The Institution of Engineers of Ireland () or the IEI, is the second oldest Engineering Society on the islands of Great Britain and Ireland, and was established in 1835.  The institution primarily represents members based in Ireland.

Membership of the institution is open to individuals based on academic and professional background and is separated into grades in accordance with criteria, including the Chartered Engineer and European Engineer titles.

The institution received its current legal name in 1969 by an Act of the Oireachtas. In October 2005 the institution adopted the operating name Engineers Ireland in an attempt to reduce any confusion over what the abbreviation IEI means, and as a substitute for its current legal name which is often considered unwieldy; the legal name is, however, unchanged.

History

The history of the institution can be traced to 6 August 1835 when civil engineers met in Dublin; the result was the Civil Engineers Society of Ireland, in 1844 the society adopted the name the Institution of Civil Engineers of Ireland (ICEI). The institution received a royal charter on 15 October 1877, this being a significant milestone in obtaining international recognition and standing. In the early years of the Irish Free State Cumann na nInnealtóirí (The Engineers Association) was set up independently, in 1928, by incorporation under the Companies Act, 1908 to "improve and advance the status and remuneration of qualified members of the engineering profession" as it was felt that the ICEI's charter prevented its negotiation of employment conditions and salary.

In 1927 the ICEI elected their first woman member when Iris Cummins was admitted to the organisation.

As time progressed it was realised that the institution and association might better advance engineering in Ireland by amalgamation of both into a single organisation which would represent a broader set of engineering disciplines, so discussions commenced in 1965, and resulted in The Institution of Civil Engineers of Ireland (Charter Amendment) Act, 1969 leading to the redesignation of the unified institution as The Institution of Engineers of Ireland – Cumann na nInnealtóirí. Since this Act the institution has represented all branches of engineering in Ireland.

In 1997 the institution set up the Irish Academy of Engineering – official website, based at Bolton Street, Dublin Institute of Technology (Now Technological University Dublin).

Mission

"The institution promotes the art and science of engineering...", in particular:

"Our members serve society through the highest standards of professional engineering. We seek to improve the quality of life for all, creating prosperity and adding value through innovation and the promotion of health, and sustainable development."

Responsibilities

 Promote knowledge of engineering.
 Establish and maintain standards of professional engineering and engineering education.
 Provide opportunities for Continuing Professional Development (CPD) for engineers.
 Maintain standards of professional ethics and conduct.
 Ensure that professional titles are granted to qualified candidates.
 Act as the authoritative voice of the engineering profession in Ireland.

Professional Titles

 Honorary Fellow of Engineers Ireland - FIEI (Hons)
 Fellow of Engineers Ireland - CEng FIEI or CEng CEnv FIEI
 Chartered Environmentalist - CEng CEnv MIEI
 Chartered Engineer - CEng MIEI
 Associate Engineer - AEng MIEI
 Engineering Technician - Eng Tech MIEI
 Member of Engineers Ireland - MIEI
 Technician Member of Engineers Ireland - Tech IEI

Other Membership Titles
 Student Member of Engineers Ireland
 Affiliate Member of Engineers Ireland
 Companion Member of Engineers Ireland

Sectors

The institution is divided into three sectors; Divisions, Regions, and Societies, which are further subdivided – their purpose is to promote engineering and share knowledge.

Regions: An Ríocht (Kerry); Australia/New Zealand; Cork; Donegal; GB; Midland; North-East; Norther; North-West; South-East; Thomond and West.
Divisions: Agriculture and Food; Biomedical; Chemical and Process; Civil; Electronic and Computing; Electrical; Energy and Environment; Fire and Safety; Local Government; Mechanical and Manufacturing; Structures and Construction.
Societies: Academic Society; An Roth; Geotechnical Society; Heritage Society; MEETA Society for Asset Managers; Project Management Society; Roads and Transportation Society; Water and Environmental Engineering Society; Young Engineers Society (Y.E.S).

International

In accordance with EU requirements it is the designated authority for the engineering profession in Ireland. The institution is a national member of European Federation of National Engineering Associations (FEANI). The institution is also a signatory to a number of multilateral agreements, these are principally for registered professional titles and accredited engineering programmes, for academic programmes these are:

The institution is also the signatory to a number of bilateral agreements with engineering societies in the United Kingdom. These are for the dual recognition of corresponding Chartered Engineer, Associate Engineer and Engineering Technician grades of the institution.

What the Institution offers

 Continuing Professional Development (CPD) training.
 Programme accreditation.
 CPD best practice for engineering employers.
 A national and regional programme of CPD-approved evening lectures and seminars.
 Meeting room and conference facility hire.
 Library and reading room with access to all our engineering literature.
 Publications such as the Engineers Journal (published by IFP Media), e-zines, academic reviews, technical papers and government submissions.
 Career advice and employment services to our members and partners.

Footnotes

See also
 Education in the Republic of Ireland
 List of Irish learned societies
 List of universities in the Republic of Ireland

External links
 Official site
 RIAI CPD
 FEANI European Engineer Title

Engineering societies
Learned societies of Ireland
1835 establishments in Ireland
Professional associations based in Ireland
Seanad nominating bodies

Institution of Engineers of Ireland


PPF may refer to:

Political and related organizations
The Participatory Politics Foundation a US non-profit organization
 Parti Populaire Français, a French fascist party active before and during World War Two
 Pirate Party (France), a former French political party
Progressive Policies Forum, a UK organization involved in a 2008 scandal over Peter Hain's campaign
Public Policy Forum, a Canadian think tank

Financial topics
Pension Protection Fund, a UK body responsible for paying pension compensation
PPF (company), a financial group
Production–possibility frontier, a graph on the goods that an economy could efficiently produce with limited productive resources
Public Patent Foundation, a US non-profit organization
Public Provident Fund, a savings-cum-tax-saving instrument in India

Scientific topics
 Percent Point Function for the calculation of statistical quantiles.
Photosynthetic Photon Flux, see Photosynthetic photon flux density
Propofol, a drug used to induce anesthesia
 Public Psychiatry Fellowship at Columbia University Department of Psychiatry

Other uses
Pacific Pro Football
Paint protection film
Philippine Pickleball Federation
Print production format, a file format in the print industry
Program of Priestly Formation, a document by the United States Conference of Catholic Bishops on the formation of priests in the Roman Catholic Church

PPF


මානව භූගෝල විද්‍යාව යනු පෘතුවිය මතුපිටදී මිනිසාගේ ල පරිසරය සමඟ පවතින අනේ‍යා්න්‍ය හැසිරීම් පිළිබඳ හැඩගැසීම සහ අවකාශ ව්‍යාප්තියේදී අභිප‍්‍රායන් හා ප‍්‍රතිවිපාක සමඟ ඇති විශේෂ සම්බන්ධය ල ආකාර හා ක‍්‍රියාවලි වශයෙන් අධ්‍යයනය කරන භූගෝල විද්‍යාවේ එක් කොටසකිග

අරමුණ

එය සමාජ විද්‍යාවන් හි මානව ලදේශපාලනික ලසංස්කෘතික ල සමාජීය හා ආර්ථික යන පාර්ශවයන් සපුරාලයි ග තවද පෘතුවියේ භොතික දර්ශනය ල මානව භූගෝල විද්‍යාවේ ප‍්‍රධාන අරමුණ නොවේ :භොතික භූගෝල විද්‍යාව බලන්න*ග පෘතුවිය මත කුමන ආකාරයේ මිනිස් කි‍්‍රයාකාරකම් සිදුවෙනවාද යන්න සහා පරිසර භූගෝල විද්‍යාව මගින් එළිදරව් කරන මේ දෙක අතර ඇති විශේෂ සම්බන්ධය නිසා භොතික භූදර්ශන වලට නොගොස් මානව භූගෝල විද්‍යාව ගැන සාකච්චා කිරීම කල නොහැකිය ග විෂය අධ්‍යයන ල මැනීම් ගවේෂණය ල සංඛ්‍යාන විශ්ලේෂණය සහා අනෙක් පුද්ගලයන් අතර ආකෘති ගොඩනැගීම ඇතුලත්ව ල ක‍්‍රමවේදීව වෙනස් ගුණාත්මකව ක‍්‍රම සහා ප‍්‍රමාණාත්මක ක‍්‍රමයන් දෙවර්ගයම මානව භොතික විද්‍යාවේදී යොදාගනු ලබයි ග

මානව භූගෝල විද්‍යාව


Olaylar
 1756 - İrlanda'nın koruyucu azizlerinden, Aziz Patrick'in (385-461) adına kutlanan bir festival olan Aziz Patrick Günü, ilk kez New York'ta da kutlandı.
 1776 - Amerikan Devrimi: George Washington ve Henry Knox'un kente bakan tepelere topçu birliklerini konuşlandırmasının ardından İngiliz güçleri, Boston'u terk etmek zorunda kaldı.
 1816 - 38 tonluk 'Elise' adlı buharlı tekne, kaptan Pierre Andriel yönetiminde, Manş Denizi'ni aşan ilk buharlı tekne oldu.
 1845 - Küçük paketlerde kullanılan lastik bandın patenti alındı.
 1861 - İtalya, ulusal birliğini kurdu.
 1891 - Ahmed İhsan Tokgöz, Servet-i Fünûn dergisini kurdu.
 1901 - Van Gogh'un resimleri Paris'te Bernheim-Jeune galerisinde sergilenmeye başladı. 1890'da intihar eden sanatçı, yaşamı boyunca sadece bir tane resim satabilmişti.
 1915 - Çanakkale Savaşı: Kraliyet Donanması Komutanı Amiral Sackville Carden, görevinden ayrıldı.
 1920 - İngilizler, Eskişehir ve Afyon'dan çekildiler.
 1921 - Londra'da ilk doğum kontrol kliniği açıldı. Kliniğe başvuranlara, düşük ücretle korunma araç gereçleri verildi.
 1926 - "Demir Sanayinin Tesisine Dair Kanun" TBMM'de kabul edildi.
 1927 - İtalya'da müzmin bekarların ağır vergi ödemeleri için kanun çıkarıldı.
 1941 - Alman denizaltı kaptanı Otto Kretschmer'in denizaltısı batırıldı ve esir alındı.
 1944 - Varlık Vergisi'nin tasfiyesine ilişkin yasa yürürlüğe girdi.
 1948 - Belçika, Fransa, Hollanda, Birleşik Krallık ve Lüksemburg arasında, 50 yıl süreli Brüksel Antlaşması imzalandı ve Batı Avrupa Birliği kuruldu.
 1954 - İspanya'yı kura sonucunda eleyen Türkiye millî futbol takımı, FIFA Dünya Kupası'na katılmaya hak kazandı.
 1961 - Vicente Calderón Stadyumu'nun yapımına başlandı.
 1965 - 30 milyon dolarlık hacmi olan Türk-İsrail Ticaret Antlaşması imzalandı.
 1966 - ABD donanması'na ait "Alvin" adlı araştırma-kurtarma denizaltısı, İspanya kıyıları açıklarında ABD'ye ait kayıp hidrojen bombası'nı buldu.
 1968 - PTT ile Northern Electric firmasının işbirliğiyle kurulan telefon fabrikasında yapılan ilk yerli telefon cihazları, 157 liradan satışa çıkarıldı.
 1969 - Golda Meir, İsrail'in ilk kadın Başbakanı oldu.
 1970 - My Lai katliamı: ABD Ordusu, olayı örtbas etmeye çalıştıkları için 14 subay hakkında soruşturma başlattı.
 1972 - Eti Gıda San. ve Tic. A.Ş. Eskişehir'de kuruldu.
 1980 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): Ankara Sıkıyönetim Komutanı, Sıkıyönetim Koordinasyon Toplantısı'nda konuştu: "Türk Mimar Mühendisler Odası Birliği bizce sabıkalı bir yerdir. Adam öldürmekten 24 yıl ağır hapse mahkûm olan Mahmut Esat Güven, burada iki tabanca ile birçok parlamentere ders verirken yakalanmıştır."
 1985 - İki ünlü oyun yazarı Arthur Miller ve Harold Pinter, hapiste bulunan Uluslararası Yazarlar üyesi yazarları ziyaret etmek amacıyla Türkiye'ye geldi.
 1995 - Azerbaycan'da 15 Mart'ta başlatılan ve Türkiye'nin de adının karıştığı bir darbe girişimi bastırıldı. Devlet Başkanı Haydar Aliyev'i devirmek isteyen OMON Birlikleri'nin Komutanı Albay Ruşen Cevadov dahil olmak üzere, 400 kişi yaşamını yitirdi.
 1995 - Michael Jordan, basketbola geri dönme kararı aldı.
 2020 - 2020 Avrupa Futbol Şampiyonası, koronavirüs pandemisi nedeniyle 2021'e ertelendi.

Doğumlar
 763 - Harun Reşit, Abbâsîler'in 5. Halifesi (ö. 809)
 1231 - Shijō, Japon İmparatoru (ö. 1242)
 1473 - IV. James, İskoç Kralı (ö. 1513)
 1548 - Honda Tadakatsu, Japon samuray ve daimyō (ö. 1610)
 1600 - Aleksey Trubetskoy, Trubetskoy Hanedanı'nın son üyelerinden biri (ö. 1680)
 1685 - Jean-Marc Nattier, Fransız ressam (ö. 1766)
 1709 - Molla Veli Vidadî, Azeri şair ve din adamı (ö. 1809)
 1733 - Carsten Niebuhr, Alman matematikçi, haritacı ve kaşif (ö. 1815)
 1768 - Kaʻahumanu, Hawaiʻ i Krallığı'nda konsort kraliçe (ö. 1832)
 1834 - Gottlieb Daimler, Alman mühendis (ö. 1900)
 1849 - Charles Francis Brush, Amerikalı buluşçu, girişimci ve iş insanı (ö. 1929)
 1862 - Charles Laval, Fransız ressam (ö. 1894)
 1865 - Gabriel Narutowicz, Polonyalı politikacı (ö. 1922)
 1866 - Alf Victor Guldberg, Norveçli matematikçi (ö. 1936)
 1873 - Margaret Bondfield, İngiliz politikacı (ö. 1953)
 1874 - Stephen Samuel Wise, Yahudi haham ve siyonist lider (ö. 1949)
 1875 - Mike Bernard, Amerikalı Ragtime müzisyeni (ö. 1936)
 1877 - Otto Gross, Avusturyalı psikanalist (ö. 1920)
 1879 - Sid Grauman, Amerikalı şovmen (ö. 1950)
 1881 - Walter Rudolf Hess, İsviçreli fizyolog ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (ö. 1973)
 1888 - Paul Ramadier, Fransız Başbakanı (ö. 1961)
 1888 - Nugent Slaughter, Amerikalı müzisyen (ö. 1968)
 1896 - Tacülmüluk, İran Kraliçesi (ö. 1982)
 1900 - Alfred Newman, Amerikalı besteci, aranjör ve film müziği şefidir (ö. 1970)
 1900 - Manuel Plaza, Şilili sporcu (ö. 1969)
 1902 - Chaim Gross, Amerikalı bir heykeltıraş ve eğitimciydi (ö. 1991)
 1902 - Bobby Jones, Amerikalı golfçü (ö. 1971)
 1907 - Jean Van Houtte, Belçikalı bir politikacı (ö. 1991)
 1915 - Bill Roycroft, Avustralyalı Olimpik binici şampiyonu (ö. 2011)
 1919 - Nathaniel Adams Coles, Amerikalı caz müzisyeni (ö. 1965)
 1920 - Mucibur Rahman, Bangladeş'in ilk Başbakanı ve Devlet Başkanı (ö. 1975)
 1921 - Meir Amit, İsrailli politikacı ve general aynı zamanda üçüncü Mossad direktörü (ö. 2009)
 1922 - Patrick Suppes, Amerikalı bir filozoftur (ö. 2014)
 1925 - Mansour Rahbani, Lübnanlı müzisyen ve besteci (ö. 2009)
 1926 - Siegfried Lenz, Alman yazar (ö. 2014)
 1928 - Neriman Köksal, Türk sinema oyuncusu (ö. 1999)
 1928 - Jean Panisse, Fransız aktör (ö. 2021)
 1929 - Peter Ludwig Berger, Amerikalı sosyolog ve teolog (ö. 2017)
 1930 - James Irwin, Amerikalı astronot (ö. 1991)
 1933 - Asa Lanova, İsviçreli kadın bale dansçısı ve yazar (ö. 2017)
 1936 - Ken Mattingly, Amerikalı astronottu
 1937 - Ramdas Agarwal, Hint siyasetçi (ö. 2017)
 1938 - Rudolf Nureyev, SSCB'li (daha sonra Avusturyalı) bale dansçısı (ö. 1993)
 1939 - Atilla Dorsay, Türk sinema eleştirmeni, yazar, gazeteci ve mimar
 1939 - Bill Graham, Kanadalı siyasetçidir (ö. 2022)
 1939 - Giovanni Trapattoni, İtalyan futbol adamı
 1940 - Ruşen Güneş, Türk müzisyen
 1941 - Paul Kantner, Amerikalı rock müzisyeni ve gitaristi ve aktivist (ö. 2016)
 1942 - John Wayne Gacy, Amerika'nın en önemli seri katillerindendir (ö. 1994)
 1944 - Pattie Boyd, İngiliz manken, fotoğrafçı
 1946 - Georges J.F. Kohler, Alman biyolog ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (ö. 1995)
 1946 - Larry Langford, Amerikalı siyasetçi (ö. 2019)
 1948 - William Gibson, Amerikalı roman yazarı
 1949 - Pat Rice, Kuzey İrlandalı eski millî futbolcu ve antrenör
 1950 - Mehmet Ali İrtemçelik, Türk politikacı
 1951 - Kurt Russell, Amerikalı oyuncu
 1952 - Barry Horne, Britanyalı hayvan hakları savunucusudur (ö. 2001)
 1954 - Kazım Arslan, Türk avukat ve siyasetçi (ö. 2019)
 1954 - Lesley-Anne Down, İngiliz asıllı Amerikalı oyuncu ve model
 1955 - Gary Sinise, Amerikalı oyuncu ve film yönetmeni
 1961 - Sam Bowie, ABD'li basketbolcu
 1961 - Dana Reeve, Amerikalı oyuncu  ve şarkıcı (ö. 2006)
 1962 - Kalpana Chawla, Hint asıllı Amerikalı astronot (ö. 2003)
 1964 - Lee Dixon, İngiliz futbolcudur
 1964 - Rob Lowe, Amerikalı aktör, yapımcı ve yönetmendir
 1964 - Jacques Songo'o, Kamerunlu millî futbolcudur
 1967 - Billy Corgan, ABD'li müzisyen, söz yazarı ve bestecisidir
 1969 - Alexander McQueen, İngiliz moda tasarımcısı ve desinatör (ö. 2010)
 1972 - Mia Hamm, Amerikalı kadın millî futbolcu
 1973 - Caroline Corr, İrlandalı şarkıcı
 1975 - Puneeth Rajkumar, Hint oyuncu, yapımcı ve şarkıcı (ö. 2021)
 1975 - Test, Kanadalı profesyonel güreşçi (ö. 2009)
 1976 - Stephen Gately, İrlandalı şarkıcı (ö. 2009)
 1976 - Zita Molnár, Macar masa tenisi oyuncusu
 1976 - Álvaro Recoba, Uruguaylı futbolcu
 1976 - Antoine van der Linden, Hollandalı futbolcu
 1979 - Stormy Daniels, Amerikalı porno yıldızı, senarist ve yönetmen
 1979 - Samoa Joe, Samoa asıllı Amerikalı profesyonel güreşçidir
 1981 - Dilek Serbest, Türk manken ve oyuncu
 1981 - Servet Çetin, Türk futbolcu
 1982 - Mamedali Karadanov, Türkmen futbolcu
 1983 - Raul Meireles, Portekizli futbolcu
 1985 - Tuğba Karademir, Türk artistik buz patencisi
 1986 - Edin Džeko, Boşnak millî futbolcudur
 1987 - Federico Fazio, Arjantinli futbolcu
 1988 - Claire Elise Boucher, daha çok bilinen sahne adı ile Grimes, Kanadalı şarkıcı, söz yazarı, albüm yapımcısı ve müzik video yönetmeni
 1988 - Rasmus Elm, İsveçli eski millî futbolcudur
 1988 - Fraser Forster, İngiliz asıllı bir futbolcudur
 1989 - Shinji Kagawa, Japon futbolcu
 1990 - Andrew Hozier-Byrne veya yalnızca Hozier, İrlandalı şarkıcı
 1991 - Kyotaro Yamakoshi, Japon futbolcu
 1992 - John boyega, İngiliz-Nijeryalı bir aktör ve yapımcıdır
 1997 - Katie Genevieve Ledecky, Çek asıllı Amerikalı yüzücü

Ölümler
 MÖ 45 - Titus Labienus, Romalı asker (d. MÖ 100 civarı)
 180 - Marcus Aurelius, Roma İmparatoru (d. 121)
 624 - Ebû Cehil, Mekke'nin liderlerinden (d. 556)
 1008 - Kazan, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 65. imparatorudur (d. 968)
 1040 - I. Harold, İngiltere Kralı (d. 1015)
 1272 - Go-Saga, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 88. imparatorudur (d. 1220)
 1361 - Hasan, Türk asıllı Memlûk sultanıdır (d. 1334)
 1425 - Ashikaga Yoshikazu, Ashikaga şogunluğunun beşinci şogunudur (d. 1407)
 1642 - Jakub Zadzik, Polonya Büyük Taç Sekreteri (d. 1582)
 1650 - Carl Gyllenhielm, İsveçli asker ve politikacı (d. 1574)
 1680 - François de La Rochefoucauld, Fransız yazar (d. 1613)
 1782 - Daniel Bernoulli, Hollandalı matematikçi (d. 1700)
 1826 - Ferdinand Bauer, Avusturyalı botanik ressamı (d. 1760)
 1830 - Laurent de Gouvion Saint-Cyr, Fransa mareşali ve Marki (d. 1764)
 1831 - Napoleon Louis Bonaparte, Hollanda Krallığı'nın Bonapart Hanedanı'ndan gelen son kralı (d. 1804)
 1846 - Friedrich Wilhelm Bessel, Almanyalı gök bilimci ve matematikçi (d. 1784)
 1849 - II. William, Hollanda Kralı, Lüksemburg Büyük Dükü ve Limburg Dükü (d. 1792)
 1853 - Christian Andreas Doppler, Avusturyalı matematikçi ve fizikçi (d. 1803)
 1862 - Jacques Fromental Halévy, Fransız besteci (d. 1799)
 1872 - Aleksa Simić, Sırp siyasetçi (d. 1800)
 1879 - Ludwig Reichenbach, Alman bitki bilimci ve ornitolog (d. 1793)
 1885 - Susan Bogert Warner, Amerikalı yazar (d. 1819)
 1890 - Władysław (Ladislaus) Taczanowski, Polonyalı ornitoloji ve zooloji uzmanı bilim insanı (d. 1819)
 1893 - Jules Ferry, Fransa eski Başbakanı (d. 1832)
 1911 - Paul Arbaud, Fransız kitap koleksiyoncusu ve hayırsever (d. 1832)
 1917 - Franz Brentano, Alman psikolog ve filozof (d. 1838)
 1922 - Gördesli Makbule, Türk Kurtuluş Savaşı'nda Yunanlarla savaşırken 20 yaşında ölen Türk kadını (d. 1902)
 1926 - Aleksey Brusilov, I. Dünya Savaşı sırasında Rus komutan (d. 1853)
 1927 - Victorine Louise Meurent, Fransız ressam ve ressam modeli (d. 1844)
 1937 - Joseph Austen Chamberlain, İngiliz siyasetçi - 1925 Nobel Barış Ödülü'ne layık görülmüştür (d. 1863)
 1949 - Alexandra Ekster, Rus-Fransız tiyatro tasarımcısı, ressam (d. 1882)
 1952 - Ali Rıza Özdarende Türk politikacı ve din adamı (d. 1876)
 1956 - Irène Joliot-Curie, Fransız bilim insanı ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1897)
 1974 - Louis Kahn, Amerikalı mimar (d. 1901)
 1976 - Luchino Visconti, İtalyan sinemacı (d. 1906)
 1978 - Ceyhun Atuf Kansu, Türk şair (d. 1919)
 1988 - Nikolas Asimos, Yunan besteci (d. 1949)
 1990 - Capucine, Fransız oyuncu (d. 1931)
 1993 - Helen Hayes, Amerikalı oyuncu (d. 1900)
 1995 - Ruşen Cevadov, Azeri asker ve siyasetçi (d. 1951)
 1996 - René Clément, Fransız film yönetmeni (d. 1913)

 2001 - Angel Mojsovski, Makedon komünist aktivist, Yugoslavya Cephesi'nde savaşan asker, Halk Kahramanı Nişanı sahibi (d. 1923)
 2005 - George Kennan, Amerikalı diplomat (d. 1904)
 2006 - İstemihan Taviloğlu, Türk besteci (d. 1945)
 2007 - John Backus, Amerikalı matematikçi (d. 1924)
 2011 - Michael Gough, Britanyalı karakter oyuncusu (d. 1916)
 2011 - Ferlin Husky, (doğum adıyla: Terry Preston ya da Simon Crum), Amerikalı country müzisyeni (d. 1925)
 2012 - III. Şenuda, Mısırlı hristiyan ortodoks din adamı (d. 1923)
 2013 - Olivier Metzner, Fransız ceza avukatı (d. 1949)
 2014 - Mareike Carrière, Alman oyuncu, sunucu ve çevirmen (d. 1954)
 2014 - Muhammed Salah Cedidi, Tunuslu millî futbolcudur (d. 1938)
 2014 - L'Wren Scott, Amerikalı stilist ve moda tasarımcısı (d. 1964)
 2015 - Ashley Adams, Avustralyalı atıcı (d. 1955)
 2015 - Guido Zappa, İtalyan bir matematikçi (d. 1915)
 2016 - Ralph David Abernathy III, Amerikalı siyasetçi ve iş insanı (d. 1959)
 2016 - Shozo Awazu, Japon dövüş ve judo ustası (d. 1923)
 2016 - Aluf Meir Dagan, İsrailli asker ve siyaset adamı (d. 1945)
 2016 - Paul Daniels, İngiliz illüzyonist ve televiyoncu (d. 1938)
 2016 - Larry Drake, Amerikalı oyuncudur (d. 1949)
 2016 - Léonie Geisendorf, Polonya doğumlu İsveçli mimardır (d. 1914)
 2016 - Zoltán Kamondi, Macar film yönetmeni, oyuncu, yapımcı ve senarist (d. 1960)
 2016 - Marian Kociniak, Polonyalı aktör (d. 1936)
 2016 - Solomon Marcus, Romanyalı semiyotikçi, matematikçi ve seçkin akademisyen (d. 1925)
 2017 - Robert Day, İngiliz film yönetmenidir (d. 1922)
 2017 - Auntie Fee, Amerikalı You Tube ünlüsü kadın sunucu, oyuncu ve yemek uzmanıdır (d. 1957)
 2017 - Lawrence Montaigne, Amerikalı oyuncu, yazar, dansçı ve dublördür (d. 1931)
 2017 - Laurynas Stankevičius, Eski Litvanya başbakanı ve siyasetçi (d. 1935)
 2017 - Derek Walcott, Saint Lucialı şair ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (d. 1930)
 2018 - Geneviève Fontanel, Fransız kadın tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1936)
 2018 - Mike Allan MacDonald, Kanadalı stand-up komedyen ve oyuncu (d. 1954)
 2018 - Zdeněk Mahler, Çek yazar, müzikolog, pedagog ve senarist (d. 1928)
 2019 - Ken Bald, Amerikalı çizgi roman sanatçısı (d. 1920)
 2019 - Ulf Bengtsson, İsveçli profesyonel masa tenisi oyuncusudur (d. 1960)
 2019 - Bill Burlison, Amerikalı siyasetçi (d. 1931)
 2019 - René Fontès, Fransız spor yöneticisi ve siyasetçi (d. 1941)
 2020 - Michael Broadbent, İngiliz şarap eleştirmeni, iş insanı ve yazar (d. 1927)
 2020 - Manuel Serifo Nhamadjo, bir Gine-Bissau'lu politikacı (d.1958)
 2020 - Stephen Schwartz, Amerikalı patolog (d. 1942)
 2020 - Lyle Waggoner, Amerikalı oyuncu, manken ve heykeltıraş (d. 1935)
 2020 - Betty Williams, Kuzey İrlandalı barış gönüllüsü ve Nobel Barış Ödülü sahibi (d. 1943)
 2021 - Helenês Cândido, Brezilyalı hukukçu ve siyasetçi (d. 1935)
 2021 - Xosé Ramón Barreiro Fernández, İspanyol tarihçi (d. 1936)
 2021 - Ayla Karaca, gerçek adı ile Atina Miloharakti, Türkiye Rumu oyuncu (d. 1933)
 2021 - John Magufuli, Tanzanyalı öğretim görevlisi ve siyasetçi (d. 1959)
 2022 - Peter Bowles, İngiliz tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1936)
 2022 - Oksana Şvets, Ukraynalı oyuncu (d. 1955)
 2023 - Adrian Duivestein, Hollandalı siyasetçi ve eğitimci (d. 1950)
 2023 - Lance Reddick, Amerikalı tiyatro, film ve televizyon oyuncusu (d. 1962)
 2023 - Guy Troy, Amerikalı bir modern pentatletti (d. 1923)
 2023 - Dubravka Ugrešić, Hırvat yazar (d. 1949)

Tatiller ve özel günler
 Berdül'aczin (Kocakarı Soğuklarının) sonu
 Aziz Patrick Günü

0317
17

17 Mart


The Cougar is a weekly newspaper run entirely by students at the University of Houston.

In publication since April 6, 1928, The Cougar was originally named The Cougar but was renamed The Daily Cougar and again renamed The Cougar in the fall of 2014 when the print edition turned weekly. The Cougar operates as a student-managed, school-funded forum for the university community.

The Cougar publishes on Wednesday during the school year, but stories area added daily to its website presence.

History

The newspaper was founded in 1928 by University of Houston students as The Cougar.  By the 1950s, circulation had increased to 6,800.   In 1965, the paper began a press run of four days a week with a release schedule of Tuesday through Friday.  On March 27, 1978, the newspaper added Mondays to its release schedule, and was renamed to The Daily Cougar.

As of 2003, The Cougar was Houston's second largest English-language daily newspaper, with a circulation of nearly 12,000 and a readership approaching 40,000.

Awards
2016:
Associated Collegiate Press Newspaper Pacemaker Award Winner
2016:
Houston Press Club 2016 Lone Star Awards - Best Student Newspaper winner
2004:
Columbia Scholastic Press Association Gold Circle Award - certificate of merit, Single Page Color Photo Layout
Columbia Scholastic Press Association Gold Circle Award - certificate of merit, Tabloid Feature Page Design for Newspapers
Columbia Scholastic Press Association Gold Circle Award - first place, General Feature in Newspapers

2002:
2001:
Columbia Scholastic Press Association Gold Circle Award - first place, Newspaper Tabloid Overall Design

1999:

Associated Collegiate Press Newspaper of the Year - third place
1996:
Columbia Scholastic Press Association - Gold medalist, spring 1996
Columbia Scholastic Press Association - Gold medalist, fall 1995
1994:
Columbia Scholastic Press Association - medalist, fall 1994
Columbia Scholastic Press Association - medalist, spring 1994
1993:
Society of Professional Journalists Region 8 Mark of Excellence Awards, first place, Feature Writing
Society of Professional Journalists Region 8 Mark of Excellence Awards, third place, In-Depth Reporting

1992:
Columbia Scholastic Press Association - first place, fall 1992
Columbia Scholastic Press Association medalist, spring 1992
Columbia Scholastic Press Association Gold Circle Award - first place, Page One Design
Columbia Scholastic Press Association Gold Circle Award - second place, Editorial Writing

1991:
Associated Collegiate Press - first class honor rating, 1991-1992

Notable alumni
Dan Cook
Saul Friedman
Jack Valenti
Welcome W. Wilson, Sr.
Donald Barthelme
Adrees Latif - 2008 Pulitzer Prize

References

External links

The Daily Cougar
University of Houston

University of Houston
Student newspapers published in Texas
Newspapers established in 1927
Newspapers published in Houston
Weekly newspapers published in Texas

The Cougar (newspaper)


The Good Companions este un film muzical britanic din 1957 regizat de J. Lee Thompson. Rolurile principale sunt interpretate de actorii Eric Portman, Celia Johnson și Hugh Griffith.

Distribuție
 Eric Portman — Jess Oakroyd
 Celia Johnson — Miss Trant
 Hugh Griffith — Morton Mitcham
 Janette Scott — Susie Dean
 John Fraser — Inigo Jollifant
 Joyce Grenfell — Lady Parlitt
 Bobby Howes — Jimmy Nunn
 Rachel Roberts — Elsie și Effie Longstaff
 John Salew — Mr. Joe
 Mona Washbourne — Mrs. Joe
 Paddy Stone — Jerry Jerningham

Note

Legături externe

Filme din 1957
Filme în limba engleză
Filme britanice
Filme regizate de J. Lee Thompson
Filme cu acțiunea în Londra
Filme de comedie din anii 1950
Filme de comedie
Filme muzicale
Filme de dragoste

The Good Companions (film din 1957)


An Platylepis constricta in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johannes Jacobus Smith, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Johannes Jacobus Smith. An Platylepis constricta in nahilalakip ha genus nga Platylepis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Platylepis

Platylepis constricta


La chapelle Saint-Nicolas de Saint-Nabor était une ancienne dépendance de l'abbaye Sainte-Marie de Niedermunster, et est située sur le territoire de la commune de Saint-Nabor, en France.

Généralités
La chapelle est située a une centaine de mètres au nord de l'abbaye Sainte-Marie de Niedermunster, dont elle était une dépendance. Elle est sise sur le territoire de la commune de Saint-Nabor, dans le département du Bas-Rhin, en région Grand Est, en France.

Historique
Une première chapelle est édifiée entre 1150 et 1180 et se situait à l'intérieur de l'hospice tenue par des moniales chargée de l'accueil des pèlerins du Mont Sainte-Odile et de l'abbaye de Hohenbourg. La chapelle possède  un petit clocher et était entouré d'un mur de protection à une époque plus ancienne. Cette chapelle viendrait en remplacement d'une chapelle primitive édifiée par sainte-Odile autour de l'an 700.

La chapelle, comme l'abbaye de Niedermunster toute proche est ruinée en 1838. Elle est classée au titre des monuments historiques par la liste de 1846, ce qui permet sa reconstruction à l'identique entre 1848 et 1850 par l'architecte Cron sous la direction de l'architecte Émile Boeswillwald, alors attaché à la commission des monuments historiques.

Description
La chapelle suit un plan rectangulaire et possèdes des dimensions modestes : 14,6 mètres de longueur pour 5,7 mètres de largeur. Elle est à nef unique en berceau brisé et les murs sont percées de baies étroites. La particularité de la chapelle tient à son double chœur superposé, dont l'accès supérieur est desservi par des escaliers latéraux. L'autel du haut est dédié à saint Martin, celui du bas à saint Michel.

Mobilier
L'église possède une dalle funéraire d'un moine prémontré du  (possiblement 1512) en grès rose. Ses dimensions sont de 2,58 mètres sur 1,20 mètre et une iconographie est gravée sur la pierre (calice, hostie, main, bénédiction, eucharistie) ainsi qu'une inscription.

Galerie

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Abbaye Sainte-Marie de Niedermunster
 Chapelle Saint-Jacques de Saint-Nabor
 Liste des monuments historiques du Bas-Rhin

Chapelle dans le Bas-Rhin
Chapelle monument historique (France)
Monument historique dans le Bas-Rhin
Monument historique classé en 1846

Chapelle Saint-Nicolas de Saint-Nabor


Shota Suzuki (født 3. juli 1984) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Omiya Ardija og Shonan Bellmare.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shota Suzuki


Wortley Hall est une demeure seigneuriale dans le petit village de Wortley dans le Yorkshire du Sud, situé au sud de Barnsley, en Angleterre. Pendant plus de six décennies, il est principalement associée au mouvement travailliste britannique. Il est actuellement utilisé par plusieurs syndicats et autres organisations comme lieu de cours de formation en résidence et d'autres réunions, ainsi que pour des rassemblements purement sociaux.

Le bâtiment est construit en pierre de taille de grès avec des toits en ardoise graduée selon un plan d'étage irrégulier, principalement sur 2 étages avec une façade sud à 7 baies.

Histoire

Un manoir à Wortley est reconstruit par Richard Wortley en 1586. Pendant la guerre civile anglaise, son fils Francis Wortley (1er baronnet), comme son puissant allié Thomas Wentworth de Wentworth Woodhouse, est royaliste et combat pour le roi, permettant à Wortley Hall d'être utilisé comme garnison pour 150 dragons. Cependant, en 1644, Francis est capturé et emprisonné dans la Tour de Londres et à sa libération en 1649 obligé de payer une lourde amende pour récupérer ses biens. Wortley passe ensuite finalement à une fille illégitime qui épouse Sidney Wortley Montagu, deuxième fils d'Édouard Montagu (1er comte de Sandwich), vers 1670.

Le manoir est considérablement rénové par Giacomo Leoni en 1742-1746 et l'aile est est ajoutée en 1757-1761 pour Edward Wortley Montagu, député et ambassadeur de l'Empire ottoman décédé en 1761. Il le laisse à sa fille Mary, qui épouse le premier ministre John Stuart (3e comte de Bute). D'elle, il passe en 1794 à leur fils, le colonel James Archibald Stuart (1747-1818), qui ajoute le nom de famille Wortley au sien (et plus tard ajoute également Mackenzie). Il le lègue à son fils, le colonel James Archibald (1776-1845), qui est député du Yorkshire de 1818 à 1826, date à laquelle il est créé baron Wharncliffe.

Edward Montagu-Stuart-Wortley-Mackenzie (1er comte de Wharncliffe) est créé comte de Wharncliffe en 1876. Le manoir est le siège des comtes de Wharncliffe jusqu'à la Seconde Guerre mondiale, quand il est utilisé par l'armée britannique, après quoi son état structurel se détériore.

En 1950, un groupe de militants syndicaux locaux identifie le manoir comme un centre d'éducation et de vacances possible et une coopérative achète le manoir à ces fins. Il est officiellement ouvert le 5 mai 1951.

En 1980, le manoir est utilisé comme décor de la maison de campagne dans le téléfilm de Ken Loach The Gamekeeper. Le manoir apparait dans la série six, épisode 12 de Great British Railway Journeys de Michael Portillo sur BBC Two le 20 janvier 2015.

Références

Liens externes

Monument classé de Grade II* dans le Yorkshire du Sud

Wortley Hall


بلدية المُدَينة (بالإسبانية: Almudaina) هي بلدية تقع في مقاطعة لقنت التابعة لمنطقة بلنسية شرق إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية المُدَينة 131 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني الإسباني للإحصاء).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية المُدَينة

أماكن مأهولة في مقاطعة لقنت
بلديات لقنت
بلديات مقاطعة بلنسية
أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية

المدينة (لقنت)


Arvanitler (Yunanca: Αρβανίτες) Tosk Arnavutçası'nın bir ağzını konuşan ve Yunanistan'da yaşayan etnik bir topluluktur. (Türkçedeki "Arnavut" sözcüğü Arvanit adından geldiği sanılmaktadır. İngilizcede ise, Arnavutlar için Albanian terimi kullanılır).

Tarih
Bazı yorumcular, Arvanitlerin kökenini bugünkü Yunanistan'ın en eski yerli halklarından olan Pelasglara dayandırmaktadır. Bazıları onların Arnavutlaşmış Yunanlar olduğunu ileri sürerken, bazıları ise onların Arnavutlarla aynı soydan geldiğini öne sürmektedir.

1821 Yunan Ayaklanması'nı başlatan ayaklanmacıların büyük bölümü Arvanit kökenlidir.

Bunlardan bazıları.

 Markos Botsaris,
 Dimitris Plapoutas,
 Kitsos Tzavelas,
 Andreas Vokos Miaoulis,
 Laskarina Bouboulina,
 Georgios Kountouriotis,
 Nikolaos Krieziotis,
 Hadziyiannis Mexis,

Durumları

Yunanistan sınırları içinde bir Arnavut azınlığı bulunduğunu 10 Ağustos 1920 tarihli Sevr Antlaşması dahilinde kabul etmiştir. Bununla birlikte, 1940'lardan itibaren bu gerçek inkâr edilmeye başlanmış ve buradaki etnik Arnavut azınlık baskıcı bir asimilasyon kampanyasıyla karşı karşıya kalmıştır. Ortodoks Arnavutlar ya da Arvanitler yirminci yüzyılın başlarında Atina çevresinde yoğun olarak yaşamaktaydılar. Hatta başkent Atina bir zamanlar bir Arvanit kasabası olarak bilinmektedir. 1960'lar boyunca Arvanitler ülkenin Mora (Peleponez) yarımadasının daha kuzey kesimlerinden güneye doğru yoğun bir biçimde göç etmişlerdir. Bugün de bu azınlık yoğun olarak Atina'nın Akropol'ünün hemen yanı başındaki Plaka semtinde yaşamaktadırlar. Bazı kaynaklara göre bu azınlığın sayısı 1.600.000 kadardır. Yunan hükûmetleri bu azınlığın Ortodoksluğunu Yunanlılıklarına aracı olarak göstermektedir ve bu yüzden Arvanitlerin etnik, kültürel hakları hiçbir şekilde tanınmamaktadır. Yunanca söyleniş biçimiyle Arvanitika, Arnavutça ile dilsel benzerlikler göstermektedir. Fakat Yunan hükûmetleri bu dili yasal olarak tanımamışlar ve öğretim kurumlarında yer vermemişlerdir. Arnavutluk ve Makedonya sınırına yakın yaşayan Arvanitler kendilerini Arnavut olarak tanımlamaktadırlar. Bu yüzden Arnavutluk ve bu azınlık arasındaki bağları koparmak konusunda Atina oldukça isteklidir. Yunan Ortodoks Kilisesi ise bu azınlığın Helenleştirilmesinde en önemli rolü oynamaktadır. Çamlık (Çamerya) Arnavutları ile birlikte hızla büyüyen yaklaşık üç milyonluk bir nüfusun Yunanistan'ı iç güvenliği açısından kaygılandırması doğal görünmektedir. Bugün Yunan yönetiminin Ortodoks Arnavutların Sevr anlaşması çerçevesinde kendi özerk kilisesini kurma izni vermesi konusu Arnavutluk ve Yunanistan arasında önemli bir sorundur. Yunanistan buna pek aldırıyor görünmekte ve Arnavut Ortodokslar öteki tüm Ortodoks gruplarda olduğu gibi Yunan Kilisesinin sıkı denetimi altında tutulmaktadırlar.

Ayrıca bakınız
 Çam Arnavutları

Dış bağlantılar
 Arvanites  Wikipedi - İngilizce

Notlar

Arvanitler


Llywelyn ap Gruffudd, Llywelyn ap Gruffydd eller Llywelyn den sidste ( , "Llywelyn, Vores sidste Leder"; ca. 1223 – 11. december 1282), var fyrste af Wales (latin; Princeps Wallie, walisisk; Tywysog Cymru) fra 1258 til sin død ved Cilmeri i 1282. Han var søn af Gruffudd ap Llywelyn Fawr og barnebarn af Llywelyn den Store og den sidste uafhængige fyrste af Wales før Edvard 1. af Englands erobring.

I 1267 fik han ved Montgomerytraktaten den engelske kong Henrik 3. til at anerkende sig som fyrste af Wales.

Litteratur
 Gwynfor Evans (2001) Cymru O Hud Abergwyngregyn
 Gwynfor Evans (2002) Eternal Wales Abergwyngregyn
 John Edward Lloyd (1911) A history of Wales from the earliest times to the Edwardian conquest (Longmans, Green & Co.)
 Kari Maund (2006) The Welsh kings: warriors, warlords and princes (Tempus)
 T. Jones Pierce Cymdeithas Hanes Sir Caernarfon- Trafodion (1962) Aber Gwyn Gregin
 J. Beverley Smith (2001) Llywelyn ap Gruffudd: Prince of Wales (University of Wales Press)
 David Stephenson (1984) The governance of Gwynedd (University of Wales Press)
 Y Traethodydd (Gorffennaf 1998) Tystiolaeth Garth Celyn

Fyrster af Wales
Kongelige fra Storbritannien

Llywelyn ap Gruffudd


Galvão: Olha o Que Ele Fez é um documentário brasileiro de cinco episódios, que narra toda a trajetória de Galvão Bueno ao longo de seus 41 anos à frente da TV Globo. A série é dirigida por Gustavo Gomes e Sidney Garambone e estreou no Globoplay em 18 de maio de 2023.

Antecedentes e produção

Aposentadoria de Galvão Bueno das narrações
Em 24 de março de 2022, em uma entrevista ao jornal O Globo, o narrador anunciou que deixaria as narrações da TV Globo após a Copa do Mundo FIFA de 2022, fechando assim um ciclo de 41 anos na emissora (sendo 29 anos seguidos). O último jogo narrado por Galvão na TV Globo foi a decisão da Copa de 2022 entre Argentina x França. No dia dia 23 de abril, o locutor esportivo fechou um contrato de quatro anos com a empresa Play9, de propriedade do youtuber Felipe Neto. Mesmo tendo anunciado a aposentadoria da narração das mídias da Globo, focando exclusivamente em seu canal do YouTube intitulado GB, o narrador renovou seu contrato por mais dois anos na TV Globo em 16 de dezembro, sendo confirmado como comentarista especial durante as transmissões dos Jogos Olímpicos de Verão de 2024, além de fazer parte do time de chamadas dos esportes da emissora. Após a saída da Globo, Galvão estreou seu canal no YouTube no dia 25 de março de 2023, com a transmissão do amistoso entre Brasil e Marrocos.

Anúncio e lançamento
Em abril de 2022, a Globo anunciou que iria preparar uma espécie de "Arquivo Confidencial" para se despedir de Galvão. Em julho de 2022, o Globoplay deu início a produção de um documentário sobre a trajetória de Galvão Bueno, gravando todos os passos do narrador, com previsão inicial para o final do ano. A série teve como nome provisório O Incrível Galvão, que também anunciou uma série de entrevistas com várias pessoas que passam na vida de Bueno, entre elas o ex-jogador Zinho que fez as pazes com Galvão após 28 anos, uma vez que este era bastante criticado pelo locutor durante a exitosa campanha da seleção brasileira na Copa do Mundo de 1994. A produção tentou um reencontro com Luiz Felipe Scolari, mais conhecido como Felipão, mas não obteve sucesso após a recusa desse em participar da entrevista por conta de mágoas referentes à Copa do Mundo de 2014, quando o técnico foi duramente criticado pelo Galvão por conta do mineiraço.

Após vários adiamentos na produção da série, em 4 de maio de 2023, a Globo anunciou seu lançamento na plataforma de streaming para o dia 18 de maio e agora adotando o nome Galvão: Olha o Que Ele Fez, em referência a um dos bordões do narrador. No mesmo dia do lançamento dos dois primeiros episódios do documentário, os mesmos também foram exibidos no SporTV, numa faixa especial às 23h, após o programa Troca de Passes.

Enredo
A série narra a trajetória de Galvão Bueno ao longo de seus 41 anos de TV Globo, relembrando detalhes de sua vida pessoal, polêmicas e eventos marcantes que fizeram a história de uma das principais vozes do esporte brasileiro.

Elenco
 Galvão Bueno
 Boni
 Arnaldo Cezar Coelho
 Reginaldo Leme
 Walter Casagrande
 Falcão
 Tino Marcos
 Mauro Naves
 Marcos Uchôa
 William Bonner
 Fátima Bernardes
 Hortência Marcari
 Ronaldo Nazário
 Romário
 Cafu
 Zico
 Kaká
 César Cielo
 Felipe Massa
 Rubens Barrichello
 Zinho
 Marcelo Adnet
 Hubert Aranha

Episódios

<onlyinclude>

Ligações externas

Documentários do Brasil
Programas do Globoplay
Programas de televisão do Brasil que estrearam em 2023
Programas de televisão em língua portuguesa

Galvão: Olha o Que Ele Fez


හන්ජා () යනු චීන අක්ෂර (චීන:漢字;පින්යින්:hànzì) සඳහා වන කොරියානු නාමයකි. වඩාත් විශේෂිතව, එමගින් චීන බසින් උපුටාගෙන කොරියානු බසට ඇතුළත් කළ අක්ෂර එහි කොරියානු උච්චාරණය ඇතුළත් කොට ඇත. හන්ජා-මල් හෙවත් හන්ජා-ඉයෝ යන්න හන්ජා සමග ලිවිය හැකි වචන සඳහා ද, හන්මුන් (한문, 漢文) යන්න සම්භාව්‍ය චීන ලිවීම සඳහාත් භාවිත වුවද, "හන්ජා" සමහර අවස්ථාවන්හි මෙවන් වෙනත් අරමුණු සඳහා ද භාවිතා වේ. එයට හේතුව හන්ජා කිසිදින ප්‍රබල ප්‍රතිසංස්කරණයන්ට ලක්නොවීම නිසා එය බොහෝදුරට සම්ප්‍රදායික චීන සහ ක්යූජිටායි අක්ෂරවලට සමානත්වයක් දැක්වීමයි. නමුත් ඉතා සුළු හන්ජා අක්ෂර සංඛ්‍යාවක් නවීකරණයට ලක් වී හෝ කොරියානු දේශයට සීමා වී පවතී. නමුත් ජපානයේ සහ චීන මහාභූමියේ භාවිත වන සරල කරන ලද චීන අක්ෂර හන්ජා අක්ෂරවලට වඩා අඩු පහර සංඛ්‍යාවකින් යුක්ත ය.

කෙසේනමුත් දැන් හංගුල් ලෙස හැඳින්වෙන කොරියානු වාග්මාලාව, 1440 දශකයේ මහා සේජොං රජුගේ මූලිකත්වයෙන් විද්වතුන් පිරිසක් සම්පාදනය කළ නමුත්, එය පසුකාලීන 19වන සහ 20වන සියවසේ මුල්භාගය වන තෙක් පුළුල්ව භාවිතයට නොගැණිනි. මෙලෙසින්, එම කාලය වනතෙක්ම කොරියානු සාහිතය තුළ කියවීම සහ ලිවීම සඳහා බහුලව භාවිත වූයේ හන්ජා බස වන අතර, බොහෝ කොරියානු ලියවිලි හන්ජා බසින් ලියැවී ඇත. අද පවා, පැරණි ලියවිලි (1990 දශකයට පෙර) හෝ මානව ශාස්ත්‍ර විද්වත් ලිපි කියවීමට නම් යමෙකුට චීන අක්ෂර පිළිබඳ හොඳ අවබෝධයක් තිබීම අත්‍යාවශ්‍ය ය. හන්ජා බස තරමක් හෝ ඉගෙනීම යමෙකුට චීන-කොරියානු වදන්වල නිරුක්තිය වටහාගැනීමට පහසුවක් වන අතර යමෙකුට සිය කොරියානු වාග්මාලාව පුළුල්කොට ගත හැක. ස්වදේශික කොරියානු වදන් ලිවීම සඳහා හන්ජා භාවිතා නොකෙරෙන අතර, ඒ සඳහා හංගුල් භාවිත වේ. එමෙන්ම චීන සම්භවයක් ඇති—හන්ජා-ඉයො (한자어, 漢字語)—පවා බොහෝවිට හංගුල් වර්ණමාලාව භාවිතයෙන් ලියනු ලබයි.

ඉතිහාසය
කොරියාවට චීන අක්ෂර හඳන්වා දීම වඩාත් පුළුල්ව ව්‍යාප්ත වූයේ බුදු දහම හඳුන්වාදීමත් සමගයි. කොරියානුවන්ට හන්ජා හඳුන්වා දුන් ප්‍රධාන චීන ග්‍රන්ථය ආගමික ග්‍රන්ථයක් නොවූ අතර එය චොන්ජාමුන් (අක්ෂර දහස සම්භාව්‍ය ග්‍රන්ථය) නම් විය.

කොරියානුවන්ට බොහෝ කොටස් නිසියාකාරව හැදෑරීම සඳහා සම්භාව්‍ය චීන ඉගෙනීමට සිදු විය. නමුත් ශබ්දානුසාරයෙන් කොරියානු භාෂාව පරිවර්තනයට සංවර්ධනය කෙරුණු සරල කරන ලද චීන අක්ෂර පද්ධති ද පැවතිණි. ඒවා හ්යංචල් (향찰; 鄕札), ගුග්යොල් (구결; 口訣), සහ ඉදු (이두; 吏讀) වන නම්වලින් හැඳින්වෙයි.

එම පද්ධති මගින් හන්ජා, කොරියානු බසට අනුවර්තනය කළ හැකි එක් ක්‍රමයක් වූයේ (ගුග්යොල් වැනි) ස්වචේශික කොරියානු ව්‍යාකරණ නිපාත සහ වෙනත් වචන ඒවායේ උච්චාරණය මත පමණක් සලකා නිරූපණය කිරීමයි. උදාහරණයක් ලෙස ගුග්යොල්  වලින් 爲尼 යන අක්ෂර "does, සහ so" යන ඉංග්‍රීසි නිපාතවල අරුතැති කොරියානු වදනක් වන "hăni" යන්න නිරූපණය කරයි. කෙසේනමුත්, චීනවලින්, එම අක්ෂරම "wéi ní" ලෙස නිරූපණය කෙරෙයි. එහි අරුත "භික්ෂුණියක් වීම" යන්නයි. මෙය ගුග්යොල් වදන් සඳහා පොදු උදාහරණයක් වන අතර, මෙහි ධාතුව (爲) කොරියානු වලින් එහි අර්ථය (hă—"to do") සඳහා කියැවෙන අතර, උපසර්ගය 尼, ni (අරුත "භික්ෂුණිය") සඳහා ශබ්දානුකූලව යෙදේ.

15වන සියවසේ මහා සේජොං රජු විසින් හංගුල් හෝඩිය නිපදවා ප්‍රකාශයට පත්කරන තෙක්ම, කොරියාව තුළ ලිවීම සඳහා භාවිත වූ එකම අක්ෂරමාලාව වූයේ හන්ජා පමණකි. කෙසේනමුත්, හංගුල් භාවිතය ඇරඹීමෙන් පසුව ද, බොහෝ කොරියානු විද්වත්හු හන්මුන් බසින් ලිවීම අත්නොහළහ.

සැබවින්ම හංගුල් බස, හන්ජා ප්‍රතිස්ථාපනය කරමින් පුළුල්ව භාවිතයට පැමිණියේ 20වන සියවසේ දී යි. නිල වශයෙන්, 1949 ජූනි සිට උතුරු කොරියාවේ හන්ජා භාවිතයට ගැනීම නැවතිණි. (මීට අමතරව, අදවන විට සියලු අක්ෂර තිරස්ව ලියනු ලබන අතර, සිරස්ව ලියනු නොලැබේ) එසේම, චීන බසින් ඇතුළත් කරගත් බොහෝ වචන උතුරු කොරියාව තුළ, ස්වදේශික කොරියානු වචන මගින් ප්‍රතිස්ථාපනය වී ඇත. කෙසේනමුත්, චීන බසින් උපුටාගත් වචන විශාල සංඛ්‍යාවක් උතුරු කොරියාවේ (හංගුල් බසින් ලියැවුණ ද) භාවිතයේ ඇති අතර, මෑත උතුරු කොරියානු ශබ්දකෝෂ වැනි විශේෂ ග්‍රන්ථවල තවමත් හන්ජා භාවිත කරනු දැකිය හැක. නමුත් දකුණු කොරියාව තුළ, කාලයත් සමග හන්ජා භාවිතය අඩුවෙමින් පැවතිය ද, ඇතැම් පාඨයන්හි හන්ජාහි ශේෂයන් පොදු භාවිතයෙහි පවතී.

අක්ෂර යෙදීම
සෑම හන්ජා ආකාරයක්ම ධාතු 214න් එකකින් සංයුක්ත වන අතර, බොහෝ අවස්ථාවලදී අමතර මූලධාතු එකක් හෝ වැඩි සංඛ්‍යාවකින් සමන්විත ය. බහුතරයක් හන්ජා ප්‍රභේදවල අමතර මූලධාතු (additional elements) භාවිත කෙරන්නේ අක්ෂරයේ ශබ්දය නිරූපණය කිරීමටයි. නමුත් සමහර හන්ජා ආකාර සුළු වශයෙන් රූපරේඛනය කොට ඇති අතර, ඇතැම් ප්‍රභේද වෙනස් ආකාරවලින් නිරූපිණය කොට ඇත.

ඉයුම්හුන්
අක්ෂරයක් අරුත වටහා ගැනීමට ආධාර වීම සඳහා, හෝ එම උච්චාරණයම සහිත වෙනත් අක්ෂරවලින් එය වෙන්කරගැනීමට වාචිකව විස්තර කිරීම සඳහා අක්ෂර ශබ්දකෝෂ සහ පාසල් පෙළපොත් තුළ සෑම අක්ෂරයක්ම එහි ශබ්දය සහ එහි අරුත හැඟවෙන වචනයක් සමග ඇතුළත් කොට ඇත. මෙම අක්ෂරයක ද්විත්ව අර්ථ-ශබ්ද කියැවීම ඉයුම්හුන් (음훈; 音訓; 音යන්න මගින් "ශබ්දය" + 訓 යන්න මගින් "අර්ථය," "ඉගෙනීම") ලෙස හඳුන්වයි.

අර්ථය හැඟවීම සඳහා යොදන වචනය හෝ වචන බොහෝ විට ස්වදේශික කොරියානු (උදා. චීන-නොවන) සම්භවයකින් යුක්ත වචන වන අතර, ඇතැම්විට ඒවා සාමාන්‍ය භාවිතයේ නොපවතින පුරාණ වචන ද විය හැක.

අධ්‍යාපනය

දකුණු කොරියාව තුළ
1971සිට, දකුණු කොරියානු ප්‍රාථමික පාසැල් හන්ජා ඉගැන්වීම ඇරඹූහ. මෙය සාමාන්‍ය කොරියානු-භාෂා විෂය මාලාවට අමතරව, වෙනම පාඨමාලාවක් ලෙස දකුණු කොරියානු උසස් පාසල් තුළ ඉගැන්වීම සිදු වේ. සාමාන්‍යයෙන් විධිමත් හන්ජා ඉගැන්වීම ඇරඹෙන්නේ 7වන ශේණියේ දී (කනිෂ්ඨ උසස් පාසල) ය. අනතුරුව එය ජ්‍යෙෂ්ඨ උසස් පාසලෙන් 12වන ශ්‍රේණිය තෙක් උගත යුතු වේ. මෙහි දී, හන්ජා 1,800 ඉගැන්වෙන අතර, ඉන් 900ක් කනිෂ්ඨ උසස් පාසලේ දී ද, 900ක් ජ්‍යෙෂ්ඨ උසස් පාසලේ දී (10වන ශ්‍රේණියෙන් ඇරඹෙන) ද ඉගැන් වේ. පශ්චාත්-ද්විතීයික හන්ජා අධ්‍යාපනය ඇතැම් විපුල කලා විශ්වවිද්‍යාලවල ලබා දීම සිදු වේ. 1972දී ප්‍රකාශයට පත් කළ අධ්‍යාපන අරමුණු සඳහා මූලික හන්ජා ඉගෙනීම, 2000 දෙසැම්බර් 31දී වෙනස් විය. එමගින් හන්ජා අක්ෂර 44ක් වෙනත් 44ක් මගින් ප්‍රතිස්ථාපනය කෙරිණි. මෙම අක්ෂර ඉවත් කිරීමේ තීරණය 2000 ප්‍රකාශනයට පෙර හා පසු නොයෙකුත් වාදවිවාදයන්ට හේතු විය.

2013දී දකුණු කොරියානු බලධාරීන්, ප්‍රාථමික සහ ද්විතීයික පාසල්වල හන්ජා පන්ති පැවැත්වීම දිරිගැන්වීම හේතුවෙන් නොයෙකුත් වාදවිවාද ඇති විය. නිලධාරීන් පැවසූයේ, චීන අක්ෂර ඉගෙනීමෙන් ශිෂ්‍යයන්ගේ කොරියානු-භාෂා ප්‍රවීණතාව වැඩිදියුණු වන බවයි. නමුත් විරෝධතාකරුවන් පැවසූයේ එම වැඩපිළිවෙල "පරණ-තාලේ සහ නුසුදුසු එකක්" බවයි.

උතුරු කොරියාව තුළ
උතුරු කොරියාව නිදහසින් පසු හන්ජා සාමාන්‍ය භාවිතය අත්හැරිය ද, ප්‍රාථමික සහ ද්විතීයික පාසල් තුළ ඉගැන්වුණු හන්ජා අක්ෂර ප්‍රමාණය දකුණු කොරියාවේ ඉගැන්වූ 1,800ට වඩා විශාල ය. කිම් ඉල්-සුං මුලින් පවසා ඇත්තේ හන්ජා බස ක්‍රමානුකූලව භාවිතයෙන් ඉවත් කිරීමටයි. නමුත් 1960 දශකය වන විට, ඔහු සිය මතය වෙනස් කර, 1966දී ප්‍රකාශ කොට ඇත්තේ "අප හැකි පමණින් චීන අක්ෂර ස්වල්පයක් භාවිත ඛල යුතු යි. ශිෂ්‍යයින්ට අත්‍යාවශ්‍ය චීන අක්ෂර ලියන ආකාරය පිළිබඳ ඉගැන්විය යුතුයි" යනුවෙනි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, උතුරු කොරියානු පාසල්වල 5-9 ශ්‍රේණි දක්වා බාවිතයට චීන-අක්ෂර පෙළපොතක් නිර්මාණය කෙරුණු අතර, එමගින් අක්ෂර 1,500ක් ද, උසස් පාසල් සිසුන්ට තවත් අක්ෂර 500ක් ද ඉගැන්විණි. කොලීජියන්හි ශිෂ්‍යයන්ට තවත් අක්ෂර 1,000ක් හඳුන්වා දීමෙන් සියලු අක්ෂර සංඛ්‍යාව 3,000ක් ලෙස පැවතිණි.

භාවිත
බොහෝ වෙනස් හන්ජා අක්ෂර—සහ හන්ජා භාවිතයෙන් ලියූ බොහෝ වෙනස් වචනවල—බොහෝ විට සමාන ශබ්ද ඇතුළත් ය. වෙනස් අරුතැති හන්ජා වචන (හන්ජෙඕ) ඒවාට අනන්‍යව උච්චාරණය කෙරෙන්න්නේ ශබ්දවිද්‍යානුකූල හංගුල් වර්ණමාලාව අනුවයි. ඒ නිසා අනුරූප හංගුල් අක්ෂර වින්‍යාසයෙන් යුතු නොවූවත් අක්ෂර පැහැදිළි කරගැනීමට හංන්ජා භාෂාව භාවිතා වේ. එසේම හංගුල් අක්ෂර වින්‍යාසයට පසුව වරහන් තුළ යෙදීම ද සිදු වේ. හන්ජා නිතරම පුවත්පත් ශීර්ෂපාඨවල, දැන්වීම්වල, සහ සංඥාවල ලඝුලේඛන ලෙස භාවිත වේ. උදාහරණ ලෙස නැවක් ගිලීමෙන් මියගිය නාවිකයන්ගේ අවමංල්‍ය දැන්වීමක් සැලකිය හැක.

මුද්‍රිත මාධ්‍ය
දකුණු කොරියාව තුළ, පුරාතන සාහිත්‍යය, නීතිමය ලියවිලි, සහ විද්වත් ලේඛන තුළ හන්ජා වඩාත් සුලබව, එහි අනුරූප හංගුල් අක්ෂර වින්‍යාසය රහිතව භාවිතා වේ. සාමාන්‍යයෙන් විශේෂිත හෝ ද්විත්ව අර්ථ සහිත වචන පමණක් හන්ජාවලින් මුද්‍රණය කෙරේ. ජනතා පොත් සහ සඟරාවල හන්ජා භාවිතය විරළ ය. ඒවායේ හංගුල් අර්ථය පැටලිලි සහගත ස්ථානවල පමණක් හන්ජා භාවිතා වේ. එසේම හන්ජා පුවත්පත් සිරස්තලවල කෙටියෙදුම් ලෙස හෝ ද්විත්ව අර්ථ හැඟවීම වැළැක්වීමට හන්ජා භාවිත වේ. සාමාන්‍ය ප්‍රකාශනවල, පෞද්ගලික නම් යෙදෙන විට හංගුල් වචනයට පසුව වරහන් තුළ හන්ජා අක්ෂර දැක් වේ. සැසඳීමේ දී, උතුරු කොරියාව 1949 සිට ආයතනික ප්‍රකාශනවල පවා හන්ජා භාවිතය නැවැත්වූව ද, එය දැන්වන විට වෙනස් වී ඇත. හන්ජා නිතරම දැන්වීම් සහ අලංකරණ අරමුණු සඳහා භාවිත වේ. එය බහුලව මලල ක්‍රීඩා කටයුතු සහ සංස්කෘතික පෙළපාලි, ශබ්ද කෝෂ සහ සිතියම්වල භාවිත වේ. උදාහරණයක් ලෙස, හන්ජා 辛 යන්න (sin හෝ shin, අරුත තිත්ත හෝ උණු යන්නයි) ප්‍රමුඛව ෂින් රුම්යුන් නූඩ්ල්ස් ඇසුරුම්වලදැකිය හැක.

ශබ්දකෝෂ
නූතන කොරියානු ශබ්දකෝෂවල, චීන-කොරියානු සම්භවයක් ඇති සියලු වචන හංගුල්වලින් මුද්‍රණය කොට හංගුල් අනුපිළිවෙලට දක්වා ඇති අතර, එම වචනයට පිටුපසින් වරහන් තුළ එහි හන්ජා අක්ෂර දක්වා ඇත.

මෙමගින් ද්විත්ව අර්ථ වැළකෙන අතර එය නිරුක්තිය ලඝු කොට දැක්වීමේ ක්‍රමයක් ද වේ. එසේම එහි හන්ජා අර්ථය සහ එම වචනය හන්ජාවලින් සංයුක්ත කොට තිබීම යන කරුණු මගින් එහි සම්භවය ද වටහාගත හැක.

සැඟවුණු අර්ථ පැහැදිළි කර ගැනීම සඳහා හන්ජා භාවිතා කිරීමට උදාහණයක් ලෙස හංගුල්වලින් 수도 (sudo) ලෙස ලියනු ලබන වචනයෙහි සමාන ශබ්ද ඇති වෙනස් වචන පහත පරිදි වේ:

 修道: අධ්‍යාත්මික විනය
 囚徒: සිරකරු
 水都: "ජල නගරය" (උදා. වැනිසිය හෝ සුෂොවු)
 水稻: වී සහල්
 水道: දියපහර, ගඟ, මතුපිට ජල මාර්ගය
 隧道: උමග
 首都: අගනුවර

හන්ජා ශබ්දකෝෂ (ජාජොන් (자전, 字典) හෝ ඔක්ප්යොන් (옥편, 玉篇)) සංවිධානය කෙරනේනේ ධාතු (අක්ෂර වර්ගීකරණය කිරීමේ සම්ප්‍රදායික චීන ක්‍රමයක්) අනුව ය.

පෞද්ගලික නම්
කොරියානු පෞද්ගලික නම් සාමාන්‍යයෙන් හන්ජා මත පදනම් වූවත්, මේ පිළිබඳ වාද ඇත. ව්‍යාපාර කාඩ්පත්වල හන්ජා භාවිතය කමයෙන් අභාවයට යමින් පවතී. එහි දී වඩාත් වියපත් පුද්ගලයින් සිය නම් හන්ජාවලින් ද, බොහෝ තරුණ පර්මපරාවේ පුද්ගලයින් සිය නම් හංගුල්වලින් ද දක්වා ඇත. කොරියානු පෞද්ගලික නාමයන් සාමාන්‍යයෙන් සමන්විත වන්නේ තනි අක්ෂරයකින් යුත් පවුල් නාමයක් (සොං, 성, 姓) සහ ඉන් අනතුරුව යෙදෙන අක්ෂර දෙකකින් යුත් දෙන ලද  නාමයකින් (ඉර්‍යොම්, 이름) ය. අක්ෂර දෙකකින් යුත් පවුල් නාම (උදා. 남궁, 南宮, නම්ගුං) ඇත්තේ ඉතා ස්වල්පයක් වන අතර, එවැනි නම් දරන්නන් (ඔවුන් පමණක්ම නොවේ) තනි මාත්‍රාවේ දෙනලද නාමයන් සහිත තැනැත්තන් වේ. සම්ප්‍රදායිකව, දෙනලද නාමයේ එක් අක්ෂරයක් එම පුද්ගලයාට අනන්‍ය වන අතර, ඉතිරි අක්ෂරය එකම පවුලේ එකම ලිංගයේ සහ එකම පරම්මපරාවේ සියලු දෙනාටම පොදු විය. (බලන්න පර්මපරා නාමය) කොරියාව ජපන් පාලනය යටතේ පැවති කාලයේ (1910–1945), කොරියානුවන්ව හන්ජා බහු මාත්‍රා ඇතුළු ජපන්-ආරේ නම් වැළඳගැනීමට පොළඹවන ලදී. නමුත්, කොරියාවේ පශ්චාත්-නිදහස් සමයේ රජයයන් විසින් මෙම ක්‍රියාව නවත්වන ලදී. 1970 දශකයේ සිට, ඇතැම් දෙමව්පියන් සිය දරුවන්ට චීන පරම්පරා ආරට අනුකූල නොවූ සරල ස්වදේශික කොරියානු නම් යොදා ඇත. ඒවායින් ජනප්‍රිය නම් අතර, haneul—"අහස" අරුතැති—සහ iseul—"උදෑසන පින්න" යන අරුතැති වැනි නම් ප්‍රධාන වේ. එසේවුව ද, නිල ලේඛනවල ජනයාගේ නම් හංගුල් මෙන්ම හන්ජාවලින් ද වාර්තා තබන ලදී.

ස්ථාන නාම
ගෝර්යෝ සහ ජොසොන් යුගවල දී, ප්‍රමිතිකරණයට ගත් උත්සාහයන් නිසා, ස්වදේශික කොරියානු ස්ථාන නාම හන්ජාවලට පරිවර්තනය කෙරුණු අතර, අද භාවිතා වන බොහෝ නම් හන්ජා පාදක ඒවා ය. මෙම ක්‍රමයෙන් වූ වැදගත් අපගමනයක් ලෙස අගනුවර නාමය වූ සෝල් යන්න, හන්ජා සමග ඍජු සම්බන්ධයක් නැති "අගනුවර" අරුතැති ස්වදේශික කොරියානු වදනක් ඇසුරෙන් යොදා තිබීම දැක්විය හැක. හන්ජාවලින් ග්යොං (경, 京 "අගනුවර") යන්න ඇතැම්විට ආපසු පරිවර්තනයන්හි දී භාවිත වේ. උදාහරණ ලෙස දුම්රිය මාර්ග, අබාධ මාර්ග, සහ පළාත්වල මාත්‍රා දෙකේ නාමයන් නිතරම ගොඩනැගෙන්නේ එහි ස්ථානීය නාම දෙකෙන් එක් අක්ෂරය බැගින් උපුටාගැනීමෙනි; එලෙසින්,
 ග්යොංබු (경부, 京釜) කොරිඩෝරය සෑදෙන්නේ සෝල් (ග්යොං, 京) සහ බුසන් (බු, 釜) යන වදන්වල සංයෝජනයෙනි;
 ග්යොංගින් (경인, 京仁) කොරිඩෝරය සෑදෙන්නේ සෝල් සහ ඉන්චොන් (ඉන්, 仁) සංයෝජනයෙනි;
 පැරණි ජොලා (전라, 全羅) පළාතට එහි නාමය ලැබී ඇත්තේ නගර නාමයන් වන ජොන්ජු (전주, 全州) සහ නාජු (나주, 羅州) ("නාජු" යන්න සැබවින්ම "රාජු" නම් වේ, නමුත් "r/l" යන ආරම්භක අක්ෂරයේ ශබ්දය දකුණු කොරියාවේ සරල කොට "n" ලෙස භාවිත වේ) යන වචනවල මුල් අක්ෂරවල එකතුවෙනි.

අදවන විට කොරියාවේ බොහෝ සිතියම් ප්‍රභේද දෙකක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කෙරේ. ඉන් එකක් හංගුල් (ඇතැම්විට ඉංග්‍රීසි අක්ෂර ද සහිතව), සහ අනෙක හන්ජාවලින් ද මුද්‍රණය කෙරේ. අතුරුපාරවල් සහ දුම්රිය නැවතුම් සංඥාවල එම ස්ථාන නාමයන් හංගුල්, හන්ජා මෙන්ම ඉංග්‍රීසි බසින් ද නිරූපිත ය.

ජනප්‍රිය භාවිතය

දකුණු කොරියාව තුළ අදහස් සමීක්ෂණ මගින් අතීතයේ භාවිත වූ පරිදි මිශ්‍ර අයුරින් හන්ජා භාවිතයට අදහස් පැනනැගිණි. හන්ජා වදන් කොරියානු භාෂාවේ ප්‍රධාන ලේඛන ක්‍රමය හංගුල් මගින් ද ප්‍රකාශ විය. 1980 දශකයේ සිට සාමාන්‍ය කොරියානු සාහිත්‍යය තුළ හන්ජා භාවිතය ක්‍රමයෙන් අභාවයට යමින් පවතී. එයට හේතුව එකල රජයේ නීති අනුව සාමාන්‍ය හන්ජා ඉගෙනීම පාසල්වල හත් වන වසර තෙක්ම ආරම්භ නොවීමයි. 1956දී, එක් අධ්‍යයනයක් මගින් පැවසුණේ මිශ්‍ර-අක්ෂර කොරියානු පාඨ (චීන-කොරියානු නම් හන්ජා මගින් ද, සෙසු වචන හංගුල්වලින් ද ලියැවුණු), මුළුමණින්ම හංගුල්වලින් ලියන ලද ලේඛනවලට වඩා කියවීම පහසු බවයි. කෙසේනමුත් 1977දී, එම තත්ත්වය ආපසු හැරිණි. 1988දී, මිශ්‍ර-අක්ෂර ඡේද කියවන විට කොලීජි අධ්‍යාපනය නොලද ජනතා නියැදියකින් 80%ක්ම "වඩාත් බහුල හන්ජා අක්ෂර හැර සෙසු සරල පාඨයන් කියවා වටහාගැනීමට අපොහොසත් වූ බව" කියැ වේ.

ගුක්ජා

ඉතා සුළු හන්ජා අක්ෂර සංඛ්‍යාවක් කොරියානුවන් විසින්ම නිර්මාණය කොට ඇත. මෙම අක්ෂර ගුක්ජා (국자, 國字, සාහිත්‍යමය "ජාතික අක්ෂර") නම් වේ. මේවායින් බොහෝමයක් සංඥා නාම (ස්ථාන නාම සහ පුද්ගල නාම) වේ. නමුත් ඇතැම් ඒවා කොරියාවට-විශේෂ මූලධර්ම සහ වස්තු හැඳින්වීමට ද භාවිත වේ. ඒ අතර 畓 (논 답; non dap; "කුඹුර"), 欌 (jang, "වස්ත්‍රකෝෂ්ඨය"), 乭 (Dol, දෙන ලද නම්වල පමණක් ඇතුළත් අක්ෂරයකි), 㸴 (So, සොංජුහි විරළ වාසගමකි), සහ 怾 (Gi, කුම්ගංසන් සඳහා පැරණි නාමයකි) වැනි අක්ෂර වේ.

සෙසු උදාහරණ ලෙස 媤 (시 si), 㕦/夻 (화 hwa), 巭 (부 bu), 頉 (탈 tal), 䭏 (편 pyeon), සහ 哛 (뿐 ppun), 椧 (명 myeong) යන අක්ෂර දැක්විය හැක.

මීට සමාන්තරව ජපානයේ වර්ධනය වූ කොකුජි (国字) භාෂා‍වේ ද එවැනි අක්ෂර සිය ගණනක් ඇති මුත් ඒවා බොහෝමයක් භාවිතා වන්නේ අල්ප වශයෙනි. මෙම අක්ෂර ස්වදේශික ජපන් ශාක සහ සතුන් සඳහා වර්ධනය විය.

යක්ජා

ඇතැම් හන්ජා අක්ෂර සතුව පවතින සරලකරණය කරන ලද ස්වරූප (약자, 略字, යක්ජා) සාමාන්‍ය භාවිතයේ පවතී. උදාහරණයක් ලෙස  යන්න 無 (අර්ථය "කිසිවක් නැත") යන්නෙහි වැල් අකුරුමය ස්වරූපයකි.

උච්චාරණය
සෑම හන්ජා අක්ෂරයක්ම තනි මාත්‍රාවක් ලෙස උච්චාරණය කෙරෙන අතර, එය හංගුල්හි තනි සංයුක්ත අක්ෂරයකට අනුරූප වේ. කොරියානු තුළ හන්ජා උච්චාරණය, ඒවා නූතන චීන, විශේෂයෙන්ම මැන්ඩරින් උච්චාරණයට සර්වසම නොවේ. ඇතැම් චීන උප භාෂා සහ කොරියානු භාෂාවේ ඇතැම් අක්ෂර සමාන අයුරින් උච්චාරණය කෙරේ. උදාහරණයක් ලෙස, 印刷 "මුද්‍රණය" යන්න මැන්ඩරින් චීන බසින් yìnshuā ලෙස ද, කොරියානු බසින් inswae (인쇄) ලෙස ද, ෂැංහයිනීස්වලින් (වු චීන උපභාෂාවකි) insue ලෙස ද උච්චාරණය කිරීම දැක්විය හැක. තවත් පැහැදිළි වෙනස්කමක් නම් කොරියානුවලින් තානය (tone) සම්පූර්ණයෙන්ම නැති වීමත්, බොහෝ චීන උපභාෂාවල එය පැවතීමත් ය. අනෙක් ලක්ෂණවලින්, හන්ජා උච්චාරණය බොහෝ උතුරු සහ මධ්‍යම චීන උපභාෂාවලට සමානත්වයක් දක්වයි.

මෙම භාෂාව ලබාගත් කාලයේ උච්චාරණයේ යම් විරුද්ධතාවන් පැවතිය ද, ඇතැම් අවස්ථාවන්හි හන්ජාහි උච්චාරණය සහ එයට අනුරූප හන්සි සැගකිය යුතු ලෙස වෙනස් වේ. උදාහරණ ලෙස, 女 ("කාන්තාව") යන්න මැන්ඩරීන් චීනවලින් nǚ සහ කොරියානුවලින් nyeo (녀) වේ. කෙසේනමුත්, බොහෝ නූතන කොරියානු උපභාෂාවල (විශේෂයෙන්ම දකුණු කොරියානු ඒවා), 女 යන්න ආරම්භක පිහිටුමක දී yeo (여) ලෙස උච්චාරණය කෙරෙන්නේ n ආරම්භකයට පසුව y හෝ i යෙදුණු විට පද්ධතිය අනුව ලොප්වීම හේතුවෙනි.

මීට අමතරව, ඇතැම්විට හන්ජාවලින් පැනනැගුණු වචන, කොරියානු උච්චාරණය හමුවේ තරමක් වෙනස් ලෙස උච්චාරණය කෙරේ. උදාහරණ ලෙස mogwa 모과 木瓜 "ඇඹුල් ගෙඩි විශේෂයක්", mokgwa 목과 ගෙන් ද, සහ moran 모란 牡丹  "Paeonia suffruticosa" යන්න mokdan 목단 ගෙන් ද පැනනැගීම දැක්විය හැක.

කොරියානු සහ කැන්ටනීස් උච්චාරණවල, ආරෝහණය සහ එලිසමය අතර කිසියම් අනුරූපතාවක් ඇත.

හන්ජා ලිවීමට ඉගෙනීමේ දී, ශිෂ්‍යයන්හට හන්ජාහි අර්ථය සඳහා ස්වදේශික කොරියානු උච්චාරණය සහ චීන-කොරියානු උච්චාරණය මතක තබාගැනීමට උපදෙස් ලබා දේ. එමගින් ශිෂ්‍යයන්ට නිශ්චිත හන්ජා අක්ෂරයක් සඳහා නියමිත මාත්‍රාව සහ අර්ථය දැනගත හැක. උදාහරණ ලෙස, හන්ජා 水 සඳහා නාමය වන 물 수 (මුල්-සු) යන්නෙහි 물 (මුල්) යන්න "ජලය" සඳහා ස්වදේශික කොරියානු උච්චාරණයක් වන අතර, 수 (සු) යන්න එම අක්ෂරයේ චීන-කොරියානු උච්චාරණය වේ. මෙම හන්ජා නම් කිරීම "ජලය" "ජලය-aqua", "අශ්වයා-equus", හෝ "රන්-aurum" වැනි සිංහල සහ ලතින් නම්වල මිශ්‍රණයක් බඳු ය. සෙසු උදාහරණ ලෙස 사람 인 (saram-in) යන්න 人 "පුද්ලයා/ජනයා" සඳහා, 큰 대 (keun-dae) යන්න 大 "විශාල/මහා" සඳහා, 작을 소 (jakeul-so) යන්න 小 "කුඩා" සඳහා, 아래 하 (arae-ha) යන්න 下 "පහළ/පහත/යට" සඳහාත්, 아비 부 (abi-bu) යන්න 父 "පියා", සහ 나라이름 한 (naraireum-han) යන්න 韓 "හන්/කොරියාව" සඳහා යෙදීම දැක්විය හැක.

මේවාත් බලන්න
 චීන-කොරියානු වාග්මාලාව
 කොරියානු මිශ්‍ර හෝඩිය
 හංගුල්
 මැකූන්-රයිෂවර්
 කොරියානු යේල් රෝමානුකරණය
 ප්‍රතිශෝධිත රෝමානුකරණය

මූලාශ්‍ර

උද්ධෘත

ප්‍රභව

බාහිර සබැඳි
හන්ජා-හංගුල් පරිවර්තකය ව්‍යාපෘතිය
හන්ජා (චීන අක්ෂර)
කොරියානු ඉගෙනගන්නන් සඳහා හන්ජා ශබ්දකෝෂය
කොරියානු සිසුන් පස්දෙනකුගෙන් එක් අයකුට සිය නාමය ලිවිය නොහැකියි (හන්ජාවලින්)
හන්ජා එක්ස්ප්ලෝරර්, දෘශ්‍යකරණය සහ හන්ජා හා කොරියානු වාග්මාලාව අධ්‍යයනය සඳහා වන වෙබ්අඩවිය
හංගුල් සිට හන්ජා මාර්ගස්ථ පරිවර්තකය

චීන අක්ෂර
හන්ජා
කොරියානු භාෂාව
කොරියානු ලේඛන ක්‍රමය
ලේඛන ක්‍රම

හන්ජා


La chaîne Kaweka (Kaweka Range en anglais) est un massif de montagnes situé dans la région de Hawke's Bay, à  au sud-est de la ville de Napier, et à  au nord-ouest du lac Taupo, en Nouvelle-Zélande. Le point culminant, Kaweka, s'élève à une altitude de .

Les rivières Tutaekuri, Mohaka et  Ngaruroro y prennent leur source pour aller se jeter  dans la baie de Hawke.

Notes et références

Voir aussi

Kaweka
Hawke's Bay

Chaîne Kaweka


الأصول المتداولة
هي الأصول التي يسهل تحويلها إلى نقدية، ويمكن استخدامها للوفاء بالالتزامات المتداولة، أي المستحقة على الفور، أو خلال الدورة التشغيلية.

النقدية
تتضمن النقدية الصندوق والحسابات المصرفية الجارية شرط أن يكون رصيدها مدين، أما إذا كان رصيدها دائن فإنها تُدرج ضمن الخصوم لأنها تصبح التزامات متداولة يجب الوفاء بها خلال الدورة التشغيلية. كما تجدر الإشارة إلى عدم جواز إجراء مقاصة بين الحسابات الجارية المدينة والحسابات الجارية الدائنة، بل يجب إدراج جميع الحسابات الجارية الدائنة والمدينة.

الأوراق المالية
ويُقصد بها الأوراق التي يسهل تحويلها إلى نقدية، كسندات الخزينة والأوراق التجارية التي يمكن تحويلها إلى نقدية عن طريق خصمها، بحيث تحصل المنشأة على قيمة أصل الورقة التجارية أو السند بالإضافة إلى الفوائد المستحقة إلى تاريخ خصمها. ويطلق عليها شبه النقدية لأن تحويلها إلى نقد شبه مؤكد في الظروف العادية، ويمكن للمنشأة أن تستخدمها لسداد الالتزامات المترتبة عليها والمستحقة على الفور. وتجدر الإشارة إلى أن الأسهم المملوكة من قبل المنشأة في شركات أخرى وإن كانت مشتراة بهدف المضاربة فإنها لا تدخل ضمن شبه النقدية، لأن قيمة الأسهم متغيرة.

المدينون
تستخدم المنشأة الائتمان لتفعيل الدورة التشغيلية لها، فلا تكتفي ببيع البضاعة نقدا بل تلجأ إلى البيع الآجل أو بالتقسيط مما يزيد من مبيعاتها ويعزز نشاطها التجاري، ويترتب على ذلك نشوء ذمم على الزبائن نطلق عليها ذمم مدينة أو المدينون. ويقتضي ألا يكون حساب الذمم المدينة كبير جدا لأن ذلك يدل على عدم تدفق السيولة النقدية من المبيعات، وعند التدقيق يقتضي التأكد من وفاء الزبائن لذممهم بصورة دورية وعند حلول الآجال المحددة، وإلا أصاب المنشأة الجمود في سيولتها النقدية مما قد يهددها بالتعثر في المستقبل.

أوراق قبض
تلجأ المنشأة إلى الحصول علي أوراق القبض من أجل ضمان الديون المترتبة على الزبائن، أي ضمان الديون بمستندات قانونية يسهل الاستناد إليها لتحصيل حقوق المنشأة عند عدم الدفع.

المخزون
ويُقصد بالمخزون ذلك المخزون الذي ندخل إليه البضاعة التي نشتريها من أجل بيعها خلال الدورة التشغيلية، سواء كان مخزون مواد خام أو تحت التشغيل أو مخزون تام. وتدرج ضمن الأصول المتداولة لأن هذه البضاعة مصيرها إلى البيع والتحول إلى نقدية. إلا أنه يقتضي أن نميز بين المخزون والمستودعات التي تدرج فيها القرطاسية أو المفروشات. فالمستودع وإن أُطلق عليه تسمية مخزون فإنه مختلف عن مخزون البضاعة ولا يعد جزءا من احتساب كلفة البضاعة المباعة.

مراجع

أصول
علم الاقتصاد

أصل متداول


The double dactyl is a verse form invented by Anthony Hecht and Paul Pascal in 1951.

Form

Like the limerick, the double dactyl has a fixed structure, is usually humorous, and is rigid in its prosodic structure. The double dactyl's prosodic requirements are more strenuous due to its increased length, and its specific requirements as to subject matter and word choice much more rigid, making it significantly more difficult to write.

There must be two stanzas, each comprising three lines of dactylic dimeter ( ¯ ˘ ˘ ¯ ˘ ˘ ) followed by a line consisting of just a choriamb ( ¯ ˘ ˘ ¯ ). The last lines of these two stanzas must rhyme. Further, the first line of the first stanza is repetitive nonsense, and the second line of the first stanza is the subject of the poem, which in the purest instances of the form is a double-dactylic proper noun. (Hecht and other poets sometimes bent or ignored this rule, as in the Robison poem below.) There is also a requirement for at least one line, preferably the second line of the second stanza, to be entirely one double dactyl word.  Some purists still follow Hecht and Pascal's original rule that no single six-syllable word, once used in a double dactyl, should ever be knowingly used again.

An example by John Hollander:

Higgledy piggledy,
Benjamin Harrison,
Twenty-third president
Was, and, as such,

Served between Clevelands and
Save for this trivial
Idiosyncrasy,
Didn't do much.

Metapoetically, Roger L. Robison crafted this poem describing itself:
Long-short-short, long-short-short
Dactyls in dimeter,
Verse form with choriambs
(Masculine rhyme):

One sentence (two stanzas)
Hexasyllabically
Challenges poets who
Don't have the time.

The Dutch version, called  after a children's verse, was introduced in the Dutch language by Drs. P. A similar verse form called a McWhirtle was invented in 1989 by American poet Bruce Newling.  Another related form is the double amphibrach, similar to the McWhirtle but with stricter rules more closely resembling the double dactyl.

In literature

 The first published collection of double dactyls was Jiggery-Pokery: A Compendium of Double Dactyls, edited by Anthony Hecht and John Hollander.  Many of the poems had previously appeared in Esquire starting in 1966.
 John Bellairs' classic fantasy novel The Face in the Frost (1969) contains several double dactyls, used as nonsense magic spells.
 The first published collection of double dactyls by a single author was Centicore Poems, [Series] I; being, A Non-canonical Collection of Entirely Prejudiced Double Dactyls "perpetrated by Jay Dillon" (Ann Arbor, Michigan: Dactylomaniac Press, 1972), OCLC (Worldcat) no. 498258515. Only one copy of this book is known to survive, in the British Library (London), General Reference Collection shelfmark X.902/1639.
 Abbreviated Lays is a 2003 collection of double dactyl poetry about Roman history.

See also
Light verse
McWhirtle

References

External links

Notes

Types of verses
Stanzaic form
Genres of poetry

Double dactyl


Gerson Merton Friedman (June 6, 1932 – November 12, 2022), known professionally as Budd Friedman, was an American actor and comedian, as well as the founder and original proprietor and MC of the Improvisation Comedy Club, which opened in 1963, on West 44th Street near the SE corner of 9th Avenue, in the Hell's Kitchen neighborhood of Manhattan. He was instrumental in launching the comedy careers of Rodney Dangerfield, Richard Lewis, Robert Klein, Jay Leno, Andy Kaufman, Freddie Prinze, Steve Landesberg, Jimmie Walker, and for a brief time, managed Bette Midler at the early stages of her career. It was with Friedman's help and guidance that Ms. Midler first appeared on The Tonight Show.

He was also an actor and producer. Friedman also opened Improv clubs at other locations including Pechanga Resort and Casino in Temecula, California, on March 23, 2007, in Los Angeles in 1975, and in Fantasy Springs Resort and Casino in Indio, California.

Korean War
Friedman served in the infantry in the U.S. Army during the Korean War. He was wounded by an enemy grenade during his first day in action in the summer of 1953 while his unit was assaulting Pork Chop Hill. He was awarded the Purple Heart and the Combat Infantryman Badge (CIB). The ceasefire went into effect while he was still recuperating in the hospital.

Personal life and death
Friedman married Alix Friedman (nee Mark) in 1981, and remained with her for an unconfirmed number of years. They had 4 children named Zoe, Beth, Ross, and Dax. Friedman died in Los Angeles, on November 12, 2022, at the age of 90, from heart failure.

Filmography

Actor
 National Lampoon's Funny Money (2003) ... as Announcer
 Man on the Moon (1999) ... as Himself
 Star 80 (1983) ... as Emcee
 An Evening at the Improv (1982) ... as Host

Producer
 National Lampoon's Funny Money (2003) ... executive producer
 An Evening at the Improv (1982) ... executive producer

Awards and recognition
 Norwich (Connecticut) Native Son Award (1980)
 Golden Goody Award (2013)

See also
The Improv

References

External links

1932 births
2022 deaths
Male actors from Connecticut
Military personnel from Norwich, Connecticut
American male film actors
20th-century American male actors

Budd Friedman


United and Alternative Left (, EUiA) is a political party in Catalonia, Spain. EUiA has 4000 members, and it is the Catalan correspondent of the Spain-wide United Left (IU).

It was formed in 1998 as a schism from Iniciativa per Catalunya (IpC). It comprises an alliance of Party of the Communists of Catalonia, Living Unified Socialist Party of Catalonia, POR, PRT-IR, PASOC, CEA, and CLI. After competing in a series of elections with their former colleagues at Iniciativa, the two parties agreed to run together as an electoral coalition. Currently, 2 out of the 12 MPs at the regional Parliament of Catalonia ascribed to the IpC-EUiA group are members of this latter party.

Electoral performance

Parliament of Catalonia

 * Within Initiative for Catalonia Greens–United and Alternative Left.
 ** Within Catalunya Sí que es Pot.
 *** Within Catalunya en Comú–Podem.

Cortes Generales

Catalonia

 * Within Initiative for Catalonia Greens–United and Alternative Left.
 ** Within En Comú Podem.
 *** Within Catalan Agreement of Progress.

European Parliament

 * Within United Left.
 ** Within The Left.
 *** Within Plural Left.
 **** Within Initiative for Catalonia Greens–United and Alternative Left.

See also
List of political parties in Catalonia

References

External links
Esquerra Unida i Alternativa website

Communist parties in Spain
Federations of United Left (Spain)
Party of the European Left member parties
Political parties established in 1998
Political parties in Catalonia
United Left (Spain)

United and Alternative Left


Marie-Madeleine Pioche de La Vergne, grevinde de La Fayette, også kendt som Madame de La Fayette (født 18. marts 1634 i Paris, død 26. maj 1693) var en fransk forfatter.

La Fayette blev i 1655 gift med en ældre greve. Hun bosatte sig i Paris, hvor hun gjorde sin salon til et centrum for en kreds af tidens mest fremtrædende skikkelser. I mange år havde hun et tæt venskab med den franske forfatter La Rochefoucauld.

I 1662 debuterede hun med den historiske roman La princesse de Montpensier. I 1678 skrev hun La princesse de Clèves som af litteratureksperter betragtes som den første moderne roman. Historien udspiller sig i midten af 1550'erne og er et psykologisk analyserende trekantsdrama. Hun skrev også Mémoires de la Cour de France pour les années 1688 et 1689  om erindringer fra sit liv ved det franske hof.

Bibliografi
 La princesse de Montpensier (1662)
 Zaïde (1671)
 La princesse de Clèves (1678), på dansk som Fyrstinden af Cléves (1945)

Eksterne henvisninger

 Catholic Encyclopedia entry
 Encyclopædia Britannica entry
 Merete Grevlund: Marie-Madeleine de La Fayette i Den Store Danske, Gyldendal. Hentet 13. oktober 2017 fra http://denstoredanske.dk/index.php?sideId=74789

Fransksprogede forfattere

Madame de La Fayette


Kemal Kılıçdaroğlu (født 17. december 1948) er en tyrkisk socialdemokratisk politiker, der er leder af det Republikanske Folkeparti (; forkortet CHP) og har været ledende figur i oppositionen i Tyrkiet siden 2010. Han har været medlem af parlamentet for Istanbuls andet valgdistrikt fra 2002 til 2015 og er nu medlem for İzmirs andet valgdistrikt pr. 7. juni 2015.

Før han gik ind i politik var Kılıçdaroğlu tjenestemand og fungerede som formand for socialforsikringsinstitutionen (SSK) fra 1992 til 1996 og igen fra 1997 til 1999. Han blev valgt til parlamentet ved valget i 2002 og blev CHP's politiske leder. Ved lokalvalget i 2009 blev han nomineret som CHP-kandidat til borgmesterposten i Istanbul, men tabte til AKP ("Retfærdigheds- og Udviklingspartiet") med 37% af stemmerne, hvor kandidaten fra AKP fik 44,71% af stemmerne. Han blev valgt som næstformand for Socialistisk Internationale den 31. august 2012.

Efter Deniz Baykals tilbagetrædelse som partileder i 2010, meddelte Kılıçdaroğlu sin kandidatur og blev enstemmigt valgt som leder af CHP. Han blev blev set som et friskt pust for CHP, men selvom det Republikanske Folkeparti oplevede en fremgang i antal stemmer, vandt partiet ikke valget.

Han er præsidentkandidat for det tyrkiske præsidentvalg i 2023.

Referencer

Eksterne henvisninger

Politikere fra Tyrkiet

Kemal Kılıçdaroğlu


Vrsar (italiensk: Orsera, tysk: Orser) er en by og kommune i Kroatien med omkring 2.100 indbyggere. Den er beliggende på den vestlige kyst af halvøen Istrien, 40 km nord for halvøens største by Pula.

Byen har flere gange været start- og målby ved cykelløbet Istrian Spring Trophy.

Personer fra Vrsar
 Lino Červar, håndboldtræner

Eksterne henvisninger

Byer i Kroatien

Vrsar


Nogometni savez FBiH je, prema svom Statutu, samostalna nogometna asocijacija na nivou Federacije BiH čiji je zadatak organizacija i unaprjeđenje nogometnog sporta u Federaciji BiH. S Nogometnim savezom RS čini konstitutivni element Nogometnog saveza BiH. Nogometni savez FBiH sastoji se od deset županijskih nogometnih saveza.

Osnivačka skupština NS FBiH održana je u Sarajevu 20. siječnja 2002. godine. Prvi predsjednik NS FBiH bio je Huso Golać, a potpredsjednik Branko Ivković. Za prvog glavnog tajnika NS FBiH imenovan je Fahrudin Prljača.

NS FBiH je organizator natjecanja Prve lige FBiH, Kupa FBiH, Prve ženske lige FBiH i Prve futsal lige FBiH te Omladinske lige – Jug i Centar.

Sjedište NS FBiH je u Sarajevu.

Struktura saveza

Nogometni savez FBiH ima sljedeća tijela:
 Skupština (zakonodavno tijelo),
 Izvršni odbor (izvršno tijelo),
 Predsjednik  (osoba ovlaštena za predstavljanje i zastupanje),
 Pravna tijela,
 Generalni tajnik (administrativno tijelo)

Pravna tijela Saveza su:
 Disciplinsko povjerenstvo,
 Apelacijsko povjerenstvo,
 Tužitelji

Stalna povjerenstva Saveza su:
 Financijsko povjerenstvo,
 Povjerenstvo za natjecanje,
 Stručno trenersko-tehničko povjerenstvo,
 Povjerenstvo za sportsku medicinu,
 Povjerenstvo za suce i suđenje,
 Povjerenstvo za omladinski nogomet,
 Povjerenstvo za ženski nogomet,
 Povjerenstvo za mali nogomet,
 Povjerenstvo za status igraĉa,
 Povjerenstvo za propise,
 Povjerenstvo za stadione i sigurnost,
 Povjerenstvo za medije

Po potrebi, Izvršni odbor NS FBiH ima mogućnost osnivanja novih stalnih ili ad hoc povjerenstava.

Dosadašnji predsjednici

 Huso Golać
 Branko Ivković
 Iljo Dominković
 Mato Jozić (2012. – 2016.)
 Irfan Durić (2016. – 2020.)

Izvori

FBiH
FBiH

Nogometni savez FBiH


Sitnoplodac (lat. Cenchrus), biljni rod, jednogodišnje raslinje i trajnice iz porodice trava. Rod se sastoji od preko 100 vrsta jednogodišnjeg raslinja i trajnica koje su prisutne na svim kontinentima. U Hrvatskoj rastu sivozelena prosulja ili sivi muhar, poznatije kao crnačko proso ili biserno proso (lat. C. americanus (sin. Pennisetum glaucum); mekodlakava prosulja ili C. longisetus (sin. Pennisetum villosum) i dugotrni sitnoplodac, C. longispinus

Sjemenke sivog muhara mogu se kuhati, ili se mljeti u brašno, te od njega peći kruh, stoga se i uzgaja u Africi i Indiji.

Vrste roda Pennisetum uključene su u rod Cenchrus.

Vrste

 Cenchrus abyssinicus (Hack.) Morrone
 Cenchrus agrimonioides Trin.
 Cenchrus alopecuroides (L.) Thunb.
 Cenchrus americanus (L.) Morrone
 Cenchrus annuus (Mez) Morrone
 Cenchrus arnhemicus (F.Muell.) Morrone
 Cenchrus articularis (Trin.) M.W.Tornab. & W.L.Wagner
 Cenchrus bambusiformis (E.Fourn.) Morrone
 Cenchrus basedowii (Summerh. & C.E.Hubb.) Morrone
 Cenchrus beckeroides (Leeke) comb.ined.
 Cenchrus biflorus Roxb.
 Cenchrus brevisetosus (B.K.Simon) B.K.Simon
 Cenchrus brownii Roem. & Schult.
 Cenchrus cafer (Bory) Veldkamp
 Cenchrus caliculatus Cav.
 Cenchrus caudatus (Schrad.) Kuntze
 Cenchrus centrasiaticus (Tzvelev) Verloove
 Cenchrus chilensis (É.Desv.) Morrone
 Cenchrus ciliaris L.
 Cenchrus clandestinus (Hochst. ex Chiov.) Morrone
 Cenchrus complanatus (Nees) Morrone
 Cenchrus compressus (R.Br.) Morrone
 Cenchrus distachyus (E.Fourn.) Morrone
 Cenchrus distichophyllus Griseb.
 Cenchrus divisus (Forssk. ex J.F.Gmel.) Verloove, Govaerts & Buttler
 Cenchrus domingensis (Spreng. ex Schult.) Morrone
 Cenchrus durus (Beal) Morrone
 Cenchrus echinatus L.
 Cenchrus ekmanianus Hitchc.
 Cenchrus elatus (Hochst. ex Steud.) Verloove
 Cenchrus elegans (Hassk.) Veldkamp
 Cenchrus elymoides F.Muell.
 Cenchrus flaccidus (Griseb.) Morrone
 Cenchrus flexilis (Mez) Morrone
 Cenchrus foermeranus (Leeke) Morrone
 Cenchrus fungigraminus Z.X.Lin, D.M.Lin & S.R.Lan
 Cenchrus geniculatus Thunb.
 Cenchrus glaucifolius (Hochst.) Rudov
 Cenchrus glaucocladus (Stapf & C.E.Hubb.) Morrone
 Cenchrus gracilescens (Hochst.) Zon
 Cenchrus gracillimus Nash
 Cenchrus henryanus (F.Br.) M.W.Tornab. & W.L.Wagner
 Cenchrus hohenackeri (Hochst. ex Steud.) Morrone
 Cenchrus hordeoides (Lam.) Morrone
 Cenchrus humilis (Hochst. ex A.Rich.) comb.ined.
 Cenchrus intectus (Chase) Morrone
 Cenchrus lanatus (Klotzsch) Morrone
 Cenchrus latifolius (Spreng.) Morrone
 Cenchrus laxius (Clayton) Zon
 Cenchrus ledermannii (Mez) comb.ined.
 Cenchrus longisetus M.C.Johnst.
 Cenchrus longispinus (Hack.) Fernald
 Cenchrus longissimus (S.L.Chen & Y.X.Jin) Morrone
 Cenchrus massaicus (Stapf) Morrone
 Cenchrus mezianus (Leeke) Morrone
 Cenchrus michoacanus H.F.Gut. & Morrone
 Cenchrus mitis Andersson
 Cenchrus monostigma (Pilg.) Morrone
 Cenchrus multiflorus J.Presl
 Cenchrus mutilatus Kuntze
 Cenchrus myosuroides Kunth
 Cenchrus nervosus (Nees) Kuntze
 Cenchrus nodiflorus (Franch.) Zon
 Cenchrus nubicus (Hochst.) Zon
 Cenchrus occidentalis (Chase) Morrone
 Cenchrus orientalis (Rich.) Morrone
 Cenchrus palmeri Vasey
 Cenchrus pauciflorus Benth.
 Cenchrus pauperus (Steud.) Morrone
 Cenchrus pedicellatus (Trin.) Morrone
 Cenchrus pennisetiformis Hochst. & Steud. ex Steud.
 Cenchrus peruvianus (Trin.) Morrone
 Cenchrus petiolaris (Hochst.) Morrone
 Cenchrus pilcomayensis (Mez) Morrone
 Cenchrus pilosus Kunth
 Cenchrus pirottae (Chiov.) Zon
 Cenchrus platyacanthus Andersson
 Cenchrus prieurii (Kunth) Maire
 Cenchrus procerus (Stapf) Morrone
 Cenchrus prolificus (Chase) Morrone
 Cenchrus pseudotriticoides (A.Camus) comb.ined.
 Cenchrus pumilus (Hack. ex Engl.) comb.ined.
 Cenchrus purpureus (Schumach.) Morrone
 Cenchrus qianningensis (S.L.Zhong) Morrone
 Cenchrus ramosus (Hochst.) Morrone
 Cenchrus rigidus (Griseb.) Morrone
 Cenchrus riparius (Hochst. ex A.Rich.) Morrone
 Cenchrus robustus R.D.Webster
 Cenchrus rupestris (Chase) Morrone
 Cenchrus sagittatus (Henrard) Morrone
 Cenchrus schweinfurthii (Pilg.) Zon
 Cenchrus setaceus (Forssk.) Morrone
 Cenchrus setigerus Vahl
 Cenchrus setosus Sw.
 Cenchrus shaanxiensis (S.L.Chen & Y.X.Jin) Morrone
 Cenchrus sichuanensis (S.L.Chen & Y.X.Jin) Morrone
 Cenchrus sieberianus (Schltdl.) Verloove
 Cenchrus somalensis Clayton
 Cenchrus sphacelatus (Nees) Morrone
 Cenchrus spinifex Cav.
 Cenchrus squamulatus (Fresen.) Morrone
 Cenchrus stramineus (Peter) Morrone
 Cenchrus subangustus (Schumach.) Morrone
 Cenchrus tempisquensis (R.W.Pohl) Morrone
 Cenchrus thulinii (S.M.Phillips) Morrone
 Cenchrus trachyphyllus (Pilg.) Morrone
 Cenchrus tribuloides L.
 Cenchrus trisetus (Leeke) Morrone
 Cenchrus uliginosus (Hack. ex Engl.) comb.ined.
 Cenchrus unisetus (Nees) Morrone
 Cenchrus violaceus (Lam.) Morrone
 Cenchrus weberbaueri (Mez) Morrone
 Cenchrus yemensis (Deflers) Rudov & Akhani
 Cenchrus ×cupreus (Thorpe) Govaerts
 Cenchrus ×longistylus (Hochst. ex A.Rich.) Thulin & S.M.Phillips

Vanjske poveznice

Izvori

Cenchrinae

Sitnoplodac


Desculț este un roman autobiografic, scris de Zaharia Stancu între anii 1947–1948 și publicat pentru prima dată în decembrie 1948. A fost promovat masiv în țară și în afara granițelor, fiind cea mai tradusă carte a unui autor român în afara țării.

Istoric
Romanul a fost publicat de 16 ori în România, în timpul vieții autorului, fiecare ediție conținând adăugiri și eliminări de text. A apărut de 36 de ori în străinătate (în Japonia, Europa, țările nordice, America de Nord și Asia), fiind tradus în 24 de limbi.

Desculț constituie un moment important în cariera autorului și a cunoscut la momentul apariției un real succes la public, cât și o critică favorabilă. Cartea reprezintă în același timp și o etapă marcantă în dezvoltarea scrierilor în proză contemporane autorului.

Structura romanului
Din punct de vedere narativ, poate fi descris ca fiind un roman autobiografic, liric, memorialistic sau ceea ce în lumea saxonă se numește ca fiind un Bildungsroman.

Pilonul central al romanului îl constituie momentul Răscoalei din 1907, cartea avându-l drept personaj principal pe Darie, un copil încercat de greutăți, din viața căruia, aparent, pare să lipsească copilăria.

Note

Romane de Zaharia Stancu
Romane din 1948
Romane autobiografice

Desculț


Der NBA-Draft 1976 fand am 8. Juni 1976 als 30. NBA Draft im Madison Square Garden in New York City statt. Es gab 17 First-Round-Picks und ebenso viele Second-Round-Picks. 4 dieser 34 gedrafteten Spieler wurden bisher in die Naismith Memorial Basketball Hall of Fame berufen.

Der erste Draftpick war der von den Houston Rockets gedraftete John Lucas II.

Draft
Runde 1

Runde 2

ABA Dispersal Draft
Durch die Fusionierung aus NBA und ABA fand einen Monat später der ABA Dispersal Draft statt. Dabei standen Spieler der nicht in die NBA aufgenommenen ABA-Teams Spirits of St. Louis und Kentucky Colonels zur Auswahl. Für jeden Spieler musste, abhängig von der Höhe der Draftposition, eine Kompensation gezahlt werden.

Runde 1

Weitere Draftpicks mit mindestens einem NBA-Spiel
 Lars Hansen
 Phil Sellers
 Lloyd Walton
 Tom Abernethy
 Gary Cole
 Ira Terrell
 Keith Starr
 Tom Barker
 Wayman Britt
 Ron Davis
 Paul Griffin
 Edmund Lawrence
 Andre McCarter
 Mike Dunleavy sr.
 Art Collins
 Andy Walker
 Phil Walker
 Ralph Drollinger
 Norton Barnhill

Weblinks
 Kompletter Draft auf basketball-reference.com

Basketball 1976
1976
Madison Square Garden
Sportveranstaltung in Manhattan

NBA-Draft 1976


În universul fictiv din Star Trek, distorsiunea sau propulsia exponențială este o deformare a spațiului care modifică legile fizicii pentru a permite realizarea unei viteze superluminice. Astfel, ea este opusă impulsiei.

Teoria
Motorul cu distorsiune funcționează pe modelul metricii lui Alcubierre. El deformează textura spațiului pentru a propulsa nava. Pur și simplu, motorul distorsionează spațiul, atât în fața cât și în spatele a navei, permițându-i să călătorească mai repede decât viteza luminii; spațiul este contractat în fața navei, și prelungit în spatele ei. Nava însă se află într-o bulă de distorsiune între cele două distorsiuni de spațiu ; bula conține ceea ce se numește subspațiu. Acest spațiu este distorsionat, iar regiunea care îl compune, creează accelerarea corpului până la o "viteză de distorsiune" și nava "surfează" pe valul spațiului-timp creat prin această distorsiune.

Călătoriile la viteze ce depășesc viteza luminii sunt posibile în acest mod pentru că nava este, strict vorbind, staționară (nemișcată în spațiu, care se află în bula de distorsiune), în timp ce spațiul însuși se deplasează. Întrucât spațiul însuși se mișcă în timp ce nava nu accelerează, aceasta nu suferă nicio dilatare a timpului, care să permită derularea timpului în interiorul navei și să rămână la fel cu cel care este situat în afara bulei de distorsiune.

Tabelul sinoptic al vitezelor de distorsiune

Viteza de distorsiune este o valoare asimptotă, în teorie limitată la un factor 10 : la o asemenea viteză, corpul în distorsiune ocupă toate punctele universului simultan, ceea ce teoretic este imposibil. Totuși, mai multe violări ale teoriei au avut loc în universul Star Trek.

Mai mult decât atât, se întâmplă de multe ori ca valorile din tabel să nu fie respectate. De exemplu, în episodul Treizeci-septieenii, Tom Paris indică faptul că Voyager poate merge la viteza maximă de distorsiune de 9,965, ceea ce reprezintă 6 miliarde de kilometri pe secunda, sau de 20 000 de ori viteza luminii.

Atingerea vitezei de distorsiune 10
Deși este teoretic imposibil, distorsiunea 10 este atinsă de mai multe ori în Star Trek de Tom Paris în Star Trek: Voyager, sezonul 2, episodul 15 ("Punct de trecere") :

 Kathryn Janeway : "Îți amintești ce s-a întâmplat ? "
 Tom Paris : "Oh, da. M-am uitat la... M-am uitat la vitezometru, care indica distorsiunea 10. Și deodată mi-am dat seama că mă puteam vedea. Vedeam în afara navetei Voyager, interiorul navei. Interiorul acestei încăperi. Pentru un moment, am fost peste tot în același timp. Literalmente peste tot, căpitane. Cu Kazonii, acasă la mine, cu Klingonienii. Totul era acolo. Nu știu cum să explic. A fost ca... Nu, nimic nu poate descrie ceea ce a fost."

În urma acestei experiențe, Tom Paris suferă un proces accelerat de evoluție biologică. Rețineți, totuși, că acest episod este considerat de unii ca fiind cel mai slab episod din Star Trek și că Brannon Braga, autorul, îl vede ca pe o mare prostie. Cu alte cuvinte, toate evenimentele din Punct de trecere sunt considerate a fi neoficial non-canonice de către fani și de către autor.

Dispozitive Star Trek

Motorul cu distorsiune (Star Trek)


ISO 4217, para birimi kodu olarak da bilinen, para birimlerine verilen 3 haneli kısaltmaları düzenleyen ISO standartıdır. ISO 4217 kod listesi bankacılıkta ve iş dünyasında gfd
Bazı ülkelerde döviz büroları sadece bu kodları kullanarak işlem yaparlar. Bu kodlar sayesinde bir kodun ilk iki harfi ISO 3166-1 alpha-2 ülke kodudur. İnternet'te kullanılan CcTLDlerin çok benzeridir. Örneğin Japonya'nın ülke kodu "jp", para birimi "yen"dir. Para birimi kodu da JPY olarak atanmıştır.

Eğer bir para biriminin değeri yükseltilirse, kodun son harfi de değişir böylece iki farklı değer birbirine karışmaz. Genelde kodun sonuna "yeni" anlamında bir harf eklenir. Örneğin Türk lirasının kodu eskiden "TRL" iken şu anda "TRY" olmuştur. 2009 yılı itibarıyla ülke içinde kullanılan kısaltma "TL" olmuştur, fakat uluslararası kod olan "TRY" değiştirilmemiştir.

ISO 4217 standardı sadece para birimleri için değil, değerli madenler için de kullanılır. Örneğin altın, gümüş, platin gibi değerli metallerin de kodları vardır.

Kullanımdaki kodlar
Resmî ISO 4217 para birimleri kodları.

Kullanımdan kalkan kodlar

Euro ile değişenler

Diğer sebeplerle değişenler

Dış bağlantılar
 Resmi ISO-4217 kodları
 ISO 4217 İdare Ajansı

Dönüşümler ve pariteler
 Para kuru dönüşümcüsü
 Gerçek zamanlı para kurları

ISO 4217


Termenul de sulfonat face referire la o sare sau un ester al unui acid sulfonic. Sulfonații conțin grupa funcțională  R-SO3−.

Săruri
Anionii cu formula generală RSO3− poartă denumirea de sulfonați, și sunt bazele conjugate ale acizilor sulfonici, RSO2OH. Din moment ce acizii sulfonici sunt în general acizi tari, sulfonații corespunzători sunt așadar baze slabe.

O reacție organică clasică de obținere a sulfonaților este reacția dintre halogenurile de alchil și sulfiții, precum sulfitul de sodiu. Reacția a fost descrisă pentru prima dată de Adolph Strecker în 1868.  Ecuația generală a reacției este:

RX + M2SO3 → RSO3M + MX

Iodul este utilizat pe post de catalizator.

Esteri
Esterii care conțin formula generală R1SO2OR2 se numesc esteri sulfonici, iar fiecare membru din această categorie se denumește în mod analog esterilor carboxilici. De exemplu, dacă grupa R2 este metil iar grupa R1 este trifluorometil, compusul respectiv se numește metil-trifluorometansulfonat. Esterii sulfonici sunt reactivi utilizați în sinteza organică, deoarece grupa RSO3− poate fi eliminată ușor în timpul reacțiilor, în special când R este o grupă atrăgătoare de electroni. De exemplu, triflatul de metil (trifluorometansulfonatul de metil) este un bun agent de metilare.

Sultone

Esterii sulfonici ciclici se numesc sultone. Unele dintre ele sunt instabile și nu pot fi izolate. Prin reacția cu apa, sultonele formează acizii hidroxisulfonici corespunzători. Sultonele se pot obține prin reacția alchenelor cu trioxid de sulf în soluție de dioxan.

Exemple
Mesilat (metansulfonat), CH3SO3−
Triflat (trifluorometansulfonat), CF3SO3−
Esilat (etansulfonat), C2H5SO3−
Tosilat (p-toluensulfonat), CH3C6H4SO3−
Besilat (benzensulfonat), C6H5SO3−
Closilat (clorobenzensulfonat), ClC6H4SO3−

Vezi și
Sulfat
Sulfoxid
Acid sulfonic
Acid clorosulfonic

Referințe

Grupe funcționale

Sulfonat


Die Celle ist ein Fluss in Frankreich, der im Département Saône-et-Loire in der Region Bourgogne-Franche-Comté verläuft und in seinem Verlauf mehrfach den Namen ändert. Er entspringt im Morvan-Gebirge unter dem Namen Grand Vernet, beim Weiler La Croix de Chèvre, im Gemeindegebiet von Cussy-en-Morvan, entwässert generell in südlicher Richtung durch den Regionalen Naturpark Morvan und mündet nach rund 28 Kilometern unter dem Namen Celle im Gemeindegebiet von Monthelon, knapp westlich von Autun, als rechter Nebenfluss in den Arroux.

Orte am Fluss
und Name des Flusses im jeweiligen Abschnitt:
 La Croix-de-Chèvre, Gemeinde Cussy-en-Morvan
 Flussname: Le Grand Vernet
 Cussy-en-Morvan
 Flussname: Rivière de Cussy
 La Petite-Verrière
 Flussname: Chaloire
 La Celle-en-Morvan
 Flussname: Celle
 Monthelon

Sehenswürdigkeiten
 Schloss Château de Monthelon, Monument historique

Weblinks

Anmerkungen

Celle (Arroux)


ව්‍යවර්තය යනු බලයක් මගින් වස්‌තුවක් යම් අක්ෂයක් හෝ ධරයක් වටා භ්‍රමණය කීරීමට අැති හැකියාවය්. ව්‍යවර්තය, බලයක ඝූර්‌නය ෙලසද හැඳින්‌විය හැක. දෘඪ වස්‌තුවක ව්‍යවර්තයක් යෙදූ විට එය භ්‍රමණය කීරීමට හැකිය. තන්‍ය වස්‌තුවක ව්‍යවර්තයක් යෙදූ විට එහි හැඩය විකෘත කීරීමට හැකිය.

උදාහරන
 දඟ පන්‌දු යවන ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙක් ව්‍යවර්තයක් යොදා පන්‌දුව භ්‍රමණය කරවයි.
 කිඹුලා බනිස් නිපදවන බක්කරයෙක් (baker) පිටි පාප්පයට (dough) ව්‍යවර්තයක් යෙදූ විට එහි හැඩය වෙනස්‌වේ.
ඇනයක් තද කරීමට ඉස්කුරුප්පු නියනකට ව්‍යවර්තයක් යොදයි.
කරාමයක් විවෘත්ත කිරීමේදී ඇගිලි මගින් ව්‍යවර්තයක් යොදයි

ව්‍යාවර්තය = බලය × බලයේ ක්‍රියා රේඛාවට ඇති ලම්භ
                                        දුර
kgm2s-2      =  kgms-2   ×    m

ව්‍යවර්තය


Lörrach () is a town in southwest Germany, in the valley of the Wiese, close to the French and the Swiss borders. It is the capital of the district of Lörrach in Baden-Württemberg. It is the home of a number of large employers, including the Milka chocolate factory owned by Mondelez International. The city population has grown over the last century, with only 10,794 in 1905, it has now increased its population to 49,382.

Nearby is the castle of Rötteln on the Wiesental, whose lords became the counts of Hachberg and a residence of the Margraves of Baden; this was destroyed by the troops of Louis XIV in 1678, but was rebuilt in 1867. Lörrach received market rights in 1403, but it did not obtain the privileges of a city until 1682.

After the Napoleonic epoch, the town was included in the Grand Duchy of Baden. On 21 September 1848, Gustav Struve attempted to start a revolutionary uprising in Lörrach as part of the Revolutions of 1848–49. It failed, and Struve was caught and imprisoned. Still, Lörrach was officially the capital of Germany for a day.

Geography
Lörrach is located in the southernmost part of the Rhine Rift valley. The depression is created by tectonic movements, and the area has a high earthquake risk.
Several times a year, Lörrach is afflicted by slight and medial earthquakes.

The city is located in a valley of the Quaternary period. Lörrach is surrounded by slopes on two sides. The slopes create the southern part of the Wiesental, that is the valley where the Wiese river flows.

Geographical locations of the subdistrict Lörrach:
 Elevation of the deepest place: 272 m (in the valley Wiesental at the border with Switzerland)
 Elevation of the highest place: 570 m (in the forest of Rötteln)

The extent of the urban area from south to north is 6.0 km and from east to west 4.6 km.
Lörrach is also the capital city of Markgräflerland and a part of the tri-national agglomeration area of Basel (Switzerland). Stuttgart is 220 km away from Lörrach, and it takes one hour to drive to Bern or Zürich. The city has several forested hills along the valley Wiesental: Schädelberg, Homburg, Röttler Wald, and Tüllinger Berg.

Lörrach is bounded by many municipalities and the city of Riehen (Switzerland). In addition, it is located in the foothills of the Black Forest and on the border of Switzerland.

Climate
Lörrach's climate is mild, and in the summer, it is often hot. The region of Markgräflerland is the warmest in Germany because of the Mediterranean air current from the valley of the Rhône. Because of its numerous sunny days, the region is dubbed the German Tuscany (German: Die Toskana Deutschlands).

Boroughs and districts

Lörrach is subdivided into three boroughs and three districts. In sum, the three boroughs have an area of 18.6 km2.

The three districts have their own administrations with a chief magistrate (Ortsvorsteher). Every five years, the citizens of Lörrach elect the council of the districts. The satellite city Salzert was developed in 1963. Inzlingen, close to Lörrach, is an independent municipality, but Lörrach oversees its administration.

History

Population development

 source: Statistisches Landesamt Stuttgart, Statistischer Jahresbericht der Stadt Lörrach.

Coat of arms

Lörrach received its city rights in 1682 when it became the capital of the Oberamt Rötteln-Sausenberg. At the same time, its arms were granted. The arms show a canting lark (Lerche). In 1756, both the city rights and the arms were regranted by Margrave Charles Frederick of Baden. The colours are also the colours of Baden. Even though the arms have not changed since, the shape and size of the lark have changed considerably. The present arms have been used since the early 1960s and show a very modern variation of the lark. After municipal reforms, the coat of arms was reconfirmed on 11 November 1975.

Religion

Christianity:

Lörrach initially belonged to the diocese of Konstanz and was under the archdiocese of Breisgau. In 1529, after the Reformation had been introduced there, the parsonage of Lörrach was occupied from Basel. The reformation in the city was introduced in 1556. After that, Lörrach was for many centuries a predominantly Protestant city. In Rötteln, an archdiocese had existed since the beginning of the 15th century, which at the end of the 17th century, shifted to Lörrach. The Protestant pastor of Lörrach was from 1682 an intendant, too. The Stadtkirche is the main church of Lörrach (first mentioned in the 12th century). In addition, Lörrach has a few parishes: Johannespfarrei (founded in the 20th century), Pauluspfarrei for the northern city (founded in 1906), Matthäuspfarrei for the eastern city, Inzlingen (founded in 1949), Markuspfarrei (founded in 1956), Salzertgemeinde (founded in 1969), and Friedensgemeinde for the district of Homburg (founded in 1974).

The borough of Stetten was controlled by Austria until 1803. Therefore, Stetten has a Catholic tradition, although the reformation had been introduced years before. Because of a contract with Austria, Stetten again became Catholic. At first, the parish of Stetten also served the resident Catholics of Lörrach. They held their church services in the new church, the Fridolinskirche (1822). The original church of Stettens was founded in the 13th century. Between 1864 and 1867 in Lörrach, its own parish church (St. Bonifatius) was built, at which a curacy was created that was raised to the status of a parsonage in 1882. A second Catholic church (St. Peter) was built in 1964. In Brombach, they had already built in 1900 a church (St. Josephskirche), which has been a parsonage since 1911. All Catholic parishes of Lörrach today form together with the neighbouring parishes of St. Peter and Paul in Inzlingen a group pastoral ministry within the deanery of Wiesental belonging to the archbishopric Freiburg.

Today, a slight predominance of the Lutheran denomination exists. In the borough of Stetten exists a relative Catholic majority.

Beside the two large churches, some parishes belong to free churches. For example, the Freie evangelische Gemeinde or FeG Lörrach (English: Free Evangelical community).

Politics

Political proportion

The municipal council of Lörrach consists of 32 volunteer aldermen and alderwomen, whose chairman is the Oberbürgermeisterin (mayor). The municipal council is elected for a period of five years by the citizenry.

The last election from 13 June 2004 had a percentage of voting of 41.2% and resulted in the following allocation of seats in the city hall of Lörrach:

Source: (1) Kommunale Unabhängige Liste (English: Municipal autonomous list)
* variance to the municipal council elections of 1999.

Heads of city
The chronicle of Lörrach reports of a Johann von Schallbach in the year 1366 as the first Vogt. The office designation of mayor was reserved for the local chiefs of the cities. The first mayor of Lörrach was Marx Christoph Leibfried, who took office in 1882, the year of the first German town law of the city. He was employed by the Markgraf. Since 1956, the city head is the Oberbürgermeister, who is selected directly by the citizens.

Mayors since 1804

Source:
* Oberbürgermeister

Economics and infrastructure
The town supports approximately 18,300 jobs. Retailers gained a business volume of 342.7 million euros in the year 2004. Approximately a fifth of this business volume was generated by customers from Switzerland.

Transport

Bundesautobahn 98 passes Lörrach. Thereby it has a direct connection to the Bundesautobahn 5 and to the A35 autoroute in France. The A2 motorway and the A3 motorway of Switzerland are also near Lörrach. The Bundesstraße B 317, from Titisee-Neustadt across the pass of the Feldberg, is the most important arterial road of the city. The Bundesstraße 317 is interrupted by Switzerland. At present the B 317 is built through the Swiss territory as duty-free road.

The principal railway station in Lörrach is Lörrach Hauptbahnhof, with frequent service provided by the Basel S-Bahn. There are a half-dozen other stations within the municipality. The terminal connects Lörrach with Hildesheim, Bremen, Hamburg and Berlin. From 1919 to 1939 as well as from 1947 to 1967 Line 6 of the tram of Basel operated as the urban tram of Lörrach. Lörrach has some local and regional bus connections. They belong to the . The nearest international airport, the EuroAirport Basel-Mulhouse-Freiburg, is 14 km away from Lörrach.

Administrative bodies, organisations and courts
Lörrach as a district accommodates the district administration office and a highway maintenance depot. Lörrach has several schools of all school types plus a Folk high school, a municipal library with over 65,000 books, a scientific regional library, a school of music, and two other smaller libraries. The local court of Lörrach is responsible for cities and municipalities in the district. Furthermore, there is a labour court in Lörrach, which constitutes the first jurisdiction for the districts of Lörrach and Waldshut. In addition there are three Superior Courts of Justice in Radolfzell am Bodensee. Lörrach also has a tax office, a labour office, a motorway police (German: Autobahnpolizei), and a criminal investigation department. Lörrach's hospital opened on 1 October 1845, at that time as an urban infirmary. On 1 January 1994 the three hospitals of Lörrach, Rheinfelden, and Schopfheim were pooled into a GmbH. Today the hospital of Lörrach has 351 beds.

Companies in Lörrach
One of the most well-known companies and employers in Lörrach is the chocolate manufacturer Mondelez Deutschland GmbH & Co. KG, well known for the brand of chocolate confectionary Milka and Suchard. Lörrach was the home of the GABA Deutschland GmbH, a pharmaceutical company that produced the famous elmex, meridol and aronal toothpaste. Colgate-Palmolive acquired Gaba's parent company Gaba Holding AG in 2004 and closed down the Lörrach-based factory in 2012.

Other companies of note:
 KBC Fashion GmbH & Co. KG, textile finishing company
 Tally Weijl Retail Germany GmbH, the German arm of the Basel based fashion label
 A. Raymond GmbH & Co. KG, the German arm of the international enginnering group
 Streck Transportges. mbH, Transport & Logisitcs company
 Midro Lörrach GmbH, pharmaceutical company
 Migros, headquarters of Migros Germany
 Brauerei Lasser GmbH, brewery with 70 employees

Media

Print media
Two daily newspapers are based in Lörrach and have a local editorial office: Badische Zeitung and Die Oberbadische. Die Oberbadische (formerly Oberbadisches Volksblatt), published in the city, is Lörrach's oldest newspaper (founded 1885). In addition the Oberbadische Verlagshaus publishes the two newspapers Weiler Zeitung und Markgräfler Tagblatt. The city magazine Puls is published monthly and reports on events in and around Lörrach.

Broadcast and television
The radio programme of Südwestrundfunk has a regional office in Lörrach. There they produce parts of the radio program SWR4 Baden-Württemberg.

Culture
Lörrach is the home to an annual voice festival (Stimmen) that takes place in early summer, in 2010 from 14 July to 8 August. The festival has many venues in and around Lörrach including Weil am Rhein. The motto of the festival is "Passion that sounds" (German: Leidenschaft, die klingt) (alternate translation: "Passion you can hear"). The festival exists since 1994.

Twin towns – sister cities

Lörrach is twinned with:
 Sens, France (1966)
 Senigallia, Italy (1986)
 Village-Neuf, France (1988)
 Meerane, Germany (1990)
 Chester, United Kingdom (2002)

Annually, numerous meetings and exchanges between schools and associations take place. The Hebel Gymnasium School in Lörrach takes part in an annual school exchange with The Mountbatten School in Romsey, England. With Vyshhorod in the Ukraine exists a friendly connection. In 2004 Loerrach International was created, an association for the advancement of the partnerships between cities and international friendships. In 2005 a cultural partnership was substantiated with Edirne in Turkey.

Notable people
Gustav Hugo (1764–1807), jurist
Ferdinand Hitzig (1807–1875), biblical critic
Ottmar Hitzfeld (born 1949), football player and manager
Jörg Kachelmann (born 1958), Swiss presenter in the meteorological field
Sebastian Deisler (born 1980), footballer
Dominik Samuel Fritz (born 1983), Mayor of Timișoara
Melanie Behringer (born 1985), footballer
Christina Shakovets (born 1994), tennis player
Butrint Imeri (born 1996), Kosovo-Albanian singer

Associated with the city
Johann Peter Hebel (1760–1826), short story writer and poet
Gustav Struve (1805–1870), surgeon
Manfred G. Raupp (born 1941), agricultural scientist and economist
Marion Caspers-Merk (born 1955), politician (SPD)
Theodor Sproll (born 1957), social and economical scientist
Roland Wiesendanger (born 1961), physicist

See also
Rötteln Castle
Lörrach sculpture path
Tüllinger Berg

References

External links

Official website (German)
 Lörrach:History and images
Lörrach Civic Heraldry
Daily Newspaper of the area
Daily Newspaper of the area
News and musings from Weil am Rhein – German town near Loerrach on the Basle border triangle
Burg Rötteln: Picture Gallery
Burghof Cultural Event Centre and Theatre
Cultural Youth events in Loerrach
'Stimmen' Loerrach
'Metal Forces Festival' Loerrach

Lörrach (district)
Germany–Switzerland border crossings
Baden

Lörrach