St. Martin's Press este o editură americană cu sediul în clădirea Flatiron din Manhattan, New York. St. Martin's Press este considerată una dintre cele mai mari edituri de cărți în limba engleză, publicând aproximativ 700 de titluri pe an sub opt mărci.

Printre mărcile deținute se află St. Martin's Press (care publică bestseller-uri și cărți academice), St. Martin's Griffin (cărți academice, inclusiv de science-fiction și de dragoste), Minotaur (literatură de mister, suspans, thriller), Picador (carti de specialitate), Thomas Dunne Books (literatură de suspans) și Truman Talley Books (de afaceri și cărți de specialitate).

Actualul redactor-șef al St. Martin's Press este poetul George Witte.

Istoric
Macmillan Publishers din Marea Britanie a fondat editura St. Martin's în 1952 și a numit-o după St Martin's Lane din Londra, unde se afla sediul central al Macmillan Publishers. Grupul editorial Macmillan a fost vândută la sfârșitul anilor 1990 către Holtzbrinck Publishers, LLC, un grup de companii editoriale deținute de grupul Georg von Holtzbrinck, cu sediul în Stuttgart, Germania, care deține editura St. Martin's, precum și editurile americaneFarrar, Straus and Giroux (de cea mai mare parte ficțiune literară), Holt Publishers (literatură de non-ficțiune) și Tor-Forge Books (science-fiction, fantezie, thriller).

Printre autorii publicați de St. Martin's se află Sherrilyn Kenyon, M. K. Asante, Charlotte Bingham, John Bingham, Dan Brown, Barbara Taylor Bradford, Ken Bruen, Augusten Burroughs, Stephen J. Cannell, Blaize Clement, Ben Coes, Jackie Collins, Jennifer Crusie, Charles Cumming, Janet Evanovich, Diane Fanning, Julian Fellowes, Amanda Filipacchi, Joseph Finder, Lauren Fix, Frederick Forsyth, Brigitte Gabriel, James Herriot, L. Ron Hubbard, Murry Hope, Simon Kernick, Lisa Kleypas, Robert Ludlum, Robert Pagliarini, Gayle Lynds, Joseph Olshan, Michael Palmer, Robin Pilcher, Patrick Quinlan, Cathy Scott, Susan Arnout Smith, Wilbur Smith, Erica Spindler, Alisa Valdes-Rodriguez, Shannon Delany, Jeff Hertzberg, Ryan Nerz și Darryl Wimberley. Ea a publicat, de asemenea, revistele de cuvinte încrucișate ale New York Times.

Divizia educațională Bedford-St. Martin's a fost fondată în 1981.[necesită citare]
Articole care necesită citări suplimentare

Mărci
 St. Martin's Press (cărți academice și bestseller-uri)
 St. Martin's True Crime Library (cărți polițiste)
 St. Martin's Griffin (cărți academice, inclusiv de science-fiction și de dragoste)
 Minotaur (literatură de mister, suspans, thriller); câștigătorii concursului de literatură de mister "Malice Domestic" al St. Martin's Press primesc un contract de publicare a unei cărți sub marca Minotaur în valoare de 10.000 de dolari
 Picador (cărți de specialitate)
 Thomas Dunne Books (cărți academice și de suspans)
 Tor Books, marcă specializată în science-fiction, achiziționată de St. Martin's în 1986
 Truman Talley Books (cărți de afaceri și de specialitate), fondată în 1980 și condusă timp de 28 de ani de Truman Talley (a murit în 2013)

Referințe

Legături externe

Vezi și
Listă de edituri de literatură științifico-fantastică
 :Categorie:Cărți St. Martin's Press

Fondări în 1952
Edituri de literatură științifico-fantastică
Edituri din Statele Unite ale Americii

St. Martin's Press


An Cyclopogon secundum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eric Alston Christenson. An Cyclopogon secundum in nahilalakip ha genus nga Cyclopogon, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyclopogon

Cyclopogon secundum


Valdegovía, İspanya'nın kuzeyinde otonom bölgelerinden biri olan Bask Özerk Bölgesi'nin Alava eyaletine bağlı bulunan bir belediyedir. Nüfusu 993 kişidir (2002).

Álava'nın belediyeleri

Valdegovía


Ards (named after the Ards Peninsula) was a local government district in Northern Ireland with the status of borough. It was one of twenty-six districts formed on 1 October 1973, and had its headquarters in Newtownards. It was merged with neighbouring North Down on 1 May 2015 to form the new Borough of Ards and North Down. Other towns in the defunct Borough included Portaferry, Comber, and Donaghadee, and the population of the area was 78,078 according to the 2011 census.

Strangford Lough is at the heart of the area, and is the largest inlet in Ireland with internationally renowned wildlife. The Irish Sea coast stretches from Donaghadee to Portaferry. Mount Stewart, a National Trust property on the shore of Strangford Lough, is in the area, as well as Northern Ireland's only aquarium, Exploris, in Portaferry and Grace Neill's pub in Donaghadee.

Borough council
The borough was governed by Ards Borough Council (Ulster-Scots: Burgh Cooncil o' the Airds, Newton an' Blathewick). The borough was divided into four district electoral areas: Newtownards, Ards West, Ards East and Ards Peninsula, from which 23 members were elected. As of February 2011 the following parties were represented on the council: 11 Democratic Unionist Party (DUP), 6 Ulster Unionist Party (UUP), 4 Alliance Party, and 1 Social Democratic and Labour Party (SDLP), and there was 1 Independent councillor. The next election was due to take place in May 2009, but on 25 April 2008, Shaun Woodward, Secretary of State for Northern Ireland announced that the scheduled 2009 district council elections were to be postponed until the introduction of the eleven new councils in 2011. The proposed reforms were abandoned in 2010, and district council elections took place in 2011

Mayor of Ards
On creation in 1973 Ards District Council adopted the charter of incorporation of the municipal borough of Newtownards, to become Ards Borough Council. The charter also granted the chairman of the council the title "Mayor of Ards".

2013 Stephen McIlveen
Democratic Unionist Party

Source: Freedom of Information request to Ards Borough Council

Parliamentary and assembly representation

In elections for the Westminster Parliament and Northern Ireland Assembly most of the borough was included in the Strangford constituency, with part (Donaghadee North, Donaghadee South and Millisle) in the North Down constituency.

Town twinning
The borough of Ards had a sister city (twinning) relationship with the city of Peoria, Arizona, USA. As a result of this relationship, regular exchange visits were made between the two communities by artists, educators, business, political and community leaders.

See also
Local Councils in Northern Ireland

References

External links
Ards Borough Council
Armagh & Down Tourism

Politics of County Down
Newtownards
Districts of Northern Ireland, 1972–2015
Boroughs of Northern Ireland

Ards (borough)


Aretha Louise Franklin (25 Mart 1942 - 16 Ağustos 2018), Amerikalı şarkıcı ve müzisyen. Franklin, kariyerine rahip babası C. L. Franklin'e kilisede gospel müzik söyleyerek başladı. 1960'ta 18 yaşındayken Columbia Records için kayıtlar yaptı. Ancak bu dönemde sınırlı başarılar elde edebildi. 1967'de Atlantic Records'la anlaşan Franklin, "Respect", "(You Make Me Feel Like) A Natural Woman" ve "Think" gibi şarkılarla beraber ticari başarılar elde etti. Bu hit şarkılar neticesinde 1960'ların sonuna doğru "Soul Müziğin Kraliçesi" unvanını aldı.

Franklin, Billboard listelerinde toplamda 112 şarkısıyla yer aldı. Bunlardan 77'si Hot 100'e girdi, 20 tanesi ise, R&B listesinde bir numaraya erişti. Bu başarılar sayesinde bu liste tarihinde, en çok şarkıyla listede yer alan şarkıcı oldu. Sanatçı bunun dışında I Never Loved a Man the Way I Love You, Lady Soul, Young, Gifted & Black ve Amazing Grace gibi işlerle başarısına devam etti. 1970'lerin ortasında kayıt şirketiyle yaşadığı anlaşmazlıklara kadar eser vermeye devam etti. 1979'da babası vurulduktan sonra Franklin, Atlantic'i terk ederek Arista Records ile çalışmaya başladı. The Blues Brothers filminde kendisini canlandıran sanatçı, Jump to It ve Who's Zoomin' Who? gibi albümlerle başarılarını sürdürdü. 1998'de, ünlü opera aryası "Nessun Dorma"yı seslendirerek olumlu eleştiriler topladı ve o yılki Grammy töreninde Luciano Pavarotti'nin yerine sahne aldı. Aynı yılın sonlarına doğru yayımladığı "A Rose Is Still a Rose" ile beraber son kez listelerde, ilk kırka girdi.

Franklin, toplamda 18 Grammy Ödülü'ne sahip olup, 75 milyonun üzerindeki satışlarından ötürü gelmiş geçmiş en çok satan kadın sanatçılar arasındadır. Franklin, 1987'de Rock and Roll Hall of Fame'e dahil edilerek bu başarıyı gösteren ilk kadın oldu. Daha sonra 2005'te UK Music Hall of Fame'e, Ağustos 2012'deyse GMA'nın Gospel Music Hall of Fame'ine dahil edildi. Franklin, Rolling Stone dergisinin iki "tüm zamanlar" listesine dahil oldu. Bunlardan ilki, 9. olduğu "Gelmiş Geçmiş En İyi Sanatçılar" olup, ikincisi ise, 1. olduğu "Gelmiş Geçmiş En İyi Şarkıcılar" listesidir.

İlk yılları

Aretha Louise Franklin, Memphis, Tennessee'de Barbara Siggers ve Clarence LaVaughn Franklin'in kızı olarak dünyaya geldi. "C. L." mahlasını alan babası Mississippi asıllı bir gezgin vaiz olup, annesi yetenekli bir piyanist ve vokalistti. Franklin'in yanı sıra, ebeveynleri üç kardeş daha dünyaya getirdikleri gibi her ikisi de bu evliliğin dışında başka çocuklara da sahip oldu. Franklin, iki yaşındayken aile Buffalo, New York'a taşındı. Beşinci yaş gününden önce babası C. L. Franklin, aileyi kalıcı olarak Detroit, Michigan'a taşıyarak Baptist kilisesi New Bethel'i kurdu. Franklin'in ebeveynleri özellikle C. L. Franklin'in aldatma hikâyeleri nedeniyle sorunlar yaşıyordu ve 1948 itibarıyla ayrıldılar. Annesi bir önceki ilişkisinden olan oğlu Vaughn ile beraber Buffalo'ya yeniden yerleşti.

Popüler inanışların aksine Franklin'in annesi, çocuklarını terk etmedi. Franklin, yazları Buffalo'ya gittiğini, annesinin de sıkça Detroit'e çocuklarını ziyarete geldiğini belirtti. Franklin'in annesi, onuncu yaş gününden önce, 7 Mart 1952'de öldü. Franklin'in büyükannesi Rachel ve Mahalia Jackson'ın da dahil olduğu birkaç kadın evdeki çocukların bakımına yardım etti. Bu sıralarda Franklin, nasıl piyano çalınacağını öğrendi. Franklin'in babasının duygusal açıdan yüklü vaazları onun "milyon dolar ses" olarak tanınmasına yol açtı ve ülke çapında verdiği vaazlar sayesinde binlerce dolar kazandı. Bu ün sayesinde gospel müzisyenleri Clara Ward, James Cleveland ve erken dönem Caravans üyeleri Albertina Walker ve Inez Andrews; Martin Luther King, Jr., Jackie Wilson ve Sam Cooke gibi birçok ünlü isim Franklin'lerin evini ziyarete geldi.

Müzik kariyeri

Erken dönem
Annesinin ölümünden hemen sonra Franklin, New Bethel'da solo şarkılar söylemeye başladı. Bunlardan ilki "Jesus, Be a Fence Around Me" ilahisiydi. Dört sene sonra babası, onun kariyer menajerliğini üstlendi ve onu "gospel caravan" adını verdiği kilise turlarına eşlik etmesi için yanında götürmeye başladı. Kısa süre sonra kızının J.V.B. Records'la anlaşmasına öncülük eden babası, 1956'da Songs of Faith adlı ilk albümün çıkışına önayak oldu. Gospel radyo istasyonlarına "Never Grow Old" ve "Precious Lord, Take My Hand" şarkıları servis edildi. Franklin, bu süreçte bazen The Caravans ve The Soul Stirrers ile beraber geziyordu ve dinsel olmayan müzik kariyerinden önce Soul Stirrers ile beraber şarkı söyleyen Sam Cooke'a âşık oldu.

18'ine girdikten sonra Franklin, babasına Sam Cooke gibi pop müzik kaydetmeye niyetli olduğunu söyledi. Menajeri olarak C. L., bu konuda yardımcı olacağını belirterek onunla beraber iki şarkılık bir demo hazırladı ve bu sayede Columbia Records'ın ilgisini çekti. 1960'ta bu şirketle anlaşma imzalayan sanatçı, "five-percent artist" (Türkçe: "yüzde beş sanatçı") adıyla atfedildi. Bu sıralarda pop performansları için koreograf Cholly Atkins'ten yardım aldı. Columbia ile anlaşmasından önce Sam Cooke, Franklin'in babasını kendi şirketi olan RCA'ya almak için ikna girişimlerinde bulunmuştu. Aynı şekilde, bölgesel kayıt şirketi sahibi Berry Gordy, Franklin'i ve ablası Erma'yı Tamla etiketine dahil etmek istemişti. Franklin'in babası ise, bu şirketlerdeki düzenin henüz oturmadığını hissetti. Franklin'in ilk Columbia teklisi "Today I Sing the Blues", Eylül 1960'ta yayımlanarak Hot Rhythm & Blues Sellers listesinde ilk onda yer aldı.

İlk başarılar
Ocak 1961'de Columbia, Franklin'in ilk ana akım albümü Aretha: With the Ray Bryant Comboyu piyasaya sürdü. Albümde, Billboard Hot 100 listesinde gözüken ilk teklisi "Won't Be Long" da yer almaktaydı. Büyük kısmının prodüksiyonu Clyde Otis tarafından üstlenilen bu Columbia kayıtları, vokal caz, blues, doo-wop ve rhythm and blues gibi farklı türde denemeler içeriyordu. Yıl bitmeden, "Rock-a-Bye Your Baby with a Dixie Melody" şarkısını yeniden seslendiren şarkıcı, teklinin B yüzüne R&B hiti "Operation Heartbreak"i de dahil etti. "Rock-a-Bye" Avustralya ve Kanada'da ilk kırkta gözükerek sanatçının ilk uluslararası hiti oldu. Franklin, 1961 sonunda Down Beat tarafından "yeni-yıldız kadın vokal" şeklinde bahsedildi. 1962'de Columbia'dan The Electrifying Aretha Franklin ve Amerikan listelerinde 69 numarada beliren The Tender, the Moving, the Swinging Aretha Franklin albümleri yayımlandı.

1964 itibarıyla Franklin, iyice pop müziğe yönelmeye başladı. 1965 başında "Runnin' Out of Fools" adlı baladıyla R&B listelerinde ilk ona kadar yükseldi. Sonraki süreçte, R&B ve Easy Listening listelerinde çeşitli şarkılarıyla göründü. 1960'lar ortalarında Franklin, gece kulübü ve tiyatrolardaki gösterileri ile $100.000 kazanır hale geldi. Aynı dönemde Hollywood A Go-Go ve Shindig! gibi rock and roll gösterilerinde de sahne aldı. Buna karşın, kayıt şirketinin Franklin'in yeteneklerini göz ardı ettiği de tartışılır hale geldi. Columbia yöneticisi John H. Hammond, daha sonraları Columbia'nın Franklin'in gospel geçmişini göz ardı ettiğinden ötürü sanatçının asıl potansiyelini ortaya çıkaramadığını belirtti.

Ticari başarı
Ocak 1967'de altı yıllık anlaşma sonunda Columbia ile anlaşmasını yenilemeyen Franklin, Atlantic Records'a geçti. O ay, Muscle Shoals, Alabama'daki FAME Stüdyoları'na giderek Muscle Shoals Rhythm Section'ın ünlü müzisyenlerinin önünde "I Never Loved a Man (The Way I Love You)"yu seslendirdi. Şarkı, Şubat ayında yayımlanarak R&B listelerinin zirvesine otururken Billboard Hot 100 listesinde dokuz numaraya kadar yükselerek sanatçının ilk ona giren ilk şarkısı oldu. Şarkının B yüzü "Do Right Woman, Do Right Man" de R&B listelerinde 37 numarada kendine yer buldu. Nisan ayında, Otis Redding'in "Respect" şarkısının coşkulu Franklin sürümü yayımlandı. Şarkı, hem R&B hem pop listesinde bir numaraya yükseldi. Sonraları sanatçının imza şarkısı olduğu gibi sivil haklar ve feminizm marşı olarak da kullanıldı.

Franklin'in Atlantic'ten çıkan ilk albümü I Never Loved a Man the Way I Love You ticari başarılar elde ederek altın plakla ödüllendirildi. 1967'de "Baby I Love You" ve "(You Make Me Feel Like A) Natural Woman" adlı iki şarkısıyla daha ilk onda yer aldı. Franklin'in, prodüktör Jerry Wexler ile birlikteliği, sanatçının Atlantic dönemindeki en başarılı şarkılarının ortaya çıkmasına yardımcı oldu. 1968'de Lady Soul ve Aretha Now adlı çok satan albümlerini yayımladı. Bu albümler Franklin'in en bilinen şarkılarından "Chain of Fools", "Ain't No Way", "Think" ve "I Say a Little Prayer" gibi şarkıları içermekteydi. Şubat 1968'de En İyi Kadın R&B Vokal Performansı da dahil olmak üzere iki Grammy aldı. Franklin, bu dalda 1975'te Natalie Cole'ın "This Will Be (An Everlasting Love)" ile aynı ödülü kazanmasına kadar toplamda sekiz kez art arda ödül kazandı (toplamda on bir kez bu ödülü aldı). 16 Şubat 1968'de Franklin, kendi şerefine düzenlenen bir günde eski dostu Martin Luther King, Jr. ile görüştü. Aynı gün, ölümünden iki ay önce Luther King ona SCLC Drum Beat Ödülü takdim etti. Franklin, Haziran 1968'de Time dergisinin kapağında yer aldı.

Franklin'in başarıları 1970'lerde daha ilerilere yöneldi. Bu süreçte "Spanish Harlem", "Rock Steady" ve "Day Dreaming" gibi şarkılarla ilk onda yer alırken, Spirit in the Dark, Young, Gifted & Black ve gospel türündeki Amazing Grace gibi albümlerle olumlu eleştiriler aldı. 1971'de Franklin, Fillmore West'in afişlerinde yer alan ilk R&B şarkıcısı oldu. Bir süre sonra da Aretha Live at Fillmore West adlı canlı performans albümü piyasaya sürüldü. Quincy Jones prodüksiyonu içeren albümü Hey Now Hey (The Other Side of the Sky) ile beraber Franklin'in kariyerinde bir gerileme görüldü. Her ne kadar albümdeki "Angel" ticari olarak başarı gösterse de 1973'te yayımlandığında oldukça düşük bir satış grafiği çizdi. Franklin, bu süreçten sonra "Until You Come Back to Me" ve "I'm in Love" gibi şarkılarla R&B başarıları gösterse de 1975'ten sonra kayda değer liste başarıları elde edemedi. Jerry Wexler, 1976'da Atlantic'ten ayrılıp Warner Bros. Records'a geçtikten sonra Franklin, Curtis Mayfield ile beraber "Sparkle" filminin soundtrack'''i üzerinde çalıştı. Albümde, sanatçının 70'lerdeki son top-40 hiti olan "Something He Can Feel" yer alıyordu. Franklin'in Sweet Passion, Almighty Fire ve La Diva da dahil olmak üzere bundan sonraki Atlantic albümleri fiyaskoyla sonuçlandı. 1979'da ise sanatçı şirketten ayrılmaya karar verdi.

 Sonraki yıllar

1980'de Clive Davis'in de dahil olduğu Arista Records'a kaydolan Franklin, Kraliçe Elizabeth'in önünde Royal Albert Hall'de kraliyet konseri verdi. Franklin, bunun yanında komedi müzikali The Blues Brothersta konuk oyuncu olarak bir garsonu canlandırarak övgü topladı. Franklin'in ilk Arista albümü Arethada R&B listesinde 3 numaraya yükselen "United Together" ve Grammy ödülü adayı gösterilen Otis Redding cover'ı "I Can't Turn You Loose" yer almaktaydı. 1981'de yayımlanan Love All the Hurt Away, aynı adlı George Benson düeti ve Grammy ödüllü Sam & Dave cover'ı "Hold On, I'm Comin'"i içeriyordu. Franklin, yedi yıldan sonra Jump to It adlı albümle altın plak kazandı. Albümle, aynı adı taşıyan şarkı da altı seneden sonra listelerde ilk kırkta yer alan ilk şarkısı oldu.

1985'te "daha genç bir tını" elde etmek amacıyla dördüncü Arista albümü Who's Zoomin' Whoyu yayımlayarak bir milyondan fazla sattı. "Freeway of Love", "Who's Zoomin' Who" ve "Sisters Are Doing It for Themselves" gibi şarkıları içeren albüm böylelikle sanatçının platin plak kazanan ilk albümü oldu. Bir sonraki sene yayımlanan Aretha da benzer başarılara imza attı. Bu albümde de, "Jumpin' Jack Flash", "Jimmy Lee" ve George Michael düeti "I Knew You Were Waiting for Me" gibi bilinen şarkıları yer almaktaydı. Bu dönemde Franklin, A Different World ve Together gibi gösteriler için tema şarkıları seslendirdi. 1987'de babasının kilisesinde kaydedilen üçüncü gospel albümü, One Lord, One Faith, One Baptismi ve 1989'da Through the Stormu yayımladı. Franklin'in 1991 albümü, What You See is What You Sweat ise listelere giremedi. Frankin, listelere bir daha 1993'teki dans şarkısı "A Deeper Love" ile, ilk 40'a ise 1994'teki "Willing to Forgive" şarkısıyla geri döndü.

1998'de Franklin, Lauryn Hill tarafından prodüksiyonu üstlenilen "A Rose Is Still a Rose" ile listelerde ilk 40'ta yer alırken, aynı addaki albümü altın plak elde etti. Aynı yıl Grammy Ödülleri töreninde "Nessun Dorma"yı seslendiren sanatçı büyük övgüler topladı. Grammy ödüllü "Wonderful" şarkısının da yer aldığı Arista'dan çıkan son albümü So Damn Happy, 2003'te yayımlandı. Franklin, 20 seneden sonra 2004 yılında Arista'dan ayrılacağını açıkladı. Arista anlaşmasının zorunlu kıldığı düet derleme albümü Jewels in the Crown: All-Star Duets with the Queeni 2007'de piyasaya sürüldü. Sonraki sene ise DMI Records'tan This Christmas, Aretha adlı noel albümü yayımlandı.

Ocak 2009'da Franklin, ABD genel seçimlerini kazanan Barack Obama'nın zaferini kutlamak adına düzenlenen gösteride kilise şapkası eşliğinde "My Country 'Tis of Thee" adlı şarkıyı seslendirdi. 2010'da sanatçı, Yale Üniversitesi'nden onur derecesi elde etti. 2011'de kendi kurduğu Aretha's Records aracılığıyla Aretha: A Woman Falling Out of Love albümünü piyasaya sürdü. 2014 itibarıyla RCA Records altında çalışan sanatçı, tekrar Clive Davis ile beraber iş birliği içindedir. Yeni bir albüm için Babyface ve Danger Mouse ile ortak çalışmalar gündeme gelmiştir.

29 Eylül 2014'te Franklin, Late Show with David Letterman programında Cissy Houston arka vokalleriyle beraber Adele'in "Rolling in the Deep" şarkısı ve "Ain't No Mountain High Enough" şarkısından oluşan bir derleme seslendirdi. Ekim 2014'te "Rolling in the Deep" cover'ının Billboard'ın Hot R&B/Hip-Hop Songs listesinde 47 numaraya erişmesiyle Franklin, bu listede 100 şarkısı olan ilk insan oldu.

 Müzikal tarz ve imaj
Franklin; vokal esnekliği, yorumsal zekası, yetenekli piyano çalışı, kulağı ve deneyimi nedeniyle sıklıkla büyük bir şarkıcı ve müzisyen olarak addedilir. Franklin'in sesi, "güçlü bir mezzo-soprano" olarak sınıflandırılmaktadır. Franklin'in erken dönem sesini barındıran ve sanatçının on dört yaşında söylediği Songs of Faith albümü hakkında konuşan Jerry Wexler, sanatçının sesini "on dört yaşındaki bir çocuk gibi değil, kendinden geçmiş bir tefsirci rahip gibi" olduğunu belirtti. Franklin'in imajı kariyeri boyunca ani değişimlere sahne oldu. 1960'lar boyunca kabarık saçlar ve bazen vizon kürk ile kuş tüyleriyle kuşanmış abartılı kıyafetlerle göz önünde bulunurken, 1970'lerde kendi köklerine binaen Afro saçlarıyla ve Afro-merkezli kıyafetleriyle akranları tarafından örnek alındı. 1970'ler ortasında verdiği kiloların ardından dar kıyafetler giymeye başladı. 1980'lerde ise gecelik ve abartılı kıyafetler giydi.

 Kişisel yaşam

Detroit'te yetişen Franklin, 1960'larda New York'a taşınarak 1970'ler ortasında Los Angeles'a yerleşene kadar burada kaldı. En son Los Angeles'a  yerleşen sanatçı 1982'ye kadar burada yaşadı. Daha sonra Detroit'e yerleşerek, rahatsızlanan babasının ve kardeşlerinin yanında kaldı. Franklin ölene kadar Detroit'te yaşadı. 1984'te yaşadığı bir olayın ardından yaşadığı uçma korkusu nedeniyle denizaşırı seyahat edemeyen Franklin, bu tarihten sonra sadece Kuzey Amerika'da sahne aldı. Dört erkek çocuğu olan Franklin'in ilk evladı Clarence, sanatçı 14 yaşına girdiği sıralarda dünyaya geldi. Hiçbir oğlunun babası açıklanmadı. Kariyeri peşinde koşarken ve "arkadaşlarıyla takılırken" Franklin'in büyükannesi Rachel ve kız kardeşi Erma çocukları sırayla alarak yetiştirdi. Franklin'in üçüncü oğlu, Ted White, Jr. 1964 yılında dünyaya geldi. Profesyonel olarak Teddy Richards adıyla bilinen bu üçüncü oğlu, annesi için konserlerde gitar çalmasıyla bilinmektedir.

Franklin iki kez evlendi. Babasının karşı çıkmasına rağmen Ted White ile 1961'de evlendi. Aile içi şiddet de barındıran kavgalı bir ilişkiden sonra çift 1969'da boşandı. 11 Nisan 1978'de ikinci eşi aktör Glynn Turman ile babasının kilisesinde evlendi. Franklin, Turman ile evlenerek, Turman'ın önceki evliliğinden üç çocuğuna üvey anne oldu. Çift, 1982'de Franklin'in Los Angeles'dan Detroit'e taşınmasının ardından ayrı düştü ve 1984 itibarıyla de boşandı. Bir dönem uzun süreli erkek arkadaşı Willie Wilkerson ile evlilik planı yaptı. Franklin ve Wilkerson'ın 1988'e kadar uzanan iki nişan geçmişi bulunmaktadır. Franklin en sonunda 2012'de nişanın düştüğünü beyan etti.

Franklin'in kız kardeşleri Erma ve Carolyn de profesyonel müzisyen olarak kariyer sahibi oldular ve Franklin'in albümlerinde geri vokalde yer aldılar. Franklin'in Ted White'tan boşanmasını izleyen süreçte erkek kardeşi Cecil, Franklin'in menajeri oldu ve 26 Aralık 1989'da akciğer kanserinden dolayı öldüğü tarihe kadar öyle kaldı. Kız kardeşi Carolyn de Nisan 1988'de meme kanserinden dolayı ölürken, daha büyük kız kardeşi Erma gırtlak kanseri neticesinde Eylül 2002'de hayata gözlerini yumdu. Franklin'in yarı erkek kardeşi Vaughn da Erma'dan iki ay sonra öldü. Yarı kız kardeşi Carl Kelley (Jennings; d. 1940) halen yaşamaktadır. Franklin, 10 Haziran 1979 tarihinde Las Vegas'taki Aladdin Hotel'de konser verirken babası C. L.'in Detroit'teki evinde kısa mesafeden iki kez vurulduğunu öğrendi. Henry Ford Hastanesi'nde geçirdiği altı aydan sonra, hala komadayken babası C.L., 24 saat bakıcı eşliğinde eve getirildi. Sanatçı, 1982 sonunda babasına bakmak için Detroit'e taşındı. Babası 27 Temmuz 1984 tarihinde öldü.

Franklin romantik açıdan pek çok sanatçıyla ilişkilendirilmektedir. Bunlar arasında Sam Cooke ve The Temptations grubundan Dennis Edwards yer almaktadır. Müzik piyasasındaki arkadaşları arasında Dionne Warwick, Mavis Staples ve Sweet Inspirations grubunun üyesi olarak Franklin'le şarkı söylemeye başlayan Cissy Houston yer almaktadır. Houston, aynı zamanda Franklin'in hit şarkısı "Ain't No Way"in geri vokalinde yer aldı. Franklin, Houston'ın kızı Whitney ile 1970'lerde tanıştı. Daha sonra Whitney'nin onursal teyzesi oldu. Whitney bu süreçte ona "Auntie Ree" ("Ree Teyze") şeklinde hitap etti. Whitney, 11 Şubat 2012'de öldü. Franklin ise onun ölümüne çok şaşırdığını belirtti. Houston'ın anısına 18 Şubat'ta düzenlenen gösteride yer alacağını belirtse de, temsilcisi Franklin'in bacak spazmı geçirdiği ve bu yüzden katılamayacağını açıkladı. Onun katılmayışına yönelik eleştiriler üzerine, "Tanrı biliyor, gelmeyi çok istedim ama gelemedim." dedi.

Franklin, kayıtlı bir demokrattır. 2014'te müziğe olan katkılarından ötürü Harvard Üniversitesi tarafından "Sanat Doktoru" olarak onursal derece elde etti.

 Kilo durumları ve sağlık sorunları
Franklin, kilo sorunlarıyla yıllarca mücadele etti. 1974'te sıkı bir rejimle 18 kg verdikten sonra 70'lerin sonuna kadar kilosunu korudu. Franklin 1990'larda What You See Is What You Sweat albümünün yayımlanmasından önce tekrar kilo verdi ancak bir buçuk yıl içinde bunu tekrar aldı. Daha sonraları yıllarca "yo-yo" diyetine devam ettiğini belirtti. Açıklanmayan bir tümörü almak üzere geçirdiği ameliyatı izleyen süreçte 39 kg verdiğini belirtse de, 2012'de bu kiloları tekrar geri aldığını ifade etti. Eski bir sigara tiryakisi ve alkol bağımlısı olan olan sanatçı, 1992'de sigara içmeyi bıraktı. Franklin 1994'te sigara içmenin "sesine zarar verdiğini" öne sürse de, 2003'te sigarayı bırakmanın kilosunun hızla artmasına yol açtığını söyledi.

2010'da Franklin bir tümörü aldırmak adına konserlerini iptal etti. 2011 yılında Franklin, bu ameliyat sayesinde "hayatına 15 ila 20 yıl ekleyeceğini" belirtti. Buna karşın pankreas kanseri ile ilgili iddiaları yalanladı. 19 Mayıs 2011'de Chicago tiyatrosunda geri dönüş gösterisini düzenledi. Mayıs 2013'te Franklin bir başka tıbbi müdahale adına iki konserini iptal etti. Aynı ayın sonunda sanatçı, Haziran ayındaki üç konseri daha iptal ederek Temmuz ayına erteledi. Ancak 27 Temmuz'daki Clarkston, Michigan gösterisi yine tıbbi gerekçelerle iptal edildi. Buna ek olarak Ağustos'ta Chicago'daki MLB dahilinde, kendisinin sivil haklara bağlılığı şerefine düzenlenen bir öğle yemeğinde yer alması beklenen gösteri iptal edildi. Yine 21 Eylül'deki Atlanta konserini benzer gerekçelerle rafa kaldırdı. Ağustos 2013 sonunda The Associated Press ile yapılan bir telefon röportajında sanatçı "mucizevi" bir şekilde açıklanmayan bir hastalıktan kurtulduğunu ancak %100 iyileşme sağlanana kadar herhangi bir gösteriye katılmayacağını belirtti. Bir süre sonra gösterilere geri dönen Franklin, 2013 Noel'i için Detroit'teki Motor City Casino'da sahne aldı. 2014 yazının başlarında çok şehirli bir konser turnesine başlayacağını belirten sanatçı, 14 Haziran'da New York'taki Radio City Music Hall'deki gösteriyle bu turnesine başladı.

Ölümü

Aretha Franklin, 16 Ağustos 2018'de pankreas kanserine bağlı olarak Detroit'teki evinde 9:50'de öldü.

 Kalıt

1987'de Franklin, Rock and Roll Hall of Fame'e dahil edilen ilk kadın sanatçı oldu. Bundan iki sene önce Michigan Hükûmeti, Franklin'in sesini "doğal kaynak" olarak nitelendirdi. Franklin, Hollywood Walk of Fame'deki yıldızını 1979'da elde etti. 1994'te Kennedy Center Honors'tan bir madalya aldı ve aynı yıl NARAS Yaşam Boyu Başarı Ödülü elde etti. Bundan üç yıl önce ise NARAS Grammy Efsanesi ödülü elde etti. 1999'da National Medal of Arts madalyasını kazandı. 2005'te Başkanlık Özgürlük Madalyası elde etti. Aynı sene UK Music Hall of Fame'e dahil edilerek Madonna'dan sonra buna dahil olan ikinci kadın sanatçı oldu.

2008'de MusiCares Yılın İnsanı Ödülü elde etti ve bu senenin Grammy töreninde sahne aldı. Aynı sene Billboard Hot 100 tüm zamanların en iyi sanatçıları listesinde ilk 20'de yer aldı. 2012'de GMA Gospel Music Hall of Fame'e dahil edildi. Franklin, sıklıkla "sivil haklar hareketinin sesi, siyah Amerika'nın sesi" ve "siyah eşitliğin sembolü" olarak nitelendirilir. Sanatçı, yine Rolling Stone'un "Tüm Zamanların En İyi Şarkıcıları" listesinde 1 numarada yer aldı. Şubat 2011'de ameliyatının ve iyileşme sürecinin ardından Grammy Ödülleri, kendisi adına onun şarkılarından oluşan bir potpuri gösterisi düzenledi. Bu gösteride Christina Aguilera, Florence Welch, Jennifer Hudson, Martina McBride ve Yolanda Adams yer aldı.

 Akademik itibar
Franklin, Harvard Üniversitesi'nden onursal derece elde etti. Bunun dışında 2012'de Princeton Üniversitesi'nden, 2010'da Yale Üniversitesi'nden, 2006'da Berklee Müzik Koleji'nden, 1995'te New England Konservatuvarı'ndan, 1987'deyse Michigan Üniversitesi'nden müzik alanında onursal doktora unvanı ede etti. Bunun yanında 1990'da Wayne State Üniversitesi'nden onursal L.H.D. ve 1975'te Bethune-Cookman Koleji'nden onursal hukuk doktoru unvanı kazandı.

 Ödülleri

 Diskografi

 Bir numaraya yükselmiş R&B teklileri I Never Loved a Man (The Way I Love You) (1967)Respect (1967)Baby I Love You (1967)Chain of Fools (1967)(Sweet Sweet Baby) Since You've Been Gone (1968)Think (1968)Share Your Love with Me (1969)Call Me (1970)Don't Play That Song (You Lied) (1970)Bridge Over Troubled Water (1971)Spanish Harlem (1971)Day Dreaming (1972)Angel (1973)Until You Come Back to Me (That's What I'm Gonna Do) (1973)I'm in Love (1974)Something He Can Feel (1976)Break It to Me Gently (1977)Jump to It (1982)Get It Right (1983)Freeway of Love (1985)

 Filmografi Black Rodeo (1972) (belgesel)The Blues Brothers (1980)Listen Up: The Lives of Quincy Jones (1990) (belgesel)Blues Brothers 2000 (1998)Tom Dowd & the Language of Music (2003) (belgesel)The Zen of Bennett (2012) (belgesel)Muscle Shoals'' (2013) (belgesel)

Dış bağlantılar

Aretha Franklin Harvard'dan onur derecesi alırken – Haziran 2014
 Aretha Franklin – Legacy Recordings

Aretha Franklin – NPR Music

Bibliyografi

Kaynakça

1942 doğumlular
Memphis doğumlu şarkıcılar
20. yüzyılda Amerikalı şarkıcılar
21. yüzyılda Amerikalı şarkıcılar
Afrikalı Amerikalı kadın şarkıcılar
Afrikalı Amerikalı feministler
Afrikalı Amerikalı piyanistler
Amerikalı dans müzisyenleri
Amerikalı mezzo-sopranolar
Amerikalı Baptistler
Başkanlık Özgürlük Madalyası sahipleri
Atlantic Records sanatçıları
Checker Records sanatçıları
Columbia Records sanatçıları
RCA Records sanatçıları
Feminist müzisyenler
Rhythm and blues piyanistleri
Baptist feministler
2018 yılında ölenler
20. yüzyılda Amerikalı piyanistler
21. yüzyıl Amerikalı bestecileri
Afrikalı Amerikalı Hristiyanlar
Afrikalı Amerikalı kadın oyuncular
Afrikalı Amerikalı rock şarkıcıları
Afrikalı Amerikalı şarkıcı-şarkı yazarları
Amerikalı kadın pop şarkıcıları
Amerikalı kadın rock şarkıcıları
Amerikalı kadın şarkıcı-şarkı yazarları
Amerikalı feministler
Amerikalı gospel şarkıcıları
Amerikalı pop rock şarkıcıları
Amerikalı R&B şarkıcı şarkı sözü yazarları
Arista Records sanatçıları
Detroit'te kültür
Michigan'da kanserden ölenler
Pankreas kanserinden ölenler
Grammy Yaşam Boyu Başarı Ödülü sahipleri
Ulusal Sanat Madalyası sahipleri
Balad müzisyenleri
Rock and Roll Hall of Fame
21. yüzyıl kadın şarkıcıları
Amerikalı soul şarkıcıları
Grammy Efsane Ödülü sahipleri
Yılın MusiCares Kişisi Grammy Ödülü sahipleri

Aretha Franklin


Sergueï Anatolievitch Dylevski (en  ; en , Siarhieï Anatolievitch Dyliewski), né à Minsk le , est un ingénieur biélorusse, membre depuis 2020 du présidium du Conseil de coordination fondé par l'opposante politique Svetlana Tikhanovskaïa.

Éléments biographiques
Sergueï Dylevski naît le  à Minsk. Ses parents, ouvriers, sont employés chez le constructeur de machines agricoles Minski Traktorny Zavod. Après des études de construction mécanique dans un collège technique de Minsk, Dylevski choisit de devenir trempeur d'acier.

Manifestations post-électorales de 2020

À la suite de l'élection présidentielle biélorusse de 2020 et des manifestations biélorusses d', Sergueï Dylevski est choqué par la violence des répressions des forces de sécurité contre les manifestants. Il conduit plusieurs manifestants dans les hôpitaux et appelle à la grève chez Minski Traktorny Zavod. Il est rejoint dans son combat par de nombreux travailleurs appelant à la libération des prisonniers politiques et à l'organisation de nouvelles élections. Début août, lors d'une marche pour rallier le centre de Minsk, il est à la tête d'un groupe de .

Le , Sergueï Dylevski organise une nouvelle marche qui rassemble  grévistes de Minski Traktorny Zavod. Il annonce le lendemain que  ont été arrêtées pour avoir manifesté leur soutien aux travailleurs devant les bâtiments de l'entreprise.

Le , Sergueï Dylevski est nommé membre du présidium du Conseil de coordination, mis en place par la candidate à la présidentielle Svetlana Tikhanovskaïa pour coordonner une transition démocratique et pacifique du pouvoir politique du président Alexandre Loukachenko : celui-ci affirme avoir remporté l'élection présidentielle biélorusse du , ce que contestent l'opposition biélorusse et de nombreuses organisations internationales.

Le lendemain, Alexandre Koniouk, procureur général de Biélorussie, entame des poursuites pénales contre les membres du Conseil de coordination en vertu de l' du Code pénal biélorusse, les accusant d'avoir .

Le , le  consacre un article à la  qu'est devenu Sergueï Dylevski. Celui-ci y déclare considérer que le système industriel biélorusse est inefficace et que le manque d'oligarques en Biélorussie est  car cela signifie que les hommes d'affaires « sains » ne souhaitent pas investir dans leur pays. Il déclare également que la politique serait , tout en affirmant son intention de contribuer à chasser Loukachenko du pouvoir. Il considère que Svetlana Tikhanovskaïa est la présidente légitime de la Biélorussie et fait observer que .

Pressions légales
Le , Sergueï Dylevski et son confrère du présidium Maxime Znak sont interrogés dans les locaux du KGB biélorusse, qui décide malgré tout de les laisser en liberté

Trois jours plus tard, Sergueï Dylevski et Olga Kovalkova tentent de soutenir les grévistes de l'usine Minski Traktorny Zavod. Ils sont condamnés à dix jours de prison le lendemain. À l'issue de sa peine, Olga Kovalkova est contrainte à l'exil et emmenée secrètement vers la frontière polonaise.

Le , après la fin de la détention administrative des deux opposants, le juge du district central de Minsk leur inflige une nouvelle peine d'incarcération de quinze jours en vertu de la  de l' sur la . Sergueï Dylevski reste incarcéré après cette période : son avocat n'a alors pas pu le rencontrer depuis le . Il est finalement libéré le .

Le , à la suite de pressions exercées par la direction de l'usine, il est contraint de démissionner « de son plein gré ». Trois jours plus tard, il quitte la Biélorussie : il était le dernier membre du présidium du Conseil de coordination encore en liberté sur le territoire national. Il se réfugie à Varsovie.

Récompenses et distinctions
En , Sergueï Dylevski, aux côtés d'autres représentants de l'opposition démocrate biélorusse, est honoré du prix Sakharov décerné par le Parlement européen.

Références

Liens externes

Naissance en septembre 1989
Naissance à Minsk
Personnalité politique biélorusse
Exilé politique du XXIe siècle
Droits de l'homme en Biélorussie
Ingénieur biélorusse du XXIe siècle
Lauréat du prix Sakharov
Personnalité biélorusse du XXIe siècle

Sergueï Dylevski


Palazzo Pignano ist eine norditalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Cremona in der Lombardei. Die Gemeinde liegt etwa 45 Kilometer nordwestlich von Cremona am Tormo.

Geschichte
Die Ortschaft besteht – zumindest als Kapelle – seit dem 4. Jahrhundert nach Christus.

Verkehr
Durch den Südteil der Gemeinde führt die frühere Strada Statale 415 Paullese (heute eine Provinzstraße) von Paullo nach Cremona.

Einzelnachweise

Weblinks

Ort in der Lombardei

Palazzo Pignano


Gårde er en lille by i Varde Kommune med 257 indbyggere. Selvom Gårde har egen togstation på Den vestjyske længdebane (Gårde Station), så er byen lille og har ikke længere et lokalt supermarked og skolen er en STU skole, Gårde har har en meget aktiv Idræts- og Skytteforening, GISF.dk .

Der afholdes desuden Le Man for have traktorer en gang om året. Der er også Rollerock, som er årlig tilbagevendende begivenhed. Hører til postnr. 6870 Ølgod.

Fra byen er der 6,5 km til Tistrup og 5,6 km Ølgod.

Kåret til årets landsby i 2019.

Byen ligger ved Primærrute 12.

Referencer

Byer i Varde Kommune

Gårde


بنات الليل فيلم مصري تم إنتاجه عام 1955، إخراج حسن الإمام وبطولة مديحة يسري وكمال الشناوي وحسين رياض.

تمثيل
 مديحة يسري
 كمال الشناوي
 حسين رياض
 زوزو حمدي الحكيم
 ثريا حلمي
 حمدي غيث
 هند رستم
 فردوس محمد

روابط خارجية

مراجع

أفلام حسن الإمام
أفلام حسين رياض
أفلام حمدي غيث
أفلام كمال الشناوي
أفلام مديحة يسري
أفلام مصرية إنتاج 1955
أفلام هند رستم
أفلام زوزو حمدي الحكيم

بنات الليل (فيلم)


Toddalioideae, potporodica rutovki. Sastojki se od preko 100 rodova.

Ime dolazi po najvažnijem rodu Toddalia.

Rodovi

 genus Acmadenia Bartl. & H.L. Wendl.
 genus Acradenia Kippist
 genus Acronychia J.R. Forst. & G. Forst.
 genus Adenandra Willd.
 genus Adiscanthus Ducke
 genus Agathosma Willd.
 genus Almeidea A. St.-Hil.
 genus Angostura Roem. & Schult.
 genus Apocaulon R.S. Cowan
 genus Asterolasia F. Muell.
 genus Balfourodendron Corr. Mello ex Oliv.
 genus Boronella Baill.
 genus Boronia Sm.
 genus Bosistoa F. Muell.
 genus Bouchardatia Baill.
 genus Bouzetia Montrouz.
 genus Brombya F. Muell.
 genus Calodendrum Thunb.
 genus Casimiroa Llave & Lex.
 genus Choisya Kunth
 genus Chorilaena Endl.
 genus Coleonema Bartl. & H.L. Wendl.
 genus Comptonella Baker f.
 genus Conchocarpus J.C. Mikan
 genus Correa Andrews
 genus Crowea Sm.
 genus Decagonocarpus Engl.
 genus Decatropis Hook.f.
 genus Decazyx Pittier & S.F. Blake
 genus Dendrosma Pancher & Sebert
 genus Dictamnus L.
 genus Dinosperma T.G. Hartley
 genus Diosma L.
 genus Diphasiopsis Mendonca
 genus Diplolaena R. Br.
 genus Drummondita Harv.
 genus Dutaillyea Baill.
 genus Empleurum Aiton
 genus Eriostemon Sm.
 genus Ertela Adans.
 genus Erythrochiton Nees & Mart.
 genus Esenbeckia Kunth
 genus Euchaetis Bartl. & H.L. Wendl.
 genus Euodia J.R. Forst. & G. Forst.
 genus Euxylophora Huber
 genus Evodiella Linden
 genus Fagaropsis Mildbr. ex Siebenl.
 genus Galipea Aubl.
 genus Geijera Schott
 genus Geleznowia Turcz.
 genus Halfordia F. Muell.
 genus Helietta Tul.
 genus Hortia Vand.
 genus Leptothyrsa Hook.f.
 genus Lubaria Pittier
 genus Lunasia Blanco
 genus Maclurodendron T.G. Hartley
 genus Macrostylis Bartl. & H.L. Wendl.
 genus Medicosma Hook.f.
 genus Melicope J.R. Forst. & G. Forst.
 genus Metrodorea A. St.-Hil.
 genus Microcybe Turcz.
 genus Muiriantha C.A. Gardner
 genus Myrtopsis Engl.
 genus Naudinia Planch. & Linden
 genus Nematolepis Turcz.
 genus Neobyrnesia J.A. Armstr.
 genus Neoraputia Emmerich
 genus Nycticalanthus Ducke
 genus Oricia Pierre
 genus Oriciopsis Engl.
 genus Orixa Thunb.
 genus Peltostigma Walp.
 genus Pentaceras Hook.f.
 genus Phebalium Vent.
 genus Phellodendron Rupr.
 genus Philotheca Rudge
 genus Phyllosma Bolus
 genus Picrella Baill.
 genus Pilocarpus Vahl
 genus Pitavia Molina
 genus Pitaviaster T.G. Hartley
 genus Platydesma H. Mann
 genus Plethadenia Urb.
 genus Polyaster Hook.f.
 genus Ptelea L.
 genus Raputia Aubl.
 genus Raputiarana Emmerich
 genus Rauia Nees & Mart.
 genus Raulinoa R.S. Cowan
 genus Ravenia Vell.
 genus Raveniopsis Gleason
 genus Rhadinothamnus Paul G. Wilson
 genus Rutaneblina Steyerm. & Luteyn
 genus Sarcomelicope Engl.
 genus Sheilanthera I. Williams
 genus Sigmatanthus Huber ex Emmerich
 genus Skimmia Thunb.
 genus Spiranthera A. St.-Hil.
 genus Stauranthus Liebm.
 genus Teclea Delile
 genus Tetractomia Hook.f.
 genus Tetradium Lour.
 genus Ticorea Aubl.
 genus Toddalia Juss.
 genus Toddaliopsis Engl.
 genus Vepris Comm. ex A. Juss.
 genus Zanthoxylum L.
 genus Zieria Sm.

Izvori

Rutovke

Toddalioideae


Le Fighter Squadron Composite 111 ou VFC-111, connu sous le nom de "Sun Downers", est un escadron  de chasse composite l'United States Navy Reserve fournissant une formation d'adversaire. L'escadron est basé à la Naval Air Station Key West en Floride et fait partie de la Tactical Support Wing de la Réserve navale des États-Unis. Leur indicatif radio est Bogey et leur code de queue est AF.

Actuellement, il exploite des F-5 Tiger II. L'escadron est composé d'officiers subalternes expérimentés en service actif, de réservistes de soutien à plein temps et de réserves sélectives.

Historique

Le VFC-111 était à l'origine connu sous le nom de  Fighter Composite Squadron Thirteen (VFC-13) (Détachement Key West) qui a été créé en  et a été renommé VFC-111 en novembre 2006.

Le VFC-111 a epris son insigne, son indicatif d'appel et ses traditions du VF-111 Sun Downers, un célèbre escadron de chasse d'US Navye, qui a été dissout en tant qu'escadron F-14 Tomcat de la Marine Corps Air Station Miramar, en 1995.

À ce titre, il a assumé le rôle d'adversaire d'un escadron de service actif depuis désactivé au NAS Key West connu sous le nom de Fighter Squadron 45 (). L'emplacement unique du VFC-111 au NAS Key West, en Floride, siège du programme de préparation aérienne d'avions de combat de la Marine (SFARP), fournit une partie importante du soutien de l'adversaire à tous les escadrons de remplacement de la flotte de F/A-18 Hornet (Fleet Replacement Squadron) dans l'US Navy et l'US Marine Corps :
 VFA-106 au Naval Air Station Oceana, Virginie ;
 VFA-122 au Naval Air Station Lemoore, Californie ;
 VMFAT-101 au MCAS Miramar, Californie ;
 VAQ-129 au Naval Air Station Whidbey Island, Washington, plus récemment à la suite de la formation de cet escadron sur l'EA-18G Growler.

Il fournit aussi, avec la mise en place des Escadrons de remplacement de la flotte (FRS)  pour le F-35 Lightning II  de la Marine et du Corps des Marines :
 VFA-101 à Eglin Air Force Base, en Floride ;
 VFA-125 au Naval Air Station Lemoore ;
 VMFAT-501 au ,en  Caroline du Sud.

Voir aussi

Notes et références

Liens internes
 Tactical Support Wing
 Histoire de l'United States Navy

Liens externes
  VFC-12 - Site GlobaleSecurity.org
  VFC-111 - Site Seaforces.org
  TSW-(VFC-12) - Site Wings-Aviation.ch

Early warning squadron de l'United States Navy
Unité ou formation militaire créée en 2006

VFC-111


Sustavna skleroza (SSc) jest generalizirana bolest vezivnog tkiva klinički obilježena zadebljanjem i fibrozom kože te zahvaćanjem unutarnjih organa (probavnog sustava, pluća, srca i bubrega). Iz nepoznatih razloga imunološki sustav okreće se protiv tijela i stvara antitijela protiv vlastitog tkiva, a rezultat toga jest hiperprodukcija kolagena te razvoj upala. Zbog najvidljivije manifestacije na površini – koži – bolest se naziva i skleroderma.

Simpotomi
Karakterizirana je trijasom koji se sastoji od:

 fibroze kože i/ili unutarnjih organa
 stvaranja specifičnih autoantitijela
 mikrovaskulopatija (oštećenja najsitniji krvnih žila).

Klasifikacija
Sustavna skleroza, također je poznata pod nazivima sustavna ili sustavska skleroza, sklerodermija i skleroderma. Danas se smatra bolešću koja nalikuje sindromskim bolestima (koje opisuje nekoliko dijagnostičkih simptoma sa širokim, raznolikim spektrom kliničkih i laboratorijskih manifestacija).

Klinička podjela uzima u obzir lokaciju i rasprostranjenost kožnih promjena, odnosno zahvaćanje unutarnjih organa. Postoje dva klinička podtipa: difuzna skleroderma i ograničena (lokalizirana) SSc – imenovano prema proširenosti kožnih promjena. Zahvaćenost unutarnjih organa se javlja kod oba podtipa kao i zahvaćanja kože lica.

Difuzna SSc definirana je kao zadebljanje kože koje se javlja u bilo kojem trenutku tijekom trajanja bolesti. Zadebljanja se proteže na tijelu prema gore od laktova, odnosno koljena pa zahvaća nadlaktice, bedra ili trup, a u kasnijim stadijima bolesti prednji dio prsnog koša, leđa i trbuh.

Nasuprot tomu, ograničenu SSc imaju osobe kod kojih postoji ograničeno zadebljanje kože ili pojava SSc bez kožnih očitovanja – samo sa zahvaćanjem unutarnjih organa, tzv. sclerosis sine scleroderma. Ograničeno zadebljanje kože jest ono koje zahvaća prste, šake i/ili podlaktice.

Svaki od dva podtipa nadalje se dijeli u tri stadija: rani, srednji i kasni, ovisno o duljini trajanja bolesti.

Kod difuzne SSc trajanje pojedinog stadija jest:

 rani – bolest traje do tri godine
 srednji – tri do šest godina
 kasni – iznad šest godina trajanja bolesti.

Stadije ograničene SSc je teže odrediti, tako da su određeni dulji vremenski intervali:

 rani – trajanja do pet godina
 srednji – pet do deset godina
 kasni – iznad deset godina trajanja bolesti.

Vodilja pri određivanju navedenih intervala je bilo vrijeme nastanka dijagnoze plućno arterijske hipertenzije (PAH), koja se najčešće javlja nakon deset godina trajanja bolesti, odnosno u kasnom stadiju ograničene SSc.

Što se tiče zahvaćanja unutarnjih organa, između difuzne i ograničene SSc postoje značajne razlike pa su tako pacijenti s difuznom SSc pod povišenim rizikom evidentnog zahvaćanja unutarnjih organa (pluća, srca i bubrega) već u ranom stadiju bolesti. Kod pacijenata s ograničenim podtipom bolesti najčešće se javlja u kasnom stadiju (kao gore spomenuta plućna arterijska hipertenzija tj. povećanje arterijskog tlaka u plućima sa smanjenom funkcijom pluća).

Konkretno, to znači da bi kliničari trebali kod pacijenata:

 u ranom stadiju difuznog podtipa bolesti provoditi:
 redovito mjerenje arterijskog krvnog tlaka
 periodične preglede srca elektrokardiogramom (EKG) i pluća visokorezolucijskom kompjutoriziranom tomografijom (HRCT) i funkcionalnim plućnim testovima
 u kasnom stadiju ograničenog podtipa bolesti:
 tražiti:
 postprandijalnu distenziju (bol i nadutost nakon jela)
 dijareju (proljev i gubitak tjelesne težine što ukazuje na zahvaćanje probavnog sustava)
 imajući na umu asimptomatsku (bez simptoma) plućnu arterijsku hipertenziju (povećanje plućno arterijskog tlaka bez izraženih simptoma)
 provoditi:
 periodične ehokardiograme (ultrazvuk srca).
Zbog toga što ne postoji test kojim se može sa stopostotnom sigurnošću i lakoćom dijagnosticirati SSc, uvedeni su određeni klasifikacijski kriteriji kojima se to nastoji postići. Kao što je vidljivo iz tablice, postoji jedan kriterij koji je sam po sebi dovoljan da se osoba klasificira kao oboljela od SSc, a to je zadebljanje i induracija kože (otvrdnuće) koje prelazi u vezivno tkivo, prstiju koje se širi proksimalno od metakarpofalangealnih zglobova i zahvaća obje šake. U tome slučaju broj bodova je devet. Ako navedeni kriterij nije prisutan, ostali kriteriji pojedinačno se procjenjuju i međusobno zbroje. Ako je zbroj bodova devet ili više, osoba se klasificira oboljelom od SSc.

Rasprostranjenost
SSc je, unatoč tomu što je raširena po čitavom svijetu, rijetka autoimuna bolest i zbog toga je, točnije, zbog malih uzoraka, teže doći do čvrstih epidemioloških podataka.

Incidencija, odnosno broj novooboljelih u određenom vremenskom razdoblju u odnosu na broj osjetljivih osoba, procjenjuje se na između 7 i 20 osoba na milijun stanovnika godišnje.

Pojavnost je, kao i kod drugih autoimunih poremećaja, viša u žena nego u muškaraca. Navedeni omjer iznosi prosječno 3:1, razlike su veće u mlađim dobnim skupinama (7:1), a manje u pacijenata starijih od 50 godina (2:1).

SSc izuzetno rijetko započinje u krajnjim dobnim skupinama, pa tako na djecu mlađu od 16 godina otpada manje od 5 % ukupnih slučajeva, a na mlađe od 20 godina 10 % slučajeva. Rijetkost je u starijih od 75 godina. Incidencija raste u muškaraca i žena starijih od 25 godina i ponovno se smanjuje poslije srednje dobi.

Bolest je najčešća u žena reproduktivne dobi, premda se može pojaviti u svim dobnim skupinama. Još je nejasno može li se to pripisati utjecaju spolnih hormona i trudnoćama.

Etimologija
Naziv potječe od grčkih riječi σκληρός (skléros) – 'tvrdo, kruto' i δέρμα (dérma) – 'koža' i prikazuje glavnu karakteristiku bolesti: otvrdnuće kože. Upotrebom ovog naziva prvi ju je opisao Hipokrat, a prvi detaljniji opis je dao Carlo Curzio 1752. godine.

Etiologija
Uzrok SSc je danas još uvijek nepoznat. Pojavljuje se sporadično. Smatra se da je uloga genetike mala - blizanačke studije su negativne, a obiteljsko pojavljivanje bolesti je rijetko . Pronađeni su određeni geni za koje se smatra da povećavaju osjetljivost za razvoj bolesti. Mnogi su povezani s drugim autoimunim bolestima kao što su reumatoidni artritis i sustavni eritemski lupus.

Za razliku od nasljeđa, mnogi uzročnici iz okoline su identificirani kao rizični za razvoj bolesti. Dijelimo ih na:

 profesionalne (silicijevdioksidiorganskaotapala),
 infektivne (bakterijskeivirusne),

 neprofesionalne/neinfektivne (lijekovi,pesticidi i dr.)

Najsnažniji dokazi ukazuju na uzročnu povezanost izloženosti organskim otapalima i silicijevom dioksidu i razvoju SSc. Silicijskoj prašini su izloženi rudari u ugljenokopima i rudnicima zlata, te kamenoresci, i osobe izložene anorganskim spojevima, kao što su aromatski ugljikovodici (toluen, benzen, aromatske mješavine kao što je diesel gorivo), zatim alifatski ugljikovodici od kojih je najpoznatiji polivinil-klorid.

Među virusima kao rizični se navode: parvovirus B19, citomegalovirus (CMV), Epstein-Barrov virus i retrovirusi. Predloženi mehanizam nastanka autoantitijela je molekularna mimikrija, međutim, navedeni se sumnjiče i za ostale difuzne vaskularne bolesti, a ne samo SSc.

Od lijekova valja spomenuti: bleomicin, karbidopu, kokain, pentazocin te neke potiskivače apetita, iako treba imati na umu da ne postoji jasan dokaz da neki od njih uzrokuje SSc.

Kao i kod genetičke povezanosti i ovdje su potrebna opsežna daljnja istraživanja.

Dijagnostika

Trudnoća
Trudnoća kod trudnice sa sklerodermijom povećava rizik i za trudnicu i za plod. Očekivano je da fetus ima manju težinu u usporedbi s njegovom gestacijskom dobi. Uobičajene lijekove trudnica treba koristiti s velikim oprezom.

Mentalno zdravlje
Osim fizičkih simptoma, koji se vidno manifestiraju promjenom izgleda i funkcije oboljelog, za očekivati je da se oboljeli susreću sa nekim psihološkim simptomima povezanim uz tijek bolesti.

Depresija
Klinička istraživanja su pokazala da čak 65% oboljelih pati od depresije. Depresija je prvenstveno povezana sa osobinama ličnosti, vlastitom procjenom nesposobnosti i kvalitetom emocionalne i socijalne podrške. Vezana je uz aspekte težine bolesti kao što je zahvaćenost više tjelesnih sustava, invalidnost te promijenjena slika o sebi što je prouzročila promjena tjelesnog izgleda, posebno lica i ruku. Bol i kronični umor te loš san uobičajeni su pratioci bolesti koji također doprinose depresivnosti. Bolest utječe na mnoge aspekte smanjene seksualnosti kod oba spola, što može izazvati probleme u odnosima.

Strah
Strah od promjene izgleda i daljnjeg tijeka bolesti može uzrokovati anksioznost, a povezana stanja mogu uključivati:

 smanjeno samopouzdanje,
 smanjeno samopoštovanje,
 osjećaj bespomoćnosti,
 osjećaj gubitka kontrole nad svojimživotom,
 usamljenost,
 socijalnu izolaciju.

Osoba zbog nesigurnosti može sama sebi uskraćivati uključivanje u ono što bi bilo ispunjavajuće za nju (na primjer kontakti sa drugim ljudima, roditeljstvo , hobi...) što izuzetno negativno utječe na kvalitetu života.

Psihološka pomoć
Psihološka podrška pomoći će osobi da izrazi i nadvlada psihološke izazove, i to kroz process podrške i savjetovanja prema adaptivnim misaonim i vrijednosnim obrascima, adekvatnim tempom.

Osim oboljelom nužna je psihološka pomoć obitelji i socijalnim partnerima da se prevladavaju predrasude i negativne konotacije bolesti.

Važno je biti svjestan subjektivne percepcije pacijenta sklerodermije i surađivati sa psihologom radi poboljšanja kvalitete života, a ponekad i morbiditeta  SSc bolesnika.

Transdisciplinarni pristup niza stručnjaka je nužnost za cjelovitu brigu o oboljelima.

Liječenje
SSc je neizlječiva bolest, no uz pridržavanje uputa i vježbanje, simpomi su blaži i sporije napreduju.

Postupci za liječenje najčešćih promjena na krvnim žilama u sklerodermiji uključuju, osim poučavanjem bolesnika, i pridržavanja općih mjerea prilagodbe načinu života: izbjegavanje pothlađivamja, grijavanje, izbjegavanje kontakta s duhanskim dimom.

U slijedećem koraku uvode se lijekovi prve linije: blokatori kalcijevih kanala (CCB), blokatori angiotenzinskih receptora (ARB), inhibitori ponovne pohrane serotonina (SSRI), blokatori alfa receptora, inhibitori angiotenzin konvertirajućeg enzima (ACE), lokalna primjena nitrata, inhibitori agregacije trombocta, lijekovi protiv masnoća u krvi.

Daljnji koraci uključuju: uvode se lijekovi druge linije - prostanoidi intravenozno te inhibitori fosfodiesteraze. Ako dođe do napredovanja bolesti do nastanka otvorenih rana na prstima ili kritične hipoksije primjenjuju se posebni protokoli usuglašenih dogovora i smjernica.

Liječenje oštećenja krvnih žila na plućima započinje praćenjem bolesnika sa sklerodermijom radi ranog otkrivanja zahvaćenosti arterija te radi određivanja stupnja funkcionalnosti organizma koja je oslabljene sukladno opsegu patoloških oštećenja krvnih žila. Zbog oštećenja krvožilne mreže organizam ne dobiva kritično neophodni kisik iz zraka u plućima. Zbog toga se preporučuje hiperbarična oksigenoterapija (HBOT) ili popularno - barokomora. Radi se o neinvazivnoj i bezbolnoj metodi liječenja, s minimalnim nuspojavama, a koja brzo korigira hipoksiju, djeluje protuupalno, smanjuje edem tkiva, te korigira kompromitiranu imunološku obranu organizma.

Indikacije za liječenje sklerodermije HBOT-om postavlja isključivo doktor specijalista iz ugovorne bolničke zdravstvene ustanove koji se bavi sklerodermijom (imunolog, dermatovenerolog, reumatolog ili neki drugi koji se bavi sklerodermijom ). Oboljeli od sklerodermije mogu preko uputnice HZZO-a ostvariti tretman samo s dijagnozom Sy. Raynaud (I73.0), te Kronične nedijabetične rane.

Za upute o vrsti i provođenju fizioterapije obratite se HUOS-u ili fizioterapeutu educiranom iz tog područja.

Izvori

Vanjske poveznice
 HUOS – hrvatska udruga oboljelih od sklerodermije
 FESCA – Federation of European Scleroderma Associations
 Scleroderma Research Foundation
 Hrvatski zbor fizioterapeuta

Autoimune bolesti
Kožne bolesti
Rijetke bolesti

Skleroderma


La Copa de la Liga de Segunda División de 1984 fue la segunda edición de este torneo. Participaron en él todos los equipos que durante aquella temporada compitieron en Segunda División a excepción del Atlético Madrileño que al haberse proclamado campeón la temporada anterior se había ganado el derecho a jugar en la categoría de Primera, derecho que también obtendría el vencedor de esta edición.

El Club Deportivo Castellón se llevaría el trofeo a sus vitrinas al derrotar en la final a la Unión Deportiva Las Palmas.

Ronda Previa
Al haber diecinueve equipos participando en el torneo, seis de ellos debieron participar en esta primera ronda para dilucidar los dieciséis que debían formar el cuadro de octavos de final. La ida se jugaría el 15 de mayo y la vuelta el 24 de mayo a excepción del partido entre Las Palmas y el Tenerife que se retrasaría hasta el día 29.

Fase Final
La fase final del torneo sería disputada durante el mes de junio de 1984. La eliminatoria de cuartos de final entre el Linares y Algeciras no tendría lugar al retirarse los gaditanos de la competición, medida que también tomaría el propio Linares en su siguiente eliminatoria contra Las Palmas.

Final

Ida

Vuelta

Segunda
Temporada 1983-84 de fútbol en España

Copa de la Liga de Segunda División 1984


The year 1873 in science and technology involved some significant events, listed below.

Chemistry
 Jacobus Henricus van 't Hoff and Joseph Achille Le Bel, working independently, develop a model of chemical bonding that explains the chirality experiments of Pasteur and provides a physical cause for optical activity in chiral compounds

Exploration

 The Austro-Hungarian North Pole Expedition discovers Franz-Josef Land

Mathematics
 Charles Hermite proves that the mathematical constant e is a transcendental number
 Henri Brocard introduces the Brocard points, Brocard triangle and Brocard circle

Meteorology
 September 15 – agreement for establishment of the International Meteorological Organization

Physics
 February 20 – English electrical engineer Willoughby Smith publishes his discovery of the photoconductivity of the element selenium
 June 14 – Johannes Diderik van der Waals defends his thesis, Over de Continuiteit van den Gas en Vloeistoftoestand (On the continuity of the gaseous and liquid state) at Leiden University; in this, he introduces the concepts of molecular volume and molecular attraction; gives a semi-quantitative description of the phenomena of condensation and critical temperatures; and derives the van der Waals equation
 September 22 – James Clerk Maxwell delivers a discourse on molecules to the British Association for the Advancement of Science meeting in Bradford
 December – J. Willard Gibbs describes the principle of Gibbs free energy
 James Clerk Maxwell's A Treatise on Electricity and Magnetism first presents the partial differential equations known as Maxwell's equations which form the foundation of classical electrodynamics, optics and electric circuits
 Frederick Guthrie is the first to report observing thermionic emission

Physiology and medicine
 June 18 – Alice Vickery passes the Royal Pharmaceutical Society's examination, becoming the first qualified female pharmacist in the United Kingdom
 Mycobacterium leprae, the causative agent of leprosy, is discovered by Norwegian physician Gerhard Armauer Hansen. It is the first bacterium to be identified as pathogenic in humans
 English allergist Charles Harrison Blackley publishes Experimental Researches on the Causes and Nature of Catarrhus aestivus
 Camillo Golgi first publishes a demonstration of Golgi's method

Technology
 May 20 – Jacob W. Davis and Levi Strauss receive United States patent#139121 for using copper rivets to strengthen the pockets of denim jeans
 Carl von Linde installs his first commercial refrigeration system, built by Maschinenfabrik Augsburg for the Spaten Brewery and using dimethyl ether as the refrigerant
 Christopher Miner Spencer introduces the fully automatic turret lathe

Awards
 Copley Medal: Hermann Helmholtz
 Wollaston Medal for geology: Philip de Malpas Grey Egerton

Births
 February 11 – Louis Charles Christopher Krieger (died 1940), American mycologist
 February 12 – Barnum Brown (died 1963), American paleontologist
 March 5 – Thomas Harrison Montgomery, Jr. (died 1912), American zoologist and cell biologist
 April 25 – Félix d'Herelle (died 1949), French-Canadian microbiologist, a co-discoverer of bacteriophages
 June 28 – Alexis Carrel (died 1942), French surgeon, biologist and winner of a Nobel Prize in Physiology or Medicine
 June 30 – Friedrich Karl Georg Fedde (died 1942), German botanist
 July 7 – Sándor Ferenczi (died 1933), Hungarian psychoanalyst
 October 4 – Dimitrie Pompeiu (died 1954), Romanian mathematician
 October 9 – Karl Schwarzschild (died 1916), German astronomer and physicist

Deaths
 January 27 – Adam Sedgwick (born 1785), English geologist
 February 1 – Matthew Fontaine Maury (born 1806), American oceanographer
 April 18 – Justus von Liebig (born 1803), German chemist
 March 10 – John Torrey (born 1796), American botanist
 March 30 – Bénédict Morel (born 1809), French psychiatrist
 September 15 – Alexei Pavlovich Fedchenko (born 1844), Russian naturalist
 September 24 – John Thurnam (born 1810), English psychiatrist and ethnologist
 October 17 – Robert McClure (born 1807), British Arctic explorer
 December 14 – Louis Agassiz (born 1807), Swiss-American zoologist and geologist

References

19th century in science
1870s in science

1873 in science


بوراوي بلهادف أو بلهادف، بلدية تابعة إقليميا إلى دائرة العنصر ولاية جيجل الجزائر.

الموقع الجغرافي
يحدها من الشمال بلدية العنصر وبلدية الجمعة بني حبيبي ومن الجنوب بلدية أولاد عسكر ومن الشرق بني خطاب التابعة إقليميا إلى بلدية أولاد يحيى خدروش ومن الغرب بلدية برج الطهر

السكان
نزح أغلب سكان بلهادف في الفترة الممتدة بين 1992 و 1999 لأسباب أمنية، لكن في السنوات الأخيرة عاد أغلب السكان ليتراوح عددهم 10336 نسمة سنة 2008. ينقسم سكان البلدية إلى قبلتين هما بني عيشة وبني فتح وقد لعبت هده البلدية دورا هاما ومميزا في محاربة الاستعمار الفرنسي وقدمت الغالي والنفيس

الفلاحة
تعتبر البلدية فلاحية لاحتوائها على مناطق للزراعة ويهتم سكانها على تربية المواشي والفلاحة.وزراعة اشجار الزيتون.

الطبيعة
بلدية بوراوي بلهادف تتميز بغاباتها الكثيفة والمتمثلة أساسا في اشجار البلوط إذ تعتبر قطب هام ورئيسي في إنتاج الفلين، كما نجد عدة أنواع من الاشجار مثل اشجار الزان المنتشرة بكثرة بين عرشي بني فتح وبني عائشة بالمكان المسمى طهر مدران.

وكانت غابات طهر مدران تنظم سوقاً أيام الثورة التحريرية يلجأ اليه المجاهدون لشراء مايخصهم نظرا للغابات الكثيفة التي تحجب الرؤية عن الطائرات الفرنسية. واستعملت المنطقة كمعسكر للمجاهدين الأبطال الذين أذاقو المستعمر الفرنسي مختلف أنواع الخسائر وجعلوها جحيماً عليهم. ويوجد مكانها الآن ملعب صغير تقام فيه مختلف الانشطة الرياضية لشباب المنطقة.

المصادر

بلديات ولاية جيجل

بوراوي بلهادف


The Lowell family is one of the Boston Brahmin families of New England, known for both intellectual and commercial achievements.

The family had emigrated to Boston from England in 1639, led by the patriarch Percival Lowle (c. 1570–1664/1665). The surname was spelt in many ways until it was standardised as Lowell from about 1721, apparently by the Rev. John Lowell. It was a later John Lowell (1743–1802) from whom the famous dynasty was descended.

Background
The Lowells originally settled on the North Shore at Cape Ann after they arrived in Boston on June 23, 1639. The patriarch, Percival Lowle, was born in Portbury before possibly becoming a merchant in Bristol and later arriving in the New World.

By the 19th and 20th centuries, the Lowells descended from John Lowell (1743–1802) were widely considered to be one of America's most accomplished families.

Massachusetts Bay Colony Governor John Winthrop needed solid, dependable people to settle the North Shore area as a buffer against the French from Canada and urged that the Lowells relocate to Newburyport on the Merrimack River, at the border of the failing Province of Maine.

Ancestry in the UK

Origin of the name

Many suggestions about the origins of the medieval name Lowle were offered during the late 20th century. Some argued that it was Welsh or Saxon while others supported the name was of Norman origin. One possibility is that it originates from the Latin word lupellus (wolf-cub) from Latin lupus (wolf).

Lowell family historian Delmar R. Lowell, gave much weight and persuasion to the origins of the name Lowle in his work and he and others concluded the Lowles of England were unquestionably of Norman descent.

There were still Louels in Scotland on the Scottish Marches in the Royal Burgh of Roxburgh when Edward Longshanks, King of England, ordered the nobility and gentry in Scotland to swear an oath of allegiance to him in the Ragman Roll in 1291. It is during this period, in 1288, that the earliest documentation for the name Lowle appears. William Lowle of Yardley in Worcestershire is documented as a yeoman, and standing as a witness to a border dispute between two of his neighbours. It is from this period that Delmar Lowell traces the descent of the Lowles through England until their departure for the colonies.

Documentation for this period also exists in The National Archives of England showing that there were also Lowels in the Welsh Marches. In 1317, William de Braose, 2nd Baron Braose petitioned King Edward II, the King's Council, and the Parliament to request that Roger Mortimer, 1st Earl of March send two justices to arrest and bring to trial 200–300 men he accused of attacking his Knights and Ministers and for, "trespasses made against the King's peace to Brewose and his people of Gower.", a peninsula, part of Glamorgan in Wales. Members named in this band of men included Ieuan and Griffith Lowel for the attack at Eynon.

Coat of arms

The Harleian Society, a British publisher of the official Royal Heraldic visitations, describes the Lowle Coate of Arms from the herald's records taken in Somersetshire in the years 1573, 1591, and 1623.
 Blazon: Sable, a dexter hand couped at the wrist grasping three darts, one in pale and two in saltire, all in argent.
 Crest: A Stag's head cabossed, between the attires a pheon azure.
 Motto: Occasionem Cognosce (oh-kay-see-OH-nem kogg-NOHS-keh).

The coat of arms has a shield with black field displaying a right hand cut-off at the wrist and grabbing three arrows, one vertical and two crossed diagonally, in silver; above the shield is a male deer's head with a barbed, broad arrowhead in blue between its antlers. A loose translation of the family motto is Know Your Opportunity.

The use of the Lowle coat of arms has varied slightly between the generations; some families omitted the pheon azure or substituted blunted bolts for the pointed darts; and one generation, notably a pastor, used an urn in his families crest instead of the stag's head. The right for a man to bear arms traditionally passes from father to eldest son; occasionally subsequent generations change the coat of arms to reflect their lives or vocations better, sometimes even "quartering" their coat of arms with another family by way of marriage.

Some believe that the Lowle coat of arms fell into abeyance when Percival Lowle and his sons emigrated to Massachusetts. They were still subjects of the Crown and its favor until the colonies declared Independence from Britain in 1776 and were entitled to bear their coat of arms. Also, there were a number of Lowles who remained in England who could claim the right.

Lowle to Lowell
After Percival Lowle emigrated to the New World with his sons and after some subsequent generations Lowle became Lowell. Delmar Lowell suggests that Rev. John Lowell was the catalyst in getting the Lowell family into cohesion regarding the spelling of the surname sometime after 1721. At the time, Lowells all over New England spelled their names as many different ways as there were branches. Some spelled their surname Lowel, Lowle, Lowell, Lowl, and some spelled it Louell, and Louel even after arriving in the new world. Spelling was so poorly controlled that some early wills show one son with the name Lowle while another son is Lowel and the wife as Lowell all in the same document. It's unlikely that one member of the family had such a big impact on the name. He may well have influenced many Lowells in America to be consistent, but documentation shows that Lowles in England started spelling their name Lowell around this time as well. By the mid 18th century in England there are plenty of documents for Lowells and none for the prior spellings. This suggests that the proliferation of literacy and a trend to standardize the English language caused members of the family on both sides of the Atlantic to adopt the phonetic spelling.

Family tree
The Lowell family of Boston was traditionally known as the descendants of John Lowell (1743–1802) of Newburyport. His descendants were the Lowells,  well known as members of the Boston Brahmins.

 John Lowell (1743–1802), Member of the Continental Congress and Federal Judge
 John Lowell (1769–1840), lawyer and Federalist
 John Amory Lowell (1798–1881), industrialist, philanthropist
 John Lowell (1824–1897), Federal Judge
 John Lowell (1856–1922), lawyer
 Mary Emlen Lowell (1884–1975), Countess of Berkeley, m. Randal Thomas Mowbray Berkeley, 8th Earl of Berkeley
 Ralph Lowell (1890–1978), philanthropist, founder of WGBH and PBS
 Olivia Lowell (1898–1977), m. Augustus Thorndike (1896–1986)
 James Lowell (1869–1933), Federal Judge
 Augustus Lowell (1830–1900), industrialist, philanthropist m. Katherine Bigelow Lawrence (1832–1896), daughter of Abbott Lawrence, Ambassador to the United Kingdom, congressman, industrialist, and original founder of the Harvard School of Engineering
 Percival Lowell (1855–1916), astronomer
 Abbott Lawrence Lowell (1856–1943), President of Harvard University, 1909–33
 Katharine Lowell (1858–1925), m. Alfred Roosevelt (1856–1891), banker, director of Roosevelt & Son, and Gallatin National Bank
  Elfrida Roosevelt (1883–1963), m. Sir Orme Bigland Clarke, 4th Baronet, military officer
  Sir Humphrey Clarke, 5th Baronet (1906–1973)
  Sir Toby Clarke, 6th Baronet (1939–2019), British businessman
  Theodora Roosevelt Clarke (1985–), United Kingdom parliamentarian
  Sir Lawrence Clarke, 7th Baronet (1990–), Olympic hurdler and investment banker
  Major James Alfred Roosevelt (1885–1919), military officer and engineer, awarded the Silver Star for valor during the Meuse–Argonne offensive
  Katharine Roosevelt (1887–1961), m. Josiah Stanley Reeve, sportsman and foxhunter
 Elizabeth Lowell (1862–1935), m. William Lowell Putnam (see below)
 George Putnam (1889–1960), founder of Putnam Investments
 Katherine Putnam (1890–1983), m. Harvey Bundy (1888–1963)
 William Bundy (1917–2000), foreign affairs advisor to John F. Kennedy and Lyndon Johnson
 McGeorge Bundy (1919–1996), U.S. National Security Advisor
  Katharine Lawrence Bundy (1923–2014), m. Hugh Auchincloss Jr. (1915–1998), 1st cousin once removed of Hugh D. Auchincloss
  Hugh Auchincloss III (b. 1949), m. Laurie Hollis Glimcher (b. 1951), divorced; daughter of Melvin J. Glimcher
  Jacob Daniel Auchincloss (b. 1988),  U.S. Representative for Massachusetts's 4th congressional district since 2021
  Roger Putnam (1893–1972), Mayor of Springfield, Director of the Economic Stability Administration (ESA)
  Amy Lowell (1874–1925), Pulitzer Prize-winning poet
 Francis Cabot Lowell (1775–1817), pioneer textile industrialist
 John Lowell, Jr. (1799–1836), Founder of the Lowell Institute
  Francis Cabot Lowell, Jr. (1803–1874), industrialist
 George Gardner Lowell (1830–1885)
  Francis Cabot Lowell (1855–1911), Federal Judge
  Edward Jackson Lowell (1845–1894), historian
  Guy Lowell (1870–1927), architect
  Frederick Eldridge Lowell (1874–1933), landscape painter
  Mariana Lowell (1904–1979) m. Jacques Barzun (1907–2012), historian
  Roger Barzun (1941–), lawyer
  Matthew Barzun (1970–), Ambassador to the United Kingdom and Sweden m. Brooke Brown
 Rebecca Russell Lowell (1779–1853), m. Samuel Pickering Gardner (1767–1843)
  John Lowell Gardner (1804–1884)
  John Lowell Gardner (1837–1898), m. Isabella Stewart (1840–1924)
  Charles Lowell (1782–1861), Unitarian minister
 Charles Russell Lowell (1807–1870)
 Charles Russell Lowell, Jr. (1835–1864), Civil War general, m. Josephine Shaw
  Harriet Lowell (1836–1920), m. George Putnam (1834–1917)
 William Lowell Putnam (1861–1923), lawyer and banker, m. Elizabeth Lowell (see above)
 Mary Traill Spence Lowell Putnam (1810–1898), author, translator
 Robert Traill Spence Lowell (1816–1891)
  Robert T.S. Lowell (1860–1887)
  Robert T.S. Lowell (1887–1950), naval officer
  Robert Lowell (1917–1977), Pulitzer Prize–winning poet
  James Russell Lowell (1819–1891), American Romantic poet, Ambassador to Spain and England

Notable Lowells
 Abbott Lawrence Lowell, lawyer, historian, philanthropist, and former President of Harvard University
 Amy Lowell, poet, critic, publisher, and sister of Abbott Lawrence and Percival Lowell
 Augustus Lowell, businessman, philanthropist, and father of Percival, Abbott Lawrence, and Amy Lowell
 Carey Lowell, model, actress and philanthropist
 Charles Russell Lowell, Sr., Unitarian pastor, son of The Old Judge, father of James Russell, and great-great-grandfather of Robert Lowell
 Charles Russell Lowell, Union General and Civil War hero
 Delmar R. Lowell, pastor, Civil War veteran, and genealogist
 Edward Jackson Lowell, author and father of Guy Lowell
 Francis Cabot Lowell (1775–1817), businessman and namesake of Lowell, Massachusetts
 Francis Cabot Lowell (1855–1911), U.S. Congressman and Federal Judge
 Guy Lowell, architect and landscape designer
 James Russell Lowell, poet, critic, publisher, abolitionist, Harvard professor, and foreign diplomat
 Joan Lowell, actress and newspaper reporter
 Rev. John Lowell, colonial era Massachusetts minister
 John Lowell aka The Old Judge, Federal Judge appointed by President George Washington and American Revolutionary
 John Lowell, Jr., aka The Boston Rebel, Federalist lawyer and son of The Old Judge
 John Lowell, Jr. Son of Industrialist Francis Cabot Lowell and founder of the Lowell Institute
 John Amory Lowell, businessman and philanthropist
 Judge John Lowell, Federal judge and son of John Amory Lowell
 Josephine Shaw Lowell, sister of Civil War hero Robert Gould Shaw, first woman to hold a public office in New York City, and wife of Gen. Charles Russell Lowell
 Maria White Lowell, poet, abolitionist, and wife of James Russell Lowell
 Percival Lowell, author, astronomer, founder of Lowell Observatory, and brother of Amy and Abbott Lawrence Lowell
 Ralph Lowell, businessman, philanthropist, and founding force behind Boston's WGBH public television
 Robert Lowell, poet and lecturer

Other notable descendants:
 Sir Cuthbert Ackroyd, 1st Baronet, Lord Mayor of London (1955–56)
 Godfrey Lowell Cabot, businessman and philanthropist
 Julian Lowell Coolidge, mathematician
 Abbott Lowell Cummings, noted Yale architectural historian
 John Lowell Gardner II, art collector
 William Lowell Putnam, banker, lawyer, and philanthropist
 William Lowell Putnam III alpinist, broadcasting executive
 Ava Lowle Willing, Philadelphia socialite and ex-wife of John Jacob Astor IV (RMS Titanic casualty)
 Robert Warren Miller, champion sailor and founder of DFS Group
 Marie-Chantal, Crown Princess of Greece
 Princess Maria-Olympia of Greece and Denmark
 Prince Constantine Alexios of Greece and Denmark, future titular King of Greece

Other descendants of Percival Lowle:
 McGeorge Bundy, former National Security Advisor to Presidents John F. Kennedy and Lyndon Johnson
 Dick Cheney, Ex-Vice President of the United States
 Herman Melville, author
 John Lothrop Motley, historian
 Tuesday Weld, actress
 Tennessee Williams, playwright
 William Whipple, signer of the United States Declaration of Independence
 T. S. Eliot, poet
 Edward Arlington Robinson, poet
 Elliot Richardson, United States Attorney General
 Jerome Napoleon Bonaparte, son of Jerome Bonaparte, King of Westphalia
 Jerome Napoleon Bonaparte II, soldier, officer of the Legion of Honour
 Charles Joseph Bonaparte, United States Attorney General and Secretary of the Navy in, his distant relative by marriage, Theodore Roosevelt's cabinet

Portrait gallery

See also
 First Families of Boston
 Lowell disambiguation page

References

External links
 The Historic Genealogy of the Lowells of America from 1639 to 1899 is available for free download at Google Books.
 Domesday Books The National Archives, England
 The Ragman Roll

People from Massachusetts
American families of English ancestry
Boston Brahmins

Lowell family


La fissure pétro-tympanique (ou scissure pétro-tympanique ou scissure tympano-pétreuse antérieure) est une fissure de l'os temporal qui va de l'articulation temporo-mandibulaire à la cavité tympanique.

Description
La fissure pétro-tympanique sépare la fosse mandibulaire en deux parties.

Elle s'ouvre au-dessus et devant l'anneau osseux dans lequel s'insère la membrane tympanique.

L'ouverture dans la cavité tympanique mesure  de long.

Contenu
Une branche du nerf crânien VII, la corde du tympan, traverse la fissure pour se joindre au nerf lingual.

La fissure permet le passage de l'artère tympanique antérieure et des veines tympaniques.

Dans la cavité tympanique, c'est le point d'insertion du ligament antérieur du malléus et le logement du processus antérieur du malléus. Quelques fibres de ce ligament empruntent la fissure pour se terminer sur l'épine de l'os sphénoïde.

Voir aussi

 Fissure pétro-squameuse
 Fissure tympano-mastoïdienne
 Fissure tympano-squameuse

Notes et références

Articles connexes
 Corde du tympan

Crâne

Fissure pétro-tympanique


Amédée Marie Vincent Borrel (1867, Cazouls-lès-Béziers, Hérault, Francia) - Cazouls-lès-Béziers. 1936) fue un naturalista, médico y bacteriólogo francés, y un importante asistente del Instituto Pasteur.

Biografía

Estudia medicina en la Universidad de Montpellier. Luego se integra al Instituto Pasteur en 1892, donde es nombrado Jefe de Laboratorio. Forma parte de un grupo de médicos llamados Pasteuriens, como discípulos de Louis Pasteur. En noviembre de 1894 forma parte de los escogidos para velar a Louis Pasteur durante una grave crisis de uremia. También trabaja con Iliá Méchnikov sobre la tuberculosis y colabora con Alexandre Yersin y Léon Charles Albert Calmette sobre una vacuna contra la peste bubónica.

En 1895, publica con Yersin y Calmette un libro titulado "Le microbe de la peste à bubons - Action thérapeutique du sérum des animaux vaccinés", así como un artículo titulado "La peste bubonique (deuxième note)". En 1903, participa en la creación del "Boletín del Instituto Pasteur".

Borrel realiza estudios sobre la teoría viral del cáncer, de la cual es un pionero convencido. También es creador de una de las primeras máscaras antigases durante la Primera Guerra Mundial. Y trabaja en la Universidad de Strasbourg, donde es nombrado Director del Instituto de Higiene y Bacteriología entre 1919 y 1936.

Amédée Borrel tuvo cuatro hijos, entre ellos Albert Borrel, muerto durante la Primera Guerra Mundial.

Algunas publicaciones
 1930. Surcoloration et microbes filtrants. Editor impr. Couesrant, 10 pp.

 1928. Filaire et Adéno-carcinome. Editor impr. Coueslant, 7 pp.

 1912. Le cancer. 621 pp.

 1911. Le problème du cancer. Editor O. Doin, 24 pp.

 1909. Acariens et cancers. Con Pierre Gastinel, C. Gorescu. Editor Imp. Charaire, 31 pp.

 1907. Épithélioma branchial chez une jument: réussite de greffes ... Con G. Petit. 11 pp.

 1902. Planches murales destinées à l'enseignement de la bactériologie, publiées par l'Institut Pasteur, de Paris. Texte explicatif, par le Dr Borrel, en 3 langues (français, anglais, allemand). Editor Masson, 98 pp.

 1892. La peste bubonique: deuxième note. Con Alexandre Yersin, Albert Calmette. 592 pp.

 1892. Évolution cellulaire et paratisme dans l'épithélioma ... Editor Camille Coulet, 30 pp.

Homenajes

Eponimia
Género de bacteria
 ''Borrelia, fue nombrada así en homenaje a sus trabajos. Algunas de estas bacterias son responsables de la enfermedad de Lyme, también llamada borreliose.
 Avenida de Cazouls, su pueblo natal, lleva su nombre.

Fuentes

Referencias

Enlaces externos

Químicos de Francia del siglo XIX
Médicos de Francia del siglo XIX
Biólogos de Francia del siglo XIX
Virólogos de Francia
Algólogos de Francia del siglo XIX
Microbiólogos de Francia
Profesores de la Universidad de Estrasburgo
Miembros de la Real Academia de Medicina de Bélgica
Grandes oficiales de la Orden de la Corona de Italia
Miembros del Instituto Pasteur
Nacidos en Hérault

Amédée Borrel


Animal es una canción de la banda sueca de indie Miike Snow. Fue el sencillo debut y primero extraído de su álbum homónimo.

Su primer lanzamiento fue lanzado previamente a la edición de su álbum debut el 17 de febrero de 2009 y su segundo lanzamiento, acompañado de versiones remezcladas, fue en julio de 2009.

Alcanzó el puesto #98 en el UK Singles Chart.

Video musical
La primera versión del videoclip fue dirigida por Sebastian Mlynarski y su segunda versión contó con la dirección de Anthony Dickenson.

En esta versión intenta darle un estilo más artístico y tecnológico, introduciendo formas arquitectónicas y maquetas, y un curioso juego de pantallas e iluminación.

Listado de canciones

Referencias

Enlaces externos
 Animal en Discogs
 Animal en AllMusic
 Miike Snow - "Animal" Online Version

Sencillos debut de 2009
Canciones de Miike Snow
Sencillos de rock alternativo
Canciones en inglés
Canciones de rock

Animal (canción de Miike Snow)


Alþingiskosningar fóru fram 25. september 2021. Þær voru þriðju þingkosningarnar í röð þar sem kosið var að hausti en frá endurreisn Alþingis hefur oftast hefur verið kosið að vor- eða sumarlagi. Kosningarnar hefðu í síðasta lagi geta farið fram 23. október en kjördagur var ákveðinn mánuði fyrr til að minnka líkur á að slæmt veður og ófærð myndi raska framkvæmd kosninganna. Fráfarandi ríkisstjórn var ráðuneyti Katrínar Jakobsdóttur sem samanstóð af Vinstri grænum, Sjálfstæðisflokknum og Framsóknarflokknum en sú ríkisstjórn varð fyrsta þriggja flokka stjórnin í íslenskri stjórnmálasögu til að sitja heilt kjörtímabil. Stjórnin tók við eftir óróatímabil í íslenskum stjórnmálum þar sem tvær undangengnar ríkisstjórnir höfðu fallið. Við upphaf kjörtímabilsins hafði ríkt nokkur uppgangur í efnahagslífinu, sérstaklega vegna áhrifa ferðaþjónustu en seinni hluti kjörtímabilsins markaðist af þungum áföllum á borð við gjaldþrot WOW Air og heimfaraldur kórónuveiru.

Þingmeirihluti stjórnarinnar hélt velli í kosningunum. Innan stjórnarinnar töpuðu Vinstri græn nokkru fylgi en Framsóknarflokkurinn bætti við sig. Af stjórnarandstöðuflokkunum bætti Flokkur fólksins við sig nokkru fylgi en Miðflokkurinn tapaði. Fylgi annarra flokka breyttist minna. Allir flokkar sem voru kjörnir í kosningunum 2017 héldu áfram á þingi og enginn nýr flokkur kom inn, það var í fyrsta skipti sem það gerðist síðan árið 2007.

Alvarlegar athugasemdir voru gerðar við talningu atkvæða og vörslu kjörgangna í Norðvesturkjördæmi og var framkvæmdin kærð til kjörbréfanefndar Alþingis og lögreglu. Samkvæmt rannsókn undirbúningskjörbréfanefndar voru talsverðir ágallar á geymslu á kjörgögnum og starfsháttum kjörstjórnar í Norðvesturkjördæmi. Hins vegar var niðurstaða meirihluta nefndarinnar að ekkert benti til þess að þessir ágallar hefðu haft áhrif á úrslit kosninganna og því skyldu niðurstöðurnar standa.

Í kjölfar kosninganna hófu formenn stjórnarflokkanna viðræður um áframhaldandi stjórnarsamstarf. Annað ráðuneyti Katrínar Jakobsdóttur tók svo við völdum 28. nóvember.

Framkvæmd
Kosningarnar voru síðustu Alþingiskosningarnar sem fóru fram samkvæmt kosningalögunum frá árinu 2000. Ný kosningalög höfðu verið samþykkt 25. júní 2021 en þau áttu ekki að taka gildi fyrr en 1. janúar 2022. Fram að þessu höfðu þrír mismunandi lagabálkar gilt um kosningar til Alþingis, sveitarstjórna og forseta en í nýju lögunum eru samræmd ákvæði um allar kosningar og þjóðaratkvæðagreiðslur. Engar breytingar urðu á kjördæmaskipan eða skiptingu þingsæta með lagabreytingunum og sætti það nokkurri gagnrýnni vegna þess að í undanförnum þingkosningum hefur skipting þingsæta niður á flokka ekki verið í fullu samræmi við skiptingu atkvæða á landsvísu.

Atkvæðagreiðsla utan kjörfundar hófst 13. ágúst hjá sýslumönnum innanlands og hjá sendiráðum og kjörræðismönnum erlendis. Sérstakir kjörstaðir fyrir atkvæðagreiðslu utan kjörfundar opnuðu 23. ágúst í Kringlunni og Smáralind.

Vegna kórónuveirufaraldursins voru sérstök úrræði í boði fyrir þá sem ekki gátu kosið á kjördag vegna sóttkvíar eða einangrunar. Útbúnir voru sérstakir bílakjörstaðir þar sem kjósendur gátu kosið með því að sýna starfsmanni kjörstjórnar listabókstaf á blaði í gegnum bílrúðu. Þá var einnig í boði fyrir kjósendur í þessari stöðu að fá starfsmann kjörstjórnar að heimili sínu og greiða atkvæði með því að sýna listabókstaf í gegnum glugga eða úr öruggri fjarlægð.

Framboð
Framboðsfrestur rann út 10. september og voru þá komnir fram ellefu flokkar Þeir átta stjórnmálaflokkar sem þegar höfðu sæti á Alþingi voru allir í framboði en að auki buðu Sósíalistaflokkurinn og  Frjálslyndi lýðræðisflokkurinn fram í öllum kjördæmum. Ábyrg framtíð bauð eingöngu fram í Reykjavíkurkjördæmi norður. Landsflokkurinn hugði á framboð en var synjað um listabókstaf vegna galla á undirskriftalista. Fjórir aðrir flokkar með skráða listabókstafi buðu ekki fram: Alþýðufylkingin, Björt framtíð, Dögun og Frelsisflokkurinn. Hér að neðan fylgir umfjöllun um hvert og eitt framboð og töflur yfir efstu menn á framboðslistum.

(B) Framsóknarflokkurinn
Framsóknarflokkurinn hafði verið þátttakandi í ríkisstjórn á undanliðnu kjörtímabili með þrjá ráðherra. Sigurður Ingi Jóhannsson leiddi flokkinn sem formaður líkt og í tvennum undangengnum Alþingiskosningum. Ásmundur Einar Daðason, Félags- og barnamálaráðherra, var áður oddviti flokksins í Norðvesturkjördæmi en ákvað að sækjast eftir forystusæti í Reykjavík norður þar sem flokkurinn hefur jafnan haft lakara fylgi en á landsbyggðinni. Í báðum Reykjavíkurkjördæmunum var stillt upp á framboðslista en í öðrum kjördæmum fóru fram prófkjör.

(C) Viðreisn
Viðreisn bauð fram í sínum þriðju Alþingiskosningum en flokkurinn hafði verið í stjórnarandstöðu á undangengnu kjörtímabili eftir að hafa tapað nokkru fylgi í kosningunum 2017 eftir skammvinnt ríkisstjórnarsamstarf. Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir var formaður flokksins líkt í síðustu kosningum. Allir framboðslistar Viðreisnar voru valdir af uppstillingarnefndum. Benedikt Jóhannesson, fyrsti formaður flokksins, sóttist eftir oddvitasæti í einhverju af kjördæmunum á höfuðborgarsvæðinu en var hafnað af uppstillingarnefnd og boðið "heiðurssæti" í staðinn, þ.e. neðsta sæti á framboðslista í öðru Reykjavíkurkjördæminu. Benedikt þáði það ekki.

(D) Sjálfstæðisflokkurinn
Sjálfstæðisflokkurinn hafði verið þátttakandi í ríkisstjórn á undangengnu kjörtímabili með fimm ráðherra. Bjarni Benediktsson leiddi flokkinn í fimmtu Alþingiskosningunum frá því að hann tók við formennsku flokksins fyrir kosningarnar 2009. Framboðslistar í öllum kjördæmum voru valdir með prófkjöri. Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir, ferðamála- iðnaðar- og nýsköpunarráðherra, og Haraldur Benediktsson, sitjandi oddviti flokksins í Norðvesturkjördæmi, kepptust um oddvitasætið í Norðvestur þar sem Þórdís hafði betur. Haraldur hafði lýst því yfir fyrir prófkjörið að hann myndi ekki þiggja annað sæti listans og hlaut hann nokkra gagnrýni fyrir það. Á endanum þáði Haraldur þó annað sæti listans. Sameiginlegt prófkjör var haldið fyrir bæði Reykjavíkurkjördæmin. Guðlaugur Þór Þórðarson utanríkisráðherra, hafði þar betur gegn Áslaugu Örnu Sigurbjörnsdóttur dómsmálaráðherra, en bæði sóttust eftir 1. sæti í prófkjörinu. Sigríður Andersen sagði af sér embætti dómsmálaráðherra á kjörtímabilinu vegna Landsréttarmálsins. Hún sóttist eftir 2. sæti í prófkjöri flokksins í Reykjavík en varð ekki á meðal átta efstu.

(F) Flokkur fólksins
Flokkur fólksins bauð nú fram í annað sinn og sem fyrr undir forystu Ingu Sæland. Flokkurinn hóf síðasta kjörtímabil með fjóra þingmenn en í kjölfar Klaustursmálsins voru Karl Gauti Hjaltason og Ólafur Ísleifsson reknir úr þingflokkinum. Báðir gengu þeir síðar í þingflokk Miðflokksins. Stillt var upp á alla framboðslista flokksins. Helstu baráttumál flokksins voru sem fyrr málefni öryrkja og eldri borgara. Lögð var áhersla á afnám tekjutenginga í bótakerfinu og hækkun skattleysismarka.

(J) Sósíalistaflokkur Íslands
Sósíalistaflokkur Íslands bauð nú fram til Alþingis í fyrsta skiptið en hafði áður náð manni inn í borgarstjórn Reykjavíkur 2018. Gunnar Smári Egilsson var formaður framkvæmdastjórnar flokksins og kom fram sem leiðtogi flokksins í kosningabaráttunni. Uppstillingarnefndir sem slembivaldar voru úr hópi flokksmanna röðuðu upp á framboðslista. Helstu áherslumál flokksins voru kjarabætur fyrir láglaunafólk, öryrkja og eldri borgara, hærri skattar á hæstu tekjur og uppbrot stórútgerða.

(M) Miðflokkurinn
Miðflokkurinn bauð nú í fram í sínum öðrum þingkosningum og sem fyrr undir forystu Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar. Flokkurinn hóf síðasta kjörtímabil með sjö þingmenn en Í kjölfar Klaustursmálsins bættust þeir Karl Gauti Hjaltason og Ólafur Ísleifsson við úr Flokki fólksins. Að Gunnari Braga Sveinssyni undanskildum sóttust allir þingmenn flokksins eftir forystusætum á listum flokksins. Stillt var upp á lista í öllum kjördæmum. Uppstillingarnefndir í Reykjavíkurkjördæmunum höfnuðu sitjandi þingmönnum Ólafi Ísleifssyni og Þorsteini Sæmundssyni í þágu þess að hafa fleiri konur í efstu sætum. Ólafur vék sjálfviljugur til hliðar til að "leysa þá pattstöðu sem upp er komin" en fylgismenn Þorsteins voru ekki sáttir við þessar málalyktir þannig að tillaga uppstillingarnefndar var felld á félagsfundi. Í kjölfarið fór fram oddvitakjör um efsta sæti listans þar sem Þorsteinn beið lægri hlut fyrir Fjólu Hrund Björnsdóttur.

(O) Frjálslyndi lýðræðisflokkurinn
Frjálslyndi lýðræðisflokkurinn var stofnaður á seinni hluta ársins 2020 og var því í framboði til Alþingis í fyrsta skiptið. Stofnandi flokksins og formaður var Guðmundur Franklín Jónsson sem áður hafði verið formaður Hægri grænna sem buðu fram 2013. Guðmundur hafði einnig verið í framboði í forsetakosningunum 2020. Í viðtali við Stundina í febrúar 2020 sagði Guðmundur að flokkurinn myndi verða síðastur til að birta framboðslista sína og stefnumál þar sem frambjóðendur væru margir hræddir við fjölmiðla og þar sem hann óttaðist að aðrir flokkar myndu stela stefnumálum flokksins.

(P) Píratar
Píratar buðu nú fram til Alþingis í fjórða skiptið. Flokkurinn hafði sex þingmenn eftir kosningarnar 2017 en bætti við sig einum manni á miðju kjörtímabili þegar Andrés Ingi Jónsson gekk til liðs við flokkinn en hann hafði verið kjörinn á þing fyrir VG. Flokkurinn hefur ekki eiginlegan formann en þingmenn hans skiptast á að gegna embætti formanns þingflokksins. Halldóra Mogensen var sérstaklega útnefnd sem umboðsmaður flokksins í mögulegum stjórnarmyndunarviðræðum. Helgi Hrafn Gunnarsson, Jón Þór Ólafsson og Smári McCarthy sóttust ekki eftir endurkjöri. Rafræn prófkjör voru haldin í öllum kjördæmum. Eitt prófkjör var haldið fyrir Reykjavíkurkjördæmin í sameiningu.

(S) Samfylkingin
Samfylkingin hafði verið í stjórnarandstöðu á undangengnu kjörtímabili. Flokkurinn fékk sjö þingmenn í kosningunum 2017 en fjölgaði um einn á kjörtímabilinu þegar Rósa Björk Brynjólfsdóttir gekk til liðs við flokkinn en hún hafði áður verið þingmaður VG. Þetta voru aðrar þingkosningarnar þar sem Logi Már Einarsson leiddi flokkinn sem formaður. Stillt var upp á lista flokksins í öllum kjördæmum nema Norðvestur þar sem kosið var um efstu fjögur sæti listans á kjördæmisþingi. Í Reykjavíkurkjördæmunum lét uppstillingarnefnd framkvæma skoðannakönnun hjá flokksmönnum um röðun í fimm efstu sætin. Niðurstöður könnunarinnar áttu að vera leynilegar en láku út til fjölmiðlar. Samkvæmt þeim var Ágúst Ólafur Ágústsson, sitjandi þingmaður flokksins, ekki í einu af fimm efstu sætum. Niðurstöður uppstillingarnefndar urðu að Ágúst myndi ekki sitja ofarlega á listum flokksins í Reykjavík og urðu af þessu nokkrar deilur.

(V) Vinstri hreyfingin – grænt framboð
Vinstri hreyfingin – grænt framboð hafði leitt ríkisstjórn á undangengnu kjörtímabili þar sem formaður flokksins, Katrín Jakobsdóttir, hafði verið forsætisráðherra. Flokkurinn fékk 11 þingmenn kjörna í síðustu kosningum en á kjörtímabilinu gengu tveir þeirra úr þingflokknum og til liðs við aðra flokka vegna óánægju með stjórnarsamstarfið með Framsóknarflokki og Sjálfstæðisflokki. Skipað var á lista í öllum kjördæmum með rafrænu forvali. Sameiginlegt forval var í báðum Reykjavíkurkjördæmunum. Athygli vakti að nýliðar höfðu betur gegn sitjandi þingmönnum í oddvitasæti í öllum kjördæmum nema Reykjavíkurkjördæmunum. Óli Halldórsson, sigurvegari forvalsins í Norðausturkjördæmi, baðst þó síðar undan því að leiða listann af persónulegum ástæðum þannig að Bjarkey Olsen Gunnarsdóttir færðist upp í efsta sætið. Einn þingmanna flokksins, Kolbeinn Óttarsson Proppé, bauð sig fram í forvali flokksins í Suðurkjördæmi en hafnaði þar í fjórða sæti. Eftir það hugði hann á framboð í forvalinu í Reykjavík en dró það síðar til baka í ljósi #metoo umræðunnar og þess að kvartað hafði verið undan framkomu hans við fagráð flokksins.

(Y) Ábyrg framtíð
Ábyrg framtíð var stofnuð um sumarið 2021 í kringum andstöðu við sóttvarnaraðgerðir vegna kórónuveirufaraldursins og efasemdir um bólusetningar. Formaður flokksins var Jóhannes Loftsson en hann var jafnframt oddviti eina framboðslista flokksins, í Reykjavíkurkjördæmi norður. Flokkurinn hafði einnig skilað inn framboðslista með undirskriftum í Suðurkjördæmi en framboðinu var hafnað þar sem undirskriftir voru ekki nógu margar.

Oddvitar
Í töflunni hér að neðan má sjá efstu menn á öllum framboðslistum sem boðnir voru fram í kosningunum:

Skoðanakannanir

Skoðanakannanir höfðu sýnt miklar fylgissveiflur yfir undangengið kjörtímabil. Sjálfstæðisflokkurinn hafði mælst stærstur yfir allt kjörtímabilið en Samfylkingin næst stærst yfir miðbik tímabilsins. Þegar nær dró kosningum dalaði þó fylgi Samfylkingar í könnunum en fylgi VG og hins nýja Sósíalistaflokks reis. Niðurstöður kosninganna urðu svo nokkuð frábrugðnar skoðanannakönnunum, t.d. var fylgi Sósíalista ofmetið í öllum könnunum í september en fylgi Framsóknarflokks og Flokks fólks vanmetið.

Úrslit kosninganna

Kjörsókn í kosningunum var 80,1% og er það næstversta kjörsókn sem hefur verið í alþingiskosningum á Íslandi.

Endurtalningar
Samkvæmt birtum lokatölum úr öllum kjördæmum að morgni 26. september voru niðurstöður þær að 33 konur hefðu náð kjöri til Alþingis en það hefði þýtt að þingið hefði í fyrsta skiptið verið skipað konum að meiri hluta. Það hefði jafnframt orðið í fyrsta skiptið á evrópsku þjóðþingi sem það hefði gerst. Samkvæmt sömu tölum hafði Lenya Rún Taha Karim, frambjóðandi Pírata í Reykjavíkurkjördæmi norður náð kjöri sem jöfnunarmaður og síðasti þingmaður kjördæmisins en það hefðu einnig verið tímamót þar sem hún hefði þá verið yngsti þingmaður sögunnar. Fluttar voru fréttir af því í stórum erlendum fjölmiðlum að konur væru nú í meirihluta á Alþingi. Í kjölfar endurtalningar í Norðvesturkjördæmi á sunnudeginum urðu miklar sviptingar á úthlutun jöfnunarmanna sem urðu til þess að konum sem náð höfðu kjöri fækkaði úr 33 í 30 og þær voru því ekki lengur í meirihluta.

Vinstri græn, Sósíalistar, Sjálfstæðisflokkurinn og Píratar kröfðust endurtalningar í Suðurkjördæmi vegna þess hve fáum atkvæðum munaði til að breyta úthlutun þingsæta. Niðurstöður þar breyttust ekki við endurtalningu.

Kærumál
Í kjölfar endurtalningar atkvæða í Norðvesturkjördæmi kom fram margþætt gagnrýni á endurtalninguna og framkvæmd hennar. Að sögn Inga Tryggvasonar, formanns yfirkjörstjórnar í kjördæminu, var ráðist í endurtalningu á öllum atkvæðum vegna þess að í ljós kom misræmi í flokkun atkvæða sem greidd höfðu verið C-lista Viðreisnar.. Eftir endurtalningu breyttust atkvæðatölur allra framboða lítillega en einnig fjöldi auðra og ógildra seðla sem og heildarfjöldi talinna atkvæða með þeim afleiðingum að úthlutun jöfnunarsæta á landsvísu breyttist verulega. Í kjölfar endurtalningar gagnrýndi Magnús Davíð Norðdahl, efsti maður á lista Pírata, það að umboðsmaður listans skyldi ekki hafa verið látinn vita af endurtalningunni og að kjörseðlar skuli ekki hafa verið innsiglaðir eftir að fyrri talningu lauk og þar til hafist var handa við endurtalningu. Formaður yfirkjörstjórnar staðfesti að kjörseðlarnir hefðu verið skildir eftir í talningarsalnum á Hótel Borgarnesi á þessu tímabili og að salurinn hafi einungis verið læstur en ekki innsiglaður og bar það fyrir sig að slíkt hefði aldrei verið gert. Skýrslur yfirkjörstjórna úr öðrum kjördæmum leiddu þó í ljós að Norðvesturkjördæmi var eina kjördæmið þar sem geymslustaður atkvæða var ekki innsiglaður eftir að talningu var lokið.

Landskjörstjórn kom saman 1. október til að úthluta þingsætum og fór þar eftir þeim niðurstöðum sem borist höfðu frá yfirkjörstjórnum í hverju kjördæmi. Landskjörstjórn lét þess þó getið í tilkynningu að að hennar mati hefði: "...ekki borist staðfesting frá yfirkjörstjórn Norðvesturkjördæmis á að meðferð og varðveisla kjörgagna á talningarstað í kjördæminu hafi verið fullnægjandi." Samkvæmt ákvæðum stjórnarskrár væri það hins vegar eingöngu Alþingi sjálft sem gæti úrskurðað um gildi kosninganna. Sérstök kjörbréfanefnd Alþingis hefur það hlutverk að rannsaka kosningakærur og gera tillögu til þingsins um samþykkt eða synjun á kjörbréfum nýkjörinna þingmanna. Þar sem hin eiginlega kjörbréfanefnd er ekki kosin fyrr en þing kemur saman komu flokkarnir sér saman um skipun undirbúningsnefndar kjörbréfa og var Birgir Ármannsson formaður hennar. Alls bárust Alþingi 17 kærur vegna kosninganna, þar á meðal 6 kærur frá öllum frambjóðendunum sem hefðu náð kjöri sem jöfnunarmenn ef fyrri tölurnar úr Norðvesturkjördæmi hefðu gilt. Flestar sneru kærurnar að framkvæmd talningar í Norðvesturkjördæmi. Rannsókn undirbúningsnefndarinnar fólst m.a. í vettvangsheimsóknum á talningarstað í Borgarnesi, samtölum við vitni og skoðun á gögnum á borð við upptökur úr eftirlitsmyndavélum frá Hótel Borgarnesi. Niðurstöður þeirrar rannsóknar var sú að annamarkar hafi verið á vörslu kjörgagna í talningasalnum í 5-6 klukkustundir eftir að talningu lauk um nóttina og þar til yfirkjörstjórn mætti aftur á talningarstað upp úr hádegi. Á því tímabili höfðu starfsmenn hótelsins aðgang að salnum þar sem talningin fór fram og staðfest var með upptökum úr öryggismyndavélum að fjórir starfsmenn hefðu farið inn í salinn. Kjörgögnin sjálf hafi verið óinnsigluð í kössum og engin myndavélavöktun á því svæði í salnum þar sem þau voru geymd. Kjörbréfanefnd var hins vegar klofin í afstöðu sinni til þess hvort að þessi ágalli á framkvæmd kosninganna ætti að verða til þess að ógilda kosningarnar í Norðvesturkjördæmi eða jafnvel á landsvísu. Nýkjörið Alþingi greiddi atkvæði um kjörbréf þingmanna 25. nóvember og samþykkti kjörbréf þingmanna úr Norvesturkjördæmi með 42 atkvæðum á móti 5 en 16 sátu hjá. Magnús D. Norðdahl, frambjóðandi Pírata í Norðvesturkjördæmi, boðaði í kjölfarið að hann myndi fara með málið fyrir Mannréttindadómstól Evrópu.

Framkvæmd talningarinnar í Norðvesturkjördæmi var einnig kærð til lögreglu. Í október sektaði lögreglustjórinn á Vesturlandi alla yfirkjörstjórn kjördæmisins fyrir það að hafa ekki innsiglað atkvæði eftir talningu líkt og kosningalög gera ráð fyrir. Ingi Tryggvason, formaður yfirkjörstjórarinnar, skyldi greiða 250 þúsund krónur í sekt en aðrir í yfirkjörstjórn skyldur greiða 150 þúsund. Enginn meðlimur yfirkjörstjórnarinnar greiddi þó þessa sekt þannig að lögreglustjóri þurfti að taka ákvörðun um það hvort að ákæra ætti í málinu eða fella það niður. Í mars 2022 var svo tilkynnt um að málin á hendur yfirkjörstjórninni hefðu verið felld niður þar sem þau þóttu ekki nægilega líkleg til sakfellingar þar sem ekki væri nógu skýrt í nýjum kosningalögum að refsivert væri að innsigla ekki atkvæðin.

Markverðir áfangar
Tómas A. Tómasson þingmaður Flokks fólksins er elsti nýliðinn sem kosinn hefur verið á þing eða 72 ára gamall.

Indriði Ingi Stefánsson varaþingmaður Pírata lagði fram fyrstu breytingartillögu við úrskurð lögmætis kjörbréfa.

Birgir Þórarinsson þingmaður Miðflokksins gekk til liðs við Sjálfstæðisflokkinn tveimur vikum eftir kosningar en það er í fyrsta skipti sem að þingmaður skiptir um flokk svo stuttu eftir kosningar.

Alþingiskosningar
2021

Tilvísanir

Alþingiskosningar 2021


Neritz, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaleti Stormarn iline bağlı bölge. 4,66 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu 31 Aralık 2004 itibarıyla 330 olarak tespit edilmiştir. Nüfus yoğunluğu ise 71 seviyesindedir. Belediye başkanlığı Dieter Dabelstein tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 Resmi site

Stormarn iline bağlı yerleşim birimleri

Neritz