Magda Blondiau Arnold (nascida Magda Barta-Blondau; 22 de dezembro de 1903 - 5 de outubro de 2002)  foi uma psicóloga. Ela foi a primeira teórica contemporânea a desenvolver a teoria da avaliação emocional, se afastando das teorias do "sentimento" (por exemplo, a teoria de James-Lange) e teorias "behavioristas" (por exemplo, a Teoria de Cannon-Bard), se aproximando da abordagem cognitiva. Ela também criou um novo método de pontuação do Teste de Apercepção Temática, chamado de Análise de Sequência de Histórias.

Ela foi bolsista do Guggenheim em 1957.

Biografia
Magda Arnold nasceu em Mährisch Trübau (até 1918 a cidade fazia parte da monarquia austríaca; agora a cidade é conhecida como Moravská Třebová na República Tcheca) filha de Rudolph Barta e Rosa Marie Blondiau. Ela se casou com Robert Arnold e mudou-se para Praga. Ela assistiu aulas de psicologia na Universidade Charles, onde trabalhou como secretária. Em 1928, ela e seu marido deixaram a Tchecoslováquia e imigraram para o Canadá. Arnold teve três filhos: Joan, Margaret e Katherine. Robert e Magda se separaram em 1939.

Magda Arnold estudou psicologia na Universidade de Toronto, onde se formou em 1939. Ela continuou seus estudos de pós-graduação na Universidade de Toronto, estudando a relação entre emoção e tensão muscular; ela obteve seu título de mestra em 1940, seguido por seu título de doutora em 1942.

Em 1942, Arnold foi contratada na Universidade de Toronto após seu doutorado. Em 1946, ela foi convidada para ser a Diretora de Pesquisa e Treinamento nos Serviços Psicológicos para Veteranos Canadenses(Departamento que realiza atendimentos para veteranos da guerra). No ano seguinte, Arnold aceitou um cargo de professora no Wellesley College. Em 1948, ela ocupou o cargo de professora adjunta e chefe de departamento no Bryn Mawr College. Durante este tempo, ela retomou seus laços com sua filha. Dois anos depois, ela se tornou a chefe do departamento do Barat College, para ajudar a melhorar o ambiente acadêmico. Então, em 1952, Arnold aceitou um cargo na Loyola University (Chicago) para se concentrar em pesquisa. Ela foi promovida para diretora do Laboratório de Comportamento. Durante um período de vinte anos, Arnold viajou internacionalmente para ensinar em universidades na Europa Oriental, mantendo sua conexão com aa  Universidade Loyola. Em 1972, ela enfrentou um pequeno revés em sua pesquisa enquanto ensinava no Spring Hill College, devido à falta de apoio da comunidade acadêmica. Ela rapidamente se mudou para a Faculdade de Medicina da Universidade do Sul do Alabama para retornar seus estudos sobre o cérebro. Finalmente, em 1975, Arnold decidiu se aposentar da universidade. Após se aposentar, ela usou seu tempo para terminar de escrever seu livro, Memory and the Brain(não publicado no Brasil) .

Arnold morreu em Tucson, Arizona, em 5 de outubro de 2002.

Contribuições

Teste de Apercepção Temática
Após terminar seus estudos, Magda Arnold aceitou o cargo de Diretora de Pesquisa e Treinamento do Departamento de Veteranos do Canadá. Foi lá que ela desenvolveu um sistema de avaliação para o Teste de Apercepção Temática. O sistema era diferente dos parâmetros anteriores, porque podia ser usado para pacientes "normais e neuróticos". Arnold analisou o teste usando cinco subposições: situações pais-filhos, situações heterossexuais, situações do mesmo sexo, solteiros e diversos. Cada subposição tem cenários correspondentes (histórias) para comparar com as respostas do paciente. As comparações são usadas para determinar um conflito dominante, e o nível de tratamento necessário.

Teoria da emoção
Arnold define a emoção como tendências sentimentais, que dependem de dois processos. (1) Uma pessoa deve perceber uma emoção recebendo os estímulos externos, lembrando-se da emoção, e depois imaginando a emoção. (2) Em seguida, a emoção é avaliada reconhecendo que os estímulos externos a afetaram. Arnold caracterizou as emoções como "tendências de ação". Emoções e ações estão ligadas através da motivação, e a motivação é refletida durante a avaliação emocional.

Arnold teorizou que as emoções anteriores influenciam as emoções subsequentes. Os três fatores que contribuem para essa ideia são: memória afetiva, atitude emocional e constância da avaliação emocional. A memória afetiva é o processo de reviver experiências anteriores, aplicando a experiência anterior à nova situação. A atitude emocional é o desequilíbrio das emoções, que influencia a avaliação emocional. A constância da avaliação emocional é a impressão memorável sobre se o estímulo é bom ou ruim. Arnold explica as funções da emoção como organizadas e desorganizadas. As emoções organizam o relacionamento da pessoa com o mundo, porém as emoções podem interromper comportamentos ligados a objetivos.

Memória e cérebro
Arnold trabalhou incansavelmente para explicar a relação entre a função cerebral e a memória. Ela conduziu pesquisas com animais, e concentrou-se em publicar seus trabalhos (devido a determinações do laboratório). Arnold enfrentou dificuldades com a cooperação internacional, seguida de atrasos na publicação de seus trabalhos. A visão de Arnold sobre a memória foi influenciada pela avaliação emocional; ela enfatizou que a memória é um processo dinâmico. Seu trabalho é considerado à frente de seu tempo, o que influenciou pesquisadores posteriores a estudarem sobre o tema quando a tecnologia de mapeamento cerebral se tornou disponível.

Outras contribuições
Ela organizou o Toronto Psychology Club para abrir as discussões teóricas com colegas de profissão. O clube tornou-se a Associação Psicológica de Ontário em 1947. Ela desenvolveu oficinas para treinar psicólogos em testagem de personalidade, o que era incomum, devido à popularidade dos testes de inteligência. As oficinas se concentraram na melhoria da qualidade de vida dos veteranos militares após a Segunda Guerra Mundial. Em 1948, Arnold representou mulheres pesquisadoras no Simpósio Mooseheart (Mooseheart Symposium) com o tema de Sentimentos e Emoções.

Trabalho

 Arnold, M. B., & Gasson, J. A. (1954).  The human person: An approach to an integral theory of personality. New York: The Ronald Press.
 Arnold, M. B. (1960). Emotion and personality. New York: Columbia University Press.
 Arnold, M. B. (1962). Story sequence analysis: A new method of measuring motivation and predicting achievement. New York: Columbia University Press.
 Arnold, M. B. (1984). Memory and the brain. Hillsdale, NJ: Erlbaum.

Referências

Fontes em inglês

 Cornelius, R. R. (2006). Magda Arnold's Thomistic theory of emotion, the self-ideal, and the moral dimension of appraisal. Cognition & Emotion, 20, 976-1000.
 Fields, R. M. (2004, Spring). "A life of Science and Spirituality: Magda B. Arnold (1903-2002)" The Feminist Psychologist, pp. 11–12.
 Held, L. "Magda Arnold." In A. Rutherford (Ed.), Psychology's Feminist Voices.
 Rodkey, E. N. (2015). "Magda Arnold and the human person: A mid-century case study on the relationship between psychology and religion." Doctoral Dissertation, York University, Toronto.
 Rodkey, E. N. (2017). "Very much in love": The letters of Magda Arnold and Father John Gasson. Journal of the History of the Behavioral Sciences, 53, 286-304.
 Rodkey, K. L., & Rodkey, E. N. (2020). Family, friends, and faith-communities: Intellectual community and the benefits of unofficial networks for marginalized scientists. History of Psychology, 23(4), 289–311
 Shields, S. A. (1999). A conversation with Magda Arnold. The Emotion Researcher, 13(3), 3.
 Shields, S. A. (2006). Magda B. Arnold: Pioneer in research on emotion. In D. Dewsbury, L. Benjamin, & M. Wertheimer (Eds.), Portraits of pioneers in psychology (Vol. IV). Washington, DC: American Psychological Association.
 Shields, S. A. (2006). Magda B. Arnold's life and work in context. Cognition & Emotion, 20, 902-919.
 Shields, S. A. & Fields, R. (2003). Magda B. Arnold (1903-2002). American Psychologist, 58, 403-404.
 Shields, S. A. & Kappas, A. (2006). Magda B. Arnold's contributions to emotions research. Cognition & Emotion, 20, 898-901.
 Stevens, G. & Gardner, S. (1982). Unacknowledged genius: Magda Blondiau Arnold (1903-). In G. Stevens and S. Gardner, The women of psychology, Vol. II: Expansion and refinement (pp. 126–129). Cambridge, MA: Schenkman Publishing Company.

Links externos em inglês

 Transcript of 1976 oral history interview from the Canadian Psychological Association
 Finding Aid for the Magda B. Arnold papers at  	the Drs. Nicholas and Dorothy Cummings Center for the History of Psychology at University of Akron.
Estado-unidenses do século XX
Mortos em 2002
Nascidos em 1903
Alunos da Universidade de Toronto
Psicólogos dos Estados Unidos

Magda B. Arnold


Live in Germania prvi je koncertni album švedskog black metal-sastava Marduk. Diskografska kuća Osmose Productions objavila ga je 20. lipnja 1997. Pjesme na albumu snimljene su na četiri koncerta održana 1996. u Njemačkoj s Peterom Tägtgrenom.

Popis pjesama

Osoblje
Marduk
Legion – vokali
Evil – gitara
B. War – bas-gitara
Fredrik Andersson – bubnjevi
Dodatni glazbenici
 Peter Tägtgren – gitara

Izvori

Albumi sastava Marduk
Albumi iz 1997.

Live in Germania


Larnaka (Yunanca: Λάρνακα), Kıbrıs'ın güneydoğusunda bulunan bir kent. Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Larnaka Bölgesi'nin merkezidir. Nüfusu 140.000 civarındadır.

Larnaka, Kıbrıs'ın önemli bir turistik kentidir. Hala Sultan Tekkesi bu şehirde yer almaktadır. Adanın en büyük havalimanı Larnaka Uluslararası Havalimanı burada bulunmaktadır.

Tarihçe
Larnaka MÖ 14. yüzyılda Antik Yunanlar tarafından "Kition" adıyla kurulmuştur ve o zamandan beridir şehirde yerleşim mevcuttur. Çeşitli depremlerden zarar gören şehrin Orta Çağ'da limanı çamurla dolmuştur. Bunun üzerine şehrin biraz güneyinde kalan yeni deniz kıyısına da yerleşim yapılmıştır. Günümüzde o dönemdeki liman ve kalenin izleri kaybolmuştur; 1426-1489 yılları arasında Memlukluların yönetiminde kalan şehir 1489'da Venediklilerin eline geçmiştir. Kıbrıs'ın Osmanlılar tarafından fethi sırasında Lefkoşa'nın düşmesi üzerine şehir teslim olmuştur. 19. yüzyılda adanın en büyük ve en önemli limanı ve ticari merkezi idi. 1894'ten itibaren yapılan kazılarda Kition'un bazı kalıntıları ortaya çıkarılmıştır.

Kardeş kentler
  Bratislava Slovakya

Ayrıca bakınız
 Aziz Lazarus Kilisesi, Larnaka

Kaynakça

Larnaka


An Ponthieva nigricans in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Ponthieva nigricans in nahilalakip ha genus nga Ponthieva, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ponthieva

Ponthieva nigricans


පුෂ්පොත්කටා කුමරිය  යනු රාවණා රජුගේ මෑණියෝය .
පුෂ්පොත්කටා කුමරිය  යනු රාවණා රජුගේ මෑණියෝය විය හැකිය. එසේම කෛකසි යන නාමයක්ද භාවිතා කරයි. එම නිසාවෙන් මේ දෙදෙනාම එක් අයෙකු විය හැකියි. .
පුෂ්පොත්කටා කුමරිය පුලතිසි ඉසිවරයගෙ බිරින්දා වේ.පුලතිසි රාවනගේ සීයාය. රාවණගෙ පිය වෙසමුනිය.මව කෙශිනී ද්වියයි. බිරින්ද මන්දෝදරී කුමරියවේ.

පුෂ්පොත්කටා


This articles shows a list of cities in Seychelles.

List
Anse Boileau
Beau Vallon
Takamaka
Victoria, capital and largest city
Grand Anse Mahe

See also
Districts of Seychelles

References

Cities
Seychelles
Seychelles

List of cities in Seychelles


Circle Of Three is a series of young adult paperback novels by Michael Thomas Ford under the pseudonym Isobel Bird.  It follows the lives of three teenage girls from different social cliques, who come together over a mutual interest in witchcraft. It was published between February 5, 2001 and March 19, 2002.

About the Series
Kate Morgan, a preppy, popular basketball player, checks out a book of spells while doing research for her history paper on medieval witch trials. She casts a love spell, which leads to disaster.  She seeks the help of two girls who had previously checked out the spellbook, Annie Crandall, an intellectual, and Cooper Rivers, an alternative outsider.  After putting things to rights, the three decide to continue studying Wicca together, which they do at a local New Age store called Crones' Circle.  Each of them face various conflicts on her path, both external and internal.  Kate is torn between fitting in and embracing the Wiccan path; Annie tries to reconcile her scientific, rational thinking with her new-found intuitive, emotional faith, as well as coming to terms with her parents' deaths years before; the headstrong and independent Cooper has trouble adjusting to both the unpredictability of magic and the novelty of intense friendship.

The series takes place over a period of roughly one year and two months, during which Kate, Annie, and Cooper undergo the traditional year-and-a-day of Wiccan study before being initiated into a coven.

Isobel Bird wrote the series to do what many non-fiction books about Wicca fail to do: show how Wiccans experience their religion.  Thus, the books cover a wide range of topics related to Wiccan life beyond outright practice, including conflicts with mainstream society, the diversity of the Neo-Pagan community, and legal rights.

Originally released in mass market paperback, the series is currently out of print, though the books are still available used and as eBooks.  The eBooks feature bonus material, such as interviews with Isobel Bird, crafts, and magical exercises.  Chapter excerpts are available on the HarperCollins website.

The first nine books are available in Germany and France, where the series is known as Magic Circle.  It is published in German by Schneiderbuch. The first four books have been published in Castilian Spanish under the series name El Círculo de Fuego, by Editorial Diagonal (Grup 62).  The first six books have been published in Italian as Il Cerchio delle Streghe by Gruppo Editorale Armenia.

In 2005, Michael Thomas Ford revealed that he had written the Circle of Three series, using the pen name, Isobel Bird.  He also wrote a short story titled "Ever After" for the YA horror anthology 666: The Number of the Beast under that name.

Main characters

Kate Morgan

At the beginning of the series Kate Morgan is a 15-year-old sophomore who enjoys her time on the girls' basketball team and crushing over the most popular boy in school; Scott Coogan.  In the pilot novel she is friends with fellow basketball teammates Tara Redding, Jessica Talbot and the self-involved ringleader, Sherrie Adams who is known for spreading gossip and rumors whether they be true or false.  But as the series progresses she becomes friends with Annie Crandall, Cooper Rivers and later, a runaway teen Sasha, who is introduced in the 2nd book Merry Meet.

Throughout the series Kate is living with her parents Mr. Morgan; who owns and works at a sporting goods store and Mrs. Morgan, who works at a catering company, while her elder brother Kyle is away at college.  Kate's relationships with her mother and father are relatively normal and good natured, but when she "comes out of the broom closet" everything changes when they force her to see a psychiatrist and ground her from seeing her friends.  However, after Kate convinces them to perform a healing ritual on their ill Aunt Annette "Netty", and slowly gets them to know her Wiccan teachers Sophia and Archer, their relationship begins to mend and gets back on good graces.

In the first novel, Kate playfully performs a love spell that enchants her crush, senior Scott Coogan, into noticing her and eventually falling in love with her. The spell, although seemingly innocent enough, backfires due to its selfish connotations and causes a series of incidents which ultimately causes Kate to seek the help of Annie Crandall and later Cooper Rivers, two socially awkward teenage girls in her grade who also checked out the same book of spells which tempted Kate into the whole debacle. The girls form an unlikely alliance and bond that initially solves the problem of the backfired spell, and later, when they choose to study witchcraft at a local bookstore, "Crone's Circle", which caters to Paganism, leads them down a path of discovery, betrayal, fear, and ultimately renewed faith in themselves as young women. For Kate especially, her journey in the series leads her down a path that challenges her beliefs and the conventional norms her family has set in place for her. Shifting from a relationship with normal guy Scott to fellow Wiccan Tyler, who is the son of one of her teachers, Kate learns how connecting with Wicca and learning how to be truthful to herself and those important in her life, ultimately will help her be a better person.

Throughout the series Kate faces a number of trials, such as telling her parents and brother the truth about her study of wicca, dabbling in the sacred art of Santeria, dealing with the illness of her favorite aunt, balancing her old friends and new friends in her life, and the effect witchcraft has on it all.

Books
The first four books are told from the point of view of only one girl each. Kate is the center of So Mote It Be and Merry Meet; Cooper is the center of Second Sight; Annie is the center of What the Cards Said.  However, starting with Book 5: In the Dreaming, the point of view switches among the three girls, alternating chapters, for the rest of the series.

Book 1: So Mote It Be

With this ribbon I do bind
my heart to yours and yours to mine.
Love, I call you, come to me,
As is my will, so mote it be.

When 15-year-old Kate Morgan decides to cast a love spell, the end results are catastrophic, and she cannot stop it by herself.  But the book of spells she checked out from the school library tells her of two strangers who can help her-but only if she can find them.

Book 2: Merry Meet

Joined together, hand in hand, our circle gathers round,
to work our magic, weave the web, and dance on sacred ground.
By the Goddess we are called, witch to witch and friend to friend,
to merry meet, and merry part and merry meet again.

A book of spells brought three unlikely friends; Kate, Annie and Cooper together.  Now the three of them are compelled to learn more, and the door is opened with the stirring ritual of the Vernal Equinox.

Book 3: Second Sight

Show me places cloaked in secrets,
pierce the gloom of darkest night.
Reveal the one that which has been hidden,
Let her see with second sight.
Let only the one have the third eye

Kate, Annie, and Cooper are Wiccans-joined by magic bound to nature. Their dreams have turned to visions of a missing girl, calling to them for help....

Book 4: What the Cards Said

Cards of fortune, tell your story,
Answer all I've come to ask.
Let the draw set forth the course
of what has been and yet may pass.

When Annie discovers the ancient cards of Tarot, her fascination with them spirals beyond her control, when her readings become reality.  As if cursed, Annie faces her two friends Kate and Cooper with this new-found power-a power that threatens the very strength of their Wiccan bond.

Book 5: In the Dreaming

On the eve of fair midsummer,
Longest day and shortest night,
Faerie magic, fill these woods
with joyous song and laughter bright.

On the eve of Midsummer; one of the most magical nights of the year, finds Kate, Annie, and Cooper celebrating the most joyous sabbat with nature-and a few not unwelcome strangers.  On a night when identities and emotions become tangled and confused under the strange solstice sky, one will be led astray.

Book 6: Ring of Light

Here within the healing circle,
Bathe in light and pain dispel.
All that sickens, all that troubles,
wash away and be made well.

Disillusioned from her time during the Midsummer festivities, Cooper abandons the Wiccan circle and Kate and Annie are left without her.  But when an illness threatens someone close to one of them, Cooper returns.  But can the circle, once broken, ever be restored?

Book 7: Blue Moon

Ancient moon, o ageless traveler,
sailing on the sea of stars,
As once more you come to fullness,
Turn your shining face to ours.

The second full moon of the month-the blue moon-is a time when powers are heightened, with unpredictable results.  However, when Annie attempts the channeling practice called aspecting, she changes into someone Kate and Cooper hardly recognize.  Can their combined strength restore Annie's spirit?

Book 8: The Five Paths

North and South and East and West,
Earth and Fire, Air and Water,
And the fifth path, center's spirit,
on it walk the searching daughters.

The five-pointed star is the Wiccan symbol of the spirit, and that's how Cooper wears it.  Those not versed in the ways of the Craft find it unsettling, however.  Will Cooper, Annie, and Kate be able to withstand the tide of controversy bearing down upon them or will their circle break apart forever?

Book 9: Through the Veil

As the year comes to an ending,
In the hour 'tween old and new,
part the veil and let pass
the spirits who would travel through.

As Annie, Kate, and Cooper prepare for Samhain, they are filled with anticipation.  It is a time when the veil between the worlds is thin, and those who have passed into spirit world may be more easily contacted.  Those Annie hold dear dwell behind this veil already-will she find them on this eve of Wiccan celebration?

Book 10: Making the Saint

In the circle ringed with fire,
stand and meet your chosen one.
Dance among the laughing spirits,
and listen as their song is sung.

A mysterious stranger shows Kate, Annie and Cooper how to connect with the spirit world, but there are alarming effects, especially for Kate.  Stepping outside the bounds of Wicca, Kate becomes entranced—so much so her friends fear for her.

Book 11: The House of Winter

Winter's cold and Winter's darkness,
wraps us in these frozen hours.
As the ceaseless wheel turns we call,
the sun to warm us with its power.

Cooper, Annie, and Kate celebrate the winter solstice in true Wiccan spirit.  The threesome joins the practitioners of the Craft in a remote, haunted house in the wintry mountains.  An unexpected blizzard strikes, and the girls cannot resist the lure of the dark house's shrouded mystery.

Book 12: Written in the Stars

Ever moving, Ever changing,
stars and planets come and go.
Those who watch their movements say,
As is above, so is below.

Astrology—the study of the stars—is said to reveal the truth of the universe.  Cooper, Kate, and Annie find this to be alarmingly true, and their progress on the Wiccan path is nearly undone by what the stars tell them.

Book 13: And It Harm None

"And it harm none, do as ye will,"
so says the ancient wiccan rede.
Those who do not heed its words will learn
the Power of the Law of Three.

Annie, Kate, and Cooper uncover what looks like a crime.  When they look more closely, it is not.  Knowing the Law of Three—that harm comes back to haunt—can they still help a friend in need without paying for it themselves?

Book 14: The Challenge Box

Reach inside and choose your challenge,
Find the path that you must travel.
What trials have you to over come?
What mysteries shall you unravel?

Of her circle, Kate has always struggled the most in learning the ways of the Craft.  As her Wiccan initiation approaches, a final challenge threatens to overcome her at last.

Book 15: Initiation

Tonight you take the last step on
of your journey of a year and a day.
Welcome home o new-made witch,
And in our circle rest and stay.

The joyful culmination of a year and day's dedication—Kate, Annie and Cooper's Wiccan initiation—brings celebration, an exhilarating ritual, and unexpected choices for the new witches.

See also

Sweep (book series)
Daughters of the Moon
Blue is for Nightmares

References

External links
 HarperCollins page
 Teenreads.com series profile
 The Circle - Fansite with series wiki

2001 American novels
2002 American novels
American young adult novels
Avon (publisher) books
Wiccan books
Witchcraft in written fiction
Works published under a pseudonym
Young adult novel series
2000s in modern paganism

Circle of Three


Monte Adelung (en ruso: Гора Аделунга; también escrito en algunas fuentes como Adelunga Toghi) es el pico más alto de la cordillera Pskem (en ruso: Пскемский хребет). Localizada en el extremo norte-oriental de la provincia de Tashkent, Uzbekistán el Monte Adelung alcanza los 4.301 metros de altura, sólo 2 metros por encima del cercano Monte Beshtor, situado un poco más al suroeste de la misma cordillera, y que es a menudo erróneamente identificado en algunas fuentes Web como el "punto más alto en Uzbekistán". De hecho, este honor le corresponde al Khazret Sultan, un pico con una altitud de 4.643 m en la provincia de Surkhandarya.

Véase también
 Geografía de Asia
 Geografía de Uzbekistán

Referencias

Enlaces externos
Información sobre la montaña

Montañas de Uzbekistán

Monte Adelung


Erich Franz Theodor Tülff von Tschepe und Weidenbach (Breslau, 28. siječnja 1854. – Ober Langenöls, 2. veljače 1934.) je bio njemački general i vojni zapovjednik. Tijekom Prvog svjetskog rata zapovijedao je VIII. korpusom na Zapadnom bojištu, te obnašao dužnost vojnog guvernera Vlaške.

Vojna karijera
Erich Tülff rođen je 28. siječnja 1854. u Breslauu. U prusku vojsku stupio je u listopadu 1872. služeći u 4. donjošleskoj pješačkoj pukovniji u Breslauu. Tijekom službe u navedenoj pukovniji u ožujku 1884. unaprijeđen je u čin poručnika, te je od travnja 1887. služio u stožeru predmetne pukovnije. U ožujku 1889. promaknut je u čin satnika, te raspoređen na službu u Glavni stožer gdje se nalazi do ožujka 1892. kada postaje zapovjednikom satnije u 1. donjošleskoj pješačkoj pukovniji "Graf von Kirchbach" u Posenu. U veljači 1894. ponovno služi u Glavnom stožeru, da bi u svibnju te iste godine bio premješten na službu u stožer 7. pješačke divizije u Magdeburg. U listopadu je promaknut u čin bojnika, nakon čega od 1896. služi u Glavnom stožeru i Carskim željeznicama u Alzasu i Loreni. Od srpnja 1898. služi u 4. badenskoj pješačkoj pukovniji "Prinz Wilhelm" gdje zapovijeda bojnom, nakon čega je u travnju 1901. unaprijeđen u čin potpukovnika, te imenovan načelnikom stožera XVI. korpusa sa sjedištem u Metzu.

U travnju 1903. promaknut je u čin pukovnika, da bi u veljači iduće, 1904. godine, bio imenovan zapovjednikom 166. pješačke pukovnije smještene u Hanauu. Navedenom pukovnijom zapovijeda do listopada 1907. kada postaje zapovjednikom 10. pješačke brigade u Frankfurtu na Odri. U međuvremenu je, u rujnu 1907., promaknut u čin general bojnika. Nakon toga zapovijeda 12. pješačkom divizijom, da bi u siječnju 1911. bio unaprijeđen u čin general poručnika, te imenovan zapovjednikom VIII. korpusa sa sjedištem u Koblenzu. U lipnju 1913. na 25-godišnjicu krunidbe cara Wilhelma prima plemićku titulu.

Prvi svjetski rat
Na početku Prvog svjetskog rata VIII. korpus kojim je zapovijedao Tülff nalazio se u sastavu 4. armije kojom je na Zapadnom bojištu zapovijedao vojvoda Albrecht. Zapovijedajući VIII. korpusom Tülff sudjeluje u početnim borbama kod Neufchateaua, nakon čega je promaknut u čin generala pješaštva. Nakon toga sudjeluje u Prvoj bitci na Marni, da bi potom u listopadu 1914. stavljen na raspolaganje. Ponovno je reaktiviran u rujnu 1916. kada je imenovan vojnim guvernerom Vlaške. Navedenu dužnost obnašao je sve do kraja rata.

Poslije rata
Nakon završetka rata Tülff se umirovio. Preminuo je 2. veljače 1934. godine u 81. godini života u Ober Langenölsu (danas Olszyna u Poljskoj).

Vanjske poveznice
     Erich Tülff von Tschepe und Weidenbach na stranici Prussianmachine.com
     Erich Tülff von Tschepe und Weidenbach na stranici Deutschland14-18.de

Njemački vojni zapovjednici u Prvom svjetskom ratu

Erich Tülff von Tschepe und Weidenbach


Ferdinand von Wolff-Metternich ist der Name folgender Personen:

* Ferdinand von Wolff-Metternich (Politiker, 1845) (1845–1938), deutscher Politiker, MdL Preußen
 Ferdinand von Wolff-Metternich (Politiker, 1855) (1855–1919), deutscher Gutsbesitzer, Förster und Politiker, MdR

Ferdinand von Wolff-Metternich


Julius junior Schmidlin (Zagreb, 3. rujna 1911. – Švicarska, 1971.), hrvatsko-švicarski diplomat, poduzetnik i djelatnik Crvenog križa. Suprug hrvatske hazenašice Melite Lovrenčić. Poslije rata živio u Švicarskoj.

Životopis
Rodio se 3. rujna 1911. u Zagrebu od oca švicarskoga poduzetnika i konzula u Zagrebu Juliusa seniora Schmidlina (1867. – 1927.) i mati Slovenke. Naučio je hrvatski i poslije očeve smrti preuzeo njegovo poslovno carstvo. Bio je izaslanik Međunarodnoga crvenog križa u NDH. Međunarodni odbor Crvenoga križa imenovao ga je uz suglasnost Vlade NDH siječnja 1943. izaslanikom u NDH. Potkraj ožujka iste godine stupio je na dužnost.  Tvorac vrijedna fotografskog i pismenog izvješća o logorima Jasenovcu i Staroj Gradišci koje je napravio prigodom posjeta tim logorima. Reorganizirao je Hrvatski Crveni križ. Bio je prisiljen naprasno napustiti Zagreb 5. ožujka 1945. godine, i supruga Melita se odlučila pridružiti suprugu, bježeći pred nadolazećim komunistima.

Izvori

Životopisi, Zagreb
Hrvatski poduzetnici
Diplomati
Hrvati u Švicarskoj
Slovenci

Julius Schmidlin (mlađi)


Die Medizinische Akademie Danzig war von 1935 bis 1945 eine Hochschule in Danzig.

Stadtkrankenhaus Danzig

Zu Beginn des 20. Jahrhunderts hatte Danzig vier Krankenhäuser. Die karitativen waren das St. Marien- und das Diakonissenkrankenhaus. Die beiden öffentlichen wurden von der Stadt unterhalten. Das Lazarett Sandgrube diente der chirurgischen Versorgung, das Lazarett am Olivaer Tor der Behandlung anderweitiger Erkrankungen. Die beiden Anstalten waren weit voneinander entfernt. Die Bewirtschaftung war teuer, die Verlegung von Kranken umständlich. Die baulichen und sanitären Anlagen genügten nicht mehr. Deshalb beschloss die Stadt Danzig den Bau einer zusammenhängenden allgemeinen Krankenanstalt.

Ab 1907 entstand an der Delbrück-Allee in Danzig-Langfuhr ein kommunales Krankenhaus. Treibende Kraft war Arthur Barth, der seit 1896 die Chirurgie im alten Krankenhaus  leitete. Mit zunächst 700 Betten wurde das neue Haus im April 1911 eröffnet. Auf dem 157.572 m² großen Gelände standen 26 Gebäude mit 16 Pavillons. In den ersten Jahren waren Chirurgie und Innere Medizin die wesentlichen Fächer.

Durch den Ersten Weltkrieg wurde eine Erweiterung nötig. Allein für die Dermatologie und Venerologie wurde eine Abteilung mit 200 Betten eingerichtet. 1927 entstand das Institut für Röntgendiagnostik und Strahlentherapie. Zu einem Zentrallabor kamen 1933 eine orthopädische und eine Rehabilitationsabteilung.
1934 konnte das Haus 1.160 Patienten aufnehmen. Die Chirurgie hatte 320 Betten. In der Mitte der Krankenhausanlage stand ein zweistöckiges Operationsgebäude. In der Zwischenkriegszeit war das Krankenhaus das modernste in Westpreußen. Die hochspezialisierten Ärzte reisten für Operationen und Vorlesungen regelmäßig ins Ausland.
1934 konnte das Krankenhaus 1160 Patienten aufnehmen. Die Bettenzahl war
 Chirurgie 320
 Innere Medizin 300
 Dermatologie 200
 Pädiatrie 230
 Psychiatrie 50
 Hals-Nasen-Ohren-Heilkunde 45
 Ophthalmologie 15

Der Krankenpflegedienst und die Arbeiten im Küchen- und Wäschereibetrieb waren einer Schwesternschaft des  Evangelischen Diakonievereins Berlin-Zehlendorf übertragen worden. Betrieben wurde eine eigene Krankenpflege- und Massageschule, eine Apotheke und eine Schule für Säuglings- und Kleinkinderpflege. Der technische Betrieb wurde von einem beamteten Stadtingenieur beaufsichtigt. In herrlicher Lage über der Danziger Bucht war das Krankenhaus die "größte und modernste allgemeine Krankenanstalt im deutschen Osten".

Medizinische Akademie
Der Chirurg Heinrich Klose, habilitierter Chefarzt am Städtischen Krankenhaus, initiierte die Medizinerausbildung in der Freien Stadt Danzig. Am 13. April 1935 wurde die Staatliche Akademie für praktische Medizin eröffnet. Zunächst lehrte sie nur klinische Fächer. Der Zugang war mit einem Numerus clausus eingeschränkt. Als Danzig im Reichsgau Danzig-Westpreußen wieder zum Deutschen Reich gehörte, kamen 1940 die vorklinischen Fächer hinzu. Die medizinischen Einrichtungen wurden modernisiert und um neue Institute und Lehrkräfte erweitert.

Am 29. November 1940 wurde der Name in Medizinische Akademie Danzig (MAD) umgewandelt. Von da an war ein volles Studium der Medizin bis zum Staatsexamen möglich. Als im Zweiten Weltkrieg die meisten Universitäten geschlossen waren, hatte die MAD einen Rekordbesuch zu verzeichnen. Teilweise zerstört, wurde sie wiederhergestellt und bereits am 1. November 1945 als polnische Danziger Akademische Medizinische Schule eröffnet.

Ordinarien
Die ersten Lehrstuhlinhaber waren
 Walter Büngeler (1900–1987), Pathologie; Generalsekretär der Akademie
 Erwin Becher (1890–1944), Innere Medizin
 Heinrich Klose, Chirurgie
 Hans Fuchs, Gynäkologie
 Franz Kauffmann, Psychiatrie
 Otto Nast (1885–1960), Dermatologie
 Alfred Adam, Pädiatrie
 Gerhard Wagner (1879–1945), Hygiene
 Rudolf Helmbold (* 1869), Ophthalmologie
 H. Schmidt, Hals-Nasen-Ohren-Heilkunde

Direktoren/Rektoren
 Helmut Kluck (1935/36)
 Erich Großmann (1937–1945)

Literatur
  Arthur Barth: Die chirurgische Abteilung des städtischen Krankenhauses in Danzig. Deutsche Zeitschrift für Chirurgie 166 (1921), S. 1–9.
 Arthur Berner: Das Städtische Krankenhaus in Danzig. Deutsche Medizinische Wochenschrift, Nr. 30, September 1934, S. 1356–1357.
 Walter Büngeler: Die neugegründete Staatliche Akademie für praktische Medizin zu Danzig. Deutsche Medizinische Wochenschrift 61 (1935), S. 551–554.
 Paul Ziegenhagen: Rückblick in die Danziger Medizingeschichte anläßlich der Eröffnung der Staatlichen Akademie für praktische Medizin in Danzig. Medizinische Welt 9 (1935), S. 547–550.

Weblinks
 Thaddäus Zajaczkowski: History of education in medicine and surgery, first hospitals – development of urology in Danzig/Gdańsk (2014)

Einzelnachweise

Medizinische Hochschule
Ehemalige Hochschule
Geschichte der Stadt Danzig (20. Jahrhundert)
Organisation (20. Jahrhundert)
Medizingeschichte

Medizinische Akademie Danzig


In stereochemistry, diastereomers (sometimes called diastereoisomers) are a type of stereoisomer. Diastereomers are defined as non-mirror image, non-identical stereoisomers. Hence, they occur when two or more stereoisomers of a compound have different configurations at one or more (but not all) of the equivalent (related) stereocenters and are not mirror images of each other.
When two diastereoisomers differ from each other at only one stereocenter, they are epimers. Each stereocenter gives rise to two different configurations and thus typically increases the number of stereoisomers by a factor of two.

Diastereomers differ from enantiomers in that the latter are pairs of stereoisomers that differ in all stereocenters and are therefore mirror images of one another.
Enantiomers of a compound with more than one stereocenter are also diastereomers of the other stereoisomers of that compound that are not their mirror image (that is, excluding the opposing enantiomer).
Diastereomers have different physical properties (unlike most aspects of enantiomers) and often different chemical reactivity.

Diastereomers differ not only in physical properties but also in chemical reactivity — how a compound reacts with others. Glucose and galactose, for instance, are diastereomers. Even though they share the same molar weight, glucose is more stable than galactose. This difference in stability causes galactose to be absorbed slightly faster than glucose in human body.

Diastereoselectivity is the preference for the formation of one or more than one diastereomer over the other in an organic reaction. In general, stereoselectivity is attributed to torsional and steric interactions in the stereocenter resulting from electrophiles approaching the stereocenter in reaction.

Syn / anti
When the single bond between the two centres is free to rotate, cis/trans descriptors become invalid. Two widely accepted prefixes used to distinguish diastereomers on sp³-hybridised bonds in an open-chain molecule are syn and anti. Masamune proposed the descriptors which work even if the groups are not attached to adjacent carbon atoms. It also works regardless of CIP priorities. Syn describes groups on the same face while anti describes groups on opposite faces. The concept applies only to the Zigzag projection. The descriptors only describe relative stereochemistry rather than absolute stereochemistry.
All isomers are same.

Erythro / threo
Two older prefixes still commonly used to distinguish diastereomers are threo and erythro. In the case of saccharides, when drawn in the Fischer projection the erythro isomer has two identical substituents on the same side and the threo isomer has them on opposite sides. When drawn as a zig-zag chain, the erythro isomer has two identical substituents on different sides of the plane (anti). The names are derived from the diastereomeric four-carbon aldoses erythrose and threose. These prefixes are not recommended for use outside of the realm of saccharides because their definitions can lead to conflicting interpretations.

Another threo compound is threonine, one of the essential amino acids. The erythro diastereomer is called allothreonine.

Multiple stereocenters

If a molecule contains two asymmetric centers, there are up to four possible configurations, and they cannot all be non-superposable mirror images of each other. The possibilities for different isomers continue to multiply as more stereocenters are added to a molecule. In general, the number of stereoisomers of a molecule can be determined by calculating 2n, where n = the number of chiral centers in the molecule. This holds true except in cases where the molecule has meso forms. These meso compounds are molecules that contain stereocenters, but possess an internal plane of symmetry allowing it to be superposed on its mirror image. These equivalent configurations cannot be considered diastereomers.

For n = 3, there are eight stereoisomers. Among them, there are four pairs of enantiomers: R,R,R and S,S,S; R,R,S and S,S,R; R,S,S and S,R,R; and R,S,R and S,R,S. There are many more pairs of diastereomers, because each of these configurations is a diastereomer with respect to every other configuration excluding its own enantiomer (for example, R,R,R is a diastereomer of R,R,S; R,S,R; and R,S,S). For n = 4, there are sixteen stereoisomers, or eight pairs of enantiomers. The four enantiomeric pairs of aldopentoses and the eight enantiomeric pairs of aldohexoses (subsets of the five- and six-carbon sugars) are examples of sets of compounds that differ in this way.

Diastereomerism at a Double Bond
Double bond isomers are always considered diastereomers, not enantiomers. Diastereomerism can also occur at a double bond, where the cis vs trans relative positions of substituents give two non-superposable isomers. Many conformational isomers are diastereomers as well.

In the case of diastereomerism occurring at a double bond, E-Z, or entgegen and zusammen (German), is used in notating nomenclature of alkenes.

Applications
As stated previously, two diastereomers will not have identical chemical properties. This knowledge is harnessed in chiral synthesis to separate a mixture of enantiomers. This is the principle behind chiral resolution. After preparing the diastereomers, they are separated by chromatography or recrystallization. Note also the example of the stereochemistry of ketonization of enols and enolates.

See also
Cahn–Ingold–Prelog priority rules for nomenclature.

References

Stereochemistry
Isomerism

Diastereomer


ටින්ගා ටින්ගා ටේල්ස් () බ්‍රිතාන්‍ය ෆ්ලෑෂ් සජීවිකරණ ළමා රූපවාහිනී කතා මාලාවක් අප්‍රිකානු ජන කතා මත පදනම් වූ අතර එය අවුරුදු 4 සිට 6 දක්වා ළමුන් ඉලක්ක කර ඇත.

කථා පුවත
ජිරාෆ්ට දිගු බෙල්ලක් ඇත්තේ ඇයි, දිවියාට ලප ඇති වන්නේ කෙසේද සහ සීබ්‍රාට ඉරි ඇත්තේ මන්දැයි කතන්දර ඇත.... සමහර සතුන් කම්මුල් වන අතර තවත් සමහරු වඩාත් සංයමයෙන් සිටින්නේ මන්දැයි කථා තිබේ.... අප්‍රිකාවේ විවිධ සත්ව ප්‍රජාව බොහෝ ආකාරවලින් ජීවත් වන අතර සමෘද්ධිමත් වන අතර ගණන් කළ නොහැකි වසර ගණනාවක් එය කර ඇත.

චරිත

 රෙඩ් මන්කි: සියලුම කථාංග සඳහා කථකයා ඔහුය.
 එලෙඵන්ට්: ඔහුගේ මිතුරන් පිරිසිදු කරන කඳක් ඔහුට තිබේ. සොලවන විට ශබ්දයක් ඇති කරන කුඩා මොළයක් ඔහුට ඇත.
 ලයන්: ඔහුගේ ගර්ජනාව සොයාගත් දා සිට ඔහු ටින්ග ටින්ගයේ රජු ලෙස ප්‍රසිද්ධය.
 තොර්තොඉසෙ: ටින්ගා ටින්ගාහි දක්ෂයා සහ අලියාගේ හොඳම මිතුරා ද වේ.
 හිපෝ: ඇය සාමාන්‍යයෙන් ජීවත් වන්නේ ටින්ගා ටින්ගා ජල කුහරයහි ය.
 ටික්බර්ඩ්: ඇය හිපෝගේ හොඳම මිතුරිය බවට පත්වූයේ ඇය "මුහුදු පානය කිරීමේ තරඟයකදී" ඇයව පරාජය කළ දා සිටය.
 ඔරේන්ජ් මන්කි: පැහැදිලිවම රෙඩ්ගේ සහෝදරයෙක්.
 යෙල්ලොව් මන්කි: ටින්ගා ටින්ගාහි ලාබාලම වඳුරා.

කථාංග

සමය 1

 Why Elephant Has A Trunk: අලියාට නහයක් නැති කාලයක් තිබුණා බලන්න. ඔහුට මැස්සන් පලවා හැරීමට හෝ ඔහුගේ බඩ අතුල්ලන්නට නොහැකි විය - ඔහුට ඔහුගේ නාසය පිඹීමට පවා නොහැකි විය. ඊට පස්සේ දවසක් කඩිමුඩියේ කිඹුලා කඩා වැටුණා! කිඹුලා ඇද, ඔහු ඇද, ඔහු ඇද - කර්-කරනවා තෙක්! කිඹුලාට යන්න දුන්නා, අලියාගේ නහය දිගයි, චංචලයි! ඒ වගේම තමයි අලියට හොඬක් තියෙන්නේ. අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Snake Has No Legs: සර්පයාට කකුල් තිබුණු කාලයක් තිබුණා - ඒවා සිය ගණනක් සහ සිය ගණනක් තිබුණා. නමුත් දුප්පත් මහලු සර්පයාට ඇස් තිබුණේ නැත, එක එකක්වත් නැත. ඉන්පසු මහා ටින්ගා ටින්ගා වර්ණ මංගල්‍යය දින, සර්පයා හරියටම සිදුරක් තුළ සිරවී සිටි මිලිපීඩයේ හැප්පුනා. ඔවුන් එක් දිනක් පමණක් ඇස් සහ පාද මාරු කිරීමට තීරණය කළා, එවිට සර්පයාට සියලු පුදුමාකාර වර්ණ දැක ගත හැකි වන අතර මිලිපීඩ් ටින්ගා ටින්ගා පුරා දිව යා හැකිය. නමුත් ස්නේක් නැවත පැමිණ මිලිපීඩයගේ ඇස් ආපසු ලබා දෙන විට, මිලිපීඩය කොහේවත් සොයාගත නොහැකි විය! ඉතින් අදටත් සර්පයාට කකුල් නෑ.
 Why Hippo Has No Hair: ඔබ දකිනවා හිපෝට හිසකෙස් තිබූ කාලයක් තිබුණා - හිසකෙස් ගොඩක්! ඇය නිතරම උණුසුම් ලෙස උණුසුම් විය. ඉන්පසුව එක් උණුසුම් රාත්‍රියක හිපෝ නිදා සිටියදී ගින්නෙන් ගිනි පුපුරක් ඇගේ හිසකෙස් වලිගයේ කෙළවරට හසු විය. හිපෝ ගිනි තිබ්බා! ඇය වතුර වළට පනින තුරු පඳුර මැදින් දිව ගියාය. එදා ඉඳන් හිපෝ සීතල වතුරේ නැවතිලා හිටියෙ ඇඟේ කෙස් ගහක්වත් නැතුව. අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Tortoise Has a Broken Shell: ඉබ්බාගේ කටුව දිලිසෙන සහ සිනිඳු වූ කාලයක් තිබූ බව ඔබට පෙනේ. දිනක් කැස්බෑවා කුරුල්ලන් ස්වර්ගයේ මංගල්‍යයක් පවත්වන බව දැනගත් අතර ඔහු කුරුල්ලන්ව රවටා පියාපත් යුගලයක් බවට පත් කළේය. කෑදර කැස්බෑවා කුරුල්ලන් වලාකුළුවලින් ඔබ්බට දිව ගොස් මුළු මංගල්‍යයම සමච්චල් කළේය! කුරුල්ලන් දැනගත් විට ඉබ්බාට වලාකුළකින් පැනීමට සිදු විය - බොඔෆ්! ඔහු ඔහුගේ දිලිසෙන කවචය මත පතිත විය. සියලුම සතුන් ඉබ්බාගේ කටුව නැවත එකට කැබැලි කළ නමුත් එදින සිට ඉබ්බාගේ කටුව සියල්ල ගැටී කැඩී බිඳී ගිය අතර ඔහු නැවත කිසි දිනෙක වේගයෙන් චලනය නොවීය. අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Hen Pecks the Ground: පේනවා නේද හේන් බිම ඇන නොගත්ත කාලයක්. ඇය තම පැටවුන් රැකබලා ගැනීම සහ පිරිසිදු කිරීම සඳහා කාලය ගත කළ ආඩම්බර මවක් විය. විසිතුරු පැන්සි මොනරා මාමා කිකිළිය අවුල් කර ඇයව නිහතමානී විය.
 Why Bat Hangs Upside-down: ඔබ දකින්නේ වවුලා උඩු යටිකුරු නොවුණු කාලයක් තිබුණා. 'බූ!' කියමින් ටිංග ටිංග පුරා පියාසර කරන්නට පුරුදුව සිටියේය. සියලු සතුන්ට සහ ඔවුන්ට බියක් ලබා දෙයි. වවුල් සඳහා වඩා විනෝදජනක දෙයක් විය නොහැක. නමුත් දිනක් වවුලා බොහෝ දුර ගිය අතර සතුන් තීරණය කළේ වවුලාට ඔහුගේම ඖෂධ මාත්‍රාවක් ලබා දීමටයි. අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Warthog is So Ugly: ඔබට පෙනෙනවා, වට්ටක්කා ඇත්තෙන්ම කඩවසම් වූ කාලයක් තිබුණා. සහ ඔහු එය දැන සිටියාද! ඔහු ටිංගා ටිංගා වටේ ගැවසුණේ හරියට තැන අයිතිකාරයෙක් වගේ. වෝර්තොග්ගේ පුරසාරම් දෙඩීමෙන් සියලුම සතුන්ට එපා වූ අතර පසුව එක් දිනක් සිංහයා ලුහුබැඳීමට තීරණය කළේය. අපොයි! වෝර්තොග් මුලින්ම දිව ගියේ පෝර්කුපින්ගේ ගුල තුළටය! ඉන් පසු ඔහු ටිංග ටින්ගයේ සිටි ලස්සනම තිරිසනා නොවීය.
 Why Owl's Head Turns All the Way Round: ඔයාලට පේනවනෙ බකමූණගෙ ඔළුව හැමතැනම හැරෙව්වෙ නැති කාලයක්. ඇයට කුඩා ඇස් සහ කුඩා කුඩා කන් තිබූ අතර, ඇයට අවදියෙන් සිටීම ඉතා අපහසු විය. ඊට පස්සේ දවසක් ටින්ග ටිංගේ අඹ ඔක්කොම අතුරුදහන් වෙන්න ගත්තා. සියලුම සතුන්ගේ වඩා හොඳ විනිශ්චයට එරෙහිව, බකමූණන්ට අඹ ගස දෙස බලා සිටින ලෙස නියෝග කරන ලදී - නමුත් අඹ අතුරුදහන් විය. සොරා අල්ලා ගැනීමට මංමුලා සහගතව, බකමූණ දිගු වී වෙහෙස මහන්සි වී, වටිනා අඹ සොරකම් කරන්නේ කවුදැයි බැලීමට, කර් ෂ්විං තෙක්! ඇගේ හිස මුළු පැත්තටම හැරී ඇය දුටුවේ ඒ කවුද කියායි - ඒ කුහුඹුවන්! එදා ඉඳන් බකමූණ ටිංග ටිංගගේ නිල රාත්‍රී ආරක්ෂකයා බවට පත් කළා.
 Why Monkeys Swing in the Trees: ඔබ දකින්නේ වඳුරා බිම ක්‍රීඩා කළ යුගයක් වන අතර ඔහු කිඹුලා හුළං කිරීමට ප්‍රිය කළේය. දවසක් මහා වැස්සක් ඇවිත් වඳුරා අඹ ගහක අතරමං වුණා. නස්ටි කිඹුලා ඔහුව වියළි බිමට ගෙන යාමට පොරොන්දු වූ නමුත් ඔහුගේ හදවත වෙනුවට පමණි! ඉතින් වඳුරා කිඹුලාව රවට්ටලා, වඳුරා ඔහුගේ හදවත සොච්චම් අඹ ගෙඩියකට මාරු කළ බව කිඹුලා දැනගත් විට, ඔහු වඳුරා ගසක් උඩට එළවා දැමීය. එදා ඉඳන් වඳුරා ගස්වල පැද්දේ කිඹුලාගේ කෝපාවිෂ්ට හඩින්.
 Why Tickbird Sits on Hippo's Back: ටික්බර්ඩ් හිපෝගේ පිටේ ඉඳ නොගත් කාලයක් තිබුණා ඔබට පෙනෙනවා, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් කිසිසේත් මිතුරන් නොවීය! ටික්බර්ඩ් හිපෝ නිතරම ඉසින නිසා අසනීප විය. දිනක් කුඩා ටික්බර්ඩ් විශාල හිපෝට තරඟයකට අභියෝග කළේය - එක උගුරකින් වැඩිම ජලය පානය කළ හැක්කේ කාටද? ටික්බර්ඩ් වඩදිය බාදිය භාවිතා කරමින් හිපෝව අභිබවා ගිය අතර, එදින සිට ඇයට හිපෝගේ පිටේ වාඩි වී ඇයට අනුභව කළ හැකි සියලුම රසවත් කිනිතුල්ලන් ඉවත් කිරීමට අවසර දී ඇත! අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Frog Croaks: පේනවා නේද ගෙම්බා කෑගහන්නේ නැති කාලයක් තිබුණා. ගෙම්බා කුරුල්ලෙකු මෙන් ගායනා කළ අතර කුරුල්ලෝ එයට කැමති නැත. කුරුල්ලන් ගීතයේ ස්වාමිවරුන් වූ අතර එය එසේ විය යුතුය! ඉතින් කුරුල්ලෝ දුප්පත් වයසක ගෙම්බාව ගායන ද්වන්ධ සටනකට පොළඹවාගෙන දුප්පත් වයසක ගෙම්බාගේ කටහඬ රිබිට් එකක් දක්වා අඩුවන තුරු ගායනා කර ගායනා කළහ. අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Spider Has a Tiny Waist: දිනක් කෑදර මකුළුවා ටින්ගා ටින්ගාහි මංගල්‍ය හතරක් ගැන අසා ඇයට ඒ සියල්ල වෙත යාමට අවශ්‍ය විය! ඒ නිසා ඇය නූල් හතරක් කරකවා මංගල්‍යයට යන විවිධ සතුන්ට ඒවා සවි කළාය. නමුත් වඳුරා, ගෙම්බා, හිපෝ සහ මී මැස්සන් විවිධ දිශාවලට - උතුර, දකුණ, නැගෙනහිර සහ බටහිර දෙසට ගමන් කළ අතර මකුළුවාගේ නූල් ඉක්මනින් අවසන් විය. එඑඑඑඑඑක්! නූල් ටිකෙන් ටික තද වෙමින්, මකුළුවාගේ ඉණ කුඩා වෙමින් හා කුඩා විය! වාසනාවකට මෙන් නූල් කැඩී ගිය නමුත් එදින සිට ස්පයිඩර්ට සෑම විටම කුඩා ඉණක් තිබුණි.
 Why Vulture is Bald: ගිජුලිහිණියා තට්ටය නැති කාලයක් තිබුනා නේද? අපොයි, ගිජුලිහිණියාගේ හිස රන් පිහාටු සහිත අලංකාර ඔටුන්නකින් වැසී තිබුණි! නිෂ්ඵල ගිජුලිහිණියා කිසි විටෙකත් ඇගේ රන් පිහාටු ගැන වසා නොගත් අතර ඒවා සූර්යයා මෙන් රන්වන් කිරීමට උමතු විය! දිනක් වුල්චර් හිරු වෙත පියාසර කිරීමට තීරණය කළ නමුත් ඇගේ වටිනා පිහාටු දැවී ගියේය! ගිජුලිහිණියා මී මැස්සන්ගෙන් සොරකම් කළ ඇගේ දුම් පිහාටු රන් මී පැණි සමඟ සන්සුන් කිරීමට තීරණය කළාය. මී මැස්සන් තෘප්තිමත් නොවූ අතර වුල්චර් ඇගේ හිස ආර්ඩ්වර්ක්ගේ ගුලෙන් පහළට ඇල කළේය. කෙසේ වෙතත්, ආර්ඩ්වර්ක්මී පැණි වලින් ආවරණය වූ පිහාටු වලට ආදරය කරන අතර ගිජුලිහිණියා මතු වූ විට, ඇය ගිජුලිහිණියෙකු මෙන් තට්ටය විය!
 Why Giraffe Has a Long Neck: ඔබ දකින්නේ ජිරාෆ්ට දිගු බෙල්ලක් නොතිබූ කාලයක් තිබුණා. ඇගේ බෙල්ල මිටි සහ ගොරෝසු වූ අතර ඇය ඉතා සියුම් ආහාර අනුභව කරන්නියකි. ටින්ගා ටින්ගාහි ඇති සියලුම ආහාර ඇගේ බඩ විහිළුවට ලක් කරන බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි. ඊට පස්සේ දවසක් සිංහයා ඇයට මී පැණි ටිකක් බොන්න යෝජනා කළා. මී මැස්සන්ගේ අවසරය ඇතිව, ජිරාෆ් මී පැණි ලෙවකන්න උත්සාහ කළ නමුත් එය ගස තුළ ගැඹුරු විය. ජිරාෆ් මී පැණි ගස තුළට ඇගේ හිස මිරිකුවා - ඊඊක්! ඇගේ හිස හිර විය! ගිම්හානය, සරත් සහ ශීත කාලය ගෙවී ගියේ ජිරාෆ්ගේ හිස ගසේ සිරවී තිබියදීය, නමුත් මී පැණි ඉතා රසවත් බැවින් ඇය තරමක් සතුටු විය. ගස වර්ධනය වූ අතර ජිරාෆ්ගේ බෙල්ල දිගු විය! අවුරුද්දකට පසු 'පොප්!' ඇය නිදහස් වීමට සමත් වූ අතර, එදින සිට ජිරාෆ්ට ඉතා දිගු බෙල්ලක් ඇති අතර ගස් මුදුන්වල ඇති නැවුම් කොළ අනුභව කළ හැකිය! අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Porcupine Has Quills: ඔයාලට පේනවද පෝර්කුපින්ට කුයිල් නැති කාලයක් තිබුනා, ටින්ගා ටින්ගා හැමෝගෙම මෘදුම කබාය එයාට තිබුනා, ජැකල්ට ඒක ඕන උනා. සියලුම සතුන්ගේ අනතුරු ඇඟවීම් නොතකා, පොර්කුපින් ජැකල්ට වැස්සෙන් බේරීමට තම ගුහාවට ආරාධනා කිරීමට ඉඩ දුන්නේය. ඌරු පයින් ඇගේ කබාය වියළීමට ඉඩ හැරිය නමුත් ඇය නිදා සිටියදී දඩබ්බර ජැකල් එය රැගෙන දිව ගියේය. ඇය අවදි වන විට, පෝර්කුපිනා කුඩා කුහුඹුවන් දෂ්ට කිරීම් වලින් ආවරණය වී ඇති අතර ඒවා කැසීම සහ කැසීම සහ කැසීම ඇති විය. කැස්බෑවා අලියාට කිරිපිටි පඳුරෙන් කිරි ටිකක් මිරිකා ගන්නට යෝජනා කළ නමුත් ඌරුපැටියා තවත් බලා සිටිය නොහැකිව ඇගේ කැසීම සමනය කිරීම සඳහා කුයිල් පඳුර තුළට දිව ගියේය. කඩා වැටීම! කඩා වැටීම! කඩා වැටීම! පිඹුරා පඳුරු මැදින් කඩා වැටී උල් කුයිල් වලින් වැසී එළියට ආවා! සතුන්ට ඔවුන්ගේ ඇස් අදහා ගත නොහැකි විය! එහෙත් කිසි දිනක සිය සංවේදී සමට කිසි දිනක මෘගයෙකු නොපැමිණීම නිසා පෝර්කපින් සතුටු විය! අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Lizard Hides Under Rocks: පේනවා නේද කටුස්සා ගල් යට හැංගිලා නැති කාලයක් තිබුණා. ඔහු ටිංගා ටිංගා වටේ දුවමින් වෙනත් සතුන්ගේ ආහාර ඇන ගනිමින් ඒ සියල්ල තමාටම තබා ගනී. ඊට පස්සේ දවසක් සත්තු තීරණය කළා කෑදර කටුස්සාට එයාගේම බෙහෙත් මාත්‍රාවක් දෙන්න. කටුස්සාට තමාගේ ක්‍රමවල වරද වැටහෙන විට ටිංග ටිංගාවේ මුහුණ පෙන්වීමට නොහැකි ලැජ්ජාවකින් ඔහු දුව ගොස් ගලක් යට සැඟවී සිටියේය.
 Why Crocodile Has a Bumpy Back: කිඹුලාට කොන්දක් නැති කාලයක් තිබුණා. ඔහුගේ සම සිනිඳු වූ අතර උණුසුම් ටින්ගා ටින්ගා ටිංගා හිරුගෙන් පරිස්සම් විය යුතුය. දවසක් කිඹුලා නිදාගෙන ඉන්නකොට අව්වට පිළිස්සී තද නින්දකට වැටුණා. වන මෘගයා ආපසු පැමිණ ඇති අතර ඕනෑම මොහොතක පෑගීමට ලක්විය හැකි බැවින් සිංහයා සතුන්ට ඔවුන්ගේ ආරක්ෂාවට සිටින ලෙස අනතුරු ඇඟවීය. කිඹුලාට රැස්වීම මග හැරුනේ දැඩි හිරු රශ්මියට යටින් ගොරවමිනි. සතුන් කිඹුලාට අනතුරු ඇඟවීමට උත්සාහ කළ නමුත් එය ප්‍රමාද වැඩි වූ අතර වන මෘගයා ඔහු මතට වැදී ඇත. එදා සිට කිඹුලාට කොන්දක් ඇති අතර වෙන කවරදාටත් වඩා ගොරෝසු සහ වේගවත් විය.
 Why Jackal Howls at the Moon: බලන්නකෝ කොස් හඳට නොහඬපු කාලයක් තිබුණා. ඔහු කපටියෙකු වූ අතර ඔහුට සැමවිටම අවශ්‍ය වූයේ ඔහුගේ නොවන දේය. ජැකල් හේන්ගේ කූඩුව සහ ආර්ඩ්වර්ක්ගේ ගුල භාර ගත්තේය. ඔහු චීටා මාමාගෙන් පැටවාගේ රාත්‍රී ආහාරය පවා ගත්තේය! ප්රමාණවත් විය! සතුන් ජැකල්ට පාඩමක් ඉගැන්වීමට තීරණය කළ අතර සඳ සෑදී ඇත්තේ ටින්ගා ටින්ගාහි ඇති මිහිරි, රසවත් මී පැණි වලින් බව ඔහු විශ්වාස කළේය. ඇත්ත වශයෙන්ම, ජැකල්ට ක්ෂණිකව යමක් අවශ්‍ය විය, නමුත් එය කිසි විටෙකත් පැමිණියේ නැත. එදා ඉඳන් කොස් හඳේ කෑ ගහනවා, තවත් රසවත් සඳ පැණි බිංදුවක් එනකම් බලාගෙන ඉන්නවා!
 Why Hare Hops: බලන්න හාවා නොපැනපු කාලයක් තිබුණා. ඔහු ටින්ගා ටින්ගාහි වේගවත්ම සතුන්ගෙන් කෙනෙකි, නමුත් අනෙක් කිසිම සතෙකු ඔහු සමඟ තරඟ කිරීමට කැමති වූයේ නැත, මන්ද හාරේ සෑම විටම ජයග්‍රහණය කළ අතර එය කම්මැලි විය. පසුව දිනක්, මන්දගාමී නමුත් දක්ෂ කැස්බෑවා හාවාට අභියෝග කිරීමට තීරණය කළේය. මුලදී හාවාට ඔහුගේ වාසනාව අදහාගත නොහැකි වූ නමුත් පසුව කැස්බෑවා ජයගත් අතර ඔහු ජයග්‍රහණය කළේය. පරාජිත අන්තයේ සිටීම එතරම් විනෝදයක් නොවන බව හාවා තේරුම් ගත් විට, ඉබ්බා ඔහුට පළමු ස්ථානයෙන් අවසන් රේඛාව පසුකර යාමට ඉඩ දුන්නේය.
 Why Mosquito Buzzes: මදුරුවාගේ කතා මුළු ටින්ගා ටින්ගාව සම්පූර්ණයෙන්ම කලබලයට පත් කරයි, එබැවින් සතුන් මදුරුවාගේ වලිගය වටා තණකොළ ගැටගැසීමට තීරණය කරයි. එදින සිට මදුරුවන් නාද වන අතර සෑම කෙනෙකුටම ඇගේ ඕපාදූප කතාවලට සවන් දෙනවාට වඩා ඇයව දුරස් කළ හැකිය.
 Why Rhino Charges: ඔයාලට පේනවා නේද රයිනෝ ආරෝපණය නොකල කාලයක් තිබුනා වගේම එයාට හොදට පේන්නෙත් නෑ. දුප්පත් මහලු රයිනෝට සැබවින්ම අවශ්‍ය වූයේ බෆලෝ සහ අනෙකුත් සියලුම අං ඇති සතුන් සමඟ තැනිතලාවේ අං නැටුමට ආරාධනා කිරීමටය. නමුත් රයිනෝට අං නොතිබූ නිසා ඔහුට අවසර ලැබුණේ නැත. වඳුරන් රයිනෝට උදව් කිරීමට තීරණය කළ අතර පැරණි ලී කැබැල්ලකින් ඔහුට අං සෑදුවා. නමුත් රයිනෝ අවදි වන විට ඒ කුමක්දැයි ඔහු දැන සිටියේ නැත. 'ආර්ග්! මගේ නාසයේ කෙළවරේ ඇති දෙයක්! අයකිරීම!' ඒ වගේම තමයි රයිනෝ චෝදනා කරන්නේ.
 Why Caterpillar is Never in a Hurry: දළඹුවා කිසිවිටෙක ඉක්මන් නොවූ බව ඔබට පෙනේ. සියලුම සතුන් ටිංග ටිංගා වටේට හොඳටම ඇඳගෙන පෙරහැරට ලෑස්ති වෙලා දුවද්දී දළඹුවා ගහක ඉඳගෙන 'පො-ලේ, පො-ලේ.. හෙමින් හෙමින් හෙමින් හෙමින් හෙමින් හොඳ දේවල් එන එවුන්ට' කියමින් සතුටු විය. ඉන්න'. ඊට පස්සේ දවසක් වැස්ස ඇවිත් දළඹුවා කොකෝවකට නැති වුණා. 'සිද්ධවන්නේ කුමක් ද?' අලියාගෙන් ප්‍රශ්න කළා. 'ඉන්න බලන්න' ඉබ්බා 'ඉන්න බලන්න' නුවණින් කීවේය. එවිට කැටපිලර් මෙතෙක් ලස්සනම සමනලයා බවට පරිවර්තනය විය! නමුත් හොඳම ඇඳුමින් සැරසුණු පෙළපාලිය ජයගත්තේ කවුද?
 Why Lion Roars: සිංහයාගේ ගර්ජනාව නැති වූ කාලයක් තිබුණා ඔබට පෙනෙනවා. කිඹුලා ටිංගා ටින්ගයේ සිටින සියලුම සතුන්ට කඩා වැදී ජල කුහරය පාලනය කළේය. සිංහයාට ඒ ගැන කිසිවක් කළ නොහැකි වූයේ ඔහුගේ ගර්ජනාව නැති වූ බැවිනි. ඊට පස්සේ දවසක් මැක්කෝ සිංහයාට කිව්වා සිංහයා ටිංගා ටින්ගගේ මහා ගුහාවට ඇතුල් වෙන්න එඩිතර වුණොත් සමහර විට එයාගේ ගර්ජනාව හොයාගන්න පුළුවන් කියලා. සිංහයා තම ධෛර්යය උපදවාගෙන මහා ගුහාවට මුහුණ දුන්නේය. ඔහු තම මුළු ශක්තියෙන් ගර්ජනා කළේය. ඊටත් වඩා විශාල ඝෝෂාවක් ආපසු පැමිණි නමුත් සිංහයා ශක්තිමත් විය. ඔහු නැවතත් ගොරවන අතර ඊටත් වඩා විශාල ඝෝෂාවක් ආපසු පැමිණියේය. සිංහයාගේම දෝංකාරය! ඔහු ඔහුගේ ගර්ජනාව සොයා ගත්තේය! එදා ඉඳන් සිංහයා හැම තිස්සෙම ආඩම්බරයෙන් ගර්ජනා කරනවා, ටින්ගා ටින්ගා ටින්ගයේ නියම රජ කවුද කියලා ඕනම තිරිසනෙක් පෙන්නලා.
 Why Zebra Has Stripes: සීබ්‍රා හැමතැනම කෙට්ටු වෙලා සුදු වෙලා හිටපු කාලයක් තිබුණා. රාජාලියා මහා ගුහාව සොයා ගත්තේය. තම තණකොළ කමින් සතුටින් තරබාරු වෙමින් සිටි සීබ්‍රා හැර අන් සියල්ලෝම උනන්දු වූහ. කැස්බෑවා සිතුවේ නව කළු කබායක් සීබ්‍රාට සවානාහි වඩා හොඳින් සැඟවීමට උපකාරී වනු ඇති බවයි, එබැවින් සීබ්‍රා එය උත්සාහ කළ නමුත් කබාය ඉතා තද වූ අතර එය ඉරී ගියේය. සීබ්‍රා එතැන් සිට ඉරි සහිතයි.
 Why Flamingo Stands on One Leg: ඔබ දකිනවා ෆ්ලෙමින්ගෝ කකුල් දෙකෙන් හිටගත් කාලයක් තිබුණා. එක් උදෑසනක, සියලු කකුළුවන් ඔවුන්ගේ දිය යට නර්තනයේ කාර්යබහුල වන විට, ෆ්ලෙමින්ගෝ සහ ඇගේ රැළ ජල කුහරයට ගොඩ බැස්සේය. මේ සියලු කකුල් ඔවුන්ගේ මාර්ගයේ කොහිදැයි අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත! කැස්බෑවා සැලසුමක් ගෙන ආවේ සියලුම කකුළුවන් එක් එක් ෆ්ලැමින්ගෝ කකුලක් ගැසුවොත් දිය වළ බෙදා ගැනීමට ඉඩක් ලැබෙනු ඇති බවයි. ඉතින් එතැන් පටන් ෆ්ලෙමින්ගෝ එක කකුලෙන් හිටගත් අතර කකුළුවන් වතුර වළේ ඔවුන්ගේ නර්තනය ඉදිරිපත් කිරීමට සමත් විය.
 Why Woodpecker Pecks: හුඩ්පෙක් නොකල කාලයක් තිබුනා. සියලුම පක්ෂීන්ට ඔවුන්ගේම ශබ්දයක් තිබුනද, වුඩ්පෙකර් ශබ්දයක් පිට කළේ නැත. එවිට ටින්ගා ටින්ගාහි එක් අඳුරු රාත්‍රියක්, සඳ සහ තරු අතුරුදහන් වේ! සතුන් සිංහයාට පැවසීමට කුරුල්ලන් කැඳවයි, නමුත් වුඩ්පෙකර්ට පණිවිඩය ලබා දිය නොහැක! කලබලයට පත් වුඩ්පෙකර් අහසට පියාසර කරයි, නමුත් තරු කොහෙද? සහ සඳ කොහෙද? බලාපොරොත්තු සුන් වූ වුඩ්පෙකර් අඳුරු අහස දෙස බලයි, එවිට තරුවක් නැවත පැමිණේ, පසුව තවත් එකක්, පසුව තවත් එකක්! හැමෝම සතුටුයි, දැන් ඇයටම ආවේණික වූ විශේෂ ශබ්දයක් ඇති වුඩ්පෙකර්ට වඩා මෘගයෙකු නැත.

සමය 2

 Why Ostrich Sticks Her Head in the Ground: පැස්බරා පිහාටු වලින් වැසී ගිය සහ අනෙකුත් සියලුම පක්ෂීන් මෙන් පැස්බරා පියාසර කිරීමට එතරම් දක්ෂ නොවූ කාලයක් තිබුණි. එක් රාත්‍රියක ටින්ගා හි ටින්ගා ස්පයිඩර් තීරණය කළා ජැකල්ට සඳට පියාසර කිරීමට සහ කෑගැසීම නැවැත්වීමට හැකි වන පරිදි පියාපත් යුගලයක් කිරීමට! ජැකල් සහ ස්පයිඩර් පැස්බරාගේ බෙල්ලේ සහ කකුල් වල පිහාටු සොරකම් කළා, ඇය ඉතා විශාල නෙලන ලද කුකුළෙකු ලෙස පෙනෙන තෙක්! ඊළඟ දවසේ පැස්බරා පණ නැති වෙලා සිංහයාට ඇයව නොපෙනෙන ලෙස ඇගේ හිස බිම තැබුවා. එය පරිපූර්ණයි - මොකද පැස්බරා පඳුරක් වගේ!
 Why Camel Has a Hump: ඔටුවාට හුත්තක් නැති කාලයක් තිබුණා ඔබට පෙනෙනවා. ඔහු ජීවත් වූයේ ඉතා ඈත උණුසුම් කාන්තාරයේ ය. නමුත් දිනක් කාන්තාරය ඉතා උණුසුම් විය - ඔටුවන්ට පවා. එබැවින් ඔහු ඇවිදීමට පටන් ගත්තේය. ඔටුවන් වෝටර්හෝල් වෙත පැමිණි විට ඔහු සතුන්ගෙන් ඇහුවා ඔහුට බොන්න පුළුවන්ද කියලා. වර්ෂාව නොපැමිණීම නිසාත්, දැඩි පිපාසයෙන් සිටි නිසාත්, සියලු සතුන් කිසිසේත් සතුටු නොවීය. සිංහයා ඔටුවන්ට එක පානයක් පානය කිරීමට අවසර දුන්නේය - නමුත් එක් පානයක් සහ එක් පානයක් පමණි! ඔටුවා කෙඳිරි ගෑවාය, ඔහු කෙඳිරි ගෑවාය! දක්වා: පොප්! සියලු සතුන්ගේ ජලයෙන් පිරුණු ඔහුගේ පිටේ විශාල, වෙව්ලන ගුලියක් දිස් විය!
 Why Wildebeest Stampede: වයිල්ඩ්බීස්ට් පෑගුවේ නැති කාලයක් තිබුණා ඔබට පෙනෙනවා. ඔවුන් දවස පුරා තැනිතලාවේ සිටගෙන තණකොළ කෑවා. නමුත් ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් සිටි අතර ඔවුන් එතරම් තණකොළ කමින් සිටි අතර සියලු සතුන්ට ඒ සඳහා යමක් කිරීමට සිදු විය. කැස්බෑවා ටින්ගා ටින්ගාහි දීප්තිමත්ම සතුන් නොවන බව වටහා ගත් අතර ඔවුන් සෑම විටම අන්තිම මෘගයා පැවසූ ඕනෑම දෙයක් කළේය. ඒ නිසා සතුන් තීරණය කළා වයිල්ඩ්බීස්ට්ට කියන්න, ඔවුන්ව ටින්ගා ටින්ගාහි නැවතීමට සාදරයෙන් පිළිගන්නවා, ඔවුන් කිසි විටෙකත් දුවන්න එපා! ඉතින් වයිල්ඩ්බීස්ට් කළේ කුමක්ද? ඔවුන් දිව ගියා, ඔවුන් දිව ගියා, ඔවුන් දිව ගියා! ඉතින් ඒ නිසා තමයි වයිල්ඩ්බීස්ට් තෙරපීම!
 Why Chameleon Changes Colour: චමිලියන් දීප්තිමත් හා වර්ණවත් නොවූ කාලයක් තිබූ බව ඔබට පෙනේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, චැමේලියන් වැසි දිනක් මෙන් තරමක් අඳුරු සහ අළු විය. දිනක් සියලුම සතුන් ක්‍රීඩා කරමින් වැස්සෙන් නවාතැන් ගන්නා විට කම්මැලි බවක් දැනුණු නිසා චමිලියන් ලිස්සා යාමට තීරණය කරයි. සමනලයෙක් ගලක් මත දුක්ඛිත ලෙස වාඩි වී සිටින චැමේලියන් වෙත පැමිණ ඔහුට දේදුන්නක් පෙන්වයි. චැමේලියන්ට විරුද්ධ විය නොහැකි අතර දේදුන්න මත සිටගෙන, ඔහු රතු සහ කහ සහ රෝස සහ කොළ බවට පත් වෙයි! චමිලියන් ඉන්ද්‍රජාලික දේදුන්නෙහි සියලු වර්ණ පොඟවා ගන්නා අතර දැන් චැමේලියන්ට ඔහුට අවශ්‍ය ඕනෑම වර්ණයක් විය හැකිය!
 Why Leopard Has Spots: බලන්න කොටියාට ලප නැති කාලයක් තිබුණා. සියලුම සතුන්ට විශේෂ දෙයක් තිබුණා; සිංහයාට උගේ මේනද, මොනරාට ඔහුගේ ලස්සන වලිගයද, සීබ්‍රාට ඔහුගේ ඉරිද තිබුණි - නමුත් දිවියා සරල විය හැකි තරම් සරල විය. ඉන්පසු එක් දිනක් දිවියා ඔහුගේ දීප්තිමත් වර්ණවත් ලප සමඟ පෆ් ඇඩර් සමඟ මිතුරු විය.
 Why Hyena Has Short Back Legs: ඔබ දකිනවා හයිනාට පිටුපස කකුල් කෙටි නොවූ කාලයක් තිබුණා. ඔහු සෑම විටම එහා මෙහා ලුහුබැඳ ගිය අතර අනෙක් සතුන් පතුලේ තලා දැමීය. එවිට එක් දිනක් සතුන් ප්රමාණවත් විය. ඒ දඟකාර හයිනාට පාඩමක් ඉගැන්වීමට කාලයයි!
 Why Ants Work Together: ඔබ දකින්නේ කූඹියෝ එකට වැඩ නොකළ කාලයක් තිබුණා. කුහුඹුවන්ට තමන්ටම නිවසක් ගොඩනඟා ගැනීමට අවශ්‍ය වූ නමුත් සියලුම සතුන් ඔවුන් මත හිඳගෙන හෝ දුරින් කිවිසුම් යාම හෝ උස ගස්වලට ගසාගෙන ගියහ! අත්හැරීමේ ලක්ෂ්‍යයේදී, එක් නිර්භීත, තරුණ සොල්දාදු කුහුඹුවෙක් භට පිරිස් එකතු කර ඔවුන්ට ඕනෑම දෙයක් කළ හැකි බව පවසයි. ඒ වගේම ඔහු නිවැරදියි.
 Why Flea Jumps: පේනවා නේද මැක්කෝ පනින්නේ නැති කාලයක් තිබුණා. මැක්කන් ඇත්තටම චලනය වූයේ නැත. ඇය ඉතා විශාල හා ඉතා වටකුරු විය. මැක්කන්ට අවශ්‍ය වූයේ ලෝකය දැකීම පමණි. ටින්ගා ටින්ගා සතුන් මැක්කන් ඉහළට ඔසවන්නට උදව් කිරීමට උත්සාහ කරයි, නමුත් ඇය බර වැඩියි. එවිට ඉබ්බා අදහසක් ඉදිරිපත් කරයි - චලනය සහ ක්‍රියාකාරකම්! බොහෝ උත්සාහයන් වලින් පසු මැක්කන් ඇයට පැනීමට හැකි බව සොයා ගනී. ඇයට ඇත්තටම ඉහළට පනින්න පුළුවන්! එවිට මැක්කන්ට සෑම තැනකම පැන සියල්ල දැක ගත හැකිය.
 Why Hummingbird Hums: හම්මිංබර්ඩ් මුමුණන්නේ නැති කාලයක් තිබුණා. ඇය ගීත කුරුල්ලා ලෙස හැඳින්වූ අතර ඇයට කුරුල්ලෙකු මෙන් ගායනා කළ හැකි යැයි සිතුවද එය එසේ නොවීය. සියලුම සතුන් සෝන්ග්බර්ඩ් ඇගේ ගායනය වැඩිදියුණු කිරීමට උදව් කිරීමට උත්සාහ කළ නමුත් කිසිවක් සාර්ථක වූයේ නැත. එතකොට ඉබ්බාට අදහසක් එනවා, සමහර විට සෝන්ග්බර්ඩ්ට හොට අරින්නේ නැතිව සින්දු කියන්න පුළුවන්! ටින්ගා ටින්ගා මෙතෙක් අසා ඇති ලස්සනම හම් හඬ ගීත කුරුල්ලා එකඟ වී මුමුණයි. එදා ඉඳන් සෝන්ග්බර්ඩ් කිව්වෙ හම්මිංබර්ඩ් කියල.
 Why Baboon Has a Bare Bottom: ඔයාලා බලනවා බබූන් ට නිරුවත් පතුලක් නැති කාලයක් තිබුනා එයා හරිම දඟයි. බබූන් උපක්‍රම සෙල්ලම් කිරීමට ප්‍රිය කළේය. ඔහු අලියාට කපටිකම් කළා. ඔහු පැස්බරාට උපක්‍රම යෙදුවා. ඔහු ටින්ගා ටින්ගාහි රජු වන සිංහයා මත රැවටීමට පවා එඩිතර විය! එවිට සියලු සතුන් තීරණය කළේ උපක්‍රම නැවැත්වීමට සහ බබූන්ට ඔහුගේම බෙහෙත් මාත්‍රාවක් ලබා ගැනීමට කාලය පැමිණ ඇති බවයි.
 Why Bees Sting: මී මැස්සන් දෂ්ට නොකළ කාලයක් තිබුණා ඔබට පෙනෙනවා. සියලුම සතුන් මී මැස්සන්ට ආදරය කළ අතර ඔවුන් විශේෂයෙන් ඔවුන්ගේ පැණිරස හා රසවත් මී පැණි වලට ආදරය කළහ. කරදරය වූයේ වටිනා මී පැණි සියල්ල අතුරුදහන් වීම සහ ටින්ගා ටින්ගා තුළ මී පැණි අර්බුදයක් ඇති වීමයි. යමක් කළ යුතුව තිබුණි. වාසනාවකට මෙන් දක්ෂ මහලු කැස්බෑවාට කපටි සැලැස්මක් ඇත.
 Why Peacock Struts: පේනවා නේද මොනරා ස්ට්‍රට් නොකළ කාලයක් තිබුණා. ඔහු ඉතා ආඩම්බර කුරුල්ලෙකු වූ අතර ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ සෑම දෙයකම හොඳම දේ වීමටයි. ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ ටින්ගා ටින්ගාහි හොඳම කුරුළු මොළය වීමටයි. ඔහුට ටින්ගා ටින්ගාහි හොඳම පියාසර කරන්නා වීමට අවශ්‍ය වූ අතර ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ ටින්ගා ටින්ගාහි විශාලතම සහ හොඳම වලිගය ලබා ගැනීමටය. නමුත් ලයන් ඉතා බුද්ධිමත් ලෙස පෙන්වා දෙන පරිදි, සමහර විට ඔබට අවශ්‍ය සියල්ල ලබා ගැනීම හොඳ නැත!
 Why Aardvark Has a Sticky Tongue: ඔයාලට පේනවා නේද ආර්ඩ්වර්ක්ට ඇලෙන සුළු දිවක් තිබුණේ නැති කාලයක්. ඔහුට දිගු නාසයක්, විශාල කැළඹිලි සහිත දෙපා තිබූ අතර ඔහුට ආහාර ගැනීම ඉතා අපහසු විය. ඊට පස්සේ දවසක් ආඩ්වර්ක්ගේ දිව පැණි ලොගයේ හිර වුණා! අවසානයේ ආර්ඩ්වර්ක්ගේ දිව නොකැළඹෙන තුරු ඔහුගේ මිතුරන් සියල්ලෝම ඇදගෙන ගියහ. එදා සිට ආඩ්වාර්ක්ගේ දිව දිගු හා ඇලෙන සුළු විය - රසවත් වේයන් ආහාරයට ගැනීම සඳහා පරිපූර්ණයි.
 Why Whale Spouts: දැක්කනේ තල්මසුන් පිට නොගිය කාලයක් තිබුණා. ඊට පස්සේ දවසක් ටින්ග ටිංගේ ලොකු කුණාටුවක් එනවා. හුළං හමා ආ අතර සාගර රළ එන්න එන්නම විශාල විය. හදිසියේම දැවැන්ත රැල්ලක් තල්මසාව ඔසවාගෙන ඇයව සාගරයේ සිට ජල කුහරය දක්වා රැගෙන යයි. නමුත් තල්මසාට සෙලවිය නොහැකි තරමට ජලය පිරී තිබුණි! තල්මසාට නැවත සාගරයට යාමට සතුන් උදව් කරන්නේ කෙසේද? එක පාරට අලියට උත්තරේ තියෙනවා.
 Why Parrot Can't Keep a Secret: ඔබ දකිනවා මුළු ටින්ග ටිංගේම ගිරවා හොඳම රහස් රකින කාලයක් තිබුණා. ඇත්ත වශයෙන්ම, ගිරවාට ඔහුගේ හොට විවෘත කිරීමට නොහැකි විය! ඊට පස්සේ දවසක් යම් මෘගයෙක් සිංහයාගේ මේන් සොරකම් කිරීමට එඩිතර වන අතර ගිරවාට සියල්ල පෙනේ! නමුත් ඔහු සිංහයාට පවසන්නේ කෙසේද?
 Why Bushbaby Has Big Eyes: බලන්න, බුෂ්බබිට ලොකු ඇස් තිබුණේ නැති කාලයක් තිබුණා. ඇයට කුඩා ඇස් තිබූ අතර ඇය නිතරම අතරමං විය. අරුම පුදුම දේවල් සිද්ධ වෙන්න පටන් ගන්නවා වගේම මජිතු මහා යෝධයා ආපහු ටින්ගා ටින්ගාවට ආවා කියලත් කතා තියෙනවා. තරුණ බුෂ්බබි එහි වචනයක්වත් විශ්වාස කරන්නේ නැත... මජිතු යෝධයා නොපවතින බව අනෙක් සතුන්ට ඒත්තු ගන්වයි. ඇය පවසන්නේ ඔබට ඔහුව නොපෙනේ නම් ඔහු සැබෑ නොවන බවයි. නමුත් පසුව ඇය යෝධයා දකින අතර ඇගේ ඇස් ග්‍රහලෝක මෙන් විශාල වේ. අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Guinea Fowl Has Dots: බලන්නකෝ ගිනියා කුරුල්ලන්ට තිත් නැති කාලයක් තිබුණා. ඇය වික්‍රමාන්විත කුරුල්ලෙකු වූ අතර දේවල් සොයා ගැනීමට ප්‍රිය කළාය. දිනක් ඉබ්බා ඇයට අභියෝග කරනවා ටිංගා ටිංගා කන්දේ මුදුන බැබළෙන්නේ මන්දැයි සොයා බලන්න. ගිනියා කුරුල්ලන්ට ප්‍රතිරෝධය දැක්විය නොහැකි අතර කාන්තාරය හරහා, සාගරය පසුකර, ටිංගා ටිංගා කඳු මුදුන දක්වා දිව යයි, එහිදී ඇය ටින්ගා ටිංගා කඳු මුදුන බැබළෙන්නේ මන්දැයි සොයා ගනී.... හිම! ගිනියා කුරුල්ලා හිම දකින පළමු සත්වයා වේ! අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Buffalo Has Horns: බලන්න, බෆලෝට අං නැති කාලයක් තිබුණා. ඔහුට දිගු කෙස් කළඹක් තිබූ අතර ඔහු ජීවත් වූයේ වගුරු බිම අසල ය. නමුත් දිනක් වගුරු බිම මාරු වූ අතර බෆලෝට නව නිවසක් සොයා ගැනීමට සිදු විය! වගුරු බිම වර්ධනය වී වර්ධනය වූ අතර වැඩි කල් නොගොස් තැනිතලාවේ ජීවත් වූ සියලුම අං ඇති සතුන්ට ඔවුන්ගේ නිවසද අහිමි වීමේ අවදානමක් ඇත. ඒ නිසා බෆලෝ තීරණය කළා දවස බේරාගෙන මඩ වගුර ආපස්සට තල්ලු කරන්න.
 Why Puffadder Sheds His Skin: පෆාඩර් සම ගැලවී නැති කාලයක් තිබුණා. පෆඩර්ට පෙනීම ඉතා අපහසු නිසාත් ඔහුට අමිහිරි කටගැස්මක් ඇති නිසාත් සියලු සතුන් ඔහුට බිය විය. කිසිම තිරිසනෙකුට ඔහුගේ මිතුරෙකු වීමට අවශ්‍ය නම් ඔහුට මිතුරන් ඇති කර ගැනීමට අවශ්‍ය නැති බව පෆාඩර් තීරණය කරයි. ඔහු බොහෝ දුර ඈත කාන්තාරයට ලිස්සා යන අතර එහිදී ඔහු ඔටුවෙකු සමඟ ගැටෙන අතර සෑම සතෙකුටම මිතුරෙකු අවශ්‍ය බව ඉගෙන ගනී. අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Eagle Rules the Skies: බලන්න, රාජාලියා අහස පාලනය නොකළ කාලයක් තිබුණා. ඇය තමාටම තබාගත් නිහතමානී කුරුල්ලෙකි. නමුත් එක් දිනක් කුරුල්ලන්ට දේවල් වැරදී යාමට පටන් ගනී - සමහර මෘගයෙක් කිකිළියේ බිත්තර සොරකම් කරයි, හම්මිංබර්ඩ් ඇගේ හූම් නැති කරයි සහ ටික්බර්ඩ් අතුරුදහන් වේ! රාජාලියා නිහඬව දවස බේරා ගන්නා අතර සිංහයා ඇයට ඔහුගේ රාජධානියෙන් අඩක් ත්‍යාග පිරිනමයි. අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Skunk Smells: බලන්න, ස්කන්ක් ගඳ නැති කාලයක් තිබුණා. ස්කුන්ක් මිහිරි විය හැකි තරම් මිහිරි සුවඳක්. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඕනෑම සතෙකුට ගඳ සුවඳක් ඇති වූ විට ඔවුන් කෙළින්ම ගියේ ස්කුන්ක් වෙතය. ඉන්පසුව දිනක් නපුරු බබූන් ස්කන්ක්ව රවටා රසවත් සුවඳැති පලතුරු රස බැලීමට පොළඹවයි! අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Cricket Chirrups: ඔබ දකිනවා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව නොනැසී ගිය කාලයක් තිබුණා. ඇත්ත වශයෙන්ම ක්‍රිකට් කිසිවක් නොකළ අතර එය ඔහුව පහත් කිරීමට පටන් ගත්තේය. සෑම සතෙකුටම ප්‍රයෝජනයක් ඇත - අලි හොරණෑ, සිංහ ගර්ජනා... නමුත් ක්‍රිකට් කරන්නේ කුමක්ද? ඊට පස්සේ දවසක ක්‍රිකට් හොයාගන්නවා එයාට රිද්මයක් තියෙනවා කියලා. ක්‍රිකට් පරාජය සොයා ගනී! අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Mole Lives Underground: පේනවා නේද මවුලය පොළොව යට ජීවත් නොවුණු කාලයක් තිබුණා. සෑම කුඩා ශබ්දයක්ම ඇගේ කන් රිදවන කුඩා වීනි කන් ඇයට තිබුණි. අවාසනාවන්ත ලෙස ටින්ගා ටින්ගා ඉතා ඝෝෂාකාරී ස්ථානයක් විය හැකිය. එක් රාත්‍රියක අලියා ගොරවන විට, ජැකල්ගේ කෑගැසීම සහ බකමූණන්ගේ ඇඹරුම් හඬ වැඩි වූ විට මෝල් හාරා ගැනීමට තීරණය කරයි. ඇය හාරා ඇය හාරා ඇය හාරා.... ඇය සම්පූර්ණ නිශ්ශබ්දතාවයක් සොයා ගන්නා තුරු. අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Squirrel Gathers Nuts: පේනවා නේද ලේනුන් ගෙඩි එකතු නොකරන කාලයක් තිබුණා. ඇය ඇගේ පඳුරු වලිගය ගෙතීමට බොහෝ කාර්යබහුල වූවාය. ඉන්පසුව දිනක් ටින්ගා ටින්ගාහි ආහාර ඉතා ස්වල්පයක් ඇති අතර සිංහයා සියලු සතුන් එක්රැස් කර සියල්ලන්ටම ආහාර සොයා ගැනීමට උපකාර කරයි. ලේනුන්ට සම්බන්ධ වීමට නොහැකි තරම් ඇගේ වලිගය ගෙතීම කාර්යබහුල වී ඇත, නමුත් අවසානයේ වටයක් යාමට තරම් ආහාර නොමැති බව ඇයට වැටහෙන විට ඇය සියලු සතුන් සඳහා ගෙඩි එකතු කරමින් දුවයි. කාරණය නම් ඇයට නතර කළ නොහැකි වීමයි! අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Meerkat is Always on the Lookout: මීර්කට් නිතරම සෝදිසියෙන් නොසිටි කාලයක් තිබුණා ඔබට පෙනෙනවා. මීර්කට් ටින්ගා ටින්ගා වටේ දුවමින් දේවල් වල ගැටෙමින් අවුල් ජාලයක් ඇති කළේය. කිසිම මෘගයෙකුට ඇහුම්කන් දීමට තරම් ඇය කිසි විටෙකත් නිශ්චලව සිටියේ නැත. නමුත් පසුව එක් දිනක් මීර්කට් නිදිමත ගල්වලට ගැටේ... ඔවුන් ඇයට හොඳින් සවන් දීමට සලස්වයි! අප්‍රිකාවෙන් කතා.
 Why Cheetah Has Tears: බලන්නකෝ චීටා කඳුළු නැති කාලයක් තිබුණා. ඇය මුළු ටින්ගා ටින්ගාහි වේගවත්ම සත්වයා විය. චීටා සුළඟටත් වඩා වේගවත් විය. සෑම වසරකම චීටා සහ සුළඟ වේගවත්ම කවුදැයි බැලීමට තරඟ කරන අතර සෑම වසරකම චීටා ජයග්‍රහණය කරයි. එක දවසක් වෙනකම්...

ප්‍රතිචාර

විචාර
කොමන් සෙන්ස් මාධ්ය මත, මාලාවට තරු 5න් 4ක් ලබා දෙයි, සහ වියාචනය: "අප්‍රිකානු ජන කතා දරුවන්ගේ කුතුහලය පෝෂණය කරයි, හොඳ පාඩම් උගන්වයි."

මූලාශ්‍ර

බාහිර යොමු

රූපවාහිනී කතාමාලා

ටින්ගා ටින්ගා ටේල්ස්


Tbilískaya  es una stanitsa, centro administrativo del raión de Tbilískaya del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situada en las tierras bajas de Kubán-Azov, la orilla derecha del Kubán, frente a Severín, 102 km al nordeste de Krasnodar, la capital del krai.  Tenía 25 317 habitantes en 2010

Es centro del municipio Tbilískoye, al que pertenecen asimismo Vostochni, Gorski, Mirni, Oktiabrski, Pervomaiski, Severín y Ternovi.

Historia

Entre 1788 y 1791 se construyó el reducto Tifliski para el regimiento homónimo (que lo ocupaba sólo en verano), que daría origen a la stanitsa futura. Ésta sería fundada en 1802 como parte de la línea defensiva del Cáucaso con 181 familias de cosacos emigrantes de Yekaterinoslav. Fue designado atamán de la stanitsa el yesaúl Andréi Grechishkin. En su origen tenía el propósito de asegurar las tierras del Kubán frente a la población montañesa. Con el paso del siglo XIX, fue perdiendo esta función defensiva y adquiriendo carácter de centro agrícola de la región. Hasta 1920 pertenecía al otdel de Kavkázskaya del óblast de Kubán.

En 1934 fue designada centro administrativo de su raión, recién fundado. En 1936, con la adopción en ruso de la forma georgiana del nombre de la ciudad de Tiflis, Tbilisi, su nombre cambió a Tbilískaya. Durante la Gran Guerra Patria, fue ocupada por la Wehrmacht de la Alemania nazi el 6 de agosto de 1942 (operación Fall Blau), y liberada por el Ejército Rojo de la Unión Soviética (ofensiva del Cáucaso) el 29 de enero de 1943.

Demografía

Clima

La temperatura media de enero son 2-3 °C. El período de frío no dura más de 80 días al año.

Cultura y lugares de interés

Capilla en honor al atamán Andréi Leontiévich Grechishkino (1829), muerto en combate con los adigué. En los alrededores se hallan numerosos kurganes meotes y sármatas. Monumento al soldado desconocido y llama eterna a los caídos de la Gran Guerra Patria.

Economía y transporte

Tbilískaya es centro de una región principalmente agrícola, dedicada predominantemente al cultivo de cereales, girasoles, soja y remolacha azucarera. La ganadería de cerdos y la apicultura de gallinas tienen asimismo su importancia. en la stanitsa se hallan varias compañías dedicadas al procesamiento de los productos agrícolas, entre las que cabe destacar una fábrica de productos lácteos, una almazara y una fábrica de azúcar.

Cuenta con una estación (Grechishkino, erigida en 1902) en la línea ferroviaria Krasnodar-Kropotkin. La carretera regional R251 Temriuk-Kropotkin pasa al norte de la localidad. Unos 30 km al este, por esta última localidad, pasa la carretera federal M29 Cáucaso Pávlovskaya-frontera azerí.

Personalidades

Mijaíl Shkabardnia (*1930), político soviético.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Тбилисская (станица).
Sitio web oficial del raión .
Sitio web de una de las escuelas de la localidad .
Escuela profesional n.º 62 del krai de Krasnodar, en Tbilískaya .
Vista de Severín y Tbilískaya en Panoramio
Edificio de la administración del raión en Panoramio
Plaza junto a al sede del raión en Panoramio
Calle Pervomáiskaya en Panoramio
Palacio de Cultura en Panoramio
Iglesia Sviato Pokrovski en Panoramio
Capilla en el lugar de entierro de los cosacos de A. L. Grechishkin, fallecidos en combate el 15 de septiembre de 1829 en Panoramio
Casa del libro en Panoramio
El Kubán junto a Tbilískaya en Panoramio
Memorial a los caídos en las guerras de la Unión Soviética y Rusia en Panoramio
Edificio de la Hacienda de Rusia en Panoramio

Localidades establecidas en 1802

Tbilískaya


Fighter aces in World War II had tremendously varying kill scores, affected as they were by many factors: the pilot's skill level, the performance of the airplane the pilot flew and the planes they flew against, how long they served, their opportunity to meet the enemy in the air (Allied to Axis disproportion), whether they were the formation's leader or a wingman, the standards their air service brought to the awarding of victory credits, et cetera.

Towards the end of the war, the Axis powers had largely exhausted their supply of skilled pilots and the replacements did not have as much opportunity to gain enough experience to be successful. Additionally, national policies differed; German, Italian, and Japanese pilots tended to return to the cockpit over and over again until they were killed.

It is not clear what impact each nation's rules for score crediting have on the counts listed below. Germans credited a shared victory to only one pilot, while the French credited full victory to all participants. British, Finnish and US air forces credited fractional shares of aerial victories, resulting in fractions, such as 11½, which might be for example 10 aircraft and three shares with the second pilot. Some U.S. commands also credited aircraft destroyed on the ground. The Soviets counted only solo kills, while group kills were counted separately, as did the Japanese. The Italian Air Force did not officially credit victories to individual pilots, but to their unit as a whole. Probable kills are usually left out of the list.

It is necessary to emphasize that the question of assessing and comparing the success rate of fighters by number of victories is one of the more problematic. There are disputes about what is "shot down" and what is "air victory", but the most problematic seems to be credibility of reports and reliability of its confirmation, which was substantially different in particular air forces. The most reliable is considered the confirmation of the victories in RAF, which based its counts on comparison of testimonials of participants andif possiblefilm material.

Aces

Gallery

Aces

List of World War II aces from Australia
List of World War II aces from Austria
List of World War II aces from Belgium
List of World War II aces from Bulgaria
List of World War II aces from Canada
List of World War II aces from China
List of World War II aces from Croatia
List of World War II aces from Czechoslovakia
List of World War II aces from Denmark
List of World War II aces from Finland
List of World War II aces from France (Vichy France)
List of World War II aces from Germany (Jet aces, night fighter)
List of World War II aces from Hungary
List of World War II aces from Italy
List of World War II aces from Ireland
List of World War II aces from Japan
List of World War II aces from New Zealand
List of World War II aces from Norway
List of World War II aces from Poland
List of World War II flying aces from Romania
List of World War II aces from Slovakia
List of World War II aces from South Africa
List of World War II aces from Southern Rhodesia
List of World War II aces from the Soviet Union
List of World War II aces from Spain
List of World War II aces from the United Kingdom
List of World War II aces from the United States

Notes

References

Citations

Bibliography

 Hata, Ikuhiko with Yasuho Izawa and Christopher Shores. Japanese Army Air Force Fighter Units and Their Aces, 1931–1945. London: Grub Street, 2002. .

 Massimello, Giovanni and Giorgio Apostolo. Italian Aces of World War 2. Osprey Publishing Ltd, 2000. .

 Sakaida, Henry. Japanese Army Air Force Aces, 1937–45. Botley, Oxfordshire, UK: Osprey Publishing, 1997. .
 Seidl, Hans D. Stalin's Eagles: An Illustrated Study of the Soviet Aces of World War II and Korea. Atglen, PA: Schiffer Publishing, 1998. .

List of World War II flying aces


An Puccinellia borealis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jason Richard Swallen. An Puccinellia borealis in nahilalakip ha genus nga Puccinellia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Puccinellia

Puccinellia borealis


Manggarai Occidental (en indonesio: Kabupaten Manggarai Barat) es una de las ocho regencias o distritos (kabupaten) en que se divide la isla de Flores. Está localizada en la provincia de Nusa Tenggara Oriental (Nusa Tenggara Timur), en Indonesia.
La regencia incluye la porción occidental de la isla de Flores y otras muchas pequeñas islas alrededor, entre ellas Komodo.

El territorio de Manggarai Occidental tiene un área de 2.947,50 km² y su población en 2008 era de 206.367 habitantes.

Kabupaten de Islas menores de la Sonda orientales

Manggarai Occidental


El Club Social y Deportivo Huracán es una institución social y deportiva de la ciudad de Trelew, Argentina.

Si bien se ha destacado históricamente por la práctica de fútbol, siendo el segundo conjunto más ganador de la ciudad en competiciones organizadas por la Liga de Fútbol Valle del Chubut, actualmente es reconocido nacionalmente por su equipo profesional de básquet, el cual participó hasta 2017 en el Torneo Nacional de Ascenso, segunda división del básquetbol argentino.

Historia

El club Huracán fue fundado oficialmente el 12 de octubre de 1945, en el antiguo bar Verdi de la ciudad de Trelew. Su primera comisión directiva estuvo formada por José Polacco (Presidente), Álvaro Gargini (Vicepresidente), Roberto Roberts (Secretario), Luis Rijavec (Tesorero), Domingo Miche (Protesorero), Roberto Fernández (Secretario de actas), Pedro Morejón, Walter Gargini, Carlos Díaz, Pedro Fernández y José Da Silva (vocales), entre los socios fundadores se hallaban Antonio Belzunce, Mario Lugli y Pedro Villaverde, entre otros.

Historia del nombre

Huracán nace de la fusión de dos equipos de barrio, Newell's Old Boys y El Huracán, que dirimieron el nombre del club a formar por medio de un encuentro entre sí. La justa tuvo como ganador a El Huracán, por 4 a 2, por lo que impuso su denominación a la institución.

Primera sede social y cancha

En 1952 comienzan las gestiones para poder conseguir su primera casa. Alquilan un local en la calle Chile, de la ciudad de Trelew, donde ubican su primera sede social, y su primer cancha estuvo ubicada en un baldío de las calles Córdoba y San Martín, de la misma ciudad.

Comienzo del básquet

La práctica del baloncesto nace en la década del '50, con la llegada a la ciudad de los mormones, que solíanan practicar el deporte.

El 30 de abril de 1955 se inauguró la cancha cerrada de básquet, con dos partidos, el primero, encuentro femenino entre los seleccionados de Trelew y Rawson, donde ganó el primero por 14 a 12. El segundo fue el plato principal, Huracán venció 32 a 18 a Pucará de Puerto Madryn.

En 1956 el globito organiza un "Torneo Cuadrangular de Básquet", que fue disputado entre el local, General Saavedra de Comodoro Rivadavia, Brown de Puerto Madryn y Jorge Newbery de Carmen de Patagones, con este último caería 33 a 26.

En 1957 volvería a organizar un torneo y esta vez la visita de renombre fue Atenas de Carmen de Patagones. En 1958 el club resulta campeón invicto del torneo disputado patrocinado por la "Asociación de Basquetbol Regional", al ganarle a Independiente la final por 48 a 26.

Ese mismo año se elige a Huracán para representar a la zona en un partido contra el campeón de Comodoro Rivadavia, Huracán, y así definir al representante chubutense en el Campeonato de Campeones en Buenos Aires. La liga por motivos económicos decidió no presentar representante, sin embargo el globito propuso ir por sus propios medios al encuentro. Esta decisión fue avalada por la liga local.

En 1970 logra el título de Campeón Provincial al vencer a Ingeniero Huergo de gral. mosconi 60 a 59. Cinco años más tarde logra el título de campeones de la ABECh, al ganar el Torneo Preparación.

Para 1978 el club programa el comienzo de lo que sería una "escuelita" de básquet, para ello contrató a Humberto Chervenir procedente de Olavarría.

En 1980 sale campeón del "Torneo Oficial de la ABECh" al vencer a Germinal por 76 a 67 en tiempo extra, tras haber igualado 60 a 60. Tres años más tarde obtiene el mismo título al vencer a Deportivo Madryn en Puerto Madryn.

En 1985 se da un hecho importante en la historia del club, la contratación de dos baloncestista estadounidenses, Henry Turner y Lee Stephens. Ese mismo año vencería a Independiente por 105 a 94 y así obtuvo la "Copa Trelew" en el "gimnasio municipal". El equipo estaba conformado por Mike Coleman, E. Estallo (C), Lee Stephens, G. Correar, H. Turner, E. Steppa y R. Martínez y dirigido por Alberto "grillo" López.

En 1992 comienza a realizarse la práctica del básquet femenino, sección que en 1999 lograría consagrarse campeón en "Cadetes" al vencer a Guillermo Brown de Madryn por 35 a 31, las jugadoras fueron: Soledad Olivera, Anabella Biondo, Gladis Schwab, Belén Delgado, Andrea Pacho, María Meza, Natalia Artal, Silvina Torres, Viviana Banera, Rocío Saravia, el director técnico fue Gustavo Álvarez.

En el año 2000 vuelve a ser campeón de la ABECh, al vencer a Deportivo Madryn por 95 a 73, con los jugadores Gustavo Pintos, Leonardo Veira, Jorge Valda, Gustavo Álvarez, Guillermo Jones, Damián Paura, Carlos Marigual y dirigidos por Gustavo Álvarez.

Competencias nacionales

En la temporada 2008/09 el globito debuta en la Liga B, tercera división del baloncesto nacional.

En ese certamen compartió la primera fase con Unión Vecinal de La Plata, Ciudad de Puerto Madryn, Ciudad Bragado, Independiente de Tandil, Atlético Regina de Villa Regina, Jorge Newbery de Carmen de Patagones y El Sureño de Río Grande, todos participantes del Grupo Sur de la Zona Sur.

Tras una gran temporada, el club quedó eliminado en los play-offs de reclasificación, algo que le valió la permanencia.

En su segunda temporada llegó a las finales del torneo. Tras vencer en semifinales a Alianza Viedma de Río Negro, se enfrentó a Gimnasia y Esgrima de Villa del Parque, contra quien cayó 0 a 3 en la serie y perdió la chance de ascender al Torneo Nacional de Ascenso.

La tercera temporada fue similar a la segunda, el globito cayó en semifinales ante Alianza Viedma, y quedó en las puertas del ascenso. Sin embargo, al Asociación de Clubes decidió aumentar la cantidad de equipos en el TNA, y el club decidió comprar una plaza para la edición 2011/12.

En su primera participación quedó eliminado en cuartos de final, ante Monte Hermoso Básquet tras haber ganado un juego y perder tres.

Durante la segunda, llegó a semifinales, cayendo ante San Martín de Corrientes, aunque pudo disputar un repechaje por el ascenso, donde cayó contra Quilmes de Mar del Plata.

Comenzó la temporada 2014-15 bajo el mandato de Gustavo Miravet, quién a mediados de la misma dejó el cargo para dirigir a Atenas de Córdoba y fue reemplazado por Gustavo Álvarez. Desde lo dirigencial, asumió un nuevo presidente, Pablo Mamet. El equipo logró una buena fase regular, pero quedó eliminado ante el cuarto mejor equipo de la Conferencia Sur, Monte Hermoso Básquet.

En 2015 hubo cambio de entrenador, saliendo Gustavo flay Álvarez y entrando Mariano Aguilar. En 2016 y tras disputada la primera fase de la temporada regular y en medio de la segunda fase, el club rescindió el contrato con Mariano Aguilar. En diciembre se contrató a Cristian Santander como nuevo entrenador.

En junio de 2017 se bajó de la segunda categoría nacional por falta de dinero para sustentar el equipo. El equipo dejó la categoría tras 6 temporadas con 124 victorias y 109 derrotas. El jugador que más veces vistió la camiseta del «globo» en este paso del equipo por la segunda división fue Gustavo Maranguello.

Presidentes del club

|}

Instalaciones

Estadio Atilio Viglione

El 30 de abril de 1955 se inaugura la cancha cerrada de básquet, con dos partidos, el femenino Trelew 14 - Rawson 12 y el masculino Huracán contra Pucará de Puerto Madryn, donde ganó el local 32 a 18.

Estadio Deportivo

La primera cancha del club estaba ubicada en donde tubo su sede deportiva el Club Ameghino de Trelew, luego, con la presidencia de Atilio Viglione, se compraron las manzanas 5 y 12 de la chacra n° 135 en el barrio trelewense de Santa Mónica. Sin embargo, los dirigentes sostenían que la cancha les quedaba chica y decidieron, en 1974 comprarle a los dueños del supermercado La Anónima un terreno ubicado en la margen del Río Chubut.

Ese mismo año se jugó el primer partido oficial en el novedoso Estadio Deportivo, correspondiente a la sexta fecha del torneo Preparación de la Liga del valle.

El puntapié inicial lo dio José Murat, quien era colaborador del club, y el merengue recibió a Independiente, quien ganaría 3 a 1.

Ese mismo año, y siguiendo con la celebración por la inauguración del predio, Huracán recibió a Ferro de Buenos Aires. El partido terminó 3 a 0 para el conjunto visitante.

Jugadores y cuerpo técnico

Entrenadores

 Cronología de entrenadores

Solo se incluyen entrenadores en torneos nacionales

  Rubén Quiroga (2008-09)
  Maximiliano Rubio (2009-10)
  Bernardo Murphy (2010-12)
  César Gustavo Miravet (2012-2014)
  Gustavo Álvarez (2014-2015)
  Mariano Aguilar (2016)
  Cristian Santander (2016-2017)

Datos del club

 Temporadas en primera división: ninguna
 Temporadas en segunda división: 6 (2011-12 a 2016-17)
 Mejor puesto en la liga: Cuarto (2012-13)
 Peor puesto en la liga: Octavos de final (2011-12 y 2013-14)
 Temporadas en tercera división: 3 (2008-09, 2009-10, 2010-11)
 Mejor puesto en la liga: Semifinalista (2009-10)
 Peor puesto en la liga: Reclasificación (2008-09)

Fútbol

El fútbol es el deporte más antiguo que se practica en la institución. El club ha obtenido diecisiete veces el torneo de la Liga del Valle, lo cual lo convierte en el segundo más laureado de la ciudad.

También ha participado en distintas ediciones de torneos nacionales, como el Torneo Regional en los '70 y 80' o más recientemente en el Torneo del Interior. El deporte se practica en el Estadio Deportivo.

Historia

Comienzo en la liga del valle

En su etapa inicial participó de los torneos de segunda división de la Liga del Valle hasta que logró el ascenso en 1948. En 1949 desciende y vuelve a ascender en 1950.

El domingo 7 de diciembre de 1952 logra su primer campeonato al vencer a Independiente por 5 a 0.

En 1953 obtiene el segundo campeonato, y a la vez su primer doblete al ganarle 7 a 1 a Brown de Puerto Madryn. Otro título obtenido ese año fue el de Campeón Provincial al ganarle a Los Alerces de la Liga del Oeste. Al siguiente año queda segundo, a tan solo un punto de Brown (quien fuese campeón invicto).

En agosto del '56 vuelve a ser campeón al vencer 2 a 0 a Racing. En 1957 logra vencer a Deportivo Madryn por 5 a 2 y obtiene nuevamente el título del Campeonato Rgional de Fútbol. En enero de 1958 disputaría con Brown de Madryn la final de la Copa Atlántico, donde el merengue resultó vencedor por 3 a 2. Ese mismo año y contra el mismo rival estaba en juego el título liguista local. En cancha de Independiente, el elenco trelewense se imponía por 3 a 0 y así obtenía un nuevo título, y un récord, el de ser campeón por cuatro años de manera consecutiva.

Tras ese título, ese mismo año participó del Campeonato Provincial, donde se enfrentó a su homónimo de Comodoro Rivadavia en cancha de Racing de Trelew y perdió, así culminando su primer "época dorada".

En 1963 se produce un hecho desfavorable para el fútbol, cuando desciende de categoría, pero en 1964 logra ascender nuevamente. En 1965 obtiene el Campeonato Relámpago de la Liga del Valle al vencer a Deportivo Madryn por 2 a 1 y también obtuvo el campeonato Centenario.

En 1973 vuelve a coronarse, esta vez enfrentando a Racing de visitante y venciéndolo por 1 a 0. Dos años más tarde, en 1975 vence a Argentinos del Sur de Gaiman por 4 a 3 y logra un nuevo título.

Debut nacional

En 1973, Huracán gana el torneo Oficial de la Liga del Valle y eso le permite jugar el Torneo Regional, donde debuta ante su par de Comodoro Rivadavia en la ciudad petrolera. En ese primer encuentro, el merengue cae por 3 a 1, complicando su participación.

Una semana más tarde se disputa la revancha en Trelew, donde empatan 1 a 1 y así el globo queda relegado al grupo de perdedores, donde se mediría con Centenario de Neuquén. El primer encuentro fue en Trelew, donde empataron 2 a 2, y una semana más tarde, ganaría el elenco neuquino 3 a 2, con lo cual finalizó la participación de Huracán en el torneo.

Dos años más tarde, el globo vuelve a disputar el torneo (tras obtener el Oficial 1975) y vuelve a medirse contra Huracán de Comodoro. Esta segunda vez se resolvió más sencillamente la llave al empatar en cero en Trelew y caer por 3 a 0 en Comodoro.

En 1979 disputa nuevamente el Torneo Regional y vuelve a enfrentarse al mismo elenco comodorense, primero de visitante (cae 3 a 0) y luego en el valle (empata 2 a 2), y sin lograr vencerlo.

Así, como en las anteriores ediciones, el elenco merengue quedaba nuevamente eliminado de la competencia, cerrando una década fructífera en el ámbito local (5 títulos) pero sin lograr la participación nacional.

Década de 1980

Para 1977 y con estadio nuevo ya inaugurado, el globito logra un nuevo título, esta vez dirigido por Osvaldo Spizzirri, quien poseía el título de DT convalidado por la AFA. El 23 de enero de 1978 se completó el partido frente a Racing por el campeonato, partido que había sido suspendido por lluvia y el globo ganaba 1 a 0. El resultado fue ese y se logró el décimo título.

Durante 1980 se disputa frente a Gaiman FC la final, en el primer encuentro, los trelewenses ganan 5 a 1 como visitantes, y una semana más tarde, empatan como locales, lo que les aseguró el Campeonato Preparación de dicho año.

Durante la década del '80 el club desciende por segunda vez en su historia. En 1989 vence a Dolavon 4 a 1 y se consagra campeón del Torneo Preparación la "B", y un año más tarde vence, en cancha de Racing, a Alberdi por 2 a 1 lo cual le da el ascenso.

Parate en la actividad

En 1992 el club deja la práctica del fútbol alegando la falta de compromiso y colaboración por parte de los simpatizantes, a su vez que también se va quedando sin personal en esa área.

Actualidad

Desde el 2005 el club disputa los torneos de la Liga del Valle, aunque también suele participar en el Torneo del Interior, quinta categoría del fútbol nacional.

En dicho torneo, el globo disputó las temporadas 2008, 2009, 2012, marcando sus mejores participaciones en las 2008 y 2012, donde llegó a segunda fase.

Jugadores

Primeros años
Marcelo Pérez Álvarez, delantero
"Cacho" Torres
"beto" Zulkoski
"loco" Barreiro
Héctor León "chino" Resnik, jugó al básquet y al fútbol
Pedro, Ernesto, Rómulo, Andrés, Sebastián y Vicente Gallo
Abel Margusino, delantero de las décadas del '40 y '50.
Roberto Walter Gargini, delantero, debutó a los 15 años.

Primer equipo campeón
Florencio Solla, Díaz, Furci, Avendaño, Patterson, Fuerte, Casamayú, Celi, Rómulo Gallo, Vicente Gallo y Fernando Bovcón.
 DT: Salvador Di Marco

Equipo campeón de 1973
Carra, Muñóz, Gerea, Bissinella, Toro, Rivera, Guittón, Rojos, Juan Brezko, Abel Islam y Raúl Suárez.
 DT: Mario Chiarveti

Equipo campeón de 1989
Roberto López, Mircevich, Eduardo Méndez, Néstor Barrera, Mario Hermosilla, Tramaleo, Hugo Mircevich, Daniel Kovalski y Gaspar Rinolfi.
 DT: Gaspar Ramírez

Datos históricos

 Temporadas en primera división: 0
 Temporadas en segunda división:
Torneo Regional: 3 (1974, 1976 y 1979)
 Temporadas en tercera división: 0
 Temporadas en cuarta división: 0
 Temporadas en quinta división:
Torneo del Interior: 3 (2008, 2009, 2012)
Torneo Federal C: 1 (2016)
 Participaciones en Copa Nacional: 0

Palmarés

  Liga de Fútbol Valle del Chubut (17): Oficial 1952, Oficial 1953, Oficial 1955, Oficial 1956, Oficial 1957, Oficial 1958, Oficial 1965, Oficial 1973, Oficial 1975, Oficial 1977, Preparación 1978, Preparación 1979, Preparación 1980, Clausura 2007, Clausura 2008, Clausura 2011 y Apertura 2014.

Véase también
 Trelew
 Liga de fútbol Valle del Chubut (Trelew)
 Ligas regionales de fútbol en Argentina

Bibliografía
Rossio, Raúl D. y Gatica, Diego D. (2005). Club Social y Deportivo Huracán. 1945 - 2005 60 años. Trelew: Municipalidad de Trelew.

Referencias

Enlaces externos

Huracan (Trelew)
Huracan Trelew
Huracan (Trelew)
Huracan (Trelew)
Huracan (Trelew)
Trelew

Club Social y Deportivo Huracán (Trelew)


Splügenpasset (2.114 m.o.h.) er et bjergpas i Schweiz og Italien. Passet ligger på landegrænsen. Splügenpasset forbinder den schweiziske dal Rheinwald (Graubünden) og den italienske dal Val San Giacomo (Lombardiet).

Passet er opkaldt efter landsbyen Splügen, der ligger i dalen ved den nordlige side. Passet er let at nå fra nordsiden, som har en konstant stigning over omtrent 650 højdemeter fra Splügen og op til passets højeste punkt. Fra sydsiden er højdeforskellen mellem Chiavenna, som ligger 30 km syd for, og passets højeste punkt 1.780 højdemeter.

Passet ligger tæt på San Bernardinopasset.

Galleri

Historie
Passet var kendt i romertiden, men var en vej, der var for pakheste og muldyr. Transport af varer over Splügenpasset var en vigtig indtægtskilde for befolkningen både i Rheinwald og i Val San Giacomo. Ikke desto mindre var Splügenpasset til at begynde med mindre benyttet end Settimopasset.

Den første passage blev bygget mellem 1818 og 1823. Således var vejen over Splügen Schweiz' anden pasvej efter Simplonpasset (før St. Gotthard-passet). I de årtier, der fulgte, var Splügen et af de travleste alpine pas. Betydningen faldt gradvis efter åbningen af jernbanelinjerne over Brennerpasset (1867), under Mont-Cenis passet (1872) og under Gotthardpasset (1882).

Kildehenvisninger

Eksterne henvisninger

Bjergpas i Schweiz
Bjergpas i Alperne
Bjergpas i Italien

Splügenpasset


Vârfurile San Francisco (conform originalului, [The] San Francisco Peaks) reprezintă un lanț muntos de origine vulcanică, situat în partea central nordică a statului Arizona, rezultat prin explozia unui stratovulcan, în urmă cu 1,6 - 1,8 milioane de ani.  În urma acelei explozii, vulcanul inițial a devenit extinct, iar lanțul montan a fost creat.

Cel mai înalt vârf al lanțului, care este simultan și cel mai înalt punct al statului Arizona, este Vârful Humphreys (conform originalului, Humphreys Peak), a cărui altitudine este de 3.851 metri (ori 12.633 de picioare).  Grupul montan se găsește în partea central nordică a statului , în centrul comitatului Coconino, la circa 18 km nord de orașul Flagstaff.

Deși înălțimea lanțului este constant ridicată, fiind în jur și peste 3.000 de metri, Vârfurile San Francisco reprezintă un fost stratovulcan, care a explodat și care a suferit de eroziune de o lungă perioadă de timp.

Un acvifer de dimensiuni mari, situat în interiorul căldării fostului stratovulcan, alimentează orașul Flagstaff cu majoritatea necesităților sale de apă potabilă. Lanțul muntos este parte a Pădurii Naționale Coconino (conform originalului, Coconino National Forest fiind un loc foarte vizitat de iubitorii naturii și drumețiilor montane. Stațiunea de iarnă Arizona Snowbowl se găsește pe pantele vestice ale celui mai înalt vârf al lanțului vulcanic, fiind un subiect a diverse controverse majore (de la dreptul de proprietate la producerea de zăpadă artificială) implicând mai multe triburi nativ-americane, conducerea  orașului, alte entități administrative și grupuri de iubitori ai mediului înconjurător.

Geografie

Cele șase vârfuri individuale din Arizona, care sunt parte a lanțului sunt,

 Humphreys Peak,
 Agassiz Peak,
 Fremont Peak,
 Aubineau Peak,
 Rees Peak,
 Doyle Peak,

Istoric

În 1629, cu 147 de ani înainte ca orașul San Francisco, statul , să fi fost denumit astfel, călugări spanioli au fondat o misiune catolică (în onoarea Sfântului Francis din Assisi) într-un sat al amerindienilor Hopi la circa o sută de km de [The San Francisco] Peaks. Tot atunci, călugării Ordinului San Francisco, stabiliți în satul Oraibi au dat numele de San Francisco vârfurilor, adesea înzăpezite, din depărtare, pentru a-l onora pe fondatorul ordinului lor.

Ecologie

În culturile native

A se vedea și

 Câmpul vulcanic San Francisco
 Lista munților și dealurilor din Arizona după altitudine

Referințe

Bibliografie

 Duffield, Wendell A., 1998, Volcanoes of Northern Arizona, Flagstaff, Grand Canyon Association. ISBN 0-938216-58-9. Reviews

Legături externe

 Shaded relief map of the Peaks, indicând locațiile diferitelor vârfuri mai importante;
 San Francisco Peaks în cadrul Coconino National Forest
 Priveliști superbe de-a lungul drumului "buclă" [The] Peaks în Coconino National Forest;
 San Francisco Peak Trails (diverse drumuri și poteci alpine pe web site-ul Hike Arizona
 Live webcam of the San Francisco Peaks
 Web map of peaks, includes fire history
 Hart Prairie Preserve  la Nature Conservancy

Coconino National Forest
Geografia comitatului Coconino, Arizona
Lanțuri montane din Arizona
Lanțuri montane din comitatul Coconino, Arizona
Locuri religiose ale populațiilor native din America de Nord
Munți sacri
Stratovulcani din Statele Unite ale Americii
Vulcani din Arizona
Vulcani extincți

Vârfurile San Francisco


Amara Lakhous (født 1970 i Algier) er en italiensk/algerisk forfatter, journalist og antropolog.

Amara Lakhous blev født i 1970 i Algeriet af berberiske forældre, som det sjette barn i en børneflok på ni. Han gik i en Koranskole i fire år for at lære klassisk Arabisk og lærte senere fransk i skolen. Lakhous læste på the Faculty for Philosophy i Algeriet hvor han studerede algerisk identitet, religion, borgerkrigen og det patriarkalske samfund. Efter sit studie arbejde Lakhous for en algerisk radiostation, hvor han, som så mange andre af sine journalistiske kolleger følte sig truet på livet af islamister.

Derfor besluttede han sig i 1995 for at forlade Algeriet og tager så til Rom. I 1999 udgiver han sin første bog med titlen Le cimici e il pirata (som han dog har skrevet i Algeriet, men siden taget med sig til Italien). I Rom tager han sin anden uddannelse på universitetet Sapienza i Rom, hvor han studerer kulturantropologi - hans afhandling omhandlede arabisk-muslimske indvandre i Italien. Han bor i en periode på Piazza Vittorio i Rom, indtil 2001. I Italien arbejdede han længe som mægler og oversætter i de italienske flygtningelejre.

Forfatterskab
Lakhous skriver både på italiensk og på arabisk, og oversætter derudover også flere af sine bøger til andre sprog. Som han selv udtrykker på sin hjemmeside "arabiserer han det italienske og italianiserer det arabiske", hvilket går ud på, at han for eksempel i den italienske udgave af "Scontro di civiltà per un ascensore a piazza Vittorio", benytter arabiske fraser og ord, uden at uddybe betydelsen på italiensk. "Scontro di civiltà per un ascensore a piazza Vittorio", oversat til Civilisationssammenstød over en elevator på piazza Vittorio, kan desuden siges at være hans mest kendte værk. "Scontro di civiltà per un ascensore a piazza Vittorio" er udgivet i 2006, og handler kort sagt om forskellige kultursammenstød mellem italienere og ikke-italienere, som bor i den samme bygning på Piazza Vittorio i Rom. Bogen er først skrevet på arabisk, og er bagefter oversat til italiensk.

Lakhous' først udgivne bog (1999) er "Le cimici e il pirata", oversat til engelsk "The bug and the Pirate". Den blev ligesom "Scontro di civiltà per un ascensore a piazza Vittorio" udgivet én bog som både indeholder den arabiske og den italienske version.

Lakhous har derudover også skrevet følgende værk i 2010; "Divorzio all'islamica a viale Marconi", som både er oversat til engelsk "Divorce islamic style", tysk "Scheidung auf islamisch in der Via Marconi", og fransk "Divorce à la musulmane à viale Marconi".

Oversættelser og priser
"Scontro di civiltà per un ascensore a piazza Vittorio" er blevet oversat til fransk (Actes Sud e Barzakj), til hollandsk (Mistral), til engelsk (Europa Editions –New York), til tysk (Wagenbach) og er blevet filmatiseret af regissøren Isotta Toso og udkom i de italienske biografer i maj 2008.

I 2006 vandt han priserne Premo Flaiano og Racalamare –Leonardo Sciascia.

I 2008 modtog han prisen Prix des Libraires Algériens (Prisen af de algeriske boghandlere), som er den vigtigste litteraturpris i Algeriet.

Henvisninger

Eksterne henvisninger
 http://www.amaralakhous.com/biografia/

Forfattere fra Algeriet
Forfattere fra Italien
Berbere
Personer fra Algier

Amara Lakhous


Ronny Lauke (* 17. September 1976 in Eisenhüttenstadt) ist ein deutscher Sportlicher Leiter im Radsport und ehemaliger Radrennfahrer.

1991 und 1992 wurde Ronny Lauke deutscher Vize-Meister der Jugend im Straßenrennen. 1993 wurde er Junioren-Weltmeister in der Mannschaftsverfolgung, gemeinsam mit Dirk Ronellenfitsch, Thorsten Rund und Holger Roth. Im Jahr darauf belegte er bei Junioren-Bahnweltmeisterschaften Rang zwei in der Mannschaftsverfolgung (mit Heiko Szonn, Lutz Birkenkamp und Michael Werner) sowie Rang drei im Punktefahren.

1997 trat Lauke zu den Profis über, konnte jedoch keine größeren Erfolge erringen. 2004 trat er vom aktiven Radsport zurück. Ab 2008 war er für das Team HTC-Columbia als Sportlicher Leiter tätig, seit 2011 für dessen Frauenteam, dem jetzigen Canyon SRAM Racing. Nachdem der BDR-Trainer Thomas Liese im Mai 2012 erkrankt war, stellte sich Lauke dem Bund Deutscher Radfahrer für die Betreuung der Frauen-Nationalmannschaft bei den Olympischen Spielen in London zur Verfügung.

Ronny Lauke ist der Sohn des Olympiateilnehmers im Radsport Gerhard Lauke.

Einzelnachweise

Weblinks

Radsportler (Deutschland)
Bahnradfahrer
Sportlicher Leiter
Deutscher
Geboren 1976
Mann

Ronny Lauke


Zim l'envahisseur et le Florpus (Invader Zim: Enter the Florpus) est un film sud-coréen réalisé par Jung Hae-young, Park Young-kyun et Jhonen Vasquez, sorti en 2019. Il fait suite à la série d'animation Invader Zim.

Synopsis
Lorsque Zim réapparaît soudainement après une longue absence, c'est un Dib Membrane devenu handicapé qui l'attend. Zim révèle que sa disparition faisait partie d'un plan visant à attendre que Dib ne puisse plus s'opposer à son invasion de la Terre.

Fiche technique
 Titre : Zim l'envahisseur et le Florpus
 Titre original : Invader Zim: Enter the Florpus
 Réalisation : Jung Hae-young, Park Young-kyun et Jhonen Vasquez
 Scénario : Jhonen Vasquez, Jhonen Vasquez, Breehn Burns et Eric Trueheart
 Musique : Kevin Manthei
 Montage : Jonathan Sims
 Production : Joann Estoesta
 Société de production : CJ Entertainment, Taewon Entertainment, Sega Sammy Entertainment, Sidus Corp., SBS Contents Hub et Paramount Pictures
 Société de distribution : Paramount Pictures
 Pays :  et
 Genre :  Animation, action, comédie, science-fiction
 Durée : 71 minutes
 Dates de sortie :
Netflix :

Doublage

Voix originales
 Richard Steven Horvitz : Zim
 Rikki Simons : GIR (Zut en VF) / Bloaty
 Andy Berman : Dib (Fred en VF) Membrane
 Melissa Fahn : Gaz (Zoe en VF) Membrane
 Rodger Bumpass : Professeur Membrane
 Jhonen Vasquez : Clembrane, l'ordinateur de Zim, Minimoose, Schmoopsy

Voix françaises
 Pierre-François Pistorio : Zim
 Benoît Du Pac : Zut
 Bruno Méyère : Fred Membrane
 Camille Donda : Zoe Membrane
 Martial Le Minoux : le professeur Membrane
 Bruno Magne : l'ordinateur de Zim, Mini-élan
 Grégory Laisné : Fourno 3000
 Stéphane Ronchewski : Grandeur violette
 Stéphane Pouplard : Grandeur rouge
 Adeline Germaneau : Mère
 Armelle Gallaud : Navette
 Stanislas Forlani : l'hôte du jour de la paix

 Version française
 Studio de doublage : Titrafilm
 Direction artistique : Stanislas Forlani (dialogues), Élodie Costan (chants)
 Adaptation : Thierry Renucci

Distinctions
Le film a été nommé à l'Annie Award du meilleur doubleur pour Richard Steven Horvitz, au Daytime Emmy Award du meilleur montage son pour un programme animé et au Golden Reel Award du meilleur montage son pour un long métrage d'animation hors cinéma.

Notes et références

Liens externes

Film sud-coréen sorti en 2019
Film américain sorti en 2019
Film d'animation sud-coréen
Film d'animation américain
Comédie d'action sud-coréenne
Comédie d'action américaine
Comédie sud-coréenne de science-fiction
Comédie américaine de science-fiction
Film d'animation et de science-fiction
Film de Paramount Pictures
Film distribué par Netflix
Adaptation d'une série télévisée d'animation au cinéma

Zim l'envahisseur et le Florpus