Zu Beginn des Spanischen Bürgerkrieges bis zur Aufstellung der Internationalen Brigaden in Albacete wurde die Thälmann-Gruppe, die Centuria-Thälmann, das Thälmann-Bataillon sowie das Deutsche-Bataillon unter dem vereinigenden Begriff der nicht existierenden Thälmann-Kolonne zusammengefasst. Bekannt wurde die Thälmann-Kolonne durch das Lied Spaniens Himmel von Paul Dessau. Das Lied wurde insbesondere in seiner Version von Ernst Busch als ein "linker Lagerfeuer-Hit" populär.

Centuria Thälmann

Nach dem Militärputsch in Spanien reiste Hans Beimler von Moskau über Paris nach Barcelona. Nach seiner Ankunft am 4. August 1936 leitete er im Hotel Colón, dem Hauptquartier der katalanisch-kommunistischen Partei PSUC (Partit Socialista Unificat de Catalunya) die ersten Schritte zur Aufstellung einer internationalen Centuria ein. Er formierte mit Willi Wille, Hermann Geisen, Albert Schreiner (Pseudonym Albert Schindler) und dem Engländer Sam Masters, einem Angehörigen der Thälmann-Gruppe um Max Friedemann, aus den internationalen Freiwilligen, die von Paris über Perpignan nach Barcelona kamen, die Centuria-Thälmann.  Eine Grundausbildung fand im Kloster von Pedralbes statt, das als Ausbildungskaserne der PSUC unter dem Namen Carlos Marx eingerichtet war. Bereits in der dritten Augustwoche lag die Stärke der Centuria-Thälmann bei 82 Mann.

Am 29. oder 30. August 1936 brach die erste internationale Centuria der PSUC als 13. PSUC-Hunderschaft per Bahn zur Aragon-Front nach Huesca auf. Kommandeur der Centuria-Thälmann war Albert Schreiner. Neben dem eigentlichen Kampfverband blieb in Barcelona ein kleiner Mitarbeiterstab, der die Versorgung der Einheit mit Ausrüstungsmaterial und frischen Kräften organisierte.

Die PSUC-Centurien mit der Centuria-Thälmann versuchten Huesca einzunehmen. Nach diesen Kämpfen um Huesca bezog die Centuria-Thälmann Stellungen bei Tardienta an der Bahnlinie zwischen Huesca und Saragossa. Durch die Verstärkung einer Gruppe Österreicher, ehemalige Schutzbündler sowie von vier Sanitäterinnen wuchs die Stärke der Centuria-Thälmann auf fast hundert Milizionäre an. Aufgrund der Tatsache, dass die Centuria-Thälmann am selben Frontabschnitt in unmittelbarer Nähe der Thälmann-Gruppe bei Tardienta eingesetzt wurde, gab es sowohl Meinungsverschiedenheiten über den Namen als auch über die Integration der Thälmann-Gruppe in die Centuria-Thälmann.

Um den Vormarsch der Nationalisten aufzuhalten, sprengte die Centuria-Thälmann einen Kanal und überschwemmte dadurch feindliche Stellungen. Ab dem 5. Oktober 1936 kämpfte die Centuria über 10 Tage in den vordersten Schützengräben und erhielt zudem einen eigenen Panzerwagen. Die Centuria-Thälmann war die 31o Centuria der Division Carlos Marx von der PSUC. Eingruppiert war sie im Maxim-Gorki-Bataillon. Kommandeur von der Division war Ferran Gancedo. Die Stärke der Centuria-Thälmann wird je nach Quelle mit 90 bis 180 Mann angegeben, wobei die Anzahl der aus Paris stammenden Freiwilligen mit 40 bis 56 Mann angegeben wird.

Anfang Oktober besuchte Hans Beimler mit Ludwig Renn die Stellungen der Centuria Thälmann. Laut Ludwig Renn war neben der Centuria Thälmann auch eine italienische Centuria Teil der PSUC-Einheiten. Zudem griffen die Nationalisten Anfang Oktober in der Sierra Alcubierre Stellungen der Republikaner an. Bei diesem Kämpfen gelang es der Centuria-Thälmann am 19. Oktober 1936, einen schweren Angriff der Nationalisten abzuwehren. Bei diesem Gefecht starb der Fahnenträger der Centuria-Thälmann Willy Pukallas.

Nach dem weiteren Vormarsch der Nationalisten bis zum Höhenzug bei der Eremitage de Santa Quiteria versuchten die Republikaner, die Schlüsselposition in den Frontabschnitt von Tardienta zurückzuerobern. Bei diesen Kämpfen versuchte die Centuria-Thälmann zwischen dem 23. und 24. Oktober 1936 die Eremitage einzunehmen, wobei es der Centuria-Thälmann gelang, die von marokkanischen Söldnern gehaltene Eremitage de Santa Quiteria einzunehmen. Aufgrund des Mangels an Munition zog sich die Centuria-Thälmann wieder aus der eroberten Stellung zurück. Bei diesem Gefecht fielen 19 Milizionäre und weitere 52 wurden verwundet. Der Kommandeur Hermann Geisen verlor bei diesem Gefecht ein Auge. Bei dem Kämpfen um die Eremitage de Santa Quiteria starben Jakob Kneit, Johann Schwarz, Sepp Hirsel, Willi Engelmann, der Sanitäter Sepp, Wilhelm Pfordt, Paul Lösch, Wilhelm de las Heras, Georg Mayer, Paul Baumgarten, Philipp Meier, Joseph Graf, Wilhelm Engelmann, Robert Vigier, Philipp Vigier und Karl Katz. Nach diesem Angriff bestand die Centuria nur noch aus 36 Milizionären. Hinzu kamen noch 14 leicht verwundete Milizionäre.

Nach diesen Kämpfen wurde die Centuria-Thälmann nach Barcelona beordert, wo sie in der Kaserne Carlos Marx (Kloster von Pedralbes) von Hans Beimler begrüßt wurde. Am 6. November 1936 verließ der Rest der Centuria-Thälmann mit 20 bis 25 Mann Barcelona mit dem Ziel Albacete, dem Hauptquartier der Internationalen Brigaden.

Nachtrag
Der Autor Ilja Ehrenburg schrieb in seinem Buch No pasaràn im Jahre 1937 ein großes Kapitel über die Thälmann-Kolonne, wobei der Name des Begründers und Organisators der Centuria Thaelmann, Hans Beimler, nicht ein einziges Mal erwähnt wird. In dem Roman von Ludwig Renn Der spanische Krieg beschreibt der Kommandeur des Thälmann-Bataillons die Geschichte des Bataillons, geht aber kaum auf die wichtige Rolle von Hans Beimler ein. "Die Rolle vom Hans Beimler wird derartig verkleinert, dass sich die Frage gestellt werden kann, dass solche eine unbedeutende Persönlichkeit die Columna und die Centuria Thaelmann organisieren konnte."

Literatur
 Magi Crusella: Las Brigadas Internacionales en la Pantalla, Universidad de Castilla y la Mancha, ISBN 84-8427-149-8, Seite 29–30
 Sebastián Herreros Agüí: The International Brigade in the Spanisch War 1936 (englisch)
 Max Hewer: Von der Saar zum Ebro. Saarländer als Freiwillige im Spanischen Bürgerkrieg 1936–1939. 2., korrigierte Auflage, Blattlausverlag, Saarbrücken 2016, ISBN 978-3-945996-08-9.
 Patrik von zur Mühlen: Spanien war ihre Hoffnung (Linke im Spanischen Bürgerkrieg 1936–1939), Forschungsinstitut der Friedrich-Ebert-Stiftung, Bonn, Verlag Neue Gesellschaft GmbH, 1983, ISBN 3-87831-375-6, ab Seite 208

Weblinks
 Fotos von Hans Hutter (spanische Webseite), abgerufen am 18. Mai 2012

 El Ejército Popular, Cronología de las brigadas Internacionales (spanisch), abgerufen am 12. Mai 2012

Film
 In dem Film Hans Beimler, Kamerad wird über den Kampf des Kommunisten Hans Beimler berichtet (DDR 1969, Regie: Rudi Kurz auf youtube: Teil 1, Teil 2, Teil 3 und Teil 4 Spanischer Bürgerkrieg) abgerufen am 27. August 2012

Einzelnachweise

Internationale Brigaden
Spanischer Bürgerkrieg
Deutsche Militärgeschichte
Gegründet 1936
Ernst Thälmann als Namensgeber

Thälmann-Kolonne


The year 1717 in science and technology involved few significant events.

Biology
 Thomas Fairchild, a nurseryman at Hoxton in the East End of London, becomes the first person to produce a successful scientific plant hybrid, Dianthus Caryophyllus barbatus, known as "Fairchild's Mule".
 James Petiver publishes Papilionum Brittaniae Icones, the first book devoted exclusively to British butterflies, giving English names to a number of species.

Births
 June 5 – Emanuel Mendes da Costa, English botanist (died 1791)
 June 28 – Matthew Stewart, Scottish mathematician (died 1785)
 September 11 – Pehr Wilhelm Wargentin, Swedish astronomer (died 1783)
 November 16 – Jean le Rond d'Alembert, French mathematician (died 1783)
 Pierre Le Roy, French clockmaker (died 1785)
 Wilhelm Friedrich von Gleichen, German microscopist (died 1783)

Deaths
 January 13 – Maria Sibylla Merian, German-born naturalist (born 1647)
 March 8 – Abraham Darby I, English ironmaster (born 1678)

References

18th century in science
1710s in science

1717 in science


Kumköy şu anlamlara gelebilir:
 Kumköy, Manavgat, Antalya ili Manavgat ilçesine bağlı mahalle
 Kumköy, Serik, Antalya ili Serik ilçesine bağlı mahalle
 Kumköy, Gönen, Balıkesir ili Gönen ilçesine bağlı mahalle
 Kumköy, Eceabat, Çanakkale ili Eceabat ilçesine bağlı köy
 Kilyos, Sarıyer, İstanbul ili Sarıyer ilçesine bağlı mahalle
 Kumköy, Cide, Kastamonu ili Cide ilçesine bağlı köy
 Kumköy, Pehlivanköy, Kırklareli ili Pehlivanköy ilçesine bağlı köy
 Kumköy, Soma, Manisa ili Soma ilçesine bağlı mahalle
 Kumköy, Bodrum, Muğla ili Bodrum ilçesine bağlı mahalle
 Kumköy, Çarşamba, Samsun ili Çarşamba ilçesine bağlı mahalle

Kumköy


Ignacio Peciña Tome, dit Iñaki Peciña, né le  à Irun, est un handballeur international espagnol évoluant au Chambéry Savoie Mont Blanc Handball et en équipe nationale Espagne. Il joue au poste de pivot et est surtout reconnu pour ses qualités défensives.

Biographie

Iñaki Peciña passe une partie de sa scolarité en France, de sorte qu'il parle parfaitement français. Il commence sa carrière dans sa ville natale, Irún, et son célèbre club de handball, le Club Deportivo Bidasoa, bien que ce dernier évolue désormais en División de Honor Plata. Dans le même temps, il est sélectionné dans les équipes nationales jeunes puis junior, participant à trois compétitions internationales.

En 2010 commence une période d'instabilité puisqu'il joue pour sept équipes espagnoles différentes lors de ses dix années en tant que joueur professionnel : Bidasoa Irun, CB Torrevieja, SDC San Antonio, BM Valladolid, ADC Guadalajara, Villa de Aranda et enfin Naturhouse La Rioja où il signe en 2016. Comme tant d'autres, Peciña a été touché de plein fouet par la crise économique qui a ravagé le handball ibérique puisque trois de ses équipes ont en effet disparu lorsqu'il était dans leur rang et plusieurs de ses clubs lui devaient de l'argent à la fin de son contrat.

Avec le Naturhouse La Rioja, il évolue alors dans l'un des meilleurs clubs espagnols puisqu'il participe alors à la Ligue des champions grâce à la  du club en Championnat la saison précédente.

En 2017, il prend la direction du Championnat de France en signant au Pays d'Aix UC et après une première saison satisfaisante, son contrat avec le PAUC est prolongé jusqu'en juin 2020.

À l'intersaison 2018, il connaît ses premières sélections avec l'Espagne à l'occasion des Jeux méditerranéens de 2018 organisés à Tarragone où Peciña et les Ibères glanent la médaille de bronze. Il doit toutefois attendre le Championnat d'Europe 2022 pour participer à sa première grande compétition internationale

En décembre 2021, il signe un contrat de 3 ans avec le Chambéry Savoie Mont Blanc Handball à compter de l'été 2022.

Palmarès

En clubs
 3 du Championnat d'Espagne en 2017
 finaliste de la Coupe du Roi en 2017
 4 du Championnat de France en 2021

En équipe nationale
 Équipe nationale senior
 participation au Championnat d'Europe 2022
  Médaille de bronze aux Jeux méditerranéens de 2018
 Équipes nationales jeunes et junior
  au
  au
  au

Notes et références

Liens externes

Naissance en mai 1988
Naissance à Irun
Handballeur international espagnol
Joueur du CD Bidasoa
Joueur du SDC San Antonio
Joueur du BM Valladolid
Joueur du CB Ciudad de Logroño
Joueur du Pays d'Aix Université Club Handball
Joueur du Chambéry Savoie Mont Blanc Handball

Iñaki Peciña


ශ්‍රිතයක විශේෂිත ආදානයක්, ශ්‍රිතයේ ස්වායත්ත විචල්‍ය ලෙස හඳුන්වයි. එක් එක් ස්වායත්ත විචල්‍ය අගයන් x ට අනුරූප කොඩොමේන් අනන්‍ය y , x හි දී ශ්‍රිතයේ අගය ලෙස හෝ f යටතේ x හි ප්‍රතිබිම්භ ලෙස ලිවිය හැකිය. (අංකනය පිළිබඳ කොටස බලන්න) f ශ්‍රිතයේ ප්‍රස්ථාරය යනු x, වසමේ සියලු x සඳහා , සියලු පටිපාටිගත යුගල (x,f(x) වල කුලයයි. x හා y යනු තාත්වික සංඛ්‍යා R හි උප කුලක වේ නම් මෙම අර්ථ දැක්වීම, පටිපාටිගත යුගල, ලක්ෂවල කාටීසියානු ඛණ්ඩාංක බවට පත් වී ශ්‍රිතයක රූපයක් හෝ රූප සටහනක් ලෙස වන ප්‍රසතාරවල සාමාන්‍ය හැඳින්වීම සමඟ සමපාත වේ. ප්‍රතිබිම්භ පිළිබඳව සංකල්පයේදී ලක්ෂ්‍යක ප්‍රතිබිම්භයේ සිට කුලකයක් ප්‍රතිබිම්භය දක්වා ව්‍යාප්ත වේ. වසමේ ඕනෑම උපකුලකයක් A නම් , A අවයවයේ සියලු ප්‍රතිබිම්භ අඩංගු පරාසයේ උප කුලකය f(A) යන්න f යටතේ උපකුලකයකි. f ශ්‍රිතය යටතේ Y කොඩොමේන් හි B උපකුලකයේ පෙර ප්‍රතිබිම්භය (හෝ ප්‍රතිලෝම ප්‍රතිබිම්භය හෝ වඩාත් නිරවද්‍යව සම්පූර්ණ ප්‍රතිලෝම ප්‍රතිබිම්භය) X හි උපකුලකයක් යන්න අර්ථ දැක්වෙන්නේය.

එම නිසා උදාහරණ ලෙස වර්ගජ ශ්‍රිතය යටතේ (4,9) හි පූර්ව ප්‍රතිබිම්භය {−3,−2,+2,+3} කුලකයයි. සාමාන්‍යයෙන් ඒකජ කුලකයක (එක් අවයවයක් පමණ ඇති කුලකයක්) පූර්ව ප්‍රතිබිම්භයෙහි අවයව ඕනෑ තරමක් අඩංගු විය හැකිය. උදාහරණ ලෙස ƒ(x) = 7 නම් , (5) හි පූර්ව ප්‍රතිබිම්භය අභිශුන්‍ය කුලකයක් වන අතර (7) හි පූර්ව ප්‍රතිබිම්භය මුලු වසමම වේ. ඒ අනුව කොඩොමේන්හි අවයවයක පූර්ව ප්‍රතිබිම්භය, වසමෙහි උප කුලකයක් වේ. අවයවයක පූර්ව ප්‍රතිබිම්භය ගැන සාමාන්‍ය සම්මතයක් වන්නේ ƒ−1(b) මඟින් කියැවෙන්නේ ƒ−1({b}) යන්න බවයි.

වැදගත් ශ්‍රිත වර්ග තුන වන්නේ ආක්ෂේපණ (හෝ ඒකජ - ඒකජ ශ්‍රිත) , ƒ(a) = ƒ(b) නම් a, bට සමාන විය යුතුය. එම ගුණය ඇති ශ්‍රිත, සර්ජෙක්ෂන් (මතට වූ ශ්‍රිත) ƒ(x) = y ලෙස කොඩොමේන්හි සියලු y අගයයන් සඳහා වසමෙහි x අගයක් තිබේ. මෙම ගුණය ඇති ශ්‍රිත , හා සමක්ෂේපණ ශ්‍රිත ඒකජ හා මතට වූ ශ්‍රිත ද්විත්වයම මෙම නාමකරණය හඳුන්වා දුන්නේ බොර්බාකි කණ්ඩායම විසිනි. සීමා කිරීම් හා ව්‍යාප්ත වීම් අවිධිමත් ලෙස ශ්‍රිතයක් සීමා කිරීම යනු එහි වසම කප්පාදු කිරීමේ ප්‍රතිඵලයකි. වඩා නිරවද්‍ය ලෙස , ƒ , x සිට y ට ඇති ශ්‍රිතයක් නම් හා S , x හි ඕනෑම උප කුලකයක් නම් , f, S දක්වා සීමා කිරීම යනු S සිට Y ට වූ ƒ|S ශ්‍රිතයයි. එලෙස S හි සියලු S සඳහා ƒ|S(s) = ƒ(s) වේ. g යනු f හි ඕනෑම සීමා කිරීමක් නම්, අපි f , g හි ව්‍යාප්ත වීමක් යැයි සිතමු.

සටහන්

{|

ශ්‍රිතය


In analytical chemistry, a calibration curve, also known as a standard curve, is a general method for determining the concentration of a substance in an unknown sample by comparing the unknown to a set of standard samples of known concentration. A calibration curve is one approach to the problem of instrument calibration; other standard approaches may mix the standard into the unknown, giving an internal standard. The calibration curve is a plot of how the instrumental response, the so-called analytical signal, changes with the concentration of the analyte (the substance to be measured).

General use
In more general use, a calibration curve is a curve or table for a measuring instrument which measures some parameter indirectly, giving values for the desired quantity as a function of values of sensor output. For example, a calibration curve can be made for a particular pressure transducer to determine applied pressure from transducer output (a voltage). Such a curve is typically used when an instrument uses a sensor whose calibration varies from one sample to another, or changes with time or use; if sensor output is consistent the instrument would be marked directly in terms of the measured unit.

Method
The operator prepares a series of standards across a range of concentrations near the expected concentration of analyte in the unknown. The concentrations of the standards must lie within the working range of the technique (instrumentation) they are using. Analyzing each of these standards using the chosen technique will produce a series of measurements. For most analyses a plot of instrument response vs. concentration will show a linear relationship. The operator can measure the response of the unknown and, using the calibration curve, can interpolate to find the concentration of analyte.

The data - the concentrations of the analyte and the instrument response for each standard - can be fit to a straight line, using linear regression analysis.  This yields a model described by the equation y = mx + y0, where y is the instrument response, m represents the sensitivity, and y0 is a constant that describes the background.  The analyte concentration (x) of unknown samples may be calculated from this equation.

Many different variables can be used as the analytical signal.  For instance, chromium (III) might be measured using a chemiluminescence method, in an instrument that contains a photomultiplier tube (PMT) as the detector.  The detector converts the light produced by the sample into a voltage, which increases with intensity of light. The amount of light measured is the analytical signal.

Example

The Bradford assay is a colorimetric assay that measures protein concentration. The reagent Coomassie brilliant blue turns blue when it binds to arginine and aromatic amino acids present in proteins, thus increasing the absorbance of the sample. The absorbance is measured using a spectrophotometer, at the maximum absorbance frequency (Amax) of the blue dye (which is 595 nm). In this case, the greater the absorbance, the higher the protein concentration.

Data for known concentrations of protein are used to make the standard curve, plotting concentration on the X axis, and the assay measurement on the Y axis. The same assay is then performed with samples of unknown concentration. To analyze the data, one locates the measurement on the Y-axis that corresponds to the assay measurement of the unknown substance and follows a line to intersect the standard curve. The corresponding value on the X-axis is the concentration of substance in the unknown sample.

Error calculation
As expected, the concentration of the unknown will have some error which can be calculated from the formula below. This formula assumes that a linear relationship is observed for all the standards. It is important to note that the error in the concentration will be minimal if the signal from the unknown lies in the middle of the signals of all the standards (the term  goes to zero if )

, is the standard deviation in the residuals
 is the slope of the line
 is the y-intercept of the line
 is the number of standards
 is the number of replicate unknowns
 is the measurement of the unknown
 is the average measurement of the standards
 are the concentrations of the standards
 is the average concentration of the standards

Advantages and disadvantages
Most analytical techniques use a calibration curve.  There are a number of advantages to this approach.  First, the calibration curve provides a reliable way to calculate the uncertainty of the concentration calculated from the calibration curve (using the statistics of the least squares line fit to the data).

Second, the calibration curve provides data on an empirical relationship.  The mechanism for the instrument's response to the analyte may be predicted or understood according to some theoretical model, but most such models have limited value for real samples. (Instrumental response is usually highly dependent on the condition of the analyte, solvents used and impurities it may contain; it could also be affected by external factors such as pressure and temperature.)

Many theoretical relationships, such as fluorescence, require the determination of an instrumental constant anyway, by analysis of one or more reference standards; a calibration curve is a convenient extension of this approach.  The calibration curve for a particular analyte in a particular (type of) sample provides the empirical relationship needed for those particular measurements.

The chief disadvantages are (1) that the standards require a supply of the analyte material, preferably of high purity and in known concentration, and (2) that the standards and the unknown are in the same matrix. Some analytes - e.g., particular proteins - are extremely difficult to obtain pure in sufficient quantity. Other analytes are often in complex matrices, e.g., heavy metals in pond water. In this case, the matrix may interfere with or attenuate the signal of the analyte. Therefore, a comparison between the standards (which contain no interfering compounds) and the unknown is not possible. The method of standard addition is a way to handle such a situation.

Applications
Analysis of concentration
Verifying the proper functioning of an analytical instrument or a sensor device such as an ion selective electrode
Determining the basic effects of a control treatment (such as a dose-survival curve in clonogenic assay)

See also
 Color
 Curve fitting
 Linear regression
 Logarithmic scale
 Protein
 Serial dilution

Bibliography

References

Analytical chemistry
Biochemistry methods
Molecular biology
Curve fitting

Calibration curve


El Consejo de Delegadas y Delegados  está conformado por un representante acreditado por cada Estado de unasur. Se reúne cada seis meses, en el territorio del país que ejerce la Presidencia Pro Tempore u otro lugar que se acuerde.

Este consejo tiene las siguientes atribuciones:

a) Implementar mediante la adopción de las Disposiciones pertinentes, las Decisiones del Consejo de Jefas y Jefes de Estado y de Gobierno, y las Resoluciones del Consejo de Ministras y Ministros de Relaciones Exteriores, con el apoyo de la Presidencia Pro Tempore y la Secretaría General;

b) Preparar las reuniones del Consejo de Ministras y Ministros de Relaciones Exteriores;

c) Elaborar proyectos de Decisiones, Resoluciones y Reglamentos para la consideración del Consejo de Ministras y Ministros de Relaciones Exteriores;

d) Compatibilizar y coordinar las iniciativas de Unasur con otros procesos de integración regional y subregional vigentes, con la finalidad de promover la complementariedad de esfuerzos;

e) Conformar, coordinar y dar seguimiento a los Grupos de Trabajo;

f) Dar seguimiento al diálogo político y a la concertación sobre temas de interés regional e internacional;

g) Promover los espacios de diálogo que favorezcan la participación ciudadana en el proceso de integración suramericana;

h) Proponer al Consejo de Ministras y Ministros de Relaciones Exteriores el proyecto de presupuesto ordinario anual de funcionamiento para su consideración y aprobación.

Unión de Naciones Suramericanas

Consejo de Delegadas y Delegados de UNASUR


Simpel GmbH ist ein Schweizer Fahrradhersteller, der Velos unter der Marke Simpel.ch vertreibt. Erster Sitz der Unternehmung war Maschwanden im Kanton Zürich.

Simpel wurde im Jahr 2000 vom Velomechaniker Philip Douglas zusammen mit Joachim Schneebeli gegründet. Die Geschäftsidee bestand darin, möglichst wartungsarme und langlebige Citybikes über das Internet zu vertreiben; zu diesem Zweck setzt Simpel nur Nabenschaltungen und  Nabendynamos ein. Die in den Rahmen eingestanzte Rahmennummer ist auch eine E-Mail-Adresse, über die der Eigentümer verlorener Fahrräder kontaktiert werden kann.

Simpel ist der Hersteller des «Fahrrad 12», des 2012 eingeführten dritten Modells von Ordonnanzfahrrädern der Schweizer Armee, welches das Ordonnanzrad 05 und das Fahrrad 93 ablöst.

Weblinks
 Website von simpel.ch
 Ruedi Baumann: Der Velobauer Simpel kämpft sich zurück. In: Tages-Anzeiger, 6. Juni 2017.

Einzelnachweise

Schweizer Fahrradhersteller
Unternehmen (Kanton Zürich)

Simpel (Unternehmen)


නාකුළුගමුව () යනු ශ්‍රී ලංකාවේ, දකුණු පලාතේ, හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කයේ හි පිහිටි ගම්මානයකි. එය තංගල්ල පාර (A2 අධිවේගී මාර්ගය) හි පිහිටා ඇත.

නාකුළුගමුව යනු තංගල්ලේ සාපේක්ෂව ඉහළ ජනාකීර්ණ ගම්මානයකි.

පල්ලි, බෞද්ධ පන්සල්, හින්දු කෝවිල්, මුස්ලිම් පල්ලි, විවිධ වර්ගයේ පාසල් සහ බොහෝ පෞද්ගලික වෙළඳසැල් සහ ආයතන ප්‍රදේශය පුරා ව්‍යාප්තව ඇත. එය බහුතරයක් රෝමානු කතෝලික සහ බෞද්ධ ප්‍රදේශයක් වුවද, විවිධ ආගම් අදහන ජනතාව සාමකාමී සහජීවනයෙන් මෙහි ජීවත් වෙති. සැලකිය යුතු ජනගහනයක් සුළුතර දෙමළ සහ මුස්ලිම් කුඩා ප්‍රතිශතයක් ද පවතී.

එක් ඇදහිලිවන්ත කණ්ඩායමක් හෝ වාර්ගික කණ්ඩායමක් තවත් කෙනෙකුට එරෙහිව ප්‍රචණ්ඩත්වය භාවිතා කළ බවට කිසිදු වාර්තාවක් නොමැත.

නාකුළුගමුව සඳහා දුම්රිය ස්ථානයක් 2022 සැප්තැම්බර් 4 වන දින විවෘත කරන ලදී.

බිම් සලකුණු සහ කැපී පෙනෙන ස්ථාන

අධ්‍යාපන ආයතන
නාකුළුගමුව ගාමිණී මහා විද්‍යාලය
නාකුළුගමුව ප්‍රාථමික විද්‍යාලය
රඹුක්කැටිය මහා විද්‍යාලය

වෛද්‍ය ආයතන
පොලිකෙයාර් පෞද්ගලික වෛද්‍ය මධ්‍යස්ථානය
නාකුළුගමුව ප්‍රාදේශීය රෝහල

ආගමික ආයතන
රඹුක්කැටිය විහාරය
වල්ලවත්ත ජයතිලකාරාමය
ශ්‍රී විමලානන්ද දහම් පාසල
වැව්දත්ත විහාරය

පොදු ස්ථාන
නාකුළුගමුව දුම්රිය ස්ථානය
මිරිස්වත්ත ජල ටැංකිය
නාකුළුගමුව තැපැල් කාර්යාලය

මෙයද බලන්න
උඩරට රජවරුන්ගේ ලැයිස්තුව
සිතාවක මායාදුන්නේ
සීතාවක බලකොටුව
ශ්‍රී ලංකාව
ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසය
කස්තානය
ලැස්කරින්
ලක්දිව රාජාවලිය

මූලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාකීර්ණ ප්‍රදේශ

නාකුළුගමුව


Glazba u 1949. godini.

Svijet

Izdanja
Objavljeni studijski, koncertni i kompilacijski albumi, singlovi, maksi singlovi, EP-ovi.
Za poznate glazbenike koje su tad objavili djelo, ali nisu ga objavili nosaču zvuka kod izdavačke kuće, nego u vlastitom izdanju, to ulazi ovdje. Isto vrijedi i za one glazbenike koji (ni)su djelovali u doba kad nije bilo nosača zvuka, nego su djelo objavili u pisanom obliku.

Koncertne turneje
Održane koncertne turneje.

Istaknuti koncerti
Povijesno važni koncerti, prvi povijesni koncert nekog glazbenog subjekta ili posljednji (oproštajni) koncert nekog glazbenog subjekta.

Europska natjecanja
Europska glazbena natjecanja.

Osnivanja
Osnivanja poznatih izdavačkih kuća, sastava, prvi glazbeni angažman, glazbenih emisija na radiju, televiziji, glazbenih časopisa ili portala, pokretanje glazbene manifestacije, izgradnja poznate koncertne dvorane ili otvaranje poznatog glazbenog kluba, pojava (nastanak ili dolakak) glazbenog pravca i sl.

Gašenja i raspuštanja
Gašenja ili preuzimanja poznatih izdavačkih kuća, sastava, glazbenih emisija na radiju, televiziji, glazbenih časopisa ili portala, glazbene manifestacije, raspuštanja glazbenih subjekata i sl.

Rođenja
Rođenja poznatih glazbenika i osoba u svezi s glazbom.
 9. svibnja – Billy Joel
 12. kolovoza – Mark Knopfler
 7. rujna – Gloria Gaynor
 23. rujna – Bruce Springsteen
 7. prosinca – Tom Waits
 22. prosinca – Robin Gibb
 22. prosinca –  Maurice Gibb

Smrti
Smrti poznatih glazbenika i osoba u svezi s glazbom.
 Richard Strauss (11. lipnja 1864. – 8. rujna 1949.)
 Lead Belly (Huddie William Ledbetter) (23. siječnja 1888. – 6. prosinca 1949.)
 Bill Robinson (25. svibnja 1878. – 25. studenoga 1949.)

Ostalo
Uvođenje novih nosača zvuka, medijskog servisa i distribucijskog kanala i sl.

Hrvatska i u Hrvata

Kandidiranje za europska i svjetska natjecanja

Festivali

Nagrade

Izdanja
Objavljeni studijski, koncertni i kompilacijski albumi, singlovi, maksi singlovi, EP-ovi.
Za poznate glazbenike koje su tad objavili djelo, ali nisu ga objavili nosaču zvuka kod izdavačke kuće, nego u vlastitom izdanju, to ulazi ovdje. Isto vrijedi i za one glazbenike koji (ni)su djelovali u doba kad nije bilo nosača zvuka, nego su djelo objavili u pisanom obliku.

Osnivanja
Osnivanja poznatih izdavačkih kuća, udruga, sastava, prvi glazbeni angažman, glazbenih emisija na radiju, televiziji, glazbenih časopisa ili portala, pokretanje glazbene manifestacije, izgradnja poznate koncertne dvorane ili otvaranje poznatog glazbenog kluba, pojava (nastanak ili dolakak) glazbenog pravca i sl.

Gašenja i raspuštanja
Gašenja ili preuzimanja poznatih izdavačkih kuća, sastava, glazbenih emisija na radiju, televiziji, glazbenih časopisa ili portala, glazbene manifestacije, raspuštanja glazbenih subjekata i sl.

Rođenja
Rođenja poznatih glazbenika i osoba u svezi s glazbom.

Smrti
Smrti poznatih glazbenika i osoba u svezi s glazbom.

Ostalo
Uvođenje novih nosača zvuka, medijskog servisa i distribucijskog kanala i sl.

Izvori

1949.
Godine 20. stoljeća

Glazba u 1949.


آنا لوسيا كورتيز  إحدى الشخصيات في مسلسل لوست الذي تم بثه على هيئة الإذاعة الأمريكية . ظهرت آنا في الموسم الثاني وتموت على يد مايكل دوسن بعد أن أطلق النار عليها.

مصادر

حراس شخصيون خياليون
شخصيات خيالية ظهرت في 2005
شخصيات خيالية من لوس أنجلوس
شخصيات لوست
ضباط شرطة خياليون
قتلة خياليون
شخصيات تلفزيونية ظهرت في 2005
أشخاص خياليون قتلوا في الأعمال التلفزيونية
أشخاص قتلوا في الأعمال التلفزيونية

آنا لوسيا كورتيز


Yeongheung (en coreano: 영흥도) es una isla en el Mar Amarillo, dentro de los límites del municipio de Ciudad Metropolitana de Incheon. Tiene una población de aproximadamente 4000 personas y una superficie de 23,46 kilómetros cuadrados La isla está conectada por carretera a la vecina Seonjae-do  (선재 도). (Y por lo tanto a la isla de Daebu y al continente) por un puente de 1,25 kilómetros de largo, llamado Yeongheung, que se inauguró en diciembre de 2001.

Referencias

Véase también
Isla Wuzhizhou
Isla Xinbu
Isla Xishan
Isla Xizhong

Enlaces externos
 Mapa de localización

Archipiélagos e islas de Corea del Sur

Isla Yeongheung


Roudof Ferdinandovitch Sivers (en ) est un militaire et révolutionnaire russe.

Il est né à Saint-Pétersbourg le . Après la révolution de Février en 1917, il devient rédacteur en chef de La Vérité des tranchées journal de la . Fin juillet 1917, il est arrêté pour défaitisme puis libéré lors de la révolution d'Octobre.

En novembre 1917, pendant la Guerre civile russe, il mène la Garde rouge et les marins à la victoire contre la troupe de Piotr Krasnov envoyé par Alexandre Kerenski pour reprendre le pouvoir.

Il combat en mars et avril 1918 avec la deuxième armée spéciale en Ukraine contre les forces de la Triplice. Le 15 novembre 1918 il est mortellement blessé lors de la bataille de Jelnovka alors qu'il commandait la 1e brigade spéciale ukrainienne.

Notes et références

Articles connexes
 Révolution russe.

Liens externes

Naissance en novembre 1892
Décès en décembre 1918
Militaire russe de la Première Guerre mondiale
Personnalité de la révolution russe
Général russe
Russe blanc
Personnalité de la guerre civile russe
Personnalité soviétique de la guerre soviéto-ukrainienne
Décès à 26 ans

Roudolf Sivers


Sport nedjeljom je hrvatska sportska emisija koja se bavi najaktualnijim sportskim temama, a sve u cilju promicanja vrijednosti hrvatskog sporta. Urednik i voditelj emisije je Ante Breko.

O emisiji

U emisiji sudjeluju poznate osobe iz svijeta sporta, ali i sportaši koji nemaju prilike predstaviti svoja dostignuća i uspjehe drugdje. Obuhvaća skoro sve sportove, no naglasak je naravno na najznačajnije hrvatske klubove i saveze, posebno radu i djelovanju najjačih sportskih predstavnika GNK Dinamo, HNK Hajduk, NK Rijeka, NK Osijek, KK Cibona, KK Split, KK Zadar, KK Cedevita, KK Zagreb, HAVK Mladost, VK Primorje, PK Jug, RK Zagreb...

Posebnost ove emisije jest i praćenje nižih liga sportskih kolektiva i sportskih grana (nogometaši 2.HNL, 3.HNL... i pomlatku nogometnih klubova).

Isto tako prate rad, djelovanje i razvojni put sportašica i sportaša koji prilike za pokazivanje svojih znanja i vještina nemaju često, a to su jedriličari, streličari, streljaši, judaši, hrvači, karataši, plivaći...

Voditelji

Uz urednika i voditelja emisije Ante Breko suvoditelj mu je bio Dejan Laninović dvije godine (2008.-2010.) kao i ostale suvoditeljice (Tina Živković, Barbara Županić, Andrea Hitner, Tamara Šopar, Tihana Zrnić, Marija Bjelivuk, Maria Horvat, Marina Parlov Buljubašić, Magdalena Bokanović, Edita Marenić, Anatea Brezinščak, Nicol Brekalo i Lana Banely).

U jednoj epizodi emisije je vodio Marko Šorli umjesto Breke, a vrlo kratko u samim početcima emisije SN-a (dok nije došao producent emisije Vlado Turković s HRT-a) je bio i Tomislav Botić.

Emitiranje

Emisija je sa emitiranjem krenula 2006. godine na Z1 Televiziji, a od 2018. na Sportskoj Televiziji te se još emitira i na ostalim TV kućama (MaxSport, SB TV, JADRAN TV, Kanal Ri, Šibenik TV, Kanal 5, Osječka TV, TV Diadora Zadar, GP1 TV i RTV Herceg Bosne).

Prvih 12-13 godina je emisija išla uživo nedjeljom u 13:30h na Z1, da bi se potom emisija na SPTV-u kretala sa emitiranjem od 17h i 20h. Od nove godine 2021. emisija se ponovno vratila u svoj prepoznatljivi termin u 13:30h. Novih epizoda emisije osim na TV-u se može gledati i na YT kanalu SN TV SPORT show.

Trenutačno se emitira 18. sezona emisije SN (odrađeno je više od 700 emisija). Sezona emisije traju inače od rujna pa do lipnja u kojima se odrade većinom po sezoni 42 emisije (ostalih 10 su ljetne).

Ostali suradnici emisije

Producent najdugovječnije i nagrađivane emisije je Vlado Turković, scenograf/marketing Damir Kišić i redatelj Milan Rosan.

Vanjski suradnik emisije je bio Jozo Babić.

Nagrade

Emisija "SPORT NEDJELJOM" dobitnik je sljedećih nagrada:

 2008. godine - nagradu za najbolju sportsku emisiju u izboru NUT-a (Nezavisne udruge televizija)

 2016. godine - nagrada za najbolju sportsku emisiju u izboru Zbora sportskih novinara

 2016. godine - nagrada Hrvatskog paraolimpijskog odbora za promicanje (iznimno medijsko praćenje) sporta osoba s invaliditetom

 2017. godine - gradonačelnik grada Zagreba, Milan Bandić, emisiji je uručio "Medalju Grada Zagreba"

 2017. godine - Hrvatski olimpijski odbor emisiju "Sport nedjeljom" nagradio je plaketom najboljih promicatelja hrvatskog športa

Izvori

Vanjske poveznice

 Nacional (FOTO) Proslava 500-te emisije "Sport nedjeljom"

 Slobodna Dalmacija (FOTO) Party u 'Operi'

 Sport nedjeljom (FOTO)

 Tportal (FOTO) Proslava 14. godina emisije "Sport nedjeljom"

 24sata (FOTO) Party u 'Rebuy Stars Zagreb'

 Večernji List (FOTO)

 Jutarnji List (FOTO)

Televizijske emisije
Televizija u Hrvatskoj

Sport nedjeljom


Sažeti zvučni format, zvučni datotečni sadržajni format koji smanjuje potrebno mjesto za pohranu ili prikaz zvučnoga signala. Mjesto može biti raskrčeno, primjerice, odbacivanjem određene frekvencijske sastavnice koja je nečujna. Tako MP3 rješava stvari. Ostali formati kao FLAC sažimlju bez gubitka, ali postižu niže stope sažimanja.
 Suprotna vrsta je nesažeti zvučni format.

Izvori

Programska podrška

Sažeti zvučni format


تفجيرات فندق ماريوت 2003 وقعت في 5 أغسطس 2003 في جتوب جاكرتا بإندونيسيا. قام انتحاري بتفجير قنبلة مفخخة خارج بهو الفندق، قاتلًا بذلك 12 شخصًا وجارحًا 150 آخرين. نفذت الجماعة الإسلامية في جنوب شرق آسيا هذه العملية.

انظر أيضًا
 تفجيرات بالي
 تفجيرات جاكرتا 2009

مراجع

وصلات خارجية
 "Marriott blast suspects named", CNN
 "Marriott Hotel in Jakarta reopens", Xinhua
 "Terrorism in Indonesia: Noordins Networks", مجموعة الأزمات الدولية
 "Combating JI in Indonesia" Ng Boon Yian
 "Jemaah Islamiyah Shown to Have Significant Ties to al Qaeda"
 Learning by Doing:Al Qaeda's Allies in Southeast Asia

تفجيرات الفنادق
أحداث أغسطس 2003 في آسيا
الجريمة في جاكرتا
الجماعة الإسلامية في جنوب شرق آسيا
جاكرتا في القرن 21
انفجارات في 2003
إرهاب منسوب للمسلمين في إندونيسيا
تفجيرات انتحارية في إندونيسيا
تفجيرات بعبوات ناسفة
تفجيرات بعبوات ناسفة في إندونيسيا
تفجيرات سيارات وشاحنات في إندونيسيا
جرائم 2003 في إندونيسيا
حوادث إرهابية منسوبة للمسلمين في 2003
حوادث إرهابية في إندونيسيا في 2003
جاكرتا في عقد 2000
عمليات إرهابية تنسب لمنظمات إسلامية في عقد 2000
قتل جماعي في 2003
ماريوت الدولية
هجمات على فنادق في آسيا
قتل جماعي في جاكرتا

تفجيرات فندق ماريوت 2003


La Coupe d'Angleterre de football 1890-1891 est la  de la Coupe d'Angleterre de football.

La finale se joue le 21 mars 1891 au Kennington Oval entre les Blackburn Rovers et Notts County. Blackburn Rovers remporte son cinquième titre en battant Notts County 3 à 1.

Finale

Lien externe
 FA Cup 1890-91 sur rsssf.com

1890-1891
Sport en Angleterre en 1890
Sport en Angleterre en 1891
A
A


Bhutan'daki şehirler listesi

 Bala
 Byakar Dzong
 Chhukha Dzong
 Donkar
 Lingzhi Dzong
 Maigabo
 Monggar
 Nepaltargaon
 Pangsu
 Panka
 Paro
 Phunchholing
 Punakha
 Sarbhang
 Sawang
 Tashigang Dzong
 Thimphu
 Tongsa Dzong
 Wangdiphodrang

şehir
Ülkelerine göre şehir listeleri

Bhutan'daki şehirler listesi


Dumitru Ion Dincă (n. 17 iulie 1950, sat Clondiru, com. Ulmeni, jud. Buzău) este un poet, scriitor și publicist român, membru al Uniunii Scriitorilor din România.

Biografie
Prenumele la naștere, Dumitru; ca scriitor semnează și cu prenumele tatălui, Ion. După absolvirea claselor gimnaziale 1-7, urmează cursurile Liceului Teoretic Nr. 1 Buzău pe care îl absolvă în 1967.

În 1968 este profesor de limba și literatura română și de limba franceză la Școala generală din Lapoș, jud. Prahova, concomitent urmând cursurile ff. ale Facultății de filologie din București.

Renunță în anul al II-lea și dă concurs de admitere la nou înființata Facultate de ziaristică pe care o absolvă în 1974.

În anul 1977 obține o bursă și urmează cursuri de limbă și civilizație franceză la Antibes, Franța (singurul român și singurul cursant din fostele țări socialiste).

Între anii 1988-1989, absolvă cursuri postuniversitare la Academia de Studii Economice București, lucrând în presă din august 1969 la ziarul "Viața Buzăului", corector, apoi redactor la secția probleme cetățenești.

Între ianuarie 1975 și 31 decembrie 1977 este secretar cu probleme de cultură la Comitetul Județean de Tineret Buzău. Din anul 1978 revine în presă corespondent special al ziarului "Scânteia tineretului", ca din decembrie 1989 să fie publicist comentator la cotidianul "Tineretul liber", iar din septembrie 1993 corespondent special al Agenției naționale de știri AGERPRES.

Activitate literară

Dumitru Ion Dincă scrie încă din anii 1960, debutând în cenaclul Al. Sahia din Buzău în 1965,  în presa scrisă tot în 1965 la Poșta Literară în revista clujeană Tribuna. Adevăratul debut se produce în 1968 in pagina literară a ziarului Viața Buzăului, fiind girat de scriitorul Mircea Ichim.

Publică versuri și reportaje în majoritatea revistelor literare, cu precădere în Contemporanul, Amfiteatru și Luceafărul, fiind prezentat și susținut de Ana Blandiana și Fănuș Neagu.

Ca o apreciere a valorii cărților publicate și a activității publicistice i se acordă de către Consiliul Local Buzău în anul 2005 titlul de Cetățean de onoare al municipiului, ca același organism să îl declare, datorită activității remarcabile, Omul anului 2010.

Cărți

Volume publicate în limba română
 "Marea de voievod a bărbatului", poezii, 1976, Editura Litera, București.
 "Piramidele Bărăganului" reportaje, 1983, Ed. Eminescu, București, premiul acordat de UTC pentru publicistică, alături de Areta Șandru, Gabriel Chifu, Corneliu Ostahie, George Cușnarencu, Ion Tudor Iovian, Aurelian Titu Dumitrescu, Viorel Dinescu, Val Condurache.
 "Locul de lângă inimă", reportaje, 1984, Ed. Eminescu, București.
 "Nevăzuta față a Tezaurului de la Pietroasa", publicistică-eseuri, 1985, Ed. Eminescu, București.
 "Hiperpastoralia", versuri, 1986, Ed. Eminescu, București, premiul "Scânteia tineretulu", alături de Alexandru Piru, Șerban Cioculescu, Liliana Ursu, Gabriela Negreanu etc.
 "Mai mult decât dragostea", roman, 1988, Ed. Eminescu, București.
 "Arhipelag", versuri, 1989, Ed. Eminescu, București.
 ,,Orhidea din Balcani", roman document, editura Magica June, Stockholm, Suedia.
 "Odobescu, fatalitatea operei", investigații documentare 1995, Biblioteca județeană V.Voiculescu, Buzău.
 "Dosar Moromeții II", investigații documentare, 1996, Biblioteca județeană V.Voiculescu Buzău.
 "Tratat de grațiere provizorie", versuri, 1998, Ed. Eminescu, București.
 "Biblice" , versuri, ediție bibliofilă, de autor, 1999.
 "Rugile", poeme, Editura Fundației Academice V.Voiculescu, 2001 Buzău.
 "Secunda și riscul", publicistică, Tipogrup press Evenimentul Românesc, 2004.
 "Scriitori buzoieni de azi", jurnal de lector, Ed. Rafet, Râmnicu Sărat, 2005.
 "Arborele manuscris, poeme, 2005, Ed. Rafet, Râmnicu Sărat.
 "Scriitori buzoieni de azi", jurnal de lector, ediția a II-a, Ed. Rafet, Râmnicu Sărat, 2007.
 "Din poiana lui Iocan, în Agora Căldărăștilor", Ed. Omega, Buzău, 2007.
 Arheopterix", Ed. Omega, Buzău, 2008.
 Considerații asupra literaturii buzoiene contemporane (volumele I, II) Ed. Omega 2009 Buzău.
 Caietul de dictando, versuri, Ed. Omega 2010 Buzău.
 Primele aventuri ale lui Tomiță, versuri pentru copii, Editura Lumea Copiilor, 2011.
 File din Jurnalul lui Tomiță, versuri pentru copii, Editura Palatul Copiilor, 2012.
 Considerații asupra literaturii buzoiene contemporane, ed a II-a , revăzută si adăugita, Tipo Moldova Iași, 2013.
 Arborele manuscris, antologie de autor in colectia ,,Opera Omnia", Editura Tipo Moldova Iasi, 2013.
 Expedițiile lui Tomiță la Raiul de la Gura Milii, versuri ptr. Copii, editura Omega, 2014.
 Conspirația îngerilor, versuri, ed. Paralela 45, 2014.
 Minunatul tărâm din Țara lui Cezi, versuri pentru copii, editura Teocora, 2014.
 Minunata și fascinanta prințesă Aurora, versuri pentru copii, editura Teocora, 2014.
 Eu sunt Cezi!, versuri pentru copii, editura Teocora, 2014.
 Lotca lui Iov, versuri, editura Teocora, 2014, marele premiu la concursul national de literatură V. Voiculescu, 2015.
 Toma și Cezar, doi ștrengari acum mari, versuri pentru copii, Ed. Teocora, Buzău, 2016.
 Și Cezar e grădinar, versuri pentru copii, Ed. Omega,  Buzău, 2016.
 Prințul captiv, epistolele de la Elsinore, versuri, Ed. Tracus Arte, București, 2016.
 Aventurile lui Toma și ale iepurașului de Paști, proză pentru copii, Ed. Omega, Buzău, 2017.
 Căsuța din minunatul tărâm al lui Cezi, proză pentru copii, Ed. Omega, Buzău, 2017.
 Imposibila întoarcere în Poiana lui Iocan, eseu evocare, Marin Preda 95, Ed. Muzeul Literaturii Române, București, 2017.
Aventurile	lui Toma și ale iepurașului de Paște, Editura Omega, 32p, Buzău,	2017
Căsuța	din minunatul tărâm al lui Cezi, Editura Omega, 36p, Buzău, 2017
În	linia întâi pe frontul din Transnistria, 80p, Ed. Teocora, 2018,	Buzău
Nevăzuta	față a Tezaurului de la Pietroasa, 210p, Ed. Teocora, 2018, Buzău

A îngrijit edițiile
 "Trage lașule", carte despre eroul Bogdan Stan căzut în Revoluție la Televiziunea română, Ed. Victor Frunză, 1990, București.
 "Istoria parașutismului militar din România", cuvânt înainte, note introductive, aparat critic, Ed. Porto-Franco, Galați, 1997.
 "Scrisorile" de M. Eminescu, ediție îngrijită, cuvânt înainte, note, Ed. Rafet, Râmnicu Sărat, 2000.
 ,,Scrisorile" de M. Eminescu, editia a II-a, ingrijita, cuvant inainte, note, Ed. Rafet, Ramnicu Sarat, 2015

Referințe critice

Laurențiu Ulici - "Tratat de grațiere provizorie" este o carte exemplară. Pentru că poți vedea cum autorul se reformează. De la lirismul cu tendințe manieriste din cărțile lui de până la 1989 – spre finalul ei, despre promoția  70 din care face parte, s-a spus global că e manieristă - la "Tratat ...."  este dacă vreți, exagerând un pic, distanța de la mecanica lui Newton la fizica lui Einstein. Cei care vor citi cartea aceasta și cele ce vor urma vor putea să descopere o diferență care s-ar putea părea inexplicabilă între cele două etape ale creației lui poetice, dar care devine extraordinar de limpede dacă o integrăm parcursului biografic al scriitorului." (Carnet literar, 1999) , noiembrie, p. a III-a

Gheorghe Iova - "Notăm în cazul scriitorului Dumitru Ion Dincă o voință de poezie (încadrată 1967-2005). Aceste longevive dau semn. "E altceva", mi-a zis D.I.Dincă. Așa e. Text plasat în războiul suporturilor.  Intenționez, de asemeni, de mult timp să intromit acte critice al căror întreg corp textual ar fi: "am citit". Am citit. "Dă foșnet, codrul, de hârtie" (2005, pe coperta a IV-a a cărții "Arborele manuscris")

Prezent în:

Literatura română contemporană de Laurențiu Ulici, Ed. Eminescu, București, 1995, pag 328;

Dicționarul biografic al literaturii române de Aurel Sasu (oferă informații la zi despre 2301 scriitori de la începutul literaturii române până în 2004, fiind considerată cea mai completă lucrare de lexicografie literară din cultura română), Ed. Paralela 45, Pitești, 2006, pag. 495;

Literatura română de azi pe mâine de Marian Popa, Ed. Semne, București, 2009, pag 528;

1500 de scriitori români clasici și contemporani de Boris Crăciun și Daniela Crăciun, Ed. Porțile Orientului, Iași, 2010;

Dicționarul General al Literaturii Române, Ed. Academia Română, 2017, ediția a II a, volumul III, coordonator acad. Eugen Simion.

Note

Dumitru Ion Dincă


Ilia Lifșiț () a fost un fizician sovietic, academician al Academiei de Științe din URSS și academician al Academiei de științe din Ucraina.

Biografie
Este fratele lui Evgheni Lifșiț. Ș-a născut la Harkov. A absolvit Universitatea din Harkov (1936) și Institutuul Politehnic din Harkov (1838). În anii 1937-1968 a lucrat la Institutul fizico-tehnic din Harkov. Este șef al secției de teorie a acestui institut din anul 1941. Din anul 1944 este șef de catedră la Universitatea din Harkov. Din anul 1960 este membru-coprespondent al Academiei de Științe din URSS. Din anul 1969 este șef al secției de teorie a Institutului de probleme fizice a Academiei de Științe din URSS. Concomitent este profesor la catedra de teorie cuantiică a Universității din Moscova

Creația științifică
Preocupările principale se referă la fizica corpului solid, în principal la teoria generală a mediilor condensate- teoria dinamică a rețelei cristaline, teoria electronică a metalelor, problema spectrului energetic a mediilor neordonate, teoria cristalelor cuantice, teoria tranzițiilor de fază, etc.

A stabilit relația între proprietățile observate  ale metalelor și geometria  și topologia suprafeței Fermi a acestora, a elaborat ideea restabilirii suprafeței Fermi a corpurilor condensate după  datele experimentale și a argumentat posibilitatea soluționării acestei probleme. Ca rezultat, în anii 1964-1965 Lifșiț și discipolii săi a a costruit teoria modernă a metalelor, pentru care s-a învrednicit de premiul Lenin (1967).

Lifșiț are lucrări de pionierat în studiul comportamentului electronilor în sisteme neordonate. A cercetat printre primii spectrul energetic al a cristalelor cu defecte, a descoperit nivelele locale și cuasilocale, a elaborat termodinamica structurilor stratificate și filiforme. A elaborat teoria unuia dintre cele mai importante efecte de deformare plastică- teoria procesului dublării (1948), precum și teoria curgerii difuze-vâscoase a corpurilor policristaline.

Un număr mare de lucrări le-a consacrat cineticii fizice.  A elucidat cinetica distrugerii stării supraconductibile într-un  câmp magnetic și în câmpul unui curent electric, a urmărit cinetica tranzițiilor de fază de speță II și cinetica tranzițiilor din stare supraconductibilă în normală sub acțiunea câmpului magentic.
Lifșiț a creat o școală științifică  recunoscută în domeniul fizicii solidului.

Premiii și distincții
 Premiul Lenin (1967)
 Premiul Simon
 Premiul L.I. Mandelstamm al AS din URSS

Discipoli
 A. F. Andreev
 E.A. Caner
 M.I. Kaganov
A.M. Kosevici
F.G. Bass
V.V. Sledov
V.M. Țukernik
Sergei Gredeskul(Serghei Gredescu)
Iurii Grosberg
 A.R. Hohlov

Note

Legături externe
 Printre membrii catedrei de teorie cuantică a Universității din Moscova, 1979, rândul I centru

Nașteri în 1917
Decese în 1982
Fizicieni sovietici

Ilia Lifșiț


Rockfish Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Rockfish Township (Cumberland County, North Carolina)
 Rockfish Township (Duplin County, North Carolina)

Rockfish Township


An Sobralia carazoi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lank. ngan Oakes Ames. An Sobralia carazoi in nahilalakip ha genus nga Sobralia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sobralia

Sobralia carazoi


صباح نوري السعيد، هو الأبن البكر لرئيس الوزراء العراقي نوري السعيد.

الدراسة والمهنة
ولد صباح في بغداد عام 1911، وبعد أن أنهى دراسته الأولية في مدارس بغداد سافر إلى لندن والتحق للدراسة في جامعة كمبردج البريطانية وحصل على شهادة هندسة ميكانيك للطائرات. ولأنه كان يهوى قيادة الطائرات الحربية دخل كلية الطيران الملكية وتخرج برتبة ضابط طيار في القوة الجوية العراقية الملكية حتى وصل إلى رتبة عقيد طيار.

كان صباح طيار عسكري ماهر عرف عنهُ تحديه لطيار بريطاني استخف بقدراته العسكرية فقام بالطيران مارّاً من جسر الأحرار فعاقبه والده على هذهِ المحاولة، فأصدر والده نوري السعيد في يومها قرارا أبرق بهِ إلى مدرسة الطيران بمنع صباح من الطيران وبقي مدة حتى أحيل أثرها للعمل موظفاً في سكك الحديد ثم عين مديراً عاماً للخطوط الجوية العراقية.

زواجه وذريته
تزوج صباح من عصمت السعيد ابنة علي باشا فهمي عضو مجلس الشيوخ المصري، وأحد أقطاب الحركة الوطنية لاستقلال مصر في زمن سعد زغلول، وعصمت من أم تركية تتكلم خمسة لغات تحمل شهادة الدكتوراه من جامعة باريس في الاقتصاد والعلوم السياسية تمت إجراءات خطوبتها بصورة بسيطة بعدها انتقلت العروس إلى بغداد لاستكمال متطلبات الزواج الذي أقيم في بيت العائلة في راغبة خاتون ليلة الجمعة 22 تشرين الأول/ أكتوبر 1936، لهُ منها ولدان كانا بلندن رفقة والدتهم وجدتهم نعيمة العسكري خلال أحداث الانقلاب ليلة 14 تموز، فعملت الدكتورة عصمت مترجمة بإذاعة BBC لإعالتهم.

من تاريخه

وقائع هذه الحادثة حدثت في عام 1936 أثناء احتفال أقيم في ساحة الكشافة، وقد حضره الملك غازي ملك العراق وطلب من صباح ابن نوري سعيد، لأنهُ طيار ماهر أن يقوم ببعض الألعاب الجوية بطائرته وشرط عليهِ أن يستصحب معهُ أحد خدام القصر الملكي (للمزاح) لأن هذا الخادم يجلب الضحك بتصرفاتهِ وخوفه من الصوت العالي، فصعد صباح بالطائرة وحلق بها، ومن الطبيعي أن صباح كان يقود في المقدمة ويجلس الخادم خلفه في المقعد الخلفي. ولما كانت الطائرة في حالة الانقضاض (الهبوط) تملَّك الخادم الرعب وأمسك بظهر صباح وتشبث بيديهِ ومنعه تماماً من الحركة ففقد صباح السيطرة على مقود الطائرة وسقطت الطائرة على الأرض في ساحة الكشافة وتهشم المقعد الأول وأصيب صباح نوري سعيد بجروح بليغة وكاد يموت، أما الخادم فقد إخترق رأسه أحد الأعمدة الأرضية وتوفي المسكين في الحال. شعر الملك غازي بالأسف الشديد، وأتخذت الأجراءات لعلاج صباح ونقل في الحال إلى مدينة الحبانية، حيث كان هناك المستشفى البريطاني. ولقد تعذر علاجه بالمستشفى البريطاني لأن اصاباته خطيرة وبالغة فجهزت طائرة خاصة من قبل الجيش البريطاني ونقل إلى إنكلترا وهناك بقي لفترة طويلة حى تماثل للشفاء.

كلف العلاج في حينها (400) دينار عراقي صرفها والده نوري السعيد من جيبه الخاص وعندما طالب بصرف المبلغ من الخزينة لأن مسبب الحادثة هو الملك وليس ولدهُ صباح إعترض وزير المالية وإمتنع عن الصرف، وبسبب ذلك قدم نوري السعيد استقالته وتضامن معه بعض الوزراء مما استدعي إلى استقالة الوزارة بكاملها وشكل نوري السعيد وزارة جديدة وأيضا عندما طالب نوري سعيد مرة أخرى باجتماع مجلس الوزارء بتعويضه بمبلغ ال (400) دينار لأن ابنه لم يكن سببا بهذه الحادثة وانما الحاح الملك بركوب أحد الخدام، امتنع أيضا وزير المالية عن تعويض رئيس الوزراء بأي مبلغ لأن الحادثة أمر شخصي بين الملك وصباح، فتضامن باقي الوزراء مع وزير المالية مما حدا بالوزارة الجديدة إلى الاستقالة أيضا بسبب امتناعها عن تعويض رئيس الوزراء المبلغ المطلوب. لانهم أمناء على أموال الشعب والمسألة شخصية بين الملك ونوري سعيد (وعليهم تحمل تبعاتها).

وفاته

قتل صباح بعد أيام قليلة من انقلاب 14 تموز العسكري الذي أطاح بالملكية العراقية، وإعلان الجمهورية العراقية في 14 يوليو 1958.
حيث بعد اذاعة خبر مقتل والدهِ نوري السعيد ذهب صباح في اليوم التالي إلى دار الإذاعة في منطقة الصالحية التي اتخذها الانقلابيون مقراً لهم، فطالبهم بتسليم جثة والده لكي يدفنها ، ولكن رد العسكريون على طلبهِ باطلاق النار عليهِ فأردوه قتيلاً، ثم هجمت الجماهير في موقع الحادث على جثتهِ ففتكوا بها ثم سحلوها بالشارع حتى تمزقت وتقطعت أوصالها وتفرقت في كل مكان ولم يتبقى منها شيء وقيل دفنت بقية رفاته في حديقة المقبرة الملكية في الأعظمية.

انظر أيضاً

 زينة السعيد
 نوري السعيد

مراجع

مواليد 1911
مواليد 1329 هـ
وفيات 1958
وفيات 1377 هـ
طيارون عسكريون عراقيون
معدومون
أشخاص من بغداد
خريجو جامعة كامبريدج
إعدامات القرن 20 في العراق
وفيات خارج نطاق القانون

صباح نوري السعيد


A Universidade Nacional de Defesa (em inglês, NDU) é uma instituição de ensino superior financiada pelo Departamento de Defesa dos Estados Unidos.

É destinada a facilitar a educação de alto nível, treinamento e desenvolvimento profissional de líderes de segurança nacional. Como Atividade Controlada do Presidente, a NDU opera sob a orientação do Presidente do Estado-Maior Conjunto (CJCS), com o Tenente-General Michael T. Plehn, USAF, como presidente.

A universidade está localizada em Forte Lesley J. McNair, quase no coração de Washington, D.C., perto da Casa Branca e do Congresso dos EUA.

Publicação de boletins de guerra
A universidade, centro de inteligência, publica vários relatórios periódicos sobre eventos relevantes, como:

 a situação da Federação Russa;
 a República Popular da China;
 e a capacidade de resposta americana à potencial invasão de Taiwan depois da invasão da Ucrânia.
 a ajuda bélica americana à Ucrânia.

Ranking de educação
Está entre as 100 melhores do mundo na ciência militar.

Ligações externas
Página oficial

Referências
Universidades dos Estados Unidos

Universidade Nacional de Defesa


San Basilio de Palenque ist ein zur Gemeinde Mahates gehörendes sogenanntes Palenque-Dorf im Departamento Bolívar im Norden von Kolumbien mit ca. 3.500 Einwohnern. Administrativ handelt es sich um ein corregimiento von Mahates.

Es wird für das erste freie Dorf in Südamerika gehalten. Palenque bezeichnet eine von entlaufenen Sklaven gegründete Siedlung. San Basilio de Palenque ist das einzige dieser Dörfer, das heute noch besteht. Seine Einwohner sind hauptsächlich Afrokolumbianer, welche Nachfahren der afrikanischen Sklaven sind. Wegen der isolierten Lage haben sich dort viele althergebrachte Bräuche und Traditionen bewahrt. Dies äußert sich in einer eigenen Musikkultur, zu der die nur hier vorkommende Zeremonialtrommel pechiche gehört, die zur Liedbegleitung bei Begräbnissen geschlagen wird. Eine bekannte Musikgruppe, die diese Tradition pflegt, ist Sexteto Tabalá. Auch Palenquero, die einzige spanischbasierte Kreolsprache in Lateinamerika, wird dort noch gesprochen.

2005 wurde der Kulturraum von San Basilio de Palenque von der UNESCO zum Meisterwerk des mündlichen und immateriellen Erbes der Menschheit erklärt und 2008 in die Repräsentative Liste des immateriellen Kulturerbes der Menschheit eingetragen.

Weblinks
 Website des Palenque de Sao Basilio
 Aufrechterhaltung der afro-kolumbianischen Kultur in San Basilio de palenque Global Voices, 12. November 2009, abgerufen am 5. Mai 2012

Einzelnachweise

Ort in Kolumbien
Geographie (Departamento de Bolívar)
Repräsentatives immaterielles Kulturerbe

San Basilio de Palenque


برايان هوارد كلوف   (21 مارس 1935، ميدلزبرة، إنكلترا – 20 سبتمبر 2004، ديربي، إنكلترا) كان لاعب كرة قدم إنكليزي سابق، ومدرب كرة قدم إنكليزي سابق.

مسيرته الكروية

بدأ مسيرته الكروية مع نادي ميدلزبره في عام 1955، ولعب معهم حتى عام 1961، وشارك معهم في 213 مباراة وسجل 197 هدف، وفي عام 1961 انتقل إلى نادي سندرلاند، ولعب معهم حتى عام 1964، وشارك معهم في 61 مباراة وسجل 54 هدف.

لعب مع منتخب إنجلترا لكرة القدم في عام 1959، وشارك معهم في مباراتين.

مسيرته التدريبية

بدأ مسيرته التدريبية مع نادي هارتلبول يونايتد في عام 1965، واستمر في تدريبهم حتى عام 1967، وفي عام 1967 انتقل إلى تدريب نادي ديربي كاونتي، ودربهم حتى عام 1973، وفي موسم 1973/1974 درب نادي بريتون أند هوف ألبيون، وفي عام 1974 درب نادي ليدز يونايتد، وفي عام 1975 درب نادي نوتنغهام فوريست، واستمر في تدريبهم حتى عام 1993.

قمة التفوق
كانت في عام 1975 أنتقل لتدريب نوتنغهام فورست عندما كان النادي يقبع في الدرجة الثانية، الأولى حالياً, فـ أعاد الفريق إلى الدرجة الأولى, الدوري الإنجليزي الممتاز أو بريميرليغ حاليًا، فكانت الإنجازات الخالدة للنادي والمدرب والتي يعجز عن تحقيقها الجيل الحالي والذي يلعب في دوري المظاليم أو الدرجة الأولى.. فجميع إنجازات النادي باسم المدرب كلوف..فأصبح النادي رقم 1 في أوروبا وكاد أن يحقق كأس العالم للأندية عامي 1979 و1980.

انجازات المدرب مع فورست
لا تذكر إنجازات فورست الا مع كلوف، فبعد أن قاد النادي أو درب النادي عام 1975 صعد به الموسم التالي للدرجة الممتازة والتي كانت تسمى الأولى ذاك الوقت. وفي عام 1977 أصبح أفضل وأقوى نادي في إنجلترا رغم وجود ليفربول بطل أوروبا ذاك الوقت.وحقق أول القابه عام 1978 بفوزه بكاس الحليب للاندية المحترفة.ثم حقق للنادي أول وأخر لقب للدوري الممتاز متفوقا على اندية ليفربول ومانشستر اليونايتد والستي واندية لندن الكبيرة.بعدها حقق بطولة ابطال أوروبا للاندية الأبطال موسمين متتالين 1979 و1980 في إنجاز غير مسبوق، ليضف لقب السوبر الاوربي عام 1979. ويخسر كاس العالم للاندية، ثم يضيف بطولة الحليب أو ماتسمى كاس المحترفين سنة 1979 و 1989 و1990 ويخسر كاس الاتحاد الإنجليزي امام توتنهام هوتسبير عام 1990 وتتوقف الإنجازات بعدها ويسقط الفريق للدرجة الأولى عام 1993. ويعتزل بعدها كلوف التدريب وللابد. مسجلا إنجازات لا تنسى ووضعا فريقه ضمن نخبة الكبار رغم ظروف النادي.
 يذكر ان للنادي لقبين فقط لم يحققها كلوف وهما كأس الاتحاد الإنجليزي عامي 1898 و 1959 وبقيت الالقاب تسجل باسم كلوف.

روابط خارجية

المراجع

اشتراكيون إنجليز
أعضاء قاعة مشاهير كرة القدم الإنجليزية
سير ذاتية إنجليزية
شخصيات حزب العمال (المملكة المتحدة)
ضباط رتبة الإمبراطورية البريطانية
طاقم نادي سندرلاند غير اللاعبين
كتاب سيرة ذاتية بريطانيون في القرن 20
كتاب سيرة ذاتية بريطانيون في القرن 21
لاعبو التشكيلة المثالية في دوري كرة القدم الإنجليزية
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو سندرلاند
كلوف
لاعبو كرة قدم رجالية إنجليز
لاعبو كرة قدم من شمال يوركشاير
لاعبو كرة قدم من ميدلزبرة
لاعبو منتخب إنجلترا بي لكرة القدم
لاعبو منتخب إنجلترا لكرة القدم
لاعبو منتخب إنجلترا لكرة القدم تحت 23 سنة
لاعبو ميدلزبره
مدربو الدوري الإنجليزي الممتاز
مدربو برايتون أند هوف ألبيون
مدربو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
مدربو ديربي كاونتي
مدربو كرة القدم
كلوف
مدربو ليدز يونايتد
مدربو نادي هارتلبول يونايتد
مدربو نوتنغهام فورست
مدربون فائزون بدوري أبطال أوروبا
مهاجمو كرة قدم رجالية
كلوف
مواليد في ميدلزبرة
كلوف
وفيات السرطان في إنجلترا
وفيات بسبب سرطان المعدة
وفيات في دربي (إنجلترا)

برايان كلوف


Arhip (; greaca veche: Ἅρχιππος, "stăpânul calului") a fost un credincios creștin timpuriu menționat pe scurt în Noul Testament, mai precis în epistolele apostolului Pavel din Tars către Filimon și către Coloseni.

Rolul său în Noul Testament
În epistola Sf. Apostol Pavel către Filimon (Filimon 1:2), Arhip este numit o dată alături de Filimon și Apfia ca o gazdă a credincioșilor creștini și "cel împreună-oștean cu noi". În epistola Coloseni 4:17 (atribuită tot apostolului Pavel), membrii Bisericii din Colose sunt instruiți să-i spună lui Arhip următoarele: "Vezi de slujba pe care ai primit-o întru Domnul, ca să o îndeplinești".

Rolul său în tradiție
În conformitate cu Constituțiile Apostolice din secolul al IV-lea (7.46), Arhip a fost primul episcop de Laodicea din provincia Frigia (ce face parte acum din Turcia). Potrivit unei alte tradiții, el era unul dintre cei 72 de ucenici numiți de Isus Hristos în Luca 10:1. Biserica Romano-Catolică îl sărbătorește pe Sfântul Arhip în data de 20 martie.

Legături externe
 St. Archippus catholic.org
 http://www.santiebeati.it/dettaglio/92998

Cei 70 de Apostoli

Arhip


An Staurochilus in uska genus han Liliopsida. An Staurochilus in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Staurochilus

Staurochilus


La crítica del budismo, al igual que la crítica a la religión en general, se puede hallar en los que están en desacuerdo con las afirmaciones o el sistema de creencias u otros planteamientos que hacen las diversas escuelas budistas. En este sentido, algunas denominaciones budistas o países predominantemente budistas, así como líderes budistas han recibido críticas. Las fuentes de estas críticas puede provenir de grupos como los agnósticos, los escépticos, los antirreligiosas, los partidarios de otras religiones o los budistas que apoyan cambios o reformas, o simplemente desean expresar algún disgusto en particular.

Las críticas incluyen la creencia de que, entre las diversas corrientes budistas y en las instituciones budistas, no todos practican y son fieles a los principios budistas originales. Sam Harris, un defensor destacado del llamado nuevo ateísmo y practicante de la meditación budista, afirma que muchos practicantes del budismo lo maltratan y sus creencias son a menudo "ingenuas y supersticiosas", y que esto impide la adopción de los verdaderos principios budistas.

En similar sentido, hay críticos que afirman que algunos seguidores budistas y líderes han caído en el materialismo, con un interés desmedido por la riqueza y el poder o son corruptos, en lugar de buscar practicar los auténticos principios budistas.

Esto también se aplica a otras doctrinas como la iglesia por ejemplo, calumniando en todo momento el poder divino de dios.

Falta de fidelidad con los principios budistas
Las críticas incluyen la creencia de que entre las diversas culturas budistas e instituciones, no todos son fieles a los principios budistas originales. Sam Harris, un defensor destacado del Nuevo Ateísmo y practicante de la meditación budista afirma que muchos practicantes del budismo lo maltratan como una religión y sus creencias son a menudo «ingenuas, peticionarias, y supersticiosas», y que esto impide la adopción de los verdaderos principios budistas.

Algunos críticos afirman que los seguidores budistas y líderes han sido materialistas y corruptos con un interés indebido en la riqueza y el poder en lugar de la búsqueda de los principios budistas.

Budismo y Estado
Michael Jerryson sostiene en su libro, Buddhist Warfare, que el Budismo ha estado conectado con los gobiernos desde su génesis. Esta «incapacidad de concebir un Estado sin Budismo sugiere una especie de nacionalismo religioso», y esto se encuentra en una variedad de conflictos budistas. En la Edad Media hubo una serie de estados budistas en el sudeste asiático, incluyendo al Reino de Pagan, el Reino de Sukhothai y el Reino de Polonnaruwa. En Sri Lanka especialmente, monjes modernos con frecuencia se involucran en la política nacionalista, aunque el Buda nunca toleró la participación política más allá de funciones pasivas de asesoramiento. Sin embargo activistas por la paz en Sri Lanka, tales como A. T. Ariyaratne, han buscado también inspiración en el budismo.

Budistas Mahayana del Asia oriental a menudo también recibieron apoyo del Estado. El sacerdote Zen Brian Daizen Victoria documentó en su libro Zen at War cómo instituciones budistas justificaron el militarismo japonés en publicaciones oficiales y colaboraron con el Ejército japonés en el campo de batalla. En respuesta al libro, varias sectas se disculparon por su apoyo al gobierno durante la guerra.

Christopher Hitchens resume estos temas como un deseo específicamente budista de «poner su razón a dormir, y deshacerse de sus mentes junto con sus sandalias». Hitchens cambió de marcha, cuando escribió en 2010 para la portada del libro Confesión de un ateo budista: "...Stephen Batchelor añade el universo del budismo a los muchos otros en los que la verdad recibida y la fe ciega están dando paso a la ética y el humanismo científico, en los que se encuentra nuestra única esperanza verdadera".

La frase que Buda no pronunció
En Occidente ha circulado ampliamente una frase atribuida a Buda, que no se encuentra registrada en ningún texto budista antiguo, y que se considera una frase apócrifa:

El pensamiento original está registrado en el Kalama Sutra del canon Pali, en sus versículos 9 y 10, los cuales dicen:

La versión que ha circulado ampliamente no aparece en los textos originales budistas, y se originó en un libro que conmemoraba el 2500 aniversario del paranirvana de Buda, publicado en Ceilán de 1956 llamado 2500 Buddha Jayanti, el cual en su página 39 recoge la cita apócrifa en cuestión. También se ha señalado que el budista birmano Sayagyi U Ba Khin, la habría parafraseado en una conferencia sobre el Kalama Sutra en la forma que se le conoce en Occidente.

Pacifismo
Los budistas también tienen un historial de no violencia tanto activa como pasiva, a menudo reflejada en la cultura nacional. En Birmania, los monjes han abogado por la no violencia durante las protestas contra el gobierno, entre muchas otras ocasiones, El Budismo comprometido surgió en Vietnam como un medio de protesta antes de la guerra de Vietnam. Varios budistas han sido ganadores del Premio Nobel de la Paz entre ellos el Dalái Lama y la activista birmana Aung San Suu Kyi.

El mismo Buda es citado en el Dhammapada diciendo:

Acusación de Pekín contra el Dalai Lama
Después de los disturbios de 2008 en el Tíbet,  actual China, funcionarios del gobierno comunista chino ha acusado al Dalái Lama de ayudar a orquestar tales disturbios y revueltas. Un portavoz del Ministerio chino de Seguridad Pública afirmó búsquedas de los monasterios en la capital tibetana había aparecido un gran alijo de armas, entre ellas 176 armas de fuego y 7.725 libras de explosivos. Desde que China invadiera y anexionara el Tíbet en 1950, su gobierno ha permanecido en el exílio protestando de forma pacífica.

A pesar de las declaraciones de China, la postura oficial del Dalái Lama y del gobierno tibetano en el exilio fue de condenar todo acto de violencia y llamar a la resistencia pacífica

Autocrítica budista
Autocrítica budista es una rama de la Japanese Buddhist scholarship que pretende reformar el budismo a través de un examen crítico de sus prácticas y la filosofía.

Hay escuelas del budismo que han sido criticadas por otras en cuanto a su sinceridad espiritual, incluyendo Sōka Gakkai, el Movimiento Dhammakaya, y los participantes en la Controversia de Dorje Shugden. En particular, el San Francisco Zen Center ha sido un foco de controversia entre los budistas de Estados Unidos.

Perspectiva marxista
Varios críticos han criticado el Tíbet por mantener una sociedad feudal que explotaba a los campesinos y los trataba como siervos. El actual Dalai Lama, sin embargo, ha declarado que está a favor de una síntesis budista con la economía marxista, como él cree que la naturaleza internacionalista del marxismo se compadece de los pobres, que está en consonancia con las enseñanzas budistas, mientras que el capitalismo sólo se refiere a la ganancia y la rentabilidad.

Críticas feministas
El budismo ha sido criticado por su trato a las mujeres, sobre todo a las mujeres monjes, inferiores a los hombres. La mayoría de las escuelas del budismo tienen más reglas para los linajes de bhikkhuni (monjas) que los bhikkhu (monjes). Budistas explican que en el momento del Buda, las monjas tenían problemas tales como la seguridad de si iban a ser ordenados de la misma manera que los monjes que viajaban por el bosque y entre las ciudades. Por lo tanto,tienen que crearse más normas para las monjas, por ejemplo: las monjas tienen prohibido viajar solas.

Alexander Berzin a que se refiere el Dalai Lama, dijo que en la ocasión del Congreso de Hamburgo 2007
Tomado del Berzin Summary Report.

Posición de Benedicto XVI
Antes de convertirse en Papa, Benedicto XVI, entonces como el cardenal Joseph Ratzinger criticó al budismo en 1997 como "un ser espiritual auto-absorción" sin "concretar las obligaciones religiosas". Sin embargo, cuando le preguntaron por lo que dijo, él dijo que no se refiria a los budistas en general, sino solamente sobre los católicos que practican el budismo.

Véase también
 Crítica al cristianismo
 Crítica al islam

Referencias

Enlaces externos
 Der Unbuddhist
 Progressive Buddhism
 Speculative non-Buddhism
 The Reformed Buddhist
 The Secular Buddhist

Crítica a la religión
Controversias relacionadas con el budismo
Budismo y política
Antibudismo
Crítica al budismo
Nacionalismo budista

Crítica al budismo


Tubul Geissler este un tub de sticlă folosit pentru a demonstra principiile descărcării în plasmă. El a fost inventat de fizicianul german Heinrich Geissler în 1857.

Legături externe
 Sparkmuseum: Crookes and Geissler Tubes
 Instruments for Natural Philosophy: Geissler Tubes
 Mike's Electric Stuff: Geissler Tubes
 The Cathode Ray Tube site
 Geissler and Crookes tubes shown working
 How to Make an Experimental Geissler Tube, Popular Science monthly, February 1919, Unnumbered page, Scanned by Google Books.

Vezi și
 Tub catodic

Experimente de fizică
Invenții germane

Tubul Geissler


Jacinda Kate Laurell Ardern (født 26. juli 1980) er en newzealandsk politiker og var landets premierminister fra 26. oktober 2017 til 25. januar 2023. Hun har været leder af partiet Labour siden den 1. august 2017. Hun blev første gang valgt til New Zealands parlament ved valget i 2008 og har siden 8. marts 2017 været valgt for valgkredsen i Montere Albert.

Ideologisk beskriver Ardern sig selv som både en socialdemokrat og som værende progressiv. Hun er tilhænger af labourbevægelsen og er imod skattelettelser til høje indkomster, som New Zealand National Party er fortaler for, og hun er tilhænger af en velfærdsstat, der giver et sikkerhedsnet for "dem, der er ude af stand til at forsørge sig selv". På det værdipolitiske område er Ardern tilhænger af ægteskab for personer af samme køn ligesom hun støtter liberaliseringen af New Zealands abortlove.

Karriere
Efter eksamen fra University of Waikato i 2001 begyndte Ardern en karriere som researcher for premierminister Helen Clark. Hun arbejdede senere i Storbritannien som politisk rådgiver for den britiske premierminister, Tony Blair og blev i 2008 valgt til præsident for International Union of Socialist Youth.

Ardern blev valgt ind i parlamentet i 2008 og har siddet som menigt medlem, indtil hun i 2017 blev valgt som næstformand for Labour efter Annette Kings afgang.

Efter et historisk lavpunkt for Labour i meningsmålingerne valgte formanden Andrew Little at træde tilbage, hvorefter Ardern overtog posten. Under hendes ledelse gik Labour frem i meningsmålingerne og overhalede for første gang i tolv år det konkurrerende National Party. Ved valget, der fandt sted den 23. september 2017 fik Labour en fremgang på 14 mandater til 46, hvorved Labour blev det næststørste parti efter Bill Englishs Nationale Parti, der opnåede 56 pladser. Efter valget gik Labour i koalition med det populistiske New Zealand First ledet af Winston Peters, hvorefter de to partier danner regering.

Ved valget 17. oktober 2020, fik partiet fremgang på 19 parlamentsmedlemmer og har nu flertal i parlamentet, 65 af 120 medlemmer.

Privatliv
Arderns partner er tv-værten Clarke Gayford. Ardern opdagede få dage inden hun overtog premierministerposten, at hun var gravid med deres første barn. Hun fødte en datter 21. juni 2018 og blev dermed den blot anden statsleder, der fødte, mens hun sad på posten (den første var Benazir Bhutto fra Pakistan).

Referencer

Politikere fra New Zealand
Premierministre fra New Zealand

Jacinda Ardern


Hawaii er en dansk kortfilm fra 2006, der er instrueret af Michael Noer efter manuskript af ham selv og Tobias Lindholm.

Handling
Det er i dag ti år siden, at taxachaufføren Per første gang mødte Helle - barpigen i pornobiografen Hawaii-Bio. Det er en helt speciel dag, men måske er det kun Per, som ved det.

Medvirkende
 Per Nielsen, Per, taxachauffør
 Helle Koldsø, Helle, barpige i Hawaii Bio

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2006
Dansksprogede film
Film instrueret af Michael Noer

Hawaii (film fra 2006)


Laurențiu Florian Coca (n. ) este un senator român, ales în 2012.

Vezi și
 Legislatura 2012-2016 (Senat)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Senatori români 2012-2016
Senatori români 2008-2012
Politicieni români în viață

Laurențiu Florian Coca


Santa Valha Portekiz'de Valpaços belediyesine bağlı olan, 26,90 km2 yüzölçümüne sahip, 551 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Valpaços

Santa Valha


Canadian Rockies er betegnelsen for den canadiske del af den nordamerikanske bjergkæde Rocky Mountains. De omkring 1.450 kilometer lange Canadian Rockies er den østlige del af Canadian Cordillera, som er et system af adskillige bjergkæder, der løber fra de canadiske prærier til den mod vest liggende stillehavskyst. Canadian Rockies udgør den sydøstlige del af dette system, og ligger mellem Interior Plains i Alberta og det nordøstlige British Columbia. Den sydlige del grænser til Idaho og Montana i USA. Nordenden er ved Liard River i det nordlige British Columbia.

Canadian Rockies har adskillige høje toppe og kæder, f.eks. Mount Robson (også kaldt Mount Bella) (3.954 moh.) og Mount Columbia (3.747 moh). Store dele af bjergkæden er beskyttet som national- og provinsparker, hvoraf en del i fællesskab udgør verdensarvsområdet Canadian Rocky Mountain Parks.

Eksterne henvisninger

 Canadian Rockies på Encyclopædia Britannica

Canadas geografi
Britisk Columbia
Alberta

Canadian Rockies


NGC 5945 est une vaste galaxie spirale barrée située dans la constellation du Bouvier. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5945 a été découverte par l'astronome français Édouard Stephan en 1880.

Avec une brillance de surface égale à , on peut qualifier NGC 5945 de galaxie à faible brillance de surface (LSB en anglais pour ). Les galaxies LSB sont des galaxies diffuses (D) avec une brillance de surface inférieure de moins d'une magnitude à celle du ciel nocturne ambiant.

La classe de luminosité de NGC 5945 est I-II et elle présente une large raie HI. C'est aussi une galaxie LINER, c'est-à-dire une galaxie dont le noyau présente un spectre d'émission caractérisé par de larges raies d'atomes faiblement ionisés.

À ce jour, trois mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de , ce qui est nettement à l'extérieur des valeurs de la distance de Hubble. Notons cependant que c'est avec la valeur moyenne des mesures indépendantes, lorsqu'elles existent, que la base de données NASA/IPAC calcule le diamètre d'une galaxie et qu'en conséquence le diamètre de NGC 5945 pourrait être d' si on utilisait la distance de Hubble pour le calculer.

Un disque entourant le noyau
Grâce aux observations du télescope spatial Hubble, on a détecté un disque de formation d'étoiles autour du noyau de NGC 5945. La taille de son demi-grand axe est estimée à  pc (~ années-lumière).

Groupe d'IC 4562
Selon Abraham Mahtessian, NGC 5945 fait partie du groupe d'IC 4562, la galaxie la plus brillante de ce groupe. Ce groupe de galaxies compte au moins six membres. Les cinq autres galaxies du groupe sont NGC 5934, IC 4562, IC 4564, IC 4566 et IC 4567.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5945 sur le site du professeur C. Seligman

5945
Constellation du Bouvier
Galaxie spirale
Galaxie spirale barrée
Galaxie à faible brillance de surface
Galaxie LINER
Objet céleste découvert en 1880
Objet céleste découvert par Édouard Stephan

NGC 5945


Robert Daniel Conlon (Cincinnati, Ohio, 4 de dezembro de 1948) é um ministro americano e bispo católico romano emérito de Joliet, Illinois.

Robert Daniel Conlon cresceu em Hyde Park, um bairro de Cincinnati. Ele foi ordenado diácono na Catedral de Cincinnati em 9 de março de 1974 e mais tarde serviu como diácono em uma comunidade da igreja. Foi ordenado sacerdote em 15 de janeiro de 1977 pelo arcebispo de Cincinnati, Joseph Bernardin.

Em 31 de maio de 2002, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo de Steubenville. O arcebispo de Cincinnati, Daniel Edward Pilarczyk, consagrou-o bispo em 6 de agosto do mesmo ano; Os co-consagradores foram Gilbert Ignatius Sheldon, bispo emérito de Steubenville, e Sydney Anicetus Charles, bispo de Saint George's em Granada. Seu lema é Take Courage ("Seja encorajado").

Em 17 de maio de 2011, o Papa Bento XVI o nomeou Bispo de Joliet em Illinois. A solenidade de inauguração ocorreu no dia 14 de julho do mesmo ano. Em 4 de maio de 2020, o Papa Francisco aceitou a renúncia de Robert Daniel Conlon.

Ver também

Bispos católicos dos Estados Unidos

Robert Daniel Conlon


15071 Hallerstein este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
15071 Hallerstein este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Črni Vrh de Observatorul din Črni Vrh. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,53 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 6,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 15001-16000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

15071 Hallerstein


Grigori Yakovleviç Perelman (; 13 Haziran 1966), Matematikte çözülemeyen en büyük problemlerden biri olan Poincaré hipotezini çözen Yahudi kökenli Rus matematikçi.

Yüz yıldır çözülemeyen ve dünyanın en büyük 7 probleminden biri sayılan Poincaré hipotezini 2002 yılında çözen Perelman, çözümünün 4 yıl sonra 2006 yılında kabul görmesinden ve de bu fazla gecikmeye neden olan ABD'deki bazı meslektaşı matematikçilerden gerekli saygıyı görmediğiden onuru kırıldığı için 1 milyon dolar para ödülünü ve matematiğin Nobel'i olarak kabul edilen Fields Ödülü'nü reddetmiştir.

St. Petersburg'daki Steklov Enstitüsü'ndeki görevinden istifa ederek kayıplara karışan Perelman'ın, psikolojik olarak zor bir dönemde olduğu matematikle ilişkisini kestiği belirtiliyordu.

Perelman'ın, uzmanlar tarafından bile zor anlaşılan, Poincaré önermesine çözümü resmen 2006'da kabul edilmiştir. 2010'da düzenlenen bir yarışmada dünyanın en zor matematik problemlerinden birini çözdüğü için milenyum ödülü verilmiş, ödülü almayacağını açıklamıştır. En son 1 milyon doları alabileceğini, bunu matematik eğitiminin gelişimi için harcayabileceğini söylemiştir.

Kökeni ve ilk yılları

Grigori Yakovlevich Perelman, 13 Haziran 1966'da Leningrad, Sovyetler Birliği'nde (şimdiki Saint Petersburg, Rusya) Yahudi bir ailede bay Yakov ve bayan Lyubov'un (şu anda ikisi de İsrail'de yaşıyor) oğlu olarak doğdu. Grigori'nin matematikçi annesi Lyubov onu büyütmek için matematikteki yüksek lisans çalışmalarından vazgeçti. Grigori'nin matematiksel yeteneği on yaşında belirginleşti ve annesi onu Sergei Rukshin'in okul sonrası matematik eğitim programına kaydetti. Burada aldığı eğitimlerin ardından Massachusetts Teknoloji Enstitüsü 'ne girmeye hak kazanarak burada eğitimine devam etti. Üniversite eğitiminin ardından alanında gelişmelere devam edip Stanford Üniversitesi'nde doktorasını yapıp burada eğitimci olarak hayatına devam etti.

Kaynakça

1966 doğumlular
Sankt Peterburg doğumlular
Rus matematikçiler
Yahudi asıllı Ruslar
Yaşayan insanlar
Diferansiyel geometriciler

Grigori Perelman


Brozova zgrada je objekt u gradu Klanjcu.

Opis
Jednokatna uglovnica nastala je u 19. st. spajanjem dviju parcela i nadogradnjom starijih, izvorno prizemnih zgrada u jedan objekt definirajući tako jugoistočni ugao Mihanovićeva trga na spoju s Augustinčićevom ulicom. Njezina dva jednako vrijedna pročelja, bogato su dekorirana elementima arhitektonske plastike toga vremena. U prostornom i funkcionalnom smislu zgrada je bila podijeljena na trgovačko prizemlje i stambeni prostor na katu. Predstavlja izraziti primjer urbane kuće 19. st. jedinstvenog neostilskog oblikovnog koncepta.

Zaštita
Pod oznakom Z-4802 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "profana graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene stambene građevine u Krapinsko-zagorskoj županiji
Građevine u Klanjcu

Brozova zgrada (Klanjec)