Senga Nengudi, nascida Sue Irons, (Chicago, 18 de setembro de 1943) é uma artista visual e curadora afro-americana. Ela é mais conhecida por suas esculturas abstratas que combinam objetos encontrados e performance coreografada. Ela faz parte de um grupo de artistas de vanguarda afro-americanos que trabalham em Nova York e Los Angeles, desde a década de 1960.

Juventude e educação
Nengudi nasceu Sue Irons em Chicago, Illinois em 1943.

CS1 maint: url-status</ref> Após a morte de seu pai em 1949, ela se mudou para Los Angeles e Pasadena com sua mãe. Como resultado de um sistema escolar segregado existente, Nengudi se viu entre as escolas, transferindo-se entre Los Angeles e Pasadena múltiplas vezes. Sua prima Eileen Abdulrashid também é artista.

Após sua formatura na Dorsey High School, Nengudi estudou arte e dança durante a década de 1960 na Universidade do Estado da Califórnia (CSU), graduando-se como bacharel em 1967. Ela então passou um ano estudando na Universidade Waseda, em Tóquio, na esperança de aprender mais sobre a Associação de Arte Gutai. Em 1967, ela voltou para a Universidade do Estado da Califórnia (CSU), onde fez seu mestrado em escultura, em 1971. Durante a faculdade, em 1965, ela estagiou no Watts Towers Art Center, quando Noah Purifoy era o diretor. Ela também trabalhou como instrutora de arte no Museu de Arte de Pasadena e na Oficina da Comunidade de Belas Artes.

Ela se mudou para Nova York logo depois para continuar sua carreira como artista, e viajava entre Nova York e Los Angeles com frequência. Em 2016, ela recebeu um diploma honorário em artes do Colorado College. Ela trabalha em Colorado Springs, onde mora com seu marido, Elliott Fittz.

Carreira
Nengudi fez parte da cena de arte negra radical e vanguarda em Nova York e Los Angeles, durante os anos 1960 e 1970. Cheryl Banks foi outra artista que colaborou de perto com Nengudi e com quem se correspondia frequentemente sobre seu trabalho.

Ela trabalhou com duas galerias em particular: Pearl C. Woods Gallery em Los Angeles (propriedade e direção de Greg Pitts ) e Just Above Midtown (JAM) em Nova York. JAM era de propriedade e dirigido por Linda Goode Bryant, que influenciou Nengudi. Ela descreveu as energias criativas de trabalhar com galerias como essas que estavam "tentando derrubar as paredes" para a comunidade de artistas negros.

Coletivo e performance do Studio Z
Ela era membro do coletivo Studio Z, também conhecido como LA Rebellion, que incluía artistas afro-americanos "distinguidos por sua prática experimental e improvisada".

CS1 maint: url-status</ref> David Hammons e Maren Hassinger, também membros do Studio Z, foram colaboradores frequentes de seu trabalho. Em 1978, Nengudi juntou-se a Hassinger para uma peça performática na qual os dois artistas improvisavam movimentos enquanto se enredavam em uma grande teia de meia-calça. A performance simbolizou as maneiras pelas quais as mulheres são restringidas pelas normas sociais de gênero. Nengudi também tirou muitas fotografias encenadas durante este período. Ela muitas vezes aparecia anonimamente nelas como uma figura sem gênero, desafiando a definição.

Temas de trabalho
Complicar a classificação cultural, étnica e racial tornou-se o tema central para o trabalho de Nengudi.. Ela frequentemente combina formas de arte africanas, asiáticas e nativas americanas, em particular para suas peças performáticas e fotografias encenadas. Enquanto sua obra destaca questões relacionadas a gênero, raça e etnia, o trabalho de Nengudi se concentra nas maneiras pelas quais todos são afetados negativamente por essas forças sistemáticas e suas peças tentam promover inspiração transcultural para homens e mulheres.

Ela frequentemente cita filosofias africanas e orientais como base de seu trabalho

Obras

Série RSVP, 1975-1977
Em 1975, após o nascimento de seu filho e vendo as mudanças em seu corpo, Nengudi começou sua série RSVP (também conhecida como repondez s'il vous plait), pela qual ela é mais conhecida. Combinando seu interesse por movimento e escultura, Nengudi criou esculturas abstratas de objetos do cotidiano através de cenários coreografados que foram executados na frente de uma platéia ao vivo ou capturados na câmera. As esculturas eram feitas a partir de objetos do cotidiano, como meia-calça, e partes eram esticadas, torcidas, atadas e preenchidas com areia. As esculturas finalizadas, originalmente destinadas a serem tocadas pelo público, muitas vezes eram penduradas nas paredes da galeria, mas se estendiam pelo espaço da galeria, evocando as formas de órgãos corporais, seios caídos e o útero de uma mãe.

CS1 maint: url-status</ref> Para ela, o uso da meia-calça como material refletia a elasticidade do corpo humano, principalmente do corpo feminino. Essas esculturas, bem como suas peças de performance posteriores envolvendo meia-calça, expressaram uma mistura de sensualidade, identidade racial, imagem corporal e impactos sociais nos corpos das mulheres.

Apesar de ter se envolvido cada vez mais na comunidade de artistas afro-americanos em Los Angeles, quando a série "RSVP" estreou, não havia interesse público significativo em seu trabalho. Um dos amigos íntimos de Nengudi e um de seus colaboradores de arte, David Hammons trouxe uma explicação para o desinteresse do público pelo trabalho de Nengudi, atribuindo-o à estética abstrata presente em muitas das peças de Nengudi ao longo dos anos 1960 e 1970. Além disso, as esculturas "RSVP" de Nengudi diferiam muito da maioria das obras de arte popularizadas por seus colegas artísticos em Los Angeles e Nova York. Nengudi foi informada da percepção de sua arte pelo público em comparação com a arte feita por seus pares, particularmente em Nova York, onde algumas pessoas achavam que ela não estava fazendo "arte negra".

As esculturas "RSVP" de Nengudi fizeram aparições mais recentes em exposições coletivas itinerantes, inclusive na exposição Now Dig This! Art & Black Los Angeles 1960–1980 (de 2011–2013) e Blues for Smoke (2013).

Cerimônia para Freeway Fets (1978)
Nengudi e membros do coletivo Studio Z (incluindo Hammons e Hassinger) tocaram, Ceremony for Freeway Fets (1978) sob um viaduto na Pico Boulevard, em Los Angeles. Nengudi desenhou figurinos e cocares feitos de meia-calça para os artistas. Hammons e Hassinger desempenharam os papéis de espíritos masculinos e femininos, com Nengudi atuando como um espírito para unir os gêneros. Tanto a performance de dança quanto a trilha sonora, executadas por integrantes do Studio Z, foram improvisadas.

Warp Trance (2007)
Durante sua residência em 2007 no Fabric Workshop and Museum na Filadélfia, Nengudi incorporou a videoarte em sua prática pela primeira vez. Durante as visitas às fábricas têxteis do estado, ela gravou vídeo e áudio das fábricas têxteis em pleno funcionamento, além de colecionar objetos, como cartões perfurados Jacquard, que eram usados para programar máquinas de tear Jacquard, mecanizando fábricas têxteis. Na instalação final, Nengudi projetou imagens de vídeo em uma tela vertical de cartões perfurados em um espaço com som ambiente das gravações de áudio. O trabalho explora temas da tecnologia, a política do trabalho, a música contemporânea e a repetição da dança ritual.

Coleções em museus
O trabalho de Nengudi pode ser encontrado nas coleções do Museu de Arte Moderna, Smithsonian American Art Museum, Whitney Museum of American Art, Tate, Hammer Museum na UCLA, Museu de Arte Carnegie, Museu de Arte Contemporânea de Los Angeles, Museu Studio no Harlem, e o Museu do Brooklyn .

Exposições selecionadas
 1970: Sapphire: You've Come a Long Way Baby, exposição coletiva. Galeria 32. Los Angeles, Califórnia.
 1971: 8 artistas afro-americanos, exposição coletiva. Museu Rath . Genebra, Suíça.
 1977: Répondez s'il vous plaît (RSVP), performance. Galeria Pearl C. Wood. Los Angeles, Califórnia. Logo acima da Galeria Midtown. Cidade de Nova York.
 1977: O Conceito como Arte, exposição coletiva. Logo acima da Galeria Midtown, Nova York.
 1977: Studio Z: Coletivo Individual, exposição coletiva. Museu de Arte de Long Beach, Long Beach, Califórnia.
 1980: Dialética do Isolamento: Uma Exposição de Mulheres Artistas do Terceiro Mundo dos Estados Unidos, exposição coletiva. Galeria AIR, Nova York.
 1980: Abstração Afro-Americana, exposição coletiva. PS1, Nova York. Museu de Arte de Toledo, Toledo, Ohio. Museu Laguna Gloria, Austin Texas. Galeria Municipal de Arte de Los Angeles, Los Angeles, Califórnia.
 1981: Air Propo, apresentação em grupo com Cheryl Banks e Butch Morris . Logo acima da Galeria Midtown, Nova York.
 1981: Vestígio-"A Descoberta da América por Cristóvão Colombo", exposição individual. Logo acima da Galeria Midtown, Nova York.
 1988–89: Arte como Verbo: A Evolução Contínua: Instalações, Performances e Vídeos de 13 Artistas Afro-Americanos, exposição coletiva. Maryland Institute College of Art, Baltimore Maryland. Studio Museum, Harlem, Nova York.
 1998: Fora de Ações: Entre a Performance e o Objeto, 1949–70, exposição coletiva. Museu de Arte Contemporânea, Los Angeles, Califórnia.
 2003: Répondez s'il vous plaît, exposição individual. Galeria Thomas Erben, Nova York.
 2004: From One Source Many Rivers, instalação solo. Carnegie International 2004–05, Carnegie Museum of Art, Pittsburgh, Pensilvânia.
 2005: Dupla Consciência: Arte Conceitual Negra Desde 1970, exposição coletiva. Museu de Arte Contemporânea, Houston, Texas.
 2006: Side by Side, apresentação em grupo com Maren Hassinger . Fondation Cartier pour l'Art Contemporain, Paris, França.
 2007: FODA! Arte e a Revolução Feminista, exposição coletiva. Museu de Arte Contemporânea, Los Angeles, Califórnia. PS1, Nova York.
 2007: Senga Nengudi: Warp Trance. Galeria Morris da Academia de Belas Artes da Pensilvânia, Filadélfia, Pensilvânia.
 2008–2010: Répondez s'il vous plaît, exposição coletiva com Rashawn Griffin . Studio Museum, Harlem, Nova York.
 2011: Agora cave isso! Art and Black Los Angeles, 1960-1980, exposição coletiva. Hammer Museum, Los Angeles, Califórnia. PS1, Nova York.
 2012: Presença Radical: Black Performance in Contemporary Art, exposição coletiva. Museu de Arte Contemporânea, Houston, Texas.
 2012: Love U, exposição individual. Warehouse Gallery, Siracusa, Nova York.
 2013: Performances, 1976–81, exposição individual. Galeria Thomas Erben, Nova York.
 2013: Blues for Smoke, exposição coletiva. Whitney Museum of American Art, Nova York.
 2014: The Performing Body, exposição individual. Galeria RedLine, Denver, Colorado.
 2014: O Corpo Material, exposição individual. Museu de Arte Contemporânea, Denver, Colorado.
 2016: Senga Nengudi: Gestos de Improvisação, exposição individual. Galeria de Arte Henry, Seattle, Washington.
 2017: We Wanted a Revolution: Black Radical Women, 1965-85, exposição coletiva. Museu do Brooklyn, Brooklyn, Nova York.
 2017: Soul of a Nation: Art in the Age of Black Power, exposição coletiva. Tate Modern, Londres, Reino Unido.
 2017–2018: Head Back & High: Senga Nengudi, Performance Objects (1976–2015), exposição individual, Baltimore Museum of Art and Art+Practice, Los Angeles
 2017: Viva Arte Viva, 57ª Bienal de Veneza, 13 de maio a 16 de novembro de 2017, Veneza, Itália
 2017: Armory Show, Focus Section, Thomas Erben Gallery e Lévy Gorvy, Nova York
 2019: Senga Nengudi, exposição individual. Instituto Henry Moore, Leeds, Reino Unido.
 2019: Senga Nengudi, exposição individual. The Fruitmarket Gallery, Edimburgo, Reino Unido.
 2019: Senga Nengudi, exposição individual. Sprueth Magers Londres, Londres, Reino Unido.

Poesia e curadoria
Além de suas instalações, esculturas e performances, Nengudi também cria pinturas, fotografias e poesias. Ela também foi curadora de exposições, incluindo a mostra individual de Kira Lynn Harris na Cue Art Foundation em Nova York na primavera de 2009.

Ela escreve poesia sob os pseudônimos Harriet Chin, Propecia Lee e Lily B. Moor.

Em entrevista, Nengudi explicou como decidiu usar esses pseudônimos:

Publicações selecionadas
 Nengudi, Senga; Oficina e Museu do Tecido (2007). Senga Nengudi. Filadélfia, Pensilvânia: Fabric Workshop and Museum.
 Nengudi, Senga; Galeria do Armazém (2012). Senga Nengudi : amo você. Syracuse, Nova York: Warehouse Gallery.
 Nengudi, Senga; Noel, Elisabeth (2012). Senga Nengudi. Aschaffenburg, Baviera: Neuer Kunstverein Aschaffenburg e. V. KunstLANDing.
 Nengudi, Senga; Jones, Kellie ; Cubo Branco (2014). Senga Nengudi : alt. Londres, Inglaterra: Cubo Branco.
 Nengudi, Senga; Jones, Kellie; Luard, Mel; Feaver, Dorothy; Cubo Branco (2014). Senga Nengudi : Alt : dentro do Cubo Branco.
 Nengudi, Senga; Burnett Abrams, Nora; Auther, Elissa; Jones, Amélia ; Pitts Angaza, Gregório (2015). Senga Nengudi : gestos de improvisação. Denver, Colorado: Museu de Arte Contemporânea de Denver .
 Nengudi, Senga; Yasar, Begum; Bradley, Rizvana; Lévy, Dominique (2016). Senga Nengudi : [10 de setembro a 24 de outubro de 2015]. Cidade de Nova York; Londres, Inglaterra: Dominique Lévy.

Ligações externas
 Site de Senga Nengudi
 Papéis de Senga Nengudi, 1947, circa 1962-2017, de Archives of American Art, Smithsonian Institution
 Senga Nengudi, MoMA
 Senga Nengudi no MoMA Learning
 Senga Nengudi no arquivo de arte performática afro-americana
 "Senga Nengudi", Radical Presence NY

Escultoras dos Estados Unidos
Artistas feministas
Pessoas vivas
Nascidos em 1943
!Mais Teoria da História na Wiki (Mulheres)
!Mais Teoria da História na Wiki (Mais Pretas)

Senga Nengudi


Vadheimsfjorden er en fjordarm på nordsiden af Sognefjorden i Høyanger kommune i Vestland fylke i Norge. Den strækker sig 5,5 kilometer mod nord til landsbyen Vadheim i fjordbunden. Fjorden har indløb mellem Afsnes i vest og Klevaldsneset i øst. Der fra går den nordover og omtrent halvvejs, ved Floteneset, svinger den lidt mod nordøst, så man ikke kan se udløbet af fjorden fra Vadheim.

Europavej E39 følger vestsiden i den indre del af fjorden, ind til Vadheim og videre mod nord. Den 3,4 kilometer lange Bogstunnellen går gennem fjellet Fløyen langs den ydre del af fjorden.  Langs hele østsiden  går fylkesvej 55, blandt andet gennem den 1,6 kilometer lange Vadheimstunnellen.

Referenser

Fjorde i Vestland
Høyanger

Vadheimsfjorden


Âdî çit kuşu ya da (bayağı) çit kuşu (Troglodytes troglodytes), çit kuşugiller (Troglodytidae) familyasından bir kuştur.

9–10 cm boyunda ormanlar, dere kıyıları ve parklarda yaşayan, Türkiye ve Avrupa'daki en küçük kuşlardan biridir. Kalkık kuyruğu sayesinde kolayca tanınır. Ötüşü, gür ve şakımalıdır. Rahatsız edildiğinde tıkırtıya benzer bir ses çıkarır.

Beslenme

Başlıca besinleri küçük eklem bacaklılardır, beslenmenin zorlaştığı kış vakti aniden soğuktan ölen tatarcıkla beslenirler, tatarcık sivrisineğe benzeyen saf proteinden oluşan bir böcek türüdür, soğukta yaşaması için vücudunun en ihtiyacı olduğu besinlerin başında gelir.

Dış bağlantılar

 Çitkuşları
 çit
 BBC çitkuşu
 İngilltere çitkuşları sayfası
 Çitkuşu sesleri
 Çit kuşuları hakkında

Çit kuşugiller
Türkiye'deki kuşlar
Avrupa kuşları
Avrasya kuşları
Arktika faunası
1758'de tanımlanan kuşlar
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Bayağı çit kuşu


ශ්‍රී ලංකාවෙහි යුද්ධ හමුදාව යනු ශ්‍රී ලංකාවේ පැරණිම සහ විශාලම සන්නද්ධ හමුදාවයි. 1949 දි ලංකා යුද හමුදාව ලෙස ඇරඹුනු මෙහි නම 1972 වසරේ ශ්‍රි ලංකාව ජනරජයක් බවට වෙනස් විමෙන් අනතුරුව ශ්‍රි ලංකා යුද හමුදාව ලෙසට වෙනස් කෙරුනි.

ශ්‍රී ලංකා යුධ හමුදාවේ විශේෂ බලකායන්(Y.W.B)

ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදා කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුව-ක.රෙ-Commando Regiment-CR.(Y.W.B)
ශ්‍රි ලංකා යුද හමුදාව සතු විශේෂ ක්‍රියාන‍්විත ඒකක දෙකෙන‍් එකකි. යුද හමුදා විශේෂ බලකා රෙජිමේන්තුව අනෙක‍් එකකයයි. කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුව නිර‍්මානය කොට ඇත‍්තෙ එක‍්සත‍් රාජධානියෙ‍් විශේෂ ක්‍රියාන‍්විත ඒකකයක‍් වන "ස‍්පෙෂල‍් එයාර‍් සර‍්විස‍් (SAS) රෙජිමේන්තුවට" බෙහෙවින් සමානවය. කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවෙ පරිපාලන ව්යුහය හා මෙහෙයුමි සිදුකරන ආකාරය "ස‍්පෙෂල‍් එයාර‍් සර‍්විස‍් (SAS)" රෙජිමේන්තුවට බෙහෙවින් සමානවේ.

මෙම ඒකකය 1980 දී නිර්මානය කරන ලද අතර ගනේමුල්ල ප්‍රදෙ‍්ශයෙ‍් ස‍්ථාපිත කොට ඇත.

යමි අවස‍්ථාවකදි ඇතිවන දෙ‍්ශිය හො විදෙ‍්ශිය ත්‍රස‍්ත ක්‍රියාවකදි ප්‍රතිචාර දැක‍්විමට ශ්‍රි ලංකාව තුල ක්‍රියාත‍්මකවන ප්‍රධානතම එකකය වන‍්නෙ කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුව සතු ගුවන‍්යානා ප්‍රති පැහැරගැනිමි හා ප්‍රාණ ඇපකරැවන‍් ගලවා ගැනිමෙ එකකයයි. මෙම කුඩා එ‍්කකය පැය විසිහතර පුරාවට සුදානමිව සිටින අතර කටුනායක ජාත්‍යන‍්තර ගුවන‍්තොටුපලෙහි ස‍්තානගතකොට සිටී.

කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුව සෙබලුන‍් 4 සහ8 දෙනා බැගින‍් වන කුඩා කණ්ඩායම් ලෙස මෙහෙයුමි සිදුකරයි.ඔවුන් ඇමරිකාව, එක්සත් රාජධානිය ,ඉශ්රායෙලය,ඉන්දියාව හා පාකිස්තානය යන රටවල‍් වලින‍් පුහුණුව ලබා ඇත.

ආසන්න වශයෙන් රෙජිමේන්තුවෙ සියයට අනු පහක‍් පැරෂුටි මගින‍් යුධ බිමට ලගාවිමෙ සුදුසුකම්(AIRBORNE) ලබා ඇත.

මෙම පුහුනුව පකිස්ථානයේ , ඉන්දියාවේ හෝ ගනේමුල්ල කමාන්ඩෝ පැරෂුට් පුහුණු පාසලේ දී ලබාදේ.

තුන්වන කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුව සහ තුන්වන විශේෂ බලකා රෙජිමේන්තුව එ‍්කාබද‍්ධව ස්වාධීන විශේෂ විමර‍්ශන බලසේනාව(දිගු දුර විහිදුමි බලකාය)පිහිටුවා ඇත.

කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවට නිත්‍ය ඒකක හතරක‍් ඇත.

කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවෙ කර්තව්යයන් සහ කාර්යභාරයන‍්

දිවයිනෙ ප්‍රධානතම ප්‍රභුවරැන‍්ගෙ ආරක්ෂාව සැපයිම හා දැඩි ආරක්ෂක තර‍්ජන එල‍්ලවි ඇති ප්‍රභුවරැන‍්ට ආරක්ෂාව සැපයිම.

විශේෂ විමර්ශන ක්‍රියාන්විත සිදු කරිම.

ප්‍රති ත්‍රස්ත ක්‍රියාන්විත සිදු කරිම.

ප්‍රණ ඇපකරුවන් බේරා ගැනීමේ ක්‍රියාන්විත සිදු කරිම.

නාගරික යුධ මෙහෙයුමි සිදු කරිම.

සෘජු ප්‍රහාරක මෙහෙයුම් සිදු කරිම.

රහසිගත යුධ මෙහෙයුමි සිදු කරිම.

ගුවන් මගින‍් ගොස‍් සිදු කරනු ලබන (AIRBORNE)ප්‍රති ත්‍රස්ත මෙහෙයුම් සිදු කරිම.

ජලය ආශ්‍රිත (WATERBORNE) ප්‍රති ත්‍රස්ත මෙහෙයුම් සිදු කරිම.

පරම වීර විභූෂණය-(PWV)

1. මේජර් ජී.එස්.ජයනාත්, දෙවන බළඇණිය, කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුව((8).N/61736)

2. කෝප්‍රල් එච්.ඒ.නිලන්ත කුමාර, තුන්වන බළඇණිය, කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුව((17).S/553286)

3. සැරයන් කේ.පී.ඩි.ටී. ගුණසේකර, පළමුවන බළඇණිය කමාන්ඩෝ බලකාය((21).S/552511)

4. කෝප්‍රල් එස්.වී.ඒ.එම්. පුෂ්පමාල්, පළමුවන බලඇණිය, කොමාන්ඩෝ බලකාය((26).S/554572)

5. මාණ්ඩලික සැරයන් කේ.ජී.එන්.එල්.ආර්. පෙරේරා, දෙවන බළඇණිය, කමාන්ඩෝ බලකාය((27).S/552009)

ශ්‍රිලංකා යුද හමුදා විශේෂ බළකාය-වි.බ-SPECIAL FORCE-S.F.(Y.W.B)
යුද හමුදා විශේෂ බළකාය එස්.එෆ්. නමින් හඳුන්වනවා.

යුද හමුදා විශේෂ බළකායක අවශ්‍යතාව එන්නේ සාමාන්‍ය පාබල රෙජිමේන්තුවකට යා නොහැකි ප්‍රදේශ සහ ගැනීමට අපහසු ඉලක්ක හඳුනා ගැනීමට.

1985 වසරෙදි ජෙනරල් ගාමිණී හෙට්ටිආරච්චි ගෙ අදහසකට අනුවයි මෙය නිර්මාණය වුණේ. 85ට ඉස්සරවෙලා මෙය ආර්.ඩී.එෆ්. කියලා පොඩි කොට්ඨාසයක් හදාගෙන හිටියා. එහි සාමාජිකයන් 35ක් පමණ සිටියා. එහි මුල්ම සාමාජිකයෝ තමයි මේජර් ගාමිණී හෙට්ටිආරච්චි, ලුතිනන් අස්ලාම් ෆස්ලි ලෆීර්, කැප්ටන් අජිත් පෙරේරා ඇතුළු පිරිස. එය තමයි පසුව විශේෂ බළකාය (SF) බවට පත් වුණේ.

විශේෂ බළකායේ මූලික කාර්ය භාරයන්
1.ප්‍රහාර දෙන එක.

2.තොරතුරු රැස් කිරීම.

ප්‍රහාර දෙනවා ලෙස සඳහන් කරන්නේ සතුරන්ගේ ප්‍රධාන නායකයන් ඉලක්ක කිරීම, ඔවුන්ගේ වැදගත් කඳවුරු සොයා පහරදීම, සතුරු කණ්ඩායම් සිටින පළාත් බලා ඒවාට පහර දීම, විශාල කඳවුරු පිළිබඳ සොයා බලා ගුවන් හමුදාවට තොරතුරු සැපයීම ආදිය සිදු කිරීම.

විමර්ශනය පැත්තෙන් බැලුවොත් විශේෂ බළකායේ සෙබළු සතුරු කඳවුරු පිළිබඳව සොයා බැලීම සිදු කරනවා. ඒ වගේම කාලතුවක්කු වගේ විශාල අවි ආයුධ සඟවලා තිබෙන තැන් ගැන සොයා බලනවා. සතුරන්ගේ චර්යාවන් සොයා බලා ඉහළ මූලස්ථාන වලට දැනුම් දීම සිදු කරනවා. සතුරන්ගේ සන්නිවේදන මධ්‍යස්ථාන පිළිබඳ තොරතුරු සෙවීමත් විශේෂ බළකායේ තවත් කොටසක්.

විශේෂ බළකාය ගොඩනැගීම

මේජර් ගාමිණී හෙට්ටිආරච්චිගේ සංකල්පයට අනුව සාමාජිකයන් 38 දෙනකුගෙන් පළමු කණ්ඩායම නිර්මාණය වුණා.

මුලින්ම විශේෂ කණ්ඩායම් පුහුණුවීම් ලැබුවේ ගණේමුල්ල කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තු කඳවුරේ.

පසුව විදේශීය උපදේශකයන්ගෙනුත් පුහුණුවීම් ලැබුවා. එසේ පුහුණු වූ පිරිස වව්නියාවේ ජෝශප් කඳවුරේ ස්ථානගත වුණා.

ඉන් පස්සේ වැලිඔය සහ වව්නියා ක්‍රියාන්විත වලට අවශ්‍ය දායකත්වය ලබලා දුන්නා.

ඒ කාලයේ ලුතිනන් කර්නල් විජය විමලරත්නගේ නායකත්වයෙන් යුත් පළමුවැනි ගජබා රෙජිමේන්තුවේ විශේෂ කණ්ඩායම් දෙකක් මේ පිරිසට සහාය ලබලා දුන්නා.

සතුරන්ගේ තොරතුරු ලබාගනිමින් මර්මස්ථාන වලට පහර දීම සාර්ථකව සිදු කළ විශේෂ බළකාය තව තවත් වර්ධනය කර ගැනීමේ අවශ්‍යතාව තිබුණා.

ඒ අනුව සෙබළුන් 38කින් ආරම්භ කළ විශේෂ බළකාය 68ක් දක්වා බි්‍රගේඩියර් ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව මහතාගේ මගපෙන්වීම යටතේ වැඩි කළා.

මෙහෙයුම්වල පහසුව තකා "ඇල්ෆා", "බ්‍රාවෝ", "චාලි" කියලා කණ්ඩායම් තුනකට මේ පිරිස වෙන් කළා.

මේ කණ්ඩායම්වල අණදෙන්නන් ලෙස ක්‍රියා කළේ ලුතිනන් අජිත් පෙරේරා, ලුතිනන් ෆස්ලි ලෆීර්, ලුතිනන් රොහාන් විජේසිංහ යන පිරිස.

දෙවැනි බඳවාගැනීමෙන් පසු ඒ ආකාරයට වර්ධනය කළ විශේෂ බළකායට තුන්වැනි අවස්ථාවේදී "ඩෙල්ටා" බල ගණයද එකතු කළා.එය භාරවූයේ මේජර් ගාමිණී හෙට්ටිආරච්චිට.

ඒ ආකාරයට ටික ටික ගොඩ නැගුණු විශේෂ බළකායට රාජ් විජේසිරි සම්බන්ධ වෙන්නේ 1986 වසරේදී.

ත්‍රස්ත මර්දනය සඳහා පිහිටවූ කණ්ඩායම් වලට වගකීම් පැවරුවේ තවත් කුඩා කණ්ඩායම් ලෙස කොටස් කරලා.

ඒ කුඩා කණ්ඩායමක් සාමාජිකයන් 8 දෙනකුගෙන් සමන්විතයි. ඒ කණ්ඩායමේ 8 දෙනාට එක එක වගකීම් පවරලා තිබුණේ.

උදාහරණයකට කිව්වොත්, කණ්ඩායමෙන් දෙදෙනෙක් පුපුරණ ද්‍රව්‍ය පිළිබඳ වැඩිදුර පුහුණුව ලබපු අය. ඒ අය තමයි බිම් බෝම්බ ඇටවීම වැනි කටයුතු බාරව ක්‍රියා කරන්නේ.ඒ වගේම සතුරා වළදැමූ ආයුධ පිළිබඳ සොයා බැලීමත් ඔවුනට අයිති රාජකාරියක්.

ඊළඟට තවත් දෙන්නෙක් පුහුණු කරලා තිබුණා වෛද්‍ය සේවාවට.කණ්ඩායමේ කාටහරි තුවල වුණොත් ඒ සඳහා අවශ්‍ය වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර ලබලා දෙන්නේ ඒ දෙන්න.

තවත් දෙන්නෙක් පුහුණු කළා සංඥා පිළිබඳ සොයා බැලීමට. එයාලගෙන් එක් කෙනෙක් තමයි රේඩියෝ සෙට් එක ගෙනියන්නේ.

ඔය ආකාරයට එක එක්කෙනාගේ දක්ෂතාව අනුවයි අට දෙනාට රාජකාරි පැවරුවේ. මේ එක කණ්ඩායමට නායකයෙක් සහ උපනායකයෙක් හිටියා.

මේ අට දෙනාගේ කණ්ඩායමත් නැවත කොටස් දෙකකට කැඩුණා.

මූලික කණ්ඩායමක් ලෙස 8 දෙනකුගෙන් යුත් කණ්ඩායමක් නිර්මාණය කිරීමටත් හේතුවක් තිබුණා.ඒ තමයි කුඩා කණ්ඩායමක් සතුරාට සොයා ගැනීමට අපහසු වීම.

උතුරේ ත්‍රස්ත මර්දනය සේම දකුණේ රාජ්‍ය විරෝධී කැරලිකරුවන් මර්දනය කිරීමට සහයදීමත් විශේෂ බළකායේ රාජකාරිය වුණා.

විශේෂ බළකායට ආ අභියෝග

ඒ කාලය වන විට පණිවිඩ හුවමාරු ක්‍රම නොදියුණු තත්ත්වයේ තිබුණේ. ඡඍක් - 77 ගුවන් විදුලි යන්ත්‍ර තමයි ඒ සඳහා භාවිත කළේ. එහි රහස්‍යභාවය අවිනිශ්චිතයි. ඒ වගේම කිලෝ මීටර් 15ක උපරිම සීමාවක් සංඥා ලබාදීම සඳහා තිබුණේ. ඒ සීමාවෙන් එහාට ගියාම මූලස්ථානයත් සමග සංඥා නැති වෙනවා. එය ලොකු බාධාවක්. ඒ වගේම අවි ආයුධ සම්බන්ධ ගැටලු තිබුණා. විශේෂයෙන්ම සතුරා විනාශ කරන්න සයිලන්ට් වෙපන් (හඬ නොනැගෙන අවි) තිබුණේ නෑ.

ඒ වගේම ඒ කාලේ ජී.පී.එස්. තාක්ෂණය තිබුණේ නෑ. සිතියම් පරිහරණය කරමිනුයි කටයුතු කළේ. ඒ සිතියම් 1950 ගණන් වල 60 ගණන් වල හදපු ඒවා. ඒවායේ තිබුණ දත්ත මේ වන විට වෙනස් වෙලා. කැලෑ එළිවෙලා. ගම්මාන, කුඹුරු හැදිලා, ඒ නිසා තිබුණු සිතියම පවා සීයට සීයක් නිවැරදි වුණේ නෑ.

ඒ වගේම වැසි ජලය කාන්දුවන, දිගු ක්‍රියාන්විත වලට ඔරොත්තු නොදෙන උරහිස් රිදුම් දෙනකන් දරා සිටින්නට වූ පැක් තමයි භාවිතා කළේ.

මීළඟට තිබුණු ලොකුම අභියෝගය ආහාර. සාමාන්‍ය යුද හමුදා සෙබළු අරගෙන යන බත් ටින් කෑමයි තිබුණේ. දවස් 10ක්, 12ක් කැලේ ඇතුළේ මෙහෙයුමේ නිරත වෙද්දී කැලරි වැඩි ආහාරයි අවශ්‍ය වෙන්නේ.

ඒත් විශේෂ බළකා සෙබළු ඒ හැම අභියෝගයකටම සාර්ථකව මුහුණ දුන්නා.

1989 ඇති වූ අර්බුදකාරී තත්ත්වය

ඒ කාලයේ වව්නියාව, මාන්කුලම, යාපනය වැනි ප්‍රදේශ වල මෙහෙයුම් සිදුකළා. ඇතැම් අවස්ථාවල ප්ලොට් සංවිධානයේ සහයෝගය ලැබිලා තිබෙනවා.

1988 වසර වන විට යුද හමුදාව තුළ විශේෂ ඒකකයක් ලෙස මෙම බළකාය ප්‍රතිපත්ති මගින් පිළිගත්තා.

ඒ වගේම 1989 දී විශේෂ බලකායේ ධාවන පැදි බලගණය පිහිටවූවා.

එල්.ටී.ටී.ඊ. පිස්තෝල කල්ලිය මර්දනය කිරීම ඔවුන්ගේ විශේෂ ක්‍රියාන්විතයක් වුණා.

ඒ වගේ 89 කාලයේ හිස එසවූ කැරලිකරුවෝ නගරයේ තැනින් තැන කලබල ඇති කරන්නට පටන් ගත්තා.මෙම කණ්ඩායම් මර්දනය කිරීමට ධාවන පැදි බළකාය විශේෂ සේවාවක් සිදු කළා.

පළමුවැනි විශේෂ බළකාය

විශේෂ බළකායේ සතුටුදායක ජයග්‍රහණයන් නිසා යුද හමුදාවේ විශේෂ පිළිගැනීමක් ලැබුණා. එය තවතවත් වර්ධනය කිරීමේ අවශ්‍යතාව ඇති වුණා.

ජෙනරාල් වනසිංහ යුද හමුදාපති වුණාට පස්සේ හමුදාවේ ඉන්න දක්ෂ සෙබළුන් විශේෂ බළකායට බඳවාගන්න අවස්ථාව උදා කරලා දුන්නා.

ඒ කාලයේම විශේෂ බළකා පුහුණු පාසලක් ආරම්භ වුණා.250ක පමණ කණ්ඩායමක් බඳවා ගෙන මින්නේරියේ පුහුණුවක් කළා. ඉන් 135ක් පමණ බඳවා ගත්තා.

89 කාලය වන විට විශේෂ බළකාය 150ට අධික සෙබළු සංඛ්‍යාවකගෙන් යුක්ත වුණා. මේ විදියට බඳවාගැනීම් කරලා 500ක් පමණ සෙබළ කණ්ඩායමක් හැදුවා.

එය පළමුවැනි විශේෂ බළකාය කියලා රෙජිමේන්තුවක් බවට පත් කළා.එහි මූලස්ථානය පිහිටවූයේ නාවුල.

1990 වෙනකොට විශේෂ බළකායේ ස්නයිපර් කණ්ඩායම බිහි කළා.

ඒ වගේම සංග්‍රාමික කිමිදුම් පාඨමාලාවක් හදාරා සිටි ලුතිනන් සුසිත් කන්ගොඩආරච්චිගේ ප්‍රධානත්වයෙන් විශේෂ බළකා කිමිදුම් කණ්ඩායමක් ගොඩනැගුවා.

දෙවැනි විශේෂ බළකාය

1995 වසරේදී දෙවැනි විශේෂ බළකායේ කිමිදුම් කණ්ඩායම පිහිටවූවා.

දියෙන් සහ ගොඩින් සතුරා සමග සටන් කිරීමට අවශ්‍ය ශක්තිය ලබාගත් විශේෂ බළකාය ගුවණින් හරඹ කිරීම සඳහා පැරෂුට් භටයින් රැසක් ද නිර්මාණය කළා.

මේ විදියට ශක්තිමත් කළ විශේෂ බළකායේ "එකෝ" බලගණය කපිතාන් උපුල් වීරසිංහගේ නායකත්වයෙන් ගොඩනැගුවා.

එය විශේෂ නිලධාරින් 28 දෙනෙක් සහ සෙසු නිලයන් 498කින් සමන්විත වුණා. එහි ප්‍රථම අණ දෙන නිලධාරි වුණේ රාජ් විජේසිරි.

එය ආරම්භ කළේ ත්‍රිකුණාමලයේදී.

3 වැනි විශේෂ බළකාය

1996 වසරේදි රාජ් විජේසිරි දෙවැනි විශේෂ බළකායෙන් කොටසක් අරගෙන දිග දුර විහිදුම් බළකාය ආරම්භ කළා.

එය කිලිනොච්චියේදී සිදු කළේ.

3 වැනි විශේෂ බළකාය හැදුණේ ඒ ආකාරයට.

 කපිතාන් චන්න වඩුගේ ප්‍රධානත්වයෙන් "ෆොක්ස්ට්‍රොට්" බලගණය පිහිටවූවා.

 "හොටෙල්" බලගණය ආරම්භ කිරීමට මුල් වූයේ කපිතාන් චූල දෙල්වල.

විශේෂ බළකාය සඳහා සෙබළුන් තෝරා ගන්න විශේෂ ක්‍රමවේදය

විශේෂ බළකායට පැමිණෙන සෙබළෙකුට අමාරු දුෂ්කර පාඨමාලාවකට මුහුණදීමට සිදුවෙනවා. ඔහුගේ කායික සහ මානසික ශක්තිය මැන බලනවා. කායික ශක්තිය බලන්න ලොකු පාගමන් තිබෙනවා. ලොකු බරක් දාගෙන යන්න ඕනෑ. දුවන්න ඕනෑ. බාධක තරණ තිබෙනවා. කිලෝ මීටර් ගණන් ඇවිදින්න ඕනෑ.

ඒ වගේම ඔවුන්ගේ මානසික ශක්තිය ඒ හැම අවස්ථාවකදීම මැන බලනවා. ඔවුන්ගේ බුද්ධි මට්ටමත් ඒ ඒ ක්‍රියාකාරකම් වලින් මැන බලනවා. මේ හැම දේම කරන්නේ දින 28ක තියෙන මූලික පාඨමාලාවෙන්. මේ සති හතරේ පාඨමාලාවට 100ක් ආවොත් 60ක්ම හැලෙනවා. ඉන් තේරෙන පිරිස තමයි මාස 5ක් විතර පවත්වන උසස් ශිල්ප පාඨමාලාවට තෝරාගන්නේ. ඒ අයට තමයි විශේෂ බළකා සෙබළෙකුට තිබිය යුතු පුහුණුවීම් ලබලා දෙන්නේ.

මෙහෙයුම් වලට දුන් දායකත්වය

වඩමාරච්චි මෙහෙයුමේදී විශේෂ බළකාය ට පැවරුණේ ප්‍රභාකරන් පැනලා යන පැත්ත කවර් කරන්න. විශේෂ බළකාය හෙලිකොප්ටර් 9කින් එතනට ගියා. එතන දවස් 6ක් හිටියා. පැය හයකට (6) පසු එල්.ටී.ටී.ඊ. එක විශේෂ බළකාය ට පහර දුන්නා. එහිදී සෙබළු 6ක් 7ක් පමණ මරුණා. 17ක් විතර තුවාල වුණා.

මීලඟට සම්බන්ධ වුණේ මුලතිව් මෙහෙයුමට.මුලතිව් එල්.ටී.ටී.ඊ. එකෙන් පහර දුන්නට පස්සේ එහි සිටි සෙබළුන්ට උදව් කරන්නට සිදු වුණා.කර්නල් ලෆීර් ඔහුගේ සෙබළුන් සමග එම ස්ථානයට ගියා. එල්.ටී.ටී.ඊ. එකෙන් එයාගෙ කණ්ඩායම වට කරගත්තා.එතනදි තමයි කර්නල් ලෆීර් මැරුණේ.එයාගේ ගොඩක් අය තුවාල වුණා. ඒ පිරිසට උදව් කරන්න කර්නල් රාජ් විජේසිරි දෙවැනි විශේෂ බළකායත් එක්ක ත්‍රිකුණාමලයෙන් මුලතිව් දක්වා පිටත් වුණා. එල්.ටී.ටී.ඊ. එක විශේෂ බළකාය ට වටකරගෙන ගැහුවා.

එදා සවස 5ට විතර කර්නල් රාජ් විජේසිරි ටත් වෙඩි වැදුණා.5ක් විතර මැරුණා. රෑ නමයට විතර කර්නල් රාජ් විජේසිරි හෙළිකොප්ටරේකින් අරගෙන කොළඹට ගෙනාවා.

විශේෂ බළකා සෙබළු පහුවෙනි දවස වෙන කොට තවත් බල සේනා ගෙන්වාගෙන ලොකු සංග්‍රාමයක් කරලා සිර වී සිටි සෙබළුන් බේරා ගෙන තිබුණා.

ඒ වගේම ඊට පෙර තිබූ යාපනය අල්ලා ගැනීමේ ක්‍රියාන්විතයේදී කර්නල් රාජ් විජේසිරි දෙවැනි විශේෂ බළකායේ අණදෙන්නා ලෙස කටයුතු කළේ.

කර්නල් ලෆීර් පළමුවැනි විශේෂ බළකායේ අණදෙන්නා ලෙස හිටියා.එල්.ටී.ටී.ඊ. එක රාත්‍රියට පැමිණ සෙබළුන්ට පහර දුන්නා. ගොඩක් අය මැරුණා.තුවාල වුණා. ඒත් මෙහෙයුම සාර්ථකව කළා.1995 දී යාපනය කොටුව අල්ලා ගත්තා.

තවත් විශේෂ එකක් තමයි යාපනය අල්ලාගන්න කළ විශේෂ මෙහෙයුම.

කර්නල් රාජ් විජේසිරි බල සේනාධිපති ලෙස කටයුතු කළා. ඒ කළ ක්‍රියාන්විතයේදී මාස 5ක් තුළ සෙබළු 100ක් විතර මැරුණා.400ක් විතර තුවාල වුණා.නිලධාරින් 10ක් විතර මැරුණා. ලොකු හානියක් වුණා. සති ගාණක් ඒ යුද්ධය ගියා.

පාබල හමුදාවන්ට ලොකු සහයෝගයක් විශේෂ බළකා සෙබළු ලබලා දුන්නා.

වර්ෂ 2009 විශේෂ බළකායේ රෙජිමේන්තු 5ක් නිර්මාණය වෙලා තිබුණා.

සෙබළු 2000ක් පමණ හිටියා.

යුද්ධය අවසාන වෙන තුරුම මෙම සෙබළු බුද්ධි තොරතුරු සොයමින් එල්.ටී.ටී.ඊ. නායකයන්ට පහර දෙමින් විශාල කාර්ය භාරයක් ඉටු කළා.

තීරණාත්මක අවස්ථාවලදී ජෙනරල් ෆොන්සේකාත් විශේෂ බළකායේ සහාය ලබා ගත්තා.

එහිදී ප්‍රධාන කාර්ය පාබල හමුදාවලින් සිදු කරන විට ඊට අවශ්‍ය සහය තමයි විශේෂ බළකා සෙබළු ලබලා දුන්නේ.

මේ ආකාරයට සාමාජිකයන් 38 දෙනකුගෙන් ආරම්භ වූ විශේෂ බළකාය ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ප්‍රබල කණ්ඩායමක් බවට පත් වූයේය.

සතුරා පිළිබඳව තොරතුරු සොයා බලමින් යුද හමුදාවන්ට සුවිශාල සහයෝගයක් ලබාදුන් ඔවුන්ට වන්නි මානුෂික මෙහෙයුමත් සමග කළ යුතු වූ කාර්යභාරය පුළුල් වූවේය.

එනම් වැලිඔය දී පළමුවැනි හා දෙවැනි විශේෂ බලකා දෙක එකතු වී යුද ජයග්‍රහණය තකා සුවිශාල කාර්ය භාරයක් සිදු කළ අතර

හතරවැනි බලගණය ලෙස "සියරා" ස්ථාපිත වූවේය.

2009 වර්ෂය යුද්ධයේ දරුණුතම අවස්ථාවක් විය.

තවතවත් සෙබළු විශේෂ බළකායට බඳවාගත් අතර

"විස්කි" නම් තවත් බළඇණියක් කපිතාන් මංජුල හෙට්ටිආරච්චිගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පිහිටුවූවේය.

ඒ අනුව හතරවැනි විශේෂ බළකාය කණ්ඩායම් හතරකින් සමන්විත වූ අතර 59 වැනි සේනාංකය සමග එකතු වී අවසන් සටනට සුවිශාල දායකත්වයක් ලබා දුන්නේය.

ලාංකීය හමුදාවන් සතුරා සමග සටන් කර යටත් කරගන්නා භූමි ආරක්ෂා කිරීමත්, සතුරාගේ පැමිණීම පිළිබඳ තොරතුරු සෙවීමත් විශේෂ බළකා සෙබළුන්ට බාර වූ රාජකාරිය විය.

එහිදී "බ්‍රාවෝ" බලගණයේ මේජර් අමිත, "ලීමා" බලගණයේ කපිතාන් නන්දන සෙනවිරත්න, "නොවැම්බර්" බලගණයේ කපිතාන් ලලන්ත රණසිංහ, "වික්ටර්" බලගණයේ කපිතාන් සුරංග යන ප්‍රධානීහු සිය කණ්ඩායම් සමග ත්‍රිකුණාමලය, මඩකලපුව, පුදුකුඩුඉරිප්පු යන ස්ථානවල ක්‍රියාන්විත සිදු කළහ.

පරම වීර විභූෂණයෙන් පිදුම් ලැබූ විශේෂ බලකායේ පස්දෙනා
1.(7).*N/50981-කර්නල් ඒ.එෆ් ලෆීර්-විශේෂ සේවා බලකාය.

2.(12).*S/467722-කෝප්‍රල් කේ.චන්දන-තුන්වන බළඇණිය විශේෂ සේවා බලකාය.

3.(16).*N/64314-ලුතිනන් කර්නල් ඒ.ජේ.එල්. ජයසිංහ-3 වන බල ඇණිය, විශේෂ සේවා බලකාය.

4.(20).*S/462696-සැරයන් ඩි.එම්.එස්.චන්ද්‍රසිරි බණ්ඩාර-දෙවන බළඇණිය, විශේෂ සේවා බලකාය.

5.(25).*N/64743-මේජර් කේ.ඒ.ගමගේ-පළමුවන බළඇණිය, විශේෂ සේවා බලකාය.

දිගුදුර විහිදුම් බලකාය ("මහසොහොන් බලකාය")-L.R.R.P Force-LRRP.(Y.W.B)
දිගුදුර විහිදුම් බලකාය හෙවත් "මහසෝන් බලකාය" යනු ශ්‍රී ලාංකීය හමුදාව තුල සිටින අති ශුර , සටන්කාමී , විශේෂ බලකායන්ගෙන් හා කොමාන්ඩෝ බළකායන්ගෙන් පමණක් තෝරා ගත් දරුණු මෙහෙයුම සිදු කිරීමෙහි සමත් (black ops) බලකායකි.

ශ්‍රී ලංකාව පුර දශක දෙකක් රට අගාදයට ගෙනගිය ශාපලත් යුද්දයකට මැදිවී තිබු යුගයක 1996 වර්ෂයේදී අර්බුදය නිමා කරනු වස් විශේෂ හමුදා බලකායක් හෙවත් දිගුදුර විහිදුම් බලකායක් ස්ථාපිත කරන ලදී.

මෙම අතිශයින් රහසිගත වූ ඒකකය සතුරු ප්‍රදේශ තුලට අභිතව ගමන් කොට සතුරු මර්මස්ථාන විනාශ කරමින් , බුද්ධි තොරතුරු රැස් කරමින් ,වැදගත් ඉලක්ක සපුරා ගනිමින් දැවැන්ත මෙහෙයක් ඉටු කරන ලදී.

 මෙම බලකාය යුද්දයේ අවසානය දක්වාම රහසක් ලෙස තබා ගන්නට කටයුතු කළේය.

මේ සියල්ලම සති තුනක් පුරා දිවෙනි ඉතා කටුක ශාරීරික හා මානසික වැඩ රාශියකින් අරම්බ වන අතර එමගින් සෙබළුන් ඔවුන්ගේ කායික හා මානසික ශක්තීන්ගේ අත්‍යන්ත සීමාවන් වලට ගෙනා යන අතර අවසානයේ විශිෂ්ටයන් පමණක් ඉතිරි වේ .

දිගුදුර විහිදුම් බලකා පාඨමාලාව
LRRP පාඨමාලාව ලොව දැනට පවතින අතිශය කටුකතම යුද හමුදා පාඨමාලාවකි.

මෙහිදී විශේෂ ලක්ෂණය නම් මෙම සියලුම අයදුම් කරුවන් යුද හමුදාවේ, විශේෂ බලකායේ කොමාන්ඩෝ බළකායේ සේවය කරන සොල්දාදුවන් වීමයි.

එහිදී මෙම ස්වෙච්චා අයදුම් කරුවන්ට සාමාන්‍ය විශේෂ බලකා භටයෙකුට පවා මුහුණ දිය නොහැකි අතිශය කටුක වධ සහ ක්‍රියාකාරකම් වලින් සමන්විත පරීක්‍ෂණ වටයකට සති තුනක් මුහුණ දීමට සිදුවේ.

එම සති තුනක "අපායේ රස" දරාගත හැකි ශාරීරිකව සහ මානසිකව අතිශය ශක්තිමත් විශිෂ්ටයන්ගේනුත් අති විශිෂ්ට දරාගැනීමේ හැකියාව උපරිම වශයෙන් ඇති භටයන් පමණක් සති තුනක පරීක්ෂණ වටය සාර්ථකව නිම කරන අතර එම පිරිස පමණක් සය මසක ඇති විශේෂ පුහුණුවීම් වලට යොමු කර "මහසොහොන්" බලකායට එක්කරගනු ලබනවා.

සාමාන්‍යයෙන් 60% පමණ මෙම පළමු වටයෙන්ම අසමත් වෙනවා.

මෙය දිගු දුර මෙහෙයුම් ඒකකයසහ මහසොහොන් බලකාය ලෙසද හැඳින්වේ.

මූලාශ්‍ර
රණවිරැ උපහාර ගී

https://www.youtube.com/watch?v=xuykbLIEXEA
ශ්‍රී ලංකාව
ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාව

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාව


An entourage () is an informal group or band of people who are closely associated with a (usually) famous, notorious, or otherwise notable individual. The word can also refer to:

Arts and entertainment
 L'entourage, French hip hop / rap collective
 "Entourage" (song), a 2006 single from Omarion
 Entourage (American TV series), a 2004 HBO series
 "Entourage" (episode), the pilot episode of the American comedy-drama television series Entourage
 Entourage (film), a 2015 film adaptation of the HBO television series
 Entourage (South Korean TV series), a 2016 South Korean TV series and remake of the American series.
 The Entourage Music and Theater Ensemble, an ambient music group

Technology and computing
 Entourage 2004, the email client from Office 2004 for Mac, a version of Microsoft Office developed for Mac OS X operating system
 enTourage eDGe, dual panel personal device
 Microsoft Entourage, a personal information manager for Mac OS X

Other uses
 Entourage (topology), a term used in the mathematical field of topology
 Hyundai Entourage, a minivan built by Hyundai Motor Company
 Entourage effect, the simultaneous synergetic effect of multiple cannabinoids and terpenes in Cannabis

Entourage


An Setaria sphacelata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Christian Friedrich Schumacher, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Otto Stapf, Charles Edward Hubbard och Charles Edward Moss. An Setaria sphacelata in nahilalakip ha genus nga Setaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Setaria

Setaria sphacelata


An Neurolepis aristata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni William Munro, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Albert Spear Hitchcock. An Neurolepis aristata in nahilalakip ha genus nga Neurolepis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Neurolepis

Neurolepis aristata


Boligvirke i 10 år er en dokumentarfilm instrueret af Jesper Tvede efter eget manuskript.

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark

Boligvirke i 10 år


لولو الحبيشي الاسعدي العتيبي شاعرة معروفة بقهر يزيد أو نبض المطر من مواليد مدينة الخرج

من هي

شاعرة وكاتبة وناقدة سعودية، تميزت بكتاباتها القوية والمميزة باللغة الفصحى والعامية، كتبت القصائد الفصيحة والعامية ولها مجموعة قصصية وعدة قراءات ودراسات أدبية،
تميزت بأشعارها التي تجمع بين القوة والرقة وتنوع أغراضها الشعرية وغزارتها
وتعمل مستشار إعلامي في إدارة العلاقات العامة والإعلام بوزارة التعليم . تحمل شهادة الماجستير مع مرتبة الشرف الأولى في تخصص الإعلام الرقمي .

مؤلفاتها

 مجموعة قصصية بعنوان الأولى .
 ديوان نبض المطر أطلقت هذا الديوان في عام 1429هـ بـاسم (نبض المطر)ويقع الديوان في 142 صفحة تضم 45 قصيدة افتتحت بـ : دروس الحضارة واختتمت بـ : يا مستجيب للداعي
وضم الديوان الكثير من الروائع ذات الأصداء الواسعة مثل :لا نور لا عصفور، ما تطولون نايف، خمرة النور، آخر العتبان، سو كنك ما دريت وازعل والكثير.

العمل الصحفي

 تعتبر لولو الحبيشي أول امرأة بالسعودية تشرف على ملف الشعر في مجلة سعودية وكان هذا في مجلة مقناص وكان اسم الملف هدد .
 كتبت لولو الحبيشي في عدة صحف ومجلات مثل في جريدة الوطن السعودية وصحيفة الجزيرة و المسائية و اليمامة و صحيفة المسلمون و رسالة الجامعة والآن تكتب في جريدة المدينة (سعودية) في زاوية نخلة وسيفين .
 هي من كشف و أعلن عن اسم الشاعرة عابرة سبيل في لقاءأجرته مع والدتها و نشرته في ملف هدد في مجلة مقناص والتي كان يرأس تحريرها الاعلامي والشاعر عبد الرحمن المهلكي

ألقابها

حاصلة على عدة ألقاب منهاشاعرة الوطن  - لكونها أكثر شاعرة تغنت بالوطن - وشاعرة قبيلة عتيبة وشاعرة الهيلا لقصائدها القوية في قبيلة عتيبة، لقبها الشاعر الكبير عناد النفيعي بأسطورة الشعر النسائي الأولى، كما يلقبها محبوها بـ شاعرة الخليج ,واطلق عليها الشاعر والناقد الكبير محمد صلاح الحربي لقب مترجمة لغة المطر.

من قصائدها

 ثياب العيد

تجربني ثياب العيد، تحاولني، تناظرني
مراياها من الإحباط، مذهولة ومرتابة

وتنشر لونها الزاهي، تحاصرني، تذكرني
هوى اللي تذبل ألواني إلى عذبّني غيابه

يروح العيد خلفه عيد، أنا عيدي يعاندني
وكيف يعيّد الموجوع والمفجوع باحبابه ؟!

 احب.. ك

وأحبك
والسماء متلحفة بشت الغيوم وناوية سهرة

واحبك
لا تحايل نور بعض الشمس ووسوس للسحب فكرة

وأحبك
والمطر يعشق جنون الأرض بغيابه يعذبها
يلوعها
ينشف ريقها المشتاق
يبطي ما يشربها
وإذا جفت أغانيها
وإذا يبست أمانيها

يجي ندمان
متلهف
يبوس أطراف رجليها
ويتعذر
ويقبل قلبها عذره

واحبك
كثر ماباس شوق الغيم قلب الأرض أو ضمه

واحبك
كثر دمع السما لا من بكى
مدري حكى
مدري شكى
للأرض من همه

 وندوز

تسجيل الدخول:
إيقاع النبض يراقصني.. رقص في الجمر المتناثر..
نبض مستعر يحرقني.. وجليد في الركن الآخر !

كلمة المرور :
أحبك.. أو يمكن العبور إلى قلبك ؟!

ملف :
قلبي محكمة من فوضى.. القاضي فيها متهم..
كل الأحكام معلقة.. وقضايا الرشوة تزدحم !

تحرير :
وتغادرني.. ترحل.. تمضي.. في اليوم مئات المرات
من وعيي إلى اللاوعي إلى عيني لنبض النبضات

وكما أطلقت جوال نبض المطر للاشعار والافكار والاذكار برقم 83885
لزيارة موقعها الإلكتروني

أشخاص من الخرج
شاعرات سعوديات
شعراء شعبيون سعوديون
شعراء قبيلة عتيبة
مواليد في الخرج
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة (أشخاص أحياء)
مواليد القرن 20

قهر يزيد


Peter J. Kairo (Londiani, Nakuru, Quênia, 24 de maio de 1941) é um ministro queniano e arcebispo católico romano emérito de Nyeri.

Peter J. Cairo foi ordenado sacerdote em 1º de novembro de 1970.

Em 17 de março de 1983 foi nomeado pelo Papa João Paulo II como o primeiro bispo da Diocese de Muranga, que foi criada na mesma data. Foi ordenado bispo pelo Arcebispo de Nairobi, Raphael S. Ndingi Mwana a'Nzeki, em 21 de maio de 1983; Co-consagradores foram o Bispo de Nyeri, César Gatimu, e o Bispo de Meru, Silas Silvius Njiru. Em 21 de abril de 1997 foi nomeado Bispo de Nakuru.

Papa Bento XVI nomeou-o Arcebispo de Nyeri em 19 de abril de 2008. A posse ocorreu em 14 de junho do mesmo ano. Foi presidente da Comissão de Justiça e Paz da Conferência dos Bispos do Quênia.

Em 23 de abril de 2017, o Papa Francisco aceitou sua aposentadoria por motivos de idade.

Ver também

Arcebispos católicos do Quênia

Peter J. Kairo


බ්‍රිතාන්‍ය ගුවන්විදුලි සංස්ථාව (බීබීසී) () යනු බ්‍රිතාන්‍ය මහජන සේවා විද්‍යුත් ප්‍රචාරණ සංස්ථාවකි. එහි ප්‍රධාන වගකීම වන්නේ එක්සත් රාජධානියෙහි,  චැනල් දිවයින්හී, සහ අයිල් ඔෆ් මෑන්හී මධ්‍යස්ථ  පොදු සේවා විද්‍යුත් ප්‍රචාරණයෙහි යෙදීමයි. 23,000 පමණ සංඛ්‍යාවක කාර්ය මණ්ඩලයකට හිමිකම් කියන එය, සේවක සංඛ්‍යාව අනුව සලකන කල, ලොව විශාලතම විද්‍යුත් ප්‍රචාරකයා වෙයි.   බීබීසී යේ මූලස්ථානය,  ලන්ඩනයේ,   බ්‍රෝඩ්කාස්ටිං හවුස්හී පිහිටා ඇති අතර එහි ප්‍රධාන නිෂ්පාදන මධ්‍යස්ථාන, බෙල්ෆාස්ට්, බර්මිංහැම්, බ්‍රිස්ටල්, කාඩිෆ්, ග්ලාස්ගෝ, ලන්ඩනය සහ  සල්ෆඩ් කේස් යන ස්ථාන වල පිහිටා ඇති අතර කුඩා නිෂ්පාදන මධ්‍යස්ථාන එරා පුරා පිහිටා ඇත.

බීබීසී ය අර්ධ-ස්වතන්ත්‍ර පොදු සේවා විද්‍යුත් ප්‍රචාරකයෙක් වන අතර  රාජකීය වරපතක් යටතේ සහ   ස්වදේශ කටයුතු පිළිබඳ රාජ්‍ය ලේකම් වෙතින් නිකුත්වූ බලපත්‍රයක් සහ පොරොන්දු පත්‍රයක් මත ක්‍රියාත්මක වෙයි. එක්සත් රාජධානිය තුල එහි කෘත්‍යයන් සඳහා ප්‍රධාන වශයෙන් අරමුදල්  සැපයෙන්නේ වාර්ෂික රූපවාහිනී බලපත්‍ර ගාස්තුවක් මගින් වන අතර, එසැණින් රූපවාහිනී විද්‍යුත් ප්‍රචාරණ ග්‍රහණය කර ගත හැකි ඕනෑම වර්ගයක උපකරණ භාවිතා කරන බ්‍රිතාන්‍ය ගෘහස්තයන්, සමාගම් සහ සංවිධාන වෙතින් මෙය අය කෙරෙයි; ගාස්තුවෙහි ප්‍රමාණය වාර්ෂිකව තීරණය කෙරෙනුයේ,   පාර්ලිමේන්තුවෙහි එකඟත්වය මත බ්‍රිතාන්‍ය රජය විසිනි.

1932 දෙසැම්බර් 19 දිනදී බීබීසී අධිරාජ්‍යය සේවය පිහිටුවීමේ පටන් ශ්‍රව්‍ය ගුවන්විදුලිය මගින්ද, මෑතකදී රූපවාහිනිය සහ මාර්ගත සේවා මගින්ද, සෘජු විද්‍යුත් ප්‍රචාරණය සහ යළි-සම්ප්‍රේශණ ගිවිසුම් භාවිතයෙන්,  බීබීසී ලෝක සේවය විසින්,   එරා වෙතින් පිටත සේවා සපයා ඇත. විශේෂිත වශයෙන් ප්‍රවෘත්ති හා කාලීන සිදුවීම් ප්‍රතිදානය සපයා ගැනුමට,  ගෘහස්ත සේවාවන්ගේ සමහරක් පහසුකම් හවුලේ භාවිතා කරතත්, ලෝක සේවය සඳහා වෙනස්වූ කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂවරයෙක් භාවිතාවූ අතර, එහි ක්‍රියාකාරී අරමුදල් ඓතිහාසික වශයෙන් සැපයුනේ ප්‍රධාන වශයෙන් බ්‍රිතාන්‍ය රජය වෙතින් ලබාදුන් සෘජු දීමනා මගිනි. මෙම දීමනාවන්හී ප්‍රමාණය, ගෘහස්ත බලපත්‍ර ගාස්තු වලින් ස්වායත්තව තීරණය කෙරුණු අතර, සාමාන්‍ය වශයෙන් විදේශ සහ පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩල කාර්යාල අයවැය ගිණුමෙන් ප්‍රදානය කෙරිණි. එබැවින්, බීබීසී යේ ජාත්‍යන්තර සේවා අන්තර්ගතය සාම්ප්‍රදායිකව ක්‍රියාක්මක වූයේ – භාගික වශයෙන් හෝ – බ්‍රිතාන්‍ය රජය සඳහා ඵලදායී විදේශ ප්‍රතිපත්ති මෙවලමක් ලෙසිනි.  මෑතදී පැවැත්වුණු බීබීසී ලෝක සේවා වැය සමාලෝචනයේදී, ගෘහස්ත බලපත්‍ර ගාස්තු තුලින් ලෝක සේවය සඳහා අරමුදල් සපයා ගැනුමෙහි  සැලසුමක් ප්‍රකාශයට පත් කෙරුණි.

සංස්ථාව වෙත සහතික ලෙසින් හිමි වන බලපත්‍ර ගාස්තු සහ ලෝක සේවා දීමනාවට අතිරේඛ වශයෙන්, සම්පූර්ණ හිමිකාරත්වය සහිත සහධාරි සමාගමක් වන  බීබීසී වර්ල්ඩ්වයිඩ් හී වාණිජ ක්‍රියාකාරකම් තුලින් උපැයෙන ලෘභය එය වෙත ලැබෙයි. සමාගමෙහි ක්‍රියාකාරකම් අතර වැඩසටහන්- සහ සැලසුම්-විකුණුම වෙයි.  සංස්ථාවෙහි තවද සම්පූර්ණ හිමිකාරත්වය සහිත සහධාරි සමාගමක් වන හා පෙරදී  බීබීසී රිසෝසර්ස් සමාගම ලෙසින් හැඳින්වුණු, බීබීසී සැදිරි සහ පසු නිෂ්පාදන සමාගම විසින් සිදුකෙරෙන සමහරත් වැඩසටහන්-නිපැයීමේ සේවාවන් විකිනීමෙන් ලැබෙන අතිරේක ආදායමද බීබීසී ය විසින් උපයයි. බීබීසී යේ බොහෝ සඟරා සහ ග්‍රන්ථ ප්‍රකාශන ක්‍රියාකාරකම් 2011 දී විකුණා දමන ලදි.  අනෙකුත් බ්‍රිතාන්‍ය මාධ්‍යයන් විසින් බීබීසී ය සමහරවිට ඇමතෙන්නේ "ආන්ටි" (නැන්දා) හෝ "ද බීබ්" (බීබීසී යන නම ඇරඹෙන අකුරු වලින් සැදි කෙටි නමකි) යනුවෙනි.

ඉතිහාසය

1922 සිට 1939

පෞද්ගලික අයිතියක් සහිතවූ බීබීසී ය ලොව පළමු ජාතික විද්‍යුත් ප්‍රචාරණ සංවිධානය විය.

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි

 බීබීසී
 බීබීසී

බීබීසී
එක්සත් රාජධානියෙහි රූපවාහිනිය
බ්‍රිතාන්‍ය ගුවන්විදුලිය
බීබීසී ගුවන්විදුලිය
මහජන අරමුදලින් යැපෙන විද්‍යුත් ප්‍රචාරකයෝ
ලන්ඩනයේ පදනම්ව ඇති සමාගම්
යුරෝපියානු ගුවන්විදුලි සංගමයේ සාමාජිකයෝ
බහුභාෂික විද්‍යුත් ප්‍රචාරකයෝ
එක්සත් රාජධානිය රජයේ මහජන සංස්ථා

බීබීසී


Now You're Gone – The Album este un album de studio al muzicianului suedez Basshunter. A fost lansat la data de 14 iulie 2008 de către Hard2Beat.

Lista pieselor

Prezența în clasamente și certificări

Clasamente

Certificări

Referințe

Legături externe
 Site oficial

Albume din 2008
Albume Basshunter

Now You're Gone – The Album


Blam or BLAM may refer to:

People
 Baz Luhrmann (born 1968), Australian film director, screenwriter and producer, who uses the producer credit BLAM
 Edmund Blampied (1886–1966), Jersey artist

Music
 Blam! (album), a 1978 album by the Brothers Johnson
 Blam!, a 2010 album by Jme

 Barenaked Ladies Are Me, an album by the Barenaked Ladies

Other uses
 Blam (Roy Lichtenstein), painting by Roy Lichtenstein
 Blam!, a series of TV shorts part of Disney's Have a Laugh!

Blam


Manfred Schmid (* 14. November 1952 in München) ist ein deutscher Jurist. Er war von 2004 bis 2018 Richter am Bundesfinanzhof.

Nach dem Studium der Rechtswissenschaft an der Ludwig-Maximilians-Universität München trat Manfred Schmid in den  Finanzverwaltungsdienst ein und war zunächst mehrere Jahre beim Bayerischen Staatsministerium der Finanzen tätig. Im Mai 1986 ging er als wissenschaftlicher Mitarbeiter an das Bundesverfassungsgericht in Karlsruhe. Nach dem Ende dieser Abordnung und kurzer Sachgebietsleitertätigkeit in einem Münchner Finanzamt folgte im Januar 1990 eine Abordnung an das Finanzgericht München. Sechs Monate später wurde Manfred Schmid zum Richter am Finanzgericht ernannt. Von 1991 bis 1995 war er von dort als wissenschaftlicher Mitarbeiter an den Bundesfinanzhof abgeordnet und setzte anschließend seine Tätigkeit am Finanzgericht München fort.

Am 1. August 2004 wurde Manfred Schmid zum Richter am Bundesfinanzhof ernannt und dem II. Senat zugeteilt, in dem er bis zu seinem Eintritt in den Ruhestand Ende Mai 2018 tätig war.

Einzelnachweise

Richter (Bundesfinanzhof)
Deutscher
Geboren 1952
Mann

Manfred Schmid (Jurist)


Pacific Southwest Airlines Flight 1771 was a scheduled flight along the West Coast of the United States, from Los Angeles, California, to San Francisco. On December 7, 1987, the British Aerospace 146-200A, registration N350PS, crashed in San Luis Obispo County near Cayucos, after being hijacked by a passenger.

All 43 passengers and crew aboard the plane died, five of whom, including the two pilots, were presumably shot dead before the plane crashed. The perpetrator, David Burke, was a disgruntled former employee of USAir, the parent company of Pacific Southwest Airlines. The crash was the second-worst mass murder in Californian history, after the similar crash of Pacific Air Lines Flight 773 in 1964.

Incident

USAir, which had recently purchased Pacific Southwest Airlines (PSA), terminated David A. Burke, a ticketing agent, for petty theft of $70 from in-flight cocktail receipts; he had also been suspected of involvement with a narcotics ring. After meeting with Ray Thomson, his manager, in an unsuccessful attempt to be reinstated, Burke purchased a ticket on PSA Flight 1771, a daily flight from Los Angeles International Airport (LAX) to San Francisco International Airport (SFO). Thomson was a passenger on the flight, which he regularly took for his daily commute from his workplace at LAX to his home in the San Francisco Bay Area. Flight 1771 departed from LAX at 15:31 PST, scheduled to arrive in San Francisco at 16:43.

Using USAir employee credentials that he had not yet surrendered, Burke, armed with a Smith & Wesson Model 29 .44 Magnum revolver that he had borrowed from a coworker, was able to bypass the normal passenger security checkpoint at LAX. He gained access to the plane via the locked crew door using the access code scratched above the lock as reported by one of the lawyers representing families of two dead passengers.  After boarding the plane, Burke wrote a message on an airsickness bag, but whether or not he gave the message to Thomson to read before shooting him is unknown. The note read:

Hi Ray. I think it's sort of ironical that we end up like this. I asked for some leniency for my family. Remember? Well, I got none and you'll get none."Note of doom found in PSA jet wreckage; message apparently written by fired USAir employee supports FBI's theory of vengeance," Los Angeles Times, December 11, 1987

The exact sequence of events remains undetermined, though some details were able to be determined based on information from the aircraft's cockpit voice recorder (CVR). Due to the poor quality of the recording, it was not possible to decipher everything spoken in the cockpit, nor was it possible to positively attribute phrases to specific individuals. First, the sound of the lavatory door opening was heard. It is speculated that this was Burke entering to load the gun and giving Thomson time to read the note. As the aircraft, a four-engined British Aerospace BAe 146-200, cruised at  over the central California coast, the CVR recorded either Captain Gregg Lindamood (43) or First Officer James Nunn (48) asking air traffic control about reports of turbulence. During the controller's reply, the CVR picked up two "high-level gunshot-like sound[s]." Burke had likely shot Thomson at this time. One of the pilots reported twice to the center controller that there had been gunshots fired aboard the aircraft. As the controller asked the pilots whether they wished to divert to Monterey, the sound of the cockpit door opening could be heard, followed by the sound of a female voice, believed to be Flight Attendant Debbie Neal. What was said by her could not be discerned, aside from the word "captain." This was followed one second later by a male voice saying something that was mostly unintelligible on the recording but ended with the word "problem." The FBI's transcript notes that this may have been Burke's voice. Although it is popularly believed that the complete phrase spoken by Burke had been "I'm the problem," this does not appear in the official FBI report. Immediately following this exchange, two more gunshot sounds were registered, followed by another gunshot six seconds later.

Most likely, Burke shot Lindamood and Nunn, incapacitating them, if not outright killing them. Fifteen seconds later, the CVR picked up the sound of the cockpit door either opening or closing, as well as increasing windscreen noise as the airplane pitched down and accelerated. Thirty-two seconds after the sounds made by the cockpit door, a sixth and final gunshot was heard. All that could be determined was that this shot occurred in the passenger cabin. Some speculation arose that Burke shot himself, though this seems unlikely because a fragment of Burke's fingertip was lodged in the trigger when the investigators found the revolver. This indicated that he was alive and was holding the gun until the moment of impact. The most probable victim was an off-duty pilot that was working for PSA, Douglas Arthur, who was likely trying to enter the cockpit in an attempt to get the plane out of the dive. For the remainder of the recording, the sound of windscreen noise and "distant voices" could be heard.

At 4:16 pm, the plane crashed into a hillside on the Santa Rita cattle ranch in the Santa Lucia Mountains between Paso Robles and Cayucos. The plane was estimated to have crashed slightly faster than the speed of sound,  around , disintegrating instantly. Based on the deformation of the titanium black box data recorder case, the aircraft experienced a deceleration of  when it hit the ground. It was traveling around a 70° angle toward the south. The plane struck a rocky hillside, leaving a crater less than  deep and  across. Only 11 of the passengers were ever identified.

After the crash site was located by a CBS News helicopter piloted by Zoey Tur, investigators from the National Transportation Safety Board  were joined by the Federal Bureau of Investigation. After two days of digging through what was left of the plane, they found the parts of a handgun containing six spent cartridge cases and the note on the airsickness bag written by Burke, indicating that he may have been responsible for the crash. FBI investigators were able to lift a print from a fragment of finger stuck in the revolver's trigger guard, which positively identified Burke as holding the weapon when the aircraft crashed. In addition to the evidence uncovered at the crash site, other factors surfaced. Burke's coworker admitted to having lent him the gun, and Burke had also left a farewell message on his girlfriend's answering machine.

David A. Burke

David Augustus Burke (18 May 1952 – 7 December 1987) was born in Croydon, England, to Jamaican parents. Burke later emigrated to the United States with his parents. He had previously worked for USAir in Rochester, New York, where he was a suspect in a drug-smuggling ring that was bringing cocaine from Jamaica to Rochester via the airline. Never officially charged, he reportedly relocated to Los Angeles to avoid future suspicions. Some former girlfriends, neighbors, and law enforcement officials described him as a violent man before the events of Flight 1771. He had seven children from four women, but never married.

Aftermath
Several federal laws were passed after the crash, including a law that required "immediate seizure of all airline and airport employee credentials" after an employee's termination, resignation or retirement from an airline or airport position. A policy was also implemented stipulating that all airline flight crew and airport employees were to be subject to the same security measures as airline passengers.

The crash killed the president of Chevron USA, James Sylla, along with three of the company's public-affairs executives. Also killed were three officials of Pacific Bell, prompting many large corporations to create policies to forbid travel by multiple executives on the same flight.

In the "Garden of Hope" section of the Los Osos Valley Memorial Park,  a granite and bronze marker honors the 42 victims of Flight 1771, and a number of the passengers and crew are buried in that cemetery.

Dramatization

An episode of the Canadian documentary TV series Mayday: Air Disasters titled "I'm the Problem" ("Murder on Board" for UK broadcasts) on Smithsonian Chanel, chronicled the events of Flight 1771 and its ensuing investigation.

The incident and aftermath were featured in episode 113 of the Rooster Teeth podcast Black Box Down.

See also
 Aviation safety
 Pacific Air Lines Flight 773 was a similar mass-murder–suicide in 1964.
 Federal Express Flight 705 was a failed hijacking murder in 1994.
 Samuel Byck attempted to hijack an airliner to fly into the White House in 1974.
 List of accidents and incidents involving commercial aircraft
 List of aviation incidents involving terrorism
 List of Mayday episodes
 List of homicides in California

References

External

Official NTSB Summary
PSA Flight 182 & 1771 Memorial Page at The PSA History Museum (Archive)
Aviation Safety Network criminal occurrence description

1987 in California
1987 mass shootings in the United States
1987 murders in the United States
Accidents and incidents involving the British Aerospace 146
Aircraft hijackings in the United States
Airliner accidents and incidents caused by hijacking
Airliner accidents and incidents in California
Aviation accidents and incidents in the United States in 1987
Airliner accidents and incidents involving deliberate crashes
Attacks in the United States in 1987
1980s crimes in California
December 1987 events in the United States
Deaths by firearm in California
History of San Luis Obispo County, California
Mass murder in 1987
Mass murder in California
Mass murder in the United States
Mass shootings in California
Mass shootings in the United States
Murder–suicides in the United States
1771

Pacific Southwest Airlines Flight 1771


Julia Wolfe (born December 18, 1958) is an American composer and professor of music at New York University. According to The Wall Street Journal, Wolfe's music has "long inhabited a terrain of its own, a place where classical forms are recharged by the repetitive patterns of minimalism and the driving energy of rock". Her work Anthracite Fields, an oratorio for chorus and instruments, was awarded the 2015 Pulitzer Prize for Music. She has also received the Herb Alpert Award (2015) and was named a MacArthur Fellow (2016).

Life
Born in Philadelphia, Wolfe has a twin brother and an older brother. As a teenager, she learned piano but she only began to study music seriously after taking a musicianship class at the University of Michigan, where she received a BA in music and theater as a member of Phi Beta Kappa in 1982. In her early twenties, Wolfe wrote music for an all-female theatre troupe.

On a trip to New York, she became friends with composition students Michael Gordon and David Lang, both of whom had recently attended the Yale School of Music and who encouraged her to apply. She went to Yale in 1984 and studied primarily with Martin Bresnick, and she married Michael Gordon the same year. After receiving her M.M. in 1986, Wolfe, Gordon, and Lang founded the new music collective Bang on a Can in 1987. Bang on a Can is now an organization with a concert series and tours, and a summer festival in the Berkshires for emerging composers and performers. Wolfe, Gordon, and Lang founded Red Poppy Music in 1993 as a printed music publishing company. The three-founded record label Cantaloupe Music in 2001.

Wolfe received a Fulbright Scholarship to travel to Amsterdam in 1992. In 2012, Wolfe received a PhD in composition from Princeton University. She has been a professor of music composition at New York University in the Steinhardt School since 2009, prior to which she was an adjunct professor at the Manhattan School of Music for seven years. In 2015, Wolfe won the Pulitzer Prize for music for her work Anthracite Fields, and in 2016 she was named a MacArthur Fellowship recipient. In 2018, she was a recipient of an honorary degree from Drew University in New Jersey. Wolfe held the 2021–22 Richard and Barbara Debs Composer's Chair at Carnegie Hall.

Wolfe and Gordon are married and have two children. They live in lower Manhattan.

Music
Wolfe has written a major body of work for strings, from quartets to full orchestra. Her quartets, as described by The New Yorker magazine "combine the violent forward drive of rock music with an aura of minimalist serenity [using] the four instruments as a big guitar, whipping psychedelic states of mind into frenzied and ecstatic climaxes." Wolfe's Cruel Sister for string orchestra, inspired by a traditional English ballad of a love rivalry between sisters, was commissioned by the Munich Chamber Orchestra, received its US premiere at the Spoleto Festival USA, and was released (along with her other string orchestra piece, Fuel) on Cantaloupe Music. Written shortly after September 11, 2001, her string quartet concerto My Beautiful Scream, written for Kronos Quartet and the Orchestre National de France (premiered in the US at the Cabrillo Festival of Contemporary Music under the direction of Marin Alsop), was inspired by the idea of a slow motion scream. The Vermeer Room, Girlfriend, and Window of Vulnerability show Wolfe's ability to create vivid sonic images. Girlfriend, for mixed chamber ensemble and recorded sound, uses a haunting audio landscape that consists of skidding cars and breaking glass. The Vermeer Room, inspired by the Vermeer painting "A Girl Asleep"—which when x-rayed reveals a hidden figure—received its orchestral premiere with the San Francisco Symphony. In Window of Vulnerability, written for the American Composers Orchestra and conducted by Dennis Russell Davies, Wolfe creates a massive sonic universe of dense textures and fragile windows.

The influence of pop culture can be heard in many of Wolfe's works, including Lick and Believing for the Bang on a Can All-Stars. Lick, based on fragments of funk, has become a manifesto for the new generation of pop-influenced composers. The raucous My Lips From Speaking for six pianos was inspired by the opening riff of the Aretha Franklin tune "Think". Wolfe's Dark Full Ride is an obsessive and relentless exploration of the drum set, beginning with an extended hi-hat spotlight, while Lad is a piece for nine bagpipes.

Wolfe drew on oral histories, interviews, geography, local rhymes, and coal advertisements for her Pulitzer Prize-winning piece Anthracite Fields, an oratorio about the coal mining community of her native Pennsylvania which premiered in Philadelphia and was performed at the New York Philharmonic Biennial in the spring of 2014. In 2015–16, the Bang on a Can All-Stars, with first the Los Angeles Master Chorale and then the Danish Radio Vocal Society, gave Anthracite Fields its West Coast and European premieres, and Cantaloupe Music released the studio recording, featuring the Choir of Trinity Wall Street and the Bang on a Can All-Stars.

Wolfe's interest in labor history has informed her recent work, including Steel Hammer, an evening-length art-ballad that was a finalist for the 2010 Pulitzer Prize. The text is culled from more than 200 versions of the John Henry legend and based on hearsay, recollection, and tall tales that explore the subject of human versus machine. Premiered by the Trio Mediaeval and the Bang on a Can All-Stars, Steel Hammer was presented in a fully staged version by director Anne Bogart and her SITI Company at the University of Illinois, UCLA, Virginia Tech, OZ Arts Nashville, and BAM in 2015.

Following her folk interests and the tradition of body percussion in American folk music also led her to compose riSE and fLY, a concerto for body percussionist Colin Currie. The piece premiered in 2012 with the BBC Concert Orchestra, conducted by Keith Lockhart, and premiered in the Netherlands with the Codarts Ensemble and the United States with the Albany Symphony Orchestra in the 2014–15 season. Fire in my mouth, was commissioned by the New York Philharmonic and premiered at David Geffen Hall on January 25, 2019. The piece was based on extensive research into the Triangle Shirtwaist Factory Fire. Her most recent piece, unEarth, draws heavily from scientific data surrounding climate change. It was commissioned by the New York Philharmonic and premiered at David Geffen Hall on June 1st, 2023.

Music for film and theatre
Wolfe's work with film includes Fuel for the Hamburg-based Ensemble Resonanz and filmmaker Bill Morrison, and Impatience and Combat de Boxe for the Asko/Schönberg Ensemble and 1920s film experimentalist Charles Dekeukeleire.

Wolfe has collaborated with theater artist Anna Deavere Smith, architects Diller Scofidio + Renfro, filmmaker Bill Morrison, Ridge Theater, director François Girard, Jim Findlay, and choreographer Susan Marshall, among others. Her music has been heard at the Brooklyn Academy of Music, the Sydney Olympic Arts Festival, Settembre Musica (Italy), Théâtre de la Ville (Paris), Lincoln Center for the Performing Arts, and Carnegie Hall, and has been recorded on Cantaloupe Music, Teldec, Point/Universal, Sony Classical Records, and Argo/Decca. Wolfe received a 2000 Foundation for Contemporary Arts Grants to Artists Award.

Her music for theatre includes the score for Anna Deavere Smith's House Arrest, and she won an Obie Award for her score to Ridge Theater's Jennie Richie. She has composed a series of collaborative multimedia works with composers Michael Gordon and David Lang, including Lost Objects (Concerto Köln, directed by François Girard, libretto by Deborah Artman), Shelter (musikFabrik, Ridge Theater, libretto by Deborah Artman), and The Carbon Copy Building (with comic-book artist Ben Katchor). Wolfe created the citywide spectacle Traveling Music with architects Diller Scofidio + Renfro in Bordeaux, France, filling the streets of the old city with 100 musicians walking and riding in pedi-cabs.

Bang on a Can
Wolfe is one of the founders and artistic directors of Bang on a Can (alongside fellow composers Michael Gordon and David Lang), best known for its Marathon Concerts  during which an eclectic mix of pieces are performed in succession over the course of many hours while audience members are welcome to come and go as they please. For the twentieth anniversary of their Marathon Concerts, Bang on a Can presented twenty-six hours of uninterrupted music at the World Financial Center Winter Garden Atrium in New York City. In 1992, Bang on a Can founded the chamber ensemble Bang on a Can All-Stars.

Among Bang on a Can's early events were performances by John Cage, premieres of Glenn Branca's epic symphonies for massed electric guitars, and fully staged operas by Harry Partch, featuring the composer's original instruments.

Wolfe, Gordon, and Lang occasionally collaborate on jointly-composed large-scale staged works, often without revealing which sections each contributed. The opera The Carbon Copy Building, is a collaboration with comic book artist Ben Katchor, received the 2000 Village Voice Obie Award for Best New American Work. A projected comic strip accompanies and interacts with the singers, and the frames fall away in the telling of the story. Gordon, Wolfe and Lang have subsequently collaborated with writer Deborah Artman on the 'oratorio' Lost Objects, the recording of which was released in summer 2001 (Teldec New Line).

A further project, Shelter, is a multi-media work that was commissioned by the ensemble musikFabrik and features the Scandinavian vocalists Trio Mediaeval in a staged spectacle that, in the words of librettist Deborah Artman, "evokes the power and threat of nature, the soaring frontier promise contained in the framing of a new house, the pure aesthetic beauty of blueprints, the sweet architecture of sound and the uneasy vulnerability that underlies even the safety of our sleep." Shelter was premiered in Cologne, Germany in spring 2005, and received its US premiere in November 2005.

Both Shelter and Carbon Copy Building were staged by New York's Ridge Theater, in collaboration with Laurie Olinder (visual graphics), Bill Morrison (film-maker) and Bob McGrath (director). In 2017 Chinese singer Gong Linna premiered Cloud River Mountain, written by the three Bang on a Can composers in addition to Lao Luo. They also premiere Road Trip, a celebration of Bang on a Can's 30-year journey, together at the Brooklyn Academy of Music in October 2017.

List of works

Orchestra
 Pretty (2023) – 20 minutes - Full orchestra
 Fountain of Youth (2019) – 9 minutes – 3(3).3.3.2(cbn)/4.3.3(btbn).1/timp.perc.pf/strings(ebgtr)
 Fuel (2007) – 21 minutes – String orchestra (min 65431)
 Cruel Sister (2004) – 35 minutes – str (min 65431)
 Tell me everything (1994) – 8 minutes – 111.asx.1/1110/2perc/hp.pf/str(amp 2vn, amp va, amp vc, amp db)
 Window of Vulnerability (1991) – 9 minutes – 3(2pic).3.3(bcl).2+cbn/4.3.3(btbn).1/timp.4perc/hp.syn.pf/str
 The Vermeer Room (1989) – 11 minutes – 1(afl).1.1(bcl).1/1.1.btbn.0/2perc/pf/hp/str(2vn, va, vc, db)
 Amber Waves of Grain (1988) – 8 minutes – 2(pic).222/432+btbn.1/4perc/hp/str

Soloist(s) and orchestra
 unEarth (2023) — 90 minutes — chorus, female voice, & orchestra
 Her Story (2022) — 40 minutes — 10 female voices & orchestra
 Flower Power (2020) — 35 minutes — amplified ensemble & orchestra
 Fire in my mouth (2018) – approx 60 minutes – multimedia oratorio for 146 female voices & orchestra
 riSE and fLY (2012) – 25 minutes – body percussion/street percussion & orchestra
 Steel Hammer (2009) – 75 minutes – 3 Singers, Appalachian & traditional instruments (Cello, Contrabass, 1 perc, 1 pno, el guit-bjo-dulc, ca/bcl)
 My Beautiful Scream (2003) – 25 minutes – Soloist(s): amplified string quartet, Orchestra: 3(pic).2+ca.2+bcl.2+cbn/4.3.2+btbn.1/4perc/amp pf.hp.ebgtr/str

Large ensemble (7 or more players)
 Anthracite Fields (2014) – 45 minutes – SATB chorus, cl, egtr, perc, pno, vc, db
 You breathe (2013) – 5 minutes – SATB + string quartet
 Combat de Boxe (2011) – 8 minutes – Orchestra
 Guard My Tongue (2009) – 8 minutes – SATB
 Traveling Music (2009) – 100+ musicians of any type
 Thirst (2008) – 27 minutes – SATB and mixed ensemble
 Stronghold (2008) – 25 minutes – 8 Double Basses
 Lad (2007) – 14 minutes – Nine bagpipes
 Impatience (2005) – 37 minutes – 1(pic)111/1111/2perc/hp.pf.egtr/11111
 Steam (1995) – 7 minutes – fl, vc, eorg, Harry Partch instruments
 Arsenal of Democracy (1993) – 9 minutes – 1(pic).00.ssx+asx+barsx.0/132+btbn.0/bgtr/pf
 Girlfriend (1988) – 18 minutes – all instruments amplified: fl(afl,pic), cl(bcl), full-size MIDI kbd with Electric Organ sound, perc, twelve cheap wine glasses (to be stomped on, 2 per player), vn, vc, audio tape with click track

Soloist(s) and large ensemble (7 or more players)
 Accordion Concerto (True Love) (2005) – 20 minutes – Soloist(s): Accordion, Orchestra: 1.1.1(bcl).1/18.104.22.168/perc/hp.pf/str (18.104.22.168.1)

Works for 2–6 Players
Retrieve (2016) – 10 minutes – cello and double bass
Splendid hopes (2016) – 30 minutes – string quintet
 Blue Dress for string quartet (2015) – 10 minutes – string quartet
 Cha (2015) – 11 minutes – saxophone quartet
 Reeling (2012) – 5 minutes – cl, egtr, perc, pno, vc, db
 With a blue dress on (2010, rev. 2014) – 10 minutes – 5 violins/voice
 singing in the dead of night (2008) – 18 minutes – fl.cl/perc/pno/vn.vc
 Big Beautiful Dark and Scary (2002) – 9 minutes – amplified sextet: clar/b clar, perc, pf, egtr, vc, db
 Dark Full Ride (2002) – 18 minutes – four drum sets
 Close Together (2000) – 18 minutes – cello, percussion, electronic tape
 Believing (1997) – 9 minutes – amplified sextet
 Mink Stole (1997) – 10 minutes – vn, pf
 Dig Deep (1995) – 14 minutes – string quartet
 Lick (1994) – 8 minutes – all instruments amplified: ssx, perc, pf, egtr, vc, db
 my lips from speaking (1993) – 13 minutes – 6 pianos
 Early That Summer (1993) – 12 minutes – str4t
 Four Marys (1991) – 12 minutes – str4t
 On Seven-Star-Shoes (1985) – 6 minutes – fl(pic), ob, cl(bcl), bn, hn

Solo
 Spinning (2018) – 60 minutes – Cello
 Spinning Jenny (2016) – 4 minutes – Violin
 Emunah (2015) – 10 minutes – Cello
 Lass (2014) – 8 minutes – Flute
 Iron Maiden (2011) – 12 minutes – Percussion
 Compassion (2001) – 7 minutes – Piano
 Earring (2001) – 2 minutes – Piano
 East Broadway (1996) – 3 minutes – Toy piano, toy boombox

Collaborations
 Road Trip (2017) – 60 minutes. Music by Michael Gordon, David Lang, and Julia Wolfe. – cl, pno, perc, gtr, vc, db
 Cloud-River-Mountain (2015) – 20 minutes. Music by Michael Gordon, David Lang, Julia Wolfe, and Lao Luo. – soprano, cl, perc, gtr, piano, vc, db
 Water (2008) – 76 minutes. Music and text by Michael Gordon, David Lang, and Julia Wolfe. – SATB, 184.108.40.206(cbn)/18.104.22.168/2perc/pf/egtr/str(126.96.36.199.1) [all instruments and voices amplified]
 Shelter (2005) – 65 minutes. Music by Michael Gordon, David Lang, and Julia Wolfe. Text by Deborah Artman. – 3 Sop, fl, ob, cl, bn, hn, tpt, tbn, tba, pno, e gtr, e bgtr, perc, 2 vln, vla, vc, cb [all instruments and voices amplified]
 Lost Objects (2001) – 62 minutes. Music by Michael Gordon, David Lang, and Julia Wolfe. Text by Deborah Artman. – Sop, 2 countertenors, small chor, DJ, baroque orch, e gtr, e bgtr, perc, synth [all instruments and voices amplified]
 The Carbon Copy Building (1999) – 72 minutes. Music by Michael Gordon, David Lang, and Julia Wolfe. Text by Ben Katchor. – Cast: Ms, T, Bar, Bar/Ct, cl(bcl, cbcl, ssx)/perc/syn/egtr [all instruments and voices amplified]

Arrangements
 Music for Airports (1998) – 48 minutes – cl, egtr, perc, pno, vc, db

Film
 New York Composers: Searching for a New Music (1997). Directed by Michael Blackwood. Produced by Michael Blackwood Productions, in association with Westdeutscher Rundfunk. New York, New York: Michael Blackwood Productions.

Selected recordings
Anthracite Fields by Julia Wolfe with the Choir of Trinity Choir Wall Street, directed by Julian Wachner, and the Bang on a Can All-Stars (2015)
Steel Hammer by Julia Wolfe with Trio Mediæval and the Bang on a Can All-Stars (2014)
Cruel Sister by Julia Wolfe with Ensemble Resonanz (2011)
Dark Full Ride by Julia Wolfe (2009)
Julia Wolfe: The String Quartets including artists Ethel, Cassatt Quartet, and Lark Quartet (2003)
Arsenal of Democracy by Julia Wolfe (2003)
Lost Objects with artists Michael Gordon, David Lang, Deborah Artman, Roger Epple, Andrew Watts, Daniel Taylor, and Concerto Köln (2001)

References

External links
 Julia Wolfe: Home, the composer's personal website

1958 births
Living people
20th-century classical composers
21st-century classical composers
American women classical composers
American classical composers
Manhattan School of Music faculty
University of Michigan School of Music, Theatre & Dance alumni
Princeton University alumni
Yale School of Music alumni
New York University faculty
Musicians from Philadelphia
Pupils of Louis Andriessen
American women in electronic music
21st-century American composers
Pulitzer Prize for Music winners
20th-century American women musicians
20th-century American composers
MacArthur Fellows
21st-century American women musicians
20th-century women composers
21st-century women composers
American women academics
Members of the American Academy of Arts and Letters
Fulbright alumni

Julia Wolfe


List of aliens may refer to:

List of alleged extraterrestrial beings
List of fictional extraterrestrials
Lists of invasive species

List of aliens


I tidens løb er Luxembourg blev regeret af grever, hertuger og storhertuger.

Luxembourg har været i personalunion med andre lande i lange perioder, og Luxembourg er blevet opfattet som et biland.

Grever

Huset Wigeriche
Huset Wigeriche er også kendt som Ardenner greverne.
 963–998: Siegfried 1. (født mellem 918 og 929 – død 998), greve af Luxembourg, (han brugte dog ikke titlen).
 998–1026: Henrik den 1. af Luxembourg (ca. 960 – 1026), greve af Luxembourg, hertug af Bayern som Henrik den 5.
 1026–1047: Henrik den 2. af Luxembourg (ca. 1005 – 1047), greve af Luxembourg, hertug af Bayern som Henrik den 7.
 1047–1059: Giselbert af Luxembourg (1007 – 1059), greve af Luxembourg og Salm.
 1059–1086: Konrad 1. af Luxembourg (ca. 1040 – 1086), greve af Luxembourg, far til Henrik den 3. og til Vilhelm, der blev grever af Luxembourg, samt til Ermesinde 1. af Luxembourg (død 1141), der blev grevinde af Namur og mor til grev Henrik den 4. den blinde af Luxembourg (1112 – 1196).
 1059–1086: Henrik den 3. af Luxembourg (1070 – 1096), greve af Luxembourg.
 1096–1131: Vilhelm af Luxembourg (1070 – 1129), greve af Luxembourg.
 1130–1136: Konrad 2. af Luxembourg (ca. 1106 – 1136), greve af Luxembourg.

Huset Namur
 1136–1196: Henrik den 4. den blinde af Luxembourg (1112 – 1196), greve af Luxembourg, Namur, La Roche-en-Ardenne og Durbuy, far til Ermesinde 2. af Luxembourg (1186 – 1247), grevinde af Luxembourg.

Huset Limburg-Arlon
 1214–1226: Walram 4. af Limburg (1169 – 1226), greve af Luxembourg, hertug af Limburg, markgreve af Arlon, gift med Ermesinde 2. af Luxembourg (1186 – 1247), grevinde af Luxembourg.
 Ermesinde 2. af Luxembourg (1186 – 1247), grevinde af Luxembourg, La Roche-en-Ardenne og Durbuy.

Huset Limburg-Luxemburg
Henrik 5. af Luxembourg var en yngre søn af Walram 4. af Limburg. Derfor er hans linje (Huset Limburg-Luxemburg) en sidelinje i Huset Limburg-Arlon.

 1247–1281: Henrik 5. af Luxembourg (1216 – 1281), greve af Luxembourg, La Roche-en-Ardenne og Namur samt markgreve af Arlon.
 1281–1288: Henrik 6. af Luxembourg (1240 – 1288), greve af Luxembourg og Arlon.
 1288–1313: Henrik 7. (1269 – 1313), tysk-romersk kejser. * 1313–1346: Johan den blinde af Bøhmen (1296 – 1346), konge af Bøhmen.
 1346–1378: Karl 4. (1316 – 1378), tysk-romersk kejser, konge af Bøhmen.

Hertuger

Huset Limburg-Luxemburg
 1353–1383: Wenzel 1. af Luxembourg (1337 – 1383), søn af kong Johan den blinde af Bøhmen og Beatrice af Bourbon.
 1383–1388: Wenzel 2. af Luxembourg (1361 – 1419), konge af Bøhmen og det tysk-romerske rige, hertug af Luxembourg.
 1388–1411: Jobst af Mähren (1351 – 1411), konge af det tysk-romerske rige, kurfyste af Brandenburg, hertug af Luxembourg.
 1411–1443: Elisabeth 1. af Görlitz (1390 – 1451), regerede som Elisabeth 1. af Luxembourg fra 1411 til 1443. Hun var datterdatter af den svenske kong Albrecht af Mecklenburg, og hun var sønnedatter af Karl 4., tysk-romersk kejser, konge af Bøhmen. Elisabeth var den sidste af den gamle luxembourgske slægt (Huset Limburg-Luxemburg), der regerede i landet.

Huset Burgund
Huset Burgund var en sidelinje til Huset Valois.
 1443–1467: Filip den Gode, hertug af Burgund (1396 – 1467).
 1467–1477: Karl den Dristige, hertug af Burgund (1433 – 1477).
 1477–1482: Marie den Rige af Burgund (1457 – 1482), gift med Maximilian 1. (1459 – 1510), senere tysk-romersk kejser,

Huset Wettin

 1457–1482: Vilhelm den 3., den tapre (1425 – 1482), landgreve af Thüringen, hertug af Sachsen og Luxembourg, gift med Anne af Bøhmen, Østrig og Luxembourg (1432 – 1462). Hun var datter af Albrecht 2. , der var tysk-romersk konge.

Huset Habsburg

 1482–1516: Maximilian 1. (1459 – 1510), tysk-romersk kejser, gift med Marie den Rige af Burgund (1457 – 1482), der var enearving til de burgundiske lande.
 1516–1555: Karl 5. (1500 – 1558), tysk-romersk kejser, konge af Spanien.

Spanske gren af Huset Habsburg
I Spanien kaldes Huset Habsburg også for Huset Østrig (Casa de Austria).
 1556–1598: Filip 2. af Spanien (1527 – 1598), konge af Spanien.
 1598–1621: Filip 3. af Spanien (1578 – 1621), konge af Spanien.
 1621–1665: Filip 4. af Spanien (1605 – 1665), konge af Spanien.
 1665–1684 og 1697–1700: Karl 2. af Spanien (1661 – 1700), konge af Spanien. I 1684–1697 var Luxembourg besat af Frankrig.

Spanske gren af Huset Bourbon
 1700–1712: Filip 5. af Spanien (1683 – 1746), konge af Spanien.

Spanske gren af Huset Wittelsbach
 1712–1714: Maximilian 2. Emanuel af Bayern (1662 – 1726), kurfyrste af Bayern.

Østrigske gren af Huset Habsburg
 1714–1740: Karl 6. (1685 – 1740), tysk-romersk kejser og regent i Østrig.
 Maria Theresia af Østrig (1717 – 1780), regent i Østrig sammen med sin gemal Frans 1. Stefan (1703 – 1765), tysk-romersk kejser og titulær hertug af Lothringen.

Lothringen
For tusind år siden var Luxembourg en del af Hertugdømmet Lothringen. Frans 1. Stefans far havde været regerende hertug af (Øvre-)Lothringen.

 1745–1765: Frans 1. Stefan (1703 – 1765), tysk-romersk kejser og titulær hertug af Lothringen, sammen med sin gemalinde Maria Theresia af Østrig (1717 – 1780), regent i Østrig.

Huset Habsburg-Lothringen

 1765–1790: Josef 2. (1741 – 1790), tysk-romersk kejser og regent i Østrig.
 1790–1792: Leopold 2. (1747 – 1792), tysk-romersk kejser og regent i Østrig.
 1792–1795: Frans 2. (1768 – 1835), tysk-romersk og østrigsk kejser

Under Frankrig
Fra 1795 til 1814 var Luxembourg en del af det franske departement Département Forêts (skovdepartementet, opkaldt efter skovene i Ardennerne).

Storhertuger
Luxembourg blev et storhertugdømme i 1815.

Huset Oranien-Nassau
Frem til dronning Vilhelmine af Nederlandenes død i 1962 tilhørte Huset Oranien-Nassau den Ottoniske linje af Huset Nassau. Huset Oranien-Nassau regerer i Holland.

Fra 1815 til 1890 var storhertugerne af Luxembourg også konger af Holland.

 1815–1840: Vilhelm 1. af Nederlandene, (1772 – 1843)
 1840–1849: Vilhelm 2. af Nederlandene, (1792 – 1849)
 1849–1890: Vilhelm 3. af Nederlandene, (1817 – 1890)

Huset Nassau-Weilburg
Frem til storhertuginde Charlotte af Luxembourgs død i 1985 tilhørte Huset Nassau-Weilburg den Walramiske linje af Huset Nassau. Huset Nassau-Weilburg var beslægtet med huset Huset Oranien-Nassau, der regerer i Holland.

I 1890 kunne kvinder ikke arve tronen i Luxembourg, og Nassaus tidligere hertug Adolf 1. fik tilbudt den luxembourgske trone.

Adolf 1. var tipoldesøn af den hollandske arvestatholder Vilhelm 4. af Oranien (1711 – 1751).

 1890–1905: Adolf 1. af Luxembourg, (1817 – 1905)
 1905–1912: Vilhelm 4. af Luxembourg, (1852 – 1912)
 1912–1919: Marie-Adélaïde af Luxembourg, (1894 – 1924)
 1919–1964: Charlotte af Luxembourg, (1896 – 1985)

Huset Bourbon-Parma
Huset Bourbon-Parma er en italiensk sidelinje til Huset Bourbon. Den luxembourgske gren af huset er også kendt som Nassau-(Bourbon).

Storhertug Jean af Luxembourg er søn af storhertuginde Charlotte af Luxembourg og prins Felix af Bourbon-Parma (1893 – 1970).

 1964–2000: Jean af Luxembourg, (1921 – 2019)
 2000–nu: Henri af Luxembourg, født 1955

Lister over regenter

Luxembourgs regenter


Gobardanga (en bengalí: গোবরডাঙ্গা ) es una ciudad de la India, en el distrito de 24 Parganas norte, estado de Bengala Occidental.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 12  a 60 km de la capital estatal, Calcuta, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 46 342 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bengala Occidental

Gobardanga


(236111) Wolfgangbüttner, denumire internațională (236111) Wolfgangbuttner, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
236111 Wolfgangbüttner este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Radebeul de Martin Fiedler. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,17 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 5,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 236001-237000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2005
Centura de asteroizi

236111 Wolfgangbüttner


Sanđela je otočić istočno od obale Žuta, od kojeg je udaljen oko 1700 metara. Najbliži otočić je Lukarica, oko 700 metara sjeverno.

Površina otoka je 1.479 m2, a visina 3 metra.

Izvori

Sjevernodalmatinski otoci

Sanđela


ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍යවරයා යනු  ශ්‍රී ලංකාවේ කැබිනට් මණ්ඩලයේ කෘත්‍යාත්මක ප්‍රධානියා වේ.

සමාලෝචනය
අග්‍රාමාත්‍යවරයා, ශ්‍රී ලංකාවේ කැබිනට් මණ්ඩලයෙහි සාමාජිකයෙකු වන අතර එහි නාමාත්‍ර ප්‍රධානියා වේ. කෙසේවෙතත්, ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය නායකයා හා ශ්‍රී ලංකා රජයේ ප්‍රධානියා යන තනතුරු ද්වයම හොබවන්නේ  ජනාධිපති විසිනි. ජනාධිපතිගේ නියෝජ්‍යයා ලෙස ක්‍රියාකරමින් ඔහු/ඇය නොමැති තන්හී හෝ අශක්නුකෘත අවස්ථාවන්හී එම පදවියෙහි වැඩබලන්නාවූ  අග්‍රාමාත්‍ය වරයා,  අනුප්‍රාප්තික පිළිවෙලෙහි පළමුවැන්නා ද වෙයි.

ඉතිහාසය

ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍ය ධූරය නිර්මාණය කරනු ලැබුවේ 1947 දී වන අතර එය එසේ වූයේ 1948 දී බ්‍රිතාන්‍යය වෙතින් නිදහස ලැබීමට හා ඩොමීනියන් ලංකාව පිහිටුවීමට පෙරය. 1972 දී ශ්‍රී ලංකාව ජනරජයක් වූ කල්හී මෙම ධූරයේ නම ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍ය ලෙසින් වෙනස් විය. වෙස්මිනිස්ටර්-පදනමෙහි දේශපාලන ක්‍රමය අනුව අග්‍රාමාත්‍යවරයා රජයේ ප්‍රධානියා වූ අතර එම නිසාම එම සමයෙහිදී රටේ බලවත්ම දේශපාලන තනතුර හෙබවීය. 1978 දී , ව්‍යවස්ථාදායකමය වෙනස්වීම් වලින් අනතුරුව, විධායක ජනාධිපති ධූරය ස්ථාපනය කිරීමත් සමගින්, ජනාධිපතිවරයා   රාජ්‍ය නායකයා සහ රජයේ ප්‍රධානියා යන තනතුරු ද්වයම හොබවන්නා බවට පත්වූ විට, මෙම සියල්ල වෙනස් විය. 1978 වන තුරු අග්‍රාමාත්‍යවරයා, ආරක්ෂක සහ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යවරයාද විය. කැබිනට් අමාත්‍ය මණ්ඩලයෙහි ප්‍රධානියා ලෙසින් අග්‍රාමාත්‍යවරයා පත් කරනු ලබන්නේ ජනාධිපතිවරයා විසිනි. ධුරය හොබවද්දීම, ජනාධිපතිවරයා මිය ගිය හොත්, අනු‍ප්‍රාප්තිකයෙකු පත්කරගැනුමට පාර්ලිමේන්තුව රැස්වනතුරු හෝ නව ජනාධිපතිවරයෙකු තොරාගැනුමට නව මැතිවරණයක් පවත්වනතුරු, වැඩබලන ජනාධිපතිවරයා ලෙසින් අග්‍රාමාත්‍යවරයා පත්වේ. ජනාධිපති ඩිංගිරි බණ්ඩා විජේතුංග පදවි ප්‍රාප්ත වූයේ එලෙසිනි.

ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමාන අග්‍රමාත්‍යවරයා වන්නේ  රනිල් වික්‍රමසිංහ  මහතා වන අතර, ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන  විසින් 2014 ජනවාරි 09 දිනදි ඔහු එම නිලයට පත් කරන ලදි .

ශ්‍රී ලාංකික අග්‍රාමාත්‍යවරුන්ගේ ලැයිස්තුව

මෙහි පහත දැක්වෙන්නේ ශ්‍රී ලාංකික අග්‍රාමාත්‍යවරුන්ගේ ලැයිස්තුවකි:

ලංකාවෙහි අග්‍රාමාත්‍යවරුන් (1948 - 1972)
 දොන් ස්ටීවන් සේනානායක (1947 ඔක්තොබර් 14  -  1952 මාර්තු 22 )
 ඩඩ්ලි ෂෙල්ටන් සේනානායක     ( 1952 මාර්තු 26 -  1953 ඔක්තෝබර් 12 )
 ජෝන් ලයනල් කොතලාවල              ( 1953 ඔක්තෝබර් 12 -  1956 අප්‍රේල් 12 )
 සොලමන් වෙස්ට් රිජ්වේ ඩයස් බණ්ඩාරනායක  ( 1956 අප්‍රේල් 12 -  1959 සැප්තැම්බර 26 )
 විජයානන්ද දහනායක    (1959 සැප්තැම්බර 26 - 1960 මාර්තු 21 )
 ඩඩ්ලි ෂෙල්ටන් සේනානායක           ( 1960 මාර්තු 21 -  1960 ජූලි 21 )
 සිරිමාවෝ රත්වත්තේ ඩයස් බණ්ඩාරනායක (1960 ජූලි 21 - 1965 මාර්තු 27 )
 ඩඩ්ලි ෂෙල්ටන් සේනානායක       ( 1965 මාර්තු 27 -  1970 මැයි 29 )
 සිරිමාවෝ රත්වත්තේ ඩයස් බණ්ඩාරනායක (1970 මැයි 29 -  1972 මාර්තු 22 )

ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍යවරුන් (1972 - මේ දක්වා)
 සිරිමාවෝ රත්වත්තේ ඩයස් බණ්ඩාරනායක (1972 මාර්තු 22  - 1977 ජූලි 23 )
 ජූනියස් රිචඩ් ජයවර්ධන (1977 ජූලි 23  -  1978 පෙබරවාරි 6 )
 රණසිංහ ප්‍රේමදාස (1978 පෙබරවාරි 6  -  1989 මාර්තු 3 )
 ඩිංගිරි බණ්ඩා විජේතුංග (1989 මාර්තු 3 -  1993 මැයි 7 )
 රනිල් වික්‍රමසිංහ (1993 මැයි 7 - 1994 අගෝස්තු 19 )
 චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග (1994 අගෝස්තු  19 - 1994 නොවැම්බර් 14 )
 සිරිමාවෝ රත්වත්තේ ඩයස් බණ්ඩාරනායක (1994 නොවැම්බර් 14 - 2000 අගෝස්තු 10 )
 රත්නසිරි වික්‍රමනායක  (2000 අගෝස්තු 10 -  2001 දෙසැම්බර් 9 )
 රනිල් වික්‍රමසිංහ (2001 දෙසැම්බර් 9  - 2004 අප්‍රේල් 6 )
 මහින්ද රාජපක්ෂ (2004 අප්‍රේල් 6 - 2005 නොවැම්බර් 21 )
 රත්නසිරි වික්‍රමනායක (2005 නොවැම්බර් 21  - 2010 අප්‍රේල් 21)
 දිසානායක මුදියන්සෙලාගේ ජයරත්න (2010 අප්‍රේල් 21 - 2015 ජනවාරි 9)
 රනිල් වික්‍රමසිංහ (2015 ජනවාරි 9 - 2019 නොවැම්බර් 21)
 මහින්ද රාජපක්ෂ (2019 නොවැම්බර් 21 - 2022 මැයි 09)
 රනිල් වික්‍රමසිංහ (2022 මැයි 12 - 2022 ජූලි 22)
 දිනේෂ් ගුණවර්ධන (2022 ජූලි 22 සිට)

වෙනත් තොරතුරු
අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ නිල නිවස වන්නේ අග්‍රාමාත්‍ය මන්දිරය වන අතර එයට සාමාන්‍ය වශයෙන් ව්‍යවහාර කරනුයේ  අරලියගහ මන්දිරය යනුවෙනි. අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ කාර්යාලයය පිහිටා ඇත්තේ කොළඹ 7, මල් පාරේය.

මෙයද බලන්න
ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපති
අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ කාර්යාලයය

ආශ්‍රිත
ශ්‍රී ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුව - පාර්ලිමේන්තු අත්පොත, අග්‍රාමාත්‍යවරුන්

ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍යවරු
2022

ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍ය


1948 Yaz Olimpiyatları ya da resmî adıyla XIV. Olimpiyat Oyunları, II. Dünya Savaşı sonrasında, 1948 yılında Birleşik Krallık'ın başkenti Londra'da düzenlenmiş uluslararası çok sporlu etkinlik. II. Dünya Savaşı'nı başlatan Almanya ve müttefiki Japonya'da Olimpiyata katılmaya davet edilmemiştir; SSCB davet edildi ancak herhangi bir sporcusunu göndermemeyi tercih etti.

Sporlar
 Atletizm
 Basketbol
 Boks
 Kano
 Bisiklet
 Atlama
 Binicilik
 Eskrim
 Futbol
 Cimnastik
 Çim hokeyi
 Modern pentatlon
 Kürek
 Yelken
 Atıcılık
 Yüzme
 Sutopu
 Halter
 Güreş

Madalya Durumu

1948 Yaz Olimpiyatları


Gimbrafífill (fræðiheiti: Doronicum columnae) er fjölær jurt af körfublómaætt, ættuð frá Evrópu.

Hann verður um 60 sm á hæð. Blómgast í maí-ágúst. Algengur og gamalreyndur í ræktun hérlendis.

Tilvísanir

Körfublómaætt

Gimbrafífill


Martin Stather (* 5. Juli 1954 in Heidelberg) ist ein deutscher Kunsthistoriker und Ausstellungskurator.

Leben
Martin Stather studierte Kunstgeschichte in Heidelberg, München und Hamburg. 1988 wurde er in Heidelberg promoviert.

M. Stather ist langjähriger Künstlerischer Leiter des Mannheimer Kunstvereins und Autor zahlreicher Schriften zu zeitgenössischen Kunst.
In seiner Forschung beschäftigt er sich mit einem breiten Themenspektrum der Kunst des 19. und des 20. Jahrhunderts und der zeitgenössischen Kunst.

Publikationen
 Norbert Bisky: Abgesagt. Katalog zur gleichnamigen Ausstellung im Mannheimer Kunstverein, 2004.
 Einer frohen Zukunft entgegen – Kunst der DDR der 50er Jahre. Katalog zur gleichnamigen Ausstellung im Mannheimer Kunstverein, 1998.
 Landvermesser: Landschaftsdarstellungen in der zeitgenossischen Kunst. Katalog zur gleichnamigen Ausstellung im Mannheimer Kunstverein, 1996
 Xaver Fuhr. Die Mannheimer Jahre. Katalog zur gleichnamigen Ausstellung im Mannheimer Kunstverein, 1994.

Weblinks

 Homepage des Kunstvereins Mannheim
 Unser e.V. Mannheimer Kunstverein. In: Art – Das Kunstmagazin vom 15. Juli 2009

Einzelnachweise

Kunsthistoriker
Ausstellungskurator
Deutscher
Geboren 1954
Mann

Martin Stather