The Dandy Annual is the current name of the book that has been published every year since 1938, to tie in with the children's comic The Dandy.  there have been 78 editions. The Dandy Annual still continues to be published, even though the weekly comic ended in 2013. The annuals are traditionally published in July or August, in time for Christmas, and since 1965 they have had the date of the following year on the cover. Before then no date was given.

From 1938 to 1951 the annual was called The Dandy Monster Comic. The name changed to The Dandy Book in 1952 and continued, the year changing for each subsequent annual, until the release of the 2003 book in 2002 when it was renamed The Dandy Annual. Despite the comic's relaunch as Dandy Xtreme in 2007, the annual was still known as The Dandy Annual. This is likely because the annuals of the time were mostly made up of Dandy Comix, due to the topical nature of the magazine's Xtreme content.

In unison with the comic at the time, the front cover usually featured Korky the Cat. After Desperate Dan took over the front page in 1984, the annual cover reflected this by featuring both Korky and Dan until the release of the 1991 book in 1990 – which was the first ever Dandy Annual to not feature Korky on the front cover in any way. He has made several appearances since then, despite the main focus shifting to Dan.

In 2006, the original 1939 Monster Comic was reprinted as a facsimile edition in a collector's slipcase.

List of annuals

This information is necessary to identify older annuals which are not dated. If an annual is dated 1940, it would have been published in August 1939. Prices are in shillings and pence with one shilling equal to 5p.

The Dandy Monster Comic
 1939: Desperate Dan, Korky the Cat, Keyhole Kate, and the Bamboo Town monkeys are holding up the letter "Y" of "Dandy". Price 2/6
 1940: Korky the Cat is hanging from a trapeze, and Freddy the Fearless Fly is sitting upon his tail as he swings on it. Price 2/6
 1941: Korky the Cat is leading the other then-current Dandy characters (with Freddy the Fly upon his baton), in a band. Price 3/-
 1942: Desperate Dan is towing a rowing boat (which is carrying the other then-current Dandy characters) with his teeth. Price 3/6
 1943: All the then-current Dandy characters are taking part in a bike race, and Korky is in the lead of all the others. Price 5/-
 1944: Korky the Cat has been hit by a flying football (given that it has been kicked through his net by Desperate Dan). Price 6/-
 1945: Korky the Cat on skis passed by Desperate Dan, who is using logs (with other characters sitting on them) as skis. Price 6/-
 1946: Korky the Cat and other then-current Dandy characters are displayed in stars (and the Bellboy is aiming at them). Price 6/-
 1947: Korky the Cat flies up into the air after landing on a blanket (which is held by all the other Dandy characters). Price 6/-
 1948: Korky the Cat is operating all the other then-current Dandy characters (who are all portrayed as string puppets). Price 6/-
 1949: Korky the Cat in a top hat and a bow tie while smoking a cigar, as he walks down a red carpet with Desperate Dan. Price 6/-
 1950: Korky the Cat pours a kettle of boiling water into the sea upon a beach, with other characters in the background. Price 6/-
 1951: Korky the Cat is the ringmaster of a circus, for which Desperate Dan is holding up an elephant in the background. Price 6/-
 1952: "Korky's Toy Shop", with a mechanical Desperate Dan pushing a tin of red paint (on a shelf above Korky) onto him. Price 6/-

The Dandy Book
 1953: Six pictures of Korky chasing mice (on account of the fact they have stolen his food) then having a slap-up feed. Price 6/-
 1954: Four pictures of Korky stealing a fish which he then hides under a large red top hat (that he wears on his head). Price 6/-
 1955: Four pictures of Korky fishing in front of a "No Fishing" sign (he is reading a paper when the gamekeeper comes). Price 6/-
 1956: Four pictures of Korky on a ladder in front of Korky's Joke Shop (the red paint he used for the name disappears). Price 6/-
 1957: Three pictures of Korky in a train with four fishermen. They go through a tunnel and he has eaten all their fish. Price 6/6
 1958: Three pictures of Korky in a rowing boat, using a magnet to catch fish (even though fish are not made of metal!). Price 6/6
 1959: Three pictures of Korky, first in a rowing boat, and then in a large umbrella after Hungry Horace sunk said boat. Price 6/6
 1960: Three pictures of Korky eating a meal, while some mice try to jump up to a mailbox with chains wrapped around it. Price 7/-
 1961: Three pictures of Korky balancing an egg on his nose, which falls on him and releases a gas which knocks him out. Price 7/6
 1962: Three pictures of Korky leaning on a lamppost (he is smoking as a policeman comes, but the smoke is from a fish). Price 7/6
 1963: Four pictures of Korky in a sailor suit looking through a porthole (he becomes sicker-looking with each new one). Price 7/6
 1964: Three pictures of a professor lecturing, Korky answering him, and then sitting in a deckchair while eating a pie. Price 7/6
 1965: Two pictures of Korky getting his own back on a pantomime horse which has trodden on his tail, with itchy powder. Price 7/6

From 1966 all books were dated.
 1966: Korky is swinging in a giant boot which he borrowed from a circus stilt-walker who can be seen in the background. Price 7/6
 1967: Korky is rolling a giant snowball down a hill (which has gathered up some interfering mice in it on its travels). Price 7/6
 1968: Korky is dressed up as Santa Claus, with a sack of presents (some interfering mice are attempting to steal them). Price 7/6
 1969: Korky is about to eat a Christmas pudding, and some interfering mice are on a shelf above him trying to steal it. Price 7/6
 1970: Three pictures of Korky discovering that the interfering mice have eaten up all of his food on Christmas morning. Price 8/6
 1971: Korky is holding a picture of a tomato with a sail sticking out of it (a "tomato sloop" – as the book called it). Price 9/6
 1972: Korky is holding a glove puppet of Santa Claus; on the back cover, he squeezes it to squirt two interfering mice. Price 50p
 1973: Korky is balancing a string of sausages and a Christmas pudding on his nose. On the back, we see they are frozen. Undated (Pre-production?) copies do exist of this annual. Price 55p
 1974: Korky is playing a drum and all the mice are following him. On the back cover he takes some food out of the drum. Price 55p
 1975: Korky is wearing a bulging top hat. On the back cover, some mice steal the hidden stash of sweets inside the hat. Price 60p
 1976: Korky is loading up the wagons of a model train with sweets. On the back cover, two mice change the track points. Price 70p
 1977: Korky is blowing up a giant yellow balloon (which has the face of Santa Claus upon it). On the back cover, a group of four interfering mice throw their harpoons at it and make it explode, but the resulting blast of the explosion knocks them all out. Price 90p
 1978: Korky is dressed up as Santa Claus (holding three mice in a cage). On the back cover, one of the mice uses a peashooter to spit a pea at Korky's right paw, forcing him to drop the cage in his pain (and on landing, the door opens and frees all three). Price £1
 1979: Korky is having a punch-up with an octopus (or "octo-puss" – as the book referred to it upon its fourth page). Price £1.15
 1980: Korky's comic bronco ride – and the "bronco" in question happens to be a Doberman dog. The story is continued on the front and back end-papers of the book, and on the back cover, Korky lands on top of the Doberman (and knocks him out as a result). Price £1.25
 1981: Korky and Santa Claus are "dashing through the snow", in a soap-box cart. On the back cover, Santa tells Korky that he was going too fast to stop at the Christmas Party Hall, and that he has to shove him back there as a result of what he had done. Price £1.40
 1982: Korky is in a barrel with a spring in the bottom, and being chased by a policeman and a gamekeeper to a river. Price £1.60
 1983: Korky is putting a coin into his robot money box. On the back cover, the moneybox beats up some watching mice. Price £1.80
 1984: Korky's nephew Lipp (black, like Korky himself) takes a photo of him dressed as a footballer, while Bully Beef prepares to squirt him with his water pistol. On the back cover, Korky stands upon the football, which squirts Bully Beef full in the face. Price £2
 1985: Desperate Dan carries Korky's car over a footbridge. On the back cover, we see that cars have a £1 toll on it. Price £2.25
 1986: Desperate Dan playing a one-man band, very badly (and shattering all the windows in Dandytown's buildings as a result), as other characters put their fingers in their ears, and Korky applauds him. On the back cover, we see that Korky is a glazier. Price £2.45
 1987: Desperate Dan and Korky having a bicycle race. On the back cover, Dan stops, just short of the finishing line as a mouse runs in front of him. Price £2.70
 1988: All the characters are riding in a Viking longboat. On the back cover, the boat crashes on Dandytown's shores. Price £2.85
 1989: Desperate Dan's shirt buttons fly off and Cuddles, Dimples, Korky and his three nephews attempt to catch them. Price £3.10
 1990: Cuddles, Dimples, Dinah Mo, and Korky burst out of one of Desperate Dan's cow pies (as he is about to eat it). Price £3.25
 1991: Dimples squirts his water pistol into one of Desperate Dan's ears; it comes out of the other one, and hits Cuddles full in the face. This annual also reveals the origins of Bananaman: Eric became him after he ate up a radioactive banana as a baby. Price £3.55
 1992: Desperate Dan is holding a "Licence to Laugh" and all the other characters are pulling funny faces behind him. Price £3.80
 1993: Dinah Mo, the Smasher, Cuddles, Dimples, and Korky are hanging on strings from a gigantic Desperate Dan's hat. Price £4.10
 1994: Desperate Dan is being ridden by his Aunt Aggie and all the other characters are dressed up as knights. On the back cover, Aunt Aggie rides Dan off into the sunset (but the pennant on the front of her lance, which says "1994", cannot be seen now). Price £4.35
 1995: Desperate Dan is bouncing across a field on a pogo stick while all the other characters are rushing to get out of his way. On the back cover, he jumps over the moon as a violin-holding cat (not Korky), a cow, a dog, a dish and a spoon watch (it is a reference to Hey Diddle Diddle). This annual also reveals the real names of Bananaman's enemies (when he went back to school). Price £4.50
 1996: All the characters are trying to shelter from a thunderstorm. On the back cover, Dan is hit by a thunderbolt, where he has a metallic skeleton, akin to Wolverine, a miniature furnace for a stomach, and a pump for a heart. The endpaper of this annual, showing Desperate Dan's relations, was the basis for the "Wild West Test" track in Beanotown Racing. Price £4.75
 1997: All the characters are performing stunts in a circus. On the back cover they are shot through the tent's roof. Price £4.99
 1998: Desperate Dan and Beryl the Peril are having a pillow fight on a balance beam. On the back cover, Dan sneezes (as a result of the feathers flying out of Beryl's pillow), and then falls off the balance beam as she is rightfully declared the winner. Price £5.25
 1999: Desperate Dan is playing a lamppost like a flute, and all the other then-current characters are following him. Price £5.45
 2000: Desperate Dan is bouncing on the roof of the Millennium Dome. On the back cover, he has bounced onto the moon. Price £5.99
 2001: Cuddles and Dimples have broken all the glass panes in a greenhouse and an angry policeman is writing the evidence down in his notebook. Desperate Dan, Korky, Brain Duane, and Bananaman are watching (the last one is also flying) in the background. Price £6.20
 2002: Desperate Dan sits at a table with a load of empty cow pie dishes behind him as Aunt Aggie brings another one. Price £6.25

The Dandy Annual
 2003: Cuddles and Dimples are rushing down a snow-covered hill on a sledge, and splattering Desperate Dan, Korky, Bananaman, the Sneaker, and Beryl the Peril as they pass by. This was the first annual that actually got referred to as "The Dandy Annual". Price £6.45
 2004: Desperate Dan is carving his face into the Moon with his iron-girder skateboard (we see it on the back cover). Price £6.70
 2005: Desperate Dan is holding a gigantic snow globe – inside which Cuddles and Dimples are having a snowball fight. On the back cover, Dan is trapped inside the snow globe while Cuddles and Dimples are outside laughing. Price £6.99
 2006: Desperate Dan accidentally drops a toy box, which contains figures of all the other (then-current) characters. Price £6.99
 2007: Desperate Dan is dressed as Santa Claus while all the other current characters are rushing for their presents. Price £7.25
 2008: Desperate Dan is singing a song, while playing a guitar. On the back cover, we see the animals do not like it. Price £7.50
 2009: Desperate Dan is paddling a canoe, and sending fish everywhere. On the back cover, we see his old friend Zeke. Price £7.99
 2010: Desperate Dan and a bear are having an arm wrestling match. On the back cover, they both fall into the ground. Price £7.99
 2011: Desperate Dan is in Cactusville holding Jak and Todd with all the other characters standing behind them. Features the tag-line "Making The Nation Laugh Since 1937". Price £7.99
 2012: Desperate Dan is sitting on a horse, that is jumping angrily into the air while all the other characters look on. Features a "75th Birthday Edition" logo (similar to how some printings of the 1988 annual had the "Dandy/Beano 50 Years Young" logo). Price £7.99
 2013: All the characters are at a party that is celebrating the Dandy's 75th birthday (even if it was its last day). Price £7.99
 2014: Desperate Dan is eating a cow pie, prepared by his old Aunt Aggie (this was the first after the comic folded). Price £7.99
 2015: Desperate Dan, Korky the Cat, Brassneck, Keyhole Kate, the Smasher, Winker Watson, the Jocks and the Geordies and Corporal Clott are playing football. Price £7.99
 2016: It's the Strictly Cactusville Wild West Barn Dance, and Desperate Dan is spinning his partner, as other characters watch. Greedy Pigg, Mr Creep (Winker Watson's teacher), and Corporal Clott are serving as judges. Price £7.99
 2017: Korky, Brassneck, Desperate Dan and Bery the Peril are having a selfie at Mount Laughmore (a parody of Mount Rushmore with Brassneck, Dan, Beryl's grumpy faces). On the back cover, Brassneck and Dan are both playing music while Beryl covers her ears and Korky eats a piece of chicken. Also, the faces on Mount Laughmore are now happy. Price £7.99
 2018: Dandys 80th Anniversary, showing different characters at the Cactusville 80th Anniversary. Desperate Dan is winning a tug o-war against several characters, including Corporal Clott (Who is using a tank) by having the rope only tied around his little finger. Smasher is at the Crock Smash game, Keyhole Kate is looking at a 'What The Sheriff Saw' show, Blinky is waving but it's unsure at what or who. Aunt Aggie is, of course, carrying a Cow Pie over for the Tug O-war winner. Price £7.99

See also
List of Dandy comic strips by annual
List of DC Thomson publications

External links
 Dandy Annual Gallery

Comics anthologies
DC Thomson Comics titles
British children's books
The Dandy
British comics
Publications established in 1938
Annual publications

The Dandy Annual


Mala pećina je pećina jugoistočno od zaseoka Bazina kod sela Sutine u općini Muć.

Opis
Formirana je u obliku triju dvorana, a unutar pećine pronađen je arheološki materijal u vidu fragmenata keramike. Najstariji fragmenti datirani su u rani neolitik i pripadaju kulturnoj skupini impresso dok se ostali keramički fragmenti datiraju u kraj srednjeg i kasno brončano doba. Kako fragmenti impresso keramike upućuju na vrlo rano korištenje pećine od strane manjih skupina stočara u periodu između 6100 i 5500 god. pr.Kr., lokalitet Mala Pećina predstavlja vrlo vrijedan arheološki lokalitet iz perioda ranog neolitika istočne obale Jadrana.

Izvori

Vanjske poveznice
 Connecting Early Neolithic worlds: excavating Mala (Nova) Pećina in Dalmatian Zagora, Croatia
 Nalazi iz marginalnih prostora: Rezultati istraživanja Male (Nove) pećine pokraj Muća i neolitik Dalmatinske zagore

Špilje u Hrvatskoj
Muć
Prapovijesni arheološki lokaliteti u Hrvatskoj

Mala pećina kod Sutine


A laser broom is a proposed ground-based laser beam-powered propulsion system that sweeps space debris out of the path of artificial satellites (such as the International Space Station) to prevent collateral damage to space equipment. It heats up one side of the debris to shift its orbit trajectory, altering the path to hit the atmosphere sooner. Space researchers have proposed that a laser broom may help mitigate Kessler syndrome, a runaway cascade of collision events between orbiting objects. Additionally, laser broom systems mounted on satellites or space station have also been proposed.

Mechanism

Lasers brooms are proposed to target space debris between  in diameter. Collisions with these high-velocity debris not only cause considerable damage to the satellites but secondary fragmented debris from the collided satellite parts. A laser broom is intended to be used at a high power to penetrate through the atmosphere and ablate material from the targeted debris. The ablating material imparts a small thrust that lowers its orbital perigee towards the upper atmosphere, thereby increasing drag so that its remaining orbital life is cut short. The laser would operate in a pulsed fashion to avoid the target from self-shielding via its ablated plasma. The power levels of lasers in this concept are well below the power levels in concepts for more rapidly effective anti-satellite weapons.

Research into this field reveal the precise physical constraints required, noting the significant relevance to the space debris's orientation and resultant trajectory of the ablated object. Using a laser guide star and adaptive optics, a sufficiently large ground-based laser (1 megajoule pulsed HF laser) can offset the orbits of dozens of debris daily at a reasonable cost.

History

The Space Shuttle routinely showed evidence of "tiny" impacts upon post-flight inspection.

Orion was a proposed ground-based laser broom project in the 1990s, estimated to cost $500 million.

A space-based laser also called "Project Orion" was planned to be installed on the International Space Station in 2003. In 2015, Japanese researchers proposed adding laser broom capabilities to the Extreme Universe Space Observatory telescope, to be launched to the ISS in 2017.

In 2014, the European CLEANSPACE project published a report studying a global architecture of debris tracking and removal laser stations.

References

Further reading
 2000 Earth Orbital Debris - NASA Research on Satellite and Spacecraft Effects by World Spaceflight News, CD-ROM: 862 pages

External links
 BBC News report on Laser broom
 Space Station gets high tech broom ABC
 NASA Hopes Laser Broom Will Help Clean Up Space Debris Agence France-Presse story via SpaceDaily
 Orbiting Junk Continues to Threaten International Space Station Space.com
 Shuttle to test space junk broom New Scientist
 SpaceViews July 1997: Articles ORION: A Solution to the Orbital Debris Problem by Claude Phipps
 Wired October 2011: Space Junk Crisis: Time to Bring in the Lasers story on Wired
 Removing Orbital Debris with Pulsed Lasers

Broom, laser
Spacecraft propulsion
Space debris

Laser broom


Aerobik kelimesi "Oksijen ile" anlamına gelmekte ve kasların enerji üretim sürecindeki oksijen kullanımına atıfla kullanılmaktadır.

Aerobik egzersiz tipi kasların uzatılmış zaman aralıklarıyla orta düzeyli zorlanmasından başlayan ve yüksek kalp atım oranının korunduğu egzersizleri içermektedir. Bu tip egzersizlerde enerji yağların ve glükozun oksijen kullanılarak yakılmasıyla sağlanır.

Popülerleşmesi

Aerobik egzersiz programı ilk olarak Dr. Kenneth H. Cooper tarafından 1960'lı yıllarda kalp ve akciğerlerin güçlendirilmesine yönelik olarak geliştirilmiştir.

1970'lerden sonra Dr. Cooper'in The New Aerobics kitabı ve 80'lerde Jane Fonda ve Richard Simmons gibi ünlülerin Aerobik videoları ve televizyon şovları ile ünlenen Aerobik ise Aerobik egzersizin bir türüdür.

Faydaları

Aerobik egzersizlerle kalori etkin bir şekilde yakılır ve bunun sonucunda vücut ağırlığı kaybedilir.

Araştırmalar Aerobik egzersizin şu faydalarının olduğunu doğrulamıştır:

 Kasların güçlendirilmesi
 Kalp kaslarının güçlenmesi.
 Kan basıncının düşürülmesi ve genel dolaşımın iyilişterilmesi
 Vücudda kırmızı kan hücrelerinin toplam sayısının artışı ve bedenin daha fazla oksijen alımının sağlanması
 Kilo kontrolü
 Psikolojik rahatlık

Kaynakça
 Aerobic exercise İngilizce Vikipedi maddesi

Aerobik egzersiz


متحف جائزة نوبل  هو متحف مخصص لنشر المعلومات عن جائزة نوبل وعن الحاصلين على الجائزة من عام 1901 حتى الآن. ويختص أيضا بعرض معلومات عن صاحب الجائزة ألفريد نوبل. ويقع المتحف بنفس المبنى مع الأكاديمية السويدية ومكتبة نوبل في مدينة ستوكهولم السويدية.

استضافة في دبي
تم استضافة متحف نوبل في دبي عام 2015 لمدة شهر كامل من 30 مارس إلى 30 أبريل

انظر أيضا
 مركز نوبل للسلام
 قائمة الحاصلين على جائزة نوبل
 متحف نوبل في دبي 2015

المصادر

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي

ألفرد نوبل
جائزة نوبل
متاحف أسست سنة 2001
متاحف علمية في السويد
متاحف علوم
متاحف في ستوكهولم

متحف نوبل


Princeton University Press este o editură independentă ce are legături strânse cu Universitatea Princeton. Misiunea sa este de a răspândi cunoștințele științifice în mediul academic și societate în general.

Editura a fost fondată în 1905 de Whitney Darrow, cu sprijinul financiar al lui Charles Scribner, pentru a deservi comunitatea academică de la Princeton. Clădirea sa distinctivă a fost construită în 1911 pe William Street din Princeton. Prima sa carte a fost o ediție nouă din 1912 a prelegerilor Lectures on Moral Philosophy ale lui John Witherspoon.

Istoric
Princeton University Press a fost înființată în 1905 de către un absolvent recent al universității Princeton, Whitney Darrow, cu sprijinul financiar al unui alt absolvent, Charles Scribner II. Darrow și Scribner au cumpărat echipamentul și au preluat operațiunile a două edituri locale deja existente, Princeton Alumni Weekly și Princeton Press. Noua editură a tipărit atât ziarele locale, cât și studiile universitare, The Daily Princetonian, și mai târziu a adăugat publicarea de carte pentru activitățile sale. Începută ca o editură mică cu scop comercial, Princeton University Press a fost redefinită ca societate non-profit în 1910. Începând din 1911 editura a avut sediul central într-o clădire în stil gotic proiectată de Ernest Flagg. Designul clădirii editurii, care a fost numită Clădirea Scribner în 1965, a fost inspirată de cel al Muzeului Plantin-Moretus, un muzeu al tipografiei din Anvers, Belgia. Princeton University Press a înființat un birou european în Woodstock, Anglia, la nord de Oxford, în 1999, și a deschis un birou suplimentar la Beijing la începutul anului 2017.  The Princetonian Daily, și a adăugat mai târziu publicarea cărților la activitățile sale.

Premiul Pulitzer și alte premii importante
Șase cărți editate de Princeton University Press au câștigat premii Pulitzer:
 Russia Leaves the War de George F. Kennan (1957)
 Banks and Politics in America from the Revolution to the Civil War de Bray Hammond (1958)
 Between War and Peace de Herbert Feis (1961)
 Washington: Village and Capital de Constance McLaughlin Green (1963)
 The Greenback Era de Irwin Unger (1965)
 Machiavelli in Hell de Sebastian de Grazia (1989)

Cărțile editate de Princeton University Press au obținut, de asemenea, premiul Bancroft, premiul literar Nautilus și National Book Award.

Proiecte editoriale
Printre proiecte multi-volume de documente istorice îngrijite de editură se află:
 The Collected Papers of Albert Einstein
 The Writings of Henry D. Thoreau
 The Papers of Woodrow Wilson (sixty-nine volumes)
 The Papers of Thomas Jefferson
 Kierkegaard's Writings

The Papers of Woodrow Wilson a fost numită "una dintre marile realizări editoriale din întreaga istorie".

Bollingen Series
Colecția Bollingen Series a Princeton University Press își are începuturile în Bollingen Foundation, un proiect din 1943 al Old Dominion Foundation a lui Paul Mellon. Începând din 1945 fundația a avut statut independent, publicând și oferind burse și granturi în mai multe domenii de studiu, inclusiv arheologie, poezie și psihologie. Bollingen Series a fost dată în grija universității în 1969.

Alte colecții

Științe
 Annals of Mathematics Studies (Phillip A. Griffiths, John N. Mather și Elias M. Stein, editori)
 Princeton Series in Astrophysics (David N. Spergel, editor)
 Princeton Series in Complexity (Simon A. Levin and Steven H. Strogatz, editori)
 Princeton Series in Evolutionary Biology (H. Allen Orr, editor)
 Princeton Series in International Economics (Gene M. Grossman, editor)

Umaniste
 Princeton Modern Greek Studies

Titlurile publicate (selecție)
 The Whites of Their Eyes: The Tea Party's Revolution and the Battle over American History de Jill Lepore (2010)
 The Meaning of Relativity de Albert Einstein (1922)
 Atomic Energy for Military Purposes de Henry DeWolf Smyth (1945)
 How to Solve It de George Polya (1945)
 The Open Society and Its Enemies de Karl Popper (1945)
 The Hero With a Thousand Faces de Joseph Campbell (1949)
 Traducerea Wilhelm/Baynes a lui I Ching, Bollingen Series XIX.  First copyright 1950, ediția a 27-a, 1997.
 Anatomy of Criticism de Northrop Frye (1957)
 Philosophy and the Mirror of Nature de Richard Rorty (1979)
 QED: The Strange Theory of Light and Matter de Richard Feynman (1985)
 The Great Contraction 1929-1933 de Milton Friedman și Anna Jacobson Schwartz (1963) cu o introducere nouă scrisă de Peter L. Bernstein (2008)
 Military Power: Explaining Victory and Defeat in Modern Battle de Stephen Biddle (2004)

Referințe

Lectură suplimentară

Legături externe
 Princeton University Press website
 Princeton University Press: Albert Einstein Web Page
 Princeton University Press: Bollingen Series
 Princeton University Press: Annals of Mathematics Studies
 Princeton University Press Centenary
 Princeton University Press: New in Print

Edituri universitare din Statele Unite ale Americii

Princeton University Press


Arena Națională Filip II al Macedoniei (în , transliterat: Arena Filip II Makedonski) este un stadion polivalent din Skopje, Republica Macedonia. A fost numit după Regele Filip al II-lea al Macedoniei și în prezent este folosit preponderent pentru meciuri de fotbal. Este "stadionul-casă" al cluburilor FK Vardar și FK Rabotnički din Skopje, ambele echipe evoluând în Prima Ligă Macedoneană, dar de asemenea este și stadion național pe care joacă echipa națională de fotbal a Macedoniei aproape cu fiecare ocazie.

Pe 30 iunie 2015 UEFA a anunțat că Arena Națională Filip II al Macedoniei va găzdui Supercupa Europei 2017, care va fi și prima finală a unei competiții de club UEFA ținută în Macedonia.

Galerie

Referințe

Legături externe
 Nacionalna Arena "Filip II Makedonski" - Skopje
 Национална арена "Филип II Македонски"
 Philip II Arena  at WorldStadiums.com
 Arena Philip II of Macedon at MacedonianFootball.com
 Новиот градски стадион (photo gallery)

Macedonia
Sport în Skopje
Stadioane de fotbal din Macedonia de Nord
Stadioane din Macedonia de Nord

Național Arena „Toše Proeski”


Závadka este o comună slovacă, aflată în districtul Humenné din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 539 de locuitori. Se învecinează cu comuna Humenné.

Istoric
Localitatea Závadka este atestată documentar din 1556.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Závadka, Humenné


Serav Antlaşması, 26 Eylül 1618 tarihinde Osmanlı Devletiyle Safevî Hanedanının yönettiği İran arasında imzalanmış bir antlaşmadır.

Antlaşmanın bazı şartları şunlardır:

 Nasuh Paşa Antlaşmasıyla belirlenen sınırlar esas alınacaktır.
 Kars ve Ahıska kaleleri Osmanlılar'da kalacaktır.
 Osmanlı hâkimiyetinde bulunan Dağıstan beylerine saldırılmayacak.
 Esirler karşılıklı olarak serbest bırakılacak.
 Safevi Şahı, Osmanlı Padişahı'na her yıl haraç olarak 100 deve yükü ipek, kumaş vs. kıymetli eşya gönderecektir.

 Serav Barış Antlaşması'nın 1612 yılında varılan Nasuh Paşa Barışı'ndan tek farkı 200 deve yükü ipek haracın 100 deve yüküne indirilmiş olmasıdır.

Kaynakça

 Osmanlılar ile Safeviler Arasında Nasuh Paşa (1612) ve Serav (1618) Antlaşmaları, Doç. Dr. Remzi Kılıç, Niğde Üniversitesi, 10 Aralık 2002.

Safevîler
İran-Osmanlı İmparatorluğu antlaşmaları
17. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu

Serav Antlaşması


The 7 municipalities of the Kymenlaakso Region () in Finland are divided on two sub-regions.

Kotka-Hamina Sub-region
 Hamina (Fredrikshamn)
 Kotka
 Miehikkälä
 Pyhtää (Pyttis)
 Virolahti (Vederlax)

Kouvola Sub-region
 Kouvola (former arms: )

Former municipalities

 Haapasaari (to Kotka in 1974)
 Anjala (formed Anjalankoski with Sippola in 1975)
 Sippola (formed Anjalankoski with Anjala in 1975)
 Karhula (to Kotka in 1977)
 Kymi (to Kotka in 1977)
 Vehkalahti (to Hamina in 2003)
 Anjalankoski (to Kouvola in 2009)
 Elimäki (to Kouvola in 2009)
 Jaala (to Kouvola in 2009)
 Kuusankoski (to Kouvola in 2009)
 Valkeala (to Kouvola in 2009)
 Iitti was transferred to Päijänne Tavastia in 2021, remaining independent.

See also
Southern Finland
Regions of Southern Finland

External links

Municipalities of Finland

Municipalities of Kymenlaakso


An Festuca saximontana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Per Axel Rydberg. An Festuca saximontana in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca saximontana


That Old Gang of Mine conocido en América Latina como Viejos Tiempos y en España como Mi vieja Banda es el tercer episodio de la tercera temporada de la serie de televisión estadounidense Ángel. Escrito por Tim Minear y dirigido por Fred Keller. Se estrenó originalmente el 8 de octubre de 2001.
En este episodio Gunn descubre que su banda están matando a demonios inocentes y se ve atrapado entre su lealtad a sus hermanos y su deber con Investigaciones Ángel.

Argumento
En el canta bar Caritas, Ángel trata de disculparse con su informante demonio sin lengua Merl por la mala forma en que lo trato. Pero el demonio se da cuenta de que Ángel está disculpándose por la fuerza y decide marcharse del bar con ayuda de Gunn. Al llegar a su hogar, Merl es acorralado y asesinado de manera brutal.

Unas horas después, Wesley y Ángel se ponen a investigar la escena del crimen, debido a que les extraña que un demonio inofensivo como Merl, haya sido asesinado. Solo Gunn parece ser el que menos le importa, ya que cree que todos los demonios son malos y que el responsable está haciendo más bien que mal. Poco después le hace una visita a su vieja banda, donde descubre que la pandilla se ha independizado mucho de él y que han aceptado a un nuevo miembro, Gio, un pandillero de Miami que no le tiene respeto alguno a Gunn porque este trabaja para un vampiro.

Mientras investigan a los enemigos que tenía Merl, Ángel y Wesley van al apartamento de un conocido de Merl, quien ha sido ha asesinado de la misma manera que el demonio. Esa misma noche un demonio pacífico es asesinado por varios pandilleros entre los cuales se encuentra Gio. Gunn llega al apartamento del conocido de Merl y descubre que en una de las evidencias se encuentra la punta de una flecha, muy parecida a las que usan su pandilla.

Cordelia trata de hacer que Fred sea un poco más sociable y la lleva a Caritas para que interprete una canción, Fred acaba cantando "Crazy" (Loca en español). Gunn descubre que su banda son los responsables de los asesinatos, pero cuando los confronta, nadie lo admite ni siquiera Rondell. Sintiéndose desorientado Gunn se detiene en Caritas donde comienza a ser leído por Lorne. De repente el bar recibe un feroz tiroteo por parte de la pandilla de Gunn, matando casi a todos los demonios del bar y poniendo en peligro la vida de Fred, Cordelia, Lorne y Wesley. En el ataque Cordelia y Fred tratan de escapar, pero solo Cordelia lo consigue.

En el Hyperion Cordelia le cuenta lo acontecido a Ángel, quien decide ir al bar a pesar del hechizo que previene toda violencia demoníaca. El vampiro le pide de favor a Cordy que persuada a las hechiceras responsables de levantar el hechizo.

De regreso en Caritas, Gunn trata de razonar con su pandilla, dándose cuenta de que sus hermanos han trastornado su misión de eliminar el mal en una purga cruel y desalmada. Gio no le cree y comenta que dejó que Alonna fuera convertida en un vampiro, para que esta lo engendrara y que por lo tanto, la noche que Gunn mató a su propia hermana, fue porque Alonna se negó a engendrarlo como un vampiro. Gunn se enfurece con por las palabras de Gio y Ángel aparece en el bar listo para rescatar el día.

Gio le ofrece a Gunn la oportunidad de "redimirse" matando a Ángel, mientras el vampiro espera que el hechizo de Caritas sea revocado. Luego de pasar discutiendo con las hechiceras responsables del hechizo, Cordy consigue anular el hechizo anti violencia demoníaca en el canta bar. Una cualidad que Ángel aprovecha para derrotar a la pandilla con ayuda de Gunn. Gio amenaza con matar a Ángel, pero es devorado por un demonio en el bar.

Al resolverse el caso, Gunn se disculpa con Ángel, debido a que tuvo que decirle muchas cosas horribles para ganar algo de tiempo. Ángel le comenta que lo entiende y le dice que solo confiara en el cuando tome el valor de asesinarlo si es realmente necesario. Una vez que el vampiro se va, Gunn es reprendido por Wesley quien le advierte que la próxima vez que encubra a los responsables, lo despedirá.

Elenco

Principal
 David Boreanaz como Ángel.
 Charisma Carpenter como Cordelia Chase.
 Alexis Denisof como Wesley Wyndam-Pryce.
 J. Agust Richards como Charles Gunn.
 Amy Acker como Fred.

Producción

Redacción
El escritor Tim Minear explicó que en este episodio originalmente iba a ser el segundo de la tercera temporada. Algo que dejó en claro al comentar que el valor de Fred de dejar su habitación, había ocurrido desde este episodio y no en el anterior, donde se ve claramente a la chica conviviendo con el resto de los empleados.

Continuidad
 Esta es la última vez que Gunn visita su vieja banda, incluyendo a su amigo Rondell.
 Aparece por primera vez las furias que son las responsables de poner el hechizo que previene toda violencia en el canta bar.

Referencias

Enlaces externos

Episodios de la tercera temporada de Angel

That Old Gang of Mine (Angel)


මෝටර් රථය හෙවත් "ඔටෝමොබයිල්" ( ප්‍රංශ හා ශ්‍රීක භාෂා මගින් ඔටෝ යන්නෙන් ස්වයංක්‍රීය යන්නද ලතින් භාෂාවෙන් මොබිලයිස් යන්නෙන් වෙනත් රථයක් හෝ සතෙකු මගින් චලනය නොවී එය මගින්ම චලනය වීම වේ. ) යනු රෝද සහිත මගී රථයක් වන අතර එයට ස්වකීය එන්ජිමක් හෝ මෝටරයක් අඩංගු වේ. බෙහෝමයක් අර්ථ දැක්වීම්‍වලට අනුව මෝටර්රථ මූලික වශයෙන් මාර්ගවල ධාවනයට නිපදවා ඇති අතර එයට එහි පුද්ගලයෙකු සිට 8 දෙනෙකු දක්වා අසුන් ගැනීමේ හැකියාවක් පවතී. සාමන්‍යයෙන් රෝද හතරකින් සමන්විත අතර මූලික වශයෙන් භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය කිරීමට නොව මගීන් ප්‍රවාහනය කිරීමට නිපදවා ඇත. නමුත් මෙම යෙදුම යාථාර්ථයෙන් බොහෝ ඈත්ව පවතී. මක්නිසාදයත් මෙම ක්‍රියාව කරන විවිධ වර්ගයේ රථ දැනට දක්නට ඇති බැවිනි.

2002 වර්ෂය වන විට මිලියන 590 මගී මෝටර් රථ ලොව පුරා තිබුණි. ( දල වශයෙන් පුද්ගලයන් 11 දෙනෙකුට රථයක් වන පරිදි)

මෝටර් රථ තාක්ෂණය

මෝටර් රථ


Guerrilleros de Cristo Rey fue un grupo parapolicial terrorista de ideología ultraderechista que actuó en España principalmente durante la década de 1970.

A lo largo de los años sesenta surgieron distintas bandas de extrema derecha con el objetivo de contrarrestar y combatir a los movimientos antifranquistas que iban apareciendo en el ámbito universitario. Los Guerrilleros de Cristo Rey surgieron a finales de la década, dirigidos por el veterano de la División Azul Mariano Sánchez Covisa. Buena parte de sus integrantes provenían del carlismo. Paul Preston y Rodríguez Tejada apuntan la existencia de sospechas de que estas organizaciones —entre ellas los Guerrilleros de Cristo Rey— pudieran tener origen, «estar relacionadas con» o «ser apoyadas por» los servicios secretos del Estado (SECED), durante la presidencia de Carrero Blanco, así como que contaban con cierta connivencia por parte del gobierno y relaciones con la agrupación de Blas Piñar, Fuerza Nueva. Otros apuntan a la connivencia del director general de Seguridad, Eduardo Blanco Rodríguez.

Las primeras acciones que se hacen eco de estos «Guerrilleros de Cristo Rey» datan de diciembre de 1970, año en el que propinaron una paliza a varios curas progresistas en la localidad vizcaína de Ondárroa, entre los que se encontraban Emiliano de Iturraran y Jesús Garitaonandia. Sánchez Covisa, químico de profesión, fue detenido el 2 de mayo de 1973 por un ataque a una misa auspiciada por los Movimientos Apostólicos Obreros de Madrid. En octubre de 1976 afirmaría «En los guerrilleros no hay jefes ni organización, la propia palabra lo indica; tampoco hay ficheros de nadie. Cuando quieren actuar, actúan».

El 9 de mayo de 1976, durante los sucesos de Montejurra, se relacionó a los Guerrilleros de Cristo Rey con las acciones violentas que se llevaron a cabo, junto a otras organizaciones extremistas. El 26 de septiembre de 1976, miembros de la organización mataron al estudiante de veintiún años Carlos González Martínez, asistente a una manifestación en homenaje de los últimos ejecutados del franquismo. El suceso tuvo lugar en Madrid, en la calle Barquillo. El 23 de enero de 1977 miembros de la organización asesinaron a Arturo Ruiz, un joven de 19 años, en las inmediaciones de la plaza del Callao, profiriendo gritos de «¡Viva Cristo Rey!». Arturo Ruiz era miembro de la Joven Guardia Roja, la sección juvenil del Partido del Trabajo. Al parecer el asesinato fue cometido por la espalda y la víctima falleció prácticamente en el acto. El asesinato fue reivindicado por la Triple A (Alianza Apostólica Anticomunista). El 24 de agosto de 1978 fue quemada en Bilbao la sede de la revista anarquista Askatasuna, suceso que se relacionó con los Guerrilleros de Cristo Rey.
 El grupo efectuó ataques contra curas cercanos al movimiento obrero y los sectores de la Iglesia más críticos con el régimen. Según Stanley Payne terminaron siendo «repudiados» por la Iglesia.

Tras la entrada en vigor de la constitución española de 1978, la legalización de los partidos democráticos y el abandono de muchos de sus integrantes fue debilitando a los Guerrilleros de Cristo Rey, cuyo proceso de disolución finalizó a principios de la década de 1980.

Véase también
 Operación Gladio
 Terrorismo tardofranquista

Referencias

Bibliografía

  Edición española: "El catolicismo español". Planeta, 1995. ISBN 84-08-06430-4.

Organizaciones terroristas en España
Terrorismo cristiano
Violencia religiosa en España
Organizaciones de extrema derecha de España
Terrorismo de extrema derecha en España
España en el siglo XX
Nacionalismo español

Guerrilleros de Cristo Rey


Svjetionik Otočić Pločica je svjetionik na na sjeverozapadnom dijelu otočića Pločica, na sredini Korčulanskog kanala,između Hvara, Korčule i zapadnog rta Pelješca. Svjetionik je izgrađen 1887. godine.

Jednokatna kamena zgrada svjetionika pravokutnog je tlocrta s četveroslivnim krovom, te ima istaknutu kulu s lanternom na sredini južnog pročelja. Pročelje je rastvoreno dvama prozorima i vratima u zoni prizemlja, te s tri prozora u zoni kata. Bočne, kraće, fasade su rastvorene jednim prozorskim otvorom. Profilirani vijenci su nad otvorima, te isti takav razdjelni vijenac dijeli prizemlje od kata. Zgrada je opasana velikim kamenim dvorištem.

Ovaj svjetionik može primiti veći broj gostiju. Osoba zadužena za održavanje svjetionika i brigu o gostima se nalazi u naselju Prigradica na sjevernoj obali otoka Korčule.

Zaštita
Pod oznakom RST-1425-1996. zavedena je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "profana graditeljska baština".

Izvori

Pločica
Zaštićene komunalne i tehničke građevine u Dubrovačko-neretvanskoj županiji

Svjetionik Otočić Pločica


Lari Arthur Ketner (Filadelfia, Pensilvania, 1 de febrero de 1977 − ibídem, 10 de octubre de 2014) fue un jugador de baloncesto estadounidense que jugó dos temporadas en la NBA, además de hacerlo en la CBA. Con 2,06 metros de estatura, jugaba en la posición de ala-pívot.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó durante tres temporadas (la que hubiera sido la primera estuvo suspendido por temas académicos) con los Minutemen de la Universidad de Massachusetts, en las que promedió 12,2 puntos, 7,0 rebotes y 2,2 tapones por partido. En su primera temporada fue incluido en el mejor quinteto de novatos de la Atlantic Ten Conference tras liderar la misma en tapones, con 2,21 por partido. Acabó su carrera como tercer mejor taponador de la historia de los Minutemen con 204 tapones, jugando tan solo tres temporadas.

Profesional
Fue elegido en la cuadragésimo novena posición del Draft de la NBA de 1999 por Chicago Bulls, donde sólo jugó 6 partidos, en los que promedió 1,7 puntos y 1,2 rebotes antes de ser despedido en el mes de diciembre. Jugó entonces con los Fort Wayne Fury de la CBA hasta que en el mes de febrero fue llamado por los Cleveland Cavaliers, con los que encadenó varios contratos temporales hasta el final de la temporada. Con los Cavs jugó 16 partidos, en los que promedió 1,5 puntos y 1,7 rebotes.

Al año siguiente fichó como agente libre por Indiana Pacers, pero solo llegó a disputar 3 partidos en los que no consiguió ni un punto. Acabó su carrera en los Idaho Stampede de la CBA.

Enfermedad y muerte
Falleció el 10 de octubre de 2014 debido a un cáncer de colon.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Ketner en NBA.com
 Ficha de Lari Ketner en ultimatenba.com
 Estadísticas en la NCAA

Baloncestistas de Pensilvania
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los UMass Minutemen
Baloncestistas de los Chicago Bulls
Baloncestistas de los Cleveland Cavaliers
Baloncestistas de los Indiana Pacers
Baloncestistas de los Fort Wayne Fury
Baloncestistas de los Idaho Stampede
Fallecidos por cáncer colorrectal
Nacidos en Filadelfia
Fallecidos por cáncer en Pensilvania

Lari Ketner


Alphington ist der Name folgender Orte:

 Alphington (Devon), ein Stadtteil der englischen Stadt Exeter
 Alphington (Victoria), ein Stadtteil der australischen Stadt Melbourne

Alphington


Charles Bukowski'nin Parantez Gazetecilik ve Yayıncılık'tan çıkan kitabı. Kitabın orijinal adı "The Most Beautiful Women in Town" dır.

Amerikan romanları
Charles Bukowski'nin eserleri

Sevimli Bir Aşk Hikayesi


Događaji
 U sjevernoj Mezopotamiji odigrala se bitka kod Nipura, (ili bitka na Dijali), u kojoj asirske snage kralja Sanheriba pobjeđuju savez koji predvode Elamci (Elamiti).

Rođenja

Smrti

693. pr. Kr.


Addaks (Addax nasomaculatus), ayrıca bilinen adıyla beyaz antilop, Sahra Çölüne özgü bir antiloptur. Addaks cinsinin tek üyesidir. İlk kez 1816 yılında Henri de Blainville tarafından bilimsel olarak tanımlanmıştır. Açık renkli antilobun uzun, bükülmüş bonuzları bulunmaktadır. Boynuzlar tipik olarak dişilerde , erkeklerde  uzunluğundadır. Erkeklerin omuzları , dişilerin omuzları ise  uzunluğundadır. Dişiler erkeklerden daha küçük olduğu için eşeysel dimorfiktir. Tüylerin rengi mevsimine göre değişmektedir. Kışın gövdedeki tüyler grimsi kahverengi, antilobun arka kısımları ve bacakları beyazdır. Baş, boyun ve omuzlarda uzun kahverengi saçlar bulunmaktadır. Yaz aylarında tüyler neredeyse tamamen beyaz veya kum sarısına döner.

Addakslar esas olarak mevcut çalıların, baklagillerin otlarını ve yapraklarını yer. Uzun süre susuz yaşayabildiklerinden, çöl ortamlarında var olmaya iyi adapte olmuştur. Addakslar hem erkek hem de dişilerden oluşan beş ila 20 üyeli sürüler oluşturur. En yaşlı dişi bu sürülere liderlik etmektedir. Addalar, yavaş hareketleri nedeniyle insanlar, aslanlar, leoparlar, çitalar ve Afrika yaban köpekleri için kolay bir hedeftir. Üreme mevsimi kış aylarında ve ilkbaharın ilk aylarında zirvededir. Addaksların doğal yaşam alanı kurak bölgeler, yarı çöller, kumlu ve taşlı çöllerdir.

Addakslar Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği tarafından sınıflandırıldığı gibi nesli kritik tehlikedeki antilop türüdür. Düzensiz avlanma nedeniyle doğal habitatında son derece nadir olmasına rağmen, esaret altında oldukça yaygındır. Bir zamanlar Kuzey Afrika'da bol miktarda bulunan addakslar, şu anda yalnızca Çad, Moritanya ve Nijer'de bulunmaktadır. Cezayir, Mısır, Libya, Sudan ve Batı Sahra'dan çıkarılmış, ancak Fas ve Tunus'a yeniden tanıtılmıştır.

Taksonomi ve adlandırması
Addaksın bilimsel adı Addax nasomaculatustur. Bu antilop ilk kez 1816 yılında Fransız zoolog ve anatomist Henri Blainville tarafından tanımlanmıştır. Monotipik Addaks cinsine ve Boynuzlugiller familyasına yerleştirilmiştir. Henri Blainville, Bullock'un Pantherion'unda ve Museum of the Royal College of Surgeons'ta sentipleri gözlemlemiştir. İngiliz doğabilimci Richard Lydekker, iddiasını destekleyecek hiçbir şeyi olmamasına rağmen, tip yerlerinin muhtemelen Senegambiya olduğunu belirtmiştir. Son olarak, 1898 yılındaki bir tartışmada, İngiliz avcıların veya koleksiyoncuların addaksları Tunus'taki Sahra bölümünden elde etmeleri daha olası hale gelmiştir.

Addax cins adının, eğri boynuzlu vahşi bir hayvan anlamına gelen Arapça bir sözcükten geldiği düşünülmektedir. Latinceden de geldiği düşünülen ad, ilk kez 1963 yılında kullanılmıştır. Nasomaculatus özel adı, türün lekelerine ve yüz işaretlerine atıfta bulunan, burun anlamına gelen nasus (ya da naso- ön eki) ve benekli anlamına gelen maculatus sözcüklerinden gelmektedir. Bedeviler addaks için başka bir ad kullanmaktadırlar. Arapça bakr (veya bagr) el vahş, kelimenin tam anlamıyla "vahşi inek" anlamına gelmektedir. Bu ad, diğer toynaklılara da atıfta bulunmak için kullanılabilir. Addaks için kullanılan diğer yaygın ad ise "beyaz antilop"tur.

Genetiği
Bir addaksta 29 çift kromozom bulunmaktadır. Submetasentrik olan ilk otozom çifti dışında tüm kromozomlar akrosentriktir. X kromozomu akrosentrik kromozomların en büyüğüdür ve Y kromozomu orta büyüklüktedir. Submetasentrik otozom çiftinin kısa ve uzun kolları sığır ve keçilerde sırasıyla 27 ve 1. kromozomlara karşılık gelir. Bir çalışmada, addakslardaki kromozomların bantlama paternlerinin, Hippotraginae alt familyasının diğer dört türündekilere benzer olduğu bulunmuştur.

Tarihi ve fosil kayıtları
Antik çağda addakslar Afrika'nın kuzeyinden Arabistan ve Levant'ta meydana gelmiştir. 2500 yılına kadar uzanan bir mezardaki resimler, en azından eski Mısırlılar tarafından addaksların kısmen evcilleştirildiğini göstermektedir. Bu resimler addaksları ve diğer bazı antilopları kazıklara iplerle bağlarken göstermektedir. Bir kişinin yakaladığı addaks sayısı, toplumdaki yüksek sosyal ve ekonomik konumunun bir göstergesi olarak kabul edilmiştir. Tesniye Kitabı 14:5'te bahsedilen pygarg ("beyaz kalçalı") canavarın addaks olduğuna inanılmıştır. Ancak yapılan kaçak avlanmalar, 1960'lardan bu yana Mısır'da bu türün neslinin tükenmesine neden olmuştur.

Mısır'ın dört bölgesinde addaks fosilleri bulunmuştur. Büyük Kum Denizi'nden 7000 BCE fosili, Djara'dan 5000-6000 BCE fosili, Abu Ballas Stufenmland'dan 4000-7000 BCE fosili ve Gilf Kebir'den 5000 BCE fosili çıkmıştır. Bunların dışında Mittleres Wadi Howar'dan (6300 BCE fosili) fosiller ve Grotte Neandertaliens, Jebel Irhoud ve Parc d'Hydra'dan Pleistosen fosilleri de çıkarılmıştır.

Fiziksel tanımı

Addaks spiral boynuzlu bir antiloptur. Erkek addaksların omuz uzunluğu , dişi addaksların omuz uzunluğu  arasındadır. Dişiler erkeklerden daha küçük olduğu için addakslar eşeysel dimorfiktir. Her iki cinsiyette de baş ve vücut uzunluğu , kuyruk uzunluğu . Erkeklerin ağırlığı , dişilerin ağırlığı  arasında değişmektedir.

Addaksların tüylerinin rengi mevsime göre değişmektedir. Kışın arkası ve bacakları beyaz; baş, boyun ve omuzlardan uzanan uzun kahverengi saçlara sahip olan antilop grimsi kahverengidir. Yaz aylarında tüyler neredeyse tamamen beyaz veya kum sarısına dönmektedir. Başları, burunlarının üzerinde bir 'X' oluşturan kahverengi veya siyah leke ile işaretlidir. Yıpranmış sakalları ve belirgin kırmızı burun delikleri vardır. Uzun, siyah tüyler, kıvrık ve sarmal boynuzlarının arasından çıkar ve boyunda kısa bir yele ile biter.

Hem erkeklerde hem de dişilerde bulunan boynuzların iki ila üç kıvrımı vardır ve en fazla  uzunluğunda boynuzlu addakslar bulunmasına rağmen, tipik olarak boynuz uzunluğu dişilerde  ve erkeklerde  arasındadır. Boynuzların alt ve orta kısımları, 30 ila 35 halka şeklinde bir dizi sırt ile öne çıkmaktadır. Kısa ve ince olan kuyruk, bir tutam siyah saçla bitemektedir. Toynakları geniştir ve düz tabanlar ile yumuşak kum üzerinde yürümelerine yardımcı olmak için güçlü çiy pençeleri vardır. Dört ayak da koku bezlerine sahiptir. Addaksların ömrü vahşi doğada 19 yıla kadar, esaret altında ise 25 yıla kadar sürebilmektedir.

Addakslar kıvrık boynuzlu orikslere çok benzer, ancak boynuzları ve yüzündeki lekeleriyle ayırt edilebilir. Addakslar spiral boynuzlu iken, kıvrık boynuzlu orikslerin eğri boynuzları  uzunluğundadır. Addakslar boynuzlarının tabanından gözlerinin arasına uzanan kahverengi bir saç tutamına sahiptir. Kahverengi saçtan devam eden beyaz bir leke yanağın ortasına kadar uzanır. Öte yandan, oriksin beyaz bir alnı vardır ve sadece gözlerinin üzerinde belirgin bir kahverengi leke bulunmaktadır. Sığır gibi büyük, kare dişlere sahip olması ve tipik yüz bezlerinden yoksun olmasıyla diğer antiloplardan farklıdır.

Souss-Massa Ulusal Parkı, Fas'taki Addakslar

Parazitler
Addakslar, nemli iklim koşullarında parazitlere en yatkın olanıdır. Addakslar, Trichostrongyloidea ve Strongyloidea süperfamilyalarında daima nematodalarla enfekte olmuştur. Teksas'taki egzotik bir çiftlikte, bunlardan birincisi baskın olan şırdanında Haemonchus contortus ve Longistrongylus curvispiculum nematodlarına ev sahipliği yapan bir addaks bulunmuştur.

Yaşam şekli
Addakslar suyu, yedikleri bitkilerden alırlar. Bulduklarında ise hiç içmezler. Öbür antiloplar kadar hızlı koşamadıklarından, aşırı avlanma sonucunda soyları tükenmeye yüz tutmuştur.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 ARKive addaks (Addax nasomaculatus) fotografları

Nesli kritik tehlikedeki hayvanlar
Boynuzlugiller
Sahra faunası

Addaks


Lijeska (lat. Corylus), biljni rod korisnih grmova i drveća iz porodice brezovki. Pripada mu 17 vrsta, od kojih su u Hrvatskoj najpoznatije i zastupljene sivosmeđa ili obična lijeska (Corylus avellana), drvolika lijeska (Corylus colurna) i lombardijska ili lambertova lijeska. Rastu na humusnim i sunčanim mjestima.

Lijeske su grmovi ili manje drveće čiji je plod zaštićen ljuskavim ovojem, pa otuda i ime roda dolazi po grčkom korys (kaciga). Plod lijeske dozrijeva u kolovozu i rujnu,  jestiv je, ukusan i bogat masnim kiselinama, naziva se lješnjakom.

Opis
Rod Corylus, također zvan lijeska ima oko 19 vrsta grmlja i drveća u obitelji brezovki (Betulaceae), njegovi jestivi orašasti plodovi su lješnjaci. Biljke su porijeklom iz sjevernog umjerenog pojasa. Nekoliko je vrsta od komercijalne važnosti zbog svojih orašastih plodova, a mnoge su vrijedne živice i ukrasno drveće koje se uzgaja zbog šarenog jesenskog lišća. Ulje lješnjaka (Corylus avellana) koristi se u prehrambenim proizvodima, parfemima i sapunima; stablo daje crvenkasto bijelo meko drvo, korisno za male predmete kao što su drške za alate i štapovi za hodanje.

Lijeske su listopadne; listovi su im naizmjenični, nazubljeni, obrnuto jajasti i dlakavi. Biljke su visoke od 3 do 36 metara (10 do 120 stopa). U kasnu zimu obilje žutih muških mačica i manjih grozdova ženskih cvjetova s crvenim središtem pojavljuje se na istom stablu. Okrugli ili duguljasti smeđi orah, obično dug 1 do 4 cm (0,5 do 1,5 inča), djelomično ili u cijelosti je zatvoren ljuskom. Biljke su duboko ukorijenjena stabla umjereno otporna na sjenu koja najbolje donose plodove u dobro dreniranom tlu i na punom suncu.

Odabrane orašaste plodove daju dva euroazijska stabla, europska lijeska (Corylus avellana) i "golema lijeska", odnosno "divovska lijeska" (C. maxima), te hibridi ovih vrsta s dva američka grma, američkim lijeskom (C. americana) i "kljunasti lješnjak" (C. cornuta'). Orašasti plodovi proizvedeni od turskog lješnjaka (C. colurna) komercijalno se prodaju kao carigradski orasi.

"Jamajkanski orah" (Omphalea triandra) ima sličan okus, ali je nepovezana biljka iz obitelji Euphorbiaceae.
 Vrste
 Corylus americana Walter, Američka lijeska
 Corylus avellana  L., obična lijeska, šumska, domaća, europska.
Kavkaska ili pontska lijeska, C. avellana var. pontica (K.Koch) H.J.P.Winkl., podvrsta je obične lijeske.
 Corylus balcana P.D.Sell
 Corylus chinensis Franch., Kineska lijeska
 Corylus colchica  Albov
 Corylus colurna L., medvjeđa ili turska lijeska
 Corylus cornuta Marshall, Kanadska lijeska
 Corylus fargesii (Franch.) C.K.Schneid.
 Corylus ferox Wall., Himalajska lijeska.
Tibetanska lijeska, C. ferox var. tibetica (Batalin) Franch., podvrsta je himalajska lijeske
 Corylus formosana Hayata
 Corylus heterophylla Fisch. ex Trautv., patuljasta ili sibirska lijeska
 Corylus jacquemontii Decne.
 Corylus mandshurica Maxim.
 Corylus maxima Mill., lombardijska, lambertova ili makedonska lijeska
 Corylus potaninii Bobrov
 Corylus sieboldiana  Blume, Mandžurijska ili japanska lijeska
 Corylus wangii Hu
 Corylus wulingensis  Q.X.Liu & C.M.Zhang
 Corylus yunnanensis  (Franch.) A.Camus
 Corylus ×colurnoides'' C.K.Schneid.

Vanjske poveznice

Izvori

Coryloideae
Sveto i magijsko bilje
Grmlje

Lijeska


Herschdorf bezeichnet folgende Orte:
Herschdorf (Großbreitenbach), einen Ortsteil der Stadt Großbreitenbach im thüringischen Ilm-Kreis,
Herschdorf (Krölpa), einen Ortsteil der Gemeinde Krölpa im thüringischen Saale-Orla-Kreis,
Herschdorf (Leutenberg), einen Ortsteil der Stadt Leutenberg im thüringischen Landkreis Saalfeld-Rudolstadt.

Herschdorf


Ignacy Domeyko or Domejko, pseudonym: Żegota (, ; 31 July 1802 – 23 January 1889) was a Polish geologist, mineralogist, educator, and founder of the University of Santiago, in Chile. Domeyko spent most of his life, and died, in his adopted country, Chile.

After a youth passed in partitioned Poland, Domeyko participated in the Polish–Russian War 1830–31. Upon Russian victory, he was exiled, spending part of his life in France (where he had gone with a fellow Philomath, Polish poet Adam Mickiewicz) before eventually settling in Chile, whose citizen he became.

He lived some 50 years in Chile and made major contributions to the study of that country's geography, geology and mineralogy. His observations on the circumstances of poverty-stricken miners and of their wealthy exploiters had a profound influence on those who would go on to shape Chile's labor movement.

Domeyko is seen as having had close ties to several countries and thus in 2002, when UNESCO organized a series of commemorations of the 200th anniversary of his birth, he was referred to as "a citizen of the world".

Life

Early life

Ignacy Domeyko was born in the then Russian partition of the former Polish–Lithuanian Commonwealth, at Niedźwiadka Wielka () Manor (Bear Cub Manor) near Nieśwież, Minsk Governorate, Imperial Russia (now Karelichy district, Belarus). The Domeyko family held the Polish Dangiel coat of arms. Ignacy's father, Hipolit Domeyko, who was president of the local land court (), died when Ignacy was seven years old; the boy's uncles then served as his guardians.

In his youth Ignacy was a subject of the Russian Empire. He had, however, been brought up in the culture of the Polish–Lithuanian Commonwealth, a multicultural state whose educated and dominant classes had spoken Polish as a lingua franca. Shortly before Domeyko's birth, the Commonwealth had been dismembered in the partitions of the Polish–Lithuanian Commonwealth. For this reason, and because Domeyko subsequently spent most of his life in Chile, he is considered a person of national importance to Poles, Belarusians, Lithuanians, and Chileans.

Domeyko enrolled at Vilnius University, then known as the Imperial University of Vilna, in 1816 as a student of mathematics and physics. He studied under Jędrzej Śniadecki. Involved with the Philomaths, a secret student organisation dedicated to Polish culture and the restoration of Poland's independence, he was a close friend of Adam Mickiewicz. In 1823–24, during the investigation and trials of the Philomaths, Domeyko and Mickiewicz spent months incarcerated at Vilnius' Uniate Basilian monastery.

After participating in the November 1830 Uprising, in which Domeyko served as an officer under General Dezydery Chłapowski, in 1831 Domeyko was forced into exile in order not to face Russian reprisals.

Exile
Journeying through Germany, he arrived in France, where he would earn an engineering degree at Paris' École des Mines (School of Mining). He also studied at the Sorbonne and maintained his political engagements with Belarusians, Poles, and Lithuanians.

Chile

In 1838 Domeyko left for Chile. There he made substantial contributions to mineralogy and the technology of mining, studied several previously unknown minerals, advocated for the civil rights of the native tribal peoples, and was a meteorologist and ethnographer. He is also credited with introducing the metric system to Latin America.

He served as a professor at a mining college in Coquimbo (La Serena) and after 1847 at the University of Chile (Universidad de Chile, in Santiago), of which he was rector for 16 years (1867–83).
Domeyko gained Chilean citizenship in 1849, but declared at the time that "I may now never change my citizenship, but God grants me hope that wherever I may be—whether in the  Cordilleras or in [the Vilnius suburb of] Paneriai—I shall die a Lithuanian." The term "Lithuanian" at that time designated any inhabitant, whatever his ethnicity, of the territories of the former Grand Duchy of Lithuania.

In 1884 Domeyko returned for an extended visit to Europe and remained there until 1889, visiting his birthplace and other places in the former Commonwealth, as well as Paris and Jerusalem.

In 1887 he was awarded an honorary doctorate by the Jagiellonian University, in Kraków.

In 1889, soon after returning to Santiago, Chile, Domeyko died.

Memorials

Named in honour of Domeyko are; a Cuban found genus of plants Domeykoa, the mineral domeykite, the shellfish Nautilus domeykus, the genus of dinosaur Domeykosaurus, the ammonite Amonites domeykanus, asteroid 2784 Domeyko, the Cordillera Domeyko mountain range in the Andes, and the Chilean town of Domeyko.

A bronze bust of Domeyko stands in the Casa Central de la Universidad de Chile, of which Domeyko was long-time rector.

In 1992, a plaque in Spanish and Polish was placed on a building at Krakowskie Przedmieście 64, in Warsaw, Poland, commemorating the "distinguished son of the Polish nation and eminent citizen of Chile."

On the 200th anniversary of his birth, UNESCO declared 2002 to be "Ignacy Domeyko Year." Several commemorative events were held in Chile under the auspices of Polish President Aleksander Kwaśniewski and Chilean President Ricardo Lagos.

In 2002, Poland and Chile jointly issued a postage stamp commemorating the 200th anniversary of Domeyko's birth.

Also in 2002, a 200th-birthday plaque honoring him was placed in the entry gate to Uniate Basilian monastery in Vilnius, Lithuania, where he and Adam Mickiewicz were held in 1823–24 during the investigation and trials of the Philomaths.

In 2015 a Belarusian climber Pavel Gorbunov placed a memorial plate on the top of Cerro Kimal in Cordillera Domeyko.

Notes

See also
Biblioteca Polaca Ignacio Domeyko
Polish-Lithuanian (adjective)
List of minor planets named after people
List of Poles
Timeline of Polish science and technology

References

  Polish language
  Polish language
  Polish language
  Polish language
  Portuguese language
  review, Polish language
 Paz Domeyko Lea-Plaza.  Ignacio Domeyko. La Vida de un Emigrante. Santiago, Chile.2002. Random House Mondadori (Editorial Sudamericana) Spanish language
 Paz Domeyko.  A Life in Exile.  Ignacy Domeyko 1802-1889.  Sydney, Australia 2005.   }.9. English language. Available from author.  See website Paz Domeyko, www.domeyko.org

External links

 Works of Ignacy Domeyko in the digital library Polona.
  Memoirs of Ignacy Domeyko
  2002 Polish conference on Ignacy Domeyko . Contains a selection of articles and book reviews, some in English
  Honorata Szocik, Życie Ignacego Domeyki, jego prace, wkład do geologii i nauk społecznych, Nasz Czas 37 (576)
  Proceedings of a 2002 Belarusian conference about Domeyko.
Ignacy Domeyko. Polymath Virtual Library, Fundación Ignacio Larramendi
Museum about Polish Explorer Being Built in Chile

1802 births
1889 deaths
Burials in Chile
People from Karelichy District
People from Novogrudsky Uyezd
19th-century Lithuanian nobility
19th-century Polish nobility
Belarusian nobility
Polish Roman Catholics
19th-century Chilean geologists
Chilean geographers
Chilean people of Polish descent
19th-century Polish geologists
Lithuanian geologists
Polish geologists
19th-century geographers
Polish geographers
Belarusian geographers
Belarusian geologists
Mineralogists
Polish ethnologists
Chilean ethnologists
Lithuanian ethnologists
Emigrants from the Russian Empire
Immigrants to Chile
November Uprising participants
Naturalized citizens of Chile
Vilnius University alumni
Mines Paris - PSL alumni
Heads of the University of Chile

Ignacy Domeyko


Sergio Leone (d. 3 Ocak 1929 – ö. 30 Nisan 1989), İtalyan film yönetmeni, film yapımcısı ve senarist. Daha çok "spaghetti western" türüyle bilinse de "Bir Zamanlar Amerika" filmiyle sadece bir spaghetti western yönetmeni olmadığını kanıtlamıştır.

Yaşamı ve kariyeri
Leone, sinema öncüsü Vincenzo Leone'in ve sessiz film aktrisi Edvige Valcarenghi (Bice Waleran)'nin oğlu olarak Roma'da dünyaya geldi. Okul yıllarında daha sonra müzikal iş birliği yapacağı Ennio Morricone ile sınıf arkadaşıydı. Babasını setlerde izledikten sonra 18 yaşında üniversitedeki hukuk öğrenimini bırakarak film endüstrisine giriş yaptı.

1948 senesinde, Bisiklet Hırsızları filminde İtalyan yönetmen Vittorio De Sica'nın asistanlığı yaptı. Daha sonra, 1950'ler boyunca senaryolar yazmaya başladı. Bunlar daha çok o zaman popüler olan peplum (sword-and-sandal, kılıç ve sandal) tarihi destan filmleriydi. Aynı zamanda Roma'da birkaç büyük ölçekli Cinecittà yapımı filmde yardımcı yönetmenlik yaptı. Bunlardan kayda değer olanlar; Quo Vadis ve Amerikan stüdyoları tarafından finansal desteklenen Ben-Hur filmleriydi.

Yönetmen Mario Bonnard, 1959 İtalyan destanı Gli ultimi giorni di Pompei (Pompei'nin Son Günleri) filminin çekimlerinde hastalanınca Leone, filme girmek ve filmi bitirmek için izin istedi. Böylece Leone yönetmen olarak ilk çıkış filmi Il Colosso di Rodi (Rodos Canavarı)'yi çekerek yönetmenlik kariyerine başladı. Leone, büyük bütçeli Hollywood yapımlarına benzeyen düşük bütçeli filmler üretmek için tam donanıma sahipti.

1960'lar
1960'ların başlarında, tarihi destanlar seyircinin gözünden düşmüştü. Ama Leone dikkatini başka bir yöne kaydırdı. Bu "Spaghetti Western" olarak bilinen bir alt tarzdı. Orijinali ise Amerikan Western tarzı filmlerden gelmekteydi. Bir Avuç Dolar filmi ünlü Japon yönetmen Akira Kurosawa'nın edo dönemi samuray macerası Yojimbo (1961) esas alınarak yapılmış bir western filmiydi. Aslında bu filmin senaryosunun western tarzına uyarlamasıydı. Bir Avuç Dolar, aynı zamanda Clint Eastwood'un bir yıldız olarak ortaya çıktığı film olduğu için kayda değerdir. Bu döneme kadar Eastwood, Amerikan televizyon aktörü olarak birkaç filmde rol almıştı.

Leone'nin bir sonraki iki filmi Birkaç Dolar İçin (1965) ve İyi, Kötü ve Çirkin olacaktı. Bu filmler, Bir Avuç Dolar filmi ile birlikte Man with No Name üçlemesi olarak bilindi. Aynı zamanda bunlara Dolar Üçlemesi de deniyordu. Bu filmlerin her biri kendinden bir önce gelen filmden finansal ve teknik açıdan daha başarılı oldu. Film müziklerinin yenilikçi besteleri Ennio Morricone tarafından yapıldı. Temaları tasarlamak için ikili birbirine yakın çalışıyordu. Leone, film çekimlerini Morricone'nin müzikleri oynarken yapıyordu. Bu onun kişisel tarzı olmuştu.

The Man with No Name üçlemesinin başarısına dayanarak, 1967 senesinde Leone, Amerika Birleşik Devletleri'ne davet edildi. Paramount Pictures yapımcılığında Bir Zamanlar Batıda filmini yönetecekti. Film daha çok Almería, İspanya ve Roma'daki Cinecittà stüdyosunda çekildi. Aynı zamanda kısa bir kısmı Utah'daki Monument Vadisi'nde çekildi. Film; Charles Bronson, Henry Fonda, Jason Robards ve Claudia Cardinale gibi dönemin popüler isimleri ile çekildi. Filmin senaryosu Leone ve onun uzun zamandır arkadaşı ve işbirlikçisi olan Sergio Donati tarafından yazıldı. Bernardo Bertolucci ve Dario Argento'nun bir hikâyesi esas alındı. Bu her iki hikâye yazarı da daha sonra dikkat çeken yönetmenler oldular. Film piyasaya çıkmadan önce Paramount tarafından kötü şekilde kurgulandı. Bu filmin Birleşik Devletler'de düşük gişe geliri elde etmesinin sebeplerinden biriydi. Film yine de Avrupa'da büyük bir hit oldu.

1970'ler
Bir Zamanlar Batıda filminden sonra, Leone devrimi eleştiren Yabandan Gelen Adam isimli komedi western filmini yönetti. İlk başlarda Leone, filmin sadece prodüktörlüğünü yapmaya niyetliydi. Ama yönetmen Peter Bogdanovich ile düştüğü sanatsal farklılıklardan dolayı filmi kendisi yönetmek istedi. Yabandan Gelen Adam filminde James Coburn ve Rod Steiger başrolleri paylaşıyordu. Meksika Devrimi'ni konu alan aksiyon dram filminde Coburn, İrlandalı devrimci, Steiger ise devrimci olması için kandırılan Meksikalı bir hayduttu.

Leone, prodüktörlüğe devam etti. Bunun vesilesiyle bazı filmlerin sahnelerini yeniden çekti. Bunlardan birisi de Il mio nome è Nessuno (1973) filmi oldu. Yönetmen Tonino Valerii tarafından çekilen bu komedi western filminde Leone, kredi yazılarında geçmemesine rağmen yönetmenlik yaptı. Bu Henry Fonda'nın son western filmi olmuştu. Fonda başrolü Terence Hill ile paylaşıyordu.

Leone'nin bu senelerde başka filmlerinde prodüktörlüğünü üstlendi. Un genio, due compari, un pollo (1975) Terence Hill'in başrolünde oynadığı diğer bir western filmiydi. 1977 senesi yapımı olan Il gatto  ve 1979 senesi yapımı Il Giocattolo Leone tarafından finanse edilmişti. Bu dönem boyunca Leone, Avrupa televizyonları için çeşitli ödüllü TV reklamları çekti.

1978 senesinde, 28. Berlin Film Festivali'nde juri üyesi oldu.

1980'ler
Baba filmi için gelen yönetmenlik teklifini reddetti ve seçimini Bir Zamanlar Amerika isimli hayalini kurduğu projeden yana kullandı. Bu filmin üzerinde 10 sene özveri ile çalıştı. Yazar Harry Grey'in The Hoods isimli romanına dayanarak yazılan film senaryosu, New York şehrinde 1920'ler ve 1930'larda yaşamış Yahudi gangsterin çocukluğundan süre gelen yaşamını ve arkadaşlığını konu alıyordu. Dört saatlik bu filmde başrolleri Robert De Niro ve James Woods oynadı. Warnes Bros, filmin fazla uzun olduğunu düşündü. Ve Amerika marketi için zorlayıcı şekilde yeni kurgu kesimlerine gitti. Warner Bros, çizgisel bir anlatım sağlamak için geçmişe dönüş sahnelerinden vazgeçti. Sonunda film iki saate indi ve kesilmiş versiyonu Kuzey Amerika'da gösterime girdi. Çok fazla eleştiri almıştı ve bir fiyaskoydu. Orijinal versiyon dünyanın geri kalanında yayınlandı. Ve daha iyi bir gişe geliri elde etti. Aynı zamanda eleştiriler de olumluydu. Filmin orijinal versiyonunun DVD'si Amerika'da yayınlandığında eleştirmenler tarafından büyük ölçüde övüldü. Çoğu eleştiri, filmi bir şaheser konumuna oturtuyordu.

Biyografi yazarı Christopher Frayling'e göre Leone, stüdyonun yaptığı kurgu kesimleri ve Bir Zamanlar Amerika için yapılan düşük reklam organizasyonundan dolayı derin şekilde incinmişti. Ve bu onun son filmi olmuştu.

1988 senesinde Venedik'te yapılan 41. Cannes Film Festivali'nde baş juri olmuştu.

Sonraki yıllar ve ölümü
30 Nisan 1989'da, Leone 60 yaşındayken kalp krizi sonucu vefat etti. Zorlayıcı yemek yemesi ile kötü bir üne sahipti ve obez olmuştu. Leone, ölmeden önce 1989 senesinde II. Dünya Savaşı'ndaki Leningrad Kuşatması'nı konu alan bir film yapmayı planlıyordu. Öldükten sonra arkasında eşini ve üç çocuğunu bıraktı.

Son yıllarında onun en ünlü aktörü Clint Eastwood ile bozuşmuşlardı. Leone, Bir Zamanlar Amerika filmini yönettiğinde, Robert De Niro'nun Clint Eastwood'un aksine gerçek bir aktör olduğunu söylemişti. Ama ikili Leone'nin ölümünden bir süre önce bunu telafi etmiş ve barışmıştı. Eastwood, 1992 senesinde Affedilmeyen isimli revizyonist western filmi ile en iyi yönetmen ve aynı zamanda en iyi film oskarını kaldırdığında bu ödülleri iki kişiye adadı. Bu iki yönetmenden birisi Leone'ydi. Diğeri ise Eastwood'un Kirli Adam'''ın da yer aldığı bir dizi filmini yöneten Don Siegel'di. Affedilmeyen filminin sonunda ise "To Sergio & Don" yani "Sergio ve Don'a" yazısı filmin sonunda kredi yazıları başlamadan önce geçiyordu.

 Gerçekleşmemiş projeler
 Baba
Leone'ye Baba filminin yönetmenliği için potansiyel bir aday olarak yaklaşılmıştı. Ama Leone teklifi reddetti. Çünkü Birleşik Devletler'de içki yasağını konu alan suç ve destan tarzı Bir Zamanlar Amerika isimli kendi mafya filmini çekmek istiyordu. Böylece Baba filminin yönetmenliği Francis Ford Coppola'ya verildi.

 A Place Only Mary Knows

 Leningrad: The 900 Days Bir Zamanlar Amerika işi 1982 senesinde bittiğinde, Leone, yazar Harrison Salisbury'nin kurgusal olmayan The 900 Days: The Siege of Leningrad isimli kitabından etkilenmişti. Ve bu kitabı bir savaş destanı olarak sinemaya uyarlamayı planlıyordu. Resmi olarak tamamlanmış ya da dışarı sızmış bir senaryo olmamasına rağmen Leone, açılış sahnesini ve ana temayı meydana çıkarmıştı.Once Upon a Time, Sergio Leone (Bir Zamanlar, Sergio Leone) belgeseline göre, film hikâyenin ortasından veya sonundan başlıyor. Kamera hareketle, Nazi topçularından saklanan bir Rus'a doğru odaklanıyor. Pan yaparak yüzlerce adım uzaktan şehir duvarlarına yaklaşan Alman Panzer birliklerini gösteriyor. Film, Alman Wehrmacht Silahlı Kuvvetleri'nin şehri bombardımana başlamasıyla Rusya'da kapana kısılmış bir Amerikan fotoğrafçısına odaklanıyor. Leone, bu rolü Robert De Niro'nun oynamasını istemiştir. Karakter filmde izlediği yol boyunca, Rus bir kadın ile aşk ilişkisi yaşıyor. Daha sonra hamile bıraktığı Rus kadın ile uzayan kuşatmadan ve gizli polisten sağ çıkma girişimine teşebbüs ediyorlar. Çünkü yabancılarla ilişki yaşamak yasak. Leone'ye göre, "Sonunda, kameraman Almanların teslim oluşunu filme aldığı sırada, şehrin özgürlüğe kavuştuğu gün ölüyor. Ve kız onun öldüğünü bir sinema haberinde farkına varıyor; Kamera onu bir bombanın altında patlamış olarak gösteriyor..."

1989'da, Leone bağımsız sinemacıları 100 milyon dolarlık bir finans destekle arkasına alabildi. Ve Sovyet bir film şirketi filmin prodüksiyonuna dahil oldu. Leone, Ennico Morricone'yi de filmin bestelerini yapmaya ikna etti. Tonino Delli Colli ile görüntü yönetmeni olması konusunda bağlantı kuruldu. Çekimlerin 1990 yılının başlarında bir zamanda yapılması programlandı. Leone, film için resmi imzayı attıktan iki gün sonra ölünce proje iptal edildi.

2003'ün başlarında, İtalyan film yapımcısı Giuseppe Tornatore, Leningrad isimli bir filmi yöneteceğini duyurarak projeye ilgiyi tekrar alevlendirdi. Ve kadın aşık başrolü için Nicole Kidman'ı düşündüğünü belirtti. Film, 2008 yılında prodüksiyondaydı. Ama ne olduysa oldu Leone'nin henüz ortaya çıkmamış projesi ile ilişkilendirildi.

 Don Kişot
Frayling'in yazdığı Something to Do with Death isimli Leone biyografisine göre, Leone, Cervantes'in 17. yüzyılda geçen Don Kişot romanının çağdaş bir uyarlamasını kafasında canlandırıyordu. Bu filmde Don Kişot'u Clint Eastwood, onun yaveri Sancho Panza'yı ise Eli Wallach canlandıracaktı. Leone, bu projenin yapımını 1960'lı ve 1970'lı yıllarda düşünüyordu. Hayatının sonlarına doğru ise bu projeyi gerçekleştirmeyi ciddi anlamda düşündü.

 Diğer planlanan filmler
Leone, aynı zamanda Margaret Mitchell'in Rüzgâr Gibi Geçti romanı ve 1939 film uyarlamasının sıkı bir hayranıydı. Akrabaları ve yakın arkadaşları onun her zaman bu romanın yeniden bir uyarlamasını yapmak istediğinden bahsettiğini belirtti. Leone, romana daha yakın bir film yapmak istiyordu. Ama bu hiçbir zaman ciddi bir prodüksiyon şeklini almadı.

Leone, Louis-Ferdinand Céline'in Gecenin Sonuna Yolculuk romanının bir fanıydı. 60'lı yıllarda bir film uyarlaması yapmayı düşünüyordu. Bu romanın unsurlarını İyi, Kötü ve Çirkin ve Yabandan Gelen Adam filmlerine yerleşti. Ama romanın uyarlaması bir film planları sadece planda kaldı ve hiç gerçekleşmedi.

Leone, aynı zamanda Lee Falk'un Kızılmaske'si için uyarlama bir senaryo yazımına başlamıştı. Ve projenin çekimi için mekanları araştırıyordu. Buna karşın hiçbir zaman bir çizgi roman kahramanı uyarlaması film çekmedi. Kızılmaske projesini bir diğer Falk karakteri Mandrake'' uyarlaması ile devam etmek istediğini belirtmişti.

Filmografisi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Fistful-of-Leone sitesi (İngilizce)

 Senses of Cinema: Great Directors Critical Database  (İngilizce)
 Spaghetti Western Veritabanı (İngilizce)

1929 doğumlular
Roma doğumlular
1989 yılında ölenler

Ennio Morricone
İtalya'da kalp krizinden ölenler
Gümüş Kurdele Ödülü sahipleri
Roma'da ölenler
David di Donatello En İyi Yönetmen Ödülü sahipleri
David di Donatello Ödülü sahipleri
David di Donatello Ödülü sahibi yönetmenler

Sergio Leone


Pío Leyva, (d. 5 Mayıs 1917 - ö. 23 Mart 2006) Küba müziğini dünyaya sevdiren Buena Vista Social Club grubunun uluslararası üne sahip vokalisti.

Küba'nın Morón bölgesinde 1917'de doğan Pio Leyva, müzik dünyasına genç yaşta atıldı. Bongo yarışmasını kazandığında 6 yaşındaydı. Beny More ve Bebo Valdes gibi Küba efsaneleriyle şarkı söyleyen Leyva, 25'ten fazla albüm yaptı. "Estrellas de Areito" ve "Compay Segundo y Sus Muchachos" gruplarının üyesiydi. Ayrıca 2004 yapımı  Música Cubana filminde de rol aldı. "Buena Vista Social Club" grubunun diğer önemli üyelerinden Compay Segundo, Ruben Gonzalez ve İbrahim Ferrer'den sonra 22 Mart 2006'da kalp krizinden öldüğünde 88 yaşındaydı.

1917 doğumlular
2006 yılında ölenler
Kübalı erkek şarkıcılar
Havana'da ölenler

Pío Leyva


José María Quiroga Plá (Madrid, 21 de abril de 1902 - Ginebra, 28 de marzo de 1955) fue un poeta, ensayista, periodista y traductor español, encuadrado en la Generación del 27.

Biografía

Sus inicios como poeta se ligan al ultraísmo. Colaboró en las revistas: Carmen, Verso y Prosa, Meseta, Los Cuatro Vientos, Litoral, Mediodía y Héroe. Colaboró en el número especial de la revista Litoral (4,5,6) con motivo del homenaje a Luis de Góngora. Vinculado a los autores de la Generación del 27, no fue incluido sin embargo en la Antología que sobre el grupo preparó Gerardo Diego (porque no tenía publicado ningún volumen individualmente). Con 26 años, en 1928, contrajo matrimonio con Salomé Unamuno, hija de Miguel de Unamuno, del que fue secretario.

Durante la Segunda República Española desempeñó diversos cargos. En 1939 se vio obligado a marchar al exilio. Residió en Francia y murió en Ginebra en 1955. Padeció de diabetes al final de su vida, pero la ceguera no le impidió seguir escribiendo.

Obra
Su obra poética aparece recogida en los volúmenes Morir al día (1946) y La realidad reflejada (1955). Otro libro, Valses de la memoria, que dejó preparado antes de su muerte, permanece inédito.

Hizo numerosas traducciones. Junto a su amigo Pedro Salinas, tradujo por primera vez al español El mundo de Guermantes, tercera novela del ciclo En busca del tiempo perdido de Marcel Proust.

Referencias

Enlaces externos
Portal dedicado a la obra de Quiroga Plá.
Entrevista al nieto de José María Quiroga Plá

Escritores de España de la Generación del 27
Escritores de España del siglo XX
Escritores en español del siglo XX
Poetas de España del siglo XX
Poetas de Madrid
Traductores de España del siglo XX
Traductores del francés al español
Traductores de Marcel Proust
Exiliados del franquismo en Francia
Ultraísmo
Nacidos en Madrid

José María Quiroga Plá


Gudhems Kloster, i drift 1152-1529, var et nonnekloster i Sverige, først underlagt Benediktinerordenen og senere Cistercienserordenen. Klosteret lå i Gudhem udenfor Falköping i Västergötland. Gudhems Kloster anses for at være en af de ældste klostre i Sverige, efter Vreta Kloster (1100) og Alvastra Kloster (1143), begge i Östergötland.

Eksterne henvisninger

Klostre i Sverige
Ruiner i Sverige
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Västra Götalands län

Gudhems Kloster


Vortex er en kortfilm instrueret af Frederik Fusager efter manuskript af Frederik Fusager.

Handling

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1999

Kortfilm fra Danmark

Vortex (kortfilm)


A 2-Fluoroanfetamina (2-FA) é uma droga estimulante da classe das anfetaminas, geralmente vendida como droga sintética. A 2-Fluoroanfetamina difere da 3- e 4-Fluoroanfetamina pelo substituinte do átomo de flúor situado na posição do anel aromático, tornando-os isômeros posicionais um dos outros. A substituição de um átomo de hidrogênio por um de flúor em alguns compostos químicos para facilitar a passagem pela barreira hematoencefálica, como é desejável fármacos que atuam no sistema nervoso central, é uma prática comum para aumentar a lipofilicidade da droga.

Farmacologia

 Dose anorexígena (quantidade que inibe a ingestão de alimentos em 50% por 2 horas, administrada 1 hora antes) = 15 mg/kg (rato; via oral).
 Dose analgésica (50% de inibição da resposta ao reflexo pinçamento da cauda) = 20 mg/kg (rato; via parenteral).
 Efeito na pressão arterial: doses de 0,5 mg/kg (rato; intravenoso), produz um aumento na PA de 29 mmHg.

Toxicologia
Em ratos, a dose letal mediana (LD50)  por via parental é de 100 mg/kg.

Ver também
 Lista de anfetaminas substituídas

Agentes de liberação de noradrenalina e dopamina
Drogas sintéticas
Anfetaminas substituídas

2-Fluoroanfetamina