6 Andrômeda é um sistema astrométrico de estrelas binárias na constelação de Andrômeda. A designação vem do catálogo de estrelas de John Flamsteed , publicado pela primeira vez em 1712. Sua magnitude visual aparente é de 5,91, que é brilhante o suficiente para ser visível a olho nu sob boas condições de visão. Com base em um deslocamento anual de paralaxe de 34,1 visto da Terra, está a cerca de 96 anos-luz da Terra. Ele está se aproximando do Sol com uma velocidade radial de - 32,4 km/s. O sistema tem um movimento próprio relativamente alto, avançando pela esfera celeste a uma taxa de 0,272 segundos de arco por ano.

Este é um binário espectroscópico de linha única com um período orbital de 9,2 anos e uma excentricidade de 0,3. Algumas observações iniciais da estrela deram-lhe uma classe de luminosidade e foi publicada no Estrela Brilhante Catalog como classe espectral F5 IV. Medições mais modernas identificam o componente visível como uma estrela da sequência principal do tipo F com uma classificação estelar de F5 V. A estrela tem uma estimativa de idade de 2,9 bilhões de anos com 1,3 a massa do Sol e 1,5 vezes o raio do Sol . Ele está irradiando 3,1 a luminosidade do Sol de suas fotosfera uma uma uma temperatura de cerca de 6.425 K. 6 Andrômeda exibe um excesso de infravermelho em um cumprimento de onda de 22 μm, o que pode indicar um disco circunstelar de detritos quentes e empoeirados.

A massa do componente secundário é aproximadamente igual ou superior ao do Sol. Se fosse uma única estrela comum, deveria ser facilmente visível, pois seria apenas uma magnitude mais fraca que a primária. A falta de emissão ultravioleta conspícua parece descartar uma anã branca companheira , então ela pode ser um sistema binário com duas estrelas menores com um período orbital entre uma semana e um ano.

6 Andromedae - Wikipedia

6 Andromedae


Damernes artistiske all-around for hold under sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro blev afholdt den 9. august 2016 i HSBC Arena.

Artistiske all-around for hold (damer)
Kvindesport under OL

Gymnastik under sommer-OL 2016 – Artistiske all-around for hold (damer)


En chimie industrielle, la carboalcoxylation est un processus de conversion des alcènes en esters. Également appelée hydroestérification, cette réaction est une forme de carbonylation. L'hydrocarboxylation en est une réaction étroitement apparentée qui utilise de l'eau à la place des alcools.

La carbométhoxylation de l'éthylène  pour donner du propanoate de méthyle  en est une application courante :
 + CO +  ⟶ .

Ce processus est catalysé par . Dans des conditions semblables, d'autres diphosphines de palladium catalysent la formation de polyéthylènecétone.

L'ester de propanoate de méthyle est un précurseur du méthacrylate de méthyle , qui intervient dans la fabrication de nombreux plastiques et les adhésifs.

La carboalcoxylation a été introduite dans divers modes de télomérisation. Elle a par exemple été couplée à la dimérisation du . Cette étape produit un ester en  doublement insaturé :
2  + CO +  ⟶ .

Notes et références

Réaction chimique
Monoxyde de carbone

Carboalcoxylation


فوزينوبريل  من خافضات ضغط الدم من زمرة مثبط الأنزيم المحول للأنجيوتنسين. يسوق من قبل شركة بريستول مايرز سكويب تحت الاسم التجاري مونوبريل .

آلية التأثير
يمنع بشكل تننافسي الأنزيم المحول للأنجيوتنسين 1 من تحويل الأنجيوتنسين 1إلى الأنجيوتنسين 2 وهو مادة مقبضة قوية للأوعية الدموية ويحرض تحرر الألدستيرون.
ونتيجة تثبيط الأنزيم المحول هي انخفاض إعادة امتصاص الصوديوم واستبقاء البوتاسيوم وانخفاض ضغط الدم.

الاستعمال
فرط الضغط الدموي، والفشل القلبي.

الجرعة
فرط الضغط الدموي الجرعة المبدئية 10 ملغ كل يوم فموياً ثم جرعة المتابعة (الصيانة) من 20 إلى 80 ملغ كل يوم؛ وإن لم تكن كافية فمن الممكن تقسيم الجرعة إلى جزئين.

أما لعلاج الفشل القلبي : فالجرعة المبدئية 10ملغ فموياً كل يوم وتزاد خلال عدة أسابيع. والمجال الاعتيادي من 20 إلى 40 ملغ كل يوم. ولا يجوز تجاوز جرعة 40 ملغ كل يوم.

التآثرات (التداخلات)
ألوبيورينول تزداد احتمالية فرط التحسس بتناولهما معاً

مضادات الحموضة قد ينخفض التوافرالحيوي للفوزينوبريل.

ديجوكسين قد تزيد مستويات الديجوكسين بالدم.

الإندوميتاسين قد تنقص التأثيرات الخافضة للضغط

الليثيوم زيادة مستويات الليثيوم واحتمال ظهور أعراض التسمم بالليثيوم.

البوتاسيوم ومدرات مستبقية للبوتاسيوم قد تزيد مستويات البوتاسيوم في المصل

التفاعلات الضارة
القلبية الوعائية : انخفاض ضغط الدم الانتصابي.

جملة عصبية مركزية : ألم رأس، دوخة، تعب.

معدي معوي : غثيان، قيء، إسهال.

الدم نقص الهيموغلوبين (عابر)، وقلة العدلات، وقلة الكريات البيض، وكثرة اليوزينيات، فرط بوتاسيوم الدم، وانخفاض صوديوم الدم.

التنفس : السعال.

احتياطات
الحمل : من الفئة د (في الأثولوث الثاني والثالث)، ومن الفئة ج (الأثلوث الأول)

الإرضاع : يفرز الدواء في الحليب.

الأطفال : لم يؤكد الفعالية أوالسلامة.

وذمة وعائية : قد تحدث؛ ولذلك يجب استعمال الدواء بحذر شديد عن المرضى الذين لديهم تاريخ عائلي للإصابة بالوذمة الوعائية.

اختلال كبدي : قد يسبب ارتفاع مستوى البلازما ولذلك يجب الرقابة اللصيقة وخفض الجرعة.

انخفاض الضغط من أول جرعة : قد تحدث انخفاضات ضغط كبيرة من أول جرعة وبالأخص في المرضى المستنفدين من الملح أو الحجم (حجم الدم) أو المصابين بالفشل القلبي وللك يجب مراقبة المريض عن قرب أو ساعتين على الأقل من بداية استعمال الدواء وخلال أول أسبوعين من المعالجة، ويمكن خفض الاختطار بوقف المدرات، أو خفض جرعة الدواء، أو زيادة الملح المتناول قبل أسبوع تقريباً من ابتداء العلاج بالفوزينوبريل.

قد يحدث أحياناً قلة العدلات وندرة المحببات والاختطار يزيد مع الاعتلال الكلوي والفشل القلبي أو الكبت المناعي؛ ولهذا يراقب تعداد الكريات البيض بشكل متكرر.

الاختلال الكلوي تخفض جرعة الدواء وعدد مرات إعطائها، وفي القصور الكلوي توجد مستويات مرتفعة من نتروجين اليوريا الدموي وكرياتنين المصل بسبب من إرواء الكلية غير الكافي؛ ولذا راقب الوظيفة الكلوية خلال الأسابيع الأولى من المعالجة وعدل الجرعة.

إرشادات
 يمكن تناول الدواء بغض النظر عن الوجبات
 إذا كان المريض يتناول مدرات عليه إيقافها قبل يومين إلى ثلاثة أيام من بدء العلاج بالفوزينوبريل، وإن تعذر إيقاف المدر يجب إنقاص جرعة الفوزينوبريل المتناول.
 تأكد من مستويات الأيونات في الدم ونتروجين يوريا الدم والكرياتنين وتعداد كريات الدم قبل بدء العلاج وراقبها بانتظام خلال المعالجة.
 راقب ضغط المريض ونبضه قبل المعالجة وبانتظام خلالها.
 ينبه المريض إلى عدم استعمال بدائل ملح الطعام أو مواد تحوي بوتاسيوم دون استشارة طبيبه
 ينبه المريض إلى احتمال إحساسه بقليل من التعب في بداية العلاج وإن استمر أو ازداد فعليه مراجعة الطبيب
 يحذر المريض من احتمال حدوث سعال مزمن وبالأخص المريضات النساء، وأن هذا السعال لا يعالج ذاتياً بل يراجع الطبيب بشأنه.
 يحذر المريض من احتمال حدوث ألم رأس أو خفة رأس في بداية العلاج ويحذر من تغيير الوضع المفاجئ والحمام الساخن ويشجع على الاتصال بالطبيب إن زادت الأعراض أو حصل إغماء.
 يجب إبلاغ الطبيب بحدوث دوخة أو إغماء عند النهوض أو سعال مستمر أو أي عرض آخر غير اعتيادي كانتفاخ العينين أو الوجه أو الشفتين أو اللسان أو البلعوم، أو حدوث صعوبة بالتنفس أو الكلام أو البلع أو أعراض العدوى (الحرارة، ألم حلق).

صفحات مشابهة
 خافضات ضغط الدم
 فيراباميل
 أملودبين
 دواء أتنولول
 إنالابريل
 كابتوبريل

مراجع

أدوية متصاوغة مرآتية
إسترات كربوكسيلية
بيروليدينات
طليعة الدواء
كاربوكساميدات
مثبطات الإنزيم المحول للأنجيوتنسين

فوزينوبريل


An Sasa ramosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Tomitaro Makino, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Tomitaro Makino ngan Keita Shibata. An Sasa ramosa in nahilalakip ha genus nga Sasa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sasa

Sasa ramosa


Hans Walter  (erwähnt ab 1590 in Basel; † 17. Juli 1610 in Basel) war ein schweizerischer Schreiner deutscher Herkunft.

Leben
Hans Walter  war ein Sohn von Hans Waldner (erwähnt 1561–1603), Tischler aus Ravensburg, tätig in Innsbruck und Augsburg. 1590 kaufte er sich das Bürgerrecht der Stadt Basel sowie das Zunftrecht der Spinnwetternzunft.
1598 war er der Hauptmeister bei der Fertigung des «Häuptergestühls» für das Basler Münster (heute im Historischen Museum Basel).

Literatur
 Dieter Pfister: Franz Pergo. Zur Nordwestschweizer Möbelkunst um 1600. W. Jäggi, Basel 1984, ISBN 3-906430-51-0.
 Dieter Pfister, Sabine Häberli, Astrid Kübli: Basler Möbelkunst von 1450 bis 1950, Basel 2002; ISBN 3-7965-1893-1
 Stefan Hess, Wolfgang Loescher: Möbel in Basel. Kunst und Handwerk der Schreiner bis 1798. Christoph Merian Verlag, Basel 2012, ISBN 978-3-85616-545-1.

Kunstschreiner (Schweiz)
Person (Basel)
Schweizer
Geboren im 16. Jahrhundert
Gestorben 1610
Mann

Hans Walter (Kunsttischler)


Le Cantique des cannibales est un roman du béninois Florent Couao-Zotti, écrivain, auteur de romans, de nouvelles, de pièces de théâtre et de bandes dessinées. Le livre paraît en 2004 aux Éditions Serpent à plumes et aux Éditions Rocher. Il compte 260 pages.

Résumé
Le Cantique des cannibales est l'histoire de Gloh, le Robin des bois en femme. Dans ce récit romanesque, son personnage est inspiré de Phoolan Devi, reine des bandits indienne. Le roman raconte l'histoire d'une femme libre qui est aimée, adulée et crainte. En véritable Amazone, elle règne sur un groupe de hors la loi. Traquée, elle finira par être arrêtée par le gouvernement de son pays. Le Cantique des cannibales est une œuvre qui jongle entre intrigue policière, histoire d'amour et satire politique.

Réception critique
Le livre est l'objet de maints analyses et critique après sa sortie. Sur RFI, le livre est décrit comme étant un livre au rythme haletant qui rend la lecture agréable malgré la noirceur et la corruption des âmes mis en scène. Arnold Sènou dans un article consacré à l'ouvrage pense que c'est à la fois un roman féministe par son héroïne et politique par les combats de celle-ci. La revue critique e-littérature abonde dans le même sens. En disant que c'est un livre dédié aux femmes et où les hommes n'y ont d'ailleurs qu'un rôle secondaire, soit de bourreau, soit de faire valoir au sens le plus noble du terme.

Références

Articles connexes
 Florent Couao-Zotti
 Littérature béninoise
 Notre pain de chaque nuit
 Le Collectionneur de vierges

Roman béninois
Roman de langue française
Roman paru en 2001
Œuvre littéraire se déroulant en Afrique

Le Cantique des cannibales


Benedetto Cappelletti (Rieti, 2 de novembro de 1764 - Rieti, 15 de maio de 1834) foi um cardeal italiano.

Nascimento
Nasceu em Rieti em 2 de novembro de 1764. De uma família de barões da nobreza local. Filho do Barão Muzio Cappelletti e Caterina Colelli.

Educação
Estudou humanidades na abadia de Montecassino e ingressou no estado eclesiástico.

Sacerdócio
Ordenado (sem mais informações encontradas). Camareiro Privado. Cônego coadjutor do capítulo da basílica patriarcal liberiana, agosto de 1796; cânon em fevereiro de 1801. Ab legatolevar o barrete vermelho ao novo cardeal Filippo Casoni em Madri em 1801. Referendário dos Tribunais da Assinatura Apostólica da Justiça e da Graça, julho de 1802. Relator da SC do Bom Governo, abril de 1802. Protonotário apostólico. Ao recusar-se a prestar juramento de fidelidade ao governo napoleónico, foi deportado, primeiro para Piacenza (1810) e depois para a ilha de Capraia (1812). Membro da Comissão de Bens Eclesiásticos, maio de 1814. Delegado apostólico em Viterbo, setembro de 1814. Delegado apostólico em Macerata, novembro de 1818. Delegado apostólico em Urbino, março de 1823. Delegado apostólico em Pesaro. Governador da cidade de Roma e vice-camerlengo da Santa Igreja Romana, em 1º de fevereiro de 1829; confirmado pelo Sagrado Colégio dos Cardeais, em 11 de fevereiro de 1829, durante a sede vacante; permaneceu no cargo até 2 de julho de 1832.

Cardinalado
Criado cardeal e reservado in pectore no consistório de 30 de setembro de 1831; publicado no consistório de 2 de julho de 1832; recebeu chapéu vermelho, 5 de julho de 1832; e o título de S. Clemente, 17 de dezembro de 1832.

Episcopado
Eleito bispo de Rieti em 29 de julho de 1833. Consagrado em 15 de agosto de 1833, na igreja de S. Maria in Campitelli, Roma, pelo cardeal Pietro Francesco Galleffi, auxiliado por Giuseppe della Porta Rodiani, patriarca latino titular de Constantinopla, vice-gerente de Roma, e por Gabriele Ferretti, arcebispo titular de Selêucia na Isáuria, núncio na Sicília.

Morte
Morreu em Rieti em 15 de maio de 1834. Exposto e enterrado na catedral de Rieti.

Cardeais nomeados pelo papa Gregório XVI

Benedetto Cappelletti


Kup Hrvatske u odbojci za muškarce za sezonu 2017./18.  je osvojila "Mladost Ribola Kaštela" iz Kaštel Lukšića.

Rezultati

1. kolo
Igrano 18. listopada 2017. godine.

2. kolo (četvrtzavršnica)
Igrano 8. studenog 2017. godine.

Poluzavršnica
Prve utakmice su igrane 15. studenog, a uzvrati 13. prosinca 2017. godine

Završnica
Igrano 24. siječnja 2018. godine u Kaštel Starom.

Poveznice

Izvori
 natjecanja.hos-cvf.hr, HRVATSKI ODBOJKAŠKI KUP - seniori 2017./18., pristupljeno 8. travnja 2018.

2017-18

Kup Hrvatske u odbojci za muškarce 2017./18.


Onthophagus maruchanus é uma espécie de inseto do género Onthophagus da família Scarabaeidae da ordem Coleoptera.

História
Foi descrita cientificamente pela primeira vez no ano de 2012 por Masumoto, Ochi & Sakchoowong.

Referências

Ligações externas

maruchanus
Coleópteros descritos em 2012

Onthophagus maruchanus


الحجناوات الملتويات  هي رتبة من الديدان الأسطوانية . ككل الديدان الأسطوانية ليس للحجناوات لا جهاز دوران ولا جهاز تنفس.

مراجع

حجناوات
ديدان أسطوانية
طفيليات

حجناوات


The sleep cycle is an oscillation between the slow-wave and REM (paradoxical) phases of sleep. It is sometimes called the ultradian sleep cycle, sleep–dream cycle, or REM-NREM cycle, to distinguish it from the circadian alternation between sleep and wakefulness. In humans, this cycle takes 70 to 110 minutes (90 ± 20 minutes).

Characteristics
Electroencephalography shows the timing of sleep cycles by virtue of the marked distinction in brainwaves manifested during REM and non-REM sleep. Delta wave activity, correlating with slow-wave (deep) sleep, in particular shows regular oscillations throughout a good night's sleep. Secretions of various hormones, including renin, growth hormone, and prolactin, correlate positively with delta-wave activity, while secretion of thyroid-stimulating hormone correlates inversely. Heart rate variability, well known to increase during REM, predictably also correlates inversely with delta-wave oscillations over the ~90-minute cycle.

In order to determine in which stage of sleep the asleep subject is, electroencephalography is combined with other devices used for this differentiation. EMG (electromyography) is a crucial method to distinguish between sleep phases: for example, a decrease of muscle tone is in general a characteristic of the transition from wake to sleep, and during REM sleep, there is a state of muscle atonia (paralysis), resulting in an absence of signals in the EMG.

EOG (electrooculography), the measure of the eyes' movement, is the third method used in the sleep architecture measurement; for example, REM sleep, as the name indicates, is characterized by a rapid eye movement pattern, visible thanks to the EOG.

Moreover, methods based on cardiorespiratory parameters are also effective in the analysis of sleep architecture—if they are associated with the other aforementioned measurements (such as electroencephalography, electrooculography and the electromyography).

Homeostatic functions, especially thermoregulation, occur normally during non-REM sleep, but not during REM sleep. Thus, during REM sleep, body temperature tends to drift away from its mean level, and during non-REM sleep, to return to normal. Alternation between the stages therefore maintains body temperature within an acceptable range.

In humans, the transition between non-REM and REM is abrupt; in other animals, it is less so.

Researchers have proposed different models to elucidate the undoubtedly complex rhythm of electrochemical processes that result in the regular alternation of REM and NREM sleep. Monoamines are active during NREMS, but not REMS, whereas acetylcholine is more active during REMS. The reciprocal interaction model proposed in the 1970s suggested a cyclic give-and-take between these two systems. More recent theories such as the "flip-flop" model, proposed in the 2000s, include the regulatory role of an inhibitory neurotransmitter gamma-aminobutyric acid (GABA).

Length

The standard figure given for the average length of the sleep cycle in an adult man is 90 minutes. N1 (NREM stage 1) is when the person is drowsy or awake to falling asleep. Brain waves and muscle activity start to decrease at this stage. N2 is when the person experiences a light sleep. Eye movement has stopped by this time. Brain wave frequency and muscle tonus is decreased. The heart rate and body temperature also goes down. N3 or even N4 are the most difficult stages to be awakened. Every part of the body is now relaxed, breathing, blood pressure and body temperature are reduced. The National Sleep Foundation discusses the different stages of NREM sleep and their importance. They describe REM sleep as "A unique state, in which dreams usually occur. The brain is awake and body paralyzed." This unique stage usually occurs when the person dreams. The figure of 90 minutes for the average length of a sleep cycle was popularized by Nathaniel Kleitman around 1963. Other sources give 90–110 minutes or 80–120 minutes.

In infants, the sleep cycle lasts about 50–60 minutes; average length increases as the human grows into adulthood. In cats, the sleep cycle lasts about 30 minutes, though it is about 12 minutes in rats and up to 120 minutes in elephants. (In this regard, the ontogeny of the sleep cycle appears proportionate with metabolic processes, which vary in proportion with organism size. However, shorter sleep cycles detected in some elephants complicate this theory.)

The cycle can be defined as lasting from the end of one REM period to the end of the next, or from the beginning of REM, or from the beginning of non-REM stage 2. (The decision of how to mark the periods makes a difference for research purposes, because of the unavoidable inclusion or exclusion of the night's first NREM or its final REM phase if directly preceding awakening.)

A 7–8-hour sleep probably includes five cycles, the middle two of which tend to be longer than the first and the fourth. REM takes up more of the cycle as the night goes on.

Awakening
Unprovoked awakening occurs most commonly during or after a period of REM sleep, as body temperature is rising.

Continuation during wakefulness
Ernest Hartmann discovered in 1968 that humans seem to continue a roughly 90-minute ultradian rhythm throughout a 24-hour day, whether they are asleep or awake. According to this hypothesis, during the period of this cycle corresponding with REM, people tend to daydream more and show less muscle tone. Kleitman and others following have referred to this rhythm as the basic rest–activity cycle, of which the "sleep cycle" would be a manifestation. A difficulty for this theory is the fact that a long non-REM phase almost always precedes REM, regardless of when in the cycle a person falls asleep.

Alteration
The sleep cycle has proven resistant to systematic alteration by drugs. Although some drugs shorten REM periods, they do not abolish the underlying rhythm. Deliberate REM deprivation shortens the cycle temporarily, as the brain moves into REM sleep more readily (the "REM rebound") in an apparent correction for the deprivation. There are various methods to control the alterations of sleep cycles:
 Switching off all artificial lights: Since the natural production of melatonin can be suppressed by bright light, exposing to light—even after sunset— may prevent the body from feeling sleepy (and hence entering the sleep phase).
 Meditation and relaxation techniques:
 Staying away from caffeine before bedtime: This ensures that the body is not under the stimulant effects of caffeine while trying to sleep.

See also

 Biphasic and polyphasic sleep
 Circadian rhythm

References

Bibliography
 Mallick, B. N.; S. R. Pandi-Perumal; Robert W. McCarley; and Adrian R. Morrison (2011). Rapid Eye Movement Sleep: Regulation and Function. Cambridge University Press.
Nir, and Tononi, "Dreaming and the Brain: from Phenomenology to Neurophsiology." Trends in Cognitive Sciences, vol. 14, no. 2, 2010, pp. 88–100.
Varela, F., Engel, J., Wallace, B., & Thupten Jinpa. (1997). Sleeping, dreaming, and dying: An exploration of consciousness with the Dalai Lama.

Sleep physiology
Chronobiology

Sleep cycle


كلاوس إبنر Klaus Ebner (ولد في فيينا 1964). هو كاتب نمساوي وكَذالِك غِنائِيّ كتلاني. هو يكَتب نثْر، قصيدة شعريّة ودِراسَات. هو يعمل ويسكَن في فيينا في النمسا. هو هل إن عضو الكتاب النمساويين جمعيات. جمع القصص منشورا في الأول 2007.

من أعماله (كتب)
 2007: Lose / مصيرون, ISBN 978-3-85251-197-9
 2008: Auf der Kippe / لاسقرارية, ISBN 978-3-902547-67-5
 2008: Hominide / الأول, ISBN 978-3-9502299-7-4
 2009: Vermells / احمرار, ISBN 978-84-92555-10-9

جوائز نالها
 2008: منْحَة لالأدب في النمسا
 2007: جائزة الحِكايَة صَغيرة والدِراسَة Wiener Werkstattpreis (فيينا)
 2007: منْحَة لالأدب ولالمشي في النمسا
 2007: جائزة القصيدة شعريّة نوسيدى: إشارة (ريدجو كالابريا)
 2005: جائزة القصيدة شعريّة في فيلدكيرخ في النَمْسا
 2004: جائزة القصيدة شعريّة La Catalana de Lletres: إشارة (برشلونة)

مواقع خارجية

 صفحة ويب المُؤَلِّف كلاوس إبنر
 ترجمة GAV في النَمْسا
 ترجمة المُحَقِّق شرايبلوست في الألْمَانيا

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
كتاب باللغة الألمانية
كتاب باللغة الكتالونية
كتاب من فيينا
كتاب نمساويون
كتاب وكاتبات ألمان
مترجمون من الكتالونية
مترجمون نمساويون
مواليد 1964
مواليد في فيينا

كلاوس إبنر


Kákasushlynur (fræðiheiti: Acer cappadocicum) er lauftré af ættkvísl hlyna. Það  vex í Asíu frá mið-Tyrklandi til suðvestur-Kína. Hann verður um 20 til 30m hár.

Tilvísanir

Hlynir

Kákasushlynur


Shabak (heb.:  שירות הביטחון הכללי, Sherut ha-Bitaẖon haKlali; hrv.: Opća sigurnosna služba) je unutarnja sigurnosna služba zadužena za zaštitu domovinske sigurnosti Države Izrael. Shabak je poznat i pod imenom Shin Bet. Oba naziva su skraćenice od službenog imena službe. Moto Shabaka je Magen veLo Yera'e (מגן ולא יראה) Branitelj koji neće biti viđen ili Nevidljivi štit. Shabak je osnovan 1949. godine kao grana Izraelskih obrambenih snaga. Prvi ravnatelj je bio Isser Harel, kasniji ravnatelj Mossada, otac izraelskih obavještajnih službi.

Shabak je dio izraelske obavještajne zajednice zadužen za unutarnju sigurnost, zajedno s Mossadom, vanjskom obavještajnom službom zaduženom za obavještajno djelovanje u inozemstvu i Amanom, vojnom obavještajnom službom. Uz sigurnost Izraela Shabak je zadužen i za nadzor palestinskih teritorija u pojasu Gaze i na Zapadnoj obali i borbu protiv terorizma.

Povijest

Nakon stvaranja Države Izrael 1948. godine Shabak je osnovan kao dio Izraelskih obrambenih snaga. Prvi ravnatelj je dio Isser Harel, kasniji ravnatelj Mossada koji se smatra ocem izraelskih obavještajnih službi. Tijekom Arapsko-izraelskog rata 1948. godine odgovornost Shabaka je bila unutarnja domovinska sigurnost. Nakon rata odgovornost je proširena i na protuobavještajno djelovanje. Shabak prestaje biti dio IDF-a i postaje odgovoran izravno uredu izraelskog premijera.

Jedan od najvećih uspjeha Shabaka je bilo dobivanje kopije tajnog govora Nikite Hruščova 1956. godine, u kojem je osudio Staljina. Poljsko izdanje govora dostavljeno je izraelskom veleposlanstvu u Varšavi od strane dečka tajnice poljskog komunističkog dužnosnika. Shabakov časnik za vezu u Poljskoj je prenio kopiju Izraelu. Izraelska vlada je tada odlučila podijeliti informacije sa Sjedinjenim Državama, koje su ga objavile s izraelskim odobrenjem.

Shabak je 1961. godine uhvatio Israela Beera za kojeg se utvrdilo da je bio sovjetski špijun. Beer je bio pričuvni potpukovnik u izraelskoj vojsci, sigurnosni savjetnik i bliski prijatelj premijera Ben-Guriona. Osuđen je na deset godina zatvora, a nakon žalbe ga je izraelski Vrhovni sud osudio na petnaest godina zatvora gdje je i umro služeći kaznu. Godinu dana ranije Kurt Sitte, Nijemac iz Sudeta i profesor na izraelskom tehnološkom institutu Technionu, otkriven je kao čehoslovački špijun.

Prije izbijanja Šestodnevnog rata 1967. godine izraelski dvostruki agent u Egiptu Rif'at al Gamal/Jacques Bitton je davao lažne informacije egipatskoj strani o izraelskim ratnim planovima. Rif'at al Gamal je Egipćanima rekao da će izraelski napad započeti kopnenim snagama tako da su Egipćani ostavili svoje borbene zrakoplove na otvorenom u zrakoplovnim bazama što je omogućilo da Izrael u samo tri sata nakon izbijanja Šestodnevnog rata u napadu Izraelskog ratnog zrakoplovstva uništi egipatsko ratno zrakoplovstvo i stekne zračnu nadmoć. Operacija Yated se smatra najuspješnijom obmanom u povijesti izraelskih obavještajnih službi.

Nakon rata jedna od najvažnijih dužnosti Shabaka je postao nadzor okupiranih palestinskih teritorija na Zapadnoj obali i pojasu Gaze. Shabak je uspostavio efikasan nadzor palestinskih teritorija sustavom doušnika i dodjeljivanjem svakog palestinskog sela ili nekoliko sela određenom časniku Shabaka koji je bio zadužen za nadzor i izvještavanje.

Tijekom izraelske vojne intervencije u Libanonu tijekom Libanonskog rata 1982. Shabak je bio zadužen za nadzor okupiranog libanonskog teritorija.

Shabak je bio umješan u skandal Kav 300 afera ili afera na autobusnoj liniji 300 tijekom 1984. do 1986. godine. Tijekom otmice autobusa na liniji Tel Aviv - Ashkelon od strane četvorice palestinskih terorista dvojca terorista su ubijena u oružanoj intervenciji dok su druga dvojca ubijena nakon zarobljavanja od strane agenata Shabaka. Prema riječima bivšeg ravnatelja u Shabaku je tih godina vladalo uvjerenje da niti jedna zapovijed nije nezakonita i da ne postoje ograničenja u zaštiti državne sigurnosti. Zbog skandala nakon što je izraelski novinar objavio fotografije uhićenih terorista tijekom privođenja koji su kasnije ubijeni i zbog zataškavanja incidenta i pokušaja okrivljavanja časnika izraelske vojske ravnatelj Shabaka Avraham Shalom je bio prisiljen dati ostavku.

Ustroj

Shabak je podijeljen u tri odjela.

 Odjel za arapske poslove - zadužen prvenstveno za unutarnju sigurnost i borbu protiv arapskog terorizma unutar Izraela, Gaze i Zapadne obale
 Odjel za nearapske poslove - zadužen za nearapska sigurnosna pitanja i suradnju sa stranim sigurnosnim službama. Za vrijeme komunizma zadužen za Istočni blok
 Zaštitno - sigurnosni odjel - zadužen za zaštitu najviših državnih dužnosnika i zaštitu ključne infrastrukture, veleposlanstava, zračnih luka i znanstvenih istraživačkih instituta.

Protuteroristička jedinica izraelske Granične policije Yamas je izravno podređena Shabaku.

Ravnatelj Shabaka je izravno odgovoran izraelskom premijeru.

Shabak je zadužen za unutarnju sigurnost Države Izrael, borbu protiv terorizma, nadzor, obavještajno djelovanje i protuterorističke operacije na palestinskom teritoriju u pojasu Gaze i na Zapadnoj obali, protuobavještajno djelovanje, zaštitu najviših državnih dužnosnika i zaštitu ključne infrastrukture.

Proračun

U 2019. godini izraelski proračun za obavještajne i sigurnosne službe Mossad i Shabak iznosi oko 10 milijardi šekela što je oko 2,73 milijardi američkih dolara ili 18 milijardi kuna. To je povećanje od 12% u odnosu na godinu dana ranije. U 2008. godini zajednički proračun je iznosio 1,37 milijardi američkih dolara ili 9 milijardi kuna.

Ravnatelji

Unutarnje poveznice
 Aman, vojna obavještajna služba
 Mossad, vanjska obavještajna služba
 Postrojba 8200, zadužena za kibernetiku

Izvori

Vanjske poveznice
Službena stranica Shabaka

Sigurnosno-obavještajne službe
Politika Izraela

Shabak


Agni-III (IAST: Agni, prevedeno. 'Vatra') indijska je balistička raketa srednjeg dometa uvedena u službu 2011. kao nasljednica Agni-II. Ima domet od 3.000 do 5.000 kilometara i može dosegnuti ciljeve duboko u susjednim zemljama, uključujući Kinu.

Uvod
Indijsko vjerodostojno minimalno odvraćanje predviđalo je nuklearnu trijadu sposobnosti protuudara koja je zahtijevala projektil dugog dometa za pružanje snažne sposobnosti drugog udara. Indija je razvila veći projektil, s većom nosivošću i većim dometom u kompaktnoj konfiguraciji. Potaknuta potrebom obrane protiv antibalističkih projektila (ABM) u nastajanju, ova sposobnost zahtijeva kompaktnu raketu koja može nositi ABM teret i oružje u konfiguraciji sličnoj MIRV-u.

Opis
Agni-III razvijen je kao nasljednik Agni-II koji je dizajnirala Organizacija za obrambeno istraživanje i razvoj (DRDO). Agni-III je dvostupanjski balistički projektil sposoban za isporuku nuklearnog oružja. DRDO je u rujnu 2001. osnovao zasebno pogonsko postrojenje za razvoj velikih raketnih motora na kruto gorivo, uključujući infrastrukturu za pogonsko gorivo. Zdepasti dvostupanjski projektil na kruto gorivo dovoljno je kompaktan za jednostavnu pokretljivost i fleksibilno postavljanje na brojne površinske i podzemne platforme.

Projektil je opremljen sofisticiranim sustavima za navigaciju, navođenje i kontrolu te naprednim računalnim sustavima na vozilu. Elektronički sustavi su dizajnirani da izdrže veće vibracije, toplinu i buku. Inercijalni navigacijski sustav visokih performansi, prstenasti laserski žiroskop domaće proizvodnje, prvi je put je testiran u letu 7. veljače 2010.

Dva stupnja Agni-III imaju ukupni promjer od 2 metra. U početku je masa prvog stupnja oko 32 tone i duzine 7,7 metara, a drugog stupnja 10 tona i 3,3 metra. Očekivalo se da će projektil podržavati širok raspon konfiguracija bojevih glava, s dometom od 4500 kilometara i ukupnom težinom korisnog tereta od 2490 kilograma. Sustav zemaljske potpore i lanser razvili su Inženjeri za istraživanje i razvoj.

Vjerojatna kružna pogreška (CEP) Agni-III je unutar 40 metara. Nacionalni obavještajni centar američkih zračnih i svemirskih snaga procijenio je da je u lipnju 2017. bilo raspoređeno manje od 10 lansera.

Pogon
Agni-III ima dva stupnja na kruto gorivo i ukupni promjer od 2 metra, kompatibilan s indijskim podzemnim lansirnim sustavom koji ima otvor lansirne cijevi promjera 2,3 metra. Booster prvog stupnja težak je oko 32 tone i izrađen je od naprednih ugljično-kompozitnih materijala za pružanje visokog udjela korisnog opterećenja (maseni udio). Dug je 7,7 metara; drugi stupanj težak je oko 11 tona, izrađen je od maraging čelika, dugačak je 3,3 metra i ima vektorske mlaznice za kontrolu putanje leta.

Izvori

Stranice s nepregledanim prijevodima
Balistički projektili
Indijsko raketno oružje

Agni-III


අයෝනිසෝ මනසිකාරය සහ යෝනිසෝ මනසිකාරය බුදු දහමේ එන ප්‍රතිවිරුද්ධ සංකල්ප දෙකකි.

අයෝනිසෝ මනසිකාරය
අයෝනිසෝ මනසිකාරයේ ලක්‍ෂණ පහත පරිදිවේ.
  අනිච්චදේ නිච්ච සේ දකී
  දුක්ඛදේ සුඛ සේ දකී
  අනත්තදේ අත්ත සේ දකී
  අසුබදේ සුබ සේ දකී

අයෝනිසෝ මනසිකාරයෙන් උපදින දිට්ඨි
අයෝනිසෝ මනසිකාරයෙන් යුතු පුද්ගලයන්ට පහත සඳහන් සවැදෑරුම් දිට්ඨි උපදී.
 ආත්මය සත්‍යයි ස්ථිරයි යන දිට්ධඨිය (ශාස්වත)
 ආනාත්මබව සත්‍යයි ස්ථිරයි යන දිට්ධඨිය (උච්ඡේද)
 ආත්මය අත්මය හැඳිනගත්බව සත්‍යයි ස්ථිරයි යන දිට්ධඨිය
 ආනාත්මය අත්මය හැඳිනගත්බව සත්‍යයි ස්ථිරයි යන දිට්ධඨිය

යෝනිසෝ මනසිකාරය
යෝනිසෝ මනසිකාරයේ ත්‍රිපිටකයේ ඍජුව විස්තර කර නැත. එය අයෝනිසෝ මනසිකාරයේ ප්‍රතිවරුද්ධ ලක්‍ෂණය බව අපෝහනය ව්‍යංගවේ. එබැවින් යෝනිසෝ මනසිකාරයේ ලක්‍ෂණ පහත පරිදිවේ.
  අනිච්චදේ අනිච්ච සේ දකී
  දුක්ඛදේ දුක්ඛ සේ දකී
  අනත්තදේ අනත්ත සේ දකී
  අසුබදේ අසුබ සේ දකී

ආශ්‍රිත ලිපි
 ධම්මානුධම්මපටිපදාව

මූලාශ්‍ර

මනසිකාර

අයෝනිසෝ මනසිකාරය සහ යෝනිසෝ මනසිකාරය


Taurul de Cupru (în engleză: Copper Bull) este o statuie de cupru găsită la Tell al-`Ubaid în actualul Irak, de arheologul englez Leonard Woolley în anul 1923. Sculptura ce datează din jurul anului 2600 î.e.n., este în prezent expusă la British Museum din Londra, Anglia.

Referințe

Bibliografie
 H.R. Hall and C.L. Woolley, Ur Excavations, vol. I: Al-Uba (London, Oxford University Press, 1927)
 T.C. Mitchell, Sumerian art: illustrated by objects from Ur and Al-'Ubaid (London, The British Museum Press, 1969)

Artă și arhitectură sumeriană
Artă preistorică
Tell al-`Ubaid

Taurul de Cupru


Der Platteville Municipal Airport (IATA: -, ICAO: KPVB) ist der Flugplatz der Stadt Platteville im Grant County im Südwesten des US-amerikanischen Bundesstaates Wisconsin. Er liegt 6,6 km südöstlich der Stadt. Die Stadt Platteville ist Eigentümer und Betreiber des Flugplatzes.

Lage
Der Platteville Municipal Airport liegt unweit des Mississippi, der die Grenze zu Iowa bildet. Rund 3 km nördlich kreuzen die vom Flugplatz gemeinsam zur Stadt Platteville führenden Wisconsin Highways 80 und 81 den zum Freeway ausgebauten U.S. Highway 151.

Ausstattung
Der Platteville Municipal Airport hat eine Gesamtfläche von rund 216 Hektar und ist täglich von 7:30 Uhr bis 17:30 (von April bis September 19:30 Uhr) geöffnet. Er verfügt über einen Abfertigungsterminal und zwei Landebahnen mit Asphaltbelag.

Zur Einrichtung gehört ein Ungerichtetes Funkfeuer (Frequenz: 203 kHz, Kennung: PVB).

Flugzeuge
Auf dem Flugplatz sind insgesamt 22 Luftfahrzeuge stationiert. Davon sind 20 einmotorige und eine mehrmotorige Propellermaschinen sowie ein Hubschrauber. Es gibt täglich 43 Flugbewegungen.

Weblinks
 AirNav - Platteville Municipal Airport
 www.city-data.com - Platteville Municipal Airport

Einzelnachweise

Flugplatz in Wisconsin
Flugplatz in Nordamerika
Bauwerk im Grant County (Wisconsin)
Platteville (Wisconsin)

Platteville Municipal Airport


Muddy Creek may refer to:

Colorado
Muddy Creek (Colorado), a tributary of the Colorado River

Iowa
Muddy Creek (Iowa River tributary), a stream

Missouri
Muddy Creek (Cass County, Missouri), a tributary of the Grand River
Muddy Creek (Daviess County, Missouri), a tributary of the Grand River
Muddy Creek (Grand River tributary Livingston County, Missouri), a tributary of the Grand River
Muddy Creek (Lamine River tributary), a stream
Muddy Creek (Nodaway River tributary), a stream

North Carolina
Muddy Creek (Deep River tributary), a stream in Randolph and Guilford Counties

Ohio
Muddy Creek (Little Miami River tributary), a stream

Oregon
Muddy Creek (Oregon), several bodies of water, including:
Muddy Creek (Linn County, Oregon), a tributary of the Willamette River
Muddy Creek Reservoir or Junipers Reservoir, in Lake County

Pennsylvania
Muddy Creek (Conestoga River tributary), a stream
Muddy Creek (French Creek tributary), a stream
Muddy Creek (Slippery Rock Creek tributary), a stream
Muddy Creek (Susquehanna River tributary), a stream

Utah
 Muddy Creek (central Utah), a tributary of the Dirty Devil River

See also
Muddy River (disambiguation)
Muddy Run (disambiguation)
Muddy (disambiguation)

Muddy Creek


Richard Saringer (Željezno, 14. studenoga 1967.) je austrijski glumac.

Život
Umjetnik je odrastao u očevom gradu Beču, majka mu je Jugoslavenka s austrijskim državljanstvom prema vlastitoj izjavi u intervjuu, rođen je u glavom gradu najistočnije austrijske savezne države sa stanovništvom autohtonih Austrijanaca hrvatskog porijekla: Gradišćanski Hrvati. Prije završetka diplomskog studija glume na Konzervatoriju u Beču, šegrtovao je za knjižara u društvu emigranta Kurta Mohla, koji se vratio 1946. nakon savezničkog oslobođenja Austrije. Bio je zaposlen na raznim pozornicama kao što su Volkstheater u Beću, Schauspielhaus u Gradcu, Ansambl kazalište u Beču, Gradsko kazalište u Ulmu, Državno kazalište u Darmstadtu i Gradsko kazalište u Dortmundu.

Nekoliko godina iskusni umjetnik predavao studij dramski uloga na Sveučilištu Folkwang u Essenu, mogao se vidjeti i čuti u nekim književnim čitanjima, igrao za njemačko-ruski kulturni klub u dvorcu u Hagenu te u uličnom kazalištu Kulturvereinigung u Salzburgu. U Dortmundu bio je suosnivač kazališne grupe austroPott s mjestom izvedbe u U Centru za umjetnost i kreativnost. Kao jedini osnivač laboratorija zvanog Werkstatt @bezdoma© u Beču, razvira i realizira predstave i njihove produkcije na konceptu definiranom kao umjesto interpretacije. Završio je i naukovanje u službi socijalne skrbi Arbeiter-Samariter-Bunda.

Izvori

Kazališni glumci
Austrijski glumci
Životopisi, Austrija

Richard Saringer


An Tillandsia pseudomontana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Wilhelm Weber ngan Renate Ehlers. An Tillandsia pseudomontana in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia pseudomontana


Spektakl (njem. Spektakel, lat. spectaculum: prizor; priredba, predstava) je kazališna predstava, javni događaj ili zabavna priredba koji izaziva pozornost javnosti. U spektaklu, koji mora biti raskošno produciran, sudjelovati velik broj izvođača s naglašenim specijalnim efektima uz trodimenzionalnu računalnu grafiku.

Također, može se emitirati kao snimka poput filma, videoigre, televizijske emisije, dokumentarca ili televizijske serije te kao prijenos događaja uživo poput koncerta, športa i kazališne predstave.

Osim umjetničkog spektakla proizveden pomoću moderne tehnologije i kostima i/ili kroz književna djela i narodne pjesme, postoji i prirodni spektakl koji čini "živa pomična priroda" na Zemlji kao što su putovanja jata riba, dupina i kiteva pod morem i oceanima, podmorski svijet, putovanja ptica selice zrakom, "nepomicna ili priroda sporog gibanja" poput planina, livada cvijeća, šuma i prašuma te "atmosfera i svemir" u kojem se mogu vidjeti putovanje oblaka i oblikovanje oblaka u neši poznato, duga, pomrčina Sunca, mjesečeve mijene, zvijezde, planeti, meteori i meteoriti, svemirska prašina i sl..

Izvori

Zabava

Spektakl


Kiyokazu Kudo (født 21. juni 1974) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Júbilo Iwata, Avispa Fukuoka og Cerezo Osaka.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kiyokazu Kudo


Agrilus mayeti é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Théry, 1912.

Referências

mayeti

Agrilus mayeti


John "Johnny" Quigley (født 28. juni 1935, død 30. november 2004) var en skotsk fodboldspiller (midtbane).

Quigley spillede hele sin karriere i England, hvor han fra 1957 til 1965 repræsenterede Nottingham Forest. Her var han i 1959 med til at vinde FA Cuppen, og spillede hele kampen i finalesejren på 2-1 over Luton Town. Senere havde han ophold hos Huddersfield, Bristol City og Mansfield.

Titler
FA Cup
 1959 med Nottingham Forest

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Skotland
Fodboldspillere fra Mansfield Town F.C.
Fodboldspillere fra Huddersfield Town F.C.
Fodboldspillere fra Nottingham Forest F.C.
Fodboldspillere fra Bristol City F.C.
Personer fra Glasgow

Johnny Quigley


Genbrug er en dansk dokumentarfilm fra 1979 instrueret af Ebbe Nyvold.

Handling
Hvorfor genbruges ikke mere?

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1979

Genbrug (dokumentarfilm)


Tivadar Soros (în ; născut Theodor Schvartz; ) a fost un avocat, scriitor, jurnalist și esperantist maghiar. Este probabil cel mai bine cunoscut ca tată al omului de afaceri, investitorului și filantropului George Soros și al inginerului Paul Soros.

Biografie
S-a născut în 1893 la Budapesta în familia cu zece copii a lui Mór Schvartz și Berta Mayer și a primit numele Theodor Schvartz. Părinții săi dețineau un magazin mixt. Theodor a absolvit Colegiul din Sárospatak și apoi a studiat dreptul la Universitatea din Heidelberg.

La începerea Primului Război Mondial Theodor Schvartz a fost mobilizat în Armata Austro-Ungară. În timpul cât s-a aflat pe Frontul de est a descoperit limba esperanto, pe care a învățat-o de la soldatul Pál Balkányi (1894-1977). Ulterior a fost capturat de ruși și a fost ani de zile prizonier de război într-un lagăr militar de la Habarovsk (Siberia), până când a evadat în 1920. A ajuns la Irkuțk, unde a fost ales conducătorul Alianței Esperantiste, a străbătut zonele muntoase de la nordul fluviului Amur și a sosit apoi la Moscova unde a fost internat o vreme într-un lagăr de foști prizonieri și a contribuit la fondarea primei asociații esperantiste din oraș.

Întors la Budapesta, a fondat, împreună cu Kálmán Kalocsay, Gyula Baghy și Pál Balkányi, revista literară în limba esperanto Literatura Mondo ("Lumea literară") în octombrie 1922 și a redactat-o până în 1924, furnizându-i sprijin financiar. A scris, de asemenea, într-un stil simplist micul roman cu caracter autobiografic Modernaj Robinzonoj (1923), în care a prezentat experiența siberiană a micului grup de prizonieri de război, care evadaseră din lagăr și se îndreptau către Ungaria. A folosit uneori pseudonimul Teo Melas (cuvântul grecesc melas și cuvântul german schwarz sunt sinonime și înseamnă negru). La 14 aprilie 1924 s-a căsătorit la Budapesta cu verișoara sa, Erzsébet Szücs, fiica lui Móric Szücs și a Irmei Brust. Cuplul a avut doi copii: Pál (1926–2013) și György (1930).

Limba esperanto a ocupat un rol important în viața lui. Apartamentul din Budapesta al familiei Soros, în care se vorbea esperanto, a fost frecventat în anii 1930-1940 de poeți și de alți iubitori ai acestei limbi. În anul 1936 Theodor Schvartz a schimbat numele familiei din Schvartz în Soros (= se va ridica, se va înălța - în limba esperanto), ca răspuns la creșterea antisemitismului odată cu ascensiunea la putere a organizațiilor fasciste. Fiul lui Tivadar, investitorul George Soros, care a povestit că esperanto era pentru el ca o limbă maternă, considera că această viață plină de aventuri pe care a dus-o Tivadar Soros până la sosirea naziștilor în Budapesta nu a fost decât o pregătire pentru cea mai mare provocare pe care a trăit-o: lupta contra invadatorilor naziști. Acest moment este, în opinia fiului său, perioada cea mai eroică din viața sa, în care a trebuit să-și folosească întreaga experiență și toate cunoștințele dobândite în cursul deceniilor anterioare pentru a supraviețui și a triumfa.

În 1947 Tivadar Soros a reușit să obțină o invitație la al 32-lea Congres Mondial al Limbii Esperanto de la Berna pentru fiul său, György, care a călătorit în străinătate și s-a stabilit în Anglia. În 1949 el și-a întrerupt cariera juridică și a început să predea limba rusă. În 1956 a reușit să părăsească Ungaria, împreună cu soția sa, Erzsébet. Au plănuit inițial să se stabilească la Viena, dar au decis apoi să meargă la New York. Tivadar Soros a murit acolo în 1968, iar soția sa i-a supraviețuit încă 20 de ani.

Un al doilea roman autobiografic în limba esperanto, Maskerado ĉirkaŭ la morto (Bal mascat în jurul morții), publicat în Insulele Canare în 1965, relatează experiența sa din timpul ocupației naziste a Budapestei. Maskerado a fost tradus în limbile engleză, rusă, germană, turcă și maghiară. Ediția engleză a cărții, intitulată Dancing around Death in Nazi Hungary și tradusă de Humphrey Tonkin, conține numeroase note și a fost publicată în Marea Britanie în 2000 și în Statele Unite ale Americii în 2001, cu un cuvânt înainte scris de Paul și George Soros.

Geoffrey Sutton, autorul unei enciclopedii succinte a literaturii esperanto, afirma că "Soros nu este autor al unei proze excepționale. Meritul scrierilor sale constă în principal în relatarea experiențelor extraordinare ale unei vieți extraordinare".

Scrieri
 Modernaj Robinzonoj: En la Siberia Praarbaro (Robinsoni moderni: în pădurea siberiană), roman autobiografic, 1923; ed. a II-a, 1999.
 Maskerado ĉirkaŭ la morto: Nazimondo en Hungarujo (Bal mascat în jurul morții: lumea nazistă din Ungaria), roman autobiografic, 1965; ed. a II-a, 2002.

Note

Legături externe
 Review of Modern Robinsons
 Description of Maskerado book
  Théodore Schwartz dans une page sur la littérature originale en espéranto
  Prefaco por Kaoso en Budapeŝto  de Humphrey Tonkin
  Robinzonoj  (Robinson).

Nașteri în 1893
Decese în 1968
Evrei maghiari
Avocați maghiari
Scriitori esperantiști
Scriitori maghiari
Oameni din Budapesta

Tivadar Soros


An Notylia sagittifera in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Link, Klotzsch och Christoph Friedrich Otto. An Notylia sagittifera in nahilalakip ha genus nga Notylia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Notylia

Notylia sagittifera


121 (one hundred [and] twenty-one) is the natural number following 120 and preceding 122.

In mathematics

One hundred [and] twenty-one is
 a square (11 times 11)
 the sum of the powers of 3 from 0 to 4, so a repunit in ternary. Furthermore, 121 is the only square of the form , where p is prime (3, in this case).
 the sum of three consecutive prime numbers (37 + 41 + 43).
 As , it provides a solution to Brocard's problem. There are only two other squares known to be of the form . Another example of 121 being one of the few numbers supporting a conjecture is that Fermat conjectured that 4 and 121 are the only perfect squares of the form  (with  being 2 and 5, respectively).
 It is also a star number, a centered tetrahedral number, and a centered octagonal number.

 In decimal, it is a Smith number since its digits add up to the same value as its factorization (which uses the same digits) and as a consequence of that it is a Friedman number (). But it cannot be expressed as the sum of any other number plus that number's digits, making 121 a self number.

In other fields

121 is also:
 The electricity emergency telephone number in Egypt
 The number for voicemail for mobile phones on the Vodafone network
 The undiscovered chemical element unbiunium has the atomic number 121
 The official end score for cribbage
 The pennant number of RTS Moskva, the Russian Navy's Black Sea flagship, which was damaged beyond repair on April 13, 2022.

See also
 List of highways numbered 121
 United States House of Representatives House Resolution 121
 United Nations Security Council Resolution 121

References

Integers

121 (number)


The Veritable Records of the Joseon Dynasty (  and  ) are the annual records of Joseon, the last royal house to rule Korea. Kept from 1392 to 1865, the annals (or sillok) comprise 1,893 volumes and are thought to be the longest continual documentation of a single dynasty in the world. With the exception of two sillok compiled during the colonial era, they are the 151st national treasure of South Korea and listed in UNESCO's Memory of the World registry. The texts are also known as the Annals of the Joseon Dynasty or the True Record of the Joseon Dynasty.

Since 2006, the annals have been digitized by the National Institute of Korean History and are available on the internet with modern Korean translation in hangul and the original text in Classical Chinese. In January 2012, the National Institute of Korean History announced a plan to translate them to English by the year 2033. The work was scheduled to start in 2014 with an initial budget of ₩500 million, but it was estimated that an allocation of ₩40 billion is needed to complete the project.

Compilation
During the reign of a monarch, professional historiographers maintained extensive records on national affairs and the activities of the state. They collected documents and wrote daily accounts that included state affairs as well as diplomatic affairs, the economy, religion, meteorological phenomena, the arts, and daily life, among other things. These daily accounts became the Sacho ("Draft History").  Great care was taken to ensure the neutrality of the historiographers, who were also officials with legal guarantees of independence. Nobody was allowed to read the Sacho, not even the king, and any historiographer who disclosed its contents or changed the content could be punished with beheading. These strict regulations lend great credibility to these records.

Yet at least one king, tyrannical Yeonsangun, looked into the Annals, and this led to the First Literati Purge of 1498, in which one recorder and five others were cruelly executed because of what was written in the Sacho. This incident led to greater scrutiny to prevent the king from seeing the Annals.  In the Later Joseon period when there was intense conflict between different political factions, revision or rewriting of sillok by rival factions took place, but they were identified as such, and the original version was preserved.

The original recorders recorded every word and act of the king in the Sacho although not all details were included in the final version. For instance, King Taejong fell from a horse one day and immediately told those around him not to let a recorder know about his fall.  A recorder wrote both Taejong's fall and his words not to record it. In another instance, Taejong was recorded as complaining about a recorder who eavesdropped on him behind a screen and followed him to a hunt under a disguise.

Upon the death of a king and the coronation of his successor, the Sillokcheong ("Office for Annals Compilation") used the Sacho to begin compilation of his annals.

The Annals of the first three kings of the Joseon dynasty, those of Taejo (r.1392–1398), Jeongjong (r.1399–1400), and Taejong (r. 1401–1418), were hand-written manuscripts. Later annals, from the Annals of Sejong (r. 1418–1450) onwards, were printed with movable metal and wooden type, which was unprecedented in the making of annals in Japan and China.

Four separate repositories were established in Chunchugwan, Chungju County, Jeonju County, and Seongju County to store copies of the Annals.  All but the repository in Jeonju were burned down during the Imjin wars.  After the war, five more copies of the Annals were produced and stored in Chunchugwan and the mountain repositories of Myohyang-san, Taebaeksan, Odaesan, and Mani-san.  The Chunchugwan copy was lost in 1624, due to the treason of Yi Gwal. Part of the Mani-san copy was lost during the Manchu invasion (1636), and the surviving volumes moved to Jeongjok-san in 1678. The Myohyang-san copy was moved to Jeokseong-san in 1633.  During the colonial era, the Japanese moved the Odae-san copy to Tokyo University, but most of the copy was soon lost in the Great Kantō earthquake of 1923. 47 books have remained, and in July 2006, the copy returned to South Korea.

The Annals are written in Classical Chinese; they were translated into modern Korean in the 1980s in North Korea and in 1994 in South Korea. Parts of the Annals of the Joseon Dynasty have been scanned by Seoul National University and are available online.

Annals excluded from the collection
The annals of the last two Joseon rulers, Gojong sillok (, Veritable Records of Gojong) and Sunjong sillok (, Veritable Records of Sunjong), have been excluded from the Annals of the Joseon Dynasty. The Gojong sillok ends on July 19, 1907 (when Gojong abdicated), while Sunjong sillok ends on August 29, 1910 (the time when the Japan–Korea Treaty of 1910 became effective). There is also an "addendum" Sunjong sillok bulok (순종실록부록) which ends on July 6, 1928, when, according to the tradition, the Spirit tablets of late Sunjong and Empress Sunmyeong were placed into Jongmyo as the filial mourning (for the death of Emperor Sunjong) was due.

Written during the Japanese occupation of Korea, Gojong sillok and Sunjong sillok are regarded as "unreliable documents" by Korean academics because of the influence of Japanese officials on their compilation as well as the falsification of historical events.  Although they have been included in the National Institute of Korean History's modern Korean translation as the Annals of the Last Two Emperors of the Joseon Dynasty, they are not considered part of the Annals of the Joseon Dynasty and are not included in the National Treasures of South Korea or UNESCO's Memory of the World register.

Content

See also
Samguk Sagi
Samguk Yusa
Goryeosa
Seungjeongwon ilgi
Office of the Yi Dynasty

References

External links

 The official website showing the original text as well as the translation in Korean Hangul (National Institute of Korean History)
 Veritable Records of the Ming Dynasty, Joseon Dynasty & Qing Dynasty (Academia Sinica)
 Kyujanggak Online : The 5th column lists Annals of the Joseon Dynasty
 Annals of the Choson Dynasty-UNESCO Memory of the World Register

Korean chronicles
History books about Korea
House of Yi
Joseon dynasty works
National Treasures of South Korea
1413 establishments in Asia
Memory of the World Register
15th-century establishments in Korea
Chinese-language literature of Korea

Veritable Records of the Joseon Dynasty


The voiceless bilabial fricative is a type of consonantal sound, used in some spoken languages. The symbol in the International Phonetic Alphabet that represents this sound is .

Features
Features of the voiceless bilabial fricative:

Occurrence

See also
 Index of phonetics articles

References

Sources

External links

Fricative consonants
Bilabial consonants
Pulmonic consonants
Voiceless oral consonants

Voiceless bilabial fricative


«I Touch Myself» ("Me toco a mí misma") es un sencillo de la banda australiana de rock Divinyls. Fue lanzado en noviembre de 1990, y es ampliamente considerado como un himno a la masturbación. La canción fue escrita por los miembros de la banda Christina Amphlett y Mark McEntee, en conjunto con los escritores profesionales Tom Kelly y Billy Steinberg, para el álbum homónimo de la banda, y fue lanzado como primer sencillo promocional del mismo. Desde su lanzamiento, la canción ha sido versionada por numerosos artistas y ha figurado en las bandas sonoras de algunas películas.

Composición y grabación
Divinyls grabó «I Touch Myself» para el primer sencillo de su quinto álbum, Divinyls. Christina Amphlett y Mark McEntee escribieron la canción junto a los escritores Tom Kelly y Billy Steinberg (escritores de canciones como «I'll Stand by You», «Like a Virgin», «Eternal Flame», «True Colors» y «So Emotional»). Billy Steinberg tenía a «I Touch Myself» en su cuaderno; había escrito el primer verso y el estribillo. A Amphlett le gustó de inmediato. Al día siguiente, McEntee, Steinberg, Kelly y Amphlett se reunieron y escribieron el resto de la canción; una acción insólita, puesto que Steinberg y Kelly raramente colaboraban con otros. La canción aparece en las películas Prelude to a Kiss y Austin Powers: International Man of Mystery.

El armar la canción requirió mucho de prueba y error. Fue grabada en cinta de dos pulgadas, dificultando su edición. Después de mucha experimentación, finalmente obtuvieron una estructura inusual, con el puente después del primer estribillo.

Promoción y posicionamiento en listas
En Australia, «I Touch Myself» fue lanzada como un sencillo en CD en diciembre de 1990, y debutó en la posición 31 en ese mismo mes. Después de cinco semanas de estar en la lista, la canción saltó hasta la posición número uno, quitándole ese puesto al sencillo debut de Vanilla Ice, «Ice Ice Baby», y quedándose ahí por una semana. Debutó en el UK Singles Chart en el puesto 69 y en su octava semana llegó hasta el puesto número diez (su posición máxima en el Reino Unido) y duró doce semanas en la lista. Cuando la canción fue lanzada en Estados Unidos, no provocó polémicas considerables. Sin embargo, consiguió meterse entre los cinco primeros de la lista Billboard Hot 100, alcanzando el número cuatro, a su vez que llegó al número dos de la lista Modern Rock Tracks después de ser reproducida intensamente en la radio de rock moderno, que era más tolerante con el tópico de la canción.

Lista de canciones
 Versión de Divinyls
 «I Touch Myself»
 «Follow Through»

 Versión de Tiffani Wood
 «I Touch Myself» — 3:28
 «I Touch Myself» (subsonic remix) — 5:55
 «I Touch Myself» (instrumental) — 3:28

Listas

Posiciones máximas

Listas de fin de año

Referencias

Sencillos de 1990
Sencillos de 1991
Sencillos número uno en Australia
Sencillos certificados de platino por la Australian Recording Industry Association
Canciones sobre sexualidad

I Touch Myself


An Andropogon chrysostachyus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel. An Andropogon chrysostachyus in nahilalakip ha genus nga Andropogon, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Ethiopia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Andropogon

Andropogon chrysostachyus


Hennady Zoubko est un homme politique ukrainien. Né le 27 septembre 1967 à Mykolaïv.

Biographie
Ingénieur en automatisme de l'Institut polytechnique de Kiev en 1991 et en 2007 diplômé de l'Université nationale Académie Mohyla de Kiev.

Élu en 2012 à la septième Rada, il fut vice premier ministre du Gouvernement Iatseniouk II puis du Gouvernement Hroïsman.

Notes et références

Naissance en septembre 1967
Naissance à Mykolaïv
Vice-Premier ministre de l'Ukraine
Ministre ukrainien
Étudiant de l'université nationale de Kiev-Mohyla-Académie
Étudiant de l'Institut polytechnique de Kiev

Hennady Zoubko


බොහෝ ප්‍රායෝගික කටයුතු වලදී චන්ද්‍රයා වටවී ඇත්තේ රික්තයකින් බවට සැලකේ. පෘථිවියේ වායුගෝලයත් සමඟ සන්සන්දනය කරන විට සඳෙහි වායු ගෝලය ඉතා විරල සහ නොසැලකිය හැකි ප්‍රමාණයේ එකකි. සඳෙහි වායුගෝලයේ පවතින වායූන් සඳහා එක් මූලයක් වන්නේ සඳෙහි කබොල සහ  ප්‍රාවරණය තුළ විකිරණශීලී ක්ෂය වීම මඟින් නිපදවෙන රේඩෝන් වැනි වායූන් වේ. මෙසේ වායූන් නිදහස් වීමේ ක්‍රියාවලිය නිර්වායුකරණය ලෙස හැඳින්වේ. සඳෙහි වායුගෝලය නිර්මාණය වීම සඳහා තවත් වැදගත් මූලයක් ලෙස පටපනය නම් ක්‍රියාවලිය හැඳින්විය හැකිය. ක්ෂුද්‍ර උල්කාෂ්ම සඳ මත පතිත වීම, සූර්ය සුළඟ සහ සූර්යාලෝකය මෙම ක්‍රියාවලියට අයත් වේ. මෙසේ නිදහස් වන වායූන් රැසකි,

චන්ද්‍රයාගේ ගුරුත්වාකර්ෂණය හේතුවෙන් නැවත ප්‍රාවරණ පාෂාණ තුළට උරා ගැනීම හෝ,
සූර්ය විකිරණ පීඩනය හේතුවෙන් අභ්‍යවකාශය තුළට විසිරී යාම හෝ යම් හෙයකින් වායූන් අයනීකරණය වී ඇත්නම් සූර්ය සුළඟෙහි චුම්භක ක්ෂේත්‍රය ඔස්සේ ඉවතට ගසා ගෙන යාම සිදු වේ.

සංයුතිය
සෝඩියම් සහ පොටෑසියම් යන මූලද්‍රව්‍යයන්ගේ පැවැත්ම පෘථිවියේ සිටම ක්‍රියාවේ යෙදවිය හැකි වර්ණාවලි මිතික ක්‍රම මගින් තහවුරු කර ඇති අතර රේඩෝන් - 222 සහ පොලෝනියම් - 210 වැනි මූලද්‍රව්‍යවල පැවැත්ම ලුනා ප්රෝස්පෙක්ටර් (Lunar Prospector) යානයේ ඇල්ෆා අංශු වර්නාවලි මානය මගින් ලබාගත් දත්ත ඇසුරෙන් අධ්‍යාලහාර කොට ඇත. ආගන් - 40, හීලියම් - 4, ඔක්සිජන් සහ/හෝ මෙතේන් (CH4), නයිට්‍රජන් වායුව (N2) සහ /හෝ කාබන් මොනොක්සයිඩ් (CO) සහ කාබන්ඩයොක්සයිඩ් (CO2) යන වායුන්ගේ පැවැත්ම ඇපලෝ අභ්‍යවකාශ ගාමීන්ගේ ඇඳුම් තුළ පිහිටි සංවේදක මගින් ප්‍රතිග්‍රහණය කර ගන්නා ලදී.

චන්ද්‍ර වායුගෝලයේ මූල්ද්‍රව්‍ය වල දෛනික සාමාන්‍ය බහුලතාවය (ඝන සෙන්ටිමීටරයකට අණු වශයෙන්) පහත දැක්වේ.

ආගන්: 40,000
හීලියම්: 2,000-40,000
සෝඩියම්: 70
පොටෑසියම්: 17
හයිඩ්‍රජන්: 17ට වඩා අඩු

සඳෙහි ස්ථිති විද්‍යුත් වශයෙන් පාවීමට ලක්වන දුහුවිලි අංශු වලින් සකස් වු විරල වායුගෝලයක් ද පවතියි.

මෙම ලිපිද බලන්න
 චන්ද්‍රයාගේ ගුරුත්වාකර්ෂණ ක්ෂේත්‍රය
 චන්ද්‍රයාගේ භූ-ලක්ෂණ

ආශ්‍රිත

සඳ
චන්ද්‍රයා
අභ්‍යවකාශ විද්‍යාව

ස‍ඳෙහි වායු ගෝලය


Confronto (qui signifie « affrontement » en portugais) est un groupe de punk hardcore brésilien, originaire de la région de Rio de Janeiro, fondé en 1999.

Biographie
Le groupe est formé en 1999 à partir des restes du groupe Concave. Les membres sont originaires de Baixada Fluminense et de Petrópolis, au nord de Rio de Janeiro, et partagent, en plus de leur intérêt pour la musique, celui pour le skateboard.

Dès leur première année d'existence, le groupe se produit à la Verdurada, un festival de straight edge à São Paulo. Grâce aux labels Liberation et Corpse Fago Gravações, qui ont publié le premier enregistrement de Confronto, , le groupe réussit à décrocher une place en première partie d'une tournée brésilienne d'Agnostic Front, Good Clean Fun, Garotos Podres, Nueva Etica et Heaven Shall Burn. João Benedan (Ratos de Porão) et Carlos Lopes (ex-Dorsal Atlântica) ont contribué au chant de l'album, qui est suivi par des tournées en Argentine et au Chili. Confronto est le premier groupe hardcore brésilien à tourner en Europe après Point of No Return. L'EP The Insurrection, sorti en 2003, est un remix du premier album, complété par un titre en anglais, qui est publié en Europe par le label allemand Circulation Records et accompagné d'une tournée de quatre semaines. Une autre tournée européenne de deux mois et demi a suivi la sortie de leur album Causa Mortis en 2005. L'album a également été promu par des concerts en Colombie et en Équateur. Lors du Quito Fest en Équateur en 2011, Confronto joue devant 60 000 spectateurs.

Le chanteur Felipe Chehuan travaille en parallèle avec Norte Cartel depuis 2008. Dans les années 2010, le bassiste Eduardo Moratori apparaît en tant que testimonial pour Fernandes Guitars.

Style musical
Confronto joue du punk hardcore moyennement rapide avec des influences death metal. Sur l'album Imortal de 2013, des influences metalcore sont ajoutées. Le site Metal-Rules.com décrit la musique du groupe comme « influencée par différents sous-genres du metal, complétés par du hardcore ».

Le groupe est attaché à la pensée straight edge ; tous les membres sont végétariens ou végétaliens. Musicalement, le groupe a été influencé de manière déterminante lors de sa formation par le hardcore new-school américain des années 1990 ainsi que par des groupes de thrash metal comme Slayer, Sepultura ou Pantera. Au niveau des textes, Confronto s'oppose en premier lieu, comme c'est souvent le cas pour les groupes hardcore, à l'oppression, à l'injustice et au « capital ». Les thèmes concrets sont par exemple la critique du mode de vie à l'américaine ou de l'exploitation des enfants en tant qu'aides bon marché dans les entreprises agricoles brésiliennes, ils décrivent en outre la vie quotidienne dans leur ville natale de Rio de Janeiro. La plupart des textes du groupe sont en portugais ; seuls  et , ainsi qu'un split EP avec le groupe de hardcore américain Die Young, contiennent des morceaux en anglais.

Discographie
 2001 :  (EP, Liberation/Corpse Fago Gravações)
 2003 :  (EP, Circulation Records)
 2003 : split avec Children of Gaia (Liberation)
 2004 :  (split avec Fall of a Season, Burning Season Records)
 2005 : Causa Mortis (Burning Season Records)
 2008 : Sanctuarium (Refoundation Records)
 2010 :  (DVD, Seven Eight Life Recordings)
 2013 : Split-EP avec Die Young (Vegan Records)
 2013 : Imortal (Urubuz Records)
 2014 : Split-EP avec In Other Climes (Spook Records)
  2015 :  (Deadlight Entertainment)
 2016 :  (EP, Deckdisc)

Notes et références

Groupe brésilien de punk hardcore
Groupe musical formé en 1999

Confronto


හෘදය සූත්‍රය (  හෙවත්  , ටිබෙට්: བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ මහායාන බුදු දහමේ හමුවන ජනප්‍රිය සූත්‍රයකි. මෙහි සංස්කෘත නාමය වන  යන්නෙන් "ප්‍රඥා පාරමිතාවේ හදවත" යන්න හැඟවේ.

මෙම සුත්‍රය මඟින් නිතරම කියැවෙන දෙයක් නම්, "ශූන්‍යතාව ස්වරූපයයි, ස්වරූපය ශූන්‍යතාවයයි."

මෙය "මහායාන බෞද්ධ සම්ප්‍රදාය තුළ වඩාත්ම බහුලව භාවිතා වන සහ සජ්ඣායනා වන සූත්‍රය" යැයි පැවසේ. මෙය චීන, සංස්කෘත සහ ටිබෙට් භාෂාවලින් කිහිපවරක්ම ඉංග්‍රීසි භාෂාවට පරිවර්තනය කොට ඇත.

බාහිර සබැඳි

බාහිර සබැඳි

වාර්තා වැඩසටහන්
 Journey of the Heart Produced by Ravi Verma

පරිවර්තන
  A guide to some of the important translations and commentaries.
  From the Chinese version attributed to Xuanzang (T251).
  From the Chinese version attributed to Kumārajīva (T250).
  From the Chinese translation by Prajñā (T253).
  Conze's translation from his Sanskrit edition (1948, rev. 1967).
  From the Tibetan text.

මහායාන සූත්‍ර
වෛපුල්‍ය සූත්‍ර
අවලෝකිතේශ්වර
ගුවාන්යින්

හෘදය සූත්‍රය


Olaylar
 Caracalla, Septimius Severus ile ortak Roma İmparatoru oldu.
 Septimius Severus tarafından Mezopotamya eyaleti kuruldu.

Doğumlar

Ölümler

198


An Deschampsia foliosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Hackel. An Deschampsia foliosa in nahilalakip ha genus nga Deschampsia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Deschampsia

Deschampsia foliosa


Otobiyografi ya da öz yaşam öyküsü, yazarın kendi yaşam öyküsünü anlattığı edebiyat türüdür. Kaynak olarak kişi kendini ve aile büyüklerinden aldığı bilgileri kullanır. Yazarın kendinden söz ederken nesnel olması zor olduğundan otobiyografi yazmak güçtür. Otobiyografilerde yazar kendine ait sanat eserleri, düşünceleri ve yaptığı ya da katkısının olduğu önemli işleri okuyucuya aktarır. Bu yazılı anlatım türü aynı zamanda iyi bir belgeseldir. Bu alanda çalışacaklara ve yazarın yaşadığı dönemin özelliklerine kaynaklık eder.

Otobiyografinin belirleyici özellikleri
 Otobiyografi düşünsel planla yazılır.
 Yazar daha çok kendisini öne çıkartabilir.
 Biyografilerde objektif olunmalıdır.
 Otobiyografi kişinin şahsını kendi diliyle anlatmasıdır.
 Gerçekler göz ardı edilmemelidir.
Gerçekler olduğu gibi aktarılmalı, kurmacaya gidilmemelidir.

Tarihçe
Plutarkos'un Romalıları anlattığı Hayatlar kitabı ilk biyografi kabul edilir. Ancak Batı da bu türün yaygınlaşması 16. yüzyıldan sonradır.

Etimoloji
Oto sözcüğü, Eski Yunanca autós αυτός "kendi" sözcüğünden alıntıdır. Biyografi sözcüğü biyo+grafi sözcüklerinin birleştirilmesi ile oluşturulmuştur. "Bio" sözcüğü, Fransızca parçacık Eski Yunanca aynı anlama gelen bíos, biot- βίος, βιοτ-  sözcüğünden alıntıdır. "Graf" Bu ek Eski Yunanca graphḗ γραφή "yazı, çizgi" sözcüğünden alıntıdır.

Ayrıca bakınız
Biyografi
Öğretici metinler

Kaynakça

Otobiyografi


Pisodonophis est un genre de poissons téléostéens serpentiformes de la famille des Ophichthidae (ordre des Anguilliformes).

Systématique
Le genre Pisodonophis a été créé en 1856 par le naturaliste allemand Johann Jakob Kaup (1803-1873).

Liste des espèces
Selon  :
 Pisodonophis boro (Hamilton, 1822)
 Pisodonophis cancrivorus (Richardson, 1848)
 Pisodonophis copelandi Herre, 1953
 Pisodonophis daspilotus Gilbert, 1898
 Pisodonophis hijala (Hamilton, 1822)
 Pisodonophis hypselopterus (Bleeker, 1851)
 Pisodonophis sangjuensis Ji & Kim, 2011
 Pisodonophis semicinctus (Richardson, 1848)

Publication originale

Liens externes

Notes et références

Anguilliformes (nom scientifique)
Ophichthidae

Pisodonophis


Adolf Otto Reinhold Windaus (Berlin, 25. prosinca 1876. – Göttingen, 9. lipnja 1959.) bio je njemački kemičar koji je 1928. osvojio Nobelovu nagradu za kemiju za svoj rad na sterolima i njihov odnos prema vitaminima. Bio je doktorski savjetnik Adolfa Butenandta koji je 1939. godine također osvojio Nobelovu nagradu za kemiju.

Adolf Windaus rođen je u Berlinu. Njegov interes za kemiju porastao je nakon predavanja Emila Fischera, nobelovca 1902 godine. Počeo je studirati medicinu i kemiju u Berlinu i kasnije u Freiburgu. Doktorirao je početkom 1900. godine, a usredotočio se na kolesterol i druge sterole na Sveučilištu u Freiburgu. Godine 1913. postaje profesorom kemije na Sveučilištu u Innsbrucku, a 1915. prešao je na Sveučilište u Göttingenu, gdje je ostao do umirovljenja 1944. godine.

Bio je uključen u otkriće transformacije kolesterola kroz nekoliko koraka do vitamina D3 (holekalciferol). Dao je svoje patente farmaceutskim kompanijama Mercku i Bayeru, koje su proizveli lijek Vigantol 1927. godine.

Izvori

Njemački kemičari
Dobitnici Nobelove nagrade za kemiju

Adolf Windaus


සංවහන තාප සංක්‍රාමණය යනු තරලය සාමූහික චලිතය (නිරීක්ෂණය කළ හැක) නිසා ඇතිවන තාප සංක්‍රාමණ යාන්ත්‍රණයකි. මෙය ඝන හෝ තරල තුළ ඇති අණු කම්පනය මගින් ශක්තිය සංක්‍රාමණය වී ඇතිවන සන්නයන තාප සංක්‍රාමණයට  හා වෙනස් වේ. විකිරණ තාප සන්නයනය යනු විද්‍යුත් චුම්භක තරංග මගින් සිදුවන ශක්ති සම්ප්‍රේෂණය වන අතර එය ද සංවහන තාප සන්නයනයට වඩා වෙනස් ක්‍රමයකි.

සංවහන තාප සංක්‍රාමණය තරලයක චලිතය (ගලායාම) මගින් සිදුවන බැවින් එය දියර , වායු හා බහු කලාප මිශ්‍රරණවලදී පමණක් සිදුවේ.

සංවහන තාප සංක්‍රාමණය වර්ග දෙකකට වෙන් කළ හැක. ඒවා නම් ස්වභාවික (නිදහස්) සංවහනය සහ තාප කෘත සංවහනය ලෙස හඳුන්වන බැලයු  (අනියම්)  සංවහනයයි.

කෘත සංවහන තාප සංක්‍රාමණය
තලයක් චලයනය බාහිර මුලාශ්‍රයක් මගින් (පොම්පයක්, විදුලි පංකාවක්, චූෂණ උපාංගයක් යනාදිය) උත්පාදනය විමේදි කෘත සංවහනය යාන්ත්‍රණයක් හෝ තාපය වාහනය විමේ ආකාරයත් වේ. කෘත සංවහනය බොහෝ විට ඉංජිනේරුවන්ට හමුවන සිද්ධ්යකි. මෙහිදි තාප හුවමාරුව, නල ප්‍රවාහන, සහ තහඩු වන සිදුවන ප්‍රධාන අනාකූල ප්‍රවාහ වලට සංස්දනාත්මක සැලසුම් කිරීම සහ විශ්ලේෂණය කරනු ලැබේ. කෙසේ නමුත් ඕනෑම කෘත සංවගනා තත්ත්වයකදි, ස්වභාවික සංවහන ප්‍රමාණයක් සැමවිටම පවතී. ස්වභාවික සංක්‍රාමණය නොසලකා හරින ලද විට, එවැනි ප්‍රවාහන නියම වශයෙන් මිශ්‍ර සංවහන ලස හදුන්වනු ලැබේ.

විභාවය ලෙස මිශ්‍ර සංවහන විශ්ලේෂණයේදි ආකිමිඩිස් සංඛඨ්‍යාව (Ar) නම් පරාමිතිය මගින් නිදහස් යන කෘත සංවහනය සාපේක්ෂ ප්‍රබලතාවය පරාමිතිකරණය යනු ලැබේ. ආකිමිඩිස් සංඛ්‍යාව යනු ග්‍රැයෝජ සංඛ්‍යාව සහ රෙනොල්ඩ් සංඛ්‍යාවේ වර්ගය අතර අනුපාතය වේ. එමගින් උත්ප්ලාවකව සහ අවස්ථිකති බලය අතර අනුපාතය ප්‍රයෝජනය වන අතර එය ස්වභාවික සංවහනය කෙරෙහි දායක වේ.

Ar>>1 0 ස්වභාවික සංවගතනා ප්‍රමුඛ වන අතර
Ar<<1න්‍විට කෘත සංවහනය ප්‍රමඛ වේ.
Ar+GrRe2

ස්වභාවික සංවහනය වැදගත් සාධකයක් නාවන විට කෘත සංවහනය තාපය සමග ගණිතමය විශ්ලේෂණය මගින් නියම වශයෙන් ප්‍රතිඵල ලබා දෙනු ලැබේ. කෘත සංවහනය සදහා වැදගත් වන පරාමිතිය පෙසිලට් සංඛ්‍යාව වේ. මෙය තාපයේ අභිවගනනය (ප්‍රවාහනය සංචලනය) සහ මිසරණය (වැඩි සාන්ද්‍රණයේ සිට අඩු සාන්ද්‍රණයකට සංචලනය ) අතර අනුපාතය වේ.
තබ,ඊයම්,රත්ත්‍රරං,ජලය,යකඩ

Ae+ULα

පෙසිලට් සංඛ්‍යාව එකට වඩා වැඩිනම් අභිවගනනය විසරණය ප්‍රමුඛ වේ. එසේම වඩා කුඩා අනුපාත ඇත්නම් අභිවගනනයට වඩා වැඩි ඉහල විසරණ සීග්‍රතාවයක් ඇතුලත් වේ.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Heat_convection

සංවහන තාප සංක්‍රාමණය


El ANBV Naiguatá (PC-23) es el tercero de los cuatro buques de Armada Bolivariana de Venezuela tipo Avante 2200/clase Guaiquerí construido en los astilleros de Navantia en la localidad gaditana de Puerto Real.

Historial
Su construcción comenzó en diciembre de 2008, fue botado el 24 de junio de 2009 y fue entregado a la Armada de Venezuela el 9 de diciembre de 2011.

Características y funciones
El casco y su superestructura están construidos en acero.
Las funciones proyectadas para estas naves son (según la página oficial de la Misión Naval Venezolana en España) las siguientes:
 Vigilancia y protección de la Zona Económica Exclusiva.
 Protección del Tráfico Marítimo.
 Defensa de intereses estratégicos.
 Operaciones de búsqueda y salvamento.
 Auxilio a otras unidades y humanitarias.
 Persecución del contrabando, tráfico de drogas e inmigración ilegal.
 Vigilancia y obtención de información de inteligencia operativa o medioambiental.

Buques de la clase

 ANBV Yekuana (PC-23)

Referencias

Yecuana
Barcos de 2012

 Entrega POV Yekuana

ANBV Yecuana (PC-23)


Luis Alberto Alejandro Aparicio Lacalle Pou (Montevideo 11. kolovoza 1973.) je urugvajski pravnik i političar, obnaša dužnost predsjednika Urugvaja od 1. ožujka 2020. Član Nacionalne stranke, jedan je od najmlađih predsjednika zemlje.
Rođen u Montevideu, sin je bivšeg predsjednika Urugvaja, Luisa Alberta Lacallea, i Julije Pou, bivše senatorke i prve dame . Lacalle Pou pohađao je Britansku školu u Montevideu, a diplomirao je pravo na Katoličkom sveučilištu u Urugvaju 1998. godine. Od 2000. do 2015. obnašao je dužnost zastupnika u parlamentu, a od 2015. do 2019. bio je senator. 2011. godine obnašao je dužnost predsjednika Zastupničkog doma tijekom prvog zasjedanja 47. zakonodavne vlasti.

Politička karijera
Na općim izborima 1999. godine izabran je za predstavnika u Canelonesu, služići mandat od 2000. do 2005. godine. Ponovno je izabran 2004. godine iz hererističke frakcije Nacionalne stranke, pokreta koji je osnovao njegov pradjed Luis Alberto de Herrera. Na općim izborima 2009. izabran je treći put zaredom i obnašao je dužnost do 2015. godine.

Bio je kandidat za gradonačelnika Canelonesa na općinskim izborima 2010. godine, osvojivši 22,82% glasova, a porazi ga je Marcos Carámbula iz Širokog fronta.

Karijera Lacalle Pou površno se odražava na karijeru Pedra Bordaberryja, također sina bivšeg predsjednika Urugvaja koji je pratio oca u politiku.

Kandidature za predsjednika

2014.
30. ožujka 2014., Lacalle Pou pokrenuo je svoju kandidaturu za predsjedništvo. 1. lipnja 2014. nominiran je kao kandidat svoje stranke na predsjedničkim izborima u listopadu na kojima je izabran za senatora Republike . Poražen je u drugom krugu predsjedničkih izbora 30. studenoga 2014.

2019
U predsjedničkim predizborimaa 2019. godine Lacalle Pou natjecao se protiv Enriquea Antia, Carlosa Iafigliola, Jorgea Larrañaga i Juana Sartorija. Lacalle Pou optužio je Santorija za širenje lažnih vijesti, a neki od tih slučajeva su izvedeni pred sud. Pou je osvojio 53% glasova, dovoljno da,a Beatriz Argimón iste je večeri najavila kao kandidaturu za potpredsjednicu.

24. studenog 2019. godine Luis Lacalle Pou u drugom je krugu općih izbora 2019. godine prikupio 48,71% neslužbenih glasova. Njegov protivnik, kandidat za široki front i bivši gradonačelnik Montevidea, Daniel Martínez dobio je 47,51% glasova. Izborni sud Urugvaja objavio je službene rezultate do petka, 29. studenog 2019.,a Martínez je priznao poraz 28. studenog 2019. godine. 30. studenoga konačnim brojenjem glasova potvrđeno je da je Lacalle Pou pobjednik izbora s 48,8% od ukupnog broja glasova nad Martínezom s 47,3%.  Njegov izbor također je tek četvrti put u 154 godina kada je Narodna stranka dobila predsjednika.

Predsjednik Urugvaja
Lacalle je na dužnost stupio 1. ožujka 2020. godine. Nakon ustavne zakletve pred Generalnom skupštinom, zajedno s potpredsjednicom Beatrizom Argimonom Na Plazi Independencia,  je primio predsjedničku lentu od predsjednika na odlasku Tabaréa Vázqueza.

Lacalle je tijekom svoje predizborne kampanje najavio uvođenje paketa vladinih mjera putem zakona o hitnom razmatranju, reorganizacije izvršne vlasti u Urugvaju koji mu omogućava da Generalnoj skupštini pošalje prijedlog zakona s prinudnim rokom od 90 dana Pandemija koronavirusa 2020. odgodila je predstavljanje prijedloga zakona, koji je konačno formalno ušao u parlament 23. travnja 2020.

Vanjska politika
Tijekom prvih dana predsjedništva Lacallea Pou, urugvajski vanjski odnosi znatno su se pomakli od onih koje je vodio Široki front. Nakon što je preuzeo dužnost, osudio je vladavinu Nicolása Madura u Venezueli . A Lacalle je odlučio da ga ne pozove na svoju inauguraciju, rekavši da "to je osobna odluka, o kojoj ja vodim računa. Ovo nije kancelarija, ovo nije protokol, ovo je moja osoba koja je donijela ovu odluku ". Nisu pozvani ni predsjednici Kube i Nikaragve .

Lacalleova vlada naredila je povlačenje Urugvaja iz Unije Južnoameričkih nacija (UNASUR), tvrdeći da je do toga došlo jer je "to organizacija koja je postala ideološki politički savez suprotno ciljevima zemlje koji se povezuju". Pored toga, izviješteno je da će se zemlja vratiti na Međamerički ugovor o uzajamnoj pomoći (TIAR) i da će vlada podržati Luis Almagro u reizboru na mjesto predsjednika Organizacije američkih država,

Osobni život
Lacalle Pou uživa u surfanju, s kojim se bavi od 1980-ih. Također voli loviti divlje svinje (koje se u Urugvaju smatraju štetočinom). Oženio se Lorenom Ponce de León 2000. godine, u metropolitanskoj katedrali u Montevideu . Zajedno imaju troje djece: Luis Alberto, Violeta i Manuel.

Izvori

Vanjske poveznice

 Predsjednik Luis Alberto Lacalle Pou
 Web stranica predsjedničke kampanje
 Životopis na CIDOB-a
Narodna stranka (Urugvaj)
Urugvajski pravnici
Urugvajski predsjednici
Životopisi, Montevideo

Luis Alberto Lacalle Pou


Gudrun er et pigenavn. Det er af gammelnordisk oprindelse.

Man ser navnet i Norge hvor det havde en stor popularitet omkring 1910, men siden da er faldet i brug.
I Norge og Sverige har Gudrun navnedag den 24. november.

Johannes V. Jensen benyttede navnet til titlen på sin roman fra 1936, der blev filmatiseret til en film med samme titel.
Navnet blev også benyttet i De Nattergales sang Man har da heller ik' andet end bøvl ud af det centralvarme.

Kendte personer med navnet
 Gudrun Bodø, dansk fagforeningskvinde
 Gudrun Burwitz, datter af Heinrich Himmler
 Gudrun Ensslin, tysk terrorist
 Gudrun Eriksen, dansk lærer og børnebogsforfatter
 Gudrun Fiil, dansk modstandskvinde
 Gudrun Franck, dansk børnebibliotekar
 Gudrun Hasle, dansk kunstner
 Gudrun Laub, dansk jurist og politiker
 Gudrun Lorenzen (1904-1968) – dansk kunstmaler
 Gudrun Lund, dansk komponist
 Gudrun Schyman, svensk politiker
 Gudrun Steen-Andersen, dansk billedhugger
 Gudrun Stephensen, skuespillerinde
 Gudrun Trier (1877-1956) – dansk kunsthåndværker og maler
 Gudrun Trier (1910-1999) – dansk billedhugger

Henvisninger

Pigenavne

Gudrun


O Microsoft 365 Copilot é um recurso de Inteligência Artificial (IA) que será integrado aos principais aplicativos de produtividade do Microsoft 365, como o Word, Excel, PowerPoint e Outlook. A integração do Copilot com o 365, anunciada em 16 de março de 2023, está inicialmente disponível para um pequeno número de empresas e indivíduos para fins de teste. O Copilot usa o modelo de linguagem grande (em inglês: Large language model) GPT-4 da OpenAI com o Microsoft Graph para auxiliar os usuários em uma variedade de tarefas.

Marketing
O Copilot está sendo anunciado como um recurso adicional à ênfase do Microsoft 365 na produtividade dos negócios. Preços e detalhes de licenciamento ainda não são conhecidos. O Copilot foi comparado ao recurso descontinuado "Assistente do Office" da Microsoft, Clippit .

Ética
As preocupações com a velocidade do recente lançamento de produtos e investimentos baseados em IA da Microsoft levaram a questões sobre responsabilidades éticas relacionadas ao teste de tais produtos.

Referências

Microsoft Office
Aplicações de inteligência artificial
Assistentes virtuais inteligentes

Microsoft 365 Copilot


Robert William «Bobby» Robson (fæddur 18. febrúar árið 1933 í Sacriston, dó 31. júlí 2009) var enskur knattspyrnumaður og síðar knattspyrnustjóri. Sem leikmaður var hann var atvinnumaður í 18 ár, þar af eitt ár í Kanada í lok ferils síns og 17 ár í Englandi og lék aðeins fyrir tvö lið á löngum ferli, Fulham FC og West Bromwich Albion F.C.. Hann lék 20 landsleiki fyrir England og skoraði fjögur mörk. Ferill hans sem stjóri, bæði á vettvangi félagsliða og landsliða, gerði hann að einum sigursælasta stjóra heims. Hann vann deildarmeistaratitil bæði í Hollandi og Portúgal og vann einnig titla í Spáni og Englandi. Að auki stýrði hann enska landsliðinu í undanúrslit HM 1990 sem haldið var á Ítalíu.

Robson var skipaður yfirmaður Order of the British Empire árið 1990. Árið 2002 var hann skipaður  Knight Bachelor  ' og þar með riddari. Hann fékk þá rétt til að leggja fram  "Sir" fyrir framan nafn sitt. Robson var einn fárra með riddaratitil í heimi knattspyrnunar og er meðlimur í Ensku frægðarhöllinni (hall of fame). Hann var heiðursforseti Ipswich Town F.C.. Robson greindist með krabbamein fimm sinnum og 31. júlí 2009 lést hann 76 ára að aldri.

Bernska
Hann fæddist í Sacriston,  Durham, og var yngsti sonur Philip og Lilian Robson. Fjölskyldan flutti til Langley Park þegar Robson var aðeins nokkurra mánaða gamall. Faðir hans starfaði í kolanámu og fór oft með ungum Robson í langan göngutúr til að fylgjast með heimaliðinu, Newcastle United FC. Robson hefur sagt að Jackie Milburn og Len Shackleton hafi verið hetjur hans í barnæsku. Báðir léku þeir sem innri-framherjar.

Leikmannaferill
Robson samdi við Fulham í maí árið 1950 þrátt fyrir áhuga frá Middlesbrough . Hann kom frá. Hann féll úr efstu deild með Fulham í ensku 1. deildinni 1951-52 tímabilið, en sneri aftur þegar hann samdi við West Bromwich Albion sex árum síðar, í mars árið 1956. Hann lék alls 257 leiki og skoraði 61 mark fyrir WBA, áður en hann sneri aftur til Fulham í ágúst árið 1962. Í lok ferils síns var hann spilandi þjálfari kanadíska félagsins Vancouver Royals.

Robson lék alls 20 landsleiki fyrir England 20 og skoraði fjögur mörk. Frumraun hans var á móti Frakklandi  í nóvember árið 1957. Leiknum lauk með 4-0 sigri Englendinga, og Robson skoraði tvö mörk. Hann var hluti af enska hópnum fyrir bæði HM 1958 og HM 1962.

Þjálfaraferill

Robson þeytti frumraun sína sem knattspyrnustjóri hjá sínu gamla félagi Fulham í janúar 1968. Hann entist ekki lengi í starfi og yfirgaf félagið í nóvember sama ár.

Árið 1969 tók hann við sem knattspyrnustjóri hjá Ipswich Town og þar byggði hann upp orðspor sitt sem farsæll tjóri. Eftir fjögur miðlungs tímabil leiddi Robson félagið í fjórða sæti efstu deildar, auk sigurs í Texaco Cup . Á næstu níu tímabilum lennti Ipswich ekki neðar enn í sjötta sæti deildarinnar, oftar en einu sinni. Auk þess vann liðið enska bikarinneftir að hafa sigrað Arsenal FC 1-0 í úrslitaleik. Á 13 árum sínum við stjórnvölinn í Ipswich umbreytti hann liðinu frá því að vera miðlungslið í að verða eitt besta lið Englands. Þeir lentu meðal annars í 2. sæti í tvígang og tóku reglulega á Evrópukeppnum. Auk þess að vinna FA bikarinn árið 1978 vann Robson einnig Evrópukeppni félagsliða  árið 1981. Í þau 13 ár sem hann var á Portman Road fékk hann aðeins fjórtán leikmenn til sín. frá öðrum félögum og einbeitti sér í staðinn að leikmönnum sem þróaðir voru í gegnum yngri lið Ipswich.

Árin sem landsliðsþjálfari Englendinga
Árangur Robson með Ipswich leiddi til þess að hann var ráðinn landsliðsþjálfari Englands árið 1982 og tók hann við liðinu af Ron Greenwood, eftir HM 1982. Á frystu árunum með landliðið gekk ekki vel hjá honum. England mistókst að komast á EM 1984.
Þeim tókst þeim hinsvegar að komast á HM 1986 þar byrjaði England illa en eftir að Robson breytti nokkrum taktískum aðferðum tókst þeim að komast í 8-liða úrslit. þar töpuðu þeir hinsvegar gegn Argentínu meðDiego Maradona inannborðs, sem átti stórleik í þessum leik og skoraði m.a með hendi guðs.

Í undankeppni EM 1988 tapaði England aðeins einu stigi, enn þegar og í keppnina var komið gekk hinsvegar illa og England var slegið út í riðlakeppninni.

á HM 1990 var England í riðlakeppninNI og mætti þar Hollandi, Írlandi og Egyptalandi. England vann riðilinn með fjórum stigum í þremur leikjum. Í fjórðungsúrslitum unnu þeir Belga og í fjórðungsúrslitum Kamerún. Í undanúrslitum lenntu þeir gegn gömlum erkifjendum Vestur-Þýskalandi. Leiknum lauk 1-1 en Vestur-Þýskaland varð of sterkt í vítaspyrnukeppni og England varð því að leika bronsúrslitaleikinn. gegn Ítölum sem voru líka of sterkir andstæðingar í leik um bronsverðlaun og gestgjafaþjóðin vann leikinn 2-1. Robson hefur ekki sagt orð um undanúrslitin og aðra ákvarðanir sem hann hefði getað tekið. Í lok tíunda áratugarins gaf hann út ævisögu sem bar titilinn "Bobby Robson: An Autobiography" (Bobby Robson: An Autobiography).

Í Evrópu
Enska knattspyrnusambandið endurnýjaði ekki samning Robson eftir HM 1990. hann fór því til Hollands til að þjálfa PSV Eindhoven. Þrátt fyrir að PSV náði að stela tvem deidlarmeistaratitlum af  Ajax  var ekki litið á árangur Robson í PSV sem stórvirki. Að hluta til vegna lélegs árangurs í Evrópu, að hluta til vegna ágreinings við suma leikmenn liðsins. það var því í ferð í leik gegn  Sporting Lisboa árið 1993, að honum var óvænt sagt upp störfum í desember árið 1994, þrátt fyrir að félagið væri efst í deildinni. Keppinautar þeirra í Sporting,  Porto, voru fljótir að ráða Robson og unnu Sporting Lissabon í  Úrslitaleikur portúgalska bikarsins og fylgdu því eftir að vinna deildina bæði árið 1995 og 1996 .

Þetta vakti fljótlega athygli spænsku risanna í FC Barcelona. Ein mikilvægasta ákvörðunin sem Robson tók var að fá gamla Ronaldo fyrir 19 milljónir evra, djörf ákvörðun sem myndi borga sig. Barcelona vann Copa del Rey, evrópska ofurbikarinn og Evrópukeppni bikarhafa  árið 1997. Robson var kosinn stjóri ársins í Evrópu og Ronaldo sagði:  '... sem þjálfari er hann án efa einn sá besti í heimi ...  ». Aðstoðarmaður Robson hjá Barca var enginn annar en José Mourinho, fyrrverandi stjóri Chelsea FC. Mourinho hafði áður starfað hjá Robson á sínum tíma í Portúgal, þá sem túlkur. Seinna var Mourinho boðið að vera aðstoðarmaður Robson hjá Newcastle, sem Mourinho neitaði að gera, svo hann gæti haldið áfram að einbeita sér að ferli sínum sem stjóri.

Robson var, eftir vel heppnað fyrsta tímabil með Barcelona, gerður að framkvæmdastjóra. Louis van Gaal tók við sem framkvæmdastjóri. Robson eyddi aðeins einu tímabili í þessari stöðu áður en hann sneri aftur til Hollands til að vinna hjá fyrrum félagi sínu, PSV Eindhoven. Árið 1998, rétt áður en hann var ráðinn stjóri PSV, gáfu hann og Bob Harris út bókina "Bobby Robson: An Englishman Abroad" (Bobby Robson: Englendingur í Útlöndum).

Aftur til Englands

Robson var ráðinn nýr knattspyrnustjóri Newcastle United FC í september árið 1999, félagið sem hann hafði stutt síðan hann var ungur drengur. Og í fyrsta heimaleik sínum lagði Newcastle Sheffield Wednesday 8 - 0, sem er enn stærsti sigur félagsins á heimavelli. Síðla árs árið 2000, eftir afsögn Kevin Keegan úr enska landsliðinu, var formaður Freddy Shepherd spurður af FA hvort Robson gæti tekið við starfinu sem bráðabirgðastjóri landsliðsins. Shepherd sagði nei. Þegar Robson tók við Newcastle barðist félagið á botni úrvalsdeildarinnar en hann leiddi þá í fjórða sæti deildarinnar leiktímabilið 2001-02. Leiktíðina 2002-2003 gerðu þeir enn betur og tryggðu sér þriðja sætið.

Að lokum ákvað þó Freddy Shepherd að reka Robson  þan 30. ágúst árið 2004 eftir slæmrar byrjun á tímabilinu (kaldhæðnislega miklu betri byrjun tímabilsins en það sem eftirmaður hans náði á næsta tímabili) og vegna óánægju meðal leikmannanna. Robson er enn mikils metinn meðal stuðningsmanna Newcastle vegna þess sem hann áorkaði með félaginu. 2. mars árið 2005 var hann sæmdur "borgarfrelsi Newcastle upon Tyne" '(eins konar borgarlykill).

Nýjasta ævisaga hans, "Bobby Robson: Farewell but not Goodbye" (Bobby Robson: Goodbye, but not Goodbye) kom út árið 2005. Titillinn er byggður á einni fullyrðingu hans. Í bókinni kom Robson með ítarlega gagnrýni á hvernig Shepherd stjórnaði Newcastle og hélt því fram að á meðan hann var stjóri væri honum neitað um upplýsingar um samningaviðræður og leikmannakaup / sölu. Hann gagnrýndi einnig Shepherd og Douglas Hall, varaformann, fyrir að einblína aðeins á aðalliðið og St James' Park, sem leiddi til þess að þeir vanræktu minna glamúr, en ekki síður mikilvægt, svið eins og æfingasvæðið, æskulýðsmálin og hæfileikaskáta. Æfingasvæði félagsins var síðar gagnrýnt af eftirmanni Robson, Graeme Souness, fyrir fjölda meiðsla á aðalliðsleikmönnum félagsins.

Titlar

Heimildir
https://www.theguardian.com/football/2005/jul/25/newsstory.sport8
https://eu-football.info/_player.php?id=17879
https://www.findagrave.com/memorial/40093846/bobby-william-robson
https://www.munzinger.de/search/go/document.jsp?id=01000002523

Enskir knattspyrnumenn
Enskir knattspyrnustjórar

Bobby Robson


Niara Sudarkasa (14 de agosto de 1938 - 31 de maio de 2019) foi uma estudiosa, educadora, africanista e antropóloga americana que possui treze títulos honorários e recebeu quase 100 prêmios cívicos e profissionais. Em 1989, a revista Essence a nomeou "Educadora para os anos 90", e em 2001 ela se tornou a primeira afro-americana a ser instalada como chefe no histórico reino de Ife dos iorubás da Nigéria.

Biografia
Niara Sudarkasa nasceu Gloria Albertha Marshall em 14 de agosto de 1938, em Fort Lauderdale, Flórida. Niara era uma aluna talentosa que pulou várias séries no ensino fundamental. Ela se formou no ensino médio e aceitou a admissão antecipada na Fisk University com uma bolsa da Fundação Ford quando tinha 15 anos. Ela deixou o Fisk e se transferiu para o Oberlin College, onde obteve seu diploma de bacharel em 1957.  Ela recebeu seu mestrado em antropologia pela Universidade de Columbia. Ao completar seu Ph.D. ela lecionou na Universidade de Columbia, tornando-se a primeira mulher afro-americana a lecionar lá quando obteve seu doutorado em 1964.

Logo após obter seu doutorado, Sudarkasa foi nomeada professora assistente de antropologia na Universidade de Nova York, a primeira mulher negra a ocupar esse cargo. Ela também foi a primeira afro-americana a ser nomeada para o Departamento de Antropologia da Universidade de Michigan em 1969. Enquanto em Michigan, ela se envolveu em direitos civis e questões estudantis. Quando ela deixou Michigan em 1986, Sudarkasa se tornou a primeira mulher a servir como presidente da Lincoln University na Pensilvânia.

Durante a presidência de Surdarkasa na Lincoln University, a escola aumentou as matrículas, fortaleceu seus programas de graduação e internacionais e colocou em prática um ambicioso esforço de recrutamento de minorias.

No final da década de 1990, depois que preocupações com o uso indevido de fundos universitários, nepotismo e outras irregularidades financeiras levaram o estado a reter sua contribuição orçamentária de US$ 11 milhões, Sudarkas renunciou à Lincoln University. Ela foi sucedida pelo presidente interino James Donaldson, e depois por Ivory Nelson.

Niara Sudarkasa foi a Distinguished Scholar-in-Residence na African-American Research Library and Cultural Center em Fort Lauderdale, Flórida, e fez parte do conselho de administração de várias organizações, incluindo a Academy for Educational Development . Seus documentos pessoais podem ser encontrados nas Coleções e Arquivos Especiais da Biblioteca de Pesquisa Afro-Americana e do Centro Cultural.

Sudarkasa morreu em 31 de maio de 2019 aos 80 anos.

Bibliografia

 A força de nossas mães: mulheres e famílias afro-americanas: Ensaios e Discursos. (1997) África World Press.
 Onde as mulheres trabalham: um estudo das mulheres iorubás no mercado e em casa. (1973) University of Michigan Press.
 A Conexão Barnes Bond. com David Levering Lewis e Julian Bond. (1995) Lincoln University Press.
 Explorando a experiência afro-americana. (1995) Lincoln University Press.
 Construindo uma parceria na educação: A chave para o desenvolvimento africano. (1992) NAFEO Excelência, Inc.
 A educação ainda é a chave: discursos e ensaios selecionados. (1998) África World Press.

Referências

Afro-americanos do século XXI

Afro-americanos do século XX
Professores da Universidade de Michigan
Alunos do Oberlin College
Professores da Universidade de Nova York
Alunos da Universidade Columbia
Antropólogas dos Estados Unidos
Cientistas sociais dos Estados Unidos
!Mais Teoria da História na Wiki (Negres)
!Mais Teoria da História na Wiki (Mais Pretas)

Niara Sudarkasa


Darüsselam, Tanzanya'nın en büyük şehri ve eski başkenti.

Darüsselam, Tanzanya'nın doğu  kesiminde, Hint Okyanusu'nun batı kıyılarında kurulmuştur. Şehir kuzeyde Kinondoni, ortada Ilala ve güneyde Temeke olmak üzere üç bölgeden oluşur. Dar es Salaam'daki binalar genellikle şehrin sömürge geçmişini yansıtır.

Darüsselam (Arapça: دار السلام barış ülkesi demektir), eski adıyla Mzizima, Tanzanya'daki en büyük şehirdir. 2,5 milyon civarında tahmin edilen nüfusuyla aynı zamanda ülkenin en zengin şehri ve bulunduğu bölgede önemli bir ekonomik merkezdir. 1970'lerin ortasına kadar ülkenin başkenti olan Darüsselam, yeni başkent Dodoma olmasına rağmen hâlâ merkezî hükûmet bürokrasisinin merkezi olmaya devam etmektedir.

Kaynakça

Tarihî başkentler
1860'larda Afrika'da kurulan oluşumlar
Hint Okyanusu'ndaki limanlar

Darüsselam


Gudow er en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Büchen under Kreis Herzogtum Lauenburg. Kreis Herzogtum Lauenburg ligger i delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Gudow ligger midt i Naturpark Lauenburgische Seen ud til Gudower See og ved grænsen til delstaten Mecklenburg-Vorpommern. I kommunen ligger ud over Gudow landsbyerne Kehrsen, Segrahn og Sophienthal og bebyggelsen Bannau.

Kommunen var fra 1948 til 2006 sæde for Amt Gudow, der i 1971 blev lagt sammen med Amt Sterley til Amt Gudow-Sterley; Da dette blev nedlagt i 2007 indgik Gudov sammen med kommunerne Besenthal, Göttin og Langenlehsten i Amt Büchen.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Herzogtum Lauenburg

Gudow