Sølvi Vatnhamar (født 5. maj 1986) er en færøsk fodboldspiller, der spiller for Víkingur Gøta i Færøernes førstedivision (Effodeildin). Han arbejder også som bygningskonstruktør. Vatnhanmar blev valgt til årets spiller i færøsk fodbold i 2016.

International karriere
Vatnhamar debuterede på det færøske landshold i 2013. Den 13. juni 2015 spillede han sin femte landskamp for Færøerne, det var på hjemmebane på Tórsvøllur mod Grækenland. Færøerne vandt 2-1 med mål af Hallur Hansson og Brandur Hendriksson; Vatnhamar lavede assist til begge mål.

Den 28. marts 2016, scorede han sit første internationale mål for Færøerne, det skete i en 3-2 sejer mod Liechtenstein

Hans lillebror Gunnar Vatnhamar spiller også for Víkingur Gøta og Færøernes fodboldlandshold.

Internationale mål

Målskoring og resultater viser Færøernes mål først.

Hæder

Klub
Víkingur Gøta
 Betrideildin: 2016, 2017
 Løgmanssteypið (Færøernes Pokalturnering): 2014, 2015
 Færøernes Super Cup: 2014, 2015, 2016, 2017, 2018

Personlig
2016 - Årets spiller i Effodeildin 2016.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Færøerne
Fodboldlandsholdsspillere fra Færøerne
Fodboldspillere fra Víkingur Gøta

Sølvi Vatnhamar


"The Adventure of the Sealed Room" is a Sherlock Holmes murder mystery by Adrian Conan Doyle (the youngest son of Sir Arthur Conan Doyle, the Sherlock Holmes creator) and John Dickson Carr. The story was published in the 1954 collection The Exploits of Sherlock Holmes. It was first published in Collier's on 13 June 1953, and was illustrated by Robert Fawcett in Collier's.

The story is a locked-room mystery. It expands on the comment by Doctor Watson in "The Adventure of the Engineer's Thumb": "Of all the problems which have been submitted to my friend, Mr. Sherlock Holmes, for solution during the years of our intimacy, there were only two which I was the means of introducing to his notice -- that of Mr. Hatherley's thumb, and that of Colonel Warburton's madness."

Plot
Rising early one morning for his medical practice, Dr Watson discovers that his first patient is Cora Murray, his wife's friend. She informs Watson that Colonel Warburton is dead. His wife, Eleanor Warburton, is horribly wounded. Because the couple had locked themselves in a room with a collection of Indian antiquities before the gunshots were heard, the incident appears to be a murder–suicide caused by a sudden fit of madness in the Colonel.

Watson escorts Miss Murray to Sherlock Holmes' residence at 221B Baker Street, and Holmes soon becomes interested in the case.  Holmes learns that Miss Murray, Major Earnshaw, and  Captain Lasher (the Colonel's nephew) were all in the house at the time of the tragedy, along with a sinister Indian servant.

References

Sealed Room
1953 short stories
Sherlock Holmes pastiches
Works originally published in Collier's
Locked-room mysteries

The Adventure of the Sealed Room


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 Tuluy, Moğol İmparatorluğu'nun naip yöneticisi (d. 1192)

1232


Le Chercheur de truffes est un film muet français réalisé par Georges Denola, sorti en 1912.

Synopsis

Fiche technique
 Titre : Le Chercheur de truffes
 Réalisation : Georges Denola
 Scénario : René Chavance
 Photographie :
 Montage :
 Producteur :
 Société de production : Société cinématographique des auteurs et gens de lettres (S.C.A.G.L)
 Société de distribution :  Pathé Frères
 Pays d'origine :
 Langue : film muet avec les intertitres en français
 Format : Noir et blanc — 35 mm — 1,33:1 — Muet
 Genre : Comédie
 Métrage :
 Durée :
 Dates de sortie :
  :

Distribution
 Paul Landrin
 Charles Lorrain
 Marguerite Lavigne
 Cécile Barré

Voir aussi

Bibliographie
 Henri Bousquet, Catalogue Pathé des années 1896 à 1914, Bures-sur-Yvette, Editions Henri Bousquet, 1994-2004

Articles connexes
 Liste de films français sortis en 1912

Liens externes

 Le Chercheur de truffes sur le site de la Fondation Jérôme Seydoux-Pathé

Film français sorti en 1912
Court métrage français
Comédie française
Film réalisé par Georges Denola
Film en français
Film muet français
Film français en noir et blanc
Film distribué par Pathé

Le Chercheur de truffes


San Pamaquio - Pammachius (latín) (f. ca. 410) fue un senador romano convertido al cristianismo y considerado santo por la Iglesia católica.

Biografía

En su juventud, frecuentó las escuelas de retórica junto a San Jerónimo. En 385 se casó con Paulina, segunda hija de Santa Paula. En Roma, edificó un hospicio en el que atendía personalmente a los peregrinos.

Era probablemente uno de los viri genere optimi religione præclari a los que Joviniano denunció ante el papa Siricio (Ambrose, Ep. XLI). Como respuesta, escribió dos libros contra aquel en el año de 393. En el primero, demostraba las excelencias de la virginidad cuando se practicaba por amor a la virtud, lo que había sido negado por Joviniano, y en el segundo atacó los otros errores (Epp. XLVIII-IX, ed Vallarsi.).

Cuando Paulina murió en 397 por complicaciones del parto, Pamaquio decidió entregarse a realizar obras de caridad (Jerónimo, Ep LXVI;.. Paulino de Nola, Ep XIII). En 399 Pamaquio y Oceanus, escribieron a San Jerónimo para pedirle que tradujera la obra "De principiis" de Orígenes, y repudiar la insinuación de Rufino de que Jerónimo era de la misma opinión que Orígenes. San Jerónimo respondió al año siguiente (Epp. LXXXIII-IV). En el 401 fue Pamaquio quien agradeció a San Agustín (Ep. LVIII) por una carta que escribió a la gente de Numidia, donde exhortaba a abandonar el cisma donatista. Muchos de los comentarios de San Jerónimo a las Sagradas Escrituras están dedicados a Pamaquio.

Después de la muerte de la su esposa, Pamaquio construyó junto a Santa Fabiola (Jerome, Epp lxvi, LXXVII.), un hospicio en Portus, en la desembocadura del Tíber, junto a Ostia, para los extranjeros pobres. Excavaciones posteriores han revelado el plan y el arreglo de este edificio único en su tipo. Las habitaciones y los pasillos para los enfermos y los pobres se agruparon a su alrededor (Frothingham,Los monumentos de la Roma cristiana, p. 49).

La Basílica de San Juan y San Pablo (Roma) fue fundada por Pammachius o por su padre. Antiguamente se conocía como Titulus Bizantis, y más tarde como Titulus Pammachii.

Enlaces externos
 Catholic Encyclopedia article
 Biografía de San Pamaquio

Fallecidos en 410
Santos católicos
Santos del siglo V
Santos cristianos de la Antigua Roma
Nacidos en Roma

Pamaquio


Hermann Oskar Alex Arnold (* 18. September 1874 in Elsenfeld bei Deutsch Krone; † nach 1943) war ein deutscher Reichsgerichtsrat.

Leben
Der Sohn eines Gutsbesitzers legte 1896 in Kassel die erste Staatsprüfung, 1900 in Berlin die zweite Staatsprüfung ab. 1900 wurde er Gerichtsassessor bei der Provinzialverwaltung Posen. 1904 kam er als Amtsrichter nach Filehne. 1910 wurde er nach Posen versetzt. Seit 1908 wurde er als Hilfsrichter am Oberlandesgericht Posen eingesetzt. 1914 erfolgte die Ernennung zum Oberlandesgerichtsrat. 1920 kam er an das Oberlandesgericht Stettin. Von 1921 bis 1922 war er stellvertretender Präsident des Auflösungsamts für Familiengüter in Stettin. 1924 wurde er an das Reichsgericht berufen. Er war im IV. Strafsenat, im Staatsgerichtshof zum Schutz der Republik und dann im VI. Zivilsenat tätig. Nach 1933 wurde er Mitglied der Akademie für Deutsches Recht. Am 1. Juli 1939 trat er in den Ruhestand. 1943 war Arnold Unterzeichner der "13 Sätze über Auftrag und Dienst der Kirche", die Theophil Wurm (1868–1953) verfasst hatte.

Mitgliedschaften
 Mitglied der DNVP

Literatur
 Adolf Lobe: Fünfzig Jahre Reichsgericht am 1. Oktober 1929, Berlin 1929, S. 386.
 Gerhard Schulze: Acta Borussica – Neue Folge. 1. Reihe: Die Protokolle des Preußischen Staatsministeriums 1817–1934/38. Band 11, II: 14. November 1918 bis 31. März 1925. hrsg. von der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, Hildesheim, Zürich, New York 2002, Seite 527 (PDF).
 Werner Schubert: Akademie für Deutsches Recht. 1933–1945, Protokolle der Ausschüsse. Band III/3: Ausschuß für Personen-, Vereins- und Schuldrecht. 1934–1936 (Mietrecht, Recht der Leistungsstörungen, Sicherungsübereignung, Eigentumsvorbehalt und Sicherungszession, Luftverschollenheit) München 1990, S. 56.

Einzelnachweise

Richter (Reichsgericht)
Richter (Oberlandesgericht Stettin)
Richter (Oberlandesgericht Posen)
Mitglied der Akademie für Deutsches Recht
DNVP-Mitglied
Person (Preußen)
Deutscher
Geboren 1874
Gestorben im 20. Jahrhundert
Mann

Hermann Arnold (Richter)


Springsure ist eine kleine Ortschaft in Queensland, 66 km südlich Emerald und 765 km nordwestlich von Brisbane.

Der erste Europäer, der in das Gebiet kam, war Ludwig Leichhardt, dem später europäische Siedler folgten. In der Umgebung von Springsure kam es 1872 zu Opalfunden in vulkanischem Gestein, in Rhyolith und Basalt. Allerdings waren die Opale kaum wirtschaftlich verwertbar, da die Opale nach ihrer Freilegung rissig waren und leicht brachen. Zusätzlich kam es unter den atmosphärischen Bedingungen zu Verlusten des Farbenspiels.

Um Springsure gibt es verschiedene Kohlebergwerke, wie die Minerva und die Rolleton Mine, die von wirtschaftlicher Bedeutung sind. Wichtig für Springsure ist heute die Viehzucht und der Anbau von Sonnenblumen, Sorghumhirsen, Weizen und Kichererbsen.

Tourismus
Es gibt einen Flughafen, Caravanpark, ein Krankenhaus, eine Bibliothek, Motocross-Bahn und Polizeistation, Tankstelle und ein Ausstellungsgelände. In der Nähe der Ortschaft liegt der Carnarvon-Nationalpark.

Siehe auch
Opalvorkommen in Australien

Weblinks
 University of Queensland: Queensland Places: Springsure

Einzelnachweise

Ort in Queensland
Opalfeld in Australien
Central Highlands Region

Springsure


Quand l'amour devient sensualité (), est un film érotique italien réalisé par Vittorio De Sisti et sorti en 1973.

Synopsis
La comtesse Giulia Sanfelice, afin de restaurer la fortune familiale, donne sa fille Erminia en mariage à Antonio, qui s'est enrichi dans le commerce de la viande. Erminia est aussi sensible, inexpérimentée et inhibée, victime d'une mère à la sensualité frustrée, qu'Antonio est sanguin et extraverti. Incapable de consommer le mariage avec Erminia, il trouve du réconfort auprès d'autres femmes. Entre-temps, Erminia s'enfuit de Parme et rejoint sa sœur Angela à Plaisance, une fille désinhibée aux nombreux amis. Elle parvient presque à impliquer Erminia dans ses aventures amoureuses. En l'absence de sa fille, la comtesse Giulia, subjuguée par la vitalité débordante d'Antonio, devient sa maîtresse. De retour chez elle, Erminia surprend sa mère sortant de la chambre d'Antonio, elle se déshabille devant elle et s'offre à son mari tandis que Giulia, dépitée, s'effondre en pleurant dans le couloir.

Fiche technique
 Titre français : Quand l'amour devient sensualité ou
 Titre original italien :  ou
 Réalisateur : Vittorio De Sisti
 Scénario : Vittorio De Sisti, Luigi Russo
 Photographie : Aldo De Robertis
 Montage : Angelo Curi
 Musique : Ennio Morricone
 Décors : Gisella Longo
 Maquillage : Franco Schioppa
 Production : Enzo Doria, Nino Segurini, Claudio Grassetti
 Société de production : Torino Roma Attivita Cinematografiche
 Pays de production :
 Langue de tournage : Italien
 Format : Couleur - 1,85:1 - Son mono - 35 mm
 Durée : 90 minutes ()
 Genre : Film érotique
 Dates de sortie :
 Italie :

Distribution
Agostina Belli : Erminia
Gianni Macchia : Antonio
Ewa Aulin : Angela
Françoise Prévost : Giulia Sanfelice
Femi Benussi : Angela
Umberto Raho : Don Claudio
Giovanni Rosselli
Monica Monet
Rina Franchetti : Marta, la servante
Rossella Bergamonti :
Nello Riviè : Francesco

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 1973
Film érotique italien
Film érotique des années 1970
Film réalisé par Vittorio De Sisti
Film avec une musique composée par Ennio Morricone
Film en italien
Film se déroulant en Émilie-Romagne
Film se déroulant à Parme

Quand l'amour devient sensualité


Luka Mikulić (hokejaš), hrvatski hokejaš na ledu
 Luka Mikulić (Kreševo), kršćanski mučenik

Luka Mikulić


لوحة تسجيل المركبات هي لوحة معدنية (منجمية) أو بلاستيكية توضع في مقدمة ومؤخرة السيارة لأغراض تحديد الهوية الرسمية للسيارة. تحمل لوحة تسجيل السيارة سلسلة من الارقام والحروف الغرض منها تحديد هوية السيارة داخل منطقة إصدار قاعدة بيانات محددة.

لمحة تاريخية

ظهرت لوحات تسجيل السيارات منذ ظهور السيارات نفسها وبعد التحول من استخدام الخيول إلى السيارات، أي ما بين عامي 1890 و1910. كانت فرنسا أول من اصدر لوحة تسجيل السيارة عام 1893 تبعتها ألمانيا عام 1896. كانت هولندا أول بلد يصدر نظاما وطنيا للوحات تسجيل السيارات عام 1898.

في أمريكا كانت ولاية نيويورك أول ولاية أمريكية تصدر لوحات تسجيل سيارات عام 1901, تبعتها في ذلك كل من ولاية ماساتشوستس وفيرجينيا الغربية عام 1903.

انظر أيضاً
 لوحات تسجيل المركبات في مصر.
 لوحات تسجيل المركبات في السعودية.
 لوحات تسجيل المركبات في تونس.
 لوحات تسجيل المركبات في ألمانيا.

 فورد فوكاس

مراجع

لوحات تسجيل المركبات
معرفات

لوحة مركبات


كان طب العيون أحد الفروع القديمة في الطب الإسلامي في القرون الوسطى، وكان طبيب العيون أو «الکحّال» عضوًا شرفيًا في مهنة الطب من قبل الدولة العباسية، حيث يحتل مكانة مرموقة بين الأسر المالكة، واعتبر العلماء المسلمون في القرون الوسطى أنه من المهم الجمع بين العلوم النظرية والممارسة، بما في ذلك صناعة الأدوات دقيقة، وهذا يتجلى في طب العيون حيث الجمع بين دراسة العين مع التطبيق العملي لتلك المعرفة،  ووصل عدد الأدوات المتخصصّة المستخدمة في عمليات العين إلى العشرات في ذلك الحين، وكانت من تلك الأدوات «إبرة الحقنة» التي اخترعها عمار بن علي من مدينة الموصل، والتي تم استخدامها كأداة لاستخراج وشفط العدسة المعتمة (السّاد) من العين المصابة، حيث كانت عمليّة شائعة.

تعليم طب وجراحة العيون في التاريخ الإسلامي
من أجل أن يصبح الرجل طبيبًا ممارسًا في هذا التخصص، لم يكن هناك طريقة واحدة ثابتة أو مسار معين للتدريب، ولم يكن هنالك حتى تخصص رسمي في مختلف فروع الطب، لكن بعض الأطباء كان أقرب للتخصص في بعض المجالات من خلال الحصول على الكفاءة في علاج بعض الأمراض أو في استخدام بعض الأدوية.

ومع ذلك كان من الضروري للطبيب معرفة وفهم أعمال وتراث أسلافه، مثل «تحوير العين» من عمل يوحنا بن ماسويه، الذي يمكن اعتباره أقدم عمل تم تخصيصه في طب وجراحة العيون، يليه حنين بن إسحاق المعروف في الغرب لعمله بعنوان «أطروحات العين العشر».

المراجع

طب العيون
طب إسلامي

طب العيون في عصر الحضارة الإسلامية


Esta é uma lista de telenovelas exibidas pela Rede Família, um canal de televisão brasileiro (aberto) pertencente ao Grupo Record que transmite telenovelas produzidas e exibidas originalmente pela RecordTV. Algumas telenovelas transmitidas na Rede Família são exibidas na íntegra e outras com pequenos cortes. Aos sábados e domingos a emissora faz um resumo semanal, novela das 19h30 (resumo semanal às 19h30) e novela das 22h00 (resumo semanal às 14h00).

A primeira novela exibida pelo canal foi Essas Mulheres entre 2013/2014 e a primeira exibida em HDTV e em 24fps foi Pecado Mortal em 2020.

Faixas especiais

Década de 2010

17h30

17h15

Década de 2020

14h00

15h30

22h00

19h30

Década de 2020

Listas de telenovelas
Telenovelas
Telenovelas da RecordTV

Lista de telenovelas exibidas pela Rede Família


تيط مليل  هي بلدة مغربية وجماعة حضرية في ضواحي الدار البيضاء ، وهي تابعة لإقليم مديونة ، وتضم منطقة صناعية كبيرة ومطار إقليمي. بلغ عدد سكان هذه الجماعة الحضرية 11.710 نسمة سنة 2004.

انظر أيضا
 مطار الدار البيضاء تيط مليل

مراجع

أماكن مأهولة في إقليم مديونة
بلديات المغرب

تيط مليل


Bad Taste is a 1987 New Zealand science-fiction comedy horror film directed, produced and filmed by Peter Jackson, who also starred in it and co-wrote the screenplay, along with Tony Hiles and Ken Hammon. Independently produced on a low budget, it is Jackson's first feature film. Jackson and friends take on most of the key roles, both on and off-screen. The plotline sees aliens invade the fictional New Zealand village of Kaihoro to harvest humans for their intergalactic fast food franchise, where they face off against a four-man paramilitary force. The film provided Jackson with the leverage necessary to advance in the film industry.

Since its release, Bad Taste has become a cult film and has received generally positive reviews.

Plot
The Astro Investigation and Defence Service (AIDS) sends their agents, Derek, Frank, Ozzy, and Barry to investigate the disappearance of the entire population of the town of Kaihoro. They find the town has been overrun by man-eating space aliens disguised as humans in blue shirts. Barry kills one of the aliens and is attacked by others. After Derek notifies Frank and Ozzy, he begins torturing Robert, an alien they caught earlier. Robert's screaming attracts a number of aliens in the area. Derek kills the would-be rescuers, but he is attacked by Robert and falls off a cliff ledge, to his presumed death.

Meanwhile, a charity collector named Giles is passing through Kaihoro. He is attacked by Robert, but escapes in his car. He stops at a nearby house for help. Another alien answers the door and captures Giles. He later wakes up in a tub of water filled with vegetables and is told he is about to be cooked and eaten. Derek also wakes up to find that he landed in a seagull's nest. He also finds that his brain is leaking out the back of his head, so he stuffs it back in. He proceeds to use a hat to hold it in place.

That night, Frank, Ozzy, and Barry infiltrate the aliens' house and find a room filled with bloody cardboard boxes. They kill a nearby alien and Frank wears its shirt to infiltrate an alien meeting. He finds out that the residents of Kaihoro have been harvested for alien fast food and also hears of their recent hostage. Robert vomits into a bowl, which the aliens dine on, including the disguised (and disgusted) Frank. He escapes and tells the others of the plan. They sneak out to save Giles as the aliens sleep.

At sunrise, they try to leave but are attacked by the aliens, which quickly dissolves into a gunfight. Derek emerges and his hat is shot off due to the ensuing gunfire, and he starts losing more of his brain, so he uses his belt as a headband. He grabs a chainsaw from the boot of his car and heads for the alien house. As the boys leave with Giles, the alien leader (Lord Crumb) and his followers transform into their true form and follow. Ozzy uses a rocket launcher to blow up Frank's car, which has been overrun by aliens.

Frank and Ozzy hunt for Lord Crumb and kill many aliens along the way. Meanwhile, Derek kills an alien with his chainsaw and replaces the missing parts of his brain with its brain. An alien prepares to shoot Frank and Ozzy, but it is beheaded by Derek after he bursts through the wall behind it. Frank and Ozzy are shocked to see him alive.

After they escape the house, Lord Crumb shoots Ozzy in the leg and Frank fires his rocket launcher at the leader, but it misses and almost hits Derek, finally taking out a sheep in a nearby meadow. Derek is knocked out by Lord Crumb and the house transforms into a giant space ship, which blasts off into space with Derek still aboard.

On board, Derek looks out the window to see that he is leaving Earth. Crumb is then killed by Derek, who ambushes him and cuts through the alien with his chainsaw. Derek proclaims into his phone: "I'm coming to get you bastards!" He then puts on the alien leader's skin, laughing maniacally as he rockets towards the alien planet. On Earth, the rest of the group drive away into the sunset in Derek's car.

Cast

 Terry Potter as Ozzy / 3rd Class Alien
 Pete O'Herne as Barry / 3rd Class Alien
 Peter Jackson as Derek / Robert
 Mike Minett as Frank / 3rd Class Alien
 Craig Smith as Giles Copeland/ 3rd Class Alien
 Ken Hammon as 3rd Class Alien
 Costa Botes as 3rd Class Alien
 Doug Wren as Lord Crumb
 Dean Lawrie as Lord Crumb SPFX double / 3rd Class Alien
 Peter Vere-Jones as Lord Crumb's voice

Production
Much of the film was shot in and around Jackson's home suburb of Pukerua Bay in northern Wellington, using a 25-year-old 16mm Bolex camera. Originally begun as a 20-minute short film called Roast of the Day, Bad Taste was shot primarily on weekends over the course of four years, at an initial cost of around $25,000. Toward the end of the shoot the New Zealand Film Commission invested around NZ$235,000 into the film to ensure its completion. Heavily influenced by special effects pioneer Tom Savini, Jackson incorporated many absurdly gory special effects.

Peter Jackson himself plays two acting roles. In one early scene halfway down a cliff, careful editing, utilising shots taken months apart, makes it possible for the two characters, Derek and the alien Robert (both played by Jackson), to fight one another.

Bad Taste begins Jackson's penchant for using the Morris Minor in his films – Giles drives a Morris Minor. Subsequently, every car in Meet the Feebles is a Morris Minor (including a limousine) and several are seen in Braindead.

A combination of blank firing firearms and homemade weapon props were used in the film. Most of the firearm props were made using recycled aluminium and wood. The actors also had to shake them to simulate the recoil. A flash and sound effect was added later during post production.

All the alien masks in the film were baked in Peter Jackson's mother's oven.

Kaihoro, the name of the town whose inhabitants are butchered, is a Māori word coined by Jackson and his crew early in the shooting of the film. It has two parts - "kai" which means food and "horo" which means town or village. Foodtown is also the name of a New Zealand chain of grocery stores. Kai horo in Te Reo Maori means 'greedy' - but is made up of the words Kai (food) and horo (quickly) which, loosely translated, could be said to mean 'fast food', a play on the fate of the villagers.

The sheep in the film was to have played a larger role as a running gag, being surprisingly aggressive and chasing "The Boys" at various points throughout. This was reduced to the single sheep/rocket launcher moment of the final scene.

Release
The film sold to many countries after playing in the market at the 1987 Cannes Film Festival.
Despite its wide acclaim, the film failed to impress at the 1989 NZ Film and Television Awards, winning no awards. As well as this, a TVNZ executive spoke out the next day about whether or not the film industry needed films like Bad Taste. The film did however still win favour among the country's cult film audiences.

In France, the film received 29,339 admissions.

Reception
Bad Taste received generally positive reviews. Kim Newman of Empire gave the film three stars out of five, with praise being directed to the special effects. For AllMovie, Jason Buchanan wrote that Bad Taste was "amazingly resourceful", but that it moves at such a "hyperactive" pace that "it's nearly impossible to draw a breath, much less take a moment to laugh at the revoltingly hilarious exploits." In a much less positive review, Time Out summarised that although "the film had its moments", it was not a worthwhile watch.

The film holds a 71% approval rating on review aggregator website Rotten Tomatoes, based on 21 reviews with an average rating of 6.40/10. The site's consensus reads: "Peter Jackson's early low-budget shocker boasts a disgusting premise—aliens harvesting humans for fast food—that gives the budding auteur plenty of room for gross-out visuals and absurd cleverness." On Metacritic, the film holds a score of 52 out of 100 based on reviews by 4 critics, indicating "mixed or average reviews".

Censorship
The banning of an already cut version of Bad Taste in Queensland, Australia, three weeks into its run, led to the firing and dissolution of the Queensland Film Board of Review in 1990. The film had to be trimmed for release in Australia at the time, as the OFLC felt the gore too excessive. When released on home video in Australia, the words "BANNED IN QUEENSLAND" was proclaimed on the cover. The uncut version was released by Universal Home Entertainment on DVD in 2004.

Apart from the uncut version, there is a heavily cut FSK 18-rated and an even more censored FSK 12-rated version in Germany available on DVD. The former is cut by approximately 6 minutes, the latter by approximately 10 minutes.

Home media
The film was first released on DVD in 2001 by Anchor Bay Entertainment.

In December 2018, Peter Jackson announced that he plans to restore Bad Taste, along with his two following films Meet the Feebles and Braindead (known as Dead Alive in North America) for a possible 4K release.

Legacy
During his acceptance speech at the 2004 Academy Awards, Jackson mentioned Bad Taste (along with Meet the Feebles), joking that it had been "wisely overlooked by the Academy."

On 15 September 2001, the Michael Fowler Centre in Wellington, New Zealand, hosted Armageddon. One of the main features for the 2001 convention was the cast of Bad Taste attending for a quick question and answer session on the main stage, and a screening of the film. The cast members who attended were; Craig Smith (Giles), Pete O'Herne (Barry), Mike Minett (Frank), Terry Potter (Ozzy), Ken Hammon (Writer, 3rd Class Alien), and Dean Lawrie (Lord Crumb SPFX Double, 3rd Class Alien).

In 2008, Empire ranked Bad Taste as the 416th greatest film of all time, based on opinions from readers and industry professionals.

In Popular Culture
Australian grindcore band Blood Duster sampled Bad Taste in their 1993 EP 'Fisting the Dead', which includes the track "Derek" referring to the character played by Peter Jackson.

See also
 Braindead (film)
 Under the Skin, a novel by Michel Faber where aliens hiding in rural Scotland gruesomely farm humans for overpriced food.
 List of films shot over three or more years

References

Further reading

External links

 Badtaste.co.nz with interviews, background, DVD comparisons, media etc.; archived April 2009

 NZ On Screen page

1987 black comedy films
1987 comedy horror films
1987 directorial debut films
1987 films
1987 independent films
1980s English-language films
1980s New Zealand films
1980s satirical films
1980s science fiction films
1980s science fiction comedy films
1980s science fiction horror films
Alien invasions in films
Films about extraterrestrial life
Films about missing people
Films about shapeshifting
Films directed by Peter Jackson
Films produced by Peter Jackson
Films set in New Zealand
Films set on spacecraft
Films shot in 16 mm film
Films shot in New Zealand
Films with screenplays by Peter Jackson
New Zealand comedy horror films
New Zealand horror films
New Zealand independent films
New Zealand satirical films
New Zealand science fiction films
New Zealand science fiction horror films
New Zealand splatter films
WingNut Films films

Bad Taste


Walter Lawrence Kitchen (* 18. Dezember 1912 in Toronto, Ontario; † 18. Juli 1988) war ein kanadischer Eishockeyspieler.

Karriere
Walter Kitchen begann seine Karriere als Eishockeyspieler bei den Toronto Marlboros, für die er von 1929 bis 1933 in der Juniorenliga der Ontario Hockey Association aktiv war. In der Saison 1933/34 lief er im Seniorenbereich für die Toronto Torontos und Toronto British Consols auf. Auch in der Folgezeit lief er für die British Consols auf. Bei den Winterspielen 1936 repräsentierte er Kanada als Gastspieler mit den Port Arthur Bearcats auf. Nach den Winterspielen war er im Pferderennsport aktiv.

International
Für Kanada nahm Kitchen an den Olympischen Winterspielen 1936 in Garmisch-Partenkirchen teil, bei denen er mit seiner Mannschaft die Silbermedaille gewann.

Erfolge und Auszeichnungen
 1936 Silbermedaille bei den Olympischen Winterspielen

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Kanada)
Olympiateilnehmer (Kanada)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1936
Kanadier
Geboren 1912
Gestorben 1988
Mann

Walter Kitchen


Albert Leroy, né en 1820 à L'Aigle et mort en 1879 à Paris, est un franc-maçon et homme politique français. Lors de la Commune de Paris, il fut l'un des conciliateurs avec Jean-François Robinet.

Biographie
Albert Leroy est professeur de lettres et président de la Société pour l'instruction élémentaire. Il démissionne après le coup d'État du 2 décembre 1851.

Il est initié à la franc-maçonnerie en 1860 à La Clémente Amitié du Grand Orient de France. Il rejoint  dont il est vénérable en 1869. Orateur de la Grande Loge centrale, dont il demande une réforme, il participe à la fondation de la loge dissidente  en 1870.

Le , il signe aux côtés du maire du  Jean-François Robinet une affiche critique envers le gouvernement de la Défense nationale. À la suite du soulèvement du 18 mars 1871, en tant qu'adjoint, il participe aux tentatives de conciliation entre le Comité central de la Garde nationale et les élus de Paris. Il est le premier élu aux élections du  dans le , mais démissionne deux jours après sa prise de fonction.

Après les évènements de la Commune, il donne des cours de français et de littérature aux cours commerciaux ouverts par le Grand Orient.

Notes et références

Liens externes

Naissance en juillet 1820
Naissance à L'Aigle
Élève du lycée Louis-le-Grand
Personnalité de la franc-maçonnerie française
Élu de la Commune de Paris
Professeur français de lettres
Conseiller municipal de Paris
Opposant au Second Empire
Décès en janvier 1879
Décès dans le 6e arrondissement de Paris
Décès à 78 ans

Albert Leroy


Herrernes singleturnering i bordtennis under sommer-OL 2016 fandt sted 6. - 11. august og blev afviklet i den tredje pavillon i Riocentro.

Format
Turneringen var sat op som en elimineringsturnering med 64 spillere. Men reglerne foreskrev, at der kunne være kvalificeret op til 70 spillere, hvorfor det var nødvendigt, at der skulle spilles nogle få indledende kampe for at få antallet af spillere ned. Herefter var der 7 elimineringsrunder før den olympiske mester var fundet. Den eneste undtagelse for elimineringsprincippet var, at taberne af semifinalerne mødtes i kampen om bronzemedaljen.
Turneringen omfattede også seeding af de 32 bedste spillere, der var delt op i to grupper af 16 spillere. Spillerne seeded mellem 17 – 32 var oversiddere i første runde mens de 16 øverste seedede var oversiddere i de to første runder.
Seedning og lodtrækning fandt sted 3. august 2016 baseret på verdensranglisten pr. 1. august 2016.
Hver kamp blev spillet bedst af syv sæt med første spiller, der opnåede 11 points som vinder af sættet.

Seedet

Referencer

Eksterne henvisninger
http://www.ittf.com/World_Events/2016OG/Regulations/Rio2016_Specific_Regulations.pdf
https://smsprio2016-a.akamaihd.net/sport/4Jiufe/rio2016_spectator_guide_og_table_tennis_en.pdf
http://www.ittf.com/_front_page/ittf_full_story1.asp?ID=44748&Competition_ID=2440&

Single herrer

Bordtennis under sommer-OL 2016 – Single herrer


Lögvarðir hagsmunir er skilyrði sem dómkrafa þarf að uppfylla, bæði hvað varðar þann aðila sem setur hana fram sem og þann sem á að verjast henni. Gróflega séð felast þeir í því að bæði sóknaraðili og varnaraðili þurfa að hafa nægilega beina og sérstaka hagsmuni af því að leyst sé úr kröfunni, eins og hún er lögð fram, fyrir dómstólum.

Meginreglan er að hinir lögvörðu hagsmunir þurfi að vera til staðar við höfðun málsins og á meðan rekstri þess stendur, en ef þá skortir vísar dómari þeirri dómkröfu frá dómi.

Réttarfar
Lögfræði

Lögvarðir hagsmunir


බාජිරාඕ මස්තානි යනු ශ්‍රේයාස් පුරාණික් සහ දේව්රත්ගේ සහාය ඇතිව සංජේ ලීලා භන්සාලි විසින් එම නමම ඇති 2015 හින්දි චිත්‍රපටය සඳහා නිමවන ලද ධ්වනිපථ ඇල්බමයයි. මෙහි චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන්නේ රන්වීර් සිං, දීපිකා පඩුකෝන් සහ ප්‍රියංකා චොප්රා විසිනි. මුලින් හින්දි බසින් පටිගත කෙරුණු මෙහි ඇල්බමය ගීත නවයකින් මනව්විත අතර, එයි 2015 නොවැම්බර් 24 දින ඊ‍රෝස් මියුසික් වෙතින් මුදාහරින ලදී. චිත්‍රපටයේ මුල් ස්කෝරය රචනා කරන ලද්දේ සංචිත් බල්හාරා විසිනි.

චිත්‍රපටයේ සංගීථය අවස්ථානුගත අතර ආඛ්‍යාන විලාසයෙන් යුතු ය. මෙම ගීත වසර දොළහක් පුරා චිත්‍රපට තිර පිටපත ගොඩනගන අතරතුර, ගීත පිළිබඳ අදහස් ද ගොඩනැගී ඇත. සිය චිත්‍රපට ධ්වනිපථය නිමැවීම සඳහා භන්සාලි පෙළඹුණේ මූඝල්-ඉ-අසාම් චිතප්‍රටයේ සංගීතයෙනි. මෙහි ගීත මගින් මරාඨි ජන, සුෆි, ලාවණි, කව්වාලි සහ වෙනස් රාග සම්මිශ්‍රිත ඉන්දියානු සම්භාව්‍ය ශෛලීන්ගේ ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරයි.

මුදාහැරීමෙන් පසුව, සංගීත විචාරකයන් බලාපොරොත්තු තබා සිටියේ මෙහි ස්වරයන් එහි දෘශ්‍ය අංග සමග ගැළපෙනු ඇති බවයි. විචාරකන් සඳහන් කළේ ඇල්බමය අර්ධ-සම්භාව්‍ය බවත්, සංගතය, තනු සහ රිද්මය හුවා දැක්වෙන බව ය. පසුබිම් ස්කෝරය ඝෝෂාකාරී සහ විසිතුරු වුවත්, එහි අධිභාවිතය සහ ප්‍රබල බව විවේචනයට ලක් විය.

සිය සංගීත අධ්‍යක්ෂණය සඳහා සංජේ ලීලා භන්සාලි හොඳම සංගීත අධ්‍යක්ෂක සඳහා ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මානය වෙනුවෙන් නිර්දේශ විය. කෙසේනමුත්, "දීවානි මස්තානි" ගීතය වෙනුවෙන් ශ්‍රේයා ඝෝෂාල් හොඳම පිළිවැයුම් ගායිකාව සඳහා ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මානය හිමි කරගන්නට සමත් වූවා ය. ජස්ටින් ජෝසේ සහ බිස්වදීප් චැටර්ජී යන ශිල්පීන් දෙදෙන හොඳම ශ්‍රව්‍යරේඛනය සඳහා ජාතික චිත්‍රපට සම්මාන හිමි කරගත්හ. එහි දී පළමුව සඳහන් ශිල්පියා විසින් අවසන් ප්‍රති-පටිගතකරණය සඳහාත්, දෙවනුව සඳහන් ශිල්පියා ශබ්ද සැලසුම සඳහාත් සම්මාන ලදහ. 2016 ආසියානු චිත්‍රපට සම්මාන උළෙලේ හොඳම මුල් සංගීතය ප්‍රවර්ගයෙන් චිත්‍රපට ස්කෝරය නිර්දේශ විය.

සංවර්ධනය
ගීත සංජේ ලීලා භන්සාලි සඳහා පෙළඹවීමක් ලදුවේ මූඝල්-ඉ-අසාම් (1960) චිත්‍රපටයෙනි. "අල්බේලා සජන්" පථය සඳහා භන්සාලි මෙහි මුල් ගීතය භූපාලි රාගයෙන් ගැයූ කිෂෝරි අමොන්කාර් සුසර කොට ඇත. මෙහි නව සංයෝජනය නිමැවුණේ අහිර් භෛරව් නම් වෙනත් රාගයක් සමග මුසු කිරීමෙනි. භන්සාලි සඳහන් කළේ මරාඨි ජන සහ සම්භාව්‍ය සංගීතය හැරුණු විට බාජිරාඕ මස්තානි ධ්වනිපථය සඳහා තමන් ආභාසය ලැබූවේ හෘදයිනාත් මංගේෂ්කාර්ගේ මරාඨි ඇල්බමයක් වූ ශිව් කල්‍යාණ් රාජා තුළින් බවයි. "මෝහේ රන්ග් දෝ ලාල්" පථය නිමවන ලද්දේ සිය ගුවන් ගමන අවලංගු වීමෙන් පසු භන්සාලි ගුවන් තොටුපළේ නැවතී සිටින අතරතුර ය. "දීවානි මස්තානි"හි ආරම්භක සංයෝජනය වසර දොළහක් පමණ අතීතයට දිවෙන අතර, එහි සංකල්පය පහළ වූයේ භන්සාලි ස්නානය කරමින් සිටින අතරතුර ය. ඔහු මෙසේ පැවසී ය: "මට බාජිරාඕ මස්තානි චිත්‍රපටයක් ලෙස නිර්මාණය කිරීමට සිතුණු ප්‍රථම අවස්ථාව එයයි." එම ගීතය ආරම්භ වන්නේ "නභතූන් ආලි අප්සරා, අෂි සුන්දරා, සාස් සාස්වුනා" නම් මරාඨි පද සමගයි. එහි අර්ථය "සුරඟනක් අහසින් බැස්සා ය, ඉතා සුන්දර සහ අලංකාර වස්ත්‍රයෙන් සැරසී" යන්නයි. පද රචක ප්‍රශාන්ත් ඉන්ගෝලේ "ගජානනා" ගීතය රචනා කිරීම පිළිබඳ මෙසේ සඳහන් කළේ ය: "ගණපතිඳුන් වෙනුවෙන් ආර්තියක් රචනා කිරීමට මට භාර වූවා. මට අවශ්‍ය වූයේ මින් පෙර සිදුනොකළ දෙයක් සිදු කිරීමටයි. ඒ නිසා ආපසු ගෙදර ගිය මා මගේ මවගෙන් ගනේෂ්ජී සඳහා කියන විවිධාකාර නම් අසා සටහන් කරගත්තා."

ජස්ටින් ජෝසේ කේ. ධ්වනිපථයේ සහ මුල් ස්වරමාලාවේ  ශ්‍රව්‍ය මිශ්‍රකරණයට ප්‍රධාන වශයෙන්ම දායක විය. ඔහුට අනුව, මෙහි ඇතැම් දර්ශන සඳහා චරිත සහ හැඟීම් පිළිබඳ බෙහෙවින් සොයාබැලීමට සිදුව ඇත. ඔහුගේ කණ්ඩායම මාස එකහමාරක් මුළු‍ල්ලේ පැය 600ක පමණ කාලයක් ශ්‍රව්‍ය මිශ්‍රකරණයේ නියැළී ඇත. ඔවුනට චිත්‍රපටයේ චරිත සහ යුගය පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීමට සිදුවිය.

විචාරක ප්‍රතිචාරය

ගීත
බොලිවුඩ් හංගමාහි සංගීත විචාරක ජෝගින්දර් තුතේජා මෙම ඇල්බමයට තරු 3.5ක් (5න්) ලබා දෙමින් මෙසේ පැවසී ය: "බාජිරාඕ මස්තානි අපේක්ෂිත සීමාවේ ඇත. පථ 10ක් තරම් විශාල සංඛ්‍යාවක් සහිත බරැති ඇල්බමයක් වන මෙය ඉහළ සම්භාව්‍ය පදනමකින් යුතු අතර, ජනප්‍රිය වීමේ විභවයක් ඇති ගීත කිහිපයක් ද වේ. අවම වශයෙන් ගීතවලින් අර්ධයක් අවස්ථානුකූල වුව ද, සංජේ ලීලා භන්සාලිගේ විශේෂඥතාවත් සමගින් විස්මිත දෘශ්‍යයන් සමග ගෙතී ඇත. එය තිරයෙහි හොඳ පරිකල්පනයක් මවනු ඇතැයි සිතිය හැක." ඉන්ඩියා-වෙස්ට් වෙනුවෙන් විචාරක ආර්. එම්. විජයකාර් සිය විචාරයෙහි මෙම ධ්වනිපථයට ලකුණු 5න් 4.5ක් ලබාදෙමින් විස්තර කොට ඇත්තේ ඇල්බමය "සුවඳ රෝස කුසුමක්" බවයි. ඔහු මෙසේ සඳහන් කළේ ය: "මහාරාෂ්ට්‍රීය පසුබිම, ස්වරමාලා හා සම්ප්‍රදායික මරාඨි පද්‍යයන් සහ උද්ධෘත "බාජිරාඕ මස්තානි"හි රසවත් ස්වරමාලාවේ ප්‍රමුඛ ය. "හම් දිල් දේ චුකේ සනම් (1999) චිත්‍රපටයෙන් පසු සංජේ ලීලා භන්සාලිගේ හොඳම ස්වරමාලාවකි." Rediff.com හි එලීනා කපූර් ඇල්බමයට ලකුණු 5න් 3ක් ලබාදෙමින් හැඳින්වූයේ එය "රෝලර් කෝස්ටර් සවාරියක්" බවයි. ඇය සඳහන් කළේ "බාජිරාඕ මස්තානිහි සංගීතය රෝලර් කෝස්ටර් සවාරියක් වැනි ය. මෙහි භන්සාලිගේ තනුවල කිසිදු දොසක් දක්නට නොලැබුණ ද, ධ්වනිපථයේ ගීත 10 තුළ ඉහළ පහළ යාම් කිහිපයක් දැකගත හැකි බවයි. බාජිරාඕ මස්තානිහි ධ්වනිපථයේ කව්වාලි සහ ප්‍රේමය බහුලව දක්නට ලැබේ."

ද ඉන්ඩියන් එක්ස්ප්‍රස් පුවත්පතේ සුවාංශු ඛුරානා ඇල්බමයට 5න් 3.5ක් ලබාදෙමින් සඳහන් කොට ඇත්තේ, "බොහෝ කොටස්වල බාජිරාඕ මස්තානි නැවුම් බවින් යුක්ත ය. එය බාජිරාඕගේ යුගයේ පරෙස්සමින් ප්‍රතිෂ්ඨාපිත සංගීතයක් වැනි ය. ඇතැම් පථ අනෙක්වා පරයා යයි. භන්සාලිගේ වෙනස් හඬ සහ අවහිරය සහ විපුලත්නය අතර සමබරතාවින් යුතු මෙය මිලදී ගන්න." ද ටයිම්ස් ඔෆ් ඉන්ඩියාහි කස්මින් ෆර්නැන්ඩස් ඇල්බමයට තරු 5න් 3.5ක් ලබාදෙමින් සිද්ධාර්ත්-ගරීමාගේ පද රචනය, අරිජිත් සිං, විශාල් දඩ්ලානි සහ ශ්‍රේයා ඝෝෂාල්ගේ ගායනය අගය කොට ඇත. දේවේශ් ෂර්මා ෆිල්ම්ෆෙයාර් සඳහා වූ සිය විචාරයෙහි මෙම ඇල්බමයට තරු 5න් 3ක් ලබාදෙමින් සඳහන් කොට ඇත්තේ, "බාජිරාඕ මස්තානිහි ධ්වනිපථය කොකු-පිරවූ මසාලා ගීතවලට පුරුදු වූ සාමාන්‍ය ශ්‍රාවකයා සඳහා නොවේ. නතු කරගත් රසින් යුත් එය ඔබ ඔබේ අවරෝධනයන් පහත ලන්නේ නම් එහි විශිෂ්ටතාව පෙන්වනු ඇත. පිරිසිදු ස්වර සුසංයෝගය මාධූර්යය සහ රිද්මය අතර දෝලනය වේ." කොයිමොයිහි සූරාභි රෙඩ්කාර් ඇල්බමයට ලකුණු 5න් 3ක් ලබාදුන්නේ ය. ඔහු සාරාංශ කර දැක්වූයේ, "බාජිරාඕ මස්තානි ධ්වනිපථය මිශ්‍රිත බෑගයකි. සම්භාව්‍ය ගී අනෙක්වා පරයා බබළයි. මෙම ඇල්බමය දෘශ්‍යමය සත්කාරයක් ද වනු ඇතැයි අපේක්ෂිත ය."

මුල් ස්කෝරය
බොලිවුඩ් හංගමා සඳහා සිය විචාරයෙහි, තරන් ආදර්ශ් මෙසේ රචනා කළේ ය: "භන්සාලි මෙම ඓතිහාසික නිර්මාණය තුළ සංගීතය වියන්නේ වාටිමූට්ටු රහිතව ය. සැලකිල්ලෙන් රූගත කළ ගීත (භන්සාලි විසින් නිමැවූ) මෝහනීය අතර, යතාතථ්‍ය අයුරින් නර්තන රචනය ද සිදුකොට ඇත. කැපීපෙනෙන ගීත නම් ''දීවානි මස්තානි'', ''අල්බේලා සජන්'' සහ ''පිංගා'' ය. සංචිත් බල්හාරාගේ පසුබිම් ස්කෝරය විස්මිත ය." සුභාෂ් කේ. ජා සඳහන් කොට ඇත්තේ, "භන්සාලි විසින් නිමැවූ ගීත ඉතා ඉක්මණින් එහෙත් ප්‍රේමය සහ යුද්ධය යන තේමාවන්ට බලෙන් ඇතුළු නොවෙමින් පැමිණෙයි. එය අනර්ඝ ඌනපූර්ණයකින් සමන්විත ය." ශ්‍රීජනා මිත්‍රා දාස් ද ටයිම්ස් ඔෆ් ඉන්ඩියා වෙනුවෙන් කළ ඇගේ විචාරයෙහි මෙහි සංගීතයට 5න් 3.5ක් ලබා දී ඇත. සී නිව්ස්හි ධ්‍රිති ෂර්මා මෙසේ සඳහන් කළා ය: "සංගීතය නැවුම් හුස්මක් වැනි අතර, ගීත හොඳින් රූගත කොට ඇත. මේඝ ඝර්ජනාවන් වැනි පසුබිම් ස්වරමාලාවන්ට වාසිදායක අයුරින් යුත් මෙය සෑම ජවනිකාවක්ම තීව්‍ර කරයි." රෙඩිෆ්හි විචාරක රාජා සේන් ද මෙහි ස්කෝරය මේඝ ඝර්ජනාවක් බඳු යැයි කියයි. ද හින්දු පුවත්පතේ නම්රාතා ජෝෂි මෙසේ සඳහන් කළා ය: "නිහඬ මොහොතක් හෝ මෙහි නැත. එවැන්නක් හමුවුව ද, එය පසුබිම් ස්කෝරයෙන් පුරවා ඇත." ඉන්ඩියා ටුඩේහි අනන්‍යා භටාචාර්ය මෙසේ සඳහන් කොට ඇත: "චිත්‍රපටයේ සංගීතය ආවේශවනසුලු ය. පසුබිම් ස්වරමාලාව, "දීවානි මස්තානි" සහ "ආයත්" වැනි චිත්‍රපටය අවසන් වන තෙක් රැඳී පවතින ගීතවලින් සමන්විත ය."

අලෙවිකරණය
ධ්වනිපථ ඇල්බමයේ පළමු කේවලය වූ "ගජානනා" ගීතය මුදාහැරුණේ පූනේහි බාලේවාදි ක්‍රීඩාංගණයේ ශ්‍රී ශිව් ඡත්‍රපති ක්‍රීඩා සංකීර්ණයේ දී ය. එයට චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂ සංජේ ලීලා භන්සාලි, රන්වීර් සිං සහ දීපිකා පඩුකෝන්  සම්බන්ධ විය. චිත්‍රපටයේ දෙවන කේවල ගීතය වූ "දීවානි මස්තානි" මුදාහැරුණේ දිල්ලියේ උත්සවයක දී ය. තෙවන තනි ගීතය වූ "පිංගා" 2015 නොවැම්බර් 14 දින නිකුත් කිරීමට නියමිතව තිබුණ ද, එය අවලංගු කෙරුණේ 2015 නොවැම්බර් පැරිස් ප්‍රහාර හේතුවෙනි. එය නිල වශයෙන් නිකුත් කෙරුණේ 2015 නොවැම්බර් 15 දින ය.

"මල්හාරි" නම් ගීථය 2015 නොවැම්බර් 29 දින භෝපාල්හි උත්සවයක දී දියත් කෙරිණි. "අල්බේලා සජන්" සහ "ආයත්"  යන ගීත ද "මල්හාරි" සමග එම අවස්ථාවේ මුදාහැරිණේ ධ්වනිපථය මුදාහැරීමෙන් පසුව ය.

පථ ලැයිස්තුකරණය

හින්දි

දෙමළ

තෙලිඟු

සංගීත සටහන්
2015 අවසානයේ දී, ධ්වනිපථයේ සංගීථය විචාරකයන්ගේ විචාරයන්ට තේමාවී තිබිණි. ද හින්දුපුවත්පතේ සංඛයාන් ඝෝෂ් රචනා කොට ඇත්තේ: "සංජේ ලීලා භන්සාලි වැනි සංගීතමය චිත්‍රපට නිර්මාණකරුවන් ඇත්තේ අතලොස්සකි. ඔහු පියවරක් ඉදිරියෙන් සිටිමින් බාජිරාඕ මස්තානිහි ශ්‍රව්‍යදෘශ්‍යමය කැන්වසය සියතට ගෙන ඇත. බලවත් 'ගජානනා' ගීතය තීරණාත්මක ජවනිකාවක් ඉමහත් දුරට තීව්‍රකර දක්වන නමුත්, ඇල්බමයේ බාජිරාඕ තේමාවෙන් මිදී ඇත. රණ ඝෝෂාවක් වැනි 'ජි ජි රේ බාජි ජි ජි' යන මැතිරිල්ල චිත්‍රපටයට විද්‍යුතනයක් බඳු ශක්තියක් ලබා දේ. ඇල්බම ප්‍රියතම ගීත අතරට 'දීවානි මස්තානි', 'අබ් තෝහේ ජානේ නා දූන්ගි', 'මෝහේ රන්ග් දෝ ලාල්' සහ 'ආජ් ඉබාදත්' අයත් වේ. එම පුවත්පතේම කාර්තික් ශ්‍රීනිවාසන් සිතන්නේ, "අවසානයේ සං‍ජේ ලීලා භන්සාලි බාජිරාඕ මස්තානි තුළ සිය සංගීතමය සුසරකරණය නිවැරදිව කොට ඇත" යනුවෙනි.  ස්ක්‍රොල් පුවත් තුළ, ධ්වනිපථ ඇල්බමය ඉහළින්ම තබන (තමාෂාහි ධ්වනිපථය සමග) මනීෂ් ගෙක්වාද් සඳහන් කොට ඇත්තේ මෙසේ ය: "වසරේ ඉහළම ස්වරමාලා පහ අතුරින් එකකි, බාජිරාඕ මස්තානි. සංගීතය, රචකයාගෙන් සහ අධ්‍යක්ෂක සංජේ ලීලා භන්සාලි අනන්‍ය වූ අයුරින් ධ්වනිය මිශ්‍රණය කොට ඇත. මරාඨි ජන සංගීතය සහ සූෆි හා කොට ඇති "දීවානි මස්තානි" මෙම ආකාර දෙකෙහිම ගුණාංග දක්වයි. රණඝෝෂාවක් වන "මල්හාරි" සහ සැදැහැමත් "ගජානනා" ගීත බාජිරාඕගේ සන්හායේ ආයුධ වැනි ය. ඇල්බමය තුළ "ආයත්" ගීථයේ අර්ධ-සම්භාව්‍ය සහ කව්වාලි එකට මුසු කරන විට, "මෝහේ රන්ග් දෝ ලාල්" තුළ පණ්ඩිත් බිර්ජු මහාරාජ් විසින් ශ්‍රේයා ඝෝෂාල්ගේ හඬ කථක් බොල් (ස්මෘති මාත්‍රා) සමග ගලපා ඇත. හම් දිල් දේ චුකේ සනම් (1999) චිත්‍රපටයේ එන "අල්බේලා සජන්" ගීතය සිතාර් සහ ධ්‍රැවක අන්තර්ස්ථයක් සමගින් නිමවී ඇත. "පිංගා" සහ "ෆිටූරි" තුළ ලාවණි ලය සමග බොලිවුඩ් සැරසුමක් මගින් අලංකාර නිමැවුමක් බිහිකොට ඇත." ජූහි චක්‍රබෝර්ති හින්දුස්ථාන් ටයිම්ස් පුවත්පතේ ඇගේ සම්පාදනය තුළ මෙසේ සඳහන් කොට ඇත: "සම්භාව්‍ය අයිතමයක් වන "අල්බේලා සජන්" වසර ගණනාවක් පුරා ප්‍රතිශෝධනයට ලක්ව ඇති අතර, සිය සුපිරි ජනමෝදක චිත්‍රපටයක් වූ හම් දිල් දේ චුකේ සනම් තුළ මෙම පථය භාවිතා කළ භන්සාලි මෙම ගීතයේ තවත් ප්‍රභේදයක් සිය කාලාන්තර ප්‍රේම වෘත්තාන්තය වන බාජිරාඕ මස්තානි සඳහා ද යොදාගෙන ඇත. හම් දිල් දේ චුකේ සනම්හි පථය වඩා මෘදු වුවත්, මෙහි පථය නම් වඩාත් උද්‍යෝගිමත් අතර, ගායන ශිල්පීන් රැසක් දායක වී ඇත."

ඇල්බම ප්‍රශංසාව
මෙහි ප්‍රශංසනයන් උපුටාගන්නා ලද්දේ ධ්වනිපථ ඇල්බමයේ CD ඇතිරි සටහන්වලිනි.

"ගජානනා" පථය හැර මුළු ධ්වනිපථ ඇල්බම සංගීතය නිමවන ලද්දේ සංජේ ලීලා භන්සාලි විසිනි. "ගජානනා" පථයේ සංගීත නිමැවුම ශ්‍රේයාස් පුරාණික් විසින් සිදුකරන ලදී.

පටිගතකරණය, මිශ්‍රකරණය සහ මෙහෙයවීම – තානේ ගජ්ජර්

පසුබිම් ගායනය
පසුබිම් ගායනය සඳහා ආශ්‍රේය ලෙස භාවිතාකොට ඇත්තේ අයිටියුන්ස්හි ඇල්බමයේ මෙටාදත්තයන් ය.

 ෂදාබ් ෆාරිදි, අල්තමාෂ් ෆාරිදි, ෆර්හාන් සබ්‍රි ("දීවානි මස්තානි" පථය සඳහා)
 මුජ්තාබා අසීස් නාසා, ෂදාබ් ෆාරිදි, අල්තමාෂ් ෆාරිදි, ෆර්හාන් සබ්‍රි ("ආයත්" පථය සඳහා)
 ෂදාබ් ෆාරිදි, අල්තමාෂ් ෆාරිදි, ශෂී සුමන්, ශ්‍රේයාස් පුරාණික් ("ආජ් ඉබාදත්" පථය සඳහා)
 ඓශ්වර්යා භාණ්ඩාරි, ගීතිකා මංජ්‍රේකාර්, කණිකා ජෝෂි, මයුර් සඛාරේ, ශ්‍රේයාස් පුරාණික්, මනීෂ් සිං, විවේක් නායික්, දේව්න්ද්‍ර චිට්නිස් ("ෆිටූරි" පථය සඳහා)

පද

 නසීර් ෆරාස් – "දීවානි මස්තානි" පථයේ කව්වාලි පද
 ගනේෂ් චන්දන්ශිවේ – "දීවානි මස්තානි" පථයේ මරාඨි පද

සංගීත සැලසුම සහ වැඩසටහන්කරණය

 ශෛල්-ප්‍රිතේෂ් ("දීවානි මස්තානි","ආයත්" සහ "මෝහේ රන්ග් දෝ ලාල්" පථ සඳහා)
 ජැකී වන්ජාරි ("මල්හාරි", "පිංගා" සහ "ෆිටූරි" පථ සඳහා)
 ටබී-පාරික් ("මෝහේ රන්ග් දෝ ලාල්", "ආජ් ඉබාදත්" පථ සඳහා)
 ආදිත්‍ය දේව් ("අල්බේලා සජන්" පථය වෙනුවෙන්)
 අභිජිත් වඝානි ("අබ් තෝහේ ජානේ නා දුන්ගි" පථය වෙනුවෙන්)

රිද්ම
 නිතින් ශංකර් ("දීවානි මස්තානි" පථය වෙනුවෙන්)

මේවාත් බලන්න
බාජිරාඕ මස්තානි
බාජිරාඕ මස්තානි ලද ඇගයුම් ලැයිස්තුව

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

හින්දි චිත්‍රපට ධ්වනිපථ
2015 ධ්වනිපථ

බාජිරාඕ මස්තානි (ධ්වනිපථය)


Cengiz Toraman (d. 27 Şubat 1972, Eskişehir), Türk tiyatro ve dizi oyuncusu.

Biyografi
Eskişehir'de doğdu. İlk ve orta öğrenimini Eskişehir'de tamamladı. 1989 yılında Eskişehir Anadolu Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Maden Mühendisliği Bölümü'ne girdi.

Aynı yıl Eskişehir Halkevi'nde amatör tiyatro çalışmalarına başladı. Bu süreçte çeşitli oyunlarda amatörce sürdürdüğü oyunculuk çalışmalarının yanı sıra; Ferhan Şensoy'un Şahları da Vururlar, Erman Canatan'ın Batakhane Güzeli, Oktay Arayıcı'nın Bir Ölümün Toplumsal Anatomisi oyunlarının özgün müziklerini besteledi.

1992 yılında Maden Mühendisliği'ni son sınıftan bırakarak, Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Sahne Sanatları Bölümü Tiyatro Oyunculuğu Ana Sanat Dalı'na girdi.  Konservatuvar öğrenciliği sürecinde, Ergin Orbey'in yönettiği Antigone, Dinçer Sümer'in yönettiği Martı, Ned Bobkof'un yönettiği Ziyaret ve Murat Karasu'nun yönettiği Oyun Nasıl Oynanmalı? adlı oyunlarda oynadı.

Yine bu süre içinde amatör tiyatro çalışmalarına çalıştırıcı olarak devam etti. Çeşitli amatör üniversite topluluklarına temel tiyatro dersleri verdi. Nâzım Hikmet'ten derlediği bir kolajı, bu dersler bağlamında sahneye koydu.

1996 yılında Murathan Mungan'ın Şahmeran'ın Bacakları adlı uzun öyküsünü, dengbej, meddah ve Avrupa anlatı geleneği bağlamında ele aldı. Mustafa Sekmen'in yönetimindeki bu eğitim çalışmasını tek kişilik bir oyun olarak Eskişehir'in çeşitli mekanlarında ve Kocaeli Bölge Tiyatrosu'nun çağrılısı olarak İzmit'te oynadı.

Aynı yıl konservatuvardan mezun oldu ve araştırma görevlisi olarak göreve başladı. 1997-1998 öğrenim yılında Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tiyatro Ana Sanat Dalı master programının ders yılını başarı ile tamamladı. 1998-1999 öğrenim yılında Anadolu Üniversitesi'nin hizmet içi yabancı dil programını tamamladı.

Ara verdiği master programına tez aşamasında devam etti. 1960-1970 Yılları Arasında Türk Tiyatrosu'nda Toplumsal Beğeni başlıklı tez çalışmasını 2002 yılında tamamladı. Konservatuvarda araştırma görevliliği sürecinde, sırasıyla; Cadı Kazanı adlı oyunda Mehmet Ege'nin, Son adlı oyunda Metin Balay'ın, Bir Ata Krallığım adlı oyunda Ferdi Merter'in, Marius ve Sandalım Kıyıya Bağlı adlı oyunlarda Dinçer Sümer'in yönetmen yardımcılığını yaptı. Ayrıca Sandalım Kıyıya Bağlı oyununun müzik direktörlüğünü yaptı. Bu oyun 2002 İstanbul Tiyatro Okulları Yarışması'nda En İyi Oyun ve En iyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödüllerini aldı.

Eskrim, dans, ses-konuşma, sahne bilgisi, doğaçlama derslerinde, sırasıyla; Zeki Tümlü, Gülüm Pekcan, Levent Dönmez, Ergin Orbey ve Erol Keskin'in ders asistanlığını yaptı. Bu derslerin yanı sıra sahne çalışması ve oyunculuk derslerinin asistanlığını yaptı. 1998 yılında Eskişehir Halkevi Tiyatrosu'nda Nâzım Hikmet'in Memleketimden İnsan Manzaraları adlı kitabından seçilmiş kimi bölümleri sahneye koydu. 1999 yılında yine Eskişehir Halkevi Tiyatrosu'nda Aristophanes'in Lysistrata adlı oyununu sahneledi.

Anadolu Üniversitesi Tiyatro Topluluğu olan Tiyatro Anadolu'da Murat Karasu'nun yönettiği Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım ve Dinçer Sümer'in yönettiği Eski Fotoğraflar adlı oyunlarda oynadı. Eski Fotoğraflar adlı oyunda ayrıca yönetmen yardımcılığı yaptı. Bu oyunların yanı sıra Levent Dönmez'in yönettiği Keşanlı Ali Destanı ve Bülent Acar'ın yönettiği Fırtına adlı oyunlarda oynadı. Konservatuvarda, Bülent Emin Yarar'ın yönettiği Kuşlar adlı oyunun müzik direktörlüğünü yaptı.

Yazdığı Kutup Yıldızı adlı çocuk oyunu, 2001 yılında Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları'nda iki sezon oynadı. 2002-2003 öğretim yılında Tennessee Williams'ın Arzu Tramvayı adlı oyununu sahneye koydu.

2002-2005 yılları arasında konservatuvarda oyunculuk ve sahne çalışması derslerini verdi. 2005 yılında konservatuvardaki görevinden ayrılarak televizyonda oyunculuk yapmaya başladı.

2010 yılında Devlet Tiyatrosu ailesine katıldı. 2010 ve 2014 yılları arasında Asiye Nasıl Kurtulur?, Kuvayı Milliye, Mekruh Kadınlar Mezarlığı, Plaza Suit, Deli İbrahim gibi oyunlarda oynadı. Herkes mi Hırsız adlı oyunu yönetti.

2013 yılında kendisinin yazmış olduğu Anlatılan Senin Hikâyendir adlı tek kişilik oyunu iki sezon boyunca 100'ü aşan sayıda Türkiye'nin pek çok kentinde oynadı.

Amatör olarak gitar, ud, buzuki çalmakta, şarkı söylemekte ve beste yapmaktadır.

Filmografisi

Yayımlanmış eserleri
 Olmak Ya Da Olmamak, Adaylar ve Eğitmenler İçin Oyunculuk Sınavlarına Hazırlık Kılavuzu, Donkişot Yayınları, 2007

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Sinematurk.com - Cengiz Toraman Profili
 Diziler.com - Cengiz Toraman Profili

1972 doğumlular
Eskişehir doğumlu oyuncular
Türk erkek dizi oyuncuları
Türk erkek tiyatro oyuncuları
Yaşayan insanlar
Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuvarında öğrenim görenler
Devlet tiyatroları sanatçıları

Cengiz Toraman


Antipsihotični lijekovi, također poznat kao neuroleptici, koriste se za liječenje simptoma psihoze, poput zabluda i halucinacija viđenih kod shizofrenije, shizoafektivnog poremećaja i manične faze bipolarnog poremećaja. Korištenje antipsihotika izvan preporučene indikacije uključuje liječenje anksioznosti i nesanice; agresivno ponašanje; i zablude, halucinacije i druga remetilačka ponašanja koja ponekad prate Alzheimerovu bolest. Antipsihotični lijekovi blokiraju receptore neurotransmitera dopamina. U kliničkoj su upotrebi od 1950-ih. Oni su primarni medicinski tretman za shizofreniju, a također se koriste u psihotičnim epizodama akutne manije, psihotične depresije i psihoze izazvane lijekovima. Korisnici s demencijom koji imaju psihotične simptome ponekad odgovaraju niskim dozama konvencionalnih antipsihotika. Kratkotrajna terapija antipsihoticima može biti korisna za prolazne psihotične simptome poput onih koji se viđaju u osoba s graničnim poremećajem ličnosti.

Mehanizam djelovanja

Glavno djelovanje svih antipsihotika u živčanom sustavu blokira receptore za neurotransmiter dopamin; međutim, terapijski mehanizam djelovanja samo je djelomično shvaćen. Dopaminski receptori klasificirani su u potkategorije (D1, D2, D3, D4 i D5), a D2, D3 i D4 povezani su s mentalnim bolestima. Tipikalantipsihotični lijekovi su snažni antagonisti (blokatori) D2, D3 i D4. To ih čini učinkovitima u liječenju simptoma meta, ali također proizvodi mnoge ekstrapiramidalne nuspojave zbog blokiranja D2 receptora.

Noviji, atipični, antipsihotični lijekovi relativno su slabi blokatori D2, što može objasniti manju učestalost ekstrapiramidalnih nuspojava. Uz to, atipični antipsihotici inhibiraju ponovni unos serotonina, kao i neki od antidepresiva, povećavajući njihovu učinkovitost u liječenju depresivnih aspekata shizofrenije.

Razvija se nova generacija antipsihotika, nazvana stabilizatori dopaminskog sustava. Ti lijekovi nastoje stabilizirati dopamin; to jest, oni čuvaju ili pojačavaju dopaminergički prijenos kada je prenizak, a smanjuju kad je previsok. To rezultira kontrolom simptoma bez nekih nuspojava drugih antipsihotika. Prvi lijek ove vrste, odobren je za uporabu u studenom 2002.

Četiri antipsihotika dostupna su u depo injekcijama, oblik lijeka za produženo oslobađanje za terapiju održavanja. Dva konvencionalna antipsihotika koriste sezamovo ulje kao sredstvo za injekcije, tako da se lijek s vremenom polako apsorbira, pa je potrebna rjeđa primjena kako bi se održali željeni terapijski učinci.

Nuspojave

Ekstrapiramidalne nuspojave

Ekstrapiramidalni simptomi (EPS), ozbiljni neurološki simptomi, glavni su popratni učinci antipsihotičnih lijekova. Uključuju akutnu distoniju (nevoljno stezanje mišića), pseudoparkinsonizam i akatiziju (nemogućnost fizičkog mirovanja). Iako se često kolektivno naziva EPS, svaka od ovih reakcija ima nejasne značajke. Jedan slučaj može iskusiti sve reakcije u istom toku terapije, što otežava njihovo razlikovanje. Blokada D2 receptora u području moždanog stabla mozga odgovorna je za razvoj EPS-a. Konvencionalni antipsihotični lijekovi uzrokuju veću učestalost EPS-a nego netipični antipsihotični lijekovi.

Terapije za akutnu distoniju, pseudoparkinsonizme i akatiziju su slične i uključuju smanjenje doze antipsihotika, promjenu u drugi antipsihotik, ili uzimanje antikolinergičkih lijekova. Iako antikolinergični lijekovi također proizvode nuspojave, atipični antipsihotični lijekovi često se prepisuju jer se smanjuje učestalost EPS.

Distonija uključuje akutnu mišičnu ukočenost i grčeve, ukočen ili debeo jezik s poteškoćama u gutanju i, u težim slučajevima, laringospazam i respiratorne poteškoće (poteškoće s disanjem). Distonija, tj. nevoljno stezanje mišića, će se najvjerojatnije pojaviti u prvom liječenju, kod osoba mlađih od 40 godina, kod muškaraca i kod onih koji dobivaju lijekove visoke potencije, poput haloperidola i tiotiksena. Može nastati grč ili ukočenost u mišićnim skupinama koje obuhvaćaju vrat, oči ili cijelo tijelo. Neposredno liječenje antiholinergičkim lijekovima obično donosi brzo olakšanje.

Parkinsonizam izazvan lijekovima ili pseudoparkinsonizam

Simptomi podsjećaju na simptome Parkinsonove bolesti i uključuju ukočeno držanje; lice poput maske; smanjeni zamah rukama; preslakivanje, festinirajući hod (malim koracima); kruti zupčanik (pokreti zglobova nalik na zvečku); slinjenje; tremor; bradikardija; i grubi pokreti palca i prstiju dok miruju. Parkinsonizam se liječi promjenom na antipsihotični lijek koji ima nižu incidenciju EPS-a ili dodavanjem oralnog antikolinergičnog sredstva ili amantadina, koji je agonist dopamina koji povećava prijenos dopamina blokiranog antipsihotičkim lijekom.

Akatizija

Akatizija je intenzivna potreba za kretanjem. Korisnik djeluje nemirno ili uznemireno, često ukočenog držanja ili hoda i nedostatka spontanih gesta. Taj osjećaj unutarnjeg nemira i nemogućnosti mirnog sjedenja ili odmora često navodi oboljele da prekinu s uzimanjem antipsihotičnih lijekova. Akatizija se može liječiti promjenom antipsihotičnih lijekova ili dodatkom oralnog sredstva kao što je beta-blokator, antikolinergik ili benzodiazepin. Čini se da je mehanizam nastanka akatizije povezan s mehanizmom sindroma nemirnih nogu.

Maligni neuroleptički sindrom

Maligni neuroleptički sindrom (NMS) je potencijalno kobna, iako rijetka, reakcija na antipsihotični (ili neuroleptički) lijek. Glavni simptomi NMS-a su krutost; visoka temperatura; autonomna nestabilnost poput nestabilnog tlaka u krvi, dijaforeze i bljedoće; delirij; i povišen nivo enzima, posebno kreatin-fosfokinaze.

Osobe s NMS-om obično su zbunjene i često nijeme; mogu varirati od uznemirenosti do omamljenosti. Čini se da svi antipsihotici mogu izazvati NMS, ali velike doze lijekova visoke potencije povećavaju rizik. Većina NMS-a javlja se u prva 2 tjedna terapije ili nakon povećanja doze, ali to se može dogoditi u bilo kojem trenutku. Dehidracija, loša prehrana i istodobna medicinska bolest povećavaju rizik za NMS. Liječenje uključuje trenutni prekid svih antipsihotičnih lijekova i uspostavu podržavajuće medicinske skrbi za liječenje dehidracije i hipertermije dok se fizičko stanje korisnika ne stabilizira. Nakon NMS-a, odluka o liječenju korisnika drugim antipsihotičkim lijekovima zahtijeva potpunu raspravu između korisnika i liječnika kako bi se odmjerili relativni rizici u odnosu na potencijalne koristi terapije.

Tardivna diskinezija

Tardivna diskinezija (TD), sindrom trajnih nehotičnih kretanja, vrlo je rijetka nuspojava uzrokovana dugotrajnom uporabom konvencionalnih antipsihotičkih lijekova. Simptomi TD uključuju nehotične pokrete jezika, mišića lica i vrata, gornjih i donjih ekstremiteta i trunkalne muskulature. Karakteristični su nabijanje i isturenje jezika, mazanje usana, treptanje, grimasiranje i drugi pretjerani nepotrebni pokreti lica. Nakon što se razvije, TD je nepovratna, iako smanjenje ili ukidanje antipsihotičnih lijekova može zaustaviti njezino napredovanje.

Antipsihotični lijekovi mogu prikriti simptome TD; to jest, povećane doze antipsikotičnog lijeka uzrokuju da početni simptomi privremeno nestanu. Kako se simptomi TD-a pogoršavaju, oni "probijaju" učinak antipsihotičnog lijeka. Sprječavanje TD-a jedan je od ciljeva kod primjene antipsihotika. To se može postići održavanjem doza održavanja što je moguće nižom, promjenom lijekova i povremenim nadgledanjem oboljelih zbog početnih znakova TD-a. Korisnicima koji su već razvili znakove TD-a, ali još uvijek trebaju uzimati antipsihotične lijekove, često se daje jedan od atipičnih antipsihotičkih lijekova za koje još nije utvrđeno da uzrokuju ili pogoršavaju TD.

Antikolinergične nuspojave

Antikolinergičke nuspojave često se javljaju uz upotrebu antipsihotika i uključuju ortostatsku hipotenziju, suha usta, zatvor, mokrenje ili retenciju, zamagljen vid u blizini, suhe oči, fotofobija, začepljenost nosa i smanjenje pamćenja. Ove se nuspojave obično smanjuju u roku od 3 do 4 tjedna, ali u potpunosti ne nestaju. Osoba koja uzima antikolinergična sredstva za EPS može imati povećane probleme s antikolinergičnim djelovanjem. Korištenje napitaka bez kalorija ili tvrdih slatkiša može ublažiti suhoću usta; Omekšivači stolice, dovoljan unos tekućine i uključivanje žitarica i voća u prehranu mogu spriječiti zatvor.

Ostale nuspojave

Antipsihotični lijekovi također povećavaju razinu prolaktina u krvi. Povišeni prolaktin može prouzročiti povećanje i osjetljivost grudi kod muškaraca i žena; prigušeni libido, erektilna i orgazmička disfunkcija i nepravilnosti kod muškaraca; i povećani rizik od raka dojke, a može pridonijeti debljanju. Povećanje tjelesne težine može pratiti većinu antipsihotičnih lijekova, ali to je najvjerojatnije kod atipičnih antipsikotičkih lijekova.

Izvori

Farmakologija
Lijekovi
Kemija
Psihijatrija

Antipsihotik


El curso de Adiestramientos Especiales (ADE) es un curso intensivo integrado en la Unidad de Acción Rural (UAR) de la Guardia Civil para poder ingresar en el Grupo de Acción Rápida. El curso ADE se realiza en el Centro de Adiestramientos Especiales (CAE) creado en 1980; el centro en el que se imparte la enseñanza de perfeccionamiento al personal de la Unidad de Acción Rural y al resto de personal de la Guardia Civil, así como de las Fuerzas Armadas y otros cuerpos de seguridad nacionales y extranjeros en técnicas policiales avanzadas, especialmente las referidas a la lucha antiterrorista y operaciones especiales.

La historia del Centro de Adiestramientos Especiales va aparejada a la formación de su unidad operativa (GAR), y quizás por ello, sus antecedentes se remontan al año 1979 en Argamasilla de Alba (Ciudad Real) donde se llevó a cabo la enseñanza de los que iban a constituir sus primeros efectivos.

Posteriormente, con la misión de especializar al personal se creó en 1980 el Centro de Adiestramientos Especiales (CAE), ubicado en la Academia de Guardias de San Lorenzo de El Escorial (Madrid). En 1990 pasó a denominarse Escuela de Adiestramientos Especiales y quedó ubicada en la localidad de Guadarrama (Madrid). Finalmente, en 1998 se estableció en Logroño (La Rioja) ya con su actual denominación.

El curso de formación tiene una duración de 500 horas lectivas y la formación está dividida en tres áreas: Jurídica, Técnico-policial y Materias Complementarias.

Cometidos fundamentales

La formación específica en los siguientes aspectos:

 Adiestramientos Especiales.
 Técnicas de Tiro.
 Protección de Personas.
 Control de Masas.
 Intervención Operativa.
 Operaciones en el exterior

Para el cumplimiento de estos cometidos el C.A.E. se articula en los siguientes departamentos:

 Técnicas Especiales.
 Técnicas de Tiro.
 Técnicas de Protección y Adaptación al medio.

Polígono de Experiencias para Fuerzas Especiales de la Guardia Civil (P.E.F.E.)

Las instalaciones constan también de un Polígono de Experiencias para Fuerzas Especiales de la Guardia Civil (P.E.F.E.) situado en las proximidades de la ciudad de Logroño (La Rioja), tiene una extensión de 32 hectáreas y se encuentra dividido en dos partes, un Centro de Adiestramientos y Experiencias (CAE) y un Campo de Prácticas (CP).

Se pretende que este polígono constituya un centro de instrucción, investigación y formación operativa con las siguientes misiones:

 Impartir los cursos que actualmente desarrolla el Centro de Adiestramientos Especiales de la Unidad de Acción Rural (UAR) y los que en su momento determine la Dirección General de la Guardia Civil.

 Impartir formación en materia de intervención policial operativa a personal de la Guardia Civil y de otras Fuerzas de Seguridad, tanto nacionales como extranjeras (prioritariamente de la Unión Europea).

 Proporcionar instalaciones para que unidades o núcleos de unidades, bien nacionales o principalmente de la UE, realicen prácticas en un escenario próximo al real; bien por su cuenta, o bien con apoyo del personal del PEFE.

 Preparar ejercicios conjuntos de coordinación y de investigación operativa, para unidades especiales nacionales y europeas y difundir todos los conocimientos adquiridos como consecuencia de sus experiencias, a las Fuerzas de Seguridad Nacionales y de los estados miembros de la UE, tanto en materia de intervención operativa como de lucha contra el terrorismo.

Enlaces externos

 http://www.guardiacivil.es/es/]

Guardia Civil (España)
Logroño
Instituciones de La Rioja (España)
España en 1979
España en 1980
España en 1998
Historia de la Guardia Civil (España)

Adiestramientos Especiales (Guardia Civil)


A bandeira mapuche é cada uma das bandeiras usadas como emblema e símbolo da Nação Mapuche e das comunidades e organizações mapuche no Chile e na Argentina. Existem várias bandeiras diferentes representando as comunidades e territórios mapuche.

Bandeira ancestral

Os primeiros registros sobre o uso de bandeiras do povo araucano datam das crônicas espanholas durante a Guerra de Arauco, o mais conhecido foi descrito no Canto XXI do poema épico La Araucana (1569). Lá, Alonso de Ercilla descreveu em uma de suas canções, a um guerreiro chamado Talcahuano, que habitava as terras próximas à atual cidade que leva seu nome, que foi seguido por tropas que usavam emblemas azuis, brancos e vermelhos. O traço mais característico da antiga bandeira araucana é o Guñelve (wünelfe em mapudungun) que é um símbolo da iconografia mapuche que pode ser descrito como um octagrama ou uma estrela de oito pontas. Representa o planeta Vênus, mas também foi erroneamente pensado como representando a casca-de-anta, que é considerada sagrada entre os mapuches. O guñelve, também chamado de "Estrela de Arauco", inspirou Bernardo O'Higgins na criação da atual bandeira do Chile.

No Chile

Em março de 1991, a organização mapuche chilena Aukiñ Wallmapu Ngulam, também conhecida como Conselho de Todas as Terras, fez um chamado para fazer a bandeira da nação mapuche. Cerca de 500 designs foram apresentados, dos quais um foi selecionado para a nação mapuche. A bandeira é chamada Wenufoye (em mapudungun: A Casca de Winter do Céu).

As cores e formas desta bandeira mapuche representam:

Amarelo ( ou ): renovação, símbolo do sol.
Azul (): vida, ordem, riqueza e universo. Em mapudungun, é também um adjetivo que pode ser traduzido como "sagrado" ou "espiritual".
Branco (): o símbolo de limpeza, cura e longevidade de sabedoria e prosperidade.
Vermelho (): força e poder, símbolo da história.
Green (): a terra ou natureza, sabedoria, fertilidade e poder de cura, símbolo do machi (xamã mapuche).
Cultrum ( ou ), um "tambor mapuche": Este é um instrumento de percussão para uso cerimonial e social. Tem uma superfície plana na qual está representada a superfície da Terra. Lá está desenhado o desenho circular da cosmovisão mapuche: o Meli Witran Mapu (os quatro pontos cardeais), e também o sol, a lua e as estrelas. Este é um símbolo do conhecimento do mundo.
Gemil (ngümin) Cruz escalonada ou estrela, semelhante ao Chakana ou Cruz Inca, ou losango com borda torcida: representa a arte do artesanato, a ciência e o conhecimento; símbolo do sistema de escrita.

Além do Wenufoye, existem cinco outras bandeiras que representam os diferentes territórios: Huenteche, Huilliche, Lafquenche, Nagche e Pehuenche.

Na Argentina

A bandeira do povo argentino tehuelche-mapuche (não confundida com o extinto povo tehuelche) foi criada em 1987 por Julio Antieco, e ratificada em 1991 pela 1ª Assembleia de Líderes e Comunidades Aborígenes em Trevelin. A província de Chubut declara este símbolo como "emblema oficial das comunidades indígenas da província" (Lei 4.072).

Suas cores e simbolismo são:
 Azul: o céu
 Branco: cor do "cavalo sagrado" (espírito mitológico)
 Amarelo: o sol
 Flecha (Kewpü): simboliza a guerra. —Quando o povo mapuche-tehuelche recuperar sua dignidade como nação nativa e a guerra terminar, esta flecha será removida—.

Ligações externas
Povo mapuche no Flags of the World.
História e imagens da bandeira mapuche
A bandeira mapuche-tehuelche

Bandeiras da Argentina
Bandeiras de povos indígenas
Cultura mapuche

Bandeira mapuche


Aderus pallidior é uma espécie de besouro da família Aderidae. A espécie foi descrita cientificamente por Manuel Martínez de la Escalera em 1922.

Distribuição geográfica
Habita em Bioko (Fernando Póo) (Guiné Equatorial).

Referências

pallidior
Fauna da Guiné Equatorial
Coleópteros descritos em 1922

Aderus palliditarsis


An Phaius borneensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johannes Jacobus Smith. An Phaius borneensis in nahilalakip ha genus nga Phaius, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Phaius

Phaius borneensis


Arnstein Rynning Arneberg (født 6. juli 1882 i Halden, død 9. juni 1961 i Biri) var en norsk arkitekt. Han var med til at tegne Oslo Rådhus og har udformet Sikkerhedsrådets mødesal i FN-bygningen i New York.

Han var søn af Mauritz Otto Edvard Arneberg og Hermine Nicoline Mathilde Rynning og bror til arkitekten Eilif Arneberg. Han var først gift med Aagot Kielland Skavlan (1888–1960), datter af litteraturhistorikeren Olaf Skavlan, og derefter med Eva Elisabeth Reimers (1901–1987).

Biografi
Arneberg var assistent hos arkitekten Alfred Christian Dahl i Oslo i årene 1898–1900. I årene 1899–1902 var han elev ved Den kongelige tegneskole i Oslo under Herman Schirmer. Han var assistent hos Ole Sverre i Oslo i 1900–1903 og derefter hos Gustaf Lindgren i Stockholm til 1906. I 1904-106 studerede han under professorer som Isak Gustaf Clason og Erik Lallerstedt på den Kungliga Tekniska Högskolan i Stockholm.

I 1906 etablerede Arneberg sin egen praksis i Oslo og fik derefter mange opgaver. Blandt de tidlige er Eidsvoll folkehøyskole (1908) i nordisk panelstil (revet ned i 1980), jernbanestationer på Dovrebanen (1912) og Den norske sømandskirke i Rotterdam (1914). Sammen med Magnus Poulsson vandt han arkitektkonkurrencen om Oslo Rådhus (1916–1918). Samme år vandt de også konkurrencen om Telegrafbygningen i Oslo (Kongens gate 21), der ved indvielsen i 1924 var Norges tredje største bygning. Arneberg stod også for den første fløj af Vikingeskibsmuseet på Bygdøy, der åbnede i 1926. I 1950 fik han til opgave at udforme Sikkerhedsrådets mødesal i FN-bygningen i New York.

Arneberg var en af de første modtagere af St. Hallvard-medaljen i 1956 og modtog Statens kunstnerlønn fra 1954. Han var kommandør med stjerne af St. Olavs Orden og modtog Kong Haakon VIIs jubilæumsmedalje samt Kong Haakon VIIs minnemedalje i guld. Han var kommandør af den svenske Nordstjerneordenen og var valgt som medlem af Kungliga Akademien för de fria konsterna.

Østfold Arkitektforenings arkitekturpris, Arnstein Arneberg pris, er opkaldt efter ham. Prisen blev uddelt første gang i 2008.

Udvalgte værker

Arnebergs arbejde omfattede mange villaer og kirker.

 Dagaliveien 27–29 (1909)
 Faunveien 5 (1910)
 Fjellveien 2, kaldet Karistua (1910)
 Mustadvillaen på Madserud allé (1911)
 Akershus landbruksskole, nu Hvam videregående skole (1911)
 Brandengen og Fjellheim skoler i Drammen (1913)
 President Harbitz' gate 18 (1914)
 Den norske sjømannskirken i Rotterdam, sammen med Magnus Poulsson (1914)
 Solør sorenskriverbolig (1915)
 Dombås Hotel (1915), brændt 19. maj 2007
 Admiral Børresens vei 4 (1915), senere ombygget til Oslo sjømannskirke ved Arneberg
 Tuengen allé 2 (1916), norsk stil
 Munkebakken på Lysaker (1916)
 Abbedisvingen 15 (1918)
 Frederik Stangs gate 22–24 (1916–1919), sammen med Erik Andersen
 Geitmyrsveien 45 (1919), ombygget for Cathinka Guldbergs Gamlehjem 1935
 Kirkegata 1c i Kristiansand (1920)
 Villaen Elsero, udført i gedigen nordisk nybarok 1918–1923, Arnstein Arnebergs vei 3, belønnet med arkitekturprisen Houens fonds diplom 1927
 Bygdøy allé 77, som fik Sundts premie i 1924
 Villa von der Lippe (1926) i Nedre Langgate i Tønsberg.
 Volda kirke (1929)
 Skaugum, hovedbygningen i kronprinsparrets residens (1932)
 Midtåsen i Sandefjord (1933–1934)
 Fiskum kirke (1940–1945)
 Restaurering af Kristiansand domkirke (1952)
 Interiøret i Uranienborg kirke (1930)
 Restaurering af Oslo Domkirke (1948–1950)
 Ombygning af Hamar domkirke (1952)
 Restaurering af Vang kirke, Hedmark (1954)
 Restaurering af Fredrikstad domkirke (1954)
 Restaurering af Ullensvang kirke i Hardanger (1958)
 Glemmen nye kirke (1949)
 Bjerkvik kirke (1955)
 Dale kirke (Vaksdal) (1956)
 Ullensaker kirke (1958) sammen med Per Solemslie
 Skjerstad kirke (1959)
 Park Hotell, Sandefjord (1959)
 Høyanger kirke (1960), sammen med Olav Platou
 Lognvik Fjellstue oprindeligt bygget som enebolig på Fornebu, men flyttet til Rauland i Vinje i 1969

Noter

Eksterne henvisninger

 Biografi
 Arkitekt for fattig og rik – omtale i Aftenposten

Arkitekter fra Norge
Kommandører med stjerne af Sankt Olavs Orden
Kommandører af Nordstjerneordenen
Medlemmer af Kungliga Akademien för de fria konsterna
Nordmænd i 1900-tallet

Arnstein Arneberg


Doğru akım (DA, DC (Direct Current) ya da sürekli akım) elektrik yüklerinin yüksek potansiyelden alçak olana doğru sabit olarak akmasıdır. Tipik olarak kablo gibi bir iletkende ya da yarı iletkenler ve yalıtkanlardan akabilir. Doğru akımda, elektrik yüklerinin aynı yönde akışı, doğru akımı alternatif akımdan ayırır.

Doğru akım zamanla kutbu değişmeyen akım türüdür.

Kullanım Alanları
Elektronik Cihazlar (Radyo, Televizyon, Bilgisayar) Elektrikli taşıtlar (Metro, Tramvay), DC elektrik motorları, Elektro-mıknatıslar, Telekomünikasyon sektörü vb.

Elde Edilme Yöntemleri
Pil, Akümülatör, Güneş Pili, Dinamo, Doğrultmaç devresi

Kaynakça

Elektrik akımı

Doğru akım


Vukan Nemanjić, kralj Duklje (1195. – 1207.) i veliki župan Raške (1202. – 1205./1207.),  katoličke vjeroispovijesti. Bio je prvorođeni sin Stefana Nemanje, ali je lišen raškog prijestolja, na koji je došao mlađi brat Stefan Nemanjić.

Otac mu je nakon osvajanja Duklje, dao tu oblast na upravu krajem 1180-ih. Duklja je u to doba bila katolička i Vukan je bio katolik. Neki znanstvenici smatraju da je Nemanja time pripremao Vukana za nasljednika prijestolja. Drugi smatraju da je to bila kompenzacija zbog lišavanja prijestolja.

Nakon smrti velikog župana Stefana Nemanje, Vukan je nakratko preuzeo vlast u Raškoj, uz pomoć Ugarske. Gubi mu se svaki trag 1207. godine.

Za njegove vladavine u Raškoj je nastalo Vukanovo evanđelje

Mladost i obitelj

Vukan Nemanjić je bio najstariji sin Stefana Nemanje, raškog velikog župana. Njegova mlađa braća su bili Stefan i Rastko (sveti Sava).

Vukan je imao tri sina: Đorđa, koji je živio u Ulcinju, Stefana koji je podigao samostan Moraču i Dmitra, redovnika Davida, koji je imao unuka kneza Vratka, oca knjeginje Milice.

Nemanjino osvajanje Duklje

Nemanja je tijekom 1180-ih godina osvajanjima uspio proširiti Rašku na područje tadašnje Duklje (današnja Crna Gora), Travunije (glavni grad Trebinje) i Huma. On je oko 1183. godine vojskom napao Duklju i tamošnjeg kneza Mihaila III. Vojislava iz vladarske dinastije Vojislavljevića. U tom izrazito surovom i razornom pohodu zauzeo je gradove Skadar, Svač, Ulcinj, Bar, Drivast, Risan i druge, dok je ostale poharao i opustošio:

Nakon što je osvojio Duklju, Nemanja se oko 1186. godine spominje kao vladar u Kotoru, u kojem je podigao svoj dvorac.

Otac mu je dao Duklju na upravu do 1190. godine.

Vukanova vladavina Dukljom

Zbog toga što se okoristio križaarskim napadima na Bizant, Nemanju je strogo kaznio Isak II. Anđeo. Početkom 1191. godine nametnut je mir prema kojem je Nemanja morao vratiti osvojene bizantske oblasti, i potpisati da ga nasljeđuje srednji sin Stefan, koji postaje bizantski zet i sevastokrator, a ne najstariji Vukan. Kada se Nemanja povukao s vlasti 25. ožujka 1195. godine, krunu je predao srednjem sinu Stefanu, koji postaje veliki župan Raške, a najstarijem sinu Vukanu je ostavio na upravu Duklju, Travuniju, Hvosno i Toplicu.

Vukan koji je bio guverner Duklje se ubrzo proglasio za kralja Duklje, što je bila ranija dukljanska titula Vojislavljevića. Rašani nisu imali kraljeva, već samo velikoga župana. Pretpostavlja se da je Vukan stekao naslov kralja tako što se oženio nekom princezom iz stare zetske kraljevske loze. U jednoj kotorskoj latinskoj ispravi iz 1197. godine navodi se naslov "gospodina našega Vukana, Duklje, Dalmacije, Travunije i Toplice slavnoga kralja." Vukan je sebe nazivao kraljem, a i rimski papa ga je nazivao tako. Moguće i da mu je poslao kraljevsku krunu. Bez obzira na to Vukan je i dalje priznavao očevu vrhovnu vlast.

Susjedna oblast Huma je 1198. godine pala pod vlast Ugarske, čime dolazi do zbližavanja Vukana i Andrije, ugarskog vojvode Hrvatske i Dalmacije U idućem razdoblju Vukan je radio s Ugarima protiv Dubrovnika i Bosne.

Vjernici Duklje i Bosne bili su pod nadležnošću Dubrovnika. Dubrovnik, koji je dopuštao lokalne bosanske običaje i slavenski jezik u bogoslužju, je optuživan za popustljivost. Početkom 1199. godine Vukan je uspio izboriti od pape, vjerojatno uz pomoć Ugarske i Splita, izuzimanje Bara iz dubrovačke nadležnosti. Vraćen je status Barske nadbiskupije, a barski biskup je ponovno postao nadbiskup Vukan je objavio obnovu nadbiskupije na crkvenom saboru u Baru u ljeto 1199. godine, kojem su prisustvovali biskupi iz Vukanovih zemalja, i papini legati. Ovaj sabor je trebao ojačati Katoličku crkvu u Vukanovim zemljama, i njegov utjecaj na vjerske poslove. Sabor je također imao zadatak pred papom Vukana predstaviti kao revnog katolika i osigurati papinu naklonost.

Te 1199. godine Vukan, kralj Dalmacije i Duklje, je pisao rimskom papi Inocentu III., osnivaču Inkvizicije, denuncirajući kao heretike bosanskog bana Kulina i njegovu sestru, udovicu kneza Miroslava. Vukan ga upozorava da se "u zemlji Bosni razvija hereza ne malih razmjera i to u tolikoj meri da je i sam ban Kulin, pošto je sa svojom ženom i svojom sestrom ... i s više svojih srodnika bio zaveden, preveo u ovu herezu više od deset tisuća kršćana". On obrazlaže da njihovo učenje, koje se toliko raširilo u Bosni, predstavlja ozbiljnu opasnost po interese rimske crkve. Stoga, zaključuje Vukan, jedini izlaz je da papa pošalje ugarskog kralja oružjem zatrti ovo krivovjerje. On napominje da su izaslanici pape kao sunce prosvijetlili njegovo kraljevstvo i da je sretan što je otkrio da je u srodstvu s papom. Vukanovi postupci se mogu objasniti time da je on imao neka posezanja za Bosnu, te da je računao kako će na ovaj način najlakše skršiti Kulina.

Borba za vlast u Raškoj

Nakon smrti Stefana Nemanje 1199. godine dolazi do sve otvorenije borbe za prijestolje u Raškoj između Vukana i Stefana.

Oko 1201. ili 1202. godine Stefan je otjerao s dvora svoju ženu, bizantsku princezu Jevdokiju, na veoma grub način, golu u samoj košulji. Kao razlog naveo je njenu nevjeru. Evdokija nije odmah otišla za Bizant, već se prvo zaputila u Vukana koji ju je lijepo primio i zatim otpravio za Drač, iz kojega je otputovala u Carigrad. Ovaj događaj Vukan je spretno iskoristio i osim što je Evdokiju primio s počastima uputio je Stefanu teške prijekore. Naime, Evdokija je bila dio mirovnog ugovora na osnovu kojeg je Stefan postao nasljednik umjesto Vukana.

Ubrzo izbijaju oružani sukobi između Vukana, kojem je pomagao hrvatsko-ugarski kralj Emerik, i Stefana, kojem je pomagao bugarski car Kalojan. Ugarska i Bugarska su tada bile u ratu. Sukob braće oko prijestolja nanio je golemu štetu Raškoj. Razaranja u građanskom ratu su bila strašna.

Vukanova vladavina Raškom

Početkom 1202. godine prvorođeni sin Vukan, uz pomoć Ugara, preuzima vlast u Raškoj, a Stefan bježi na područje Bugarske. Vukan je ubrzo potom proglašen velikim županom. Njegov službeni naslov je bio: "Veliki župan Vukan, vladar srpske zemlje, Zete, pomorskih gradova i područja Nišave". Međutim ugarski kralj je sebi uzeo naziv kralja Srbije što je stoljećima nadalje krasilo ugarski naslov. U zamjenu za pomoć Vukan je postao ugarski vazal, i morao je ući u rat s Bugarskim Carstvom kao ugarski saveznik. Taj rat je gotovo odmah krenuo loše po Srbiju.

U ljeto 1203. godine, Bugarska napada Vukanovu Srbiju, pustošeći zemlju i zaposjedujući istočne oblasti. Nije poznato je li Kalojan ratom pomagao Stefanu, ili je samo koristio prednost nestabilne situacije.  Kalojan je u pohodu protiv Raške osvojio Braničevo, Niš, Skoplje i Prizren, koje je Nemanja prethodno priključio Raškoj.

Početkom 1204. godine, rimski papa piše ugarskom kralju Emeriku o pripremama za Vukanovu krunidbu. Iste 1204. godine kralj Emerik umire. Nakon smrti kralja Emerika Ugarska se našla u unutarnjoj borbi za vlast tako da je Vukan ostao sam na bojnom polju protiv Bugarske. Iste 1204. godine, pada Carigrad, Bugari jačaju i zauzimaju zapad Bizantskog Carstva, Prizren, Skoplje, Ohrid.

Svrgavanje i smrt

Oko 1205. godine, Stefan, uz pomoć bugarskog cara Kalojana, preuzima vlast nad Raškom. Stefan tada zove Savu doći u Rašku i donijeti Nemanjine posmrtne ostatke. U pismu ga podsjeća na očevu volju da on vlada, tvrdeći da je Vukanova neposlušnost uzrok građanskoga rata. Stefan izvješćuje da je rat privremeno dobio, ali da Vukan još nije svladan, te mu je potrebna simbolična podrška:

Sava se odaziva Stefanovom pozivu i sa skupinom crnorizaca i Nemanjinim kostima žuri u Rašku. U zemlju stiže oko 1206. ili početkom 1207. godine,, podržati Stefana kojeg naziva "bogom izabranog" dok Vukana zove "velikim knezom". Vukan i Stefan su još uvijek bili u ratu, kada Sava dolazi s Nemanjinim tijelom. Stefan u Hvosnu upriličuje svečani doček Nemanjinih kostiju. Crkvena inačica priče glasi da su se Stefan i Vukan, baš tu nad kostima mrtvoga oca, konačno pomirili. No, izgleda da je dočeku prisustvovao samo Stefan, ali ne i Vukan, kojem se ubrzo gubi svaki trag, a nije nemoguće i da je uklonjen. Vukan se posljednji put spominje 12. travnja 1207. godine u jednom ugovoru između Dubrovnika i Kotora.

Od 1208. godine njegov sin Đorđe Nemanjić je novi kralj Zete.

Izvori

Vanjske poveznice

 Pismo Vukana Nemanjića rimskom papi, iz 1199. godine

Nemanjići

Vukan Nemanjić


Adria Oil je hrvatska tvrtka specijalizirana za opskrbu nafte i naftnih derivata. Prva benzinska postaja otvorena je 2003. godine na Malom Lošinju te je jedna od najvećih postaja na Jadranu koja ujedino opskrbljuje jahte i plovila.

Među prvima su u Hrvatskoj počeli prodavat goriva bez sumpora - EURO V norme. Od 2010. godine u ponudi Adria Oil-a su Eurodiesel i Eurosuper goriva G-POWER kvalitete. Ova goriva sadrže aditive koji vozilu pružaju dodatnu snagu, bolje ubrzanje, smanjuju potrošnju i poboljšavaju karakteristike sagorijevanja. Na svim benzinskim servisima smještene su posude za odvojeno prikupljanje zauljenog otpada, akumulatora i drugih vrsta otpada.

Lokacije benzinskih postaja Adria Oil-a u Hrvatskoj: Kerestinec, Mali Lošinj, Valbiska, Spinčići, Zamet, Kukuljanovo, Otočac, Martinkovec, Opatija, Senj, Ludbreg, Šibenik, Ivanec, Sveti Martin na Muri, Koprivnica, Čakovec, Zagreb, dvije u Slavonskom Brodu, Žminj, Čepin, Zadar, Zaglav, Viškovo, Makarska, Trpinja, Novi Varoš, Mala Subotica, Grubine, Proložac, Jastrebarsko i Staro Topolje.

Izvori

Hrvatske naftne i plinske tvrtke

Adria Oil


The following is a list of major characters in The Jetsons, an American animated comic science fiction sitcom produced by Hanna-Barbera Productions and first broadcast in prime-time on ABC as part of the 1962–63 United States network television schedule. Additional episodes were produced from 1985 to 1987 in syndication, with the same cast of characters.

The Jetsons family

George Jetson

George J. Jetson (voiced by George O'Hanlon in the TV series, Herb Duncan in The Jetsons: New Songs of the TV Family of the Future, Jeff Bergman since 1990, Wally Wingert in Harvey Birdman, Attorney at Law and an LG Electronics commercial) is a fictional character and the 40-year-old head of the Jetson family. He is the husband of Jane Jetson and the father of teenage daughter Judy and elementary school aged son Elroy.

George resides with his family in the Skypad Apartments in Orbit City, in a future with the trappings of science fantasy depictions of American life in the future, such as robot servants, flying saucer-like cars, and moving sidewalks. All the apartment buildings are set on giant poles, resembling Seattle's Space Needle; the ground is almost never seen, though in Jetsons: The Movie, it is suggested that the earth is extremely polluted, thus everyone lives in the sky.

When George was a kid, he had to fly through ten miles of asteroid storms to go to Orbit High School, where he was the star pitcher of its Spaceball team. At Orbit High School, he was labeled as an outsider and a geek. George is now an employee at Spacely Space Sprockets, a manufacturer of "sprockets" and other high tech equipment. His job title is "digital index operator." His boss is Cosmo G. Spacely, noted for being short in both height and temper. Spacely usually treats his employees (particularly George) in a rather tyrannical fashion. George's job primarily requires him to repeatedly push a single button (or on occasion a series of buttons) on a computer (named RUDI {Short for: Referential Universal Digital Indexer} in the 1980s series of Jetsons episodes). George complains of his heavy work load: pushing a button as many as five times for three hours, three days a week. Often, Mr. Spacely will fire George in a fit of anger, only to hire him back by the end of the same episode.

Physically, George is a rather slim man of average height with short red hair and a cartoonishly large nose. His personality is that of a well-meaning, caring father, but he is often befuddled and stressed out by the problems of both his work and family lives. As The Jetsons was partially based on the comic strip Blondie, George himself was probably based on that strip's lead character, Dagwood Bumstead. His wife Jane is voiced by Penny Singleton who played the movie version of Blondie in the 1930s to 1950s.

George's most famous catchphrase is "Jane! Stop this crazy thing!" seen at the end credits of the 1960s Jetsons episodes, but is also known for frequently uttering the phrase "Hooba-dooba-dooba!" to express wonder or astonishment (probably inspired by Fred Flintstone's similar-sounding "Yabba Dabba Doo!!").

O'Hanlon was known for his portrayal of everyman characters in film and television. O'Hanlon once said of his character: "George Jetson is an average man. He has trouble with his boss, he has problems with his kids, and so on. The only difference is that he lives in the next century." O'Hanlon last did the voice for George Jetson in Jetsons: The Movie, which was released posthumously.

In the Harvey Birdman, Attorney at Law episode "Back to the Present", George leads the Jetsons in returning to Earth to sue the planet for causing global warming.

George Jetson also appeared in a cameo appearance on The Powerpuff Girls episode "Mime for a Change".

In The Jetsons & WWE: Robo-WrestleMania!, George Jetson is assigned by Mr. Spacely to supervise a project that involves robots drilling through the surface of the Earth.

George Jetson also appears at the Cedar Fair Entertainment Company and formerly Universal Studios Florida as a meetable character seen in 1996 video called "Kids for Character".

He also appears on Kanye West's music video "Heartless". He is also seen along with his family, Rosie, and Mr. Spacely in a MetLife commercial that aired in 2012.

The inspiration for George's name sake (aside from its voice actor) is believed to be a tribute to the prolific Danish designer, Georg Jensen, who defined modern design in the early and mid twentieth century.

Jane Jetson
Jane Jetson (voiced by Penny Singleton in the TV series, Rose Mary Jun in The Jetsons: New Songs of the TV Family of the Future, B. J. Baker (singing voice), Jo Hayden in Flintstones/Jetsons: Timewarp, Lauri Fraser in The Jetsons: The Best Son, Diane Michelle in Harvey Birdman, Attorney at Law, Grey DeLisle in The Jetsons & WWE: Robo-WrestleMania!; 2017–present, Andi Gibson in an LG Electronics commercial) is George's 33-year-old wife, mother of their two children, and a homemaker. Because she is so much younger than George she would have been only 18 at the time of Judy's birth. Jane is obsessed with fashion and new gadgetry. Her favorite store is Mooning Dales. She is also a dutiful wife who always tries to make life as pleasant as possible for her family. Although she is usually pleasant natured, she is quite protective of her family and she can be angered whenever they are threatened. She is also unafraid to stand up to Mr. Spacely, especially when he antagonizes her family and her husband.

Outside of the home, she is a member of the Galaxy Women Historical Society and is a fan of Leonardo de Venus and Picasso Pia. Although this wife of the future has both a robot maid and automated apartment appliances, even pushing buttons for housework gets to be too much for her and she has to take a vacation ("Dude Planet"). A running gag is that she has terrible driving skills, turning her driving instructor, and her husband into nervous wrecks ("The Space Car" and "Jane's Driving Lesson").

Jane appears, with Wilma Flintstone and Velma Dinkley, in a commercial for Dove shampoo. She even appears on Kanye West's music video "Heartless". In one episode of Animaniacs, a female space alien resembling Jane appears twice; once as a receptionist, and then again when a male alien trapped on a treadmill calls out the famous catchphrase "Jane! Stop this crazy thing!" where she comes to his aid.

She was included in Yahoo!'s Top 10 TV Moms from Six Decades of Television.

Judy Jetson

Judy Jetson (voiced by Janet Waldo in the TV series, Rose Mary Jun in The Jetsons: New Songs of the TV Family of the Future, B.J. Ward in Rockin' with Judy Jetson (singing voice), Tiffany Darwish in the film,Eder, Bruce "Janet Waldo" (Allmovie biography) Danica McKellar in The Jetsons & WWE: Robo-WrestleMania!, 2017–present) is the daughter of George and Jane Jetson who acts just like a typical teenage girl only with more futuristic tastes. In Season 1 Episode 1 of the original series, it is revealed that Judy is 15 years old, by her mother Jane Jetson.

Despite Judy still keeping modern-day "teenage girl" likes and dislikes, such as seemingly never-ending conversations on the telephone and shopping for futuristic outfits, she does not live exactly like a modern teenager. For example, she enjoys taking advantage of the many technology gadgets at her grasp such as controllable zero-gravity switches (made for accomplishing popular dance moves of the show's time or for other uses). She also gives a summary of how her day went including her problems to a floating robotic diary, appropriately named, "DiDi" (voiced by Selma Diamond later by Brenda Vaccaro).

Judy is also very fond of a rock singer named Jet Screamer, whom George despises at first until Judy wins a date with him as the grand prize in a songwriting contest. George had secretly switched Judy's song with her younger brother Elroy's secret code, hoping to sabotage her entry, but she won nonetheless. When George accompanies Judy on the date in an attempt to call it off, he instead winds up playing drums during a live performance of the song and soon develops a liking for Jet and his music.

Judy is depicted wearing a deep pinkish-purple, futuristic slight crop top outfit and, like a few other Hanna-Barbera cartoon characters (such as Bamm-Bamm Rubble from The Flintstones and some background characters in various cartoons) has white hair that is colored to resemble platinum blonde or bleached blonde hair, which she wears in a ponytail on top of her head. She attends Orbit High School, which her father had also attended.

Judy went unvoiced in her appearance in Harvey Birdman, Attorney at Law, due to the fact a voice actress could not be secured for her (Waldo by this point was in her 80s and retired from voice acting).

Elroy Jetson
Elroy Jetson (voiced by Daws Butler in the TV series, Herb Duncan in The Jetsons: New Songs of the TV Family of the Future, Billy West in a WBCN commercial, Patric Zimmerman in the film and Cartoon Network bumpers, Jeff Bergman in two RadioShack commercials, The Jetsons: Father & Son Day and The Jetsons: The Best Son, Tom Kenny in Harvey Birdman, Attorney at Law, and a Cartoon Network bumper, and Trevor Devall in The Jetsons & WWE: Robo-WrestleMania!, 2017–present) is a -year-old (self-reported in the first episode) boy who is the younger of the two children in the Jetson family. He is highly intelligent and an expert in all space sciences. Elroy attends Little Dipper School, where he studies space history, astrophysics and star geometry. He is a mild-mannered and good child.

Jetson family household
Astro
Astro (voiced by Don Messick in the TV series, Daws Butler in The Jetsons in First Family On The Moon, Scott Innes in several RadioShack commercials, Wally Wingert in Harvey Birdman, Attorney at Law and an LG Electronics commercial, Jeff Bergman in a Tums commercial, Frank Welker in The Jetsons & WWE: Robo-WrestleMania, 2017–present) is the Jetson family's Great Dane. He was designed by Iwao Takamoto, and originally voiced by Don Messick. Despite the stress he tends to cause him, George often regards Astro as his genuine best friend. Astro, despite being clumsy and dim-witted, was very loyal (to a fault) to the Jetsons, particularly George and Elroy. A GMO he was more advanced than present-day dogs, in that he had a rudimentary grasp of the English language. In a recurring gag, while George is walking Astro on a gravity-suspended treadmill, Astro begins chasing a cat that stumbles onto it, eventually forcing it to go at speeds too fast for George to keep up with, trapping him. This led to George's trademark phrase "Jane! Stop this crazy thing!".

Don Messick would usually give Astro a speech pattern involving replacing the first letter of any word with an R, such as "I love you, George" becoming "I ruv roo, Reorge". Astro is similar to Scooby-Doo in the cartoon Scooby-Doo, Where Are You!; which was also voiced by Messick (of the two voices, Astro's was slightly higher and raspier than Scooby's).

Astro was introduced in the season one episode, "The Coming of Astro". When Jane, Judy, and Elroy proposed keeping him to George, he was against it, claiming an apartment is no place for a dog. In an effort to make his family happy, he gets an electronic dog, 'Lectronimo. Through mishaps, 'Lectronimo fails to catch a burglar whom Astro inadvertently stops. The family gives 'Lectronimo to the police and keeps Astro. In Season 1, Episode 16, a millionaire named J.P. Gottrockets shows up and claims to be Astro's original owner and his original name was Tralfaz. Astro had no memory of his past life with the millionaire, but understood why he ran away, with Elroy rescuing him from the dog catcher - he didn't want wealth and privilege, he wanted a real family. After seeing how much he loved the Jetsons, Gottrockets gives Astro back to them. Despite this, Astro makes an appearance in the ending credits prior to the episode. Astro makes five cameo appearances as a portrait in the music video for the 2008 Kanye West song "Heartless", which takes place in West's actual apartment den. Astro was also in 11 episodes of a 1981 spin-off called Astro and the Space Mutts.

Rosie

Rosie (voiced by Jean Vander Pyl in the TV series, Ann Thomas in The Jetsons: New Songs of the TV Family of the Future, Jeff Bergman in Flintstones/Jetsons: Timewarp, Grey DeLisle in an AT&T commercial, Tress MacNeille in The Jetsons & WWE: Robo-WrestleMania!, 2008–present) is the Jetson family's robotic maid and housekeeper. Rosie is depicted as wearing a frilly apron, and was often seen using a separate vacuum cleaner. Her torso is mounted atop a single leg and she rolls about on a set of caster wheels. She frequently calls George Jetson "Mr. J" in a Brooklyn accent (a nod to the character of Hazel the maid on the TV sitcom Hazel calling her boss "Mr. B.").  In seasons 1 and 3 her name is spelled as Rosey on the episode title cards.

Rosie was an old demonstrator model hired by the Jetson family from U-Rent a Maid. The series' first episode, "Rosey the Robot", gives her model number as XB-500. She was in fact outdated when introduced, and her obsolescence was the focus of several episodes focused on her. In one episode, Rosie became depressed because she had never seen her "mother" [a prototype]. George cheered her up when he found a set of prototype plans of the (First) Rosie robot. In the episode "Rosie's Boyfriend", we learn she has a boyfriend, the robot Mac, a helper for Henry Orbit. Rosie clearly cares a great deal for Mac, but is obviously the more intelligent between them, often chiding him for his childish behavior.

She was spoofed in the Futurama movie Bender's Game, with a robot that looked like her saying "Everything must be clean. Very clean. That's why the dog had to die. He was a dirty dog. Also that boy Elroy. Dirty. Dirty." She was voiced by Tress MacNeille in this parody.

In 2017, a Jetsons comic was published by DC Comics. In it, Rosie is re-imagined as George's mother who was placed in a robotic body by Nexlyfe. She only informed Judy that she was going through with the procedure prior to it.

Orbitty
Orbitty (voiced by Frank Welker in the TV series, Diane Michelle in Harvey Birdman, Attorney at Law) is the 2nd pet of the Jetson family. Orbitty is an alien with springlike legs and suction-cup feet. He has the ability to express his emotions by changing color. He is also excellent in fixing and repairing things. This character was introduced in the 1980s version of the series, but didn't appear in the third season (aside from one cameo) or any of the movies that came after it.

Other characters
Mr. Spacely

Cosmo G. Spacely (voiced by Mel Blanc in the TV series, Daws Butler in The Jetsons in First Family On The Moon, Billy West in a WBCN commercial, Frank Welker as a teenager in The Jetsons Christmas Carol, Jeff Bergman since 1990, and Greg Burson in Bloopers of the Cartoon Stars (1997)) is George's moneygrubbing and arrogant boss.

Spacely is president and owner of Spacely Space Sprockets, where George Jetson works. He frequently yells at George for perceived poor work performance, or just when he feels like it. A typical videophone call from Spacely starts with him yelling "JETSON!!!" He attempts to fire George for the slightest offense, though Spacely gives George his job back at the end of the episode or the beginning of the next episode. Though money is often the sole objective of his life, Spacely is not completely heartless, and will at times empathize or go out of his way to genuinely help George (albeit rarely). Spacely also often finds excuses to get involved in George's personal life, with the same vindictive peril for George Jetson's job in the event of mishap.

He appears as an antihero in the TV series.

Mrs. Spacely
Mrs. Petunia Spacely (voiced by Jean Vander Pyl) is Mr. Spacely's wife whom he loves, but lives in constant fear of. In episode 1 of season 1, Mr. Spacely calls her by the name Stella.

Arthur Spacely
Arthur Spacely (voiced by Dick Beals in earlier episodes, Catherine Thompson in season 3) is Mr. Spacely's son who is extremely snobbish and is a rival to Elroy.

Orwell Spacely
Orwell Spacely (voiced by Howard Morris) is Mr. Spacely's nephew. He is an inventor and works at his uncle's factory, where he is constantly inventing things to help his uncle Cosmo out. Orwell once invented a spot remover spray that turned George Invisible. He also clones George Jetson on one occasion.

R.U.D.I.
R.U.D.I. (voiced by Don Messick) is George's work computer as well as his best friend in the workplace. R.U.D.I. is sentient, free thinking and openly fond of George, recognizing his value as an employee and friend. His name is an acronym for Referential Universal Digital Indexer. He has a human personality and is a member of the Society Preventing Cruelty to Humans. Though capable and loyal, R.U.D.I. is implied to be antiquated technology, as George mentions his model is no longer made.

In the episode "Family Fallout", the Jetsons are up against the Spacelys on a game show. The last question to come up was "what does R.U.D.I. stand for?" George's response was Referential Universal Differential Indexer – this was accepted by the game show host as the correct answer, even though earlier episodes had it as Digital instead of Differential.

Mr. Cogswell
Mr. Cogswell (voiced by Daws Butler in the TV series) is Spacely's big competitor. He owns Cogswell's Cosmic Cogs company and causes a lot of trouble for Spacely and George. To a lesser extent, Cogswell is another of the series' antagonists. He and Spacely are always finding ways to bring each other's businesses down. Cogswell has often tried to steal Spacely's ideas and make them his own to gain an advantage (only for it to backfire on both bosses). Just like Spacely, he is also cheap and greedy and not above firing his employees when any little thing goes wrong. Mr. Cogswell's first name of "Spencer" is revealed in the season 2 of The Jetsons.

He bears something of a resemblance to Fred Flintstone's boss Mr. Slate.

Harlan
Harlan (voiced by Howard Morris) is Mr. Cogswell's sycophant right-hand man. His name may be a nod to science-fiction writer Harlan Ellison.

Sentro
Sentro is a robotic dog used by Mr. Cogswell.

In his first appearance in "Solar Snoops", Sentro was operated by the Galactic Sneak where he and Cogswell controlled Sentro into stealing the prototype Microchip Cookie that Mr. Spacely was working on where Sentro posed as a security guard dog that was delivered to Mr. Spacely.

In The Jetsons Meet the Flintstones, Sentro is used again by Mr. Cogswell to steal the information about the prehistoric car that Mr. Spacely plans to market. Sentro is thwarted by both the Flintstones and the Jetsons.

Sentro later appeared as a boss in the video game The Jetsons: Cogswell's Caper.

Henry Orbit
Henry Orbit (voiced by Daws Butler) is the apartment building superintendent of the Skypad Apartments. He has an assistant robot M.A.C.C. who is also dating Rosie the Jetson's housekeeper robot. Henry is known for giving George advice and is a part-time inventor, although both more often than not tend to backfire on him.

M.A.C.C.
M.A.C.C. (voiced by Don Messick) is the robotic assistant of Henry Orbit who started dating Rosie after Elroy figured out that they fell in love.

Montague Jetson
Montague Jetson (voiced by Howard Morris) is the 110-year-old grandfather of George Jetson and the great-grandfather of Elroy and Judy.

Marcia Van Marsdale
Marcia Van Marsdale (voiced by Catherine Thompson) is Judy's high school rival. Marcia is a snobbish girl who tries to outdo Judy, be it by trying to get a boy that Judy fancies or beating Judy and her father at the Father-Daughter Dance.

Uniblab
Uniblab (voiced by Don Messick) is George's mortal enemy, an obnoxious robot who was also his supervisor at work. Appeared in "Uniblab", he becomes George's supervisor and exposes information that caused Mr. Spacely to fire George. Thanks to the meddling of George and Henry, Uniblab went haywire and Mr. Spacely threw Uniblab out. Henry later hired Uniblab only for George to throw Uniblab out. In "G.I. Jetson", Uniblab becomes the Sergeant of George's platoon. General Missile stated that "Cost the government millions ... enough for two officers' clubs". George and Henry swapped out his A/C pack with a D/C pack which caused Uniblab to malfunction.

Uniblab later appeared in the 1980s episode, "Wedding Bells for Rosey", where he reveals to Rosie that the new "B.E.B.O.P." law enforcement was a ruse. Uniblab later made a cameo in "The Jetsons Christmas Carol" attending an office Christmas party at Spacely Sprockets before Mr. Spacely put an end to it and ordered everybody to get back to work.

His name is a pun of UNIVAC.

Di-Di
Di-Di (voiced by Selma Diamond in "Di-Di's Birthday Surprise", Brenda Vaccaro in "9 to 5 to 9" and The Jetsons Meet the Flintstones) is Judy's interactive digital diary.

Miss Galaxy
Miss Galaxy (voiced by Jean Vander Pyl) is a secretary at Spacely Sprockets.

Miss Brainmocker
Miss Brainmocker (voiced by Janet Waldo) is a Elroy's robot teacher at Little Dipper School.

References

Further reading
 Hanna-Barbera Cartoons'', by Michael Mallory, 1998, published by Hugh Lauter Levin Associates, Inc., distributed by Publishers Group West.

External links
 The Jetsons at Toonopedia

characters
Hanna-Barbera characters
Television characters introduced in 1962
Lists of characters in American television animation
Lists of animated science fiction television characters
Lists of American sitcom television characters

List of The Jetsons characters