A Jamaica competiu nos Jogos Pan-Americanos de 2019 em Lima, Peru, de 26 de julho a 11 de agosto de 2019.

A meta da Associação Olímpica da Jamaica foi enviar mais atletas, competir em mais esportes e ganhar mais medalhas do que em qualquer edição anterior dos jogos. A equipe jamaicana consistiu em 124 atletas (69 homens e 55 mulheres) competindo em 17 esportes

Durante a cerimônia de abertura dos jogos, o jogador de squash Christopher Binnie foi o porta-bandeira do país.

A Jamaica terminou os Jogos com um recorde de 19 medalhas, ultrapassando o recorde anterior de 14 láureas conquistadas em 1959.

Atletas
Abaixo está a lista do número de atletas (por gênero) participando dos jogos por esporte/disciplina.

Medalhistas

Atletismo

A Jamaica classificou 50 atletas (22 homens e 28 mulheres). A equipe foi nomeada oficialmente em 28 de junho de 2019, consistindo originalmente em 60 atletas.

Chave
Nota– Posições para os eventos de pista são para a fase inteira
Q = Classificado à próxima fase
q = Classificado à próxima fase como o perdedor com melhor tempo ou, em eventos de campo, por posição sem atingir a marca de classificação
NR = Recorde nacional
GR = Recorde dos jogos
SB = Melhor da temporada
DNF = Não terminou
NM = Sem marca
N/A = Fase não aplicável ao evento

Masculino
Pista e estrada

Os atletas em itálico não competiram

Campo

Masculino
Pista e estrada

Os atletas em itálico não competiram e não receberam uma medalha.

Campo

Badminton

A Jamaica classificou uma equipe de quatro atletas de badminton (dois por gênero).

Individual

Duplas

Boxe

A Jamaica classificou dois boxeadores masculinos.

Masculino

Canoagem

Velocidade
A Jamaica recebeu um convite na canoagem de velocidade.

Masculino

Posição é a da eliminatória

Ciclismo

A Jamaica classificou uma ciclista.

Pista
Feminino
Keirin

Velocidade

Fisiculturismo

A Jamaica classificou uma fisiculturista.

Feminino

Não houve resultados na fase de pré-julgamento, com apenas os seis melhores avançando.

Futebol

A Jamaica classificou uma equipe masculina e uma feminina (com 18 atletas cada, para um total de 36).

Sumário

Masculino

Elenco
O elenco foi anunciado em 21 de julho de 2019. Em 23 de julho, o zagueiro Alwayne Harvey foi substituído por Andre Leslie.

Grupo B

Disputa pelo quinto lugar

Feminino

Elenco
As seguintes 18 jogadoras foram nomeadas para participar dos Jogos Pan-Americanos de 2019. Konya Plummer sofreu lesão e foi substituída por Trudi Carter. Carter foi posteriormente substituída por Lauren Silver devido a lesão.

Grupo A

Disputa pelo sétimo lugar

Ginástica

Artística
A Jamaica classificou uma equipe de cinco ginastas (dois homens e três mulheres). This will mark Jamaica's debut in the sport at the Pan American Games.

Masculino

Feminino
Classificação individual e por equipes

Finais individuais

Judô

A Jamaica classificou uma judoca.

Feminino

Lutas

A Jamaica recebeu um convite para a luta livre masculina.

Masculino

Rugby sevens

A Jamaica classificou uma equipe masculina de 12 atletas, após vencer o RAN Sevens de 2018. Foi a estreia do país no esporte em Jogos Pan-Americanos.

Sumário

Masculino

Grupo B

Classificação do 5º-8º lugar

Disputa pelo quinto lugar

Natação

A Jamaica classificou dois nadadores (um homem e uma mulher).

Masculino

Feminino

Saltos ornamentais

A Jamaica classificou um atleta masculino. A conquista da medalha de prata de Yona Knight-Wisdom's no trampolim de 1 m foi a primeira medalha da história do país no esporte em Jogos Pan-Americanos.

Masculino

Squash

A Jamaica classificou uma equipe masculina de três atletas, marcando seu retorno ao esporte nos Jogos Pan-Americanos pela primeira vez desde 2011. Como jogador jamaicano de melhor ranking, Christopher Binnie conquistou classificação automática. Os outros dois foram classificados após ficarem entre os dois primeiros em um classificatório.

Masculino

Devido a uma lesão sofrida a cinco semanas dos jogos, Christopher Binnie desistiu do torneio individual para focar nos outros dois eventos.

Equipe

Taekwondo

A Jamaica recebeu um convite para um evento masculino.

Kyorugi
Masculino

Tênis

A Jamaica recebeu um convite para um tenista masculino.

Masculino

Tiro esportivo

A Jamaica recebeu duas vagas realocadas na espingarda masculina.

Masculino
Espingarda

Ver também
Jamaica nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Países nos Jogos Pan-Americanos de 2019
2019
Desporto na Jamaica em 2019

Jamaica nos Jogos Pan-Americanos de 2019


Maria Nicotra Fiorini Verzotto, née à Catane le  et morte à Padoue le , est une femme politique italienne.

Militante catholique et infirmière durant la Seconde Guerre mondiale, elle est députée démocrate chrétienne à l'Assemblée constituante et pour la première législature.

Épouse de Graziano Verzotto, elle dirige le Syracuse Calcio durant la saison 1975-1976.

Biographie
Membre d'une famille de la vieille aristocratie syracusaine, fille de Sebastiano Nicotra et Irene Fiorini installés à Catane, Maria Nicotra Fiorini ne poursuit pas ses études après le lycée et est sans profession.

Elle est infirmière bénévole de la Croix-Rouge durant la Seconde Guerre mondiale, ce qui lui vaut la médaille d'or de la valeur civile.

Militante de l'Action catholique dont elle préside la Jeunesse féminine locale de 1940 à 1948, elle adhère à l'ACLI à sa création et siège à la Commission nationale des femmes, puis adhère à la Démocratie chrétienne.

Élue à l'Assemblée constituante pour le collège XXIX (Catane, Messine, Syracuse, Raguse, Enna) avec 22 838 votes de préférence, elle fait ainsi partie des 21 premières femmes députées de l'histoire de l'Italie. Peu active au Palais Montecitorio, elle poursuit son activisme sociale en faveur de la fondation Casa dello studente, la formation des artisans et l'association pour le don du sang.

Elle est réélue députée lors des premières élections générales de la République italienne avec 44 513 préférences. Présidente de différentes commissions, elle est la seule femme de la commission parlementaire sur les conditions de vie dans les prisons et participe à la Commission d'enquête sur la misère en Italie créée le 12 octobre 1951 qui l'emmène avec la socialiste , dans le delta du Pô et en Sicile. Elle contribue également aux débats sur la protection des mères qui travaillent et sur le contrôle de la presse jeunesse.

Au sein de la DC sicilienne, elle rencontre Graziano Verzotto, de dix ans son cadet, et l'épouse en juillet 1949.

Elle échoue de quelques voix aux élections législatives de 1953 et rejoint son mari en Sicile dont elle appuie, financièrement et politiquement, la carrière. Elle poursuit son implication au sein du mouvement féminin de la DC et est élue en 1954 avec Stefania Rossi, déléguée nationale adjointe, sous la présidence d'Elisabetta Conci. Elle préside l'Institut du logement social de Catane de 1960 à 1965.

Elle prend la présidence du club de football ASD Syracuse (1975-1976)  lorsque son mari doit s'exiler au Liban puis à Paris pour échapper à des poursuites judiciaires.

Elle rejoint ensuite son mari à Padoue, où elle décède en juillet 2007.

Honneurs

 Médaille d'or de la valeur civile, pour son implication comme infirmière durant la Seconde Guerre mondiale
 2006 : chevalier de la Grand-Croix, pour le soixantième anniversaire de l'Assemblée constituante

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Politique de la Sicile

Liens externes

Naissance en juillet 1913
Naissance à Catane
Décès en juillet 2007
Décès à 94 ans
Décès à Padoue
Femme politique italienne
Pionnière en politique
Pionnière en sport
Personnalité de la Démocratie chrétienne (Italie)
Député de l'Assemblée constituante de la République italienne
Député de la première législature de la République italienne
Conjoint de personnalité politique
Dirigeant italien de football

Maria Nicotra


Screamadelica is the third studio album by Scottish rock band Primal Scream. It was first released on 23 September 1991 in the United Kingdom by Creation Records and on 8 October 1991 in the United States by Sire Records. The album marked a significant departure from the band's early indie rock sound, drawing inspiration from the blossoming house music scene and associated drugs such as LSD and MDMA. Much of the album's production was handled by acid house DJ Andrew Weatherall and engineer Hugo Nicolson, who remixed original recordings made by the band into dance-oriented tracks.

Screamadelica, featuring Manchester-born singer Denise Johnson, was the band's first album to be a commercial success, peaking at number eight on the UK Albums Chart upon its release. It received wide praise from critics, and has been frequently named one of the best albums of the 1990s in various polls. It won the first Mercury Music Prize in 1992, and has sold over three million copies worldwide.

Background, music, influences and recording
When asked what were his influences for Screamadelica, singer Bobby Gillespie said that Primal Scream were like a rock'n'roll band who had quite diverse taste. Many genres interested them like free jazz, funk, soul, country, blues, electronic music, post-punk, ambient music and psychedelic music from the 1960s. When naming the post-punk bands he listened to during his formative years, he explained: "a lot of those ideas are entrenched in Primal Scream, and maybe the last great rock bands were Siouxsie and the Banshees, the Buzzcocks and Joy Division. [...] The ideas in the music and the lyrics for those three bands completely influenced Primal Scream". Screamadelica was also influenced by the Beach Boys' album Pet Sounds (1966). Gillespie says that after discovering the album, their songs became much softer. Gillespie has also cited Nico's album The Marble Index as a major influence when they were making Screamadelica, claiming he "listened to [it] all the time." The band were also "big fans of '70s reggae and dub. These 12" sounded like dub records".

Drawing inspiration from the acid house scene, which was blossoming at the time, the band enlisted house DJs Andrew Weatherall and Terry Farley on producing duties. Weatherall and Gillespie bonded over "Thin Lizzy, dub-reggae, Mott The Hoople, disco music" and they were both attracted by "industrial, experimental funk". The band loved the fact that Weatherall was a DJ who had never been a producer at the helm in a studio before.  Gillespie commented on: "It was just this natural talent to make this music and structure and arrange music in a way that we'd never heard before. So he could take our songwriting and our instrumental[s] [...] And the melodies and the gospel singers and the strings and the slate guitars, we played a lot of synthesisers as well.  [...]". Weatherall selected the parts he liked and rearranged it: "he was really great at taking all this stuff and rearranging it and making it into this fantastic music". Acid house gave him an opportunity to work with the band.

"Loaded" was the first track on which Weatherall took part. He began remixing "I'm Losing More Than I'll Ever Have", from their previous album, and the resulting track disassembled the song, adding a drum loop from an Italian bootleg mix of Edie Brickell's "What I Am" and a sample from the Peter Fonda B movie The Wild Angels.

Although the band wrote a track also called "Screamadelica", it does not appear on the album. The ten-minute dance track was also produced by Weatherall and sung by Denise Johnson. It appears on the Dixie-Narco EP, released in 1992, and is featured in the opening credits of the now rare Screamadelica VHS video tape.

Artwork
The album cover for Screamadelica was painted by Creation Records' in-house artist Paul Cannell. Cannell was inspired by a damp water spot he'd seen on the Creation Records offices ceiling after taking LSD.

Screamadelica was among ten album covers chosen by the Royal Mail for a set of "Classic Album Cover" postage stamps issued in January 2010.

The artwork also inspired a Fender Stratocaster for the album's 30th anniversary.

Release and commercial performance
The lead single "Loaded" reached the top 20 in the UK Singles chart in early 1990.

Screamadelica was released on 23 September 1991 in the UK. It reached number 8 on the UK Albums Chart, and was later certified platinum by the British Phonographic Industry. The album has sold 715,000 copies as of September 2020. The single "Movin' on Up" was the band's breakthrough hit in the United States: as it was heavily played on alternative rock radio, it peaked at number 2 on the Billboard Modern Rock Tracks chart. It also reached number 28 on the Billboard Mainstream Rock Tracks chart as it was played on rock radio stations.

Critical reception and legacy

Screamadelica was very well received by critics. In a contemporary review for Spin, Simon Reynolds called it a "totally mind-blowing" record whose best songs were "almost unclassifiable". AllMusic writer Stephen Thomas Erlewine deemed Screamadelica "an album that transcends its time and influence." AllMusic lists the album as the band's best.  It was voted number 135 in Colin Larkin's All Time Top 1000 Albums 3rd Edition (2000). Pitchfork praised the album on their 2003 list of the "Top 100 albums of the '90s," saying: "Screamadelica'''s atmospheric and imaginative hybrid of past, present and future captured its moment in vivid color and splendor, and it still radiates with a kaleidoscopic glow." Robert Christgau of The Village Voice, on the other hand, assigned it a "neither" rating, indicating an album that does not warrant repeated listening despite coherent craft and one or two highlights.

It was Melody Makers album of the year in 1991. It was also Selects album of the year in 1991, while NME placed it at no. 3 in its "Best Albums of 1991" list. The album won the first Mercury Music Prize in 1992. In 1996, Select named it as the number 1 album of the 1990s. In 2000, Q placed the album at number 18 on their list of the "100 Greatest British Albums." In 2001, Q placed it at number 81 on a list of the "Top 100 Albums of All Time." The album ranked number 2 in Qs "Best 50 Albums of Q's Lifetime" list.  In 2003, NME placed it at no. 23 in its "100 Best Albums Ever" list. In 2003, Pitchfork placed it at number 77 in a list of the "Top 100 Albums of the '90s." Also in 2003, the album topped The Scotsmans list of 100 Best Scottish Albums. In 2006, the magazine also placed it at no. 15 in its "Greatest British Albums Ever" list. It appeared in Channel 4's list of the "100 Greatest Albums of All Time." In a 2009 review, the BBC hailed the album as "a solid gold classic."  NME also named it the "Druggiest Album Ever" in 2011. According to Acclaimed Music, a site which uses statistics to numerically represent critical reception, Screamadelica is the 107th most acclaimed album of all time, and the 16th most acclaimed of the 1990s. It was ranked number 437 in the 2020 revised edition of Rolling Stones list of the 500 Greatest Albums of All Time, and No. 1 on BrooklynVegan "Creation Records' 21 Best Records" list.

"Movin' on Up" was used on the previous Telewest Broadband commercials before Virgin Media bought them out. Subsequently, Bacardi spirits used the song on a UK television ad. The song was also featured in the popular game Grand Theft Auto: San Andreas on alternative radio station Radio X. A Northern soul version was also recorded by Edwin Starr for the cult British surfing film Blue Juice. Kellogg's used the song in an advert for their cornflakes in c. 2011.

Guy-Manuel de Homem-Christo of French electronic duo Daft Punk, who drew inspiration from the rock and acid house in the United Kingdom during the early 1990s, referred to Screamadelica as the record that "put everything together in terms of genre".

To commemorate the 20th anniversary of the release of the album, Primal Scream performed the entire album live at Olympia London in West London on 26 and 27 November 2010. The performance included a full gospel choir and horn section. The first of these gigs was broadcast live on BBC 6 Music, presented by Steve Lamacq. These gigs were followed by a UK tour in March 2011, where the band performed the album in full.

For the album's 30th anniversary in 2021, Fender created a limited run of custom Stratocasters depicting the album's artwork on the body. Additionally, Columbia released the Demodelica album on 15 October 2021, with early demos and work-in-progress mixes, accompanied by notes by Jon Savage. "Most of these demos were produced by Andrew Innes at his home studio on the Isle of Dogs and at the band's studio in Hackney in 1990. The Jam and Eden Studio demos were produced by the band in 1991."

Track listing

20th Anniversary Limited Collector's EditionNotes A ^ The lyrics of "Slip Inside This House" were truncated and altered in places in comparison to the song's original recording by the 13th Floor Elevators. A notable example of such modification is in the chorus, where "Slip inside this house" was altered to "Trip inside this house".
 B ^ On the American pressings of the album, the Terry Farley mix of "Come Together" was featured in place of the original UK mix. The Farley mix runs 8:06.
 C ^ the piano part on * "Movin' on Up" was recorded in Brighton by Les Field.Samples' "Movin' on Up" contains an interpolation of "Yoo Doo Right" by Can.
 "Slip Inside this House" is a cover of "Slip Inside this House" by 13th Floor Elevators, and contains samples of "Sex Machine" by Sly and the Family Stone, and the Amen break.
 "Don't Fight It, Feel It", contains an interpolation from "(I'm a) Road Runner" by Holland–Dozier–Holland.
 "Higher than the Sun" contains samples of "Wah Wah Man" by Young-Holt Unlimited, "Get Away Jordan" by Take 6 and the Bladerunner soundtrack by Vangelis.
 "Inner Flight" contains samples of "The Great Pretender" by Brian Eno, "Gris-Gris Gumbo Ya Ya" by Dr. John, and "Whoa Buck" by Alan Lomax.
 "Come Together" contains an interpolation of "The Dub Station" by Tommy McCook and the Aggrovators. UK versions contain a sample of a speech given by Jesse Jackson, while US versions contain dialogue from the film Sex, Lies and Videotape, as well as the guitar riff from Elvis Presley's "Suspicious Minds".
 "Loaded" contains samples from "What I Am" by Edie Brickell, "I Don't Want to Lose Your Love" by the Emotions, "I'm Losing More than I'll Ever Have" by Primal Scream, and dialogue from the film The Wild Angels.
"I'm Comin' Down" contains dialogue from the film Paris, Texas''.

Personnel

Primal Scream
Bobby Gillespie – lead vocals
Andrew Innes – guitar
Robert Young – guitar, lead vocals on "Slip Inside This House"
Martin Duffy – keyboards, piano
Henry Olsen – bass, guitar solo on "Damaged"
Phillip "Toby" Tomanov – drums, percussion

Guests
Denise Johnson – lead vocals on track 3
Jah Wobble – bass on track 10
Kris Weston - guitar / keyboard on HTTS

Additional personnel
Andrew Weatherall, Hugo Nicolson, Jimmy Miller, the Orb, Hypnotone – production
Paul Anthony Taylor – programming
Dave Burnham – engineering
Jimmy Miller – mixing
Crispin Murray – editing

Charts

Certifications

Release history

References

External links

Screamadelica at YouTube (streamed copy where licensed)

Primal Scream albums
1991 albums
Creation Records albums
Dance-rock albums
Sire Records albums
Mercury Prize-winning albums
Albums produced by Jimmy Miller
Albums produced by Andrew Weatherall

Screamadelica


Jadranka Stojaković (, 24 de julho de 1950 – 3 de maio de 2016) foi uma cantora e compositora bósnia. É conhecida por suas canções de folk rock e pop, como "Što te nema", "Bistre vode Bosne" e "Sve smo mogli mi". Ela também compôs músicas para filmes e teatro. Stojaković participou do Festival Eurovisão da Canção 1981 representando a Iugoslávia com a canção "Što te nema", que ficou em quarto lugar com 35 pontos. Ela viveu e trabalhou em vários países, como Japão, Alemanha e Sérvia. Morreu de esclerose lateral amiotrófica em 2016.

Discografia

Álbuns
 Svitanje, LP 8018, Diskoton Sarajevo, 1981.
 Da odmoriš malo dušu, LP 8052, Diskoton, Sarajevo, 1982.
 Sve te više volim (Eu te amo cada vez mais), LP 3149, Sarajevo Disk, Sarajevo, 1985.
 Vjerujem (Eu acredito) LP 2122677, PGP RTB Belgrade, 1987.
 Sarajevo balada CD SC4106, Omagatoki Records, 1994.
 Baby Universe, Omagatoki Records, 1996.
 音色 = Otoiro - Adriatic Muse On The Cruise, Omagatoki Records, 2007.
 Daleko (Distante), Croatia Records, 2011.

Cantores da Jugoslávia
Mortes por esclerose lateral amiotrófica
Naturais de Sarajevo

Jadranka Stojaković


Opret jorddrossel ( eller Turdus litsitsirupa) er en spurvefugl, der lever i det sydlige og østlige Afrika.

Noter
Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Drosler
Fugle fra Østafrika
Fugle fra det sydlige Afrika

Opret jorddrossel


Die Nasenfledermaus (Rhynchonycteris naso) ist eine Fledermausart aus der Familie der Glattnasen-Freischwänze (Emballonuridae), welche in Zentral- und Südamerika beheimatet ist.

Beschreibung
Die Nasenfledermaus gehört mit einem Gewicht von im Schnitt 4 g zu den kleineren tropischen Fledermäusen. Ihr Fell ist grau-braun mit zwei blassen, hellen Wellenlinien auf dem Rücken. Ihre Arme sind einem Streifenmuster ähnlich behaart. Auffällig und namensgebend bei dieser Art ist die rüsselartig verlängerte Nase.
Der wissenschaftliche Name der Gattung leitet sich von den griechischen Wörtern ῥύγχος rhynchos ("Nase", "Schnauze") und νυκτερίς nycteris ("Fledermaus") ab. Der Artname naso stammt aus dem Lateinischen und bezieht sich ebenfalls auf die Nase.

Lebensweise
Die Nasenfledermaus hält sich tagsüber in gemischtgeschlechtlichen Kolonien nahe langsam fließender Gewässer auf. Anders als die meisten Fledermäuse hängen Nasenfledermäuse nicht an horizontalen, sondern an vertikalen Flächen wie beispielsweise an Baumrinden und Felsen. Dabei bilden 3–45 Tiere oft eine lange vertikale Linie. Bei aufkommendem Wind schaukeln die Tiere von Seite zu Seite, wahrscheinlich, um sich bewegende Blätter zu imitieren und damit besser gegen Prädatoren getarnt zu sein.

Obwohl die Kolonie meistens gleich viele Männchen wie Weibchen aufweist, wird angenommen, dass es ein dominantes Männchen pro Gruppe gibt. Dieses dominante Männchen besucht auch nachts den Hangplatz, während andere Tiere der Gruppe meistens die ganze Nacht hindurch dem Hangplatz fernbleiben.
Nasenfledermäuse ernähren sich ausschließlich von Insekten. Futtersuchflüge finden meistens über dem Wasser in einer Höhe von bis zu 3 Metern statt. Die Kolonien haben ihre eigenen Gebiete zur Futtersuche: Während ältere Weibchen und Jungtiere im Zentrum dieser Gebiete ihr Futter suchen, halten sich Männchen und junge Weibchen am Rande des Gebiets auf. Es wurde auch beobachtet, dass Nasenfledermäuse manchmal in Paaren (Tandems) fouragieren. Das dominante Männchen fliegt an den Grenzen des Futtergebiets der Kolonie und verjagt Individuen aus anderen Kolonien. Mit diesem Territorialverhalten verteidigt das dominante Männchen die Weibchen gegenüber Artgenossen.
Als Räuber der Nasenfledermaus wurde die Ringelboa sowie die große Radspinnenart Argiope savignyi beobachtet.

Fortpflanzung
Weibliche Nasenfledermäuse können bis zu zweimal pro Jahr trächtig werden und gebären jeweils ein Jungtier. Eine erneute Schwangerschaft kann noch während der Säugezeit des ersten jährlichen Jungtiers auftreten. Bereits bei der Geburt sind die Jungtiere relativ groß und erreichen schon nach zwei Wochen die Größe eines ausgewachsenen Tieres. Nach 2–4 Monaten wird das Junge von der Mutter entwöhnt, woraufhin es abwandert und sich meist angrenzenden Kolonien anschließt.

Verbreitung und Lebensraum
Die Verbreitung der Nasenfledermaus reicht von Mexiko über Zentralamerika bis Peru und Bolivien. Ihr Bestand wird von der IUCN dank der weiten Verbreitung als stabil und ungefährdet eingestuft.

Literatur
 D.L. Plumpton & J.K Jones Jr.: Rhynchonycteris naso, Mammalian Species, No. 413 (1992): S. 1–5. – Vorschau bei JSTOR

Quellen

Weblinks

Glattnasen-Freischwänze

Nasenfledermaus


Vladimir Prelog ForMemRS (født 23. juli 1906, død 7. januar 1998) var en kroatisk-schweizisk organisk kemiker. Han modtog nobelprisen i kemi i 1975 sammen med John Warcup Cornforth for sin forskning i stereokemi i organiske molekyler og reationer. Prelog blev født og opvoksede i Sarajevo. Han boede og arbejdede i Prag, Zagreb og Zürich.

Referencer

Nobelprismodtagere fra Kroatien
Nobelprismodtagere i kemi
Kemikere fra Kroatien
Kemikere fra Schweiz

Vladimir Prelog


An Atractantha radiata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Mcclure. An Atractantha radiata in nahilalakip ha genus nga Atractantha, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Atractantha

Atractantha radiata


Avedøre Holme er et industriområde i bydelen Avedøre i Hvidovre Kommune i København. Området blev kunstigt inddæmmet i 1960'erne og afgrænses mod nord af Amagermotorvejen og mod syd af Køge Bugt.

Området er på 450 hektar med 275 hektar erhvervsareal og huser ca. 375 virksomheder med ca. 9.000 arbejdspladser. Blandt de mere markante bygninger er kraftvarmeværket Avedøreværket, fjernvarmecentralen med en skorsten dekoreret af billedkunstneren Johnny Oehlenschlæger og det 330 meter lange kontorhus CPH Business Park, også kendt som Center Syd. Derudover er der blandt andet grusgrav, spildevandscenter og garageanlæg for busser.

Der findes desuden en stor mængde vindmøller som er opført i forbindelse med flere forskellige vindenergiprojekter.

Historie

I begyndelsen af 1900-tallet var det nuværende Avedøre Holme kun nogle småøer mellem Kalveboderne og Brøndby Strand. Der var dog et frodigt plante- og dyreliv med græsende køer om sommeren. I 1920'erne anlagdes en dæmning, hvorefter der kom nogle enkelte sommerhuse. Området blev imidlertid først for alvor interessant efter 2. verdenskrig, hvor der var mangel på industrigrunde i København. Avedøre Holme lå godt i forhold til byen og det planlagte motorvejsnet, hvilket førte til ideen om at inddæmme og udnytte området. I 1953/1954 var det desuden tanken, at der skulle være en havn samt en S-bane og en godsbane i tilslutning til Køge Bugt-banen, der var under projektering på det tidspunkt. I praksis blev hverken havnen eller banerne til Avedøre Holme dog til noget.

I 1956 søgte Dansk Arbejde om tilladelse til at inddæmme området, hvilket de fik i 1961. Arbejdet med inddæmningen gik i gang i 1964, og to år efter kunne den første virksomhed flytte ind i det nye industrikvarter. Området var fuldstændig planlagt med brede, retvinklede veje og store grunde, der var tiltænkt fabrikker. I praksis blev det dog især transport- og lagervirksomheder, der kom til at bo i det meget ensartede elementbyggeri, der skød op i området i 1970'erne. Samme årtis økonomiske krise betød desuden en opbremsning i udviklingen, og blandt andet kontorhuset Center Syd fra 1982 kom til at stå delvist tomt. Avedøre Holme blev dog alligevel udvidet med yderligere inddæmning mod syd, hvor kommunen anlagde Avedøreværket, et affaldsdepot og et rensningsanlæg.

Nutid
Fremme i nutiden er Avedøre Holme fremdeles et industrikvarter, der stadig bærer præg af 1960'ernes idealer om planlægning. Tingene er organiserede, men det meste af byggeriet er anonymt, og ofte vidner kun skilte om ejerne. Fabriksområde blev stedet aldrig for alvor, for meget af produktionen flyttede ud af landet. Men andre virksomheder rykkede ind og sørger stadig for liv i området, i det mindste i arbejdstiden. Nogle af virksomhedernes græsplæner er omlagt til øget biodiversitet.

Afslutningsvis er det værd at bemærke systemet af diger, dæmninger og pumpeanlæg. Udover at give området en grøn afgrænsning er de også en forudsætning for dets eksistens. Da de blev etableret i 1960'erne vidnede de om tidens tro på teknologiens ufejlbarlighed, men hvis pumpesystemet svigter i længere tid, vil alt undtagen Avedøreværket blive oversvømmet.

Holmene

7. januar 2019 fremlagde Hvidovre Kommune og regeringen en plan for anlæggelse af ni kunstige øer ved navn Holmene umiddelbart syd for Avedøre Holme. I modsætning til tidligere er der nu stor efterspørgsel fra erhvervslivet efter adresser på Avedøre Holme, så der er grundlag for udvidelser. Med de ni holme bliver der skabt et nyt landområde på 3,1 mio m² - heraf bliver 2,4 mio. m² udlagt til erhverv mens 0,7m² udlægges til natur og rekreative formål. Erhvervsområdet får plads til ca. 380 virksomheder og op til 12.000 arbejdspladser. Naturområderne skal afgrænse samtlige holme, der samlet tilføjer 17 km ny kystlinje. Her vil der komme rekreative områder med løberuter, cykelstier og mulighed for vandsportsaktiviteter. En af holmene er reserveret til et fremtidigt stort energiproducerende renseanlæg, der på sigt kan afløse rensningsanlægget Lynetten, Renseanlæg Damhusåen og Renseanlæg Avedøre. Ved bioforgasning af slam fra renseanlægget kan der produceres grøn energi i form af biogas.

Holmene skal anlægges ved hjælp af deponering af overskudsjord hvilket, sammen med grundsalg, forventes at indbringe 4,1 mia. kroner. Dette skal dække udgifterne til anlæggelse og byggemodning, som forventes at koste 3,2 mia. kr. PensionDanmark er desuden interesserede i at bidrage med en del af startkapitalen i forventning om senere fortjeneste ved grundsalget.

Ved præsentationen i 2019 forventedes det, at opfyldningen med jord kunne begynde i 2022, og at den første holm ville kunne stå klar seks år senere. Hele området forventedes at stå færdigt i 2040. I oktober 2022 var man dog kun kommet til, at Hvidovre Kommune havde lavet rapporter for 12,5 mio. kr. om blandt andet miljø, økonomi, trafik og støj. En forventet projekteringslov lod derimod vente på sig. De øvrige syv kommuner langs Køge Bugt har desuden protesteret mod projektet, som de ønsker stoppet. De frygter forurening og og forringelse af havmiljøet i Køge Bugt, ligesom der vil være gener i den lange anlægsperiode. Hos Hvidovre Kommune mener man imidlertid, at projektet vil fremme klima og havmiljø men tager dog forbehold for resultatet af en kommende VVM-redegørelse.

Kilder og eksterne henvisninger

 Avedøre Holme hos Hvidovre Kommune
 Holmene

Noter

Hvidovre Kommunes geografi
Bydele og forstæder i København

Avedøre Holme


بيلة الألبومين  هي حالة مرضية يتواجد فيها ألبومين المصل في البول وتعد نوع من البيلة البروتينية. تحدث بيلة الألبومين في المتلازمة الكلوية.

مراجع

موجودات سريرية ومخبرية غير طبيعية في البول
طب الكلى

بيلة الألبومين


Akciğerler insanlar ve bazı salyangozlar ile az sayıda balık da dahil olmak üzere diğer hayvanların çoğunda solunum sisteminin birincil organlarıdır. Memelilerde ve diğer omurgalıların çoğunda, kalbin her iki yanında omurgaya yakın bir yerde bulunan iki akciğer bulunur. Bu organlar, havadan oksijen alarak kan dolaşımına aktarırken aynı zamanda bir gaz değişimi süreci sırasında karbondioksiti kan dolaşımından atmosfere salarlar. Akciğerler, ince, pürüzsüz ve nemli bir zar içinde bulunur ve bu zar, akciğerlerin kolay ve zahmetsizce hareket etmesini sağlayarak akciğerler ve göğüs duvarı arasındaki sürtünmeyi azaltır.

Solunum, farklı türlerde farklı kas sistemleri tarafından yönlendirilir. Memeliler, sürüngenler ve kuşlar solunumu desteklemek ve geliştirmek için farklı kas gruplarını kullanırlar. Daha önceki tetrapodlarda hava, amfibilerde hala görülen bir mekanizma olan bukkal pompalama yoluyla faringeal kaslar tarafından akciğerlere yönlendirilirdi. İnsanlarda, solunumu yönlendiren ana solunum kası diyaframdır. Akciğerler ayrıca insan konuşması gibi vokal sesleri mümkün kılan hava akışını sağlar.

İnsanların iki akciğeri vardır; biri sağda, diğeri solda olmak üzere. Akciğerler, göğüs boşluğu içinde yer alır ve sağ akciğer, sol akciğerden daha büyük ve ağırdır. Toplamda, bu iki akciğer yaklaşık olarak 1,3 kilogram (2,9 pound) ağırlığındadır. Akciğerler, soluk borusundan başlayarak bronşlara ve bronşiyollere dallanan ve solunan havayı alan alt solunum yolunun bir parçasıdır. Bu yollar, gaz alışverişinin gerçekleştiği alveolleri içeren alveol keselerine yol açar. Alveoller ayrıca solunum bronşiyollerinin ve alveolar kanalların duvarlarında da bulunabilir. Akciğerler, toplamda yaklaşık 2.400 kilometre (1.500 mil) hava yolu ve 300 ila 500 milyon alveol içerir. Her bir akciğer, plevra adı verilen iki zar tabakasından oluşan bir plevra kesesi içindedir; bu zarlar, iç ve dış zarlar arasında sürtünmeyi azaltarak nefes alma sırasında akciğerlerin kolayca hareket etmesini sağlayan bir plevra sıvısı tabakası ile ayrılır. İç plevra ayrıca her bir akciğeri loblara böler; sağ akciğerde üç lob, sol akciğerde ise iki lob bulunur. Loblar ayrıca bronkopulmoner segmentlere ve pulmoner lobüllere bölünür. Akciğerler, oksijen almak ve karbondioksit salmak için pulmoner dolaşımdan oksijenlenmiş kan alır ve bronşiyal dolaşımdan akciğer dokusuna ayrı bir oksijenli kan sağlayan benzersiz bir kan kaynağına sahiptir.

Akciğer dokusu, solunum yolu hastalıkları da dahil olmak üzere bir dizi solunum yolu rahatsızlığından etkilenebilir. Bu hastalıklar arasında zatürre ve akciğer kanseri bulunmaktadır. Kronik obstrüktif akciğer hastalığı ise kronik bronşit ve amfizemi içerir ve genellikle sigara içmek veya zararlı maddelere maruz kalmakla ilişkilidir. Bir dizi mesleki akciğer hastalığı, kömür tozu, asbest lifleri ve kristal silika tozu gibi maddeler tarafından tetiklenebilir. Bronşit gibi hastalıklar da solunum yollarını etkileyebilir. Akciğerle ilgili tıbbi terimler genellikle pulmonoloji gibi alanlarda kullanılır ve Latince "pulmonarius" (akciğerlere ait) kelimesinden türetilmiş terimler içerir.

Akciğerlerin embriyonik gelişimi, ön bağırsak olarak adlandırılan bir tüpün çıkıntısı olarak başlar ve bu tüp, sindirim sisteminin üst kısmını oluşturmaya devam eder. Akciğerler ilk oluştuklarında, fetüs sıvı dolu amniyotik kese içinde bulunur ve bu nedenle nefes alma işlevi görmezler. Kan, duktus arteriosus yoluyla akciğerlere yönlendirilir. Ancak doğumla birlikte hava, akciğerlere girmeye başlar ve saptırıcı kanal kapanır, böylece akciğerler solunum yapmaya başlar. Akciğerler tam olarak gelişmeleri ancak erken çocukluk döneminde tamamlar.

Yapı

Anatomi

Akciğerler, göğüs boşluğunda, kalbin her iki yanında ve kaburga kafesinin içerisinde yer alır. Konik şekillidirler ve üstte dar, yuvarlak bir tepeye sahipken altta diaframanın konveks yüzeyine oturan geniş konkav bir tabana sahiptirler. Akciğerin tepe kısmı boyun köküne kadar uzanır ve ilk kaburganın sternum sonuna hemen hemen ulaşır. Akciğerler, kaburga kafesindeki omurga yakınından başlayarak göğsün önüne ve trakeanın alt kısmından diafragmaya kadar uzanır.

Sol akciğer kalple aynı alanda bulunur ve bu nedenle kalbin bu alana sığabilmesi için sınırında sol akciğerin kardiyak çentiği adında bir çentik bulunur. Akciğerlerin ön ve dış tarafları kaburgalara dönüktür, bu da yüzeylerinde hafif çentikler oluşmasına neden olur. Akciğerlerin medial yüzeyleri, göğsün merkezine doğru yer alır ve kalbe, büyük damarlara ve trakeanın ikiye ayrıldığı carina'ya dayanır. Kardiyak izlenim, akciğerlerin kalbe dayandığı yüzeylerde oluşan bir çentiktir.

Her iki akciğerde de hilum adında merkezi bir çöküntü bulunmaktadır. Bu alanda kan damarları ve hava yolları akciğerlere giriş yapar. Hilumda ayrıca bronkopulmoner lenf düğümleri bulunmaktadır.

Akciğerler, pulmoner plevra ile çevrilidir. Plevra iki seröz membrandan oluşur; dış pariyetal plevra kaburga kafesinin iç duvarını kaplar ve iç viseral plevra doğrudan akciğer yüzeyini kaplar. Plevralar arasında, kaygan plevral sıvı içeren bir potansiyel alan olan plevral boşluk bulunur.

Loblar
Her akciğer, viseral plevranın içbükümleri tarafından lob adı verilen bölümlere ayrılır. Loblar segmentlere ayrılır ve segmentler daha ileri bölümler olarak lobüllere ayrılır. Sağ akciğerde üç, sol akciğerde ise iki lob bulunmaktadır.

Fissürler
Fissürler, viseral plevranın içeri doğru bükülmesiyle erken prenatal gelişim sırasında oluşur. Bu bükülme, lobar bronşları böler ve akciğerleri lob

lara ayırır. Sağ akciğerde iki fissür vardır: ana fissür (horizonal fissür) ve lateral fissür (oblik fissür). Sol akciğerde ise sadece oblik fissür bulunur.

Bölümler
Ana ya da birincil bronşlar, akciğerlere hilumdan girer ve başlangıçta, akciğerin her lobuna hava sağlayan lobar bronşlar olarak da bilinen ikincil bronşlara dallanır. Lobar bronşlar, lobların daha ileri bölümlerine hava sağlayan segmental bronşlar olarak da bilinen üçüncül bronşlara dallanır. Her bronkopulmoner segmentin kendi segmental bronşu ve arteryal beslenmesi vardır. Sol ve sağ akciğer için bölümler tabloda gösterilmektedir. Segmental anatomi, akciğerlerdeki hastalık süreçlerini yerelleştirmede klinik olarak faydalıdır. Bir bölüm, çevresindeki dokuyu ciddi olarak etkilemeden cerrahi olarak çıkarılabilecek ayrı bir birimdir.

Sağ Akciğer
Sağ akciğer, solundan daha fazla loba ve bölüme sahiptir. İki fissür, biri eğik ve diğeri yatay olmak üzere üç loba, üst, orta ve alt loba olarak bölünmüştür. Üst yatay fissür, üst lobu orta lobdan ayırır. Akciğerin arka sınırındaki alt eğik fissürde başlar ve yatay olarak ileri doğru seyrederek, sternalın dördüncü costal kartilaj ucunda ön sınıra keser; mediastinal yüzeyde hiluma geri izlenebilir. Alt eğik fissür, alt lobu orta ve üst loblardan ayırır ve sol akciğerdeki eğik fissürle yakından hizalanır.

Sağ akciğerin mediastinal yüzeyi, yakındaki birkaç yapı tarafından içeri doğru çukurlaştırılmıştır. Kalp, kardiyak izlenim olarak adlandırılan bir çukurlukta oturur. Akciğerin hilumu üzerinde azygos ven için kavisli bir oluk ve bunun üzerinde superior vena cava ve sağ brachiocephalic ven için geniş bir oluk bulunmaktadır; bunun arkasında ve akciğerin tepesine yakın bir brachiocephalic arter için bir oluk bulunmaktadır. Hilumun arkasında ve özofagus oluğunun alt kısmında kalbe girmeden önce inferior vena cava için daha derin bir oluk vardır.

Sağ akciğerin ağırlığı bireyden bireye değişiklik gösterir; erkeklerde standart referans aralığı  ve kadınlarda 'dır.

Sol Akciğer
Sol akciğer, eğik fissür ile üst ve alt olmak üzere iki loba ayrılır. Bu fissür, kostaldan akciğerin mediastinal yüzeyine kadar, sternalın dördüncü costal kartilaj ucundan vertebral kolona kadar uzanır. Üst lob, bir lingula olarak adlandırılan bir dil şeklindeki parçasını içerir, bu da alt lobun kardiyak izlenimi üzerine uzanır. Hilumun hemen üzerinde aortik bir oluk, hilumun altında perikard yüzeyinde kalbin sol atriyumu için kardiyak bir izlenim ve özofagus oluğunun alt kısmında kalbe girmeden önce sol pulmoner ven için bir oluk bulunmaktadır. Sol akciğerde aortik ark ve torasik aorta için izlenimler ve bir sol subklavyan arter izlenimi de bulunmaktadır.

Gelişim
İnsan akciğerlerinin gelişimi, laringotraşeal oluktan kaynaklanır ve fetüste birkaç hafta boyunca ve doğumdan sonraki birkaç yıl boyunca olgunluğa erişir. Solunum yolu olan larenks, trakea, bronşlar ve akciğerler, insan embriyo gelişiminin dördüncü haftasında oluşmaya başlarlar ve akciğer tomurcuğu olarak adlandırılan oluşumla başlarlar, bu oluşum foregut'un kaudal bölümünün ventralinde görünür.

Solunum yolu dallanmış bir yapıya sahiptir ve aynı zamanda solunum ağacı olarak da bilinir. Embriyoda bu yapı, dallanma morfogenezi sürecinde gelişir, ve dalın ucunun tekrarlayan şekilde bölünmesiyle oluşturulur. Akciğer gelişiminde (bazı diğer organlar gibi), epitelyum dallanan tüpler oluşturur. Akciğer, sol sağ simetriye sahiptir ve her tomurcuk bronşiyal tomurcuk olarak bilinen bir tübüler epitel olarak büyür. Her bronş, bronşiollerin dallanmasına neden olur. Dallanma, her tüpün ucunun bifurke olduğu sonucudur. Dallanma süreci bronşları, bronşiolleri ve nihayetinde alveolleri oluşturur. Akciğer gelişiminde dallanma morfogenezi ile en çok ilişkilendirilen dört gen, hücresel sinyal proteinleri - sonic hedgehog (SHH), fibroblast büyüme faktörleri FGF10 ve FGFR2b ve kemik morfogenetik protein BMP4 ile ilişkilendirilir. FGF10'un en belirgin rolü olduğu görülmüştür. FGF10, epitelyal dallanma için gereken bir parakrin sinyal molekülüdür ve SHH FGF10'u inhibe eder. Alveollerin gelişimi, sürekli bifurkasyonun durdurulduğu ve distal uçların alveollerin oluşturulması için genişlediği farklı bir mekanizma tarafından etkilenir.

Dördüncü haftanın sonunda, akciğer tomurcuğu ikiye bölünür, her biri trakeanın her iki yanındaki sağ ve sol primer bronşiyal tomurcuklar olur. Beşinci haftada, sağ tomurcuk üç sekonder bronşiyal tomurcuk oluşturur ve sol tomurcuk iki sekonder bronşiyal tomurcuk oluşturur. Bunlar akciğer loblarını oluştururlar, sağda üç, solda iki. Ardından bir sonraki hafta boyunca sekonder tomurcuklar on sekizer tane olmak üzere dallanır. Altıncı haftadan onaltıncı haftaya kadar, akciğerlerin ana yapıları, alveoller hariç, görünür hale gelir. 16. haftadan 26. haftaya kadar bronşlar büyür ve akciğer dokusu yüksek oranda damarlaşır. Bronşioller ve alveolar kanallar da gelişir. 26. haftada terminal bronşioller oluşmuştur ve bunlar iki solunum bronşioline dallanır. 26. haftadan doğuma kadar olan dönemde, önemli kan-hava bariyeri oluşur. Tip I alveoler hücreleri gaz değişiminin gerçekleşeceği yerdir ve Tip II alveoler hücreleri de pulmoner surfaktan salgılar. Surfaktan, hava-alveoler yüzeyindeki yüzey gerilimini azaltır, bu da alveoler keseciklerin genişlemesine olanak tanır. Alveoler kesecikler, alveoler kanalların sonunda oluşur ve bu görünüm, sınırlı solunumun mümkün olabileceği ve prematüre bebeklerin hayatta kalabileceği noktayı işaret eder.

A vitamini eksikliği

Gelişmekte olan akciğer, A vitamini seviyelerindeki değişikliklere karşı özellikle savunmasızdır. A Vitamini eksikliği, akciğerin epitel astarında ve akciğer parankiminde meydana gelen değişikliklerle bağlantılıdır. Bu durum akciğerin normal fizyolojisini bozabilir ve solunum yolu hastalıklarına zemin hazırlayabilir. A vitaminindeki ciddi beslenme eksikliği, alveolar duvarların (septa) oluşumunda azalmaya ve solunum epitelinde kayda değer değişikliklere neden olur; hücre dışı matrikste ve bazal membranın protein içeriğinde değişiklikler görülür. Ekstraselüler matriks akciğer elastikiyetini korur; bazal membran alveolar epitel ile ilişkilidir ve kan-hava bariyerinde önemlidir. Eksikliği fonksiyonel kusurlar ve hastalık durumları ile ilişkilidir. A vitamini, doğumdan sonra birkaç yıl boyunca devam eden alveol gelişiminde çok önemlidir.

Doğumdan sonra
Doğum sırasında bebeğin akciğerleri akciğerler tarafından salgılanan sıvı ile doludur ve şişmez. Doğumdan sonra bebeğin merkezi sinir sistemi sıcaklık ve ortamdaki ani değişikliğe tepki verir. Bu, doğumdan sonra yaklaşık 10 saniye içinde ilk nefesi tetikler. Doğumdan önce akciğerler fetal akciğer sıvısı ile doludur. İlk nefesten sonra sıvı hızla vücuda emilir veya dışarı verilir. Akciğerin kan damarlarındaki direnç azalır, gaz değişimi için artan bir yüzey alanı sağlar ve akciğerler kendiliğinden nefes almaya başlar. Bu, akciğer dokularına giren kan miktarının artmasına neden olan diğer değişiklikler ile birlikte gerçekleşir.

Doğumda akciğerler çok gelişmemiştir ve yetişkin akciğerindeki alveollerin yalnızca altıda biri mevcuttur. Alveoller erken yetişkinlik döneminde oluşmaya devam eder ve gerektiğinde oluşma yetenekleri akciğerin yenilenmesinde görülür.  Alveolar septa, gelişmiş akciğerdeki tek ağ yerine çift kapiller ağa sahiptir. Ancak kılcal damar ağının olgunlaşmasından sonra akciğer normal bir büyüme evresine girebilir. Alveol sayısındaki erken büyümenin ardından, alveollerin genişlediği bir başka aşama daha vardır.

Fonksiyon

Gaz Değişimi
Akciğerlerin temel işlevi, akciğerler ile kan arasında gaz değişimi yapmaktır. Alveoler ve pulmoner kapiller arasındaki ince kan–hava bariyeri üzerinde gazlar denge sağlar. Bu ince zar (yaklaşık olarak 0.5 - 2 μm kalınlığında) yaklaşık 300 milyon alveol içerir ve gaz değişimi için son derece büyük bir yüzey alanı sunar (70 ila 145 m2 arasında değişen tahminlere göre).

Akciğerler, kendi başlarına nefes almaya yetenekli değildir ve bunu sadece göğüs boşluğunun hacminin arttığı durumlarda yaparlar. Bu işlem, diyafram'ın kasılması ile gerçekleşir ve solunum kasları ve şemada gösterildiği gibi Göğüs kafesini yukarı çeken interkostal kaslar tarafından desteklenir. Nefes verme sırasında kaslar gevşer ve akciğerleri dinlenme pozisyonlarına geri döndürür.  Bu aşamada, yetişkin bir insanda akciğerler yaklaşık 2.5-3.0 litre hacme sahip olan Fonksiyonel artık kapasite (FRC) olarak adlandırılan hava içerir.

Ağır solunum sırasında veya Efor sırasında, boyun ve karın bölgesindeki bir dizi yardımcı kas devreye girer ve nefes verirken göğüs boşluğunun hacmini azaltarak göğüs kafesini aşağı çeker. FRC azalmış olabilir, ancak akciğerler tamamen boşaltılamadığı için hala yaklaşık bir litre artık hava bulunmaktadır. Akciğer fonksiyon testleri, akciğer hacimleri ve kapasitelerini değerlendirmek için kullanılır.

Koruma
Akciğerler, enfeksiyona karşı koruma sağlayan çeşitli özelliklere sahiptir. Solunum yolu, solunum epiteli veya solunum mukozası ile kaplıdır ve silia adı verilen kıl benzeri çıkıntılar ritmik olarak atar ve mukus taşır. Bu, mukosiliyer klirens adı verilen hava yoluyla bulaşan enfeksiyonlara karşı önemli bir savunma sistemidir. Solunan havadaki toz partikülleri ve bakteriler, solunum yollarının mukozal yüzeyinde yakalanır ve kirpiklerin ritmik olarak yukarı doğru vurma hareketiyle yutağa doğru hareket ettirilir. Akciğer astarı ayrıca solunum yolu enfeksiyonlarına karşı koruma sağlayan immünoglobulin A salgılar; goblet hücreleri mukus salgılar bu da defensinler, antiproteazlar ve antioksidanlar gibi çeşitli antimikrobiyal bileşikler içerir.  Mukus viskozitesini düzenleyebileceği öne sürülen pulmoner iyonosit adı verilen nadir bir özelleşmiş hücre türü tanımlanmıştır. Buna ek olarak, akciğer astarı fagositoz olarak bilinen bir süreçte akciğere giren kalıntıları ve mikropları yutan ve yok eden bağışıklık hücreleri olan makrofajları da içerir; ve T hücresi ve B hücresi gibi adaptif bağışıklık sistemi bileşenlerini aktive etmek için antijenler sunan dendritik hücreler.

Solunum yolunun boyutu ve hava akışı da akciğerleri daha büyük partiküllerden korur. Daha küçük partiküller ağız ve ağzın arkasında orofarinks içinde birikir ve daha büyük partiküller solunduktan sonra burun kılı içinde hapsolur.

Diğer
Solunum işlevlerinin yanı sıra, akciğerlerin çeşitli diğer görevleri bulunmaktadır. Akciğerler, renin-anjiyotensin sistemi'nin bir parçası olarak kan basıncının düzenlenmesine yardımcı olarak homeostaz'ı sürdürmeye katkıda bulunurlar. Kan damarlarının iç astarı, anjiyotensin I'in anjiyotensin II'ye dönüşümünü katalize eden bir enzim olan anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) salgılar. Akciğerler, nefes alırken kanın asit-baz homeostazisi ile ilgili olarak karbondioksit atılmasına yardımcı olur.

Akciğerler ayrıca koruyucu bir rol oynarlar. Bazı maddeler, örneğin birkaç prostaglandin türü, lökotrienler, serotonin ve bradikinin, kan yoluyla taşınırken akciğerlerden atılırlar. İlaçlar ve diğer maddeler, akciğerlerde emilebilir, değiştirilebilir veya atılabilir. Akciğerler, venlerdeki küçük kan pıhtılarını filtreleyerek arterlere girmelerini ve inmelere yol açmalarını önler.

Ayrıca, akciğerler hava ve hava akımı sağlayarak vokal seslerin oluşturulmasında önemli bir rol oynarlar. Ayrıca, iç çekme ve nefes kesme gibi diğer paralanguage iletişim biçimlerinde de kullanılırlar.

Araştırmalar, akciğerlerin kan pulcuklarının üretimine katkıda bulunduğunu göstermektedir.

Hastalıklar
Akciğerler, birçok farklı hastalığa maruz kalabilir. KOAH, astım, pnömoni, tüberküloz, akciğer kanseri ve kistik fibroz gibi hastalıklar akciğer fonksiyonlarını ciddi anlamda etkileyebilir.

Pulmoner emboli, kanın akciğerlere ulaşmasını engelleyen ve yaşamı tehdit eden bir durumdur. Bu, kanın pıhtılaşmasına neden olan koşullardan kaynaklanabilir.

Pnömotoraks, akciğerin çökmesine neden olan ve plevral boşluğa hava girişiyle karakterize bir durumdur.

Akciğer ödemi, akciğerlerde aşırı sıvı birikmesiyle ortaya çıkan ve solunum zorluğuna neden olan bir durumdur.

Tedavi
Akciğer hastalıklarının tedavisi, hastalığın türüne, şiddetine ve hastanın genel sağlık durumuna bağlı olarak değişiklik gösterebilir. Tedavide kullanılan yöntemler arasında ilaç tedavisi, oksijen tedavisi, fizyoterapi, solunum egzersizleri ve bazen cerrahi müdahale bulunmaktadır.

Akciğer transplantasyonu, ağır akciğer hastalığı olan hastalar için son çare tedavi seçeneği olabilir. Bu, hastanın hasar görmüş akciğerinin sağlam bir donör akciğeriyle değiştirilmesi işlemidir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Pulmoner Hipertansiyon (Akciğer yüksek tansiyonu)
 Akciğerin evrimi

Akciğer


El músculo estilohioideo situado oblicuamente desde la apófisis estiloides del hueso temporal al hueso hioides, por adentro y por encima del vientre posterior del músculo digástrico, este último discurre por un ojal suministrado por el primero. A causa de su situación se le considera como un músculo suprahioideo.

Inserciones
Toma origen por arriba, en la cara lateral de la apófisis estiloides del temporal, cerca de la base de esta. Desde este punto se dirige oblicuamente hacia adentro y adelante, con dirección al hueso hioides. Poco antes de llegar a este hueso, se divide en dos fascículos para dar paso al digástrico (ojal del digástrico). Después se reconstituye —sus dos fascículos, se vuelven a unir—, para fijarse por medio de una lengüeta aponeurótica muy delgada en la cara anterior del cuerpo del hueso hioides, cerca de su asta mayor.

Relaciones
El estilohioideo acompaña en casi toda su extensión al vientre posterior del digástrico, por encima del cual está situado, y presenta las mismas relaciones que este último.

Vascularización
Para objeto de comprender su irrigación, el estilohioideo se divide en tres tercios que de arriba hacia abajo son:
El tercio superior, irrigado por una o dos arteriolas procedentes de la auricular posterior.
El tercio medio, por un ramo de la arteria carótida externa —al menos en el 33% de los casos—.
El tercio inferior, por una ramilla procedente del ramo hioideo de la arteria lingual.

Inervación
Está inervado por un ramo particular, el ramo estiloideo (preparotídeo) del nervio facial (NC VII), nacido por debajo del agujero estilomastoideo.

Acción
El músculo estilohioideo tiene como función la elevación y retracción del hueso hioides, lo que provoca el alargamiento del suelo de la boca.

Variedades
En algunos casos el estilohioideo, puede estar ausente o ser doble, yaciendo por debajo de la arteria carótida, o insertándose en el músculo omohioideo o en el milohioideo.

Referencias
Este artículo incorpora material de la 6ª edición del Tratado de Anatomía Humana de L. Testut de 1912, que se encuentra en el dominio público.

Músculos del cuello
Músculos de la cabeza

Músculo estilohioideo


Le muscle sphincter interne de l'urètre est un faisceau de muscles lisses situé à la jonction de l'urètre et de la vessie.

Il est en continuité avec le muscle détrusor de la vessie mais anatomiquement et fonctionnellement totalement indépendant de ce dernier.

On trouve dans la littérature de nombreuses autres dénominations : le muscle sphincter de la vessie, le sphincter vésical, le sphincter interne de l'urètre de Henle ou le sphincter lisse de l'urètre

Fonction
En resserrant l'orifice urétral interne, c'est le muscle principal intervenant dans la continence urinaire, empêchant les fuites urinaires par une contraction tonique.

Cette fonction est partagée avec le muscle sphincter externe de l'urètre qui est sous contrôle volontaire.

Innervation
Il est innervé par le système nerveux sympathique par des fibres issues du plexus hypogastrique inférieur et du plexus vésical.

Il est contrôlé par le nerf hypogastrique, principalement via des récepteurs α1.

Fonctionnement
Durant la miction, les neurones pré-ganglionnaires de la voie sympathique sont inhibés via des signaux provenant du centre mictionnel pontique à travers les voies réticulo-spinales descendantes.

Lors de l'éjaculation, le muscle se contracte pour empêcher le reflux du sperme dans la vessie, phénomène appelé éjaculation rétrograde.

Les spasmes du sphincter urétral interne sont associés à l'érection du pénis.

Parce que le sphincter urétral interne est sous contrôle involontaire, on pense qu'il joue un rôle dans la parurésie, dans laquelle une personne qui se perçoit comme étant sous observation est incapable d'uriner.

Notes et références

Anatomie du système urinaire

Muscle sphincter interne de l'urètre


Louise Imogen Guiney, née le  à Roxbury dans l'État du Massachusetts et morte le  à Chipping Campden dans le comté britannique de Gloucestershire, est une poète, essayiste, nouvelliste, épistolière, traductrice, éditrice américaine et une figure majeure de la vie littéraire de Boston.

Biographie

Jeunesse et formation

Louise Imogen Guiney est la fille unique de  et de Janet M. Doyle Guiney, tous les deux sont d'origine irlandaise. Patrick Robert Guiney est originaire du comté de Tiperary, arrivé jeune aux États-Unis, il fait des études de droit au College of the Holy Cross (Worcester), après quoi il se lance dans une carrière de juriste, quand la guerre de Sécession éclate, il s'engage dans les forces de l'Union, gravement blessé à la Bataille de la Wilderness, où il perd un œil, il finit la guerre avec le grade de brigadier général, puis il se lance dans la politique, il est le premier catholique irlandais à jouer un rôle important dans le Parti républicain, il meurt en 1877 quand sa fille Louise Imogen est âgée de . Cette mort met un coup d'arrêt aux études de Louise Imogen Guiney qui faisait ses études secondaires dans un établissement de Providence (Rhode Island), elle doit retourner au foyer familial à  à proximité de Boston.

Carrière

Premiers écrits
Louise Imogen Guiney, de retour à Auburndale commence à écrire ses premiers poèmes et essais dans des journaux et magazines notamment dans le périodique catholique  dirigé par John Boyle O'Reilly ; la plupart de ces poèmes sont publiés dans son recueil de poèmes Songs at the Start de 1884, le succès de son recueil la consacre comme poète alors qu'elle n'a que . En 1885, elle publie son premier essai Goose-quill Papers suivi en 1887 de la parution de son second recueil de poèmes The White Sail and Other Poems. Parallèlement elle écrit sous forme de nouvelles des contes de fées pour le magazine à destination de la jeunesse , l'ensemble de ces récits merveilleux sont compilés et paraissent en 1888 sous le titre de Brownies and Bogles.

La vie littéraire de Boston

Grâce à ses talents lyriques et sa personnalité Louise Imogen Guiney, s'insère dans la vie artistique de Boston, elle se fait des amies parmi les figures littéraires de Boston comme Annie Adams Fields, Sarah Orne Jewett, Louise Chandler Moulton et Alice Brown (écrivaine). Le médecin et écrivain Oliver Wendell Holmes surnomme Louise Imogen Guiney  « little golden guinea ». Elle fréquente également la bohème bostonienne qui compte notamment l'écrivain Thomas Bailey Aldrich, le pasteur unitarien Thomas Wentworth Higginson, l'architecte  et le photographe et éditeur Fred Holland Day. Elle commence ses longues correspondances avec le Révérend William H. van Allen, le bibliothécaire du Boston Athenæum Charles Knowles Bolton, et le critique littéraire Clement King Shorter, parmi les différents thèmes abordés, il a celui d'une esthétique inaugurée par W. B. Yeat. Catholique irlandaise, elle se fait l'ambassadrice entre la culture dominante des White Anglo-Saxon Prostestant de Boston et la culture de sa communauté.

Un premier voyage à Londres
En 1889, Louise Imogen Guiney part pour Londres avec sa mère, elles y restent pendant deux années. Elle fait la connaissance de la poète irlandaise Dora Sigerson Shorter et de sa sœur Hester Sigerson Piatt ainsi que des poètes britanniques Richard Garnett, Edmund Gosse,  et d'autres membres du  fondé par W. B. Yeats et . Elle est rejointe par ses amis Alice Brown et Fred Holland Day. Alice Brown et elle collectent leurs impressions de leur séjour au Royaume-Uni pour éditer un guide touristique à destination des femmes, publié en 1891, par la  de Boston sous le titre de A Summer in England. Avant de repartir pour Boston elle écrit une biographie du révolutionnaire irlandais Robert Emmet.

La receveuse de la poste d'Auburndale

Quand Louise Imogen Guiney revient aux États-Unis, elle devient à Boston la tête de file du mouvement dit de l'Esthétisme dans l'esprit d'Aubrey Beardsley. Par ailleurs, bien que sa notoriété croisse et qu'elle ait publié un autre recueil de poèmes Roadside Harp et son essai Patrin, ses livres se vendent mal, ses ressources financières liées à sa production littéraire ne suffisent plus pour vivre, elle est obligée de travailler ; elle est embauchée comme maître de poste d'Auburndale, village où elle habite avec sa mère. Poste peu fréquentée par les Bostoniens, car Auburndale a la réputation d'être un quartier de « bigots catholiques ». Cela dit, ses amis vont la soutenir en se rendant à la poste pour lui acheter des timbres. Bien que sa production poétique soit ralentie, Louise Imogen Guiney se met à la traduction et ou à l'édition d'auteurs étrangers et à des essais de critique littéraire et publie tout de même des nouvelles sous le titre de Lovers' Saint Ruth's and Three Other Tales, édité en 1895. En 1897, malade, elle quitte la poste d'Auburndale pour accepter un poste de catalogueuse au sein de la Bibliothèque publique de Boston et emménage avec sa mère dans la Pinckney Street, proche de la bibliothèque.

Le séjour à Oxford

En 1901, grâce à don de la sculptrice et poète Anne Whitney d'un montant de , Louise Imogen Guiney peut partir pour Oxford au Royaume-Uni, où elle va y vivre jusqu'à la fin de sa vie. Sa production littéraire se concentre sur le catholicisme et plus particulièrement sur des catholiques réfractaires tels Robert Emmet, Edmond Campion, ou des auteurs littéraires tombés dans l'oubli comme Henry Vaughan, Katherine Philips, et Hurrell Froude.

En 1909, Louise Imogen Guiney se rend une dernière fois aux États-Unis pour soigner sa mère mourante. De retour au Royaume-Uni, ses revenus s'amenuisent au point qu'elle est obligée de quitter sa résidence d'Oxford et d'emménager dans le village éloigné de Chipping Camden dans le district de Cotswold.

Vie privée
En 1917, elle est victime d'un accident vasculaire cérébral qui la diminue, elle en décédera des suites le . Elle est inhumée au Cimetière de Wolvercote dans la banlieue d'Oxford.

Œuvres
Note : quand les œuvres sont suivie d'un numéro ISBN, cela signifie qu'elles ont fait l'objet de rééditions récentes généralement sous forme de fac-similé de l'édition originale, le numéro ISBN est en principe celui de la dernière réédition.

Recueil de poèmes
 ,
 ,
 ,
 ,
 ,
 ,

Poésie lyrique
 ,

Nouvelles
 ,
 ,

Essais
 ,
 ,
 ,
 ,
 ,
 ,
 ,

Correspondance

 ,

Traductions

 ,
 ,

Éditrice

 ,
 ,
 ,
 ,
 ,

Articles

 ,
  (article posthume)

Archives
Les archives de Louise Imogen Guiney sont déposées et consultables auprès de la bibliothèque de l'université Yale et celle du Vassar College.

Sa riche correspondance de  a été collectée par son ami Fred Holland Day est déposée à Bibliothèque du Congrès.

Notes et références

Notes

Références

Bibliographie

Notices dans des encyclopédies et manuels de références
 ,
 ,
 ,
 ,
 ,

Essais
 ,
 ,

Articles
Les articles de JSTOR, sont librement accessibles à la lecture en ligne jusqu'à la concurrence de 99 articles par mois.
 ,
 ,
 ,
 ,
 ,
 ,

Liens externes

Naissance en janvier 1861
Naissance à Boston
Décès en novembre 1920
Décès dans le Gloucestershire
Poétesse américaine du XIXe siècle
Essayiste américaine du XIXe siècle
Éditrice américaine
Traductrice américaine
Nouvelliste américaine
Épistolière américaine
Écrivain catholique américain
Décès à 59 ans

Louise Imogen Guiney


Gennady Andreyevich Zyuganov (; born 26 June 1944) is a Russian politician who has been the General Secretary of the Communist Party of the Russian Federation and served as Member of the State Duma since 1993. He is also the Chair of the Union of Communist Parties – Communist Party of the Soviet Union (UCP-CPSU) since 2001. Zyuganov ran for President of Russia four times, most notably in 1996, when he lost in the second round to Boris Yeltsin.

Early life and education
Zyuganov was born in Mymrino, a farming village in Oryol Oblast, on 26 June 1944. The son and grandson of schoolteachers, he followed in their footsteps. His father fought at the Soviet-German front of WWII and returned home with serious injuries. After graduating from a secondary school, his first job was working there for one year as a physics teacher in 1961.

In 1962, Gennady enrolled into the Department of Physics and Mathematics of the Oryol Pedagogical Institute. From 1963 to 1966, he served in a Radiation, Chemical, and Biological Intelligence unit of the Group of Soviet Forces in Germany. Zyuganov joined the Communist Party in 1966.

He returned to the teachers' college in 1966. Three years older than most members of his class, he was already a party member and a popular college athlete. On his return, he married his wife, Nadezhda. He completed his degree in 1969.

CPSU career
Zyuganov taught mathematics but soon turned to Communist Party of the Soviet Union work in Oryol Oblast, beginning in 1967. He became the First Secretary of the local Komsomol and the regional chief for ideology and propaganda. He emerged as a popular politician in the area. Among many other functions, Zyuganov organized parties and dances as a local Komsomol leader while he was rising through the ranks of the party. Zyuganov rose to be second secretary, or second in command, of the party in Oryol.

He enrolled at an elite party school in Moscow, the Academy of Social Sciences in 1978, completing his doctor nauk, a post-doctoral degree, in 1980. He then returned to Oryol to become regional party chief for ideology and propaganda until 1983. In 1983, he was given a high-level position in Moscow as an instructor in the Communist Party propaganda department.

Zyuganov emerged as a leading critic of Soviet leader Mikhail Gorbachev's perestroika and glasnost in the party's Agitation and Propaganda division (later the Ideological division), a hotbed of opposition to reform. As the party began to crumble in the late 1980s, Zyuganov took the side of hard-liners against reforms that would ultimately culminate in the end of CPSU rule and the dissolution of the Soviet Union. In May 1991, he published a fiercely critical piece on Alexander Yakovlev.

Head of the Communist Party of the Russian Federation
Zyuganov wrote several influential papers in the early 1990s attacking Boris Yeltsin and calling for a return to the socialism of the pre-Gorbachev days. In July 1991, he signed the "A Word to the People" declaration. As the Communist Party of the Soviet Union fell into disarray, Zyuganov helped form the new Communist Party of the Russian Federation (CPRF), and became one of seven secretaries of the new group's Central Committee. In 1993, he became its chairman. Outside observers were surprised by the survival of Zyuganov's Communist Party into the post-Soviet era.

Zyuganov emerged as post-communist Russia's leading opposition leader. He argued that the collapse of the Soviet Union led to a decline in living standards, that economic power was left concentrated in the hands of a tiny share of the population, that violent crime increased, and that the Soviet collapse allowed ethnic groups throughout Russia to embark on campaigns, sometimes violent, to win autonomy.

Russians who felt left behind in the new Russia emerged as Zyuganov's supporters, including a number of workers, clerks, bureaucrats, professionals, and the elderly. As Zyuganov succeeded in combining Communist ideas with Russian nationalism, his new Communist Party of the Russian Federation joined hands with numerous other left-wing and right-wing nationalist forces, forming a common "national-patriotic alliance."

In the 1993 and 1995 parliamentary elections, the newly revitalized Communist Party of the Russian Federation made a strong showing, and Zyuganov emerged as a serious challenger to President Yeltsin.

1996 presidential campaign

Zyuganov entered the 1996 presidential election, as the standard-bearer of the Russian Communist Party. Co-opting Russian nationalism, he attacked the infiltration of Western ideals into Russian society and portrayed Russia as a great nation that had been dismantled from within by traitors in cahoots with Western capitalists, who sought the dissolution of Soviet power to exploit Russia's boundless resources.

Hungarian-American billionaire George Soros, along with Russian oligarchs such as Boris Berezovsky, Vladimir Gusinsky, Mikhail Khodorkovsky, Anatoly Chubais, and others feared a Communist resurgence in Russia while witnessing Zyuganov present himself as a kinder, gentler Communist while attending the World Economic Forum at Davos in 1996. Chubais recalled, stating "I saw many of my good friends, presidents of major American companies, European companies, who were simply dancing around Zyuganov, trying to catch his eye, peering at him. These were the world's most powerful businessmen, with world famous names, who with their entire appearance demonstrated that they were seeking support of the future president of Russia, because it was clear to everyone that Zyuganov was going to be the future president of Russia, and now they needed to build a relationship with him. So, this shook me up!".

The oligarchs set aside their differences and held several private meetings in Davos hotel rooms, where they strategized how to defeat the perceived Zyuganov threat. The result was the "Davos pact", an agreement between Chubais and the oligarchs that he would lead an anti-Communist campaign against Zyuganov, that they agreed to fund. The subsequent months saw a massive media offensive as "money poured into advertising campaigns, into regional tours, into bribing journalists", all supported by the oligarchs who owned the major media. Yeltsin's subsequent victory in that election can be traced back to the events that took place in Davos between Chubais and those Russian oligarchs.

In the election on 16 June, Zyuganov finished second with 32%, trailing only Yeltsin, who captured 35%. Yeltsin gained from the elimination of the many smaller parties, as well as the support of Alexander Lebed, and eventually won the two-man showdown by 53.8% against 40.7%.

It has been alleged that Yeltsin may not have legitimately won the 1996 presidential election, but instead employed electoral fraud. Some results, largely from Russia's ethnic republics of Tatarstan, Dagestan and Bashkortostan, showed highly unlikely changes in voting patterns between the two rounds of voting. At a meeting with opposition leaders in 2012, then-president Dmitry Medvedev was reported to have said, "There is hardly any doubt who won [that race]. It was not Boris Nikolaevich Yeltsin."

After 1996 election

After the December 1999 parliamentary elections, the number of Communist seats in the Duma was reduced. Communist support started to decline, given the widespread electoral support at the time for the government's invasion of Chechnya in September 1999 and the popularity of Yeltsin's new prime minister, Vladimir Putin, who was widely seen as Yeltsin's heir apparent.

2000 presidential campaign

Zyuganov placed a distant second behind Vladimir Putin in the March 2000 presidential election.

After 2000 election

Zyuganov has additionally served as the Chairman of the Union of Communist Parties – Communist Party of the Soviet Union (UCP-CPSU) since 2001, replacing Oleg Shenin.

In November 2001, in an open letter to Putin ahead of the summit between the US and Russian presidents in the United States, Zyuganov said that Russia was betraying its national interests. "It is blindly following US policy which has been characterized recently by open aggression". Zyuganov criticized Putin for his decision the previous month to close a Cuban listening post that eavesdropped on US communications and a key naval base in Vietnam, as well as Russian support for Washington using bases in former Soviet Uzbekistan and Tajikistan for its Afghan strikes. "Russia's national state and national interests may be betrayed" at the upcoming summit between Putin and US President George W. Bush, Zyuganov warned.

On 23 September 2003, Zyuganov sent a deputy request to the Prosecutor General's Office and the Central Election Commission of the Russian Federation, in which he demanded to initiate an administrative case against Putin as an official of category "A" and to fine him in the amount of 22,500 rubles for conducting election campaigning outside the campaign period of the United Russia party. However, the Chairman of the Central Election Commission of the Russian Federation, Alexander Veshnyakov, and the Chairman of the Federation Council, Sergey Mironov, objected that they did not see anything illegal in the President's speech. The head of the Communist Party of the Russian Federation tried to file a complaint with higher authorities, but not a single court examined the complaint on its merits.

In 2004, Zyuganov declined to run against Putin, who secured a landslide reelection victory.

2008 presidential campaign

In October 2005, Zyuganov indicated that he would run for president in 2008, making him the second person to enter the race for the Kremlin following former Prime Minister Mikhail Kasyanov. According to one report, Zyuganov pledged to quadruple pensions and state salaries, should he be elected.

In the presidential election on 2 March 2008, Zyuganov garnered 17.76% of the vote and came in second to Medvedev's 70.23%.

Post-2008
On Zyuganov's 65th birthday in June 2009, the then Prime Minister Vladimir Putin presented him with a copy of the first Soviet edition of the Communist Manifesto. On the occasion of Soviet leader Joseph Stalin's birthday on 21 December 2010, Zyuganov called for the re-Stalinization of Russian society in an open letter to President Medvedev.

After Putin's annual address to parliament on 20 April 2011, Zyuganov criticised it as inadequate in dealing with Russia's economic decline and warned that, "If the [parliamentary and presidential] elections are as dirty as before, the situation will develop along the North African scenario." Zyuganov denounced election irregularities in the Russian legislative election of 2011 but also expressed his opposition to the organizers of the mass demonstrations of December 2011 who he viewed as liberals who exploited unrest.

The communist party played only a minor role in the protests, with one of its speakers, who called for restoration of Soviet power, being booed off the stage. Party rallies on 18 December 2011, in protest of election irregularities in Moscow and St. Petersburg were attended by only a few thousand, mostly elderly, party supporters. According to The New York Times, it is questionable that Zyuganov, due to his age and association with Soviet policies, will be able to capitalize on the opportunity presented by popular disgust with the Putin regime, or mobilize mass popular support for his party.

Zyuganov is a harsh critic of President Vladimir Putin, but states that his recipes for Russia's future are true to his Soviet roots. Zyuganov hopes to renationalise all major industries and he believes the USSR was "the most humane state in human history". On 29 November 2008, in his speech before the 13th Party Congress, Zyuganov made these remarks about the state that Russia under Putin was in:

Objectively, Russia's position remains complicated, not to say dismal. The population is dying out. Thanks to the "heroic efforts" of the Yeltsinites the country has lost 5 out of the 22 million square kilometers of its historical territory. Russia has lost half of its production capacity and has yet to reach the 1990 level of output. Our country is facing three mortal dangers: de-industrialization, de-population and mental debilitation. The ruling group has neither notable successes to boast of, nor a clear plan of action. All its activities are geared to a single goal: to stay in power at all costs. Until recently it has been able to keep in power due to the "windfall" high world prices for energy. Its social support rests on the notorious "vertical power structure" which is another way of saying intimidation and blackmail of the broad social strata and the handouts that power chips off the oil and gas pie and throws out to the population in crumbs, especially on the eve of elections.

The CPRF cherishes the rule of Joseph Stalin. Zyuganov and the party support social conservatism and voted in favor of the ban on the "promotion of non-traditional sexual relations to minors", commonly known as the Russian gay propaganda law.

2012 presidential campaign

In September 2011, Zyuganov again became the CPRF's candidate for the 2012 presidential election. According to Zyuganov, "a gang of folks who cannot do anything in life apart from dollars, profits and mumbling, has humiliated the country" and called for a new international alliance to "counter the aggressive policies of imperialist circles."

In the 2012 Russian presidential election on 4 March 2012, Zyuganov once again came in second place by receiving 17% of the vote.

Political views

According to Zyuganov, Jesus Christ was the first communist, claiming the Bible may be read through a socialist perspective.

After Russia was sanctioned for systematic doping in the run-up to the 2018 Winter Olympics, Zyuganov proposed sending Russian fans to the Games with a Soviet Victory Banner.

He is considered by Russian scholars as a neo-Eurasianist.

In August 2022, Zyuganov said that reformist Soviet leader Mikhail Gorbachev was a leader whose rule brought "absolute sadness, misfortune and problems [for] all the peoples of our country".

Ukraine
Zyuganov enthusiastically supported the annexation of Crimea by Russia as well as the pro-Russian insurgency, for which the Ukrainian public prosecutor started against him a criminal case (as well as against Vladimir Zhirinovsky and Sergey Mironov).

Following the 2022 Russian invasion of Ukraine, the CPRF published a statement in support of the invasion and accused NATO of planning "to enslave Ukraine" and thus creating "critical threats to the security of Russia". It called for the "demilitarization and denazification" of Ukraine. The party framed the conflict as that between the Ukrainian Banderites and fascists, who have been perpetrating genocide against Russian speakers, and liberating Russian forces. The CPRF also accused the United States and NATO of deploying European fascist sympathizers and Middle Eastern terrorists to Ukraine to fight the Russian army. Two members out of 57 of CPRF's Duma caucus, Vyacheslav Markhaev and Mikhail Matveev, have expressed opposition to the war, although they support the "protection of the people of Donbass".

Some younger members of his party spoke publicly against the war, condemning it as "imperialist" and contrary to Marxist-Leninist principles.

In September 2022, Zyuganov called in the Duma for a general mobilization.

Personal life
His wife, Nadezhda Zyuganova (née Amelicheva) graduated from History Department of Oryol Pedagogical Institute. They have two children: Andrey (1968) and Tatyana (1974). They have seven grandsons and one granddaughter.

Sanctions
In February 2022, Zyuganov, who voted for the 2022 Russian invasion of Ukraine, was placed on the sanctions list by the United States, Canada, Japan, United Kingdom, Australia and the European Union.

Electoral history

See also
 Architect amidst the Ruins
 A Word to the People

References

External links

 Official site Gennady Zyuganov
 The Communist Party of Russia
 Gennady Zyuganov's speech at the 13th Party Congress, SRAS
 Communism and the CPRF in Modern Russia, SRAS

1944 births
Living people
Russian communists
Anti-poverty advocates
Anti-imperialism
Zyuganov
Zyuganov
Zyuganov
Zyuganov
Zyuganov
Communist Party of the Russian Federation members
Communist Party of the Soviet Union members
Council of Europe people
Neo-Stalinists
People from Oryol Oblast
Russian Marxists
Soviet military personnel
Russian nationalists
21st-century Russian politicians
9/11 conspiracy theorists
Russian conspiracy theorists
Anti-Americanism
First convocation members of the State Duma (Russian Federation)
Second convocation members of the State Duma (Russian Federation)
Third convocation members of the State Duma (Russian Federation)
Fourth convocation members of the State Duma (Russian Federation)
Fifth convocation members of the State Duma (Russian Federation)
Sixth convocation members of the State Duma (Russian Federation)
Seventh convocation members of the State Duma (Russian Federation)
Eighth convocation members of the State Duma (Russian Federation)
Russian individuals subject to European Union sanctions
Russian individuals subject to United Kingdom sanctions
Russian individuals subject to the U.S. Department of the Treasury sanctions
Anti-Ukrainian sentiment in Russia

Gennady Zyuganov


Kent Robin Tønnesen (5. lipnja 1991.), norveški rukometni reprezentativac. Bio je u užem krugu kandidata za sudjelovati na svjetskom prvenstvu 2019. godine. Otpao je iz sastava zbog ozljede

Izvori

Norveški rukometaši

Kent Robin Tønnesen


Die 31. Schwimmeuropameisterschaften fanden vom 21. bis 27. Mai 2012 in Debrecen (Ungarn) statt und wurden vom Europäischen Schwimmverband (LEN) organisiert. Damit war Ungarn zum fünften Mal Gastgeberland dieser Veranstaltung, nachdem 1926, 1958, 2006 und 2010 die Titelkämpfe jeweils in der Hauptstadt Budapest abgehalten worden waren. Gleichzeitig war es für das Land der fünfte ausgerichtete große Schwimmsportwettbewerb innerhalb von sieben Jahren.

Ursprünglich hatten die europäischen Titelkämpfe in Antwerpen (Belgien) stattfinden sollen. Mitte Februar 2012 wurden aber finanzielle Probleme seitens der belgischen Veranstalter und die Verlegung der Beckenschwimmwettbewerbe nach Debrecen bekannt. Die ungarischen Organisatoren hatten zuvor versichert, den ursprünglichen Veranstaltungstermin einzuhalten. Die ebenfalls in Antwerpen geplanten Wettbewerbe im Wasserspringen fanden vom 15. bis 21. Mai als eigenständige Titelkämpfe in Eindhoven (Niederlande) statt, wo auch die Europameisterschaften im Synchronschwimmen (23. bis 27. Mai) abgehalten werden. Die Freiwassereuropameisterschaften waren bereits im Dezember 2011 an die italienische Stadt Piombino vergeben worden, die diese im September ausrichtet.

Die Schwimmeuropameisterschaften fielen in den trainingsintensiven Zeitraum der Vorbereitung auf den Saisonhöhepunkt, die Olympischen Sommerspiele in London (Beckenwettbewerbe: 28. Juli bis 4. August 2012). Für viele Teilnehmer war es auch die letzte Möglichkeit, sich für die Spiele zu qualifizieren. Obwohl der Europäische Schwimmverband im Vorfeld eine Rekordteilnehmerzahl von 570 Schwimmern aus 44 der 51 LEN-Mitgliedernationen bekanntgegeben hatte, nahmen einige favorisierte Athleten nicht teil. Dazu zählten beispielsweise die Niederländerin Ranomi Kromowidjojo (dreifache Medaillengewinnerin bei den Schwimmweltmeisterschaften 2011) und der Franzose Yannick Agnel (Europameister 2010 über 400 Meter Freistil). Die Frankfurter Rundschau kritisierte, dass dadurch die olympische Kernsportart Schwimmen ein paar Nummern kleiner ausfallen würde, auf das "Niveau eines Schwimmfests".

Zur Eröffnung der Wettkämpfe wurde mit einem Film an den norwegischen Schwimmer Alexander Dale Oen erinnert. Der Welt- und zweifache Europameister über die 100-Meter-Brustdistanz war am 30. April 2012 während eines Höhentrainingslagers in den Vereinigten Staaten verstorben und hätte am 21. Mai, der Eröffnung der Schwimm-EM, seinen 27. Geburtstag begangen. Die norwegischen Teilnehmer ehrten ihn, indem sie schwarze Badekappen mit seinen Initialen ("A.D.O.") trugen.

Für Deutschland, das in der Nationenwertung hinter Gastgeber Ungarn Platz zwei belegte, war es mit acht Gold-, sechs Silber- und drei Bronzemedaillen die erfolgreichste Schwimm-EM seit den Titelkämpfen in Berlin (2002). Österreich (eine Bronzemedaille für Markus Rogan über 200 Meter Lagen) und die Schweiz (kein Medaillengewinn) konnten sich im Vergleich zur vorangegangenen EM nicht verbessern. Erfolgreichster Teilnehmer war der ungarische Schmetterlings- und Lagenspezialist László Cseh (3 Gold-, 1 Silber- und 2 Bronzemedaillen). Erfolgreichste deutsche Starter waren die Freistilschwimmer Britta Steffen (3 Gold- und eine Silbermedaille) und Paul Biedermann (3 Goldmedaillen).

Wettkampfstätte
Die Beckenschwimmwettbewerbe fanden im Debrecen Swimming Pool Complex statt. Die Anlage war eigens für die 2007 veranstalteten Kurzbahneuropameisterschaften errichtet worden. Die Schwimmhalle verfügt über ein 50-Meter-Schwimmbecken mit Olympiamaßen und einen 25-Meter-Aufwärmpool. Die Halle bietet insgesamt 2200 Besuchern Platz.

Teilnehmende Nationen

Insgesamt wurden für die Beckenschwimmwettbewerbe 570 Schwimmer aus 44 der 51 in der LEN organisierten Nationen gemeldet, was einen neuen Rekord darstellt. Die meisten Teilnehmer stellte Italien (49 gemeldete Athleten), gefolgt von Gastgeber Ungarn (36) und Deutschland (35). Laut den Regelungen des Europäischen Schwimmverbandes konnten maximal vier Athleten aus demselben Land an einem Wettbewerb teilnehmen, maximal zwei am Halbfinale und Finale.

Wettbewerbe und Zeitplan
Es wurden seitens des europäischen Dachverbands für Wassersport LEN nur Wettkämpfe im Beckenschwimmen ausgetragen.

Legende zum nachfolgend dargestellten Wettkampfprogramm:

Letzte Spalte: Gesamtanzahl der Entscheidungen

Die Vorläufe fanden jeweils vormittags ab 9:30 Uhr, die Halbfinal- und Finalwettkämpfe am Nachmittag ab 17 Uhr statt.

Ergebnisse – Männer

Freistil

50 Meter Freistil
Finale am 27. Mai:

100 Meter Freistil
Finale am 25. Mai:

200 Meter Freistil
Finale am 23. Mai:

400 Meter Freistil
Finale am 21. Mai:

800 Meter Freistil
Finale am 25. Mai:

1500 Meter Freistil
Finale am 23. Mai:

Rücken

50 Meter Rücken
Finale am 24. Mai:

100 Meter Rücken
Finale am 22. Mai:

200 Meter Rücken
Finale am 26. Mai:

Brust

50 Meter Brust
Finale am 26. Mai:

100 Meter Brust
Finale am 22. Mai:

200 Meter Brust
Finale am 24. Mai:

Schmetterling

50 Meter Schmetterling
Finale am 22. Mai:

100 Meter Schmetterling
Finale am 26. Mai:

200 Meter Schmetterling
Finale am 24. Mai:

Lagen

200 Meter Lagen
Finale am 23. Mai:

400 Meter Lagen
Finale am 27. Mai:

Staffel

4 × 100 Meter Freistil
Finale am 21. Mai:

4 × 200 Meter Freistil
Finale am 26. Mai:

4 × 100 Meter Lagen
Finale am 27. Mai:

Ergebnisse – Frauen

Freistil

50 Meter Freistil
Finale am 27. Mai:

100 Meter Freistil
Finale am 23. Mai:

200 Meter Freistil
Finale am 26. Mai:

400 Meter Freistil
Finale am 27. Mai:

800 Meter Freistil
Finale am 24. Mai:

1500 Meter Freistil
Finale am 26. Mai:

Rücken

50 Meter Rücken
Finale am 26. Mai:

100 Meter Rücken
Finale am 24. Mai:

200 Meter Rücken
Finale am 22. Mai:

Brust

50 Meter Brust
Finale am 27. Mai:

100 Meter Brust
Finale am 23. Mai:

200 Meter Brust
Finale am 25. Mai:

Schmetterling

50 Meter Schmetterling
Finale am 22. Mai:

100 Meter Schmetterling
Finale am 25. Mai:

200 Meter Schmetterling
Finale am 27. Mai:

Lagen

200 Meter Lagen
Finale am 24. Mai:

400 Meter Lagen
Finale am 21. Mai:

Staffel

4 × 100 Meter Freistil
Finale am 21. Mai:

4 × 200 Meter Freistil
Finale am 24. Mai:

4 × 100 Meter Lagen
Finale am 27. Mai:

Abkürzungen
 CR = Championship Record (schnellste jemals bei Europameisterschaften geschwommene Zeit)
 DNS = Did not start (nicht angetreten)
 DSQ = Disqualifiziert
 NR = Nationaler Rekord

Berichterstattung
In Deutschland berichteten im Wechsel die Fernsehsender ARD und ZDF von den Schwimmeuropameisterschaften. Außerdem wurden die Wettbewerbe von Eurosport übertragen.

Siehe auch
 Europameisterschaften im Wasserspringen 2012
 Wasserball-Europameisterschaft 2012

Weblinks
 Offizielle Webpräsenz der Schwimmeuropameisterschaften 2012
 Offizielle Webpräsenz der LEN zu den Schwimmeuropameisterschaften 2012

Einzelnachweise

2012
Sportveranstaltung 2012
Sportveranstaltung in Debrecen

Schwimmeuropameisterschaften 2012


{{Infobox person
| name          = Philip Proctor
| image         = Philip Proctor 05.jpg
| alt           =
| caption       = Proctor in 2012
| birth_name    = Philip George Proctor
| birth_date    =
| birth_place   = Goshen, Indiana, U.S.
| other_names   = Phil Proctor
| occupation    = Actor, comedian
| years_active  = 1962–present
| known_for     = The Firesign Theatre (1966–present)Zachariah (1971)Americathon (1979)Rugrats (1991-2004)Aladdin (1992)The Lion King (1994)Toy Story (1995)Spirited Away (2001)Finding Nemo (2003)007: From Russia with Love (2005)Assassin's Creed (2007)Inside Out (2015)
| spouse        =
| children      =
| website       =
}}

Philip George Proctor is an American actor, comedian and a member of the Firesign Theatre. He has performed voice-over work for video games, films and television series.

 Career
Of the four members of Firesign Theatre, Proctor has had the greatest amount of mainstream exposure as an actor. A boy soprano in his youth, he worked extensively in musical theatre, including numerous juvenile female roles in productions of Gilbert & Sullivan operettas. In his early adult career, he worked in musical theatre on Broadway, the West Coast and in touring productions. During this period Proctor worked with many famous names, including composer Richard Rodgers, and forged important social connections, becoming close friends with notable figures including Henry Jaglom, Brandon deWilde, Peter Fonda and Karen Black.

Proctor also appeared occasionally on television in small roles, including episodes of Daniel Boone, All in the Family, and Night Court; and Off-Broadway in the 1964 musical The Amorous Flea. He also provided the voices of Meltdown in Treasure Planet and "Drunk Monkey" in the Dr. Dolittle remake series. He has also provided uncredited ADR overdubs for numerous movies over the years. More recently, he has done voices for several cartoons and video games, including the voice of Howard Deville in Rugrats and All Grown Up! on Nickelodeon, "background" voices for Disney features, and voice work on Power Rangers Time Force. He also did two voices in the GameCube video game Eternal Darkness: Sanity's Requiem. He is the voice of The Professor and White Monkey in the Ape Escape series. Recently, his voice was featured in the video game Dead Rising as Russell Barnaby, in the Assassin's Creed series as Dr. Warren Vidic, and on Adventures in Odyssey as Leonard Meltsner and Detective Don Polehaus. In the 2007 live audio production of the Angie Award-winning screenplay Albatross (original screenplay written by Lance Rucker and Timothy Perrin)  at the International Mystery Writers Festival, he played seven characters requiring four different accents: KGB agent Stefan Linnik, East German Communist Party apparatchik Kurt Mueller; a West Berlin gasthaus owner; an armed forces radio announcer; the Senate minority whip; a Secret Service guard; and Gerhard Derstman, the East German Cultural Attache/Stasi member. He also lent his voice to the game Battlezone. He was the announcer on Big Brother in seasons 3 through 6. Proctor also lent his voice in the Marvel: Ultimate Alliance series as the voices of Edwin Jarvis and Baron Mordo in the first game, and the Tinkerer in the sequel, Marvel: Ultimate Alliance 2. He currently serves among the repertory cast of featured voices in recent and current Disney animated films.

Stage versions of the records Don't Crush That Dwarf, Hand Me the Pliers; The Further Adventures of Nick Danger, Third Eye; and Waiting for the Electrician or Someone Like Him and Temporarily Humboldt County are published Broadway Play Publishing Inc.

In 2017, Proctor published an autobiography entitled Where's My Fortune Cookie? coauthored with Brad Schreiber.

In recent years Proctor has performed on the radio program American Parlor Songbook in sketches called "Boomers on a Bench".

 Filmography
 Feature films
Both animated and live action:

 Murder à la Mod (1968) – Soap Opera (voice)
 The Thousand Plane Raid (1969) – Turret Gunner
 A Safe Place (1971) – Fred
 Tunnel Vision (1976) – Christian A. Broder
 Cracking Up (1977) – Walter Concrete
 J-Men Forever (1979) – J-Man Barton
 Sam's Son (1984) – Art Fisher
 Amazon Women on the Moon (1987) – Mike (segment "Silly Pate")
 Lobster Man from Mars (1989) – Lou
 Night Life (1989) – Randolph Whitlock
 Toy Story (1995) – Pizza Planet Guard / Pizza Planet Announcer (voice)
 Hercules (1997) – Boat captain / Snowball the cat (voice)
 Dr. Dolittle (1998) – Drunk monkey (voice)
 The Rugrats Movie (1998) – Howard DeVille / Igor (voice)
 A Bug's Life (1998) – Ant #1 / Fly / Grasshopper (voice)
 Tarzan (1999) – English captain / Scared elephant (voice)
 Toy Story 2 (1999) – Sign-off voice / Airline rep / Mr. Konishi (voice)
 The Independent (2000) – Rob's Dad
 The Adventures of Rocky and Bullwinkle (2000) – RBTV floor director
 Rugrats in Paris: The Movie (2000) – Howard DeVille (voice)
 Recess: School's Out (2000) – Golfer #2 / Scientist #2 (voice)
 Dr. Dolittle 2 (2001) – Drunk monkey (voice)
 Spirited Away (2001) – Frog-like chef (English version, voice)
 Monsters, Inc. (2001) – Charlie Proctor (voice)
 Asterix & Obelix: Mission Cleopatra (2002) – Getafix (English version, voice)
 Treasure Planet (2002) – Blinko (voice)
 Rugrats Go Wild (2003) – Howard DeVille (voice)
 Brother Bear (2003) – Inuit tribe members (voice)
 Home on the Range (2004) – Man on train (voice)
 The Incredibles (2004) – Guard #1 (voice)
 Thru the Moebius Strip (2005) – Rebel (English version, voice)
 Hollywood Dreams (2006) – Theater director
 Happily N'Ever After (2006) – Amigo 1 (voice)
 Fly Me to the Moon (2007) – Senior official (voice)
 Outback (2012) – Lug (voice)
 The Reef 2: High Tide (2012) – Moe (voice)

 Television
 Animation
 Pound Puppies (1987) – Rusty the Plott Hound
 Taz-Mania (1991–1993) – Chief Bushrat / Willie Wombat
 Rugrats (1991–2004) – Howard DeVille / Announcer / Bob / Circus Ringmaster / Clown, Dance Announcer / Policeman / Man / Band Leader / Oarsman / Commander / Germ / French Voice / Car Alarm / Workman / Paul / Paul Gatsby / Mover / Bernie / Allen Murphy / Driver #1 / Tour Guide / DJ / Brinks Guard / Richter / Mr. Loew / Earl / Golfer #2 / Intern / Dr. Lecter / Thorg / Mr. Steele
 The Town Santa Forgot (1993) – Mr. Creek
 The Tick (1994–1996) – Courderoy Cordova / Fortissimo Brothers / Charles' Father
 Spider-Man The Animated Series (1997) – Electro / Rhienholdt Kragov
 The Wild Thornberrys (2000) – Game Host / Body Builder
 Justice League (2002) – First Humanoid
 All Grown Up! (2003–2008) – Howard DeVille / Mr. Jacobi / Priest / Italian Shopper / Football Coach / Plastic Soccer Player
 Grim & Evil (2004) – Dr. Cornea / Ogre
 Ben & Izzy (2006) – Mark Twain
 Famous 5: On the Case (2008) – Ralph Campbell

 Live action
 Big Brother (1999) – Announcer (seasons 3–5)
 Power Rangers Time Force (2001) – Miracon (voice)
 Arrested Development (2015) – Rev. Bob Patterson

 Video games

 Bomb Squad (1982) - Frank
 B-17 Bomber (1982) - Pilot
 Lighthouse: The Dark Being (1996) – Dr. Jeremiah Krick
 Battlezone (1998) – General George Collins / Russian tank pilot
 Star Trek: Klingon Academy (2000) – Civil War Helm Officer / Tako / Commander Roq
 Star Wars: Galactic Battlegrounds (2001) – Viceroy Nute Gunray
 La Pucelle: Tactics (2002) – Father Salade (English version)
 Blood Omen II: Legacy of Kain (2002) – Faustus
 Eternal Darkness: Sanity's Requiem (2002) – Roberto Bianchi / Bishop
 Syphon Filter: The Omega Strain (2004) – Proust / ALA B / Pulikovsky / CDP Soldier B / Samaev
 Final Fantasy X-2 (2003) – Donga
 Area 51 (2005) – Mr. White
 007: From Russia with Love (2005) – Q
 Ape Escape: On the Loose (2005) – Professor (US version)
 Ape Escape 3 (2005) – Monkey White / Professor (US version)
 Syphon Filter: Dark Mirror (2006) – Viktor Yavlinsky
 Dead Rising (2006) – Russell Barnaby (English version)
 Marvel: Ultimate Alliance (2006) – Edwin Jarvis / Baron Mordo
 SOCOM II U.S. Navy SEALs (2006) – Arjan Manjani
 Final Fantasy XII (2006) – Additional voices
 Blue Dragon (2006) – Fushira (English version)
 Assassin's Creed (2007) – Warren Vidic
 Marvel: Ultimate Alliance 2 (2009) – Tinkerer / Magneto
 The Saboteur (2009) – Kessler
 The Lord of the Rings: War in the North (2011) – Radagast the Brown
 Darksiders II (2012) – The Lord of Bones
 Batman: Arkham Knight'' (2015) – Simon Stagg

References

External links
 Planet Proctor

 KCRW "Bob Claster's Funny Stuff" interview about the early days of Firesign Theater, and a separate show in which Proctor discusses Bob & Ray

Living people
People from Goshen, Indiana
American male voice actors
American male stage actors
American male radio actors
American male video game actors
Male actors from Indiana
The Yale Record alumni
The Firesign Theatre
Year of birth missing (living people)

Philip Proctor


Der Gerichtsbezirk Lienz ist ein dem Bezirksgericht Lienz unterstehender Gerichtsbezirk im politischen Bezirk Lienz (Bundesland Tirol). Der Gerichtsbezirk Lienz umfasst seit 1. Juli 2002 den gesamten politischen Bezirk Lienz.

Geschichte
Der Gerichtsbezirk Lienz wurde durch eine Kundmachung der Landes-Gerichts-Einführungs-Kommission geschaffen und umfasste ursprünglich die 42 Gemeinden Ainet, Alkus, Amlach, Anras, Asch, Asling, Bannberg, Burg und Vergein, Dölsach, Dörfla, Glanz, Gödnach, Göriach, Görtschach, Gwabl, Iselsberg, Kosten, Lavant, Leisach, Lengberg, Lienz, Nikolsdorf, Nörsach, Nußdorf, Oberasling, Oberdrum, Obergaimberg, Oberlienz, Obernußdorf, Oberried, Patriasdorf, Penzendorf, Schlaiten, Schrottendorf, St. Johann im Walde, Stribach, Stronach, Thal, Thurn, Tristach, Unterried und Winkel.

Der Gerichtsbezirk Lienz bildete im Zuge der Trennung der politischen von der judikativen Verwaltung
ab 1868 gemeinsam mit den Gerichtsbezirken Sillian und Windisch-Matrey den Bezirk Lienz.

Nach dem Ende des Ersten Weltkriegs musste Österreich 1919 durch den Vertrag von Saint-Germain zahlreiche Gemeinden des Gerichtsbezirks Sillian an Italien abtreten, wodurch sich der Gerichtsbezirk enorm verkleinerte. Mit der Verordnung der Bundesregierung vom 29. März 1923 wurde in der Folge der Gerichtsbezirk Sillian aufgelöst und die bei Österreich verbliebenen Gemeinden dem Gerichtsbezirk Lienz zugeschlagen. Dem ursprünglichen Planung nach musste das Bezirksgericht Sillian am 31. März 1923 seine Tätigkeit einstellen und das Bezirksgericht Lienz am 1. Juni 1923 die Gerichtsbarkeit über dieses Gebiet übernehmen.
Schließlich erfolgte dieser Wechsel aber erst am 30. September 1925 bzw. 1. Oktober 1925.
Per 1. Oktober 1925 wurde daher der Gerichtsbezirk Lienz um die Gemeinden Abfaltersbach, Arnbach, Außervillgraten, Hollbruck, Innervillgraten, Kartitsch, Obertilliach, Panzendorf, Sillian, Sillianberg, Strassen, Tessenberg und Untertilliach dem Gerichtsbezirk Lienz zugeschlagen.

Im Zuge der weiteren Auflösung von Bezirksgerichten wurde auch der Gerichtsbezirk Matrei in Osttirol (ehemals Windisch-Matrei) per 1. Juli 2002 aufgelöst und das Gebiet dem Gerichtsbezirk Lienz zugewiesen.
Der Gerichtsbezirk Lienz erweiterte sich dadurch um die Gemeinden Hopfgarten in Defereggen, Kals am Großglockner, Matrei in Osttirol, Prägraten am Großvenediger, St. Jakob in Defereggen, St. Veit in Defereggen und Virgen.

Gerichtssprengel
Der Gerichtssprengel umfasst nach der Auflösung der Gerichtsbezirk Matrei in Osttirol sowie Sillian den gesamten politischen Bezirk Lienz und nach zahlreichen Gemeindezusammenlegungen die 33 Gemeinden Abfaltersbach, Ainet, Amlach, Anras, Assling, Außervillgraten, Dölsach, Gaimberg, Heinfels, Hopfgarten in Defereggen, Innervillgraten, Iselsberg-Stronach, Kals am Großglockner, Kartitsch, Lavant, Leisach, Lienz, Matrei in Osttirol, Nikolsdorf, Nußdorf-Debant, Oberlienz, Obertilliach, Prägraten am Großvenediger, St. Jakob in Defereggen, St. Johann im Walde, St. Veit in Defereggen, Schlaiten, Sillian, Strassen, Thurn, Tristach, Untertilliach und Virgen.

Einzelnachweise

Literatur
 Österreichische Akademie der Wissenschaften: Historisches Ortslexikon. Statistische Dokumentation zur Bevölkerungs- und Siedlungsgeschichte. Tirol. Datenbestand: 30. Juni 2011 (PDF; 1,3 MB)

Bezirk Lienz
Lienz
Lienz
Gegründet 1849

Gerichtsbezirk Lienz


Safra, ya da öd, karaciğer tarafından üretilen, yemek yenince oniki parmak bağırsağına (duodenum) salgılanan bir sindirim sıvısıdır. Safra bazı canlılarda yemekler arasında safra kesesinde depolanabilir. Safra büyük oranda su, safra tuzları, yağ ve bilirübinden oluşur. İnsanlarda günlük olarak 400 ile 800 mililitre arasında üretilmikte olan safra, içerisindeki pigmentler ile dışkılara kahverengi rengini vermektedir.

İçerik

Su, kolesterol, lesitin (bir fosfolipit), safranın içindekiler (bilirubin ve biliverdin) ve safra tuzları (sodyum glikokolat ve sodyum taurokolat) safranın ana bileşenleridir. Safra tuzları, safra asitlerinin tuz halleridir. Taurokolik ve deoksikolik asitlerin tuzları bunların en önemlileridir. Safra tuzları ve fosfolipitlerle beraberce yağ damlacıklarının parçalanmasını ve absorplanması kolaylaştıran misellerin oluşmasını sağlarlar.

Safra kesesi olan hayvanlarda (insan ve çoğu evcil hayvanda; at ve sıçanda bulunmaz) safra bu organın içinde depolanırken yoğunlaşır. Su ve küçük elektrolitlerin emilmesi sonucunda safra konsantrasyonu beş katı artar.

İşlev
İnsan karaciğeri günde yaklaşık 400 ile 800 mililitre safra üretir. Safra tuzları, sindirimde yağları emülsifiye edip suda onların çözünmelerini ve yüz ölçümlerinin artmasını sağlarlar. Böylece yağların ince bağırsak tarafından emilmeleri ve enzimlerin onlara erişmesi kolaylaşır. Safra, yağların absorpsiyonunu sağladığı için yağda çözünen vitaminlerin (A , D, E, ve K) absorpsiyonu için de önemlidir. Salgılanan safra tuzlarının %95'i iliumda emilip tekrar kullanılır.

Hazmı kolaylaştırıcı özelliğinin yanı sıra safra, hemoglobinin bir yıkım ürünü olan ve safraya rengini veren biliribunin vücuttan atılmasına yarar. Safra ayrıca mideden gelen asitli sıvıyı ileuma girmeden nötralleştirir. Karaciğerde bulunan fazla kolesterol safra aracılığıyla ince bağırsağa yollanır, orada emilip dolaşım sistemine katılır. Safra tuzları ayrıca yemekle gelen bazı bakterilerin bir kısmını öldürebilir.

Tıbbi önem
Anormal durumlarda safradaki kolesterol veya bilirubin safra taşı olarak safra kesesi veya safra yollarında birikebilir. Yeşil renkte kusulması durumunda bu renk safradan veya diğer sindirim sıvılarından kaynaklanabilir.

Birincil safra asitleri

Kaynakça

Sindirim sistemi
Vücut sıvıları
Biyomoleküller
Safra kesesi

Safra


Die Estnische Badmintonmeisterschaft 1979 fand im April 1979 in Tallinn statt. Es war die 15. Austragung der Titelkämpfe.

Medaillengewinner

Weblinks
Statistiken zum estnischen Badminton

1979
Badminton 1979
Badmintonwettbewerb in Tallinn

Estnische Badmintonmeisterschaft 1979


Yürüyüş şu anlamlara gelebilir:
 Yürüme eylemi
 Yürüyüş (spor)
 Yürüyüş (dergi), haftalık çıkarılan dergi
 Yürüyüş (albüm), Grup Yorum'un bir albümü
 Yürüyüş (film, 2010), Shiar Abdi'nin yönetmenliğini yaptığı 2010 yapımı Türk dram filmi

Yürüyüş (anlam ayrımı)


An Solenangis aphylla in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Louis Marie Aubert Du Petit-Thouars, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Victor Samuel Summerhayes. An Solenangis aphylla in nahilalakip ha genus nga Solenangis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Solenangis

Solenangis aphylla