The slaad (pluralized as slaadi, or as slaads in the 4th edition) is a fictional monster in the Dungeons & Dragons fantasy role-playing game. They are extraplanar creatures (outsiders) that resemble giant humanoid toads of various colors (red, blue, grey, white, black), and other types, such as mud, and death slaadi.

Publication history

Development and licensing
The slaadi were created by Charles Stross and published in the TSR UK book, Fiend Folio Tome of Creatures Malevolent and Benign (1981). Stross said of their creation:

For much of their existence, the slaadi were the subject of jokes by D&D players due to their distinctly frog-like appearance, which was emphasized in early artistic depictions of the monsters. With the advent of the Planescape campaign setting, TSR, Inc. made an effort to create a more fearsome image of the slaadi, with their toad qualities toned down in favor of showing more frightening aspects depicting them as beings of pure chaos. This Planescape envisioning of the slaadi carried forth into the 3rd Edition of the D&D game and has persisted ever since.

Because they were created by a D&D player (and their copyrights transferred to TSR and, subsequently, Wizards of the Coast), slaadi are one of only a handful of D&D monsters considered "Product Identity" by Wizards of the Coast and, as such, are not released under its Open Gaming License.

Advanced Dungeons & Dragons 1st edition (1977–1988)
The blue slaad, death slaad (the lesser masters), the green slaad, the grey slaad (the executioners), and the red slaad appear in the first edition Fiend Folio (1981), along with Ssendam, Lord of the Insane, and Ygorl, Lord of Entropy. Ed Greenwood, in his review of the Fiend Folio for Dragon magazine, considered the slaad "worthy additions to any campaign".

The slaadi and their role in the planes are detailed in this edition's Manual of the Planes (1987).

Another slaad lord, Wartle, appeared in the adventure anthology, Tales of the Outer Planes (1988).

Advanced Dungeons & Dragons 2nd edition (1989–1999)
The blue slaad, death slaad, the gray slaad, the green slaad, and the red slaad appear first in the Monstrous Compendium Outer Planes Appendix (1991), and are reprinted in the Monstrous Manual (1993). The same set of slaadi appear for the Planescape campaign setting in the first Planescape Monstrous Compendium Appendix (1994).

Ygorl and Ssendam appear in Dragon #221 (September 1995) in the "Dragon's Bestiary" column; the same article also introduced two new slaad lords: Chourst, Lord of Randomness, and Rennbuu, Lord of Colors.

The baby red slaad and the young red slaad appear in Dungeon #77 (November 1999).

Dungeons & Dragons 3.0 edition (2000–2002)
The blue slaad, death slaad, the gray slaad, the green slaad, and the red slaad appear in the Monster Manual for this edition (2000).

The slaadi and their role in the planes are detailed in this edition's Manual of the Planes (2001). The black slaad and the white slaad appeared in the Epic Level Handbook (2002).

The  appeared in Dragon #306 (April 2003).

The mud slaad appears in the Fiend Folio (2003) for this edition.<ref>Cagle, Eric, Jesse Decker, James Jacobs, Erik Mona, Matt Sernett, Chris Thomasson, and James Wyatt.  Fiend Folio  (Wizards of the Coast, 2003)</ref>

Dungeons & Dragons 3.5 edition (2003–2007)
The blue slaad, death slaad, the gray slaad, the green slaad, and the red slaad appear in the revised Monster Manual for this edition (2003).

Another new slaad lord, Bazim-Gorag the Firebringer, first appeared in Dungeon #101 (August 2003). Bazim-Gorag later appeared in the Forgotten Realms book, Champions of Ruin (2005).

Dungeons & Dragons 4th edition (2008–2014)
The slaadi, pluralised as slaads, appear in the Monster Manual for this edition (2008). In 4th edition, the slaads are elemental creatures, native to the Elemental Chaos.

Dungeons & Dragons 5th edition (2014–present)
The slaadi appear in this edition of the Monster Manual, with additional lore about the reproduction of slaadi. It also includes information concerning The Spawning Stone that was created by Primus, which ultimately led to the creation of the slaadi.

Cultural impact
Charles Stross, creator of the slaadi, used the creatures in his 2007 novel Halting State, where they appeared as an enemy in the fictional MMORPG Avalon Four.

The word "slaad" has been used to describe frog-like monsters in the comic Yamara and the webcomic Shadowgirls, which uses the word "slaad" to describe a race of monsters.

In Rich Burlew's Order of the Stick, a chaotic evil character expresses surprise at two shoulder devils appearing instead of one devil and one angel; as he has no good or lawful sides whatsoever, the devils explain that the character has only them and the slaad.

Slaadi have appeared in 3rd-party game sourcebooks such as the Tome of Horrors from Necromancer Games. It was parodied in the HackMaster Hacklopedia of Beasts, published by Kenzer & Company. The plot of the Downer series of graphic novels by Kyle Stanley Hunter, published by Paizo Publishing, revolves around a slaad-created artifact.

Depiction
In the D&D game slaadi are native to the Outer Plane of Limbo. As such they are of the outsider type, being composed of the essence of their home plane. Encountered on most other planes they also receive the extraplanar subtype. Slaadi are almost always chaotic neutral except for the death slaadi, which are usually chaotic evil, and the gormeel slaadi, which are usually lawful neutral.

In the various D&D products in which they are presented, slaadi are described as frog or toad-like humanoids. Within that rough characterization they have a wide range of forms depending on subtype, and often corresponding to their rank in society. Size also varies between the different subtypes, from human sized to several feet taller than human sized.GameSpy author Allan Rausch described the slaadi as "remorseless reptilian killing machines". They might have become "popular creatures among players", but "For many years, slaad were a joke -- because of their artwork", which showed them as "six-foot tall carnivorous frogs". With the Planescape setting they "were reinterpreted artistically to be less frog-like and much more fearsome", a development continued into the 3rd edition of the game.

Society
In various editions of D&D the slaadi have been depicted as having a complex social system bound up in the relationship and reproductive cycles of the various subtypes. Some subtypes dominate others, though as slaadi are creatures of chaos, such domination occurs not through a regimented hierarchy, but by brute force. In earlier D&D editions a symbol of power was embedded in each slaad's forehead, and non-magical tattoos on the forehead represented achievements and status. The latter physical characteristics do not appear in 3rd and later editions of D&D. In earlier editions of D&D the slaad were divided only into red, blue, green, gray and death subtypes. 3rd Edition D&D added the mud, and epic level white and black subtypes. In all editions the slaad have been dominated by the Slaad Lords, Ssendam and Ygorl.

Red and blue slaadi reproduce by infecting living hosts. The red do so by implanting eggs beneath their victim's skin which grow into a baby blue slaad that eats the host from within. The blue infect the host with a lycanthropy-like disease that slowly transforms them into a red slaad. Despite being the means of producing the other slaad type, reds and blues despise one another. If either a red slaad or blue slaad infects an arcane spellcaster, the host will spawn a green slaad, superior to its parent in that it may cast spells. A green slaad, upon reaching its hundredth year of life, will retreat into isolation for the duration of about a year. Upon its return it has transformed into a smaller, but more powerful grey slaad, which focus more on spell-casting than most other slaadi. Some grey slaadi undergo an unnamed, mysterious ritual, which transforms them into death slaadi. Death slaadi possess amazing magical and physical might, but eschew focusing on the former, as the greys do, being bent more on perpetuating slaughter and death. As such, death slaad tend more towards an evil alignment than do most other slaadi. If the death slaad survives a century, it turns into the white slaad. If the white slaad survives a century, it turns into a black slaad in the manner of its preceding transformations. The black slaad is the most powerful slaad, excluding the slaad lords. The reproductive cycle of mud slaadi is not detailed.

The Spawning Stone is the primordial home of the slaadi, located in "a realm of their greatest dominion", and drifting about Limbo. The passage of the stone generates currents in the raw chaos-stuff of the plane, and slaadi are able to follow these currents "upstream" to the Stone's location. In the mating season, each race of slaad converges on the Spawning Stone, wresting the Stone away from the previous group, so that they may fertilize each other's internal egg sacs, and carry away the seed-like fertilized eggs for later implantation into host bodies. Sometimes, however, young slaadi are produced right there at the stone because the slaadi implant each other in their mating frenzy. Thus, dead adult slaadi routinely float about the stone until destroyed by the chaos of Limbo. True slaadi are described as beings of ultimate chaos who have no set form. Only the Slaad Lords Ssendam and Ygorl are representative of this type. Somehow they affected the 'Spawning Stone' to prevent the emergence of slaadi more powerful than them, which keeps the slaadi within the aforementioned groups. Although anomalies do slip through in the chaos, they have less variety, and less chance of being more powerful than the Slaad Lords. One such anomaly is the Gormeel Slaad, which is a subtype introduced in an article in Dragon as a large, mutant variety "born from the Spawning Stone", and escaping the notice of Ygorl and Ssendam. They are lawful in alignment, serving as allies and sometimes mounts of the githzerai against other slaadi.

In 5e, the Spawning Stone was revealed to be created by the modron leader Primus in an attempt to tame Limbo, but the plane corrupted its original purpose and produced the slaadi as an immune response. Their reproductive process is an expression of how Limbo turned the Stone, an artifact of pure Law, into a tool of Chaos.

Slaad Lords
Slaad Lords are the de facto rulers of the Slaadi race. True to their chaotic nature, they often do not appear anything like other Slaadi.
Known slaad lords include Ygorl, Lord of Entropy; Ssendam, Lord of Madness; Chourst, Lord of Randomness; Rennbuu, Lord of Colors; and Wartle.

Chourst the Unpredictable is the slaad Lord of Randomness. Chourst appeared in second edition in Dragon #221 (September 1995). Chourst has no residence, home base, or even any temporary domicile; he feels at home wherever he goes. Chourst has no particular dogma; he only wishes to indulge himself whenever and wherever possible. One moment he may be tearing a githzerai to pieces, and the next he may stop suddenly to sniff a pretty flower that caught his fancy.
Ssendam is the Slaad Lord of Insanity. Ssendam was created by Charles Stross, and first appeared in the first edition Fiend Folio (1981). Ssendam appears as a gigantic golden amoeba with a humanoid brain as a nucleus. Ssendam has been described alternatively as male and female in different sources.
Ygorl is the Slaad Lord of Entropy. He was created by Charles Stross, and first appeared in the first edition Fiend Folio (1981). Ygorl is the second oldest slaad lord, after Ssendam, and is considered the de facto ruler of Outer Plane of Limbo. He is said to have created the Spawning Stone that is the focus of the slaad race, forcing them to take froglike forms rather than their original, purely chaotic shapes.

Famous Slaadi

Forgotten Realms, The Erevis Cale trilogy
In Paul S. Kemp's Erevis Cale trilogy, the main antagonist known as the Sojourner has four slaadi henchmen that he refers to as his "children" named Azriim, Dolgan, Eleura and Serrin. In the books they appear to be bound to the Sojourner, and serve as a constant foe to Erevis Cale and his companions as they try to thwart the Sojourner. They are all green slaadi and have been granted various powers by the Sojourner. They can cast magic, shapeshift, heal at a very fast rate, and have telepathy. They all tend to choose a human form that suits their taste and only transform back into their slaad forms at certain occasions, mostly when they feed or fight.  Azriim (the leader) chooses a half-drow form with 2 different color eyes, Dolgan chooses a Cormyrean warrior and is the dumb brute of the gang, Serrin is dark and assassin-like and chooses a slender human. Their true slaad forms are green, very large, scaled reptiles, with powerful legs, long claws, and sharp teeth. During the series the Sojourner, with the power to destroy worlds at a whim, transforms Dolgan and Azriim into gray slaadi as a reward. They are portrayed as a mix between a moth and reptile, and have the ability to fly. They are later transformed into death slaadi, which are portrayed as their original reptilian slaad form, with slightly altered physical features. Their most notable trait is that they appear almost see-through and have much stronger abilities. At the end of the trilogy Azriim alone survived and went to his way.

Xanxost
Xanxost is a blue slaad with a penchant for exploring the planes, explaining their secrets to everyone interested, and eating whatever he can catch, particularly mephits. He appears as a character in the Planescape accessories Faces of Evil: The Fiends and The Inner Planes. Both of these books are written in an in-universe style, as if they were created by someone within the Planescape setting, and within that writing style, both books have an 'editor' who collected the investigations and opinions of various planar creatures on the topic at hand. Xanxost is one such character. "Though his mannerisms are often odd, his information is always reliable".

In Faces of Evil he is one of the 'authors' of the section on tanar'ri, and in The Inner Planes he 'wrote' the section on the Quasielemental Plane of Steam. (The editor of the latter book claims that he was recruited to pen the chapter because feedback to his commentary in the former book was overwhelmingly positive.) Xanxost seems less chaotic than other slaadi in that he can write a mostly coherent piece of text, though his nature still shows through in his writing style, with many wanderings off-topic (mostly to the subject of food), repetitions of earlier remarks, and a seeming inability to count. He also refers to himself in third person. He also admits that his conflicts with tanar'ri have edged him slightly from pure Chaos towards the side of Good, at least for the time being. Xanxost is referred to as "it" in Faces of Evil, which makes some sense given the unusual nature of slaadi reproduction, but as "he" in The Inner Planes.

Zgotar
Zgotar, a death slaad, appears in Scott Bennie's "Threshold of Evil" adventure in Dungeon Magazine #10. The primary villain of that adventure, Azurax Silverhawk, has been officially placed in the Forgotten Realms campaign setting. However, Zgotar also appeared in Castle Greyhawk (1987) in an adventure scenario also written by Scott Bennie. In addition, Azurax is called a "plane-wandering archmage" and Old Empires said he has only recently purchased his property in the Hills of Maerth.

Reception
Ed Greenwood considered the slaadi "worthy additions to any campaign".GameSpy author Allan Rausch described the slaadi as "remorseless reptilian killing machines", but "For many years, slaad were a joke -- because of their artwork", which showed them as "six-foot tall carnivorous frogs". With the Planescape setting they "were reinterpreted artistically to be less frog-like and much more fearsome".

Shannon Applecline considered the githzerai one of the game's especially notable monsters.

In other media
 The slaad lord Ygorl appeared as the final boss in the video game Forgotten Realms: Demon Stone, where he was voiced by Michael Clarke Duncan.Ryan Davis, "Review of Forgotten Realms: Demon Stone," GameSpot (December 13, 2004).   In the game, Ygorl was depicted as humanoid in appearance but was covered in tough chitinous armor and had many claw-like mandibles extending from the back of his head.
 Slaadi appear as enemies in the Dungeons & Dragons-based MMORPG Dungeons & Dragons Online, and also in Neverwinter.

See also
Bullywug, a frog-like D&D race

References

Further reading

Duis, Joseph. Hacklopedia of Beasts Volume VII. (Kenzer & Company, 2002)
Hunter, Kyle. Downer: Fool's Errand. (Diamond Comic Distributors, 2008).
Manui, Barbara, and Chris Adams. Yamara. (Steve Jackson Games, 1994).
Pozas, Claudio, and Ryan Nock, James Bell, Michael Johnstone. Counter Collection II''. (Fiery Dragon Production, 2002).

Dungeons & Dragons monsters

Slaad


جامعة شيفيلد  هي أحد جامعات بريطانيا تصنف ضمن أفضل 100 جامعة في العالم وأفضل 20 جامعة في المملكة المتحدة وتتدرج تحت جامعات الطوب الأحمر، وكذلك تعتبر عضوا في مجموعة راسل للجامعات شعار الجامعة (لنكتشف أسباب الاشياء) يعمل فيها ما يقارب 1306 ما بين موظفين واساتذة ويدرس فيها ما يقارب 25000 طالب 7225 منهم يدرسون دراسات عليا.

تأسيسها

يعد تاريخ تأسيسها الرسمي هو العام 1905 إلا أن الجامعة كانت موجودة منذ العام 1897 لكنها كانت مجموعة من ثلاث كليات هي كلية شيفيلد للطب تأسست عام 1828 وكلية شفيليد للعلوم والفنون والتي كانت تسمى كلية فيرث والتي ساعدت بشكل كبير في افتتاح الكلية الثالثة وهي كلية شيفيلد للتقنيات عام1884 ثم تم توحيدها لتصبح مجموعة كليات شيفيلد عام 1897 ثم تم تغييرها إلى جامعة رسمياً في العام1905 لتصبح جامعة شيفيلد.

أقسام الجامعة

تضم الجامعة حالياً خمسة حقول دراسية رئيسية وهي:
 قسم دراسات الفن والإنسانيات.
 قسم دراسات الطب والصحة.
 قسم دراسات الهندسية.
 قسم دراسات العلوم الاجتماعية.
 قسم دراسات العلوم الأساسية.

وكذالك تحتوي الجامعة على مراكز ابحاث متطورة في المجالات المذكورة سابقاً

الحرم الجامعي

يتكون الحرم الجامعي من مجموعة بنايات منتشرة داخل المدينة حيث يوجد كل قسم دراسي في منطقة منفصلة عن الآخر ويكون ملحق عادة بمكتبة خاصة به مزودة بالكتب اللازمة لهذا القسم وتوجد مكتبة رئيسية في وسط المدينة تسمى ما معناه «دار عموم المعلومات» (information commons) تتألف من 6 طوابق مزودة باجهزة كومبيوتر وكتب لجميع التخصصات، وهناك أيضاً مركز الجامعة والذي يشمل مبنى اتحاد الطلاب وكذلك مبنى التسجيل الرئيسي.

معرض صور

مراجع

الثقافة في شفيلد
تأسيسات سنة 1897 في إنجلترا
جامعات القرميد الأحمر
جامعة شيفلد
مبان ومنشآت في شفيلد
مجموعة رسل
هيئات تعليمية أسست في 1897

جامعة شفيلد


Shefit Shefiti (n. 19 februarie 1998) este un fotbalist albanez care joacă pe postul de mijlocaș pentru Shkėndija în Prima Ligă Macedoneană.

Cariera pe echipe
Shefiti a fost promovat la echipa mare a lui Shkëndija în sezonul 2015-2016, făcându-și debutul la 28 februarie 2016 intrând pe final de meci în victoria de 3-0 cu Bregalnica Štip.

În sezonul 2017-2018, Shefiti a jucat în 19 meciuri de campionat, în timp ce Shkëndija a câștigat campionatul pentru a doua oară în istorie. El a jucat, de asemenea, în trei meciuri de cupă, cu echipa sa realizând dubla campionat-cupă.

Cariera la națională

Macedonia
Fost internațional de tineret din Macedonia, Shefiti a început să joace pentru naționala 18 ani, debutând pe 26 martie 2016 intrând ca rezervă în locul lui Darko Dodev într-o înfrângere scor 3-2 în Finlanda. După aceea, el a continuat să joace în amicale.

Mai târziu, în mai 2016, Shefiti a făcut deplasarea cu echipa de sub 19 ani sub comanda lui Jetron Nesimi pentru a juca în două meciuri amicale cu naționala Ciprului. El a fost folosit doar în al doilea meci, jucând ca titular în partida care s-a încheiat la o egalitate, scor 1-1.

Shefiti a continuat să facă parte din echipa sub 19 ani, participând în calificările Campionatului European sub 19 ani al UEFA. A jucat trei meciuri, unul ca titular cu Macedonia, terminând pe ultimul loc în Grupa 11.

Albania
La 29 mai 2018, Shefiti a fost convocat de antrenorul Albaniei sub 21de ani Alban Bushi pentru amicalul cu Belarus. A început ca titular în primul meci de pe 5 iunie și a înscris dintr-o lovitură într-o victorie 3-2 la Elbasan Arena.

Statistici privind cariera

 Începând cu data de 5 octombrie 2018

Titluri

 Shkëndija

 Prima Liga de fotbal a Macedoniei: 2017-2018
 Cupa de fotbal a Macedoniei: 2017-2018

Referințe

Legături externe

Mijlocași
Fotbaliști macedoneni
Fotbaliști albanezi
Oameni în viață
Nașteri în 1998

Shefit Shefiti


Peddersen og Findus: Findus flytter hjemmefra er en tysk computeranimeret film fra 2018 baseret på Sven Nordqvist børnebogsserie Peddersen og Findus. Filmen Instrueret af Ali Samadi Ahadi.

Medvirkende
 Stefan Kurt som Peddersen
 Per Pallesen som Peddersen (stemme)
 Vitus Magnussen som Findus (stemme)
 Max Herbrecher som Gustavsen
 Lars Knutzon som Gustavsen (stemme)
 Marianne Sägebrecht som Beda
 Judith Rothenborg som Beda (stemme)
 Bente Eskesen som Høne (stemme)
 Pauline Rehne som Høne (stemme)
 Carsten Svendsen som Bukler (stemme)
 Chresten Speggers som Bukler (stemme)

Eksterne henvisninger

Tyske film fra 2018
Børnefilm fra Tyskland
Film baseret på bøger
Computeranimationsfilm
Tysksprogede film


Der Bahnhof Eschwege West ist seit 2009 ein Betriebsbahnhof und war zuvor ein Bahnhof im Personenverkehr an der Bahnstrecke Göttingen–Bebra.

Geschichte
Der Bahnhof Eschwege West wurde am 31. Oktober 1875 zusammen mit dem südlichen Abschnitt der Bahnstrecke Göttingen–Bebra und der von hier ausgehenden damaligen Stichstrecke nach Eschwege als Bahnhof Niederhone eröffnet. Ein Jahr später wurde die von Bebra kommende Strecke nach Friedland verlängert, von wo aus bereits Anschluss nach Göttingen bestand. Am 15. Mai 1879 ging der Abschnitt der Kanonenbahn vom Bahnhof Niederhone nach Treysa in Betrieb, womit der Bahnhof zum Kreuzungsbahnhof wurde. 1880 wurde dann noch der Abschnitt der Kanonenbahn östlich des Bahnhofs Eschwege eröffnet. 1936 erhielt der Bahnhof seinen heutigen Namen.

Im Personenverkehr war der Bahnhof Eschwege West für die Stadt Eschwege vor allem von Bedeutung, weil hier Anschluss zum Fernverkehr auf der Nord-Süd-Strecke bestand. Zwischen dem Bahnhof Eschwege und dem Bahnhof Eschwege West verkehrten zum Teil Pendelzüge, um entsprechende Anschlüsse zu sichern. Im Güterverkehr hatte Eschwege West dagegen nur geringe Bedeutung. Zum 1. Juni 1985 wurde der Personenverkehr zum Bahnhof Eschwege eingestellt, zum 15. Dezember 2002 auch der Güterverkehr. 1991 wurde auch die Kanonenbahn in Richtung Malsfeld stillgelegt.

Nachdem der Personenverkehr zum Bahnhof Eschwege eingestellt worden war, war Eschwege West der einzige Bahnanschluss, der der Stadt Eschwege im Personenverkehr geblieben war. Er lag allerdings etwa vier Kilometer vom Stadtzentrum entfernt und war deshalb in einer Zeit, in der die meisten Verkehrsteilnehmer sowieso ein Kraftfahrzeug besitzen, als Verkehrsanbindung höchst unattraktiv. Die HLB Basis AG kaufte deshalb die Eisenbahninfrastruktur von Eschwege West bis einschließlich des Bahnhofs Eschwege von der DB Netz AG, baute die Strecke wieder auf, errichtete von dort eine neue Verbindungskurve in Richtung Norden, die Fahrten nach Göttingen ohne erneuten Fahrtrichtungswechsel erlaubt, elektrifizierte die Strecke und nahm sie zum 12. Dezember 2009 in Betrieb. Damit entfiel die Funktion von Eschwege West als Personenverkehrshalt für Eschwege.

Anlagen
Der Bahnhof war als Keilbahnhof ausgeführt. Westlich des Empfangsgebäudes lag die Bahnstrecke Göttingen–Bebra mit vier Bahnsteiggleisen an zwei Inselbahnsteigen und östlich die Bahnstrecke Leinefelde–Treysa mit zwei Bahnsteiggleisen. Nördlich des Empfangsgebäudes gab es keine Gleisverbindung. Auf der östlichen Seite waren Rangiergleise mit Ablaufberg vorhanden, heute gibt es nur noch ein elektrifiziertes Durchfahrtsgleis ohne Bahnsteigkante. Die Ortsgüteranlage mit Güterschuppen befand sich auf der Westseite. Das alte Empfangsgebäude ist 1970 abgerissen worden, nachdem es 1969 durch einen südlich errichteten eingeschossigen Zweckbau ersetzt wurde. Ehemals gab es vier Stellwerke, die abgerissen sind, dafür ist ein 1972 errichtetes Fahrdienstleiterstellwerk vorhanden. Im November 2015 wurde das Empfangsgebäude abgerissen.

Denkmalschutz
Einige Gebäude im Bereich des Bahnhofs Eschwege West sind Kulturdenkmäler nach dem Hessischen Denkmalschutzgesetz: ein ehemaliger Ringlokschuppen von 1880, eine Eisenbahnersiedlung (ebenfalls von 1880) und ein Wasserturm von 1885.

Bahnbetriebswerk
Im Süden des Bahnhofs war seit 1875 ein Bahnbetriebswerk, das über einen 16-ständigen Ringlokschuppen von 1875 mit einer 16-m-Drehscheibe und einen 1943/1944 errichteten fünfständigen Schuppen mit einer 23-m-Drehscheibe verfügte, der im Februar 2016 abgerissen wurde. Das Bahnbetriebswerk wurde 1965 geschlossen. Der 16-ständige Schuppen ist heute noch ungenutzt mit vermauerten Toren vorhanden, beide Drehscheiben sind um 1990 entfernt worden. Auch der Wasserturm ist noch vorhanden. Im Sommer 2017 wurden die Bahnmeisterei, das Gebäude der Fahrleitungskolonne sowie der Lokschuppen von 1875 verkauft.

Heutiger Betrieb
Der Bahnhof Eschwege West wird von der neuen, nördlichen Einfahrtskurve zur Strecke nach Eschwege nicht mehr berührt. Zwar führt die südliche Einfahrtskurve noch durch den Bahnhof, aber aufgrund seiner abseitigen Lage zur Besiedlung wurde er mit Wiederaufnahme eines direkten Verkehrs in die Stadt Eschwege im Dezember 2009 als Personenverkehrshalt aufgegeben. Er ist somit heute ausschließlich Betriebsbahnhof.

Literatur
 Wolfgang Klee: Notizen aus einem Randgebiet. Eschwege West – ein großer Bahnhof, und was daraus geworden ist. In: Eisenbahn Geschichte 84 (2017). ISSN 1611-6283, S. 46–55.
 Heinz Schomann: Eisenbahn in Hessen. Kulturdenkmäler in Hessen. Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland. Hrsg.: Landesamt für Denkmalpflege Hessen. Theiss Verlag, Stuttgart, 2005, Bd. 2.1., ISBN 3-8062-1917-6.
 Eberhard Schüler: Damals in Eschwege West. In: Eisenbahn Geschichte 84 (2017). ISSN 1611-6283, S. 40–44.

Weblinks

Anmerkungen und Einzelnachweise

Eschwege West
Eschwege West
Eschwege West
Bauwerk in Eschwege
Kulturdenkmal in Eschwege
Erbaut in den 1880er Jahren
Bahnstrecke Leinefelde–Treysa
Bahnstrecke Frankfurt–Göttingen

Bahnhof Eschwege West


Rowland Stuart Howard (24. listopada 1959. – 30. prosinca 2009.) bio je australski rock glazbenik, gitarist i kantautor poznat po svom radu s post-punk sastavom The Birthday Party i kasnijoj solo karijeri.

Mladost
Rowland Stuart Howard rođen je 24. listopada 1959. u Melbourneu kao drugo od troje djece Johna Stantona Howards i Lorraine Howard rođene Stuart. Brat Harry i sestra Angela također su se bavili glazbom. U intervjuu 2016. godine Harry je izjavio kako mu je obitelj s očeve strane engleskog, a majčine strane škotskog podrijetla.

Karijera

1978–1990
U dobi od 16 godina napisao je pjesmu Shivers dok je bio u sastavu The Young Charlatans. Zadobio je pohvale nakon što se pridružio melbourneskom bendu The Boys Next Door, kada je pjesma objavljena kao singl. Sastav je zatim promijenio ime u The Birthday Party i Howardova disonantna gitara ostala je glavni oslonac u njihovom zvuku. 1980. godine sastav se seli iz Australije u London, a potom u Zapadni Berlin. Rane snimke sastava izdala je u Australiji kuća Missing Link Records, a u Ujedinjenom Kraljevstvu kuća 4AD. Kasnije su ušli u stalan odnos s izdavačkom kućom Mute Records na području Europe.

Howard je također s kolegama iz benda Birthday Party Nickom Caveom i Mickom Harveyem bio članom kratkotrajnog projekta Tuff Monks. Međutim, Howard i pjevač Nick Cave imali su značajne 'kreativne razlike', te Howard napušta sastav za vrijeme njihove transformacije u novi sastav The Bad Seeds. Ubrzo je postao članom sastava Crime & the City Solution pod vodstvom Simona Bonneyja s kojima se 1987. godine pojavljuje u filmu Nebo nad Berlinom njemačkog redatelja Wima Wendersa s izvedbom pjesme "Six Bells Chime". Kasnije je osnovao sastav These Immortal Souls s djevojkom Genevieve McGuckin, bratom Harryjem Howardom, a snimke im izdaje kuća Epic Soundtracks.

These Immortal Souls izdaju prvi studijski album  Get Lost, (Don't Lie!) 1987. godine i sviraju po Europi i Americi, vraćajući se u Australiju na kratku turneju 1988. godine.

Izvori

Australski glazbenici
Rock-glazbenici

Rowland S. Howard


Sesbirim ya da fonem, herhangi bir dilde, bir kelimeyi diğer bir kelimeden ayıran bir ses birimidir. Fonetik alfabesindeki her simge bir sesbirimi işaret etmektedir. Fonolojide (sesbilimde) en çok kullanılan kavramdır. Uluslararası Fonetik Alfabe, sesbirimleri göstermek için hazırlanmış oldukça bilinen bir transkripsiyon sistemidir. Sesbirimler yazı dilinde, iki eğik çizgi arasında gösterilir: /a/.

Sesbirimlerin kelimeler arasındaki fark olmasına örnek olarak, Batı Midlands ve Kuzeybatı İngiltere istisna olmak üzere, İngiliz İngilizcesinde "sin" /sɪn/ ve "sing" /sɪŋ/ sözcüklerinin sadece bir tane sesbirim ile birbirinden farklı telaffuza sahip oldukları gösterilebilir, bu farklılık "sin" sözcüğünün telaffuzunda /n/ sesbirimi ile "sing" sözcüğünün telaffuzunda /ŋ/ sesbirimidir. Anlamlarının farklılığı bu şekilde birbirinden sadece tek bir sesbirim farklılığı ile meydana gelen iki sözcüğe en küçük çift denir. Eğer bir dilde, iki sözcüğün en son sesleri [n] ve [ŋ], sözcüğün anlamında bir değişiklik meydana getirmiyor ise bu iki farklı ses, aynı tek sesbirimin varyasyonları olarak kabul edilir.

Kaynakça

Ortografi
Sesbilim
Okuma

Sesbirim


Nebioğlu, Karabük ilinin Safranbolu ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 42 km, Safranbolu ilçe merkezine 34 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Safranbolu belde ve köyleri

Nebioğlu, Safranbolu


An Hippeophyllum scortechinii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schltr.. An Hippeophyllum scortechinii in nahilalakip ha genus nga Hippeophyllum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Hippeophyllum

Hippeophyllum scortechinii


යෝජිත සිංහල අක්‍ෂර මාලාව
යෝජිත සිංහල අක්‍ෂර මාලාව(75)

ස්වර (21)

අ(a)  ආ(aa)  ඉ(i)  ඊ(ii)  උ(u)  ඌ(uu)  ඍ(rui)  ඎ(ruui)  ඏ(lui)  ඐ(luui)

ඇ(ae)  ඈ(aeh)  එ(e)  ඒ(ee)  ඔ(o)  ඕ(oo)  ඓ(ai)  ඖ(au)  අං(ang)  අඃ(aħ)  අ'(ə)

ව්‍යංජනාක්‍ෂර (41)

ක(ka)  ඛ(kha)  ග(ga)  ඝ(gha)  ඞ(ňa)  ඟ(ğga)

ච(ca)  ඡ(cha)  ජ(j)   ඣ(jha)  ඤ(ña)  ඥ(jña)

ට(ța)  ඨ(țha)  ඩ(đa)  ඪ(đha)  ණ(ńa)  ඬ(ğđa)

ත(ta)  ථ(tha)  ද(da)  ධ(dha)  න(na)  ඳ(ğda)

ප(pa)  ඵ(pha)  බ(ba)  භ(bha)  ම(ma)  ඹ(ğba)

ය(ya)  ර(ra)  ල(la)  ව(va)  ළ(ļa)

ශ(şa)  ෂ(sha)  ඦ(za)  ස(sa)  හ(ha)  ෆ(fa)

ආවශ්‍යක සංයුක්තාක්‍ෂර(13)

ක්‍ව(kwa) ක්‍ෂ(ksha) ග්‍ධ(gdha) ට්‍ඨ(țțha) ත්‍ව(twa) ත්‍ථ(ttha) ද්‍ධ්(ddha)  න්‍ථ(ntha) න්‍ද(nda) න්‍ධ(ndha)     ර් (r) ්‍ර (r) ්‍ය(y)

ක(ka) කා(kaa) කි(ki) කී(kii) කු(ku) කූ(kuu) කෘ(krui) කෘෘ(kruui) කෟ(klui) කෳ(kluui) කැ(kae) කෑ(kaeh) කෙ(ke) කේ(kee) කො(ko) කෝ(koo) කෙෙ(kai) කෞ(kau) කං(kang) කඃ(kaħ) ක'(kə) ක්‍ර(kra) ර්‍ක(rka) ක්‍ය(kya)

යෝජිත සිංහල අක්ෂර මාලාව


Hidayet Türkoğlu (19 Mart 1979; Bayrampaşa, İstanbul), Türk spor yöneticisi, eski basketbolcu. Hâlen Türkiye Basketbol Federasyonu başkanlığı yapmaktadır. 2,08 metre boyundaki Türkoğlu aktif kariyerinde forvet (3 numaralı mevki) olarak görev almaktaydı. Ayrıca, gerektiği zaman 1-2-4 numaralarda da oynayabilmekteydi.

Türkiye'de Hido ve ABD'de Hedo (He do) lakabıyla çağrılan Hidayet Türkoğlu, 1999-00 sezonun sonunda Efes Pilsen'den Sacramento Kings'e transfer oldu. San Antonio Spurs'da bir yıl forma giydikten sonra, 2004 yılından 2009 yılına kadar Orlando Magic'de oynadı. 2008'de 19,5 sayı, 5,7 ribaund ve 5 asist ortalamasıyla en çok gelişme kaydeden oyuncu (MIP) ödülüne layık görüldü. 2009 yılında, takımıyla NBA finaline kadar ulaştı, ancak takımı Los Angeles Lakers'e 4-1 ile kaybettiler. 2009 yılı yazında Toronto Raptors takımıyla 5 yıllığına toplam 53 milyon dolarlık bir kontrat imzaladı, ancak 2010-11 NBA sezonunun başında Phoenix Suns takımına transfer olduktan kısa bir süre sonra Orlando Magic'e takas oldu.

1998 yılından bu zamana kadar Türkiye millî basketbol takımının formasını 269 kez giyen Hidayet, 2001 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda ve 2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası'nda gümüş madalya kazanan kadrolarda yer aldı. 24 Mart 2014'te, Türkiye A millî basketbol takımını bırakma kararı aldığını açıkladı. 13 Kasım 2015'te basketbolu bıraktığını açıkladı. NBA hayatına son veren Hidayet Türkoğlu, 16 Kasım 2015 tarihinde Türkiye Basketbol Federasyonu'nun CEO'su olmuştur.

16 Mart 2016'da Cumhurbaşkanlığı başdanışmanı olarak atanan. Hidayet Türkoğlu, 26 Ekim 2016 tarihinde Ankara'da gerçekleştirilen Olağan Genel Kurul'da Türkiye Basketbol Federasyonu Başkanı seçildi.

İlk yılları
Hidayet 19 Mart 1979 tarihinde Yugoslav göçmeni bir çiftin ikinci çocuğu olarak İstanbul'un Bayrampaşa semtinde dünyaya geldi. Çocukluğunu Bayrampaşa, Yıldırım mahallesinde geçirdi. İlkokulu Bayrampaşa Yıldırım İlköğretim Okulu'nda okudu ve basketboldan önce simitçilik yapıyordu. Bayrampaşa İlköğretim Okulu'nda öğrenci olduğu yıllarda basketbolla tanıştı. O yıllarda ağabeyinin basketbol antrenmanlarına giderdi ve takım antrenörleri onun uzun boyu nedeniyle keşfederek okul takımına aldılar. Daha sonra basketboldaki başarısı sayesinde Özel Çavuşoğlu Koleji'nden burs kazandı. 15 yaşına kadar Özel Çavuşoğlu Koleji'nin hem okul hem de kulüp takımında basketbol oynamayı sürdürdü. Takımda oynarken Özel Çavuşoğlu Koleji'nde eğitimine devam etti. Bu dönemde okul takımıyla Ortaokullar arası Türkiye şampiyonluğu, Liseler arası Türkiye şampiyonluğu, Liseler arası Dünya şampiyonluğu ve ikinciliği gibi birçok başarı elde ettiler.

Profesyonel kariyeri

Efes Pilsen
Başarılı performansı Efes Pilsen takımının yetkililerinin gözünden kaçmadı ve 1995-96 sezonunda 16 yaşındayken Efes Pilsen ile sözleşme imzaladı. Çevik ve çok yönlü oyunculuğuyla zaman zaman millî takımda da yer almaya başlayan Hidayet, ilk yıllarından itibaren Türk basketbolunun gelecekteki en büyük yıldız adaylarından biri kabul edildi. 1996 yılında Efes Pilsen'in yıldız takımında oynayan Hidayet, Efes Pilsen'nin Koraç Kupası'nda İtalyan Milano takımını 2 maçlık seri sonunda 1 sayılık fark ile yenip şampiyon olduğu kadroda yer almadı. 1997-98 sezonunda 5.3 sayı ve 3.8 ribaund ortalamasıyla oynadı ve Türkiye Kupası'nı kazanan kadroda yer aldı. Yükselen performansıyla göz dolduran Hidayet, 1998 senesinde Efes Pilsen'le 8 milyon dolar değerinde 9 yıllık yeni anlaşma imzaladı. 1998-99 sezonunda Türkiye Basketbol Ligi'nde maç başına 8.3 sayı, 3.9 ribaund ve 1.6 asist ortalamalarıyla oynadı. Efes Pilsen'deki 4 sezonu boyunca toplamda oynadığı 50 EuroLeague maçında 8.4 sayı, 3.5 ribound ve 1.7 asist ortalaması elde eden Hidayet ve 2000 Euroleague'de Final Four'a kaldıkları turnuvada oynadıkları 22 maçta 13.6 sayı, 4.6 ribaund ve 2.7 asist ortalamasıyla oynadı ve en iyi ilk beşe seçildi.

Sacramento Kings

2000-01 sezonu
Hidayet Efes Pilsen'de, bir senesi gençlik takımında olmak üzere, geçirdiği 4 sezonun ardından, NBA draftına girme kararı aldı. Haziran 2000'de yapılan 2000 NBA Seçmeleri'nde en iyi yabancılar arasına girdi ve Sacramento Kings tarafından 1. tur 16. sıradan seçildi. Böylece NBA draftında en iyi dereceyle seçilen Türk oyuncu unvanını aldı. Efes Pilsen transferi karşılığı 1,5 milyon dolar kazandı. İstanbul'da yapılan imza töreninde 5 milyon 800 bin dolar karşılığında takımla 4 yıllık sözleşme imzaladı.

Böylece Sacramento Kings takımıyla 2000-01 sezonununa başlayan Hidayet, NBA'de ilk kez 1 Kasım tarihinde oynanan Cleveland Cavaliers maçında forma giydi ve takımının 102-100 yenildiği maçta 5 dakikada 3 sayı kaydetti. Takip eden maçlarda da kısa kısa dakikalar almaya devam etti. Arkasından gelen Seattle Supersonics, Houston Rockets, Phoenix Suns ve San Antonio Spurs maçlarında da benzer performansını sürdüren Hidayet, Houston Rockets'la oynadıkları karşılaşmada 37 dakika sürede 16 sayı 4 ribaund, 1 asist ve 3 blok ile oynadı. Sonraki maçlarda ilk beşte yer almaya başlayan Hidayet, sezon sonunda Yılın Çaylağı Ödülü oylamasında 6. sırada yer aldı. Beğeni toplayan performansıyla Sacramento Kings taraftarlarıncada sevilen Hidayet çaylak sezonunu maç başına 5.3 sayı, 2.8 ribaund ortalamalarıyla noktaladı. Ayrıca oylama sonucu Yılın İkinci Çaylak Beşi'ne seçilme başarısı gösterdi. Play-off ikinci turunda Sacramento Kings, Los Angeles Lakers'a 4-0 süpürülerek elendi. Serinin son maçında Hidayet, play-off kariyerinin en yükseği olan 22 sayı atarken, 4 ribaunt, 3 asist yaptı ve 1 de top çaldı.

2001-02 sezonu
Millî takımda sakatlandıktan sonra hızlı bir şekilde iyileşen Hidayet, 2001-02 sezonunun açılış maçına yetişti ve o maçta Seattle SuperSonics'e karşı 23 dakikada 11 sayı ve 6 ribaund yaptı. İkinci maçında Denver Nuggets'e karşı performansını yükselterek 19 sayı, 7 ribaund, 1 asist ve 2 top çalmayla oynadı ve takımın 106-94 kazandığı maçın baş mimarı oldu. 1 Aralık tarihinde yine San Antonio Spurs'e karşı 31 dakika oyunda kalan Hidayet, kaydettiği 24 sayı ile NBA kariyerinin en yüksek rakamına ulaşırken, aldığı 6 ribaunt ile de takımının en etkili ismi oldu ve takımı maçı 109-106 kazandı. Bu rekorunu birkaç maç sonra Minnesota Timberwolves maçında 25 sayı atarak yeniden kırdı. Hidayet'in performansı NBA otoritelerinden kaçmadı ve yapılan oylama sonucu 2002'de All-Star Çaylaklar Maçı etkinliğine seçildi. İki hafta sonra Denver Nuggets'e karşı aldığı 44 dakika süreyle takımında en fazla sahada kalan oyuncu oldu ve bu sürede 31 sayı, 10 asist ve 9 ribaund yaptı ve böylece NBA kariyerinin henüz ikinci sezonunda Triple-double yapma başarısında kıl payı kaçırmış oldu. Sezon sonunda Yılın En İyi Altıncı Adamı ödülü için bir aday olarak gösterilse de oylamada 7. sırada kaldı. Takımıyla birlikte play off'lara kalan Hidayet, ikinci turda Dallas Mavericks karşı serinin son maçında sakat olan Yugoslav forvet Peja Stojaković'in yerine ilk 5'te forma giydi ve 20 sayı,13 ribauntla double-double yaparak takımının seriyi 4-1 kazanıp konferans finaline yükselmesinde pay sahibi oldu. Ancak finalde Los Angeles Lakers'e 4-3 yenilerek elendiler.

2002-03 sezonu
Daha sonra Sacramento Kings takımı, sezon sonunda mukavelesi bitecek olan Hidayet'in kontratını 2004 senesine kadar uzattı. 2002-03 sezonunda Hidayet ilk beş resmi maçında ilk 5'te başladı. Ancak Minnesota Timberwolves ile oynanan maçın 13. dakikasında sağ bileğinden sakatlanarak sahalardan 2 hafta uzak kaldı. New Orleans Hornets'a karşı oynanan maçta sahalara 8 sayı, 3 ribaund ve 2 asistle oynayarak geri döndü. Hidayet normal sezonun bitiminde oynadığı 67 maçta maç başına 6.7 sayı, 2.8 ribaund ve 1.3 asist ortalamaları elde ederek noktaladı. Normal sezonu 59-23'lük dereceyle Batı Konferansı ve Pasifik Grubunu lider olarak bitiren Sacramento Kings, play-off ilk turunda Utah Jazz'la karşılaştı ve 4-1'lik üstünlükle NBA'de konferans yarı finaline kaldı. Yarı finalde Dallas Mavericks'e 4-3 yenilerek, konferans finaline kalamadılar ve elendiler. Hidayet, Sacramento Kings'te play-off maçlarında 3 senede en kötü performansını ortaya koyarak, maç başına 5.3 sayı, 2.9 ribaund ve 1.4 asist ortamasıyla oynadı.

San Antonio Spurs

2003-04 sezonu
2003 senesinde üç takımın arasında yapılan takaslar sonucunda Hidayet, ligin son şampiyonu San Antonio Spurs'e transfer oldu. San Antonio Spurs, Phoenix Suns'ı 83-82 yendi ilk resmi maçında 23 dakika sahada kalan Hidayet, 7 sayı, 3 ribaund ve 1 blokla oynadı. 29 Aralık tarihinde, Milwaukee Bucks maçında 12 sayı ve 12 ribaund'la sezonun ilk double double'ını yaptı. Sezonu iyi bir performansla sürdüren ve ilk 5'tede ara sıra yerini alan Hidayet, New Orleans Hornets maçında turnike atmak isterken yere düşünce sol baldırından sakatlandı ve 1 hafta sahalardan uzak kaldı. Minnesota Timberwolves'a karşı 13 sayı, 14 ribaund performansıyla sezonun ikinci "double double"'unu yaptı. Takımı San Antonio Spurs 57 galibiyet 25 mağlubiyet ile Batı Konferansı Ortabatı Grubu'nda 2. bitirerek play-off'lara kaldı. Hidayet ise 2003-04 sezonunda 80 karşılaşmada maç başına 9.2 sayı, 4.5 ribaund ve 1.9 asist ortalamalarıyla oynadı. Üçlük atışlarda 241 atışta, 101 isabet ile yüzde 41.9'la NBA geneli oyuncular arasında 7. sırada, takımında ise 1. sırada yer aldı.

Takımı play-off'larda ilk turda Memphis Grizzlies'yi 4-0 yenerek, yarı final'de Los Angeles Lakers'ın rakibi oldu. Ancak Lakers'a yarı final serisinde 6 maçta 4-2 ile yenilerek sezonu kapattılar. Hidayet, play-off maçlarında 7.7 sayı, 4.5 ribaund ve 1.5 asist ortalamalarıyla oynadı.

Orlando Magic
San Antonio Spurs'de forma giyen Hidayet, daha sonra kesin anlaşmaya vardığı Orlando Magic ile 2004-05 sezonu itibarıyla 39 milyon dolar değerinde 6 yıllık sözleşme imzaladı. Hidayet yeni takımı için şöyle konuştu:

2004-05 Sezonu
Yeni takımıyla forma giydiği ilk maçında Milwaukee Bucks'e karşı 19 dakikada 4 sayı, 3 ribaunt, 4 asist ve 1 top çalmayla oynadı. Hidayet daha sonra performansını yükselterek Portland Trail Blazers'e 27 sayı,, Detroit Pistons'a 29 sayı, 6 ribaund, bir hafta sonra Washington Wizards'a 31 sayıyı tekrarlayarak, ikinci kez NBA kariyerinin en yüksek rakamına ulaştı. Minnesota Timberwolves maçında 40 dakika forma giyen ve rakip potaya gönderdiği 32 sayıyla kariyerinin en yüksek rakamına ulaşan Hidayet, aynı zamanda bu maçta takımının en skorer ismi oldu. Ancak Charlotte Bobcats maçının sonu yaklaşırken bir turnike sırasında rakibiyle çarpışarak bileğinin üstüne düşen Hidayet normal sezonu şanssız bir şekilde kapattı. Orlando Magic'deki ilk sezonunda 67 maçta 14 sayı, 3.5 ribaund ve 2.3 asist ortalaması elde eden Hidayet, Boston Celtics maçında kariyerinin 500. asistini yaptı. 4 Şubat 2005 tarihinde yine Boston Celtics'le olan karşılaşmada NBA kariyerindeki 3 bininci sayısına ulaştı.

2005-06 Sezonu
NBA sezonu başlamasıyla birlikte Hidayet, takımı Orlando Magic'le ilk 5'teki performansıyla göz doldurdu. Bunun bir örneği Orlando Magic'in Phoenix Suns'ı 111-102 yendiği maçta ilk 5'te başlayarak yaklaşık 42 dakika ter döken Hidayet, 30 sayı, 6 ribaunt ve 1 asistlik oyunuyla takımını galibiyete taşıdı. Mart ayında Golden State Warriors'e karşı ilk 5'te başlayan Hidayet, kariyerinin en yüksek ribaunt sayısına ulaşırken, ayrıca bu sezon en iyi asist yüzdesini de yaparak 21 sayı, 14 ribaunt, 8 asist, 1 top çalma ve 1 blokla "triple-double" yapmayı da son anda kaçırdı. Sayı ortalamasını artırarak çok başarılı bir sezon geçiren Hidayet 78 maçın 59'unu ilk 5'te olarak, maç başına 14.9 sayı, 4.3 ribound ve 2.8 asist ortalamasıyla oynadı.

2006-07 Sezonu
2006-07 sezonunun ilk bölümünde sakatlıklarına rağmen ikinci yarısında çok başarılı bir performans sergileyerek takımının dört yıl aradan sonra play off'a kalmasında önemli bir rol oynadı ve takımı sezonu 43-39'luk dereceyle kapattı. Sezon içinde 4 Nisan günü oynanan Toronto Raptors maçında attığı 37 sayıyla kariyer rekorunu kırdı. Herkese göre başarılı bir sezon geçiren Hidayet, normal sezonda forma giydiği 73 maçın hepsinde ilk 5'te oynadı ve maç başına 13.3 sayı, 4.0 ribaund ve 3.2 asist ortalamalarıyla oynadı. Ancak 2007 NBA Playoffları ilk turunda takımı Orlando Magic Detroit Pistons'a 4-0'lık sonuçla süpürülerek elendi. Oynadığı ve ilk 5'te çıktığı 4 play-off maçında 13.8 sayi, 3.3 ribaund ve 3.5 asist ortalamasıyla oynadı.

2007-08 Sezonu

Sezonunun ilk maçında Milwaukee Bucks'e karşı ilk 5'te başlayan Hidayet, 24 sayı, 5 ribaund ve 2 asistle sezonu açtı. Bir hafta sonra oynanan Toronto Raptors takımına karşı ilk 5'te başladığı karşılaşmada yaklaşık 44 dakika süre alan Hidayet, 24 sayıyla takımın en skorer iki isminde biri oldu ve 6 asist, 1 top çalma, 1 blok ve toplam 15 ribaund toplayarak "double-double" yapan millî basketbolcu, ribaunt kategorisinde de kariyer rekorunu kırmış oldu. Aralık ayında, Los Angeles Lakers'e 14 sayı, 10 ribaund ve 7 asistle sezonun ikinci "double-double" yapmış oldu. Chicago Bulls'a karşı maç 110-110 iken ve Boston Celtics'e karşı maç 93-93 iken attığı son saniye basketleriyle lakabı Bay Son Periyot oldu. Doğu Konferansı'nda Hidayet, Ocak ayında üst üste 2 kez haftanın en iyi oyuncusu seçilme başarısı gösterdi. Dallas Mavericks'e karşı 13 sayı, 13 ribaund, 12 asist ve Atlanta Hawks'a karşı 23 sayı, 10 ribaund, 13 asistle "triple-double" yapmayı başardı. Mart ayında Washington Wizards'a karşı 39 sayı atarak kariyer rekoruna ulaştı. Gösterdiği bu performansla Hidayet, Doğu Konferansında Nisan ayının MVP'si (en değerli oyuncusu) seçildi.

Doğu Konferansı Güneydoğu Grubunun 52 galibiyet 30 mağlubiyet ile birincisi olan Orlando Magic, play-off'lara kaldı. Hidayet normal sezonda tavan yaparak 19.5 sayı ortalamasıyla bitirerek 20.7 sayıyla oynayan Dwight Howard'ın ardından takımının ikinci en skorer ismi oldu. Hidayet, 82 maçın tamamında sahaya ilk 5'te çıktı ve sahada ortalama 37 dakika kaldı, 5.7 ribaund ve 5.0 asist ortalamalarıyla oynadı. Ayrıca Hidayet, bu sezon En Çok Gelişme Gösteren Oyunu Ödülü'nü kazanma onuruna erişti ve NBA'de bir ödül kazanan tarihteki ilk ve tek Türk oyuncu oldu. Takımı play-off'larda ilk turda Toronto Raptors'u 4-1 yenerek Doğu Konferansında yarı final'de Detroit Pistons'in rakibi oldu, ancak 4-1'lik yenilgi Orlando Magic'e konferans finali kapısını kapattı. Play-off'larda maç başına 17.5 sayı, 6.4 ribaunt ve 5.5 asist ortalamaları ile oynadı.

2008-09 Sezonu

NBA sezonun ilk maçında Atlanta Hawks karşısında 13 sayı, 8 ribaunt ve 1 asistle oynayan Hidayet, yeni sezona hazır olduğunu gösterdi. Portland Trail Blazers'a 35 sayı atarak kariyer rekoruna yaklaştı. Kasım ayının sonunda Washington Wizards'a 20 sayı ve 10 ribaund performansıyla sezonun ilk "double-double"'ünü yaptı. Aralık ayında Portland Trail Blazers'e karşı bitime 1.57 saniye kala rakip potaya 3'lük gönderen ve takımını 109-108 öne geçiren Hidayet'nin bu hareketi NBA TV tarafından da gecenin en iyi hareketi seçildi. Ocak ayında, Orlando Magic'in Cleveland Cavaliers'ı 99-88 mağlup ettiği maç'ta 19 sayı ve 11 ribaund ve Milwaukee Bucks'e karşı 14 sayı 10 ribaund performansıyla sezonun 2. ve 3. "double-double"'unu yaptı. Nisan ayında New Jersey Nets takımıyla yapılan maç'ta, dördüncü çeyreğin bitimine 6.51 saniye kala Hidayet sayı atmaya giderken rakip takım oyuncusu Yi Jianlian ile girdiği ikili mücadele sonrasında ayak bileğini burkarak sakatlandı ve sezonun son 5 maçına çıkamadı. Normal sezonda 77 maça çıkan Hidayet, hepsini ilk beşte başlayıp 16.8 sayı, 5.3 ribaund ve 4.9 asist ortalamasıyla oynadı.

Doğu Konferansı Güneydoğu Grubu lider olarak bitiren Orlando Magic (59G - 23M), play-off ilk turunda Philadelphia 76ers'le karşılaştı. 2-1 yenik düştüğü seri maçlarında, 4. maçta Hidayetin son saniye 3'lüğüyle durumu 2-2 yaptı. Seriyi Orlando Magic 4-2 kazanarak yarı finale kaldı. Bu seride Hidayet oynadığı 6 maçta 11.8 sayı, 4.7 ribaund ve 3.3 asist ortalamasıyla oynadı. Yarı finalde Boston Celtics'le eşleşen Orlando Magic seride 3-2 geride olmasına rağmen, Hidayetin sezonun 4. "double-double" yaptığı son maçta (25 sayı, 12 asist, 5 ribaund), Orlando Magic seriyi 4-3 kazanarak finale kaldı. Seride Hidayet 16.3 sayı, 2.9 ribaund ve 5.3 asistle oynadı. Konferans finalinde Orlando Magic Lebron James'li Cleveland Cavaliers'e karşı mücadele etti. İlk maçı 107-106 kazanan Orlando Magic, seride 1-0 öne geçti. Bu maçta Hidayet 15 sayı, 14 asist ve 6 ribaund'la sezonun 5. "double-double"ünü yaptı ve galibiyete katkı sağladı. Millî basketbolcu, yaptığı 14 asistle kariyer rekorunada imza attı. Serinin ikinci maçında, 2 saniye kala Hidayet'in basketiyle Orlando öne geçmesine rağmen, 1 saniye kala LeBron James'in üçlük basketine engel olamayınca sahadan 96-95 yenik ayrıldı. Bu sonuçla Doğu Konferansı final serisinde durum 1-1'e geldi. Hidayet bu maç'ta 21 sayı, 4 asist ve 2 ribaundluk performansla oynadı. Serinin üçüncü maçında Hidayet 13 sayı ve 10 ribaunt ile "double-double" yaparken, 7 de asist kaydetti. Böylece sezonun 6. double-double'ünü yapmış oldu ve Orlando maçı 99-88 kazanarak durumu 2-1'e getirdi. Sonraki maçlarda üstünlük sağlayan Orlando Magic, seriyi 4-2 kazanarak Doğu Konferansı şampiyonu oldu ve NBA finaline katılma hakkı elde etti. Konferans final serilerinde Hidayet, 6 maçta 17,2 sayı, 6.3 ribaund ve 6.7 asist ortalamasıyla oynadı. NBA finali'nde, Orlando Magic'in rakibi Kobe Bryant'lı Los Angeles Lakers oldu. İlk maçı 100-75 kazanan Lakers, seride 1-0 öne geçti. Finalin ikinci maçında, normal sürenin son saniyesinde Kobe Bryant'a blok yapan Hidayet, maçı uzatmaya götürdü. Ancak uzatmalarda Lakers, maçı 101-96 kazanarak seride 2-0 öne geçti. Hidayet maçı 22 sayı, 6 ribaund ve 4 asistle oynadı. Serinin 3. maçını 108-104 alan Orlando Magic, durumu 2-1'e getirdi. Hidayet maçı 18 sayı ve 7 asistle tamamladı. Oynanan iki maçı da Los Angeles Lakers kazanarak seriyi 4-1'e getirdi ve NBA şampiyonu oldu. Hidayet NBA finali'nde oynadığı 5 maçta 18 sayı, 4.6 ribaund ve 3.8 asist ortalamasıyla oynadı. Play-off'ta oynadığı 24 maçta, 15.8 sayı, 4.5 ribaund ve 4.8 asist ortalamasıyla oynadı. Orlando'dan 2009-10 sezonunda 7 milyon dolar kazanacağı halde kontrat gereği son yılında yeni sözleşmesini iptal etme hakkı olan Hidayet, kulübünden yeni sözleşme isteyeceğini belirtti.

Toronto Raptors

2009-10 sezonu

1 Temmuz'dan itibaren serbest kalan ve Orlando Magic'in 4 yıllığına 35 milyon dolar önerisine hayır diyen Hidayet, Portland Trail Blazers yöneticileri ile görüştü; şehri ve kulübün tesislerini gezdikten sonra kulüp'le anlaşmaya vardığı açıklanmıştı. Ancak Toronto Raptors'un 5 yıllık sözleşme karşılığında 56 milyon dolarlık teklifini kabul eden Hidayet, kararında Toronto'nun kozmopolit olması ve Türk'lerin yoğun olarak yaşadığı bir şehir olması etkili olduğunu vurguladı. Chris Bosh'un yıldızı olduğu Raptors'ta farlı bir pozisyonda oynatılan Hidayet, beklenen etkinliğinden çok uzak kaldı. Özel hayatıyla ilgili haberler de Türkoğlu'nun moralini bozdu ve sezon sona erdiğinde Toronto'dan ayrılmak istediğini açıkladı. Toronto'dan ayrılmadan önce 2009-10 sezonu 11.3 sayı, 4.1 asist ve 4.6 ribaund ortalamalarıyla oynadı.

Phoenix Suns
14 Temmuz 2010'da Hido, Leandro Barbosa ve Dwayne Jones karşılığında Phoenix Suns takımına takas edildi. Burada oynadığı 5 aylık dönemde maç başına 9.5 sayı, 4.1 ribaund ve 2.3 asist ortalamaları ile oynadı. Daha sonra eski takımı Orlando Magic'e takas edildiği açıklandı.

Orlando Magic'e geri dönüş
18 Aralık 2010'da eski takımı Orlando Magic'e Jason Richardson ve Earl Clark ile birlikte Vince Carter, Marcin Gortat ve Mickaël Piétrus karşılığında takas edildiği açıklandı. Orlando'ya döndüğü ilk sezonda maç başına 11.3 sayı, 4.6 ribaund, 5.1 asist ve 1.0 top çalma ortalamalarıyla oynadı. Hidayet 13 Aralık 2013 tarihinde kanında doping maddesi bulunduğu için NBA tarafından 20 maç oynamama cezası aldı. Daha sonra yaptığı açıklamada bu maddeyi bir Türk antrenöründen aldığını ve yasaklı olduğunu bilmediğini söyledi.

Orlando Magic'in 2013-14 sezonu kadrosuna alınmayan Hidayet'in sözleşmesi 3 Ocak 2014 tarihinde takım tarafından feshedildi.

Los Angeles Clippers
16 Ocak 2014 tarihinde Hidayet, free agent döneminden sonra Los Angeles Clippers takımıyla sözleşme imzaladı. Clippers formasıyla ilk maçında Indiana Pacers'a karşı 92-106 yenildikleri karşılaşmada 13 dakikada 4 sayı, 2 ribaund ve 1 asist ile oynadı.

Millî takım kariyeri

1995 yılında gerçekleşen Avrupa Çaylak Basketbol Şampiyonasına Türkiye millî takımı'yla katılan Hidayet, 10,9 sayi, 4,4 ribaund ve 0,3 asist ortalamasıyla oynadı. Aynı zamanda 1996 yılında gerçekleşen Avrupa Gençler Basketbol Şampiyonasına katılmış ve 12 sayı, 4.6 ribaund ve 2.6 asist ortalamasıyla oynadı. A millî basketbol takımı'yla 1997 Dünya Basketbol U-22 Şampiyonası'nda 10,7 sayı, 4,3 ribaund, 2,0 asist ve 1998 Avrupa Basketbol U-22 Şampiyonası'nda 12,1 sayı, 6,1 ribaund, 0,4 asist ortalamalarıyla oynadı. 1999 yılında Fransa'da gerçekleşen Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda çeyrek finale kadar giden takımda yer aldı ve maç başına 12,4 sayı, 3,4 ribaund, 1,4 asist ortalamalarıyla oynadı. Türkiye'de gerçekleşen Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda Türkiye'yi finale sırtlayan isim oldu. Maç başına 15.5 sayı ortalamasıyla, İbrahim Kutluay'dan sonra takımın en skorer ikinci oyuncusu oldu. Ancak Ekim ayında yaptığı antrenman sırasında dirseğine darbe alan Hidayet'in kolu alçıya alındı ve 1 ay sahalardan uzak kaldı. Indianapolis'te gerçekleşen Dünya Basketbol Şampiyonası'nda Türkiye millî basketbol takımında ilk beşte görev yapan Hidayet, turnuva boyunca ortalama 30.5 dakika, 14.9 sayı, 3.6 asistle oynadı ve Türkiye ilk kez katıldığı turnuvada 9. bitirdi.

İsveç'te gerçekleşen 2003 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda grup aşamasını 2. bitirerek 5'incilik için elemelere katıldı. Ancak Sırbistan takımına kaybedince, Hidayet'li Türkiye elendi ve turnuvayı 12. bitirdi. Sırbistan'da gerçekleşen 2005 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda Türkiye'yle oynadığı 4 maçta 12 sayı, 4.2 ribaund ve 0.7 asist ortamalarıyla oynadı. Japonya'da gerçekleşen 2006 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası'na Hidayet sakatlığı nedeniyle fizik tedavi ve rehabilitasyon programına ihtiyacı olduğunu söyleyerek Türkiye Basketbol Takımının turnuva kadrosunda yer almadı. İspanya'da gerçekleşen 2007 Avrupa Basketbol Şampiyonası'na katılan Hidayet, 6 maç, 30 dakika, 19.2 sayı ve 3 asist ortalamasıyla oynadı ve Türkiye 12. sırada bitirdi. 2009 Avrupa Şampiyonası Grup Elemelerinde Hidayet Türkiye millî takımında yerini aldı. Millî takımı yaptığı 6 maçı da kazanarak finallerin organize edileceği Polonya'ya namağlup gitme hakkını kazandı. Hidayet 5 maçta 12 sayı, 4.2 ribaund ve 3.8 asist ortalamasıyla oynadı. Polonya'da gerçekleşicek olan 2009 Avrupa Basketbol Şampiyonası için hazırlık maçı yapan millî basketbol takımı, İngiltere'de oynan Gameon Turnuvasına katıldı. İsrail'i 85-69 yendiği ilk maçında, Hidayet 7 sayı kaydetti. Sonraki maçlarda, İngiltere'ye 15 ve Polonya'ya 11 sayı atarak, Türkiye'nin turnuvada lider bitirmesine katkıda bulundu. 2009 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nın ilk maçında favori Litvanya'yla Millî takım, Hidayet'in 19 sayı, 2 ribaund ve 3 asist performansıyla, maçı 84-76 kazanmasını bildi. İkinci maçında Bulgarlara 8 sayı, 3 ribaund ve 2 asist; üçüncü maçındaysa Polonya'ya 13 sayı, 8 ribaund ve 3 asistle oynadı. Türkiye ile ikinci tura yükselen Hidayet, sakat oynadığı İspanya maçında 2 sayı, 3 ribaund, 3 asist ve Sırbistan maçında 4 sayı, 7 ribaund ve 3 asistle maçları tamamladı.

Hidayet 24 Mart 2014 tarihinde, Türkiye A millî basketbol takımından ayrılma kararı aldığını açıkladı.

Oyuncu profili
Yaptığı bir röportajda NBA'deki favori oyuncularının Kobe Bryant, Grant Hill, Scottie Pippen, Allan Houston ve Latrell Sprewell olduğunu açıkladı. 2.08 boyunda, 100 kilo ağırlığında bulunan Hidayet, mevki olarak genelde Kısa forvet pozisyonunda oynar, fakat gerektiği zaman Uzun forvet olarak da oynayabilir. NBA'deki ilk yıllarında uzun kolları, yükseğe sıçrama yeteneği ve iyi şut yüzdesiyle, şutör gard pozisyonunda da oynayan Hidayet, oyunu iyi okuyuşu, boyuna göre çok iyi top sürme yeteneğinin oluşu ve yüksek üç sayılık yüzdesiylede tanındı. Kariyerine başladığında Oyun kurucu olarak oynatılıyordu fakat daha sonra boyunun verdiği avantajla Pivot hariç her pozisyonda oynatıldı. Oyununun en büyük problemleri istikrar, bağlılık ve olgunluktu ve daha sonra bunları halletmeyi başardı. NBA'de kariyer istatistikleri maç başına 11.5 sayı, 3.0 asist ve 4.1 ribaunt'tur. Boyu 2.08 olmasına rağmen o cüssesine rağmen çok hızlı bir oyuncu olarak bilinmektedir. Ayrıca NBA'de 2008'de En Çok Gelişme Gösteren Oyuncu ve 2001'de Yılın Çaylak Beşi'ne seçildi.

NBA istatistikleri

Normal Sezon

|-
| align="left" | 2000-01
| align="left" | Sacramento
| 74 || 7 || 16.8 || .412 || .326 || .777 || 2.8 || .9 || .7 || .3 || 5.3
|-
| align="left" | 2001-02
| align="left" | Sacramento
| 80 || 10 || 24.6 || .422 || .368 || .726 || 4.5 || 2.0 || .7 || .4 || 10.1
|-
| align="left" | 2002-03
| align="left" | Sacramento
| 67 || 11 || 17.5 || .422 || .372 || .800 || 2.8 || 1.3 || .4 || .2 || 6.7
|-
| align="left" | 2003-04
| align="left" | San Antonio
| 80 || 44 || 25.9 || .406 || .419 || .708 || 4.5 || 1.9 || 1.0 || .4 || 9.2
|-
| align="left" | 2004-05
| align="left" | Orlando
| 67 || 11 || 26.2 || .419 || .380 || .836 || 3.5 || 2.3 || .6 || .3 || 14.0
|-
| align="left" | 2005-06
| align="left" | Orlando
| 78 || 59 || 33.5 || .454 || .403 || .861 || 4.3 || 2.8 || .9 || .3 || 14.9
|-
| align="left" | 2006-07
| align="left" | Orlando
| 73 || 73 || 31.1 || .419 || .388 || .781 || 4.0 || 3.2 || 1.0 || .2 || 13.3
|-
| align="left" | 2007-08
| align="left" | Orlando
| 82 || 82 || 36.9 || .456 || .400 || .829 || 5.7 || 5.0 || .9 || .3 || 19.5
|-
| align="left" | 2008-09
| align="left" | Orlando
| 77 || 77 || 36.6 || .413 || .356 || .807 || 5.3 || 4.9 || .8 || .2 || 16.8
|-
| align="left" | 2009-10
| align="left" | Toronto
| 74 || 69 || 30.7 || .409 || .374 || .774 || 4.6 || 4.1 || .7 || .4 || 11.3
|-
| align="left" | 2010-11
| align="left" | Phoenix
| 25 || 16 || 25.2 || .440 || .423 || .722 || 4.0 || 2.3 || .7 || .6 || 9.5
|-
| align="left" | 2010-11
| align="left" | Orlando
| 56 || 56 || 33.9 || .448 || .404 || .667 || 4.6 || 5.1 || 1.0 || .4 || 11.4
|-
| style="text-align:left;"| 2011-12
| style="text-align:left;"| Orlando
| 53 || 53 || 31.2 || .415 || .353 || .705 || 3.8 || 4.4 || .8 || .3 || 10.9
|-
| style="text-align:left;"| 2012-13
| style="text-align:left;"| Orlando
| 11 || 1 || 17.2 || .264 || .042 || .500 || 2.4 || 2.1 || .6 || .1 || 2.9
|-
| style="text-align:left;"| 2013-14
| style="text-align:left;"| L.A. Clippers
| 38 || 0 || 10.3 || .385 || .440 || .500 || 2.3 || .9 || .5 || .3 || 3.0
|-
| style="text-align:left;"| 2014-15
| style="text-align:left;"| L.A. Clippers
| 62 || 2 || 11.4 || .441 || .432 || .545 || 1.6 || .6 || .3 || .1 || 3.7
|-
| style="text-align:left;"| Kariyer
| style="text-align:left;"|
| 997 || 571 || 26.8 || .426 || .384 || .784 || 4.0 || 2.8 || .8 || .3 || 11.1
|-

Playoff

|-
| align="left" | 2001
| align="left" | Sacramento
| 8 || 0 || 17.6 || .435 || .571 || 1.000 || 3.5 || 1.4 || .4 || .1 || 7.5
|-
| align="left" | 2002
| align="left" | Sacramento
| 16 || 8 || 27.7 || .401 || .353 || .516 || 5.2 || 1.4 || .4 || .6 || 8.6
|-
| align="left" | 2003
| align="left" | Sacramento
| 10 || 5 || 17.4 || .360 || .286 || .722 || 2.9 || 1.4 || 1.2 || .5 || 5.3
|-
| align="left" | 2004
| align="left" | San Antonio
| 10 || 10 || 27.1 || .321 || .333 || .611 || 4.5 || 1.5 || .9 || .1 || 7.7
|-
| align="left" | 2007
| align="left" | Orlando
| 4 || 4 || 39.0 || .500 || .333 || .500 || 3.3 || 3.5 || 1.2 || 1.0 || 13.8
|-
| align="left" | 2008
| align="left" | Orlando
| 10 || 10 || 39.9 || .447 || .286 || .848 || 6.4 || 5.5 || .8 || .2 || 17.5
|-
| align="left" | 2009
| align="left" | Orlando
| 24 || 24 || 38.9 || .427 || .386 || .817 || 4.5 || 4.8 || .8 || .2 || 15.8
|-
| style="text-align:left;"| 2011
| style="text-align:left;"| Orlando
| 6 || 6 || 34.8 || .294 || .233 || .571 || 3.2 || 3.7 || 1.3 || .2 || 9.2
|-
| style="text-align:left;"| 2012
| style="text-align:left;"| Orlando
| 5 || 5 || 32.4 || .366 || .417 || .636 || 2.8 || 2.4 || 1.0 || .8 || 8.4
|-
| style="text-align:left;"| 2014
| style="text-align:left;"| L.A. Clippers
| 5 || 0 || 8.2 || .462 || .400 || .000 || 1.0 || .2 || .6 || .0 || 3.2
|- class="sortbottom"
| style="text-align:center;" colspan="2" | Kariyer
| 98 || 72 || 29.9 || .406 || .350 || .751 || 4.2 || 2.9 || .8 || .3 || 10.7
|-

Kişisel yaşamı

Hidayet Türkiye doğumlu olsa da aslen Boşnak kökenlidir. Ailesi Seniçe, Sırbistan doğumludur ve kendisi Sırpça, Hırvatça dillerini bilmektedir. 13 Haziran 2005 tarihinde çocukluk aşkı Banu Ergür ile Lütfi Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı'nda gerçekleştirilen törenle evlendi. Devlet bakanı ve başbakan yardımcısı Mehmet Ali Şahin, Fenerbahçe kulübü başkanı Aziz Yıldırım, millî basketbolcu Kerem Tunçeri ve iş adamı Hasan Arat çifte şahitlik yaptı. Ela adında bir kız çocuğu bulunmaktayken, 2013 yılında eşi bir kez daha doğurarak ikinci kez baba oldu ve çocuğun adını Lina koydular. 1. çocuğunun resimlerini bir dergiye satıp, gelirini de Mehmetçik Vakfı'na bağışladı. Düğünün hemen ardından Burdur 58. Piyade Er Eğitim Alay Komutanlığı'nda vatani görevini yaptı. Ayrıca Nevzat Türkoğlu adında kendisinden büyük bir erkek kardeşi bulunmaktadır. 2008 yazında Hidayet Türkoğlu Spor Okulları adı altında yeni bir oluşuma giden Hidayet, 2011 yılında Ümraniye'de Türk Sporuna Atletik Performans Merkezi adında Basketbol Salonu, Yüzme Okulu, Kondisyon Merkezi içeren bir tesis kazandırdı.
 2011 Temmuz ayında Hidayet Türkoğlu, Basketbol Okulu öğrencilerini müsabık yapmak adına bir kulüp kurdu ve adını da okula gelen maillerden beraber Olimpik Basket olarak belirledi.
 2014 yılında yaptığı açıklamada koyu bir Fenerbahçe taraftarı olduğunu belirtti.

Sponsorluk anlaşmaları ve medya

NBA'deki ilk sezonu sırasında Türkiye'deki Burger King'de Hido Menu adlı bir menüsü satışa sunuldu. Daha sonra 2003 yılında Burger King onun resmi sponsoru oldu. Hidayet 2002 yılında ise Sacramento'nun sponsorlarından yemek şirketi Taco Bell'in bir reklam filminde rol aldı. Aynı yıl Sprite ile 1 yıllık sponsorluk anlaşması imzaladı ve bir reklam filminde rol aldı. 2004 yılında Spurs takımında forma giyerken takım arkadaşı Tim Duncan ile Adidas'ın reklam filminde oynadı. 2009 yılında Turkcell'in reklam filminde rol alan Hidayet, Turkcell'in 3G ürünlerini Türkiye'de ilk deneyen isim oldu. Aynı yıl Türkiye'deki sponsorluk ve reklam işlerini yürütmesi için Won Ajansı ile anlaştı.

Medyayla zaman zaman çeşitli tartışmalar yaşayan Hidayet ilk olarak Bebek'teki bir kafe çıkışında bir bayanla fotoğrafının çekilmesinin ardından gazetecilere neden beni çekiyorsunuz ben sporcuyum diyerek tepkide bulundu. Daha sonra onun eşini aldattığı yönünde spekülasyonlar yapıldı. Ayrıca 2012 yılında bir kafede sigara içerken çekilen fotoğrafının gazetelerde yer almasına çok sinirlendi, basına yaptığı açıklamada zaten ara sıra sigara içiyorum bundan size ne dedi.

Başarıları ve ödülleri

Türkiye
 Türkiye Basketbol Ligi
 Şampiyon (1): 1997
 Türkiye Kupası
 Şampiyon (2): 1997, 1998
 Cumhurbaşkanlığı Kupası
 Şampiyon (1): 1998
 EuroLeague
 Üçüncülük (1): 2000

NBA
 NBA Yılın Çaylak Beşi (2001)
 NBA En Çok Gelişme Gösteren Oyuncu (2008)

Millî takım
 2010 Dünya Şampiyonası Türkiye
 Gümüş madalya
 2001 Avrupa Şampiyonası İstanbul
 Gümüş madalya

En'leri

Millî takım istatistikleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Hidayet Türkoğlu'nun resmi Facebook sayfası
 Hidayet Türkoğlu'nun resmi twitter sayfası
Hidayet Türkoğlu'nun NBA web sitesi profili
 TBLStat.net Oyuncu Profili

Yaşayan insanlar
1979 doğumlular
Bayrampaşa doğumlular
İstanbul doğumlu basketbolcular
Türk erkek basketbolcular
Kısa forvet basketbolcular
Şutör gard basketbolcular
Sırbistan Boşnakları
Boşnak asıllı Türkler
Anadolu Efes SK basketbolcuları
Orlando Magic basketbolcuları
Phoenix Suns basketbolcuları
Sacramento Kings basketbolcuları
San Antonio Spurs basketbolcuları
Toronto Raptors basketbolcuları
Los Angeles Clippers basketbolcuları
Sacramento Kings seçimleri
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki gurbetçi basketbolcular
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Türk gurbetçiler
Türkiye Cumhurbaşkanlığı başdanışmanları
Basketbol yöneticileri
Basketbolda doping vakaları
Doping vakalarında Türk sporcular
2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası basketbolcuları
Türkiye Basketbol Federasyonu başkanları
Türk NBA basketbolcuları

Hidayet Türkoğlu


Eric García Martret (Martorell, 9. siječnja 2001.) španjolski je nogometaš koji igra na poziciji centralnog beka. Trenutačno igra za Gironu.

García je sa 17 godina prešao iz Barcelone u Manchester Cityju. U Premier ligi debitirao je 21. rujna 2019. godine. U svojoj zadnjoj sezoni u klubu osvojio je Premier ligu te je također bio finalist UEFA Lige prvaka. Uoči sezone 2021./22. pridružio se Barceloni nakon isteka ugovora s Manchester Cityjem.

Klupska karijera

Manchester City
García je bio član La Masije, Barcelonine akademije, prije nego što se 2017. pridružio Manchester Cityju. Tijekom prve sezone u Cityju bio je kapetan momčadi do 18 godina te je igrao je za momčad do 19 godina u UEFA Ligi mladih.

Prvoj momčadi pridružio se tijekom ljeta 2018. kada je City igrao pripremne utakmice u SAD-u. Za prvu momčad Cityja debitirao je 8. prosinca 2018. u četvrtfinalnoj utakmici Liga kupa odigrane protiv Leicester Cityja s kojim je Manchester City igrao 1:1. Tada je igrao u paru s Nicolásom Otamendijem. U Premier ligi debitirao je 21. rujna 2019. kada je zamijenio Otamendija u 63. minuti utakmcie protiv Watforda kojeg je City pobijedio s visokih 8:0.

Dana 6. kolovoza 2020. Pep Guardiola, menadžer Manchester Cityja, objavio je na konferenciji za novinare da je García odbio produžiti ugovor.

Barcelona
Dana 1. lipnja 2021. García je pristao potpisati petogodišnji ugovor s Barcelonom koji počinje od 1. srpnja, a čija otkupna klauzula iznosi 400 milijuna eura. Za Barcelonu je debitirao 15. kolovoza 2021. u utakmici La Lige u kojoj je Real Sociedad izgubio 4:2.

Girona (posudba)
García je posuđen Gironi 1. rujna 2023.

Reprezentativna karijera
Tijekom svoje omladinske karijere nastupao je za selekcije Španjolske do 19, 21 i 21 godine. Za A selekciju debitirao je 6. rujna 2020. u utakmici UEFA Lige nacija protiv Ukrajine koju je Španjolska dobila 4:0. Tada je zamijenio Sergia Ramosa u 61. minuti. Bio je član španjolske momčadi na Europskom prvenstvu 2020., Olimpijskim igrama 2020. i Svjetskom prvenstvu 2022.

Izvori

Španjolski nogometaši
Nogometaši Manchester Cityja
Nogometaši Barcelone
Aktivni nogometaši

Eric García


Annfinnur Heinesen (født i 1976 i Klaksvík) er en færøsk skuespiller og instruktør og nuværende direktør ved Færøernes Folkehøjskole. Han blev uddannet ved Skuespillerskolen ved Odense Teater, og har også studeret statskundskab ved Københavns Universitet. Han har arbejdet som skuespiller både i teater og i TV-serier og kortfilm. Han er også instruktør og har instureret sanglegene Jesus Christ Superstar i 2010 og Audition i 2012, der blev opført i Thorshavn. Hann har arbejdet i Kringvarp Føroya, i den Nordatlantiske Gruppe i Folketinget og for DR-Nyheder (21 Søndag). Han har været tilknyttet kulturprojektet Ung í Føroyum, Tjóðpallur Føroya, Leikhúsið Gríma (1997-98), Odense Teater (1999-2003), Det Ny Teater (København) (2004-05), Det Kongelige Teater (2004), Betty Nansen Teatret (2005-06) og Aldubáran (2006-07). Siden 2014 har han været direktør Føroya Fólkaháskúli (Færøernes Folkehøjskole).

Karriere

Skuespiller i film og TV-serier
Annfinnur Heinesen har medvirket i disse film:
2013 - Munch, kortfilm af Jónfinn Stenberg (vandt Publikumprisen ved Geytin 2013)
 2012 - Buzz Aldrin, hvor ble det av deg i alt mylderet? (TV-serie) - Spillede rollen som Palli, norsk TV-serie i 4 afsnit, der blev indspillet i Norge og på Færøerne.
2010 - Lulu & Leon - fængselsbetjent i Glædelig f#@king jul.

Skuespiller i teater
Tóm rúm, Hann, Tjóðpallur Føroya, 2014.
Dreymar jóansøkunátt
Oliver Twist
Skeyk
Kvinnan í svørtum
Søgan um ein soldát
Meðan vit bíða eftir Godot
Aeneas - et fejlfarvet helteepos
Sound of Music
Beauty and the Beast
Richard 3.
En ikke ubetydelig historie
Chaos-Cosmos
Terningerne er kastede
 Krystalnatten
 Veiða Vind
 Magnus Musikus
 Boðberissekkurin

Instruktør
2012 - Audition, sangleg
2010 - Jesus Christ Superstar, sangleg

Noter

Skuespillere fra Færøerne
Teaterskuespillere fra Færøerne
Teaterinstruktører fra Færøerne

Annfinnur Heinesen


Norval Morrisseau  (March 14, 1932 – December 4, 2007), also known as Copper Thunderbird, was an Indigenous Canadian artist from the Bingwi Neyaashi Anishinaabek First Nation. He is widely regarded as the grandfather of contemporary Indigenous art in Canada. Known as the "Picasso of the North," Morrisseau created works depicting the legends of his people, the cultural and political tensions between native Canadian and European traditions, his existential struggles, and his deep spirituality and mysticism. His style is characterized by thick black outlines and bright colors. He founded the Woodlands School of Canadian art and was a prominent member of the "Indian Group of Seven."

Biography
An Anishinaabe, Morrisseau was born March 14, 1932, on the Sand Point Ojibwe reserve near Beardmore, Ontario. His full name is Jean-Baptiste Norman Henry Morrisseau, but he signs his work using the Cree syllabics writing ᐅᓵᐚᐱᐦᑯᐱᓀᐦᓯ (Ozaawaabiko-binesi, unpointed: ᐅᓴᐘᐱᑯᐱᓀᓯ, "Copper/Brass [Thunder]Bird"), as his pen-name for his Anishnaabe name ᒥᐢᒁᐱᐦᐠ ᐊᓂᒥᐦᑮ (Miskwaabik Animikii, unpointed: ᒥᐢᑿᐱᐠ ᐊᓂᒥᑭ, "Copper Thunderbird").

In accordance with Anishnaabe tradition, he was raised by his maternal grandparents with little connection to his actual parents. His grandfather, Moses Potan Nanakonagos, a traditional Medicine Man and Knowledge Keeper, taught him the traditions and legends of his people. His grandmother, Grace Theresa Potan Nanakonagos, was a devout Catholic and from her he learned the tenets of Christianity. The contrast between these two religious traditions became an important factor in his intellectual and artistic development.

At the age of six, Morrisseau was sent to a Catholic residential school, St. Joseph's Indian Residential School in Fort William, Ontario. There, he and other students were educated in the European tradition, native culture was suppressed, and the use of native language was forbidden. After two years he returned home and started attending a local community school in Beardmore. Morrisseau left the school when he was ten, preferring to learn from elders rather than continuing his formal education. He spent much of his time listening to elders, drawing, fishing, hunting, picking berries, and trapping.

At the age of 19, he became very sick. He was taken to a doctor but his health kept deteriorating. Fearing for his life, his mother called a medicine-woman who performed a renaming ceremony: she gave him the new name Copper Thunderbird. According to Anishnaabe tradition, giving a powerful name to a dying person can give them new energy and save their lives. Morrisseau recovered after the ceremony and from then on always signed his works with his new name.

When he started painting, he was discouraged from sharing traditional stories and images outside of the First Nation, but he decided to break this taboo.

Morrisseau contracted tuberculosis in 1956 and was sent to Fort William Sanatorium to recover.  There he met his future wife Harriet Kakegamic with whom he had seven children, Victoria, Michael, Peter, David, Lisa, Eugene, and Christian.

After being invited by Ontario Provincial Police Constable, Robert Sheppard, to meet the artist, the anthropologist Selwyn Dewdney became an early advocate of Morrisseau's and was very interested in Morrisseau's deep knowledge of native culture and myth. Dewdney was the first to take his art to a wider public.

Jack Pollock, a Toronto art dealer, helped expose Morrisseau's art to a wider audience in the 1960s. The two initially met in 1962 while Pollock was teaching a painting workshop in Beardmore.  As Pollock did not drive, Susan Ross whom Morrisseau had met in 1961  and Sheila Burnford drove Pollock to visit Morrisseau at his home to view more of his works. Struck by the genius of Morrisseau's art, he immediately organized an exhibition of his work at his Toronto gallery. One of Morrisseau's early commissions was for a large mural in the Indians of Canada Pavilion at Expo 67, a revolutionary exhibit voicing the dissatisfaction of the First Nations People of Canada with their social and political situation.

In 1972, Morrisseau was caught in a hotel fire in Vancouver and suffered serious burns. On that occasion, he had a vision of Jesus encouraging him to be a role model through his art. He converted to the apostolic faith and started introducing Christian themes in his art. A year later he was arrested for drunk and disorderly behaviour and was incarcerated for his own protection. He was assigned an extra cell as a studio and was allowed to attend a nearby church.

Morrisseau joined the Eckankar movement in 1976 and gave up drinking. He connected Eckankar's emphasis on soul travel through the astral planes to his traditional Ojibway teachings.

Morrisseau was the founder of a Canadian-originated school of art called Woodland or sometimes Legend or Medicine painting. His work was influential on a group of younger Ojibwe and Cree artists, such as Blake Debassige, Benjamin Chee Chee, and Leland Bell. His influence on the Woodland school of artists was recognized in 1984 by the Art Gallery of Ontario exhibit Norval Morrisseau and the Emergence of the Image Makers. He spent his youth in remote isolation in northern Ontario, near Thunder Bay, where his artistic style developed without the usual influences of other artists' imagery. As the sole originator of his "Woodland" style he became an inspiration to three generations of artists.

In 1978, Morrisseau was made a Member of the Order of Canada. He was a member of the Royal Canadian Academy of Arts.

As Morrisseau's health began to decline as a result of Parkinson's disease and a stroke in 1994, he was cared for by his adopted family of Gabe and Michelle Vadas. In 2005 and 2006, the National Gallery of Canada in Ottawa organized a retrospective of his work. This was the first time that the Gallery dedicated a solo exposition to a native artist. In the final months of his life, the artist used a wheelchair and lived in a residence in Nanaimo, British Columbia. He was unable to paint due to his poor health. He died of cardiac arrest—complications arising from Parkinson's disease on December 4, 2007 in Toronto General Hospital. He was buried after a private ceremony in Northern Ontario next to the grave of his former wife, Harriet, on Anishinaabe land.

The National Arts Centre, urban ink co-production, Copper Thunderbird, premiered on the Aboriginal Peoples Television Network (APTN) on Monday, February 4, 2008.  Norval Morrisseau was honoured with a posthumous Lifetime Achievement Award during the NAAF Awards show in 2008.

Style

Morrisseau was a self-taught artist. He developed his own techniques and artistic vocabulary that captured ancient legends and images that came to him in visions or dreams. He was originally criticized by the native community because his images disclosed traditional spiritual knowledge. Initially he painted on any material that he could find, especially birchbark, and also moose hide. Dewdney encouraged him to use earth-tone colors and traditional material, which he thought were appropriate to Morrisseau's native style.

The subjects of his art in the early period were myths and traditions of the Anishnaabe people. He is acknowledged to have initiated the Woodland School of native art, where images similar to the petroglyphs of the Great Lakes region were now captured in paintings and prints. Morrisseau was also inspired by sacred Anishinaabe birch bark scroll images.

His later style changed: he used more standard material and the colors became progressively brighter, eventually obtaining a neon-like brilliance. The themes also moved from traditional myth to depicting his own personal struggles. He also produced art depicting Christian subjects: during his incarceration, he attended a local church where he was struck by the beauty of the images on stained-glass windows. Some of his paintings, like Indian Jesus Christ, imitate that style and represent characters from the Bible with native features. After he joined the new age religion Eckankar in 1976, he started representing on canvas its mystical beliefs.

Morrisseau, who was bisexual, also produced erotic works featuring sexuality between male figures and between male and female figures. Most of these works are now held in private collections. Other works explored Indigenous conceptions of gender fluidity, such as his massive work Androgyny (1983), which was formerly exhibited at Rideau Hall.

The cover art for the Bruce Cockburn album Dancing in the Dragon's Jaws is a painting by Norval Morrisseau.

Fakes and forgeries

The prevalence of fakes and forgeries was of deep concern to Morrisseau, particularly during his later years, and he actively sought to remove these from the marketplace.

In 2005, Morrisseau established the Norval Morrisseau Heritage Society (NMHS). The Society is currently compiling a database of Norval Morrisseau paintings to discredit many prevalent Morrisseau forgeries. This committee, not affiliated with any commercial gallery or art dealer, comprises highly respected members of the academic, legal and Aboriginal communities working on a volunteer basis. It is charged with creating a complete catalogue raisonné of Norval Morrisseau artwork. The NMHS is currently researching Morrisseau art, provenance and materials and techniques in order to complete the task assigned to them by the artist. The NMHS continue their work and in 2008, were in Red Lake, Ontario to research additional information and art by the artist.

The Art Dealers Association of Canada (ADAC) issued the following directive in the Winter 2007 newsletter to their membership: "The Art Dealers Association of Canada is enacting a rule and regulation that no certificates of authenticity will be issued by any members of ADAC with respect to any works or purported works by Norval Morrisseau and that the Norval Morrisseau Heritage Society is the sole authority for the authentication of works by Norval Morrisseau." ADAC also revoked the membership of a dealer who failed to comply with this directive.

Morrisseau also engaged in more direct intervention, identifying fake and forged works available for sale, particularly those purported to be painted by him in the so-called "70s style". He wrote to galleries and made sworn declarations identifying items being sold as "fakes and imitations". More than ten sworn declarations  were directed to at least seven dealers and galleries during 1993–2007, requesting that fake and forged works be removed or destroyed. These dealers were the Artworld of Sherway, Gallery Sunami, Maslak McLeod Gallery, Bearclaw Gallery, Gary Bruce Thacky (AKA Gary Lamont of Thunder Bay, Ontario) and Randy Potter Estate Auctions.

Building on Morrisseau's efforts, for the last 20 years, the battle to stop the proliferation of fakes has waged. Lawyers, doctors, Morrisseau's friends, apprentice and estate, as well as leading native art scholars, government workers and many others, including musician Kevin Hearn of the Barenaked Ladies, have tried to help in Morrisseau's battle by exposing the existence of a fraud ring manufacturing fake Morrisseau paintings. The 2019 documentary film There Are No Fakes, directed by Jamie Kastner, helped to bring this issue into the public view. Recently in 2019, after hearing testimony from people inside the fraud ring itself, the Ontario Superior and Appeal courts recognized the existence of that fraud. The courts also found that the Maslak-McLeod Gallery, a vendor of works attributed to Morrisseau, had acted fraudulently.:

"The (previous lower court) trial judge erred in failing to find that the Gallery's provision of a valid provenance statement was a term of the purchase and a warranty, not mere puffery," the new appeal decision states.
Mr. McLeod's assertion that the painting was genuine was only matched by his elusiveness in demonstrating that fact, which can only be explained as deliberate," said the appeal panel. "With respect to the provenance statement, Mr. McLeod made a false representation, either knowing that it was false and without an honest belief in its truth, or he made the statement recklessly without caring whether it was true or false, with the intent that Mr. Hearn would rely upon it, which he did, to his personal loss."
Gallery owner Joseph McLeod is no longer alive; McLeod's estate has been ordered to pay Hearn $50,000 for breach of contract and breach of the Sale of Goods Act, plus punitive damages of $10,000."

The debate concerning the authenticity of the "70s paintings" commonly found in the marketplace, continues with ongoing litigation.

Law enforcement have launched an active investigation into the Norval Morrisseau art fraud as confirmed by the National Post:

"However, police in Thunder Bay say they have now launched a criminal investigation into a possible art fraud ring involving Morrisseau paintings. Spokesman Scott Paradis said Friday investigators are "not prepared to speak about potential suspects or persons of interest." "The criminal investigation is one of several major developments to take place after what's shown in the film, which ends with the outcome of the lawsuit."

On March 3, 2023 the Thunder Bay Police and Ontario Provincial Police announced they had pressed charges against 8 people and seized over 1000 paintings in the forgery cases. Police described it as "the biggest art fraud in world history."

Solo exhibitions

1961 Hughes Gallery,  London, Ontario
1962, 1963, 1964 Pollock Gallery, Toronto
1965 Hart House Gallery at University of Toronto
1965 Galerie Godard Lefort, Montreal
1966 Musée du Québec (now renamed Musée National des Beaux-Arts du Québec), Quebec City
1966 Galerie Cartier (Co-sponsored by Pollock Gallery), Montreal
1968 Art Gallery of Newport (Sponsored by Galerie Cartier), Newport, Rhode Island
1969 Galerie St-Paul, St-Paul de Vence, France
1972 Pollock Gallery, Toronto
1974 Canadian Guild of Crafts, Toronto
1974 The Bau-Xi Gallery, Vancouver
1974 Pollock Gallery, Toronto
1975 Pollock Gallery, Toronto
1975 Shayne Gallery, Montreal
1976 Pollock Gallery, Toronto
1976 Gallery 115, Winnipeg
1977 Pollock Gallery, Toronto
1977 Graphic Gallery, Vancouver
1978 Wells Gallery, Ottawa
1978 First Canadian Place (sponsored by the Pollock Gallery), Toronto
1979 Pollock Gallery, Toronto
1979 The Gallery Stratford, Stratford, Ontario
1979 Shayne Gallery, Montreal
1979 The McMichael Canadian Collection (Artist in residence), Kleinburg, Ontario
1979 Cardigan/Milne Gallery, Winnipeg
1980 Canadian Galleries, Edmonton
1980 Lynnwood Arts Centre, Simcoe, Ontario
1980 Bayard Gallery, New York
1981 Pollock Gallery, Toronto
1981 Anthony's Gallery, Toronto
1981 Anthony's Gallery, Vancouver
1981 Thunder Bay National Exhibition Centre, Thunder Bay, Ontario
1981 Nexus Art Gallery, Toronto
1982 Moore Gallery, Hamilton, Ontario
1982 Masters Gallery, Calgary
1982 Robertson Gallery, Ottawa
1982 The New Man Gallery, London, Ontario
1982 Nexus Art Gallery, Toronto
1982 Legacy Art Gallery, Toronto
1982 Scarborough Public Gallery, Scarborough, Ontario
1984 Ontario Place, Toronto
1984 Ontario North Now, Kenora, Ontario
1985 Norman Mackenzie Art Gallery, Regina, Saskatchewan
1986 First Canadian Place (joint exhibition with Brian Marion), Toronto
1986 Manulife Centre, Edmonton
1987 Gulf Canada Gallery, Edmonton
1988 Sinclair Centre, Vancouver
1989 The Art Emporium, Vancouver
1990 Kinsman Robinson Galleries, Toronto
1991 Kinsman Robinson Galleries, Toronto
1991 Wallack Gallery, Ottawa, Ontario
1992 Jenkins Showler Galleries, White Rock, British Columbia
1994 Kinsman Robinson Galleries, Toronto
1997 Kinsman Robinson Galleries, Toronto
1999 Kinsman Robinson Galleries, Toronto
1999 The Drawing Centre, New York
2001 Art Gallery of South Western Manitoba, Brandon, Manitoba
2001 Canada House Gallery, Banff, Alberta
2001 Drawing Center, New York
2002 Thunder Bay Art Gallery, Thunder Bay, Ontario
2006 Steffich Fine Art, Salt Spring Island, British Columbia
2006 National Gallery of Canada, Ottawa
2006 Thunder Bay Art Gallery, Thunder Bay, Ontario
2006 McMichael Canadian Art Collection, Kleinburg, Ontario
2006 Kinsman Robinson Galleries, Toronto
2007 Institute of American Indian Arts Museum, Santa Fe, New Mexico
2007 The George Gustav Heye Center of the National Museum of the American Indian, New York

See also
Indian Group of Seven

References

Further reading
Norval Morrisseau, Legends of my People, The Great Ojibway, McGraw-Hill Ryerson, Toronto, 1977,
 Jack Pollock, Lister Sinclair, "The Art of Norval Morrisseau", Methuen & Co., USA, 1979, .
 Norval Morrisseau, Donald C. Robinson, Travels to the House of Invention, Key Porter Books Ltd, Canada, 1997, .
 Basil H. Johnston, The Art of Norval Morrisseau, The Writings of Basil H. Johnston, The Glenbow Museum, Calgary, 1999.
 Norval Morrisseau, Donald C. Robinson, Return to the House of Invention, Key Porter Books Ltd, Canada, 2005, .
 Greg Hill, Norval Morrisseau: Shaman Artist, Douglas & McIntyre, Canada, 2006, .
 Marie Clements, "Copper Thunderbird", Talonbooks, Canada, 2007, .

 Robertson, Carmen. Norval Morrisseau: Life & Work. Toronto: Art Canada Institute, 2016.

External links
 Norval Morrisseau Legal
 Boston Globe Obituary: Norval Morrisseau, was native artist of Canada
 Canadian Encyclopedia
Life and Work by Carmen Robertson (Art Canada Institute)
 There Are No Fakes: A Documentary by Jamie Kastner
Paul and Mary Okanski fonds at the National Gallery of Canada, Ottawa, Ontario
Nancy Robinson Villarroel fonds at the National Gallery of Canada, Ottawa, Ontario

1932 births
2007 deaths
Deaths from Parkinson's disease
Neurological disease deaths in Ontario
Members of the Order of Canada
Ojibwe people
People from Thunder Bay District
First Nations painters
Artists from Ontario
Members of the Royal Canadian Academy of Arts
20th-century First Nations painters
Woodlands style
Indspire Awards
Canadian LGBT painters
LGBT First Nations people
Canadian male painters
20th-century Canadian LGBT people
20th-century Canadian male artists

Norval Morrisseau


Karbonifer, Palezoyik Zaman'ın beşinci dönemidir. Yaklaşık 358,9 milyon yıl önce Devoniyen Dönemi'nin sonlanmasıyla başlamış ve 298,9 milyon yıl önce Permiyen Dönemi'nin başlamasıyla sonlanmıştır. Karbonifer, Latince kömür anlamına gelen carbō ve taşımak anlamına gelen ferō sözcüklerinin birleştirilmesiyle oluşturulmuştur. Bundan dolayı Karbonifer, Latince'de "karbon-taşıyan" anlamına gelir.

Karbonifer Dönemi, Dünya'nın iklimi, canlıların evrimi ve enerji kaynaklarının oluşumu gibi birçok açıdan dikkate değer etkilere sahiptir. Karbonifer Dönemi'nin başlangıcında, Dünya sıcak ve nemli bir iklime sahipti. Bu dönemde, sera etkisi nedeniyle günümüze kıyasla yüksek sıcaklıklar mevcuttu ve buna deniz seviyelerinin yükselmesi eşlik etti.  Karbonifer Dönemi'nin bir diğer özelliği de yoğun bitki örtüsünün varlığıdır. Geniş ormanlar, günümüze kıyasla oldukça büyük ağaçlar ve eğrelti otları bu dönemin karakteristik özelliklerindendir. Bu yoğun bitki örtüsünün biriktirdiği organik maddeler, zamanla karbonlu kömür yataklarına dönüştü. Karbonifer Dönemi'nde oluşan kömür, sonraki yüzyıllarda enerji kaynağı olarak önem kazandı. Sanayi Devrimi sırasında kömür, buhar makinelerinin ve fabrikaların enerji kaynağı olarak kullanıldı. Böylece kömür, modern endüstriyel toplumun temelini atmada rol oynadı.

Karadaki yaşam Karbonifer Dönemi'nde yaygın ve gelişkindi. Lob yüzgeçli balıklardan evrilmiş olan dört üyeliler, Karbonifer Dönemi'nde beş parmaklı hâle geldiler ve çeşitlendiler. Bu dönemde amfibiler baskın kara omurgalıları hâline geldikleri için kimi zaman "Amfibiler Çağı" olarak adlandırılır. Karbonifer Dönemi'nde aynı zamanda Karbonifer Yağmur Ormanı Çöküşü adlı bir yok oluş gerçekleşti. Deniz yaşamında ve bitki örtüsünde çeşitli türlerin tükenmesiyle sonuçlanan bu olay, ekosistemlerin yeniden şekillenmesine neden oldu. Karbonifer'in sonlarında çeşitli buzullaşmalar ve bundan kaynaklı deniz seviyesinde düşüşler görülmüştür. Aynı zamanda daha sonra Pangea'yı meydana getirecek olan kıtaların çarpışmasıyla dağ oluşumu da Karbonifer'de görülen olaylardandır.

Sonuç olarak Karbonifer Dönemi, yerküre tarihindeki kayda değer dönemlerden biridir ve bu dönemin iklim, canlılar ve enerji kaynakları üzerindeki çeşitli etkileri olmuştur. Bu dönemin mirası, günümüzün çevresel ve endüstriyel süreçlerinde etkili olmaya devam etmektedir.

Kelime kökeni ve tarih
Karbonifer, modern "sistem" adlarından ilki olup, ikisi de jeolog William Conybeare ve William Phillips tarafından 1822'de İngiltere'deki kayaç dizilimi üzerine yapılan bir araştırmaya dayanarak türetildi. Karbonifer, Kuzey Amerika'da sıklıkla iki jeolojik dönem olarak ele alınır. Bunlar sırasıyla Misisipiyen ve ardından gelen Pensilvaniyen'dir.

Paleocoğrafya
Devoniyen Dönemi'nin sonunda yaşanan deniz seviyelerindeki küresel düşüş, Karbonifer'in başlarında tersine döndü ve deniz seviyeleri yükselmeye başladı. Bu durum iç denizlerin yaygınlaşmasına ve Misisipiyen alt döneminde karbonat birikimine neden oldu. Ayrıca Güney Kutbu'nda sıcaklık düşüşü de yaşandı; Gondvana'nın güneyi, Karbonifer'in büyük bölümünde buzullaşmıştı fakat bu buz tabakalarının Devoniyen'den mi yoksa daha yeni bir dönemden mi kaldığı kesin değildir. Bu koşulların, Dünya'nın en kuzeyindeki buzulların 30 derece kadar yakınında gelişen ve daha sonraları kömür haline gelecek olan yeşil bataklıkların var olduğu derin tropik bölgeleri etkilemediği görülmektedir.

İklim

Erken Karbonifer Dönemi'nde ortalama küresel sıcaklıklar yüksekti ve yaklaşık 20 °C'ydi (68 °F). Ancak, Orta Karbonifer Dönemi'nde meydana gelen soğuma, ortalama küresel sıcaklıkları yaklaşık 12 °C (54 °F) seviyesine düşürdü. Karbonifer Dönemi'nin başlangıcında atmosferdeki karbondioksit seviyeleri, günümüz seviyelerinin yaklaşık 8 katına kadar düşmüşken, dönemin sonunda bugünkü seviyelere benzer bir seviyeye geldi. Karbonifer Dönemi, Devoniyen Dönemi'nin Gondvana'da küçük buzulların oluşmasıyla başlayan Geç Paleozoyik Buzul Çağı'nın bir parçası olarak kabul edilir.

İklimin soğuması ve kuruması, Karbonifer Dönemi'nin sonlarına doğru Karbonifer Yağmur Ormanı Çöküşü'ne (İngilizce kısaltması olan CRC ile de anılır) yol açtı. Tropikal yağmur ormanları bölünerek parçalandı ve nihayetinde iklim değişikliği sebebiyle tahrip oldu.

Karbonifer Dönemi'nde atmosferdeki oksijen derişiminin bugünkünden dikkate değer ölçüde daha yüksek olduğu sıkça iddia edilse de (atmosferin toplamda %30'luk kısmının oksijenden oluştuğu öne sürülmüştür), tarih öncesi atmosferdeki oksijen derişimi tahminleri oldukça belirsizdir. Başka tahminlerde de oksijen miktarının aslında bugünkü atmosferde bulunan miktarın altında olduğu öne sürülmektedir.

Kayaçlar ve kömür

Avrupa'daki ve Kuzey Amerika'nın doğusundaki Karbonifer kayaçları, dikkate değer ölçüde tekrarlanan kireç taşı, kumtaşı, şeyl ve kömür yataklarından oluşur. Karbonifer Dönemi'nin kayda değer büyüklükteki kömür yatakları, iki faktörden ötürü var olmuş olabilir. Bunlardan ilki, odun dokusu ve kabuk taşıyan ağaçların ortaya çıkışıdır. Odun lifi lignin ve kabukların sızdırmazlığını sağlayan mumsu madde suberinin evrimi, ölü materyallerin çürümesini etkin bir şekilde engelleyerek büyük ölçeklerde fosilleşmelerine yol açtı. İkinci faktör ise Karbonifer Dönemi'nin bir önceki Devoniyen Dönemi'ne kıyasla daha düşük deniz seviyelerine sahip olmasıdır. Bu durum Kuzey Amerika ve Avrupa'da geniş ova bataklıklarının ve ormanların gelişimini teşvik etti. Bazitli mantarların genetik analizine dayalı olarak, Karbonifer Dönemi'nde ağaçların dikkate değer miktarlarda toprak altında gömülü kaldığı öne sürülmüştür. Çünkü bu dönemde hayvanlar ile çürümeyi sağlayan bakteriler ve mantarlar, henüz evrimleşerek bozulmaya karşı dirençli fenolik lignin polimerlerini ve mumsu suberin polimerlerini etkili bir şekilde sindirebilecek enzimleri kazanmamışlardı. Araştırmacılar, bu maddeleri etkin bir şekilde parçalayabilen mantarların sadece dönemin sonlarına doğru baskın hale geldiğini öne sürerler ve bu da Kambriyen'den sonraki jeolojik dönemlerde kömür oluşumunu çok daha nadir hâle getirir.

Yaşam

Bitkiler
Karbonifer Dönemi'nde bulunan ve bugünkü ufak kurtpençelerinin kuzenleri olan Lepidodendrales takımına ait likofitler, 30 metre yüksekliğe ulaşabilen ve 1,5 metre çapında gövdeleri olan dev ağaçlardı. Bu ağaçlar arasında Lepidodendron (Lepidostrobus olarak adlandırılan konileri vardı), Anabathra, Lepidophloios ve Sigillaria bulunmaktadır. Bu bitkilerin birkaçının köklerine Stigmaria adı verilir. Günümüz ağaçlarının aksine, bu ağaçlarda sekonder büyüme ksilemde değil kabukta gerçekleşirdi ve bu durum stabiliteyi sağlardı. Cladoxylopsid'ler ise Karbonifer Dönemi'nde ortaya çıkan ve eğreltilerin atası olan büyük ağaçlardı. Karbonifer Dönemi'nde yaşamış olan bazı eğrelti otlarının bileşik yapraklarının günümüzde yaşayan türlerle neredeyse aynı olduğu söylenebilir. Muhtemelen birçok tür epifitti. Fosil eğrelti otları ve "tohum eğreltisi" arasında Pecopteris, Cyclopteris, Neuropteris, Alethopteris ve Sphenopteris bulunur; Megaphyton ve Caulopteris ise birer ağaç eğreltisiydi.Equisetales takımında, 30 ila 60 cm (24 inç) çapında bir gövdeye sahip olan ve 20 metreye (66 fit) kadar yüksekliğe ulaşabilen Calamites adlı büyük ağaçlar da vardı. Sphenophyllum, yaprakların gövde etrafında dönerek hizalandığı ince bir tırmanıcı bitkiydi ve muhtemelen hem Calamitesler hem de likopodlarla akrabaydı.
Cordaites, 6 ila 30 metreden fazla boyuta sahip, şerit benzeri yapraklara sahip uzun bir bitkiydi ve palmiye benzeri bitkiler ve kozalaklılarla akrabaydı. Tohumlu Cardiocarpus adı verilen kedicik benzeri üreme organlarına da sahipti. Bu bitkilerin bataklıklarda yaşadığı düşünülmekteydi. Gerçek kozalaklı ağaçlar (Voltziales takımından Walchia gibi) Karbonifer'in geç dönemlerinde görünmeye başlar.

Deniz omurgasızları
Vizeyen Dönemi'nde başlayarak Karbonifer sonuna kadar devam eden, kafadanbacaklı ve nektonik konodont çeşitliliğinin azaldığı bir dönemde, brakiyopodlar ve fusulinid deliklilerinin çeşitliliği arttı. Bu evrimsel yayılma, Karbonifer-Erken Permiyen Biyoçeşitlilik Olayı olarak bilinir. İlk kez delikliler deniz faunasında dikkate değer bir rol almaya bu dönemde başladı. Büyük ve iğ şeklindeki Fusulina cinsi ve akrabaları, günümüzde Rusya, Çin, Japonya, Kuzey Amerika'ya denk gelen bölgelerde nispeten bol miktarda bulunuyordu; diğer kayda değer cinsler arasında Valvulina, Endothyra, Archaediscus ve Saccammina (bu sonuncusu İngiltere ve Belçika'da yaygındı) bulunmaktadır. Bazı Karbonifer cinsleri günümüzde hâlâ yaşamaktadır. İlk gerçek priapulidler, bu dönemde ortaya çıktı.

Bryozoa, bazı bölgelerde bol miktarda bulunuyordu; Fenestella, Polypora ve Archimedes'in (şekli Arşimet'in vidasına benzediği için bu adı taşır) dahil olduğu fenestellidler bunlara birer örnek teşkil eder. Brakiyopodlar da Karbonifer'de  bol miktarda bulunuyordu; bunlar arasında, bazıları brakiyopodlara kıyasla oldukça büyük boyutlara erişen ve kalın kabuklara sahip olan prodüktidler de bulunur (örneğin, 30 cm genişliğindeki Gigantoproductus).

Serpulites gibi halkalı solucanlar, bazı tabakalarda yaygın fosillerdir. Yumuşakçalar arasında, çift kabuklular sayı ve önem bakımından artmaya devam eder. Tipik cinsler arasında Aviculopecten, Posidonomya, Nucula, Carbonicola, Edmondia ve Modiola vardır. Karındanbacaklılar da çok sayıdadır, bunlar arasında Murchisonia, Euomphalus ve Naticopsis cinsleri bulunur.

Deniz zambakları, Karbonifer Dönemi'nde oldukça yaygındı ancak Orta Misisipiyen Dönemi'nde çeşitliliklerinde bir azalma yaşadılar. Uzun saplı deniz zambaklarının yoğun olduğu denizaltı çalılıklarının sığ denizlerde geliştiği ve kalıntılarının kalın kayaç yataklarına dönüştüğü görülmektedir. Öne çıkan cinsler arasında Cyathocrinus, Woodocrinus ve Actinocrinus bulunur. Archaeocidaris ve Palaeechinus gibi denizkestaneleri de mevcuttu. Pentreinitidae ve Codasteridae'ye ek olarak görünüm açısından deniz zambaklarına benzeyen ve deniz tabanına bağlı saplara sahip blastoidler, bu dönemde en yüksek gelişim düzeyine ulaştılar.

Kara omurgasızları
Karbonifer'den kalma fosiller, hava soluyan böcekler, çok bacaklılar ve örümceğimsileri içeren canlıların varlığını göstermektedir. Ancak eklem bacaklıların ortaya çıktıklarında sahip oldukları çeşitlilik, sayıca çok ve gelişmiş olduklarını göstermektedir. Bazı eklem bacaklılar büyük boyutlara ulaştılar. Örneğin bu dönemde yaşamış olan 2,6 metre uzunluğundaki Arthropleura, bilinen en büyük kara omurgasızlarından biridir. Böcek grupları arasında, büyük avcı Meganisoptera (grifin sinekleri) takımı bulunmaktadır. Bu grupların içinde Meganeura gibi günümüzdekilere kıyasla dev sayılabilecek, yusufçuklara benzeyen ve kanat açıklığı yaklaşık 75 cm (30 inç) olan (gelmiş geçmiş en büyük uçan böcek) bir böcek de vardır. Diğer gruplar arasında Syntonopterodea (bugünkü mayıs sineklerinin akrabaları), genellikle büyük bitki özü emen ve sık görülen Palaeodictyopteroidea, çeşitlilik gösteren otçul Protorthoptera ve bolca bulunan bazal Dictyoptera (hamam böceklerinin ataları) bulunur. Birçok başka Karbonifer'den kalma böcek de, Saarbrücken ve Commentry kömür sahalarından ve Yeni İskoçya'daki fosilleşmiş ağaçların oyuk gövdelerinden elde edilmiştir. İngiltere'deki bazı kömür sahaları nispeten iyi korunmuş fosil örneklerine sahiptir. Derbyshire kömür sahasında bulunan Archaeoptilus, büyük kanatlara sahipti ve kanat kısmının 4,3 cm (2 inç) kadarı korunmuş hâlde bulundu. Bazı örnekleri (Brodia), hâlâ parlak kanat renklerinin izlerini taşır. Yeni İskoçya'daki ağaç gövdelerinde kara salyangozları da (Archaeozonites, Dendropupa) bulunmuştur.

Ayrıca bakınız

 Fosil alanları listesi

Kaynakça

ÖzelGenel

Dış bağlantılar

 Karbonifer fosillerine örnekler
 Karbonifer'den kalma delikllilere ait 60'tan fazla resim
 Karbonifer (kronostratigrafi cetveli)

Karbonifer


Yuki Kakita (født 14. juli 1997) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Zweigen Kanazawa.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yuki Kakita


المهندس عبد الدائم صالح الكحيل ( 10 مايو 1966) مدينة حمص في سوريا باحث في مجال الإعجاز العلمي في القرآن والسنة النُبوية ولهُ العديد من الأعمال المنشورة.

المؤهلات العلمية
 يحمل إجازة في الهندسة الميكانيكية من جامعة دمشق 1995.
 حاصل على دبلوم في التربية
 دبلوم في هندسة ميكانيك السوائل.

النشاط الفكري
 شارك في العديد من الندوات والمؤتمرات العالمية، منها المؤتمر العالمي الثامن للإعجاز العلمي في الكويت عام 2006، والندوة الثانية للإعجاز بدبي عام 2007، والتي أقامتها جائزة دبي الدولية للقرآن الكريم.
 شارك في عدد من الندوات العلمية التي تقيمها الهيئة المغربية للإعجاز العلمي بالرباط والمدن المغربية 2007-2008.
 لديه عدد من الأبحاث والاكتشافات العلمية الجديدة في الإعجاز العلمي في القرآن والسنة النبوية، ومن أهمها اكتشاف النظام الرقمي للرقم سبعة في القرآن.
 يحرص على متابعة كل جديد في أخبار العلم والحقائق العلمية، والبحث عن الآيات القرآنية والأحاديث النبوية الشريفة التي تتحدث عن هذه الحقائق
 عضو الهيئة العالمية للإعجاز العلمي في القرآن والسنة

الأعمال المنشورة
صدر له أكثر من أربعين كتاباً وكتيباً ومن آخرها كتاب إشراقات الرقم سبعة في القرآن الكريم، والذي أصدرته جائزة دبي الدولية للقرآن الكريم وكان هذا الكتاب فاتحة إصداراتها في سلسلة الدراسات القرآنية.
 روائع الإعجاز العلمي في القرآن الكريم.
 الله يتجلى في آياته.
 أسرار الكون بين العلم والقرآن.
 معجزة السبع المثاني.
 أسرار (الم) في القرآن الكريم.
 حقائق تكشف أسرار القصة القرآنية.
 معجزة القرن الحادي والعشرين.
 معجزة (قل هو الله أحد).
 معجزة القرآن في عصر المعلوماتية.خم
 معجزة (بسم الله الرحمن الرحيم).
 الإعجاز القَصَصي في القرآن الكريم.
 آفاق الإعجاز الرقمي في القرآن.
 سلسلة الإعجاز العلمي في القرآن والسنّة (كتيبات 1-12).
 سلسلة معجزة الرقم سبعة في القرآن الكريم (كتيبات 1-12).
 أسرار إعجاز القرآن: 70 حقيقة رقمية تشهد على صدق القرآن

المصادر

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للمؤلف حلة الاعجاز في القران
 السيرة الذاتية
 موسوعة الاعجاز العلمي في القران والسنة
 الإعجاز العددي والرقم 7
 الإعجاز الغيبي
 الإعجاز في الفلك

أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
إعجاز في القرآن والسنة
خريجو جامعة دمشق
كتاب وكاتبات سوريون
مواليد 1385 هـ
مواليد 1966

عبد الدائم الكحيل