Planina Heng (kineski: 恒山; pinyin: Héng Shān), poznata i po starimenima imenu kao Chang Shan (常山 Cháng Shān), je planina velikog povijesnog i kulturnog značaja za Kineze. Duga je oko 150 km i nalazi se u pokrajini Shanxi (Kina) i jedna je od "Pet svetih planina". Poznata je i kao Sjeverni Hengshan kako bi se razlikovala od istoimene planine na jugu, "Južnog Hengshana" (Heng Shan (Hunan), koja je također jedna od pet svetih planina.

Poput drugih taoističkih planina u Kini, Hengshan se smatra svetom planinom još od vremena dinastije Chou. No, kako se nalazila na krajnjem sjeveru Kine, koji je često bio pod kontrolom drugih naroda, Sjeverni Hengshan nema tako snažnu tradiciju hodočašća od ostale četiri svete planine Kine. Doista, i dan danas je najmanje posjećena i najmanje razvijena od ovih pet planina. No, zbog toga je i manje komercijalizirana te na planini nema hotela i planina je bolje očuvana. Na primjer, glavni vrh je udaljen samo tri sata ugodnog pješačenja od parkirališta koje se nalazi samo par kilometara od ulaza u nacionalni park gdje se kupuju karte. Hramovi se uzdižu na njegovim liticama koje su uglavnom prekrivene kukutom, borovima, jelama, brijestom, topolama i glogom, a vrh mu je prekriven ljiljanima u srpnju.

"Vrat zlatnog zmaja" (金龙峡, Jīn Long Xiá) koji razdvaja dva najviša vrha planine Heng bio je važan strateški prolaz koji je dinastija Ming nazvala "prvom prirodnom utvrdom na sjeveru".

Još za dinastije Han na obroncima Sjevernog Hengshana izgrađen je "Hram sjevernog vrha" (恒山, Beiyue Miao), posvećen bogu planine. Iako je nekoliko puta bio uništen i obnavljan, ovaj hram ima neprekidnu povijest sve do današnjih dana. Za vrijeme okupacije, kad su ovim područjem vladali drugi narodi, štovanje boga Hengshana se vršilo u hramu Beiyue u Baodingu, pokrajina Hebei.

No, najslavniji je slikoviti Viseći hram (Xuankong 悬空寺) koji je izgrađen na litici, 75 m iznad tla, prije više od 1500 godina. Osim svoje lokacije, hram je važan kao svetište tri kineske vjere: taoizam, budizam i konfucijanizam.

U blizini se nalaze i Špilje Yunganga (云冈石窟), drevni budistički hramovi izgrađeni u špiljama planine Wuzhou Shan.

Izvori

Planine u Kini
Taoizam
Nacionalni parkovi u Kini

Heng Shan (Shanxi)


Robin Cook, 4 Mayıs 1940'ta New York'ta doğan  Amerikalı bir doktor ve yazardır. Columbia Üniversitesi'nde öğretmenlik yapmaktadır. Gerilim türü ile tıp yazarlığını birleştiren en iyi kişi olarak bilinir. The New York Times En Çok Satanlar Listesi'nde pek çok kitabı vardır. Kitaplarının birçoğu Reader's Digest'te de bulunmaktadır. Kitapları dünya çapında yaklaşık 400 milyon satmıştır.

Türkiye'de Basılan Kitapları

 İblis Tohumu (Mutation) Altın Kitaplar Yayınevi, Çeviren: Oya Alpar, ISBN 975-405-144-5, 1. Baskı Aralık 1989
 Kör Nokta (Blind Sight) Altın Kitaplar Yayınevi, Çeviren: Gönül Suveren, ISBN 975-405-323-5, 1.Baskı Nisan 1992
 Ölüm Diyeti (Fatal Cure) Altın Kitaplar Yayınevi, Çeviren: Gönül Suveren, ISBN 975-405-523-8, 1. Baskı Ocak 1995
 Şeytan Zehiri (Harmfull Intent) Altın Kitaplar Yayınevi, Çeviren: Fatoş Dilber, ISBN 975-405-196-8, 1. Baskı 1990
 Vektör (Vector) Epsilon, Çeviren: Nurdan Reisoğlu, ISBN 975-331-184-2, 1. Baskı 1990
 6. Kromozom Altın Kitaplar Yayınevi
 Derin Şok Altın Kitaplar Yayınevi, Çeviren: Gülden Şen
 İstila İnkılap Kitabevi, Çeviren: Süreyya Evren ISBN 975-10-1460-3
 Okyanus Tutsakları (Abduction) Epsilon, Çeviren: Selim Yeniçeri, ISBN 975-331-290-3
 Toksin Altın Kitaplar Yayınevi
 Sancı Altın Kitaplar Yayınevi
 Virüs Altın Kitaplar Yayınevi, Çeviren: Mehmet Harmancı
 Yaşam Çizgisi Altın Kitaplar Yayınevi
 Nöbet (Seizure) Remzi Kitabevi, Çeviren: Enver Günsel
 KOMA
 Belirleyici
 Humma Altın Kitaplar Yayınevi, Çeviren: Melek Kaya 1.Baskı: Temmuz-1982

Kitapları

 Year Of The Intern (1972)
 Coma (1977)
 Sphinx (1979)
 Brain (1981)
 Fever (1982)
 Godplayer (1983)
 Mindbend (1985)
 Outbreak (1987)
 Mortal Fear (1988)
 Mutation (1989)
 Harmful Intent (1990)
 Vital Signs (1991)
 Blind Sight (1992)
 Terminal (1993)
 Fatal Cure (1993)
 Contagion (1995)
 Acceptable Risk (1996)
 Chromosome 6 (1997)
 Invasion (1997)
 Toxin (1998)
 Vector (1999)
 Abduction (2000)
 Shock (2001)
 Seizure (2003)
 Marker (2005)
 Crisis (2006)

Filme Uyarlanan Eserleri

 Coma (1978)
 Sphinx (1981)
 Harmful Intent (1993) (TV)
 Mortal Fear (1994) (TV)
 Virus (1995) (TV)
 Terminal (1996) (TV)
 Invasion (1997) (TV)
 Acceptable Risk (2001) (TV)

Kaynakça

20. yüzyıl Amerikalı yazarları
21. yüzyıl Amerikalı yazarları
1940 doğumlular
Yaşayan insanlar
Resim aranan yazarlar

Robin Cook (yazar)


Der British Academy Film Award für das beste nicht auf bereits bestehendem Material basierenden Drehbuch wird seit 1984 verliehen, nachdem die seit 1968 verliehene frühere Kategorie "Bestes Drehbuch" in "Adaptiertes Drehbuch" und "Originaldrehbuch" aufgeteilt worden war.

1980er-Jahre
1984

Paul D. Zimmerman – King of Comedy (The King of Comedy)
 Bill Forsyth – Local Hero
 Timothy Harris, Herschel Weingrod – Die Glücksritter (Trading Places)
 Woody Allen – Zelig

1985

Woody Allen – Broadway Danny Rose
 Barbara Benedek, Lawrence Kasdan – Der große Frust (The Big Chill)
 Bill Forsyth – Comfort and Joy
 Alan Bennett – Magere Zeiten – Der Film mit dem Schwein (A Private Function)

1986

Woody Allen – The Purple Rose of Cairo
 Robert Zemeckis, Bob Gale – Zurück in die Zukunft (Back to the Future)
 Hanif Kureishi – Mein wunderbarer Waschsalon (My Beautiful Laundrette)
 Earl W. Wallace – Der einzige Zeuge (Witness)

1987

Woody Allen – Hannah und ihre Schwestern (Hannah and Her Sisters)
 John Cornell, Paul Hogan, Ken Shadie – Crocodile Dundee – Ein Krokodil zum Küssen (Crocodile Dundee)
 Robert Bolt – Mission (The Mission)
 Neil Jordan, David Leland – Mona Lisa

1988

David Leland – Wish You Were Here – Ich wollte, du wärst hier (Wish You Were Here)
 John Boorman – Hope and Glory
 David Leland – Personal Service (Personal Services)
 Woody Allen – Radio Days

1989

Shawn Slovo – Zwei Welten (A World Apart)
 Louis Malle – Auf Wiedersehen, Kinder (Au revoir, les enfants)
 John Cleese – Ein Fisch namens Wanda (A Fish Called Wanda)
 John Patrick Shanley – Mondsüchtig (Moonstruck)

1990er-Jahre
1990

Nora Ephron – Harry und Sally (When Harry Met Sally …)
 Tom Schulman – Der Club der toten Dichter (Dead Poets Society)
 Ronald Bass, Barry Morrow – Rain Man
 Steven Soderbergh – Sex, Lügen und Video (Sex, Lies, and Videotape)

1991

Giuseppe Tornatore – Cinema Paradiso (Nuovo cinema Paradiso)
 Bruce Joel Rubin – Ghost – Nachricht von Sam (Ghost)
 J. F. Lawton – Pretty Woman
 Woody Allen – Verbrechen und andere Kleinigkeiten (Crimes and Misdemeanors)

1992

Anthony Minghella – Wie verrückt und aus tiefstem Herzen (Truly, Madly, Deeply)
 Richard LaGravenese – König der Fischer (The Fisher King)
 Peter Weir – Green Card – Schein-Ehe mit Hindernissen (Green Card)
 Callie Khouri – Thelma & Louise

1993

Woody Allen – Ehemänner und Ehefrauen (Husbands and Wives)
 Neil Jordan – The Crying Game
 David Webb Peoples – Erbarmungslos (Unforgiven)
 Peter Chelsom, Adrian Dunbar – Hear My Song

1994

Harold Ramis, Danny Rubin – Und täglich grüßt das Murmeltier (Groundhog Day)
 Jeff Maguire – In the Line of Fire – Die zweite Chance (In the Line of Fire)
 Jane Campion – Das Piano (The Piano)
 Jeff Arch, Nora Ephron, David S. Ward – Schlaflos in Seattle (Sleepless in Seattle)

1995

Quentin Tarantino, Roger Avary – Pulp Fiction
 Stephan Elliott – Priscilla, Königin der Wüste (The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert)
 Richard Curtis – Vier Hochzeiten und ein Todesfall (Four Weddings and a Funeral)
 Ron Nyswaner – Philadelphia

1996

Christopher McQuarrie – Die üblichen Verdächtigen (The Usual Suspects)
 Woody Allen, Douglas McGrath – Bullets Over Broadway
 P. J. Hogan – Muriels Hochzeit (Muriel's Wedding)
 Andrew Kevin Walker – Sieben (Se7en)

1997

Mike Leigh – Lügen und Geheimnisse (Secrets & Lies)
 Joel und Ethan Coen – Fargo
 Mark Herman – Brassed Off – Mit Pauken und Trompeten (Brassed Off)
 Jan Sardi – Shine – Der Weg ins Licht (Shine)
 John Sayles – Lone Star

1998

Gary Oldman – Nil by Mouth
 Paul Thomas Anderson – Boogie Nights
 Simon Beaufoy – Ganz oder gar nicht (The Full Monty)
 Jeremy Brock – Ihre Majestät Mrs. Brown (Mrs. Brown)

1999

Andrew Niccol – Die Truman Show (The Truman Show)
 Roberto Benigni, Vincenzo Cerami – Das Leben ist schön (La vita è bella)
 Marc Norman, Tom Stoppard – Shakespeare in Love
 Michael Hirst – Elizabeth

2000er-Jahre
2000

Charlie Kaufman – Being John Malkovich
 Pedro Almodóvar – Alles über meine Mutter (Todo sobre mi madre)
 Alan Ball – American Beauty
 M. Night Shyamalan – The Sixth Sense
 Mike Leigh – Topsy-Turvy

2001

Cameron Crowe – Almost Famous – Fast berühmt (Almost Famous)
 Lee Hall – Billy Elliot – I Will Dance (Billy Elliot)
 Susannah Grant – Erin Brockovich
 David Franzoni, John Logan, William Nicholson – Gladiator
 Joel und Ethan Coen – O Brother, Where Art Thou? - Eine Mississippi-Odyssee (O Brother, Where Art Thou?)

2002

Jean-Pierre Jeunet, Guillaume Laurant – Die fabelhafte Welt der Amélie (Le fabuleux destin d'Amélie Poulain)
 Julian Fellowes – Gosford Park
 Baz Luhrmann, Craig Pearce – Moulin Rouge (Moulin Rouge!)
 Alejandro Amenábar – The Others
 Wes Anderson, Owen Wilson – Die Royal Tenenbaums (The Royal Tennebaums)

2003

Pedro Almodóvar – Sprich mit ihr (Hable con ella)
 Alfonso Cuarón, Carlos Cuarón – Y Tu Mamá También – Lust for Life (Y tu mamá también)
 Steven Knight – Kleine schmutzige Tricks (Dirty Pretty Things)
 Jay Cocks, Steven Zaillian, Kenneth Lonergan – Gangs of New York
 Peter Mullan – Die unbarmherzigen Schwestern (The Magdalene Sisters)

2004

Tom McCarthy – Station Agent (The Station Agent)
 Guillermo Arriaga – 21 Gramm (21 Grams)
 Denys Arcand – Die Invasion der Barbaren (Les invasions barbares)
 Bob Peterson, Andrew Stanton, David Reynolds – Findet Nemo (Finding Nemo)
 Sofia Coppola – Lost in Translation

2005

Charlie Kaufman – Vergiss mein nicht! (Eternal Sunshine of the Spotless Mind)
 John Logan – Aviator (The Aviator)
 Stuart Beattie – Collateral
 Mike Leigh – Vera Drake
 James L. White – Ray

2006

Paul Haggis, Robert Moresco – L.A. Crash
 Terry George, Keir Pearson – Hotel Ruanda (Hotel Rwanda)
 George Clooney, Grant Heslov – Good Night, and Good Luck (Good Night, and Good Luck.)
 Akiva Goldsman, Cliff Hollingsworth – Das Comeback (Cinderella Man)
 Martin Sherman – Lady Henderson präsentiert (Mrs Henderson Presents)

2007

Michael Arndt – Little Miss Sunshine
 Guillermo Arriaga – Babel
 Guillermo del Toro – Pans Labyrinth (El laberinto del fauno)
 Peter Morgan – Die Queen (The Queen)
 Paul Greengrass – Flug 93 (United 93)

2008

Diablo Cody – Juno
 Steven Zaillian – American Gangster
 Tony Gilroy – Michael Clayton
 Florian Henckel von Donnersmarck – Das Leben der Anderen
 Shane Meadows – This Is England

2009

Martin McDonagh – Brügge sehen… und sterben? (In Bruges)
 Joel und Ethan Coen – Burn After Reading – Wer verbrennt sich hier die Finger? (Burn After Reading)
 Dustin Lance Black – Milk
 J. Michael Straczynski – Der fremde Sohn (Changeling)
 Philippe Claudel – So viele Jahre liebe ich dich (Il y a longtemps que je t'aime)

2010er-Jahre
2010

Mark Boal – Tödliches Kommando – The Hurt Locker
 Quentin Tarantino – Inglourious Basterds
 Joel und Ethan Coen – A Serious Man
 Pete Docter, Bob Peterson – Oben (Up)
 Josh Lucas, Scott Moore – Hangover (The Hangover)

2011

David Seidler – The King's Speech
 Mark Heyman, Andres Heinz, John McLaughlin – Black Swan
 Christopher Nolan – Inception
 Lisa Cholodenko, Stuart Blumberg – The Kids Are All Right
 Scott Silver, Eric Johnson, Paul Tamasy – The Fighter

2012

Michel Hazanavicius – The Artist
 Woody Allen – Midnight in Paris
 Annie Mumolo, Kristen Wiig – Brautalarm (Bridesmaids)
 John Michael McDonagh – The Guard – Ein Ire sieht schwarz (The Guard)
 Abi Morgan – Die Eiserne Lady (The Iron Lady)

2013

Quentin Tarantino – Django Unchained
 Michael Haneke – Liebe
 Paul Thomas Anderson – The Master
 Wes Anderson, Roman Coppola – Moonrise Kingdom
 Mark Boal – Zero Dark Thirty

2014

David O. Russell, Eric Warren Singer – American Hustle
 Woody Allen – Blue Jasmine
 Alfonso Cuarón, Jonás Cuarón – Gravity
 Ethan und Joel Coen – Inside Llewyn Davis
 Bob Nelson – Nebraska

2015

Wes Anderson – Grand Budapest Hotel (The Grand Budapest Hotel)
 Armando Bó junior, Alexander Dinelaris, Jr. Nicolás Giacobone, Alejandro González Iñárritu – Birdman oder (Die unverhoffte Macht der Ahnungslosigkeit) (Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance))
 Damien Chazelle – Whiplash
 Dan Gilroy – Nightcrawler – Jede Nacht hat ihren Preis (Nightcrawler)
 Richard Linklater – Boyhood

2016

Tom McCarthy, Josh Singer – Spotlight
 Matt Charman, Ethan Coen, Joel Coen – Bridge of Spies – Der Unterhändler (Bridge of Spies)
 Pete Docter, Josh Cooley, Meg LeFauve – Alles steht Kopf (Inside Out)
 Alex Garland – Ex Machina
 Quentin Tarantino – The Hateful Eight

2017

Kenneth Lonergan – Manchester by the Sea
 Damien Chazelle – La La Land
 Barry Jenkins – Moonlight
 Paul Laverty – Ich, Daniel Blake (I, Daniel Blake)
 Taylor Sheridan – Hell or High Water

2018

Martin McDonagh – Three Billboards Outside Ebbing, Missouri
 Jordan Peele – Get Out
 Steven Rogers – I, Tonya
 Greta Gerwig – Lady Bird
 Guillermo del Toro, Vanessa Taylor – Shape of Water – Das Flüstern des Wassers (The Shape of Water)

2019

Deborah Davis, Tony McNamara – The Favourite – Intrigen und Irrsinn (The Favourite)
 Janusz Głowacki, Paweł Pawlikowski – Cold War – Der Breitengrad der Liebe (Zimna wojna)
 Brian Currie, Peter Farrelly, Nick Vallelonga – Green Book – Eine besondere Freundschaft (Green Book)
 Alfonso Cuarón – Roma
 Adam McKay – Vice – Der zweite Mann (Vice)

2020er-Jahre
2020

Han Jin Won, Bong Joon-Ho – Parasite
Noah Baumbach – Marriage Story
Susanna Fogel, Emily Halpern, Sarah Haskins, Katie Silberman – Booksmart
Rian Johnson – Knives Out – Mord ist Familiensache
Quentin Tarantino – Once Upon a Time in Hollywood

2021

Emerald Fennell – Promising Young Woman
 Jack Fincher – Mank
 Theresa Ikoko, Claire Wilson – Rocks
 Tobias Lindholm, Thomas Vinterberg – Der Rausch (Druk)
 Aaron Sorkin – The Trial of the Chicago 7

2022

Paul Thomas Anderson – Licorice Pizza
 Zach Baylin – King Richard
 Kenneth Branagh – Belfast
 Adam McKay – Don't Look Up
 Aaron Sorkin – Being the Ricardos

2023

Martin McDonagh – The Banshees of Inisherin
 Todd Field – Tár
 Tony Kushner, Steven Spielberg – Die Fabelmans (The Fabelmans)
 Daniel Kwan, Daniel Scheinert – Everything Everywhere All at Once
 Ruben Östlund – Triangle of Sadness

Originaldrehbuch
Erstverleihung 1984

British Academy Film Award/Bestes Originaldrehbuch


Trzebież је selo u Poljskoj, u Zapadnopomeranskom vojvodstvu, na ušću rijeke Odre, koji se zove Šćećinski zaljev. Rewal se nalazi oko 10 km sjeverno od grada Polica a oko 25 km od grada Szczecina. Selo ima oko 2500 stanovnika i povijesnu crkvu, luku i plažu. Prvi put spominje se 1280. godine.

Vanjske poveznice
 Turizam (polj.)

Izvori

Naselja u Poljskoj

Trzebież


اتحاد اذاعات وتلفزيونات دول منظمة التعاون الاسلامي (سابقا منظمة إذاعات الدول الإسلامية)  أُنشئت تنفيذًا لقرار المؤتمر الإسلامي السادس لوزراء خارجية قائمة الدول الإسلامية حسب المساحة المنعقد في مدينة جدة عام 1395هـ/1975م، ويقع مقرها في نفس المدينة.

أهداف المنظمة
 نشر الدعوة الإسلامية
 إبراز أهمية التراث، والحرص على نشر اللغة العربية لغير الناطقين بها
 تبادل المنافع كالبرامج الإذاعية مابين الدول الأعضاء
 العمل على صد الحملات التي يشنها الأعلام المعادي للإسلام والمسلمين
 تصحيح الصورة الخاطئة التي يحملها الآخرون عن الآسلام.

الإنتاج الإذاعي
 البرامج والمسلسلات الإذاعية
 الندوات الإذاعية باللغات العربية والإنجليزية والفرنسية
 التركيز على حضارة الإسلام والقرآن الكريم والسنة النبوية المطهرة
 العقيدة والعبادات والقضايا الإسلامية المعاصرة.

إصدارات المنظمة
 المسلمون في آسيا الوسطى ومسلمو البوسنة
 دراسة حول صورة الإسلام الحضارية
 دراسة إستطلاعية حول بعض الإذاعات الموجهة
 منظمة إذاعات الدول الإسلامية ومسيرة عشر سنوات.

انظر أيضًا
 الإذاعة

وصلات خارجية
 منظمة إذاعات الدول الإسلامية تسلمت القسط الثاني من تبرع المملكة.

مراجع

إذاعات
منظمة التعاون الإسلامي

منظمة إذاعات الدول الإسلامية


Vodoklen (platana, pokrovnjak, lepen, lat. Platanus), biljni rod listopadnog drveća koji čini samostalnu porodicu vodoklenovki (Platanaceae). Domovina ovog roda su Sjeverna Amerika: jug i jugozapad Sjedinjenih država, Meksiko, Gvatemala,  i u Europi Balkanski i Apeninski poluotok, uključujući Grčku, Bugarsku, Albaniju i Hrvatsku

Platane narastu do 50 metara visine, široka debla i široke krošnje. Cvjetovi su neugledni i jednospolni, muški žutozeleni, ženski crvenkasti; oprašuje ih vjetar. Ova stabla mogu živjeti veoma dugo, otporna su na onečišćenja, pa se često sade po gradovima uzduž cesta i po parkovima.

Na području Hrvatske raste azijska platana ili istočna platana, i javorolisna ili hibridna platana (P. x hybrida), koja je poznata pod još nekoliko sinonimnih imena. U Americi je poznata američka platana. Devet priznatih vrsta

Vrste
 Platanus gentryi Nixon & J.M.Poole
 Platanus × hispanica Mill. ex Münchh.
 Platanus kerrii Gagnep.
 Platanus lindeniana M.Martens & Galeotti
 Platanus mexicana Moric.
 Platanus occidentalis L.
 Platanus orientalis L.
 Platanus racemosa Nutt.
 Platanus rzedowskii Nixon & J.M.Poole
 Platanus wrightii S.Watson

Vanjske poveznice

Izvori

Proteales

Vodoklen


Kursk er en dramafilm, instrueret af Thomas Vinterberg, baseret på Robert Moores bog A Time to Die, om den sande historie om Kursk-ubåds-katastrofen i 2000.

Medvirkende
 Matthias Schoenaerts som Mikhail Averin
 Léa Seydoux som Tanya Averin
Artemiy Spiridonov som Misha Averin
 Colin Firth som David Russell
 Peter Simonischek som Admiral Vjatjeslav Grudzinski
 August Diehl som Anton Markov
 Max von Sydow som Vladimir Petrenko
 Matthias Schweighöfer som Pavel Sonin
 Magnus Millang som Oleg Lebedev
 Steven Waddington som Graham Mann
 Katrine Greis-Rosenthal som Daria Sonin
 Lars Brygmann som Kasjenenko
 Pernilla August
 Helene Reingaard Neumann
 Martin Greis
 Bjarne Henriksen
 Peter Plaugborg
 Zlatko Buric

Eksterne henvisninger

Film baseret på bøger
Film baseret på virkelige begivenheder
Film fra Belgien
Franske film fra 2018
Engelsksprogede film

Kursk (film)


TYPO3 ücretsiz bir İçerik yönetim sistemidir (İngilizce content management system)

Bu programla web sayfaları yaratabilir, her türlü küçültme (İngilizce reduction) işlemleri kolayca yapabilir ve yönetebilirsiniz.

Bu programı kullanmak için programlama bilgisine sahip olmanız gerekmiyor. Küçültücü olarak görsel kullanıcı arayüzü sayesinde kolayca yazınızı yazabilir, resim ve çoklu-ortam dosyaları ekleyebilir, içeriği zamansal ayarlarla yönetebilirsiniz.

Geçmişi
TYPO3 1997 yılında düzeneğin beyni ve babası Kasper Skaarhoj tarafından yazılmıştir.

O dönemde içerik yönetim sistemleri çok yaygın değildi. Ancak birçok firma ve kuruluşun özel ve derin bilgiye sahip olmadan küçültme yapabilecekleri bir düzeneğe olan ihtiyaçları artmıştı. 1998 yılında Kasper Skaarhoj çalıştığı superfish.com firması için ticari bir sürüm üretir. Daha sonra 1999 yılında firmadan ayrılarak düzeneğin tüm haklarını alır.

2000 yılının ortalarında GPL lisanslı, Açık Kaynak Projesi (İngilizce open source project) deneme sürümü kullanıcılara sunulur. Bu zorlu sınamayı geçen TYPO3 geçen zaman içinde yeni eklentiler eklenerek daha kullanışlı bir düzenek haline gelmiştir..

Kaynakça

Dış bağlantılar
 typo3.org*

İçerik yönetim sistemi
İnternet yazılımları
Özgür yazılım

TYPO3


Kentaro Hayashi (født 29. august 1972) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1995||2||0
|-
!Total||2||0
|}

Eksterne henvisninger

 Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Kentaro Hayashi


Le mot oryzae est originellement une déclinaison (notamment le génitif singulier) d'un nom latin féminin signifiant « riz ».

En taxonomie, le mot oryzae est employé comme épithète spécifique pour nommer diverses espèces animales, fongiques et bactériennes, parasites du riz ou à l'origine de maladies. Pour les articles consacrés à ces espèces, consulter la liste générée automatiquement.

Épithète spécifique

Oryzae


İmecik, Antalya ilinin Korkuteli ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin tarihi hakkında herhangi bir bilgi bulunmamaktadır.

Coğrafya
Antalya il merkezine 95 km, Korkuteli ilçesine 35 km uzaklıktadır.

Nüfus

Korkuteli'nin mahalleleri

İmecik, Korkuteli


79896 Billhaley este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
79896 Billhaley este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Kleť par l'Observatorul Kleť. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,68 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 11,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 79001-80000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

79896 Billhaley


Shrek es una franquicia de medios, basada en el libro Shrek! (1990) del estadounidense William Steig, está conformada principalmente de una serie de cuatro películas de animación digital, todas producidas por DreamWorks Animation: Shrek (2001), Shrek 2 (2004), Shrek tercero (2007) y Shrek Forever After (2010). En 2003, se estrenó un cortometraje en 3D, Shrek 4-D, que al principio era una atracción del parque temático Universal Studios Hollywood y, cuatro años después, debutó un especial televisivo navideño titulado  Shrek the Halls, al cual le siguió el programa de Halloween Scared Shrekless, en 2010. Al año siguiente, en 2011, se estrenó la película El Gato con Botas, basada en uno de los personajes originales de Shrek.

Los dos primeros (Shrek y Shrek 2) fueron distribuidas por DreamWorks Pictures, mientras que los otros dos (Shrek 3 y Shrek Forever After) y El Gato con Botas fueron distribuidas por Paramount Pictures. Actualmente y debido a la compra de DreamWorks Animation por parte de NBCUniversal, Universal Pictures distribuye la franquicia Shrek así como todas las películas anteriores (incluyendo las que fueron distribuidas por Paramount Pictures).

Películas Principales

Shrek (2001)

Shrek (Mike Myers), un ogro solitario, se sorprende cuando varias criaturas de cuentos de hadas son enviadas a vivir a su pantano por el malvado Lord Farquaad (John Lithgow). Shrek se hace amigo de un burro parlante (Eddie Murphy), al que se refiere como "Donkey" (Burro en Hispanoamérica/Donkey en España), y ambos viajan a encontrarse con el mencionado Farquaad para reclamar el pantano que le pertenece al ogro. Mientras tanto, Farquaad quiere a la Princesa Fiona (Cameron Diaz) para casarse con ella y así convertirse en rey. Cuando Shrek y el Donkey lo visitan, Farquaad los obliga a buscar a Fiona de su aprisionamiento en una torre custodiada por un dragón. Una vez que llegan a la torre, el dragón resulta ser hembra y se enamora de Donkey.

Una vez que Shrek y Donkey rescatan a Fiona, regresan con Farquaad. Sin embargo, en la travesía de vuelta, Shrek se enamora de Fiona, que se revela como una princesa con una maldición que la convierte en ogro cuando anochece. La única manera de romper el hechizo es por medio del primer beso de su verdadero amor. Cuando llegan con Farquaad, Fiona se prepara para casarse con él. Cuando ambos están a punto de contraer matrimonio, Shrek interrumpe la ceremonia y le dice a Fiona que la ama. Donkey y la dragona entran repentinamente en escena y esta última devora a Farquaad. Al final, Shrek y Fiona se besan y esta se convierte de forma permanente en un ogro. De vuelta en el pantano de Shrek, se casan y todos celebran la boda de los ogros, incluyendo las criaturas de los cuentos de hadas del principio.

Shrek 2 (2004)

La segunda película inicia con el Príncipe Encantador en su búsqueda de la Princesa Fiona de la torre del dragón. Sin embargo, cuando llega descubre que ella no está ahí y en cambio se encuentra con un lobo, reminiscente de «Caperucita Roja». Mientras tanto Shrek, Fiona y Donkey disfrutan la luna de miel del matrimonio de la pareja de ogros. Durante esto les llega a Shrek y Fiona una invitación para que Shrek conozca a los padres de Fiona, los reyes de Muy muy lejano, pero nadie se esperaba que ellos fueran ogros, lo cual no puso muy feliz al rey Harold, el padre de Fiona. El rey Harold contrata al Gato con Botas para que asesine a Shrek, pero cuando lo intenta Shrek está con Donkey y resulta siendo otro integrante del grupo de amigos. Como Fiona está tan triste, Shrek roba una poción para que vivan felices para siempre, él y Fiona. Shrek no sabía que donde robó el encantamiento; era en la fábrica de El hada madrina, la madre del príncipe Encantador, que quiere vengarse de Shrek ya que de no ser por él, su hijo, el príncipe se hubiera casado con Fiona. Shrek le dice a Donkey que tome la poción, como un conejillo de indias, al ver que no sucede nada Shrek, Donkey y Gato encuentran una granja abandonada y se van a dormir. Fiona se queda muy preocupada en el castillo ya que Shrek no ha vuelto, el rey Harold cree que Shrek ya está muerto. A la mañana siguiente, Donkey se levanta y es el corcel más bello de todo el mundo, cuando Shrek se levanta es un guapo y apuesto hombre y Fiona sin saber porqué pasó, es una bella princesa. Shrek corre al castillo para llegar con Fiona pero encantador se hace pasar por Shrek y Fiona se enamora de él, mientras Shrek está en la cárcel con Donkey y Gato, acusados por un crimen que no cometieron. Al saber esto, Jengibre y Pinocho los ayudan a escapar de la cárcel. En la noche que escapan es precisamente la noche del baile en honor a la princesa Fiona y Shrek, pero Encantador se hace pasar por él para vengarse de Shrek. Shrek logra entrar al castillo y Fiona no duda en que él es el verdadero Shrek y al encontrarlo le da un beso de verdadero amor. Al ver esto el hada madrina por accidente se le cae su varita mágica, lo cual causa la muerte del hada madrina, Encantador llora por el fallecimiento de su madre y se va de la fiesta jurando algún día vengarse por su madre. La poción que Shrek tomó dura 24 Horas si le da un beso de amor verdadero en el segundo que se cumplan las 24 horas, si no lo hace, el hechizo será permanente; entonces Shrek le pregunta a Fiona si quiere que sean humanos por siempre, pero Fiona le dice que ella quiere que sean ogros; entonces se dan un beso y vuelven todos a la normalidad, al igual que Donkey. El rey Harold se disculpa con Shrek por su mal comportamiento, Shrek lo disculpa y así todos viven felices por siempre.

Shrek Tercero (2007)

Shrek, su familia y amigos, y todo el reino de Muy Muy Lejano, están de luto por la muerte del rey Harold, el padre de Fiona, entonces la siguiente generación van a ser Shrek y Fiona, ahora Shrek se convertirá en el rey de Muy Muy Lejano, pero él solo quiere volver a su casa y estar en paz con su familia. La segunda opción para ser el rey es el primo de Fiona llamado Artie. Shrek  se embarca en una aventura con Donkey y Gato para ir a buscar a Artie a otro continente. Antes de que Shrek termine por marcharse, Fiona le dice que está embarazada. Shrek durante el viaje tiene muchas pesadillas pensando qué será del futuro de su vida con un bebé ogro. Cuando llegan al país de Artie, van a su escuela y nadie se esperaría que Artie fuera un fracasado adolescente, pero Artie no duda en ir con ellos. El príncipe Encantador está preparando su venganza contra el reino de Muy Muy Lejano con muchos villanos de cuentos de hadas. Mientras tanto a Shrek, por accidente, se le escapa que Artie será el rey porque Shrek no quiere y esto causa que Artie piense igual, ya no quiere ser el rey, entonces acuden al mago Merlín para que ayude a Artie a volver a su país, pero Shrek lo convence de que sea el rey. Fiona está con muchas princesas de cuentos de hadas celebrando su baby shower en el Castillo, cuando de la nada se oye que están secuestrando el castillo, entonces todas ellas se esconden en un cuarto secreto y tratan de escapar por una pared que derriban, pero las logran secuestrar y se las llevan a todas a una celda de la cual también escapan para lograr vencer a todos los villanos y al príncipe Encantador. Mientras tanto Shrek, Donkey, Gato y Artie llegan a Muy Muy Lejano para que Artie sea el rey pero el príncipe Encantador ahora es el rey Encantador de Muy Muy Lejano y hará una última obra de teatro en la cual salvará a la princesa, y el acto final será la muerte del verdadero Shrek. Las princesas ya están en la obra de teatro planeando un plan para que Encantador no mate a Shrek, en el último acto todas las princesas, Donkey, Gato, sus amigos y Artie suben para salvar a Shrek, pero Encantador le clava la espada en su brazo. Shrek cae al piso y le guiña un ojo a Fiona, Encantador le da por la espalda a Shrek y afirma haber salvado a todo el reino y ahora los villanos serán libres, pero Shrek se levanta y le dije a Encantador: Oye, tienes que practicar tu puntería. Shrek hace caer a todo el castillo falso, por lo que fallece el príncipe Encantador, que antes de morir, Shrek le quitó su corona, con la que después, en la tarima corona a Artie como el rey Artie de Muy Muy Lejano. Todo el mundo, hasta los villanos aplauden, pues la alegría ha vuelto al reino, lo cual implica que Shrek puede volver a su casa en el bosque con su familia. Luego Fiona da a luz a tres pequeñitos ogros, los otros integrantes de la familia, y así, todos vivieron felices por siempre.

Shrek Forever After (2010)

Tiempo atrás, mientras Fiona seguía en la torre del dragón, sus padres habían acudido a Rumpelstiltskin, un duende mágico que hace que toda la historia de una vida cambie, para liberar a Fiona, él pidió a cambio la entrega del reino, pero en ese momento se enteraron de que Shrek la había salvado y se anuló el contrato. En el presente, Shrek ya es padre de 3 hermosos hijos y vive muy feliz junto a ellos, sin embargo llega un momento donde se cansa de la rutina e incluso genera que actúe de forma muy grosera en el primer cumpleaños de sus hijos. Extrañando ser un ogro aterrador, decide hacer un trato con Rumpelstiltskin, en el que Shrek puede ser un ogro por un día a cambio de que le conceda otro día de su vida, sin embargo, Rumpelstiltskin elige el día que Shrek nació y crea un mundo alterno donde él es el rey, Shrek nunca existió y por ese motivo, él morirá al acabar el día a menos que Shrek logre el beso de su verdadero amor. Shrek encuentra a Donkey (quien no lo reconoce y se asusta de él) y van en busca de Fiona, solo para darse cuenta de que ya no está en la torre y luego encontrar un mundo subterráneo de ogros donde ella es la líder. Fiona no reconoce a Shrek y solo lo manda a entrenar con los ogros para una rebelión contra el reino. En medio de ello y con ayuda del Gato con Botas (quien es mascota de Fiona y está muy obeso), Shrek intenta enamorar a Fiona pero las distracciones ocasionan que los ogros sean capturados y Fiona se moleste con Shrek. Rumpelstiltskin se da cuenta de que Shrek no está capturado y ofrece "el contrato de la vida" a quien lo entregue. Shrek, a punto de creer que morirá, se entrega por sí mismo y desea que todos los ogros sean libres, lo que se concede, pero Fiona no es liberada debido a que "de día es una, de noche otra". Fiona le agradece a Shrek por su acción y, con ayuda de sus amigos y los ogros, derrotan a Rumpelstiltskin. Para el final del día, Shrek está a punto de desaparecer pero Fiona ya estaba enamorada de él y le da un beso, mientras Shrek desaparece. Cuando ella se da cuenta de que seguía siendo ogra, se da cuenta de que el beso era de amor completamente verdadero, el contrato es anulado, y todo vuelve a la normalidad: Shrek está de nuevo en la fiesta de sus hijos, Fiona y ellos lo aman y se alegra de haber recuperado todo lo que tenía.

Spin-offs

El Gato con Botas (2011)

El gato con botas es una película de comedia de acción estadounidense animada por computadora que se estrenó el 28 de octubre de 2011. La película se basa y sigue al personaje del Gato con Botas en sus aventuras con Kitty Softpaws y el cerebro Humpty Dumpty antes de su primera aparición en Shrek 2.

El Gato con Botas: El Último Deseo (2022)

En noviembre de 2012, el productor ejecutivo Guillermo del Toro, dijo que ya se habían hecho un par de borradores para una secuela , y que el director Chris Miller quería llevar al Gato en una aventura a lugares exóticos. En abril de 2014, Antonio Banderas, la voz de Puss, dijo que el trabajo en la secuela acababa de comenzar. El 12 de junio de 2014, la película se tituló El gato con botas 2: Nueve vidas y 40 ladrones . El 26 de febrero de 2019, se confirmó que la secuela aún estaba en desarrollo, y Bob Persichetti está listo para dirigir la película. En agosto de 2020, el nombre El gato con botas: El último deseo había sido registrada por DreamWorks, revelando el nuevo título de la secuela. En marzo de 2021, Joel Crawford reemplazó a Persichetti como director, habiendo dirigido anteriormente The Croods: A New Age de DreamWorks.

El gato con botas: El último deseo fue estrenada el 21 de diciembre de 2022 por Universal Pictures. La historia sigue a Gato, que ha quemado todas sus nueve vidas, excepto la última, en una búsqueda para encontrar el místico Último Deseo y restaurar sus nueve vidas.

Aparición en otros medios
En la serie Los Simpson, Lisa Simpson compra una camisa de Shrek en el episodio "See Homer Run" para regalársela a su padre. En el episodio "The Good, the Sad and the Drugly", Apu tiene una promoción de vasos de Shrek, mencionando que con ellos puede conseguir descuento en todos los DVDs de Shrek excepto en los dos primeros. En "Politically Inept, with Homer Simpson", Homer Simpson pinta una máscara de Shrek con su cara para promocionarse como político. Un muñeco de Shrek aparece en el episodio "The Winter of His Content", siendo pisoteado por Homer cuando este llega a casa.

En la película híbrida de imagen real y animación de Walt Disney Pictures Chip 'n Dale: Rescue Rangers (2022), el villano Sweet Pete utiliza productos de películas animadas que obtuvieron pocas ventas para su fábrica, entre ellos varios jabones de Shrek con forma de Shrek y Donkey.

Futuras películas

Quinta película de Shrek
Tras el gran éxito de Shrek 2 en mayo de 2004, Jeffrey Katzenberg reveló que la historia de Shrek se había esbozado en cinco películas casi desde el principio. "Antes de que terminara la primera, hablamos sobre la historia completa de Shrek, y cada uno de los capítulos responde preguntas sobre la primera película y nos da una idea", dijo Katzenberg. "Shrek 3 y 4 van a revelar otras preguntas sin respuesta y, finalmente, en el último capítulo, entenderemos cómo llegó Shrek a ese pantano, cuando lo encontremos en la primera película". Después del estreno de Shrek the Third en 2007, Katzenberg anunció que la quinta película se estrenaría en 2013.

En mayo de 2009, DreamWorks Animation anunció que el título de la cuarta película sería Shrek Forever After, indicando que sería la última de la serie Shrek. Más tarde en ese mismo año, eso fue confirmado por Bill Damaschke, jefe de producción creativa de DWA, con él diciendo: "Todo lo que fue amado de Shrek en la primera película se lleva a la película final".

Josh Klausner, uno de los escritores de Shrek Forever After, explicó en 2010 la evolución del guion: "Cuando entré por primera vez en el proyecto, no se suponía que fuera el capítulo final; originalmente iba a haber cinco películas de Shrek. Entonces, aproximadamente un año después del desarrollo, Jeffrey Katzenberg decidió que la historia que se nos había ocurrido era el camino correcto para que terminara el viaje de Shrek".

En febrero de 2014, en una entrevista con Fox Business Network, Katzenberg insinuó que aún se podía hacer una quinta película. "Nos gusta que tengan un poco de tiempo para descansar", dijo sobre los personajes. "Pero creo que puedes estar seguro de que tendremos otro capítulo en la serie Shrek. No hemos terminado y, lo que es más importante, él tampoco".

El 15 de junio de 2016, después de que NBCUniversal comprara DreamWorks Animation por $ 3.8 mil millones, el CEO de NBCUniversal, Steve Burke, discutió los planes para continuar con la franquicia, así como otras películas de DreamWorks. En julio de ese mismo año, The Hollywood Reporter citó fuentes que decían que la quinta película estaba prevista para su estreno en 2019. En septiembre de 2016, Eddie Murphy confirmó que se esperaba que la película se estrenara en 2019 o 2020, y que el guion se había completado.

La historia de la película fue escrita por Michael McCullers, basada en su propia idea. Cuando se le preguntó sobre el guion en marzo de 2017, McCullers dijo que presentaba "una reinvención bastante grande" para la serie de películas. El 6 de noviembre de 2018, Variety informó que Chris Meledandri tenía la tarea de ser el productor ejecutivo de Shrek 5 y El Gato con Botas 2, y que el elenco de las películas anteriores podría regresar.

En abril de 2023, Meledandri confirmó que la quinta película todavía está en las producciones y que el casting original de la película de Shrek podría regresar. Sin embargo, aún no hay fecha exacta para el estreno de la película.

Recepción

Taquilla

Recepción crítica y pública

Premios y nominaciones

Premios Óscar

Véase también
Anexo:Personajes de Shrek

Referencias

Enlaces externos

 Sitio web oficial

Franquicias de medios

Shrek (franquicia)


Klasa Visby ratni su brodovi koje koristi švedska mornarica. To je najnovija klasa njihovih korveta, usvojena nakon korveta klase Göteborg i Stockholm. Dizajn broda odlikuju niski radarski udarni presjek i infracrveni potpis, a zbog nevidljivosti (stealth) klasa je dobila široku međunarodnu pozornost.

Prvi brod u klasi nazvan je po Visbyju, glavnom gradu otoka Gotland.

Brodove Visby dizajnirala je švedska državna obrambena agencija, a izgradio ih je Saab Kockums AB u Karlskroni. Prvi brod te klase porinut je 2000. godine, ali je proizvodnja od tada više puta odgađana. Peti i posljednji brod isporučen je 2015. godine.

Godine 2021. izdana je narudžba za razvoj druge generacije unaprijeđene korvete Visby.

Dizajn
Trup je konstruiran kao sendvič-dizajn koji se sastoji od PVC jezgre s karbonskim vlaknima i vinilnim laminatom. Višestruke su prednosti upotrebe kompozitnih materijala u trupovima brodova. Dobra vodljivost i zaravnjenost površine znače slab radarski potpis, dok dobra toplinska izolacija smanjuje infracrveni potpis i povećava mogućnost preživljavanja u slučaju požara. Upotrijebljeni kompozitni sendvič također je nemagnetičan, što smanjuje magnetski potpis. Kompoziti su također vrlo jaki zbog svoje relativne težine, a manja težina znači veću maksimalnu brzinu i bolju upravljivost. Kompozit teži otprilike upola manje od čelika ekvivalentne čvrstoće.

Visbyjev fasetirani dizajn smanjuje njegov radarski potpis. Jan Nilsson, jedan od konstruktora, rekao je za BBC News Online: "U mogućnosti smo smanjiti radarski presjek za 99%. To ne znači da je 99% nevidljiv, to znači da smo smanjili udaljenost za otkrivanje."  Cijev topa od 57 mm može se sklopiti u kupolu kako bi se smanjio njezin presjek. Postoje planovi za dodatna poboljšanja u ovom području, posebno za palubne ograde i jarbole.

Nadogradnja
U siječnju 2021. Saab i državna agencija potpisali su ugovor o nadogradnji pet korveta Visby. MLU će uključivati postavljanje projektila zemlja-zrak, implementaciju nadograđenih protubrodskih projektila i protupodmorničkih torpeda, poboljšane senzore i poboljšane mogućnosti elektroničkog ratovanja. Nadogradnja svih pet brodova bit će dovršena prije 2030., a MLU ima za cilj zadržati operativnu relevantnost korveta Visby nakon 2040. godine.

Druga generacija
U siječnju 2021. agencija i SAAB potpisali su ugovor za definiranje korveta Visby Generacija 2. Nove korvete trebale bi biti opremljene modernim protubrodskim projektilima, projektilima zemlja-zrak i protupodmorničkim torpedima. Bit će izgrađene četiri korvete Visby Gen 2, s tim da će prva dva broda biti isporučena švedskoj mornarici oko 2030. godine, dok će druga dva biti isporučena između 2031. i 2035. Kontraadmiralica Ewa Skoog Haslum izjavila je da će korvete Visby Generacije 2 biti veće od sadašnjih korveta Visby, navodeći da su veći domet i brojnost posade glavni razlozi za ovu promjenu. Dana 1. studenog 2022. vrhovni zapovjednik švedskih oružanih snaga, general Micael Bydén objavio je svoje preporuke o tome kako bi oružane snage trebale rasti u narednim godinama na zahtjev švedske vlade. To uključuje preporuku da bi nadolazeće korvete Visby Gen 2 trebale biti opremljene raketama zemlja-zrak većeg dometa od onih koje će se koristiti na "Visby Gen 1" kako bi brodovi mogli djelovati kao dio NATO-a Integrirana zračna i raketna obrana. Daljnje preporuke uključivale su preinake na brodovima kako bi se povećala njihova interoperabilnost i s NATO-ovim stalnim pomorskim skupinama i sa Združenim ekspedicionim snagama UK-a.

Izvori

Švedska vojna oprema
Visby

Korveta klase Visby


Antônio Barra Torres (Rio de Janeiro, 8 de Abril de 1964) é um Contra-almirante da Marinha do Brasil, médico e atual diretor-presidente da Agência Nacional de Vigilância Sanitária.

Biografia
Antônio Barra Torres é médico, formado em medicina pela Fundação Técnico-Educacional Souza Marques, com residência em cirurgia vascular no Hospital Naval Marcílio Dias. Ingressou na Marinha em 1987 onde atuou como diretor do Centro de Perícias Médicas da Marinha e do Centro Médico Assistencial da Marinha, chegando ao posto de Contra-almirante em 2015.

Como civil, atuou como instrutor na Santa Casa de Misericórdia do Rio de Janeiro e atualmente ocupa o cargo de diretor-presidente da ANVISA, nomeado pelo presidente Jair Bolsonaro em Janeiro de 2020.

Militares do estado do Rio de Janeiro
Naturais da cidade do Rio de Janeiro
Marinheiros do Brasil

Antônio Barra Torres


Kişiler

 Caesar Divi Filius Augustus - Roma İmparatorluğu'nun ilk imparatoru
 Romulus Augustus - 31 Ekim 475 ile 4 Eylül 476 tarihleri arasında hüküm sürmüş Batı Roma imparatorudur.

Yapılar - Binalar

 Augustus Forumu - Roma kentinde inşa ettirilen bir İmparatorluk forumu
 Augustus Mozolesi - Roma İmparatoru Augustus için Roma'daki Campus Martius'da inşa edilmiş olan büyük anıt mezar.
 Augustus Tapınağı - Ankara Ulustaki tapınak
 Augustus kemeri - Roma İmparatoru Augustus'un Roma forumunda bulunan zafer takı.
 Augustus Zafer Anıtı - Roma İmparatoru Augustus tarafından, Roma yolları üzerindeki tüccarları rahatsız eden, bölgede yerleşik antik Kelto-Ligurian kabilelerine karşı elde ettiği kesin zafer onuruna inşa ettirilmiş olan zafer anıtı.

Diğer

 Augustus - Ünvan
 Mount Augustus - Dünya yüzeyindeki en büyük monolit.
 Prima Porta Augustus'u - 20 Nisan 1863 tarihinde Livianın Roma yakınlarındaki Prima Porta'da bulunan villasında yapılan kazılarda ortaya çıkarılan Roma İmparatoru Augustus'a ait 2.04m yüksekliğinde mermer heykel.
 Augustus Rookwood - Harry Potter karakterlerindendir. Sihir Bakanlığı'nda Voldemort'un gizli ajanıdır.

Augustus (anlam ayrımı)


Karamazov Kardeşler (Rusça: Братья Карамазовы, Bratya Karamazovı), Rus yazar Dostoyevski'nin romanıdır. Dostoyevski'nin hayatının zirve romanı olarak bilinir. Romanın büyük bir bölümü Staraya Russa'da yazılmıştır. Dostoyevski, oldukça ağır bir dili olan roman için iki yıla yakın zaman harcamış ve 1880 yılının Kasım ayında bitirmiştir. Kitabın yayımlanmasından yaklaşık dört ay sonra yine bu kitap için hazırladığı büyük çaplı bir proje olan Büyük Bir Günahkar'ın Anıları ile uğraşırken ölmüştür.

Romanı hazırlayan altyapı

Dostoyevski'nin bu romanı yazmasında birkaç deneyiminin etkili olduğu düşünülür: Romanın kahramanının adının Alyoşa olması, kitabı yazmaya başlamadan önce ölen üç yaşındaki oğlu Alyoşa'ya bağlanır. Sibirya'daki sürgünü sırasında tanıştığı bir mahkûmun babasını öldürmüş olması da romanın konusunu etkileyecektir. Daha sonra psikoanalizi hazırlayan Freud'un çalışmalarına da kaynaklık edecek Dostoyevski'nin baba katilliği veya genel anlamda babalık konusu üzerinde durmasının bir diğer nedeni de kendi babasının, fakirlerin tedavi olduğu bir hastanede çalışan sarhoş, ilgisiz ve köylüler tarafından öldürülen bir cerrah olmasıdır.

Yapı

Romanın yazıldığı dönemde birçok eleştirmen tarafından düzensiz ve karışık bulunan tarafı 19. yüzyılda hiç de popüler olmayan birtakım tekniklerin kullanılmış olmasıdır. Anlatıcı pek de alışık olunmayan (daha sonra modernizmle birlikte kullanılmaya başlayan) bir teknikle aslında her şeyi bilmesine rağmen yine de olay hakkında sadece ipuçları vermekle yetinmekte merak unsurunu bozmamaktadır. İlahi ve olayın akışını bozan bir anlatım şekli gibi görünse de bir süre sonra bu ilahi ses, diğer karakterlerin sesleri içinde kaybolmaktadır.

Ana karakterler

 Fyodor Pavloviç Karamazov: Karamazov ailesinin 55 yaşındaki, kadın düşkünü, asalak babası. Adelaida İvanovna Misuova ile yaptığı evliliğinden olan çocuğu Dimitri henüz üç yaşındayken Adelaida'nın evden kaçması, sonra da tifo veya açlık nedeniyle ölmesi üzerine Sofia İvanovna ile evlenen Fyodor Pavloviç'in, yüksek olasılıkla, bir gece evine gelen meczup bir kadından, Pavel adında gayrimeşru bir oğlu daha vardır. Gruşenka adındaki bir kadına âşık olmuştur.
 Dimitri Fyodoroviç Karamazov (namıdiğer Mitya, Mitka, Minenka, Mitri): Ailenin 28 yaşındaki en büyük oğlu. Üç yaşındayken annesinin evi terk etmesi üzerine önce evin uşağı Grigori, sonra annesinin kuzeni Pyotr tarafından yetiştirilmiş, askerî okula gidip Kafkasya'da savaşmıştır. Babası gibi şehvet düşkünü olan Dimitri yıllarca hiçbir pay alamadığı annesinin mirasından kendisine düşen payın bir kısmını nakden, gerçek değerinin altında parça parça almıştır ve borcunun kapandığına dair imza vermesine rağmen mirasın gerçek değerini göz önünde bulundurarak babasından daha fazlasını istemektedir. Üvey kardeşi Alyoşa ile sıkı bağları vardır. Katerina İvanovna ile nişanlı ve babası gibi Gruşenka'ya aşıktır.
 İvan Fyodoroviç Karamazov (namıdiğer Vanya, Vanka, Vaneçka): Fyodor Pavloviç'in Sofia İvanovna adlı ikinci karısından doğan 24 yaşındaki ikinci oğlu. Yedi yaşındayken annesini kaybedince kardeşi Aleksey ile birlikte, annelerini büyüten kadının yanına götürülür. İyi bir eğitim alan İvan nihilist düşünceleri olan ve aileden kopuk yaşayan bir gençtir. Romanda tanrıtanımazlığın üzerinden tartışıldığı İvan'ın da tıpkı Dimitri gibi babasına karşı beslediği düşmanca duyguları vardır.
 Aleksey Fyodoroviç Karamazov (namıdiğer Alyoşa, Alyoşka, Alyoşenka, Alyoşeçka): Romanda genelde Alyoşa olarak geçer. Fyodor Pavloviç'in yine ikinci karısından doğan 20 yaşındaki en küçük oğlu. Dört yaşındayken annesini kaybedince kardeşi İvan ile birlikte, annelerini büyüten kadının yanına götürülür. Belki de Dostoyevski'nin üç yaşındayken ölen oğlunun adını taşıması bakımından romanın sonunda ortaya çıkacak olan savcının deyimiyle en hayırlı evlattır. Kentteki manastırda kalan Alyoşa, nihilist bir şüpheciliği temsil eden ağabeyi İvan'ın aksine Hristiyanlığı ve inancı sembolize eder.
 Pavel Smerdyakov: Meczup Lizaveta'nın Fyodor Pavloviç ile ilişkisinden doğduğu düşünülen gayrimeşru çocuk. Resmen kaydedilmese de, vaftiz edilirken baba adının Fyodor olduğu belirtilir. Fyodor Karamazov tarafından evdeki hizmetçi çifte emanet edilen ve büyüyünce evde aşçılık yapmaya başlayan Pavel, sara hastasıdır. İvan'ı örnek almaktadır. Her ne kadar Fyodor'a her fırsatta dalkavukluk etse de aslında ona karşı öfke beslemektedir.
 Agrafena Aleksandrovna Svetlova (namıdiğer Gruşenka, Gruşa, Gruşka): Kentte birçok erkeğin ilgisini çeken genç kadın. Hem Dimitri'nin hem de Fyodor Pavloviç'in beraber olmak istediği kadındır.
 Katerina İvanovna Verhovtzeva (namıdiğer Katya, Katka, Katenka): Dimitri'nin eski nişanlısı. Babasının yaptığı yolsuzluğu saklamak için kendilerine yardım eden ve ordunun kasasından daha sonra ödenmek üzere alınan birkaç bin rubleyi temin eden Dimitri ile bu yaptığının kefareti olarak nişanlanmış, fakat Dimitri'nin Gruşenka'ya aşık olması üzerine nişanlılıkları son bulmuştur.
 Staretz Zosima: Alyoşa'nın manastırdaki hocası. Becerileri nedeniyle halk tarafından sevilir, diğer rahiplerde ise hem ilham hem kıskançlık uyandırır. Toprak sahibi bir aileden gelen ve gençliğinde askerlik yapmış olan, 65 yaşındaki bu adam, Alyoşa'nın görüşlerini önemli ölçüde etkilemektedir.
 Pyotr Aleksandroviç Miusov: Fyodor Pavloviç'in ilk karısı Adelaida'nın kuzeni. Bir dönem Dimitri'nin vasiliğini üstlenmiştir.
 Grigori Vasilyeviç Kutuzov: Fyodor Pavloviç'in evindeki ihtiyar uşak. Sert fakat namuslu bir adamdır. Hareketleri tasvip etmese de görev bilinciyle sadık olduğu Fyodor Payloviç'in ilk karısı Adelaida'dan nefret etmiş, ikinci karısı Sofya'ya ise sahip çıkmıştır. Adelaida evden kaçınca Dimitri'ye sahip çıkmıştır.
 Marfa İgnatyevna Kutuzova: Grigori Vasilyeviç Kutuzov'un karısı ve Fyodor Pavloviç'in uşaklarından biri. Grigori'den olan tek çocuğu iki hafta yaşamış, çiftin başka çocukları olmamıştır. 1861 yılında kölelik kalktıktan sonra Grigori'ye Moskova'ya taşınıp ticarete başlamayı teklif etmişse de kabul ettirememiştir.
 Lizaveta: Sokak sokak dolaşan, konuşmayı bilmeyen ve akli dengesi yerinde olmayan, ama kent halkı tarafından şefkat gören, meczup bir genç kadın. Kendisine "kokmuş" anlamına gelen "Smerdyaşçaya" lakabı takılmıştır. Bir gün Fyodor Pavloviç'in mülkündeki hamamda bir çocuk doğurmuş ve sabaha karşı ölmüştür.
 Katerina Ospovna Hohlakova: Kentteki zengin ve güzel bir kadın. 30 yaşından küçük olan bu kadın, beş yıl önce kocasını kaybetmiş ve kızı Liza'yı tek başına büyütmüştür.
 Liza Hohlakova: Katerina Ospovna'nın 14 yaşındaki kızı. Ailesinin Fransızca merakı nedeniyle adının Fransız versiyonu olan "Lise" adıyla çağrılır. Bacakları altı ay felç kaldıktan sonra iyileşmiş, sonrasında Alyoşa'yla nişanlanmıştır.
 Nikolay İvanoviç Snegiryov: İşlediği bir suç nedeniyle ordudan atılan yüzbaşı. Dimitri tarafından dövüldükten sonra Alyoşa'nın Katerina İvanovna'dan aldığı parayı getirdiği kişidir. Arina Petrovna adındaki karısı, Varvara ve Nina adlı kızları ve İlyuşa adındaki oğluyla fakir bir hayat sürmektedir.
 İlya Nikolayeviç Snegiryov (namıdiğer İlyuşa): Kentteki bir çocuk. Eski asker olan babası, akıl sağlığı yerinde olmayan annesi ve kambur ablasıyla fakirlik içinde yaşayan, okuldaki çocukların keyif için sataştığı, duygusal bir çocuktur. Dokuz yaşındayken vereme yakalanır.

Özet

Birinci Bölüm

 Birinci Kitap - Bir Ailenin Hikâyesi: Skotoprigonyevsk kentinde toprak ve mülk sahibi Fyodor Karamazov ve ailesi hakkında bilgi verilen giriş bölümünde Dimitri tam hakkını alamadığı annesinin mirasından payını almak için kente gelmiştir. İvan da hem eğitimini tamamladığı için hem de Dimitri'nin eski nişanlısı Katerina'ya kur yapmak için kenttedir. Alyoşa ise bir süre önce kendini Staretz'e adadığı manastırda kalmaktadır.
 İkinci Kitap - Yersiz Bir Toplantı: Birçok kişi şifa bulmak için manastıra gelip Staretz Zosima'yı ziyaret etmektedir. Ziyaretçilerden biri olan Katerina Hohlakova, kötürüm kızı Liza iyileştiği için teşekkür etmeye gelmiştir; Liza bu esnada gördüğü Alyoşa'dan hoşlanmaya başlar. Karamazov ailesi Staretz Zosima'yı görmek ve özellikle de Fyodor ile Dimitri arasındaki para sorununu çözmek için manastıra gelir. Toplantıda Dimitri ve babası kavga ederek büyük bir rezalete yol açarlar ve manastırdan ayrılırlar. Staretz Zosima, Alyoşa'ya manastırdan ayrılmasını tavsiye ederken; Alyoşa'nın manastırdaki arkadaşı Rakitin, Staretz Zosima'nın Karamazov ailesinde bir cinayet işleneceğini tahmin ettiği için toplantıda saygılı davrandığını söyler.

 Üçüncü Kitap - Şehvet Düşkünleri: Bu bölümde öncelikle Grigori ve karısı Marfa'nın hikâyesi ile Lizaveta'nın Pavel'i doğurması anlatılır. Daha sonra; manastırdan ayrılan ve kendisini çağıran Katerina İvanovna'yı görmeye giden Alyoşa, yolda Dimitri'ye rastlar. Dimitri, Alyoşa'ya Gruşenka'yla tanışmasını ve sonrasında Katerina İvanovna'yla nişan atmasını anlatır. Bir yarbayın kızı olan Katerina, başta Dimitri'nin flört girişimlerini görmezden gelmiştir. Ancak yarbayın borç verdiği parayı geri alamaması üzerine Dimitri, ihtiyaç duyulan parayı verebileceğini, bunun için Katerina'nın kendisini ziyaret etmesi gerektiğini söylemiştir. Odasına gelen Katerina'ya yalnızca parayı veren Dimitri, böylelikle Katerina'nın sevgisini kazanmıştır. Çok geçmeden yarbayın ve iki akrabasının ölmesi üzerine kendisine büyük bir miras kalan Katerina, Dimitri'ye borcunu ödemiş ve evlenme teklif etmiştir. Teklifi kabul eden ve Katerina'yla nişanlanan Dimitri, nişanlısından aldığı üç bin rubleyi Gruşenka için harcamıştır. Gruşenka'yla kaçmak isteyen ama öncesinde Katerina'dan aldığı borcu geri ödemek isteyen Dimitri, bu parayı babasından almasını Alyoşa'dan rica eder. Ancak Fyodor da Gruşenka'yı elde etmeye çalışmaktadır. Dimitri ve Fyodor, kavga ederler; Dimitri babasını darp ettikten sonra evden ayrılır. Alyoşa, Katerina'nın yanına gider; odada bulunan Gruşenka önce Dimitri'yi istemediğini ve eski sevgilisine döneceğini söyler; fakat Katerina'nın minnettar kaldığını görünce fikir değiştirir ve iki kadın kavga ederler. Alyoşa buradan da ayrıldıktan sonra manastıra gider ve Staretz Zosima'nın çok az ömrü kaldığını öğrenir. Alyoşa daha sonra yolda kendisine verilmiş olan mektubu açar: Liza aşkını itiraf etmekte ve Alyoşa'yla evlenmek istemektedir.

İkinci Bölüm

 Dördüncü Kitap - Acılar: Ölüm döşeğindeki Staretz Zosima, Alyoşa'ya manastırdan ayrılmasını ve ailesinin yanına dönmesini bir kez daha tavsiye eder. Fyodor, Alyoşa'ya uzun yıllar sefahat içinde yaşamak istediğini, kadınlara para ayırabilmek için kişisel yaşamında idareli davranmak zorunda olduğunu anlatır. Alyoşa yolda bir grup çocuğun dokuz yaşındaki diğer bir çocuğu hırpaladıklarını görür ve çocukla konuşmaya çalışır; ama çocuk ona taş atar ve parmağını ısırır, sonra da uzaklaşır. Katerina Hohlakova'nın yanına gidip yaralı parmağı için yardım isteyen Alyoşa, Liza ile karşılaşır; Liza yazdığı aşk mektubunun şaka amaçlı olduğunu söyler. Alyoşa'yla konuşan Katerina İvanovna, Gruşenka'yla evlense bile Dimitri'den ayrılmayacağını söyler; bunu duyan İvan, Moskova'ya gidip bir daha dönmeyeceğini söyleyerek ayrılır. Katerina İvanovna daha sonra Dimitri'nin Nikolay İvanoviç Snegiryov adında bir yüzbaşıyı dövdüğünü anlatır ve Alyoşa'ya para vererek yüzbaşıya götürmesini ister. Alyoşa yüzbaşının yanına gider; o gün parmağını ısıran çocuğun adının İlyuşa olduğunu ve yüzbaşının oğlu olduğunu öğrenir. Dimitri'nin yüzbaşıyı dövmesi nedeniyle İlyuşa'nın kendisine kızgın olduğunu anlayan Alyoşa, yüzbaşıya parayı teslim eder. Başta sevinen yüzbaşı, sonra fikir değiştirir ve parayı yere atar. Alyoşa parayı Katerina İvanovna'ya geri götürür.

 Beşinci Kitap - Pro et Contra (Lehte ve Aleyhte): Alyoşa, Snegiryov'la yaşadıklarını anlatmak için geri döner, ama Katerina İvanovna'nın hastalandığını ve istirahat ettiğini öğrenir. Onun yerine başından geçenleri Liza'ya anlatır. Alyoşa'nın şefkatinden etkilenen Liza, yazdığı mektubun şaka olmadığını söyler; Alyoşa da mektubu kalbine yakın tuttuğunu söyler ve iki genç evlenmeye karar verirler. Liza'nın annesi konuşulanları duyar ve kızının yaşının küçük olması nedeniyle bu evlilik planını onaylamadığını söyler. Alyoşa, Dimitri'yle konuşmak için Dimitri ve İvan'ın buluşacağı lokantaya gider; ama İvan'ı yalnız bulur. İvan, dine ve yaşama ilişkin kötümser düşüncelerini anlatır. İvan eve dönünce Smerdyakov'la konuşur; Gruşenka'nın Fyodor'u seçmesi halinde Dimitri'nin Fyodor'u öldürebileceğini söyleyen ve kendisinin ise her an sara nöbeti geçirebileceğini belirten Smerdyakov, İvan'ı şüphelendirir. Moskova'ya gidecekken babasının ısrarı üzerine Çermyaşnaya'ya uğramayı kabul eden İvan, son anda fikir değiştirip Moskova'ya gider. Smerdyakov sara nöbeti geçirip merdivenden düşer ve yaralanır. Grigori de beli tutulduğu için yataktan çıkamaz ve Fyodor savunmasız kalır.
 Altıncı Kitap - Rus Rahip: Staretz Zosima, Alyoşa'ya kendi hikâyesini anlatır. Liberal görüşleri benimseyerek annesini üzen ağabeyinin verem olduktan sonra son aylarında etrafındakilere çok iyi davrandığını, bunun da kendisinin hayata bakışına önemli etkiler yaptığını söyler. Buna rağmen gençliğin etkisiyle umursamaz bir hayat yaşayan Zosima, askerî okuldan mezun olduktan sonra, sevdiği ama evlenmek istemediği bir kızın başka bir adamla evlendiğini duymuş ve adamı düelloya davet etmiştir. Fakat düello öncesinde ağabeyinin öğütlediği hayata uygun yaşamadığını fark ederek rakibinden af dilemiş, ordudan ayrılmış ve manastıra kapanmıştır. Staretz Zosima, insanların birbirini sevmesi gerektiğine dair sözler söyledikten sonra vefat eder.

Üçüncü Bölüm

 Yedinci Kitap - Alyoşa: Staretz Zosima'nın naaşı defnedilmeden önce hazırlanırken, vefat haberini duyan halk manastıra gelmiş; bir mucize gerçekleşeceği beklentisiyle hasta olan yakınlarını da getirmiş ve ölünün başına toplanmıştır. Fakat Zosima'nın bedeninin hızla çürümeye ve kokmaya başlaması üzerine etraftakiler huzursuzlanır ve bu durumun Zosima'nın evliya olma ihtimalini ortadan kaldırdığını söylemeye başlar. Zosima'nın karşıtı olan rahiplerle destekçisi olan rahipler birbirlerine düşerler. Rakitin, Alyoşa'ya perhiz dönemi olmasına rağmen sosis yedirir ve vodka içirir, sonra da perişan durumda görmekten mutlu olduğu Alyoşa'yı Gruşenka'nın yanına gitmeye ikna eder. Gruşenka Alyoşa'yı baştan çıkarmaya çalışır, ama onun Staretz Zosima'nın ölümüne üzüldüğünü anlayınca yaptığına pişman olur ve Alyoşa'yı teselli etmeye çalışır. Gruşenka daha sonra; saf ve temiz gördüğü Alyoşa'yı çürütebilmek için onu baştan çıkarmaya çalıştığını, yardım etmesi için Rakitin'e rüşvet verdiğini, gençliğinde kendisini terk eden ve yakın zamanda ona geri dönmek isteyen bir yüzbaşının dikkatini dağıtmak için Dimitri'yle uğraştığını itiraf eder. Rakitin öfkelenirken, Alyoşa Gruşenka'yı affeder ve ikisi ağlamaya başlar. Gruşenka, kendisine dönmek isteyen yüzbaşıyla görüşüp ona veda etmeye karar verir. Rakitin öfkeyle evi terk eder. Manastıra dönen Alyoşa, insanlara sevgi ve şefkatle yaklaşmanın onların hayatında olumlu bir etki yapabileceğini anlamanın mutluluğunu yaşar.

 Sekizinci Kitap - Mitya: Dimitri, öncelikle Katerina'ya olan borcunu ödemeyi, sonra da Gruşenka'yla evlenmeyi planlamaktaır. İhtiyaç duyduğu parayı elde edebilmek için babasının arsasının bir kısmını satmayı düşünür ve Skotoprigonyevsk Belediye Başkanı ve tüccar Kuzma Kuzmiç Samsonov'a gider. Kendisi de Gruşenka'yla geçmişte ilişki yaşamış olan Samsonov Dimitri'ye soğuk davranır, fakat Dimitri'nin yalvarması sonucunda ona yardım etmeyi vadeder ve onu Lyagavıy adında bir adama yönlendirir. Esasında Samsonov, Lyagavıy'ın Dimitri'ye yardım edemeyeceğini bilmekte ve Dimitri'yi oyalamak istemektedir. Çok sarhoş olan Lyagavıy'dan beklediğini alamayan Dimitri, Katerina Hohlakova'ya başvurur, fakat Katerina alaycı biçimde reddeder. Çaresiz biçimde Gruşenka'nın evine giden Dimitri, kızı evde bulamayınca Fyodor'u görmeye gittiğini düşünerek öfkelenir, eline geçirdiği pirinç bir havan tokmağıyla Fyodor'un evine gider, ama Gruşenka'yı orada bulamaz. Smerdyakov'un Fyodor'un hayatından endişe etmesinden etkilenen Grigori, Dimitri'yi görünce çığlık atar; Dimitri de Grigori'nin başına havan tokmağıyla vurur ve kaçar. Gruşenka'nın evine giden ve hizmetçisini sorguya çeken Dimitri, kızın eski sevgilisinin yanına gittiğini öğrenir. Dimitri Trifon Borisoviç'in hanına gider ve Gruşenka'yı, eski sevgilisi Polonyalı subay Pane Musyaloviç, onun arkadaşı Pane Vrublevski ve Miusov'un yeğeni Kalganov ile birlikte otururken görür. Arkadaşça başlayan sohbet, Musyaloviç'in Rusya'yı aşağılamasıyla tartışmaya dönüşür ve Musyaloviç daha sonra Gruşenka'ya hakaret ettiğinde Dimitri onu bir odaya kapatır. Gördüklerinden etkilenen Gruşenka, Dimitri'ye âşık olduğunu anlar. Dimitri çok sevinir, ama içinde bulunduğu zor durumu açıklama ihtiyacı hisseder. O anda mekana gelen polisler, Fyodor'u öldürdüğü şüphesiyle Dimitri'yi gözaltına alırlar.
 Dokuzuncu Kitap - Ön Kovuşturma: Dimitri'nin tabancalarını rehin bırakarak borç para aldığı tefeci Piyotr İlyiç Perhotkin, Dimitri'nin yaptıklarını araştırmak için Gruşenka'nın kaldığı eve giderek hizmetçi Fenya'yla konuşur ve Dimitri'nin havan tokmağını ödünç aldığını öğrenir. Perhotkin daha sonra Katerina Hohlakova'ya gider ve ondan borç para aldığını söyleyen Dimitri'nin yalan söylediği ortaya çıkar. Perhotkin bunun üzerine emniyet müdürü Mihail Makaroviç Makarov'a gider ve Fyodor'un öldürüldüğünü öğrenir. Karamazovların evinde gürültüleri duyan Marfa İgnatyevna, önce kocası Grigori'yi yerde kanlar içinde bulmuş, daha sonra Fyodor'un öldürülmüş olduğunu görmüş ve komşuya haber vermiş; eve gelen yetkililer Fyodor'un kafatasının kırılmış ve parasının çalınmış olduğunu tespit etmiştir. Yetkililerden doktor Varvinski, Smerdyakov'un iki gün boyunca üst üste sara nöbetleri geçirmiş olmasına şaşırmıştır. - Babasını öldürme suçundan tutuklanan Dimitri hayret içindeyken, son anına kadar onun yanında olacağını söyleyen Gruşenka dahil herkes Dimitri'nin suçlu olduğuna inanmaktadır. Grigori'nin ölmediğini ve iyileştiğini duyunca rahatlayan Dimitri, bildiği her şeyi anlatır ve Fyodor'u öldürmediğini söyler. Ancak yetkililer bütün delillerin Dimitri'nin aleyhinde olduğunu düşünmektedir. Sorgu sırasında Fyodor'un kapısını açacağı şifreli tıklamayı yalnızca Gruşenka, Smerdyakov ve Dimitri'nin bildiği anlaşılsa da, Dimitri cinayeti Smerdyakov'un işlemiş olacağına hiç ihtimal vermez, ancak Fyodor'un para dolu zarfının boş olarak bulunduğunu duyunca dehşete düşer, zarfın yerini sadece Smerdyakov'un bildiğini ve cinayeti işleyenin Smerdyakov olduğunu söyler. Sorguya daha sonra devam edilmek üzere ara verilir, Dimitri tutuklanır ve hapishaneye götürülür.

Dördüncü Bölüm

 Onuncu Kitap - Çocuklar: Kısaca Kolya olarak bahsedilen Nikolay İvanov Krasotkin, 13 yaşında bir yetimdir. Onu yetiştiren dul annesi Anna Fyodorovna Krasotkina, oğlunun üzerine titreyen, derslerine yardım etmekle kalmayıp öğretmenleriyle ve sınıf arkadaşlarıyla bile iyi geçinen şefkatli bir kadındır. Okulda kendisinden büyük çocukların saygısını kazanmak isteyen Kolya bir gün tren rayına yatar ve tren ile zemin arasındaki boşlukta yatarak, ezilmeden kurtulur ve bunun sonucunda cesaretiyle diğerlerinin saygısını kazanır. Fakat annesinin dehşete düşmesi üzerine annesiyle olan ilişkisi giderek zayıflar. Kolya bir gün arkadaşı Smurov'dan İlyuşa'nın verem olduğunu öğrenir, daha sonra konuştuğu Alyoşa ise İlyuşa'nın muhtemelen öleceğini söyler. Bunun üzerine Kolya, kendisinden dört yaş küçük olan İlyuşa'yla olan ilişkisini Alyoşa'ya anlatır: Kolya, diğer çocukların kötü davrandığı İlyuşa'ya sahip çıkmış ve iki çocuk iyi arkadaş olmuştur. Ancak İlyuşa bir gün Smerdyakov'la tanışmış ve onun teşvikiyle Juçka adında bir köpeğe eziyet etmiştir. İlyuşa yaptığından hemen pişman olsa da Kolya bu harekete sinirlenmiş, İlyuşa'yı görmezden gelmeye başlayarak cezalandırmış, bir gün diğer çocuklar İlyuşa'ya sataşırken onu korumamış, bunun üzerine sinirlenen İlyuşa da Kolya'yı çakısıyla yaralamıştır. Bu nedenle İlyuşa'yı ziyaret eden diğer çocuklara katılmakta tereddüt eden Kolya, Alyoşa'yla konuştuktan sonra İlyuşa'nın ziyaretine gider. İki haftadır yataktan çıkamayan İlyuşa, Kolya'yı iki ay aradan sonra gördüğüne sevinir. Kolya, İlyuşa'nın Juçka'ya yaptığı eziyetin pişmanlığını hala duyduğunu fark edince, kendisiyle birlikte gelen köpeği Perezvon'un aslında Juçka olduğunu söyler ve İlyuşa'nın vicdanının rahatlamasını sağlar. Doktor geldiğinde dışarı çıkan Alyoşa ve Kolya hayat üzerine sohbet ederler; sosyalist olduğunu söyleyen Kolya, insanlardan duyduğu hayal kırıklığını anlatır ve mutsuz bir hayatı olduğunu söyler. Geldiği evin fakirliğinden iğrenen doktor, ayrılırken umursamaz tavsiyeler verince Kolya tarafından azarlanır. İlyuşa'nın babası Nikolay, oğlunun durumunun umutsuzluğunu anlayınca ağlamaya başlar. İlyuşa babasını teskin etmeye çalışırken Kolya geri döneceğini söyleyerek evden ayrılır ve o da ağlamaya başlar.

 On Birinci Kitap - İvan Fyodoroviç Kardeş: Dimitri'nin tutuklanmasının üzerinden birkaç ay geçmiştir. Alyoşa ilk duruşmadan bir gün önce Gruşenka'yı ziyaret eder. Dimitri'nin kıskançlıklarına anlam veremeyen Gruşenka, Dimitri'nin kendisine değil Katerina İvanovna'ya âşık olduğunu düşünerek üzülmektedir. Daha sonra Katerina Hohlakova'nın evine giden Alyoşa, Liza'nın son günlerde tuhaf ve saldırgan davranışlar sergilemeye başladığını öğrenir. Kendisinin ve başkalarının başına gelmesini arzuladığı kötülüklerden bahseden Liza, İvan'a yazdığı mektubu Alyoşa'ya verir, o gittikten sonra da kapıyı kendi eline çarparak parmağını kırar. Alyoşa cezaevine giderek Dimitri'yle görüşür, Dimitri pişmanlıklarını ve hayattan beklentilerini anlatır, ayrıca İvan'ın kendisini hapishaneden kaçırmak için plan yaptığını söyler. Sonrasında İvan'a giden Alyoşa, Katerina İvanovna'da Dimitri'yi mahkemede zor duruma düşürebilecek bir mektup bulunduğunu öğrenir. İvan, cinayet gününden bu yana hastanede olan Smerdyakov'u ziyaret eder; başta onun sara nöbeti geçirmiş gibi yaparak Fyodor'u öldürdüğünden şüphelense de, konuştukça katilin Dimitri olduğunu düşünmeye başlar. Ancak Smerdyakov'u ikinci ziyaretinde uşak tarafından alaycı biçimde tehdit edilince omzuna yumruk atar; sonrasındaki konuşmada İvan, katilin Smerdyakov olduğuna emin olur. Fakat Katerina İvanovna'ya gidip Dimitri'nin "babasını öldürebileceğini" söylediği mektubunu görünce kafası karışır. Üçüncü kez ziyarete gittiğinde ise Smerdyakov Fyodor'u öldürdüğünü itiraf eder, çaldığı parayı İvan'a verir ve İvan'la ahlakın ve tanrının yokluğu üzerine yaptıkları sohbetlerden cesaret alarak cinayeti işlediğini anlatır. Mahkemeye gidip gerçekleri anlatmasını isteyen İvan'ın teklifini reddeder ve o anlatsa bile her şeyi inkâr edeceğini söyler. Dehşete düşen İvan eve döner ve kötüleşmekte olan sağlığının da etkisiyle gördüğü halüsinasyon neticesinde, Şeytan olduğu ima edilen bir sanrıyla konuşmaya başlar. Vicdani yükünü artıran bu konuşmadan sonra Alyoşa gelir, Smerdyakov'un intihar ettiğini söyler.
 On İkinci Kitap - Adli Hata: Hem kentte hem de ülkenin geri kalanında ilgi çeken duruşmaya pek çok kişi izleyici olarak katılır; kadınlar Dimitri'nin beraatini, erkekler ise hüküm giymesini ummaktadır. Dimitri'yi Rusya'nın ünlü avukatlarından Fetükoviç savunmaktadır. Duruşmada Dimitri cinayeti işlediği suçlamasını reddeder. Grigori, Rakitin, Snegiryov, Trifon Borisoviç, Herzenstube, Varvinski gibi kişilerden sonra Aleksey, Katerina İvanovna, Gruşenka ve İvan tanık olarak ifade verirler; savcı İppolit Kiriloviç ve avukat Fetükoviç'in sorularını yanıtlarlar. İvan, Fyodor'u kendisinin verdiği talimatla Smerdyakov'un öldürdüğünü söyler ve çalınan parayı gösterir, fakat bozulan sağlığı nedeniyle tutarlı cümleler kuramaması yüzünden ciddiye alınmaz. Katerina İvanovna histeri nöbeti geçirir, ifadesini değiştirir ve Dimitri'nin babasını öldürmekten bahsettiği mektubunu ortaya çıkarır. Gruşenka'nın Katerina'yı suçlamasıyla mahkeme salonunda karışıklık yaşanır ve görevliler sükuneti sağlar. Savcı Kiriloviç son sözlerinde Dimitri'nin Fyodor'u hangi sebeplerle öldürdüğünü, katilin Smerdyakov olmasının mümkün olmadığını ve İvan'ın gösterdiği paranın herhangi bir yerden gelmiş olabileceğini anlatır. Fetükoviç ise cinayeti Dimitri'nin işlediğinin kanıtlanamadığını ve çalındığı söylenen paranın gerçekten var olup olmadığının bile belirsiz olduğunu söyler. Jürinin karara varması için ara verilir; salondaki hemen herkes beraat kararı çıkmasını beklemektedir. Bir saatlik aranın ardından jüri üyeleri Dimitri'nin suçlu olduğuna kanaat getirdiklerini açıklayınca herkes şaşırır; karışıklık sırasında Dimitri ve Gruşenka ağlamaya başlar.
 Sonsöz: Dimitri, mahkeme kararının iki gün sonrasında ateşli bir sinir nöbetine tutulduğu için hastaneye yatırılır. Alyoşa, duruşmanın üzerinden beş gün geçtikten sonra Katerina İvanovna'yı ziyaret eder. İvan, odalardan birinde yüksek ateşle, bilinci kapalı halde yatmaktadır. Katerina, Dimitri'nin hapisten kaçırılması için İvan'ın hazırlamış olduğu planı Alyoşa'ya anlatır. Daha sonra Dimitri'nin suçlu bulunması nedeniyle vicdan azabı hissettiğini söyler. Alyoşa'nın, Dimitri'nin Katerina'yı görmek istediğini söylemesi üzerine Katerina başta yanaşmaz, ama sonra görüşmeyi kabul eder. Alyoşa, Dimitri'yi ziyaret eder ve Katerina'nın geleceğini söyler. Dimitri, hapisten kaçtıktan sonra Gruşenka ile birlikte Amerika'ya gitmeyi, yıllar sonra Amerika vatandaşı olarak Rusya'ya dönmeyi planladıklarını anlatır. Katerina beklenmedik bir şekilde odaya girer, Dimitri'nin ellerini tutar ve her ikisi de başkalarını sevseler de birbirlerini desteklemelerini istediğini söyler. O sırada Gruşenka da odaya gelir, Katerina'nın varlığından memnun olmadığını belirtir ve dışarı çıkar. Alyoşa ve Katerina da çıkarlar; Katerina, İlyuşa'nın cenazesine gitmeyeceğini fakat aileye maddi destek sağlamayı sürdüreceğini söyler. Alyoşa cenazeye tek başına gider, İlyuşa'nın ailesine ve arkadaşlarına katılır. Nikolay Snegiryov, oğlunun ölümünün acısıyla güçlükle başa çıkabilmektedir. İlyuşa gömüldükten sonra Alyoşa çocuklarla konuşur, cenaze gününde hissettikleri iyilik ve şefkati hayatlarının hiçbir döneminde unutmamalarını öğütler.

Çözümleme

Karamazov Kardeşler, genel olarak, dönemin moda akımlarından da hareketle tanrının varlığı, bu konudaki doğruların tartışılabilirliği hakkında bir açıklama niteliğindedir. İvan'ın 5. bölümde anlattığı Büyük Engizisyoncu hikâyesinin antitezini sonraki bölümde ölüm döşeğindeki Staretz Zosima verir. Diğer yandan Ateizmin felsefesinde (Camus'un Veba'sında) sıkça geçen dünyadaki tüm acımasızlıkların kaynağının yüce bir varlık olamayacağı düşüncesine burada İluşya'nın ölümüyle ortaya çıkan durumda cevap verilmeyişi ile okurun bu olayı kendi kişisel yargıları ile yorumlaması içindir. Bir görüşe göre Dostoyevski'nin buna cevabı acımasızlıkların olduğu dünyaya tanrının sevgi ve inançla gelen gücü de gönderdiğidir. Bir başka deyişle Dostoyevski'ye göre insan tüm zorlukların üstesinden tabiata ve insanlara sevgi duyarak ve sağlam bir inançla gelebilir. Bunun aksi mümkün değildir. Zira  yaşadığı düşünce psikozları ile bunalımdan bunalıma giren ve aklını yitiren İvan, tanrıtanımazlığın deliliğe sürüklediği yolundaki en önemli örnektir. Bu örnekle Dostoyevski asla bir korkutmaca ile insanları tanrının dizine getirme yoluna gitmez. Onun tüm felsefesi sevgi ve naif bir bağlılık üzerine kuruludur.

Bunun yanında romanın üzerinde durduğu bir diğer konu babalık ve baba katilliğidir. Dostoyevski'nin kendi özel yaşamında ve vicdanında özellikle yer eden bu konu, romanda Fyodor Pavloviç ve onu öldüren oğulları üzerinden tartışmaya açılmıştır. Fyodor Pavloviç, sorumsuz ve şehvet düşkünü bir baba olarak babalığı hak edemeyecek kadar bayağı bir adamdır. Öte yandan onu öldüren oğul sadece Smeryakov olsa bile aslında bu cinayeti isteyen ve bir dürtü duyan Dimitri de, bu cinayetin haklı olacağını savunup Smerdyakov'a istemeden yol göstericilik yapan İvan da ve aslında hayırlı evlat imajı ile cinayetin işleneceğini tahmin edip bunu engellemeye kalkışmayan Alyoşa da suçludur.

Romanın etkileri

Karamazov Kardeşler, evrensel çapta uyandırdığı yankılarla birçok bilim adamını, düşünürü ve edebiyatçıyı etkilemiştir. Einstein, romanın yazın dünyasındaki en büyük başarılardan biri olduğunu söylerken, Sigmund Freud, kendisini doruk noktasına bu romanla çıkaran Dostoyevski'nin edebi anlamda Shakespeare'nin hemen yanıbaşında olduğunu belirtir. Sigmund Freud aynı zamanda baba katilliği üzerinde duran bu romanla Dostoyevki'nin yaşamı arasında bir ilişki kurmuştur. Dostoyevski'nin sara hastalığının babasının ölümüne dayandığını ifade eden Freud, bu konuyu Oidipus kompleksi ile bağdaştırarak, annesine duyduğu aşkla babasının ölümünü içten içe dileyen Dostoyevski'nin, köylüler tarafından öldürülen babasının cinayetinde kendi suçunun olduğunu düşünerek hiç sıyrılamadığı bir vicdan azabının içine girdiğini, bu vicdan azabınınsa yaşamı boyunca sürecek ve tüm romanlarına konu olacak olan sara hastalığını tetiklediğini öne sürer. Buna rağmen Dostoyevski'nin çocuklarında da var olan saranın psikolojik değil kalıtsal olduğunu öne süren psikiyatrlar ve nörologlar da az değildir.

Franz Kafka, her fırsatta bir kan bağları olduğunu ileri sürdüğü Dostoyevski'ye romanlarında etkisi açıkça görülen ve daha sonra Camus'ya, Sartre'a yol göstericilik edecek olan Egzistansiyalist imgeler nedeniyle hayrandır. Karamazov Kardeşler'de kardeşlerin babalarına duydukları nefreti romanlarında kullanan Kafka'nın bu konudan etkilendiği Hüküm adlı hikâyesinde belirgin olarak görülür.

Tolstoy, Karamazov Kardeşler hakkında En sevdiğim kitap der. James Joyce'a göre Tolstoy Dostoyevski'nin edebi kabiliyetine değil kalbine hayrandır. Ona göre delilik Dostoyevski'nin dehasının sırrıdır. Coşku ile birleşen bu deha insan üzerinde derin bir etki yaratabilir. Makul bir adamın yapabilecekleri, bu tür bir deha ile kıyaslanırsa oldukça sınırlıdır.

Orhan Pamuk'a göre Karamazov Kardeşler, baba korkusu, nefret, para hırsı, şehvet gibi duyguların kurgulanan olayın içinde muhteşem bir biçimde eritilebildiği ender romanlardandır. Bu yönden Karamazov Kardeşler ona göre en iyi romanlardan biri belki de en iyisidir.

Dünya edebiyatının kilometre taşlarından olan bu yazarların yanı sıra Kurt Vonnegut, David James Duncan, Dinaw Mengestu gibi birçok seçkin yazar da Karamazov Kardeşler'deki, derin etkisini bugün bile farklı dilleri okuyan milyonlarca okur üzerinde hissettiren duyguları ve ölümsüz karakterleri romanlarında kullanmıştır.

Sinema uyarlamaları
Dostoyevski'nin "Karamazov Kardeşler" romanı 1921'den başlayarak birkaç kez sinemaya ve televizyona uyarlandı. Romandan yapılan sinema ve televizyon uyarlamaları şunlardır:

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Rusça tam metin

Dostoyevski romanları
Klasik romanlar
19. yüzyıl Rus romanları
Rusça romanlar
Konusu Rusya'da geçen romanlar
1881 romanları
Varoluşçu romanlar
Kardeşler ile ilgili romanlar
Tefrika romanlar
Sinemaya uyarlanmış Rus romanları
Tiyatroya uyarlanmış romanlar
Rus felsefi romanları
Kurguda intihar
19. yüzyılda geçen romanlar
Kurguda aile içi şiddet

Karamazov Kardeşler


ශ්‍රීමත් පැට්‍රික් ඇබර්ක්‍රොම්බි (Sir Leslie Patrick Abercrombie) (උපත:1879 ජූනි 6,  විපත: 1957 මාර්තු 23) බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පියෙක් සහ පුරෝගාමි නගර සැලසුම්කරණ ශිල්පියෙකි. 1940 දශකය අගභාගයේ දී පේරාදෙණියේ හෙක්ටයාර 1200ක භූමි භාගයක ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය (දැන් පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලය) සැලසුම් කළේ මොහු ය.

බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයෝ
නගර සැලසුම්කරණ ශිල්පියෝ
ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පියෝ
1879 උපත්
1957 මරණ

ශ්‍ර්‍රීමත් පැට්‍රික් ඇබර්ක්‍රොම්බි


An Enneapogon truncatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Kakudidi. An Enneapogon truncatus in nahilalakip ha genus nga Enneapogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Enneapogon

Enneapogon truncatus


Langdon Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Langdon Township (Kansas)
 Langdon Township (North Dakota)

Langdon Township


Préludes de danses  pour clarinette et piano est une œuvre de Witold Lutosławski. Il a commencé à travailler sur une version de la pièce pour clarinette et piano en 1954 et l'a achevée le . Elle a été composée à la demande de la Société nationale polonaise d'édition musicale, qui avait commandé une pièce pour la formation des clarinettistes. Très vite, le compositeur réalise également une version pour clarinette et orchestre de chambre (achevée le ). Plus tard encore, une version pour clarinette et orchestre a été écrite. Les Préludes de danses sont à l'origine une œuvre de concert. Le morceau est assez accessible pour de la musique datant de 1954/1955, probablement encore le reflet de l'interdiction imposée par les autorités polonaises à ce qu'elles considéraient comme de la musique contemporaine aux sonorités trop modernes.

Le propre avis du compositeur sur l'œuvre est le suivant : .

La pièce est publiée chez Chester Music.

Analyse
La pièce est constituée de cinq parties de trois minutes maximum :
 I. Allegro molto
 II. Andantino
 III. Allegro giocoso
 IV. Andante
 V. Allegro molto

Le compositeur s'est inspiré de chansons folkloriques du nord de la Pologne d'une grande variété de thème, tout en faisant preuve d'une réelle personnalité. Les mouvements sont de forme musique tonale.

Représentations
Les premières de l'œuvre sont les suivantes :
15 février 1955 : Ludwik Kurkiewicz (clarinette) et Sergiusz Nadgryzowski (piano) jouent cette pièce à Varsovie.
10 novembre 1959 : un nonette tchèque, le Czech nonet, joue une version à Louny (composition 1 flûte, 1 hautbois, 1 clarinette, 1 basson, 1 cor, 1 violon, 1 alto, 1 violoncelle, 1 contrebasse).
Le 27 juin 1963, Gervase de Peyer joue la version pour orchestre de chambre au festival Aldeburgh ; Benjamin Britten dirige alors l'English Chamber Orchestra (composition : clarinette, harpe, piano, percussion et cordes). Elle a ensuite remplacé une œuvre de Britten lui-même. Elle a cependant déjà été entendue en 1955 lors d'une émission de radio.
24 février 1991 : La pièce a été présentée pour la première fois sous forme de ballet ; Miriam Mahdaviani crée une chorégraphie pour le New York City Ballet pour une représentation au Lincoln Center.

Enregistrements
Il existe de nombreux enregistrements de la pièce dans les différentes versions en duo et en formation orchestrale.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes
.

Musique de chambre de Witold Lutosławski
Lutosławski, Préludes de danses
Œuvre pour piano
Lutosławski, Préludes de danses
Musique classique symphonique

Préludes de danses


Cendeve, Antalya ilinin Akseki ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Bilge Umar'a göre eski adı Kandyba'dan Cendeve olmuştur. Örnek
olarak bu isimde başka bir yerleşimin olmasından söylüyor. Başka bir rivayete
göre mahallenin eski adı Cumalı'dır. Kayıtlarda eski Bergos yeni Mahmutlu mahallesine bağlı bir mahalle olarak geçmektedir.

Elhac Hüseyin tarafından mahallede
bir cami inşa edilmiştir.

Cendeve Kalıntıları: Mahallenin girişinde Deveyolu Mevkiinde (Eski
Kervan yolu olmalı) mimari parçalar, onun aşağısında Kale Kalıntıları vardır.

Coğrafya
Antalya iline 145 km, Akseki ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet Mahallenin Sitesi

Akseki'nin mahalleleri

Cendeve, Akseki


Kampong Speu (,  ; ) is a province of Cambodia. It borders the provinces of Pursat and Kampong Chhnang to the north, Kandal to the east, Takéo to the southeast, Kampot to the south and Koh Kong to the west. Its capital is the town of Chbar Mon.

Etymology
Kampong Speu in Khmer means "starfruit port" or "starfruit harbor". In Khmer, kampong is a place-name element, meaning "port" or "harbor". It derives from the Austronesian language, Malay, in which it means "village". Speu in the Khmer language means "starfruit".

Administrative divisions
The province is subdivided into 7 districts and 1 municipality, further divided into 87 communes.

Economy
The Wing Star Shoes factory in Kampong Speu province manufactures Asics sports shoes. It collapsed in 2013. Three people were killed. Workers struck at the Wing Star Shoes Factory in 2014, blocking National Route 3, and demanding a $5 raise in bonuses and enforcement of labor laws. In 2016 and 2018, mass faintings of workers were reported. The cause in 2016, initially attributed to a worker having been possessed by a "spirit," was later revised to "poor health and imagination." 2018, police reported that after a worker had a seizure, her "scream caused a mass panic, prompting workers to run, feel dizzy and faint."

Attraction

Phnom Aural

Phnom Aural is the tallest peak in Cambodia. It is 1,813 meters tall (other sources give elevations between 1,771 and 1,667 meters). It is in the eastern part of the Cardamom Mountains. To protect the biodiversity of the mountains, Phnom Aural Wildlife Sanctuary was established.
This mountain located in Aoral District, Kampong Speu province.

Oudong
Located at the foothill of the mountain Phnom Oudong, about 40 km northwest of the modern capital Phnom Penh, Oudong was royal residence and Cambodia's capital for more than 250 years until 1866. A monumental royal necropolis of sovereigns of several centuries is scattered on top the prominent bisected mountain, which runs from the southeast to the northeast.

Kirirom National Park

References

External links
Kirirom National Park, Cambodia

Provinces of Cambodia

Kampong Speu province


In string theory, D-branes, short for Dirichlet membrane, are a class of extended objects upon which open strings can end with Dirichlet boundary conditions, after which they are named.
D-branes are typically classified by their spatial dimension, which is indicated by a number written after the D.  A D0-brane is a single point, a D1-brane is a line (sometimes called a "D-string"), a D2-brane is a plane, and a D25-brane fills the highest-dimensional space considered in bosonic string theory.  There are also instantonic D(–1)-branes, which are localized in both space and time.

Discovery
D-branes were discovered by Jin Dai, Leigh, and Polchinski, and independently by Hořava, in 1989.  In 1995, Polchinski identified D-branes with black p-brane solutions of supergravity, a discovery that triggered the Second Superstring Revolution and led to both holographic and M-theory dualities.

Theoretical background

The equations of motion of string theory require that the endpoints of an open string (a string with endpoints) satisfy one of two types of boundary conditions: The Neumann boundary condition, corresponding to free endpoints moving through spacetime at the speed of light, or the Dirichlet boundary conditions, which pin the string endpoint.  Each coordinate of the string must satisfy one or the other of these conditions. There can also exist strings with mixed boundary conditions, where the two endpoints satisfy NN, DD, ND and DN boundary conditions. If p spatial dimensions satisfy the Neumann boundary condition, then the string endpoint is confined to move within a p-dimensional hyperplane.  This hyperplane provides one description of a Dp-brane.

Although rigid in the limit of zero coupling, the spectrum of open strings ending on a D-brane contains modes associated with its fluctuations, implying that D-branes are dynamical objects.  When  D-branes are nearly coincident, the spectrum of strings stretching between them becomes very rich.  One set of modes produce a non-abelian gauge theory on the world-volume.  Another set of modes is an   dimensional matrix for each transverse dimension of the brane.  If these matrices commute, they may be diagonalized, and the eigenvalues define the position of the  D-branes in space.  More generally, the branes are described by non-commutative geometry, which allows exotic behavior such as the Myers effect, in which a collection of Dp-branes expand into a D(p+2)-brane.

Tachyon condensation is a central concept in this field. Ashoke Sen has argued that in Type IIB string theory, tachyon condensation allows (in the absence of Neveu-Schwarz 3-form flux) an arbitrary D-brane configuration to be obtained from a stack of D9 and anti D9-branes. Edward Witten has shown that such configurations will be classified by the K-theory of the spacetime. Tachyon condensation is still very poorly understood. This is due to the lack of an exact string field theory that would describe the off-shell evolution of the tachyon.

Braneworld cosmology

This has implications for physical cosmology.  Because string theory implies that the Universe has more dimensions than we expect—26 for bosonic string theories and 10 for superstring theories—we have to find a reason why the extra dimensions are not apparent.  One possibility would be that the visible Universe is in fact a very large D-brane extending over three spatial dimensions.  Material objects, made of open strings, are bound to the D-brane, and cannot move "at right angles to reality" to explore the Universe outside the brane.  This scenario is called a brane cosmology. The force of gravity is not due to open strings; the gravitons which carry gravitational forces are vibrational states of closed strings.  Because closed strings do not have to be attached to D-branes, gravitational effects could depend upon the extra dimensions orthogonal to the brane.

D-brane scattering
When two D-branes approach each other the interaction is captured by the one loop annulus amplitude of strings between the two branes. The scenario of two parallel branes approaching each other at a constant velocity can be mapped to the problem of two stationary branes that are rotated relative to each other by some angle. The annulus amplitude yields singularities that correspond to the on-shell production of open strings stretched between the two branes. This is true irrespective of the charge of the D-branes. At non-relativistic scattering velocities the open strings may be described by a low-energy effective action that contains two complex scalar fields that are coupled via a term . Thus, as the field  (separation of the branes) changes, the mass of the field  changes. This induces open string production and as a result the two scattering branes will be trapped.

Gauge theories

The arrangement of D-branes constricts the types of string states which can exist in a system. For example, if we have two parallel D2-branes, we can easily imagine strings stretching from brane 1 to brane 2 or vice versa. (In most theories, strings are oriented objects:  each one carries an "arrow" defining a direction along its length.)  The open strings permissible in this situation then fall into two categories, or "sectors":  those originating on brane 1 and terminating on brane 2, and those originating on brane 2 and terminating on brane 1. Symbolically, we say we have the [1 2] and the [2 1] sectors.  In addition, a string may begin and end on the same brane, giving [1 1] and [2 2] sectors.  (The numbers inside the brackets are called Chan–Paton indices, but they are really just labels identifying the branes.)  A string in either the [1 2] or the [2 1] sector has a minimum length: it cannot be shorter than the separation between the branes. All strings have some tension, against which one must pull to lengthen the object; this pull does work on the string, adding to its energy.  Because string theories are by nature relativistic, adding energy to a string is equivalent to adding mass, by Einstein's relation E = mc2. Therefore, the separation between D-branes controls the minimum mass open strings may have.

Furthermore, affixing a string's endpoint to a brane influences the way the string can move and vibrate.  Because particle states "emerge" from the string theory as the different vibrational states the string can experience, the arrangement of D-branes controls the types of particles present in the theory. The simplest case is the [1 1] sector for a Dp-brane, that is to say the strings which begin and end on any particular D-brane of p dimensions.  Examining the consequences of the Nambu–Goto action (and applying the rules of quantum mechanics to quantize the string), one finds that among the spectrum of particles is one resembling the photon, the fundamental quantum of the electromagnetic field.  The resemblance is precise:  a p-dimensional version of the electromagnetic field, obeying a p-dimensional analogue of Maxwell's equations, exists on every Dp-brane.

In this sense, then, one can say that string theory "predicts" electromagnetism:  D-branes are a necessary part of the theory if we permit open strings to exist, and all D-branes carry an electromagnetic field on their volume.

Other particle states originate from strings beginning and ending on the same D-brane.  Some correspond to massless particles like the photon; also in this group are a set of massless scalar particles. If a Dp-brane is embedded in a spacetime of d spatial dimensions, the brane carries (in addition to its Maxwell field) a set of d - p massless scalars (particles which do not have polarizations like the photons making up light). Intriguingly, there are just as many massless scalars as there are directions perpendicular to the brane; the geometry of the brane arrangement is closely related to the quantum field theory of the particles existing on it. In fact, these massless scalars are Goldstone excitations of the brane, corresponding to the different ways the symmetry of empty space can be broken.  Placing a D-brane in a universe breaks the symmetry among locations, because it defines a particular place, assigning a special meaning to a particular location along each of the d - p directions perpendicular to the brane.

The quantum version of Maxwell's electromagnetism is only one kind of gauge theory, a U(1) gauge theory where the gauge group is made of unitary matrices of order 1. D-branes can be used to generate gauge theories of higher order, in the following way:

Consider a group of N separate Dp-branes, arranged in parallel for simplicity. The branes are labeled 1,2,...,N for convenience.  Open strings in this system exist in one of many sectors: the strings beginning and ending on some brane i give that brane a Maxwell field and some massless scalar fields on its volume. The strings stretching from brane i to another brane j have more intriguing properties.  For starters, it is worthwhile to ask which sectors of strings can interact with one another.  One straightforward mechanism for a string interaction is for two strings to join endpoints (or, conversely, for one string to "split down the middle" and make two "daughter" strings). Since endpoints are restricted to lie on D-branes, it is evident that a [1 2] string may interact with a [2 3] string, but not with a [3 4] or a [4 17] one.  The masses of these strings will be influenced by the separation between the branes, as discussed above, so for simplicity's sake, we can imagine the branes squeezed closer and closer together until they lie atop one another. If we regard two overlapping branes as distinct objects, then we still have all the sectors we had before, but without the effects due to the brane separations.

The zero-mass states in the open-string particle spectrum for a system of N coincident D-branes yields a set of interacting quantum fields which is exactly a U(N) gauge theory. (The string theory does contain other interactions, but they are only detectable at very high energies.)  Gauge theories were not invented starting with bosonic or fermionic strings; they originated from a different area of physics, and have become quite useful in their own right. If nothing else, the relation between D-brane geometry and gauge theory offers a useful pedagogical tool for explaining gauge interactions, even if string theory fails to be the "theory of everything".

Black holes

Another important use of D-branes has been in the study of black holes.  Since the 1970s, scientists have debated the problem of black holes having entropy.  Consider, as a thought experiment, dropping an amount of hot gas into a black hole.  Since the gas cannot escape from the hole's gravitational pull, its entropy would seem to have vanished from the universe.  In order to maintain the second law of thermodynamics, one must postulate that the black hole gained whatever entropy the infalling gas originally had.  Attempting to apply quantum mechanics to the study of black holes, Stephen Hawking discovered that a hole should emit energy with the characteristic spectrum of thermal radiation.  The characteristic temperature of this Hawking radiation is given by
,
where G is Newton's gravitational constant, M is the black hole's mass and kB is Boltzmann's constant.

Using this expression for the Hawking temperature, and assuming that a zero-mass black hole has zero entropy, one can use thermodynamic arguments to derive the "Bekenstein entropy":

The Bekenstein entropy is proportional to the black hole mass squared; because the Schwarzschild radius is proportional to the mass, the Bekenstein entropy is proportional to the black hole's surface area.  In fact,

where  is the Planck length.

The concept of black hole entropy poses some interesting conundra.  In an ordinary situation, a system has entropy when a large number of different "microstates" can satisfy the same macroscopic condition.  For example, given a box full of gas, many different arrangements of the gas atoms can have the same total energy.  However, a black hole was believed to be a featureless object (in John Wheeler's catchphrase, "Black holes have no hair").  What, then, are the "degrees of freedom" which can give rise to black hole entropy?

String theorists have constructed models in which a black hole is a very long (and hence very massive) string.  This model gives rough agreement with the expected entropy of a Schwarzschild black hole, but an exact proof has yet to be found one way or the other.  The chief difficulty is that it is relatively easy to count the degrees of freedom quantum strings possess if they do not interact with one another.  This is analogous to the ideal gas studied in introductory thermodynamics:  the easiest situation to model is when the gas atoms do not have interactions among themselves.  Developing the kinetic theory of gases in the case where the gas atoms or molecules experience inter-particle forces (like the van der Waals force) is more difficult.  However, a world without interactions is an uninteresting place:  most significantly for the black hole problem, gravity is an interaction, and so if the "string coupling" is turned off, no black hole could ever arise.  Therefore, calculating black hole entropy requires working in a regime where string interactions exist.

Extending the simpler case of non-interacting strings to the regime where a black hole could exist requires supersymmetry.  In certain cases, the entropy calculation done for zero string coupling remains valid when the strings interact.  The challenge for a string theorist is to devise a situation in which a black hole can exist which does not "break" supersymmetry.  In recent years, this has been done by building black holes out of D-branes.  Calculating the entropies of these hypothetical holes gives results which agree with the expected Bekenstein entropy.  Unfortunately, the cases studied so far all involve higher-dimensional spaces — D5-branes in nine-dimensional space, for example.  They do not directly apply to the familiar case, the Schwarzschild black holes observed in our own universe.

History

Dirichlet boundary conditions and D-branes had a long "pre-history" before their full significance was recognized.  A series of 1975-76 papers by Bardeen, Bars, Hanson and Peccei dealt with an early concrete proposal of interacting particles at the ends of strings (quarks interacting with QCD flux tubes), with dynamical boundary conditions for string endpoints where the Dirichlet conditions were dynamical rather than static. Mixed Dirichlet/Neumann boundary conditions were first considered by Warren Siegel in 1976 as a means of lowering the critical dimension of open string theory from 26 or 10 to 4 (Siegel also cites unpublished work by Halpern, and a 1974 paper by Chodos and Thorn, but a reading of the latter paper shows that it is actually concerned with linear dilation backgrounds, not Dirichlet boundary conditions).  This paper, though prescient, was little-noted in its time (a 1985 parody by Siegel, "The Super-g String," contains an almost dead-on description of braneworlds).  Dirichlet conditions for all coordinates including Euclidean time (defining what are now known as D-instantons) were introduced by Michael Green in 1977 as a means of introducing point-like structure into string theory, in an attempt to construct a string theory of the strong interaction.  String compactifications studied by Harvey and Minahan, Ishibashi and Onogi, and Pradisi and Sagnotti in 1987–89 also employed Dirichlet boundary conditions.

In 1989, Dai, Leigh, Polchinski, and Hořava independently, discovered that T-duality interchanges the usual Neumann boundary conditions with Dirichlet boundary conditions. This result implies that such boundary conditions must necessarily appear in regions of the moduli space of any open string theory.  The Dai et al. paper also notes that the locus of the Dirichlet boundary conditions is dynamical, and coins the term Dirichlet-brane (D-brane) for the resulting object (this paper also coins orientifold for another object that arises under string T-duality).  A 1989 paper by Leigh showed that D-brane dynamics are governed by the Dirac–Born–Infeld action.  D-instantons were extensively studied by Green in the early 1990s, and were shown by Polchinski in 1994 to produce the  nonperturbative string effects anticipated by Shenker.  In 1995 Polchinski showed that D-branes are the sources of electric and magnetic Ramond–Ramond fields that are required by string duality, leading to rapid progress in the nonperturbative understanding of string theory.

See also
 Bogomol'nyi–Prasad–Sommerfield bound
 M-theory

Notes

References

 ; ibid.
 Bachas, C. P. "Lectures on D-branes" (1998). .

 Hashimoto, Koji, D-Brane: Superstrings and New Perspective of Our World. Springer (2012).

 Polchinski, Joseph, TASI Lectures on D-branes, .  Lectures given at TASI '96.
 . An article which established D-branes' significance in string theory.
 Zwiebach, Barton.  A First Course in String Theory. Cambridge University Press (2004). .

String theory

D-brane


A Savana do Rupununi (em inglês, Rupununi Savannah) é um termo utilizado na Guiana para descrever a região de vegetação aberta — do tipo savana-estépica ao norte e savana propriamente dita mais ao sul — situada na porção sudoeste da Amazônia guianesa.

Os principais rios desta região são Rupununi, Tacutu e Maú. Quanto à fauna, esta inclui tanto animais adaptados à vida em florestas quanto os de cerrados, nomeadamente onças, tamanduás, cutias, antas etc.

Trata-se de um ecossistema único e com elevada importância para a conservação da biodiversidade e de outros aspectos ambientais amazônicos, sendo uma paisagem que faz parte do grande sistema de áreas abertas que se assenta entre Brasil, Guiana e Venezuela, totalizando  km² (dois terços dos quais ( km² no lado brasileiro).

No Brasil, esse mesmo bioma se denomina «Lavrado», enquanto que na Venezuela é chamado de «Gran Sabana».

Geografia de Guiana
Amazônia
Biomas terrestres

Rupununi Savannah