{{Ficha de taxón
| name = Sitana ponticeriana
| image =  Sitana_ponticeriana.jpg
| image_caption =
| status = LC
| status_system = iucn3.1
| status_ref =
| regnum = Animalia
| phylum = Chordata
| classis = Sauropsida
| subclassis = Diapsida
| ordo = Squamata
| subordo = Lacertilia
| infraordo = Iguania
| familia = Agamidae
| subfamilia = Agaminae
| genus = Sitana
| species = S. ponticeriana
| binomial = Sitana ponticeriana
| binomial_authority = <small>Georges Cuvier, 1829
| range_map = Sitana ponticeriana distribution.png
| synonyms = Semiophorus pondicerianus (Cuvier, 1829) Semiophorus pondicerianus Wiegmann, 1834 Litana ponticereana Kelaart, 1854 Sitana ponticeriana minor Günther Sitana minor Günther, 1864 Sitana ponticeriana deccanensis Jerdon Sitana deccanensis Jerdon, 1870 Sitana pondicerianus <small>Schmidt, 1926</small>
}}

El lagarto ventilador de colores o lagarto abanico de colores' (Sitana ponticeriana) es una especie de la familia de los agámidos y del género Sitana.

Es propia del sur de Asia.

Para huir, a veces emplea la locomoción bípeda.

 Morfología

El dorso es de color marrón, con pintas en forma de rombo más oscuras dispuestas a lo largo de la región espinal, y surcadas por una fina franja clara; la pinta más oscura de todas es la situada a la altura de la cruz. A cada lado de la serie de pintas, hay una franja blanquecina.G. A. Boulenger: The Fauna of British India. Including Ceylon and Burma. Reptilia and Batrachia (Fauna de la India Británica. Comprendidos Ceilán y Birmania. Reptiles y batracios). Pp. 114 y 115. 1890.
 Texto en Internet Archive.
 The Fauna of British India. Facsímil electrónico.
 Sitana en el texto.

En la estación reproductiva, presenta un saco gular de coloración azul, negra y roja. Fuera de esa estación, el saco está menos desarrollado, y, en la mayoría de los ejemplares, no tiene esa coloración. A veces, sólo es de color blanco.

Las patas delanteras son más bien cortas. Tanto éstas como las traseras son finas y con dedos largos provistos de garras.

La longitud de las patas varía mucho de unos ejemplares a otros, sobre todo la correspondiente a las traseras. Si se coloca un ejemplar adulto en postura supina y se extiende la pata delantera en dirección a la cloaca, se comprueba que no llega hasta ella. Colocados unos ejemplares en postura prona, la pata trasera no llega hasta la región orbital; en el caso de otros, sí llega; y en el de otros, llega hasta la narina, o incluso mucho más allá. El muslo trasero es bastante más corto que el pie de la misma pata, considerado el pie desde el talón hasta la punta del dedo más largo. La longitud del pie es de aproximadamente tres cuartas partes de la distancia entre el hombro y la articulación de la cadera.

La cola es redondeada, de una longitud desde 3/2 hasta el doble de la correspondiente a la cabeza más el tronco, y está cubierta de escamas uniformemente puntiagudas.     S. ponticeriana puede alcanzar los 20 cm de longitud; la mayor parte de ella corresponde a la cola: unos 5/8. El tamaño total varía de unas poblaciones a otras. Desde el hocico hasta la cloaca, mide de 76 a 127 mm.

Las escamas superiores de la cabeza son pequeñas y de quillas agudas. Las dorsales son mayores que las ventrales, y también son de quillas agudas y forman franjas derechas longitudinales. Las costales son pequeñas y uniformes, o bien con algunas hipertrofiadas intercaladas. Las de las patas delanteras son muy agudas.

M. A. Smith considera dos formas principales de S. ponticeriana en cuanto a tamaño, de las que las otras serían intermedias:

 Una forma grande, de 70 a 80 mm desde el hocico hasta la cloaca, con una cola de 2/3 al doble de longitud que la correspondiente a la cabeza más el tronco, sin que la extremidad inferior llegue más allá del hocico; las escamas laterales son homogéneas; no presenta escamas hipertrofiadas en la región occipital. Esta forma parece circunscrita a la zona de Bombay, y podría corresponder a S. ponticeriana deccanensis Jerdon.

 Una forma pequeña, de 40 a 50 mm desde el hocico hasta la cloaca, con una cola del doble al triple de longitud que la correspondiente a la cabeza más el tronco; la pata trasera llega hasta más allá del hocico; presenta algunas escamas hipertrofiadas intercaladas en las regiones lateral y occipital. Esta forma se extiende por el resto de la India y por Ceilán. El tipo nomenclatural corresponde a Puducherry, de manera que S. ponticeriana minor Günther, de Madrás, es su sinónimo.

 Biología

J. Ebanasar ha estudiado la histomorfología de la glándula tiroidea de S. ponticeriana y su función en ejemplares juveniles y en adultos de los dos sexos; en el caso de las hembras, en diferentes estadios de maduración ovárica.

También señala el ovoviviparismo presentado por hembras de las zonas de Madurai y Virudhunagar (Tamil Nadu).

 Distribución

La zona de distribución de esta especie comprende Ceilán más la India desde el Cabo Comorin hasta el pie de los Himalayas, ya en el Nepal, y desde el occidente de Bengala hasta Kutch y el Punjab.Sitana ponticeriana en el sitio de Enciclopedia de la vida.

Según Daniel, no ha sido citada en la India oriental allende el Ganges.J.C. Daniel: The Book of Indian Reptiles and Amphibians.  Sociedad de Historia Natural de Bombay. Bombay. 2002.

Schleich y Kästle no la incorporan en su lista de reptiles del Nepal, y señalan que se trata de una especie « hallada solamente en la India ».H. Hermann Schleich y Werner Kästle (edd.): Amphibian and Reptiles of Nepal: Biology, Systematics, Field Guide. 2002. A.R.G. Gantner Verlag, Ruggell (Liechtenstein). Distribuido por Koeltz Scientific Books.

Según comunicación personal de Raju V. Vyas citada en el sitio de la Lista Roja de la UICN, tal vez habite en parte del Pakistán, si bien su presencia en el Nepal se puede considerar incierta en el mejor de los casos.

 Hábitat y ecología

En principio es de vida terrestre, pero se puede encontrar en los árboles.

Habita en zonas costeras moderadamente húmedas de matorral, de arenal y de roquedo, y en espacios abiertos de bosque y matorral secos.R. C. Sharma: Fauna of India and the adjacent countries. Reptilia. Vol. II, (Sauria). Zoological Survey of India. Calcuta.

En Ceilán, está confinada en los terrenos cálidos de baja altitud, y es más abundante en las zonas costeras más secas. Manamendra-Arachchi y Liyanage consideran que esta especie es « capaz de adaptarse a entornos antropizados como bosques secundarios, plantaciones, etc.»K. Manamendra-Arachchi y S. Liyanage (1994): Conservation and distributions of the agamid lizards of Sri Lanka with illustrations of the extant species (Conservación y zonas de distribución de los lagartos agámidos de Ceilán, con ilustraciones de las especies actuales). Journal of South Asian Natural History 1: 77–96.

 Estado de conservación

Manamendra-Arachchi y Liyanage consideraron en 1994 que esta especie no estaba en peligro.

Su estado de conservación se considera de preocupación menor por tener una zona de distribución muy amplia, por ser muy abundante y por presentar, al menos aparentemente, tolerancia a los medios antropizados.

Se considera que no hay amenazas importantes para la conservación de esta especie.

No se han tomado medidas para su conservación. No obstante, parte de su distribución coincide con áreas protegidas.

 Referencias

 Cuvier: Le Règne Animal Distribué d'après son Organisation, pour servir de base à l'Histoire naturelle des Animaux et d'introduction à l'Anatomie Comparée. Nueva edición, corregida y aumentada. Vol. 2. Les Reptiles. Pág. 43. Déterville, París. 1829.
 Sitania en el texto.
 Texto en Internet Archive.
 Le Règne Animal... Facsímil electrónico.
 Sitania en el texto.

 Kelaart, Edward Fredrick: Catalogue of reptiles collected in Ceylon. Ann. Mag. Nat. Hist. (2) 13: 137-140. 1854.
 Texto. En inglés.

 Jerdon, T.C.: Notes on Indian Herpetology. Asiatic Soc. Bengal. marzo de 1870: 66-85.

 Sitana ponticeriana en el sitio de ZipcodeZoo.

 Enlaces externos

 Sitana ponticeriana en el sitio de The Reptile Database.

 Rajkumar S. Radder y Bhagyashri A. Shanbhag: Relaciones entre los caracteres reproductivos de la hembra de Sitana ponticeriana''. Current Science, Vol. 85, n. 1. 10 de julio del 2003. Pp. 89 - 91.

 Demografía de Sitana ponticeriana en un algodonal de Karnataka. Current Science. Vol. 85, n. 9. 10 de noviembre de 2003.

 . Taprobanica. Vol. 3, n. 1. Abril del 2011. Pp. 31 - 37. Texto en PDF.

 Imágenes.

Agaminae
Reptiles de Asia

Sitana ponticeriana


Günther Nenning (December 23, 1921 – May 14, 2006) was an Austrian journalist, author, and political activist.

Günther Nenning was born in Vienna, Austria. After an excellent performance in high school, Nenning served from 1940 to 1945 in the German Wehrmacht. At the end of World War II he was arrested by US forces, but soon released on condition that he stay in the Western sector. He studied linguistics and religious studies in Graz, being promoted Dr. phil. and Dr. rer. pol. in 1949 and 1959 respectively.

He died in Waidring, Tyrol aged 84.

Journalism

During his studies he started his journalistic career, first as a writer, later as vice chief editor of the socialist daily newspaper Neue Zeit. In 1958 he switched as co-owner to the cultural journal FORVM in Vienna, in 1965 he followed Friedrich Torberg as owner and chief editor, changing the name to NEUES FORVM. Nenning left the journal in 1970, handing it over as community property to a club of writers and employees. He founded a youth journal in 1973, but due to legal and financial problems had to stop it in 1975. Since the early 1970s he wrote as a columnist for major Austrian newspapers.

Joining the socialist faction of the Austrian Trade Union Federation (ÖGB), in 1960 he became chairman of the Austrian Journalists' Union. Accused of intending to form his own media union, in 1985 he was expelled from the Austrian Trade Union Federation, causing hundreds of journalists to leave the ÖGB in protest. In 1990 he was fully rehabilitated, and received honors for 50 years of membership in 2000.

Politics

Nenning's political views were "multicolored", and not confined to a single party. He termed himself "Rot–grün–hellschwarzer" (red–green–light-black, referring to socialism, greens and conservatism). He participated in the protests for an Austrian media reform in 1964, in the early 1970s against the war in Vietnam, and in 1978 against the planned nuclear power plant in Zwentendorf.

In 1984 he was one of the leading protesters against the Danube power plant at Hainburg, which earned him the nickname "Auhirsch" (meadow deer). He was one of the most influential mentors in the early years of the then forming Austrian Green Party. His green activities and ecologically motivated rants against socialist members of parliament caused the Austrian socialist party to expel him in 1985. A month later Nenning joined the Swiss socialist party.

Nenning had always been an ardent activist for women's rights, and called himself a convinced feminist.

Books and TV

Günther Nenning was a prolific author, who also directed TV movies and a documentary for the ORF (Austrian television). Among others, he was TV host of the talk show Club 2 (ORF) and host of the German TV talk show III nach 9 (ARD). In addition to his many authored books, Nenning spent the final year of his life editing a 21-volume anthology of Austrian literature after 1945, first called "Austrokoffer" (Austro-suitcase; it was designed to fit in a large, brightly decorated carrying case) and then received the less controversial title of "Landvermessung" (Land-measuring or Land-surveying). It became a cause celebre when critics felt that Nenning was unqualified to edit such a collection and some major authors like Elfriede Jelinek refused to contribute work due to government funding of the project. 139 authors eventually found representation in the well-designed collection, which had to be issued in a second limited edition due to public demand.

Notes and references

External links

1921 births
2006 deaths
Theodor Körner Prize recipients
Recipients of the Decoration of Honour for Services to the Republic of Austria
Radio Bremen people
20th-century Austrian journalists
German military personnel of World War II

Günther Nenning


Lhôpital Hôpital de la Marine de Saint-Mandrier est un ancien hôpital de la Marine.

Historique
À cet emplacement se trouvait une infirmerie royale de Saint-Louis créée en 1674, conçu par la volonté de Louis XIV, en 1669, d'affecter un ancien prieuré au service de l'État. Cet hôpital était destiné aux malades des armées navales. Il se composait de deux corps de bâtiments sans étage et réunis à angle droit, et prit le nom d'Hôpital Saint-Louis, dit de Saint-Mandrier.

Rebâti par des forçats du bagne de Toulon, il devient en 1818 un hôpital de la marine construit par Antoine Raucourt.

Il est fermé en 1935 et remplacé par l'hôpital d'instruction des armées Sainte-Anne.

Il devient alors l'École des Mécaniciens Chauffeurs et Scaphandriers. En 1971 est inauguré dans ses locaux le Centre d'instruction navale de Saint-Mandrier.

Sa chapelle est classée monument historique.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Écoles des mécaniciens de la Marine Nationale

Liens externes

Patrimoine du XIXe siècle
Hôpital militaire en France
Saint-Mandrier-sur-Mer

Hôpital de la Marine de Saint-Mandrier


Die Slovak International 1997 im Badminton fanden vom 10. bis zum 12. Oktober 1997 in Nitra statt.

Sieger und Platzierte

Weblinks
 http://www.tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=646710AB-7A2A-404D-A26E-B48754EF2FB3
 http://www.bedminton.sk/

1997
Badminton 1997
Badmintonwettbewerb in Nitra
EBU Circuit 1997/98

Slovak International 1997


Prijeradi su naselje u Boki kotorskoj, u općini Kotor.

Zemljopisni položaj

Povijest

Stanovništvo

Nacionalni sastav po popisu 2003.
 Srbi - 14
 Crnogorci - 7
 nepoznato - 2

Uprava

Gospodarstvo

Kultura

Znamenitosti

Šport

Izvori

Vanjske poveznice

Naselja u Boki kotorskoj

Prijeradi


Boa Ventura de São Roque es un municipio brasileño del estado del Paraná. Posee una población de 6549 según el Censo IBGE del año 2010.

Referencias

Enlaces externos

 Confederación Nacional de Municipios
 Sitio oficial

Localidades de Paraná

Boa Ventura de São Roque


Råbukantilopen (Pelea capreolus) er en antilope, der er endemisk for et lille område i det sydlige Afrika, hvor den lever på højtliggende sletter i Sydafrika, Swaziland og Lesotho. Råbukantilopen er den eneste art i slægten Pelea og i underfamilien Peleinae.

Det er en mellemstor antilope med en vægt på 19-30 kg med en lang hals, smalle ører og hos hannen lige, spidse horn, der er 15-25 cm lange. Den grålige pels er kort og tæt.

Det er denne antilope der er ophav til sportstøjmærket Reebok, det Afrikaanske navn for antilopen.

Noter

Eksterne henvisninger

Dyr fra det sydlige Afrika
Skedehornede

Råbukantilope


Decca Records er bresk tónlistarútgáfa stofnuð árið 1929 af Edward Lewis. Árið 1934 var bandaríska deild útgáfunnar stofnuð af Lewis, Jack Kapp (fyrsti forstjóri Decca Records USA), og Milton Rackmil. Árið 1937 seldi Lewis bandaríska Decca sem leiddi til þess að lítil tengsl voru á milli bandaríska og breska Decca í marga áratugi. Nú til dags eru báðar deildirnar hluti af Universal Music Group. Bandaríska Decca varð að lokum MCA Records.

Tilvísanir

Tenglar

Bandarískar tónlistarútgáfur
Breskar tónlistarútgáfur

Decca Records


Noa Kirel (ebraică: נועה קירל, n. 10 aprilie 2001) este o cântăreață, actriță și personalitate TV din Israel. Kirel s-a făcut cunoscută publicului israelian la vârsta de 13 ani și jumătate, odată cu lansarea primului ei single, "Medabrim". De atunci a lansat alte piese de succes, a jucat în diverse producții cinematografice și a cochetat cu modelingul.

Biografie
Noa Kirel este născută și crescută în Raanana de părinți evrei de origine austriacă și marocană.

Prima apariție televizată a artistei a fost în cel de al doilea sezon al emisiunii Pusheraz, difuzată de Hot, emisiune care arată cum părinții își impulsionează copiii pentru a reuși în diferite domenii. Cariera sa muzicală a debutat în 2015, odată cu lansarea single-ului "Medabrim". Piesa a fost compusă de rapperul Izzy, iar succesul său a fost imediat. Tot în 2015 a lansat single-ul "Killer". Videoclipul piesei a fost descris de critici drept provocator și a stârnit controverse. Piesa a devenit subiectul undei dezbateri în Knesset datorită versurilor sexualizate, dar și din cauza vârstei artistei. Clipul are astăzi peste 10 milioane de vizualizări pe YouTube. Cu al treilea single, "Yesh Bi Ahava", Noa Kirel a devenit cel mai tânăr artist care să figureze vreodată în playlist-ul GalGalatz, unul dintre cele mai populare posturi de radio din Israel.

Din 2017, Kirel este co-prezentatoarea programului muzical Lipstar, difuzat pe canalul yes kidZ, alături de Sagi Brightner. De asemenea, în același an a apărut în filmul Kim'at Mefursemet ("Aproape celebră") și în serialul Shilton Hatzlalim ("Răzbunarea tocilarilor"). Kirel este și fața liniei de îmbrăcăminte TNT.

Un fenomen în social media, Noa Kirel are peste 770 de mii de urmăritori numai pe Instagram. Kirel se bucură de popularitate în special în rândul publicului adolescent. A fost nominalizată de trei ori consecutiv la MTV Europe Music Awards, în 2016, 2017 și 2018, la categoria "Best Israeli Act", câștigându-le pe ultimele două.

Viață personală
Din vara lui 2016, Noa Kirel este într-o relație cu modelul israelian Barak Shamir, care conduce de asemenea un program pe yes kidZ.

Din 2018, Kirel are o relatie cu artistul israelian Jonathan Mergui.

Discografie

Single-uri
 2015
 "Medabrim" (Se vorbește)
 "Killer"
 "Yesh Bi Ahava" (Am iubire)
 2016
 "Rak Ata" (Numai tu)
 "Hatzi Meshuga" (Pe jumătate nebun)
 "Bye Lahofesh" (Adio vacanță)
 "Ten Li Siman" (Dă-mi un semn)
 2017
 "Makom Leshinuy"  (Loc pentru schimbare)
 "Lirkod"  (Să dansezi)
 "Etzel Hadoda Ve Hadod" (La unchiul și mătușa)
 "Tikitas"  (Ce te uiți? în greacă)
 2018
 "Migibor Leoyev" (Din erou dușman)
 "Ba Li Otcha" (Am poftă de tine)
 "Cinderella"
 2019
 "Drum"
 "Ima Sheli" (Mama mea)
 "Hatzuf" (Obraznic)
 "Pauch"

Filmografie

Premii și nominalizări

Note

Legături externe
  Noa Kirel pe Facebook
  Noa Kirel pe Instagram
  Noa Kirel pe IMDb
  Noa Kirel pe Apple Music

Cântăreți israelieni
Cântăreți în limba ebraică
Cântărețe de muzică pop

Noa Kirel


El reflejo de Hering y Breuer  es la respuesta de los receptores de estiramiento de lenta adaptación, a los cambios en el volumen pulmonar. Cuando se activa este reflejo por inflación pulmonar sostenida, se produce una inhibición en el comienzo de la siguiente respiración. Se descubrió en 1868 por Ewald Hering y Josef Breuer.

Se ha considerado que el reflejo de Hering-Breuer no es importante en los adultos durante la respiración normal, pero podría tener un papel cuando se alcanza cierto umbral de volumen pulmonar.

Método
Hicieron 11 adultos con función pulmonar normal, 8 pacientes con EPOC y 3 con fibrosis intersticial. Todos los sujetos estaban ligeramente sedados con Fentanyl y estaban recibiendo ventilación mecánica con un Servo- 900. A través de un neumotacógrafo, se realizó medición de capacidad residual funcional, tiempo espiratorio máximo (Temáx) y tiempo espiratorio promedio (Temed). Tras varias respiraciones para establecer la línea de base, se ocluyó la vía aérea al final de la inspiración. La oclusión se mantuvo hasta que se presentaba una presión negativa de la vía aérea (TeOcl). Se consideró como reflejo positivo cuando el tiempo de oclusión era mayor que el tiempo espiratorio máximo.

Se realizaron también mediciones con PEEP de 5, 10, 15 y 20 cmH2O y con volúmenes progresivos. Para valorar la sensibilidad del reflejo de Hering- Breuer, en los 3 grupos, se realizó una relación de TeOcl/ Temáx. La relación de TeOcl/ Temáx se incrementó de 167.5± 82.5 en capacidad funcional residual normal a 474± 200.2 con PEEP de 20cmH2O. En los pacientes con EPOC el incremento fue de 125.3± 34 a 193.7± 74.2 (p< 0.05).

Conclusiones

Se observó la presencia del reflejo de Hering-Breuer en todos los sujetos del estudio, observándose además que los pacientes con EPOC son menos sensibles a los cambios de volumen al compararse con sujetos normales y pacientes con fibrosis.

Fisiología respiratoria
Reflejos

Reflejo de Hering-Breuer


An Pycreus oakfortensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johann Otto Boeckeler ngan Charles Baron Clarke, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Baron Clarke. An Pycreus oakfortensis in nahilalakip ha genus nga Pycreus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pycreus

Pycreus oakfortensis


Bogota forvandling er en dokumentarfilm fra 2009 instrueret af Andreas Møl Dalsgaard.

Handling
Den colombianske hovedstad Bogotá blev regnet for en af verdens farligste byer. 7 millioner mennesker kæmpede dagligt en kamp med narko, korruption, fattigdom og hinanden. Men i 1995 blev den farverige, politisk uafhængige og tidligere rektor for universitetet, Antanas Mockus, valgt som borgmester. Hans anarkistiske og utraditionelle metoder betød forandringer - en social revolution, som har gjort Bogotá til et forbillede for byer som New York og Mexico City. Serien »Cities on Speed« består af fire danske dokumentarfilm, som sætter fokus på det 21. århundredes megabyer. Filmene tegner et fascinerende og tankevækkende portræt af fremtidens byer, hvor udviklingen for længst har overhalet planlægningen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2009

Colombia
Dokumentarfilm fra Danmark

Bogota forvandling


Merkantilizm 16. yüzyılda Batı Avrupa'da başlamış ekonomik bir teoridir. Türkçeye yaklaşık olarak "Ticaretçilik" olarak çevrilmesi mümkündür. Merkantilizm güçlü bir ekonomi için ihracatı en üst düzeye çıkarmak ve ithalatı en aza indirmek üzere tasarlanmış bir ekonomik politikadır.

Merkantilizmin Temel Özellikleri
Merkantilizme göre bir milletin refahı anaparanın miktarına bağlıdır ve küresel ticaret hacmi değişmez. Ekonomik servet veya anapara devletin elinde tuttuğu, altın, gümüş miktarı veya ticari değer ile temsil edilir. Merkantilizme göre, yönetim ekonomide korumacı bir rol oynamalı, dış satımı desteklemeli ve dış alımı sınırlandırmalıdır. Bu düşünce biçimi Dünya'ya ticari bir bakış açışıyla yaklaşmaktadır. Toprağa dayalı güç ve mülkiyet anlayışı reddedilir. Merkantilizmin temsil ettiği sınıf olan Burjuvazi'nin toprakla duygusal bir bağı yoktur. Toprak onun için sadece yatırım araçlarından birisidir. Gücün parada ve sermaye birikiminde olduğu savunulur. Günümüzde geçerli olarak Dünya'da uygulanan Kapitalizm'e giden süreci başlatmıştır. Sanayi Devriminin gerçekleşmesi ve ticaret yapan Burjuva sınıfının ortaya çıkışıyla birlikte sermaye birikimi meydana gelmiş ve bu duruma uygun olarak Merkantilizm (Ticaretçilik) adı verilen bir politik yaklaşım doğmuştur. Merkantilizm 16. yüzyılda Batı Avrupa'da başlamış ekonomik bir teoridir. Merkantilizme göre, yönetim ekonomide korumacı bir rol oynamalıdır. Merkantilizm ayrıca Himayecilik (Korumacılık) politikasını savunur, yani devlet tarafından yerli üretimi korunur. Yerli üretimi korumak için devlet yabancı ürünleri gerekirse bütünüyle yasaklar ya da gümrük vergilerini artırır. Merkantilistler bir ülkenin nüfusunun artmasından yanadır. Kalabalık nüfus, işgücünü artırarak maliyetleri düşürecek bu da ihracatta avantaj sağlayacaktır. Nüfus artışı teşvik edilmiş, herkese çalışma zorunluluğu getirilmiş hatta çocukların emeğinden yararlanılmış, köle ticareti gibi yollara başvurulmuştur. Düşük ücret politikası olgusu savunulmuştur.

Merkantilizmin en önemli iddiaları şu şekildedir:

1. Devletlerin, şirketlerin ve bireylerin ekonomik gücü biriktirdikleri değerli madenler ile ölçülür. Merkantilizme göre bir ulusun refahı anaparanın miktarına bağlıdır. Ekonomik servet veya anapara devletin elinde tuttuğu, altın, gümüş miktarı veya ticari değer ile temsil edilir. Ticaretin gelişmesi sürümdeki para miktarının artmasını gerektirir. Bu olgu bütün merkantilistlerce kabul edilir. Ama bunun için sadece altın ve gümüş bolluğu yeterli değildir. Para saf olma özelliğini korumalıdır. Maden ayarı konusunda, paranın bozulmuş haline karşı bozulmamış hali tercih edilir.

O dönem için paralar zaten değerli madenlerden basılmaktadır. Değerli madenler hem işletmeler hem bireyler hem de devletler için gücün temel ölçütüdür. Coğrafi keşiflerle birlikte Avrupa Devletleri değerli madenlere ulaşabilmek için sömürgecilik hareketlerine daha fazla önem vermiştir. Böylece sömürge ülkelerden Avrupa'ya altın, gümüş ve elmas gibi değerli madenler taşınmıştır. Ancak buralarda kurulan koloniler bir süre sonra elde edilen zenginliği göndermek yerine kendi ellerinde kalmasını istemişler ve bağımsızlıklarını ilan ederek kendi devletlerini kurmuşlardır ve bunun için gerektiğinde silahlı mücadeleler yaparak ve isyan ederek Avrupa ile sömürgeci bağlarını koparmışlardır. Ayrıca ABD ve Kanada bölgesinde yaşanan "Altına Hücum" hareketi bu altın arayışının en ilginç örneklerinden birisidir.

(Günümüzde de devletler para basarken "Altın Karşılık Oranı" adı verilen bir uygulamayla paralarını güvenceye almaya çalışmaktadırlar. Buna göre belirli bir miktar para basılırken karşılığında belirli bir oranda altın hazinede saklanır. Böylece gerektiğinde piyasaya altın satılarak para geri çekilebilir ve enflasyon denetim altında tutulabilir. Enflasyon birim mal başına düşen para fazlalığıdır. Kağıt parayı değerli kılan şey devletin verdiği güvencedir. Yani kağıt paranın imal edildiği maddenin (kağıt, keten, pamuk vs.) gerçek değeri ihmal edilecek kadar azdır. Devlet otoritesi ortadan kalktığında para değersizleşir ve kağıda dönüşür. Tarihte bunun pek çok örneği vardır. Ancak altının kendisinin gerçek değeri vardır ve para olarak kullanıldığında üzerine yazılan değer farklı olabilse de ayrıca gerçek bir değere sahiptir.)

2. Devletler ithalat hiç yapmamalı (sıfır ithalat) ama olabildiğince çok ihracat yapmalıdır. Böylece hazinede altın (o dönem için para) birikmeye devam edecektir. Mal satıldığında yurtdışına ürün çıkacak ama içeriye para girecektir. Bu nedenle Merkantilistler ihracatı teşvik etmektedirler. İthalatta ise tersi olacaktır. Bu nedenle Merkantilistler ülke içinde değerli maden biriktirilmesini ama dışarıya asla çıkartılmamasını savunan bir görüşe sahiptirler.

O dönemde bile bu iddiaya şiddetle karşı çıkılmıştır. Her şeyden önce her ürün her ülkede doğal olarak bulunmaz. Bazı şeyler alınmak zorundadır. Üstelik bu anlayışı her ülke benimsediği takdirde kimse birbirinden bir şey almayacak dış ticaret durma noktasına gelecektir. Gerçekten de bu görüşün mutlak olarak işlemeyeceği daha sonraları anlaşılmıştır. Fakat sağladığı sermaye birikimi ve mantığı Kapitalizmin bugünkü biçiminin ilk örneklerinin netleşerek ortaya çıkmasını sağlamıştır.

(Günümüzde bu anlayış ihracatın ithalattan belirli bir oranda fazla olmasının doğru olduğu şeklinde düzeltilmiştir.)

3. Protestan Ahlakı da o dönem içerisinde (1600-1800'lü yıllar) Merkantilizmi desteklemiştir. "Biriktir ama harcama" şeklinde özetlenebilecek bir görüş Tanrı'nın emri olarak kabul edilmiş ve Protestanlar tarafından uyulmuştur. Lüks tüketim dinen yasak sayılmıştır.

Protestanlık, Hristiyanlığın en büyük üç ana mezhebinden biridir (ilk ikisi Ortodoks Mezhebi ve Katolik Mezhebi). Protestanlık 16. yüzyılda Martin Luther ve Jean Calvin'in öncülüğünde Katolik Kilisesine ve Papa'nın otoritesine karşı girişilen Reform hareketinin sonucunda doğmuştur. Luther ilk kez İncil'i kutsal sayılan Latince'den başka bir dile (Almanca'ya) tercüme etmiş ve herkesin anlamasına olanak sağlayan yolu açmıştır. Papazlara ihtiyaç duymaksızın İncil'i okuyabildikleri için dini farklı biçimde yorumlamışlardır. Protestanlık diğer Hristiyan mezheplerinden bazı ayrımlar gösterir. Örnek vermek gerekirse Katolik ve Ortodokslar gibi ruhanî başkanları yoktur. Katoliklerin tersine Protestan rahipler evlenebilirler.

Tarihçe
Merkantilizm Orta Çağın sonları ile sanayi devrimi arasında kalan dönemde ortaya çıkmıştır (1500-1800). Avrupa'ya özgüdür, orada doğmuş ve gelişmiştir. Döneme damgasını vuran iktisadi faaliyet türü "ticaret"tir. Ticaretteki artış geçimlik tarımı yıktı ve piyasaya yönelik üretim yapmasına yol açtı. Sanayi üretim alanında ise; ev-sanayi şeklinde başlayan sanayi kapitalizmin ilk biçimi ortaya çıktı(puttin out ya da verlay sistemi). Bu sistemde sermaye sahibi hammaddeyi evlerinde çalışmak isteyenlere veriyor. Daha sonra bu tip üreticiler bir üretim merkezinde toplanarak üretim gerçekleşiyor. Bu dönemin kapitalist sınıfını sanayiciler, büyük tüccarlar ve bankacılar oluşturmaktadır.

Bu dönem bir keşifler çağıdır. Bulunan yeni ülkelerden Avrupa'ya değerli madenler getirilmiştir. Gelen değerli madenler Avrupa'da fiyatların hızla artmasına yol açmıştır. Bu çağ içerisinde denizcilikte de ilerlemeler ortaya çıkmıştır. Bunların yanı sıra bütün dünyada ticari faaliyetlerle yayılma gösteren Avrupa, sömürgecilik yapmıştır ve bu da sermaye birikiminin önemli bir yolu olmuştur. Bu arada İngiltere yönündeki şiddetli talep nedeniyle, büyük toprak sahiplerinin kapattıkları kamu arazileri vardır. Buna 'çitleme hareketi' denir. Topraklar büyük ölçüde koyun beslemeye yönelik tahsis edilmiştir. İlk sermaye birikiminin yolları bunlardır.

Dünya ölçeğinde ticaret, değişik ülke tacirlerinin çıkarlarını çatışır hale getirmiş, güçlü devletlerin tüccarları diğerlerine karşı korunmuş ve böylece dış ticarette tekelci zihniyet oluşmuştur. Bu sayede güçlü devletler oluşmuştur.

Ticari faaliyette gelişmeler yaşanırken ticari faaliyete yönelik dini tavırda değişmeler olmuştur. Calvin bir eylemi değerlendirmede niyeti kıstas alarak faizi ve ticareti meşru kabul etmiştir. Yeter ki günahkâr hayatına sürükleyecek aşırı kazançlar peşinde koşulmasın. Kalvencilik ticareti yalnızca hoş görmekle yetinmemiş, ayrıca ticaret etkinliğini yüceltmiş ve ermişliğin bir işareti saymıştır. Zenginlik peşinde koşmak en yüce amaç durumuna getirilmiştir. Değerli madenleri ülkede tutmak ve bu madenlerin dışarıya çıkmasını engellemek merkantilizmin ana amacı olmuştur. Bunun 2 yolu vardır:
Dış Ticaret
Sömürgecilik (Kolonizasyon)

Merkantilizmin diğer bazı özellikleri de şunlardır:
Üretimde imalat kesiminin üstünlüğünün kabulü
Himayecilik (korumacılık)
Milli Ekonomik Birlik; Mutlak Merkeziyetçi Milli Devlet Öğretisi
Zenginlik peşinde koşmak en yüce amaç durumuna getirilince, devletin görevleri de bu çerçevede belirlenmiştir. Bunun için zenginliğin gelişmesinin koşullarını araştırmak gerekmiştir.

Araç-Amaç
Tüccarların teşvik edilmesi, insan ve para bolluğu, sanayinin ve ihracatın gelişmesi, devletin koruyucu rolü... Bu düşüncelerin bir kısmı düşünürler bir kısmı da tüccarlar tarafından ortaya konuyor. Altın ve gümüşü ülkeye ne kadar çok sokarsanız ülke o kadar zengin olur. Para ne kadar bol olursa faiz oranları o kadar düşük olur ve yatırımcı için finansman kaynağı olur.

Nüfusa ilişkin görüşler
Merkantilistler bir ülkenin nüfusunun artmasından yanadır. İnsan bolluğu rahatça emek bulmayı sağlamakta ve düşük ücrete yol açmakta ayrıca büyük ordulara sahip olmayı sağladığı için önemlidir. Kalabalık nüfus, işgücünü artırarak maliyetleri düşürecek bu da ihracatta avantaj sağlayacaktır.
Merkantilizmin nüfus üzerine teorilerine bakarsak;
Nüfus artışı teşvik edilmiş
Çalışma zorunluluğu getirilmiş
Çocuk emeğinden yararlanılmış
Köle ticareti gibi yollara başvurulmuş
Emekçileri çalışkan kılacak yollar düşünülmüştür.

Merkantilist düşünce düşük ücret politikası olgusuna dayanır. Emek arzının ücret esnekliği negatiftir. Ücretlerin yükselmesinin emek arzını daraltacağı, düşük ücretlerin ise halkı çalışmak zorunda bırakacağı düşünülmüştür. Bu nedenle ücretlerin yükselmemesi için bir yandan nüfusun fazla olması istenirken diğer yandan erzak fiyatlarının bolluk yıllarında bile yüksek olması istenmiştir.

Merkantilist düşünceye göre;
 Istırap çekmek tedavi edicidir.
 Fırsat verilirse emekçi tembel olur.
 Yüksek ücretler ayyaşlık ve cinsel zevklere düşkünlük gibi durumlara yol açar.
 Ücretlerin asgari düzeyin üzerine çıkması ahlaki bozulmalara yol açar.
 Yoksulluk emekçiyi çalışkan kılar ve daha iyi yaşamasını sağlar.

Mandeville; yoksul çocukların maliyetine kamunun katlandığı okullara gönderilmemelerini, erken yaşta işe gitmelerini öneriyordu. İşe gitmek yerine okula gitmek tembellik yaratır. Okuma, yazma, aritmetik gibi dersler iş hayatında kullanacaklar için geçerlidir. Halkın geçimi bu bilgilere dayanmadığında tembellik yaratır. Merkantilist yazarlarca yoksulu çalışkan kılacak çeşitli öneriler yapılmıştır. John Law; zenginlerin yapacağı tasarrufu ve yoksulların çalışkan olmalarını teşvik etmek için tüketim üzerine vergi konulmasını önermiştir.

David Hume; çalışkanlığı teşvik etmek için ılımlı vergileri destekledi, aşırı vergilenmenin teşvikleri yok edeceğini düşünmüştür. Bu yazarlar optimal düzeyde hayal kırıklığı yaratacak bir reel ücret amaçlıyorlardı. Lüks malları elde etmeyi umabilecek kadar yüksek fiyat onları elde edemeyecek kadar düşük bir reel ücret.

Parasal Tezler
Ticaretin gelişmesi sürümdeki para miktarının artmasını gerektirir. Bu olgu bütün merkantilistlerce kabul edilir. Ama bunun için sadece altın ve gümüş bolluğu yeterli değildir. Para has para özelliğini korumalıdır. Maden ayarındaki bozukluklar konusunda, paranın bozulmuş hali bozulmamış haliyle bir arada yürütülürse kötü para iyi parayı kovar. İyi para elde tutulur. Biz bugün bunu 'Gresham Yasası' adıyla tanımlıyoruz.

Avrupa'ya altın ve gümüşün bol miktarda girişi enflasyona neden oldu ve bu süreç içinde miktar teoremi denen teoriler merkantilist yazarlar tarafından ortaya kondu. Bodin'in miktar teorisi'ne göre fiyatların artmasının nedeni Avrupa'ya gelen değerli madenlerdir. Bu tez bütün yazarlar tarafından benimsenmiş ama enflasyonu önlemek için ülkeye giren altın ve gümüşü kısmak akıllarına gelmemiştir. Çünkü enflasyon sürecinde en fazla artan gelir kârdır. Tüccar sınıfının gelirini oluşturan kâr olduğu için, enflasyonun tüccar sınıfının kazancını artıran bir süreç olduğunu görmüşler ve enflasyonu önlememişlerdir.

Fortrey, paradan başka hiçbir şeyin ucuz olmaması gerektiği inancındadır. O dönemde erzak pahalıysa insanlar zengin, erzak ucuzsa insanlar yoksul demektir. Ayrıca yüksek fiyatlar emekçilerin hayat düzeyini düşürerek onları daha çalışkan kılardı. Merkantilistler, para bolluğunun ticari işlerin finansmanını kolaylaştırdığını söylerler. Para miktarındaki artış para bulmayı kolaylaştırması yanında kredi için ödenecek faiz oranını düşürür.

Child, ünlü yumurta tavuk ilişkisine değinerek düşük faiz oranı zenginliğin sonucu değil nedenidir diyor, yasal faiz oranının düşürülmesinin ancak para bolluğu sayesinde mümkün olduğunu söylüyor. Yani yasaların belli iktisadi faaliyetleri belirleme gücü yoktur.
Sir William Petty ise faiz oranının düşmesini yalnızca para miktarının artışına bağlayarak, insan yasalarının doğa yasaları karşısında hiçbir ağırlığının olmayacağını ifade eder. Merkantilistlerin savunucularından belki de en önemlisi KEYNES'tir. Keynes'in merkantilistlere özgüsü para arzı, faiz oranı, yatırım miktarı arasındaki ilişkilere aittir. Merkantilizm bu düşünceleri "erken keynescilik" olarak nitelendirir.

Feodalizmin Çöküşü
Merkantilist sistem, feodalizmin külleri üzerine doğmuştur denilebilir. Bu noktada dikkat edilmesi gereken husus, Avrupa geneline bakıldığında feodalizmin sona erişinin hemen hemen her ülkede farklı tarihlere denk geldiğidir. Bu sebeple merkantilizme geçiş, hem tarih açısından hem de düşünce sistemi açısından ülkeden ülkeye değişiklik arz etmektedir. Örneğin; kıta Avrupası'na göre siyasi birliğini daha önce tamamlamış İngiltere'de merkantilizm korumacı ve yayılmacı bir sistem olarak Sanayi Devrimi için güçlü bir millî ortam hazırlarken, Almanya ve Fransa gibi ülkelerde millî birliği sağlamaya yönelik olmuştur.

Feodal sistemdeki iktisadî yapıyı kısaca incelemek gerekirse; yaklaşık 30 kilometrelik, kısıtlı bir mesafe çerçevesinde gerçekleşen küçük ölçekli iktisadî aktiviteyle karşılaşılır. Üretimin dayandığı başlıca temel kaynak, tarımdır. Söz konusu sistem içerisinde belli başlı beş farklı aktör grubu etkin görünmektedir: Krallar, Asiller, Tüccar, Rahipler ve Serfler. Krallar parayı ve emniyeti sağlar, asiller tarımı kontrol eder, tüccar ticarî sistemi idare eder, ruhban sınıfı genel olarak davranışları belirler ve son olarak serfler ise sadece ve sadece hizmet etmeye odaklanmış bir işgücünü meydana getirir. Feodal iktisadî sistem şu dört ana başlık altında karakterize edilebilir:
1) Asil – Vasal İlişkisi,
2) Otoritenin son derece mahallî olması,
3) Otoritenin arazi sahipliğine dayalı olması,
4) Mülkiyet hakları

Yukarıda da belirtildiği üzere, feodal sistemin işgücü açısından dayandığı nokta, bir bakıma yarı köle durumunda hayatlarını sürdürmeye çalışan serf sınıfıdır. Avrupa genelini kasıp kavuran ve "Kara Ölüm" olarak adlandırılan veba salgını işgücünde ciddi bir eksilme meydana getirmiştir. Bununla birlikte aynı dönemlere denk gelen reform çalışmaları ve artan seyahat imkânları, bir yandan insanların hayata bakış açısını değiştirirken diğer taraftan da uluslararası ticaretin gelişmesinin önünü açmıştır. Böylece özel mülkiyet kavramı ortaya çıkmış, genel feodal düzenle çatışmalar yaşanır olmuştur. Yukarıda bahsettiğimiz bütün bu etkenlerin sonucunda da feodal sistemin çözülme sürecinin başladığı söylenebilir.

Merkantilist Düşüncenin Ortaya Çıkışı
Aslında; yaklaşık olarak 16. yüzyılın başından 18. yüzyılın sonuna kadar olan dönemi kapsayan merkantilist dönemin benzer, tek bir düşünce etrafında kenetlenip, o yönde politikalar ürettiğini söylemek oldukça güç, hatta imkânsızdır. Feodalizmin kıta Avrupası genelinde ortadan kalkışının farklı farklı tarihlerde gerçekleşmesi, merkantilist düşüncenin ortaya çıkışı ve gelişmesininde de benzer farklılıkları beraberinde getirmiştir.

Orta Çağ'ın bitimini sembolize eden Reform ve Rönesans hareketleri, yeni iktisadî görüşleri ve beraberinde feodal iktisat düzeninin sonunun geldiğini de haber veriyordu. Yaşanan bu değişim, feodal yapının özelliklerine uygun bir biçimde, yerel bazda gerçekleşmekteydi. Yukarıda da belirtildiği üzere ülkeden ülkeye farklılıklar gözlemlenmekteydi. Bir ada ülkesi olmasının da getirdiği avantajla millî birliğini daha önce tamamlayan İngiltere'deki iktisadî değişim, Almanya veya Fransa'dan daha farklı bir süreci yaşamaktaydı.

Denilebilir ki; Orta Çağ siyasi yapısında yaşanan kökten değişiklikler ve sonucunda millî devletlerin yavaş yavaş tarih sahnesine çıkmaya başlaması, uluslararası kapsamda yaşanan ticarî devrim ve Orta Çağ iktisat sisteminde yaşanan çöküş, merkantilizm olarak adlandırılan dönemin kapılarını açmıştır. Bu dönemde bir yandan kantitatif yöntemler geliştirilirken, söz konusu dönemin sonlarına doğru liberalizme öncülük eden görüşler ortaya çıkmaya başlamıştır. İktisat politikalarının, bir devleti güçlü kılma yolunda hizmet verecek şekilde belirlenmensi gerektiği düşüncesi de bu değşimde etkili olan bir başka etkendir.

16. yüzyıl
16. yüzyıl, iktisat biliminin doğduğu dönem olarak kabul edilebilir. İktisadî konular ve sorunlar üzerine yazılı ilk ciddi eserler bu dönemde karşımıza çıkmaktadır. 1571 yılında ölen John Hales, ekonomi ile ilgili görüşlerin ayrı bir bilimdalı olarak ele alınması gerektiğini belirten ilk kişidir. Hales kendisinden sonra gelen Locke, Hume, Adam Smith, John Stuart Mill gibi düşünürlere önderlik etmiştir.

Miktar teorisi de ilk kez yine bu yüzyıl içinde ortaya çıkmıştır. 1552 yılında ünlü bilgin Copernicus, Prusya Meclisi'ne sağlam bir para sisteminin nasıl kurulabileceğini anlatmış, 1556 yılında da Polonya Kralı'nın emriyle bu konudaki düşüncelerini yazılı ortama aktarmıştır. Copernicus'a göre, para bollaştığı zaman değerini kaybetmektedir.

Amerika kıtasının altın ve gümüş stoklarının Avrupa'ya; öncelikle de İspanya'ya akmasıyla 1550'li yıllarda Avrupa'da fiyat devrimi olarak adlandırılan ani fiyat artışları kaydedilmiştir. Değerli madenlerin bollaşması ile fiyat artışları arasındaki ilişki birçok düşünürün dikkatini çekmiş ve bir İspanyol rahip, Navarrus 1556'da teoloji konusunda yazdığı bir kitapta faiz konusunu da ele almıştır. "Para, nerede daha kıtsa orada, bol olduğu yere göre daha kıymetlidir. Para talebi nerede kuvvetli ve arzı azsa orada daha kıymetli olur" diyerek miktar teorisini ortaya koymuş; miktar teorisini, arz – talep teorisinin bir uygulaması olarak ele almıştır.

Miktar teorisinin asıl sahibi olarak ise bir Fransız hukuçusu olan Jean Bodin kabul edilmektedir. Bodin, miktar teorisini 1568'de yazdığı "Bay Malestroit'nun Paradokslarına Bir Cevap" adlı eserinde ilk kez ortaya koymuştur. Ona göre fiyat artışlarının temel olarak beş ayrı sebebi bulunmaktaydı. Altın ve gümüşün bolluğu, monopoller, ihracat ve israf sebebiyle ortaya çıkan mal kıtlıkları, kralların ve asillerin lüks içindeki yaşantıları ve madenî paranın ayarının bozulmasıdır. Bodin'e göre fiyat artışlarındaki en önemli etken, altın ve gümüş bolluğuydu. Bodin bunun yanı sıra faize dinî sebeplerle karşı çıkmış, dış ticareti onaylamış ancak ihracatın fiyatları yükseltirken, ithalatı düşüreceğini savunmuştur.

17. yüzyıl
17. yüzyıla gelindiğinde, merkantilizm ile ilgili olarak karşımıza çıkan ilk önemli kişilik, Gerard de Malynes'dir. Döviz işlemlerinin sıkı bir kontrol altında tutulması gerektiğini savunan Malynes bu yüzden kendisinden sonra gelen merkantilistler tarafından "Külçeci" (bullionist) olarak adlandırılmıştır. "Saint George for England Allegorically" adlı eserinde Malynes, iktisadî etkenleri mecazî bir dille açıklamış ve faiz ile döviz kurlarını kontrol edilmeleri gereken en tehlikeli unsurlar olarak ilk sıraya yerleştirmiştir. İngiliz İmparatorluğu'nu bir eve benzeterek, harcamaların gelirden fazla olması durumunda sıkıntı doğacağını belirtmiş; ticarî bilanço deyimini kullanmamakla birlikte bir ülke açısından ihracat ve ithalat denkliğinden söz ederek, bu denkliğin eksiye dönmesinin söz konusu ülkenin zenginliğini kaybetmesi anlamına geleceğini iddia etmiştir.

1608 ile 1654 yılları arasında yaşayan Edward Misselden adlı tacir, "Free Trade or the Means to Make Trade Flourish" adlı eserinde ticaretle bireysel olarak ilgilenen kişileri desteklemiş ve tekelci firmaları, başta da ünlü East India Company'yi şiddetle eleştirmiştir. Kitabının adında serbest ticaretten bahsetse de, bir merkantilist olarak Misselden'in kast ettiği, ihracatı artırıp ithalatı sınırlandırmak için ihracatı dizginleyen bir takım kurallardan kurtulmak ve tekelci ihracatçıların etkisinin sınırlandırılmasıdır. Böylece İngiltere dışına olan değerli maden akımı sınırlandırılarak, ülke zenginliğinin artırılacağını öngörmekteydi.

İngiliz East India Company'nin yöneticilerinden olan Thomas Mun, merkantilist düşüncenin en önde gelen temsilcilerinden birisidir. "A Discourse of Trade from England unto the East Indies" ve "England's Treasure by Foreign Trade" adlı eserleri, gerek merkantilist gerekse iktisadî düşüncenin gelişmesinde son derece etkili olmuştur. İlk kitabında o dönemki iktisadî durgunluğun sebebi olarak Mun; yabancı paralardaki devalüasyona karşın İngiliz parasının değerinin aynı kalmasını öne sürüyordu. Fakat bu durumdan çıkış İngiliz parasının da devalüe edilmesi değildi. Ona göre çare; yabancı malların az tüketilmesi, ihracatın artırılması, ithalatı ikame edecek mal üretiminin ve balıkçılığın teşvik edilmesi ve aşırı yiyecek – giyecek tüketiminin önüne geçilmesiydi. İkinci ve görece daha modern olan kitabında ise Mun, ekonomik kalkınma ile dış ticaret arasındaki ilişkiyi konu edinmiştir. İhracatın her zaman ithalattan fazla olması gerektiğini, ithal mallarını ikame edici üretime önem verilmesini ve ihrac edilen ürünlerin hammadde değil, işlenmiş son ürünler olması gerektiğini savunmuştur. Mal ihracının yanı sıra; denizcilik, bankacılık ve sigortacılık gibi hizmet satışlarının da ülkeye döviz kazandıracağını belirterek Mun, modern ödemeler dengesinin en önemli kalemlerinden biri olan görünmeyen işlemleri de ticaret dengesine eklemiş oluyordu. Önceki merkantilistlerin aksine Mun; bir ülkenin zenginlik göstergesi olarak biriktirilen külçelerin yanı sıra, eldeki mal ve kaynakların da çok önemli olduğunu söylemiş ve ticaret, hazine ve siyasi gücün bir ve aynı şeyler anlamına geldiğini iddia etmiştir. Dış politika ve özellikle dış ticaret politikası adeta bir savaş aracı olarak kabul edilmiştir. Klasik İktisat düşüncesi bunun tam tersini savunurken, 1929 Büyük Buhranı'nın hemen ardından düşünceleri öncelikli olarak kabul görmeye başlayan Keynes, merkantilizmden bu sebepten dolayı övgüyle bahsetmiştir.

Fransız kralı 14. Louis'nin maliye bakanı olan Jean Baptiste Colbert zamanında merkantilizm Fransız devletinin resmî politikası haline gelmiş ve bu yüzden Fransız merkantilizmi "Colbertizm" olarak adlandırılmıştır. Fransız merkantilizmi, İngiliz merkantilizminin aksine devlet müdahaleleriyle yönlendiriliyordu. Bir başka deyişle İngiliz merkantilizmi büyük bir hızla devlet müdahalelerinden kurtulmaya yönelmişken, Fransız merkantilizminde bu müdahaleler kurumsal hale getirilmiştir. Colbert döneminde sanayi çeşitli şekillerde desteklenmiş ve gümrük vergileriyle korunmuştur. Fransa içerisindeki eyaletler arası gümrük vergileri kaldırılmış, tek bir Fransız Gümrük Tarifesi getirilmiştir. Her şeyin devlet gözetiminde olduğu bu sistemde, Fransız sanayiinin dışa olan bağımlığını azaltmak için mümkün olan tüm tedbirler alınıyordu. Fransız sömürgeleri artıyor, ticaret gelişiyor ve Colbert feodalizmden kalan tüm düzenlemeleri ortadan kaldırarak Fransız ulus-devletinin hakimiyetini tam anlamıyla yaymak istiyordu.

Merkantilizmin tek bir tanımını yapmanın güçlüğüne delil oluşturacak olan bir diğer örnek de Alman tipi merkantilizmdir. Kammeralizm olarak adlandırılır. Kralın veya prensin hazinesi anlamına gelen "Kammer" kelimesinden türemiştir. Çünkü amaç, devlet hazinesinin zenginleştirilmesi, gelirlerin artırılmasıydı. Bu akımın ortaya çıktığı dönemde Almanya, birbirleriyle sürekli mücadele halinde olan birçok prensliğe bölünmüş durumdaydı. İngiltere, Fransa ve Hollanda'nın hızla geliştiği o tarihlerde Kameralizm, Alman devlet memurlarını eğiterek iktisadî kalkınmayı sağlamaya yönelik bir araç haline gelmiştir. Kameralist düşünce de, İngiliz ve Fransız meslektaşlarına benzer görüşleri savunmuş, bazı noktalarda ise onlardan ayrılmışlardır. Altın ve gümüş biriktirerek millî zenginliğin artacağını öne sürmüş, devlet müdahalesini savunmuşlardır. Ancak; İngiltere'de tüccar ve iş adamları kısa broşürlerle merkantilist düşünceyi savunurken, Almanya, hukuk profesörleri ve maliyecilerin ortaya koyduğu son derece ayrıntılı ve uzun eserlere şahit olmuştur. Kameralistler dış ekonomik ilişkiler, ticaret ve ödemeler dengesi gibi konularla çok az ilgilenmiş, ağırlığı yurt içi tarım ve sanayi konularına vermişlerdir. İngiltere'deki sistemin aksine, birey ile devlet arasında iktisadî açıdan bir menfaat birliği olması bir yana, sürekli bir çıkar çatışması yaşanacağını ileri sürmüş, devletin mutlak otoritesi lehine fikirler geliştirmişlerdir.

18. yüzyıl
17. yüzyılın ortalarından itibaren, iş adamları ve tüccarların yanı sıra bazı düşünürler de iktisadî konularla ilgilenmeye başladılar. Bunun sonucunda, kişi hürriyetine daha fazla önem veren ve devletin müdahaleci sistemine karşı çıkan; dolayısıyla merkantilizme karşı gelen bir zümre ortaya çıkmış oldu. Bunlara göre, ekonomi kendi kendine şekil verebilecek, dışarıdan herhangi bir müdahaleye ihtiyaç hissetmeyen bir sistemdi. Dış etki ne kadar az olursa, ekonomi de o kadar iyi çalışırdı. Ayrıca kısıtlama ve müdahalelerin ortadan kalkması, hem kişiler hem de ekonomi için çok daha iyi olacaktı. Nasıl ki merkantilist düşüncenin uygulanışı ülkeden ülkeye değişiyorsa, ortaya çıkan bu yeni liberal düşüncelerin etkileri de farklı farklı olmuştur. Çok sayıda sanayici ve tüccarı içinde barındıran orta sınıfın İngiltere'de yaygın olması, liberal fikirlerin benimsenmesini hızlandırırken, daha yavaş ve dar kapsamlı olsa da Fransa ve Hollanda bu akımda İngiltere'ye eşlik etmişlerdir. Fakat, bir ulus-devlet olma yolunda diğerlerini geriden takip eden Almanya ve İtalya ise merkantilizme sıkı sıkıya bağlı kalmış ve libaral düşüncelere sınırlarını en azından bir süre daha sıkı sıkıya kapatmışlardır.

Merkantilist düşünce sisteminin sağlam temeller üzerine oturmasında en önemli rollerden birisinin Thomas Mun'a ait olduğundan bahsedilmişti. Mun'un ardından iktisadî düşüncede iki yeni temayül belirmişti. Birincisi, kantitatif yöntemlerin iktisadî düşünce içinde kabul görmeye başlaması; diğeri ise, ekonomik sistem üzerindeki devlet müdahalesinin azaltılmasını savunan liberal düşüncedir.

Liberal Düşünceye Doğru
İktisadın, bir bilim dalı olma yolunda önemli adımlar atılmasını sağlayan merkantilizm, liberal düşünce sisteminin de kapılarını aralamıştır. Bu geçiş döneminin en önde gelen isimleri; John Locke, Josiah Child, Nicholas Burbon, Dudley North, John Law, Richard Cantillon, George Berkeley ve David Hume gibi kişilerdir. Genel olarak merkantilizmden liberalizme geçiş dönemini şekillendiren, yeni ve farklı fikirler üreterek liberal düşüncenin temellerini atan bu bilim adamlarından Dudly North, merkantilizmi tümden redderek liberalizme geçişi savunmuştur. David Hume ise, iktisadın bağımsız bir sosyal bilim olarak kabul edilmesini sağlamıştır. Otomatik denge mekanizması, tam serbest ticaret, liberal dış ticaret dengesi, külçecilikten uzaklaşma, kâğıt paranın tavsiye edilir olması, para, faiz, emek vb kavramlar üzerine derinlemesine analizler yapılmaya bu dönemde başlanmıştır. James Steuart, devlet müdahalesini savunan "son merkantilist" olarak tarihteki yerini almıştır.

Fransa'da uygulanan ve Colbertizm adı verilen merkantilist sistem, ağırlıklı olarak sanayi üretimine önem verdiğinden, tarımla uğraşan kesimin yoğun tepkisine sebep olmaktaydı. Uzun yılların getirdiği birikimin sonucu olarak, halk kurulu düzeni ortadan kaldırmak istemekteydi. Bunun sonucunda, liberalizme giden yoldaki en önemli adım atılmış ve "fizyokrasi" olarak adlandırılan iktisadî düşünce akımı ortaya çıkmıştır. Fizyokratlar; bir lidere sahip ve yazar kadrosu ile bir dergi etrafından bütünleşmiş olan ilk modern iktisadî düşünce okulu olarak kabul edilmektedirler. Kurucusu François Quesnay'dır. Doğal düzeni ve doğa kanunlarını ön plana almışlar; olayların gidişatına bırakıldığında bir şekilde kendi dengesini bulacağını iddia etmişlerdir. Bu düşünce akımının babası olarak John Locke gösterilmektedir. Dünyaca ünlü "Bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler" (Laissez faire, laissez passe) söyleminin sahibi yine fizyokratlardır.

Böylece liberal düşünceye doğru olan eğilim gittikçe artmış ve Adam Smith'in 1776 yılında yayınlanan "Ulusların Zenginliği" adlı eseriyle, klasik iktisat düşüncesi ve liberalizm tam anlamıyla başlamıştır..

Alt türler / akımlar
Temel beliryecileri aynı olmakla birlikte değişik ülkelerde farklı politikalarla uygulandığı görülmüştür. Bunların en önemlileri şu şekilde sıralanabilir:

1. Kolbertizm (Fransa'da): Merkantilizmin en önemli savunucusu olan Fransız iktisatçı ve hukukçu Jean-Baptiste Colbert'in adından dolayı bu isim verilmiştir. Sanayileşmenin devlet eliyle desteklenmesi savunulur. Bunun için koruyucu / himayeci dış ticaret politikası ve ithalatın kısılarak ihracatın artırılması temel yöntem olarak benimsenir.

2. Kameralizm (Almanya ve Avusturya'da): Almanca altın sikke, madeni para veya hazine odası anlamındaki "Kammer" sözcüğünden kaynaklanmaktadır. 1700'lerde çok sayıda küçük prensliğe bölünen Almanya'nın bozulan ekonomik birliğini tekrar sağlamayı amaçlamıştır. İç ticaretin düzenlenmesine büyük önem verilmiştir. Ekonomiye devlet müdahalesi, kıymetli madenlerin hazinede saklanmasının sağlanması ve nüfus artışının desteklenmesi gibi politikalara yönelmişlerdir.

3. Bulyonizm (İspanya'da): "Bullion" (külçe) sözcüğü kelimenin kökenini oluşturur. Külçeler halinde saklanan altın ve gümüşün, ülke zenginliğinin tek kaynağı kabul eder. Ülkenin ödemeler dengesini ülkenin yararına koruyabilmenin değerli madenlerin ülkeden çıkışının kısıtlanmasıyla sağlanabileceği savunulur.

Merkantilizme Tepki Olarak Doğan Görüşler

1. Mutlak üstünlükler teorisi: Adam Smith tarafından Ulusların Zenginliği kitabında oluşturulmuştur. Dış ticarette ithalatın yapılmasının zorunlu olduğu ve her ülkenin en iyi olduğu alanda üretip satmasını ve en kötü olduğu alanda ise dışardan almasını savunmuştur.

2. Karşılaştırmalı üstünlükler teorisi: David Ricardo tarafından Ekonomi Politik adlı kitabında oluşturulmuştur. Dış ticarette ithalatın yapılmasının zorunlu olduğu ancak karşılaştırmalı olarak en verimli olduğu alanda üretip satmasını ve iyi olsa bile sektörler arasında karşılaştırmalı olarak en verimsiz olduğu alanda ise dışardan almasını savunmuştur.

Kaynakça
 Ames, Glenn J. (1996), Colbert, Mercantilism and the French Quest for the Asian Trade
 Braudel, Fernand (1979), "The Wheels of Commerce", Civilization and Capitalism 15th–18th Century
 Brezis, Elise S. (2003), "Mercantilism", The Oxford Encyclopedia of Economic History, Oxford University Press
 Ekelund, Robert B.; Hébert, Robert F. (1975), A History of Economic Theory and Method, New York: McGraw–Hill, ISBN 978-0-07-019143-3
 Heckscher, Eli F. (1935), Mercantilism, London: Allen & Unwin
 Johnson, Harky G. (March 1974), "Mercantilism: Past, Present and Future", The Manchester School
 Keynes, John Maynard (1936), "Notes on Mercantilism, the Usury Laws, Stamped Money and the Theories of Under-Consumption"
 Rees, J. F. "Mercantilism" History 24#94 (1939), pp. 129–135 online; historiography
 Wilson, Charles (1963) [1958], Mercantilism, London: Routledge and Kegan Paul
 Karl Christian Schaefer, Die merkantilisitsche Wirtschaftspolitik., in: Richard H. Tilly, Geschichte der Wirtschaftspolitik. Reprint 2015, ISBN 978-3-486-78496-1

Dış bağlantılar
 Kendine Yeterlik Sefalete Giden Yoldur / Merkantilizmin Sonu

Merkantilizm


Matematiksel ispat, matematiksel bir ifade için türerilmiş varsayımların mantıksal olarak doğru olduğu sonucunu garantileyen, çıkarımsal bir argümandır. Argüman, teoremler gibi önceden oluşturulmuş diğer ifadeleri kullanabilir; lakin prensipte her delil, kabul edilen çıkarım kurallarıyla birlikte yalnızca aksiyom olarak bilinen belirli temel veya orijinal varsayımlar kullanılarak oluşturulabilir.

Matematiksel tanıtta mantık kullanılır ancak genellikle bir ölçüde doğal dilden de yararlanılır ve dolayısıyla bir parça belirsizlik içerir. Gerçekten de matematikte yazılan tanıtların büyük çoğunluğu informel mantığın uygulaması olarak kabul edilebilir. Tamamıyla formel tanıtların ele alındığı tanıtlama teorisi bağlamında, bu tip tamamıyle formel olmayan tanıtlamalara "sosyal tanıtlama" denir. Bu ayrım, günümüz ve geçmiş matematiksel uygulamaların, matematikte yarı görgücülüğün ve matematik folklorünün yoğun olarak incelenmesine yol açmıştır. Matematik felsefesi ise dilin ve mantığın tanıtlardaki rolü ve "dil olarak matematik" ile ilgilidir.

Kişinin formalizme olan yaklaşımından bağımsız olarak, doğru olduğu tanıtlanan sonuca teorem denir. Bu teorem, tamamıyla formel olan bir tanıtta son satırda yer alır ve tanıtın tümü, bu teoremin aksiyomlardan nasıl türetildiğini gösterir. Bir teorem tanıtlandıktan sonra başka önermeleri tanıtlamada kullanılabilir. Matematiğin temelleri adı verilen önermeler tanıtlanamayan ya da tanıtlanması gerekmeyen önermelerdir. Bunlar bir zamanlar matematik felsefecilerinin başlıca uğraşı alanıydı. Günümüzde ilgi odağı daha çok matematiksel uygulamalara, yani kabul edilebilir matematiksel tekniklere kaymıştır.

Bazı kabul görmüş tanıtlama teknikleri:
 Doğrudan tanıtlama: Sonucun, aksiyomlar, tanımlar ve daha önceki savların mantıksal olarak birleştirilmesiyle elde edildiği yöntem.
 Tümevarımla tanıtlama: Temel bir durumun tanıtlandığı ve bir tümevarım kuralı kulanılarak çok sayıda (sıkça sonsuz olan) başka durumların tanıtlandığı yöntem.
 Olmayana ergi tanıtı (Reductio ad absurdum olarak da bilinir): Bir özelliğin doğru olması durumunda mantıksal bir çelişkinin doğacağı dolayısıyla özelliğin yanlış olduğunun gösterildiği yöntem.
 Oluşturarak tanıtlama: İstenen özelliğe sahip somut bir örnek oluşturularak istenen özellikte bir nesnenin var olduğunun gösterildiği yöntem.
 Tüketerek tanıtlama: Tanıtlanacak önermenin sonlu sayıda duruma bölünerek her birinin ayrı ayrı tanıtlandığı yöntem.
 Köşegen yöntemiyle tanıtlama: Köşegen yöntemiyle tanıtlama Georg Cantor tarafından özel önermeleri tanıtlamak için geliştirilmiştir. İlk olarak, rasyonel sayıların sayılabilir ve gerçel sayıların sayılamaz olduğunu göstermek için kullanmıştır.
 Çekmece ilkesi: İlk olarak Alman matematikçi Peter Gustav Lejeune Dirichlet tarafından ortaya konulan genel bir eşleştirme ilkesidir. Sayısı belli olan bir nesneler topluluğu nesne sayısından daha az sayıda çekmeceye yerleştirildiğinde, çekmecelerden en az birinde birden fazla nesnenin var olmak zorunda olduğunu ifade eder.

Olasılıkçı tanıtlama, olasılık teorisi yardımıyla istenen özellikte bir örneğin var olduğunun gösterildiği bir tanıtlama olarak anlaşılmalıdır, yani bir teoremin doğru "olabileceği" şeklinde değil. Bu ikinci türdeki uslamlamalara 'usayatkınlık tanıtı' denebilir; Collatz sanısı örneğinde bunun gerçek bir tanıtlamadan ne kadar uzak olduğu aşikardır. Olasılıkçı tanıtlama -oluşturarak tanıtlama dışında- varlık teoremlerini tanıtlamanın birçok yönteminden biridir.

Örneğin "f(X)'i sağlayan en az bir X var" önermesini tanıtlamaya çalışıyorsanız, bir varlık ya da oluşturmacı olmayan tanıt f(X)'i sağlayan bir X olduğunu tanıtlar fakat bu X'in nasıl elde edileceğini göstermez. Buna karşın oluşturmacı bir kanıt X'in nasıl elde edildiğini de gösterir.

Doğru olduğu düşünülen fakat henüz tanıtlanmayan bir önerme sanı (konjektür) olarak bilinir.

Bazı durumlarda, belirli bir önermenin verili bir aksiyomlar kümesinden tanıtlanamayacağı tanıtlanabilir; bkz. örneğin süreklilik hipotezi. Aksiyom sistemlerinin çoğunda, ne tanıtlanabilen ne de tanıtlanamayan önermeler bulunur (bkz. Gödel'in eksiklik kuramı).

 Tanıtlama teorisi
 Modeller kuramı
 Otomatik teorem tanıtlama
 Geçersiz tanıt
 Oluşturmacı olmayan tanıt
 Matematiksel tanıtlar listesi

Mantık

Matematiksel ispat


Colin Marschall (* 1. November 1960) ist ein ehemaliger deutscher Fußballspieler.

In der Saison 1977/78 spielte Marschall in der 2. Fußball-Bundesliga Süd für den FK Pirmasens. Am 27. Mai 1978, dem 38. und letzten Spieltag der Saison, absolvierte er mit dem Auswärtsspiel beim FC Augsburg seine einzige Partie als Profi-Fußballer. Das Spiel endete mit einer 0:8-Niederlage für Pirmasens, die Mannschaft stand aber bereits vor dem Spieltag als Tabellenletzter und damit als Absteiger fest. Danach folgten für Marschall keine weiteren Spiele mehr in deutschen Profiligen.

Weblinks

Fußballspieler (FK Pirmasens)
Deutscher
Geboren 1960
Mann

Colin Marschall


Hepatocelularni karcinom ili rak jetrenih stanica je zloćudna novotvorina koja se sastoji od maligno promijenjenih hepatocita (stanica jetrenog parenhima).

Neki od faktori rizika za nastanak bolesti su kronični hepatitis B i kronični C, alkoholizam, ciroza jetre.

Bolest se najčešće maifestira porastom vrijednosti nalaza jetrenih enzima u biokemijskim pretragama krvi, žuticom ili bolovima u trbuhu.

U dijagnosticiranju bolest koriste se radiološke pretrage trbuha kao što su ultrazvuk, kompjuterizirana tomografija, magnetska rezonancija, te laboratorijska pretraga tumorskog biljega alfafetoproteina.

Ovisno o proširenosti bolesti u liječenju se koristi kemoterapija, različite tehnike intervencijske radiologije kao što su transkateterska arterijska kemoembolizacija (TACE), radiofrekventna ablacija (RFA), selektivna unutarnja radioterapija (SIRT), perkutana injekcija etanola, te operativni zahvati (resekcija jetre ili transplantacija jetre).

Izvori
 Članak o hepatocelularnom karicnomu na Medscapeu, pristupljeno 15.06.2017.

 Zloćudne novotvorine
Jetrene bolesti

Hepatocelularni karcinom


33rd Street é um terminal do sistema PATH. Está localizada na interseção entre a 32nd Street e a Sexta Avenida, no bairro de Herald Square em Midtown Manhattan, Nova Iorque. É servida pelas rotas Hoboken–33rd Street e Journal Square–33rd Street em dias de semana, e pelo serviço Journal Square–33rd Street (via Hoboken) nos finais de semana.

História

Abertura
A estação 33rd Street é parte dos túneis de Uptown Hudson, construídos pela Hudson & Manhattan Railroad (H&M), a predecessora da PATH. A primeira seção dos túneis foi aberta em fevereiro de 1908. A estação 33rd Street foi aberta em 10 de novembro de 1910, como parte da extensão norte da linha. Os planos originais para os túneis de Uptown Hudson incluíam um terminal na 33rd Street sob a loja de departamento Gimbels, agora o Manhattan Mall. Durante a construção, o plano foi alterado para que a estação na 33rd Street fosse construída diretamente abaixo da Sexta Avenida, em preparação para uma futura extensão. A loja Gimbels acima foi aberta em 1910, mas o lote em que se localizava era propriedade de uma subsidiária da H&M até 1919, quando foi vendido para a loja.

A extensão dos túneis para o Grand Central Terminal e sua respectiva estação do metrô foi proposta em 1910. O projeto foi autorizado em junho de 1909. As obras nunca começaram em razão de vários atrasos. Em 1920, a H&M já havia solicitado dezessete vezes que a construção da extensão para a Grand Central fosse atrasada; em todos os pedidos, a companhia afirmou que não era um momento apropriado para as obras. Na 17ª solicitação, a comissão do transporte público negou o pedido de atraso, oficialmente encerrando a permissão da H&M para construir a extensão.

Realocação
Em 1924, o Independent Subway System (IND), operado pelo governo municipal, apresentou uma lista de propostas linhas de metrô para o Conselho de Transportes de Nova Iorque. Uma das novas rotas propostas, a linha da Sexta Avenida, tinha um trajeto paralelo com os túneis de Uptown Hudson das 9th a 33rd streets. Negociações entre o município, o IND, e a H&M continuaram até 1929. O IND e a H&M finalmente chegaram a um acordo em 1930. A cidade decidiu construir as linhas férreas da linha da Sexta Avenida ao redor dos já existentes túneis da H&M, e adicionar linhas expressas para o IND abaixo dos túneis da H&M posteriormente.

O terminal da 33rd Street foi fechado em 26 de dezembro de 1937, e a operação da H&M foi limitada até a 28th Street para permitir que a nova linha do metrô fosse construída. Uma entrada temporária na 29th Street foi instalada como um acesso para a estação 28th Street. O terminal da 33rd Street foi movido para o sul, na 32nd Street, e foi reaberto em 24 de setembro de 1939. A cidade pagou 800 000 dólares para construir a nova estação e reembolsou a H&M outros 300 000 pela perda de receita. Como parte dessa renovação, uma entrada para o novo terminal foi aberta na 30th Street. A linha do IND foi aberta em dezembro de 1940.

Anos posteriores
Em 1962, a Autoridade Portuária de Nova Iorque e Nova Jérsei assumiu as operações da H&M, e o sistema foi renomeado como PATH. A "passagem Gimbels" era usada por pedestres com destino à Penn Station, a um quarteirão a oeste. Após anos de problemas de segurança e higiene, um surto de assédios sexuais levou ao fechamento da passagem na década de 1980.

Havia um lava jato para trens na linha férrea 1 da estação 33rd Street. Ele foi substituído por outro que foi aberto em setembro de 1993 em Jersey City. O lava jato era operado por computador e foi projetado para limpar e reciclar a água usada. Mais espaço na instalação de Jersey City, permitindo que o detergente tivesse mais tempo para agir. Na 33rd Street, escovas começaram a esfregar os trens muito cedo após a aplicação do detergente. A conclusão do novo lava jato permitiu que a PANYNJ desativasse o da 33rd Street, permitindo uma maior flexibilização na operação do terminal.

Leiaute da estação
A estação atual tem três linhas férreas em solução espanhola, com duas plataformas centrais e duas laterais, localizadas dois andares abaixo do nível da rua.

33rd Street
33rd Street
Sexta Avenida
!Artigos com coordenadas no Wikidata
PATH

Estação 33rd Street (PATH)


Sabino Policarpo Arana Goiri (in Spanish), Sabin Polikarpo Arana Goiri (in Basque), or Arana ta Goiri'taŕ Sabin (self-styled) (26 January 1865 – 25 November 1903), was a Basque writer and the founder of the Basque Nationalist Party (PNV). Arana is considered the father of Basque nationalism.

He died in Sukarrieta at the age of 38 after falling ill with Addison's disease during time spent in prison. He had been charged with treason for attempting to send a telegram to President Theodore Roosevelt, in which he praised the United States for helping Cuba gain independence from Spain.

Background

One of the consequences of the First Carlist War was the substitution of the Ancien Régime Basque home rule (fueros) by a limited still relevant autonomy. A majority in Navarre and the rest of the Basque districts supported the pretender to the Spanish crown Carlos V for his support to their institutions and laws (characterized for being more liberal than elsewhere in Spain). However, they were defeated in 1839, and Navarre, Biscay, Álava and Gipuzkoa were integrated into the Spanish customs system. Basque industrialists profited from privatization of exploitations and the Spanish captive market with the iron ore and the Bessemer converter, and Biscay became "the iron California". Workers from all of Spain were attracted to the area as labourers for the burgeoning industry.

Arana was born in a jauntxo ("petty noble") family from Abando, a neighbourhood that had been recently incorporated into the city of Bilbao as the new extension for the growth of the industrial era. Abando was a Basque speaking town, but following the attitudes of the elites in the area of Bilbao during this period, Basque was not transmitted to Arana's siblings within the family. Abando and its port were at the centre of the Zamacolada uprising against attempts by the Spanish premier Manuel Godoy to recruit Basques for the Spanish army (1804), a contrafuero or breach of basic Basque legislation.

In the aftermath of the Third Carlist War (1876), Arana attended the Jesuit School of Orduña along with his brother Luis (1876–1881). Orduña became a hotspot and meeting point for the pro-fueros, primeval Basque nationalists concerned with the loss of the Basque native institutions. Arana claimed that he had a quasi-religious revelation at Easter 1882, one that he communicated to his brother Luis Arana. From then he devoted himself to the nationalist cause of Biscay, later extended to the Basque Country.

Basque language proponent

He was an early proponent of the use of the Basque language in all areas of society to avoid its increasing marginalization in the face of Spanish language penetration, which was imposed as mandatory in schooling, administration and even cultural events such as theater.

Arana learned the language as a young man, and competed for a position as a Basque language professor at the Instituto de Bilbao, contending against Miguel de Unamuno and the winner, Resurrección María de Azkue who also became a scholar of the language. Arana attempted to establish a codified orthography and grammar for the Basque language, and proposed several neologisms to replace loanwords of Spanish origin.

Some of these innovations, like the characters ĺ and ŕ, were ultimately rejected in Basque language standardization efforts beginning in 1968 that led to the establishment of Standard Basque—the Euskara Batua.

Ideology
His first published work was Bizkaya por su independencia ("Biscay for its independence"), where he calls for the independence of the Biscay district from Castile-Spain ("as it was before 1200"), echoing like proposals put forward by Gipuzkoa's governmental representatives to the National Convention officials Pinet and Cavaignac in Getaria during the War of the Pyrenees (1793–1795).

The document is a collection of historical events, mythical stories and sometimes inaccurate accounts of earlier battles of the ancient people of Biscay. Just as others nationalist ideologies were doing during the period, e.g. Spanish nationalism, Arana's historic accounts distorted and magnified events from Basque history.

Distancing himself from the pro-fueros advocates, Arana refused to demand a reversal of the fueros suppressed in May 1876, instead putting an emphasis on the full restoration of home rule suppressed in 1839. He considered the 1839 Spanish law 'upholding' home rule as the act putting an end to the Basque own sources of authority and 'secular Basque independence', as well as a violation of international law.

In 1894, he founded the first center for the new nationalist party (Partido Nacionalista Vasco - Eusko Alderdi Jeltzalea), the second-oldest political party in Spain, to provide a place for gathering and proselytizing. Sabino Arana, like many Europeans of his time, believed that the essence of a country was defined by its blood or ethnic composition. In Spain, the supremacy of the Spanish race and its "civilizing" pursuit over peoples held to be inferior was defended by the main political figures and parties, while a number of intellectuals Spanish and even Basque, including the Socialists, advocated for the extinction of the Basque language — ever more marginalized to family and informal environments.

He is considered by many Basques to be a gadfly that sparked the movement for the cultural revival of the Basques, and for the freedom of his people. In that respect, Arana defended the Constitutional foundations of the abolished Basque institutional and legal framework (the fueros). The PNV, the party in power in the Basque Autonomous Community from the end of Francoism (except during 2009–2012), developed along more nuanced and pragmatic lines in respect of religion and views on race, moving away from his most controversial ideas but not from his political persona.

Sabino Arana created a xenophobic ideology centered on the purity of the Basque race and its alleged moral supremacy over others (a derivation of the system of limpieza de sangre of Modern-Age Spain), anti-Liberal Catholic integrism, and deep opposition to the migration of Spaniards to the Basque Country. By contrast, unlike many contemporary conservative politicians in Spain, he was against slavery in Spanish colonies such as Cuba.

He was disturbed by the migration into Biscay of many workers from western and central Spain during the industrial revolution, into a small territory whose native political institutions had recently been suppressed (1876), believing that their influence would result in the disappearance of the 'pure' Basque race. He presented the Basque as opposed to the maketo (people from the rest of Spain):

He was a prolific writer, with over 600 journalism articles, most of them with a propaganda purpose. He liked to shock and provoke, in order to get attention from a society that he deemed unaware of its fate. There are two key aspects of Sabino Arana's political persona:

 He was not a conventional conservative; he strongly opposed slavery (legal in Spanish-held Cuba until ten years before its independence) and defended the right of South African Zulus to their land.
 He was an indefatigable worker, taking action in many areas; he learned the Basque language as an adult, undertook a number of activities to promote the Basque language and culture, created a political movement, and inventing the symbols (flag, anthem, country name) used to this day not only by Basque nationalists, but other political parties and representatives also, especially in the Basque Autonomous Community.

Another essential part of his ideology was devout Catholicism. He considered this to be an essential part of the Basque identity that contrasted with the secularism imported from other parts of Spain and abroad along with new means of production and labour, often unprecedented internal migration. However, his Basque nationalism kept him away from Carlism that was the dominant ultra-Catholic and conservative movement in the area and the ideology of his father.

Arana and his Basque nationalist movement were persecuted for their ideas against Spanish imperialism, for which he was convicted when he submitted a telegram to Theodore Roosevelt to congratulate him for his assistance in 'liberating' Cuba in 1902, and put to harsh time in prison, which ruined his health and would die soon after. Ahead of his demise, a baffling manifesto attributed to him was released by which he relinquished the core of his ideas to everyone's surprise. The nature of this document establishing the Liga de Vascos Españolistas ('League of the Spanish-minded Basques') is still subject to debate as to whether he had sincerely changed his views or whether he was instead merely trying to improve the conditions of his imprisonment. Arana's death left the question unanswered and neither his brother Luis nor the party followed through with his proposal.

Legacy

Sabino Arana's ideas are considered to have spawned the Basque nationalist movement.

In 2015, a made-for-television movie called Sabin was released.
In February 2017 the People's Party of the Basque Country called for a street named after Arana to be renamed because of his "racism" and because he "made possible the existence of phenomena such as the ETA terrorist group".
The Partido Nacionalista Vasco has kept only the more moderate part of his message. On the other hand, some Basques still revere him as the father of the Basque nationalist movement, who managed to start the turnaround of the decay of the Basque language and culture. Many Basque cities have streets named after him.

The estate of his Abando home is now Sabin-Etxea ("Sabino-House"), the EAJ-PNV headquarters.

Jon Juaristi has remarked that perhaps the most influential part of his heritage is the neologistic list of Basque versions of names in his Deun-Ixendegi Euzkotarra ("Basque saint-name collection", published in 1910). Instead of the traditional adaptations of Romance names, he proposed others he made up and that in his opinion were truer to the originals and adapted to the Basque phonology.

For example, his brother Luis became Koldobika, from Frankish Hlodwig. The traditional Peru, Pello or Piarres ("Peter") became Kepa from Aramaic כיפא (Kepha). He believed that the suffix -[n]e was inherently feminine, and new names like Nekane ("pain"+ne, "Dolores") or Garbine ("clean"+ne, "Immaculate [Conception]") are frequent among Basque females. Even the name of the brother-in-law of the king of Spain is Iñaki Urdangarin, Iñaki being Arana's alternative for Ignatius instead of the Basque traditional Inazio.

References

External links

Sabino Arana in the Spanish-language Auñamendi Entziklopedia.
Sabino de Arana Goiri , José Luis de la Granja Sainz, Real Academia de la Historia, Diccionario Biográfico electrónico.

1865 births
1903 deaths
People from Bilbao
Basque Nationalist Party politicians
Flag designers
Basque prisoners and detainees
Prisoners and detainees of Spain
Deaths from Addison's disease
People with Addison's disease
Basque independence activists
Basque-language scholars

Sabino Arana


Siyer-i Nebi; (Arapçaː Sira an-Nabawiyya), kısaca siyer. Geleneksel İslami literatürde Muhammed'in biyografilerine verilen isimdir. Kur'an ve Hadislere ek olarak, Muhammed'in hayatı ve İslam'ın ilk dönemi hakkındaki  çoğu tarihi bilginin kaynağıdır.

Muhammed'in hayatı ve erken İslam tarihi ile ilgili en dikkat çeken konu, kaynaklık eden bilgilerin sözlü hikayecilik kültürünün düzensiz ürünleri olarak ortaya çıkması ve ayrıntıların yüzyıllar boyunca artan ilerlemesidir. Lawrence Conrad sözlü dönem sonrası erken dönemde yazılan biyografi kitaplarını inceler ve bu eserlerde Muhammed'in doğum tarihiyle ilgili 85 yıllık bir zaman aralığının sergilendiğini görür. Conrad bunu hikâyedeki "akışkanlığın (evrimsel süreç) halen devam etmekte olması" olarak tanımlar.

Karmaşık hikâyeler Muhammed'in yaşadığı rivayet edilen hayatından 150-200 yıl süren bir aradan sonra toplanır, sıralanır, düzenlenir ve biyografik metinlere dönüştürülür. Bu rivayetler İslam dışı kaynaklarca desteklenmemekte ve kendi içerisinde de çelişkiler taşımaktadır. Rivayetlere dayalı kayıtlarda olayın yaşandığı günlerde anlatılanlar büyük ölçüde gerçekliğini korurken, zaman içerisinde değişikliğe uğrayarak birkaç nesil sonra tarihi realiteden tamamen uzaklaşır. Hadis ve siyer kaynaklarında Muhammed'in hayatı ile hiçbir bağlantısı olmayan hikâyelerin, Muhammed'in hikâyesine birtakım değişiklikler yapılarak eklemlenmiş olabileceği sıklıkla dile getirilen konulardandır. Sami Ezzib, bu konuda dikkat çeken bir ifade ile Hayber'in Fethi ve Kurayza Katliamı gibi konuların Yahudi kutsal kitabında yer aldığını, ancak bu kaynağa göre Yahudilerin Yahudi olmayanları katlettikleri bilgisini vermektedir. Patricia Crone rivayete dayalı bu eserlerdeki içerik zenginliğini kıssacılık geleneğinin ürünü olarak görüyor ve güvenilmez oluşunu "birbirleriyle o kadar sık ve düzenli bir şekilde çatışıyorlar" ki "çok isteyen biri Montgomery Watt'ın Muhammed biyografisinin çoğunu tersten yazabilirdi" şeklinde ifade ediyor.

Rivayet kültürüne dayalı eserlerin dışında tarih bilimi açısından İslamın erken tarihi, ne zaman ortaya çıktığı, hangi coğrafyada doğup dünyaya yayıldığı konusu günümüzde belirsizliğini korumakta, bu konuda geleneksel anlatımların işaret ettiği Mekke'yi dışlayan, Petra başta olmak üzere farklı coğrafyalara işaret eden teoriler ileriye sürülmektedir. Tartışmalarda Petra, Petra'nın kuzeyinde bir bölge, Kûfe ve Hîre (Güney Irak) bölgeleri öne çıkmaktadır. Bizans kronikleri ve Hristiyan din adamlarının kayıtları, basılı paralar ve Abbasiler döneminde İslam'ın hikâyesinin yazılma sürecine katılan hadisçi ve tarihçilerin yaşam bölgeleri, Hire, Yathrib gibi bazı antik şehirlerin isimleri ve diğer bulgular Muhammed'in ve erken dönem İslam coğrafyasının Güney Irak bölgesi ile ilişkilendirilmesine ve Muhammed'in hayat hikâyesinin birden fazla kişinin hikâyelerinin birleşimi olabileceği kanaatine yol açmıştır.
[[Dosya:Blue koran sanaa.jpg|küçükresim|Sana'a el yazmaları. UV ışık kullanılarak ortaya konan "altmetinler" günümüz Kur'anlarından çok farklıdır. Gerd R. Puin bunun gelişen bir metin anlamına geldiğine inanıyordu. Benzer bir ifade "Lawrence Conrad" tarafından Muhammed'in biyografisi için kullanılır. Çünkü O'nun incelemelerine göre H. ikinci yüzyıla kadar Peygamber'in doğum tarihiyle ilgili İslami bilimsel görüş, 85 yıllık bir çeşitlilik sergilemişti.]]

 Etimoloji
Arap dilinde sīra veya sīrat kelimesi seyahat etmek veya yolculukta olmak anlamına gelen sāra fiilinden gelir. Bir kişinin siyeri, o kişinin doğumunu, yaşamındaki olayları, görgü ve özelliklerini ve ölümünü kapsayan yaşam yolculuğu veya biyografisi anlamına gelmektedir. Siyer (çoğ) İslami literatürde, savaş ve gayrimüslimlerle ilişkilere de atıfta bulunabilir.Sırat rasûl allah veya es-sîra al-nebawiyya ifadesi, Muhammed'in yaşamının incelenmesine atıfta bulunur. İslam tarihinin ilk iki yüzyılında, siyer yerine kullanılan kelime megāzī (Muhammed'in askeri  sefer hikâyeleri ) idi ve bu deyim ve şu anda siyerin  bir alt kolunu ifade ediyor.

Terim ilk olarak İbn Şihab ez -Zuhri tarafından Muhammed'in biyografisiyle ilişkilendirildi ve İbn Hişam  tarafından da bu haliyle popüler hale getirildi.

İlk siyer eserleri, kendisine haber denilen tarihsel anekdotlar (çoğ,ahbār')dan oluşur. Haber yerine rivayet veya hadis kelimesi  de kullanılırdı.

 İçerik
Siyer literatürü, esas olarak Muhammed ve arkadaşları tarafından yürütülen askeri seferlerin anlatılarını içeren çeşitli karmaşık materyaller oluşmaktaydı. Bu hikâyeler yüceltme amaçlı tarihsel açıklama veya hikâyelerdi. Siyer ayrıca siyasi anlaşmalar (ör. Hudeybiye Antlaşması veya Medine Anayasası), askere almalar, görevli atamaları, yabancı hükümdarlara mektuplar ve benzeri gibi bir dizi yazılı belgeyi de içerir. Ayrıca, Veda Haccı'ndaki konuşması gibi, Muhammed'in yaptığı bazı konuşmaları ve vaazları da kaydeder. Siyer kayıtlarından bazıları, belirli olayları ve savaşları anan şiir ayetlerini içerir.

Siyerde yer alan bazı hikâye türleri daha sonraki dönemlerde kendi ayrı türlerine dönüştü. Bunlardab biri a'lām al-nubuwa ("peygamberlik kanıtları" - bazen ilk kelime yerine amārāt veya dalāʾil  kullanılır) olarak adlandırılan peygamberlik mucizeleri ile ilgilidir. Faḍāʾil ve Mathālib adı verilen başka bir tür yoldaşların (Sahabe), düşmanların ve Muhammed'in diğer önemli çağdaşlarının faziletlerini ve hatalarını gösteren masallardı. Bazı siyer eserleri Muhammed'in hikâyesini daha önceki peygamberlerin, Pers Krallarının, İslam öncesi Arap kabilelerinin ve Raşidun'un hikâyelerini içeren anlatının parçası olarak konumlandırdı.

Siyerin bazı bölümleri, Kuran'da bahsedilen olaylardan esinlenir veya bunlar üzerinde ayrıntılı bir şekilde durur. Bu kısımlar genellikle tefsir ve esbab-ı nüzûl yazarları tarafından belirli âyetlerde bahsi geçen olaylar için arka plan bilgisi sağlamak için kullanılmıştır.

 Hadislerle karşılaştırma
Yapı, hadis ve tarihi bir rivayet (haber) bakımından birbirine çok benzer; her ikisi de isnad (nakil zincirleri) içerir. Hadis ile haber arasındaki temel fark, hadisin bir olayla ilgili olmaması ve normalde bir zaman veya yer belirtmemesidir. Aksine hadisin amacı, dini bir doktrini İslam hukukunun yetkili bir kaynağı olarak kaydetmektir. Buna karşılık, haber bazı hukuki veya teolojik imalar taşıyabilirken, asıl amacı belirli bir olay hakkında bilgi aktarmaktır.

8. ve 9. yüzyıldan itibaren birçok bilim insanı çabalarını her iki tür metne eşit olarak adamışlardır.  Bazı tarihçiler siyer ve megâzî literatürünü Hadis'in bir alt kümesi olarak kabul ederler.

 Kabulü
Anlatı kültürü: Kıssacılık kültürü nesnel doğrular yerine anlatıcıların bilgi birikimleri ve zihinsel yaratıcılıklarına dayalı bir hitabet ve toplumsal etkileme sanatı olarak görülür. Kıssacılık veya vaazcılık geleneği halkın din algısını oluşturmada din bilimleri açısından özel bir önem taşır. Kıssacılık İslamın ilk dönemlerinden itibaren yaygın bir kurum haline gelmiş, anlatıcılarına geniş sosyal-manevi imkanlar sağlayan, halkın dini hislerini güçlendiren anlatımlar geniş rağbet görmüştür. Destansı unsurlarla süslenen anlatılar siyer, meğazi, delail, şemail, fezail ve metalib gibi kitaplarda bir araya getirilerek topluma sunulmuşlardır.

İslam'ın ilk yüzyıllarında siyer literatürü hadislere kıyasla daha az ciddiye alındı. Emeviler döneminde, hikaye anlatıcıları ( Kāss, pl. Kussās) yetkililerden izin aldıkları sürece özel toplantılarda ve camilerde Muhammed ve önceki peygamberlerin hikâyelerini anlatırlardı. Bu hikâye anlatıcılarının çoğu artık bilinmiyor. Emeviler döneminden sonra abartma ve hayal kurma eğilimleri ve İsrailiyat'a aşırı güvenmeleri nedeniyle itibarları sarsıldı ve camilerde vaaz vermeleri yasaklandı.  Ancak sonraki dönemlerde siyer daha fazla ön plana çıktı. Yakın zamanlarda, siyer ile ilgili Batılı tarihsel eleştiri ve tartışma, içeriğini savunan özür dileyen literatür yazan bazı Müslümanlarda savunmacı bir tavır ortaya çıkardı.

Süleyman Ateş'in kaydettiğine göre siyer yazarlığı ilk zamanlarından itibaren mutlak bilgiye ulaşma ve yayma gibi objektif amaçlarla yapılan bir iş değildir. İbni İshak örneğinde görülebileceği gibi siyer anlatımlarına en baştan itibaren Yahudi-Hristiyan efsaneleri etkili bir şekilde sokulmuştur.

Ahmed Emin'in değerlendirmeleri: "Siret kitapları, en eski ve en güvenilir olanları da dahil hurafe ve İsrailiyat'tan arınmış değildir. Tam aksine bunların kronolojik sırada en önce gelenleri İsrailiyat'la en fazla doldurulmuş olanlarıdır. İlk ve en güvenilir kaynak sayılan İbni İshak'a bakalım. Bu zatın esas kaynaklarından biri de Yahudilikten İslam'a geçen Vehb İbni Münebbih'tir. İbni İshak'ın ayrıca Hristiyan ve Mecusi kaynaklardan da büyük ölçüde yararlandığı bilinmektedir."

Mucizeler: Prof. Dr. Mehmet Özdemir Siyer yazıcılığı ile ilgili makalesinde, İbni Hişam örneğine ve zaman içerisinde bu kitap ve risalelerde anlatılan yüceltmeci, olağanüstücü ve mucize olarak anlatılan rivayetlerin sayılarındaki artışa dikkat çekmektedir. Bu tespitlerden bir diğeri de ilk yazılan siyer kitaplarında bulunmayan, ancak zaman içerisinde siyer kitaplarında geniş yer işgal eden irhasat rivayetleri ile ilgilidir. Siyer kitaplarında Ay'ın Yarılması veya Miraç gibi rivayetleri tarihi bir vakıa olarak görmek olasıdır.

Ahmediyye, Muhammediyye, Envar'ül Aşıkin gibi bazı popüler siyer kitapları Muhammed'in hayatını mistik-destansı unsurlarla süsleyerek anlatmakta ve İslam mitolojisi olarak değerlendirilebilecek konular ile tarihsel olaylar birbirine karışmaktadır.

Siyere kaynaklık eden kıssa, hadis, haber gibi materyalleri kullanan siyercilerin yüceltmeci ve olağanüstücü eğilimlerle gerçek ve kurguyu birlikte verdikleri, mucize ve irhasatların her nesilde artış gösterdiği, siyer yazıcılığının ilmi ve objektif kriterlere göre yapılan bir iş olmayıp, bazıları peygamberlik kanıtı olarak da ileri sürülen bu anlatılar içerisinde tarihi olan ile efsane olan arasında ayrım yapmanın zor olduğu ifade edilmektedir.

 Özgünlük

Yüzyıllar boyunca Müslüman alimler, hadislerin sahihliği sorununu kabul ettiler. Bu sebeple senet adını verdikleri isnad veya nakil zincirlerini değerlendirmek için sofistike yöntemler geliştirdiler (bkz. Hadis çalışmaları). Bu çalışmalarla hadisler, diğer kategorilere ek olarak muhtemelen uydurma olanlar için "zayıf", sahih (sağlam) gibi sınıflara ayrıldı.

Birçok siyer rivayeti aynı zamanda isnad bilgileri de içerdiğinden ve siyer derleyicileri(ahbârîler)'nin bir kısmı bizzat fakihlik ve muhaddislik görevi icra ettikleri için, aynı hadis tenkidi yöntemlerini siyer rivâyetlerine de uyguladılar. Bununla birlikte, bazı siyer raporları, kesin olmayan bir isnad biçimi veya modern tarihçilerin "toplu isnad" veya "birleşik rivayetler" dediği şey kullanılarak yazılmıştır. Bu kesinlik eksikliği, bazı hadis alimlerinin toplu isnad kullanan herhangi bir rivayeti sahihlikten yoksun kabul etmelerine yol açmıştır.

Wim Raven'a göre, sahihliği ve olgusal değeri bir dizi farklı gerekçeyle sorgulanan siyer literatüründen tutarlı bir Muhammed imajının oluşturulamayacağı sıklıkla belirtilmektedir. O, siyerin sahihliğine karşı aşağıdaki argümanları sıralar, ardından burada karşı argümanlar gelir:

 İslam'ın ilk asrında neredeyse hiç siyer eseri derlenmemiştir. Ancak Fred Donner, İslam'ın kökenleri hakkındaki en eski tarihi yazıların ilk olarak Hicri 60-70'te, yani Hicret'in birinci yüzyılında ortaya çıktığına işaret eder (bkz . Muhammed'in Biyografileri Listesi). Ayrıca, H. ikinci, üçüncü ve dördüncü yüzyıllara tarihlenen mevcut kaynaklar, çoğunlukla daha önceki kaynaklardan elde edilen materyallerin derlemeleridir.
 Siyer eserlerinde bulunan farklı rivayetlerde sergilenen birçok tutarsızlık. Yine de, İslam'da tek bir ortodoksinin olmamasına rağmen, geleneksel köken hikâyesinin en genel özellikleri üzerinde hala belirgin bir anlaşma vardır.
 Sonraki kaynaklar, Muhammed'in zamanı hakkında öncekilerden daha fazla bilgi sahibi olduklarını iddia ediyor. Bilgin Patricia Crone, bir yorumun tarihsel olarak  Muhammed'in hayatından ve Kuran'daki olaylardan ne kadar uzak olursa, (içeriği önceki kaynaklara dayanmasına rağmen) o kadar fazla bilgi sağladığını buldu. Crone, bu fenomeni hikâye anlatıcılarının süslemesine bağladı. Bir hikaye anlatıcısı bir baskından bahsederse, bir sonraki hikaye anlatıcısı bu baskının tarihini, üçüncüsü bir izleyicinin duymak isteyebileceği her şeyi bilirdi. İbn İshak'ın durumunda, kendisi ve diğer önceki râviler tarafından ne kadar nakış işlenip işlenmediğini ve ne kadar nakış işlendiğini görmek için başvurabileceğimiz daha eski kaynaklar yoktu. Crone'a göre, "İbn İshak ve Peygamber arasındaki üç kuşakta da hayali detayların eklendiği sonucuna varmaktan kaçınmak zordur.
 Gayrimüslim kaynaklarla karşılaştırıldığında görülen tutarsızlıklar. Ancak geniş çapta, hem Muhammed'e özgü bilgilerde  hem de genel olarak Müslüman rivayetlerine ilişkin benzerlik ve uyuşmalar vardır.
 Siyerin bazı bölümleri veya türleri, yani mucizelerle ilgili olanlar, Muhammed hakkında, toplumunun inançlarını ve doktrinlerini göstermenin dışında, bilimsel tarih yazımı için kaynak niteliği taşımaz.

Bununla birlikte, Medine Anayasası gibi siyerin diğer içeriği genellikle gerçek olarak kabul edilir.

 Siyerin ilk derlemeleri
Aşağıdakiler, siyer ve megâzî rivâyetlerini toplamak ve derlemek konusunda uzmanlaşmış erken dönem hadis toplayıcılarından bazılarının bir listesidir:

 Urve bin Zübeyr (ö. 713). Emevi halifeleri Abdülmelik bin Mervan ve I. Velid'in sorularına cevap veren ve Peygamber zamanında meydana gelen bazı olaylarla ilgili soruları içeren mektuplar yazdı. Abdülmelik megâzî literatürünü takdir etmediği için bu mektuplar hikâye şeklinde yazılmamıştır. Bu konuda herhangi bir kitap yazdığı bilinmemektedir.
 Wahb ibn Münebbih (ö. 725-737). Ona birkaç kitap atfedildi, ancak hiçbiri şu anda mevcut değil. Eserlerinden bazıları, İbn İshak, İbn Hişam, İbn Cerir et-Taberi ve Ebû Nu'aym el-İsfahanî'nin eserlerinde bulunan alıntılar olarak günümüze ulaşmıştır.
 İbn Şihâb ez-Zuhrî (ö. 737), siyer literatüründe hem hadis hem de ahbâr toplayan merkezi bir şahsiyettir. Onun akhbār'ı ayrıca aktarım zincirleri veya isnad içerir. Emevi mahkemesi tarafından desteklendi ve biri şecere ve diğeri megâzî üzerine olmak üzere iki kitap yazması istendi. İlki iptal edilmiş ve megâzî ile ilgili olan ya günümüze ulaşmamıştır ya da hiç yazılmamıştır.
Musa ibni Ukbe, Zühri'nin talebesidir. Şu anda kayıp olan "Kitāb al-Maghāzī''"yi yazmıştır. Bazı nakilleri korunmuş olmakla birlikte bu nakillerin kendisine isnadı tartışmalıdır.
 Muhammed ibn İshak (ö. 767 veya 761), "Siretü İbn İshak" Peygamber'in önemli bir biyografisinin temelini oluşturan sözlü gelenekleri toplayan ez-Zührî'nin bir başka öğrencisidir. Onun gelenekleri, başta İbn Hişam (Haza Kitabu Sireti Resulillah) ve İbn Cerir et-Taberi (Tarih) olmak üzere birçok kaynak aracılığıyla günümüze ulaşmıştır.

Ayrıca bakınız

 Biyografik değerlendirme ('İlm al-ricāl)
 Hadis
 Muhammed'in biyografileri listesi
 Hadis koleksiyonları listesi
 Sünnet

Galeri

Kaynakça

İslam terimleri

Siyer


Deux sous-marins de la Marine indienne ont porté successivement le nom de INS Kalvari. Kalvari est le mot malayalam pour requin-tigre, un prédateur d'eau profonde dans l'océan Indien. Le nom symbolise l'agilité, la force et le pouvoir prédateur. Le requin-tigre (Galeocerdo Cuvier) est une espèce de Carcharhinidae que l'on trouve dans les eaux tropicales et tempérées.

 L', le navire de tête de la  basée sur la classe Foxtrot B-51 de la marine soviétique, en service dans la marine indienne de 1967 à 1992. La marine indienne célèbre la Journée des sous-marins le 8 décembre de chaque année pour commémorer sa mis en service le .
 L', le navire de tête des six sous-marins indigènes de la , basée sur la classe Scorpène, conçue par DCNS (société française de défense et d'énergie navale) et fabriquée à Mazagon Dock Limited à Bombay.

Notes et références

Notes

Références

Nom de bateau de la Marine indienne

INS Kalvari


La crête frontale est une crête osseuse située sur la ligne médiane de la face endocrânienne de l'écaille de l'os frontal.

Elle débute au dessus du foramen cæcum de l'os frontal. Elle se poursuit verticalement sur 2–3 cm permettant l'insertion de la faux du cerveau.

Elle bifurque en deux bords pour former un sillon sagittal dans lequel se loge le sinus sagittal supérieur, la faux du cerveau s'insérant sur les bords libres.

Notes et références

Crâne

Crête frontale


Ambrosia peruviana (sin. A. cumanensis) je biljka iz porodice glavočika (Asteraceae), jedna od četrdesetak vrsta ambrozije. Vrsta je raširena na području od Meksika do Argentine, uključujući i Antile.

Ljekovita je i korisna vrsta. Koristi se kao dodatak hrani (začin za meso) (Florez-Cárdenas et al. 2010), a stabljike i listovi kao lijek (oblozi, liečenje reume, gastritisa, crijevnih tegoba, bolova u trbuhu, ublažavanje menstrualnih grčeva, poremećaji mišićno-koštanog sustava). Biljka odbija muhe (Cadena-González 2010).

Sinonimi
 Ambrosia peruviana var. peruviana
 Ambrosia paniculata var. cumanensis (Kunth) O.E.Schulz
 Ambrosia cumanensis Kunth
 Ambrosia peruviana var. cumanensis (Kunth) O.E.Schulz
 Ambrosia orobanchifera Meyen
 Ambrosia var. peruviana (Willd.) O.E.Schulz
 Ambrosia paniculata var. peruviana (Willd.) O.E.Schulz

Istoimeni sinonimi
 Ambrosia peruviana Cabrera = Ambrosia artemisiifolia L.
 Ambrosia peruviana DC. = Ambrosia psilostachya DC.

Izvori

Ambrozija

Ambrosia peruviana


KraftWerket er et brugerstyret projektværksted for unge i København. KraftWerket ligger ved Toftegårds Plads i Valby.

Huset har møderum, kontorpladser, TV-studie, køkkenfaciliteter, musikstudie, eventrum m.m.

KraftWerket huser blandt andet projekterne UP TV og online-radiostationen Radio Juju.

Kilder

Eksterne henvisninger
 KraftWerkets hjemmeside
 KraftWerket på Københavns Kommunes hjemmeside
 UP TV

Ungdomskultur
Kulturcentre i Danmark
Valby

KraftWerket


انغ لي  مخرج أفلام تايواني من مواليد 23 أكتوبر 1954، حاصل على ثلاث جوائز أوسكار من أصل 5 ترشيحات. نال الجوائز الثلاث كأفضل مخرج عن فيلم جبل بروكباك في 2005 وحياة باي في 2012. كما حصل مرتين على جائزة الدب الذهبي من مهرجان برلين السينمائي الدولي. أخرج العديد من الأفلام منها العقل والعاطفة و النمر الرابض والتنين الخفي و جيميناي مان.

الترشيحات والجوائز

الأوسكار
 أفضل فيلم عام 2001 عن فيلم Crouching Tiger, Hidden Dragon.
 أفضل فيلم أجنبي عام 2001 عن فيلم Crouching Tiger, Hidden Dragon فاز بها.
 أفضل مخرج عام 2001 عن فيلم Crouching Tiger, Hidden Dragon.
 أفضل مخرج عام 2006 عن فيلم Brokeback Mountain و فاز بها.
 أفضل مخرج عام 2012 عن فيلم Life of Pie و فاز بها.

غولدن غلوب
 أفضل مخرج عام 1996 عن فيلم Sense and Sensibility .
 أفضل مخرج عام 2001 عن فيلم Crouching Tiger, Hidden Dragon و فاز بها.
 أفضل مخرج عام 2006 عن فيلم Brokeback Mountain و فاز بها .

مواقع خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من لارتشمونت (نيويورك)
أشخاص من مقاطعة بينغتونغ
بوذيون أمريكيون
بوذيون تايوانيون
تايوانيون مغتربون في الولايات المتحدة
تايوانيون مهاجرون إلى الولايات المتحدة
حائزون على جائزة بافتا لأفضل مخرج
حائزون على جائزة هوغو
خريجو جامعة إلينوي في أوربانا شامباين
خريجو مدرسة تيش العليا للفنون
زمالة بافتا
زملاء الأكاديمية الأمريكية للفنون والعلوم
عسكريون في جمهورية الصين
كتاب سيناريو تايوانيون
مخرجو أفلام باللغة الإنجليزية
مخرجو أفلام تايوانيون
مخرجو أفلام صينيون
مخرجو أفلام من ولاية نيويورك
مخرجون حائزون على جائزة الأوسكار لأفضل مخرج
منتجو أفلام تايوانيون
منتجو أفلام من ولاية نيويورك
مواليد 1954

أنغ لي