Ida era o nimfă care a fost rugată de Rhea să îi hrănească fiul, pe Zeus, în secret, într-o peșteră, pentru a-l proteja de tatăl lui, Cronos. Ida și sora ei, Adrasteia, care țineau la copilul Zeus, erau probabil fiice ale lui Melisseus. Surorile l-au hrănit pe Zeus cu laptele caprei Amaltheea.

Nimfe

Ida (mitologie)


OpenTTD, Chris Sawyer'ın yaptığı Transport Tycoon Deluxe oyununun ikili dosyalarının ters mühendislik teknikleriyle C programlama diline çevrilmiş açık kaynaklı halidir. Bu çevirme işlemini, 2002 yazı ve Mart 2004 arasında Ludvig Strigeus, Interactive Disassembler programının yardımıyla tek başına gerçekleştirmiştir. O zamandan beri oyun gönüllü geliştiriciler tarafından sürekli geliştirilmekte ve büyümektedir.

OpenTTD, özellik yönünden özgün oyunu ikiye katlamakla birlikte kanallar, kolay ve inşa araçları gibi birçok yenilik içermektedir. Çok oyunculu desteği, özgün oyunla OpenTTD arasındaki en büyük farktır denebilir. Yerel ağ ve İnternet üzerinden uluslararası sunucularda, en fazla 10 oyuncu tek haritada oynayabilir.

TTDPatch'ın birçok özelliği OpenTTDde de bulunmaktadır. Ve yine TTDPatch gibi GPL kullanır. TTDPatch'den farklı bir şekilde, OpenTTD tamamen kendi başına çalışabilmektedir. Önceleri Transport Tycoon Deluxe oyununun orijinal grafik dosyalarına ihtiyaç duymaktayken, 2007 yılında başlatılan çalışmalar 2009 sonlarında tamamlanmış OpenGFX, OpenSFX ve OpenMSX paketleri sayesinde bu bağımlılığından kurtulmuş ve tamamen bağımsız bir oyun haline gelmiştir.

Özellikleri
OpenTTD, orijinal Transport Tycoon'dan çok daha fazla özelliğe sahiptir. Çoğu özelliğinin ilham kaynağı TTDPatch'tir.

Ana Yenilikler
Oyundaki büyük değişiklikler genel hatlarıyla aşağıdakilerdir:
 Daha büyük haritalar (64 kata kadar)
 Daha iyi bir yapay zeka (AI)
 8 kişiye kadar LAN veya İnternet üzerinden çok oyunculu seçeneği
 Yönetim için oyun içi konsol
 Araçların yollarını daha kolay bulmalarını sağlayacak bir yol bulma algoritması
 Birbiri içinden geçebilen tüneller
 Su kanalları, gemi kaldıraçları
 Daha büyük istasyonlar ve istasyonları birleştirebilme özelliği
 Devasa uzunlukta ve çok lokomotifli trenler
 Araçları tüm özellikleriyle kopyalama ve otomatik yenileme seçenekleri
 Yamaçlara ve kıyılara yol veya yapı yapabilme özelliği
 Daha uzun ve yüksek köprüler
 2 yeni köprü çeşidi
 Yeniden yapılandırılmış hava alanı sistemi ve pek çok yeni hava limanları
 Bir kareye birden fazla ağaç dikebilme
 Şehir yetkililerine rüşvet verebilme
 Bir sürü yama ve bu yamaları kendi isteğine göre düzenleyebilme olanağı
 Oyun kayıtlarının daha küçük boyutta olmasını sağlayan zlib sıkıştırma sistemi
 Oyunu Türkçe dâhil 24 farklı dilde oynayabilme olanağı
 18 dilde şehir isimleri (Türkçe dâhil)

Oyunu Kolaylaştıran Özellikler
 Demode olmuş demir yollarını yenileme aracı (Rail Convert Tool)
 Sürükle-Bırak yöntemiyle istasyonlar yapabilme
 Birçok araç için sürükle-bırak desteği (Demolition Tool vs.)
 Listeleri (Taşıt, fabrika şehir vs.) çeşitli kriterlere göre sıralayabilme
 Fare tekerleği menüleri aşağı-yukarı hareket ettirmek ve yaklaşmak-uzaklaşmak için kullanılabilir
 Oyun duraklatılmışken inşâ yapabilme
 Bir treni tek tek vagonlarıyla uğraşmak yerine tümüyle satabilme

Grafik/Arayüz
 BMP, PNG ve PCX biçimlerinde ekran görüntüsü alabilme
 Daha fazla para birimi
 Aynı anda birden çok yeri görebilmek için ekstra görüntü portları
 Tam ekran modunda çözünürlüğü değiştirebilme
 Belirli bir tarihten sonra çıkan renkli gazeteler
 TAB tuşuyla oyun hızını arttırabilme
 Daha az fare tıklaması için daha fazla kısayol tuşu

Çalışabildiği Sistemler
Grafik, ses ve ağ motoru olarak SDL kullanıldığı için, OpenTTD pek çok farklı işletim sisteminde çalıştırılabilir:

DOS sistemi desteklenmemektedir. Aslında Transport Tycoon 'un ilk hali sadece DOS üzerinde çalışırdı.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 OpenTTD internet sitesi
 OpenTTD viki
 Transport Tycoon Forumları

Açık kaynak video oyunları
Ulaşım simülasyonu oyunları
İş simülasyonu oyunları
Microsoft Windows oyunları
Symbian oyunları
Android oyunları
Linux oyunları
Mac OS oyunları
Palm OS oyunları
WebOS oyunları
Windows Mobile Professional oyunları
İzometrik grafiğe sahip video oyunları
Çok oyunculu çevrimiçi oyunlar
Özel film müziği desteğine sahip video oyunları

OpenTTD


La forteresse de Wisłoujście, ou forteresse de Weichselmünde (en polonais Twierdza Wisłoujście, en allemand Festung Weichselmünde) est une forteresse historique située près de Gdansk, voïvodie de Poméranie, en Pologne.

Situation

La forteresse est située dans l'ancienne province de Prusse-Occidentale, dans la baie de Gdańsk, non loin de la presqu'île de Westerplatte au nord.

Les parties les plus anciennes de la forteresse datent du Moyen Âge et présentent des éléments gothiques. Au centre de la forteresse se trouve une tour ronde qui servait autrefois de phare, entourée par le Fort Carré avec ses quatre bastions. Les fortifications extérieures sont entourées par la colline est avec cinq bastions et deux remparts, dont un seul a été conservé.

La redoute ouest, détruite au , était autrefois située sur la rive opposée de la « Vistule morte » (Tote Weichsel | Martwa Wisła) ; elle était appelée Fort Montebello pendant les guerres de Coalitions.

La tour ronde sert de phare jusqu'en 1758. La porte d'entrée est reliée au Fort Carré par un passage souterrain datant de 1609.

Histoire

Déjà à l'époque de l'Ordre teutonique au  existait un corps de garde en bois à l'embouchure de la Vistule, qui fut incendiée par les Sirotci hussites début septembre 1433. En 1482, un phare en brique est construit au même emplacement. Plus tard, un fort carré avec quatre bastions est construit autour de la tour.

La forteresse change de mains à plusieurs reprises. En 1577, elle est assiégée sans succès par le roi Étienne Báthory. Entre 1622 et 1629, elle sert de base à la flotte polonaise. Dans la nuit du 5 au 6 juillet 1628, les navires polonais sont attaqués par les forces suédoises avec des tirs de canon, le Gelber Löwe et le galion Saint George sont coulés. Lors de la guerre polono-suédoise, à la bataille d'Oliwa le 28 novembre 1627, la flotte suédoise est bombardée par la forteresse. En 1734, elle est attaquée par l'armée russo-saxonne et en 1793 par l'armée prussienne. En 1807 a lieu le siège par Napoléon et à nouveau en 1814 par les Prussiens.

L'ensablement a éloigné progressivement le rivage de la mer Baltique. L'embouchure de la Vistule est défendue à la fin du  par les fortifications prussiennes de la Westerplatte et la Möwenschanze. La forteresse sert alors de prison ; après la Première Guerre mondiale, un club de voile y est créé.

En 1945, la forteresse est endommagée par l'Armée rouge. En 1974, la forteresse est reprise par le musée historique de la ville de Gdansk.

En raison de son importance particulière comme l'une des deux forteresses préservées de la côte sud de la mer Baltique (à côté de celle de Baltiïsk), elle est inscrite sur la liste du Fonds mondial pour les monuments. En 2009, les autorités de Gdańsk décident de reconstruire partiellement la redoute ouest.

Chauves-souris
La forteresse est habitée par des chauves-souris. En 2005, 313 animaux ont été dénombrés. Les genres Myotis nattereri, Myotis daubentonii et Myotis dasycneme y sont représentés. La forteresse est reconnue réserve naturelle Réseau Natura 2000.

Bibliographie
 Karl Friedrich Friccius : Geschichte der Befestigungen und Belagerungen Danzigs. Mit besonderer Rücksicht auf die Ostpreußische Landwehr, welche in den Jahren 1813–1814 vor Danzig stand. Nebst einem Plane von Danzig und dessen Umgebung. Berlin, 1854.

Notes et références

Liens externes

Phare en Pologne
Monument historique en Pologne

Forteresse de Wisłoujście


المركز الدولي للبحوث الزراعية في المناطق الجافة أو إيكاردا  هو واحد من 16 مركزاً لحصاد المستقبل تدعمها المجموعة الاستشارية للبحوث الزراعية الدولية (CGIAR).

نشاطات المركز
تقوم إيكاردا بخدمة العالم النامي ككلّ في مجال تحسين العدس والشعير والفول، كما تعمل على خدمة جميع البلدان النامية -في المناطق الجافة في مجال تحسين كفاءة استعمال المياه في حقول المزارعين وإنتاج المراعي الطبيعية والمجترات الصغيرة، وكذلك خدمة منطقة وسط وغربي آسيا وشمالي إفريقيا في مجال تحسين الأقماح الطرية والقاسية والحمص والنظم الزراعية. وتفيد البحوث التي تجريها إيكاردا في تخفيف وطأة الفقر على مستوى عالمي من خلال زيادة الإنتاجية بالتكامل مع الأساليب المُستدامة في إدارة الموارد الطبيعية. وتواجه إيكاردا هذا التحدي بتنفيذ البحوث وإجراء التدريب ونشر المعلومات ومشاركة نظم البحوث الزراعية والتنموية الوطنية.

يتم نقل نتائج البحوث التي تجريها إيكاردا من خلال تعاونها مع الهيئات ومؤسسات البحوث الوطنية والإقليمية، فضلاً عن الجامعات ووزارات الزراعة، وكذلك من خلال ما تقدمه من مساعدات فنية ودورات تدريبية. فهي توفر نطاقاً واسعاً من برامج التدريب، بدءاً من الدورات الجماعية الطويلة، إلى فرص التدريب الفردية على البحوث المتقدمة. وتُرفد هذه الجهود بعقد حلقات دراسية ونشر المطبوعات وتوفير الخدمات المعلوماتية المتخصصة.

قام المركز بالتعاون مع المجلس الأعلى للعلوم والتكنولوجيا في الأردن باستحداث أكاديمية الأراضي الجافة في الجامعة الهاشمية التي تقدم برنامج بكالوريوس في إدارة الموارد الطبيعية في الأراضي الجافة والذي يعد الأول من نوعه في الشرق الأوسط وقد تم طرحه بهدف تحقيق استدامة في أراضي البادية والأراضي الجافة التي تشكل 80 بالمئة من مساحة الأردن.

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي لمنظمة إيكاردا باللغة العربية

مراجع

الزراعة في سوريا
الزراعة في لبنان
أبحاث في لبنان
حلب
معاهد بحوث دولية
منظمات أسست في 1975


known as Lylat Wars in the PAL regions, is a 1997 3D rail shooter video game developed and published by Nintendo for the Nintendo 64. It is the second installment in the Star Fox series and a reboot of the original Star Fox for the Super Nintendo Entertainment System.

Star Fox 64 was the first Nintendo 64 game to feature support for the system's Rumble Pak peripheral, which initially came bundled with retail copies of the game. Since its release in 1997, the game has sold over 4 million copies, making it the best-selling game in the series and the ninth best-selling game on the system. The game received critical acclaim for its precise controls, voice acting, multiplayer modes, and replayability through the use of branching gameplay paths. Like the SNES Star Fox game before it, Star Fox 64 has been deemed one of the greatest video games of all time. A stereoscopic 3D remake for the Nintendo 3DS, Star Fox 64 3D, was released in 2011, and a reimagining for the Wii U, Star Fox Zero, was released in 2016. The game was also re-released on the Nintendo Switch Online + Expansion Pack at the launch of the service on October 25, 2021.

Gameplay
Star Fox 64 is a 3D rail shooter game in which the player controls one of the vehicles piloted by Fox McCloud, usually an Arwing. Most of the game takes place in "Corridor Mode", which forces Fox's vehicle down an on-rails path straight forward through the environment. In Corridor Mode, the player's vehicle can be maneuvered around the screen to dodge obstacles and can also perform a somersault to get behind enemies or dodge projectiles. The Arwing is also capable of deflecting enemy fire while performing a spinning maneuver called a "barrel roll" (actually an aileron roll in real-life aviation terms). The Arwing and Landmaster can charge up their laser cannons to unleash a powerful lock-on laser.

In addition to Corridor Mode, some stages of the game, including multiplayer and most boss fights, take place in "All-Range Mode". In this variant, the player can move freely in a three-dimensional space within the confines of a large arena. The Arwing can also perform one new maneuver in All-Range Mode: a U-Turn to change direction.

Throughout the game, the player can fly or drive through power-ups to collect them. These include silver and gold rings that refill the vehicle's shields, weapon upgrades, wing repairs, extra lives, and Nova bombs.

Returning from the original Star Fox are wingmen that fly with the player in their own Arwings. Fox's wingmen periodically attack enemies or are pursued into the player's field of view, requiring the player to shoot down the pursuers before the wingman has to retreat to the Great Fox mothership for repairs (the character will then be unavailable to start the next stage, but may return if enough time passes). Each wingman provides a different form of assistance to the player: Slippy Toad scans bosses and displays their shields on the player's screen, Peppy Hare provides gameplay advice, and Falco Lombardi occasionally locates alternate routes through stages. Some stages also feature special appearances from supporting characters that assist the team.

The game features a branching level system, in which more difficult paths are unlocked by completing certain objectives. Players can also change paths once the current mission is accomplished. All of the game's possible routes start at Corneria, eventually putting the player in contact with the Star Wolf Team, and end at Venom in a confrontation with Andross.

To add replay challenge, the game also features awardable medals, which are earned by accomplishing a mission with all wingmen intact and having achieved a certain hit total. Obtaining medals unlocks bonus features, such as new multiplayer vehicles, cosmetic changes to Fox in single player, and additional game settings such as "Expert Mode".

Vehicles

The Arwing is the primary fighter craft used by the Star Fox team. The player can use the fighter's boost meter to perform special techniques to avoid collisions, change direction, and gain tactical advantages in combat. Certain levels also put the player in a tank-like vehicle called the Landmaster, as well as a submarine named the Blue Marine on the planet Aquas. Each vehicle shares some tactical characteristics with the Arwing while providing its own unique gameplay elements.

Multiplayer
Star Fox 64 features split-screen multiplayer support for up to four players simultaneously. At first, users can only play using the Arwing fighter, but by earning certain medals in the main campaign, players can unlock the Landmaster tank and fight on foot as one of the four members of Star Fox equipped with a bazooka. Multiplayer is the only place where players can use a Landmaster with upgraded lasers.

There are three modes of multiplayer play: a "point match" in which the player must shoot down an opponent a certain number of times, a "battle royal" in which the last player left wins, and a "time trial" to destroy enemy fighters.

Plot
On Corneria, the fourth planet of the Lylat system, Andross is driven to madness and nearly destroys the planet using biological weapons. General Pepper exiles Andross to the remote planet Venom. Five years later, Pepper detects suspicious activity on Venom. Pepper hires the Star Fox team (including James McCloud, Peppy Hare, and Pigma Dengar) to investigate. After Pigma betrays the team and Andross captures James, Peppy escapes from Venom and informs McCloud's son Fox about James's fate.

Two years later, Andross launches an attack across the Lylat system. Defending Corneria, Pepper summons the new Star Fox team, now consisting of Fox, Peppy, Falco, and Slippy. While traveling through several planets, the team battles with several of Andross' henchmen, including the rival mercenary team Star Wolf. After the team arrives at Venom, Fox confronts and defeats Andross alone, then returns with his teams to Corneria for a victory celebration. Pepper offers Fox the opportunity to join the Cornerian Army, but he declines and the team departs.

Two endings are available depending on how Fox approaches Venom and defeats Andross. The Easy route ending occurs when Fox arrives from Bolse and destroys a robotic version of Andross, leaving Andross himself drifting in the Lylat system. In the Hard route ending from Area 6, Fox reveals Andross' true form as that of a floating brain, and kills him. Shortly before his death, Andross activates his base's self-destruct system in a last-ditch attempt to kill Fox. However, his father James appears and guides Fox out of the exploding base before disappearing again.

In a post-credits scene, Pepper receives a bill from Star Fox presenting the number of enemies killed and multiplies it by 64, resulting in the amount of money due. If the price is between $50,000 and $69,999 (between 781 and 1,093 enemies killed) he will say, "This is one steep bill....but it's worth it". If the price is over $70,000 (1,094 or more), he says "What?!" At this point, the bill is stamped.

Main characters
The Star Fox team is a group of mercenaries who are enlisted by General Pepper to defend the Lylat system. The team consists of:
 Fox McCloud: A red fox who took over leadership of the team after his father, James, was captured by Andross in a prior assault. Fox is the game's protagonist and only playable character in Story Mode.
 Peppy Hare: A rabbit who was part of the original Star Fox team. He survived and escaped when Pigma betrayed the team, which led to James's capture. He serves on the current Star Fox team as a mentor to Fox during missions.
 Falco Lombardi: A falcon who is an excellent fighter, but is also quite cocky and self-assured. He looks for alternate routes and shortcuts.
 Slippy Toad: A frog who is the team's mechanical expert. He is cheerful and energetic, but also prone to getting himself in trouble. He provides the player with valuable information about certain enemies and bosses.

Star Fox receives instructions and support from General Pepper, a bloodhound and leader of the Cornerian militia. The team's mothership, the Great Fox, is piloted by a robot named ROB 64 (NUS64 in the Japanese version). Two other supporting characters appear in certain missions to provide aid to the Star Fox team: Bill Grey, Fox's bulldog friend and leader of two fighter units; and Katt Monroe, Falco's friend and former gang member.

Andross is the game's primary antagonist who resembles a monkey or ape. He is a mad scientist who is intent on capturing and controlling the Lylat system. To stop Star Fox's progress, Andross recruits the Star Wolf team, a rival band of mercenaries consisting of Wolf O'Donnell, a wolf and Fox's long-time rival; Leon Powalski, a sinister chameleon who targets Falco; Andrew Oikonny, Andross's nephew, who goes after Slippy; and Pigma Dengar, a pig and traitor to the original Star Fox team who chases his former teammate Peppy.

Development

Following the release of Star Fox in 1993, series creator Shigeru Miyamoto began working on Star Fox 2 for the Super Nintendo Entertainment System (SNES).  By 1995, Miyamoto and team had largely finished development of Star Fox 2 before realizing that its release would require the upgraded Super FX 2 chip, which would increase the cost of the game. Furthermore, newly launched competitor consoles, namely the Sega Saturn and the Sony PlayStation, possessed processing power and graphics capabilities that dwarfed those of the SNES, making Star Fox 2 appear obsolete. Recognizing this and that the Nintendo 64 would launch the following year with significantly increased processing power and graphical capabilities, Miyamoto made the decision to cancel Star Fox 2 in favor of developing a new Star Fox game for the Nintendo 64.

Following the cancellation of Star Fox 2, Miyamoto and team began work on Star Fox 64. The team cribbed heavily from the work that had been done in Star Fox and Star Fox 2, stating in an interview that roughly 30% of 64s gameplay came from the original game, roughly 60% came from the cancelled sequel, and the remaining 10% was original work done during development.  In particular, Miyamoto said: "All-Range Mode, Multi-Player Mode and the Star Wolf scenario all came from Star Fox 2". One new aspect of gameplay was the addition of levels that used the Landmaster tank and the Blue-Marine submarine, which were conceived of by members of the development team (rather than Miyamoto himself) in response to Miyamoto's suggestion that the game include a "human-type craft", which the team generally did not approve of. The team originally intended for the game to contain multiple underwater levels but ultimately scaled back as they found that the underwater levels slowed down the pacing of the game.

With the underlying gameplay largely complete early in development, Miyamoto and the team focused the majority of their efforts on graphics, audio and dialogue, and enemy AI, seeking to harness the Nintendo 64's processing power. For example, inspired by Miyamoto being a fan of the British puppet-based show Thunderbirds, the development team animated the game's characters opening and closing their mouths in a puppet-like fashion while speaking, which reduced the overall amount of animation work required for the game. The team also realized that adding dynamic audio would enhance the 3D gameplay experience as the player's allies could audibly signal when the player was being pursued by an offscreen enemy. In writing dialogue for the game's characters, the developers sought to invoke traditional historical dramas, adding more conventional lines such as "I've been waiting for you, Star Fox" and "You're becoming more like your father". Edgier dialogue such as "I guess it's your turn to be thankful" was written for the character Falco Lombardi, while more supportive dialogue such as "Never give up. Trust your instincts!" came from the character Peppy Hare.

Star Fox 64 was also the first title to make use of the Rumble Pak peripheral, which came bundled with the game in some instances. Miyamoto stated that the development team struggled to utilize the Rumble Pak in a way that players understood, noting that during development, players were often confused as to why their controller was vibrating.

Release
The game was first shown publicly at E3 1996 where Nintendo released a video of an early version of the game. This early version of the game showcased only the first level (Corneria) and featured a minimalistic HUD, showing only a crude meter reflecting the player's shield gauge. Nintendo released further beta footage of the game on December 6, 1996, that showed subsequent levels, an improved HUD, and a short multiplayer segment.

As the game approached launch, Nintendo became concerned that the title "Star Fox" could be considered too similar to the name of the German company "StarVox". Thus like its predecessor, the game was rebranded as Lylat Wars in certain PAL territories. Nintendo Power subscribers received a promotional video prior to Star Fox 64s release (the same tactic was used to promote Donkey Kong Country for the SNES as well as Diddy Kong Racing, Banjo-Kazooie, and Hey You, Pikachu! for the Nintendo 64) that advertised the game's cinematic presentation, as well as new features like the Rumble Pak and voice acting. It revolves around two agents of Sega and Sony (who at the time were Nintendo's biggest hardware competitors) interrogating a Nintendo employee into revealing information about the game. The game reportedly had a marketing budget of $7 million.

Years after release, a substantial number of unused assets were found on the cartridge including unused icons, audio files, levels, and power-ups. In an interview post-release, Miyamoto said that while he was not 100% satisfied with the final version of Star Fox 64, he felt that the game made better use of the Nintendo 64's increased processing power than Super Mario 64, which was a launch title for the console and which Miyamoto had also developed.

Reception

Star Fox 64 received critical acclaim and was one of the top-selling games of 1997, second to Mario Kart 64. Reviews hailed the level branching system, particularly its use of player performance and secret in-level triggers rather than simple path selection. Many reviewers also praised the multiplayer modes as an ample source of replay value. However, Crispin Boyer of Electronic Gaming Monthly (EGM) considered them a waste, contending that the split screen display made targets too small to pinpoint. The game's voice clips were widely complimented, not for the quality of the acting, but for the unprecedented quantity of audio clips for a cartridge-based game. Critics also applauded the precise analog control, boss designs, Rumble Pak implementation, and cinematic cutscenes. GamePro gave the game a perfect 5 out of 5 in all four categories, praising the gameplay, graphics, controls, and fun factor.

The most common criticism was that Star Fox 64 was not as much of a leap over the original Star Fox as Super Mario 64 was over previous Mario games, in particular that the gameplay was still on rails. This perceived shortcoming did little to dull critics' response to the game, however. GameSpot reviewer Glenn Rubenstein declared Star Fox 64 "an instant classic" and "a pleasure to look at". EGM gave it their "Game of the Month" award, with Dan Hsu calling it "a shooting fan's dream come true" and Shawn Smith "almost as good as Mario 64". IGN reviewer Doug Perry said it "demonstrates that shooters are more alive now than ever".

The GameSpot review of the Wii Virtual Console version bestows a (7.6/10), praising its simple, enjoyable shooting gameplay, and much voice acting. The review says the game is nice to look at regardless of its graphic age, with added replay value in finding hidden paths, but found the lack of rumble support "alarming", especially since it is the first game to support the Rumble Pak.

In the first five days of the game's U.S. launch, more than 300,000 copies were sold, surpassing the record previously held by Mario Kart 64 and Super Mario 64. It sold above 1 million units in the United States by the end of 1997, one of five Nintendo 64 games to do so. Sales were considerably less in Japan, where it sold 75,595 copies during the first week of sale.  The game also took the #73 spot in Nintendo Power's "Top 200 Nintendo Games Ever".

Star Fox 64 is listed as the 45th greatest game of all time by Guinness World Records Gamer's Edition in 2009. In 1997 EGM ranked it the 39th best console video game of all time, citing its amazing visuals, huge amount of voice acting, and the deep challenge of earning medals on all stages and completing expert mode. They also named it "Shooter of the Year" at their 1997 Editors' Choice Awards. In 2009, Official Nintendo Magazine ranked the game 14th in a list of the greatest Nintendo games.

Remake

At E3 2010, Nintendo announced a remake of Star Fox 64 for the Nintendo 3DS, titled Star Fox 64 3D. Nintendo exhibited a demo the same day that emphasized the technology of the Nintendo 3DS. The remake was co-developed by Q-Games and features stereoscopic 3D graphics, quality-of-life improvements, gyroscope controls, and  brand new voice recordings. The game was released on July 14 in Japan and September 9, 2011 in Europe and North America. This marked the first time that Star Fox 64 had been released in PAL territories under the original Star Fox name. While the remake supports multiplayer for up to four players via download play, the game does not have an online multiplayer mode.

Notes

References

1997 video games
Cooperative video games
IQue games
Multiplayer and single-player video games
Nintendo 64 games
Nintendo Entertainment Analysis and Development games
Nintendo Switch Online games
Rail shooters
Shooter games
64
Video game reboots
Video games developed in Japan
Video games about extraterrestrial life
Video games scored by Koji Kondo
Video games designed by Shigeru Miyamoto
Video games produced by Shigeru Miyamoto
Virtual Console games
Virtual Console games for Wii U

Star Fox 64


Beruete (Beruete en euskera y de forma oficial) es una localidad española y un concejo de la Comunidad Foral de Navarra perteneciente al municipio de Basaburúa Mayor.

Está situado en la Merindad de Pamplona, en la comarca de Ultzamaldea,  y a 36 km de la capital de la comunidad, Pamplona. Su  población en  fue de  habitantes (INE), su superficie es de  km² y su densidad de población de  hab/km².

Geografía física

Situación
La localidad de Beruete está situada en la parte noroeste del municipio de Basaburúa Mayor a una altitud de 690  Su término concejil tiene una superficie de  km² y limita al norte con Leiza y Ezcurra; al este con Igoa, Arrarás y Aizároz; al sur con Jaunsarás y Garzarón y al oeste con Aldaz, Echarri y Huici (Larráun).

Demografía

Evolución de la población

Véase también
 Basaburúa Mayor
 Lista de concejos de Navarra

Referencias

Enlaces externos
 Datos del Concejo de Beruete - Gobierno de Navarra - Información y datos de entidades locales de Navarra.

Concejos de Basaburúa Mayor
Localidades de Basaburúa Mayor

Beruete


Kuća Bibić u gradiću Hvaru, Kroz Burak, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Gotičko-renesansna jednokatnica sagrađena u XV. stoljeću u Burgu. Smještena je na južnom obodu bloka te je južnim pročeljem otvorena prema ulici, dok su ostala pročelja zatvorena u bloku. Tlocrt kuće je u obliku izduženog pravokutnika, zaključena je dvovodnim krovom. Na južnom pročelja nalazi se jedna od rijetkih renesansnih monofora ukrašena kanelurama.

Zaštita
Pod oznakom RST-0916-1976. zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "stambene građevine".

Izvori

Zaštićene stambene građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Hvaru

Kuća Bibić u Hvaru


Tamotsu Suzuki (født 29. april 1947) er en tidligere japansk fodboldspiller. Han var i perioden 1989–1996 og 1999 træner for Japans kvindefodboldlandshold.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Tamotsu Suzuki


Agrilus pseudobscuricollis é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Jendek, 2007.

Referências

pseudobscuricollis

Agrilus pseudobscuricollis


Die Segunda División 2004/05 war die 74. Spielzeit der zweithöchsten spanischen Fußballliga. Sie begann am 29. August 2004 und endete am 19. Juni 2005 mit dem 42. Spieltag. Meister wurde der FC Cádiz.

Vor der Saison
Die 22 Mannschaften trafen an 42 Spieltagen jeweils zweimal aufeinander. Die drei besten Mannschaften stiegen in die Primera División auf. Die letzten vier Vereine stiegen ab.

Als Absteiger aus der Primera División nahmen Real Valladolid, Celta Vigo und Real Murcia teil. Aus der Segunda División B kamen Gimnàstic de Tarragona, UE Lleida, Pontevedra CF und Racing de Ferrol.

Abschlusstabelle

Kreuztabelle
Die Kreuztabelle stellt die Ergebnisse aller Spiele dieser Saison dar. Die Heimmannschaft ist in der linken Spalte aufgelistet und die Gastmannschaft in der obersten Reihe.

Nach der Saison
 Aufsteiger in die Primera División
 1. – FC Cádiz
 2. – Celta Vigo
 3. – Deportivo Alavés

 Absteiger in die Segunda División B
 19. – FC Córdoba
 20. – FC Terrassa
 21. – UD Salamanca
 22. – Pontevedra CF

 Absteiger aus der Primera División
 UD Levante
 CD Numancia
 Albacete Balompié

 Aufsteiger in die Segunda División
 CD Castellón
 Hércules Alicante
 Real Madrid Castilla
 Lorca Deportiva

Torschützenliste

Weblinks
 Resultados Históricos Del Fútbol Español arquero-arba.futbolme.net
 Segunda División lafutbolteca.com

Einzelnachweise

2004/05
Fußballsaison 2004/05

Segunda División 2004/05


Leonardos Philaras (en ), né en 1595 à Athènes et mort en 1673 à Paris, est un savant et diplomate grec.

Biographie
Leonardos Philaras naquit à Athènes vers la fin du 16e siècle d'une famille noble, et vint faire ses études au Collège pontifical grec de Rome jusqu'en 1617. Son savoir lui acquit bientôt une grande renommée ; et il mérita surtout l'estime des savants par ses connaissances dans les lettres grecques, ayant fait une étude particulière des conciles et des monuments de l'Église primitive. Le duc de Mantoue, Charles de Gonzague, l'employa en diverses occasions comme son envoyé auprès des papes Grégoire XV et Urbain VIII. Il fut connu du cardinal de Richelieu, qui le donna au duc de Parme, Édouard Farnèse : un tel suffrage efface tout autre éloge. Il résida successivement à Venise et à Paris, comme chargé d'affaires de ce prince. Il obtint en France la faveur du roi Louis XIII, de Gaston, duc d'Orléans, et de beaucoup d'autres grands de la cour. Vers 1653 il fit un voyage en Angleterre, et y vit Milton, dont il était déjà l'ami. Dans le recueil des lettres familières de ce poète illustre (Londres, 1674, in-8°) on en lit deux adressées à Philaras : elles sont remplies de témoignages de la plus haute estime. Ce fut sans doute à la réputation qu'il avait laissée à Venise qu'il fut redevable du choix que le Sénat fit de lui pour la place de garde de la Bibliothèque de Saint-Marc ; mais il ne put profiter de cette faveur ; il mourut avant d'avoir exercé ces fonctions à Paris, en 1673, de l'opération de la taille.

Œuvres
On lui doit notamment une traduction en grec vulgaire et en latin du traité italien de la doctrine chrétienne par Bellarmin ; elle a paru sous ce titre : Doctrina christiana græco vulgari idiomate alias tractata, nunc vero litteris latinis mandata per L. V. Atheniensem, grec-latin, Paris, 1633, in-8°. Ce livre est dédié au cardinal de Richelieu.

Leonardos Philaras rédigea également un opuscule de 24 pages intitulé Ode in immaculatam conceptionem Deiparæ cum aliis quibusdam epigrammatibus, etc., Paris, 1644, in-4°. On n'en connaît à Paris qu'un seul exemplaire qui se trouve à la bibliothèque Mazarine. Cette ode avait été couronnée par l'Académie de Rouen ; elle parut avec une dédicace adressée à François de Harlay, archevêque de cette ville ; elle a été imprimée de nouveau dans le dernier Recueil de l'académie de Rouen, publié en 1784, in-8°, par M. l'abbé de Lurienne. On conserve encore de lui à la Bibliothèque nationale de France une copie in-4° de l'Anthologie appelée inédite. Toutes ces copies sont tirées du manuscrit palatin conservé aujourd'hui à la Bibliothèque apostolique vaticane. Celle de Philaras est plus ample que plusieurs autres copies connues ; elle est de sa main, ce qui n'empêche pas qu'elle n'offre beaucoup de fautes : l'ordre de l'original n'y est pas suivi. Malgré ces défauts, elle peut être utile par les nouvelles leçons qu'elle présente. A la suite, on trouve quelques pièces grecques de l'auteur. Son portrait fut gravé de son temps à Paris.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Écrivain grec du XVIIe siècle
Diplomate grec du XVIIe siècle
Naissance en 1595
Décès en 1673

Leonardos Philaras


An Eriocaulon brevipedunculatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Elmer Drew Merrill. An Eriocaulon brevipedunculatum in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 E. b. brevipedunculatum
 E. b. longipes

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon brevipedunculatum


O Grupo B das Eliminatórias para o Campeonato Africano das Nações de 2023 é um dos doze grupos que irão definir as equipes que se classificaram para o Campeonato Africano das Nações de 2023. Participaram quatro seleções: Burquina Fasso, Cabo Verde, Essuatíni e Togo.

As equipes jogaram uma contra a outra no formato todos contra todos entre julho de 2022 e setembro de 2023.

Classificação

Partidas

Eliminatórias para o Campeonato Africano das Nações de 2023

Eliminatórias para o Campeonato Africano das Nações de 2023 – Grupo B


Ioan Comșa (n. 1885, Toarcla, județul Brașov – d. 1959, Leșnic, județul Hunedoara) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia , organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918 .

Biografie
A făcut școala primară în Sâmbăta de Jos, gimnaziul la Brașov și Pedagogia în Sibiu. Ajunge învățător în județul Târnava Mare, de unde se mută în Leșnic, în urma numeroaselor conflicte cu revizorii maghiari .
A fost, de asemenea, paroh în comuna Leșnic în perioada 1914-1941 și președinte al cercurilor culturale preoțești și învățătorești, dar și președinte al subsecției de plasă a învățătorilor din plasa Deva .

Activitatea politică
Ca deputat în Adunarea Națională din 1 decembrie 1918 a fost delegat al Cercului electoral Dobra .

Recunoașteri

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8 8141-90-7.
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II).

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998.
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Cluj-Napoca, 1993.
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015.

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
 1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații
http://centenarulromaniei.ro/delegatii-alesi-ai-romanilor-din-transilvania-adunarea-nationala-1-decembrie-1918-alba-iulia

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
 Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Ioan Comșa


Tundra puede hacer referencia a:

 La tundra, bioma que se caracteriza por su subsuelo helado y por la falta de vegetación arbórea.
 La tundra de las penínsulas de Yamal y Guida, ecorregión de la ecozona paleártica, definida por el Fondo Mundial para la Naturaleza, que se extiende por el norte de Siberia Occidental, en Rusia.
 La tundra de Rusia noroccidental y Nueva Zembla, ecorregión de la ecozona paleártica, definida por el Fondo Mundial para la Naturaleza, situada en el noroeste de Rusia.
 El bosque montano y tundra de los Urales, ecorregión de la ecozona paleártica, definida por el Fondo Mundial para la Naturaleza, que se extiende por los montes Urales.

Además, puede referirse a:
 Suns of the Tundra, banda musical de metal progresivo.

Tundra (desambiguación)


Heathen (stilizirano uǝɥʇɐǝɥ) dvadeset i drugi je studijski album britanskog glazbenika Davida Bowieja. Diskografske kuće ISO i Columbia Records objavile su ga 11. lipnja 2002. godine. Na američkom tržištu smatrao se njegovim povratničkim albumom jer je na tamošnjim glazbenim ljestvicama, našavši se na 14. mjestu, postao njegov najuspješniji uradak od albuma Tonight (iz 1984.). Dobio je i mnogo pozitivnih kritika. BBC je komentirao da naslovna skladba "dokazuje da Bowie može skladati očaravajuće direktne i unikatne pop skladbe čak i nakon više od trideset godina karijere". Bio je prodan u više od dva milijuna primjeraka diljem svijeta i četiri se mjeseca nalazio na britanskim ljestvicama albuma. Iako je snimanje započelo prije napada 11. rujna 2001. godine, album je bio dovršen nakon tog datuma, te je tako taj događaj utjecao na njegov koncept.

Snimanje i produkcija
Heathen je označio povratak producenta Tonyja Viscontija, koji je sa samim Bowiejem bio producent nekolicine Bowiejevih klasičnih albuma. Posljednji uradak na kojem je Visconti bio producent bio je  Scary Monsters iz 1980. godine. Heathen je bio prvi Bowiejev album na kojem nakon više od jednog desetljeća nije sudjelovao gitarist Reeves Gabrels, koji je s Bowiejem prvi put surađivao na uratku Tin Machine (iz 1989.).

Bowie je prethodno snimio album Toy, koji je trebao biti objavljen tijekom 2001. i na kojem su se trebale pojaviti nove skladbe i prerade nekih njegovih manje poznatih pjesama iz 1960-ih. Iako Toy ni dan-danas nije službeno objavljen, nove snimke skladbi "Afraid" i "Slip Away" (tada pod imenom "Uncle Floyd") pojavljuju se na Heathenu. Neke snimke pjesama nastale tijekom snimanja Toyja pojavile su se na B strani singlova s Heathena.

Kad je započelo snimanje Heathena Bowie je svirao gitaru i klavijature, Visconti bas-gitaru, a bubnjeve Matt Chamberlain. Trojac je snimio četrdesetak pjesama među kojima su bile kraće skice i gotovo dovršene skladbe. U ostalim se studijima odvijalo dodatno snimanje te su u njima snimali novopridošli glazbenici i prethodni Bowiejevi suradnici; među njima bili su Bowiejevi bivši kolege Carlos Alomar (gitarist) i Sterling Campbell (bubnjar), ali i Pete Townshend, gitarist The Whoa, koji je odsvirao solističku dionicu na pjesmi "Slow Burn" i koji je prethodno svirao gitaru na pjesmi "Because You're Young" s albuma Scary Monsters (And Super Creeps). Među novim suradnicima bili su frontmen Foo Fightersa i bivši  Nirvanin bubnjar Dave Grohl, klavijaturist Dream Theatera Jordan Rudess, pijanistica Kristeen Young i basist Tony Levin iz King Crimsona. Na skladbi "I Took a Trip on a Gemini Spaceship" pojavljuje se najdublja nota koju je Bowie ikad otpjevao (G1).

Glazbeni stil i teme
Iako su mnoge skladbe na albumu izvorno bile napisane za Toy i što se na njemu pojavljuju i neke obrade, tadašnji biografi i kritičari tvrdili su da Heathen opisuje Bowiejev doživljaj napada 11. rujna 2001. godine. Tekstovi pjesama poput "Slow Burn", "Afraid", "A Better Future" i "Heathen (The Rays)" govore o propasti čovječanstva i svijeta, što je slično njegovoj pjesmi "Five Years" s albuma The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars.

O povezanosti albuma i napada 11. rujna Dave Thompson izjavio je:

Iako zasluge za tako snažan utjecaj napada 11. rujna ne možemo pripisati ničemu duhovnijem od zasićivačkih televizijskih izvješća o njima, oni mnogima i dalje ostaju najdojmljiviji događaj u nedavnoj svjetskoj povijesti; začeli su toliko mnogo misli, bojazni i sukoba u umovima onih koji su im svjedočili da se čak i danas ljudi koji nikad nisu bili u Americi mogu povezati zbog te zastrašujuće 102 minute. U to vrijeme i tijekom mjeseci nesigurnosti nakon tog događaja potreba za tim povezivanjem bila je još naglašenija. Heathen je zvučio kao da razumije kako se ljudi osjećaju. Ljudi su zbog toga odmah osjetili potrebu razumjeti Heathena. Od svih Bowiejevih uradaka od devedesetih nadalje upravo se taj najčešće smatra njegovim najboljim albumom jer je zasigurno njegov najizravniji. Čak ga je i Tony Visconti smatrao magnum opusom: "Rekao sam mu 'To je vrlo slično kakvoj simfoniji.'"

Bowie je izjavio da niti jedna pjesma na albumu nije bila napisana nakon rujna 2001. godine, ali je priznao da skladbe govore o tjeskobi koju je nekoliko godina osjećao živeći u Americi te je dodao da "nije nemoguće da ćete osjećati tjeskobu kad ugledate nešto što je bilo snimljeno u New Yorku ili što su snimili Njujorčani". U intervjuu iz 2003. godine dodao je: "Bio je skladan kao album koji propituje mnogo stvari. Naravno, dijelom se bavio i onim užasnim događajem koji se dogodio u rujnu. Njegovo dovršavanje bilo je traumatično iskustvo. Možda se tako čini, ali nije to pokušaj oslobađanja od kakve traume. [Napadi] su vrlo snažno utjecali na mene i moju obitelj. Živimo ondje".

Na uratku se pojavljuju obrade triju skladbi: "Cactus" grupe Pixies, na kojoj Bowie svira sva glazbala osim bas-gitare te je jedina pjesma koju je ikad svirao na bubnjevima, "I've Been Waiting for You" Neila Younga (koju je također snimio Pixies za B stranu singla "Velouria" iz 1990. godine) i "I Took a Trip on a Gemini Spaceship" Normana Odama, poznatijeg pod imenom Legendary Stardust Cowboy, od kojeg je Bowie 1972. posudio dio njegovog umjetničkog imena za lik "Ziggyja Stardusta". Potonje dvije pjesme preuzete su s popisa pjesama koji je Bowie napisao tijekom 1970-ih za svoj nikad snimljeni album Pin Ups 2.

Glazbeni spotovi
Bowie, kojemu je u vrijeme objave uratka bilo 55 godina, komentirao je: "Realistična sam osoba. Kad dođete u određene godine, nećete se više prikazivati [na televiziji]. Mladi moraju ubiti starije. ... Život tako funkcionira. ... Kultura tako funkcionira". Zbog tog razloga izvorno nije bio objavljen glazbeni spot niti za jednu pjesmu s albuma.

Međutim, glazbeni spot za "Slow Burn" 23. ožujka 2011. bio je prenesen na službeni Bowiejev kanal na YouTubeu, DavidBowieVEVO. U spotu Bowie odjeven u bijelo pjeva pjesmu u studiju, dok mlada djevojka šeće zamračenom kontrolnom sobom i katkad dotiče opremu i pult za miksanje. Spot sadržava skraćenu inačicu pjesme te se u opisu videozapisa ne pojavljuju nikakve zasluge za režiranje.

Nastupi
Bowie je Heathen podržao turnejom Heathen Tour, koja je započela tijekom druge polovice 2002. godine, i nekolicinom nastupa uživo na televiziji.

Različite inačice
Remiksana inačica skladbe "Everyone Says 'Hi'" pojavila se u glazbenoj i ritmičkoj videoigri Amplitude na konzoli PlayStation 2.

Godine 2011. britanska grupa Films of Colour objavila je obradu pjesme "Slow Burn".

Skladba "Sunday" bila je svirana na turnejama Heathen Tour i A Reality Tour. Koncertna inačica snimljena u studenom 2003. u Point Theatreu u Dublinu pojavila se na DVD-u A Reality Tour. Mobyjeva remiksana verzija pjesme pojavila se na bonus CD-u posebne inačice Heathena s dva CD-a, dok je remiksana inačica Tonyja Viscontija bila objavljena na europskoj varijanti singla  "Everyone Says 'Hi'" i singlu "I've Been Waiting for You".

Heathen je također bio objavljen u formatu Super Audio CD-a u ograničenoj nakladi; na toj inačici uratka pet je pjesama duljeg trajanja nego na standardnoj.

Popis pjesama
Sve pjesme napisao je David Bowie te su producenti pjesama bili on i Tony Visconti, osim gdje je označeno drugačije.

Bonus CD s ograničene inačice albuma

Reizdana japanska inačica bonus CD-a iz 2007. godine
Sadrži prethodno navedene pjesme, ali i:

Inačica na SACD-u

Osoblje

David Bowie
David Bowie – bubnjevi (na skladbi "Cactus"); vokali, klavijature, gitara, saksofon, stilofon, prateći vokali; produkcija (osim na pjesmi "Everyone Says 'Hi'")
Ostalo osoblje
Jonathan Barnbrook – dizajn
Markus Klinko – fotografija
Indrani Pal-Chaudhuri – fotografija

Dodatni glazbenici
Tony Visconti – bas-gitara, gitara, blokflauta, gudački aranžman, prateći vokali; produkcija (osim na pjesmama 5 i 10)
Matt Chamberlain – bubnjevi, programiranje bubnjeva, udaraljke
David Torn – gitara, gitaristički loopovi, omnichord
The Scorchio Quartet:
Greg Kitzis – violina
Meg Okura – violina
Martha Mooke – viola
Mary Wooten – violončelo
Carlos Alomar – gitara
Sterling Campbell – bubnjevi, udaraljke
Lisa Germano – violina
Gerry Leonard – gitara
Tony Levin – bas-gitara bez pragova (na skladbi "Slip Away")
Mark Plati – gitara, bas-gitara; produkcija (na skladbi "Afraid")
Jordan Rudess – klavijature
The Borneo Horns:
Lenny Pickett – rog
Stan Harrison – rog
Steve Elson – rog
Kristeen Young – vokali, klavir
Pete Townshend – gitara (na skladbi "Slow Burn")
Dave Grohl – gitara (na skladbi "I've Been Waiting for You")
Brian Rawling – produkcija (na skladbi "Everyone Says 'Hi'")
Gary Miller – produkcija (na skladbi "Everyone Says 'Hi'")

Ljestvice

Izvori

Albumi Davida Bowieja
Albumi iz 2002.

Heathen (album)


The Batman je američki akcijski film iz 2022. u koprodukciji, koautorstvu i režiji Matta Reevesa. Film je reboot filmskog serijala o Batmanu. U njemu glume Robert Pattinson kao Bruce Wayne/Batman, te Zoë Kravitz, Paul Dano, Jeffrey Wright, John Turturro, Peter Sarsgaard, Andy Serkis i Colin Farrell. Priča prikazuje Batmana, koji se već dvije godine bori protiv kriminala u Gotham Cityju, kako otkriva korupciju dok progoni Riddlera (Dano), serijskog ubojicu koji cilja Gothamovu elitu.

Razvoj je započeo nakon što je Ben Affleck dobio ulogu Batmana u DC Extended Universe (DCEU) 2013. Affleck je potpisao režiju, producenta, koscenarista i glavnu ulogu u filmu The Batman, ali je imao rezervi prema projektu i odustao je. Reeves je preuzeo i preradio priču, uklanjajući DCEU veze. Nastojao je istražiti Batmanovu detektivsku stranu više od prethodnih filmova, crpeći inspiraciju iz filmova Alfreda Hitchcocka i ere Novog Hollywooda te stripova kao što su Year One (1987.), The Long Halloween (1996.–97.) i Ego (2000.). Pattinson je dobio glavnu ulogu u svibnju 2019., a daljnja glumačka postava objavljena je krajem 2019. Snimanje je započelo u Ujedinjenom Kraljevstvu u siječnju 2020., ali je prekinuto u ožujku zbog pandemije COVID-19. Nastavio se kasnije tijekom godine i završio u Chicagu u ožujku 2021.

Nakon što je pandemija COVID-19 uzrokovala dva odgađanja originalnog datuma prikazivanja u lipnju 2021., Batman je premijerno prikazan u Lincoln Centeru na Manhattanu 1. ožujka 2022., a u kinima je prikazan diljem svijeta 4. ožujka. Film je bio komercijalni uspjeh i zaradio preko 770 milijuna dolara u odnosu na budžet od 185 do 200 milijuna dolara, što ga čini petim filmom s najvećom zaradom 2022. Dobio je pozitivne kritike od kritičara, s pohvalama za izvedbe, glazbu, kinematografiju, Reevesovu režiju, akcijske sekvence i priču, iako je vrijeme izvođenja dobilo neke kritike. Film bi trebao pokrenuti Batman zajednički svemir, s dva planirana nastavka i dvije spin-off televizijske serije u razvoju za HBO Max.

Film je smješten na Zemlju-2, tako da nije povezan sa Zemljom-1 DCEU-a.

Radnja
Na Noć vještica, maskirani ubojica, poznat kao Riddler, ubija gradonačelnika Gothama Cityja Don Mitchell Jr. u njegovoj kući. Povučeni milijarder Bruce Wayne, koji već dvije godine djeluje kao osvetnik Batman, istražuje ubojstvo zajedno s Policijskom upravom Gotham Cityja (GCPD). Poručnik James Gordon otkriva poruku koju je Riddler ostavio Batmanu. Sljedeće noći Riddler ubija komesara Petea Savagea i ostavlja drugu poruku Batmanu.

Batman i Gordon otkrivaju da je Riddler u Mitchellovom automobilu ostavio memorijsku jedinicu koja sadrži slike Mitchella sa ženom, Annikom Kosolov, u Iceberg Loungeu—noćnom klubu kojim upravlja Penguin, poručnik gangstera Carminea Falconea. Dok se Pingvin izjašnjava da ne zna ništa, Batman primjećuje da Selina Kyle, Annikina cimerica, radi u klubu kao konobarica. Kada Annika nestane, Batman šalje Selinu natrag u Iceberg Lounge po odgovore i otkriva da je Savage bio na Falconeovoj platnoj listi, kao i okružni tužitelj Gil Colson.

Riddler otima Colsona, pričvrsti mu tempiranu bombu oko vrata te ga šalje da prekine Mitchellov sprovod. Kada Batman stigne, Riddler ga zove preko Colsonovog telefona i prijeti da će detonirati bombu ako Colson ne odgovori na tri zagonetke. Colson odbija odgovoriti na treće - ime doušnika koji je GCPD-u dao informacije koje su dovele do povijesnog hapšenja droge čime je okončana operacija gangstera Salvatorea Maronija - i umire. Batman i Gordon zaključe da bi doušnik mogao biti Pingvin i prate ga do lokacije s drogom. Otkrivaju da je Maronijeva operacija prebačena na Falconea, s mnogo korumpiranih službenika GCPD-a. Selina ih nenamjerno razotkrije kada stigne ukrasti novac i otkrije Annikino tijelo u prtljažniku automobila. Nakon potjere automobilom, Batman uhvati Pingvina, ali shvaća da on nije doušnik.

Batman i Gordon slijede Riddlerov trag do ruševina sirotišta koje su financirali Bruceovi ubijeni roditelji, Thomas i Martha Wayne, gdje saznaju da je Riddler kivan na obitelj Wayne. Bruceov batler i njegovatelj, Alfred Pennyworth, hospitaliziran je nakon što je otvorio pismo bombu naslovljeno na Brucea. Riddler otkriva dokaze da je Thomas, koji se kandidirao za gradonačelnika prije nego što je ubijen, unajmio Falconea da ubije novinara jer je prijetio da će otkriti pojedinosti o povijesti mentalnih bolesti Marthe i njezine obitelji. Bruce, koji je odrastao vjerujući da je njegov otac moralno savršeno pošten, suočava se s Alfredom, koji objašnjava da je Thomas samo tražio od Falconea da zaprijeti novinaru da ušutka; Thomas je planirao sebe i Falconea predati policiji nakon što je saznao da je Falcone umjesto toga ubio novinara. Alfred vjeruje da je Falcone dao ubiti Thomasa i Marthu kako bi to spriječio.

Selina otkriva Batmanu da je Falcone njezin zanemareni otac. Ona ga odluči ubiti nakon što je saznala da je zadavio Anniku jer joj je Mitchell rekao da je Falcone doušnik. Batman i Gordon stižu na vrijeme da je zaustave, ali Riddler ubija Falconea dok ga uhićuju. Riddler je razotkriven kao forenzički računovođa Edward Nashton i zatvoren u državnoj bolnici Arkham, gdje objašnjava Batmanu da je od njega uzeo inspiraciju za pravdu kada je ciljao na korumpirane. Batman doznaje da je Nashton postavio automobile bombe po Gothamu i njeguje online pratioce koji planiraju ubiti novoizabranu gradonačelnicu Bellu Reál.

Bombe uništavaju nasip oko Gothama i poplavljuju grad. Nashtonovi sljedbenici pokušavaju ubiti Reál, ali ih zaustavljaju Batman i Selina. Nakon toga, Nashton se sprijatelji s drugim zatvorenikom, dok Selina smatra da Gotham nije za spasiti i odlazi. Batman pomaže u naporima oporavka i obećava da će potaknuti nadu u Gothamu.

Glumačka postava

Glavna
 Robert Pattinson kao Bruce Wayne/Batman: Povučeni milijarder koji opsesivno štiti Gotham City kao maskirani osvetnik kako bi se nosio sa svojom traumatičnom prošlošću. Batman ima oko 30 godina i još nije iskusan borac protiv kriminala jer je redatelj Matt Reeves želio istražiti lik prije nego što postane "potpuno formiran". Reeves i Pattinson opisali su Batmana kao nesanicu koji ne može razgraničiti ličnost Batmana i njegov javni identitet "pustinjačke rock-zvijezde" kao Bruce, s Reevesom koji je njegovu opsjednutost time da bude Batman usporedio s ovisnošću o drogama. Pattinson je rekao da film propituje prirodu junaštva, jer Batman ima više mana od tradicionalnih superjunaka i ne može se kontrolirati, nastojeći riješiti svoj bijes i "istjerati svoju vrstu pravde". Reeves je film smatrao pričom o Batmanu koji uči da se ne smije osvetiti, već da treba potaknuti nadu.
 Zoë Kravitz kao Selina Kyle/Catwoman: Konobarica u noćnom klubu, diler droge i provalnik koja susreće Batmana dok traži svoju nestalu cimericu; njezina moralna dvosmislenost izaziva Batmanov crno-bijeli pogled na dobro i zlo. Kravitz je rekla da lik postaje femme fatale i "pokušava shvatit tko je ona, možda nešto više nego samo netko tko pokušava preživjeti". Opisala ju je kao tajanstveni lik s nejasnim motivima, koji predstavlja ženstvenost u kontrastu s Batmanovom muževnošću. Rekla je da su njih dvoje "partneri u zločinu", okupljeni željom da se bore za slabije ljude. Reeves je Selinu vidio kao Batmanovo buđenje iz vlastitog zaštićenog odgoja i unaprijed stvorenih pretpostavki. Kravitz se više usredotočila na Selinu nego na njenu osobu kao Catwoman jer nije htjela odvratiti pozornost od emocionalnog putovanja lika.
 Paul Dano kao Edward Nashton/Riddler: Forenzički računovođa kojeg je Batman inspirirao da postane serijski ubojica koji cilja na elitne građane Gothama i uživo prenosi svoje zločine. On nastoji "raskrinkati istinu" o Gothamu, ismijavajući Batmana i policiju zagonetkama. Reeves je rekao da Batman koji inspirira Riddlera odražava ideju iz stripa da on sam stvara svoje neprijatelje i da Riddlerov napad na Gotham daje liku "političku agendu" kao figura nalik teroristu. Smatrao je da su Batman i Riddler "dvije strane istog novčića" uznemirujuće, budući da imaju slične ciljeve. Usporedio je Riddlera sa Zodiac Killerom, za kojeg je smatrao da je Riddler iz "stvarnog života" zbog njegove prakse komuniciranja šiframa i zagonetkama, dok je Dano rekao da je njegova izvedba uravnotežila osnovu stvarnog života s teatralnošću franšize o Batmanu.
 Jeffrey Wright kao James Gordon: Batmanov saveznik u policijskoj upravi grada Gothama (GCPD). On je jedini službenik GCPD-a kojemu Batman vjeruje i zajedno rade na rješavanju slučaja Riddler. Wright je opisao Gordona kao "srodnika Gotham Cityja, policije Gotham Cityja, Batmana, pravde i korupcije". Slično trilogiji Vitez tame (2005. – 2012.) Christophera Nolana, Gordon počinje kao poručnik GCPD-a u The Batmanu, dopuštajući da njegov napredak do povjerenika bude prikazan u narednim filmovima. Wright je smatrao da prikazati Gordona kao poručnika omogućilo da igra veću ulogu u usporedbi s prethodnim filmskim iteracijama. Reeves je smatrao da je Batmanovo i Gordonovo partnerstvo više naglašeno u Batmanu nego što je bilo u prethodnim filmovima o Batmanu, te ih je usporedio s Carlom Bernsteinom (Dustin Hoffman) i Bobom Woodwardom (Robert Redford) iz Svi predsjednikovih ljudi (1974).
 John Turturro kao Carmine Falcone: Mafijaš iz Gothama i Selinin otac. Riddlerova primarna meta, Falcone ima velik dio Gothama pod svojom kontrolom; Turturro ga je opisao kao "opasnog tipa", dok je Reeves rekao da je "naizgled... otmjeni mafijaš, ali [on] se pokazalo da iza sebe ima vrlo, vrlo mračnu povijest" i usporedio ga s Noahom Crossom (John Huston) iz Kineske četvrti (1974). Film sugerira da je Falcone igrao ulogu u Batmanovoj priči o podrijetlu tako što je naredio ubojstvo Thomasa i Marthe Wayne. Falcone nosi vintage sunčane naočale tijekom cijelog filma, jer je Turturro smatrao da liku treba "maska".
 Peter Sarsgaard kao Gil Colson: Gothamov okružni tužitelj, kojeg je Sarsgaard opisao kao neistinitog i "neukusnog".
 Andy Serkis kao Alfred Pennyworth: Batmanov batler i mentor, iako imaju napet odnos i rijetko razgovaraju. Pattinson je opisao Alfreda kao Batmanova jedinog pouzdanika, iako Alfred "misli da je poludio!" Za razliku od prethodnih filmskih inkarnacija, Alfred ima vojno iskustvo, što se odražava u tome što je "naviknut na pravila i propise, strukturu i preciznost" kao i njegovo odijevanje i držanje. Kako bi ilustrirao Alfredov fizički izgled kao vojnog veterana, Reeves je došao na ideju da ima štap, dok je Serkis predložio njegove ožiljke na licu. Serkis je rekao da je Alfred bio "dio tajne službe, a zatim sigurnosnog tima koji je brinuo o Wayne Enterprises"; njegovo je podrijetlo dovelo do toga da je postao više "mentor i učitelj" nego očinska figura koja je Bruceu bila potrebna. Reeves je primijetio da je Alfred bio prisiljen postati Bruceov roditelj unatoč tome što je bio neiskusan, te se osjeća krivim što je njegovo roditeljstvo Brucea moglo dovesti do njegovog opsesivnog putovanja kao Batmana.
 Colin Farrell kao Oswald "Oz" Cobblepot/Penguin: Falconeov glavni poručnik koji upravlja Iceberg Loungeom, noćnim klubom u kojem Selina radi. On još nije kralj kriminala kakvim je prikazan u stripovima i ne voli da ga se naziva Pingvinom. Reeves je objasnio da je Penguin "mafijaš srednjeg ranga i da ima malo razmetljivosti, ali možete vidjeti da želi više i da je podcijenjen". Reeves je Pingvina usporedio s Fredom Corleoneom (John Cazale) iz Kuma (1972.), zbog "beznačajnosti u kojoj živi, u obitelji koja je puna vrlo snažnih, vrlo bistrih, vrlo sposobnih, vrlo nasilnih muškaraca."

Sporedna
 Jayme Lawson kao Bella Reál: političarka i kandidatica za gradonačelnicu.
 Alex Ferns kao Commissioner Pete Savage: korupni kolega Gordona.
 Rupert Penry-Jones kao Don Mitchell Jr.: korupni gradonaćelnik Gothama i prva žrtva Riddlera.

Ostala
 Barry Keoghan cameo kao Joker (kreditiran kao "Unseen Arkham Prisoner")
 Jay Lycurgo kao kriminalac
 Gil Perez-Abraham
 Charlie i Max Carver
 Con O'Neill

Produkcija

Razvoj
Nakon što je dobio ulogu Batmana u filmu Batman v Superman: Zora pravednika (2016.), Ben Affleck počeo je razvijati film usmjeren na likove u kojem glumi Geoff Johns, te je u početku je trebao režirati, pisati, producirati i igrati glavnu ulogu. U veljači 2017. godine Affleck je napustio režiju filma i pisanje kako bi se usredotočio na svoj portret Batmana. Matt Reeves preuzeo je ulogu redatelja i scenarista sljedećeg mjeseca, prepravljajući priču kako bi se usredotočio na mlađeg Batmana, s namjerom da istraži istraživačke i detektivske vještine lika u većoj mjeri od prethodnih filmskih verzija. U siječnju 2019. godine Affleck je napustio ulogu, proglasivši se nezadovoljnim scenarijem koji je pisao s Geoffom Johnsom i da više neće glumiti Batmana. U svibnju 2019. godine Robert Pattinson dobio je ulogu novog protagonista. Također je otkriveno da film neće biti prequel i da ova nova verzija lika neće imati veze s onom viđenom u Batman v Superman: Zora pravednika, Odred otpisanih, Liga pravde i Liga pravde Zacka Snydera. Za scenarij, Warner Bros. je odabrao Mattsona Tomlina i Petera Craiga da rade zajedno s Reevesom.

Snimanje
Snimanje je započelo u siječnju 2020. u Londonu, pod radnim nazivom Vengeance. Greig Fraser izabran je za direktora fotografije, ponovno se sastao s Reevesom nakon zajedničkog rada na Pustite me unutra (2010.) Prizori na groblju snimljeni su sredinom veljače u nekropoli u Glasgowu. U ožujku je Warner Bros. odlučio preseliti proizvodnju u Liverpool zbog pandemije COVID-19. Za razliku od drugih studija s filmovima u produkciji, Warner Bros nije planirao obustaviti snimanje, ali je na kraju to učinio na dva tjedna 14. ožujka 2020.

Reeves je 25. ožujka 2020. objavio da je snimanje obustavljeno na neodređeno vrijeme, ali da planira nastaviti nakon što to bude sigurno.

Snimanje je zatim nastavljeno 17. rujna 2020., a završilo 12. ožujka 2021.

Vizualni efekti
Dan Lemmon bio je nadzornik vizualnih efekata, nakon što je prethodno surađivao s Reevesom na filmovima Planet majmuna: Revolucija (2014.) i Planet majmuna: Rat (2017.) Dobavljači vizualnih efekata za film uključivali su Weta Digital, Industrial Light & Magic i Scanline VFX.

Glazba
U listopadu 2019. godine Reeves je najavio da će njegov uobičajeni suradnik Michael Giacchino skladati soundtrack filma. U prvim tjednima 2022. objavljene su teme Batmana, Riddlera i Catwoman.

Promocija
Prvi trailer za film objavljen je tijekom DC FanDomea 22. kolovoza 2020. godine. Proširena verzija DC FanDome trailera objavljena je istovremeno u kinima s filmom Odred otpisanih: Nova misija. Drugi trailer objavljen je tijekom sljedećeg DC FanDomea 16. listopada 2021. godine. Treći trailer pod nazivom "The Bat and the Cat" neočekivano je objavljen 27. prosinca 2021. godine. Na internetu 29. prosinca 2021. objavljen je trominutni isječak pogrebne scene. Nakon tjedan dana Warner Bros objavio je isječak na svojim kanalima. U veljači 2022. objavljeno je više snimki iz filma u sklopu teasera za Warner Bros u  2022-oj godini.

Distribucija
Američko kino izdanje prvotno je bilo zakazano za 25. lipnja 2021., a zatim odgođeno zbog pandemije COVID-19 prvo do 1. listopada 2021., zatim do 4. ožujka 2022.

Kućno izdanje
The Batman je postao dostupan za streaming na HBO Maxu 45 dana nakon kino izdanja.

Kritike
Na internetskoj stranici Rotten Tomatoes, Batman ima ocjenu odobravanja od 85% na temelju 499 recenzija, s prosječnom ocjenom 7,6/10. Konsenzus kritičara stranice glasi: "Turan, grub i zadivljujući super-noir, Batman se svrstava među najcrnje – i nadasve uzbudljivo ambiciozne – akcijske izlete Tamnog viteza." Stranica Metacritic, koja koristi ponderirani prosjek, dodijelila je filmu ocjenu 72 od 100, na temelju 68 kritičara, što ukazuje na "općenito povoljne kritike". Publika koju je anketirao CinemaScore dala je filmu prosječnu ocjenu "A–" na ljestvici od A+ do F, dok su mu oni iz PostTraka dali 87% pozitivne ocjene (s prosjekom 4,5 od 5 zvjezdica), a 71% je reklo da bi svakako preporučujem.

Suradnik IGN-a Alex Stedman dao je ocjenu 10 od 10, napisavši: "Batman je uzbudljiv, prekrasan i na trenutke stvarno zastrašujući psihološki kriminalistički triler koji daje Bruceu Wayneu utemeljenu detektivsku priču kakvu zaslužuje." Adam Nayman iz The Ringer je dao filmu uglavnom pozitivnu recenziju, ali je kritizirao neke aspekte filma, posebno završni čin, međutim, izjavio je da je "Batman film o Batmanu kakav zaslužujemo, iako: prenapregnut i predug, ali također pažljivo izrađen i uzbudljiv. Dovoljno je dobar da poželimo da je bolji - raskošan dio intelektualnog vlasništva koji se na kraju cijeni samo pružanjem jeftinih uzbuđenja." Pišući za The National, Jason Mottram nazvao je film "jednim od najmračnijih i najuvjerljivijih filmova baziranim na stripu moderne ere" hvaleći izvedbe, akcijske sekvence i priču. Recenzent Digital Spyja, Ian Sandwell, pohvalio je izvedbe i smatrao da je "Lako pogrešno shvatiti Batmana, ali Reevesu to nikad niti ne prijeti. Batman je zadivljujući, jeziv i svjež novi pogled na ikoničnog DC heroja koji će vas ostaviti očajnima za još jedan posjet ovom besprijekorno izrađenom svijetu." Clarisse Loughrey iz The Independenta dala je filmu ocjenu 4/5 i napisala "Matt Reevesovo viđenje Viteza tame možda nije čudo koje određuje žanr, ali donosi suženi, intimni portret, dok Žena mačka Zoe Kravitz unosi gotovo izumrlu senzualnost u ulogu." Iz The Hollywood Reportera, David Rooney pohvalio je film kao jedinstven i izjavio da je "ovo ambiciozno ponovno pokretanje utemeljeno na suvremenoj stvarnosti u kojoj institucionalno i političko nepovjerenje rađa neobuzdani vigilantizam", ali je smatrao da "Reevesov film zakucava spoznaju da negdje usput u skladu s tim, netko je — vjerojatno Christopher Nolan — odlučio da filmovi o Batmanu više ne bi trebali biti zabavni." Peter Debruge iz Variety također je pohvalio film, ističući temeljit i noir pogled na Batmana, te pohvalio film zbog "njegove spremnosti demontirati i ispitati sam koncept superjunaka." Alex Abad-Santos iz Voxa dao je filmu pozitivnu ocjenu i napisao da film "shvaća veličinu lika u klasičnoj noir detektivskoj priči" i da film "obogaćuje Batmanovu nasljeđe, komplicirajući ga time što vjeruje svojoj publici da propituje njegovo herojstvo i na kraju razmišlja o tome što Batmana čini herojem — ili je li on uopće heroj."

Peter Bradshaw iz The Guardiana pohvalio je izvedbe, ali je smatrao da "neizbježno, noć pada na najnoviju iteraciju Batmana s mutnim osjećajem da – naravno – ništa zapravo nije bilo na kocki." Richard Brody iz The New Yorkera dao je kritičniji osvrt, hvaleći prva dva sata filma i "zamršenost isprepletenih zapleta filma", ali je naposljetku kritizirao likove, jer je smatrao da su "svedeni na pregršt osobina i pozadinsku priču, definiranu isključivo njihovim funkcija u zapletu." Ann Hornaday iz The Washington Posta ocijenila je film s 1,5 od 4 zvjezdice, kritizirajući film zbog njegovih mračnih vizualnih prikaza i dugotrajnosti, nazivajući ga "još jednom turobnom, naporno mračnom parolom koja se maskira kao zabava film iz stripa." Slično, A.O. Scott iz The New York Timesa također je kritizirao film zbog mračnih vizualnih prikaza, osim što je rekao da film ima previše ekspozicije, ali je pohvalio glumačku postavu i Giacchinovu glazbu, te na kraju zaključio izjavom "Ne mogu reći da sam imao dobar provod, ali sam završio negdje gdje nisam očekivao da ću biti: veselim se sljedećem poglavlju." Mick LaSalle iz San Francisco Chroniclea također je dao negativnu recenziju, kritizirajući film zbog političkih komentara, povlačeći usporedbe s Jokerom (2019), ali je također pohvalio neke od izvedbi. Pišući za Sight and Sound, Kim Newman je dala recenziju bez entuzijazma, kritizirajući duljinu filma i smatrajući da su sekundarni likovi, poput poručnika Gordona, Seline Kyle, Alfreda i Penguina, nedovoljno razvijeni i "podređeni slučaju", iako je hvalio Pattinsonovu izvedbu i detektivski orijentiranog Batmana.

Nastavak

Sequel
The Batman bi trebao biti prvi film nove filmske trilogije o Batmanu i uspostaviti zajednički svemir usmjeren prema Batmanu odvojen od DCEU-a. Obavljeno je da su se ključni glumci prijavili za buduće filmove od studenog 2019. U prosincu 2021. godine Pattinson je rekao da ima ideje za razvoj Batmanovog lika u daljnjim filmovima, dok je Clark rekao da će Batman postaviti temelje za buduće filmove na kojima će se graditi. Pattinson i Reeves izrazili su zanimanje za predstavljanje Robina i prikazivanje Court of Owlsa, Calendar Mana i Mr. Freezea kao zlikovaca u nastavku.

Spin-off televizijske serije

Gotham City Police Department
HBO Max počeo je razvijati spin-off policijsku televizijsku seriju u srpnju 2020., koju su napisali Reeves i Terence Winter, koja je bila usredotočena na policijsku upravu Gotham Cityja. Serija je trebala proširiti svemir filma i njegovo istraživanje korupcije u Gotham Cityju, a Reeves i izvršni producent Winter producirali su seriju zajedno s Danielom Pipskim, Adamom Kassanom i Dylanom Clarkom. Nakon najave serije bilo je nejasno hoće li glumci poput Wrighta i Pattinsona reprizirati svoje uloge iz filma. Tijekom DCFanDome događaja u kolovozu, serija je otkrila radnju da je postavljena tijekom Batmanove prve godine borbe protiv kriminala, iz perspektive korumpiranog časnika GCPD-a. Winter je napustio seriju zbog kreativnih razlika u studenom, a Joe Barton ga je zamijenio voditeljem u siječnju 2021.

Penguin serija
Do rujna 2021. godine HBO Max razvijao je spin-off seriju usmjerenu na Penguinu. Lauren LeFranc angažirana je za pisanje serije, a Reeves i Clark bili su izvršni producenti. Farrellu su se obratili o ponavljanju njegove uloge iz filma, iako dogovora nije bilo. Farrell je u prosincu ipak potpisao svoju ulogu, također obnašajući dužnost izvršnog producenta. Serija će biti samostalna priča Batmana i prikazati Pingvinov uspon na vlast, koji je Clark usporedio s filmom Lice s ožiljkom (1983.).

Izvori

Vanjske poveznice

Američki filmovi
Akcijski trileri
Detektivski filmovi
Filmovi o Batmanu

The Batman (2022.)


Şereflikoçhisar - Ankara ili ilçesi
 Hafik - Sivas ili şimdiki adı Hafik olan ilçesi
 Koçhisar, Sandıklı - Afyonkarahisar ili Sandıklı ilçesine bağlı köy
 Koçhisar, Alaca - Çorum ili Alaca ilçesine bağlı köy
 Koçhisar, Bozova - Şanlıurfa ili Bozova ilçesine bağlı mahalle

Koçhisar


Lecitisovke (lat. Lecythidaceae), biljna porodica u redu Ericales. Ime je dobila po rodu lecitis (Lecythis), u kojem je najpoznatija vrsta glineno drvo (Lecythis pisonis Cambess.), sin. L. urnigera Mart..

Popisano je 384 vrsta unutar 24 roda

Rodovi

 Subfamilia Napoleonaeoideae Nied.
 Napoleonaea P. Beauv. (15 spp.)
 Crateranthus Baker fil. (4 spp.)
 Subfamilia Scytopetaloideae O. Appel
 Oubanguia Baill. (3 spp.)
 Scytopetalum Pierre ex Engl. (3 spp.)
 Rhaptopetalum Oliv. (13 spp.)
 Pierrina Engl. (1 sp.)
 Brazzeia Baill. (3 spp.)
 Subfamilia Asteranthoideae Reveal
 Asteranthos Desf. (1 sp.)
 Subfamilia Lecythidoideae Beilschm.
 Gustavia L. (46 spp.)
 Grias L. (12 spp.)
 Allantoma Miers (8 spp.)
 Cariniana Casar. (9 spp.)
 Couroupita Aubl. (3 spp.)
 Corythophora R. Knuth (4 spp.)
 Bertholletia Humb. & Bonpl. (1 sp.)
 Couratari Aubl. (19 spp.)
 Eschweilera Mart. (102 spp.)
 Lecythis Loefl. (31 spp.)
 Subfamilia Barringtonioideae Beilschm.
 Petersianthus Merr. (2 spp.)
 Barringtonia J. R. Forst. & G. Forst. (73 spp.)
 Chydenanthus Miers (1 sp.)
 Careya Roxb. (3 spp.)
 Planchonia Blume (8 spp.)
 Subfamilia Foetidioideae Engl.
 Foetidia Comm. ex Lam. (17 spp.)

Vanjske poveznice

Izvori

Vrjesolike
Biljne porodice

Lecitisovke


Admiral of the Fleet Michael Cecil Boyce, Baron Boyce,  (2 April 1943 – 6 November 2022) was a British Royal Navy officer who also sat as a crossbench member of the House of Lords until his death in November 2022.

Boyce commanded three submarines and then a frigate before achieving higher command in the Navy and serving as First Sea Lord and Chief of the Naval Staff from 1998 to 2001 and then as Chief of the Defence Staff from 2001 to 2003. As Chief of Defence Staff he is believed to have had concerns about US plans for a national missile defence system. In early 2003 he advised the British Government on the deployment of troops for the invasion of Iraq, seeking assurances as to the legitimacy of the deployment before it was allowed to proceed.

Early life
Michael Cecil Boyce, the first son of Commander Hugh Boyce DSC and his Afrikaner wife, Madeline (née Manley), was born in Cape Town on 2 April 1943. His two brothers were Philip Boyce, a professor of psychiatry in Australia, and Graham Boyce, a diplomat.

Naval career

Boyce was educated at Hurstpierpoint College and the Royal Naval College, Dartmouth. He joined the Royal Navy as a cadet in 1961 and, having trained as a submariner, was confirmed in the rank of sub-lieutenant on 10 December 1965, promoted to lieutenant on 30 August 1966, and saw service in the submarines ,  and . He completed the Submarine Command Course in 1973, became commanding officer of the submarine  in the same year and, having been promoted to lieutenant commander on 8 January 1974, was given command of the submarine  later that year.

Promoted to the rank of commander on 30 June 1976, Boyce became commanding officer of the submarine  in 1979. He was posted to the Directorate of Naval Plans at the Ministry of Defence in 1981 and appointed an Officer of the Order of the British Empire (OBE) in the 1982 Birthday Honours, before being promoted to captain on 30 June 1982. He was given command of the frigate  in January 1983, and returned to the Ministry of Defence as captain, Submarine Sea Training in 1984. He attended the Royal College of Defence Studies in 1988 and then became Senior Naval Officer in the Middle East in 1989. He went on to be Director of Naval Staff Duties at the Ministry of Defence in August 1989. Following promotion to rear admiral, he became Flag Officer Sea Training in July 1991. He became Flag Officer, Surface Flotilla and NATO Commander of the Anti-Submarine Warfare Striking Force in November 1992.

Promoted to vice admiral in February 1994, Boyce was appointed a Knight Commander of the Order of the Bath in the 1995 New Year Honours. He was promoted to full admiral on 25 May 1995, on appointment as Second Sea Lord and Commander-in-Chief Naval Home Command, and went on to be Commander-in-Chief Fleet as well as NATO Commander-in-Chief Eastern Atlantic and NATO Commander Allied Naval Forces North West Europe in September 1997.

Boyce became First Sea Lord and Chief of Naval Staff in October 1998 and was advanced to Knight Grand Cross of the Order of the Bath in the 1999 Birthday Honours. He was appointed Chief of the Defence Staff in February 2001, and in that role is believed to have had concerns about US plans for a national missile defence system. In early 2003 he advised the British Government on the deployment of troops for the invasion of Iraq, seeking assurances as to the legitimacy of the deployment before it was allowed to proceed. He was appointed a Knight of Justice of the Most Venerable Order of the Hospital of Saint John of Jerusalem on 27 November 2002, and retired as Chief of Defence Staff on 7 November 2003.

Later career

Boyce was created a life peer as Baron Boyce, of Pimlico in the City of Westminster, on 16 June 2003 and was appointed a Deputy Lieutenant of Greater London on 19 December 2003. He was also appointed a non-executive director of WS Atkins plc in May 2004 and Lord Warden of the Cinque Ports on 10 December 2004, succeeding Queen Elizabeth the Queen Mother in that role. He became chairman of the Royal Navy Club of 1765 & 1785 (United 1889) in 2004.

In May 2005, Boyce was among the several retired Chiefs of Defence Staff who spoke in the House of Lords about the risk to servicemen facing liability for their actions – for which he claims politicians are ultimately responsible – before the International Criminal Court. He gave evidence to The Iraq Inquiry on 3 December 2009. He was created a Knight Companion of the Order of the Garter in April 2011 and was a member of the Top Level Group of UK Parliamentarians for Multilateral Nuclear Disarmament and Non-proliferation.

Boyce was Patron of the Submariners Association, Dover College, the Dover War Memorial Project and of Kent Search and Rescue as well as being an Elder Brother of Trinity House and Chairman of the Royal National Lifeboat Institution. He took a keen interest in sports. In 2013, he was elected Master of the Drapers' Company. He has been the president of the Pilgrims Society, the Royal Navy Submarine Museum and Hastings charity, the Winkle Club, as well as a trustee of the Naval and Military Club.

Boyce was appointed an honorary admiral of the fleet in the Queen's 2014 Birthday Honours.

On 6 December 2021, Boyce was appointed Vice-Admiral of the United Kingdom.

Personal life and death
In 1971, Boyce married Harriette Gail Fletcher, with whom he had one son and one daughter. Following the dissolution of his first marriage, he married Fleur Margaret Anne Rutherford (née Smith). Lady Boyce died in 2016 at the age of 67.

Boyce died from cancer on 6 November 2022, at the age of 79. A service of thanksgiving was held at Westminster Abbey on 13 July 2023. Sir Graham Boyce, brother, Admiral Sir George Zambellas and Colonel Oliver Lee paid tribute.

Honours

Arms

References

External links

|-

|-

|-

|-

|-

|-

1943 births
2022 deaths
First Sea Lords and Chiefs of the Naval Staff
Royal Navy admirals of the fleet
Royal Navy submarine commanders
Deputy Lieutenants of Greater London
Crossbench life peers
Lords Warden of the Cinque Ports
People educated at Hurstpierpoint College
Knights of the Garter
Graduates of the Royal College of Defence Studies
Knights Grand Cross of the Order of the Bath
Officers of the Order of the British Empire
Military personnel from Cape Town
Chiefs of the Defence Staff (United Kingdom)
Commanders of the Legion of Merit
Knights of Justice of the Order of St John
Members of Trinity House
Life peers created by Elizabeth II

Michael Boyce, Baron Boyce


Die Artière ist ein Fluss in Frankreich, der im Département Puy-de-Dôme in der Region Auvergne-Rhône-Alpes verläuft. Sie entspringt im Regionalen Naturpark Volcans d'Auvergne, zu Füßen der Chaîne des Puys, beim Weiler Manson, im Gemeindegebiet von Saint-Genès-Champanelle. Der Fluss entwässert generell in nordwestlicher Richtung und durchquert dabei den Ballungsraum von Clermont-Ferrand, wo er streckenweise in den Untergrund verlegt wurde. Bei Aulnat, nördlich des Flughafens Aeroport de Clermont-Ferrand-Aulnat übernimmt die Artière die gesäuberten Abwässer von Clermont-Ferrand aus der dortigen Hauptkläranlage und mündet nach insgesamt rund 30 Kilometern im Gemeindegebiet von Les Martres-d'Artière als linker Nebenfluss in den Allier.

Orte am Fluss
 Beaumont
 Aubière
 Clermont-Ferrand
 Aulnat
 Les Martres-d'Artière

Weblinks

Anmerkungen

Artière


Amt Hohner Harde er et amt i det nordlige Tyskland, beliggende under Kreis Rendsburg-Eckernförde. Kreis Rendsburg-Eckernförde ligger i den centrale del af delstaten Slesvig-Holsten. Siden 1. januar 2008 har Amt Hohner Harde haft et forvaltningsfællesskab med Amt Fockbek, hvor administrationen er beliggende.

Kommuner i amtet
 Bargstall
 Breiholz
 Christiansholm
 Elstorp-Vestermølle ()
 Frederiksgrave ()
 Frederiksholm ()
 Hammeltorp ()
 Hohn
 Königshügel
 Lohe-Föhrden
 Prinsemose ()
 Sofieham ()

Begrebet Harde er den tyske oversættelse af det danske herred.

Eksterne kilder/henvisninger

 Amtets websted

Hohner Harde

Amt Hohner Harde


John Farquhar Munro (* 26. August 1934 im Tal Glen Shiel, Schottland; † 26. Januar 2014) war ein schottischer Politiker und Mitglied der Liberal Democrats.

Munro besuchte die Plockton High School und das Merchant Marine College in Gloucestershire. Zwischen 1966 und 1975 war Munro Ratsmitglied von Inverness-shire und von 1974 bis 1996 Mitglied des Distriktrates von Skye and Lochalsh. Parallel dazu saß Munro von 1978 bis 1982 sowie zwischen 1994 und 1999 im Regionalrat von Highland.

Erstmals trat Munro bei den Schottischen Parlamentswahlen 1999 zu nationalen Wahlen an. Er kandidierte im Wahlkreis Ross, Skye and Inverness West und konnte das Direktmandat knapp vor dem Labour-Kandidaten und ehemaligem Sänger der Band Runrig, Donnie Munro, erringen. Er zog in das neugeschaffene Schottische Parlament ein und konnte bei den folgenden Parlamentswahlen 2003 und 2007 sein Mandat verteidigen. Zu den Parlamentswahlen 2011 trat Munro nicht mehr an.

Munro leistete wichtige Beiträge zur Abschaffung der Brückenmaut der Skye Bridge und zur Wiederbelebung der schottisch-gälischen Sprache. Seine Unterstützung des SNP-Politikers Alex Salmond für eine zweite Amtszeit als First Minister bei den Parlamentswahlen 2011 sorgte für Aufsehen. Munro relativierte seine Aussage jedoch dahingehend, dass er bei den anstehenden Wahlen trotzdem für die Liberal-Demokraten und nicht für die SNP stimmen werde.

Weblinks
 Informationen auf den Seiten des Schottischen Parlaments

Einzelnachweise

Abgeordneter im Schottischen Parlament
Mitglied der Scottish Liberal Democrats
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Politiker (Highland, Council Area)
Schotte
Brite
Geboren 1934
Gestorben 2014
Mann

John Farquhar Munro


(; RkReÜAÜG; literally, "Cattle marking and beef labeling supervision duties delegation law") was a law of the German state of Mecklenburg-Vorpommern of 1999, repealed in 2013. It dealt with the supervision of the labeling of beef.

The name of the law is a famous example of the virtually unlimited compounding of nouns that is possible in many Germanic languages. German orthography uses "closed" compounds, concatenating nouns to form one long word. This is unlike most English compounds, which are separated using spaces or hyphens.

Strictly speaking, it is made up of two words, because a hyphen at the end of a word is used to show that the word will end in the same way as the following. Consequently, the two words would be  and , coming in at 58 and 63 letters, respectively.

This is the official short title of the law; its full name is , corresponding to Law on delegation of duties for supervision of cattle marking and beef labeling. Most German laws have a short title consisting of a composite noun.

Words this long are not very common in German. When the law was proposed in the state parliament, the members reacted with laughter and the responsible minister Till Backhaus apologized for the "possibly excessive length".
In 1999, the Association for the German Language nominated  for its Word of the Year award, but it lost to das Millennium, a Latin word that gained in usage at the time, complementing the German word for millennium, Jahrtausend.

In 2003, a decree was established that modified some real estate-related regulations; its name was longer than the above law:  (long title: , GrundVZÜV), roughly Regulation on the delegation of authority concerning land conveyance permissions. At 67 letters, it surpassed the RkReÜAÜG, but was repealed in 2007.

See also
German compounds
Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu

Longest word in English
Scriptio continua

References

External links

Official parliamentary record of the debate (pdf, in German)
A choir singing the word.

2000 in law
Repealed German legislation
State law in Germany
German words and phrases
2000 in Germany
20th century in Mecklenburg-Western Pomerania
Long words

Rinderkennzeichnungs- und Rindfleischetikettierungsüberwachungsaufgabenübertragungsgesetz


Likorova kuća, ladanjska i gospodarska zgrada na Budinjcu, na sjevernim padinama Purkina kuka, kod Staroga Grada i Dola. Vlasnik je bio liječnik i posjednik Petar Ostojić (1780. – 1851.). Podignuta je u prvoj polovici 19. stoljeća. Prema liječniku (mjesni hrvatski dijalekt: likor) su mještani nazvali objekt. Od kuće su danas ostale samo ruševine. Priče u svezi s njome i danas su ostale žive među starijim mještanima, osobito Dola.

Likorova kuća i Purkin kuk danas su omiljeni među turistima kao vidikovac, te je Turistička zajednica Staroga Grada osmislila i uredila putokaze do njih. Do kuće vodi staza koja počinje kod kapele sv. Roka.

Likorova kuća je obrađena u dolskoj noveli Verke Ilijić Škurle Kurtizani, u kojoj su pomiješani povijesni i legendarni sadržaji, poput legende o Kurtizani koja je spisateljici poslužila kao predložak za novelu.

Izvori

Vanjske poveznice

Google

Građevine u Starom Gradu
Građevine u Dolu na Hvaru

Likorova kuća


Ko ovo more platit naziv je kompilacijskog albuma Arsena Dedića, objavljenoga 1995. godine. Na albumu se nalazi 20 pjesama napisanih za klape u izvođenju šibenskih klapa.

Popis pjesama

Vanjske poveznice
 Discogs: Ko Ovo More Platit : 20 Šibenskih Pjesama Arsena Dedića

Albumi Arsena Dedića
Albumi iz 1995.

Ko ovo more platit


An Thaumastochloa rariflora in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Frederick Manson Bailey, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Edward Hubbard. An Thaumastochloa rariflora in nahilalakip ha genus nga Thaumastochloa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Thaumastochloa

Thaumastochloa rariflora


La Carretera Estatal de Indiana 10, y abreviada SR 10 (en inglés: Indiana State Road 10) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Indiana. La carretera inicia en el oeste desde la  cerca de Lake Village hacia el este en la  cerca de Etna Green. La carretera tiene una longitud de 137,3 km (85.3 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Carretera Estatal de Indiana 10 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Indiana por sus siglas en inglés INDOT.

Cruces
La Carretera Estatal de Indiana 10 es atravesada principalmente por la:

.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de INDOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Indiana

Carretera Estatal de Indiana 10


Netta Barzilai (ebraică: נטע ברזילי; ) este o cântăreață israeliană. În februarie 2018, s-a decis pentru ca Netta să reprezinte Israelul la Concursul Muzical Eurovision 2018, după ce aceasta a câștigat al cincilea sezon al show-ului HaKokhav HaBa. Piesa cu care a urcat pe scenă, "Toy" de Doron Medalie și Stav Beger, a fost lansată pe 10 martie. Cu accente de electropop și ritmuri africane, cântecul a fost văzut în mediul virtual ca un imn al mișcării #MeToo. În finala din 12 mai, Netta a câștigat Eurovision cu 529 de puncte, marcând cea de-a patra victorie a Israelului în concurs (după 1978, 1979 și 1998). Videoclipul piesei "Toy" a devenit cel mai vizualizat clip de pe canalul de YouTube al Eurovision, cu peste 125 de milioane de vizualizări.

Biografie
Netta s-a născut pe 22 ianuarie 1993 ca fiică a lui Erez Barzilai și Einat Ben Simon în orașul Hod HaSharon, unde locuiește și astăzi. La vârsta de trei luni, s-a mutat împreună cu familia ei în Nigeria, unde tatăl ei a lucrat în construcții. Ea a locuit acolo patru ani, pentru ca, ulterior, să se întoarcă în Israel. Înainte de înscrierea obligatorie în Forțele Armate Israeliene, Netta a făcut un an de voluntariat pentru Nahal, un program paramilitar agricol al armatei israeliene, iar mai apoi s-a înrolat în marina israeliană.
Ea a studiat apoi muzica electronica la Școala "Rimon" de jazz și muzică contemporană.

Discografie

Single-uri

Note

Legături externe
 Netta Barzilai pe Facebook
 Netta Barzilai pe Instagram
 Netta Barzilai pe Twitter

Nașteri în 1993
Nașteri pe 22 ianuarie
Cântăreți israelieni
Eurovision 2018

Netta Barzilai


Viscount Margesson, of Rugby in the County of Warwick, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created on 27 April 1942 for the Conservative politician David Margesson.  the title is held by his grandson, the third Viscount, who succeeded in 2014.

Viscounts Margesson (1942)
(Henry) David Reginald Margesson, 1st Viscount Margesson (1890–1965)
Francis Vere Hampden Margesson, 2nd Viscount Margesson (1922–2014)
Richard Francis David Margesson, 3rd Viscount Margesson (b. 1960)

There is no heir to the viscountcy.

References

Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

External links

Viscountcies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1942
Noble titles created for UK MPs

Viscount Margesson


Five Nights at Freddy's 2 este un joc video survival horror creat de Scott Cawthon, fiind al doilea din seria de succes Five Nights at Freddy's. A fost lansat în noiembrie 2014 pentru Microsoft Windows, Android și IOS. Jocul este un prequel pentru cel original și are loc cu câțiva ani înainte de acesta, la unul dintre restaurantele fictive Freddy Fazbear's Pizza. Ca și în primul joc, jucătorul își asumă rolul unei gărzi de noapte și trebuie să supraviețuiască atacurilor mai multor animatronici: Whitered Freddy, Whitered Bonnie, Whitered Chica, Whitered Foxy, Golden Freddy (care sunt de fapt animatronicii din primul joc, ce au fost ulterior reconstruiți și îmbunătățiți), Toy Freddy, Toy Chica, Toy Bonnie, Balloon Boy (BB), Mangle și Puppet. El are la dispoziție doar un sistem de camere puse prin restaurant, o lanternă și o mască de animatronic, ce poate fi folosită pentru a-i păcăli pe ceilalți să creadă că este unul dintre ei și să plece.

Povestea
Jucătorul își asumă rolul lui Jeremy Fitzgerald, o gardă de noapte la noul și îmbunătățitul restaurant "Freddy Fazbear's Pizza". Ca și în primul joc, Jeremy este sunat în fiecare noapte de un alt angajat, cunoscut doar ca Phone Guy, care îi lasă instrucțiuni cu privire la fiecare animatronic în parte, spunând că aceștia sunt echipați cu un software de recunoaștere facială, cel le permite să identifice criminalii pentru a proteja copiii de potențiale pericole, dar duc lipsă de un mod de noapte, astfel că se îndreaptă spre cel mai apropiat loc luminat și în care există zgomot, ci anume biroul jucătorului. Crezând că acesta este un endoschelet fără costum, animatronicii încearcă să-l bage cu forța într-unul, ceea ce îl va omorî. De această dată, restaurantul are o sursă nelimitată de curent, dar îi lipsesc în schimb ușile, astfel că singura protecție a lui Jeremy este o mască veche de animatronic, pe care o poate folosi pentru a-i păcăli pe ceilalți că este unul dintre ei.

Pe lângă mesajele lui Phone Guy, jocul include câteva minigame-uri ce detaliază povestea din spate, precum ucigașul în serie cunoscut doar ca Purple Guy, care a ucis 5 copii în restaurant. În a 5-a noapte, Phone Guy îi spune lui Jeremy că restaurantul se va închide din cauza unui eveniment necunoscut, și că proprietarul restaurantului Fredbear's Family Dinner (predecesorul lui Freddy Fazbear's Pizza) va fi căutat pentru întrebări. După terminarea celei de-a 5-a nopți, Jeremy primește un cec cu salariul său, care dezvăluie că jocul are loc în anul 1987.

În a 6-a noapte, Phone Guy îi spune lui Jeremy că restaurantul a fost închis pentru motive nedezvăluite, deși a fost menționată utilizarea unui "costum galben de rezervă" și probleme cu animatronicii. Phone Guy spune și că îl va înlocui pe Jeremy ca gardă de noapte, acesta putând să ia tura de zi când restaurantul se va redeschide. După terminarea nopții a 6-a, Jeremy este promovat la tura de zi și este pus să supravegheze petrecerea unui copil, pentru a se asigura că nimeni nu este rănit. De asemenea, este văzut un ziar în care se spune că restaurantul va fi închis permanent și că animatronicii noi vor fi distruși, dar cei vechi vor fi reparați și îmbunătățiți, ducând astfel la evenimentele din primul joc.

În a 7-a noapte, jucătorul îl controlează pe Fritz Smith, întrucât Jeremy a trecut la tura de zi. După terminarea nopții, Fritz este concediat pentru că ar fi umblat la animatronici, lipsă de profesionalism, și miros.

Legături externe

 Five Nights at Freddy's 2 la IndieDB

Jocuri video din 2014
Jocuri pentru Android
Jocuri pentru iOS
Jocuri pentru Windows
Five Nights at Freddy's

Five Nights at Freddy's 2


مشاهد جبل فوجي الستة والثلاثون (هوكوساي) (يابانية:富嶽三十六景؛ فوگاكو سانجوريكي) هي رسمات تتبع النمط أوكييو-إه التقليدي المكون من 46 لوحاً كبيراً للرسوم اليابانية، والتي أنشئت على يد الفنان هوكوساي (1760–1849). يصور جبل فوجي في عدة حالات مناخية، وفي مختلف الأماكن والأزمنة، وهي تتكون من 46 رسماً صنعت ما بين 1826 و 1833. ستة وثلاثون هن القطع الاصلية التي أصدرت، وخلال شهرة 36 قطعة أضيفت 10 إلى القطع الأصلية.

تاريخ
تعتبر هذه المشاهد من أهم القطع الفنية التابعة للأوكييو-إه، وهي رسوم مختلفة بنفس النمط، بما في ذلك المشاهد 36 والمائة لجبل فوجي. ويعتبر جبل فوجي من أهم المواضيع في الفن الياباني لما له من أهمية دينية.

الصور

الزيادات العشرة

مصادر

مصادر خارجية

 A short biography of Hokusai including a section on the 36 Views of Mt. Fuji series.
 Jim Breen's ukiyo-e page on Hokusai and the 36 Views
 葛飾北斎の富士山・富嶽三十六景

أعمال في 1832
ثقافة يابانية
رسم ياباني


An Ophrys vespertilio in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Walter Rossi ngan Contorni. An Ophrys vespertilio in nahilalakip ha genus nga Ophrys, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Italy. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ophrys

Ophrys vespertilio


80 (ثمانون) هو عدد طبيعي يلي العدد 79 ويسبق العدد 81.
 80 هو عدد شبه مثالي لأنه يساوي بعضاً من قواسمه (مثل 1+4+5+10+20+40=80)
 حسب يقول مبدأ باريتو، إن 80% من النتائج سببها 20% من الأسباب.

في الإسلام
ذكر الرقم ثمانين في القرآن مرة واحدة في الآية القائلة:  وهو حد قذف المحصنات.

ملاحظات

أعداد صحيحة
أعداد ونسب في القرآن

80 (عدد)


Divizia 2 Vânători a fost o mare unitate de nivel tactic care s-a constituit la 1/13 ianuarie 1918, în urma deciziei Marelui Cartier General de a grupa cele 10 regimente de vânători în două mari unități de nivel divizie. Constituirea diviziei s-a făcut prin resubordonarea regimentelor de vânători din organica Diviziilor 5, 6, 7, 8 și 10  Infanterie.

La înființare, Divizia 2 Vânători a fost comandată de generalul de brigadă Aristide Lecca. Divizia nu a luat parte la acțiuni militare în campania anului 1918, fiind desființată la 1/13 mai 1918, prin punerea în aplicare a prevederilor Păcii de la București. Divizia a fost remobilizată la 26 octombrie/9 noiembrie 1918, participând ulterior la Operațiile militare postbelice, din Transilvania, sub comanda generalului Gheorghe Dabija.

Participarea la operații

Ordinea de bătaie

Divizia 2 Vânători nu era prevăzută a se înființa în planul de mobilizare. La constituire, ordinea de bătaie a diviziei era următoarea:
Divizia 2 Vânători
Brigada 3 Vânători
Regimentul 3 Vânători
Regimentul 7 Vânători
Regimentul 10 Vânători
Brigada 4 Vânători
Regimentul 4 Vânători
Regimentul 8 Vânători
Regimentul 32 Artilerie (6 baterii de 76 mm)
Regimentul 35 Obuziere (3 baterii de obuziere de 122 mm)
Forța combativă a diviziei era de 10 batalioane de infanterie și 9 baterii de artilerie de diferite calibre.

Comandanți
Pe perioada desfășurării Primului Război Mondial, Divizia 2 Vânători a avut următorii comandanți:

Note

Bibliografie
 Dabija, Gheorghe(general), Armata română în răsboiul mondial (1916-1918), vol.I-IV, Tipografia "Lupta" N. Stroilă, București, 1932-1936
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918,vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
 Preda, Dumitru; Alexandrescu, Vasile; Prodan, Costică, În apărarea României Mari. Campania armatei române din 1918-1919, Editura Enciclopedică, București, 1994
  ***, România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936
 ***, Marele Cartier General al Armatei României. Documente 1916 – 1920, Editura Machiavelli, București, 1996
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989
 ***, România în anii primului Război Mondial, Editura Militară, București, 1987
 ***, România în primul război mondial'', Editura Militară, 1979

Vezi și
Participarea României la Primul Război Mondial
Ordinea de bătaie a Armatei României (1918)
Operațiile militare postbelice
Comandanți de mari unități ale Armatei României

Unități militare române din Primul Război Mondial

Divizia 2 Vânători (1916-1918)


Recidava (Recidiva, Racidiva) a fost oraș dacic.

Vezi și
 Dacian davae
 Listă de cetăți dacice
 Dacia
 Dacia Romană

Note

Referințe

Vechi

</div>

Moderne

Legături externe

Cetăți dacice

Recidava


An Telipogon embreei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Norris Hagan Williams ngan Robert Louis Dressler. An Telipogon embreei in nahilalakip ha genus nga Telipogon, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Telipogon

Telipogon embreei


مصر للطيران للشحن هي شركة شحن جوي مصرية، وهي إحدى الشركات التابعة للشركة القابضة لمصر للطيران، يرجع تاريخ إنشائها إلى عام 2004 وذلك عندما تمت إعادة هيكلة شركة مصر للطيران، وأنبثق عن إعادة الهيكلة شركة قابضة وسبعة شركات تابعة منها شركة مصر للطيران للشحن، وتتخذ الشركة من مطار القاهرة الدولي مقراً لعملياتها، وسيتم نقل عمليات الشركة إلى قرية البضائع الجديدة التي يتم بنائها في المطار حالياً.

الوجهات

أفريقيا
 مصر
 القاهرة (مطار القاهرة الدولي). [مركز العمليات]

أسيا
 قطر
 الدوحه (مطار الدوحه).

أوروبا
 بلجيكا
 أوستند (مطار أوستند الدولي).
 ألمانيا
 فرانكفورت (مطار فرانكفورت الدولي).
 المملكة المتحدة
 مانستون (مطار مانستون - كينت الدولي).

الأسطول
أسطول مصر للطيران للشحن

انظر أيضاً
 مصر للطيران اكسبريس
 مصر للطيران للخدمات الأرضية

مراجع

تأسيسات سنة 2002 في مصر
تأسيسات سنة 2004 في مصر
شركات حكومية مصرية
شركات شحن جوي
شركات طيران أسست سنة 2002
شركات طيران مصرية
مصر للطيران
شركات مصرية أسست في 2002

مصر للطيران للشحن