The Gwich'in language () belongs to the Athabaskan language family and is spoken by the Gwich'in First Nation (Canada) / Alaska Native People (United States). It is also known in older or dialect-specific publications as Kutchin, Takudh, Tukudh, or Loucheux. Gwich'in is spoken primarily in the towns of Inuvik, Aklavik, Fort McPherson, and Tsiigehtchic (formerly Arctic Red River), all in the Northwest Territories and Old Crow in Yukon of Canada. In Alaska of the United States, Gwich'in is spoken in Beaver, Circle, Fort Yukon, Chalkyitsik, Birch Creek, Arctic Village, Eagle, and Venetie.

The ejective affricate in the name Gwich'in is usually written with symbol , though the correct character for this use (with expected glyph and typographic properties) is .

Written Gwich'in
The missionary Robert McDonald first started working on the written representation of Van Tat and Dagoo dialects Gwich'in. He also produced a Bible and a hymn book which was written in Gwich'in in 1898. McDonald used English orthography as his model when representing Gwich'in. This was unusual for missionaries at the time: other missionaries were translating the Bible from French into languages such as northern Slavey. After 1960, Wycliffe Bible translator Richard Mueller introduced a new modified spelling system. The purpose of his writing system was to better distinguish the sounds of the Gwich'in language. Later on, Mueller's writing system was officially adopted by the Yukon Territory. The new writing system helped preserve the Gwich'in language: previously, young people found it difficult to understand written Gwich'in.

Current status
Few Gwich'in speak their heritage language as a majority of the population shifts to English. According to the UNESCO Interactive Atlas of the World's Languages in Danger, Gwich'in is now "severely endangered." There are about 260 Gwich'in speakers in Canada out of a total Gwich'in population of 1,900. About 300 out of a total Alaska Gwich'in population of 1,100 speak the language.

In 1988, the NWT Official Languages Act named Gwich'in as an official language of the Northwest Territories, and the Official Languages of Alaska Law as amended declared Gwich'in a recognized language in 2014.

The Gwich'in language is taught regularly at the Chief Zzeh Gittlit School in Old Crow, Yukon.

Projects are underway to document the language and enhance the writing and translation skills of younger Gwich'in speakers. In one project, lead research associate and fluent speaker Gwich'in elder Kenneth Frank works with linguists and young Gwich'in speakers affiliated with the Alaska Native Language Center at the University of Alaska in Fairbanks to document traditional knowledge of caribou anatomy (Mishler and Frank 2020).

Endangerment factors

Residential schools
Gwich'in is spoken by many First Nations and residential schools played a factor in creating a cultural disruption and a language shift. During the time that residential schools were open their main goal was to change the way indigenous communities operated entirely. Another goal of the residential schools was to wipe out the indigenous culture and replace it with the European culture, also causing the indigenous children to abandon their heritage language. This process was done by taking the children away from their families and placing them in a school. Fortunately, the Gwich'in and the Dinjii Zhuh culture did survive the residential schools. Residential schools were a big situation that had and do still cause cultural disruptions.

Dialects
There are two main dialects of Gwich'in, eastern and western, which are delineated roughly at the Canada–US border. There are several dialects within these subgroupings, including Fort Yukon Gwich'in, Arctic Village Gwich'in, Western Canada Gwich'in (Takudh, Tukudh, Loucheux), and Arctic Red River. Each village has unique dialect differences, idioms, and expressions. The Old Crow people in the northern Yukon have approximately the same dialect as those bands living in Venetie and Arctic Village, Alaska.

Gwich'in speakers located in Old Crow speak several dialects including Kâachik and Tâachik. They are spoken in Johnson Creek village.

Phonology

Consonants

The consonants of Gwich'in in the standard orthography are listed below (with IPA notation in brackets):

Vowels

 Nasal vowels are marked with an ogonek, e.g. [ą]
 Low tone is marked with a grave accent, e.g. [à]
 High tone is never marked

Grammar

Verb configuration
A verb in Gwich'in contains smaller word parts that come together to make a verb. A verb can be composed by using a stem, which is then accompanied by smaller word parts, i.e. prefixes. A prefix gives off a lot of information. It informs an individual about whether the word is in the past or present tense. A prefix can also inform the individual about the number of people participating. The stem can be found at the end of the word and the prefix follows right behind the stem when reading a verb read from the right to left, so full understanding is obtained.

In popular culture
 In the PBS Kids television show Molly of Denali, the main character Molly comes from a family of Gwich'in background, and therefore uses words in the Gwich'in language such as 'Mahsi' Choo' throughout the show.

References

Further reading

 Firth, William G., et al. Gwìndòo Nành' Kak Geenjit Gwich'in Ginjik = More Gwich'in Words About the Land. Inuvik, N.W.T.: Gwich'in Renewable Resource Board, 2001.
 Gwich'in Renewable Resource Board. Nành' Kak Geenjit Gwich'in Ginjik = Gwich'in Words About the Land. Inuvik, N.W.T., Canada: Gwich'in Renewable Resource Board, 1997.
 McDonald. A Grammar of the Tukudh Language. Yellowknife, N.W.T.: Curriculum Division, Dept. of Education, Government of the Northwest Territories, 1972.
Mishler, Craig, ed. Neerihiinjìk: We Traveled From Place to Place: The Gwich'in Stories of Johnny and Sarah Frank. 2nd ed. Fairbanks: Alaska Native Language Center, 2001.
Mishler, Craig and Kenneth Frank, eds. Dinjii Vadzaih Dhidlit: The Man Who Became a Caribou. 2nd ed. Hanover, N.H.: IPI Press, 2020.
 Montgomery, Jane. Gwich'in Language Lessons Old Crow Dialect. Whitehorse: Yukon Native Language Centre, 1994.
 Northwest Territories. Gwich'in Legal Terminology. [Yellowknife, N.W.T.]: Dept. of Justice, Govt. of the Northwest Territories, 1993.
 Norwegian-Sawyer, Terry. Gwich'in Language Lessons Gwichyàh Gwich'in Dialect (Tsiigèhchik–Arctic Red River). Whitehorse: Yukon Native Language Centre, 1994.
 Peter, Katherine, and Mary L. Pope. Dinjii Zhuu Gwandak = Gwich'in Stories. [Anchorage]: Alaska State-Operated Schools, Bilingual Programs, 1974.
 Peter, Katherine. A Book of Gwich'in Athabaskan Poems. College, Alaska: Alaska Native Language Center, Center for Northern Educational Research, University of Alaska, 1974.
 Scollon, Ronald. A Sketch of Kutchin Phonology. University of Hawaii, 1975.
 Yukon Native Language Centre. Gwich'in Listening Exercises Teetl'it Gwich'in dialect''. Whitehorse: Yukon Native Language Centre, Yukon College, 2003.

External links

Gwich'in Archived: Yukon Native Language Centre: Gwich'in
Alaska Native Language Center: Gwich'in
Ettunetle Tutthug Enjit Gichinchik  Portions of the Anglican Book of Common Prayer in Gwich'in
Gwich'in Language Dictionary , 2003, 4th Edition, prepared by the Gwich'in Social & Cultural Institute and the Gwich'in Language Centre, Tsiigehtchic and Fort McPherson, Northwest Territories (Canada); covers two dialects: Teetl'it Gwich'in (Fort McPherson) and Gwichyah Gwich'in (Tsiigehtchic)
Gwich'in Junior Dictionary/Dinjii zhuh ginjik nagwan tr'iłtsąįį , 1979, compiled by Katherine Peter, Alaska Native Language Center

Gwich'in
Northern Athabaskan languages
Indigenous languages of the North American Subarctic
Indigenous languages of Alaska
First Nations languages in Canada
Official languages of Alaska

Gwichʼin language


Küpe çiçeği, küpe çiçeğigiller (Onagraceae) familyasından Fuchsia cinsini oluşturan 100 türü bulunan bitki cinsidir. Büyük bölümünün anayurdu Amerika'nın tropikal bölgeleridir. Kırmızı, mor, pembe, beyaz renkte çiçekler açarlar.

Genel özellikleri
Küpe çiçeği, küpe gibi sarkık çiçekleri olan bir süs bitkisidir. Nemli, gölgelik yerlerde yetişir. Anayurdu Meksika'nın yüksek dağları, Güney Amerika ile Yeni Zelanda adasıdır. Çoğu küpe çiçeği kırmızı, pembe, mor ve beyaz çiçek açar. Avrupalılar küpe çiçeğini ilk olarak Güney Amerika İspanyol sömürgesi Yeni Grenada'da görmüşler, önce İngiltere'ye sonra da 1830'a doğru Fransa'ya getirmişlerdir. Çiçek kısa zamanda yayılmış, parklarda, bahçelerde, evlerde yetiştirilmeye başlanmıştır. Küpe çiçeği gölgelik ve rüzgarsız yerleri sever, çiçekleri uzunca bir zaman dökülmeden kalır.

Yetiştirme
Küpe çiçeği kuytu ve nispeten gölge yerlerden hoşlanır. Suyu sever. Fide ekildiği zaman ince çubuklardan destek yapılırsa biçimli büyür. Askılı saksılara da dikilebilir. Bu durumda pek zarif bir şekilde sarkacak ve destek istemeyecektir. Havalar soğumaya başlayınca içeri alınır. Camekanlı bir balkon, bitkinin kışı sağlıkla geçirmesine yetecektir. Kış sonuna doğru bitki derince budanır ve saksı değiştirilir. Çelikleri ayrı saksılara dikilerek yeni bitkiler elde edilebilir.

Fuchsia
Hispanyola'da doğa tarihi
Güney Amerika'daki bahçe bitkileri
Orta Amerika'daki bahçe bitkileri
Çiçekler
Bonsai

Küpe çiçeği


Andrew Fordham (2 February 1962 – 15 July 2021) was an English professional darts player, commonly known as The Viking. He won the 2004 BDO World Darts Championship and the 1999 Winmau World Masters.

Darts career
Fordham made his first appearance on the stage at Lakeside in the 1995 BDO World Darts Championship and reached the semi-finals before losing to Richie Burnett. Another semi-final defeat followed in 1996, this time to Steve Beaton. On both these occasions, his victor then went on to claim the title. Second round defeats followed in 1997 (to Marshall James) and 1998 (to Raymond van Barneveld) before Fordham made it to the semi-final stage of the World Championship for third time in 1999, but was defeated by Ronnie Baxter.

His 2000 campaign ended in the quarter-finals at the hands of Chris Mason and his fourth semi-final loss in 2001 was to Ted Hankey. In 2002 and 2003 he went out in the first and second rounds respectively.

Fordham finally put an end to his "nearly man" reputation in the 2004 World Championship. His run saw him win his first match comfortably, 3–0 against qualifier Brian Derbyshire. He then beat former Masters champion Tony West 3–0, and teased a 9-dart leg in the third set. He defeated Darryl Fitton in the quarter-finals 5–4, and then stunned Van Barneveld, the defending world champion and strong tournament favourite, by recovering from 0–3 and 2–4 down to win the match 5–4, in what is still considered one of the most dramatic and exciting matches in BDO history.

In the final, Fordham defeated Mervyn King, hitting a 139 checkout to take the eighth set 3–2 when King had reached a double-18, and then recovering from 2–0 down in the next set to take it 3–2 with double-8, and win the match by 6 sets to 3.

Showdown with Taylor and health concerns
On 21 November 2004, Fordham, as reigning BDO world champion, faced off against Phil Taylor, the reigning PDC world champion, in a best-of-13-sets match at Purfleet's Circus Tavern. The special pay-per-view event was billed as "The Showdown" and was promoted and broadcast by Sky Sports. During the match, Fordham became unwell and complained of shortness of breath. He took a break after the seventh set and was advised not to continue by medical staff at the venue. Taylor was leading the match 5–2 at the time and declared the winner by default.

After the incident Fordham visited a doctor, and following medical tests he was informed that, as a result of long term alcohol damage, his liver was operating at only 25% capacity. He was advised to stop drinking alcohol immediately. Fordham's health had long been a concern; at one point he weighed  and was in the habit of regularly consuming 24 bottles of lager before going on stage to play darts. He admitted to the media that he had felt more comfortable playing when not fully sober. The doctors' advice led Fordham to seek help and assistance via the television programme Celebrity Fit Club, where he became friends with the journalist and TV presenter Paul Ross.

While getting an exercise regime underway to try to lose some weight, in January 2005 Fordham returned to the Lakeside World championship as defending champion, but was defeated 3–2 in the first round by Dutchman Vincent van der Voort. He failed to progress past the first round of any of the other BDO majors that year, although he did reach the final of the Masters of Darts event, where he lost 7–1 to Phil Taylor.

Fordham made another Lakeside appearance in 2006 but again suffered a first round exit, this time losing 3–0 to Australia's Simon Whitlock. Fordham was scheduled to face Whitlock again in the first round of the 2007 BDO World Darts Championship, but prior to the tournament starting he was again hospitalised after complaining of chest pains and breathing difficulties. Subsequently, he had 18 litres of bile drained from his lungs and was to remain in hospital for three weeks. Fordham was withdrawn from the tournament, with Whitlock receiving a walkover to the second round. Less than one week after being discharged from hospital, Fordham suffered what was initially thought to be a minor stroke, but which turned out to be severe breathing difficulties caused by further fluid build-up in his lungs. He eventually made a full recovery. In 2008, Fordham applied for a liver transplant. Although initially on an emergency liver transplant list, he subsequently lost 17 st (108 kg, 238 lbs) in weight and stopped drinking alcohol completely, leading to an announcement in December that, due to the improvement in his physical well-being, he probably would not now require a transplant for five years.

Return to darts

In September 2007, after a nine-month absence from darts due to his health issues, Fordham made a low-key return to the oche at the Turunc Open in Turkey. Fordham did comparatively well, reaching the semi-final of the singles event where he lost to the eventual winner Martin Phillips from Wales. During his lay-off from the game, Fordham had lost 10 stone (63.5 kg, 140 lbs).

He won one match in an attempt to qualify for the 2008 Lakeside World Championship, but went out in the last 128 and also lost in his opening match at the last 136 stage of the Winmau World Masters. He then received an invitation to play at the Zuiderduin Masters in December 2007 – but lost both matches 0–5, to Mark Barilli (averaging 53.43) and to Co Stompé (averaging 76.20).

Move to the PDC
Fordham made his PDC debut in March 2009 at a Players Championship in Coventry, losing his preliminary round match 6–4 against Gary Scratchley.  After ending his first six tournaments with no prize money and without a single win, Fordham won his first match at the East Midlands Players Championship, beating Jon Archer 6–4 and earned £200 for his efforts.  He eventually lost to James Wade in the last 64 stage.  He also won £200 in Austria and a combined total of £400 over two tournaments in Nuland. As of October 2011, Fordham was ranked 303 in the PDC Order of Merit, having not won any prize money since October 2009.

After steady improvement in results and increased practice to regain his skills, in 2013, he made a return to competitive tournament darts.

Return to the BDO
It was announced that Fordham would return to the British Darts Organisation in 2013, starting with the Dutch Open. MariFlex were announced as his new sponsors in February 2013. He also extended his long running partnership with leading darts sponsor Winmau in May 2013.

Fordham was awarded a wild card for the televised stages at the 2014 BDO World Trophy and faced Alan Norris in the first round. He was beaten 6–2 by Norris.

In October 2015, Fordham advanced through a field of almost 200 players to qualify for the 2015 Grand Slam of Darts (a PDC major), winning one of two BDO UK Qualifiers. He was unable to qualify from a group consisting of Adrian Lewis, Michael Smith and Wayne Jones. His only victory, 5–3 against Jones, was his first televised win in over ten years, since the Masters of Darts in February 2005. Fordham also received a wildcard for the 2015 Zuiderduin Masters. He failed to qualify from his group because of an inferior legs difference to Brian Dawson. Also in 2015, Fordham notably reached the quarter-finals of the Jersey Classic and the last 16 of the Hal Masters, German Masters and BDO International Open.

In September 2015, Fordham was awaiting clearance to play darts for the White Bear in the Chorley Darts and Dominoes League.

He extended his partnership with Winmau for a further five years in April 2016. Fordham was unveiled as an ambassador for the British Disability Darts Association (BDDA) in May 2016. Handed another wildcard for the 2016 BDO World Trophy, Fordham lost 6–2 to Glen Durrant in round one.

2018
He attempted to qualify for the 2018 World Masters, reaching the last 272.

World Championship results

BDO

 1995: Semi-Final (lost to Richie Burnett 2–5)
 1996: Semi-Final (lost to Steve Beaton 3–5)
 1997: 2nd Round (lost to Marshall James 2–3)
 1998: 2nd Round (lost to Raymond van Barneveld 2–3)
 1999: Semi-Final (lost to Ronnie Baxter 1–5)
 2000: Quarter-Final (lost to Chris Mason 3–5)
 2001: Semi-Final (lost to Ted Hankey 2–5)
 2002: 1st Round (lost to John Walton 0–3)
 2003: 2nd Round (lost to Gary Anderson 1–3)
 2004: Winner (beat Mervyn King 6–3)
 2005: 1st Round (lost to Vincent van der Voort 2–3)
 2006: 1st Round (lost to Simon Whitlock 0–3)
 2007: Withdrew from competition due to ill health

Career finals

Independent major finals: 1 (1 runner-up)

Performance timeline

Outside darts
Fordham was the eldest of a brother and two sisters. He grew up in Charlton, south-east London and attended Charlton Manor Primary School and Eaglesfield Secondary School. He was a keen track-and-field athlete in his younger days and was nicknamed 'The Whippet' at school.

Fordham was a fan of Rangers, and paraded his BDO World Championship trophy before a game at Ibrox Stadium in 2004. He was also a fan of Millwall, and paraded his trophy at half-time of a match at The Den.

Death
On 15 July 2021, Fordham died in hospital from organ failure after a long battle with health problems. Fordham had been a heavy drinker and was diagnosed with cirrhosis, with reportedly more than 70 per cent of his liver had been destroyed. He was 59.

References

External links
modusdarts.tv
Fordham's first radio interview since falling ill BBC Sportsweek with Garry Richardson

English darts players
BDO world darts champions
1962 births
2021 deaths
People from Charlton, London
Sportspeople from the Royal Borough of Greenwich
Sportspeople from Dartford
British Darts Organisation players
Professional Darts Corporation former pro tour players
Sportspeople from London
Deaths from organ failure

Andy Fordham


In materials science, a Bingham plastic is a viscoplastic material that behaves as a rigid body at low stresses but flows as a viscous fluid at high stress. It is named after Eugene C. Bingham who proposed its mathematical form.

It is used as a common mathematical model of mud flow in drilling engineering, and in the handling of slurries. A common example is toothpaste, which will not be extruded until a certain pressure is applied to the tube. It is then pushed out as a relatively coherent plug.

Explanation

Figure 1 shows a graph of the behaviour of an ordinary viscous (or Newtonian) fluid in red, for example in a pipe. If the pressure at one end of a pipe is increased this produces a stress on the fluid tending to make it move (called the shear stress) and the volumetric flow rate increases proportionally. However, for a Bingham Plastic fluid (in blue), stress can be applied but it will not flow until a certain value, the yield stress, is reached. Beyond this point the flow rate increases steadily with increasing shear stress. This is roughly the way in which Bingham presented his observation, in an experimental study of paints. These properties allow a Bingham plastic to have a textured surface with peaks and ridges instead of a featureless surface like a Newtonian fluid.

Figure 2 shows the way in which it is normally presented currently. The graph shows shear stress on the vertical axis and shear rate on the horizontal one. (Volumetric flow rate depends on the size of the pipe, shear rate is a measure of how the velocity changes with distance. It is proportional to flow rate, but does not depend on pipe size.) As before, the Newtonian fluid flows and gives a shear rate for any finite value of shear stress. However, the Bingham plastic again does not exhibit any shear rate (no flow and thus no velocity) until a certain stress is achieved. For the Newtonian fluid the slope of this line is the viscosity, which is the only parameter needed to describe its flow. By contrast, the Bingham plastic requires two parameters, the yield stress and the slope of the line, known as the plastic viscosity.

The physical reason for this behaviour is that the liquid contains particles (such as clay) or large molecules (such as polymers) which have some kind of interaction, creating a weak solid structure, formerly known as a false body, and a certain amount of stress is required to break this structure. Once the structure has been broken, the particles move with the liquid under viscous forces. If the stress is removed, the particles associate again.

Definition
The material is an elastic solid for shear stress , less than a critical value . Once the critical shear stress (or "yield stress") is exceeded, the material flows in such a way that the shear rate, ∂u/∂y (as defined in the article on viscosity), is directly proportional to the amount by which the applied shear stress exceeds the yield stress:

Friction factor formulae
In fluid flow, it is a common problem to calculate the pressure drop in an established piping network. Once the friction factor, f, is known, it becomes easier to handle different pipe-flow problems, viz. calculating the pressure drop for evaluating pumping costs or to find the flow-rate in a piping network for a given pressure drop. It is usually extremely difficult to arrive at exact analytical solution to calculate the friction factor associated with flow of non-Newtonian fluids and therefore explicit approximations are used to calculate it. Once the friction factor has been calculated the pressure drop can be easily determined for a given flow by the Darcy–Weisbach equation:

where:
  is the Darcy friction factor (SI units: dimensionless)
  is the frictional head loss (SI units: m)
  is the gravitational acceleration (SI units: m/s²)
  is the pipe diameter (SI units: m)
  is the pipe length (SI units: m)
  is the mean fluid velocity (SI units: m/s)

Laminar flow
An exact description of friction loss for Bingham plastics in fully developed laminar pipe flow was first published by Buckingham. His expression, the Buckingham–Reiner equation, can be written in a dimensionless form as follows:

where:
  is the laminar flow Darcy friction factor (SI units: dimensionless)
  is the Reynolds number (SI units: dimensionless)
  is the Hedstrom number (SI units: dimensionless)

The Reynolds number and the Hedstrom number are respectively defined as:
 and

where:
  is the mass density of fluid (SI units: kg/m3)
  is the dynamic viscosity of fluid (SI units: kg/m s)
  is the yield point (yield strength) of fluid (SI units: Pa)

Turbulent flow
Darby and Melson developed an empirical expression
that was then refined, and is given by:

where:

  is the turbulent flow friction factor (SI units: dimensionless)

Note: Darby and Melson's expression is for a Fanning friction factor, and needs to be multiplied by 4 to be used in the friction loss equations located elsewhere on this page.

Approximations of the Buckingham–Reiner equation
Although an exact analytical solution of the Buckingham–Reiner equation can be obtained because it is a fourth order polynomial equation in f, due to complexity of the solution it is rarely employed. Therefore, researchers have tried to develop explicit approximations for the Buckingham–Reiner equation.

Swamee–Aggarwal equation
The Swamee–Aggarwal equation is used to solve directly for the Darcy–Weisbach friction factor f for laminar flow of Bingham plastic fluids. It is an approximation of the implicit Buckingham–Reiner equation, but the discrepancy from experimental data is well within the accuracy of the data.
The Swamee–Aggarwal equation is given by:

Danish–Kumar solution
Danish et al. have provided an explicit procedure to calculate the friction factor f by using the Adomian decomposition method. The friction factor containing two terms through this method is given as:

where

and

Combined equation for friction factor for all flow regimes

Darby–Melson equation
In 1981, Darby and Melson, using the approach of Churchill and of Churchill and Usagi, developed an expression to get a single friction factor equation valid for all flow regimes:

where:

Both Swamee–Aggarwal equation and the Darby–Melson equation can be combined to give an explicit equation for determining the friction factor of Bingham plastic fluids in any regime. Relative roughness is not a parameter in any of the equations because the friction factor of Bingham plastic fluids is not sensitive to pipe roughness.

See also
 Bagnold number
 Bernoulli's principle
 Bingham-Papanastasiou model
 Rheology
 Shear thinning

References

Materials
Non-Newtonian fluids
Viscosity
Offshore engineering

Bingham plastic


L'Eritrea es un dramma per musica en tres actos de Francesco Cavalli sobre libreto de Giovanni Faustini. La obra se estrenó el 17 de enero de 1652 en el Teatro Sant'Apollinare de Venecia (en la época el más pequeño de los teatros venecianos, pero uno de los populares de la ciudad) y fue repuesta con algunas variaciones en 1661 en el mismo escenario: esta reposición fue el último espectáculo producido en el Sant'Apollinare antes de su clausura.

L'Eritrea fue el último libreto producido por Faustini y la decimosexta ópera de Cavalli. Este drama representa así la cumbre de la colaboración entre dos grandes artistas que marcó la ópera veneciana durante al menos una década, desde 1642 hasta 1651.

Era intención de Faustini presentar en el escenario dos obras de Cavalli en la misma estación, 1751-2: La Calisto la primera de las dos se representó el 28 de noviembre de 1651, mientras que la segunda, L'Eritrea preparada, fue representada de manera póstuma, pues Faustino murió el 19 de diciembre de 1651.

Enlaces externos

Óperas de Francesco Cavalli
Óperas de 1652
Óperas en italiano
Óperas estrenadas en Venecia

L'Eritrea


Strinićeva glavica u Donjem Prološcu, općina Proložac, zaštićeno kulturno dobro

Opis dobra
Višeslojno arheološko nalazište Strinićeva glavica smješteno je na predjelu "Čanjevice" u Imotskom polju istočno od Prološkog blata i južno od zaseoka Petričevići i Juričići u Donjem Prološcu. Riječ je o zemljanom prapovijesnom tumulu s naknadno ukopanim srednjovjekovnim grobovima pod stećcima. Zemljani prapovijesni tumul promjera oko 21 m i visine oko 2 m s obzirom na materijal pronađen na površini tumula te na oblikovanje tumula moguće je datirati u rano brončano doba. Srednjovjekovno groblje sa stećcima razvija se tijekom 15. st. na spomenutom tumulu. Do danas je sačuvano 7 ploča i sanduka, grublje obrade a ukras u obliku urezanog križa vidljiv je na samo jednom sanduku.

Zaštita
Pod oznakom Z-5911 zavedeno je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "arheološka baština".

Izvori

Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Proložac

Strinićeva glavica (arheološko nalazište)


Anthyllis apennina est une espèce de plantes dicotylédones de la famille des Fabaceae, sous-famille des Faboideae, originaire de l'Italie.

Cette espèce, nouvellement décrite en 2021, est endémique de l'Apennin central (Latium et Abruzzes). Elle est très proche d'Anthyllis pulchella et appartient au complexe d'espèces « Anthyllis vulneraria » très variable morphologiquement.

C'est une plante herbacée annuelle, ramifiée, à port dressé ou plus ou moins étale. Les tiges peuvent atteindre 160 à 330 mm de haut.
Les feuilles alternes, sont pennées, avec la face inférieure poilue et la face supérieure glabre. Chaque tige porte de 2 à 5 inflorescences en forme de capitules composés de nombreuses fleurs jaune pâle ou teintées de rose.
Le fruit est une gousse de 4 mm de long environ contenant une seule graine d'environ 2 millimètres.

L'épithète spécifique, « apennina », est un adjectif latin qui fait référence aux Apennins dont l'espèce est endémique.

Notes et références

Liens externes

 .

Genre de Fabaceae (nom scientifique)
Faboideae
Flore endémique d'Italie

Anthyllis apennina


Kęstutis Kriščiūnas (* 24. September 1969 in Kaunas, Litauische SSR) ist ein litauischer Politiker, stellvertretender Bürgermeister von Kaunas, Mitglied des Seimas.

Leben

Nach dem Abitur 1987 an der 27. Mittelschule Kaunas und der Kunstschule Kaunas absolvierte er 1993 das Diplomstudium an der Lietuvos žemės ūkio akademija und wurde Forstingenieur. 1997 absolvierte er das Studium der Politologie an der Vytauto Didžiojo universitetas.

Von 1993 bis 1997 arbeitete er als Lieferer im Holzverarbeitungskombinat Kaunas. Von 2000 bis 2004 war er Mitglied des Seimas. 2004 war er kurzzeitig Mitglied des Europäischen Parlaments. Ab 2011 ist er stellvertretender Bürgermeister von Kaunas.

Weblinks

Quellen

Stellvertretender Bürgermeister (Kaunas)
Mitglied des Ausschusses für nationale Sicherheit und Verteidigung (Litauen)
Mann
Geboren 1969
Litauer
LSDP-Mitglied
Mitglied des Europäischen Parlaments für Litauen
Absolvent der Aleksandras-Stulginskis-Universität
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
LSDJS-Vorsitzender
Absolvent der Vytautas-Magnus-Universität

Kęstutis Kriščiūnas


Las Cortes generales catalanas de Barcelona de 1431 fueron convocadas por el rey Alfonso V el Magnánimo entre 1431 y 1434, si bien fueron presididas por la reina María de Castilla como lugarteniente, al marchar el rey en Nápoles a partir del 29 de mayo de 1432.

El sistema de gestión interna implantado en la Generalidad desde las Cortes de Barcelona de 1413, las primeras del rey Fernando de Antequera, permitía evitar la intromisión real en las votaciones de los diputados. Pero no evitaba que los abusos vinieran de los mismos oficiales de la institución. Se solucionó este problema mediante una reforma a fondo, que fue el hecho político más destacado de estas cortes. La iniciativa fue presentada el 10 de septiembre de 1431 por los diputados que habían sido nombrados hacía solo dos meses: Marc de Vilalba, Bernat Galceran II de Pinós-Fenollet y Francesc Desplà.

Expusieron la situación y pidieron las siguientes acciones:
 La posibilidad de vender algunas prendas procedentes de deudas con la Diputación.
 La custodia de los esclavos que se les encomendaban.
 Una reforma del sistema de gestión de las generalidades.

Para atender estas peticiones las Cortes nombran una comisión de tres personas por brazo con poderes plenos para examinar, analizar la situación de la Generalidad y proponer soluciones. Entre los miembros de la comisión constituida el 10 de noviembre de 1431 figuraban Pedro de Palou y Joan Fiveller.

Las conclusiones centran el problema en el cobro defectuoso de las generalidades y la comisión emite, a finales de febrero de 1432, las Ordinacions de la comissió del nou per a la reforma de General, que no son aceptadas por los diputados y llevan a un nuevo redactado, publicado en 1433.

El contenido de estas ordinacions, recogía algunos aspectos de funcionamiento que hoy todavía forman parte del ordenamiento jurídico de las administraciones públicas:
 Obligatoriedad de dar publicidad de las subastas y arrendamientos de las generalidades para que pudieran participar los de fuera de Barcelona.
 Los interventores, tratador y mediadores en el arrendamiento debían ser empleados públicos del General.
 Los arrendadores de derechos debían presentar avales y no debían tener deudas anteriores pendientes.
 El escribano mayor tenía que tomar nota del proceso de arrendamiento en el Llibre Blau (Libro Azul), un registro especial para el caso.

También recogía temas de orden normativo interno:
 Revisión salarial de los diputados: 16 sueldos y 6 dineros de Barcelona por día de trabajo.
 Horario laboral, con la obligatoriedad de presentarse diariamente en la Casa de la Diputación, salvo los festivos y por enfermedad.
 Incompatibilidad en ocupar cargos a personas con deudas.
 Limitación para repetir como diputado y oyente hasta pasados cuatro y tres trienios, respectivamente.

En julio de 1434 se eligieron nuevos diputados y oidores, recayendo en Pedro de Palou el cargo de presidente de la Generalidad.

Bibliografía
 Historia de la Generalidad de Cataluña y sus Presidentes. Barcelona: Enciclopèdia Catalana, 2003. ISBN 84-412-0884-0

Cortes de Barcelona
España en 1431
Historia de Cataluña: siglo XV
Política en 1431

Cortes de Barcelona (1431)


Adena est un village américain situé dans les comtés de Harrison et de Jefferson, dans l'Ohio. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Liens externes

Village dans l'Ohio
Comté de Harrison (Ohio)
Comté de Jefferson (Ohio)

Adena (Ohio)


Cowspiracy: The Sustainability Secret (Cowspiracy: Bæredygtighedens Hemmelighed) er en dokumentarfilm fra 2014 produceret og instrueret af Kip Andersen og Keegan Kuhn. Filmen udforsker husdyravlens indflydelse på miljøet og undersøger politikkerne for miljøorganisationer vedrørende dette problem. Miljøorganisationerne som bliver undersøgt i filmen inkluderer Greenpeace, Sierra Club, Surfrider Foundation, Rainforest Action Network, samt mange flere.

Filmen blev crowdfunded på IndieGoGo, med 1.449 bidragere, som gav $117.092 i alt (svarende til 800.000 danske kroner). Det svarer til 217% af deres oprindelige mål, og det gjorde det muligt for dem at gøre filmen tilgængelig på engelsk, spansk og tysk, samt lave undertekster til den på mere end 10 forskellige sprog.

Udvalgte personligheder
 Lisa Agabian (Sea Shepherd Conservation Society)
 Manucher Alemi (Department of Water Resources)
 Lindsey Allen (Rainforest Action Network)
 Kip Andersen (co-director)
 Will Anderson (Greenpeace)
 Deniz Bolbol (American Wild Horse)
 Heather Cooley (Pacific Institute)
 Kamyar Guivetchi (Department of Water Resources)
 Bruce Hamilton (Sierra Club)
 Susan Hartland (Sea Shepherd Conservation Society)
 Michael Klaper (psykiater)
 Howard Lyman
 Demosthenes Maratos (Sustainability Institute)
 Chad Nelsen (Surfrider Foundation)
 Ann Notthoff (Natural Resources Defense Council)
 Richard Oppenlander (tandlæge, grundlægger af et vegansk madselskab, miljøforsker

Priser
Conspiracy vandt prisen Audience Choice ved South African Eco Film Festival i 2015, og vandt også Best Foreign Film Award ved tolvte årlige Festival de films de Portneuf sur l'environnement.

Kritik
Doug Boucher, som gennemgik dokumentaren for Union of Concerned Scientists, satte spørgsmålstegn til filmens faktuelle grundlag, som er en påstand om at "51 procent af de globale drivhusgasser forårsages af kødindustrien".

Boucher beskiver at de overdrevne "51%" blev hentet fra en Worldwatch Institute rapport fra 2009 af Robert Goodland og Jeff Anhang; ikke fra en fagligt evalueret forskningsafhandling. Han gør opmærksom på de metodologiske mangler i Goodland og Anhang's logik, og bemærker også at det videnskabelig fællesskab dannede konsensus om at global opvarmning primært skyldes menneskets forbrænding af fossile brændstoffer.

Boucher oplyser også at den videnskabenlige konsensus også kom frem til at husdyrbestanden i øjeblikket kun medvirker til 15 procent af de globale drivhusgasudledninger – langt lavere end de "51%" som hævdes i filmen.

Overblikket fra Union of Concerned Scientists konkludere ved at vedkende sig at husdyrbestand ganske rigtigt bidrager til globalopvarmning—ihvorvel med en langt lavere procentdel end filmen påstår—og bemærker også at filmens påstand om en videnskabelig konspiration kan blive modbevist af et enormt antal informationsmateriale udgivet angående husdyrbestandens medvirken i udledningen af drivhusgasser.

Keegan Kuhn svarede eftertfølgende på den fremførte kritik på filmens blog.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Screening ved EU Parliament 2. december 2015
 DR artikel

Dokumentarfilm fra USA
Amerikanske film fra 2014
Engelsksprogede film
Veganisme

Cowspiracy


Pyxis ya da Kumpas takımyıldızı, modern 88 takımyıldızdan biridir. Güney gökkürededir. Pyxis adı Latince'de pusula anlamına gelir. Kumpas takımyıldızı, 53 derece kuzey paralelinin güneyindeki enlemlerde ocak ayından marta kadar görülebilirdir.

Kumpas 18. yüzyılda Fransız astronom Nicolas Louis de Lacaille tarafından oluşturulmuştur. Lacaille takımyıldızı başta Pyxis Nautica (Denizci Pusulası) olarak adlandırmış fakat bu isim sonradan kısaltılmıştır. 19. yüzyıl astronomu John Herschel, eski takımyıldız Argo Navis'i oluşturan yıldızlara çok yakın konumda bulunmasından ötürü takımyıldızın takımyıldızın adının Malus (yelken direği) olarak değiştirilmesini önermiş, fakat bu öneri kabul görmemiştir.

Kaynakça
 http://www.astro.wisc.edu/~dolan/
 Ian Ridpath ve Wil Tirion (2007). Stars and Planets Guide, Collins, London. ISBN 978-0007251209. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0691135564.

Dış bağlantılar
 Star Tales – Pyxis

Kaynakça
 İngilizce Vikipedi'deki Pyxis maddesinin 6 Temmuz 2009, 13:40 tarihli sürümü

Pyxis (takımyıldız)


Olaylar
 İtalya'da Lucca Cumhuriyeti kuruldu (dağılışı 1805).

Doğumlar
 Ali İbnü'l-Esîr, Arap kökenli İslam tarihçisi (ö. 1233)
 Geoffroy de Villehardouin, Fransız edebiyatının erken dönemlerinde lirik şair (ö. y. 1212)
 İbn-i Lebbâd, Şafii mezhebi fıkıh, kelam, ve hadis alimi (ö. 1231)
 Philippus Cancellarius, Fransız teolog ve lirik Latin şairi (ö. 1236)
 Sibylla Kudüslü, eşi kral Guy Lüzinyanlı ile birlikte ortak Kudüs ve Akka Krallığı kraliçesi (ö. 1190)
 Tamar, Gürcistan Kraliçesi (ö. 1213)

Ölümler
 12 Mart - Muktefî, Abbasi halifesi (d. 1096)
 18 Mart - İbnü'l Kalanisi, Arap siyasetçi ve vakainüvis (d. y. 1071)
 23 Temmuz - Fâiz, Fâtımî halifesi (d. 1149)
 tarihi bilinmeyen
 Hüsrevşah, Gazne Devleti sultanı

1160


Toshiya Fujita (født 4. oktober 1971) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1995||6||2
|-
|1996||0||0
|-
|1997||0||0
|-
|1998||0||0
|-
|1999||4||0
|-
|2000||0||0
|-
|2001||0||0
|-
|2002||0||0
|-
|2003||3||0
|-
|2004||10||1
|-
|2005||1||0
|-
!Total||24||3
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Toshiya Fujita


Le Festival international du film de Mar del Plata 2021,  du festival, se déroule du 18 au .

Déroulement et faits marquants
Le , le palmarès est dévoilé : le film iranien Hit the Road de Panah Panahi remporte l'Astor d'or du meilleur film. L'Astor du meilleur réalisateur est remis à Maureen Fazendeiro et Miguel Gomes pour Journal de Tûoa

Jury

Compétition internationale
 Paz Encina, réalisatrice
 Mitra Farahani, réalisatrice
 Aurélie Godet, programmatrice
 Haden Guest, historien, directeur du Harvard Film Archive
 Federico Veiroj, réalisateur

Compétition latino-américaine

Sélection

En compétition internationale

En compétition latino-américaine

Palmarès

En compétition internationale
 Astor d'or du meilleur film : Hit the Road de Panah Panahi
 Prix spécial du jury : What Do We See When We Look at the Sky ? de Alexandre Koberidze
 Astor du meilleur réalisateur : Maureen Fazendeiro et Miguel Gomes pour Journal de Tûoa
 Astor de la meilleure interprétation (ex-æquo) : Candela Recio pour son rôle dans Quién lo impide et Zelda Adams pour son rôle dans Hellbender
 Astor du meilleur scénario : Ramon et Silvan Zürcher pour La Jeune Fille et l'Araignée
 Mention spéciale : Espíritu sagrado de Chema García Ibarra
 Mention spéciale : Kim Min-young of the Report Card de Lim Jisun et Lee Jae-eun

En compétition latino-américaine
 Meilleur film  : Jesús López de Maximiliano Schonfeld
 Mention spéciale : De todas las cosas que se han de saber de Sofía Velázquez Nuñez

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Festival international du film de Mar del Plata

Liens externes

Mar del Plata
2021 en Argentine


المدينة الرياضية في مدينة بنغازي، ليبيا هي مجمع رياضي متعدد الاستخدامات في المدينة. يحتوي ملعباً رئيسيا لاستضافة مباريات كرة القدم، إضافة لامتلاكها منشآت لألعاب القوى.
بدأ العمل في بنائها العام 1967 وافتتحت رسميا العام 1970، وملعبا رئيسيا لكرة القدم وهو ملعب 28 مارس والذي يتسع ل55,000 متفرج، إضافة إلى ملاعب للتنس ومسابح وصالة رياضية مغطاة ومواقف للسيارات وعدد من المنشآت الأخرى.

وموقعها في وسط المدينة حيث تطل على بحيرة 23 يوليو إضافة مجاورتها لحي الكيش. وخضع ملعب المدينة الرياضية للإغلاق لغرض الصيانة في 2007. حيث أوضح مكتبين استشاريين عدم صلاحية المدرجات والخرسانات وذلك نتيجة التصدعات والتشققات في الهياكل الخرسانية وأن السماح باستعمالها يعد خرقاً لمبادئ السلامة.
وفي 2009 تم إغلاق الملعب رسميا وبدأت أعمال الهدم في إنشاءات الملعب القديم، لغرض بناء ملعب جديد مسقوف سيتسع ل45,000 متفرج، والعملية تشمل صيانة كامل المدينة الرياضية. وكان يفترض أن تنتهي كافة الأعمال الإنشائية اللازمة بحلول أواسط 2011 تمهيداً لاستضافة ليبيا حينها كأس الأمم الأفريقية في 2012، ولكن توقفت الأعمال بشكل تام بسبب أحداث ثورة 17 فبراير في البلاد.

مراجع

وصلات خارجية

 مشروع صيانة وتطوير المدينة الرياضية بمدينة بنغازي - جهاز تنمية وتطوير المراكز الإدارية
 تأهيل وتطوير المدينة الرياضية بنغازي، الشركة الليبية للإستثمار والتنمية - ليديكو

م ب ر
م ب ر

المدينة الرياضية ببنغازي


Bchennine, Bchannine, (    ) é uma Aldeia no Distrito de Zgharta, na Província do Norte do Líbano . Sua população é predominantemente católica maronita.

Referências

Ligações externas

 Árvore genealógica de Ehden

Localidades do Líbano

Bchennine


MGP 2020 var den 20. årlige MGP-sangkonkurrence for håbefulde sangere i alderen 8 til 15 år, der blev afholdt den 29. februar 2020.

De 8 finalister blev afsløret den 10. Februar 2020. For første gang siden 2001 var der kun 8 deltagere i stedet for 10.

Konkurrencen blev vundet af Liva som fik 37% af seernes stemmer.

Deltagere

Superfinale
I superfinalen skulle de tre mest populære fra første runde synge igen, og seerne stemte endnu engang, hvorved konkurrencens vinder blev fundet.

2020
Begivenheder i 2020

MGP 2020


Elmsted es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Folkestone and Hythe, en el condado de Kent (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Elmsted tiene una superficie de 10,44 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Elmsted tenía 292 habitantes (52,74% varones, 47,26% mujeres) y una densidad de población de 27,97 hab/km². El 20,55% eran menores de 16 años, el 73,97% tenían entre 16 y 74 y el 5,48% eran mayores de 74. La media de edad era de 40,41 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 21,55% estaban solteros, el 68,53% casados y el 9,91% divorciados o viudos.

El 91,81% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 1,37% de la población, mientras que el 6,83% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 96,96% eran blancos, el 1,01% mestizos, el 1,01% asiáticos y el 1,01% negros. El cristianismo era profesado por el 85,81%, mientras que el 9% no eran religiosos y el 5,19% no marcaron ninguna opción en el censo.

147 habitantes eran económicamente activos, todos ellos empleados. Había 112 hogares con residentes y 8 vacíos.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Kent
Parroquias civiles de Kent

Elmsted


John Colinton Moore  (born 16 November 1936) is an Australian former politician. He was a Liberal member of the House of Representatives for over 25 years, serving between 1975 and 2001, and was a minister in the Fraser and Howard governments.

Background and early career
Moore was born in Rockhampton, Queensland. He was raised on a cattle station west of Bowen. His early education was through the Australian correspondence system used for isolated families. He finished his secondary education at The Armidale School, an Anglican boarding school for boys, before entering the University of Queensland and graduating with a Bachelor of Commerce with additional study in Accounting.

Before he entered politics, Moore had a very successful career as a businessman and stock broker. He spent four years (1960–1963) with A.R. Walker & Co. before forming his own brokerage (John Moore & Company) in 1964. He was a member of the Brisbane Stock Exchange from 1961 until 1974. He grew his firm into the largest single trader business in Queensland, opening offices in regional centres there and in New South Wales. He also held directorship or board membership in a number of Australian companies, such as Brandt Limited and Phillips. He was a board member of the Australian subsidiary of some multinational investment firms including Merrill Lynch and Citigroup. Moore was appointed to the Council of The Australian National University in 1971, and served as a Councillor until 1976.

Moore became a member of the Liberal Party in 1964, and by 1966 was serving in its state Executive Committee in Queensland. He was President of the Queensland Party twice; from 1973 to 1976 and again from 1984 to 1990. By party rules this also made him a member of the Federal Executive Committee (FEC) of the party. He served on the FEC in one role or another for almost thirty years.

Political career
Moore was elected to the House of Representatives for the Division of Ryan in Brisbane at the 1975 federal election. His first ministerial office was during the fourth Fraser government, when he was Minister for Business and Consumer Affairs from 1980 to 1982. He was forced to resign from this portfolio when it was shown that fellow minister Michael MacKellar had brought a television into Australia without paying customs duty and that Moore as the minister responsible for Customs had failed to adequately respond to a report of the incident.

While the Labor governments of Hawke and Keating were in power 1983–1996, Moore served in the opposition's Shadow Cabinet for several key ministries including Finance, Industry and Commerce, and Communications.

In 1985 Liberal leader Andrew Peacock chose John Moore to challenge deputy Liberal leader John Howard but Howard retained the position beating Moore in a vote by Liberal partyroom members.
This led to Peacock resigning as leader and Howard elected in his place.
Moore again contested the deputy leadership now vacated by Howard's elevation as leader but the position was ultimately won by Neil Brown.

In March 1996 Moore was appointed to the Cabinet in the new Howard Coalition government, as Minister for Industry, Science and Tourism and Vice-President of the Executive Council. In this position Moore had a major role in shaping new government policies affecting the motor vehicle and pharmaceutical industries. In cooperation with industrial leaders, he created a long range policy package, "Investing for Growth."

In 1996, Moore came close to being forced to resign a ministry for the second time in his career, when it was discovered that his share holdings included significant investments that could potentially create a conflict of interest with his ministerial portfolio. These investments breached the Howard's ministerial code of conduct, but Moore was allowed to stay on.

After the 1998 election, Moore was appointed as Minister for Defence. The most significant events during this period were the deployment of forces to East Timor as a part of the U.N. peace-keeping effort and the upgrade and operationalisation of the Collins Class Submarine Fleet. Famously, Moore had a falling out with the Secretary of the Department of Defence, Paul Barratt, resulting in the termination of Barratt's employment contract. Moore's most lasting legacy within the Australian Defence Force was the White Paper Defence 2000: Our Future Defence Force, released late in his ministry. Howard said: "The Defence White Paper is the most far-sighted reshaping of Australia's defence capability in a generation. It would not have been possible without John Moore's determination to improve management within Defence and also win new resources for the ADF".

During the course of his second term in government, Howard reorganised Cabinet, and appointed Peter Reith as the Minister for Defence, with effect from 30 January 2001. Moore therefore left Cabinet as Howard did not move him to another portfolio. Moore then resigned his seat in Parliament on 5 February 2001. His resignation came at a bad time for the government, and the subsequent Ryan by-election saw Labor take the normally comfortably safe Liberal seat.

In 2015, Moore and three other former MPs brought a case before the High Court of Australia, purporting that reductions to their retirement allowances and limitations on the number of "domestic return trips per year" under the Members of Parliament (Life Gold Pass) Act 2002 was unconstitutional under S51(xxxi) of the Constitution of Australia. They lost the case in 2016, with the court finding that Parliament was entitled to vary the terms of allowances.

Honours
Moore was appointed an Officer of the Order of Australia in 2004 for service to the community through the Australian Parliament, to the development of strategic industry policy, and to both policy and management reform in the defence sector.

References

External links
Department of Defence 2000 White Paper overview

1936 births
Living people
Liberal Party of Australia members of the Parliament of Australia
Members of the Cabinet of Australia
Members of the Australian House of Representatives for Ryan
Members of the Australian House of Representatives
People from Rockhampton
Officers of the Order of Australia
People educated at the Southport School
Defence ministers of Australia
21st-century Australian politicians
20th-century Australian politicians

John Moore (Australian politician)


Bordurya Hergé'nin Tenten kitapları serisindeki kurgusal bir ülkedir. Balkanlar'da, büyük ihtimalle şu anda Slovenya olan bölgenin doğu yarısındadır. İlk önce faşist bir devletin ve daha sonra basmakalıp bir Doğu Bloğu ülkesinin parodisi olmuştur.

Bordurya hakkında çok şey bilinmez, çünkü her zaman biraz kendi içine kapanık bir ülke olmuştur. Bordurya askeri yönetimi veya ordunun her şeyi perde arkasından kontrol ettiği demokrasi kisvesi altındaki hükûmetleri tercih etmiştir. Bordurya'nın başkenti Szohôd'dür. Ülkenin dili hakkında çok az şey bilinmektedir; ancak Latin alfabesi'ni kullanmaktadır ve Macarca ile bir benzerlik istenmiş olması mümkündür. Macaristan'da gerçekten de Szeged adında bir şehir bulunmaktadır ve bu benzer bir dilde Szohôd'a kolaylıkla çevrilebilir (Rusça "Mogilev"in Belarusça'da "Mahilyow" olması gibi).

İç ilişkiler

İsimsiz saldırgan askeri hükûmet
1939'da, ülkenin politik sistemi faşist veya nasyonal sosyalist bir ülkeyi andırmaktaydı. Tarihsel olarak bağlantılarının olduğu komşu ülkesi Sildavya'ya olan işgal girişimi başarısızlıkla sonuçlandı [bu Anschluss'a (Nazi Almanya'sının Avusturya'yı işgali) oldukça benzerdir. Bu benzerlik Bordur savaş uçaklarının Hergé tarafından çizimiyle daha da kuvvetlenir, uçaklar Messerschmitt Bf 109'a oldukça benzemektedir.]

Taşist Bordurya

1956'da, Bordurya gizli polis teşkilatı (ZEP), ismini bıyığı ve ideolojisinden alan askeri diktatörü Kurvi-Tasch, ve tüm her şeyiyle daha orduya dayalı bir Stalinizm olan "taşist" ideolojisiyle basmakalıp bir Doğu Bloğu ülkesini andırmaktadır. Bir hükûmet binasının önünde Kurvi-Tasch'ın Nazi-benzeri bir selam vermiş olduğu heykel aleni bir şekilde o ve Adolf Hitler ve Josef Stalin'i karşılaştırmaktadır. Bıyığının ebediliği, "Kurvi-Tasch'ın bıyıkları", swastika ya da Orak ve çekice bu (aşırı) kullanımlarıyla oldukça benzerdir (çoğunlukla küfür olarak kullanılır, ve ülkedeki arabaların tamponları bu şekilde yapılmıştır).

Kurvi Taşist bıyığın diğer etkileri Tenten'in Szohôd'da kaldığı otelin isminde görülebilir: Otelin ismi Hotel Zsnorr'dur, ki bu da Hergé'nin Belçika çift dilliği göz önüne alınırsa, Hollandaca'da bıyık anlamına gelmektedir ('snor').

Dış İlişkiler
1976'da, Bordurya hükûmeti Güney Amerika'daki kurgusal bir muz cumhuriyeti olan San Theodoros'un o zamanki yöneticisi General Tapioca'yı desteklemekteydiler; bu ülkeye askeri danışmanlar bile göndermişlerdi. Resmi olarak, General Tapioca ve San Theodoros "taşist" düşüncenin destekçileriydi, bunun kanıtı Tenten ve Pikarolar'''da Albay Sponz'un Albay Alvarez'le eski San Theodoros ofisinde konuşurken Alvarez'in Kurvi-Tasch büstüne mantarla vurması sırasında görülebilir. İki ülke arasındaki ortak noktalar, devletteki ve hükûmetteki askeri liderlik ve alınan çoğu albayda görülebilir.

 Ordu
Bordurya ordu bakımından nispeten oldukça iyi donanımlıdır. Ancak bir Tenten kitabında (Turnösol Olayı), Tenten ve arkadaşlarının kullanıyor olduğu çalıntı tankı durdurmaya çalışmışlardır. Ancak tüm denemeleri sonuçsuz kalır çünkü silahları ve askeri yapıları oldukça kalitesizdir.

 Din
Aynı Sildavya gibi, Bordurya'da bir süre İslam dinini kabul etmiştir: Kurvi-Tasch'ın etrafındaki modernist binaların etrafında bir minare görülebilir.

 Kaynakça
Bordurya'yı içeren Tenten albümleri:
 Le Sceptre d'Ottokar (Ottokar'ın Asası, 1939)
 L'Affaire Tournesol (Turnösol Olayı, 1956)
 Borduryalı Albay Sponsz Tintin et les Picaros'da görülebilir (Tenten ve Pikarolar'', 1976)

Tenten ülkeleri
Kurgusal Avrupa ülkeleri
Çizgi romanlarda yerler

Bordurya


Louis Pierre Althusser (16 Ekim 1918- 22 Ekim 1990), Fransız Marksist filozof.

İleride felsefe profesörü olacağı École Normale Supérieure 'de okudu. Fransız Komünist Partisi 'nin önde gelen akademik sözcülerindendi ve argümanları sosyalist projenin ideolojik kuruluşuna dönük çeşitli karşıt iddialara birer yanıttı. Bunlar hem Marksist toplum bilimi ve ekonomiyi etkilemeye başlayan deneyciliğin/ampirizmin etkisini hem de Avrupa Komünist Partileri'nde bölünmeye neden olmaya başlayan insancıl ve demokratik sosyalist yönelimlere dönük artan ilgiyi içeriyordu. Althusser'in, diğer Fransız Yapısalcılık okullarıyla ilişkisi basit bir ilgi olmamasına ve Yapısalcılık felsefesine ciddi eleştiriler getirmesine rağmen, çoğunlukla Yapısalcı Marksist bir filozof olarak kabul edilmiştir.

Biyografik Bilgi

İlk Dönemler
Althusser, Amerika'da, tek cilt olarak Althusser'in diğer, daha kısa ve daha önceki otobiyografisi, Gerçekler ile beraber Gelecek Sonsuza dek Sürer adında yayınlanan, iki otobiyografi yazdı; L'Avenir dure longtemps, veya Gelecek Uzun Sürer. Bu belgeler, her otobiyografide olduğu gibi bize sağladığı bilgiler bir şekilde şüpheli olsa da, O'nun hayatı hakkında bildiğimiz bilgilerin çoğunu temin etmektedir.

Althusser Fransız Cezayir'inde Birmendreis şehrinde, Fransa'dan Cezayir'e göç etmiş bir ailenin (Pied-Noir) çocuğu olarak doğdu. O'na I. Dünya Savaşı'nda ölen  amcasının adını verdiler. Althusser, aslında annesinin amcasıyla evlenmek istediğini ancak amcasının ölümü yüzünden babasıyla evlendiğini iddia etmiştir. Althusser ayrıca, annesinin, ölen bu amca yüzünden onda derin bir psikolojik hasara neden olacak şekilde, kendisine içten davranmadığını da iddia etmiştir.

Babasının ölümünü takiben , Althusser annesi ve kız kardeşiyle birlikte bütün çocukluğunu geçireceği Marsilya'ya göç etti. 1937'de Katolik gençlik hareketi Jeunesse Etudiante Chrétienne'e katıldı. Okulda parlak başarıları olan bir öğrenciydi ve Paris'te seçkin bir okul olan École Normale Supérieure (ENS)'e kabul edildi.

Ancak, II. Dünya Savaşı öncesinde kendini askere yazılmış olarak ve Fransa'nın düşmesini takiben birçok Fransız askeri gibi bir Alman savaş esir kampında buldu. Burada Jacques Martin ile tanıştı ve komünizme yönelimi başladı. Esir olmaktan nispeten memnundu ve tüm savaş boyunca, birçok arkadaşının tekrar savaşmak için kaçmasının tersine, kampta kaldı - bu, Althusser için daha sonra kendini cezalandırmak için kullandığı bir bahane oldu.

Sağlık
Savaştan sonra, Althusser ENS'ye devam edebildi. Ne var ki, hem fiziksel olarak hem de zihinsel olarak sağlık durumu kötüydü. 1947'de elektrokonvülsif terapi (elektro şok tedavisi) gördü. Althusser hayatının geri kalan kısmında düzenli tekrarlayan ruh hastalığından muzdarip oldu. ENS, hastaneye yattığı zamanlar dışında, onun okuldaki kendi odasında yaşamasına izin vererek bu konuda çok anlayışlı davrandı.

Savaş Sonrası
1946 yılında Althusser, O'ndan sekiz yaş büyük, Litvanya'lı Yahudi bir devrimci olan ve 1980'de Althusser tarafından öldürülünceye kadar onunla yaşayan Helene Rytman ile tanıştı. Daha önceleri bir sol-kanatçı ve  Roma Katolik kilisesine bağlı bir dindar olan Althusser, başkaları, mesela Maurice Merleau-Ponty, Fransız Komünist Partisi 'ne dönük ilgisini kaybederken 1948'de partiye katıldı. Althusser, kendisinin ENS'de ders vermesini sağlayan  felsefe alanında profesör yeterliliğini  Hegel üzerine yazdığı tezinin kabul edilmesiyle aldı.

20. Parti Kongresi ile 1956, Nikita Khrushchev "destalinizasyon" işlemine başladı. FKP'nin önder teorisyeni Roger Garaudy dahil birçok Marksist için bu, yabancılaşma teorisi gibi Marks'ın insancıl köklerine yeniden dönülmesiydi. Althusser , ne var ki bu konuda, her ne kadar dikkatli davransa da Çin Komünist Partisi'nin yaptığı eleştirilere yakın duracak şekilde  muhalefet etti. Bu dönemdeki duruşu ona FKP içinde kötü bir şöhret kazandırdı. Ve genel sekreter Waldeck Rochet'in eleştirilerine maruz kaldı. Bir filozof olarak daha sonra kendisini "rastlantısal metaryalizme" (matérialisme aléatoire) götürecek olan başka bir yolda yürüyordu; ancak bu O'nun, 1973'te John Lewis'e verdiği yanıtta olduğu gibi, hereticlerden görülmesini ve  (heretic: bir dinin ya da topluluğun inançlarına ters düşen inançlara sahip kimse) Marksist Ortodoks düşünceye karşı mücadele etmesini engellemedi.

Mayıs 1968 olaylarına birçok öğrencisinin katılmasına rağmen , Althusser gelişmeleri başlangıçta sessiz kalarak seyretti. Daha sonra ise, öğrencileri solculuğun çocukluk hastalığının kurbanları olarak tanımlayan resmi FKP çizgisini takip edecektir. Bunun sonucu olarak Althusser birçok eski taraftarının eleştirisine uğrayacaktır. Bu eleştirilere verdiği yanıtta, daha önceki çalışmalarının hatalar içerdiğini itiraf ederek bazı ifadelerini düzeltmiş ve daha sonraki çalışmalarında belirgin bir değişim vurgusu gözlemlenmiştir.

1980'ler
16 Kasım 1980'de eşini boğarak öldürdü. Bu olay, yoğun ruhsal dengesizliklerle dolu bir periyodun içinde meydana geldi. Bu ölümün kaza sonucu mu yoksa kasıt sonucu mu olduğu tartışılmaktadır. Althusser olay anıyla ilgili bir şey hatırlamadığını iddia etmiştir. Eşi öldüğü sırada eşiyle yalnız olduğu için bu konuda bir sonuca varmak zordur. Althusser'de "sorumluluk eksikliği rahatsızlığı" teşhis edilmiş ve dava edilmemiş bunun yerine Sainte-Anne Psikiyatri Hastanesi'ne yatırılmıştır. Althusser 1983 yılına kadar hastanede kaldı. Çıktıktan sonra, Kuzey Paris'e taşındı ve münzevi bir hayat sürdü; çok az insanla görüşerek, otobiyografisi hariç hiç çalışmayarak yaşadı. 23 Ekim 1990'da 72 yaşında  kalp krizinden öldü.

Felsefesi
Althusser'in erken dönem çalışmaları, Karl Marx 'ın Kapital'ini Althusser ve öğrencilerinin yoğun bir felsefi tekrar okumalarını bir araya getiren etkileyici Kapital'i Okumak isimli çalışmayı içerir. Kitap "politik ekonominin eleştirisi" olarak Marksist teorinin felsefi durumunu ve bunun nesnesini yansıtır. Bu çalışmanın İngilizce çevirisi sadece Althusser ve Étienne Balibar'ın yazılarını içerirken, esas Fransızca kitapta Jacques Ranciere ,  Pierre Macherey ve diğerlerinin ek makaleleri de bulunmaktadır. Proje, Marksizm dahilinde, Althusser'in çok yakın ilişki içinde olduğu Jacques Lacan tarafından üstlenilen Freud'a çağdaş psikoanalitik dönüş çalışması ile oldukça benzerdir. (Althusser'in Lacan ile kişisel ve mesleki ilişkisi çok karmaşıktı; ikili bazen çok yakın arkadaş ve dost bazen düşmandılar)
Bazen kendisi, argümanlarını çelişkiyi tahrik etmek için kasten abartsa da, Althusser'in birçok teorik pozisyonu Marksist felsefede oldukça etkili olmuştur. Althusser Genç Marx Hakkında adlı eserinde bilim felsefecisi Gaston Bachelard'dan aldığı bir terimi Genç Marks'ın "Hegel ve Feuerbach etkisindeki" yazıları ile daha sonraki Marksist yazıları arasındaki "epistemolojik kopuşu" ortaya koymak için kullanmıştır. Marksizm ve Hümanizm adlı eseri, bir burjuva ideolojisi olan hümanizmin yansımaları olarak sık sık Marksistler tarafından öne sürülen "insan potansiyeli" ve "insan doğası" gibi düşüncelerin yanlışlığını ortaya koyan Marksist teorinin güçlü bir hümanizm karşıtı tezini ortaya koydu. Çelişki ve Üst-Belirlenme adındaki çalışmasında, politik durumlarda çoklu nedenselliğin daha karmaşık bir modelinin  "çelişki" düşüncesinin yerini alması için psikanalizden üst belirlenme düşüncesini ödünç almıştır (Antonio Gramsci'nin hegemonya düşüncesi ile oldukça yakın bir düşüncedir)
Althusser daha çok bir ideoloji teorisyeni olarak bilinir, en çok tanınan eseri İdeoloji ve Devletin İdeolojik  Aygıtları: Bir Soruşturmaya Dönük Notlar'dır. Çalışma aynı zaman da Antonio Gramsci'nin hegemonya teorisine dayanarak ideolojinin kapsamını oluşturur.  Hegemonyanın sonuç olarak tamamen  politik güçler tarafından oluşturulduğu yerde, ideoloji Freud'un ve Jacques Lacan'ın sırasıyla bilinçsiz ve ayna-fazlı düşüncelerini kullanır ve bizim kendinin anlamlı bir içeriğe sahip olarak ulaşmamıza izin verdiği yapı ve sistemleri tanımlar. Althusser için bu yapılar, hem bastırmanın hem de kaçınılmazlığın temsilcileridir – ideolojiden ve onun nesnesi olmaktan kaçmak imkânsızdır. İdeoloji ve bilim veya felsefe arasındaki ayrım epistemolojik kopuş ile  bir seferde ve her şey için  sağlanamaz: bu "kopuş" kronolojik olarak sağlanan bir olay değil işleyiştir. Nihai bir zafer yerine ideolojiye karşı sürekli bir mücadele söz konusudur: İdeolojinin tarihi yoktur.

Üretimin nihai koşulu üretim koşullarının yeniden üretilmesidir. Bu yeniden üretim, üretim güçlerinin yeniden üretimi (işgücü) ve var olan yeniden üretim ilişkilerinin yeniden üretimi ile olur. Üretim ilişkilerinin yeniden üretilmesi Devletin İdeolojik Aygıtları ile olmaktadır.

Althusser'e göre toplum ekonomik, siyasal ve ideolojik pratiklerden oluşmaktadır. Burada pratiği Althusser, belli insan emeği ile etkilenmiş, belli üretim araçları kullanarak, belli bir ürünün iletişim süreci olarak tanımlar.

Althusser'e göre kapitalizm üretken bir sistem olarak üretim koşullarını yeniden üretir. Yeniden üretim işgücünün düzenin kurallarına uymasının sürdürülmesidir. İşgücünün üretilmesi aileyi, ustalığın ve tekniklerin öğrenilmesi öğretim ve eğitim sistemini gerektirir.

Devlet toplumsal üretimin toplumun tümünün rızasıyla yapılmasını uzun dönemde sermayenin ve yönetici sınıf bloğunun hegemonyasını sürdürmesini güvence altına alan yapıdır. Üretimin yapıldığı aygıtlar, devlet tarafından örgütlenmiş olsun olmasın Devletin İdeolojik Aygıtlarıdır (DİA).

Epistemolojik Kopuş

Marx'ın düşüncesinin tamamen yanlış anlaşıldığı ve küçümsenerek değerlendirildiği düşüncesi Althusser'e aittir. Onun çalışmalarının çeşitli yorumlarını - tarihselcilik, idealizm, ekonomizm, bunların tarih bilimi, tarihsel materyalizm ile Marks'ın sosyal değişimin devrimci bir açıklamasını yaptığını fark etmeyi başaramadığı için acımasızca eleştirmiştir. Onun anlayışına göre bu hatalar, Marks'ın bütün çalışmalarının tutarlı bir bütün olarak ele alınırsa anlaşılabilir diye düşünülmesinden kaynaklanıyordu. Bunun yerine Althusser bunların radikal bir "epistemolojik kopuş" yaşandığını düşünüyordu. Erken dönem çalışmaları Alman felsefesi ve klasik politik ekonominin kategorileri ile ilgili olsa da, Alman İdeolojisi (1845) eseriyle Marks'ın daha sonraki çalışmalarına yol açan ani ve eşsiz bir kopuşu meydana gelir.

Sorunu karmaşık hale getiren nokta ise bunu, sadece çapraz ve geçici olarak konuşabilerek Marks'ın kendisinin bile bu çalışmasının önemini tamamen farkına varmamış olmasıdır. Değişiklik ancak dikkatli ve duyarlı bir "semptomatik okuma" ile açığa çıkarılabilir. Böylece, açığa çıkarılmamış söylenenlere olabildiğince dikkat edilerek, Marks'ın sıra dışı teorisinin orijinalliğinin ve gücünün bizim tarafımızdan tamamen kavranmasını sağlamak Althusser'in projesi olmuştur. O, Thales'in matematiğe, Galileo'nun fiziğe veya daha iyisi Freud'un psikanaliz katkısına benzer şekilde  daha önce gelen ataları tarafından ortaya konan hiçbir şeye benzemeyen teorisinin yapısında Marks'ın bir "bilgi kıtası", tarih, keşfettiğine hükmetmiştir.

Althusser, Marks'ın keşfinin altını çizmenin, onun çalışmasını daha öncekilerle bağdaşmaz kılan özne ve nesne arasındaki dikotominin reddine dayanan yer sarsıcı bir epistemoloji olduğuna inanmıştı. Bu sarsıntının kökünde, klasik ekonomistler tarafından, bireylerin ihtiyaçlarının  birer maddi unsur veya ekonomik organizasyonun birer "verili" bağımsız unsuru olarak değerlendirilebileceği ve dolayısıyla üretim biçiminin özelliğini açıklayan bir teorinin öncülü ve toplum hakkındaki bir teorinin bağımsız bir başlangıç noktası olarak iş görebilir düşüncesinin reddedilmesi yatmaktadır.

Althusser açısından, Marks sadece basit bir şekilde insanların ihtiyaçlarının içinde bulundukları toplumsal çevre tarafından oluşturulduğunu tartışmamaktadır çünkü bu zamana ve yere göre değişebilir; o, daha çok, insanların nasıl bir yerden geldiklerini açıklayan herhangi bir teoriden daha önce ele alınan insanların nasıl olduğunu açıklayan bir teori olabileceği düşüncesini anlamsızlaştırmıştır.

Bununla beraber Marks'ın teorisi klasik politik ekonomide karşılığı olmayan içerikler üzerine kuruludur - üretici güçler ve üretim ilişkileri gibi. Mevcut terimler uyarlandığında bile - artı değer teorisi açısından David Ricardo'nun kira, kar ve faiz nosyonlarının kombinasyonu gibi- teorideki diğer içeriklerle anlam ve ilişkisi önemli bir şekilde farklıdır. Daha ötesinde, kendi benzersiz yapısından ayrı olarak, tarihsel materyalizmin açıklayıcı gücü, politik ekonominin ekonomik sistemleri bireylerin ihtiyaçları için bir yanıt olarak açıklamasının yanında Marks'ın çözümlemesinin bir yapısal bütünlük içerisinde yer alan kısımlar anlamında daha geniş bir sosyal fenomen yelpazesini içermesi gibi klasik politik ekonomiden ayrılmaktadır. Sonuç olarak Marks'ın Kapitali hem bir ekonomi modeli hem de bütün bir toplumun yapı ve gelişiminin bir tanımını vermektedir.

Hümanizmin, tarihselciliğin ve Hegelciliğin izlerinin  Kapital'de bulunduğu  gösterildiğinden, Althusser dönüşümün varlığı iddiasını sürdürse de, daha sonra 1845'teki dönüm noktasının oluşumunun çok açık bir şekilde ifade edilmemiş olduğunda ısrar etmiştir. Marks'ın sadece Gotha Programı'nın Eleştirisi ve Adolph Wagner'in bir kitabı hakkındaki bazı notlarının  insancıllık ideolojisinden tamamen arınmış olduğunu söyleyecek kadar ileri gitmiştir.

Gerçekte, Althusser, epistemolojik kopuşu açıkça tanımlanmış bir olay yerine bir işleyiş olarak düşünmüştü. Marksizm ve psikanalizi her zaman ideolojiye karşı savaşmak zorunda kalan çünkü böylece meydana gelen kopma ve bölünmeleri açıklayan "makas ayağı" bilimler olarak tanımlamıştır. Bunlar "makas ayağı" bilimlerdir çünkü nesneleri ("sınıf mücadeleleri" veya bilinçaltı) kendiliğinden bölünmüş ve ayrılmıştır.

Pratikler

Marks'ın birey ve toplum arasındaki yakın ilişkiye olan inancından dolayı, Althusser'in bakışına göre, bireyin öncelikli içeriğine yaslanan bir toplum teorisi inşa etmeye çalışmak anlamsızdır.
 Gözlemin nesnesi bireysel insan öğeleri değil, daha çok 'yapı'dır.
 Kendisi bunu yaptığından, Marks toplumu tek bir etkene (bireyler) indirgeyerek açıklamadı, toplumu "pratikler" olarak birbiriyle bağlantılı kısımlara ayırdı.
 Bu çözümlemeyi, Marks'ın tarihsel materyalizminin kaba bir biçimde bir altyapı ve üstyapı tanımladığı ve daha sonra altyapının özelliklerine dayanarak üstyapının tüm durumlarını açıklamaya çalıştığı suçlamasına karşı tarihsel materyalizmi savunmak için kullanır.

Althusser için ekonomik gerekircilik kavramına yaslanan bu bakış açısını Marks'a atfetmek bir hataydı: çünkü Marks, bir sosyal teorinin insanın ihtiyaçlarının tarihsel içeriğine dayandırılan bir toplum teorisi düşüncesini eleştirdiği kadar, bir toplumun diğer durumlarını açıklamak için bağımsız olarak tanımlanan bir ekonomik pratik nosyonunun kullanılabileceği düşüncesini de reddeder. Georg Lukacs, gibi Althusser de altyapı ve üstyapının bütüne bağımlı olduğuna inanıyordu. Bir başlangıç noktası olarak bireyler açısından pratiklerin sağladığı avantaj, her pratik bir toplumun karmaşık bütününün bir parçası olmasına rağmen, her pratik kendi içinde kısımların çeşitli farklı biçimlerini; mesela ekonomi pratiği, ham maddeleri, araçları, bireyleri vb içermektedir, barındıran bir bütündür.

Althusser, toplumu bir araya geldiklerinde tek bir karmaşık bütünü oluşturan – ekonomi pratiği, ideoloji pratiği ve politik-legal pratik gibi- bütünlüklerin iç içe bağlı bir toplamı olarak kavrıyordu. Ona göre bütün pratikler birbirine bağımlıydı. Mesela, üretim ilişkileri açısından bu kapitalistler ve işçiler arasında işgücünün alımı ve satımıdır. Bu ilişkiler ekonomi pratiğinin parçasıdır, ancak bireysel temsilcileri alıcı ve satıcı olarak kurgulayan yasal bir sistemin mevzuatı içinde varolabilir; daha ötesinde ise anlaşma mutlaka politik ve ideolojik açıdan güvence altına alınmalıdır. Bu açıdan ekonomi pratiğinin durumlarının üstyapıya ve aynı zamanda tam tersi şartlara bağlı olduğu görülebilir.

Üst Belirlenme

Dayanışık uygulamaların terimleriyle anlaşılan bir çözümleme, bizim bir toplumun nasıl düzenlendiğini kavramamıza yardımcı olur ancak aynı zamanda bizim toplumsal değişimin bilincine varmamıza izin verir ve bu yolla bir tarih kuramı sağlar. Althusser ideolojik ve politik uygulamaların durumlarına atıfta bulunarak üretim ilişkilerinin yeniden üretimini açıklar; bunun tersi olarak, yeni üretim ilişkilerinin ortaya çıkışı bu mekanizmaların başarısız olması ile açıklanabilir. Marx'ın kuramı, farklı seviyelerde denkleştirici ayarlamalara veya bazen bütünü büyük bir yeniden düzenlemeye götürebilecek  iki parçalı bir dengesizlik içeren bir sistem varsayar gibi görünmektedir. Bu fikri geliştirmek için Althusser'in kendisi,  karmaşık yapılandırılmış bir bütüne dönük ilişkileriyle anlaşıldıklarını iddia ettiği çelişki ve çelişkisizlik kavramlarına dayanır. Uygulamalar birbirinin üstüne oturtulduğunda çelişik ve birbirine tutunduğunda çelişik değildir. Althusser Lenin'in 1917 Rus Devrimi çözümlemesine atıf yaparak bu kavramları titiz bir şekilde düzenler.

Lenin, 20.yy'ın başında tüm Avrupa'ya yayılmış hoşnutsuzluğa rağmen devrimin meydana geldiği tek ülkenin Rusya olduğunu çünkü Rusya'nın o saatte tek bir devlette mümkün olabilecek bütün çelişkilerin yaşandığını ileri sürmüştür. Onun sözleriyle bu "emperyalist devletlerin arasındaki zayıf bağ" idi.

Devrim, şartların iki grubunun ilişkisi ile açıklanır:
 ilk olarak, Rusya'da şehirlerde, madenlerdeki vb yerlerdeki yaygın sömürünün varlığı, şehir sanayileşmesi ve taşradaki ortaçağ şartları arasındaki, eşitsizlik ve egemen sınıfta birlik olmayışı;
 ikinci olarak, devrimcilerin işine yarayan dış politika, seçkinlerin Çar tarafından sürgüne gönderilmeleri ve düşünür sosyalist olmaları.

Bu örnek,  Althusser tarafından, kendisinin Marks'ın güçler ve üretim ilişkileri arasında tek bir çelişkinin sonucu olarak bir sosyal değişimi görmediği ancak daha çok bu durumun daha karmaşık bir bakışını taşıdığı yolundaki iddiasını güçlendirmek üzere kullanıldı. Rusya'daki olaylar ve Batı Avrupa arasındaki farklar güçler ve üretim ilişkileri arasındaki  çelişkinin gerekli olabileceğini ancak devrimin olması için yeterli olmayabileceğini göstermektedir. Yukarıda belirtilen şartların oluşturduğu Rus Devrimi'nin şartları türdeş değildi ve tek bir büyük çelişkinin halleri olarak görülemezdi. Özel bir toplumsal bütün içinde her biri birer çelişkiydi. Buradan, Althusser, Marks'ın çelişki kavramının toplumsal bütün kavramından ayrılamaz olduğu sonucunu çıkarmaktadır. Bir sosyal yapıdaki değişikliklerin sayısız çelişkiye bağlı olduğunu vurgulamak için Althusser bu değişiklikleri Sigmund Freud'dan aldığı "üst belirlenme" terimi ile açıklar.

Bu yorum, bizim olayların gelişiminde ne kadar farklı şartların rol aldığını hesap etmemize izin verir ve daha ötesinde bu durumların nasıl beklenmedik toplumsal değişimlere veya "kırılmalara" bağlantılandırılabileceğini anlamamızı sağlar. Ne var ki Althusser toplumsal değişimlere neden olan olayların hepsinin aynı nedensel statüye sahip olduğunu söylememektedir. Onun görüşüne göre karmaşık bir bütünün bir parçası, etkin bir yapı olarak ekonomi uygulaması, diğer yapılarla ilişkileri belirlemede büyük bir rol oynamakta ve diğer yapıların onun üzerindeki etkisinden daha çok onların üzerinde etkisi bulunmaktadır. Bir toplumun en önemli parçasına (feodal oluşumlarda din, kapitalist toplumlarda ekonomi) 'baskın unsur' denir ve ekonomi tarafından yapılan sıralamada 'son unsur olarak' kabul edilir. Althusser için bir toplumun ekonomi uygulaması, bunun toplumun bütününü etkileyen diğer yüzünü belirlemektedir.

Devletin İdeolojik  Aygıtları

Althusser, toplumun kendi imgeleminde bireyi nasıl gördüğünü anlamanın gerekli olduğunu düşünmekteydi. Kapitalist toplumda, insan birey olarak genellikle bencillik özelliği olan bir özne olarak kabul edilmektedir. Althusser için, ne var ki, bir insanın kendini bu şekilde algılama kapasitesi doğuştan gelen bir özellik değildi. Daha çok bu, bireylere bir öznenin rolünü (forme) benimseten kurulu toplumsal uygulamaların yapısı içinde kazanılmaktadır. Toplumsal uygulamalar bir yandan bireyin özelliklerini belirler ve bir yandan da sahip olabilecekleri özelliklerin derecesi ve her toplumsal uygulamanın sınırları hakkında kişiye fikir verir. Althusser bizim birçok rolümüzün ve davranışımızın bize toplum tarafından verildiğini tartışır: mesela, çelik işçilerinin yaptığı üretim ekonomi uygulamasının bir parçasıyken, avukatların çalışması politik-hukuk uygulamasının bir parçasıdır.

Ne var ki, bireylerin diğer özellikleri, iyi bir yaşam hakkındaki inançları veya kendi doğası hakkında metafizik yansımaları gibi, çok kolay bir şekilde bu kategorilere uymaz. Althusser açısından, bizim değerlerimiz, arzularımız, tercihlerimiz bize, belli bir konuyu aydınlatıcı açıklamalar yaparken bireyleri özneler olarak görmenin tanımlayıcı özelliğine sahip ideoloji uygulaması tarafından telkin edilmektedir. İdeolojik uygulama, aileyi, medyayı, dinsel organizasyonları ve en önemlisi, propagandası yaptıkları düşünceler açısından eğitim sistemini içeren Devletin Ideolojik Aygıtları (DİA) diye adlandırılan kurumlar bütününü kapsamaktadır. Ne var ki, bizim bencil olduğumuzu bize düşündürten bir DİA yoktur. Aslında bu inancı biz, bir kız çocuğu, bir öğrenci, bir çelik işçisi, bir meclis üyesi olurken öğreniriz.

Birçok kurumsal biçimine rağmen, ideolojinin işlevi ve yapısı tarih boyunca değişmemekte ve sabit kalmaktadır, aynen Althusser'in ideoloji hakkında ilk tezinde söylediği gibi, "ideolojinin tarihi yoktur". Bütün ideolojiler, her ideoloji diğerine göre farklılık gösterse de bir özne inşa eder. Kolayca akla gelebilecek şekilde Althusser bunu belli bir konuyu aydınlatıcı açıklamalar yapma (interpellation) içeriği ile resmetmektedir.

Caddede yürüyen bir birey örneği kullanır: bir polis düdüğü ya da başka bir ikaz sesini duyması üzerine birey kendi etrafında döner ve artık  bu basit vücut hareketiyle o insan bir özneye dönüşmüştür. Althusser bu işlemi kişinin kendisini sesin öznesi olması olarak görmesi ve bunu yanıtlamaya hazırlanması açısından tartışır. Onun caddede yürümesinde şüpheli hiçbir şey olmamasına rağmen, kişi seslenilenin kendisi olduğunu düşünür. Bu kabullenme geri dönüşlü olarak çalışan bir yanlış bir kabullenmedir: madde olarak birey  her zaman ve çoktan ideolojinin bir öznesidir. Bireyin bir özneye dönüşmesi her zaman ve çoktan olmuştur; Althusser burada Spinoza'nın immamence teorisine büyük bir borcu olduğunu kabul eder. Bu şu demektir: bizim kim olduğumuza dair fikrimiz ideoloji tarafından bize sunulmaktadır.

Althusser'in ikinci tezi "ideoloji maddi bir varlığa sahiptir":

Bu maddi ritüeller Bourdieu'nun habitus içeriği ile DİA bir anlamda Foucault'un disiplin kurumlarıyla karşılaştırılabilir. Althusser bir insana yeryüzündeki yerinin ne olduğunu ve İsa tarafından merhamet görmesi için ne yapması gerektiğini anlatan Tanrı'nın sesi örneğini dile getirir –Hristiyan İdeolojisinin bir şekillenmesi olarak-. Buradan Althusser bir insanın kendini Hristiyan olarak tanımlayabilmesi için gereken noktanın altını çizer; önce bir özne olmalıdır. Kimliklerimizi, kendimizi ve toplumsal rollerimizi maddi ideoloji aynalarında görerek kazanırız.

Etkisi

Althusser'in kuramları Ortodoks Komünizmi savunmak adına doğmuş olsalar da, Onun Marksizmi sunma yaklaşımı Stalinist dönemin entelektüel ayrımcılığından farklı bir hareket yansıttı ve daha ilerisinde hem Marksizmin kazandığı akademik itibar ve hem de Marks'ın bir ekonomistten ziyade bir filozof olarak saygınlığına dönük vurgu açısından önemliydi.

Althusser Marksist felsefe ve postyapısalcı felsefe alanlarında geniş kapsamlı bir etkileme gücüne sahip oldu:
 "İdeolojinin öznesi insan" (Interpellation) kavramı feminist filozof ve eleştirmen Judith Butler tarafından tanıtılıp uyarlandı;
 DİA içeriği Sloven filozof Slavoj Žižek'in ilgi alanını oluşturdu,
 özne olmaksızın tarihi bir işleyiş olarak gözleme çabası Jacques Derrida'nın sempatisini kazanan bir unsurdu,
 G.A. Cohen tarafından tarihsel materyalizm analitik felsefenin duruş noktasından bağdaşık bir doktrin olarak savunuldu,
 Althusser tarafından parlatılan yapı ve organa dönük ilgi Anthony Giddens'in yapılandırma kuramında belli bir rol oynadı;
 Althusser İngiliz tarihçi E.P Thompson tarafından Kuramın Sefaleti adlı kitabında şiddetli bir şekilde eleştirildi.

Bunlarla beraber, Althusser'in birçok öğrencisi 1970'ler, 1980'ler ve 1990'larda önemli entelektüeller oldular:

 Alain Badiou ve Étienne Balibar felsefede,
 Jacques Ranciere tarih ve tarih felsefesi alanında,
 Pierre Macherey in edebiyat eleştirisinde ve
 Nicos Poulantzas toplumbilimde.
 Ünlü Guevarist Régis Debray de Althusser'in altında çalıştı,
 ünlü Lacancı psikanalist Jacques-Alain Miller gibi.

Eserleri

Türkçeye Çevrilen Eserleri

 Montesquieu Siyaset ve Tarih İthaki Yayınları
 Marx İçin İthaki Yayınları İthaki Yayınları
 Yeniden - Üretim Üzerine İthaki Yayınları
 Sanat Üzerine Yazılar 1 Felsefi ve Siyasi Yazılar İthaki Yayınları
 Lenin ve Felsefe İthaki Yayınları
 John Lewis'e Cevap İthaki Yayınları
 Güncel Müdahaleler İthaki Yayınları
 Felsefe ve Bilimadamlarının Kendiliğinden Felsefesi (1967) İthaki Yayınları
 İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları İthaki Yayınları
 Tutsaklık Güncesi Can Yayınları
 Özeleştiri Ögeleri Belge Yayınları
 Gelecek Uzun Sürer Can Yayınları
 Makyavel'in Yalnızlığı ve Başka Metinler Althusser'in Mirası Epos Yayınları
 Kapital'i Okumak Belge Yayınları
 İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları İletişim Yayınları
Filozof Olmayanlar İçin Felsefeye Giriş Can Yayınları

Yayınlanan Eserleri
 Montesqieu, politika ve tarih (Montesquieu, la politique et l'histoire), PUF, 1959.
 Marx İçin (Pour Marx), Maspero, « Kuram » dizisi, 1965.
 Kapital'i okumak (Lire Le Capital), (Etienne Balibar, Roger Establet, Pierre Macherey ve Jacques Rancière'le birlikte), Maspero « Kuram » dizisi, 2 cilt, 1965.
 Lenin ve Felsefe (Lénine et la philosophie), Maspero « Kuram » dizisi, 1969.
 John Lewis'e cevap (Réponse à John Lewis), Maspero « Kuram » dizisi, 1973.
 Felsefe ve bilim adamlarının kendiliğinden felsefesi, Philosophie et philosophie spontanée des savants (1967), Maspero « Kuram » dizisi, 1974.
 Özeleştirinin temelleri (Éléments d'autocritique), Hachette « Analiz » dizisi, 1974.
 Konumlar (Positions), Éditions Sociales, 1976.
 XXII. Kongre (XXII'e Congrès), Maspero « Kuram » dizisi, 1977.
 Komünist parti'de daha fazla süremeyecek olan (Ce qui ne peut plus durer dans le parti communiste), Maspero « Kuram dizisi », 1978.
 Gelecek uzun sürer (L'avenir dure longtemps), Stock / IMEC, 1992.
 Tutsaklık Güncesi (Journal de captivité, Stalag #4 1940-1945), Stock / IMEC, 1992.
 Psikanaliz üzerine yazılar. Freud ve Lacan (Écrits sur la psychanalyse. Freud et Lacan), Stock / IMEC, 1993.
 Felsefe üzerine (Sur la philosophie), Gallimard « Sonsuz » dizisi, 1994.
 Felsefe ve marksizm: Fernanda Navarro'yla söyleşiler (Philosophie et marxisme : entretiens avec Fernanda Navarro (1984-1987)
 Felsefenin dönüşümü: Grenada Konferansı (La Transformation de la philosophie : conférence de Grenade) (1976).
 Felsefi ve politik yazılar 1 (Écrits philosophiques et politiques 1), derleyen: François Matheron, Stock / IMEC, 1994.
 İyi duygular enternasyonali (L'internationale des bons sentiments) (1946)
 Hegel'e dönüş (Le retour à Hegel) (1950)
 Evlilik müstehcenliği hakkında (Sur l'obscénité conjugale) (1951)
 Sınırları içinde Marx (Marx dans ses limites) (1978)
 Yeniden üretim üzerine (Sur la reproduction), PUF, « Güncel Marx Tartışmaları» dizisi, 1995.
 Felsefi ve politik yazılar 2 (Écrits philosophiques et politiques 2), derleyen: François Matheron, Stock / Imec, 1997.
 Machiavelli ve biz (Machiavel et nous) (1972-1986)
 Feurbach üzerine (Sur Feuerbach) (1967)
 Lévi Strauss üzerine (Sur Lévi Strauss) (1966)
 Brecht ve Marx üzerine (Sur Brecht et Marx) (1968)
 Cremonini, soyutun ressamı, (Cremoni, peintre de l'abstrait) (1977)
 Lam (1977)
 Machiavelli'nin yalnızlığı (Solitude de Machiavel), Yves Sintomer'nin sunuşuyla, PUF « Güncel Marx Tartışmaları» dizisi, 1998.

Dış bağlantılar
 Louis Althusser, "Hegel'e Dönüş", Kasım 1950
 Althusser, Marksizmin Bunalımı, Kasım 1977
 http://en.wikipedia.org/wiki/Overdetermination

Kaynakça
 http://en.wikipedia.org/wiki/Althusser

1918 doğumlular
1990 yılında ölenler
École Normale Supérieur'de öğrenim görenler
Fransız filozoflar
Fransız komünistler
Kalp krizinden ölenler

Louis Althusser


The Southward Car Museum is an automobile museum and event centre in Otaihanga, New Zealand. It was established by Len Southward in the 1970s to house his collection of over 450 vehicles and several aircraft and is now run by a charitable trust. The museum is just north of Paraparaumu on the Kāpiti Coast, about an hour's drive from Wellington and situated just east of the North Island Main Trunk railway and State Highway 1, on Otaihanga Road.

The purpose-built building includes a 6000 square metre exhibition hall, engineering workshop, gift shop and small cafe, all set in park-like grounds. The building also incorporates the 474-seat Southward Theatre, which features the 1929 Wurlitzer Unit Orchestra theatre organ that was originally installed in the Civic Theatre in Auckland.

History
The core car collection was the personal work of Sir Len Southward and his wife Vera. The couple began collecting cars in 1956 with a Ford Model T.

Having established the largest private car collection in Australasia, in 1976 Len purchased a  site on which to establish a museum open to the public.
Ground was broken on the museum site in 1971, but construction wasn't given council consent until 1977. The museum officially opened on 22 December 1979.

In 2020 a new exhibit in the museum was opened, detailing Len and Vera's lives and achievements, including new digital and material installations.

Collection

The museum has about 450 vehicles, which include:

 1895 Benz Velo, imported to New Zealand in 1900.
 1915 Stutz Indianapolis race car
 Gull-winged Mercedes-Benz
 1934 Cadillac V-16 Town Cabriolet - once owned by American actress Marlene Dietrich
 1939 Mercedes-Benz 770 - believed to have been intended as a gift for Edward VIII after the planned German invasion of Britain
 1950 Cadillac Sixty Special "gangster special" - belonged to American gangster Mickey Cohen, fitted with armoured body panels and bulletproof plate glass  thick.
 DeLorean - best known from the Back to the Future film series, the only DeLorean on public display in New Zealand.
 2007 Subaru Impreza WRX STI Rally Car- Driven by Ken Block for the 2007 NZRC Season and Rally New Zealand

References

External links

 Southward Car Museum
 WellingtonNZ Tourism

Museums in the Wellington Region
Automobile museums in New Zealand
Kāpiti Coast District
Buildings and structures in the Kāpiti Coast District

Southward Car Museum


سيرجيو مارتنيز  لاعب كرة قدم إسباني من مواليد 26 جويلية 1978، يلعب حاليا مع ريال سوسييداد لكرة القدم وقد انتقل إليه قادما من نادي ألافيس.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من لوغرونيو
رياضيون من لوغرونيو
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية ب
لاعبو بالاغير
لاعبو ديبورتيفو ألافيس
لاعبو ريال سوسيداد
لاعبو قادش
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم من لوغرونيو
لاعبو كرة قدم من منطقة لا ريوخا
لاعبو نادي لاردة
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
لاعبو يونيون ديبورتيفا لوغرينييس
مدربو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
مدربو الدوري الإسباني الدرجة الثانية ب
مدربو كرة قدم إسبان
مواليد 1978
مواليد في لوغرونيو

سرجيو رودريغز مارتنيز


Izvori

 Stjepan Kaurić - Nogometni klub Duga Resa 1929. – 2009., Duga Resa 2009.,
 Krešimir Perušić - 100 godina nogometa u Karlovačkoj županiji 1903-2003, Karlovac 2004., , str. 299

1982-83
Karlovac-1

1. općinska nogometna liga Karlovac 1982./83.


ASSIST (the Assembler System for Student Instruction and Systems Teaching) is an IBM System/370-compatible assembler and interpreter developed in the early 1970s at Penn State University by Graham Campbell and John Mashey. plus student assistants.

In the late 1960s, computer science education expanded rapidly and university computer centers were faced with a large growth in usage by students, whose needs sometimes differed from professionals in batch processing environments. They needed to run short programs on decks of Punched cards with fast turnaround (minutes, not overnight) as their programs more often included syntax errors. Once they compiled, they would often fault quickly, so optimization and flexibility were far less important than low overhead.

WATFIV was a successful pioneering effort to build a FORTRAN compiler tuned for student use. Universities began running it in a dedicated "fast-batch" memory partition with a small run-time limit, such as 5 seconds on an IBM System/360 Model 67). The low limit enabled fast turnaround and avoided waste of time by programs stuck in infinite loops. WATFIV's success helped inspire development of ASSIST, PL/C and other student-oriented programs that fit the "fast-batch" model that became widely used among universities.

ASSIST was enhanced and promoted by others, such as Northern Illinois University's Wilson Singletary & Ross Overbeek and
University of Tennessee's Charles Hughes and Charles Pfleeger who reported in 1978 that ASSIST was being used in 200+ universities.

In the 1980s, NIU did a new implementation on IBM PCs, ASSIST/I (Interactive), used by computer scientist John Ehrman to teach a "boot camp" course in assembly programming at SHARE (computing) meetings, at least through 2011, but perhaps for several years after.

On March 1, 1998, Penn State declared that ASSIST was no longer copyrighted and that the program was freely available as per the last release notes.

The original ASSIST code seems to still get some use, as seen in 2017 demonstration video assembling its source and running it in MVS 3.8 emulation on a laptop. IBM System/360 and /370 computers used 24-bit addressing and ignored the high-order 8 bits. Assembly programmers of the era, including those who wrote ASSIST, often saved precious memory by using the high-order 8 bits for flags, which required a compatibility mode when  IBM introduced 31-bit and then 64-bit addressing.

References

External links
 ASSIST Introductory Assembler User's Manual
 ASSIST - Assembler System for Student Instruction & Systems Teaching (IBM System /370 Reference Summary)
 Assist distribution archive maintained by NIU's Michael Stack

Interpreters (computing)
IBM mainframe software

ASSIST (computing)


Fuenlabrada er borg í Sjálfsstjórnarsvæðinu Madríd með um 192.000 íbúa (2021). Borgin er um 17 km suðaustur af Madríd.

Borgir í sjálfsstjórnarhéraðinu Madríd

Fuenlabrada


Campionatul Internațional de Scrimă din 1927 s-a desfășurat la Vichy, Franța.

Rezultate

Masculin

Clasament pe medalii

Note

Referințe

1927
1927 în sport
Competiții de scrimă în Franța
scrima


El arroyo Garzón es un curso de agua uruguayo que atraviesa los departamentos de  Maldonado y de Rocha perteneciente a la cuenca hidrográfica del océano Atlántico.

Nace en la Cuchilla Garzón y desemboca en la laguna Garzón tras recorrer alrededor de  19 km.

Referencias

Garzón
Garzón

Arroyo Garzón


Waleed Jassem al-Alwani, også kendt under pseudonymet Abu Ahmad al-Alwani, var en ledende kommandør i Islamisk Stat og medlem af dets militæreråd.

Han var tidligere officer i den irakiske hær under Saddam Hussein, i 2014 blev han reporteret dræbt i et luftangreb i avisen The Sun. Hans død blev aldrig bekræftet af USA eller Islamisk Stat, og i 2015 referede flere medier til ham, som om han var i live.

Referencer

Terrorister

Abu Ahmad al-Alwani


Sam Phran ( est un amphoe de la province de Nakhon Pathom, dans le centre de la Thaïlande

Histoire

Géographie

Démographie

Points d'intérêt

Références

Liens externes

Sam Phran

Amphoe Sam Phran


Jean Baptiste Marie Joseph Solange Eugène Ripart (15 mai 1815, dit Jean-Baptiste Ripart, Eugène Ripart, ou Eugène Jean-Baptiste Ripart, Bessines – 17 octobre 1878, Bourges) est un médecin, botaniste, mycologue et lichénologue français. Son abréviation botanique standard d'auteur est Ripart

Biographie
Médecin installé à Bourges, il étudie la flore du Cher, et en particulier les lichens, les bryophytes, les ronces (Rubus), les rosiers (Rosa) et les épervières (Hieracium). Lors de ces travaux de recherche, il découvre de nombreuses espèces nouvelles pour la science, qui sont par la suite publiées par Gaston Genevier en ce qui concerne les Rubus, et publiées par Alfred Déséglise en ce qui concerne les Rosa.

Son herbier est conservé au Muséum d'Histoire Naturelle de Bourges (code de l'index herbariorum : BOUM).

En son honneur, sont nommés :
 (Fungi : Agaricaceae) Ripartitella (Singer, 1947)
 (Fungi : Tricholomataceae) Ripartites (P.Karst., 1879)
 (Plantae : Caryophyllaceae) Cerastium ripartianum F.W.Schultz
 (Plantae : Lamiaceae) Mentha ripartii Déségl. & Durand
 (Plantae : Rosaceae) Ripartia (Gdgr., 1881), considéré comme synonyme du genre Rosa.
 (Plantae : Rosaceae) Rosa ripartii Déségl.
 (Plantae : Rosaceae) Rubus ripartii Genev.

Notes et références

Bibliographie
 .

Botaniste français
Naissance dans la Haute-Vienne
Naissance en mai 1815
Décès en octobre 1878
Décès à 64 ans

Jean-Baptiste Ripart


Ida Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Ida Township (Michigan)
 Ida Township (Minnesota)

Ida Township


Antonio Tarver født 21. november 1968 er en amerikansk professionel bokser og tidligere indehaver af a VM-titlerne hos WBC, WBA, IBF og The Ring i letsværvægt. Han har vundet over store navne som Roy Jones Jr., Glen Johnson og tabt til Chad Dawson og Bernard Hopkins.

Tarver medvirkede i rollen som Mason "The Line" Dixon i filmen Rocky Balboa fra 2006 med Sylvester Stallone

Den 9. juni 2007 mødte Tarver albanreen Elvir Muriqi som han besejrede på alle dommestermmerne.

Eksterne henvisninger

Boksere fra USA
Verdensmestre i boksning

Antonio Tarver