İstanbul Kupası, 1941 ile 1947 yılları arasında, İstanbul'daki takımların katılımıyla düzenlenen futbol turnuvası.

Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü İstanbul Bölge Ajanlığı, 1930-1939 arasında elemeli olarak düzenlenen İstanbul Şildi'nin gördüğü ilgi üzerine yine tüm kümeler arasında eleme usulü ile oynanmak üzere İstanbul Kupası'nı düzenledi. Kupa 6 kez yapılabildi. Sonuncu kupanın finali olan Beşiktaş-Fenerbahçe maçı oynanamadı.

Şampiyonlar

Sezonlara göre

Takımlara göre

Dış bağlantılar
 Mackolik.com'daki turnuva sayfası

İstanbul Kupası


NFØ Håndbold er en sammenlægning af de tre tidligere separate klubber, Nordrup, Farendløse og Ørslev. Klubben har indenfor de sidste 10 år rykker sig fra serie 2 til kvalifikationsrækken lige under divisionerne. I 2021 - 2022 skal holdet spille i 3 division. NFØ Håndbold er Ringsteds anden største klub efterfulgt af klubben TMS Ringsted. Klubben har hjemmebane i Nordruphallen. I sæsonen 2016/2017 opnåede klubben deres hidtil bedste resultat i Danmarks landsdækkende pokalturnering Santander Cup, hvor de i 3. runde slog 3. divisionsholdet Holte ud af pokalturneringen, samt gjorde en god figur i 4. runde imod HIK fra 1. division, hvor de endte med at tabe 26-32. Klubbens bedste herrer hold blev i 2021 desværre nød til at trække sig fra 3 division, på grund af flere alvorlige Skader. Holdet trænes p.t. af Rasmus Uldbæk.

Eksterne henvisninger

Håndboldklubber i Danmark
Ringsted Kommune

NFØ Håndbold


Gervaise (titlul original: Gervaise) este un film dramatic francez, realizat în 1956 de regizorul René Clément, după romanul omonim a scriitorului Émile Zola, protagoniști fiind actorii Maria Schell, François Périer, Jany Holt .

Conținut

Distribuție

Premii și nominalizări

Referințe

Vezi și
 Listă de filme străine până în 1989

Legături externe

Filme din 1956
Filme regizate de René Clément
Filme în limba franceză
Filme dramatice
Filme alb-negru
Ecranizări de opere literare

Gervaise (film)


El Volcán Isluga (en  Aimara isi (vestido) y llullaña (engañar): (Disfraz) es un estratovolcan en el norte de Chile. El volcán se eleva sobre los 5500m en el Altiplano chileno, en el interior del parque nacional Volcán Isluga. Desde su cumbre es posible observar el Sillajhuay y el Sajama.

El Isluga aún presenta actividad, habiendo tenido cuatro erupciones importantes en los años 1863, 1869, 1878 y 1913; siendo la de 1878 especialmente relevante debido a que un flujo de lava destruyó varios pueblos cercanos.

Referencias

Véase también
 Salar de Coipasa
 Iquique

Isluga
Toponimia aymara de Chile
Colchane
Cincomiles andinos de Chile
Estratovolcanes de Chile

Volcán Isluga


Menzel ist ein sehr kleiner, schüsselförmiger Einschlagkrater auf der Mondvorderseite in der Ebene des Mare Tranquillitatis, südöstlich von Wallach und südwestlich von Zähringer.

Der Krater wurde 1979 von der IAU nach Donald Menzel offiziell benannt.

Weblinks

 Menzel auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Menzel (Mondkrater)


Électrique de Mont-Laurier fut une entreprise de production et de distribution d'électricité de sa fondation en 1935 jusqu'à son achat par Hydro-Québec en 1967. Elle opérait une centrale à Mont-Laurier dans les Laurentides, ainsi qu'un réseau de distribution qui fournissait en électricité Mont-Laurier, Val Barrette, Kiamika, Lac-des-Écorces et Ferme-Neuve.

Histoire

Les racines de la compagnie remontent à 1913 - année où Jean-Baptiste Reid construit la première centrale hydroélectrique de la région sur la rivière du Lièvre sur les chutes de l'Orignal. Il s'associe avec des gens d'affaires locaux pour fonder la Laurentian Water and Power Company Limited.

En 1935, Toussaint Lachapelle, un des actionnaires de la Laurentian Water and Power, s'associe à Émile Lauzon et Aristide Lachapelle pour fonder l'Électrique de Mont-Laurier Limitée et rachète les actifs de la Laurentian. La nouvelle compagnie fait agrandir la centrale en 1937. Le bâtiment principal sera incendié en 1949 puis reconstruit en 1952.

Vers 1949, la compagnie fait installer une centrale à combustion interne à l'usine de Bellerive Veneers and Plywood Ltd. La même année, elle acquiert le réseau électrique de l'Électrique de Ferme-Neuve, ce qui étend son réseau à 2600 abonnés. En 1958 elle procède à l'achat d'une autre compagnie de distribution, J.M. Meilleur & Al pour étendre son réseau à Val-Barrette.

En 1962 le gouvernement nouvellement élu de Jean-Lesage annonce l'intention de nationaliser onze compagnies privées au Québec, et l'année suivante Hydro-Québec fait une offre pour racheter l'Électrique de Mont-Laurier et de Ferme-Neuve. Les dirigeants refusent l'offre car ils la considèrent trop basse. Ce n'est qu'en 1967, pour un prix total de 590 000 dollars que la compagnie est vendue à Hydro-Québec.

Lors de l'achat, la compagnie possède la Centrale hydroélectrique de Mont-Laurier, 140 kilomètres de lignes de distribution, une petite centrale thermique de 1.6 MW et le réseau d'aqueduc municipal de Ferme-Neuve. La centrale, trop marginale dans le réseau d'Hydro-Québec, sera revendue à Bellerive Veneers and Plywood Ltd pour ses besoins internes pour une sommes de 150 000 dollars. Le réseau d'aqueduc sera quant à lui vendu à la municipalité de Ferme-Neuve pour un montant symbolique de 1 dollar.

Aujourd'hui, la centrale hydroélectrique de Mont-Laurier est exploitée par Algonquin Power, et son électricité revendue à Hydro-Québec.

Centrales nationalisées

 Centrale de Mont-Laurier (1913) - 2,3 MW

Références

Entreprise fondée en 1935
Entreprise disparue en 1967
Compagnie d'électricité ayant son siège au Canada
Entreprise de l'énergie ayant son siège au Québec
Entreprise nationalisée par Hydro-Québec
Mont-Laurier

Électrique de Mont-Laurier


The X band is the designation for a band of frequencies in the microwave radio region of the electromagnetic spectrum. In some cases, such as in communication engineering, the frequency range of the X band is rather indefinitely set at approximately 7.0–11.2 GHz. In radar engineering, the frequency range is specified by the Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) as 8.0–12.0 GHz. The X band is used for radar, satellite communication, and wireless computer networks.

Radar

X band is used in radar applications including continuous-wave, pulsed, single-polarization, dual-polarization, synthetic aperture radar, and phased arrays. X band radar frequency sub-bands are used in civil, military, and government institutions for weather monitoring, air traffic control, maritime vessel traffic control, defense tracking, and vehicle speed detection for law enforcement.

X band is often used in modern radars. The shorter wavelengths of the X band allow for higher resolution imagery from high-resolution imaging radars for target identification and discrimination.

Terrestrial communications and networking
X band 10.15 to 10.7 GHz segment is used for terrestrial broadband in many countries, such as Brazil, Mexico, Saudi Arabia, Denmark, Ukraine, Spain and Ireland.   Alvarion, CBNL, CableFree and Ogier make systems for this, though each has a proprietary airlink.   DOCSIS (Data Over Cable Service Interface Specification) the standard used for providing cable internet to customers, uses some X band frequencies.   The home / Business CPE has a single coaxial cable with a power adapter connecting to an ordinary cable modem. The local oscillator is usually 9750 MHz, the same as for Ku band satellite TV LNB. Two way applications such as broadband typically use a 350 MHz TX offset.

Space communications

Portions of the X band are assigned by the International Telecommunication Union (ITU) exclusively for deep space telecommunications. The primary user of this allocation is the American NASA Deep Space Network (DSN). DSN facilities are  in Goldstone, California (in the Mojave Desert), near Canberra, Australia, and near Madrid, Spain.

These three stations, located approximately 120 degrees apart in longitude, provide continual communications from the Earth to almost any point in the Solar System independent of Earth rotation. DSN stations are capable of using the older and lower S band deep-space radio communications allocations, and some higher frequencies on a more-or-less experimental basis, such as in the K band.

Notable deep space probe programs that have employed X band communications include the Viking Mars landers; the Voyager missions to Jupiter, Saturn, and beyond; the Galileo Jupiter orbiter; the New Horizons mission to Pluto and the Kuiper belt, the Curiosity rover and the Cassini-Huygens Saturn orbiter.

The new European double Mars Mission ExoMars will also use X band communication, on the instrument LaRa, to study the internal structure of Mars, and to make precise measurements of the rotation and orientation of Mars by monitoring two-way Doppler frequency shifts between the surface platform and Earth. It will also detect variations in angular momentum due to the redistribution of masses, such as the migration of ice from the polar caps to the atmosphere.

An important use of the X band communications came with the two Viking program landers. When the planet Mars was passing near or behind the Sun, as seen from the Earth, a Viking lander would transmit two simultaneous continuous-wave carriers, one in the S band and one in the X band in the direction of the Earth, where they were picked up by DSN ground stations. By making simultaneous measurements at the two different frequencies, the resulting data enabled theoretical physicists to verify the mathematical predictions of Albert Einstein's General Theory of Relativity. These results are some of the best confirmations of the General Theory of Relativity.

X band NATO frequency requirements
The International Telecommunication Union (ITU), the international body which allocates radio frequencies for civilian use, is not  authorised to allocate frequency bands for military radio communication.  This is also the case pertaining to X band military communications satellites. However, in order to meet military radio spectrum requirements, e.g. for fixed-satellite service and mobile-satellite service, the NATO nations negotiated the NATO Joint Civil/Military Frequency Agreement (NJFA).

Amateur radio
The Radio Regulations of the International Telecommunication Union allow amateur radio operations in the frequency range 10.000 to 10.500 GHz, and amateur satellite operations are allowed in the range 10.450 to 10.500 GHz.  This is known as the 3-centimeter band by amateurs and the X-band by AMSAT.

Other uses
Motion detectors often use 10.525 GHz.  10.4 GHz is proposed for traffic light crossing detectors.
Comreg in Ireland has allocated 10.450 GHz for Traffic Sensors as SRD.

Many electron paramagnetic resonance (EPR) spectrometers operate near 9.8 GHz.

Particle accelerators may be powered by X-band RF sources. The frequencies are then standardized at 11.9942 GHz (Europe) or 11.424 GHz (US), which is the second harmonic of C-band and fourth harmonic of S-band. The European X-band frequency is used for the Compact Linear Collider (CLIC).

See also
Cassegrain reflector
Directional antenna
XTAR
Sea-based X band Radar
New Horizons telecommunications
Voyager program#Spacecraft design
Earth observation satellites transmission frequencies
TerraSAR-X: a German Earth observation satellite

References

External links
United States Frequency Allocations
10GHz wideband transceiver

Microwave bands
Radar
Radio frequency propagation

X band


Podsavezna nogometna liga Slavonska Požega je okupljala klubove s područja tadašnje Općine Slavonska Požega, a danas to područje zauzimaju gradovi Požega, Pleternica, Kutjevo te općine Velika, Jakšić, Kaptol, Brestovac i Čaglin. Prva četiri kluba na završnoj tablici su upla u viši rang, u novoosnovanu Međupodsaveznu nogometnu ligu (N. Gradiška – Sl. Požega). Iz lige nitko nije ispao.

Tablica

Izvori
 Jurica Bešlić, Goran Đurđević, Vesna Milković, Jelenko Topić: 70 godina nogometa u Vidovcima i Dervišagi, Vidovci - Dervišaga, 2016.

1966-67
Slavonska Požega

Podsavezna nogometna liga Slavonska Požega 1966./67.


Campionatul Mondial de Gimnastică Artistică din 2006 s-a desfășurat în perioada 13–21 octombrie 2007 la Aarhus în Danemarca.

Medaliați

Clasament pe medalii

Legături externe
  wch2006art.com, site-ul oficial

2006 în sport
2006
gimnastica


Events from the year 1785 in Canada.

Incumbents
Monarch: George III

Governors
Governor of the Province of Quebec: Frederick Haldimand
Governor of Nova Scotia: Edmund Fanning
Commodore-Governor of Newfoundland: John Byron
Governor of St. John's Island: Walter Patterson

Events
 North West Company strengthened far west trade through such forts as Athabasca and English River.
 May 18: The city of Saint John, New Brunswick is incorporated.
 Fredericton opens a Provincial Academy of Arts and Sciences, the germ of the University of New Brunswick (1859).
 New Brunswick is separated from Nova Scotia
 Du Calvet proposes Canadian representation in the British Parliament, three members, each, for the Districts of Quebec and Montreal.
 To a proposed Elective Legislature, it is objected that French Canadians do not wish to change their customary laws, and that there are not enough fit men to compose a Legislature.
 Isaac Brock takes command of the 49th Foot, which would be the backbone of the British Empire forces in Canada during the War of 1812.
 Mohawk Chapel, the oldest church in Ontario, was constructed near Brantford, Ontario.

Births
January 4: Louis-Théodore Besserer, notary, soldier, politician, and businessman (d.1861)
January 30: Charles Metcalfe, 1st Baron Metcalfe, colonial administrator (d.1846)
February 4: Frédéric-Auguste Quesnel, politician, lawyer, and businessman (d.1866)
February 15: William Crane, merchant, justice of the peace, judge, and politician (d.1853)
April 27: Amable Éno, dit Deschamps, political figure (d.1875)
September 17: Jacob De Witt, businessman, politician, and justice of the peace (d.1859)
November 25: Andrew Stuart, lawyer, politician, office holder, and author (d.1840)
December 14: Michel-Louis Juchereau Duchesnay, army and militia officer, seigneur, jp, and office holder (d.1838)

Full date unknown
William Abrams, businessman, jp, judge, office holder, and militia officer (d.1844)
François Lesieur Desaulniers, farmer and political figure (d.1870)
John Heckman, political figure (d.1871)
Caleb Hopkins, farmer and politician (d.1880)
Peter Robinson, politician, Peterborough, Ontario renamed in his honour (d.1838)

Historical documents
In Commons debate, one speaker says claim Canada and Nova Scotia can supply all West Indies' needs is "groundless," and another totally disagrees

Massachusetts report calls cod fishery in Nova Scotia "inconsiderable;" Newfoundland too dependent on U.S.; and French "no great hand" at it

British Americans warned that British preference for colonies' whalers and trade to West Indies will be lost if U.S. is allowed same advantages

Get-rich-quick hopes of exporting to U.S. "are evaporating in bankruptcy;" Americans are "inhabitants of an exhausted country [never] able to pay"

John Adams says U.S. issues with Britain, whether western posts or other matters, are made worse by states' treatment of loyalists

Prime Minister Pitt receives Commons support to pay £150,000 (raised through lottery) to Loyalists to cover some of their various claims

Charleston, S.C. gives Loyalists 3 extra months beyond what's allowed under peace treaty to regain their property before they must leave

Albany newspaper on punctuality of return of Indigenous-held captives compared to British withholding western posts (Note: "savage" used)

Lower Canada
Petition from "greatest part of the inhabitants" of Canada asks for house of assembly, though spirit of independence is "much to be feared"

John Adams speculates that Carleton, Haldimand, Hamilton and Brant are in London to discuss various issues with British government

Comprehensive ordinance mandates jury trials "in actions of a commercial nature and personal wrongs to be compensated in damages"

Lt. Gov. Henry Hamilton thanked by 80 Montreal merchant and trading firms for jury trial ordinance and facilitating "Trade to the Indian Country"

65th Regiment will relieve 8th in Canada, and join 29th, 31st, 34th, 44th and 53rd regiments

For sale: Mont-Louis seigneury about 100 leagues below Quebec City, considered "best on the river St. Lawrence for carrying on the Cod Fishery"

More than £540 was raised for poor in 1784 to care for 71 people in Hôtel-Dieu, with medical expenses of £187+ and £166+ for food, bedding etc.

London fund of £40,000 "ready for immediate advancement" in loans of £200 or more based on security of borrowers' life insurance policies

Quebec City barrister offers to assess security of funds anyone wishes to lend for 1-2 years or provide in form of annuity

For sale: "Negro-wench" (26; "understands thoroughly every kind of house-work") with her child, "stout Negro-boy" (13), and horse, cariole and harness

Elizabeth McNiell offers $6 for return of "Negro Man named Cuff [who] has some scars on his temples and a scar on one of his hands"

After death of child hit by log thrown off cliff into lower-town Quebec City, people should not drop sticks and stones there (Note: wound described)

Noting "disadvantages" of young women seeking "a polite and liberal Education," teacher will show they can shine in "Literary World" as much as males

Montreal's "variety of amusements" include private concerts for "the Cream of the Town" that lead to jealousy and duelling

William and Charlotte Goudges apologize for injuring "the Character of Miss Peggy Shankle[...]by wrongfully accusing her of stealing"

Upper Canada
Petition calls for district west of Montreal that, though under government of Canada, will have British laws and regulations Loyalists favour

Lt. Gov. Henry Hope suggests Loyalists' rations continue until 1786 harvest because they have planted all this year's grain crop

Six Nations superintendent says 1,000 are living on Grand River "in a very promising state," though settlers among them are disorderly

John Deserontyon's disappointment at Haldimand and Brant, and "Love & Care" for his women, children, and Loyalists ("whose Cause is ours")

Gov. Haldimand recommends indulging Haudenosaunee because U.S. is trying to woo them back, but "Western Indians" require less indulgence

Montreal merchant, owner of islands opposite Cataraqui "granted to his ancestors," advises settlers not to clear or build on his land

Hector St. John de Crèvecoeur describes Niagara Falls, including long, difficult descent to rocks below Horseshoe Falls

Nova Scotia
"Thoughtfull" warns in letter-to-the-editor that lack of paper money will lead to province's "wretchedness" in trade and agriculture

As West Indian merchants seek commerce with U.S., "it is highly necessary we should [compete] at all points" (timber, fish, cattle etc.)

One ship in port has 123 barrels of oil from whaling off Brazil, and another's owner to be first "gentleman" to take province's produce to England

Too little relief for Loyalists is caused by "poverty" rather than lack of will, and delay in getting each claim's exact information

British commissioners have arrived "to enquire into the Losses and Services" claimed by Loyalists unable to be present in England

Halifax official has "abundance of distressful stories" from N.S. and N.B. of danger of starvation from "shortness of provisions"

"Lawless outrage" - £20 reward offered for information leading to conviction of person(s) who destroyed gates of turnpike on Sackville Bridge

Fewer suspects to be jailed when cases of "simple Larceny" or not involving life or limb are tried in special Justice of the Peace courts

Shelburne Chamber of Commerce unanimously agrees to establishment of loan bank

Shelburne-Annapolis link to be funded by subscription, with 50 acres along road to "be allowed" for every pound subscribed (£20 limit)

Description of timber, fishery and livestock around what is now Digby County, where "the Settlers are generally Poor but industrous"

1,500-acre Windsor-area farm for sale, with brew and bake houses, grist mill, granaries and orchards; livestock and "farming utensils" also for sale

Surveyor informs Gov. Parr that Blacks have settled on 1-acre lots near Digby, and should not be forced to move and "begin anew"

Black preacher John Marrant publishes his life story before leaving London for Nova Scotia, where he will found Methodist church in Birchtown

Edward Winslow describes his "three black servants or slaves" (editor's footnote), Caesar, Frank and Juba

Recently "was tried and convicted Anthony Johnston, and Henry Graham, two Negro Men for a Rape," and also "a Negro Woman" for theft

"To Be Sold; A stout Negro Girl about Nine Years old, for further Particulars enquire of the Printer"

"Negro Man" John Gibson alias John Boocher sought by Halifax man offering $10 reward

Report that statehood convention is being organized in Maine, where people prefer Nova Scotia to Boston as trading partner

Learn dead reckoning and finding latitude and longitude by celestial means without spending time on theory of "little Use to seamen in General"

Mrs. Mollierre announces school where girls can learn French and mantle-making business; also offers French lessons for ladies

"A Wom[a]n with good Breast of Milk, Wants a Nurse Child. Enquire of the Printer"

"The cultivation of social love" - Minister encourages Masons to pursue their tradition of charity and benevolence

William Ellis and 13 others of Windsor thank 54th Regiment leaders for treating their soldiers so well that they never abused townspeople

Nova Scotia official Edward Winslow tells his wife they can finally prepare to move to New Brunswick, where he will work in provincial government

New Brunswick
New Brunswick Loyalist (from Virginia) praises N.B. geography, timber resources, shipbuilding, fishery and grazing, and their prospects

Saint John, N.B. charter grants only white residents liberties of "freemen" and restricts Black economic activity as mayor sees fit

Miramichi too underpopulated to make government job there pay, so Benjamin Marston considers "going into the Commission business" to sell goods

Bills of sale of enslaved Black man Josiah Cutten show Montrealer buys him for £32/10 and "gray Horse" in February and sells him for £50 in March

Rules established for firefighters' organization in Parrtown, Saint John (Note: few pages are missing)

60-year-old John Hall, 18-year Irish Black resident, petitions for land he was cheated of by neighbour's fraud; Council says pursue claim in court

Although veterans are granted 20 acres of land and sergeants 30, Sgt. Thomas Peters of Black Pioneers and 13 comrades receive 1 acre each

"I have been this winter allmost  at Deaths door" - William Fisher, former servant, has received no land or provisions since being freed

Prince Edward Island
Privy Council finds confiscation of John Macdonald's and other Proprietors' land was illegal and "Purchasers[...]are liable to heavy damages"

Quakers allowed to affirm instead of swear oath in court, but not allowed to give evidence in criminal prosecutions

Cape Breton
Painting: "Founding of Sydney, 1785;" reproduction of William Booth's watercolour (August 1785)

Males may get sentence of up to 1 year in coal mines in addition to receiving burn in hand for grand larceny and whipping for petty larceny

Persons owed £5 or less can seek summary judgment against their debtors in weekly court of commissioners appointed to hear such cases

All sales of game (venison, moose, bear, hare, rabbit, partridge, pigeon, duck or other waterfowl) in Sydney must be at public market

Newfoundland
Bill to temporarily restrict U.S. trade to Newfoundland to bread, flour and livestock, and that only in British-built and -owned ships

Admiral John Campbell reports more than 50 merchant ships have sailed from Newfoundland to "Lisbon, Oporto, Alicant, &c."

Three lives and 7,000 quintals of fish lost as ship from Newfoundland founders on Caparica shore near Lisbon; rest of crew saved "with great difficulty"

Report from Boston that British frigates fired on U.S. fishers on Grand Banks

George Cartwright finds "incredible" slaughter of penguins and other birds happens on Funk Island, and fears they will be nearly wiped out

Elsewhere
Cartwright finds convicts brought to Labrador from Newgate Prison "so intolerably idle that nothing but severity can induce them to do their work"

Master of Hudson's Bay Company sloop hears Inuit have many wolf and deer skins and are "very glad" to know there will be annual trade

Census (by or for Daniel Claus) lists Indigenous nations, mostly between Lake Huron and Lake Winnipeg

Loyalist says that situation is "very unpleasant" in New York because of "Imposts, Rents, enormous Taxes &c we poor Tories have got to pay"

Congress to compensate Canadians Pierre Ayotte, James Livingston and Thomas Walker for services to Continental Army and revolutionary cause

References

1780s in Canada
1785 in North America
1785 in the British Empire
Canada
85

1785 in Canada


Fiona Sneddon (* 8. Juli 1981) ist eine schottische Badmintonspielerin.

Karriere
Fiona Sneddon gewann nach mehreren Juniorentiteln und Bronze bei der Junioren-Europameisterschaft 2000 ihren ersten nationalen Titel bei den Erwachsenen in Schottland. Ein weiterer Titelgewinn folgte 2003. 1999 nahm sie an den Badminton-Weltmeisterschaften teil, 2002 an den Commonwealth Games, wo sie Bronze mit dem Team erkämpfen konnte. Bei den Irish Open 2000 wurde sie Dritte im Einzel.

Sportliche Erfolge

Referenzen

Badmintonspieler (Schottland)
Schottischer Meister (Badminton)
Schotte
Brite
Geboren 1981
Frau
Teilnehmer an den Commonwealth Games (Schottland)

Fiona Sneddon


Fartuun Adan (født 1969) er en somalisk menneskerettighedsaktivist og leder af Elman Peace and Human Rights Centre i Mogadishu. Adan er også medstifter af Sister Somalia, det første krisecenter for voldtægtsofre i Østafrika.

Baggrund og opvækst
Fartuun Adan voksede op i Somalia men emigrerede til Canada i 1999, 3 år efter hendes mand, menneskerettighedsaktivisten Elman Ali Ahmed, blev skudt og dræbt under den somaliske borgerkrig. Adan boede i Canada med sine tre døtre indtil 2007, hvor hun vendte tilbage til Somalia for at kæmpe for fred og menneskerettigheder i landet.

Karriere
For at ære sin afdøde mand Elman Ali Ahmed startede Fartuun Adan NGO'en Elman Peace and Human Rights Centre. Organisationen havde til formål at fortsætte Elman Ali Ahmeds arbejde med rehabilitering af børnesoldater.

I 2011 indtraf en hungersnødkatastrofe i Somalia. Hungersnøden var årsag til, at store menneskemængder flygtede mod nødlejre i Mogadishu, hvor ubeskyttede kvinder og børn blev ofre for voldtægt og vold, og bl.a. af denne årsag var Adan med til at stifte Sister Somalia, det første program og krisecenter for voldtægtsofre i Østafrika. Sister Somalia har til formål at støtte og hjælpe voldtægtsofre og samtidig kæmpe for institutionelle ændringer, der skal forhindre den vold, der begås mod kvinder, som følge af den pågående borgerkrig i Somalia. Fartuun Adans datter Ilwad Elman arbejder ved hendes side i Sister Somalia og Elman Peace and Human Rights Centre, mens datteren Iman Elman er kaptajn i det somaliske militær.

Priser
 I 2013 modtog Fartuun Adan the International Women of Courage Award.
 I 2015 modtog Fartuun Adan og datteren Ilwad Elman Gleitsman International Activist Award af Center of Public Leadership (CPL).
 I 2017 var Fartuun Adan og Ilwad Elman indstillet til Aurora Prize for Awakening Humanity.

Referencer

Menneskerettighedsaktivister fra Somalia
Kvinderetsforkæmpere
Personer fra Mogadishu

Fartuun Adan


Camili, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür. Eski adı Hertvisi / Hertvis'tir. Türkiye tarafındaki Maçaheli bölgesinin diğer köyleriyle birlikte UNESCO'nun Camili Biyosfer Rezervi'ne ev sahipliği yapmaktadır.

Köyün eski adı
Bugün Camili adını taşıyan köyün bilinen en eski adı Hertvisi'dir. Gürcüce bir yer adı olan Hertvisi (ხერთვისი) Türkçeye Hertvis olarak girmiştir. Nitekim Muvahhid Zeki, 1927'de yayımlanan Artvin Vilayeti Hakkında Malumatı Umumiye adlı Osmanlıca kitapta köyün eski adını Hertvis (خرتویس) olarak yazmıştır. 93 Harbi'nde Maçaheli bölgesini ele geçiren Ruslar ise köyün adını Gürcüceye uygun biçimde Hertvisi (Хертвиси) biçiminde kaydetmiştir. Bu tarihten yaklaşık yedi yıl sonra Maçaheli bölgesini dolaşan Gürcü tarihçi de köyün adını Hertvisi (ხერთვისი) biçiminde yazmıştır.

Hertvisi adı "dere" anlamına gelen "hevi" (ხევი) ile "birleşme" anlamına gelen "ertvis" (ერთვის) kelimelerinden türemiş bir yer adıdır. Bundan dolayı Hertvisi, iki derenin birleştiği yerde kurulu yerleşim birimlerinin adı olarak kullanılmaktadır. Nitekim Hertvisi, Eprati Deresi ile Mindieti Deresi'nin birleştiği yerde bulunmaktadır.

Tarihsel Tao-Klarceti bölgesinde ve bugünkü Gürcistan'da Hetvisi adını taşıyan başka yerleşim yerleri de vardır. Bunlardan biri Hertvisi (Camili) köyüne yakın bir yerdedir. Bu bölgede Hertvisi   adında başka bir yerleşim yeri bulunduğu için Hertvisi (Camili) eskiden Zeda-Hertvisi (Yukarı Hertvisi) olarak adlandırılıyordu.

Demografi
Maçaheli bölgesinde kadın ve erkeğin birlikte tespit edildiği ilk nüfus sayımı Rus idaresi sırasında yapıldı. 1886 yılındaki bu sayıma göre Zeda-Hertvisi (Yukarı Hertvisi) köyünde 129 kişi yaşıyordu ve nüfusun tamamı Gürcülerden oluşuyordu. Zeda-Hertvisi bu tarihte Aşağı Acara kazasına (uçastok) bağlı Zeda-Hertvisi nahiyesinin köylerinden biriydi. Tamamı Gürcülerden oluşan bu nahiyenin bugün Türkiye tarafında kalan köylerinin toplam nüfusu 712 kişiden oluşuyordu ve bu nüfusun yaklaşık %18'i Zeda-Hertvisi'de yaşıyordu. Daha sonraki bir tarihte bölgeyi dolaşan Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze, 1893'te köyden 45 hanenin göç ettiğini yazar. Bir hanenin 5-8 kişiden oluştuğunu varsayarsak, köyden 225-360 kişinin göç ettiği ortaya çıkar. Bu da 93 Harbi sonrasında geride kalan nüfustan daha fazlasının Rus idaresinden Osmanlı ülkesine göç ettiğini göstermektedir.

Türkiye sınırları içinde kalmasından bir yıl sonra, 1922 yılında nüfus cetveline göre Hertvisi'nin nüfusu 20 hanede yaşayan 118 kişiden oluşuyordu ve nüfusun tamamı Gürcü olarak kaydedilmiştir. Hane başına ortalama 6,9 kişi düşmesi, Maçaheli'nin diğer köyleri olan Akria, Eprati, Mindieti'dekinin aksine Hertvisi'de ailelerin kalabalık olmadığını göstermektedir. Bunun nedeni Hertvisi'den daha çok insanın göç etmiş olması, boşalan evlerin köyde kalanlar tarafından kullanılması olabilir.
Hertvisi'nin adının Camili olarak değiştirilmesinden sonra, 1926 yılında yapılan nüfus sayımında köyde hane sayısı 38'e, nüfus da 180 kişiye ulaşmıştı. Bu nüfusun 82'si kadın ve 98'i erkekti. Bu tarihte hane başına ortalama 4,7 kişi düşmesi dikkat çekicidir.

Son tespitlere göre Camili köyünde 107'si erkek ve 89'u kadın olmak üzere 196 kişi yaşamaktadır.

Tarihçe

Hertvisi'nin kuruluşuna dair bilgi mevcut değildir. Bununla birlikte bu köyde ve komşu köy Mindieti'de kalelerin varlığı, Maçaheli bölgesindeki yerleşim yerlerinin tarihinin en geç erken Orta Çağa kadar uzandığını göstermektedir. Hertvisi, bulunduğu bölge itibarıyla antik çağda Kolheti Krallığı sınırları içinde yer alıyordu. Erken Orta Çağda, Gürcü Krallığı döneminde, Gürcü Ortodoks Kilisesi'nin piskoposluklarından biri olan Tbeti Piskoposluğu sınırları içinde kalıyordu. Tbetis Sulta Matiane (12-16. yüzyıl) adlı elyazmasında, Şavşat'taki Tbeti Kilisesi'ne köylülerin bağış yapmış olmasından dolayı köyün adı geçer. Bu dönemde Miçihiani adını taşıyan Maçaheli tarihsel Şavşeti bölgesinin bir parçası sayılıyordu. Hertvisi, geç Orta Çağda Samtshe-Saatabago'nun (1268-1625) sınırları içinde kalıyordu. Köy 16. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlı Devleti egemenliğine girdi.

Yaklaşık üç yüzyıl Osmanlı idaresinde kalan Hertvisi'yi 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Ruslar geçirdi. Bu savaştan yaklaşık sekiz yıl sonra, 1886 yılında yapılan nüfus sayımına göre Hertvisi Batum sancağının (okrug) Aşağı Acara kazasına (uçastok) bağlı bir köydü. Aşağı Acara kazasına bağlı Zeda-Hertvisi (Зеда-Хертвиси) nahiyesinde yer alıyordu ve nahiyenin idari merkeziydi. Bu nahiyenin bugün Türkiye'de bulunan kısmında Hertvisi'nin dışında Akria (Акриа), Efrat / Eprat (Ефрат / Эпрат), Zed-Vake (Зед-Ваке), Kvabistavi (вабис-Тави) ve Mindieti (Миндиэти) köyleri yer alıyordu.

Daha sonra, Rus idaresi devam ederken, köyü dolaşmış olan Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze, Hertvisi'nin Osmanlı döneminde bir kasaba, o tarihte ise küçük bir köy olduğunu belirtmiştir. Çiçinadze'nin verdiği bilgiye göre, köyde büyük bir cami vardı ve Cuma namazını kılmak için çevre köylerden de bu camiye geliyorlardı. Bu büyük cami, köydeki eski kilise yıkılarak taşlarıyla inşa edilmişti. 1925 yılında köyün adı bu camiden hareketle Camili olarak değiştirilmiş olmalıdır.

Hertvisi, I. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru Rus ordusunun bölgeden çekilmesinin ardından, 1918-1921 arasında bağımsız olan Gürcistan sınırları içinde kaldı. 1921'de Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Türk birlikleri de Ardahan, Artvin ve Batum bölgelerini işgal etti. Ankara Hükümeti'nin 16 Mart 1921'de Sovyet Rusya'yla imzaladığı Moskova Antlaşması'yla Hertvisi'nin de içinde yer aldığı Artvin ve Ardahan Türkiye'ye bırakıldı.

Hertvisi 1922 nüfus cetveline göre Artvin vilayetinin Borçka kazasına bağlı Macahel nahiyesinin idari merkeziydi. 1925'te köyün adı Camili, nahiyenin adı ise Çatak olarak değiştirildi. Ancak Çatak adı, daha sonra resmî kayıtlarda bile kullanılmamıştır. 1926 ve 1928 tarihli yayınlarda Camili köyü, Borçka nahiyeye çevrilmiş olduğu için Artvin vilayetinin merkez kazasına bağlanmış olan Maçahel (ماچەخل) nahiyesinin idari merkezi olma konumunu koruyordu. Bu sırada Maçahel nahiyesi Camili köyü dışında Efeler, Uğur, İremit (İremeti), Zedvake, Kayalar, Keftaret (Kaftareti) ve Maralköy adlı köyleri kapsıyordu. O tarihte Çayak nahiyesi, Artvin vilayetinin sorunlu ve geçilmesi zor yerlerinden biriydi. Artvin kasabasından nahiye merkezine on sekiz saatte ulaşılıyordu. Son derece dindar olan halkı, bir o kadar da yeteneğiyle tanınıyordu. Çok sarp olan yöre, eğitim alma şansına da sahip değildi. Macahel nahiyesinde temel olarak mısır yetiştiriliyordu. Sınıra yakın olması sebebiyle burada kaçakçılık da yaygındı. Rize, Hopa ve çevresinde ticaretle uğraşanlar buraya mal almaya gidiyorlardı. Macaheli nahiyesi, 1928 tarihinde yeniden ilçe olan Borçka'ya bağlandı. Maçahel nahiyesinin adı 1964 yılında Camili olarak değiştirildi.

Tarihsel yapılar

Hertvisi'deki tarihsel yapılar konusunda bilgi bulunmasına karşın bu yapılardan geriye günümüze bir kalıntı ulaşmamıştır. Bu yapılardan biri olan Hertvisi Kalesi köyün kuzey kıyısında, derenin sol kıyısında bulunuyordu. Ancak kalenin akıbeti hakkında bir bilgi mevcut değildir. Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze'nin verdiği bilgiye göre Hertvisi köyünde bir de eski bir kilise vardı. Ancak köylüler bu kiliseyi yıkıp Hertvisi köyündeki büyük camiyi inşa etmişlerdir.

Coğrafya
Borçka-Camili Karayolu'nda Düzenli Köyü'nden sonra bulunan Camili, Borçka ilçe merkezine 50 km, Artvin il merkezine ise 82 km uzaklıktadır. Maral Deresi ve Efeler Deresi'nin birbirine kavuştuğu 400 m rakımlı Macahel Vadisi'ne kurulmuştur.

Kışın Posof ile benzerlik gösterse de Karçal Dağları üzerinden gelen soğuk hava ve Karadeniz'den gelen nemli hava burada aşırı kar yağışı bırakır ve sıcaklığı düşürür. Kışın ortalama sıcaklık 3.6 °C'dir ve ocak ayında  0 °C'nin iner.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Borçka belde ve köyleri
Tao-Klarceti
Artvin tarihi

Camili, Borçka


Der Volksredner für Vaterland, Freiheit und Gesetz je bio hrvatski list na njemačkom iz Osijeka. Prve su osječke novine. Urednik je bio E. Dornau. Izlazio je kao list für Vaterland, Freiheit und Gesetz für Kunst, Bewerbe und Wissenschaft. Nulti je broj izašao 21. travnja 1848. godine.
Tiskan je u tiskari Dragutina Divalda. Promađarski list, otvoreno je simpatizirao s Mađarima.

Izvori

Vanjske poveznice
Google Knjige Allgemeine Theaterzeitung und Originalblatt für Kunst ..., Opseg 41,Dio 1

Osječki tisak
Nijemci u Hrvatskoj


An Trichotosia uniflora in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Jeffrey James Wood, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni André Schuiteman och Jeffrey James Wood. An Trichotosia uniflora in nahilalakip ha genus nga Trichotosia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichotosia

Trichotosia uniflora


Giro d'Italia 2018 var den 101. udgave af cykelløbet Giro d'Italia. Det blev afholdt i perioden 4. til 27. maj 2018. Løbet startede i Jerusalem, med en 9,7 km enkeltstart og fortsætte med yderligere to etaper i Israel. Det var første gang en Grand Tour startede udenfor Europa.

Elia Viviani vandt fire etaper, mens Sam Bennett og Simon Yates vandt tre hver. Chris Froome vandt sin tredje Grand Tour i træk.

Hold og ryttere

176 ryttere fra 22 hold stod på startlisten, men Kanstantsin Siutsou måtte trække sig efter et styrt på rekognosceringen før den indledende enkeltstart. Det var færre ryttere end tidligere fordi holdstørrelsen i Grand Tours blev reduceret fra ni til otte før 2018-sæsonen. 149 ryttere gennemførte, blandt dem Adam Hansen som fuldførte sin 20. Grand Tour i træk.

Blant de største favoritter før start var sidste års vinder Tom Dumoulin, Chris Froome, Fabio Aru, Thibaut Pinot, Miguel Ángel López, Esteban Chaves, Simon Yates og Michael Woods.

Chris Froome fik med sin 3. grand tour sejr i træk, slået rekorden, for at have vundet de 3 grand tours hurtigst. Den hidtidige rekord indehaver var Alberto Contador. Chris Froomes rekord, bliver dog skæmmet af en positiv dopingprøve i Vuelta e'spania 2017. Modsat andre ryttere, blev Chris Froome ikke suspenderet, efter at b - prøven, også blev erklæret positiv.

Danske ryttere
Lars Bak kørte for
Christopher Juul-Jensen kørte for
Michael Mørkøv kørte for
Mads Würtz Schmidt kørte for
Mads Pedersen kørte for
Niklas Eg kørte for

Etaperne

Trøjernes fordeling gennem løbet

Resultater

Samlede stilling

Pointkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Ungdomskonkurrencen

Holdkonkurrencen

Referencer

Eksterne henvisninger

Giro d'Italia 2018


An Cynorkis compacta in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Cynorkis compacta in nahilalakip ha genus nga Cynorkis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha KwaZulu-Natal. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cynorkis

Cynorkis compacta


Yuya Hashiuchi (født 13. juli 1987) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Matsumoto Yamaga FC.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yuya Hashiuchi


හිම්බා (singular: OmuHimba, plural: OvaHimba) ජනතාව යනු උතුරු නැම්බියාවේ වාසය කරන 50,000  අධික සංඛ්‍යාවකින් යුත් ආදිවාසී ජන කොටසකි මොවුන් කුනෙනේ ගංගා නිම්නය අශ්‍රිතයව ඇන්ගෝලාවේ වෙසෙති. මීට අමතරව කුඩා පිරිසක් ඔවටාහි (Ovatwa) වාසය කරයි, මොවුන් ඔවාහිම්බා නමින් හදුන්වන අතර මොවුන් උතුරු නැම්බියාවේ හා දකුණු ඇංගෝලාවේ වාසය කරන ජනයාට වඩා තරමක් වෙනස්ය.

සංස්කෘතිය

යැපුම් ආර්ථිකය
හිම්බා ජනයාගේ ප්‍රධාන ආර්ථික කටයුත්ත සතුන් ඇතිකිරීමයි.මොවුන් බැටළුවන් එළුවන් හා ගවයන් ඇතිකරයි.ප්‍රධාන වශයෙන් කිරි ලබාගැනීම උදෙසා මෙම සතුන් ඇතිකරති. මීට අමතරව  ඔවුන් ඉරිගු හා   මෙනේරි වගා කරති. ඔවුන් ගේ ප්‍රධාන ආර්ථික කටයුත්ත කිරි සහ මස් නිෂ්පාදනයයි.තවද බිත්තර හා කුකුළ් මස්ද ඔවුනගේ යැපුම් ආර්ථිකයට අයත්ය.වනාන්තරය තුලින් ලබාගන්නා පැළෑටි වර්ග මෙන්ම මීපැණි ද ඔවුන් පරිබෝජනයට යොදාගනිති. කලාතුරකින් ඔවුන් තම පශු සම්පත් විකුණා මුදල් උපයාගනී. ඇතැම් හිම්බා ගෝත්‍රිකයන් දැන් රාජ්‍ය සේවයට බැදී කටයුතු කරති. එමගින් රාජ්‍ය අංශයෙන් වැටුප් හා විශ්‍රාම දීමනා ලබාගනී

දෛනික දිවි පෙවෙත
දෛනික දිවියේ දී වැඩි වැඩ කොටසක් හිම්බා ජාතික කාන්තාවන් හා ගැහැණු දරුවන් අතින් සිදුවේ.වතුර ගෙනඒම දර ගෙන ඒම සාම්ප්‍රධායික රතු මැටි හා ගොම  යොදා නිවස කපරාදු කිරීම ගෙබිම සැකසීම දියලබු වයින් නිෂ්පාදනය කිරි නිෂ්පාදනය ඉවුම් පිහුම් කටයුතු හා ආහාර බෙදාදීම අදුම් මැසීම අත්කම් නිර්මාණ ආභරණ සැකසීම  වැනි බොහෝ දෛනික දිවියේ ක්‍රියාකාරකම් රැසක්ම ස්ත්‍රීන් විසික් සිදුකරන කාර්‍යෙව්. ගවයන් හා එළුවන් ගේ කිරි වෙීමෙ කටයුතුද ගැහැණු ලරුවන් හා කාන්තාවන් සිදුතරති. කාන්තාවන් හා ගැහැණු දරුවන් තම පවුලේ දරුවන් බලා ගැනීම මෙන්ම තම අසල්වැසි හා ඥාතීන්ගේ දරුවන් රැකබලා ගැනීමටද සහායවෙයි.හිම්බා ගෝත්‍රික පිරිමින්හට පැවරී ඇති ප්‍රමුඛ කර්‍යයය නම් ගොවිපල රැකබලා ගැනීමයි.බොහෝ විට පුරුෂයන්  නිවසෙන් පිට ගතකරන කාලය වැඩිය .

මොවුන් කුඩා විස්තෘත පවුලක් ලෙස කුඩා ගමක වාසය කරති.මෙම කුඩා ගමක පවුල් කිහිපයක් වාසය කරති.සෑම පවුලකටම ගෙවත්තක් පිහිටා ඇත.මෙම කුඩා ගමකම මළවුන් උදෙසා කළ ආගමික ස්ථානයක් පවතී.මෙම ආගමික ස්ථාන මගින් මිනිසා හා මළගිය ඥාතීන් අතර සම්භන්ධතා ගොඩනගා ගතහැකිබව ඔවුන් විශ්වාස කරති".

වස්ත්‍ර හා කොණ්ඩ විලාසිතා

හිම්බා ගෝත්‍රික ස්ත්‍රීන් හා පුරුෂයන් ඔවුන්ගේ සංස්කෘතියට අයත් සාම්ප්‍රධායික  ඇදුම් ආයිත්තම් වලින් සැරසී සිටිනු දක්නට ලැබේ.ඔවුන් ජීවත්වන පරිසරයේ පවතින උණුසුම් දේශගුණික  තත්වයට ඔරොත්තු දෙන අයුරින් මෙම ඇදුම් සකසාගෙන ඇත. ගව සමින් නිමැවුන සායකට සමාන වස්ත්‍රයක් හෝ නවීන වස්ත්‍ර භාවිතයද සිදු කරති.ඔවුන් ගේ පුරුෂයන් සේම ස්ත්‍රින්ද උඩුකය නග්නව තබාගනී. ඇතැම් විට පාවහන්ද පළදිති.ඇතැම් විට වාහන වලින් ඉවත් කළ ටයරයෙන් පාවහන් සකසා ගනී. හිම්බා ස්ත්‍රීන් මෙන්ම පුරුෂයන්ද අධික වියලි හා උණුසුම් දේශගුණ තත්වයන් යටතේ වාසය කරන නිසා ඔහුන් තම සිරුරේ විවිධ ආලේප ගල්වා ගනී එමගින් අධික හිරු රැස්වලින් ඔවුන්ගේ සමටවන හානිය අවමවෙයි.එක් අතකින් මෙම ආලේපන හා විලවුන් ගල්වා ගැනීම නිසා මදුරුවන් දෂ්ටනය වැනි කෘබීන්ගෙන් එන උවදුරුද වළකාගනී.මෙම ආලේප හා විළවුන් සාදා ගැනීමට ගස්වල ලාටු හෝ දුම්මල යොදාගනී.මෙම අලේපන විචිත්‍ර වර්ණයන්ගෙන් යුක්තය.

මොවුන්ගේ කොණ්ඩ විලැසිතාව හා ආභරණ මගින් ඔවුන් නියොජනය කරන සමාජ තත්වය පෙන්වා දෙයි. ළදරුවන් හා දරුවන් සාමාන්‍යයෙන් හිසකෙස් තට්ටය පෑදෙන අයුරින් කපා දමති එසේත් නැතිනම් හිසකෙස් ස්වල්පයක් පමණක් පවතිනසේ ඉතා කොටට කොණ්ඩය කපා දමයි,තරුණ ගැහුණු දරුවන් හා පිරිමි තරුවන් හිසකෙස් තැඑළි වශයෙන් ගොතා ඉරිරියට රූරා වැටෙන අයුරින් සකස්කරගනී,පියපේරුවේ ආරෝහණ සමූහයේ සාම්ප්‍රධායට අනුව මෙම වස්ත්‍ර හා විලාසිතා අනුගමනය කරයි,වැඩිවිය පැමිණිම දක්වා ඔවුන් මෙම විලාසිතා අනුගමනය කරති . ඇතැම් ගැහැණු ළමුන් එක් කොණ්ඩ ගෙතුමක්ින් පමණක් සැරසීම මගින් ඔවුන් නිවුන් සොයුරියන් බව කියාපායි.

තාරුණ්‍යයට පැමිනීමේ සිට හිම්බා පිරිමි ළමුන් කොණ්ඩය කැරළි ආකාරයට සකස්කරගනීt,ගැහැණු ළමුන් විවිධ විලාසිතා අනුව කොණ්ඩය සකස්කර ගනිති. විවාහපත්වූ හා දරුවන් අති කාන්තාවන්  කොණ්ඩ කැරළි කිහිපයකින් යුතු ඔවුන්ට ආවේණික විලාසිතා අනුගමනය කරයි. අවිවාහක පිරිමින් එක් කොණ්ඩ කැරළක් සිටිනසේ හිසකෙස් සකස් කරගනී විවාපත් පිරිමීන් හිසේ හිස්වැසුමක් පළදිති. තම බිරිද මියගිය පුරුෂයන් හිස්වැසුම් නොපළදිති.

සිරිත් විරිත්
හිම්බාවරු බහුවිවාහ ක්‍රමයන් අනුගමනය කරති.බහු භාර්‍යාෙස්වනය මොවුන් අතර ප්‍රචලිතය එක් පුරුෂයෙකුට ස්ත්‍රින් දෙදනකු සරණපාවාගත හැක.මොවුන්ගේ විවාහ යොජිත විවාහවන අතර දෙපාර්ෂවයේ පියවරුන් විසින් තම දරුවන්ට සුදුසු කාලත්‍රයා සොයාදෙයි.ගැහැණු දරුවකු වැඩිවියට පත්වූ දිනයේම ඇගේ පියා විසින් ඇයට සුදුසු සහකරුවකු යොජනා කරයි.මෙහි දී පියාගේ කැමැත්ත මත ඇය විවාහ දිවියට ඇතුලුවෙයි. එහෙත් වයස අවුරුදු 10 අඩු ගැහැණු දරුවන් විවාහ කරදීමක් සිදුනොවේ..

සමාජ ගතිකත්වය
හිම්බා ජනයා වෙනම සංස්කෘතියක් සහිතව දුෂ්කර ග්‍රාමීය පෙදෙස් වල වාසය කලද ඔවුන් මහා සමාජය හා නිතර ගනුදෙනු කරන ජන ප්‍රජාවක් ලෙස වර්තමානයේ දී දක්නට ලැබේ.ඔවුන් වෙළදපොළ අවශ්‍යතා සදහා නිතර නගරයට පැමිණිම සිරිතකි.සුපිරි වෙළදසැල් වෙළදසැල් සදහා විවිධ අවශ්‍යතා සදහා ගමන් කරයි.ඔවුන් මහා සමාජට වේගයෙන් අනුගතවෙමින් පවතී.

ප්‍රාථමික ව්‍යුහය

කර්කශ කාන්තාර දේශගුණය  ඔවුන් ගේ ජීවිතය හා විවේකය පාලනය කරනු ලබයි.ඔවුන් තම ජීවන ශෛලිය සාම්ප්‍රධායික  සමාජ ව්‍යුහය මත පදනම් වෙමින් ගත කරන්නට මෙම දේශගුණ තත්වය විසින් ඔවුන්ව පොළබවනු ලබයි .ඔවුනොවුන් සමගියෙන් එකිනෙකාට උදවු කරමින් සාමූහිකව දිවි ගෙවති.

ඔවුන් ගේ සමාජ ව්‍යුහය ද්වීපාර්ෂවික අවරෝණ ක්‍රමයට ගොඩනැගී ඇත.පීතෘ මූලික අවරෝහණ ක්‍රමය හා මාතෘ මූලික අවරෝහණ ක්‍රමය යන ක්‍රම දෙකම  මෙහිදී භාවිතවේ.පීතෘ මූලික අවරෝහණ ක්‍රමය ඔරුසෝ(oruzo) වශයෙන්ද මාතෘ මූලික අවරෝහණ ක්‍රමය එන්ඩා (eanda) යනුවෙන් ද හදුන්වයි. හිම්බා ගොත්‍රිකයන් ගේ  පවතින්නේ පීතෘ මූලික සමාජයකි.පවුලේ වැඩිමල් පුරුෂයා පවුලේ නායකත්වය දරයි.දියණියන් විවාහවූවිට ඔවුන් තම සැමියාගේ නිවසට යයි.එහෙත් නිෂ්චල හා චංචල දේපල අයිතිය මාතෘ මූලික අවරෝහණ ක්‍රමයට බෙදීයයි.ඒ අනුව පියාගේ අයිතිය පුතාට නොලැබේ.උදාහරණ ලෙස පියාට අයිතිව තිබුන ගවයින් පුතාට නොව බෑනාට ලැබේ.එනම් පුතකුට පියාට අයත් දේ නොව මාමාණ්ඩියට අයත් දේ උරුමවේ.එයට හේතුව පීතෘ මූලික අවරෝහන ක්‍රමයට සම්පත් බෙදී නොයාම නිසයි.

මේ ආකාරයට ද්විත්ව අවරෝහණ ඥාතීත්ව රටා ක්‍රියාත්මකවන  සමාජ කිහිපයක් දකුණු අප්‍රිකාව ඉන්දියාව ඔස්ට්‍රේලියාව මලයාසියාව සහ පොලිනීසියාව අදී සමාජයන්හි දැකගත හැත.

ඉතිහාසය
හිම්බා ජනයාගේ ඉතිහාසය නියඟයන් වැනි ස්වභාවික විපත් මෙන්ම ගරිල්ලා යුද්ධ නැම්බියානු නිදහස් අරගලය වැනි යුධ ගැටුම් හමුවේ ඉදිරියට ගිය දුෂ්කර ගමනක් විය.මීට අමතරව ජර්මානු අධිරජ්‍යවාදීන් විසින් දියත් කල මහා ජන සංහාරයන්ට මැදිවීමටද ෙමාවුන්ට සිදුවිය.

1980 දී පමණ හිම්බාවරුන්ගේ ජන ජීවිතය කාලගුණ හා දේශගුණ විපර්‍යාෂ මෙන්ම දේශපාලන තත්වයන් නිසා තවදුරටත් කටුක හා දුශ්කරවූ ආකාරය දැකියහැක. නියං තත්වය නිසා 90%  පමණ පශු සම්පත් විකාශවූ අතර බොහෝ හිම්බාවරු ඔවුන්ගේ වාසස්ථාන අතහැර සරණාගතයන් ලෙස වෙනත් ප්‍රදේශයන්ට පලා ගියහ. මොවුන් ඇන්ගෝලාවේ දේශ සීමාවේ සිටියදී පැහැර ගැනීම් ප්‍රාණ ඇපකරුවන් ලෙස තබාගැනීම  ඇන්ගෝලා නිදහස් අරගලයේ යෙදුන හමුදා කණ්ඩායම් අතින් සිදුවිය.

ආගම
මොවුන්ගේ ආගම ඒකදේවවාදී ආගමක්වන අතර මුකුරු(Mukuru) නම් වූ දෙවියකු අදහති.එසේම මළවුන් පිදීමද සිදුකරති.. සෑම පවුලකටම අයත් විශේෂ පූජාස්ථානයක් ඔවුන්ට ඇත.මෙමගින් ඔවුන් තම ප්‍රධාන දෙවියා වන මුකුරු හා මළවුන් ගේ පිහිට ලබාගතහැකිබව විශ්වාස කරති. නිතරම මුකුරු නම්වූ දෙවියා කාර්‍යබහුල නිසා ඔහු වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම මළවුන් විසින් සිදු කරනබව ඔවුන් අදහති.

ඔවුන් සතුව හදි හූනියම් ආදී කළු අභිචාරක්‍රමද ප්‍රචලිතව පවතී. ඔවුන් මෙම කළු අශිචාර නිසා මිනිසුන් මියයන බව විශ්වාස කරති. එසේම ඇතැම් අමනුෂ්‍ය බලවේගයන්ට මිනිසාගේ මනසට බලපෑම් කළහැකිබව විශ්වාස කරති එසේම ඇතැම් අස්වාශාවික අද්භූත සිදුවීම් අමනුෂ්‍ය බලපෑම් නිසා සිදුවන බව විශ්වාස කරති. යොකාරයට බොහෝ ගුප්ත සිදුවීම් නොපෙනෙන බලවේගයන්ගේ බලපෑමෙන් සිදුවන බව ඔවුන් අදහති.

නැම්බියාවට නිදහස ලැබුනු දා සිට

වර්තමානයේ දී හිබ්බා ජනයාගේ ආර්ථික හා සමාජීය තත්වය වර්ධනය කරගැනීම සදහා නැම්බියා රජයෙන් හා ජාත්‍යන්තර සංවිධාන මගින් ආධාර උපකාර හිමිවේ.

නොර්වේ රජය හා අයිස්ලන්ත රජය විසින් හිබ්බා ගෝත්‍රික දරුවන් වෙනුවෙන් ජංගම පාසැල් ආරම්භ කළහ.කෙසේ වෙතත් පසුව නැම්බියා රජය ඔවුන් වෙනුවෙන් ස්තීර පාසැල් ආරම්භ කරනලදී.හිම්බා ගෝත්‍රික නායකයා  චොදනා කරන්නේ මෙම පාසැල් පද්ධතිය ඔවුන්ගේ සංස්කෘතියට තර්ජනයක් බවයි.

මානව හිමිකම්
අතීතයේ ඔවුන් උතුරු නැම්බියාවේ  කුනෙනේ පෙදෙසෙහි දඩයමෙන් හා එඩේර ජීවිතය ගතකරමින් ඔවුන්ගේ සාම්ප්‍රධායික සංස්කෘතික අංග පිළිපදිමන් ජීවත්විය.කෙසේ වෙතත් වර්තමානයේ ඔවුන්ට විවිධ තහංචි වලට ලක්වීමට සිදුවී ඇත..

2012 පෙබරවාරි මාසයේදී හිම්බා නායකයා විසින් තම වර්ගයාගේ අයිතීන් වෙනුවෙන් ප්‍රකාශනයක් අප්‍රිකානු සංගමයට හා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට යොමු කළේය.

ඔවුන් තම අයිතිවාසිකම් ලබා ගැනීම සදහා නැම්බියා රජයට හා ජාත්‍යන්තර සංවිධාන වෙත තම දුක්ගැනවිලි ඉදිරිපත් කළහ.

2012 සැප්තැම්බර් මාසයේ දී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින්  විශේෂ වාර්ථාවක් සකස් කරමින් ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කරගැනීම සදහා කටයුතු කළහ.

මානව විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ

වර්ණ සංජානනය
හිබ්බා ජනයාගේ වර්ණ සංජානනය ඉතා උසස්බව මානව විද්‍යාඥයන් විසින් සිදුකළ පර්යේෂණ වලදී පෙනීගොස් ඇත. ඔවුන්ගේ භාෂාව තුලද වර්ණ විභේදනය දක්නට ලැබේ;එකම වර්ණයක ශුක්ෂම වෙනස් කම් පවා ඔවුන්ට සංවේදී බව පැවසේ,ඔවුනගේ භාෂාව තුල ඇති වර්ණ සදහා යෙදෙන නාම විශේෂනයන්හි සංකීර්ණ බව තවත් උදාහරණයකි.

මේවාත් බලන්න
 Herero people
 Ovambo people
 Nama people
 Oorlam people

ගැලරිය

සාහිත්‍ය

යොමුව

වැඩිදුර කියවීම්

 Peter Pickford, Beverly Pickford, Margaret Jacobsohn: Himba; ed. New Holland Publishers (UK) Ltd, 1990; ISBN 978-1-85368-084-7
 Klaus G. Förg, Gerhard Burkl: Himba. Namibias ockerrotes Volk; Rosenheim: Rosenheimer Verlagshaus, 2004; ISBN 3-475-53572-6 (in German)
 Rina Sherman: Ma vie avec les Ovahimba; Paris: Hugo et Cie, 2009; ISBN 978-2-7556-0261-6 (in French)

බාහිර සබැදුම්
 Himbas, struggle for survive; a documentary photo story by photojournalist and filmmaker Delmi Alvarez
 The Ovahimba Years I Les années Ovahimba
 Keep the Dance Alive I Que la danse continue
 Sept années chez les Ovahimba
 A Peace Corps volunteer works among the Himba
 HIMBA CUSTOMS from Namibia. Extract from Last Free Men by José Manuel Novoa
 HIMBA DANCE in Omuhonga, Kaokoland, Namibia, video by Rebecca Sommer

ඡායාරූප
 The Ovahimba Years  – Photography by Rina Sherman.
 The Himba Tribe – Photography by Klaus Tiedge.
 Photos of the Himba People in Okangwati  – Photography by Benjamin Rennicke.
 Photographs of the Himba in Namibia
 Photos from Himba village near Opuwo, Namibia  – Photographs and information.
 Africa on the Matrix: Himba People of Namibia – Photographs and information.

මානව විද්‍යාව

හිම්බා ජනතාව


Hypseocharis, biljni rod smješten u vlastitu porodicu Hypseocharitaceae kojemu pripada šest priznatih vrsta zeljastog bilja na Andama Perua, Bolivije i Argentine.

Vrste
 Hypseocharis bilobata Killip
 Hypseocharis malpasensis R.Knuth
 Hypseocharis pedicularifolia R.Knuth
 Hypseocharis pilgeri R.Knuth
 Hypseocharis pimpinellifolia J.Rémy
 Hypseocharis tridentata Griseb.

Izvori

Vanjske poveznice
 The seed structure and taxonomic relationships of Hypseocharis Remy
Iglicolike

Hypseocharis


Ismael Tocornal Tocornal  (Santiago, 5 de abril de 1850-Santiago, 6 de octubre de 1929) fue un político, bombero, empresario y abogado chileno.

Biografía
Fue hijo de Manuel Antonio Tocornal y Grez y Mercedes Ignacia Tocornal Velasco. Sus estudios los realizó en el Instituto Nacional y Colegio San Ignacio. Se tituló de abogado el 20 de junio de 1873. Se dedicó a actividades vinícolas y textiles, especialmente en su fundo San José en Puente Alto.

Matrimonios e hijo
Se casó con Leonor Cazotte Alcalde y tuvieron un hijo, Manuel Antonio Tocornal Cazotte; en segundo matrimonio, se casó con Josefina Matte Pérez y tuvieron a Domingo Tocornal Matte.

Compañía de Bomberos «Chile Excelsior»
El 30 de abril de 1893, frente a la inquietud de un grupo de jóvenes del Barrio Yungay que ven la necesidad de contar con un cuerpo de bomberos especializado en hachas y escaleras, Ismael Tocornal escribe al Superintendente de Bomberos de la época, Enrique MacIver Rodríguez, con el fin de iniciar el proceso de institución del grupo bomberil en la zona. Así nace la Compañía de Bomberos «Chile Excelsior», la cual se constituye legalmente el 7 de junio de 1893. Entre sus primeros integrantes se encuentran ex bomberos de origen francés. Actualmente es recordado como el fundador ilustre de la 12.ª Compañía de Bomberos de Santiago.

Actividad vinícola y textil en Puente Alto
El negocio familiar refente a la actividad vinícola se remonta al padre de Ismael, el señor Manuel Antonio Tocornal, quien además de fungir como político comenzó la actividad vinícola en la Viña El Mariscal del Valle de Maipo. En 1887 Ismael decide continuar la labor de su padre pero en otra zona de la Región Metropolitana, específicamente en el fundo San José de Las Claras de Puente Alto. Allí planta las primeras cepas viníferas de Cabernet Sauvignon, reconociendo la calidad del clima y el suelo existente en el Valle Central de Chile. La viña no continúa su producción en la actualidad, ya que los terrenos pertenecen a la sociedad vinícola Concha y Toro.

En 1894 contribuyó a la fundación de la Fábrica Nacional de Tejidos de Punto, conocida también como Fábrica Victoria, en la localidad Puente Alto, que actualmente continúa su actividad económica.

Debido a sus actividades comerciales y su establecimiento en lo que hoy es la comunda de Puente Alto, su familia cuenta con varios reconocimientos públicos, tanto en el nombre de calles como de plazas.

Vida política

Diputado por La Victoria y por Cauquenes y Constitución
Se inscribió en su juventud en el Partido Radical; más tarde, en 1921 estuvo abanderado con la Alianza Liberal, y por este mismo año, abanderizó con la Unión Nacional. Llegó al Congreso por primera vez, como diputado suplente por La Victoria, periodo 1879-1882.

Electo diputado propietario por La Victoria, periodo 1882-1885; fue diputado reemplazante en la Comisión Permanente de Constitución, Legislación y Justicia e integró la Comisión Permanente de Negocios Eclesiásticos.

Nuevamente diputado, pero esta vez por Cauquenes y Constitución, período 1897-1900; fue presidente provisorio de la Cámara, 15 de mayo de 1897 y presidente, 9 de junio del mismo año hasta el 2 de julio de 1898. Fue diputado reemplazante en la Comisión Permanente de Gobierno y miembro de la Comisión Conservadora para el receso 1898-1899.

Senador por Ñuble y por Santiago
Fue al Senado, electo por Ñuble, periodo 1915-1921; integró la Comisión Permanente de Culto y Colonización; la de Presupuestos; la de Hacienda y Empréstitos Municipales y la de Agricultura, Industria y Ferrocarriles, de la que fue su presidente. Fue senador reemplazante en la Comisión Permanente de Hacienda. Fue presidente provisorio del Senado, 20 de mayo al 3 de junio de 1918 y presidente, 3 de junio de 1918 hasta el 8 de septiembre de 1919. En la segunda parte de su labor senatorial, integró además, la Comisión Permanente de Policía Interior.

Senador por Santiago, período 1918-1924; el 26 de junio de 1922, se incorporó al Senado, en reemplazo de Armando Quezada Acharán, quien fue designado embajador y ministro plenipotenciario en Francia. Fue senador reemplazante en la Comisión Permanente de Obras Públicas y Colonización.

Embajador en Inglaterra y diputado por La Victoria
En 1919 fue designado jefe de la Embajada Especial en Inglaterra, la que retribuyó la visita que hiciera a Chile a principios de ese año, el embajador Maurice de Bunsen. En esta ocasión el rey Jorge V del Reino Unido lo condecoró con la gran cruz de la Orden de San Miguel y San Jorge.

Nuevamente electo diputado por La Victoria y Melipilla, periodo 1891-1894; integró la Comisión Permanente de Gobierno y Relaciones Exteriores y la de Negocios Eclesiásticos.

Miembro de la Comisión Conservadora para el receso abril-mayo 1892. Por Decreto de la Junta de Gobierno de 7 de septiembre de 1891, se convocó a elecciones de senadores, diputados, municipales y electores de presidente de la República, en conformidad a las leyes de 20 de agosto y 20 de septiembre de 1890 y al acuerdo del Senado de 13 de septiembre del mismo año, para el 18 de octubre de 1891. El 10 de noviembre de 1891 se dio lectura a un mensaje de la Excma. Junta de Gobierno comunicando que daba por terminada su misión y entregaba al Congreso Nacional de Chile el mando supremo que le fuera confiado. En la misma sesión se acordó que el capitán de navío Jorge Montt, continuara como jefe del Poder Ejecutivo «hasta que el presidente de la República tome posesión de su cargo».

Cargos encomendados por el Presidente de la República de Chile

Fue nombrado ministro de Industrias y Obras Públicas, en el gobierno de Germán Riesco, 18 de septiembre al 18 de noviembre de 1901; nombrado ministro del Interior, 18 de noviembre de 1901 al 6 de mayo de 1902. Nuevamente ministro del Interior, pero en el gobierno de Pedro Montt del 15 de septiembre de 1909 al 20 de mayo de 1910. En esta fecha asumió como vicepresidente de la República, hasta el 31 de mayo de ese mismo año. Fue llamado al ministerio del Interior una vez más en el gobierno de Pedro Montt, del 31 de mayo de 1910 al 17 de junio del mismo año. Fue llamado nuevamente al ministerio del Interior, pero en el gobierno de Ramón Barros Luco, del 23 de enero al 20 de mayo de 1912. En el gobierno de Juan Luis Sanfuentes Andonaegui, fue llamado en otra oportunidad al ministerio del Interior, 14 de julio al 29 de septiembre de 1917. Durante la presidencia de Arturo Alessandri Palma volvió a ser ministerio del Interior, del 3 de noviembre de 1921 al 1° de abril de 1922. En 1920 fue miembro del tribunal de Honor que resolvió la lucha presidencial entre Arturo Alessandri y Luis Barros Borgoño. En 1925 se creó el Banco Central de Chile siendo nombrado Ismael Tocornal como presidente de la institución. Permaneció en el cargo hasta su muerte, ocurrida en Santiago, el 6 de octubre de 1929.

Referencias

Enlaces externos

Alumnado del Instituto Nacional General José Miguel Carrera
Alumnado del Colegio San Ignacio de Santiago
Ministros de Estado de Germán Riesco
Ministros de Estado de Pedro Montt
Ministros de Estado de Ramón Barros Luco
Ministros de Estado de Juan Luis Sanfuentes
Ministros de Estado de Arturo Alessandri Palma
Ministros del Interior de Chile
Presidentes del Senado de Chile
Presidentes del Banco Central de Chile
Presidentes de la Cámara de Diputadas y Diputados de Chile
Senadores del XXXII Período Legislativo del Congreso Nacional de Chile
Senadores del XXXIII Período Legislativo del Congreso Nacional de Chile
Senadores de Santiago
Nacidos en Santiago de Chile

Ismael Tocornal


O tornado em Piracicaba e na região de Campinas em 29 de março de 2006 foi um evento de múltiplos tornados que atingiram as cidades de Piracicaba, Santa Bárbara d'Oeste e Americana. Ao menos 3 plausíveis tornados ocorreram durante o período nos três municípios.

Tornado, Vendaval ou Ciclone?
Os  danos  verificados  pela  pesquisa  decampo,  a  velocidade  dos  ventos  (158  km/h registrado na estação da Esalq – Escola Superior de  Agricultura  " Luiz  de  Queiroz",  USP  em Piracicaba),  os  altos  montantes  pluviométricos de  algumas  estações  próximas,  o  padrão espacial  do  episódio e o acompanhamento da situação sinótica, não deixam dúvidas de que se tratou de fato de eventos de tornado de intensidade F1,  ainda que alguns órgãos de imprensa e centros  de pesquisa tenham sido mais conservadores, registrando o evento como um vendaval  ou  até  um  ciclone - este  último pouco consistente, dada a localização do  evento e suas características em termos de sua
rapidez, efemeridade e pequena abrangência espacial. Os depoimentos dos moradores e as informações levantadas pela imprensa auxiliaram,  também, a identificação das características do  fenômeno.

Repercussão em Piracicaba
O evento atingiu o município pouco antes do Meio-dia e a população percebeu-o como muito atípico, com ventos fortes e ruidosos e chuva intensa, reduzindo sobremaneira a visibilidade. O número de árvores  caídas foi considerável; segundo levantamento efetuado pelas notícias  publicadas em diários diversos correspondeu a mais de 3% do total da  cidade – apenas no campus da Esalq, foram aproximadamente 500  árvores  caídas  e  outras  400 no  campus  Taquaral  da  UNIMEP  (Universidade Metodista  de  Piracicaba).  A  prefeitura  registrou  319 atendimentos  de  diversas  naturezas,  a maioria para corte de árvores  que  dificultavam a circulação e punham em risco patrimônios e a população. Segundo a imprensa local, foi decretado Estado de Emergência  por 60 dias e os prejuízos urbanos foram na ordem de  R$1.500.000,00. A produção de Cana-de-açúcar foi prejudicada, com 350 mil toneladas tombadas. Alguns  prejuízos são de estimativa mais difícil: no campus da Esalq,  por exemplo, o fenômeno quebrou estufas, destelhou laboratórios e molhou equipamentos, comprometendo o  andamento de diversas pesquisas. Dados de precipitação da estação meteorológica da Esalq indicaram ventos muito fortes, que atingiram o limite máximo do equipamento, de 158  km/h, e 30,0 mm de precipitação.

Repercussão em Santa Bárbara D'Oeste

Os  trabalhos  de  campo  revelaram  a ocorrência  de  três  tornados:  o  primeiro  atingiu bairros  urbanos  e  rurais  por  volta  das  11.30h, o  segundo  afetou  o  bairro  Nova  Conquista  e  o terceiro,  canaviais  e  um  clube  privado. O  registro  de  tornados  simultâneos  não  é incomum,  tendo  ocorrido no episódio de Criciúma, em janeiro de 2005  (NASCIMENTO   EMARCELINO,  2005).  Porém, o caso mais famoso é a clássica sequência de 148  tornados em 16 horas registrados em 13 estados do setor leste dos Estados Unidos e também no Canadá, em 3 e 4 de abril de 1974.

No  caso  do  primeiro  tornado,  que  afetou as  zonas  urbana  e  rural,  o  mapeamento  revelou uma  trajetória  retilínea,  com  um  setor  mais intensamente  afetado  e  outro  adjacente  nas bordas,  comprometido  secundariamente. Sua passagem  acompanhou  claramente  o  Ribeirão dos Toledos,  de  onde  tirou  sua  energia.  Um tornado  registrado  em  25  de  abril  de  2004  no município de Lençóis Paulista também acompanhou o curso dos rios. Entre os danos   observados   estão árvores arrancadas  a partir da raiz ou retorcidas em  alturas  diversas,  sendo  notado  que  espécies similares  nas  proximidades,  mas  fora  do  rastro principal, permaneceram  intactas.  O evento danificou, também, várias edificações, que foram total  ou  parcialmente  destelhadas  e  postes  de iluminação foram partidos. Nas áreas adjacentes a  esses  locais  mais  atingidos  foi  reportado registro  de  ventos  fortes  que  chegaram  a provocar destelhamento; porém, não se configuraram como ocorrências "tornádicas".

Os moradores disseram que o dia amanheceu  nublado, mas não houve nenhum tipo de prenúncio do que iria acontecer  a  partir das 11:00h, com aumento súbito da intensidade do vento. Repentinamente o céu tornou-se muito escuro, a visibilidade caiu e houve interrupção de energia elétrica em muitos bairros por várias horas, motivados por queda de postes e da fiação, sendo que em alguns locais a energia somente foi restituída após alguns dias. Os entrevistados citaram a ocorrência de chuvas fracas, mas sempre enfatizando que o grande problema foi o registro de fortes ventos. Na área rural, que passava por relativa estiagem, essas chuvas foram descritas como algo positivo. Após o término do fenômeno, as condições atmosféricas se estabilizaram e as chuvas cessaram.

Ver Também

 Tornado em Sumaré e na região de Campinas em 2001

Tornados no Brasil
Tornados de 2006
2006 em São Paulo
História de Piracicaba
Desastres naturais da década de 2000
Desastres naturais no estado de São Paulo

Tornado em Piracicaba e na região de Campinas em 2006


පහත දැක්වෙන්නේ 2015 වර්ෂය තුලදී දැනට ශ්‍රී ලංකාවේ නිකුත් කරන ලද මුද්දර ලැයිස්තුවයි.
මෙම ලිපිය තවම සංස්කරණය කරමින් පවතී.

ආශ්‍රිත ලිපි
තැපැල් මුද්දර
මුද්දර එකතුකිරිම
මුද්දර නාමාවලි
2008 වසරේ නිකුත් කළ මුද්දර ලැයිස්තුව
2015 වසරේ නිකුත් කළ මුද්දර ලැයිස්තුව
ෆ්‍රැන්සිස් සුදතුම් පිය ශ්‍රී ලංකා සම්ප්‍රාප්තිය වෙනුවෙන් නිකුත් කළ මුද්දරය
නුවරඑලිය ගොල්ෆ් සමාජය වෙනුවෙන් නිකුත් කළ මුද්දරය

මූලාශ්‍ර
http://stamps.gov.lk

ශ්‍රී ලංකාවේ මුද්දර

2011 වසරේ නිකුත් කළ මුද්දර ලැයිස්තුව


Die Japanische Badmintonmeisterschaft 2004 fand vom 9. bis zum 14. November 2004 in Moriguchi statt. Es war die 58. Austragung der nationalen Titelkämpfe im Badminton in Japan.

Medaillengewinner

Weblinks
http://www.badminton.or.jp/2004/alljapan/
http://www.badminton-a.com/nbaevent/index/aj.htm

2004
Badminton 2004
Badmintonwettbewerb in Moriguchi

Japanische Badmintonmeisterschaft 2004


Tanecikli yapı, bütün maddelerin kendilerinin özelliklerini taşıyan oldukça küçük birimlerden (taneciklerden) meydana gelmesidir.

Örnek olarak; su için molekül, helyum gazı için atom, ışık için foton verilebilir.

Kimya terimleri
İstatistiksel mekanik

Tanecikli yapı


114P/Wiseman-Skiff, komet Jupiterove obitelji.

Otkrila ga je Jennifer Wiseman siječnja 1987. na dvjema fotografskim pločama koje je 28. prosinca 1986. u zvjezdarnici Lowell snimio Brian A. Skiff. Oboje su potvrdili komket 19. siječnja 1987. godine.

Vjeruje se da je komet 114P/Wiseman–Skiff roditeljsko tijelo prvog meteora fotografiranog s Marsa.

Izvori

Kometi

114P/Wiseman-Skiff


San Pablo el Simple (Tebas, Egipto, segunda mitad del siglo III - ca. 339) fue un anacoreta en Egipto, contemporáneo de San Antonio Abad y Pablo de Tebas, el primer eremita, lo que lo convierte en uno de los padres del yermo. Es venerado como santo por todas las confesiones cristianas.

Vida y leyenda

El relato de su vida se encuentra en De Vitis Patrum de Paladio de Helenópolis (cap. 8,28) y en la Historia eremitica de  Tirano Rufino (cap. 31), donde, con pequeñas variantes, narran los mismos hechos.

Era un campesino que, al descubrir que su esposa lo engañaba con otro hombre, la dejó y se convirtió en anacoreta. Pidió ser disícpulo de Antonio Abad, pero este no quería aceptarlo porque ya tenía 60 años.

Rechazado, Pablo se quedó en las puertas de la ermita de Antonio día y noche, hasta que en la cuarta noche, temiendo que muriera, Antonio le dejó entrar. Le ordenó hacer una cuerda de hojas de palma y, cuando acababa, le ordenaba deshacerlo y a empezar nuevamente. Para cenar, se limitaban a comer pedazos de pan.

Después de vivir con Antonio unos meses, Pablo abandonó el hogar del santo para vivir en una ermita separada pero cercana a la suya. Pronto el abad descubrió que san Pablo poseía singulares dones espirituales y un poder de curar y exorcizar más grande que el suyo. Así, cuando san Antonio no podía sanar a un enfermo, lo enviaba a san Pablo, quien le curaba infaliblemente.

Bibliografía
"St. Paul the Simple", en: Catholic encyclopedia.

Santos de Egipto
Santos de la Comunión anglicana
Anacoretas de Egipto
Egipcios del siglo IV
Santos cristianos de la Antigua Roma del siglo IV
Santos ortodoxos coptos
Santos católicos y ortodoxos
Monjes cristianos del siglo III
Monjes cristianos del siglo IV
Padres del desierto

Pablo el Simple


Mamadou Fadia Baldé, né le , est un homme politique guinéen.

Il est conseiller depuis  au sein du Conseil national de la transition guinéen dirigé par Dansa Kourouma.

Biographie
Depuis 2017, il est assistant technique électoral à la commission électorale nationale indépendante.

Le , Mamadou Fadia Baldé est nommé par décret membre du Conseil national de la transition en tant que représentant du partis politiques UFDG. Il est membre de la délégation des conseillers nationaux lors de la consultation nationale sur l'axe Dubréka, Boffa et Fria.

Notes et références

Voir aussi
 Conseil national de la transition

Naissance en Guinée
Naissance en juin 1981
Centre de Donka
Membre du Conseil national de transition guinéen de 2021

Mamadou Fadia Baldé


Casey Joel Stoner, (født 16. oktober 1985 i Southport, Queensland, Australien) er en tidligere australsk professionel motorcykelkører. Han er to gange blevet verdensmester i MotoGP i 2007 og 2011. Fra 2016 til 2018 fungerede Stoner som tester og udviklingskører for Ducati.

Referencer

Sportsfolk fra Australien
Motorcykelkørere

Casey Stoner


En deportes, una cesión o préstamo se produce cuando el club propietario de los derechos de un jugador permite al mismo actuar con otro conjunto diferente durante un periodo determinado de tiempo. Las cesiones pueden ser de varias semanas, meses o  varias temporadas.

Existen varias razones por las cuales un jugador puede ser cedido. La más frecuente tiene como protagonistas a jóvenes jugadores que son enviados a clubes de menor categoría para ganar experiencia y disfrutar de más minutos de juego efectivo. En este caso, el club propietario de los derechos puede continuar pagando el salario del deportista. Algunos equipos incluso buscan acuerdos con clubes de menor entidad de otros países para enviar a jugadores que no tienen oportunidades de jugar minutos como es el caso del Manchester United y el Royal Antwerp o el Arsenal y el Beveren.

Un club puede solicitar la cesión de un jugador, por ejemplo, si tiene una escasez de fondos para financiar fichajes. La cesión es la fórmula más económica ya que no se paga traspaso, solo el salario del deportista. La sustitución temporal de un jugador lesionado es otra de las motivaciones para recurrir a la cesión.

Una cesión puede estar restringida a un periodo de fichajes establecido por una competición. La cesión puede incluir una cláusula por la cual el jugador puede desvincularse de su club y quedarse de forma permanente en el equipo en el que ha actuado como cedido previa compensación económica.

Algunos jugadores son cedidos porque están descontentos en sus actuales clubes o porque tienen desavenencias irreconciliables con algún miembro de su equipo de origen y porque además no hay ninguna otra entidad que quiera contratar al deportista de forma permanente. Ejemplos de estos casos son Henri Camara y Craig Bellamy, que salieron temporalmente de sus respectivos clubes de origen, Wolverhampton Wanderers y Newcastle United.

Restricciones a jugadores cedidos de jugar contra su equipo de origen
En la Premier League, no se permite que los jugadores cedidos puedan actuar en partidos jugados contra sus equipos de origen (sección 7.2 de la regla M.6.). Los jugadores cedidos, sin embargo, sí pueden ser alineados contra los equipos propietarios de sus derechos en partidos de copa.

En la Liga Española de Fútbol Profesional, los contratos de cesión pueden incluir una cláusula que establezca una sanción económica si el jugador cedido juega contra su club de origen. El futbolista Pablo García, cedido por el Real Madrid, la llamó cláusula del cagazo, refiriéndose al miedo que manifestó Predrag Mijatović, entonces director deportivo del Real Madrid, a que hiciese un gran partido contra su equipo, por el mismo motivo, también se le denomina cláusula del miedo.

Pruebas no pagadas
En la Scottish Football League, se permite a los clubes contar con jugadores a prueba sin salario, incluso para partidos oficiales. Durante las primeras semanas de estos jugadores en la competición sus nombres pueden ser cambiados o incluso pueden aparecer como aprendices en las crónicas de los medios de comunicación.

Referencias

Véase también

 Número de camiseta (fútbol)

Terminología deportiva

Cesión (deportes)


Chenghai (; postal: Tenghai; Teochew: Thěng Hài) is a district of the city of Shantou, Guangdong Province, China.

Located at the Han River Delta in the southeast part of Guangdong Province, Chenghai spans from 116°41' to 116°54' E longitude and 23°23' to 23°38' N latitude. Chenghai is an important transportation hub of the area around east Guangdong, the southeast part of Fujian and south Jiangxi Province, which is known as the "Gateway of East Guangdong". The total area of this district is 345.23 square kilometres.

History

Chenghai was known as one of "Eight Counties of Chaozhou" () in Qing Dynasty and Republic of China period. It was founded as a county in 1563 AD, combining by the coastal lands separated from Haiyang County, Jieyang County and Raoping County, and under Chao Prefecture (Teochew)'s jurisdiction. The name Chenghai, meaning "clear [the Wokou of] the sea" (), was used as the county name due to the Jiajing wokou raids, which also indicated the reason of Chenghai's establishment. Chenghai was dissolved in 1666 when Kangxi Emperor banned on foreign trade but re-founded seven years later.

In 1860, Shantou, which lay in the southwest of Chenghai, was opened for foreigners and became a trading port according to Treaty of Tientsin. Shantou separated from Chenghai and became a city in 1921. Then Chenghai County was administered by Shantou conversely. On 21 June 1939, Japanese troops invaded the county town of Chenghai. Japanese force occupied Chenghai until 15 August 1945. The Communist People's Liberation Army captured Chenghai on 24 October 1949, 23 days after the People's Republic of China was founded.

From 1994 onward, Chenghai was upgraded to a county-level city and was administered by the Provincial Government directly (custody by Shantou). On 19 May 2003, Chenghai was absorbed as a district by Shantou. Chenghai became a part of Shantou Special Economic Zone on 1 May 2011.

Climate
Chenghai has a sunny climate, with plenty of rainfall, belonging to south subtropical monsoon climate. Controlled by cold high atmospheric pressure from the polar, winters are dry. Summers are rainy with high temperatures.

Economy
Chenghai, with a deep cultural tradition, is one of the most dynamic economic areas in East Guangdong. Its characteristic industries and local brands take the leading position in China and enjoy high reputation in the world market. Chenghai is successively titled as China Toys & Gifts City (in April 2003), China's Famous City of Woolen Sweaters( in January, 2014), Model Base on Transformation and Upgrading of National Foreign Trade, National Advanced Culture Area, National Science Demonstration Area, State Torch Program Feature Industry Base, Guangdong Animation (Toys) Creative Industrial Cluster, China Export Base of Toys and Gifts and so on.

Toy Industry
The crafts and toys industry in Shantou is one of the three major production bases of its kind in China. Chenghai District is the only "China Toys and Gifts City" awarded by China Light Industry Union, and has won the title of "Chenghai Industrial Base of Creative Design and Manufacture of Intelligent Toys in the National Torch Program" awarded by the Ministry of Science and Technology of China.
It now has more than 4,000 local toy, gift and anime manufacturers, franchisers and service providers. In 2013, the output value of Chenghai toys, gifts and animation was up 14% over the past year and reached more than 31 billion yuan, 70% of which were export earnings. It is worth noting that, in 2013, the output value of Chenghai's anime industry was 5.8 billion yuan, up 61% from a year ago. Now four listed companies have sprung up in this area. They are Guangdong Alpha Animation and Culture, Huawei Technology, Qunxing Toys, Rastar Group.
Chenghai now has formed a complete toy industrial chain, which includes toy design and development, mould making, producing and processing, printing and packaging, exhibition and trade promotion, logistics distribution and so forth.
Eight advantages of its toy manufacturing industry: industrial clusters, trade facilitation, vast diversity of types, attractive designs, quality assurance, constellation of brands, appropriate prices and high added value. The district was listed in the 2021 Notorious Markets List due to the prevalence of counterfeit toy factories.

Education

Known Senior High Schools
There are four key senior high schools in Chenghai, including Chenghai Middle School, Subei Middle School, Experimental Middle School and Overseas Chinese High School. Chenghai Middle School is the most famous one.
 Chenghai Middle School
Located in No. 16 Cultural (Wenhua) Road, it is set up in September 1915, which is the first county middle school in east Guangdong. It was rated as the first class school of Guangdong Province in 1994. Outstanding alumnus of this school includes Qin Mu (a famous modern writer), Zheng Songhui (the deputy chief designer of Shenzhou V Spacecraft), etc.

Tourist Attractions

There are 25 attractions open to the public.
Chen Cihong's Residence (Nice Breeze in Cihong's Residence, one of Shantou's Eight Sights)
Known as the best overseas Chinese residence in Lingnan and a key protected cultural relics in Guangdong Province, Chen Cihong's Former Residence was built by the famous Chen Hongli family in Qianmei Village, Longdu Town, Chenghai District. The construction of the residence started in 1910, lasted almost 30 years and was not finished until 1939. The 25,400-sqm residence consists of 506 rooms in 4 complex houses where the traditional Chaoshan architectural style of "4-horse-drawn chariot" goes well with western villas. The 4 complex houses are Langzhong Mansion, Shoukang Dwelling, Shanju Chamber and Sanlu Study, and strewed between them are pavilions, terraces, corridors and overpasses, forming a giant courtyard. The residence is basically built with brick and timber and decorated with Chaoshan wood carvings, stone carvings, plaster sculptures, porcelain and glass. Galleries for puppet shows, local operas, folk customs and handicrafts are opened here and local Shuangyao'e (geese fight) square dance and tea performance are staged in the residence. It is actually a museum for the overseas Chinese culture in Chaoshan area.

Lianhua Scenery Area:  one of AAAA National Tourist Attractions, a characteristic tourism town and Eco-Demonstration Town in Guangdong.
It was located in Lianhua Town, Chenghai District. There are a series of attractions, including Xipu Village (patriotism education base and art sketch base), the Lotus Temple (a protected cultural relics in Chenghai District and a religious culture area), the Sheng'an ancient village with the style of Hakka circular house, Lotus Mountain Hot-Spring Holiday Resort, Nature Leisure Farm and Yuandong Chinese orchid Co. (place of planting orchids).

 Cultural Revolution Museum:
First Museum of Cultural Revolution

As the writer Ba Jin dreamed of, this may be the first non-official museum in China mainland dedicated to the Cultural Revolution.

Some of the funding came from the Hong Kong businessman Li Ka-shing, originally from Shantou, who also funded Shantou University.
Located at Mountain Ta in Lianshang Town of Chenghai District, the Cultural Revolution Museum was finished building and open on January 1, 2005. It is the first non-official museum in China built for memorizing Cultural Revolution. The museum is housed in a classical Pagoda-style building. In the museum, the hundreds of engravings come from a 1995 book called Cultural Revolution Museum, published by Yang Kelin in Hong Kong. There are shocking images of teachers and intellectuals in dunce hats being led out by farmers, of children and their dead parents and of zealots attaching revolutionary messages to large Buddha statues.

 Laiwu Island:
Laiwu is the name of a town belonging to Chenghai District. Located in Laiwu Tourist Resort (one of AAA National Tourist Attractions) at East Chenghai, facing Nao'ao Island across the sea, Laiwu Island has an area of 6 square kilometers, which is known for its charming natural scenery, the historical sites and the legend of goddess Laiwu. Seaweed is the famous products in Laiwu.

Notable individuals

 Qin Mu: a famous modern writer

The ancestors of the following people were born in Chenghai:
Chatichai Choonhavan (): former Prime Minister of Thailand.
Chen Yulu (): Chinese economist, educator, author, and politician, deputy governor of People's Bank of China.
Sammi Cheng (): Hong Kong Cantopop singer and actress.
Pridi Banomyong (; ): former Prime Minister and Senior Statesman of Thailand
Taksin (; ; Teochew: Dênchao): the first and only monarch of Thonburi kingdom.

References

External links

 Official site

Shantou
County-level divisions of Guangdong
1563 establishments in China

Chenghai District


Tomotaka Kitamura (født 27. maj 1982) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Yokohama FC og Montedio Yamagata.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Tomotaka Kitamura


Der 36. Giro del Trentino ist ein Rad-Etappenrennen, das vom 17. bis zum 20. April 2012 stattfindet. Es wird in vier Etappen über eine Gesamtdistanz von 511,6 Kilometern ausgetragen. Das Rennen ist Teil der UCI Europe Tour 2012 und dort in die Kategorie 2.HC eingestuft.

Teilnehmer
An den Start gehen 17 Radsportteams, darunter fünf mit einer UCI ProTeam-Lizenz  und 12 UCI Professional Continental Teams.
Das letzte teilnehmende Team Idea ist das einzige UCI Continental Team.

Etappen

2012
Radrennen 2012

Giro del Trentino 2012


Die Freiberger Bergwerksteiche sind ein Fauna-Flora-Habitat (FFH) in Sachsen. Das Gebiet umfasst zehn verstreut liegende Teilflächen mit insgesamt 305 ha im Süden Freibergs. Geschützt werden Flora und Fauna in den durch den Bergbau entstandenen Kunst-, Hütten- und Pochwerksteichen sowie angrenzender Wiesen und Wälder.

Lage
Die zehn Teilflächen erstrecken sich ungefähr in Nord-Süd-Richtung von Freiberg über Brand-Erbisdorf, Weißenborn/Erzgeb., Großhartmannsdorf, Mulda/Sa. bis nach Pfaffroda und Sayda über ca. 23 km. Sieben Teiche sind über die Kunstgräben und Röschen der Revierwasserlaufanstalt Freiberg (RWA) miteinander verbunden.

Teilflächen

BWv=Betriebswasserversorgung, F=Fischerei, HWS=Hochwasserschutz, K=Wasserkraft, NEG=Naherholungsgebiet, NSG=Naturschutzgebiet, TWv=Trinkwasserversorgung

Zweck

Für dieses FFH-Gebiet sind vier Erhaltungsziele definiert:
 Erhaltung eines Teichgebietssystems, bestehend vor allem aus mesotrophen Gewässern mit Vegetation auf zeitweilig trockenfallenden Sand- und Schlammböden, welche durch Gräben miteinander verbunden sind, sowie der angrenzenden Bergwiesen und naturnahen Waldbereiche. Die Teiche stellen bedeutende Kulturdenkmäler der mittelalterlichen Montanindustrie in der Region dar.
 Bewahrung oder Wiederherstellung "Natürlicher Lebensräume von gemeinschaftlichem Interesse" (insbesondere die oligo- bis mesotrophen Stillgewässer mit einer artenreichen und großflächig auftretenden Teichbodenvegetation)
 Bewahrung oder Wiederherstellung von "Tier- und Pflanzenarten von gemeinschaftlichem Interesse" (insbesondere Fischotter, Großes Mausohr, Kammmolch und Scheidenblütgras).
 Besondere Bedeutung kommt der Erhaltung beziehungsweise der Förderung der Unzerschnittenheit und funktionalen Zusammengehörigkeit der Lebensraumtyp- und Habitatflächen des Gebietes, der Vermeidung von inneren und äußeren Störeinflüssen auf das Gebiet sowie der Gewährleistung funktionaler Kohärenz innerhalb des Gebietssystems NATURA 2000 zu, womit entscheidenden Aspekten der Kohärenzforderung der FFH-RL entsprochen wird.

Literatur

Weblinks

 Verordnung der Landesdirektion Chemnitz zur Bestimmung des Gebietes von gemeinschaftlicher Bedeutung "Freiberger Bergwerksteiche", abgerufen am 5. Oktober 2015
 Stauanlagenverzeichnis Sachsen
 Naturführer Osterzgebirge
 Gebietsdaten (PDF; 126 kB)

Einzelnachweise

FFH-Gebiet in Sachsen
Geographie (Freiberg)
Gewässer im Landkreis Mittelsachsen

Freiberger Bergwerksteiche


Hakan Ünsal (d. 14 Mayıs 1973, Sinop), Türk eski millî futbolcu, futbol yorumcusu ve 4. Profesyonel Futbolcular Derneği Başkanı.

Kulüp kariyeri
Futbola Sinop'un Ayancık Gençlikspor takımında başlamıştır. 1991 yılında İstanbul 1. Amatör Ligi takımlarından Emlak Bankası Eyüpspor'a transfer olmuş, 2 sezon bu takımın formasını giydikten sonra 1992-93 sezonunda Kardemir Karabükspor'a transfer olmuştur. 1993-94 sezonunda Kardemir Karabükspor'dan Galatasaray'a transfer olan Hakan Ünsal, 2002 yılında İngiliz Premier Lig takımlarından Blackburn Rovers'ta kısa süren bir yurt dışı tecrübesi yaşadı. 2004-05 sezonunda Galatasaray'dan Çaykur Rizespor'a transfer olduktan kısa bir süre sonra emekli oldu.

Oyun stili
Bir hücum beki olan Ünsal, sol çizgi boyunca oyuna hakim olabilen bir futbolcudur birebirlerde güçlü fiziği ve saldırgan yapısı sayesinde genellikle ayakta kalan oyuncu olur. 2000 Yılında, Real Madrid ile yapılan Avrupa Süper Kupası mücadelesinde orta saha çizgisinde buluştuğu topu sol çizgi boyunca taşıdığı ve penaltı yaptırdığı sahne futbolseverlerin hâlâ hatırladığı bir pozisyondur.

Futbol sonrası yaşamı
Şu sıralar Türk televizyonlarında spor yorumcusu olarak görev yapmaktadır. Ünsal 2015 yılında Türkiye Profesyonel Futbolcular Derneği başkanlığına seçildi.

Millî takım kariyeri
Türkiye millî futbol takımının UEFA 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası Finalleri'nde çeyrek final oynayan, 2002 FIFA Dünya Kupasında dünya üçüncüsü olan, Galatasaray'ın 2000 yılındaki UEFA Kupası ve UEFA Süper Kupası şampiyonu olan ve 2001'de UEFA Şampiyonlar Ligi'nde çeyrek final oynayan kadrolarında yer aldı.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 ayancuk.com İnternet Sitesi -  Hakan Ünsal
 Hakan Ünsal Resmi İnternet Sitesi

1973 doğumlular
Ayancık doğumlular
Sinop doğumlu futbolcular
Türk erkek futbolcular
Türk futbol yorumcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Galatasaray SK futbolcuları
Kardemir Karabükspor futbolcuları
Çaykur Rizespor futbolcuları
Blackburn Rovers FC futbolcuları
Yaşayan insanlar
Türk gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki Türk gurbetçiler
Süper Lig futbolcuları
Premier League futbolcuları
2002 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Defans futbolcuları
UEFA Kupası'nı kazanan futbolcular

Hakan Ünsal


Regimentul 14 Infanterie a fost o unitate de nivel tactic care s-a constituit la 14/27 august 1916, prin mobilizarea unităților și subunităților existente la pace aparținând de Regimentul Roman No. 14. Regimentul a făcut parte din organica Brigăzii 14 Infanterie, fiind dislocat la pace în garnizoana Roman. La intrarea în război, Regimentul 14 Infanterie a fost comandat de locotenent-colonelul Petcu Damian. Regimentul 14 Infanterie a participat la acțiunile militare pe frontul românesc, pe toată perioada războiului, între 14/27 august 1916 - 28 ocotmbrie/11 noiembrie 1918.

Participarea la operații

Campania anului 1916

Campania anului 1917

Comandanți

Note

Bibliografie

 Falkenhayn, Erich von, Campania Armatei a 9-a împotriva românilor și a rușilor, Atelierele Grafice Socec & Co S.A., București, 1937
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918,vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, România în războiul mondial 1916-1919, vol I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1941
 ***, Marele Cartier General al Armatei României. Documente 1916 – 1920, Editura Machiavelli, București, 1996
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989
 ***, România în anii primului Război Mondial, Editura Militară, București, 1987
 ***, România în primul război mondial, Editura Militară, 1979
Lectură suplimentară
 Grumuș, Sorin, Istoricul Regimentului 14 Dorobanți "Roman" (1872-1944)'', Editura Centrului Tehnic-Editorial al Armate, București, 2015, ISBN: 9786065241374

Vezi și
 Luptele de la Agăș și Goioasa (1916)
Ordinea de bătaie a Armatei României (1916)
Ordinea de bătaie a Armatei României (1917)

Unități militare române din Primul Război Mondial
Unități militare din România cu monografii

Regimentul 14 Infanterie (1916-1918)


Ağaçkakangiller (Picidae), kuşlar (Aves) sınıfının karinalılar (Carinatae) bölümünün gökkuzgunumsular (Coraciiformes) takımına ait Ağaçkakansılar (Piciformes) alt takımı içinde yer alan ve içinde Boyunburanlar (Jynginae), Picinae ve cüce ağaçkakanlar (Picumninae) alt familyalarını barındıran familya. Bu familyadaki kuşlar Avustralya, Madagaskar ve kutup bölgeleri dışında dünyanın her yerinde bulunur. Türleri çoğu orman ve ağaçlıklı alanlarda yaşasa da, çöllerde yaşan bazı türleri de bulunur.

Sınıflandırma
Aşağıda 2005 tarihli ITIS sınıflandırması kaynak alınmıştır:

 Familya Ağaçkakangiller (Picidae)
 Alt familya Boyunçevirengiller veya Boyunburanlar (Jyngidae)
 Cins Boyunçeviren veya Boyunburan (Jynx)
 Jynx ruficollis - Kızıl boğazlı boyunburan
 Jynx torquilla - Bayağı boyunburan
 Alt familya Picinae
 Cins Blythipicus
 Blythipicus pyrrhotis - Körfez ağaçkakanı
 Blythipicus rubiginosus - Maron ağaçkakan
 Cins Campephilus
 Campephilus gayaquilensis - Guayaquil ağaçkakanı
 Campephilus guatemalensis - Soluk gagalı ağaçkakan
 Campephilus haematogaster - Al karınlı ağaçkakan
 Campephilus imperialis - İmparator ağaçkakanı
 Campephilus leucopogon - Krem sırtlı ağaçkakan
 Campephilus magellanicus - Macellan ağaçkakanı
 Campephilus melanoleucos - Al tepeli ağaçkakan
 Campephilus pollens - Ulu ağaçkakan
 Campephilus principalis - Fildişi gagalı ağaçkakan
 Campephilus robustus - Gürbüz ağaçkakan
 Campephilus rubricollis - Kızıl enseli ağaçkakan
 Cins Campethera
 Campethera abingoni
 Campethera bennettii
 Campethera cailliautii
 Campethera caroli
 Campethera maculosa
 Campethera mombassica
 Campethera nivosa
 Campethera notata
 Campethera nubica
 Campethera punctuligera
 Campethera tullbergi
 Cins Celeus
 Celeus loricatus
 Celeus undatus
 Celeus grammicus
 Celeus castaneus
 Celeus elegans
 Celeus lugubris
 Celeus flavescens
 Celeus ochraceus
 Celeus flavus
 Celeus spectabilis
 Celeus obrieni
 Celeus torquatus
 Celeus galeatus
 Cins Chrysocolaptes
 Chrysocolaptes festivus
 Chrysocolaptes guttacristatus
 Chrysocolaptes socialis
 Chrysocolaptes stricklandi
 Chrysocolaptes strictus
 Chrysocolaptes haematribon
 Chrysocolaptes xanthocephalus
 Chrysocolaptes lucidus
 Chrysocolaptes erytrocephalus
 Cins Colaptes
 Colaptes rubiginosus
 Colaptes aeruginosus
 Colaptes auricularis
 Colaptes rivolii
 Colaptes atricollis
 Colaptes punctigula
 Colaptes melanochloros
 Colaptes auratus
 Colaptes chrysoides
 Colaptes fernandinae
 Colaptes pitius
 Colaptes rupicola
 Colaptes campestris
 Colaptes oceanicus
 Cins Dendrocopos
 Dendrocopos hyperythrus
 Dendrocopos macei
 Dendrocopos analis
 Dendrocopos atratus
 Dendrocopos darjellensis
 Dendrocopos himalayensis
 Dendrocopos assimilis
 Dendrocopos syriacus
 Dendrocopos leucopterus
 Dendrocopos major
 Dendrocopos noguchii
 Dendrocopos leucotos
 Cins Dendropicos
 Dendropicos elachus
 Dendropicos poecilolaemus
 Dendropicos abyssinicus
 Dendropicos fuscescens
 Dendropicos gabonensis
 Dendropicos lugubris
 Dendropicos stierlingi
 Dendropicos elliotii
 Dendropicos goertae
 Dendropicos spodocephalus
 Dendropicos griseocephalus
 Dendropicos obsoletus
 Cins Dinopium
 Dinopium shorii
 Dinopium javanense
 Dinopium everetti
 Dinopium benghalense
 Dinopium psarodes
 Cins Dryocopus
 Dryocopus lineatus
 Dryocopus pileatus
 Dryocopus schulzii
 Dryocopus javensis
 Dryocopus hodgei
 Dryocopus martius
 Cins Gecinulus
 Gecinulus grantia - Soluk başlı ağaçkakan
 Cins Geocolaptes
 Geocolaptes olivaceus - Yer ağaçkakanı
 Cins Hemicircus
 Hemicircus canente - Yürek benekli ağaçkakan
 Hemicircus concretus - Gri ve soluk sarı ağaçkakan
 Cins Hypopicus
 Hypopicus hyperythrus - Pas rengi karınlı ağaçkakan
 Cins Meiglyptes
 Meiglyptes jugularis - Kara ve soluk sarı ağaçkakan
 Meiglyptes tristis - Soluk sarı butlu ağaçkakan
 Meiglyptes tukki - Soluk sarı boyunlu ağaçkakan
 Cins Melanerpes
 Melanerpes aurifrons - Altın alınlı ağaçkakan
 Melanerpes cactorum - Beyaz alınlı ağaçkakan
 Melanerpes candidus - Ak ağaçkakan
 Melanerpes carolinus - Kızıl karınlı ağaçkakan
 Melanerpes chrysauchen - Altın enseli ağaçkakan
 Melanerpes chrysogenys - Altın yanaklı ağaçkakan
 Melanerpes cruentatus - Sarı perçemli ağaçkakan
 Melanerpes erythrocephalus - Kızıl başlı ağaçkakan
 Melanerpes flavifrons - Sarı alınlı ağaçkakan
 Melanerpes formicivorus - Meşe palamudu ağaçkakanı
 Melanerpes herminieri - Guadeloupe ağaçkakanı
 Melanerpes hoffmannii - Hoffmann ağaçkakanı
 Melanerpes hypopolius - Gri alınlı ağaçkakan
 Melanerpes lewis - Lewis ağaçkakanı
 Melanerpes portoricensis - Porto Riko ağaçkakanı
 Melanerpes pucherani - Kara yanaklı ağaçkakan
 Melanerpes pulcher - Güzel ağaçkakan (2005 yılına kadar M. chrysauchen türünün alt türüydü.)
 Melanerpes pygmaeus - Yukatan ağaçkakanı
 Melanerpes radiolatus - Jamaika ağaçkakanı
 Melanerpes rubricapillus - Kızıl tepeli ağaçkakan
 Melanerpes striatus - Hispanyola ağaçkakanı
 Melanerpes superciliaris - Kara kirpikli ağaçkakan
 Melanerpes uropygialis - Gila ağaçkakanı
 Cins Mulleripicus
 Mulleripicus fulvus - Kül rengi ağaçkakan
 Mulleripicus funebris - Kurum rengi ağaçkakan
 Mulleripicus pulverulentus - Büyük arduvaz rengi ağaçkakan
 Cins Picoides
 Picoides albolarvatus - Ak başlı ağaçkakan
 Picoides arcticus - Kara sırtlı ağaçkakan
 Picoides arizonae - Arizona ağaçkakanı
 Picoides borealis - Kızıl kokartlı ağaçkakan
 Picoides dorsalis - Amerikan üç parmaklı ağaçkakanı
 Picoides lignarius - Çizgili ağaçkakan
 Picoides mixtus - Damalı ağaçkakan
 Picoides nuttallii - Nuttall ağaçkakanı
 Picoides pubescens - Tüylü ağaçkakan
 Picoides scalaris - Merdiven sırtlı ağaçkakan
 Picoides stricklandi - Strickland ağaçkakanı
 Picoides tridactylus - Üç ayaklı ağaçkakan
 Picoides villosus - Kıllı ağaçkakan
 Cins Piculus
 Piculus auricularis - Gri taçlı ağaçkakan
 Piculus aurulentus - Sarı kaşlı ağaçkakan
 Piculus callopterus - Çizgili yanaklı ağaçkakan
 Piculus chrysochloros - Altın yeşil ağaçkakan
 Piculus flavigula - Sarı boğazlı ağaçkakan
 Piculus leucolaemus - Ak boğazlı ağaçkakan
 Piculus rivolii - Al örtülü ağaçkakan
 Piculus rubiginosus - Altın zeytin rengi ağaçkakan
 Piculus simplex - Pas rengi kanatlı ağaçkakan
 Cins Ağaçkakan (Picus)
 Picus awokera - Japon yeşil ağaçkakanı
 Picus canus - Gri başlı ağaçkakan
 Picus chlorolophus - Küçük sarıboyun
 Picus erythropygius - Kara başlı ağaçkakan
 Picus flavinucha - Büyük sarıboyun
 Picus mentalis - Damalı boğazlı ağaçkakan
 Picus miniaceus - Çizgili ağaçkakan
 Picus puniceus - Kızıl kanatlı ağaçkakan
 Picus rabieri - Kızıl kolyeli ağaçkakan
 Picus squamatus - Pul karınlı ağaçkakan
 Picus vaillantii - Levaillant ağaçkakanı
 Picus viridanus - Çizgili göğüslü ağaçkakan
 Picus viridis - Yeşil ağaçkakan
 Picus vittatus - Örgülü ağaçkakan
 Picus xanthopygaeus - Çizgili boğazlı ağaçkakan
 Cins Reinwardtipicus
 Reinwardtipicus validus - Turuncu sırtlı ağaçkakan
 Cins Sapheopipo
 Sapheopipo noguchii - Okinawa ağaçkakanı
 Cins Sphyrapicus
 Sphyrapicus nuchalis - Kızıl boyunlu ağaçkakan
 Sphyrapicus ruber - Kızıl göğüslü ağaçkakan
 Sphyrapicus thyroideus - Williamson ağaçkakanı
 Sphyrapicus varius - Sarı karınlı ağaçkakan
 Cins Veniliornis
 Veniliornis affinis - Kızıl lekeli ağaçkakan
 Veniliornis callonotus - Al sırtlı ağaçkakan
 Veniliornis cassini - Altın kolyeli ağaçkakan
 Veniliornis chocoensis - Choco ağaçkakanı
 Veniliornis dignus - Sarı dışkılıklı ağaçkakan
 Veniliornis frontalis - Benek alınlı ağaçkakan
 Veniliornis fumigatus - Dumanlı kahverengi ağaçkakan
 Veniliornis kirkii - Kızıl butlu ağaçkakan
 Veniliornis maculifrons - Sarı kulaklı ağaçkakan
 Veniliornis nigriceps - Çubuk karınlı ağaçkakan
 Veniliornis passerinus - Küçük ağaçkakan
 Veniliornis sanguineus - Kan renkli ağaçkakan
 Veniliornis spilogaster - Beyaz benekli ağaçkakan
 Cins Xiphidiopicus
 Xiphidiopicus percussus - Küba yeşil ağaçkakanı
 Alt familya Picumninae - Cüce ağaçkakanlar
 Cins Nesoctites
 Nesoctites micromegas - Antiller cüce ağaçkakanı
 Cins Picumnus
 Picumnus albosquamatus - Ak kamalı cüce ağaçkakan
 Picumnus aurifrons - Çubuk göğüslü cüce ağaçkakan
 Picumnus castelnau - Sade göğüslü cüce ağaçkakan
 Picumnus cinnamomeus - Kestane rengi cüce ağaçkakan
 Picumnus cirratus - Ak çubuklu cüce ağaçkakan
 Picumnus dorbygnianus - Göz benekli cüce ağaçkakan
 Picumnus exilis - Altın pullu cüce ağaçkakan
 Picumnus fulvescens - Esmer cüce ağaçkakan
 Picumnus fuscus - Pasboyunlu cüce ağaçkakan
 Picumnus granadensis - Grimsi cüce ağaçkakan
 Picumnus innominatus - Çilli cüce ağaçkakan
 Picumnus lafresnayi - Lafresnaye cüce ağaçkakanı
 Picumnus limae - Aşıboyası renkli cüce ağaçkakan
 Picumnus minutissimus - Ok başlı cüce ağaçkakan
 Picumnus nebulosus - Benekli cüce ağaçkakan
 Picumnus nigropunctatus - Kara benekli cüce ağaçkakan
 Picumnus olivaceous - Zeytin renkli cüce ağaçkakan
 Picumnus pumilus - Orinoco cüce ağaçkakanı
 Picumnus pygmaeus - Lekeli cüce ağaçkakan
 Picumnus rufiventris - Pas rengi göğüslü cüce ağaçkakan
 Picumnus sclateri - Ekvador cüce ağaçkakan
 Picumnus spilogaster - Ak karınlı cüce ağaçkakan
 Picumnus squamulatus - Pullu cüce ağaçkakan
 Picumnus steindachneri - Çil göğüslü cüce ağaçkakan
 Picumnus subtilis - Parlak çubuklu cüce ağaçkakan
 Picumnus temminckii - Aşıboyası renkli kolyeli cüce ağaçkakan
 Picumnus varzeae - Varzea cüce ağaçkakanı
 Cins Sasia
 Sasia abnormis - Pas rengi cüce ağaçkakan
 Sasia africana - Afrika cüce ağaçkakanı
 Sasia ochracea - Ak alınlı cüce ağaçkakan

Dış bağlantılar

Kaynakça

Ağaçkakangiller


عين الخَزّازِيّة أو الخَزّازِيّة قرية تقع في معتمدية القيروان الجنوبية بولاية القيروان من الوسط التونسي. ترقيمها البريدي هو 3143.

قرى ولاية القيروان

عين الخزازية


Infestation es el séptimo y último álbum de estudio de la banda estadounidense de Glam Metal Ratt. Este a´lbum ha sido uno de sus últimos y recientes trabajos de la banda después de casi 11 años de ausencia musical, ya que su anterior álbum el auto-titulado Ratt en 1999 tuvo muchas críticas para los fanes. En este último trabajo marca el debut como guitarrista en la banda Carlos Cavazo, (ex-Quiet Riot). Fue lanzado por Roadrunner Records, un sub-sello de su casa desde hace mucho tiempo después del Atlantic Records.

Este nuevo álbum recoge pistas de sus sonidos clásicos ochenteros y sus estridentes solos de guitarra como en sus clásicos Out of the Cellar, el Dancing Undercover, Invasion of your Privacy, el Reach for the Sky y el Detonator.

En un 17 de febrero de 2010, una entrevista con el Servicio de Noticias de Artesanos, al cantante Stephen Pearcy dijo que sobre el álbum:

Lista de canciones

Integrantes
Stephen Pearcy - Voz Líder
Warren DeMartini - Guitarra Principal
Robbie Crane - Bajo/voces
Carlos Cavazo - Guitarra Rítmica/principal/voces
Bobby Blotzer - Percusión

Otros Integrantes
John Corabi -Guitarra Rítmica/voces (Tema 11 - Don't Let Go)

Recepción

En los EE.UU., el álbum debutó en el # 30 y vendió más de 14.000 copias la primera semana de su lanzamiento. En Japón, el álbum llegó al # 5.

Videoclips/Sencillos
"Best Of Me"
"Eat Me Up Alive"

Referencias

Enlaces externos
"Infestation" at Ratt's official homepage

Álbumes de 2010
Álbumes de hard rock
Álbumes de Ratt
Álbumes de Roadrunner Records
Álbumes en inglés

Infestation