Bigelow Expandable Activity Module (BEAM) modul je svemirske stanice na napuhavanje iz Bigelow Aerospacea koji je od travnja 2016. i barem do 2028. spojen na Međunarodnu svemirsku postaju (ISS). Bigelow Aerospace je planirao izgraditi drugi BEAM modul koji će služiti kao zračna komora za Bigelow Commercial Space Station.

Dimenzije
U pakiranju, BEAM je imao duljinu od 2,16 m i 2,36 m promjera, što rezultira volumenom od oko 3,6 m³. Nakon postavljanja ima duljinu od 4,01 m i 3.23 m promjera. Time je volumen povećan na 4,5 puta, tj. 16m³.  BEAM ima masu 1360 kg. Unutar modula ugrađeno je osam spremnika komprimiranog zraka i senzori. Između ostalog, trebali bi izmjeriti zračenje koje bi moglo utjecati na osobu unutra.

Misija
Modul je lansiran 8. travanja 2016. u 20:43:31 ( UTC ) s misijom CRS-8 u dekompresiranom dijelu svemirskog teretnog broda Dragon za ISS,  nakon što je početak prvotno planiran za kolovoz 2015. Modul je prebačen na stražnji dio modula Tranquility koristeći Grabber u travnju 2016.

Dana 28. svibnja 2016., nakon neuspjelog pokušaja dan ranije, modul se ponovno počeo napuhavati. Cijeli proces trajao je oko sedam sati, tijekom kojih je američki astronaut Jeffrey Williams otvorio ventile osam ugrađenih spremnika zraka za kratke nalete zraka.  U međuvremenu, modul je dobio vremena da se proširi kako bi se izbjegla oštećenja. Sve u svemu, Williams je otvorio ventile 25 puta za ukupno vrijeme od 2 minuta i 27 sekundi. Modul je u 20:10h postigao punu veličinu. Desetak minuta kasnije, tlak u modulu dodatno je povećan kako bi odgovarao tlaku u postaji.

U tjednima koji su uslijedili, modul je provjeren na curenje i provjeren je njegov strukturni integritet. Dana 6. lipnja 2016 Jeff Williams je prvi put ušao u BEAM zajedno sa svojim ruskim kolegom Olegom Skripochkom kako bi uzeli uzorke zraka i podatke sa senzora.  Iz sigurnosnih razloga, otvor za povezivanje s ostatkom svemirske stanice ostao je zatvoren većinu vremena. Otvoren je tek kada su astronauti izvodili testove u modulu.

BEAM je testiran na ISS-u oko dvije godine, s ciljem da se, među ostalim, razjasni hoće li ljudi biti adekvatno zaštićeni od zračenja i ekstremnih temperaturnih fluktuacija u svemiru, kao i od svemirskog otpada koji leti okolo. Izvorni plan je bio odvojiti modul i ostaviti ga da izgori u zemljinoj atmosferi. Međutim, nakon prve uspješne godine testiranja bez ikakvog gubitka tlaka, donesena je odluka da se ostavi na ISS-u barem do 2020. godine. Osim toga, postavljeni su nosači za korištenje prostorije kao skladišta. Godine 2019. NASA je produžila ugovor s tvrtkom Bigelow do 2022. i certificirala modul - koji je sada važan dio ISS-a kao skladišni pogon - za moguću upotrebu do 2028.  To je zauzvrat angažiralo bivšeg podizvođača Bigelow (ATA Engineering) za buduće održavanje ("usluge inženjerske podrške") za 250 000 USD.

Izvori

Vanjske poveznice
 Bigelow: Bigelow proširivi modul aktivnosti (BEAM )
 NASA: Bigelow Expandable Activity Module (BEAM )
 BEAM infografika

NASA
Stranice s nepregledanim prijevodima

Bigelow Expandable Activity Module


Omul cu o mie de ochi este un film românesc din 2001 regizat de Alexandru Solomon. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Ioana Abur, Tomi Cristin.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 2001 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2001
Filme regizate de Alexandru Solomon
Filme documentare românești

Omul cu o mie de ochi


By the Skin and the Teeth, Prison Break dizisinin onbeşinci bölümüdür. İlk gösterimi  27 Mart, 2006 tarihinde Amerikan Fox kanalında olmuştur. Türkiye'de 24 Ağustos, 2006 tarihinde CNBC-e kanalında ilk olarak gösterilmiştir. Bölüm yazarı Nick Santora, yönetmeni ise Kevin Hooks 'dır.

Bölüm Özeti
Lincoln'nün infazı planlandığı gibi gitmez; elektirikli sandalyeye bağlanır ve her şey hazırdır, fakat müdür yargıçtan Lincoln'nün dosyasında değişiklik olduğu gerekçesiyle infazın iki hafta ertelendiği haberini alır. Birisi yargıçın ofisine otopsi raporunu gönderir, sözde Lincoln'nün öldürdüğü
Terrence Steadman'ın cesedi tekrar incelenmek için mezardan çıkarılacaktır. İki ayrı otopsi raporu vardı birinde apandisinin sağlam olduğu belirtilmiş diğerinde ise apandisinin alındığı belirtilmiş.

Bu çelişki yüzünden yargıç cesedin tekrar incelenmesini istedi. İncelemede Terrence Steadman'nın
diş kayıtlarından yararlanılacak, mezardan çıkan dişlerle karşılaştırılacak. İnceleme sonunda Terrence Steadman'nın dişleriyle uyumlu olduğu öğrenildi.

İnfaz başlamadan önce Lincoln izleyicilerin arasında babasını görür gibi olur. Başkasıyla karıştırmıştı ya da gerçektan babasını görmüştü. Lincoln müdüre izleme odasında kimlerin olduğunu sorar. Müdür "Headline Press'den William Prall" olduğunu söyler. Lincoln sonra rüyasında Prall ismini hatırlar babasının en sevdiği bezbol oyuncusunun adıydı ve izleme odasındaki adamın babası olduğunu anlar.

Şimdi süre iki hafta uzamıştı, Michael kaçış planının tekrar gözden geçirebilirdi. Bu sefer takım psikiyatri koğuşunu kullanmalıydı. Planın en büyük kusuru yola yukarıdan devam etmeleri gerekiyordu.
Bu tehlikeyi göze alırlar. Ne olursa olsun, Michael, hücre arkadaşının kuzeninden bir gardiyan üniforması almalıydı, O çamaşırhanede çalışıyordu, bu kıyafetle geceleyin boruların araştırmak için
keşif yapacaktı.

Michael boruların keşfinden geri dönerken, yakınından geçen bir gardiyandan saklanmak için arkasına doğru yaslandı ve sırtı sıcak su borularından birine değdi ve sırtının bir bölümü yandı. Bu sürede hiç sesini çıkaramadı ve şimdi üniformada bir delik vardı. Hücresine geri döndü ve Sucre'yi üniformayı çıkartması için zorladı. Michael ağrısından bayıldı. Müdür Sucre'ye Michael'ın sırtının nasıl yandığını sorar, Sara'da Michael'dan sırtının nasıl yandığını öğremeye çalışmaktadır. Fakat herikiside bu soruya cevap vermez.

Ajan Kellerman ve Brinker yargıcın ofisinin etrafındaki güvenlik kamerası kayıtlarını incelemektedir.
Bilinmeyen adamın kim olduğunu öğrenmeye çalışmaktadırlar. Adam kendini mükemmel bir biçimde kameralardan saklamaktadır, adamın yüzü yargıcın kapısından yansır. Brinker adamı tanır.

Bölümün sonuna doğru Dr. Tancredi hemşire Katie'ye Michael'ın vücudundan operasyonla çıkardığı
kumaş parçasını gösterir ve bunun gardiyan üniformasından geldiğini anlar. Michael hücresine geri döner, aynadan dövmesinin yanan bölümüne bakar. Psikiyatri koğusundan geçerken kullanacakları yolu gösteren bölüm silinmişti, kaçış tehlikedeydi.

Dış bağlantılar
 Sezon 1 Bölüm 15 - Fox

Büyük Kaçış bölümleri

By the Skin and the Teeth (Büyük Kaçış bölümü)


Acer truncatum er lauftré af ættkvísl hlyna (Acer) sem er frá Norður-Kína (Gansu, Hebei, Henan, Jiangsu, Jilin, Liaoning, Innri Mongólíu, Shaanxi, Shandong, Shanxi) og Kóreuskaga. Hann getur orðið um 10 m hár.

Tilvísanir

Hlynir

Acer truncatum


الدوري الإيطالي لكرة القدم 2000–01  هو موسم من الدوري الإيطالي الدرجة الأولى. أقيم خلال الفترة 1 أكتوبر 2000، وحتى 17 يونيو 2001، وفاز فيه نادي روما.

الترتيب

1شارك بريشيا في كأس إنترتوتو بعدما اعتذر أتالانتا عن المشاركة

2شارك فيورنتينا في كأس الاتحاد الأوروبي على اعتبار أن بطل كأس إيطاليا

3 ضمن نادي ليتشي البقاء في الدوري الدرجة الأولى بفارق الأهداف

النتائج

تصفيات الهبوط

 هبط نادي نادي ريجينا إلى دوري الدرجة الثانية

مراجع

دوريات كرة قدم أوروبية في 2000–01
دوريات كرة قدم إيطالية في 2000-01
مواسم الدوري الإيطالي

الدوري الإيطالي 2000–01


Die Konica Cup 1987 im Badminton fand vom 18. bis zum 22. Februar 1987 in Singapur statt. Es war die erste Auflage dieser Veranstaltung. Die vollständige Bezeichnung der Veranstaltung war Konica Cup – The Invitational Asian Badminton Championships.

Sieger und Platzierte

Spiel um Platz 3

Finalergebnisse

Weblinks
 http://newspapers.nl.sg/Digitised/Article.aspx?articleid=straitstimes1987022.214.171.124

1987
Badminton 1987

Konica Cup 1987


El pez cuchillo (Eigenmannia virescens) es una especie de pez eléctrico sudamericano de agua dulce de la familia Sternopygidae. Se comercializa como pez de acuario.

Descripción
Pez de cuerpo alargado y comprimido de entre 13 y 15 cm de largo. La cola está representada por un apéndice óseo-cartilaginoso. Sobre el cuerpo presenta líneas negras que corren por la parte inferior de los costados, siendo la línea más intensa la que corre sobre la aleta anal. La coloración es pardo verdosa transparente siendo la porción ventral más clara.

Morfológicamente la característica más distintiva de todas las especies de la familia es la de presentar los husos de la serie infraorbitaria bien desarrollados y el poseer dientes diminutos del tipo villiforme en ambas mandíbulas.

Distribución
Especie amplia distribución en los ríos de Sur América. Su rango de distribución abarca desde la cuenca del río Magdalena en Colombia hasta el río de La Plata en Argentina incluyendo Perú, Bolivia, Paraguay, Uruguay, Brasil, Venezuela Guyana y Surinam.

Referencias

Enlaces externos

 ZipcodeZoo.com: Eigenmannia virescens (Glass Headstander)
 Fonacit: Atlas peces de agua dulce de Venezuela: Eigenmannia virescens
 Aquatic Community: Glass Knife Fish - Eigenmannia virescens

virescens
Peces de América del Sur

Eigenmannia virescens


Agrilus intrusus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Kerremans, em 1914.

Referências

intrusus

Agrilus intrusus


Gheorghe V. Alexa (n. 25 octombrie 1891, satul Vutcani, județul Vaslui - d.  30 septembrie 1985, Iași) a fost un chimist român, profesor al Universității din Iași. Este autorul primului tratat de tăbăcărie din România.
Gheorghe Alexa a încetat din viață la data de 30 septembrie 1985 și a fost înmormântat la Cimitirul Eternitatea din Iași.

Legături externe
 http://www.ziarulevenimentul.ro/stiri-2/Casa%20si%20gradina/chimistul-gheorghe-v-alexa--304051.html

Nașteri în 1891
Decese în 1985
Chimiști români

Gheorghe Alexa


مملكة سليمان (بالفارسية: ملک سلیمان) هي سلسلة أفلام دينية تاريخية إيرانية  من إنتاج مجتبى فرافارده وإخراج شهريار بحراني الذي أخرج سابقا فيلم مريم المقدسة . كان من المقرر إطلاق فيلم مملكة سليمان دوليًا في نوفمبر 2010 بعد عرضه في إيران ، ولكن نظرًا لبعض الأمور الفنية ، فقد تم تأجيل إصداره العالمي. يحكي الفيلم قصة حياة النبي سليمان ملك بني إسرائيل. وهي تستند في الغالب إلى الروايات الإسلامية عن حياة سليمان النبوية المستخرجة من القرآن ولكنها تعتمد أيضًا على أوجه التشابه الموجودة في بعض النصوص اليهودية.

القصة

الجزء الأول
من الفيلم حياة النبي سليمان والذي يلفظ اسمه بالعبري "شلومو" ويترجم إلى "سِلمّي" الماخوذة من كلمة شالوم أي السلام.. في مدينة القدس (اورشليم) التي ولد فيها، وكان آخر ملوك وحكام بني إسرائيل قبل أن ينقسم اليهود إلى قسمين، لذا كان صاحب ثروة وسلطة ونفوذ امتد حتى جنوب اليمن، كما عرف عن النبي سليمان حكمته واحكامه العادلة، ويدحض الفيلم وبالروايات المستندة على النصوص الإسلامية وأيضا الكتب المقدسة لدى اليهود فكرة بناء هيكل سليمان في نفس المكان الذي يوجد به المسجد الأقصى حالياً.. كما يتناول الفيلم أيضاً معجزات النبي سليمان ومواقفه مع الجن والحيوانات.. حيث عرف عن النبي سليمان قدرته العجيبة في فهم لغة الطيور والحشرات والتخاطب معها ومعرفته بخبايا الأمور في العالم بفضل من الله، وهذا ما أبدع مخرج الفيلم في عرضه

الجزء الثاني
من هذا العمل قصة النبي سليمان عليه السلام
 مع بلقيس ملكة سبأ ويستعرض بشكل فني متقن مختلف الأحداث التي اعقبت ذلك..

طاقم التمثيل

انظر أيضًا
 قائمة الأفلام والمسلسلات الإسلامية

مراجع

وصلات خارجية

 موقع المشاهدين
 موقع الإلكتروني لفيلم
 موقع الاستودیو کاریزبارسه

أفلام إنتاج 2009
أفلام إنتاج 2010
أفلام إيرانية
أفلام باللغة الفارسية
أفلام تاريخية إيرانية
أفلام تقع أحداثها في القدس
أفلام تقع أحداثها في القرن 10 قبل الميلاد
أفلام دراما إيرانية
أفلام عن الإسلام
أفلام عن الملك سليمان
أفلام مبنية على القرآن
أفلام مقتبسة من التناخ
سلاسل أفلام
سليمان

مملكة سليمان (فيلم)


|}

Die Parkeisenbahn Saarbrücken ist die Parkeisenbahn in der Spurweite 600 mm im Deutsch-Französischen Garten (DFG) in Saarbrücken. Sie wird dort auch als Kleinbahn bezeichnet.

Geschichte
Der Deutsch-Französischen Garten wurde von deutschen und französischen Gartenarchitekten gemeinsam konzipiert. Er sollte als Symbol für die angestrebte Freundschaft zwischen Frankreich und Deutschland verstanden werden. Am 23. April 1960 wurde diese erste und einzige "Deutsch-Französische Gartenschau" von dem damaligen deutschen Bundeskanzler Konrad Adenauer und dem französischen Premierminister Michel Debré eröffnet. Zugleich fand 1960 keine (weitere) Bundesgartenschau statt. Die Ausstattung der Anlage folgte den Maßstäben, die vorangegangene Bundesgartenschauen gesetzt hatten – und dazu gehörte auch eine Parkeisenbahn. Sie wurde von 1958 bis 1960 erbaut, zusammen mit der Gartenschau mit drei Zügen eröffnet und transportierte während der Gartenschau ca. 500.000 Personen.

Nach dem Besucherandrang 1960 wurde die Bahn weiter betrieben, allerdings in verringertem Umfang, sowohl was die Infrastruktur betraf, als auch die Zahl der Züge.

Infrastruktur
Die Bahn fährt auf einem Rundkurs von 2,1 km Länge. An der Strecke liegen zwei Bahnhöfe und ein Haltepunkt. Der Nordbahnhof wird aber ebenfalls nur noch als Haltepunkt betrieben. Das zweite Gleis wird nicht mehr genutzt, eine der beiden Weichen, die es ursprünglich an das Hauptgleis anschlossen, ist ausgebaut. Weiter gibt es eine Abstellhalle für die Züge, die über ein Gleisdreieck an die Strecke angeschlossen ist. Aktuell ist die Parkbahn nicht in Betrieb (Stand: Sommer 2023).

Züge
Neben einem blauen, einem roten und einem gelben Zug wurde ein weiterer grüner Zug geliehen. Die Züge wurden 1959 von der Sollinger Hütte gebaut. Die Lokomotiven ähnelten im Design Sportwagen der damaligen Zeit und wurden deshalb auch als "Porschelokomotiven" bezeichnet. Nach dem Ansturm im Eröffnungsjahr wurde die Zahl der Züge, die zum Einsatz kamen, vermindert. Der gelbe und der rote Zug wurden verkauft. Während der gelbe Zug seit 1967 auf der Schlossgartenbahn Karlsruhe unterwegs ist, wurde der rote Zug verschrottet.

Heute fährt ein modernerer rot-weißer Zug mit Lokomotive und bis zu drei Wagen, der hauptsächlich eingesetzt wird. Ein weiterer, blauer Zug wird als Reserve vorgehalten.

Weblinks
 Infos zur Parkbahn auf der Homepage der Stadt Saarbrücken.
 Historisches Foto (ca. 1960) auf der Homepage der Stadt Saarbrücken.

Anmerkungen

Verkehr (Saarbrücken)
Saarbrucken
Spurweite 600 mm
Bahnstrecke im Saarland

Parkeisenbahn Saarbrücken


Donald LeRoi LaFontaine (August 26, 1940 – September 1, 2008) was an American voice actor who recorded more than 5,000 film trailers and hundreds of thousands of television advertisements, network promotions, and video game trailers over four decades.

He became identified with the phrase "In a world...", used in so many movie trailers that it became a humorous  catch-phrase. Widely known in the film industry, the man whose nicknames included "Thunder Throat", "The Voice of God" and "The King of Movie Trailers", became known to a wider audience through commercials for GEICO insurance and the Mega Millions lottery game.

LaFontaine voiced promos for Numb3rs on CBS.

Early life
LaFontaine was born on August 26, 1940, in Duluth, Minnesota, to Alfred and Ruby LaFontaine. LaFontaine said his voice cracked at age 13 in mid-sentence, giving him the bass tones that later brought him much fame and success. After graduating from Duluth Central High School in 1958, he enlisted in the U.S. Army and served as an audio engineer with the U.S. Army Band and the U.S. Army Chorus.

Career
LaFontaine continued to work as a recording engineer after discharge and began working at the National Recording Studios in New York City, where, in 1962, he had the opportunity to work with producer Floyd Peterson on radio spots for Dr. Strangelove. Peterson incorporated many of LaFontaine's ideas for the spots and, in 1963, they went into business together producing advertising exclusively for the movie industry. LaFontaine claimed that this company first came up with many of the famous movie trailer catchphrases, including his own future signature phrase "In a world...".

While working on the 1964 western Gunfighters of Casa Grande, LaFontaine had to fill in for an unavailable voice actor to have something to present to MGM. After MGM bought the spots, LaFontaine began a career as a voiceover artist.

He became the head of Kaleidoscope Films Ltd., a movie trailer production company, before starting his own company, Don LaFontaine Associates, in 1976. Shortly thereafter, he was hired by Paramount to do their trailers and was eventually promoted to vice president. He decided to get back into trailer work and left Paramount, moving to Los Angeles in 1981. LaFontaine was contacted by an agent who wanted to promote him for voiceover work, and from then on worked in voiceovers. At his peak, he voiced about 60 promotions a week, and sometimes as many as 35 in a single day. Once he established himself, most studios were willing to pay a high fee for his service. His income was in the millions.

LaFontaine often had jobs at several different studios each day. With the advent of ISDN technology, LaFontaine eventually built a recording studio in his Hollywood Hills home and began doing his work from home.

LaFontaine lent his distinctive voice to thousands of movie trailers during his career, spanning every genre from every major film studio, including The Cannon Group, for which he voiced one of their logos (he also voiced the Viacom closing logo in 1990, simply saying the company's name after it had been formed on the screen). For a time, LaFontaine had a near-monopoly on movie trailer voiceovers. Some notable trailers which LaFontaine highlighted in the intro on his official website include: Terminator 2: Judgment Day, Shrek, Friday the 13th, Law & Order and Batman Returns. LaFontaine stated in 2007 that his favorite work in a movie trailer was for the biographical film The Elephant Man, though according to a response to the question on his website, he had several trailers which stood out in his mind, and he didn't like to choose one.

Lafontaine also did announcing for a few WWE Pay Per View events, as well as the "Don't Try This at Home" bumper and the opening narration for the television shows Team Knight Rider, Renegade and Rambo: The Force of Freedom.

In a 2007 interview, LaFontaine explained the strategy behind his signature catchphrase "In a world where...":

We have to very rapidly establish the world we are transporting them to. That's very easily done by saying, "In a world where..." You very rapidly set the scene.

LaFontaine also did other voice work, including as the announcer for the newscasts on WCBS-TV New York, from 2000 to 2001, narrator of The Making of Star Wars documentary from 1977 and the television shows The Third Eye, World's Most Amazing Videos, Boot Camp, America's Most Wanted, Beyond Belief: Fact or Fiction and Fillmore!. LaFontaine was a recurring guest narrator for clues on the game show Jeopardy! and appeared on NPR's Wait Wait... Don't Tell Me! on May 14, 2005, where he played "Not My Job" (a game in which famous people must accurately answer questions unrelated to their chosen professions). The prize (for a listener, not the contestant) is "Carl Kasell's voice on your home answering machine". LaFontaine did not win the game and offered to record the listener's answering machine message himself. LaFontaine once claimed that he enjoyed recording messages like these because it allowed him to be creative in writing unique messages and said that he would do so for anyone who contacted him if he had the time. By 2007, he found the requests to be too numerous for him to take on and stopped providing the service.

In 2006, GEICO began an advertising campaign in which actual customers told their own stories of GEICO experiences, accompanied by a celebrity who helped them make the story interesting. LaFontaine was featured as the celebrity in one of these ads which began airing in August 2006. In the commercial, he was introduced by the voice-over as "that announcer guy from the movies", with his name printed on-screen to identify him. He began his telling of the customer's story with his trademark "In a world...". LaFontaine credited the spot as life-changing for having exposed his name and face to a significant audience, noting, "There goes any anonymity I might have had...".

Health and death
On Friday, August 22, 2008, LaFontaine, a longtime smoker, was admitted to Cedars-Sinai Medical Center in Los Angeles, with a pulmonary embolism and was reported to be in critical condition the following Tuesday. His family made a public appeal for prayers on Mediabistro. On September 1, 2008, six days after his 68th birthday and ten days after his hospitalization, LaFontaine died following complications from a pneumothorax. He is buried at Hollywood Forever Cemetery. His final television voice over role was for the Phineas and Ferb episode "The Chronicles of Meap" in which he said in his final line: "In a world... There, I said it. Happy?" The episode also ended with a short tribute to him, although the iTunes, UK, Spanish, and Disney+ versions of the episode omitted the dedication. His final movie trailer voice-over was for Call + Response, a documentary about the global slave trade, for which he donated his talent.

Legacy
On September 6, 2008, America's Most Wanted showed a visual with a picture of him with words below that said, "In Memoriam: Don LaFontaine August 26, 1940 – September 1, 2008." John Walsh had announced, prior to the dedication sign, that LaFontaine—who had been the show's announcer since 1988—had died at the age of 68. On the evening of September 7, 2008, Adult Swim had a bumper that said: Don LaFontaine [1940-2008].

"The Apprentice Scout", an episode of Chowder, is dedicated to LaFontaine. The episode dedicated his memory and said, "To Don LaFontaine 1940-2008". The show Phineas and Ferb from Disney also dedicated the episode "The Chronicles of Meap" which he provided the narration for. Fellow voice-over artist and friend John Leader retired from the voice-over business on September 1, 2008, upon learning of LaFontaine's death.

LaFontaine was referenced, with opening clips of his work and several subsequent verbal homages, in the film In a World..., written and directed by Lake Bell.

After his death, voice-overs in film trailers became rare, with most trailers now relying on music, sound effects, and dialogue taken from the film.

See also
Ben Patrick Johnson
Hal Douglas
Mark Elliott
Nick Tate
Percy Rodriguez
Redd Pepper

References

External links

 2008 Interview on World Talk LIVE with host Brett Cohen

 The Age (Australia), November 29, 2003: "Trailer talk"—Article about Don LaFontaine by Alan Gelder
 Select obituaries:
 The New York Times: "Don LaFontaine, Voice of Trailers and TV Spots, Is Dead at 68"
 Los Angeles Times: "Don LaFontaine, 68; voice of movie trailers"
 The Washington Post:
 "In a World Without Don LaFontaine, Film Won't Be as Much Fun"
 "In a World of Don LaFontaine, a Reel-Life Figure of Speech"
 The Daily Telegraph: Don LaFontaine obituary

1940 births
2008 deaths
America's Most Wanted
American male voice actors
Burials at Hollywood Forever Cemetery
Respiratory disease deaths in California
Deaths from pneumothorax
Male actors from Duluth, Minnesota
Radio and television announcers
20th-century American male singers
20th-century American singers

Don LaFontaine


Jugoslaviens Kommunistiske Liga (, Савез комуниста Југославије, SKJ/СКЈ (internationalt ofte CPY); ; ), før 1952 Jugoslaviens Kommunistiske Parti (, Комунистичка партија Југославије, , ), var et stort kommunistisk parti i Jugoslavien. Partiet blev grundlagt som et oppositionsparti i Kongeriget af Serbere, Kroater og Slovenere i 1919.

Efter begyndende succes ved valgene, blev partiet forbudt af den kongelige regering, og forblev et ulovligt undergrundsparti frem til anden verdenskrig; til tider blev det voldsomt undertrykt ved magt. Efter Jugoslaviens kollaps i 1941 blev en partisanhær, anført af kommunisterne, en central del af modstandkampen mod besættelsesstyrkerne, og besejrede Aksemagternes besættelsesstyrker, samt deres lokale støttegrupper, i en blodig borgerkrig. Efter befrielsen fra udenlandsk besættelse i 1945 blev der, i henhold til den tidligere vedtagne Tito-Šubašić-aftale, afholdt et valg for at afgøre Jugoslaviens fremtid. Efter en enorm valgsejr konsoliderede partiet sin magtbase og etablerede en etpartistat i form af Den socialistiske føderale republik Jugoslavien, der varede frem til 1990.

Partiet, som er bedst kendt for at være anført af Josip Broz Tito fra 1937 til 1980, var det første kommunistiske regeringsparti i Østblokkens historie, der åbenlyst modsatte sig den fællespolitik, der blev dikteret af Sovjetunionen og blev efterfølgende smidt ud af Kominform i 1948 efter Josef Stalin beskyldte Tito for højrenationalisme. Efter interne udrensninger, skiftede partiet navn til den Kommunistiske lige, og vedtog en politik om arbejdernes selvforvaltning og uafhængig kommunisme (somme tider kaldet "nationalkommunisme"), der tilsammen blev kendt som Titoisme.

Referencer

Kommunistiske liga
Politiske partier

Jugoslaviens Kommunistiske Liga


Leopoldshöhe ist der Name folgender deutscher Orte:

 Leopoldshöhe, Gemeinde im Kreis Lippe, Nordrhein-Westfalen
 Leopoldshöhe (Ortsteil), namensgebender Ortsteil der Gemeinde
 Leopoldshöhe (Nottuln), Weiler der Gemeinde Nottuln, Kreis Coesfeld, Nordrhein-Westfalen
 Leopoldshöhe (Weil am Rhein), Diaspora-Siedlung, Teil der Stadt Weil am Rhein im Landkreis Lörrach, Baden-Württemberg

Siehe auch:
 Luitpoldhöhe

Leopoldshöhe (Begriffsklärung)


සුබසිංහ මුදියන්සේලාගේ ටිකිරි බණ්ඩා සුබසිංහ (14 අගෝස්තු 1913 - 1995) යනු  ශ්‍රී ලාංකික රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙකි. ශ්‍රී ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුවේ 7වන කථානායකවරයා සහ සෝවියට් සංගමය වෙත ශ්‍රී ලාංකික තානාපතිවරයා විය.  විදේශ සේවා සහ ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයාගේ පාර්ලිමේන්තු ලේකම් සහ කර්මාන්ත සහ විද්‍යාත්මක කටයුතු අමාත්‍යාවරයා ලෙසින්ද සේවය කර ඇත.

සුබසිංහ මහතා, ලංකා සම සමාජ පක්ෂයේ (ලසසප) සමාරම්භක සාමාජිකයෙක් වන අතර, 1947 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණයේදී බිංගිරිය ආසනය සඳහා තරගවැදී පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත් විය. 1956 මහා මැතිවරණයෙන් පසුව ඔහුව,   එස්. ඩබ්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක කැබිනට් මණ්ඩලයෙහි විදේශ කටයුතු සහ ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයාගේ පාර්ලිමේන්තු ලේකම් ලෙසින් පත්විය.  වසර 1960 දී, එජාප නායකත්වය ලද කෙටි ආයුෂ සභාග රජයෙහි ඔහු පාර්ලිමේන්තු කථානායකවරයා ලෙසින් නිතරගයෙන් තේරී පත් විය.

රටෙහි මාක්ස්වාදී හා අධිරාජ්‍ය-විරෝධී ව්‍යාපාරයන් සඳහා තෝතැන්නක් වූ සූරිය-මල් ව්‍යාපාරයෙහි සුබසිංහ මහතා  කැපී පෙනෙන චරිතයක් විය. ඔහු හට, වින්සන්ට් නමැති වැඩිමහළු සොහොයුරෙක් සිටියේය.

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි
සුබසිංහ, සුබසිංහ මුදියන්සේලාගේ ටිකිරි බණ්ඩා
ස්පීකර් ඔෆ් ද පාර්ලිමන්ට්

ටී.බී. සුබසිංහ


Kolkvicija (lat. Kolkwitzia amabilis, sin. Linnaea amabilis (Graebn.) Christenh.), listopadni grm iz porodice kozokrvnica, uključivan u zaseban monotipski rod Kolkwitzia.

Naraste do 3 metra visine. Listovi jednostavni, nasuprotni. Cvate od kasnog proljeća do ranog ljeta obiljem zvonastih, nježno ružičastih do bijelih cvjetova. Njegovi upareni zvonasti cvjetovi, jedan iznad drugoga, skupljeni su na vrhovima grana. Nakon ovih ranih ljetnih cvjetova slijede smeđi čekinjasti plodovi koji ostaju na grmu do zime.

Domovina joj je Kina, a uvezena je i u Hrvatsku, Austriju, Alabamu i Vermont.

Izvori

Vanjske poveznice
Linnaea amabilis

Linnaeoideae
Flora Anhuia
Flora Gansua
Flora Henana
Flora Hubeija
Flora Shaanxija
Flora Shanxija
Flora Hrvatske
Endemska flora Kine

Kolkvicija


Naftovod Baku – Tbilisi – Ceyhan (BTC) je 1768 kilometara dugačak naftovod, koji vodi od naftnog polja Azeri – Čirag – Gunašli u Kaspijskom jezeru do Sredozemnog mora. Preko Tbilisija, povezuje Baku, glavni grad Azerbejdžana i Ceyhan, luku na jugoistočnoj obali Sredozemlja u Turskoj. To je drugi najduži cjevovod u bivšem Sovjetskom Savezu, nakon cjevovoda Družba. Prva nafta ispumpana u Bakuu stigla je do Ceyhana 28. svibnja 2006. godine. Vlasnik je konzorcij koji čini jedanaest naftnih tvrtki, u kojem britanska BP grupa drži najveći udio s 30,1 %, a slijedi ju Državna naftna kompanija Azerbajdžanske Republike (SOCAR) s 25 %. Izgradnja objekta započela je 2002. godine.

Troškovi izgradnje iznosili su oko 2,5 milijarde eura, a financirali su ih Europska banka za obnovu i razvitak, Međunarodna financijska korporacija, koja je dio skupine Svjetske banke, te skupina 15 privatnih banaka.

S geopolitičkog gledišta, glavni cilj izgradnje cjevovoda bio je stvoriti put za transport nafte iz Azerbejdžana, a kasnije i Kazahstana, na svjetska tržišta, koji će biti neovisan o Rusiji. SAD i Velika Britanija, koje su lobirale i financirale projekt, kao svoje opravdanje iznijele su ideju o potrebi diverzifikacije putova izvoza energije i stabiliziranja svjetskog tržišta energije. Ovo je prvi naftovod u ZND-u, koji je zaobišao Rusiju i uz izravno sudjelovanje Sjedinjenih Država i Velike Britanije. Od početka svog rada, još se jednom promijenila geopolitička ravnoteža snaga u ovoj velikoj regiji, koja pokriva Srednju Aziju, Kavkaz i Kaspijsko more. Prijevoz značajnih količina nafte, koja bi se inače trebala transportirati preko ruskog teritorija naftovodom Baku – Novorosijsk, sada zaobilazi Rusiju, što smanjuje njezin utjecaj u regiji.

Cjevovod je ojačao Tursku kao regionalnu silu jer je čini manje ovisnom o nafti i plinu uvezenim iz Rusije i Irana. Kroz ovaj projekt Rusija je izgubila kontrolu nad Azerbajdžanom, koju Moskva vidi u svojoj sferi utjecaja. Uz to, Rusiji nedostaju visoke tranzitne naknade koje bi ostvarila prilikom transporta preko ruskog teritorija.

Izvori

Gospodarstvo Turske
Energetika u Azerbajdžanu
Gospodarstvo Gruzije
Naftna industrija
Energetska infrastruktura
Cjevovodi

Cjevovod Baku – Tbilisi – Ceyhan


Kroatiens kvindefodboldlandshold repræsenterer Kroatien i internationale fodboldturneringer. Holdet styres af Kroatiens fodboldforbund

Statistik over deltagelser ved EM i fodbold

Statistik over deltagelser ved VM i fodbold

Aktuel trup

Referencer

Eksterne henvisninger
Officiel hjemmeside
FIFA profil

Kvindefodboldlandshold
Kvindefodboldlandshold

Kroatiens kvindefodboldlandshold


الحارس في حقل الشوفان  هي رواية للكاتب الأمريكي جيروم ديفيد سالينجر صَدرت عام 1951. كانت الرواية في الأصل موجهة للقراء البالغين، لكنها أصبحت ذات شعبية كبيرة بين القراء المُراهقين بسبب محاورها الرئيسية مثل اليأس والعزلة خلال مرحلة المراهقة. تُرجمت الرواية إلى أغلب لغات العالم، وبلغت مبيعاتها أكثر من 65 مليون نسخة حول العالم، ويباع حوالي 250,000 نسخة سنويًا. أصبح بطل الرواية هولدن كولفيلد رمزًا لتمرد المراهقة. تُعالج الرواية قضايا مُعقدة مثل الهوية والانتماء والخسارة والعلاقات والعُزلة. أسس سالينجر بكتابته للرواية نهجًا جديدًا في الكتابة الأدبية الأمريكية والعالمية أطلق عليه نهج الكتابة الغاضبة.

في 2005، وضعت مجلة التايم الرواية ضمن قائمتها لـ أفضل 100 رواية مكتوبة بالإنجليزية منذ العام 1923. إختارتها دار Modern Library للنشر وقرّائها ضمن أفضل 100 رواية إنجليزية في القرن العشرين. في 2003، حَلت الرواية في المرتبة الـ 15 خلال إستطلاع The Big Read الذي أجرته BBC والذي ضَم حوالي 750,000 صوت.

الحبكة
يعيش هولدن كولفيلد البالغ من العمر سبعة عشر عامًا في مؤسسة غير محددة النوع في جنوب كاليفورنيا في عامي 1949 أو 1950. ويعتزم العيش مع شقيقه دي بي، وهو مؤلف ومحارب قديم في الحرب العالمية الثانية، وهولدن غاضب منه لأنه يريد أن يصبح كاتب سيناريو بعد شهر من تسريحه. يسترجع هولدن أحداث عيد الميلاد السابق.

يبدأ هولدن قصته في أكاديمية بينسي الإعدادية وهي مدرسة داخلية في أغرستون بنسلفانيا. في سن السادسة عشر بين عامي 1948 و 1949 يُطرد هولدن بسبب ضعف مستواه ولا يُسمح له بالعودة بعد عطلة عيد الميلاد. يخطط للعودة إلى المنزل في ذلك اليوم حتى لا يكون موجودًا عندما يتلقى والداه إشعار طرده. بعد خسارة مباراة في المبارزة في نيويورك بسبب نسيانه المعدات في قطار الأنفاق، يدعوه أستاذه التاريخ، السيد سبينسر، إلى منزله، وهو رجل مسن حسن النية ولكنه ممل. يحييه سبينسر ويعرض عليه المشورة، إلا أنه يحرج هولدن من خلال انتقاد امتحانه في التاريخ.

يعود هولدن إلى سكنه مرتديًا قبعة صيد حمراء اشتراها من نيويورك مقابل دولار واحد. يزعجه جاره في السكن، روبرت أنكلي، الذي لم يحضر المباراة أيضًا ولا يحظى بشعبية بين زملائه، بأسئلته الكثيرة وأسلوبه غير المهذب. ولكن هولدن، الذي يشعر بالشفقة تجاه أنكلي، يتجاهل كل ذلك. لاحقًا، يوافق هولدن على كتابة محادثة إنجليزية لشريكه في السكن، وارد سترادلاتر، الذي يكون خارجًا في موعد. على أي حال فإن هولدن يشعر بالاستياء عندما يعلم أن وارد سيخرج في موعد مع جين غالاغر التي يكن لها هولدن مشاعر رومانسية ويهتم لأمرها. يقرر هولدن في تلك الليلة أن يذهب لمشاهدة كوميديا كاري غرانت مع مال بروسارد وأكلي. نظرًا لأن أكلي ومال قد شاهدا الفيلم بالفعل، فينتهي بهم المطاف بلعب البينبول والعودة إلى بينسي. عندما يعود سترادلر بعد عدة ساعات، يفشل في تقدير المحادثة العميقة التي كتبها له هولدن حول قفاز البيسبول الذي يعود لشقيق هولدن الراحل، آلي، ويرفض الاعتراف فيما إذا كان قد نام مع جين. يلكمه هولدن غاضبًا ولكن ينتصر سترادلر في العراك بسهولة. عندما يواصل هولدن إهانته، يلكمه سترادلر ويفقده الوعي ويتركه مع أنف نازف. عندما يذهب هولدن إلى غرفة سترادلر، يخيب أمله عندما يعامله بفظاظة. يقرر هولدن أن يغادر بينسي سائمًا من كمية الأشخاص المزيفين هناك. يبيع آلته الكاتبة ويركب قطارًا إلى محطة بين في نيويورك. يقرر هولدن أن يبقى بعيدًا عن المنزل حتى يوم الأربعاء عندما يتلقى والداه إشعار طرده. يلتقي هولدن على متن القطار بوالدة أحد زملائه الأثرياء البغيضين في بينسي، إرنست مورو، ويكذب عليها حول ابنها.

في سيارة الأجرة، يستفسر هولدن من السائق عما إذا كان البط في سنترال بارك يهاجر خلال فصل الشتاء، وهو موضوع يطرحه كثيرًا، إلا أن السائق يستجيب بالكاد. يأخذ هولدن غرفة في فندق إدمونت ويقضي الليلة يرقص مع ثلاث نساء من سياتل في صالة الفندق ويستمتع بالرقص مع واحدة منهن إلا أنه يشعر بالإحباط لأنه غير قادر على إجراء محادثة حقيقية معهن. بعد زيارة غير واعدة إلى نادي إرني الليلي في غرينتش، وبعد القلق مطولًا يوافق على قدوم عاهرة تدعى سوني إلى غرفته. يتغير موقفه عندما تأتي الفتاة إلى غرفته، والتي يتضح فيما بعد أنها في مثل سنه.

يصبح هولدن غير مرتاحًا، وعندما يخبرها أن كل ما يريده هو التكلم، تغضب وتغادر.

تعود سوني مع القواد موريس وتطلب المزيد من المال، على الرغم من تأكيد هولدن لها بأنه سيدفع لها المبلغ الذي تحصل عليه عادة مقابل الخدمات الأخرى التي تقدمها، فيشتم هولدن موريس، وتأخذ سوني المال من محفظة هولدن، وتغرس موريس أظافرها في فخذ هولدين، وتلكمه على بطنه. يخيل إلى هولدن بعد ذلك بأنه تعرض لإطلاق نار من قبل موريس باستخدام مسدس أوتوماتيكي.

يدخل هولدين، في صباح اليوم التالي للحادثة، بحالة اكتئاب متزايدة، وتزداد حاجته للتواصل مع شخص ما مباشرة، فيتصل بسالي هايز، وهي فتاة مألوفة بالنسبة له وسبق له أن واعدها. على الرغم من ادعاء هولدين بأن سالي هي «سيدة كل المحتالين»، لكنهما يتفقان على الاجتماع بعد ظهر ذلك اليوم لحضور إحدى المسرحيات في مسرح فريدمان. يذهب هولدين للتسوق بحثًا عن تسجيل صوتي مميز يدعى «ليتل شايرلي بينز»، ليهديه لشقيقته فيبي ذات العشر سنوات. يرى هولدين خلال تسوقه فتى صغيرًا يغني قصيدة «إذا أمسك جسدٌ ما جسدًا آخر قادم من حقل الشوفان»، الأمر الذي يحسن من مزاجه. يبدأ موعد هولدين مع سالي بشكل جيد، لكنه سرعان ما يتعكر بعد أن تقدم سالي صديقها جورج لهولدين. يذهب هولدن مع سالي بعد انتهاء المسرحية لممارسة رياضة التزحلق على الجليد في مركز روكفلر، حيث يبدأ هولدين بالصياح فجأة، ضد المجتمع، الأمر الذي يخيف سالي. يدعو هولدين سالي في تلك الليلة إلى الهروب معه للعيش في برية إقليم نيو إنجلاند، لكنها لا تتفاعل مع خطته المتهورة، وترفضها. تتحول المحادثة بين هولدين وسالي شيئًا فشيئًا، وتتسم في نهاية الأمر بالعدائية، فيفترقان بغضب.

يقرر هولدين، بعد ذلك، الالتقاء بزميلته القديمة كارل ليوس، لمشاركته الشرب في حانة ويكر. يزعج هولدن كارل خلال اللقاء بتركيزه على العلاقة الجنسية. يدخل هولدين، بعد مغادرة ليوس، في حالة سكر، ويتغزل بعدد من الفتيات البالغات الموجودات في الحانة، ويصيح باسم سالي. يجوب هولدن، بعد خروجه من الحانة، الطرقات متعبًا ومرهقًا متجهًا نحو سنترال بارك، للبحث عن البط. يحطم هولدين أثناء مشيه -عن غير قصد- التسجيل الذي ابتاعه لشقيقته الصغرى فيبي. يتذكر هولدين التجارب التي عاشها في المدرسة الابتدائية والمجسمات الثابتة المتوضعة في متحف التاريخ الطبيعي الذي كان يسمتع بزيارته عندما كان طفلًا، ويشعر بالحنين إلى تلك الذكريات. يتوجه هولدين إلى المنزل لرؤية شقيقته فيبي. يتسلل إلى شقة والديه اللذين كانا خارج المنزل، ويوقظ فيبي، وهو الشخص الوحيد الذي كان هولدين قادرًا على إيصال مشاعره الحقيقية إليه. على الرغم من السعادة التي شعرت بها فيبي لرؤية أخيها، لكنها سرعان ما أدركت أنه قد تعرض للطرد من المدرسة، وتوبخه على تشتته، وعلى شعوره الواضح بالكره تجاه كل شيء. يشارك هولدين شقيقته فيبي، بعد أن سألته عمّا إذا كان يبدي أي اهتمام بأي شي، خيالات ناكرة للذات كان يفكر بها (استنادًا إلى سوء فهمه لقصيدة روبيرت بيرن التي تحمل عنوان قادم عبر حقل الشوفان). يعتقد هولدن، بسبب تفسيره الخاطئ للقصيدة، بأن ما يعنيه الشاعر من جملة «الصياد في حقل الشوفان» هو إنقاذ الأطفال من فقدان البراءة.

الرقابة والجدل في المدارس
بين 1961 و1982، كانت الرواية أكثر الكتب الخاضعة للرقابة في المكتبات والمدارس الثانوية في الولايات المتحدة. تم منع الكتاب في مدارس إساكوه الثانوية عام 1978 وتم اعتباره كجزء من «مؤامرة شيوعية شاملة». في 1981، كانت الرواية أكثر الكتب خصوعا للرقابة وثاني أكثر الكتب تدريسا في مدارس الولايات المتحدة في آنٍ واحد. وفقا لجمعية المكتبات الأمريكية حلت رواية الحارس في حقل الشوفان في المرتبة العاشرة في قائمة أكثر كتاب طعنا من 1990 وحتى 1999. كانت أيضا من أكثر الكتب طعنا في 2005، وبالرغم من غيابها عن هذه القائمة لمدة 3 سنوات إلا أنها ظَهرت مجددا في قائمة 2009 لأكثر الكتب طعنا.

تبدأ هذه الطعونات عموما باستخدام هولدن للألفاظ النابية بشكلٍ متكرر، لتشمل إسبابا أخرى كالإيحائات الجنسية وازدراء الدين وتقويض القيم العائلية والقواعد الأخلاقية وكَون هولدن قدوة سيئة وتشجيع التمرد والترويج التدخين وشرب الكحول والكذب. غالبا لم يكن للمنتقدين حُسن اطلاع بجوهر القصة نفسها. سببت هذه الحوادث تأثيرا عكسيا فبدأ الناس بوضع أسمائهم على قوائم الانتظار من أجل استعارة الرواية، في حين لم يفعلوا ذلك سابقا.

ترجمة الرواية إلى العربية
ترجم الرواية إلى العربية الكاتب الأردني غالب هلسا في بغداد وظهرت عام 1978 في طبعة محدودة لوزارة الثقافة العراقية التي اعترضت لأسباب رقابية على نشر واسع للرواية، وفي مقدمة الترجمة أشار هلسا إلى أنه «كثيرًا ما تقارن هذه الرواية برواية جيمس جويس عوليس لأن الروايتين من العلامات المهمة للتحولات التي طرأت على الكتابة في الغرب وتعتبر نموذجًا للكتابات التي عرفت فيما بعد بكتابات الغاضبين، وقد عبر جيل الرفض عن تبنيه لهذه الرواية رافعًا شعار كلنا هولدن كولفيلد». أعيد طبع الرواية لاحقا في بيروت عن دار الحقيقة، ودار المدى.

مراجع

وصلات خارجية

 الحارس في حقل الشوفان على موقع أبجد

الخيال في 1949
خلافات في الولايات المتحدة
روايات أمريكية
روايات أمريكية في 1951
روايات أولى
روايات باللغة الإنجليزية
روايات تجري أحداثها في بنسيلفانيا
روايات تجري أحداثها في كاليفورنيا
روايات تربياتية أمريكية
روايات تقع أحداثها في مدينة نيويورك
روايات جيروم ديفيد سالينجر
روايات نشرت أولا بشكل سلسلة
مدينة نيويورك في الخيال
واقعية أدبية

الحارس في حقل الشوفان


Hacilar steht für:

 Hacılar (Karlıova), Dorf im Landkreis Karlıova der Türkei
 Hacılar (Kayseri), Landkreis in der Türkei
 Hacılar Höyük, Ausgrabungsstätte in der Türkei
 Dorf im Landkreis Gelendost, Provinz Isparta

Hacılar


El Castillo Boldt es un pequeño fortín situado en la isla Corazón (Nueva York), en las Islas Thousand (en español: "Mil Islas") del río San Lorenzo, a lo largo de la frontera norte del estado de Nueva York, Estados Unidos.

La construcción del castillo de Boldt cesó abruptamente a principios de 1904 después de la muerte de la esposa de George Boldt, Louise Kehrer Boldt. Durante 73 años, las estructuras de piedra del castillo y otros se quedaron a la intemperie durante el invierno y los vándalos ocasionales.

En la actualidad, el Castillo Boldt puede ser visitado por medio de un transbordador (también denominado ferry), desde la bahía de Alejandría, Gananoque, Rockport, Ontario, y Ivy Lea, y la mayor parte de los terrenos y edificios pueden ser explorados por el público en general por una tarifa. El público también podrá atracar en la isla del corazón de forma gratuita. Hay una oficina de Aduanas de Estados Unidos y Protección de Fronteras en la Isla Corazón; los visitantes procedentes de Canadá deben portar una identificación apropiada para visitar la isla. Esta entrada se considera un ingreso a los Estados Unidos.

Galería

Véase también
 Castillo
 Palacio

Referencias

Bibliografía
 Lucas, Roger. Boldt Castle, Heart Island. Cheektowaga, N.Y.: Research Review Publications, 1992.
 Malo, Paul. Boldt Castle: In Search of the Lost Story. Fulton, N.Y.: Laurentian Press, 2001.
 Bolt Castle », Thousand Islands International Bridge Council, 4 septembre 2013.

Enlaces externos
 Sitio web oficial del castillo

Bold
Edificios y estructuras inacabados
Arquitectura château en Estados Unidos

Castillo Boldt


The Batrachomyomachia (, from , "frog", , "mouse", and , "battle") or Battle of the Frogs and Mice is a comic epic, or a parody of the Iliad.

The word batrachomyomachia has come to mean "a trivial altercation". Both the Greek word and its German translation, Froschmäusekrieg, have been used to describe disputes such as the one between the ideologues and pragmatists in the Reagan administration.

Plot
Psycharpax, the Mouse-Prince, having escaped a hunting cat, stops by the shore of a lake to drink, and encounters the Frog King Physignathus.  Physignathus offers to show Psycharpax his kingdom, on the other side of the lake, and the Mouse agrees.  Psycharpax climbs onto the Frog King's back, and Physignathus begins to swim across the lake.  In the middle of the lake, they are confronted by a frightening water snake.  Physignathus dives, forgetting about Psycharpax, who cannot swim, and drowns.

On the bank, another Mouse witnesses Psycharpax' death, and informs the other Mice, who arm themselves for battle to avenge the Frog King's treachery, and send a herald to the Frogs with a declaration of war.  The Frogs blame their King, who altogether denies the incident.  In the meantime, Zeus, seeing the brewing war, proposes that the gods take sides, and specifically that Athena help the Mice. Athena refuses, saying that the Mice have done her a lot of mischief, as have the Frogs, and that it would be more prudent for the gods to watch rather than get involved.  A battle ensues, and the Mice prevail.  Zeus summons a force of crabs to prevent the complete destruction of the Frogs.  Powerless against the armoured crabs, the Mice retreat, and the one-day war ends at sundown.

Characters
Besides the familiar Greek gods, the Batrachomyomachia introduces a number of novel characters representing the leaders and warriors of the two armies, whose combat is described in stark and violent terms, resembling the battle scenes of the Iliad, but with arms consisting of sticks and needles, and armor made from nut shells, bean pods, straw, leaves, vegetables, and the skin of an excoriated cat.  Much of the humour of the Batrachomyomachia is derived from this contrast, as well as the names of the warriors.  The translations of these names are based on William Cowper's version.

Mice
 Artepibulus, "he who lies in wait for bread", the father of Meridarpax.
 Artophagus, "the bread-eater", slays Polyphonus with his spear.
 Cnissodioctes, "the savory-steam hunter", dragged into the lake and drowned by Prassophagus.
 Embasichytrus, "the explorer of pots and pipkins", herald of the Mice, declares war upon the Frogs, and later slays Seutlaeus.
 Lichenor, "the licker", (1) a Mouse speared by Hypsiboas, becoming the first casualty of the battle; (2) the Mouse that avenges the death of Troglodytes by killing Limnocharis with his lance, then chases Crambophagus into the lake and kills him.
 Lichomyle, "the licker of mill-stones", mother of the Mouse-prince Psycharpax.
 Lichopinax, "the dish-licker", witnesses Psycharpax' drowning, and informs the Mice; during the battle he slays Borborocoites.
 Meridarpax, "the scrap-catcher", Mouse-prince and a matchless warrior, swears to destroy the Frogs, but is prevented by the intervention of the gods.
 Psycharpax, "the crumb-catcher", (1) the Mouse-prince, whose drowning at the hands of Physignathus precipitates the war; (2) a warrior who, while defending the bodies of the fallen Mice, slays Pelusius with his spear.  Splashed with mud by the Frog chieftain Pelobates, he breaks his foe's leg with a stone, but is disemboweled by Craugasides before he can kill Pelobates.
 Pternoglyphus, "the ham-scraper", terrifies Calaminthius, who flees into the lake, casting aside his shield.
 Pternophagus, "the bacon-eater", the Mouse-king, crushed by Hydrocharis with a stone.
 Pternotroctes, "the bacon-eater", maternal grandfather of the Mouse-prince Psycharpax.
 Sitophagus, "the cake-eater", crippled by his wounds, limps away from the battle, and takes refuge in a ditch.
 Troglodytes, "creeper into holes and crannies", slays the Frog Pelion, and is killed by a heavy stone hurled by Limnocharis.
 Troxartes, "the bread-eater", father of the Mouse-prince Psycharpax, wounds Physignathus in the foot, causing the Frog-king to jump to safety in the lake.  Prassaeus then attacks him, but the Frog cannot pierce Troxartes' shield.
 Tyroglyphus, "the cheese-rasper", father of Embasichytrus, slain on the lake-shore by Limnisius.

Frogs
 Borborocoites, "sleeper in the mud", speared by Lichopinax.
 Calaminthius, "calamint", flees into the lake at the approach of Pternoglyphus, leaving his shield behind.
 Crambophagus, "the cabbage-eater", flees into the lake at the sight of Limnocharis' death at the hands of Lichenor, who gives chase and slays the Frog.
 Craugasides, "the hoarse-croaker", saves his chieftain, Pelobates, from the Mouse-warrior Psycharpax, whom he disembowels with his lance.
 Hydrocharis, "he who delights in the water", crushes the Mouse-king Pternophagus with a stone.
 Hydromedusa, "governess of the waters", the mother of Physignathus.
 Hypsiboas, "the loud-croaker", slays the Mouse Lichenor with his spear at the beginning of the battle.
 Limnisius, "of the lake", slays Tyroglyphus on the lake-shore.
 Limnocharis, "the beauty of the lake", (1) an epithet of Physignathus, the Frog-king; (2) a warrior who slays Troglodytes with a heavy stone, and is in turn killed by the lance of Lichenor.
 Peleus, "of or belonging to mud", the father of Physignathus (in the Iliad, this is also the name of Achilles' father).
 Pelion, "offspring of the mud", speared by Troglodytes, becomes the first casualty among the Frogs.
 Pelobates, "the mud-walker", one of the Frog chieftains, splashes the Mouse-warrior Psycharpax with mud, only to have his leg broken by a stone hurled by Psycharpax.  Craugasides saves him by killing Psycharpax.
 Pelusius, "the muddy", slain by the spear of the Mouse warrior Psycharpax.
 Polyphonus, "the noisy", slain by the spear of Artophagus.
 Physignathus, "the pouter", the Frog-king, begins the war by accidentally drowning the Mouse-prince Psycharpax.  Wounded by Troxartes, the father of Psycharpax, he leaps to safety in the lake.
 Prassaeus, "the garlic-dealer", assails Troxartes after the Mouse-prince wounds Physignathus, causing the Frog-king to retreat, but he cannot pierce Troxartes' shield.
 Prassophagus, "the garlic-eater", drags Cnissodioctes into the lake and drowns him.
 Seutlaeus, "the beet-eater", slain by Embasichytrus.

Authorship

The Romans attributed the Batrachomyomachia to Homer, but according to Plutarch, it is the work of Pigres of Halicarnassus, either the brother or son of Artemisia I, the Queen of Caria, and an ally of Xerxes. In the nineteenth century, the poem was widely considered to be of the fifth century BC or somewhat earlier, but linguistic studies starting in the late 1800s suggest that the poem was written in the late Hellenistic period, or even under the early Roman Empire.  Lucian has been suggested as a possible author, although this attribution would place the poem after Plutarch's death. A manuscript of the poem, dating to the eleventh or twelfth century, contains a note attributing the poem to a Tigres or Timarchus of Caria: this could refer to Timarchus the tyrant of Miletus or the Seleucid usurper. Matthew Hosty describes this attribution as "a possibility at best" but suggests that an origin for the poem in third- or second-century BC Ionia is plausible.

Galeomyomachia
Galeomyomachia (Γαλεομυομαχία), meaning "The Battle of the Cats and Mice", was a poem written by the Greek monk, Theodorus Prodromus in the twelfth century A.D. and imitates the Batrachomyomachia.

References

English translations
Chapman, George (trans.) Homer's Batrachomyomachia, Hymns and Epigrams. Adamant Media Corporation, 2001.
Hine, Daryl (trans.) The Battle of the Frogs and the Mice, Works of Hesiod and the Homeric Hymns. University of Chicago Press, 2008.
Stallings, A. E. (trans.) The Battle Between the Frogs and the Mice: a tiny homeric epic. Philadelphia: Paul Dry Books, 2019.
Hosty, M. (trans.) Batrachomyomachia (Battle of the Frogs and Mice): Introduction, Text, Translation, and Commentary. Oxford: Oxford University Press, 2020.

External links

 The Batrachomyomachia at the Ex-Classics Website; Translated by Jane Barlow with Decorations by decorations by Francis D. Bedford
 Archive.org - Homer's Batrachomyomachia : hymns and epigrams, translated by George Chapman.
 Wiegran.de - Batrachomyomachia
 Βατραχομυομαχία - Greek text

Ancient Greek mock-heroic poems
War in mythology
Homer
Poetry based on the Iliad
Fictional frogs
Mice and rats in literature
Literary parodies
Books about frogs
Works of uncertain authorship
Zeus
Athena

Batrachomyomachia


An Alocasia venusta in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Alistair Hay. An Alocasia venusta in nahilalakip ha genus nga Alocasia, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Alocasia

Alocasia venusta


Frederick "Fred" Figglehorn (estilizado en la página web y en camisetas como FЯED) es un personaje de ficción creado e interpretado por el actor estadounidense Lucas Cruikshank. Cruikshank, un adolescente de Columbus, Nebraska, creó el personaje de su canal en YouTube para compartir vídeos. Los vídeos se centran en Fred Figglehorn, un niño de 6 años de edad que vive en un hogar disfuncional y tiene "problemas de manejo de ira".

Historia
Lucas Cruikshank presentó el personaje de Fred en un video en JKL Productions, un canal de YouTube que comenzó en YouTube con sus primos, Jon y Katie Smet, El 11 de junio de 2006. Cruikshank subió varios videos probando diferentes personajes. El primer video de Fred se subió el 30 de octubre de 2006, y se subieron algunos videos más a lo largo de 2007. El 30 de abril de 2008, estos videos se trasladaron al canal Fred, y el 1 de mayo se lanzó el primer video oficial de la serie, titulado "Fred on May Day". En abril de 2009, se convirtió en el primer de canal de YouTube en tener más de un millón de suscriptores.

Zipit Wireless Messenger (Z2) patrocinó la primera temporada de Fred, con varías ubicaciones de productos. Walden Media contrató a Cruikshank para promocionar la película City of Ember, junto con la novela de Ciencia Ficción en la que se basó, cameos de la estrella de la película Tim Robbins en episodios de Fred y un simulacro de tráiler de película.

Cruikshank hizo un cameo como Fred y él mismo en iCarly de Nickelodeon en "iMeet Fred", que se emitió originalmente el 16 de febrero de 2009. El episodio tiene a iCarly enfrentando una gran pérdida de popularidad después de que Freddie Benson criticara a Fred en el aire, lo que resultó en que Cruikshank fingiera cancela su propio programa, y los personajes organizaron un episodio cruzado entre los dos programas web para recuperar la popularidad.

En diciembre de 2009, Cruikshank firmó Fred: The Movie, que se emitió en Nickelodeon el 18 de septiembre de 2010, Nickelodeon creó una franquicia en torno el personaje, con la secuela, Fred 2: Night of the Living Fred, que se emitió el 22 de octubre de 2011. En 2012, se emitió Fred: The Show, que consta de 24 episodios de 11 minutos; una tercera película, Fred 3: Camp Fred, se estrenó ese año.

En junio de 2010, Fred apareció en la serie web Annoying Orange. En octubre y noviembre de 2011,  Ari Gold cametó en Fred como poder, de la película Adventures of Power.

El último video de la franquicia de Fed fue una aparición de Cruikshank en el vídeo "Lucas Defeats Yuksung", un episodio de "The New Fred". Cruikshank hizo una última aparición en una promoción para nueva era del canal en la que los usuarios podrían enviar sus propios vídeos antes de vender el canal, haciendo pocas apariciones a partir de entonces, El canal hizo su última carga en 2015.

En 2020, Cruikshank creó un canal de TikTok basado en Fred llamado HeyItsFred.

Formato
Fred vive con su abuela y su madre, que es una estríper alcohólica y adicta a las drogas en recuperación. Fred ha sido víctima de abuso infantil y su padre es un ex músico de rock, y actualmente está en el corredor de la muerte en la penitenciaría estatal.

La serie utiliza una línea de tiempo flotante, lo que significa que siempre tiene lugar en el año en curso, y Fred tiene perpetuamente seis años y está en El jardín de infantes. Los videos consisten principalmente en que el personaje habla a la audiencia sobre lo que está sucediendo en su vida. Fred tiene una voz aguda y es hiperactivo, lo que se logra acelerado las imágenes. Cruikshank ha descrito el canal como "programación para niños por niños" como una parodia de personas que "piensan que todo el mundo están tan interesado en ellos". Él cree que los espectadores "aman automáticamente a Fred o automáticamente odian a Fred, no hay nada en el medio".

Antes del estreno de la segunda película, una nueva serie llamada Figgle Chat cuenta con estrellas de internet y televisión, una serie animada, ¡es Fred! se unió al canal.

Serie Animada: FЯED

FЯED (conocida como Hey, It's Fred!) es una serie original de YouTube basada en la serie piloto. Creada y protagonizada por Lucas Cruikshank, se estrenó el 1 de mayo de 2008 y el 9 de noviembre de 2011. El 4 de agosto de 2010, reemplazaron la serie por una quinta temporada. Se estrenó el 26 de agosto de 2010 con más episodios durante 2010 y 2011. La serie se emite todos los jueves.

Serie de televisión: Fred: The Show
En 2012, Fred se convirtió en el protagonista de su propia serie de televisión, que se elevó a la marcha entre enero y agosto de 2012. La serie recibió críticas sombrías, particularmente por la actitud molesta de Fred y su voz irritante, y las clasificaciones continuaron cayendo hasta que el programa fue eliminado, después de lo cual Cruikshank cortó los lazos con Nickelodeon, y Fred se retiró.

Películas

Fred: The Movie
Fred: The Movie es una película de 2010 basada en la serie de YouTube sobre Fred Figglehorn. Cuenta con Lucas Cruikshank como Fred, Pixie Lott como Judy, Jennette McCurdy como Bertha, Jake Weary como Kevin Cen, John Cena como el padre imaginario de Fred y Siobhan Fallon Hogan como la madre de Fred. Sigue al personaje mientras trata de localizar a su enamorado, Judy, después de que ella se aleje. Esta escrito por David A. Goodman, dirigido por Clay Weiner y producido por Brian Robbins. El rodaje comenzó el 9 de noviembre de 2009 y terminó el 20 de diciembre de 2009. La película se estrenó en Nickelodeon el 18 de septiembre de 2010, y el DVD se lanzó el 5 de octubre de 2010, así como en medios de streaming como Netflix.

Fred 2: Night of the Living Fred
Fred 2: Night of the Living Fred es una secuela de Fred: The Movie con temática de Halloween de 2011. Se emitió por primera vez el 22 de octubre de 2011. Después de que Fred haya roto con Judy, conoce a Talia, la hermana de Kevin Cen, y se convence de que su nuevo vecino es un vampiro. El personaje de Judy no aparece, y Jennette McCurdy fue remplazada por Daniella Monet en el papel de Bertha.

Fred 3: Camp Fred
A finales de 2011, se anunció una tercera película de Fred. Fred 3: Camp Fred se estrenó el 28 de julio de 2012, en Nickelodeon, que también emitió Fred: The Show, una serie de 24 episodios de 11 minutos de duración, en 2012. Para el verano, Fred asiste al Campamento Iwannapeepee, donde conoce a varios personajes diferentes, y debe competir contra el campamento de Kevin Cen.

Referencias

Enlaces externos

 Fred's YouTube Page
 JKL Production's YouTube Page
 Fred en Zipit
 It's Hackin' Christmas With Fred sitio oficial

Fenómenos de Internet
Videos de YouTube
Series de televisión iniciadas en 2006
Series de televisión finalizadas en 2008
Series de televisión iniciadas en 2008
Series de televisión finalizadas en 2011

Fred Figglehorn


Emet Kütahya ilinin bir ilçesidir. Şifalı kaplıcalarıyla termal turizme önemli katkıda bulunmaktadır. 17 Ekim 1993 günü Bakanlar Kurulu kararıyla "Termal Turizm Bölgesi" ilan edilmiştir. Ayrıca dünyada rezervi çok az bulunan bor madeni bu ilçede bol miktarda çıkarılabilmektedir. Hatta dünyanın bor rezervlerinin yaklaşık %70 Türkiye'de bulunmasının yanında Türkiye'deki borun %50'den fazlası Emet'te bulunmakta iken Emet ilçesinde yeni bulunan rezervler sayesinde bu oran daha da yükselmiştir. Bunlara ilaveten dünyada sayısı 10'u gecmeyen asit borik fabrikalarından biri de bu ilçede faaliyetlerini sürdürmektedir. Borun başkenti Emet ilçesi bor madeni sebebiyle stratejik ve ekonomik olarak Türkiye'ye çok büyük katkılar sağlamaktadır.

Tarihçe
 Emet tarihi kalkolitik (MÖ 5000) sonrası tunç çağından bu yana devam etmektedir. Emet'in antik dönemdeki ismi TİBERİOPOLİS (Tiberius'un şehri olduğu yazılı kaynaklarda belirtilip, sikkelerde bulunmuştur.
 Kazıklı Voyvoda'nın sürgünde hapis edildiği yer EMET İlçesine bağlı eğrigöz kalesidir. Bu roma dönemi kalesi bizans döneminde de kullanılmıştır.
 1378 yılında Germiyanoğlu süleyman şah kızı devlet hatunun  çeyizi olarak Yıldırım Beyazıt Han'a vermiştir. Selçuklu ve Osmanlı döneminde de bu ilçe öneminin korumuştur.
 Taht kavgası için şehzade korkutun öldürüldüğü yer olan zeytino hanı ilçede  hâlâ ayakta ve kullanılır durumdadır
 kurtuluş savaşında eskişehirli zeytinoğullarından aldıkları borca karşılık eskişehirli zeytinoğullarına verilen birkaç yerden biri de zeytino hanıdır.

Milli Mücadele yıllarında Emet

I. Dünya Savaşı'nın bitişi ve Mondros Mütarekesi'nden sonra, Milli Mücadele öncesinde Damat Ferit Hükümeti'nin memleketi uçuruma sürükleyen kötü yönetimi, ülkenin içinde bulunduğu siyasi durumu birçok vatanseveri çıldırtıyordu. Böyle bir atmosferde vatana bütün varlıklarıyla bağlı, idealist bazı genç doktorlar "Köycüler Cemiyeti" adıyla bir dernek kurdular. Bu gençlerin amacı, köylüler arasında insancıl bir yaklaşımla çalışmak, sağlık ve eğitim konularında köylülere yardımcı olmaktı.

İşgal öncesi bu doktorlar Anadolu'ya gitme kararı aldılar. Dr. Reşit Galip, Dr. Hasan Ferit ve Dr. Fazıl Doğan önce Kütahya'ya ziyarete geldiler, ardından Tavşanlı'ya hareket ettiler.

Tavşanlı'da özellikle köylüler üzerinde ağaların baskısını gören doktorlar, Tavşanlı'da çalışmalara başladılar. Dr. Reşit Galip ve arkadaşları "Tavşanlı Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti"'ni kurdular. Daha sonra Dr. Fazıl Doğan Tavşanlı'dan ayrılmış ve görevine Emet'te devam etmiştir.

Dr. Fazıl Doğan Emet'e yerleştikten sonra ilk başta halk kendisine tam anlamıyla güvenmemiş, Emet'teki ağalar da ilk başlarda kendisine itimat etmemişlerdir.

İzmir'in İşgali'nden sonra Emet'te ilk örgütlenmeler başladı ve "Emet Müdafaa-i Vatan Cemyeti" kuruldu. Milli bilinci uyandırma faaliyetleri ve Osmanlı Kuruluş törenleri Söğüt dışında Emet'te kutlandı. Damat Ferit Hükûmeti Fazıl Doğan'a baskılar yaptı ancak Fazıl Doğan, Emet'teki faaliyetlerine devam etti. Merkezi Emet olmak üzere Kütahya ve çevresinde göreve memur edildi.

Dr. Fazıl Doğan'ın Kütahya ve çevresine memur edilmesinden sonra Kütahya Kuva-yi Milliye Kumandanı İsmail Hakkı Bey ile tanıştı.
Bu sıralarda Çerkez Ethem kuvvetlerinin de yardımıyla işgal altında olan Simav, bir baskın ile kurtarıldı. (Temmuz 1920)

Yunan birliklerinin Gediz bölgesinde saldırıya geçip etkisini artırması üzerine Emet Milli Müfrezesi Kuva-yı Seyyâre'ye bağlandı. Ekim 1920'de Gediz Muharebesi çok şiddetli geçti Yunanlar'a karşı kaybedildi. Çok önemli kayıplar verildi.

Çerkez Ethem İsyanı akabinde Kuva-yi Seyyâre'nin görevine son verildi. Dr. Fazıl Bey Emetliler ile görüşerek Çerkez Ethem'in durumunu halka anlattı ve Emet Müfrezesi Kuva-yı Seyyâre'den ayrıldı. Dr. Fazıl Bey, Çerkez Ethem il ilişiğini kesmesinden sonra kuvvetlerini Yenice kasabasına çektiği sırada Çerkez Ethem'e gönderilecek bir mektup eline geçti. Mektup üzerinde Kula ibaresini gören Fazıl Bey, Kula'nın Yunanlar'ın elinde olduğunu bildiğinden şüphelendi ve mektubu okudu. Çerkez Ethem'in Yunanlar ile münasebetini öğrenen Fazıl Bey vakit kaybetmeden Emet Postanesi'ne giderek İsmet Paşa ile görüştü ve durumu bildirdi.

İsmet Paşa'nın emriyle Dr. Fazıl Bey'in birlikleri Garp Cephesi'ne bağlandı. Bunun üzerine Fazıl Bey önce Kütahya'ya daha sonra Eskişehir'e hareket ederek İsmet Paşa'nın huzuruna çıktı. İsmet Paşa'nın Fazıl Bey'i yine aynı cephenin Milli Kuvvetler kumandanı olarak göndermek istediğini iletti. Bu sırada 45 kiloya kadar düşmüş, çok zayıf ve adeta hasta olan Fazıl Bey ruhça da çok yorulmuştu ve İsmet Paşa'dan biraz istirahat vermelerin diledi. Yeniden görev almak üzere kendi el yazıları ile bir ay istirahat verdiler ancak Fazıl Bey'in hiç parası yoktu. Kimseden de isteyemeyeceği için aklına Emetliler geldi ve Kızılay Hastanesi'ndeki arkadaşlarına yazdığı telgrafı Emet'e göndermelerini rica etti ve para yardımı istedi. Derhâl "Eskişehir'de Zeytinzâdelerin yazıhanesinden 500 lira alınız" diye karşılık geldi. Önce Ankara'ya sonra dinlenmek üzere Emet'e dönen Fazıl Bey dönüşünde arkadaşı Doktor Mustafa Alp'in rahatsızlığını tedavi ederek tedavisini tamamlamak üzere Antalya'da bulunan Doktor Reşit Galip ve Hasan Ferit'in yanına gönderdi.

14 Ağustos 1921 tarihinde Emet'i işgal eden Yunanlar halka dayanılmaz baskılar yapmışlardır. Halk evlerine kapanır. Yunan askerleri ve süvarileri Emet sokaklarında halkın ilçe dışına çıkmasını yasaklar. Yasağa uymayanlar hapse atılır veya öldürülür. Halkın kışlık olarak ayırdığı erzakına zorla el konur.
Yunanların Emet havalisinde sabit bir kuvveti olmayıp Kabakçı Salih Efe Emet ve Tavşanlı havalisini idare etmekte ve bu civardan ihtiyaçlarını gidermekteydi. Ancak yakın zamanda Yunan komutan Zamanist ile tartışan ve Yunanlarla dostluğu bitiren Kabakçı, canının derdine düşerek Emet'te Günlüce ile Eğrigöz beldeleri arasında bulunan Türkmen Tepesi'ne yerleşir. Kabakçı'nın hakimiyetinden boşalan Emet'e 20 Şubat 1922'de Yunanlar 40 kişilik bir kuvvet gönderir. Bu kuvvetlerin gelmesiyle beraber Emet ve havalisi daha zor duruma düşer. Kabakçı Salih Efe Milli Müfrezesi'ne katılmak istese de Sülye Bala'nın ileri gelenlerinden Molla Himmet, bu isteği "Mimye Köprüsü'nden bu tarafa geçersen seni vururum!" sözleriyle geri çevirir.

19 Nisan 1922'de 10-12 kişilik bir Yunan birliği Emet'te bulunan birliğe yiyecek bulmak için Değirmisaz'a varır. Askerleri gören Sülyeliler plan yaparak Yunanların gece kalacağı köy odasına baskın yapacaklarını köy muhtarı Kadıoğlu İsmail'e bildirirler. Muhtar da baskının köy dışında yapılmasını rica eder ve rica kabul edilir.
Yunanlar erkenden köyün dışında bulunan Emet Çayı'nı geçerler. 20 Nisan'da pusuya yatan Sülyelilerden Giziroğlu Mehmet, Mustafa Peker, Ali Sağlam, Sadık Ayan, Ali Bayram, Hasan Zengin, kardeşi Recep, Dereli Köyü Muhtarı Hasan Patlak Yunanlardan altı tanesini öldürür. Ancak ikisi yaralı halde Eğrigöz tarafından kaçarak Emet'teki birliğe ulaşır.

Bu olayın üzerine Yunan komutanı, Emet Belediye Reisi Terlemez Hasan'ı çağırıp 40 askeri için 40 kadın istediğini ve kendisine de Sülye'nin en güzel kızını istediğini söyleyerek Sülyelilerin yaptığı baskının intikamını almak ister. Terlemez Hasan isteklerini hemen yerine getiremeyeceğini, bunu alenen yaptığı takdirde Emetlilerin kendisini öldüreceğini söyler ve komutana kabul ettirir.
Emet Müdafaa-i Vata nCemiyeti Reisi Hatipoğlu Mustafa, Sülye'ye haber uçurur. Haberi alan Molla Himmet, köyün çetelerini toplayarak istişare yapar. Ertesi gün plan uygulamaya konulur. 24 Nisan 1922 günü Belediye Reisi Terlemez Hasan eğlence tertip eder. Eğlenceden bir süre sonra çalgıcılar bir fırsatını bulup binayı terk ederler. Yunanların büyük bölümünün sızdığı sırada Emetli efelerden 30-40 kişi Hükûmet Konağı etrafına mevzilenirler. Emme-basma tulumbayla gaz yağı püskürterek konağı yakmak isterler ancak itfaiye tulumbası çalışmaz ancak bir şekilde konağı ateşe vermeyi başarırlar. Yangının kısa sürede binayı sarması üzerine dışarı kaçmaya çalışan Yunan askerler teker teker vurulur. Bu baskında komutan ile birlikte 40 Yunan askeri öldürülür.

Mart 1922 sonunda cephe gerisinde ileride yapılacak olan taarruzun hazırlıklarına başlamak için Kocaeli Grubu'na bağlı 7. Tümen'den Yğzbaşı Ahmet Ragıp ve Teğmen Şakir Bey ile birlikte on er, Emet'e gelirler. Emet ve Günlüce (Sülye)'deki gençleri organize ederek dağlarda eğitirler. Emet, Harmancık, Erenköy dolaylarında halka silah ve cephane dağıtılır. Emet Cevizdere baskınında yaklaşık 200 Yunan askeri öldürülür.

Cevizdere olayından sonra Yunanlar Emet'teki kuvvetlerini artırırlar ve Emet 14 Mayıs 1922'de tekrar işgal edilir. 24 Mayıs'a kadar Emet'le beraber 14 köyünü taş üstünde taş kalmayacak şekilde yakarlar. Halk yaklaşık üç ay dağlarda saklanır. Cevizderesi çatışmasına katılanları özellikle arayarak gittikleri köylerde insan ayırt etmeden önlerine gelenleri öldürürler. Cevizderesi'ne katılan ekiptekileri Umutlu Köyü'nde bulan Yunanlar, Köprücek, Sülye, Eğrigöz, Küreci ve diğer köylerden birçok kişi esir alır, bir kısmı Simav'da hapsedilir, bir kısmı da Manisa'da Divan-ı Harpte yargılanarak Korfu Adası'na veya Atina'ya esir olarak götürülürler.

Yunanlar Emet'te 14 köyü yaktıktan sonra 24 Mayıs 1922'de Simav'dan Uşak'a hareket edip geri çekilmeye başlamışlardır.

 Eğrigöz beldesi kurtuluş savaşında millî mücadeleye Eğrigöz seğmenleri ile çok büyük katkı sağlamıştır. Eğrigöz bünyesinde kendi imkânlarıyla birlik oluşturan ismail çavuş "alilen İsmail (1875)" halkın bu mücadele içinde olmasına öncülük etmiştir.
 EMET İlçesi efeleri civar ilçelere çöreklenmiş olan düşman askerini önüne katıp abideye kadar çıkarmış ve oradanda izmirden denize dökülmesine vesile olmuştur
 Türk genel kurmayı arşivlerinde ve yunan harp tarihi arşivlerinde de EMET OLAYI olarak geçen olay Emet halkının övünç ve gurur kaynağıdır, bu olay hakkında çeşitli kitaplar yazılmıştır.
 Kütahya ve Kütahya'nın diğer ilçeleri arasında düşman askerine karşı koyan ve onları hezimete uğratan tek ilçe Gazi Emet ve Eğrigöz beldesidir.
 Kurtuluş savaşında Çerkez Etem'in İsmet İNÖNÜ komutasına girmeyi kabul etmeyişini öğrenen ; EMET ilçesi efelerini  örgütleyen Dr. Fazıl, Mustafa Kemal ATATÜRK ve İsmet İNÖNÜ'ye EMET ilçesinden telgraf çekerek olayı bildirmiştir. (Gediz birlik komutanı çerkez etem'in akrabasıdır gediz birlik komutanına gönderdiği mektubu gelen ulak çerkez komutanı arar dr. fazıl'ın ulağı'da bu sırada oradadır. Kendisi de çerkez olan dr. fazıl'a gönderildiğini sanarak dr. fazıl'a getirir.)
 Kurtuluş savaşında Cevdet SUNAY (Halk arasında sarı cevdet olarak anılır) ilçede kalmıştır.
 Fahrettin ALTAY İlçede hâlâ müftülük binası olarak kullanılan ve zamanında fetfahane olarak adlandırılan binada kalmış ve düşman askerini EMET halkı ve beraberindeki milis güçleriyle birlikte önüne katarak izmirden denize dökülmesine vesile olmuştur
 Kurtuluş savaşında tarihinde ilk ve sonkez Domaniç yaylasında yapılan türkmen şenlikleri Düşmana karşı örgütlenmek amacıyla Dr. Fazıl'ın gayretleri sonucu zamanına göre çok büyük katılımla EMET'te yapılmıştır.
 Gazi EMET kurtuluş savaşı sonrası Emet halkı kendi arasında para toplayıp Türkiye Cumhuriyeti'ne EMET isimli uçağı alıp hediye etmiştir

Coğrafya
 Karayolları 148. şube şefliğini baskılara aldırmadan olması gereken yer emet diyerek Karayollarını EMET'e kurduran İbrahim Etem ERDİNÇ (cumhuriyet senatosu Kütahya üyesi) rahmet ve saygı ile anılan Emetli'nin çok sevdiği, saydığı bir kişidir, Ayrıca borik asit fabrikasının hemen bütün adımlarında emeği geçen Kütahya milletvekili Ahmet DERİN saygı ve minnet ve rahmetle anılmaktadır.
 Emet ilçesi; Kütahya'nın tüm ilçelerinin merkezinde olup bütün büyük ilçelere 45–50 km uzaklıktadır.
 Bu ilçe'den iki tane ilçe çıkarttılmıştır. Emet'e 7 km uzaklıktaki Hisarcık kasabası (İlçe olduğundaki nüfusu yaklaşık 2100)(zamanın Anap milletvekili Mustafa Uğur ENER tarafından verilen önerge ile ilçe yaptırılmıştır (Mustafa Uğur ENER Emetli olduğu halde EMET ilçesine ihanet etmiştir.).),  Emet'e 40 km uzaklıktaki çavdarhisar kasabası (İlçe olduğundaki nüfusu yaklaşık 1200)
 Halen Hisarcık'ın ilçe olmasıyla hisarcık'a geçmek zorunda bırakılan hasanlar kasabası çeşitli tehditlere rağmen yapılan referandumda büyük bir ekseriyetle EMET'e geçmek istedilerse de demokrasi hiçe sayılarak referandum yok sayılıp hisarcıkta bırakılmıştır.
 Emet ilçesi tarihi boyunca iki büyük yangın (birini yunan askerleri yakmıştır) ve iki deprem geçirmiş. Cumhuriyet döneminde 156 köye sahip bu ilçe kendinden çıkarttığı iki adet ilçe ve  Kendisine bağlı orman zengini olan Gölcük'ü ve gölcüğe kadar olan köyleri Simav'a (Şefik İNAN tarafından Emet'ten koparılıp simav'a bağlatılmıştır.) kömür zengini olan Değirmisaz bölgesini onlarca köyü Tavşanlı'ya (bu bölgelerin halkı istemediği halde diğer ilçelerin siyasetçileri metazori olarak bağlatmışlardır.) bağlanması sebebiyle şu anda 34 köye düşmüştür.
 İlçe nüfusu önemli ölçüde göç vermiştir. göç verdiği yerler arasında önemli ölçüde Kütahya merkez (35.000- 40.000 kişi civarı), Manisa (2 adet mahalle oluşturmuştur.) ve ilçeleri vardır bunun yanı sıra tavşanlı Antalya vb. yerlerde de önemli nüfusa sahip olmasına rağmen, ilçede yakın köy ve kasabalardan göç almıştır bu göç eden nüfus ise kasaba köy ve belediyeliklerinin devamı gibi kaygılarla  kasaba ve köylerinde nüfus kaydını yaptırmaktadırlar.
 Emet ilçesinin en büyük sorunu; yol sorunudur Kütahya'nın bütün ilçelerinin merkezinde olması, Balıkesir, Uşak gibi illere direkt yol açıldığında diğer ilçelerden açılmış olan yollardan daha kısa daha ekonomik olacağından dolayı en uygun konumda olmasına rağmen hâlâ bu yollar projelendirilip yapılamamaktadır. (Emet'in ihtiyacı kendini ilçelere bağlıyan değil illere bağlıyan yollardır.) Emet seracılık sektörüne açık bir ilçedir. kaplıca sularının boşa akıp gitmemesi için bu atıksu seracılık sektöründe değerlendirilebilir.

Kültür ve turizm

Şehirde sülfatlı, bikarbonatlı, kalsiyumlu, magnezyulu hipertermal ve hipotonik özellikler taşıyan kaplıcalar bulunmaktadır. Kaplıca sularının içme kürleri olarak uygulandığında mide bağırsak sistemi,karaciğer ve safra kesesi üzerinde kuvvetli etkileri bulunduğu sindirimdeki safranın akımını hızlandırıcı, bağırsak hareketlerini düzenleyici kronik spastik, kabızlık gibi fonksiyonel bozuklukları tedavi edeceği, suyun alkali ve sülfat içeriği sebebiyle böbrek fonksiyonlarını düzelteceği ve bu nedenle böbrek taşları ve nekahetlerinde yarar sağladığı belirlenmiştir.

Kür olarak romatizma, eklem kireçlenmeleri, cilt hastalıkları, kaza sonrası vücut hasarlarında, kısırlık tedavisi, selülit tedavisinde, dolaşım sistemi rahatsızlıklarında ve birçok rahatsızlıklara şifa vermektedir

Bunlar;

 Yeşil Kaplıcalar
 Kaynarca Hamamı
 Osmanlı Hamamı
 Kaplıcalar diyarı olan bu şehirde vurulan her sondajda ayrı özelliklere ve şifa'ya sahip sıcak su kaynağı çıkmakta olup bunlardan birkaçı yukarıda bahsi geçen hamamlara akıtılmaktadır. Hacanatlar açık kaynak havuzu (Yosun havuzu)'da faaliyet göstermektedir.
 Romatizmal hastalıklarda açık yaraların iyileştirilmesi gibi hastalıklarda çok yararları olan Emet ilçesinde şifaya kavuşan birçok kişi olmasına ve Türkiye'nin birçok yerinden hasta gelmesine rağmen, ilçede bulunan S.S.K. bünyesindeki fizik tedavi ve rehabilitasyon merkezi ilçe muhtarlarının kapatılıp hastaneye çevrilmesini istemeleri üzerine kapatıldı, ancak S.S.K. hastanesi kurulamadan, S.S.K. hastaneleri birleştirme kararı alınınca bu merkez içinin termal suyu ile şu anda boş vaziyette işletilmeyi beklemekte olup Türkiye'nin kilit vurulan tek S.S.K. hastanesidir.
 Tam teşekküllü çok modern devlet hastanesi olmasına rağmen doktor açığı çok olmasından dolayı termal turizmin ve borun başkenti olan bu ilçede sağlık başlıbaşına bir sorundur. Acil hastalar da yetiştirilebilirse Kütahya, Eskişehir, Tavşanlı, Uşak'ta tedavi görebilmektedir. 7 km uzaklıktaki Hisarcık ilçesiyle ve köyleriyle beraber cıvarın tek hastanesi olan ve yaklaşık 25.000 kişiye hizmet eden ve çok iyi doktor ve personel bulunması halinde bu rakamın 50.000-60.000 civarında hastanın yararlanabileceği Emet devlet hastanesinin en büyük ihtiyacı doktor ve uzman personel açığının biran önce giderilmesidir.
 İlçenin kendine özgü fırın kebabı, zamanında peynirli pidesi, evlerinde ise güveç (erkeçten olanı daha makbul olup içine yalnızca salça soğan ve domates kullanılarak hazırlanıp taş fırında pişirilir), tarhana, mantısı, tuzsuz keçi peynirinden yapılan höşmerimi çok meşhurdur. Evlerde bir de kızılcıktan yapılan halk arasında eştana olarak bilinen çorbası da meşhurdur (bu çorba kakırdak veya sarımsaklı olarak servis edilir). Düğünlerde mutlaka cerp sulu keşkek yapılır. Ayrıca evlerde yapılan yöre tabiriyle hamur ve etle yapılan comcom, sarma hamurdolması gibi hamur yemekleri İtalyanların makarnasına taş çıkartır.
 Kendine özgü cinsiyle tamamen organik olarak Emet çayı civarında, Eğrigöz bahçelerinde, Yeniceköy'de yetiştirilen domatesleri ilçenin aranılan en güzel sebzelerindendir. Keçi peyniri ise Emet pazarının vazgeçilmezidir. Yeni yeni başlayan bal, polen, arı sütü üreticiliği de kayda değer oranda artmıştır.
 Çok değerli el işlemesi üç etek, taka (mahalli giyisi), şalvar vb. iğne oyası ilçenin gelir kaynakları arasındadır.
 Bor madeni bulunmadan önce onlarca çeşit üzüm yetiştiriciliği, pekmezcilik ve ağdacılık yapılan bu ilçede bor madeninin etkisiyle üzüm yetitiriciliği haliyle pekmezcilik ağdacılıkta artık yapılamamaktadır.
 Emet ilçesinin büyük bir bölümününün emniyet ve asayişini jandarma sağlamakta olup, İlçe Jandarma Komutanlığı ilçe merkezinde konuşludur.
 Emet Çayı balık meraklıların gözdesi ilçe tarımının bel kemiğidir. Ayrıca bu çayın birçok yerinde rafting'e uygun alanlar olup hemen üzerindeki 2181 m yüksekliğindeki Eğrigöz Dağında ise senenin birkaç ayı hariç devamlı kış turizmine uygun kayak yapmaya uygun kar bulunmakta ve yine Eğrigöz dağlarında birçok piknik yapılacak alanlar, krater bulunmaktadır. Eğrigöz beldesine bağlı Dereli mahallesinin de termal hamamlar halkın hizmetine sunulmuştur. Eğrigöz köyü 1996 yılında belde olmuştur. Turizm adına zengin olan bu belde de doğal yapısı ve sır perdesi çözülememiş Roma İmparatorluğu dönemine ait savunma kalesi bulunmaktadır. Rivayetlere göre bu kale içinde kapalı bir çarşı olduğu söylenmektedir. Beldenin tarihi çok eskidir. 1800lü yıllarda Bursa'ya bağlı bir ilçe olan Eğrigöz, zamanın ipek yolu güzergâhı üzerinde bulunur. Doğal yapısı bozulmuş tahrip olmuş han ve hamamların bazı bölümleri günümüze kadar ayakta kalmayı başarmıştır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Emet Kaymakamlığı
 Emet Belediyesi

Emet


Martin Fink (* 21. Februar 1970, Emmen LU) ist ein ehemaliger Schweizer Fussballspieler.

Karriere
Er wurde in seiner Zeit bei Lausanne-Sports bekannt. Fink erzielte 14 Tore in der Saison 1992/1993, spielte jedoch nicht in der Nationalmannschaft. Im Sommer 1993 wechselte er zum amtierenden Schweizer Cupsieger FC Lugano. Ein Jahr später wurde er vom Nationalliga A Konkurrenten FC Aarau verpflichtet, mit dem er auch im UEFA-Cup spielte. Zum Abschluss seiner Karriere spielt er noch in seiner Heimat 3 Jahre für den FC Luzern. Im Sommer 1998 beendete Fink seine Fussballkarriere.

Vereine
 FC Wettingen (1989–1992)
 Lausanne-Sports (1992–1993, 14 Tore)
 FC Lugano (1993–1994)
 FC Aarau (1994–1995)
 FC Luzern (1995–1998)

Weblinks

Fußballspieler (FC Lausanne-Sport)
Fußballspieler (FC Wettingen)
Fußballspieler (FC Lugano)
Fußballspieler (FC Luzern)
Fußballspieler (FC Aarau)
Schweizer
Geboren 1970
Mann

Martin Fink (Fussballspieler)


Geoffrey Lewis Blake () este un actor american de film, televiziune, și voce.

Biografie

Referințe

Legături externe

Nașteri în 1962
Nașteri pe 20 august
Americani în viață
Actori de voce americani
Actori de film americani
Actori de televiziune americani
Actori americani din secolul al XX-lea
Actori americani din secolul al XXI-lea

Geoffrey Blake


Miniyamba er en animationsfilm instrueret af Luc Perez efter manuskript af Michel Fessler, Luc Perez.

Handling
Som tusinder af andre, der hver dag forlader deres hjemland, har Abdu, en ung mand fra Mali, besluttet sig for at prøve lykken i Europa. En rejse fra Niger til Barcelona gennem den spanske enklave, Ceutas pigtråd, som sidste forhindring på Afrikas jord. Migranternes drømme konfronteres med livets hårde realiteter og i det fjerne skimtes lyset over Vesteuropa...

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2013

Film fra Danmark (administrationskategori)
Animationsfilm fra Danmark

Miniyamba


Nodeland Station (Nodeland stasjon) er en jernbanestation på Sørlandsbanen, der ligger i byområdet Nodeland i Songdalen kommune i Norge.

Stationen åbnede 17. december 1943, da banen blev forlænget fra Kristiansand til Sira. Stationsbygningen var opført året før efter tegninger af Gudmund Hoel og Bjarne Friis Baastad ved NSB Arkitektkontor. Stationen blev fjernstyret fra 19. november 1969 og blev ubemandet 1. juni 1970.

I 2000 blev stationen lukket som følge af lave passagertal, men den blev genåbnet i 2003. I de følgende år kom der byudvikling i området, hvilket øgede pendlertrafikken. Stationen var imidlertid i dårlig stand og både perroner og krydsningsspor var for korte. Derfor gennemførte Jernbaneverket i 2012 en gennemgribende renovering, hvor den hidtidige 70 m lange øperron blev erstattet af to nye 220 m lange sideliggende perroner, mens krydsningssporet blev forlænget fra 420 m til 718 m.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Noter

Stationer på Sørlandsbanen
Etableret i 1943
Jernbanestationer i Agder

Nodeland Station


Alexander Lars-Åke Gustafsson (født 15 januar 1987 i Arboga i Sverige), er en svensk MMA-udøver som siden 2009 har konkurreret i organisationen Ultimate Fighting Championship (UFC). Gustafsson er på nuværende tidspunkt rangeret (august 2018) som en af verdens største udøvere vægtklassen letsværvægt.

MMA-karriere

Tidlige karriere
Gustafsson begyndte at træne boksning i 10 års alderen. I år 2006 begyndte han at træne MMA og den 27. november 2007 kæmpede Gustafsson sin første kamp.

Ultimate Fighting Championship
Efter at have vundet sine 8 første kampe – heraf 6 på knockout – blev det annonceret at han skulle få sin debut i UFC den 14. november 2009 mod Jared Hamman på UFC 105. Gustafsson vandt kampen via KO efter bare 41 sekunder i første omgang.

Den 10. april 2010 mødtes Gustafsson og Phil Davis på UFC 112. Davis vandt kampen via submission i første omgang og Gustafsson led dermed sit første nederlag i sin professionelle MMA-karriere.

På UFC 120 den 16. oktober 2010, besejrede Gustafsson kickboxing-veteranen Cyrille Diabaté via submission i anden omgang. In post-fight interviews Gustafsson said that the main reason for his success against Diabate was the time that he spent at Alliance MMA in the training camp. Næste kamp blev mod James Te Huna på UFC 127 den 26. februar 2011. Gustafsson vand kampen via submission (rear-naked choke) i første omgang.

Gustafsson og Matt Hamill mødtes den 6. august 2011 på UFC 133. Gustafsson vandt kampen via TKO i anden omgang. Hamill annoncerede at han gik på pension kort efter kampen. Gustafsson besejrede herefter Vladimir Matjusjenko via dommerafgørelse på UFC 141 den 30. december 2011.

På UFC on Fuel TV: Gustafsson vs. Silva den 14. april 2012 (de første UFC-galla i Sverige) mødtes Gustafsson og Thiago Silva i en kamp som Gustafsson vandt via dommerafgørelse.

Den 8. december, 2012 mødtes Gustafsson og Maurício Rua på UFC on Fox: Henderson vs. Diaz. Gustafsson vandt kampen via dommerafgørelse(30–27, 30–27, and 30–26).

Gustafsson skulle have mødt den tidligere Strikeforce-letsværvægt-mester Gegard Mousasi den 6. april 2013, på UFC on Fuel TV 9 og det blev meldt ud at en sejr ville sikre ham en titelchance. Den den 30. marts blev det afsløret at Gustafsson havde fået en flænge under en sparringskamp. Den 2. april, blev det offentliggjort af den svenske MMA-delegation at han ikke var i stand til at kæmpe. Gustafsson blev erstattet UFC-nykommeren, svenske Ilir Latifi, en af hans hovedtræningspartnere.

Titlelchance
Efter at have vundet 6 kampe i træk blev det offentliggjort at Gustafsson skulle få en titelmatch i letsværvægt mod den regerende mester Jon Jones på UFC 165 den 21. september, 2013. Jones vandt kampen via enstemmig afgørelse. Kampen er blevet kaldet for den bedste titelkamp i letsværvægt nogensinde og blev udnævnet til Årets kamp til World MMA Awards.

Post-titellkamp
Den 8. marts 2014 mødtes Gustafsson og ubesejrede Jimi Manuwa på UFC Fight Night: Gustafsson vs. Manuwa. Gustafsson vandt kampen via TKO i anden omgang og Manuwa led dermed sin første nederlag i sin karriere.
Hans præstation tildelte ham Fight of the Night og Performance of the Night-bonusprisen.

På UFC on Fox: Gustafsson vs. Johnson den 24. januar 2015 mødtes Gustafsson og Anthony Johnson. Gustafsson tabte kampen via TKO i første omgang, hvilket betød at dette var første gang han havde tabt i karrieren på grund af slag og spark. Gustafsson indrømmede senere at han havde overvejet at stoppe karriereren pågrund af den ydmygelse han følte at tabe foran sit hjemmme publikum. Han tog senere et års kamppause.

Den 3. oktober, 2015 mødtes Gustafsson og den regerende mester Daniel Cormier i en titelmatch i letsværvægt på UFC 192. Gustafsson tabtte kampen via delt afgørelse. Their performance earned both fighters the Fight of the Night awards.

Gustafsson og Jan Błachowicz mødtes den 3. september, 2016 på UFC Fight Night: Arlovski vs. Barnett. Gustafsson vandt kampen via enstemmig afgørelse (30–27, 30–27, and 30–27).

Den 28 maj 2017 mødtes Gustafsson og Glover Teixeira på UFC Fight Night: Gustafsson vs. Teixeira i Stockholm i Sverige. Gustafsson vandt kampen via KO i tidligt femte omgang efter at have domineret hele kampen. Deres præstation tildelte begge kæmpere Fight of the Night-bonusprisen.

Gustafsson skulle først have mødt Luke Rockhold, men Rockhold meldte fra til kampen på grund af en skade. Gustafsson skulle i stedet møde Volkan Oezdemir den 4. august 2018 på UFC 227. Men den 19. juli, 2018 blev det reporteret at Oezdemir blev fjernet fra kampen på grund af en brækket næse. Det blev reporteret den 22. juli, 2018, at også Gustafsson blev taget af programmet på grund af en skade. Det blev senere afsløret at Gustafsson havde fået en hamstring-skade, og UFC håbede at få ham tilbage i kamp før slutningen af året.

Den 10. oktober, 2018 blev det offentliggjort at Gustafsson skulle få en rematch mod Jon Jones på UFC 232 om den ledige letsværvægt-mesterskabs-titel.

Privatliv
Han er gift med Moa og de har sammen en datter, Ava, der er født i maj 2017. Senere i maj, 2017 blev parret forlovet inde i octagonen lige efter at Gustafsson havde besejret Glover Teixeira ii sin hjemby Stockholm. I september, 2018 fik parret deres andet barn, en søn.

Hans fighternavn, "The Mauler", blev givet til ham tidligt i sin karriere af hans træningnspartnere, der referer til hans kraftfulde slag, dræberinstinkt og den nådesløse måde han færdiggør sine kampe på.

I forhold til kampsportsidolers, nævner Gustafsson altid MMA-legenden Fedor Emelianenko som sin største inspiration.

Gustafsson er kristen og havde et tæt personligt forhold til sin præst Wiggo Carlsson indtil hans død i 2012.

Han er ofte, både før og efter sin titelkamp i UFC 165, blevet sammenlignet med den svenske sværvægtsbokser Ingemar Johansson der vandt letsværvægt-verdensmesterskabtitlen i 1959.

I teenage-årene blev Gustafsson dømt for vold ved 5 tilfælde, mellem 2002 og 2006. År 2005 blev han dømt till fængsel i 15 måneder. Gustafsson har i interviews beskrevet flytningen fra Arboga til Gøteborg samt strukturen og disciplinen fra MMA-træningen som han begyndte med efter den sidst dom i 2006 som der fik ham på rette spor.

Gustafsson havde en rolle i den svenske mainstreamfilm Johan Falk - Blodsdiamanter, der fik premiere i 2015.

Mesterskaber og meritter

MMA
 Ultimate Fighting Championship
 Fight of the Night (4 gange) vs. Jon Jones, Jimi Manuwa, Daniel Cormier og Glover Teixeira
 Performance of the Night (1 gang) vs. Jimi Manuwa
 Fight of the Year (2013) vs. Jon Jones
 World MMA Awards
 2013 Fight of the Year vs. Jon Jones on September 21
 2013 International Fighter of the Year
 ESPN
 2013 Fight of the Year vs. Jon Jones (UFC 165)
 Sherdog
 2011 All-Violence 3rd Team
 2013 All-Violence 2nd Team
 2013 Fight of the Year vs. Jon Jones (UFC 165)
 FoxSports.com
 2013 Fight of the Year vs. Jon Jones (UFC 165)
 Yahoo! Sports.com
 2013 Fight of the Year vs. Jon Jones (UFC 165)
 MMAJunkie.com
 2013 Fight of the Year vs. Jon Jones (UFC 165)
 2015 October Fight of the Month vs. Daniel Cormier (UFC 192)
 2017 May Knockout of the Month vs. Glover Teixeira (UFC Fight Night 109)
 MMAFighting.com
 2013 Fight of the Year vs. Jon Jones (UFC 165)

Amatørboksning
 Swedish Boxing Federation
 2003 Swedish National Youth Light Heavyweight Champion
 2008 KP Cup Boxing Heavyweight Tournament Winner
 2009 KP Cup Boxing Heavyweight Tournament Winner
 2009 Tensta Box Open Heavyweight Tournament Winner

Submission grappling
 2008 Grapplers Paradise 4 −99 kg (−218 lbs) tournament winner

Rekordliste

Referencer

Externe henvisninger
 TheMauler.com – officielle hjemmeside
 Alexander Gustafsson – UFC.com
 Alexander Gustafsson – Sherdog.com

MMA-udøvere fra Sverige
Kampsportsudøvere fra Sverige

Alexander Gustafsson


Onur Bilgin (* 23. August 1985 in Trabzon) ist ein türkischer Fußballtorhüter.

Karriere
Bilgin begann seine Karriere in der 4. Liga bei Sürmenespor. Nach einer Saison wechselte er zu Marmaris Belediyespor, welche in der 3. Liga spielte und war dort zu Beginn Ersatztorhüter. In seinem zweiten Jahr wurde er zum 1. Torwart der Mannschaft befördert und überzeugte andere Mannschaften mit seiner Leistung. Bilgin unterschrieb daraufhin, im Sommer 2009, bei Orduspor. Seitdem spielte er für Orduspor 3 Pflichtspiele in der 2. Liga und stieg am Ende der Saison 2010/11 mit der Mannschaft in die Süper Lig auf.

Zur Saison 2012/13 wechselte er zum türkischen Zweitligisten Kayseri Erciyesspor. Zum Saisonende feierte er mit diesem Verein die Meisterschaft und damit den direkten Aufstieg in die Süper Lig.

Seit Sommer 2013 steht Bilgin bei Fethiyespor unter Vertrag. Bereits zur nächsten Winterpause verließ er diesen Verein und wechselte zum Drittligisten Pazarspor.

Erfolge
 Mit Kayseri Erciyesspor
 Meister der TFF 1. Lig und Aufstieg in die Süper Lig: 2012/13

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballtorhüter (Fethiyespor)
Fußballtorhüter (Kayseri Erciyesspor)
Fußballtorhüter (Orduspor)
Fußballspieler (Pazarspor)
Fußballspieler (Sürmenespor)
Türke
Geboren 1985
Mann

Onur Bilgin


Hans Olaus Djurhuus (født 1822 i Thorshavn, død 1866 smst.), var en færøsk kongsbonde og politiker, der var medlem af Lagtinget.

Djurhuus var bror til Andreas Djurhuus og Johan Christian Djurhuus.

Referencer
 Løgtingið 150 – Hátíðarrit , bind 2 (2002), s. 271–272.

Lagtingsmedlemmer fra Færøerne
Landmænd fra Færøerne
Personer fra Thorshavn

Hans Olaus Djurhuus


وادي العلايق هي إحدى بلديات ولاية البليدة عاصمة دائرة وادي العلايق.

تمتد على مساحة قدرها  يحدها من الشمال بلدية القليعة بولاية تيبازة ومن الجنوب ولاية البليدة وبني تامو ومن الغرب بلدية موزاية والشفة ومن الشرق بلديتي بني تامو وبن خليل. يبلغ عدد سكانها  حسب آخر إحصاء لسنة 2008، تمتاز بطابعها الفلاحي وأشهر منتوجاتها الحوامض (البرتقال) والخضروات وفيها الأبقار والنعاج والمعز.

أنشئت بلدية وادي العلايق بتاريخ 15 ديسمبر 1851 بأمر من الحاكم العام راندون جاك.

المصادر

وادي العلايق

وادي العلايق


Matematiksel biçimbilim (İngilizce - Mathematical morphology) kafes kuramına dayalı, sayısal görüntülerin işlenmesi için geliştirilmiş kuramsal bir modeldir.

1960'lı yıllarda Georges Matheron tarafından temelleri atılmış sonra da Jean Serra tarafından geliştirilmiştir. Günümüzde dünya çapında kullanılan başlıca sayısal görüntü işleme modellerinden birini temsil eder.

Her ne kadar başlangıçta sadece ikili görüntüler için tasarlanmış olsa da, kısa sürede etki alanı gri ölçekli görüntülere de genişletildi. Renkli ve genel olarak çok kanallı görüntüler için ise birden fazla çözüm önerilmiş olmasına rağmen henüz yaygın olarak herhangi biri kabul edilmemiştir.

Temel işleçler
 Aşınma (erosion)
 Genleşme (dilation)
 Açınım (opening)
 Kapanım (closing)

Yukarıdaki iki temel işlecin farklı birleşimleri ile elde edilen üst düzey işleçler sayesinde matematiksel biçimbilim, görüntü kesimleme gibi karmaşık sayısal görüntü işleme sorunlarına çözümler sunmuştur.

Dış bağlantılar
 Matematiksel Biçimbilimin tarihçesi

Sayısal geometri

Matematiksel morfoloji


{{Info/Treinador
 |nome             = Pablo Repetto
 |imagem           = Pablo_Repetto_INDEPENDIENTE_vs_COLO_COLO_(5).jpg
 |imagem_tamanho   = 190px
 |imagem_legenda   = Repetto em 2016.
 |nomecompleto     = Pablo Eduardo Repetto Aquino
 |apelido          =
 |datadenascimento =
 |cidadenatal      = Montevidéu
 |paisnatal        = Uruguai
 |altura           =
 |peso             =
 |pé               =
 |actualclube      = ''Sem clube |clubenumero      =
 |posição          = Treinador (Ex-volante)
 |jovemanos        = 1988–
 |jovemclubes      = Montevideo WanderersRacing MontevideoFénix
 |ano              = 1995–20002000
 |clubes           = FénixVilla Teresa
 |jogos(golos)    =
 |anoselecao      =
 |selecaonacional =
 |partidasselecao =
 |treinadoranos   = 2002–20062006–20082008–200920092009–20102010–20112012–2016201620172017–20212022
 |treinadorclubes = Fénix (categorias de base)FénixCerroBloomingCerroDefensorIndependiente del ValleBaniyasOlimpiaLDUNacional
 |treinadorjogos  = 45151921521988619751
 |pcupdate        =
 |ntupdate        =
}}Pablo Eduardo Repetto Aquino (Montevidéu, 14 de março de 1974) é um ex-futebolista e treinador de futebol uruguaio que atuava como volante. Atualmente está sem clube.

 Biografia
 Carreira de jogador
Revelado pelo Montevideo Wanderers, Repetto jogou também nas categorias de base do Racing e do Fénix, onde se profissionalizou em 1995.

Uma fratura dupla na tíbia e na fíbula tirou o então meio-campista dos gramados por 1 ano e meio, e após jogar por 6 meses no Villa Teresa, decidiu se aposentar com apenas 26 anos.

 Carreira como técnico

Após deixar os gramados, Repetto obteve a licença para ser treinador, iniciando a carreira nos juniores do Fénix, entre 2002 e 2006, ano em que fez sua estreia como técnico principal no mesmo clube.

Treinou ainda Cerro (2 passagens), Blooming e Defensor, e em 2012 assumiu o comando do Independiente del Valle, até então uma equipe de pequena expressão no Equador, Sob o comando de Repetto, os Negriazules conquistaram o vice-campeonato da Copa Libertadores da América de 2016, e após a competição, o técnico foi contratado pelo Baniyas. A passagem do uruguaio pela equipe emiradense durou apenas 8 jogos, e em dezembro do mesmo ano foi anunciado como novo treinador do Olimpia, porém sua passagem pelo Decano durou também pouco tempo: foram apenas 6 jogos antes de deixar o clube em fevereiro de 2017. Em julho, assumiu o comando técnico da LDU. Em 197 jogos pelo clube de Quito, foram 93 vitórias, 58 empates e 46 derrotas, tendo vencido um Campeonato Equatoriano, uma Copa do Equador e uma Supercopa.

6 meses após deixar a LDU, Repetto foi anunciado como técnico do Nacional, substituindo Martín Ligüera. Durante sua passagem, o Nacional venceu o Campeonato Uruguaio, contando com o atacante Luis Suárez como principal jogador do elenco.

 Títulos Fénix Segunda División Profesional: 2006–07Defensor Sporting Campeonato Uruguaio: 2010 (Torneio Apertura)LDU Campeonato Equatoriano: 2018
 Copa do Equador: 2019
 Supercopa do Equador: 2020Nacional'''
 Campeonato Uruguaio: 2022 (Torneio Intermedio)
 Campeonato Uruguaio: 2022 (Torneio Clausura)
 Campeonato Uruguaio: 2022

Ligações externas
 Perfil de Pablo Repetto - OGol.com.br

Naturais de Montevidéu
Futebolistas do Uruguai
Futebolistas do Centro Atlético Fénix
Treinadores de futebol do Uruguai
Treinadores do Club Nacional de Football
Treinadores do Defensor Sporting Club
Treinadores do Club Social, Cultural y Deportivo Blooming
Treinadores do Centro Atlético Fénix
Treinadores do Independiente del Valle
Treinadores do Club Olimpia
Treinadores da Liga Deportiva Universitaria (Quito)
Treinadores do Club Atlético Cerro

Pablo Repetto


An Anthochloa lepidula in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck ngan Franz Julius Ferdinand Meyen. An Anthochloa lepidula in nahilalakip ha genus nga Anthochloa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthochloa

Anthochloa lepidula


Richard Lyons may refer to:

Richard Lyons (Warden of the Mint) (1310–1381), royal councillor who was imprisoned by the Good Parliament in 1376 on suspicion of embezzlement
Richard Lyons, 1st Viscount Lyons (1817–1887), British diplomat
Richard Lyons (writer) (1920–2000), American poet, and Professor of English
Richard Lyons (mathematician) (born 1945), American mathematician, specializing in finite group theory. Namesake of the Lyons group
Dicky Lyons (born 1947), former American football player
Richard Lyons (business professor)  (born 1961), American academic and Dean of the Haas School of Business, UC Berkeley
Richard Lyons (racing driver) (born 1979), British racing car driver
Richard Lyons (poet) (fl. 1984 – present), American poet and teacher
Richard J. Lyons (1895–1959), American lawyer and politician

See also
 Richard Lyon (disambiguation)

Richard Lyons


بلدية سانت مارتي سيسغيوليس (بالكاتالانية: Sant Martí Sesgueioles) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة, والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 385 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في أناويا
بلديات في مقاطعة برشلونة

سان مارتن ساسجايولاس


بُبَشْتَر  كانت مدينة تقع شمال مقاطعة مالقة من جنوب إسبانيا. أقام فيها القوطي عمر بن حفصون دولته بين عامي 880 م و917 م بعد أن ثار على أمير قرطبة.

أعلام

 عمر بن حفصون
 المنذر بن محمد

المراجع

بلديات إسبانيا
قلاع أندلسية

ببشتر


دارة عزة من المدن السورية في محافظة حلب.

نبذه

تقع إلى الغرب من مدينة حلب في سوريا وعلى مسافة 30 كم.

تعود شهرتها لكونها واقعة على طريق قلعة سمعان «كنيسة القديس سمعان العمودي» والتي تقع على بعد 5 كم من المدينة شمالاً، وتشتهر هذه المدينة الهادئة بطباع قروية اصيلة منتشرة بين الجيل القديم وعادات متمدنة جلبها معهم قاطنو مدينة حلب.

بعد الاستقلال جرى منذ عام 1947 م إحصاء عام وشامل، بلغ عدد سكان «دارة عزة» (4600) نسمة وفي عام 1960 م جرى أول تعداد رسمي وعملي بلغ (8533) نسمة وفي عام 1970 م بلغ (13674) نسمة وفي 1981م 17640 نسمة وفي عام 1994 م 26451 نسمة وفي عام 2003 م 37183 نسمة وجرى إحصاء شامل لتعداد سكان الجمهورية العربية السورية في عام 2004 م فبلغ عدد السكان في مدينة «دارة عزة» واحداً وأربعين ألفا وستاً وستين نسمة. أما عدد سكان القرى الملحقة بمدينة «دارة عزة» فهي كما يلي:
عنجارة: ثلاثة عشر ألفا اربعمئة وثلاث وخمسون نسمة
قبتان الجبل: تسعة آلاف وسبعمئة وستون نسمة
تقاد: سبعة آلاف ومائة واثنتا عشرة نسمة
حور: ثلاثة آلاف وثمانمائة واثنتان وثلاثون نسمة
رحاب: ألف ومائة وتسع عشرة نسمة
بسرطون: أربعة آلاف وثلاث وخمسون نسمة
بشقاتين: ألف وخمسمائة وإحدى وعشرون نسمة
الهوته: ألف وستمائة وخمس وأربعون نسمة
بشنطرة: ألف واربعمئة وخمس وخمسون نسمة

الآثار
دلت التحريات الأثرية التي قامت مؤخراً في المنطقة على توطن الإنسان في عصور ما قبل التاريخ. حيث تم اكتشاف عدد من الكهوف الأثرية التي تعود إلى عصور ما قبل التاريخ في الجبال الواقعة إلى الشمال والشمال الغربي في«قلعة سمعان» من أهمها: كهف «الديدرية» قرب قرية «برج عبد ألو» حيث عثرت بعثة سورية _ يابانية مشتركة على هيكل عظمي لطفل يعود إلى إنسان «نيادرتال» مئة ألف سنة وبالقرب من هذا الموقع يوجد تل«عين دارا» الأثرية حيث دلت الدراسات والتنقيبات الأثرية أن الإنسان توطن فيه منذ الألف الثاني قبل الميلاد، واستمر في الألف الأول حتى القرن السادس عشر الميلادي وقد أظهرت تلك التنقيبات عدداً من البقايا المعمارية أهمها، المعبد الآرامي في «عين دارا»، وهناك العديد من التلال غير المكتشفة.
إلى جانب هذه التلال والكهوف، نجد العديد من المواقع والقرى الأثرية التي يعود تاريخ بنائها إلى الفترة الواقعة بين القرنين الأول والسابع للميلاد، أي الفترة الرومانية ومن أمثال تجمعات السكن الروماني «قاطورة، خراب شمس» وفي انتشار الديانة المسيحية والسماح بالحرية الدينية في منتصف القرن الرابع، بدأت الكنائس والأديرة تنتشر في كل مكان، وأخذت تختفي تماثيل الأشخاص من المدافن والفيلات لتحل محلها رموز الصليب والإشارات الدينية ويمكن القول بأن معظم آثار المنطقة تعود إلى الفترة الرومانية والبيزنطية.

البنية التحتية

يوجد شبكة كهرباء تغطي المدينة منذ فترة طويله وشبكة مياه وصرف صحي متميزة بالإضافة إلى مقسم هاتف حديث. وشبكة من الطرقات المخدمة في جميع أنحاء المدينة، المدينة بحاجة للمشروعات السياحية التي تتماشى ومكانتها السياحية كالفنادق والمطاعم والاستراحات، كما تم إنشاء المدرسة الشرعية ومقر للدائرة المالية ويتم التحضير لمقر سجل عقاري ومركز إطفاء.

السياحة

تعتبر دارة عزة من أهم المواقع السياحية لقربها من الكثير من المواقع الأثرية في هذه المنطقة من سورية، فبالإضافة إلى قلعة سمعان يوجد الكثير من المواقع الأخرى الأثرية والتي يعود تاريخها إلى العهد الروماني مثل المشبك والمدرج الروماني.

يقصدها حجاج الطائفة المارونية وكذلك تحج طائفة الدروز إلى مزار موجود في جبل الشيخ بركات. يوجد مزار الشيخ سليمان أيضاً على مقربة منها، فهي بذلك تعتبر مقصدآ للزوار والسياح.

مراجع

أماكن مأهولة في منطقة جبل سمعان
بلدات سوريا
تجمعات سنية في سوريا
جغرافيا سوريا
مدن حلب
مدن سوريا

دارة عزة


Liste over Cataloniens præsidenter.

Francesc Macià i Llussà (ERC) 1932–1933
Lluís Companys i Jover (ERC) 1933–1940
Josep Irla i Bosch (ERC) 1940–1954
Josep Tarradellas i Joan (ERC) 1954–1980
Jordi Pujol i Soley (CiU) 1980–2003
Pasqual Maragall i Mira (PSC) 2003-2006
José Montilla Aguilera (PSC) 2006-2010
Artur Mas i Gavarró (CiU) 2010–2016
Carles Puigdemont i Casamajó (JxSí)–2016-2018
Joaquim Torra i Pla (JuntsxCat) (2018-2020)
Pere Aragonès i Garcia (ERC) (2021-nu)
Catalonien

Liste over Cataloniens præsidenter


Gavrilov-Yam () is a town and the administrative center of Gavrilov-Yamsky (or Gavrilov-Yamskiy) District in Yaroslavl Oblast, Russia, located on the Kotorosl River. Population:

History

The first mention of a settlement on the site of modern Gavrilov-Yam dates back to 1545. Then it was a small village of Gavrilovo, in which there were only 7 courtyards and it belonged to the Varnitsky Trinity-Sergius Monastery.

At the end of the 16th century, by decree of Tsar Ivan the Terrible, the village was renamed into Gavrilov Yam, later into Gavrilov-Yamskaya Sloboda, and at the end of the 18th century, in connection with the construction of a stone church - and into the village of Gavrilov-Yam. Town status was granted in 1938.

In the early 2000s, the weaving production of the Moscow-based factory, Trekhgornaya Manufactory, was transferred to the oblast to which the town belongs.

The Gavrilov-Yamskiy Flax Mill traces its history back to the Lokalov textile factory. The mill carries out all stages of flax processing, from flax-combed production to finished products (linen and mixed fabrics, patterned tablecloths, napkins, towels, etc). The plant is the only one in the country that produces art canvas.

Administrative and municipal status
Within the framework of administrative divisions, Gavrilov-Yam serves as the administrative center of the Gavrilov-Yamsky (or Gavrilov-Yamskiy) District. As an administrative division, it is incorporated within Gavrilov-Yamsky (or Gavrilov-Yamskiy)  District as the town of district significance of Gavrilov-Yam. As a municipal division, the town of district significance of Gavrilov-Yam is incorporated within Gavrilov-Yamsky (Gavrilov-Yamskiy) Municipal District as Gavrilov-Yam Urban Settlement.

References

Notes

Sources

External links

Official website of Gavrilov-Yam
Gavrilov-Yam Business Directory

Cities and towns in Yaroslavl Oblast
Yaroslavsky Uyezd
Monotowns in Russia

Gavrilov-Yam