Um fator de ganho de energia de fusão, geralmente expresso com o símbolo Q, é a razão entre a potência de fusão produzida em um reator de fusão nuclear e a potência necessária para manter o plasma em estado estacionário. A condição de Q = 1, quando a potência liberada pelas reações de fusão é igual à potência de aquecimento necessária, é chamada de ponto de equilíbrio ou, em algumas fontes, ponto de equilíbrio científico.

A energia liberada pelas reações de fusão pode ser capturada dentro do combustível, levando ao autoaquecimento. A maioria das reações de fusão libera pelo menos parte de sua energia em uma forma que não pode ser capturada no plasma, de modo que um sistema em Q = 1 esfriará sem aquecimento externo. Com combustíveis típicos, não se espera que o autoaquecimento em reatores de fusão corresponda às fontes externas até pelo menos Q ≈ 5. Se Q aumenta além deste ponto, o aumento do autoaquecimento eventualmente elimina a necessidade de aquecimento externo. Nesse ponto, a reação se torna autossustentável, uma condição chamada ignição. A ignição corresponde a Q infinito e é geralmente considerada altamente desejável para projetos práticos de reatores.

, o recorde para Q é da Instalação Nacional de Ignição nos Estados Unidos, com Q = (1.35 MW)/(1.9 MW) ≈ 0.70, primeiro atingida em agosto de 2021.

Conceito
Q é simplesmente a comparação da potência liberada pelas reações de fusão em um reator, Pfus, com a potência de aquecimento constante fornecida, Pcalor, em condições normais de operação. Para aqueles projetos que não funcionam em estado estacionário, mas são pulsados, o mesmo cálculo pode ser feito somando toda a energia de fusão produzida em Pfus e toda a energia gasta produzindo o pulso em Pcalor. No entanto, existem várias definições de ponto de equilíbrio que consideram perdas de energia adicionais.

Ponto de equilíbrio
Em 1955, John Lawson foi o primeiro a explorar os mecanismos do equilíbrio de energia em detalhes, inicialmente em trabalhos secretos, mas publicados abertamente em um artigo de 1957, agora famoso. Neste artigo, ele considerou e refinou o trabalho de pesquisadores anteriores, notadamente Hans Thirring, Peter Thonemann e um artigo de revisão de Richard Post. Expandindo tudo isso, o artigo de Lawson fez previsões detalhadas para a quantidade de energia que seria perdida por meio de vários mecanismos e comparou isso com a energia necessária para sustentar a reação.  Este equilíbrio é hoje conhecido como critério de Lawson.

Em um projeto de reator de fusão bem-sucedido, as reações de fusão geram uma quantidade de energia designada Pfus. Alguma quantidade desta energia,  Pperda, é perdida através de uma variedade de mecanismos, principalmente convecção do combustível para as paredes da câmara do reator e várias formas de radiação que não podem ser capturadas para gerar energia. Para manter a reação em andamento, o sistema precisa fornecer aquecimento para compensar essas perdas, onde Pperda = Pcalor para manter o equilíbrio térmico.

A definição mais básica de ponto de equilíbrio é quando Q = 1, ou seja, Pfus = Pcalor.

Ponto de equilíbrio extrapolado
Desde a década de 1950, a maioria dos projetos de reatores de fusão comerciais foram baseados em uma mistura de deutério e trítio como combustível primário; outros combustíveis têm características atraentes, mas são muito mais difíceis de inflamar. Como o trítio é radioativo, altamente bioativo e altamente móvel, representa uma preocupação significativa de segurança e aumenta o custo de projeto e operação de tal reator.

A fim de reduzir os custos, muitas máquinas experimentais são projetadas para funcionar apenas com combustíveis de teste de hidrogênio ou deutério, deixando de fora o trítio. Nesse caso, o termo ponto de equilíbrio extrapolado é usado para definir o desempenho esperado da máquina funcionando com combustível DT com base no desempenho quando funcionando apenas com hidrogênio ou deutério.

Equilíbrio de engenharia
Outro termo relacionado, equilíbrio de engenharia, considera a necessidade de extrair a energia do reator, transformá-la em energia elétrica e alimentar parte dela de volta ao sistema de aquecimento.  Este circuito fechado que envia a eletricidade da fusão de volta ao sistema de aquecimento é conhecido como recirculação. Nesse caso, a definição básica muda adicionando termos adicionais ao lado de Pfus para considerar as eficiências desses processos.

Ponto de equilíbrio comercial
A definição final de ponto de equilíbrio é o ponto de equilíbrio comercial, que ocorre quando o valor econômico de qualquer eletricidade líquida restante após a recirculação é suficiente para pagar o reator.  Esse valor depende tanto do custo de capital do reator quanto de quaisquer custos de financiamento relacionados a ele, seus custos operacionais, incluindo combustível e manutenção, e o preço à vista da energia elétrica.

Referências

Energia
Energia de fusão

Fator de ganho de energia de fusão


The following is an alphabetically sorted list of products manufactured under the Olympus company brand.

Photography

Digital cameras

Film cameras

Lenses

Voice Recorders

Digital Voice Recorders

Microcassette Voice Recorders

Minicassette Voice Recorders

Digital audio players

Software
Olympus also sold CAMEDIA Master 4.x which was a photo editor.

See also
 Timeline of Olympus creative digital cameras
 Olympus OM system

References

External links

Olympus Cameras History

Technology-related lists

Lists of photography topics
Lists of products

List of Olympus products


Jonathan Glao Tah, (fæddur 11. febrúar 1996 í Stuttgart) er þýskur knattspyrnumaður sem spilar með Bayer 04 Leverkusen og þýska landsliðinu. Móðir hans er frá Þýskalandi og faðir frá Fílabeinsströndinni, hann ólst upp í Altona hverfinu í Hamborg.
Tah spilaði sína fyrstu landsleiki fyrir Þýskaland, í vinnuleikjum gegn Ítalíu og Englandi árið 2016.

Heimildir
https://www.kicker.de/tah-jonathan/spieler
https://web.archive.org/web/20140903224228/http://www.hsv.de/teams/meldungen/bundesliga/2014/august/jonathan-tah-und-kerem-demirbay-werden-fuer-ein-jahr-verliehen

Þýskir knattspyrnumenn

Jonathan Tah


Wood Quay () is a riverside area of Dublin that was a site of Viking settlement. It is now the location of the Dublin City Council offices.

Location
The site is bounded on the north side by Wood Quay on the River Liffey, on the west by Winetavern Street, on the south by John's Lane and on the east by Fishamble Street. Two bridges cross the river at Wood Quay, one at the eastern and the other at the western end. The bridge at the eastern end is Grattan Bridge, formerly known as Essex Bridge, named after 18th century parliamentarian Henry Grattan. The bridge at the westerly end of Wood Quay is O'Donovan Rossa Bridge (formerly Richmond Bridge) named after the 19th century Fenian.

History

Plans for redevelopment

Dublin Corporation acquired Wood Quay gradually from the 1950s, having voted on the plans for the new office development on 4-acres in front of Christchurch Cathedral in January 1956 finally. The first design was by Jones and Kelly, and would have completely obscured the view of the cathedral from the quays. After some criticism of the plan, including strong concern from the Royal Institute of the Architects of Ireland, this design was abandoned. By special compulsory purchase order, the Corporation began assembling the site, having the full plot by 1967. At this time, demolition of the existing buildings began, including that of O'Meara's pub on the corner of Winetavern Street.

The Corporation then announced a competition to developers which would see them select a design for the development, publishing a 4-page brief on the requirements. In November 1968, they exhibited the models of the 6 finalists at City Hall. Critical response to the designs was poor, and the fact that it appeared the Corporation themselves would choose the winner with no architectural input was met with shock and derision. After some pressure, a 12 man board of assessors was appointed to select the winning scheme. Desmond Leslie surmised that none of the designs made much effort to lessen their impact on Christchurch Cathedral or to consider it as part of the wider built environment. Among those who entered designs were Desmond FitzGerald, Michael Scott and Partners, and Sam Stephenson. Stephenson's design for the Green Property Group was selected as the winner, which a design including 4 office blocks in varying heights from 5 to 10 storeys.

The plans were submitted for planning approval, resulting in two city departments rejecting the plans on technical grounds. However, the city manager, Matt Macken, decided to override these objections and grant full approval on 24 December 1970. More than 30 groups and individuals lodged objections, including the National Monuments Advisory Council. Many also appealed to the relevant minister, Bobby Molloy. An oral hearing was held in March 1971, with Molloy eventually confirming the decision by Macken in July 1972. This approval had 15 conditions, including "that all reasonable opportunities and facilities shall be afforded to the National Monuments Advisory Council to inspect, record and recover matter of archaeological interest" from the site.

20th century excavations
Large-scale archaeological excavations were conducted on the site by the National Museum of Ireland at intervals between 1973 and 1981 after some initial exploration of the site in 1969. The excavations stipulated by the planning permission were led by Pat Wallace. They took place over an area of 4 acres, and uncovered 100 dwellings, thousands of objects, and a large amount of environmental evidence which covered 5 centuries of medieval occupation of the site. The site has been characterised as less Viking and more "Hiberno-Scandinavian" or "Hiberno-Norse", and represented a prosperous commercial centre. The area was also shown to have been densely populated and confirmed the area as one of the earliest inhabited areas of the city.

The excavations were first disrupted in May 1973, after which bulldozers destroyed areas of the site over the course of 3 months, including a newly discovered section of city wall. A cease order was issued in November 1973 by James Tully, the Minister for Local Government. This was met by widespread public approval and emergence of proposals to build an archaeological park on the site in place of the office development, despite the fact the site was a north-facing, steep one and not suited to becoming a public park. During this period of hiatus, the Corporation explored other sites to develop, including one on Waterford Street, but these were all rejected. Instead it was proposed that the four blocks be relocated on the site to allow for the unobstructed view of the Cathedral from the quays, the lack of which was highlighted as a concern in the cease order. On 13 February 1974, Tully announced the scheme was go ahead which the office block moved to the Fishamble Street side of the site. An Taisce states this was "worst possible solution" and that the modern office blocks "will never be a success and it is our opinion is that they will clash with Christchurch Cathedral in a very incongruous manner".

Finds made during the excavations of the site led to a significant public campaign to halt the development. This was led by Prof. F. X. Martin, who was the chairman of the Friends of Medieval Dublin. The campaign resulted in a large protest march on 23 September 1978, attended by 20,000 people called "Save Wood Quay". On 1 June 1979, a number of 52 protesters began a three-week sit-in at the site, dubbed "Operation Sitric". Among those in the group was the architect Michael Scott, poet Eavan Boland, writer Mary Lavin, and Rita Childers. Over 80 cultural and social groups, including the Council of Europe, appealed for the site to be preserved. The Irish High Court deemed the site to be a National Monument, but the Corporation and the Commissioners of Public Works subverted this. Ulick O'Connor commented that the clear rejection of the desires of the public both through protest and local elections to save the site was "the most terrifying event in this country over the past twenty years". The development went ahead, but the extra time spent over the protests and legal battles over the preservation of the site meant that the excavations were more extension than initially planned. Though parts of the excavations are deemed to have been rushed and incomplete due to manner in which the work unfolded.

Artefacts from the excavations are now on display in the National Museum of Ireland. The large volume of objects excavated from the site is due to the fact the soil conditions were anaerobic, allowing for organic materials, predominately made of wood, to be very well preserved. From the objects discovered, it establishes that not only were agricultural goods traded, but also luxuries like combs and jewellery. The excavations were concluded in March 1981, and now most of the quay is occupied by Dublin City Council's Civic Offices which opened in 1986. While ultimately the campaign for the preservation of Wood Quay was not successful, it highlighted the lack of legal protection for sites of this nature, which has since been addressed.

The office development
During the hiatus in the project during the early 1970s, and the resulting reconfiguration of the site, Stephenson reworked his original designs. Rather than the initial pre-cast blocks, with flat roofs, and projecting windows, the new design featured chamfered roofs, granite cladding and deep-recessed slit windows. The Corporation was exempt from requiring fresh planning permission for such a radical redesign. With the cost of the development rising, the Corporation decided to split the development into 2 phases.

The journalist Frank MacDonald cited Stephenson's admiration of the German architect Albert Speer as influential on the buildings' stark design. The first phase of the development cost over £20 million, with the 2 granite faced blocks the most expensive office blocks built in Dublin at the time of their completion. This was ten times the original estimate for redeveloping the entire site in 1967. The large cost overruns resulted in the rest of the development being put on hold.

Later developments
In a later excavation between 1990 and 1993 further along the quay at Lower Exchange Street, an archaeological dig team unearthed a roundtower-like ruin from the 13th century called Isolde's Tower. This tower was first discovered in the 17th century, but most of it was destroyed and covered in. Because of the dig, the construction of underground parking facilities for a planned development on the site could not be constructed at their intended location. The tower ruins are now viewable through railings on Lower Exchange Street, and the car park ramp is further to the left.

See also
Dublin quays

References

Notes

Sources

Further reading
John Bradley, Viking Dublin Exposed: The Wood Quay Saga, O'Brien Pr, Dublin, 1984,
Thomas Farel Heffernan, Wood Quay: The Clash over Dublin's Viking Past, University of Texas Press 1988.
Clare McCutcheon, Medieval Pottery from Wood Quay, Dublin, Medieval Dublin Excavations 1962–81, Series B, vol. 7, Royal Irish Academy, Dublin,

External links
Irish Architecture Online - Dublin Corporation, Wood Quay
Video of Wood Quay protest  in 1979

Archaeological sites in County Dublin
Quays in Dublin (city)
Office buildings in the Republic of Ireland

Wood Quay


Six Feet Under es la banda sonora y primer volumen de la serie de televisión norteamericana de HBO A dos metros bajo tierra.

Se lanzó en 2002 bajo el sello discográfico Universal Music.

Listado de canciones

  Thomas Newman, "Six Feet Under Title Theme" (1:36). Sintonía de la serie, aparece al comienzo de cada episodio.
  Lamb, "Heaven" (4:58). Aparece en varios anuncios promocionales de la serie, y también el episodio 1 de la 2ª temporada.
  Stereo MCs, "Deep Down & Dirty" (4:22)
  Peggy Lee, "I Love Being Here With You" (2:44)
  P.J. Harvey, "One Time Too Many" (2:52)
  The Beta Band, "Squares" (3:44)
  Zero 7, "Distractions" (5:16)
  Shuggie Otis, "Inspiration Information" (4:10)
  The Dining Rooms, "Pure & Easy" (4:34)
  Craig Armstrong featuring Paul Buchanan, "Let's Go Out Tonight" (6:02)
  Classics IV, "Spooky" (2:50)
  The Dandy Warhols, "Bohemian Like You" (3:28)
  Orlando "Cachaíto" López, "Mis Dos Pequeñas" (4:04)
  The Devlins, "Waiting" (Tom Lord-Alge Remix) (4:51). Aparece al final del episodio "Pilot"
  Thomas Newman, "Six Feet Under Title Theme" (Rae & Christian Remix) (5:19)
  special bonus feature on DVD
  Thomas Newman, "Six Feet Under Title Theme" (Photek Remix) (5:08)
  Julie London, "Yummy Yummy Yummy" (2:56). Aparece en la 1ª temporada. Bonus DVD.

Álbumes de varios artistas
Álbumes de 2002
Bandas sonoras de programas de televisión
Six Feet Under

Six Feet Under (banda sonora)


Yuri Marçal (Rio de Janeiro, 15 de maio de 1993) é um comediante e ator brasileiro. É formado em teatro e TV pela Escola de Atores Wolf Maya. Teve seu início na comédia stand-up em 2016, ao lado do humorista Fábio Rabin.

Biografia e carreira
Destacou-se nacionalmente por seus inúmeros vídeos de stand-up comedy disponíveis no YouTube. Em 2018, iniciou uma parceria de sucesso com o Porta dos Fundos, onde participou da esquete Escravidão, depois Escritor Branco, Cota, Despedida de Solteira, Jesus Hétero, Tudo isso que tá aí e culminando na participação do Especial de Natal Porta dos Fundos: Teocracia em Vertigem, em 2020

Em 2019, estreou o seu programa de comédia, chamado Acendam as Luzes. Hoje, o ator acumula diversos projetos entre teatro, cinema e streaming.

No audiovisual, debutou na série Homens?, em 2020. Também fez parte do elenco do seriado 5x Comédia (2021).

No Dia da Consciência Negra de 2021, Yuri Marçal, juntamente com os comediantes Gui Preto, Kedny Silva, Helio de la Peña, Niny Magalhães, Paloma Santos e Zete Brito, apresentaram o Risadas Pretas Importam, no Teatro Municipal de São Paulo, marcando um feito histórico para o teatro.

Em 2022, fez o personagem Wanderley (Diley), no filme Barraco de Família, dirigido por Mauricio Eça.

Foi co-apresentador da cerimônia de entrega do Prêmio Sim à Igualdade Racial de 2023, ao lado de Jeniffer Dias.

Especiais de Comédia

Ledo Engano
Gravado em 2021, em 2 de junho de 2022 fez história ao ser o primeiro comediante negro no Brasil, e em 15 anos na Netflix, a ter um especial de comédia nessa plataforma de streaming quando estreou o seu espetáculo impróprio para menores de 18 anos e disponível em 190 países.

Durante 59 minutos, o comediante fez humor ácido sobre temas ligados à família, racismo, história, religião e relacionamentos.

Nem se minha vida dependesse disso
Após o sucesso de críticas e de público, Marçal anunciou nas redes sociais que em 2023 gravaria um novo especial de comédia denominado Nem se minha vida dependesse disso, que foi gravado no dia 2 de junho de 2023, exatamente um ano após ao seu primeiro espetáculo, e a gravação ocorreu no Teatro Bradesco, em São Paulo. Este especial foi publicado no dia 6 de setembro, no YouTube.

Filmografia

Televisão

Cinema

Prêmios

Naturais da cidade do Rio de Janeiro
Humoristas do estado do Rio de Janeiro
Humoristas de stand-up
Atores do estado do Rio de Janeiro
Atores de televisão do Brasil
Atores de cinema do Brasil
Atores afro-brasileiros
Atores premiados no Festival de Gramado

Yuri Marçal


O eclipsă de Soare totală a avut loc la 11 iulie 1991.

Fenomenul astronomic a avut loc în urmă cu .

O "mare eclipsă  totală" a epocii noastre
A fost una din "marile eclipse totale" din epoca noastră, întrucât face parte din seria Saros 136 care produce eclipsele actuale cele mai lungi. Din aceeași serie Saros fac parte eclipsele celebre: eclipsa relativității generale, eclipsa Concorde, …

Parcurs: o eclipsă foarte urmărită

Această eclipsă a avut un număr destul de ridicat de observatori  (cel mai ridicat din epocă ?), prin trecerea sa în regiuni dens populate din Mexic, trecând prin Mexico, apoi spre sudul Americii Centrale, apoi prin nordul Americii de Sud, luând sfârșit în Brazilia. Fără îndoială, această eclipsă a fost depășită de aceea din 11 august 1999.

A fost eclipsa totală observată (cam 4 minute) de Observatoarele Mauna Kea, cele mai mari observatoare din epocă, situate pe Mauna Kea, în insula Hawaii.

Note

   Harta eclipsei generale și informații despre eclipsă Eclipse Predictions by Fred Espenak, NASA/GSFC
 NASA graphics
 Google interactive map of the eclipse from NASA
 NASA Besselian Elements - Total Solar Eclipse of 11 iulie 1991
 Observer's handbook 1991, Editor Roy L. Bishop, The Royal Astronomical Society of Canada ()

Fotografii
  Baja California, La Paz. Prof. Druckmüller's eclipse photography site
  Baja California, Todos Santos. Prof. Druckmüller's eclipse photography site
  (Reyna à La Paz, Basse-Californie, Mexique)
  www.noao.edu: Satellite view of eclipse
  APOD  7/16/1999, Solar Surfin', total eclipse corona, from Mauna Kea, Hawaii
  APOD  10/24/1995, A Total Solar Eclipse, total eclipse corona
  The 1991 Eclipse in Mexico

Video
  Total Solar Eclipse -- 11 iulie 1991
  Total Solar Eclipse - 11 iulie 1991 (Mexico)
  Total Solar Eclipse in Mexico - 11 iulie 1991
  1991 Total Solar Eclipse from Baja Mexico

Eclipsa de Soare 1991 07 11
Eclipse de Soare

Eclipsa de Soare din 11 iulie 1991


نشأت مجموعة الطويرقي عام 1977، انطلقت في بداياتها من أنشطة المقاولات وتجارة عامة. وإلى جانب ذلك، بدأت المجموعة في امتلاك شركات تصنيع الصلب، وكانت أولى هذه الشركات التي تنضوي تحت مظلة المجموعة هي شركة الاتفاق للصناعات الحديدية التي يعود تاريخ امتلاكها إلى عام 1990. أما اليوم، فقد أصبحت مجموعة الطويرقي أكبر مؤسسة لتصنيع الصلب مملوكة للقطاع الخاص على مستوى الشرق الأوسط، وتعمل على توسعة طاقاتها التصنيعية إلى ما وراء الشرق الأوسط لتشمل مناطق في جنوب آسيا وأوروبا. وحالياً رئيس مجلس إدارتها هو الدكتور هلال حسين الطويرقي.

ومنذ بدء أنشطتها، كانت إدارة مجموعة شركات الطويرقي تجوب أرجاء السوق العالمي سعياً وراء التنويع التدريجي لمنتجاتها متسلحة بالرؤية الثاقبة المستشرقة والإستراتيجية الواضحة ويأتي نجاح المجموعة كنتيجة للجهود المتضافرة من فريق ثلاثي من المفكرين والمهنيين والمنفذين. وبالطبع، تكون المحصلة النهائية مذهلة حينما نرى مجموعة شركات الطويرقي مؤخراً تحتل المرتبة السادسة والعشرين بين أكبر مئة شركة في المملكة العربية السعودية، ويتم ترتيبها في المركز الثاني بين المجموعات الأسرع نمواً.

وتمارس المجموعة أيضا أعمال توزيع مواد البناء، والأسمنت الأبيض، والتجارة في مختلف المواد الصناعية في كافة أرجاء المملكة العربية السعودية. ويتمُّ استكشاف المزيد من فرص الأعمال الأخرى بالتعاون مع شركات محلية وأجنبية.

وتتمتع مجموعة الطويرقي بالمصادقة على مرافقها الإنتاجية من هيئات دولية منها الآيزو 9001: 2000 وهيئة كيرز البريطانية. وتعتبر المجموعة شركة مواطنة مسؤولة تحتفظ بقواعد للسلوك الأخلاقي وتحرص على الالتزام بمتطلبات حماية البيئة في طرق التصرف بالنفايات. كما أن بيئة العمل السائدة في المجموعة تعد مصدر تحفيز للعاملين، وعامل جذب واستقطاب للمهنيين الحقيقيين الملتزمين بأعمالهم وإنجازاتهم. وحرصها على تحقيق التميز في الخدمة وفي المستوى التقني، تعتمد المجموعة «رؤية» تُشكِّل عماد قوتها والأساس الصلب لقاعدة متنامية من العملاء الواثقين في منتجاتها.

شركاتها
 شركة الاتفاق للصناعات الحديدية، تم شراؤها عام 1990 من خلال صندوق التنمية الصناعية السعودي كأول شركة صناعة صلب تنضم لمجموعة الطويرقي بطاقة إنتاجية مقدارها 10.000 طن بالسنة لكونها وحدة درفلة يدوية غير كاملة.
 شركة الطويرقي للمنتجات الكهربائية الدولية، تأسست عام 1996
 الشركة الوطنية للصلب المحدودة، تأسست عام 1999
 ثيمستيل يو كيه تم شراؤها عام 2002، عند إتمام عملية الشراء، كانت الطاقة الإنتاجية لشركة ثيمستيل يو كيه 570.000 طن بالسنة في مجال الصهر والتي ارتفعت حاليا لتبلغ 850.000 طن بالسنة، أما طاقتها الإنتاجية الحالية في عمليات الدرفلة فتبلغ 650.000 طن بالسنة.
 شركة الفيصل للصناعات الحديدية تأسست عام 2003
 شركة حديد الاختزال المباشر تأسست عام 2005
 شركة الاتفاق للصناعات الحديدية 2 تأسست عام 2006، في مكة المكرمة، تم شراء مصنع العزيزية للحديد الذي كانت طاقته في درفلة الحديد 100.000 طن بالسنة، ثم زيادة طاقته إلى 360.000 طن بالسنة إضافة إلى 150.000 طن بالسنة طاقته الإنتاجية من المنتجات التكميلية.
 شركة الفيصل للصناعات الحديدية 2تأسست عام 2006، في مكة المكرمة تم إنشاء مصنع الفيصل للصناعات الحديدية بطاقة إنتاجية تبلغ 150.000 طن بالسنة من المنتجات التكميلية.
 شركة الطويرقي لمعامل درفلة الحديد تأسست عام 2006
 معمل بيشة للحديد تأسست عام 2007، بدأ معمل بيشة للحديد عمليات الإنتاج التكميلي بطاقة 180.000 طن بالسنة
 شركة المملكة للصلب والحديد تأسست عام 2007، وهي شركة إنتاج المنتجات المسطحة وتستهدف مليوني طن من ملفات الدرفلة على الساخن بالسنة
 مؤسسة الطويرقي للطاقة تأسست عام 2007، القدرة الحالية لمعمل الطاقة هي 120 ميغا واط والطاقة الاجمالية 240 ميغا واط
 شركة النقل، تم تأسيس شركة الطويقي للنقليات في عام 2007 وتملك اسطول من الشاحنات

المراجع

روابط خارجية
 موقع الشركة

شركات سعودية
شركات متعددة النشاطات

مجموعة الطويرقي


Proprietarii este un film românesc din 1973 regizat de Șerban Creangă. Rolurile principale au fost interpretate de actorii George Constantin, Ștefan Iordache, Amza Pellea.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.257.836 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1973 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1973
Filme regizate de Șerban Creangă

Proprietarii


Richard Wesley Hamming (, SAD, 11. veljače 1915. — , SAD, 7. siječnja 1998.) je bio američki matematičar čiji rad ima mnoštvo utjecaja na polju informatike i telekomunikacija. Njegov doprinos je između ostalog Hammingov kod, Hammingov prozor i Hammingova udaljenost.

Američki matematičari
Dobitnici Turingove nagrade

Richard Hamming


Crafty is a chess program written by UAB professor Dr. Robert Hyatt, with continual development and assistance from Michael Byrne, Tracy Riegle, and Peter Skinner. It is directly derived from Cray Blitz, winner of the 1983 and 1986 World Computer Chess Championships. Tord Romstad, the author of Stockfish, described Crafty as "arguably the most important and influential chess program ever".

Crafty finished in second place in the 2010 Fifth Annual ACCA Americas' Computer Chess Championships.  Crafty lost only one game, namely to the first-place winner, Thinker.

Crafty also finished in second place in the 2010 World Computer Rapid Chess Championships.  Crafty won seven out of nine games, finishing just behind the first-place winner Rybka by only ½ point.

In the World Computer Chess Championships 2004, running on slightly faster hardware than all other programs, Crafty took fourth place with the same number of points as the third-place finisher, Fritz 8. On the November 2007 SSDF ratings list, Crafty was 34th with an estimated Elo rating of 2608.

Crafty uses the Chess Engine Communication Protocol and can run under the popular chess interfaces XBoard and Winboard.

Crafty is written in ANSI C with assembly language routines available on some CPUs, and is very portable. The source code is available, but the software is for "personal use" only and redistribution is only allowed under certain conditions.

Crafty pioneered the use of rotated bitboard data structures to represent the chess board, and was one of the first chess programs to support multiple processors.  It also includes negascout search, the killer move heuristic, static exchange evaluation, quiescence search, alpha-beta pruning, a transposition table, a refutation table, an evaluation cache, selective extensions, recursive null-move search, and many other features (cf manual). Special editions of the program include enhanced features such as an opening book, positional learning, and an endgame tablebase.

Crafty was one of the programs included in the SPEC CPU2000 benchmark test. It is also included as an additional engine in Fritz.

Graphical front-ends
 GNOME Chess

References

External links
 Dr. Robert Hyatt's home page
 Crafty Download place
 Crafty Command Documentation
 Crafty Chess page (Latest Version Downloads)

Chess engines

Crafty


Brainiac: Science Abuse (often shortened to simply Brainiac) is a British entertainment documentary show that aired on Sky One from 13 November 2003 to 30 March 2008. It was created by Executive Producer Stewart Morris and Andy Milligan. During each episode of the show, numerous experiments are carried out to verify whether common conceptions are true (such as whether it is possible to run across a pool of custard) or simply to create impressive explosions. The experimenters on the show are referred to as "Brainiacs", and each episode usually finishes with the destruction of a caravan.

The original presenters were Richard Hammond and Jon Tickle, who were joined in the second series by Charlotte Hudson. Hammond and the original production team left after the fourth season, and was replaced by Vic Reeves and Hudson left after the fifth, and was replaced by Thaila Zucchi.  On 28 July 2008 Sky cancelled the show saying it had been taken as far as it could go.

History

Series 1 (2003)
Series 1 featured a wide variety of experiments including testing to see whether a mobile phone would ignite petrol vapours, walking on custard and testing the effects of electric shocks on various Brainiacs.

Series 2 (2004)
Series 2 saw the start of "Brainiac Snooker", in which World Snooker professional Quinten Hann would pot the last six balls on a table into pockets connected to fuses which would cause a caravan rigged with a different explosive to explode. This series also included several shorter segments, such as "Pub Science with Dr. Bunhead" in which the recurring character of Dr. Bunhead goes into a local pub and performs a small scale science experiment. Dr. Bunhead also had a second segment in which he did the same as with "Pub Science", but instead around a home. Another segment was added in this show called "Tina Turner and Her Bunsen Burner" in which "Tina Turner" goes to blow up a car using various explosives while lighting specifics with a golden Bunsen burner. This series also gives birth to "I can do science, me", "Things Tickles' body can't do" and "Explosive of the day" in which a group of women (referred to as the Brainiac Babes) ignite a random explosive, each of which is given a score out of ten. The audience could also play along, making this one of the first truly interactive segments of the show. At the end of the final episode, the Brainiac Babes were joined by a random viewer.

The second series also introduced Charlotte Hudson as a third, but minor, host, and saw the introduction of what then became long term character "Professor Myang-Li", played by Rachel Grant. Professor Myang-Li hosted a short segment in this series simply called "Sink or Float" in which she drops a piece of fruit into a pool and sees if it sinks or floats (similar to a future segment called "flush or float" where a piece of fruit is dropped into a toilet and the toilet is flushed to see if the fruit flushes down or not)

Series 3 (2005)
Series 3 featured Brainiac Golf (similar to Brainiac Snooker, but exploding caravans filled with different substances that exploded with coloured flames depending on the chemicals used), Lad v. Lass, Thermite, "Does being electrocuted affect your ability at work?" (human statue, flair bartending, darts player), "Things the instruction manuals don't warn you about", 47 Second Science, Diana Ross and her Chain Reaction, and testing which things break and which things bounce after a ten-foot drop.

Dr. John P. Kilcoyne, Associate Dean of the University of Sunderland had a regular slot where he mixed various chemicals to see whether they "fizz" or "bang".

Series 4 (2006)
Series 4 introduced Brainiac Darts, during which Bobby George threw a perfect set, always finishing on the Double Top which triggered the explosion of a caravan, and a new "I Can Do Science Me" which is set around auditions. There is also a feature called "Things What My Body Does", in which a member of the public is filmed doing something extraordinary with their bodies. It also featured "Movie Stars Destroying Cars" and Dr. John P. Kilcoyne with "Glow or Blow".

It also introduced a new feature called "Brainiac for a Day", where contestants could bring an item of their choice to blow up.  It was set out as a game show with the hosts Dolly Girl (Lisa Marie Bourke) (previously "Jane" in the "Lad v. Lass" segment) and Dolly Boy (Stefan D'Bart).

Series 5 (2007)
Series 5 retained "Brainiac for a Day", "Things What My Body Does", and contains new segments like "Brainiac V Beast", Dr Kilcoyne with "Fizzle or Flash" and Prof. Myang Li (Rachel Grant) with steel balls, attempting to "shatter or shunt" various objects. In addition, Vic Reeves appeared as the Russian scientist Uri Abusikov, along with his assistant Ursula, attempting to destroy things with liquid nitrogen.

In this series, Reeves took over as host from Richard Hammond, who had left the show. Hammond's growing commitments to Top Gear and his contract with the BBC meant that he was finding it increasingly difficult to fulfil his role as presenter of Brainiac. Hammond was also reportedly losing interest in doing Brainiac. Reeves was brought in as replacement host shortly after the end of the fourth series and before Richard Hammond's near fatal crash. The original production team including Executive Producer Stewart Morris, Series Producer Richard Greenwood and Series Director Peter Eyre left the programme at the same time as Hammond.

Series 6 (2008)
Series 6 saw the return of Vic Reeves as host and Jon Tickle as co-host. Thaila Zucchi replaced Hudson as the third co-host and made her debut on the series in two items: "How Hard is Your Thing?" in which she tests the hardness of different objects using thermite and a ton of bricks dropped from a crane, and "Shocking Acts" in which she finds out whether variety acts can still perform while receiving electric shocks. Other new segments included "Gas Bang Wallop" featuring a character called Barry Bernard who destroys things with gas, "Chemistry Deathmatch" in which regular characters Dr Bunhead and Professor John Kilcoyne go head-to-head to produce the best experiments, "Custard Dreams" which follows the adventures of a Brainiac who discovers he can walk on custard, and "Stars in Their Caravans" which sees a variety of UK celebrities trapped in caravans, in a mock game show which results in large explosions.

Competitors
 Gail Porter
 Frank Bruno
 Paul Daniels
 Debbie McGee
 Jayne Middlemiss
 Wozza Thompson (Antony Worrall Thompson)
 Tony Blackburn
 WAGs
 Danielle Lloyd
 Abi Titmuss
 Keeley Hazell

Forged results
At least one faked result has surfaced: the alkali metal experiments. The experiment aimed to illustrate periodic trends in the alkali metal series. It showed the violent reactions of metallic sodium and potassium with water, in which the hydrogen produced subsequent explosions, and intended to demonstrate the even greater reactivity of rubidium and caesium by dropping them into a water-filled bathtub. The reaction was not particularly spectacular, and the crew substituted explosives for the alkali metals. A wire connected to an offscreen detonator can be observed on the side of the bathtub filled with water for a brief moment during the caesium experiment.

The Brainiac staff have admitted that the explosions had been faked. According to Tom Pringle, Brainiac's "Dr Bunhead", very little occurred in the real reaction of caesium and water, as the large volume of water over it drowned out the thermal shock wave that should have shattered the bathtub. The crew decided to set up a bomb in the tub and used the footage of that explosion.

Similar experiments with caesium or rubidium have been repeated; these include Popular Science columnist Theodore Gray's experiments, the "Viewer Special Threequel" episode of MythBusters, and an attempt made as part of the Periodic Table of Videos series created by Brady Haran and the University of Nottingham. In no case were the rubidium and caesium reactions nearly as violent or explosive as depicted on Brainiac.

An earlier and more successful attempt was shown on British TV in the 1970s as part of the Open University programmes. Here, rubidium splatters around as soon as it hits the water's surface (with some parts sinking and creating more violent bangs). Caesium, on the other hand, does create an explosion and destroys the apparatus by shattering the glass and blowing a hole in the side of the container. This video is available online at The Open University.

Music
Brainiac: Science Abuse plays music in every episode, including hits by Britney Spears, C & C Music Factory, and Elton John. Some are themes of various recurring segments such as "There's No One Quite Like Grandma" sung by the St Winifred's School Choir for the Granny Brainiac segments in Series 3. The "I Like Hard Things" segment normally features heavy rock music such as Linkin Park or Limp Bizkit. The segment "I Can Do Science, Me" uses the track "Scientist" by The Dandy Warhols. Various segments over the course of the show featured music by Andrew W.K.

One of the show's recurring skits featured heavy metal band Twisted Sister's song "You Can't Stop Rock 'n' Roll" in which a stereo playing the song is destroyed in various ways to humorously demonstrate that you can in fact "stop rock 'n' roll" using the shown methods.

The title music and many of the incidental tracks used in the show were composed by Grant Buckerfield. Most of the music was changed to generic production music for the DVD release.

Transmissions

Series

Specials

See also
 Mythbusters
 Richard Hammond's Blast Lab

References

External links

 brainiaclive.com Brainiac Live

2003 British television series debuts
2008 British television series endings
Science education television series
Sky UK original programming
Television series by ITV Studios
Television series produced at Pinewood Studios

Brainiac: Science Abuse


A nu se confunda cu râul Danciu din bazinul hidrografic Siret.

Râul Dâncu este un curs de apă, al șaselea afluent de dreapta (din treisprezece) al râului Almaș, care este, la rândul său, al patrusprezecelea afluent de stânga din treizeci ai râului Someș.

Generalități
Râul Dâncu izvorește din Munții Meseș, se găsește integral în Județul Sălaj, are un singur afluent semnificativ (de stânga), râul Gălășeni, Almaș, trece prin două localități, Dâncu și Tămașa, vărsându-se în dreptul localității Cuzăplac în emisarul său, Almaș.

Bibliografie
 Administrația Națională Apelor Române - Cadastrul Apelor - București
 Institutul de Meteorologie și Hidrologie - Rîurile României - București 1971

Hărți
 Harta interactivă - județul Sălaj
 Trasee turistice județul Sălaj

Alte referințe
 Harta interactivă - județul Sălaj

Bazinul Someș
Geografia județului Sălaj
Gospodărirea apelor
Râuri din județul Sălaj
Râuri din România

Râul Dâncu


Redundant Array of Inexpensive Disks (Türkçe: Ucuz Disklerin Artıklıklı Dizisi) ve Redundant Array of Independent Disks kısaca RAID (Türkçe: Bağımsız Disklerin Artıklıklı Dizisi), diskler arasında veri kopyalama veya paylaşımı için birden fazla sabit diski kullanarak yapılan veri depolama tasarısıdır. Tek diske göre, RAID'in yararı, veri bütünlüğünü, hata toleransını, iş çıkarma yeteneğini ve toplam disk kapasitesini artırmasıdır. Özgün uygulamalarda, anahtar avantajı disk kapasiteyi artırmakla beraber disk performansını da yükseltmesi ve verileri eş zamanlı olarak yedeklemeyi sağlamasıdır.

RAID, tek bir mantıksal birime çoklu diskleri birleştirir. Böylece işletim sistemi birçok farklı sabit disk görmek yerine sadece bir tane görür. RAID sunucu tabanlı bilgisayarlarda tipik olarak kullanılır ve genellikle aynen boyutu ayarlanmış disk sürücüyle tamamlanır.

RAID şartnamesi birtakım prototipleri "RAID düzeyleri" veya disk bileşimlerini önermekteydi. Her birinin teorik avantajları ve dezavantajları vardı. Yıllar içinde, RAID kavramının farklı yürütmeleri ortaya çıktı. Çoğu orijinal hallerinden farklılaştı ama numaralandırılmış adlar kaldı.

RAID'in birçok tanımı yıllar içinde tartışılmıştır. Temel RAID kavramlarını kullanan herhangi bir sistem güvenlik, kapasite veya performans için fiziksel disk uzayını birleştiriyorsa buna RAID Sistem denir.

Tarihçe
Norman Ken Ouchi "Başarısız bellek ünitesinde saklanan bilgiyi kurtarmak için hazırlanan sistem" konusunun patentini (U.S Patent 4,092,732) 1978 yılında aldı. RAID teknolojisi ilk olarak 1987 yılında Kaliforniya Üniversitesi'nde bir grup bilim insanı tarafından tanımlanmıştır. 1987 yılında, RAID seviyeleri (1'den 5'e kadar) David A. Patterson, Garth A. Gibson ve Randy H. Kartz tarafından tanımlandı.

RAID uygulamaları
Çoklu sayıdaki diskler üzerine veri dağıtılması işi bu iş için tasarlanmış Donanım veya yazılım ile gerçekleştirilir. Bunlara ilaveten kısmen donanım kısmen de yazılım tabanına sahip çözümler olan hibrid RAID'ler de mevcuttur.

İşletim sistemi yazılım uygulaması dizilimdeki diskleri normal sürücü denetim birimi (IDE/ATA, , SCSI, Fibre Channel, vs.) ile yönetir. Mevcut merkezi işlem birimi (MİB) hızları göz önüne alındığında, yazılım RAID'lerinin donanım RAID'lerinden daha hızlı olabildiği görülür, buna karşılık başka işlerde kullanılabilecek olan işlem gücü bu işe harcanmaktadır. Bu duruma gösterilebilecek önemli bir istisna, bir OLTP sürücüsünde olduğu gibi, RAID donanımın uygulamayı hızlandırabilecek olan batarya destekli bir yazma ön belleği ile birlikte kullanılmasıdır. Bu durumda RAID uygulaması herhangi bir sistem çökmesi durumuna karşı yazma önbelleğinden destek almaktadır. Sistem çöktüğü takdirde bilinen daha önceki bir noktaya dönebilmektedir. Donanım çözümü; RAM hızları ile kısıtlı bir şekilde disk sürücüye erişmeye çalışmaktan, ön belleğin bir başka kontrol birimine ikizlenebilme hızından ve ön bellek miktarı ile ön belleğin diske yapabileceği aktarımın hızından daha yüksektir. Bu nedenle yüksek işlem hızına sahip sunucularda genellikle batarya destekli ön bellek disk kontrol birimleri kullanılması önerilir. Aynı şartlar altında yazılım çözümü kullanılması ise, sürücülerin yapacakları dönüşler sırasında diske aktarabilecekleri bilgi miktarı veya arama ile sınırlı olacaktır. Salt yazılımdan oluşan bir RAID'in bir başka dezavantajı ise, aksayan diske veya kullanılan ön yükleme düzenlemelerine bağlı olarak, dizin yeniden kurulana kadar bilgisayarın yeniden ön yüklemesi yapılamayabilir.

RAID'in donanım uygulaması en azından özel amaçlı üretilmiş bir RAID denetim birimine ihtiyaç duyar. Masa üstü sistemlerde ise bu işlevi PCI genişleme kartı yerine getirebilir veya bu yetenek anakart içerisine yerleştirilebilir. Daha büyük çaplı RAID'lerde kontrol birimi ve diskler genellikle çoklu yuvaya sahip harici koruncaklarda saklanırlar. Kullanılan diskler IDE, ATA, SCSI, Fibre Channel, veya bunların herhangi bir kombinasyonu olabilir. Kontrol birimi ana bilgisayara (ana bilgisayarlara) yüksek hızlı SCSI, PCIe, Fiber kablo veya iSCSI bağlantıları ile doğrudan veya bir başka yapı üzerinden bağlanır veya ağa bağlı depolama olarak erişilir. Bu kontrol birimi disklerin yönetimini ve (çok sayıda RAID düzeyi tarafından gereksinim duyulan) eşlik hesaplamalarını gerçekleştirir. Bu seçenek performansın yükselmesine katkıda bulunur ve işletim sistemi desteğini daha kolay hale getirir. Donanım uygulamaları aynı zamanda tipik olarak çalışırken yer değiştirmeyi de destekler, bu sayede arıza yapan sürücüleri sistem çalışırken değiştirmek mümkün olur. Bazı nadir durumlarda donanım kontrol birimleri arıza yapabilir, bu durumlarda veri kaybı kaçınılmazdır. Ucuz RAID kontrol birimi donanımları piyasaya çıkmaya başladıktan sonra Hibrid RAID'ler çok popüler bir hale geldi. Burada kullanılan donanım RAID özellikleri olmayan normal bir disk kontrol birimidir, fakat bu kontrol birimi sistemi başlatma anında devreye girerek kullanıcının BIOS tarafından kontrol edilen RAID'leri kurmasına olanak tanır. Herhangi bir modern işletim sistemi kullanıldığında, dizilimi tek bir blok cihazmış gibi gösterecek özel geliştirilmiş RAID sürücülerine ihtiyaç duyacaktır. Bu kontrol birimleri tüm hesaplamaları gerçekte donanım değil, yazılım içerisinde gerçekleştirdiklerinden genellikle sahte RAID olarak adlandırılırlar. Yazılım RAID'lerinin aksine bu sahte RAID'ler genellikle çoklu denetim birimlerine yayılamazlar.

Hem yazılım hem de donanım sürümleri hazır yedek kullanımını desteklerler. Hazır yedek, arıza yapan bir sürücüyü anında (ve hemen her zaman otomatik olarak) değiştiren sisteme önceden yüklenmiş bir sürücüdür. Bu durum onarım için gerekli ortalama zamanı azaltır, aynı RAID yedeklerinde bir arıza daha meydana gelmesi veri kaybıyla sonuçlanabilir.

Bazı yazılım RAID sistemleri kullanıcıların diskin tamamı yerine bölümlerinden dizilimler meydana getirmelerine olanak tanır. Matris RAID 'in aksine bunlar sadece RAID 0 ve RAID 1 ile sınırlı kalmazlar ve bölümlerin tamamının RAID olması gerekmez.

Kullanım alanları
Bu kılavuz başarım arttırımı veya yedekleme amacıyla RAID'in seçilmesi konularına açıklık getirmek üzere olumlu ve olumsuz yanlarını incelendiği RAID ile ilgili bir forumdaki bir izlekten alınmıştır. Forumda kullanıcıların kendi RAID tecrübelerini anlattıkları diğer izleklere bağlantılar bulunmaktadır.

Yapabilecekleri
RAID çalışabilirlik süresini muhafaza edebilir. RAID seviyeleri 1, 0+1/10, 5, ve 6 (ve bunların 50 ve 51 gibi varyantları) kullanıcıların erişebileceği veriyi dizilim üzerinde tutmaya çalışırken mekanik hard disklerin arıza yapmasına meydan verebilir. Bu durumda RAID veriyi bant, DVD veya bir başka yavaş çalışan yedekleme ortamından geri almak yerine dizilimin bir başka üyesi olan yedekleme diski üzerine yükler, bu üyeler dizilimde öncelik sırasına göre kullanıcının hizmetinde bulunmaktadır. Gerektiğinde veri bu üyelerden süratle geri yüklenebilir. Bu durum büyük şirketler için son derece önemlidir, çünkü sistemin çalışmadığı süre kazançtan kayıp anlamına gelir. Evlerde kullanılan bilgisayarlarda ise düzinelerle DVD kullanılarak yeniden yüklenen ve bu nedenle büyük zaman kaybına neden olan büyük ölçekli ortam depolama dizilimlerinin kaybına veya yedekleme ile koruma sağlanmamış olması nedeniyle disk arızalarının getireceği olumsuzluklara karşı kullanıcıları korur.

RAID belirli uygulamalarda performansı artırabilir. RAID seviyeleri 0, ve 5 - 6 "disklere bölüştürme" üzerine varyasyonlar kullanır, bu da lineer transfer gerçekleştirirken desteklenmiş transfer hızlarını artırmak için çoklu mil kullanımına olanak tanır. Görüntü ve video düzenleme uygulamaları gibi büyük ölçekli dosyalarla çalışan iş istasyonu uygulamaları disk bölüştürme işleminden büyük yarar sağlar. Disklere bölüştürme işlemi diskten diske yedekleme uygulamalarında fazladan iş çıkartılmasında yararlı olur. Aynı zamanda, eğer RAID 1 veya yeterince büyük bloğa ve bölüştürme özelliğine sahip bir RAID kullanılırsa çoklu eş zamanlı rastgele erişim (örneğin çok kullanıcılı veri tabanları) gibi erişim düzeneklerinin performanslarında artış elde edilir.

Yapamayacakları
RAID, dizilim üzerindeki veriyi koruyamaz. Bir RAID diziliminin tek dosyalama sistemi vardır. Bu da tek bir arıza noktası oluşturur. RAID diziliminin dosyalama sistemi disk arızalarının dışında daha birçok etmenden zarar görebilir, yani RAID bu tür veri kayıplarına karşı herhangi bir koruma sağlamaz. RAID virüslerin veriye zarar vermesini önleyemez. RAID sistemin çökmesine engel olamaz. RAID verinin kullanıcı tarafından yanlışlıkla değiştirilmesi veya silinmesine engel olamaz. RAID verinin disk veya başka bir donanım parçasında meydana gelen arıza nedeniyle zarar görmesini engelleyemez. RAID veriyi yangın gibi insan hataları nedeniyle meydana gelen olumsuz durumlara veya sel gibi tabii afetlere karşı koruyamaz. Verinin korunması için mutlaka DVD, bant veya harici hard disk gibi çıkartılabilir bir ortamda yedeklenmesi ve farklı bir lokasyonda saklanması gerekir. RAID meydana gelen olumsuz bir olayın veri kaybına neden olmasını tek başına önleyemez. Yıkım kaçınılmazdır, fakat yedekleme sayesinde yıkım geldiğinde veri kaybını önlemek mümkün olabilir.

RAID yıkımdan kurtulmayı kolaylaştırmaz. Tek bir diskle çalışılıyorsa, bu diske erişim birçok işletim sisteminde gömülü halde bulunan jenerik ATA veya SCSI sürücüsü ile gerçekleştiriliyordur. Yine de RAID kontrol birimleri çoğunlukla özel sürücülere gereksinim duyar. Tek bir disk üzerinde jenerik kontrol birimleri ile çalışan kurtarma araçları RAID dizilimlerindeki veriye erişebilmek için özel sürücülere gereksinim duyarlar. Eğer bu kurtarma araçları yeterince iyi kodlanmamışsa ve ilave sürücülerin kullanımına olanak tanımıyorsa, o zaman RAID dizilimi kullanılan o kurtarma araçlarına erişim izni vermeyecektir.

RAID her türlü uygulamada büyük performans artışları sağlamaz. Bu ifade özellikle tipik masa üstü ve oyun uygulamaları için geçerlidir. Masa üstü uygulamalarının ve oyunların çoğunluğu tampon bellek stratejisine ağırlık verir ve performansı diskten (veya disklerden) bekler. Sürdürülebilir ham transfer hızının artırılması masa üstü kullanıcılara ve oyun amaçlı kullananlara oldukça küçük kazanç sağlar, çünkü zaten çalışırken erişim sağladıkları dosyaların çoğunluğu küçük dosyalardır. RAID 0 kullanarak disk bölüştürmek tampon bellek ve arama performansını değil lineer transfer performansını artırır. Sonuç olarak, RAID 0 kullanılarak gerçekleştirilen disk bölüştürme, arada sırada istisnaları görülse de pek çok masa üstü uygulaması ve oyunda hemen hemen hiçbir performans artışı getirmez. Yüksek performans amaçlayan masa üstü uygulayıcıların ve oyuncuların RAID 0 ile çalışan iki tane daha yavaş / küçük disk yerine bir tane daha büyük ve daha hızlı aynı zamanda pahalı disk edinmeleri doğru olur. En büyük, en yeni ve en kapasiteli diskler bile RAID 0'da çalıştırıldığında genel performans %10'dan daha fazla artmaz, hatta bazı durumlarda özellikle oyunlarda performansta düşüş bile gözlenebilir.

RAID yeni bir sisteme geçmiş değildir. Eğer tek bir disk kullanılıyorsa, diski yeni bir sisteme geçirmek nispeten basit bir işlemdir. Yapılacak iş diski aynı arayüze sahip olan yeni sisteme bağlamaktır. Fakat RAID dizilimi kullanılıyorsa bu işlem o kadar da kolay değildir. Dizilimi başarıyla kurarak işletim sisteminin erişimine sunabilmek için RAID BIOS, dizilim üyelerinden yardımcı verileri okuyabiliyor olmalıdır. RAID kontrol birimlerinin üreticileri yardımcı verileri için değişik formatlar (aynı üreticinin değişik kontrol birimi ailelerine ait ürünleri bile zaman zaman kendi aralarında uyumsuzluk gösterebiliyor) kullandıklarından, bir RAID dizilimini bir başka kontrol birimine aktarmak hemen hemen imkânsızdır. RAID dizilimini bir başka sisteme geçirilirken kontrol biriminin de beraber geçirilmesi için plan yapılmalıdır. Ana karta gömülü RAID kontrol birimlerin popülaritesi arttıkça bu işlemin yapılması gittikçe daha zor bir hale gelmektedir. Genellikle RAID dizilim üyelerini ve kontrol birimlerini birlikte taşımak mümkün olmakatadır ve Linux ile Windows Sunucu Ürünlerindeki yazılım RAID'i bu kısıtlamadan etkilenmiyor, fakat yazılım RAID'inin de başka kısıtları (çoğunlukla performans ile ilgili) var.

Güvenilirliği

Bozulma yüzdesi
Belirli bir RAID'in ilk aksamaya değin geçen ortalama süresi (MTTF) veya aksamalar arasında geçen ortalama süresi (MTBF) kullanılan RAID tipine bağlı olarak, kendisini oluşturan hard disklerinkinden daha az veya daha çok olabilir.

Veri kaybına değin geçen ortalama süre (MTTDL)
Bu kapsamda, belirli bir dizilimde veri kaybı görülene kadar geçen ortalama zaman hesaba katılır.

Toparlanana değin geçen ortalama süre (MTTR)
Güvenilirlik için yedekleme ile çalışan sistemlerde, bir sistem hatasından sonra dizilimin tekrar hatalara karşı toleranslı çalışma moduna gelene kadar geçen zaman anlamına gelmektedir. Bu kavramın içerisinde arızalı bir disk mekanizmasının değiştirilmesi kadar bozulan bir dizilimi tekrar oluşturmak için gereken zaman da bulunmaktadır (örneğin yedekleme için verinin çoğaltılması gibi).

Kurtarılamayan bit hata oranı (UBE)
Bu, çevrimsel artıklık kodlaması (CRC) uygulaması ve çok kere yapılan denemelerden sonra disk sürücünün kendini toparlayamaması oranı anlamına gelmektedir. Bu hata kendini bir sektör okuma hatası olarak gösterecektir. Bazı RAID uygulamaları bozuk kesimi "bad sector" tekrar eşleyerek bu hataya karşı koruma sağlayabilir. Bunu gerçekleştirmek için yedek veriyi kullanarak verinin sağlam bir kopyasını elde eder ve bu veriyi eskisinin yerini alan ve yeniden eşlemesi yapılan sektöre yazar. UBE oranı kurumsal disk sürücü sınıfında (IDE, ATA, ) tipik olarak 1015'te 1, ve masa üstü sınıfı disk sürücüleri sınıfında (IDE, ATA, ) 1014'te 1 seviyesindedir. Geriye kalan disklerde düzeltilemeyen sektörler bulunduğundan artan disk yetenekleri ve büyük RAID 5 yedekleme gruplarında herhangi bir disk hatasından sonra tekrar başarılı bir RAID grubu oluşturmak gittikçe daha zor hale gelmektedir. RAID 6 gibi ikili koruma düzenekleri bu sorunu çözmeyi hedeflemekle birlikte yüksek yazma cezası ile karşı karşıya kalmaktadırlar.

Atomik yazma hatası
Yırtık yazma, yırtık sayfalar, tamamlanmamış yazma, kesintiye uğramış yazma, gibi muhtelif isimler ile de anılır. Sözü edilen şey, yedekli depolama sistemlerinin oldukça az anlaşılan ve aynı zamanda nadiren sözü edilen bir hata modudur. Veri tabanı araştırmacısı Jim Gray ilişkisel veri tabanının ilk kullanıma başlandığı tarihlerde şöyle yazmaktadır "Yerinde yapılan bir güncelleme zehirli bir elmadır". Yine de buuyarıya pek fazla kulak asan olmadı ve daha sonra RAID'in gelmesi ile de bir kenara kaldırıldı. Birçok yazılım mühendisi RAID'i tüm veri depolama bütünlüğü ve güvenilirlik sorunlarına çözüm olarak kabul etmeye başladı. Çoğu yazılım programı depolama objelerini "yerinde" güncelliyor; diğer bir deyişle objenin yeni versiyonunu disk üzerinde eski versiyonun bulunduğu aynı adrese yazıyor. Yazılımlar bazı delta bilgiyi diskte başka lokasyonlara da yazabiliyor ve bunu yaparken depolamanın "atomik yazma semantiği" kullandığını var sayıyor. Bunun anlamı; verinin yazılması ya bütünüyle gerçekleşmiştir ya da hiç gerçekleşmemiştir. Fakat aslında çok az sayıdaki depolama sistemi atomik yazmaya destek sağlayabilmektedir ve bunların içerisinde daha da azı bu semantiği sağlarken hata oranlarını belirtebilmektedir. Şunu dikkate almalısınız ki bir obje yazılırken RAID depolama cihazı genellikle o objenin yedeklerini paralel olarak bir yerlere yazmaktadır. Bu nedenle yazma işlemi sırasında meydana gelebilecek bir arıza durumunda söz konusu yedeklerin yazılması değişik hallerde kesintiye uğrayabilir, dahası bu kopyaların yeni hali mi yoksa eski hali mi yansıttığı da kesin olarak bilinemez. Az bilinen hata modu, delta günlüğü orijinal verinin eski veya yeni halinin geçerli olduğunu bilmesi üzerine kurulur, böylece yapılan değişikliği mantıksal olarak geri çevirebilir. Şimdilik sadece az sayıda depolama sistemi RAID diskler üzerinde atomik yazma semantiği sağlayabilmektedir.

Standart Düzeyler

"Düzey" diye adlandırılan birçok standart şemalar geliştirilmiştir. Baştan sadece 5 adet RAID düzeyi tasarlanmış, fakat sonradan birçok farklı çeşidi geliştirilmiştir. Bunların arasında bazı nested levels(bağlantılı düzeyler) ve birçok non-standard levels(standart olmayan düzey) dikkat çekmektedir (mostly proprietary).

Aşağıda en sık kullanılan RAID düzeylerinin kısa bir özeti bulunmaktadır.  Hacim verimi, n disklik bir dizide var olan kullanılabilir depolama hacmi ve bir diksin kapasitesinin katları olarak verilmiştir. Örneğin, eğer bir dizide 250GB'lık n=5 disk bulunuyorsa ve verim n-1 ise, kullanılabilir hacim 250GBnin 4 katı yani yaklaşık 1TB'tır.

Kaynakça

Bilgisayar terimleri
Veri arşivleme yöntemleri
Sabit diskler
RAID

RAID


El término Krasnooktiabrski  puede referirse a:

Krasnooktiabrski (Adiguesia), localidad de la república de Adiguesia, en Rusia.
Krasnooktiabrski (Cheliábinsk), localidad del óblast de Cheliábinsk, en Rusia.
Krasnooktiabrski (Kírov), localidad del óblast de Kírov, en Rusia.
Krasnooktiabrski (Krasnodar), localidad del krai de Krasnodar, en Rusia.
Krasnooktiabrski (Kursk), localidad del óblast de Kursk, en Rusia.
Krasnooktiabrski (Mari-El), localidad de la república de Mari-El, en Rusia.
Krasnooktiabrski (Oremburgo), localidad del óblast de Oremburgo, en Rusia.
Krasnooktiabrski (Penza), localidad del óblast de Penza, en Rusia.
Krasnooktiabrski (Samara), localidad del óblast de Samara, en Rusia.
Krasnooktiabrski (Stávropol), localidad del krai de Stávropol, en Rusia.
Krasnooktiabrski (Volgogrado), localidad del óblast de Volgogrado, en Rusia.

Krasnooktiabrski


Etiënne Reijnen (Zwolle, Países Bajos, 5 de abril de 1987) es un exfutbolista neerlandés que jugaba de defensa.

Carrera

Nacido en la ciudad de Zwolle, se inició jugando como juvenil en los equipos amateur del Rohda Raalte, WVF y Vitesse. En 2005 se unió al FC Zwolle de la Segunda División Neerlandesa. En mayo de 2010, el club escocés Falkirk tuvo gran interés para contratarlo, pero finalmente recaló en el AZ en 2011 por un pago aproximado de 100 000 €.

En julio de 2019 regresó al PEC Zwolle y en mayo de 2020 anunció su retirada.

Trayectoria

Palmarés

Títulos nacionales

Referencias

Enlaces externos
 Estadísticas de Etiënne Reijnen en Voetbal International

Futbolistas de los Países Bajos
Futbolistas del PEC Zwolle
Futbolistas del AZ Alkmaar
Futbolistas del Cambuur Leeuwarden
Futbolistas del FC Groningen
Futbolistas del Maccabi Haifa
Nacidos en Zwolle

Etiënne Reijnen


عبد الله الدوسري (ولد في 24 يونيو 1990) يلعب في مركز دفاع يلعب حالياً في نادي الساحل.

لعب بعد الهلال لأندية النهضة والشباب و الفتح و الوشم و الفيحاء و الشعلة و الساحل.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية سعوديون
مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
لاعبو دوري الدرجة الأولى السعودي
لاعبو دوري الدرجة الثانية السعودي
لاعبو دوري المحترفين السعودي
لاعبو كرة قدم سعوديون
لاعبو منتخب السعودية لكرة القدم
لاعبو نادي الساحل (السعودية)
لاعبو نادي الشباب (السعودية)
لاعبو نادي الشعلة (السعودية)
لاعبو نادي الفتح (السعودية)
لاعبو نادي الفيحاء
لاعبو نادي النهضة (السعودية)
لاعبو نادي الهلال (السعودية)
لاعبو نادي الوشم
مواليد 1410 هـ
مواليد 1990
مواليد في السعودية

عبد الله الدوسري (لاعب كرة قدم مواليد 1990)


Gündelik bilgi, yaşantılardan elde edilen pratik bilgilerdir. Bu bilgi belli bir yönteme dayanarak, neden-sonuç ilişkisi sonunda elde edilen genelgeçer bilgi değildir. Gündelik bilgilerin her zaman işe yarar bilgiler olduğu söylenemez.

İnsan yaşamını kolaylaştıran ve sürdüren bu bilgi türü, sahip olduğumuz en eski bilgi çeşididir. Yaşamı kolaylaştırmanın ötesinde; onu olanaklı da kılan gündelik bilginin kaynağı yaşantının kendisidir. Deneyimlerden, yaşantılardan doğar ve genellikle de duyum sürecine dayanır. Yaşadığımız fiziksel çevreden olduğu kadar toplumsal çevreden de etkilenen gündelik bilgi, bu açıdan kültürel farklılıklar taşır. Hatta giderek herkese göre farklılıklar taşır; çünkü herkesin deyimleri, yaşantıları ve bunun ötesinde de hayattan beklentileri, faydası, çıkarı birbirinden ayrıdır. Herkesin üzerinde anlaşabileceği tek bir doğru bulmak olanaksızdır. Bu nedenle de gündelik bilgiler felsefenin ana konusunu oluşturmazlar.

Gündelik bilginin elde edilmesinde izlenen yol, yani yöntem, de daha çok andırım (analoji) türü olmasına karşın; kültüre, hatta bireylere göre ayrılıklar gösterir. Gündelik bilgiye ulaşmamıza yarayan genelgeçer tek bir yöntem yoktur. Çok ve farklı yöntemlerle elde edilen gündelik bilgi için; bu yöntem çokluğu nedeni ile bazı düşünürler; yöntemsiz bilgidir diye söz ederler. Oysa gündelik bilgiye ulaşmak için çok farklı yöntemler vardır, ve bu yöntemlerden her biri kendine göre doğrudur.

Gündelik bilgilerin konuları, yaşamın her alanına ait ve genellikle de rastlantısal olmanın yanı sıra, birbiriyle uyumlu olmak zorunda da değildirler. Hatta derin çelişkiler dahi taşıyabilirler. Bu nedenle de düzensiz bilgiler olarak da adlandırılırlar.

Tüm bu olanaksızlıklarına karşın gündelik bilgiler, binlerce yıl, teknik bilgiye kaynaklık etmişlerdir. Hatta hem geçmişte hem de günümüzde gündelik bilgilerin diğer bilgi türlerini etkilediklerini veya onlara kaynaklık ettiklerini de gözlemleyebiliriz.

Özellikleri

 Yaşantılardan, deneyimlerden doğar.
 Duyuma ve algılara dayanır.
 Yaşamı kolaylaştırır, hatta olanaklı kılar.
 Görevlidir; kültürden kültüre, hatta bireyden bireye değişiklik gösterir.
 Analojiktir. (Andırımsal)
 Farklı yöntemlerle elde edilir, genel bir yöntem yoktur.
 Az ya da çok nedensellik taşır, zorunluluk yoktur.
 Sistematik değildir, konu bütünlüğü ve mantıksal tutarlılık olmayabilir.
 Kendinden farklı bilgi türlerine kaynaklık edebilirler.
 Gündelik bilgi düzensizdir.
 Özeldir.
 Genelgeçerliliği yoktur.
 Doğruluğu kesin değildir

Kaynakça
felsefe.info - Gündelik Bilgi

Ayrıca bakınız

 Bilgi
 Dinsel bilgi
 Teknik bilgi
 Sanat bilgisi
 Bilimsel bilgi
 Felsefi bilgi

Bilgi

Gündelik bilgi


Hestesporvognen ("Hønen") gennem Nørregade er en film fra 1913 med ukendt instruktør. I filmen ses en hestesporvogn fra Københavns Sporveje på Gammeltorv.

De fleste andre sporvognslinjer i København var blevet elektrificeret omkring århundredeskiftet, men linje 11 ad Vendersgade og Nørregade, populært kaldet "Hønen", fik som en enlig undtagelse lov at overleve indtil 14. juni 1915. En hestesporvogn som den i filmen er bevaret af Sporvejsmuseet Skjoldenæsholm, der kører med den på udvalgte åbningsdage.

Handling
En hestesporvogn kommer kørende fra Nørregade og ind på Gammeltorv, mens nogle fodgængere og cyklister ses i baggrunden. På Gammeltorv har linjen endestation, og kusken trækker hesten om til den modsatte enden af sporvognen og spænder den for. Derefter kører sporvognen igen. Under opholdet ses en del fodgængere og et par køretøjer ved Nygade.

Referencer

Se også
 Hesteomnibussen 'Bussen' gennem Strøget , dokumentaroptagelse fra 1911

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1913
Dokumentariske optagelser
Stumfilm fra Danmark
Transport i København
Danmark i 1910'erne


Alexej Čepička (* 18. August 1910 in Kroměříž; † 30. September 1990 in Dobříš) war ein tschechoslowakischer Politiker. Er bekleidete von 1947 bis 1956 einige der höchsten Ämter in der Regierung und in der Partei. Er war General, Justiz- und Verteidigungsminister, Mitglied des Politbüros des Zentralkomitees der Kommunistischen Partei und Schwiegersohn des Premiers Klement Gottwald.

Jugend
Er wurde in der Familie eines Postbeamten in der mährischen Kleinstadt Kroměříž geboren. Ab 1929 studierte er Jura in Prag. Im gleichen Jahr trat er in die Tschechoslowakische Kommunistische Partei ein, wo er sich im kommunistischen Studentenbund "Kostufra" engagierte. In der zweiten Hälfte der 1930er Jahre arbeitete er in einer Anwaltskanzlei in Ostrau. 1942 wurde er von der Gestapo festgenommen und bis zum Ende des Krieges in den Konzentrationslagern Auschwitz und Buchenwald inhaftiert.

Karrierebeginn
Nach seiner Rückkehr nach Kroměříž im Mai 1945 war Čepička Mitglied und bald auch Vorsitzender des städtischen Nationalausschusses. 1946 zog er als kommunistischer Abgeordneter in das Prager Parlament ein. Im Dezember 1947 erhielt er den Posten des Ministers für Binnenhandel. Die Versorgungslage war schlecht: Eine Dürre im Sommer 1947, das Ende der UNRRA-Hilfslieferungen, Rohstoffknappheit in der Industrie und damit einhergehende Warenknappheit ließen den Schwarzmarkt anwachsen. Čepička konzentrierte sich auf den Textilmarkt, einen der Sektoren, in dem die Probleme besonders groß waren. Sein Plan, mit Hilfe eines Ministerialerlasses den Textilgroßhandel zu verstaatlichen, drohte jedoch zunächst am Widerstand nichtkommunistischer Minister zu scheitern. Premier Klement Gottwald setzte eine Kommission ein, die eine Einigung herbeiführen sollte. Erst nachdem Razzien gegen (tatsächliche oder vorgebliche) Schwarzhändler die öffentliche Meinung für ihn eingenommen hatten, wurde Čepičkas Vorschlag im Februar 1948 angenommen. Die Textilregale füllten sich für eine kurze Zeit. Die Aktion festigte das Prestige des Ministers als eines erfolgreichen, kompromisslosen Hardliners.

Justizminister
Nach dem Februarumsturz 1948 wechselte Čepička für zwei Jahre in das Amt des Justizministers. Er nutzte die Zeit für eine grundlegende Umgestaltung des Justizsystems. Sein Amtsantritt begann mit personellen Konsequenzen. Dutzende von Beamtern und Richtern wurden entlassen, regierungstreues Personal folgte nach. Dann kamen strukturelle Änderungen an die Reihe. Professionelle Richter wurden durch Laienrichter "aus dem Volk" ersetzt, das Richteramt insgesamt geschwächt. Wichtigstes Organ des neuen Konzepts war nun der Prokurator oder Chefankläger. Alle Organe der Rechtspflege, in besonders gravierender Weise die Strafverteidiger, wurden zu Befehlsempfängern des Ministeriums. In letzter Konsequenz entschied eine Troika unter Leitung des Ministers in Form verbindlicher Weisungen über alle Justizangelegenheiten, bis hin zur Höhe der Strafe. Um die neue Organisationsstruktur zu legalisieren, konzipierte Čepička ein neues Strafgesetzbuch, das im Oktober 1949 verabschiedet wurde. Schon vorab trat das Gesetz 231/1948 "zum Schutz der demokratischen Volksrepublik" in Kraft, das Sachverhalte wie Hochverrat, Spionage und Sabotage regelte und mit hohen Gefängnisstrafen oder der Todesstrafe bedrohte. Es wurde zur Grundlage für zehntausende Urteile und zum wichtigsten Instrument der stalinistischen Justiz in der Tschechoslowakei.

Nationale Front und Kampf gegen die Kirchen
In seiner Zeit als Justizminister war Čepička außerdem Generalsekretär des "Zentralen Aktionskomitees der Nationalen Front". Die Aktionskomitees wirkten für einige Monate nach dem Februarumsturz vor allem auf lokaler Ebene. Sie waren dafür verantwortlich, dass etwa 250.000 bis 280.000 Menschen, die nicht der Kommunistischen Partei angehörten, den Arbeits- oder Studienplatz verloren. Einer ihrer weiteren Schwerpunkte war die zentrale Aufsicht über die Kirchen. Ab Oktober 1949 ging diese Kompetenz auf das neugeschaffene "Amt für Kirchenangelegenheiten" über, dessen Vorsitz Čepička übernahm. Auf sein Betreiben hin entstand eine Kampagne namens "katholische Aktion", die sich dem "Kampf gegen den Vatikan" verschrieben hatte und deren Ziel es war, die Kirchen staatlicher Kontrolle zu unterstellen. Der Vatikan selbst hatte 1949 das Dekret über die Exkommunizierung der kommunistischen Katholiken veröffentlicht. Nach einer anfänglichen Verhaftungswelle kam es 1949 zu einer individuellen Amnestie, bei der 99 kooperationswillige Priester freikamen. Während Čepičkas Amtszeit fand ein Prozess gegen Ordensangehörige und zwei weitere Kirchenprozesse statt. Ein geplanter großer Schauprozess gegen Geistliche misslang jedoch aufgrund des gewaltsamen Todes des vorgesehenen Hauptangeklagten Josef Toufar.

Verteidigungsminister

Am 25. April 1950 berief Klement Gottwald seinen Justizminister und seit 1948 auch Schwiegersohn Alexej Čepička in das Ressort der Nationalen Verteidigung. Wichtigstes Ziel seiner neuen Aufgabe war es, die tschechoslowakischen Streitkräfte nach sowjetischem Vorbild umzugestalten und so schnell wie möglich in kampfbereiten Zustand zu versetzen. Im September 1950 beschloss der "Höchste Rat der Staatsverteidigung" (Nejvyšší rada obrany státu), den Ausbau der Armee zu beschleunigen, und legte damit die offizielle Grundlage für die künftige Arbeit des Ministeriums. Bei einer Beratung in Moskau im Januar 1951 machte Stalin persönlich den Minister mit seiner Auffassung bekannt, dass ein Krieg gegen den Westen innerhalb der nächsten drei bis vier Jahre ausbrechen werde.

Das Verteidigungsministerium agierte fortan weitgehend unter Ausschluss der Öffentlichkeit und ohne Diskussion innerhalb der Regierung. Gottwald und Čepička hatten 280 sowjetische Offiziere als Berater ins Land geholt. Bei seinen Entscheidungen konnte sich das Ministerium so auf Weisungen aus Moskau berufen. Überdies hatte sich die Regel eingebürgert, dass Angelegenheiten der Armee als Geheimsache zu behandeln seien. Da die Beratung zwischen Stalin und Čepička nach Verabschiedung des ersten Fünfjahresplans stattgefunden hatte, entstand ein nichtöffentlicher "Parallel-Plan", der vorsah, die Produktion des neu zu schaffenden tschechoslowakischen Militärisch-Industriellen Komplexes bis zum Jahre 1955 um 1050 % zu steigern. Der Etat des Ministeriums stieg nach offiziellen Angaben von 9,56 Mrd. Kronen 1950 auf 41,84 Mrd. Kronen 1953. Inoffizielle Dokumente lassen darauf schließen, dass die tatsächlichen Ausgaben mehr als doppelt so hoch lagen. Die Armee wurde unter Čepičkas Führung zu einem "Staat im Staate", mit einem unabhängigen Kommunikationsnetz, eigenem Wald- und Grundbesitz, einem eigenen Wohnungsbauressort und vielen Prestigeobjekten in den Bereichen Sport, Kultur, Bildung und Freizeit. Die materiellen Lebensbedingungen vor allem der Berufssoldaten verbesserten sich deutlich. Der Minister selbst nahm sich davon nicht aus und erhöhte seine Bezüge 1952 um 50 %.

Noch im Jahr 1951 zeigte sich jedoch, dass der geplante Ausbau von der tschechoslowakischen Volkswirtschaft nicht ansatzweise zu bewältigen war. Die für 1952 vorgelegten Ergebnisse waren katastrophal. Der Plan in der Rüstungsindustrie war durchschnittlich nur zu 53 % erfüllt worden. In zentralen Bereichen wie Artillerie oder Luftwaffe waren die Zahlen noch einmal deutlich niedriger. Die Bitte des Ministers um zusätzliche Rohstofflieferungen aus der Sowjetunion hatte Stalin jedoch bereits 1951 abgelehnt. Gottwald und Čepička hielten an dem Plan fest, erfüllen konnten sie ihn aber nicht.

Abstieg
Nach dem Tod Stalins und seines Schwiegervaters und wichtigsten Verbündeten Klement Gottwald im März 1953 blieb Čepička zunächst weiter im Amt. Den allmählichen Niedergang seines "Imperiums" leitete die neue außen- und verteidigungspolitische Ausrichtung der Sowjetunion unter Nikita Chruschtschow ein. Diese setzte zum einen vermehrt auf Kernwaffen, womit die fast abgeschlossene, konventionelle Aufrüstung der tschechoslowakischen Armee zum bedeutenden Teil überflüssig geworden war. Chruschtschows Politik der Friedlichen Koexistenz ließ zudem bald auch den tschechoslowakischen Rüstungsetat schrumpfen.

Die erste Kritik an Čepičkas Führungsstil ging ebenfalls auf sowjetische Initiative zurück. 1954 regte Chruschtschow die Rehabilitation von Čepičkas Vorgänger Ludvík Svoboda an, der 1950 seiner Ämter enthoben und kurzfristig auch verhaftet worden war. Die tschechoslowakische Führung lehnte dies zunächst ab. Die Folge war eine scharfe Rüge des sowjetischen Parteichefs. Obwohl Čepička in diesem Fall nicht der Hauptverantwortliche war, verfügte die neue Regierung Viliam Široký II während der Präsidentschaft von Antonín Zápotocký noch 1954 eine empfindliche erste Kürzung seiner Kompetenzen. Doch erst infolge des XX. Parteitages der KPdSU 1956, der die Entstalinisierung einleitete, wurde Čepička geopfert und verlor endgültig seinen Ministerposten. Bis 1958 blieb er Mitglied des Zentralkomitees der KSČ und arbeitete als Leiter des Amtes für Erfindungen und Normalisierung. Seit 1959 bezog er, nach einem Infarkt arbeitsunfähig geworden, Invalidenrente.

Als 1963 eine der vier Kommissionen für Aufarbeitung der politischen Prozesse in den 1950er Jahren ihren Abschlussbericht vorlegte, wurde Alexej Čepička als einer der Hauptschuldigen benannt und aus der kommunistischen Partei ausgeschlossen.

Literatur
 Karel Kaplan, Pavel Kosatík: Gottwaldovi muži. Paseka, Praha - Litomyšl 2004, ISBN 80-7185-616-9.
 Karel Kaplan: Alexej Čepička: Dobová dramata komunistické moci. Barrister & Principal, 2011, ISBN 978-80-87474-22-8.
 Jiří Pernes, Jaroslav Pospíšil, Antonín Lukáš: Alexej Čepička – šedá eminence rudého režimu. Brána, Praha 2008, ISBN 978-80-7243-382-7.

Weblinks

 Alexej Čepička - Video des Tschechischen Fernsehens aus der Sendereihe Historický magazín vom 19. August 2006
 Alexej Čepička (MP3; 14,2 MB) - Dokumentarsendung des Tschechischen Rundfunks, ohne Jahr
 offizielles Porträt

Anmerkungen

Minister (Tschechoslowakei)
Justizminister (Tschechoslowakei)
Verteidigungsminister (Tschechoslowakei)
KSČ-Mitglied
Häftling im KZ Auschwitz
Häftling im KZ Buchenwald
Tschechoslowake
Geboren 1910
Gestorben 1990
Mann

Alexej Čepička


Crkva sv. Mihovila nalazi se u Omišu.

Opis
Vrijeme nastanka: 17. do 18. st. Župna crkva sv. Mihovila u Omišu sagrađena je u na mjestu gotičke crkve u ranom 17. stoljeću, kada je proširena, prema natpisu na bočnim vratima. Jednobrodna kamena građevina s četvrtastom apsidom južnim stranom prati glavnu ulicu, dok je na glavnom pročelju reprezentativni kameni portal, rad Bokanjićeve radionice oblikovan kao arhitektonski oltar s plitkim reljefnim ornamentima. U osi pročelja je monumentalna ruža s vijencem lišća, voća i anđeoskim glavicama. Uz crkvu na sjeveroistoku je zvonik s kamenim ložom i piramidom rađen po projektu mletačkog inženjera G. B. Camozzinija iz 1719.g. Unutrašnjost crkve presvođena je prelomljenim svodom s pojasnicama i centralnim rebrom.

Zaštita
Pod oznakom Z-5043 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Omišu
Omiš

Crkva sv. Mihovila u Omišu


À Porto Rico, la loi réglemente la vente, la possession et l'utilisation d'armes à feu et de munitions. En tant que territoire non incorporé des États-Unis, Porto Rico est une «juridiction annexe» à laquelle s'appliquent les "affaires insulaires". À l'exception des dispositions de la Constitution américaine qui s'appliquent par elles-mêmes, seules les dispositions constitutionnelles étendues par le Congrès s'appliquent à l'une des juridictions concernées.

Les licences d'armes à feu et les crimes liés aux armes à feu sont définis dans la loi 404 de 2000.

Le 11 décembre 2019, la gouverneure Wanda Vázquez Garced a signé la loi de 2020 sur les armes de Porto Rico, qui est entrée en vigueur le  janvier 2020. La loi a réduit les frais du permis, mets en place un régime de délivrance sans nécessiter de raison valable, a combiné le permis de possession et le permis de port en un seul permis, institué le port d'arme dissimuler et le "stand your ground".

Récapitulatif

Processus d'obtention de licence
Les personnes souhaitant obtenir une licence d'armes à feu à Porto Rico doivent remplir une demande de licence à l'aide du formulaire PR-329, de demande de licence d'armes. Avec le formulaire dûment rempli, les personnes doivent également fournir leur numéro de sécurité sociale, une preuve de date de naissance et de présence légale sur le territoire, une copie de leur permis de conduire ou toute autre pièce d'identité sauf un passeport, une photo récente, un certificat de casier judiciaire vierge datant de moins de 30 jours, un chèque de 200 $ et ses empreintes digitales doivent être prises par le bureau de police. De plus, le demandeur doit être âgé d'au moins 21 ans et ne doit pas répondre à la définition d'une personne interdite en vertu de l'article 922 (g) de la loi sur le contrôle des armes à feu de 1968. Depuis 2021, si le demandeur satisfait ces exigences, la loi exige que le bureau de police approuve la demande dans les 30 jours suivant sa soumission. Le titulaire du permis ne peut acheter que des munitions du calibre des armes à feu qu'il possède. Après l'octroi de la licence, la police est autorisée à « passivement, sans troubler la paix et la tranquillité de la personne faisant l'objet de l'enquête ni violer l'intimité du domicile » continuer à enquêter sur le titulaire de la licence pour s'assurer qu'aucune fausse information n'a été fournie par le demandeur au cours du processus de demande. La licence doit être renouvelée tous les cinq ans en soumettant une déclaration sous serment et en payant des frais de 100 $.

Les demandes de permis d'armes à feu ont augmenté de 70 % après le passage de l'ouragan Maria en 2017 en raison des inquiétudes suscitées par la panne d'électricité généralisée et l'absentéisme de la police.

Histoire
En 2015, à la suite d'un recours collectif avec plus de 800 plaignants, une court basse a jugé que plusieurs dispositions de la loi existante étaient anticonstitutionnelles. La décision a été annulée après que le gouvernement de l'État avait fait appel. La Cour suprême de Porto Rico a refusé d'entendre l'affaire, laissant la décision de la cour d'appel en place.

En septembre 2016, une société d'instruction sur les armes à feu a poursuivi le gouvernement de l'État devant un tribunal fédéral, arguant de l'inconstitutionnalité de plusieurs dispositions de la loi. Il n'y a pas eu de décision en septembre 2020.

Références

Loi sur les armes
Loi américaine

Loi sur les armes à Porto Rico


Jhen ist ein von Texter Jacques Martin und von Zeichner Jean Pleyers geschaffener frankobelgischer Comic.

Handlung
In einer Zeit, als englische Heere auf französischem Boden gegen Frankreich kämpfen, reist Jhen Roque mit seinem Gehilfen Parfait Létoile durchs Land. Als Baumeister nimmt er Aufträge von Edelleuten entgegen und gerät in geheimnisvolle Machenschaften. Seine Wege kreuzen sich mehrmals mit denen des berüchtigten Gilles de Rais.

Hintergrund
Jacques Martin schrieb die im Mittelalter angesiedelte Abenteuerreihe. Für die Zeichnungen war Jean Pleyers verantwortlich. Nach einer mehrjährigen Unterbrechung übernahm Hugues Payen die Aufgabe als Texter. Der neue Zeichner Thierry Cayman wechselte mit dem bisherigen Zeichner ab. Casterman gab die Alben heraus. Im deutschen Sprachraum gab Feest zwischen 1987 und 1989 die ersten fünf Geschichten heraus. Seit November 2020 publiziert der Verlag Kult Comics eine deutsche Gesamtausgabe der Serie.

Geschichten

Literatur
 Patrick Gaumer: Dictionnaire mondial de la bande dessinée. Larousse, Paris 2010, ISBN 978-2-03584-331-9.

Weblinks

Einzelnachweise

Frankobelgischer Comic (Werk)
Frankobelgische Comicfigur

Jhen


Kang Young-mi (; Incheon, 1 de março de 1985) é uma esgrimista sul-coreana, medalhista olímpica.

Carreira

Young-mi conquistou a medalha de prata nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio ao lado de Choi In-jeong, Lee Hye-in e Song Se-ra, após confronto contra as estonianas Julia Beljajeva, Irina Embrich, Erika Kirpu e Katrina Lehis na disputa de espada por equipes.

Esgrimistas olímpicos da Coreia do Sul
Esgrimistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Kang Young-mi


Tour of Utah er et amerikansk etapeløb i landevejscykling for professionelle cykelryttere. Løbet foregår i delstaten Utah i USA. Løbet er kategoriseret som 2.Pro og er en del af UCI ProSeries. Det har det været en del af siden 2011.

Vindere

Eksterne henvisninger

Etableret i 2004

Tour of Utah


Santo Calegari est un nom peut se référer à :
 Santo Calegari l'Aîné (1662-1717), sculpteur italien ;
 Santo Calegari le Jeune (1722-1780), sculpteur italien, petit-fils du précédent.

Voir aussi

Homonymie de personnes

Santo Calegari


مدينة أو مدينة (بالمالطية: أو شيتا فيكيا "Città Vecchia") هي العاصمة القديمة لمالطة. ومدينة هي بلدة قديمة من العصور الوسطى محاطة بسور على تلة في وسط الجزيرة، وتبلغ مساحتها 900 متر مربع.
وتجسد البقايا البونيقية المكتشفة وراء جدران تلك البلدة أهمية المنطقة عموما من قبل المستوطنين الفينيقيين لمالطا.

يطلق على مدينة لقب «المدينة الصامتة» من قبل السكان والزوار على السواء، ولا تزال البلدة متقوقعة وراء أسوارها، ووصل عدد سكانها في نوفمبر 2005 إلى 278 نسمة. إلا أنها تجاور بلدة الرباط القريبة والتي يصل عدد سكانها إلى 11,000 نسمة.

معظم مباني البلدة هي أملاك وبيوت خاصة، كما أن بها بعض الأماكن التي يهتم بها الزوار مثل كاتدرائية سانت بول والتي توجد أمامها ساحة البلدة، قصر فيلهينا "Vilhena Palace"، نورمان هاوس، كنيسة سانتا أغاثا الصغيرة، ميدان باستيون.

وللبلدة فريق رياضي لكرة القدم المحلية هو فريق فرسان مدينا "Mdina Knights" الذي تأسس في 2006 ويلعب ضمن صفوف الدرجة الثالثة في مالطا.

مصادر

أماكن مأهولة أسست في القرن 8 ق م
بلدات مالطا
بلديات مالطا (المجالس المحلية لمالطا)
عواصم سابقة
مستعمرات فينيقية
مدن مالطا
مواقع مؤقتة في قائمة التراث العالمي لليونسكو

مدينة (مالطا)


Pterorhynchus fue un género de pterosaurio ranforrincoideo ranforrínquido del período Jurásico Superior hallado en la formación Daohugou de Mongolia Interior, en China.

El género fue nombrado en 2002 por Stephen Czerkas y Ji Qiang. La especie tipo es Pterorhynchus wellnhoferi. El nombre del género se deriva del griego pteron, "ala" y rhynchos, "hocico", en referencia a la alta cresta de la cabeza. El nombre de la especie honra al investigador alemán de pterosaurios Peter Wellnhofer.

El género está basado en el holotipo CAGS02-IG-gausa-2/M 608 (antes DM 608). Fue hallado en Chifeng en los Lechos Daohugou. De acuerdo a Ji Pterorhynchus pertenece a la Biota de Yanliao de la formación Haifanggou del Calloviense; Lü Junchang en 2007 lo adscribió a la algo más tardía formación Tiaojishan de la misma etapa.

Es te espécimen tipo consiste de un esqueleto casi completo y articulado con restos del  integumento. Estos incluyen la membrana del ala, estructuras similares a pelo, una larga versión del timón hallado al final de las colas de los "ranforrincoides", y una cresta craneal con tanto una baja base ósea como una gran extensión de queratina; esta última característica es inusual en los "ranforrincoides" (es decir, pterosaurios primitivos), ya que los fósiles de éstos no muestran frecuentemente crestas craneales. La parte frontal de la extensión continuaba el borde principal de la base ósea, extendiéndose hasta un ángulo agudo; luego se curvaba hacia atrás a la base del cráneo en una curva redondeada. La cresta cubría los dos tercios posteriores de la cabeza, mostrando la presencia de grandes escamas ovaladas y estaba reforzada por una docena de surcos que corrían paralelos hasta el borde redondeado final. En la base un patrón vertical es visible, interpretado como correspondiente al patrón de color de camuflaje original. Los descriptores asignaron una función principalmente aerodinámica a la cresta, la cual se refleja en el nombre del género. Los pelos fueron descritos como filamentados o plumáceos como es visto en los correspondientes a la fase II de la evolución de las plumas y es una indicación de que el pelo de los pterosaurios y las plumas de los dinosaurios eran homólogos. El ejemplar del tipo tenía un alargado cráneo de 11.8 centímetros de largo, una larga cola,  y una envergadura de cerca de 85 centímetros.

Los descriptores asignaron a Pterorhynchus a la familia de los Rhamphorhynchidae. En el libro de David Unwin The Pterosaurs: From Deep Time se lo considera como un género del Cretácico, pero esto se basa en información anticuada. Él también sugirió que era un escafognatino, relacionado con Scaphognathus.

Véase también
 Anexo: géneros de pterosaurios

Referencias

Enlaces externos
Pterorhynchus en The Pterosauria (en inglés)
Reconstrucciones de Pterorhynchus en The Grave Yard (en inglés)

Rhamphorhynchoidea
Pterosaurios de Asia
Pterosaurios del Jurásico Medio

Pterorhynchus


"Inimigo público" é um termo que foi amplamente usado pela primeira vez nos Estados Unidos na década de 1930 para descrever indivíduos cujas atividades eram vistas como criminosas e extremamente prejudiciais à sociedade, embora a frase tenha sido usada por séculos para descrever piratas, vikings, salteadores, bandidos, mafiosos e foras da lei semelhantes.

Origem e uso
A expressão remonta à época romana. O Senado declarou o imperador Nero um hostis publicus em 68 d.C. Sua tradução direta é "inimigo público". Enquanto "público" é usado atualmente para descrever algo relacionado à coletividade em geral, com uma implicação para o governo ou o Estado, a palavra latina "publicus" poderia, além desse significado, também se referir diretamente a pessoas, tornando é o equivalente do genitivo de populus ("povo"), populi ("popular" ou "do povo"). Assim, "inimigo público" e "inimigo do povo" são, etimologicamente, quase-sinônimos.

As palavras "ennemi du peuple" foram amplamente utilizadas durante a Revolução Francesa. Em 25 de dezembro de 1793, Robespierre declarou: "O governo revolucionário deve ao bom cidadão toda a proteção da nação; não deve nada aos inimigos do povo além da morte". A Lei de 22 Prairial em 1794 estendeu o mandato do Tribunal Revolucionário para punir "inimigos do povo", com alguns crimes políticos puníveis com a morte, incluindo "divulgar notícias falsas para dividir ou incomodar o povo".

O uso moderno do termo foi popularizado pela primeira vez em abril de 1930 por Frank J. Loesch, então presidente da Comissão de Crime de Chicago, em uma tentativa de denunciar publicamente Al Capone e outros gângsteres do crime organizado.

Em 1933, Loesch relatou a origem e o propósito da lista:

Todos os listados tinham fama de gângsteres ou bandidos e a maioria eram contrabandistas de rum. Embora todos fossem conhecidos por serem infratores consistentes da lei (mais proeminentemente em relação à amplamente violada Décima Oitava Emenda à Constituição dos Estados Unidos que proíbe o álcool), nenhum dos citados era fugitivo ou era ativamente procurado pela lei. O objetivo da lista era claramente envergonhar os citados e encorajar as autoridades a processá-los.

A frase foi posteriormente apropriada por J. Edgar Hoover e pelo FBI, que a usaram para descrever vários fugitivos notórios que perseguiam ao longo da década de 1930. Ao contrário do uso do termo por Loesch, os "Inimigos Públicos" do FBI eram criminosos procurados e fugitivos que já eram acusados de crimes. Entre os criminosos que o FBI chamou de "inimigos públicos" estavam John Dillinger, Baby Face Nelson, Bonnie e Clyde, Pretty Boy Floyd, Machine Gun Kelly, Ma Barker e Alvin Karpis.

O termo foi usado tão extensivamente durante a década de 1930 que alguns escritores chamam esse período da história inicial do FBI de "Era do Inimigo Público". Dillinger, Floyd, Nelson e Karpis, nessa ordem, seriam considerados "Inimigos Públicos Número 1" de junho de 1934 a maio de 1936. O uso do termo acabou evoluindo para a lista dos dez foragidos mais procurados pelo FBI.

O site do FBI descreve o uso do termo pela agência: "O FBI e o Departamento de Justiça dos Estados Unidos usaram o termo 'Inimigo Público' na década de 1930, uma época em que o termo era sinônimo de 'fugitivo' ou 'notório gangster'". Foi usado em discursos, livros, comunicados de imprensa e memorandos internos e permanece em uso até hoje.

Federal Bureau of Investigation

Inimigo público


ستيدية أو أستيديا وغالبا عين ستيدية، هي إحدى بلديات دائرة حاسي مماش التابعة لولاية مستغانم الجزائرية.

التاريخ
تعود نشأة ستيدية  إلى سنة 1846 إلى مهاجرين ألمان أرادوا الهجرة إلى أمريكا الجنوبية. ليحل بهم الرحال في الجزائر بدلا من مقصدهم لتخلي ربان السفينة عنهم في دانكرك في فرنسا. ساعدهم الفرنسيون في الانتقال إلى الجزائر فأقاموا في هذه المنطقة وأسموها نسبة إلى عين ماء اسمها (ستيدية) فسموها لا ستيدية (الفرنسية La Stedia). ساعدهم الجيش الفرنسي حتى عام 1948 حين تركوا المنطقة. وبالرغم من أن اللغة الفرنسية كانت سائدة بسبب الاحتلال الفرنسي إلا أن لغة ستيدية حتى الحرب العالمية الأولى كانت الألمانية.

أصبحت تسمى يلدة ستيدية في 27 أكتوبر 1869 ولكن أطلق عليها الفرنسيون فيما بعد اسم جورج كليمنصو . وقد تم إسترجاع التسمية الأصلية ستيدية بعد الاستقلال.

بموجب القانون المؤرخ في 4 فبراير 1984 المتعلق بالتقسيم الإداري انفصلت بلدية ستيدية عن بلدية فرناكة.

موقعها ومناخها

يمر فيها خط غرينتش. تقع غرب بلدية مستغانم على بعد 15 كم وغرب بلدية وهران التي تبعد عنها 65 كم. تتميز بشبكة طرقات ملائمة وجيدة منها على وجه الخصوص الطريق المزدوج السريع بين مستغانم ووهران.

وتتميز هذه البلدية بمناخ البحر الأبيض المتوسط، بارد ممطر شتاء وجاف حار صيفا. ولكن لوجودها على الساحل بالقرب من مستغانم فتعتبر مصيفا يرتاده المصطافون.

قرى البلدية

وتتوزع مساحاتها على ستة قرى وهي:

المساحة والسكان

المساحة
تبلغ مساحة البلدية 55 كم² منها 3882 هكتارا صالحة للزراعة.

عدد سكانها
 1866 : 486 نسمة
 1958 : 1.301 نسمة
 2002 : 11.500 نسمة

الإقتصاد
ولكونها بلدية ساحلية وأراضيها زراعية خصبة فإن اقتصادها يعتمد أساسا على هذين المصدرين، الزراعة وصيد السمك. بالإضافة للسياحة الداخلية. ولكنها تخلو من الخدمات الفندقية تماما فإما الإقامة في أحد فنادق مدينة موستغانم أو مدينة وهران.

 الزراعة: تمارس البلدة عدة نشاطات زراعية منها زراعة الكروم والخضار. وكذلك زراعة الطماطم
 صيد السمك: بما أن البلدية تطل على البحر الأبيض المتوسط، ففيها شواطئ متميزة ولكنها مهملة. كما أن بها ميناء طبيعي يستغله صيادو السمك.

التعليم

في البلدة 8 مدارس ابتدائية للطور الأول والثاني حيث أن المدارس الابتدائية هي :

أما المتوسطة فهناك 2 متوسطة مصطفى بن بولعيد باستيديا. وهي مركز تعليمي فيه النظام الداخلي الذي يستفيد منه تلاميذ من الجمهورية الصحراوية (البوليساريو)
و متوسطة عياش إبراهيم هذه التحفة الفنية بها مستوى جيد لتدريس التلاميذ وبها نظام رائع والتي يعمل فيها بوقرين الناصر .
و هناك ثانوية الاخوة عمار تم بناؤها مؤخرا يزاول فيها تلاميذ البلدية الدراسة فيها.

الخدمات العامة
 الصحة: هناك أربع عيادات يمارس فيها طبيب من القطاع العمومي يشرف على الفحص الطبي العام، كما بوجد بها مركزا لحماية الأمومة والطفولة، ومكتب للوقاية. بالإضافة إلى مكتب بلدي للنظافة.
 المياه:أما وفرة المياه فتعتمد على ثلاثة آبار من نوع forage منها اثنان يمونان استيدية مركز.و بئر واحد يمون دوار الدرادب وثلاثة أبار لتموين دوار أولاد عمار. بالإضافة إلى بئر واحد بقرية سي عزروق. كما تتوفر للبلدة خزانات مائية تتوزع على النحو التالي:
 3 خزانات لتموين استيدية مركز.
 1 لتموين دوار المنظر الجميل.
 1 بدوار الدرادب.
 3 بدوار أولاد عمار.
 1 لتموين استيدية شاطئ.
 شبكة الكهرباء: إن شبكة الكهرباء باستيديا تعاني من عدة انقطاعات في التيار الكهربائي لسبب ارتفاع وانخفاض المفاجئ في الضغط. قدم التجهيزات وخاصة الأسلاك والأعمدة وبفعل الرطوبة فان انقطاع الأسلاك يتزايد من يوم لآخر مما يستوجب استبدالها كلية.
 النقل العام: تتوفر 11 حافلة لنقل الركاب و 29 سيارة أجرة لكن مواطني استيديا يعانون كثيرا من ناحية النقل بالرغم توفر الإمكانيات وطريق جيدة.
 البريد: هناك مكتب بريد واحد يعمل به رمضان المشري وقرموطي مختار وزيان أحمد بوعمران وعدد الأكشاك متعددة الخدمات سبعة أكشاك.
 الأمن: مقر واحد للحرس البلدي ومقر واحد للدرك الوطني ومقر واحد للأمن الحضري.
 الضرائب: لمصلحة الضرائب مقر واحد
 الثقافة: وللمركز الثقافي مركز واحد يسير من طرف السيد المدير مهدي محمد وبه اخصائية نفسانية ومربي الشباب بن ثابت بلقاسم وبالطبع بورقة خالد ولدى المركز نشاطات متعددة ومن أهمها إحياء مناسبات الوطنية والدينية تنظيم الرحلات وتقديم دروس الاستدراك للطلبة المقبلين على شهادة بكالوريا وبه فرع محو الامية ونادي للاعلام الإلى والإنترنت ونادي لتعليم الموسيقى للاطفال وكذلك نادي مسرح الطفل الذي يقدم مسرحيات هادفة

مشاريع التنمية

من ضمن مشاريع المخطط التنموي استفادت البلدية بالمشاريع التالية:
 تجديد قنوات المياه الصالحة للشرب باستيديا شاطئ.
 التزويد بالمياه الصالحة للشرب بدوار العثماية.
 انجاز خزان مائي مع تجهيزات بقرية سي عزروق
 تهيئة حضرية باستيدية

الثقافة والحركة الجمعوية
في البلدية عشر جمعيات مصنفة على النحو التالي:

 الجمعيات الثقافية وعددها 2 : جمعية نشاطات الشباب وجمعية الفنون الدرامية مصطفى كاتب
 الجمعيات الرياضية وعددها 1 : مولودية الشعبية بلدية استيديا
 الجمعيات الدينية وعددها 3
 الجمعيات الاجتماعية وعددها3
 الجمعيات البيئية 1 جمعية الشروق لحماية البيئة
 جمعية الفنون الدرامية مصطفى كاتب تحضر افتتاح المهرجان المدرسي لولاية مستغانم في جويلية/يوليو
 فرقة ياسمينة للمسرح تابعة للمركز الثقافي استيديا تتأهل إلى نهائيات.
 وتشارك أيضا فرقة ياسمينة في المهرجان المدرسي.

المشاريع المنجزة
أهم المشاريع المنجزة في الفترة الأخيرة هي: تدعيم بناء مسجد الرحمة. فتح شاطئ بالمنطقة الشرقية لبلدية استيديا. حفر بئر لتدعيم استيديا بالمياه. بناء وحدات سكنية اجتماعية مثل 20 مسكن و 32 مسكن...الخ. تزويد البلدية بغاز المدينة. توسيع الطريق الوطني وبناء جسر. إنجاز مقر الأمن الحضري.

مشاريع مستقبلية
بناء بيت الشباب باستيديا شاطئ. كما ستربط ضمن مشروع شبكة تحلية مياه البحر مع مستغانم.

المصادر

ستيدية

ستيدية