The European Science Foundation (ESF) is an association of 11 member organizations devoted to scientific research in 8 European countries. ESF is an independent, non-governmental, non-profit organisation that promotes the highest quality science in Europe. It was established in 1974 and its offices are located in Strasbourg, France (headquarters).

ESF Member Organisations are research-performing and research-funding organisations, academies and learned societies across Europe.

After four decades of success in stimulating European research through its networking, ESF undertook a re-alignment and re-calibration of its strategic vision and focus. The launch of its Expert division "Science Connect" beginning of 2017 marks the next phase of its evolution and has been born out of a deep understanding of the science landscape, funding context and the needs of the research community.

Past Activities

Up to 2015 ESF provided a platform for research scoping, planning and networking on a European and global scale for ESF member organisations. ESF activities were organised around three operational bases: strategy, synergy and management.  In line with its then mission and strategic plan, the European Science Foundation ran programmes in science; programmes to enhance science synergy such as research networking programmes and collaborative research projects for European scientists; along with activities dedicated to science management, such as providing administrative services to independent scientific committees and other organisations.

ESF-EUROHORCs - The Funding Gap

In June 2008, ESF in collaboration with EUROHORCs (European Heads of Research Councils) published a policy briefing 'The EUROHORCs and ESF Vision on a Globally Competitive ERA and their Road Map for Actions to Help Build it', detailing essential requirements to build a globally competitive European Research Area within the next five to ten years. At the time, EUROHORCs used the European Science Foundation as an implementation agency. Unfortunately, in 2014 this instrument disappeared from the European landscape and has not been replaced by any other funding mechanism.

A change of focus
ESF has recently changed its scope of work. ESF has closed its traditional research support activities (European Collaborative Research Projects, Exploratory Workshops, Research Networking Programmes, etc.) and is focused now on supporting the scientific community through scientific-support services delivered by its Expert division Science Connect.

Structure

ESF is structured as follows:

 Governing bodies
 Science Connect Division
 Community of Experts
 Expert Boards

Governing bodies

The annual assembly is the highest level decision making body of the ESF. It elects the ESF president, the Executive Board, ratifies the budget and accounts and admits new members. The assembly delegates are appointed by ESF member organisations.

The Executive Board sets and direct the overall strategy of the ESF and coordinates the relations with EU and other institutions. The Executive Board consists of the ESF president and 3 to 8 member organisations. The Executive Board meets twice a year.

The President officially represents the ESF to the public and in relations with other national or international organisations.

The Chief Executive is responsible for the implementation of the strategy and policy set by the Executive Board, for administration of the ESF office and its finance and for ensuring the execution of the decision of the assembly and the Governing Council.

Science Connect Division

Science Connect is ESF's Expert services division dedicated to support scientific decision-making through a range of science-support services, such as Grant Evaluation, Career Tracking, coordination of EU-funded Projects and the hosting of scientific platforms and Expert Boards.

Community of Experts

ESF's Community of Experts is a quality driven network of international recognized experts that covers the full spectrum of the scientific landscape (Humanities, Economics and Social Sciences, Physics, Chemistry, Mathematics and Engineering Sciences, Earth and Environmental Sciences, Life and Biomedical Sciences). Its role is to sustain scientific collaboration, support excellence in research grant peer-review and proposal evaluation across all scientific disciplines.

ESF's Community of Experts comprises two colleges:
 The College of Review Panel Members.  Review Panel Members have a broad expertise in several scientific disciplines and their mission is to build consensus during the evaluation of research proposals.
 The College of Expert Reviewers.  Expert Reviewers are scientists specialized in a specific scientific domain and are in charge of assessing and evaluating several types of proposals such as fellowship applications and research projects.

Expert Boards

Since 1974 ESF has set up and hosted expert boards and committees in several scientific domains. These include space sciences; radio-astronomy frequencies; nuclear physics; marine and polar sciences; and materials science.  At present ESF hosts the following Expert Boards:

European Space Sciences Committee (ESSC)

Established in 1974, the ESSC provides unbiased, expert advice to the space scientific community including but not limited to the European Space Agency, the European Commission, EU national space agencies. Over the years, the ESSC has become the reference body in Europe for independent scientific advice on space matters and a key partner for international research collaboration.

Nuclear Physics European Collaboration Committee (NuPECC)

NuPECC's aim is to strengthen European collaboration in nuclear physics through the definition of a network of complementary facilities within Europe. NuPECC issues recommendations on the development, organisation and support of European nuclear physics and particular projects.

Committee on Radio Astronomy Frequencies (CRAF)

Established in 1988, CRAF represents all the major radio astronomical observatories in Europe.  CRAF initiates and encourages scientific studies aimed at reducing radio astronomy interference at source and the effects of interference. Throughout the years CRAF has become an active voice in Europe and engages with other groups of radio astronomers in discussions with international organisations that decide on the use of radio spectrum.

ESF Member Organisations

Belgium
Fonds de la Recherche Scientifique - FNRS (F.R.S.–FNRS) (Fund for Scientific Research - FNRS (F.R.S.–FNRS))

Bulgaria
Българска академия на науките (BAS) (Bulgarian Academy of Sciences)
Научни изследвания (National Science Fund of Bulgaria)

France

Institut Français de Recherche pour l'Exploitation de la Mer (IFREMER)(French Research Institute for Exploitation of the Sea)
EuroScience (EuroScience)
Core Technologies for Life Sciences (CTLS)

Hungary

Magyar Tudományos Akadémia (MTA) (Hungarian Academy of Sciences)
Luxembourg

 Fonds National de la Recherche (FNR)

Romania
Consiliul Național al Cercetării Științifice (National Council for Scientific Research -CNCS)

Serbia

Српска академија наука и уметности (САНУ) (Serbian Academy of Sciences and Arts)

Turkey

Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBITAK) (Scientific and Technological Research Council of Turkey)

ESF Presidents
 1974-1979 Brian Flowers
 1980-1984 Hubert Curien
 1985-1990 Eugen Seibold
 1991-1993 Umberto Colombo
 1994-1999 Sir Dai Rees
 2000-2005 Reinders van Duinen
 2006-2011 Ian Halliday
 2012-2015 Pär Omling
 2016-April 2020: Martin Hynes
April 2020 to date: Véronique Halloin

ESF Secretaries General and Chief Executives
 1974-1979 Friedrich Schneider
 1980-1986 John Goormaghtigh
 1986-1993 Michael Posner
 1991-1993 Umberto Colombo
 1993-1998 Peter Fricker
 1998-2003 Enric Banda
 2004-2007 Bertil Anderson
 2007 John Marks
 2008-2011 Marja Makarow
 2012-2015 Martin Hynes
 2016-June 2019: Jean-Claude Worms
July 2019 to date: Nicolas Walter

Notes and references

External links
 Archives of the European Science Foundation Historical Archives of the European Union.

International scientific organizations based in Europe
1974 establishments in Europe
Organizations based in Strasbourg
Organizations established in 1974

European Science Foundation


Pernille Wiis Weiss (født Tønnesen 12. marts 1968) er en dansk sygeplejerske, iværksætter og politiker, som er medlem af Europa-Parlamentet for Det Konservative Folkeparti.

Liv og karriere
Pernille Weiss er den ældste af tre søskende og stammer fra Gamborg i Middelfart.

I 1992 blev Pernille Weiss sygeplejerske fra Odense Sygeplejerskeskole og arbejdede som retspsykiatrisk sygeplejerske og senere som hjemmesygeplejerske, før hun i 1996 blev områdeleder for hjemmeplejen og hjemmesygeplejen i Ejby Kommune.

I 2004 blev hun cand.scient.san. ved SDU og blev markedsansvarlig for sundhed og bygherrerådgiver i COWI og blev i 2005 chef for Arkitema Sundhed.

I 2008 tog hun en mastergrad i innovation og ledelse fra CBS (LAICS) med en afhandling om strategisk forretningsudvikling i arkitektbranchen. Samme år grundlagde Pernille Weiss rådgivningsvirksomheden ArchiMed, som er en specialiseret analyse- og rådgivningsvirksomhed for sammenhænge mellem arkitektur og sundhed. Siden 2017 er hun  certificeret sexolog med særligt fokus på dementes seksualiserede adfærd.

Politiske hverv
Fra 1996 til 2004 var Pernille Weiss amtsrådsmedlem på Fyn og holdt derefter en pause til 2017 fra politik for at fokusere på familielivet og uddannelsen i sundhedsvidenskab.

I 2017 stillede Pernille Weiss op til Folketingsvalget. I august 2018 blev hun valgt som spidskandidat til europaparlamentsvalget for Det Konservative Folkeparti, og kom ind med 80.140 personlige stemmer. Pernille Weiss' valgslogan var "En afgørende stemme i EU?", med henvisning til, at hun ville blive Danmarks eneste medlem af EPP-gruppen i Europa-Parlamentet.

Hun har siddet i bestyrelser for organisationer, institutioner og virksomheder. I dag er hun medlem af bestyrelsen for Teatermuseet Hofteateret ved Christiansborg.

I maj 2023 oplyste De Konservative i en pressemeddelelse at hun ikke genopstiller til næste Europa-Parlamentsvalg i 2024.
Årsagen er beskyldninger om mobning og ydmygelser.

Politiske Resultater
Pernille Weiss har markeret sig med betydelige resultater i flere centrale områder. Gennem mange forhandlerposter har hun skabt væsentlige resultater. Blandt andet har hun været chefforhandler på vigtige initiativer som EU's lægemiddeldirektiv, Parlamentets beslutningsforslag om antibiotikaresistens, affaldstransportforordningen, og parlamentets betænkning om kvinder og entreprenørskab.

Hun har været med til at fastsætte bindende målsætninger for energieffektivitet og foreslået oprettelsen af EU's Klimaråd, igangsat arbejdet på et EU klimamærke for at bekæmpe greenwashing, fremmet en strategi for bæredygtige tekstiler og arbejdet for at forbedre forholdene for kvindelige iværksættere. Desuden har hun flere gange hjulpet forskellige virksomheder med at manøvrere gennem kompleks EU-lovgivning."

Kontroverser med De Konservative
I slutningen af april 2019 - godt en måned før valget til Europa-Parlamentet talte Pernille Weiss for et styrket EU-samarbejde med Afrika i Berlingske og sagde "10 mio. migranter skræmmer mig ikke". Udtalelsen fik partiformand for De Konservative Søren Pape til at undsige Pernille Weiss og understrege, at den holdning ikke var et udtryk for partiets holdning.

I november 2019 blev Pernille Weiss igen undsagt af De Konservative. Det skete efter en afstemning i Europa-Parlamentet, hvor Pernille Weiss stemte for, at danske børn af IS-krigere skal hentes til Danmark. Det fik partiets retsordfører, Naser Khader, til at sige "Hun har ikke koordineret det med den konservative folketingsgruppe. Det står for egen regning".

I maj 2022 stemte hun imod et forbud mod salg af nye fossile brændstoffer i 2035 i EU. De Konservatives formand Søren Pape afviste i afslutningsdebatten på Folketingets talerstol, at dette var på linje med de Konservatives politik, og at han selvfølgelig ikke mente, det var det rigtige at gøre at stemme imod et stop for salg af fossile brændstofbiler.

Familie
Pernille Weiss har været gift to gange og har tre voksne børn og et barnebarn. Hun bor på Christianshavn.

Referencer

Eksterne henvisninger

Amtsrådsmedlemmer fra Det Konservative Folkeparti
Medlemmer af Europa-Parlamentet fra Danmark 2019-2024
Alumni fra Copenhagen Business School
Personer i Kraks Blå Bog

Pernille Weiss


Florencio Caffaratti Chisalvo (Santa Fe, 3 de mayo de 1919 - Toluca de Lerdo, 15 de septiembre de 2001) fue un futbolista argentino. Jugaba de delantero y su primer club fue Vélez Sársfield

Carrera

Surgió de las inferiores de Newell's Old Boys, con un breve paso en sus inicios por Newell's. Comenzó su carrera en 1937 jugando para Vélez Sarsfield. Jugó para el club hasta 1939. Ese año pasó a River Plate. En 1940 se pasó a Banfield. Jugó para el club hasta 1943. Ese mismo año se fue a México para formar parte del plantel del América de México. Jugó para el equipo mexicano hasta 1947. Ese año se fue a España, en donde formó parte de las filas del FC Barcelona, en donde juega hasta 1949. Ese mismo año regresó a México para formar parte de las filas del Real España, en donde juega hasta 1950. En 1951 se pasó a las filas del San Sebastián, en donde se retiró definitivamente.

Palmarés

Competiciones nacionales

 Campeonato español: 2
 FC Barcelona: Primera división 1947-48, Primera división 1948-49

 Copa Eva Duarte: 1

 FC Barcelona: 1948

 Copa Latina: 1

 FC Barcelona: 1949

Clubes

Enlaces externos

Delanteros interiores de fútbol
Futbolistas de la ciudad de Santa Fe (Argentina)
Futbolistas del Club Atlético Vélez Sarsfield
Futbolistas del Club Atlético River Plate en los años 1930
Futbolistas del Club Atlético Banfield
Futbolistas del Club América en los años 1940
Futbolistas del Fútbol Club Barcelona en los años 1940
Futbolistas del Real Club España
Futbolistas del Club San Sebastián de León
Entrenadores del Club Celaya
Emigrantes argentinos hacia México
Fallecidos en Toluca de Lerdo

Florencio Caffaratti


Ekonomist veya iktisatçı, sosyal bilimlerin bir dalı olan ekonomi alanında uzmanlaşan kişi. Ekonomistlerin çalışma alanları arasında akademi, devlet kurumları ve özel sektör yer almaktadır. Bunlara ek olarak ekonomistler; bankacılık, finans, muhasebe, ticaret, pazarlama, işletme, lobicilik sektörlerinde görev alabilmektedirler.

Görevleri
 Üretilen mal ve ürünlerin tüketiciye ulaştırılması konusunda planlama yaparlar.
 Veri toplama yöntemlerini geliştirirler.
 Enflasyon, kâr oranları, istihdam ve enerji maliyeti konularında inceleme yaparlar.

Kaynakça

Ekonomist


This is a list of all crewed spaceflights throughout history.  Beginning in 1961 with the flight of Yuri Gagarin aboard Vostok 1, crewed spaceflight occurs when a human crew flies a spacecraft into outer space.  Human spaceflight is distinguished from spaceflight generally, which entails both crewed and uncrewed spacecraft.

There are two definitions of spaceflight.  The Fédération Aéronautique Internationale (FAI), an international record-keeping body, defines the boundary between Earth's atmosphere and outer space at  above sea level.  This boundary is known as the Kármán line.  Additionally, the United States awards astronaut wings to qualified personnel who pilot a spaceflight above an altitude of .

As of the launch of Shenzhou 17 on 26 October 2023, there have been 378 human spaceflight launches. Two missions did not cross either the Kármán line or the U.S. definition of space and therefore do not qualify as spaceflights.  These were the fatal STS-51-L (Challenger disaster), and the non-fatal aborted Soyuz mission T-10a.  Two aborted missions did cross either the Kármán line or the U.S. definition of space.  These were the non-fatal aborted Soyuz mission MS-10 which did not reach the Kármán line but did pass the 80 km (50 mi) line.  The other was the non-fatal Soyuz mission, 18a which crossed the Kármán line.  Four missions successfully achieved human spaceflight, yet ended as fatal failures as their crews died during the return.  These were Soyuz 1, X-15 flight 191, Soyuz 11, and STS-107 (Columbia disaster). Twenty one flights in total reached an apogee beyond , but failed to go beyond , so therefore do not qualify as spaceflights under the FAI definition.

Summary

Since 1961, three countries (China, Russia, and the United States) and one former country (Soviet Union) have conducted human spaceflight using fourteen different spacecraft series, or: "programs", "projects".

Human spaceflights
The Salyut series, Skylab, Mir, ISS, and Tiangong series space stations, with which many of these flights docked in orbit, are not listed separately here. See the detailed lists (links below) for information.

 Missions which were intended to reach space but which failed to do so are listed in italics.
 Missions between 80 km (50 mi) and 100 km (62 mi) are marked with an asterisk
 Fatal missions are marked with a dagger (†) symbol.

Timeline

List by decades

See also
 List of human spaceflight programs
 Human presence in space
 List of Asian astronauts

Notes

External links

 Spacefacts Compare with the present article.  The Spacefacts list includes most flights listed here, but omits twelve: The three failed launches of STS-51-L, Soyuz T-10a and Soyuz MS-10, none of which achieved human spaceflight, the uncrewed launch of Soyuz 34 (which nevertheless returned a crew to Earth), and the eight sub-orbital human spaceflights: Mercury-Redstone 3 and 4, X-15 flights 90 and 91, SpaceShipOne flights 15P, 16P and 17P, and Soyuz 18a.

 Astronautix Similarly, see the list for "Manned Spaceflight" given at Astronautix, which includes other related categories.

References
Vostok and Voskhod flight history
Mercury flight history
X-15 flight history (altitudes given in feet)
Gemini flight history
Apollo flight history (student resource)
Skylab flight history
Apollo-Soyuz flight history
Space Shuttle flight history infographic
Shenzhou flight history timeline
SpaceShipOne flight history

Human spaceflight

Human

List of human spaceflights


Christine af Frankrig (10. februar 1606 – 27. december 1663) var en fransk prinsesse, der var hertuginde af Savoyen fra 1630 til 1637 som ægtefælle til hertug Viktor Amadeus 1. af Savoyen. Hun var den næstældste datter af Kong Henrik 4. af Frankrig og hans anden hustru Marie af Medici.

Ægteskab og børn
Christine blev gift den 10. februar 1619 i Louvre i Paris med den senere Hertug Viktor Amadeus 1. af Savoyen (1587– 1637). Christine og Viktor Amadeus fik otte børn. Blandt dem var:
 Karl Emanuel 2. af Savoyen, der blev hertug, da en ældre bror døde.
 Enrichetta Adelaide Maria (Adelheid) af Savoyen, der blev mor til kurfyrste Maximilian 2. Emanuel af Bayern, og mormor til kong Filip 5. af Spanien.

Eksterne henvisninger

Referencer

Personer fra Paris
Huset Bourbon
Hertuginder af Savoyen

Christine af Frankrig


Marek Solarczyk (* 13. April 1967 in Wołomin) ist ein polnischer Geistlicher und römisch-katholischer Bischof von Radom.

Leben
Der Sohn von Henryk und Marianna Solarczyk beschte die Grundschule in Duczki bei Wołomin und dann das Technikum in Warschau. Nach dem Abitur 1986 trat er in das Priesterseminar in Warschau ein. Der Bischof von Warschau-Praga, Kazimierz Romaniuk, spendete ihm am 28. Mai 1992 die Priesterweihe. Es war der erste Weihejahrgang in der neuen Diözese, in deren Klerus Solarczyk inkardiniert wurde. Von 1993 bis 2003 war er Domvikar an der Kathedrale St. Michael und St. Florian in Warschau-Praga. Im Jahr 1999 promovierte er in Theologie an der Päpstlichen Theologischen Fakultät in Warschau.

Am 22. Juni 2005 ernannte ihn Bischof Sławoj Leszek Głódź zum Subregens des Priesterseminars. Im Dezember 2006 wurde er Domkapitular und am 26. Juni 2009 Dompfarrer.

Papst Benedikt XVI. ernannte ihn am 8. Oktober 2011 zum Weihbischof in Warschau-Praga und zum Titularbischof von Hólar. Die Bischofsweihe spendete ihm Erzbischof Henryk Hoser am 19. November desselben Jahres; Mitkonsekratoren waren der emeritierte Bischof von Warschau-Praga, Kazimierz Romaniuk und der Erzbischof von Danzig, Sławoj Leszek Głódź. Als Wahlspruch wählte er Omnia possibilia credenti.

Am 4. Januar 2021 ernannte ihn Papst Franziskus zum Bischof von Radom. Die Amtseinführung erfolgte am 8. Januar desselben Jahres.

Weblinks

 Porträt der Weihbischofs auf der Homepage der Diözese Warschau-Praga (polnisch)
Mitteilung über die Bischofsernennung auf der Homepage des Bistums Radom (polnisch)

Einzelnachweise

Römisch-katholischer Bischof (21. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Geistlicher (20. Jahrhundert)
Titularbischof
Weihbischof
Bistum Warschau-Praga
Person (Radom)
Pole
Geboren 1967
Mann
Bischof (Warschau)

Marek Solarczyk


12384 Luigimartella este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
12384 Luigimartella este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Colleverde de Vincenzo Silvano Casulli. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,99 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 9,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 12001-13000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

12384 Luigimartella


Demencial es el séptimo álbum de Horcas, el sexto de estudio, editado en 2004 por El Pie Records.

Este trabajo consta de 11 canciones entre las que se destacan "El agite", "El cambio", "El necio" y "El juego".
Todas las letras están compuestas por el vocalista Walter Meza, y el álbum presenta un sonido nuevo, más orientado hacia el Groove Metal e incluso Nü Metal, lo cual ayudó a intrducir a la banda a un público más joven.

Lista de temas
El agite
El necio
El juego
El aguante
El tiempo
El rencor
El sentir
El origen
El cambio
El miedo
El final

Músicos

 Walter Meza (voz)
 Gabriel Lis (guitarra)
 Sebastián Coria (guitarra)
 Topo Yáñez (bajo)
 Guillermo De Lucca (batería)

Referencias

Álbumes de 2004
Álbumes en español

Demencial (álbum)


الاتحاد العام التونسي للطلبة (بالفرنسية: Union générale tunisienne des étudiants أو اختصارا UGTE) هو منظمة لقيطة تمثل الذراع الطلابي لحركة النهضة الاخوانية بتونس، تتولى الدفاع عن المصالح المادية والمعنوية والبيداغوجية للطلبة في الجامعات التونسية، كما تعمل على الإحاطة بهم وتأطيرهم وتأهيلهم للنضال والتنظم النقابي في إطار «حر ومستقل وديمقراطي»، سعياً إلى إعادة الفاعلية للحركة الطلابية في الجامعة التونسية. وجدت هذه المنظمة على الساحة الطالبية في 1985. تتنافس مدى تاريخها مع الاتحاد العام لطلبة تونس أين لهما انتشار واسع وأغلب الجامعات التونسية.
أما شعار المنظمة فهو: وحدة، نضال، استقلالية.

تاريخ
في اجتماع عقد في كلية الحقوق بتونس يوم 15 نوفمبر 1984، مجموعة من الطلاب الإسلاميين أطلقوا مشروع «من أجل طالب حر» لحل أزمة نقابات الطلبة. في 22 مارس 1985، تحالف الوحدة النقابية مع الطلبة الإسلاميين كعنصر رئيسي و أعلنوا عن تنظيم انتخابات مؤتمر الحسم. من 18 إلى 20 أبريل وأقيم المؤتمر في كلية العلوم بتونس ليصبح مؤتمر تأسيسي لمنظمة طلابية جديدة أطلق عليها اسم «الاتحاد العام التونسي للطلبة» تحت قيادة الطلبة الإسلاميين، وذلك بالتعاون مع طلبة مستقلين.

نال الاتحاد العام التونسي للطلبة الاعتراف به كمنظمة طلابية قانونية في مايو 1988. ومنذ تاريخ تأسيسه أصبح لهذا الاتحاد الذي يضم غالبا وجوه إسلامية ومستقلة، الإجماع الطلابي مما اسقط الاتحاد الأخر في دائرة الفراغ، وهو ما دعا في سنة 1988 مجموعة من التيارات السياسية وخاصة منها المناضلون الوطنيون الديمقراطيون (مود) وحزب الوطنيين الديمقراطيين الموحد (وطد) والوطنيون الديمقراطيون بالجامعة (وطج) من الإسراع بتنظيم المؤتمر 18 الخارق للعادة، لإعادة هيكلة اتحادهم، ولم تمضي إلا شهور قليلة حتى انسحب «المود» من الأجتماع. في انتخابات المجالس العلمية في مارس 1990 حقق الاتحاد نجاحا كاسحا على منافسييه بفوزه ب70 مقعدا مقابل 3 .
في 25 مارس 1991، إتهمت السلطات أو الحزب الحاكم الاتحاد العام التونسي للطلبة بإمتلاكه وإخفائه لترسانة من الأسلحة و قامت المحكمة الابتدائية في تونس بتعليق أنشطته يوم 26 أبريل واتهم من قبل الحكومة بأنه الجناح الطلابي لحركة النهضة الإسلامية ووقع حله من قبل المحكمة يوم 8 يوليو 1991.

بعد الثورة التونسية، تأسست رابطة قدماء الاتحاد العام التونسي للطلبة، وهي جمعية ودادية تهدف إلى ربط الصلة بين قدماء الاتحاد والقيام بانشطة ذات طابع اجتماعي وثقافي وترفيهي لقدماء الاتحاد وأسرهم والتعاون مع الجمعيات المماثلة. وتتكون الهيئة المديرة من الرئيسة سعاد عبد الرحيم، فتحي الغزواني (الكاتب العام)، فتحي جبنوني (أمين المال)، عادل ثابتي (كاتب عام مساعد)، جميلة الشملالي (أمين مال مساعد). ووقع الاعتراف بها 11 يونيو 2011 بينما تظاهر في الجامعات التونسية أنصار الاتحاد العام التونسي للطلبة للمطالبة بعودة هذا الاتحاد وتقديمه كضحية للنظام القديم.

شهداء الاتحاد
بعد الزخم الكبير الذي حظي به الاتحاد في سنوات التسعينات و اواخر الثمانينات 6 سنوات بعد التأسيس، شنت قوات القمع البوليسية التابعة للنظام التونسي أنذاك  حملة كبيرة من الإعتقالات و الإعتداءات على الاتحاد ومناضليه  مما أسفر على سقوط العديد من الشهداء داخل وخارج أسوار الجامعة. والتي انتهت بحله سنة 1991, قائمة لعدد من شهداء الإتحاد:

المؤتمرات

المؤتمر الرابع
انعقد المؤتمر الرابع للاتحاد العام التونسي للطلبة في ديسمبر 1990 بكلية العلوم بتونس، وكان من أبرز الحضور في ذلك الوقت الدكتور المنصف المرزوقي و أفرز نجم الدين الحمروني أمينا عاما و13 عضو في المكتب التنفيذي وهم :

المؤتمر الخامس
انعقد هذا المؤتمر تحت شعار الثورة والعودة يومي 13 و14 أبريل 2013 بكلية العلوم بتونس، وقد حضر افتتاحه عدد من كبار مسؤولي الدولة وفي مقدمتهم أميناه العامان الأولان عبد الكريم الهاروني وعبد اللطيف المكي على التوالي وزيرا النقل والصحة، إلى جانب آخرين من بينهم محمد القوماني أمين عام حزب الإصلاح والتنمية وعبد الوهاب الهاني رئيس حزب المجد. وقد بلغ المؤتمرون حوالي الأربعمائة انتخبوا مكتبا تنفيذيا جديدا ترشح له 43 عضوا ونجح منهم 13 هم على التوالي:

المؤتمر السادس
تحت شعار «مؤتمر الوعي والإنجاز : من اجل حياة طلابية ديمقراطية وتعليم في خدمة المجتمع» انطلقت عشية السبت 14 مارس 2015 بكلية العلوم بصفاقس اشغال المؤتمر السادس للاتحاد العام التونسي للطلبة البذي يمتد من 14 إلى 16 مارس 2015 وهو المؤتمر الثاني بعد الثورة بعد مؤتمر أبريل 2013 الأول بكلية العلوم بتونس.
و دخل المؤتمر الثاني للإتحاد بعد الثورة أكثر من 550 مؤتمر منتخبين في أكثر من 140 جزء جامعي داخل الجامعة التونسية.
كما شارك في حفل الإفتتاح الخاص بالمؤتمر أكثر من 10 ألاف شخص بين طلبة وشخصيات عامة ووطنية وعربية من منظمات طلابية أخرى ومنظمات تعمل في المجتمع المدني التونسي والعربي والعالمي.

وبعد ثلاث أيام من الإجتماعات والمداولات المتواصلة خرج أبناء بمجموعة من اللاوائح كانت اهمها اللائحة السياسية التي طرحت لأول مرة في تاريخ المنظمات النقابية التونسية إضافة إلى ثلاث لوائح أخرى وهم على التوالي: النقابية البيداغوجية و القانونية و الثقافية .
و تم كذلك إفراز قيادة جديدة للمنظمة تتكون من 17 عضو مكتب تنفيذي هم :

المكتب التنفيذي السادس للإتحاد العام التونسي للطلبة.

المؤتمر السابع

تحت شعار «منتصرون للطلبة، أوفياء للشهداء، شركاء في القرار» انطلقت عشية السبت 19 مارس 2017 بكلية الصيدلة بالمنستير أشغال المؤتمر السابع للاتحاد العام التونسي للطلبة الذي يمتد من 19الى 21 مارس 2017، وفي مساء اليوم الأول طلب من المؤتمرين أن يغادروا مكان المؤتمر، إلا أن الأمر وصل رئيس الحكومة يوسف الشاهد فتدخل ليستمر المؤتمر في الانعقاد في نفس المكان إلى اليوم الأخير. حيث تمت في الأثناء مناقشة اللوائح والمصادقة عليها وانتخاب أعضاء المكتب التنفيذي الجديد، وقد أسفرت نتائج التصويت على ما يلي:

المؤتمر الثامن

تحت شعار «الوفاء والتجديد، منظمة شريكة و فاعلة من أجل جامعة عمومية رائدة» عقد الاتحاد العام التونسي للطلبة المؤتمر الوطني الثامن المنعقد أيام 17 ، 18 ، 19 مارس 2019 بالمركب الجامعي بتطاوين بحضور أكثر من 2000 طالب من في حفل الافتتاح وبحضور شخصيات وطنية وممثلين عن المجتمع المدني و ممثلين عن الإتحادات الطلابية مغاربية وعربية ودولية، وحيث انطلقت أشغال المؤتمر الوطني الثامن بإنتخاب محمد عياد رئيسا للمؤتمر، وقد أسفرت نتائج التصويت على ما يلي:

انتخابات المجالس العلمية للجامعات

أمناؤه العامون
أول أمين عام للاتحاد هو عبد الكريم الهاروني (قيادي بحركة النهضة وطالب بالمدرسة الوطنية للمهندسين بتونس)، ثم تولى الأمانة العامة عبد اللطيف المكي (قيادي بحركة النهضة وطالب بكلية الطب بتونس)، أما آخر أمين عام فهو نجم الدين الحمروني (طالب بكلية الطب بتونس). هذا وقد مثل الأولان ضمن محاكمات حركة النهضة في مطلع التسعينات، في حين فر الثالث إلى خارج البلاد.
بعد الثورة انتخب خلال المؤتمر الخامس المنعقد يومي 13 و14 أبريل 2013 الطالب راشد الكحلاني أمينا عاما رابعا في تاريخ الاتحاد. ثم عوضه هيثم التميمي بقرار من الهيئة الإدارية. وفي المؤتمر السابع المنعقد بكلية الصيدلة بالمنستير فيما بين 19 و21 مارس 2017 انتخب نجم الدين فالحي أمينا عاما وأما في المؤتمر الثامن المنعقد بالحي الجامعي بتطاوين فيما بين 17 و19 مارس 2019 فقد أنتخب حمزة العكايشي أمينا عاما جديدا

المطالب بعد الثورة
بعد الثورة التونسية عمل الاتحاد العام التونسي للطلبة على تنفيذ العديد من المطالب وأهمها:
 إرساء آليات العدالة الانتقالية بتكوين لجنة وطنية للحقيقة والانصاف تحقق في الجرائم التي ارتكبت في حق الحركة الطلابية ومن بينها مظلمة حل منظمتة «الاتحاد العام التونسي للطلبة» وسجن قادتها ومناضليها ومنتسبيها وتهجيرهم، وتصفية بعضهم، وتكون مهام هذه اللجنة كشف الحقيقة واصدار تقرير يؤرخ لتلك الحقبة السوداء.
 ردّ الاعتبار للاتحاد العام التونسي للطلبة.
 فسح المجال أمام الطلاب الذين يختارون إعادة إحياء منظمة الاتحاد العام التونسي للطلبة للنشاط الحرّ في رحاب الجامعات التونسية.
 رفع الوصاية عن الجامعة وإقرار استقلاليتها الأكاديمية واعتماد الانتخابات في اختيار كافة الهياكل المسيرة.
 فسح المجال أمام الجامعة للقيام بدورها في صياغة مجتمع المواطنة والعدالة الاجتماعية بما يمكنها من أخذ مكانها الريادي في المجتمع.
 الإعلان عن  تأسيس رابطة قدماء الاتحاد العام التونسي للطلبة.

الإتحاد يسترجع تأشيرته القانونية
استرجع الأمين العام الخامس للإتحاد العام التونسي للطلبة راشد الكحلاني يوم 11 يونيو 2011 التأشيرة القانونية للمنظمة بعد أكثر من 20 سنة على تجميد نشاط الاتحاد من قبل نظام الرئيس المخلوع زين العابدين بن علي.

الاتحاد و القضية الفلسطينية
يعتبر الاتحاد العام التونسي للطلبة , القضية الفلسطينية , قضية جوهرية في العالم العربي هي القضية المركزية في إطار دفاعه و مساندته لكل قضايا التحرر في العالم , و تمثل القضية الفلسطينية إحدى المرتكزات الثقافية التي تعبر عن الاتحاد حيث تشمل أغلب نشاطات المنظمة الثقافية جزء من القضية .
و قد أكد الاتحاد هذا التوجه في عديد المناسبات كانت اهمها توقيع بيان مشترك مع 8 اتحادات عربية تدعو إلى ردع الهجوم الصهيوني على الأقصى والقدس في 25 أبريل 2014.

المشروع النقابي الديمقراطي
طرح الاتحاد العام التونسي للطلبة خلال ندوة صحفية عقدها في 11 فبراير 2014 بكلية العلوم بتونس مشروعه النقابي الديمقراطي الرامي إلى إرساء مناخ نقابي ديمقراطي تعددي داخل الفضاء الجامعي.
وتنصّ المبادئ العامة لهذا البرنامج على احترام التعددية النقابية والسياسية داخل الجامعة ودمقرطة العمل النقابي على مستوى الممارسة والخطاب وتجريم العنف مبدأ وخطابا وسلوكا والفصل الواضح بين الهياكل النقابية والهياكل السياسية واحترام أدبيات الديمقراطية الاستقلالية حتى تكون النقابة مفتوحة أمام كل الطلبة.
كما تنصّ على احترام مبدأ الجماهيرية وضد الممارسة البيروقراطية والانتهازية وتبعية النقابة لجهة معينة أو حزبيتها أو جعلها مجرد مجال للإعداد والاستعداد لتأسيس حزب معين فضلا عن مبادئ العلنية والقانونية.

روابط خارجية
 الموقع الرسمي للاتحاد العام التونسي للطلبة UGTE

المراجع

اتحادات طلابية
شباب
منظمات أسست في 1985
نقابات تونس

الاتحاد العام التونسي للطلبة


Le processus intra-jugulaire de l'os occipital (ou épine jugulaire de l'os occipital) est un petite épine osseuse s'étendant du milieu de l'encoche jugulaire de l'os occipital.

Il est relié au processus intra-jugulaire de l'os temporal (ou épine jugulaire de l'os temporal) par un faisceau fibreux.

Les deux processus et le faisceau fibreux divisent le foramen jugulaire en deux parties :

 Une partie postérieure qui est l'origine de la veine jugulaire interne,
 Une partie antérieure traversée par le nerf glosso-pharyngien, le nerf vague et le nerf accessoire.

Crâne

Processus intra-jugulaire de l'os occipital


Bei Strukturuntersuchungen an weicher Materie ist der Streumassenradius (auch Gyrationsradius oder teilweise Trägheitsradius genannt) eine wichtige Größe zur Charakterisierung der räumlichen Ausdehnung unregelmäßig geformter Partikel. Je kompakter ein Objekt, desto kleiner sein Streumassenradius. Er lässt sich durch Streuexperimente bestimmen.

Die Definition des Streumassenradius ähnelt der des Trägheitsmoments. Bestehen die Partikel aus N gleichartigen Bausteinen mit Ortsvektoren , so ist das Quadrat des Streumassenradius  definiert als der mittlere quadratische Abstand der Bausteine (beispielsweise der Monomere einer Polymerkette) zum Schwerpunkt  des Partikels:

.

Ist die Massenverteilung im Partikel durch eine Massendichte  gegeben, so ergibt sich für den Streumassenradius:

,

wobei M die Masse des Partikels ist.

Im Extremfall einer homogenen Kugel mit Radius R ergibt sich:

Der Streumassenradius lässt sich durch Streuexperimente an einer verdünnten Suspension bzw. Lösung der Partikel bestimmen: für kleine Streuvektoren  lässt sich die Strukturfunktion S annähern durch

sie hängt dann also nur von der Zahl N der Bausteine und dem Streumassenradius ab. Dieser Zusammenhang ist als Guinier-Gesetz bekannt.

Zur Messung des Streumassenradius von suspendierten Kolloiden oder gelösten Polymeren eignet sich oft die Lichtstreuung. Um die räumliche Ausdehnung der verknäuelten Kettenmoleküle in einer Polymerschmelze zu charakterisieren, bietet sich die Kleinwinkel-Neutronenstreuung an; um einen Streukontrast zu erhalten, wird dabei der Schmelze ein geringer Anteil deuteriertes Polymer zugesetzt.

Einzelnachweise

Physik der weichen Materie

Streumassenradius


Tempo e Argumento (TeA) é uma revista trimestral de fluxo contínuo, criada em 2009, especializada em História do Tempo Presente e campos relacionados. É uma iniciativa do Programa de Pós-Graduação em História da Universidade do Estado de Santa Catarina. Desde 2014, Tempo e Argumento ocupa o estrato Qualis A1 em História, uma das melhores posições na avaliação de periódicos promovida pela Coordenação de Aperfeiçoamento de Pessoal de Nível Superior (Capes).

História e objetivos

A revista Tempo e Argumento foi criada em 2009 com a finalidade de constituir um espaço de divulgação de estudos recentes, inovadores e de referência no domínio da História do Tempo Presente. O periódico, ao promover o intercâmbio de informações e experiências entre pesquisadores e instituições brasileiras e estrangeiras, tem estimulado a produção científica na área de Histórias e afins. Em função de seu escopo e das iniciativas adotadas, isso significa fomentar o debate de questões teórico-metodológicas referentes à área de História e possibilitar a circulação com acesso aberto de publicações, comentários, artigos, entrevistas e documentos de caráter historiográfico.

Nos últimos anos o periódico tem se destacado por buscar a produção qualificada e abordagens inovadoras nas discussões sobre História do Tempo Presente na América Latina, com especial destaque para países como a Brasil, Argentina, o Chile, o México e o Uruguai. São ainda constantes as relações com investigadores e investigadoras situados na Europa, com contribuições na forma de artigos e ensaios publicadas por portugueses, espanhóis, franceses, entre outros. Mais recentemente, a diversificação de abordagens e temáticas e a divulgação constante da revista tem possibilitado a ampliação de seu alcance e a recepção de contribuições de acadêmicos de países como Moçambique e Estados Unidos.

Desde 2021 a revista Tempo e Argumento adotou a publicação em fluxo contínuo, o que a insere no modelo mais atual e ágil empregado por diferentes periódicos científicos.

Qualidade
Na avaliação que se refere ao triênio 2013-2016 pelo sistema institucional Qualis, mantido e aferido pela CAPES, órgão do Ministério da Educação, a revista Tempo e Argumento está situada no estrato A1 na área de História, ou seja, no grupo de periódicos considerados de alto impacto e relevância científica. De acordo com o sistema de publicações científicas Ranking Redib, a Tempo & Argumento em 2020 alcançou a 45º posição no índice global e em 5º lugar entre os periódicos brasileiros na área de História.

Em maio de 2022 foi divulgado o índice bibliométrico SCImago Journal Rank (SJR) relativo ao ano anterior. O SJR apresenta um ranking dos periódicos que estão indexados na base de periódicos Scopus, da empresa Elsevier. Entre outras questões, mede o prestígio científico do periódico, a partir de indicadores como números de citações e redes de colaborações. Na área da História, a revista Tempo e Argumento é o segundo periódico mais bem colocado do Brasil e pelo terceiro ano consecutivo, a Tempo e Argumento, está no Q1 (quartil 1). Nesse quartil encontram-se os periódicos com melhor desempenho em sua categoria.

Desde a sua primeira edição, em 2009, a revista Tempo e Argumento publicou artigos de referência na área de História do Tempo Presente, promovendo debates sobre a atuação social do historiador e as múltiplas camadas que permeiam o tempo histórico. Entre alguns dos intelectuais que já publicaram na revista estão: Carlos Fico, Rodrigo Patto Sá Motta, Marieta de Moraes Ferreira, François Dosse, Henry Rousso, entre outros.

Indexação

Scopus - Elsevier.
Web of Science.
Redalyc.
DOAJ.
REDIB.
Sumários.org.
LatinREV.

Bibliografia

Revistas científicas do Brasil
Revistas de história
Revistas de história do Brasil
Universidade do Estado de Santa Catarina

Tempo e Argumento


Jim Black is an American jazz drummer who has performed with Tim Berne and Dave Douglas. He attended Berklee College of Music.

Career
His band AlasNoAxis includes Hilmar Jensson on electric guitar, Chris Speed on tenor saxophone and clarinet, and Skúli Sverrisson on bass guitar. The music is in some ways closer to post-rock than jazz, concentrating on rhythmic shifts and ensemble texture rather than featured solos. Since 2000 Winter & Winter has released several of the band's albums.

Pachora includes Black, Speed, Sverrisson, and Brad Shepik on tambura and electric saz. This band plays music that is rhythmically diverse and inspired by Balkan rhythms.

Black participated as drummer 12 in the Boredoms 77 Boadrum performance on July 7, 2007 at the Empire-Fulton Ferry State Park in Brooklyn, New York.

He is also one-third of the group BBC (Berne/Black/Cline) with alto saxophonist Berne and Nels Cline of Wilco. The group released the album The Veil in 2011.

Discography

As leader
 Malamute (Intakt, 2017)

With AlasNoAxis
 AlasNoAxis (Winter & Winter, 2000)
 Splay (Winter & Winter, 2002)
 Habyor (Winter & Winter, 2004)
 Dogs of Great Indifference (Winter & Winter, 2006)
 Houseplant  (Winter & Winter, 2009)
 Antiheroes (Winter & Winter, 2013)

With the Jim Black Trio
 Somatic (Winter & Winter, 2011)
 Actuality (Winter & Winter, 2014)
 The Constant (Intakt, 2016)
 Reckon (Intakt, 2020)

With Jim & The Schrimps
 Ain't No Saint (Intakt, 2023)

As co-leader
With Human Feel
 Human Feel (Human Use 1989)
 Scatter (GM, 1991)
 Welcome to Malpesta (New World 1994)
 Speak to It (Songlines, 1996)
 Galore (Skirl, 2007)
 Gold (Intakt, 2019)

With BB&C
 The Veil (Cryptogramophone, 2011)

As sideman
With Tim Berne
 Lowlife: The Paris Concert (JMT, 1995)
 Poisoned Minds: The Paris Concert (JMT, 1995)
 Memory Select: The Paris Concert (JMT, 1995)
 Unwound (Screwgun, 1996)
 Saturation Point (Screwgun, 1997)
 Discretion (Screwgun, 1997)
 Seconds (Screwgun, 2007)
 Insomnia (Clean Feed, 2011)
 Attention Spam (Screwgun, 2021)
 5 (Screwgun, 2021)

With Carlos Bica
 Azul (EmArcy, 1996)
 Twist (Enja, 1998)
 Look What They've Done to My Song (Enja, 2003)
 Believer (Enja, 2006)
 Things About (Clean Feed, 2011)
 More Than This (Clean Feed, 2016)
 Azul in Ljubljana (Clean Feed, 2018)

With Uri Caine
 Gustav Mahler in Toblach (Winter & Winter, 1999)
 Gustav Mahler: Dark Flame (Winter & Winter, 2003)
 Uri Caine Ensemble Plays Mozart (Winter & Winter, 2006)
 The Othello Syndrome (Winter & Winter, 2008)
 Rhapsody in Blue (Winter & Winter, 2013)

With Dave Douglas
 The Tiny Bell Trio (Songlines, 1994)
 Constellations (hat ART, 1996)
 Live in Europe (Arabesque, 1997)
 Songs for Wandering Souls (Winter & Winter, 1999)

With Ellery Eskelin
 Jazz Trash (Songlines, 1995)
 One Great Day... (hatOLOGY, 1997)
 Kulak, 29 & 30 (hatOLOGY, 1998)
 Five Other Pieces (+2) (hatOLOGY, 1999)
 Ramifications (hatOLOGY, 2000)
 The Secret Museum (hatOLOGY, 2000)
 12 (+1) Imaginary Views (hatOLOGY, 2002)
 Arcanum Moderne (hatOLOGY, 2003)
 Ten (hatOLOGY, 2004)
 Quiet Music (Prime Source, 2006)
 One Great Night...Live (hatOLOGY, 2009)

With Chris Speed
 Yeah No (Songlines, 1997)
 Deviantics (Songlines, 1999)
 Emit (Songlines, 2000)
 Swell Henry (Squealer, 2004)

With Pachora
 Pachora (Knitting Factory, 1997)
 Unn (Knitting Factory, 1998)
 Ast (Knitting Factory, 1999)
 Astereotypical (Winter & Winter, 2003)

With Endangered Blood
 Endangered Blood (Skirl, 2011)
 Work Your Magic (Skirl, 2013)
 Don't Freak Out (Skirl, 2018)

With Peter Evans
 Ghosts (More Is More, 2011)
 Destination: Void (More Is More, 2014)
 Genesis (More Is More, 2016)

With Satoko Fujii
 Looking Out of the Window (Ninety-One, 1997)
 Kitsune-bi (Tzadik, 1999)
 Toward to West (Enja, 2000)
 Junction (EWE, 2001)
 Bell the Cat! (Tokuma, 2002)
 Illusion Suite (Libra, 2004)
 Live in Japan 2004 (Natsat Music/PJL 2005)
 When We Were There (PJL 2006)
 Trace a River (Libra 2008)

With Hilmar Jensson
 Dofinn (Jazzis, 1995)
 Tyft (Songlines, 2002)
 Ditty Blei (Songlines, 2004)

With David Liebman
 Different but the Same (hatOLOGY, 2005)
 Renewal (hatOLOGY, 2008)
 Non Sequiturs (Hatology, 2011)

With Ben Monder
 Flux (Songlines, 1996)
 Dust (Arabesque, 1997)
 Excavation (Arabesque, 2000)

With others
 Laurie Anderson, Life On a String (Nonesuch, 2001)
 Laurie Anderson, Live at Town Hall New York City September 19-20 2001 (Nonesuch, 2002)
 Julian Arguelles, Live in Dublin (Auand, 2006)
 David Binney, South (ACT, 2001)
 David Binney, Balance (ACT, 2002)
 Theo Bleckmann, No Boat (Songlines, 1997)
 Stefano Bollani, Sheik Yer Zappa (Decca, 2014)
 Boredoms, 77 Boa (Drum Commmons, 2008)
 Marty Cook, Phases of the Moon (Tutu, 1994)
 Andrew D'Angelo, Skadra Degis (Skirl, 2008)
 Kris Davis, Save Your Breath (Clean Feed, 2015)
 Robert Dick, Third Stone from the Sun (New World/CounterCurrents 1993)
 Mark Dresser, Sedimental You (Clean Feed, 2016)
 Mark Dresser, Ain't Nothing But a Cyber Coup & You (Clean Feed, 2019)
 Peter Epstein, Staring at the Sun (MA, 1997)
 John Escreet, Sabotage and Celebration (Whirlwind, 2013)
 Michael Formanek, Nature of the Beast (Enja, 1997)
 Lee Konitz, Jugendstil II (ESP Disk, 2010)
 Donny McCaslin, Seen from Above (Arabesque, 2000)
 Raz Mesinai, Unit of Resistance (ROIR 2007)
 Anais Mitchell, Hadestown (Righteous Babe, 2010)
 Ikue Mori, Obelisk (Tzadik, 2017)
 Hank Roberts, Green  (Winter & Winter, 2008)
 Ned Rothenberg, Real and Imagined Time (Moers Music, 1995)
 Jamie Saft, Ragged Jack (Avant, 1996)
 Jamie Saft, Sovlanut (Tzadik, 2000)
 Ed Schuller, The Force (Tutu, 1996)
 Assif Tsahar, Jam (Hopscotch, 2003)
 Cuong Vu, Bound (OmniTone, 2000)
 John Zorn, Voices in the Wilderness (Tzadik, 2003)

References

External links
Official homepage
 77 Boadrum Site Profile Viva Radio, Sep 2007 (Flash)

American jazz drummers
Indie rock drummers
Berklee College of Music alumni
1967 births
Living people
American indie rock musicians
Avant-garde jazz drummers
Avant-garde jazz percussionists
American rock drummers
20th-century American drummers
American male drummers
20th-century American male musicians
American male jazz musicians
Kris Defoort Quartet members
Human Feel members
Winter & Winter Records artists
Intakt Records artists

Jim Black


Anadolu Feneri, İstanbul'un Asya yakasında İstanbul Boğazı'nın Karadeniz'le birleştiği kuzey ucunda Yon (Hrom) Burnu üzerinde bulunan deniz feneridir. Karşısındaki Rumeli Feneri'nden 2 deniz mili uzaktadır. Fenerin bulunduğu köy de aynı isimle (Anadolufeneri) adlandırılır.

Anadolu Feneri, sabit silindir kristalinin içindeki 1000 watlık ampul, kristalin çevresinde elektrik motoruyla dönen bir paravan sayesinde yanıp sönüyor, elektrik kesintilerinde bütangaz ile desteklenir. İlk günkü gibi korunan ve açık havalarda 16 deniz mili açıklığı görebilen fener, İstanbul'un Karadeniz'e açılan kapılarından birinde Karadeniz'den gelip Boğaz'a girecek gemilere rehberlik eder.

Bulunduğu köye de adını veren fener 1834 yılında kurulmuştur. Kırım savaşı sırasında Fransız ve İngiliz gemilerinin Boğaz'ın ve Karadeniz'in girişlerini görebilmeleri için yapılmasına karar verilen fener 15 Mayıs 1856'de Fransızlar tarafından karşı sahildeki fenerle beraber kule kısmı yapılarak işletilmeye başlandı. 1933'te Fransızlara verilen 100 senelik işletme imtiyazı iptal edildi ve tamamen Türklere geçti.

Beyaz taştan yapılmış fenerin boyu 20 metredir. Yalnızca Beykoz'a dönük yüzünün dar kısmı karanlıkta kalır. Anadolu feneri orijinal halini koruyan nadir fenerlerden biri. Bir tek fenerin kristalini döndüren motor ve ampul sonradan eklenmiş. Denizden 75 m yükseklikteki fener, saniyede bir beyaz ışık veriyor, 18 saniye bekliyor.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Anadolu Feneri

İstanbul'daki deniz fenerleri
Beykoz'daki altyapı

Anadolu Feneri


Bennedict Richard Felder Mathurin (Montreal, 19 de junho de 2002) é um jogador canadense de basquete profissional que atualmente joga no Indiana Pacers da National Basketball Association (NBA).

Ele jogou basquete universitário pela Universidade do Arizona e foi selecionado pelos Pacers como a sexta escolha geral no Draft da NBA de 2022.

Início de vida e carreira
Mathurin é natural de Montreal e cresceu jogando hóquei no gelo e futebol americano como quarterback. Ele competiu pelo time de basquete da província de Quebec. Em 2018, Mathurin ingressou na NBA Academy Latin America na Cidade do México, tornando-se o primeiro jogador nascido no Canadá. Ele se comprometeu a jogar basquete universitário na Universidade do Arizona.

Carreira universitária
Em 2 de janeiro de 2021, Mathurin registrou 24 pontos e 11 rebotes na vitória por 86-82 sobre Washington State. Em 14 de janeiro, ele registrou 31 pontos e oito rebotes na vitória por 98-64 sobre Oregon State. Como calouro, Mathurin teve médias de 10,8 pontos, 4,8 rebotes e 1,2 assistências.

Apesar de ganhar interesse como prospecto de draft, ele decidiu retornar para sua segunda temporada. Em 11 de dezembro de 2021, Mathurin marcou 30 pontos na vitória por 83-79 contra Illinois. Ele foi nomeado o Jogador do Ano da Pac-12.

Em 14 de abril de 2022, Mathurin se declarou para o draft da NBA de 2022, renunciando à elegibilidade universitária restante.

Carreira profissional

Indiana Pacers (2022–Presente)
Mathurin foi selecionado pelo Indiana Pacers como a sexta escolha geral no draft da NBA de 2022. Ele se juntou à sétima escolha geral, Shaedon Sharpe, como os únicos canadenses selecionados na primeira rodada. Mathurin foi a melhor escolha dos Pacers desde a seleção de Rik Smits em segundo lugar geral no draft da NBA de 1988. Em 25 de junho de 2022, durante uma entrevista pós-draft, Mathurin falou sobre LeBron James, afirmando: "Quero ver o quão bom ele é. Acho que ninguém é melhor do que eu. Ele vai ter que me mostrar que é melhor do que eu."

Em 3 de julho de 2022, Mathurin assinou um contrato de 4 anos e US$29.9 milhões com os Pacers. Em 8 de julho, ele estreou na Summer League e registrou 23 pontos e quatro rebotes na vitória por 96-84 sobre o Charlotte Hornets.

Carreira da seleção
Mathurin jogou pelo Canadá na Copa do Mundo Sub-19 de 2021 na Letónia, depois de ser cortado da equipe olímpica. Ele marcou 31 pontos para levar o Canadá a uma vitória por 101-92 sobre a Sérvia e ganhar a medalha de bronze. Ele teve médias de 16,1 pontos e quatro rebotes no torneio.

Estatísticas da carreira

Universitário

Prêmios e Homenagens
NBA
 NBA All-Rookie Team:
 Primeiro Time: 2023

Vida pessoal

Mathurin é descendente de haitianos. Sua irmã mais velha, Jennifer, jogou basquete universitário pela NC State. Quando Mathurin tinha 12 anos, seu irmão de 15 anos morreu em um acidente de bicicleta. Ele fala inglês, francês, espanhol e créole.

Links externos

 Biografia do Arizona Wildcats

Pessoas vivas
Nascidos em 2002
Basquetebolistas do Indiana Pacers
Basquetebolistas do Canadá

Bennedict Mathurin


Anne Corfitzdatter Hardenberg (død 15. februar 1589 på Bregentved Herregård) var en dansk adelskvinde, der er kendt for at have haft et kærlighedsforhold til kong Frederik 2. Derudover gjorde hun tjeneste hos Frederiks mor, dronning Dorothea.

Familieforhold

Anne Hardenberg var datter af godsejer Corfitz Hardenberg til Skjoldmose og Mette Christiernsdatter Skram (1507-1548), søster til den admiral Peder Skram.

Forholdet til Frederik 2.
Det første, der vides om Anne Hardenberg, er, at hun senest i 1557 kom i tjeneste hos dronning Dorothea. Begyndelsen på forbindelsen mellem hende og kronprinsen er usikker, men kan have haft rod i denne ansættelsen ved hoffet. Alternativt kan de have mødt hinanden hos Frederiks hofmester, Eiler Hardenberg, som var Annas farbror og boede på Malmøhus.

Dronningen skal i julen 1558 have bedt sin søn om ikke at stå i vejen for, at Anne skulle blive lykkelig, idet hun stod klar til at blive gift med den rige Oluf Mouritsen Krognos, hvilket er et tegn på, at Frederik har været forelsket i hende. I samme periode var Frederik dog også indstillet på at følge sin fars, Christian 3., ønske, om at han skulle giftes med en datter af en fyrste fra udlandet. Da faderen døde i 1559, og Frederik overtog kronen, havde han fortsat tanker om at indgå ægteskab for at styrke landets plads i europæisk politik, og han var i 1563-64 særligt interesseret i en datter af den tysk-romerske kejser Maximilian 2.

Dette blev dog ikke til noget, og det fremgår af et brev fra 1569 fra Frederik til hans faster, hertuginde Elisabeth af Mecklenburg, at nu ønskede at blive gift med en dansk adelskvinde. Dette kan næsten kun være Anne, som han i foråret 1571 åbent ønskede at gifte sig med. Ønsket blev dog aldrig til virkelighed som følge af stærk modstand fra hans familie, særligt fra hans søster Anna af Sachsen, der muligvis også var allieret med Anne Hardenberg selv. Forholdet mellem Frederik og Anne har dog været nært, og da kongen i efteråret 1571 blev forlovet med Sophie af Mecklenburg, hans kusine, var han bekymret over, hvordan Anne ville modtage denne nyhed. Da han blev klar over, at hun støttede dette forhold, blev han beroliget og gennemførte ægteskabet med Sophie. I et brev til Birgitte Gøye skriver Anne om hendes følelser overfor situationen; "Gud ved, jeg er saa glad og rolig i mit Hjerte, som jeg ikke har været i mange Aar.

Andre højtstående forbindelser
Fra sin periode i dronning Dorotheas tjeneste havde Anne Hardenberg fået forbindelse til flere af kongefamiliens kvindelige medlemmer, ikke mindst til Frederik 2.'s søster, Anna. Disse to skrev gennem livet en lang række breve til hinanden, hvor indholdet undertiden var af fortrolig natur. Derudover havde hun også tæt forbindelser til flere standsfæller, særligt Birgitte Gøye.

Anne havde flere talenter. Således var hun musikalsk, og hun spillede gerne i sin tid hos enkedronning Dorothea til dennes fornøjelse. Derudover var hun dygtig til håndarbejde, og blandt andet kurfystinde Anna var ivrig aftager af hendes frembringelser. Hun var som nævnt også en flittig brevskriver, og i hendes breve kan man ofte spore melankoli og hendes religiøsitet.

Hendes nære forhold til enkedronning Dorothea resulterede i, at hun arvede et beløb på 2000 rigsdaler ved dronningens død.

Ægteskab og enkestand
I mange år bejlede rigsråd Oluf Mouritsen Krognos til hende, og efter Frederiks giftermål i 1572 sagde hun omsider ja til ham. De blev gift 11. januar 1573, men ægteskabet varede kun kort, idet Oluf døde samme sommer. Resten af sit liv levede hun som enke på Bregentved, idet hun dog havde noget besvær med at holde sin mands familie væk. Det hjalp, da hun fik støtte fra Olufs fætter, Peder Oxe.

Anetavle

Referencer

Adel fra Danmark

Anne Corfitzdatter Hardenberg


O  375 TW é o modelo com o qual a Ferrari disputou a Temporada de 1951 da Fórmula 1

Carros de Fórmula 1 da Ferrari

Ferrari 375 TW


Verbal arithmetic, also known as alphametics,  cryptarithmetic, cryptarithm or word addition, is a type of mathematical game consisting of a mathematical equation among unknown numbers, whose digits are represented by letters of the alphabet.  The goal is to identify the value of each letter.  The name can be extended to puzzles that use non-alphabetic symbols instead of letters.

The equation is typically a basic operation of arithmetic, such as addition, multiplication, or division.  The classic example, published in the July 1924 issue of Strand Magazine by Henry Dudeney, is:

The solution to this puzzle is O = 0, M = 1, Y = 2, E = 5, N = 6, D = 7, R = 8, and S = 9.

Traditionally, each letter should represent a different digit, and (as an ordinary arithmetic notation) the leading digit of a multi-digit number must not be zero.  A good puzzle should have one unique solution, and the letters should make up a phrase (as in the example above).

Verbal arithmetic can be useful as a motivation and source of exercises in the teaching of algebra.

History
Cryptarithmic puzzles are quite old and their inventor is unknown. An 1864 example in The American Agriculturist disproves the popular notion that it was invented by Sam Loyd.  The name "cryptarithm" was coined by puzzlist Minos (pseudonym of Simon Vatriquant) in the May 1931 issue of Sphinx, a Belgian magazine of recreational mathematics, and was translated as "cryptarithmetic" by Maurice Kraitchik in 1942.  In 1955, J. A. H. Hunter introduced the word "alphametic" to designate cryptarithms, such as Dudeney's, whose letters form meaningful words or phrases.

Types of cryptarithms

Types of cryptarithm include the alphametic, the digimetic, and the skeletal division.

Alphametic
 A type of cryptarithm in which a set of words is written down in the form of a long addition sum or some other mathematical problem. The object is to replace the letters of the alphabet with decimal digits to make a valid arithmetic sum.
Digimetic
 A cryptarithm in which digits are used to represent other digits.

Skeletal division
 A long division in which most or all of the digits are replaced by symbols (usually asterisks) to form a cryptarithm.
Reverse cryptarithm
 A rare variation where a formula is written, and the solution is the corresponding cryptarithm whose solution is the formula given.

Solving cryptarithms
Solving a cryptarithm by hand usually involves a mix of deductions and exhaustive tests of possibilities.  For instance the following sequence of deductions solves Dudeney's SEND+MORE = MONEY puzzle above (columns are numbered from right to left):

From column 5, M = 1 since it is the only carry-over possible from the sum of two single digit numbers in column 4.
Since there is a carry in column 5, O must be less than or equal to M (from column 4). But O cannot be equal to M, so O is less than M. Therefore O = 0.
Since O is 1 less than M, S is either 8 or 9 depending on whether there is a carry in column 4. But if there were a carry in column 4, N would be less than or equal to O (from column 3). This is impossible since O = 0. Therefore there is no carry in column 3 and S = 9.
If there were no carry in column 3 then E = N, which is impossible. Therefore there is a carry and N = E + 1.
If there were no carry in column 2, then ( N + R ) mod 10 = E, and N = E + 1, so ( E + 1 + R ) mod 10 = E which means ( 1 + R ) mod 10 = 0, so R = 9. But S = 9, so there must be a carry in column 2 so R = 8.
To produce a carry in column 2, we must have D + E = 10 + Y.
Y is at least 2 so D + E is at least 12.
The only two pairs of available numbers that sum to at least 12 are (5,7) and (6,7) so either E = 7 or D = 7.
Since N = E + 1, E can't be 7 because then N = 8 = R so D = 7.
E can't be 6 because then N = 7 = D so E = 5 and N = 6.
D + E = 12 so Y = 2.
Another example of TO+GO=OUT (source is unknown):

 The sum of two biggest two-digit-numbers is 99+99=198. So O=1 and there is a carry in column 3.
 Since column 1 is on the right of all other columns, it is impossible for it to have a carry. Therefore 1+1=T, and T=2.
 As column 1 had been calculated in the last step, it is known that there isn't a carry in column 2. But, it is also known that there is a carry in column 3 in the first step. Therefore, 2+G≥10. If G is equal to 9, U would equal 1, but this is impossible as O also equals 1. So only G=8 is possible and with 2+8=10+U, U=0.

The use of modular arithmetic often helps.  For example, use of mod-10 arithmetic allows the columns of an addition problem to be treated as simultaneous equations, while the use of mod-2 arithmetic allows inferences based on the parity of the variables.

In computer science, cryptarithms provide good examples to illustrate the brute force method, and algorithms that  generate all permutations of m choices from n possibilities. For example, the Dudeney puzzle above can be solved by testing all assignments of eight values among the digits 0 to 9 to the eight letters S,E,N,D,M,O,R,Y, giving 1,814,400 possibilities. They also provide good examples for backtracking paradigm of algorithm design.

Other information
When generalized to arbitrary bases, the problem of determining if a cryptarithm has a solution is NP-complete. (The generalization is necessary for the hardness result because in base 10, there are only 10! possible assignments of digits to letters, and these can be checked against the puzzle in linear time.)

Alphametics can be combined with other number puzzles such as Sudoku and Kakuro to create cryptic Sudoku and Kakuro.

Longest alphametics
Anton Pavlis constructed an alphametic in 1983 with 41 addends:

SO+MANY+MORE+MEN+SEEM+TO+SAY+THAT+
THEY+MAY+SOON+TRY+TO+STAY+AT+HOME+
SO+AS+TO+SEE+OR+HEAR+THE+SAME+ONE+
MAN+TRY+TO+MEET+THE+TEAM+ON+THE+
MOON+AS+HE+HAS+AT+THE+OTHER+TEN
=TESTS

(The answer is that MANYOTHERS=2764195083.)

See also
 Diophantine equation
 Mathematical puzzles
 Permutation
 Puzzles
 Sideways Arithmetic From Wayside School - A book whose plot revolves around these puzzles
 Cryptogram

References

 Martin Gardner, Mathematics, Magic, and Mystery. Dover (1956)
 Journal of Recreational Mathematics, had a regular alphametics column.
 Jack van der Elsen, Alphametics. Maastricht (1998)
 Kahan S., Have some sums to solve: The complete alphametics book, Baywood Publishing, (1978)
 Brooke M. One Hundred & Fifty Puzzles in Crypt-Arithmetic. New York: Dover, (1963)
 Hitesh Tikamchand Jain, ABC of Cryptarithmetic/Alphametics. India(2017)

External links
Solution using Matlab code and tutorial
 Cryptarithms at cut-the-knot

 Alphametics and Cryptarithms

Alphametics solvers

Alphametics Solver!
Alphametics Puzzle Solver
Android app to solve Crypt Arithmatic problems
Alphametic Solver written in Python
An online tool to create and solve Alphametics and Cryptarithms
An online tool to solve, create, store and retrieve alphametics - over 4000 English alphametics available with solutions

Logic puzzles

Verbal arithmetic


Das Journal of Cosmology and Astroparticle Physics ist eine begutachtete wissenschaftliche Fachzeitschrift, die nur Online veröffentlicht wird. Es ist auf alle Aspekte von Kosmologie und Astroteilchenphysik ausgerichtet. Es wird seit 2003 zusammen vom Institute of Physics (IOP) und der International School for Advanced Studies (SISSA) herausgegeben. Der Impact Factor für 2010 betrug 6,497.

Daten

Weblinks
 Homepage

Astronomische Zeitschrift
Englischsprachige Zeitschrift


An Rangaeris rhipsalisocia in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Victor Samuel Summerhayes. An Rangaeris rhipsalisocia in nahilalakip ha genus nga Rangaeris, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Rangaeris

Rangaeris rhipsalisocia


Danny Stam (født 25. juni 1972 i Koog aan de Zaan) er en hollandsk forhenværende cykelrytter. Hans foretrukne disciplin var banecykling, hvor han har vundet medaljer ved EM og VM.

Stam har vundet 11 seksdagesløb, med blandt andet én sejr ved Københavns seksdagesløb i 2006 sammen med makker Robert Slippens.

Siden 2013 har han været ledende sportsdirektør for cykelholdet .

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Nederlandene
Vindere af Københavns seksdagesløb
Sportsdirektører

Danny Stam


Ali Shariati Mazinani (perz.: علی شریعتی مزینانی; Kahak, 23. studenog  1933. – Southampton, 18. lipnja 1977.), iranski revolucionar i sociolog koji se bavio sociologijom religije. Smatra se jednim od najutjecajnijih iranskih intelektualaca 20. stoljeća Svojevremeno je nazivan ideologom Islamske revolucije.

Životopis
Ali Shariati je rođen 1933. godine u Kahaku (selo u Mazinanu), predgrađu Sabzevara, koji se nalazi na sjeveroistoku Irana. Članovi obitelji s očeve strane su bili imami. Njegov otac, Muhamed-Taki, bio je učitelj i islamski učenjak, i on je 1947. godine otvorio "Centar za širenje islamskih istina" (Mašhad, Khorasan provincija), društveni islamski forum koji se upleo u pokret za nacionalizaciju nafte 50.-ih godina 20. stoljeća. Shariatijeva majka je porijeklom iz sitne zemljovlasničke porodice iz Sabzevara, malog grada blizu Mašhada.

Kroz godine provedene na Učiteljskom fakultetu u Mašhadu, Shariati je bio u dodiru s mladim ljudima koji su bili iz manje privilegiranih ekonomskih slojeva društva, i prvi put je video siromaštvo i poteškoće koji su postojali u Iranu u tom periodu. Istovremeno, bio je izložen mnogim uticajima Zapadne filozofske i političke misli. Pokušao je da objasni i pruži rješenja za probleme s kojima su se suočavala muslimanska društva kroz tradicionalne islamske principe upletene s razumijevanjem suvremene sociologije i filozofije. Njegovi članci iz tog doba, koje je pisao za mašhadske dnevne novine Khorasan, pokazuju njegov razvijajući eklekticizam i poznavanje ideja suvremenih mislilaca, poput Džemaldina al-Avganija, Muhammad Iqbala, kao i Sigmunda Freuda i Alexis Carrela.

Godine 1952, god. je postao srednjoškolski profesor i osnovao je Udrugu islamskih učenika, što je dovelo do njegovog uhićenja nakon prosvjeda 1953. godine. Kada je zbačen Mohammad Mosaddegh, postao je član Nacionalnog fronta. Diplomirao je na Univerzitetu u Mašhadu 1955. godine. Ponovo je uhićen 1957. od iranske policije, s još 16 članova Nacionalnog pokreta otpora.

Nakon toga, Shariati je uspeo da dobije francusku stipendiju i nastavio postdiplomske studije na Sorbonne u Parizu. Napustio je Pariz nakon dobivanja doktorata iz sociologije 1964. godine na Sorboni. U tom periodu, u Parizu, Shariati je počeo da surađuje s alžirskim Nacionalnim Oslobodilačkim Frontom (FLN) 1959. godine. Sljedeće godine, počeo je da čita Franca Fanona i preveo je antologiju njegovog rada na perzijski jezik. Shariati je uveo Fanonovu misao u krugove iranskih revolucionarnih emigranata. Uhapšen je u Parizu u toku prosvjeda-sjećanja na Patrisa Lumumbu 17. siječnja 1961. godine.

Iste godine se pridružio Ebrahim Yazdiju, Mostafi Chamranu i Sadegu Kutbzadeu u osnivanju iranskog Pokreta slobode u inozemstvu. Nastavio je usavršavanje sociologije i povijesti religije 1962. godine, i pratio je predavanja poznatih orijentalista Luja Masinjonaa, Žaka Berka i sociologa Žorža Gurviča. Također je, iste godine, upoznao filozofa Jean-Paul Sartrea i u Iranu izdao knjigu Džalal Al-e Ahmada "Gharbzadegi".

Vratio se u Iran 1964. gdje je bio uhićen zbog subverzivne političe aktivnosti dok je bio u Francuskoj. Pušten je nakon nekoliko tjedana, poslije čega je počeo da predaje na Sveučilištu u Mašhadu.

Shariati zatim odlazi u Teheran, gdje je počeo držati predavanja na institutu Hoseinija ershad. Predavanja su se pokazala izuzetno popularnim među studentima i širila su se od usta do usta u svim sektorima društva, uključujući srednju i višu klasu, među kojima je interesiranje za njegova učenja počelo izuzetno da raste.

Shariatijejev konstantni uspjeh je ponovo probudio interesiranje vlasti, koje su ga uhitile ponovo, s mnogim njegovim studentima. Rasprostranjeni pritisak populacije i međunarodno negodovanje su konačno doveli do njegovog puštanja na slobodu, nakon 18 mjeseci u samici, 20. ožujka 1975. godine.

Shariatiju je bilo dozvoljeno da napusti državu i da ode u Engleska. Umro je tri tjedna kasnije, u bolnici u Southamptonu, pod "misterioznim okolnostima", iako je u Ali Rahmaniejvoj životopisu zabilježeno da je umro od srčanog udara. Shariati je sahranjen pored Sejujide Zejneb, unuke poslanika Muhameda i kćerke Alija u Damasku, gdje često dolaze iranski hodočasnici.

Pogledi na svijet

Shariati je bio istaknuti islamski filozof koji je tvrdio da dobro društvo treba da bude u skladu s islamskim vrijednostima; tvrdio je da bi uloga vlade trebalo da bude da vodi društvo na najbolji mogući način, a ne da upravlja društvom na najbolji mogući način.  On je vjerovao da najučeniji članovi uleme (svećenstva) treba da igraju ulogu u vođenju društva, jer oni najbolje razumiju kako upravljati islamskim sustavom vrijednosti, zasnivanim na učenjima poslanika Muhameda i dvanaest imama.  Tvrdio je da je uloga uleme da vodi društvo u skladu s islamskim vrijednostima kako bi ljudi napredovali do svojih najviših potencijala, a ne da se služe hedonističkim željama individualaca kao na Zapadu.

Shariatijeva djela su bila pod velikim utjecajem ideologizacije Trećeg svijeta s kojom se susreo kao student u Parizu, idejama da bi klasni rat i revolucija doveli do pravičnog besklasnog društva, s jedne strane, a s druge strane, doveli do epistemološkog dekolonijalističkog razmišljanja njegovog vremena. Smatra se da je usvojio ideju Gharbzadegi od Džalal Al-e Ahmada i dao joj najživahniji i najutjecajniji život.

Težio je ka tome da pretvori ove ideje u kulturne simbole šiitskog islama na koje bi Iranci mogli da prihvate. Vjerovao je da šiiti ne bi trebalo samo da čekaju povratak dvanaestog imama, već da aktivno rade ka tome da ubrzaju njegov povratak boreći se za socijalnu pravdu, "čak do točke prihvaćanja mučeništva", govoreći "svaki dan je Ašura, svako mjesto je Karbala". Kad je pisao pisma Fanonu, za razliku od njega, Shariati je verovao da nije istina da se religija mora ostaviti po strani u borbi protiv imperijalizma. Shariati je također vjerovao da ljudi mogu da se bore s imperijalizmom isključivo kroz oporavak svog kulturnog identiteta. U nekim zemljama je takav identitet povezan s vjerskim osnovama. Pozivao se na maksimu povratka sebi.

Shariati i socijalizam
Čini se da je njegova težnja ka socijalizmu kao ideji počela s prevođenjem knjige s arapskog o Abu Zaru, prvim predstavnikom islamskog socijalizma i suvremenikom poslanika Muhameda. Neki mislioci su čak nazivali Shariatija modernim Abu Zarom u Iranu.

U svim njegovim mislima postoji insistiranje na neophodnost revolucionarne akcije, vjerovao je u to da marksizam Trećem svijetu nije mogao da pruži ideološko sredstvo za vlastitu slobodu. Jedna od njegovih premisa je da je islam po prirodi revolucionarna ideologija. Stoga bi islam mogao biti prihvaćen kao ideologija u suvremenom svijetu. Prema Shariatiju, povijesni i originalni temelj ljudskih problema je u nastanku privatnog vlasništva. Smatra da je, u suvremenom dobu, pojava mašine druga najfundamentalnija promjena čovječanstva. Privatno vlasništvo i pojavu mašine smatra dvjema zaokretima povijesti. Međutim, Shariati kritizira povijesni razvoj religije i suvremenih filozofskih i ideoloških pokreta koji imaju veze i s privatnim vlasništvom i s pojavom mašina.

Epistemologija
Shariati je razvio ideju društvenih, kulturnih i povijesnih nepredvidivosti vjerskog znanja u sociologiji. Shariati je vjerovao u zemaljsku religiju i u društveni kontekst u kome se tumači značenje društva. Također je naglašavao da religiju razumije povijesno, jer je sociolog. Kao što je sam rekao, bavio se povijesnim i društvenim jedinstvom (tavhid), a ne istinom uzvišene knjige Kurana, ili Muhamedom ili Alijem.

Filozofija povijesti
Potpuno suprotno od Hegela i njegove filozofije povijesti, Shariati je vjerovao da nije točno da je civiliziran čovjek manje svjestan od današnjih ljudi, ali da postoji razlika među njima. Civiliziran čovjek je mogao da govori o sebi više nego Kosmos i novi ljudi koji su zauzeti stvarnošću i Kosmosom u kojem nema mjesta za njih i za misticizam i religiju. Naravno, on zna za kretanje duše u Hegelovoj filozofiji i povijesti kao u jednom smislu točne.

Politička filozofija

Prvo kritizira zapadnu liberalnu demokraciju. Ukazuje na to da postoji izravna veza između demokracije, liberalizma i pljačkanja država. Napominje činjenicu da je vladajući ekonomski sistem liberalnih demokracija nepravedan i da kontrira pravima ljudi. On tvrdi da u takvom društvu, netko tko je slab je već izložen porazu i uništenju. Postoje osnove Sharijatove misli na kritike o liberalnoj demokraciji. Prva osnova je vezana za kontrast između religijskog i nereligijskog pogleda na svijet. On objašnjava povijest, društvo i čovjeka prema monoteističkom pogledu na svijet. Predstavlja liberalizam kao nešto s nejednakošću i diskriminacijom. Shariati vjeruje da se vlada Imama Alija može smatrati kao najbolji oblik demokracije. Tu demokraciju je nazvao Demokracija posvećenosti. Čini se kao da Shariati ne priznaje definiciju demokracije baziranu na objašnjenima zapada, iako on nema problem s demokracijom. Prema njegovim riječima, religijska vlada je pravo muslimanskih građana što se demokracije tiče. On vjeruje da je jedan od osnovnih problema zapadne demokracije demagogija. Danas su glasovi birača usmjereni na posebne kanale uz pomoć reklamnih instrumenata. Tvrdi da je zapadna demokracija bazirana na zlatu, okrutnosti i prevarama.

Demokracija posvećenosti

Da bi bolje objasnio demokraciju posvećenosti, on prvo pravi razliku između dva koncepta. Jedan od njih je sijasat (ar.) a drugi je politika. Sijasat je filozofija koju sprovodi koja preuzima odgovornost za promjene društva koje još ne postoji. U stvari, sijasat je progresivna i dinamična stvar. Cilj vlade u filozofiji sijasata je da promjeni socijalne temelje, institucije i čak sve norme društva, konkretno, kulturu, moralnost, želje itd. Sijasat želi da učini ljude da postoje. U suprotnom, nema pravljenja politike. Drugim riječima, politika ne čini ljude. Naravno, Sharijatiju se više dopada sijasat jer je progresivniji. Smatra je građenjem čovjeka. Njegova utopija se sastoji od tri koncepta: gnosis, jednakost i sloboda. Demokracija posvećenosti se pojavila u njegovom predavanju na Hosejnija ershad institutu. Prema njegovom mišljenju, Imam je onaj koji želi da vodi ljude ne samo u političkim, socijalnim i ekonomskim dimenzijama, već u svim dimenzijama postojanja. On vjeruje da je Imam živ svuda i uvijek. S jedne strane, imamet nije metafizičko vjerovanje, već filozofija vođenja revolucije. Dodao je da Imam mora da vodi ljude ne prema svojoj požudi, već po islamskoj ideologiji i autentičnim vrijednostima.

Sociologija

Budući da je bio poznat među učenjacima i religijskim misliocima, za njega su govorili da je prihvaćao racionalnost Zapada. Shariati je bio upoznat s teorijskim osnovama zapadne civilizacije i nazivao ih je s tajadod (modernizacija). Naglašavao je prihvaćanje civilizacije i kritizirao je modernizaciju. Shvaćao je značaj empirijske znanosti i znanja. Cijenio je empirijsku metodologiju. Također je kritizirao tradicionalizam zbog zanemarivanja znanstvene metodologije. S druge strane, kritizirao je moderniste zbog toga što su miješali zapadne ideološke teorije s validnom znanstvenom epistemologijom. Prema njegovim riječima, znanje razuma je očigledno. Stoga je predložio da se na razum gleda kao na aksiom za shvaćanje drugih izvora, konkretno Svete Knjige, tj. Kurana, tradicije, životopisa imama. Također je negirao konsenzus kao način dogovora u stvarima vjere. Insistirao je na konceptima znanja i vremena uz pomoć Kurana i tradicije. Zbog toga je istakao važnu ulogu metodologije i promjenu točke gledišta. Vjerovao je da ne postoji poseban predložak analize socijalnih pitanja i povijesnih događaja. Smatrao je da ne postoji jedinstvo religije i društva, već da postoje brojne religije i društva. Kritizirao je zapadne ideologije kao što su nacionalizam, liberalizam i marksizam. On tvrdi da ne postoji usuglašenost između zapadne ideologije i iranskog društva. Prema njegovom mišljenju, demokracija nije suglasna s revolucionarnom evolucijom i napretkom. Jedna od njegovih kritika je negiranje duhovnosti u zapadnoj ideologiji. U stvari, te ideologije pokušavaju da zaustave ljude da dostignu transcendentne ciljeve i bilo kakvo evolutivno kretanje. Jako oštro je kritizirao kapitalizam. Nasuprot tome, divio se socijalizmu zbog toga što navodi ljude ka evoluciji i oslobađanju od utilitarizma. Oštro je kritizirao Karla Marxa. Prema Shariatijevu mišljenju Marx je smatrao da je ekonomija temelj društva, a Shariati je smatrao da je čovjek njegov temelj.

Moderna problematika

Prema Shariatovom mišljenju, povijest čovjeka se sastoji iz dvije faze: faza kolektiviteta i faza privatnog vlasništva. On objašnjava da je prva faza zapravo faza kolektiviteta koja se bavi socijalnom jednakošću i duhovnim jedinstvom. Ali druga faza, u koju spada naše doba, se može smatrati dominacijom nad mnogima od jednog. Druga faza počinje s pojavom privatnog vlasništva. Postoji više tipova privatnog vlasništva u ljudskoj povijest kao što su: robovlasništvo, feudalizam i kapitalizam. Prema društvenoj svojini, svi materijalni i duhovni resursi su dostupni svima. Ali monopol je obuzeo ljudsko društvo. Prema Shariatovom mišljenju je upravo privatno vlasništvo uzrok svih modernih problema. Opterećenost monopolom se manifestirala kroz povijest u različitim oblicima. Shariati je smatrao da je strojizam (zavisnost od strojeva) posljednja faza privatnog vlasništva. Strojizam je počeo u 19 stoljeću i ljudi se suočavaju s mnogim problemima proisteklim iz strojizma.

Drugi o Shariatiju
Postoji mnogo pristalica i protivnika Sharijatovih pogleda na svijet. Mora se obratiti pažnja na činjenicu da stavovi Sharijatija iz ranih dana Islamske republike Iran, nisu ono što su mu pripisivale neke revolucionarne skupine. Shariati je bio dovljno poznata ličnost. Prema riječima Alija Hameneija, Shariati je imao i pozitivne i negativne osobine. On je smatrao da nije fer da se Shariati smatra nekim tko je bio u oštrim nesuglasicama s islamskom ulemom. Jedna od pozitivnih osobina Sharijatija je bila ta što je objašnjavao pojam progresije prostim i odgovarajućim jezikom za svoju generaciju. Shariati ne samo da nije bio protivnik uleme (svećenstva), već je vjerovao u namjere i njihove tendencije. Neki učenjaci, poput Elizabete F. Tomson, pokušali su da uvide neke sličnosti između Sharijatija i njegove uloge u Islamskoj revoluciji u Iranu i Sayyida Quṭba u Egiptu. Jedna od sličnosti je da su obojica popločali put do neizbježne revolucije u Iranu i Egiptu. Obojica su imala želju da dominira islamska kultura. Obojica su voljeli revolucionaran pristup vladajućim vrijednostima i normama. Za njih je islam treća opcija, s američkim i ruskim obrascima. Istovremeno, oni nisu bili potpuno utopijski nastrojeni, nego su dijelom bili islamisti. Razlika između njih je da je Shariati bio među ljevicom, a Qutb među konzervativcima. Prema mišljenju Teleganija, Shariati je bio mislilac koji je pokrenuo školu revolucije. Škola je navodila mlade da revolucionarno djeluju. Beheshti tvrdi da je Shariatov rad glavni razlog islamske revolucije. Prema mišljenju Hamida Enajata, Shariati ne samo da je bio teoretičar, nego i pristalica islamskog radikalizma. On je vjerovao da se Shariati može smatrati osnivačem islamskog socijalizma. Stoga Enajat smatra da je Shariati netko tko je mnogo voljen i popularan u islamskom radikalizmu i socijalizmu. Naklonost mladih prema Shariatiju je bila veća nego prema bilo kom drugom islamskom intelektualcu.

Prema mišljenju Hamida Elgara, Shariati je bio najbitniji ideolog islamske revolucije.

Djela
 Hajj (Hodočašće)
  Hubut in Kavir (Pad u Kaviru)
 Guftuguhaye Tanha'i
 Marksizam i ostale zapadnjačke zablude: Islamska kritika
 Odakle da počnemo?
 Misija slobodnog mislioca
 Slobodan Čovjek i sloboda Čovjeka
 Vađenje i usavršavanje kulturalnih resursa
 Mučeništvo (knjiga)
 Ali
 Pristup za razumijevanje islama
 Vizija Poslanika Muhameda
 Pogled na sutrašnju povijest
 Refleksije čovječanstva
 Manifestacija samoobnove i reformacije
  Selekcija i/ili izbori
  Novruz, Deklaracija iranskog življenja, vječnosti
  Očekivanja od muslimanskih žena
  Horr (Bitka kod Karbale)
  Kavir (Pustinja)
 Abu-Dahr
  Crveni šijja islam protiv crnog šijja islama
  Džihad i šahadat
  Refleksije zabrinutog muslimana na neprilike ugnjetenih naroda
  Poruka prosvećenim misliocima
  Umjetnost koja čeka Spasitelja
 Fatima je Fatima
 Filozofija preklinjanja
 Religija protiv religije
 Čovjek i islam
 Ustani i svjedoči
 Lekcije o islamologiji
 Ali je sam
 Zajednica i rukovodstvo
 Mi i Ikbal
 Povijesni determinizam
 Što uraditi?
 Zadatak inteligencije za rekonstrukciju društva

Izvori

Vanjske poveznice

 Biography and publications
 'Ali Shari'ati: Between Marx and the Infinite' A review essay of Ali Rahnema's biography of Shari'ati with an extensive discussion on the philosopher's political significance  by Nathan Coombs
 Humanity and the People Power: A Tribute to Dr. Ali Shariati by Dr. Mohammad Omar Farooq
 'Ali Shari'ati: Islamic Fundamentalist, Marxist Ideologist and Sufi Mystic by David Zeidan
 Critical Religious Reason: Ali Shari'ati on Religion, Philosophy and Emancipation by Abbas Manoochehri
 The forgotten revolutionary: Ali Shariati by Lawrence Reza Ershaghi

Sociolozi
Iranski znanstvenici

Ali Shariati


Julian Seymour Schwinger (New York City, New York, 12. veljače 1918. – Los Angeles, Kalifornija, 16. srpnja 1994.), američki fizičar. Diplomirao (1936.) i doktorirao (1939.) na Sveučilištu Columbia u New Yorku, a potom do 1941. bio suradnik R. Oppenheimera na Kalifornijskom sveučilištu u Berkeleyu. Od 1945. radio je kao profesor na Harvardovu sveučilištu, gdje je, neovisno o R. Ph. Feynmanu i S.-I. Tomonagi, razvio svoju teoriju kvantne elektrodinamike, za što je s njima dobio Nobelovu nagradu za fiziku 1965.

Kvantna elektrodinamika ili kvantna teorija polja

Kvantna elektrodinamika ili kvantna teorija polja je kvantna teorija međudjelovanja koja opisuje ponašanje čestica nabijenih električnim nabojem i objašnjava sve elektromagnetske pojave. Formulirana je kasnih 1940-ih godina (R. P. Feynman; S. Tomonaga; J. S. Schwinger). Nastala je spajanjem relativističkih i kvantnomehaničkih načela, a u tome je spoju rođeno novo baždarno načelo lokalne simetrije, važno i za ostala temeljna međudjelovanja. Kvantna elektrodinamika jedna je od najtočnijih teorija polja i fizike uopće, jer su njezina predviđanja eksperimentalno provjerena do preciznosti jedan u milijardu (1 : 109 = 10–9). Zbog takve preciznosti uzima se uzorom za teoriju polja. U toj teoriji elektromagnetska sila, kojoj je doseg beskonačan, opisuje se jednodimenzijskom U(1) simetrijom koja, najjednostavnije govoreći, opisuje simetriju vrtnje kruga.

Izvori

Američki fizičari
Teoretski fizičari
Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku

Julian Seymour Schwinger


La XXVIIº edición de la Clásica de Almería se disputó el domingo 26 de febrero de 2012, por un circuito por la provincia de Almería con inicio en Roquetas de Mar y final en Almería, sobre un trazado de 185,6 km.

La prueba perteneció al UCI Europe Tour 2011-2012 de los Circuitos Continentales UCI, dentro de la categoría 1.HC (máxima categoría de estos circuitos), ascendiendo una categoría más respecto a la edición del año anterior. Sin embargo, su disputa no estuvo asegurada hasta principios del mes de febrero. Debido a esa falta de apoyos en principio no se invitó al equipo local del Andalucía debido a que la Junta de Andalucía no quiso apoyar la prueba aunque finalmente si fue invitado a última hora.

Participaron 14 equipos. Los 2 equipos españoles de categoría UCI ProTour (Movistar Team y Euskaltel-Euskadi); los 2 de categoría Profesional Continental (Andalucía y Caja Rural); y 1 de categoría Continental (Burgos BH-Castilla y León). En cuanto a representación extranjera, estarán 9 equipos: los ProTour del Vacansoleil-DCM Pro Cycling Team, Team Garmin-Barracuda, Rabobank Cycling Team, Astana Pro Team y Lotto Belisol Team; y los Profesionales Continentales del Saur-Sojasun, Project 1t4i, Team NetApp y Topsport Vlaanderen-Mercator. Formando así un pelotón de 112 ciclistas aunque finalmente fueron 111 tras la baja de última hora de Leopold König (NetApp), con 8 corredores cada equipo (excepto el mencionado NetApp que salió con 7), de los que acabaron 98; aunque 82 de ellos dentro del "control".

El ganador final fue Michael Matthews tras ganar en el sprint a Borut Božič y Roger Kluge, respectivamente.

En las clasificaciones secundarias se impusieron Jurgen Van de Walle (montaña y sprints intermedios), Movistar (equipos) y Javier Moreno (andaluces).

Clasificación final

Referencias

Enlaces externos
 Web oficial

2012
Ciclismo en España en 2012
UCI Europe Tour 2011-2012

Clásica de Almería 2012


Prirodni rezervat Učilišna gora prirodni je rezervat u Bugarskoj, koji se nalazi na području sela Boženica, u općini Botevgrad.

Najbliža urbana mjesta su sela: Boženica (2,3 km), Lipnica (4,3 km) i Skravena (5 km). Područje prirodnoga rezervata iznosi 134,7 hektara.

Bugarsko Ministarstvo okoliša i voda je 15. listopada 1999. godine kategoriziralo prirodni rezervat Učilišna gora kao održavani rezervat s ciljem održavanja i zaštite hrastove šume, u kojoj su stabla viša od 30 metara i stara do 200 godina. Državna uprava šuma u Botevgradu objavila je popis aktivnosti usmjerenih na zaštitu prirodnoga rezervata kao što su:

 sanitarna sječa stabala u slučaju sušenja za više od 5%;
Održavanje i regenerativno djelovanje;
Uporaba bioloških sredstava za zaštitu bilja.

Biljke i životinje

Na području Učilišne gore zabilježeno je 39 vrsta mahovnjača, 20 vrsta lišajeva, 41 vrsta gljiva, 280 biljnih vrsta. Postoji oko 100 vrsta beskralješnjaka, 9 vrsta vodozemaca, 12 vrsta gmazova, 62 vrsta ptica, 19 vrsta sisavaca i 20 vrsta šišmiša, koji žive u rezervatu.

Jedina zaštićena vrsta, navedena u bugarskoj Crvenoj knjizi je obična čančara (lat. Testudo hermanni).

Galerija

Izvori

Zaštićena područja u Bugarskoj
Prirodni rezervati u Europi
Botevgrad

Prirodni rezervat Učilišna gora


ස්ට්‍රේඩියනය යනු ඝන කෝණය මැනීමේ අන්තර්ජාතික සම්මත ඒකකය(SI ඒකකය) වේ.මෙය ත්‍රිමාණ ජ්‍යාමිතියේ දී යොදා ගැනේ.ස්ට්‍රේඩියනයේ සංකේතය sr වේ.

අර්ථ දැක්වීම
ගෝලයක අරයේ වර්ගයට සමාන එම ගෝලයේ පෘෂ්ඨයේ ක්ෂේත්‍රඵලයක් ඇති ගෝලීය කොටසක් මඟින් කේන්ද්‍රයේ ආපාත වන කෝණය ස්ට්‍රේඩියනයක් ලෙස අර්ථ දැක්වේ.

ස්ට්‍රේඩියනය


Podocarpus coriaceus er sígrænt tré sem vex á eyjum Karíbahafisins.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Podocarpus coriaceus