UPnP, Universal Plug&Play'in kısaltması. Günümüzde var olan birçok aygıt ve program, Evrensel Tak ve Çalıştır (UPnP) protokolünü desteklemektedir. UPnP protokolü, Windows masaüstü makinelerinde bulunan tak ve çalıştır konseptini yerel ağa getirmek için 1999'un başlarında Microsoft tarafından ortaya atıldı.

UPnP'nin ardındaki fikir, bir kullanıcının bir aygıtı yerel ağa bağlamasını sağlamaktır ve aygıt ister yazıcı, tarayıcı, dosya sunucusu veya güvenlik duvarı olsun, basitçe çalışacaktır. Tüm yapılandırma kullanıcı için gizlidir ve bunun yerine aygıtlar ve programların kendileri tarafından otomatik olarak yapılır.

UPnP'nin ilk uygulamaları 2000 yılının ortalarında piyasaya sürüldü, Windows ME ve Intel'in Linux için açık kaynaklı UPnP SDK'sı ilk oldu. Windows XP ayrıca 2001 yılında piyasaya sürüldüğünden beri yerleşik UPnP desteğine sahiptir. Şu anda Windows, VxWorks, Linux ve FreeBSD gibi çeşitli işletim sistemleri için uygulamalar mevcuttur. UPnP protokol yığını, HTTP, XML ve SOAP gibi iyi tanımlanmış İnternet standartlarını kullanır.

UPnP'nin Kullanımı
UPnP ağında aşağıdaki işlemler sırasıyla gerçekleştirilir:

 Adresleme
 Cihaz Bulma
 Cihaz Özelliklerini Öğrenme
 Denetim
 Bilgilendirme
 Sunum

Adresleme
UPnP Ağı üzerindeki her cihaz kendisine otomatik IP adresi atayacak bir DHCP sunucusu arar. Bunu bulması halinde uygun IP adresini alıp ağa dâhil olur. Ağ üzerinde IP numarası sağlayacak herhangi bir DHCP sunucusu bulunmaması halinde ise cihaz kendine uygun olan otomatik bir IP adresi atar.

Cihaz Bulma
UPnP ağı üzerinde bir ağın bulunması işlemi cihazın ağa bağlanması ile başlar. SSDP olarak tanımlanan protokole göre cihaz ağa bağlandığı anda üzerinde barındırdığı hizmetlerin bilgisini ağdaki denetleme birimlerine yayınlamaya başlar. Aynı zamanda ağa bir denetleme birimi bağlandığı anda SSDP, denetleme biriminin ağda kendisiyle ilgili cihazları aramasına olanak sağlar. SSDP protokolü her iki yönlü durum için birkaç cümlelik arama ve tanımlama bilgisi adresi mesajını kullanır.

Cihaz Özelliklerini Öğrenme
Cihazın bulunmasının ardından denetim birimi hâlâ cihaz hakkında çok az bilgiye sahiptir. Ancak cihazın bulunduğu anda kendisine gelen yanıtın içinde cihazın tanımlama bilgisine ulaşılabilecek XML belgesinin adresi bulunmaktadır. Denetim birimi bu adresten ilgili belgeyi alarak cihazın özelliklerini öğrenir. Bu XML belgesi içinde cihazın üreticisi, markası, modeli, seri numarası, üretici internet siteleri gibi bilgiler verilir. Aynı zamanda cihaz üzerindeki tüm hizmetlerin listesi, denetim, olay ve sunum adresleri de bu belge de yer alır.

Denetim
Cihaz özelliklerinin öğrenildiği esnada denetleme birimi denetleyebileceği hizmetlerin bilgisi alır ancak bu hizmetlerin izlenme ve ayarlanma detaylarını öğrenmek için yine her hizmetle ilgili XML formatında hazırlanmış belgelere başvurur. Denetim birimi bir cihazı denetlemek için cihazın hizmetine bir istek gönderir. Bu işlem, cihaz tanımlama belgesinde tanımlanan denetim adresine bir denetim mesajı göndererek sağlanır. Burada kullanılan mesajlar da yine SOAP adı verilen protokolle XML formatında oluşturulmuş mesajlardır. Gelen denetim mesajlarına cevap olarak hizmetler durum veya hata mesajları döndürürler.

Bilgilendirme
Cihazlar üzerinde çalışan hizmetlerin durumlarını kayıtlı denetleme birimlerine periyodik olarak bildirirler. Bu bilgilendirme mesajları GENA adı verilen protokol ile yine XML formatında hazırlanan bir belge ile gerçekleştirilir. Ayrıca denetleme birimleri ağa ilk dâhil olduklarında özel bir bilgilendirme mesajı yayınlanır. Bu sayede bilgilenme için kayıt olan denetleme birimleri, hizmetlerin durum modelleri hakkında bilgi sahibi olurlar. Çoklu denetleme birimlerinin de beraber çalışabilmesi için olay bilgilendirme mesajları tüm kayıtlı denetim birimlerine iletilir.

Sunum
Bazı UPnP destekli cihazlar üzerlerinde bir internet sayfası barındırarak denetleme birimlerinin izleme ve ayarlama işlemlerini bu sayfa aracılığıyla yapmasına olanak sağlar. Böyle bir sayfadan yapılabilecek ayarlar sayfanın ve cihazın kabiliyetlerine bağlı olarak değişiklikler göstermektedir.
Yukarıda da değinildiği gibi UPnP'de bazı temel haberleşme protokollerinin yanı sıra kendi ihtiyaç duyduğu birkaç özel protokolü daha kullanır.

AV Standartları
UPnP AV mimarisi, UPnP'nin bir ses ve video uzantısıdır ve TV'ler, VCR'ler, CD/DVD oynatıcılar/müzik kutuları, set üstü kutuları, stereo sistemleri, MP3 oynatıcılar, hareketsiz görüntü kameraları, video kameralar, elektronik resim çerçeveleri (EPF'ler) ve kişisel bilgisayarlar gibi çeşitli chazları destekler. UPnP AV mimarisi, cihazların eğlence içeriği için MPEG2, MPEG4, JPEG, MP3, Windows Media Audio (WMA), bitmap'ler (BMP) ve NTSC, PAL veya ATSC formatları dahil olmak üzere farklı formatları desteklemesine olanak tanır. IEEE 1394, HTTP, RTP ve TCP/IP dahil olmak üzere çok sayıda aktarım protokolü desteklenir.

12 Temmuz 2006'da UPnP Forumu, yeni MediaServer (MS) sürüm 2.0 ve MediaRenderer (MR) sürüm 2.0 sınıfları ile UPnP Ses ve Video belirtimlerinin 2. sürümünün yayınlandığını duyurdu . Bu geliştirmeler, MediaServer ve MediaRenderer cihaz sınıflarına yetenekler eklenerek oluşturulur ve farklı üreticiler tarafından üretilen ürünler arasında daha yüksek bir birlikte çalışabilirlik düzeyi sağlar. Bu standartlara uyan ilk cihazlardan bazıları Philips tarafından Streamium markası altında pazarlandı.

2006'dan beri, UPnP ses ve video cihazı kontrol protokollerinin 3. ve 4. sürümleri yayınlanmaktadır. Mart 2013'te, güncellenmiş cihaz kontrol protokollerini içeren güncellenmiş bir UPnP AV mimarisi belirtimi yayınlandı.

AV Bileşenleri

Medya Sunucusu
Bir UPnP AV Medya Sunucusu, medya kitaplığı bilgilerini sağlayan ve medya verilerini (ses/video/resim/dosyalar gibi) ağdaki UPnP istemcilerine aktaran UPnP sunucusudur ("ana" cihaz). Fotoğraf, film, müzik gibi dijital ortamları depolayan ve bunları diğer cihazlarla paylaşan bir bilgisayar sistemi veya benzeri bir dijital cihazdır.

UPnP AV Medya Sunucuları, UPnP AV istemci cihazlarına, sunucunun medya içeriğini taramak için kontrol noktaları adı verilen bir hizmet sağlar ve medya sunucusundan oynatma için kontrol noktasına bir dosya göndermesini talep eder.

UPnP ortam sunucuları, çoğu işletim sistemi ve birçok donanım platformu için kullanılabilir . UPnP AV ortam sunucuları, yazılım tabanlı veya donanım tabanlı olarak kategorize edilebilir . Yazılım tabanlı UPnP AV medya sunucuları bir bilgisayarda çalıştırılabilir . Donanım tabanlı UPnP AV ortam sunucuları, herhangi bir NAS cihazında veya DVR gibi ortam sağlamak için herhangi bir özel donanımda çalışabilir . Mayıs 2008 itibarıyla, yazılım tabanlı UPnP AV ortam sunucuları donanım tabanlı sunuculardan daha fazlaydı.

Diğer Bileşenler

 UPnP MediaServer ControlPoint - ağdaki UPnP sunucularını otomatik olarak algılayabilen ve bunlardan medya/veri dosyalarına göz atabilen UPnP istemcisidir (bir 'bağımlı' cihaz).
 UPnP MediaRenderer DCP - içeriği işleyebilen (oynatabilen) bir 'bağımlı' cihazdır.
 UPnP RenderingControl DCP - MediaRenderer ayarlarını kontrol edin; ses seviyesi, parlaklık, RGB, netlik ve daha fazlası.
 UPnP Uzak Kullanıcı Arayüzü (RUI) istemcisi/sunucusu - ağ üzerinden UPnP istemcisi ile UPnP sunucusu arasında kontrol komutları gönderen/alan (kayıt, program, oynatma, duraklatma, durdurma vb. gibi)
 UPnP Uzak Kullanıcı Arabirimi için Web4CE (CEA 2014) -  Bu standart, UPnP özellikli bir ev ağı cihazının, ev ağına bağlı diğer herhangi bir             cihazda görüntülenecek bir web sayfası olarak arayüzünü (görüntüleme ve kontrol seçenekleri) sağlamasına izin verir . Bu, herhangi bir web tarayıcısı tabanlı iletişim yöntemi aracılığıyla bir ev ağı cihazının kontrol edilebileceği anlamına gelir.
 QoS (hizmet kalitesi) - UPnP AV (Ses ve Video) ile kullanım için önemli (ancak zorunlu olmayan) bir hizmet işlevidir. QoS (hizmet kalitesi), farklı kullanıcılara veya veri akışlarına farklı öncelikler verebilen veya uygulama programından gelen istekler doğrultusunda bir veri akışına belirli bir performans düzeyi garanti edebilen kontrol mekanizmalarını ifade eder. UPnP AV çoğunlukla gerçek zamana yakın veya gerçek zamanlı ses/video verisi akış ortamı sağlamak için olduğundan, belirli bir süre içinde iletilmesi çok önemlidir, aksi takdirde akış kesintiye uğrar. QoS garantileri, örneğin internet gibi genel ağlar gibi ağ kapasitesi sınırlıysa özellikle önemlidir .
 Uzaktan Erişim - aynı çok noktaya yayın etki alanında olmayan UPnP cihaz setlerini bağlamak için yöntemleri tanımlar.

NAT Geçişi
NAT geçişi için İnternet Ağ Geçidi Aygıt Protokolü (IGD Protokolü) adı verilen bir çözüm, UPnP aracılığıyla uygulanır. Birçok yönlendirici ve güvenlik duvarı kendilerini İnternet Ağ Geçidi Aygıtları olarak gösterir ve herhangi bir yerel UPnP kontrol noktasının, aygıtın harici IP adresini alma, mevcut bağlantı noktası eşlemelerini numaralandırma ve bağlantı noktası eşlemelerini ekleme veya kaldırma dahil olmak üzere çeşitli eylemler gerçekleştirmesine izin verir. Bir bağlantı noktası eşlemesi ekleyerek, IGD'nin arkasındaki bir UPnP denetleyicisi, IGD'nin harici bir adresten dahili bir istemciye geçişini sağlayabilir.

SORUNLAR

Kimlik doğrulama
UPnP protokolü varsayılan olarak herhangi bir kimlik doğrulaması uygulamaz, bu nedenle UPnP cihaz uygulamalarının ek Cihaz Koruma hizmetini  veya Cihaz Güvenlik Hizmetini uygulaması gerekir.  Ayrıca, UPnP cihazları ve uygulamaları için kullanıcı kimlik doğrulaması ve yetkilendirme mekanizmalarına izin veren bir uzantı öneren UPnP-UP (Evrensel Tak ve Çalıştır - Kullanıcı Profili)  adlı standart olmayan bir çözüm de mevcuttur . Birçok UPnP cihaz uygulamasında kimlik doğrulama mekanizmaları yoktur ve varsayılan olarak yerel sistemlerin ve kullanıcılarının tamamen güvenilir olduğunu varsayar.

Kimlik doğrulama mekanizmaları uygulanmadığında, UPnP IGD protokolünü çalıştıran yönlendiriciler ve güvenlik duvarları saldırılara açıktır. Örneğin, tarayıcının sanal alanının dışında çalışan Adobe Flash programları (örneğin, bu, Adobe Flash'ın kabul edilmiş güvenlik sorunları olan belirli bir sürümünü gerektirir), UPnP IGD protokolünü uygulayan bir yönlendiricinin aşağıdakiler tarafından kontrol edilmesini sağlayan belirli bir HTTP isteği türü oluşturabilir: UPnP özellikli bir yönlendiriciye sahip birisi bu web sitesini ziyaret ettiğinde kötü amaçlı bir web sitesi.  Bu yalnızca UPnP'nin "güvenlik duvarı delme" özelliği için geçerlidir; IGD, UPnP'yi desteklemediğinde veya IGD'de UPnP devre dışı bırakıldığında geçerli değildir. Ayrıca, özelliklerin çoğu (LAN Ana Bilgisayar Yapılandırması dahil) UPnP özellikli yönlendiriciler için isteğe bağlı olduğundan, tüm yönlendiriciler UPnP tarafından değiştirilen DNS sunucusu ayarları gibi şeylere sahip olamaz. Sonuç olarak, bazı UPnP cihazları, bir güvenlik önlemi olarak UPnP varsayılan olarak kapalı olarak gönderilir.

İnternetten erişim
2011'de araştırmacı Daniel Garcia, internetten UPnP isteklerine izin veren bazı UPnP IGD cihaz yığınlarındaki bir kusurdan yararlanmak için tasarlanmış bir araç geliştirdi.  Araç, DEFCON 19'da herkese açık hale getirildi ve cihazdan harici IP adreslerine ve NAT'ın arkasındaki dahili IP adreslerine bağlantı noktası eşleştirme isteklerine izin veriyor. Sorun, aynı anda milyonlarca savunmasız cihazı gösteren taramalarla dünya çapında geniş çapta yayılıyor.

Ocak 2013'te, Boston'daki güvenlik şirketi Rapid7  altı aylık bir araştırma programı hakkında rapor verdi. Bir ekip, UPnP özellikli cihazlardan gelen ve internet bağlantısı için uygun olduklarını bildiren sinyalleri taradı. 81 milyon IP adresindeki 1500 şirketten yaklaşık 6900 ağa duyarlı ürün, taleplerine yanıt verdi. Cihazların %80'i ev yönlendiricisidir; diğerleri arasında yazıcılar, web kameraları ve güvenlik kameraları bulunur. UPnP protokolü kullanılarak, bu cihazların çoğuna erişilebilir ve/veya manipüle edilebilir.

Şubat 2013'te UPnP forumu, kullanılan UPnP yığınlarının daha yeni sürümlerini önererek ve bu tür sorunları daha fazla önlemek için kontrolleri içerecek şekilde sertifika programını iyileştirerek bir basın bülteninde yanıtını verdi.

IGMP gözetleme ve güvenilirlik
UPnP, genellikle dijital ev ağlarında kullanılan tek önemli çok noktaya yayın uygulamasıdır; bu nedenle, çok noktaya yayın ağ yanlış yapılandırması veya diğer eksiklikler, altta yatan ağ sorunları yerine UPnP sorunları olarak görünebilir.

IGMP gözetleme bir anahtarda veya daha yaygın olarak bir kablosuz yönlendirici/anahtarda etkinleştirilirse, yanlış veya eksik yapılandırılmışsa (örn. etkin bir sorgulayıcı veya IGMP proxy'si olmadan) UPnP/DLNA cihaz keşfine (SSDP) müdahale ederek UPnP'nin güvenilmez görünmesine neden olur .

Gözlenen tipik senaryolar, güç açıldıktan sonra ortaya çıkan ve IGMP grup üyeliğinin sona ermesi nedeniyle birkaç dakika sonra (genellikle varsayılan yapılandırma olarak 30) kaybolan bir sunucu veya istemciyi (örn. akıllı TV) içerir.

Geri arama güvenlik açığı
8 Haziran 2020'de, başka bir protokol tasarım kusuru daha duyuruldu. Keşfeden kişi tarafından "CallStranger"  olarak adlandırılan bu sistem, bir saldırganın olay abonelik mekanizmasını alt üst etmesine ve çeşitli saldırılar gerçekleştirmesine izin verir: DDoS'ta kullanım isteklerinin güçlendirilmesi; numaralandırma; ve veri hırsızlığı.

OCF, Nisan 2020'de protokol spesifikasyonuna yönelik bir düzeltme yayınlamıştı, ancak UPnP çalıştıran birçok cihaz kolayca yükseltilemediğinden, CallStranger muhtemelen daha uzun süre bir tehdit olarak kalacak. CallStranger, tasarım ve uygulama güvenliğinde tekrarlanan başarısızlıklar nedeniyle son kullanıcılara UPnP'yi bırakma çağrılarını ateşledi.

Ağ protokolleri
Microsoft Windows
Windows iletişim ve hizmetleri
Problemler

UPnP


"Jump" é uma canção da cantora norte-americana Ciara com a participação do grupo de hip hop Coast Contra. Foi lançada como single em 8 de julho de 2022 e deve fazer de seu oitavo álbum de estúdio, ainda a ser anunciado.

Antecedentes
Em 2 de junho de 2022, Ciara lançou uma prévia da música, e em 1º de julho de 2022 revelou a capa do single junto com sua data de lançamento.

Videoclipe
Seu videoclipe foi dirigido por Dave Meyers, que já trabalhou com Ciara antes em videoclipes como "Dance Like We're Making Love" e "Lose Control", de Missy Elliott, onde a cantora faz uma participação especial. Sua estreia foi simultânea ao single em 8 de julho de 2022 em sua página oficial do YouTube.

Recepção da crítica
D-Money, do portal SoulBounce, elogiou dizendo que "'Jump' é um retorno à forma para a cantora que sempre é bom para uma faixa dançante e completou dizendo que a faixa aparece desde o início com bateria contundente e baixo que vibra no peito". Amber Corrine, da revista Vibe, elogiou o videoclipe dizendo que "Ciara nos faz querer 'pular' com o novo videoclipe, que nos traz de volta aos dias em que os videoclipes realmente pareciam uma experiência, com uma mudança de guarda-roupa de 14 roupas a um cenário épico, coreografias de dança, aliadas a efeitos gráficos cativantes".

Faixas e formatos

Histórico de lançamento

Singles de 2022
Canções de 2022
Canções gravadas por Ciara
Canções compostas por Ciara
Canções de dance-pop
Canções de R&B contemporâneo
Canções de pop-rap
Canções em inglês
Singles lançados pela Republic Records

Jump (canção de Ciara)


جيمس أي . سميث  الابن. سياسي أمريكي وعضو مجلس النواب عن كارولينا الجنوبية. مثّل المنطقة الثانية والسبعون في مقاطعة ريتشلند منذ عام 1997. هو ذا توجه ديموقراطي، أَيّد جو بايدن في انتخابات 2008 الرئاسية الأمريكية.

مراجع

وصلات خارجية
 موقعه الرسمي على الشبكة

أعضاء الحزب الديمقراطي في مجلس نواب ولاية كارولاينا الجنوبية
أشخاص على قيد الحياة
أعضاء مجلس نواب ولاية كارولاينا الجنوبية
سياسيون أمريكيون
سياسيون أمريكيون في القرن 21
مرشحون في انتخابات الولايات المتحدة 2018
مواليد 1967
مواليد في كولومبيا (كارولاينا الجنوبية)
أفراد الجيش الأمريكي في حرب أفغانستان (2001–2021)
ديمقراطيون من ولاية كارولاينا الجنوبية

جيمس سميث


Gudenåen (Guden Nehri), Danimarka'nın en uzun ırmağıdır. Ülkenin kuzeyinde bulunan Jutland bölgesinde bulunan ırmağın uzunluğu 158 km.'dir.

Danimarka'daki nehirler
Natura 2000

Gudenåen


Et stempel er enten et værktøj som bruges til at mærke noget med blæk eller andet pigment, eller betegnelsen for et sådant mærke. Stempler kan anvendes kunstnerisk, som for eksempel i scrapbooking eller letterboxing, eller professionelt når man ønsker at kunne genskabe et mindre trykt billede eller tekst med samme udseende hver gang. Salget af stempler har været nedadgående de sidste årtier, grunden den teknologiske udvikling. I Danmark findes der dog stadig stempelfabrikker, som producerer de færdige stempler selv. Landets ældste stempel fabrik er over 100 år gammel .

Mulighederne for hvilke typer og designs af stempeltryk det igennem tiden har været mulig at lave har rykket sig. Et godt eksempel herpå kan man se på Århus Universitets websted .

Typer af stempler
Et entrestempel bruges på for eksempel en natklub til at mærke de gæster som har betalt entre. Et poststempel bruges til breve for enten at indikere at portoen er betalt, eller for at forhindre genanvendelse af frimærket.

Kilder og henvisninger

Værktøj

Stempel (præg)


هايبرد سنرجي درايڤ أو إتش إس دي اختصاراً  هو الاسم التجاري لتقنية مخصصة للسيارات الهجينة طورتها شركة تويوتا للسيارات وتعني «دفع الهجين المساعد».

تجمع هذه التقنيات بين القوة الكهربية وناقل حركة دائم التغير. مفهوم الدفع المساعد يعني دفع بالأسلاك بدون أي اتصال ميكانيكي مباشر بين المحرك و عناصر التحكم به: كلا بدالة البنزين/التسارع وعصا ناقل الحركة.

تطوير التقنيات
التقنية هي تنقيح لنظام تويوتا الهجين (THS) التي ظهرت للمرة الأولى في السوق عند إنتاج سيارة تويوتا بريوس في سنة 1997 التي صنفتها وكالة حماية البيئة الأمريكية كواحدة من أكثر السيارات النظيفة والصديقة للبيئة في الولايات المتحدة بسبب قلة نسبة انبعاثات العوادم، وظهر الجيل الثاني في سنة 2004 مع التصميم الجديد لبريوس. تم تغيير الاسم المستخدم في طرازات لكزس إلى لكزس هايبرد درايڤ منذ 2008.

السيارات
تُستخدم التقنية حالياً في طرازات بريوس، كامري هايبرد وهايلاندر هايبرد، وطرازات لكزس هي جي إس 450 إتش (GS450h) وآر إكس 400 إتش (RX400h) وإل إس 600 إتش (LS600h) وإل إس 600 إتش إل (LS600h L). بحلول مايو 2007 باعت تويوتا مليون سيارة هجينة عالميا و2 مليون مع نهاية أغسطس 2009 وتجاوزت المبيعات 5 ملايين في مارس 2013.

المراجع

تقانة المحركات
تقنيات سيارات
تويوتا

هايبرد سنرجي درايف


Abdulgaffar Han (unvanıyla birlikte Han Abdulgaffar Han) veya ona takılan ismiyle Badşah Han ("Hanların Şahı") (1890-1988) ünlü Peştun politik lider. Hudutların Gandhi'si olarak da anılmıştır.

Hayatı
Han Abdulgaffar Han, 1890 yılında güçlü bir Peştun aşiretinde doğdu. Kan davası ve iç çatışmalarla adını duyuran hudut bölgesinde ve "vahşi" olarak nitelenen Peştunların eğitilmesi için daha genç yaşlarında çeşitli çalışmalara koyuldu. En büyük hayali halkının yaşam şartlarını geliştirmek ve onlara modern bir eğitim imkânı sağlayabilmekti. Bunun dışında İngiliz yönetiminden hoşnut değildi ve tüm etnik halkların ve farklı din mensuplarının bir arada yaşayacağı bağımsız bir Hindistan taraftarıydı. 1920'lerde Khudai Khidmatgar ("Allah'ın hizmetçileri") isimli grubu kurdu. Giydikleri üniforma benzeri kırmızı gömlekler nedeniyle, çevre halkı ve İngiliz yönetimi tarafından "Kırmızı Gömlekliler" (Red Shirts) olarak anılmışlardır.

Dönemin ünlü özgürlük lideri Mohandas Gandhi'nin öğretilerinden fazlasıyla etkilenen Han Abdulgaffar Han bu grubu, Gandhi'nin şiddetsiz direniş öğretisine adadı. Temel amaçları sosyal hizmetlerde bulunmak, eğitim kurumları açmak ve Hindistan'ın bağımsızlık hareketinde şiddetsiz direniş ve sivil itaatsizlik öğretilerine, "satyagraha"ya itaat etmekti. Zaman içinde üye sayısı 100 bine ulaşan Kırmızı Gömlekliler şiddet kullanmayacaklarına dair bir yemin ederek gruba katılıyorlardı. II. Dünya Savaşı gibi, Hindistan'da Gandhi dışında birçok liderin şiddetsiz öğretiye ara verip silahlı bir mücadeleye girmenin o an için gerektiğini savunduğu zamanlarda, Badşah Han ve onun liderlerliğini yaptığı Kırmızı Gömlekliler şiddetsiz direniş öğretisine ve Gandhi'ye bağlı kalmışlardır. Nitekim Abdulgaffar Han hayatı boyunca bu öğretinin en büyük inananlarından olmuştur. Aynı zamanda dindar bir müslüman olan Han'a göre şiddetsiz eylemlilik süreci İslâmın direnişçi ama barışçıl yönüyle birebir uyuyordu. Şiddetsiz direniş öğretisine bu kadar bağlıyken, inançlı olmasının bir nedeni de budur zira ikisinin çeliştiğini düşünmemiştir. Abdulgaffar Han'ın doğduğu coğrafya ve kültür için bir devrim niteliğinde olan kadın hakları savunuculuğu ve şiddet eylemlerini yasaklayan politikası halkı tarafından ilk başlarda kuşkuyla algılanmasına neden olsa da halk çok kısa bir süre de ona tam destek vermiştir.

Hindistan bağımsızlığına ulaştığında ortaya çıkan ve Hindistan'ın ikiye bölünmesini (Hindistan ve Pakistan) öngören "Hindu-Müslüman" ayrılığına başından karşıydı. Ömrü boyu yoğun bir sevgi ve saygı beslediği ve yaşamını her yönden kendine örnek olarak aldığı Gandhi ile bir başka ortak noktaları da budur. Özellikle Müslüman liderlerin çoğu bu ayrılığın şart olduğuna inanırken ve o bu ayrılığa Gandhi gibi kesinlikle karşı çıkmıştır. Hindistan'ın ikiye bölünmesinden ve Pakistan'ın bağımsızlığını ilan etmesinden sonra bağımsız bir Peştunistan hareketinin önderliğini yapmıştır. Hindistan'ın bağımsızlığına kadar dönemin siyasi liderlerinin çoğundan çok daha uzun bir süre hapishanede yatmıştı; Hindistan'ın bağımsızlığından sonra ise yürüttüğü Peştun bağımsızlık hareketi yüzünden de Pakistan hükümeti tarafından sık sık hapse atıldı. Hayatının büyük bir kısmını bu eylemlilik tutkusu yüzünden hapislerde geçirmiştir. Bir süreliğine Afganistan'a sürgüne de gönderilmiştir.

Mahatma Gandhi ile olan arkadaşlığı Gandhi ölene kadar sürdü. Hayatı boyu Gandhi ile beraber düşünü kurdukları birleşmiş bir Hindistan, Bharat inancını yitirmedi. Peşaver'de 20 Ocak 1988'de öldü. "Hudutların Gandhi'si" olarak da anılan Han Abdulgaffar Han vasiyeti üzerine Celalabat - Afganistan'a gömüldü.

1890 doğumlular
Hayber-Pahtunhva doğumlular
1988 yılında ölenler
Afgan aktivistler
Hint Müslümanlar
Hint pasifistler
20. yüzyıl Pakistanlı siyasetçileri
Peştunlar
Savaş karşıtı aktivistler
Sivil itaatsizlik
Sivil haklar aktivistleri
Cevahirlal Nehru Ödülü sahipleri
Şiddet karşıtı aktivistler
İnsani yardımlarda bulunan Pakistanlılar
Pakistanlı liberteryenler
Pakistanlı pasifistler
Pakistanlı tutuklular ve hükümlüler
Pakistanlı sosyalistler
Aligarh İslam Üniversitesinde öğrenim görenler
Topluluk aktivistleri
Hint bağımsızlık aktivistleri
Hint milliyetçiler
Sürgüne gönderilmiş Pakistanlılar
Afganistan'daki Pakistanlı gurbetçiler
Bharat Ratna sahipleri

Abdulgaffar Han


هنا قائمة ببطولات أستراليا المفتوحة لسنة 1973:

الكبار

فردي رجال

جون نيوكومب () هزم أوني بارون (), 6-3, 6-7, 7-5, 6-1

فردي سيدات
مارغريت كورت () هزم إيفون غولاغونغ (), 6-4, 7-5

مراجع

أحداث ديسمبر 1972 الرياضية في أوقيانوسيا
أحداث يناير 1973 الرياضية في أوقيانوسيا
بطولات أستراليا المفتوحة حسب السنة
ملبورن في عقد 1970
كرة المضرب في 1973
كرة مضرب أسترالية في 1972
كرة مضرب أسترالية في 1973
أحداث ديسمبر 1972 الرياضية في أستراليا
أحداث يناير 1973 الرياضية في أستراليا

أستراليا المفتوحة 1973


Kirsi Helene Boström (geborene Tiira; * 20. Mai 1968 in Parikkala) ist eine ehemalige finnische Orientierungsläuferin.

Kirsi Tiira startete bereits 1988 bei Läufen im Orientierungslauf-Weltcup. 1989 gewann sie mit der Staffel von Helsingin NMKY die Venla. Ein weiterer Erfolg bei diesem Wettbewerb folgte 1998 mit der Staffel von Angelniemen Ankkuri. Ihre erste Weltmeisterschaftsteilnahme war 1991 in der Tschechoslowakei, als sie in beiden Einzelwettkämpfen den 15. Rang belegte. 1993 gewann sie die Nordische Meisterschaft auf der Kurzdistanz sowie mit der finnischen Staffel und belegte bei den Weltmeisterschaften in den Vereinigten Staaten die Plätze acht und fünf in den Einzelläufen. Die finnische Staffel gewann mit Tiira zudem die Silbermedaille hinter Schweden. 1995 siegten die Finninen beim Staffellauf. Neben Tiira liefen in der Staffel noch Reeta-Mari Kolkkala, Eija Koskivaara und Annika Viilo. Bei den Weltmeisterschaften 1997 im norwegischen Grimstad verpasste sie auf der Langdistanz um vier Sekunden eine Medaille, erst 1999 in Schottland gelang ihr der Gewinn einer Weltmeisterschafts-Medaille im Einzel. Boström verwies auf der Langdistanz die Titelverteidigerin Hanne Staff aus Norwegen auf den zweiten Rang. Außerdem gewann sie Silber mit der Staffel. Die Heim-Weltmeisterschaften 2001 in Tampere waren die letzten internationalen Meisterschaften Boströms.

Sie ist mit dem finnischen Orientierungsläufer Mikael Boström verheiratet. Ihre jüngere Schwester Johanna Asklöf war ebenfalls eine international erfolgreiche Orientierungsläuferin.

Platzierungen

Weblinks
 Kirsi Boström World of O Runners

Orientierungsläufer (Finnland)
Weltmeister (Orientierungslauf)
Finnischer Meister (Orientierungslauf)
Finne
Geboren 1968
Frau

Kirsi Boström


La oropéndola chocoana, oropéndola del Baudó, conoto de manto castaño o cacique de Cassin (Psarocolius cassini) es una especie de ave paseriforme de la familia Icteridae endémica del oeste de Colombia.

Distribución y hábitat

Se localiza en las tierras bajas aledañas a las serranías del Baudó y los Saltos, en el Chocó colombiano. Vive en el bosque húmedo, en planicies entre el nivel del mar y los 365 m de altitud, con preferencia por los bosques sobre suelos arenosos.

Descripción
En promedio, el macho mide 46,5 cm de longitud, la hembra 40 cm. Presenta un parche de piel desnuda rosado en cada mejilla. El plumaje de la corona, la nuca la garganta, el pecho y el vientre, es negro. El dorso, los flancos y las alas cerradas son de color castaño. La primarias tienen puntas negruzcas. La cola es de color amarillo limón con plumas centrales negras. El pico es cónico, negro, con punta de color anaranjado.

Alimentación
Se alimenta de frutos e insectos. Busca alimento en grupos de 2 a 10 individuos, en la canopia, a veces en bandas mixtas con Psarocolius wagleri.

Referencias

Enlaces externos

cassini
Aves de América del Sur
Aves endémicas de Colombia
Taxones descritos por Charles Wallace Richmond
Animales descritos en 1898

Psarocolius cassini


Roger Helmer (* 25. Januar 1944 in London) ist ein britischer Politiker der United Kingdom Independence Party (UKIP).

Leben
Helmer studierte Mathematik am Churchill College der University of Cambridge. Er war bis März 2012 Mitglied der Conservative Party und wechselte Anfang März 2012 zur United Kingdom Independence Party (UKIP). Helmer war seit 1999 Abgeordneter im Europäischen Parlament für die Conservative Party und saß ab 2014 für die UKIP im Europäischen Parlament. Er schied 2017 aus dem Parlament aus. Als Euroskeptiker schrieb Helmer drei Bücher.

EU-Parlamentarier
Helmer gehörte im EU-Parlament der Fraktion Europa der Freiheit und der Demokratie an.

Er war Mitglied im Ausschuss für Beschäftigung und soziale Angelegenheiten, im Petitionsausschuss und in der Delegation für die Beziehungen zur Koreanischen Halbinsel.
Als Stellvertreter ist Helmer im Ausschuss für Industrie, Forschung und Energie und in der Delegation für die Beziehungen zu den Ländern Südostasiens und der Vereinigung südostasiatischer Staaten.

Werke
 2000: "Straight Talking on Europe"
 2002: "A Declaration of Independence"
 2011: "Sceptic at Large"

Weblinks

 Offizielle Webseite von Roger Helmer

Einzelnachweise

Mitglied des Europäischen Parlaments für das Vereinigte Königreich
UKIP-Mitglied
Conservative-Party-Mitglied
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Person (London)
Brite
Geboren 1944
Mann

Roger Helmer


King of the Cage, også kendt som KmK, er en mixed martial arts (MMA) organisation, der holder til i Sydcalifornien i USA.

Historie
KOTC blev grundlagt i 1998 af Terry Trebilcock. KOTC har for det meste amatør såvel som kommende MMA stjerner og tidligere mainstream-kæmpere.

KOTC har afholdt et flertal af sine arrangementer på amerikanske kasinoer over hele USA. KOTC arrangerer også begivenheder i Canada, Australien og Japan. King of The Cage-arrangementer bliver også udsendt på de fleste nationale pay-per-view-platforme. Cage announceren for KOTC er Dean Sten.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Konge af Buret Officielle hjemmeside
 Dean Sten Officielle hjemmeside

Organisationer fra USA
Mixed martial arts
Etableret i 1998

King of the Cage


Ekonomi veya İktisat, mal ve hizmetlerin üretim, dağıtım ve tüketimini inceleyen sosyal bilimdir. Ekonomi, ekonomik aktörlerin davranış ve etkileşimlerine ve ekonomilerin nasıl işlediğine odaklanır. Mikroekonomi, bireysel ajanlar ve piyasalar, bunların etkileşimleri ve etkileşimlerin sonuçları da dahil olmak üzere ekonomideki temel unsurlar olarak görülen şeyleri analiz eden bir alandır. Bireysel aracılar arasında örneğin hane halkı, firmalar, alıcılar ve satıcılar yer alabilir. Makroekonomi, üretim, tüketim, tasarruf ve yatırımın etkileşim içinde olduğu bir sistem olarak ekonomiyi ve onu etkileyen faktörleri analiz eder, emek, sermaye ve toprak kaynaklarının istihdamı, para birimi enflasyonu, ekonomik büyüme ve bu unsurlar üzerinde etkisi olan kamu politikaları.

Ekonomi içindeki diğer geniş ayrımlar arasında "olanı" tanımlayan pozitif ekonomi ile "olması gerekeni" savunan normatif ekonomi, ekonomi teorisi ile uygulamalı ekonomi, rasyonel ekonomi ile davranışsal ekonomi ve ana akım ekonomi ile heterodoks ekonomi arasındaki ayrımlar yer almaktadır.

Metodoloji

Kuramsal araştırma

Ana akım ekonomi teorisi, çeşitli kavramları kullanan a priori nicel ekonomik modellere dayanır. Teori tipik olarak ceteris paribus varsayımıyla ilerler, bu da söz konusu değişken dışındaki açıklayıcı değişkenlerin sabit tutulması anlamına gelir. Teoriler oluşturulurken amaç, en azından bilgi gereksinimleri açısından basit, tahminler açısından daha kesin ve önceki teorilere kıyasla ek araştırma üretme açısından daha verimli olan teoriler bulmaktır.

Ampirik araştırma

Ekonomik teoriler, büyük ölçüde ekonomik veriler kullanılarak ekonometri yoluyla sıklıkla ampirik olarak test edilir.

Ekonomi biliminin dalları

Mikroekonomi
Mikroekonomi, bir pazar yapısını oluşturan varlıkların bir piyasa sistemi oluşturmak için bir piyasa içinde nasıl etkileşime girdiğini inceler.

Makroekonomi

Makroekonomi, genel denge teorisinin basitleştirilmiş biçimini kullanarak, büyük toplamları ve bunların etkileşimlerini "yukarıdan aşağıya" açıklamak için ekonomiyi bütün olarak inceler.
 Bu tür toplamlar, milli gelir ve çıktıyı, işsizlik oranı ve fiyat enflasyonu ve toplam tüketim ve yatırım harcamaları ve bunların bileşenleri gibi alt kümeleri içerir. Ayrıca para politikası ve maliye politikası'nın etkilerini de inceler.

En azından 1960'lardan bu yana makroekonomi, oyuncuların rasyonelliği, piyasa bilgilerinin verimli kullanımı ve eksik rekabet dahil olmak üzere sektörlerin mikro tabanlı modellemesine ilişkin daha çok bütünleşmeyle tanımlandı. Bu, aynı konudaki tutarsız gelişmeler hakkında uzun süredir devam eden bir endişeyi ele almıştır.

Makroekonomik analiz, milli gelirin uzun vadeli seviyesini ve büyümesini etkileyen faktörleri de dikkate alır. Bu tür faktörler arasında sermaye birikimi, teknolojik değişim ve işgücü büyümesi yer alır.

Ayrıca bakınız
 Ekonomi politikası
 Serbest ticaret
 Sosyoekonomi

Kaynakça

Ekonomi

Ekonomi (bilim dalı)


Almanya'nın Güney Batısı'nda bulunan Freiburg im Breisgau (Türkçesi Breisgau'daki Freiburg) Baden-Württemberg eyaletinin dördüncü büyük şehridir. Freiburg bir ilin (Alm. Regierungsbezirk) merkezidir, kendi başına bir ilçedir ve aynı zamanda Breisgau-Hochschwarzwald ilçesinin  merkezidir. Almanca'da "frei", yani serbest kelimesi ile "Burg" (kurulabilirlik, işlenebilirlik) kelimelerinin karşılığı olan "Freiburg im Breisgau" adını alır.

Kara Orman'ın Batı yakasından Ren ovasına uzanan Freiburg, ılıman iklimi ile ünlüdür ve Almanya'nın en sıcak bölgesidir. "Üç ülke üçgeninde" (Dreiländereck) olan şehir İsviçre'nin sınırından 60 km ve Fransa'nın 25 km uzağındadır. Komünleri ise Givisiez, Granges-Paccot, Villars-sur-Glâne, Marly, Corminbœuf, Belfaux, Avry, Matran, Guin (Alm. Düdingen) ve Tavel (Alm. Tafers)'dir. Nüfusun yaklaşık %85'inin Fransızca konuştuğu bu kentte büyük çoğunluk Katoliktir.

Tarih
1091 Zähringerler bir kaleyi kurdular. Bu kaleden gelişen belde 1120 yılında şehir hakkı verildi. Ondan sonra çeşitli sülalelere ait olan Freiburg, 1386 yılında Habsburgluların (Avusturya) eline geçti. Orta Çağ'da şehrin zenginliği Kara Orman'daki gümüş madenlerinden kaynakladı. 1457 yılında üniversitesi kuruldu.

Otuz Yıl Savaşı'nda büyük zarar gören Freiburg (1648), Avusturya'nın Batı ilinin ("Vorderösterreich") başkenti oldu. Ama 1713'e kadar birkaç kere Fransa tarafından ele geçirildi. 1805'te Freiburg, Baden grandükalığa tarafından ilhak edildi. 1827'de bir başepiskoposun tahtı olan kent, bu devletin Katoliklerin merkezi haline geldi.

1940'ta Freiburg'da kalmış olan Yahudiler, Güney Fransa'daki Gurs kampına ve sonra Doğu Avrupa'daki imha kamplarına nefyedilip katledildiler. 27 Kasım 1944'te Royal Air Force şehri bombalamasıyla 2700 kişi öldü.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra Freiburg, Fransız işgal bölgesine aitti ve Baden eyaletinin başkentiydi. 1952'de eski Baden ve Württemberg eyaletlerinin birleşmesiyle Freiburg eyalet başkenti statüsünü kaybetti. Önce daha muhafazakâr bir şehir sayılan Freiburg, 1968 yılından sonra ekolojik ve Yeni Sol hareketlerin merkezi haline dönerek Yeşiller Partisi'nin Almanya'da en yüksek oy oranlarını elde ettiği bir şehir oldu. Dieter Salomon, Yeşiller Partisi'nin ilk büyükşehir belediye başkanı olarak Freiburg'da seçildi.

Kültür ve eğitim
1457 yılında kurulan Freiburg Albert-Ludwigs Üniversitesi, Almanya'nın en eski üniversitelerinden biridir. %17'si Dünya'nın farklı ülkelerinden gelen yaklaşık 20.000 öğrenci, çok farklı yönleri olan Freiburg Üniversitesi'nde eğitim görmektedir.

Kaynakça

Freiburg im Breisgau


An Rhynchospora chinensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck ngan Franz Julius Ferdinand Meyen. An Rhynchospora chinensis in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 R. c. chinensis
 R. c. spiciformis
 R. c. curvoaristata

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora chinensis


Londondeklarationen var en erklæring udstedt i 1909, hvori datidens stormagter erklærede sig om at ville respektere visse regler vedrørende krigsførsel. Deklarationen var ikke bindende, men de fleste lande valgte siden at respektere den.

Den 12. Haagkonvention af 1907 om oprettelse af en international prisedomstol henviste som grundlag for domstolens afgørelser til den internationale rets regler. For at tilvejebringe en hidtil savnet kodifikation af sådanne regler om krigsførelse til søs, tog den britiske regering initiativet til indkaldelse af en konference i London, bestående af repræsentanter for de daværende otte stormagter England, Frankrig, Italien, Japan, USA, Rusland, Tyskland og Østrig-Ungarn samt Spanien og (senere) Holland. Konferencen varede fra 4. december 1908 til 26. februar 1909 og resulterede i vedtagelsen af en deklaration om søkrigsretten, den så kaldte Londondeklaration. (Déclaration relative au droit de la guerre maritime af 26. februar 1909), der i 9 kapitel indeholder regler om blokade i krigstid, krigskontrabande, fjendtlig (neutralitetsstridig) bistand, ødelæggelse af neutrale priser, flagskifte, fjendtlig egenskab, konvojering, modstand mod visitation, og skadeserstatning.

Londondeklarationen er ikke blevet ratificeret, men dens regler svarer i det væsentlige til folkerettens almindelige anerkendte principper, hvilket også er sagt udtrykkeligt i selve deklarationen. Den tyske priseordning af 1909 hviler på dens bestemmelser, og Italien anerkendte den under krigen mod Tyrkiet 1911 som bindende. Og fx i dansk anordning af 6. august 1914 om de regler, der bør iagttages til betryggelse af den danske handel og søfart under en krig mellem fremmede magter er der taget væsentligt hensyn til dens bestemmelser. I begyndelsen af 1. verdenskrig erklærede England, Frankrig og flere andre af de krigsførende med visse forbehold at ville iagttage Londondeklarationens regler, men senere sagde de sig fri af den (7. juli 1916).

Eksterne henvisninger
 Salmonsens Konversationsleksikon, 2. udgave, bind XV; s. 1024f

Jura
International politik

Londondeklarationen


ක්‍රියාන්විතයෙහිදී මිය ගියේය යනු, සතුරු පාර්ශවයෙහි හමුදා අතින් තමන්ගේ පාර්ශවයෙහි සටන් වදින්නන් මිය යෑම හැඳින්වීමට සන්නද්ධ හමුදාවන් විසින් සාමාන්‍යයෙන් භාවිතා කරන  අපාත්ති වර්ගීකරණයකි.

ක්‍රියාන්විතයෙහිදී මිය ගියේය


Sveučilište u Göttingenu (njem. Georg-August-Universität Göttingen, lat. Universitas Regiæ Georgiæ Augustæ), osnovao je 1732./1734. britanski kralj i hanoverski izbornik George II., dok je otvoreno za nastavu 1737.

Sveučilište se brzo razvilo i uskoro je s oko 1000 studenata postalo jedno od najvećih u Europi toga vremena. Naročito je bio poznato po studijama pravnih znanosti. Johann Stefan Piter je ovdje u 18. stoljeću predavao javno pravo, a neki od njegovih studenata bili su: Klemens Wenzel Lothar Metternich i Alexander von Humboldt. Napoleon je ovdje studirao pravo i primijetio da: "Göttingen pripada cijeloj Europi". Arthur Schopenhauer je postao student 1809., a Otto von Bismarck 1832. Godine 1837., sedmorica profesora su se pobunila protiv apsolutizma kraljeva Hanovera zbog čega su otpušteni. Time je Sveučilište značajno oslabljen. Oni su danas poznati kao Göttingenska sedmorica, a među njima su bili braća Grimm, Heinrich Evald, Wilhelm Weber i Georg Gervinus.

Götingen je razvijao i svoju reputaciju u prirodnim znanostima, naročito matematici. Carl Friedrich Gauss je ovdje predavao u 19. stoljeću. Zlatno doba Sveučilišta trajalo je od početka 20. stoljeća do 1933. kada su nacisti krenuli u čistku židovskih profesora.

Do danas je 45 dobitnika Nobelove nagrade predavalo na Sveučilištu u Götingenu ili su se ovdje bavili znanošću. Većina njih je nagradu dobila u prvoj polovini 20. stoljeća.

Sveučilište u Göttingenu najstarije je aktivno sveučilište u Donjoj Saskoj. Na Sveučilištu je 2008. radilo 411 profesora na 13 fakulteta.

Državna i sveučilišna biblioteka Donje Saske u Göttingenu je s 4,5 milijuna knjiga jedna od najvećih u Njemačkoj.

Njemačka sveučilišta

Sveučilište u Göttingenu


أيام وليالي فيلم مصري إنتاج 1955، إخراج هنري بركات، تأليف يوسف جوهر، بطولة عبد الحليم حافظ، إيمان، أحمد رمزي.

فريق العمل
إخراج: هنري بركات
تأليف:
 هنري بركات
 يوسف جوهر
إنتاج: أفلام محمد عبد الوهاب

تمثيل
 عبد الحليم حافظ
 إيمان
 أحمد رمزي
 محمود المليجي
 عقيلة راتب
 كمال حسين
 سهير الباروني
 سراج منير

أغانى الفيلم

روابط خارجية

مصادر

أفلام أحمد رمزي
أفلام مصرية إنتاج 1955
أفلام مصرية بالأبيض والأسود
أفلام عبد الحليم حافظ
أفلام محمود المليجي

أيام وليالي (فيلم)


Rainer Wüst (* 11. August 1943; † 16. August 2021) war ein deutscher Mathematiker, der von 1975 bis 2008 an der Technischen Universität Berlin lehrte.

Werdegang

Wüst studierte von 1962 bis 1968 Mathematik an der Universität München, anschließend war er bis 1975 Assistent von Günter Hellwig an der RWTH Aachen. 1970 wurde er dort mit einer Arbeit zur "Stabilität der Selbstadjungiertheit gegenüber Störungen" promoviert, anschließend habilitierte er sich.

1975 wurde Wüst auf eine Professur für Mathematik an die Technische Universität Berlin berufen, die er bis zu seinem Eintritt in den Ruhestand im September 2008 innehatte. Er vertrat dort die Mathematische Physik und forschte auch zur Funktionalanalysis. Unterbrochen war seine Lehrtätigkeit in Berlin nur durch Forschungssemester an der Princeton University sowie der Universität Modena.

Rainer Wüst ruht in einem halbanonymen Grabfeld auf dem Friedhof Wilmersdorf.

Schriften
 Mathematik für Physiker und Mathematiker: Band 1: Reelle Analysis und Lineare Algebra. Wiley-VCH, 1994. 3. Auflage 2009, ISBN 978-3527408771; Band 2: Analysis im Mehrdimensionalen und Einführungen in Spezialgebiete. Wiley-VCH, 1994. 3. Auflage 2009, ISBN 978-3527408788

Weblinks
 Homepage

Einzelnachweise

Mathematiker (20. Jahrhundert)
Mathematiker (21. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Technische Universität Berlin)
Deutscher
Geboren 1943
Gestorben 2021
Mann

Rainer Wüst


Kurt Andreas Ernst Becher (12 septembrie 1909 – 8 august 1995) a fost un comandant de rang mediu SS , numit în 1945 Comisar pentru toate lagărele de concentrare germane, și Șeful Departamentului Economic al SS în Ungaria în timpul ocupației germane în 1944. El este cunoscut mai ales pentru tranzacționarea vieților evreilor contra unor sume de bani, în timpul Holocaustului.

În Ungaria
Becher a devenit principalul cumpărător de cai pentru SS și, potrivit mărturiei sale, a fost trimis în Ungaria în martie 1944, când Germania a invadat această țară, pentru a cumpăra 20.000 de cai. Arendt scrie că această poveste este puțin probabilă, pentru că, de îndată ce a ajuns în Budapesta, el a început să se angajeze într-o serie de negocieri cu mari oameni de afaceri evrei. Ce a făcut după sosirea sa în Budapesta, a arătat că obiectivul său a fost mai degrabă de a stoarce cât mai mulți bani de la evrei pentru Heinrich Himmler, șeful SS-ului.

Din 1944 până în 1945, Becher a colectat sume mari de bani, bijuterii și metale prețioase, în valoare de aproximativ 8,600,000 franci elvețieni, de la evreii unguri, cu o parte din care a călătorit cărând șase valize mari, în ceea ce a devenit cunoscut sub numele de "Becher Deposit". În ianuarie 1945, a fost numit de către Himmler Comisarul Special al Reichului pentru toate lagărele de concentrare . El a fost arestat în mai 1945 de către Aliați și închis la Nürnberg, dar nu a fost judecat ca un criminal de război; el a servit doar ca martor în timpul Procesului de la Nürnberg, ca urmare a unei declarații date în favoarea sa de către Rudolf Kasztner, un membru de frunte al Comitetului Evreiesc de Ajutor și Salvare din Ungaria. În declarație, Kasztner a afirmat: "Nu încape nici o îndoială că Becher aparține acelor foarte puțini lideri SS care au avut curajul să se opună programului de anihilare a evreilor și care a încercat să salveze vieți omenești... Kurt Becher a făcut tot ce i-a stat în putință pentru a salva oameni nevinovați de furia oarbă a liderilor naziști... Nu m-am îndoit nici un moment de bunele intenții ale lui Kurt Becher etc." Kasztner a fost în cele din urmă obiectul așa numitului  Proces Kasztner în care Curtea Districtuală din Ierusalim a conchis că a fost complice la crima nazistă de ucidere a 740.000 de evrei maghiari, și că "și-a vândut sufletul diavolului". Curtea a reținut că Kasztner a colaborat cu naziștii, contribuind la exterminarea evreilor din Ungaria, și salvând pe criminalul de război Kurt Becher. Kasztner a fost asasinat de un grup de trei tineri fanatici în Israel în martie 1957 în urma acestei decizii a Curții. Curtea Supremă din Israel a anulat hotărârea împotriva lui Kasztner în 1958, cu excepția învinuirii de salvare a lui Kurt Becher. După ce a dovedit, pe 35 de pagini, că Becher a fost un criminal de război, Curtea a hotărât că declarația lui Kasztner a fost sperjură, întrucât acesta știa despre faptele săvârșite de Kurt Becher în timpul războiului.

 Istoricul Yehuda Bauer scrie că se știe că Kurt Becher a avut cantități mari de valori în posesie provenite de la Comitetul Evreiesc de Ajutor și salvare și din proprietățile confiscate în Ungaria.

Activitatea după război
După război, Becher a devenit un om de afaceri prosper în Bremen. A fost președinte a mai multor corporații, inclusiv al Köln Handel Gesellschaft, care avea întinse afaceri cu guvernul Israelului.

A murit foarte bogat.

Articole conexe
 Joel Brand
 Rudolf Kastner
 Kastner tren
 Ajutor și Comitetul de Salvare
 Chaim Michael Dov Weissmandl
 Rudolf Vrba
 Alfred Wetzler
 Adolf Eichmann
 Istoria Evreilor din Ungaria
 Tabăra de concentrare de la Auschwitz
 Holocaustul
 Ein Lied von Liebe und Tod

Distincții
Crucea Germană din aur la 15 ianuarie 1943 pe când era căpitan SS

Note

Referințe

A se citi de asemenea
 Hilberg, Raul. The Destruction of the European Jews, first published in 1961, this edition Yale University Press, 2003.

Link-uri externe
 Foto Kurt Becher
Nașteri în 1909
Decese în 1995
Personal nazist al lagărelor de concentrare

Kurt Becher


Piemontça (Piemonteis), İtalya'nın Piemont bölgesinde konuşulan bir Gallo-İtalik dildir. Yaklaşık 2.000.000 kişi tarafından konuşulmakla beraber resmî dil statüsünde olmayıp yerel dil olarak kullanılmaktadır. İtalyan hükûmeti tarafından İtalyancanın bir lehçesi olarak kabul edilmesine rağmen Ethnologue tarafından Emilian-Romanyol, Ligurca, Lombardça ve Venedikçe gibi ayrı bir dil statüsündedir. Piemontça, İtalyancadan çok Oksitanca ile ilişki içinde olmuştur. İlk Piemontça metin olan sermones subalpini, Oksitanca ile büyük benzerlikler göstermektedir.

Diğer İtalyan lehçeleri ve Romen dilleri ile karşılaştırılması

Kaynakça

İtalik diller
Doğal diller
Piyemonte
İtalyanca lehçeleri

Piemontça


Tom Aggar (* 24. Mai 1984 in London) ist ein britischer Ruderer. Aggar ist der erste Paralympics-Sieger sowie vierfacher Weltmeister im Para-Einer AS-M1x.

Karriere
Vor seiner Ruderkarriere spielte Aggar erfolgreich Rugby für die University of Warwick. 2005 erlitt er bei einem Unfall eine schwere Rückenmarksverletzung und ist seitdem von den Beinen an querschnittgelähmt.

Er begann zunächst, auf dem Ruderergometer zu trainieren, seinen ersten Wettkampf auf einem speziell für Querschnittgelähmte konstruierten Gerät bestritt er 2006. Im folgenden Jahr vertrat er, obwohl er bislang nur zwei offizielle Rennen bestritten hatte, Großbritannien erstmals bei den Weltmeisterschaften. In München gewann er in neuer Weltbestzeit Gold im Para-Männer-Einer (AS-M1x). 2008 war er Mitglied der Nationalmannschaft für die Sommer-Paralympics in Peking, bei denen erstmals Pararudern im Programm war. Aggar wurde seiner Favoritenrolle gerecht und gewann die Goldmedaille vor Olexander Petrenko aus der Ukraine und Eli Nawi aus Israel.

In den folgenden Jahren nahm er an Ruder-Weltcups und den Weltmeisterschaften 2009, 2010 und 2011 teil. Dabei belegte Aggar, der bis dahin noch nie in einem internationalen Wettkampf geschlagen wurde, stets den ersten Platz. Favorisiert ging er auch bei den Sommer-Paralympics 2012 in London an den Start, wo er aber schließlich außerhalb der Medaillenränge den vierten Platz erreichte. In den Folgejahren verdichtete sich die Weltspitze im Para-Einer (AS-M1x), wobei Aggar weiterhin stets das A-Finale erreichte. Im Jahr 2013 belegte er Platz 4 bei den Weltmeisterschaften in Chungju, danach gewann er zwei Silbermedaillen hinter dem Australier Erik Horrie bei den Weltmeisterschaften 2014 und 2015.

Der 1,89 Meter große Aggar hat ein Wettkampfgewicht von 84 kg und startet für den Royal Docks RC.

Internationale Erfolge
 2007: 1. Platz Weltmeisterschaften im Para-Einer
 2008: 1. Platz Sommer-Paralympics im Para-Einer
 2009: 1. Platz Weltmeisterschaften im Para-Einer
 2010: 1. Platz Weltmeisterschaften im Para-Einer
 2011: 1. Platz Weltmeisterschaften im Para-Einer
 2012: 4. Platz Sommer-Paralympics im Para-Einer
 2013: 4. Platz Weltmeisterschaften im Para-Einer
 2014: 2. Platz Weltmeisterschaften im Para-Einer
 2015: 2. Platz Weltmeisterschaften im Para-Einer

Weblinks

Einzelnachweise

Paralympics-Sieger (Rudern)
Paralympics-Teilnehmer (Vereinigtes Königreich)
Teilnehmer der Sommer-Paralympics 2008
Teilnehmer der Sommer-Paralympics 2012
Weltmeister (Rudern)
Pararuderer (Vereinigtes Königreich)
Brite
Geboren 1984
Mann

Tom Aggar


Ricardo Tacuchian (født 18. november 1939 i Rio de Janeiro, Brasilien) er en brasiliansk komponist, dirigent, pianist, lærer og professor.

Tacuchian studerede komposition, direktion og klaver hos bl.a. Francisco Mignone, Claudio Santoro og José de Lima Siqueira på National School of Music.

Han har skrevet orkesterværker, kammermusik, elektronisk musik, kantater, korværker, solo stykker for mange instrumenter etc.

Udvalgte værker

 Estruturas Sinfonicas (Symfoniorkester)  - for orkester
 Symfonisk toccata - for orkester
 Prisme - for computer
 Sinfonietta til Fátima - for strygeorkester

Kilde
 Om Ricardo Tacuchian på musicweb-international.com

Komponister fra Brasilien
Pianister fra Brasilien
Dirigenter
Lærere
Professorer

Ricardo Tacuchian


Os compostos complexos, ou compostos de coordenação, podem apresentar diferentes números de ligantes, denominados números de coordenação (NC), teoria proposta pelo químico suíço Alfred Werner (1866 – 1919). Assim, se tratando da nomenclatura, Werner assume o sufixo dentado ao se tratar das ligações realizadas com o átomo metálico.

Dentre os compostos complexos, é possível detectar alguns tipos de coordenação, obtendo, também os valores para o Número de Coordenação entre 1 e 6. São classificados como monodentados (NC = 1), bidentados (NC = 2) e polidentados (NC = 3, 4, 5 ou 6).

Existem compostos bidentados ou polidentados que podem apresentar o chamado efeito quelato. O efeito quelato ocorre quando um ligante se coordena por mais de um par de elétrons sigma, sendo este de átomos diferentes, porém, do mesmo ligante, como por exemplo, o íon dietilenodiamina (en).

Usos dos compostos quelantes
Além disso, os compostos quelantes, que são aquele que provocam o efeito quelato, são muito usados na área industrial, farmacêutica e biológica. Um exemplo de composto quelante muito utilizado, é o ácido etilenodiamino tetra-acético, conhecido como EDTA (do inglês: Ethylenediamine tetraacetic acid). Este composto é usado na fabricação de descolorantes, desodorantes, pães, entre outros produtos comuns no cotidiano. É também muito utilizado em ramos de pesquisa de microscopia eletrônica, para o contraste de DNA e RNA, e nas sínteses de fármacos, pois possui propriedade de inibir a ação de enzimas bactericidas.

Referências
 Lee, J. D. Química inorgânica não tão concisa. Tradução da 5ª ed. inglesa. Editora Edgard Blücher Ltda. pp. 24, 217, 360-370. 1999
 TOMA, H. E.; FERREIRA, A. M. C.; MASSABNI, A. M. G.; MASSABNI, A. C.. Nomenclatura Básica de Química Inorgânica. Edgard Blucher, 2014.
 SHRIVER, DUWARD; ATKINS, PETER. Química inorgânica - 4ª edição. Porto Alegre, Bookman, 2008.

Efeito quelato


Blå tiger (tjekkisk:Modrý tygr)er en tjekkisk film fra 2012 instrueret af Petr Oukropec og Bohdan Sláma. Manuskriptet er skrevet af Tereza Horváthová og Petr Oukropec. Filmen havde premiere den 23. februar 2012.

Ved den tjekkiske prisuddeling Český lev i 2013 blev filmen nomineret i to kategorier: Bedste kvindelige birolle og Bedste Design Achievement.

Medvirkende

Personel
 Instruktør: Petr Oukrope og Bohdan Sláma
 Scenografi: Tereza Horváthová、Petr Oukropec
 Producerere: Milan Kuchynka、Meike Martens、Silvia Panaková、Pavel Strnad
 Musik: Jakub Kudlác、Markus Aust
 Fotografering: Klaus Fuxjäger
 Klip: Jakub Hejna
 Lyd: Jan Čeněk
 Casting: Kristin Diehle

Referencer

Eksterne henvisninger

Film fra 2012
Film fra Tjekkiet

Blå tiger


Discord je freeware VoIP aplikacija dizajnirana za gaming zajednicu. Discord se pokreće na Windowsu, macOS-u, Androidu, iOS-u, Linuxu i na web pretraživaču. Od ožujka 2019. Discord koristi više od 250 milijuna korisnika.

Povijest
Sama ideja Discorda došla je od strane izvršnog direktora Jasona Citrona, koji je osnovao OpenFeint, platformu društvenih igara za mobilne igre. Prodao je OpenFeint za GREE u 2011. za 104 milijuna dolara, kojim je 2012. godine osnovao Hammer & Chisel, studio za razvoj igara. Njihov originalni proizvod bio je Fates Forever objavljen 2014. godine. Citron je predviđao da će to biti prva MOBA igra za mobilne uređaje. Fates Forever nije bio komercijalno uspješan zbog niske popularnosti. Neke VoIP opcije zahtijevale su od igrača da dijele različite IP adrese samo za povezivanje, dok su druge usluge poput Skypea ili TeamSpeaka bile teške za resurse te su imale poznate sigurnosne probleme. To je nagnalo razvojne programere da razviju chat uslugu koja je bila mnogo "ugodnija" za korištenje na temelju suvremenih tehnologija.

Da bi razvio Discord, Hammer & Chisel dobio je dodatna sredstva od YouWebovog 9+ "inkubatora".

Javno izadnje Discorda bilo je u svibnju 2015. godine. Kako kaže Citron, Discord je bio namijenjen isključivo za članove Reddit zajednice, otkrivši da su mnogi subbrediti zamijenili IRC poslužiteljima s Discordovim. Discord je postao popularan kroz eSport i LAN turnir igrače te kroz Twitch streamere.

U siječnju 2016. tvrtka je prikupila dodatnih 20 milijuna dolara za financiranje softvera. 10. kolovoza 2017. godine, Discord je javno objavio puštanje funkcionalnosti "Video Calling i Screenshare". U početku te su značajke bile pokrenute u beti koju je koristilo samo 5% korisnika. Discord je objavio video pozive i funkcije upravljanja zaslonom svim svojim korisnicima 5. listopada 2017. godine.

Softver
Discord je izgrađen na Electronovom okviru za web tehnologije koji omogućuje da više platfoma bude pokrenuto na osobnim računalima i webu. Serveri softvera se nalaze u 9 data centara rasprostranjenih diljem svijeta da bi latencija bila vrlo niska.

Sve inačice klijenta podržavaju isti skup značajki. Discord je za osobna računala posebno dizajniran za upotrebu tijekom igranja, jer uključuje neke značajke poput niske latencije, besplatnih glasovnih razgovora i posvećena poslužiteljska infrastruktura.

Glasovni poziv dodan je u ažuriranju 28. srpnja 2016., s podrškom za pozive između dva ili više korisnika.

U siječnju 2017., prve mogućnosti plaćanja izdane su pod imenom "Discord Nitro". Za mjesečnu pretplatu korisnici su u mogućnosti imati animirani avatar, koristiti osobne emoji-e u svim serverima, imati povećano slanje datoteke (od 8MB do 50MB) i jedinstvenu značku pritiskom na njihov profil. Discord koristi Opus-ov audio format, koji ima malu latenciju te je dizajniran za govor bez zastajkivanja.

Izvori

Slanje trenutačnih poruka

Discord


Vama este autoritate de stat învestită cu aplicarea reglementărilor vamale, respectiv cu exercitarea controlului asupra intrării și ieșirii din țară a mărfurilor, a mijloacelor de transport și a altor bunuri, în vederea identificării și stabilirii drepturilor vamale cuvenite statului.

Deplasarea persoanelor în țară și în afara acesteia este, în mod normal, monitorizată de către serviciul de supraveghere a migrației, sub o varietate de denumiri și reglementări. Autoritățile de imigrație verifică documentele corespunzătoare pentru a vedea dacă o persoană este îndreptățită să intre în țară, arestează persoanele căutate de către mandatele de arestare interne sau internaționale și împiedică persoanele considerate periculoase să intre în țară. Un alt concept referitor la deplasarea persoanelor dintr-o țară în alta este emigrare ilegală, care reprezintă plecarea din țara de origine și stabilirea în alta în mod ilegal.

Fiecare țară are propriile legi și reglementări cu privire la importul și exportul mărfurilor în interiorul și din exteriorul acesteia, aplicate de către autoritatea ei vamală. Importul și exportul unor bunuri poate fi restricționat sau interzis.
În majoritatea țărilor, accesul la vamă se realizează prin intermediul acordurilor stabilite de către guvern și legile internaționale. Taxa vamală este, de regulă, o taxă pusă pe importul mărfurilor sau, în cazuri mai speciale, pe exportul acestora.
Bunurile comerciale ce nu au fost încă vămuite sunt deținute, înainte de a fi prelucrate, într-o zonă vamală, de multe ori numită antrepozit vamal. Toate porturile autorizate sunt zone vamale recunoscute.

În aeroporturi, vama funcționează ca o cale fără întoarcere pentru toți pasagerii; odată ce au trecut de vama, aceștia nu se pot întoarce. Oricine vine la un aeroport trebuie, de asemenea, să treacă vama înainte de a putea intra, în mod oficial, într-o țară. Cei care încalcă legea vor fi reținuți de vamă și probabil se vor întoarce în locația lor inițială.

Culoare roșii și verzi
În multe țări, procedurile vamale pentru pasagerii care sosesc în multe aeroporturi internaționale și în unele puncte terestre de trecere a frontierei se împart în culoare roșii și verzi.  Pasagerii care au bunuri de declarat (care transportă mărfuri ce depășesc limitele impuse de vamă și/sau cei care transportă bunuri interzise) trec prin culoarul roșu. Pasagerii care nu au nimic de declarat (care transportă mărfuri în limitele vamale permise și nu transportă bunuri interzise) trec prin culoarul verde. Cu toate acestea, intrarea într-un anumit culoar constituie o declarație legală, iar în cazul în care se descoperă că pasagerul ce trece prin culoarul verde transportă bunuri care depășesc limitele impuse de vamă sau obiecte interzise, acesta poate fi urmărit penal pentru fals în declarațiile vamale, în temeiul trecerii prin culoarul verde. Fiecare culoar este o cale fără întoarcere, odată ce pasagerul a intrat într-un anumit coridor, nu se mai poate întoarce.

Australia, Canada, Noua Zeelandă și Statele Unite ale Americii nu operează, în mod oficial, cu sistemul de culoare roșii și verzi, cu toate acestea unele aeroporturi preiau și utilizează această metodă.

Culoarul albastru
Aeroporturile din țările Uniunii Europene, precum Finlanda, Irlanda sau Regatul Unit, au, de asemenea, și un culoar albastru. Întrucât UE este o uniune vamală, călătorii ce merg între țările membre ale acesteia nu trebuie să plătească taxe vamale. Taxa pe valoarea adăugată (TVA) și accizele ar putea fi aplicate în cazul în care bunurile sunt vândute ulterior, dar acestea nu sunt colectate la frontieră, ci atunci când mărfurile sunt vândute. Pasagerii care ajung din alte țări ale UE trec prin culoarul albastru, unde pot fi supuși în continuare controalelor pentru mărfuri interzise sau restricționate. Etichetele pentru bagaje folosite la verificarea bagajelor care călătoresc pe teritoriul UE sunt de culoare verde, pentru a putea fi identificate. În majoritatea statelor membre ale UE, călătorii care vin din alte țări ale UE pot, pur și simplu, să utilizeze banda verde de circulație.

Linia roșie
Toate aeroporturile din Regatul Unit funcționează cu ajutorul unui sistem de culoare, însă unele nu au un culoar roșu, în schimb au o cale de ieșire marcată cu roșu care funcționează în același fel.

Privatizarea vămilor

Vama face parte din una dintre cele trei funcții de bază ale guvernului; și anume: administrarea; menținerea legii, ordinii publice și a dreptății; și colectarea veniturilor. Cu toate acestea, în încercarea de a diminua corupția, multe țări și-au privatizat parțial vămile. Acest lucru a fost posibil prin semnarea contractelor cu agențiile de inspecție prealabilă a mărfurilor, care examinează marfa și verifică valoarea declarată înainte de import. Vămile din țară sunt obligate să accepte raportul agențiilor pentru a stabili taxele și impozitele colectate la intrare.

Cu toare că angajarea unei agenții ce controlează calitatea produselor înainte ca acestea să fie expediate poate părea justificată într-o țară în care nu s-au înființat puncte vamale sau nu au fost înființate în mod corespunzător, aceasta măsură nu a putut acoperi pierderile deja existente și nici să protejeze veniturile. De asemenea, s-a constatat că evaziunea taxelor vamale a luat amploare atunci când aceste agenții au preluat conducerea. S-a mai afirmat și faptul că produsele au fost expediate cu întârziere atunci când s-au implicat astfel de agenții . Prin urmare, privatizarea vămilor a fost înțeleasă ca o soluționare fatală

Rezumat al regulilor vamale de bază

Uniunea Europeană
Legea vamală fundamentală este integrată în toată Europa în cadrul Uniunii Vamale a Uniunii Europene. Aceasta include taxe vamale și restricții. Taxa vamală este de la 22€ până la 150€. În plus, trebuie să se țină cont de reglementările fiecărui stat membru.

"Documentul Administrativ Unic" (în  (SAD)) este esențial în cazul declarațiilor vamale din UE, Elveția, Islanda și Norvegia.

Germania
Nu există taxe pentru bunurile în valoare de până 22€. De la 22€ până la 150€ este necesar să se plătească TVA-ul ( în Germană EUSt), care este de 7% sau de 19%, în funcție de bun. De la 150 de euro este necesar să se plătească și TVA-ul și taxa vamală.

România
În România, vămile pot fi foarte stricte, în special pentru bunuri livrate de oriunde din afara UE. Fiecare bun sau pachet nu trebuie să depășească valoarea de 10 euro.

Italia
În Italia, vămile primesc un TVA suplimentar de 22% pentru bunurile importate din afara Uniunii Europene, chiar dacă TVA-ul este deja plătit expeditorului din țara de origine.

Republica Cehă și Slovacia
Orice bunuri până la 22€ nu impune taxe. Pentru bunurile de la 22€ până la 150€ este necesar achitarea TVA-ului (în cehă / slovacă- DPH), ceea ce reprezintă 21%. De la suma de 150 € este necesar achitarea și TVA-ului și taxei vamale. Taxele vamale pot varia de la zero la 10%, în funcție de tipurile de bunuri importate.

America de Nord

Statele Unite Ale Americii
Statele Unite ale Americii impun tarife sau taxe vamale pentru importurile de bunuri ce valorează 3% din medie. Taxa este percepută în momentul importului și este plătită de către importatorul care înregistrează bunurile. Persoanele fizice care ajung în Statele Unite ar putea fi scutite de taxe pentru o cantitate limitată de achiziții și pentru bunuri importate temporar; cum ar fi laptop-urile, ce funcționează cu ajutorul sistemului de Carnete ATA. Taxele vamale variază de la zero la 81% din valoarea bunurilor, în funcție de țara de origine și de produs. Bunurile din mai multe țări sunt scutite de taxe în temeiul diverselor acorduri comerciale. Anumite tipuri de bunuri sunt scutite de taxe, indiferent de sursă. Regulile vamale din SUA se deosebesc de alte restricții legate de import. Nerespectarea reglementărilor vamale poate duce la confiscarea bunurilor, sancțiuni civile și penale împotriva părților implicate. Biroul de Vamă și Protecția Frontierelor SUA (în engleză: "U.S. Customs and Border Protection" (CBP)) asigură respectarea legislației vamale. Toate mărfurile care intră pe teritoriul Statelor Unite ale Americii sunt supuse controlului de către Biroul de Vamă și Protecția Frontierelor înainte de a pătrunde în mod legal.

America de Sud

Argentina
Aici vămile pot fi foarte stricte. Bunurile evaluate până la 500$ introduse cu avionul și până la 300$ pe cale maritimă sau pe uscat sunt scutite de taxe și impozite. De asemenea, telefoanele mobile și laptopurile sunt scutite de taxe, indiferent de valoarea lor, însă e permis doar unul per pasager; la fel, îmbrăcăminte și alte articolele de uz personal sunt scutite de taxe. Depășirea acestor valori impune un impozit de 50% din valoarea calculată a tuturor bunurilor achiziționate însumate.

Eurasia

Federația Rusă
În conformitate cu legislația Federației Ruse, transportul de mărfuri se face prin declarație către autoritățile vamale sau prin alte mijloace prevăzute de Codul Vamal al Federației Ruse în formă scrisă, orală sau electronică a informațiilor despre mărfuri, regimul lor vamal și alte informații necesare în vamă. Codul vamal al Federației Ruse a expirat.

"Mail-ul magic"
Juan Pablo Escobar scrie în Pablo Escobar: Tatăl meu, "La acea vreme, pe când Pablo Escobar făcea trafic de cocaină, în marile aeroporturi din Columbia se folosea ceea ce era cunoscut sub numele de "mail magic", un fel de sistem vamal paralel care a făcut posibilă aducerea în țară a oricărui produs fără a lăsa vreo dovadă scrisă, în schimbul unei mite considerabile."

Vezi și

 Poliția de Frontieră a Australiei
 Agenția Canadiană a Serviciilor de Frontieră
 Parteneriat Comercial Vamal Împotriva Terorismului
 Direcția Generală a Vămilor și a Impozitelor Indirecte
 Taxele (economie)
 Poliția de Frontieră a Marii Britanii
 Autoritatea portuară
 Jurnalul unităților vamale din lume
Organizația Mondială A Vămilor
 Biroul de Vamă și Protecția Frontierelor SUA

Note

Legături externe
 Organizația Mondială A Vămilor
 Autoritățile Vamale din UE

Drept internațional

Vamă


Bilimsel bilgi, bilimsel yöntemler ile elde edilen bilgidir. Bilimsel yöntem akıl, deney ve gözleme dayalıdır. Bir bilginin bilimsel olmasının ölçütü yöntemsel olmasıdır. Bilimsel bilgi objektif, sistemli, tutarlı ve eleştiriye açık bilgidir.

Bilimsel bilgi, teknik bilgiden farklı olarak uygulama bilgisi değil, teorik bilgidir. Bilim insanı nesneye "bilmek için bilmek" amacı ile yönelir.

Bilimler

Bilimler konu ve yöntemleri bakımından üç gruba ayrılır.

İnsan Bilimleri
İnsanın kültürel yönünü konu edinen bilimdir. İnsanın kültürel yönü tüm yaşantısından ve etkinliklerinden doğar. Tarih, dil bilim, sosyoloji insan bilimlerine örnektirler.

İnsan bilimlerinin amacı açıklama değil, anlamadır. Tarihsel varlıklar anlamlı varlıklardır. Anlama, olay ve varlıkları tarihsel tekliği içinde kavramaktır. İnsan bilimlerini, anlamlı varlığı konu alan bilimler olarak tanımlayabiliriz. Bu bilimlerin ulaştığı sonuçlar; olaylara, belgelere ve anlama yöntemine dayanır.

Kaynakça
 Felsefe - A.ÇELİK, A. GÖÇER - Milli Eğitim Basımevi - (Telif hakkı nedeniyle tam veya kısmen alıntı yapılmamış, sadece konu işleyişi kitaptan izlenilmiştir.)

Ayrıca bakınız
 Bilgi
 Bilimsel yöntem
 Gündelik bilgi
 Dinsel bilgi
 Teknik bilgi
 Sanat bilgisi
 Bilgi felsefesi
 Akıl yürütme

Epistemoloji
Bilgi
Bilim felsefesi

Bilimsel bilgi


Elie Tini, est un joueur de pétanque français.

Biographie

Clubs
 ?-? : AB Croisette Cannes (Alpes-Maritimes)

Palmarès

Séniors

Championnats du Monde
 Troisième
 Triplette 1977 (avec Ange Arcolao et Raymond Frescura) :  Équipe de France 3

Championnats de France
 Champion de France
 Triplette 1976 (avec Ange Arcolao et Raymond Frescura) : AB Croisette Cannes

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Joueur français de pétanque
Champion de France de pétanque
Article à illustrer Pétanque
Lieu de naissance inconnu

Elie Tini


Letnica may refer to:

Letnica, Gdańsk, one of the quarters of the city of Gdańsk, Poland
Letnica, Lubusz Voivodeship, a village in western Poland
Letnica, West Pomeranian Voivodeship, a village in northwestern Poland
, a village in the Vitina Municipality of southern Kosovo
Letnica (river), a river of Poland

See also
Ohrid trout (Salmo letnica), a species of fish
Letnitsa, a town in northern Bulgaria

Letnica


Going to the Match ist ein Ölgemälde aus dem Jahr 1953 von Lawrence Stephen Lowry. Es zeigt eine Menschenmenge, die auf dem Weg zum Stadion Burnden Park in Bolton ist. Auf einer Aktion des Auktionshauses Sotheby's in London 1999 kaufte die Professional Footballers' Association (PFA) das Gemälde für die Rekordsumme von 1.926.500 £. Der Preis löste Erstaunen aus, da der erwartete Kaufpreis nur bei 500.000 £ lag. Damit ist Going to the match das bis dahin am teuersten verkaufte Gemälde der modernen britischen Malerei. Seit dem Verkauf an die PFA hängt das Bild als Leihgabe im The Lowry Centre in Manchester.

Einzelnachweise

Gemälde (20. Jahrhundert)
Landschaftsmalerei
Gruppenbildnis
Fußball (Bildende Kunst)

Going to the Match


NGC 244 este o galaxie lenticulară situată în constelația Balena. A fost descoperită în 30 decembrie 1785 de către William Herschel. De asemenea, a fost observată încă o dată în 15 octombrie 1830 de către John Herschel.

Note

Vezi și
 NGC 243
 NGC 245

Legături externe
 NGC 244 pe spider.seds.org
 NGC 244 pe WikiSky

Galaxii lenticulare
Obiecte NGC
Constelația Balena
Obiecte astronomice descoperite în 1785
Obiecte astronomice descoperite de William Herschel

NGC 244


LINS Vela (pennant number S40) était le navire de tête de la classe Vela de la marine indienne, une classe de quatre sous-marins diesel-électriques. Il a été mis en service le  à Riga, en RSS de Lettonie. Avec son sister-ship , il a passé près de 10 ans à subir un long carénage par Hindustan Shipyard. Après 37 ans de service, le sous-marin a été mis hors service le . Le sous-marin a été revendiqué par le Commandement naval de l'Est comme le plus ancien sous-marin opérationnel au monde au moment de son désarmement.

Vela est le nom d'un poisson indien de l'espèce de raie pastenague connue pour son agressivité et son pouvoir offensif, et sa capacité à se camoufler contre les prédateurs.

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Voir aussi

Liens internes
 Liste des sous-marins de l'Inde

Sous-marin d'attaque conventionnel
Sous-marin de la Marine indienne
Navire construit en Union soviétique
Bateau lancé en 1972
Classe Foxtrot

INS Vela (S40)


Den anglo-egyptiske traktat af 1936 var en traktat, som blev indgået mellem Storbritannien og kongeriget Egypten. Det officielle, sjældent brugte navn er: The Treaty of Alliance Between His Majesty, in Respect of the United Kingdom, and His Majesty, the King of Egypt. Under betingelserne i traktaten skulle Storbritannien trække alle sine tropper tilbage fra Egypten, undtagen de som var nødvendige for at beskytte  Suez-kanalen og dens omgivelser, hvilket udgjorde 10.000 tropper og hjælpestyrker. Desuden skulle Storbritannien forsyne og optræne Egyptens hær og hjælpe til i dets forsvar i tilfælde af krig. Traktaten skulle vare i 20 år. Den blev forhandlet på plads på Zaafarana paladset, underskrevet i London den 26. august 1936 og ratificeret den 22. december. Den blev registreret i Folkeforbundets League of Nations Treaty Series den 6. januar 1937.

Blandt årsagerne til traktaten var Den anden italiensk-abessinske krig, som var brudt ud i 1935. Kong Farouk var bange for at italienerne måske ville invadere Egypten eller trække landet ind i kampen. Traktaten i 1936 løste ikke spørgsmålet om  Sudan, som under betingelserne i den eksisterende aftale om fælles styre i Sudan angav at Sudan skulle styres i fællesskab af Egypten og Storbritannien, men med den reelle magt i briternes hænder. Med de stigende spændinger i Europa gik traktaten udtrykkelig ind for opretholdelse af status quo. Traktaten blev imidlertid ikke budt velkommen af egyptiske nationalister såsom det Arabiske  Socialist Parti, som ønskede fuld uafhængighed. Den udløste en bølge af demonstrationer mod briterne og Wafd-partiet, som havde støttet traktaten.

Den 23. september efter afslutningen af 2. verdenskrig krævede den egyptiske regering ændringer i traktaten så den britiske militære tilstedeværelse blev afsluttet og også at tillade annektering af Sudan. Efter Wafd partiets sejr ved det boykottede parlamentsvalg i 1950 ophævede den nye regering ensidigt traktaten i  oktober 1951. Tre år senere, og med en ny regering under oberst Gamal Abdel Nasser, indvilligede Storbritannien i at trække sine tropper tilbage i den anglo–egyptiske aftale af 1954. Den britiske tilbagetrækning blev afsluttet i juni 1956. Denne dato betragtes som det tidspunkt hvor Egypten opnåede fuld uafhængighed, selv om Nasser allerede havde indledt en uafhængig udenrigspolitik, som skabte spændinger med flere vestlige Stormagter.

Efter en pludselig tilbagetrækning af et tilbud fra Storbritannien og USA om at finansiere bygningen af Aswan-dæmningen, nationaliserede Egypten  Suez-kanalen den 26. juli 1956, angiveligt for at betale for dæmningen, om end i virkeligheden var det Sovjetunionen, der leverede det meste af finansieringen. Nationaliseringen var teknisk en overtrædelse af den internationale aftale som Nasser havde underskrevet den 19. oktober 1954, om end han indvilligede i at betale kompensation til aktionærerne. Nogle måneder senere indgik Frankrig, Israel og Storbritannien en hemmelig aftale om at vælte Nasser, og Suez-krisen fulgte.

Suez-krisen bragte den vestlige alliance til et katastrofalt punkt, hvor De forenede Stater blev mistroet af Storbritannien og Frankrig. Sovjetunionen truede Storbritannien, Frankrig og Israel med atombomber, hvis de ikke trak sig ud af Egypten. De forenede Stater bakkede ikke op bag deres britiske og franske allierede og støttede i stedet Sovjetunionens krav om tilbagetrækning.

Baggrund
I november dannede syv prominente egyptere fra landadelen og den juridiske profession, heriblandt Sa'd Zaghlul, en delegation, eller wafd hvis vigtigste mål var at opnå Egyptens fulde uafhængighed fra Storbritannien. Men da wafd spurgte den britiske højkommissær i Egypten om de kunne repræsentere landet ved fredskonferencen i Paris (1919), afslog han det. Som følge heraf forelagde organisatorerne af delegationen spørgsmålet om uafhængighed for det egyptiske folk, og dette førte til grundlæggelsen af et af de mest populære politiske partier i det moderne Egyptens historie..

Wafd ledere mente, at ideen om uafhængighed og en forfatningsbaseret regering var nært sammenknyttede og de havde nogen som model - briterne. I 1923 blev en forfatning proklameret, og i januar 1924 blev det første valg afholdt, som skulle afgøre hvem der skulle sidde i det nye parlament. Mange europæisk uddannede egyptere mente, at den blotte eksistens af en forfatning og et parlament ville legitimere egyptiske krav om fuldstændig uafhængighed.

Men egyptisk demokratisk uafhængighed løb ind i mange forhindringer. Forfatningen gav stor magt til kongen, herunder magten til at opløse parlamentet. Så kongen brugte sin forfatningsmæssige magt til at slippe af med parlamentet, når de gik imod hans ønsker, hvilket kulminerede i mange perioder med kongeligt styre. Briterne fortsatte også med at blande sig i egyptisk politik, og de tillod ikke at et fuldt uafhængigt politisk apparat blev udviklet. Det lykkedes aldrig for Wafd partiet og andre mindre politiske partier at skabe en koalition, som kunne stå sammen mod briterne, i stedet foragtede de hinanden. Resultatet af disse forhindringer var en konstant magtkamp mellem den britisk-støttede kong Fuad og Wafd partiet, som ønskede fuld uafhængighed fra briterne.

Det intense ønske om ægte uafhængighed blev kun delvis opfyldt i 1936, da Storbritannien indvilligede i at genforhandle uafhængighedserklæringen fra 1922 på grund af krigen i Abessinien i 1935.

Henvisninger
Generel
 Anglo-Egyptian Treaty of 1936
 Side på Facebook
Specifik

Cleveland, Bunton (2013). A History of the Modern Middle East. Boulder: Westview Press.

Eksterne kilder

 Video af traktatunderskrivelsen

Begivenheder i 1936
Traktater

Anglo-egyptiske traktat af 1936


المخيلي هي قرية صغيرة تقع في ليبيا شرق بنغازي بحوالي 274 كم، كما تقع إلى الغرب من التميمي بحوالي 80 كم.

الجغرافيا
بسبب وقوعها في الصحراء الليبية، عانت المخيلي من عزلة دائمة، إلاّ أن عزلتها انتهت بعد تعبيد طريق الخروبة–التميمي الصحرواي في الفترة 1975-1985، إذ أن ذلك الطريق صار المفضل للمسافرين ما بين طبرق وبنغازي.

التاريخ
 في يناير 1941، ضمن أحداث الحرب العالمية الثانية، قامت القوة البريطانية المسماة «القوة الصحراوية الغربية»، والتي يقودها القائد البريطاني ريتشارد أوكونور (بعد احتلال طبرق في 22 يناير)، بالتفافة جريئة في قلب الصحراء بهدف احتلال المخيلي التي كانت تحميها القوات الإيطالية، واحتلتها القوات البريطانية في 27 يناير.
 وفي أبريل من نفس العام، قام القائد الألماني إرفين رومل بالهجوم على الصحراء بهدف تطويق القوات البريطانية في برقة، ولهذا السبب احتل المخيلي في 7 أبريل، وساهم هذا بالقبض على أوكونور بالقرب من درنة في نفس الشهر.
 في 18 ديسمبر 1941 احتلت القوات البريطانية المخيلي ضمن ما يسمى عملية الصليبي.
 في بداية فبراير 1942، احتلت القوات الألمانية المخيلي ضمن الهجوم الثاني الذي قام به رومل على برقة.
 في نوفمبر 1942 احتلت القوات البريطانية المخيلي لآخر مرة.

مراجع

 أمانة التخطيط، «الأطلس الوطني للجماهيرية...»، طرابلس، 1978.
 الأطلس التعليمي، 1984.
 Kenneth Macksey, "Beda Fomm : The Classic Victory", Ballantine Books, New York, 1971.
 Peter Young(ed.), "The History of World War II", vols. no.4 & 8, Orbis Publication,1984.
 Derek Jewell (ed.), "Alamein and the Desert War", Times Newspapers, Sphere Books, 1967.

مخيلي

المخيلي


Sánchez de Ávila puede referirse a:

Sancho Sánchez de Ávila, muerto en la toma de Cuenca (1176).
Alfonso Sánchez de Ávila, obispo de Ciudad Rodrigo (1428).
Álvaro Sánchez de Ávila, del Castillo de la Rocha Forte (1456).
Tomás Sánchez de Ávila (1550-1610), teólogo jesuita.

Sánchez de Ávila


La Legione Italica (Légion italique) (ou aussi Legione Italiana (Légion italienne)) était une organisation paramilitaire fondée pendant le Risorgimento par le Mazzinien Nicola Fabrizi.

Histoire
Après avoir participé aux soulèvements de 1830-1831, Nicola Fabrizi a été exilé en Espagne (où il a combattu avec les révolutionnaires espagnols) puis à Malte, alors refuge pour les quais exilés. Sur l'île, il a fondé en 1837 la Legione Italica, censée mener un mouvement de guérilla en établissant sa base opérationnelle dans le sud de l'Italie. Fabrizi se concentre essentiellement sur la Sicile, où des soulèvements populaires avaient éclaté en 1837 en raison d'une épidémie de choléra, mais où Mazzini jugeait peu opportun d'intervenir par crainte que les Siciliens n'entament une sécession du royaume des Deux-Siciles sans vouloir ensuite s'unifier au futur royaume d'Italie

Une organisation qui prétendait, selon son fondateur, se placer par rapport à la Giovine Italia (relancée en 1839 par Giuseppe Mazzini) comme le bras par rapport à l'esprit : s'attribuant la direction militaire du futur mouvement, Fabrizi réservait à Mazzini les tâches de pédagogue national

Fort de son expérience militaire en Espagne, Fabrizi organise la Légion sur le modèle de la guérilla. En pratique, il cherche à préparer les hommes à l'insurrection en les éduquant spirituellement selon les principes de Mazzini, dont il entretient l'amitié. Cette société et son fondateur ont été mentionnés dans le procès des frères Bandiera qui ont débarqué en Calabre en juin 1844 pour aider une insurrection déjà réprimée. Bien qu'il n'ait pas participé directement à la tentative de Bandiera, il faut reconnaître l'action indirecte que Fabrizi lui-même et ses amis, réunis autour du Comité de Londres, ont eu dans la préparation des mouvements, surtout dans le sud de l'Italie.
Entre 1839 et 1841, un dense réseau clandestin se crée en Sicile orientale, surtout dans des villes comme Messine et Catane, faisant du prosélytisme également à Naples, dans une partie de la Toscane et en Romagne.

Ignazio Ribotti s'engage également dans la Légion italique et retourne en Italie en 1843 pour préparer un plan militaire destiné à soutenir une insurrection planifiée, en passant, au péril de sa vie, par Messine et Naples et en se rendant finalement en Romagne. Plus tard, ayant rassemblé le plus grand nombre possible d'exilés, il participe aux soulèvements de Rimini en 1846, se réfugiant, après leur répression, en Espagne. Lorsque les soulèvements de 1848 éclatent, il y participe, en Toscane, en Vénétie et en Sicile, tandis que Fabrizi est en 1849 pour défendre la République romaine. En 1857, la Légion a soutenu l'expédition ratée de Carlo Pisacane à Sapri.

En 1860, depuis Malte, le réseau sicilien de Matteo Raeli prépare le terrain pour l'expédition des Mille, Fabrizi envoyant des messages à Giuseppe Garibaldi. Après avoir débarqué à Marsala seulement le 1 juin, après avoir perdu de nombreux jours à surmonter les obstacles placés sur la voie de l'embarquement et du transport des armes et des munitions par les autorités maltaises, Fabrizi et 21 de ses compagnons de légion débarquèrent à Pozzallo, sur la côte de la Sicile orientale encore aux mains des Bourbons, et alors que la flotte ennemie était en croisière. Sans ces obstacles, leur arrivée en Sicile aurait eu lieu, comme convenu, en même temps que l'arrivée de Garibaldi avec les Mille. Ces canons ont été les premiers à armer Modica, Noto, Catane et, finalement, la Garde nationale de Messine. La poignée qui débarqua à Pozzallo se transforma en brigade en quelques jours, en raison de la ruée des volontaires.

Références

Source

Bibliographie
  Nicola Fabrizi, Pensieri originatori della Legione Italica, 1838
  Raffaele Santoro, Storia dei precipui rivolgimenti politici accaduti nel Regno delle Due Sicilie nel 1848-1849, Naples, Tip. Rusconi, 1850, pp. LXI-LXII.

Articles connexes
 Nicola Fabrizi
 Risorgimento

Risorgimento
Société secrète ou fraternité

Legione italica


Očist (cimin, kotrižnjak, lat. Sideritis), rod vazdazelenih trajnica, polugrmova i grmova iz porodice medićevki (Labiatae), rasprostranjen po Mediteranu, Makaroneziji, srednjoj Europi i dijelovima zapadne azije. Preko 180 priznatih vrsta. U Hrvatskoj raste nekoliko vrsta, to su planinska očist ili gorski očist (S. montana) s podvrstom trociepni očist (S. montana subsp. montana) i sredozemni očist ili rimska očist (S. romana) s podvrstom grimizni očist (S. romana subsp. purpurea)

Ovaj rod poznat je u stranim jezicima kao planinski čaj i pastirski čaj. Vrsta S. scardica je veoma popularan u Grčkoj, Turskoj, Albaniji, Kosovu, Bugarskoj i Republici Makedoniji za pripremu čajeva kao i zbog svojih aromatskih osobina u lokalnim kuhinjama. Biljni čaj obično se priprema kao izvarak a zatim često poslužuje s medom i limunom.

Vrste

 Sideritis × accidentalis Sánchez-Gómez & R.Morales
 Sideritis ajpetriana Klokov
 Sideritis akmanii Aytac, Ekici & Donmez
 Sideritis albiflora Hub.-Mor.
 Sideritis × alcarazii D.Rivera, Obón & De la Torre
 Sideritis × alfraedi Mateo & Pisco
 Sideritis amagroi Marrero Rodr. & B.Navarro
 Sideritis amasiaca Bornm.
 Sideritis × anagae (Christ) ined.
 Sideritis × angustifolia Lag.
 Sideritis antiatlantica (Maire) Rejdali
 Sideritis × antonii-josephii Font Quer & Rivas Goday
 Sideritis × aragonensis Sennen & Pau
 Sideritis arborescens Salzm. ex Benth.
 Sideritis arguta Boiss. & Heldr.
 Sideritis argyrea P.H.Davis
 Sideritis × arizagana Font Quer
 Sideritis armeniaca Bornm.
 Sideritis atrinervia Klokov
 Sideritis × baluei Font Quer
 Sideritis barbellata Mend.-Heuer
 Sideritis bilgeriana P.H.Davis
 Sideritis boissieriana Peris, Stübing, Olivares & J.Martín
 Sideritis bolleana Bornm.
 Sideritis × bornmuelleri Negrín & P.Pérez
 Sideritis bourgeana Boiss. & Reut.
 Sideritis brevibracteata P.H.Davis
 Sideritis brevicaulis Mend.-Heuer
 Sideritis brevidens P.H.Davis
 Sideritis briquetiana Font Quer & Pau
 Sideritis bubanii Font Quer
 Sideritis × cadevallii Font Quer
 Sideritis caesarea H.Duman, Aytaç & Baser
 Sideritis calduchii Cirujano, Roselló, Peris & Stübing
 Sideritis canariensis L.
 Sideritis × candelii Font Quer & Pau
 Sideritis candicans Aiton
 Sideritis carbonellii Socorro
 Sideritis × carrissoana Font Quer
 Sideritis catillaris Juz.
 Sideritis chamaedryfolia Cav.
 Sideritis cilicica Boiss. & Balansa
 Sideritis cirujanoi Romo, Stübing, Roselló & Peris
 Sideritis clandestina (Bory & Chaub.) Hayek
 Sideritis condensata Boiss. & Heldr.
 Sideritis congesta P.H.Davis & Hub.-Mor.
 Sideritis cossoniana Ball
 Sideritis cretica L.
 Sideritis cuatrecasasii Peris, Stübing & Figuerola
 Sideritis cypria Post
 Sideritis cystosiphon Svent.
 Sideritis dasygnaphala (Webb & Berthel.) Clos
 Sideritis dendrochahorra Bolle
 Sideritis dianica D.Rivera, Obón, De la Torre & A.Barber
 Sideritis dichotoma Huter
 Sideritis × difficilis Font Quer
 Sideritis discolor Willd. ex Bolle
 Sideritis dubia Coulomb
 Sideritis endressii Willk.
 Sideritis eriocephala Marrero Rodr. ex Negrín & P.Pérez
 Sideritis erythrantha Boiss. & Heldr.
 Sideritis euboea Heldr.
 Sideritis euxina Juz.
 Sideritis × fernandezii Negrín & P.Pérez
 Sideritis ferrensis P.Pérez & Négrin
 Sideritis flaviflora Obón & D.Rivera
 Sideritis fruticulosa Pourr.
 Sideritis × gaditana Rouy
 Sideritis galatica Bornm.
 Sideritis × garrigae Font Quer
 Sideritis germanicopolitana Bornm.
 Sideritis × ginesii Socorro, L.Cano & Espinar
 Sideritis glacialis Boiss.
 Sideritis glauca Cav.
 Sideritis gomerae Bolle
 Sideritis gossypina Font Quer
 Sideritis grandiflora Salzm. ex Benth.
 Sideritis × grossii Font Quer
 Sideritis × guaxarae P.Pérez & Négrin
 Sideritis guayedrae Marrero Rodr.
 Sideritis gulendamii H.Duman & Karaveliogullari
 Sideritis guyoniana Boiss. & Reut.
 Sideritis hirsuta L.
 Sideritis hispida P.H.Davis
 Sideritis hololeuca Boiss. & Heldr.
 Sideritis huber-morathii Greuter & Burdet
 Sideritis hyssopifolia L.
 Sideritis ibanezii Pau
 Sideritis × iberica Sennen ex Font Quer
 Sideritis ibrahimii Obón & D.Rivera
 Sideritis ilicifolia Willd.
 Sideritis imbricata H.Lindb.
 Sideritis incana L.
 Sideritis infernalis Bolle
 Sideritis italica (Mill.) Greuter & Burdet
 Sideritis jahandiezii Font Quer
 Sideritis × kerguelenii D.Rivera, Obón & De la Torre
 Sideritis kuegleriana Bornm.
 Sideritis lacaitae Font Quer
 Sideritis × lainzii Obón & D.Rivera
 Sideritis lanata L.
 Sideritis lasiantha Juss. ex Pers.
 Sideritis laxispicata (Degen & Debeaux) Socorro, I.Tarrega & Zafra
 Sideritis leptoclada O.Schwarz & P.H.Davis
 Sideritis leucantha Cav.
 Sideritis × liantei Obón & D.Rivera
 Sideritis libanotica Labill.
 Sideritis × linearifolia Lam.
 Sideritis × llenasii Font Quer
 Sideritis × loscosiana Font Quer
 Sideritis lotsyi (Pit.) Bornm.
 Sideritis lurida J.Gay ex Lacaita
 Sideritis lycia Boiss. & Heldr.
 Sideritis macrostachyos Poir.
 Sideritis maireana Font Quer & Pau
 Sideritis × marcelii Elias & Sennen
 Sideritis marianica Obón & D.Rivera
 Sideritis marminorensis Obón & D.Rivera
 Sideritis marmorea Bolle
 Sideritis × masferreri Font Quer
 Sideritis maura de Noé
 Sideritis × mauritii Maire & Sennen
 Sideritis mezgouti Molero & J.M.Monts.
 Sideritis molinae Stübing, Peris & Figuerola
 Sideritis montana L.
 Sideritis montserratiana Stübing, Roselló, Olivares & Peris
 Sideritis × montserratii D.Rivera & Obón
 Sideritis nervosa (Christ) Linding.
 Sideritis niveotomentosa Hub.-Mor.
 Sideritis nutans Svent.
 Sideritis ochroleuca Noë ex Willk.
 Sideritis oroteneriffae Négrin & P.Pérez
 Sideritis ortonedae (Font Quer & Pau) Obón & D.Rivera
 Sideritis osteoxylla (Pau ex Vicioso) Alcaraz, Peinado, Mart.Parras, J.S.Carrion & Sánchez-Gómez
 Sideritis ovata Cav.
 Sideritis ozturkii Aytaç & Aksoy
 Sideritis × paradoxa Font Quer
 Sideritis × paui Font Quer
 Sideritis paulii Pau
 Sideritis perfoliata L.
 Sideritis × petriludovici Obón & D.Rivera
 Sideritis phlomoides Boiss. & Balansa
 Sideritis phrygia Bornm.
 Sideritis pisidica Boiss. & Heldr.
 Sideritis × puiggariana Font Quer
 Sideritis pullulans Vent.
 Sideritis pumila (Christ) Mend.-Heuer
 Sideritis pungens Benth.
 Sideritis pusilla (Lange) Pau
 Sideritis raeseri Boiss. & Heldr.
 Sideritis reverchonii Willk.
 Sideritis × rodriguezii Borja ex D.Rivera & Obón
 Sideritis romana L.
 Sideritis rubriflora Hub.-Mor.
 Sideritis × sagredoi Socorro, Molero Mesa, Casares & Pérez Raya
 Sideritis × sanmiguelii Font Quer
 Sideritis sauvageana D.Rivera & Obón
 Sideritis scardica Griseb.
 Sideritis serrata Cav. ex Lag.
 Sideritis serratifolia Hub.-Mor.
 Sideritis sipylea Boiss.
 Sideritis soluta Clos
 Sideritis spinulosa Barnades ex Asso
 Sideritis stachydioides Willk.
 Sideritis stricta Boiss. & Heldr.
 Sideritis subatlantica Doum. ex Batt.
 Sideritis sventenii (G.Kunkel) Mend.-Heuer
 Sideritis syriaca L.
 Sideritis taurica Stephan ex Willd.
 Sideritis tmolea P.H.Davis
 Sideritis tragoriganum Lag.
 Sideritis trojana Bornm.
 Sideritis tugiensis S.Ríos, M.B.Crespo & D.Rivera
 Sideritis × valentina Sennen & Pau
 Sideritis × varoi Socorro & García-Gran.
 Sideritis velayosiana Peris, Stübing, Roselló & Romo
 Sideritis × velezana Pallarés
 Sideritis villosa Coss. & Balansa
 Sideritis viridifolia Dulac
 Sideritis vulcanica Hub.-Mor.
 Sideritis vuralii H.Duman & Baser
 Sideritis × yvesiana Font Quer & Sennen

Vanjske poveznice

Izvori

Stachydeae

Očist


Stejar Ionescu (n. 10 aprilie 1898, comuna Corbu, plasa Corbu, județul Râmnicu Sărat, astăzi comuna Măxineni, județul Brăila – d. 29 iunie 1928, Slănic Moldova) a fost un avocat și romancier român.

Viața
Copilăria și primii ani de școală îi va petrece la Sinaia urmând apoi studii secundare la Ploiești și Iași. După terminarea liceului va urma Facultatea de Drept a Universității din Iași pe care o va absolvi în 1919. Scurta carieră de avocat va fi însă abandonata în favoarea activității redacționale, ziaristică.

Debutează în proza cu schița "Frământările domnului Popoiu", publicată în revista Însemnări literare (1919).

Publică reportaje, recenzii, cronici dramatice în ziarul ieșean Opinia și în revista Viața Romînească (unde semna și cu inițialele St. I.), Adevărul literar și artistic, semnând și cu pseudonimul "Stejar Ionescu Luchian".

Singurul său volum de proză este Domnul de la Murano (1928).

Acesta a murit la scurt timp într-un accident de mașină petrecut pe o curbă a șoselei către Slănic-Moldova.

În revista Viața Romînească (anul XX, nr. 3, martie 1928), la rubrica "Note pe marginea cărților", Demostene Botez a publicat o recenzie a volumului Domnul dela Murano.

În Universul literar (anul XLIV, nr. 18, 20 aprilie 1928, p. 293), Nicolae Davidescu a publicat sub titlul STEJAR IONESCU : «Domnul de la Murano» o critică literară a volumului nou apărut. Articolul se încheie cu concluzia:
D. Ștejar Ionescu are, însă, posibilitatea de a se întoarce, dela felul literar al d-lui Ionel Teodoreanu, cu care s'a trezit înrudit prin greșelile inerente lipsei de maturitate, și la o literatură bună. Pentru aceasta e de ajuns să renunțe la mode și la modele și să se mulțumească să-și asculte cu sinceritate cântecul inimei sale; restul vine singur dela viață și de la muncă. Și vine singur, firește, întru cât d. Stejar Ionescu a dovedit că are născută receptivitatea inerentă și viguros necesară a artistului.

În cartea sa Iașii cultural și social - Amintiri și însemnări (partea a II-a, Editura Viața Romînească S.A., Iași, 1929, p. 247), Ioan Dafin nota următoarele:
Un admirabil talent care începuse să se impună în coloanele «Vieții Românești», prin proza, care cu timpul ar fi ajuns să se ridice la nivelul literar al scriitorilor de rasă, a fost și Stejar Ionescu care făgăduia opere mărețe pentru viitor, dacă judecăm după singurul seu volum «Domnul de la Murano» care atrăsese atenția tuturor. Din nenorocire Stejar Ionescu își perde viața într'un banal accident, lăsând un gol adânc simțit în galeria marilor literați.

Mihail Sadoveanu, Mihai Ralea, Mihail Sevastos, Demostene Botez și Ionel Teodoreanu îi evocă silueta discreta iar cel din urmă promite chiar să continue un manuscris rămas neterminat al lui Stejar Ionescu, "Game". Alt prieten, Cezar Petrescu, publică unele texte postume în 1933, în Adevărul literar și artistic.

Scriitorul a fost redescoperit abia în 1971, prin ediția postumă îngrijită de Leon Baconsky.

Opera
 Domnul de la Murano, Iași, 1928 Ed. Viața Românească, 207 pag. (ed. nouă, studiu introductiv, note și bibliografie de L. Baconski, Cluj, 1971, Editura Dacia, 320 pag).

Note

Bibliografie
 Camil Petrescu, în Cetatea literară, nr. 4, 1926;
 Perpessicius, Mențiuni, II; idem. Opere, III, 1971;
 Mircea Zaciu, Colaje, 1972.

Nașteri în 1898
Decese în 1928
Romancieri români
Avocați români
Brăileni
Scriitori români din secolul al XX-lea

Stejar Ionescu