The 1997 Constitution of Fiji begins with a Preamble, which sets out the historical, cultural, and political reasons for the drafting of the 1997 Constitution.

The writing of the Preamble was a careful balancing act.  Fijian society has often been culturally, economically, and politically polarized in recent decades between ethnic Fijians and Indo-Fijians, who are descendants of migrants brought to work the British-owned sugar plantations between 1879 and 1916.  The framers of the Constitution wanted the Preamble to acknowledge the unique place of indigenous Fijians and Rotumans, whilst at the same time affirming the equal value to the country of Indo-Fijians and other minorities.

The Preamble recalls "the events in our history that have made us what we are."  It begins by asking for the continued blessing of God "who has always watched over these islands", and goes on to acknowledge the strong Christian tradition of the Fijian people, dating from "their conversion from heathenism through the power of the name of Jesus Christ" and speaks of the "enduring influence" of the Christian faith in Fiji today.  Mindful, however, of Fiji's complex history of immigration which has resulted in the multicultural nature of the Fijian nation today, the Preamble also acknowledges the "contribution ... of other faiths, to the spiritual life of Fiji."

The Preamble traces Fiji's constitutional history, from its settlement by the ancestors of the Fijian and Rotuman peoples and the subsequent arrival of numerous different peoples, through the decision of Ratu Seru Epenisa Cakobau, the King who had united all of Fiji's tribes under his leadership in 1871, and his subsequent decision to cede the country to Great Britain on 10 October 1874, and the later decision of the Rotuman chiefs to cede Rotuma in November 1879, to the gaining of independence from the United Kingdom and the adoption of the first constitution in 1970, the abrogation of that constitution in 1987, and the subsequent proclamation of the Sovereign Democratic Republic of Fiji and the promulgation of a republican constitution by the President, Ratu Sir Penaia Ganilau, in 1990, and the subsequent constitutional review undertaken in the mid-1990s, leading to the adoption of the present document.  The Preamble sees an unbroken continuity connecting all of these historical events that have left their mark on Fiji's constitutional history.

The Preamble goes on to recognize that "all those who chose to make their homes in these islands form our multicultural society," and recognizes the value and worth of the diverse faiths, traditions, languages, and cultures of the various ethnic components of Fiji's society.  Pride is expressed in the common citizenship, institutions, and development of Fiji's people groups.  The preamble ends with a new commitment, "with God as our witness," to live in harmony and unity, promote social justice, further economic and social development benefiting all communities, protect human rights and uphold the rule of law, and safeguard the importance of the family unit.

1997 Constitution of Fiji
Fiji

Preamble to the 1997 Constitution of Fiji


Coğrafya
 Sirkeli, Ceyhan - Adana ili Ceyhan ilçesine bağlı mahalle
 Sirkeli, Çubuk - Ankara ili Çubuk ilçesine bağlı mahalle

Sirkeli


Millî gelir ile ilgili iki temel kavram vardır. Bunlar Gayri Safi Yurt içi Hasıla (GSYİH) ve Gayri Safi Millî Hasıla (GSMH) kavramlarıdır. GSYİH, bir ülkenin sınırları içerisinde hem o ülkenin yurttaşları hem de yabancılar tarafından elde edilen gelir, GSMH ise bir ülkenin yurttaşları tarafından o ülkenin sınırları içerisinde ve sınırları dışında elde edilen geliri ifade eder.

Milli Gelirin Tanımı: Bir ekonomide belli bir döneme ilişkin safi milli hasıla değerinden aynı dönemde, o ekonomide alınan dolaylı vergiler toplamının çıkartılmasıyla elde edilen tutar milli gelirdir. Bilimsel anlamda milli gelir bir ülkede belli bir dönemde üretilen mal ve hizmetlerin net parasal değeridir.

Milli geliri etkileyen fonksiyonlar

Tüketim Fonksiyonu
Birey için tüketim, aile fertlerinin gereksinim duydukları mal ve hizmetlerin satın alımı için yaptıkları harcamaların toplamıdır. Tüketim harcamaları öncelikle, o ekonomideki harcanabilir gelire bağlıdır. Tüketimi etkileyen faktörler şunlardır:
 Kişinin toplam geliri
 Kişinin yaşam biçimi ve aile yapısı
 Kişinin edindiği alışkanlıkları
 Kişinin ileriye dönük kararları ve beklentileri
 Ülkenin ekonomik koşulları ve ekonomik veriler
 Ülkenin vergi ve para politikaları

Tasarruf fonksiyonu
Elde edilen toplam gelirden ihtiyaçlar karşılandıktan sonra kalan miktara tasarruf denir. İnsanlar gelecekte oluşabilecek hastalık, kaza gibi belirsizliklerde çaresiz kalmamak için tasarruf yapmak isterler. Gelirin tüketilmeyen kısmı tasarrufları oluşturur. Tasarruf toplam harcamaların toplam gelirden çıkarılması ile hesaplanır. Harcamaların gelirden fazla olması borçlanma gibi kötü bir sonucu ortaya çıkararır. "Ayağını yorganına göre uzat." bu durumu özetleyen en güzel ata sözüdür.

Yatırım fonksiyonu
Yatırım, ekonomide belirli bir dönemde üretimde kullanılacak malzeme ve unsurların artırılmasına denir. Yeni fabrika kurmak, fabrikaya makine almak, yeni üretim yöntemi almak vb. yatırım faaliyetleri sonucunda ekonominin üretim kapasitesi artar.

Mili gelirin hesaplanması
Üretim faaliyetleri sonucunda elde edilen gelirin hesaplanması işini Türkiye İstatistik Kurumu piyasadan aldığı fiyatlara göre hesaplar. Yapılan hesaplamalardan % 100 doğru sonuç yerine yaklaşık sonuçlar elde edilir. Elde edilen sonuçlar önemlidir. Üretici, tüketici ve devlet yaklaşık olarak hesaplanan sonuçlara göre, yatırım faaliyetlerine yön verirler. Hesaplamalarda farklı yollar tercih edilebilir. Türkiye İstatistik Kurumu milli geliri kendi içindeki kurallara göre belirler. Kullanılan hesaplama yolları; üretim yöntemi, gelir yöntemi ve harcama yöntemi olmak üzere üçe ayrılır.
 Üretim Yöntemiyle Milli Gelirin Hesabı: Bu yöntemin hareket noktası, bir ülkede bir yılda üretilen mal ve hizmetlerin parasal değerlerinin hesaplanmasıdır. Bu mal ve hizmetlerin fiyatları, o yılın piyasalarından elde edilir.
 Gelir Yöntemiyle Milli Gelirin Hesabı: Bu yöntemde belirli bir dönemde üretim faktörlerinin üretimden aldığı paylar toplanır.
 Harcama Yöntemiyle Milli Gelir Hesabı: Ülkede her kesimin yaptığı harcamalar toplamı belirlenerek hesaplanır.

Millî gelirin ölçülmesindeki bazı zorluklar

 Türkiye'deki gibi, dolar kurunun büyük dalgalanmalar gösterebildiği ekonomilerde, dolar cinsinden millî gelir ve kişi başına millî gelir değerleri, yerel para birimi cinsinden reel milli gelire ve kişi başına reel gelire göre büyük değişkenlik gösterebilir. Bir ülkenin parası aşırı değerlenmiş (doların fiyatı düşük) ise GSYİH ve kişi başına GSYİH rakamları nispeten büyük, tersi durumda da nispeten küçük görünür. Dolar cinsinden GSYİH veya kişi başına GSYİH rakamlarının karşılaştırılmasında bir başka zorluk ise, ülkeler arasında bulunan fiyat farklılıklarıdır. Bir ülkede kişi başına düşen gelir dolar cinsinden çok düşük olabilir. Fakat o ülkede fiyatlar da oldukça düşük ise, kişi başına geliri yüksek olan ülkelerle arasındaki fark o kadar da büyük olmayabilir.
 Ülkelerarası iç fiyat farklılıkları nedeniyle, ülkelerarası gelir karşılaştırmalarında satın alma gücü paritesine göre hesaplanan gelir rakamlarının kullanılması yaygınlaşmıştır. Satın alma gücü paritesine göre belirlenen döviz kurunda ülkelerarası iç fiyat farklılıkları ortadan kaldırılır.
 Zaman içerisinde üretilen malların kalitesinde iyileştirmeler olur. Bu iyileştirmeleri ölçmek ve milli gelire dahil etmek kolay değildir.
 Ev halkı bazı üretimi kendisi için yapar ve bunlar piyasada işlem görmez.
 Kayıt altında olmayan üretim faaliyetlerinin GSYİH'nın ölçümüne dahil edilmeleri zordur. Gelişmekte olan ülkelerde, vergi vermemek ya da az vergi vermek için, üretilen mal ve hizmetlerin değerinin olduğundan daha az gösterilmesi veya hiç gösterilmemesi eğilimi oldukça yüksektir.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'de iller bazında kişi başına düşen yıllık milli gelir

Makroekonomi

Millî gelir


A Ventas Inc. é um grupo de investimentos em imobiliário, com sede em Chicago. É uma das 1000 maiores empresas dos Estados Unidos, tendo 1877 subsidiárias.

Empresas de Illinois
Empresas fundadas em 1998

Ventas (empresa)


Et objekt er en livløs fysisk genstand eller legeme, som ikke er en levende organisme, og som består af et materiale med masse og fylde, til forskel fra de abstrakte objektbegreber i matematik, filosofi eller grammatik.

Den fysiske genstand har en struktur, som findes håndgribeligt i rum og tid, og opstod af et stof enten ved naturens kræfter eller fremstillet kunstigt (kunststof) af levende væsner, herunder mennesket. Objektet kan derfor betragtes og undersøges i fysisk rum af sanserne hos mennesket eller andre levende væsner.

De allermindste kendte objekter er partikler på størrelse med en eller flere atomer, der har en masse og fylde i rummet. Hermed opstår der diskussion om, hvor lille skal en partikel være for stadig at være et fysisk objekt og ikke blot en samling energi.

Objekter kan være i forskellige tilstande af samme stof, for eksempel fast stof, flydende væske eller flygtig gasform. Partikler kan omdannes til energi og skifte tilstand, for eksempel kan man brænde et objekt, som derved omdannes til varme og lysenergi, eller gå over til gasform.

Navnet objekt stammer fra latin objectum: "det, som ligger der". På dansk hedder det genstand (fra tysk Gegenstand, som betyder "det, der står lige overfor"), eller en fysisk ting.

Kildehenvisninger

Noter

Stof_(fysik)

Objekt (genstand)


Bzhedújovskaya , es una stanitsa del raión de Beloréchensk del krai de Krasnodar, en Rusia. Se sitúa en la orilla derecha del río Pshish, afluente del Kubán, 17 km al noroeste de Beloréchensk y 57 km al sureste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 1 181 habitantes en 2011.

Es cabeza del municipio Bzhedújovskoye, al que pertenecen asimismo Oktiábrskaya, Kanevetski, Novoguriski y Nizhnevedeneyevski.

Historia

La localidad fue fundada en 1863. Debe su nombre a los bzhedug una de las subetnias adigué. Hasta 1920 pertenecía al otdel de Maikop del óblast de Kubán.

Transporte

La estación de ferrocarril más cercana se halla en Beloréchensk.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Este artículo es una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Бжедуховская.
 Mapa topográfico en maps.vlasenko.net .

Localidades del raión de Beloréchensk del krai de Krasnodar
Localidades establecidas en 1863

Bzhedújovskaya


Kızılören - Afyonkarahisar ili ilçesi
 Kızılören, Dazkırı - Afyonkarahisar ili Dazkırı ilçesine bağlı köy
 Kızılören, Araç - Kastamonu ili Araç ilçesine bağlı köy
 Kızılören, İncesu - Kayseri ili İncesu ilçesine bağlı mahalle
 Kızılören, Soma - Manisa ili Soma ilçesine bağlı mahalle
 Kızılören, Meram - Konya ili Meram ilçesine bağlı mahalle
 Kızılören, Hafik - Sivas ili Hafik ilçesine bağlı köy
 Kızılören, Gürün - Sivas ili Gürün ilçesine bağlı köy

Kızılören (anlam ayrımı)


George Butler Terrell (* 5. Dezember 1862 in Alto, Cherokee County, Texas; † 18. April 1947 ebenda) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1933 und 1935 vertrat er den Bundesstaat Texas im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
George Terrell besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat und danach das Sam Houston Teachers' College in Huntsville. Anschließend beendete er seine Ausbildung mit einem Studium an der Baylor University in Waco. Zwischen 1886 und 1903 war Terrell Lehrer im Cherokee County. In den Jahren 1897 und 1902 gehörte er der Lehrerprüfungskommission des Staates Texas an. Ein Jahr später war er Mitglied in der für die Lehrmittel zuständigen Kommission. Seit 1903 arbeitete Terrell in Alto in der Landwirtschaft und hier besonders auf dem Gebiet der Viehzucht. Gleichzeitig begann er als Mitglied der Demokratischen Partei eine politische Laufbahn. Zwischen 1898 und 1932 saß er mehrfach als Abgeordneter im Repräsentantenhaus von Texas. Von 1920 bis 1931 war er außerdem Landwirtschaftsminister (Commissioner of Agriculture) des Staates Texas.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1932 wurde Terrell für den damals staatsweit eingerichteten 21. Sitz von Texas in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. März 1933 sein neues Mandat antrat. Da er im Jahr 1934 auf eine weitere Kandidatur verzichtete, konnte er bis zum 3. Januar 1935 nur eine Legislaturperiode im Kongress absolvieren. Damals wurden die ersten New-Deal-Gesetze der Bundesregierung unter Präsident Franklin D. Roosevelt verabschiedet. Nach dem Ende seiner Zeit im US-Repräsentantenhaus nahm George Terrell seinen früheren landwirtschaftlichen Tätigkeiten wieder auf. Er starb am 18. April 1947 in seinem Heimatort Alto.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Texas
Mitglied des Repräsentantenhauses von Texas
US-Amerikaner
Geboren 1862
Gestorben 1947
Mann

George B. Terrell


Les muscles infra-hyoïdiens (ou muscles sous-hyoïdiens), sont les quatre muscles antérieurs du cou situés sous l'os hyoïde devant les viscères cervicaux.

À l'exclusion du muscle sterno-thyroïdien, les muscles infra-hyoïdiens ont un point d'insertion sur l'os hyoïde.

Les muscles infra-hyoïdiens

Innervation
Tous les muscles sous-hyoïdiens sont innervés par l'anse cervicale issue du plexus cervical à l'exception du muscle thyro-hyoïdien qui est innervé uniquement par les fibres du premier nerf rachidien cervical via le nerf hypoglosse.

Action
Les muscles sous-hyoïdiens ont pour fonction d'élever et d'abaisser l'os hyoïde et le larynx pendant la déglutition et la parole.

Voir aussi
 Triangle carotidien
 Muscles suprahyoïdiens

Notes et références

Liens externes

Muscle de la tête et du cou

Muscle infra-hyoïdien


Street ist ein Einschlagkrater im Süden der Mondvorderseite, südlich des Mare Nubium, südlich des Kraters Tycho und westlich von Proctor.
Der Krater ist stark erodiert.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem britischen Astronomen Thomas Street offiziell benannt.

Weblinks

 Street auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Street (Mondkrater)


Sun Myung Moon (6. janúar 1920 – 3. september 2012) var suður-kóreskur trúarleiðtogi sem var jafnframt þekktur fyrir viðskiptaumsvif sín og stuðning sinn við ýmsa pólitíska málstaði. Moon var stofnandi og andlegur leiðtogi Sameiningarkirkjunnar, kristins söfnuðar sem gekk út á þá trúarkenningu að Moon sjálfur væri nýr Messías sem hefði verið falið að ljúka hjálpræðisverkinu sem Jesú mistókst að vinna fyrir 2000 árum. Fylgismenn Moons eru gjarnan kallaðir "Moonistar" (e. Moonies).

Með framlögum fylgjenda sinna gerði Moon Sameiningarkirkjuna að viðskiptalegu stórveldi og varð sjálfur vellauðugur. Hann kom sér jafnframt í samband við marga valdsmenn og þjóðarleiðtoga á borð við Richard Nixon, George H. W. Bush, Míkhaíl Gorbatsjov og Kim Il-sung. Söfnuður Moons hefur ætíð verið umdeildur og gagnrýnendur hans líta jafnan á hann sem sértrúarsöfnuð sem heilaþvær og féflettir meðlimi sína. Moon sjálfur var um skeið fangelsaður fyrir skattsvik á níunda áratugnum.

Æviágrip
Sun Myung Moon fæddist árið 1920 í núverandi Norður-Kóreu, sem þá var undir stjórn Japana, inn í fátæka bændafjölskyldu. Foreldrar hans tilheyrðu öldungakirkjunni og Moon sótti ungur samkomur hvítasunnumanna.

Moon hélt því fram að á páskadagsmorgun 1936, þegar hann var sextán ára, hafi Jesús Kristur birst honum í sýn og falið honum að fullkomna hjálpræðisverk Messíasar, sem Jesú hefði mistekist að vinna fyrir 2000 árum. Að sögn Moons glímdi hann síðan næstu níu árin við Satan, sem á að hafa reynt að freista hans eða vekja hjá honum efasemdir um guðlega forsjón sína.

Kenningar Moons gengu út á að tveir spámenn hefðu komið á undan honum en báðum hefði þeim mistekist það verk sitt að stofna Guðs ríki á jörðu. Sá fyrsti hefði verið Adam en honum hefði mistekist verkið þar sem hann lét Evu ginna sig til samræðis eftir að hún hafði haft kynferðismök við Satan og hafi hún þannig spillt honum. Næsti hefði verið Jesús en honum hefði mistekist hlutverk sitt vegna þess að Gyðingar drápu hann áður en hann gat eignast börn. Það hafi alltaf verið ætlun Guðs að Jesús skyldi kvænast og stofna hina fullkomnu fjölskyldu en þetta hafi farið forgörðum vegna krossfestingar hans. Eftir andlát Jesú hafi djöfullinn getað leikið lausum hala á jörðinni. Hafi hann tekið sér bólfestu í Karli Marx og miðlað satanískum boðskap til mannkynsins í gegnum marxískar kennisetningar.

Á tíma seinni heimsstyrjaldarinnar hélt Moon í nám til Tókýó og útskrifaðist þar úr rafmagnsverkfræði við Waseda-háskóla. Moon sneri aftur til Kóreu eftir styrjöldina en lenti þar í ágreiningi við leiðtoga öldungakirkjunnar og var í kjölfarið vikið úr söfnuðinum. Hann ákvað að halda sjálfur til norðurhluta landsins til að boða trúna á eigin forsendum. Á meðan Moon var þar staddur braust Kóreustríðið út og kommúnistastjórn Norður-Kóreu lét handtaka hann fyrir trúboðsstörf hans.

Moon var haldið í fangabúðum kommúnista í þrjú ár og sætti þar illri meðferð. Moon líkti reynslu sinni í fangabúðunum við píslargöngu Krists og sagði að með þjáningum sínum þar hefði hann frelsað mannkynið undan syndum sínum. Þegar herlið Sameinuðu þjóðanna gerði gagnsókn gegn kommúnistum var Moon frelsaður úr fangabúðunum, að eigin sögn á síðustu stundu.

Forysta Moons í Sameiningarkirkjunni
Árið 1954 stofnaði Moon formlega söfnuð í kringum trúarkenningar sínar sem hlaut nafnið Sameiningarkirkjan. Þremur árum síðar gaf hann út helsta trúarrit hreyfingarinnar, Hið guðdómlega lögmál, sem fylgjendur Moons líta á sem ígildi þriðja testaments Biblíunnar. Í kennisetningum kirkjunnar er kennt að allir sem afneita fagnaðarerindi Moons og Messíasar verði dæmdir til vistar í helvíti. Kristnir menn sem afneita Moon eru settir í hlutverk faríseanna og fræðimannanna sem ofsóttu Jesú.

Söfnuður Moons varð einkum þekktur fyrir að standa fyrir fjöldabrúðkaupum þar sem meðlimir Sameiningarkirkjunnar eru gefnir saman. Fyrsta brúðkaup safnaðarins af þessu tagi var haldið árið 1961 og gengu þá 33 pör í það heilaga. Kirkjan hefur í seinni tíð gefið brúðhjón saman í tugþúsundatali í senn, gjarnan á leikvöngum eða öðrum fjöldasamkomustöðum. Árið 1999 gaf söfnuðurinn saman rúmlega 40 þúsund brúðhjón í fjöldabrúðkaupi og taldi það þá vera stærsta fjöldabrúðkaup sögunnar. Í mörgum tilfellum höfðu brúðhjónin aldrei hist fyrir giftingarathöfnina, heldur hafði söfnuðurinn undir handleiðslu Moons parað meðlimi Sameiningarkirkjunnar saman.

Í seinni tíð hélt Moon því fram að í sýnum hans hefði hann átt í samskiptum við menn á borð við Konfúsíus, Búdda og Múhameð og að hann hefði bjargað sálum Hitlers og Stalíns.

Viðskiptaveldi Moons
Í Hinu guðdómlega lögmáli kenndi Moon jafnframt um "lögmál endurgjaldsins," sem gekk út á að greiða fyrir syndir sínar og forfeðra sinna með stöðugri vinnu. Í framkvæmd varð þetta til þess að margir fylgjendur Moons afhentu söfnuði hans allar bankainnistæður sínar og yfirgáfu fjölskyldur sínar. Stjórn söfnuðarins á einkalífum og fjárhagi fylgjenda sinna og ágangur hans á nýja fylgjendur leiddi til þess að víða hefur verið litið á hann sem sértrúarsöfnuð.

Með vinnu og fjárframlögum fylgjenda sinna reisti Moon mikið viðskiptaveldi og varð sjálfur vellauðugur. Á ferli sínum varð Moon hluthafi í fjölmörgum fyrirtækjum í fjölda landa. Meðal annars eignaðist söfnuðurinn vopnaverksmiðju í Suður-Kóreu og fyrirtæki sem framleiddi og flutti út Ginseng-te. Á síðustu æviárum Moons var talið að til væru rúmlega 1.000 samtök sem ynnu beint eða óbeint að því að afla fjár fyrir Moon og söfnuð hans. Þar á meðal voru keðja apóteka, þakflísagerð, títaníumbræðsla, verksmiðjur, hótel og golfvöllur. Fyrirtæki tengd söfnuðinum urðu jafnframt frá árinu 1980 virk í fiskiðnaði Bandaríkjanna og margir af vinsælustu sushi-stöðum Chicago urðu háð þeim um fisk. Moon lifði í miklum lystisemdum á þessum mikla auði og innan safnaðarins þótti það til marks um að hann nyti velþóknunar Guðs. Moon flutti til Bandaríkjanna árið 1972 og keypti sér þar herragarð og tvær lystisnekkjur.

Pólitísk umsvif
Boðskapur Moons var einnig pólitískur í eðli sínu og söfnuður hans lét sig stjórnmál miklu varða. Moon var ötull andkommúnisti, sem féll vel í kramið hjá forseta Suður-Kóreu, einræðisherranum Park Chung-hee. Söfnuðurinn hafði því velvild stjórnvalda í heimalandinu og gat beitt áhrifum sínum í alþjóðlegri baráttu gegn kommúnisma, sem Moon áleit versta óvin mannkynsins. Moon beitti fjármunum og fylgismönnum sínum til að koma sér í sambönd við ýmsa þjóðarleiðtoga og aðra áhrifamenn. Meðal annars varð Moon náinn vinur Richards Nixon Bandaríkjaforseta og áleit hann samherja sinn í baráttu gegn kommúnismanum. Þegar stjórn Nixons lék á reiðiskjálfi vegna Watergate-hneykslisins kom Moon honum til varnar og sendi stuðningsmenn sína til að sviðsetja samstöðumótmæli með forsetanum í Washington.

Árið 1975 leiddi rannsókn bandarískra lögregluyfirvalda í ljós að söfnuður Moons hafði sent um 300 "huggulegar ungar stúlkur" til þess að gerast sjálfboðaliðar í bandarískri stjórnsýslu og að sumar þeirra höfðu verið ráðnar í starfslið Bandaríkjaþings. Árið 2004 komu pólitískir bandamenn Moons því í kring að sérstök athöfn var haldin í einni af byggingum Bandaríkjaþings með viðveru tólf bandarískra þingmanna. Í athöfninni lagði einn þingmaðurinn ríkulega skreyttar kórónur á höfuð Moons og eiginkonu hans og krýndi Moon formlega "friðarkonunginn."

Moon stofnaði dagblaðið The Washington Times á níunda áratugnum og það varð brátt eitt af málgögnum Repúblikanaflokksins og íhaldsmanna í bandarískum stjórnmálum. Í seinni tíð hafa margir stjórnmálaleiðtogar ávarpað samkomur Moonista eða veitt þeim liðsinni að öðru leyti í skiptum fyrir fjárhagslegan og pólitískan stuðning söfnuðarins. Meðal þeirra má nefna George H. W. Bush, George W. Bush, Donald Trump og Shinzō Abe.

Þrátt fyrir andkommúnisma sinn vingaðist Moon í seinni tíð við Kim Il-sung, leiðtoga Norður-Kóreu, og fékk leyfi hans til að byggja upp iðnað í ríki hans.

Fangavist fyrir skattsvik
Moon var sakfelldur fyrir skattsvik í Bandaríkjunum árið 1982 og dæmdur til átján mánaða fangelsisvistar.

Dauði

Moon lést þann 3. september árið 2012 úr lungnabólgu, þá níutíu og tveggja ára að aldri. Einingarkirkjan lýsti yfir þrettán daga sorgartímabili þar til Moon yrði jarðsettur.

Fjölskylduhagir
Sun Myung Moon var tvíkvæntur. Hann kvæntist fyrri konu sinni, Choi Sun-kil, árið 1945 en yfirgaf hana vanfæra í Seúl þegar hann hélt norður til predikunarstarfa.

Moon kvæntist seinni konu sinni, Hak Ja Han, árið 1960. Moon eignaðist alls þrettán börn með konum sínum. Einn sonur hans, Heung Jin Nim, lést í umferðarslysi árið 1984 og Moon lýsti því yfir að hann færi þaðan af með mál sín í himnaríki. Heung væri hinn himneski Kristur en Moon hinn jarðneski. Hin tólf börn Moons sagði hann að endurspegluðu tólf ættkvíslir Ísraels.

Tilvísanir

Leiðtogar sértrúarsafnaða
Sameiningarkirkjan
Suður-kóreskir athafnamenn
Suður-kóreskir trúarleiðtogar
Fólk fætt árið 1920
Fólk dáið árið 2012

Sun Myung Moon


Karma ist das 2009 veröffentlichte fünfte Studioalbum der US-amerikanischen Hard-Rock-Band Winger. Es wurde von der Redaktion des Magazins Rocks in die Liste der Alben des Jahres 2009 aufgenommen und fand weltweit Anerkennung.

Hintergrund
Nach ihrem Comeback im Jahre 2006 hatte Winger mit dem Album IV positive Resonanzen erfahren. 2007 veröffentlichte die Gruppe auf ihrem neuen Label Frontiers Records die Doppelalben Demo Anthology und Winger Live, bevor die Band 2008 ins Studio ging, um ein neues Album aufzunehmen.

Mit dem Titel First Ending enthielt die europäische Ausgabe der CD ein Instrumentalstück.

Titelliste

 Deal with the Devil (Winger, Beach, Purnell) – 2:59
 Stone Cold Killer (Winger, Beach) – 2:45
 Big World Away (Winger) – 3:50
 Come a Little Closer (Winger, Beach) – 2:50
 Pull Me Under (Winger, Huff, Beach) – 3:20
 Supernova (Winger, Beach) – 6:17
 Always Within Me (Winger, Beach) – 4:15
 Feeding Frenzy (Winger, Beach) – 3:00
 After All This Time (Winger, Roth, Beach) – 6:23
 Witness (Winger, Beach) – 7:15
 First Ending (Morgenstein) – 3:24
 The Making of Karma [CD-Rom Track]

Rezeption
Jenny Rönnebeck schrieb für Rock Hard, schon mit ihrem Reunion-Album IV hätte Winger "einen Schritt weg von ihrem gerne als Weichspüler bezeichneten Sound" hin zu "äußerst gitarrenlastigem Uptempo-Rock" gemacht. Reb Beach sei "eine wahre Größe an den Saiten" und präge Tracks wie Stone Cold Killer und das druckvolle Pull Me Under, während das groovige Come A Little Closer, das schleppende Supernova oder das gemäßigte Always Within Me "ganz klar den ausdrucksstarken Vocals von Bandchef Kip Winger angepasst" worden seien. Absolute Highlights auf dem Album seien aber das bluesige After All This Time und das bombastische Witness, bei denen beide Musiker glänzten.

Weblinks

Einzelnachweise

Album (Hard Rock)
Album 2009
Winger

Karma (Winger-Album)


Léon Joseph Marie Ignace Degrelle (født 15. juni 1906 i Bouillon, Belgien, død 31. marts 1994 i Málaga, Spanien) var en belgisk højreekstrem journalist og forfatter. Han grundlade og ledte den fascistiske Rex-bevægelse og blev senere officer i Waffen-SS på Østfronten. Han blev dømt til døden in absentia 1944, flygtede via Danmark og Norge til Spanien, hvor han fik varigt ophold.

Kilder
 Jonathan Littell: Le sec et l'humide (Paris, 2008).

Eksterne henvisninger

Journalister fra Belgien
Forfattere fra Belgien
SS-officerer
Personer fra Bouillon
Personer dømt til døden in absentia

Léon Degrelle


Versions-historien bag Androids mobile operativsystem begyndte med den offentlige version af Android beta, November 5, 2007. Den første kommercielle version, Android 1.0, blev udgivet den 23. september, 2008. Android bliver kontinuerligt udviklet af Google og Open Handset Alliance, og der er sket en række opdateringer til deres base-operativsystem siden den første udgivelse.

Version 1.0 og 1.1 var ikke udgivet under specifikke kode navne på trods af at Android 1.1 uofficielt blev kendt som Petit Four. Androids kodenavne er typisk baseret på konfekture-navne (f.eks. slik og kager) og har været udgivet i alfabetisk rækkefølge, siden 2009 med Android 1.5 Cupcake. Den seneste version af Android er Android 9 Pie, som blev udgivet i August 2018.
Google Android
Mobile styresystemer
Smartmobiler

Android versioner


Sandøya er en ø og en landsby ved Brevik i Porsgrunn kommune i Vestfold og Telemark fylke i Norge. Øen dækker et areal på 1,58 km², og højeste punkt er Kulåsen der er 60 moh. Landsbyen ligger mod sydvest på øen og har 279 indbyggere (2018).

Sandøya er omkranset af Langesundsfjorden, Eidangerfjorden og Ormerfjorden. Her findes blandt andet en børneskole, og der er god færgeforbindelse til Brevik. En mængde fritidsboliger, samt en campingplads, gør at øens folketal mangedobles om sommeren.

1. november 2008 blev butikken på Sandøya nedlagt, men i sommeren 2014 blev der åbnet en ny butik på øen, Sandøya Handelshus.

Kilder og henvisninger

 Sandøyas netside

Øer i Vestfold og Telemark
Byer i Vestfold og Telemark
Porsgrunn

Sandøya (Porsgrunn)


Nagrada iz zaklade Ivana N. grofa Draškovića, književna je nagrada prvi puta dodijeljena 1869. godine. Dodjeljivala se je iz Zaklade Ivana Nepomuka grofa Draškovića koji je oporučno ostavio 10.000 forinti Matici ilirskoj. Nagrada se dodjeljivala za (...) dobre i koristne knjige koje su najviše jake podići književnost hrvatsku, (...) Nagradu iz ove zaklade imade dobiti takav rukopis, «koji je kadar najviše doprinijeti k pravoj pouci puka, te time unaprediti njegovo duševno i materijalno stanje», i koji će tiskan iznesti barem 15 tiskanih araka, a ako bude djelo manje, onda prema razmjeru. Nagrada se ima tek onda isplatiti, kada bude rukopis štampan. «Ali uvažujući - veli oporučitelj - da mnogi naš pisac i za dvije godine (to je najdalji rok, u kojem se nagradjeni rukopis ima štampati) ne može naći nakladnika, to se i u ovom slučaju, ako nagradjeni rukopis nije štampan, ipak ima piscu isplatiti polovina nagrade, pa tiskao se nagradjeni rukopis kada ili nikada.».

Dobitnici
 1869.: Marija Fabković za prijevod knjige Jean Macé, Dogadjaji zalogaja hljeba.
 1870.: Ivan Dežman, Čovjek prema zdravlju i ljepoti.
 1872. – 1874.: Bogoslav Šulek, Prirodni zakonik za svakoga iliti popularna fizika. Tri (I-III.) knjige.
 1876.: Vjekoslav Klaić, Prirodni zemljopis Hrvatske i Franjo Kuhač, Prilog za povjest južnoslavjanske glasbe
 1877.: Mijo Kišpatić, Slike iz rudstva, Dragutin Stražimir, Mijat Briguša hrvatski seljak ili Kako se može čovjek popeti s osla na konja: pučka pripoviest za hrvatske seljake: sa dvie slike i Mijat Stojanović, Slike iz života hrvatskoga naroda u Slavoniji i Sriemu.
 1878.: Ivan Fiamin za prijevod knjige François Fénelon, Zgode Telemaka.
 1879.: Mijo Kišpatić, Slike iz geologije i Blaž Lorković, Razgovori o narodnom gospodarstvu. Po francezkom od J. J. Rapeta.
 1880.: Tomo Maretić za prijevod knjige Homer: Odysseja. Preveo, uvod napisao i tumač dodao Tomo Maretić, Ivan Despot za Cantù Cezar: Zdrav razum i pošteno srdce. Pučki razgovori. Priredio Ivan Despot i Franjo Stepanek, Obćina Družbovac i njezini usrećitelji.
 1881.: Tomo Maretić za prijevod knjige Homer: Iliada. Preveo i tumač dodao Tomo Maretić i Franjo Kuhač, Južnoslovjenske narodne popievke. Knjiga peta.
 1882.: August Musić za prijevod knjige Herodot: Povijest. Dio prvi. Preveo, uvod napisao i bilješke dodao Avgust Musić, Mijo Krešić, Mladi trgovac i Janko Tomić, Pripoviedke iz obće poviesti staroga vieka.
 1883.: Adolfo Veber Tkalčević za prijevod knjige Cicero M. Tullijo: Izabrani govori. Preveo i uvodoni popratio Adolfo Veber, Blaž Lorković, Žena u družtvu i u kući i Marija Jambrišak, Znamenite žene iz priče i poviesti. Prvi dio.
 1884.: Mišo Kišpatić, Iz bilinskoga svieta. Knjiga prva i August Musić za prijevod knjige Herodot: Povijest. Dio drugi. Preveo i bilješke dodao Avgust Musić.
 1885.: Mišo Kišpatić, Iz bilinskoga svieta. Knjiga druga, Marija Jambrišak, Znamenite žene iz priče i poviesti. Drugi dio i Josip Gall, Poputnina mladu i neizkusnu kroz družtvo i život.
 1886.: Mišo Kišpatić, Kukci. Prirodoslovne crtice. Knjiga prva.
 1887.: Mišo Kišpatić, Kukci. Prirodoslovne crtice. Knjiga druga, Ivan Hoić, Slike iz obćega zemljopisa. Knjiga prva: (Zemaljske polutke): sa 60 slika i jednom zemljopisnom kartom i  Janko Tomić, Sielo za zabavu i pouku. Druga knjiga, Dva svezka.
 1888.: Mišo Kišpatić, Iz bilinskoga svieta. Knjiga treća i Stjepan Senc za prijevod knjige Demosten: Izabrani govori. Preveo, uvod napisao i bilješke dodao Stjepan Senc.
 1889.: Ivan Hoić, Slike iz obćega zemljopisa. Knjiga druga: Evropa: Francuzka, Švicarska, Nizozemska, Belgija, Vel. Britanija: sa 93 slike i četiri zemljopisne karte., Oton Kučera, Crte o magnetizmu i elektricitetu: sa sto devetdeset i šest slika i Janko Tomić, Sielo za zabavu i pouku. Treća knjiga.
 1890.: August Musić, Povijest grčke književnosti. Knjiga prva.
 1891.: Ivan Hoić, Slike iz obćega zemljopisa. Knjiga treća: Evropa: Skandinavski poluotok (Švedska i Norvežka), Danska, Njemačka: sa 74 slike i tri zemljopisne karte i Petar Tartaglia, Poljodjelstvo najdičniji zanat.
 1892.: Mišo Kišpatić, Ribe: prirodoslovne i kulturne crtice.
 1893.: Ivan Hoić, Slike iz obćega zemljopisa. Knjiga četvrta: Evropa: Pirenejski poluotok (Španjolska i Portugalska), Apeninski poluotok (Italija), Balkanski poluotok (Grčka i Turska), Rumunjska: sa 97 slika i tri zemljopisne karte. Tomo Maretić, za prijevod knjige Publije Vergilije Maron: Eneida.
 1894.: Oton Kučera, Naše nebo: crtice iz astronomije. Koloman Rac, za prijevod knjige Sofoklove tragedije.
 1895.: Stjepan Gjurašin, Iz bilinskoga svieta: prirodopisne i kulturne crtice.
 1896.: Ivan Hoić, Slike iz obćega zemljopisa. Knjiga peta: Evropa: slavenske države: Dio prvi: Rusija: sa 97 slika i jednom zemljopisnom kartom. Koloman Rac, za prijevod knjige Gaj Julije Cezar: Galski i Gradjanski rat.
 1897.: Antun Lobmayer, Čovjek i njegovo zdravlje. Stjepan Senc, za prijevod knjige Ksenofon: Izabrani spisi. Dio I. Kirupedija. Davorin Trstenjak, Slike iz Švicarske.
 1900.: Vjekoslav Klaić, Povjest Hrvata: od najstarijih vremena do svršetka XIX. stoljeća. Sv. 2: Treće doba: vladanje kraljeva iz raznih porodica (1301-1526). Dio 2: Od gubitka Dalmacije do Matije Korvina (1409-1457): sa 77 ilustracija
 1902.: Radovan Marković, Dječja njega: upute mladoj majci.
 1903.: Stjepan Radić, Moderna kolonizacija i Slaveni.
 1904.: Stjepan Radić, Savremena Evropa: ili karakteristika evropskih država i naroda.
 1906.: Stjepan Radić, Današnja financijalna znanost.
 1908.: Stjepan Radić, Češki narod na početku XX. stoljeća.
 1911.: Ferdo Šišić, Hrvatska povijest. III. dio: Od god. 1790. do god. 1847.
 1912.: Branko Vodnik, Povijest hrvatske književnosti: knjiga I.: od humanizma do potkraj XVIII. stoljeća: s uvodom V. Jagića: o hrvatskoj glagolskoj književnosti: izdanje Matice dalmatinske.
 1913.: Vjekoslav Klaić, Život i djela Pavla Rittera Vitezovića (1652. – 1713.): nagradjeno iz Zaklade Ivana grofa Draškovića za godinu 1913.
 1914.: Oton Kučera, Gibanja i sile: crtice iz mehanike neba i zemlje.
 1916.: Fran Bubanović, Slike iz kemije.
 1917.: Antonija Kassowitz-Cvijić, Vatroslav Lisinski u kolu Ilira: o 100. obljetnici njegova rođenja 8. srpnja 1919. izdala i nagradila iz Zaklade grofa Ivana N. Draškovića za godinu 1917. Matica hrvatska.
 1918.: Fran Bubanović, Kemija živih bića.
 1919.: Dragutin Prohaska, Pregled savremene hrvatsko-srpske književnosti.

Izvori

Hrvatske književne nagrade


Rio das Flores es un municipio brasileño del estado de Río de Janeiro. Esta a una altitud de 525 metros. Según la estimación poblacional de 2008, la ciudad tiene 8.686 habitantes. Se extiende por un área de 477,662 km², distribuidos en cuatro distritos: Rio das Flores, Manuel Duarte, Táboas y Abarracamento.

Referencias

Enlaces externos

 Página de la prefectura
 ARTUR - Asociación Rioflorense de Turismo

Localidades de Río de Janeiro

Rio das Flores


Minerbe ist eine nordostitalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Verona in Venetien. Die Gemeinde liegt etwa 40 Kilometer von Verona. Minerbe ist Teil der Unione comunale Dall'Adige al Fratta und grenzt unmittelbar an die Provinz Padua.

Geschichte
Schon in der Antike war ein Ort namens Vicus Minervae nachweisbar. Urkundlich wird der Ort 932 als Minervae, schließlich als Menerve, Menervio und 1228 als Menerbio erwähnt.

Gemeindepartnerschaften
Minerbe unterhält seit 2001 eine Partnerschaft mit Schwabenheim an der Selz in Rheinland-Pfalz (Deutschland).

Verkehr
Durch die Gemeinde führt neben der früheren Strada Statale 500 di Lonigo (heute: Provinzstraße) nach Montecchio noch die frühere Strada Statale 10 Padana Inferiore (heute: Regionalstraße). Der Bahnhof von Minerbe liegt an der früheren Bahnstrecke Treviso-Ostiglia und ist seit 1987 geschlossen.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Venetien

Minerbe


භික්‍ෂූන්ට උවටැන් කරමින් පන්සලේ වෙසෙන පුද්ගලයෝ ඇබිත්තයා ලෙස හැඳින්වේ.ඇබ්ිත්තයා යනු කෙලෙස් ඇබිත්තක් ඇතිකෙනාටයි.පන්සලෙ ස්වමින්වහන්සේලාට වත්පිළිවෙත් කර්මින් බුද්ධ උපස්ථාන සංඝඋපස්ථාන කරමින් පඩික්කමේ සිට සියලු කටයුතු නිහතමානීව කරමින් පින් කරමින් කුසල් වඩමින් සිටින ඇබිත්තයාට කෙලෙස් වහා ප්‍රහානය වේ.එනිසා කෙලෙස් ඇත්තේ ටිකකි.මෙනිසා ඇබිත්තයා වන්නට ඇත.

ඇබිත්තයා


ألدوس هكسلي  (ولد 26 يوليو 1894- توفي 22 نوفمبر 1963) هو كاتب إنجليزي اشتهر بكتابة الروايات والقصص القصيرة وسيناريوهات الأفلام. قضى حياته منذ 1937 في مدينة لوس أنجلوس. رواية العالم الطريف (تترجم أيضا: عالم جديد شجاع Brave New World) تعد من أفضل أعماله وأشهرها. له اهتمامات بالباراسيكولوجيا والتصوف الفلسفي، معاد للحروب ومهتم بالقضايا الإنسانية. في آخر آيام حياته اعتبر في بعض الدوائر الأكاديمية، قائدا للفكر الإنساني الحديث ومثقفا بارعا. له تأثير واضح على جورج أوريل.

السيرة الذاتية
ولد ألدوس ليونارد هكسلي في إنجلترا عام 1894، وظل حتى نهاية حياته لا ينئ عن الكتابة والتأليف ولا يفتر. وقد بدأ حياته الأدبية شاعرا محتذيا في ذلك حذو أكثر الكتاب المعاصرين. ونشر شعره أول الأمر في مجلة ويلز (Wheels) ثم جمعه في ديوان عنوانه العجلة المحترقة (The burning wheel) نشره عام 1916. وفي هذه السنة عينها اشترك مع غيره من الأدباء في جمع ديوان شعر أكسفورد (oxford poetry) وقد بقي شاعرا طوال حياته، مخالفا بذلك الكثيرين من أدباء عصره الذين انحرفوا من الشعر إلى النثر. ويعد الآن شاعرا ثائرا على ازدياد نفوذ العلم في الحياة. وهو حفيد توماس هكسلي العالم الشهير الذي تلقى عليه العلم هربرت جورج ويلز، وبين الحفيد وجده شبه كبير في الصورة والقسمات.

وينحدر هكسلي من ناحية أمه من أسرة توماس ارنولد ناظر مدرسة رجبي الشهيرة. ومن أقربائه من كان أستاذا، ومن كان عالما، أو شاعرا أو روائيا. ولهذه المجموعة تأثير عليه منذ ولد عام 1894. وقد استطاع بقلمه وذكائه أن يرتفع إلى سماء الشهرة.

وهو رجل طويل القامة، نحيل القوام، حتى ان الأطفال هامبستاد كانوا يتجمعون حوله في شبابه الباكر ويهزؤون به. غير أن طول قامته يخيل للناظر إليه أنه يعيش في عالم غير عالمنا. هكسلي يتحدث إلى كل من يلقاه في سهولة وتواضع. وهو رجل شديد المرح. لا يصف بالتزمت. وهو يستعمل في أحاديثه كثيرا من غريب اللفظ، لا لأنه يتكلف غريب الحديث، ولكن لأن الرجل غريب التفكير، وهو بحاجة إلى هذه الألفاظ يعبر بها عما يختلج في نفسه.وهو مولع بلقاء الشواذ من الناس ومشاهدة الشاذ من المناظر لأن به ميلا نحو الشذوذ.

رائد من رواد اليوجنيا وكانت كتاباته تخدمها.

حياته الشخصية
تزوج هكسلي في 10 يوليو 1919 من ماريا نيس (10 سبتمبر 1899-12 فبراير 1955)، وهي عالمة أوبئة بلجيكية من قرية بيلم بالقرب من آلتر، التقى بها في غارسينغتون، أوكسفوردشاير، في عام 1919. أنجبا طفلًا واحدًا، سمياه ماثيو هكسلي (19 أبريل 1920-10 فبراير 2005)، عمل كمؤلف وعالم أنثروبولوجيا وعالم أوبئة بارز. في عام 1955، توفيت ماريا هكسلي بسبب مرض السرطان.

في عام 1956، تزوج هكسلي من لورا أرتشيرا (1911-2007)، وهي أيضًا مؤلفة وعازفة كمان ومعالجة نفسية. كتبت كتاب هذه اللحظة الخالدة، الذي يروي سيرة حياة هكسلي. روت قصة زواجهما في فيلم هكسلي حول هكسلي الوثائقي الذي أخرجته ماري آن براوباخ عام 2010.

شُخص هكسلي بسرطان الحنجرة في عام 1960. في السنوات التي تلت ذلك، ومع تدهور صحته، كتب رواية الجزيرة اليوتوبية، وألقى محاضرات حول «الإمكانات البشرية» في المركز الطبي في سان فرانسيسكو ومعهد إيسالن. شكلت هذه المحاضرات أساسًا لبدء حركة الإمكانات البشرية.

كان هكسلي صديقًا مقربًا لجدو كريشنامورتي وروزاليند راجاغوبال، وشارك في إنشاء مدرسة هابي فالي، التي تُدعى حاليًا مدرسة بيسانت هيل في هابي فالي، في أوجي، كاليفورنيا.

تتواجد المجموعة الأكثر جوهرية من أعمال هكسلي القليلة المتبقية، بعد تدمير معظمها في عام 1961 في حادثة بيل إير فاير، في مكتبة جامعة كاليفورنيا، لوس أنجلوس. يتواجد بعضها أيضًا في مكتبات جامعة ستانفورد.

في 9 أبريل 1962، أُبلغ هكسلي أنه انتُخب زميلًا في الأدب من قبل الجمعية الملكية للأدب، وهي منظمة أدبية عليا في بريطانيا، وقبل اللقب عبر رسالة في 28 أبريل 1962. ما تزال المراسلات بين هكسلي والجمعية محفوظة في مكتبة جامعة كامبريدج. دعت الجمعية هكسلي للظهور في مأدبة وإلقاء محاضرة في سومرست هاوس، لندن، في يونيو 1963. كتب هكسلي مسودة للخطاب الذي كان ينوي إلقاءه في الجمعية؛ ولكن منعته حالته الصحية المتدهورة من الحضور.

الأعمال الأدبية
الروايات

الكروم الأصفر

العالم الطريف (تترجم أيضا: عالم جديد شجاع Brave New World)

الجزيرة

أبواب الإدراك

القصص القصيرة

السجن

المقالات

على الهامش

وصلات خارجية

مراجع

ملخص رواية عالم جديد شجاع

كتاب مقالات بريطانيون في القرن 20
الحاصلون على جائزة جيمس تيت بلاك ميموريال
أسلوب بيتس
أشخاص تلقوا تعليمهم في كلية إيتون
أشخاص متعلمون في كلية إيتون
أعضاء هيئة تدريس جامعة ديوك
أنطولوجيون
إنجليز في القرن 19
إنجليز من أصل كورني
إنجليز ناشطون ضد الحرب
إنسانيون إنجليز
إنسانيون بريطانيون
باحثو الإدراك وطارحو النظريات
بريطانيون من أصل كورني
بريطانيون مهاجرون إلى الولايات المتحدة
بريطانيون ناشطون ضد الحرب
حركة جهد الإنسان
خريجو كلية باليول (أوكسفورد)
دارسون في القرن 20
دراميون وكتاب مسرحيون إنجليز
دعاة سلام إنجليز
دعاة سلام بريطانيون
روائيون إنجليز
روائيون إنجليز في القرن 19
روائيون إنجليز في القرن 20
روائيون بريطانيون
روائيون بريطانيون في القرن 20
روائيون تاريخيون إنجليز
روائيون تاريخيون بريطانيون
شعراء إنجليز
شعراء إنجليز في القرن 20
شعراء بريطانيون
شعراء بريطانيون في القرن 20
فكاهيون إنجليز
فكاهيون بريطانيون
فلاسفة الأدب
فلاسفة الأديان
فلاسفة التاريخ
فلاسفة الثقافة
فلاسفة الجنسانية
فلاسفة الحرب
فلاسفة العقل
فلاسفة القرن 20
فلاسفة اللغات
فلاسفة أخلاق
فلاسفة إنجليز
فلاسفة إنجليز في القرن 20
فلاسفة بريطانيون
فلاسفة بريطانيون في القرن 20
فلاسفة تعليم
فلاسفة تقنية (تكنولوجيا)
فلاسفة سياسيون إنجليز
فلاسفة سياسيون بريطانيون
فلاسفة علم الاجتماع
فلاسفة علوم
فلاسفة كتبوا حول النشاط والتغيير الاجتماعي
فلاسفة معاصرون
فلاسفة من الفن
فلاسفة نظرية المعرفة
فلسفة خالدة
كتاب الخيال القوطي
كتاب أدب أطفال إنجليز
كتاب أدب أطفال بريطانيون
كتاب أدب رحلات إنجليز
كتاب أدب رحلات بريطانيون
كتاب إنجليز واقعيون
كتاب خيال تاريخي تقع أحداثه في العصور الوسطى
كتاب خيال علمي
كتاب خيال علمي إنجليز
كتاب خيال علمي بريطانيون
كتاب خيال نفسي
كتاب دراما ومسرح بريطانيون
كتاب سفر في القرن 20
كتاب سورياليون
كتاب سيناريو إنجليز
كتاب سيناريو إنجليز في القرن 20
كتاب سيناريو بريطانيون
كتاب سيناريو بريطانيون في القرن 20
كتاب علوم اجتماعية بريطانيون
كتاب عن الدين والعلم
كتاب عن الشيوعية
كتاب غير روائيين ذكور بريطانيون
كتاب غير روائيين في القرن 20
كتب فلسفية
كتاب قصة قصيرة بريطانيون في القرن 20
كتاب قصة قصيرة ذكور إنجليز
كتاب قصة قصيرة ذكور بريطانيون
كتاب قصة قصيرة في القرن 20
كتاب مقالات
كتاب مقالات إنجليز
كتاب مقالات بريطانيون
كتاب مقالات في القرن 20
كتاب من لوس أنجلوس
كتاب هجائيون إنجليز
كتاب هجائيون بريطانيون
كتاب وكاتبات قصة قصيرة إنجليز
كتاب وكاتبات قصة قصيرة بريطانيون
لاأدريون إنجليز
لاأدريون بريطانيون
لاعنفيون
متصوفون
متصوفون في القرن 20
محرر أدبي
مختصون بالعلوم الاجتماعية بريطانيون
مختصون بالعلوم الاجتماعية في القرن 20
مدفونون في سري
مربون في القرن 20
مستقبليون
معلقون اجتماعيون
معلمون إنجليز
معلمون بريطانيون
مغتربون إنجليز في الولايات المتحدة
مغتربون بريطانيون في الولايات المتحدة
منظرو المجاز
منظرون أدبيون
منظرون على الحضارة الغربية
مهاجرون إنجليز إلى الولايات المتحدة
مواليد 1894
ميتافيزيقيون
نقاد اجتماعيون
نقاد ثقافيون
نقد أدبي إنجليزي
نقد أدبي بريطاني
وفيات 1963
وفيات السرطان في كاليفورنيا
وفيات بسبب سرطان الحنجرة
وفيات في لوس أنجلوس

ألدوس هكسلي


Lacul Chagan (sau Lacul Balapan), situat în Provincia Kazahstanul de Est, este un lac creat de testul nuclear Chagan efectuat pe 15 ianuarie 1965, în zona poligonului Semipalatinsk, ca parte a programului sovietic nr. 7, numit "Explozii nucleare pentru economia națională". Scopul acestei explozii, la fel ca multe altele ale programului, a fost de a crea rezervoare de apă artificiale. Apa lacului provine din râul Chagan (de unde își are și numele), afluent al râului Irtîș, și este încă de 100 de ori mai radioactivă relativ la nivelul permis în apa de băut. Totuși, doza este suficient de mică pentru a permite înotul și a nu cauza probleme pe termen lung. Adesea menționat ca "Lacul Atomic", volumul craterului lacului este de aproximativ 100.000 m³.

Note

Lacuri din Kazahstan
Tehnologie nucleară
Cratere

Lacul Chagan


| fæðingardagur  =
| fæðingarstaður =
| dauðadagur     =
| dauðastaður    = ,
| orsök_dauða    =
| verðlaun       =
| þekkt_fyrir    =
| stjórnmálaflokkur =
| starf          = Leikstjóri,handritshöfundur
| trú            =
| maki           =
| börn           =
| foreldrar      =
| undirskrift    =
}}

Óli Bjarki Austfjörð (f. 13. nóvember 1996) er íslenskur leikstjóri og handritshöfundur. Fyrsta kvikmynd Óla í fullri lengd, Okkar nótt, er væntanleg árið 2025. Óli hefur verið reglulegur gestur hlaðvarpsins Bíóblaður í umsjón Hafsteins Sæmundssonar.

Kvikmyndir
 Okkar nótt (2025)

Tilvísanir

Tenglar

Íslenskir kvikmyndaleikstjórar
Fólk fætt árið 1996

Óli Bjarki Austfjörð


The governor-general of Grenada is the vice-regal representative of the Grenadian monarch, currently King Charles III, in Grenada. The governor-general is appointed by the monarch on the recommendation of the prime minister of Grenada. The functions of the governor-general include appointing ministers, judges, and ambassadors; giving royal assent to legislation passed by the Grenadian Parliament; and issuing writs for election.

In general, the governor-general observes the conventions of the Westminster system and responsible government, maintaining a political neutrality, and has to always act only on the advice of the prime minister. The governor-general also has a ceremonial role: hosting events at the official residenceGovernment House in the capital, St. George's and bestowing honours to individuals and groups who are contributing to Grenada and to their communities. When travelling abroad, the governor-general is seen as the representative of Grenada and its monarch.

Governors-general formally serve "at the monarch's pleasure". Since 7 May 2013, the governor-general has been Dame Cécile La Grenade.

The office of the governor-general was created on 7 February 1974, when Grenada gained independence from the United Kingdom as a sovereign state and an independent constitutional monarchy. Since then, 6 individuals have served as governor-general.

Appointment

The governor-general is formally appointed by the monarch of Grenada. When a new governor-general is to be appointed, the current prime minister recommends a name to the monarch, who by convention accepts that recommendation. At the installation ceremony, the new governor-general takes an Oath of Allegiance and Office.

Functions

Grenada shares the person of the sovereign equally with 14 other countries in the Commonwealth of Nations. As the sovereign works and resides predominantly outside of Grenadian borders, the governor-general's primary task is to perform the monarch's constitutional duties on his or her behalf. As such, the governor-general carries out his or her functions in the government of Grenada on behalf and in the name of the Sovereign, but is not involved in the day-to day running of the government.

The governor-general's powers and roles are derive from the Grenadian constitution's Section 19 to 22, which set out certain provisions relating to the governor-general.

Constitutional role

The governor-general is responsible for summoning, proroguing, and dissolving parliament and issues writs for new elections. After an election, the governor-general formally requests the leader of the political party which gains the support of a majority in parliament to form a government. the governor-general commissions the prime minister and appoints other ministers after the election.

The governor-general, on the Sovereign's behalf, gives royal assent to laws passed by the Parliament of Grenada.

The governor-general also appoints state judges, ministers ambassadors and high commissioners to overseas countries, and other senior government officials.

The governor-general may, in certain circumstances, exercise without – or contrary to – ministerial advice. These are known as the reserve powers, and include:
appointing a prime minister if an election has resulted in a 'hung parliament'.
dismissing the prime minister who has lost the confidence of the parliament.
dismissing any minister acting unlawfully.
refusing to dissolve the House of Representatives despite a request from the prime minister.

Ceremonial role

The governor-general's ceremonial duties include opening new sessions of parliament by delivering the Speech from the Throne, welcoming visiting heads of state, and receiving the credentials of foreign diplomats.

The governor-general is Chancellor of Grenada's 3 national Orders; the Order of Grenada, Order of the Nation and Order of the National Hero. As such, the governor-general is responsible for appointing members to these orders. Such honours and awards, in addition to honours bestowed directly by the monarch, are presented by the governor-general at investitures at Government House.

Community role

The governor-general provides non-partisan leadership in the community, acting as patron of many charitable, service, sporting and cultural organisations, and attending functions throughout the country.

The governor-general also encourages, articulates and represents those things that unite Grenadians together. In this role, the governor-general:

attends charitable, social, and civic events across the country.
accepts patronage of many national, charitable, cultural, educational, sporting and professional organisations.
visits and gives speeches at non-governmental organisations.

Privileges

Through the passage of the National Honours and Awards Act in 2007, Grenada established two national orders: the Order of Grenada and the Prestige Order of the National Hero. The governor-general, serves as the Chancellor of all these orders.

Salary

The governor-general receives an annual salary of EC$ 148,539.

Symbols

The governor-general uses a personal flag, which features a lion passant atop a St. Edward's royal crown with "Grenada" written on a scroll underneath, all on a blue background. It is flown on buildings and other locations in Grenada to mark the governor-general's presence.

Residence

Government House in St. George's is the official residence of the governor-general of Grenada. Since Government House was destroyed by Hurricane Ivan in 2004 however, the Governor-General has resided in a residence in Point Salines, south of the capital.

List of governors-general
Following is a list of people who have served as governor-general of Grenada since independence in 1974.

See also
List of heads of government of Grenada

References

External links
Governor-General's website

Grenada, List of Governors-General of

Governors-General
1974 establishments in Grenada

Governor-General of Grenada


الدُّخن
 أو الجاوَرْس أو البشنة (بالمغربية: إيلان، وبالليبية: قصب، وبالتونسية: درع)، كلمة تطلق على حبوب بعض الأنواع النباتية من أجناس تنتمي إلى الفصيلة النجيلية هي الثمام  والثيوم  وذيل الثعلب ، ويضم كل منها عدداً من الأنواع.

ينتج حبوباً دقيقةً جداً. ينبت خاصة في المناطق الجافة في قارتي إفريقيا وآسيا. ومن أنواعه الثيوم الأغبر .

الاستخدامات

تتعدد استخدامات الدخن وهي كالتالي:
 يتغذى الإنسان على حبوب الدخن، ويعتبر غذاء رئيسيا في المناطق الجافة من إفريقيا؛ حيث تُطْهَى الحبوب كالأرز أو طحنها كالقمح ويسمى الخبز الناتج منه بخبز الفقراء وأيضاً في مناطق غرب أفريقيا يطهى طحين الدخن ويسمى بالعصيدة ويؤكل مع عدة أنواع من المأكولات.
 يستعمل في أفريقيا في صناعة البيرة.
 تغذية الدواجن والحيوانات على الحبوب.
 يستخدم المجموع الخضري للنبات كعلف للحيوانات ويعطى من 2-3 حشات.
 يستخدم القش بعد الحصول على الحبوب في تغذية الحيوانات.

أنواع الدخن

الدخن اللؤلؤي أو الثيوم الأغبر:
يطلق عليه دخن التيفا "Cattail Millet" أو دخن الشمعة "" وأسمه العلمي ، وهو مناسب للزراعة في الأراضي الفقيرة في العناصر الغذائية ومحدودة الرطوبة، كما أنه يُزرع بشكل أساسي لرعي الماشية، وينمو هذا النبات حتى ارتفاع 4.6م وبذوره تشبه سنبلة طويلة ضيقة.

دخن ذيل الثعلب الإيطالي:
يطلق عليه دخن التبن "" واسمه العلمي ""، يزرع من أجل التبن وبذوره مستدقة ويصل طوله إلى 1.5م، ويأتي ثانياً في الترتيب بعد الدخن اللؤلؤي.

دخن بروسو: "Proso Millet"
يطلق عليه اسم دخن الخنزير "Hog Millet" أو دخن هيرشي "Hershey Millet"واسمه العلمي ""، ويستخدم كغذاء للمواشي والطيور وتُؤكل بذوره المقشورة مطبوخة، ودقيقه يُستعمل كبديل لدقيق الأرز كما أن طوله يصل إلى 30-60 سم.

دخن الإصبع: "Finger Millet"
اسمه العلمي ، يعتبر من حبوب الغذاء الهامة في جنوب آسيا.

الدخن الصغير: "Little Millet"
يطلق عليه اسم الثمام السوداني أو الدخن السوداني واسمه العلمي ""، وهو محصول غذائي هام في الهند.

الدخن بني القمة: ""
اسمه العلمي ""، ينمو في جنوب غرب الولايات المتحدة الأمريكية لعمل التبن والمرعى ولتغذية الطيور.

أصناف الدخن

يمكن تقسيم أصناف الدخن حسب طول الفترة اللازمة لنضجها إلى:

دخن مبكر: وفيه تمتد حياة النبات إلى"60-90" يوم.
دخن متأخر النضج: وفيه تمتد حياة النبات حتى البلوغ إلى"130-150" يوم.
وفي مصر يوجد ثلاثة أصناف وهي كالتالي:
البلدي:
يمتاز هذا الصنف بقوة النمو وغزارة التفريع ويتراوح ارتفاعه من "8-10" أقدام، كما أن حبوبه صغيرة صفراء شاحبة في أحد نصفيها وزرقاء رمادية في النصف الآخر.
السوداني:
ويمتاز هذا الصنف بقصر نباتاته إذ يتراوح ارتفاعه من "3-5" أقدام، حبوبه صفراء وحجمها أكبر من حبوب الصنف البلدي كما أنه يتأخر في التزهير عن الصنف البلدي.
شندويل 1:
وهو صنف حديث اُسْتُنْبِط من قسم بحوث محاصيل العلف بمركز البحوث الزراعية في مصر. أما في أمريكا، فقد تمكن العلماء من الحصول على صنف "Mitlex" وهو صنف هجين عالي المحصول ولقد ثبت نجاحه تحت ظروف الزراعة المصرية.
الدخنابير:
هو صنف هجين عالي المحصول والجودة وهو ناتج من تهجين علف الفيل المعمر مع نبات الدخن الحولي.

الإنتاج

يبلغ الإنتاج العالمي من هذه الحبوب 28 مليون طن، أي ما يساوي 1.5 % من مجموع إنتاج الحبوب، 95% منها من قارتي أفريقيا وآسيا. وتتصدر الهند البلدان المنتجة بحوالي 8 ملايين طن تليها نيجيريا بستة ملايين ثم النيجر بمليونين ونصف فالصين بمليونين ومائتي ألف طن، وبوركينا فاسو وروسيا بأكثر قليلا من مليون طن، ثم يأتي السودان بإنتاج يبلغ حوالي 800 ألف طن سنويا، حيث يمثل الدخن بجانب القمح الغذاء الرئيسي لكثير من أهل السودان ويعطى من 2-3 حشات من العلف الأخضر إذا زُرع كمحصول علف وتكون أعلى حشة هي الأولى من حيث كمية المحصول والأعلى في البروتين والأقل في الألياف وتقل في الحشة الثانية والثالثة وتكون الحشة الأولى بعد 60 يوم والثانية بعد 45 يوم من الحشة الأولى والثالثة بعد 30 يوم من الحشة الثالثة.

الدخن غذاء حيوي ينصح به للأطفال وكبار السن أو الأشخاص في حالة نقاهة.

طرق الزراعة

هناك عدة طرق لزراعة محصول الدخن وهي الزراعة العفير والزراعة الحراتي والزراعة بالتحميل:

عفير تسطير

وهي الطريقة المفضلة وتُحْرَث فيها الأرض ثم تزحيفها ثم تقسم إلى شرائح ثم توضع البذور بواسطة آلة التسطير على أبعاد 20سم بين السطور ثم تروى. وتُتّبع هذه الطريقة في الأراضي الرملية.

عفير في خطوط في جور

وفي هذه الطريقة تحرث الأرض ثم تزحف ثم يتم تخطيطها بمعدل 13خط في القصبتين ثم تقسم الأرض إلى شرائح بواسطة القني والبتون ثم تقسم الشرائح إلى دواويل بواسطة الأربطة ثم توضع التقاوي على الخطوط في جور على أبعاد 20سم ثم تغطى وتروى. وتتبع هذه الطريقة في الأراضي العادية وليس الرملية.

عفير بدار

تحرث الأرض ثم تزحف وتقسم إلى شرائح بواسطة القني والبتون ثم تقسم هذه الشرائح إلى أحواض بواسطة البتون العرضية ثم تبذر التقاوي وتروى. وتتبع هذه الطريقة في الأراضي الرملية. لا تفضل هذه الطريقة نظراً لصغر أحجام الحبوب ومنها:

حراتي تلقيط:

تروى الأرض وتوضع أو تُلقط الحبوب خلف المحراث عند حرث الأرض حينما يحين استحراثها ثم تزحف الأرض وتقسم إلى أحواض وينبغي مراعاة عدم تعميق الحرث حتى لا تستقر الحبوب بعيداً عن سطح الأرض.

تزرع بعض المحاصيل البقولية مثل الجلبان تحميلا على الدخن مما يؤدي ذلك إلى زيادة كمية محصول العلف وارتفاع القيمة الغذائية للعلف والدريس.

انظر أيضاً

 الدخن اليابانى

مراجع

أسماء مألوفة للنباتات
حبوب
محاصيل حبوب

دخن


Campanula hypopolia er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá Kákasus.

Tilvísanir

Bláklukkur

Campanula hypopolia


Norbert Marshall Andradi OMI (Maggona, 30 de agosto de 1949) é bispo de Anuradhapura.

Norbert Marshall Andradi ingressou na Congregação dos Oblatos (OMI), fez sua profissão em 8 de setembro de 1974 e foi ordenado sacerdote pelo bispo de Chilaw, Frank Marcus Fernando, em 10 de maio de 1980.

O Papa João Paulo II o nomeou Bispo de Anuradhapura em 14 de novembro de 2003. O arcebispo de Colombo, Oswald Thomas Colman Gomis, deu-lhe a consagração episcopal em 10 de janeiro do ano seguinte; Os co-consagradores foram Frank Marcus Fernando, Bispo de Chilaw, e Rayappu Joseph, Bispo de Mannar.

Ver também

Bispos católicos do Sri Lanka

Norbert Marshall Andradi


Kardiça veya Karadiğe (Yunanca: Καρδίτσα Karditsa), Yunanistan'da, Batı Tesalya'da bir kent ve aynı adı taşıyan ilin (nomos) merkezidir. Yüzölçümü 647.4 km² olan belediyenin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 56,747'dir.

İdari bölümler
Günümüz Kardiça belediyesi 2011 yerel yönetim reformu ile beş eski belediyenin birleştirilmesiyle kurulmuştur. Birleştirilen belediyeler belediye birimlerine dönüştürülmüştür.
 Itamos
 Kallifoni
 Kampos
 Kardiça
 Mitropoli

Dış bağlantılar

Kaynakça

Yunan valilik başkentleri
Yunanistan'daki şehirler
Teselya

Kardiçe


Shakhida Shaimardanova (født 1938 i Tashkent, Usbekistan, Rusland) er en soviet/russisk komponist.

Shaimardanova studerede komposition og teori på Tashkents Musikkonservatorium. Hun har skrevet en symfoni ,violinkoncert orkesterværker, balletmusik etc.

Hun hører til de ledende komponister fra Usbekistan. Hun komponerer i en moderne klassisk stil, kombineret med folklore fra landets regioner.

Udvalgte værker

 Symfoni - i en sats (1960) - for orkester
 Sinfonietta (19?) - for orkester
 Varmt forår (19?) -  ballet
 Violinkoncert (19?) - for violin og orkester

Kilde
 Om Shakhida Shaimardanova på www.musicweb-international.com

Komponister fra Rusland
Komponister fra Usbekistan

Shakhida Shaimardanova


Beurtvaart (dansk: turfart) var en form for sejlads med passagerer, fragt og kvæg der blev transporteret i henhold til en køreplan efter en faste rute. Det var den første offentlige transport i Nederlandene og var i lang tid bundet til godkendelser og regler, specielt af de lokale myndigheder. Ordet "beurt" (dansk: tur) betyder i denne forbindelse den faste sejlplan, som skipperene var nødt til at sejle efter.

Historie
Beurtvaart opstod i det femtende århundrede, i kystnære områder i Holland. Der blev også etableret forbindelser med andre dele af Nederlandene, samt et par udenlandske byer. I de omkringliggende lande fandtes lignende tjenester, dog over kortere afstande. Men det var kun i Nederlandene i det syttende og attende århundrede, det blev til et stort og effektivt netværk.

I løbet af det nittende århundrede skete der store ændringer. Regeringen trak sig tilbage fra sektoren, opfindelser såsom dampmaskinen kom på markedet, og trafikken øgedes. I den første halvdel af det tyvende århundrede tog andre transportformer dog konstant markedsandele; især lastbiler viste at være meget konkurrencedygtige , og i slutningen af tresserne ophørte beurtvaarten i Nederlandene.

Funktioner
Beurtvaarts vigtigste egenskaber var:
 'monopol': beurtvaarttjenester, havde eneret til en given rute til passagerer, kvæg og stykgods;
 sejlpligt: føreren var forpligtet til at sejle i henhold til en tidsplan; dette gjaldt uanset mængden af fragt og passagerer
 et system der bestemte hvornår og hvilken skipper skulle laste og sejle;
 priser og tidsplanen blev bestemt af byerne.
Yderligere blev der stillet krav til skippere på områder som erfaring, bopæl, adfærd m. m. Der blev også stillet krav til skibene med hensyn til størrelse, komfort for passagerer og udstyr, og endelig var der tilsyn med lastning, losning og tidsplaner.

Reglerne opstod ikke på én gang. I by efter by blev forbedringer tilføjet til systemet. Nye regler blev ofte etableret som følge af uklarheder og uregelmæssigheder. I løbet af det sekstende århundrede blev systemet i tilstrækkelig grad velordnet og udbredt over hele Nederlandene. Standardiseringen mht. faste tider og og priser begyndte at bære frugt omkring år 1600. Systemet garanterede købmænd og rejsende regelmæssigt og pålidelig transport til faste priser, mens de skipperene også ved mindre fragtmængder stadig havde en rimelig indtægt.

Beurtvaart var begrænset til passagerer, kvægbesætninger og last (og nogle gange blev post også medtaget). Bulkgods som byggematerialer, mange landbrugsprodukter, tørv og store partier kvæg, var reserveret for trampfart. Adskillelsen mellem de to systemer var ikke altid fejlfri, men det fungerede i århundreder.

En tredje form fandtes, hvor skipperen både var købmand og ejer af godset. I nogle byer ville denne sælger stadig være forpligtet at bruge beurtvaart til transport af varer. Til større partier, havde byens laug en reserveskib baghånden så at købmanden kunne leje det.

En markedsfærge var en beurtskib der kun sejlede når der var markeder.

Det var ofte, men ikke kun, floder og kanaler , der havde trafik af beurtvaart. Den travle IJ-floden, der på det tidspunkt var åbent vand, og Zuiderzee havde en central rolle i transport mellem Nord-, Øst - og Vest-Nederlandene. Også gennem de kystnære farvande i Zeeland til Flandern, og på Vadehavet var der beurtvaartforbindelser.

I midten af det attende århundrede anslog en iagttager, at der per uge i Amsterdam var omkring 800 afgange til 180 landingspladser i ind- og i udland. Ved udgangen af dette århundrede, havde 215 beurtskibe Amsterdam som deres hjemstavn, i tillæg til mange fra andre havne der sejlede til hovedstaden. Sejlplaner blev inkluderet i Enkhuizer Almanak.

En kilde nævner, at beurtvaart sammen med det indviklede netværk af vandveje nok var de væsentligste årsager til det fænomen, at der i Nederlandene ikke var én by, der efterhånden begyndte at dominere som havn som man ser i de omkringliggende lande.

International
Med forskellige udenlandske byer har der bestået overenskomster, såsom mellem Amsterdam og London (1611), Rouen (1611), Hamborg (1613), Dunkerque (1699) og Emden (1699). Duisburg havde i 1674 beurtvaartforbindelse ad Rhinen med Nijmegen og Amsterdam.<ref>Gorissen, S.(2002); Vom Handelshaus zum Unternehmen: Sozialgeschichte der Firma Harkort im Zeitalter der Protoindustrie (1720-1820), Bielefeld; p. 72. Online hentet via GoogleBooks, 29. maj 2015. </ref> Düsseldorf kom omkring 1700 med en konkurrencedygtig forbindelse til Nijmegen, og ikke længe efter åbnede der en forbindelse mellem denne by og Köln. Fra Haarlem sejlede der fra 1669 en båd hver 100 dage til Hamburg, efter 1701 hver uge.

 Det sydlige Nederlandene
Også i Flandern har der eksisteret beurtvaart, herunder forbindelser til byer i den nordlige del af Nederlandene. Men der er nu meget mindre data tilgængelige. I løbet af det sekstende århundrede udviklede Gent sig til centrum i et netværk af tjenester til blandt andet Aalst, Kortrijk, Mechelen, Tournai, Antwerpen, Lille og Armentiers.

 Plakater af rederierne

 I slutningen af det nittende århundrede: Beurtvaartrederier
I løbet af det nittende århundrede skete der store forandringer. Indførelsen af dampmaskinen havde vidtrækkende konsekvenser for al transport i Nederlandene. Det var dog ikke alle der havde succes. Almindelig beurtvaart med pramme fik konkurrence fra jernbane og dampskibsselskaber, mens diligence og trækpramme forsvandt så godt som helt. Liberalismen begyndte fra 1840 at spille en vigtig rolle i den nederlandske politik, hvilket resulterede i lovgivning for transportsektoren, som ændredes radikalt. Større rederier kom til at overtage de mindre, og der blev mindre og mindre blandet transport med passagerer, fragt og kvæg.

 Museum
Det Fries Scheepvaart Museum har en permanent udstilling om beurtvaart med blandt andet skibsmodeller og malerier, som "Lemster beurtman" øverst i denne artikel.

 Referencer

 Noter

 Literatuur
  (2014); Tegen de stroom in. Binnenvaart en vaarwegen vanaf 1800, Utrecht.
  (2008); Berigt aan de heeren reizigers. 400 jaar openbaar vervoer in Nederland; Sdu uitgevers, Haag. . Kapitel 11 (Hoogtij van de stoomboot) online: sdu.nl
  (1982); "De Beurtvaart", del af artikelenserien i: Spiegel der Zeilvaart, vol. 6, afsnit. 9, s. 47-53. Online her .
  (2011); Beurtvaarders, trekschuiten en overzetveren, online her
  (1955); De beurt is aan'', mindebog "100 jaar rederij Van Swieten"; Wormerveer.

Maritim historie
Nederlandenes historie

Beurtvaart


Küçük nalburunlu yarasa (Rhinolophus hipposideros), Türkiye'de de sıkça rastlanan bir böcek yarasası türü.

Nal şeklinde burnu vardır. Boyu ortalama 4 cm, kanat açıklığı 20 cm. ağırlık 3-10 gr. arasındadır. Sırt kısımları gri-kahverengi, karın kısımları daha açık.

Orta ve Güney Avrupa, Doğu Afrika, Güneydoğu Asya ve Türkiye'nin her yerinde görülürler.

Ağaç bulunan açık alanlar, parklarda yaşarlar. Şehir içinde de dolaşır.
Kış barınakları mağara ve kovukların yanı sıra bodrumlar, harabeler, yaz barınakları ise daha çok büyük kır evlerinin çatı altlarıdır. Kış için 11 °C'ye kadar olan ve nemli yerleri tercih ederler. Yaz barınaklarında çok sayıda birey birbirlerine belirli bir uzaklıkta dururlar. Kış barınaklarında ise (kış uykusu sırasında) az sayıda birey bir arada bulunur.

Alçaktan (2–5 m) ve yavaş, kelebekler gibi uçarlar. Hava iyice karardıktan sonra ortaya çıkarlar, şafağa kadar aktiftirler. Genelde bir alan belirleyip, o alan içinde aynı rotayı izleyerek defalarca dolaşırlar ve avlarını (küçük böcekler) toplarlar.  Ortalama ömrü 4-5 yılı aşmaz. Yavrularını 6-8 hafta emzirirler.

Dış bağlantılar

Rhinolophidae
Azerbaycan'daki memeliler
Türkiye'deki memeliler
Birleşik Krallık'taki memeliler

Küçük nalburunlu yarasa


Kuglački klub "Admiral" (KK Admiral; Admiral Zagreb; Admiral) je ženski kuglački klub iz Zagreba, Republika Hrvatska.
U sezoni 2019./20. klub se natjeće u Prvoj hrvatskoj kuglačkoj ligi za žene.

O klubu
1948. godine je osnovan Kuglački klub "Kraš" (povremeno i pod nazivom KK "Josip Kraš") pri istoimenoj prehrambenoj tvornici. U početku djeluje muška ekipa, koja je i bila uspješnija. Sredinom 1950.-ih godina se formira ženska ekipa, te narednih desetljeća pretežno nastupa u Zagrebačkoj ligi.  Osamostaljenjem Hrvatske, kuglačice "Kraša" nastupaju u Prvoj hrvatskoj ligi, 1. B hrvatskoj ligi (Sjever i Centar), te 2. hrvatskoj ligi (skupine "Sjever" i "Centar").
2008. godine tvrtka "Kraš", prestaje s financiranjem kluba, te klub ulazi u financijske poteškoće. Športski djelatnik Robert Sedlar, inače iz Zaboka je došao na ideju da se "Kraš" spoji s kuglačima i kuglačicama iz Zaboka (pojedine igračice "Kraša" su bile iz tog grada). Do reorganizacije kluba je došlo u svibnju 2008. godine i klub djeluje pod nazivom Športski kuglački klub "Zagreb-Zaboky". Ženska ekipa već 2009. osvaja plasman u 1. hrvatsku ligu i sljdećih godina osvaja više trofeja i postaje jedan od vodećih hrvatskih ženskih klubova, nastupajući i u međunarodnim natjecanjima. Muška ekipa se gasi 2009. godine.
Od 2015. godine klub djeluje kao Kuglački klub "Admiral".

Uspjesi

Ekipno
 NBC kup
 pobjednice: 2012.

 1. hrvatska liga
 prvakinje: 2012./13., 2013./14.
 doprvakinje: 2014./15., 2018./19.
 trećeplasirane: 2010./11., 2015./16., 2017./18., 2020./21., 2021./22.

 Kvalifikacije za 1. HKL
 pobjednice: 2009.

 1. B hrvatska liga
 prvakinje: 1996./97. (Sjever), 2001./02. (Centar)
 doprvakinje: 2000./01. (Sjever)

 2. hrvatska liga
 prvakinje: 2008./09. (Centar)

 Kup Hrvatske
 pobjednice: 2010./11.

Pojedinačno

Pregled plasmana po sezonama

 Rezervna ekipa

Vanjske poveznice
 kk-admiral.weebly.com - službene stranice
 KK Admiral Zagreb, facebook stranica

 zg-kuglanje.hr, ŠKK Zagreb-Zaboky
 sportilus.com, ŠPORTSKI KUGLAČKI KLUB ZAGREB - ZABOKY,

Izvori

 kk-admiral.weebly.com, Povijest kluba , pristupljeno 1. srpnja 2019.
 Eduarda Hamar: Zlatna knjiga zagrebačkoga kuglanja, Zagreb, 2016.,  (Zagrebački kuglački savez). -  (Libera Editio), str. 421-422
 bisnode.hr, KUGLAČKI KLUB ADMIRAL
 poslovna.hr, KUGLAČKI KLUB ADMIRAL
 mojatvrtka.net, KUGLAČKI KLUB KRAŠ
 zagorje.com, Kuglačice Zagreb-Zabokya nove prvoligašice, objavljeno 24. travnja 2009., pristupljeno 1. srpnja 2019.
 tportal.hr, Kuglački klub Zagreb Zaboky ima najbolje mlade igračice, objavljeno 6. travnja 2011., pristupljeno 1. srpnja 2019.

Admiral
Admiral

Kuglački klub Admiral Zagreb


An Leiothrix dielsii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Wilhelm Willy Otto Eugen Ruhland. An Leiothrix dielsii in nahilalakip ha genus nga Leiothrix, ngan familia nga Eriocaulaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 L. d. dielsii
 L. d. vilavelhensis

Mga kasarigan

Leiothrix (Eriocaulaceae)

Leiothrix dielsii


Richard Ian Porterfield Short (n. 8 de octubre de 1975) es un actor inglés quién actualmente trabaja en Los Ángeles. Recientemente aparecido en American Horror Story como también en The Exhibitionists, interpretando a Walter Todd, que será lanzada en 2012.

En 2007, hizo su debut estadounidense en Law & Order: Criminal Intent en el episodio "Privilage". En 2009, apareció en Public Enemies, dirigido por Michael Mann. También apareció en la película de 2011 Choose y en Bored to Death con Jason Schwartzman.

Vida personal
Short se casó con Teresa Palladino-Short. Viven en Los Ángeles.

Filmografía

Televisión

Referencias

Actores de cine de Inglaterra
Actores de televisión de Inglaterra

Richard Short


Battleaxe are  an English heavy metal band from Sunderland. As one of the bands of the new wave of British heavy metal scene, they started out with the name Warrior and morphed into Battleaxe  in early 1981. The band consisted of Dave King (vocals), Brian Smith (bass), Steve Hardy (guitar), and Ian Thompson (drums). After playing around the area and honing their craft, they entered the recording studio to make a demo called "Burn This Town". In doing so, they garnered the attention of Roadrunner Records, and the result was their first album, Burn This Town.

Cover art controversy
Once a release deal had been struck with Roadrunner Records, the master tapes were forwarded to the record production and the album title Burn this Town was created. The company requested some concept ideas for the cover artwork, so the band asked a friend and local artist Arthur Ball if he could come up with suggestions. He then produced the first Burn this Town cover artwork as it is known now, however only as a rough proof drawing. Arthur planned to re-draw the whole thing again to a much higher standard once it was to be approved by the record company. However, when Roadrunner received the proof artwork for approval, they went ahead and pressed 2000 units for a worldwide release without the band's consent. The graphic looked amateurish, and the band worried what this might do to their reputation. However, the album sold well. The band began developing a reputation in the region as a solid heavy metal outfit.

Changing of "Ians"
A short time after finishing the recordings of the album Burn This Town at Guardian studios County Durham, Ian Thompson was badly injured with a skull fracture when attacked by someone with an iron bar. Thompson's injuries were extensive and required a long time to heal. During this time, the band's momentum was still growing as they were signed by Roadrunner Records and contracted to complete a second album by the end of the year. Ian McCormack, Satan's ex-drummer, was asked to fill the drum position until Thomson had recovered. However, when Power from the Universe was released on both the Roadrunner and Music for Nations labels, the band suddenly found themselves garnering unexpected fame. Listeners stated that this album showed a more refined and mature sound, and the album was voted as having one of the best heavy metal openers of the time with the song "Chopper Attack".  Battleaxe continued on with the same lineup to complete a BBC Radio One Session on the Tommy Vance Friday Rock show. They were included in a nationwide tour supporting Saxon, and invited to a Leeds Queens Hall Festival with Twisted Sister, Girlschool, Anvil, Spyder and Plus.

Personnel changes
On the eve of a major appearance at Hammersmith Odeon London in support of Saxon on their Crusader tour, some A&R staff from Atlantic Records were showing interest. After the show, they wanted the band to organize a showcase for them. However, Steve Hardy unexpectedly quit, and they had to pull out of what could have been a major signing. It took almost two years before a new lineup was found that was somewhere near the quality and spirit to what they had. This was a severe blow to their career and put the band on hold until they could regain their footing. They toured the UK in support of Madam X, who had to pull out of the tour due to an illness, leaving Battleaxe to headline. They finished the tour at the Dominion theatre in London.

The new lineup included Mick Percy and John Stormont. Their lead and rhythm guitar combination gave band's performances a fuller sound live as well as in the studio. Soon after, they went into Neat Records studio to record the tracks "Radio Thunder," "Girl Crazee," and "Killer Woman." These tracks were added to their 1987 EP, Nightmare Zone. John Stormont contributed a lead break performance on the track "Killer Woman." John left the band and there was a rotating door of musicians until 1987 when they recruited Jason Holt on guitar and Stew Curtan on drums (after Ian McCormack retired). During this period of instability, the band met drummer Paul AT Kinson from Newcastle, who filled in now and then but didn't officially join the band until a later date. With this lineup, their sound had strengthened, becoming more powerful and adding versatility that was not possible with one guitarist. However, this new lineup lasted only a short time as it became hard for Battleaxe to tour. Metallica, who had recently appearing on the metal scene, wanted to tour the UK and Europe with Battleaxe but changed their minds because of politics. However, Battleaxe was added to a compilation album with Metallica, Manowar, and other major bands. From 1995-1998, the band hired another guitarist for a short while and did a one-off show to a small audience at Klenal Hall Biker's Festival. Plans were made to record a third album, and they went into the studio to record the demos that would become the Nightmare Zone EP. The third album was originally going to be called Metal Edge, but they were not able to secure interest from a record label, and the band began to lose interest. Due to financial limitations, touring and performing live gigs simultaneously was impossible. In 2007 the four piece, Mick Percy (guitar), Paul AT Kinson (ex Jess Cox/Skyclad/Bob Dee-USA) and the two founding members, Brian Smith (bass), and Dave King (vocal) (not the Fastaway vocalist Dave King) shot a video to the track Chopper Attack. The video appeared to relaunch the band onto the reemerging new wave of British heavy metal scene.

Later developments
In 2008, some Swedish fans set up a website dedicated to Battleaxe, which caught the attention of a new generation of fans. In 2010, the band returned to the metal scene, performing their first live show in Europe at Headbangers Open Air.

In 2011 and 2012 the band played Hard Rock Hell (UK), Hammerfest (UK) and Heavy Metal Night (Italy).

Dave King and Brian Smith rejected an album deal with Limb Music (Germany).

Dave King and Brian Smith signed a four-album (re-release/new album) deal with SPV Steamhammer in 2013. For unknown reasons, drummer Paul AT Kinson and guitarist Mick Percy were written out of the contract.

They re-released the first two albums, Burn This Town and Power From The Universe, on the band's thirtieth anniversary along with the third release of their newest album Heavy Metal Sanctuary. In 2020, SPV Steamhammer re-released Power from the Universe.

The first three albums received mixed reviews from around the world and a prominent rock journalist reviewed the re-release of Power From The Universe.

2014 saw the departure of drummer Paul AT Kinson following the Keep It True Festival (Germany). Kinson had worked with the band on various demos and small shows since the early 1990s. He also helped to relaunch the band along with Dave King between 2007 and 2014, and was the producer of two official videos for the band during that period, as well as the main producer and co-writer the 2014 album Heavy Metal Sanctuary.

Ricky Squires (ex Heavy Metal Kids etc.) joined Battleaxe, replacing Kinson on drums, in May 2014, prior to their debut show at Bloodstock Open Air Festival. However, the distance between Squires (living in Ayrshire) and the band in Newcastle upon Tyne, made it difficult to continue.

Battleaxe is using stand-in session drummer Steve Rix who played regularly with the late Chris Tsangarides (the band had planned to use Tsangarides to produce their new album in 2017/2018).

Gary Young (Avenger) stood in on drums for Battleaxe at metal festival BroFest (UK).

As of 2022, the band is working on a new album at White Wolf Recording Studios in County Durham. They hope to go back on tour in the future.

Members For Burn This Town
 Dave King — vocals
 Brian Smith — bass
 Steve Hardy — guitar
 Ian Thompson — drums

Members For Power from the Universe
 Dave King — vocals
 Brian Smith — bass
 Steve Hardy — guitar
 Ian McCormack — drums

Post Universe Lineup 1
 Dave King — vocals
 Brian Smith — bass
 Ian McCormick — drums
 John Stormont — guitar
 Mick Percy — guitar

Post Universe Lineup 2
 Dave King — vocals
 Brian Smith — bass
 Mick Percy — guitar
 Jason Holt — guitar
 Stewart Curtan — drums

Nightmare Zone Lineup
 Dave King — vocals
 Brian Smith — bass
 Mick Percy — guitar
 John Stormont — guitar
 Ian McCormack — drums

Heavy Metal Sanctuary: Line Up
Dave King – vocals
Mick Percy – guitar
Brian Smith – bass
Paul Kinson – drums

Lineup
2007 – 2014
 Dave King — vocals
 Brian Smith — bass
 Mick Percy — guitar
 Paul AT Kinson – drums

2014 – Present
Dave King — vocals
 Brian Smith — bass
 Mick Percy — guitar
Ricky Squires / Steve Rix – drums

Discography
 "Burn This Town" - Single — Burn This Town/Battleaxe (1981)
 Burn This Town - Album (Original Sleeve) (1983)
 Burn This Town - Album (Redesigned Sleeve) (1984)
 Power from the Universe - Album (1984)
 Burn This Town - CD Reissue (2005)
 Power from the Universe - CD Reissue (2005)
 Nightmare Zone - EP CD (Recorded 1987) (2005)
 Heavy Metal Sanctuary - Album (2014)

Discography compilations
 Roxcalibur - Burn This Town & Battleaxe (1982)
 Hell on Earth - Ready to Deliver (1983)
 Metal Battle - Ready to Deliver (1983)
 Metal Hammer Sampler - Running out of time (1984)
 Welcome to the Metal Zone - Chopper Attack (1985)

See also
 List of new wave of British heavy metal bands

References

External links

English musical quartets
English heavy metal musical groups
English rock music groups
Musical groups established in 1980
Musical groups disestablished in 1988
Musical groups reestablished in 2010
New Wave of British Heavy Metal musical groups

Battleaxe (band)


Ludvig Munthe henviser til blandt andre:

 Ludvig Munthe (biskop) (1593–1649) – norsk-dansk biskop
 Ludvig Munthe (kunstner) (1841–1896) – norsk kunstmaler
 Ludvig Munthe (officer) (1849–1937) – svensk general
 Ludvig Munthe (teolog) (1920–2002) – norsk teolog

Ludvig Munthe


Jerusalem, min elskede er en dansk dokumentarfilm fra 2005, der er instrueret af Jeppe Rønde.

Handling
Filmen handler om troens kompromisløse beskaffenhed i Jerusalem. Instruktørens søgen efter tro bliver her den 'lille historie', der afspejler Jerusalems 'store historie' - en historie om tab, fortrængning og kærlighed. Filmens ydre spor følger tre profeter og deres dagligdag midt i Jerusalems vold. Hver især repræsenterer de byens tre monoteistiske religioner: den jødiske velgørenhedsarbejder, Israel, den muslimske narkobehandler, Muhammad, og den amerikanske gadeprofet, Ted. Vidt forskellige mænd, der hver for sig har planer med instruktøren. Filmens indre spor følger således instruktørens egen eksistentielle udforskning af tro. Han ses undergå hypnose i jagten efter en forklaring på, hvorfor hans elskede Jerusalem, og disse mænd fik ham til at miste sin tro.

Referencer

Eksterne henvisninger

Min elskede
Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2005

Jerusalem, min elskede


පුරාණ ග්‍රීසිය, කි.පූ 750 සිට කි.පූ 146 දක්වා වූ ශ්‍රේෂ්ඨ ග්‍රීක ඉතිහාසයේ එක් කාල පරිච්ඡේදයකි. (පුරාණ යුගයේ සිට රෝමයට යටත් වීම දක්වා) එය සාමාන්‍යයෙන් සැලකෙන්නේ බටහිර ශිෂ්ටාචාරයේ අනාගත අභිවෘද්ධිය සඳහා පසුබිම සැපයූ සංස්කෘතියක් වශයෙනි. රෝම අධිරාජ්‍යය විසින් ග්‍රීක සංස්කෘතික ලක්ෂණ යුරෝපයේ බොහෝ ප්‍රදේශවල ව්‍යාප්ත කළේය.

පුරාණ ග්‍රීක ශිෂ්ටාචාරය භාෂාව, දේශපාලනය, අධ්‍යාපන ක්‍රමය, දර්ශනය, විද්‍යාව සහ කලාව කෙරෙහි ප්‍රබල ලෙස බලපෑවේය. එසේම එය බටහිර යුරෝපයේ පුණර්ජීවනයට මෙන්ම නැවතත් 18, 19 ශත වර්ෂවල දී ඇති වූ විවිධාකාර නව ශාස්ත්‍රීය ප්‍රබෝධයටත් බලපෑවේය.

කාල නිර්ණය

පුරාතන ග්‍රීක යුග‍ෙය් ආරම්භය හෝ අවසාන පිළිබඳ දින වකවානු සම්බන්ධයෙන් නිශ්චිත හෝ ලෝක සම්මත වශයෙන් පැහැදිලි නිගමනයක් නැත. සාමාන්‍ය පොදු ව්‍යවහාරයේ එය රෝම ආධිපත්‍යයට පෙර වූ 'සම්පූර්ණ ග්‍රීක ඉතිහාසයම' ලෙස හැඳින්වේ. එහෙත් ඉතිහාසඥයෝ එම යෙදුම නොවරදවා භාවිතා කරති. කි.පූ. 1150 දී අභාවයට පත් වූ ලෙස සැළකෙන, ග්‍රීක භාෂාව කථා කළ මයිසේනියන් (Mycenaean) ශිෂ්ටාචාරය සහ එයට කලින් තිබුණු හෙලනික් ශිෂ්ටාචාරය ද, "පුරාණ ග්‍රීක යුගය"  හැඳින්වීමේදී ඉවත් කර තිබේ. ක්‍රි.පූ. 776 දී පැවැත්වූ ඔලිම්පික් උළෙලක්, පළමු ඔලිම්පික් උළෙල ලෙස වාර්තා ගත වී ඇත. ඉතිහාසඥයින් කියා සිටින්නේ එම පළමු ඔලිම්පික් උළෙල පුරාණ ග්‍රීක යුගයේ ආරම්භයයි යනුවෙනි.  මයිසේනියන් යුගයේ අවසානයත් පළමු ඔලිම්පික් උළෙලත් අතර කාලය ග්‍රීක අඳුරු යුගය ලෙස සලකනු ලැබේ. ඵයට හේතුව ලිඛිත වාර්තා නොමැති වීම සහ පුරාවිද්‍යාත්මක නටබුන් ඉතා සුළු ප්‍රමාණයක් පමණක් තිබීම හේතුවෙනි. මෙම යුගය දැන් බොහෝවිට 'පුරාණ ග්‍රීසිය' යන මාතෘකාවට ඇතුළත් කෙරෙයි.

පරම්පරාගත තොරතුරු අනුව පුරාතන ග්‍රීක යුගය මහා ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ මරණයත් සමඟ අවසාන වෙයි. ඵමෙන්ම ඵය හෙලෙනිස්තික යුගයේ ආරම්භයයි. ක්‍රි.පු 146 දී සිදු වූ රෝම ආක්‍රමණයට පසු කාලය ද පුරාණ ග්‍රීක යුගය ලෙස බොහෝ විට ඇතුළත් වේ. 3 වන ශත වර්ෂයේදී ක්‍රිස්තියානින් පැමිණෙන තෙක් පුරාණ ග්‍රීක ශිෂ්ටාචාරය අඛණ්ඩව පැවතුන බව සමහර ලේඛකයන් අදහස් කරති. ඵහෙත් මෙම අදහස බොහෝ දුරට පිළිගැනෙන්නේ නැත.

පුරාණ ග්‍රීක යුගය උප යුග හතරකට බෙදෙයි. ඵ් මැටි බඳුන්වල ශෛලිය හා දේශපාලනික සිද්ධින් ප්‍රායෝගිකව සළකා බැලීමෙනි. ග්‍රීක අඳුරු යුගය (ක්‍රි.පු.1150 -  800) මෙම යුගයේ මැටි බඳුන්වල ජ්‍යාමිතික මෝස්තර දක්නට ඇත. ඉන් පසු පෞරාණික යුගයයි (ක්‍රි.පූ.800 - 500) මෙම යුගයේ කලාකරුවන් වඩා විශාල පිළිරූ නිර්මාණය කළහ. ඵ්වා සුන්දර සිනාවකින් යුත් ජූජකයන්ගේ ඉරියව්වලින් යුක්ත විය.  පෞරාණික යුගය ක්‍රි.පූ 570 දී ඇතැන්ස්හි කෲර පාලකයා බලයෙන් පහ කිරීමෙන් අවසාන විය.

ක්‍රි.පූ 323 දී සිදුවූ  ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ අභාවය (ග්‍රීක දර්ශනය සහ බලය ආසන්න ප්‍රදේශවලට සහ මැද පෙරදිගට ව්‍යාප්ත වුනු) හෙලෙනිස්තික් යුගයේ ආරම්භය සනිටුහන් කිරීමට යොදා ගනු ලැබේ. මෙම යුගය රෝම ආක්‍රමණය සිදුවූ ක්‍රි.පූ 146 දී අවසාන වි

දේශපාලනය

මූලික වශයෙන් ග්‍රීක නගර ආණ්ඩු කඩා රාජධානි ලෙස පෙනී යයි. තවද, නිතරම රජුගේ චාරිත්‍රානුකූල උත්සව සිදුකෙරෙන නිල නගරයක් (බැසිලියස්) තිබුණි. උදා- ඇතන්ස්හි ආකොන් බැසිලියස්. කෙසේ වෙතත් පුරාතන යුගය සහ ප්‍රාග් ඓතිහාසික සමය වන විට බොහෝ දෙනෙක් වංශවත් රදලයන් බවට පත්ව සිටියහ. මේ වෙනස සිදු වූ ආකාරය අපැහැදිලිය. උදාහරණයක් වශයෙන් ගත් කළ ක්‍රි.පූ : 1050 වන විට රාජ පදවිය ජීවිතාන්තය දක්වා උරුම ප්‍රධාන මහේස්ත්‍රාත් පදවිය දක්වා (ආකොන්) පහතට බැසිණි; ක්‍රි.පූ 753 වන විට ඉහත පදවිය සඳහා වසර 10 කට වරක් ද ක්‍රි.පූ 683 වන විට වර්ෂයක් පාසාද පුද්ගලයන් පත්කරන ලදී. සෑම පියවරක් පාසාම වැඩි ජවයකින් රදල පැලැන්තියට සංක්‍රමණය වීම සිදු විය.

දේශපාලනය සමගම කුඩා කණ්ඩායම් හා පවුල්වලින් එකතු වූ ධන සම්භාරය, බොහෝ නගර ආණ්ඩුවල නොසන්සුන් බවක් ඇති කරළීය. බොහෝ නගරවල කෲර පාලකයන් ස්ව කැමැත්තට අනුව ආණ්ඩු පාලනය කළහ. නිතරම ඔවුන් බලයේ සිටීමට වැඩසටහනක් ක්‍රියාත්මක කරන්නට වුහ.පන්ති භේදයෙන් බැට කෑමට ලක් වූ මෙවන් යුගයක නිතරම හොඳම විසඳුම වූයේ ශක්තිවන්තයෙකුගේ පාලනයයි.

6 වැනි ශතවර්ෂයේ දෙවන භාගයේදී ඇතන්ස් නගරය කෲර පාලනය යටතේ ඇද වැටිණි. රදලයන් නැවත බලය  අල්ලා ගැනීමට එරෙහිව දේශපාලනික විසඳුමක් වශයෙන් මෙම කෲර පාලනය අවසන් වූ විට ඇතන්ස් වැසියෝ ලොව මුල්ම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිහිටවූහ. ක්‍රි.පූ 621 දී ඩ්‍රැකෝගේ ප්‍රතිසංස්කරණවල සිටම නාගරික ප්‍රතිපත්ති සඳහා වූ (එකල්සියා) රැස්වීම් පැවැත්විණි.සොලොන් ප්‍රතිසංස්කරණවලට පසු (6 වැනි ශතවර්ෂය මුලදී ) සියලුම වැසියන්ට එයට සහභාගී වීමට අවස්ථාව ලැබුණු නමුත් දරිද්‍රතාවයේ අන්තයේ සිටියවුන්ට රැස්වීම ඇමතීමට හෝ රජයේ රැකියා කිරීමට අවසර නොලැබුණි. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිහිටුවීමත් සමගම මෙම රැස්වීම ආණ්ඩුවේ ඩී ජර් යාන්ත්‍රණය බවට පත් වූ අතර ඉන්පසු සියලුම පුරවැසියන්ට රැස්වීමේදී සම අයිතීන් ලැබුණි. කෙසේ නමුත් ඇතන්ස්හිදී සිටි පුරවැසියන් නොවන්නවුන්ටද (විදේශිකයන් වැනි) වහල්ලුන්ටද දේශපාලන අයිතීන් හිමිවුණේ නැත.

ඇතන්ස්හි ප්‍රජාතන්ත්‍ර වාදයේ නැගීමත් සමගම අනෙක් නගර ආණ්ඩුද ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිහිටවූහ.කෙසේ වෙතත් බොහෝ නගර ආණ්ඩු පාරම්පරික ආණ්ඩු ක්‍රම පවත්වා ගැනීමට උත්සුක වූහ. නමුත් ස්පාටා නගරය ප්‍රවේණි අධිරාජ්‍යයවරු දෙදෙනෙක් යටතේ පාලනය විය. කෙසේ වෙතත් වැඩිහිටි අයවලුන්ගේ කවුන්සලයක් (ජෙරෝසියා) සහ රජවරුන්ට රැකවල් දා සිටි මහේස්ත්‍රාත්වරුන් නිසා මෙම රජවරුන්ගේ බලයට බාධා පැමිණුණි.

දේශපාලනික ක්‍රම

පුරාණ ග්‍රීසියේ සිය ගණනකට ආසන්න නිදහස් නගර ආණ්ඩු පැවතුණි(පෝලිස්). මේවා ගෝත්‍රික වශයෙන් හා විශාල ප්‍රාන්ත වශයෙන් පාලනය කළ රාජධානි විය. ඒ නගරවල පැවති සමාජ රටාව සමකාලීන සමාජවලට වඩා වෙනස් ආරක් ගෙන තිබුණි.  මීට සම කළ හැකි අවස්ථාවක් පීනීෂියා ජනපදයේ වෙරළාසන්න නගරවල දැකිය හැකිය. පුරාණ ග්‍රීසියේ කඩතොළු ස්වභාවයට හේතු වූ කඳුහෙල් හා ගංගා හේතුවෙන් ග්‍රීසියේ භූගෝලය ප්‍රධාන හා උප වශයෙන් බෙදී පැවතුන බව සැකයකින් තොරව කිව හැකිය. කෙසේ වෙතත් ග්‍රීකයන් සහජයෙන් ගෙන ආ දේවලින් යම් තත්ත්වයක් ගොඩ නැගී තිබුණි.ඔවුන්ට වූයේ එක එකම ආගමකි.එකම මූලික සංස්කෘතියකි. එකම භාෂාවකි. එහෙත් පෝලිස් හි ස්වෛරීභාවය තදින්ම ආරක්ෂා කෙරිණි. එක්සත් කිරීම යනු ග්‍රීකයන් විසින් කලාතුරකින් සලකා බැලුණු දෙයක් විය. මේනිසා පුරාතන ග්‍රීක දේශපාලනික පද්ධතියේ ප්‍රධාන විශේෂත්වයන් වන්නේ මූලික ලෙසම එහි කඩතොළු සහිත ස්වභාවයයි. මෙහි විශේෂයෙන් ගෝත්‍රික සම්භවය දක්නට නොලැබේ. දෙවනුව නාගරික ප්‍රදේශවල ඇති වූ විශේෂ කේන්ද්‍රගත  වීමයි. මෙම විශේෂත්වයන් තව දුරටත් සාක්ෂාත් වන්නේ මධ්‍යධරණිය අවට වාසය කළ ජනපද තුළිනි. ඔවුන් එක්තරා ග්‍රීක පෝලිසයක් තම මව ලෙස සලකා ඇත.

අනිවාර්ය ලෙසම කුඩා නගර ආණ්ඩුවලට වඩා විශාල ප්‍රාන්ත සැම විටම ඉහළින් සිටියා වුවත් වෙනත් නගර ආණ්ඩු මගින් පාලනය කිරීම ඉතා දුර්ලභ දෙයක් විය. නගර ආණ්ඩු එක්සත් මණ්ඩලවලට බෙදීම වෙනුවට සාමාජිකත්ව වෙනස් වීමක් පැවතිණි. පසුව සම්භාව්‍යය කාල පරිච්ඡේදයේදී එනම් එක්සත් මණ්ඩල ගණනින් කුඩා වුවත් බලවත් වූ කාලයේදී එක්පුරවරයක් පමණක් ඉහළින් බලපැවැත්වෙන ලදී. (විශේෂයෙන් ඇතන්ස්, ස්පාටා හා තීබ්ස්); එමෙන්ම නිතරම නගර ආණ්ඩු යුධ තර්ජනවලට යටත් විය. නැතහොත් සාම ගිවිසුම්වල පාර්ශවයක් ලෙස පෙනී සිටියේය. මැක්ඩෝන්හි II වන පිලිප් පුරාතන ග්‍රීසියේ අග්‍ර නගරයන් පරාද කළ පසු පවා ඔහු ප්‍රාන්ත යටත් කර ගැනීමට හෝ එය නව පළාතක් යටතේ එක්සත් කිරීමට පෙළඹුණේ නැත. ඔහු ආණ්ඩු විශාල ගණනක් තමාගේම කොරින්තියානු එක්සත් මණ්ඩලය යටතට ගැනීමට පමණක් කටයුතු කළේය.

දේශපාලන මතවාද පිළිබඳ විමර්ශනයේදී  ඇතන්ස් හා ස්පාට නගර රාජ්යන්වල පවතී ආණ්ඩු ක්‍රම පිලිබඳ අවබෝධයක් ලබාගැනීම වැදගත් ය. ඇතන්ස් හී ඍජු ප්‍රජාතන්ත්‍ර වාදී ආණ්ඩු ක්‍රමයක් වූ අතර ස්පාට හී කතිපයාධිකාරී ආණ්ඩු ක්‍රමයක් විය. කෙසේ වෙතත් සොක්‍රටීස්,ප්ලේටෝ මෙන්ම ඇරිස්ටෝටල් ද  මෙම ඇතන්ස් පාලනය පිලිබඳ පැහැදීමකින් නොසිටි බව පෙනේ . විශේෂයෙන් ප්ලේටෝගේ සමූහාණ්ඩුව කෘතිය මඟින් ඍජු ප්‍රජාතන්ත්‍ර වාදී ආණ්ඩු ක්‍රමය දැඩි ලෙස විවේචනය කරන ලද අතර කතිපයධිකාරි ආණ්ඩුවට පක්ෂපාති මනෝරාජික පරමාදර්ශී රාජ්‍යක් නිර්මාණය කරන ලදී. ඇරිස්ටෝටල් විසින් ද ව්‍යවස්ථානුකූල ආණ්ඩු ක්‍රමයක් යහපත්ම ආණ්ඩු ක්‍රමය ලෙස දේශපාලනය කෘතිය තුලින් දක්වන ලදී.

සමාජීය ව්‍යුහය
ජන්මයෙන්ම ඉඩම් කඩම් හිමි තැනැත්තන් පුරවැසි භාවය හිමි වු නියමු පුරවැසියන් යන නම ලද්දෝ වුහ. (පසුව පෙරිකල්ස් විසින් ජන්මයෙන්ම පුරවැසි භාවය හිමිවුවන්ගේ සීමා බැහැර කරන ලදී.) රෝමයේ වාගේ නොව වෙනත් බොහෝ නගරාණ්ඩු වල සමාජීය ප්‍රමුඛත්වය අනුව විශේෂ අයිතීන් හිමි නොවුණි. උදාහරණයක් වශයෙන් විශේෂ දෙපල හෝ අයිතීන්ගෙන් තොර සාමාන්‍ය පවුලක සාමාජිකයෙක් ගත හැකිය. සමහර අවස්ථාවලදී පවුල් විසින් ප්‍රසිද්ධ ආගමික උත්සව සංවිධානය කිරීම් සිදු කරනු ලැබිණි. නමුත් ඔවුන්ට ආණ්ඩුවේ අමතර බලයක් හිමි නොවුණි. ඇතැන්ස් හි ධනය වස්තුව මත පදනම් වු සමාජ පන්ති 4 ක් ලෙස ජනගහනය බෙදි පැවතුණි. මිනිසුන්ට තමුන් උපයන ආදායමේ හැටියට පන්ති වෙනස් කිරීමේ අයිතිය හිමිවී තිබුණි. ස්පාටාහි ඉගෙනීම් අවසන් කළ සියළු පුරුෂයින් " සමාන" ලෙස නම් දරා තිබුණි. කෙසේ වෙතත් නගරාණ්ඩුවේ හමුදා හා ආගමික යන ද්විත්ව ආකාර වලින් සේවය කළ ස්පාටා වරු පෙළපත් දෙකකින් පැමිණියෝ වුහ. වහල්ලුන්ට කිසිදු තත්ත්වයක් හෝ බලයක් තිබුණේ නැත. ඔවුන්ට පවුල් වීමට හා දේපල ඇති කර ගැනීමට අයිතියක් තිබුණ මුත් දේශපාලන අයිතියක් තිබුණේ නැත. ක්‍රි.පු. 600 වන විට චංචල දේපල වහල් සේවය ග්‍රීසියේ ව්‍යාප්තව තිබුණි. ක්‍රි.පු. 5 වැනි ශත වර්ෂය වන විට සමහර නගරාණ්ඩුවල ජනගහනයෙන් 1/3 ක් වහල්ලු වූහ. ස්ටාපා වලින් පිටත වහල්ලු බොහෝ විට කැරලි ගැසීමට ඉදිරිපත් නොවුහ. ඔවුන් විවිධ ජාති වලින් යුක්ත වීම හා විසිර පැවතීම ඊට හේතු විය.

බොහෝ පවුල් වල සිටි වහල්ලු ගෘහ සේවයේ හා කම්කරුසේවයේ යෙදි සිටියෝ වූහ. දුප්පත් පවුල්වලට ඉතා කුඩා වහල්ලු ගණනක් සේවය කළහ. නමුත් වහල්ලු අයිතිකාරයින්ට තම වහල්ලුන්ට තැලීමට හෝ ඔවුන් ඝාතනය කිරීමට අවසර නොතිබුණි.හිමිකරුවෝ නිතරම අනාගතයේදි වහල්ලු නිදහස් කිරීමට පොරොන්දු වූහ. ඒ ඔවුන් තව දුරටත් වැඩෙහි යෙද වීමට කරන ධෛර්යක් වශයෙනි. එහෙත් මෙහි රෝමයේ මෙන් නිදහස් වු වහල්ලුන්ට පුරවැසි භාවය හිමි නොවීය. ඒ වෙනුවට ඔවුන් මෙටික්හි ජනතාව බවට පත් කරන ලදී. එහි වුයේ විදේශීය රටවලින් හෝ වෙනත් ආණ්ඩු වලින් පැමිණි ජනතාවයි. එහි ඔවුන්ට විසීමට නිල වශයෙන් ඉඩ හැර තිබුණි.

නගරාණ්ඩුව නීතිමය වශයෙන් අයිතිව තිබුණේ වහලුන්ටය. මෙම වහලුන්ට පවුල්වලට වැඩ කර දෙන වහලුන්ට වඩා විශාල නිදහසක් තිබුණි. ඇතැන්ස්හි ජනතාව වහල්ලුන් හොර සල්ලි අච්චු ගැසීම ගැන සෝදිසියෙන් සිටීමට ද දේවස්ථාන වල සිටි වහලුන්ව දෙවියන් වහන්සේගේ සේවකයන් ලෙසද පත් කර සිටියහ. ස්ටාපාහි හෙලොට්ස් නම් වු විශේෂ වහලුන් කොට්ඨාශයක්ද විය. හෙලොට්ස්වරු ග්‍රීක යුද්ධයේදී අල්ලාගත්තවුන් වූ අතර ඉන් පසු ඔවුන් බලහත් කාරයෙන් නිවෙස් වල වැඩට යොදවන ලදී. හොලට්ස් වරු ආහාර නිෂ්පාදනයද, ගෘහ අවශ්‍යතාද ඉටු කළහ.මෙනිසා කාන්තාවන්ට තම දරුවන් ලොකු මහත් කිරීමේ දී ද පුරුෂයන්ට හෙලොට්ස් වරු ලෙස පුහුණු වීම් වල යෙදීමට ද හැකියාව ලැබුණි. වහල්ලු තම හිමිකරුවන්ගෙන් කුරිරු සැලකීම් ලැබු අතර නිතරම ඔවුන්ට සීමා තහංචි යෙදි තිබුණි.

සංස්කෘතිය

දර්ශනවාදය

ග්‍රීක දර්ශන විද්‍යාව පදනම් වුයේ කරුණු හා පරීක්ෂණ මතය. එයින් වර්තමාන විද්‍යාවට මෙන්ම වර්තමාන දර්ශන විද්‍යාව කෙරෙහිද වැදගත් බලපෑමක් ඇති කෙරිණි. එසේම පැහැදිලි හා නොබිඳුණු සිද්ධිවල මුලාරම්භය ග්‍රීක හා ග්‍රීක දර්ශනවාදීන් සිදු වු ආකාර, මධ්‍යකාලීන මුස්ලිම් දර්ශනවාදීන්ට හා විද්‍යාඥයින් හටද, යුරෝපීය පුනරුදයට හා වර්තමාන ලෞකික විද්‍යාවටද බලපෑමක් ඇති වුයේය.

ග්‍රීක ගවේෂණ විද්‍යාව හා පැරණි ශිෂ්ටාචාර ගවේෂණ අතර වෙනස පැහැදිලි කිරීමත් සමඟම ඊජීප්තු හා බැබිලෝනියානු යන මාතෘකා ඔස්සේ සිද්ධාන්තිකව කරුණු අධ්‍යයනය කිරීම ඇරඹිණි.

සාහිත්‍යය

වරක් ඇල්ෆඩ් නෝර්ත්ගේ 'වයිට් හොඩ්' දර්ශන වාදය පිළිබඳ ඔහුගේ හිමිකම පෙන්වා දුන්නේය. සුළු  පිරිසක් 'ප්ලෝටෝගේ' බව ප්‍රකාශ කළේය. අදහසක් වශයෙන් බටහිර සාහිත්‍යයේ එන පැරණි ග්‍රීසිය ගැන ලිවීම පුස්සක් බවත්, අතිශයෝක්තියක් බවත් ය. කෙසේවෙතත් සත්‍ය වනුයේ ග්‍රීසිය පිළිබඳ සාහිත්‍ය රචකයන්ගේ සංවාදයක් නොමැති බවයි.

ආගම හා මිත්‍යා මත

පුරාතන ග්‍රීක මිත්‍යා කථා වල සඳහන් වන්නේ ඔවුන්ගේ දෙවියන් හා වීරයන් පිළිබඳවයි. එසේම ලෝකයේ ස්වාභාවය හා නියම අර්ථය පිළිබඳ අභ්‍යාසයේ යෙදිම ඔවුන්ගේ ආගමයි. මුලික ග්‍රීක දෙවියන් වුයේ දක්ෂ  ඔලිම්පික්  ක්‍රීඩකයන් දොළොස් දෙනෙකි. සීයුසස්, ඔහුගේ බිරිඳ හීරා, පොසීඩීන්, ඒරියස් හර්ටර්, හීතස්ටස්, ඇෆ්රෝඩයිට්, ඇට්ටෙනා, ඇපලෝ, අර්ටමිස්, සිම්ට්ර් සහ හොස්ටියා හීබ්, හේලිඔස්, හැඩ්ස් ඩියෝනීයස්, පරිසිෆෝන් සහ හැරකල්ස් අනෙකුත් වැදගත් දේවතාවන් වේ. සීයුස්ගේ මාපියන් ක්රොන්ස් හා රීයා වන අතර ඔහුගේ දරුවන් පොසිඩොන්, හැඩස්, හීරා, හෙස්ටියා, සහ ඕමිටර් වේ.

ඉතිහාසය
ග්‍රීසිය

පුරාතන ග්‍රීසිය


دينور  بكسر الدال، وقيل بفتحها، مدينة من أعمال الجبل قرب قرميسين، بينها وبين همدان نَيِّفٌ وعشرون فرسخاً.

و يَذكر كتاب تاريخ الخلفاء للسيوطي أن المسلمين فتحوها في عهد عمرَ بن الخطاب سنة 22 هجرية.

قال البلاذري في كتابه فتوح البلدان "وحدثني أَبُو مَسْعُود الكوفي عَنِ المبارك بْن سَعِيد عن أبيه قَالَ وكانت نهاوند من فتوح أهل الكوفة والدينور من فتوح أهل البصرة فلما كثر المسلمون بالكوفة فلما كثر المسلمون بالكوفة احتاجوا إلى أن يزادوا في النواحي التي كان خراجها مقسوما فيهم، فصيرت لهم الدينور، وعوض أهل البصرة نهاوند لأنها من إصبهان. فصار فضل ما بين خراج الدينور ونهاوند لأهل الكوفة، فسميت نهاوند ماه البصرة، والدينور ماه الكوفة، وذلك في خلافة معاوية".

أبرز الأعلام
ابن كج

أبو محمد بن قتيبة الدينوري

أعلام

 اللالكائي
 أبو حنيفة الدينوري

مراجع

معجم البلدان لياقوت الحموي 5/106.

أطلال في إيران
مبان ومنشآت في محافظة كرمنشاه
مدن إيران
مدن مدمرة
مديريات محافظة كرمنشاه
مقاطعة صحنة

دينور


Chloe Likes Olivia er en dansk kortfilm fra 2011, der er instrueret af Mette Kjærgaard efter manuskript af Jenny Lund Madsen.

Handling
Filmen er et lesbisk kammerspil. Olivia har taget Chloe med hjem fra byen. Chloe er forelsket i Olivia, men Olivia er kæreste med Andrea, som venter hjemme. Et trekantsdrama udvikler sig over kort tid og sætter Olivia i en position, hvor hun skal træffe et valg: Hvornår er nok nok?

Referencer

Eksterne henvisninger

LGBT-relaterede film fra Danmark
Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2011

Chloe Likes Olivia


Çamoluk, Giresun ilinin bir ilçesidir.

Tarihçe
Eski adı Mindeval'dir. Çamoluk ilçesi, Kelkit Irmağı'nın oluşturduğu vadi üzerinde yer alır. Daha önceleri köy olan Çamoluk, Kurukol ve Yuvacık köylerinin de sınırlarına katılmasıyla 31 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Çamoluk 20.05.1990 gün ve 20523 sayılı resmi gazetede yayınlanan 2644 sayılı kanunla ilçe oldu. İlçenin ilk kaymakamı 26.08.1991 tarihinde göreve başladı.
İlçe Halkının çoğunluğu Türkmen/Çepnilerden oluşur.

Nüfus

Yerel yönetim

Belediye başkanlığı

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Çamoluk Kaymakamlğı sitesi
 Çamoluk Web Sitesi

Çamoluk


Sveti Florijan, svetac
 Klapa DVD-a Žrnovnica – Sveti Florijan
 Sveti Florijan (Rogaška Slatina, Slovenija), naselje u općini Rogaška Slatina, Slovenija

Sveti Florijan (razdvojba)