication, la 1ère partie du film a été vue par plus de 400 000 personnes. Le même jour, sur le réseau social Facebook, le fondateur du projet Gulagu.net, Vladimir Ossetchkine, est empêché d'accéder à son profil sans avertissement.

Le 19 novembre 2021, l'équipe du projet Gulagu.net, en collaboration avec Sergey Saveliev, publie la 2ème partie du documentaire "La liste de Savelyev". Dans la deuxième partie du film, les personnes et les titres des personnes impliquées dans la torture dans OTB-1 sont montrés, les dates et heures précises de la torture, du viol, l'abus de pouvoir avec l'utilisation de moyens spéciaux et la négligence des employés sont indiqués . Au moment de la publication de la deuxième partie du film, le nombre de vues de la 1ère partie avait déjà atteint plus de 1 000 000 de personnes.

Le 25 novembre 2021, le président russe Vladimir Poutine limoge Alexander Kalachnikov, chef du Service pénitentiaire fédéral (FSIN). Le texte du décret correspondant est publié sur le site Internet du Kremlin.

Invasion de l'Ukraine par la Russie
Au cours de l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022, Gulagu.net reçoit depuis la fin juin 2022 des dizaines de messages faisant état de campagnes de recrutement auprès des détenus de droit commun, menées par la milice privée Wagner dans plusieurs colonies pénitentiaires à Saint-Pétersbourg, Tver, Riazan, Smolensk, Voronej et Lipetsk.

Pavel Filatiev, soldat de métier, parachutiste enrôlé dans le régiment d'élite de la Garde russe, basé en Crimée, combat en Ukraine. Évacué pour raison de santé, sa démission est refusée. Il rédige sur le réseau social VKontakte un témoignage dénonçant la corruption, le désordre, le je-m'en-foutisme des troupes russes et la guerre en Ukraine. Il estime à seulement 10 % la proportion de militaires soutenant la guerre, la majorité des soldats craignant de parler ouvertement. À propos des combats, de la brutalité de la guerre et de la désorganisation générale, il commente « J'ai compris que je ne voulais pas participer à cette folie. Personne n'a besoin de cette guerre, surtout pas la Russie et ses citoyenss. » Menacé de quinze ans de prison pour informations mensongères sur l'armée, il est exfiltré de Russie par les équipes du site Gulagu.net et il demande l'asile politique en France. À son arrivée à l'aéroport de Paris Charles de Gaulle, il diffuse en direct sur Gulagu.net une vidéo où il justifie ses motivations puis déchire ses papiers d'identité russes, son livret militaire et son attestation d'ancien combattant en Tchétchénie où il a servi trois ans et il jette les débris dans les toilettes. Les droits d'auteurs de son livre Zov : l'homme qui a dit non à la guerre sont distribués à des ONG venant en aide aux victimes de la guerre en Ukraine.

Notes et références

Liens

  (30.10.2021)

Pages avec des traductions non relues
Site web russe

Gulagu.net


Friture (også omtalt som fritering eller friturestegning) er en madlavningsteknik, hvor fødevarer nedsænkes i meget varmt fedtstof, som regel vegetabilsk olie. Målet med tilberedningen er at give den færdige ret en sprød yderside og tilstrækkelig mørhed indeni.

Metode

Mange fødevarer kan frituresteges. I mange tilfælde begynder man med at indkapsle varen i en form for panering, fx i form af en tyktflydende dej eller mel/rasp. Et eksempel er tempuramel, der anvendes i det japanske køkken. Enkelte fødevarer som kartofler i form af fx pommes frites kan dog frituresteges uden panering. Nogle kødprodukter kan kræve en forudgående behandling for at blive møre, da friturestegningen i sig selv kun tager ganske kort tid.

Til friturestegningen kan man bruge en speciel frituregryde, en almindelig gryde eller en sauterepande.

I Danmark har man tidligere ofte brugt svinefedt eller palmin til friture, men i de senere år har olier som rapsolie eller lignende vundet mere indpas. Det vigtige er, at olien skal kunne tåle høje temperaturer. Stegetemperaturen ligger typisk på 160-190 °C.

Selve stegningen foregår ved, at den forberedte madvare nedsænkes i det på forhånd opvarmede fedtstof. Man bør ikke friturestege for store mængder ad gangen; det anbefales fra flere sider, at man holder sig til 1:10 i forholdet mellem madvare og fedtstof. Da varmen påvirker varen fra alle sider, får den normalt en ensartet stegeskorpe. Efter få minutter tager man med en hulske eller lignende varen op, lader den dryppe af og placerer den på fedtsugende papir. Derved fjernes overflødigt fedstof.

Friturestegte retter

Der kan tilberedes en lang række af madretter ved hjælp af friture. Der er typisk forskel på retter i geografisk/kulturel henseende, så man i bestemte områder eller kulturer kan finde friturestegte retter, der ikke kendes andre steder.

Nogle friterede retter er dog kendt over store dele af verden. Det gælder først og fremmest pommes frites, der stammer fra det centrale Vesteuropa, men er udbredt over hele verden, ikke mindst anvendt som tilbehør til grill- og fastfood-retter som steaks, hamburgere og fisk i fish and chips, en oprindeligt engelsk ret, der ligeledes kan findes over store dele af verden.

Andre fødevarer, der ofte friteres, er kylling, fx i form af nuggets, som også kendes fra fastfood-segmentet i lighed med onion rings.

Nogle søde madvarer som donuts, der især er udbredt fra USA, men oprindeligt stammer fra Østeuropa. Fra Danmark kendes klejner, mens friteringen af Mars-barer kendes fra Skotland.

I Asien anvendes friturestegning ligeledes, blandt andet i tempura fra Japan. I Asien og Nordafrika møder man også jævnligt retter bestående af kød, fisk og/eller grønsager indpakket i en tynd dej og derpå friturestegt, fx samosa.

Historie
De første beretninger om en tilberedningsmetode svarende til friture stammer fra en af de romerske kogebøger med fællestitlen Apicus (ca. år 400), hvor der forekommer en ret med titlen "Kylling à la Frollo".

Helbredspåvirkning
Det anbefales af eksperter, at man begrænser indtaget af friturestegte madvarer, idet den færdige ret indeholder relativt høje mængder af fedtstof. Derudover bevirker stegningen ved så høje temperaturer, at der produceres transfedtsyrer, som er skadelige for helbredet, samt stegemutagener, der generelt anses for at være kræftfremkaldende.

Referencer

Madlavning

Friture


Adam Smith  (;  172317 Temmuz 1790), "Ekonominin Babası" ve "Kapitalizmin Babası" olarak anılan İskoç ekonomist, ahlak filozofu, politik ekonominin öncüsü, ve İskoç Aydınlanması sırasındaki önemli bir figürdü.

Smith, Ahlaki Duygular Teorisi (İngilizce: The Theory of Moral Sentiments) (1759) ve Yaratılışın Sorgulanması ve Ulusların Zenginliğinin Nedenleri (İngilizce: An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations) (1776) adlarında iki klasik eser yazdı. Kısaca Ulusların Zenginliği olarak bilinen ikinci kitabının, Smith'in başyapıtı ve ilk modern ekonomi çalışması olduğu düşünülür. Adam Smith bu eserinde mutlak üstünlükler teorisini öne sürmüştür.

Genellikle etik problemleri üzerine filozofluk yapması nedeniyle ekonomik açıklamalarında asıl işinin etkileri yoğun görülür. Ekonomide ve doğal olaylarda bir düzen olduğunu ve bunun gözlem ve ahlâk hissi ile tespit edilebileceğini söyler.

Yaşamı

Adam Smith, İskoçya'nın Kirkcaldy şehrinde çalışan bir gümrük denetleyicisinin oğlu olarak dünyaya geldi. Kesin doğum tarihi kayıtlarda olmasa da 5 Haziran 1723'te, babasının ölümünden 6 ay sonra vaftiz edilmiştir. Yaklaşık 4 yaşlarında bir çingene çetesi tarafından kaçırılmış, ama kısa zamanda amcası tarafından kurtarılıp annesine geri teslim edilmiştir. Smith bu sıkıntıyı kısa sürede atlatıp annesi ile eski yakınlığını kısa zamanda yakalamıştır.

Resmi eğitim
On dört yaşında Glasgow Üniversitesi'nde ahlak felsefesi konusunda, Francis Hutcheson'ın yanında eğitim görmeye başlamıştır. Özgürlük, hukuk ve ifade özgürlüğü konularındaki tutkusu burada alevlenmiştir. 1740 yılında Oxford'daki Balliol Koleji'nde okumaya başlamış fakat 1746 yılında okulu terk edip Oxford'un imtiyaz denetimi konusunda eleştirmenlik yapmaya başlamıştır.

Öğretmenlik kariyeri
1748 yılında Edinburgh Üniversitesi'nde Lord Kames'in koruması altında kamu konferansları vermiş, konuşma sanatı ve belles-lettres konularına değinmiştir. Sonraları "servet yönetimi" konusunu ele almış ve bu dönemde, yani yirmili yaşlarının sonlarına doğru, daha sonra Ulusların Zenginliği adlı kitabında dünyaya açıklayacağı "doğal özgürlüğün açık ve basit sistemi" konusuna el atmıştır. 1750 yılı civarlarında ileride çok yakın arkadaş olacağı David Hume ile burada tanışmıştır. İskoç Aydınlanması'nın ortaya çıkışında önemli rol oynayan diğer arkadaşları ile Edinburgh Poker Kulübü'nün müdavimi olmuştur.

Smith'in Hristiyan olan babası dinine çok bağlıydı ve İskoç Kilisesi'nin ılımlı kanadına üyeydi. Smith'in İngiltere'ye gidişinin arkasındaki sebebin İngiltere Kilisesi'nde kariyer yapmak istemesi olduğu söylense de bu konu hakkında kesin bir kanıt yoktur ve aksine Smith'in İskoçya'ya deizm yanlısı olarak döndüğü bilinmektedir. Ayrıca çocukken babası tarafından gönderildiği kiliseden kaçarak geri dönmüştür. Smith, felsefi olarak dini ekonominin önünde bir engel olarak görmüş ve ateizm üzerinden düşünmüştür. Birçok yönden Darwin ile aynı görüştedir.

1751 yılında Smith Glasgow Üniversitesi'nin mantık profesörü, ertesi sene de ahlak felsefesi profesörü olarak atanmıştır. Derslerinde etik, konuşma sanatı, hukuk, politik ekonomi ve "polis ve gelir" konularını işlemiştir. 1759'da Glasgow'daki bazı konferanslarını bir araya getirdiği Ahlaki Duygular Kuramı adlı kitabını yayınlamıştır. Bu kitap çıktığı dönemde Smith'in itibarının yayılmasını sağlamıştır. Kitabın ana teması insan ilişkilerinin verici ve alıcılar (yani birey ve toplumun diğer üyeleri) arasındaki sempatiye ve anlayışa ne kadar bağlı olduğu üzerineydi. Lord Monboddo'nun 14 yıl sonra yayımlanan Of the Origin and Progress of Language kitabındaki detaylı incelemesinde gösterildiği üzere, Smith'in bu ilk kitabındaki dil evrimi analizi yüzeyseldi. Yine de Smith'in akıcı ve ikna edici savunmaları belagatlı olsa da tartışılmazdır. Smith açıklamalarını Lord Shaftesbury ve Hutcheson gibi "ahlak duygusu" ya da Hume gibi faydaya (İngilizce: utility) değil, anlayışa dayatmaktadır.

Smith bu dönemden sonra konferanslarında ahlak teorilerinden hukuk ve ekonomi konularına ağırlık vermeye başladı. Bir öğrencisinin 1763 civarından konferans notlarından Edwin Cannan tarafından derlenip yayınlanan Lectures on Justice, Police, Revenue and Arms adlı kitapta Adam Smith'in politik ekonomi hakkındaki fikirlerinin gelişimi hakkında bir izlenim edinilebilir. Bu kitabın daha kapsamlı bir uyarlaması 1976 yılında Lectures on Jurisprudence adlı Glasgow baskısı tarafından yayımlanmıştır.

Eğitim ve seyahatler
Smith ile David Hume sayesinde tanışan Charles Townshend, 1763 yılı sonunda Smith'ten üvey oğlu genç Buccleuch Dükü'ne özel ders vermesini rica etti. Smith, gelecek iki sene boyunca talebesi ile, çoğunlukla Fransa'da yaptığı yolculuklar sırasında Turgot, Jean D'Alembert, André Morellet, Helvétius, ve özellikle çalışmalarına itibar ettiği fizyokratik düşüncenin başkanı François Quesnay gibi öncü aydınlarla tanıştı.

Sonraki yıllar
Kirkcaldy'ye döndükten sonraki 10 seneyi Yaratılışın Sorgulanması ve Ulusların Zenginliğinin Nedenleri (İngilizce:  An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations) adlı, 1776'da yayımlanan başyapıtı üzerinde çalışarak geçirdi. Kitap büyük çoğunluk tarafından hüsnükabul gördü ve revaçta kalarak Smith'in meşhur olmasını sağladı.
1778'de Smith İskoçya'da vergiden sorumlu bir devlet bakanı olarak atandı, Edinburgh'ya annesinin yanına yerleşti.

Ölüm
17 Haziran 1790 yılında ağır bir hastalık sonrası yaşamını yitirdi.

Bilindiği kadarıyla gelirinin büyük bir kısmını gizli yardım fonlarına bırakmıştır.

Smith'in edebi vasiyetini yerine getirenler İskoç akademik dünyasından iki eski arkadaşıdır: fizikçi/kimyacı Joseph Black ve öncü yerbilimci James Hutton. Yazar arkasında pek çok not ve yayımlanmamış yazılar bırakmıştır ama yayımlanmaya uygun olmayan her şeyin imha edilmesi için talimat vermiştir. History of Astronomy adlı yayımlanmamış bir makalesini basıma uygun görmüştür ve bununla beraber diğer eserleri Essays on Philosophical Subjects adlı kitapta 1795 yılında okuyucuyla buluşturulmuştur.

Ulusların Zenginliği
Bu kitabın ana konusu ekonomik büyümedir.

Ölümünden kısa bir süre önce Smith, neredeyse bütün yayımlanmamış yazılarını yok etmişti. Sanıldığı kadarıyla, son yıllarında iki büyük tez üzerinde çalışıyordu; bir tanesi hukuk teorisi ve tarihi, diğeri de bilim ve sanat hakkında. Ölümünden sonra, 1795'te yayımlanan Essays on Philosophical Subjects muhtemelen ikinci tezinin bir kısmını kapsamaktadır.

Ulusların Zenginliği, ekonomik disiplinin ortaya çıkmasını ve aynı zamanda özerk ve sistematik hale gelmesini sağladığı için döneminde etkili bir eserdi. Batı dünyasında, konusundaki yayımlanan en nüfuzlu kitap olduğu söylenebilir. 1776'da piyasaya çıktığında, İngiltere ve Amerika'da serbest ticaret anlayışı yaygınlaşmaktaydı; ve kitap ekonomik başarı için büyük külçe rezervlerinin önemli olduğunu savunduğu teori olan merkantilizme karşı klasik bir bildirge haline geldi. Bu dönemde Amerika'nın içinde bulunduğu, kurtuluş savaşı sonrasında ortaya çıkan fakirlik ve sıkıntılı koşullar, bu anlayışı doğurmuştur. Yine de kitap piyasaya çıktığı dönemde, serbest ticaretin yararları konusunda herkes ikna olmamıştı: İngiltere halkı ve parlamentosu merkantilizme uzun süre bağlı kalmıştır.

Ulusların Zenginliği, aynı zamanda, fizyokratik anlayışın toprağın önemini vurgulayışına karşı çıkıyordu. Smith bunun yerine işgücünün üstünlüğüne inanmaktaydı, ve işçi sınıfının (İngilizce: division of labor) üretimin artmasında etkili olacağını savunuyordu. Uluslar o kadar başarılı oldular ki, bu başarı eski ekonomik ekollerin terk edilmesine yol açtı. Thomas Malthus ve David Ricardo gibi ekonomistler Smith'in bugün klasik ekonomi olarak bilinen teorisini rafine etmeye yöneldiler ve bu zamanla modern ekonominin gelişmesini sağladı. Malthus, Smith'in nüfus fazlalığı konusundaki düşüncelerini geliştirdi. Ricardo "ücretlerin demir kanunu"na (İngilizce: iron law of wages), yani nüfus fazlalığının asgari geçim düzeyinin önününe geçeceğine inanıyordu. Smith, bugün daha doğru olduğuna inanılan, artan üretimle artan ücretler varsayımını önermişti.

Ulusların Zenginliği 'nin ana konularından bir tanesi, serbest piyasanın her ne kadar karmaşık ve denetsiz gözükse de aslında sözde bir "görünmez el" tarafından doğru miktarda ve çeşitlilikte üretim yapmak için yönlendirildiğidir. Smith bu simgeyi Ahlaki Duygular Teorisi (İngilizce: The Theory of Moral Sentiments) adlı kitabında daha önce kullanmış olsa da fikri ilk olarak Astronomi Tarihi adlı denemesinde kaleme almıştır. Örneğin, bir üründe üretim eksikliği olduğunda fiyatı artar ve bu durum ortaya bir kâr marjının çıkmasını sağlayarak başkalarını bu ürünü üretmeye teşvik eder ve nihayet kıtlığa son verir. Eğer pazara çok fazla üretici girerse, üreticiler arasındaki artan rekabet ve artan stok, yani arz, fiyatların üretim maliyetine düşmesini sağlayarak; ürünün "doğal fiyatına", yani ortalama piyasa fiyatına ulaşmasına yol açar. Kâr oranı bu ortalama piyasa fiyatında sıfırlansa da mal ve hizmet üretimi için teşvikler ortadan kalkmaz çünkü bütün üretim masrafları, mal sahibinin işgücü de dahil, üretilenin fiyatına yansımaktadır. Eğer fiyatlar sıfır kâr oranının altına düşerse, üreticiler piyasadan çekilmeye başlarlar. Kâr oranları sıfırın üzerinde olduğu sürece üreticiler piyasaya girmeye devam edecektir. Smith, insanların harekete geçmelerini sağlayan nedenlerin, bencil ve açgözlü olmalarından kaynaklandığına inanıyordu. Bunun olumlu sonucu olarak da serbest piyasadaki rekabetin, fiyatların aşağıda kalmasını sağlayarak halkın tamamına faydalı olmasını gösteriyordu. Ona göre bu rekabet aynı zamanda çok çeşitli mal ve hizmet üretilmesini teşvik etmekteydi. Yine de, işadamlarına karşı dikkatli olunması gerektiğini ve tekelleşmenin yanlış olduğunu savunuyordu.

Smith, tüm gücüyle sanayi gelişimini engelleyen modası geçmiş devlet kısıtlamalarına saldırıyordu. Nitekim, ekonomik sürece olan çoğu hükûmet müdahalesinin, gümrük vergileri (İngilizce: Tariff) de dahil, verimsizliğe ve uzun dönemde yüksek fiyatlara yol açtığını savunuyordu. Her şeyin oluruna bırakılmasını savunan bu "laissez-faire" teorisi, ileriki yıllarda, özellikle 19. yüzyılda, hükûmetin koyduğu kanunları etkilemiştir. (Buna rağmen Smith hükûmetin varlığına muhalefet değildi; ekonomi sektörünün dışındaki konularda faaliyet göstermesini savunuyordu. Örneğin, fakir yetişkinler için kamu eğitimi verilmesinin, özel fabrikalar için kârlı olmayan kurumsal sistemlerin, adli sistemin ve daimi bir ordunun taraftarıydı.)

Tam rekabet

Smith yaşadığı dönemin bilimsel gelişiminde etkisiyle ekonomiyi doğa kanunlarının varlığıyla açıklamaya çalışmıştır. Görünmez el bu araştırmaların en önemlilerindendir. Smith'e göre iktisadi hayat bireycidir ve bu bireycilik insanların doğal yapısından kaynaklanmaktadır. Kişisel menfaat iktisadi hayat için itici bir güçtür. Kişi doğası gereği en az zahmetle en çok tatmine ulaşmaya çalışacaktır. Bu amaçla, Smith, arz ve talep eşitliğini otomatik olarak gerçekleştiren fiyat mekanizması üzerinde duracaktır. Smith'e göre fiyatlar denge unsurudur. Smith'in denge fiyat unsurunu piyasa örneği ile açıklayalım: Üretim azalırsa fiyatlar yükselir. Fiyatların yükselmesi firmaları daha fazla kâr edeceklerini düşündüklerinden daha fazla üretim yapmalarına teşvik edecek ve arz, talebe yaklaştığı sırada bir dengeye geleceklerdir. Arz talebi aştığı sırada fiyatlar düşecektir. Bu da firmaların üretimlerini kısmasına sebep olacaktır. Böylece hiçbir müdahale olmadan her şey bir dengeye gelecektir.

Tam rekabette kişiler ve firmalar kendi çıkarlarını maksimize ederken, aynı zamanda toplumun da çıkarına hizmet ederler. Örnek olarak, tam rekabet ortamında fiyatlar düşer ve fiyatlar düşünce bundan tüketiciler yararlanır. Tam rekabet ortamında üreticiler ve tüketiciler arasında bir çıkar çatışması yoktur. Tam rekabet ortamında üreticiler ile tüketiciler üretim ve tüketim artıklarını eşit şekilde paylaşırlar.

Ancak, aşağıdaki etkenler tam rekabet ortamında kurulan dengeyi bozabilir:

 Devletin vergilerini arttırması.
 Üretim faktörleri'nin optimum bileşimlerinin bozulması, bazı mallarda nadirlik rantı yaratır (nadirlik rantı bir malın piyasada az olması ve mala olan talebin çok olmasından dolayı fiyatının maliyetinden yüksek olmasından dolayı elde dilen kârdır).
 Üreticilerin üretim kararlarında yanılma ve üretim kararsızlıkları.
 Uluslararası ilişkilerin kısılması veya kopması.
 Siyasal istikrarsızlığın artması.

Sermaye

Smith; sermayeyi, emeği arttıran her şey ve emeğin daha verimli çalışmasını sağlayan bir etken olarak tanımlar. Alet, makine, toprak, gübre birer sermayedir. Smith'e göre sermayeye konacak bir vergi, üretimi azaltacak; böylece, hem devletin hem de toplumun faydasını azaltacaktır.

 Smith, ilk defa sermayeyi ikiye ayırır: sabit sermaye, değişen sermaye.
 Sabit sermaye: Binalar, gayri menkuller, sabit makinalar ve aletler gibi. Bu sermaye, elden ele dolaşmadan sahibine bir kâr getirir. (sabit sermaye, hiçbir şekilde kâr getirmez, sadece değerini parça parça üretilen metalara aktarır, bu metaların dolaşıma girmesiyle de değişim değerleri gerçekleşir ve böylece sabit sermayenin kullanılan kısmı tekrar sermaye sahibine kâr getirmeden geri döner.)
 Değişken sermaye: Hammadde, satılacak mallar gibi sahibine el değiştirmeden dolayı kâr getirir. Nasıl ki para bir mal ile mübadele edilmedikçe bir fayda sağlamaz, mallarda el değiştirmedikçe fayda sağlamaz. (Değişen sermaye bölümüne sadece ücretler girer, hammaddeler vb. değişmeyen sermayenin döner kısmına aittir.)

Bir ülkenin yıllık brüt geliri, yıllık toplam hasılasına eşittir. Emek, ülkelerin zenginliğini yaratan temel sermayedir. Üretim, sermayeye (tasarrufa) bağlıdır. Sermaye oluşturmanın ilk aşaması para elde etmektir ve bu sermayenin oluşması da tasarrufla mümkün olur.

A. Smith'e göre tasarruf, geciktirilmiş bir tüketimdir. Bugünün tüketimini yarına bırakmaktır. Smith'e göre bir ülkenin sermaye birikimi arttıkça zenginliği de artar.

Görünmez El

Adam Smith, bireyin ve toplumun iyiliği arasında nedensellik kurduğu Ulusların Zenginliği kitabında şöyle yazıyordu: "(Her birey) kendi çıkarı peşinde koşarken, sıklıkla, katkıda bulunmaya niyetleneceğinden çok daha etkin olarak topluma katkıda bulunur."

Buna göre, herkesin bencil olduğu bir toplumda da uyum, bilinçli bir müdahale olmasa da, kendiliğinden oluşacaktır. Bu kendiliğindenliği sağlayan görünmez el, piyasa ilişkileridir.

Görünmez el ve piyasayı düzenleyen fiyatlar seviyesi, kaynakların en verimli şekilde kullanılmasına imkân sağlar.

Smith, doğal kanunların varlığını kabul etmekte ve iktisat konusunun bu kanunları keşfetmek olduğunu söylemektedir. Yani Smith, doğal düzenin kişisel çıkara göre oluşacağı inancındadır. Bu bakımdan Smith'in doktrini fırsatçı (oportünist) ve gerçekçidir (realist).

Emek

Fizyokratların tersine toprak yerine insan emeğini servetin kaynağı olarak görür ve işbölümünün sağladığı teknik olanaklarla emeğin üretiminin ve dolayısıyla da milli gelirin artacağını savunmuştur. Smith'in teoriye en önemli katkısı tam rekabet altında kaynakların optimal (en verimli düzeyde) etkin dağılımı hakkında ilk analizi geliştirmiş ve artı değer kavramını Ricardo ile (kâr ile özdeş olduğu düşüncesiyle de olsa) birlikte kullanmış olmasıdır. İş bölümüne toplu iğne fabrikasını örnek gösterir. Bu örnekte, günde onlarla ifade edilecek sayıda üretim yapan bir fabrikanın iş bölümü sayesinde üretim sayısını nasıl binlere çıkardığını gösterir.

Ülkelerin serveti topraktan çok insan emeğine bağlıdır. Emek, ülkelerin zenginliğini arttıran temel etkendir.

Emek özellikle iş bölümünde aktif rol oynar. Gelişmiş ülkelerde emeğin sermaye birikimini sağlamada önemli bir katkısı olmuştur.

Smith, servetin kaynağının emek olarak savunduğuna göre, bir ülkenin yıllık emeği, bütün malları yaratan emek toplamıdır. Diğer anlamda, emek üç kesim için de geçerlidir.

Ücret

Smith'e göre her şey fiyata bağlıdır. Üretim miktarı, maliyetler her şey fiyatla ilgilidir. Faktörlerin dağılımı fiyatlara göre olur. Ücret bir fiyattır; emeğin bir fiyatıdır. Ücretler, işverenler ile işçiler arasında yapılan sözleşmelerle belirlenir. Ancak Smith, bu sözleşmelerde işverenlerin işçilerden daha baskın olduğuna dikkat çeker. İşverenler ücretleri düşürmek, işçiler ise yükseltmek ister. Smith'e göre ücretler işçinin ve ailesinin geçimini sağlayacak düzeydedir. Yüksek ücret işçi sayısını arttırır, düşük ücret azaltır. Her şeye rağmen tam rekabet koşullarında ücret asgari ücretin altına inmez.

Emek talebi arttığında, kısa dönemde emek nadir olduğundan ücretler artacaktır. Fakat ücretler ona ayrılan fonlara bağlıdır. Emek talebinin artması, milli gelirin gittikçe artmasına, bu da kişi başına düşen milli gelirin yani büyümenin olduğuna işarettir. Milli gelir arttıkça yükselen ücretler, ülkenin gittikçe zenginleştiğini gösteren bir göstergedir.

Bununla birlikte Smith'e göre ücret artışı doğumların ve nüfusun artışına sebep olacaktır, bu da bir yandan kârları azaltacaktır. Ayrıca ücretlerin yükselmesi fiyatları arttırır. Smith bu konuda yanılmamıştır. Çünkü yayımladığı zamana göre nüfus azdı ve şu anda belirttiği gibi zamanında ücretlerin artışı ile nüfus patlaması yaşanmıştır ve artık insanlar ücretlere göre üremekten yavaş yavaş vazgeçmektedirler.

İş bölümü (Division of Labour)

A. Smith'in Ulusların Zenginliği adlı kitabında en ünlü bölüm iş bölümüyle ilgili olan ilk bölümdür. 18. yüzyılda yazılmış olmasına rağmen bugün için bile çok doğru gelmektedir. Smith bu bölümde iş bölümünün üretimi nasıl arttırdığını toplu iğne üretimiyle ilgili bir örnekle açıklar. Tek bir kişi, yapılması için on aşaması olan bir iğneden günde sadece on tane yapabilmektedir; fakat her aşamayı yalnızca bir kişi yapsa yani on kişi çalıştırsak bir günde üretilen iğne sayısı 4800'e çıkıyor; ama her biri her aşamayı yapsaydı sadece 100 iğne üretilecekti. Bu demek oluyor ki, iş bölümü iğne üretimini 48 kat arttırmış. Ayrıca işçinin belli bir aşamada uzmanlaşması o teknolojiyi kullanmanın yeni yolları bulunarak arttırılabilir, bu da daha hızlı üretime sebep olur.

Uluslararası bakımdan iş bölümü, dünyayı çok geniş bir atölye haline getirmiştir. Bu atölyede emek en elverişli yere gidecek, en az zamanı gerektiren faaliyetleri arayacaktır. İş bölümü üretimi arttıracağından dolayı piyasaların genişlemesini ve büyük piyasaları zorunlu kılacaktır.

A. Smith'in iş bölümünü kullanarak uluslararası iktisada en büyük katkısı Mutlak Üstünlük (İngilizce: Absolute Advantage) teorisi olmuştur. Bu teoriye göre bir ülke hangi malı daha ucuza üretiyorsa kaynaklarını o mala tahsis etmelidir; böylece, üstün olduğu malda daha etkin üretim yapabilmektedir. Bu yolla tüm ülkeler birbirlerine muhtaç olmaktadır ama bu sayede üretim çok fazla artmaktadır.

Smith "laissez-faire, laissez-passer" (bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler) ilkesini benimsemiştir. Üretim faktörlerinin bir kesimden diğerine serbestçe geçebilmesi gerekmektedir, bu geçişi sağlayan en önemli etken de fiyattır.

Devlet ekonomik hayata müdahale etmemelidir. Devletin müdahalesi özel sektörün üretemediği veya yapamadığı konularda olmalıdır; savunma, güvenlik, adalet gibi. Eğer devlet çok vergi alırsa, vergiler üretimi kısacağından dolayı ülke durgunlukla karşı karşıya kalabilir. Bu müdahale hem iç hem de dış ekonomi için geçerlidir. Eğer devlet vergilerle bir malın ithalatını azaltırsa bu, içeride o malın üretiminin tekelleşmesini arttırmaktadır. Uluslararası iş bölümünden yararlanmak için ürünlerin ülkeler arasında serbestçe mübadele edilmesi gerekir.

Ekonomik hayat mal ve hizmet üretimi olduğu için, Smith üretime önem vermiştir. Üretimin artırılması emeğin verimine bağlıdır. Verimlilik artışı iş bölümü, tam rekabet, iktisadi hürriyet, tasarruf ve sermaye birikimi ile mümkündür.

Para

A. Smith'e göre para bir mübadele aracıdır. Üretim arttıkça mübadele edilecek daha fazla mal olacağından daha fazla paraya ihtiyaç duyulacaktır. Bir ülkenin fazla parasının olması servet artışı olduğunu göstermez; fazla para oluşu fiyatların genel düzeyini arttırır.

Piyasada fazla para bulunması, servet artışını simgelemez. Aksine ülkedeki fazla para insanların ellerindeki parayı arttıracağından ötürü, genel olarak fiyatlarda bir artış olacak, bir ailenin geçimi için daha çok para gerekecek ancak fiyatların ve ödenen ücretlerin artmasından ötürü ülkenin servet varlığında herhangi bir etkiye yol açmayacaktır.

Smith'e göre paranın değeri de öbür malların değeri gibi ölçülür. Değer, emeğe bağlıdır. Malın da paranın da değeri ona harcanan emeğe bağlıdır.

Bu sebeplerden dolayı emek mübadele değerinin gerçek ölçütüdür. Yani sonuç olarak malların mübadele edilmesi aynı zamanda emeğin mübadele edilmesi anlamına gelmektedir. Emek, değeri kendine eşit emek değeri ile değiştirilecektir. Bu bakımdan bakıldığında; gerçekten mübadele edilen altın, gümüş, para, döviz değil emektir. Güçlükle elde edilen mallar pahalı, az emek harcanarak üretilen mallar ise daha ucuz olur.

Teorileri

Fiyat Teorisi

Adam Smith'e göre bir real fiyat bir de nominal fiyat vardır.

 Real fiyat: Malın elde edilmesinde yapılan masraflardır; emeğe bağlıdır; uzun dönemde tüm mallarda real fiyat geçerlidir yani emeğe bağlıdır.
 Nominal fiyat: Kısa dönem içerisinde arz ile talep dengesinin değişmesinden veya piyasa koşullarının değişmesinden kaynaklanan fiyattır.

Piyasa fiyatı; malın miktarı ve bu malı alabileceklerin talebi ile oluşur. Burada iki terimin ayrımı yapılmalıdır: Efektif talep ve mutlak talep.

 Efektif talep: Malı veya hizmeti ödeme durumunda olanların talebidir.
 Mutlak talep: Mala veya hizmete sahip olma arzusudur.

Smith, arz ve talep dengesinin tarım ve sanayi kesiminde değiştiğini vurgulamaktadır. Tarım kesimi, genellikle geçen yılların fiyatlarına göre arzlarını belirlemektedir. Fakat, sanayi sektöründeki fiyat değişiklikleri arza ve talebe daha çabuk etki etmektedir.

Rant Teorisi

Adam Smith, beş türlü ranttan bahsetmektedir:

 Net hasıla.
 Topraktan üretim yapabilmek için toprak sahiplerine verilen bedel kira (İngilizce: Rent).
 Toprak sahiplerinin monopolcü durumlarından dolayı elde ettikleri kâr: Bu anlayış, 2. anlayışla benzerlik gösterir.
 Piyasalara uzaklık rantı etkiler: Piyasalara yakın toprakların kirası yüksek, uzak yerlerin düşüktür.
 Nadirlik rantı: Nadirlik rantı, bir malın piyasada az ama talebinin yüksek olmasından dolayı mala harcanan emeğe göre fiyatının yüksek olmasından dolayı elde edilen kârdır.

Emek Değer Teorisi

A. Smith'e göre bir malın iki çeşit değeri vardır. Birincisi o malın kişiye sağladığı fayda, ikincisi o malın başka mallarla mübadele değeri.

Birinci değeri genelde kişiden kişiye değişir, her kişinin verdiği değere bağlıdır ve toplum açısından hesaplanması zordur.

İkinci (mübadele) değeri, bu malın diğer mal birimleriyle mübadele edilen miktarına eşittir. Değer; o malın elde ediminde harcanan emeğe bağlı olduğuna göre, mübadele edilen mallar değil emektir. Emek, mübadele değerinin ölçüsüdür.

Bazen en faydalı malların mübadele değerleri düşük, az faydası olan malların ise mübadele değerleri yüksek olabilir. Buna en iyi örnek su ve elmastır. Suyun faydası elmasın sağladığı faydadan çok daha fazladır ama elmas suya göre çok daha pahalıdır. Çünkü elmasın elde edilmesinde çok büyük emek harcanmış ve mübadele değerini yükseltmiştir. Ayrıca nadirlik rantından da söz edebiliriz.

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

The Wealth of Nations  at MetaLibri Digital Library
 The Theory of Moral Sentiments at MetaLibri Digital Library

1723 doğumlular
1790 yılında ölenler
İskoç ekonomistler
Edinburgh Üniversitesi öğretim üyeleri
Glasgow Üniversitesinde öğrenim görenler
Aydınlanma filozofları
Klasik liberaller
Klasik iktisat
Canongate Kirkyard'da defnedilenler
Mantık felsefecileri
Balliol College'da öğrenim görenler
Aydınlanma Çağı
Britanyalı klasik liberaller
Kapitalizm
Klasik iktisatçılar
Kültürel eleştirmenler
Royal Society üyeleri
Royal Society of Edinburgh üyeleri
Ahlâkçılar
Politik realistler
İskoç filozoflar
İskoç akademisyenler
Toplum eleştirmenleri

Adam Smith


Die Kleinregion Thaya-Taffa-Wild (Kleinregion TTW) ist die freiwillige Kooperation von neun Gemeinden des nördlichen Bezirks Horn in Niederösterreich in den Bereichen Daseinsvorsorge, Bürgerservice und Raumentwicklung. Kleinregionen in Niederösterreich werden durch die Niederösterreichische Landesregierung als Instrument der ländlichen Entwicklung und Raumplanung gefördert.

Mitgliedsgemeinden
Der Kleinregion Thaya-Taffa-Wild gehören folgende Gemeinden als Mitglieder an:

 Gemeinde Brunn an der Wild
 Stadtgemeinde Drosendorf-Zissersdorf
 Stadtgemeinde Geras
 Marktgemeinde Irnfritz-Messern
 Marktgemeinde Japons
 Marktgemeinde Langau
 Marktgemeinde Pernegg
 Gemeinde St. Bernhard-Frauenhofen
 Marktgemeinde Weitersfeld

Die 2001 unter dem Namen "Waldviertler Wohlviertel" gegründete und 2007 in Kleinregion Thaya-Taffa-Wild umbenannte Kleinregion wird von einem Verein getragen, dessen Vorstand die Bürgermeister sowie Stadt- und Gemeinderäte aus den Mitgliedsgemeinden bilden.

Projekte
Im Mittelpunkt der Kleinregion stehen unter dem Motto "Wohlfühlen!" die Stärkung des sanften Tourismus, die Verbesserung der Naherholungsmöglichkeiten und die Schaffung einer regionalen Identität. Außerdem fördert die Kleinregion die Vernetzung von Landwirtschaft, Gastronomie und Handel und initiiert Kooperationsprojekte in den Bereichen Kindergarten, Schule, Landschaftspflege und Verwaltung zwischen den Mitgliedsgemeinden.

Einzelnachweise

Weblinks
 Website zu den Kleinregionen im Waldviertel
 Informationen der Niederösterreichischen Landesregierung über Kleinregionen

Kleinregion in Niederösterreich
Brunn an der Wild
Drosendorf-Zissersdorf
Geras
Irnfritz-Messern
Japons
Langau
Pernegg (Niederösterreich)
St. Bernhard-Frauenhofen
Weitersfeld
Geographie (Bezirk Horn)
Region in Europa

Kleinregion Taffa-Thaya-Wild


بنو قريظة. هي قبيلة يهودية عاشت في شبة الجزيرة العربية حتى القرن السابع، في يثرب.

نسبهم
ينتسبون إلى: (قريظة بن النمام بن الخزرج بن الصريح بن السبط بن اليسع بن سعد بن لاوي بن جبر بن النمام بن عازر بن عيزر بن هارون بن عمران).

خلفية تاريخية
رحلت القبائل اليهودية إلى الحجاز في أعقاب الحروب اليهودية الرومانية وامتهنوا الزراعة، مما حسّن من أوضاعهم الثقافية والاقتصادية.

في القرن الخامس، ارتحلوا إلى يثرب،.، وقد كتب أبو الفرج الأصفهاني في كتاب الأغاني أن اليهود وصلوا في الحجاز في أعقاب حروب بين اليهود والروم. امتهن اليهود الزراعة في يثرب، فزرعوا النخيل والحبوب، وهذه الميزة مكنتهم من الازدهار اقتصاديا.

مع دخول قبيلتي الأوس والخزرج المدينة المنورة، أصبحتا في عداء. لفترة وصلت لحوالي مائة عام قبل عام 620. تحالف بنو النضير وبنو قريظة مع الأوس.

في حين انحازت بنو قينقاع مع الخزرج. دخل الأوس والخزرج وحلفائهم اليهود في أربع حروب. كانت أشدها وأكثرها دموية يوم بعاث.

كانت لبنو قريظة قوة عسكرية هيمنت على المدينة وما جاورها، حيث امتهنوا أيضا صناعة أنواع من الأسلحة

في عام 622، هاجر النبي محمد  إلى يثرب، وعقد صحيفة المدينة بين المسلمين وسكان يثرب من غير المسلمين. ومنهم سيد بني قريظة كعب بن أسد، ونصت على أن لليهود دينهم، وللمسلمين دينهم، وهم أحلاف أذا تحاربوا وألا يغدر أحدهم بالآخر. مع تزايد أعداد المسلمين توترت العلاقات بينهم وبين اليهود.

في عام 627، عندما حاصرت قريش وحلفائها المدينة في غزوة الخندق قام يهود بنو قريظة بالغدر في المسلمين وتحالفوا مع المشركين، لذلك بعد هزيمة قريش وحلفائها، حاصر المسلمون قبيلة قريظة. وفي النهاية استسلمت بنو قريظة، وقتل رجالهم، وفي حين سبيت نسائهم وأطفالهم.

بعد ذلك، قام المسلمون بطرد بنو قينقاع من المدينة. قم دخلوا في صراع مع بنو النضير ثم قاموا طردهم أيضا.

غزوة الخندق

في العام الخامس للهجرة، تحالفت قريش مع بعض من بينها بنو النضير، لغزو المدينة وفرض حصار عليها. فضّلت بنو قريظة الحياد زودوا المدافعين عن المدينة بالمجارف والمعاول لحفر خندق دفاعي للدفاع عن المدينة. لكنها غيرت موقفها في وقت لاحق، حيث دخلت في مفاوضات مع الأحزاب.

أثناء الحصار، استقبلت بنو قريظة حيي بن أخطب سيد بني النضير الذي حرض على هذا التحالف بين قبيلته مع قريش وغطفان. وأقنع كعب بن أسد بمساعدة الأحزاب. كعب كان في البداية متردد، وجادل بأن محمدا لم يخالف العهد معهم، لكنه قرر تقديم الدعم للأحزاب بعدما وعده حيي بالانضمام إلى بني قريظة في المدينة، إذا كان عاد الأحزاب إلى مكة دون انتصار.

انتشرت شائعات عن خيانة بني قريظة وأكدتها رسل النبي سعد بن معاذ وسعد بن عبادة. أثار ذلك قلق المسلمين لأن ذلك يعني انهيار دفاعات المدينة. فأمر النبي نعيم بن مسعود، وهو من سادات غطفان الذي كان قد اعتنق الإسلام سرا، أن يذهب إلى المحاصرين ويفشل مخطط التحالف بينهم. فذهب نعيم إلى بني قريظة ونصحهم بألا ينضموا إلى قتال المسلمين إلا إذا قدّم المحاصرون رهائن من بين قادتهم. ثم سارع إلى الأحزاب وحذرهم من أن إذا طلب بنو قريظة الرهائن، وذلك يرجع إلى أنها تعتزم تسليمهم إلى المسلمين. عندما جاء ممثلو قريش وغطفان إلى بني قريظة، وطلبوا الحصول على الدعم في المعركة، طلبت بنو قريظة رهائن. ممثلو المحاصرين رفضوا، ففشلت المفاوضات. ولم تدعم بنو قريظة القوات المحاصرة. وبالتالي فشل المهاجمون في تكوين جبهة قتال ثانية ضد المدافعين عن المدينة.

الحصار والاستسلام
يوم انسحاب الأحلاف، أخبر محمد بنزول الوحي عليه بأن يقاتل بني قريظة. التزمت بنو قريظة حصونهم وتحمّلوا الحصار لمدة 25 يوما. اقترح كعب بن أسد ثلاث طرق للخروج من المأزق: اعتناق الإسلام، أو الاستسلام، أو القتال.لم تقبل بنو قريظة أي من هذه البدائل. بدلا من ذلك طلبوا التشاور مع أبو لبابة، أحد من حلفائهم من الأوس. نصحهم أبو لبابة بالاستسلام شفقة بالنساء والأطفال. لكنه أشار «بيده نحو رقبته، مشيرا إلى أن المسلمين سيقومون بذبحهم.». في صباح اليوم التالي، استسلم بنو قريظة فأمر النبي محمد جيشه بذبح رجال القبي. تمت مصادرة أملاكهم، في حين تم سبي النساء والأطفال وعددهم حوالى 1000.

نهاية بنو قريظة
استسلمت بنو قريظة بعدما حاصرهم المسلمين، ثم قام سعد بن معاذ بالحكم بالذبح على الرجال، وسبي النساء، بعدما وافق النبي محمد .

نقد لرواية ابن اسحاق وابن هشام
قال الأثرم : سألت أبا عبد الله عن ابن إسحاق فقال: هو حسن الحديث، ثم قال: قال مالك : وذكره، فقال: (دجال من الدجاجلة) سير أعلام النبلاء 7 \ 38، تاريخ بغداد 1 \ 223، ميزان الاعتدال 3 \ 469.

ولم يكن يقدح فيه مالك، من أجل الحديث، إنما كان ينكر عليه تتبعه غزوات النبي محمد  على اليهود، وكان ابن إسحاق يتتبع هذا عنهم، ليعلم من غير أن يحتج بهم، وكان مالك لا يرى الرواية إلا عن متقن صدوق فاضل يحسن ما يروي ويدري ما يحدث (الثقات لابن حبان 7 \ 381- 383).

وقال أحمد : قدم ابن إسحاق بغداد، فكان لا يبالي عمن يحكي، عن الكلبي، وعن غيره، وقال: ليس هو بحجة. قال أبو العباس بن عقدة : سمعت عبد الله بن أحمد بن حنبل: كان أبي يتبع حديث ابن إسحاق، فيكتبه كثيرا بالعلو والنزول، ويخرجه في (المسند)، وما رأيته أبقى حديثه قط. قيل له : يحتج به ؟ قال : لم يكن يحتج به في السنن. (سير أعلام النبلاء" للذهبي")

انظر أيضا
 بنو النظير
 بنو قينقاع
 الجهاد

وصلات خارجية
 اليهود في المدينة

المراجع

آسيا في القرن 7
تاريخ المدينة المنورة
تاريخ إسلامي
شعوب قديمة في الشرق الأدنى
قبائل السعودية
قبائل عربية
معارك العصر النبوي
يهود عرب

بنو قريظة


خريسيبوس من صولي (/kraɪˈsɪpəs، krɪ- /؛ باليونانية: Χρύσιππος ὁ Σολεύς، خريسيبوس هو سوليوس؛ نحو 279-206 قبل الميلاد)، فيلسوف يوناني رواقي. يعود أصله إلى صولي في قيليقية، لكنه انتقل إلى أثينا حين كان شابًا، حيث أصبح تلميذًا لكليانثس في المدرسة الرواقية. حين مات كليانثس في حوالي العام 230 قبل الميلاد، أصبح خريسيبوس ثالث رئيس للمدرسة. بصفته كاتبًا غزير المؤلفات، وسع خريسيبوس المذاهب الأساسية لزينون الرواقي، وهو مؤسس المدرسة، ما أكسب خريسيبوس لقب المؤسس الثاني للرواقية.

برع خريسيبوس في المنطق ونظرية المعرفة والأخلاقيات والفيزياء. ابتكر نظامًا جديدًا للمنطق الافتراضي من أجل فهم أفضل لعمل الكون ودور البشرية فيه. التزم برؤية حتمية للقدر، لكنه مع ذلك بحث في دور الحرية الشخصية في الفكر والعمل. آمن أن الأخلاق تعتمد على فهم طبيعة الكون، ودرّس العلاج بالتخلص من العواطف الجامحة التي تثبط الروح وتسحقها. بدأ بفضله نجاح الرواقية بصفتها واحدة من أكثر الحركات الفلسفية تأثيرًا لقرون في العالم اليوناني والروماني.

لم ينجُ من أعماله المكتوبة سوى الفتات. في الآونة الأخيرة، عُثر على أجزاء من بعض أعماله بين برديات هيركولانيوم.

حياته
ولد خريسيبوس بن أبولونيوس الطرسوسي من أصل فينيقي في صولي، قيليقية. كان ذي مكانة اجتماعية متدنية، واشتهر بأنه تدرب بصفته عداء للمسافات الطويلة. في سنين شبابه، فقد ممتلكاته الهامة الموروثة، إذ صودرت لخزينة الملك. انتقل خريسيبوس إلى أثينا وتتلمذ على يد كليانثس الذي كان آنذاك رئيسًا (شولارش) للمدرسة الرواقية. يُعتقد أنه حضر دورات أركسيلاوس وخلفه لاسيدس في الأكاديمية الأفلاطونية.

انغمس خريسيبوس بشغف في دراسة النظام الرواقي. بلغت سمعته في التعلم بين معاصريه مبلغًا كبيرًا. اشتهر بجرأته الفكرية وثقته بنفسه وظهر اعتماده على قدرته الخاصة، إلى جانب أشياء أخرى، في الطلب الذي افتُرض أنه قدمه لكليانثس، قائلًا: «أعطني المبادئ، وسوف أجد البراهين بنفسي». خلف كليانثس كرئيس للمدرسة الرواقية بعد وفاته في حوالي 230 قبل الميلاد.

كان خريسيبوس كاتبًا غزير الإنتاج. يُقال إنه نادرًا ما أنهى يومه دون كتابة 500 سطر، وألف أكثر من 705 عملًا. دفعته رغبته في الشمول إلى أخذ طرفي النقاش بعين الاعتبار واتهمه خصومه بملء كتبه باقتباسات الآخرين. كان يُنظر إليه على أنه مستفيض وغامض في أقواله ومهمل في أسلوبه، لكن حظيت قدراته بتقدير كبير، وأصبح يُنظر إليه على أنه قوة بارزة في المدرسة.

توفي خلال الأولمبياد 143 (عام 208-204 قبل الميلاد) عن عمر ناهز 73 عامًا. قدم ديوجانس اللايرتي روايتين مختلفتين عن وفاته. في الرواية الأولى، أصيب خريسيبوس بالدوار بعد أن شرب نبيذًا غير مخفف في وليمة، ومات بعد فترة وجيزة. في الرواية الثانية، قيل إنه شاهد حمارًا يأكل بعضًا من التين وصرخ: «الآن أعطِ الحمار شرابًا من النبيذ النقي ليغسل التين»، ومات حينها إثر نوبة من الضحك. أقام ابن أخيه أريستوكريون تمثالًا على شرفه في كيراميكوس. خلف خريسيبوس في رئاسة المدرسة الرواقية تلميذه زينو الطرسوسي.

لم ينجُ من أعماله المكتوبة سوى الأجزاء المقتبسة في أعمال مؤلفين لاحقين مثل شيشرون وسينيكا وجالينوس وفلوطرخس وغيرهم. في الآونة الأخيرة، عُثر على أجزاء من كتاب أسئلة منطقية وحول العناية الإلهية بين برديات هيركولانيوم. قد يتواجد أيضًا عمل ثالث لخريسيبوس بين البرديات.

الله

كان يؤمن بالله، ويعتقد أن الكون هو الله، وأكد خريسيبوس أن الكون نفسه هو الله وفيض عالمي من روحه.

وفاته

توفي خلال الأولمبياد 143 (208-204 قبل الميلاد) وقد ناهز 73 سنة من العمر. ولكن ديوجين Laërtius يعطي تحليلين وروايتين مختلفين عن وفاته. في الرواية الأول، إنه أغمي عليه وهو سكران بسبب الدوخة من شرب نبيذ مخفف شربه في وليمة، وتوفي بعد فترة وجيزة. في الرواية الثاني، قال انه كان يراقب حمار يأكل بعض التين وصرخ: "الآن أعطي الحمار شرابا من الخمر النقي لغسل بطنه من التين"، وعندها مات في نوبة من الضحك.

روابط خارجية

مصادر

رياضياتيون في القرن 3 ق م
رياضياتيون يونانيون قدماء
فلاسفة إغريق
فلاسفة في القرن 3 ق م
فينيقيون
منطقيون يونانيون قدماء
مواليد عقد 270 ق م
مواليد في صولي (قيليقية)
وفيات بسبب الضحك
وفيات عقد 200 ق م
وفيات في أثينا
يونانيون في القرن 3 ق م
فلاسفة يونانيون في القرن 3 ق م

خريسيبوس


An Philodendron phlebodes in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni George Sydney Bunting. An Philodendron phlebodes in nahilalakip ha genus nga Philodendron, ngan familia nga Araceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 P. p. kermesinum
 P. p. phlebodes

Mga kasarigan

Philodendron

Philodendron phlebodes


Leon County is the name of two counties in the United States:

Leon County, Florida
Leon County, Texas

See also
Viscounty of Léon in Brittany in northwestern France

Leon County


The 2 arrondissements of the Hautes-Alpes department are:
 Arrondissement of Briançon, (subprefecture: Briançon) with 36 communes.  The population of the arrondissement was 35,266 in 2016.
 Arrondissement of Gap, (prefecture of the Hautes-Alpes department: Gap) with 126 communes.  The population of the arrondissement was 105,841 in 2016.

History

In 1800 the arrondissements of Gap, Briançon and Embrun were established. The arrondissement of Embrun was disbanded in 1926.

References

Hautes-Alpes

Arrondissements of the Hautes-Alpes department


ඔසාකා යනු ජපාන කැන්සායි කලාපයේ නම්කරන ලද නගරයකි. එය ඕසකා ප්‍රාන්තයේ අගනුවර සහ කෙයිහන්ශින් පුරවරය,ජපානයේ දෙවන විශාලතම නාගරික ප්‍රදේශය සහ මිලියන 19 කට අධික වැසියන් සමඟ ලොව විශාලතම නාගරික ප්‍රදේශයන්ගෙන් එකක් වන කෙයිහන්ශින් පුරවරයේ විශාලතම සංරචකය වේ.  යෝඩෝ ගං මෝයේ ඔසාකා බොක්ක මත පිහිටි ඔසාකා, ටෝකියෝවේ විශේෂ වාට්ටු 23ට හා යොකොහාමා නගරයට පසු දිවා කාලයේ ජනගහනය අනුව ජපානයේ තෙවන විශාලතම නගරය වන අතර, ප්‍රධාන ආර්ථික මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස කටයුතු කරයි.

ඓතිහාසිකව වෙළඳ නගරයක් වන ඔසාකා, "ජාතියේ මුළුතැන්ගෙයි" ලෙස ද හඳුන්වනු ලැබූ අතර ඉඩෝ කාලය තුළ සහල් වෙළෙඳ මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස කටයුතු කර ඇත.

මෙම Kofun කාලය පූර්ව ඉතිහාසය [සංස්කරණය]
මෙම Morinomiya නටබුන් (森 ノ 宮 遺跡 Morinomiya iseki?) ට ඕසකා ප්රදේශයේ මනුෂ්ය වාසයට ඉතා මුල් කාලීන සංඥා සමහර 5 වන-6 සියවස් ක්රිපූ පමණ සිට ෂෙල් එක් එක් පස් ගොඩැල්ලේ හැඩය, මුහුදු බෙල්ලන් හා තැන්පත් මිනිස් ඇට සැකිලි සමන්විත වේ. එය [කවුරුන් විසින්?] විශ්වාස කෙරේ දේ Uehonmachi ප්රදේශයේ නැගෙනහිර දී මිරිදිය මුහුදු සමග අර්ධද්වීපය ඉඩම් සමන්විත අද වන බව. වී ගොවිතැන ජනප්රිය වූ ලෙස Yayoi කාලය තුළ දී තැනිතලා මත ස්ථිර වාසස්ථාන වර්ධනය වී ඇත. [1]

මෙම Kofun කාලය වන විට, ඕසකා ජපානය බටහිර කොටසක් ලෙස කලාපයේ සම්බන්ධ කේන්ද්රස්ථානයක් වරාය බවට වර්ධනය විය. ඕසකා මිටියාවතේ සොයා වඩ වඩාත් විශාල සොහොන් එක් එක් පස් ගොඩැල්ලේ හැඩය ද විශාල සංඛ්යාවක් රාජ්ය ගොඩනැගීමට ප්රමුඛ දේශපාලන, විදුලි සාන්ද්රණය සාක්ෂි ලෙස දක්නට ලැබේ. [1] [5]

Asuka සහ නාරා කාලය [සංස්කරණය]
මෙම Kojiki 390-430 ක්රි.ව තුළ Osumi පිහිටා තවත් මාළිගාවක් වත්මන් Higashiyodogawa වාට්ටු දේ ගැන පවතින බව වාර්තා, කෙසේ වෙතත්, එය ප්රාග්ධන නමුත් ද්විතියික අධිරාජ්ය නිවසේ වී නොමැත හැක පෙනේ. [6]

645 දී, අධිරාජයා Kōtoku [7] එය ජපානයේ එවකට අගනුවර බවට දැන් ඕසකා දේ ගැන ඔහුගේ Naniwa නගර-Toyosaki මාලිගය ඉදි කළේය. දැන් ඕසකා ලෙස හඳුන්වන මෙම නගරය Naniwa ලෙස සඳහන් මේ අවස්ථාවේ වූ අතර, එය මෙම නම හා ව්යුත්පන්න එවැනි Naniwa (浪 速) සහ Namba (難 波) ලෙස මධ්යම ඕසකා දිස්ත්රික්ක සඳහා තවමත් භාවිතා වේ. [8] අගනුවර වුවද 655 දී අද (නාරා ප්රාන්තය තුළ) Asuka වෙත ගෙන, Naniwa Yamato (නූතන නාරා ප්රාන්තය), කොරියාව, සහ චීනය අතර, ඉඩම් සහ මුහුදට, ඉතා වැදගත් සම්බන්ධයක් පවතී. [1] [9]

Naniwa අධිරාජයා Shōmu අනුපිළිවෙළින් 744 නැවත අගනුවර ප්රකාශ කරමින්, ඉම්පීරියල් අධිකරණය Heijō-kyō (දැන් නාරා) වෙත ආපසු යද්දී 745, තුරු එසේ බේරුනා. නාරා කාලය අවසන් වන විට Naniwa ගේ තොටුපොළක් චරිත ක්රමයෙන් අසල්වැසි ප්රදේශවල විසින් භාර ගෙන තිබේ, නමුත් එය Heian-kyō (කියොතෝ අද) සහ අනෙකුත් ගමනාන්ත අතර ගඟ, නාලිකාව, හා ඉඩම් ප්රවාහන ක සජීවී මධ්යස්ථානය පැවතුනි.

ඉඩෝ කාලය [සංස්කරණය] වෙත Heian
1496 දී, Jōdo Shinshū බෞද්ධ පැරණි Naniwa අධිරාජ්ය මාලිගයේ අඩවිය මත සෘජුවම පිහිටා ඇති දැඩි ආරක්ෂිත Ishiyama Hongan-ji, ඔවුන්ගේ මූලස්ථානය පිහිටුවන ලදී. නිල සංවර්ධන ආධාර Nobunaga අවසානයේ භික්ෂුන්ගේ යටත් මාලිගාවේ පසුව පුළුල් ඉටු වීමක් ප්රතිඵලය 1570 දේවමාලිගාව දශකය පුරා වටලා ව්යාපාරය ආරම්භ විය. Toyotomi Hideyoshi එහි ස්ථානයේ ඕසකා කාසල් ඉදි.

ඕසකා දිගු (සමාජයේ හතර කොට්ඨාශ බලන්න) වෙළඳ පංතිය අයත් ජනගහනයෙන් විශාල ප්රතිශතයක් [10], ජපානය මූලික ආර්ථික මධ්යස්ථානය ලෙස සලකන ලදී. මෙම ඉඩෝ කාලය (1603-1867) ක් පුරා, ඕසකා ජපානයේ ප්රධාන නගර එකක් බවට වර්ධනය වූ අතර, පසුව සජීව හා වැදගත් වරායක් ලෙස සිය පැරණි භූමිකාව ගියා. එහි ජනප්රිය සංස්කෘතිය [11] සමීපව ukiyo ඊ කිරීමට ඉඩෝ ජීවිතය පිළිබඳ වචනයෙන් විස්තර හා සම්බන්ධ විය. එහි ප්රසිද්ධ Kabuki හා Bunraku තිරගත ජනාධිපතිවරයා සිංගපූරුවේ පැවැත්වීමට ලෙස 1780 වන විට ඕසකා, විෂය කලා සංස්කෘතිය වගා කර ඇත. [12] 1837 දී Ōshio Heihachirō, අඩු පෙළේ සමුරායි, බොහෝ දුප්පත් සහාය නගරයේ අකැමැත්ත ප්රතිචාර ගොවි කැරැල්ල නායකත්වය දුන් හා ප්රදේශයේ පවුල් දුක්. Shogunal නිලධාරීන් Ōshio තමා ඝාතනය කල පසු, එම කැරැල්ල බිඳ දමා කලින්. [13] ඕසකා 1 දා ෂ්යෝගෝ (නූතන කෝබේ) ලෙස එම අවස්ථාවේ දී Bakufu රජය විසින් විදේශ වෙළඳ සඳහා විවෘත කරන ලදී නගරය ආසන්න වශයෙන් එක්-කාර්තුව සමතලා කරන ලදී හුදෙක් Boshin යුද්ධය පැමිණීමත් සහ මෙයිජි යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම පෙර ජනවාරි 1868,. [14]

ඕසකා පදිංචිකරුවන් අවම වශයෙන් 18 වන සියවසේ සිට ඉඩෝ සාහිත්යය ඒකාකාර කරන ලදී. 1802 දී Jippenisha Ikku පාහේ විශ්වාසය ඔබ්බට ලෝභ ලෙස Osakans නිරූපිත. 1809 දී පරිභව කාලීන "Kamigata zeeroku" ගණනය, ඥානය, සිවිල් බලය නොමැති වීම සහ ඔසාකා භාෂාව පිළිබඳ අශිෂ්ටත්වය ප්රකාරව ඕසකා කලාපයේ වැසියන් අසිරියක් ඉඩෝ පදිංචිකරුවන් විසින් භාවිත කරන ලදි. ඉඩෝ ලේඛකයන් සංස්කෘතිය Samurai නිදහසත්, සහ අධෛර්යසම්පන්න දුප්පත් නමුත් ත්යාගශීලී, පවිත්ර, හා මහජන තමන් දුටුවේ. ඊට වෙනස් ලෙස ඉඩෝ ලේඛකයන් රූකඩය ආධුනිකයන් ලෙස "zeeroku", ලෝභ, කෑදර, කෑදර, සහ නොයෙක් ආකාරයේ අසංවර දැක්කා. යම්තාක් දුරකට, ඕසකා පදිංචිකරුවන් තවමත් (大阪 は 食 倒 れ "ඕසකා wa kuidaore" "ඔවුන් බිඳ තෙක් ඕසකා ක ජනතාව ඔවුන්ගේ ආහාර ගිල" යන වැකිය සාධක, විශේෂයෙන් කෑදරකම අනුව, අද එකම විදිහට ටෝකියෝ නිරීක්ෂකයින්ගේ කිසිසේත් සමාජයෙන් කොන් වේ ?).

ජපානය

ඕසකා


Neiva este capitala departamentului Huila. Orașul este situat în valea râului Magdalena, în sudul Columbiei și are o populație de aproximativ 378.857 de locuitori. Datorită poziției sale geografice strategice, este unul dintre cele mai importante orașe din sudul Columbiei.

Istoria
Neiva a fost fondat în 1539 de către Juan de Cabrera într-o zonă care aparține de municipiul Campoalegre. În 1550, Juan de Alonso y Arias a mutat orașul în municipiul Villavieja din prezent. În acest loc, orașul a fost distrus de triburile indigene în 1560. În 1612, orașul a fost fondat din nou în locul său actual, pentru a treia și ultima oară de către Diego de Ospina y Medinilla.

Neiva a devenit important în timpurile coloniale datorită poziției sale economice și strategice. Era situat pe calea comercială care lega Viceregatul din Peru cu Bogotá și Caracas. Orașul a fost declarat capitală a provinciei Neiva, formată din Neiva, La Plata, Timana și Purificacion. În 1905, orașul a devenit capitala noului departament Huila, care a fost desprins din Departamentul Tolima de către guvernul național.

În 1967, orașul a fost lovit de un cutremur grav, cu magnitudinea de 7,2 grade pe scara Richter. Cutremurul a distrus mai multe clădiri, inclusiv clădirea guvernatorului, Palacio de las 57 ventanas.

Climă

Orașe înfrățite
  Kungsbacka, Suedia
  Cadiz, Spania
  Gold Coast, Queensland, Australia
  Los Angeles, Statele Unite ale Americii
  Milan, Italia
  Bogotá, Columbia
  Lyon, Franța
  Malmö, Suedia
  Cartagena de Indias, Columbia
  Perth, Western Australia, Australia
  Leesburg, Florida, Statele Unite ale Americii
  Palembang, South Sumatra, Indonezia

Note

Legături externe
 Neiva official website
 Opanoticias Daily Newspaper from Neiva
 La Nación Daily Newspaper from Neiva
 Diario del Huila Daily Newspaper

Orașe din Columbia

Neiva, Huila


Familia Thunderman este un serial american de comedie creat de Jed Spingarn. Actorii care au jucat rolurile principale în acest serial sunt Kira Kosarin, Jack Griffo, Addison Riecke, Diego Velazquez, Chris Tallman, Rosa Blasi și Maya Le Clark. Serialul a avut premiera în România pe 7 septembrie 2014.

Distribuție
Kira Kosarin ca Phoebe Thunderman
Jack Griffo ca Max Thunderman
Addison Riecke ca Nora Thunderman
Diego Velazquez ca Billy Thunderman
Chris Tallman ca Hank Thunderman
Rosa Blasi ca Barb Thunderman
Maya Le Clark ca Chloe Thunderman (Sezoanele 3-4)

Episoade

Sezonul 1

1. Aventuri cu superbonele

2. Phoebe vs. Max

3. Petrecere la cină

4. Carnetul de note

5. Ziua chiulului

6. Asta e o treabă pentru...

7. Oaspetele din weekend

8. Mi-ai furat președinția

9. Târg de științe ciudat

10. Crimă după crimă

11. Razna de tot

12. Aniversarea

13. Simțul Thunder

14. Clona lui Phoebe

15. Ziua de naștere

16. O noapte cu fetele

17. Micile cântărețe

18. Azi sunt Dr. Thunderman

19. Hai în vacanță

20. Tata e suplinitor

Sezonul 2

1. Thunder-mașina

2. Patru eroi și un bebeluș

3. Trepădușii lui Max

4. Pheebs cântă rock

5. Familia Thunderman e bântuită

6. Să tocăm împreună

7. Detectivul albastru

8. Majorete și Pericol iminent

9. Schimbări în artă

10. Furtună de iarnă

11. Părinții nu înțeleg

12. Familia Evilman

13. O poveste fără prietenie

14. Gustul eșecului

15. Necazuri la dublu

16. Cine este mama ta?

17. Grozava cursă de șobolani

18. Mare hoție la mall

19. Nu e chiar Link

20. Frica pelerinei

21. Prânzul ne cheamă

22. Hit cu tunet

23. Fata cu dragonul confuziei

24-25. Un nou erou

Sezonul 3

1. Phoebe vs. Max: Gangbang-ul in familie

2. Drept la țintă

3. De ce mă tot bâzâi

4. Ieșire spectaculoasă

5. Cui îi e frică de parc?

6. Răul nu doarme niciodată

7. Jucători dubli

8. Sprijin floral

9. Peticește-mă dacă poți

10. Un fel de despărțire

11. Nu loc de mentori bătrâni

12. Întâlnire cu așteptări

13. Seara jocurilor în familie

14. Sărută-mă Nate

15. După școală plimbăm câinele

16. Farsorul original

17. În sus și-n jos

18. Te voi uita, sa vezi

19. Câstigă-i pe părinții

20. Nu mă poți spiona iubire

21. Prințul de Pheebs

22. Mătușa Obrăznicușa

23. Furăm de acasă

24. Înapoi la școală

25-26. Supereroii sunt descoperiți

Sezonul 4

1. Halloween cu eroi

2-3. Faimă faimă, pleacă de aici!

4. Miroase a spirit de echipă

5. Max spre viitor

6. Nunta aniversară

7. Parcuri și T-Rex

8. Întâlnire cu așteptări

9. Portocaliul este noul Max

10. Despărțire perfectă

11. Forța Z să fie cu tine

12. Strada despărțirii

13. Super Gideon

14. Fie ce haos o fi

15-16. Thunder în Paradis

17. Salvează trecutul

18. Mici Z

19. Întâlnire perfectă

20. Răzbunarea lui Smith

21. N-ai unde să fugi

22. Un frate important

23. Ritmuri și pantofi de dans

24. Titlu netradus în limba română

25. Asistenta cu țipete

26. Greșeală cu biscuiți

27. Toți Thundermanii președintelui

28. Întunericul Max: Dincolo de tunel

29. Thunder-Suta

30. Eroi în buclă

31-32. Jocurile Thunder

Note

Nickelodeon
Seriale de televiziune din 2013
Seriale de televiziune americane
Seriale de comedie

Familia Thunderman


Johann Anton von Tillier (XIII.) (* Januar 1792 in Bern; getauft am 24. Januar 1792; † 16. Februar 1854 in München) war ein Schweizer Historiker und Politiker  und entstammte der Berner Patrizierfamilie Tillier.

Leben
Johann Anton von Tillier studierte von 1809 bis 1811 an der Universität Genf und von 1811 bis 1813 an der Universität Jena Geschichte und Rechtswissenschaften. In Jena schloss er sich dem Corps Vandalia an und nahm an der dortigen liberalen Erhebung teil. Nach Abschluss des Studiums trat er in den Berner Staatsdienst ein. Er besass das bernische Burgerrecht und das Gesellschaftsrecht zu Mittellöwen.

Politisch wirkte Tillier auf kommunaler, kantonaler und eidgenössischer Ebene. Er war von 1829 bis 1832 Präsident der Stadtpolizeikommission und ab 1831 Stadtrat von Bern. Dem Grossen Rat des Kantons Bern gehörte er ununterbrochen von 1823 bis 1850 an. 1837 wurde zum Berner Landammann gewählt. 1846/1847 und 1848/1849 war er Präsident des Kantonsparlaments. Von 1824 bis 1831 war Berner Appellationsrichter. 1830 und 1841 gehörte er dem Berner Regierungsrat an. Von 1831 bis 1832 wirkte er in der Regenerationsregierung mit. 1836, 1841, 1846 und 1848 war er Gesandter des Kantons Bern an der Tagsatzung. 1848 trat er mit Erfolg zu den ersten eidgenössischen Parlamentswahlen an, und gehörte bis 1851 dem Schweizer Nationalrat an. Hier trat er für eine Amnestie des Sonderbundes ein. Nach seiner Nichtwiederwahl 1851 ging er nach München. Stets kontinuierlich neben seiner aktiven politischen Tätigkeit widmete er sich selbständig der Geschichtsschreibung. Annalistisch beschrieb er zum einen die Berner Geschichte vom Mittelalter bis zum Ende des Ancien Régime und zum andern die Schweizergeschichte von der Helvetik bis zum Beginn des Bundesstaates. Er gilt als der bedeutendste bernische Geschichtsschreiber des 19. Jahrhunderts. Als Historiker hob er den stellvertretenden Wert der Bernergeschichte für die Schweizergeschichte hervor.

Werke
 Geschichte der europäischen Menschheit im Mittelalter. 4 Bände. 1829–1830.
 Geschichte des eidgenössischen Freistaates Bern von seinem Ursprunge bis zu seinem Untergange im Jahre 1798. 5 Bände. 1838–1839. online bei der UB Bern
 Geschichte der Helvetischen Republik (1798–1803). 3 Bände. 1843.
 Geschichte der Eidgenossenschaft unter der Herrschaft der Vermittlungsakte (1803–1813). 2 Bände. 1845–1846.
 Geschichte der Eidgenossenschaft während der sogenannten Restaurationsepoche (1814–1830). 3 Bände. 1848–1850.
 Geschichte der Eidgenossenschaft während der Zeit des sogeheissenen Fortschrittes, von dem Jahre 1830 bis zur Einführung der neuen Bundesverfassung im Herbste 1848. 3 Bände. 1854–1855.

Literatur

 Richard Feller, Edgar Bonjour: Geschichtsschreibung der Schweiz. Bd. II, S. 612–616.
 Hans von Greyerz: Nation und Geschichte im bernischen Denken. Bern 1953, S. 186 ff.
 Erich Gruner: Die Schweizerische Bundesversammlung 1848–1920. Bd. I, 1966, S. 239 f.
 Egbert Friedrich von Mülinen: Prodromus einer schweizerischen Historiographie. Bern 1974, S. 163.
 Bernhard Zeerleder von Steinegg: Erinnerung an Johann Anton Tillier. 1854.

Weblinks

 Johann Anton von Tillier auf der Website der Gesellschaft zu Mittellöwen (mit Bild)

Einzelnachweise

Johann Anton 13
Historiker
Tagsatzungsgesandter
Nationalrat (Bern)
Regierungsrat (Bern)
Grossrat (Bern)
Richter (Schweiz)
Corpsstudent (19. Jahrhundert)
Schweizer
Geboren 1792
Gestorben 1854
Mann

Johann Anton von Tillier