Margherita is an Italian feminine given name. It also is a surname.  As a word, in Italian it means "daisy". The name is related to Margaret.

Given name
As a name, it may refer to:

Margherita Aldobrandini (1588–1646), Duchess consort of Parma
Margherita de' Medici (1612–1679), Duchess of Parma and Piacenza
Margherita Maria Farnese (1664–1718), Duchess of Modena and Reggio
Princess Margherita of Bourbon-Parma (1847–1893)
Margherita of Savoy (1851–1926), former Queen Consort of Italy and wife of Umberto I
Margherita, Archduchess of Austria-Este (1930–2022)
Margherita Bagni (1902–1960), Italian actress
Margherita Piazzola Beloch (1879–1976), Italian mathematician
Margherita Boniver (born 1938), Italian politician
Margherita Buy (born 1962), Italian actress
Margherita Caffi (1650–1710), Italian painter of still lifes
Margherita Carosio (1908–2005), Italian operatic soprano
Margherita Durastanti (fl. 1700–1734), Italian singer
Margherita Galeotti (1867–after 1912), Italian pianist and composer
Margherita Gargano (born 1952), Italian middle-distance runner
Margherita Gonzaga (disambiguation)
Margherita Granbassi (born 1979), Italian fencer
Margherita Grandi (1894–1972), Australian-born Italian soprano born Margaret Gard
Margherita Guidacci (1921–1992), Italian poet
Margherita Hack (1922–2013), Italian astrophysicist and popular science writer
Margherita Magnani (born 1987), Italian middle-distance runner
Margherita Roberti, American operatic soprano whose career began in 1948 and ended in 1988
Margherita Sarfatti (1880–1961), Italian journalist and mistress of Benito Mussolini
Margherita Taylor (born 1972), English TV and radio presenter
Margherita Zalaffi (born 1966), Italian fencer

Surname
 Lesli Margherita, American actress

See also
Regina Margherita (disambiguation)
Santa Margherita (disambiguation)
Pizza Margherita
"Felicidad (Margherita)", a song
Margaret (name)
Margaret (disambiguation)
Margarita (disambiguation)

Feminine given names
Given names derived from gemstones
Italian feminine given names

Margherita


Arnold de Lantins, también conocido como Arnoldus de Lantinis, (fl. 1420 – antes del 2 de julio de 1432) fue un compositor franco-flamenco de finales de la Edad Media y principios del Renacimiento. Es uno de unos pocos compositores que muestra aspectos de los estilos medieval y renacentista. Fue contemporáneo de Dufay durante la estancia de éste en Italia.

Vida
Se sabe muy poco sobre su vida, a excepción de unos pocos años desde la década de 1420 hasta alrededor de 1430. Se cree que provenía de Flandes o áreas adyacentes. A principios de la década de 1420 probablemente estuvo al servicio de la familia Malatesta, en Rímini o Pesaro, ya que Dufay lo mencionó en el texto de un rondeau, que fue escrito entre 1420 y 1424. Lantins estaba en Venecia en 1428 y en Roma en 1431, en esta última ciudad formó parte del coro de la capilla papal como cantante, junto a Dufay. Permaneció en Roma seis meses y después desaparece de la historia. Roma estaba entrando en un período de agitación relacionada con el movimiento conciliador tras la muerte en febrero de 1431 del Papa Martín V, muchos músicos abandonan Roma en ese momento o poco después, y Lantins pudo haber sido uno de ellos.

No se sabe a ciencia cierta si Arnold de Lantins era pariente de Hugo de Lantins, un compositor activo en el mismo tiempo que él. No es improbable, dado que las obras de ambos suelen figurar juntas en colecciones y parece que pudieron haber estado en las mismas regiones geográficas. No obstante, una gran diferencia estilística entre las obras de los dos compositores confirma que no puede ser la misma persona.

Obra
La música de Lantins se tuvo en alta estima y aparece junto a la de Guillaume Dufay, Gilles Binchois y Johannes Ciconia en las colecciones de manuscritos contemporáneos. En particular, un motete (Tota pulchra es) se encuentra en fuentes ampliamente difundidas. Dado que esto tuvo lugar antes de la llegada de la imprenta, la amplia distribución de las copias se considera evidencia de la fama y popularidad de los compositores.

Arnold escribió la Misa, que se encuentra en Bolonia Q15 (todos los movimientos se encuentran en OX 213, aunque los dos últimos movimientos se separan; sólo los tres primeros movimientos se encuentran en Bolonia 2216). También escribió varias partes de una misa compuesta en Bolonia Q15, sumándose a los movimientos escritos por Johannes Ciconia. Existen otros ejemplos de autores que añaden movimientos a misas parciales escritas por otros compositores, por ejemplo Zacara da Teramo, en concreto en Bolonia Q15. Los movimientos de misas de Arnold son bastante simples musicalmente, con tres voces, utiliza la técnica del motivo principal (Kopfmotif) y evita la escritura imitativa.

Algunas de sus obras sacras, como sus motetes marianos, contienen escritura melódica florida y cierto uso de la imitación.

También escribió música profana, incluyendo ballades y rondeaux, todos los cuales se encuentran en francés, así como algunas más cortas piezas sacras. Algunos de ellos se refieren a personas o acontecimientos específicos, pero ninguno de ellos se ha podido identificar de manera concluyente.

Discografía
 1954 – Music at the Burgundian Court. Dufay, Ockeghem, Obrecht. Pro Musica Antiqua, Safford Cape. (Vanguard Everyman).
 1988 – Musica del XV Secolo in Italia. Ensemble Ars Italica. (Tactus).  (Contiene In tua memoria).
 1995 – Music in Flemish Cities and Beguignages 1400-1500. Capilla Flamenca. (Eufoda).
 2001 – Lantins: Missa Verbum incarnatum. Capilla Flamenca, Psallentes, Oltremontano. (Ricercar).  (Contiene O pulcherrina mulierum).
 2008 – The St. Emmeram Mensural Codex. Munich, Bayerische Staatsbibliothek, clm 14274. Stimmwerck. (Aeolus).  (Contiene Tota pulchra es).
 2011 – The Flemish Polyphony. Varios intérpretes. (Ricercar).

Referencias

Bibliografía

 Kućmierz, Lidia (1995). Construction of music in non-mass works of Arnold de Lantins. Tesis. Universidad Jaguelónica de Cracovia.

Enlaces externos

 «Arnold de Lantins» obras digitalizadas en Digital Image Archive of Medieval Music (DIAMM)
 In tua memoria de Lantins, grabación interpretada por Umeå Akademiska Kör.

Fallecidos en Roma
Compositores de la Edad Media
Compositores francoflamencos del siglo XV
Compositores de la Escuela borgoñona
Flamencos del siglo XV

Arnold de Lantins


Dune: Tanrı İmparatoru, Frank Herbert tarafından kaleme alınmış ve dünyanın en çok satılan bilimkurgu romanları olan Dune diisinin dördüncü kitabıdır. Arthur C. Clarke'ın ifadesiyle, "Yüzüklerin Efendisi ile kıyaslanabilecek tek şaheser kurgu romandır.".

Kaynakça

Dune romanları

Dune Tanrı İmparatoru


Mărturie pentru viitor este un film românesc din 1975 regizat de Nicolae Cabel.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1975 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1975

Mărturie pentru viitor


Le terme ligne 86 est utilisé pour désigner un grand nombre de lignes de transports en commun :

Tramway

Australie
 Ligne 86 du tramway de Melbourne.

Belgique
 ancienne ligne 86 du tramway de Bruxelles ;
 ancienne ligne 85/86 du tramway vicinal de Charleroi ;
 Autre nom de l'ancienne ligne 59 du réseau de Liège de la SNCV Liège.

Voies ferrées
 Ligne 86 des chemins de fer belge
 Ligne 86 du réseau ferroviaire national hongrois

Voir aussi

86

Ligne 86


Baron Wise, of King's Lynn in the County of Norfolk, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created on 24 December 1951 for the Labour politician Frederick Wise. He had previously represented King's Lynn in the House of Commons.  the title is held by his grandson, the third Baron, who succeeded in 2012. This is the latest extant hereditary peerage created on the recommendation of a Labour government.

Barons Wise (1951)
Frederick John Wise, 1st Baron Wise (1887–1968)
John Clayton Wise, 2nd Baron Wise (1923–2012)
Christopher John Clayton Wise, 3rd Baron Wise (born 1949)

The heir apparent is the present holder's elder son the Hon. Thomas Christopher C, Wise (born 1989).
A younger son, Hilary Archibald Frederick Wise, was born in 1990.

References

Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990.

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1951
Noble titles created for UK MPs

Baron Wise


Pollokshaws () is an area on the South side of the city of Glasgow, Scotland. It is bordered by the residential neighbourhoods of Auldhouse to the east, Eastwood and Hillpark to the south and Shawlands to the north, with the Glasgow South Western Line railway and the open lands of Pollok Country Park to the west. The White Cart Water flows through the area.

The housing stock consists of some sandstone tenement housing, modern brick tenement-style buildings, low-rise social housing and high rise/multi-storey tower blocks. Previously eight tower blocks stood in an area known as the Shawbridge Corridor; the last of these blocks was demolished in March 2016. Four other tower blocks remain, near Pollokshaws East railway station.

According to the 2001 Census, Pollokshaws had a population of 4,295. Its residents are a mixture of working class and middle class social groups, and the area also had a large South Asian community.

History

Pollokshaws was originally a village predominantly dedicated to weaving in the 17th century. A group of Flemish weavers were brought to the area in the 19th century by the landowners, the Maxwells of Pollok, on account of their exceptional weaving skills.

Pollokshaws was granted a charter to become a Burgh of Barony in 1812. It became a police burgh in 1858 and remained a burgh of Renfrewshire until 1912 when it was annexed to the City of Glasgow. Though it had been an industrial area, this changed in 1957 when it was proposed as the second Comprehensive Development Area in Glasgow (the first was Hutchesontown). The area was demolished and rebuilt anew.

Several residential tower blocks were built as part of the CDA plan in the 1960s. Most of these were later demolished between 2008 and 2016 in the Shawbridge Corridor regeneration. The blowdowns of the first two towers in July 2008 was filmed in detail by an American company and can be seen as part of the documentary series "The Detonators". Low-rise, mainly private housing has replaced the blocks. A group of four towers at Shawhill remain standing going into the 2020s, along with a single block at Cartcraigs on the southern periphery of the district.

Landmarks

Pollokshaws Burgh Hall on Pollokshaws Road, built in 1895–98 by architect Robert Rowand Anderson in the Scots renaissance style, was originally the municipal headquarters of the independent burgh before passing into the ownership of Glasgow Corporation following annexation. Now a Category A listed building, it was closed by the council in the 1990s but subsequently reopened for community use by a charitable trust.

Sir John Stirling Maxwell Primary School, located on Bengal Street / Christian Street, was a standalone red sandstone building by architect John H Hamilton, completed in 1907. The site of the school was previously donated by local philanthropic landowner Sir John Stirling Maxwell, after whom it was named. The school was closed in June 2011 and despite local pressure and campaigns the building was allowed to rot and stood derelict for some years. It was demolished in 2023 after being deemed structurally unsafe beyond repair, with the council promising to save and re-use some of its features in a future project.

Pollokshaws Clock Tower, located on Pleasance Street, is the surviving part of the old Town House, built in 1803. There was a ground-floor school with a court-room and a police cell above it. From 1818, the Town House building also housed a library.
The Pollokshaws Burgh Charter empowered the council to hold courts for the trial both of civil actions and criminal offences. A jail to incarcerate local wrongdoers was built in 1845. After the 1912 annexation of Pollokshaws Burgh to the City of Glasgow, most of the Town House was demolished and only a public campaign managed to save the remaining Clock Tower.

The Round Toll is a circular building now located on the central island of the roundabout of the same name (junction of B762 Barrhead Road / Nether Auldhouse Road and B769 Pollokshaws Road / Thornliebank Road). Built around 1820 as a tollbooth, it is the only surviving example of this type of building in the area, others having been lost to road development, and a rare example of an older building in Pollokshaws following 20th century slum clearance and redevelopment. It is now Category B listed. Following the abolition of road tolls in the 1880s it served as a carriage hire premises, a pub, and latterly as a private house up until the 1950s. It was subsequently used for council storage but is now vacant and isolated on the roundabout.

Sport
Pollokshaws Bowling Club was formed in 1854 and was originally across from Pollokshaws West railway station. On the club's centenary, the clubhouse and greens moved into Pollok Park rent free thanks to Sir John Stirling Maxwell.

The Pollokshaws Races, an informal horse racing event staged annually from around 1750 until 1883, took place on a racecourse to the southwest of the village, on land now occupied by Kennishead Road and Cowglen Golf Club. The races initially developed in conjunction with the local holiday, the Pollokshaws Fair, and were viewed more as an excuse for drinking and socialising rather than a serious sporting event.

Pollok F.C.'s Newlandsfield Park is in the area, adjacent to Pollokshaws East railway station.

Notable people
 Elizabeth 'Betty' Burns - Illegitimate daughter of Robert Burns is buried in the Kirk Lane Cemetery.
 John MacLean - early 20th century socialist
 Alex Norton - actor
 James Maxton - political activist
 James Tassie - 18th century gem engraver
 Frankie Boyle - comedian

See also
 Glasgow tower blocks

References

External links

Pollokshaws Heritage Group for a full history of Pollokshaws
 Pollokshaws Heritage Trail, Pollokshaws Heritage Group / Glasgow City Council
Pollokshaws & Auldhouse Illustrated Guide

Burghs
Areas of Glasgow

Pollokshaws


Ciudad imperial puede referirse a:
 Ciudad Imperial, una de las partes de la Ciudad Prohibida de Pekín;
Ciudad Imperial Libre, una ciudad autónoma en el Sacro Imperio Romano Germánico;
Ciudad Imperial de Thang Long, en Vietnam;
Ciudad imperial de Hue, en Vietnam;
Ciudades imperiales de Marruecos, que son cuatro: Fez, Mequinez, Marrakesh y Rabat;
Apodo para las siguientes ciudades:

 Cusco, Perú
 Potsdam, Alemania
 Toledo, España

Referencias

Ciudad imperial


ලක්මිඩ් (lakmids), බානු ලක්ම් (Banu Lakhm),මුන්තෙරිඩ්ස් (Muntherids) දකුණු ඉරාකයේ ජීවත් වුණු ක්‍රිස්තියානි කණ්ඩායම් 3 කි.අල් -හීරා (al-ltirah) එහි එක නගරයකි.කවියා එය මිහිමත පාරාදීසයක් ලෙස විස්තර කරයි. ඔහු එහි ලස්සන හා වටපිටාව මෙලෙස විස්තර කරයි."අවුරුද්දක් ජීවත් වනවාට වඩා අල්-හීරාවල දවසක් ගත කිරීම සැපතකි." යුප්‍රටීස් ගංගාවේ වම් ඉවුරේ පිහිටි කුෆා වලට කිලෝමීටර් 3 ක් දකුණින් අල් - හීරාවල නටබුන් ඉතිරිව පවතී.

ඉතිහාසය

ලක්මිඩ් රාජධානිය සොයා ගනු ලැබුවේ ලක්ම් ගෝත්‍රිකයන් විසිනි.ඔවුන් සංක්‍රමණය වුයේ යේමනයේ සිටය.ගෝත්‍ර නායක බානු ලක්ම් දෙවන සියවසයේ දී ලක්මිඩය පාලනය කළේය.මෙම රාජ වංශයේ ආරම්භකයා වුයේ ඉමෘ-අල්-කුයිස්ගේ පුත් Amr ය.(මෙහි සඳහන් ඉමෘ-අල්-කුයිස් 6 වැනි ශතවර්ශයේ විසූ කවියා නොවේ.) ඔහු ක්‍රිස්තියානුවෙක් නිසා මෙය ක්‍රිස්තියානි රාජධානියක් බවට පත්විණි.ඉමෘ-අල්-කුයිස් ගේ සිහිනය වුයේ එක්සත් නිදහස් අරාබි දේශයක් පිළිබඳවයි. ඔහු ඒ සිහිනය සැබෑ කර ගනු වස් අවට අරාබි රාජ්‍යයන් ඔහුගේ රාජ්‍යට ඈඳා ගන්න ලදී.ඉන් පසු ඔහු යුද්ධ හමුදවන් ඇති කොට තම රාජධානිය යුධමය අතින් ශක්තිමත් කළේය.බහරේනි  (Bahareini) වෙරළ තීරයද ආරක්ෂා කරගනු වස් නාවික හමුද බළ ඇනියක්ද පිහිටුවන ලදී.මේ තත්ත්වයේ සිටිමින් ඔහු වෙරළ ආශ්‍රිත නගරවලට ප්‍රහාර එල්ල කරමින් ඊවා ප්‍රදේශය තම රාජධානියට ඈඳා ගත්තේය. ඔහු මෙලෙස සාසනිඩ් රජවරුන්ගේ උපන් බිම වූ ෆාර්ස් ප්‍රදේශයත්, ඉරානයේ පැරිසිය නගරයත් අත් පත් කර ගත්තේය.

පර්සියාවේ II වැනි ෂපූර් රජු මෙම අරාබි රාජධානිවලට එරෙහිව කැරැල්ලක් දියත් කළේය.60,000 ගෙන් පමණ යුත් ශක්තිමත් පර්සියානු හමුදාවක් තම රාජ්‍යය ආක්‍රමණයට සැරසෙන බව ඉමෘ-අල්-කුයිස් දැනගත් විට ඔහු රෝම අධිරාජ්‍යයේ සහාය පැතීය.රෝමයේ එවකට සිටි II වැනි කොන්ස්ටන්ටියුස් උදවු දීමට පොරොන්දු වුවද අවශ්‍යතම අවස්ථාවේ උදවු නොලැබීම නිසා අල්-හීරා නගරය හා ඒ අවට රාජ්‍යයවල පර්සියානුවෝ යුද්ධ ජය වාර්තා කළෝය.

සටහන්

{|

ලක්මිඩ් රාජධානිය


is a run and gun video game developed and published by Konami, originally developed as a coin-operated arcade video game in 1986 and released on February 20, 1987. A home version was released for the Nintendo Entertainment System in 1988, along with ports for various home computer formats, including the MSX2. The arcade and computer versions were localized as Gryzor in Europe, and the NES version as Probotector in PAL regions.

The arcade game was a commercial success worldwide, becoming one of the top four highest-grossing dedicated arcade games of 1987 in the United States. The NES version was also a critical and commercial success, with Electronic Gaming Monthly awarding it for being the Best Action Game of 1988. Several Contra sequels were produced following the original game.

Gameplay

Contra employs a variety of playing perspectives, which include a standard side view, a pseudo-3D view (in which the player proceeds by shooting and moving towards the background, in addition to left or right) and a fixed screen format (in which the player has their gun aimed upwards by default). Up to two people can play simultaneously, with one player as Bill (the blond-haired commando wearing a white tank top and blue bandana), and the other player as Lance (the shirtless dark-haired commando with a red bandana). The controls consists of an eight-way joystick and two action buttons for shooting (left) and jumping (right). When one of the protagonists jumps, he curls into a somersault instead of doing a conventional jump like in other games. The joystick controls not only the player's movement while running and jumping, but also his aiming. During side view stages, the player can shoot leftward, rightward or upward while standing, as well as horizontally and diagonally while running. The player can also shoot in any of eight directions, including downwards, while jumping. Pressing the joystick downwards while standing will cause the character to lie down on his stomach, allowing him to avoid enemy fire and shoot low targets. When the jump button is pressed while crouching on a higher platform, the character will drop down to a lower level.

The player's default weapon is a rifle with unlimited ammunition that can be upgraded into one of four other guns. These can be obtained by destroying the pill box sensors and flying item capsules containing them, or by defeating the red-clad guards in the enemy bases. These consist of a machine gun that fires rapidly when the fire button is held down, a laser gun that shoots a powerful beam, a fireball gun that shoots its rounds in a corkscrew pattern, and a spread gun that shoots five individual bullets in individual directions. There are also two auxiliary power-ups that only appear in certain areas when the character is armed with his default gun: a rapid-bullets upgrade that increases the firing speed of the gun's shots and a barrier that makes the character invulnerable for a limited period. With the exception of the machine gun and the laser gun, each item comes in the form of a Falcon-shaped symbol marked with a letter representing its function (F, S, R, and B).

The arcade version of Contra consists of seven stages (the number of stages and level structures vary in later versions). The first stage is a side-scrolling level where the player character is dropped into the jungle and must fend off the enemy's initial line of defense until he reaches the entrance of the first base, where he must destroy a large sensor to enter the base. The game switches to a 3D view for the second stage, where the player character must fight his way through a series of passageways inside the base before time runs out (a display at the top of the screen shows the map of the base and the time remaining). The player must destroy a generator at the other side of each passageway in order to deactivate the electric current preventing access. The third stage is set in the core of the base in a fixed screen, where the player must destroy the enemy's defense system in order to expose the final target, a giant eyeball that shoots fireballs. Stages 4 through 6 proceed similarly to the first three stages. Stage 4 is a vertically-scrolling level where the player must jump their way to the top of a waterfall until reaching the entrance of the second base, where the player must destroy a large diamond-shaped sensor guarded by a defense system in order to clear the stage. Stage 5 is another 3D stage set inside another base, while Stage 6 is another boss battle, this time against a pair of heads that split into two images each. The heads can only be damaged when their split images align together.

The seventh and final stage returns to the side-scrolling format of the first stage, as the player fights through the enemy's final line of defense (which includes a hovercraft, armored trucks, and giant helmeted soldiers) while proceeding through areas such as a snowfield, an energy plant and a hangar, to eventually reach the alien's lair, where the regular enemy soldiers are replaced with otherworldly creatures. The player must fight a giant alien head that spawns larvae from its mouth before reaching the final target, a cardiac creature that must be destroyed in order to complete the mission.

The player loses a life if their character (Bill or Lance) comes into contact with enemies or their missiles, fails to complete a base stage before the time limit, or falls into a bottomless pit. When that happens, the character will revert to his default weapon on his next life. After losing all lives, the player can continue by inserting more coins (if necessary) and pressing Start, but only up to three times. A second player can join in anytime, but if one player loses all of their lives, they must wait until the other player loses their lives as well to continue together.

The arcade game was released in three versions. The Japanese and American versions are virtually identical, aside from the Japanese version using kanji characters to spell the game's title. However, the European version, titled Gryzor, only allows two players to play the game alternating rather than simultaneously.

Plot
Contra is set in the distant future of the year 2633 A.D., when the evil Red Falcon Organization have set a base on the fictional Galuga archipelago near New Zealand in a plot to wipe out humanity. Two commandos, Bill Rizer and Lance Bean of the Earth Marine Corp's Contra unit (an elite group of soldiers specializing in guerrilla warfare), are sent to the island to destroy the enemy forces and uncover the true nature of the alien entity controlling them. The promotional materials for the US arcade version downplays the futuristic setting of the game, with the manual for the later NES and home computer versions changing the game's setting from the future to the present day and the location from Galuga to the Amazon Jungle.

Release

Home computers
Under license from Konami, Ocean Software produced ports under the title of Gryzor (the European arcade title) for the ZX Spectrum, Commodore 64, and Amstrad CPC, which were released in Europe in 1988. The Commodore 64 version was released in North America under the Contra title. Ocean's ports were patterned after the original arcade version of the game. An IBM PC version was developed by Banana Development Inc and released in North America. This version was released in Europe under the Gryzor name. The cover illustration of Ocean's Gryzor ports by Bob Wakelin was inspired by different poses of actor Arnold Schwarzenegger from the film Predator. The illustration was later used for the packaging of the NES version. The Japanese MSX2 version had an exclusive photo cover; despite that, Wakelin's illustration was used in the back cover.

Nintendo Entertainment System

Contra was released for the Nintendo Entertainment System in North America in February 1988. This version was produced in-house by Konami and features several differences from the arcade release in order to better suit the NES's hardware. For example, sprites for effects (like explosions) are shown at 30fps instead of 60fps to work around the sprite limitations of the system. Another game to use this technique is Recca. The Famicom version contains cutscenes, an additional music track, and environment effects which were removed from the NES version.

The game can be played by one or two players, but due to the graphical limitations of the NES, Bill and Lance lost their individualized character designs. Instead, they are both depicted as shirtless commandos distinguished by the colors of their pants (blue for Bill and red for Lance). When one player loses all of their lives, they are given the option to use the other player's stock to keep fighting.

The power-up icons for the Machine Gun and Laser Gun were also changed and are now represented by letter-based falcon symbols (M and L) used by the other weapons. The Rapid Bullets and Barrier power-ups are also more common in this version, since unlike the arcade game, the flying item capsules now appear regardless of which weapon the player character currently possesses. The NES version introduces a seventh item that clears the screen of all on-screen enemies when obtained.

The NES version recomposes the seven stages of the arcade version into eight stages. Stages 2 and 3 were combined into one stage, resulting in the renumbering of the Waterfall level from Stage 4 to Stage 3, while Stages 5 and 6 were combined into the new Stage 4. The final four stages of the NES version (the Snowfield, Energy Zone, Hangar and Alien Lair) are based on the different areas featured in the arcade version's final stage. The level designs themselves are drastically different from the arcade version too. The two base stages for example (Stage 2 and 4), no longer have their mazelike structures nor is there any time limit involved. The boss of the waterfall stage was also changed from a diamond-shaped sensor to an alien statue.

Contra was one of the early NES games to feature the Konami Code. Inputting the code at the title screen starts the player with thirty lives instead of the usual three. The cheat will be in effect as well when the player runs out of lives and uses a continue to retry a stage.

Famicom
Contra was released for the Famicom in Japan on February 9, 1988. While the gameplay remains identical to the NES version released around the same month, the Famicom version has a custom-made Multi-Memory Controller that Konami produced called the VRC2 (in contrast to the UNROM board used by its NES counterpart). This allowed for the inclusion of cutscenes and a few graphical effects that were not possible in the NES version.

The game begins with a prologue sequence explaining the game's backstory, followed by a map of the Galuga archipelago, which is shown at the start of every stage to indicate the player's progress. Cutscenes are also shown between stages, depicting Bill (or Lance) giving a status report of his current situation to headquarters, and in later stages, shooting his gun towards the screen. The ending sequence is also slightly different and if the player holds the select and start buttons during the credits sequence, a secret message will be displayed after the Konami logo. Other differences include the addition of a sound test mode, added background animations in certain stages (such as windblown palm leaves in Stage 1 and a snowstorm in Stage 5), a different stage clear jingle when the player clears the final stage, and a level select cheat code.

PAL version
Probotector is a modified version of the NES Contra that was released for the PAL region on December 28, 1990. This version redesigns the human protagonists and some of the enemy characters to give them a robotic appearance. This was done to circumvent the BPjM's censorship laws in Germany, which prohibits the sales of violent video games to minors. Subsequent Contra games for home consoles followed suit, all being released in the PAL region under the Probotector title and featuring similar modifications. Beginning with Contra: Legacy of War, Konami abandoned the Probotector title and localized most of the further games with minimal changes.

MSX2
An MSX2 version of Contra was released by Konami exclusively in Japan on May 26, 1989. The MSX2 version greatly differs from the arcade and NES versions. Due to hardware limitations of the MSX2, the game does not scroll but instead uses flip-screens like other MSX2 games such as Metal Gear and Vampire Killer. The game uses the SCC sound chip.

Rather than one-hit kills, there is an energy gauge, which allows Bill Rizer to take more than one shot or hit before losing a life. There are two main power-ups in the MSX2 version, a Falcon-shaped power-up that increases the player's running and shooting speed, as well as a gun-shaped power-up which allows the player to change their current weapon. After picking up the weapon power-up, the player can choose between the default Normal Gun or four other weapons. The Spread Gun is not featured in this version, replaced by the Rear Gun similar to the tailgun in Gradius II, which fires in two directions at the same time.

The MSX2 version Contra is composed of 19 stages. Stages 1 through 6 are drawn directly from the arcade version, whereas Stages 7 through 9 are based on the different areas featured in the final stage of the arcade version in a matter similar to the final four stages of the NES version. Stages 10 through 19 are new to this version and take place primarily in an underground facility underneath the Galuga Archipelago.

Unlike the arcade and NES versions, the MSX2 version is single-player only (Lance Bean does not appear in any form), and has no continuation feature; if a player loses all lives, the game will end immediately. However, the Game Master II utility cartridge can be used to save progress via its S-RAM backup feature.

Later releases
 A PlayStation 2 port of the arcade version of Contra was released in Japan on May 25, 2006, as part of the Oretachi Gēsen Zoku series of retro game ports by Hamster.
 A second re-release was made for the Xbox 360's Live Arcade on November 8 of the same year, with Digital Eclipse handling the conversion. The same version was also released on December 15, 2009, as part of the Konami Classics Vol. 2 compilation.
 The arcade version was also included in Konami's classic game compilation Konami Classics Series: Arcade Hits for the Nintendo DS.
 During Konami Mobile's tenure, several variations of Contra were released for different mobile phones, based on the arcade version.
 The NES version of Contra is included in the video game compilation Konami Collector's Series: Castlevania & Contra for Microsoft Windows, released in North America in 2002, which also includes Super C and the three Castlevania games released for the NES.
 The NES Contra and Super C are included in the Nintendo DS game Contra 4 as hidden bonuses.
 The MSX2 version of Contra was released for the Virtual Console in Japan on February 2, 2010 for the Wii and on October 15, 2014 for the Wii U.
 The arcade version of Contra was released for the PlayStation 4 as part of Hamster's Arcade Archives digital releases in 2016. It includes the option to play both the Japanese and US versions.
 The arcade, NES, and Famicom versions are included in Contra Anniversary Collection, which was released in June 2019 for Konami's 50th anniversary.
On July 15, 2019, My Arcade announced its acquisition of the Contra license for its line of Micro Player mini arcade machine replicas, and Pocket Player portable video game players.

Reception

In Japan, the arcade game topped the Game Machine chart for table arcade cabinets in April 1987. In the United Kingdom, Gryzor was a blockbuster hit in the arcades and the home computer versions topped the Gallup charts. In the United States, Contra became one of the top four highest-grossing dedicated arcade games of 1987, and then the 1988 Nintendo Entertainment System port became and remained widely popular and remembered. Much of the game's popularity came from its two-player simultaneous co-op gameplay.

The arcade game received generally favorable reviews from critics upon release. Peter Shaw of Your Sinclair called Gryzor one of his "favourite" games at the time. Clare Edgeley of Computer and Video Games said "Lots of shooting and no time for a breather makes Gryzor one hell of a tiring game to play."

The NES version received a positive reception from critics. Arnie Katz, Bill Kunkel and Joyce Worley of Computer Gaming World called Contra on the NES "a truly outstanding action epic" set on a "scrolling and beautifully drawn playfield". Japanese gaming magazine Famitsu gave the Famicom (NES) version of the game a score of 27 out of 40. Electronic Gaming Monthly awarded it for being the Best Action Game of 1988. AllGame editor Skyler Miller praised Contra, touting that the game "became the standard by which future platform shooters would be judged". The MS-DOS version of the game received a negative review in Dragon  by Hartley, Patricia, and Kirk Lesser in "The Role of Computers" column in 1989; they criticized Konami's copy protection which prevented the game from booting up on their computer.

In 2004, the NES version of Contra was inducted into GameSpot's list of the greatest games of all time. Contra was voted  by gaming website IGN as being the "Toughest Game to Beat". Nintendo Power ranked it as the seventh best NES game, calling it one of the best multiplayer NES games. Electronic Gaming Monthly listed the NES version as the 45th best console video game of all time, similarly saying that it "set the standard for all two-player simultaneous action games to follow." GamesRadar ranked it the 10th best NES game ever made, considering it possibly superior to the arcade version. Game Informer also included it in their list of best games ever at number 13. The staff noted that while not revolutionary, it was fun. In 2017, Contra ranked 82nd in "The Scientifically Proven Best Video Games of All Time", a statistical meta-analysis compiled by Warp Zoned of 44 "top games" lists published between 1995 and 2016.

Legacy

Contra was followed by Super Contra later the same year. It is the only Contra sequel for the arcades developed in-house by Konami. Following the success of the NES adaptations of both the original and its sequel (which was retitled Super C in its American release), subsequent sequels were produced specifically for the home console market such as Contra III: The Alien Wars for the Super NES and Contra: Hard Corps for the Genesis, becoming one of Konami's flagship series. , the series has 12 installments.

The music from the arcade version of Contra is one of the soundtracks included in the video game album Konami Game Music Vol.4: A Jax, which was released by Alfa Records on May 10, 1988, in CD (catalog no. 28XA-201), cassette (ALC-22922), and vinyl (ALR-22922).

In April 2017, Beijing Starlit Movie and TV Culture announced they were producing a live-action film version of Contra in China. Wei Nan is listed as the screenwriter. The project was scheduled for release on June 6, 2018, but it did not meet that release date.

While the Konami code was first introduced with the home versions of Gradius, larger awareness of the code's existence in Konami's games grew significantly with its inclusion in the home versions of Contra (where it gave the player 30 extra lives to help complete the difficult game).

A board game adaptation was developed by Blacklist Games and Kess Co. and was released in 2022.

See also
 Konami Code
 Rush'n Attack (Green Beret)  A 1985 side-scrolling run-and-gun shooter from Konami.

Notes

References

External links

1986 video games
1987 video games
Alien invasions in video games
Amstrad CPC games
Arcade video games
BlackBerry games
Commodore 64 games
Contra (series)
DOS games
Head-to-head arcade video games
Java platform games
Konami games
Konami arcade games
MSX2 games
Multiplayer and single-player video games
Nintendo DS games
Nintendo Entertainment System games
Nintendo Switch games
Ocean Software games
PlayChoice-10 games
PlayStation 2 games
PlayStation 4 games
Video games scored by David Whittaker
Video games scored by Martin Galway
Video games scored by Kiyohiro Sada
Video games set in New Zealand
Video games set in Oceania
Video games set in South America
Video games set in the 27th century
Video games set on fictional islands
Virtual Console games for Wii
Virtual Console games for Wii U
Windows Mobile Professional games
Windows Mobile Standard games
Windows games
Xbox 360 games
Xbox 360 Live Arcade games
ZX Spectrum games
Video games developed in Japan
Hamster Corporation games

Contra (video game)


An Trichocentrum porphyrio in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Trichocentrum porphyrio in nahilalakip ha genus nga Trichocentrum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichocentrum

Trichocentrum porphyrio


Charles Elliott Johnson is a former Democratic member of the North Carolina General Assembly who represented the state's fourth House district, including constituents in Craven, Martin and Pitt counties. A retiree from Greenville, North Carolina, Johnson served in the state House during the 2003–2004 session, but was defeated in a 2004 run for the state Senate.

Notes

External links

Johnson, Charles E.
Living people
Year of birth missing (living people)
21st-century American politicians

Charles Elliott Johnson


أورم الجوز بلدة في منطقة أريحا في محافظة إدلب في سورية. تقع غرب أريحا في جبل الزاوية.

إلى الجنوب من مدينة ادلب وعلى بعد /17/كم منها وإلى الجنوب الغربي لمدينة أريحا تقع قرية «أورم الجوز» التي تتربع على هضبة ترتفع عن القرى المجاورة وتحيط بها أشجار الزيتون والكرز والجوز على مساحات واسعة.

و تسميتها تعود إلى الآرامية وكلمة أور تعني «بلد البساتين والجوز» ثم تحولت التسمية بعد الفتح الإسلامي إلى «أورم الجوز». تتميز القرية بطبيعتها الساحرة وتضاريسها المتنوعة تحيط بها الجبال من كافة جوانبها وتشقها مجموعة من الأودية «كوادي الجوز» حيث يوجد فيها مجوعة من المصادر المائية من ينابيع وعيون رومانية. كما تحيط بها المواقع الأثرية من كافة جوانبها التي تعود إلى العصور الرومانية

وهي من القرى العريقة في القدم ويوجد فيها بقايا كنيسة تعود للقرن الثاني للميلاد وجد حولها ثلاثة ألواح من الحجارة مكتوب على اللوح الأول بالخط الآرامي "إله واحد" واللوح الثاني "سلام على من كمل هذه البنية" وعلى اللوح الثالث " هذا الضوء المشرق الموهوب من الله لنا أيام البربر في الدور الغالب أيام الملك ايناوس وإيناس والسلام على شعوب العالم والدولة الصالحة
تمتعت قرية «أورم الجوز» في العصر العثماني بمركز قيادي للمنطقة حيث وجد من أبناء القرية ممثلين للولاة العثمانيين وحكموا منطقة جبل الزاوية بأكملها".

يبلغ عدد سكان هذه القرية (8680) نسمة تعود هذه الاحصائية إلى عام 2008 تعمل الغالبية منهم بالزراعة ويتوفر في القرية جميع الخدمات من بلدية القرية التي تعتبر أول بلدية في منطقة «جبل الزاوية» ومدرسة للتعليم الأساسي وأخرى للثانوي إضافة إلى مستوصف طبي وجمعية فلاحيه ومسجدين، وتعتبر «أورم الجوز» عقدة مواصلات مهمة في المنطقة حيث يمر فيها طريق «حلب» «اللاذقية». ما يميز القرية هو وجود الكثير من المدافن الرومانية القديمة والتي تطرق إليها كتاب «من إيبلا إلى إدلب» للباحث فايز قوصرة: «في قرية «أورم الجوز» مدافن لعائلات رومانية تمتد من الجنوب إلى الشمال تتجه أبوابها مستقبلةً ضوء الشمس يزيد عددها عن عشرين، يضم كل مدفن منها عدة قبور تصل إلى خمسة وقد وضعت لها أبواب حجرية كانت تغلق بعد وضع الجثث داخلها».

وتحوي المدافن على نقوش وأعمدة مزخرفة وعلى بعض الرسوم التي تدل على عظمة تلك المملكة، وقد ذكر في الكتاب: «دُوِّن اسم «أورم الجوز» على المَسلَّة المصرية حيث جرت فيها حرب كبيرة بين فرعون مصر «نارام سين» وبين «الحثيين»». وقد ذُكِر في شرح القاموس «المحيط»: «وفي «أورم الجوز» أعجوبة وهي أن المجاورين لها من القرى يرون فيها بالليل ضوء نارٍ في هيكل فإذا جاؤوا إليها لم يروا شيئاً». وقد ورد في معجم البلدان ل ياقوت الحموي: «بُنِي في «أورم الجوز» معبد سكنه خمسة ملوك «بربر» بعد ميلاد المسيح بـ /227/ عام أسماؤهم «أناوس الحرين» و«قلاسس» و«حنا» و«قاسوس» و«بلانيا»، هذا المعبد مؤلف من طابقين
سفلي وعلوي ففي الجدار الذي يقابل الباب
في الطابق العلوي لوح كُتِب عليه «الإله الواحد» وهنالك لوح آخر كتب عليه أيضاً «سلامٌ على من أكمل هذه البنية» أما الجدار الثالث ففيه لوح عليه طلاسم بحيث يظهر منه نور من الأرض على السماء يراه البعيد أما القريب فلا يراه».

«هناك خلاف حول مكان صدور الضوء ومكان المعبد فالبعض ينسب الضوء إلى أحد القبور المنتشرة في الجهة الغربية من القرية لكن أصل الضوء هو خروجه من المعبد (كما ورد في معجم البلدان) والذي يقع غرب القرية عند تقاطع طريق جبل الزاوية بطريق «حلب- اللاذقية» مجاوراً إحدى العيون الرومانية حيث يذكر قدماء القرية وجود طريق بعرض مترٍ واحد مرصوفةٍ بالأحجار البيضاء الملساء البحرية يصل بين العين والمعبد». و «حقيقة تلك الطلاسم هو وجود مادة فوسفورية وضعت على اللوح المثبت على جدار المعبد وحين يصلها ضوء القمر من الناحية الشرقية عبر عدة فتحات تبرز الإشعاعات وبطريقة هندسية فلكية تجعل هذا النور يتصاعد بشكلٍ اسطوانيٍ من المعبد إلى السماء، ومنذ 40عاماً خلت لم يظهر هذا الضوء بسبب تكسر الألواح والتوسع العمراني الذي أدى إلى ردم المعبد كلياً وشق طريق «حلب اللاذقية» ليمرّ فوقه

مراجع

أماكن مأهولة في منطقة أريحا
قرى محافظة إدلب

أورم الجوز


Die Regierung Robert Fico II amtierte vom 4. April 2012 bis 23. März 2016 als Regierung der Slowakischen Republik.

Entwicklung
Bei der Parlamentswahl in der Slowakei am 10. März 2012 erreichte die sozialdemokratische Smer mit 44,4 Prozent der Stimmen eine absolute Mehrheit im Parlament (83 der 150 Sitze).
Premierminister wurde (wie schon von 2006 bis 2010) der Vorsitzende der Partei Smer Robert Fico. In der Regierung gehörten zunächst vier Minister keiner Partei an.

Zusammensetzung

Nicht besetzt wurde der bisher bestehende Posten eines Vize-Premierministers und Ministers für Menschenrechte und Minderheiten. Dieser wurde nach einer Gesetzesänderung durch den neu geschaffenen Posten eines Vize-Premierministers für Wirtschaft und Investitionen ersetzt, den Ľubomír Vážny erhielt.

Sonstiges
Am 7. März 2016 fand turnusgemäß die nächste Parlamentswahl statt.

Weblinks

Einzelnachweise

Siehe auch
 Regierungen der Slowakischen Republik

Fico #02

Regierung Robert Fico II


Koloristerne er en dansk kunstnersammenslutning stiftet i 1932 af blandt andre John Christensen, Svend Thomsen, Gitz Johansen, Knud Nellemose, Povl Søndergaard og Peder Larsen (1898-1956), oprindelig som en reaktion  mod 1920'ernes modernisme. De har dog ikke et "dogmatisk manifest".

I samme periode opstod der andre kunstnersammenslutninger: Corner (1932) og Høstudstillingen (1932-1949) og lidt senere Kammeraterne (1934).

Medlemmer
I anledning af en udstilling i maj 2015 blev følgende kunstnere nævnt som medlemmer af sammenslutningen:

Søren Ankarfeldt, Eli Benveniste, Martin Berge, J.P. Groth-Jensen, Ole Heerup, Jørgen Teik Hansen, Nanna Hertoft, Ingvald Holmefjord, Leif Lage, Toni Larsen, Anker Mortensen, Lisbeth Nielsen, Niels Reumert, Kurt Tegtmeier, Helle Thorborg, Ejgil Westergaard, Inge Lise Westman, Poul Winther, Carsten von Würden.

Se også
 Kolorisme, en retning inden for maleriet hvor vægten lægges på farvevirkningen
 Kolorit, et maleris farveholdning

Noter

Eksterne henvisninger
 Peter Kühn-Nielsen: "Koloristerne" i Den Store Danske, Gyldendal. Hentet 6. april 2017 fra http://denstoredanske.dk/index.php?sideId=108292

Kunstnersammenslutninger fra Danmark
Etableret i 1932

Koloristerne


An Pseudodichanthium serrafalcoides in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Mordecai Cubitt Cooke ngan Otto Stapf, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Norman Loftus Bor. An Pseudodichanthium serrafalcoides in nahilalakip ha genus nga Pseudodichanthium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pseudodichanthium

Pseudodichanthium serrafalcoides


La tortuga [de pantano de Álamos (Kinosternon alamosae) es una especie de tortuga de la familia Kinosternidae endémica de México.

Distribución
Esta especie es  endémica de México. Se encuentra en los estados de Sinaloa y Sonora.

Referencias
 Berry & Legler, 1980 : A new turtle (genus Kinosternon) from northwestern Mexico. Contributions in Science, Natural History Museum of Los Angeles County, (vol. 325, p. 1-12)(texto integral).

Reptiles de México
Kinosternidae
Fauna endémica de México

Kinosternon alamosae


මුලික නෛසර්ගික ලක්ෂණ පහත සඳහන් අයුරු වේ.

·	ලාභය -
ලාභ ලැබීම  ව්‍යාපාරයන්හි මුලික පරමාර්ථය  වේ. මහපරිමාණ ව්‍යාපාරික සංස්ථාවන් අවම වශයෙන් දීර්ඝ කාලීනවත් අඩු ලාභයක් වෙනුවට වැඩි ලාභයක් ලැබීමට කැමැත්තක් දක්වයි.

ලාභ ලැබීමේ පරමාර්ථය අත්‍යාවශ්‍යයෙන්ම සමාජයට සුභ සාධනයක් සැලසිම නොවුවත්, ලාභ නොලබන ආයතනයකට වඩා වැඩි සේවක සංඛ්‍යාවකට රැකියා සැපයීම එයින් ඉටුවේ. මෙම  ව්‍යාපාරයන් පවත්වාගෙන යාමේ දී ව්‍යාපාරයට වාසිදායක වුවත්, පරිසරයට, සේවකයන්ට හා රාජ්‍යයට හානිකර නොවිය යුතු කරුණු සම්බන්ධයෙන් ගැටළු ඇති විය හැක.

තීරණ ගැනීමේ අයිතිය ජ්‍යෙෂ්ඨ කළමණාකරණය හිමිව ඇති ආයතන වල ජ්‍යෙෂ්ඨ කළමණාකරු සමහර අවස්ථාවලදී ලාභ ලැබීමේ පරමාර්ථ පසෙකලා  සිය රැකියාව ආරක්ෂා කරගැනීමේ ක්‍රියා පිළිවෙතක් අනුගමනය කිරීමට පෙළඹේ. ව්‍යාපාරික සංස්ථාවන් සිය ව්‍යාපාරයන් පුළුල් කිරීමට කැමති වුවත්, සමහර අවස්ථාවලදී එසේ කිරීමට යෑමේ දී කොටස් වලට කැඩී ගිය අවස්ථාවද දැකිය හැක.

·	අනාචාර ධර්‍ම -
ප්‍රාණියෙක් නොවන බැවින් සංස්ථාවන්ට ආචාර ධර්‍ම හෝ පරහිතකාමී අරමුණු නොමැත.  එසේ වුවත් ඒවා පවත්වාගෙන යන්නන් අදාල රාමුව තුල ආචාර ධර්‍මයන්ට නතුවේ.

·	ආධිපත්‍යය -
ව්‍යාපාරික ආධිපත්‍ය විවිධ මට්ටම් වලින් ඇති අතර සීමිත ව්‍යාපාර කීපයක් තුල පමණක් කළමණාකරුවන් ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී අයිතිවාසිකම් හිමිවී ඇත. බ්‍රසීලයේ ජිකාඩෝ සෙම්ලර් සිය සේවකයන්ට කළමණාකරුවන් සහ ක්‍රමෝපායන් සොයා ගැනීමේ අයිතිය පවරා ඇත. එපමණක් නොව ඔහුද ප්‍රධාන විධායක තනතුර  සඳහා තරඟ වදියි. එය එවැනි ආයතනයකට හොඳ නිදසුනකි.

·	සංවිධානයේ ලාභ රාමුව -
ලාභ ලැබීම අරමුණු කරගත් සංවිධානයක අරමුණු ලාභ ලැබීමය. එම ලාභ ලැබීම සඳහා උපකාර  වනුයේ ඒවාහි නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලින් හා ක්‍රමෝපායන් පිටුපස සිටින සේවකයන්ය. ලාභය සහ ලාභ ලැබීම තීරණය වන්නේ ඔවුන්ගේ නිර්මාණ කෞෂල්‍ය, නව සොයා ගැනීම්, ජවය යොමුවීම සහ කැපවීම මතය.

එසේ වුවත් හොඳම සේවකයන් බඳවා ගැනීමෙන්ම පමණක් සාර්ථකත්වයක් නොලැබේ. එවැනි සමහරෙක් සේවයට පැමිණියත් ප්‍රධානීන්ගේ සහෝදර සේවකයන් සමඟ  ගැටළු ඇතිවීම නිසා ඉවත්ව යති. නිසි මානව සම්පත් දායකත්වයෙන් පමණකි ආයතනයක  සාර්ථකත්වය රඳා පවතින්නේ.  ලාභ ලැබීමේ රාමුවක් තුල සාමුහික ක්‍රියාකාරීත්වය තුලින් සාර්ථකත්වය  ලැබීම, මනෝ විද්‍යාව අවබෝධ කර ගැනීමත් සාර්ථක විය හැකි බව ලාභ රාමුවේ  නිර්මාතෘ  ජේමිස් ලියොන් චැන් ෂු ගේ අදහසයි.

ලාභ ලබන නෛසර්ගික ලක්ෂණයෙන් යුතු ආයතනයක සාර්ථකත්වය කෙරෙහි පහත කරුණු 6 බලපායි.
1.	විශාල අරමුණු

2.	ඒකාබද්ධ අනන්‍යතාවය

3.	වෙනසක් ඇති කළ හැකි ක්‍රම වේදයක්

4.	පොදු භාෂාවක්

5.	අනෝන්‍ය සහයෝගය ලබාගත හැකි පරිසරයක්

6.	මුල්‍යමය දැනුම

සටහන්

ව්‍යාපාරික සංස්ථාවන්හි හැසිරීම් රටාවේ මුලික නෛසර්ගික ලක්ෂණ


කළු කුහර තිබිය හැකිනම් ඒහි විරුද්ධාර්ථය වන සුදු කුහර තිබිය හැකිද? (අසම්පූර්ණ ලිපියකි.)

භෞතික විද්‍යාව විෂයයෙහි නොවිසඳුනු ගැටළු


Larry Joe Bird  (fæddur 7. desember, 1956) er bandarískur fyrrum körfuknattleiksmaður sem spilaði fyrir Boston Celtics í NBA-deildinni. Bird spilaði 13 tímabil í deildinni og var valinn 12 sinnum í stjörnuliðið, vann þrisvar besti leikmaður, MVP, í deildinni og tvisvar MVP í úrslitum. Hann vann deildina þrisvar á 9. áratugnum þegar mikill rígur var milli Los Angeles Lakers og Boston Celtics. Bird var fjölhæfur leikmaður, góð þriggja stiga skytta og varnarmaður.

Bird spilaði með draumaliðinu á Ólympíuleikunum 1992 þegar bandaríska landsliðið sigraði. Bakmeiðsli settu strik á ferilinn hans og urðu til þess að hann hætti fyrr.

Bird þjálfaði Indiana Pacers frá 1997 til 2000. Hann vann fyrir Pacers til 2012.

Bandarískir körfuknattleiksmenn

Larry Bird


Zushi (en caracteres chinos tradicionales: 清水袓師廟 o bien 三峽長福巖) es un templo taoísta situado en el distrito de Sanxia, en Nuevo Taipéi, Taiwán. Está dedicado principalmente a la deidad Qingshui Zushi (清水祖師), conocida localmente como Zushi-Gong (袓師公, Progenitor Divino), quien fue un gobernador del siglo XIII alabado por su valentía frente a la invasión mongola de China. El templo fue construido en 1769, reconstruido en 1833, destruido en 1895 por el conflicto entre taiwaneses y japoneses y reconstruido nuevamente en 1899. En 1949 se le rehabilitó grandemente de la mano de artistas de la isla. A partir de entonces las piezas artísticas han sido importadas parcialmente acabadas de China.

El templo está ricamente decorado con figuraciones de dragones, sabios, peces, crustáceos, aves, elefantes y una orquesta de músicos, entre otras esculturas y relieves lo convierten en una joya del arte religioso de la isla. Destaca así mismo la profusa decoración de su cámara principal.

Bibliografía

Edificios religiosos en Taiwán
Edificios y estructuras terminadas en 1947
Arquitectura de Taiwán del siglo XX
Taoísmo en Taiwán
Taiwán en el siglo XVIII

Templo Zushi


Hi Robin McLaurin Williams (Hulyo 21, 1951 – Agosto 11, 2014) in usa nga Amerikano nga komedyante ngan aktor.

Mga natawo han 1951
Mga namatay han 2014
Williams, Robin
Mga turók

Robin Williams


Haapalampi (en , en , en ) est une municipalité rurale du raïon de Sortavala en république de Carélie.

Géographie
L'agglomération d'Haapalampi est située sur les rives de la rivière Savainjoki, à neuf kilomètres au sud-ouest de Sortavala.

La municipalité d'Haapalampi a une superficie de .

Haapalampi est bordée au sud-ouest par le raïon de Lahdenpohja, au nord-ouest par la Finlande, au nord-est par la municipalité de Kaalamo du raïon de Sortavala et au sud-est par Sortavala et le lac Ladoga.

Démographie
Recensements (*) ou estimations de la population

Bibliographie

Références

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes

Village dans la république de Carélie
Raïon de Sortavala
Village des zones cédées par la Finlande à l'Union soviétique

Haapalampi (république de Carélie)


Gråbrødreklosteret i Aalborg husede Franciskanerordenen, også kaldet Gråbrødrene; fra ca. 1240-1250 frem til 1530. Derefter har klosteret i en periode været brugt som hospital , hvorefter den tilhørende jord blev udstykket, og bygningerne er med tiden blevet nedrevet .

Klosterets oprindelse
I 1268 testamenterede Esbern Vagnsens enke, fru Gro, 2 mark til klosteret, hvilket er første gang klosteret bliver nævnt i skrevne kilder. Der er ikke bevaret tidligere kilder, som nævner klosterets oprettelse, men gennem arkæologiske fund daterer man klosterets oprettelse til et sted imellem 1240-1250. Man baserer dateringen på en Valdemar Sejrs rigsmønt og en Abel-penning.
Klosteret har været beliggende i området med Østerå i syd og vest, nuværende Mølleplads i syd-øst, samt Algade i nord.
Igennem tiden er klosteret blevet bygget om. Fra sin oprindelige én-skibet bygning, blev der i begyndelsen af 1300-tallet, bygget en ny klosterkirke, samt tilstødende fløje, der skulle afhjælpe pladsmangel.

Klosterlivet
Klosterets arkiv er gået tabt med reformationen, og derved stammer den reelle viden, fra andre kilder fra eksempelvis breve og donationer. Derigennem vides det, at den ældst kendte klosterforstander er Trugot/Truid.
Deres daglige liv bestod af messer og tidebønner; bønner, som blev sagt på bestemte tidspunkter. Matutin foregår om natten, og var den vigtigste bøn, fordi den symboliserede, at munkene var vågne og bad, mens resten af verden sov.
Klosterets indtægter bestod af det, som munkene skabte med hånden, samt salg af gravsteder, og tiggeri; tiggeri var generelt for Gråbrødre-munke, da det var en tiggerorden. Hvoraf man oftest kunne finde munkene tiggende ved havnen i Østerå.
Gråbrødrene kaldte sig "Herrens gøglere", fordi de blandt andet gik ud i gaderne med farverige helgenbilleder og prædikede til byens beboere på deres eget sprog, på en forståelig og direkte måde.
Gråbrødrene i Aalborg deltog meget i det sociale liv i byen, og var en del af i det Købmanske Lav, Guds Legems Lav. I 1518 tilslutter Gråbrødrene i Aalborg sig Observans-ordenen. Det indebar, at de ikke måtte eje jordegods og de begyndte at hylde et liv i ydmyghed og fattigdom. Hvilket betød, at de ikke længere kunne være med i Guds Legems Lav.

Klostrets lukning
I 1530 blev munkene udvist af Lensmanden Axel Gøye. I 1533 fik de igen ret til at være i klosteret, grundet kongens befaling. Allerede i 1535 lader det til, at det er blevet frataget dem igen i det kongen udstykker jorden til byens borgere. Klosteret blev herefter hospital for patienter fra nærliggende det Helligåndskloster  (Aalborg Kloster).
I dag eksisterer klosteret ikke længere, men der findes i stedet Gråbrødrekloster Museet, der beretter om klosterets historie, ud fra arkæologiske fund; en del af Nordjyllands Historiske Museum.

Litteratur
 Heilesen, H. (1967) "Krøniken om Graabrødrenes fordrivelse fra deres klostre i Danmark"
 Lindbæk, Johs (1914) "De danske Franciskanerklostre"
 Lorenzen, Vilh. (1914) "De danske klostres bygningshistorie II: De danske Franciskanerklostres bygningshistorie"
 Lorenzen, Vilh. (1920) "De danske klostres bygningshistorie III: De danske Franciskanerklostres bygningshistorie"

Eksterne henvisninger
 Aalborg Gråbrødrekloster, Gråbrødrene smidt ud af Aalborg - 1001 fortællinger om Danmark

Referencer

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Aalborg
Franciskanske klostre
Aalborgs historie

Gråbrødreklosteret (Aalborg)


බිග් මැච් ලෙස කට වහරේ හඳුන්වනු ලබන මහා ක්‍රිකට් තරඟ යනු ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රතිවාදී පාසල් අතර වාර්ෂිකව පැවැත්වෙන ක්‍රිකට් තරඟ වේ. මෙම පාසල් වසර ගණනාවක් තිස්සේ එකිනෙකාට එරෙහිව ක්‍රීඩා කර ඇත, සමහර ඒවා සියවසකට වැඩි කාලයක්. බිග් මැච් නූතන ශ්‍රී ලාංකේය සංස්කෘතියේ වැදගත් අංගයක් බවට පත්ව ඇති අතර, පාසල් ළමුන් සහ වැඩිහිටියන් යන දෙඅංශයෙන්ම ක්‍රියාකාරකම් සඳහා සහභාගී වේ.

බොහෝ මහා තරග දින දෙකක් පුරා පැවැත්වේ. විශාල තරඟ තුනක් ( රාජකීය-තෝමියන්, ශාන්ත තෝමස්-සාන්ත සර්වේශස් සහ සෙන්ට්‍රල්-ශාන්ත ජෝන්) දින තුනක් පුරා ක්‍රීඩා කෙරේ.

බිග් මැච් ලැයිස්තුව

සටහන්

යොමු කිරීම්

මහා ක්‍රිකටි තරග - ශ්‍රී ලංකා

මහා ක්‍රිකට් තරඟ


Ahmet Kenan Evren (17 Temmuz 1917, Kula, Manisa - 9 Mayıs 2015, Ankara), Türk asker, devlet adamı ve ressam. Türk Silahlı Kuvvetlerinin 17. Genelkurmay Başkanı, 12 Eylül Darbesi sonrası Türkiye'nin Devlet Başkanı (1980-1982) ve 7. Cumhurbaşkanıdır (1982-1989). Ayrıca 1982 yılında kurulan Mehmetçik Vakfının kurucularındandır. 1998 yılında "Atatürk" adlı yağlı boya tablosunun 105 milyar liraya satılmasıyla dönemin yaşayan en pahalı Türk ressamı olmuştur. Osmanlı Devleti'nin vatandaşı olarak doğmuş son Türkiye cumhurbaşkanıdır.

Maltepe Askerî Lisesi, Kara Harp Okulu, Topçu Okulu ve Kara Harp Akademisini bitirdi. Türk Silahlı Kuvvetlerinin çeşitli kademelerinde görev yaptı. Ordu Komutanlığı ve Kara Kuvvetleri Komutanlığından sonra 7 Mart 1978'de Genelkurmay Başkanı oldu. Görevi sırasında 12 Eylül 1980 günü gerçekleştirdiği askerî darbeyle Devlet Başkanlığı ve Millî Güvenlik Konseyi Başkanlığı görevlerini de üstlendi. 1982'de kendisi ve diğer Millî Güvenlik Konseyi üyesi komutanların aralarında topladıkları biner TL ile Mehmetçik Vakfını kurdu. 7 Kasım 1982'de halkoyuna sunulan ve %91,37 oy oranı ile kabul edilen yeni anayasa ile Türkiye Cumhuriyeti'nin yedinci cumhurbaşkanı olarak göreve başladı. Okuma yazma oranının yükseltilmesi, kız çocuklarının mutlaka okutulması, nüfus artış hızının azaltılması, okul yapımının çoğaltılması için başlattığı "Kendi okulunu kendin yap." kampanyası için çalıştı. 9 Kasım 1989'da görev süresini tamamlayarak Marmaris'e yerleşti.

Cumhurbaşkanlığından sonra anılarını ve diğer kitaplarını yazarak, resim yaparak, kişisel resim sergileri açarak, ziyaretleri kabul ederek, ziyaretlerde bulunarak, balolara katılarak ve kurduğu "Kenan Evren Eğitim Kültür Vakfı" ile ilgilenerek günlerini geçirdi. 1990'da Atatürk Uluslararası Barış Ödülü'ne layık görüldü. 1990-1991 yıllarında kendi yazdığı ve 6 ciltten oluşan Kenan Evren'in Anıları adlı otobiyografisini yayımladı.

18 Haziran 2014 tarihinde Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından; 12 Eylül 1980'de dönemin Başbakanı Süleyman Demirel'e muhtıra vermek, T.C. Anayasası'nı ve Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya ve görevini yapmasını engellemeye teşebbüs suçundan müebbet hapis cezası verilmesine ve orgenerallik rütbesinin erliğe düşürülmesine karar verildi. Ankara 10. Ceza Mahkemesi'nin mahkûmiyet hükmü temyiz edilmiş ancak 24 Kasım 2014 itibarıyla Yargıtay sürecine henüz başlanmamıştı. Evren ve Tahsin Şahinkaya'nın ölümlerinin ardından Yargıtay süreci devam eden kamu davası düşmüş oldu, kararlar kesinleşmedi. Yıllar sonra, 15 Temmuz 2016 Darbe Girişimi sonrası; Evren'in ifadesini alan dönemin Ankara Cumhuriyet Başsavcı Vekili, Evren ve Şahinkaya'ya dava açan dönemin Ankara Cumhuriyet Savcısı, açılan davaya ilk bakan hâkimler ve iddia makamında bulunan savcılar, "Fethullahçı Terör Örgütü (FETÖ) soruşturması" kapsamında meslekten ihraç edildi. Daha sonra bazıları yargılandı ve mahkûm oldu.

9 Mayıs 2015'te tedavi gördüğü Gülhane Askerî Tıp Akademisinde 97 yaşında öldü.

İlk yılları, eğitimi ve askerlik kariyeri

İlk yılları
Kenan Evren, Arnavut kökenli Hayrullah Evren (1877-1957) ve Bulgaristan Türkü Naciye Evren'in (1885-1983) dördüncü ve son çocuğu olarak doğdu. Nüfus cüzdanı, doğduktan 6 ay sonra Alaşehir'de alındığı için resmiyette 1 Ocak 1918'de Alaşehir'de doğduğu yazsa da sonradan yaptığı araştırmalara göre Evren, 17 Temmuz 1917 tarihinde Kula'da dünyaya geldi. Babası Hayrullah Evren bugün Sırbistan'da bulunan Preşova kasabasından İstanbul'daki amcasının yanına yerleşmiş, Düyun-u Umumiye (Genel Borçlar) Teşkilatında aşar kontrol memuru olarak görev yapmıştı. Anne tarafı ise Bulgaristan'ın Ziştov kentinden göç ederek Soma'ya yerleşmişti.

Kadir Gecesi doğduğundan dolayı Evren'e "Kadir" adı verildi, on beş gün kadar adı "Kadir" olarak kaldı. Ağabeyi Ragıp'ın isteği üzerine babası, "Kadir" adından vazgeçip Evren'e "Ahmet Kenan" adını koydu.

15 Mayıs 1919'da Yunanlar İzmir'e asker çıkararak Anadolu içlerine doğru Osmanlı topraklarını işgale başladığında Evren ve ailesi Alaşehir'deydi. Yunanlar Alaşehir'e yaklaştıklarında Evren'in ailesi Alaşehir'i terk edip Denizli'ye göç etti. O tarihte at ve katır üstünde gerçekleşen göç sırasında Evren, henüz iki yaşındayken, kuvvetli bir ishale yakalandı. Annesi, Evren'i sırtında ve kucağında taşımaktan bitap düşüp oğlunun öleceğini tahmin ederek onu yolda bırakmayı dahi düşünmüşse de bırakmadı ve Evren ailesi Denizli'ye yerleşti. Kurtuluş Savaşı'nın kazanılmasından sonra Evren'in babası önce Bergama'ya, sonra Muğla'ya tayin edildi. Aile Muğla'ya geçti.

Eğitimi
Kenan Evren, 7 yaşındayken Muğla'da ilkokula başladı. Birinci sınıfı burada okudu. Daha sonra babasının tayini Alaşehir'e çıktı. İlkokulun diğer sınıflarını Alaşehir'de, ortaokulu Manisa'da okudu. Bu dönemde yaşanan Menemen Olayı kendisini etkiledi, ilk portre resmini Mustafa Fehmi Kubilay'ın resmi olarak yaptı.

Evren, liseyi Maltepe Askerî Lisesinde okudu. 1938'de Kara Harp Okulunu bitirerek topçu asteğmen oldu. Topçu Okulunda iken Mustafa Kemal Atatürk'ün ölümü kendisini derinden etkiledi. Anıları'nın ilk cildinde Atatürk'ün ölümünden bahsetti.

Şubat 1939'da teğmen oldu. 1940'ta Topçu Okulunu bitirdikten sonra çeşitli birliklerde görev yaptı. Ağustos 1942'de üsteğmenliğe yükseldi. 1946 yılına kadar çeşitli topçu birliklerinde Batarya Takım Komutanı ve Batarya Komutanı olarak görev yaptı. 1946 yılında girdiği Kara Harp Akademisini 1949 yılında kurmay yüzbaşı olarak bitirdi.

Askerlik kariyeri
Kara Harp Akademisini bitirdikten sonra Genelkurmay Eğitim Şubesi kısım amirliği, 1. Ordu Harekât Dairesi başkan yardımcılığı yaptı, Kara Harp Akademisinde öğretmenlik etti. 1958-1959 yıllarında, Kore Savaşı'nın ardından Güney Kore'de kalan Türk Tugayında harekât ve eğitim şube müdürü ve kurmay başkanı olarak görev aldı. Türkiye'ye döndükten sonra 1959-1961 arasında Ordu Donatım Okulu kurmay başkanlığı ve 2. Ordu harekât eğitim başkanlığı görevlerini üstlendi. O sırada 27 Mayıs Darbesi'yle ordu yönetime el koymuştu. 227. Piyade Alayı komutanlığı, 9. Kolordu kurmay başkanlığı, Kara Kuvvetleri Okullar Dairesi başkanlığı yaptı. 1964'te tuğgeneral, 1967'de tümgeneral oldu. 58. Er Eğitim Tümeni komutanlığı ve 2. Ordu kurmay başkanlığı görevlerine atandı. 1970'te korgeneralliğe yükseldi. 1970-1972 arası Trabzon'da 11. Kolordu komutanlığı, Kara Kuvvetleri Komutanlığı Denetleme Kurulu başkanlığı görevlerinde bulundu. 1974'te orgeneral olarak Genelkurmay İkinci Başkanlığına getirildi. 1976 ile 1977 yıllarında Ege Ordusu komutanlığı görevinde bulundu.

Kara Kuvvetleri Komutanı Namık Kemal Ersun'un 1 Haziran 1977'de, Kanlı 1 Mayıs'tan (1 Mayıs 1977) sonra darbe girişiminde bulunacağı iddiasıyla, dönemin Başbakanı Süleyman Demirel tarafından 200 asker ile birlikte resen emekliye sevk edilmesiyle Kenan Evren'e Genelkurmay Başkanlığı yolu açıldı. Gelecekteki Genelkurmay Başkanı olmasına kesin gözüyle bakılan Ersun'un emekliye ayrılması Türk Silahlı Kuvvetleri içindeki dengelerin ve kıdem geleneğinin bir anda altüst olmasına neden oldu. Bu karışık dönem nedeniyle Genelkurmay Başkanı Semih Sancar'ın görev süresi bir yıl uzatılırken bu arada Kara Kuvvetleri Komutanlığına gelecek yani bir yıl sonra Genelkurmay Başkanı olacak isim konusunda bir anlaşmazlık baş gösterdi. Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk, 1. Ordu Komutanı Adnan Ersöz'ü isterken Başbakan Demirel 3. Ordu Komutanı Ali Fethi Esener'in Kara Kuvvetlerinin yeni komutanı olmasını istedi. Ancak Ne Demirel ne de Korutürk geri adım atınca her iki komutan da görev süreleri bittiğinden 30 Ağustos 1977'de emekliye ayrıldı. Böylece kıdem sırasında 4. olan Evren, önündeki 3 kişinin görev sürelerini tamamlayarak emekli olmasıyla beklenmedik biçimde 5 Eylül 1977 tarihinde Kara Kuvvetleri Komutanı oldu. 1977-1978 yıllarında Kara Kuvvetleri Komutanlığı yapan Evren, 6 Mart 1978'de Genelkurmay Başkanlığına atandı.

Evren, Genelkurmay Başkanı olduktan sonra 17 Mart 1978 tarihli emriyle 1 numaralı direktifini orduya yayımladı. Kamuoyunda ve Türk Silahlı Kuvvetlerinde olumlu karşılanan bu direktifin bazı maddeleri şöyleydi:— Savurganlıktan vazgeçilecektir. Her kademedeki komutan her hususta tasarrufa azami riayet edecektir.

— Gittiğim garnizonlarda komutanlar ancak bir yemek verecek. Bu yemek de çok basit, mümkünse tabildot yemeği şeklinde olacak. Diğer yemek paraları ve orduevindeki yatak ücretleri mutlaka alınacak. Zira geçici görev yolluğu bunun için veriliyor.

— Garnizonlara gittiğimde komutanlar beni şehir dışında il hududunda değil, garnizonda merasim bölüğü ile karşılayacak.

— Emniyet mülahazası ile yollara asker dizilmeyecek. Zira bu erler saatlerce, bazen yağmur altında soğukta arazide kalmakta, hiç de yararı olmamaktadır. Kaldı ki zaten komutan arabasının arkasından bir koruma aracı takip ettiği gibi önde de eskort aracı bulunmaktadır.

— Bayramlarda tebrik kartları ancak iki üst makama kadar gönderilecek, aynı garnizon içinde ve karargâh dâhilinde subay ve komutanlar arasında tebrik kartı teati edilmeyecektir.

— Yurt dışı ve yurt içine kurs, gezi ve geçici görevle gönderilen personel miktarında azami ölçüde tasarrufa uyulacaktır.Evren, 27 Aralık 1979'da kuvvet komutanları ve Jandarma Genel Komutanı ile birlikte imzalayarak Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk'e gönderdiği uyarı mektubunda (27 Aralık Muhtırası) siyasal partilerin ve diğer anayasal kuruluşların ülkenin sorunlarının çözülmesinde uzlaşmaya varmalarını istedi. Mektupta şu ifadeleri kullandı: "Türk Silahlı Kuvvetleri iç hizmet yasası ve kendisine verilen görev ve sorumluluğunun idraki içinde ülkemizin bugünkü hayati sorunları karşısında siyasi partilerimizin, bir an önce milli menfaatlerimizi ön plana alarak, Anayasamızın ilkeleri doğrultusunda ve Atatürkçü bir görüşle biraraya gelerek anarşi, terör ve bölücülük gibi devleti çökertmeye yönelik her türlü hareketlere karşı bütün önlemleri müştereken almalarını ve diğer Anayasal kuruluşların da bu yönde yardımcı olmalarını ısrarla istemektedir." Dönemin Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk, askerlerin talebi doğrultusunda uyarı mektubunu 2 Ocak 1980 tarihinde hükûmet ve siyasi partilere gönderdi ancak olumlu bir sonuç çıkmadı.

Evren, 30 Ağustos 1980'de Zafer Bayramı dolayısıyla radyo ve televizyonda yayımlanan konuşmasında, halkın ve Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarının bayramını kutladıktan sonra ülkenin ve devletin içinde bulunduğu durumdan bahsederek şöyle dedi:"Yurtta doğmasını düşledikleri kargaşa ile demokratik düzenin ve ülke bütünlüğünün yok edilmesini amaçlayan anarşinin idrakten yoksun vatan haini yaratıcıları, elbette layık oldukları cezayı bulacak, tarihimizde bir zamanlar türemeye yeltenen benzerleri gibi Türk Silahlı Kuvvetlerinin kahredici yumruğu altında ezilerek akıttıkları kardeş kanlarının günahları içinde boğulup gidecekler ve yüce Türk ulusu, bağrından doğan Türk Silahlı Kuvvetlerinin yarattığı güven ortamı içinde sonsuza kadar birçok bayramları refah ve mutlulukla kutlayacaktır."

12 Eylül 1980 Darbesi

"Bayrak Harekâtı"
Kenan Evren'in 8 Eylül 1980'de imzaladığı icra emri gereği 12 Eylül 1980 günü saat 03.00'te resmî adı "Bayrak Harekâtı" olan müdahale, Türk Silahlı Kuvvetlerinin emir komuta zinciri içinde başladı. Yasama ve yürütme yetkilerini kullanmak üzere Evren'in liderliğinde Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Nurettin Ersin, Deniz Kuvvetleri Komutanı Oramiral Nejat Tümer, Hava Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Tahsin Şahinkaya ve Jandarma Genel Komutanı Sedat Celasun'dan oluşan Millî Güvenlik Konseyinin ilk bildirisi olan 1 numaralı bildiri, tüm hedeflerin sorunsuz olarak birer birer ele geçirilmesi sonucu saat 04.00'te radyolardan yayımlandı. Bildiride, "Girişilen harekâtın amacı; ülke bütünlüğünü korumak, millî birlik ve beraberliği sağlamak, muhtemel bir iç savaşı ve kardeş kavgasını önlemek, devlet otoritesini ve varlığını yeniden tesis etmek ve demokratik düzenin işlemesine mâni olan sebepleri ortadan kaldırmaktır." ifadeleri yer aldı. Evren, saat 13.00'te radyo ve televizyondan canlı yayınla uzun bir konuşma yaptı. Bu konuşmada, "Bir defa daha belirtiyorum ki Silahlı Kuvvetler; aziz Türk milletinin hakkı olan refah ve mutluluğu, vatan ve milletin bütünlüğü ve gittikçe etkisi azaltılmaya çalışılan Atatürk İlkeleri'ne yeniden güç ve işlerlik kazandırmak, kendi kendini kontrol edemeyen demokrasiyi sağlam temeller üzerine oturtmak, kaybolan devlet otoritesini yeniden tesis etmek için yönetime el koymak zorunda kalmıştır." dedi.

Evren, genelkurmay ve Millî Güvenlik Konseyi başkanlığının yanı sıra devlet başkanlığını da üstlendi. TBMM ve hükûmeti feshetti, bütün ülkede sıkıyönetim ilan etti. 20 Eylül'de eski Deniz Kuvvetleri Komutanı Emekli Oramiral Bülent Ulusu'ya hükûmeti kurma görevi verdi. Devlet Başkanı olarak yurt gezilerine çıktı, 12 Eylül Darbesi'nin gerekçelerini ve amaçlarını halka anlattı. Gittiği yerlerde halktan büyük destek gördü. 10 Temmuz 1981 günü, Danışma Meclisinin 23 Ekim günü toplanacağını açıkladı. 23 Ekim'de açılan Danışma Meclisi, yeni anayasayı hazırlamaya başladı. Üyeleri MGK tarafından seçilen Danışma Meclisince hazırlanan ve MGK'ce düzenlenip son hâlini alan Anayasa'nın kabul edilmesi için yoğun bir propaganda kampanyası yürüttü. Bazı illere gidip konuşmalar yaptı. 1982 Anayasası, 7 Kasım 1982 tarihinde yapılan referandumda %91,37'lik "KABUL" oyuyla kabul edildi. Evren, Anayasa'nın 1. geçici maddesi uyarınca yedi yıllık bir süre için Türkiye'nin 7. Cumhurbaşkanı sıfatını kazandı.

Dış bağlantı iddiaları
Mehmet Ali Birand'ın 12 Eylül Darbesi'ni anlattığı "12 Eylül Saat: 04.00" adlı kitabında, darbe sırasında dönemin CIA Türkiye Masası İstasyon Şefi Paul Henze'in askerî müdahaleyi haber alırken haberi ulaştıran diplomatın, "Your boys have done it. (Senin çocuklar yaptılar.)" şeklinde yaptığını iddia ettiği konuşması, darbe içinde ABD'nin rolü konusunda tartışmalara neden olmuştur. İddiaya göre mesaj, Henze'den sonra Başkan Jimmy Carter'a iletilmiştir. Henze 2003 yılında verdiği demeçte, "Senin çocuklar yaptılar." sözlerinin Birand'ın uydurması olduğunu belirtmiştir, kısa bir süre sonra Birand ise 1997'de Henze ile yaptığı görüşmenin sesli ve görüntülü kayıtlarını yayımlamıştır. Ancak yayımlanan kayıtlarda konuşmanın Birand'ın iddia ettiği gibi değil, "The boys in Ankara did it." (Ankara'dakiler yaptılar.)" şeklinde olduğu görülmüştür.

Kenan Evren'in bu dönemde NATO içerisinde gizli bir örgütlenme olan stay-behind kontrgerilla ordusunun başında bulunduğu bazı çevrelerce iddia edilmektedir.

Devlet Başkanlığı (1980-1982) ve Cumhurbaşkanlığı (1982-1989)

7 Mart 1978'den beri Genelkurmay Başkanı olarak görev yapan Kenan Evren, 12 Eylül 1980'den sonra Millî Güvenlik Konseyi başkanlığını ve devlet başkanlığını da üstlendi. Anayasa oylamasına kadar "Devlet Başkanı" sıfatıyla ülkeyi yönetti. 7 Kasım 1982'de yapılan anayasa halk oylamasından %91,37 "KABUL" çıkması sonucu 9 Kasım 1982'de Türkiye'nin 7. Cumhurbaşkanı olarak göreve başladı. 9 Kasım 1989'da görevi sona erdi.

"Anarşi ve terörle mücadele"
12 Eylül Darbesi'nin başlıca gerekçesi olarak "anarşi ve terör" gösterildi. 12 Eylül 1980'den önce 5.000'den fazla insan ölmüştü. Kenan Evren liderliğindeki 12 Eylül Yönetimi, ilk hedef olarak "anarşi ve terörün yok edilip can ve mal güvenliğinin sağlanacağını" açıkladı. Evren, bu hedefe ulaşmak için sıkıyönetim komutanlarına "bütün yetkilerini kullanmaları ve olayların üzerine cesaretle gitmeleri" emrini verdi. Bu husus, Millî Güvenlik Konseyinin 2 numaralı bildirisiyle ülkeye duyuruldu. Bildirinin 2 ve 3. maddelerinde şu ifadeler yer aldı:"Sıkıyönetim komutanlıkları ülkede devlet otoritesinin tesisi, asayiş, emniyet, huzur, can ve mal güvenliğinin sağlanması için; lüzum görecekleri her türlü tertip ve tedbiri almaya yetkili kılınmışlardır. Bütün vatandaşlar; ülkede devlet otoritesinin tesisi, asayiş, emniyet, huzur, can ve mal güvenliğinin kısa sürede sağlanması için sıkıyönetim komutanlıklarının aldığı ve alacağı kararlara, tedbirlere ve yayınlanacak bildirilere titizlikle uyacaklardır."Evren diğer yandan; lüzumlu kanunların hemen ele alınması, evvelce teklif edilip uzun süre Meclis Komisyonlarında ve Genel Kurulda bekletilip kanunlaşmayan kanun tasarılarının ele alınması, yeniden çıkarılması gereken kanunların tasarılarının en kısa zamanda önüne getirilmesi emrini de verdi.

12 Eylül'ün üçüncü ayı bitmeden 6 Aralık 1980 Cumartesi bir basın toplantı düzenleyen Başbakan Bülent Ulusu, 12 Eylül'den sonraki 80 gün ile 12 Eylül'den önceki 80 günlük olayları karşılaştırarak resmî rakamları kamuoyuna açıkladı:"Silahlı saldırı ve çatışma olaylarının sayısı 12 Eylül'den önceki 80 günlük dönemde 1.609 iken 12 Eylül'den sonraki 80 günlük dönemde 305'e inmiş,

Patlayıcı madde atma olaylarının sayısı 12 Eylül'den önceki 80 günlük dönemde 704 iken 12 Eylül sonrası 80 günde 288'e inmiş,

Anarşik olaylardaki ölü sayısı 12 Eylül'den önceki 80 günlük dönemde sadece sıkıyönetim ilan edilen 20 ilde 680 iken 12 Eylül'den sonraki 80 günde, 67 ilimizde, 137'ye inmiştir."12 Mart 1981 Perşembe günü, 12 Eylül'ün üzerinden geçen 6 aylık süre içinde işlenen suçların seyri ve son ayla mukayesesi şöyle açıklandı:"12 Eylül ile 12 Ekim 1980 arasında 1.146 suç tespit edildiği hâlde son ay içerisinde %75 azalma kaydedilerek bu rakam 292'ye düşmüştür.

Ölü sayısı 69'dan %87 azalma göstererek 9'a düşmüştür.

Yaralı sayısı 151'den 28'e düşerek %80 azalmıştır.

Silahlı saldırılarda %80 azalma olmuş, 138'den 32'ye düşmüştür.

Son bir aylık dönemde yapılan arama ve operasyonlar sonucunda 1.596 sol eylemci, 318 sağ eylemci, 444 bölücü ve 3.979 henüz yönü belirlenemeyen olmak üzere toplam 5.937 sanık yakalanmış ve haklarında yasal işlemlere başlanmıştır. Yine bu süre içerisinde 1.377 tüfek, 70 av tüfeği, 767 patlayıcı madde ele geçirilmiştir."

Ekonomi
Kenan Evren, 12 Eylül'den önceki sivil yönetimin aldığı 24 Ocak kararları ve o yönetimin ekonomik programının aynen uygulanacağını 16 Eylül 1980 günü yaptığı basın toplantısında açıkladı.

Bu dönemde; ihracatın ve döviz girdilerinin çoğaltılması, her sahada tasarrufa riayet edilmesi, istihdam politikası gibi tedbirler alındı.

1980'de %100'leri aşan enflasyon, 1982'de %22'ye geriledi. 1983'te ise artış göstererek %37'ye yükseldi.

Diğer yandan 24 Ocak kararları sonrası faizlerin serbest bırakılmasıyla bir anda çoğalan bankerler, zaman içinde piyasanın bu faiz yükünü kaldıramaması sonucu hızla çökmeye başladı. "Banker Yalçın" ve "Banker Kastelli" olarak anılan Yalçın Doğan ve Cevher Özden ikilisinin karıştığı skandallar kamuoyunda derin yankı buldu. Askerî Yönetim tarafından ilgili mevzuatta düzenlemeler yapıldı, bankerlerin reklam yapmaları kısıtlandı, banker olma şartları zorlaştırıldı ve bankerlik sistemi için başka sınırlayıcı tedbirler getirildi.

1981 Atatürk Yılı

12 Eylül'den hemen sonra Kenan Evren, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün doğumunun 100. yılı olması nedeniyle 1981 yılını kanun çıkararak "Atatürk Yılı" kabul ve ilan etti. 5 Ocak 1981 günü saat 08.45'te Anıtkabir'de saygı duruşunda bulunulduktan sonra saat 11.00'de Türkiye Büyük Millet Meclisinde tören başladı. Törende eski cumhurbaşkanları Celâl Bayar, Cevdet Sunay ve Fahri Korutürk de yer aldı. Evren'in yaptığı uzun bir konuşmayla Atatürk Yılı kutlamalara açıldı. Yıl boyunca yapılan etkinliklerle Atatürk'ün doğumunun yüzüncü yılı kutlandı. Yeni Atatürk anıtları, Atatürk'ün adının verildiği kültür merkezleri ve tatbikatlar yapıldı. Birinci ve İkinci Meclis binaları müze olarak faaliyet göstermeye başladı. Atatürk ile ilgili kitap ve belgeler Millî Kütüphane'de toplanırken il ve ilçelere de Atatürk kitaplıkları kuruldu. Atatürk'ün kaldığı evler restore edilerek müze hâline getirildi. "Atatürk 100 Yaşında" sloganı ile 73 adet ilkokul yapıldı. 12 Eylül'den önceki Milliyetçi Cephe hükûmetleri döneminde sayıları büyük artış gösteren imam hatip okulu açılışı durduruldu, Evren bu dönemde imam hatip açmadı. Atatürk'ün çeşitli illere yaptığı ilk ziyaretlerin yıl dönümlerinde kutlamalar gerçekleşti. Ülkenin tanınmış sanatçılarına 100. yılı simgeleyen plaketler verildi. Ünlü ressamlardan ısmarlanan Atatürk ve Atatürk Devrimleri konulu resimler, düzenlenen sergilerde ziyarete açıldı. Tanınmış müzisyenlere Atatürk hakkında marşlar besteletildi. TRT, Atatürk'ün görüşlerini yansıtan programlara yer verdi. Ülkedeki okur yazar oranının artırılması için seferberlik başlatıldı. Ağaçlandırma çalışmaları yapıldı. Açılan birçok kurum ve kuruluş "Yüzüncü Yıl" adını aldı. 23 Nisan'daki bayramın adı "Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı" olarak değiştirildi. 19 Mayıs'taki Gençlik ve Spor Bayramı'nın adı "Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı" olarak değiştirildi ve 19 Mayıs 1981 günü stadyumlarda coşkulu şekilde kutlandı. Atatürk'ün 1928'de başöğretmen olduğu 24 Kasım günü "Öğretmenler Günü" olarak kutlandı. Üniversitelere zorunlu "Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi" dersi getirildi. Kara Harp Okulu ve diğer askerî okullar için üç ciltlik "Atatürkçülük-Atatürk'ün Görüş ve Direktifleri" adlı kitap bastırıldı ve öğrencilere dağıtıldı.

Evren, gittiği illerde yaptığı konuşmalarda da "Atatürkçülük" vurgusu yapıyor, halkı Atatürk'te birleşmeye çağırıyordu. 17 Ocak 1981'de Gaziantep'te yaptığı konuşmada şöyle diyordu:"Biliyorsunuz: Yalancı devrimciler, 'Tek yol devrim!' diye ortaya atıldılar; duvarlara, şuraya buraya yazdılar. Evet, devrim vardır ama bu tek yol Atatürk devrimidir! Onun yoludur. Atatürk'ün koyduğu ilkeler komünizme de faşizme de kapalıdır." Evren, bu dönemde yapılanlar için 1998 yılında yayımlanan 12 Eylül belgeselinde şöyle dedi:"Biz Atatürk'ün döneminde yetiştik. Atatürk'ün neler yaptığını yakinen biliyoruz. Onun içindir ki Atatürkçülüğün üzerinde ne kadar dursak az olduğuna inanıyoruz. Belki şu olmuştur, bir şeyi çok söylerseniz gına getirir. Ama ben ona dikkat etmeye çalıştım."

Devlet Mezarlığı
Kenan Evren, 12 Eylül'den sonra yine kanun çıkararak "Devlet Mezarlığı" yapımını başlattı. Zira Evren; "Anıtkabir'in Mustafa Kemal Atatürk için yapıldığını, orada sadece Atatürk'ün mezarının bulunması gerektiğini, Anıtkabir'in mezarlık hâline gelmemesi gerektiğini" düşünüyordu. Cumhurbaşkanlığı döneminde 30 Ağustos 1988 günü Devlet Mezarlığı'nı törenle açtı. İnönü ailesi, İsmet İnönü'nün mezarının taşınmasını istemiyordu. Ailenin bu isteği dikkate alındı ve İnönü'nün mezarı Anıtkabir'de bırakılırken diğer on iki mezar Anıtkabir'den kaldırılıp başka yerlere nakledildi. Eski cumhurbaşkanları ve Türk Kurtuluş Savaşı kumandanlarının naaşları da Devlet Mezarlığı'na nakledildi.

İdamlar
Kenan Evren, ölüm cezalarının yerine getirilmesinin, "teröristleri terör eylemlerinden alıkoyacak en tesirli tedbirlerin başında olduğunu" savundu. 12 Eylül'den sonra, 1972'den beri infaz edilmeyen ölüm cezaları uygulanmaya başlandı. Siyasi hükümlülerin yanında adli hükümlülerin de cezaları uygulanmaya başlandı. Evren'li yıllarda 48'i askerî rejim döneminde olmak üzere 50 mahkûm (24 adli suçlu, 17 sol, 8 sağ, 1 ASALA militanı) idam edildi.

Evren, sivil idareye geçildikten sonra 3 Ekim 1984'te Muş'a yaptığı gezide, önceki gece yaşanan bir olayı örnek göstererek şöyle dedi:"Dün gece Şemdinli civarında yine böyle bir olay oldu. Aranan anarşistlerden bazıları gece vakti vazifeden dönen bir askerî araca ateş ediyorlar ve bir subayımızla bir erimizi şehit ediyorlar. Şimdi ben bunu yakaladıktan sonra mahkemeye vereceğim ve ondan sonra da idam etmeyeceğim! Ömür boyu ona bakacağım! Bu vatan için kanını akıtan bu Mehmetçiklere silah çeken o haini ben senelerce besleyeceğim! Buna siz razı olur musunuz?" Evren, Anıları'nın ilk cildinde de idam konusuna şöyle değindi:"... suçsuz ve masum insanları bile tavuk keser gibi öldüren ve ülkeyi kan gölüne döndüren insanların da Avrupa Konseyi ülkelerine hoş görüneceğim diye idam edilmemelerini vicdanım kabul etmiyor. Bu hainler 5.000 civarında insanın canına kıydılar. Bunların içerisinde; kahvede oturup birbirleriyle güzel güzel muhabbet edenler, otobüsle evine gidenler; sokakta dolaşan, parkta oturan vatandaşlarla toplumun güvenliğini sağlamaya çalışan polis, jandarma, asker, subay, astsubaylar da var."

TSK Mehmetçik Vakfı
Kenan Evren, 17 Mayıs 1982'de kurulan Türk Silahlı Kuvvetleri Mehmetçik Vakfının kurucuları arasında yer aldı. Türk Silahlı Kuvvetlerinde yaptığı vatan hizmeti esnasında öldürülen veya herhangi bir nedenle hayatını kaybeden Mehmetçiklerin bakmakla yükümlü oldukları yakınları ile gazi ve engelli Mehmetçiklere yardım eden; Türk halkı, Türk Silahlı Kuvvetleri mensupları ve yardımsever firmalar tarafından finanse edilen vakıf, Evren ve diğer Millî Güvenlik Konseyi üyesi komutanların aralarında topladıkları biner TL ile kuruldu.

Evren, 2011 yılında vakfın kendisiyle yaptığı söyleşide şunları söyledi:"Beni davet ettiğiniz hâlde toplantılarınıza katılamadım tabii. Ama her zaman kalbimde yaşattım. En büyük yaptığım işlerden, hayırlı da yaptığım işlerden birisi de budur. İyi ki yapmışız. Mehmetçik Vakfını çok başarılı buluyorum. En başarılı vakıfların başında gelir. Benim izlenimim bu. Kurban bağışlarımı da hep Mehmetçik Vakfına yaptım. Vatandaşın askere karşı, Mehmetçik'e karşı olan sevgisini hepimiz biliyoruz. İçinde yaşadık bunun. Türk milleti askerini sever, hele Mehmetçik'i çok fazla sever."

1982 Anayasası
23 Ekim 1981'de açılan Danışma Meclisi, yeni anayasayı hazırlamaya başladı. Kenan Evren, Anayasa'nın ilk üç maddesinin "değiştirilemeyeceğini ve değiştirilmesinin teklif edilemeyeceğini" dördüncü madde olarak taslağa ekletti. Cumhurbaşkanlarının iki dönem görevde kalmalarını sağlayan maddeyi "bir dönem" olarak değiştirtti. Görevini tamamlayan cumhurbaşkanlarının TBMM'nin tabii üyesi olmasını sağlayan maddeyi taslaktan çıkarttı. Anayasa'daki cumhurbaşkanı yetkilerinin "az olmasını" ise ileride, Anıları'nın dördüncü cildinde şöyle açıklayacaktı:"Anayasa'yı düzenlerken cumhurbaşkanına verilen yetkilerin kısıtlı olmasına ben sebep oldum. İleride bu makama gelecek olanlar bu yetkileri suistimal eder diye düşündüm, onun için fazla yetki ile donatılmasını uygun görmedim."Hazırlanan ve son şeklini alan 1982 Anayasası, 18 Ekim 1982 tarihinde Evren'in başkanı olduğu Millî Güvenlik Konseyi tarafından kabul edildi. Anayasa'nın halkın onayına sunulmasından önce Evren bazı illere gidip konuşmalar yaptı. Anayasa'nın çeşitli başlıklarını halka anlattı. Evren, referandumdan iki gün önce de radyo ve televizyondan bir konuşma yaparak Anayasa'ya destek istedi.  Anayasa, 7 Kasım 1982 Pazar günü yapılan halk oylamasında %8,63 "RED" oyuna karşılık %91,37 "KABUL" oyuyla kabul edildi. Evren, yürürlüğe giren Anayasa'nın 1. geçici maddesi uyarınca yedi yıllık bir süre için Türkiye'nin 7. Cumhurbaşkanı sıfatını kazandı ve 9 Kasım 1982 günü göreve başladı. Hemen sonra 21 Kasım 1982'de Ordu'ya giden Evren, oylama sonuçlarını şöyle değerlendirdi:"Bu reyler Orgeneral Kenan Evren'e verilmedi. Bu reyler bizlere, Konsey üyelerine verilmedi. Bu reyler şunun için verildi: Millet huzur ve güven istiyor, huzur ve güven için verildi! Bu oylar devlet otoritesinin sağlanması için verildi! Bu oylar Atatürkçülük için verildi! Ve yine bu oylar birbirleriyle kavga eden, her gün birbirlerinin kirli çamaşırlarını ortaya döken ve değil selamlaşmak, el sıkmayı bile yapamayan kişilerden memnun kalınmadığını belirtmek için verildi. Bu millet artık kavga değil, kardeşlik ve huzur bekliyor."

Kürtaj hakkı
Kenan Evren, Türkiye'de uzun yıllardır var olan kürtaj yasağını kaldırdı. Askerî rejim döneminde 27 Mayıs 1983'te çıkarılan yasayla kürtaj yasal hâle geldi.

Sivil idareye geçiş
Kenan Evren, 1 Temmuz 1983'te genelkurmay başkanlığı görevini Kara Kuvvetleri Komutanı Nurettin Ersin'e devrederek askerlikten emekliye ayrıldı. 4 Kasım 1983'te, seçimlere iki gün kala, TRT'de üstü kapalı bir biçimde Anavatan Partisi (ANAP) Genel Başkanı Turgut Özal'ı eleştiren bir konuşma yaptı. Millî Güvenlik Konseyinin varlığı, 6 Kasım 1983'teki genel seçimlerin ardından TBMM Başkanlık Divanının oluştuğu 7 Aralık 1983'te sona erdi. Sivil dönem resmen başladı.

"Kendi okulunu kendin yap."
Cumhurbaşkanlığı döneminde Kenan Evren, "Kendi okulunu kendin yap." kampanyasını başlattı. Yurt çapında okul sayısı giderek arttı. Evren, yaptırılan okulların açılışında yaptığı konuşmalarda eğitimin ve okuma yazmanın öneminden, kız çocuklarının okutulmasının gerekliliğinden bahsetti. Buna karşılık bu dönemde açılan imam hatip okulu sayısı 8 olarak kaldı. 12 Eylül'den sonra Evren, Milliyetçi Cephe hükûmetleri döneminde büyük artış gösteren imam hatip okulu açılışını durdurmuş, askerî rejim boyunca imam hatip açmamıştı.

İrtica uyarısı

Kenan Evren, 1983 genel seçimleri sonucunda iktidara gelen Turgut Özal'ı ve Özal'ın kurduğu hükûmeti "irticaya karşı gidişatın iyi olmadığını" söyleyerek uyardı. İrtica ile mücadele edilmesi gerektiğini çeşitli defalar belirtti. 25 Temmuz 1986 günü yapılan Bakanlar Kurulu toplantısında şöyle konuştu:"Fethullah Hoca isimli bir adam türedi. Bana, Atatürk'e ve tüm ilericilere küfrediyor. Yakalandı, mahkemeye verildi. Fakat mahkeme kendisini serbest bıraktı. Ayrıca ortalıkta Mahmut Hoca diye bir şahıs daha görülmeye başladı. Mahkeme onu da serbest bıraktı. Bu gelişmeler, bu gibi mürtecileri cesaretlendiriyor." 28 Kasım 1986 günü yapılan Millî Güvenlik Kurulu toplantısından ise Anıları'nın beşinci cildinde şöyle bahsetti:"Ben irticanın yurt sathında tehlikeli boyutlara ulaşmaya başladığını; bir taraftan Süleymancıların, diğer taraftan Nurcuların yurtlar açarak buralarda çocukların taze beyinlerini yıkadıklarını ve yurtlara zeki çocukları alarak gerekli eğitimden geçirdikten sonra bunları askerî liselere soktuklarını, Bursa Askerî Lisesi ile Kuleli Askerî Lisesinde bu şekilde yetiştirilmiş öğrencilerin meydana çıkarıldığını, bu duruma mâni olunması gerektiğini, böyle yurtların idaresinin devlete ait olmasını gerektiğini, eğer mevcut kanunlar buna imkân vermiyorsa icap ederse yeni kanun çıkarmak suretiyle bu şekil yurtların idaresinin Millî Eğitim Bakanlığına bağlanmasını istedim."

Dış ilişkiler

Kenan Evren, devlet başkanlığı ve cumhurbaşkanlığı sırasında yurt içinde ve yurt dışında birçok geziye çıktı. Evren ile Pakistan Devlet Başkanı Ziya ül Hak arasında karşılıklı ziyaretlerle pekiştirilen büyük bir dostluk kuruldu. Eylül 1982'de bir Uzak Doğu gezisine çıkan Evren; Bangladeş, Pakistan, Güney Kore, Çin ve Endonezya'yı ziyaret etti. Bu ülkelerle Türkiye arasındaki ilişkilerin gelişmesinde önemli bir adım atılmış oldu. Ocak 1984'te toplanan IV. İslam Zirve Konferansı'na Türkiye ilk kez cumhurbaşkanı düzeyinde katıldı. Evren, konferans başkan yardımcısı seçildi. İslam Konferansı Örgütü (İKÖ) Ekonomik ve Ticari İşbirliği Komitesi Başkanı olarak İslam ülkeleri arasında ekonomik bağların güçlendirilmesini, alınan kararların bir an önce uygulanmaya konmasını istedi. (15 Kasım 1984) V. İslam Zirve Konferansı'na katılan Evren, konferansın sonuç bildirisinde Kıbrıs Türkleri ve Bulgaristan'daki Türk azınlığın durumu gibi konulara yer verilmesinde etkin rol oynadı. (30 Ocak 1987) 1988 yılında İngiltere Kraliçesi II. Elizabeth'in davetlisi olarak İngiltere'ye resmî ziyarette bulundu.

Görev bitişi
1983 Türkiye genel seçimleri sonucu iktidara gelen ANAP'ın lideri Turgut Özal ile genel olarak uyum içinde çalıştı. 9 Kasım 1989'da cumhurbaşkanlığı görevi sona eren Kenan Evren, yerini Özal'a bıraktı ve Marmaris'e yerleşti.

Fethullah Gülen karşıtlığı
Kenan Evren, cumhurbaşkanlığı döneminde 25 Temmuz 1986 günü yapılan Bakanlar Kurulu toplantısında Fethullah Gülen'den şöyle bahsetti:"Fethullah Hoca isimli bir adam türedi. Bana, Atatürk'e ve tüm ilericilere küfrediyor. Yakalandı, mahkemeye verildi. Fakat mahkeme kendisini serbest bıraktı. Ayrıca ortalıkta Mahmut Hoca diye bir şahıs daha görülmeye başladı. Mahkeme onu da serbest bıraktı. Bu gelişmeler, bu gibi mürtecileri cesaretlendiriyor."Bu sözlerin Kenan Evren'in Anıları'nın 1991 yılında basılan 5. cildinde yer alması üzerine Gülen mahkemeye başvurdu ve tekzip aldı. Gülen'in vekili avukat Feti Ün, "Kenan Evren'in anılarına mahkeme kararıyla aldığımız tekzip metni, Hukuk saygı ister müslüman küfre karşıdır" başlıklı yazılı bir basın açıklaması yaparak, "devlet başkanlığı ve cumhurbaşkanlığı yapmış da olsa bir kişinin, milletin bir ferdinin temel hak ve hürriyetlerini, haysiyet ve şerefini ulu orta karalamaya hakkı olmadığını" söyleyerek Evren'e tepki gösterdi. "Gülen'in kimseye küfretmediğini, gerici ve akımcı olmadığını" söyledi.

Evren, 2006 yılında katıldığı Genç Bakış adlı televizyon programında, "yıllar önce Gülen'in kendisiyle görüşmek istediğini fakat bu teklifi reddettiğini, Gülen'in saat göndererek bir kez daha teklifte bulunduğunu, saati almadığını ve teklifi yine reddettiğini" anlattı. Gülen'in gönderdiği saatten "rüşvet" diyerek bahsetti. "Çok ısrar edilmesi üzerine görüşme şartı olarak Gülen'in kravat takmasını ve görüşmede kameraların da bulunmasını istediğini ve böyle söyleyince bir daha aranmadığını" ifade etti. Gülen'in, "cumhuriyetin temsili diye kravat takmadığını" belirtti. Kravat konusunda açıklama yapan Gülen'in avukatı Orhan Erdemli, "Gülen'in kravat taktığını" açıkladı. Zaman gazetesi de Gülen'in kravatlı çekilmiş bir fotoğrafını yayımladı.

Marmaris'teki evinde Gülen eleştirisine devam eden Evren, "Gülen'in başka yollardan para kazandığını, dinci örgütler tarafından toplanan paralarla okullar yapıldığını, bu nedenle okulların ucuz olduğunu, okullara alınan çocukların beyinlerinin yıkandığını" söyledi. Bu açıklamalara Gülen adına yine Gülen'in avukatı Erdemli bir basın açıklaması yaparak tepki gösterdi.

Kitapları
 Kenan Evren'in Anıları (6 Cilt) (1990-1991)
 Zorlu Yıllarım (2 Cilt) (1994)
 Unutulan Gerçekler (1995)
 12 Eylül'den Önce ve Sonra: Ne Demişlerdi? Ne Dediler? Ne Diyorlar? (1997)
 Seçme Konuşmalar: 12 Eylül 1980-6 Kasım 1989 (2000)

Ressamlığı
Resme ilgisinin ortaokul yıllarında başladığını, 13 yaşındayken Menemen Olayı'ndan etkilenip ilk portre resmini Mustafa Fehmi Kubilay'ı çizerek yaptığını anlatan Kenan Evren, cumhurbaşkanlığından sonra kendini resme verdi. Bu dönemde yağlı boya ve sulu boya tabloları yapmaya başladı. Satışa çıkan ilk tablosu, 1992'de yaptığı "Marmaris'te Dar Bir Sokakta Bir Adam" adlı yağlı boya tablosu oldu. 1994 yılında ilk sergisini Marmaris'te açtı. 1997 yılında Ankara'da sergi açtı. "Hamamda Kızlar" adlı tablosu 600 milyon liraya satıldı. 1998 yılında düzenlenen ve dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in de katıldığı Cumhuriyet Balosu'nda açık artırmaya çıkarılan "Atatürk" adlı yağlı boya tablosu 105 milyar liraya satıldı. Bu durum, Evren'i yaşayan en pahalı Türk ressamı yaptı. 1999 yılında dünya ve olimpiyat şampiyonu Alman buz patencisi Katarina Witt'in çıplak resmini yaptı. 2002 yılında Hande Ataizi'ni model alarak yaptığı bir diğer nü çalışmasını sergiledi. 2000'li yıllarda sergi açmaya devam etti.

Özel yaşamı
27 Mayıs 1944'te Sekine Evren ile evlenen Kenan Evren'in bu evlilikten Şenay, Gülay ve Miray adlarında üç kızı oldu. Sekine Evren 1982'de öldü.

Evren, Fenerbahçe taraftarıydı ve Kulübün 5200 sicil numaralı üyesiydi.

Dans etmeyi seven, Topçu Okulu döneminde hafta tatillerinde "dans zevkini gidermek için barlara gittiğini" ifade eden Evren, vals yapardı.

12 Eylül Davası
Darbe sonrası hazırlanan 1982 Anayasası'nda yer alan geçici 15. madde ile 12 Eylül'ü gerçekleştiren Millî Güvenlik Konseyi ile bu Konseyin yönetimi döneminde kurulmuş Hükûmet ve Kurucu Meclis üyeleri hakkında dava açılması engellenmişti.

Sacit Kayasu'nun iddianamesi
2000 yılında Adana Savcısı Sacit Kayasu, Kenan Evren hakkında iddianame hazırladı. Fakat Kayasu'nun iddianamesi kabul edilmedi. Kayasu ilk olarak Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu tarafından kınama cezası aldı. Daha sonra Yargıtay tarafından "görevi kötüye kullanmak" ve "askerî kuvvetleri tahkir ve tezyif" suçundan mahkûm edilen Kayasu'yu Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu meslekten ihraç etti. Avukatlık yapma hakkı dahi elinden alınan Kayasu, ihraç kararı üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde dava açtı. 2008'de sona eren davada "ifade özgürlüğünü kısıtladığı" için Türkiye 41 bin avro tazminata mahkûm edildi.

2010 Türkiye anayasa değişikliği referandumu

Mayıs 2010'da Meclisten geçen ve Cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından halkoyuna sunulan 26 maddelik anayasa değişikliği paketindeki maddelerden biri de "geçici 15. madde"nin kaldırılmasıyla ilgiliydi. Bu maddenin kaldırılmasıyla 12 Eylül Darbesi ile ilgili iddia edilen suçların zaman aşımına uğrayıp uğramayacağı konusunda farklı görüşler ortaya atıldı.

Referandum sonucu değişikliklerin kabul edilmesiyle (%57,88 EVET) 13 Eylül 2010 tarihinde çeşitli sivil toplum kuruluşları, sendikalar, dernekler ve bazı kişiler 12 Eylül Darbesi'ni yapanlar hakkında suç duyurusunda bulundu. Bütün suç duyurularını toplayan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı, "Millî Güvenlik Konseyi (MGK) adı altında 12 Eylül 1980'de ülke yönetimine el koyan ve 7 Aralık 1983 tarihine kadar bu statüsünü sürdüren askerî cunta yönetiminin hayatta kalan üyeleri  Kenan Evren, Nejat Tümer ve Tahsin Şahinkaya'nın işlediği (A) Nürnberg Şartı ile kabul edilmiş ve tüm devletlerin kendi kanunlarında yer almasa dahi suçun oluşumu hâlinde takip etmek zorunda oldukları uluslararası hukukun buyruk kuralı niteliğine sahip insanlığa karşı suçlar (B) 765 Sayılı Ceza Kanunu'nun 146, 147, 153, 174, 179, 180, 181. maddeleri kapsamında, insanlığa karşı suçlar ve resen takdir edilecek suçlar nedeniyle haklarında başsavcılık tarafından ceza dava açılması ve haklarında gerekli önlemlerin alınması istemi..." ile 7 Nisan 2011 tarihinde ilk soruşturmayı başlattı. 4 Nisan 2012 tarihinde darbenin yargılanmasına başlandı. Davaların sonucunda, 2014 yılında, Evren ve Şahinkaya mahkeme tarafından müebbet hapis cezası aldı. Karar sonrası temyize gidildi, bu süreçte hem Evren hem Şahinkaya öldü. Bunun üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesi kamu davasını ortadan kaldırdı, sanıkların ölümünden dolayı davanın düşürülmesine karar verdi. Kararlar kesinleşmedi. Ayrıca Yargıtay, Evren ve Şahinkaya'nın rütbelerinin sökülmesine ve mal varlıklarına el konulmasına yer olmadığını hükmetti. Davanın müdahillerinden olan Devrimci 78'liler Federasyonu, davadan vazgeçmeyeceklerini ve 57 ilde "işkence" iddiasıyla açılan davaları yakın takipte tutacaklarını belirtti.

15 Temmuz 2016 Darbe Girişimi sonrası

Kenan Evren'in ifadesini alan dönemin Ankara Cumhuriyet Başsavcı Vekili, Kenan Evren ve Tahsin Şahinkaya'ya dava açan dönemin Ankara Cumhuriyet Savcısı, açılan davaya ilk bakan hâkimler ve iddia makamında bulunan savcılar, 15 Temmuz 2016 Darbe Girişimi sonrası "Fethullahçı Terör Örgütü (FETÖ) soruşturması" kapsamında meslekten ihraç edildi. Daha sonra bazıları yargılandı ve mahkûm oldu.

Evren ve Şahinkaya hakkındaki davayı 3 Ocak 2012'de özel yetkili eski Ankara Cumhuriyet Savcısı Kemal Çetin açmıştı. Çetin, iddianamesinde, hayatta olan dönemin Millî Güvenlik Konseyi Başkan ve Üyesi olan iki şüphelinin "Anayasa'yı değiştirmek" suçundan ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapisle cezalandırılmasını talep etmişti. Hayatta olmayan MGK üyesi emekli orgenerallerden Osman Sedat Celasun, Nurettin Ersin ve Mehmet Nejat Tümer hakkında takipsizlik kararı verilmişti. Davayı açan Savcı Çetin, 15 Temmuz'dan sonra Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu kararıyla önce açığa alındı, 31 Ağustos 2016 tarihli kararla meslekten ihraç edildi, ardından tutuklandı.

12 Eylül Davası'na ilk bakan mahkeme, özel yetkili Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesi olmuştu. Mahkeme Heyetine Hâkim Süleyman İnce başkanlık ederken hâkimler Gürcan Acar, Abdulkadir Çakır, Muhammet Alabaş ve Ali Ertan üye olarak aynı mahkemede görev yapmışlardı. Mahkeme Başkanı İnce ve üye hâkimler Acar, Alabaş ve Ertan HSYK'nin 24 Ağustos tarihli kararı, diğer bir üye hâkim Çakır ise HSYK'nin 31 Ağustos tarihli kararıyla meslekten ihraç edildi. Hâkim İnce yargılandı ve 6 yıl 3 ay hapis cezasına çarptırıldı.

Mahkemede iddia makamında, eski Ankara Cumhuriyet Savcıları Cemil Tuğtekin ile Selçuk Kocaman görev yapmıştı. Tuğtekin 24 Ağustos 2016, Kocaman 31 Ağustos 2016 tarihli HSYK kararlarıyla meslekten ihraç edildi. Kocaman, Evren ve Şahinkaya hakkında ağırlaştırılmış müebbet verilmesini içeren esas hakkındaki mütalaayı da vermişti. Kocaman daha sonra tutuklandı ve hakkında iddianame düzenlendi.

Dönemin Genelkurmay Adli Müşaviri Albay Muharrem Köse, 15 Temmuz sonrasında, "darbe girişiminin planlayıcısı olduğu" gerekçesiyle tutuklandı ve Millî Savunma Bakanlığı kararıyla meslekten ihraç edildi. Yargılama sonucunda ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırıldı.

Evren'in ifadesini alan kişi, dönemin Ankara Cumhuriyet Başsavcı Vekili Hüseyin Görüşen olmuştu. Görüşen, "FETÖ soruşturması"nda HSYK kararıyla önce açığa alındı, sonra da 24 Ağustos 2016'da meslekten ihraç edildi. Tutuklanıp yargılanan Görüşen, 7 yıl 6 ay hapis cezasına çarptırıldı.

Ölümü ve cenazesi

9 Mayıs 2015 tarihinde beyin ölümünün gerçekleşmesiyle Gülhane Askerî Tıp Akademisinde (GATA) 97 yaşındayken öldü. Ölümünden bir hafta önce kalçasında oluşan kırıktan dolayı hastaneye kaldırılarak ameliyata alınmıştı. Ameliyattan sonra ilerleyen saatlerde durumu ağırlaşmıştı. 12 Mayıs 2015 tarihinde naaşı, askerî cenaze aracıyla GATA'dan alınarak Genelkurmay Başkanlığına götürüldü ve askerî tören düzenlendi, törene sivil olarak sadece ailesi katıldı. Cenazesi Ahmet Hamdi Akseki Camii'nde kılınan öğle namazını müteakip Devlet Mezarlığı'nda toprağa verildi. Kenan Evren'in cenaze namazı için camiye gelenler arasında Eski Başbakan Bülent Ulusu, eski İçişleri Bakanı Mehmet Ağar, eski Fenerbahçe Kulübü Başkanı Ali Şen, eski Fenerbahçe İkinci Başkanı ve iş adamı Nihat Özdemir; eski Meclis Başkanları İsmet Sezgin, Kaya Erdem; eski Genelkurmay Başkanları Necdet Üruğ, Işık Koşaner, Hilmi Özkök; eski Genelkurmay II. Başkanları Çevik Bir, Hulusi Akar ve kuvvet komutanları vardı. Yurt dışı yolculuğu olduğundan törene katılamayan Celâl Şengör, Evren'in cenazesine, "Sana müteşekkiriz, nur içinde yat komutanım." yazılı bir çelenk gönderdi. Öte yandan Evren'in cenaze merasimi sırasında usulen cemaatten helallik istendiğinde iki kadının, "Haram olsun!" diye bağırdığı duyuldu. Derhâl cami dışına çıkartılan kadınlardan birinin, 1980 öncesi dönemin Ülkücü liderlerinden ve Ülkücülerce lakabı "Doğu'nun Başbuğu" olan Yılma Durak'ın eşi Lamia Durak olduğu anlaşıldı.

Hatırası

Vakıflar
Kenan Evren, 1982 yılında kurulan Türk Silahlı Kuvvetleri Mehmetçik Vakfının kurucuları arasında yer aldı. Vakıf, kendisinin ve diğer Millî Güvenlik Konseyi Üyelerinin aralarında topladıkları biner TL ile kuruldu.

Evren, 1999'da ise kendi adını verdiği "Kenan Evren Eğitim Kültür Vakfı"nı kurdu. Daha sonra bu vakfın bünyesinde bir kolej yaptırdı. Vakıf günümüzde de üniversite öğrencilerine burs vermek, okullara teknoloji atölyesi yaptırmak gibi faaliyetlerle çalışmalarına devam etmektedir.

Müzeler
Kenan Evren'in doğduğu iki katlı ev, Manisa Kula Belediyesi tarafından "Kenan Evren ve Etnografya Müzesi" olarak düzenlenmiş ve 23 Kasım 1985'te ziyarete açılmıştır.

İstanbul Harbiye Askerî Müzesi'nde "Kenan Evren Salonu" bulunmaktadır.

Devlet Mezarlığı'ndaki "Devlet Büyükleri Anıt Mezarlığı Müzesi"nde Evren'e ait resim, eşya ve belgeler sergilenmektedir.

Adının verildiği yerler

12 Eylül 1980 sonrası Kenan Evren'in adı birçok sokak, mahalle, cadde ve bulvara verilmeye başlandı. İstanbul Maltepe'deki kışlaya "General Kenan Evren" adı verildi. Ankara'daki Çıkınağıl ilçesinin adı 1982 yılında "Evren" adını aldı. Evren'in adı okullara da verilmeye başlandı. 1983 yılında adı "Kenan Evren Lisesi" olarak değiştirilen Kadıköy Lisesi bunlardan biriydi. 1998 yılında Anadolu lisesi olan okul yine bu adla eğitim öğretime devam etti, 2010 yılında ise Evren'in adı kaldırıldı ve "İstanbul Anadolu Lisesi" adını aldı.

TBMM'deki tüm partiler 25 Kasım 2019 tarihinde Evren'in adının okul, cadde, sokak, mahalle, köy ve kışlalardan silinmesi konusunda anlaştı.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Genelkurmay Başkanlığı - Ahmet Kenan Evren
 Biyografi  Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı - Kenan Evren

2015 yılında ölenler
Ankara'da ölenler
1917 doğumlular
Kula doğumlular
Manisa doğumlu siyasetçiler
Manisa Lisesinde öğrenim görenler
Darbe ile iktidara gelenler
Türk antikomünistler

TBMM 1980-1983 MGK üyesi
Organ yetmezliğinden ölenler
Devlet Mezarlığı'na defnedilenler
20. yüzyıl Türk ressamları
21. yüzyıl Türk ressamları
12 Eylül Darbesi
Maltepe Askerî Lisesinde öğrenim görenler
Kara Harp Okulunda öğrenim görenler
Topçu subaylar

Kenan Evren