Wesenberg er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Nordstormarn under Kreis Stormarn. Kreis Stormarn ligger i den sydøstlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Wesenberg ligger i den sydøstlige del af amtet cirka ti kilometer sydvest for Lübeck. Floden Trave danner mod sydøst kommunegrænse til kommunen Klein Wesenberg. Motorvejen A1 går gennem kommunen.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Stormarn

Wesenberg (Holstein)


Pedro Domingo Curutchet (2 de abril de 1901, Las Flores - 1989 La Plata) fue un médico cirujano argentino, innovador en técnicas de cirugía médica, especialmente las de quiste hidatídico de pulmón, diseñador de instrumental quirúrgico y gestor además de una de las obras de arquitectura moderna más importante de la Argentina, la Casa Curutchet.

Primeros años
Nacido en la localidad de Las Flores, provincia de Buenos Aires, desarrolló la totalidad de sus estudios en la localidad de La Plata, primero en el Colegio San José y luego en la Facultad de Medicina de la Universidad Nacional de La Plata, egresando como doctorado en medicina en 1929.
Falleció en La Plata el 5 de julio de 1989, descansa en el Cementerio de La Plata.

Su labor médica
Tras ver frustrada su intención de participar en trabajos de investigación se trasladó a Loberia, zona afectada por la hidatidosis, enfermedad a la que dedicaría gran parte de sus investigaciones.
Su técnica para el tratamiento del quiste hidatídico de pulmón fue expuesta en su libro Nueva cirugía del quiste hidatídico pulmonar (1948). Diseñó también instrumental quirúrgico específico que quedó documentado en sus libros Aximanual surgery: technology and History (1974) y Axitechnical surgery and crucimanual History (1976).

En un reportaje realizado en 1978 relató: «Lo mío, mis estudios, son de estructura y de forma aplicados al diseño del instrumental quirúrgico. Mi vocación es esa, fíjese que yo he hecho una cosa que es pariente de la arquitectura. Funcionalismo, forma, estructura, tienen elementos básicos de la arquitectura. Quizás en mi había un arquitecto frustrado, o había una segunda vocación».

La casa Curutchet
Curutchet viajaba con frecuencia a la ciudad de La Plata durante sus años de estadía en Loberia para asistir a conciertos y exposiciones de arte.
De ascendencia vasco-francesa, iniciada la segunda guerra mundial entró en contacto con la comunidad francesa en la Argentina participando en iniciativas de apoyo a la resistencia.

En 1948 decidió trasladarse nuevamente a la ciudad de La Plata, donde adquirió un solar de reducidas dimensiones y se contactó en forma epistolar con el arquitecto Le Corbusier para encomendarle el proyecto de su vivienda y consultorio [8]. El 1 de febrero de 1949 quedó acordada la contratación.
En 1954, el doctor Curutchet se instaló finalmente con su familia en la casa, donde permaneció varios años hasta que sus actividades en la localidad de Lobería requirieron su presencia nuevamente en esa ciudad. Curutchet puso su casa a disposición de la "Fundación Christmann", creada por su amigo el cirujano Federico Enrique Bruno Christmann. La fama de esa casa, la Casa Curutchet, considerada una de las principales obras del arquitecto Le Corbusier, trascendería la de la misma fundación, responsable por otra parte años después de su recuperación tras décadas de abandono. La casa Curutchet es su  legado invalorable a la ciudad, tal como lo expreso el propio Curutchet en su carta a Le Corbusier de 1949: «Se que esta obra quedará como una lección de arte contemporáneo, del arte suyo, de vanguardia, del original espíritu creador. Mi deber será que todos aprovechen esa lección, en beneficio de su propia cultura y en reconocimiento al gran maestro».

Referencias

Enlaces externos
Casa Curutchet.

Médicos de la provincia de Buenos Aires
Cirujanos de Argentina
Médicos de Argentina del siglo XX
Ensayistas de Argentina
Alumnado de la Facultad de Ciencias Médicas de la Universidad Nacional de La Plata
Platenses
Sepultados en el Cementerio de La Plata

Pedro Domingo Curutchet


Rafał Maciej Markowski (Józefów, Polônia, 16 de abril de 1958) é um bispo auxiliar em Varsóvia.

Rafał Markowski recebeu o Sacramento da Ordem em 6 de junho de 1982.

Em 4 de novembro de 2013, o Papa Francisco o nomeou bispo titular de Obba e o nomeou bispo auxiliar em Varsóvia. O arcebispo de Varsóvia, cardeal Kazimierz Nycz, o sagrou e o bispo auxiliar Józef Górzyński, que foi nomeado ao mesmo tempo, em 7 de dezembro do mesmo ano; Os co-consagradores foram o Bispo Emérito de Varsóvia-Praga, Kazimierz Romaniuk, e o Núncio Apostólico na Polônia, Dom Celestino Migliore.

Ver também

Bispos católicos da Polônia

Rafał Markowski


Crkva svetog Antuna Padovanskog nalazi se u Bihaću, koji je po tome jedinstven grad jer su u njemu tri crkve posvećene svetom Antunu Padovanskom.

Prva crkva

Crkva je podignuta 1266. godine. Građena je u gotskom stilu i služila je kao gradska crkva pod upravom dominikanaca. Uz crkvu se nalazio i dominikanski samostan. Godine 1592. crkva je pretvorena u džamiju pod imenom džamija Fethija (Osvojena). U crkvi su se nalazile nadgrobne ploče, uglavnom pripadnika hrvatskog plemstva, koje su prebačene 1894. odine u Zemaljski muzej Bosne i Hercegovine u Sarajevu. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.

Druga crkva

Gradnja nove crkve sv. Ante u Bihaću odvijala se u nekoliko faza.  U prvoj fazi, nova crkve sa zvonikom podignuta je na mjestu Žabela, u samom gradu. Gradnja se završila 1891. Godine. U drugoj fazi, 1899. godine, crkva je produžava za 11 m i dograđeno novo polukružno svetište. Restauracija crkve je završena 1913. U trećoj fazi od 1938. do 1941 godine,  ponovo je proširena i dozidan toranj. Saveznički avioni su 1943. godine bombardirali Bihać.  Među uništenim objektima nalazila se i Crkva sv. Ante, od koje je ostao sačuvan samo toranj i dio zidova. Župna crkva sv. Ante Padovanskog s grobnicom bihaćkog plemstva (grobnica hrvatskih velikaša) proglašena je za nacionalni spomenik BiH.
Grobnica bihaćkog plemstva – grobnica hrvatskih velikaša, nalazi se na udaljenosti od oko 50 m, u drvenom sanduku i lošem stanju. Izrađena je replika.

Treća crkva

Danas u Bihaću postoji i treća crkva sv. Ante (župna) koja se započela graditi 1970-1972. To je crkva koja i danas služi za potrebe župljana grada Bihaća. Oktogonalnog je oblika. Na zvoniku se nalaze tri zvona. Godine 1977. u crkvu je postavljen križni put (terakota), te nešto kasnije brončani kipovi Sv. Ante, Majke Božje i Nikole Tavelića. U posljednjem ratu (1991. – 1995.) crkva je pretrpjela oštećenja.

Izvori
 Radoslav Lopašić, Bihać i Bihaćka krajina, Zagreb 1890.
 Ferdo Šišić,  Vojvoda Hrvoje Vukčić Hrvatinić i njegovo doba, Zagreb, 1902
 ĆiroTruhelka, Sredovječni spomenici Bosanske Hrvatske, Hrvatsko kolo XXIII, Zagreb, 1942.
 Marko Vego,  Crkva sv. Ante (Fethija džamija), Naše starine, str. 255-268, 1954.

Vanjske poveznice
 Župa Bihać
 Crkva sv. Ante

Bihać
Katoličke crkve u Bosni i Hercegovini
Bihać

Crkva sv. Antuna Padovanskog u Bišću


Šumska svijeća (debela stapka, lat. Sarcocaulon, po nekim autorima sinonim od Monsonia), biljni rod u porodici iglicovki, sastoji se od desetak vrsta grmova s juga Afrike. Smatra se sestrinskim rodom Monsonije, a ne njezinim sinonimom.

Šumske svijeće su sukulenti, trnoviti grmovi s kratkom stabljikom koja je razgranata odmah iznad tla. Grane su mesnate, poluuspravne ili uspravne.

 Sarcocaulon camdeboense Moffett
 Sarcocaulon ciliatum Moffett
 Sarcocaulon flavescens S.E.A.Rehm
 Sarcocaulon herrei L.Bolus
 Sarcocaulon inerme S.E.A.Rehm
 Sarcocaulon lheritieri Sweet
 Sarcocaulon marlothii Engl.
 Sarcocaulon mossamedense (Welw. ex Oliv.) Hiern
 Sarcocaulon multifidum R.Knuth
 Sarcocaulon patersonii (DC.) G.Don
 Sarcocaulon peniculinum Moffett
 Sarcocaulon salmoniflorum Moffett
 Sarcocaulon spinosum (Burm.f.) Kuntze
 Sarcocaulon vanderietiae L.Bolus

Izvori

Vanjske poveznice

Iglicovke

Šumska svijeća


When referring to DNA transcription, the coding strand (or informational strand) is the DNA strand whose base sequence is identical to the base sequence of the RNA transcript produced (although with thymine replaced by uracil). It is this strand which contains codons, while the non-coding strand contains anticodons. During transcription, RNA Pol II binds to the non-coding template strand, reads the anti-codons, and transcribes their sequence to synthesize an RNA transcript with complementary bases.

By convention, the coding strand is the strand used when displaying a DNA sequence. It is presented in the 5' to 3' direction.

Wherever a gene exists on a DNA molecule, one strand is the coding strand (or sense strand), and the other is the noncoding strand (also called the antisense strand, anticoding strand, template strand or transcribed strand).

Strands in transcription bubble
During transcription, RNA polymerase unwinds a short section of the DNA double helix near the start of the gene (the transcription start site). This unwound section is known as the transcription bubble. The RNA polymerase, and with it the transcription bubble, travels along the noncoding strand in the opposite, 3' to 5', direction, as well as polymerizing a newly synthesized strand in 5' to 3' or downstream direction. The DNA double helix is rewound by RNA polymerase at the rear of the transcription bubble. Like how two adjacent zippers work, when pulled together, they unzip and rezip as they proceed in a particular direction. Various factors can cause double-stranded DNA to break; thus, reorder genes or cause cell death.

RNA-DNA hybrid
Where the helix is unwound, the coding strand consists of unpaired bases, while the template strand consists of an RNA:DNA composite, followed by a number of unpaired bases at the rear. This hybrid consists of the most recently added nucleotides of the RNA transcript, complementary base-paired to the template strand. The number of base-pairs in the hybrid is under investigation, but it has been suggested that the hybrid is formed from the last 10 nucleotides added.

See also
 Sense strand
 Sense (molecular biology)

References

Works cited

Molecular biology
DNA

Coding strand


Formignana ist eine Fraktion der italienischen Gemeinde (comune) Tresignana in der Provinz Ferrara, Region Emilia-Romagna.

Geografie
Der Ort liegt etwa 19 Kilometer östlich von Ferrara in der Po-Ebene auf der orographisch linken Seite des Po di Volano, einem Nebenarm des Po.

Geschichte
Formignana wurde erstmals 870 in einem Dokument des Papstes Hadrian II. erwähnt. Bis 1908 war Formignana Teil der Nachbargemeinde Copparo. 1961 wurde der Ortsteil Tresigallo zu einer eigenständigen Gemeinde erhoben.

Am 1. Januar 2019 schloss sich Formignana mit der Nachbargemeinde Tresigallo zur neuen Gemeinde Tresignana zusammen. Zum ehemaligen Gemeindegebiet gehörte auch der Ortsteil Brazzolo.

Weblinks

Einzelnachweise

Fraktion in der Emilia-Romagna
Ort in der Emilia-Romagna
Tresignana
Ehemalige Gemeinde (Emilia-Romagna)
Gemeindeauflösung 2019

Formignana


Gara Lorraine TGV este o gară care deservește orașul Louvigny, Franța, situată în apropierea aeroportului Metz–Nancy–Lorraine.

Lorraine

Gara Lorraine TGV


التحريك العقلي أو الذَيهنة (التحريك بالذهن)  تدخل ضمن دراسة ما وراء علم النفس (باراسايكولوجي)، وهو القدرة على التأثير على العالم المادي وتحريك الأشياء عن بعد أو باستخدام قوة العقل ودون أن يكون بين الشخص وهذا الشيء أي إتصال مادي، وعلى عكس غيرها من ظواهر الماورائيات تتميز هذه الظاهرة بالقدرة على رؤية نتائجها مباشرة وبالعين المجردة. استخدمت عبارة التحريك الذهني أول مرة في عام 1890م وذلك من قبل الباحث الروسي الكسندر الكسوف الذي أشار إلى أن القدرة على تحريك الأجسام المادية المحيطة بنا هي إحدى خوارق الطبيعة وتقوم بها الأرواح الشريرة.

لا يؤمن غالبية الناس بإمكانية ذلك ويعتبر من العلوم الزائفة، ولقد أجرت الحكومة الأمريكية دراسة في هذه الظاهرة وعدة ظواهر أخرى مثل الجلاء البصري أو الرؤية عن بعد وغيرها من الظواهر تحت اسم مشروع ألفا.

أشهر من قام بها

من أشهر الأشخاص الذي اعتبروا انهم يملكون قدرة على تحريك الأشياء عن ُبعد الروسية نينا كولاغينا والتي قامت أيضاً في عام 1960م ببث فيلم مصور يظهر قدرتها على تحريك أدوات المائدة عبر النظر إليها، كما استطاعت أن تكسر بيضة وتفصل الصفار عن البياض دون أن تمسك بها، وكانت تلك السيدة مجرد ربة منزل عادية اكتشفت بالصدفة قدرتها على تجربة تلك الظاهرة الأمر الذي خلق ضجة كبيرة بين العلماء والباحثين النفسيين الذين بدؤوا البحث عن تفسيرات لتلك الظاهرة.
من الأشخاص الذين أثاروا ضجة أيضاً حول هذه القدرة شاب من أصل كوبي اسمه خوان، كان يعمل كاتباً في مستودع للهدايا بميامي، واكتشف صدفة أنه يملك قدرة خارقة تمكنه من تحريك الأكواب الموجودة فوق رفوف المكتبة وجعلها تطير داخل المستودع ثم تقع على الآرض وتتحطم، وكان يقوم بذلك وهو جالس وراء مكتبه هذا الآمر أثار اهتمام وليام رول مدير مؤسسة البحوث الفيزيائية في ولاية كارولاينا الشمالية، والذي صرح بأن تلك القدرات هي عبارة عن روح شريرة غير مرئية تسكن الشخص وتجعله قادرا على تحريك الاشياء بالنظر إليها عن بعد.

إمكانية التحريك
يزعم العديد من العلماء وخاصة علماء الفيزياء على ان هذه الظاهرة ممكنة الحدوث نظريا وهناك العديد من الناس يصرحون بامتلاك هذه القدرة. وتوجد بعض الطرق لتطوير هذه القدرة حسب رأي أشخاص مختصين بها:

التآمل
إن الخطوة الأولى لامتلاك هذه القدرة وشحذ الطاقة الداخلية، هي التأمل، حيث يقول خبراء هذا النوع من الإستعراضات، بأن أهم شيء هو التأمل الكامل، مما يؤدي إلى تصفية الدماغ من كل الأفكار العالقة بها، والعمل على تقوية مهارات العقل عبر التعوّد على تركيز التفكير والطاقة الداخلية على أمر واحد فقط لا يتعدّاه، وبالتالي إتاحة الفرصة للطاقة بالتدفّق عبر هذا المجرى الوحيد، وهذا بالطبع يستلزم الصبر والهدوء والمثابرة مرة تلو الأخرى.

الانفتاح على التجربة
تماماً مثل التنويم المغناطيسي، الدخول في هذا العالم يستلزم التصديق أنه حقيقي، فلو كنت مقتنعاً بأنه مزيّف، فلن تستطيع فعل أي شيء، حاول أن تركّز بالفعل على أن هذه الفكرة حقيقيّة تماماً، وأنه لا يوجد مستحيلات في هذا العالم، لا يوجد مكان للشك هنا، أي ذرة من القلق، ستكون عاملاً قويّاً لإفشال تجربتك، عليك أن تؤمن بأن هذا حقيقي، وقابل للتطبيق بالفعل.

الاسترخاء
الصبر والهدوء والاسترخاء، هم أهم ثلاثي يتعلّق بمهارة التحريك عن بعد، لا يستطيع عقلك القيام بهذه المسألة، دون أن يكون هادئاً، وقادراً على التركيز على موضوع واحد فقط. كثيرون يعتبرون أن اليوغا عاملا أساسيا للتخلّص من القلق والتوتر، تأكد من أن تستقطع من يومك فترة كافية لممارسة اليوغا، التي تساعد كثيراً في العديد من مهارات التخلّص من القلق؛ وبالتالي تعزيز قدرات العقل.

التمرّن المستمر
حيث إن الأفكار مثلها مثل عضلات الجسم، تقوى بالتمرين المستمر، لهذا فإن المحاولة المستمرة لتقوية الأفكار، وتركيزها على أمر واحد، ومن ثم التأثير في البيئة المحيطة، هو أمر لا يحدث بين يوم وليلة، بل يستلزمه تقوية الطاقة، وقدرة العقل على التركيز القوي جداً.

انظر أيضا

 إدراك خارج الحواس.
 التخاطر.
 الرؤية عن بعد.
 قراءة الافكار.
 أهل الخطوة (التنقل عبر الابعاد المكانية في لمح البصر).
 قانون الجذب (القدرة على تحقيق ما تريد عبر التركيز).

مراجع

تحريك عقلي
دخيل إغريقي
طاقات نفسية
علم النفس
علوم زائفة
ما وراء علم النفس
مصطلحات الخوارق

تحريك عقلي


Die Snookerweltmeisterschaft 1933 wurde in Joe Davis' Billiards Centre in Chesterfield, England ausgetragen.

Der Titelverteidiger Joe Davis trat im Finale gegen das Allround-Billard-Talent Willie Smith an, der erstmals an diesem Turnier teilnahm. Davis schlug ihn mit 25:18 und sicherte sich damit seinen 7. Weltmeistertitel.

Mit Walter Donaldson nahm erstmals ein Schotte an der Weltmeisterschaft teil. Der spätere Weltmeister verlor klar im Halbfinale gegen Joe Davis.

Hauptrunde

Einzelnachweise

1933
Snookerveranstaltung 1933
Billardturnier in England
Sportveranstaltung in Derbyshire
Sport (Chesterfield, Derbyshire)

Snookerweltmeisterschaft 1933


L'ordre de l'Étoile de la Grande Comore est une distinction honorifique décernée par le chef de la famille royale de l'île de la Grande Comore (Union des Comores).

Histoire

Insignes
L'ordre comprend trois grades (chevalier, officier, commandeur) et deux dignités (grand officier, grand-croix). La médaille est une étoile rayonnante à cinq branches en argent émaillée de vert, avec au centre à l'avers en caractères arabes stylisés le nom de « Saïd Ali », et au revers le mot « Ngazidja » (Grande Comore). Le ruban qui était rouge à l'origine, a dû être modifié pour ne pas être confondu avec l'ordre français de la Légion d'Honneur. Il est désormais vert avec 2 bandes blanches à chaque extrémité.

Organisation
Le grand maître de l'ordre est le Prince, chef de la famille royale de la Grande Comore.

En France, il existe une association des membres de l'ordre de l'Étoile de la Grande Comore.

Port de la décoration en France
En France, l'Ordre de l'Étoile de la Grande Comore est reconnu par la grande chancellerie de la Légion d'honneur mais tout récipiendaire doit néanmoins solliciter une autorisation de port à titre individuel.

Membres de l'ordre

 André Dollé (1931-2022), quartier-maître de la marine nationale française
 Georges-Auguste Florentin (1836-1922), général français, grand chancelier de l'ordre de la Légion d'honneur
 Yacub Sannu (1839-1912), journaliste Égyptien
 Louis Barthou (1862-1934), homme politique
 Albert Sarraut (1872-1962), homme d'État français
 André Capagorry (1894-1981), compagnon de la Libération
 Pierre Kœnig (1898-1970), maréchal de France, compagnon de la Libération
 Raoul Salan (1899-1984), général français
 Martial Bezanger (1900-1992), général français
 Marcel Campistron (1901-1945), diplomate français
 Jean-Marie Sourisseau (1906-1995), Contre-amiral
 Fernand Sicard (1909-1989), avocat, membre de l'Académie des Sciences d'Outre-mer
 Georges Riond (1909-1997), journaliste et homme politique français
 Gaston Deferre (1910-1986), homme politique et résistant
 Renaud Paulian (1913-2003), naturaliste français

 Aimé Teisseire (1914-2008), compagnon de la Libération
 Louis Saget (1915-2010), haut fonctionnaire français
 Mohamed Dahalani (1917-1981), homme politique français
 Ahmed Mohamed (1917-1984), homme politique français et commorien
 Saïd Mohamed Jaffar (1918-1993), homme politique comorien
 Ahmed Abdallah Abderemane (1919-1989), chef d'État comorien
 Jean de Broglie (1921-1976), homme politique français
 Michel Inchauspé (1925-2011), homme politique français
 Mohamed Amiri Salimou, officier général des Comores
 Anh Dao Traxel

Liens externes
 L'Etoile de la Grande Comore sur insignes.legion.pagesperso-orange.fr
 https://semon.fr/DECORATIONS_COMORES.htm
 https://bibliotheques-specialisees.paris.fr/ark:/73873/pf0002009517/v0026.simple.selectedTab=thumbnail

Distinction fondée en 1866
Distinction fondée au XIXe siècle

Ordre de l'Étoile de la Grande Comore


Maryland Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Maryland Township (Illinois)
 Maryland Township (North Dakota)

Maryland Township


පහත දැක්වෙන ප්‍රභේද විශිෂ්ඨ නොවේ. උදාහරණයක් ලෙස ටැන්ගෝ යන්න පැහැදිලිවම සහායක නර්තනයක් (පාට්නර් ඩාන්ස්) වන අතර බොහෝ සමාජ නර්තන අතර තරගකාරී නර්තනය හෝ කීරමනරඩා නර්තනය වන්නේ බෝල් රූම් විය හැක. එයම පරාජ සංගාත්මක නර්තනයක් ලෙසද ඉදිරිපත් කෙරෙන අතර හුදෙකලා නර්තනයක් ලෙසින්ද ඉදිරිපත් කළ හැක. ටැංගෝ, රවුන්ඞ් ඩාන්ස් ලෙස හෝ මික්ස් ලෙස පැවතිය හැක. එසේම එක් කලෙක එය තහනමට ලක්වූ ශෲංගාරාත්මක නර්තනයකි. අවසාන වශයෙන් ඇතැමුන් එහි මූලයෝ අප්‍රිකානු ආගමික නැටුම් දක්වා රැගෙන යති. එසේම ටැංගෝ නර්තනය අයිස් ඩාන්සින් හා බර්ලෙසක් ඩාන්සින් වැනි විවිධ කොටස් වලටද බෙදිය හැකි බව නොකිවමනාය.

සහභාගී වන සංඛාව අනුව නර්තන වර්ගීකරණය
තනි නැටුම්, යුගල් නැටුම්, සමූහ නැටුම්.
චාරිතරන්  නර්තන, තරගකාරී නර්තන, ශෲංගාරාත්මක නර්තන, සහභාගීත්ව නර්තන, (පාටිසිපේෂන් ඩාන්ස්) ප්‍රසාංගික නර්තන, සමාජයීය නර්තන, කොන්සර්ට් නර්තන.

ආශ්‍රිත

http://en.wikipedia.org/wiki/Dance_basic_topics#Dance_categories

නර්තන ප‍්‍රභේද


Force India VJM11 je bolid indijske momčadi Sahara Force India F1 Team u Formuli 1.

Dizajn bolida

Šasija

Motor
Naziv: Mercedes AMG F1 M09 EQ Power+
Prizvođač: Mercedes AMG High Performance Powertrains
Težina: 145 kilograma
Zapremnina: 1,6 litara
Broj cilindara: 6
Broj ventila: 24
V kut: 90°
Maksimalni broj obrtaja u minuti: 15.000
Maksimalni protok goriva: 100kg/h
Elementi motora: Motor s unutarnjim izgaranjem, turbopunjač, MGU-K, MGU-H, spremnik energije i kontrolna jedinica.

Aerodinamika

Mjenjač i gume
Momčad je koristila BBS felge i Pirellijeve gume (Pirelli P Zero - Pirelli Cinturato), te Mercedes-AMG poluautomatski mjenjač s 8 brzina i jednom brzinom unatrag.

Predstavljanje i testiranje bolida

Sezona 2018.

Rezultati

Plasman

Izvori

Bolidi Formule 1

Force India VJM11


ميكـّيلي (Mikkeli) مدينة فنلندية. تقع في إقليم سافو الجنوبية . بلدية يبلغ عدد سكانها 48.757 ساكن (حوالي 34.000 في المدينة نفسها) وتغطي مساحة قدرها 2.124,62 كم² منها 422,68 من المياه. وتبلغ الكثافة السكانية 28.59 نسمة \كم².

كانت ميكـّيلي في موقع لمقر قيادة القوات المسلحة الفنلندية خلال الحرب العالمية الثانية. اعترافاً بهذا، وُضع في شعار المدينة زوج متقاطع من هراوات مارشال، وقد مـُنحت المدينة وسام صليب الحرية من الطبقة الرابعة، ليتم عرضه بشعارها .

توأمة
لميكيلي اتفاقيات توأمة مع كل من:

 فايله
 بيكيسكسابا
 لوغا

 مولده
 بوروس
 سانت بطرسبرغ

صور

أعلام

 كارل أوقست هنري إريكسون
 ياري كيتوما
 إيرو يختونين
 أنتي هاكزل
 أولي رين

مراجع

وصلات خارجية
 مدينة ميكـّيلي – الموقع الرسمي
 كلية هلسنكي الاقتصاد موقع فرع ميكـّيلي للتجارة
 موقع جامعة ميكـّيلي للعلوم التطبيقية

أماكن مأهولة أسست في 1838
تأسيسات سنة 1838 في فنلندا
دوقية فنلندا الكبرى
مدن فنلندا

ميكيلي


This Is Acting er det syvende studie album lavet af den australske singer-songwriter Sia. Det blev udgivet den 29. januar, 2016 af Inertia, Monkey Puzzle og RCA. Størstedelen af albummet erelctropop sange, indflueret af soul. Albummet er komponeret af sange skrevet af Sia, men som blev afvist af andre artiseter, såsom Adele, Rihanna og Katy Perry. "Alive", albummets første sang til at blive udgivet, blev udgivet den 24 septemper, 2015. Albummets næste sang var "Cheap Thrills", som blev udgivet den 11 februar, 2016. Cheap Thrills remix havde vokaler sunget af Sean Paul.

Album fra 2016
Sia-album

This Is Acting


Sideromelano es el vidrio volcánico de composición basáltica. En lámina delgada suele verse homogéneo, de color claro, isotrópico y de superficie suave. El sideromelano puede alterarse transformándose en palagonita, incorporando en el proceso agua.

Referencias

Rocas volcánicas
Vidrios naturales
Rocas máficas

Sideromelano


Wilhelm Emrich () a fost un specialist în literatura germană, autor al unor studii prestigioase privind, în special, operele lui Goethe și Franz Kafka.

Biografie
Fiu al unui funcționar de la căile ferate germane, Wilhelm Emrich s-a născut în 29 noiembrie 1909, la Niederjeutz, o comună din Lorena, anexată de Germania în 1871. A studiat la Universitatea din Frankfurt pe Main, absolvindu-și studiile în 1933.

Sub regimul nazist, Wilhelm Emrich a aderat la NSDAP. Între 1942 și 1944, Wilhelm Emrich a lucrat pentru Ministerul Propagandei pe post de lector-redactor la Bibliotecă în germană. El a redactat, de altfel, în acea perioadă, un articol antisemit.

După cel de-al Doilea Război Mondial, Emrich s-a orientat către domeniul învățământului. A predat cursuri de literatură germană mai întâi, din 1949 până în 1953, la Universitatea din Göttingen, apoi la Universitatea din Köln. În 1956, el a devenit membru al Academiei de Științe și Litere din Mainz. Din 1960 și până când s-a pensionat, Emrich a predat la Universitatea Liberă din Berlin. Apoi, el a predat timp de opt ani ca profesor emerit.

Wilhelm Emrich a murit la Berlin, pe 7 august 1998, lăsând mai multe lucrări de referință cu privire la literatura germană.

Activitatea sa
Emrich a fost unul dintre specialiștii în literatura germană, unul dintre cei mai influenți din Republica Federală Germania. Printre studenții săi s-au aflat Helmut Arntzen, Klaus Wagenbach, Jean Firges sau Karl Pestalozzi. Emrich a efectuat cercetări literare cu privire la Goethe, dar și la Franz Kafka. Monografia sa despre Kafka, în special, tradusă în limbile engleză și japoneză, a fost reeditată de mai multe ori. Emrich a mai realizat cercetări referitoare la Carl Sternheim, Arno Holz sau chiar Ricarda Huch. Pentru activitatea sa, el a primit, în 1993, Medalia Goethe de Aur, medalia de aur a Societății Goethe din Weimar.

Lucrări (selecție)
 Paulus im Drama. Als: Stoffe und Motivgeschichte der deutschen Literatur. Band 13. Verlag Walter de Gruyter. Berlin 1934.
 Die Symbolik von Faust II. Sinn und Vorformen. Verlag Junker & Dünnhaupt. Berlin 1943.
 Franz Kafka. Athenäum-Verlag. Bonn 1958.
 Protest und Verheißung. Studien zur klassischen und modernen Dichtung. Athenäum-Verlag. Bonn 1960.
 Geist und Widergeist. Wahrheit und Lüge der Literatur. Studien. Athenäum-Verlag. Frankfurt Main 1965.
 Polemik. Streitschriften, Pressefehden und kritische Essays um Prinzipien, Methoden und Maßstäbe der Literaturkritik. Athenäum-Verlag. Frankfurt Main 1968.
 Poetische Wirklichkeit. Studien zur Klassik und Moderne. Akademische Verlags-Gesellschaft Athenaion. Wiesbaden 1979.
 Deutsche Literatur der Barockzeit. Athenäum-Verlag. Königstein 1981.

Note

Bibliografie
 Lorenz Jäger: Wilhelm Emrich (1909–1998). In: Christoph König, Hans-Harald Müller und Werner Röcke (dir.): Wissenschaftsgeschichte der Germanistik in Porträts. De Gruyter, Berlin, 2000 (pp. 250–258).
 Norbert Miller: Nachruf auf Wilhelm Emrich. In: Jahrbuch der Akademie der Wissenschaften und der Literatur 1998, 49. Jahrgang (pp. 105–109).
 Peter Sprengel: Wilhelm Emrich. In: Internationales Germanistenlexikon 1800–1950. Herausgegeben von Christoph König, Bd. 1. Berlin 2003 (pp.433–435).
 Peter Sprengel: Metaphysische Moderne. Wilhelm Emrichs Kafka-Bild und seine Voraussetzungen. In: Julia Bertschik, Elisabeth Emter und Johannes Graf (dir.): Produktivität des Gegensätzlichen. Studien zur Literatur des 19. und 20. Jahrhunderts. Festschrift für Horst Denkler zum 65. Geburtstag. Niemeyer, Tübingen, 2000 (pp. 275–288).

Nașteri în 1909
Decese în 1998
Istorici literari germani

Wilhelm Emrich


Tăițeii, și tăiețeii, sunt un aliment de bază în multe culturi. Acestea sunt realizate din aluat nedospit, care este întins, extrudat, sau laminat plat și tăiat într-o formă anume. Deși fâșiile subțiri și lungi sunt cele mai frecvente, multe soiuri de tăiței sunt tăiate în valuri, tuburi, scoici, sau sunt pliate sau tăiate în alte forme.

Istoric
În anul 2002 arheologii au descoperit în situl arheologic  de-a lungul Fluviului Galben din China un bol de ceramică ce conținea cei mai vechi tăiței cunoscuți până la momentul actual. În urma datării cu radioizotopul Carbon-14 s-a constatat că ar avea în jur de 4000 de ani vechime. Tăițeii foarte bine conservați au fost deja asemănători cu cei tradiționali chinezești  (realizați prin întinderea manuală repetată a aluatului).

Tăiețeii, produși din aluat de grâu, au devenit un aliment de bază pentru populația din perioada Dinastiei Han (206 î.Hr. – 220 d.Hr.). Cea mai veche înregistrare despre tăieței a fost găsită într-o carte ce datează perioadei târzii a dinastiei (pe la anul 200). În timpul Dinastiei Tang (617-907) au fost pentru prima dată tăiați în forma de benzi, iar în timpul Dinastiei Yuan (1279-1368) a început realizarea tăițeilor uscați.

În Europa, [[Quintus Horatius Flaccus|Quintus Horatius Flaccus (Horațiu) a scris, în primul secol înaintea erei noastre, despre anumite fâșii prăjite de aluat denumite lagana, deși metoda de gătire a acestor fâșii nu prea corespunde cu definiția curentă a pastelor proaspete sau uscate. În secolul al II-ea faimosul medic grec Galenus a menționat un amestec omogen de faină și apă denumindu-l ιτριον (itrion), cuvântul latinizat itrium fiind folosit pentru un tip de aluat fiert.

Prima informație concretă despre apariția pastelor provine din Italia, datând din jurul secolelor XIII-XIV. De atunci, pastele au luat o varietate de forme, adesea bazându-se pe specializările regionale.

Ingrediente
Ingredientele pentru tăieței de casă cu ou sunt doar 4 la număr și sunt dintre cele mai banale, anume făină (tip 650, sau faină tip 450 cu griș de grâu dur, sau numai din griș de grâu dur), ouă întregi (1 ou mediu pe 100 g făină), apă, o lingură de ulei și sare. Dacă se renunță la ouă, atunci este nevoie de mai multă apă.

Mod de preparare
Pentru tăiețeii de casă se prepară o cocă tare, fermă, dar mlădioasă, frământată cu mâna sau cu un robot. Aluatul are nevoie de 20 de minute de odihnă pentru a se relaxa. Apoi, se întinde cu sucitorul în bucăți lungi și înguste cu grosimea de aproximativ 1mm, se rulează sub adăugare de ceva faină și se taie cu cuțitul sau se dă prin mașina de paste. Pentru a nu îngroașa supa, tăiețeii nu se fierb direct în ea. Tăiețeii uscați cumpărați la magazin, se fierb în apă clocotită abundentă, mereu cu o cantitate destul de mare de sare conform instrucțiunilor pe ambalaj.

Întrebuințare suplimentară
Odată fierți, tăiețeii sunt ocazional dor prăjiți în tigaie cu unt, margarină sau ulei dar preponderent serviți ca:
 mâncare independentă în combinare de exemplu cu carne tocată și/sau legume,
 ca sufleu de macaroane (de exemplu  grecesc) sau ca lasagna,
 ca supliment alimentar la o friptură sau o tocană,
 cu sosuri,
 în supă sau
 ca salată.

Conservare
Tăiețeii proaspeți pot fi congelați sau uscați pentru a fi păstrați pe termen lung.

Galerie de imagini

Note

Invenții chineze
Produse făinoase

Tăiței


An exponential tree is a type of search tree where the number of children of its nodes decreases doubly-exponentially with increasing depth. Values are stored only in the leaf nodes. Each node contains a splitter, a value less than or equal to all values in the subtree which is used during search. Exponential trees use another data structure in inner nodes containing the splitters from children, allowing fast lookup.

Exponential trees achieve optimal asymptotic complexity on some operations. They have mainly theoretical importance.

Tree structure
An exponential tree is a rooted tree where every node contains a splitter and every leaf node contains a value. The value may be different from the splitter. An exponential tree with  values is defined recursively:
 The root has  children
 The splitter of the root is the same as the splitter of the leftmost child
 The splitters of all children are stored in a local data structure
 The subtrees are exponential trees with  values

An additional condition is that searching for a value using the splitters must yield the correct node (i.e. the one containing the value). Therefore, if a root of a subtree contains the splitter  and it's right sibling contains the splitter , then this subtree can only contain keys in the range .

Local data structure
The tree uses a static data structure in every inner node to allow fast lookup of values. It must be possible to build this structure with  values in time . The lookup time in this structure is denoted .

A Fusion tree can be used as this data structure.

Operations

Search
The exponential tree can be searched in the same way as a normal search tree. In each node, the local data structure can be used to find the next child quickly.

Let  denote the time complexity of the search. Then it satisfies the following recurrence:

Insert

Delete

References

Trees (data structures)

Exponential tree


XMLHttpRequest (XHR), aslında JavaScript ile sunulmuş bir UPA'dır. Web sitesinin eş zamanlı olarak arka planda çalışan olaylarını takip eder. XML CSS ve JavaScript ile sonucun anında görülmesini sağlar.

XMLHttpRequest, istemci tarafında çalışır. Birden fazla asenkron Web sayfasına  ve yenileme yapmadan istekte bulunabilir ve gelen cevapları istekte bulunanlara iletir.

Örnek kod
var httpOb = new ActiveXObject("Microsoft.XMLHTTP");

httpOb.Open("POST","http://uddi.microsoft.com/inquire", false);

httpOb.send(MySOAPMessage);

var Ans = httpOb.GetResponseXML();

Kaynakça

Programlama
İnternet terimleri
Microsoft uygulama programlama arabirimleri
Microsoft girişimleri

XMLHttpRequest


Road 96 est un jeu vidéo d'aventure développé et publié par le studio français DigixArt dans le cadre du programme OMEN Presents en collaboration avec HP, avec un support de publication supplémentaire par Plug In Digital. Il est sorti le 16 août 2021 sur Microsoft Windows et Nintendo Switch, puis le 14 avril 2022 sur PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One et Xbox Series X/S.

Le jeu se déroule dans la nation fictive de Petria, dirigée par une dictature. Le joueur contrôle les actions de plusieurs adolescents alors qu'ils tentent de fuir le pays. Road 96 a été récompensé par 5 prix lors de la cérémonie des Pégases 2022.

Aperçu
Le jeu suit plusieurs auto-stoppeurs adolescents alors qu'ils tentent de fuir la nation de Petria. Le joueur a la possibilité de rencontrer sept personnages non-joueurs à chaque partie, avec des interactions générées de manière procédurale.

Développement
Le jeu a été développé par le studio de développement français DigixArt, une petite équipe de développement d'environ 15 employés. Il a été réalisé par Yoan Fanise, le créateur de Soldats inconnus : Mémoires de la Grande Guerre. Selon le développeur, l'histoire du jeu a été inspirée par les travaux de Quentin Tarantino, des frères Coen et de Bong Joon-ho. Il a notamment été inspiré par différentes œuvres de fiction comme The Goonies ou Porco Rosso.

À l'origine, le jeu comportait beaucoup trop de génération procédurale. Selon l'équipe, le jeu avait "148 268 permutations d'histoires".

Road 96 a été officiellement annoncé aux Game Awards 2020. Le jeu est sorti sur Nintendo Switch et Microsoft Windows le 16 août 2021. Lors de la campagne de publicité du jeu, une publication a été supprimée par Facebook, car elle était politiquement motivée. Il est sorti sur Xbox One et Xbox Series X et S le 14 avril 2022, ainsi que sur PlayStation 4 et PlayStation 5 le même jour.

Récompenses
Pégases 2022 :
 Meilleur jeu indépendant
 Meilleur univers sonore
 Excellence narrative
 Meilleur accessibilité
 Prix spécial de l'Académie : Au-delà du jeu vidéo

Références

Liens externes

Jeu Windows
Jeu vidéo utilisant la génération procédurale
Jeu vidéo développé en France
Jeu Nintendo Switch
Jeu d'action-aventure
Jeu vidéo sorti en 2021
Jeu PlayStation 4
Jeu PlayStation 5
Jeu Xbox One
Jeu Xbox Series
Pégase du meilleur jeu indépendant

Road 96


Olaylar

Doğumlar
 Porfirios, Yeni Platoncu düşünür (ö. 305)

Ölümler
 Zhuge Liang, Çinli siyasetçi, askerî stratejist, yazar ve mühendis (d. 181)

234


Kong-bjergene er en ikke-eksisterende bjergkæde i sydkanten af Sahara. James Rennells kort fra 1798 på baggrund af Mungo Parks ekspeditioner viser denne bjergkæde, og i 1805 forbandt gravøren John Cary dem med de ligeledes ikke-eksisterende Måne-bjerge, der formodedes at rumme Nilens kilde.

Op gennem det nittende århundrede gentog kartograf efter kartograf fejlen, men efterhånden som området blev bedre udforsket af europæerne, fandt man ud af at der ikke var nogen bjergkæde, men blot randen af et plateau.

Kilder og henvisninger

Fiktive steder
Afrikas geografi
Afrikas historie

Kong-bjergene


زواج تراكبي  هو شكل تزاوج تقوم به البرمئيات يقوم خلاله الذكر باعتلاء ظهر الانثى وامساكها بأرجله الامامية حيث تقوم الانثى خلال هذه العملية بوضع البيض بينما يقوم الذكر بإفراز سائله المنوي حيث يتم تخصيب البيض في الماء وهو ما يسمى باإخصاب الخارجي وهو يختلف عن الإخصاب الداخلي.
يحدث الزواج التركبي في الغالب في البيئات المائية لكن بعض الضفادع تمارسه على اليابسة وهناك فرق في طريقة امساك الذكر بالانثى فالضفادع الأكثر تطورا يمسك الذكر الانثي من منطقة الإبط بينما في بعض الضفادع الأقل تطورا يقوم الذكر بالإمساك بالبطن ومن طريف عملية التزاوج التراكبي للضفادع انه أحيانا يعتلي الانثى أكثر من ذكر.

مراجع

أفعال جنسية
تزاوج
تكاثر
ضفادع
علم الأحياء
نشاط جنسي حيواني

زواج تراكبي


Mrazovac (vražji korijen, balučka divja, luk gladi, kaćun, lat. Colchicum), biljni rod od stotinjak vrsta ljekovitih, ali i otrovnih jednosupnica s podzemnim gomoljem i otrovnim sjemenkama koje sadrže kolhicin.

U Hrvatskoj raste sedam vrsta mrazovaca:, među kojima jesenski mrazovac, madžarski, Kohov mrazovac, Visianijev mrazovac i drugi. Mrazovac voli vlažne travnjake od nizinskih do planinskih područja. Stabljika je kratka, listovi veliki a cvijet sličan šafranovom, cvate krajem ljeta.

Biljka se širi tako što sjemenke imaju ljepljive bradavice koje se hvataju za noge životinja.

Od trovanja mrazovcem stradaju mnogi sakupljači bilja koji ga zamijene za medvjeđi luk (Allium ursinum).

Vrste

 Colchicum albanense (Schönland) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum albomarginatum (Schinz) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum alpinum DC.
 Colchicum amphigaripense (U.Müll.-Doblies, Weiglin, M.Gottlieb & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum androcymbioides (Valdés) K.Perss.
 Colchicum antepense K.Perss.
 Colchicum antilibanoticum Gomb.
 Colchicum arenarium Waldst. & Kit.
 Colchicum arenasii Fridl.
 Colchicum asteranthum Vassiliades & K.M.Perss.
 Colchicum asteroides (J.C.Manning & Goldblatt) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum atticum Spruner ex Tommas.
 Colchicum austrocapense (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum autumnale L.
 Colchicum balansae Planch.
 Colchicum baytopiorum C.D.Brickell
 Colchicum bellum (Schltr. & K.Krause) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum bivonae Guss.
 Colchicum boissieri Orph.
 Colchicum buchubergense (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum bulbocodium Ker Gawl.
 Colchicum burchellii (Baker) ined.
 Colchicum burkei (Baker) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum burttii Meikle
 Colchicum capense (L.) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum cedarbergense (U.Müll.-Doblies, Hähnl., U.U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum chalcedonicum Azn.
 Colchicum chimonanthum K.Perss.
 Colchicum chlorobasis K.Perss.
 Colchicum cilicicum (Boiss.) Dammer
 Colchicum circinatum (Baker) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum clanwilliamense (Pedrola, Membrives & J.M.Monts.) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum confusum K.Perss.
 Colchicum corsicum Baker
 Colchicum crenulatum (U.Müll.-Doblies, E.G.H.Oliv. & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum cretense Greuter
 Colchicum crispum (Schinz) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum crocifolium Boiss.
 Colchicum cruciatum (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum cupanii Guss.
 Colchicum cuspidatum (Baker) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum davisii C.D.Brickell
 Colchicum decaisnei Boiss.
 Colchicum decipiens (N.E.Br.) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum doerfleri Halácsy
 Colchicum dolichantherum K.Perss.
 Colchicum dregei (C.Presl) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum eghimocymbion (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum eichleri (Regel) K.Perss.
 Colchicum etesionamibense (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum euboeum (Boiss.) K.Perss.
 Colchicum eucomoides (Jacq.) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum europaeum (Lange) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum exiguum (Roessler) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum fasciculare (L.) R.Br.
 Colchicum feinbruniae K.Perss.
 Colchicum figlalii (Varol) Parolly & Eren
 Colchicum filifolium (Cambess.) Stef.
 Colchicum freynii Bornm.
 Colchicum gonarei Camarda
 Colchicum gracile K.Perss.
 Colchicum graecum K.Perss.
 Colchicum gramineum (Cav.) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum greuteri (Gabrieljan) K.Perss.
 Colchicum greuterocymbium (U.Müll.-Doblies, Raus & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum hantamense (Engl. ex Diels) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum haynaldii Heuff.
 Colchicum heldreichii K.Perss.
 Colchicum henssenianum (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum hierosolymitanum Feinbrun
 Colchicum hierrense (A.Santos) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum hirsutum Stef.
 Colchicum hughocymbion (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum hungaricum Janka
 Colchicum huntleyi (Pedrola, Membrives, J.M.Monts. & Caujapé) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum imperatoris-friderici Siehe ex K.Perss.
 Colchicum inundatum K.Perss.
 Colchicum irroratum (Schltr. & K.Krause) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum karooparkense (U.Müll.-Doblies, Daber, J.M.Anderson & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum kesselringii Regel
 Colchicum knersvlaktense (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum kotschyi Boiss.
 Colchicum kunkelianum (U.Müll.-Doblies, P.Hirsch, Stearn & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum kurdicum (Bornm.) Stef.
 Colchicum laetum Steven
 Colchicum lagotum K.Perss.
 Colchicum leistneri (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) C.Archer
 Colchicum leptanthum K.Perss.
 Colchicum lingulatum Boiss. & Spruner
 Colchicum longifolium Castagne
 Colchicum longipes (Baker) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum lusitanum Brot.
 Colchicum luteum Baker
 Colchicum macedonicum Kosanin
 Colchicum macrophyllum B.L.Burtt
 Colchicum manissadjianii (Azn.) K.Perss.
 Colchicum maraschicum E.Kaya & Özhatay
 Colchicum melanthioides (Willd.) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum micaceum K.Perss.
 Colchicum micranthum Boiss.
 Colchicum minutum K.Perss.
 Colchicum mirzoevae (Gabrieljan) K.Perss.
 Colchicum montanum L.
 Colchicum multiflorum Brot.
 Colchicum munzurense K.Perss.
 Colchicum nanum K.Perss.
 Colchicum natalense (Baker) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum neapolitanum (Ten.) Ten.
 Colchicum orienticapense (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum palaestinum (Baker) C.Archer
 Colchicum parlatoris Orph.
 Colchicum parnassicum Sart., Orph. & Heldr.
 Colchicum paschei K.Perss.
 Colchicum peloponnesiacum Rech.f. & P.H.Davis
 Colchicum persicum Baker
 Colchicum poeltianum (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum polyphyllum Boiss. & Heldr.
 Colchicum praeirroratum (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum psammophilum (Svent.) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum pulchellum K.Perss.
 Colchicum pusillum Sieber
 Colchicum raddeanum (Regel) K.Perss.
 Colchicum rausii K.Perss.
 Colchicum rechingeri (Greuter) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum ritchii R.Br.
 Colchicum robustum (Bunge) Stef.
 Colchicum roseum (Engl.) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum sanguicolle K.Perss.
 Colchicum scabromarginatum (Schltr. & K.Krause) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum schimperi Janka ex Stef.
 Colchicum schimperianum (Hochst.) C.Archer
 Colchicum serpentinum Woronow ex Miscz.
 Colchicum sfikasianum Kit Tan & Iatroú
 Colchicum sieheanum Hausskn. ex Stef.
 Colchicum soboliferum (C.A.Mey.) Stef.
 Colchicum speciosum Steven
 Colchicum stevenii Kunth
 Colchicum stirtonii (U.Müll.-Doblies, Raus, Weiglin & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum striatum (Hochst. ex A.Rich.) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum swazicum (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum szovitsii Fisch. & C.A.Mey.
 Colchicum trigynum (Steven ex Adam) Stearn
 Colchicum triphyllum Kunze
 Colchicum troodi Kotschy
 Colchicum tunicatum Feinbrun
 Colchicum turcicum Janka
 Colchicum tuviae Feinbrun
 Colchicum umbrosum Steven
 Colchicum undulatum (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum vanjaarsveldii (U.Müll.-Doblies, Hähnl., U.U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum varians (Freyn & Bornm.) Dyer
 Colchicum variegatum L.
 Colchicum verlaqueae Fridl.
 Colchicum villosum (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum volutare (Burch.) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum walteri (Pedrola, Membrives & J.M.Monts.) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum wendelboi K.Perss.
 Colchicum woronowii Bokeriya
 Colchicum worsonense (U.Müll.-Doblies & D.Müll.-Doblies) J.C.Manning & Vinn.
 Colchicum zahnii Heldr.

Vanjske poveznice

Sinonimi
 Abandium Adans.
 Androcymbium Willd.
 Bulbocodium L.
 Celsia Boehm.
 Cymbanthes Salisb.
 Erythrostictus Schltdl.
 Eudesmis Raf.
 Fouha Pomel
 Geophila Bergeret
 Hermodactylum (R.Br.) Bartl.
 Merendera Ramond
 Monocaryum (R.Br.) Rchb.
 Paludana Salisb.
 Plexinium Raf.
 Synsiphon Regel

Zanimljivosti
Prema starohrvatskoj mitologiji, iz kapi soka mrazovčeva cvijeta u Navu su rođene četiri božanske dive: Bojana/Slavica, Divana, Morena i Zorana/ Danica/Zorica.

Izvori

Mrazovčevke

Mrazovac


Shine4 var en sydafrikansk musikgruppe, der blev dannet i januar 2001. Nogle af deres kendte sange var "Mama I Want a Man", "Perfect World" og "Ramaja" (oprindeligt af Glenys Lynne). De har også sunget sammen med Nicholis Louw (Net die een vir my).

Efter syv år og tre albums meddelte Shine 4 i 2008, at de ville opløses. For at afslutte deres karriere udgav de et samlingsalbum af deres største hits med titlen See Your Weather (Greatest Hits).

Gruppen bestod af fire unge kvinder, nemlig: Desirèe Underwood, Jill Middlekop, Marlese Kapp og Liesl Kriel.

Diskografi

Studiealbum
 2001: Begin
 2005: Perfekte wêreld
 2007: So elektries

Opsamlingsalbum
 2008: Grootste hits (sien jou weer)
 2010: Perfekte wêreld / so elektries 2CD

DVD's
 2007: Shine 4 - Die Grootste Treffers (DVD)

Referencer

Eksterne henvisninger

Musikgrupper fra Sydafrika
Musikgrupper fra 2001
Ophørt i 2008

Shine4


El efecto Bauschinger (así denominado en homenaje al matemático e ingeniero alemán  Johann Bauschinger) consiste en el hecho de que al deformar un metal en una dirección hasta que se ha sobrepasado su límite de elasticidad, y deformándolo después en la dirección contraria, su límite de proporcionalidad en esta última dirección es menor. El motivo para que esto ocurra, entre otros, son las imperfecciones del material.

Bibliografía
Hubert Hoff: Beobachtungen über den Bauschinger-Effekt an weichen und mittelharten Stählen. Düsseldorf : Verlag Stahleisen, 1958.

Enlaces externos
UPV - VIII Congreso Nacional de Propiedades Mecánicas de Sólidos

Ciencia de materiales
Efectos físicos
Epónimos relativos a fenómenos físicos

Efecto Bauschinger


Limoges je francuska industrijska grupa koja je povijesno osnovana u Limogesu u Limousinu i jedan je od svjetskih lidera u proizvodima i sustavima za električne instalacije i informacijske mreže.

Legrand je nastavio rasti zahvaljujući više od 140 akvizicija usmjerenih po cijelom svijetu da postane svjetski lider u električnoj opremi, s više od 215 000 referenci proizvoda, lokacijama u 90 zemalja i prodajom u 180 zemalja u 2017. godini na svih pet kontinenata. Legrand je 2011. bio svjetski broj 1 u utičnicama i prekidačima s 20% svjetskog tržišta i svjetski broj 1 u upravljanju kabelima (15% svjetskog tržišta) i ostvario 76% svoje prodaje u inozemstvu (35% u zemljama u razvoju).

Izvori

Vanjske poveznice
 Legrand Group

Francuske tvrtke

Legrand


Squamellaria, rod epifitskih biljaka koje uzgajaju mravi. Pripada porodici broćevki a smješten je u podtribus Hydnophytinae, dio tribusa Psychotrieae, potporodica Rubioideae.

Postoji 12 vrsta koje rastu po otocima zapadnog Pacifika: Fidži (9 vrsta), Salomonski Otoci (2 vrste), Vanuatu (1 vrsta).

Vrste
 Squamellaria grayi Chomicki & Wistuba
 Squamellaria guppyana (Becc.) Chomicki
 Squamellaria huxleyana Chomicki
 Squamellaria imberbis (A.Gray) Becc.
 Squamellaria jebbiana Chomicki
 Squamellaria kajewskii (Merr. & L.M.Perry) Chomicki
 Squamellaria major A.C.Sm.
 Squamellaria tenuiflora (Becc.) Chomicki
 Squamellaria thekii Jebb
 Squamellaria vanuatuensis Jebb & C.R.Huxley ex Chomicki & S.S.Renner
 Squamellaria wilkinsonii (Horne ex Baker) Chomicki
 Squamellaria wilsonii (Horne ex Baker) Becc.

Izvori

Rubioideae

Squamellaria


Olaylar
 Pizzigano Haritası hazırlandı.
 Menteşe Beyliği dağıldı (kuruluşu 1261).

Doğumlar
 31 Ekim - III. Władysław, Polonya kralı, ayrıca Macar ve Hırvatistan kralı (ö. 1444)
 tarihi bilinmeyen
 Cristoforo Landino, İtalyan hümanist ve Floransa Rönesansı'nın en önemli ismi (ö. 1498)
 Ebu Said Mirza, Timurlular hükümdarı (ö. 1469)

Ölümler
 10 Mayıs - İmparator Go-Kameyama, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 99. imparatoru (d. 1347)
 12 Ağustos - Yongle, Çin'in Ming Hanedanının üçüncü imparatoru (d. 1360)

1424


Angela Evelyn Bassett () este o actriță și regizoare americană. Este cel mai bine cunoscută pentru rolurile din filme biografice, fiind nominalizată la Premiul Oscar și câștigând un Glob de Aur pentru Eu, Tina Turner. A mai jucat-o pe Betty Shabazz în Malcolm X și Panther, Rosa Parks în The Rosa Parks Story, Coretta Scott King în Betty and Coretta, Katherine Jackson în The Jacksons: An American Dream și Voletta Wallace în Notorious.

Filmografie

Filme

Filme TV

Seriale TV

Piese de teatru

Jocuri video

Filmografie ca regizoare

Note

Legături externe

Nașteri în 1958
Nașteri pe 16 august
Actrițe americane din secolul al XX-lea
Actrițe americane din secolul al XXI-lea
Americani în viață
Câștigători ai Premiilor Golden Globe

Angela Bassett


Kalajoki (en , en , en ) est une municipalité rurale du raïon des rives de l'Onega en république de Carélie.

Géographie
Kalajoki est situé à l'embouchure de la rivière Kalajoki, qui se jette dans le lac Onega, à  au sud-est de Petroskoi.

La municipalité de Kalajoki a une superficie de .

Kalajoki est bordée au nord-ouest par Soutjärvi du raïon des rives de l'Onega, à l'est au delà du lac Onega par Krasnoborsk du raïon de Poudoj, et au sud et au sud-ouest par l'oblast de Leningrad.
La majorité de la zone est forestière.

Mustakoski est traversé par les rivières Nila, Munduksa, Kukovka, Himjoki (Gimreka) et Kalajoki (Rybreka).
Les lacs de la commune sont le lac Onega et le Nilskojärvi (Nilskoje).

Démographie
Recensements (*) ou estimations de la population

Bibliographie

Maisons de Kalajoki

Références

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes

Village dans la république de Carélie
Raïon des rives de l'Onega

Kalajoki (république de Carélie)


John Sevier (født 23. september 1745, død 24. september 1815) var en amerikansk soldat, nybygger og politiker og medgrundlægger af staten Tennessee. Han spillede en fremtrædende rolle, både militært og politisk, i perioden op til anerkendelsen af Tennessee som stat, og han blev valgt som statens første guvernør i 1796. Sevier fungerede som oberst i slaget ved Kings Mountain i 1780, og han var kommandant i militsen ved grænsen for koloniseringen i talrige kampe mod cherokee-folket i 1780'erne og 1790'erne.

Sevier kom til koloniseringsgrænsen i Tennesseedalen i 1770'erne, og i 1776 blev han valgt som en af fem dommere i Watauga-sammenslutningen og hjalp med forsvaret af Fort Watauga under et cherokee-overfald. Ved udbruddet af den amerikanske uafhængighedskrig blev han valgt til komiteen for sikkerhed i Watauga-sammenslutningens efterfølger, Washington District. Efter slaget ved Kings Mountain anførte han en kampagne, der ødelagde adskillige chickamauga-byer i det nordlige Georgia. I 1780'erne beklædte Sevier posten som den første og eneste guvernør for State of Franklin, et tidligt, fejlslagent forsøg på at oprette en stat for nybyggerne på vestsiden af Appalacherne. Han var brigadegeneral for militæret i Sydvestterritoriet i begyndelsen af 1790'erne.

Sevier sad i seks toårsperioder som Tennessees guvernør (1796-1801 og 1803-1809), hvor en forfatningsbegrænsning forhindrede en fjerde periode i begge tilfælde. Hans politiske karriere blev præget af en gradvis øget rivaliseren med den opkommende politiker Andrew Jackson; dette kulminerede næsten med en duel mellem de to i 1803. Efter sin sidste periode som guvernør blev Sevier i tre omgange valgt til medlem af Repræsentanternes Hus, hvor han sad fra 1811 til sin død i 1815.

Personer fra den amerikanske uafhængighedskrig
Guvernører i Tennessee

John Sevier


An Vanda leucostele in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Vanda leucostele in nahilalakip ha genus nga Vanda, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vanda

Vanda leucostele


Tirmiz (Özbekçe: Termiz/Термиз), Özbekistan'ın Surhanderya ilinin yönetim merkezi olan şehir. Ülkenin güneydoğusunda, Afganistan sınırı yakınında yer alan şehir, kadim medeniyetler zamanında önemini korumuş tarihi bir şehirdir.

Tarihi
Şehre ismini büyük İskender'le beraber gelen Yunanlar vermiştir. Tirmiz (termos) Yunancada sıcak veya sıcak yer anlamına gelir. Tirmiz, hâlâ Özbekistan'ın en sıcak yeridir. Surhanderya vilayetinin merkezi olan şehrin nüfusu 141.000'dir. Hadis bilgini Tirmizi bu şehirde doğdu.

Müslümanların fethinden sonra önemli bir İslami merkez durumuna gelen Tirmiz, 19. yüzyılın sonlarına doğru Rusların eline geçti. Sovyetler Birliği'nin Afganistan'ı işgali sırasında (1979-1989) şehir Rus orduları için önemli bir geçit noktası oldu. 100.000'den fazla Rus askeri şehirde mevzilendi. Şehirdeki hava üssü, 2001 yılındaki Afganistan harekâtında kullanıldı. Tirmiz 1991'de bağımsız olan Özbekistan'ın bir şehri hâline geldi.

Nüfus
Amuderya Nehri kıyısında yer alan şehrin nüfusunun büyük bir bölümünü Özbekler ve Tacikler oluşturur. Taciklerden sora sırasıyla Ruslar ve Türkmenler gelir.

Özbekistan'daki şehirler
İpek Yolu'ndaki şehirler
Orta Asya'daki Antik Yunan sitler
Afganistan-Özbekistan sınırı

Tirmiz


Deutschland und Bhutan hatten bis zum 25. November 2020 keine diplomatischen, aber seit Ende 2000 konsularische Beziehungen. Es gab somit bis 2020 keinen akkreditierten Botschafter. Der deutsche Botschafter in Indien ist zugleich für Bhutan zuständig.

1978 kontaktierte Bhutan die Bundesrepublik Deutschland, ein erster offizieller Besuch des deutschen Botschafters in Neu-Delhi folgte im Februar 1979.

Siehe auch
 Bhutanisch-deutsche Beziehungen

Einzelnachweise

Bhutan
Deutschland
!

Liste der deutschen Botschafter in Bhutan