Yaz saati uygulaması (YSU) herhangi bir ülkede veya bölgede gün ışığından, sabahları daha az, öğleden sonra daha çok yararlanmak üzere, periyodik olarak, saatlerin belirli bir miktarda değiştirilmesidir. Genellikle, bu uygulama kapsamında saatler ilkbahar başlangıcında bir saat ileri, sonbaharda ise bir saat geri alınır. Çağdaş yaz saati uygulaması ilk defa 1895 yılında Yeni Zelandalı bir böcekbilimci olan George Vernon Hudson tarafından önerildi. O günden sonra birçok ülke bu uygulamayı benimseyerek kullanmaya başladı. Bununla birlikte, yaz saati uygulamaları ülkeler arasında farklılık gösterebilir.

Yaz saati uygulaması tartışmalıdır. Gün ışığından daha çok yararlanmak için gündüz saatlerine bir saat eklenmesi satış, spor ve iş saatlerine bağlı çeşitli etkinlikleri olumlu yönde etkilerken tarım, gece eğlenceleri gibi güneş ışığıyla beraber biten etkinliklere olumsuz etki yapar. Öte yandan, öğle saatlerine bir saat daha eklemek, trafik kazalarından kaynaklanan ölüm oranlarını da azaltmaktadır. Ne var ki, uygulamanın sağlık ve suç oranları üzerindeki etkisi daha az belirgindir. Her ne kadar uygulamanın ilk hedeflerinden biri akşam saatlerindeki aydınlatma enerjisi tüketimini kısmak olsa da, günümüzde çağdaş ısıtıcı ve serinletici cihazların yaygınlaşmasıyla birlikte bu amacından sapmaya başladı. Öyle ki, 20. yüzyıl başlarında elektrik temel olarak aydınlatmada kullanılıyordu. Teknolojik gelişmeler yeni elektrik kullanım alanları yaratınca buradan elde edilen tasarruf azaldı. Bu bakımdan bu uygulamanın kullanılması çelişkili ve tutarsız bir hâl almaya başladı.

YSU'da ara sıra meydana gelen kaymalar başka zorlukları da beraberinde getirir. Bundan dolayı, zaman kaydetmede ve görüşmelerle yolculukların ayarlanmasında, faturalandırma, arşivcilik gibi işlerde, tıbbi cihazların ve iş makinelerinin kullanımı ile uyku düzeninde sorunlar meydana gelir. Yazılımlar genellikle bilgisayarların saatlerini otomatik olarak ayarlar. Ne var ki, bunun sınırları vardır ve özellikle YSU kuralları değiştiğinde hata olasılığı artar.

Köken

Her ne kadar günümüzde kullanılmasa da, birçok antik medeniyet günlük çizelgelerini gün doğuşu ve batışına odaklayarak çağdaş YSU'dan daha esnek ve dakik zaman ayarlamaları kullanıyorlardı. Gündüzü, tüm günün uzunluğunu değiştirmeyecek şekilde on iki eşit parçaya bölerek yaz aylarında saatlerin daha uzun olmalarını sağlarlardı. Örneğin, Antik Roma'daki su saatleri yılın farklı ayları için farklı ölçekler barındırmaktaydı: kışın yaşanan gündönümü sırasında Roma'nın bulunduğu enlemde gün doğumundan sonraki üçüncü saat hora tertia, çağdaş saat sisteminde 09:02'ye karşılık gelmekte olup 44 dakika sürmekteydi. Aynı saat, yazın yaşanan gündönümü sırasında ise 06.58'e karşılık gelmekte olup 75 dakika sürmekteydi. Antik dönemden sonra, eşit uzunluklu standart saatlerin kullanımı yavaş yavaş eşit olmayan uzunluktaki saatlerin yerini almaya başladı. Böylelikle günlük zaman mevsimlere göre değişiklik göstermiyordu. Eşit olmayan uzunluktaki saatlerin kullanımı Aynoroz'daki manastırlarda ve bazı Yahudi kutlamalarında olduğu gibi, kimi yerlerde hâlen geleneksel olarak kullanılmaktadır.

"Erken yatıp erken kalkmak, kişiyi sağlıklı, zengin ve akıllı yapar" özdeyişinin sahibi olan Benjamin Franklin, Amerika Birleşik Devletleri'nden Fransa'ya elçi olarak yollandığı sırada, Paris halkının mum israfını önlemesi ve gün ışığından daha çok yararlanması için imzasız bir mektup yayımladı. Bu 1784 yergisi, panjurları vergilemek, mumları karneye bağlamak ve insanları gün doğumu sırasında kilise çanları ve top ateşiyle beraber uyandırmak gibi öneriler içermekteydi. Franklin, YSU'yu önermedi; antik Roma'da olduğu gibi 18. yüzyıl Avrupası da kesin bir zaman çizelgesi tutmamayı sürdürdü. Ancak bu, Franklin'in döneminde standart bir hal almaya başlayan demiryolu ve iletişim hatlarının gelmesiyle değişmeye başladı.

Çağdaş YSU ilk defa Yeni Zelandalı bir böcekbilimci olan George Vernon Hudson tarafından önerildi. Vardiyalı bir işte çalışan Hudson, böcek toplamak için yeterli zaman bulmaktaydı. Öyle ki, bu onu gün batımından önceki son saatlerin önemini sorgulamaya itti. 1895 yılında Hudson, Wellington Felsefî Topluluğu'na bir bildiri yollayarak iki saatlik bir değişimi kapsayan yaz saati uygulamasını önerdi. Bu öneriye Christchurch çevresinden hatrı sayılır bir ilgi belirdi. Bunun ardından Hudson, benzer bir bildiriyi 1898 yılında bir kere daha yolladı. Pek çok yayın, yanlış bir biçimde YSU'nun mucidi olarak ünlü bir İngiliz müteahhit olan William Willett'ı gösterdi. Willett da Hudson'dan bağımsız olarak 1905 yılında kahvaltıdan önce çıktığı bir gezintide Londra'daki insanların pek çoğunun yaz günlerinin ilk saatlerinde uyuyor olduklarını keşfederek benzer bir uygulama tasarladı. Ayrıca, hırslı bir golfçü olan Willett, akşam karanlığının çabucak çökerek golf oynamasına engel olmasından da rahatsızlık duyuyordu. Onun çözümü de yaz aylarında saatleri ileri almak oldu. Bu önerisi Hudson'un önerisinden iki yıl sonra gerçekleşti.

Aşağıda yer alan Siyaset başlığında anlatıldığı üzere, Willett'ın bu önerisi 1915 yılında ölümüne kadar Birleşik Krallık'ta ilgi çekmedi. Ancak I. Dünya Savaşı'nda Almanya, müttefikleri ile beraber elinde bulunan topraklarda 30 Nisan 1916 tarihinden itibaren bu uygulamayı benimseyerek Avrupa'da bu uygulamayı kullanan ilk devlet oldu. Uygulamanın ilk kullanım amacı savaş sırasındaki kömür kullanımından tasarruf etmekti. Daha sonraları Birleşik Krallık, müttefikleri ve Avrupa'da savaşta yer almayan birçok devlet bu uygulamayı benimsemeye başladı. Rusya ve diğer başka ülkeler bir yıl sonra bu uygulamayı kullanmaya başlarken Amerika Birleşik Devletleri bunu 1918 yılında kullanmaya başladı. Bu zamandan sonra birçok ülkede uygulamalar konusunda yeni kanun ve düzenlemeler yürürlüğe kondu.

Uygulama

Tipik bir saatlik uygulamada ilkbahar aylarında bir bölgedeki yerel zaman dilimi 2.00 iken, saatler bir saat ileri alınarak 03.00'a ilerletilir. Böylelikle o gün yirmi üç saat olur. Aynı şekilde, sonbahar aylarında saat ilerletilmiş halde iken 02.00'ı gösterdiğinde, saatler bir saat geri alınarak 01.00'ı gösterecek biçimde ayarlanır. Bu geri dönüşten sonraki gün yirmi beş saattir. Dijital göstergeli uygulamada yaz saati 02:00'yi tam olarak okumaz. Saat 01:59:59.9'a geldiği anda ya ileriye 03:00:00.0'e gider ya da geriye 01:00:00.0'e döner. Örneğin, Eşgüdümlü Evrensel Zaman'daki standart yerel saat YSU'da UTC+11.00 olurken standart UTC−10 yerel saat, YSU'da UTC−9 olur.

Saat değiştirme hafta sonu gecesi uygulanarak gün içindeki iş akışının bozulmasının önüne geçilir. Genelde değişiklik bir saat yapılmakla birlikte Avustralya'nın Lord Howe Adası yarım saat uygulamaktadır. Geçmişte yirmi dakikadan iki saate kadar değişen yaz saati uygulamaları yapılmıştır.

Değişiklik yapılacağı zaman komşu ülkeler arasındaki koordinasyonlar değişiklik gösterir. Avrupa Birliği üyelerinin hepsi aynı anda, saat 01:00 UTC'de değişikliğe giderler. Böylece, DAS her zaman OAS'nın bir saat önünde kalmış olur. Farklı zaman dilimlerinde yer alan komşu ülkeler farklı bir yol izlediklerinde geçici olarak bir iki saat için başka bir zaman diliminin ötesine veya dilimine geçebilir. Kuzey Amerika genel olarak yerel saat 02:00'da saatleri değiştirir, böylece örneğin, Sıradağlar Zaman Dilimi geçici olarak Pasifik Zaman Dilimi ile aynı zamanda yer alır veya onun 2 saat önüne geçer. Avustralya eyaletlerinin bir standardı yoktur. Hatta tarih olarak bile anlaşamazlar. Örneğin, 2008'e YSU uyumlu eyaletler 5 Ekim'de saatlerini değiştirirken Batı Avustralya 26 Ekim'de, yani 21 gün sonra saati değiştirmiştir.

Başlangıç ve bitiş tarihleri konuma ve yıla bağlı olarak değişir. 1996'dan beri Avrupa Yaz Saati, mart ayının son pazar gününden ekim ayının son pazarına kadar uygulanmaktadır. Önceleri Avrupa Birliği'nde kurallar tam olarak oturmamıştı. 2007'den başlayarak, Birleşik Devletler'in büyük bölümü ile Kanada'da YSU, martın ikinci pazarından kasımın ilk pazarına kadar, hemen hemen yılın üçte ikisinde uygulanmaktadır. 2007'de ABD'deki değişiklik 2005 Enerji Politikası Yasası'nın bir parçasıydı. 1987'den 2006'ya kadar, başlangıç ve bitiş tarihleri nisanın ilk pazarı ile ekimin son pazarıydı ve Amerika Kongresi önceki tarihlerdeki uygulamayı devam ettirdi. Şimdi ise, bir enerji tüketim çalışması yapıldı.

Güney Yarımküre'de başlangıç ve bitiş tarihleri terstir. Örneğin, Şili anakarasında YSU saati ekimin ikinci cumartesinden martın ikinci cumartesine kadar ve 24:00 yerel saatlik değişimlerledir. Bu yüzden, Birleşik Krallık ve Şili anakarası arasındaki saat farkı, yıla bağlı olarak dört veya beş saat olabilir.

Şili'nin batısı, İzlanda ve diğer alanların zaman dilimlerindeki sapmalar, YSU'nun yıllık dönüşümünün etkisiyle batıya doğrudur. Bu etkiler saat uygulamasından bağımsızdır. Örneğin, Saskatoon ve Saskatchewan'da,  boylamında, ideal Dağ Zaman Dilimi  merkezinin az batısındadır. Saskatchewan'da saat, Amerikan Merkezi Saat Diliminin  yıllık dönüşümündedir. Bu yüzden, Saskatoon daima güneş saatinin 67 dakika ilerisindeyken Hindistan'ın güneydoğusu ve diğer birkaç alanda saat dilimindeki sapmalar doğuya doğrudur. Bu da, YSU'nun zararınadır. Birleşik Krallık İrlanda, YSU'yu 1968'den 1971'e kadar uyguladı. Fakat kullanışlı olmamasından dolayı, özellikle kuzey bölgelerde artık uygulamadan vazgeçti.

Fransa'nın batısı, İspanya ve diğer alanların yaz saati dilimlerindeki sapmalar YSU'nun kış saati uygulamasının etkisiyle bir saat artar. Örneğin, Alaska'daki Nome şehri  boylamında ve ideal Samoa Zaman Dilimi  merkezinin batısındadır. Fakat Nome, Alaska Saat Dilimini  YSU ile uygular. Bu yüzden Some güneşten, kışın yaklaşık iki saat, yazın ise yaklaşık üç saat ileridir. Çifte yaz saati uygulaması nadiren, bazı özel durumlarda benimsenir. Örneğin, Britanya bu tarz bir uygulamayı II. Dünya Savaşı sırasında kullanmıştır.

YSU, güneş doğuş saatinin neredeyse hiç değişmediği ekvator yakınında genellikle uygulanmaz. Bazı ülkelerin ise sadece bazı bölgelerinde uygulanır. Örneğin, Brazilya'nın güneyinde ekvator çizgisinin geçmediği yerlerde uygulanırdı. YSU, orta ve yüksek enlemlerde daha sık uygulanırken, Güney Amerika, Asya, Afrika ve Okyanusya'da genellikle uygulanmaz.

Faydalar ve sorunlar

Willett'ın 1907 yılındaki önerisiyle beraber, daha uzun sürecek olan gündüz saatleri sayesinde çeşitli boş zaman etkinliklerine zaman kalacak olması tartışılmaya başlandı. Özellikle yüksek enlemlerde yer alan yerlerde yazları gerçekleşen gündönümlerine yakın günlerin uzun gündüz saatleri içeriyor olması, bu bölgelerdeki gündüz vaktinin daha verimli bir şekilde kullanılacağı ve sabahın erken saatlerinin boşa harcanmayacak olması anlamına geliyordu. YSU, kışın herhangi bir geniş çaplı getiriye sahip değildir. Bunun nedeni, kış sabahlarının karanlık oluşu, dolayısıyla çalışanların güneşli havada yapılabilecek boş zaman etkinliklerinin olmaması veya çocukların erken saatlerde kalkıp karanlıkta okula gitmek zorunda kalmasıdır.

Günün planlanması hakkında genel görüş, YSU'nun birçok getiriye sahip olduğudur. Örneğin, belli bir amaca yönelik olarak insanları erken kalkmaya itmesi, bu uygulamadan kişisel olarak hoşlanmayan kişiler için bile olumlu bir yandır. Düzenlemenin avantajları öyle büyüktür ki, birçok insan çalışma programını televizyon yayınları ve günışığına göre ayarlayıp değiştirerek, YSU'nun kullanılmakta olup olmadığını göz ardı eder.

Enerji kullanımı
YSU sayesinde gerçekleşen enerji tasarrufunda en büyük pay konut aydınlatmasında görülür. Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'nın toplam elektrik kullanımının yaklaşık %3,5'i aydınlatmaya ayrılır. Sayısal olarak gündoğumunu ve günbatımını geciktirmek, akşamları yapay ışıklandırmaya ayrılan enerjiyi azaltmaktadır. Franklin'in 1784'te belirttiği üzere, akşam saatlerindeki kısıntı, gündüz saatlerindeki artmanın önüne geçtiğinde aydınlatma giderleri azalmaktadır. YSU'nın ilk amaçlarından biri akşam kullanılan bu aydınlatma harcamalarını kısarak enerjinin çöpe gitmesini önlemekti. Her ne kadar enerji tasarrufu önemli bir amaç olarak kalsa da, enerji kullanım seyirleri o günlerden bugüne değişme gösterdi. Öyle ki son çalışmalara bakıldığında sınırlı ve çelişkili enerji kullanım verileriyle karşılaşılmaktadır. Elektrik kullanımı coğrafî şartlar, iklim ve ekonomik koşullara göre değişiklik gösterir. Bu da uygulama hakkında yapılacak olan tek bir çalışmayı genellemede en büyük engellerden biridir.
 Amerika Birleşik Devletleri Ulaştırma Bakanlığı'nın (DOT) 1975'te yaptığı bir çalışmada, YSU'nun Nisan-Mayıs dönemlerinde ülkenin elektrik kullanımını %1 oranında azalttığını ortaya koydu. Ancak National Institute of Standards and Technology (NBS), 1976 yılında çalışmayı tekrar inceleyerek herhangi bir tasarrufun söz konusu olmadığı sonucuna vardı.
 2000 yılında Avustralya'nın bazı bölümleri kış sonunda YSU'ya geçtiğinde o seneki elektrik tüketimi azalmadı, aksine sabahları zirveye ulaşan tüketim nedeniyle tüketim arttı.
 2006-07 dönemindeki yaz sırasında Batı Avustralya'da YSU, sıcak günlerde elektrik tüketimini arttırırken serin günlerde azalttı. Hatta tüm mevsim boyunca tüketim %0,6 oranında arttı.
 Her ne kadar 2007 yılında yapılan bir çalışma sonunda yürütülen tahminler, Japonya'nın YSU'ya geçişiyle beraber evsel elektrik tüketiminin azalacağını iddia etmiş olsa da, 2007'de yapılan bir simülasyona bakıldığında YSU ile beraber Osaka'daki evsel tüketimde aydınlatma giderlerinin %0,02 azalmasına rağmen, soğutma giderlerinin %0,15 artmasıyla beraber bu sayının toplamda %0,13 oranında yükselmeye neden olacağı belirtildi. Her iki çalışmada da evsel olmayan enerji tüketimi konusunda bir çalışma yapılmamıştır. Zaten YSU'nun etkileri genel olarak konutlardaki enerji tüketimi üzerinde görülmektedir.
 2007 yılında yapılan bir çalışmada Kaliforniya'da başlayan yaz saati uygulamasının eyaletteki elektrik tüketiminde herhangi bir değişmeye neden olmadığı belirtildi.
 2007 yılında yapılan bir çalışmaya göre Büyük Britanya'da kışın uygulanan YSU'nun %2'lik bir enerji tüketim artışının önüne geçeceği tahmin edildi.
 2008 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nin Indiana eyaletinde yapılan bir çalışmada, 2006 yılında YSU'yu benimseyen bu eyaletteki yıllık fatura verileri incelendi ve buradaki enerji tüketiminin azalmak yerine, fazladan açılan klimalar yüzünden %1 ila %4 arasında bir arttığı ortaya kondu.
 Amerika Birleşik Devletleri Enerji Bakanlığı, (DOE) 2008'de hazırladığı bir raporda, 2007'de ülkedeki bazı eyaletlerin YSU'ya geçişiyle beraber yıl içinde toplam %0,5'lik bir enerji tasarrufunun ortaya çıktığı belirlendi.

Bunların dışında kimi çalışmalar YSU'nun motor yakıt tüketimini arttırdığını göstermektedir. Yine de 2008 yılında DOE tarafından hazırlanan raporda, 2007'deki YSU'ya geçiş sürecinde kayda değer bir benzin fiyat artışının bulunmadığı ifadesi yer almaktadır.

Ekonomik etkiler
Perakendeciler, spor eşyası üreticileri ve öğle saatlerinin artışından olumlu etkilenen diğer iş alanları, YSU'dan olumlu etkilenmektedir. Bunun başlıca nedeni, uygulamanın getirisi olan uzun öğle saatlerinin müşterileri marketlere giderek alışveriş yapıp çeşitli spor etkinliklerine katılmaya itmesi olarak açıklanmaktadır. 1984 yılında Fortune dergisinin tahminlerine göre, yedi hafta süren bir YSU sayesinde 7-Eleven şirketinin gelirlerini $30 milyon arttığı belirlenirken, Ulusal Golf Vakfı'nın hesaplarına göre, YSU'nun uygulandığı dönemlerde golf sanayisinin gelirlerinin $200 milyondan $300 milyona yükseldiği belirlendi. 1999 yılında yapılan bir çalışmaya göre YSU, Avrupa Birliği'ndeki boş zaman etkinlikleri sanayisini %3 oranında büyütmektedir. Tüm bunların tersine uygulama, çiftçileri ve işi güneşe bağlı olan birçok işçiyi olumsuz olarak etkilemektedir. Buna rağmen birçok çiftçi YSU'dan yana ya da tarafsızdır. Örneğin, tahıl hasadının en iyi yapıldığı süre zarfı, çiy tanelerinin buharlaştığı saatlerdir. Tarım işçileri yaz aylarında tarlalara daha erken gelip buradan erken ayrıldığında iş gücünün verimi azalmaktadır. YSU ayrıca kitle iletişim araçlarının reytinglerini de azaltmaktadır. Bunun yanında arabalı tiyatrolarla beraber tiyatroların da gelirlerini düşürmektedir.

Saatleri değiştirmek ve YSU'yu uygulamaya koymak doğrudan bir ekonomik harcamaya neden olur. Bu harcamalardan bazıları görüşme ve toplantılarının kontrolünü sağlamak, bilgisayar uygulamaları gibi harcamalardır. Örneğin, 2007 yılında Kuzey Amerika'da başlatılan uygulama yüzünden $500 milyon ile $1 milyar arasında değişen ayrıca bir harcama yapıldı. Her ne kadar saat değişikliğinin azalan ekonomik verimle bağlantılı olup olmadığı tartışılsa da, 2000 yılında YSU'ya geçişle beraber ABD borsaları bir gün içinde $31 milyarlık düşüş yaşadı. Yine de bu hesaplamalar çeşitli yöntemlere göre farklılıklar gösterebilmektedir. Bu nedenle sonuçlar tartışmalıdır.

Kamu güvenliği
1975 yılında ABD Ulaştırma Bakanlığı, yaptığı bir araştırmada YSU'nun trafik kaza oranını %0,7 oranında azalttığını ortaya koydu. Bakanlık, gerçek düşüş oranının %1,5 ila %2 arasında olabileceğini tahmin etti. Ancak 1976'da bu raporu inceleyen NBS, aslında trafik kazalarıyla uygulama arasında bir bağıntı olmadığını iddia etti. 1995'e ait Yol Güvenliği Sigorta Enstitüsü tahminlerine göre, aslında YSU'nun toplam kazaları %1,2; yayalara yönelik trafik kazaları ise %5 oranında azalttığı ifadesi yer aldı. Bunun yanında birçok araştırmada aslında trafik kazalarıyla YSU arasında bir bağlantının bulunduğu ifade edildi. Birleşik Krallık'ta yapılması düşünülen Tek/Çift Yaz Saati (SDST) adı verilen yeni bir uygulama planında, saatlerin kış aylarında güneşe göre bir, yaz aylarında güneşe göre iki saat ileride olması sağlanarak trafik kazalarının %3 ila %4 oranında azaltılması düşünülmektedir. Ancak ilkbahardaki değişim akşamından sonra uyku düzenlerinde belirecek bir aksamanın ölümle sonuçlanan trafik kaza oranını arttırıp artırmayacağı bilinmemektedir. Son yıllarda yapılan birtakım çalışmalarda Kuzey Amerika ve Birleşik Krallık'taki YSU ile trafik kazaları arasında bir bağıntı gözlenirken; İsveç ve Finlandiya'da bu durum gözlenmedi. 2009 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan bir çalışmaya göre YSU'nun uygulandığı akşamlardan sonraki pazartesileri, çalışan nüfus ortalama kırk dakika daha az uyuduğundan, iş yerlerinde dikkatsizlik sonucu ortaya çıkan kazalar artmaktadır.

ABD'de 1970'lerde Law Enforcement Assistance Administration (LEAA) tarafından yürütülen bir araştırmayla başkent Washington'daki şiddet içerikli suç oranının %10 ila %13 arasında azaldığı görüldü. Ancak yine de LEAA'nın yaptığı bu çalışmada diğer etmenler gösterilmedi, araştırma iki şehirde yürütüldü ayrıca suç olarak tanımlanan eylemler çok dar bir içeriğe sahipti. Bunun sonucunda Ulaştırma Bakanlığı, YSU'nun getirilerinin ülke çapında karşılaştırılmasının imkânsız olduğu sonucuna vardı. Sokak aydınlatmasının suç oranı ve suç korkusu üzerinde az, hatta bazen çelişkili etkilere sahip olduğu ortaya kondu.

Birçok ülkede, yangına karşı güvenlikten sorumlu yetkililer, özellikle sonbaharda, ısınma ve mum yakma oranına bağlı olarak ev yangınlarının arttığı sezon öncesinde vatandaşları, duman ve karbonmonoksit dedektörlerindeki pilleri değiştirmeyi hatırlatması için her sene iki saat değişikliği kullanmaya teşvik etmektedir. Yangından kaçış planını gözden geçirmek ve uygulamak ile benzer aile faciası planları, araç lambalarının bakımı, riskli malzemelerin depolandığı alanların kontrolü, termostatların yeniden programlanması ve mevsimlik aşılar da benzer "yılda iki defa yapılması gereken işler" arasındadır. YSU kullanmayan bölgeler, bunun yerine ilkbahar ile sonbaharın ilk günlerini hatırlatıcı olarak kullanabilir.

Sağlık

YSU'nun sağlık üzerine etkisi karmaşıktır. Toplum içinde sabit çalışma saatlerine sahip kimseler için daha uzun yaz günleri egzersiz yapmaya teşvik ettiğinden sağlık adına olumlu bir uygulamadır. Ayrıca enleme göre değişse bile, insanların güneş ışığıyla temas halinde kaldığı süre arttığından insanların derilerinde güneş ışığı ile beraber sentezlenen D vitamini, sağlık adına olumludur. Ancak öte yandan bu artan güneş ışığı temas süresi, cilt kanserini de tetikleyebilmektedir. Güneş ışığı ayrıca mevsime bağlı duygusal rahatsızlık adı verilen psikolojik bir bunalım üzerinde oldukça derin bir etkiye sahiptir. YSU, insanları erken kalkmaya itmesi nedeniyle depresyonun önüne geçmede yararlı olabilmektedir. Ancak bazı kesimler bunun tersini iddia etmektedir. Görme engelli bir spor patronu olan Gordon Gund tarafından kurulan Retinitis Pigmentosa Kurumu, 1985 ve 2005 yıllarında YSU için görüşmelerde bulundu.

Saat değişiklikleri uyku düzenine hasar vererek uyku verimini azaltmaktadır. Bunun yanında biyolojik saate uyum sağlama çalışmaları şiddetli olabildiği gibi haftalarca sürebilir. 2008 yılında yapılan bir çalışmaya göre, intihar eden erkek sayısının ilkbahardaki geçişle beraber arttığı, fakat mevsime sağlanan uyumla beraber tekrar azaldığı ortaya kondu. 2008'de İsveç'te yapılan bir araştırmada, ilkbaharda saatlerin ileri alınmasından sonraki ilk üç gündeki kalp krizi oranı daha yüksekken sonbaharda saatlerin geri alınmasından sonraki ilk üç günde daha düşüktür. 2005 yılında YSU'yu yürürlükten kaldıran Kazakistan, buna neden olarak sağlıkta yaşanan sorunları göstermiştir.
2011 senesinden itibaren Rusya sene boyunca YSU'yu uygulayan ülkeler listesinde.

Karmaşıklık
YSU nedeniyle yapılan saat değişikliklerinin karmaşıklık bakımından olumsuz yönleri de mevcuttur. İnsanların saatlerini değiştirmeyi unutmaması gerekir ve bunun için fazladan bir zaman gerekir. Ayrıca mekanik saatlerin tam duyarlılıkla değiştirilmesi sorun yaratabilir. Saat içeren cihazlar arttıkça, bunları ayarlamak için harcanan zaman artmaktadır. Ayrıca iki Zaman dilimi arasında çalışıp oturan insanlar her iki YSU uygulamasının da izini takip etmek zorundadır. Öyle ki bazı saat dilimlerinde YSU uygulanırken diğerinde uygulanmayabilir. Bu da gün uzunluklarını değişken hale getirir. Yine görüşmeler, toplantılar, yolculuklar, yayınlar ve fatura sistemlerinde sapma ve bozulmalar görülebilir ve bu da pahalıya mal olabilir. Sonbaharda saatler 02.00'den 01.00'e alınırken saatler 01:00:00.0 ve 01:59:59.9 aralığını iki kez okuyacağından sorunlara yol açabilir.

Kimi bilgisayar tabanlı sistemler saat değişikliklerinin ardından aksama yaşayabilir veya yeniden başlatılma gereği duyabilir. Bu tarz durumlara örnek olarak 1993'te bir Alman kuruluşunun gördüğü zarar örnek olarak gösterilebilir. Tıbbi cihazlar ise ters durumların ortaya çıkmasına neden olabilir ve bu da doktorların sorumluluğunu üstlendiği hastaların zarar görmesine yol açabilir. Bu sorunlar, YSU'nun kendi içinde yaşadığı değişikliklerle birleştiğinde 2007 yılı sorunu gibi bir durum ortaya çıkmaktadır. Yazılım geliştiricileri böyle durumlarda birçok yazılımı test edip düzenlemek zorunda kalır. Ayrıca kullanıcılar da yazılımların son sürümlerini indirip kurduktan sonra bilgisayarlarını yeniden başlatmak zorunda kalır.

Bazı saat değişikliği sorunları, saatleri sürekli ayarlamak suretiyle önlenebilmektedir. Bu ayarlamalar sürekli olmasa bile aşama aşama da yapılarak sorunlar çözülebilmektedir. Örneğin, Willett'ın ilk YSU önerisinde her hafta yirmişer dakikalık değişiklik yapma fikri yer almaktaydı. Ancak bu durum uygulamanın karmaşıklığı arttıracağı düşünülerek uygulamaya hiçbir zaman konmadı.

YSU standart zamanın dezavantajlarını taşır ve hatta artırır. Örneğin, kişiler güneş saatini okurken saat kuşağını ve doğal farklılıkları da hesaba katmalıdır. Ayrıca öğleni takip eden iki saat içinde güneşe çıkmaktan kaçınmak gibi güneşe maruz kalmaya ilişkin kurallar, yaz saati uygulanmaktayken doğruluk ve kesinliğinden kaybeder.

Siyaset
Yaz saati uygulaması, ilk başlatıldığından beri sürekli olarak tartışmalara zemin hazırlamaktadır. Winston Churchill, "ülkede yaşayan milyonlarca insanın sağlık ve mutluluk alanlarında sahip olduğu fırsatları arttırdığını" kanıtlamaya çalıştı. Ancak Robertson Davies ise şöyle bir demeç verdi: "Püritanizm'in kemikli ve mavi parmaklı eli, insanları erken yatırıp erken kaldırarak onları kendilerine rağmen sağlıklı, zengin ve akıllı yapmaya çalışıyor." Bunun üzerine birtakım çevreler kelime oyunuyla "Daylight Slaving Time" (Yaz köleleştirme uygulaması) adı altında bir akım başlattı. Tarihsel açıdan, perakende satış, spor ve turizm etkinlikleri YSU altındaki temel gerekçelerdi. Buna karşılık, tarımsal etkinlikler ve gece hayatı dünyasına olumsuz etkiler bıraktı. Bunun yanında ilk YSU'nun benimsenişi dönemin enerji krizi ve savaş olaylarınca tetiklendi.

Willett'ın 1907 önerisi, bazı siyasi durumları da beraberinde getirdi. Öneri, Balfour, Churchill, Lloyd George, MacDonald, VII. Edward (Sandringham'da yarım saatlik YSU uygulayan kral), Harrods'ın sorumlu müdürü ve National Bank'ın yöneticisi gibi kesimlerden destek gördü. Öte yandan, karşı çıkışlara daha sık rastlanmaktaydı. Başbakan Asquith, William Christie (Kraliyet Astronomu), George Darwin, Napier Shaw (Meteoroloji Ofisi'nin başkanı), tarımsal örgütler, tiyatro sahipleri gibi özel ve tüzel kişiler de karşı çıkan taraftaydı. Birçok oturumun ardından, öneri Birleşik Krallık Parlamentosu'nda az bir farkla reddedildi. Willett'ın destekçileri 1911 ile 1914 arasındaki her yıl benzer yasa tasarıları sundu ancak karar çıkmadı. Uygulama Amerika Birleşik Devletleri'nde daha büyük bir şüpheyle karşılandı: Andrew Peters, Mayıs 1909'da YSU yasa tasarısını ABD Temsilciler Meclisi'ne sundu. Ancak tasarı komisyonca veto edildi.

I. Dünya Savaşı siyasi eşitliği bozdu. Zira, YSU savaş zamanının kömür darlığı ile hava baskınlarından kaynaklanan elektrik kesintilerinin yol açtığı zorlukları hafifletecek bir yol olarak desteklendi. Öncü Almanya'nın ardından İngiltere 21 Mayıs 1916'da YSU'yu ilk kez kullandı. Pittsburghlu sanayici Robert Garland'ın başını çektiği Birleşik Devletler'de perakendecilik ve imalat alanlarından yarar sağlayanlar YSU için kulis faaliyetleri yürüttüyse de, demiryolu alanından muhalefetle karşılaştı. Birleşik Devletlerin 1917'de savaşa girmesi sonucunda itirazların üstesinden gelindi ve YSU 1918'de kabul edildi.

Savaşın sona ermesiyle, dengelerin sürekli değiştiği ortam geri geldi. Çiftçiler YSU'ya karşı çıkmaya devam etti ve birçok ülke uygulamayı yürürlükten kaldırdı. Britanya ise bir istisnaydı: Ülke çapında YSU'yu sürdürdü ancak yıllar geçtikçe geçiş tarihlerini çeşitli nedenlerle ayarladı. Bu nedenler arasında, 1920 ve 1930'larda Paskalya sabahlarında oluşabilecek saat değişikliklerini önlemeyi amaçlayan özel kurallar da vardı. ABD'nin tutumu daha tipikti: Kongre YSU'yu 1919'dan sonra iptal etti. Willett gibi hevesli bir golfçü olan Başkan Woodrow Wilson, iptal kararını iki defa veto etti. Ancak ikinci vetosu geçerli olmadı. Bundan sonra, yalnızca birkaç Birleşik Devletler şehri YSU'yu bölgesel olarak yürürlükte tutmaya devam etti. Böylece, bunlardan biri olan New York'un döviz piyasası Londra ile ticarette bir saatlik arbitrajı koruyabilirken Chicago ve Cleveland da temposunu New York'a göre ayarlayabiliyordu. Wilson'ın ardından başkan olan Warren G. Harding YSU'ya bir "aldatma" olarak karşı çıktı. Ona göre insanlar bu uygulama yerine, yazları daha erken kalkmalı ve işe gitmeliydi. Harding, Columbia Bölgesi federal çalışanlarına 1922 yazında 09:00 yerine 08:00'da işe başlamalarını emretti. Bazı iş yerleri bunu uygun bulup uygularken bazıları uygulamadı. Bu deneme bir daha tekrarlanmadı.

Willett'ın döneminden bu yana dünya benzer şekilde politikanın karıştığı pek çok yasal düzenleme, ayarlama ve YSU iptali gördü. ABD'de zamanın tarihi YSU'nun iki dünya savaşı döneminde uygulanmasını kapsar ancak barış zamanında 1966'ya dek standartlaşma sağlanamadı. 1980'lerin ortalarında Clorox ve 7-Eleven Yaz Saati Uygulaması Koalisyonunun 1987'de ABD'de yaygınlaşmasında ana parasal kaynağı oluşturdu. Her iki Idaho senatörü de, YSU sayesinde fast food restoranlarında daha çok patates kızartması satılacağı ve bunların Idaho patatesinden yapılacağı beklentisiyle uygulamadan yana oy kullandı. 2005'te Sporting Goods Manufacturers Association ile National Association of Convenience Stores'un YSU'nun 2007'de ABD'de daha da yaygınlaşmasında ilişkin kampanyası başarılı oldu. Üç yıllık bir denemenin ardından 2009'da, şehir merkezlerinde olumlu, kırsal bölgelerde ise açık arayla olumsuz oy dağılımıyla, Batı Avustralyalıların %55'i YSU'ya karşı çıktı. Bu, 1975'ten o tarihe kadar YSU'nun reddedildiği art arda dördüncü referandumdu. Birleşik Krallık'ta spor ve tatil endüstrisi SDST'nin yıl boyunca eklediği bir saatin incelenmesine ilişkin bir öneriyi desteklemektedir.

Radikal İslamcıların gözünde yaz saati uygulaması
1979 İran İslam Devrimi'ne kadar yaz saati uygulamasının kesintisiz olarak sürdürüldüğü ülkedeki uygulama, devrimin İslamcıların eline düşmesiyle birlikte askıya alındı. Zira daha önce Şahlık rejiminde mollalar vaaz verirken cemaate "Yaz saati uygulamasıyla namaz saatini size kaybettirmeye çalışıyorlar" demekteydiler. 1991'e gelindiğinde ülke artık enerji harcamalarının artmasına dayanamayacak duruma geldiğinden yaz saati uygulamasını yeniden başlatıldı. 2005 yılında Ahmedinejad'ın seçimleri kazanmasıyla beraber radikalizm tekrar hızlandı. Yaz saati uygulaması ile birlikte İran'ın enerji tüketiminde azalma olduğu açıklansa da, Ahmedinejad "bunu kanıtlayacak somut bir delil yok" diyerek uygulamaya engel oldu. Mecliste yaşanan tartışmalara muhalefet sayılacak reformcu milletvekilleri (ülkede muhalefet adında bir grubun faaliyet göstermesi mümkün değil) sert bir dille eleştirirken yanlıları ise "Dini gerekçelerin daha kolay icra edilmesi için saatin sabit kalması şart" diyerek uygulamayı askıya aldılar. Daha sonra, 2009 yılında radikal siyasetlerin uygulanmasıyla beraber uygulanan Birleşmiş Milletler ambargolarının da artmasıyla birlikte enerji tüketimini karşılayamayan İran; konuyu yasa haline getirerek Ahmedinejad'ı bu kararı uygulama zorunda bıraktı. İran mollaları ve Ahmedinejad'ın yaz saati uygulamasına seçenek olarak sundukları planda resmî daireler ve okulların günlük olarak sabah ezanından belli bir süre sonra açılması olmuştur.

Programlama

Birçok bilgisayar tabanlı sistem, temel aldığı zaman dilimine göre YSU'nun başlangıcı veya bitişiyle beraber otomatik olarak saatlerini ayarlayabilmektedir. Ancak YSU'daki değişiklikler kimi kurulumlarda sorunlara yol açar. Örneğin, Kuzey Amerika'da 2007'de yapılan değişiklikler sonrasında birçok bilgisayar sistemi güncellenme gereği duydu. Bu da Microsoft Outlook gibi e-posta ve takvim yazılımlarını büyük ölçüde etkiledi. Bu da bilgi teknolojisi uzmanlarının büyük bir emek kaybına uğramasına yol açtı. Bazı uygulamalar YSU'ya odaklanarak saat değişikliklerinden ve zaman diliminden kaynaklanan sorunlardan korunmak üzere özelleşmiş durumdadır.

Günümüzde bu alanda en yaygın olarak kullanılan bilgisayar tabanlı uygulamalar zoneinfo ve Microsoft Windows'tur.

Zoneinfo
Zoneinfo ya da yeni adıyla IANA zaman dilimi veritabanı farklı yerlerde gözlenen zaman değişimlerini bir adla simgeler. Unix tipi işletim sistemleri başta olmak üzere Java ve Oracle'da kullanılmaktadır. HP'nin "tztab" veritabanı benzer özellikler sunmasına karşın zoneinfo ile uyumlu değildir. Yerel yöneticilerin YSU kurallarında yaptığı değişiklikler zoneinfo'nun düzenli bakım sürecinde güncellenir. Unix tipi sistemlerde kullanılan TZ çevre değişkeni TZ='America/New_York' gibi IANA veritabanındaki zaman dilimleri listesini üretir.

Eski ya da güncelliğini yitirmiş sistemler yalnızca POSIX'in gerek duyduğu TZ değerlerini desteklerler. Örneğin, TZ='EST5EDT,M3.2.0/02:00,M11.1.0/02:00' Kuzey Amerika'da 2007'de uygulanmaya başlanan zamanı belirtir. TZ'nin YSU'daki değişimlere koşut biçimde güncellenmesi gerekir. Yeni TZ değerleri tüm yıllar için geçerli olduğundan eski tarihler için sorun yaratabilir.

Microsoft Windows
Zoneinfo'da olduğu gibi, Microsoft Windows kullanıcılarının da bulundukları bölgeye ait zaman dilimini seçerek YSU'yu yapılandırmaları gerekir. İşletim sisteminin zaman dilimi kayıtlarını sakladığı tablonun YSU değişimlerinin ardından güncellenmesi gerekir. İşletim sistemine bağlı olarak farklılık gösteren bu işlem, Windows'un eski sürümleri için geçerli değildir. En çok iki başlangıç ve bitiş kuralı tanımlanabilmesine izin veren Windows Vista, Kanada'da YSU'nun geçerli olduğu bir bölgede 1987–2006 arası ve 2006 sonrası tarihleri desteklemekte ancak bazı eski tarihlerde sorun yaratmaktadır. Eski Microsoft Windows sistemleri ise yalnızca bir başlangıç ve bitiş kuralı tanımladıklarından bir önceki örnek için yalnızca 2006 sonrası tarihleri desteklerler.

Bu kısıtlamalar zaman zaman sorunlara yol açmıştır. Örneğin, YSU'nun her yıl değiştiği ve bazı yıllar devre dışı bırakıldığı İsrail için Windows 95 1995'ten sonrasına ait tarihleri yanlış göstermiştir. Windows 98'de İsrail'i YSU kapsamı dışında bırakan Microsoft, bu ülkedeki Windows kullanıcılarını saatlerini yılda iki kez elle güncellemek zorunda bırakmıştır. 2005 yılında yürürlüğe giren İsrail Yaz Saati Yasası Yahudi takvimini temel alan bazı kurallar getirmiş; ancak Windows, bu zaman dilimini yıldan bağımsız biçimde uygulamayı başaramamıştır. Zaman dilimi kayıtlarının her yıl elle güncellemesi ve bu işi otomatik olarak yapan araç eski tarihleri kapsamayan geçici çözümlerdir.

Microsoft Windows yerel saati gerçek zamanlı saat olarak saklamakta; bu, aynı makinede farklı Windows sürümleri çalıştırıldığında sorun yaratmaktadır. Microsoft 2008'de RealTimeIsUniversal adlı değişkenin Windows'un gelecekteki sürümlerinde desteklenmeyebileceğini açıklamıştır. İlk kez Windows NT'de kullanılan ve RISC tipi makinelerin UTC'yle kullanılmasına olanak sağlayan değişken üzerinde daha sonra gerekli değişiklikler yapılmamıştır.

Kaynakça

İlgili kitaplar

 ; Birleşik Krallık'taki uygulamaya yoğunlaşan kitap:

Dış bağlantılar
 Yaz saati uygulaması – genel tarihi ve anekdotlar
 Zamanı korumak, enerjiyi korumak – Kuzey Amerika bakış açısı
 Yaz saati  – Avrupa bakış açısı
 Zaman dilimleri ve yaz saati uygulaması veritabanı – teknik kaynaklar

Uluslararası zaman standartları

Yaz saati uygulaması


Joaquim José Ferraz de Oliveira, primeiro e único barão de Guapi, (c. 1830 — 21 de novembro de 1893) foi um proprietário rural ativo na cidade de Barra Mansa, estado do Rio de Janeiro. Foi comentador da Imperial Ordem de Cristo e Imperial Ordem da Rosa e foi agraciado barão por decreto de 16 de janeiro de 1861.

Bibliografia

Proprietários rurais do Brasil
Baronatos do Brasil
Comendadores da Imperial Ordem de Cristo
Comendadores da Imperial Ordem da Rosa

Joaquim José Ferraz de Oliveira


HMAS Gull (M 1185) (formerly HMS Swanston) was a  that served in the Royal Navy (RN) and Royal Australian Navy (RAN).

Construction
The ship was built by J. S. Doig Limited at Grimsby, England for the RN. The ship was commissioned as HMS Swanston.

Operational history

Australia
The minesweeper was sold to the RAN in 1961, and was recommissioned as HMAS Gull on 19 July 1962.

During the mid-1960s, Gull was one of several ships operating in support of the Malaysian government during the Indonesia-Malaysia Confrontation. This service was later recognised with the battle honour "Malaysia 1964–66".

Decommissioning and fate
HMAS Gull paid off on 7 November 1969.

References

Ton-class minesweepers of the Royal Navy
Ships built on the Humber
1954 ships
Cold War minesweepers of the United Kingdom
Ton-class minesweepers of the Royal Australian Navy
Cold War minesweepers of Australia

HMAS Gull


(1620) Geographos, med den oprindelige midlertidige betegnelse 1951 RA, er en stenet og meget aflang nærjords-asteroide af Apollo-typen, og også et såkaldt potentielt farligt objekt (PHO). Geographos har en gennemsnits diameter på 2,5 km. Den blev opdaget den 14. september 1951 af astronomerne Albert George Wilson og Rudolph Minkowski ved Palomarobservatoriet i Californien, og er opkaldt til ære for The National Geographic Society.

Geographos kredser om Solen i en meget aflang bane (0,8 - 1,7 AE, ecc: 0,34), hvilket bringer den rundt om Solen hvert 506e døgn (1 år og 5 mdr.) Udover at passere tæt forbi Jorden kommer Geographos også fra tid til anden tæt på Mars. Asteroiden har en absolut størrelsesklasse på 15,6 og roterer om sig selv på 5 timer og 13 min.

Kilder
Data fra: JPL Small-Body Database Browser, 1620 Geographos (1951 RA), JPL, 24. nov. 2017. Hentet 4. dec. 2017

Geographos, (1620)

(1620) Geographos


Janice Ann Crosio  (; born 3 January 1939) is an Australian politician from the Labor Party. She was a member of the New South Wales Legislative Assembly, and became the first woman Cabinet minister in New South Wales. Later she was a member of the Australian House of Representatives, and a Parliamentary Secretary.

Early life
Crosio was born in the Sydney suburb of Granville and educated at Strathfield Girls High School.  In 1957, she married Ivo Crosio and they have one son and twin daughters.  She was an alderman of Fairfield City Council in suburban Sydney from 1971 to 1980 and Mayor from 1974 to 1975 and 1977 to 1980.

State politics
Crosio was the first woman elected to the New South Wales Legislative Assembly in thirty years, representing Fairfield from 1981 to 1988 and Smithfield from 1988 to 1990.  She was the first woman Cabinet minister in New South Wales: Minister for Natural Resources 1984–86, Minister for Local Government 1986–88 and Minister for Water Resources 1986–88.

Federal politics
Crosio represented Prospect, New South Wales from March 1990 to October 2004.  She was Parliamentary Secretary to the Minister for Arts and Administrative Services in 1993, Parliamentary Secretary to the Minister for Environment, Sport and Territories 1993–94 and Parliamentary Secretary to the Minister for Social Security 1994–96.  Crosio was Chief Opposition Whip 2001–04. She retired at the 2004 election.

Honours
Crosio was made a Member of the Order of the British Empire for services to local government and the community in 1978.  She was made Knight of the Order of Merit of the Italian Republic in 1980 for services to the Italian Community.  In 2006 she was made a Member (AM) in the General Division of the Order of Australia in recognition of her service to the Parliaments of the Australian Commonwealth and of New South Wales, her service to her municipality and also for her pioneering of women's participation in politics.

References

|-

|-

|-

1939 births
Living people
Members of the Australian House of Representatives
Members of the Australian House of Representatives for Prospect
Australian Labor Party members of the Parliament of Australia
Members of the New South Wales Legislative Assembly
Labor Right politicians
Women members of the Australian House of Representatives
Australian Labor Party members of the Parliament of New South Wales
New South Wales local councillors
Mayors of Fairfield, New South Wales
Members of the Order of Australia
Australian Members of the Order of the British Empire
Knights of the Order of Merit of the Italian Republic
21st-century Australian politicians
21st-century Australian women politicians
20th-century Australian politicians
Women members of the New South Wales Legislative Assembly
Women mayors of places in New South Wales
20th-century Australian women politicians
Women local councillors in Australia

Janice Crosio


Skógfjóla (fræðiheiti: Viola riviniana) er fjölært blóm af fjóluætt.

Lýsing
Krónublöðin eru blá en hvít innst. Bikarblöðin eru odddregin, fræflarnir eru fimm talsins. Breiðhjartalaga laufblöðin eru stilklöng, lítt hærð og fíntennt. Skógfjólan vex helst í graslendi og kjarri. Hún er óalgeng á Íslandi. Erlendis er útbreiðslan mestöll Evrópa og N-Afríka auk Líbanon.

Tilvísanir

Fjólur
Plöntur á Íslandi

Skógfjóla


Santiago del Nuevo Extremo es un conjunto musical chileno, formado en 1978 en Santiago, Chile. La banda fue una de las protagonistas del movimiento del canto nuevo durante la dictadura militar, sin embargo evolucionaron gradualmente hacia la fusión latinoamericana. Por su formación han pasado algunos de los músicos más destacados de la fusión en el país, tales como Cristián Crisosto o Sergio «Tilo» González, además del político Nicolás Eyzaguirre.

Ha compartido escenario en varias ocasiones con Inti-Illimani, y fue la base del nacimiento de la banda Fulano.
Su nombre corresponde al mismo que recibió la capital al momento de ser fundada por Pedro de Valdivia el 12 de febrero de 1541. La banda, que comenzó con un sonido muy acústico, terminó ejecutando una fusión de diversos instrumentos modernos, apreciables en su discografía a partir de su tercer álbum, Barricadas, de 1985.

Integrantes

Discografía

Álbumes en estudio
 1981 - A mi ciudad (Alerce)
 1983 - Hasta encontrarnos (Alerce)
 1985 - Barricadas (Alerce)
 2000 - Salvo tú y yo (Autoedición)
 2011 - Leuda (Trompe)
 2016 - Santiago del Nuevo Extremo (Autoedición)

En vivo
 2001 - Santiago del Nuevo Extremo en vivo (Machi)

Recopilaciones
 1998 - Lo mejor de Santiago del Nuevo Extremo, vol 1 (Alerce)
 2001 - Lo mejor de Santiago del Nuevo Extremo, vol 2 (Alerce)

Colectivos y colaboraciones
 1980 - Canto Nuevo. Vol. 2 (Alerce)
 1994 - Antología del Canto Nuevo (Alerce)
 1995 - Canto Nuevo, antología volumen 2 (Alerce)
 Simplemente (Alerce)
 El canto nuevo 4 (Alerce)
 2001 - Café del Cerro (Alerce)
 2005 - Allende: El sueño existe (DVD, Alerce)

Referencias

Grupos de música de los años 1970
Grupos de fusión latinoamericana
Grupos de folclore de Chile

Santiago del Nuevo Extremo (banda)


Özgür yazılım (), kullanıcısına çalıştırma, kopyalama, dağıtma, inceleme, değiştirme ve geliştirme özgürlükleri tanıyan yazılım türüdür. Tersi, sahipli yazılımdır ().

Özgür yazılım ile kastedilen özgürlük, ekonomik boyutu ile değil yazılımın kullanım hakları ile ilgilidir. Özgür yazılımlar çoğunlukla ücretsiz olsalar da ücretsiz olmaları gerekmez. İngilizce sözlükler "" kelimesi için yirmiye yakın anlam sıralar. Bunlardan sadece bir tanesi "bedava" iken geri kalanları özgürlük ve sınırlamaların olmaması () kavramlarına atıfta bulunur.

İçerik

Özgür yazılım, aşağıdakilerden ayrılır:
 Microsoft Office, Google Docs, Sheets, ve Slides gibi sahipli yazılımlar. Kullanıcılar bu yazılımların kaynak kodlarını inceleyemez, değiştiremez ve paylaşamaz.
 Ücretsiz yazılım yani ödeme gerektirmeyen sahipli yazılım.

Telif hakkı içeren bir yazılımın özgür olması için bir özgür yazılım lisansına ihtiyacı vardır.

Tarihçe

1950'lerden 1970'lerin başına kadar bilgisayar kullanıcılarının özgür yazılımla ilgili yazılım hürriyetlerine sahip olmaları normaldi. Yazılım genellikle fertler arasında paylaşılır, kişilerin yazılım yaparak donanımlarını daha kullanışlı yapmalarını iyi karşılayan donanım üretilerinden dağıtılırdı. SHARE gibi kullanıcıların ve satıcıların üye olduğu kuruluşlarla yazılım değiş dokuşu kolaylaştırmak hedeflenmişti. 1970'lerin ilk yıllarında durum değişti; yazılım masrafları hızla yükselirken büyümekte olan yazılım endüstrisi, donanım üreticilerinin bilgisayar satışıyla beraber verdikleri "yazılım demetleri", kiraya verilen bilgisayarların kâr getirmeyen yazılım desteğiyle rekabet başlamıştı. Bazı müşterilerin kendi ihtiyaçlarını daha iyi karşılamasıyla "özgür" yazılım masraflarının donanım masraflarıyla bütünleşmesini istemiyordu.

17 Ocak 1969'da yayınlanan Amerika Birleşik Devletleri IBM'ye karşı yazısında hükûmet, yazılım demetlerinin rekabet engelleyici olarak sıfatlandırdı. Bazı yazılım her zaman hürken ancak ödemeyle alınabilen yazılımlar artıyordu. 1970'ler ve 1980'lerde yazılım endüstrisi, bilgisayar programlarını sadece kullanıcıların kodu incelemesi ve değiştirmesini önleyen çalıştırılabilirler şeklinde dağıtmaya başlamasıyla teknik tedbirler almaya başladı. 1980'de copyright kanununun kapsamı bilgisayar programlarını içine aldı.

1983'te Massachusetts Teknoloji Enstitüsü Yapay Zekâ Laboratuvarı'ndaki hacker topluluğunun uzun süreli üyesi Richard Stallman, bilgisayar endüstrisi ve kullanıcılarının kültürel değişiminden yıldığını açıklayarak GNU projesini îlan etti. GNU işletim sistemi için yazılım geliştirmesine Ocak 1984'te başlandı. Ekim 1985'te de Özgür Yazılım Vakfı kuruldu. Kendisi hür yazılımı tanımlayarak "Copyleft" yani "telif feragatı" kavramını yazılım hürriyeti garantilemek için çıkardı.

Bazı yazılım dışı endüstriler, kendi araştırma ve geliştirmeleri için özgür yazılım geliştirmeye benzer teknikler kullanmaya başladı. Mesela bilim adamları, daha açık geliştirme süreçleri ararken mikroçip gibi donanımlar da telif feragatlı lisanslarla geliştirilmeye başlandı (OpenCores projesi gibi). Creative Commons ve özgür kültür hareketi, özgür yazılım hareketinden çok etkilenmişlerdir.

Dört temel özgürlük

Özgür yazılımın tanımı ve barındırdığı özgürlükler Özgür Yazılım Vakfı bünyesindeki GNU Projesi sayfalarında açıklanmıştır. Buna göre özgür yazılım kullanıcılara olmazsa olmaz 4 özgürlük sunar:

Bir yazılım, ancak bütün kullanıcıları bu hakların tümüne sahip oldukları zaman özgür bir yazılım olur. Bu özgürlüklere sahip olmak, kimseden izin almamayı ve izin için hiçbir bedel ödememeyi de içerir.

Genel kanının aksine özgür bir yazılım, ücretsiz dağıtılabileceği gibi ücretli de dağıtılabilir. Bu nedenle ticari yazılım olarak satılmasına engel yoktur. Özgür yazılımın kopyalarına sahip olmak için ücret ödemeniz gerekebilir veya kopyaları hiçbir ücret karşılığı olmadan da edinmiş olabilirsiniz. Kopyalara nasıl sahip olduğunuzdan bağımsız olarak, her zaman için yazılımın kopyalama, değiştirme ve hatta kopyalarını para karşılığında satma haklarına sahipsinizdir (özgürlük 2).

Özgür yazılım, çoğu zaman açık kaynak kodlu yazılım kavramı () ile karıştırılmaktadır. Bütün özgür yazılımlar açık kaynak kodludur ancak bütün her açık kaynak kodlu yazılım, özgür yazılım olmayabilir. Özgür yazılımlar açık kaynak kodlu yapıları sayesinde, bünyesinde zararlı bir amaç barındıran (gizli verileri çalma gibi) kodlara sahip olup olmadığı, programlama bilen herkes tarafından incelenerek denetlenebilir.

Bazı özgür yazılım lisansları (örneğin GNU GPL), yazılım kodlarının gelecekte de özgürlüğünü sürdürmesini garanti altına alırken bazı özgür yazılım lisansları bunu garanti altına almamaktadır.

Bazı özgür yazılım lisansları
Özgür Yazılım Vakfı tarafından özgür kabul edilen lisanslar ile özgür kabul edilmeyen lisanslar GNU'nun Çeşitli Lisanslar ve Haklarında Yorumlar  sayfasında listelenmektedir.

En yaygın kullanılan özgür yazılım lisanslarının başında GNU GPL lisansı gelmektedir. Aşağıdaki belli başlı bazı özgür yazılım lisansları listelenmiştir:

 GNU Genel Kamu Lisansı (GPL)
 GNU Kısıtlı Genel Kamu Lisansı (LGPL)
 BSD Lisansı
 Mozilla Kamu Lisansı (MPL)
 MIT Lisansı
 Apache Lisansı
 Eclipse Kamu Lisansı (EPL)
 Avrupa Birliği Kamu Lisansı (EUPL)

Ayrıca bakınız
 Açık kaynak
 Copyleft
 Özgür Yazılım Vakfı
 OCS Inventory
 Open-AudIT

Kaynakça

Dış bağlantılar
Özgür Yazılım Vakfı
 Özgür yazılımın tanımı - felsefesi
 Özgür ve Özgür Olmayan Yazılım Kategorileri - GNU.org
 GNU'nun web sitesinde sürekli güncellenen lisans bölümü
 Özgür lisansların Türkçe çevirileri
 GitHub tarafından hazırlanan lisans seçme rehberi
 Kamuda özgür yazılım kullanımı
 Microsoft EULA üzerine bir inceleme  (Çağatay Çebi)
 Özgür Yazılım Şimdi Neden Daha Önemli  (Richard Stallman)
 Yazılım lisansları hakkında bir karşılaştırma tablosu

Bilişim terimleri
Uygulamalı etik
Yazılım lisansları

Özgür yazılım


Sand Springs puede hacer referencia a las siguientes poblaciones estadounidenses:

 Sand Springs (Oklahoma); o
 Sand Springs (Texas).

Sand Springs


An Lagenocarpus rigidus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck. An Lagenocarpus rigidus in nahilalakip ha genus nga Lagenocarpus, ngan familia nga Cyperaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 L. r. rigidus
 L. r. tenuifolius

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Lagenocarpus

Lagenocarpus rigidus


Pororoca este un film românesc din 2017 regizat de Constantin C. Popescu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Bogdan Dumitrache, Iulia Lumânare.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Vezi și
 2017 în film

Legături externe

Filme din 2017
Filme dramatice românești
Filme în limba română
Filme românești

Pororoca


පීටර් ෆිලිප්ස් මහතා දෙවන එලිසබෙත් මහ රාජෝත්තමාවියගේ හා ෆිලිප් කුමරුගේ එකම දියණිය වන ඈන් රාජකීය කුමරියගේ පළමු හා එකම පුත්‍රයා වේ.

පීටර් ෆිලිප්ස් මහතා


El coquí pitito (Eleutherodactylus cochranae) es una especie de rana nativa de Puerto Rico y de las islas Vírgenes perteneciente a la familia Eleutherodactylidae.

Referencias

Enlaces externos

cochranae
Anfibios de Puerto Rico
Anfibios de las islas Vírgenes
Fauna endémica de las Antillas
Animales descritos en 1863

Eleutherodactylus cochranae


Drzyzga est un nom propre polonais qui peut faire référence à :

Patronyme

 Fabian Drzyzga (1990-), joueur polonais de volley-ball.
 Wojciech Drzyzga (1958-), joueur et entraîneur polonais de volley-ball.

Patronyme polonais

Drzyzga


Die Ahne ist heute ein Nebenfahrwasser der Jade im nordöstlichen Jadebusen, für das, wie für alle Fahrwasser im Jadegebiet, das Wasserstraßen- und Schifffahrtsamt Wilhelmshaven zuständig ist. Ein Süßwasser führendes Gewässer namens Ahne gibt es in der Wesermarsch heute nicht mehr.

Vor der Bildung des Jadebusens im späten Mittelalter war die Ahne ein linker Nebenfluss der Weser. Nach der Clemensflut am 23. November 1334 gab es eine Heete genannte Verbindung zwischen dem durch die Flut erweiterten Jadebusen und der Weser, die Butjadingen zu einer Insel machte und es vom Stadland abtrennte. Die ursprüngliche Ahne wurde zu einem Nebenarm der Heete. Nach der Zweiten Marcellusflut im Jahr 1362 gab es Verbindungen, teilweise sogar eine Verschmelzung zwischen der 1337 entstandenen Tiderinne Lockfleth und der Ahne. Bei dem Kloster Inte lag nun das Klosterfeld als Insel zwischen dem dann Alte Ahne genannte Gewässerabschnitt im Norden und der neuen großen Wasserfläche im Westen und Süden, in dem dann auch der ans Lockfleth anschließende Priel als Ahne oder Ante-Fluss bezeichnet wurde. Die ursprüngliche Kontinuität zur Alten Ahne war aber noch Mitte des 17. Jahrhunderts nur durch einen besonders stabilen Deichabschnitt unterbrochen, den Ahne-Zuschlag (vgl. Karte links).

Seit einem Bruch des Weserdeichs 1384 an der Stelle des heutigen Brake floss der so entstandene Weserarm der Harrier Brake in das Lockfleth und damit in den Jadebusen. Das breite, schiffbare Gewässer wurde erst 1515 durch Deiche bei Ovelgönne unterbrochen. Die Trockenlegung dauerte bis über die Mitte des 17. Jahrhunderts. Von dem ehemals breiten Weserarm sind Zuggräben übrig geblieben, von denen einer heute noch den Namen Lockfleth, ein anderer den Namen Hoben trägt, wie der nördliche Abschnitt der ehemaligen Tiderinne in der Zeit ihres Bestehens auch genannt wurde.

Im Jadebusen verlief der Priel der Ahne nahe der östlichen Nordküste in Richtung Innenjade. Er trennte die Oberahneschen Felder von Butjadingen, zuletzt unbewohnte Inseln im Jadebusen, die im Laufe der Jahrhunderte von den Fluten der Nordsee weggeschwemmt wurden.

An die Ahne erinnern heute noch die Ahndeiche am Nordostufer des Jadebusens sowie in Stollhamm.

Weblinks
 Josef Wanke: Die Vitalienbrüder in Oldenburg (1395–1433). In: Jahrbuch für die Geschichte des Herzogtums Oldenburg. Bd. 19, 1911, , S. 1–99, hier S. 13, Digitalisat (PDF; 41,77 MB).

Einzelnachweise

Gewässer im Landkreis Wesermarsch
Fluss in Niedersachsen
Fluss in Europa
0Ahne
Priel

Ahne (Jade)


James Graham Fair (December 3, 1831December 28, 1894) was an Irish immigrant to the United States who became a highly successful mining engineer and businessman. His investments in silver mines in Nevada made him a millionaire, and he was one of the famous "silver kings" who became wealthy on the Comstock Lode. Fair later became a real estate investor and railroad builder in California. In 1881, he was elected a United States Senator from Nevada. Nearly all other major so-called robber barons were Protestants (Episcopal or Presbyterian) while Fair himself died a Roman Catholic though born into poverty to Anglican parents.

Early life
Born to a poor Irish family in Clogher, County Tyrone, James Fair came with his father to the United States in 1843 and grew up on a farm in  Illinois. There he received an extensive education in business before moving to California in 1850, where he prospected the Feather River country for gold embedded in quartz rather than pan for placer gold. His attention shifted to Nevada, where he operated a stamp mill on the Carson River and landed various mine superintendent positions around the Comstock Lode region. He became superintendent of the Hale and Norcross Mine in Virginia City, Nevada in 1867.

He formed a partnership with three fellow Irishmen: John William Mackay and the San Francisco saloon owners James C. Flood and William S. O'Brien. The company was formally Flood and O'Brien, but popularly known as the "Bonanza Firm". The four made large fortunes in shares in silver mines on the Comstock Lode, the first major silver district discovered in the United States. In twenty years time the Comstock Lode produced over one hundred million dollars. The partners controlled and operated various mines on the Comstock, but their greatest success came in 1873 when miners in their Consolidated Virginia mine found the large ore body that became known as "the big bonanza."

Fair invested his portion in railroads and real estate, bringing his private fortune up to $50 million. Although Fair was acknowledged to be a capable mine superintendent and a shrewd businessman, he was not well liked, and carried the nickname "Slippery Jim." He invested much of his income from the Comstock in railroads and San Francisco real estate.  Fair and Mackay owned the Nevada Bank of San Francisco, a rival to William Chapman Ralston's Bank of California; after the collapse of Ralston's financial empire, the Nevada Bank was for a time the largest bank in America at the height of the silver boom.

South Pacific Coast Railroad

In 1876, in partnership with several others, Fair established the narrow-gauge South Pacific Coast Railroad. From its beginning near present-day Newark, the line extended down the east side of San Francisco Bay, through San Jose and Los Gatos and southward over the Santa Cruz Mountains over a route that entailed a 6,200-foot tunnel, another 5,000-foot tunnel and six shorter ones. Some six hundred Chinese workers were employed in clearing, grading, laying track and tunneling. In that last activity, thirty-one workers lost their lives, primarily from explosions of underground natural gas. At its southern end, the railroad acquired the Santa Cruz & Felton Railroad in Felton. The line over the mountains was completed in May 1880.

The South Pacific Coast Railroad was immediately successful and soon profitable. In 1886, Southern Pacific purchased SPC for six million dollars. Southern Pacific later converted it to standard gauge and operated it until 1940, when the over-the-mountains portion of the line was abandoned.

Political career
Fair was elected by the Nevada legislature to the U.S. Senate in 1881. He was not much interested in Washington, where he promoted silver issues in the Senate at a time when a movement was afoot to demonetize silver. Fair served one term after which he moved back to San Francisco in 1887.

Personal life

In 1861, Fair married Theresa Rooney, who had been keeping a boarding house. She divorced him in 1883 on grounds of "habitual adultery" and brought up their four children on her own, with a very considerable settlement.

In 1890, his eldest daughter "Tessie" was married to Hermann Oelrichs of Norddeutsche Lloyd shipping lines in the grandest wedding that San Francisco had seen. Fair remained in his hotel suite without an invitation. He gave Tessie a million dollars as a wedding gift nonetheless.

His will left $40 million in trust to his two daughters, Mrs. Hermann Oelrichs (née Theresa "Tessie" Alice Fair) and Virginia Graham Fair (who later married William Kissam Vanderbilt II), and his surviving son, Charles Lewis Fair, who died in a car accident in France on August 14, 1902, at age 35, having been disinherited by his father.

After Fair's death, Mrs. Nettie Cravens came forward claiming to be his wife. She presented her evidence to a court at trial, but lost the case. She moved to Iowa and lived in obscurity, spending her last days in a mental institution. Later, women's rights advocate Phoebe Couzins also claimed a relationship with Fair.

Death and legacy
Fair died on 1894 in San Francisco, California, and was originally buried in Laurel Hill Cemetery; after the cemetery closed he was re-buried in Holy Cross Cemetery in Colma, California.

The Fairmont San Francisco hotel was built as a grand monument to Fair by his daughters Theresa Fair Oelrichs and Virginia Fair Vanderbilt, who named it in honor of their father. Construction began in 1902, but they sold their interests in 1906, days before the 1906 San Francisco earthquake.

Fair is remembered in Santa Cruz, California in the naming of Fair Avenue, and in San Francisco with Fair Avenue in Bernal Heights.

See also
List of United States senators born outside the United States

References

Further reading
Tales of Love and Hate in Old San Francisco, Millie Robbins. San Francisco: Chronicle Books, 1971.
Rosecliff, J. Walton Ferguson. Newport: The Preservation Society of Newport County, 1977. Rosecliff was built for Fair's daughter, Mrs. Oelrichs.

External links

Entry from the Biographical Directory of the United States Congress
The Valley Post, 5/10/2005 Fair's South Pacific Coast Railroad

1831 births
1894 deaths
Businesspeople from County Tyrone
Irish emigrants to the United States
American Roman Catholics
Nevada Democrats
Democratic Party United States senators from Nevada
American prospectors
History of San Francisco
Nob Hill, San Francisco
Businesspeople from San Francisco
Politicians from San Francisco
American mining businesspeople
American railway entrepreneurs
People from Geneva, Illinois
19th-century American politicians
Burials at Holy Cross Cemetery (Colma, California)
19th-century American businesspeople
Burials at Laurel Hill Cemetery (San Francisco)
People from Clogher

James G. Fair


الفَاعُوس  ويسمى أيضًا موقد بَنْزِن أو موقد بنزن نسبةً إلى مخترعه وهو من المعدات المخبرية الضروري وجودها في أي مختبر كيميائي، وهو موقد يعمل على الغاز (غالباً البوتان) ويصدر لهبًا ناريًا منفردًا. يستخدم للتسخين أو للتعقيم. يعتبر موقد بنزن من أنظف الطرق العملية لحرق الغازات الطبيعية وغاز الفحم لإنتاج مصدر حراري ذو لهب ساخن تزيد حرارته عن 1000 درجة مئوية. سمي موقد بنزن بهذا الاسم نسبة إلى الكيميائي الألماني روبرت بنزن الذي ابتكر تصميمه في عام 1854.

التاريخ
عندماوعدت السلطات جامعة هايدلبرج استأجرت روبرت بنزن في عام 1850 ، وبناء عليه بنى مبني المختبرات الجديدة. هايدلبرغ قد بدأت للتو لتثبيت الفحم والغاز لإنارة الشوارع، لذلك تم تزويد أيضا بناء مختبر جديد مع الغاز. المختبرية المطلوبة من الغاز للتدفئة، وكذلك الإضاءة. للتدفئة، وكان من المرغوب فيه درجة الحرارة إلى أقصى حد وتقليل الإضاءة. بقي من مصابيح المختبر السابق كثيرا عن المطلوب بشأن الاقتصاد والبساطة، وكذلك نوعية الشعلة لمصباح الموقد.

مبدأ عمل الموقد
يقوم موقد بنزن بحرق تام للغاز وذلك بإدخال هواء مع الغاز المحترق بالإضافة للهواء الخارجي مما يؤدي إلى حرق تام للغاز والحصول على حرارة عالية مع عدم تكون رواسب كربونية. هناك أشكال متعددة لموقد بنزن تشترك جميعها في معظم الأجزاء تقريباً.

تركيب موقد بنزن
يتركب موقد بنزن من الأجزاء الرئيسية التالية:
 قاعدة المصباح: الجزء الذي يرتكز عليه المصباح.
 أنبوب إدخال الغاز: الجزء الذي يتصل بأنبوب الغاز القادم من الأسطوانة أو من محبس الغاز المثبت على المنضدة.
 مفتاح الغاز: لا تحتوي كثير من مواقد بنزن على مثل هذا المفتاح حيث تعتمد على منظم الغاز المتصل بالأسطوانة أو على محبس الغاز المثبت على المنضدة، أما المواقد التي تكون مزودة بمثل هذا المفتاح، فإنه يثبت إما على أنبوب إدخال الغاز أو فوق القاعدة وتحت
 الأنبوب الأسطواني.
 صمام الهواء: يتحكم في كمية الهواء الداخلة إلى الأنبوب الأسطواني مما يساعد على الاحتراق الكامل للغاز، لذلك يجب التحكم في هذا الصمام عند إشعال الموقد حتى يصبح لون اللهب أزرق غير مضيء، مما يدل على الاحتراق الكامل للغاز وبشكل فعّال.

طـريقة إشعال موقد بنزن
 صل مصباح بنزن بمصدر الغاز، وتأكد من صلاحية الأنبوب المطاطي وطريقة تركيبه حتى لا يتسرب الغاز منه.
 أغلق صمامي الغاز والهواء، ثم أفتح مفتاح الغاز الرئيسي المثبت على الطاولة أو منظم الغاز المتصل بالأسطوانة.
 أشعل عود الثقاب وقربه من فوهة أنبوب الاحتراق الأسطواني، ثم أفتح صمام الغاز (المثبت على موقد بنزن) ببطء حتى يبدأ احتراق الغاز.
 أفتح صمام الهواء ببطء حتى يتحول لون اللهب إلى اللون الأزرق غير المضيء «اللهب الأصفر المضيء يدل على أن عملية الاحتراق غير كاملة، وهذا يستدعي تحريك صمام الهواء حتى يتحول لون اللهب إلى الأزرق غير المضيء».

أنواع اللهب الناشئ من موقد بنزن

يمكن الحصول على نوعين من أنواع اللهب من موقد بنزن وهذين النوعين المختلفين يكونان نتيجة اختلاف نسب خليط الغاز والهواء. نوعي اللهب من حيث اللون هما لهب ذو اللون الأصفر (لهب بنزن المضيء) ولهب ذو اللون الأزرق (لهب بنزن غير المضيء).

لهب بنزن المضيء
يتكون هذا النوع من اللهب عند إغلاق الفتحة السفلية لمصباح بنزن «منظم الهواء» ويتكون اللهب في هذه الحالة من المناطق التالية:
 منطقة صغيرة زرقاء اللون عند قاعدة اللهب.
 منطقة يحدث فيها احتراق جزئي وتظهر بها دقائق الكربون غير تام الاحتراق مما يجعلها تتوهج بلون أصفر واضح.
 منطقة الاحتراق الكامل وهي عبارة عن غلاف رقيق يحيط باللهب أجمعه.
 منطقة غاز مشتعل ولا يشتعل الغاز في هذه المنطقة لعدم توفر الهواء بها.

لهب بنزن غير المضيء
ينتج هذا اللهب عند فتح فتحة الهواء بالمصباح مما يؤدي إلى اختلاط قدر وافر من الهواء بالغاز. ويتكون اللهب في هذه الحالة من المناطق التالية:
 منطقة تكون درجة الحرارة فيها أقل ما يمكن..
 وتصلح لإجراء تجارب السلك البلاتيني..
 منطقة تكون درجة الحرارة فيها أعلى ما يمكن وتصلح لتنظيف السلك البلاتيني أو لتحضير خرزات البوراكس.
 منطقة اللهب المؤكسد وتصلح لإجراء اختبار خرزة البوراكس في اللهب المؤكسد.
 منطقة اللهب المختزل وتصلح لإجراء اختبار خرزة البواركس في اللهب المختزل.

احتياطات الأمان الخاصة بموقد بنزن
 التأكد من عدم تسرب الغاز من اسطوانة البوتجاز، قبل إشعال موقد بنزن.
 التأكد من عدم تسرب الغاز من صنبور الموقد قبل إشعاله، وذلك بتمرير عود الثقاب مشتعل بسرعة قريباً من الصنبور، وإذا حدث اشتعال يقفل صمام اسطوانة البوتجاز بسرعة..
 عند إشعال موقد بنزن، يشتعل عود ثقاب أولاً، ثم يفتح صنبور الغاز.
 يجب قفل صمام اسطوانة البوتجاز إذا بدأ احتراق الغاز داخل أنبوبة مصباح بنزن مع الحذر من لمس الأنبوبة باليد خوفاً من الحروق..
 يُراعى بعد الانتهاء من استخدام موقد بنزن قفل صمام اسطوانة البوتجاز ثم قفل صمام المصباح.
 عدم ترك الموقد مشتعلاً دون حاجة إليه، فهذا يقيد الحركة، أو تقترب منه الملابس أثناء الانهماك في العمل فتشتعل أو تصيبها حروق.
 التأكد من عدم وجود مواد سريعة الاشتعال على مقربة من الموقد المشتعل، فقد تشتعل نتيجة ما يصلها من حرارة الموقد وتسبب أخطار أو حرائق.

المصادر المراجع
معلومات شاملة عن موقد بنزن - بنزن - الحاروق أو موقد بوتاجاز لمبتكره الكيميائي الألماني روبرت بنزن 1854 بالصور
 روبرت بنزن - صور

طالع أيضاً
 موقد

اختراعات ألمانية
تدفئة وتكييف
معدات مخبرية
هندسة الإحراق

موقد بنزن


ආන්තර වර්ධකයක් වනාහී, ප්‍රදානයන් ද්වයය අතර වෙනස කිසියම් නියත ගුණාකාරයකින් (ආන්තර  ලාභය) වර්ධනය කරන්නාවූ     ඉලෙක්ට්‍රොනික වර්ධක වර්ගයකි.

සිද්ධාන්තය

බොහෝ ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණයන් තුල අභ්‍යන්තර වශයෙන් ආන්තර වර්ධකයන් භාවිතා වෙති.
පරිපූර්ණ ආන්තර වර්ධකයක ප්‍රතිදානය පහත අයුරින් දැක්විය හැක:

මෙහි  සහ  යනු ප්‍රදාන වෝල්ටීයතා වන අතර  යනු ආන්තර ලාභය වෙයි.

කෙසේවතුදු, සිරිත් ප්‍රකාර, ප්‍රදානයන් ද්වයයට ලාභය එක් අගයයක් නොවෙයි. මෙයින් හැ‍ඟෙනුයේ, නිදසුනක් ලෙස,  සහ  සමාන නම්, පරිපූර්ණ අවස්ථාවෙහිදී මෙන්, ප්‍රතිදානය ශුන්‍ය නොවන බවයි. ආන්තර වර්ධකයක ප්‍රතිදානය සඳහා වඩාත් යතාර්ථනිරූපිත ප්‍රකාශනයකට දෙවන පදයක් ද ඇතුළත් වෙයි.

 හැඳින්වෙන්නේ වර්ධකයෙහි පොදු-ප්‍රකාර ලාභය ලෙසිනි.

ආන්තර වර්ධකය


Klenovec este o comună slovacă, aflată în districtul Rimavská Sobota din regiunea Banská Bystrica, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 3.146 de locuitori.

Localitatea este înfrățită cu Villeneuve-sur-Yonne și Mihálygerge.

Istoric
Localitatea Klenovec este atestată documentar din 1340.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Klenovec


On a Ride er debutalbummet fra den dansk bubblegum dancegruppe Hit'n'Hide. Det blev udgivet i 1998 på Scandinavian Records, og blev produceret af J.C. Ring, S.M.P., Longhorn, og Johnny Jam & Delgado; sidstenævnte producer-duo der også stod bag dance-succeserne Aqua og Daze.

Albummet indeholdt gruppens mest succesfulde single "Space Invaders". Sangen blev skrevet af Jens C. Ringdal og Sune M. Pedersen, og den lå seks uger som nummer ét på den danske hitliste, og også hittede i Norge og Sverige. Singlen var med 15.000 eksemplarer den mest solgte i Danmark dét år. Sangen solgte platin.

Albummet solgte guld med 25.000 eksemplarer.

Spor
Alle sange er produceret af J.C. Ring, S.M.P., og Longhorn; undtagen "Space Invaders" produceret af Johnny Jam & Delgado.

Referencer

Eksterne henvisninger
On a Ride på Discogs

Album fra Danmark
Debutalbum fra 1998

On a Ride


Les relations entre Taïwan et l'Ukraine désignent les relations internationales s'exerçant entre, d'une part, la république de Chine, et de l'autre, l'Ukraine.

En l'absence de relations diplomatiques officielles entre les deux États, ainsi que de l'établissement de bureaux de représentation entre eux, Taïwan est représenté auprès de l'Ukraine par l'intermédiaire des bureaux de représentation de Taipei en Russie et en Pologne.

Relations diplomatiques
En , l'Union des républiques socialistes soviétiques, dont fait partie la république socialiste soviétique d'Ukraine, est le premier pays à reconnaitre l'établissement de la république populaire de Chine, rompant de facto ses relations avec la république de Chine.

Le , la RSS d'Ukraine, siégeant aux Nations unies indépendamment de l'URSS, se prononce en faveur de la résolution 2758 de l'Assemblée générale des Nations unies, qui sera alors adoptée, actant l'intégration de la république populaire de Chine aux Nations unies aux dépens de la république de Chine.

Alors que l'Ukraine accède à l'indépendance vis-à-vis de l'URSS en , et malgré la reconnaissance de Pékin en , les autorités de Kiev entretiennent de brèves relations avec celles de Taipei dans les années 1990, à titre économique et non diplomatique. Bien qu'une rencontre discrète du vice-président et du Premier ministre taïwanais avec le président ukrainien et d'autres membres de son gouvernement ait eu lieu en , les autorités slaves déclinent la proposition d'acter leurs relations diplomatiques.

Un bureau de développement du commerce extérieur de Taïwan est implanté à Kiev en  afin de favoriser les échanges économiques entre Taïwan et l'Ukraine. Ils consistent entre autres en l'approvisionnement de graphite et autres matières premières est-européennes à destination des chaînes de production asiatiques de semi-conducteurs, tandis que des équipements de télécommunications font le chemin inverse.

En marge de la crise de Crimée de 2014 puis de la nouvelle crise diplomatique russo-ukrainienne de 2021-2022, les cas de figure de Taïwan et de l'Ukraine, respectivement vis-à-vis de la Chine, sont parfois comparés. Le risque d'un conflit russo-ukrainien aurait quant à lui un impact sur l'industrie taïwanaise des semi-conducteurs, notamment au niveau de l'approvisionnement en néon, dont 90 % de la production mondiale provient d'Ukraine, ainsi qu'à moindre échelle celui du palladium, produit à 30 % par la Russie et l'Ukraine. Alors que les tensions se concrétisent par une invasion de l'Ukraine par la Russie, Taïwan apporte des aides financières et matérielles à l'Ukraine ; en réponse, un groupe d'amitié se constitue à l'automne 2022 entre les groupes parlementaires de la Rada suprême et du Yuan législatif, afin de développer des échanges non-diplomatiques entre les deux pays.

Notes et références

Notes

Références

Articles connexes
 Politique étrangère de Taïwan
 Politique étrangère de l'Ukraine

Ukraine
Taïwan

Relations entre Taïwan et l'Ukraine


Sofia Saldanha (Braga, 1975 - 2022) foi uma radialista e realizadora áudio portuguesa, reconhecida pelos seus documentários sonoros.

Biografia
Sofia Saldanha nasceu em Braga, em 1975. Deu os primeiros passos no mundo da rádio, na Rádio Universitária do Minho, onde trabalhou durante 15 anos.

Estudou na Universidade de Londres, onde fez o mestrado em Rádio no Goldsmiths College; e uma graduação em Documentary Studies, no Salt Institute for Documentary Studies. Ganhou o Best New Artist Award no Third Coast International Audio Festival (EUA, 2010), esteve nomeada para prémios no Prix Europa - The European Broadcasting Festival (Alemanha, 2019), The HearSay Prize - HearSay International Audio Arts Festival (Irlanda, 2019), Prix Marulic - International Radio Festival (Croácia, 2020), Prémio Prata na categoria Short Forms do Prix Marulić – International Radio Festival 2021 (Croácia).

Os seus documentários áudio foram transmitidos na Rádio Antena 2, BBC Rádio 4, e em inúmeros canais de rádio norte-americanos.

Integrou o projecto britânico "In the Dark" e foi a fundadora do "In the Dark Lisboa", tendo organizado sessões de escuta em diferentes locais da cidade nas quais as pessoas ouvem no escuro.

Foi membro do Sindicato de Poesia, Associação Cultural que desde Outubro de 1996 trabalha o acto performativo de dizer poesia.

Em 2017 realizou "Não sei o que o amanhã trará", série documental sobre a vida e obra de Fernando Pessoa, audioguia ou viagem sonora de 15 episódios "que pode ser feita através de um percurso geográfico na cidade de Lisboa, ou através de uma viagem imaginária fora do percurso sugerido. Imagine-se na Lisboa pessoana, e ouça onde quiser".

Faleceu no dia 25 de Dezembro de 2022, em Braga.

Prémios
2010 - Best New Artist no Third Coast International Audio Festival, com o documentário áudio The Sleeping Fool

2021 - Prémio Prata na categoria Short Forms no 24.º Grand Prix Marulic, com o documentário A Caixa

Documentários

The Sleeping Fool (2009)

The Captain (2012)

To Think There's Nothing Else Out There (2013)

Não sei o que o amanhã trará – um passeio sonoro na Lisboa de Fernando Pessoa (2017)

A Caixa (2019)

A Trovoada (2020)

O Piano (2020)

1974: O 25 de abril na Rádio (2020)

Letters to My Dear Lovers (2021)

Vou e Venho, memória de Miguel Torga (2021)

Ligações externas

O último "Agora Aconteceu" da RUM (2006)

Documentário radiofónico "1974: o 25 de Abril na rádio" (2020)

Especial Podcasters #5: Sofia Saldanha

Documentário "Vou e Venho, memória de Miguel Torga", estreia esta semana (2021)

Forest Hill (2023)

Histórias Sonoras (2023)

Local icon, universal angel (2022)

No Escuro e à Escuta sobre visionamento de documentário, Cinema São Jorge (2019)

Paredes de Coura acolhe residência artística de Sofia Saldanha (2020)

Sofia Saldanha (2021)

Sofia Saldanha apresenta a Trovoada (2019)

Sofia Saldanha no programa Prova Oral a propósito do docomentário sobre o 25 de Abril na Radio (2020)

Naturais de Braga
Nascidos em 1975
Mortos em 2022
Radialistas de Portugal
Documentaristas de Portugal
Cineastas premiados

Sofia Saldanha


ISS Rešetnjov (rus.  Информационные спутниковые системы имени академика М. Ф. Решетнёва) je ruski proizvođač lansirnih vozila i svemirskih letjelica. prije svih satelita. Sjedište je u Željeznogorsku, zvanom Krasnojarsk-26, zatvorenom pogonu kod Krasnojarska.
Korijeni sežu u podružnicu Koroljevljeva OKB-1 uspotsavljen kao Tvornica 1001 u Krasnojarsku 4. lipnja 1959. godine. Zadaća je bila razviti sovjetski prvi komunikacijski satelit Molniju. Prosinca 1961. podružnica je unaprijeđena u neovisni OKB-10. Promijenila je ime u KBPM (Projektni ured primijenjene mehanike) 1965. godine. 1976. je godine opet promijenila ime u NPO PM (Научно-производственное объединение прикладной механики имени академика М. Ф. Решетнёва, Znanstveno proizvodno udruženje primijenjene mehanike imena akademika M. F. Rešetnjova). Cijelo to vrijeme ured je vodio akademik Mihail Fedorovič Rešetnjov. Ured se bavio razvitkom komunikacijskih i navigacijskih satelita, uz tek jedan istup u integriranje lansirnog vozila (Kosmos-1).

Izvori

Vanjske poveznice
ISS Rešetnjov  (rus.)

Astronautika u Rusiji
Ruske proizvodne tvrtke

ISS Rešetnjov


Crookham Village es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Hart, en el condado de Hampshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Crookham Village tiene una superficie de 4,38 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Crookham Village tenía 3648 habitantes (51,51% varones, 48,49% mujeres) y una densidad de población de 832,88 hab/km². El 23,19% eran menores de 16 años, el 74,53% tenían entre 16 y 74, y el 2,28% eran mayores de 74. La media de edad era de 31,94 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 31,73% estaban solteros, el 58,42% casados, y el 9,85% divorciados o viudos.

El 92,41% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 2,58% de la población, mientras que el 5,02% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 97,09% eran blancos, el 0,99% mestizos, el 1,07% asiáticos, el 0,27% negros, el 0,27% chinos, y el 0,3% de cualquier otro. El cristianismo era profesado por el 73,99%, el budismo por el 0,08%, el hinduismo por el 0,36%, el judaísmo por el 0,16%, el islam por el 0,3%, el sijismo por el 0,36%, y cualquier otra religión por el 0,11%. El 17,32% no eran religiosos y el 7,32% no marcaron ninguna opción en el censo.

2181 habitantes eran económicamente activos, 2142 de ellos (98,21%) empleados y 39 (1,79%) desempleados. Había 1551 hogares con residentes, 12 vacíos, y 4 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Hampshire
Parroquias civiles de Hampshire

Crookham Village


بلدية بيمينس (بالإسبانية: Bimenes) هي بلدية تقع في منطقة أستورياس شمال غرب إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية بيمينس 1.901 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

توأمة
لبيمينس اتفاقيات توأمة مع كل من:
 ميراندا دودوئورو

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية بيمينس

بلديات أشتورية

بيمينس


An Microtis orbicularis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Richard Sanders Rogers. An Microtis orbicularis in nahilalakip ha genus nga Microtis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Microtis

Microtis orbicularis


Fransız devrimi sırasında politikleşen kadınların kendi siyasallaşması sayesinde güçlenip kendi haklarının peşine düşmesiyle başlar ancak kralı giyotine yollayan Jakobenler önde gelen kadın hakları savunucularını da giyotine yollamaktan kaçınmaz.  Bu devirde radikal Jakobenler ile ılımlı Jirondenler arasında kadına bakış açısından farklılar da görülür. Ancak Fransa'da "Terör Dönemi" olarak adlandırılan bu en kanlı tarih dönemi Jakobenlerin egemenliğindedir ve onların sözü geçer. Kadın Hakları Beyannamesi'ni, İnsan Hakları Beyannamesi'ne (aslında İngilizcesinde insan yerine adam sözcüğü geçmektedir) nazire olarak kaleme alan Olympe de Gouge da giyotin ile idam cezasına çarptırılır. Jirondenlerin dönemi geldiğindeyse, meclisten ilk kez kadınların lehine işleyen bir boşanma yasası çıkarılır. Bir kere sokaklara dökülen ve devrimin ön saflarında yer alan kadınlar bundan sonra da kendi hakları için savaşmaya devam etmiştir.

Fransız feminist teorileri
Fransız felsefesi yetmişli yıllardan sonra önemli bir etkinlik gösterir. Hem yapısalcılık hem de postyapısalcılıkta Fransız filozofları belirleyici bir rol oynarlar.

Bu rolde Fransız feministleri de yer alır, Fransız feminist kuramları olarak adlandırılan bölüm hem postmodern düşüncelerden etkilenmiş hem de bu düşüncelerin gelişimini etkilemiştir. Daha özel olaraksa feminizmin kendi içinde teorik aşama kaydetmesini ve belirli bir anlamda feminist sorunsalda değişiklikler meydana gelmesini sağlamışlardır. Başlıca ve etkili Fransız feminist teorisyenler Julia Kristeva, Luce Irigaray ve Hélène Cixous'tur. Bu üç feminist düşünür feminizmi dil, simgeselleştirme ve söylemsellik bağlamında yeniden değerlendirirler ve eril dünyayı yeniden sorgulamaya alırlar. Temel kavramları genel olarak dil, öznelliğin kuruluşu, cinsellik ve arzu mekanizmaları gibi konulardır.

Kaynakça

Fransa'da feminizm


Malcom Filipe Silva De Oliveira (født 26. februar 1997), kendt som bare Malcom, er en brasiliansk professionel fodboldspiller, som spiller for Saudi Professional League-klubben Al-Hilal og Brasiliens landshold.

Baggrund
Malcom er opkaldt efter den amerikanske aktivist Malcom X.

Klubkarriere

Corinthians
Malcom begyndte sin karriere hos sin lokalklub Corinthians, og gjorde sin førsteholdsdebut i marts 2014.

Bordeaux
Malcom skiftede i januar 2016 til franske Bordeaux. Han tilbragte 2,5 sæsoner i klubben, hvor han etablerede sig som en fan favorit.

Barcelona
Malcom skiftede i juli 2018 til Barcelona i et kontroversielt skifte, efter at det havde lykkedes Barcelona at stjæle Malcom i det sidste sekund, i det at han var på vej til at skifte til AS Roma.

Zenit Skt. Petersborg
Efter kun en enkelt sæson i Barcelona, skiftede Malcom i august 2019 til russiske Zenit Skt. Petersborg.

Al-Hilal
Malcom skiftede i juli 2023 til saudiarabiske Al-Hilal.

Landsholdskarriere

Ungdomslandshold
Malcom har repræsenteret Brasilien på U/20-niveau.

Olympiske landshold
Malcom var del Brasiliens trup, som vandt guld ved sommer-OL 2020.

Seniorlandshold
Han debuterede for Brasiliens landshold den 17. juni 2023.

Titler
Corinthians
 Campeonato Brasileiro Série A: 1 (2015)

Barcelona

 La Liga: 1 (2018-19)

Zenit Skt. Petersborg

 Ruslands Premier League: 4 (2019-20, 2020-21, 2021-22, 2022-23)
 Russiske Cup: 1 (2019-20)
 Russiske Super Cup: 4 (2020, 2021, 2022, 2023)

Brasilien U/23

 Sommer-OL: Guldmedalje: 1 (2020)
 Ruslands Premier League Topscorer: 1 (2022-23)
 Ruslands Premier League Årets spiller: 1 (2022-23)

Referencer

Eksterne henvisninger

Personer fra São Paulo
Fodboldspillere fra Brasilien
Fodboldlandsholdsspillere fra Brasilien
Fodboldspillere fra Sport Club Corinthians Paulista
Fodboldspillere fra Girondins Bordeaux
Fodboldspillere fra FC Barcelona
Fodboldspillere fra Zenit Skt. Petersborg
Fodboldspillere fra Al-Hilal
Fodboldspillere ved sommer-OL 2020
Olympiske mestre fra Brasilien
Olympiske medaljevindere i fodbold

Malcom


"When You and I Were Young, Maggie" er en sang, hvis tekst er skrevet af George Washington Johnson og udgivet i en digtsamling i 1864. I 1865 skrev James Austin Butterfield musik til digtet.

Sangens tilblivelse
George Washington Johnson blev født i nærheden af Toronto, Canada 1839.

Som 20 årig blev han færdigudlært skolelærer, og begyndte at undervise i Hamilton Ontario. På et tidspunkt forelskede han sig i Maggie Clark, der på et tilsyneladende tidligt tidspunkt var en af hans elever.

På et tidspunkt tager han ud til den lokale gamle mølle og samler tankerne da hans kære Maggie i længere tid har været syg med tuberkulose.

I 1864 udgav han digtsamlingen Maple Leafs hvor han bland andet udgav digtet "When you and I were young Maggie". Samme år giftede han sig med sin Clark.

Kort efter flytter de til Cleveland, og han blev ansat hos bladet "Plain Dealer" som medredaktør.

Foråret 1865 døde Clark af tuberkulose 23 år gammel inden de havde været gift 1 år. Grebet af sorg opsagde han sin stilling hos avisen, og flytter tilbage til Canada.

Senere samme år, beder han sin gode ven James Austin Butterfield sætte musik til digtet, og i mange år efter bliver den sunget af mange forskellige kunstnere fra mange forskellige musikgenrer.

Eksterne henvisninger
  John McCormack synger "When you and I were young" på Youtube

Sange fra Canada
Sange fra 1865
Folkemusik

When You and I Were Young, Maggie


Anevrizma, kan damarlarının duvarında oluşan baloncuk şeklindeki patolojik genişlemeleri tarif eden genel tıbbi tanımlamadır. Beyin atardamarları (Willis poligonu) ve aort, anevrizmaların en sık yerleştiği bölgelerdir. Anevrizmalar biçimlerine, bulundukları bölgelere, duvar yapılarına veya boyutlarına göre sınıflandırılabilirler. Anevrizmalar, toplardamarlara kıyasla atardamarlarda çok daha sık görülür.

Anevrizmalar, zayıf duvar yapıları nedeni ile patlayarak ölümcül kanamalara neden olabilirler. Beyin anevrizmaları genellikle patlama öncesi belirti vermezler, ancak patladıkları takdirde şiddetli baş ağrısı görülebilir. Aort anevrizmaları ise genellikle belirtisizdir. Tütün ve alkol kullanımı, obezite, diyabet, yüksek tansiyon ve kolestrol, anevrizmalar için temel risk faktörleridir. Anevrizma tedavisi, aktif gözlem ve yüksek tansiyon kontrolüyle veya anevrizma içine kan girişinin cerrahi olarak engellenmesiyle gerçekleştirilmektedir.

Sınıflandırma
Anevrizmalar, morfolojilerine göre saküler ve fusiform olarak sınıflandırılırlar. Damar duvarının belirli bir noktasından çıkıp, nispeten yuvarlak bir şekle sahip anevrizmalara, saküler anevrizma adı verilir. Damar duvarında "iğ" şeklinde bir genişleme şeklinde olan anevrizmalar, fusiform anevrizmalar olarak tanımlanır.

Ayrıca, anevrizmalar, duvar yapılarına göre "gerçek anevrizmalar" ve "yalancı (psödo) anevrizmalar" olarak sınıflandırılırlar. Bir gerçek anevrizmanın duvar yapısı, normal atardamar duvarını oluşturan tüm tabakaları (intima, media ve adventisya) içerir. Yalancı veya psödo anevrizmalar, damar duvarında oluşan yırtılma sonucu oluşur ve yalancı anevrizma duvarında damarsal tabakaların tümü bulunmaz.

Anevrizmalar ayrıca bulundukları bölgelere göre de sınıflandırılabilir. Beyin atardamarları ve aort damarı, anevrizmaların en sık yerleştiği bölgelerdir, ancak böbrek bölgesinde de anevrizmalar meydana gelebilir.

Risk faktörleri
Diyabet, obezite, hipertansiyon, tütün kullanımı, alkolizm, yüksek kolesterol, bakır eksikliği, yaşlanma ve üçüncül sifilis enfeksiyonları anevrizmalar için temel risk faktörleridir.

Polikistik böbrek hastalığı tanısı almış hastalarda ve yakınlarında anevrizmaya bağlı subaraknoid kanama hikâyesi olan kişilerde beyin anevrizma gelişme riski daha yüksektir. Beyin anevrizmalarının toplumda görülme sıklığı, %2-3'dür.

Mekanizma
Anevrizmalar, normal bir atardamara göre çok daha zayıf duvar yapısına sahip oldukları için, patlayarak hayatı tehdit eden ciddi kanamalara neden olabilirler. Beyin anevrizmalarının patlaması, beyin ile beyin zarı arasındaki boşluk (subaraknoid boşluk) içinde kanamaya neden olur .  Bu tip beyin kanamaları ''subaraknoid kanama'' olarak adlandırılır.

Semptomlar ve teşhis
Beyin anevrizmalarının büyük kısmı patlamadan önce belirti vermezler. Beyin atardamarında anevrizma gelişmiş olan hastaların önemli bir kısmında anevrizma teşhisi, anevrizmaya bağlı olmayan şikayetlerin araştırılması amacıyla yapılan manyetik rezonans görüntüleme (MR), bilgisayaralı tomografi (BT) gibi tetkiklerin sonucunda tesadüfi olarak bulunur.

Bununla birlikte, özellikle büyük boyutlu anevrizmalar, baş ağrısı, göz arkasında ağrı hissi, bulantı-kusma, göz kapağında düşüklük, çift veya bulanık görme gibi şikayet ve bulgular oluşturabilir. Genel olarak daha önce kanamamış bir beyin anevrizmasının yıllık kanama riski % 1-2'dir. Anevrizmaya bağlı subaraknoid kanama geçiren hastalarda en sık görülen şikayet, ani başlayan şiddetli baş ağrısıdır. Suabaraknoid kanama geçirmiş olan hastaların büyük kısmı bu ağrıyı "O ana kadar yaşadıkları en şiddetli baş ağrısı" olarak tarif ederler. Subaraknoid kanama geçiren hastalarda, baş ağrısının yanında, bulantı-kusma, bilinç bulanıklğı veya bilinç kaybı, diğer sık görülen şikayet ve bulgulardır.

Tedavi

Beyin anevrizmaları
Henüz kanamamış bir anevrizma teşhis edilen hastalarda tedavi kararı, hastanın yaşı, anevrizmanın oluşturduğu şikayetler, anevrizmanın morfolojisi (yapısı/görünümü), anevrizmanın yerleşim yeri, anevrizmanın boyutları ve hastaya özel diğer tıbbı şartlar göz önüne alınarak verilir. Anevrizma patlaması sonucu beyin kanaması gelişmiş hastalarda ise, eğer anevrizma tedavi edilmezse (kapatılmazsa), hastaların yaklaşık %35'inde ilk kanamadan sonra, 30 gün içinde anevrizma tekrar patlayarak ikinci bir beyin kanamasına neden olur. Bu nedenle anevrizmaya bağlı beyin kanaması geçiren hastalar, en kısa süre içinde tedavi edilmelidir.

Anevrizma tedavisinin temel prensibi, anevrizma içine kan girişini engelleyerek (tekrar) patlama riskini ortadan kaldırmaktır. Beyin anevrizmalarının tedavisi açık cerrahi ve endovasküler tedavi (kapalı cerrahi) olacak şekilde iki farklı metotla yapılabilir.

Açık cerrahi tedavi, uzman beyin cerrahları tarafından gerçekleştirilir. Açık cerrahi yöntemde kafatası açılarak anevrizmanın yerleştiği damar bulunup, damar ile anevrizma boynu arasına metal bir klip konularak anevrizma içine kan girişi engellenir.

Endovasküler tedaviler, Nöroradyoloji uzmanları tarafından kafatası açılmadan, damar içinden uygulanan yöntemlerle gerçekleştirilir . Endovasküler anevrizma tedavisi, anjiografi cihazı kullanılarak, işlemin tüm aşamaları X ışını altında izlenip, yönlendirilirek gerçekleştirilir. Günümüzde, endovasküler yöntemler, anevrizma tedavisinde ilk seçenek haline gelmiştir. Endovasküler anevrizma tedavisinde, anevrizma içine çok ince çaplı kateterlerle ulaşılıp, anevrizma kesesi "Koil" adı verilen platinden yapılmış, çok yumuşak yapıda metal tellerle doldurulur. Bu işleme anevrizmanın ''koillenmesi'' adı verilir. Anevrizma kesesi, koillerle tamamen doldurulup, anevrizma içine kan girişi engellenerek tedavi gerçekleştirilir.

Aort anevrizması
Abdominal aort anevrizması tedavisinde ameliyat yapılıp yapılmaması gerektiği anevrizmanın boyutu ve neden olduğu belirtilere bağlıdır. Anevrizmanın çapı erkeklerde 5.5 cm, kadınlarda 5 cm'yi geçtiği durumlarda genellikle cerrahi işlemler tavsiye edilmektedir. Yılda 1 cm'den hızlı büyüyen ve belirtilere yol açan anevrizmalar da ameliyat gerektirebilir.

Açık cerrahi veya endovasküler aort tamiri (EVAR) ameliyat yöntemleri arasında bulunur. Açık ameliyata göre EVAR'da kısa vadede daha az ölüm riski vardır ve hastanede daha az yatmayı gerektirir; ancak EVAR her zaman seçenekler değildir. Uzun vadeli sonuç açısından ikisi arasında fark olmadığı gözlemlenmektedir. EVAR prosedürünün uygulanması ameliyatın tekrarlanma olasılığını artırmaktadır.

Ayrıca bakınız
 Abdominal aort anevrizması

Kaynakça

Dış bağlantılar

 @neurIST – Integrated Biomedical Informatics for the Management of Cerebral Aneurysms
 Brain aneurysm and percent packing calculator

Anatomik patoloji
Konjenital bozukluklar
Vasküler hastalıklar

Anevrizma


The Vikings were seafaring Scandinavians.

Viking or Vikings may also refer to:

Arts, entertainment, and media

Comics
 Viking (comics)
 Vikings #1 (2013), comic book prequel to the Vikings TV series
 Thor: Vikings, a comic book series

Films
 The Viking (1928 film), a color film about Viking settlers
 The Viking (1931 film), a black-and-white film about seal hunting
 The Vikings (film), a 1958 adventure film starring Kirk Douglas
 Viking (2016 film), a 2016 Russian historical film
 Viking (2022 film), a 2022 Canadian science fiction comedy film

Music

Groups
 Viking (band), a 1980s metal band
 Los Vikings, a 1960 Salvadoran rock band
 The Vikings (1950s quartet), a barbershop quartet
 The Vikings (British band)
 The Vikings (South African band), a 1959–1961 rock and roll band

Albums
 Viking (album), by Lars Frederiksen and the Bastards
 Vikings (album), by New Politics
 Vikinger, by Danheim

Other uses in music
 The Vikings, a 1990s side project of Norwegian band Turbonegro
 Hagström Viking, a guitar
 Viking Records, a New Zealand independent record label

Radio
 Viking FM, a British independent radio station
 The Vikings (radio program), a radio program broadcast by NBC

Television
 Viking: The Ultimate Obstacle Course, a Japanese game show
 Vikings (2012 TV series), a BBC documentary series
 Vikings (TV series), a 2013 historical drama series
 Vikings: Valhalla, a 2022 sequel to the original drama series

Other arts, entertainment, and media
 Viking (comedy duo)
 Viking: Battle for Asgard, a 2008 game for Xbox 360 and PS3
 Viking Press, an American publishing company

Businesses

Manufacturers

Vehicle manufacturers
 Viking Air, a Canadian aircraft manufacturer
 Viking Cycle Company, a British bicycle manufacturer
 Viking Flying Boat Company, owned by Robert E. Gross

Other manufacturers
 Viking Range, a kitchen appliance manufacturer
 Viking Enterprise Solutions, formerly Viking Technology, Viking Interworks and Viking Modular Solutions, a division of the electronics manufacturing services provider Sanmina Corporation
 VSM Group (Viking Sewing Machines), a sewing machine manufacturer

Transport lines

Air
 Viking Airlines, a defunct private charter airline which was based in Stockholm, Sweden
 Scanair (airline call sign Viking), a defunct charter airline based in Stockholm, Sweden
 Sunclass Airlines (airline call sign Viking), formerly Thomas Cook Airlines Scandinavia, based in Denmark

Maritime
 Viking Line, a Finnish shipping line
 Viking River Cruises, based in Basel, Switzerland
 Viking Supply Ships, a supply shipping company based in Kristiansand, Norway

Other businesses
 Hotel Royal Christiania, formerly the Hotel Viking, in Oslo, Norway

Organizations
 Independent Order of Vikings, an American fraternal organization
 Task Force Viking, a US Army formation in the Iraq War
 The Vikings (reenactment group), a UK-based historical reenactment society

People
 Viking (given name)
 Viking (nickname)

Places
 Viking, Alberta, Canada, a town
 Viking, Minnesota, United States, a city
 Viking, Wisconsin, United States, an unincorporated community
 Viking Formation, a geological feature in Canada
 Viking Valley, Alexander Island, Antarctica
 Viking, a region of the North Sea used in the British Shipping Forecast

Sport

College and university sports
Several North American schools use the name "Vikings" for their sports teams, including:
 Augustana College (Illinois)
 Augustana College (South Dakota)
 Augustana University College, Alberta, Canada
 Bethany Lutheran College, Minnesota
 Cleveland State University, Ohio
 Lawrence University, Wisconsin
 Portland State University, Oregon
 Salem State University, Massachusetts
 University of Victoria, British Columbia, Canada (now named the Victoria Vikes)
 Waterloo Collegiate Institute, Ontario, Canada
 Western Washington University

American football
 Minnesota Vikings, an American football team
 Oslo Vikings, a Norwegian American football team
 University of Limerick Vikings, an Irish American football team

Association football (soccer)
 FC Vestsjælland, also known as FCV Vikings, a Danish football club
 FC Viikingit (FC Vikings), a Finnish football club
 Knattspyrnufélagið Víkingur, an Icelandic football club
 Viking FK, a Norwegian football club
 Viking Stadion, a football stadium in Stavanger, Norway
 Víkingur Gøta (Vikings Gøta), a football club in the Faroe Islands

Ice hockey
 Dunfermline Vikings, a defunct Scottish ice hockey team
 Elliot Lake Vikings, a Canadian Junior A ice hockey team
 Jamestown Vikings, a defunct American ice hockey team
 Nybro Vikings, a Swedish ice hockey team
 Southampton Vikings, a defunct English ice hockey team
 Tønsberg Vikings, a Norwegian ice hockey club
 HC Viking Tallinn, an Estonian ice hockey club
 Viking Award, given to the best Swedish ice hockey player in North America
 Viking Cup, a world ice hockey tournament in Camrose, Alberta, Canada
 Viking IK, a defunct ice hockey team in Stavanger, Norway
 Viking Hockey, Viking IK's successor

Rugby
 Bay Roskill Vikings, a New Zealand rugby league football club
 Canberra Vikings, an Australian rugby union football club
 Somerset Vikings, an English rugby league team
 Tuggeranong Vikings, an Australian rugby union club
 Widnes Vikings, an English rugby league club

Other sports
 Denmark Vikings, a Danish Australian rules football team
 Harstad Vikings, a defunct Norwegian basketball team
 Hull Vikings, a speedway motorcycle team in Hull, England
 Solna Vikings, a Swedish basketball team
 TIF Viking, a Norwegian sports club
 Viking Park, home stadium of the Tuggeranong Vikings
 Victorian Vikings, an Australian field hockey team
 Viking Håndball, a Norwegian handball club

Vehicles

Aircraft
 ASL Viking, a two-seater British biplane first flown in 1912
 Bellanca Viking, a four-seat American plane introduced in 1967
 Grob Viking, a Royal Air Force plane introduced in the 1980s
 Lockheed S-3 Viking, a U.S. Navy aircraft introduced in 1974
 St Andrews Viking, an American powered parachute design
 Vance Viking, an American single-seat cargo and racing aircraft first flown in 1932
 Vickers VC.1 Viking, a British airliner introduced in 1946
 Vickers Viking, a British military aircraft introduced in 1919

Land vehicles
 Viking (automobile), manufactured by Oldsmobile from 1929 to 1931
 BvS 10, an all-terrain armoured vehicle called Viking by the British Armed Forces

Rockets and spacecraft
 Viking (rocket), a series of sounding rockets
 Viking (rocket engine)
 Viking (satellite)
 Viking program, two NASA missions to Mars
 Viking 1
 Viking 2

Ships

Commercial and private
 Viking (barque), a Danish sailing ship, now used as a hotel
 Viking (replica Viking longship), a Norwegian replica of a Viking ship
 Empire Viking, several Empire Ships named Viking, see List of Empire ships (U–Z)
 , a fastcraft in the Isle of Man Steam Packet fleet
 , several motorships
 , a steam-powered sealing ship used to film The Viking (1931 film)
 , also named HMS Vindex
 Viking Line,  a Finnish ferry and cruise operator, and its ships:
 , a Viking Line fast cruise ferry
 , a planned but canceled Viking Line ferry

Naval
 , several British Royal Navy ships
 HNoMS Viking (1891), a Royal Norwegian Navy gunboat
 , various United States Navy ships
 Viking-class submarine, a planned but canceled European submarine class

Other uses
 MP-446 Viking, a Russian semi-automatic pistol
 Viking Link, a planned submarine power cable between the United Kingdom and Denmark
 Viking Wind Farm, a proposed Shetland Islands wind farm

See also

 Viking Aircraft (disambiguation)
 Wiking (disambiguation)

Viking (disambiguation)


Andrea Blede (født 6. juli 1984) er en fransk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kamatamare Sanuki.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Frankrig

Andrea Blede


Euchloe ausonia es una mariposa de la familia Pieridae.
La envergadura es 36 a 48 mm, las larvas se alimentan en las flores y frutos jóvenes de Sinapis arvensis, Isatis tinctoria, Isatis glauca, Aethionema saxatile, Iberis sempervirens, Biscutella mollis, Biscutella laevigata, Bunias erucago y Saxatilis aurinia . Se distribuye por Europa y Asia Menor.

Subespecies
 Euchloe ausonia ausonia
 Euchloe ausonia maxima (Verity, 1925)
 Euchloe ausonia graeca (Verity, 1925)
 Euchloe ausonia pulverata (Christoph, 1884)
 Euchloe ausonia volgensis (Krulikovsky, 1897)
 Euchloe ausonia melisande (Fruhstorfer, 1908)

Referencias

ausonia
Taxones descritos por Jakob Hübner

Euchloe ausonia


Dois Tratados de Örebro foram assinados no mesmo dia, 18 de julho de 1812, em Örebro, Suécia. Negociados pelo ministro-plenipotenciário britânico na Suécia, Edward Thornton, eles encerraram formalmente a Guerra Anglo-Russa (1807–1812) e a Guerra Anglo-Sueca (1810–1812), nenhuma das quais havia visto um conflito militar sério.

Notas

Referências

Fontes

Tratados de paz
Tratados das Guerras Napoleónicas
1812 na Europa

Tratados de Orebro


An Carex radicalis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Francis M.B. Boott. An Carex radicalis in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Sikkim. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex radicalis


Lake Grove or Grove Lake may refer to:

 Grove Lake (Clay and Otter Tail counties, Minnesota)
 Grove Lake (Pope County, Minnesota)
 Grove Lake Township, Pope County, Minnesota
 Grove Lake, Minnesota
 Lake Grove Township, Mahnomen County, Minnesota
 Lake Grove, New York
 Lake Grove, Oregon

Lake Grove


Ay modülü veya Ay örümceği, Ay'a iniş için kullanılan, uzay aracının parçalarından biridir. Apollo Projesi için Grumman tarafından imal edilmiştir. İlk olarak Apollo 11'de ve daha sonra diğer Apollo görevlerinde başarılı olarak kullanılarak Ay'a iniş yapmıştır.

İniş kademesi ve çıkış kademesi olmak üzere 2 kademeden oluşan Ay modülü'nün bir diğer adı da "Ay örümceği"dir.

İniş kademesi; Ay'a inmeyi sağlayan ve gücü azaltılabilen bir roket motorundan, yakıt depolarından ve bilimsel amaçlı araç-gereçlerin bulunduğu bölümden oluşmaktadır. Çıkış kademesi; mürettebatın bulunacağı, iletişimi sağlayan gereçlerin, yönetme ve denetleme sistemlerinin, kalkış motoru ve gerekli yakıt deposunun bulunduğu bölümdür.

Ay modülü yalnızca Ay çevresinde ve yüzeyinde görev alır. Atmosferle temas etmez, onu çevreleyen adaptör içinde yer alır. Bu nedenle aerodinamik biçimde tasarlanmamıştır. Adından da anlaşılacağı gibi örümceğe benzer bir yapıdadır.

Ayrıca bakınız
 Apollo Uzay Aracı
 Komuta Modülü
 Hizmet Modülü
 Lunniy Korabl - Sovyet Ay aracı

== Kaynakça ==

1972'de uzay çalışmaları

Ay modülü


Aztecarpalus es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Aztecarpalus hebescens Bates, 1882
 Aztecarpalus hemingi Ball, 1976
 Aztecarpalus lectoculus Ball, 1970
 Aztecarpalus liolus Bates, 1882
 Aztecarpalus marmorus Ball, 1970
 Aztecarpalus platyderus Bates, 1882
 Aztecarpalus schaeffer Ball, 1970
 Aztecarpalus trochotrichis Ball, 1970
 Aztecarpalus whiteheadi Ball, 1976

Referencias

Enlaces externos

 ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Harpalina

Aztecarpalus


Rádio Guaíba es una emisora de radio brasileña con ubicación en Porto Alegre, RS. Es el principal emisor de la Red Guaíba SAT. Desde marzo de 2007 pertenece al Grupo Record.

Enlaces externos
 Sitio Web Oficial

Emisoras de radio de Brasil
Grupo Record
Emisoras de radio fundadas en 1957

Rádio Guaíba