Fathers 4 Justice (or F4J) is a fathers' rights organisation in the United Kingdom. Founded in 2001, the group aims to gain public and parliamentary support for changes in UK legislation on fathers' rights, mainly using stunts and protests, often conducted in costume.

Former F4J members, who do not agree with Matt O'Connor's leadership, formed the New Fathers 4 Justice group, in 2008.

History
Fathers 4 Justice was founded in the UK by Matt O'Connor, a marketing consultant. He is the sole shareholder and a director of Fathers For Justice Ltd.

Fathers For Justice stated aim is to champion the causes of equal parenting, family law reform, and equal contact for divorced parents with children. It is best known for its campaigning techniques of protest stunts, with participants often dressed as comic superheroes, and frequently climbing public buildings, bridges, and monuments.

Stunts have included supporters forcibly entering courts dressed in Father Christmas outfits, putting the Government's Minister for Children in handcuffs, and group member Jason Hatch climbing onto Buckingham Palace dressed as Batman. They have also protested by handcuffing two other government ministers. Former members of the group have claimed Fathers4Justice/the Matt O' Connor family, have "lost its way" by being sidetracked from reforming family law, and descending into personal attacks on Twitter, libel (for which they were sued), and allegations of illegal acts such as putting an MP under surveillance and tracking her movements with a GPS tracking unit.

Activities

On 17 December 2002, O'Connor and a small group of supporters staged their first protest by storming the Lord Chancellor's Office dressed as Father Christmas. In January 2003, O'Connor officially founded Fathers 4 Justice. The group targeted the homes of family court judges, and family lawyers' homes and offices, with protests.

On 21 October 2003, campaigners Eddie "Goldtooth" Gorecki and Jonathan "Jolly" Stanesby scaled the Royal Courts of Justice, dressed respectively as Batman and Robin. The following day, the group's members protested through London in a military tank in support of Goreckwi and Stanesby. Nine days later, David Chick climbed a  crane near Tower Bridge, London while dressed as Spider-Man. The Metropolitan Police set up a cordon around the area that disrupted traffic through some of East London for several days. Chick was subsequently cleared of criminal charges and published a ghost-written autobiography in February 2006. On the morning of 22 December 2003, four campaigners — Eddie Gorecki, Jolly Stanesby, Michael Sadeh and Steve Battlershill — dressed as Father Christmas and climbed Tower Bridge in London. They hung up a banner calling for the resignation of the Minister for Children, Margaret Hodge, whom they held responsible for perceived inequalities in family law. The four were charged with conspiracy, but the charge was dropped at the start of the trial a year later.

In 2004, Stanesby carried out a "citizen's arrest" of Hodge at a conference, handcuffing himself to her and stating: "Margaret Hodge, I'm arresting you for covering up child abuse." Both Stanseby and Jason Hatch (who had also attempted to handcuff himself to Hodge) were later cleared by a jury of charges of false imprisonment. On 19 May 2004, an alert was caused when two members of the group threw purple flour bombs at Tony Blair during Prime Minister's Questions at the House of Commons. Charged with public order offences, activist Guy Harrison was fined £600, and Ron Davis given a conditional discharge. Following the House of Commons incident, The Times wrote that the group "has succeeded in becoming the most prominent guerrilla pressure group in Britain ... within eighteen months of its founding". In September 2004, member Jason Hatch climbed the walls of Buckingham Palace dressed as Batman. All charges relating to his protest were later dropped. Also in September, David Chick climbed the London Eye, forcing the attraction to close. He was found not guilty of charges of causing a public nuisance.

In May 2005, campaigners dressed as superheroes protested on top of the Crucible Theatre in Sheffield during the World Snooker Championship. Five years later, campaigners interrupted an interview with Steve Davis, causing the BBC to cut to a pre-recorded video segment. Protester Ray Barry climbed St Peter's Collegiate Church in Wolverhampton on Fathers Day in 2005. He was cleared of a charge of a public order offence, and then repeated the protest on Christmas Day. On 27 September 2005, protester Guy Harrison climbed the Palace of Westminster unveiling a banner stating "Does Blair care? For Fawkes sake change family law". A jury acquitted him of the charge of committing a public nuisance offence. In November 2005, the group received negative publicity when the prime-time ITV programme Tonight With Trevor McDonald appeared to expose some of its members as violent and obnoxious in their behaviour. However, counter-claims have been made that these individuals were never members in the first place and that the programme gave no right to reply. Some members were expelled, but the organisation defended its position and attacked the documentary. On 23 November 2005, Fathers 4 Justice ended its truce with the Children and Family Court Advisory and Support Service (CAFCASS) and the Child Support Agency (CPS), calling for a public inquiry into family law.

During January 2006, the newspaper The Sun published a story in which it claimed F4J members planned to kidnap Leo Blair, the young son of former Prime Minister Tony Blair "for a few hours as a symbolic gesture". The police said they were aware of such a plan, but added it had probably never progressed beyond the "chattering stage". Downing Street refused to confirm or deny the existence of a plot as it does not comment on matters concerning the prime minister's children. Founder O'Connor condemned the alleged plot and threatened to shut down the group because of it. Within days, Fathers 4 Justice had been disbanded. The group re-formed in May of the same year, and protested during the showing of the BBC lottery show The National Lottery: Jet Set. The show was taken off-air for several minutes after six Fathers 4 Justice protesters ran from the audience onto the stage displaying posters. They were soon removed from the studio and the lottery draws were hurriedly finished in order to start coverage of the 2006 Eurovision Song Contest. A group spokesman stated afterwards that the incident marked a "dramatic return" of Fathers 4 Justice. In March 2006, F4J member and barrister Michael Cox was jailed for refusing to pay money he owed to the Child Support Agency. Cox told a hearing in Southampton he refused to pay on principle, as he had joint custody of his children, and his former wife wrote to the court in support of him.

On 8 June 2008, two fathers from Fathers 4 Justice climbed onto the roof of Labour Party deputy leader Harriet Harman's house wearing superhero-style costumes and calling themselves "Captain Conception" and "Cash Gordon". One of the pair, Mark Harris, said he wanted fathers to have the same rights as their children's mothers' new partners. He also said they would not come down unless Harman read his book, Family Court Hell. Harris later received a conditional discharge, while his colleague Jolly Stanesby was jailed for two months. In the same month, Bristol Family Court was evacuated after a fire alarm was set off in the building during a F4J protest outside the building. On 9 July 2008, Fathers 4 Justice members Nigel Ace and Tony Ashby, this time in Spider-Man and Batman outfits, climbed Harman's roof and draped a banner that read "Stop The War On Dads". Ace, in the Spider-Man costume, called for legal reforms through a loudhailer on the roof.

In July 2011, F4J founder Matt O'Connor staged a hunger strike just outside UK Prime Minister David Cameron's home in Oxfordshire, demanding that he honour what O'Connor said were pledges about grandparents' rights to see their grandchildren and over shared parenting.

In 2012, F4J staged a naked protest inside the Oxford Street branch of retailer Marks and Spencer in order to protest the shop's advertising on parenting website Mumsnet, which F4J believes "promotes gender hatred".

In June 2013, Paul Manning glued a picture of his 11-year-old son to John Constable's 1821 painting The Hay Wain in the National Gallery in London. Two weeks earlier, Tim Haries had spraypainted the word "Help" on a portrait of Queen Elizabeth at Westminster Abbey. The group's founder, Matt O'Connor, announced that he would target other art works in order to highlight his campaign. On 9 August 2013, Fathers 4 Justice protester Martyn Judd climbed onto the balcony of the Hilton Birmingham Metropole Hotel to protest what he asserted to be the inequality of fathers' treatment in family court cases during a CAFCASS conference at the hotel. The protest came to an end when sprinklers flooded the hotel.

In January 2014, Fathers 4 Justice publicly withdrew support for Manning, following alleged breaches of their Terms & Conditions. On 8 January 2014, Tim Haries was found guilty of defacing the portrait of the Queen. On 5 February 2014, Haries was sentenced by Judge McCreath at Southwark Crown Court to six months in custody.

On 30 November 2015, two men involved with the group were arrested after a few hours of standing on the roof of Queens Gallery, an art gallery on Buckingham Palace grounds.

Three Fathers4Justice protesters stormed the stage of ITV's Loose Women shouting "No Kids No Cash", on 15 June 2016. The show was briefly taken off air.

On 22 August 2016, Matt O'Connor, a 49-year-old campaigner for Fathers4Justice, walked on stage dressed as a priest during a live broadcast of the Rose of Tralee during Cavan Rose Lisa Reilly's interview with host Dáithí Ó Sé.  He was removed from the stage by security staff before being taken away by Gardaí.

Early Day Motion 210
In June 2013, George Galloway sponsored the Shared Parenting Early Day Motion 210 in the House of Commons which mentioned Fathers4Justice:

That this House notes that many fathers convicted of no criminal offence have very limited access to their children as a result of decisions made by the family courts following separation or divorce; further notes that the family courts operate in conditions of secrecy in which there is a lack of public accountability for the decisions they make; believes that mothers, children and fathers all have rights in relation to family contact and access where there has been family breakdown; further believes there should not be a presumption that family breakdown is the primary responsibility of either parent; further believes that where there is palpably no threat to children from their father in the context of family breakdown, the courts should try to maximise reasonable access in the interests of the children; and calls on the Government to review the operation of the family courts in general and their decision-making in relation to fathers' access to children in the context of family breakdown in particular, taking into account the testimony of the many thousands of fathers who feel their rights are being ignored or abused in relation to their children and in particular the organisation Fathers4Justice and the 36,000 families it represents.
The Early Day Motion attracted cross-party political support from MPs including David Blunkett, David Lammy, Gerald Kaufman, Frank Field, John Redwood, John Hemming and Caroline Lucas.

However, none of the signatories of the EDM, including George Galloway who sponsored it, actually spoke in the final debate on the Children & Families Bill on 10 February 2014, or objected to Lords' amendment 12, which "watered down" the Bill's legislative powers on shared parenting. Nevertheless, non-signatories to the EDM, including MPs who were criticised by Fathers4Justice such as Caroline Nokes, did speak in favour of shared parenting, and criticised the amendment, saying, "I was elected on a promise to seek a legal presumption in favour of automatic shared contact, something that the Bill achieved before the amendment was added, but clause 11, as amended, will not deliver what we promised." Nokes also said: "The amendment plays into the hands of obstructive resident parents who wish to prevent a child from having a meaningful, ongoing relationship with an absent parent, and puts us back into a situation of winners and losers".

Criticism
Members of the group have been accused of conducting intimidating attacks in order to upset court staff, family lawyers and Members of Parliament. During protests outside the offices of the Children and Family Court Advisory and Support Service (CAFCASS), individual case workers were identified by name. One office of CAFCASS was forcibly entered by F4J members, who detained an unnamed employee. No criminal proceedings are known to have resulted.

Impact
Fathers 4 Justice's main focus remains upon media coverage and legal treatment of fathers' rights issues in the UK. The use of high-profile and disruptive stunts has garnered significant UK media coverage, but the political aims of the group are as yet unachieved. The group has been accused of missing the opportunity to change legislation when it refused to table amendments to the Children and Families Bill in 2013. One of its central aims, the removal of secrecy surrounding family courts, is the subject of political debate. In 2006, the Court of Appeal set a precedent allowing adults to discuss secret cases after they had concluded. This resulted in a number of high-profile scandals, chiefly concerning adoption. In February 2009, Justice Minister Jack Straw announced plans to reverse the ruling.  In a landmark ruling in September 2013, Sir James Munby, President of the Family Division of the High Court of Justice in England and Wales, spoke in support of previously 'secret' courts being exposed to public scrutiny, with an order that permitted a family whose children had been removed to speak publicly about their treatment by child safety officials.

An unintended result of the F4J campaign has been the exposure of flaws in security at Buckingham Palace, resulting in security enquiries or reviews there and at the House of Commons.

See also
 Child custody
 Fathers' rights movement in the UK
 Parental alienation
 Parental alienation syndrome
 Pressure groups in the United Kingdom
 Shared parenting

References

External links
 Fathers 4 Justice – official website
 Lottery show delayed by protest
 Fathers' rights group scale abbey 13 April 2006
 Bob Geldof supports Fathers for Justice calling them heroic after critics attack their leadership. 27 May 2005
 BBC iCan: Fathers' rights 12 July 2004

2002 establishments in the United Kingdom
Family and parenting issues groups in the United Kingdom
Fathers' rights
Fathers' rights organizations
Gender equality
Organizations established in 2002
Political advocacy groups in the United Kingdom

Fathers 4 Justice


Piper subrugosum é uma espécie de  planta do gênero Piper e da família Piperaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1966 por Truman G. Yuncker.

Forma de vida
É uma espécie terrícola e arbustiva.

Descrição
Arbusto glabro com pecíolo de 0,5-1 cm de comprimento, lâmina foliar com 10-12 nervuras até ao ápice, impressas na face adaxial, superfície adaxial rugosa, pedúnculo de 1 cm de comprimento; espiga de 4 cm de comprimento, raque fimbriada, bráctea floral lunar-alada-glabra, fruto oblongo-obovóide

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é endêmica do Brasil e encontrada nos estados brasileiros de Bahia, Espírito Santo e Rondônia.
A espécie é encontrada nos  domínios fitogeográficos de Floresta Amazônica e Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Guimarães, E.F.; Medeiros, E.V.S.S.; Queiroz, G.A. 2020. Piper  (floradobrasil2020.jbrj.gov.br/reflora/floradobrasil/FB12853)

Ligações externas
 Piper subrugosum no projeto Flora e Funga do Brasil

subrugosum
Plantas descritas em 1966
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Piper subrugosum


Winooski is the name of the following places in the United States:

Winooski, Vermont, city
Winooski, Wisconsin, ghost town
Winooski Falls Mill District, historical district
Winooski River, river
Winooski Turnpike, road

See also
Winooski 44, American political protest group

Winooski


Olaylar
 Yunan filozof Aristo, Atina'da Lyceus'a adanmış binada Lise adını verdiği yüksekokulu kurdu.

Doğumlar
 Straton, Yunan filozof (ö. MÖ 269)

Ölümler

MÖ 335


نيكولا حايك (مولود في 19 فبراير/شباط 1928 ببيروت، متوفى في 28 يونيو/حزيران 2010 في بيال/سويسرا) مؤسس ورئيس مجلس إدارة مجموعة سواتش التي تصنع ساعة سواتش الشهيرة. ينحدر من عائلة أورثذكسية وكان أبوه طبيب أسنان، رحل إلى أمريكا ودرس الاليكترونيك في جامعة شيكاجو وبعدها استقر في سويسرا وعمل في مؤسسة لصناعة الساعات قبل أن يؤسس شركة صغيرة لصناعة الساعات وأدخل عليها لمسته الخاصة ويصبح واحدا من أشهر صانعي الساعات في العالم.

روابط خارجية

مراجع

آل الحايك
أرثوذكس شرقيون أمريكيون
أرثوذكس شرقيون لبنانيون
أشخاص من بيال/بيان
أشخاص من بيروت
أشخاص من قضاء الكورة
أصحاب أعمال سويسريون
أصحاب أعمال لبنانيون
أمريكيون من أصل لبناني
حاصلون على الدكتوراه الفخرية من جامعة بولونيا
روم أنطاكيون
لبنانيون من أصل أمريكي
لبنانيون مهاجرون إلى سويسرا
مسيحيون أرثوذكس شرقيون لبنانيون
مسيحيون سويسريون
مليارديرات لبنانيون
مهاجرون لبنانيون إلى سويسرا
مواليد 1346 هـ
مواليد 1928
مواليد في بيروت
وفيات 1431 هـ
وفيات 2010
وفيات في بيال/بيان
شخصيات أعمال من بيروت

نيكولا حايك


Kohaut (auch Kohault und Kohott) ist der Familienname folgender Personen:

 Franz Kohaut († 1822), tschechischer Botaniker
 Jakob Kohaut, Sohn von Karl Kohaut
 Josef Kohaut (1738–1777), böhmischer Komponist und Lautenist
 Karl Kohaut (1726–1784), österreichischer Lautenist, Komponist und Beamter

Kohaut


Jane Means Appleton Pierce (Hampton, New Hampshire, SAD, 12. ožujka, 1806. – 2. prosinca, 1863.), žena američkog predsjednika Franklina Piercea. Bila je prva dama Amerike od 1853. do 1857. godine.

Izvori

Američke prve dame

Jane Pierce


Minister for børn (eller børneminister) er en ministertitel , der blev oprettet første gang af Helle Thorning-Schmidts første regering i 2011.

Ministertitlen har skiftevis været tillagt undervisningsministeren og socialministeren. Nogle  af børnesagerne har været varetaget af andre ministerier, men med børneministeren i en koordinerende rolle.

Danske ministre for børn
 3. oktober 2011 – 9. august 2013: Børne- og undervisningsminister Christine Antorini (Socialdemokraterne)
 9. august 2013 – 3. februar 2014: Social-, børne- og integrationsminister Annette Vilhelmsen (SF - Socialistisk Folkeparti)
 3. februar 2014 – 28. juni 2015: Minister for Børn, Ligestilling, Integration og Sociale forhold Manu Sareen (Radikale Venstre)
 28. juni 2015 – 28. november 2016: Minister for børn, undervisning og ligestilling Ellen Trane Nørby (Venstre)
 28. november 2016 – 27. juni 2019: Børne- og socialminister Mai Mercado (Konservative Folkeparti)
27. juni 2019 - nu: Børne- og Undervisningsminister Pernille Rosenkrantz-Theil (Socialdemokratiet)

Lister over ministre fra Danmark

Minister for børn


Unteruhldingen is a small village, part of the town of Uhldingen-Mühlhofen, on the northwestern shore of Lake Constance, Germany.
It is home to the Pfahlbauten, an open-air museum displaying reconstructions of Neolithic and Bronze Age pile dwellings. The buildings are idealized reconstructions from between the 1922 and 1941, which were designed based on archeological digs of the Wasserburg Buchau at Federsee. After 1945 the museum was led by the controversial but knowledgeable archeologist Hans Reinerth, one of the leading Nazi archaeologists of Amt Rosenberg. This museum has been expanded since to incorporate modern research.

External links
The reconstructed pile dwellings and museum at Unteruhldingen

Populated places on Lake Constance
Towns in Baden-Württemberg

fr:Unteruhldingen

Unteruhldingen


NGC 2392 (ayrıca Eskimo bulutsu veya Palyaço bulutsu olarak da bilinir), İkizler takımyıldızı yönünde bulunan çift kutuplu bir gezegenimsi bulutsu. Adını, Eskimo parkalarının çevresi yumuşak kabarık tüylü başlığı ve ortasında insan yüzünü andıran şeklinden dolayı almıştır. 1787 yılında William Herschel tarafından keşfedilmiştir. 2000 yılında Hubble uzay teleskobu sayesinde görüntülerine ulaşılmıştır. İçerdiği gaz bulutlarının karmaşık yapısı henüz tam olarak anlaşılamamıştır.

NGC 2392 Dünya'dan 3000 ışık yılı uzaklıkta, İkizler Takımyıldızı'nda yer alır ve küçük bir teleskopla bile görülebilir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 NASA APOD - 7 Aralık, 2003 NGC 2392: Eskimo bulutsusu
 yarı amatör bir teleskopla Eskimo bulutsusu

039
Gezegenimsi bulutsular
İkizler takımyıldızı
2392
William Herschel'in keşifleri
1787'de keşfedilen astronomik cisimler

Eskimo Bulutsusu


Franța a participat la Jocurile Olimpice de vară din 2016 de la Rio de Janeiro în perioada 5 – 21 august 2016, cu o delegație de 395 de sportivi, cea mai numeroasă din istorie, care a concurat la toate sporturile, cu excepția hocheiului pe iarbă.

Comitetul Național Olimpic și Sportiv Francez (CNOSF) stabilise ca obiectiv obținerea a aproximativ 40 medalii, inclusiv 11–15 medalii de aur. Cu un total de 42 de medalii, inclusiv 10 de aur, Franța s-a aflat pe locul 7 în clasamentul pe medalii și a obținut cel mai mare număr de medalii într-o singură ediție din istoria sa, cu excepția Jocurile Olimpice de vară din 1900, pe care le-a găzduit. CNOSF a considerat acest bilanț ca "mai mult decât pozitiv".

Participanți
Delegația franceză a cuprins 395 de sportivi: 228 bărbați și 167 femei. Rezervele la fotbal, handbal, hochei pe iarbă și scrimă nu sunt incluse.

Medalii

Medaliați

Medalii după sport

Natație

Note

Referințe
 Franța la Jocurile Olimpice de vară din 2016  pe Rio2016.com

Franța la Jocurile Olimpice
Țări la Jocurile Olimpice de vară din 2016


تلفزيون الآن قناة فضائية إخبارية ترفيهية، تبُثّ للوطن العربي من مقرها في مدينة دبي للإعلام بدولة الإمارات العربية المتحدة.

عن تلفزيون الآن
شعار تلفزيون الآن هو "القصة ملك الجميع". يتميز تلفزيون الآن بدعم قضايا المرأة، وذلك بالإضاءة على حياة المرأة العربية، كونها نصف المجتمع، واستهداف فئة الشباب من خلال برامجه الترفيهية والواقعية والإنسانية التي تلامس اهتماماته بشكل كبير.

البرامج

 نجوم بلا حدود : يهدف هذا البرنامج إلى اكتشاف مواهب استثنائية على مواقع التواصل الاجتماعي. انتهى الموسم الثاني في أيار 2018.
 بصمتي : يستضيف البرنامج، من إعداد وتقديم ماغي عون، شخصيات عربية من مختلف المجالات السياسية والاجتماعية والفنية، كما يسلط الضوء على القضايا الإنسانية والاجتماعية، بالإضافة إلى الخوض في رحلتهم المهنية.
 موعدنا شباب: برنامج حواري أبطاله شباب وشابات يطرحون الأخبار الاجتماعية، والمواضيع الرائجة في مواقع التواصل الاجتماعي وتأثيرها على حياتنا، كما يقدمون نصائحهم وآرائهم.
 هذا يومي: يتألق مدونوا الفيديو في هذا البرنامج، ويستعرضون فيه أسلوب حياتهم من خلال تدوين ومشاركة لحظاتهم، وأفكارهم، وآرائهم، وتجاربهم الأكثر إثاره في حياتهم اليومية.
 جاري اللعب: البرنامج الأول من نوعه على الإطلاق، والذي يعتبر منصه مخصصة لمحترفي ألعاب الفيديو، تتيح لهم عرض مهارتهم في اللعب، وبثها مباشره عبر التلفاز.
 بدون فلتر: برنامج تقدمه مدونات الموضة المعروفات المتخصصات في الجمال، وهو عبارة عن موسوعة جمال من مكياج، وتصفيف الشعر، وأزياء.
 فن الإيموجي: برنامج مسابقات يقوم على مبدأ التواصل، حيث يحاكي عالم الرسائل النصية والإيموجي، الشائع، بشكل فريد.
 للسعادة مفتاح: برنامج كوميدي يمزج الخيال والواقع من خلال عائلة مفتاح الفكاهية. مقالب عائلية هزلية، تحدث بشكل طبيعي في الشارع، عن طريق الكاميرا خفية.
 الأخبار عطريقتنا: كوميديا تسلط الضوء على الأخبار من جميع أنحاء العالم، وتقدم من قبل ممثلين وموسيقيين من خلفيات عربية مختلفة، بطريقة كوميدية ساخرة وغنية بالمعلومات التي تعطي البرنامج طابعاً فريداً من نوعه.
 الكوميدي شو: برنامج منوعات كوميدية يطرح مواضيع اجتماعية مختلفة بنكهات كوميدية متعددة. ويستضيف البرنامج في كل حلقه مجموعة من الفنانين الكوميديين ليشاركوا في تمثيل الفقرات.

أخبار الآن
تقدم أخبار الآن مجموعة من البرامج الإخبارية المتنوعة والتقارير، إلى جانب نشرات الاخبار على مدار الساعة، ومراسلين في العديد من الدول حول العالم. اهتم تلفزيون الآن بإنتاج وثائقيات خاصة به تناولت القصص، السياسية، الاجتماعية والإنسانية عربيا وعالمياً وبصفة خاصة في مناطق النزاعات.

البرامج الإخبارية

 ستديو الآن: برنامج حواري مسائي مباشر يغطي ويحلل أهم قضايا العالم العربي، ويقدم الأخبار الحقيقية التي تؤثر على حياة الناس الحقيقيين.
 اليوم: برنامج صباحي يومي يقدم للمشاهد العربي لمحة عن أبرز مجريات التطورات اليومية على الساحتين العربية والدولية، كما يتطرق إلى القضايا الرائجة على وسائل التواصل الاجتماعي، ويستضيف مختصين لمناقشة جوانب الحياة المختلفة للرجل والمرأة العربية على حد سواء.
 نون: برنامج أسبوعي، يشكل منصة للنساء، حيث أنه يستضيف نجمات الفن والأدب والسياسة لمناقشة والتعليق على الأحداث الاجتماعية، والإنسانية، والطرائف من العالم.
 الوطن اليوم: يناقش أبرز القضايا الإنسانية والاجتماعية والابتكار في المملكة العربية السعودية.
 سبورت: برنامج رياضي يناقش ويلخص أهم الأحداث الرياضية المحلية والدولية.

المبادرات الإجتماعية
منذ تأسيسه، انضم تلفزيون الآن إلى عدة مبادرات اجتماعية، أهمها مبادرة «كفى عنفاً» عام 2008، التي تهدف إلى مكافحة العنف ضد المرأة.

شارك تلفزيون الآن أيضاً في حملات توعوية حول سرطان الثدي والتدخين بالتعاون مع كل من وزارة الصحة السعودية ووزارة الصحة الإماراتية، كما استمرت مساهمته في حملة القافلة الوردية لمكافحة سرطان الثدي لسنوات عديدة.

وفي يوليو 2013، وبالتعاون مع الهلال الأحمر الإماراتي، شارك تلفزيون الآن في حملة «جسر الخير» لدعم اللاجئين السوريين.

كما خصص الثامن من أغسطس من كل عام، يوماً للأمل.

الجوائز
فاز تلفزيون الآن بجوائز عدة تقديراً لتنفيذه أحدث التقنيات، ضمن فئات «أفضل استراتيجيات» و«التنفيذ»، و«المحتوى» و«التصنيف» للعلامة التجارية.

 حصل تلفزيون الآن على جائزة Highly Commended for Outstanding Channel'' منTV Connect MENA 2015.
 كما فاز تلفزيون الآن بجائزة "Best Export Format" عن أفضل فكرة للتصدير عن برنامج نجوم بلا حدود في 2018.

مراجع

وصلات خارجية
 موقع قناة الآن
 موقع أخبار الآن
 موقع الآن إف أم

الإعلام في الوطن العربي
تأسيسات سنة 2006 في الإمارات العربية المتحدة
قنوات تلفزيونية إخبارية تبث 24 ساعة
قنوات تلفزيونية عربية
قنوات تلفزيونية في دبي
قنوات ومحطات تلفازية أسست في 2006
محطات تلفزيونية باللغة العربية

قناة الآن


Morris L. Chestnut (Cerritos, California; 1 de enero de 1969) es un actor estadounidense de cine y televisión. Conocido por sus papeles como el padre adolescente Ricky Baker en la película de 1991 Los chicos del barrio, Lance Sullivan en The Best Man, Tracy Reynolds en Like Mike, y Ryan en la serie V. En 2016 interpretó al Dr. Beaumont Rosewood Jr. en la serie de TNT Rosewood. Desde 2019 encarna al Dr. Barrett Cain en la serie The Resident.

Primeros años
Chestnut nació en Cerritos, California, donde se graduó de Richard Gahr High School en 1986. Luego estudió finanzas y drama en la Universidad Estatal de California.

Vida personal
Chestnut está casado con Pam Byse (1995), tienen un hijo y una hija. En una entrevista para Essence.com, dijo que prefiere mantener su vida privada. Es fan de Philadelphia Eagles y Southern California Trojans.

También es un ávido jugador de póquer.

Filmografía
Boyz n the Hood (1991)
El último boy scout (1991)
Out All Night (1992) (TV)
In the Line of Duty: Street War (1992)
The Ernest Green Story (1993) (TV)
The Inkwell (1994)
Under Siege 2: Dark Territory (1995)
Higher Learning (1995)
G.I. Jane (1997)
Firehouse (1997) (TV)
C-16: FBI (1997–1998) (TV)
The Best Man (1999)
The Brothers (2001)
Two Can Play That Game (2001)
Scenes Of The Crime (2001)
The Killing Yard (2001) (TV)
Like Mike (2002)
Half Past Dead (2002)
Confidence (2003)
Breakin' All the Rules (2004)
Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid (2004)
Ladder 49 (2004)
The Cave (2005)
The Game Plan (2007)
The Perfect Holiday (2007)
The Prince of Motor City (2008)
Not Easily Broken (2009)
Castle (2009)
V (2009–2011) (serie de televisión)
Kick-Ass (2010)
American Horror Story (2011) (TV series)
Kick-Ass 2 (2013)
The Best Man Holiday (2013)
Bus 657 (2015)
The Call (2013)
Rosewood (serie de televisión) (2015-2017)
The Resident (serie de televisión) (2019- )

Actuaciones teatrales
Love In The Nick of Tyme
What Your Husband Doesn't Know (2011)

Referencias

Actores de cine de Estados Unidos
Actores de televisión de Estados Unidos
Actores de California
Afroestadounidenses del siglo XX
Afroestadounidenses del siglo XXI
Actores afroestadounidenses
Actores masculinos de Estados Unidos del siglo XX
Actores masculinos de Estados Unidos del siglo XXI

Morris Chestnut


Kaj Leo í Bartalsstovu (23. juni 1991) er en færøsk professionel fodboldspiller, der spiller for Fimleikafélag Hafnarfjarðar som midtbanespiller. Han spiller også for Færøernes fodboldlandshold.

Karriere
Han startede sin fodboldkarriere hos Víkingur Gøta, hvor han spillede 102 kampe og skorede 23 mål for Víkingurs bedste hold. Fra 2014 til 2016 spillede han for Levanger FK i OBOS-ligaen.

Den 1. februar 2016 underskrev han en halvanden årig kontrakt med Dinamo Bukarest. Han blev derved den første færing, der har spillet professionel fodbold i Rumænien. Kontrakten med Dinamo Bukarest blev imidlertid opsagt, efter at træneren som ansatte ham, Mircea Rednic, sagde op, en ny træner havde overtaget. Han nåede at spille 6 kampe for ligaholdet. I juli 2016 fik han kontrakt med det islandske fodboldhold Fimleikafélag Hafnarfjarðar. Ifølge Morgunblaðið, så spillede hans far, Hans Leo í Bartalsstovu, med Víkingur í Reykjavík i 1984, og far og søn er de første udenlandske far og søn fodboldspillere , der har spillet i den øverste fodboldrække i Island. Han blev islandsk mester med Fimleikafélag Hafnarfjarðar i 2016.

Referencer

Fodboldspillere fra Færøerne
Fodboldspillere fra Víkingur Gøta
Fodboldlandsholdsspillere fra Færøerne
Fodboldspillere fra FC Dinamo Bucureşti
Fodboldspillere fra Fimleikafélag Hafnarfjarðar

Kaj Leo í Bartalsstovu


Eustegieae, tribus zimzelenovki smješten u potporodicu Asclepiadoideae. Sastoji se od dva roda s ukupno 6 vrsta iz Mozambika i Južne Afrike.

Rodovi
 Emicocarpus K.Schum. & Schltr. 1
 Eustegia R.Br. 5

Izvori

Svileničevke

Eustegieae


George Hornidge Porter, Baron Porter af Luddenham OM PRS PCS HRSE LLD (født 6. december 1920, død 31. august 2002) var en britisk kemiker. Sammen med Manfred Eigen og Ronald George Wreyford Norrish modtog han nobelprisen i kemi i 1967 for deres arbejde med at måle hurtige kemiske reaktioner.

Referencer

Nobelprismodtagere fra Storbritannien
Nobelprismodtagere i kemi
Kemikere fra Storbritannien
Briter i 1900-tallet
Briter i 2000-tallet
Præsidenter af Royal Society
Medlemmer af Royal Society of Edinburgh

George Porter


Grand Bank (Terranova y Labrador) o Grand Banc, como los colonos franceses la nombraron inicialmente, es un pequeño pueblo rural canadiense con una población de 2 580. Se encuentra en el extremo sur de la Península de Burin, a 360 km de la capital de la provincia, Saint John's.

Gran Bank fue fundada por pescadores franceses en 1640 y comenzó como un asentamiento de pescadores con cerca de siete familias. Se le dio el nombre de "Grand Banc", debido a la alta orilla que se extiende desde Cove Almirante, a la orilla del agua en el lado oeste del puerto.

La ciudad de Grand Bank puede atribuir gran parte de su crecimiento y prosperidad a la proximidad con las zonas de pesca y su puerto libre de hielo. Los colonos prosperaron en el comercio con los franceses y desarrollaron una vigorosa industria de la pesca. Grand Bank se convirtió en el núcleo de la industria pesquera de Terranova y un centro de servicios de Fortune Bay. Con el declive de la industria de pescado, el énfasis de la ciudad pasó rápidamente a la producción de pescado fresco. Empresarios emprendedores y los planificadores de la ciudad prepararon el camino para una planta de pescado fresco (actual Grand Bank Seafoods Inc.) y una flota de arrastreros.

Enlaces externos

San Juan de Terranova

Grand Bank


The Pacific white-sided dolphin (Lagenorhynchus obliquidens), also known as the hookfin porpoise, is an active dolphin found in the cool or temperate waters of the North Pacific Ocean.

Taxonomy
The Pacific white-sided dolphin was named by Smithsonian mammalogist Theodore Nicholas Gill in 1865. It is morphologically similar to the dusky dolphin, which is found in the South Pacific. Genetic analysis by Frank Cipriano suggests the two species diverged around two million years ago.

Though traditionally placed in the genus Lagenorhynchus, molecular analyses indicate they are closer to dolphins of the genus Cephalorhynchus, in the Lissodelphininae subfamily, than to both the Atlantic white-sided dolphin and the White-beaked dolphin. It has therefore been proposed to move the Pacific white-sided dolphin to the resurrected genus Sagmatias together with other southern hemisphere Lagenorhyncus species (hourglass dolphin, Dusky dolphin and Peale's dolphin). However, the detailed phylogenetic relationships within this group of dolphins is still not fully elucidated.

Description

The Pacific white-sided dolphin has three colors. The chin, throat and belly are creamy white. The beak, flippers, back, and dorsal fin are a dark gray. Light gray patches are seen on the sides and a further light gray stripe runs from above the eye to below the dorsal fin, where it thickens along the tail stock. A dark gray ring surrounds the eyes.

The species is an average-sized oceanic dolphin. Females weigh up to  and males  with males reaching  and females  in length. Pacific white-sided dolphins usually tend to be larger than dusky dolphins. Females reach maturity at seven years. From 1990 to 1991, a study conducted by Richard C. Ferrero and William A. Walker revealed the vast majority of Pacific white-sided dolphins that fell victim to the drift nets were between the ages of 8.3 to 11 when they sexually matured. The gestation period usually last for one year. Individuals are believed to live up 40 years or more.

The Pacific white-sided dolphin is extremely active and mixes with many of the other North Pacific cetacean species. It readily approaches boats and bow-rides. Large groups are common, averaging 90 individuals, with supergroups of more than 300. Prey includes mainly hake, anchovies, squid, herring, salmon, and cod.

They have an average of 60 teeth.

Range and habitat
The range of the Pacific white-sided dolphin arcs across the cool to temperate waters of the North Pacific. Sightings go no further south than the South China Sea on the western side and the Baja California Peninsula on the eastern. Populations may also be found in the Sea of Japan and the Sea of Okhotsk. In the northern part of the range, some individuals may be found in the Bering Sea. The dolphins appear to follow some sort of migratory pattern – on the eastern side they are most abundant in the Southern California Bight in winter, but further north (Oregon, Washington) in summer. Their preference for off-shore deep waters appears to be year-round. The only known predator of the Pacific white-sided dolphin is the killer whale, but at least one case of predation by the Great White Shark has been recorded.

The total population may be as many as 1 million. However, the tendency of Pacific white-sided dolphins to approach boats complicates precise estimates via sampling.

Behavior
These dolphins keep close company. White-sided dolphins swim in groups of 10 to 100, and can often be seen bow-riding and doing somersaults. Members form a close-knit group and will often care for a sick or injured dolphin. Animals that live in such large social groups develop ways to keep in touch, with each dolphin identifying itself by a unique name-whistle. Young dolphins communicate with a touch of a flipper as they swim beside adults.

Studies conducted on Pacific white-sided dolphins, as well as Risso's dolphin have revealed a multitude of things about how they communicate as a species, which was revealed to be vastly different from bottlenose dolphins and common dolphins. The studies have revealed that their notches and spectral peaks happen to be more low pitched when juxtaposed with the bottlenose dolphins and common dolphins as mentioned earlier. Other studies have revealed similar behaviors. Two studies conducted back in 2010 and 2011 revealed that the vocalizations of Pacific white-sided dolphins can range differently only from their behavioral states, indicating strong similarities between the acoustic and surface behavior for various foraging behaviors, including the possibility of an undescribed subspecies. The oceanographical data in the area can also effect the behavioral patterns of the dolphins. The studies also revealed that the different types of echolocations do vary based on the geographical locations; the first population of Pacific white-sided dolphins that were observed, inhabiting the waters near the Pacific United States seemed to more activity during the night while the second population of Pacific white-sided dolphins, that were also observed, inhabiting areas near Baja California, were observed to be more active during the day, possibly due the seasons and the dolphins' search for prey.

The first sighting of the species on Commander Islands involved a single dolphin to travel along with a pod of killer whales in 2013.

Pacific white-sided dolphins are known to sleep on average seven hours a night.

Relation to humans

Protection
Until the United Nations banned certain types of large fishing nets in 1933, many Pacific white-sided dolphins were killed in drift nets. Some animals are still killed each year by Japanese hunting drives.

Captivity
Although overshadowed in popularity by bottlenose dolphins, Pacific white-sided dolphins are also a part of some marine theme park shows. Roughly 100 reside in dolphinaria in North America and Japan. In captivity, they tend to consume less amounts of food when compared to their wild counterparts, this could be the case due to the fact of temperatures changing in the water based on the seasons. However, the condition in which the dolphins lives, most likely in an aquarium tank, will impact how much energy is required for a captive dolphin to thrive in captivity. Studies have also shown that the highest amount of food intake that a captive Pacific white-sided dolphin displays in autumn when the dolphin increase their food intake as well as their body mass.

See also

List of cetaceans
Marine biology

References

National Audubon Society: Guide to Marine Mammals of the World

External links

Whale and Dolphin Conservation Society
Voices in the Sea - Sounds of the Pacific white-sided Dolphin

Cetaceans of the Pacific Ocean
Pacific white-sided dolphin
Lagenorhynchus

Pacific white-sided dolphin


Annika í Dímun er hovedpersonen i et færøsk sagn. Det fortælles, at hun, som mod sin vilje var blevet gift med bonden på Stora Dimun, blev dømt til døden ved drukning i Tórshavn i midten af 1500-tallet for at have dræbt sin ægtemand, angivelig for at kunne leve sammen med sin tjenestedreng i stedet.

Lucas Debes skrev om Anna Isaksdatter som i 1664 dømtes til døden for blodskam. Hun havde fået et barn med husbonden i 1656 og senere med hans bror i 1663. Hun havde ikke været gift med husbonden, og selv om han var død i mellemtiden var det fortsat strafbart for hende at få barn med hans bror. Anna Isaksdatter dømtes til døden ved drukning og svogeren til halshugning. Eyðun Andreassen har sat spørgsmålstegn ved teorien om, at Annika í Dímun og Anna Isaksdatter kan være samme person.

En serie med tre frimærker med motiv fra sagnet om Annika blev udgivet af Postverk Føroya i 2011.

Referencer

Færøernes historie
Folkesagnfigurer

Annika í Dímun


කුරහං හෙවත් කුරක්කං () යනු ධාන්‍යයක් ලෙස  ආසියාවහි සහ අප්‍රිකාවහි වගාකරන වාර්ශික බොගයකි. ඉතියෝපියානු උස්බිම් මෙහි නිජබිම ලෙස සැලකේ.

වගාකිරීම

ගබඩාකිරීම

පෝෂ්‍ය ගුණය
කුරහං හෙවත් කුරක්කං 100 g ක පහත සඳහන් පෝෂක ප්‍රමාණ අඩංගුවේ

 කාබොහයිඩ්‍රේට්  72 g
 ප්‍රෝටීන් 7.3 g
 ආහාර කෙඳි 3.6 g
 කැල්සියම් 3.4 g
 වෙනත් ඛනිජ  2.7 g
 මේදFat 1.3 g

 ශත්තිය 328 kCal

Preparation as food

ශ්‍රී ලංකාව
රොටී: පොල් සමග අනා කබලේ පුච්චා

තලප: A thick dough made of ragi by boiling it with water and some salt until like a dough ball, it is then eaten with a very spicy meat cury and is usually swallowed in small balss than chewing.

පිට්ටු: Made with Kurakkane powder together with coconut grating and steamed in a cylindrical steamer. .

භාරතය

ආන්ද්‍ර ප්‍රදේශ්

කර්ණාටක

මහාරාශ්ඨ

නේපාලය

වියට්නාම්

විවිධ බසින්
 අරාබි: Tailabon
 Chinese: 穇子 (Traditional), 䅟子 (Simplified), cǎnzi (pinyin)
 Danish: Fingerhirse
 Dhivehi:  ބިންބި Binbi
 ඉංග්‍රීසි:  Finger millet, African millet, ragi, koracan
 ඉතියෝපියා: Dagussa (Amharic/Sodo), tokuso (amharic), barankiya (Oromo)
 French: eleusine cultivee, coracan, koracan
 German: Fingerhirse
 Ragi ರಾಗಿ (Kannada)
 Ragi రాగి (Telugu)
 Ragi in Hindi
 Mandia (Oriya)
 Taidalu (in the Telangana region)
 Kezhvaragu (கேழ்வரகு), kay.pai (கேப்பை), Aariyam (ஆரியம்)(Tamil)
 Muthary ( Panjipul  or kooravu (Malayalam)
 Mandua (in some parts of north India)
 Nachani नाचणी / Ragee रागी (Marathi)
 Bajri (Gujarati) - Bajri is regular round millet and not finger millet. Finger Millet is known as Nachni in Gujarati too.
 Madua (Bihar, especially in Mithila region)
 Nasne/Nachne/Nathno नासणे/नाचणे (Konkani)
 Japan: 四国稗 シコクビエ Shikokubie
 Kenya: Wimbi (Swahili), Kal (Dholuo), Ugimbi (Kikuyu and Meru)
 Korea: 수수 (Susu)
 Nepal: कोदो Kodo
 Nigeria: Tamba (Hausa)
 Rwanda: Uburo
 දෙමල  குரக்கன் (කුරක්කන්)
 Sudan: Tailabon (Arabic), ceyut (Bari)
 Tanzania: (Swahili) Mbege, mwimbi, Wimbi, ulezi,
 Uganda: Bulo
 Vietnam: Hong mi, Chi ke
 Zambia: Kambale, lupoko, mawele, majolothi, amale, bule
 Zimbabwe: Rapoko, zviyo, njera, rukweza, mazhovole, uphoko, poho

මූලාශ්‍ර

ආශ්‍රිත
 ආහාරමය ඇට වර්ග

බාහිර සබැඳි

 Ragi Nutrition
 Ragi Recipes
Rag(i)s to Riches by Vikram Doctor
Crop Wild Relatives Gap Analysis  reliable information source on where and what to conserve ex-situ, regarding Eleusine genepool
  Various Particulars of Ragi
 Ragi Sprouts Porridge -  Baby Food
 Ethiopian Plant Names
 Ready to eat Ragi Flakes

ධාන්‍ය

කුරහං


Sancho Pérez puede referirse a:

 Sancho Pérez de Paz (1280-1314). Hijo ilegítimo del infante Pedro de Castilla y nieto de Alfonso X el Sabio.
Sancho Pérez de Jódar, señor de Jódar ()
Puebla de Sancho Pérez

Sancho Pérez


Sead Alić (Donja Vraca, Zenica, Bosna i Hercegovina 17. ožujka 1956.), hrvatski filozof i književnik. Živi i radi u Zagrebu.

Životopis

Obrazovanje

Magisterij iz filozofije na Filozofskom fakultetu u Zagrebu: Iskustvo estetičke misli Waltera Benjamina.
Doktorat iz književnosti na Filozofskom fakultetu u Rijeci: Književnost i filozofija, od zavođenja do manipuliranja medij(ima).
Doktorat iz filozofije na Filozofskom fakultetu u Zagrebu: Filozofija medija Marshalla McLuhana.

Radno iskustvo

Radio u izdavačkoj kući August Cesarec, na Radiju 101, na Veleučilištu Vernu i Veleučilištu u Krapini, te Sveučilištu Sjever.
Redoviti profesor na Sveučilištu Sjever.

Znanstveno-nastavni rad

 Predaje uglavnom predmete vezane uz filozofiju, filozofiju medija, odnosno medije i teorije medija.
 Voditelj Centra za filozofiju medija i mediološka istraživanja.
 Voditelj Sekcije za filozofiju medija Hrvatskog filozofskog društva.
 Glavni urednik međunarodnog znanstvenog časopisa In medias res.
 Jedan od predsjednika organizacijskog i programskog odbora simpozija filozofije medija 2010. – 2023.
 Član Hrvatskog Društva Pisaca 2017.

Objavljene knjige

Sve knjige su navedene na.
 Rođenje tragedije iz duha novokomponirane glazbe, Phenomena, Zagreb, 1999. .
 Mediji, od zavođenja do manipuliranja, Biblioteka Tragom struke. AGM, Zagreb, 2009. .
 McLuhan, najava filozofije medija, CFM, Zagreb, 2010. .
 Rječnik epohe, CFM, Zagreb, 2010. .
 Masmediji, zatvor bez zidova, CFM, Zagreb, 2012. .
 Masmedijski fundamentalizam, Sveučilište Sjever, Varaždin/Koprivnica, 2014. .
 Ničeansko Novinarstvo, Sveučilište Sjever, Varaždin/Koprivnica, 2016. .
 Medij jezika,  Biblioteka Teorija medija, Nakladnik Ras press d.o.o., Nikšić, Crna Gora, 2016. ISSN 1800-8577 (serijska publikacija knjige).
 Razgovori s učiteljem, Bošnjačka nacionalna zajednica za Grad Zagreb i ZG županiju, Zagreb, 2016. .
 Islam na nišanu, Bošnjačka nacionalna zajednica za Grad Zagreb i ZG županiju, Zagreb, 2017. .
 The Philosophy of Media is the Message, LAP LAMBERT Academic Publishing, Saarbrücken, Germany, 2019. .
 Masovna proizvodnja narcizma, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2019. .
 The Road to a New Totalitarianism, LAP LAMBERT Academic Publishing, Saarbrücken, Germany, 2021. ISBN 978-620-3-47137-3
 Bog u nacionalnom dresu, Sveučilište Sjever, Varaždin/Koprivnica, 2021. ISBN 978-953-7986-11-7
 How to Unite the Heavens?, LAP LAMBERT Academic Publishing, Saarbrücken, Germany, 2022. ISBN 978-620-4-98518-3

Uređene knjige i zbornici

 Umjetnost i mediji, urednici: Sead Alić, Divna Vuksanović i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2013. .
 Filozofija i mediji, urednici: Hrvoje Jurić i Sead Alić, Hrvatsko filozofsko društvo i CFM, Zagreb, 2014. .
 Mediji i javnost, urednici: Sead Alić, Divna Vuksanović i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2014. .
 Budućnost medija, urednici: Sead Alić, Divna Vuksanović i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2015. .
 Kreativnost i mediji, urednici: Sead Alić, Divna Vuksanović i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2016. .
 Mitologija i imaginacija, urednici: Sead Alić i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2017. .
 Sporedna uloga istine u medijima, urednici: Sead Alić i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2018. .
 Na Sjeveru s Pavlom Vuk-Pavlovićem, urednik: Sead Alić, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2017. / 2018. .
 Mediji kao središnji problem sadašnjosti, urednici: Sead Alić i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2019. .
 Media and Communication, urednici: Sead Alić, Marin Milković i Ivana Grabar, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2019. .
 Na Sjeveru s Pavlom Vuk-Pavlovićem, urednik: Sead Alić, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2018. / 2019. .
 Kišević pjesnik vjere u poetsku objavu, urednik: Sead Alić, Bošnjačka nacionalna zajednica za Grad Zagreb i Zagrebačku županiju, Zagreb, 2019. .
 Zrcalo medija, urednici: Sead Alić i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2020. ISBN 978-953-7986-13-1.
 Media and Communication 2, urednici: Sead Alić i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2020. ISBN 978-953-7986-12-4.
 MEDIJI –PANDEMIJA –INFODEMIJA,  urednici: Sead Alić i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2021. ISBN 978-953-7986-29-2.
 Media and Communication 3, urednici: Sead Alić i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2021. ISBN 978-953-7986-30-8.
 Medijski labirinti, urednici: Sead Alić i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2022. ISBN 978-953-7986-48-3.
 Media and Communication 4, urednici: Sead Alić i Marin Milković, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2022. ISBN 978-953-7986-49-0.
 Sulejmanpašićeva kritika žurnalizma, urednik: Sead Alić, Bošnjačka nacionalna zajednica za Grad Zagreb i Zagrebačku županiju, 2022. ISBN 978-953-7922-23-8.

Znanstveni i stručni tekstovi

Svi znanstveni tekstovi su navedeni na.
 Göbbelsova galaktika - galaktika manipulacija, Zeničke sveske, časopis za društvenu fenomenologiju i kulturnu dijalogiku,  br. 6, Zenica, 2007.
 Copy-paste kultura, Od Mehaničke mlade do copy-paste kulture, Filozofska istraživanja 109, Zagreb, 2008.
 Razlozi za filozofiju medija, časopis Mioko: mediji i okolina, Novi Sad, 2008.
 Praksa avangarde i avangarda prakse (McLuhan u svjetlu pojma prakse Gaje Petrovića), zbornik Gajo Petrović – čovjek i filozof, FF press, Zagreb, 2008.
 Filozofija prakse u retrovizoru mediologije, Filozofska istraživanja 111, Zagreb, 2008.
 Perspektiva i mediji (Od Platona do McLuhana), Tvrđa, časopis za teoriju i kulturu,  br. 1-2, Zagreb, 2008. i Vizualna konstrukcija kulture, HFD, Zagreb, 2009.
 Perspektiva slikovnog i verbalnog, Vizura, časopis za savremene vizualne umjetnosti, br. 3-4, Sarajevo, 2008.
 Globalno selo, Filozofska istraživanja 113, Zagreb, 2009.
 Masovno slobodni, Filozofska istraživanja 114, Zagreb, 2009.
 Usmeno i pismeno mediteranske kulture, zbornik Filozofija Mediterana, HFD/Filozofski fakultet Sveučilišta u Splitu, Zagreb 2009.
 Ritualno i plesno pamćenje u usmenoj kulturi, Kultura, br 126, Beograd, 2010.
 Identity and Violence, News and Views (The Journal of the International Academy for Philosophy), Vol. 2, No. 3(27), Yerevan (Armenia) – Athens (Greece) – Berkeley (USA) – Vienna (Austria), 2010.
 Medij jezika, časopis Metodički ogledi, Vol. 17, br. 1-2, Zagreb, 2010.
 Globalizacija i medijska kultura, Komunikacije mediji kultura god II,  Megatrend univerzitet, Beograd, 2010.
 Business politike i medija u dobu zastarjelih pojmova, Zeničke sveske, časopis za društvenu fenomenologiju i kulturnu dijalogiku, br. 11, Zenica, 2010.
 Philosophy of Media - Is the Message, Synthesis Philosophica 50. vol.25 fasc. 2, Zagreb, 2010. i Filozofija i mediji, HFD, Zagreb, 2014.
 Mediji i znanost, zbornik Mediji i znanost, HND, Zagreb, 2011.
 Informiranje ili uniformiranje?, Verodostojnost medija dometi medijske tranzicije, Fakultet političkih nauka, Beograd, 2011.
 Istina iz fotografskog stroja, Kultura, br. 132, Beograd, 2011.
 Istok i Zapad ljudskoga mozga, Sead Alić i Livia Pavletić, Filozofska istraživanja 122, Zagreb, 2011.
 Medijsko sagorijevanje seksualnosti, zbornik radova Fakulteta Dramskih umetnosti 17, Beograd, 2011.
 Čemu filozofija / ako nije filozofija / medija, Kultura, Beograd, 2011.
 Identitet i identiteti, Bošnjačka pismohrana, svezak 11, br. 34-35, Zagreb, 2012.
 Aula est pro nobis, zbornik Novi val i filozofija, Zagreb, Jesenski i Turk, 2012.
 O slobodi determinizmu i tehnodeterminizmu, In medias res, Elektronički časopis In medias res www.centar-fm.org. (str 5-18), Zagreb, 2012.
 Tolstoj i tisak, Tolstojeva upozorenja o mediju tiska, zbornik Kultura i društveni razvoj, Megatrend univerzitet, Beograd, 2012.
 Komunikacijski stampedo, Sarajevski žurnal za društvena pitanja, Vol. 2, br. 2, Sarajevo, jesen/zima 2013.
 Scar(t)face, Behar, časopis za kulturu i društvena pitanja, br. 113, Zagreb, 2013.
 The Synergy of Artistic Approaches within the Opennessof New Media, zbornik Umjetnost i mediji, Medijsko sveučilište i CFM, Zagreb, 2013.
 Masmedijski fundamentalizam – Masmediji kao novo poprište rata (religijskih) stereotipa, Biblioteka Polis, knj. 3. Mediji, religija i nasilje, Centar za istraživanje religije, politike i društva, Novi Sad - Beograd, 2013.
 Tipografska svijest i novinarstvo, Medijski dijalozi, časopis za istraživanje medija i društva, Godina VI, Broj 16, Istraživački medijski centar - Podgorica, 2013.
 Novinar - umjetnik u gladovanju, Medijski dijalozi, Vol. 7, br. 19, Podgorica, 2014.
 Odnos Europe i islama - Kako postaviti pitanje?, časopis Behar, br. 117-118, Zagreb, 2014. i Bošnjačka pismohrana, svezak 13, br. 38-39, Zagreb, 2014. i u Europski glasnik, Godište XX., br. 20., Zagreb 2015., (str. 117-131), pod naslovom "Islam i Europa".
 Usmenost i pismo u oblikovanju ljudske zajednice, Masmedijski fundamentalizam, Sveučilište Sjever, Koprivnica, 2014.
 Ničeansko novinarstvo, zbornik Mediji i javnost, Zagreb, Sveučilište Sjever i CFM, 2014.
 (Mas)medijski korijeni totalitarizma, Zapisi o totalitarizmu, Osijek, Sveučilište Josipa Jurja Strossmayera u Osijeku, 2014.
 Camuseve sugestije, zbornik Kultura i društveni razvoj (II), Megatrend univerzitet, Beograd, 2014.
 Reformiranje (mas)medija - prijedlozi promjena pravnih, programskih i etičkih dimenzija hrvatskih masmedija, Medijski dijalozi, časopis za istraživanje medija i društva, Godina VII, br. 20, Istraživački medijski centar - Podgorica, 2014.
 Ivan Ladislav Galeta – istraživač medijskog prostora i medijskoga vremena, zbornik Budućnost medija, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2015.
 Seobe nacija u brend, zbornik radova simpozija Odnos religijskog i nacionalnog u identiteu i stvarnosti balkanskih naroda, Bošnjačka pismohrana, časopis za povijest i kulturu Bošnjaka u Hrvatskoj, Zagreb, 2015.
 Informacija ili "upravljanje percepcijom", Medijski dijalozi, časopis za istraživanje medija i društva, Godina IX, Broj 24, Istraživački medijski centar - Podgorica, 2016.
 Povijest kao instrument zavođenja, Ničeansko Novinarstvo, Sveučilište Sjever, Koprivnica, 2016.
 Torbarenje zaborava, Ničeansko Novinarstvo, Sveučilište Sjever, Koprivnica, 2016.
 Pjevanje vjere (O refleksivnoj i duhovnoj poeziji Enesa Kiševića), zbornik Kreativnost i mediji, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2016.
 Globalni ekran, Logos, časopis za filozofiju i religiju, Vol. 4, No 1, 2016., Logos – Centar za kulturu i edukaciju, Tuzla, 2016.
 Monopol na nemoral, Bošnjačka pismohrana, svezak 15, br. 42-43, zbornik radova Simpozija Gdje je nestao – moral, Zagreb, 2016.
 Globalno ratište i glasovi iz pustinje, Filozofska istraživanja, br. 145 (1/2017.), HFD, Zagreb, 2017.
 Odgovor Abdennour Bidaru na njegovo "otvoreno pismo muslimanskom svijetu", Bošnjačka pismohrana, svezak 16, br. 44, Zagreb, 2017.
 Postmoderna priča priče o kraju priča, Medijski dijalozi, časopis za istraživanje medija i društva, Vol. 10, br. 27-28, Podgorica, 2017.
 Veliki inkvizitori, DHS-Društvene i humanističke studije: časopis Filozofskog fakulteta u Tuzli, br No. 2/II, Tuzla, 2017.
 Appropriating the Licence to Creativity, Synthesis Philosophica 50. Vol. 32 No. 2, Zagreb, 2017.
 Jezik objave, Filozofska istraživanja, Vol.38 No.1, HFD, Zagreb, 2018.
 Estetička dimenzija filozofije odgoja, zbornik Na Sjeveru s Pavlom Vuk-Pavlovićem, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2017. / 2018.
 Strah od spoznaje izvora (straha), Bošnjačka pismohrana, svezak 17, br. 45, zbornik radova Doprinos islamske civilizacije i kulture Europi, Zagreb, 2018.
 Sjeme pravednije Evrope u zemlji bosanskohercegovačkoj, Zbornik radova sa Simpozija Odgorvorost za kulturu bošnjačkog naroda, Grafis doo, Bužim, 2018.
 Što je nacionalna manjina?, Medijski dijalozi, časopis za istraživanje medija i društva, Godina XI, br. 32., Podgorica, 2018.
 SADizam i Srce, Zbornik radova Naučni skup: Suvremeni izazovi u svijetlu sufijskog nauka, CID BH - Centar za istraživanje i unaprjeđenje duhovne i kulturne baštine u Bosni i Hercegovini, Stolac, 2018.
 Istina je neprofitna, Philosophy of the Media is the Message, Lambert Academic publising, 2019. pod naslovom Nonprofit and profit media.
 Globalism and Culture, The Philosophy of Media is the Message, LAP LAMBERT Academic Publishing, Saarbrücken, 2019.
 Odgoj za odgovornost, zbornik Na Sjeveru s Pavlom Vuk-Pavlovićem, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2018. / 2019.
 Teorijske pretpostavke za kritičko proptivanje i razumijevanje fenomena nacionalnog, Bošnjačka pismohrana, svezak 18, br. 46, zbornik radova simpozija Islam u evoluciji bošnjačkog identiteta, Zagreb, 2019.
 'Literary' Analysis of State (Media) Terrorism in Orwell's 1984, Philosophy International Journal (ISSN: 2641-9130), Vol. 2 No. 1, 2019. i Media and Communication, Zagreb, Sveučilište Sjever i CFM, 2019.
 Secondary Sacredness- Sacredness in an Information-Communication Era, Philosophy International Journal (ISSN: 2641-9130), Vol. 2 No. 2, 2019.
 Philosophical Notes on Cognition and Music, Philosophy International Journal (ISSN: 2641-9130), Volume 2 Special Issue 1, 2019.
 Fotošopiranje svijesti, Eidos - časopis za filozofiju i društveno - humanistička istraživanja, godina III, br. 3, Zenica, 2019.
 Kadriranje islama, zbornik Islam i mediji, Islamska zajednica u Hrvatskoj, Zagreb, 2020.
 Terorizam ekonomije i totalitarizam neslobode, zbornik Filozofija i ekonomija, Hrvatsko filozofsko društvo, Zagreb, 2020.
 Skrivena Agenda, Bošnjačka pismohrana, svezak 19, br. 47, zbornik radova simpozija Bosna i Hercegovina - Hrvatska - Europa Društevno- historijski, politički i kulturološki aspekti, Zagreb, 2020.
 Bezumlje govora mržnje – biološka i kulturna dimenzija, Filozofska istraživanja, Vol. 41 No. 4, HFD, Zagreb, 2021.
 Pad u prozu Uz poeziju Pavla Vuk-Pavlovića, zbornik Integrativna bioetika i aporije psihe, Pergamena d.o.o., Fakultet filozofije i religijskih znanosti sveučilišta u Zagrebu, Znanstveni centar izvrsnosti za integrativnu bioetiku, Zagreb, 2021.
 Virus kao medij, zbornik MEDIJI – PANDEMIJA – INFODEMIJA, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2021. i zbornik Media and Communication 3, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2021. pod naslovom Virus as Medium.
 Je li u BiH moguć diskurs radikalnog humanizma, Bošnjačka pismohrana, svezak 20, broj 48, Zagreb, 2021.
 The Medium of Music, Philosophy International Journal (ISSN: 2641-9130), Volume 4 Issue 1, 2021.
 Tri prsta jedne ruke (Moskva – Beograd – Banja Luka), Bošnjačka pismohrana, svezak 21, broj 49, Zagreb, 2022.
 Glasnogovornicima SANU snova uz dan nezavisnosti BiH, Bošnjačka pismohrana,  svezak 21, broj 49, Zagreb, 2022.
 Embargo na demokraciju, Bošnjačka pismohrana, svezak 21, broj 49, zbornik radova simpozija Daytonska BiH vs ZAVNOBiH, Zagreb, 2022.
 The Bosnian Chalk Circle, Science, Art and Religion, Vol. 1 No. 1, 2022. i zbornik Media and Communication 4, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2022.
 How to unite the Heavens?, Science, Art and Religion, Vol. 1 No. 1, 2022. i zbornik Media and Communication 4, Sveučilište Sjever i CFM, Zagreb, 2022. i u Bošnjačkoj pismohrani Svezak 21, broj 49, Zagreb, 2022. pod naslovom Kako ujediniti nebo?
 Angažirana i kritička ontologija, Praktička ontologija - Povodom 70 godina Lina Veljaka, Hrvatsko filozofsko društvo, Filozofski fakultet Sveučilišta u Zagrebu, Zagreb, 2022.
 Social Roots of Insensibility and Narcissism, Philosophy International Journal (ISSN: 2641-9130), Volume 5 Issue 4, 2022.
 Filozofijsko ishodište Sulejmanpašićeve kritike novinstva/žurnalizma, zbornik Sulejmanpašićeva kritika žurnalizma, Bošnjačka nacionalna zajednica za Grad Zagreb i Zagrebačku županiju, Zagreb, 2022.

Glazba
 S Ismetom Kurtovićem i još nekoliko glazbenika te pjesnikom Enesom Kiševićem osnovao je grupu ZEFIR.

Izvori

Vanjske poveznice

Osobna stranica Seada Alića
Hrvatska znanstvena bibliografija: Sead Alić
BLOG Seada Alića FRAKTALI
In medias res: časopis filozofije medija (Hrčak - Portal znanstvenih časopisa Republike Hrvatske)

Hrvatski filozofi
Hrvatski filozofi 20.-21. stoljeća
Životopisi, Zagreb
Novinari na Radiju 101

Sead Alić


NGC 6023 est une vaste et lointaine galaxie elliptique située dans la constellation du Serpent. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 6023 a été découverte par l'astronome français Édouard Stephan en .

NGC 6023 est une radiogalaxie à spectre continu (Flat-Spectrum Radio Source). Selon la base de données Simbad, NGC 6023 est une galaxie LINER, c'est-à-dire une galaxie dont le noyau présente un spectre d'émission caractérisé par de larges raies d'atomes faiblement ionisés.

À ce jour, trois mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de , ce qui est à l'intérieur des valeurs de la distance de Hubble. Notons cependant que c'est avec la valeur moyenne des mesures indépendantes, lorsqu'elles existent, que la base de données NASA/IPAC calcule le diamètre d'une galaxie et qu'en conséquence le diamètre de NGC 6023 pourrait être d' si on utilisait la distance de Hubble pour le calculer.

NGC 6023 est un membre du superamas d'Hercule.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 6023 sur le site du professeur C. Seligman

6023
Constellation du Serpent
Galaxie elliptique
Radiogalaxie
Galaxie LINER
Galaxie découverte en 1881
Objet céleste découvert par Édouard Stephan

NGC 6023


An Peristylus djampangensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johannes Jacobus Smith. An Peristylus djampangensis in nahilalakip ha genus nga Peristylus, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Jawa. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Peristylus

Peristylus djampangensis


Megaerops es un género de murciélagos megaquirópteros de la familia Pteropodidae.

Especies
Se reconocen las siguientes especies:
 Megaerops ecaudatus
 Megaerops kusnotoi
 Megaerops niphanae
 Megaerops wetmorei

Referencias

Enlaces externos

Pteropodidae

Megaerops


Der Hayes River ist ein Fluss im kanadischen Territorium Nunavut.

Er hat seinen Ursprung in einem namenlosen See, 50 km nördlich der Westspitze der Wager Bay.
Von dort fließt er etwa 250 km in nordwestlicher Richtung. Danach wendet er sich nach Südwesten und trifft nach weiteren 70 km auf den Back River, unmittelbar vor dessen Mündung in das Chantrey Inlet. Sein mittlerer jährlicher Abfluss beträgt 120 m³/s.

Einzelnachweise

Hayes River #Back River
Hayes River #Back River
1Hayes River #Back River

Hayes River (Back River)


Le centre de commémoration de l'Holocauste de Babi Yar (), officiellement la fondation et le centre de commémoration de l'Holocauste de Babi Yar, est une institution éducative localisée à Kiev qui documente et commémore le massacre de Babi Yar de . Ce centre vise à développer et soutenir la mémoire de l'Holocauste en Europe de l'Est.

Le , le président ukrainien Petro Porochenko, en collaboration avec des personnalités publiques et des philanthropes, lance la création du premier centre commémoratif de l'Holocauste de Babi Yar. L'ouverture du centre est prévu à Kiev, en Ukraine en 2026.

Le massacre de Babi Yar
Le massacre de Babi Yar est le plus grand massacre de la Shoah ukrainienne par balles, mené par les Einsatzgruppen en URSS. Les 29 et , à Babi Yar, un ravin de Kiev, les nazis tuent  et Juives, soit en deux jours plus que lors de tout autre massacre allemand. Au total, du  jusqu'à , les autorités d'occupation nazies tuent près de  à Babi Yar et à proximité.

Historique
Le , le président ukrainien Petro Porochenko, en collaboration avec des personnalités publiques et des philanthropes, lance la création du premier centre de commémoration de l'Holocauste de Babi Yar. Selon lui, la création du centre peut devenir un symbole de l'unité de la nation et de grandeur pour le monde entier. Porochenko lui-même et le maire de Kiev, Vitali Klitschko, sont présents à la cérémonie. Le centre est prévu pour s'étendre sur cent cinquante hectares, pour un montant de  d'euros, ce qui en ferait un des plus grands centres commémoratifs de l'Holocauste au monde.

Dans un contexte d'annexion de la Crimée, de guerres dans les régions orientales de l'Ukraine (au Donbass), ce lancement fait l'objet de controverses : volonté d'accroitre une légitimité internationale pour l'Ukraine, craintes sur le traitement de la collaboration locale ukrainienne avec les nazis par l'intermédiaire des mécènes russes et scénographie critiquée comme étant un « Disneyland de l'Holocauste ».

Le , le conseil de surveillance du mémorial est créé. Il est dirigé par le président de l'Agence juive pour Israël Natan Sharansky et se compose des philanthropes German Khan, Mikhail Fridman, Victor Pinchuk et Pavel Fuks, du grand rabbin de Kiev et d'Ukraine Yakov Dov Bleich, de l'artiste Svyatoslav Vakarchuk, du champion de boxe Volodymyr Klitschko, de l'ancienne directrice générale de l'UNESCO Irina Bokova, de l'ancien président polonais Aleksander Kwaśniewski et de l'ancien ministre des Affaires étrangères allemand Joschka Fischer.

Le 19 octobre 2017, la direction du centre de commémoration de l'Holocauste de Babi Yar rencontre le Premier ministre ukrainien Volodymyr Groysman. Le Premier ministre exprime son soutien au projet de construction d'un complexe à Kiev pour commémorer les victimes de Babi Yar. Il souligne l'importance de préserver la mémoire historique afin d'éviter que les erreurs du passé ne se reproduisent à l'avenir.

Le , à la suite de la célébration du  du massacre, le mémorial publie les cent soixante-et-un premiers noms de policiers et soldats nazis auteurs des crimes de Babi Yar. Il décrit la publication des noms comme le premier volet des recherches en cours sur ceux qui ont commis le meurtre de  ukrainiens les 29 et . La création du centre est prévue à Kiev, en Ukraine, d'ici 2026.

Le , lors de la bataille de Kiev des bombardements russes ont lieu à proximité du mémorial et de la fumée y est vue à l'intérieur. Le président ukrainien Volodymyr Zelenskyy (qui est juif et dont des membres de la famille ont été assassinés pendant l'Holocauste ) et des dirigeants israéliens, dont le ministre des Affaires étrangères Yair Lapid et le ministre des Affaires de la diaspora  condamnent l'attaque. Quelques heures plus tard, Ruslan Kavatsiuk, directeur général adjoint du centre indique qu'aucune installation récente n'a été frappée mais que des bâtiments, prévus pour un futur mémorial ont été touchés.

Articles connexes
 Massacre de Babi Yar

 Invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022

Notes et références

Liens externes

Musée à Kiev
Musée de l'Holocauste
Shoah en Ukraine
Histoire de l'Ukraine pendant la Seconde Guerre mondiale
Histoire de Kiev
1941 en Europe
Septembre 1941
Reichskommissariat Ukraine

Centre de commémoration de l'Holocauste de Babi Yar


بلدية باكايو  هي بلدية تقع في مقاطعة بيسكاي, التي تقع في منطقة الباسك شمالي إسبانيا.

مراجع

وصلات خارجية
  (بالإسبانية)

أماكن مأهولة في بيسكاي
بلديات بيسكاي
مدن ساحلية في إسبانيا

باكايو


مسييه 37 أو م37 (بالإنجليزية: Messier 37 أو M37 أو NGC 2099) هو تجمع نجمي مفتوح يوجد في كوكبة ممسك الأعنة وهم أغني تجمع نجمي موجود في هذه الكوكبة بالنجوم. اكتشف جيوفاني هوديرينا م37 عام 1654.

يتبع مسييه 37 في قدر اللمعان مسييه 36 ومسييه 38 وقد اكتشف هذان التجمعان عام 1749. كما اكتشفه شارل مسييه بنفسه في سبتمبر عام 1764 ولكن كانت الثلاثة تجمعات قد اكتشفها مسبقا جيوفاني هوديرينا عام 1654.

اقرأ أيضا
 نجم
 مجرة
 قزم أبيض
 عملاق أحمر
 الانفجار العظيم
 خط زمني للانفجار العظيم
 نجم نيوتروني
 ثقب أسود

مراجع

وصلات خارجية
 موقع الكون في الإنترنت

أجرام الفهرس العام الجديد
سدم
عناقيد مفتوحة
فهرس مسييه
كوكبة ممسك الأعنة
ذراع حامل رأس الغول
أجرام فلكية اكتشفت في 1654

مسييه 37


Mount Huangbo () is a mountain in Fuqing county of Fujian Province, in the East China region of the People's Republic of China.

The mountain is famous for its Buddhist temples, including Wanfu Temple (home of Yinyuan Longqi, founder of the Japanese Ōbaku Zen sect).

See also
Mountains of China

Huangbo
Tourist attractions in Fuzhou
Fuzhou

Mount Huangbo


Lukas Christinat (* 27. September 1965 in Burgdorf, Kanton Bern) ist ein Schweizer Hornist. Er ist seit 1991 Solohornist im Luzerner Sinfonieorchester und  seit   2000 Dozent für Horn und Kammermusik an der Hochschule Luzern – Musik.

Leben
Christinat wuchs in Burgdorf auf. Nach der Schulzeit studierte er am Konservatorium Luzern bei Francesco Raselli. Nach dessen  Tod setzte er seine Studien an der Folkwang Hochschule in Essen bei Hermann Baumann fort. 1990 schloss Lukas Christinat das Studium mit dem Solistendiplom am Konservatorium Luzern bei Jakob Hefti ab. Seit 1991 ist er Solohornist im Luzerner Sinfonieorchester und war Preisträger beim "Edwin Fischer Gedenkpreises" und der "Friedel Wald Stiftung". Konzerte und Meisterkurse führen ihn durch  Europa, USA, Brasilien, China und Japan. Er ist Mitglied der Chamber Soloists Lucerne und dem Swiss Brass Consort.
Seit Herbst 2000 ist er Dozent für Horn und Kammermusik an der Hochschule Luzern Musik. Des Weiteren unterrichtet er an der Musikschule Sarnen, ist Initiant des Internationalen Hornfestivals Obwalden und leitet die Horngruppe Obwalden.

Weblinks
 Frenchhorn
 Sinfonieorchester
 Swissbrassconsort
 Musicshop
 Hochschule Luzern – Musik

Klassischer Hornist
Hochschullehrer (Hochschule Luzern)
Geboren 1965
Schweizer
Mann

Lukas Christinat


أدولف بروكوب ، من مواليد 2 فبراير 1939، حكم كرة قدم ألماني دولي سابق.

حكم في بطولة كأس العالم لكرة القدم 1978 وفي بطولة كأس العالم لكرة القدم 1982.

روابط خارجية

المراجع

أشخاص السوديت الألمان
أشخاص من السوديت
أشخاص من مقاطعة ترتنوف
حكام بطولة أمم أوروبا 1980
حكام بطولة أمم أوروبا 1984
حكام كأس العالم 1978
حكام كأس العالم 1982
حكام كأس العالم
حكام كرة قدم ألمان
حكام كرة قدم أولمبيون
بروكوب
وفيات 2002

أدولف بروكوب


الدكتور أحمد كاظم فتحي الراوي شقيق الدكتور عصام الراوي، من أصل عراقي ولد عام 1947 في مدينة راوة في الأنبار غرب العراق، يقيم منذ مدة طويلة في بريطانيا ويحمل جنسيتها.

 رئيس سابق لاتحاد المنظمات الإسلامية في أوروبا
 عضو المجلس الأوربي للإفتاء والبحوث
 عضو المجلس التنفيذي السابق لمؤتمر العالم الإسلامي
 له كثير من المشاركات في المؤتمرات والندوات العالمية
 من مؤسسي الكلية الأوربية للدراسات الإسلامية في فرنسا
 من المنظرين للعمل الإسلامي في أوروبا
 من نشطاء الدعوة الإسلامية في بريطانيا

وصلات خارجية
 د. أحمد الراوي: رئيس اتحاد المنظمات الإسلامية في أوروبا : العلاقة بين الإسلام والغرب، برنامج الشرية والحياة، قناة الجزيرة، 31 أغسطس 1997
 عقوبات الحدود.. بين التعليق والتطبيق: أحمد الراوي: نداء عقيم، مدارك، إسلام أون لاين، 6 مايو 2005
 حوار مصور مع الدكتور أحمد الراوى....وحدة الصف - حركة مجتمع السلم4، إخوان تيوب
 أحمد الراوي: فيديو
 'المفكرة' تحاور د.أحمد الراوي رئيس اتحاد المنظمات الإسلامية بأوروبا، مفكرة الإسلام، 21 يونيو 2006

إخوان مسلمون بريطانيون
بريطانيون من أصل عراقي
دعاة عراقيون
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة
علماء دين سنة عراقيون

أحمد كاظم الراوي


MetroCity, İstanbul'un Şişli ilçesindeki bir alışveriş merkezidir. 1995 senesinin hemen başında proje çizimlerine başlanan merkez, 2000 senesinin başında inşa edildi. 2002 senesinin hemen sonunda tamamlandı ve 30 Nisan 2003'te hizmete açıldı. Bir alışveriş merkezi ve üç kuleden oluşmaktadır. Kuleler 27, 31 ve 35 kattan oluşmaktadır. MetroCity'de yerel ve uluslararası 140 mağaza 4 katta 60.000 m² alanda hizmet vermektedir ve 2.500 araç kapasiteli otoparkı mevcuttur.

Galeri

Dış bağlantılar
 Emporis linki
 SkyscraperPage çizimleri

Şişli'deki alışveriş merkezleri
Şişli'deki gökdelenler
Tekeli-Sisa Mimarlık'ın eserleri
2002'de kurulan oluşumlar
2002'de tamamlanan yapılar

Metrocity


Die Copa del Rey 1988/89 war die 85. Austragung des spanischen Fußballpokals.

Der Wettbewerb startete am 31. August 1988 und endete mit dem Finale am 30. Juni 1989 im Estadio Vicente Calderón (Madrid). Titelverteidiger des Pokalwettbewerbs war der FC Barcelona. Den Titel gewann Real Madrid durch einen 1:0-Erfolg im Finale gegen Real Valladolid. Da sich Real Madrid in der Saison 1988/89 parallel die Teilnahme am Europapokal der Landesmeister sicherte, fiel der Startplatz für den Europapokal der Pokalsieger 1989/90 Real Valladolid zu.

Erste Hauptrunde
Die Hinspiele wurden am 31. August, die Rückspiele am 15. September 1988 ausgetragen.

|}

 FC Cartagena erhielt ein Freilos.

Zweite Hauptrunde
Die Hinspiele wurden am 28. September, die Rückspiele am 19. Oktober 1988 ausgetragen.

|}

 CE Sabadell erhielt ein Freilos.

Dritte Hauptrunde
Die Hinspiele wurden am 2. November, die Rückspiele am 8. Dezember 1988 ausgetragen.

|}

 UD Las Palmas und RCD Mallorca erhielten ein Freilos.

Runde der letzten 32
Die Hinspiele wurden am 25. Januar, die Rückspiele am 1. Februar 1989 ausgetragen.

|}

Achtelfinale
Die Hinspiele wurden am 15. Februar, die Rückspiele am 22. Februar 1989 ausgetragen.

|}

Viertelfinale
Die Hinspiele wurden am 29. März, die Rückspiele am 12. April 1989 ausgetragen.

|}

Halbfinale
Die Hinspiele wurden am 7. Juni, die Rückspiele am 21. Juni 1989 ausgetragen.

|}

Finale

Weblinks
 Spielplan und Ergebnisse (linguasport.com)

1989
Fußballsaison 1988/89

Copa del Rey 1988/89


المقاومة الإسلامية عصائب أهل الحق وتعرف أيضا ب «عصائب أهل الحق من العراق» جماعة سياسية عراقية لها جناح عسكري فعال حالياً شُكِلت عِندَ تكوينها من شيعة العراق ولاحقاً انضم إليها مقاتلون من سُنّة العراق من محافظة صلاح الدين  بعد سيطرة تنظيم الدولة الإسلامية المعروف إعلامياً بـداعش على مساحات من الأراضي العراقية في عام 2014 . تعمل عصائب أهل الحق داخل العراق ولها تواجد في سوريا. أدرجتها الولايات المتحدة على قوائم الإرهاب

تأسيسها
انشق قيس الخزعلي من جيش المهدي التابع لمقتدى الصدر لإنشاء شبكة خاصه به بعد معركة جيش المهدي ضد القوات الأمريكية في 2004. عندما وقع جيش المهدي وقف إطلاق النار مع الحكومة العراقية والأمريكيين لوقف القتال، استمرت الفصيلة التابعة لـ قيس الخزعلي بالقتال. خلال المعركة كان الخزعلي مسبقاً يصدر أوامره الخاصة لرجال المقاومة من دون موافقة مقتدى الصدر. قيادة الجماعة تتضمن قيس الخزعلي وعبد الهادي الدراجي وأكرم الكعبي. في منتصف 2005 قامت الجماعة بمصالحة مقتدى الصدر. في يوليو 2006 تم تأسيس عصائب أهل الحق وأصبحت واحدة من المجموعات الخاصة التي تعمل بشكل أكثر استقلالية عن باقي جيش المهدي. أصبحت عصائب أهل الحق مستقلة بشكل كامل بعد حل جيش المهدي بعد عملية صولة الفرسان. في نوفمبر 2008 عندما أنشأ مقتدى الصدر جماعة جديدة لخلافة جيش المهدي سُميت لواء اليوم الموعود، طلب من العصائب وجماعات أخرى الانضمام لها، لكنهم رفضوا.

أنشطتها وعملياتها

أعلنت الجماعة مسؤوليتها عن ما يقارب 6 آلاف هجوم في العراق، بما في ذلك الهجوم على معكسر الصقر في 10 أكتوبر 2006، واغتيال قائد عسكري أمريكي في النجف، وإسقاط مروحية ويستلاند لينكس البريطانية في 6 مايو 2006، والهجوم على السفير البولندي في 3 أكتوبر 2007. لكن أبرز هجوم شاركت فيه الحركة كان عملية مجلس محافظة كربلاء 2007 في 20 يناير 2007 في محافظة كربلاء عند اقتحام قوة خاصة من جيش المهدي مبنى مجلس محافظة كربلاء بداخله وحدة أمن أمريكية مشتركة وقتلوا جندي أمريكي واختطفوا أربعة آخرين قاموا بقتلهم لاحقاً. بعد الهجوم، شن الجيش الأمريكي حملة على الجماعة وتم قتل العقل المدبر لهجوم كربلاء أزهر الدليمي في بغداد، بينما اعتقل الكثير من قادة الجماعة بما في ذلك الأخوة قيس وليث الخزعلي وعضو في حزب الله اللبناني علي موسى دقدوق الذي كان مستشار الخزعلي وكان مسؤولا عن علاقاتها مع حزب الله. بعد تلك الاعتقالات في 2007، قام أكرم الكعبي الذي كان القائد العسكري لجيش المهدي حتى مايو 2007 بقيادة الجماعة. في 2008 فرَّ العديد من مقاتلي الجماعة إلى إيران بعدما سمح للجيش العراقي باستعادة السيطرة على مدينة الصدر وتم حل جيش المهدي. هنا معظم المقاتلين تم إعادة تدريبهم في تكتيكات جديدة. ذلك أدى إلى هدوء كبير في نشاط الجماعة من مايو إلى يوليو 2008.

في فبراير 2010، اختطفت الجماعة المتعهد المدني لوزارة الدفاع الأمريكية عيسى سالومي، أحد المجنسين الأمريكيين في العراق. أول اختطاف رفيع المستوى لأجنبي في العراق منذ خطف خبير تكنولوجيا المعلومات البريطاني بيتر مور وأربعة من حراسه (والذي تم أيضا بواسطة عصائب أهل الحق). طالبت الجماعة بالإفراج عن جميع مقاتليها المسجونين من قبل السلطات العراقية والجيش الأمريكي في مقابل الإفراج عنه. في حالة بيتر مور، حراسه الأربعة قتلوا ولكن أفرج عن مور عندما أطلق سراح زعيم الجماعة قيس الخزعلي في يناير 2010. قبل الإفراج عن قيس، كانت القوات الأمنية قد أطلقت سراح أكثر من 100 من مقاتلي الجماعة من ضمنهم ليث الخزعلي. أطلق سراح عيسى سالومي في مارس 2010 مقابل الإفراج عن 4 من مقاتليهم المعتلقين من قبل السلطات العراقية. من مجموع 450 عضو بالجماعة تم تسليمهم من قبل القوات الأمريكية إلى السلطات العراقية منذ اختطاف بيتر مور، أكثر من 250 منهم تم الإفراج عنه من قب السلطات العراقية.

في 21 يوليو 2010، قال الجنرال راي أوديرنو أن إيران تدعم ثلاث مجموعات شيعية متطرفة في العراق كانت تحاول مهاجمة القواعد الأمريكية. واحدة من المجموعات هي عصائب أهل الحق بينما الأخريات هما لواء اليوم الموعود وحزب الله.

في ديسمبر 2010 أفيد أن قادة قوات شيعية سيئي السمعة مثل أبو درع وأبو مصطفى الشيباني قد عادوا من إيران إلى العراق للعمل مع عصائب أهل الحق. تم تحديد آية الله العظمى الإيراني كاظم الحائري كزعيم روحي للجماعة.

في يوم الجمعة ال10 من أغسطس 2012، قام رجال عصائب أهل الحق باقتحام مسجد سني في حي الأمين الثاني بمنطقة بغداد الجديدة، محوّلين الجامع إلى مسجد شيعي ومنعوا دخول السنة من الدخول أليه.

في شهري أغسطس وسبتمبر 2012، بدأت عصائب أهل الحق بحملة ملصقات وزعت فيها أكثر من عشرين ألف ملصق للمرشد الأعلى آية الله السيد علي خامنئي في أنحاء العراق. وقال مسؤول كبير في الحكومة المحلية في بغداد أن عمال البلدية يخشون إزالة الملصقات خوف من العقاب على يد رجال من عصائب أهل الحق.

كتائب حيدر الكرار
الفرع السوري للجماعة يسمى كتائب حيدر الكرار ويقوده أكرم الكعبي، الذي هو القائد العسكري لعصائب أهل الحق ويتمركز الفرع في حلب. وفقاً لتقرير نشرته الغارديان في 2014 عن تدخل عصائب أهل الحق في الحرب الأهلية السورية: "حزب الله يدعي أيضا تدخل على نطاق واسع في سوريا إلى جانب الأسد دفاعاً عن مزار [[السيدة زينب ]]. فكذلك يفعل كتائب حزب الله، وكيل آخر عراقي مدعوم من إيران، الذي غالباً ما يدفن أعضائه بجانب مقاتلي عصائب أهل الحق في النجف، والذين كانوا في طليعة الهجمات ضد المعارضة السنية بشكل حصري تقريباً عبر سوريا. هم، جنبا إلى جنب مع الحرس الثوري الإيراني، يساعدون في تحويل دفة الأمور لصالح نظام بشار الأسد، والذي كان في أواخر عام 2012 يفقد السيطرة على دمشق لجماعات متمردة الذين كانوا يجدون تشققات خطيرة في الطوق الداخلي للنظام. "ثم جاء قرار استراتيجي من قبل جميع الجماعات الشيعية في الدفاع عن الأسد مهما كان الثمن،" هذا ما قاله السفير الإقليمي القائم سابقا في دمشق. "تستطيع أن ترى تحولا في الأسد على الفور تقريبا. حتى في خطاباته، كأنه يقول 'يمكننا أن ننتصر'."

تقديرات أعداد المقاتلين الشيعة في سوريا تتراوح بين 8,000 و 15,000. مهما كان الرقم الحقيقي، فإن اشتراك أعداد كبيرة من العراقيين في الحرب السورية ليس سرا مثلما كان في الأشهر الأولى من الحرب الأهلية في سوريا، التي باتت تخاض على طول صدع طائفي."

في 2017، أسست الحركة حزبها الخاص بنفس الاسم.

انتخابات العراق 2014
الجماعة كان لديها مرشحين في الانتخابات التشريعية العراقية 2014 تحت راية كتلة الصادقون. واستهدفت سلسلة تفجيرات أحد الحملات الانتخابية للكتلة في ملعب الصناعة في شرق بغداد وكان يضم ما يقدر بمئة ألف من أنصار الصادقون مما أسفر عن مقتل 37 شخصا على الأقل وإصابة عشرات آخرين، وفقاً لكلام للشرطة العراقية. كان منظموا الحملة من الجماعة الشيعية يخطون للإعلان عن أسماء مرشحيهم للانتخابات البرلمانية. انتهى المطاف بفوز كتلة صادقون بمقعد واحد فقط من أصل 328 مقعدا في البرلمان العراقي.

القوة
قُدر عدد عناصر ميليشيا عصائب أهل الحق بحوالي 3000 مقاتل في مارس 2007، في منتصف عام 2008، رفضت القوات متعددة الجنسيات في العراق أن تعطي تقدير لحجم الميليشيا، لكنها أشارت إلى أن "أعدادهم قد تضاءلت بشكل كبير لأن المئات قد تم أعتقالهم أو قتلهم أو فِرارهم وقسم منهم تخلوا عن أسلوب حياتهم الإجرامي". لكن في تموز عام 2011، قدر مسؤولون من الحكومة الأمريكية أن هناك أقل من 1000 عنصر من ميليشيا عصائب أهل الحق المتبقين بالعراق. ويُزعم أن المجموعة تتلقى حوالي 5 ملايين دولار من الأموال النقدية وكذلك أسلحة شهريًا من إيران. عند انسحاب القوات الأمريكية من العراق في ديسمبر 2011، أعلن قيس الخزعلي في يناير 2012 أن الولايات المتحدة قد هُزمت والميليشيا الآن مستعدة لنزع سلاحها والانضمام إلى العملية السياسية.

منذ بداية الحرب الأهلية العراقية (2014–2017)، ازداد عناصر ميليشيا عصائب أهل الحق إلى حوالي 10,000 شخص. ووصِفت ميليشيا عصائب أهل الحق بأنها من "أقوى فصائل الحشد الشعبي". وجُند مئات من المقاتلين السُنة لمحاربة تنظيم الدولة الإسلامية (داعش).

التمويل
يزعم أن عصائب أهل الحق تتلقى التدريب والأسلحة من فيلق القدس التابع للحرس الثوري الإيراني وكذلك من الجماعة اللبناية حزب الله المدعومة أيضاً من إيران. بحلول مارس 2007، توفر إيران شبكة بين 750,000 $ و 3 ملايين دولار من الأسلحة والدعم المالي كل شهر. أبو مصطفى الشيباني، وهو عضو سابق في فيلق بدر كان يدير شبكة تهريب مهمة معروفة باسم «شبكة شيباني» لعبت دورا رئيسيا في تزويد العصائب. تم أيضا تزويد الجماعة من قبل شبكة تهريب برئاسة أحمد سجاد الغراوي، أحد قادة جيش المهدي السابقين، ينشط في محافظة ميسان.

الهيكل التنظيمي
اعتبارا من عام 2006 كان لدى عصائب أهل الحق ما لا يقل عن أربعة فروع فعالة:
 لواء الإمام علي – مسؤولة عن جنوب ووسط العراق (المحافظات العراقية الشيعية العشرة: بابل والبصرة ومحافظة بغداد وذي قار وكربلاء وميسان والمثنى والنجف والقادسية وواسط.
 لواء الإمام الكاظم - مسؤولة عن غرب بغداد (غالباً في منطقتي الكاظمية والرشيد الشيعيتان ولكن أيضا بعض الأنشطة الطفيفة في مناطق الكرخ المختلطة ومنطقة المنصور التي تسكنها أغلبية سنية)
 لواء الإمام الهادي - مسؤولة عن شرق بغداد (غالباً في مناطق مدينة الصدر وبغداد الجديدة والكرادة ذات أغلبية شيعية ولكن مع بعض الأنشطة الطفيفة في مناطق الرصافة المختلطة ومنطقة الأعظمية التي تسكنها أغلبية سنية)
 لواء الإمام العسكري - مسؤولة عن وسط العراق (فعالة في المناطق الشيعية جنوب محافظة ديالى ومدينة سامراء بمحافظة صلاح الدين وبعض المناطق الشيعية في محافظتي نينوى وكركوك)
 لواء حيدر الكرار - مسؤولة عن سوريا (غالباً جنوب دمشق وغرب حلب)
 لواء كفيل زينب - سوريا

أخرى
 لواء 41
 لواء 42 قوات لواء الشهيد القائد أبو موسى العامري
 لواء 43

إتهامات
خصت منظمة هيومن رايتس ووتش عصائب أهل الحق وميليشيات أخرى بالنقد بعد أن قالت أنها اختطفت وقتلت «عشرات» المواطنين السنة وهدمت منازل ومتاجر ومساجد الطائفة السنية.

انظر أيضًا
 لواء أبو الفضل العباس
 كتائب حزب الله
 حركة النجباء
 سرايا الخراساني

المصادر

روابط خارجية

الموقع الرسمي
 المقاومة الإسلامية عصائب أهل الحق

التمرد العراقي
الحشد الشعبي
العنف ضد الأشخاص المثليين في آسيا
الوحدة الإسلامية
أحزاب العراق
أحزاب إسلامية شيعية
أحزاب إسلامية عراقية
أحزاب سياسية أسست في 2006
أحزاب سياسية معادية للصهيونية
تأسيسات سنة 2006 في العراق
جماعات عربية مسلحة
عنف ضد الأشخاص المثليين
فصائل في حرب العراق
فصائل مناهضة لتنظيم الدولة الإسلامية (داعش) في العراق
فصائل مناهضة لتنظيم الدولة الإسلامية (داعش) في سوريا
فصائل موالية للحكومة في الحرب الأهلية السورية
قوات شبه عسكرية في العراق
قومية عراقية
مجموعات إسلامية شيعية
مجموعات متمردة في العراق
محور المقاومة
معاداة الأمريكيين
معاداة السنة في العراق
معاداة الصهيونية في الشرق الأوسط
معاداة الصهيونية في العالم العربي
معاداة الصهيونية في العراق
معاداة الغرب
منظمات جهادية
منظمات جهادية في العراق
منظمات جهادية في سوريا
منظمات شبه عسكرية مقرها في العراق
منظمات مصنفة على أنها إرهابية حسب الإمارات العربية المتحدة
منظمات مصنفة على أنها إرهابية حسب الولايات المتحدة
منظمات مصنفة على أنها إرهابية في آسيا
منظمات معادية للصهيونية
ميليشيات عراقية

عصائب أهل الحق


Şeyh Said İsyanı (Dönemin adıyla: Genç Hâdisesi, Şubat - Nisan 1925), Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde merkezi yönetime karşı girişilen geniş çaplı Kürt ve Zaza aşiretlerin destek verdiği Hilâfet taraftarı ayaklanma.

İsyan
Genç vilayetinin kazası Darahini'yi basarak (16 Şubat) valiyi ve öteki görevlileri esir alan Şeyh Said, halkı İslam dini adına ayaklanmaya çağıran bir bildiriyle hareketi tek bir merkez altında toplamaya çalıştı. Bu bildiride 'din uğruna savaşanların lideri' anlamına gelen mührünü kullandı ve herkesi din uğruna savaşa çağırdı. Başlangıçta isyan İslam şeriatının tesisi adına başlatılmış ise de sonradan Kürt istiklâl hareketine çevrilmiştir.

Mistan, Botan ve Mıhellemiler aşiretlerinin desteğini aldıktan sonra Genç ve Çapakçur (bugün Bingöl) üzerinden Diyarbakır'a yöneldi. Maden, Siverek ve Ergani'yi ele geçirdi. Şeyh Abdullah'ın yönettiği başka bir ayaklanma kolu da Varto üzerinden Muş'a doğru harekete geçti. Varto'yu ele geçiren isyancılar, Muş'a ilerledilerse de halktan toplanan yardımcı kuvvetlerle Murat Köprüsü civarında mağlup edilip Varto'ya geri çekilmeleri sağlandı. 21 Şubat'ta gelişmeler üzerine hükûmet doğu vilayetlerinde sıkıyönetim ilan etti. 23 Şubat'ta ayaklanmacıların üzerine gönderilen ordu birlikleri Kış Ovası'nda Şeyh Said kuvvetleri karşısında tutunamayarak Diyarbakır'a çekilmek zorunda kaldı. Ertesi gün Elazığ'a giren Gökdereli Şeyh Şerif yönetimindeki başka bir ayaklanma kolu kenti kısa süre de olsa denetim altına aldı. Elazığ birkaç gün boyunca isyancılar tarafından yağmalandı.

Mart başında Şeyh Said'in emrindeki yaklaşık 10.000 kişilik bir kuvvet Diyarbakır'a saldırdı ve kuşatma altına aldı. Kuşatanlar takviye alıyordu ve kuşatma Şeyh Said tarafından bizzat yönetiliyordu. Mürsel Paşa komutasındaki garnizon günlerce süren saldırıları geri püskürtmeyi başardı. Fakat bir gece bir grup, şehrin Kürt sakinlerinin yardımıyla Diyarbakır içine girebilmeyi başardı. Bunların varlıkları garnizon tarafından fark edildi. 7-8 Mart arası süren ağır bir çarpışma sonrası şehre sızan grup bozguna uğratıldı ve sadece birkaçı kaçabildi. Kuşatmanın başarısız olduğunu gören Şeyh Said, kuşatmayı kaldırdı ve adamlarını Diyarbakır'dan çekti.

Şeyh Said'in isyanından önce İstiklal Harbi'nin önde gelen paşaları, Mustafa Kemal hükûmetinin din aleyhtarı ve totaliter (baskıcı) siyaset yürüttüğünü iddia etmiş ve bu nedenle 17 Kasım 1924'te Cumhuriyet tarihinin ilk muhalif partisi olan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası (TCF)'nın kuruluşunu ilan etmişlerdi. Genel Başkanlığını Kazım Karabekir'in yaptığı TCF'nin tüzüğüne, "Madde: 6, Fırka (parti), dinî düşünce ve inançlara hürmetkardır" şeklinde bir ibare konmuştu. TCF yetkililerinden Yarbay Fethi Bey; "Terakkiperverler dindardır. Halk Fırkası dini batırıyor. Biz dini kurtaracağız ve muhafaza edeceğiz"

Şeyh Said hadisesinden iki hafta önce, 1925 Ocak ayı sonlarında, Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası Erzurum Milletvekili Ziyaeddin Efendi, TBMM kürsüsünde, iktidardaki CHF'nin icraatlarına ağır eleştiriler yönelterek; "Yeniliğin işret (içki içme), dans, plaj sefasından başka bir şey ifade etmediğini, fuhuşun arttığını, Müslüman kadınların edeplerini kaybetme yolunda olduklarını, sarhoşluğun himaye, hatta teşvik olunduğunu, en önemlisi dinî duyguların rencide edildiğini, yeni rejimin sadece ahlaksızlık getirdiğini, rezil bir yönetimin memleketi çamurların içine sürüklediğini" ilan ediyordu.

Şeyh Said, 13 Şubat 1925 Cuma günü, Piran camisinde verdiği vaazda halka şöyle sesleniyordu:

"Medreseler kapatıldı. Din ve Vakıflar Bakanlığı kaldırıldı ve din mektepleri Millî Eğitim'e bağlandı. Gazetelerde birtakım dinsiz yazarlar dine hakaret etmeye, Peygamberimize dil uzatmaya cüret ediyorlar. Ben bugün elimden gelse, bizzat dövüşmeye başlar ve dinin yükseltilmesine gayret ederim."

Şeyh Said bu arada, "Emir'ül Mücahidin Muhammed Said El-Nakşibendi" imzasıyla halka yönelik çeşitli beyannameler yayınladı. Ayrıca, direnişe destek vermeleri için Alevi Zaza aşiret reisleri, Kürt bey, ağa ve aşiret reisleri ile Ergani'deki Türk bey ve ağalarına da aynı imza ile mektuplar gönderdi ve onları Kemalist yönetime karşı ortak mücadeleye davet ederek yardım istedi. Yayınlanan beyannamelerden birinde,

"Kurulduğu günden beri din-i mübini Ahmedi'nin [İslam] temellerini yıkmaya çalışan Türk Cumhuriyeti Reisi M. Kemal ve arkadaşlarının, Kur'an'ın ahkamına aykırı hareket ederek, Allah ve Peygamberi inkar ettikleri ve Halife-i İslam'ı sürdükleri için, gayri meşru olan bu idarenin yıkılmasının bütün İslamlar üzerinde farz olduğu, Cumhuriyetin başında bulunanların ve Cumhuriyete tabi olanların mal ve canlarının şeriat-ı garrayı Ahmediyye'ye [Muhammed'in şeriatına] göre helal olduğu…" hususlarına yer veriliyordu.

Şeyh Said, Varto'daki Alevi Zaza olan Hormek aşireti reisleri Halil, Veli ve Haydar Ağalara gönderdiği mektupta da söyle yazıyordu:

"Din-i mübini Ahmedi'yi, kafir olan M. Kemal'in yedi zulmünden tahlis etmek (kurtarmak) gazası niyetiyle Susar'a hareket edildi. Bu gaza ve cihad, mezhep ve tarikat tefrik edilmeden, 'Lailahe illallah Muhammedün Resulüllah' diyen bütün İslam muvahhidleri üzerinde farz olduğundan, büyük bir gayret ve şecaat sahibi olan Müslüman aşiretinizin de şeriat-ı garrayı Ahmediyye'ye ve bu cihad-ı ekbere itba' edeceğinize itimadım berkemaldir. Ya eyyühel-ensar, dinimizi ve namusumuzu bu mülhidlerin (imansızların) elinden kurtaralım, size istediğiniz yerleri verelim. Bu dinsiz hükûmet bizi de kendisi gibi dinsiz yapacaktır. Bunlarla cihad farzdır."

Öte yandan, Dersim Mebusu ve Alevi Zaza olan Hasan Hayri Efendi, Şeyh Said'in Elaziz Cephesi Kumandanı olarak görevlendirdiği Şeyh Şerif ile dayanışma içerisine girdi. Elaziz'de Şeyh Şerif ile birlikte hazırladığı ortak bir mektup, 06 Mart 1925'te Dersim'deki tüm aşiret reislerine gönderildi.

Mardin Midyat'ta yerleşik Kürt Cimo aşireti, Şeyh Said isyanına karşı, güçlerini devletin yanında savaşmak için Diyarbakır'a göndermiştir.

Şeyh Said'i ihbar edip yakalatan bacanağı emekli Binbaşı Kasım Ataç, Kürt asıllı olup Muş, Varto'da meskun bulunan Cibran aşireti mensubuydu. Cibran aşireti reisi Miralay Halit Bey'in kayınbiraderi olan Kasım, aynı zamanda Türk hükûmetinin de ajanıydı.
Diyarbakır'da kurulan Şark İstiklal Mahkemesi Savcısı, Ahmet Süreyya Örgeevren, 1957 yılında Dünya gazetesinde dizi halinde yayınlanan anılarında, konu ile ilgili olarak: "Cibranlı aşiretinden, Vartolu emekli binbaşı Kasım Bey'in tertip,teşvik ve yardımıyla Abdurrahman Paşa Köprüsü yanında, ordu takip kuvvetleri tarafından yakalanan Şeyh Said ve avanesinden oluşan 39 kişilik kafilenin, 6 Mayıs 1925 günü Diyarbakır'a getirilerek mahkemeye teslim edildiğini belirtmektedir."

Zaza şeyhlerinin Darahini'deki şeriat uygulamaları Kızılbaş Dersimlileri ürkütür. Aynı dili konuşsalar da mesafeli ve tedbirli olmaya özen gösterirler. 1860 ile 1936 yılları arasında yaşamış olan Dersim'in ünlü halk ozanı Sey Qaji, Şeyh Said ve adamlarının şeriat istemlerini, bir bela olarak görür.

Olayın başlangıcında Mustafa Kemal (Atatürk) Paşa ciddiyeti anlayıp Heybeliada'da rahatsızlığı nedeniyle dinlenen İsmet (İnönü) Paşa'yı acilen Ankara'ya çağırdı. İsmet Paşa ve ailesini bizzat Ankara Garı'nda karşılayan Mustafa Kemal Paşa, olayları anlatmak için onu Çankaya'ya götürdü. Çankaya'da, İsmet Paşa'ya "Doğuda din elden gidiyor bahanesiyle İngiliz destekli provokatif ama ciddi bir ayaklanmanın başladığını" söyledi. İsmet Paşa'nın Ankara'ya gelmesi dedikoduların başlamasına neden oldu. Ali Fethi (Okyar) Bey'in görevden ayrılacağı, yeni hükûmeti İsmet İnönü'nün kuracağı ve önlemleri onun alacağı konuşulmaya başlanmıştı. Ayrıca Ali Fethi Bey ile İsmet Paşa'nın arası açıktı. Ali Fethi Bey olayı isyan olarak tanımlamamıştı ve sıkıyönetimle durdurulacağına inanıyordu. Ancak, olayların hızla tırmanması karşısında Başbakan Ali Fethi Bey'in istifasını isteyen Mustafa Kemal Paşa, 3 Mart'ta İsmet Paşa'yı yeni bir hükûmet kurmakla görevlendirdi. Bir gün sonra TBMM hemen Takrir-i Sükun Kanunu'nu kabul ederek hükûmete olağanüstü hâl yetkileri tanıdı. Ayaklanmayla ilgili yayınlara konan yasak daha sonra başka önlemleri de kapsayacak biçimde genişletildi. Ayrıca Ankara ve Diyarbakır'da İstiklal Mahkemeleri kurulması kararlaştırıldı. Bu sırada Diyarbakır'ı kuşatma altına alan Şeyh Said kuvvetleri, hükûmet kuvvetleri tarafından püskürtülerek geri çekilmeye başladı. Geniş çaplı bir sevkiyatın ardından toplu saldırıya geçen (26 Mart) ve bir bastırma harekâtıyla ayaklananların çoğunu teslime zorlayan askeri birlikler, İran'a geçmeye hazırlanan ayaklanma önderlerini Boğlan'da (bugün Solhan) sıkıştırdı. Şeyh Şerif ve yanındaki bazı aşiret reisleri Palu'da yakalanırken, Şeyh Said de Varto yakınlarında yakın bir akrabasının ihbarıyla Carpuh Köprüsü'nde ele geçirildi (15 Nisan 1925).

Şeyh Said'in yakalanışından sonra, ilk sorgusunda ve mahkeme sürecindeki ifadelerinde tüm bu süreç boyunca "kıyam" olarak nitelendirdiği hareketi, "şeriat düzeni kurmak" için gerçekleştirdiğini söylüyor. Şeyh Said, 5 Mayıs 1925 Salı günü Diyarbakır'a getiriliyor. 21 Mayıs 1925 tarihinde kayıt altına alınan ilk ifadesinde, 'Diyarbakır'ı aldıktan sonra ne yapacak ve nereye gidecektiniz?' sorusunu şu şekilde cevaplıyor: "Diyarbakır'ı aldıktan sonra hükûmetle haberleşecek ve şeriatı isteyecek ve kabulü halinde raiyyesi olacaktık. Benim maksadım bu dine bir hizmet etmekti." Şeyh Said idamından önce kendisine uzatılan kağıda yazdıkları ise, amacını en net şekilde özetleyen ifadeler olarak değerlendirilebilir. Tam olarak şunları yazmıştır kâğıda; "Benim ölümüm Allah ve Din için ise darağacında asılmama perva etmem"

Ayaklanmayı destekleyen eski Şura-yı Devlet reislerinden Kürt Teali Cemiyeti reisi Seyit Abdülkadir ve 12 arkadaşı İstanbul'da tutuklanarak yargılanmak üzere Diyarbakır'a getirildiler. Yargılanma sonucunda Seyit Abdülkadir ve 5 arkadaşı ölüme mahkûm olarak, idam edildiler (27 Mayıs 1925).

Çoğunluğu Zazalardan oluşan ayaklanmaya Şeyh Said'in, Kürt Teali Cemiyeti üyesi olduğuna dair bugüne kadar hiçbir belge ortaya konulamamıştır. Kürdistan Teali Cemiyetinin tespit edilebilen üyelerinin listesi bilinmektedir ve bu listede Şeyh Said'in ismi yoktur. Ayrıca, Şeyh Said'de, Şark İstiklal Mahkemesi'nde Kürdistan Teali Cemiyeti ile ilişkisinin olmadığını bizzat açıklamıştır. Öte yandan, ayaklanmayı organize ettiği iddia edilen Azadi Örgütü üyelerinin isimlerini içeren listede de Şeyh Said'in ismine rastlanmamıştır. Mevcut belgeler, Azadi Örgütü'nün, ayaklanmanın hiçbir safhasında, hiçbir rolünün olmadığını kanıtlamaktadır. Naci Kutlay'ın Fehmi Efendi'nin anılarından alındığını kaydettiği bilgilere göre "Şeyh Said'in isyan haberini duyan Diyarbakır'daki Azadi üyeleri şaşkına dönerler. Hiç kimsenin bundan haberi yok. Azadi üyesi Dr. Fuat, Liceli Fehmi Efendi'den Şeyh Said'i isyandan vazgeçirmesini, kabul etmediği takdirde onu öldürmesini ister. Ancak isyan durdurulamayınca, harekete ulusal bir renk vermek için Kürtler ve Kürdistan adına bildiriler bastırılıp dağıtılır."

Mustafa Kemal Paşa daha zaferden hemen sonra, Lozan Konferansı sürerken 14 Ocak 1923'te Eskişehir'de yaptığı konuşmada, Musul-Kerkük sorununa değinirken, bu soruna bağlı olarak Kürt devleti konusunu da ele almış ve şunları söylemişti: "Musul-Kerkük kadar önemli olan ikinci konu, Kürtlük sorunudur. İngilizler orada (Kuzey Irak'ta y.n.) bir Kürt devleti kurmak istiyorlar. Bunu yaparlarsa, bu düşünce bizim sınırlarımız içindeki Kürtlere de yayılır. Bunu engellemek için sınırı güneyden geçirmek gerekir." Lozan sırasında ve sonrasında İngiliz sözcüleri bunu çağrıştıracak yorumlarda bulunmuşlardır. İngiltere'nin İstanbul Büyükelçilik görevlisi Kidston, 28 Kasım 1919'da Londra'ya gönderdiği raporda, "Kürtlere ne kadar güvenmesek de, onları kullanmamız çıkarlarımız gereğidir" diyordu. İngiltere Başbakanı Lloyd George ise, 19 Mayıs 1920'de San Remo'da yapılan Konferans'ta "Kürtlerin arkalarında büyük bir devlet olmadıkça varlıklarını sürdüremezler" diyor, bölgeye yönelik İngiliz politikası için şunları söylüyordu: "Türk yönetimine alışmış olan Kürtlerin tümüne yeni bir koruyucu kabul ettirilmesi güç olacaktır. İngiliz çıkarlarını, dağlık kesimlerinde Kürtlerin yaşadığı Musul ve içinde bulunduğu Güney Kürdistan ilgilendirmektedir. Musul bölgesinin, öteki bölümlerinden ayrılarak yeni bağımsız bir Kürdistan Devleti'ne bağlanabileceği düşünülmektedir. Ancak bu konuyu anlaşma yoluyla çözmek çok güç olacaktır."

Lozan konferansında Musul konusunun İngiltere ve Türkiye arasında ikili görüşmeler ile halledilmesi, bu gerçekleşmezse de konunun Milletler Cemiyetine götürülmesine karar verilmişti. 19 Mayıs 1924'te İstanbul'da yapılan görüşmelerde sonuç alınamamış ve İngiltere meseleyi 6 Ağustos 1924'te Milletler Cemiyetine götürmüştür. Şeyh Sait ayaklanması, İngiliz işgal güçlerinin Kuzey Irak'ta sıkıyönetim ilan ettiği, subay izinlerini kaldırdığı, birliklerini Musul'a taşıdıkları günlerde ortaya çıktı. O günlerde, Sömürgeler Bakanı Musul'a dek giderek denetlemelerde bulunuyor ve güçlü bir İngiliz donanması Basra'ya hareket ediyordu. İsyanın bastırılmasından bir sene sonra da, 5 Haziran 1926'da imzalanan Ankara Antlaşması ile Musul İngilizlerin manda yönetimimi altındaki Irak'a bırakılmıştır.

Şeyh Said Ayaklanması'nın bastırılması Cumhuriyet yönetiminin Doğu Anadolu Bölgesi ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde denetimi sağlamasında önemli bir dönüm noktası oldu. Öte yandan ayaklanmayla ortaya çıkan gelişmeler, bir süre önce çok partili yaşama geçiş yönünde atılan adımların kesintiye uğramasına yol açtı. Ayaklanmaya karıştığı gerekçesiyle hakkında soruşturma açılan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası, çok geçmeden hükûmet kararnamesiyle kapatıldı.

Ayrıca bakınız
 Doğu isyanları listesi

Kaynakça

Genel
 Metin Toker, Şeyh Sait ve İsyanı, İkinci basım, Bilgi Yayınları, Ankara, Temmuz 1994.
 Uğur Mumcu, Kürt - İslam Ayaklanması 1919-1925, Tekin Yayınları, İstanbul, 1991, ISBN 975-478-088-9
 Ahmet Mumcu, Tarih açısından Türk Devriminin Temelleri ve Gelişimi, ISBN 9751005272
 Faik Bulut, Devletin Gözüyle Türkiye'de Kürt İsyanları, Yön Yayıncılık, İstanbul, 1991.
 Ergün Baybars, İstiklal Mahkemeleri, 1975

Özel

Türkiye'deki Kürt isyanları
Mustafa Kemal Atatürk'ün Savaşları

Şeyh Said İsyanı


Scilly Adaları, küçük İngiliz takımadaları.

Land's End Burnu'nun 40 km açığında, Manş'ın girişiyle Bristol Kanalı arasında bulunan Scilly Adaları'nın nüfusu 2.400 kişidir. Başlıca adaları Tresco, Sain Martin's, Saint Mary, Bryher, Saint Agnes. İdare merkezi, Hugh Town dır (Saint Mary adasında).

Çok düzenli ve ılıman bir iklimin hüküm sürdüğü Scilly Adaları'nın Herodot'un sözünü ettiği Kassiterides adaları (kalay adaları) veya Roma'lı coğrafyacıların sözünü ettikleri Sillinae oldukları sanılır.

Scilly Adaları


No hindu védico, um tithi é um duração de duas faces da lua que é observada da terra (em neuari milа̄lyа̄, मिलाल्याः), ou o tempo que oângulo longitudinal entre a lua e o sol aumenta até 12°. Ou seja, um tithi é uma duração de tempo entre as épocas consecutivas que correspondem a quando o ângulo longitudinal entre o sol e a lua é um múltiplo inteiro de 12°. Os dízimos começam em vários horários do dia e variam em duração de aproximadamente 19 a 26 horas. Cada dia do mês lunar é chamado tithi.

Panchanga

Um muhurta hindu (unidade de medida de tempo no calendário hindu junto com nimiṣa, kāṣṭhā e kalā; duração de 1/30 de um dia, um período de 48 minutos) pode ser representado em cinco atributos da astronomia hindu, a saber, vara o dia da semana, tithi, nakshatra o asterismo da lua, yoga a relação angular entre o sol e a lua e karana metade do tithi.

Tithi desempenha um papel importante junto com nakshatra nas atividades diárias e especiais dos hindus na seleção do muhurta . Existem dízimos auspiciosos assim como dízimos não auspiciosos, cada um considerado mais propício para alguns propósitos do que para outros.

Há 30 tithis em cada mês lunar, nomeados como:

Referências

Ligações externas

 Ahargana - A Astronomia do Calendário Hindu: Tithi Explica Tithi por meio de simulações astronômicas criadas usando o Stellarium .
 आज की क क्या है, आज क्या तिथि औ औऔ आज की तिथि, आज का त्यौहार और व्रत
 nepalês panchang
 Panchangam em Telugu com Tithi
 O Calendário Vaisnava
 O Calendário Lunissolar Hindu
 Aplicativo para iPhone para Panchang nepalês
 aplicativo para iPhone
 Panchang hindu gratuito
 Tithi no calendário hindu indiano

Calendário hindu
Unidades de tempo
Astronomia hindu

Tithi


Le diséléniure d'uranium est un composé chimique de formule . Il se présente sous la forme d'un solide noir cristallisé sous les polymorphes α, β et γ : la forme α appartient au système tétragonal, la forme β au système orthorhombique avec le groupe d'espace Pnma () et comme paramètres cristallins ,  et , et la forme γ au système hexagonal. Il existe d'autres séléniures d'uranium, tels que , , ,  et , ainsi qu'un oxyséléniure UOSe.

Il peut être obtenu en faisant réagir de l' avec de l'hydrogène à  :
 +  ⟶  + .

Le diséléniure d'uranium β et γ peuvent être obtenus par thermolyse de  dans un vide poussé, ce qui donne la forme β à  et la forme γ à  :
 ⟶  + Se.

Il est ferromagnétique en dessous de . La substitution du sélénium par du tellure allonge le paramètre cristallin et élève la température de Curie du matériau.

Notes et références

Composé de l'uranium
uranium

Diséléniure d'uranium